와하라까 코리아
CD002-03

CD002 · 3번째 · 1시간 29분 · 원문 녹음

붓다 가르침의 hetu-phala 보기 1부

බුදු දහමේ හේතු-ඵල දැකීම - 1 කොටස

හේතුඵල වාදය පිළිබඳව විග්‍රහයක් අවශ්‍යයි කියන එක. අපි දැන් ඒ විස්තරය තමයි අපි දැන් ගන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ.

hetu-phala-vāda에 대한 풀이가 필요하다는 것입니다. 이제 바로 그 설명을 하려고 합니다.

යේ ධම්මා හේතු තබවා තේසං හේතුං සගතෝ ආහේසං හේතයෝ නිරෝධෝ ඒවං වාදි මහා සමනෝ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේබඳු වාදීද කියන එකත් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ වාදය පිළිබඳව නැත්නම් බුදුරජාණන් වහන්සේ කියන දේශනා පිළිබඳව

'Ye dhammā hetuppabhavā tesaṃ hetuṃ tathāgato āha, tesañca yo nirodho evaṃvādī mahāsamaṇo.' 붓다께서 어떤 가르침을 펴시는 분인가, 곧 붓다의 주장, 붓다께서 하시는 설법에 관하여,

අස්සජී හාමුදුරුවෝ එදා අර මේ පෝලිස පරිබ්‍රාජික වතින් හටපු සැරිත් හාමුදුරුවන්ගේ එදා මූලික අවස්ථාවේදී ඒ ආකාරයෙන් දේශනාවක් කළා. මේ දේශනාව අහලා තමයි උන්වහන්සේ සෝතාපන්න ඵලයට පත් වුණේ.

Assaji 스님께서 그때 paribbājaka로 지내던 Sāriputta 스님께 맨 처음 그렇게 설하셨습니다. 이 설법을 듣고 그분은 sotāpatti-phala에 이르렀습니다.

සැහැරියුත් හාමුදුරුවෝ එදා ඒ මේපු පෝලිසක පරිබාජිකව ඉන්න වෙලාවේ. හොඳයි ඒ ධර්මය අහන වෙලාවේ. කරලා ධර්මය දේශනා කරනකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒක අපු එක්ටකි උන්වහන්සේගේ ධර්මය කොහොමද කියලා අහනකොට අන්න ඒ වෙලාවේදී බෙදලා දුන්නේ අ ඔය කියන ධර්ම වාක්‍යය තමයි පෙන්නුනේ. ධර්ම වාය කිව්වා අදහරයි දුන්නේ.

Sāriputta 스님이 그때 paribbājaka로 있으면서 그 dhamma를 들을 때, 붓다의 dhamma가 어떠하냐고 묻자 그 자리에서 나누어 준 것이 바로 이 dhamma 구절이었습니다.

ඒ ධම්මා හේතු පබවා. පේසං හේතුං පථාගතෝ ආසව තේසං හේතුයෝ නිරෝධෝ ඒවං වාදි මහාකම මහා තමන්ගේ තථාගතයන් වහන්සේලා තථාගතයන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ මෙන්න මේයි. ඒක තමයි වෙන්නේ.

'Ye dhammā hetuppabhavā, tesaṃ hetuṃ tathāgato āha, tesañca yo nirodho evaṃvādī mahāsamaṇo.' Tathāgata께서 설하시는 것은 바로 이것입니다. 그것이 일어나는 일입니다.

යං ධර්මයක් හේතුවක් නිසා ප්‍රභවයට පත්වෙනවා. දනම් පහළ වෙනවා. අන්න ඒ පහළ වෙන හේතුව තථායන් වහන්සේ දේශනා කරනවා.

어떤 dhamma가 원인 때문에 생겨나 나타납니다. 그 나타나는 원인을 Tathāgata께서 설하십니다.

හේතු හේතුව නෙමෙයි. ඒ හේතු තථාගතයන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. තේසං හේතුං තථාගතවා ඒ හේතුවන් තථාගතයන් වහන්සේ දේශනා කරනවා.

원인, 바로 그 원인을 Tathāgata께서 설하십니다. 'Tesaṃ hetuṃ tathāgato' — 그 원인들을 Tathāgata께서 설하십니다.

හේතු යෝ නිරෝධ යමෙක් ඒ හේතු නිරෝධ කරාගම් තේසං හේතුව නිරෝධ ඒ හේතු හේතු හොයලා ඒවා නිරෝධ කරන්න ඕන ඒ තමයි මහා ස්වාමීනයන් වහන්සේගේ අද කතා දැන් දේශනා කරන්නේ

'Tesañca yo nirodho' — 누구든 그 원인을 소멸시키면, 그 원인들을 찾아 소멸시켜야 한다는 것, 그것이 위대한 사문께서 설하시는 것입니다.

මෙන්න මේක තමයි මේ බුදු දහමේ තිබෙන මූලික මාර්ග මාර්ගය සම්පූර්ණ කරලා දුන්නා ආකාරයක්

이것이 붓다의 가르침에 있는 근본, 길을 온전히 갖추어 준 방식입니다.

මෙන්න මේ ටික අරගෙන මේ ටිකෙන් අපි දැකගන්න ඕනේ හේතු මොනවාද? හේතු පටිච්ච සම්පූර්තං හේතු බංකා නිරුජ්ජති

이것을 가지고 원인이 무엇인지 보아야 합니다. 'Hetuṃ paṭicca sambhūtaṃ, hetubhaṅgā nirujjhati.'

හේතු ප්‍රත්‍ය වෙලා පහළ වෙනවා. සම්භූත වෙනවා. සම්භූත කියන්නේ භූතයන්ගේ සැබීම නැහනම් එක්වීම ඇති වෙන. හේතු වං එහෙම වෙන්නේ නෑ.

원인이 조건이 되어 나타나고 sambhūta 됩니다. sambhūta란 요소들이 모여 하나로 생겨나는 것입니다. 원인 없이는 그렇게 되지 않습니다.

ඒ කියන්නේ මේ ලෝකයේ කිසිම දෙයක් කුමන ධර්මයක් ධර්ම කියන අර්ථයක් තියෙනවා. ධර්ම කියන්නේ යම්කිසි දෙයක් යම් ආකාරයෙන් දරන්නේද ඒ ධර්මයි. ධර්ම කියන එකේ ඇත්තේ ඒකයි.

즉 이 세상의 어떤 것도, 어떤 dhamma도 — dhamma라는 말에는 뜻이 있습니다. 어떤 것이 어떤 방식으로 지탱되면 그것이 dhamma입니다. dhamma라는 말의 뜻이 바로 그것입니다.

බුද්ධ ධර්ම කියනකොට අවබෝධය නැත්නම් ප්‍රත්‍යාබෝධය යම් ධර්මයක් තුළින් දරන්නේද? ඒක බුද්ධ ධර්ම.

Buddha-dhamma라고 할 때, 깨달음 곧 꿰뚫어 앎이 어떤 dhamma를 통해 지탱되는가, 그것이 Buddha-dhamma입니다.

ධර්ම කියන්නේ පොළු වචනයක්. ධර්ම කියන්නේ යම් යම් දෙයක් යම් යම් හේතුවන්ගේ සමවායෙන් දරනවාස මෙන්න මේ අර්ථකයෙන් ධර්ම තියෙනවා.

dhamma는 두루 쓰이는 말입니다. dhamma란 어떤 것들이 어떤 원인들의 samavāya로 지탱되는 것, 이런 뜻으로 dhamma가 있습니다.

ප්‍රේත බවක් යම් හේතුවකින් දරනවා නම් ඒක පේත ධර්ම යස්සක් යම් හේතුවකින් දරනවද යස්ස ධර්ම මනුස්ස බවක් යම් හේතුවින් දරනවද මනුස්ස ධර්ම බවත් යම් හේතුවකින් දරනවද ධර්ම බ්‍රහ්ම බවක් යම් හේතුවකින් දරනවද බ්‍රහ්ම ධර්ම බුද්ධ බවක් යම් හේතුවකින් දරනවද බුද්ධ ධර්ම

peta 됨이 어떤 원인으로 지탱되면 그것은 peta-dhamma, yakkha 됨이 어떤 원인으로 지탱되면 yakkha-dhamma, 사람 됨이 어떤 원인으로 지탱되면 manussa-dhamma, deva 됨이 어떤 원인으로 지탱되면 deva-dhamma, brahma 됨이 어떤 원인으로 지탱되면 brahma-dhamma, buddha 됨이 어떤 원인으로 지탱되면 Buddha-dhamma입니다.

ධර්ම ධර්මවල හරියන්නේ නැ ධර්ම ඔතනද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

බුදුරජාණන් වහන්සේ ෙන්නේ බුද්ධ ධර්මය බුද්ධ බව යම් හේතුවකින් දරනවා නම් මෙන්න මේ හේතු රටාවටයි බුද්ධ ධරා. ඒක තමයි බුද්ධ ධ.

붓다께서 말씀하시는 Buddha-dhamma란, buddha 됨이 어떤 원인으로 지탱된다면 바로 이 원인의 틀에 따라 지탱되는 것입니다. 그것이 Buddha-dhamma입니다.

බුද්ධත්වයට ආපු කෙනා අත්හැරී මිදී නොවැන්න පැත්තක් තියෙනවා. ඒක තමයි නිරෝධය. ධර්ම නිරෝධ කිරීම. බුද්ධත්වයට ආපු කෙනා තමයි ඒ අවබෝධයෙන් එළිය කරගන්න.

buddha 됨에 이른 이에게는 놓아 버리고 벗어나 다시 생기지 않는 쪽이 있습니다. 그것이 nirodha, 곧 dhamma를 소멸시키는 것입니다. buddha 됨에 이른 이가 바로 그 깨달음으로 그것을 밝혀냅니다.

එතකො බුද්ධත්වයට පත්වෙන යම්කිසි විද්‍යාමානත්වයක් තියෙනවා. ඒ තමයි ඇති කරගත යුතු ජාතිය. අවබෝධයට හේතුකාරක වන ජාතියක් තියෙනවා. අන්න එතන්ට පත් වෙන්න ඕනේ. හැම කෙනෙකුටම බුද්ධත්වයට පත් වෙන්නද කිව්වේ ඒකයි.

그러면 buddha 됨에 이르게 하는 어떤 드러남이 있습니다. 그것이 일으켜야 할 jāti입니다. 깨달음의 원인이 되는 jāti가 있고, 바로 거기에 이르러야 합니다. 모든 이에게 buddha 됨에 이르라고 한 것이 그 때문입니다.

ඉතින් ඕක වදාගත්තහම එහෙනම් ඔකටම ලොව්තුරා බුදුයෙක් වරදගන්නවා.

그런데 그 말을 듣고는, 그러면 모두가 위없는 붓다가 된다는 말이냐고 잘못 받아들입니다.

හැම කෙනෙක්ම බුද්ධත්වයට පත් වෙන්න කිව්වේ මේ අවබෝධ කරන්න තත්ත්වයට පත්වෙන්න ඕනේ. ඒ තත්ත්වයට පත් වුනාම අවබෝධයට අමුදයක් කරන්න දෙන්නේ ඒක ලැබෙනවා. පහුවෙලා නෙමෙයි.

모든 이가 buddha 됨에 이르라고 한 것은 이 깨달음을 이룰 수 있는 상태에 이르러야 한다는 뜻입니다. 그 상태에 이르면 깨달음이 그 자리에서 얻어집니다. 나중이 아닙니다.

බුද්ධ කියන තත්ත්වයට පත්වෙනකොටම අවබෝධයක් පෙරපසු නොවෙර. පහන පත්තු කරනකොට ආලෝකයක් එතන පහන පත්වීම සමග ආලෝකය විහිදීමත්. බුද්ධත්වයක් සමවා. සත්‍යාපෝදයක් පූර්ණ වෙනවා.

buddha라는 상태에 이르는 바로 그때 깨달음이 앞뒤 없이 옵니다. 등불을 켜면 빛이 거기 있듯, 등불이 켜지는 것과 함께 빛이 퍼집니다. buddha 됨과 동시에 sacca의 깨달음이 완성됩니다.

එතකොට මෙන්න මේ කියන තත්ත්වය ධර්මයක් තියෙනවා. මෙතෙන්දි වෙන්නේ ධර්මතාවක්. අන්න ඒ බුද්ධත්වයට පත්වෙන ධර්ම සාවට කියනවා බුද්ධ ධර්මය.

그러면 이 상태라는 dhamma가 있습니다. 여기서 일어나는 것은 하나의 dhammatā입니다. 그 buddha 됨에 이르는 dhamma를 Buddha-dhamma라고 합니다.

සියලු ධර්ම බුද්ධ ධර්ම නෙමෙයි. අපායද යන්න ධර්මය අපා ධර්මයක්. සතර අපාග අත වෙන ධර්ම බුද්ධ ධර්ම නෙමෙයි. ඒක සතර අපා ධර්ම. හතර අපාට ගත වෙන්නේ මෙහෙමයි කියලා ඒක දැනගත්ත එක බුද්ධ ධර්ම.

모든 dhamma가 Buddha-dhamma인 것은 아닙니다. apāya로 가는 dhamma는 apāya-dhamma입니다. 네 apāya로 가는 dhamma는 Buddha-dhamma가 아니라 네 apāya의 dhamma입니다. 네 apāya로 가는 것은 이렇다고 아는 것, 그것이 Buddha-dhamma입니다.

හතර අපාට යන ධර්මය එකක්. සතර අපාට යන්නේ මෙහෙමයි කියලා දැනගත්ත එක බුද්ධ ධර්මයක්.

네 apāya로 가는 dhamma가 하나이고, 네 apāya로 가는 것은 이렇다고 아는 것은 Buddha-dhamma입니다.

මනුස්ස ධර්මය ඒකයි. මනුස්සයෙක් වෙන්නේ මෙහෙමයි කියලා දැනගත්ත එක බුද්ධ ධර්මයක්.

manussa-dhamma도 그렇습니다. 사람이 되는 것은 이렇다고 아는 것이 Buddha-dhamma입니다.

දෙවියෙක් වෙන එක දේව ධර්මයක්. දෙවියෙක් වෙන තියෙන මාර්ගය දේව ධර්මයක්. මෙහෙම කියලා දෙවියෙක් වෙනවා මේකයි දෙවියක් වෙන මාර්ගය. දැනගත්ත එක බුද්ධ ධර්මයක්. බුද්ධ ධර්මය කියන්නේ අණු ධර්මයක් නෙමෙයි. ඒවා දැනීම.

deva가 되는 것은 deva-dhamma이고, deva가 되는 길도 deva-dhamma입니다. 이렇게 해서 deva가 된다, 이것이 deva가 되는 길이라고 아는 것이 Buddha-dhamma입니다. Buddha-dhamma는 다른 dhamma가 아니라 그것들을 아는 것입니다.

බුද්ධියෙන් ඒ තත්ත්වය වටහාගන්න බැ. තේරුම් ගන්න.

그 상태는 지성만으로 알아차릴 수 없습니다. 이해해야 합니다.

වස් ධර්මයක් තියෙනවා. මෙබඳු වන්නා වූ යක්ෂ සංස්කාරය මෙබන්ධි ජාතියක් පහළ වෙනවා මේකයි රටාව කියලා දැනගත්ත එක බුද්ධ ධර්මය. ඒ රටාවෙන් පටිච්ච සමුප්පන්න ක්‍රියාවලිය යක්ෂ ධර්මය.

yakkha-dhamma가 있습니다. 이러이러한 saṅkhāra로 이러한 jāti가 나타난다, 이것이 그 틀이라고 아는 것이 Buddha-dhamma입니다. 그 틀에 따른 paṭiccasamuppanna 과정이 yakkha-dhamma입니다.

මෙබඳු වන්නා වූ දේ කටයුතු කරනුහම සංඛාරයු මනුස්සයෙක් ජාතියට උපදින මනුස්සයෙක්ට උපදින්නේ මෙහෙම. ඒ ඒ මනුස්සයෙක් උපදින කතාව මනුස්ස ධර්මය. මනුස්සයෙක් වෙන්නේ මෙන්න මේ රටාවට දැක දැනගැනීම බුද්ධ ධර්මය.

이러이러한 것을 행하면 그 saṅkhāra로 사람이라는 jāti에 태어납니다. 사람으로 태어나는 것은 이렇습니다. 그 사람이 태어나는 이야기가 manussa-dhamma이고, 사람이 되는 것이 이 틀을 따른다고 보고 아는 것이 Buddha-dhamma입니다.

දෙවිය තියෙන්නේ මෙන්න මේ සංස්කාරය වරලා මේ විඤ්ඤාණ නාම රූප සලාන මේ මේ විදිහට ගිහිල්ලා මේ රටාව දිය දේව ජාතිය පහළ වෙනවා කියලා යම්කිසි ධර්මයක් නම් ඒක දේව ඒ දෙවියෙක් වෙන්නේ මෙන්න මේ රටාව දකිලා දැනගැනීම බුද්ධ ධර්මය

deva는 이 saṅkhāra를 지어 이 viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana가 이렇게 흘러가 이 틀로 deva라는 jāti가 나타난다는 어떤 dhamma라면 그것은 deva-dhamma입니다. deva가 되는 것은 이 틀이라고 보고 아는 것이 Buddha-dhamma입니다.

බ්‍රහ්මයෙක් වෙන්න අවශ්‍ය කරන සංස්කාරය දැනගෙන බ්‍රහ්මයා ජාතිය පහල වෙනකම් පටිච්ච සමගම්පාන ක්‍රියාවලිය දැනගත්තා ඒ ක්‍රියාවලිය ඇසුරු කරපු කෙනා කියන්නේ බ්‍රහ්ම ධර්මය ක්‍රියාවලියක් ඇසුරු කරොත් පෙබඳ ප්‍රහමය තුළින් වෙන්නේ කියලා දැනගන්න එක බුද්ධ ධර්මය

brahma가 되는 데 필요한 saṅkhāra를 알고 brahma jāti가 나타나기까지의 paṭiccasamuppāda 과정을 알아, 그 과정을 가까이한 이를 두고 말하는 것이 brahma-dhamma입니다. 어떤 과정을 가까이하면 그것을 통해 이러한 brahma가 된다고 아는 것이 Buddha-dhamma입니다.

එතකොට ලෝකයත් ලෝකයට හේතුවත් ලෝක ධර්මය ලෝකය මෙහෙමයි ලෝකයට හේතුව මෙහෙමයි කියලා දැනගන්න ඒක බුද්ධ ධර්මය ලෝක නිරෝධයත් ලෝක නිරෝධ මාර්ගයත් මේකයි කියලා දැනගන්නේ බුද්ධ ධර්මය

그러면 세상과 세상의 원인은 loka-dhamma입니다. 세상은 이렇다, 세상의 원인은 이렇다고 아는 것이 Buddha-dhamma입니다. 세상의 소멸과 세상의 소멸에 이르는 길이 이것이라고 아는 것이 Buddha-dhamma입니다.

ලෝකයත් ලෝකයට හේතුවත් ලෝක ධර්මය ලෝක නිරෝධයත් ලෝක නිරෝධ මාර්ගයත් බුද්ධ ධර්මය ඇති කරලා ගත්ත නම්

세상과 세상의 원인은 loka-dhamma, 세상의 소멸과 그 길은 Buddha-dhamma — 이렇게 받아들였다면,

ඉතින් අපි ඉස්සෙල්ලාම දැනගන්න දුද්ධ ධර්මය මොකක්ද ලෝක ධර්මය මොකක්ද ලෝකයත් ලෝකයට හේතුවත් ලෝක ධර්මය ලෝක නිරෝධයත් ලෝක නිරෝධ මාර්ගයත් බුද්ධ ධර්ම

그러니 우리가 맨 먼저 알아야 할 것은 Buddha-dhamma가 무엇이고 loka-dhamma가 무엇이냐입니다. 세상과 세상의 원인은 loka-dhamma, 세상의 소멸과 소멸에 이르는 길은 Buddha-dhamma입니다.

අන්න අපි ඔක්කොම විග්‍රහ කරලා විග්‍රහ කරලා වැඩි කරලා ගත්තා

이렇게 우리는 모두를 풀이하고 또 풀이하여 넓혀 받아들였습니다.

ඉතින් යේ ධම්මා හේතු භවා තේසං හේතු තථාගතවාහ කිව්වේ ලෝකයක් ලෝකය හටගන්න හේතුවක්

그러니 'ye dhammā hetuppabhavā tesaṃ hetuṃ tathāgato āha'라고 하신 것은 세상, 그리고 세상이 생겨나는 원인입니다.

ලෝකේ කිව්හම කිසි දෙනෙක් කාම රූප අරූප කියන තුන් භවයම විදිරා ඔක්කොම වෙනවා. පංචස්කන්ධය කියහම ඒ ඔක්කොම අහුවෙලා. පංචස්කන්ධය ලෝකයයි කියලා දේශනා කරා. පංචස්කන්ධ සංඛ්‍යාතය ලෝකය කියලා කිව්වා.

세상이라고 하면 kāma, rūpa, arūpa라는 세 bhava가 모두 들어갑니다. pañcakkhandha라고 하면 그 모두가 담깁니다. pañcakkhandha가 세상이라고 설하셨습니다. pañcakkhandha-saṅkhāta loka라고 하셨습니다.

පංචස්කන්ධ සංඛ්‍යාත ලෝකය ඔය අටුවා වලදී පස්සේ ලියන පොත් වලදී ඒක අරගෙන තියෙනවා පංචස්කන්ධ ලෝකය මේ කය කියලා. කයට සීමා කර එකක් නෙ පංචස්කන්ධ සංතෝ ලෝකයෝගය කියන්නේ.

그 pañcakkhandha-saṅkhāta loka를 aṭṭhakathā나 그 뒤에 쓰인 책들에서는 이 몸이라고 받아들였습니다. 그러나 pañcakkhandha-saṅkhāta loka는 몸에 한정된 것이 아니지요.

දුර වේවා, යම ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා වර්තමාන වේවා. රූපයයි සම්මත යමක් වේද රූපස්දයයි.

멀든 가깝든, 보이든 보이지 않든, 미세하든 거칠든, 과거든 미래든 현재든 rūpa라고 일컬어지는 것이면 그것이 rūpakkhandha입니다.

ශරීරයට සීමා කරන්නේ නැහ බුදුරජාණන් වහන්සේ සංයිච්ච නිකා හොඳ විග්‍රහ කියලා.

붓다께서는 몸에 한정하지 않으시고 Saṃyutta Nikāya에서 잘 풀이하셨습니다.

දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොබෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා වේදනාවයි යමක් සම්මත වීමට. ඒ වේදනා ස්කන්ධය

멀든 가깝든, 보이든 보이지 않든, 미세하든 거칠든, 과거든 미래든 현재든 vedanā라고 일컬어지는 것이면 그것이 vedanākkhandha입니다.

වේදනා ස්කන්ධය කියලා මේ ශරීරයේ කැපුමට වේදනා විතරක්වත් එහෙම සම්බන්ධ කරලා සීමා කළේ එන්නේ.

vedanākkhandha를 이 몸이 베였을 때의 느낌 같은 것에만 묶어 한정한 것이 아닙니다.

ඔය කිව් වේදනා ස්කන්ධයෙන් බැහැර වෙච්ච කිසිම වේදනාවක් ගැන හිතන්න නැහ. අතීත වේදනාවක්සික් හිතුවත් අනාගතයේ වෙන්නසි බලාපොරොත්තු වෙන වේදනාවක් කියන්නේ ආශ්වාදය හිටුවත් මනෝ සංකල්ප ඉපදුවක්. දැන් මිදෙන

그 vedanākkhandha를 벗어난 어떤 vedanā도 생각할 수 없습니다. 과거의 vedanā를 생각하든, 미래에 있을 것이라고 바라는 vedanā, 곧 assāda를 일으키는 마음의 상상이든,

වේදනා කියන මත්යක හිටියා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ වගේම සියුම් ගන දුර ළඟ එබු තපු වේදනාවයි යම්කිසික් කතා කරනවා. පනවනවා. ඒ සියල්ල වේදනා ස්කන්ධය.

마찬가지로 미세하든 거칠든, 멀든 가깝든, 보이든 아니든 vedanā라고 말하고 일컫는 것은 모두 vedanākkhandha입니다.

ඒ වගේම සංඥා හඳුරගන්න ඒවා. දුර වේවා ළඟ වේවා. දුර සංඥාවක් හරි ළඟ සංඥාවක් හරි හඳුරගන්න. පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා. පෙනෙන සංඥාවක් හරි. එහෙනම් වටහාගෙන ගන්න සංඥාවක් හරි. නොපෙනෙන්න නොදැන්න දෙයක් ගැන හිතලා සංඥාවක් හරි. පේන වෙලා නොපෙනවා. සියුම් වේවා, ඝන වේවා. සියුම් ගැන කොයි ආකාරය හරි. අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා යම්කිසි ආකාර සංඥාවක් ගැන හැඳීමක් නැ. ඒ සියල්ලම ඒකලා සංඥා ස්කන්ධය.

saññā도 마찬가지로 알아보는 것들입니다. 멀든 가깝든 — 먼 saññā든 가까운 saññā든 알아보는 것. 보이든 보이지 않든 — 보이는 saññā든, 짐작해서 얻는 saññā든, 보이지도 알려지지도 않은 것을 생각해서 생긴 saññā든. 미세하든 거칠든 어떤 모양이든, 과거든 미래든 현재든 어떤 방식의 saññā든 예외가 없습니다. 그 모두를 묶은 것이 saññākkhandha입니다.

අනේ සංස්කාර යම්කිසි චේතනා තුළින් අවිද්‍යා ප්‍රත්තා සමග එකතු වෙලා සකස් කරගන්න දේවල්. දුර ළඟ පේන නොපෙන තියුම් ගනි අතීත අනාගත වර්තමාන ඒ වගේම ඒ හැම එකක්ම සංස්කාරය යමක් සම්මතද ඒ සියහැනට සංස්කාරය විග්‍රහ කරන අනික

그리고 saṅkhāra는 어떤 cetanā를 통해 avijjā라는 조건과 함께 지어내는 것들입니다. 멀고 가깝고, 보이고 보이지 않고, 미세하고 거칠고, 과거·미래·현재의 것 — 그 하나하나 saṅkhāra라고 일컬어지는 것 모두를 saṅkhāra로 풀이합니다.

ඒ සියහැනට සංස්කාරය විග්‍රහ කරන අනික විඤ්ඤාණ දුර ළඟ පේන නොතන සියුම් ගන අතීත අනාගත වර්තමාන විඤ්ඤාණයයි යම්කිසි හැදෙනීමක් කරනවා. කතා කරනවා. එතකොට සම්මත වෙනවා. ඒ සියලා විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය. එහෙනම් පංචස්කන්ධයෙන් තොරවෙත්ත.

다음은 viññāṇa입니다. 멀고 가깝고, 보이고 보이지 않고, 미세하고 거칠고, 과거·미래·현재의 viññāṇa라고 알고 말하고 일컫는 것, 그 모두가 viññāṇakkhandha입니다.

ස්කන්ධය. එහෙනම් පංචස්කන්ධයෙන් තොරවෙත්ත. දුර දේකුත් නෑ, ළඟ දේකුත් නෑ. සියුම් දේකුත් නැහ, ඝන දේකුත් නැ. අතීනාගත වර්තමාන කිසිම තැන ඔයින් පරවෙච්ච දෙයක් නැ ඔක්කොම මහු වෙලා. පංචස්කන්ධය කිව්වහම සෑම සියල්ලම අහුවෙලා.

그러면 pañcakkhandha를 벗어난 먼 것도 가까운 것도 없고, 미세한 것도 거친 것도 없습니다. 과거·미래·현재 어디에도 그 밖에 놓인 것은 없고 모두 담겨 있습니다. pañcakkhandha라고 하면 모든 것이 다 담깁니다.

මේ පංචස්කන්ධයට බුදුරජාණන් වහන්සේ විග්‍රහ කරන්නේ පංචස්කන්ධය ඔහොමයි. නමුත් අපි අද පංචස්කන්ධය කියලා පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ මේ මක්ලේ තියෙන බඹයක් පමණ වූ කයට කියන්න සීමා කරගන්න.

붓다께서 pañcakkhandha를 풀이하신 것은 이렇습니다. 그런데 오늘 우리는 pañcakkhandha를 이 한 길 남짓한 몸에 한정하는 데 익숙해져 있습니다.

කයට සීමා කරපු පංචස්කන්ධයක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ පංචස්කන්ධය කියන්නේ සියලුම ලෝකය සත්වයා කියලා අපිට විද්‍යාමාන වෙන්න.

붓다께서 몸에 한정한 pañcakkhandha를 설하셨습니까? 붓다께서 말씀하신 pañcakkhandha는 온 세상, 우리에게 중생으로 드러나는 모든 것입니다.

බාහිර ලෝකේ අත්හැරලා තියෙනවා. බාහිර ලෝකය පිළිබඳ රූප සත්වයා කියන කෙනා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අතීත අනාගත වර්තමාන තුන්කල් කියපු රූප පිළිබඳ යම් සම්මතයක් නම් ඒ සියල්ල මහා සම්බන්ධයි. ඊට පද වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ පිළිබඳවත් සම්බන්ධයි.

과거·미래·현재 세 때에 걸친 rūpa에 관한 어떤 일컬음이든 그 모두가 서로 이어져 있습니다. 그 다음 vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa에 관해서도 그렇습니다.

අධ්‍යාත්මික භාවිතා දුර ළඟ පේන්න පෙන්න තියන අතීත අනාගත වර්තමානය රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ හා සම්බන්ධ යම්කිසි ආග සම්මත ඇතුව මේ සියල්ලම එක් කරලා පංචස්කන්ධ සංඛ්‍යාත ලෝකය කියලා.

안의 것과 밖의 것, 멀고 가깝고 보이고 보이지 않는 것, 과거·미래·현재의 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa에 관한 모든 일컬음을 하나로 모아 pañcakkhandha-saṅkhāta loka라고 합니다.

පංචස්කන්ධය කයට සීමා කරගත්ත පිරිසද පංචස්කන්ධ සංඛ්‍යායද ලෝකය කියනකොට මේ භවයක් පවන්න වූ කය ගැන නිවනය කරගන්න. ඒක නිගමනය වර. ලෝකේ කෙළවරක්

pañcakkhandha를 몸에 한정한 이들은 pañcakkhandha-saṅkhāta loka라고 할 때 이 존재가 이어지는 몸에 대해서만 결론을 냅니다. 그것은 잘못된 결론입니다. 세상의 끝은,

ඒක අනත්යෙන්න කියලා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පංචස්කන්ධය කිව්වහම කෙළවරයක් නැහ. එහෙම සීම කරන්නේ බැ.

pañcakkhandha라고 하면 끝이 없습니다. 그렇게 한정할 수 없습니다.

මොස්කන්ධයම අනිත්‍යයි දුක්ඛය අනාත්මයි. ඕක තේරුම් ගත්තහම ලෝකය අනිත්‍යයි දුකා අනාත්මක් තේරුම් ගත්ත.

다섯 khandha 모두가 anicca, dukkha, anatta입니다. 이것을 이해하면 세상이 anicca, dukkha, anatta임을 이해한 것입니다.

ලෝකෙත් එක යම් ඇතුලක් තියෙන තාක්කල්ද ලෝකයෙන් ස්පර්ශ කරන තාක්කල්ද ලෝකෙන් බේරෙන්න බැහැ.

세상 안에 있는 한, 세상과 phassa가 이어지는 한 세상에서 벗어날 수 없습니다.

ඉතින් අනිත්‍ය නම් දුක නම් අනත්ත නම් මොනවා ස්පර්ශ වෙනද මොන වටිනාක වටිනාකම ඉවරයි ස්පර්ශ ඉවරයි. ස්පර්ශවර වේදනත් ඉවරයි. සංහාත් ඉවරවරයි උපාදානත් ඉවරයි භවක් තවරයි ජාතියත් ඉවරයි ජරා පරලක් ඉවරයි. ඒ ඔක්කොම ඉවර වෙනවා.

그러니 anicca이고 dukkha이고 anatta라면 무엇에 phassa하겠습니까? 값어치가 끝나면 phassa도 끝납니다. phassa가 끝나면 vedanā도 끝나고, taṇhā도 끝나고, upādāna도, bhava도, jāti도, jarāmaraṇa도 끝납니다. 그 모두가 끝납니다.

ඔය ක්‍රමයද ඔය ටිකෙන් දැනගන්න ඕනේ හේතු. ද මේමේ උපදි හේතුවක් තියෙනවා නිකන් නෙමෙයි.

그 방식으로, 그 몇 가지로 원인을 알아야 합니다. 이것이 생기는 데에는 원인이 있습니다. 그냥 생기는 것이 아닙니다.

හේතු පටිච්ච සංඛූදා හේතුඵල මේ හැමතැනකම තියෙන්නේ සමහර අපිට ඒවා හේතු වෙනවා. තව දෙයක් හටගන්නවා. ඒ දේ තවක ඵලයක්. යම්කිසි හේතූන්ගේ ඵලයක් පහළ වෙලා ඒ ඵලය තව ඒවට හේතු වෙනවා. මෙහෙම ධර්මයක් ලෝකේ තියෙනවා.

'Hetuṃ paṭicca sambhūtaṃ' — 원인과 결과. 어디에나 있는 것은, 어떤 것들이 원인이 되어 다른 것이 생겨나는 일입니다. 그것은 또 하나의 결과입니다. 어떤 원인들의 결과가 나타나고, 그 결과가 다시 다른 것들의 원인이 됩니다. 이런 dhamma가 세상에 있습니다.

එතකොට අ අරමුණු කරනකොට ඒ අරමුණු අතර ඊට එහා හේතුව පහළ වෙලා තව දේකට හේතු වන ඒවා තියෙනවා.

그러면 대상으로 삼을 때, 그 대상들 사이에서 그 너머의 원인이 나타나 다른 것의 원인이 되는 것들이 있습니다.

ඒක කොට ඒ ඉවර ඵලයක් ඉපදවන්නේ නැති. හේතුව පමණක්ද? මේ ඒ කියන්නේ හේතුවෙන් ඵලයක් ඇති කරනවා හේතුවක් යැලි ඇති කරන්නේ නැහ නිවන. ඵලය තවට හේතු වෙන්නේ නැ. නිවනින් ඒක විවරයි. එහෙමත් තියෙනවා.

그런데 그렇게 해서 더는 결과를 낳지 않는 것, 원인만 있는 것이 있습니까? 즉 원인으로 결과를 내지만 다시 원인을 만들지 않는 것 — nibbāna입니다. 결과가 다시 원인이 되지 않습니다. nibbāna로 그것은 끝납니다. 그런 것도 있습니다.

මෙන්න මේ ආකාරයෙන් හේතුවයි ඵලයයි හේතුවයි ඵලයයි කියන එක තේරුම් ගන්න ඕනේ. හේතුන්ගේ සමවායෙන් හෙවත් ගැලපෙන එක්වීම සමාන නෙමෙයි ඒ කියන්නේ ගැලපෙන ආකාරයි. සම්බන්ධය වික ඵලයක් විද්‍යාමාර වෙනවා.

이렇게 원인과 결과, 원인과 결과라는 것을 이해해야 합니다. 원인들의 samavāya, 곧 알맞은 결합 — 같은 양이 아니라 알맞은 방식 — 그 이어짐으로 결과가 드러납니다.

එතකොට ඒ සෑම ඵලයක්ම දැකලා මේක හටගත්ත මේ හේතුන්ගේ සමවාදය දැක්කේ නැත්නම් ලෝකෙයා බැහැ ගන්නවා එක එක නිගමනකොට ඊශ්‍රවාදය වැහුම්කාරයෙක්ගයක් දුන්නා. බ්‍රහ්ම සංකල්පයක් බ්‍රහ්මයා මැරුවක්. එහෙම නැත්නම් අහම්බය හටගත්තා. ඔය දෘට් වලට වහිනවා. 62ක් මිත්‍යා දෘෂ්ටිය වල ගමන් කරනවා ඕගේ යථාර්ථය දකින්න බැරි නිසක්.

그 모든 결과를 보면서도 그것을 생기게 한 원인들의 samavāya를 보지 못하면, 세상 사람들은 여러 결론에 빠집니다. issara-vāda, 곧 창조자가 주었다는 생각, brahma라는 개념, brahma가 만들었다는 생각, 아니면 우연히 생겼다는 생각 — 그런 diṭṭhi에 빠집니다. 그 실상을 보지 못하기에 예순두 가지 micchā-diṭṭhi의 길을 갑니다.

ඉතින් ඔය තුළින් අපි දැනගන්න ඕනේ ඒ අවශ්‍ය කරන හේතු මොනවද? යම්කිසි ඵලයක් විද්‍යාමාන වෙන්නේ නෑහැ. කවදාවත් හේතුවක් නැතුව හේතු නැතුව හේතුන්ගේ සමවායක් නැතුව සමවාය කිව්වේ සමෙක් එක්වීම. සමාන එක්වීම එහෙම නෙමෙයි.

그러니 이것을 통해 필요한 원인이 무엇인지 알아야 합니다. 어떤 결과도 원인 없이, 원인들의 samavāya 없이는 결코 드러나지 않습니다. samavāya란 알맞은 결합이지, 같은 양으로 섞는 것이 아닙니다.

දැන් පොඩ්ඩක් හැදෙන්නේ නැහැ. පොත්දරට අවශ්‍ය කරන ලුණු ඇඹුල් ගුරුබිරී අවශ්‍ය කරන්නා වූ වළ පරපුවාදී මොනක දාන ඒ මූලික දේ කිරි, ජලය මේ ආදී දේවලව සමවායක් තියෙනවා. ඒ කියන්නේ සමානව දැම්ම කියන එක එහෙම නෙමෙයි.

예를 들어 보지요. 국을 끓이는 데에는 필요한 소금, 신맛, 고추, 필요한 양념, 그리고 기본이 되는 코코넛 밀크와 물 같은 것들의 samavāya가 있습니다. 그렇다고 같은 양을 넣는다는 뜻이 아닙니다.

ලුනුත් ලුනුත් දන්නවා ග්‍රෑන් 100ක් මිනිරිහුත් ග්‍රෑන් 100ක්. ඉතින් සූදුරු මහදුරු ග්‍රෑන් 100 අරත් ග්‍රෑන් 100ක් හොල්කිරි ග්‍රෑන් එහෙම ගන්න එකක් නෙමෙයි මේ සමවාය කියන්නේ. ඒ හොද්ද කියන එක නිර්මාණය වෙන්න ලුණු දාන්න ඕනේ මාත්‍රය නම් ඒ සමෝ දැක්මයි. සමවායක් කළා වැඩි ප්‍රමාණයක් ජලය පස්ස නම් ඒ ප්‍රමාණය දැම්මා. ඒ අවශ්‍ය ප්‍රමාණය පොල් අවශ්‍ය ප්‍රමාණය දන්නේ ඒ ගාන තමයි. ඒ වැඩේ සිද්ධ කරන්න සමවාය කියව ඒකයි.

소금 100그램, 고추 100그램, 강황 100그램, 코코넛 밀크 100그램 — 이렇게 넣는 것이 samavāya가 아닙니다. 그 국이 만들어지는 데 소금이 그만큼 필요하다면 그만큼이 맞는 것이고, 물이 많이 필요하면 그만큼 넣고, 코코넛도 필요한 양만큼 넣습니다. 그 일을 이루어 내는 것을 samavāya라고 합니다.

මෙන්න මේ ආකාරයෙන් ලෝකයේ යම්කිසි ඵලයක් ඇති කරලා අවිද්‍යාමාන වෙන්නේ හේතුන්ගෙන් සමවාගය වෙනවා. ගැලපෙන ගණන්ට එකතු වෙලා.

이처럼 세상의 어떤 결과든 드러나는 것은 원인들의 samavāya, 곧 알맞은 양으로 모여서입니다.

ඉතින් එකතු වීමක් ඇති වෙනකොටයි මේක වෙන්නේ. ඉතින් ඒක නිකන් නෙමෙයි. හේතු නිකන් එකතු වෙන්නේ නැහැ. අන්න ඒ හේතුව එකතු වෙන්න යම්කිසි ක්‍රියා බලයක් ඕන. යම් ශක්ති බලයක් ඕන. මේ ශක්ති බලය කියන එක කවුත් අරපු දෙකක් නෙ. එහෙනම් අන්න ඒ ශක්ති බලය කවුද නිපද වන්නේ කොහොමද නිපන්නේ කියන එක බුදුපියාණන් වහන්සේ දැකලා. මෙන්න මේක දේශනා කළා.

모임이 생길 때 이것이 이루어집니다. 그냥이 아닙니다. 원인들은 그냥 모이지 않습니다. 그 원인들이 모이려면 어떤 작용의 힘, 어떤 에너지가 필요합니다. 그 힘은 누군가 갖다 준 것이 아니지요. 그러면 그 힘을 누가, 어떻게 만들어 내는지를 붓다께서 보시고 바로 이것을 설하셨습니다.

අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි කියන තන මුල් කරගෙන අන්න එතනින් පටන් ගන්නා වූ එක්තරා ඵලේදයක් ක්‍රියාත්මක එන්න පටන් ගන්න ආරම්භය. ඒ ආරම්භයෙන් හටගන්නා වූ ශක්ති විශේෂය තමයි ඔය සමවායට එකතු කළේ. ඒ නිසා තමයි ඵලයක් විද්‍යාමාන වෙන්නේ.

avijjā와 taṇhā라는 것을 뿌리로 하여, 거기서 시작되는 어떤 작용이 움직이기 시작하는 시초가 있습니다. 그 시초에서 생겨난 특별한 힘이 그 samavāya에 더해진 것입니다. 그래서 결과가 드러납니다.

ලෝකයයි තියෙන්නේ යම් තැනක සත්ව පුද්ගල ද්‍රව්‍ය වස්තු සහිත සියලු ලෝකය යමක් විද්‍යාමාන ඔය කියන්නේ විද්‍යාමානව ඒ හේතු වෙන හැටි පෙන්නුවා. හේතු වෙනවා හේතු වෙනවා ස්වාමීන් ව එකාකාර. හේතු වෙන ආකාර සත්‍යය වෙන ආකාරකින් වෙනවායි කියලා පෙන්නන. ඕකට කියන සූවිසිපට්ඨානය

세상, 곧 중생과 사람과 물질과 사물을 갖춘 온 세상이 드러나는 데에 원인이 되는 방식을 보여 주셨습니다. 원인이 된다, 원인이 된다고 하지만 한 가지 방식이 아닙니다. 원인이 되는 방식이 여러 가지라는 것을 보여 주신 것, 그것을 스물네 가지 paṭṭhāna라고 합니다.

යමක් පිහිටලා සිටින්නද යම් ආකාරය පිහිටාන්නද යම් ආකාරයෙන් ක්‍රියාත්මක වන විද්‍යාමාන වස්තුවක් පෙනෙන්න ඒකට හේතු වෙන ආකාරකින් ගැලපෙන ආකාරයන් මේවයෙන් කියලා ගන්න හැදී විග්‍රහ කරගන්න පෙළිලා දුනා පට්ඨානය

어떤 것이 자리 잡고 머무는 방식, 어떤 방식으로 작용하며 드러나는 사물이 보이게 하는 데 원인이 되는 방식, 알맞게 맞물리는 방식들을 이것으로 풀이할 수 있도록 나열해 준 것이 Paṭṭhāna입니다.

මෙන්න මෙතනින් තමයි යමක් හටගත්තේ මොන මොනවා හේතු වෙලාද මොනවන ආකාරයෙන් හේතු වෙලාද හේතු වෙන්නේ මොන ආකාරයද ඉතින් මේ ආකාර දකිනතුව හේතු වෙනවා හේතු වෙනවා කියන එකාකාරයෙන් ගත්තොත් එහෙම අපි මුලාවට පත් වෙනවා. තෝරගන්න බැරිුව යනවා.

여기서 어떤 것이 생겨났을 때 무엇무엇이 원인이 되었는지, 어떤 방식으로 원인이 되었는지 봅니다. 이 방식들을 보지 않고 원인이 된다, 원인이 된다고 한 가지로만 받아들이면 미혹에 빠집니다. 가려내지 못하게 됩니다.

ඉතින් හේතු ප්‍රත්‍යය තිලගත් වෙන්න. ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ හේතු අලෝභ, අතේ සමහ තව හේතු කොට පින් පැත්තට හේතු, පව් පැත්තට හේතු සුගති පැත්තටයි දුගති පැත්තයි කියන හේතු හේතු. හොඳයි කියන පැත්ත සම්මත කරගත්ත ඒවා පහළ වෙන්න හේතු තුනක් වෙනවා. අලෝභ අදිහස අනුව

그러니 hetu-paccaya를 보십시오. lobha, dosa, moha라는 원인과 alobha, adosa, amoha라는 원인이 있어 puñña 쪽의 원인, pāpa 쪽의 원인, sugati 쪽과 duggati 쪽의 원인이 됩니다. 좋다고 일컬어지는 것들이 나타나는 데에는 alobha, adosa, amoha 세 원인이 있습니다.

නරකයි දුක් අරවර සහිතයි කියලා වේදනා සහිතයි පීඩා සහිතයි අනිෂ්ඨ අරමුණ සහිතයි කියලා පෙන්නන්න ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ කියලා හේතු තුනක් පෙන්නුවා. දැන් හේතු හයකින් ප්‍රත්‍ය වීම ප්‍රධාන කරගෙන හටගත් හේතු ප්‍රත්‍යය කියලා. ඉතින් හේතු ප්‍රත්‍යයෙන් ප්‍රත්‍ය වීම මුලට සිද්ධ වෙනවා.

나쁘다, 괴로운 대상이다, 아픔과 시달림과 원치 않는 대상을 지녔다는 것을 보이려고 lobha, dosa, moha 세 원인을 보이셨습니다. 이 여섯 원인으로 조건이 되는 것을 주로 하여 hetu-paccaya라고 합니다. hetu-paccaya로 조건이 되는 것이 맨 먼저 일어납니다.

ඉතින් හේතු ප්‍රත්‍යය නිසා ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ හෝ අලෝභ, අද්වේශ අමෝහ කියන මේ දේවල් නිසා. අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි දෙකෙන් බැඳෙනකොට නිත්‍යයි සැපයි ආත්මයයි කියන මේ දෘෂ්ටිය නිසා. දරත් බැඳෙනවා. බැඳුනාම නිකන් ඉන්න බැහැ. ඇහැට රූප අරමුණු කරන්න ඕනේ, කනට ශබ්ද අරමුණු කරන්න ඕනේ. දිවට රස, නාසයට ගඳ, ශරීරය නිෂ්පර, මනසට ධර්ම කරන්න ඕන.

hetu-paccaya 때문에, lobha·dosa·moha 또는 alobha·adosa·amoha 때문에, avijjā와 taṇhā 둘로 묶일 때 nicca, sukha, attā라는 diṭṭhi 때문에 단단히 묶입니다. 묶이면 가만히 있을 수 없습니다. 눈은 형색을, 귀는 소리를, 혀는 맛을, 코는 냄새를, 몸은 감촉을, 마음은 dhamma를 대상으로 삼아야 합니다.

අරමුණු කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් අපි කරනවා. ඒක නොකළොත් වෙන්නේ නෑ. අරමුණු කළොත් තමයි ඒක වෙන්නේ. අන්න සත්‍යක් න වැඩක් අරමුණු කරනවා.

우리는 대상으로 삼는 과정을 합니다. 그것을 하지 않으면 일어나지 않고, 대상으로 삼아야 그것이 일어납니다. 그렇게 중생은 일을 대상으로 삼습니다.

අරමුණු නොවෙන කිසීම දෙයක් ලෝකය තුළ සත්ව පුද්ගල ද්‍රව්‍ය වස්තුකයන් තුළ ඇති වෙනවා. දුරළඟ සියුම් ඝන ඒ වගේම අතීත අනාගත වර්තමාන ඔය හැමතැනකම රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන නැස, කන දිවනාසේ ශරීරයේ මන රූප, ශබ්ද ගන්ධ, ලස, ඉස්පත්ත ධර්ම මේ සියල්ලම අරමුණු කළ හැම. ඒවා ආරම්මණ ප්‍රත්‍යය.

세상 안의 중생, 사람, 물질, 사물 가운데 대상이 되지 않는 것은 없습니다. 멀고 가깝고 미세하고 거친 것, 과거·미래·현재 어디서든 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa, 눈·귀·혀·코·몸·마음, 형색·소리·냄새·맛·감촉·dhamma — 이 모두를 대상으로 삼을 수 있습니다. 그것이 ārammaṇa-paccaya입니다.

අරමුණු කිරීම ප්‍රත්‍ය කරගෙනආ. ලෝකයට පැහැීමක් එනවා. ඉතින් අරමුණු කරගෙන ආපු ප්‍රත්‍ය වෙච්ච කියනවා ආරම්මණ ප්‍රාතිය. හේතු ප්‍රත්‍යය ආරම්මණ ප්‍රතය.

대상으로 삼는 것을 조건으로 하여 세상에 대한 끌림이 옵니다. 대상으로 삼아 조건이 된 것을 ārammaṇa-paccaya라고 합니다. hetu-paccaya, ārammaṇa-paccaya.

ඉතින් මේ විදිහට මේ ප්‍රත්‍ය වෙන ක්‍රමයක් තියෙනවා. එකින් එකට ප්‍රත්‍ය එකින් එක හැදි හැඩියෙනවා.

이렇게 조건이 되는 방식이 있습니다. 하나가 하나에 조건이 되어 하나씩 만들어집니다.

හේතු පත්ත වෙනවා, ආරම්මණක් පත්‍ය වෙනවා. අධිපති පත්ත වෙනවා. ඒ කියන්නේ ඒවා හොඳයි කියලා. ඒක ශ්‍රේෂ්ඨයි කියලා. අධිපතිකමේ තියාගන්න. යම් ධර්මයක් අධිපතිකමේ තියාගෙන ගත්ත නම් අධිපති ප්‍රත්‍ය වෙනවා.

hetu-paccaya가 되고 ārammaṇa-paccaya가 되고 adhipati-paccaya가 됩니다. 즉 그것들이 좋다, 뛰어나다 하여 으뜸 자리에 두는 것입니다. 어떤 dhamma를 으뜸 자리에 두고 받아들이면 adhipati-paccaya가 됩니다.

ඒවා නායකයක් කරලා රජා කරලා ඉන්ද්‍රිය කරගන්නවා. ඉන්ද්‍රිය කරගත්තොත් ඉන්ද්‍රිය ප්‍රත්‍ය වෙනවා. ඒවා හොඳයි කියලා නිශ්‍රය කරගන්න. නිශ්‍රය පත්ය වෙනවා. ඒවා හොඳයි කියලා ආධාර කරගන්න. ඔබ නිශ්‍රය පත්ය වෙනවා.

그것들을 우두머리로, 왕으로 삼아 indriya로 만듭니다. indriya로 삼으면 indriya-paccaya가 됩니다. 그것들이 좋다고 의지하면 nissaya-paccaya가 됩니다. 좋다고 도움으로 삼으면 upanissaya-paccaya가 됩니다.

එතකොට ඒවා ඇසුරු කරනකොට ඒකෙන් මේකෙන් ඒක වටකට අඤ්ඤ පඤ්ඤ ප්‍රත්‍ය කියලා එකක් හිටෙ. ඔය සම්බන්ධ වෙන හැම යමක් විද්‍යාමාන වෙන්න පහළ වෙන ආකාරය

그러면 그것들을 가까이할 때 이것과 저것이 서로 — aññamañña-paccaya라는 것이 있습니다. 관련된 모든 것이 드러나 나타나는 방식입니다.

ඉතින් ඔය විදිහට පස්සේ විදිහ හතර එකින් එකට එකින් එකෙකට එක එක අවස්ථාවල ගැලපෙන අවස්ථාවේදී ගැලපෙන ආකාරයට සම්බන්ධයක් ඇති කරන ප්‍රත්‍ය වෙන්න 24 ආකාරයක් පෙලා තියෙනවා.

이렇게 하나하나 서로, 저마다의 상황에서 알맞은 때에 알맞은 방식으로 관계를 맺게 하는 조건이 스물네 가지로 나열되어 있습니다.

මේ අවිද්‍යා පත්‍යා සංඛාරා කිව්වහම අවිද්‍යාව සංස්කාරයට පත් වෙයි කියවහම මොන ප්‍රත්‍යයද කියලා විග්‍රහ කරගන්න ඕනේ. අවිද්‍යාව සංස්කාරයට පත් වෙන්නේ නැත් පත් වෙච්ච තරනින් කොයි කොයි ප්‍රත්‍ය ප්‍රත්‍ය වෙලාද සංඛාර පත්යා විඤ්ඤාණ සංස්කාර පත්‍ය විඤ්ඤාණ වෙවහම අපි දැනගන්න ඕනේ මොන විදිහ ප්‍රත්‍යය විඤ්ඤාණ වුණාද සංඛාර විඤ්ඤා සංඛාර විඤ්ඤාණ පහළ කරන්න ප්‍රත්‍යය වෙන්නදුව ආකාර පත්තයකින් ප්‍රත්‍ය වුණාද මෙන්න මේ වගේ විශාල විග්‍රහයක් කරන්න ඕන මේ ප්‍රත්‍ය තෝරාගන්න

'avijjā-paccayā saṅkhārā'라고 할 때, avijjā가 saṅkhāra의 조건이 된다면 어떤 조건인지 풀이해야 합니다. avijjā가 saṅkhāra의 조건이 될 때 어떤 조건들로 조건이 되었는가. 'saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ', saṅkhāra가 viññāṇa의 조건이 될 때 어떤 방식의 조건으로 viññāṇa가 되었는지 알아야 합니다. saṅkhāra가 viññāṇa를 나타나게 하는 데 어떤 방식의 조건으로 조건이 되었는가 — 조건을 가려내려면 이런 큰 풀이를 해야 합니다.

හේතුවක් නිසා ඵලයක් පහළ වෙනවා කිව්ව පලියට ඒක විග්‍රහය වෙන්නේ නැහ වැටහෙන්නේ නැ. අන්න ඒක වටහා දැනීමක් නම් කුමන ආකාරයෙන් හේතු වුණාද

원인 때문에 결과가 나타난다고 말하는 것만으로는 풀이가 되지 않고 이해되지 않습니다. 그것을 알려면 어떤 방식으로 원인이 되었는지,

මේ ඵලය ඉපදුනේ මොනවා මොන මොන ආකාරයෙන් එකතු වෙලාද කොයිති දකින්න ඕනේ සහජාත ප්‍රත්‍ය සහජාත කියලා කියන්නේ සහයෝගය දීලා පහළ වෙනකොට ඒකත් එක්කලා ඒකට සම්බන්ධ වෙලා පහළ වෙනවා. පහ ජාත ප්‍රත්‍යය

이 결과가 무엇무엇이 어떤 방식으로 모여 생겼는지를 보아야 합니다. sahajāta-paccaya — sahajāta란 함께 도와 나타날 때 그것과 함께 이어져 나타나는 것입니다. sahajāta-paccaya입니다.

ලෝකය හටගැනීමට හේතුව පෙන්නා තියෙන්නේ සහජාත පද්ධය එතනින් ලෝක හැදීමට ප්‍රධාන

세상이 생겨나는 원인으로 보인 것은 sahajāta-paccaya이고, 그것이 세상이 만들어지는 데 주된 것이 되었습니다.

වුණා. මගේ වුනා. හැබැයි මුලේවත් අත් දැරලා දැන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ප්‍රධාන හේතු හය තියෙන්න ඕනේ. ලෝකේ හටගන්නා. ලෝකේ කිව්වහ අපි ඉස්සෙරලා පංචස්කන්ධ සංඛ්‍යාත ලෝකය පංචස්කන්ධ සංඛ්‍යාත ලෝකය කිව්හම මේ කය විතරක් සීමක් කරලා නැහැ. සියලුම ලෝක අතීන්තය වූ අප්‍රමාණ වූ සියලුම ලෝක සම්මාද වෙනවා.

세상이 생겨나려면 주된 원인 여섯이 있어야 합니다. 세상이라고 하면 앞서 말한 pañcakkhandha-saṅkhāta loka입니다. pañcakkhandha-saṅkhāta loka라고 하면 이 몸에만 한정하지 않습니다. 끝없고 헤아릴 수 없는 모든 세계가 다 들어갑니다.

ඒ ඒ ලෝකයන් හටගැනීමට ප්‍රත්‍ය ආකාරය තියෙනවා. අන්න ඒ ප්‍රත්‍ය වුණ ආකාරය තමයි හේතුඵල. ඒ ප්‍රත්‍ය වෙච්ච ඵලය විද්‍යාමානය වෙලා තියෙන ඵලය කුමන හේතුවකින් කුමන ආකාර හේතුන්ගෙන් පහළ කළාද.

그 하나하나의 세계가 생겨나는 데 조건이 되는 방식이 있습니다. 그 조건이 된 방식이 바로 hetu-phala입니다. 조건이 되어 드러난 그 결과가 어떤 원인으로, 어떤 방식의 원인들로 나타났는가 하는 것입니다.

මෙන්න මේක අරගත්තහම කිසිම දෙවියෙක්, කිසිම පුද්ගලයෙක්, කිසිම ප්‍රධානියෙක් වෙන් වෙච්ච ප්‍රධානයෙක් මේක පහළ කළේ නැහැ. මේ දෑම්තිය ලෝක සත්වය මේ අවිද්‍යාව තෘෂ්ණා සහකත ගමනක් මුල් කරගෙන නිත්‍යයි, සැපයි, ආත්මයි කියන මේ දෘෂ්ටිය මුල් කරගෙන බැහැගත්ත තීරණය තමයි මේ ඔක්කොම ඒ බැහැගත්ත තීරණව ප්‍රතිඵල හටාවයි මේ ආරම්භේ. පටන් ගැන්නේ. හේතු

이것을 받아들이면, 어떤 deva도, 어떤 사람도, 어떤 우두머리도 이것을 만들어 내지 않았습니다. 이 세상의 중생이 avijjā와 taṇhā를 동반한 여정을 뿌리로, nicca·sukha·attā라는 diṭṭhi를 뿌리로 하여 빠져든 결정 — 그것이 이 모든 것입니다. 그 빠져든 결정의 결과가 생겨난 것이 이 시작입니다. 원인입니다.

ඒ තීරණය අයින් කරොත් නිත්‍යයි සැපයි ආත්මයි කියන මිත්‍යා දෘෂ්ටිය වැරදි දෘෂ්ටිය අයින් කරලා අනිත්‍යයි දුක්ඛයි අනාත්මයි කියන තන තේරුම් ගත්තේ. ඒ දකිනකොට අර දෘෂ්ටිය කැපිගන්න. අවිද්‍යාවත් එක මට්ටමට කැපිලා ගියා තෘෂ්ණාවත් එක මට්ටමට කැපිලා.

그 결정을 없애면, 곧 nicca·sukha·attā라는 micchā-diṭṭhi, 잘못된 견해를 없애고 anicca·dukkha·anatta를 이해하면, 그것을 볼 때 그 diṭṭhi가 끊어집니다. avijjā도 한 단계 끊어지고 taṇhā도 한 단계 끊어집니다.

ඊට පස්සේ දැකපු දහම් වඩනවා භාවනා කරන අනිත්‍ය වෙන්නේ මෙහෙමයි, දුක් වෙන්නේ මෙහෙමයි අනාත්ම වෙන්නේ මෙහෙමයි කියලා දැකපු ඇත්ත දැකපු සත්‍යය භාවනා කරනවා කියන්නේ ඒක වඩන එකයි. එකපාරක අනිත්‍ය බව

그 뒤에는 본 dhamma를 닦습니다. bhāvanā를 한다는 것은 anicca는 이렇게 되고 dukkha는 이렇게 되고 anatta는 이렇게 된다고 본 진실, 본 sacca를 닦는 것입니다.

කියන්නේ ඒක වඩන එකයි. එකපාරක අනිත්‍ය බව ඇත්ත බව අහනවා. දැන් අනිත්‍යයි නිත්‍යයි කියන එකට ඕගොල්ලෝ මොකක්ද තීරණය කරන්නේ අවංග තීරණය මොකක්ද අනිත්‍යයි තියෙන්නේ. බෞද්ධයකින් ඇහුවනම් එයා දෙනවා ඔතීරද? සැපයි දුකයි කියන එකෙන් ඕක දාන්න තියෙන අවංග තීරණය මොකක්ද? දුකයි කියන එක. ආත්මයි අනාත්මයි කියන එකෙන් දාන තීරණය මොකක්ද? අනාත්මයි කියන එක උත්තරය දෙනවා. හැබැයි උත්තරය තුනට බැඳිලාන ඉවර නැ. කෝ බන්ධන ගැලවුනා

한 번은 anicca가 진실이냐고 묻습니다. anicca냐 nicca냐에 대해 여러분의 정직한 결정은 무엇입니까? anicca입니다. 불자에게 물으면 그렇게 답하지요? sukha냐 dukkha냐에 대한 정직한 결정은? dukkha입니다. attā냐 anatta냐에 대한 결정은? anatta라고 답합니다. 그러나 대답 셋에 매여서는 끝나지 않습니다. 속박이 풀렸습니까?

අනිත්‍ය නිත්‍ය දාන පවා අනිත්‍යයි කියලා උත්තර දෙනවා. දුක සැපද කියන කෝගල දක් නැහ කොම දුකට තෙනවා කියන උත්තර දෙනවා. ආත්ම අනාත්ම දකින අහපහම අනාත්මයි කියලා උත්තර වෙනවා. ඔය කියන්නේ සැකද? නෑහ සැකක් නැහැ. දැන් ඒ ටිකත් හරි ගියා.

anicca냐 nicca냐 하면 anicca라고 답하고, dukkha냐 sukha냐 하면 dukkha라고 답하고, attā냐 anatta냐 물으면 anatta라고 답합니다. 의심이 있습니까? 아니요, 의심이 없습니다. 이제 그 부분도 바로잡혔습니다.

ඉතින් ඒ ටික හරි හේතුන් කියන ඵලයක් හටගන්න හැරි දකිනවා. හේතු නැත්නම් ඵලය නැති වෙන හැරි දකිනවා.

그것이 바로잡히면 원인들로 결과가 생기는 방식을 봅니다. 원인이 없으면 결과가 없어지는 방식을 봅니다.

එළිය දැකට පස්සේ කවුක් කරන එකක් නෙමෙයි. මේ හේතුන්ගේ ප්‍රතිඵලයයි මේ යන්නේ. ඒකත් දකිනවා. එතකොට යම්කිසි ආකාර සංකල්පයක් තියනම්වාදයක් තිබුණා නම් මැවුම්කාරකමක් තිබුණා කාර හරි මේ ලෝකේ පැවැරුව නම් එහෙම යටත් වෙන කෙනෙක් කාගෙවත් එකක් මෙතන නැහ.

빛을 본 뒤에는 누가 하는 것이 아니라 원인들의 결과로 흘러간다는 것도 봅니다. 그러면 어떤 관념, 창조의 힘이 있어 누군가 이 세상을 맡겨 놓았다면 그에 따라야 하겠지만, 여기에는 누구의 것도 없습니다.

මේකෙ මේ සෑම සියලු සත්වයුම තම තමන් විසින් ඉතින් ගෙනෙන්නේ අවිද්‍යා තෘෂ්ණා කියන මේ ක්‍රියාධාමය නිත්‍යයි සැපයි ආත්ම කියන දෘෂ්ටිය නිසා හටගන්න අවිද්‍යා තෘෂ්ණාවන් නිසා. ඉතින් මේ හේතු හදාගෙන මේ හේතු හා

모든 중생은 저마다 스스로 가져오는 것입니다. avijjā와 taṇhā라는 작용의 사슬, nicca·sukha·attā라는 diṭṭhi에서 생겨난 avijjā와 taṇhā 때문입니다. 그렇게 이 원인들을 만들고,

නිසා. ඉතින් මේ හේතු හදාගෙන මේ හේතු හා ගමන් කරමින් අරමුණු කරමි පටන් කරන ගමන හේතු ප්‍රත්‍ය, ආරම්මණ ප්‍රත්‍ය, අධිපති ප්‍රත්‍ය එහි නිත්‍රය ප්‍රත්‍යය ඉතින් ඔහොම ඔහො එකින් එකට එකින එක සම්බන්ධ වෙලා සම්බන්ධ වෙලා මේ සූවිසි පත්යන්ගෙන් ගැලපෙන එක දැනට ගැලපෙන විදිහට ප්‍රත්‍ය වී මේක සකස් වෙනවා.

이 원인들과 함께 가며 대상으로 삼으며 시작되는 여정이 hetu-paccaya, ārammaṇa-paccaya, adhipati-paccaya, nissaya-paccaya … 이렇게 하나가 하나에 이어지고 또 이어져 스물네 가지 조건 가운데 알맞은 것이 알맞게 조건이 되어 이것이 형성됩니다.

මෙන්න මේ ටික අපි දකිනකොට අපිට ඉස්සෙල්ලාම දැක්ක පලියෙන් මේ සියල්ල අත්හැරෙන්නේ නැ. අන්න ඒ හරියටම දැක්කොත්න කාරණා තුනක් තමයි ආත්ම දෘෂ්ටික. සක්කාය දිට්ඨිය, විදිච්චා සීලපගත පරමා කියන්නේ. හැබැයි කාමරාගයයි පටිඝයයි කියන දෙකේ අපහගත වීමට හේතු දූෂණය අත්හැරෙනවා. කාමරාගය පටිඝත් දරුනේ නැහැ ඉවරත ඒවා භාවනා කරන්න පුළුවන්. භාවනා

이것을 처음 보았다고 해서 모든 것이 놓아지지는 않습니다. 제대로 보았다면 세 가지, 곧 attā-diṭṭhi인 sakkāya-diṭṭhi, vicikicchā, sīlabbataparāmāsa가 놓아집니다. 그러나 kāmarāga와 paṭigha 둘은 아직 다 끊기지 않았고, 그것은 bhāvanā로 다룰 수 있습니다.

ඉවරත ඒවා භාවනා කරන්න පුළුවන්. භාවනා කරනවා කියලා කියන්නේ ආර්ය භාවනාව අනිත්‍ය වෙන්නේ මෙහෙමයි, දුක් වෙන්නේ මෙහෙමයි අනාත්ම වෙන්නේ මෙහෙමයි කියලා නැවත නැවත හිතන එකයි භාවනාව. මේක අනිත්‍යයි කියන්නේ මේකේ. ඉතින් බර අහනකොටත් භාවනාවක්. අනිත්‍ය වෙන හැ හරි, දුක් වෙන හරි අනාත් වෙන හරි හැරි එක නැන කල්පනා කරත් ඒක භාවනාවක්. ආර්ය භාවනාව

bhāvanā를 한다는 것은 ariya-bhāvanā입니다. anicca는 이렇게 되고 dukkha는 이렇게 되고 anatta는 이렇게 된다고 거듭거듭 생각하는 것이 bhāvanā입니다. 이것이 anicca라는 법문을 들을 때도 bhāvanā입니다. anicca가 되는 방식이든 dukkha가 되는 방식이든 anatta가 되는 방식이든 곰곰이 생각하면 그것이 bhāvanā, ariya-bhāvanā입니다.

නිත්‍යයි පයි ආත්මයි කියලා හිතන අනාර්යන්ගේ භාවනා නෙමෙයි මේ කියන්නේ භාවනා කියලා. බෞද්ධ භාවනා කියන අර්ථය ඒකයි. එක දැන ඉඳගෙන හෝ සාකච්ඡා කරමින් හෝ ධර්ම ශ්‍රවණය කරමින් හෝ ධර්ම දේශනා වශයෙන් හෝ මොනවයන් හරි නිතර පිය කිරීම. මේ මොන දේකින් හරි ගත්තා ඒ ගත්ත හැම දෙයක්ම එන්න මේ ප්‍රමයටයි.

nicca·sukha·attā라고 생각하는 anariya의 bhāvanā를 bhāvanā라고 하는 것이 아닙니다. 붓다 가르침에서 bhāvanā의 뜻이 그것입니다. 앉아서든, 이야기를 나누면서든, 법문을 들으면서든, 법문을 설하면서든, 무엇으로든 늘 익히는 것입니다. 무엇으로 받아들이든 받아들인 모든 것이 이 방식으로 와야 합니다.

මෙන්න ප්‍රමයට අපි ඔහොම භාවනාව කෙරෙනට මොකද වෙන්නේ. අන්න වැඩීමක් වෙනවා. මාර්ගය වැඩෙනවා. අන්න ඒ මාර්ගය වැඩෙනකොට අර තිබුන හේතු බිදිය. ලෝභ, ද්වේශ, මෝහත් බිඳිය යනවා අලෝභ අද්මෝත් බිඳිය යනවා. ලෝභ, ද්වේශ, මෝහයක් නොගෙනවා. අලෝභ, අද්දේශ අමෝහයන්ගේ කියන අවිද්‍යාවයි සුනාව දෙක බැඳීම නතර වෙනවා.

이 방식으로 bhāvanā를 하면 무슨 일이 일어납니까? 자람이 일어납니다. 길이 자랍니다. 그 길이 자랄 때 있던 원인이 깨집니다. lobha, dosa, moha도 깨지고 alobha, adosa, amoha의 묶임도 깨집니다. lobha, dosa, moha를 끌어오지 않습니다. alobha, adosa, amoha의 … avijjā와 taṇhā 둘의 묶임이 멈춥니다.

බැඳීම නතර වෙච්ච කර්මය එතන සිද්ධ වෙනවා. පාත කර්මය නෑ. සුගති කර්මය සිද්ධ වෙනවා. සුගති සංස්කාර කිවිද?

묶임이 멈춘 kamma가 거기서 일어납니다. 아래로 끌어내리는 kamma는 없습니다. sugati kamma가 일어납니다. sugati saṅkhāra라고 할까요?

අන්න එතකොට හේතු හටගන්න දිට්ේ මූල ධර්මය ඉවරයි. හේතු බංකා නිරුජ්ජ. එතකොට එන්නේ හේතුව බන්ධ වුණා. හේතුව බු වුනහම ඵලයක් යෑම හටගන්න නම් ඒකෙන් විදුනා. ඇති වෙලා.

그러면 원인이 생겨나는 diṭṭhi의 근본 dhamma가 끝납니다. 'Hetubhaṅgā nirujjhati.' 그러면 원인이 무너졌고, 원인이 무너지면 결과가 생겨날 것이 그것으로 사라집니다.

ඒ හේතුඵල වාදය කියන වචනය ගත්තහම මූල ධර්මය ගන්න තියෙන්නේ ටිකක්. හේතුඵලදී මූල ධර්මය ඔන්න ඒ මූල ධර්මය මුල් කරගෙන තමයි. දැන් පටිච්ච සමුප්පාදයන් බුද්ධ ධර්මය හොයාගන්න.

hetu-phala-vāda라는 말을 받아들이면 근본 dhamma로 받아들일 것은 조금입니다. hetu-phala의 근본 dhamma입니다. 그 근본 dhamma를 뿌리로 하여 이제 paṭiccasamuppāda를 통해 Buddha-dhamma를 찾습니다.

බුද්ධ ධර්මය තුළ තියෙන්නේ ලෝකය පංචස්කන්ධ සංඛ්‍යාත ලෝකය. පංචස්කන්ධ සංඛ්‍යාත ලෝකය පහළ වීමට තියෙන හේතු රටාවක්. පංචස්කන්ධ ලෝකයේ නිරෝධ පංචස්කන්ධ ලෝකය නිරෝධ කරන මාර්ගයක්.

Buddha-dhamma 안에 있는 것은 세상, 곧 pañcakkhandha-saṅkhāta loka, 그 세상이 나타나는 원인의 틀, pañcakkhandha 세상의 소멸, 그리고 pañcakkhandha 세상을 소멸시키는 길입니다.

මෙන්න මේ කියන කාරණා ටික පිළිබඳව ගත්තහම හේතුවක් දකිනවා, ඵලයක් දකිනවා. හේතු නිරෝධයක් දකිනවා පළ නිරෝධයක් දකිනවා. දැන් මෙන්න මේ මූල ධර්මය පිහිටලා ඕන නැහැ. මේ ටිකේ පිහිටලා ඕනේ.

이 몇 가지를 받아들이면 원인을 보고 결과를 보고, 원인의 소멸을 보고 결과의 소멸을 봅니다. 이 근본 dhamma, 이 몇 가지에 굳게 서야 합니다.

පටිච්ච සමුප්පාදය තුළින් බුද්ධ ධර්මය තේරුම් ගන්න. බුද්ධ ධර්මය හේතුඵලවාදය තේරුම් ගන්න. බුද්ධ ධර්මයේ හේතුඵලවාදය ඔය මගින් තේරුම් ගත්තහ අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනේ පටිච්ච සමුප්පාද විග්‍රහය පටිච්ච සමුප්පාදය නිරෝධ විග්‍රහය.

paṭiccasamuppāda를 통해 Buddha-dhamma를 이해하고, Buddha-dhamma의 hetu-phala-vāda를 이해하십시오. Buddha-dhamma의 hetu-phala-vāda를 그것으로 이해하면, 그것이 붓다께서 설하시는 paṭiccasamuppāda의 풀이, paṭiccasamuppāda의 소멸에 대한 풀이입니다.

දැන් මෙන්න මෙතන්ටත් තියාගෙන තේරුම් අරගෙන ඕනේ. අපි ඕක තේරුම් ගන්න ඕන. එතකොට යෝ පටිච්ච සමුප්පාදං පස්සති සෝ ධම්මං පස්සති යමෙක් පටිච්ච සමුප්පාදය දකිත් දකිනවා ඔව් ධර්මය දකින යෝ ධම්මං පස්සති සෝම පාපති දැන් මේ ධර්මය දකිනවද ඔහොම දකිනවා නැත්නම් පුදුන් දකින්න මෙන්න මේ කියන බුදුන් දැකීමට නම් ධර්මය දකින්න ඕනේ ධර්මය දකින්න නම් පටිච්ච සමප්පාදය දකින්න ඕනේ එහෙනම් ඔය හේතුඵල න්‍යාය දකින්න ඕන හේතු නිරෝධයෙන් ඵල නිරෝධ වෙන න්‍යාය දකින්න ඕනේ මෙන්න මේ ටික දැක්කම බුදුන් දැක්කා

이제 여기까지 두고 이해해야 합니다. 우리는 그것을 이해해야 합니다. 'Yo paṭiccasamuppādaṃ passati so dhammaṃ passati' — paṭiccasamuppāda를 보는 이는 dhamma를 봅니다. 'Yo dhammaṃ passati so maṃ passati' — 이 dhamma를 보는 이는 그렇게 붓다를 봅니다. 붓다를 보려면 dhamma를 보아야 하고, dhamma를 보려면 paṭiccasamuppāda를 보아야 합니다. 그러면 그 hetu-phala의 원리를, 원인의 소멸로 결과가 소멸하는 원리를 보아야 합니다. 이것을 보면 붓다를 본 것입니다.

බුදුන් දෙක්කට වඩා දෙයක් නේද කියලා. පුදුන් දකිනකොටම අර පාන පත්ත වුනහම මාලෝකී දෙනා. බුදුන් දකිනකොටම ප්‍රඥාව ඉඳිලා අවබෝධ කරන දහම අවබෝධ කරලා ඔය ක්‍රියාට අපගේ සිද්ධ වෙනවා. සතර සත්ති ධර්මයම අවබෝධ වෙනවා.

붓다를 보는 것보다 더한 것이 있겠습니까? 등불이 켜지면 빛이 퍼지듯, 붓다를 보는 바로 그때 paññā가 일어나 dhamma를 깨닫고 그 작용이 우리에게 일어납니다. 네 가지 sacca가 모두 깨달아집니다.

දුක පිරිසිද දැනගන්නවා. ප්‍රියභාවය ඉඳීමට

dukkha를 철저히 압니다.

මොකක්ද? ප්‍රියභාවය හිඳගෙන ඉඳගෙන ගිහම පිරිසි හිඳිනවා. [උගුර කෑරීම]

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දුක දැනගත්තා දැනගත්තට හැබැයි දුක පිරිසිඳ දැනගන්න ඕනේ. අර දුක පිරිසිඳ දැනගන්නවා කියන්නේ පිරිසිඳිනවා. දැනගන්න දෙයක් නෑහ.

dukkha를 알았다고 해서 되는 것이 아니고 dukkha를 철저히 알아야 합니다. dukkha를 철저히 안다는 것은 꿰뚫어 아는 것이지 그냥 아는 것이 아닙니다.

පරිඤ්ඤෙ

pariññeyya.

පරිඤ්ඤා කන්ති අනිත් අය කියනවා. පිරිසින්න නැ. [උගුර කෑරීම]

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පිරිසිදිය යුතුයි. පිරිසි ඉන්දලා අවස්ථා තුනක් තියෙනවා. වට්ට තුනක්.

철저히 알아야 합니다. 철저히 아는 데에는 세 단계가 있습니다. 세 바퀴(vaṭṭa)입니다.

ආර්ය දුක්ඛාර්ය සත්‍යය පිළිබඳව වත්ත තුනක් ඔතන කිය මේ දුකයි කියලා දැනගන්නවා. පිරිසි හිඳිය යුතුයි කියලා දැනගන්නවා. පිරිසි හිඳුනා කියලා දැනගන්නවා. දැනගන්නේ තුනහට පන් දැනගැනීම නෙමෙයි වෙන දැනගැනීම බුද්ධියෙන් කරන ගත ක්‍රියාවක් සිද්ධ වුණා දුක පිළිබඳ. මේ දුකයි. පිරිසිඳිය යුතුයි. පිරිසිදු වුනා. අවස්ථ වුණා කියලා.

dukkha-ariyasacca에 관해 세 바퀴가 있습니다. 이것이 dukkha라고 압니다. 철저히 알아야 한다고 압니다. 철저히 알았다고 압니다. 이 앎은 그냥 아는 것이 아니라 지혜로 하는 작용이 dukkha에 관해 일어난 것입니다. 이것이 dukkha다, 철저히 알아야 한다, 철저히 알았다는 단계입니다.

ඊට පස්සේ හේතුව දැනි තෘෂ්ණාවතකින් තිබිච්ච ක්‍රියාකලපය මුලින් ඒක දැක්කා මේ දුකට හේතුව දුකට හේතුව දැනගන්න දුක සමුදය එතකොට මේ මේක පහ කළ යුතු පහ කළා සමුදය පහ කළා කාරණා තුන

그 다음 원인을 압니다. taṇhā로 있던 작용을 처음 보고, 이것이 dukkha의 원인이라고 압니다. dukkha의 원인을 압니다 — dukkha-samudaya. 이것은 버려야 한다, 버렸다, samudaya를 버렸다 — 세 가지입니다.

එතකොට ඇති දුක නිරෝධය බව දැනගත්තා සත්තය ක්ෂය කළ යුතුි අතන ගන්න ප්‍රත්‍ය කියලා කිව්වේ ප්‍රත්‍යක්ෂ කිව්වේ ඒකයි. ප්‍රත්‍ය සේක නිසා ප්‍රත්‍යක්ෂ වෙනවා. ප්‍රත්‍ය කියන්නේ හේතු නිරෝධ කරන්න නම් හේතුව ක්ෂය කරන්න. අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි ප්‍රත්‍ය වේවි තමයි මේක හැතියේ. අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි ක්ෂයකම ප්‍රත්‍යක්ෂ වෙනවා. නිරෝධය දකින්න ඕනේ. ප්‍රත්‍යක්ෂය කරන්න ඕන. ප්‍රත්‍යක්ෂ කළා කියලා දැනගන්නවා. ඒක විවර කර එතන කාරණ පුළුවන් කියලා.

그 다음 이것이 dukkha의 nirodha임을 압니다. 실현해야 한다고 할 때 paccakkha라고 한 것은 조건(paccaya)이 다함(khaya)이기 때문입니다. 조건이 다하므로 실현됩니다. 조건이란 원인입니다. 소멸시키려면 원인을 다하게 해야 합니다. avijjā와 taṇhā가 조건이 되어 이것이 생겼고, avijjā와 taṇhā가 다하면 실현됩니다. nirodha를 보아야 하고, 실현해야 하고, 실현했다고 압니다. 그렇게 열어 보면 거기 세 가지가 있습니다.

එතකොට දුක නැති කරන්න නිකන් බැහැ. මාර්ගයක්. මේ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය කියලා දැනගත්තා. භාවී සබ්බන්ති එහවත් ඒකට වැඩියි කියලා දැනගත්තා. නැ වැඩිේ වැඩුවා. අවස් තුන ක්‍රියාව.

그러면 dukkha를 그냥 없앨 수는 없습니다. 길이 있습니다. 이것이 ariya aṭṭhaṅgika magga라고 압니다. bhāvetabba, 닦아야 한다고 압니다. 닦았습니다. 세 단계의 작용입니다.

මෙන්න මේ ිය කරනකොට ඒක විධ සතර සත්‍ය අවබෝධය අවබෝධ කිව්වහම එකක් අවබෝධය දෙකක් නෙමෙයි. සතර ආකාරයෙන් සතර ඔය සතර කොට ඔය ඔය තුන් ආකාරයෙන් අරගන්න.

이렇게 할 때 하나로 이루어지는 네 sacca의 깨달음 — 깨달음이라고 하면 하나의 깨달음이지 둘이 아닙니다. 넷을 세 가지 방식으로 받아들이십시오.

දුක පිරිසිඳෙන්න ඕනේ, සමුදය දුරු වෙන්න ඕනේ. නිරෝධය ප්‍රත්‍යක්ෂ යුතුයි මාර්ගය වැඩෙන්න ඕනේ. දුකයි, සමුදයයි, නිරෝධයයි, මාර්ගයයි දැනගන්න. සෝවාන් ඵලය සෝවාන් මාර්ගය ඵලය තියෙනකොට ඒක දැනගන්න.

dukkha는 철저히 알아야 하고, samudaya는 버려야 하고, nirodha는 실현해야 하고, magga는 닦아야 합니다. dukkha, samudaya, nirodha, magga를 압니다. sotāpatti-magga와 sotāpatti-phala가 있을 때 그것을 압니다.

[උගුර කෑරීම] එන පටන් කරන්නේ දුක පිරිසිඳිනවා. සමුදය දුරු කරනවා. විෝධය ප්‍රත්දස්ස කරනවා. මාධ්‍ය වඩනවා. අපි ආකාරී අවස්ථාවේ වෙන්න.

[헛기침] 거기서 시작하는 것이 dukkha를 철저히 알고, samudaya를 버리고, nirodha를 실현하고, magga를 닦는 것입니다. 그런 단계에 이르게 됩니다.

එතකොට සකෘදාගාමී අනාගාමී වෙලා හිතන් අරිහත් මාර්ගය දැනුනොත් යන්න වෙයි. අරිහත් ඵලයට හදනවා. දුක පිරිසිද දැනගත්තා, සමථය දුරු කළා, නිරෝධය ප්‍රත්දැස්ස කළා මාර්ගය වැඩුව. කාරණා හතර දැනගන්නා.

그 다음 sakadāgāmī, anāgāmī가 되어 arahatta-magga를 알게 되면 나아갑니다. arahatta-phala에 이릅니다. dukkha를 철저히 알았고, samudaya를 버렸고, nirodha를 실현했고, magga를 닦았다 — 네 가지를 압니다.

දැන් චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කළා කිව්වද හරියන්නේ නැහ. ඒක අපි හිටියෙන් කියන වචනයක්. චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කරනවා කියන්නේ ඕක අවබෝධ කරනවා කියන විග්‍රහ කරගන්න ඕන.

이제 cattāri ariyasaccāni를 깨달았다고 말하는 것만으로는 안 됩니다. 그것은 우리가 그냥 하는 말입니다. 네 ariyasacca를 깨닫는다는 것이 무엇인지 풀이해야 합니다.

චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කරගන්නවා කරගත්තා කියන්නේ දුක පිරිසි දැනගත්තා සමුදය දුරු කළා නිරෝධය ප්‍රත්‍යක්ෂ කළා මාර්ගය වැඩුවා කියන එකයි. චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කරා කියිව් අන්න ඒකයි අර්ථය

네 ariyasacca를 깨달았다는 것은 dukkha를 철저히 알았고, samudaya를 버렸고, nirodha를 실현했고, magga를 닦았다는 것입니다. 네 ariyasacca를 깨달았다는 말의 뜻이 그것입니다.

දුකත් අවබෝධ කරා, සමුදයත් අවබෝධ කළා එහෙම නෙමෙයි ගන්න. නිරෝධයක් අවබෝධ කරා මාර්ගයත් අවබෝධ කරා කියන එක නෙමෙයි. ඒ අවබෝධ කරා කියන වචනය අර පොදු කාරණා හතරේ විග්‍රහය ඇති කරලා කියපු එක වචනයක්. චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කරගන්නවා කිය.

dukkha도 깨달았고 samudaya도 깨달았고 nirodha도 깨달았고 magga도 깨달았다는 식으로 받아들이면 안 됩니다. 깨달았다는 그 말은 공통된 네 가지 풀이를 모아서 한 말입니다. 네 ariyasacca를 깨닫는다고 합니다.

චතුරාර් සත්‍යය හතර ආකාරය කියන්නේ හතර අවස්ථාව එක අවස්ථාවේ ම පහළ වෙනවා. නමුත් ආකාර හතරවෙනි ඒක වැටහෙනවා.

네 ariyasacca의 네 방식이란 네 단계가 한 순간에 나타나는 것입니다. 그러나 네 가지 방식으로 이해됩니다.

දුක පිරිසිඳ දැනගත්තා සමුදය දුරු කළා නිරෝධය ප්‍රත්දැස්ස කළා මාර්ගය වැඩුවා. ඔය රහතන් වහන්සේ කරපු කොරහ රහත් වෙන තුළ සෝවාන් සෝවාන් ඵලය පටන් ඉන්නවා. රහත් වෙන දුක පිරිසිද දැනගත යුතුයි සමුදය දුරු කළ යුතුයි. නිරෝධය ප්‍රත්‍යක් කළ යුතු මාර්ගය වැඩිය යුතුි කියන තෙන විද්‍යා ඒ ටිකේ ඉන්නේ.

dukkha를 철저히 알았고, samudaya를 버렸고, nirodha를 실현했고, magga를 닦았다 — 그것이 arahant께서 하신 것입니다. arahant가 되는 과정에는 sotāpatti-phala부터가 들어 있습니다. arahant가 되려면 dukkha를 철저히 알아야 하고, samudaya를 버려야 하고, nirodha를 실현해야 하고, magga를 닦아야 한다는 앎이 그 안에 있습니다.

දුක දැනගත්තා සමුදය මේ දුකයි කියලා දැනගත්තා, මේ සමුදයයි කියලා දැනගත්තා මේ නිරෝධයක් කියලා දැනගත්තා මේ නිරෝධ මාර්ගයක් කියලා දැනගත්තා කියන්නේ සෝවාන් ඵලය සෝවාන් ඵලය කලීමක්.

dukkha를 알았고 samudaya를 — 이것이 dukkha라고 알고, 이것이 samudaya라고 알고, 이것이 nirodha라고 알고, 이것이 nirodha에 이르는 길이라고 안 것, 그것이 sotāpatti-phala입니다.

ඒ දැනගන්නකොටම අත්හැරීම විදින්න වැඩි පැත්තක් තියෙනවා. සතර පයන හේතුකාර කියලා අත්හැරීම තියෙන වැලියි කියලා. දැනගන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පුළුවන්. වදනකොට මේ කාම භවය තුළත් රූප භවය තුළත් අරූප බවය තුළ තියෙන පැවැත්මදිලා යන.

닦아 갈 때 kāma-bhava, rūpa-bhava, arūpa-bhava 안의 존재가 떨어져 나갑니다.

වැඩුනා වඩක වෙනාගේ මධුත්න හිටියෙන සංස්කාර සංස්කාර නිරෝධයි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අවිද්‍යාව නිරෝධ නිසා සංස්කාර නිරෝධයි දැන් අවිද්‍යාව කියන්නේ මොකක්ද කියන කාරණය අපි දැනගන්න ඕන ස්වාමීනි අවිද්‍යාව අවිද්‍යාව කියනවා කෙකින් අවිද්‍යාව වෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ ප්‍රශ්නයක් ඇති. ික්ෂුනා.

avijjā가 소멸하므로 saṅkhāra가 소멸합니다. 이제 avijjā가 무엇인지 알아야 합니다. 스님들이 'avijjā, avijjā라고 하는데 무엇으로 avijjā가 됩니까' 하고 붓다께 이 물음을 여쭈었습니다. 비구들이여,

මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ මේක දේශනා කරනවා. මේ රූපයයි මේ රූපය හටගැන්මයි මේ රූපයේ නිරෝධයයි. මේ වේදනාවයි මේ වේදනාවේ හටගැන්වයි මේ වේදනාවේ නිරෝධයයි. මේ සංඥාවයි මේ සංඥාවේ හටගැන්නමයි මේ සංඥාවේ නිරෝධයයි. මේ සංස්කාරයයි මේ සංස්කාරය හටගැනමයි මේ සංස්කාරය නිරෝධයයි. මේ විඤ්ඤාණයයි මේ විඤ්ඤාණය හටගන්නයි මේ විඤ්ඤාණය නිරෝධයයි කියන්නේ සතුය දකින්න ඕන.

붓다께서 이렇게 설하십니다. 이것이 rūpa, 이것이 rūpa의 생겨남, 이것이 rūpa의 소멸. 이것이 vedanā, vedanā의 생겨남, vedanā의 소멸. 이것이 saññā, saññā의 생겨남, saññā의 소멸. 이것이 saṅkhāra, saṅkhāra의 생겨남, saṅkhāra의 소멸. 이것이 viññāṇa, viññāṇa의 생겨남, viññāṇa의 소멸 — 이 진실을 보아야 합니다.

සසය නොදකීද එතෙක් අවිද්‍යාවක්. සතුසය දකීද එවිට විද්‍යාවක්.

그 진실을 보지 못하는 동안은 avijjā이고, 그 진실을 보면 vijjā입니다.

ඒපාරට භික්ෂූන් වහන්සේලා ගිහිල්ලා හිතනම් තවත් විග්‍රහ කරගන්න සැරිත් හාමුදුරුවන්ගේ. සැරිත් හාමුදුරුවෝ බුදුරජාණන් වහන්සේ කෙටියෙන් දේශනා කරන ඒවා විග්‍රහ කරලා දෙන්නවා.

그때 비구들이 더 풀이를 받으려고 Sāriputta 스님께 갔습니다. Sāriputta 스님은 붓다께서 간략히 설하신 것을 풀이해 주십니다.

සැරිත් හාමුදුරුවෝ දේශනා කරනවා. රූපයයි යන යමක් වේද එහි උදයංගනම ඔයත් පහළඟ. අත්තංගනම එහි පැවැත්ම. ආශ්වාදය එහි ආශ්වාදය ආදීනව එහි හටගැනීමයි ඒකේ ක්‍රියාවලිය ඔක්කොම ආදීනව එහිත්තා අර ඒ හැටීම ඉවත් වෙන සතුසය දකින්න

Sāriputta 스님이 설하십니다. rūpa라는 것이 있으면 그 udaya, 곧 나타남, atthaṅgama, 곧 그 이어짐(사라짐), assāda, 곧 그 맛, ādīnava, 곧 그 생겨남과 그 과정 전체의 허물, 그리고 그것에서 벗어나는 nissaraṇa — 이 진실을 보아야 합니다.

එසේම වේදනා සංඥා සංඛාර විඤ්ඤාණ කියන මේවා උදයංගමය අත්ංගමය ආශ්වාදය ආදීනවය නිසා මේ තේ දකින්නට විද්‍යාව අවිද්‍යාව දුරු ඒ තසය නොදෙන තාක්කල් ඒ අවිද්‍යාවක් අන්න අවිද්‍යාවක් විග්‍රහ කරා.

마찬가지로 vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa의 udaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava를 보면 vijjā이고 avijjā가 버려집니다. 그 진실을 보지 못하는 동안은 avijjā입니다. 그렇게 avijjā를 풀이하셨습니다.

දැන් අපි ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් පේන්නේ නැති නිසා අවිද්‍යාවයි කියලා දල වශයෙන් මේක තියෙනවා. හරිද වැඩ හිති ආකාරය නොදැනීම අවිද්‍යාවයි කියලා බොරුවක් නෙම කිව්වේ.

이제 사실을 있는 그대로 보지 못하므로 avijjā라고 대략 말합니다. 맞지요? 있는 그대로 알지 못하는 것이 avijjā라는 말이 거짓은 아닙니다.

හැබැයි සාරාංශ කරලා මාතෘකාවක් වගේ අරගෙන ඔය ගෙටිවර මේ සාමාන්‍යයෙන් ඉගෙනගන්න මේ ආධුනිකයාට මේක වැටෙන්නේ නැහැ. ආධුනිකයාට අවිද්‍යාව වටහන්න අර පටිනිද්දේශය ගන්න ඕන. විග්‍රහ කරේ ගන්න ඕන. උද්දේශ නිද්දේශ පටිිනිද්දේශ අවස්ථා තුනක විහයක්.

그러나 요약하여 제목처럼 받아들이면 처음 배우는 사람에게는 이해되지 않습니다. 초심자가 avijjā를 알아차리려면 paṭiniddesa, 곧 풀이를 받아야 합니다. uddesa, niddesa, paṭiniddesa라는 세 단계의 풀이가 있습니다.

උද්දේශය කියන්නේ මාතෘකාව වශයෙන් දේශනා කරනවා. ඒක දන්න කෙනාට හොඳයි. එක්තරා මට්ටමක දැනී කියන කෙනාට ඇති කරගන්න ඒ ටිකත් දැ උද්ගත්‍ය කියන ඉහළම නෝන තියෙන හැර. ඒ ටික හැටියට. සාමාන්‍යෙන් විස්තරය විපටිකඥ දෙවෙනි මට්ටමට හැටි. විග්‍රහ කරලා දෙන එක නෙයිය කියන මට්ටමට හැටිය.

uddesa는 제목으로 설하는 것입니다. 아는 사람에게는 그것으로 좋습니다. 어느 수준까지 아는 사람에게는 그것으로 충분합니다 — ugghaṭitaññū라는 가장 높은 사람에게 맞습니다. 보통의 설명은 vipañcitaññū라는 둘째 수준에 맞습니다. 풀어서 주는 것은 neyya라는 수준에 맞습니다.

පද පරමයට නිවන්. පදය විතරක් ඉන්නවා නම් ඕක විග්‍රහ කරගන්න තුළ පදය මරම කරගන්නඑකක් නිවරණය නිවීමක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එයා ඔය තුන් දෙනා විග්‍රහ කරලා දැනගන්න ඕනේ. අවබෝධ කරත් නැ කොහට ඔිය ගන්න ඕන තේරුම් ගන්න ඕන. ඔන්න ඔය ටික තේරුම් ගැනීම අවිද්‍යාව තේරුම් ගත්තා.

그는 그 셋을 풀이하여 알아야 합니다. 깨닫지는 못해도 알아차려야 하고 이해해야 합니다. 그 몇 가지를 이해하면 avijjā를 이해한 것입니다.

මොකක්ද අවිද්‍යාව කියන්නේ? වටින්නේ තේරුම් ගන්න. මේ අවිද්‍යාව තේරුම් නොගෙන අපිට ඒ මෙහා යන්න බැ. අවිද්‍යාවයි සඳහන් කළේ අවිද්‍යාව කියන වචනයෙන් අදහස් කළේ මොනවාද කියන එක හොඳට පැහැදිලිව තේරුම් ගන්න ඕනේ ඒක එහාට යන්න. ඒක පළවෙනි කාරණා.

avijjā가 무엇인지 이해하는 것이 중요합니다. 이 avijjā를 이해하지 않고는 앞으로 나아갈 수 없습니다. avijjā라는 말로 무엇을 뜻했는지 분명히 이해해야 넘어갈 수 있습니다. 그것이 첫째입니다.

එතකොට මේ අවිද්‍යාව කියලා දකීමක්. අවිද්‍යාව ප්‍රත්‍ය වුනාම මොකක්ද වෙන්නේ? ඔන්න ඊට ගන්න

그러면 이것이 avijjā라는 봄입니다. avijjā가 조건이 되면 무슨 일이 일어납니까? 자, 받아들이십시오.

රූපය, වේදනාව, සංඥාව, සංස්කාර, විඤ්ඤාණ කියලා. මේ ස්කන්ධ වශයෙන් ගත්ත මේ රූපස්කන්ධය, වේදනා ස්කන්ධය, සංඥා ස්කන්ධ, සංස්කාර ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කියලා. මේවායේ උදයංගමේ එහෙවත් පහළ වීම අත්තංගම එහෙවත් පැවැත්ම ආශ්වාදය හෙහෙවත් ඒකේ තිබෙන්නා වූ මේ සුඛ ස්වභාවය ආදීනවය හෙහිවත් ඒක හරගෙන විනාශ වෙන්නා වූ ඒ නිසා හැටින වෙහෙස ඒ වගේම නිස්සරණය වැඩක් නැති බේදනගනම් සැරීමෙන් අහක් වීම ඔය ටික දන්නේ නැත්නම් අවිද්‍යාව

rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa — 이것을 khandha로 받아들인 rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha. 이것들의 udaya 곧 나타남, atthaṅgama 곧 이어짐, assāda 곧 그 안에 있는 즐거운 성질, ādīnava 곧 그것이 무너져 사라지기에 생기는 시달림, 그리고 nissaraṇa 곧 쓸모없다 하여 집착에서 벗어남 — 이것을 모르면 avijjā입니다.

ඔය ටික නොවැටහෙනවා නම් අවිද්‍යාව ඕක නොවැටහින් ඉඳලා ලෝක සත්‍යයි බහිනවා තීරණයට නිත්‍යයි සකයි ආත්මයි. අන්න අවිද්‍යාවේ තීරණය

이것이 알아차려지지 않으면 avijjā입니다. 그것을 알아차리지 못한 채 세상 사람은 nicca, sukha, attā라는 결정에 빠집니다. 그것이 avijjā의 결정입니다.

විද්‍යාවේ තීරණයක් තියෙනවා අනිත්‍යයි දුක්ඛයි අනාත්මයි. අවිද්‍යාවී තීරණය නිත්‍යයි සැපයි ආත්මයි. විද්‍යාවී තීරණය අනිත්‍යයි දුකයි අනාත්මයි.

vijjā의 결정이 있습니다. anicca, dukkha, anatta입니다. avijjā의 결정은 nicca, sukha, attā이고, vijjā의 결정은 anicca, dukkha, anatta입니다.

මේවා ඔක්කොම අනිත්‍යයි දුකයි අනාත්මයි කියලා කොච්චර කිව්වා. ආධුනිකය අනිත්‍යයි දුකයි අනාත්මයි වන හැරි දැකේ. අනිත්‍යයි දුකයි අනාත්මයි කියන්නේ මොකද කියලා බලන්නනම් අවිද්‍යාව දැකලා තියෙන්න ඕනේ.

이 모든 것이 anicca, dukkha, anatta라고 아무리 말해도, 초심자가 어떻게 anicca, dukkha, anatta가 되는지 봅니까? anicca, dukkha, anatta가 무엇인지 보려면 avijjā를 보았어야 합니다.

අන්න අවිද්‍යාවෙන් දැක්ක නම් අර කියන කාරණා ටික [උගුර කෑරීම] පංචස්කන්ධය පිළිබඳව උදයංගමය අත්තංගමය ආශ්වාදය ආදීනවය නිස්සරණය සතුසය දැක්කන්න අවිද්‍යාව දුරු වෙනවා කියලා දැනගන්න.

avijjā를 보았다면 그 몇 가지 [헛기침] — pañcakkhandha에 관해 udaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa의 진실을 보면 avijjā가 버려진다는 것을 압니다.

දැන් මේ පළවෙනි දැකීම ඉස්සෙල්ලා ඉන්න ඕනේ. අත් ඇරියා නෙමෙයි. දැකීම ඒකම බොරුවක් නෙමෙයි. ඒක හරි. ඒක මටත් වැටහෙනවා. ඒක මටත් අවබෝධ වෙනවා. මට තේරුම් ගන්න පුළුවන්. මෙන්න මෙතන්ට බැත්නම් අවිද්‍යාව දැනගත්තා ඒකෙන් අහක්වීමේ විද්‍යාව දැනගත්තා.

이 첫 봄이 먼저 있어야 합니다. 놓아 버린 것이 아니라 보는 것입니다. 그 봄이 거짓이 아니고 맞다, 나도 알아차려진다, 나도 깨달아진다, 나도 이해할 수 있다 — 여기까지 오면 avijjā를 알았고 그것에서 벗어나는 vijjā를 안 것입니다.

අවිද්‍යාවේ තීරණය නිත්‍යයි සැපයි ආත්මයි. විද්‍යාවේ තීරණය අනිත්‍යයි දුකානාත්මයි. මෙන්න මේක දැනගත්ත නම් විද්‍යාවේ තීරණය එහෙනම් සියලු සංස්කාර කියන ඒවා ඔක්කොම සකස් හැම දෙයක්ම අනිත්‍යයි දුකයි සියලු සංස්කාරයකින් දීලා පටන් ගත්තේ. හැමදකම ආරම්භය ඒක නිසයි.

avijjā의 결정은 nicca, sukha, attā이고 vijjā의 결정은 anicca, dukkha, anatta입니다. 이것을 알았다면 그것이 vijjā의 결정입니다. 그러면 모든 saṅkhāra, 곧 만들어진 모든 것은 anicca이고 dukkha입니다. 모든 것이 saṅkhāra에서 시작되었습니다. 모든 것의 시작이 그것 때문입니다.

සියලු සංස්කාර කිව්වහම සංස්කාරයෙන් මුල අල්ල ගත්තට පත් අද හරියත් ඒක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පතුලෙන් පතුලෙන් දරා සිටිනවා. පොළොවට හය පතුලෙන් පොළොවට දරා සිටින නිසා කකුල් දෙකකුට පතුල දරා සිටිනවා. එතකොට කලව උඩ දනිස දරා සිටිනවා. ඉගට ගටිය ඉඳලා හිටෙන පල්ලෙහටිය කකුලවට දරා සිටිනවා. කඳ හරිය උඩ බෙල්ල දරා හිනවා. බෙල්ල උඩ ඔලුව දරා හිනවා. ඒ ඔක්කොම පාලෙහාම කෑල්ලෙන් අල්ල ගත්තාම අර ඔක්කොමක් වෙලා.

발바닥에서부터 받치고 있습니다. 발바닥이 땅을 딛고 받치므로 두 다리를 발바닥이 받칩니다. 그 위로 무릎이 허벅지를 받치고, 엉덩이부터 아래는 다리가 받치고, 몸통 위에 목이, 목 위에 머리가 받쳐져 있습니다. 그 모두를 맨 아래 조각에서 붙잡으면 그 전체가 붙잡힙니다.

ඒ වගේ සංස්කාර අනිත්‍ය නම් විඤ්ඤාණ නිත්‍ය වෙන්නේ නැ. සංස්කාර අනිත්‍ය වේද විඤ්ඤාණත් අනිත්‍යයි. ඒ අනිත්‍ය විඤ්ඤාණයෙන් නැගෙන නාම රූපත් අනිත්‍යයි. පරායතන ස්පර්ශ, වේදනා, තණ්හා, උපාදාන භව, ජාතිය ඔක්කොම අනිත්‍යයි. මුල අල්ලපුවහම අග තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඒ මත පීටා තියෙන සියල්ලම තේරුම් ගන්න ඕනේ.

그처럼 saṅkhāra가 anicca라면 viññāṇa는 nicca가 될 수 없습니다. saṅkhāra가 anicca이면 viññāṇa도 anicca입니다. 그 anicca한 viññāṇa에서 일어나는 nāmarūpa도 anicca입니다. saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava, jāti 모두 anicca입니다. 뿌리를 잡으면 끝을 이해해야 합니다. 그 위에 서 있는 모든 것을 이해해야 합니다.

සංස්කාර දුරු වුණේ නැත්නම්. විඤ්ඤාණ තුරු වෙන්නේ නැහ. මට විඤ්ඤාණය එපා කිව්වද මට මේ නාම රූප එපා කින්න මේවා හරියන්නේ නැහැ. ඒවා යම් පිත්තන් නොලබම් දුක්ඛං. කැමති යමක් නොලැබෙ ඒ දුකයි කිව්වේ ඒකට වැරෙනවා. කැමැත්තෙන් කරන්න බැහ මේ සංස්කාර තියෙනවද විඤ්ඤාණ හත නතර කරන්න

saṅkhāra가 버려지지 않았다면 viññāṇa는 버려지지 않습니다. 나는 viññāṇa가 싫다, 이 nāmarūpa가 싫다고 해도 소용없습니다. 'Yampicchaṃ na labhati tampi dukkhaṃ' — 원하는 것을 얻지 못하는 것이 dukkha라는 말이 거기에 들어맞습니다. 바란다고 되는 것이 아닙니다. saṅkhāra가 있는데 viññāṇa를 멈출 수 있겠습니까?

සංස්කාරය සංස්කාර පුණ්‍ය වේදය විඤ්ඤාණ පුණ්‍ය වේද සංස්කාර අප‍ය වේදය විඤ්ඤාණ අන්න වේද සංස්කාර ආනිංජාති වේද විඤ්ඤාණ ආනිංජාති වේද

saṅkhāra가 puñña이면 viññāṇa도 puñña이고, saṅkhāra가 apuñña이면 viññāṇa도 apuñña이고, saṅkhāra가 āneñja이면 viññāṇa도 āneñja입니다.

සංස්කාර යම් ආකාරයක්ද විඤ්ඤාණය ඒ ආකාරයි. සංස්කාර අනිත්‍යද විඤ්ඤාණ අනිත්‍යයි. සංස්කාර දුකද විඤ්ඤාණ දුකයි. සංස්කාර අනාත්මද විඤ්ඤාණත් අනාත්ම සංස්කාර යම් ආකාරයක්දහය ඒවත්.

saṅkhāra가 어떠하면 viññāṇa도 그러합니다. saṅkhāra가 anicca이면 viññāṇa도 anicca, saṅkhāra가 dukkha이면 viññāṇa도 dukkha, saṅkhāra가 anatta이면 viññāṇa도 anatta입니다. saṅkhāra가 어떠하면 그것들도 그러합니다.

එතකොට සංස්කාර දුක නම් විඤ්ඤාණක් දුකයි. විඤ්ඤාණ දුක නම් නාම රූපක් දුකයි. නාම රූප දුක නම් සලායතනත් දුකයි. සලායතන දුක නම් ස්පර්ශක් දුකයි. ස්පර්ශනා වේදනාත් දුකයි. වේදනා නම් තණ්හාක් දුකයි. තණ්හා දුකත් උපාදානයත් දුකයි. උපාදාන දුක නම් භවයක් දුකයි. භව දුකනත් ජාතියක් දුකයි. ජාතිය දුකා ජරාමරත් දුකයි. අන්න දුක දුකාර්ය සතිය දැනගන්න.

그러면 saṅkhāra가 dukkha이면 viññāṇa도 dukkha, viññāṇa가 dukkha이면 nāmarūpa도 dukkha, nāmarūpa가 dukkha이면 saḷāyatana도 dukkha, saḷāyatana가 dukkha이면 phassa도 dukkha, phassa가 그러면 vedanā도 dukkha, vedanā가 그러면 taṇhā도 dukkha, taṇhā가 dukkha이면 upādāna도 dukkha, upādāna가 dukkha이면 bhava도 dukkha, bhava가 dukkha이면 jāti도 dukkha, jāti가 dukkha이면 jarāmaraṇa도 dukkha입니다. 이렇게 dukkha, dukkha-ariyasacca를 아십시오.

සංස්කාර දැනගත්තහම සංස්කාර මත පිහිටා හැදුනා වූ සියලු ලෝකේ විජාති.

saṅkhāra를 알면 saṅkhāra 위에 서서 만들어진 온 세상이 드러납니다.

සංස්කාර පුණ්‍යාව විඤ්ඤාණත් පුණ්‍ය. නාම රූපත් පුණ්‍යයයි, සලායතනත් පුණ්‍ය, ස්පර්ශ පුණ්‍යයි, වේදනාත් පුණ්‍යයි, තණ්හා පුණ්‍යයි. වේදනා තහා නම යන්නේ. වේදනාත් පුණ්‍යයි. වේදනා පච්චයා පහාදෝ විග්‍රහ වෙලා යනකොට ප්‍රහාදයක් පුණ්‍යයි. ප්‍රහා පත්තේ අධිමඛෝ කියන අධිමුඛයත් පුණ්‍යයි. ඒ නිසා හටගන්න භවයත් පුණ්‍යයි. පුණ්‍ය භව ජාතියත් පුණ්‍යයි පුණ්‍ය ජාති. හැබැයි මොන ජාති ජරාමර තියෙනවා. පුණ්‍ය ජාතියක් ජරාමරලා තියෙනවා. අප ජාතියවලත් ජරාමර තියෙනවා.

saṅkhāra가 puñña이면 viññāṇa도 puñña, nāmarūpa도 puñña, saḷāyatana도 puñña, phassa도 puñña, vedanā도 puñña, taṇhā도 puñña입니다. vedanā-paccayā pasādo로 풀이되어 가면 pasāda도 puñña이고, pasāda를 조건으로 한 adhimokkha도 puñña이고, 그 때문에 생기는 bhava도 puñña이고, puñña bhava의 jāti도 puñña입니다. 그러나 어떤 jāti든 jarāmaraṇa가 있습니다. puñña jāti에도 jarāmaraṇa가 있고 apuñña jāti에도 jarāmaraṇa가 있습니다.

මේ සංඥා එතකොට සංස්කාර අපට විඤ්ඤාණ අ පුන්න එහම් නාම රූපත් අපුණයක් ඒනේ අපිය කියන්නේ පවුද

그러면 saṅkhāra가 apuñña이면 viññāṇa도 apuñña, nāmarūpa도 apuñña입니다. apuñña란 pāpa입니다.

අපි දැන් ඔත ම මතක තියාගන්න ඊට පස්සේ අවස්ථාවේදී අපි ඊළඟට කොටස ගමු. පෑම්

이제 이것을 기억해 두십시오. 다음 기회에 그 다음 부분을 다룹시다.

පුද්‍යාට යහපත් කර

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අපි අ මීට ඉස්සෙල්ලා නැවැත්වේ කොතනද අවිද්‍යාව ගැන විග්‍රහ කළා. අවිද්‍යාව කියන්නේ මොකක්ද කියන කාරණය ඊට පස්සේ අපි සංස්කාර පිළිබඳව ඊළඟ අවස්ථාවට වයිඳන්නයි ලැහැන්නේ.

지난번에 어디서 멈췄지요? avijjā에 관해 풀이했습니다. avijjā가 무엇인가 하는 것을요. 이제 saṅkhāra에 관한 다음 단계로 들어가려고 합니다.

දැන් මේ මාතෘකාව වශයෙන් තිබෙන කලපිට හේතුඵල පිළිබඳව අ හේතුඵල වාදය කියන වචනය අරගෙන තමයි අපි මේ විග්‍රහ කරන්නේ. ඉතින් මෙතනදි දකින්න ඕන හේතුඵල දැකීමේදී හේතුඵල දකින චක්‍රය තමයි පටිච්ච සමුප්පාද චක්‍රය.

지금 주제인 hetu-phala, hetu-phala-vāda라는 말을 가지고 이 풀이를 합니다. 여기서 보아야 할 것은, hetu-phala를 볼 때 hetu-phala를 보는 바퀴가 바로 paṭiccasamuppāda의 바퀴라는 것입니다.

මේ පටිච්ච සමුප්පාදය පිළිබඳව ගන්නකොට උගාස් විග්‍රහ කරගන්න ඕන දෙයක්. පටිච්ච සමුප්පාදය කියලා අපි වචනයෙන් කිව්වට පටිච්ච සමුප්පාද විභංගය කියලා විභංග ප්‍රකරණය විග්‍රහ කරන අර්ථය දැනගන්න ඕනේ.

이 paṭiccasamuppāda를 다룰 때 깊이 풀이해야 합니다. 말로는 paṭiccasamuppāda라고 하지만, Paṭiccasamuppāda-vibhaṅga, 곧 Vibhaṅga-pakaraṇa가 풀이하는 뜻을 알아야 합니다.

අපි අර ඉස්සෙල්ලා කිව්වා වගේ විශේෂඥ ධර්මයක් තියෙනවා. විශේෂඥ ධර්මය තමයි තියෙන්නේ ත්‍රිපිටකයේ. ත්‍රිපිටකය තුළ අභිධර්ම පිටකයේ. මේ අභිධර්ම පිටකයේ තියෙනවා විභංග ප්‍රකරණයේ පටිච්ච සමුප්පාද විභංගය කියලා. විභංගය කියලා කියන්නේ බෙදලා දක්වනවා. වෙන් කරලා බෙදලා දක්වන්නා වූ පටිච්ච සමුප්පාද චක්‍ර කතාව. මේ පටිච්ච සමුප්පාද චක්‍ර කතාව තේරුම් ගන්නේ නැතුව අ පොදුවේ පෙන්නපු විස්තරය අරගෙන විතරක් මේක විග්‍රහ කරගන්න බැහ.

앞서 말했듯 전문적인 dhamma가 있습니다. 그 전문적인 dhamma는 Tipiṭaka, Tipiṭaka 안의 Abhidhamma-piṭaka에 있습니다. Abhidhamma-piṭaka의 Vibhaṅga-pakaraṇa에 Paṭiccasamuppāda-vibhaṅga가 있습니다. vibhaṅga란 나누어 보이는 것입니다. 따로 떼어 나누어 보이는 paṭiccasamuppāda 바퀴 이야기입니다. 이 바퀴 이야기를 이해하지 않고 두루 보인 설명만 가지고는 이것을 풀이할 수 없습니다.

අවිජ්ජා පච්චා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චා නාම රූපං නාම රූප පච්චයා සලායතනං සලායතන පටච්චයා පස්සෝ පස්ස පත්යා වේදනා වේදනා පටච්චයා තණ්හා තණ්හා පට්චියා උපාදාන උපාදාන පට්ඨියා බව භව පටච්චයා ජාති ජාති පච්චයා ජරා මරණ සෝක පරිදේව දුක රෝමනාස පායසා සම්භවන්ති ඒ දස කේ ඒවලස දුක්ඛන්දස්ස සමුදය හෝදී කියලා මේක තමයි අපි දැනට දැනුවත් වෙන්නේ පටිච්ච සමුප්පාදය

'Avijjā-paccayā saṅkhārā, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa-paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa-paccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatana-paccayā phasso, phassa-paccayā vedanā, vedanā-paccayā taṇhā, taṇhā-paccayā upādānaṃ, upādāna-paccayā bhavo, bhava-paccayā jāti, jāti-paccayā jarāmaraṇaṃ soka-parideva-dukkha-domanass-upāyāsā sambhavanti, evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti' — 이것이 우리가 지금 알고 있는 paṭiccasamuppāda입니다.

දැන් මේකෙහෙන් පෙන්නුවේ මොකක්ද සියලු පටිච්ච සමුප්පාදය පොදු න්‍යාය ධර්මයක් ඔය පෙන්න. දැන් මේක විභංගප්‍රකරණය පෙන්නවා බෙදලා. මේ බෙදලා පෙන්නනකොට මෙතන අපි තේරුම් ගන්න ඕන හඟා කාරණා තියෙනවා.

이것이 보여 준 것은 무엇입니까? 모든 paṭiccasamuppāda의 공통 원리를 보여 준 것입니다. 이제 Vibhaṅga-pakaraṇa는 이것을 나누어 보여 줍니다. 나누어 보일 때 여기서 이해해야 할 것이 많습니다.

මේ පටිච්ච සමුප්පාදය කියන වචනයෙන් අපිට පෙන්නපු සිද්ධිය ඉස්සෙල්ලා බලන්න ඕනේ. පටිච්ච කියන වචනයෙන් පෙන්නලා තියෙනවා යම්කිසි දෙයක් ප්‍රත්‍ය වෙලා එක්වෙන හැටි. අනුකූලව යහපත් අවශ්‍ය දේ අවශ්‍ය දේට එකතු වෙලා හිටන් එක් වෙන්නේ කොහොමද? ඒ සාමූහික වීමෙන් උප්පාදයක් ඇති වෙන්නේ කොහොමද කියන විස්තරය.

먼저 paṭiccasamuppāda라는 말로 보여 준 일을 보아야 합니다. paṭicca라는 말은 어떤 것이 조건이 되어 모이는 방식을 보여 줍니다. 알맞게, 필요한 것이 필요한 것에 어떻게 모이는가, 그 모임으로 uppāda가 어떻게 생기는가 하는 설명입니다.

මේ පටිච්ච සමුප්පාද කියන වචනය මේක කිව්වහම එකාකාරයකින් සියලු දේ පටිච්ච සමුප්පන්න වෙන්නේ නෑ. පටිච්ච සමුප්පාද විභංගයක් තියෙනවා.

paṭiccasamuppāda라는 말을 한다고 해서 모든 것이 한 가지 방식으로 paṭiccasamuppanna 되는 것이 아닙니다. paṭiccasamuppāda-vibhaṅga가 있습니다.

කුසලයකින් පහළ වෙන දේ පහළ වෙන රටාව වෙනයි. අකුසලයකින් පහළ වෙන රටාව වෙනයි. ආර්ය මාර්ගය පහළ වෙන රටාව වෙනයි.

kusala로 나타나는 것의 틀이 다르고, akusala로 나타나는 틀이 다르고, ariya magga가 나타나는 틀이 다릅니다.

අර පොදු පටිච්ච සමුප්පාද ලක්ෂණයෙන් ඒ ටික කිව්වට දැන් මේවා ඔක්කොම විග්‍රහ කරගන්න ඕන. ඒ වගේම පටිසන්ධියක් ඇති කරන පටිච්ච සමහම උප්පාදය වෙනස්. ප්‍රවෝතය විපාකවත් ඉපදුනට පස්සේ ඒ උප්පත්තිය තුළ ඒ අත්දැ තුළ ඉන්නකා [උගුර කෑරීම] අතර මග උප්පත්ත තියෙනවා. එහම් මැරිලා මේ කියන මේ කය මැරිලා කය නැවත වාරයක් හැදෙන එහෙම උප්පත්තිය නෙමෙයි. සුත වෙලා පරිසන්ධියක් ලබන උප්පත්තිය ඇරෙන්නද? තව තවත් තියෙනවා ප්‍රවෘත්ති උප්පත්තිය කියලා.

공통된 paṭiccasamuppāda의 특징으로 그것을 말했지만 이제 이것들을 모두 풀이해야 합니다. 또 paṭisandhi를 일으키는 paṭiccasamuppāda는 다릅니다. pavatti, 곧 태어난 뒤 그 삶 안에 있는 동안 [헛기침] 중간의 태어남이 있습니다. 죽어서 이 몸이 다시 한 번 만들어지는 태어남이 아닙니다. cuti 하여 paṭisandhi를 얻는 태어남 말고도 pavatti-uppatti라는 것이 더 있습니다.

දැන් එක වෙලාවක මිනිහෙ සත්පුරුෂ ගතියෙන් ඉන්නවා. තව වෙලාවක පරම අහසත්පුතුරසයා වාගේ ඉන්නවා. තව වෙලාවක යකාව වාගේ ඉන්නවා. තව වෙලාවක මහා රාගික පුද්ගලයෙක් වෙලා ඉන්නවා. සමහලාගේ දෙවියෙක් වාගේ ඉන්නවා. මේ ඒ ජීවිතය තුළ තම අදහස් දරන හැටියට ඒ තත්ත්වයන්ට පත් වෙන අවස්ථාව ඉතින් දෙවියෙක් වාගේ කටයුතු කරන අවස්ථාව මනුස්සයෙක් හා සමානව නැහ. මනුස්සයෙක් වාගේ කටයුතු කරන අවස්ථාව දෙවියෙක් සමානව යෙක් සමානව නැහැ. මේ අත්ත තුළ ජීවත් වෙන සත්වයා මේ බඳු අවස්ථාවන්ත බහිනවා. මේකත් පටිච්ච සමුප්පාද.

어떤 때 사람은 sappurisa의 모습으로 있습니다. 어떤 때는 지독한 asappurisa처럼 있습니다. 어떤 때는 yakkha처럼 있습니다. 어떤 때는 큰 욕정에 찬 사람이 됩니다. 어떤 이는 deva처럼 있습니다. 그 삶 안에서 품는 생각에 따라 그 상태들에 이릅니다. deva처럼 행동하는 때는 사람과 같지 않고, 사람처럼 행동하는 때는 deva나 yakkha와 같지 않습니다. 이 삶 안에서 사는 중생은 이런 상태들에 빠집니다. 이것도 paṭiccasamuppāda입니다.

මේකට කියනවා ප්‍රවෘත්තිය පටිච්ච සමුප්පාදය. ඉතින් ප්‍රවෘති පටිච්ච සමුප්පාදය එක විදිහ. චුත වෙලා පටිසන්ධියක් ලබන පටිච්ච සමුප්පාදය තව විදිහ. චුත වෙලා පටිසන්ධියක් ලබන පටිච්ච සමුප්පාදය ආරම්භ වෙන්නේ කොතනද? ඒක ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ කොහොමද ඒක වෙනම දැනගන්න ඕන.

이것을 pavatti paṭiccasamuppāda라고 합니다. pavatti paṭiccasamuppāda가 한 가지이고, cuti 하여 paṭisandhi를 얻는 paṭiccasamuppāda가 또 한 가지입니다. cuti 하여 paṭisandhi를 얻는 paṭiccasamuppāda는 어디서 시작하는가, 어떻게 작용하는가를 따로 알아야 합니다.

ප්‍රවෘත්ති වශයෙන් උපන්නට පස්සේ ඉපදුන සත්වයාට පටිච්ච සමුප්පන්න ක්‍රියාවලියක් තුළින් සත්පුරුෂය හැදෙනවා, අත්පුරුෂය හැදෙනවා, යක්ෂය හැදෙනවා. මිනිස් යක්ෂයා මිනිස් ප්‍රේතයා, මිනිස් භූතයා, මිනිස් තිරිසනා මිනිස් දෙවියක් මෙහෙමත් අවස්ථා. මෙහෙමත් උප්පත්තිය. මේ උප්පත්තියන් පටිච්ච සමුප්පාදන කතාවක් තියෙනවා. එහෙම පටිච්ච සමුප්පාදය කිව්වහම අර කෙටියෙන් සාරාංශ කරලා පොදුක් වගේ පෙන්නපු දේ ඇරෙන්න. ඒක විග්‍රහ කරලම ගන්න ඕනේ. ඒ විග්‍රහ කරන විශේෂහසත් ධර්මය තමයි විභංග ප්‍රකරණය තියෙන්නේ. විභංග ප්‍රකරණේ පටිච්ච සමුප්පාද විබංගය කියන කොටසේ විබංගය වෙන් කරලා තියෙනවා. එතනින් ඕන විස්තර බලාගන්න.

pavatti로 태어난 뒤, 태어난 중생에게 paṭiccasamuppanna 과정을 통해 sappurisa가 만들어지고 asappurisa가 만들어지고 yakkha가 만들어집니다. 사람 yakkha, 사람 peta, 사람 bhūta, 사람 짐승, 사람 deva — 이런 상태, 이런 태어남이 있습니다. 이 태어남들에도 paṭiccasamuppāda 이야기가 있습니다. 그러니 paṭiccasamuppāda라고 하면 간략히 요약해 공통처럼 보인 것 말고, 풀이해서 받아들여야 합니다. 그 풀이를 하는 전문 dhamma가 Vibhaṅga-pakaraṇa에 있습니다. Vibhaṅga-pakaraṇa의 Paṭiccasamuppāda-vibhaṅga라는 부분에 따로 나누어 있습니다. 거기서 필요한 설명을 보십시오.

එහෙනම් අපි පැටලෙනවා. ඒ නිසා තමයි පටිච්ච සමුප්පාදය මේ තරම් ගැඹුරු වෙලා තියෙන්නේ. පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් ධර්ම දේශනාව කරන ගමරියම ගැඹුරු හැටියට සලකනවා. සලක හේතුඵල නින්‍යාය පෙන්නන්න ගියොත් ඒවට විග්‍රහ කරගන්න එනවා. ඒ විග්‍රහය බලන්න නැතුව අපිට කවදාවක් [හාස්‍යය] පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් ඔය තීරණය ගන්න බැරුව.

그렇지 않으면 우리는 얽힙니다. 그래서 paṭiccasamuppāda가 그토록 깊은 것입니다. paṭiccasamuppāda로 하는 설법을 아주 깊은 것으로 여깁니다. 여기면서 hetu-phala의 원리를 보이려 하면 풀이해야 할 것이 생깁니다. 그 풀이를 보지 않고는 우리는 결코 [웃음] paṭiccasamuppāda로 그런 결론을 낼 수 없습니다.

දැන් අපිට කියනවා අවිද්‍යා පට්ඨයා සංඛාරා අවිද්‍යාව පාප ධර්මයක් හැටියට පෙන්නවා. අවිද්‍යාවයි මෝහයයි සම්බන්ධ කරලා පෙන්නන්නේ ඒක පාප ධර්ම හැටියට. ඒ සංස්කාර වල පෙන්නනවා පුඤ්ඤාභි සංඛාර කියලා එකක්. ඒ පාප අවිද්‍යාව වන පුඤ්ඤාභි සංඛාරය යෙදෙන්නේ කොහොමද කියලා ප්‍රශ්නයක් වෙනවා. අවිද්‍යාව පාප නම් අවිද්‍යාවේ පාපය නැගෙන පාප දෙයක් මිසා. කොහොමද පුණ්‍ය දෙයක් නැගින්නේ?

이제 'avijjā-paccayā saṅkhārā'라고 말합니다. avijjā를 pāpa dhamma로 보입니다. avijjā와 moha를 이어서 pāpa dhamma로 보입니다. 그런데 saṅkhāra에는 puññābhisaṅkhāra라는 것이 있다고 보입니다. 그 pāpa인 avijjā로 puññābhisaṅkhāra가 어떻게 생기느냐는 물음이 생깁니다. avijjā가 pāpa라면 avijjā에서는 pāpa인 것만 일어나지, 어떻게 puñña인 것이 일어납니까?

දැන් ප්‍රශ්නයක් එනවා. අවිද්‍යාව පාපයක්. කොහොමද ආර්ය මාර්ගයක් අවිද්‍යාව මූලක අවිද්‍යා පචා සංඛාරක් කියලා නැගෙන්නේ දැනන්න අපි ගැටලුවකට පත් වෙනවා.

이제 물음이 옵니다. avijjā는 pāpa입니다. 어떻게 ariya magga가 avijjā를 뿌리로 'avijjā-paccayā saṅkhārā'로 일어난다는 것인지, 우리는 문제에 부딪힙니다.

සුවඳයි මඩ නෑ නෙරු වල කියලා. නිරුන් මලේ මඩ නෑ කියලා. එතකොට එතන සම්බන්ධ කරලා ගන්න ගියාම ඒක මඩ බාහිර දෙයක්. මඩෙන් නිරුන් හැදෙනවා නේ නෙරුන් ඇටේ පැළවෙලා නිරුන් හැදෙනවා. මට ආහාරයක් කරගන්නවා. ඒක ආහාරයක් කරෙන්නේ ඒකෙන් වෙන දෙයක් නිෂ්පාදනය කරගන්නවා. ඉතින් මඩ කැත වෙලා තියෙන්නේ අපිද අපේ සම්මතය.

연꽃은 향기롭고 진흙이 없다고 합니다. 연꽃에는 진흙이 없다고요. 그러면 거기에 이어서 생각하면 진흙은 바깥의 것입니다. 진흙에서 연이 자라지요. 연씨가 싹터 연이 자랍니다. 진흙을 양분으로 삼습니다. 양분으로 삼아 그것으로 다른 것을 만들어 냅니다. 진흙이 더럽다는 것은 우리 쪽의 관습입니다.

එතකොට අපි සම්මතය ඒක ගත්තට හරියන්නේ නැහැ. ඒකට අවශ්‍ය කරන දේ නිර්මාණය වෙන්නේ නෙළුන් පැලේට අවශ්‍ය දේ නිර්මාණය වෙන්නේ නිලන්ටෙන් හරගත පැලේ තුළ. ඉතින් ඒ නිසා මේ වගේ තියෙනවා යමක් නිර්මාණය වෙන ශක්තියක්.

그러니 관습대로 받아들이면 맞지 않습니다. 연 포기에 필요한 것이 만들어지는 것은 연씨에서 싹튼 그 포기 안에서입니다. 그처럼 어떤 것이 만들어지는 힘이 있습니다.

ඒ ශක්ති විශේෂය හරියට හොයාගන්න ඕනේ. අවිද්‍යාව මඩට උපමා කරලා හිතන් එහෙම ගන්න ගියාහම ඒ උපමාව කැලපුවි නැති වෙනවා. අවිද්‍යාව මුල් වෙලා අවිද්‍යාවෙන් පහළ කරන ධර්මයක් තියෙනවා නම් අන්න නෙටෙ කොස් ගහක් හැදුනා කිව්වොත් ඒක හරියන්නේ නැ.

그 특별한 힘을 정확히 찾아내야 합니다. avijjā를 진흙에 빗대어 받아들이려 하면 그 비유는 맞지 않게 됩니다. avijjā가 뿌리가 되어 avijjā에서 나타나는 dhamma가 있다면, 연씨에서 잭프루트 나무가 자랐다고 하는 것처럼 맞지 않습니다.

ඒ වගේ බීජයක් තියෙනවා. ඒ හටගන්න බීජයක් හටගන්න ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඇයි අවිද්‍යාව කියලා කියන එක දැන් අපි අර ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් වැටහීම නොවැටහීම අවිද්‍යාව කියන වචනය විග්‍රහ කළා.

그처럼 씨앗이 있습니다. 그 씨앗이 생겨나는 방식이 있습니다. 왜냐하면 avijjā라는 말을, 우리는 앞에서 사실을 있는 그대로 알아차리지 못하는 것으로 풀이했습니다.

පංචස්කන්ධය පිළිබඳව ඒක හටගන්න ආකාරය. ඒ වගේම ඒක පවතින හැටි. උදයංගම, අත්තංගම, ආශ්වාද, ආදීනව, නිස්සරණ කියලා වචන පහකින් විග්‍රහ කළා.

pañcakkhandha에 관해, 그것이 생겨나는 방식, 또 그것이 이어지는 방식을 udaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa라는 다섯 낱말로 풀이했습니다.

එතකොට මෙතනින් පෙන්නන්නේ මේ ලෝභය මුල් කරගත්ත නැත්නම් ආසාව මුල් කරගත්ත දහමක්. ඒක පාප ධර්මයන්ටයි සම්බන්ධ වෙන්නේ. එහෙනම් මොකක්ද මෙතන තියෙන්නේ? සංස්කාර පහළ වෙන්නේ අවිද්‍යාවෙන් කියලා පොදුවේ පෙන්නලා.

그러면 여기서 보이는 것은 lobha, 곧 욕망을 뿌리로 한 dhamma입니다. 그것은 pāpa dhamma에 이어집니다. 그러면 여기 있는 것은 무엇입니까? saṅkhāra는 avijjā에서 나타난다고 두루 보인 것입니다.

ඊට පස්සේ දේශනා කරනවා කුසල මූල පජ්ජා සංඛාරා තව වචනය අනිභංග ප්‍රකරණය බෙදුවා. එහෙනම් කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා එකක් අවිද්‍යා පචා සංඛාරා තව. කුසල මූල පත්‍යා සංඛාරා අකුසල මූල පත්‍යා සංඛාරා ආයෙයි දෙකට බිදිවද? කුසල අකුසල්.

그 다음 'kusalamūla-paccayā saṅkhārā'라는 또 다른 말을 설하여 Vibhaṅga-pakaraṇa가 나누었습니다. 그러면 kusalamūla-paccayā saṅkhārā가 하나, avijjā-paccayā saṅkhārā가 또 하나입니다. kusalamūla-paccayā saṅkhārā와 akusalamūla-paccayā saṅkhārā — 다시 둘로 나뉘지요? kusala와 akusala입니다.

අවිද්‍යා පත්චයා සංඛාරා කියනඑක් ගත්තා අකුසල මූල පත්‍යා සංඛාරා කියන එක. කුසල මූලිය කියන්නේ අලෝභ අද්වේශ අමෝහ අලෝභ මුල් කරගෙන අද්වේශ මුල් කරගෙන අමෝහ මුල් කරගෙන සංස්කාරයක් හටගන්නවා. අන්න ඒවා පුඤ්ඤාභි සංඛාර

avijjā-paccayā saṅkhārā라는 것을 akusalamūla-paccayā saṅkhārā로 받아들였습니다. kusalamūla란 alobha, adosa, amoha입니다. alobha를 뿌리로, adosa를 뿌리로, amoha를 뿌리로 saṅkhāra가 생겨납니다. 그것들이 puññābhisaṅkhāra입니다.

තත්ත කතමං සංඛාර මේ සංස්කාර කියන්නේ මොනවද? පුඤ්ඤාභි සංඛාරෝ අඤ්ඤාභි සංඛාරෝ ආනිඤංජ්භි සංඛාරෝ අයං වුජ්ජි අවිජ්ජා පච්චා සංඛාර අන්න බෙදලා ගත්ත තැන.

'Tattha katame saṅkhārā?' — 여기서 saṅkhāra란 무엇인가? 'Puññābhisaṅkhāro, apuññābhisaṅkhāro, āneñjābhisaṅkhāro, ayaṃ vuccati avijjā-paccayā saṅkhārā.' 바로 거기서 나눈 것입니다.

දැන් අවිද්‍යා පච්චා සංඛාරා කියනීර ගත්තහම ඊට පැලෙලි නැති කරන්න තමයි උපංග ප්‍රකරණය පෙන්නන්නේ. ඒක බෙදෙනවා කුසල මූල පත්‍යා සංඛාරා කියලා එක පැත්තක් අකුසල මූල පත්‍යා සංඛාරක් කියලා තව පැයක්. අන්න අද ප්‍රශ්න විග්‍රා කරනවා. ඉතින් අභිධර්මය නැති වුනා නම් ඕක අදත් ප්‍රශ්නයක්.

avijjā-paccayā saṅkhārā라는 것을 받아들일 때 그 얽힘을 없애려고 Vibhaṅga-pakaraṇa가 보여 줍니다. 그것이 kusalamūla-paccayā saṅkhārā라는 한쪽과 akusalamūla-paccayā saṅkhārā라는 다른 쪽으로 나뉩니다. 그것이 오늘의 물음을 풀어 줍니다. Abhidhamma가 없었다면 그것은 오늘도 문제였을 것입니다.

ඕක ච විග්‍රහ කරන්න නම් [හාස්‍යය] අපිට පටිච්ච සමුප්පාදය හදන්න බැහැ. දේශනා කරන පටිච්ච සමුප්පාදය තනවා ඔෙනක තේරුම් ගන්නවා නිසා. පටිච්ච සමුප්පාදය නිර්මාණය කරන්නද ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ එද මිසා කෙනෙකුටද බැහැ. නිර්මාණය නෙමෙයි යටපත් වූ දහම ඉස්මතු කරලා දෙන්න. ඉස්මතු කරලා දුන්න දහම් අහලා තේරුම් ගන්නයි ශ්‍රාවකයන්ට පුළුවන්.

그것을 풀이하려고 [웃음] 우리가 paṭiccasamuppāda를 만들어 낼 수는 없습니다. 설해진 paṭiccasamuppāda를 듣고 이해하는 것입니다. paṭiccasamuppāda를 만들어 내는 것은 위없는 붓다라 해도 할 수 없습니다. 만드는 것이 아니라 묻혀 있던 dhamma를 드러내 주는 것입니다. 드러내 준 dhamma를 듣고 이해하는 것이 sāvaka가 할 수 있는 일입니다.

ධර්මය විද්‍යාමාන කරන්න ලොව්තුරා බුදුණන් වහන්සේ වන සරවත්තකාධානය පත්වෙන්න ඕන. ඒ නිසා උන්වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය යම් කාලයක අසුරු දහම් අපි අතනින් භාවිතාට නොගත්තු. නැවත එන්න ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් පහළ වෙන්නා වූ වෙඳලා දුන්න ඕනේ. හැබැයි විසඳලා තුනත් ඒක තියෙනවනේ. ඒක තේරුම් අරගන්න පුළුවන්. තේරුම් ගැනීමේ ශක්තිය ශ්‍රාවකීත තියෙනවා. එතකොට සැකන තේරුම් ගත්තේ හකල. මෙන්න මේකයි මෙතන අපිට තියෙන්නේ.

dhamma를 드러내려면 위없는 붓다, sabbaññu의 자리에 이르러야 합니다. 그래서 그분이 설하신 dhamma를 어느 시대에 우리가 쓰지 않게 되면, 다시 위없는 붓다께서 나타나 풀어 주셔야 합니다. 그러나 풀어 주신 뒤에는 그것이 남아 있으니 이해할 수 있습니다. 이해하는 힘이 sāvaka에게 있습니다. 그렇게 의심 없이 이해하는 것 — 여기 우리에게 있는 것이 이것입니다.

එතකොට අපි දැනගන්නවා තව එකක්. සංඛාර පත්හා විඤ්ඤාණං කියනකොට එක තැනකෝනවා සංඛාර පත්තයෙන් පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය වේ කියලා. තවතනක වෙනවා සංඛාර පත් වන විඤ්ඤාණය එනම් චක්ඛු විඤ්ඤාණය සෝත විඤ්ඤාණ ගාන විඤ්ඤාණ දිවහා විඤ්ඤාණ කාය විඤ්ඤාණ මනෝ විඤ්ඤාණ චක්ඛු විඤ්ඤාණං සෝත විඤ්ඤාණං ගාන විඤ්ඤාණං දිවහා විඤ්ඤාණං කාය විඤ්ඤාණං මනෝ විඤ්ඤාණං අයං උච්චති විඤ්ඤාණං අන්න සංඛාර පටා විඤ්ඤාණය තව තක තෝරපු

그러면 또 하나를 압니다. 'saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ'이라고 할 때 어떤 곳에서는 saṅkhāra를 조건으로 paṭisandhi-viññāṇa가 된다고 합니다. 다른 곳에서는 saṅkhāra를 조건으로 viññāṇa, 곧 cakkhu-viññāṇa, sota-viññāṇa, ghāna-viññāṇa, jivhā-viññāṇa, kāya-viññāṇa, mano-viññāṇa가 된다고 합니다. 'Cakkhuviññāṇaṃ sotaviññāṇaṃ ghānaviññāṇaṃ jivhāviññāṇaṃ kāyaviññāṇaṃ manoviññāṇaṃ, idaṃ vuccati viññāṇaṃ.' 이렇게 saṅkhāra-paccayā viññāṇa를 또 다른 곳에서 가려냈습니다.

තව එහකට පෙන්නවා සංඛාර පත්‍යා පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය දැන් පටිසන්ධ විඤ්ඤාණන් කියන එකක් චක්ඛු විඤ්ඤාණන්ද සෝත විඤ්ඤාණන්ද ගාන විඤ්ඤාණන්ද මොකක්ද පටිසන්ධ විඤ්ඤාණ අන්න තව පටිච්ච කෙනා සංඛාර පත්‍යා එයා විඤ්ඤාණං කියනවා සංස්කාර පත්වයෙන් පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය වේ කියලා කියනවා. ඒ පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය අර විඤ්ඤාණ හයෙන් කෝරද වැටෙන්නේ?

또 다른 곳에서는 saṅkhāra-paccayā paṭisandhi-viññāṇa를 보입니다. 그러면 paṭisandhi-viññāṇa라는 것은 cakkhu-viññāṇa입니까, sota-viññāṇa입니까, ghāna-viññāṇa입니까? paṭisandhi-viññāṇa는 무엇입니까? 거기서 또 얽힙니다. saṅkhāra를 조건으로 paṭisandhi-viññāṇa가 된다고 합니다. 그 paṭisandhi-viññāṇa는 여섯 viññāṇa 가운데 어디에 들어갑니까?

අන්න නාම රූප වශයෙන් බෙදලා හිටන් අරගත්තහම රූප කොටස අටසි රූප රූප වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ නාම දැන් මෙහෙම වෙන් කරනවා. ඒ විඤ්ඤාණය විග්‍රහ කරනකොට ඉන්නවා විඤ්ඤාණය හයකට බෙදලා. චක්ඛු විඤ්ඤාණය, සෝත විඤ්ඤාණ, ගාන විඤ්ඤාණ, ජිවහා විඤ්ඤාණ, කාය විඤ්ඤාණය, මනෝ විඤ්ඤාණය විඤ්ඤාණ හයකට වෙන් කළා.

nāmarūpa로 나누어 받아들이면 rūpa 부분은 스물여덟 rūpa이고, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa는 nāma로 이렇게 나눕니다. 그 viññāṇa를 풀이할 때 viññāṇa를 여섯으로 나눕니다. cakkhu-viññāṇa, sota-viññāṇa, ghāna-viññāṇa, jivhā-viññāṇa, kāya-viññāṇa, mano-viññāṇa — 여섯 viññāṇa로 나누었습니다.

එතකොට චක්ඛු විඤ්ඤාණය කියන්නේ ඇහැ නිසා හටගන්න විඤ්ඤාණය ඇස මුල් කරගෙන ඇසයි රූපයයි මුල් කරගෙන චක්ඛු ප්‍රසාදය හටගන්න සෝතප්‍රසාදය කනයි සද්දයයි මුල් කරගත්ත සද්ද විඤ්ඤාණය හට සෝත විඤ්ඤාණය හටගන්න නාසයයි ගන්ධයයි මුල් කරන්නේ ගාන විඤ්ඤාණය ගාන ප්‍රහාදය හටගන්නවා. ඒ වගේම දිවයි රසයයි මුල් කරන්නේ ජිවහා විඤ්ඤාණය දිවහා ප්‍රහාදය හටගන්නවා. කයයි ස්පර්ශයයි මුල් කරන්නේ කාය විඤ්ඤානය කායා ප්‍රහාදය හටගන්නවා. එතකොට මනයි ධර්මයයි හේතු කරන්නේ මනෝ විඤ්ඤාණයෙන් මනෝ ධර්මය හටගන්න. අන්න මනෝ ධර්මයක් එන වචන.

cakkhu-viññāṇa란 눈 때문에 생기는 viññāṇa입니다. 눈을 뿌리로, 눈과 형색을 뿌리로 cakkhu-pasāda가 생기고, 귀와 소리를 뿌리로 sota-viññāṇa가 생기고, 코와 냄새를 뿌리로 ghāna-viññāṇa, ghāna-pasāda가 생깁니다. 혀와 맛을 뿌리로 jivhā-viññāṇa, jivhā-pasāda가 생기고, 몸과 감촉을 뿌리로 kāya-viññāṇa, kāya-pasāda가 생깁니다. 그러면 mana와 dhamma가 원인이 되어 mano-viññāṇa로 mano-dhamma가 생깁니다. 거기서 mano-dhamma라는 말이 나옵니다.

අන්න එතන තමයි පටි සංජීරලා දුන්නේ විඤ්ඤාණය මොකක්ද? මන මනද ධර්මය ගටන වෙනවාහම මනෝ විඤ්ඤාණය හටගන්නේ. අන්න මන හටගන්න මනංච පටිච්ච මනංච පජානාති ධම්මයව පජානාති මන දැනගන්න ඕනේ ධර්මය දැනගන්න ඕනේ.

바로 거기서 풀어 준 viññāṇa는 무엇입니까? mana와 dhamma가 부딪칠 때 mano-viññāṇa가 생깁니다. 'Manañca pajānāti, dhamme ca pajānāti' — mana를 알아야 하고 dhamma를 알아야 합니다.

පංච තබයං පටිච්ච සංයෝජනං උප්පජ්ජති හෝ පංච පජානාති මේ දෙක නිසා ඒගෙන් සංයෝජනයක් කියලා හිතනවා උපදනා වූ යකිසි විඤ්ඤාණයක් ඇත්්ද ඒ මනෝ විඤ්ඤාණය දැනගන්න ඕනේ. දැන් ඔ විදිහට ඒවා දැනගත යුතු. තේරුම් ගන්න ඕනේ

'Yañca tadubhayaṃ paṭicca uppajjati saṃyojanaṃ tañca pajānāti' — 이 둘 때문에 생기는 saṃyojana, 생기는 어떤 viññāṇa가 있다면 그 mano-viññāṇa를 알아야 합니다. 그렇게 그것들을 알아야 하고 이해해야 합니다.

මනංච පටිච්ච ධම්මේච්ච උප්පජ්ජති මනෝ විඤ්ඤාණං අන්න මනෝ විඤ්ඤාණය හටගත්තේ හැටිය. මන තියෙන්න ඕනේ ධර්මය තියෙන්න ඕනේ. මනයි ධර්මය වීම නිසා. හටගන්න ඊළඟ අවස්ථාව තමයි ඒ දෙකේ සංයෝගයෙන් හටගත්තා සංඝෙන් හටගත්තා මනෝ විඤ්ඤාණය. ඉතින් මේ විදියට මේ

'Manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ' — mano-viññāṇa가 생긴 방식이 이것입니다. mana가 있어야 하고 dhamma가 있어야 합니다. mana와 dhamma가 있으므로, 생겨나는 다음 단계가 그 둘의 결합으로 생긴 mano-viññāṇa입니다.

මනෝ විඤ්ඤාණය. ඉතින් මේ විදියට මේ විඤ්ඤාණයක් හටගන්න හැටි තියෙනවා. දැන් මේවා අපි විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණ කිව්වට බැහැ. විඤ්ඤාණ වෙන්නේ කොච්චරකින්ද? විඤ්ඤාණයක් ආරම්භ වෙන්නේ කොහොමද? විඤ්ඤාණයක් ආරම්භ වෙනකොට නම වතාවක් ගිහිලයි විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක් වෙන්නේ. මේවා හුඟාක් ගැඹුරු විස්තරයක් මේක ලේතියෙන් ගන්න බැහැ ටිකක් හොඳට දැනගන්න. මොකද මේවා වචන අදහස් භාවිතාවක් තිබුනේ නැති නිසා මේක ගැඹුරු වෙලා තියෙන්නේ.

이렇게 viññāṇa가 생기는 방식이 있습니다. 이제 viññāṇa, viññāṇa라고 말만 해서는 안 됩니다. 얼마만큼으로 viññāṇa가 됩니까? viññāṇa는 어떻게 시작됩니까? viññāṇa가 시작되면 아홉 단계를 거쳐야 viññāṇakkhandha가 됩니다. 이것은 아주 깊은 설명이라 쉽게 받아들일 수 없으니 잘 알아 두십시오. 이 말과 뜻이 쓰이지 않았기 때문에 이것이 깊어진 것입니다.

පටිසන්ධි ඔ දැන් පටිසන්ධිය චිත්තයක් පහළ වෙනවයි කියලා කියනකොට අන්න අපි චිත්ත කියලා වචනයක් ගත්තා. ඔය තමයි ඉස්සෙල්ලා පහළ වෙන. උප්පාද ිදිංග කියන චිත්තක්ෂණයක හටගෙන ඒකේ මේ විපරිණරිණාමයට පත්වෙමින් දෙවි ගෙවි ගිහිල්ලා භංග වෙනාවක් වෙනවා. ඇහිපිය ගහන මොහොතක් කෝටි ලස්සයට බිදුහම පංගුව තරම් ඉතාම සුළු මොහොතටකයක්

paṭisandhi — paṭisandhi citta가 나타난다고 할 때 citta라는 말을 썼습니다. 그것이 맨 먼저 나타납니다. uppāda, ṭhiti, bhaṅga라는 cittakkhaṇa에 생겨나 바뀌어 가며 다 지나 bhaṅga에 이릅니다. 눈을 한 번 깜빡이는 순간을 천억 조각으로 나눈 한 조각만큼의 아주 짧은 순간입니다.

සර්වත්ත ශාසනායනයට අනුකූලව විග්‍රහ කිරීමක් ඔය තියෙන්නේ. අපි දැකපු එකක් නෙමෙයි. ඒ සීමාව ඒ කාලය අගමනය කරන්න බැහැ. ඒ තරන් අති සූක්ෂයි.

이것은 sabbaññu의 앎에 따른 풀이이지 우리가 본 것이 아닙니다. 그 한계, 그 시간을 짐작할 수 없습니다. 그만큼 아주 미세합니다.

නමුත් ඒ සූක්ෂම කාලයක පටිච්ච සමුප්පාදය හතේ හේතුඵල ක්‍රියාවලියක් සිද්ධ වෙනවා. මෙන්න මේ හේතුඵල ක්‍රියාවලිය තේරුම් ගන්න අපිට පුළුවන් කමක් නෑහැ. අහපු දහම් තේරුම් අරම් දේශනා කරපු දහම අහලා ඒ තුළින් තේරුම් ගන්න ඕනේ. තේරුම් ගැනීමේ ශක්තිය තියෙනවා මූල ධර්මය දැකීමේ ශක්තිය සර්වචනයෙන් පහළ කරන්න.

그러나 그 미세한 시간에 paṭiccasamuppāda 안의 hetu-phala 과정이 일어납니다. 우리는 이 hetu-phala 과정을 직접 알아낼 수 없습니다. 설해진 dhamma를 듣고 그것을 통해 이해해야 합니다. 이해하는 힘은 있습니다. sabbaññu의 말씀으로 근본 dhamma를 보는 힘을 일으킬 수 있습니다.

ඒ ධර්මය යම්තා පවත්වාගෙන නවද ඒ හට ආකාරය අපිට ධර්මය විද්‍යාමානයි. දකින්න පුළුවන්. ඒ ධර්මය ශ්‍රවණය කරලා තේරුම් ගැනීම අපි කරන්න ඕනේ.

그 dhamma가 이어져 오는 방식에 따라 우리에게 dhamma가 드러납니다. 볼 수 있습니다. 그 dhamma를 듣고 이해하는 것을 우리가 해야 합니다.

එතකොට විඤ්ඤාණය කියලා කියන්නේ ඉස්සෙල්ලා පරිසන්ධිය විඤ්ඤාණය කියන එකට පටිස චිත්තයෙන් පටන් ගන්නේ. හැම විඤ්ඤාණයක්ම පටන් ගන්නේ චිත්තයෙන්. ඒකේ මූලලාමය චිත්ත.

그러면 viññāṇa란, 먼저 paṭisandhi-viññāṇa는 paṭisandhi-citta로 시작합니다. 모든 viññāṇa는 citta로 시작합니다. 그 근본은 citta입니다.

චිත්ත මනෝ මානසං හදයං පණ්ඩරං මනෝ මනායතනං මනීන්ද්‍රියාං විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණක්ඛන්තෝ පජ්ජා මනෝ ධාතු, මනෝ විඤ්ඤාණ ධාතු, චක්ඛු ධාතු චක්ඛු විඤ්ඤාණ ධාතු ඉදි මේ බෙදෙනවා. අපි මේ චක්ඛු විඤ්ඤාණ ධාතු, සෝත විඤ්ඤාණ ධාතු, ගාන විඤ්ඤාණ ධාතු, දිව්‍යහා විඤ්ඤාණ ධාතු, කාය විඤ්ඤාණ ධාතු, මනෝ විඤ්ඤාණ ධාතු කියලා කියන ඔය තැනට එන්නේ. අර නම අවස්ථාවක් පහු කරනවා. චිත්තයක් ආරම්භ වෙලා නම අවස්ථාවක් පහ කරනවා. ඒ පහු කරපු ධර්ම තමයි විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය කියන්නේ.

'Cittaṃ mano mānasaṃ hadayaṃ paṇḍaraṃ mano manāyatanaṃ manindriyaṃ viññāṇaṃ viññāṇakkhandho tajjā manodhātu manoviññāṇadhātu, cakkhudhātu cakkhuviññāṇadhātu' — 이렇게 나뉩니다. 우리는 cakkhu-viññāṇa-dhātu, sota-viññāṇa-dhātu, ghāna-viññāṇa-dhātu, jivhā-viññāṇa-dhātu, kāya-viññāṇa-dhātu, mano-viññāṇa-dhātu라는 그 자리에 이르는데, 그 아홉 단계를 지납니다. citta가 시작되어 아홉 단계를 지납니다. 그렇게 지난 dhamma를 viññāṇakkhandha라고 합니다.

විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කියලා තන්ට වැඩෙනකොට ඒකට එකතු වෙනවා එකින් එකට එකින් එකට ආගන්තුක උපන්න. පබස්සවර මිදං භික්ඛවී චිත්තං කියන තැන ඉඳලා. ආගන්තුකේන උපකිලිට්ටේන උපකිලිට්තන් කියන ආගන්තුක උපගිලිට් වලින් උපකිලිට පවට පත්වෙලා පත්වෙලා කියන තමයි විඤ්ඤාණ ධාතුවක් හැටියේ.

viññāṇakkhandha라는 자리까지 자라 갈 때, 거기에 하나씩 하나씩 바깥에서 들어온 upakkilesa가 더해집니다. 'Pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ, tañca kho āgantukehi upakkilesehi upakkiliṭṭhaṃ' — 바깥에서 들어온 upakkilesa로 더럽혀지고 또 더럽혀져 viññāṇa-dhātu가 됩니다.

අන්න විඤ්ඤාණ ධාතුවක් ඒවා හරි ගැඹුරු වෙනවා. නමුත් තේරුම් ගන්න ඕනේ කොහොමද

그 viññāṇa-dhātu는 아주 깊습니다. 그러나 어떻게 되는지 이해해야 합니다.

එතකොට මෙන්න මේ ටික තේරුම් ගැනීමට චිත්ත කියන තනෙන් ආරම්භය හැටි බලන්න ඕන. නමුත් ඇහිටිය ගහනකොටවත් අපිට මේක සූක්ෂම කරලා සූක්ෂම කරලා ධර්මය තේරුම් ගන්නවා මිසා බුද්ධියට වටහා ගන්නවා නිසා මේක දර්ශනය කරන්න වෙලාවක් නෑහැ.

그러면 이것을 이해하려면 citta라는 데서 시작되는 방식을 보아야 합니다. 그러나 눈을 깜빡이는 동안에도 우리는 이것을 잘게 쪼개고 쪼개어 dhamma를 이해하고 지성으로 알아차릴 뿐이라, 이것을 직접 볼 시간이 없습니다.

කවුරු කිව්වා කවුරුහරි ගන්නේ මේ අයිතිකාරයෙ දරුව ලකට ගන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතකොට මෙන්න මේ විඤ්ඤාණයක් කියන තත්ත්වයට පත් වෙන්න ඒ විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක් පත්වෙන්න ඔය පටිසංචි විඤ්ඤාණයක් පත්වෙලා උප්පාද ිටි බන්ධ වෙන්න ඉස්සෙල්ලා ඔය විඤ්ඤාණස්කන්ධ කියන තත්ත්වයටත් එනවා. එතන්ටත් ඇවිදිලා තමයි ඒ තත්ත්වයට පත් වෙන්නේ.

그러면 이 viññāṇa라는 상태, viññāṇakkhandha에 이르려면 paṭisandhi-viññāṇa가 되어 uppāda, ṭhiti, bhaṅga에 이르기 전에 그 viññāṇakkhandha라는 상태에도 옵니다. 거기까지 와서 그 상태에 이릅니다.

එතකොට මෙන්න මේ තත්ත්වයට පත්වීම ගැන. දැන් අපි ඕක බලාගන්න ඕනේ ඒකින් දෙක සංඛාර පච්චයා විජ්නං කියන තැන සංස්කාර ප්‍රත්‍ය කරගෙන විඤ්ඤාණයේ වෙන අවස්ථාවක් තියෙනවා පටිසන්ධිය ලබන අවස්ථාව අන්න පටිසන්ධිය ලබන අවස්ථාවේදී චිත්ත වශයෙන් ආරම්භ වෙලා විඤ්ඤාණය සම්පූර්ණ වෙනවා. ආගන්තක රූපක්ේෂයන්ගෙන් කහට ගැනීම ආපු අනුසය වෙලා තිබිච්ච හැිවලා තිබුණ ගතියට අනුව එහි විඤ්ඤාණය පහළ ප්‍රබං සංස්කාරයකින්ද ඊට අනුකූලව කහටෙනා.

그러면 이 상태에 이르는 것에 관해 보아야 합니다. 'saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ'이라는 곳에서 saṅkhāra를 조건으로 viññāṇa가 되는 단계가 있습니다. paṭisandhi를 얻는 단계입니다. paṭisandhi를 얻을 때 citta로 시작하여 viññāṇa가 완성됩니다. 바깥에서 들어온 upakkilesa로 물들고, anusaya로 쌓여 있던 성향에 따라 거기 viññāṇa가 나타나며, 어떤 saṅkhāra였느냐에 맞게 물듭니다.

ඉතින් පබස්සර විඳ පබස්සවර මිදං භික්ඛවේ චිත්තං කියනච සතුරත ධ්‍යානයට පත් වෙච්ච කෙනා ලැබෙන එක. ධ්‍යාන චිත්තයකින් ඉඳලා හිම් ධ්‍යාන සංස්කාරයක් නැගිලා. ඒ සංස්කාරයෙන් චිත වුනොත් එයා ලබන පරිටිසන්ධිය අන්න අර ප්‍රභාස්සර මිදම් භික්ෂ චිත්තං කිව්වේ චිත්ත ගුට එනවා.

그러니 'pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ'이라고 한 것은 넷째 jhāna에 이른 이가 얻는 것입니다. jhāna citta에서 jhāna saṅkhāra가 일어나고 그 saṅkhāra로 cuti 하면, 그가 얻는 paṭisandhi는 'pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ'이라고 한 그 citta의 성질로 옵니다.

කාමාවචර සංස්කාරයකින් තමයි මිනිස් පටිසන්ධියක් ලබන්නේ. කාමාවචර සංස්කාරය කාමය තියෙනවා. පංචකාමය පංච කාමය පිළිබඳව අලෝභ, අද්වේශ, අමෝහ කියනවා. ඒ තුන තුනින් යුක්ත වෙලා. නැත්නම් ඒ තියෙන පුණ්‍ය දහම් තුන. හේතු තුන පුණ්‍ය හේතු තුන කරන ලද කියන ලද දෙයක් මුල් කරගෙන ඒකෙන් හටගන්නා වූ සංස්කාරයකින් පහළ කරන විඤ්ඤාණයක් ශුද්ධ වෙලා පටිසන්ධියන ඔය වෙලාවේ පහළ වෙනවා.

kāmāvacara saṅkhāra로 사람의 paṭisandhi를 얻습니다. kāmāvacara saṅkhāra에는 kāma가 있습니다. 다섯 kāma입니다. 다섯 kāma에 관해 alobha, adosa, amoha라는 셋을 갖추어, 곧 그 puñña dhamma 셋, puñña hetu 셋으로 한 일을 뿌리로 하여 생겨난 saṅkhāra로 나타나는 viññāṇa가 맑아져 그때 paṭisandhi로 나타납니다.

මේ චුති පටිසන්ධි දෙක හටගන්නේ විඤ්ඤාණයේ ආරම්භයත් ඒකේ ක්‍රියාත්මක වීමත් හටගන්න තැන. අවිද්‍යා පජ්ජා සංඛාරා කියලා ගන්නේ අර චුත වෙන මොහොතේ තියෙන වැඩපි වෙලාව. ඒක ජීවත් වෙලා ඉන්න මොහොතේ වැඩපිළිව පටිච්ච සමුප්පාද සංස්කාරය නෙමෙයි. ඒ පටිච්ච සමුප්පදය නෙමෙයි. ඉතින් පටිච්ච සමුප්පාදය මේ ජීවත් වෙලා ඉන්න එකක් තියෙන්නේ ප්‍රවෘති පටිච්ච සමුප්පාදය

이 cuti와 paṭisandhi 둘이 생기는 것은 viññāṇa의 시작과 그 작용이 생기는 자리입니다. 'avijjā-paccayā saṅkhārā'라고 받아들이는 것은 cuti 하는 순간에 있는 작업 시간입니다. 그것은 살아 있는 순간에 작용하는 paṭiccasamuppāda의 saṅkhāra가 아닙니다. 그 paṭiccasamuppāda가 아닙니다. 살아 있는 동안에 있는 paṭiccasamuppāda는 pavatti paṭiccasamuppāda입니다.

මේවා ඒකන්න එකට තේරුම් ගන්න ඕනේ. ප්‍රවෘත්ත පටිච්ච සමුප්පාදය වෙනවා. අවිද්‍යා පත්චයා සංඛාරා පටිච්ච සමුප්පාදය වෙනවා. කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා අකුසල මූල පච්චා සංඛාරා කියලා සංස්කාරට පහළවීමක් තියෙනවා. ඒක ප්‍රෘද්ධ වෙලාවේදීත් තියෙනවා. අවිද්‍යාව ප්‍රත්‍ය කරගෙන පහළ වෙන්නා වූ සංස්කාර රටාවත් ප්‍රවෘති කාලේ එවත් මේ පැවැත්ම තුළත් වෙනවා. ඉතින් ඔය ටික පටුවා ගත්තොත් එහෙම සංඛාර පත්‍යා විඤ්ඤාණක් කියන එක පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය විතරමයි මේක කිව්වේ කිව්ව. අන්න පැටිච්ච තරම්. එතකොට ප්‍රවෘති පටිච්ච සමුප්පාදයක් විග්‍රහ කරන්න බැරි වෙනවා.

이것들을 하나하나 이해해야 합니다. pavatti paṭiccasamuppāda가 있고 avijjā-paccayā saṅkhārā의 paṭiccasamuppāda가 있습니다. kusalamūla-paccayā saṅkhārā, akusalamūla-paccayā saṅkhārā라고 saṅkhāra가 나타나는 일이 있고, 그것은 pavatti 때에도 있습니다. avijjā를 조건으로 나타나는 saṅkhāra의 틀도 pavatti 때, 곧 이 존재 안에서도 일어납니다. 그것을 좁혀서 'saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ'은 paṭisandhi-viññāṇa만을 말한 것이라고 하면 얽히게 됩니다. 그러면 pavatti paṭiccasamuppāda를 풀이할 수 없게 됩니다.

මෙතනදි අපි සුද්ධ කරගන්න ඕනේ සම්පූර්ණම මේ ප්‍රවෘති කාලේ හෙවත් ජීවත් වෙලා ඉන්න කාලය තුළ පටිච්ච සමුප්පන්න ක්‍රියාවලිය කොහොමද යන්නේ? ඒක සම්බන්ධ වෙලා මරණාසන්න මොහොතේනි මොන සංස්කාරයක්ද හැදෙන්නේ. එතන සංස්කාරය මොකක්ද? ඒ සංස්කාරය කොයි වෙලාවේද ක්‍රියාත්මකන් පටන් ගන්නේ?

여기서 우리가 온전히 바로잡아야 할 것은, pavatti 때, 곧 살아 있는 동안 paṭiccasamuppanna 과정이 어떻게 흘러가는가입니다. 그것과 이어져 죽음 직전 순간에 어떤 saṅkhāra가 만들어지는가? 거기서의 saṅkhāra는 무엇인가? 그 saṅkhāra는 언제 작용하기 시작하는가?

සංස්කාර විග්‍රහ කරනකොට සංස්කාර කියලා කියන්නේ මොකක්ද කියලා විග්‍රහ වෙනවා. කාය සංචේතනා කාය සංඛාරා වචී සංචේතනා වචී සංඛාරා මනෝ සංචේතනා චිත්ත සංඛාරා අයං උච්චති සංඛාරා කාය සංචේතනා කාය සංඛාරයි.

saṅkhāra를 풀이할 때 saṅkhāra가 무엇인지 풀이됩니다. 'Kāyasañcetanā kāyasaṅkhāro, vacīsañcetanā vacīsaṅkhāro, manosañcetanā cittasaṅkhāro, ime vuccanti saṅkhārā.' kāyasañcetanā가 kāyasaṅkhāra입니다.

දැන් කාය සංස්කාර කියන්නේ මොනවද කියන එක පෙන්නන්නේ? කාය චේතනා නම් කර්ම විතරයි. චේතනා භික්ඛවේ කම්මං වදාමි. මහන්නේ නමුත් චේතනා භික්ඛවේ සංඛාරං වදාමි දේශනා කළේ නැහ. ඔහොම වෙනස් තෝරගන්න තියෙන තැන චේතනාව කර්මයක් කියලා අය. හැබැයි චේතනාව සංචේතනා වුනොත් තමයි සංස්කාර වෙන්නේ. සංචේතනා නොවනොත් චේතනා විතරයි.

이제 kāyasaṅkhāra가 무엇인지 보여 줍니까? kāya의 cetanā라면 kamma일 뿐입니다. 'Cetanāhaṃ bhikkhave kammaṃ vadāmi'라고 하셨지만 'cetanāhaṃ bhikkhave saṅkhāraṃ vadāmi'라고는 설하지 않으셨습니다. 그렇게 다르게 가려내야 할 자리입니다. cetanā는 kamma라고 하셨습니다. 그러나 cetanā가 sañcetanā가 되어야 saṅkhāra가 됩니다. sañcetanā가 되지 않으면 cetanā일 뿐입니다.

චේතනා කියන්නේ හැම සිතකටම සාධාරණ චෛතසිකයක්. අරිහතුන් වහන්සේගේ අරිහත් ඵල චිත්තයේ චේතනා තියෙනවා. හැබැයි චේතනාව සංස්කාරනේ. චේතනාව කර්ම. එහ රහතන් වහන්සේ ක්‍රියා කරනවා. කර්ම කරනවා.

cetanā는 모든 마음에 공통된 cetasika입니다. arahant의 arahatta-phala citta에도 cetanā가 있습니다. 그러나 그 cetanā는 saṅkhāra가 아닙니다. cetanā는 kamma입니다. 그래서 arahant께서도 움직이시고 kamma를 하십니다.

ඔව් ඔව් පස්ස, වේදනා, සංඥා, චේතනා ඉතින් කියන්නේ චෛත්‍ය කියන්නේ ක්‍රමය. එකම හිතේ හටගත්ත හටගන්නේ ඔය රටාව. මේ චේතනාව හටගත්තා සංචේතනා නෙමෙයි හටගත්තේ. අන්න සංස්කාර නෙමෙයි. චේතනා කියන්නේ කර්ම. චේතනාව හටගන්නවා.

네, 그렇습니다. phassa, vedanā, saññā, cetanā — cetasika란 하나의 방식입니다. 한 마음에 함께 생기는 틀이 그것입니다. 이 cetanā가 생겼고, sañcetanā가 생긴 것은 아닙니다. 그래서 saṅkhāra가 아닙니다. cetanā는 kamma입니다. cetanā는 생깁니다.

ඇයි නැත්තේ බුදුරජාණන් වහන්සේ කරුණු උපදිනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

යම්කිසි කර්මයක් කරනවා ප්‍රතික්‍රියාවක් තියෙනවා. අද මේ අද මේ නවීන විද්‍යාව තියෙන පිරිස කියනවා සෑම ක්‍රියාවකටම ප්‍රතික්‍රියාවක් ඇත. දැන් බොරුවක් නෙමෙයි.

어떤 kamma를 하면 반작용이 있습니다. 오늘날 현대 과학을 하는 이들은 모든 작용에는 반작용이 있다고 말합니다. 거짓이 아닙니다.

කර්මයට විභවාගයක් තියෙනවා. ඒ විද්‍යාත්යෝ කියලා මේ අද ඉන්න කට්ටිය කියන්න ඉස්සෙල්ලා බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා කම්මා විපාකාවත්තන්ති විපාක කම්ම සම්බුන බව ඕබෝධී ඒවන් රූප පවත්වදිය කියලා. කර්මයෝ විපාක පහළ කරනවා විපාකයෝ කර්ම රැස් කරනවා. තත්මා ගුණවෝති. ඒ නිසා ගුණ භවයක් හටගන්නවා. එවන් ලෝකය පවතිනවා. එහම් ලෝකය පවතිනවා. මේ ලෝක පැවැත්ම දේශනා කරනකොටම පෙන්නනවා කර්මයයි විපාතයයි කර්මයයි විපාතයයි හැම මොහොතකම යන්නේ.

kamma에는 vipāka가 있습니다. 오늘날 과학자라는 이들이 그 말을 하기 전에 붓다께서 'kammā vipākā vattanti, vipāko kammasambhavo … evaṃ loko pavattati'라고 설하셨습니다. kamma는 vipāka를 나타나게 하고 vipāka는 kamma를 쌓습니다. 'Tasmā punabbhavo' — 그래서 다시 bhava가 생겨납니다. 그렇게 세상이 이어집니다. 이 세상의 이어짐을 설하시면서, kamma와 vipāka, kamma와 vipāka가 매 순간 이어진다는 것을 보이십니다.

පටිච්ච සමුප්පාදය කියන්නේ කර්ම විපාකයයි කර්මයි විපාකයයි මුළු පටිච්ච සමුප්පාදය අන්ධ 12ම හැදිලා තියෙන්නේ කර්මයි විපාකයයි.

paṭiccasamuppāda란 kamma와 vipāka, kamma와 vipāka입니다. paṭiccasamuppāda 전체, 열두 고리 모두가 kamma와 vipāka로 이루어져 있습니다.

පළමුවකම අවිද්‍යාව පහළ වෙන්නේ කොතනද කියලත් බලාගන්න ඕනේ. අවිද්‍යාව කියන එක අහණ්යයෙන් නිදහසේ පවතින්න හිතෙන් තොරව පවතින එකක් නෙමෙයි. හිතෙන් කියන්නේ හිතෙන් අවිද්‍යාව කියන එක නැගෙන්නේ. අවිද්‍යාව කියන අංගය නැගිලා ඉන්නේ. හිතක් එක්තරා. අවිද්‍යාවෙන් නගන්නා වූ තන ඉඳම් පටන් ගත්ත සිත පටන් ගැනීමෙන්. සිත ආරම්භ වෙන්නේ කොතනද? එතන පටන් ගෙනවා අවිද්‍යාවෙන්නේ.

맨 처음 avijjā가 어디서 나타나는지도 보아야 합니다. avijjā는 마음과 따로 떨어져 홀로 있는 것이 아닙니다. 마음에서 avijjā가 일어납니다. avijjā라는 고리가 일어나 있는 것은 어떤 마음 안에서입니다. avijjā로 일어난 자리에서 시작된 마음의 시작으로부터입니다. 마음은 어디서 시작합니까? 거기서 avijjā로 시작합니다.

අවිද්‍යාව කියන්නේ නොකැඩීන ඒකකයක් නෙමෙයි. නමුත් මේ සත්වයා කවදා අවිද්‍යාව වැළඳගත්තාද කියා දන්නේ නෑහ කියලා අටු අතනවා.

avijjā는 끊어지지 않는 하나의 덩어리가 아닙니다. 그러나 이 중생이 언제 avijjā를 껴안았는지는 알 수 없다고 aṭṭhakathā에 나옵니다.

සත්වයා කවදානය මේ අවිද්‍යාව වැඳගත්තාද දැන් අපි හිතමුකෝ මෙන්න මෙහෙම දෙයක්.

중생이 언제 이 avijjā를 껴안았을까요? 이런 것을 생각해 봅시다.

අවුරුදු 100 ගානක් හිඳන් පැවතගෙන එන්න වීර්යක් අරගන්නපුකපු මාවී හී නැතිවන් කියන්නේ. අවිට හදන ඒවා අනේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් අනේ මේ v යටේ කක්ද හටගත්තේ කියලා එහෙම අපි හිතුවොත් එහෙනම් v අට හද ගත්තේ වුමරේ v කව කවදට හදගත්ත කියන්නේ මාස හගත වෙලා අපිට කියන්න වෙනවා. නමුත් මේ වයට පරම්පරාව හටගත්තේ අපි දන්නේ නැත.

이 볍씨가 언제 생겼느냐고 우리가 생각한다면, 이 볍씨는 몇 달 전에 생겼다고 말할 수 있습니다. 그러나 이 벼의 계보가 언제 생겼는지는 우리가 모릅니다.

මේ වටිය කවක්ද හටගත්තේ කියලා යම්කිසි එක වීටයක් පෙන්නලා ලැබුවොත් එයාට කියන්න පුළුවන් මේ වීටිය හටගත්ත එක ඔය ගහ කොච්චර කාරයක්ද අවුරුදු ලක්ෂ කෝටි ගන්න ඉස්සෙල්ලා නෑහ නෑ මේ හය මාසේට ඉස්සෙල්ලා. අපිට කියන්න පුළුවන් ඒ vi ඇටතේ උප්පත්තේ කොතන ඉන්නේද ඒ ගොයංග ගහියනේ. හොය ගහ උප්පත් වුනේ මේ විටයන් නෙමෙයි ඊරි ඉස්සෙල්ලා දිට් වටින්නේ.

이 볍씨가 언제 생겼느냐고 볍씨 하나를 보여 주면, 그 볍씨가 생긴 것은 수십만 년 전이 아니라 이 여섯 달 전이라고 말할 수 있습니다. 그 볍씨가 어느 벼 포기에서 생겨났는지도 말할 수 있습니다. 그 벼 포기는 이 볍씨에서가 아니라 그 이전의 볍씨에서 생겨났습니다.

ඒ වීටේ පලලා තමයි ඒ හොය ගහට ගත්තේ. ඒ විහටේ පහල වුනේ වෙන ගහක තිබෙනා. ඊට ඉස්සෙල්ලා හිටපු සිවිච්ච ඒ ගහ හදන්න ඊට ඉස්සෙල්ලා ගහ දන්න හදපු ගිය හටිය තමයි ඒ ගහ පැලුවනේ. ඒ ගහේ හැදිච්ච හැටිය තමයි ඊළඟ හැට. ඒ නිසා මේ අවිද්‍යාව වී හැටියට උපමා කරලා ගත්තොත් එහෙමයි. අන්න අපිට දකින්න පුළුවන් අවිද්‍යාව කියලා කියන්නේ අනාදිය පටන් එන එකක් නෙමෙයි. හේතුවේ ඵලය.

그 볍씨가 싹터 그 벼 포기가 되었고, 그 볍씨는 다른 포기에서 나왔습니다. 그 이전 포기를 만든 것도 그 전의 포기가 만든 방식대로였고, 그 포기에서 만들어진 방식이 다음 것이 됩니다. 그러니 avijjā를 벼에 빗대어 받아들이면 그렇습니다. avijjā는 시작 없는 때부터 오는 하나가 아니라 원인의 결과임을 볼 수 있습니다.

ඊට එහා තිබිච්ච අවිද්‍යාව ඊට ඉස්සෙල්ලා හේතුවක පලගන්නා. මොහොතකට ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච අවිද්‍යාව ඊට ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච හේතුවක් එක හැදිච්ච වෙනවා. දැන් තියෙන අවිද්‍යාව දැන් තිය චිත්ත ස්වභාවයත් එක්ක යෙනවා. දැන් මේ අවිද්‍යාව කියන එක තේරුම් ගත්තහම අවිද්‍යාවට කාලය බැලුවොත් එහෙම චිත්තක්ෂණය.

그 너머에 있던 avijjā는 그 이전 원인의 결과입니다. 한 순간 전에 있던 avijjā는 그 이전에 있던 원인으로 만들어진 것입니다. 지금 있는 avijjā는 지금의 마음 성질과 함께 갑니다. avijjā를 이렇게 이해하면, avijjā의 시간을 보면 cittakkhaṇa입니다.

ඔය දිහ අවිද්‍යාවට කාලයක්න. එහෙනම් අවිද්‍යාව ඉස්සෙල්ලා තිබුනොක ඊට ඉස්සෙල්ලා තිබි විචි චිත්තක්ෂන අවිද්‍යා ඊට ඉස්සෙල්ලා තිබුණා. ඊට ඉස්සෙල්ලා තිබු ඊට ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච චිත්තක්ෂණයක් එකේ දිට් අවිද්‍යාව ඒ අවිද්‍යාව මෙහෙ එන්නේ නැහැ. අවිද්‍යාව කියලා එකක් පස්සෙන් එනවා එහෙම මිනිස්සු තේරෙන්නේ නැහැ.

그만큼이 avijjā의 시간입니다. 그러면 avijjā가 이전에 있었다면 그 이전 cittakkhaṇa에 있었고, 그 이전에도 있었습니다. 그 이전, 또 그 이전 cittakkhaṇa에 있던 avijjā — 그 avijjā가 여기로 오는 것이 아닙니다. avijjā라는 하나가 뒤따라온다고 하면 사람들은 이해하지 못합니다.

අවිද්‍යාවක් කියන එකන් නොකැඩී බිදෙන්න නැතුව පස්සෙන් එනවා නම් කවද බේරින්න එහෙනම් ඒකන නිවන් දකින්න පුළුවන්ද බැහැනේ. අවිද්‍යාව කියන එකෙලා තේරුම් ගැන කොහෙද හටගන්න? කොතනද මේක පහළ වෙන්නේ? චිත්තයක් යම් තෙනක පහළ වුනා නම් පහළ වුන චිත්තයත් එක්කයි අවිද්‍යාව පහළ වෙන්නේ.

avijjā라는 것이 끊어지지도 깨지지도 않고 뒤따라온다면 언제 벗어나겠습니까? 그러면 nibbāna를 볼 수 있겠습니까? 없지요. avijjā를 이해하려면, 어디서 생겨나는가? 어디서 이것이 나타나는가? citta가 어느 곳에서 나타났다면 그 나타난 citta와 함께 avijjā가 나타납니다.

අන්න අවිද්‍යා පච්චා සංඛාරා කියලා ක්‍රියාත්මක වෙන්න ඕන වෙන විදිහට. අවිද්‍යාව සංස්කාර නැගුවොත් තමයි සංස්කාර පහල වෙන්නේ.

그것이 'avijjā-paccayā saṅkhārā'로 작용해야 하는 방식입니다. avijjā가 saṅkhāra를 일으켜야 saṅkhāra가 나타납니다.

ඒ චිත්තක්ෂණය ප්‍රඥා චෛතසිකය බලවත් කරගෙන ඒ බලවත් ප්‍රඥා චෛත්‍ය අවිද්‍යාව බින්දුව ඒ චිත්තක්ෂණය තියෙනවා අවිද්‍යාව අන්න එතන අවිද්‍යාව බිදුනා. අවිද්‍යාව බිදුනාම චිත්තක්ෂණය නෙමෙයි නැති වෙන්නේ. සංස්කාර චේතනා සංචේතනා වුනාම අවිද්‍යාව සංයෝග වෙන්නේ චේතනාව සමග.

그 cittakkhaṇa가 paññā cetasika를 강하게 하여 그 강한 paññā가 avijjā를 깨면, 거기서 avijjā가 깨진 것입니다. avijjā가 깨질 때 없어지는 것은 cittakkhaṇa가 아니라 saṅkhāra입니다. cetanā가 sañcetanā가 될 때 avijjā는 cetanā와 결합합니다.

හිත අපිටත් එක්ක අවිද්‍යාව සම්බන්ධ වෙනවා කිව්වත්. දැන් අපි ඕක තේරුම් ගන්න ඕනේ අපේ කොතද අවිද්‍යාව සම්බන්ධ වෙන්නේ? මේක තේරුම් ගන්න ඕනේ. මේ ලෝක සත්‍යයා අවිද්‍යාවෙන් වැළඳෙනවා කිව්වට අපිට තේරුම්ේ නෑ. ආධුනිකට කොහොම තේරෙන්නේ නැ. ආධුනිකා පැතලෙනවා. එහෙම කිව්වහම

마음과 함께 avijjā가 이어진다고 해도, 우리 안 어디에 avijjā가 이어지는지 이해해야 합니다. 이것을 이해해야 합니다. 이 세상 중생이 avijjā에 붙잡힌다고 말해도 우리는 알아듣지 못합니다. 초심자는 전혀 알아듣지 못합니다. 초심자는 얽힙니다. 그렇게 말하면,

මේ සල්ලි තිබුනේ ගෙදරවා. ගෙදර තිබිලා ගිනාවේ තියෙනවා. ගෙදර කොතනද තිබුනේ? අල්මරියේ තියෙනවා. අල්මරිය කොතනද තිබුනේ? කියනවා. කොතනද තිබුබුනේ? ෆර්ස් එකේ කියලා. දැන් අපිට කොතල තිබල කියලා හරියටම අවිද්‍යාව එල්ලෙලා හොයාගන්න ගියාම ඔහොම යන්න ඕනේ. සල්ලි ගෙදරින් ඉද්දි ගෙනාද සල්ලි ගෙදරින් ගෙනන තරමනම සල්ලි තිබුනේ නැහැ. අපි කතාවට කියවා සල්ලි ගෙදරින් ගෙනවා කියලා. ගෙදර කොහෙ තිබුනේ? ගෙදර අල්මරියනවා. නැම් බෙටියනේ. පෙටිය හැමතන සල්ලි තිබුපනේ. පෙටිය කොතන තියෙන්නේ? ආයි බහින රාත්‍රිය අල්මී ලා රාචියක්ද කියලා. ලාචිව හැම තන ති නැහැ. කොතනද තියෙන්නේ? දාච්ච ඇතුලේ පර්ස්සේ තියෙනවා. පර්ස් එකේ තමයි තිබුනේ.

이 돈이 집에 있었다고 합시다. 집에 있던 것을 가져왔다고 합니다. 집 어디에 있었나? 장롱에 있었다. 장롱 어디에 있었나? 지갑에 있었다고 합니다. 정확히 어디 있었는지 avijjā를 짚어 찾아가려면 그렇게 가야 합니다. 집에서 돈을 가져왔다고 해도 집 전체에 돈이 있었던 것은 아닙니다. 말로는 집에서 가져왔다고 하지요. 집 어디에 있었나? 장롱, 아니 상자에. 상자 전체에 돈이 있었습니까? 상자 어디에 있었나? 서랍에. 서랍 전체에 있었습니까? 아닙니다. 어디 있었나? 서랍 안 지갑에. 지갑에 있었던 것입니다.

අන්න අහුවෙච්ච තැන මෙන්න මේ වගේ සත්වයා අවිද්‍යාවෙන් වැළඳගෙන එනවා කියලා කිව්වහම සත්වයාගේ කොතනද අවිද්‍යාව කියන්නේ ඒ බැහින්ද ඕනේ හිතේ. හිත කියන්නේ මොකක්ද චිත්තක්ෂණ පරම්පරාවන හිත කියන්නේ. එහෙනම් ඒ චිත්තක්ෂණය ඇතුලට

찾아낸 자리가 거기입니다. 이처럼 중생이 avijjā에 붙잡혀 온다고 하면, 중생의 어디에 avijjā가 있는지 내려가 보아야 합니다. 마음에. 마음이란 무엇입니까? cittakkhaṇa의 이어짐이 마음입니다. 그러면 그 cittakkhaṇa 안으로,

ඒ චිත්තක්ෂණය කොතන තියෙන්නේ කොයි එකට චේතනාව. චේතනාවත් එක්ක බැඳිලා අවිද්‍යාව තියෙන සන්චේතනාව අන්න අවිද්‍යාව ේතට හොයාගෙන යන්න ඕනේ.

그 cittakkhaṇa 어디에 있습니까? cetanā에. cetanā와 묶여 avijjā가 있는 sañcetanā — 바로 거기까지 avijjā를 찾아가야 합니다.

අන් ඒක තමයි කියන්නේ කාය සංචේතනා කාය සංඛාර අන්න සංචේතනාව විචේතනා අවිද්‍යාවේ. චේතනාවත් එක්ක වැදිලා නැත්නම් මේ චිත්තයයි කියන්නා වූ මල්ල ඇතුවෙත් එකක් චෛතසිකවල සුදුසු පරදි හැදිලා තියෙන ඒවැයි චේතනා කියලා චෛතසිකයක් තියෙනවා. අවිද්‍යාව හැම වෙලේම බැඳෙන්නේ ඔය කියන චේතනා කියන චෛතසිකය.

그것이 'kāyasañcetanā kāyasaṅkhārā'라고 하는 것입니다. sañcetanā는 avijjā가 붙은 cetanā입니다. cetanā와 결합하지 않으면 — citta라는 주머니 안에 cetasika들이 알맞은 자리에 만들어져 있는데, 그 가운데 cetanā라는 cetasika가 있습니다. avijjā가 언제나 묶이는 것은 바로 그 cetanā라는 cetasika입니다.

ඒක බැඳුනොත් ඒ චේතනාවට නිකන්ම චේතනා නොකියා සංචේතනා කියලා. අන්න සංචේතනාවේ තමයි අවිද්‍යාව තියෙන්නේ. බැරිලා හරි අවිද්‍යාව ප්‍රඥාවෙන් බිදහැරියෝ සංචේතනා ඇත්තව චේතනාව විතරක් ඉතුරු වෙනවා.

그것이 묶이면 그 cetanā를 그냥 cetanā라 하지 않고 sañcetanā라고 합니다. sañcetanā에 avijjā가 있습니다. 어떻게든 avijjā를 paññā로 깨 버리면 sañcetanā가 없어지고 cetanā만 남습니다.

චේතනා හම දිග කම්මං වදාමි කියන කර්මය තියෙනවා. කර්මය නැතිකන්න බැහැ රහතන් වහන්සේට රහතන් වහන්සේ නැතිකේ සංචේතනා චේතනා සංග බැදිලා තිබි වෙච්ච අවිද්‍යාව අයිුරු කළේ. දැන් ඕම ගැඹුරු දෙෙනක් කවුට හරි පහන තේරුම් ගත්ත චේතනාව චේතනාව බැඳිලා තිබුණා සංචේතනා වෙනවා. සංචේතනා කිව්වේ අවිද්‍යාවක බැඳුන නිසා.

'Cetanāhaṃ bhikkhave kammaṃ vadāmi'라는 kamma가 있습니다. kamma는 없앨 수 없습니다, arahant께도. arahant께서 없애신 것은 sañcetanā, 곧 cetanā와 묶여 있던 avijjā를 떼어 내신 것입니다. 이 깊은 것을 누군가 제대로 이해했는지요. cetanā, cetanā가 묶여 있으면 sañcetanā가 됩니다. sañcetanā라고 한 것은 avijjā에 묶였기 때문입니다.

අන්න [උගුර කෑරීම] ඒ බැඳෙන අවිද්‍යා ප්‍රත්‍යාවු වන තමයි සංඛාරා වෙන්නේ. චේතනා තියෙනවා කර්ම වෙනවා සංඛාර වෙන්නේ. අන්න අවිද්‍යා පච්චයා සංඛාරා කියන තැන අවිද්‍යාව තියෙන තැනට කාරගෙන අවුස්සගෙන ගිහිල්ලා කොතනද මේ අවිද්‍යාව තිබුණේ? කුමක් අල්ලගෙනද බැඳුනේ? කුමක් අල්ලගෙනද අවිද්‍යාව පහළ වුණේ. අන්න බලාගෙන චේතනා කියන චෛතසිකයක් තියෙනවා පර්ව චිත්ත සාධාර චෛතසිකයක්. ඒ චෛතසිකය නැති කිසිම හිතක් නෑහ. යම් චිත්තක්ෂණයක් පහළ වුනම් ඒ චිත්තක්ෂණය තියෙනවා. ඔය කියන චේතනා කියන සංස්කාර මේ චෛතසිකය මෙන්න මේ චේතනාම බිද්ධවෙන් කම්මං වදාය කියා චේතනාව මුලටම කර්මය පහළ වෙන කර්මය කියන්නේ මොකක්ද කියලා පෙන්නගෙන ගිහිල්ලා කර්ම මූලය පෙන්නවා.

[헛기침] 그 묶이는 avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 됩니다. cetanā가 있으면 kamma가 되고, saṅkhāra가 되는 것은 그 때문입니다. 'avijjā-paccayā saṅkhārā'라는 자리에서 avijjā가 있는 곳까지 파헤쳐 들어가, 이 avijjā가 어디 있었나? 무엇을 붙잡고 묶였나? 무엇을 붙잡고 avijjā가 나타났나? 하고 보면, cetanā라는 cetasika가 있습니다. 모든 마음에 공통된 cetasika입니다. 그 cetasika가 없는 마음은 없습니다. 어떤 cittakkhaṇa가 나타나면 그 cittakkhaṇa에 그것이 있습니다. 그 cetanā라는 cetasika를 두고 'cetanāhaṃ bhikkhave kammaṃ vadāmi'라고 하시어, cetanā를 맨 앞에 두고 kamma가 무엇인지 보이시며 kamma의 뿌리를 보이십니다.

මෙන්න මේ කර්ම මූලය චේතනාවකින් තිබුනොත් කර්ම විතරයි. මේ කර්ම මූලය සංස්කාරයක් බවට පත් වෙන්න නම් සංචේතනා කියන අවිද්‍යාවත් එක්ක බැඳෙන්න ඕනේ. යම් කෙනෙක් ප්‍රඥාවෙන් අවිද්‍යාව දැනසුවොත් අවිද්‍යාව දුරු කරනවා. අර සංචේතනා කියන එකේ සං නැති වෙලා ගිහිල්ලා චේතනා විතරක් ඉතුරු වෙනවා. චේතනා භික්ඛවේ කම්මං අදාල කියිය කර්මය ඉතුරු වෙනවා.

이 kamma의 뿌리가 cetanā로 있으면 kamma일 뿐입니다. 이 kamma의 뿌리가 saṅkhāra가 되려면 sañcetanā, 곧 avijjā와 묶여야 합니다. 누구든 paññā로 avijjā를 알아차리면 avijjā를 버립니다. 그러면 sañcetanā의 'saṃ'이 없어지고 cetanā만 남습니다. 'Cetanāhaṃ bhikkhave kammaṃ vadāmi'라고 하신 kamma가 남습니다.

කර්මය නැහනම් ක්‍රියා කරන්න බැ. කර්ම කියලා කියන්නේ ක්‍රියාකාරී ශක්තියක් ගෙන දෙන්නා වූ චේතනාව. චේතනාවෙන් තොරනක් කිසිම ක්‍රියාවක් කරන්න බැ. ඉඳගන්නේ, හිටගන්නේ, යන්නේ, එන්නේ, කන්නේ, බොන්නේ, වටවිපිට බලන්නේ මේ සෑයෑම ඉරියව්වක්ම කරන්නේ. හිතක පහළ වෙන ඒ ක්‍රියාවලයේ දෙන චේතනා විතරයි. චේතනාව යම් තැනක අත්හැරණ ඒ ස්ථානේ කිසීම ක්‍රියාවක් කරන්න කිසීම හිතක් පහළ කරන්න බැ. චේතනාව අත්හැදැරිනම් හිතක් නෑ.

kamma가 없으면 움직일 수 없습니다. kamma란 움직이는 힘을 가져다주는 cetanā입니다. cetanā 없이는 어떤 움직임도 할 수 없습니다. 앉고, 서고, 가고, 오고, 먹고, 마시고, 둘러보는 모든 자세를 하는 것은 마음에 나타나는 그 과정에 담긴 cetanā뿐입니다. cetanā를 어느 자리에서 놓으면 그 자리에서는 어떤 움직임도 할 수 없고 어떤 마음도 일으킬 수 없습니다. cetanā를 놓으면 마음이 없습니다.

එහෙනම් කර්මය කියලා කියන එක චේතනාවේ ක්‍රියා දාමය කර්මය. සංචේතනාවී ක්‍රියාදාමය ක්‍රියාපති ඵලය සංස්කාර.

그러면 kamma란 cetanā의 작용 사슬입니다. sañcetanā의 작용 사슬, 그 결과가 saṅkhāra입니다.

දැන් අවිද්‍යා පත්‍යා සංඛාරා කියන එක ආවේ ඔන්න ඔය චේතනාවේ බැඳිච්ච අවිද්‍යාව නිසා ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් නොවැටහුණු නැත්නම් අර අපි ඉස්සෙල්ලා කිව්ව විදිහේ පංචස්කන්ධය පිළිබඳව ප්‍රත්‍යය නොදැක් කරන පුද්ගලයාට නිත්‍යයි, සැපයි, ආත්මයි කියලා දෘෂ්ටියක් තියෙනවා. මෙන්න මේ දෘත්ති ගති කියා දෘෂ්ටිය කැපුවේ නැත්නම් ඒ දෘෂ්ටිය සම්බන්ධ වෙච්ච බලවේගයකින් තමයි ඊළඟ චිත්තක්ෂණය දිපදවන්නේ. අන්න නිපදනකොට ඔතන්ට එනවා අර අවිද්‍යා කියන ඵලයක් ඉපදෙනවා.

이제 'avijjā-paccayā saṅkhārā'는 그 cetanā에 묶인 avijjā 때문에 왔습니다. 사실을 있는 그대로 알아차리지 못하는, 곧 앞서 말한 대로 pañcakkhandha에 관한 진실을 보지 못하는 사람에게는 nicca, sukha, attā라는 diṭṭhi가 있습니다. 이 diṭṭhi를 끊지 않으면 그 diṭṭhi와 이어진 힘으로 다음 cittakkhaṇa가 생겨납니다. 생겨날 때 거기에 avijjā라는 결과가 생깁니다.

ඉස්සෙල්ලා තිබුණ නොදැනීම මිත්‍යයි, සැපයි, ආත්මයි කියන දෘට්ඨිය මුල් කරගෙන ඒ දෘප්ටිය හේතු කරගෙන ඒ හේතුේ ඵලයක් වශයෙන් ඉස්සෙල්ලාම හටගන්නවා චිත්තක්ෂණය පහල වෙනකොට අවිද්‍යා කියන්නා වූ අංගය දැන් අවිද්‍යාංගය විපයක්.

이전에 있던 모름, 곧 nicca·sukha·attā라는 diṭṭhi를 뿌리로, 그 diṭṭhi를 원인으로, 그 원인의 결과로 cittakkhaṇa가 나타날 때 맨 먼저 생기는 것이 avijjā라는 고리입니다. 이제 avijjā라는 고리는 vipāka입니다.

අවිද්‍යා පච්චයා සංඛාරා අන්න විපාකය කම්ම සම්භව කළා. සංස්කාර කර්මයට බැඳෙනවා. දැන් කර්මයයි විපාසයයි එහෙනම් හේතුවයි ඵලය.

'avijjā-paccayā saṅkhārā' — 여기서 vipāka가 kamma를 생겨나게 했습니다. saṅkhāra는 kamma에 묶입니다. 그러면 kamma와 vipāka는 곧 원인과 결과입니다.

දැන් අවිද්‍යාව ප්‍රතිඵලයක් නිතා ඉස්සෙල්ලා හේතුවක ඵලයක් වුණා. ඵලයක් වශයෙන් මතුවෙලා ආවහම ඵලය හේතුවක් නිර්මාණය කළා. හේතුව සංස්කාර අන්න සංචේතනා හැදි අවිද්‍යා හේතු අවිජ්‍යා පච්චයා සංඛාර අවිද්‍යා හේතුෝ මෙන්න විභංග වෙ බෙදලා බෙදුව. ඒක අවිද්‍යා හේතුවෙන් හටගත්. අන්න අවිද්‍යා හේතුවෙන් හටගත්ත නම් යම් සංස්කාරයක්.

이제 avijjā는 결과로서 이전 원인의 결과가 되었습니다. 결과로 떠올라 오자 그 결과가 원인을 만들었습니다. 그 원인이 saṅkhāra입니다. sañcetanā를 만든 avijjā라는 원인, 'avijjā-paccayā saṅkhārā', avijjā라는 원인. 여기서 Vibhaṅga가 나누었습니다. 그것은 avijjā라는 원인으로 생겨난 것입니다. avijjā라는 원인으로 생겨났다면 어떤 saṅkhāra입니다.

ඒ හටගත්ත සංස්කාර හෙවත් ඒ සංචේතනා කියන මේ චේතනාව තුළ මොනවද ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ නිත්‍යයි, සැපයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටියත් එක්කයි. ඒ චේතනාවේ සංචේතනාවෙන් නිර්මාණය කරන. නැත්නම් සංස්කාරය නිර්මාණය කරන යමක් ඇටුනා ඒ සංස්කාරය අරන් දේ අනුවයි ඒකෙන් ඵලයක් ඉපදවන්නේ.

그 생겨난 saṅkhāra, 곧 sañcetanā라는 이 cetanā 안에서 작용하는 것은 nicca·sukha·attā라는 diṭṭhi와 함께입니다. 그 cetanā의 sañcetanā로 만드는 것, 곧 saṅkhāra를 만드는 무엇이 생기면, 그 saṅkhāra가 지닌 것에 따라 결과를 낳습니다.

සංස්කාර හේතු වුණා. සංඛාර පචරාය විඤ්ඤාණක් කියලා විඤ්ඤාණය ඵලයක් දුනාද එතකොට විඤ්ඤාණය හේතුවක ඵලයක් වුණා. ඔව් කර්ම කියන ඔක්කොම කඑ එකට යනවා. කර්මයයි, ක්ලේසයයි, විභාගයයි කියන්නේ සංඛාර පත්‍යා විඤ්ඤාණන් කියලායි. භව පැත්තමයි ඔය ඔය කියන්නේ.

saṅkhāra가 원인이 되었습니다. 'saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ'으로 viññāṇa가 결과로 나왔습니다. 그러면 viññāṇa는 원인의 결과가 되었습니다. 네, kamma라는 것은 모두 하나로 갑니다. kamma, kilesa, vipāka라는 것이 'saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ'입니다. bhava 쪽을 말하는 것입니다.

එතකොට කිලේ නැතුව කියලා කර්මය විභාගයක් කර්මය විභාගය කියලා. කෙලේ දේ සම්බන්ධ වෙනවා සංස්කාරයි. සම්බන්ධ වෙනවා. සංස්කාරය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සම්බන්ධ වුනොත් ඇේ මොනවද ප්‍රෝපණය වුණේ? ඒවා තමයි ඒ ඇන් හැදෙන මුළු ගහේම තියෙන්නේ. ඇේ පරාගපවසනය වුනේ යමකින්ද හැදෙන ගහ අන්තිමට දෙන්නේ ජිය.

saṅkhāra가 이어지면 씨앗에 무엇이 심겼습니까? 그것이 그 씨앗에서 자라는 나무 전체에 있습니다. 씨앗이 무엇으로 꽃가루받이 되었느냐가, 자라난 나무가 마지막에 맺는 것을 정합니다.

තැමිලි ගහේ තැලි මේ ගෙරියට මල පරාග පෝෂණය වෙන වෙලාවේදී පොල් ගහගෙන් පරාගයක් පෝෂණය ව. ඒ පරාග පෝෂණය හැදෙන්නා වූ බීජය කවද හරි හදලා තියෙන ගහේ හැදෙන ගෙලුවහම රතුල හැදෙනවා නිමිලි පොල හැදෙනවා. පැමිලි හැදෙන්න නැ. මොකද සිද්ධ වුනේ ඒකට මුල කොතකද පරාග පෝෂණය වෙච්ච ත. අද විද්‍යාවත් ඕක දැකලා තියෙනවා. අන්න පරාග පෝෂණය වීමේදී ඒ ජාතියම තැඹිලිය වලින්ම පරාග පෝෂණයක් කළානම් ඒක හැදෙන්නේ ගැහිත් පැමිණි. ඒක හැදෙන බීජ්ජිය නැහැ පොල් ගෙනියවල හැදෙන ගහියේ ගහ වඩල අවුරුදු 10ක් පහල වගේ ගිහෙන හැරෙන්න. හැදෙන හැදෙන්නේ දැන් පොළු හැදෙන්නේ නැ. අන්න පොළොහැදෙන්න හේතුව මූලාරම්භය පටන් ගත්තේ අර පරාග පෝෂණය වෙනාවේ නැහත් සංස්කාර වෙලාවේ.

킹코코넛(tambili) 나무의 꽃이 꽃가루받이할 때 보통 코코넛 나무의 꽃가루로 꽃가루받이가 되면, 그렇게 생긴 씨앗을 언젠가 심어 나무가 자라 열매를 맺을 때 tambili가 아닌 다른 열매가 맺힙니다. 무슨 일이 일어난 것입니까? 그 뿌리는 꽃가루받이가 일어난 때에 있습니다. 오늘날 과학도 이것을 보았습니다. 같은 tambili끼리 꽃가루받이가 되면 tambili가 열립니다. 보통 코코넛과 섞인 씨앗에서 자란 나무는 10년쯤 지나 열매를 맺어도 원래의 것이 열리지 않습니다. 그렇게 열매가 달라지는 원인의 시작은 꽃가루받이가 일어난 때, 곧 saṅkhāra의 때에 있었습니다.

මෙන්න මේ සංස්කාරයෙන් හටගන්නේ විඤ්ඤාණය නැතය හටගන්නේ. අන්න හේතුව පළවෙනි.

이 saṅkhāra에서 생겨나는 것은 viññāṇa입니다. 첫째는 원인입니다.

විඤ්ඤාන පච්චා නාම රූප අගිලා අන්න ආය හේතුව ඵලය හේතුවක් ඇති කළා. අයිත වෙලා. නාම රූපයා සලායතං ආයතන හයක් අයි ඵලය වචයක වුණා. සලායතන පත්‍යා පස්සව ස්පර්ශය හේතුව වුණා. පස්ස පච්චා වේදනා විපාකය වුණා. වේදනා පච්චයා තණ්හා හේතුව වුණා. තණ්හා පචා උපාදාන විපාකය වුණා. උපාදාන පච්චා භව මේ හේතුව වුණා. භව පච්චයා ජාති විපාකය වුණා. නැත්නම් ඵලය වුණා. කර්මයයි විපායයි නැත්නම් හේතුවයි ඵලයයි. ඔය ක්‍රම දෙකට එනවා. ඒ නිසා හැම දේම මේ ලෝක සත්‍යයා ගමන් කරන්න. කර්මය තුළින් කර්මයක් ඉපදවලා තියෙනවා. කර්මය විපාකයක්. විපාකය විපාකයක් නපදන්නේ නැහැ. විපාකය කර්මයක්. ආයෙත් ඒ කර්මයෙත් කර්මයක් ඉපදන්නේ නැහ. ඒක විපාකයක්. විපාකය කර්මයක්. කර්මය විපාකයක් විපාකය කර්මයක් මෙහෙම තමයි පටිච්ච සමුප්පාදය විදිලා තියෙන්නේ.

'viññāṇa-paccayā nāmarūpaṃ' — 다시 원인이 결과가 되고 결과가 원인을 만들었습니다. 'nāmarūpa-paccayā saḷāyatanaṃ' — 여섯 āyatana가 결과가 되었습니다. 'saḷāyatana-paccayā phasso' — phassa가 원인이 되었습니다. 'phassa-paccayā vedanā' — vipāka가 되었습니다. 'vedanā-paccayā taṇhā' — 원인이 되었습니다. 'taṇhā-paccayā upādānaṃ' — vipāka가 되었습니다. 'upādāna-paccayā bhavo' — 원인이 되었습니다. 'bhava-paccayā jāti' — vipāka, 곧 결과가 되었습니다. kamma와 vipāka, 곧 원인과 결과 두 가지 방식으로 옵니다. 그러니 이 세상 중생이 가는 길에서는, kamma가 kamma를 낳지 않고 kamma는 vipāka를 낳습니다. vipāka는 vipāka를 낳지 않고 kamma를 낳습니다. 다시 그 kamma에서 kamma가 생기지 않고 vipāka가 생기며, vipāka에서 kamma, kamma에서 vipāka, vipāka에서 kamma — 이렇게 paṭiccasamuppāda가 짜여 있습니다.

දැන් පටිච්ච සමුප්පාදය පිළිබඳ විශාල විග්‍රහයක් ඔහොම ගන්න ඕනේ. නැත්නම් අපි මේක ලේසියෙන් තෝරගන්න බැහැ. දැන් අපි දැනගන්නවා අවිද්‍යාවෙන් සංස්කාර හටගත්ත අය. අ එතකොට ඕක හුඟාක් විග්‍රහ කරලා තේරුම් ගන්න ඕන තැනක්.

이제 paṭiccasamuppāda에 관한 큰 풀이를 이렇게 받아들여야 합니다. 그렇지 않으면 이것을 쉽게 가려낼 수 없습니다. 이제 avijjā에서 saṅkhāra가 생긴 것을 압니다. 그런데 이것은 많이 풀이해서 이해해야 할 곳입니다.

දැන් අපි හිතමු අකුසල කර්මයක්. එයා අපි බලන්න ඕනේ. අකුසල චිත්තයක්. අකුසල හිතක් හටගන්නකොට දැන් තියෙනවා සෝමනස්ස සහගත දිට්ඨිගත සම්පිත්ත සිත සෝමනස්ස සහගත දිට්ඨිගත සම්පිත සසංඛාරික සිත මේ ලෝභ සහගත සිත් අටක් හටගන්න හැටි. එතකොට අ සෝමන ඊළඟ උපේක්ෂා සහගත දිට්ඨිගත සම්පුද්ධ හිත උපේක්ෂා සහගත දිට්ඨිගත සම්ප සටංඛාරක හිට දිට්ඨි විපත්‍ර ඔය ක්‍රමයට ගිහිල්ලා න සිත් අටක් හැදෙනවා ලෝභ සහගත අන්න ලෝභ සහගත සිත් අට හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාදය එකක්.

이제 akusala kamma를 생각해 봅시다. akusala citta, akusala 마음이 생길 때를 보아야 합니다. somanassa-sahagata diṭṭhigata-sampayutta 마음이 있고, somanassa-sahagata diṭṭhigata-sampayutta sasaṅkhārika 마음이 있습니다. 이것이 lobha-sahagata 마음 여덟이 생기는 방식입니다. 그 다음 upekkhā-sahagata diṭṭhigata-sampayutta 마음, upekkhā-sahagata diṭṭhigata-sampayutta sasaṅkhārika 마음, diṭṭhigata-vippayutta — 이런 식으로 가서 마음 여덟이 만들어집니다. lobha-sahagata 마음 여덟이 생기는 paṭiccasamuppāda가 하나입니다.

අන්න රෝප සහගත සිත අතර පටිච්ච සමුප්පාදයක් තියෙනවා. ඒ සිත හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් ද්වේශ හිත හටගන්නේ නැහ. ද්වේශ හිත හටගන්න ද්වේශ හිත හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාදයක් තියෙනවා.

lobha-sahagata 마음에는 그 나름의 paṭiccasamuppāda가 있습니다. 그 마음이 생기는 paṭiccasamuppāda로 dosa 마음이 생기지는 않습니다. dosa 마음이 생기는 데에는 dosa 마음이 생기는 paṭiccasamuppāda가 있습니다.

ලෝභ සිත් දෙකයි. අකුසල සිත් දැන් අකුසල පච්චයා අන්න අකුසල පච්චයා සංඛාරක් කිව්වෙයි. අකුසල ප්‍රත්‍තයෙන් සංස්කාර වෙනවා කිව්වොත් තආගංග වෙනවා. බෙදලා බලන්න අකුසල වලට එන්නේ ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ තුළම අකුසල්. ලෝභයයි, ද්වේශයයි, මෝහයයි හටගන්නකොට ලෝභ සිත් අටයි, ද්වේශ සිත් දෙකයි, මෝහ සිත් දෙකයි කියලා අකුසල් සියි. අකුසල් සිත් 12යි. ලෝභ සිත් අටද එක පටිච්ච සමුප්පාද චක්‍රයක්. ඒක සමාධ.

akusala 마음에 관해서는 'akusala-paccayā saṅkhārā'라고 했습니다. akusala를 조건으로 saṅkhāra가 된다고 하면 여러 갈래로 나뉩니다. 나누어 보면 akusala에 들어가는 것은 lobha, dosa, moha의 akusala입니다. lobha, dosa, moha가 생길 때 lobha 마음 여덟, dosa 마음 둘, moha 마음 둘로 akusala 마음이 됩니다. akusala 마음은 열둘입니다. lobha 마음 여덟이 하나의 paṭiccasamuppāda 바퀴입니다.

ඒ ලෝභ සිත් අට හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාද චක්‍රයෙත් ඒ චක්‍රයෙන් නෙමෙයි ද්වේශ සිත් හටගන්න පටිච්ච සමුප්දය ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ. ඒකට වෙනම මේකක් තියෙනවා.

그 lobha 마음 여덟이 생기는 paṭiccasamuppāda 바퀴, 그 바퀴로 dosa 마음이 생기는 paṭiccasamuppāda가 작용하는 것이 아닙니다. 그것에는 따로 하나가 있습니다.

එතකොට දිවසති දෙකට උපේක්ඛා සහගත පච්ච සම්පත්ත සිත පරිහසම්ම සලංකාරික සිත එදාරිය උපේක්ෂා සහගත විතිකිච්ඡා සම්පිච්චත හිත උපේක්ෂාව උද්දච්චක සම්පිත්ත හිත මෝහ සිද්ධිය මේ හැම එහකටම එක පටිච්ච සමුප්පාදයක් තියෙනවා.

그러면 dosa 둘 — domanassa-sahagata paṭigha-sampayutta 마음, 그 sasaṅkhārika 마음, 그리고 upekkhā-sahagata vicikicchā-sampayutta 마음, upekkhā-sahagata uddhacca-sampayutta 마음이라는 moha의 일 — 이 하나하나에 저마다 paṭiccasamuppāda가 있습니다.

එහෙනම් මේ පටිච්ච සමුප්පාදය පටිච්ච සමුප්පාදය කියලා මේකේ තේරුම ගන්න බැහැ විග්‍රහ කරලා ගන්නකොට මේ හැම එකක්ම වෙන් වෙන් කරලා විභංග කරලා විග්‍රහ කරගන්න ඕනේ නැත්නම් අර්ථ සුන් ගන්න බැ. අපි ඔ එකක් පෙන්නන දැනට මොකටද ලෝභ සහගත හිතක් හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාදයක අවිද්‍යාව හටගන්නේ කොහොමද අවිද්‍යාව පරම්පරා වෙන්නනේ ඒකද නැද්ද

그러니 paṭiccasamuppāda, paṭiccasamuppāda라고만 해서는 이것의 뜻을 알 수 없습니다. 풀이할 때는 이 하나하나를 따로 떼어 vibhaṅga 하여 풀이해야 합니다. 그렇지 않으면 뜻을 잡을 수 없습니다. 지금 하나를 보여 드리지요. lobha-sahagata 마음이 생기는 paṭiccasamuppāda에서 avijjā는 어떻게 생깁니까? avijjā가 대를 이어 오는 것입니까, 아닙니까?

මෙන්න මේ දින්න ඕනේ හොර වෙන හැටිය.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කතමේ ධම්මා අකුසලා අකුසල ධර්මය කුමක්ද? දැන් මේක මේ ඔන්න අකුසල අකුසල පටිච්ච සමුප්පාදයක් සිද්ධ වෙන ආකාරයත් අවිද්‍යාව කියන එක අකුසල සහගත හිතකට කොහොමද හිඳෙන්නේ කියන එකත් මේ විග්‍රහ කරන්න. යස්මිං සමයේ අකුසලං චිත්තං උප්පන්නං හෝති යං සමයක අකුසල චිත්තයක් පහළවන්නේද?

'Katame dhammā akusalā?' — akusala dhamma란 무엇인가? 이것이 akusala paṭiccasamuppāda가 일어나는 방식과, avijjā가 akusala 마음에 어떻게 자리 잡는지를 풀이합니다. 'Yasmiṃ samaye akusalaṃ cittaṃ uppannaṃ hoti' — 어느 때 akusala citta가 나타나는가?

දැන් අකුසල සිතක් කියලා අපි කියනවා. ලෝභ හිතක් පහළ වුණා, ද්වේශ හිතක් පහළ වුණා ඕම කියනකොට දැන් අකුසල චිත්තයක් ලෝක. කොහොමද සෝමනස්ස සහගතං දිට්ඨිගත සම්පයතා සෝමනස්ස සහගත දිට්ඨිගත සම්පත්ත අකුසල චිත්තයක් පහළ වෙනවද? කොහොමද පහළ වෙන්නේ? රූපාරම්මණංවා, සද්ධාරම්මණංවා, ගන්ධාරම්මණංවා, රසාරම්මණංවා, පොට්ඨබ්බාරම්මණංවා, ධම්මාරම්මණං වා රූපාරම්මණයකින් හෝ ශබ්දාරම්මණයකින් හෝ ගන්ධාරම්මණයකින් හෝ රසාරම්මණයකින් හෝ ස්පර්ශ ආරම්මණයකින් හෝ ධර්ම ආරම්මණයකින් හෝ අන්න ආරම්මණය කරනවා. ආරම්මණයක් පහළ නොවී කිසිම හිතක් පහළ වෙන්නේ නැහ. සෑම හිතක්ම පහළ වෙන්න ආරම්මණයක් ඕක.

이제 akusala 마음이라고 합니다. lobha 마음이 나타났다, dosa 마음이 나타났다고 말하는데, akusala citta는 어떻게? 'Somanassa-sahagataṃ diṭṭhigata-sampayuttaṃ' — somanassa-sahagata diṭṭhigata-sampayutta akusala citta가 나타납니까? 어떻게 나타납니까? 'Rūpārammaṇaṃ vā saddārammaṇaṃ vā gandhārammaṇaṃ vā rasārammaṇaṃ vā phoṭṭhabbārammaṇaṃ vā dhammārammaṇaṃ vā' — 형색 대상이든 소리 대상이든 냄새 대상이든 맛 대상이든 감촉 대상이든 dhamma 대상이든, 그렇게 대상으로 삼습니다. 대상이 나타나지 않고는 어떤 마음도 나타나지 않습니다. 모든 마음이 나타나려면 대상이 있어야 합니다.

සෝමනස්ස සහගත දිට්ඨිගත සම්පිච්චත සිතක් පහළ වෙන්න රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්ම කියන මේ ආරම්මණයක් ඕන. අරමුණක් ඕන. අන්න අරමුණක් මුල් කරගෙන පහළ වෙනකොට යං යම්වා බණරබ්බ ඒ ඒ ඒක අර ඇරබ ඒ අවස්ථාව මුල් කරගෙන අරමුණ එන මොහොත මුල් කරගෙන තස්මිං සමී අවිද්‍යා පත්‍යා සංඛාර

somanassa-sahagata diṭṭhigata-sampayutta 마음이 나타나려면 형색, 소리, 냄새, 맛, 감촉, dhamma라는 대상이 필요합니다. 대상이 있어야 합니다. 그 대상을 뿌리로 나타날 때 'yaṃ yaṃ vā panārabbha' — 그것을 근거로, 그 상황을 뿌리로, 대상이 오는 순간을 뿌리로, 'tasmiṃ samaye avijjā-paccayā saṅkhārā'입니다.

එසමෙහි අවිද්‍යා පත්තේ සංස්කාර වෙයි දැන් අවිද්‍යා කොහේවත්ද ඒ අවස්ථාවේ ඇති වෙන්නේ එකක් මෙන්න ධර්මය

그때 avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 됩니다. 이제 avijjā는 어디에 있습니까? 그 상황에 생기는 것이 하나 있습니다. 바로 이 dhamma를,

තිරීන් තෝරගන්න ඕනේ අපිට ඕන තෝ තොර ගැති කියන්නේ ඒක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සෝමනස්ස සහ සාගත දිට්චි සම්පවිච්ච ඒ සිත පහළ වෙන මොහොතේ ඒ සිත ඈරම ඒ අරමුණ අරමුණු කරගෙන හරගන්න චිත්තය ඒ

somanassa-sahagata diṭṭhigata-sampayutta, 그 마음이 나타나는 순간, 그 마음이 그 대상을 대상으로 삼아 붙잡는 citta가 됩니다.

සමයෙහි පහළ වෙන අවිද්‍යා පත්තේ සාක අවිද්‍යා පජා සංඛාරක් නෙදෙන හැදනා [උගුර කෑරීම] සංඥා ඒ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ ඉවලේ පහල වෙන්නේ ඒ පළවෙනි එක එතකොට ඒ පටිච්ච සමුප්පාදය ඒ චිත්තක්ෂණය ඇතුලෙන්ම ක්‍රියාත්මක වෙනවා. පටිච්ච සමුප්පාදය ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ ඒ චිත්තක්ෂණය ඇතුලයි. ඔය චිත්තක්ෂණය ඇතුලේ පටිච්ච සමුප්පාදය හතර අවස්ථාවක් ක්‍රියාත්මකයි පටිච්ච සමුප්පාදය මේ චිත්තක්ෂණය පූර්ණ වෙන්නේ. සිති අවස්ථාව සම්පූර්ණ වෙලා එනකොට පටිච්ච සමුප්පාදය හතර අවස්ථාවක් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. චක්‍ර හතරක්

그때 나타나는 것이 그 첫째입니다. 그러면 그 paṭiccasamuppāda는 그 cittakkhaṇa 안에서 작용합니다. paṭiccasamuppāda가 작용하는 것은 그 cittakkhaṇa 안입니다. 그 cittakkhaṇa 안에서 paṭiccasamuppāda가 네 번 작용하여 이 cittakkhaṇa가 완성됩니다. ṭhiti 단계가 완성되어 올 때 paṭiccasamuppāda가 네 번 작용합니다. 바퀴 넷입니다.

මේ පටිච්ච සමුප්පාදය කියන එක සෙල්ලනමක් නෙමෙයි මේක මේ ලේසියෙන් ආවට ගාට කියන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි.

이 paṭiccasamuppāda라는 것은 장난이 아닙니다. 쉽게 아무렇게나 말할 수 있는 것이 아닙니다.

සංඛාර පටියා විඤ්ඤාණ ඊළඟ අවස්ථාව පළවෙනි පටිච්ච සමුප්පාදය විඤ්ඤාණ පත්‍යා නාම රූපං කියන රටාවෙන් නෙමෙයි යට.

'saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ' — 다음 단계입니다. 첫째 paṭiccasamuppāda는 'viññāṇa-paccayā nāmarūpaṃ'이라는 틀로 가지 않습니다.

විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම විඤ්ඤාණ පත්තයෙ නාමයට පහළ වුණා. නාම පත්තයා චට්ඨායතනවා. තරායතනං එහෙමනේ. ආයතන හයක් පහළ වුණා චට්ටායතන සලායතන පහළ වුනේ නැහ. රූපයක් ඔතන නෑහැ. එහෙනම් චිත්තක්ෂණය ආරම්භයේදී පළවෙනි චිත්තක්ෂණය ආරම්භයේදී රූපය තියෙන්නේ නාම ධර්මයන්ගෙන් නිර්මාණය කරපු එකක්.

'viññāṇa-paccayā nāmaṃ' — viññāṇa를 조건으로 nāma가 나타났습니다. 'nāma-paccayā chaṭṭhāyatanaṃ' — 그렇지요. chaṭṭhāyatana가 나타났습니다. saḷāyatana가 나타난 것이 아닙니다. 거기에는 rūpa가 없습니다. 그러면 cittakkhaṇa의 시작, 첫째 cittakkhaṇa가 시작될 때 있는 rūpa는 nāma dhamma로 만들어 낸 것입니다.

අනිදස්සන වූ, අප්පටිග ධම්මායතන පරියාපන්න රූපයයි කියන රූපයක් තමයි සම්පූර්ණහම හම්බ වෙන්නේ. හතරක් ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨයි වණ, ගන්ධ, රස, ඕජා කියන්නේ මේවත් එක්කලා හැදිලා සම්පූර්ණ වෙනක ඒක හිතෙන් නිර්මාණය කරපු එකක් ඒ රූපය.

'anidassana appaṭigha dhammāyatana-pariyāpanna rūpa'라는 rūpa가 온전히 얻어집니다. 넷, 곧 āpo, tejo, vāyo, pathavī와 vaṇṇa, gandha, rasa, ojā가 함께 만들어져 완성되는 그 rūpa는 마음으로 만들어 낸 것입니다.

ඒ රූපය නිබවන්න ඉස්සෙල්ලා රූප සටහන ගන්නවා. රූප සටහනයි ඉස්සෙල්ලා ඉපදවන්නේ. අන්න ඒ රූප සටහනය එල්බගෙන තමයි හිත ආරම්භය පහල ඉන්නේ. ඔය චිත්තක්ෂණය චිත්තක්ෂණය උප්පාද කියන අවස්ථාව අන්න උප්පාද අවස්ථාවේ පටිච්ච සමුප්පාද චක්‍රයකින් තමයි සටහන නිර්මාණය කියන එක ඒ කාල පහළ වෙන්නේ. සතර මහාභූතය එතන තිබුනේ නැ.

그 rūpa를 만들어 내기 전에 rūpa의 밑그림을 그립니다. 밑그림을 먼저 낳습니다. 그 밑그림에 기대어 마음의 시작이 나타납니다. 그 cittakkhaṇa, cittakkhaṇa의 uppāda 단계, 그 uppāda 단계의 paṭiccasamuppāda 바퀴로 밑그림을 만드는 일이 그때 나타납니다. 네 mahābhūta는 거기에 없었습니다.

හරිම ගැඹුරු තැනක්. ප්‍රසාද රූපය පහළ වුනේ සම්පූර්ණ වෙලා. ප්‍රසාද රූපයේ සතර මහාභූතයන් සතර භූතයන්ගෙ සම්බන්ධයි. සුද්ධාෂ්ටක තියෙනවා. සුද්ධාෂ්ට්‍රක හදන්නත් ඉස්සෙල්ලා අවස්ථාවක් මේ කියන්නේ. අන්න සුද්ධාෂ්ටක හදන මුල් තෙන්න.

아주 깊은 곳입니다. pasāda rūpa는 온전히 갖추어져 나타났습니다. pasāda rūpa에는 네 mahābhūta가 이어져 있고 suddhaṭṭhaka가 있습니다. 지금 말하는 것은 suddhaṭṭhaka를 만들기 이전의 단계입니다. 바로 suddhaṭṭhaka를 만드는 뿌리 자리입니다.

දැන් මෙන්න මෙතන රූප පහල වෙන තැන ලෝකයට රූපයක් පහළ වෙන්නේ කොහෙන්ද කියලා. තේරුම් ගන්න බැරි අය මේ ලෝකයේ සතර මහාභූත සදානිකයි කියලා මුලාවට වහිනවා. බුද්ධ දේශනාවේ දේශනා කරලා නැහැ. රූපය කියන්නේ සංතයක් හෙවත් සකස් වෙච්ච දෙයක් කියලා මිසක්. ඒක අසංතයක් කියලා දේශනා කළේ නැහ. සදාතන එක වස්තුවක් කියලා දේශනා කළේනේ. සුද්ධාශ්ය කියන එක කාලයක් පවතින නිසා හොයාගන්න.

이제 여기, rūpa가 나타나는 자리 — 세상에 rūpa가 어디서 나타나는가를 이해하지 못하는 이들은 이 세상의 네 mahābhūta가 영원하다는 미혹에 빠집니다. 붓다의 설법에는 그렇게 설해지지 않았습니다. rūpa는 saṅkhata, 곧 만들어진 것이라고 하셨지 asaṅkhata라고 설하지 않으셨습니다. 영원한 실체라고 설하셨습니까? suddhaṭṭhaka는 얼마 동안 이어지기 때문에 찾아보아야 합니다.

සුද්ධාෂ්ටකයක් ආරම්භ කරපු හාහම ප්‍රබල සුද්ධාෂ්ටකයා අන්තක්කල්ප හතහ පවතිනවා. සුද්ධාකය ආයුෂ අන්තක්කල්ප හතහගිය තියෙන සුද්ධාෂය බිදෙනවා.

suddhaṭṭhaka를 시작하게 하면 강한 suddhaṭṭhaka는 antarakappa 마흔다섯 동안 이어집니다. 그것이 suddhaṭṭhaka의 수명입니다. antarakappa 마흔다섯이 지나면 그 suddhaṭṭhaka는 깨집니다.

එතකොට ඒ රූපය විතරයි. හිතෙන් මනෝ රූපයකින් නිර්මාණය කරලා මනෝම ගනීභවනය කරලා එනකත් සුද්ධාසකෙන් ඉපදන. ඒකට කියනවා කර්මජ එකක්. චිත්තජ කියනවා අනික. කර්මයෙන් ජනිත කරනවා චිත්තයෙන් ජනිත කරනවා රූප ඒ තමයි මුල ඒ ජනිත කරපු රූපය මූලාරම්භක රූපයට කියනවා සුද්ධාශ්කය ඔය සුද්ධාශ්කය නිබැදෙව්වට පස්සේ අන්තක්කල්පිහක් යනකන් ඕක බල තියෙනවා පවතින්නට ඒ 45 ඉක්මගීතෙන් තමයි ඒක බිදෙන්නේ. එතකන් දුන්න ශක්තිය ඒකේ. මේ බාහිර රූප කලාප කියන්නේ අන්න ඒ කර්ම චිත්ත කියන දෙකෙන් ඉපදලා විද කරන්න ඕන. නිදහස් කරන්න පුළුවන්. ඒව තමයි අපි මේ රූප කියලා ගනීපන වස්තු කියලා අපි ඒවා එකතු වෙලා හැදිච්චාර කියන්නේ.

그러면 그 rūpa만 남습니다. 마음으로, mano rūpa로 만들어 내어 굳혀 오면 suddhaṭṭhaka로 생겨납니다. 그것을 kammaja라 하고, 다른 것을 cittaja라 합니다. kamma에서 생겨나게 하고 citta에서 생겨나게 하는 rūpa — 그것이 뿌리입니다. 그렇게 생겨난 rūpa, 맨 처음의 rūpa를 suddhaṭṭhaka라고 합니다. 그 suddhaṭṭhaka를 낳은 뒤에는 antarakappa 마흔다섯이 지날 때까지 이어질 힘이 있습니다. 그 마흔다섯이 지나야 깨집니다. 그때까지 준 힘이 그 안에 있습니다. 이 바깥의 rūpa-kalāpa란 kamma와 citta 둘에서 생겨나 풀려날 수 있는 것입니다. 그것들이 모여 만들어진 것을 우리는 rūpa, 굳은 사물이라고 합니다.

දැන් මේ කිව්වේ විඤ්ඤාණ පත්‍යා නාමන් නාම පත්‍යා චට්ඨායතනා චට්ඨායතන පත්‍යා පස්සු පස්ස පත්‍යා වේදනා වේදනා පටච්චයා තණ්හා තණ්හා පත්‍යා උපාදාන උපාදාන පත්‍යා භව භව පත්‍යා ජාති පත්‍යා ජරාමරා එතකොට මේ අන්න පරිචම හටාවක් ගියා ප්‍රවෘද්ධි වශයෙන් කෙසේ හෝ හටගත්තා නම් යම්කිසි චිත්තක්ෂණයක්. ඔය චිත්තක්ෂණයේබඳු පටිච්ච සමුප්පාද හතර යනවා.

이제 말한 것은 'viññāṇa-paccayā nāmaṃ, nāma-paccayā chaṭṭhāyatanaṃ, chaṭṭhāyatana-paccayā phasso, phassa-paccayā vedanā, vedanā-paccayā taṇhā, taṇhā-paccayā upādānaṃ, upādāna-paccayā bhavo, bhava-paccayā jāti, jāti-paccayā jarāmaraṇaṃ'입니다. 그러면 한 바퀴가 돌았습니다. pavatti로 어떻게든 어떤 cittakkhaṇa가 생겨났다면 그 cittakkhaṇa에서 paṭiccasamuppāda 넷이 돌아갑니다.

ඒ නිසා මේ පටිච්ච සමුප්පාදය සියුම් තැන ගන්න බොහෝම අමාරුයි සෑහෙෙන විග්‍රහයක් කරලා ගන්න ඕන එකක්.

그래서 이 paṭiccasamuppāda의 미세한 자리는 붙잡기가 매우 어렵고, 꽤 많은 풀이를 해서 받아들여야 하는 것입니다.

දෙවෙනි පටිච්ච සමුප්පාදය යනවා ලෝභ සහගත චිත්තයේ දෙවෙනි පටිච්ච සමුප්පාදය අවිජ්‍ජා පච්චයා සංඛාර ආය දෙවෙනි එක පටන් ගන්නවා. සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම විඤ්ඤාණ පච්චා නාම නාම පච්චයා පස්සෝ එතන චට්ඨාය එතන නැහ. පස්ස පච්චයා, වේදනා, වේදනා, පච්චයා තණහා තණහා පච්චයා උපාදාන උපාදාන පච්චයා බව භව පච්චයා ජාති ජාති පත්යා ජරාමර චිත්තක්ෂණය දෙවෙනි අවස්ථාවත් මළවා. චිත්තක්ෂණය මලේන.

둘째 paṭiccasamuppāda가 돌아갑니다. lobha-sahagata citta의 둘째 paṭiccasamuppāda, 'avijjā-paccayā saṅkhārā' — 다시 둘째가 시작됩니다. 'saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa-paccayā nāmaṃ, nāma-paccayā phasso' — 거기에는 chaṭṭhāyatana가 없습니다. 'phassa-paccayā vedanā, vedanā-paccayā taṇhā, taṇhā-paccayā upādānaṃ, upādāna-paccayā bhavo, bhava-paccayā jāti, jāti-paccayā jarāmaraṇaṃ.' cittakkhaṇa의 둘째 단계도 죽었습니다. cittakkhaṇa가 죽었습니다.

හරියට මනුස්ස ජීවිතය එකක් හැටියට අරගෙන ලදරු අවස්ථාව මැරුණා දැන් තියෙන්නේ ළම අවස්ථාව. ළම අවස්ථාව මැරනහමෙනවා තරුණ අවස්ථාව පුද්දලය ඉන්නවා. මෙන්න ඒ වගේ චිත්තක්ෂණය ජීවත් වෙනවා. චිත්තක්ෂණයේ ලාභාල අවස්ථාව දෙකක් ඉවර වුණා.

사람의 삶 하나로 빗대어 보면, 갓난아기 때가 죽고 이제 어린 시절이 있습니다. 어린 시절이 죽으면 젊은 시절의 사람이 있습니다. 바로 그처럼 cittakkhaṇa가 삽니다. cittakkhaṇa의 어린 단계 둘이 끝났습니다.

දැන් ඊළඟ අවස්ථාවට ආවා. කර්ම වෙදෙන අවස්ථාව චිත්තක්ෂණය තුළ චිත්තක්ෂණය තියෙනවා අවස්ථාව මැරෙනවා. අන්න අවස්ථා මැරීම තමයි මේ පෙන්න්නේ පටිච්ච සමුප්පාදයක් අවස්ථාවක් මැරවටත් පටිච්ච සමුප්පාද

이제 다음 단계로 왔습니다. kamma가 이루어지는 단계, cittakkhaṇa 안에서 cittakkhaṇa가 이어지는 단계가 죽습니다. 단계의 죽음 — 바로 그것을 보여 주는 것이 paṭiccasamuppāda입니다. 한 단계가 죽어도 paṭiccasamuppāda입니다.

චිත්තක්ෂණී ලදර අවස්ථාව අවස්ථාව ඊට පස්සේ තරුණ අවස්ථාව මැදි අවස්ථාව සම්පූර්ණ වෙච්ච අවස්ථාව. මෙහෙම අවස්ථා හතරක් වෙනවා. අන්න ඒක ඉවරනකොටම තුන්වෙනි අවස්ථාව පහුවෙලා අවි පටිච්ච සමාවදයක් පටන් ගන්නවා. අවිජා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චා නාම ඔව් නාම රූපං නාම රූප පච්චයා සලායතනක් නෙමෙයි. චරායතනයක් තවත් සලායතනය පහළ වෙන්නේ නැ.

cittakkhaṇa의 갓난 단계, 그 뒤 젊은 단계, 중년 단계, 완성된 단계 — 이렇게 네 단계가 됩니다. 그것이 끝나는 대로, 셋째 단계가 지나며 paṭiccasamuppāda가 시작됩니다. 'avijjā-paccayā saṅkhārā, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa-paccayā nāma' — 네, 'nāmarūpaṃ', 'nāmarūpa-paccayā saḷāyatanaṃ'은 아닙니다. chaṭṭhāyatana입니다. 아직 saḷāyatana는 나타나지 않습니다.

එතනත් ඒ ආයතනය චට්ඨායතන චට්ඨායතනය කියන්නේ තනික මනසා සටහන් බනාව ඔය තියෙන්නේ. අපිට ආකන්ක ආකන්තුකනේ උපකිලිට්ටියන උපකිලිට්ටන් හිටි එකයි මේ සිද්ධ වෙන්නේ. චිත්තක්ෂණය මෝර මෝර එනවා. උපකිටි ගැනි කියන්නේ ගැන්නේ එනවා. එහෙම ඇවිදිලා හතන්නම් දැන් තුන්වෙනි අවස්ථාවට උපකිති ගැන්නුනා.

거기서도 그 āyatana는 chaṭṭhāyatana이고, chaṭṭhāyatana란 마음 하나만의 밑그림입니다. 바깥에서 들어온 upakkilesa로 더럽혀지는 일이 여기서 일어납니다. cittakkhaṇa가 무르익어 갑니다. upakkilesa가 짙어져 옵니다. 그렇게 와서 이제 셋째 단계에 upakkilesa가 짙어졌습니다.

හතරවෙනි අවස්ථාවට එනකොට ඒක තිර කරලා හිතන් ඒක බැනිීවනය කරලා අන්න සුද්ධාස් එකක් ඉපදවා ගත්තා. සම්පූර්ණ කරගත්තා. අන්න අවිද්‍යා පච්චයා සංඛාරා, සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණ පච්චා නාම රූපඤ්ඤ නාමරූපච්චා සලායතනම් වුනා සලායතනුයි අන්න හතරවෙනි අවස්ථාවේ චිත්තක්ෂණය මෝරපු අවස්ථාවය අන්න මෝරපු අවස්ථාවේ තමයි අපි ඔය කියන්නා වූ සුද්ධාසකයක් හැදුනා කියන්නේ.

넷째 단계에 오면 그것을 굳히고 단단하게 만들어 suddhaṭṭhaka 하나를 낳았습니다. 완성했습니다. 'avijjā-paccayā saṅkhārā, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa-paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa-paccayā saḷāyatanaṃ'이 되었습니다. saḷāyatana — 넷째 단계, cittakkhaṇa가 무르익은 단계입니다. 그 무르익은 단계에서 suddhaṭṭhaka가 만들어졌다고 하는 것입니다.

දැන් සුද්ධාශ්කට පත්වෙලා රූප කලාපයක් හැදුනා. එහෙනම් රූප කලාපය මුල නාම සටහන නාම සටහන මෝරාගෙන ඇවිදිලා නාම සටහනීම ඝනී බව කිරීමක් නිසා. ආරම්භ වෙනවා රූපයක්. ඒ නාම සටහන යම් ආකාරයක්ද රූප සටහන ඒ ආකාරයි. නිර්මාණය මොන එකක් අරගෙනද මොන සටහනෙත්ද නිර්මාණ වස්තුව ඒ ආකාර අනුරුව ගන්නවා. ගති ගුණය යම් සේද ගති රුව ඒ ආකාර ගන්නවා.

이제 suddhaṭṭhaka에 이르러 rūpa-kalāpa 하나가 만들어졌습니다. 그러면 rūpa-kalāpa의 뿌리는 nāma의 밑그림입니다. nāma의 밑그림이 무르익어 와서 그 밑그림을 굳히는 일 때문에 rūpa가 시작됩니다. nāma의 밑그림이 어떠하면 rūpa의 밑그림도 그러합니다. 만들어 내는 것은 어떤 것을, 어떤 밑그림을 가지고 하느냐에 따라 그 모양을 따릅니다. 성질이 어떠하면 모습도 그러합니다.

ඒ නිසා සුද්ධාෂ්ටකයේ නිපදනකොටම ලෝභ සහගත හිතකින් ඉපදෙව්වොත් ලෝභ සහගත බලයක් ක්‍රියාත්මක කරවන්න හේතු වෙන්නා වූ රූප ධාතුවක් ලෝකෙට ඉපදෙනවා. චිත්තක්ෂනය භංග වෙනකොටම නිපදෝප රූපය නිදහස් වුණා. බාහිර රූපයක් වුණා.

그래서 suddhaṭṭhaka를 만들 때 lobha-sahagata 마음으로 만들어 내면, lobha의 힘을 작용시키는 원인이 되는 rūpa-dhātu가 세상에 생겨납니다. cittakkhaṇa가 bhaṅga에 이를 때 만들어진 rūpa가 풀려났습니다. 바깥의 rūpa가 되었습니다.

චිත්තක්ෂණ තත්ත්වයකට කෝටි ලක්ෂයක් ගියොත් ලෝභ සහගත හේ කෝටි ලක්ෂයක් පරමාණු ලෝකෙට නිබවනවා. හොඳක් නෙමෙයි. ලෝකේ විනාශ කරන්න. විනාශයට හේතු වෙන්න ලෝභ සහගත පරමාණ පරමාණුවේ තියෙනවා වර්ණ, ගන්ධ, රස, ඕජා කියන ශක්තිය ලෝභ සහගත දෙයක් ක්‍රියාත්මක කරන්න අවශ්‍යට ඔපනැවිලා තමයි ඉපදෙන්නේ.

cittakkhaṇa가 천억 번 지나가면 lobha가 깃든 원자 천억 개를 세상에 내놓습니다. 좋은 것이 아닙니다. 세상을 망가뜨리는, 파멸의 원인이 되는 lobha의 원자입니다. 원자에는 vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는 힘이 있어, lobha의 일을 작용시키는 데 필요하게 채워져 생겨납니다.

ඉපදිලා නිදහස් වුනාට පත් වේවා. ඒ නිදහස් වෙච්ච රූප කලාපය අනුරූප වූ ගති ලක්ෂණයෙන් සමාන වූ රූප කලාපය සමග ඇදලා ගිහින් බැඳෙනවා. ගතියට ගතිය සම්බන්ධ වෙනවා. සමානත්වයට සමානත්වය ඇදිලා යන. යම්කිසි කෙනෙක් ලෝභ සිදිවිලි පැයක් එහෙම හිටියොප්‍රමාණයක් පරමාණ ඉපදලා ලෝකේ දැරලා ඕව බැඳවෙනි. නිපදින නිපදෙන එක බැඳෙනවා. අනුකූල තැන ඒක මොන විපාකයක් දෙන්නද ඒක ශක්තිය ඉපදු වෙලා ඒකට දුන්නේ? ඒක භ්‍රමණය වෙලා භ්‍රමණය වෙලා ගිහිල්ලා හම් ඔක්කොම එකට බැඳිලා හින්නේ ඒ වැඩේ කරනවා.

생겨나 풀려나면, 그 풀려난 rūpa-kalāpa는 비슷한 성질을 지닌 같은 rūpa-kalāpa에게로 끌려가 묶입니다. 성질이 성질에 이어집니다. 같음이 같음에 끌려갑니다. 누군가 한 시간쯤 lobha의 생각을 하고 있으면 그만큼의 원자가 생겨나 세상에 퍼져 그렇게 묶입니다. 생기고 또 생기는 것이 알맞은 곳에 묶입니다. 그것은 어떤 vipāka를 주려고 그 힘을 받았습니까? 그것이 돌고 돌아 모두 하나로 묶여 그 일을 합니다.

එහෙනම් ලෝභ සහගත දේ පිරිහීමට හේතු වෙන සියලු වැඩ කරන ශක්තිය බවට පත් වෙනවා. වෙන්න ලෝක හැදෙන හැටි. ලෝකෙට ද්‍රව්‍යවත් නිර්මාණය වෙන හැටි.

그러면 lobha가 깃든 것은 쇠퇴의 원인이 되는 모든 일을 하는 힘이 됩니다. 세상이 만들어지는 방식, 세상에 물질이 만들어지는 방식이 이렇습니다.

මෙන්න මේ ක්‍රමයට තමයි මේ ලෝකේ මෙත් වලාන් පටන් ගත්තොත් යම් කෙනෙක් මිත්තා සහගත චිත්තය නැගෙනවා. කුසල මූල පච්චා සංඛාර අ තව එකක්. මිත්තා සහගත හිතෙ කුසල මූල පච්චයා සංඛාර අලෝභ අධි සමෝ එතන්ට ආන්න සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාම පත්තියා චට්ඨායතනං අන්න යනවා පළවෙනි රවු

이 방식으로 이 세상에서 mettā를 시작하면 — 누군가 mettā-sahagata citta를 일으킵니다. 'kusalamūla-paccayā saṅkhārā', 또 하나입니다. mettā-sahagata 마음에서 kusalamūla-paccayā saṅkhārā, 곧 alobha, adosa, amoha로 와서 'saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa-paccayā nāmaṃ, nāma-paccayā chaṭṭhāyatanaṃ' — 첫째 바퀴가 돌아갑니다.

මනෝ සටහනක් වශයෙන් හෙතක් සිද්ධ වෙන්න සුවයක් ගෙන දෙන්න යහපතක් වෙන්න ක්‍රියාත්මක වෙන්නා වූ රූප කලාපයක ආරම්භක මනෝසටහන් ආවා. චිත්තක්ෂණය අරයට දෙවෙනි අවස්ථාව පැන්න තුන්වෙනි අවස්ථාව පැන්නම් සම්පූර්ණ එහෙනම් ගනී බව වුණා.

마음의 밑그림으로, 평안이 이루어지고 안락을 가져다주고 좋은 일이 되도록 작용할 rūpa-kalāpa의 시초가 되는 마음 밑그림이 왔습니다. cittakkhaṇa가 둘째 단계를 지나고 셋째 단계를 지나면 완성되어 굳어졌습니다.

සුද්ධාෂ්ටක රූපකලාපයක් රූප ධාතුවක් වශයෙන් පිට කළා. පිට කළාට පස්සේ ඒක පිට කළේ මොනවන්ද ඒකේ ආරම්භ වෙලා තියෙන ඒක හැදිගෙන්ද මෙත්තා සහගත හිතකින්න සෙතක් වේවා. යහපතක් වේවා. ඒ සිතුවිල්ලත් එක්ක පිට කරපු ශක්තියෙන් ගිහිල්ලා ලෝකයට ඒකක් නිදහස් වෙනවා. දැන් ඒකේ ගැප් වෙලා තියෙන ශක්තිය කුමක් හදන්නද? යහපතක් කරන ශක්තිය නිරෝගීකරන ශක්තිය සුවයක් ඇති කරන ශක්තිය සාමයක් සමාදානයක් ඇති කරන ශක්තිය එබඳු ශක්තියක් ඉන්න දෙන්න රූප කලාපය පරමාණු වෙලා ලෝකට විදින්නා.

suddhaṭṭhaka rūpa-kalāpa를 rūpa-dhātu로 내보냈습니다. 내보낸 뒤, 그것은 무엇으로 시작되어 만들어졌습니까? mettā-sahagata 마음으로 — 평안하기를, 좋은 일이 있기를 — 그 생각과 함께 내보낸 힘으로 세상에 풀려납니다. 이제 그 안에 담긴 힘은 무엇을 만듭니까? 좋은 일을 하는 힘, 병을 낫게 하는 힘, 안락을 일으키는 힘, 평화와 화합을 이루는 힘 — 그런 힘을 지닌 rūpa-kalāpa가 원자가 되어 세상에 퍼집니다.

පැයක් තුළ මෙත් වට නම් අනන්ත අප්‍රමාණ රූප කලාපක ලෝකෙට හිඳ. දැන් ඒවා තමයි ලෝකයට ශාන්තියක් ඇති කරන්නේ. දැන් ඊළින් මෙතන් ස්ථානයට තියම

한 시간 동안 mettā를 닦으면 끝없고 헤아릴 수 없는 rūpa-kalāpa가 세상에 퍼집니다. 이제 그것들이 세상에 평화를 가져옵니다.

කරන්නේ. දැන් ඊළින් මෙතන් ස්ථානයට තියම අනේ ස්ථානය තියම අඟ නිකන් සිල් වෙලා ගියා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මොකෙන්ද අර රූප කලාපය ආරම්මණ ප්‍රත්‍ය ප්‍රත්‍ය වුණා. අන්න ආරම්මණ වුණා අරමුණු

무엇으로 그렇게 됩니까? 그 rūpa-kalāpa가 ārammaṇa-paccaya가 되었습니다.

වුණා. අරමුණට කෙනක් දීනම් අදහස ඇති කරලා අරමණ ප්‍රතිවා. අන්ට ගත්තා මිත්තා සහගර හිතක් හටගන්න රෘකුල අපිට තව කෙනෙකුට හිතක් පහළ කරන්න බැරි වුණාද හිතක් පහළ කරන්න අරමුණු කරන්න ඕන කරන සටහන දුන්නේ නැහ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

රූප කලාපයක් සකස් කරලා සෙත් කරලා දෙන්න පුළුවන්. අන්න සිත වදිනවා කියන්නේ ඕකයි.

rūpa-kalāpa를 만들어 축복을 보내 줄 수 있습니다. 마음을 닦는다는 것이 바로 이것입니다.

හිත දෙන්න බැහැ. මගේ හිත මල්ලක් ඒක හවා උප්පාද ප්‍රතිබන්ධ වුණා ඉවරයි. ඒ මගේ හිතේ තියෙන හැඟීමක්වත් අනිත් කෙනාට හැඟීමෙන් දෙන්න ඕන. ඒ හැඟීම දෙන උපක්‍රමය ඕකයි. ඒ ශක්තිය ආරම්භණ කරනවා අනිත් එක්කෙනා තමන්ගේ බලය තමන්ගේ හිතේ. ඒ ආරම්භණ කරපුවහම සිත් ආරම්මණයක් ආරම්භ වුනොත් ආරම්මණයෙන් හටගන්නේ ඔහුට අරමුණු කරපු දේට අනුවයි. අන්නට සිත් හිතක් හටගන්න හේතු වෙනවා. ආරම්මණ පත්ය වෙනවා. දැන්ත් අරමුණක් ආවා. අරමුණක් ආුවහම අරමුණ හටගත්තා වූ චේතනාව හටගන්නේ ඒටත් අනුකූලයි. අන්න විභාග හිතක් ආවා එයට.

마음을 줄 수는 없습니다. 내 마음은 하나의 꾸러미이고 uppāda에서 bhaṅga로 가면 끝입니다. 내 마음에 있는 느낌조차 다른 이에게는 느낌으로 전해 주어야 합니다. 그 느낌을 전하는 방법이 이것입니다. 그 힘을 다른 이가 자기 마음으로 대상 삼습니다. 그가 대상으로 삼으면 마음의 대상이 시작되고, 그 대상에서 생기는 것은 그가 대상으로 삼은 것에 따릅니다. 그것이 그에게 마음이 생기는 원인이 됩니다. ārammaṇa-paccaya가 됩니다. 이제 대상이 왔습니다. 대상이 오면 그 대상으로 생기는 cetanā도 그에 맞습니다. 그에게 그런 마음이 왔습니다.

දැන් මේක මම ඉතාම ගැඹුරින් මේ ටික විග්‍රහ කළේ මොකද? මේකේ තියෙනේ බැරුම්කම කියන්න. මේක සියුම් තැනක් නෙමෙයි කියන එක කියන්නේ.

제가 이 부분을 이렇게 깊이 풀이한 것은 왜일까요? 이것의 어려움을 말하려는 것입니다. 이것이 결코 쉬운 자리가 아니라는 것을 말하려는 것입니다.

දැන් මෙන්න මේ වගේ යම්කිසි කෙනෙක් චුත වෙන මොහොතක පටිසන්ධියක් ලබන මොහොතක හටගන්න සිද්ධියක් තියෙනවා අවිද්‍යා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ කියලා කිය එවල වෙන දිට්ඨියාව.

이처럼 누군가 cuti 하는 순간, paṭisandhi를 얻는 순간에 생겨나는 일이 있습니다. 'avijjā-paccayā saṅkhārā, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ'이라고 하는 것입니다.

දැන් යම්කිසි පුද්ගලයෙක් මරණාසන්න නැහැ චුත වෙන මොහොතක් එනවා නම් චුත වෙන මොහොත වෙනකොට ඊට අවුරුදු 10කට 15කට 20කට 30කට ඉස්සෙල්ලා කරපු කර්මයක් පලෙන්න එනවා කියලා. සතා මැරුවේ, හොරකම කළේ, පරධාර සේවනය කළේ බොරුව ගේනමාදිය කිව්වේ. අවුරුදු 50 විතර ඉස්සෙල්ලා. දැන් අර යුත වෙන මොහොතට අරමුණු වුනේ ඒක කොහෙද තිලද අරමුණු වුනේ. අන්න අර

이제 어떤 사람에게 죽음 직전, cuti 하는 순간이 온다면, 그 순간에 10년, 15년, 20년, 30년 전에 지은 kamma가 열매를 맺으러 옵니다. 생명을 죽인 것, 도둑질한 것, 삿된 음행을 한 것, 거짓말을 한 것 같은 것이 50년쯤 전이라고 합시다. 이제 그 cuti 하는 순간에 대상이 된 그것은 어디에 있다가 대상이 되었습니까?

වුනේ ඒක කොහෙද තිලද අරමුණු වුනේ. අන්න අර නිර්මාණය කරපු රූප කලාප ගතියට ගතිය සම්බන්ධ වෙලා ඇදිලා එනකොට මරණාසන්න අවස්ථාවේදී අපිට පහළ වෙච්ච ගති සිහිත් පරම්පරාවක් තිබුණා අනුකූලත්වයට අනුකූලත්වය ඇදිලා ඉතින් ඒවා අරමුණු වෙනවා. අන්න ආරම්මණය වුණා. කර්ම කර්ම නිවිද ගති නිබිමිති වශයෙන් ආවාසි යෝකයි. එතන්ට අරමුණු වුනා ඒ අරමුණේ තිබුණා ඉස්සෙරලා කරපු එකේ නිර්මාණය කරපු. ඒක අරමුණු වෙලා හිටන් ආපුවහම ඒකයි විපාකයක්.

그때 만들어 낸 rūpa-kalāpa가 성질이 성질에 이어져 끌려올 때, 죽음 직전에 우리에게 나타난 성질의 마음 이어짐이 있었고, 맞는 것이 맞는 것에 끌려 그것들이 대상이 됩니다. ārammaṇa가 되었습니다. kamma, kamma-nimitta, gati-nimitta로 옵니다. 거기서 대상이 되었고, 그 대상에는 이전에 지은 것으로 만들어 낸 것이 있었습니다. 그것이 대상이 되어 오면 그것이 vipāka입니다.

දැන් විපාකය ඇවිදිලා මරණාසන්න මොහොතේ භව කර්මයක් හදන්න ඕනේ. ඒ විපාකය ඇවිදිලා කර්මය හැදුවෙන්න. එහෙනම් ඉස්සෙල්ලා කර්මය කළා අවුරුදු 50ට විතර ඉස්සෙල්ලා. වර්ණාසන්න මොහොතේ ඒක එන්නේ කොද? ඒක චේතනත් විතර මිදුනාන. ඒ කර්මය ක්‍රම වෙලාවේදී යම් චිත්ත මාලාවක් නම් ඒක හිතනම ඉවරයි. ඒකේ තිබුන රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන ක්‍රියාත්මකවත් දැන්නේ නැහැ. ඒවා එතන බිදිලා ගිලා. ඒක බිදිලා ගිය ඒක වෙනස් වෙලා ගිහාව. එකට තියිච්ච ක්‍රියාකාරීත්වය ඉවරයි එතනින් විතරයි ඒක. එහෙනම් මරණාසන්න මොහොතට එදා කරපු කර්මය කොහොමද දැනෙන්නේ? දැන් මෙතන නව කර්මයක් නඉපත වෙන්න ඕනේ. අන්න ඒක තමයි වර්ණාසන්න මොහොතේ පටිච්ච සමුප්පාද ඒ කිව්වේ අවිද්‍යා පච්චා සංඛාර අසංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ කියන පටිච්ච සමුප්පාදය පුංචි කාලේ ඉඳලා අරගෙන නම් මැරනකොට ගිහිල්ලා ඒකෙන් උපන්න කිවුත් වැරදියි.

이제 vipāka가 와서 죽음 직전 순간에 bhava를 이루는 kamma를 만들어야 합니다. 그 vipāka가 와서 kamma를 만들었습니다. 그러면 kamma는 50년쯤 전에 지었습니다. 죽음 직전에 그것이 어떻게 옵니까? 그 cetanā는 그때로 다 끝났습니다. 그 kamma를 지을 때 어떤 마음 이어짐이었다면 그것은 그것으로 끝났습니다. 거기 있던 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa의 작용도 지금은 없습니다. 그것들은 거기서 깨져 버렸고 바뀌어 버렸습니다. 함께 있던 작용은 거기서 끝났습니다. 그러면 그날 지은 kamma가 죽음 직전에 어떻게 느껴집니까? 지금 여기서 새 kamma가 생겨나야 합니다. 그것이 죽음 직전 순간의 paṭiccasamuppāda입니다. 'avijjā-paccayā saṅkhārā, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ'이라는 paṭiccasamuppāda를 어릴 때부터 가져와 죽을 때 그것으로 태어났다고 하면 틀린 것입니다.

පුංචි කාලේ කරපු දෙයක් හරි. කර්මයක් කරපු කරුණ කාලේ හරි කරපු එක. මහළු වෙනකොට ඇදලා එන්නේ විපාක වශයෙන්. ඇවිදිලා හම් අවිජා පච්චයා සංඛාරා කියන මේ සංස්කාර මේ ඒක පටිච්ච සමුප්පාදය මරණාසන්න චිත්ත වීතිය හටගන්නකොටයි හටගන්නවා.

어릴 때 한 일이든, 젊을 때 지은 kamma든, 늙을 때 vipāka로 끌려옵니다. 그렇게 와서 'avijjā-paccayā saṅkhārā'라는 이 saṅkhāra, 그 paṭiccasamuppāda가 죽음 직전의 citta-vīthi가 생겨날 때 생겨납니다.

අන්න ඒකේ අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාරා වින්නයි. ඒ නිසා ඔය පටිච්ච සමුප්පාදය මුල අග හොයනකොට මරණාසන්න මොහොතේ පටිච්ච සමුප්පාදය. වර්ණාසන්න මොහොතයි. එහෙනම් අවිච්චා පච්චා, සංඛාරා, සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියලා පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය දින දෙටිච්ච සමුප්පාදය පහළ වෙලා ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ මරණාසන්න චිත්ත වීතිය.

거기서 'avijjā-paccayā saṅkhārā'가 됩니다. 그래서 그 paṭiccasamuppāda의 처음과 끝을 찾으면, 죽음 직전 순간의 paṭiccasamuppāda입니다. 죽음 직전의 순간입니다. 그러면 'avijjā-paccayā saṅkhārā, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ'이라고 하여 paṭisandhi-viññāṇa를 주는 paṭiccasamuppāda가 나타나 작용하는 것은 죽음 직전의 citta-vīthi입니다.

ඒ චිත්ත වීතිය චිත්තක්ෂණයක් අල්ලගෙන ඒ ආරම්භය පටන් ගන්නේ. පටිසන්ධිය ලබන චිත්තක්ෂණයේදී ඔය පටිච්ච සමුප්පාද හතර ක්‍රියාත්මක වෙලා තමයි පටිසන්ධියෙන් කෙලන්න ඕනේ ක්‍රියාවකිලා ඉන්න.

그 citta-vīthi는 한 cittakkhaṇa를 붙잡고 시작합니다. paṭisandhi를 얻는 cittakkhaṇa에서 그 paṭiccasamuppāda 넷이 작용하여 paṭisandhi로 이어지는 작용이 일어납니다.

ඒ නිසා කියනවා ඉමස්මින් සති ඉදන් හෝති ඉමස උප්පාදා ඉඳන් උප්පජ්ජති මේ ඇති කල්ලි මේ වේ. මේ උපන් කරි මේ උපදින්න. කාරණා දෙකක් තියෙනවා. ඇති කල්ලි වෙනවා. මේ ඉමස්මින් අසති ඉදන් හෝති මේ නැති කලි නොවෙයි.

그래서 'imasmiṃ sati idaṃ hoti, imassuppādā idaṃ uppajjati'라고 합니다. 이것이 있으면 이것이 있고, 이것이 생기면 이것이 생깁니다. 두 가지가 있습니다. 있으면 있다는 것, 그리고 'imasmiṃ asati idaṃ na hoti', 이것이 없으면 이것이 없다는 것입니다.

දැන් එහෙනම් අපි කල්පනා කරලා බලමු. අවුරුදු 10කට ඉස්සෙල්ලා මිනිහෙ මැරුව 10කට පස්සේ මිහ මැරෙන්න දැන් මිනිහා මරපු වෙලාව දිච්ච රූප වේදනා සංඥා සංඛාර විඤ්ඤාණය දැන් තියෙනවද Ok.

이제 그러면 생각해 봅시다. 10년 전에 사람을 죽였고 10년 뒤에 그 사람이 죽는다면, 사람을 죽인 그때 있던 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 지금 있습니까? 자, 그렇지요.

번역 고르기