속아서 saṃsāra가 생기는 길 1: 이뤄지지 않는 바람
මුලාව නිසා සසර හැදෙන හැටි ඉතා සරළව - 1 : බලාපොරොත්තු ඉටු නොවීම
කෝනගල් දෙණිය ආර්ය චින්ාශ්රමයාධිපති අභිඤ්ඤාලාභී පූජ්යපාද ගරු වහරක අපරතනාංකාර ස්වාමීන් වහන්සේ විසින් ලෝක සත්වයාට මහත් වූ අනුකම්පාවෙන් යුතුව වැසිය ඇති නිවන් දොරුටු විවර කරමින් අප තථාගත සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් දේශනා කර වදාළ වූ ඒ නිර්මල බුද්ධ ධර්මය නිරුක්තිය අනුව පහදා දෙමින් වර්තමාන ඒ ධර්මයේ වැසී ඇති තතැන් විවර කරමින් පවත්වන්න යෙදුන ධර්ම සාකච්ඡා මෙම සීඩී තැටියට අඩංගය.
Konagal Deniya Ārya Chintāśrama의 주지이시며 abhiññā를 얻으신 존경하는 Waharaka Abhayaratanālaṅkāra 스님께서 세상 중생에게 큰 연민을 품고, 닫혀 있던 nibbāna의 문을 여시며, 우리 Tathāgata Sammāsambuddha께서 설하신 그 깨끗한 Buddha dhamma를 nirutti에 따라 풀어 주시고, 오늘날 그 dhamma에서 가려진 곳들을 열어 보이시며 나누신 dhamma 대화가 이 CD에 담겨 있습니다.
එම ධර්මයෝ මනාකොට ප්රත්යක්ෂ කරගෙන බහුන් වඩා මේ භයංකර සසරින් එතෙර වීමට සියලු දෙනාම අධිෂ්ඨාන කරගනිත්වා.
그 dhamma를 잘 몸소 깨달아 이 무서운 saṃsāra를 건너도록 모두 굳게 마음먹으시기 바랍니다.
තම තමන්ට ඇති ධර්මයේ නොවැටුණු තැන් සාකච්ඡා කර ගැනීමටත් බවුන් වැඩීම සඳහා කර්මස්ථාන ලබා ගැනීමටත් සෑම සෙන්සුරාදා දෙනවල දීම උදේ නමයේ සිට පවත්න් ලබන විශේෂ බුද්ධ පූජාවෙන් පසුවද සෑම මාස පෝය හා පසලොස්සක පෝය යනවලදී පවත්ව සීල ව්යාපරයන් වලදී පුළුවන
저마다 dhamma에서 알아듣지 못한 곳을 함께 이야기 나누고, bhāvanā를 닦기 위한 kammaṭṭhāna를 받으려면, 토요일마다 아침 9시부터 열리는 특별 Buddha pūjā 뒤에, 그리고 달마다 poya 날과 보름 poya 날에 열리는 sīla 모임에 오실 수 있습니다.
ගමන් මාර්ගය නිට්ඨබු ුවෝට පැමිණුවන් යන බසයකින් ගෝනගල් දෙනිය අන්දියෙන් බැස දකූන්ට ඇති පාරදගේ එයා 200ක් පමණ පැමිණෙන විට අරයිය චින්තාශ්රමය හමුවේ.
오는 길: Nittambuwa에서 오는 버스를 타고 Konagal Deniya 갈림길에서 내려 오른쪽 길로 200미터쯤 오시면 Ārya Chintāśrama가 나옵니다.
තම වාහන වලින් එන අය නෙට්ටඹුවේ සිට පැමිණ ඌරාකොළ හන්දියෙන් වමට හැරී එතන සිට සැතැක්ම නමයක් පමණ පැමිණෙන විට ගෝනගල් දෙෙනිය හන්දිය හමුවේ. දැන් අපි සීඩී තැටියේ ඇති ධර්ම සාකච්ඡාවලට සවන් දෙමු.
자기 차로 오시는 분은 Nittambuwa에서 와서 Urakola 갈림길에서 왼쪽으로 돌아 거기서 9마일쯤 오시면 Konagal Deniya 갈림길이 나옵니다. 이제 CD에 담긴 dhamma 대화를 들어 봅시다.
අද අපිට ඒවා තියෙන ප්රශ්න කිහිපයක් තියෙනවා රාග ද්වේශ මෝහ විස්තර කරන්න නිවන වසන අය පළවෙනි ප්රශ්න රාග ද්වේශ මෝහ විස්තර කරන්න
오늘 우리에게 몇 가지 물음이 있습니다. rāga, dosa, moha를 풀어 말하고 그것을 꺼뜨리는 길을 알려 달라는 것입니다. 첫째 물음은 rāga, dosa, moha를 풀어 말해 달라는 것입니다.
රාග ද්වේශ මෝහ වශයෙන් අපි ගන්නකොට මෙන්න මේ ටික දැනගන්න ඕනේ.
rāga, dosa, moha를 다룰 때 먼저 이것을 알아야 합니다.
රාගය, ද්වේශය, මෝහය කියන වචනයෙන්ම අපි පෙන්නපු හරියක් තියෙනවා මේවට කියනවා පාප මූල යම්කිසි ආකාරය පාප මූලයක් ඇති වෙනවා නම් රාග, ද්වේශ, මෝහ කියන ටිකම තමයි පාප මුල්. දස අකුසලයට මූලය කිව්වත් ඒකයි. දස අකුසල්ම පාපය නිසා හටග මේ රාග, ද්වේශ, මෝහ නිසා හටගන්න.
rāga, dosa, moha라는 말 자체로 가리키는 부분이 있는데, 이것들을 pāpa의 뿌리라고 합니다. 어떤 식으로든 pāpa의 뿌리가 생긴다면 바로 rāga, dosa, moha가 pāpa의 뿌리입니다. 열 가지 akusala의 뿌리라고 해도 그것입니다. 열 가지 akusala는 모두 이 rāga, dosa, moha 때문에 생깁니다.
එතකොට දසා අකුසල් කියන එක තව විදිහෙන් කියනවා නම් පංච නීවරණ කියන. පංච නීවරණ යම් තැනක ඇත්්ද රාග, ද්වේශ, මෝහ එතන. පංච නීවරණ රාග, ද්වේශ, මෝහ කිව්වත් ඔය දෙකෙන්ම සිද්ධ වෙන්නේ එකම දෙයක්. එතකොට දස අකුසලයත් එතන. යම් තැනක රාග, ද්වේශ, මෝහ නැද්ද පංච නීවරණත් නැහ. දස අකුසලත් නෑහ.
열 가지 akusala를 달리 말하면 pañca nīvaraṇa입니다. pañca nīvaraṇa가 있는 곳에는 rāga, dosa, moha가 있습니다. pañca nīvaraṇa라 하든 rāga, dosa, moha라 하든 둘 다 같은 일이 벌어집니다. 그러면 열 가지 akusala도 거기 있습니다. rāga, dosa, moha가 없는 곳에는 pañca nīvaraṇa도 없고 열 가지 akusala도 없습니다.
එහෙනම් අපිට අවශ්යම තියෙන්නේ රාගයයි, ද්වේශයයි, මෝහයයි කියන මෙන්න මේ කාරණා ටික නිවන වසන ආකාරය හොයාගන්න කියන එකයි මේ කියන්නේ. ි රාග, ද්වේශ, මෝහ හටගැනීමට
그러니 우리에게 꼭 필요한 것은 rāga, dosa, moha라는 이것들을 꺼뜨리는 길을 찾는 것, 이 물음이 말하는 것이 그것입니다.
කියන්නේ. ි රාග, ද්වේශ, මෝහ හටගැනීමට හේතුවක් තියෙනවා නම් ඒකට මුල අවිද්යාව. ඇත්ත පේන්නේ නැති කරන.
rāga, dosa, moha가 생기는 까닭이 있다면 그 뿌리는 avijjā, 곧 참을 보지 못하게 하는 것입니다.
ඉතින් ඇත්ත මොකක්ද නැත්ත මොකක්ද කියන කාරණය තමයි අපි විග්රහ කරලා දැනගන්න ඕනේ.
그러니 무엇이 참이고 무엇이 참이 아닌지를 우리가 풀어 헤쳐 알아야 합니다.
රාගයයි, ද්වේශයයි, මෝහයයි හටගැනීමට මූලික හේතුව තියෙන්නේ ලෝකයේ සාරවත් කියන්නා වූ නිගමනයකට බහිනවා. සං එකතුව සාරයි කියන නිගමනය.
rāga, dosa, moha가 생기는 바탕 까닭은 세상에 알맹이가 있다는 결론에 이르는 데 있습니다. 모여 이룬 것에 알맹이가 있다는 결론입니다.
ඇයි ලෝකේ සාරයි කියලා හිතෙන්නේ? ලෝකේ මොනවාහරි හොඳ තියෙනවා. අපිට ඉන්න පැවතින්න සැනසිල්ලේ ඉන්න හරවත් දෙයක් තියෙනවයි කියන මේ නිගමනයට බහින්නවා.
왜 세상에 알맹이가 있다고 여겨질까요? 세상에 뭔가 좋은 것이 있다, 우리가 머물고 이어 가며 편히 지낼 만한 값진 것이 있다는 이 결론에 이르기 때문입니다.
ඔය නිගමනයට බහින්නේ මොකද? හරය හරවත් දෙයක් තියෙනවා කියලා වැටහෙනවා නම් අපි හිතෙනවා නම් අපි තව විද්යාව හරියට දැකලා නැ.
왜 그런 결론에 이를까요? 알맹이 있는 값진 것이 있다고 여겨지고 그렇게 생각된다면, 우리는 아직 제대로 보지 못한 것입니다.
අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි කියන මේ ත්ිලක්ෂණය වැටහිලා නෑහ හරියට
anicca, dukkha, anatta라는 이 tilakkhaṇa를 제대로 깨닫지 못한 것입니다.
අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන මේ ත්ිලක්ෂණය වැටහුණා නම් රාගයෙන් අපිට අල්ලගන්න ද්වේශයෙන් දැවි තැවි ගැටි ගැටී ඒවා තරංග කරන්න මුලාවට පත් වෙලා මේ ලෝකෙම හොඳද නටක දිහා තේරුම් ගන්න බැරි මේ ලෝකෙම ඇඟිලි ගගහ ඉන්න තියෙන බලාපොරොත්තුව හිතින් අහක් කරන්න මුල යෙදිලා නැහ.
anicca, dukkha, anatta라는 이 tilakkhaṇa를 깨달았다면, rāga로 움켜쥐고 dosa로 타오르고 괴로워하며 부딪치고 다투며, 속은 채 이 세상이 좋은지 나쁜지도 알지 못하고 이 세상에 매달려 있으려는 그 바람을 마음에서 치웠을 텐데, 그 시작조차 되지 않았습니다.
මුල යෙදෙන්න නම් ඒව ලෝකයේ මේ රාගය හටගන්නේ, ද්වේශය හටගන්නේ, මෝහය හටගන්නේ මොනවා මුල් කරගෙනද? කුමක් තියෙන නිසාද රාගය හටගන්නේ? කුමක් ඇසුරු කරන නිසාද රාගය හටගන්නේ? කුමන ආකාරයෙන් ඇසුරු කරන නිසාද? මේක දකින්න ඕනේ.
그것이 시작되려면 이 세상에서 rāga가, dosa가, moha가 무엇을 뿌리 삼아 생기는지, 무엇이 있어서 rāga가 생기는지, 무엇에 기대어서 rāga가 생기는지, 어떤 식으로 기대어서인지를 보아야 합니다.
රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන මේ කාරණා පහෙන් පෙන්නුව කොඩක් තියෙනවා. මුළු ලෝකෙම අහුවෙලා
rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이 다섯으로 보여 주신 부분이 있습니다. 온 세상이 거기에 걸려 있습니다.
දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, හීන වේවා, ප්රණිත වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. රූපයයි යමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක වෙයිද මතු යම් තැනක වන්නේද එන්න මේ කියන්නා වූ සියල්ලම එකතු කරගත්තහම මේකට කියනවා ඒ සියල්ලම රූපස්කන්ධයට වැටෙ.
멀든 가깝든, 보이든 보이지 않든, 미세하든 거칠든, 낮든 뛰어나든, 지난 것이든 올 것이든 지금 것이든, 어디에선가 있었고 어디에선가 있을 것이고 앞으로 어디에선가 있게 될 rūpa라는 것, 이 모두를 한데 모으면 그 모두가 rūpakkhandha에 듭니다.
එතකොට මෙන්න මේ වගේම දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, හීන වේවා, ප්රණිත වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමානය වේවා. වේදනාවයි, සංඥාවයි, සංඛාරයයි, විඤ්ඤාණයයි යන යමක් යම් තැනක වේද යම් තැනක වීත දැන් මතු යම් තැනක වෙයිද දැන් යම් තැනක වෙනවද මෙන්න මේ කියන්නා වූ ඒවා නැහ මේ පංචස්කන්ධය කියලා කිව්ව කොට එතකොට
마찬가지로 멀든 가깝든, 보이든 보이지 않든, 미세하든 거칠든, 낮든 뛰어나든, 지난 것이든 올 것이든 지금 것이든, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 것이 어디에선가 있고, 있었고, 앞으로 있을 것이고, 지금 있는 것, 이것들을 pañcakkhandha라고 합니다. 그런데
අන්න ඒ කොටස වටිනවයි කියලා හිතෙනවා. ඔතන හරි අපිට ඉන්න සුදුසුයි කියලා හිතෙනවා නම් තැන්පත් වුනොත් අපිට හරයක් ඇති වෙනවා කියලා අපිට නිගමනයක් තියෙනවා නම් මෙන්න මේ නිගමනය හරිද කියලා ධර්මානුකූලව දකින්න ඕනේ.
그 부분이 값지다고 여겨진다면, 거기가 우리가 머물 만하다고 여겨진다면, 거기 자리 잡으면 알맹이를 얻는다는 결론이 우리에게 있다면, 그 결론이 맞는지 dhamma에 따라 보아야 합니다.
අපි කරලා තියෙන්නේ නිගමනය හරිද? හේතු තියෙනවද එහෙම නිගමනයට බැහැලා ඉන්නද? මෙන්න මේ ටික අපි ඉස්සෙල්ලා විමර්ශනය කරලා හොයලා බලන්න ඕනේ.
우리가 내린 결론이 맞습니까? 그런 결론에 머물러 있을 까닭이 있습니까? 이것을 먼저 살펴 찾아보아야 합니다.
අපිට හිතෙනවා නම් කොතනින් හරි මේ එකක් හොඳයි කියලා. අපි ඒකේ ඇත්ත දැකලා නෑ. ඇති ආකාරය දැකලා නෑ. ඒ නිසාම අපිට හිතෙනවා ඒවා හොඳයි කියලා. ඒවා සාරයි කියලා.
어디에서든 이것이 좋다고 여겨진다면 우리는 그것의 참을 보지 못한 것입니다. 있는 그대로를 보지 못한 것입니다. 바로 그래서 그것들이 좋다고, 알맹이 있다고 여겨지는 것입니다.
ඔන්න ඕවා සාරයි කියලා අපිට යම් තරමක් තරව හිතෙනවා නම් සාරයි කියලා හිතෙන්නේ ඒකේ ඇත්ත දැකේ නැති නිසා. ඒකේ ඇති ආකාරය දැකේ නැති නිසා. අන්න ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් දැක ගැනීමට තමයි ඉස්සෙල්ලාම මේක තනියෙන් කරන්න බැ.
그것들에 알맹이가 있다고 어느 만큼이라도 굳게 여겨진다면, 그렇게 여겨지는 것은 그 참을 보지 못해서, 있는 그대로를 보지 못해서입니다. 그 참을 있는 그대로 보려면 먼저 — 이것은 혼자서 할 수 없습니다.
මේක තනියෙන් අපිට විමර්ශනය කරන්න මේක මනසට ගෝචර වෙන්නේ නැහ. ඒ නිසා තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු මූල ධර්ම දේශනාව තේරුම් ගන්න ඕනේ.
혼자서는 이것을 살펴볼 수 없고 마음에 잡히지 않습니다. 그래서 Buddha께서 설하신 바탕 dhamma 가르침을 알아들어야 합니다.
අපිට සාරයි කියලා හිතෙන්නවා නම් මේ රූපස්කන්ධය, වේදනා ස්කන්ධය, සංඥා ස්කන්ධ, සංඛාර ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කියන ටික තමයි අපි ඔය විදිහට ඕන අහුවෙන හරිය කිව්වේ.
우리가 알맹이 있다고 여기는 것, 곧 rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha, 이것이 앞서 말한 우리가 붙잡는 부분입니다.
දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, හීන වේවා, ප්රණිත වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. රූපස්කන්ධයයි, වේදනා ස්කන්ධයයි, සංඥා ස්කන්ධයයි, සංඛාර ස්කන්ධයයි, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයයි කියන මෙන්න මේ පංචස්කන්ධයට අයිති දෙයක්. යම් තැනකීනම් ඒ අතීතයේ වුණා නම් දැන් යම් තැනක වෙනවා නම් මතු යම් තැනක වෙයිනම්. ඒවා හරවද? ඒව අය ගන්න වැදගත්කමක් තියෙනවද? නැද්ද ඔන්න ඔය පළවෙනි පර්වේෂණය කරන්න ඕනේ.
멀든 가깝든, 보이든 보이지 않든, 미세하든 거칠든, 낮든 뛰어나든, 지난 것이든 올 것이든 지금 것이든, rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha라는 이 pañcakkhandha에 속하는 것, 지난날 어디에선가 있었든, 지금 어디에선가 있든, 앞으로 어디에선가 있게 되든, 그것들에 알맹이가 있습니까? 그것들을 붙잡을 만한 값어치가 있습니까, 없습니까? 바로 이것을 첫째로 살펴보아야 합니다.
ඔන්න ඒ පළවෙනි පරිවේෂණය කරලා තීරණය ආවේ නැත්නම් ඒ තාක්කල් අපිට ඒන් එහා බුදු බණක් ගැන කතා කරන්න දෙයක් නෑ.
그 첫째 살핌을 하고도 판가름이 나지 않는다면, 그때까지는 그 너머 Buddha의 가르침에 대해 이야기할 것이 없습니다.
බුදු දහම ගැන කතා කරන්න තියෙන්නේ ඔය ටික තේරුම් අරගෙන තීරණය බැහැපු කෙනාටයි ඊළඟට කරන්න ඕන එක තියෙන්නේ.
Buddha의 가르침에 대해 이야기할 것은, 이것을 알아듣고 판가름에 이른 사람에게 그다음 해야 할 일로 있는 것입니다.
ඉතින් ඔය ටික තේරුම් ගත්තේ නැත්නම් ඒතා කාල අපිට රාගය අහක් කරන්නත් බැහැ. ද්වේශ අහක් කරන්නත් බැහැ. මෝහ අහක් කරන්නත් බැහැ. මොන විදිහේ ප්රතිපත්තය මාරාවල් කුරන්න කිය හරියන්නෙත් නැ.
이것을 알아듣지 못하면 그때까지는 rāga도 치울 수 없고, dosa도 치울 수 없고, moha도 치울 수 없습니다. 어떤 paṭipatti를 해 보아도 맞지 않습니다.
එහෙනම් මූල ධර්මය තේරුම් අරගෙනම ඉන්න ඕනේ. එහම් ලෝක කියන එක තේරුම් අරන් ඉන්න ඕනේ. ලෝකේ යථාර්ථය මොකක්ද? ලෝකේ ස්වභාවය මොකක්ද? ලෝකයට පිහිට ස්වභාවික ලක්ෂණය මොකක්ද දැන් මෙන්න මේක තමයි අපි තෝරගෙන ඉන්න ඕනේ.
그러니 바탕 dhamma를 알아듣고 있어야 합니다. 세상이란 것을 알아듣고 있어야 합니다. 세상의 참모습은 무엇인가? 세상의 성질은 무엇인가? 세상에 자리한 본래 특성은 무엇인가? 바로 이것을 가려 알고 있어야 합니다.
ඕක තෝරගත්තේ නැත්නම්. අපිට මොන විදිහෙන්වත් බැහැ රාග, ද්වේශ, මෝහ දුරු කිරීමේ වැඩපිළි බහින්න.
이것을 가려 알지 못하면, 우리는 어떻게 해도 rāga, dosa, moha를 없애는 일에 들어설 수 없습니다.
මොන ජාතිය භාවනා කළත්. මොන විදිහේ පූජා කළා? මොන ජාතියක් වෙෙනින් කරන්න කියලා. අපිට බුදු දහම අහුවෙලා නෑ. බුදු දහම පස්වෙන් තව පන්නනවා විතරයි. පන්නනවා පන්නනවා අහුවෙන්නේ.
어떤 bhāvanā를 하든, 어떤 pūjā를 하든, 무엇을 하라고 하든, 우리는 Buddha의 가르침을 붙잡지 못합니다. Buddha의 가르침을 뒤에서 쫓기만 할 뿐입니다. 쫓고 또 쫓을 뿐입니다.
ඒ නිසා අහුවුණා දවසට ඔයට පිළිදුරක් එනවා. ඕකේ යථාර්ථය දකිනවා. ඔන්න ඔය යථාර්ථය දැක්ක දවසට තමයි අපිට බුදු දහමට බැහැ ගැනීමේ පළවෙනි අවස්ථාව ලැබෙන්නේ.
그러니 붙잡히는 날에 이것에 대한 답이 옵니다. 이것의 참모습을 봅니다. 그 참모습을 본 날에야 우리는 Buddha의 가르침에 들어서는 첫 기회를 얻습니다.
දැන් අපි මෙහෙම හිතමුකෝ. අපි දැන් ඕක නිකන් කිව්වට තේරෙන්නේ නැහ. අපි එකක් පළමුවම විශ්වාසයෙන් අදහන්න. මොකද අපි නොදන්න පැත්තක්.
이제 이렇게 생각해 봅시다. 그냥 말해서는 알아듣지 못합니다. 먼저 한 가지를 믿음으로 받아들입시다. 우리가 모르는 쪽이니까요.
අපිට දිවැසකුත් නැත්නම්. එහෙම බලන්න පුළුවන් ශක්තියකුත් නැත්නම්. අතීතයේ අපි හිටියාද නැත කොහෙද හිටියේ, කොහොමද හිටියත් අපි දැක්කේ නැත්නම්. සසර ගමනක් අපිට අතීතයේ ඉඳන් ඉන්න සසර ගමනක් තිබුණද කියලා අපි දැක්කේ නැත්නම්.
우리에게 하늘눈(dibbacakkhu)도 없고 그렇게 볼 힘도 없다면, 지난날 우리가 있었는지, 어디에 어떻게 있었는지 보지 못했다면, 지난날부터 이어 온 saṃsāra 여정이 있었는지 보지 못했다면,
අපිට මේක එකක්වත් දැනගන්න පුළුවන්කමක් නැ. දැන් අපි මේ සසර ගමනක ගමන් කරනවද කියලයි දැක්කේ නැත්නම්. මසු සතර ගමනක ගමන් කරන්න අපිට හේතු තියෙනවද කියලා දැක්කේ නැත්නම්. අපිට පුළුවන්කමක් ලැබෙන්නේ නැහැ. ඉන් එහාට නිගමනයකට වහින්න.
우리는 이 가운데 하나도 알 길이 없습니다. 지금 우리가 saṃsāra 여정을 가고 있는지도 보지 못했고, 앞으로 saṃsāra 여정을 갈 까닭이 있는지도 보지 못했다면, 그 너머의 결론에 이를 수 없습니다.
එහෙනම් පළමුවම අපි එකක් විශ්වාස කරන. මේ සංසාර ගමන කියන එක අපි ආපු සසර ගමනක් තියෙනවා. ඒ සසර ගමන කියන එක ඇත්ත වශයෙන්ම තිබුණාද නැද්ද කියලා දැනගන්නේ පස්සේ කාලෙට.
그러니 먼저 한 가지를 믿읍시다. 우리가 지나온 saṃsāra 여정이 있다는 것. 그 saṃsāra 여정이 정말로 있었는지 없었는지는 나중에 압니다.
පළමු කාරණය තමයි බුදුපියාණන් වහන්සේ මූලික කරගෙන දේශනා කරපු දහම විශ්වාස කරලා. ඒ නිසා ශ්රද්ධාවේ පිහිටනවා කියන ශ්රද්ධා බීජන් කිව්වේ අන්න ඒක ශ්රද්ධා බීජය නැත්නම් අපිට ඒන් එහාට මේ මාර්ගය හදාගන්න බැ. එහෙනම් මේ අනන්තයේ පටන් ගෙන ආපු සසර
첫째는 Buddha께서 바탕으로 삼아 설하신 dhamma를 믿는 것입니다. 그래서 saddhā에 자리 잡는다는 것, saddhā의 씨앗이라고 한 것이 그것입니다. saddhā의 씨앗이 없으면 우리는 그 너머로 이 길을 닦을 수 없습니다.
බැ. එහෙනම් මේ අනන්තයේ පටන් ගෙන ආපු සසර ගමනක් අපිට හැදිලා තිබුණද කියන එක බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු දහම තුළින් ඉස්සෙල්ලාම දැනගන්න ඕනේ.
그러니 끝없는 옛날부터 이어 온 saṃsāra 여정이 우리에게 있었는지를 먼저 Buddha께서 설하신 dhamma를 통해 알아야 합니다.
අනවතෝයං භික්ඛවේ සංසාරෝ පුබ්බා කෝටි න පඤ්ඤායති බුදුරජාණන් වහන්සේ සසර ගමනේ ස්වභාවය පෙන්නුවා.
'Anamataggoyaṃ bhikkhave saṃsāro, pubbā koṭi na paññāyati' — Buddha께서 saṃsāra 여정의 성질을 이렇게 보여 주셨습니다.
අනවරාක්රම මේ සංසාරයේ පූර්ව කෙරවල පනවන්නේ නෑ. පනවනේ නෑ කියන්නේ පඤ්ඤායති කියන පෙනෙන්නේ නෑහ කියලත් අදහස ගන්නවා පනවන්නේ නෑහ කියලත් අදහස ගන්නවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ
anamatagga, 이 saṃsāra의 앞 끝을 내보이지 않는다는 것입니다. '내보이지 않는다', 곧 paññāyati를 '보이지 않는다'는 뜻으로도 읽고 '내보이지 않는다'는 뜻으로도 읽습니다.
කියලත් අදහස ගන්නවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ පේන්නේ නැතුව එහෙම නෙමෙයි. උන්වහන්සේට නොපෙන්න දෙයක් තියෙනවා කිව්වොත් අපි එතනම මුලාවට පත් වෙනවා. උන්වහන්සේ පේන දහම් වලින්
Buddha께서 보지 못하셔서 그런 것이 아닙니다. 그분께 보이지 않는 것이 있다고 하면 우리는 거기서 바로 속게 됩니다. 그분은 보이는 dhamma로써,
අර ඇප්පේරිය වනේ කොළ ටිකක් අතින් අල්ලලා ඇහුවා. මම දේශනා කරපු දහම් මෙන්න මේ අතේ තියෙන කොළ ටික විතරයි ඇති. මම දැනගෙන දේශනා නොකරපු දහම මේ ඇට්ේරිය වැනේ තියෙන අනි කොල්ල ටික විතරයි.
그 숲에서 나뭇잎 몇 장을 손에 쥐고 물으셨습니다. 내가 설한 dhamma는 이 손에 든 잎만큼뿐이다. 내가 알면서도 설하지 않은 dhamma는 이 숲에 있는 나머지 잎만큼이다.
මොකක්ද දේශනා නොකරන්න හේතුව? විමුක්තිය සඳහා ඒකේ හරයක් ගන්න දෙයක් නැති නිසා. මිදීමට හරයක් නැති නිසා. ඒ නිසයි ඒක විග්රහ කරන්නේ නැත්තේ.
설하지 않으신 까닭은 무엇입니까? vimutti를 위해 거기서 얻을 알맹이가 없기 때문입니다. 벗어나는 데 알맹이가 없기 때문입니다. 그래서 그것을 풀어 말하지 않으신 것입니다.
නමුත් එක දෙයක් තියෙනවා. මේ එන සසරට ගමන අනවරාග්ර ඈට කාලෙක හින් එනවා. ඔය ටික විතරක් තියාගන්නකෝ. මුල නෙමෙයි හොයන්න ඕනේ.
그러나 한 가지가 있습니다. 이 saṃsāra 여정은 anamatagga, 처음을 알 수 없는 때부터 이어 옵니다. 이것만 붙들어 두십시오. 처음을 찾아야 하는 것이 아닙니다.
ඒ ආපු කාල සීමාව තුළ මේ සෑම සත්වයෙක්ගේම ගමන බැලුවොත් අනාදිමත් සංසාරයේ මේ රාගයන් පස්සේ ගිහිල්ලා කාම ලෝකයේ කාමයෝ හොඳයි කියන නිගමනයට බැහැලා.
그 지나온 시간 동안 모든 중생의 여정을 살펴보면, 시작 없는 saṃsāra에서 rāga를 뒤쫓아 kāma 세계의 kāma가 좋다는 결론에 이르렀습니다.
ඒ හේතුවෙන් මේ කාම කය එකක් නැහෙනකොට තව එකක් ගොඩනගනවා. ඒක නැහන තව එකක් ගොඩනවා. මෙහෙම ආපු ගමනක් තියෙනවා.
그 때문에 kāma의 몸 하나가 무너지면 또 하나를 쌓고, 그것이 무너지면 또 하나를 쌓으며, 이렇게 지나온 여정이 있습니다.
මෙන්න මේ ආපු ගමනේ අනාදිමත් සංසාරය පටන්ගෙන ආපු ගමනේ.
시작 없는 saṃsāra부터 이어 온 이 여정에서,
ඒ වගේ එකෙන් එක කය හැදිලා ඒ කයෙන් කය හැදලා වැහැරිලා මැටිලා ගිහිල්ලා ඇටකටු මේ පොළොවට දිරිලා තියෙනවා. මේ වගේ දිරපු ඇටකටු ගොඩවල් එකතු කරලා බැලුවොත් එහෙම මහාභ කල්පයේ තිබෙන්නා වූ ගොඩබැලුවොත් මේ වේපුල්ල පර්වතය කියන මහා පර්වතයක් පෙන්නලා. මේ කල්පයේ මුල ඉඳලා මේ වෙනකොට එක්කෙනෙක් මැරිච්ච ඇටකටු මේ පර්වතයට වැඩිය වැඩියා. මහා විශාල පර්වතයක් පෙන්නලා කියනවා. ඔයිට වඩා ඇටකටු මේ පොළොවට තිරිලක්.
그렇게 몸이 하나하나 생기고, 그 몸들이 여위고 죽어 뼈가 이 땅에 삭아 있습니다. 이렇게 삭은 뼈 무더기를 모아 본다면, 한 mahākappa 동안 쌓인 무더기를 본다면 — Vepulla라는 큰 산을 보여 주셨습니다. 이 kappa 처음부터 지금까지 한 사람이 죽어 남긴 뼈가 이 산보다 많다고, 아주 큰 산을 보여 주시며 말씀하십니다. 그보다 많은 뼈가 이 땅에 삭았습니다.
අනන්ත අප්රමාණ සංසාරය බැලුවොත් මේ පහළව පස්කන්දට වඩා වැඩි මිසක් කඩුන්නේ නෑහ කොහොමද සීමා කරන්න බැ.
끝없고 헤아릴 수 없는 saṃsāra를 보면 이 땅의 흙덩이보다 많으면 많았지 적지 않습니다. 얼마인지 한정할 수 없습니다.
එක්තරා දෙයක් පෙන්නවා මෙච්චර කල් මම කියපු මේ කය මම කරගන්න හදා හදා දැඟලුවට මගේ කිය කිය ග කියිය දැඟලුවට මම කරගන්න මගේ කරගන්න බැරුව ඒ ධර්මතාරකය පරිදි වැහැරිලා මැරිලා ඇටකටු පොළොවට ඉරිලා ගියා.
한 가지를 보여 줍니다. 그토록 오랫동안 '나'라 하는 이 몸을 내 것으로 만들려고 애쓰고 몸부림치며 '내 것'이라 부르며 몸부림쳤지만, 내 것으로 만들지 못하고 그 dhammatā대로 여위고 죽어 뼈가 땅에 삭아 흩어졌습니다.
හැබැයි මැරෙන්න බලාගෙන උපන් නෑහැ කොහෙවත් මිනිස්සු ජීවත් වෙන්න බලන්නේ. කොහොමහරි රැකෙන්නමයි බලන්නේ.
그런데 죽으려고 태어난 사람은 어디에도 없습니다. 사람들은 살려고 합니다. 어떻게든 지켜지려 합니다.
කොච්චර ජීවත් වෙන්න උත්සාහ කළත්, කොච්චර සැකෙන්න උත්සාහ කළත් ඒකට උරුම ධර්මතාවය වැහැරිලා මැරිලා යනේ. ඇටකත් ඉරිලා යනවා.
아무리 살려고 애쓰고 아무리 지키려 애써도, 그것에 따르는 dhammatā는 여위고 죽어 가는 것입니다. 뼈마저 삭아 흩어집니다.
එහෙනම් කොච්චර මෙච්චර කාලයක් කැටකරු දිරුවනම් අපේ බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට වෙලා නෑහැනේ කියන තීරණයට බහින්නයි ඔය ටික දීලා තියෙන්නේ.
그러니 이토록 오랜 세월 뼈가 삭았다면 우리의 바람은 이루어지지 않았구나 하는 판가름에 이르게 하려고 이것을 보여 주신 것입니다.
මම කියලා ජීවත් වෙන්න හැදුවට, මගේ කියලා ජීවත් වෙන්න හැදුවට ඔය හැම අත්දැවක් ගානයම බලාගෙන යනකොට මේ ඇටකටු මහ පොළොවට දිරිලා ගිය බැලුව නම් මේ පොළොවේ පස්කඳට වැඩියේ. ඇටකටු විරිලා තියෙනවා. නමුත් ඔය හැම එකක්ම එකක්වත් දිරවාගන්න හැදුවෙන්නේ. මැරෙන්න බලාපොරොත්තු වුණේ නැ. තියාගෙන ඉන්න බලාපොරොත්තු වුණා. නමුත් බැරි වුණා.
'나'라며 살려 하고 '내 것'이라며 살려 했지만, 그 몸(attabhāva) 하나하나를 헤아리며 이 땅에 삭은 뼈를 살펴보면 이 땅의 흙덩이보다 많은 뼈가 삭아 있습니다. 그러나 그 가운데 어느 하나도 삭게 두려 하지 않았습니다. 죽기를 바라지 않았습니다. 지니고 있기를 바랐습니다. 그러나 그럴 수 없었습니다.
මම කියන ඒවා මගේ කියන ඒවා නැති වුනාට එක එක අවස්ථාවේදී මව් මැරුණට අහන්නපු කඳුරු බැලුවොත් පියා මැරනට අහනපු කඳුළු භාර්යා මැරිලා අහන්නපු කඳුළු, ස්වාමීයා මැරිලා අහන්නපු කඳු, දුව මැරිලා අඬපු කඳු, පුතා මැරිලා අඬපු කඳුළු මේ එකින් එක වෙනම බැලොත් මේ සියලුම සාග ජලය පරදෙනවා. එච්චර අලා තියෙනවා.
'나'라는 것, '내 것'이라는 것을 잃을 때마다, 어머니가 죽어 흘린 눈물, 아버지가 죽어 흘린 눈물, 아내가 죽어 흘린 눈물, 남편이 죽어 흘린 눈물, 딸이 죽어 울며 흘린 눈물, 아들이 죽어 울며 흘린 눈물을 하나하나 따로 보면 온 바닷물도 거기에 못 미칩니다. 그만큼 울었습니다.
නමුත් අඬ අඩා බැලුවේ මොකක්ද තමන්ගේ වැඩේ ඉෂ්ට කරගන්න අනේ මට මෙහෙම වෙන්න එපා. ඇයි මට මෙහෙම වුණේ? හැබැයි අපි ඒ කොච්චර ඇඬුවත් ඒ අඬ ආපු අය ප්රතිඵලයකින් අපිට අපේ ප්රතිඵලය ඇඩුවට ජය අර රන් දීලා නැහ. කොච්චර දුක් වුනත් අපිට ජය හම්බවෙලා නැහ.
그러나 울고 또 울며 바란 것이 무엇이었습니까? 제 일을 이루려는 것, '아, 내게 이런 일이 없기를, 왜 내게 이런 일이 일어났나' 하는 것이었습니다. 그러나 아무리 울어도 울어 온 결과로 우리에게 이김이 주어진 적은 없습니다. 아무리 괴로워해도 우리는 이긴 적이 없습니다.
කඳුරු ටික බලපුවහම ජය ගන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ සෝකයට පිළි සරණක් වයාන්න මට කවුද පිහිට වෙන්න ඉන්නේ ඇයි මට මෙහෙම වුනේ කිය අන්නපු කඳුල් බැලුවේ. මහා මුහුද ඔක්කොම ජලයට වැඩිය වැඩි.
그 눈물을 살펴보면, 이기기를 바란 것은 슬픔에 기댈 곳을 찾으려는 것, '누가 나를 도와줄까, 왜 내게 이런 일이' 하며 흘린 눈물이었습니다. 그것이 큰 바다의 모든 물보다 많습니다.
එහෙනම් අද බලපුවහම අපේ බලාපොරොත්තු මෙච්චර කාලයකට එකක්වත් ඉෂ්ට වෙලා තිබිලා නැ අපි ඇඬුවට අපි කොච්චර දුක් වුනත් අපේ දුකට පිරිසරණක් වශයෙන් ආ හා අහා දුක් වෙන්න එපා. මෙන්න ඔහු බලාපොරොත්තු වෙන එක මම ආපහු ගන්නේ නෑහ කියලා ලෝක ධර්මතාවය එහෙම අපිට ආපහු දීලා නැහ.
그러니 오늘 보면 그 긴 세월 동안 우리의 바람은 울어도 하나도 이루어지지 않았습니다. 아무리 괴로워해도, 우리 괴로움에 기댈 곳으로서 '아, 괴로워하지 마라, 여기 네가 바라는 것을 돌려주마' 하며 세상의 dhammatā가 무언가를 돌려준 적은 없습니다.
පුතා මැරිලා අඬනවා නේද? අඬන්න එපා පුතා. ස්වාමි පුරුෂයා මැරිලා නේද මේ අඬන්නේ? අඬන්න එපා මෙන්න ස්වාමි පුරුෂයා. භාර්යාව මැරිලද මේ අඬ අඩා කෑ ගහන්න? මෙන්න ස්වාමී පුරුෂයා. භාර්යාව මෙන්න දුව මෙන්න පුතා මෙන්න දේපොල කොහොම දීපු එක දවසක් නැහ කොච්චර.
아들이 죽어서 우는가? 울지 마라, 여기 아들이 있다. 남편이 죽어서 우는가? 울지 마라, 여기 남편이 있다. 아내가 죽어서 울부짖는가? 여기 아내가 있다. 여기 딸이, 여기 아들이, 여기 재산이 있다 — 이렇게 돌려준 날은 단 하루도 없습니다.
කොච්චර දුක් වුණත් අපි කොච්චර තරඟ කළත් මොනම තරඟකින් වුත්
아무리 괴로워해도, 아무리 다투어도, 어떤 다툼으로도
ඔච්චර තරඟ කරන්න එපා වෙන්නේ. එයා දීපු ධර්මතාවයක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එහෙනම් ධර්මතාවය අපිට සමාවදින්නේ නෑ.
그러니 dhammatā는 우리를 봐주지 않습니다.
අපි මොන ජාතියෙන් දුක් වුණත් මොන ජාතිය තරඟ කළත් මොන ජාතයෙන් සැද පරස වෙලා හිටියත් ඇඬුවත්, තෙවත්, කිනහ වුණත් මට ඕනැවත්, මට එපා කිව්වත් අපේ අංශු මාත්රයක්වත් අපේ බලාපොරොත්තුව ඒ ලෝක ධර්මතාවය අහලා නැ.
우리가 어떻게 괴로워하든, 어떻게 다투든, 어떤 모습으로 지내든, 울든 '갖고 싶다' 하든 '싫다' 하든, 그 세상의 dhammatā는 우리 바람을 티끌만큼도 들어준 적이 없습니다.
අන්න ඒක තමයි පෙන්නුවේ ඔච්චරලා අඬලා තියෙනවා කෝ වැඩක් වෙලා තියෙනවා. ඔච්චර දුක් වෙලා තියෙනවා කොඩක් වෙලා තියෙනවා. ජීවත් වෙන්න ඔච්චර උත්සාහ කරලා තියෙනවා පුළුවන් වෙලා තියෙනවා.
바로 그것을 보여 주신 것입니다. 그만큼 울었는데 무슨 소용이 있었습니까? 그만큼 괴로워했는데 무엇이 되었습니까? 살려고 그만큼 애썼는데 그렇게 되었습니까?
මෙන්න බුදුසින් දැකලා පෙන්නුවා ලෝකේ හැටියෝකයි.
Buddha께서 몸소 보시고 세상의 모습이 이렇다고 보여 주셨습니다.
මෙච්චර කල් කොරලා බැරි වෙච්ච එකෙන් මේ ඒකින් බලපුවහම ඒකේ අංශු මාත්රයක් අල්ලගත්ත මේ මොහොතට මෙච්චර කල් බැරි වෙච්ච එක තවත් වළඳා කරනවා.
그토록 오래 해도 되지 않은 것을 살펴보면, 그 가운데 티끌만큼을 붙잡은 이 순간에도 그토록 오래 되지 않은 것을 또다시 끌어안습니다.
අනලා දොරලා බලනවා. ශෝක සංවේගයට පත්වෙලා බලනවා. මට ඕන එක කොහොමහරි කරගන්න ඕනේ. දැන් කවුද කරලා දුන්නේ?
울고 하소연하며 바라봅니다. 슬픔과 비탄에 빠져 바라봅니다. '내가 바라는 것을 어떻게든 이뤄야 한다.' 그런데 누가 이뤄 주었습니까?
එහෙනම් මෙච්චර කල් බැරිව වෙච්ච එක මේ පොඩ්ඩ කරලා තියෙන්නේ. දැන් ඔය ජාතියම එකක් මතු කාලේදී බලාපොරොත්තු වුනොත් එහෙම කරලා දෙන්න ධර්මතාවයක් අපිට හම්බ වෙයි.
그토록 오래 되지 않은 것이 이제 조금이라도 이루어졌습니까? 이제 그와 같은 것을 앞날에 바란다면 그것을 이뤄 줄 dhammatā를 우리가 만나겠습니까?
එහෙම එකක් මේ ලෝකේ මෙච්චර කල් අපිට ලැබිලත් නැහ. දැනෙන්නත් නැහ. මතුව හම්බවෙන්න විදිහකුත් නැහ. එහෙනම් ඒකද මේ තවත් අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? මේ බලාපොරොත්තු තියන්නේ ඒකට තවත්. මෙන්න මේක අවංකව හිතලා බලන්න ඕනේ.
그런 것은 이 세상에서 그토록 오래 우리에게 주어진 적도 없고, 지금 느껴지지도 않고, 앞으로 만날 길도 없습니다. 그런데 그것을 우리가 또 바라는 것입니까? 거기에 또 바람을 거는 것입니까? 이것을 정직하게 생각해 보아야 합니다.
එතකොට මේ බලාපොරොත්තුව අපි කියා ඉන්නේ හරියන්න දේකටද? සාර්ථක බලාපොරොත්තුවක්ද මේ තියෙන්නේ. ඔන්න ඕක ඉස්සෙල්ලා විමර්ශනය කරන්න ඕනේ.
그러면 우리가 품고 있는 이 바람은 이루어질 일에 대한 것입니까? 이것이 이루어질 바람입니까? 이것을 먼저 살펴보아야 합니다.
එහෙනම් අපි ඒ බලාපොරොත්තු මොන විදියෙන්වත් සාර්ථක වෙන්න බලාපොරොත්තු නොවෙයිනම් මෙච්චර කල් අපේ බලාපොරොත්තු සාර්ථක ප්රතිඵලයක් ගෙනක් දීලා නැත්නම් තමන් හොඳටම පේනවා නම්. අංශු මාතයක්වත් දීලා නැති බව පේනවා නම්. දැනුත් දෙන්න නැති බව පේනවානම්. ඒ ජාතියා මතු කොච්චර කල් හටගත්තත් අපේ බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට කරන්නා වූ ධර්මතාවයක් ලෝකේ නෑ.
그러니 그 바람이 어떻게도 이루어지리라 기대할 수 없다면, 그토록 오랫동안 우리의 바람이 이루어진 결과를 가져다준 적이 없음이 스스로 훤히 보인다면, 티끌만큼도 주지 않았음이 보인다면, 지금도 줄 것이 없음이 보인다면, 앞으로 아무리 오래 태어난다 해도 우리의 바람을 이뤄 줄 dhammatā는 세상에 없습니다.
මේ ලෝකේ කියන්නේ එහෙම එකක් නෙමෙයි. දැන් මොනවද ලෝකෙට අයිති? අතීත වූ අනාගත වූ, වර්තමාන වූ, හීන වූ, ප්රණීත වූ, දුර වූ, ළඟ වූ පේන නොපෙන සියුම් ගන රූපයයි යමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක වෙයිද මතු යම් තැනක වන්නේද අපේ බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට නොකරන්නා වූ මහා රූපස්කන්ධය ඔන්න ඕකයි.
이 세상이란 그런 것이 아닙니다. 그러면 세상에 속하는 것은 무엇입니까? 지난 것, 올 것, 지금 것, 낮은 것, 뛰어난 것, 먼 것, 가까운 것, 보이는 것, 보이지 않는 것, 미세한 것, 거친 것 — 어디에선가 있었고, 있을 것이고, 앞으로 있게 될 rūpa라는 것, 우리의 바람을 이뤄 주지 않는 거대한 rūpakkhandha가 바로 그것입니다.
අපේ බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට නොකරන්නා වූ වේදනාස්කන්ධයත් ඒ ආකාරය.
우리의 바람을 이뤄 주지 않는 vedanākkhandha도 그와 같습니다.
අපේ බලාපොරොත්තු ඉෂ්ණ නොකරන සංඥා ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය කියන මුළු ලෝකෙ තියෙන්නේ ඔය ටික නම් ඔය ස්වභාවය ඕක නම්. ඒ ටික තුළින් අපි මොනවද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? බලාපොරොත්තු වුනොත් හරියයි.
우리의 바람을 이뤄 주지 않는 saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha — 온 세상에 있는 것이 그것들이고 그 성질이 그러하다면, 그것들을 통해 우리는 무엇을 바랍니까? 바라면 이루어집니까?
හරියන ක්රමයක් මෙච්චර කල් ලැබූ කෙනෙක් ඉන්නවද ඉන්න පුළුවන්ද? මෙන්න මේක විමර්ශනය කරන්න ඕන.
그토록 오랫동안 이루어지는 길을 얻은 사람이 있습니까, 있을 수 있습니까? 이것을 살펴보아야 합니다.
ඔය ටික විමර්ශනය කරනකොට අපිට තීරණයක් එනවා. මෙච්චර කාලයකට එක බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට කරපු කෙනෙකුත් නෑහ කරලා හිටන් ඉන්න පුළුවන් අවස්ථාවක් ලැබිලත්.
이것을 살펴보면 판가름이 납니다. 그토록 오랜 세월 동안 바람 하나를 이룬 사람도 없고, 이루고서 버티고 있을 기회를 얻은 사람도 없습니다.
එහෙනම් අපිට මේ කාලයේ තුළමේ අනන්ත අප්රමාණ සසර ගමනේ තියෙන අපි මොන තරම් නම් උපක්රම යොදලා ඇති.
그러니 이 끝없고 헤아릴 수 없는 saṃsāra 여정 동안 우리는 얼마나 많은 꾀를 써 왔겠습니까.
රූප අපිට ඕන විදිහට රැකගන්න වින්දනයක් වේදනාවක් ආවා නම් අපිට ඕන විදිහට රැකගන්න. ඒ වගේම සංඥාවක් ආවා නම් අපිට ඕන විදිහට පවත්වන්න. යම් සංඛාරයක් අපිට ඕන විදිහට රැස් කරලා අපිට ඕන විදිට හැඩ ගසාගන්න යම් විඤ්ඤාණයක් අපිට ඕන විදිහට පවත්වා ගන්න තව ටිකෙන් කියනවා නම් සත්ව පුද්ගල දව්ය වස්තු කියන මේ මුළු ලෝකේ මොනවා හෝ වේවා ඒ තුළ තියෙන්නේ හැම දේකින් අපිට ඕන හැටියට පවත්වාගන්න අපි යොදපු නැති උපක්රමයක් තියෙන්න ඇත්ද මෙච්චර ලෝකේ අනන්ත අප්රමාණය වටන්ගෙන ආපු ගමන
rūpa를 우리 뜻대로 지키려고, 즐김이나 vedanā가 오면 뜻대로 지키려고, saññā가 오면 뜻대로 이어 가려고, saṅkhāra를 뜻대로 모아 뜻대로 빚으려고, viññāṇa를 뜻대로 이어 가려고, 더 말하자면 중생이든 사람이든 물건이든 재산이든 이 온 세상 무엇이든 그 안에 있는 모든 것을 우리 뜻대로 이어 가려고 우리가 쓰지 않은 꾀가 있었겠습니까? 이 끝없는 세상을 돌아 지나온 여정에서 말입니다.
ඉතුරු වෙච්ච කිසීම උපක්රමයක් නෑ.
남은 꾀는 하나도 없습니다.
එක එක අත්දැවපාවම ඔය ති රැකගන්න කොච්චර උපක්රම යොදලා ඇති ඔය ති සැක ගැනීමට උපක්රම කරන්නා වූ පර්යේෂක මණ්ඩල කොච්චර උත්සාහ කරලා ඇති. විද්යාත්මයෝ, වෛද්යවරු ඔය ඉන්න එක කියන නම් වලින් හඳුන්වන අය ධාර්ශනිකයෝ කොච්චර උත්සාහ කරලා ඇත්ත. නමුත් ඔක්කෝම පුහු උත්සාහයක ඉදිලා තියෙන්නේ.
몸(attabhāva)마다 그것을 지키려고 얼마나 많은 꾀를 썼겠습니까. 그것을 지키려 꾀를 내는 연구 모임들이 얼마나 애썼겠습니까. 과학자, 의사, 이런저런 이름으로 불리는 이들, 철학자들이 얼마나 애썼겠습니까. 그러나 모두 헛된 애씀에 그쳤습니다.
දැන් යෙදෙනවා නම් පුහු උත්සාහයක යෙදෙනවා. මතු යෙදුනොත් හිස් පුහු උත්සාහයක මතු යෙදීමේ. හැබැයි ප්රතිඵලයක් හම්බ වෙන්නේ නැහ.
지금 애쓴다면 헛되이 애쓰는 것이고, 앞으로 애쓴다 해도 빈 헛수고일 것입니다. 결과는 얻지 못합니다.
මෙන්න මේ ටික තේරුම් ගත්තට පස්සේ අපිට තේරෙනවා. එහෙනම් මේ ලෝකේ අනාථයක නේද? අපි මේ සැරිසර අනාතයක නාතයක් හොයනවා නේද?
이것을 알아들은 뒤에는 우리가 깨닫습니다. 그러니 이 세상은 기댈 데 없는 곳이 아닙니까? 우리는 떠돌며 기댈 데 없는 곳에서 기댈 데를 찾고 있는 것이 아닙니까?
කැමති සේ පැවැත්මක් නැති බව හොඳට පේන්නේ ලෝකෙක. ඉච්ච සේ නැති. කැමති සේ නැති ලෝකයක අපි ඇලිලා කැවිලලා ඔය පර්වේෂණය කරන්න ගිහිල්ලා.
뜻대로 이어 감이 없음이 훤히 보이는 세상, icchā대로 되지 않는 세상, 원하는 대로 되지 않는 세상에 우리는 들러붙어 그런 찾기를 하러 나섰습니다.
ඒක නොකරෙන දෙයක් නම් අපිට සිද්ධ වෙන්නේ ඒ පර්යසනයන්ට ගිහිල්ලා අපේ බලාපොරොත්තුව නිසා අපිට දුක් වදින්න.
그것이 될 수 없는 일이라면, 그 찾기에 나선 우리는 우리 바람 때문에 dukkha를 겪을 수밖에 없습니다.
සිද්ධ නොවෙන දෙයක් බලාපොරොත්තු වුනොත් ඒ සිද්ධ නොවෙන දේකින් අපේ බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට වෙන්න පුළුවන් ක්රමයක් ඇත්ත තියෙනවද කොහොමද
일어나지 않을 일을 바란다면, 그 일어나지 않을 것으로 우리의 바람이 이루어질 길이 정말 있겠습니까? 어떻게 있겠습니까?
එහෙනම් බලාපොරොත්තුවක් බලාපොරොත්තුවක් ගානේ අපිට දුක් වෙන්න තියෙනවා. බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට වෙන්නේ නැහැ. බලාපොරොතු තැබුවොත් මොකද වෙන්නේ? අනේ මගේ බලාපොරොත්තුව කැඩිය ගියා මම මෙහෙමයි බලාපොරොත්තු වුනේ. ඒක නැති වුණා කියන්නා වූ දුක ඒකාන්තයෙන් එනවා.
그러니 바람 하나하나마다 우리에게 dukkha가 있습니다. 바람은 이루어지지 않습니다. 바람을 걸면 어떻게 됩니까? '아, 내 바람이 깨져 버렸다, 나는 이렇게 바랐는데 그것이 사라졌다' 하는 dukkha가 반드시 옵니다.
න් ලෝකෙද ලෝකෙද ලෝක සත්යය අර දුක දෙන්නේ ලෝකය ගැන බලාපොරොත්තු වෙන්නේ.
그 dukkha를 주는 것은 세상입니까, 아니면 세상에 대해 바라는 것입니까?
අන්න අපි කල්පනා කරලා බලන්න ඕනේ. අපිට ලෝකේ දුක දෙනවද? ඒ නිස්සර ලෝකය බලාපොරොත්තු වීම නිසා දුක එනවා.
바로 그것을 곰곰이 생각해 보아야 합니다. 세상이 우리에게 dukkha를 줍니까? 알맹이 없는(nissāra) 세상을 바라기 때문에 dukkha가 옵니다.
මෙන්න හොයලා බලන්න ඕනේ. නිස්සර ලෝකේ සිද්ධ වෙන්නේ නැති දෙයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා නම්. ඒ බලාපොරොත්තුව නිසාම අපිට දුක එනවද? එහෙම නැත්නම් බලාපොරොත්තු නොවෙන්න ලෝකේ අපිට දුක දෙනවා.
이것을 찾아보아야 합니다. 알맹이 없는 세상에서 일어나지 않을 일을 바란다면 바로 그 바람 때문에 우리에게 dukkha가 오는 것입니까? 아니면 바라지 않아도 세상이 우리에게 dukkha를 주는 것입니까?
පළවෙනි තන තියෙන්නේ ඔතන දුකට මුල් වෙන්නේ බලාපොරොත්තු සේ නොපතින්න ලෝකයේ ඒ බව දන්නේ නැතුව තව තවත් කොහොමහරි බලාපොරොත්තු වෙනවා. කොහොමහරි ප්රතිපාරතමයක් ගන්න ඕනේ මේකට ක්රමයක් හොයන්න මට ඕන හැටියට පවත්වන්න ඕන.
첫째 자리는 거기에 있습니다. dukkha의 뿌리는, 바람대로 머물지 않는 세상에서 그 사실을 모른 채 어떻게든 더욱더 바라는 데 있습니다. 어떻게든 손쓸 방도를 얻어야 한다, 길을 찾아 내 뜻대로 이어 가야 한다고 하면서요.
මෙන්න මේ නිසාම ලෝක සත්වයක්. බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට නොවෙන්නා වූ ලෝකයක බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට කර ගැනීමට යම්තාක් උත්සාහ දරනවද? හිත පිහිටවනවද?
바로 이 때문에 세상 중생은 바람이 이루어지지 않는 세상에서 바람을 이루려고 갖은 애를 쓰고 마음을 세웁니다.
මෙන්න මේ නිසාම ලෝක සත්වයාට තියෙන එක නැති වුනහම ඒක බැයිනම් වෙන එකක් හදාන බලාපොරොත්තු වෙන්න ඕනේ.
바로 이 때문에 세상 중생은 가진 것이 사라지면, 그것이 안 되면 다른 것을 만들려고 바라게 됩니다.
අන්න ඒ නිසා මොකද වෙන්නේ? පෙර භවයේදී ඒ තිබිච්ච කයෙන් ඒ තිබිච්ච ඇහෙන්, කනෙන්, නාසයෙන්, දිවෙන්, කයෙන්, මනින් ජීවත් වෙන්න බලාපොරොත්තු වුණා.
그래서 어떻게 됩니까? 지난 bhava에서 그 있던 몸으로, 그 있던 눈, 귀, 코, 혀, 몸, 마음으로 살아가기를 바랐습니다.
ඊට පස්සේ විඳින්න බලාපොරොත්තු වුණා. රැස් කරන්න බලාපොරොත්තු වුණා. ජීවත් වෙන්න බලාපොරොත්තු වුණා ජීවත් වෙන්න බැරුව කියලා. ඕන හැටියට විදා ඉන්න බලාපොරොත්තු වුණා ඒක බැරුව කියලා. ඕන හැටියට රැස් කර ඉන්න බලාපොරොත්තු වුණා ඒක බැරුව කියලා.
그다음 누리기를 바랐고, 모으기를 바랐습니다. 살기를 바랐지만 살 수 없었습니다. 뜻대로 누리며 지내기를 바랐지만 그럴 수 없었습니다. 뜻대로 모아 두기를 바랐지만 그럴 수 없었습니다.
මොකද වුනේ? ඇත්ත බලාගත්තේ නැහ. මතුවර පැතුමක් තියාගන්න. මේක බැයි නම් මතු එකේ දිලා.
어떻게 되었습니까? 참을 보지 않았습니다. 다음번의 바람을 품었습니다. '이번에 안 되면 다음에'라고.
එහෙනම් පෙර භවයේදී ඇහෙන්, කනින්, දිවෙන්, නාශයෙන්, ශරීරයෙන් මනින් ලෝකය දැනගන්න විඳින්න රැස් කරන්න බලාපොරොත්තු අසාර්ථක වෙලා පණ ගිය හින්දා. බෑ බැ ඒ නරව ආය එකක් හොයාගන්න ඕනේ කියලා බලාපොරොත්තු තිබ්බ නිසා මොකද වෙන්නේ? ආයෙ හැටම මේ සැරිත් එකක් ලැබෙනවා.
그러니 지난 bhava에서 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음으로 세상을 알고 누리고 모으려던 바람이 이루어지지 못한 채 숨이 끊어졌기에, '안 돼, 안 돼, 다시 하나 찾아야 해' 하는 바람을 지녔기 때문에 어떻게 됩니까? 다시 이렇게 하나를 얻습니다.
ආයි මතු ඇහැක්, කන, දිවක්, නාසයක් ශරීරයක් මනක් ලැබි නිසා දැන් මේ කයකුයි හිතකුයි තියෙන්නේ. විද්යාමාන.
다음 생에 다시 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 얻었기에 지금 이 몸과 마음이 눈앞에 있는 것입니다.
දැන් මේක ඉඳලත් මොකද කරන්නේ? බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට කරගන්න දැනගන්න විදින්න රැස් කරන්න ආය බලාපොරොත්තු වෙනවා. දැන් මේකෙත් බැහ.
이제 이것을 가지고도 무엇을 합니까? 바람을 이루려고, 알고 누리고 모으려고 또 바랍니다. 그런데 이것으로도 되지 않습니다.
බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. ඇත්ත දැනගන්න කැමති නැහැ. එහෙම බැ. ඊළඟ එකේදිවත් බලාපොරොත්තුවක් හදාගන්නවා කියලා මතුවත් බැවකට හේතු තියාගෙන ඉන්නවා. එහෙනම් මතු බලාපොරොත්තුව අත්ඇරලා නැහ. පැතුම අත්හැරලා නැ. අන්න මතු පතනවා. ඒ නිසා පැතුමේ බලාපොරොත්තුවක් තියාගෙන තවත් ඉන්නවා මේකෙන්. මොකද මේකෙත් වෙන්නේ?
바라기만 할 뿐 참을 알고 싶어 하지 않습니다. '이렇게는 안 돼, 다음 것에서라도 바람을 이뤄야지' 하며 다음 bhava의 까닭을 지닌 채 살아갑니다. 그러니 다음 바람을 놓지 않았고, 빌기를 놓지 않았습니다. 앞날을 빕니다. 그래서 빌기 속의 바람을 지닌 채 이것으로 또 살아갑니다. 이것에서는 어떻게 됩니까?
තවත් ඉන්නවා මේකෙන්. මොකද මේකෙත් වෙන්නේ? මේකෙත් බලාපොරොත්තු ඉෂ්ටමී මැරෙනවා මිසක් හැබෙන එකක් වෙන්නේ නැ.
이것에서도 바람을 이루지 못한 채 죽을 뿐, 이루어지는 일은 없습니다.
දැනගන්න බලාපොරොත්තුවෙන හිටියා දැනග නිවර කරන්නත් බැහැ දැනගත්ත දෙයක් ඇත්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
විදිට බලාපොරොත්තු වෙලා හිටම් විඳීම පස්සේ ගියා. සීමාවක් කනෙන්නේ නැහැ. විඳීම අහුනෙත් නැහැ. ඒකත් ගෙවිලා ගියවා. එහෙනම් විඳින්නත් ආය මතු වරත් එකක් අල්ලගන විදිට කියලා බලාපොරොත්තු වෙනවා.
누리기를 바라며 누림을 뒤쫓았습니다. 끝이 나지 않았습니다. 누림은 붙잡히지도 않았고, 그것도 다 닳아 지나가 버렸습니다. 그러니 누리기 위해 다음번에도 하나를 붙잡아 누리겠다고 다시 바랍니다.
රැස් කරන බලාපොරොත්තු වෙන රැස් කරන්න හැදුලා හැදුවා එකක්වත් අත්හ ඇරිලා ගියා. අල්ලගන්න බැරි වුණා. රැස් කිරීම සම්බන්ධ කරගහම පුහුණ කරන්න බැරි වුණා. එකක්වත් අයිති වුණේ නෑ. එහෙනම් මතුකට රැස් කරගන්න ඕනෑ කියලා අදහසක් ගත්තො. එහෙනම් මතුට
모으기를 바라며 모으려 하고 또 했지만 어느 것도 놓쳐 버렸습니다. 붙잡을 수 없었습니다. 모은 것을 붙들어 둘 수 없었습니다. 어느 하나도 제 것이 되지 않았습니다. 그래서 다음 생에 모아야겠다는 생각을 품었습니다.
ඕනෑ කියලා අදහසක් ගත්තො. එහෙනම් මතුට දැනගන්නයි, විදින්නයි රැස් කරන්නයි මතුත් ආයු හරයක් ඇහැක් ඕන, කනක් ඕන, නාසයක් ඕන, දිවක් ඕන, කයක් ඕන මනක් ඕන රූප, සද්ද ඕන, ගන්ධ ඕන, රස ඕන, පොට්ඨබක් ඕන ධර්ම කියලා ඔය ඇස, කන දිවනාසය, ශරීරයේ මණ රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රාස, ස්පර්ශ ධර්ම කියන මේවාහ පිළිබඳව තිබෙන්නා වූ බලාපොරොත්තුව අත්හරින්න නැතුව.
그래서 다음 생에 알고 누리고 모으려면 다음 생에도 다시 눈이 있어야 하고, 귀, 코, 혀, 몸, 마음이 있어야 하고, rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma가 있어야 한다며, 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma에 대한 바람을 놓지 못한 채,
ඒවා ආයස්ථාන හෙවත් එකතු කරගන්න ස්ථාන හැටි තව තවත් පවත්වන්න ඕනේ කියලා බලාපොරොත්තු වෙ. සලායතනයක් බලාපොරොත්තු වුණා.
그것들을 āyatana, 곧 모아들이는 자리로서 더욱더 이어 가야 한다고 바랍니다. saḷāyatana를 바랐습니다.
ඇස කන්න දිවනාසය ශරීරය කියන මේ ටික බලාපොරොත්තු වුණා. බලාපොරොත්තුව අත්හැරපු නැති නිසා මොකද වෙන්නේ ආයේ ශක්තියක් ගොඩනැගි.
눈, 귀, 혀, 코, 몸, 이것들을 바랐습니다. 바람을 놓지 않았기에 어떻게 됩니까? 다시 힘이 쌓였습니다.
ගොඩනැගෙන ශක්තිය මතු බලාපොරොත්තුවට ඇහැක්, කන, දිවක්, නාසයක්, ශරීරයක් මලක් ඇති කරන්නයි ක්රියාත්මක වෙන්නේ. එහෙනම් සසර ගමනේ සාරාය කියන දෘෂ්ටිය නිසා බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒ දෘෂ්ටියේ තියෙන තාක්කල් බලාපොරොත්තුව අත්හරින්නේ.
쌓인 그 힘은 다음 바람을 위해 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 만들어 내도록 작동합니다. 그러니 saṃsāra 여정에 알맹이가 있다는 diṭṭhi 때문에 바랍니다. 그 diṭṭhi에 머무는 동안은 바람을 놓지 않습니다.
බලාපොරොත්තුව අත් නොහර නිසා හැම මොහොතක් පාසාම ඔහු ශක්තියක් මතු කරනවා. මේ මතු කරගත්ත ශක්තිය මතු කරලා ඉවරයි දැන්.
바람을 놓지 않기에 그는 순간마다 힘을 일으킵니다. 이렇게 일으킨 힘은 이미 일어나 버렸습니다.
ඕක කවදා හරි අපි ගෙවා දාන පැත්තට වැඩ නොකළොත් එහෙම මතු කරපු ශක්තිය ක්රියාත්මක වෙනවා අපි දැනගෙන හිටියත් එක අපිට නින්ද ගිහින් එදි මලත් ඇහැරලා ඉන්න මලත් අවසීහයෙන් ඉඳගෙන මලත් ඇති කරපු බලාපොරොත්තු
언젠가 그것을 다 써서 없애는 쪽으로 일하지 않는다면, 일으킨 그 힘은 작동합니다. 우리가 알고 있든 모르든, 잠들어 죽든, 깨어 있다 죽든, 앉은 채 죽든, 일으킨 그 바람이 작동합니다.
ඔව් ස්න් වහන්සේ අපි තණ්හාව ඇති ඔව් එතකොට ඕක නැත්නම් තණ්හාවෙත් නැ ඔව් ඒක ඒක
(묻는 이) 예. 스님, 우리에게 taṇhā가 있다는 것이지요. (스님) 예. (묻는 이) 그러면 그것이 없으면 taṇhā도 없는 것이고요. (스님) 예, 바로 그것입니다.
දැන් අපි උදාහරණයක් ගත්තො පන් ගන්න වැඩ ඔව් දැන් වැඩක් නැ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් අපිට අන්න ඒක තමයි අපි දකින්න ඕනේ සම්මත ඇහැ මොකක්ද ලෝක සත්යය අර දැනෙන දේ මොකක්ද දැන් සම්මත වශයෙන් අපිට පේන ඇහැ කියලා අපි අරගත්තේ මොකක්ද මේ මස් ගුලිය ඇහැ නැමති මස් ගුලියකට ඇහැ කියලා හිතාගත්තා.
바로 그것을 우리가 보아야 합니다. 관습상(sammuti)의 눈이란 무엇이고, 세상 중생이 느끼는 것은 무엇인가. 관습적으로 우리에게 보이는 눈이라고 받아들인 것은 무엇입니까? 이 살덩이입니다. 눈이라는 살덩이를 눈이라고 여긴 것입니다.
දැන් මෙන්න මෙතන අපි හොඳට වටහ ගන්න ඕන තැනක්. දැන් ඇස කන කියලා තියෙනකොට අපි හිතෙන්නේ මේ ඉන්ද්රිය වශයෙන් පේන්න තියෙන්නේ ඒ ඒ පුද්ගලයාට පේන්න තියෙන කන කියලා. දැන් අපි හිතමුකෝ මෙහෙම දෙයක්.
여기가 우리가 잘 알아들어야 할 곳입니다. 눈, 귀라고 하면 우리는 indriya로서 보이는 것, 그 사람에게 보이는 귀를 떠올립니다. 이렇게 생각해 봅시다.
දැන් පේන්න නැති ඵලියට ඇහැක් නෑ කිව්වොත් පෙරේරියට යකාට නැත්නම් අර නොපෙන්න අමනුස්සයාට ඔහුට ඇහැකුත් නැහැ කනකුත් නැහැ නාසයකුත් නැහැ දිවකුත් නැහැ කයකුත් නැහැ මනකුත් නැහැ අපිට පේන්න එපැ තියවාන කියන නිගමනට බහිල එකක්වත් පේන්න තියනේ අන්
보이지 않는 이에게는 눈이 없다고 한다면, peta에게, 야카에게, 또는 보이지 않는 amanussa에게 눈도 없고 귀도 없고 코도 없고 혀도 없고 몸도 없고 마음도 없다고, 우리에게 보여야 있다는 결론에 이른다면, 하나도 보이지 않습니다.
විෂයකීම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් ඇමීවා අරන් අන්යවිස්සයක් එකට දාක්ෂවාරාරයක් ලකන අන්විස්සයක් හදපුබපු දාසට ඇහැක් තියෙනවා පෙනෙයි කනක් තියෙනවා නාසයක් තියෙනවා දිවක් තියෙනවා කයක් තියෙනවා පෙනෙයි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්ක්සය දියුණු නැති නිසා අපි කියනවා එක සෛලියයි තියෙන්නේ ඇමීවා ඌ ඔක්කොම කරන්නේ එක සෛලිය ඔහුට ඇහැකුත් වෙනම නෑහැ කනකුත් වෙනම නෑහැ කියලා අපේ සම්මතය තුළින් අපි වෙන නිගමට පහි.
현미경이 발달하지 않았기에 우리는 amoeba가 세포 하나뿐이라고, 그것은 모든 일을 세포 하나로 하며 눈도 따로 없고 귀도 따로 없다고, 우리 관습 안에서 다른 결론에 이릅니다.
නමුත් අද ඒ ඒ පරික්ෂණය තාක්ෂණය දියුණු කරලා ජාන තාක්ෂණයටක දියුණු කරන්නට පස්සේ. දැන් කියනවා එක සෛලය ඇතුලේ තියෙන ජාන තුළයි මේක තියෙන්නේ.
그러나 오늘날 검사 기술을 발전시키고 유전자 기술까지 발전시킨 뒤에는, 세포 하나 안에 있는 유전자 속에 이것이 있다고 말합니다.
ඌත් ආලෝකයා බොහොම අඳුර කළා යා. ආලෝකයට කැමති.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එහෙනම් ආලෝකයයි අඳුරයි දෙකටු වෙනසක් දැනගත්තේ නැත්නම් ඌ කොහොමද ආලෝකය අතර අඳුරට යන්නේ?
빛과 어둠 두 가지의 다름을 알지 못한다면 그것이 어떻게 빛과 어둠 사이에서 움직이겠습니까?
දැන් අපි දැක්කේ නෑහ ක්රමය. ඔගේ ඇහේ හැටි දැක්කේ. මේ ආත්මභාව සියුම් දෙයක්.
우리가 그 방식을 보지 못한 것입니다. 그것의 눈이 어떤 모습인지 보지 못한 것입니다. 이 attabhāva는 미세한 것입니다.
ආත්මභාවයන්ගේ සියුම්තාවය කොච්චරද කියනවා නම් ලෝක සත්යය අර දකින්න පුළුවන්නේ සර්ව ගෝචරයි. සමහර ආත්මභාව. සමහර ආත්මභාව දිවැස්ති ශ්රාවකයන්ගේ දිවැසට ගෝචරත්. එබඳු සිව් මාත්මභාව. සත්වයින්ට.
attabhāva가 얼마나 미세한가 하면, 세상 중생이 볼 수 있는 것을 넘어 sabbaññu에게만 잡히는 attabhāva도 있습니다. 어떤 attabhāva는 하늘눈을 지닌 sāvaka의 하늘눈에 잡힙니다. 그런 attabhāva가 중생에게 있습니다.
දැන් අර ගිජ්ජ කූඩ පර්වතයේ පාමුල සැරිසරන්නා වූ භික්ෂු භික්ෂුණි, සාමනේර සාමනේරි ශික්ෂාමානා ආදී වශයෙන් මහා පිරිසක් අඬ ගිනිගත්ත සිවුරු අරගෙන, ගිනිගත්ත පාත්තරවර අරගෙන ගිනිජල් ජාලාවන්ගෙන් දැවි දැවි මහා වේදනාවෙන් කෑ කෝ යහමින් සැරිසරණ කොටසක් දැක්කා මුගලන් හාමුදු.
Gijjhakūṭa 산 기슭을 떠도는 bhikkhu, bhikkhunī, sāmaṇera, sāmaṇerī, sikkhamānā 같은 큰 무리가 불붙은 가사를 걸치고 불붙은 발우를 들고 불길에 타들어 가며 큰 고통 속에 울부짖으며 떠도는 것을 Moggallāna 스님께서 보셨습니다.
දැකලා හිටා උන්වහන්සේට හිනාවක් පහල දුක්ඛිත තත්ත්වයකින් නේද මිදුනේ කියලා. මේ අවස්ථාවේ අනිත් භික්ෂූන් වහන්සේලා අහනවා. ඇයි ස්වාමීනි කුමත් දැකලාද හිහෙනා පාලක පැවැත්තේ මොනවාද දැකලාද හිනා මට පේනවා මෙන්න මෙහෙම ප්රේතැරක්.
그것을 보시고 그분께 문득 웃음이 일었습니다. 그런 괴로운 처지에서 벗어났구나 하고. 그때 다른 bhikkhu들이 묻습니다. '스님, 무엇을 보시고 웃으셨습니까?' '나에게 이런 peta 무리가 보인다.'
තවත් දිවැක් තියෙන ඕන තරම් භික්ෂූන් වහන්සේලා හිටියේ. උන්වහන්සේලා බලනවා
하늘눈을 지닌 bhikkhu들도 많이 있었습니다. 그분들도 살펴봅니다.
උන්වහන්සේලාට පේන්නේ. ඉතින් අපිටත් පේන්න එක.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේක අහන්නක බුදුරජාණන් වහන්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් ඔය කාරණය අහන්න කියලා මහන්නේ ඔය ප්රේත රැල්ල මම දැක්ක එදා බෝමට බුදු වෙන සුතුමපාත් ඥානයෙන් ලෝභ බලන වෙලාවේ දේ ප්රේතනාව මොහොම දැක්කා ස්වාමීනි මෙච්චර කල් කිව්වේ නැද සාක්ෂියක් නැති නිසා දැන් ඔබලා අතරෙම සාක්ෂියක් තියෙනවානේ මුගලගේ සාක්ෂිය ඒ නිසායි මම ඕක කියන්නේ ඕකම දැකලා ඉවරයි හොඟක් කිව්වට තේරුම් ගන්න ඕගොල්ලන්ට විදිහක් නෑහ මේක අඩුතමේ සාක්ෂියක් වත්න ඒ නිසා සාක්ෂියක් ආව හින්දා තමයි මම වැටිය කිව්වේ
이 일을 Buddha께 여쭈자 Buddha께서 말씀하셨습니다. '그 peta 무리를 나는 Bodhi 아래에서 깨달은 날 앎으로 세상을 살필 때 이미 보았다. 지금까지 말하지 않은 것은 증인이 없었기 때문이다. 이제 너희 가운데 증인, Moggallāna의 증언이 있지 않느냐. 그래서 말하는 것이다. 이미 다 보았지만 말해도 너희가 알아들을 길이 없었다. 적어도 증인 하나는 있어야 했다. 그래서 증인이 생겼기에 내가 말한 것이다.'
ආත්ම බව අති සිසි එක ආකාරයි.
attabhāva는 그렇게 아주 미세한 것입니다.
මෙන්න මෙබඳ ස්වභාවයක් ඇති ආත්මභාවයන්ගේ මේ ඇස, කන දිවනාසය, ශරීරයේ ස්වභාවය ලෝක සත්යයට මේ මස්ලිය ඇහැකින්. නැත්නම් මේ තියෙන මිනිස් පංචේන්ද්රිය ගෝචර ඉන්ද්රියකින් දකින මට්ටමෙන් එහාස අප්රමාණයක් තියෙනවා අපිට දකින්න බැරි ආත්මභාව ඒවය සියුම් අන්න ඒවට.
이런 성질을 지닌 attabhāva의 눈, 귀, 혀, 코, 몸의 성질은, 세상 중생이 이 살덩이 눈으로, 또는 사람의 다섯 indriya에 잡히는 정도로 보는 것을 훨씬 넘어 헤아릴 수 없이 많습니다. 우리가 볼 수 없는 attabhāva들, 그만큼 미세한 것들입니다.
දැන් ඉඳිකට තුත් අර තරම් ප්රමාණය දහ දේවතාව ඇවිදිලා එක ළඟටලා එකට එක ගැටෙන්නේ නැතුව බණ ඇහුවා කියලා තියෙනවා අපේ
바늘 끝만 한 자리에 여러 devatā가 모여 서로 부딪치지 않고 dhamma를 들었다고 우리 전승에 나옵니다.
මේ දහම ඔත්තර තියෙනවා මංගල ධර්ම දේශනා ධම්ම චක්කප පවත්වන සූත්රය දේශනා කරන වෙලාව දැන් ඇමී බව කී දෙනට ඉන්න පුළුවන්ද ඔතන ඉඳිකට තුරකට තරම් ප්රමාණයක දේවතාව ද000ක් සූක්ෂම ශරීර මාවාගෙන හිතියයි කියලා පෙන්නවා.
이 dhamma에 나오기를, Maṅgala dhamma를 설하실 때와 Dhammacakkappavattana sutta를 설하실 때 — 거기에 몇이나 있을 수 있었겠습니까 — 바늘 끝만 한 자리에 수많은 devatā가 미세한 몸을 지어 머물렀다고 보여 줍니다.
එහෙනම් බලපු හැමී භාවනාව කොච්චර කොච්ච හරිද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කන්දිහාගෙන හිටිය ධර්මාවබෝධයක් ලැබා.
귀 기울여 듣던 이들이 dhamma를 깨달았습니다.
එහෙනම් ආත්මභාවයන්ගේ සිවුම්ය අපිට තේරුම් ගන්න බැහැ මේ ලෝකේ සත්ව විසි අචින් කිව්වේ යෝකයි. ලෝක සත්යයාට පේන්නේ නැහ මෙතන මෙතන අති සියුම් තැනක්.
그러니 attabhāva의 미세함을 우리는 알 수 없습니다. 이 세상 중생의 경계는 acinteyya, 헤아릴 수 없다고 하신 것이 그것입니다. 세상 중생에게는 보이지 않습니다. 여기는 아주 미세한 곳입니다.
මෙන්න මේ නිසා තමයි මේ සප්පයට අපිට පේන ඇහැ නෙමෙයි මේ කියන්නේ. ඊට ප්රසාද රූප වලටයි චක්ඛු ප්රසාද රූපය
바로 그래서 여기서 말하는 것은 우리에게 보이는 눈이 아닙니다. pasāda rūpa, 곧 cakkhu pasāda rūpa를 말합니다.
සෝ කැ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් දැන් කං නෑහ කියලා අපි කියනවා. කම්පන්නංග කියලා කියන්නේ කං
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් ඒකත් ඒක අයිතිය. දැන් අපි කන කියලා හිතාගෙන අපි මේ ලෝක සම්මතයෙන් ගත්ත කන විතරයි කන කියලා අපි හිතාගන්නේ.
예, 그것도 거기에 속합니다. 우리는 귀라고 여기면서 세상 관습으로 받아들인 귀만을 귀라고 여깁니다.
දැන් මේ යම්කිසි සත්වයින්ට නානා ප්රකාරයෙන් පිහිටනවා. ඒක පිහිටන්නේ අපිට මේ පේන අපි දැක්ක සම්මතය පරිදි අපි දැකීමෙමේ ඇහැට පේන මස් ඇහැට පේන සම්මතයෙන් ඇහු නිගමන විතර අපිට තියෙන්නේ.
어떤 중생들에게는 그것이 여러 가지 모습으로 자리 잡습니다. 그런데 우리에게는 우리에게 보이는 대로, 관습대로, 살덩이 눈에 보이는 관습에서 얻은 결론밖에 없습니다.
හාට හදෙනෙත් නැහැ අත්දැක පේන්නෙත් නැහැ කතා කරන්නත් නැහැ. ඉතින් ඒ මනුස්සයක්
(묻는 이) 듣지도 못하고, 눈으로 보지도 못하고, 말하지도 못하는 그런 사람이라면,
ඔව් ඒ කියන්නේ දැන් ඒ කියන්නේ එයාට යම්කිසි වින්දනයක් එනවානේ. ඒක තමයි දැන් එයා ඒ කියන්නේ එයා කනෙන් ගන්න වින්දනය හිතෙන් ගන්නවා.
(스님) 예. (묻는 이) 그러니까 그에게도 어떤 느낌이 오는 거지요. 그것이… 그는 귀로 받던 즐김을 마음으로 받는 것이지요.
තව පැත්තකෙනවා. කන් ඇහෙන්නේ නැහ. යම් කාලෙක කන් ඇහුණා. දැන් එයා කං ඇහුවීමෙන් ගත්ත වින්දනය නිසා එයා බලාපොරොත්තු වෙනවා. අනේ මම ඉස්සර වගේ අහන්න ඇත්නම්. ඒ අදහස අයින් වෙලා නැහ. මට ඉස්සර වගේ බලන්න ඇත්නම්. දැන් පේන්නේ නැ.
(스님) 다른 쪽도 있습니다. 귀가 들리지 않습니다. 언젠가는 귀가 들렸습니다. 그때 들어서 얻은 즐김 때문에 그는 바랍니다. '아, 예전처럼 들을 수 있다면.' 그 생각이 떠나지 않았습니다. '예전처럼 볼 수 있다면.' 지금은 보이지 않습니다.
අනේ ඉස්සරය කතා කරන්න ඇත්නම් ඒ මහා අසාහනයකින් ඉන්නේ බලාපොරොත්තුව. බලාපොරොත්තුව ඇස් පේන්නේ නැති වුනාට පස්සේ ඇස් පේන එක්කෙනාට වැඩිය බලාපොරොත්තුව තව අධික වෙලා ඉන්නේ. ඇස් පේන්නේ නැති එක්කනවා.
'아, 예전처럼 말할 수 있다면.' 그렇게 큰 괴로움 속에 있게 하는 것이 바람입니다. 눈이 보이지 않게 된 뒤에는 눈이 보이는 사람보다 바람이 더 커져 있습니다. 눈이 보이지 않는 사람은 말입니다.
හැමදේන්ම හෝදිසියකින්. මේ හෝදිසි කිරීම කියන්නේ ලෝකය පිළිබඳ බලාපොරොත්තු.
모든 것을 애타게 살피며 지냅니다. 이렇게 애타게 살피는 것이 바로 세상에 대한 바람입니다.
මේ බලාපොරොත්තුවක් ඇති වෙන්නට මේ බලාපොරොත්තුව ස්පර්ශ කරන්න ඒ ඒ ආකාරයෙන් ඒකට අවශ්ය කරන උපකරණය සකස් වෙනවා නානා ප්රකාරයෙන්.
바람이 생기면 그 바람이 닿게 하려고 그에 맞게 필요한 도구가 여러 가지 모습으로 갖추어집니다.
එයා මේ ලෝකයේ ලෝකයේ මොනවද අපි ඇසුරු කරන්නේ? පාපෝ ධාතුව, තේජෝ ධාතුව, වායෝ ධාතුව, පඨවි ධාතුව, ආකාශ ධාතුව, විඤ්ඤාණ ධාතුව කියලා. මෙන්න මේ ධාතු හයක් තමයි මේ අපි රූප ලෝකයා සත්වයා වශයෙන් මේ රූප වශයෙන් මේ ලෝකය ඇසුරු කරන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. ඔය ධාතු හය ස්පර්ශ කරලා ආශ්වාදයක් ගන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා.
이 세상에서 우리가 기대는 것은 무엇입니까? āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu, ākāsa dhātu, viññāṇa dhātu입니다. 이 여섯 dhātu에 우리는 rūpa 세계의 중생으로서, rūpa로서 기대려고 바랍니다. 그 여섯 dhātu에 닿아 assāda를 얻으려고 바랍니다.
මෙන්න මේ ධාතු හයක් ස්පර්ශ කරලා ආශ්වාදයක් ගන්න තියෙන බලාපොරොත්තුව නිසා ඔය ධාතු හයම එකම ඉන්ද්රියකින් ස්පර්ශ කරන්න ක්රමයක් නෑ.
이 여섯 dhātu에 닿아 assāda를 얻으려는 바람 때문에 — 그런데 그 여섯 dhātu 모두를 하나의 indriya로 닿을 길은 없습니다.
ඔය ධාතු හය ස්පර්ශ වෙන්නේ හය ආකාරයක. මෙන්න මේ නිසයි සත්වයකුට ඉන්ද්රිය හයක් පිහිටන්න හේතු. ඇස, කන, නාසය, දිව, කය මන කියන. ඔය හයක් පිහිටන්න හේතුව ඔය ධාතු හයේ ස්පර්ශය හය ආකාරයෙන් ලබන්න ඕන. එකකින් ලබන්න බැ.
그 여섯 dhātu는 여섯 가지 방식으로 닿습니다. 바로 그래서 중생에게 여섯 indriya가 자리 잡습니다. 눈, 귀, 코, 혀, 몸, 마음입니다. 그 여섯이 자리 잡는 까닭은 여섯 dhātu와의 닿음을 여섯 가지 방식으로 얻어야 하기 때문입니다. 하나로는 얻을 수 없습니다.
හය ආකාර නිසා හය ආකාර ඉන්ද්රියක් හෝ අන්න ඒකට අනුකූල හැදුන ඉන්ද්රිය හය තමයි අපි කිව්වේ ඇස, කන දිව, නාසය, ශරීරය, මන කියලා.
여섯 가지 방식이기에 여섯 가지 indriya, 곧 그에 맞게 생겨난 여섯 indriya를 우리는 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라고 한 것입니다.
එතකොට මෙන්න මේ කියන්නා වූ ධාතු හයක ස්පර්ශය ලබාගන්න බලාපොරොත්තු වතු අපි කියනවා ලෝක ස්පර්ශය කියන්නේ ඕකට
이렇게 말한 여섯 dhātu의 phassa를 얻으려는 바람, 그것을 우리는 세상의 phassa라고 합니다.
ඉතින් මේ ස්පර්ශය ලබා ගැනීමේදී යම් යම් පුද්ගලයයින්ට සමහර අවස්ථාවද යම්කිසි කෙනෙකුට කරපු අවැට අසාධාරණ නිසා. විපාක වශයෙන් දුක් විඳ විඳ ඉන්ද ඒක ඒක ලබන්න බැරි වෙයිද? ඔහුගේ බලාපොරොත්තු වුනත් ඒක පිහිටන්න නැතුව යනවා.
(묻는 이) 그런데 이 닿음을 얻을 때 어떤 사람들은 때로 누군가에게 저지른 해와 부당함 때문에 그 vipāka로 dukkha를 겪으며 그것을 얻지 못하기도 합니까? (스님) 그가 바라더라도 그것이 자리 잡지 못하고 맙니다.
පිහිටන්න නැතුව යනවා කියන්නේ ඒ පිහිටීමේ ස්වභාවය නැති වුණා නෙමෙයි. ඒ පිහිටීමට ඔහුට පහරක් වැදුනා. හෙව වුණා ඒ පිහිටීම ඒ නිසා දුක් විඳින්න වෙනවා. ඒ දේ අඩුපාඩුව නිසා.
자리 잡지 못한다는 것은 자리 잡는 성질이 없어진 것이 아닙니다. 그 자리 잡음에 그가 타격을 입은 것입니다. 그래서 그 모자람 때문에 dukkha를 겪게 됩니다.
නමුත් අනන්ත අප්රමාණ ආපු සසර ගමනේදී අන්න ඒ වෙච්ච අඩුපාඩුව නිසා ඔහු දුක් විඳිනවා මිසක් ඒ අඩුවක් තියෙනවා නම්. ඔහුට ඒක එපා වෙලා නැහ. ඔහු බලාපොරොත්තුව තියා ඉන්නවා ස්පර්ශ කරන්න.
그러나 끝없는 saṃsāra 여정에서 그 모자람 때문에 그가 dukkha를 겪을 뿐, 모자람이 있다고 해서 그가 그것을 싫어하게 된 것은 아닙니다. 그는 닿으려는 바람을 지닌 채 있습니다.
ඔහුගේ පාප කර්මයෙන් ගෙවලා ඉවරෙච්ච දාසක තමයි ආයුසරයක් වට විවෘත වෙන්නේ ඔහුගේ ඉන්ද්රිය එතකොට තමයි ආයුසරයක් විද්යා මනලා ඒක ඔහුට ආයුසරයක් අන්ධයාව ජාත්ය අන්ධයට ඊළඟ භවය ඇහැක් ලැබෙන්නේ ඒකයි. දඬුවමක් ඔය ලැබිලා තියෙන්නේ.
그의 pāpa kamma가 다 치러진 날에야 다시 한 번 그의 indriya가 열립니다. 그때 다시 한 번 드러나게 됩니다. 날 때부터 눈먼 이가 다음 bhava에 눈을 얻는 것이 그래서입니다. 그것은 벌을 받은 것입니다.
ආසාව අත්ඇරලා අත්හැරියායහම නෙමෙයි තියෙන්නේ. ක්රම දෙකක් තියෙනවා. එකක් තමයි ආසාවන් නිස්සරත්වය දැකලා අත්හැරී ගියාට පස්සේ ඒ දේහා තියෙන සම්බන්ධය දුරු වෙලා ඒක නැති.
욕망을 놓아 버려서 그렇게 된 것이 아닙니다. 두 가지 길이 있습니다. 하나는 욕망에 알맹이 없음(nissāra)을 보고 놓아 버린 뒤, 그것과의 관계가 떨어져 나가 그것이 없어지는 것입니다.
ඒක අසාහනයක් නෑහ. මොකද එපාවිච්ච දෙයක් නැති වුණනම් මොකක්ද තියෙන්නේ ප්රශ්න ඕන වෙච්ච දෙයක් නැති වුනා නේද අමාරුව තියෙන්නේ බලන්න ඕනේ.
그것은 괴로움이 아닙니다. 싫어진 것이 없어진다면 무슨 문제가 있겠습니까? 원하던 것이 없어졌을 때 힘든 것 아닙니까? 그것을 보아야 합니다.
ඕන එකම තියෙද්ද තියෙන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මට බලන්න ඕනේ නැහ. ඒ අරත් නැහ. එහ එයට මොකද තියෙන්නේ ප්රශ්න එපාදය නැත්නම් එයා කිසි ප්රශ්නයක් නැ.
'나는 보고 싶지 않다, 그것도 원하지 않는다' 하는 이에게 무슨 문제가 있겠습니까? 싫다면 그에게는 아무 문제가 없습니다.
එහෙනම් මේ ලෝකේ අහන්න ඕනේ, බලන්න ඕනේ, ගඳ සුදු දැනගන්න ඕනේ. රස විදි රස දැනගන්න ඕනේ, ස්පර්ශ දැනගන්න ඕනේ. මනසට අරවුන් ධර්මතාවය දැනගන්න. ඔට අහගන්න ඕනේ. ඔය කියන දැනගැනීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් පිරිලා තමයි මේ ලෝක සත්යයා සැරිසර. දැනගන්න නම් ස්පර්ශ කරන්න ඕනේ. ස්පර්ශ කරන්න නම් අවශ්ය ඉන්ද්රියක් තියෙන්න ඕනේ. ඒ නිසා ඉන්ද්රිය බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. පළවෙනි බලාපොරොත්තුව දැනගන්න බලාපොරොත්තු. මොකටද දැනගන්නේ?
그러니 이 세상에서 듣고 싶다, 보고 싶다, 냄새를 알고 싶다, 맛을 누려 알고 싶다, 닿음을 알고 싶다, 마음에 와닿는 dhammatā를 알고 싶다 — 그 알고 싶은 바람으로 가득 차서 세상 중생은 떠돕니다. 알려면 닿아야 합니다. 닿으려면 필요한 indriya가 있어야 합니다. 그래서 indriya를 바라는 것입니다. 첫째 바람은 알려는 바람입니다. 무엇 때문에 알려고 합니까?
ඒකේ සැප හෝ දුක්ඛ හෝ ඒවා තුළින් ප්රියයි මනාපයි කියන යමක් ඇත්නම් ඒක වින්දනය කරන්න. ඒකට ඇළුම් කරනවා. විඳීමේ බලාපොරොත්තු.
그 안에 sukha든 dukkha든, 그것들을 통해 좋고 마음에 드는 것이 있다면 그것을 누리려고입니다. 그것에 들러붙습니다. 누리려는 바람입니다.
විඳීම සැප විඳීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් ඒක අල්ල ගත්තහම ඒකට උරුම අනිත් පැත්තක් දෙනවා. ඒක වරලක් බැ. සැප විඳින්න බලාපොරොත්තුවෙන් වින්දනය කරලාහම ඒ වට ඇති දුක් විඳීමට ඔහු නිකන්ම ගෝචරක්.
즐거운 누림을 바라며 그것을 붙잡으면 그것에 딸린 다른 쪽도 함께 옵니다. 그것을 막을 수 없습니다. 즐거움을 바라며 누리고 나면 그것에 딸린 dukkha 겪음에도 그는 그냥 놓이게 됩니다.
අන්න ආශ්වාදයත් එක්ක ආදීන වෙන හැටි. ආදීනව දහසක් එනවා ඒක ආශ්වාදයට. ආශ්වාදය එකක් බලාපොරොත්තු වෙනකොට ගන්න වෙන්නේ ආදීනවලත් එක්ක. දැන් අපි තක මැටි අපි ගන්නවා මල් පෝච්චයක් මල් වාස එකක්. ඇතුල රලු. පිටින් ඔපමට්ටම් කරලා. සල්ලුව ඇතුල මට එපා පිට උපමට්ම විතරක් මට ඕන කියලා ගන්න පුළුවන්. එහෙම ගන්න බැහැ. මල් වාසයකම ගන්න ඕනේ. ගන්නකොට බලකුවහම ඇතුලේ තිබුනම් රලු ගතියක් අර පිට ඔපේ ගන්න ගිහිල්ලා ඇතුලේ රලු ගතියත් එක්ක ගන්න වෙනවා. ඒක අත්විලලා අරක විතරක් ගන්න බැ.
바로 이것이 assāda와 함께 ādīnava가 오는 방식입니다. assāda 하나에 ādīnava가 천 가지 옵니다. assāda 하나를 바라면 ādīnava까지 함께 가져가야 합니다. 이제 흙으로 빚은 꽃병 하나를 산다고 합시다. 안쪽은 거칠고 바깥은 반들반들 매만져 놓았습니다. '안쪽은 필요 없고 바깥의 반들거림만 갖겠다'고 할 수 있습니까? 그렇게는 가질 수 없습니다. 꽃병째 가져야 합니다. 가지고 보면 안에 거친 것이 있었습니다. 바깥의 윤기를 가지려다 안의 거친 것까지 함께 가져야 합니다. 그것을 떼어 내고 바깥만 가질 수는 없습니다.
දැන් යම්කිසි පුද්ගලයෙක් අතීතමකෝ යම්කිසි කෙනෙක් විවාහයක් කරගන්න. හොයලා හොයලා බලලා ඇහැට කන්නට පේන කෙනෙක් පිරිමියෙක් නම් පිරිමියෙක් ඕනේ ඉස්රියක් එහෙම පපුණා. පිරිමියක් ඉස්ත්රියක් බලාපොරොත්තු වෙනවා ඒ වගේයි කෙනෙක්. දැන් ඔහොම කරලා එයා ගන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා.
어떤 사람이 혼인을 하려 한다고 생각해 봅시다. 찾고 또 찾아 눈에 차는 사람을, 남자라면 여자를, 여자라면 남자를 바랍니다. 그렇게 하여 맞아들이기를 바랍니다.
දැන් මේ ගන්නකොට ලස්සන එකක් හොයනවා. ලස්සන එකෙක් හොයෙනවා. දැන් හොයලා හොයලා හෙවලා හනම් කොහොමහරි ඉතින් එයාට හිතන ලස්සන කෙනෙක් හිටියොත් එයාම ඕනේ ගිය. ජීවිතය දෙවෙනි කරගෙන හරි කෑ ගහලා එනම් ගන්න හදන.
맞아들일 때 예쁜 사람을 찾습니다. 찾고 또 찾아 어떻게든 자기 눈에 예쁜 사람이 있으면 꼭 그 사람이어야 합니다. 목숨을 걸고서라도, 소리치며 싸워서라도 맞아들이려 합니다.
දැන් ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය තිබුනේ අර කෙස්ලමියත් සම්ටට පෙනිච්ච පහ බහියේ තිබිච්ච ඔප්ටමක් ඇන්න අර ප්රිය ස්වභාවය තව එකක්ද අරකින් අහක වෙච්ච එකක්ද?
그 사랑스럽고 달콤한 성질은 머리털, 몸털, 살갗 같은 겉으로 보이는 다섯 가지에 입혀진 윤기에 있던 것 아닙니까? 그 사랑스러운 성질은 따로 있는 것입니까, 그것들과 떨어진 것입니까?
කෙස් වලම තිබුණ වෙනසක්, ලොම් වලම තිබුණ වෙනසක්, නියපොතු වලම තිබිච්ච වෙනසක්, දත්ත වලම තිබිච්ච වෙනසක්, කංකඩයේ තිබිච්ච වෙනසක්. ඔය ටිකෙන්ම උපමට්ටම් කරලා පෙන්නපු ඇතුලේ මොන කුණුගඩක් තිබුණා. අර ටිකෙන් උපමට්ටනම් කරපු එක දැකලා තමයි අපිට ප්රිය ස්වභාවය මදුරල ස්වභාවය ඇති වෙන්නේ.
머리털에 있던 다름, 몸털에 있던 다름, 손발톱에 있던 다름, 이에 있던 다름, 살갗에 있던 다름 — 이것들만으로 반들반들 꾸며 보인 그 안에 어떤 썩은 무더기가 있었습니까. 그것들로 꾸민 것을 보고 우리에게 사랑스럽고 달콤한 느낌이 생기는 것입니다.
එහෙනම් මේ ලෝකේ යමක යම් රූපයක ප්රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් තිබුණා නම් විද්යාමාන වෙනවා නම් ඔය කුණුගොලේම උපමට්ටම ඇරෙන්න තව එකක්.
그러니 이 세상 어떤 rūpa에 사랑스럽고 달콤한 성질이 있다면, 드러난다면, 그것이 그 썩은 무더기의 겉꾸밈 말고 다른 무엇이겠습니까?
දැන් මේකෙන්ම අපිට පේනවා එක දෙයක්. උපමට්ටම නිසා අපි අරන් ආවේ අර කුණු ගොඩම නේදස්කුණු කොට්ඨාසියන් නෙදිම උස්සගෙන ආවේ.
여기서 한 가지가 보입니다. 겉꾸밈 때문에 우리가 가져온 것은 바로 그 썩은 무더기, 서른두 가지 더러운 부분을 들어 올려 가져온 것 아닙니까?
ලස්සන එකෙන් දිරිස්කුණු කොට්ඨාසයෙන් අහකලා මෙන්න ලස්සන ටික වෙන් කරන්න ටිකක් එහෙම තියෙනවා. මෙන්න කෙක මෙන්න ලොම් ටික මෙන්න නියපු ටික මෙන්න ද්ට ටික මෙන්න ලස්සන කියලා ඔහොම ගිහ වෙන් කරන්න ටිකක් තියෙනවා. බලපු එකක්වත් එහෙනම් සම්පූර්ණයෙන්ම තිබිලා තියෙන්නේ. ආදීනවයක් නේද මේ ඒකෙම කරපු මායාව නේද ආශ්වාදය හැටිය අපි මත් කළේ එතන බැන්.
예쁜 사람에게서 서른두 가지 더러운 부분을 떼어 내고 '여기 예쁜 것만 따로' 할 것이 있습니까? 여기 머리털, 여기 몸털, 여기 손발톱, 여기 이, 여기 예쁜 것 하며 따로 떼어 낼 것이 있습니까? 살펴보면 하나도 없습니다. 그러니 온통 있는 것은 ādīnava 아닙니까? 바로 거기서 지어낸 māyā 아닙니까? assāda인 양 우리를 취하게 해 거기에 묶었습니다.
මෙන්න ලෝක සත්වයා මේ ලෝකෙට බැඳෙන හැම.
이렇게 세상 중생이 이 세상에 묶입니다.
අපි අර ඔක්කොම කුණුගොට කැමති නෑ. ඔප්ටමට කැමති. හැබැමට්ටම තිබුනේ අර කුණුගොඩ ඒ නිසා කුණුගොඩ උපමට්ටම නිසා කුණුගොලට කැමති.
우리는 그 썩은 무더기 전부를 좋아하지 않습니다. 반들반들한 겉을 좋아합니다. 그런데 그 겉꾸밈이 입혀져 있던 것은 바로 그 썩은 무더기였습니다. 그래서 겉꾸밈 때문에 썩은 무더기를 좋아하게 됩니다.
ඒකත් හැඩ කරන්නේ ඒ ටිකමනේ. හැඩක ලෙවෙන මොකක්ද කෙස් ටිකමයි රවුන් කරා කැරල ගහලා ටන් දකුණන්ට කැරගිලා අර පැත්තට කැරගිලා බොඳු ගැහිලා තිබුනේ අර කෙස් ටිකමයි. හැඩ දුන්නෙත් එක්කම නේද. අර ලොම් ටිකම නේ දෙක එක විදිහට පාට අඩු වෙලා, පාට වැඩි වෙලා එක එක විදිට මුරුදු වෙලා පිහිටියේ. අර නියපොත්තම නේ දෙක එක අතර හැඩ වෙලා රතු වෙලා එක විදිට උල් වෙලා ඔව් හදාගත්තේ ඔක්කොම හරි මට සිල්ටු කිව්ේ ඔක්කොම නියපොත්තම නේද? අර දට්ටික නේද පෙළට හිටියා ඔක්කොම හද මුතු වට වාගේ වගේ ඔක්කොම කිව්වා අර ද්ටකම නේද? ඒ හංකඩේම නේද අර පිම්බිලා හිටිය ඇසිල්ලා හිටිය ඔක්කොම ඉල්ලා එක විදිහට හිටියේ. ඔය ටිකමනේ. දැන් අපි
그것을 꾸미는 것도 바로 그것들입니다. 꾸밈이 무엇입니까? 머리털을 둥글게 말아 곱슬곱슬하게, 오른쪽으로 말리고 저쪽으로 말려 부풀어 있던 것은 그 머리털이었습니다. 꾸밈을 준 것도 그것 아닙니까. 몸털이 이리저리 빛깔이 옅어지고 짙어지며 부드럽게 자리했습니다. 손발톱이 이리저리 다듬어지고 붉게 칠해지고 뾰족하게 만들어졌습니다. 그 모두가 손발톱 아닙니까? 이가 줄지어 진주알 같다고 한 것도 바로 이 아닙니까? 살갗이 부풀어 매끈하게 있던 것도 다 그것입니다. 바로 그것들뿐입니다. 이제
විදිහට හිටියේ. ඔය ටිකමනේ. දැන් අපි හිතමුක ඇතුලේ හුලන්පුරවපු හුලන් බෝණික් එක ඉන්නවා. දැන් බෝණිකට අර හුලන් ගහන්න හුලන් ගහලා ගත්ත අරට පස්සේ ලස්සනට පිරිලා ඉන්න අයන. හැට සලේ තියෙනවා. බෝනික්කගේ බෝනික්කා හරි ලස්සන හුලන් එරියට පස්සේ දැන් පළව රබර් කෑල එතකොට පිරිත ලස්සන නැහැ. එහෙනම් ඇතුලේ හුලන්තිමත් ලස්සනාව නේද හැඩියේ. එහෙනම් පිට තියෙන ඔප්ම නේද මේ මොනවාහරි ඇතුලේ පුරවලා පුරුවලා යම් හැඩ තලයකට ඒ පිරිච්ච ආකාරයට පිම්බිච්ච ආකාරය තමයි අපේ හැඩ තලය ගි. එහෙනම් හැඩ තලයටත් ලස්සනයි කියලා අපි රැවට. ඒ හැඩ තලය කියලා ඔය දිව ටිකම නේද?
바람을 채운 인형이 있다고 생각해 봅시다. 인형에 바람을 넣고 나면 예쁘게 부풀어 모양이 납니다. 바람이 들어간 뒤 인형은 아주 예쁩니다. 바람이 빠지면 고무 조각일 뿐 예쁘지 않습니다. 그러니 안에 바람이 있어서 예쁨이 모양을 낸 것 아닙니까. 바깥의 윤기도 그렇습니다. 무언가를 안에 채우고 채워 어떤 모양새로 부푼 그 모습이 우리 몸의 모양새입니다. 그 모양새에 예쁘다고 우리는 속습니다. 그 모양새라는 것도 바로 그것들뿐 아닙니까?
ඉතින් මෙන්න මේ වගේ මේ ලෝකේ ප්රියයි, මනාපයි, යහපතයි ගිහිල්ලා අපි අරගන්නකොට හැමවෙලේම මෙන්න මේ මායාවක් ලෝකයා රවට්ටනවා.
이렇게 이 세상에서 사랑스럽다, 마음에 든다, 좋다 하며 붙잡을 때 늘 이 māyā가 세상 사람들을 속입니다.
මෙන්න මේකම තමයි අවිද්යාව නිසා අපිට මේකෙන් බේරෙන්න බැරි.
바로 이것 때문에, avijjā 때문에 우리는 여기서 벗어나지 못합니다.
අපි මේකමයි මේ ලෝකේ හොයන්නේ. ඉතින් ඔය එකක දේක අපි බැලුවේ. කයේ විතරයි. කයේ විතරක් නෙමෙයි යෝග තියෙන්නේ.
우리가 이 세상에서 찾는 것이 바로 이것입니다. 그런데 우리는 한 가지만, 몸만 살펴보았습니다. 이것이 몸에만 있는 것은 아닙니다.
දැන් ඇහැත් කියනවා හැලවැඩයි. ඇහැට ගන්න රූපයටත් අපි ಹೆඩලවැඩ එකක් ලෝකයෙන් ගනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ලෝකේ තිබුනේ මොනවද? ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, වායෝ ධාතුවයි, පඨවි ධාතුවයි කියන ධාතු හතර නකන් ඉතාම සියුම් රූප කලාපියන්ගෙන් සකස් වෙලා සකස් වෙලා ඇවිදිලාස් ගිනිසුලං කියන මේ හතරවෙනි ලෝකයේ විද්යාමාන විච්චයන් ගොඩ ගැහිච්චා තමයි හැමතැනම තියෙන්නේ.
세상에 있던 것은 무엇입니까? āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 네 dhātu의 아주 미세한 rūpa kalāpa로 짜이고 또 짜여 와서, 흙, 불, 바람, 물이라 하는 이 네 가지로 세상에 드러나 쌓인 무더기가 어디에나 있습니다.
ඒවා තුළ තමයි ද්රව්ය වස්තුර ලස්සන දකින්නේ. එහෙනම් ඔය සතර මහා ධාතුවේ ලස්සනක් නැහ. ඔය ධාතු වලින් අහක් කරපු ලස්සනකු ලෝකේ තියෙනවා. ඔය ධාතු හතරම තමා එක විදිහට සංකල් වෙලා පිම්බීලා හැකිලිලා එකේ විදිහ හැද තලක අරගෙන වර්ණවත් වෙලා ඔය ලස්සන දේවල් කැත දේවල් ඔක්කොම හැදෙනවා.
그 안에서 물건과 재산의 예쁨을 봅니다. 그런데 그 네 mahādhātu에는 예쁨이 없습니다. 그 dhātu들을 떠난 예쁨이 세상에 있습니까? 그 네 dhātu가 이리저리 얽혀 부풀고 오그라들어 어떤 모양새를 띠고 빛깔을 입어, 예쁜 것과 미운 것이 모두 만들어집니다.
එහෙනම් ඔය ලස්සන දෙයක් ගත්තා තරම් තියෙන්නේ මොකක්ද? ආපෝ, තේජෝ, වායෝ කටය වණ් ගඳ, රස, කියන ඔය සූක්ෂමය පටන් ගත්තා වූ තැන පටන් ගන සුද්ධාත්වය කිව්වා. ඕවා අපිට ඇහැට පේන්නේ නැහැ. ඕව සර්වජ්ඤ ගෝචරයි. ඒ කියන්නේ මහා දිවැස් හැටි ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේට පමණයි ඒවා දකින්න පුළුවන්. ඊටත් වඩා අම මෙහා මනාසික ගත්තෙට ඒවා පේන්නේ නැහැ. ඕවා තුළින් ඇවිදිලා ඕවා ඉතින් මහාභූත බවට පත්වෙලා මහාභූතයන්ට පත් වෙලා ඇවිදිට අනිසර ධාතු බවට පත්වෙලා ඒවායි නිර්මාණය වෙච්ච අය තමයි මේ ලස්සනයි කියා ද්රව්ය වස්තුව කියලාට හිත බැඳෙන්නේ.
그러니 예쁜 것 하나를 집어 들면 거기 있는 것은 무엇입니까? paṭhavī, āpo, tejo, vāyo, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는 미세한 것에서 시작하는 자리를 suddhaṭṭhaka라고 했습니다. 그것들은 우리 눈에 보이지 않습니다. sabbaññu에게만 잡힙니다. 곧 큰 하늘눈을 지닌 lokuttara Buddha만이 그것을 볼 수 있습니다. 그 아래의 이들에게는 보이지 않습니다. 그것들로부터 와서 mahābhūta가 되고, 다시 여러 dhātu가 되어, 그렇게 만들어진 것이 바로 이 예쁘다는 물건과 재산이라며 마음이 거기에 묶입니다.
එහෙනම් එතකොට අය ඔක්කේම අන්තිමට මුලට බලාගෙන යනකොට මායා දර්ශන මායා ස්වභාවය ඇරෙන්න තවත් දෙයක් අපිට මේ විඤ්ඤාණ මතු කරන්නේ නැහ.
그러니 끝내 그 뿌리까지 따라가 보면, māyā의 모습, māyā의 성질 말고 다른 것을 이 viññāṇa는 드러내지 않습니다.
විඤ්ඤාණයක් ඇති වෙන්නේ මොකක්ද? බලාපොරොත්තුවක් මුල් කරගෙන මොනවද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? එක්කෝ ඇහැට පේන දෙයක්, එක්කෝ කනට ඇහෙන දෙයක්, එකොට දිවට දැනෙන දෙයක්, එක්කෝ නාසයට දැනෙන දෙයක්, එකොට කයට දැනෙන දෙයක්, එක්කෝ මනට දැනෙන දෙයක් අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ.
viññāṇa는 무엇 때문에 생깁니까? 바람을 뿌리 삼아서입니다. 무엇을 바랍니까? 눈에 보이는 것이든, 귀에 들리는 것이든, 혀에 느껴지는 것이든, 코에 느껴지는 것이든, 몸에 느껴지는 것이든, 마음에 느껴지는 것이든, 그것을 우리는 바랍니다.
ඉතින් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඔය ජාතිය ඒවා නම් අන්න ඒ බලාපොරොත්තු වුණේ මොකද ඒවා වටිනවයි කියන අපි බැහැපු නිගමනය න.
바라는 것이 그런 것들이라면, 왜 그것을 바랐습니까? 그것들이 값지다고 우리가 내린 결론 때문입니다.
දැන් මෙන්න මේ කියන නිගමනයට බැසෙ මොකක් නිසාද? ඒ මායාව මායාවක් බව තේරුම් ගන්න බැරි නිසා. ඒ නිසා විඤ්ඤාණය මායාකාරයකට උපමා කරලා පෙන්නවා.
그 결론에는 무엇 때문에 이릅니까? 그 māyā가 māyā임을 알아보지 못해서입니다. 그래서 viññāṇa를 마술사에 빗대어 보여 주십니다.
මායාවට හැරනවා බිජ්ජාවක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න විඤ්ඤාණයෙන් හැමලීම කරන්නේ මොකක්ද? නැති දෙයක් ඇති ආකාරයෙන් ඔපනම් කරලා පෙන්නනවා.
viññāṇa가 하는 속임은 무엇입니까? 없는 것을 있는 듯이 꾸며 보여 줍니다.
ඒකේ ඇති දෙයක් කියන්න දෘෂ්ටිය ආත්ම දෘෂ්ටිය ඔන්න ඔය දෘෂ්ටියට අහුවෙලා මොකද කරන්නේ? ඒක බලාපොරොත්තු වෙනවා ඒක පවතින දෙයක් හැටියට නිගමනය කරන.
거기에 있는 것이라 여기는 diṭṭhi, attā diṭṭhi — 그 diṭṭhi에 걸려 무엇을 합니까? 그것을 바라고, 그것을 이어지는 것으로 결론 내립니다.
ඉතින් ඊට පස්සේ මොකද ආත්ම දෘෂ්ටිය නිසා අපි බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා. ඒක සාර ධර්මයක්. අනේ ඒක කැඩෙන්න නම් එපා. බිදෙන්න එපා, විනාශ වෙන්න එපා. ඒක හොඳට පවතින්න නැහැ. මට ඕනේ විදිහට තියෙන්න ඕනේ. ඉතින් ඕකට දුකක් කරදරයක් එන්න එපා. ඒ ආශ්වාදය යන්න එපා. ඔන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. ඉතින්
그다음 attā diṭṭhi 때문에 우리에게 바람이 생깁니다. 그것은 알맹이 있는 dhamma다. 아, 그것이 깨지지 않기를, 부서지지 않기를, 무너지지 않기를. 잘 이어지기를. 내 뜻대로 있기를. 거기에 dukkha나 괴로움이 오지 않기를. 그 assāda가 떠나지 않기를. 이렇게 바랍니다. 그런데
යන්න එපා. ඔන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. ඉතින් මේ අපි කොච්චර බලාපොරොත්තු වුනම් මේ ධර්මතාවය අපි කියන එක ගහන එකක් නෙවෙයි. මේ රස්සන යන්න එපා කිවට ඒක නවතින්නේ නැහ. ඒක හැදිලා තියෙෙනෙත් ඒ මායාව පයි ඒ හේතුඵල වශයෙන් ඒකත් ගෙවිලා යනවා. ඒක උරුමය. මේකට මේ දුක එන්න එපා කිවට හරියන්නේ ඒක උරුමතේ. ඒක වැළඳගන්න.
아무리 바라도 이 dhammatā는 우리 말을 듣는 것이 아닙니다. 이 예쁨이 떠나지 말라 해도 멈추지 않습니다. 그것이 생겨난 것도 그 māyā, 원인과 결과로 생긴 것이니 그것도 닳아 없어집니다. 그것이 그 본래 몫입니다. 여기에 dukkha가 오지 말라 해도 소용없습니다. 그것이 본래 몫입니다. 그것을 받아들여야 합니다.
දුක එන්න එපා ඒකට කැමති නෑහ කිව්වට එනවා. ඒ ප්රියමනාප පිය මධුර පර ස්වභාවය ප්රිය ස්වභාවය යන්න එපා කිවට හරියන්නේ නැහැ. ඒක ගෙවිලා යනවා. එහෙනම් ගෙවිලා කැමති දේ ගෙවිලා යනවා අකැමති දේ එකතු වෙනවා. මේ ලෝකේ සියලුම දේවල් වලට උගුරුමයි.
dukkha여 오지 말라, 그것이 싫다 해도 옵니다. 그 사랑스럽고 달콤한 성질이 떠나지 말라 해도 소용없습니다. 닳아 없어집니다. 그러니 좋아하는 것은 닳아 없어지고 싫어하는 것은 모여듭니다. 이것이 이 세상 모든 것의 본래 몫입니다.
මෙන්න මේකට කියනවා ලෝකේ ඉච්ච සේ නෑ අනිච්චයි. මේක ධර්මතාවයක්. ඒක එහෙමමද කියලා පරිස්සක්ෂන කරන්න ඕනේ නිගන් දිගට.
이것을 일러 세상은 icchā대로 되지 않는다, anicca라고 합니다. 이것은 dhammatā입니다. 정말 그러한지 끊임없이 살펴보아야 합니다.
එතන ඉච්චස නැත්නම්. බලාපොරොත්තුව ඉච්චය හෙවත් අපේ බලාපොරොත්තුව ඒක අපිට ඕන හිටියා පවත්වන්න නම්. ඒක එහෙම නොකොට ඒකාන්තයෙන් දුක වෙනවා. යදානිච්චන්තං දුක්ඛං ඒක ඉච්ච සේ නැද්ද ඒ හේතුවෙන් දුකමයි. ඉතින් ඕකයා කාටවත් වෙනස් කරන්න බැහැ. සුඛ කරන්න බැහැ. කැමතියේ නැත්නම් සුඛයි කියන්න බැහැ. ආගමක්
거기에 icchā대로가 없다면 — 바람, 곧 icchā, 우리의 바람대로 그것을 이어 가려 한다면, 그것이 그렇게 되지 않으니 반드시 dukkha가 됩니다. 'Yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ' — icchā대로 되지 않는 것은 그 때문에 오직 dukkha입니다. 이것은 누구도 바꿀 수 없습니다. sukha로 만들 수 없습니다. 원하는 대로가 아닌데 sukha라고 말할 수 없습니다.
කැමතියේ නැත්නම් සුඛයි කියන්න බැහැ. ආගමක් මේකට අවශ්ය නැහ. ආගම පිළිගන්න කෙනෙක් හෝ නොපිළිගන්න කෙනෙක් හෝ කවුරු හෝ තමන් කැමති යමක් ලැබෙන්නේ නැහ නම් දුකනේ.
여기에는 종교가 필요하지 않습니다. 종교를 받아들이는 사람이든 받아들이지 않는 사람이든, 누구든 자기가 원하는 것을 얻지 못하면 dukkha 아닙니까.
ඒකේ ධර්මතාවය එහෙනන් මේක වෙනස් කරන්න බැහැ. මේක ආගම් නායකයෙකුටවත් ආගම් පිරිම ශාස්තෘවරයකුටත් මොන ධාරසනයකුටත් මේ ධර්මතාවය වෙනස් කරන්න බැහැ. වෙනස් කරපු කෙනෙක් මෙච්චර කල් නැහ. කරන්න හේතුත් නැහ.
그것이 그 dhammatā라면 이것은 바꿀 수 없습니다. 어떤 종교 지도자도, 어떤 종교의 스승도, 어떤 철학자도 이 dhammatā를 바꿀 수 없습니다. 바꾼 사람은 지금까지 없었고, 바꿀 까닭도 없습니다.
මෙන්න මේක ධර්මානුකූලව දකිනකොට එහෙනම් බුදු දහම කියලා කියන්නේ මොකක්ද? බුද්ධි ගෝචර වෙන්නේ මෙන්න මේ ධර්මයටයි.
이것을 dhamma에 맞게 볼 때, 그러면 Buddha의 가르침이란 무엇입니까? 지혜(buddhi)에 잡히는 것이 바로 이 dhamma입니다.
දැන් මේක වරද්දගෙනලා මේ බුදුන් කියන පුද්ගලයෙකුට වෙන් කරන්නේ පුද්ගලයෙක් සම්බන්ධ වන්නාවූ ධර්ම පාක්ෂික කට්ටියක් වෙන් කරගත්තට පස්සේ බුද්ධාගමය කට්ටියක අපි පිළිගන්නේ නෑ කියලා ඔයගේ කතාවලට බහින්න පුළුවන්.
이것을 잘못 받아들여 Buddha라는 한 사람에게 따로 떼어 두고, 한 사람과 얽힌 dhamma 편의 무리로 떼어 놓은 뒤에는, '불교라는 무리를 우리는 받아들이지 않는다'는 식의 이야기로 흐를 수 있습니다.
බුද්ධිගෝචර ධර්මයට කියනවා බුද්ධ ධර්ම. ඉන් බුද්ධිගෝචර ධර්මය යම්කිසි බුද්ධි විසින් බුද්ධිවන්තයෙක් විසිම විග්රහ කළා. ඔබ ළඟටත් බුද්ධියක් තියෙනවා. ඔය බුද්ධි මාධ්යය තුළින් ගෝචර කරගන්න ගෝචර කරලා මේක ඇත්තද පුරුදු දකින්න
지혜에 잡히는 dhamma를 Buddha dhamma라고 합니다. 그 지혜에 잡히는 dhamma를 어떤 지혜로운 이가 풀어 보였습니다. 당신에게도 지혜가 있습니다. 그 지혜를 통해 잡아 보고, 이것이 참인지 보십시오.
ඕක දැකගන්න දැනට ලෝක සම්මතය මොන ආගමිකෙක්නක් කමන්න හිතලා බලන්න බලනකොට පෙනෙයි මේක බුද්ධි ගෝචර නම් ඒකට වෙන එකක් කියන්න බැහ. යමක් කැමති සේ නැත්නම් ඒක සැපයි කියන්න කිසිම බුද්ධිගෝචර ධර්මයකට බැහ.
그것을 보려면 지금 세상 관습으로 어떤 종교를 믿는 사람이든 생각해 보십시오. 살펴보면 보일 것입니다. 이것이 지혜에 잡히는 것이라면 달리 말할 수 없습니다. 무언가가 원하는 대로가 아닌데 그것이 sukha라고 말할 수 있는 지혜로운 dhamma는 없습니다.
එහෙනම් අපි ක්රිස්තියානි කිව්වත් අපි මුස්ලිම් කිව්වත් අපි මොන විගමක් අදහනයි කිව්වොත් අපි භෞතිකවාදී කිව්වත් මොනවා කිව්වත් යමක් කැමති නැත්නම් ඒක දුකද සැපද? තීරණය මොකක්ද?
그러니 우리가 기독교인이라 하든, 무슬림이라 하든, 어떤 종교를 믿는다 하든, 유물론자라 하든, 무엇이라 하든, 무언가가 원하는 대로가 아니라면 그것은 dukkha입니까, sukha입니까? 판가름은 무엇입니까?
ආගම් පසාහ වතන එකක්වත් වතාවය නැ. අන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
බුද්ධිමත් බුද්ධි ගෝචර තීරණයක් දෙන්න වෙනවා. යමක් කැමති සේ නැත්නම් කවදාවත් ඒකෙන් සැප ඉන්න විදිහක් නැහ. ඒක දුක එනවමයි.
지혜로운, 지혜에 잡히는 판가름을 내려야 합니다. 무언가가 원하는 대로가 아니라면 결코 그것으로 즐거울 길이 없습니다. 반드시 dukkha가 옵니다.
අන්න යදනිච්චං තං දුක්ඛං කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ කටෙන් පිට කරනු වචනය කියලා ගත්තට හරියන්නේ. බුද්ධිගෝචර ධර්මයක්. ඒක විද්යාවක්.
'Yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ'이라는 것은 Buddha의 입에서 나온 말이라고 받아들이고 마는 것이 아니라, 지혜에 잡히는 dhamma입니다. 그것은 참된 앎입니다.
ඒක එහෙම නෙමෙයි කියලා පෙන්නන්න සමතයෙක් කිසි දෙනක බලයක් පුළුවන් ක්රමයක් නෑහ. අන්න ඒකයි කිව්වේ යදනිච්චංතං දුක්ඛං.
그것이 그렇지 않다고 보여 줄 수 있는 이는 누구도, 어떤 힘으로도, 어떤 방법으로도 없습니다. 그래서 'Yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ'이라고 하신 것입니다.
එතකොට යමක් කැමති සේ නැද්ද? ඒ නිසාම දුකට වෙන බව හොඳට පැහැදිලිව පේනවද? ඒ බඳු වැඩ පිළිවිල්ලක් තිබුනොත්. අපිට නිගමනය කරන්න පුළුවන්ද? ඒක මමත්වයෙන් ගන්න සුදුසු ඒක මම කියලා ගන්න සුදුසු දෙයක්. මගේ කියලා අල්ලන්න සුදුසු දෙයක්. ඒක ආත්මීය වශයෙන් නැත්නම් හරයක් තියෙනවා කියලා ගන්න සුදුසු දෙයක් කියලා නිගමනය කරන්න පුළුවන්ද
그러면 무언가가 원하는 대로가 아니고, 바로 그 때문에 dukkha가 된다는 것이 훤히 보입니까? 그런 흐름이 있다면 우리가 결론 낼 수 있습니까? 그것이 '나'로 받아들일 만한 것이라고, '내 것'이라 붙잡을 만한 것이라고, attā로서 또는 알맹이가 있다고 받아들일 만한 것이라고 결론 낼 수 있습니까?
යථාර්ථය වෙනුවොත් නිගමනය කරන්න බැ.
참모습대로라면 그렇게 결론 낼 수 없습니다.
එතකොට ඒක ඒක තමන් ඇත්ත දැනගත්තා. මට කරන්න බැරි පුළුවන් වෙනම දෙයක්. ආසාව අත්හරගන්න බැරි එක පුළුවන් එක වෙන කතාවක්. ඇත්ත මොකක්ද?
그러면 그는 스스로 참을 안 것입니다. 내가 할 수 있느냐 없느냐는 따로입니다. 욕망을 놓을 수 있느냐 없느냐는 다른 이야기입니다. 참은 무엇입니까?
ලෝකේ ඇත්ත දකින්න ඕනේ. මෙන්න ඉස්සෙල්ලාම බැහිය යුතු නිගමනය. මට ලෝකය අත්හරගන්න බැරිද පුළුවන්ද කියන එක දෙවෙනි කතාව. මට අත්හරගන්න බැරි වුණත් පුළුවන් වුනත් ඇත්ත වකයි.
세상의 참을 보아야 합니다. 이것이 맨 먼저 이르러야 할 결론입니다. 내가 세상을 놓을 수 있느냐 없느냐는 두 번째 이야기입니다. 내가 놓을 수 없든 있든 참은 하나입니다.
ඔන්න ඔතෙන්ට වහින්න ඕනේ. දැන් හුඟය දෙනෙක් හරි බයකින් ඉන්නවා.
바로 거기에 이르러야 합니다. 지금 많은 사람이 꽤 두려워하고 있습니다.
දැන් අනිච්ච කියන වචනය ගත්තහම අපි ඕක තේරුම් බලගන්න ඕන. ඉච්ච හේ නෑ. අනිච්චයි කියන්නේ ඒකයි.
anicca라는 말을 들면 그것을 잘 알아들어야 합니다. icchā대로 되지 않는다는 것, anicca란 그것입니다.
එතකොට ඉච්ච සේ නෑ කියන එක තේරුම් ගත්තහම අපි දකින්න ඕනේ ඉච්චර නෑ කියන එක වෙන හතයක්. අත්්දුවන් කියත් ඕකට කියනවා.
icchā대로 되지 않는다는 것을 알아들으면, 늘 그대로 있지 않다는 것은 또 다른 뜻임을 보아야 합니다. 그것을 addhuva라고 합니다.
අත්්දුවන් ජීවං දුවං මරණං ජීවිතය ස්ථිර නෑ මරණය ස්ථිරයි. එතකොට අනිච්ච කියන්නේ එක අර්ථයක් අද්දුවහ කියන්නේ තව අර්ථයක්.
'Addhuvaṃ jīvitaṃ, dhuvaṃ maraṇaṃ' — 삶은 굳지 않고 죽음은 굳습니다. 그러니 anicca는 한 뜻이고 addhuva는 또 다른 뜻입니다.
ඒ වගේම ජීවිතං අනියතං මරණං අනියත කියලා කියන වචනයකුත් තියෙනවා නියත නෑහ කියන එක. එතකොට ඉච්ච කියන එක දකින්න ඉච්ච කියන එක අනිච්ච.
또 'jīvitaṃ aniyataṃ, maraṇaṃ aniyataṃ'이라는 말도 있습니다. 정해져 있지 않다는 것입니다. 그러니 icchā라는 것을 보아야 anicca를 볼 수 있습니다.
එතකොට ඉච්චයි කියන වචනයක් තියෙනවා. එතකොට ඉච්ච කියන එක කතා නිච්ච අනිච්ච කියලා කතා කරනවා. අනිච්ච නැත්නම් නිච්ච කියනවා. ඒක හරියට ගඳ සුවඳි කියලා අද හදාගත්ත පදේවා එකක්.
icchā라는 말이 있습니다. 그런데 icchā를 두고 nicca, anicca로 이야기합니다. anicca가 아니면 nicca라고 합니다. 이것은 마치 오늘날 '냄새'와 '향기'를 두고 지어낸 말과 같습니다.
දැන් සුගන්ධ කියන එකට ගඳට පෙන්නන්නේ ඒකේ විරුද්ධ වචනය ගඳ. නමුත් දියම වචනේ දුගඳ. ගඳ කියන්නේ පොදු වචන. මොන ගඳද? ඒක දුගඳ හෝ එක සුග.
sugandha라는 말의 반대말로 '냄새(gandha)'를 내세웁니다. 그러나 바른 말은 duggandha입니다. 냄새란 두루 쓰는 말입니다. 어떤 냄새입니까? duggandha이거나 sugandha입니다.
අන්න ඒ වගේ තමයි ඉච්ච කියන එකට ගන්නවා නිච්ච හෝ අනිච්ච හෝ කියන වචන තියෙනවා. අනිච්ච නැත්නම් නිච්චයි කියලා. ඉච්චයි කියලා ගන්නේ නෑ. අර ගඳයි සුවඳායයි ගත්තා වගේ එකක් එනවා එතකොට ගඳ කියන්නේ පොදු වචනයක්. ඒකේ හොඳ ගඳ නම් සුග නරක ගඳ නම් දුගඳ ගඳ කියන්නේ පොදු වචන. ඒ වගේ ඉච්ච කියන වචනයේ පොදු වචන.
그와 마찬가지로 icchā라는 말을 두고 nicca 또는 anicca라는 말을 씁니다. anicca가 아니면 nicca라고 하지 icchā라고는 하지 않습니다. 냄새와 향기를 두고 한 것과 같은 일이 생깁니다. 냄새는 두루 쓰는 말입니다. 좋은 냄새면 sugandha, 나쁜 냄새면 duggandha, 냄새는 두루 쓰는 말입니다. 그처럼 icchā라는 말이 두루 쓰는 말입니다.
අනිච්ච සහ නිච්ච කියන්නේ ඒක දෙපැත්තද. ඕක වරද්ද ගත්තොත් එහෙම තේරුම් ගන්න බැරු වෙනවා. ඕතන තමයි මේ ධර්මය තුළ මේ මුලා මේ අද හිර වෙලා තියෙන තැන ඕක දැක්කේ නැත්නම් අපිට ගැලවෙන්න බැහ.
anicca와 nicca가 그것의 두 쪽입니까? 이것을 잘못 받아들이면 알아들을 수 없게 됩니다. 바로 거기가 오늘날 이 dhamma 안에서 이 헷갈림이 갇혀 있는 곳입니다. 그것을 보지 못하면 우리는 벗어날 수 없습니다.
ඉච්ච සේ නෑ කියන එක කැමති සේ නෑහ කියන එක දකින තාක් කරලා අපි කැමැත්ත අනුව පවත්වන්නම දඟලනවා. කොච්චර ස්ථිර නෑ කිව්වත් ඉස්තර නැති වුරට කමක් නැහැ කැමති සේ තියෙනවානම්. අතෙන්නේ නැහැනේද
icchā대로 되지 않는다, 원하는 대로 되지 않는다는 것을 볼 때까지 우리는 원하는 대로 이어 가려고만 몸부림칩니다. 아무리 굳지 않다고 해도, 굳지 않아도 상관없다, 원하는 대로만 있다면 하며 놓지 않지 않습니까?
එතන කැප නෑ කියන එකයි කියන්නේ ඔව් දැන්
(묻는 이) 거기서 sukha가 없다는 것을 말씀하시는 거군요. (스님) 예, 이제
මිනිස්සුයි මිනිස්සුන්ට දුක වැඩෙනවා. මිනිස්සුන් කැමති සේ නැති වැඩ
(묻는 이) 사람들은… 사람들에게 dukkha가 늘어납니다. 사람들이 원하는 대로 되지 않는 일들이요.
ඔව් දැන් මිනිහා විසින් කැමති සේ නැති දේවල් මිනිහා විසින් ගොඩන නගාගෙන තියෙන්නේ. කැමති දේවල් හදාගෙන තියෙන්නේ මිනිහා ගොඩක්.
(스님) 예, 원하는 대로 되지 않는 것들을 사람이 쌓아 올린 것입니다. 원하는 것들을 만들어 놓은 것도 대개 사람입니다.
දැන් සතාට කැමති සේ පවත්වන දැන් ලස්සන ගෙයක් කැමති මිනිහා. සතා ගෙයක් කැමති වෙන්නේ නැහ.
짐승이 원하는 대로 이어 가는 것은 — 이제 사람은 예쁜 집을 좋아합니다. 짐승은 집을 좋아하지 않습니다.
එතකොට සතාර දැන් අප අපි අපිට දකිනවා කැමති සේ පවතින්නේ නැති දේවල් වලින් ඇයි ඒ සතාර එහෙම වගිේ ඇයි මේ ලෝකේ තියෙන කැමති දේවල් මොනවරද කැමතියි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)