satta visuddhi와 dukkha ariya sacca 바로 보기 2
සප්ත විසුද්ධියට කමටහන් වැඩීමට නිවැරදි දුක්ඛ අරිය සත්යය දකින අයුරු - 2 කොටස
අප්රිය ජරාව දුකයි.
싫은 늙음(jarā)이 괴로움입니다.
අනික තමයි ව්යාධි. යම් ජාතියක් ප්රියද අප්රියයද ඒ ජාති දෙකම ලෝකේ තියෙනවා. ඒ දෙකමත් ජරාවට පත්වෙනවා. ඒ දෙකමත් ව්යාධියට පත් වෙනවා. වැහැරිලා යනවා.
다음은 vyādhi, 곧 병입니다. 좋아하는 jāti든 싫어하는 jāti든 그 둘은 다 세상에 있습니다. 그 둘 다 늙음에 이르고, 그 둘 다 병에 이르러 시들어 갑니다.
එතකොට ප්රිය දෙයක් වැහැරිලා යනකොට අපිට ඒක දුකයි. අපි ඒකට කැමති නැහ. අන්න අප්රිය වැහැරීමක්.
그런데 좋아하는 것이 시들어 갈 때 우리에게는 그것이 괴로움입니다. 우리는 그것을 바라지 않습니다. 바로 그것이 달갑지 않은 시듦입니다.
ප්රියරීමක් තියෙනවා. යමක් අපිට අනිෂ්ඨද අපිට අප්රිය එබඳු ජාතියක් තුළ වැහැරීමක් පත් වෙනවා. ඒක අපිට සතුටක් මිසක් දුකක් ගෙන දෙන්නේ නැහ. එහෙනම් මොනවද අපිට
반가운 시듦도 있습니다. 우리가 바라지 않고 싫어하는 그런 jāti 안에 시듦이 오면, 그것은 우리에게 기쁨을 줄 뿐 괴로움을 주지 않습니다.
ගෙන දෙන්නේ නැහ. එහෙනම් මොනවද අපිට යම්කිසි ව්යාධියකින් දුක දෙන්නේ? අපි ප්රිය නොකරන ව්යාධියක් අපිට ආවානම් අපි ප්රිය කරන මනාප කරන දේකට ව්යාධියක් එන එකයි අපිට දුක ඉන්නේ. එහෙනම් ව්යාධි අපි
그렇다면 어떤 병이 우리에게 괴로움을 줍니까? 우리가 좋아하지 않는 것에 병이 오면 몰라도, 우리가 좋아하고 마음에 들어 하는 것에 병이 오는 것, 그것이 우리에게 괴로움입니다.
එකයි අපිට දුක ඉන්නේ. එහෙනම් ව්යාධි අපි දුක්ඛා ව්යාධිපි දුක්ඛා අප්රිය ව්යාධියක් ඇත්්ද ඒක දුකයි.
그래서 'vyādhi api dukkhā', 'vyādhipi dukkhā'입니다. 싫은 병이 있다면 그것이 괴로움입니다.
මෙන්න යථාර්ථය.
이것이 있는 그대로의 모습입니다.
අප්රිය ව්යාධයක් තියෙනවා නම් අන්න ඒකයි දුන්නේ. ඕක තමයි ව්යාධි අපි දුක්ඛා කියන එකයි ව්යාධිපි දුක්ඛා කියන.
싫은 병이 있다면 바로 그것이 괴로움을 줍니다. 그것이 'vyādhi api dukkhā'라는 것이고, 'vyādhipi dukkhā'라는 것입니다.
ඒ වගේම මරණයට පත් වෙනකොටත් යම් ජාතියක් හටගන්නකොටම ප්රියමනාප ජාති තියෙනවා, අප්රියමනාප ජාති තියෙනවා. මරණයට පත්වෙනකොට ඒ ප්රිය මනාපවටයි අප්රිය අමනාප ජාතියටයි ඔක්කොටම උරුවයි වරණය.
마찬가지로 죽음(maraṇa)에 이를 때에도, 어떤 jāti가 생겨날 때부터 좋고 마음에 드는 jāti가 있고 싫고 마음에 들지 않는 jāti가 있습니다. 죽음에 이를 때는 그 좋고 마음에 드는 것에도, 싫고 마음에 들지 않는 jāti에도, 모두에게 죽음이 물려받은 몫입니다.
අපිට දුක දෙන්නේ කොදුවෙන් අපි ප්රියමනාපයක් මැටිලා ගියොත් අපිට දුක දෙනවා. අපි අප්රියා මනාපයක් මැටිලා ගියොත් ඒකත් දුක දෙනවද?
우리에게 괴로움을 주는 것은 어느 쪽입니까? 우리가 좋아하고 마음에 들어 하는 것이 죽어 버리면 괴로움을 줍니다. 우리가 싫어하는 것이 죽어 버리면 그것도 괴로움을 줍니까?
ඒක දුකක් ඇති වෙන්නේ නැහ අපිට ඔප්පු කරන්න බැ. අපි අප්රිය නම් අමනාප නම් යම් ජාතියක් මොනවා හෝ අප්රිය අමනාප ජාතියක් නැති වෙලා ගියොත් මැරිලා ගියොත් අපි ඒකට කැමතියි. අපිට ඒක දුකක් වෙන්නේ නැ. එහෙනම්
그것이 괴로움이 된다고 우리는 증명할 수 없습니다. 싫고 마음에 들지 않는 어떤 jāti가 없어지거나 죽어 버리면 우리는 그것을 반깁니다. 우리에게 그것은 괴로움이 되지 않습니다.
කැමතියි. අපිට ඒක දුකක් වෙන්නේ නැ. එහෙනම් යථාර්ථයම දුක දකින්න ඕනේ බොරුවෙන් නවට්ටන්නේ නැතුව අවංකම පේන දුක දකින්න ඕනේ. එහෙනම් අප්රිය මරණයක් ඇත්්ද යමක්
그러니 있는 그대로의 괴로움을 보아야 합니다. 거짓으로 속이지 말고 정직하게 보이는 괴로움을 보아야 합니다.
ඕනේ. එහෙනම් අප්රිය මරණයක් ඇත්්ද යමක් ප්රිය ස්වභාවයෙන් යුත්තනම් මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්ත නම් මේ මරණයට අපි ප්රිය කරන්නේ නැහ. මෙන්න මේවා අපිට දුකයි.
그렇다면 싫은 죽음이 있다면 — 무언가가 좋은 성질, 달콤한 성질을 지녔다면 그것의 죽음을 우리는 좋아하지 않습니다. 바로 이런 것들이 우리에게 괴로움입니다.
එහෙනම් මරණං අපි දුක්ඛන් තමයි මරණංපි දුක්ඛං කිව්වේ. අන්න පද නිරුක්තිය මරණං අපි මරණංපි අපි මරණං අපි කිව්වේ අප්රිය මරණ අප්රිය මරණ දුකයි. මෙන්න මරණංපි දුකං කිව්වේ.
그래서 'maraṇaṃ api dukkhaṃ'을 'maraṇampi dukkhaṃ'이라고 한 것입니다. 이것이 낱말 풀이(pada nirutti)입니다. maraṇaṃ api가 maraṇampi입니다. 'maraṇaṃ api'라고 한 것은 싫은 죽음, 싫은 죽음이 괴로움이라는 뜻입니다. 이것이 'maraṇampi dukkhaṃ'이라고 한 뜻입니다.
අන්න ඔය අපි මෙච්චර කිව්වා වචනය ලස්සනට තේරුම් කරලා දෙන්න ඊළඟ අවස්ථාවේ වාක් කියනවා.
우리가 이만큼 말한 이 낱말을 아름답게 풀어 주려고, 다음 자리에서 그 문장을 말합니다.
අපිය එහි සම්පයෝගෝ දුක්ඛෝ අප්රිය කරන්නා වූ වේවා සමග එකතු වෙන්න දෙන එක දුකයි. අන්න අපි කියන වචනයේ අර්ථය හරියට ආවා.
'appiyehi sampayogo dukkho' — 싫은 것들과 함께 묶이게 되는 것이 괴로움입니다. 이제 우리가 말하는 낱말의 뜻이 제대로 들어맞았습니다.
අපිය එහි සම්පයෝගෝ අප්රිය වූ ඒවා සමගයේද දීමක් ඇදේ ඒක දුකයි. ප්රිය ඒහි විප්පයෝගෝ දුක්කෝ තමා පියෙහි විප්පයෝගෝ දුක්කෝ කිව්වේ. ප්රිය කරන්නා වූ දේවයයෙන් වෙන්වීම දුකයි.
'appiyehi sampayogo' — 싫은 것들과 만남이 있다면 그것이 괴로움입니다. 'piyehi vippayogo dukkho'라고 한 것은 좋아하는 것들에서 떨어지는 것이 괴로움이라는 말입니다.
එහෙනම් මේ ලෝකේ තියෙන්නේ මොනවද? අන්න ඒ අප්රිය සමග එක්වෙන්න වෙන එක ලෝක ධර්මතාවයක්. අන්න ඒ ප්රිය ස්වභාවයන්ගේ වෙන් වෙන එක ලෝක ධර්මතාවයක්. එහෙනම් මේ
그렇다면 이 세상에 있는 것은 무엇입니까? 싫은 것과 묶여야 하는 것이 loka dhammatā, 곧 세상의 이치입니다. 좋은 것들과 떨어지는 것이 loka dhammatā입니다.
වෙන් වෙන එක ලෝක ධර්මතාවයක්. එහෙනම් මේ ලෝකය තුළ එහෙම නොවන ලෝකයක් හොයන්න නැති නිසා මෙන්න මේක මෙහෙමයි දුකෙන් පිරෙන්නේ.
그러니 이 세상 안에서 그렇지 않은 세상을 찾을 수 없기에, 바로 이렇게 괴로움으로 가득 찹니다.
දුකට හේතුව නිසා කොටු වෙනවා. දුකට පිරිලා හිත හටම් වැදගන්න සිද්ධ වෙනවා.
괴로움의 원인 때문에 갇히고, 괴로움으로 가득 차 마음이 그 안에 빠져들 수밖에 없습니다.
එහෙනම් දුක දුක හැටියට දකින්න ඕනේ. දුකට හේතුව දුකට හේතුව හැටියට දකින්න ඕනේ. දුකට හේතුව ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය කියලා දැක්කේ නැත්නම්. අපිට සිද්ධ වෙන්නේ මොකක්ද? අපි දුක දැකලත් නැහැ දුකට හේතුව දැකලත් නැහැ. චතුරා අරහතින් දෙකක් දැකලා නැ.
그러니 괴로움을 괴로움으로 보아야 하고, 괴로움의 원인을 괴로움의 원인으로 보아야 합니다. 괴로움의 원인이 좋은 성질, 달콤한 성질이라는 것을 보지 못했다면 우리에게 무슨 일이 일어납니까? 우리는 괴로움도 보지 못했고 괴로움의 원인도 보지 못했습니다. 네 가지 ariya sacca 가운데 두 가지를 보지 못한 것입니다.
වචනය කියාගෙන කියා යායයාං තණ්හා පෝනෝ භවකා නන්දිරාග සහගතා තත්තත්ර තත්තරාභිනන්දනය සෙය අතිදං කාම තණ්හා භව තණ්හා විභව තණ්හා කියලා දුක්ඛ සමුදාරය සත්යය තේරුද? තේරුණාද?
'yāyaṃ taṇhā ponobbhavikā nandirāgasahagatā tatratatrābhinandinī, seyyathidaṃ kāmataṇhā bhavataṇhā vibhavataṇhā' 하고 낱말만 외면서 dukkha samudaya ariya sacca를 이해했습니까? 이해되었습니까?
අන්න නොතේරෙන තැන. තෝරගන්න නම් දැන් නම් ඔය ක්රමයට දකින්න ඕනේ හරියාකාරයව දුකයි දුකට හේතුවයි.
바로 그곳이 이해되지 않는 자리입니다. 가려내려면 이제 이런 방식으로 제대로 괴로움과 괴로움의 원인을 보아야 합니다.
එහෙනම් ජාතියක් තුළ තියෙනවා දුකයි දුකට හේතුවයි. ජරාවක් තුළ තියෙනවා දුක සහ දුකට හේතුව ව්යාධිය තුළත් තියෙනවා මරණය තුළක් තියෙනවා. දුකක් සහ දුකට හේතුවක්.
그렇다면 jāti 안에 괴로움과 괴로움의 원인이 있습니다. 늙음 안에도 괴로움과 괴로움의 원인이 있습니다. 병 안에도 있고 죽음 안에도 있습니다 — 괴로움과 괴로움의 원인이.
අප්රිය දේවල් මැරෙනවා නම් අපි ඒක ප්රිය කරනවා.
싫은 것들이 죽는다면 우리는 그것을 반깁니다.
ප්රිය කරන්න ප්රිය කරන්න නම් මොකද කරන්නේ හෙන ගහලා ගියඑකමයි හොඳ ඕකට හැඳි කෑ වෙලාවම ගියකමයි හොඳ සතුටු වෙනවා. මොකක්ද
반긴다면 어떻게 합니까? '벼락 맞아 가 버린 게 잘됐다, 그놈은 그렇게 간 게 잘됐다' 하며 기뻐합니다.
වෙලාවම ගියකමයි හොඳ සතුටු වෙනවා. මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ? අපිට දැන් ප්රිය ස්වභාවයක් හම්බවෙලා. මොකද අපි අනිෂ්ඨ අප්රියකාව වැනසිලා.
무슨 일이 일어난 것입니까? 이제 우리에게 좋은 성질이 생긴 것입니다. 왜냐하면 우리가 바라지 않던 싫은 것이 무너졌기 때문입니다.
ඒකට අපි සතුු වෙලා අපි උද්දාම වෙනවා. උද්දාම වෙන්නට මොකද වෙලා තියෙන්නේ? අපේ ආත්මලාභයට අපේ වාසයට අපි අනිකට වැසීමක් වෙච්ච එක අනිකට දුකක් කරදරයක් වෙච්ච එක ගැන සතුටු වෙනවා.
그것에 우리는 기뻐하고 들뜹니다. 들뜨게 된 데에는 무슨 일이 있었습니까? 우리 자신의 이득을 위해, 우리의 편안함을 위해, 다른 이에게 막힘이 된 것, 다른 이에게 괴로움과 곤란이 된 것을 두고 기뻐합니다.
අපි දන්නේ නැතුව කොට වුණා දුකට හේතුවක් නිසා දුකට
우리는 모르는 채로 괴로움의 원인 때문에 괴로움에 갇혔습니다.
අප්රිය අමනාපහු යම්කිසි පුද්ගලයෝට හිංගියක් හිංසාවක් වුනා කියලා අනේ සාධු ටර වෙච්ච කමයි හරි ඔට හින ගහනම කියන පරම්පරාව
싫고 마음에 들지 않는 어떤 사람들에게 해코지와 해침이 일어났다고 '아, sādhu! 잘됐다, 그놈에게는 벼락이 떨어져야 한다'고 말합니다.
නැතිලා කියනවා හොඳටම හොඳයි. ගමට මනුස්සෙට හිටිය ඇගේ හොඳට අපි උද්දාමය කියන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මොකක්ද? ද්වේශය. ද්වේශ සහකත වචී කර්ම මේකේ පාපයක් තියෙනවා. හැබැයි අපි හිතුවේ නැහ. එහෙම දෙයක් ගැන්නේ. අන්න ඒ පාපය වැහිලා ගියා අපේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවය
그것이 무엇입니까? dosa, 곧 성냄입니다. dosa와 함께하는 말의 kamma — 여기에는 pāpa가 있습니다. 그러나 우리는 그런 것을 생각하지 못했습니다. 그 pāpa는 우리의 좋은 성질, 달콤한 성질에 가려져 버렸습니다.
මොකද අපි කැමතියි සුන්දර ලෝකයක් තුළ කාගෙන්වා සිං හිංසාන බව ජීවත් වෙන්නේ. ඒ අපේ ප්රිය ස්වභාවය. නමුත් ලෝකය තුළ
왜냐하면 우리는 아름다운 세상 안에서 누구에게서도 해침 없이 살기를 바라기 때문입니다. 그것이 우리의 좋은 성질입니다.
අපේ ප්රිය ස්වභාවය. නමුත් ලෝකය තුළ තියෙන්නේ එහෙම එකක් නෙමෙයි. එහෙම දෙයක් ලෝකේ නැහැ. යම්ප්රිය ස්වභාවයක් මතුුර ස්වභාවයක් කොච්චර හොඳක් කියහ අල්ලන්න ගියා නම් අප්රිය අම දේවල් වලින් වට වෙලා තියෙන්නේ එහෙන තරඟයකට බහින්න වෙලා තියෙනවා. මහා තරඟයක් කරන්න වෙලා තියෙනවා.
그러나 세상 안에 있는 것은 그런 것이 아닙니다. 그런 것은 세상에 없습니다. 어떤 좋은 성질, 달콤한 성질을 아무리 좋다며 붙잡으러 가도, 그것은 싫고 쓴 것들로 둘러싸여 있어서 다툼에 뛰어들어야 합니다. 큰 다툼을 벌여야 합니다.
අපි ඒ වැඩේ ජය ගත්තයි කියලා අපි සතුරු වෙනවා නම් සතු වෙලා තියෙන්නේ මොනවටද? තව එහෙකුට කරදරයක් දුකක් ආපුවහම අපි සන්තෝස වෙනවා.
우리가 그 일에서 이겼다고 기뻐한다면 무엇에 기뻐한 것입니까? 다른 이에게 곤란과 괴로움이 왔을 때 우리는 기뻐합니다.
අනිකෙකුට අන්න ඒයෙකුට කරදරයක් හිංගියක් හිංසාවක් එනකොට සන්තෝස වෙනවා නම් මේක පාපයක්.
다른 사람, 바로 그 사람에게 곤란과 해코지와 해침이 올 때 기뻐한다면 이것은 pāpa입니다.
අන්න ඒ පාපයට කොටු වෙනවා සුන්දර ලෝකයක් ශාන්ත ලෝකයක් හොයන්න ගියොත් අපි.
아름다운 세상, 고요한 세상을 찾으러 가면 우리는 바로 그 pāpa에 갇힙니다.
දැන් බුදු දහම කොච්චර වැහෙනවද එහෙනම් පැවැත්ම තුළ යම් සුන්දරත්වයක් ගැන බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් යම් කෙනෙක් ඔහු ඉන්නේ බුදු දහමෙන් නෙමෙයි.
이제 Buddha의 가르침이 얼마나 가려지는지 보십시오. 그러니 존재 안에서 어떤 아름다움을 바라는 사람이 있다면, 그는 Buddha의 가르침 안에 있지 않습니다.
පැවැත්ම තුළ සුන්දර ලෝකයක හිත පිහිටවා ගන්න දෙයක් නෑහ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය දැකලා නැත්නම් අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා.
존재 안에는 마음을 둘 아름다운 세상이 없다고 Buddha께서 설하신 dharma를 보지 못했다면, 우리는 그런 것을 바랍니다.
හොඳ අිහිංසා සහගත සමාධියක් හදාගන්න ඇහෙන්නම් තවත්.
게다가 해침 없는 좋은 사회를 만들고 싶어 합니다.
දැන් මොකද කරන්නේ? දෘෂ්ටියු අපි දෘෂ්ටිය ස්පර්ශයකින් ස්පර්ශ කරලා තියෙනවා අිහිංසා සහගත සමාධියා. කොහෙද තියෙන්නේ? තවද තිබුණේ? කොයි කාලේ එහෙම එකක් තිබුනේ.
이제 무엇을 합니까? 우리는 해침 없는 사회라는 diṭṭhi, 곧 견해를 붙잡고 있습니다. 그런 것이 어디에 있습니까? 언제 있었습니까? 어느 때에 그런 것이 있었습니까?
අභිහිංසා සහගත සමාධියක් ලෝකේ බිහි වෙච්ච දවසක් කාටවත් කියන්න පුළුවන්.
해침 없는 사회가 세상에 태어난 날을 누가 말할 수 있겠습니까?
අවිහිංසා සහගත සමාධියක් නම් ලෝකයක් හැදෙනවද?
해침 없는 사회로 세상이 만들어집니까?
සුක්ඛං කල්ල සුඛ විපාකං කියන කලුසුුදු සහ කළුසුදු විපාක වලින් හටගත්ත මේ ලෝකය තුළ නැහත් පව් විඳින්නයි පින් විඳින්නයි දෙකටම හටගත්ත ලෝකය තුළ දුකයි සැපයි දෙකම විඳින ලෝකය තුළ සැප විඳික් විඳින ශාන්ත වූ ප්රණීත වූ ලෝකයක් මේකේ මවන්න හැදුවොත් අපි යථාර්ථයවත් තිලා තියෙනවා. අපේ මානසිකත්වය අවිද්යාවල.
'kaṇhasukka kaṇhasukkavipāka'라고 하는 검고 흰 것, 검고 흰 과보에서 생겨난 이 세상, pāpa도 겪고 puñña도 겪도록 둘 다를 위해 생겨난 세상, 괴로움과 즐거움을 둘 다 겪는 이 세상 안에서 즐거움만 겪는 고요하고 뛰어난 세상을 지어내려 한다면, 우리는 있는 그대로의 사실조차 놓친 것입니다. 우리의 마음가짐이 avijjā 속에 있습니다.
හැබැයි ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ අල්ලපු වැට හිටපු චුන්ද සූකරයින් කරන්න බැලිඇතින්න ඔය හේතුවකු. මොකද හේතු? මේ ලෝකයේ ශාන්තවරුන් බිහිවෙච්ච ලෝකයක් කරන්න බැහ. එහෙම හේතු නැහ.
그러나 세상을 넘어선 Buddha께서도 바로 옆 울타리 너머에 살던 돼지 잡이 Cunda를 어찌하지 못하신 것도 그 까닭입니다. 무슨 까닭입니까? 이 세상을 성인들만 태어나는 세상으로 만들 수는 없습니다. 그럴 원인이 없습니다.
දුක සැප කරලා දුක් විපාකයි සැප විපාකයි දෙකටම භුක්තිවන්ත ගෝචර කර සත්වයාගේ ජීවිත පැවැත්මක් ගෙනියන විපාක පැවැත්මක් ගෙනනියන ලෝකය. අපි හිතා ගත්තොත් සැප සහගතම ලෝකයක් ශාන්ත ලෝකයක් බිහි කරන්න ඕනේ කියලා. මේක හේතු නැති කතාවක්.
괴로움과 즐거움, 괴로운 과보와 즐거운 과보 둘 다를 누리고 마주하며 중생의 삶을 이어 가는, 과보의 삶을 이어 가는 세상입니다. 가장 즐겁고 고요한 세상을 만들어야 한다고 우리가 생각한다면, 이것은 근거 없는 이야기입니다.
ධර්මානුකූල නැති කතාවක් වෙනවා. එහෙනම් අපේ දෘෂ්ටියක් මිසක් වෙනකත් තිබිලා තියෙනවා. අවිද්යාව නිසා අපිට දෘෂ්ටියක් ඇති වෙන්න පුළුවන් ශාන්තුවරුන්ගෙන් පිරිච්ච ලෝකයක් කවද හරි අපි ගොඩ නගමු.
dharma에 맞지 않는 이야기가 됩니다. 그렇다면 그것은 우리의 diṭṭhi일 뿐 다른 무엇도 아닙니다. avijjā 때문에 우리에게 '언젠가는 성인들로 가득한 세상을 세우자'는 diṭṭhi가 생길 수 있습니다.
එහෙනම් ඒක අවිද්යා සහගත්ත දෘෂ්ටියක් මිසා ඇත්තක් නෙමෙයි. නමුත් ඒ නිසාද කී දෙනෙක් දුක් වෙනවද?
그러니 그것은 avijjā에 물든 diṭṭhi일 뿐 진실이 아닙니다. 그런데 그 때문에 얼마나 많은 사람이 괴로워합니까?
කියන කී දෙනෙක් කියන දේ දෙනවද?
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ බඳු අව කරන අය, මේ අසාධාරණ කරන අය ඔවුන් වැනසෙන්න ඕනේ. ඔවුන් නැති වෙලා යන්න ඕනේ. රටක් හදන්න බැහැ උන්වය කරලා. දැන් සාධාරණ රටක් හදන දෘෂ්ටිය අපේ හිතට ඇවිදිලා අපිට වද දෙනවා. අපි මොකද කරන්නේ? ඒක හදාගන්නකන් අපිට ස්පසුවක් නැතුව දඟලනවා.
'이런 나쁜 짓을 하는 자들, 이런 불공정한 짓을 하는 자들은 무너져야 한다, 없어져야 한다, 그자들을 두고는 나라를 만들 수 없다.' 이제 공정한 나라를 만든다는 diṭṭhi가 우리 마음에 들어와 우리를 괴롭힙니다. 우리는 어떻게 합니까? 그것을 이룰 때까지 쉼 없이 몸부림칩니다.
හදන්න බැරි දෙයක් කරන්න. හින් නිසා අපි ස්ප නැතුව මැරෙන්න සිද්ධ වෙනවා නිසා. අසහනය මැරෙන්න සිද්ධ වෙනවා නිසා හදලා මැරෙන්නා හම්බවෙන්නේ නැහ කවදාව
만들 수 없는 것을 하려고 말입니다. 그래서 우리는 쉼 없이, 불안 속에 죽어 가야 하니, 그것을 이루고 죽는 일은 결코 없습니다.
ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේටත් වැඩියි. මේ ලෝකේ හදන්න තව කෙනෙක් හිටියායි කියලා අපි කියන්න තියෙනවා.
세상을 넘어선 Buddha보다 더 이 세상을 고칠 다른 누가 있었다고 우리가 말할 수 있겠습니까?
ලෝකේ හිටපු මහාම ධාර්ශනික. මහාම විද්යාඥයන් සියලු හේතුඵල යථාර්ථයන් පෙන්නපු කෙනා. යම් සුගතියක් ලබන්න පුළුවන් නම් උපරිමීම පෙන්නපු උත්තමයන් වහන්සේ.
세상에 있었던 가장 위대한 사상가, 가장 위대한 과학자, 모든 원인과 결과의 사실을 보여 주신 분, 얻을 수 있는 좋은 곳(sugati)이 있다면 그 끝까지 보여 주신 거룩한 분입니다.
උන්වහන්සේවත් පෙන්නුවේ නෑහ. සියල්ලෝ සියලු ආකාරයෙන් සුගතිගාමී කරන මාර්ගය. සියල්ලන්ට සියලු ආකාරයෙන් සංසුන්ව ශාන්තව ජීවත් වෙන්න පුළුවන් මේ ලෝකයා. එහෙම එකක් හදන්න බැරි බව උන්වහන්සේලා යථාර්ථයෙන් දන්න නිසා ඕකට අත ගැහුවේ නැහ. නමුත් අද මොකද වෙලා
그분조차 보여 주지 않으셨습니다 — 모든 이를 모든 방식으로 sugati로 이끄는 길, 모든 이가 모든 방식으로 평온하고 고요하게 살 수 있는 이 세상을. 그런 것을 만들 수 없다는 것을 그분들은 있는 그대로 아셨기에 거기에 손대지 않으셨습니다.
ඕකට අත ගැහුවේ නැහ. නමුත් අද මොකද වෙලා තියෙන්නේ? ලොව්තුරා බුදුන්ට කරන්න බැරි. වැඩක් කරන්න අපි අත ගහනවා.
그런데 오늘날 무슨 일이 벌어졌습니까? 세상을 넘어선 Buddha도 하실 수 없던 일에 우리가 손을 댑니다.
අපිට පුළුවන්ද? අන්න අවිද්යාවේ සංකල්පයක්. දැන් මේ යථාර්ථය දකින්න ඕනේ.
우리가 할 수 있겠습니까? 바로 그것이 avijjā의 생각입니다. 이제 이 사실을 보아야 합니다.
ඉතින් මේක දැක්කා නම් අපිට තේරුම් ගන්න පුළුවන් වම් ඉස්සෙල්ලම අපි යන මග මොකක්ද?
그래서 이것을 보았다면, 맨 먼저 우리가 가는 길이 무엇인지 이해할 수 있습니다.
ආ මග්ගාමග ඥාන දර්සන විශුද්ධිය අපිට ඕනේ. මාර්ගය මේකයි, අමාර්ගය මේකයි කියලා දැක්කේ නැති කෙනා. තේරුම් ගන්න බැරි නිසා නානා ප්රකාර දෘෂ්ටි වලට බැහැලා.
아, 우리에게는 maggāmagga ñāṇadassana visuddhi가 필요합니다. 이것이 길이고 이것이 길 아닌 것이라고 보지 못한 사람은 이해하지 못하기 때문에 갖가지 diṭṭhi에 빠집니다.
සියලු ශාන්තවරුන්ගෙන් පිරිච්ච සමාධියක් හදන්න හදනවා. සියලු දාමරිකයන්ගෙන් තොර සමාධියක් හදන්න හදනවා.
모든 성인으로 가득한 사회를 만들려 합니다. 모든 불량배가 없는 사회를 만들려 합니다.
එහෙනම් අපි එතනදිම දැකලා තියෙන්න ඕනේ මාර්ගය ඒක නෙමෙයි. එහෙම මාර්ගයක් නෑ. එහෙනම් ඒක අමාර්ගයක්.
그렇다면 우리는 바로 거기서 보았어야 합니다 — 길은 그것이 아니다, 그런 길은 없다. 그러니 그것은 길 아닌 것입니다.
එහෙනම් මග්ගාමග ඥාන දර්ශන විශුද්ධිය ලැබුණා නම් එයාට කම්පා නෑහනේ. එයා දන්නවනේ මේක හරි මග මේක වැරදි මග මේක නිවන් මග මේක ගිනිීම මග මාර්ග දෙක දන්නවා. මේක කළ හැකිම මේක නොකළ හැකිම ඒකත් දන්නවා.
그렇다면 maggāmagga ñāṇadassana visuddhi를 얻었다면 그에게는 흔들림이 없지요. 그는 압니다 — 이것이 옳은 길이고 이것이 그른 길이며, 이것이 nibbāna의 길이고 이것이 불타는 길이라는 두 길을 압니다. 이것은 할 수 있는 것이고 이것은 할 수 없는 것이라는 것도 압니다.
එහෙනම් අන්න අපි සප්ත විශුද්ධියෙන් මූලික වශයෙන් දකින්න ඕන පැත්තම්. මග්ගාමග ඥාන දර්ශන විශුද්ධියන් දකින්න ඕනේ. නිවන් සඳහා මට යමක් කරගත හැකිද ලෝකයාට යමක් කර හැකිද මෙන්න මේ පමණකින් ඒක කළ හැකි. මෙහෙන් එහාට බැහ.
그러니 satta visuddhi에서 기본으로 보아야 할 쪽이 바로 이것입니다. maggāmagga ñāṇadassana visuddhi를 보아야 합니다. nibbāna를 위해 내가 무엇을 할 수 있는지, 세상 사람들에게 무엇을 해 줄 수 있는지 — 바로 이만큼까지는 할 수 있고, 여기서 넘어서는 할 수 없습니다.
ඒක දැකෙනෙක් නම් අපිට මග්ගාමග්ය ඥාන දර්ශන විශුද්ධියක් නැත්නම් පටිපදා ඥාන දර්ශනයක් පහළ වෙන්න විදිහක් නැහ. ප්රතිපදාව කොහොමද ගන්නේ? අන්න දැකගත්තේ.
그것이 보이지 않는다면, 우리에게 maggāmagga ñāṇadassana visuddhi가 없다면 paṭipadā ñāṇadassana가 생겨날 길이 없습니다. paṭipadā를 어떻게 얻겠습니까? 바로 그것을 보아서 얻는 것입니다.
දැන් මේ ටික අපි තේරුම් ගන්න ඕනේ මූලිකවයි දුක්ඛාර්ය සත්යය ගැන දැනගෙන ඉන්න ඕනේ කර්මස්ථානයක් ගන්න ස්සිය තව ටිකක් අපි විග්රහ කරගමු.
이제 이것을 우리는 기본으로 이해해야 합니다. kammaṭṭhāna를 잡으려면 dukkha ariya sacca를 알고 있어야 하므로 조금 더 풀어 봅시다.
අපියෙහි සම්පයෝගෝ දුක්ඛෝ ඊළඟට අප්රිය වන්නා වූ යමක් ඇත්්ද ඒවා සමග එකතු වීම දුකයි. ප්රියෙහි විප්පයෝගෝ දුක්ඛෝ එහෙනම් අප්රිය සම්පයෝගයක් නැති ප්රිය විප්පයෝගයක් නැති ලෝකයක් හොයන්න නෑ. මෙන්න ලෝක ධර්මතාවයක්. මෙන්න මේ ලෝක ධර්මතාව එක්කරා නායාමයක්.
'appiyehi sampayogo dukkho' — 다음으로, 싫은 것이 있다면 그것과 함께 묶이는 것이 괴로움입니다. 'piyehi vippayogo dukkho'. 그렇다면 싫은 것과의 만남이 없고 좋은 것과의 헤어짐이 없는 세상은 찾을 수 없습니다. 이것이 loka dhammatā입니다. 이 loka dhammatā는 하나의 정해진 법칙(niyāma)입니다.
ඒක ඒක අපිට සිද්ධාන්ත. මේ විද්යානුකූල සිද්ධාන්ත කියන්නේ මේවට මිසක් මේක මේ බුදුහාමුදුරුවෝ දේශනා කරපු වෙනම පදවැලක් නෙමෙයි.
그것이 우리에게는 이론입니다. 과학적 이론이라는 것은 바로 이런 것을 말하는 것이지, 이것이 Buddha께서 설하신 따로 떨어진 글귀가 아닙니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කාත්ය සත්ය සිද්ධාන්ත මහා විද්යාත්මයෙක් විද්යා සිද්ධාන්ත ඉදිරිපත් කරලා තියෙනවා. ඒ වචනයෙන් ගන්න කියලා මම නිතරම කියන්නේ මොකද නැත්නම් බුදුරජාණන් වහන්සේ බුදු බණ කියා තියෙනවා කිව්වොත් එහෙම මිනිස්සු හැවට ඒක බෞද්ධයන්ට විතරයි අපිට නැහැනේ කියලා එහෙම නිගමනයට බහිනවා. මහා විද්යාඥයෙක් විද්යා සිද්ධාන්තය ඉදිරිපත් කරලා තියෙනවා. එහෙනම් කිසිම ජාති කුලමල ආගම්යේදී කතාවක් ඒකේ නැහැ.
Buddha께서 설하신 참된 이론 — 위대한 과학자가 과학 이론을 내놓은 것입니다. 내가 늘 그런 말로 받아들이라고 하는 까닭은, 그렇지 않고 'Buddha께서 불교 설법을 하셨다'고 하면 사람들이 대개 '그것은 불자들만을 위한 것이지 우리와는 상관없다'고 결론짓기 때문입니다. 위대한 과학자가 과학 이론을 내놓은 것입니다. 그렇다면 거기에는 어떤 민족·계급·종교의 이야기도 없습니다.
එහෙනම් අන්න ඒ මහා විද්යාඥා ඉදිරිපත් කරපු විද්යා සිද්ධාන්ත පොදු මිනිස් වර්ගයාටම අයිති. පොදු සත්වයාටම හිමි.
그러니 그 위대한 과학자가 내놓은 이론은 모든 사람에게 속합니다. 모든 중생의 것입니다.
ඒ නිසා ඒක දකින්න ඕනේ. ඒසා බුදුරජාණන් වහන්සේ ආගමික නායකයෙක් නෙමෙයි. ආගම් කටුවරයකුත් නෙවෙයි. ආගම් හදපු කෙනෙක් නෙවෙයි. ඔක්කොම ආගම් පැත්තක දාලා. ඕවා පත්තේ ගිහිලලා මට හොයාගන්න බැම්වා සත්යය මොකක්ද කුසලය මොකක්ද කියලා මම හොයාගන්නම් කියලා කිං සත්ය ගවේසී කිං කුසල ගවේසී කියලා ඒ පසුපත ගවේෂණය කරලා හිටන් ගිහිල්ලා හොයා ගත්තා මිසා. ඇත්ත ඒනි ඒ නිසා
그래서 그것을 보아야 합니다. Buddha께서는 종교 지도자가 아닙니다. 종교를 세운 분도 아닙니다. 종교를 만든 분이 아닙니다. 모든 종교를 한쪽으로 밀어 두고, '이런 데서는 내가 찾을 수 없다, 진리가 무엇이고 kusala가 무엇인지 내가 찾겠다' 하며 'kiṃ saccagavesī, kiṃ kusalagavesī', 그 길을 찾아 나서서 찾아내신 것일 뿐입니다. 그것이 사실입니다.
හොයා ගත්තා මිසා. ඇත්ත ඒනි ඒ නිසා විද්යාඥයෙක් විසින් මහා විද්යාඥය තත්ත්වයට පත්වෙලා අන්න ඒ විද්යා සිද්ධාන්ත ලෝකයට කියා දුනා මෙන්න ආගමක්, ජාතියක්, කුලයක් භේදයක් කරගන්නේ නැතුව මෙන්න මේක හිතලා බලන්න
그러니 한 과학자가 위대한 과학자의 자리에 올라 그 이론을 세상에 가르쳤습니다 — 종교·민족·계급의 차별을 두지 말고 이것을 생각해 보라고.
මොන වගේ මේ කිව්වා කමක් නෑහ සම්මතිය. මේක ඇත්තද කියලා හිතලා බලන්න ඇත්ත කියලා වැටහුණා නම් පිළිගන්න නැත්නම් තව හිතලා බලන්න.
누가 무엇이라 했든 상관없으니 이것이 사실인지 생각해 보라, 사실이라고 깨달아지면 받아들이고, 아니면 더 생각해 보라고 했습니다.
බොරුව කියලා වැටහෙන්න හේතු නැහ. මොකද මේක සත්ය සිද්ධාන්තයක් නිසා. මෙන්න මේක තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නුවේ මෙන්න මේ ටික මේ දුක කියන්නේ මොකක්දලා බලාගන්න.
거짓이라고 깨달아질 까닭이 없습니다. 이것은 참된 이론이기 때문입니다. 바로 이것이 Buddha께서 보여 주신 것입니다 — 이 괴로움이 무엇인지 알아보라고.
යම් පිච්චං නලබම්පි දුක්ඛං යම්පි ඉච්චං කියන එකයි යම් පිච්චං කිව්වේ. යම්කිසි ඉච්ච දෙයක් යම් ඉච්චත්වයක් කැමැත්තක්. ලැබෙන්නේ නැද්ද? අන්න ඒක දුකයි. එහෙනම් කැමැත්ත මොකක්ද?
'yampicchaṃ na labhati tampi dukkhaṃ'. 'yampicchaṃ'이라 한 것은 'yampi icchaṃ'입니다. 어떤 바라는 것, 어떤 바람과 원함이 얻어지지 않습니까? 바로 그것이 괴로움입니다. 그렇다면 그 바람이 무엇입니까?
අපි බලාපොරොත්තු වෙන ශාන්ත සුන්දර ලෝකයක් කැමැත්ත. ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය වෙනස් වෙන්නේ නැත්නම්. අප්රිය අමදුරු දේකට ගෝචර වෙන්න වෙන්නේ නැත්නම්. ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ගෙවිලා වැනසිලා යන්නේ නැත්නම් අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා අන්න එහෙම එකක්.
우리가 바라는 고요하고 아름다운 세상, 그것이 바람입니다. 좋은 성질, 달콤한 성질이 바뀌지 않는다면, 싫고 쓴 것을 마주하지 않아도 된다면, 그 좋고 달콤한 성질이 닳아 무너지지 않는다면 — 우리는 그런 것을 바랍니다.
අන්න ඒ ඉච්ච වූ කැමැත්ත අපිට ලබන්න බැ. යම් පිරි ඉච්චං නොලබතේ අන්න ඒක දුකයි.
그 바라는 원함을 우리는 얻을 수 없습니다. 'yampicchaṃ na labhati' — 바로 그것이 괴로움입니다.
සංකිත්තේන පංච උපාදානක්ඛ කන්දා දුක්ඛා කියන එක තෝරන්න ගිහිල්ලා කොට කියනවා නම් පංච උපාදානස්කන්ධයම දුකයි කියලා තෝරනවා.
'saṃkhittena pañcupādānakkhandhā dukkhā'라는 것을 풀이하면서, 짧게 말하면 다섯 upādānakkhandha가 바로 괴로움이라고 풀이합니다.
දැන් උපාදානස්කන්ධය දුකයි කියලා කියනකොටම උපාදාන කළේ මොකක්ද? තණ්හා පත්යා උපාදාන උපාදාන කලේ තණ්හාවෙන්. තණ්හාව කොයිද හටගන්නේ? යං ලෝකේ පියරූපං සාත රූපං එත්සා තණ්හා උප්පජ්ජමාණා උප්පජ්ජති එත්ත නිවීසමාණා නිවීස්සති. ලෝකේ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් ඇත්්ද මධුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද ඒ තෘෂ්ණාව එහි හටගන්නවා එහි පවතිනවා. එහෙනම්
이제 upādānakkhandha가 괴로움이라고 할 때, upādāna 한 것은 무엇입니까? 'taṇhā paccayā upādānaṃ' — taṇhā로 upādāna 했습니다. taṇhā는 어디서 생깁니까? 'yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati ettha nivisamānā nivisati'. 세상에 어떤 좋은 성질, 달콤한 성질이 있다면 taṇhā는 거기서 생기고 거기에 머뭅니다.
තෘෂ්ණාව එහි හටගන්නවා එහි පවතිනවා. එහෙනම් උපාදාන කරලා තියෙන්නේ ලෝකයේ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් ඇද මතුර ස්වභාවයක් ඇද උපාදාන කළේ ඒකනේ.
그렇다면 upādāna 한 것은 세상의 어떤 좋은 성질, 달콤한 성질이니, upādāna 한 것은 바로 그것이지요.
කොටියෙන් කියනවා නම් මේ උපාදාන පහම දුකයි කිව්වොත් උපාදානය ප්රියයි. උපාදානය දුකයි කියලා කොහෙද පෙන්නන්නේ? උපාදානය නම් දුකට හේතුව දුකට හේතුව පියයිද? මධුරයිද?
짧게 말해 이 다섯 upādāna가 모두 괴로움이라고 하면, upādāna는 좋은 것입니다. upādāna가 괴로움이라고 어디서 보여 줍니까? upādāna라면 괴로움의 원인입니다. 괴로움의 원인이 좋은 것입니까? 달콤한 것입니까?
එහෙනම් පංච උපාදානස්කන්ධය කියලා කියන්නේ ලෝක සම්මතියේ දුකක් නෙමෙයි. පංච උපාදානස්කන්ධය දුකට හේතු වෙලා තියෙන්නේ ඕක තමා.
그렇다면 pañcupādānakkhandha라는 것은 세상 사람들이 흔히 말하는 괴로움이 아닙니다. pañcupādānakkhandha가 괴로움의 원인이 된 것이 바로 그것입니다.
ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්ත නිසා යම් රූපයක් උපාදානය කරනවා නම් සියලු රූප උපාදාන කරන්නේ නැ. උපාදානය කරන්නේ මොනවද? ප්රිය නිසා මධුර නිසා තියෙන රූප
좋은 성질, 달콤한 성질을 지녔기에 어떤 rūpa를 upādāna 한다면 — 모든 rūpa를 upādāna 하지는 않습니다. upādāna 하는 것은 무엇입니까? 좋기 때문에, 달콤하기 때문에 있는 rūpa입니다.
යම් වේදනාවක් ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්තනවා ඒක උපාදාන කරනවා. අන්න වේදනාව උපාදානස්කන්ධයට වැටෙන්නේ ඒක.
어떤 vedanā가 좋은 성질, 달콤한 성질을 지녔다면 그것을 upādāna 합니다. vedanā가 upādānakkhandha에 드는 것은 그 때문입니다.
දැන් යම් යම් සංඥාවක් ප්රිය නම් මධුර නම් ඒක උපාදාන කරනවා. සංඥාව උපාදානස්කන්ධයට අහුවේ ඒක. අප්රිය නම් අමදුනා උපාදානය කරන්න බලන්න නැහ. වෙන්න බලනවා.
이제 어떤 saññā가 좋고 달콤하다면 그것을 upādāna 합니다. saññā가 upādānakkhandha에 걸리는 것은 그 때문입니다. 싫고 쓰다면 upādāna 하려 하지 않고, 떨어지려 합니다.
යම් සංඛාරයක් පියනම් මදුර නම් ඒක උපාදානය කරනවා.
어떤 saṅkhāra가 좋고 달콤하다면 그것을 upādāna 합니다.
යම් විඤ්ඤාණයක් පියනම් මදුර නම් ඒක උපාදානය කරන්න බලනවා. එහෙනම් මොකක්ද
어떤 viññāṇa가 좋고 달콤하다면 그것을 upādāna 하려 합니다.
උපාදානය කරන්න බලනවා. එහෙනම් මොකක්ද පෙන්නුවේ? සංඛීත්ත ඒන පංච උපාදානක්ඛන්ධා සංඛෘත්තිය කියන්නේ ඔන්න ඒ පංච උපාදානස්කන්ධය සකස් කිරීම සඳහා කරන කටයත්තක් ඇත්්ද? ඒක දුකයි.
그렇다면 'saṃkhittena pañcupādānakkhandhā'로 무엇을 보여 주신 것입니까? 여기서 saṃkhitta라는 것은, 그 다섯 upādānakkhandha를 짓기 위해 하는 일이 있다면 그것이 괴로움이라는 뜻입니다.
සංඛිත්ත ඒන ඒන පංච උපාදානස්කන්ධා දුක්ඛා කියන නිසා සංඛිත්න පංච උපාදානස්කන්ධා දුක්ඛා කියලා පද සම්බන්ධ වෙලා තියෙන්නේ.
'saṃkhittena pañcupādānakkhandhā dukkhā'라고 하기에, 'saṃkhittena pañcupādānakkhandhā dukkhā'라고 낱말이 이어져 있습니다.
සංඛිත්ත යේන පංච උපාදානස්කන්ධං යම් පංච උපාදානස්කන්ධයක් ඇත්්ද අන්න ඒක සකස් කිරීමට කරන කෘත්තියක් ඇත්්ද අන්න ඒක දුකයි.
'saṃkhitta-yena pañcupādānakkhandhaṃ' — 어떤 다섯 upādānakkhandha가 있다면, 그것을 짓기 위해 하는 일이 있다면 바로 그것이 괴로움입니다.
අන්න සබ්බේ සංඛාරා දුක්ඛාති කිව්වත ප්රිය නිසාම මධුර නිසාම ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවයෙන් අතවිදෙන්න බැරුව අන්න ඒ උපාදානස්කන්ධ පහ ලබාගන්න කටයුතු කරන්න දරාගන්න යම් කටයුත්තක් කරනවද අපි හිතෙනවද මෙන්න මේක දුකයි. කොට කිව්වොත් පංච
'sabbe saṅkhārā dukkhā'라고 한 것도 바로 그것입니다. 좋기 때문에, 달콤하기 때문에 그 좋고 달콤한 성질을 놓지 못해, 그 다섯 upādānakkhandha를 얻으려 애쓰고 지니려고 무슨 일을 하거나 무슨 생각을 한다면, 바로 이것이 괴로움입니다.
මෙන්න මේක දුකයි. කොට කිව්වොත් පංච උපාදානස්කන්ධය දුකයි කියලා තෝරපුවහම අපිට සම්පූර්ණ අර්ථය ගිහිල්ලා වැහිලා ගියා දුක්ර්ය සත්යය වැහුණා.
짧게 말해 다섯 upādānakkhandha가 괴로움이라고 풀이하자, 우리에게서 온전한 뜻이 가려져 버렸고 dukkha ariya sacca가 가려졌습니다.
දැන් පැහැදිලිව තියෙන්නේ දුක. හොඳට තේරුම් ගන්න කිසිම කෙන විචනය කරන්න බැරි දුක දැන් ඔතන කියවුණා.
이제 분명한 것은 괴로움입니다. 잘 이해하면 누구도 반박할 수 없는 괴로움이 이제 거기서 말해졌습니다.
දැන් මෙන්න මේකේ හැඟවිච්ච දුක හැඟිලා තියෙන ආකාරය මේකයි කියලා කිව්වහම ඒක එහෙම නෙමෙයි කියන්න විදිහක් නැහැ. හොඳට පැහැදිලි ආශ්වාදයන් පස්සේ යන්න වෙහ විඳිඳිනවා. ආශ්වාදයක් ලෝකය පස්සේ යන්න තිබුනේ නැත්නම් සත්වයාට වෙහෙත විඳ විඳ සැරින්න දෙයක් නෑහ. ඒ නිසයි බුදුරජාණන්
이제 여기서 드러난 괴로움이 이렇게 드러나 있다고 말하면, 그렇지 않다고 말할 길이 없습니다. 분명히, 맛(assāda)을 좇아가야 하기에 지침을 겪습니다. 세상의 맛을 좇아갈 일이 없었다면 중생이 지침을 겪고 또 겪으며 떠돌 까닭이 없습니다.
සැරින්න දෙයක් නෑහ. ඒ නිසයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ලෝකයේ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද ඒ නිසාම ලෝක සත්ත්වයව සැරි සරනවා.
그래서 Buddha께서 세상에 어떤 좋은 성질, 달콤한 성질이 있기에 바로 그 때문에 세상의 중생이 떠돈다고 설하셨습니다.
එහෙම දෙයක් නොතිබුණම්ම සැරිසරන්න හේතු නැහ.
그런 것이 없다면 떠돌 까닭이 없습니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ හරියටම ඇත්ත පෙන්නුවා. පස්සේ විග්රහ කරන්න ගිහිල්ලා භාෂා රීතියනවා අපිට සිංහ අර්ථ දෙන්න ගියාම ඔය තැන් සියුම් විදිහට වැහිලා ගියා. දුක්ඛාර්ය සත්යය වැහුණ හොයාගන්න බැරුව ගියා.
이제 Buddha께서는 정확히 사실을 보여 주셨습니다. 나중에 풀이하면서 말의 규칙에 따라 우리에게 싱할라어 뜻을 주려다 보니 그 자리들이 미묘하게 가려져 버렸습니다. dukkha ariya sacca가 가려져 찾을 수 없게 되었습니다.
මෙන්න මේකයි සිද්ධ වුණේ. එහෙනම් මොකක්ද දැන් අපි දකින්නේ? ඔන්න දුක පිළිබඳව විග්රහ කරලා තිබුණා ඔය යථාර්ථයෙන් අපි එකක් දකිනවා. ලෝක ධර්මතාවයක්.
이것이 일어난 일입니다. 그렇다면 이제 우리는 무엇을 봅니까? 괴로움에 대해 풀이해 둔 그 사실에서 우리는 하나를 봅니다 — loka dhammatā입니다.
මේ ලෝකය ඔය ධර්මතාවය ඉක්මවාගෙන පවත්වන්න පුළුවන් කිසිම සමතය කිසිම තැනක් නෑහ. ලෝකයයි යමක් යම් තැනක පවතිනවා නම් ඔන්න ඔය කියන ධර්ම හාවට අනුවයි පවතින්නේ. එහෙනම්
이 세상이 그 이치를 넘어서 이어 갈 수 있는 힘도, 자리도 없습니다. 세상에서 무엇이든 어디에 있다면 바로 그 dharma의 이치에 따라 있습니다.
කියන ධර්ම හාවට අනුවයි පවතින්නේ. එහෙනම් අපි ඒකක් දකිනවා. යමක් අපිට ප්රිය ස්වභාවයෙන්, මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්ත නම් යම් රූපයක්, ශබද්ධයක්, ගන්ධයක්, රසයක්, ස්පර්ශයක්, ධර්මයක් ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්තනම් ඕක හැමවෙලේම අප්රිය අම දේවල් වලින් ඕක වහගන්නවා.
그렇다면 우리는 하나를 봅니다. 무엇이 우리에게 좋은 성질, 달콤한 성질을 지녔다면 — 어떤 형색, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma가 좋은 성질, 달콤한 성질을 지녔다면 — 그것은 언제나 싫고 쓴 것들로 덮입니다.
අප්රිය අමතුු දේවල් ඔය කරා හඹා එනවා. ඕක වළක් බැහැ. ඔන්න ධර්මතාවය. එහෙනම් ඒකට අපි කැමති නැහ. නමුත් සිද්ධ වෙනවා. ඒ වගේම මේ
싫고 쓴 것들이 그것을 향해 쫓아옵니다. 그것을 막을 수 없습니다. 이것이 이치입니다. 우리는 그것을 바라지 않지만 일어납니다.
කැමති නැහ. නමුත් සිද්ධ වෙනවා. ඒ වගේම මේ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ගෙවිලා යනවා. ඒක වෙන් කරලා තියාගන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. මොකක් නිසාද? ගෙවෙන දහම් ඇසුරු
마찬가지로 이 좋은 성질, 달콤한 성질은 닳아 없어집니다. 그것은 따로 떼어 둘 수 있는 것이 아닙니다.
නෙමෙයි. මොකක් නිසාද? ගෙවෙන දහම් ඇසුරු කරන්නේ මැරෙන දහම් ජරාවට පත් වෙන වැහැරෙන දහම් ඇසුරු කරෙන්නේ තමයි අර ප්රිය ස්වභාවය මතුුර ස්වභාවය ඒ තුළින් යොක්නැන් වුනේ. ඒ නිසා මොනම විදිහෙන් අපි
왜 그렇습니까? 닳아 없어지는 dhamma에 기대고, 죽는 dhamma, 늙음에 이르고 시드는 dhamma에 기대어서야 그 좋은 성질, 달콤한 성질이 그것을 통해 드러났기 때문입니다.
වුනේ. ඒ නිසා මොනම විදිහෙන් අපි බලාපොරොත්තු වුනාට මේ ප්රිය ස්වභාවය මේ මධුර ස්වභාවය නොවැනසේවා. නොදිාවා, නොමැරේවා, විනාශ නොවේවා කියලා බලාපොරොත්තු වුනාට ඒක කරන්න පුළුවන් දෙයක්නේ. දැන් සෑම
그래서 우리가 아무리 '이 좋은 성질, 이 달콤한 성질이 무너지지 않기를, 닳지 않기를, 죽지 않기를, 망가지지 않기를' 바라도, 그것은 할 수 없는 일이지요.
වුනාට ඒක කරන්න පුළුවන් දෙයක්නේ. දැන් සෑම සියලු ප්රිය ස්වභාවයක් ඇත්ද මතුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද කොච්චර කැමැති වුනත් ගෙවිලලා යනවා. කැනසිලා යනවා. කැමති සේ නැහ. ඒකට විරුද්ධව වෙන දහමවත් එන්න එපාම මේක රැකෙන්න ඕනෑ කියලා හිතුව අර හරියන්නේ නැහ. බාහිර විරුද්ධ දහමලින් එක වහගන්නවා.
이제 모든 좋은 성질, 달콤한 성질은 아무리 바라도 닳아 가고 무너져 갑니다. 바라는 대로 되지 않습니다. 그에 맞서는 다른 dhamma조차 오지 말고 이것이 지켜져야 한다고 생각해도 그렇게 되지 않습니다. 바깥의 맞서는 dhamma들이 그것을 덮어 버립니다.
මෙන්න ලෝක ධර්මතාවය. මෙන්න ධර්මය දැක්කා කියන්නේ ත්රිපිටකයකට පටන් කළා නෙමෙයි. ඔන්න ඕක දකින එකයි. ඕක දැක්කන එයා ලෝක ධර්මයම දැක්කා. මෙන්න මේකට කියනවා ලෝකේ ධර්මය. නිවන් දකින ධර්මය කියන්නේ ඔන්න ඕකයි. නිවන් දකින්න ඔය ධර්මය දකින්න ඕනේ.
이것이 loka dhammatā입니다. dharma를 보았다는 것은 tipiṭaka를 외웠다는 것이 아닙니다. 바로 이것을 보는 것입니다. 이것을 보았다면 그는 loka dharma 자체를 본 것입니다. 이것을 세상의 dharma라 합니다. nibbāna를 보는 dharma란 바로 이것입니다. nibbāna를 보려면 이 dharma를 보아야 합니다.
ඔය ටික දැක්ක නම් අපි දැනගන්නවා මේකද ලෝකේ කියන්නේ? මේකද සාරයි කියලා හිතාගෙන හිටියේ? මේකද වටිනවයි කියලා හිතාගෙන හිටියේ. එහෙනම් මේක වටින්න විදිහක් නැහැනේ. කැමති සේ නැති නිසා මේක දුකක්
이것을 보았다면 우리는 압니다 — 이것이 세상이라는 것인가? 이것을 알맹이라고 생각하고 있었나? 이것을 값지다고 생각하고 있었나? 그렇다면 이것이 값질 길이 없지요.
නැහැනේ. කැමති සේ නැති නිසා මේක දුකක් එනවා. එහෙනම් මේ දුක ස්වභාවය නෙමෙයි අපි මේ දුක කියන්නේ. ඒ ප්රියමනාප ස්වභාවය කැමති සේ නැහ. ඔය කියන්නා වූ දුක් වලින් වහගන්න. ඔය දුක් වලින් වහගන්න නැති ප්රියමනාපයක්, මධුර ස්වභාවයක් ලෝකයේ විද්යාමාන කරන්න ක්රමයක් නෑහැ. එහෙම තැනක් නෑහ.
바라는 대로 되지 않기에 이것에서 괴로움이 옵니다. 그렇다면 우리가 말하는 이 괴로움은 괴로움의 성질 그 자체가 아닙니다. 그 좋고 마음에 드는 성질이 바라는 대로 되지 않는 것입니다. 앞서 말한 괴로움들로 덮입니다. 그 괴로움들로 덮이지 않는 좋고 마음에 드는 것, 달콤한 성질을 세상에 드러낼 방법은 없습니다. 그런 곳은 없습니다.
යම් තැනක ලෝකයේ ප්රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් විද්යාමාන කරගන්නවා නම් ඔන්න ඔය කියන්නා වූ වා ආදීනව පරම්පරාවෙන් වහගන්න එකක්. එහෙනම් ඒ කැමති සේ නැහැ කවදාවත්. එහෙනම් ප්රියමනාප වූ දුක
세상 어디에서 좋은 성질, 달콤한 성질을 드러낸다면, 그것은 앞서 말한 재난(ādīnava)들이 줄줄이 덮어 버리는 것입니다. 그러니 그것은 결코 바라는 대로 되지 않습니다.
කවදාවත්. එහෙනම් ප්රියමනාප වූ දුක ප්රියමනාප වූ සැනසීම කැමති සේ නැත්නම්. එහෙම එකක් ගොඩනගන්න ක්රමයකුත් නැත්නම්. ඊ පස්සේ යනවා නම් දුකටම තමන් ගෝචර වෙන්නවා. යමා කැමති සේ නැද්ද අන්න ඒ කැමති සේ නැතිකමමයි දුක. යද අනිච්චන්තං දුක්ඛා.
그렇다면 좋고 마음에 드는 즐거움, 좋고 마음에 드는 편안함이 바라는 대로 되지 않는다면, 그런 것을 세울 방법도 없다면, 그 뒤를 좇아가면 자기 자신이 괴로움만 마주하게 됩니다. 무엇이 바라는 대로 되지 않는다면, 바로 그 바라는 대로 되지 않음이 괴로움입니다. 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ'.
යමක් කැමති සේ නැද්ද ඒක දුකයි. දැන් මේකට තර්ක වාද කරන්න බැහැ කිසි කෙනෙකුට කැමති සේ නැත්නම් දුකමයි. කැමති සේ තියෙන නම් දුකක්නේ. කැමති සේ තියෙන ලෝකයක් මවන්න හැදුවට ගොන්නගන්න හැදුවට එහෙම ලෝක ධර්මතාවයක් නැහ. අන්න ලෝක ධර්මතාවය දැක්කදාට නිගමනයක් එනවා. එහෙනම් එහෙම
무엇이 바라는 대로 되지 않는다면 그것이 괴로움입니다. 이제 여기에 대해서는 누구도 따지고 들 수 없습니다. 바라는 대로 되지 않는다면 괴로움일 뿐입니다. 바라는 대로 있다면 괴로움이 아니지요. 바라는 대로 있는 세상을 지어내려 해도, 쌓아 올리려 해도 그런 loka dhammatā는 없습니다. loka dhammatā를 본 날 결론이 나옵니다.
දැක්කදාට නිගමනයක් එනවා. එහෙනම් එහෙම දේවල් දුක්ලම මිසක්. ඒ ආශ්වාදය පස්සේ ගියොත් දුකට වැටෙන්න සිද්ධ වෙනවා මිසා. කවදාවත් දුකෙන් තොර කරගත්ත ආශ්වාදය වෙන් කරන්න ලෝක ධර්මතාවයක්නේ.
그렇다면 그런 것들은 괴로움일 뿐입니다. 그 맛을 좇아가면 괴로움에 떨어질 수밖에 없습니다. 괴로움 없는 맛을 따로 떼어 내는 loka dhammatā는 결코 없지요.
එහෙනම් කොච්චර පිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් තිබුණත් පස්සෙන් ගියොත් වැටෙන්නේ දුකට නම් ගන්න නිගමනය මොකක්ද යම්කිසි දුකක් එනවා නම් ඒ දුක් එන වැඩපිල අනාථ වැඩපිලක් මිසක්, අනර්ථ වැඩපිරිලක් මිසක් අල්ලගන්න යම් දුක්ඛං තද අනත්තා යමක් දුකද ඒක අනත්තයි. අනත්ත සංහි අන්න
그렇다면 아무리 좋은 성질, 달콤한 성질을 지녔어도 좇아가면 떨어지는 곳이 괴로움이라면, 내릴 결론은 무엇입니까? 어떤 괴로움이 온다면 그 괴로움이 오는 일의 짜임은 기댈 데 없는 짜임, 이로움 없는(anattha) 짜임일 뿐 붙잡을 것이 아닙니다. 'yaṃ dukkhaṃ tad anattā' — 무엇이 괴로움이면 그것은 anatta입니다.
දුකද ඒක අනත්තයි. අනත්ත සංහි අන්න අනාත්මයි කියලා ඕකට තෝරන්න. ආත්ම කියන්නේ ඇත. අනාත්ම කියන්නේ නැත.
그것은 'anattha saṃhita'인데, 이것을 anātma라고 풀이해 버립니다. ātma는 '있다'는 것이고, anātma는 '없다'는 것입니다.
ඇතු එකාන්තියගේ නැත යනුව එකාන්තයක තථාගතයන් වහන්සේ මේ අන්ත දෙකටම පත් නොවී මාධ්ය තුළින් යථාබෝධය ලැබුවා.
'있다'는 한쪽 끝이고, '없다'는 한쪽 끝입니다. Tathāgata께서는 이 두 끝에 이르지 않고 가운데를 통해 있는 그대로의 깨달음(yathābodha)을 얻으셨습니다.
අනාත්ම කතාවක් අපිට සිංහල දීලා තියෙනවා. මොන පාලි පදයක්වත් අනත්තා කියලා තියෙනවා මිසක් අනාත්මා කියන එකක් නෑහ. අසාරට්ටේන අනත්තා කියලා අටුවාවත් විග්රහ කරනවා.
anātma 이야기가 우리에게 싱할라어로 주어졌습니다. 어떤 Pāli 낱말에도 anattā라고 되어 있을 뿐 anātmā라는 것은 없습니다. aṭṭhakathā도 'asāraṭṭhena anattā'라고 풀이합니다.
හීනෝ ධම්මෝ, පෝතු්ජනිකෝ අනරියෝ අනත්ත සංහිතෝ කියලා හොඳට අන්තය විග්රහ කරනවා අනත්ත සහිතයි. අනර්ථ සහිතයි. අනර්ථයි. ඇතේ අනන්තයෙක්ට නෑහැ, නැතින්තයෙත් නෑහැ. හරයක් නෑහ කියන එක අසාරයි.
'hīno ... pothujjaniko anariyo anatthasaṃhito'라고 그 끝(anta)을 잘 풀이합니다. anattha와 함께하고, 이로움 없음과 함께하며, 이로움이 없습니다. '있다'는 끝에도 없고 '없다'는 끝에도 없습니다. 알맹이가 없다는 것, 그것이 asāra입니다.
එහෙනම් ඔය වැඩපිලට තිබුණත් එකයි. නැත්තත් එකයි මට ඒ කතාවෙන් වැඩක් නැහැ. ඇති වුණා හෝ නැතින ඔය වැඩපිල අසාර බව දැක්කා.
그렇다면 그 짜임이 있든 없든 마찬가지이니, 나는 그 이야기가 필요 없습니다. 생겼든 없든 그 짜임에 알맹이가 없음을 보았습니다.
එහෙනම් මට ඕකේ ඇද්ද නැද්ද හොයන්න ඕනෙත් නැහැ කවද පටන් ගත් අද හොයන්න ඕනේ නැහැ කවද කෙළවර වෙනද හොයන්න දෙයක් නැහැ. ඕගේ හැටි මම දැක්කන්න මට ඕකෙන් වැඩක් නැහැ. අන්න අත්ඇරලා ගා. අත්ිනැරීමේදී ගියා. අන්ත දෙකට නොපත්ත යථාබෝධය තුළින් අත්හැරිය ගියා.
그렇다면 거기에 있는지 없는지 찾을 필요도 없고, 언제 시작했는지 찾을 필요도 없고, 언제 끝나는지 찾을 것도 없습니다. 그것이 어떤지 내가 보았으니 나는 그것이 필요 없습니다. 그렇게 놓아 버리고 갔습니다. 놓아 버림 속에서 갔습니다. 두 끝에 이르지 않은 yathābodha를 통해 놓아 버리고 갔습니다.
අන්ත දෙකට බැහැගන්නකන් ඇතු එකාන්තයක්, නැත යනුව එකන්තයක් ඇත දෙකේ යනකොට යථාබෝධය වැහෙනවා.
두 끝에 빠져 있는 동안은 — '있다'는 한 끝, '없다'는 한 끝 — 그 둘로 가면 yathābodha가 가려집니다.
එහෙනම් මොකද යමක් දුක නම් ඒක මම නෙමෙයි මම නෙමෙයි මගේ නෙමෙයි කියලා මේදි අත්හරින්න ගිහිල්ලා ඒක ම ගන්න ගියාම මොකද වෙන්නේ?
그렇다면 왜 그렇습니까? 무엇이 괴로움이면 그것은 내가 아니다, 나의 것이 아니다 하고 여기서 놓으려다가 그 말뜻을 그대로 붙잡으면 어떻게 됩니까?
වෙමි යනු එකාන්තයක්, නොයෙමි යනු එකාන්තයක්. සසර ගමනේ අනන්තයේ පටන් ඉන්න සත්වය ආවේ වෙමි නොයෙමි කියන දෙකට වැහැගෙන ආසනම් පියනම් ඒ මම කියලා ගන්නවා. ආසන්න නැහෙනම් පියෙන එක මගේ නෙමෙයි. අයින් කරනවා. මෙන්න මෙබඳු ස්වභාවයකින් තමයි ලෝක සත්යයා දෘෂ්ටිකාවේදී වෙමි නොවෙමි කියන දෙකේ ආවේ. ඒ නිසා භාවනාවක් කරන්න ගියාම මම
'나는 있다'는 한 끝이고 '나는 없다'는 한 끝입니다. 끝없는 saṃsāra를 처음부터 걸어온 중생은 '있다, 없다'라는 둘에 빠져서 왔습니다. 좋아하고 마음에 들면 그것을 '나'라고 잡고, 좋아하지 않고 마음에 들지 않으면 그것은 내 것이 아니라며 밀어냅니다. 이런 성질로 세상 중생은 diṭṭhi 속에서 '있다, 없다'라는 둘 속을 걸어왔습니다.
දෙකේ ආවේ. ඒ නිසා භාවනාවක් කරන්න ගියාම මම නෙමෙයි කියන අර්ථය ගන්නකොටම සංසාරගතව ආපු දෘෂ්ටිය ඔතෙන්නට වැදිලා හිතන්න එයා වැටෙනා උච්ඡේ දෘෂ්ටියට දන්නෙම නැහ. යථාර්ථය ඉන්න නැතුව යනවා. එහෙනම් මම නෙමෙයි ම මගේ නෙමෙයි කියන වචනය කියන්න කියන්න ඔන්න ඔහොම දෙයක් සිද්ධ වෙනවා.
그래서 bhāvanā를 하려 할 때 '내가 아니다'라는 뜻을 잡자마자 saṃsāra를 거쳐 온 diṭṭhi가 거기에 끼어들어, 그는 자기도 모르게 uccheda diṭṭhi에 떨어집니다. 사실 그대로 있지 못하고 벗어나 버립니다. 그러니 '내가 아니다, 나의 것이 아니다'라는 말을 거듭할수록 이런 일이 일어납니다.
එහෙනම් මම අයින් මගේ අය ගන්න සුදුසු නෑහ. අන්න යථාර්ථයට ආවා. එතකොට ඇත්ත තේරෙනවා. මම වෙමි මම නොමි දෙකම නැතුව මගේ අය ගන්න සුදුසු නැහ.
그렇다면 '나'로도 '나의 것'으로도 잡기에 알맞지 않습니다. 이제 사실 그대로에 왔습니다. 그러면 진실이 이해됩니다. '나는 있다', '나는 없다' 둘 다 없이, '나의 것'으로 잡기에 알맞지 않습니다.
නොමි කිව්වෙත් නැහැ. වෙමි කිව්වෙත් නැ. කොහොමද සුදුසු නැති බව දන්නේ? මේක ඉස්ත්රය කැමේ නැහැ. ඉස්ත්ර නැහැ කියන එක නෙමෙයි ස්ථිර නැති ක ධර්මතාවයක්. ඒක ධර්මතාවයෙන් දැනගන්න ඕනේ. ධර්මතාවය
'없다'고 한 것도 아니고 '있다'고 한 것도 아닙니다. 알맞지 않다는 것을 어떻게 압니까? 이것은 바라는 대로 굳건하지 않습니다. '굳건한 것이 없다'는 말이 아니라 굳건하지 않은 이치(dhammatā)입니다. 그것을 dhammatā로 알아야 합니다.
ධර්මතාවයෙන් දැනගන්න ඕනේ. ධර්මතාවය දැනගත්තහම අවබෝධ ඥානයක් ලැබෙනවා කැමති සේ නෑහැනේ මේක. කැමති සේ නැත්නම්. ඒ හිතුවෙන්ම මොකට බහින්න බහින්න කැමති සේ නැතිහලා බහිනකොටම බහින බහිනය කැමති සේ නැත්නම්. ඒ බහින බහිනයෙන් දුක එනවා මිසා කොහොම සැපක් වඑන්නේ. අන්න විද්යානුකූලවම
dhammatā를 알면 깨달음의 앎이 생깁니다 — 이것은 바라는 대로 되지 않지요. 바라는 대로 되지 않는다면 그 생각으로 무엇에 빠지겠습니까. 바라는 대로 되지 않는 것에 빠질 때 그 빠짐이 바라는 대로 되지 않는다면, 그 빠짐에서 괴로움이 올 뿐 어떻게 즐거움이 오겠습니까.
කොහොම සැපක් වඑන්නේ. අන්න විද්යානුකූලවම ධර්මානුකූලවම ආවා යථාර්ථයෙන් දුක දකින සැන කැමති සේ නැත්නම් මම කොච්චර කැමති වුණත් ඒක සැප සේ තියාගන්න. කැමති සේ නැතිවෙන් වහනවා නම් ඒ මම ප්රියමයාපෙන් අල්ලපු දේ නිසා මට දුක එනවා. කැමේ නැති නිසා මම.
이렇게 과학에 맞게, dharma에 맞게 사실 그대로 괴로움을 보는 자리에 왔습니다. 바라는 대로 되지 않는다면, 내가 아무리 바라도 그것을 즐거운 채로 둘 수 없습니다. 바라는 대로 되지 않고 사라져 간다면, 내가 좋고 마음에 들어 붙잡은 것 때문에 나에게 괴로움이 옵니다. 바라는 대로 되지 않기 때문입니다.
අන්න අපිට අපිවන්න ආකාරය කොච්චර ප්රිය වුණත් මනාප වුණත් ඒක අපි කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන්ද? බැයිිද? මේක අපි හිතලා බලන්න ඕනේ. විග්රහ කරලා බලන්න ඕනේ.
그래서 우리가 우리로 있는 모습이 아무리 좋고 마음에 들어도, 그것을 우리가 바라는 대로 이어 갈 수 있습니까, 없습니까? 이것을 우리는 생각해 보아야 합니다. 풀어 보아야 합니다.
බලනකොට අපිට පේනවා අපිට දුක දෙන්නේ, ගිනි දෙන්නේ මොනවැන්ද? අපි යමක් කැමතිද ඒ කැමති දේ ආශ්රයම තමයි දුක තිබුණේ ගිනි තිබුණේ. අපි යමක් අත්හර දැම්මද ඒකෙන් අපිට දුක ගෙනි දෙන්න විදිහක් නෑහ කියන එක ධර්මානුකූලව දකිනවා. ඉතින් අපි ඔය නිකන්
살펴보면 우리에게 보입니다 — 우리에게 괴로움을 주고 불을 주는 것이 무엇인지. 우리가 무엇을 바라든, 그 바라는 것에 기대는 데에 괴로움이 있었고 불이 있었습니다. 우리가 무엇을 놓아 버렸다면 그것으로 우리에게 괴로움과 불이 올 길이 없다는 것을 dharma에 맞게 봅니다.
ධර්මානුකූලව දකිනවා. ඉතින් අපි ඔය නිකන් කිව්වට බැහැ. ඕක අපි හේතුවක් අරගෙන උදාහරණයක් කරා විග්රහ කරලා බලන්න ඕනේ. අපි හිතමු අපි අන්රාධපුර පොළොන් අරු පැත්තේ යි වන්දනා ගමනක් හරි විනෝධ ගමනක් හරි ගියා කියලා.
그런데 그냥 말로만 해서는 안 됩니다. 원인을 들어 예를 통해 풀어 보아야 합니다. 우리가 Anurādhapura나 Polonnaruva 쪽으로 성지 순례나 나들이를 갔다고 해 봅시다.
අපේ සල්ලි පර්ස් එකක් තියෙනවා. අපිට වැසිගිලියට යන්නත් ඕනේ. දැන් කැලේ තමයි දුවන්නේ ගියහම මහ කැලෑවල දුවලා හිටම්
우리에게 돈지갑이 하나 있습니다. 그런데 뒤도 보러 가야 합니다. 이제 숲으로 달려갑니다. 큰 숲으로 달려가서,
පහලලා වෙනවා ින් සත් ඉසා කනවා ඉතින් කිසි චරාපේ ඉන්නෙත් නැහැ මොත් නැහැ. අපි ඉන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පුරුද මොකත කරන්නේ ගියා කොටේ උඩට වැටිච්ච ගහ කොයක් කොට ගිහිල්ලා අපේ වැඩේ කරගෙන ආවා. හැබැයි එනකොට ඉනේ ගහතිච්ච සල්ලිපච්චඑක තිබ්බා කොටේ හවුලේ.
늘 하던 대로 쓰러진 나무 둥치 위로 가서 볼일을 보고 왔습니다. 그런데 오면서 허리에 차고 있던 돈지갑을 그 둥치 위에 두고 왔습니다.
කියලා අපේ වැඩේ කෙන ටක්් ගාලා හදිස්තිය ආවා පස්සේ කරා නැගිලා ටිකක් දරලා එනකොට අපිට මතක් වුණා ශා සල්ලි පස්සේක අර මළ පහ කරපු තියෙන කොටේ උඩන හරි වැඩේ වුනේ. දැන් අපි දැවෙනවා. කො 5000ක් විතර තියුණා 100000ක් විතර දෙනා මෙච්චර සල්ලි තිබුණා. කවුරුවත් අර ගත්ත දන්නෙත් නැහැ. දැන් මොකද කරන්නේ? ආපහු යන්න වෙලාවකුත් නැහැ. නොගිහනුත් බැහ. හරි ප්රශ්නය වුණේ මට දැන් ඇතුලේ අභ්යන්තරයෙන් දැවෙනවා කම්ප ආවා.
그러고는 볼일을 서둘러 마치고 급히 버스에 올라 조금 가다가 생각이 났습니다 — 아, 돈지갑을 그 똥 눈 둥치 위에 두고 왔구나. 이제 우리는 속이 탑니다. 5천쯤, 10만쯤 이만큼 돈이 들어 있었는데, 누가 가져갔는지도 모릅니다. 이제 어떻게 합니까? 되돌아갈 시간도 없습니다. 안 갈 수도 없습니다. 진짜 문제는 이제 내 안에서 속이 타고 흔들림이 왔다는 것입니다.
දැන් අපිට සල්ලිපස්ස ගැන අපි හිතා හිටියේ අපිට සැප දෙන එක අහක දාපු එක අපිට දුක් දෙන එක දැන් අසූචි පිරි අහක දාපු එක අපි අල්ලපු එක නෙමෙයි. අපි හිටාටියේ දුක් දෙනවායි අපිට දුක් දෙන්නේ. ප්රියමනාපවා සැප දෙනවා කියලා.
이제 우리는 돈지갑이 우리에게 즐거움을 주는 것이라고 생각하고 있었습니다. 내버린 것이 우리에게 괴로움을 준다고 여겼지만, 지금 내버린 똥 무더기는 우리가 붙잡은 것이 아닙니다. 우리는 괴로움을 주는 것이 괴로움을 주고, 좋고 마음에 드는 것은 즐거움을 준다고 생각하고 있었습니다.
දැන් බස් එක එනකොට අසුච ජීවිත පටද දුක් දෙන්නේ පර්ස් එකට.
이제 버스를 타고 오는데, 괴로움을 주는 것은 똥 무더기가 아니라 지갑입니다.
දැන් පර්ස් එක කඳුර කඳ පල්ලේ අසූචි පිල දැන් අපිට හිතෙනවද කොයි ලකා අසූචි ටික සතයෙක් කාලා ගියාත් දන්නෙත් නැහැ. හරි වැඩියි. එහෙමවත් හිතෙනවද අපිට දුකක් එනවද සල්ලි පරසක අරන් ගියාත් දන්නෙත් නැහැ වැඩියි. ඒ ගැන මොකද හිතේ? ප්රිය කරන මනාප
지금 지갑은 그 둥치 위에, 그 아래에는 똥 무더기가 있습니다. 이제 '어느 짐승이 그 똥을 먹고 갔는지도 모른다, 아주 잘됐다'는 생각이 듭니까? 그런 생각이라도 듭니까? 그것으로 괴로움이 옵니까? '누가 돈지갑을 가져갔는지도 모른다, 큰일이다' — 그것에 대해서는 무슨 생각이 듭니까?
වැඩියි. ඒ ගැන මොකද හිතේ? ප්රිය කරන මනාප කරන දේම අපිට දුක දෙනවා කියන එක අන්න ඔප්පු වෙන තැන. අපි අප්රිය කරන අමනාප කරන අහගෙන දාපු අපිට දුක් දෙන්නේ නැහැ. ඒක තිබුණත් එකයි නැතත් එකයි අරන් ගියත් එකයි තියාගෙන හිටියත් එකයි මොනවා කරලා අපිට ප්රශ්නය යන්න. නමුත් අපි ප්රියමනාප
좋아하고 마음에 들어 하는 것 바로 그것이 우리에게 괴로움을 준다는 것이 증명되는 자리가 바로 여기입니다. 우리가 싫어하고 마음에 들지 않아 내버린 것은 우리에게 괴로움을 주지 않습니다. 그것은 있든 없든, 누가 가져가든 그대로 있든 마찬가지입니다. 무슨 일이 생겨도 우리에게 문제 될 것이 없습니다.
ප්රශ්නය යන්න. නමුත් අපි ප්රියමනාප වශයෙන් යමකට හිත තිබ්බානම් කැඩෙයිද විඳෙයිද විනාශ වෙයිද කදයිද විඳීද විනාශ කරයිද කැඩී බිඳී විනාශ වී යයිද මොන විදිහෙන් හරි ඒ තත්ත්වය වෙනස් වෙයිද මෙන්න මේ වෙන්න ඉස්සෙල්ලා දුක් වෙන අවස්ථාවක් තියෙනවා. තව වෙලා නැහැ. වෙන්න ඉස්සෙල්ලාම දුකේ ඉඳන් ගත්ත විහේ ඉඳන් ප්රිය මනාප දේ අල්ලගත්ත විලේ හඳා කැඩෙන බිදෙන විනාශ වෙන දෙයක්ම අල්ලගත්ත නිසා.
그러나 우리가 좋고 마음에 든다며 무엇에 마음을 두었다면 — 깨지지 않을까, 부서지지 않을까, 망가지지 않을까, 누가 깨뜨리고 부수고 망가뜨리지 않을까, 어떤 식으로든 그 모습이 바뀌지 않을까 — 이런 일이 일어나기 전에 이미 괴로워하는 때가 있습니다. 아직 일어나지도 않았습니다. 일어나기 전부터, 좋고 마음에 드는 것을 붙잡은 그때부터 괴로움 속에 있습니다. 깨지고 부서지고 망가지는 것을 붙잡았기 때문입니다.
අපි කැඩේද බිඳෙයිද විනාශ වෙයිද කියන මේ සැකයට භාජන වෙනවා.
우리는 '깨지지 않을까, 부서지지 않을까, 망가지지 않을까' 하는 이 의심에 빠집니다.
කඩන බිඳින විනාශ කරන ස්වභාවය ඇති දෙයක්ම ප්රියයි මනාපයි කියලා අල්ලගත්ත නිසා කඩයිද බිඳීද විනාශ කරයිද කියන සැකේට භාජනය වෙලා වික්ෂිප්ත වෙලා ඉන්නවා.
깨뜨리고 부수고 망가뜨리는 성질을 지닌 것을 좋고 마음에 든다며 붙잡았기에, 깨지지 않을까 부서지지 않을까 망가지지 않을까 하는 의심에 빠져 마음이 흩어진 채 있습니다.
කැඩී යන බිඳී යන විනාශ වී යන දෙයක්ම අල්ල ගත්ත නිසා පියයි මනාපයි කියලා කැඩී අයිිද බිඳීයිද විනාශ වීයිද කියන්නා වූ සැකයින් කම්පිත වෙලා ඉන්නවා.
깨지고 부서지고 망가져 가는 것을 좋고 마음에 든다며 붙잡았기에, 깨지지 않을까 부서지지 않을까 망가지지 않을까 하는 의심으로 흔들린 채 있습니다.
එහෙනම් වෙන්න ඉස්සෙල්ලාම අපි කම්පාවක ඉන්නේ හැම මොහොතක් පාසා.
그렇다면 일이 일어나기 전부터 우리는 매 순간 흔들림 속에 있습니다.
එහෙනම් මන වඩන දෙයක් අල්ලගත්ත මොහොතේ පටන් ඔහු ගිනි විඳිනවා කියන්නේ ඔන්න ඕකයි. ඕක ඇත්ත නමුත් හැඟවිලා තිබුනේ. වටිනා දෙයක් වටිනවයි කියලා තමා ශාතු වැඩි වෙනවද? වෙන තරමට ගිනි එනවා. නමුත් අපි හිතාගන්නේ ඒ දේ අපිට ප්රියමනාපය දෙනවා කියලා. අනේ අපිට
그러니 마음에 드는 것을 붙잡은 순간부터 그가 불을 겪는다는 것이 바로 이것입니다. 이것이 진실이지만 감춰져 있었습니다. 값진 것을 값지다고 여겨 애착이 커집니까? 커질수록 불이 옵니다. 그러나 우리는 그것이 우리에게 즐거움을 준다고 생각합니다.
අපිට ප්රියමනාපය දෙනවා කියලා. අනේ අපිට හොඳ කොළු පැටිය කිරියා නම් විවාහ වෙලා දැන් මෙච්චර කල්ලෙනවාද අවුරුදු දෙකක් එනවා තුනක් එනවා. අනික් අයනම් දරුවෝ හුරතල් කරනවා. අපිට දරු සම්පතක් නැද්ද ඉතින් ඔක්කොම කරන මහා සම්පත්තියක් ගන්න දේවාලයක් ගනේ පන්සලක් ගනේ හැමතම ගිහිල්ලා පණ්ඩු ගැට ගහලා අරමයක් කරලා යාටිකක් කරලා ඔක්කොම කරලා හරි ක කොහොම හරි හටගත්තා කියකෝ. දැන්
'아, 우리에게 좋은 아이가 있었으면! 결혼하고 벌써 이렇게 오래 — 2년, 3년이 지납니다. 다른 사람들은 아이를 어르며 귀여워하는데 우리에겐 자식 복이 없는가.' 그래서 모든 것을 이루는 큰 복을 얻으려고 devāla마다, 절마다 다니며 실 매듭을 묶고 예식을 하고 빌기도 하고 온갖 것을 해서, 어떻게든 아이가 생겼다고 합시다.
කරලා හරි ක කොහොම හරි හටගත්තා කියකෝ. දැන් අපි හටගත්ත ගමන් හරිය සන්තෝසයි. අපිටත් දැන් දරුපටියඑවා හුරතල් කර ඉන්න. දැන් මෙච්චර කල් නොතිබිච්ච ගින්නක් අපි වට කරා කියලා දැක්කේ නැහ.
이제 아이가 생기자마자 우리는 아주 기쁩니다. 우리도 이제 아이를 어르며 지낼 수 있다고. 그런데 이제까지 없던 불이 우리를 둘러쌌다는 것은 보지 못했습니다.
දැන් ඔතන පටන් ගෙනම අපි බලන්න ඕනේ. ප්රියමනාප කීයක් තිබුණද? ඒ අපි අල්ලගත්ත දරුවා කියන වස්තුවට අප්රියමනාප කීයක් ඒක වට කරලා තියෙනවද?
이제 바로 거기서부터 우리는 살펴보아야 합니다. 좋고 마음에 드는 것이 몇 개 있었습니까? 우리가 붙잡은 아이라는 대상을 싫고 마음에 들지 않는 것이 몇 개나 둘러싸고 있습니까?
එකක් ප්රියමනාප විඳිනකොට අප්රිය අමනාප කීයක් අපිට දවිල්ලා දෙනවද ඒ වස්තුව නිසා.
좋고 마음에 드는 것 하나를 누릴 때, 그 대상 때문에 싫고 마음에 들지 않는 것이 몇 개나 우리를 태웁니까?
පුත්ර සෙනේහය කියන එක දරු ක්ෂණේහිය කියන එක දරුවා දකිනකොටම අම්මටත් පහළ වෙනවා තාත්තක් පහළ වෙනවා. දරු සෙනෙහත. හැබැයි හරිය සතුුරු දෙයක් හැටියට මහා වාසනාවක් හැටියට හිතාගත්තට මොකක්ද හම්බ වුනේ? බැරි වෙලාව හරි යටගිරියෙන් කෑ ගහන වුනොත් අම්මාට මොකද දෙන්නේ? බොත් වෙලා දුවගෙන එනවා. දරුනිතින් අල්ලගත්ත වටිනාත් වලට මොකද වෙලා තියෙන්නේ බලන්න.
아들 사랑, 자식 사랑이라는 것이 아이를 보자마자 어머니에게도 생기고 아버지에게도 생깁니다. 자식 사랑입니다. 그런데 아주 기쁜 일로, 큰 행운으로 여겼지만 무엇을 얻었습니까? 혹시라도 아이가 목청껏 울면 어머니는 어떻게 합니까? 허둥지둥 달려옵니다. 자식이라며 붙잡은 값진 것 때문에 무슨 일이 일어났는지 보십시오.
අපුත් මම භව වෙච්ච තරමක් එක පාරට කෑ ගහනකොට ඉතින් ඔතනින් පටන් ගත්ත පටන් ගැන්නුවා. අනේ බලනකි ටික බොන්නේ නැහැ. කටහකට ගන්නවා. නඟ රත් වෙලා දැන් මොකද පටන් ගන්නේ එතන හිදිහට මොකක්ද පටන් ගන්නේ? සැපද තියන්නේ? දරුවට කරදරයක් අද දන්නේ නැහැ.
아이가 갑자기 울어 대면 거기서부터 시작됩니다. '아이고, 젖도 안 먹네. 몸이 뜨거워졌네.' 이제 무엇이 시작됩니까? 거기서 갑자기 무엇이 시작됩니까? 즐거움입니까? '아이에게 무슨 탈이 났는지 모르겠다.'
අනේ එක්ම කරලා එක්ක වහම ශ්රිතාල කියන්න කිව්වොත් එහෙම එතන බලයන්න එනකොට නවතා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ගන්නා බුදුහමාරු. ඒ තරම් අමාරුයි. දරුවට කරදරයක්ද? ඇයි දොස්තර මහත්තයෝ හදිසිද අමාරුවක්ද? වැඩිද අමාරුවද? දැන් ඉතින් අපි ඉන්නේ කොහෙද මතක නෑ කෑහෙන මහන්සියක් මහා ගින්නක් විඳිනවා. මොකක්ද අපි හිතාගත්තේ? සැප සම්පත් දෙන මහා පුණ්ය වස්තුවක් මට පහළ වුණා මේ දරුවේ.
그렇게 힘듭니다. '아이에게 탈이 났나요? 의사 선생님, 급한 병인가요? 많이 아픈가요?' 이제 우리는 어디에 있는지도 모른 채 엄청난 고생, 큰 불을 겪습니다. 우리가 무엇이라 생각했습니까? 즐거움과 복을 주는 큰 puñña의 보물이 이 아이로 나에게 왔다고 생각했습니다.
දරු සම්පත්තියේ වටිනාකම එහෙින් හිතාගෙන හිටියට ඒ දරු සම්පත්තියම දෙන ගින්න කොච්චරද?
자식 복의 값어치를 그렇게 생각하고 있었지만, 그 자식 복이 주는 불은 얼마나 큽니까?
දරු සම්පත්තිය ගිනි දෙනවා කියලා අපි හිතුවේ නැහැ. මොකක්ද ධරු [උගුර කෑරීම] සම්පත්තිය නැමැති මායා ආශ්වාදයෙන් අර ගින්න වැහුවා. කොච්චර කිව්වත් ගින්න මතු වෙලා එන්නේ නැහ. ගින්න ගින්න හැටියට පේන්නේ නැහ. එහෙනම් ප්රිය දේ මනාප දේ ගිනි දෙනවා කිව්වට ඇත්ත පේන්නේ. නමුත් දෙන්නේ මොනවද? ප්රියමනාප දේ ගිනි දෙනවා. අප්රිය මනාප දේ නෙමෙයි ගිනි දෙන්නේ.
자식 복이 불을 준다고 우리는 생각하지 못했습니다. 왜냐하면 자식 복이라는 환상의 맛(māyā assāda)이 그 불을 덮었기 때문입니다. 아무리 말해도 불은 드러나지 않습니다. 불이 불로 보이지 않습니다. 그렇다면 좋은 것, 마음에 드는 것이 불을 준다고 말해야 진실이 보입니다. 무엇이 불을 줍니까? 좋고 마음에 드는 것이 불을 줍니다. 싫고 마음에 들지 않는 것이 불을 주는 것이 아닙니다.
ඒ එක වස්තුවක්. ඔතන පටන්ගෙන අපි දැන් බලන්නවා කල්පනා කරලා කොච්චර ඒවා තියෙනවා.
그것은 대상 하나일 뿐입니다. 거기서부터 우리는 그런 것이 얼마나 많은지 곰곰이 살펴봅니다.
අපේ ගේ පුංචි නම් ඕකේ තියෙන්නේ ඇද කබලකුයි. ඔය පුටු කබලකුයි. මොන මොනවා හරිය වළන් කෑල්ලෙකුයි අරමයක් තියෙනවා නම් පහලා දාලා ඇරලා දාලාත් ඔහ යනවාන. මොනවාගෙන යන්න අපේ ගෙදර ගානක් නැතුව ඉන්නවා. ඔව ටික
우리 집이 작을 때는 낡은 침대 하나, 낡은 의자 하나, 무슨 냄비 조각 하나쯤 있어서 문을 열어 둔 채로도 그냥 나갑니다. 무엇을 가져가겠습니까. 우리 집은 걱정 없이 지냅니다.
දවසක් ඉඳලා මත කරන්නේ. පොඩ්ඩක් හරි ගියහම පුරු සැට් එකක් ගෙන හලා ගේ ටිකක් ලොකු කරලා අර ටීවී එකක් ගෙන හලලා ටිකෙන් ටික වට්ක් ගෙනක් දාලා. දැන් යනවා දො ඇරලා දාලා. දැන් පුළුවන් දෙයක්
그렇게 지내다가 조금 형편이 나아지면 의자 세트를 들여오고, 집을 좀 늘리고, 텔레비전을 들여오고, 조금씩 이것저것 들여놓습니다. 이제 문을 열어 두고 나갈 수 있습니까?
ලස්සන සුන්දර ලෝකේ මවනවා වාගේම යන මොහොතක් පාසාම ීවිය කරයි අයිද? කුඩි සටරයි අයිද? අහව තියෙන බඩමුට්ටින එළියට දැම්මද? දොරුව ඇහුවට හයිය නැහැ. තමන් කඩාගෙන යයිද? දැන් ඉතින් අපි උපක්රමය යොදෙදා හැම මොහොතක් පාසාම අපි දැවෙනවා. ගමනක් යන්න බැහැ කවදාවත් නිදහස් ඉල්ලා බණක් අහන්නත් බැහැද ඔය ටික කරලා තිබුනේ.
아름다운 세상을 지어내는 것과 함께, 집을 나설 때마다 '텔레비전을 가져가지 않을까? 의자 세트를 가져가지 않을까? 잠가 둔 세간을 밖으로 내갔을까? 문 잠금이 단단하지 않은데 부수고 들어가지 않을까?' 이제 우리는 온갖 꾀를 쓰면서도 매 순간 속이 탑니다. 마음 놓고 어디 갈 수도 없고, 설법을 들으러 갈 수도 없게 된 것은 그런 것들을 해 두었기 때문입니다.
හැම වෙලේම අපිට කැඩෙන බිදෙන විනාශ වෙන කඩන බිදෙන විනාශ කරන කැඩී බිඳී විනාශ වෙවී යන හොරු පැහැරගන්න නොයෙක් ආකාරයෙන් ආපදාවල්ට ගොදුරුවෙන ලෝකයක් අල්ලගෙන සැනසෙන්න හිතුවට අවිද්යාවේ නිගමනය නිසා සාරයි කියන දෘට්ටිය නිසා සැනසුමක් ඇති කියලා අපි හිතනවා මිසක් හම්බ වෙන්නේ ගිනි.
언제나 깨지고 부서지고 망가지고, 깨뜨리고 부수고 망가뜨리고, 깨지고 부서지며 망가져 가고, 도둑이 빼앗아 가고, 온갖 방식으로 재난의 먹잇감이 되는 세상을 붙잡고 편안해지려 하지만, avijjā의 결론 때문에, 알맹이가 있다는 diṭṭhi 때문에 편안함이 있다고 생각할 뿐 얻는 것은 불입니다.
නමුත් අර ආශ්වාද මායාවෙන් වහන නිසා මේගින්න වැහිලා යනවා. දුක පේන්නේ නෑ. අන්න දුක්ඛ ආර්ය සත්යය වැහිලා.
그러나 그 맛의 환상이 덮기에 이 불은 가려집니다. 괴로움이 보이지 않습니다. 그렇게 dukkha ariya sacca가 가려졌습니다.
අන්න යම් දවසක අපි දැනගත්තොත් අර ආශ්වාද ගෙන දෙන්නා වූ මායාල ලෝකයේ අපිව රවට්ටනවා අප්රමාණ සංසාරය පටන් සැවැත්ුව මිසක් අපිට සැනසිල්ලක් උදා කළේ නැහැ. යම් තරමක් අපිට ගිනි දුන්නා නම් යම් තරමක් පාපයට අපි පෙළඹෙව්වා නම් පොළොවලා අපි වරසා තියෙන්නේ. ඔය ප්රියමනාපය මිසක් වෙන එකක් නෙමෙයි කියලා දැනගත්තා නම් ප්රියමනාපය සරපයෙක් වගේ දකින්න පටන් ගන්නවා.
어느 날 우리가 알게 된다면 — 맛을 가져다주는 그 환상들이 세상에서 우리를 속이고, 헤아릴 수 없는 saṃsāra 내내 우리를 끌고 다녔을 뿐 편안함을 가져다주지 않았다는 것, 우리에게 불을 준 만큼, 우리를 pāpa로 이끈 만큼 우리를 그르친 것은 바로 그 좋고 마음에 드는 것일 뿐 다른 것이 아니라는 것을 알았다면 — 좋고 마음에 드는 것을 독사처럼 보기 시작합니다.
යම් ලෝකයේ ප්රිය ස්වභාවයක් අද මධුර ස්වභාවයක් තමයි මේ තමයි සරපයක්. මේ තමයි උගුල මේ තමයි මායාව. මේක තමයි අපි මෙච්චර කල්
세상의 어떤 좋은 성질, 달콤한 성질 — 바로 이것이 독사입니다. 이것이 덫입니다. 이것이 환상입니다.
මේ තමයි මායාව. මේක තමයි අපි මෙච්චර කල් කොටු කොල්ලේ. අනේක ජාති සංසාරං සන්ධා විසං අනිබ්බං ග්රහකාරකං ගවේසන්තෝ දුක්ඛා ජාති පුනක්පජරජාණන් වහන්සේ උදානයක් උදාන වන්නවා යථාර්ථය දැකට පස්සේ. ගහකාරක දිට්ඨෝසි පූණගේං නකාහති සබ්බාතේ පාසුකා භග්ගා ගහ කූටං වසංඛිතං විසංඛාර ගතං චිත්තං තණ්හානං කය මජ්ජගාති. අන්න තණ්හාව නැමති. මෙන්න මේ
이것이 우리가 이토록 오래 갇혀 있던 곳입니다. 'anekajātisaṃsāraṃ sandhāvissaṃ anibbisaṃ, gahakārakaṃ gavesanto dukkhā jāti punappunaṃ' — Buddha께서는 사실을 보신 뒤 이 udāna를 읊으셨습니다. 'gahakāraka diṭṭhosi puna gehaṃ na kāhasi, sabbā te phāsukā bhaggā gahakūṭaṃ visaṅkhataṃ, visaṅkhāragataṃ cittaṃ taṇhānaṃ khayamajjhagā.'
කය මජ්ජගාති. අන්න තණ්හාව නැමති. මෙන්න මේ වඩුවා හොය හොයා මම අප්රමාණ සංසාරය ඇවිද්දා. හොයාගන්න බැරුව අද මට මේක හම්බ වුණා. මේක තමයි මේ දුක්ගෙන දෙන්න ගේ හැදුවේ. මේ දුක් පැවැත්ම හැදුවේ. මීට පස්සේ ඒ වඩුව ඔබ මාත්එක සම්බන්ධයක් නැහ. ආයේ ගෙවල් හැදිලා ඉවරයි. මම ඔබ දැකලා ඉවරයි කියලා. මේ උදන් කියවැන්නවා. දැන්
'taṇhā라는 이 목수를 찾고 또 찾으며 나는 헤아릴 수 없는 saṃsāra를 떠돌았다. 찾지 못하다가 오늘 나는 이것을 찾았다. 이것이 괴로움을 주려고 집을 지었다. 이 괴로운 삶을 지었다. 이제부터 목수여, 그대와 나는 아무 상관이 없다. 다시 집 짓기는 끝났다. 나는 그대를 보았다' — 이렇게 udāna를 읊으십니다.
ඉවරයි කියලා. මේ උදන් කියවැන්නවා. දැන් නමුත් අපි දකින්නේ ඔය තණ්හාවම තමයි ශාන්ත සිසිල් ජලාසය කියලා අපි දකින්නේ. අන්න යථාර්ථය මොකක්ද මේක තනිකර කණපිට ගැහිල්ල. මෙච්චර කල් හිතා ඉන්න ලෝකයේ අපි හිතා ඉන්නවා නම් මේක සැපයි කියලා ඒක දුකයි කියලා දකින එකක්. මේක සිසිල් කියලා දැක්ක නම් ඒක ගින්නක් කියලා දකින එකක් ඒක යථාර්ථය. යථාර්ථවත් නුවණ කියන එක සියල්ලට
그런데 우리는 바로 그 taṇhā를 고요하고 시원한 호수라고 봅니다. 사실은 무엇입니까? 이것은 완전히 뒤집힌 것입니다. 이제까지 세상에서 우리가 이것이 즐겁다고 생각해 왔다면 그것을 괴로움이라고 보는 것, 이것이 시원하다고 보았다면 그것을 불이라고 보는 것 — 그것이 사실입니다.
යථාර්ථය. යථාර්ථවත් නුවණ කියන එක සියල්ලට පොදුවේ විදන්න බැහ. ඉතින් සියල්ලට පොදුවේ බණ කියන්න ගියොත් මොකද වෙන්නේ? ධර්මයට දොස් කියනවා. යථාර්ථය ගන්න බැ පඤඥාවන්තස්ස ආයන් ධම්මෝ නායං ධම්මෝ දුප්පඤ්ඤස කිව්වේඕ කයි සියල්ලට මරදින්න බැහ. අන්න යථාර්ථය
사실 그대로의 지혜는 모두가 똑같이 받아들일 수 없습니다. 그래서 모두에게 똑같이 설법하려 하면 어떻게 됩니까? dharma를 탓합니다. 사실을 받아들이지 못합니다. 'paññavantassāyaṃ dhammo, nāyaṃ dhammo duppaññassa'라고 하셨듯이 모두가 소화할 수는 없습니다.
කයි සියල්ලට මරදින්න බැහ. අන්න යථාර්ථය දන්න කෙනාට ඇත්ත වශයෙන් අවංකව මධ්යස්ථයා හිතන්න පටන් ගන්නවා. මේ කියන කියම වෙන ඇත්තද? මේක හරයක් තියෙනවද? මේකද ලෝක ධර්මතාවය වෙන එකක්ද? බලන්න මේ ධර්මතාවය ඉක්ම ගිය එකක් නෙමෙයි ලෝකය කියන්නේ මේක තමයි ලෝක ධර්මතාවය කියලා දැක්ක. අර ධර්මය දකිනවා. අන්න දහම් ඇස පහළ වුන දවස දකිනවා.
사실을 아는 사람은 참으로 정직하게, 치우침 없이 생각하기 시작합니다. '이 말이 정말 사실인가? 여기에 알맹이가 있는가? 이것이 loka dhammatā인가, 다른 것인가?' 살펴보니 세상은 이 이치를 넘어선 것이 아니라 이것이 바로 loka dhammatā라는 것을 보았습니다. 그 dharma를 봅니다. dharma의 눈이 생긴 날 봅니다.
යං කිංචි සමුදය ධම්මං සබ්බන්තං නිරෝධ ධම්මන්ති යම් ධර්මයක් හටගත්ත එක නැති වෙනසු කියලද විග්රහ කරනවා. නැති වෙන කතාවක් ඔතන කිව්වේ නැහැ. ඇත නැත දෙක අන්ත දෙක. එහෙනම් මොකක්ද නිරෝධ කියන්නේ? රෝධ කියන්නේ රවුන් ගහනවා. සැරිසරනවා. නිරෝධ කියන්නේ සැරිසරන්න වටින එකක් නෙමෙයි.
'yaṃ kiñci samudayadhammaṃ sabbaṃ taṃ nirodhadhammaṃ' — 생겨난 어떤 dharma든 없어지는 것이라고 풀이합니다. 그런데 거기서 없어진다는 이야기를 한 것이 아닙니다. 있다, 없다는 두 끝입니다. 그렇다면 nirodha란 무엇입니까? rodha란 맴도는 것, 떠도는 것입니다. nirodha란 떠돌 만한 가치가 없는 것입니다.
ලෝකයේ යම් ධර්මයක් උදා වෙනවද එකක්වත් සැරිසරන්න වටින ඒවා නෙමෙයි. මෙන්න පළමු දහම් නුවනට වැටහින එක දහම් අවබෝධයට වැටහෙනවා. නිරෝධ ධර්ම කියන්නේ රවුන් ගහන්න වටින ධර්ම නෙමෙයි. රවුන් ගහන්නේ නැති
세상에 어떤 dharma가 생겨나든 그 하나도 떠돌 만한 것이 아닙니다. 이것이 처음으로 dharma의 지혜에 깨달아지는 것, dharma의 깨달음에 이해되는 것입니다. nirodha dharma란 맴돌 만한 dharma가 아닙니다.
වටින ධර්ම නෙමෙයි. රවුන් ගහන්නේ නැති ධර්ම. රවුන් ගහන්න වටින ධර්ම එයක් ඒවය නැහැ. ැරි සරන්න එකක් නෑහ කියන එක රවුන්
맴돌지 않는 dharma입니다. 맴돌 만한 dharma는 하나도 없습니다.
නැහැ. ැරි සරන්න එකක් නෑහ කියන එක රවුන් ගහනවා කියන එක තමයි අපේ වචනයට අහන්නේ. කොහෙද රවුන් ගැහුවේ? හෝ දේ ගහලා ආවක්ද එච්චරලා.
떠돌 것이 없다는 것, 맴돈다는 것을 우리말로는 이렇게 묻습니다 — '어디를 맴돌았니? rondē 다니다 왔니? 그만큼이나?'
අපි අහනවා මොකක්ද රෝන්දේ කියන්නේ? රෝ කියන්නේ ඔක්ක රෝධ ධර්ම. රෝධ ධර්ම වල ගියොත් මොකද වෙන්නේ? අවිද්යාව නිසා අන්ධ වෙන්නවා.
우리는 'rondē가 무엇이냐'고 묻습니다. 'ro'라는 것은 모두 rodha dharma입니다. rodha dharma로 가면 어떻게 됩니까? avijjā 때문에 눈이 멉니다.
අපි පැරණි බෞද්ධයෝ දැනගෙන හිටියා. අවිද්යාව නිසා ප්රිය ස්වභාවයන්, මධුර ස්වභාවයන් පසේ රවුන් ගහන්න ගියොත් අන්ධ වෙන්න වෙනවා. අන්ධ බාල පෘථග්ජනයගේ ස්වභාවය ඕකයි.
옛 불자들은 알고 있었습니다. avijjā 때문에 좋은 성질, 달콤한 성질을 좇아 맴돌면 눈이 멀게 된다는 것을. 눈먼 어리석은 puthujjana의 성질이 바로 그것입니다.
එහෙනම් රවුන් ගහන්න ගියොත් අන්ධ වෙන නිසා තමයි රෝ අන්ධ යනවද කියලා කිව්වේ. රෝ කියන්නේ සැරිසරනවා. කොහෙද අන්ධභාවය
그렇다면 맴돌면 눈이 멀기 때문에 'ro andha yanavada(눈멀러 가느냐)'라고 한 것입니다. 'ro'는 떠돈다는 뜻입니다.
රෝ කියන්නේ සැරිසරනවා. කොහෙද අන්ධභාවය ළමයා ඇහැම ඇනකොට අහනවා. කොහෙද රෝන්දේ ගියාද? කොහෙද රෝන්දේ ග අහන්න ගියේ. මොකද මේ අන්ධ වෙන රවමේ යනවද?
아이에게 이렇게 묻습니다. '어디 rondē 갔었니? 어디 rondē 하러 갔니?' 왜냐하면 이 눈먼 길로 가느냐는 뜻입니다.
අන්ධ වෙන රවමේ සැරි සරණාවට කියනවා හෝ අන්ධේ යනවා රෝන්දේ යනවා.
눈먼 길로 떠도는 것을 'andhē yanavā, rondē yanavā'라고 합니다.
පද නිරුක්ති? ඔයා කොච්චර ලස්සන හරයක් තියෙනවා. ආන් නිරෝධ කරපු හාම මොකද වෙන්නේ? අන්ධ වන පැත්තේ යන්නේ නැහැ. දහම ඇහැ පහළ වෙලා තියෙන්නේ.
낱말 풀이(pada nirutti)에 얼마나 아름다운 알맹이가 있는지요. 그러면 nirodha하면 어떻게 됩니까? 눈먼 쪽으로 가지 않습니다. dharma의 눈이 생긴 것입니다.
ධර්ම චක්ෂුතය පහළ වුනා නම් අන්ධ පැත්තේ ගමන් කරන්නේ නෑ. අන්ධ වැඩවල යන්නේ නෑ. හෝදේ නෑ. නිරෝධයි.
dhammacakkhu가 생겼다면 눈먼 쪽으로 가지 않습니다. 눈먼 일에 가지 않습니다. 맴돌지 않습니다. nirodha입니다.
යං කිච්චි සමුදය ධම්මං සබ්බන්තං නිරෝධ ධම්මන්ති. මොනවද මේ ලෝකේ උදා වෙන්නේ? සං උදය සමුදය සං කියන්නේ එකතුවක් උදා වෙනවා. එකතුව ගොඩනැගම් ඒවා සමුදය. අන්න සමුදය ධර්ම වල සැරිසර වටන ආහාරයක් නැහ. ඔන්න ඕක දකිනවා. දැක්කට පස්සේ පළවෙනි යථාබෝධන ධර්මඥානය පහළ වුණා. මෙන්න මේක පහළුනාට
'yaṃ kiñci samudayadhammaṃ sabbaṃ taṃ nirodhadhammaṃ'. 이 세상에 생겨나는 것은 무엇입니까? saṃ-udaya, samudaya — saṃ이란 모임이 생겨나는 것입니다. 모임으로 쌓인 것들이 samudaya입니다. samudaya dharma에는 떠돌 만한 것이 없습니다. 바로 그것을 봅니다. 본 뒤에 첫 yathābodha, dharma의 지혜가 생겼습니다.
ධර්මඥානය පහළ වුණා. මෙන්න මේක පහළුනාට පස්සේ දකිනවා. යම් ලෝකයේ ප්රිය රූපං සත රූපං කියලා තියෙන ලෝකේ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් යම ඇද්ද මන වඩන රූප මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගන්ධ මන වඩන රස මන වඩන පොට්ටබ්බ මන වඩන ධර්ම කියන යමක් ඇත්නම් මේවා එකක්වත් සැරිසරන්න වටින ඒවා නෙමෙයි හරයක් නැති අසාරය ඒවා. ඔන්න ඕක දැක්ක දාට මොකද කරන්නේ? ඕක තමයි අපි වහලා තිබුනේ අපේ දුක වහලා තිබුනේ. දැන් පේන්න
이것이 생긴 뒤에 봅니다 — 'yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ'이라 한, 세상의 어떤 좋은 성질, 달콤한 성질이든, 마음에 드는 형색, 마음에 드는 소리, 마음에 드는 냄새, 마음에 드는 맛, 마음에 드는 닿음, 마음에 드는 dhamma라는 것이 있다면 이것들 하나도 떠돌 만한 것이 아니며 알맹이 없는 asāra라는 것을. 그것을 본 날 어떻게 합니까? 그것이 우리를 덮고 있던 것, 우리의 괴로움을 덮고 있던 것입니다.
තිබුනේ අපේ දුක වහලා තිබුනේ. දැන් පේන්න පටන් ගන්නවා අසාර දෙයක් පස්සේ ගොඩනගන්න මම බෙහෙත විදිහ නම් අන්න සංඛාර දුක්ඛය ඉස්මතු වුණා. අන්න මෙච්චර කල් දකින්න බැරි තිබි වෙච්ච ආර්යන් විසින් දකින්න දුක්ඛ සත්වය මතු වුනා. දුක්ාර්ය සත්යය මතු වුණා.
이제 보이기 시작합니다 — 알맹이 없는 것을 좇아 쌓느라 내가 지치는 모습이 보인다면, 바로 거기서 saṅkhāra dukkha가 드러났습니다. 이제까지 볼 수 없던, ariya가 보는 dukkha sacca가 드러났습니다. dukkha ariya sacca가 드러났습니다.
සංඛාර පිළිබඳව මායාවෙන් වැහිලා හිටියා සාරයි කියන මායාවෙන් වැහිලා ඉන්න තාක්කල් ඒ සඳහා කරන උත්සාහය වෙහෙස වීර්ය සුයයි කියලා දැවුණා මිසක් දුකක් කියලා අබංකවයකටිපිච්ච යථාර්ථය දැක්කෙන්නේ. දැන් පේනවා උත්සාහ කරන්නේ වීර්ය කරන්නේ හරයක් නැති දේකට නම් ඒ උත්සාහය වීර්යය වෙහෙසක් මිසක් වෙනවා මොකක්ද එහෙනම් අන්න අපි
saṅkhāra에 대해 환상으로 덮여 있을 때, 알맹이가 있다는 환상에 덮여 있는 동안에는 그것을 위한 애씀과 지침과 노력을 즐거움이라고 여겼을 뿐, 괴로움이라는 사실을 정직하게 보지 못했습니다. 이제 보입니다 — 애쓰고 힘쓰는 것이 알맹이 없는 것을 위해서라면 그 애씀과 노력은 지침일 뿐 무엇이 되겠습니까.
මිසක් වෙනවා මොකක්ද එහෙනම් අන්න අපි දකිනවා එතනේ සංඛාර දුක්ඛය එච්චර කල් වැහිලා තිබිච්ච එක ආර්යත්වයට පත් වෙනකොට දුක දකින්න පටන් ගත්තා කියන්න ඒකයි. සංඛාර දුක්ඛය දකිනවා.
그렇다면 우리는 거기서 그토록 오래 가려져 있던 saṅkhāra dukkha를 봅니다. ariya가 될 때 괴로움을 보기 시작했다고 하는 것이 바로 그것입니다. saṅkhāra dukkha를 봅니다.
අන්න ඒක දකිනකොටම දැන් දකින දුකට හේතුව මොකක්ද මේක මෙච්චර නොටි හිතිවිච්ච කෙනෙක්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් දුක්ඛ නිරෝධය මොකක්ද මේ තෘෂ්ණාවෙන් අල්ලගන්න තිබිච්චා හරයක් නැති ඒක හරයක් නෑහැ කියලා දැනගත්තහම සංඛාර දුක්ඛය එතනම නිරෝදයි. ඒක කරන්න හිතෙන.
이제 dukkha nirodha가 무엇인지 — 이 taṇhā로 붙잡으려던 알맹이 없는 것, 그것에 알맹이가 없다는 것을 알면 saṅkhāra dukkha는 바로 거기서 그칩니다. 그것을 하려는 마음이…
දැන් ඒකට බැඳෙනව. ඒ විහත විඳින. මට මොනවා කරන්න ඕනේ මට ඕක කරන්න දෙයක් නෑ වගේ. මට මොනවා හදාගන්නද? මට මොනවා ගොඩනගන්නද? ඉන්න එකකන් මේ කාලට කන්න දෙයක් තිබුනහම ඇති. ඉන්න තැනක් තිබුනහම ඇති.
이제 그것에 묶여 그 지침을 겪던 일이 — '내가 무엇을 해야 하지? 나에게는 할 일이 없는 것 같다. 무엇을 만들겠는가? 무엇을 쌓겠는가? 살아 있는 동안 끼니마다 먹을 것이 있으면 충분하다. 머물 곳이 있으면 충분하다.'
ලෙඩකට බෙහෙදක් ඉන්නකන් තිබුනහම ඇති. ඉන්නකන් කොහර හිටුවහම මට හොඳටම මැදි. නිකන්ධ ආහාරයක්, ඉන්න ත දෙනක්, ලෙටර වස්ත්රයක්, ඉන්න බෙහෙදක් මට හොඳටම මැදි. මට ඔය එහාට කරන්න දෙයක් නැහැ. කවද හරි ඔය
'병에 쓸 약이 사는 동안 있으면 충분하다. 사는 동안 어디든 머물 수 있으면 나에게는 아주 넉넉하다. 그저 먹을 것 하나, 머물 곳 하나, 입을 옷 하나, 약 하나면 나에게는 아주 넉넉하다.'
මට ඔය එහාට කරන්න දෙයක් නැහැ. කවද හරි ඔය තැනට එනවා. එන්න එන්න එකපාරම එන්නේ නැ. ඔය යථාබෝධය වැඩෙන්න වැඩෙනින් නන්තිවට පිහින්නේ මොකක්ද ජීවත් වෙලා ඉන්නකන් මට ඔය පොඩ්ඩක් තියෙනවා නිසා කොහෙට එහමට දැන් ඒකෙත් නැ. අන්න සීමා වුණා. අන්න ලෝකය අත්හැරියා. සංඛාර දුක්ඛයෙනුත් මිදුනා.
'그 너머로 나에게 할 일은 없다.' 언젠가는 그 자리에 옵니다. 한꺼번에 오지는 않습니다. yathābodha가 자랄수록 — 살아 있는 동안 나에게 그만큼은 있으니 어디로 더 가겠는가 — 이제 그것도 없습니다. 그렇게 한정되었습니다. 세상을 놓았습니다. saṅkhāra dukkha에서도 벗어났습니다.
එහෙනම් දුක දුක්ඛේ තිබුනේ මොකක්ද? ඔය මත තමයි. එහෙනම් මෙලෝදී අපි ගොඩනගහ ගත්තට අනුවක් දුක්ඛ දුක ඉවරයි. මේ විපාක දුක්ඛයක් වශයෙන් කය පවත්විනකන් බඩිගින කන්න දෙන්න ඕනේ. පිපාසයට දම බොන්න දෙන්න ඕනේ. හීත උෂන නිසා අඳින්න ඕනේ. අවුන නිසා යම් තැනක ඉන්න ඕනේ. ඔය ටික තව ඉතුරු දුක්ඛ දුකයක් තියෙනවා. විපාක දුක්ඛය වශයෙන්. පෙර භවයෙන් මේ භවය කය හදපු නිසා. ඒ දුක්ඛ කාලය මැ මැරනකන් ඉරලා තියෙන්නේ කියලා දන්නවා.
그렇다면 dukkha dukkha에 있던 것은 무엇입니까? 바로 그 생각들입니다. 그렇다면 이 삶에서 우리가 쌓아 올리던 것에 따른 dukkha dukkha는 끝났습니다. 이 vipāka dukkha로서 몸이 이어지는 동안은 배고프면 먹여야 하고, 목마르면 물을 마시게 해야 하고, 추위와 더위 때문에 입어야 하고, 머물 곳이 있어야 해서 어딘가에 지내야 합니다. 이만큼의 괴로움이 아직 남아 있습니다 — vipāka dukkha로서. 앞의 bhava에서 이 bhava의 몸을 지었기 때문입니다. 그 괴로움의 때는 죽을 때까지 남아 있다는 것을 압니다.
එහෙනම් ඒන් එහාට මම ගොඩ නගන දුක්ඛයත් නැහැ. විපාක දුකේ දයක් විතර ඉතුරලා තියෙන එක ඒක මරණයෙන් ඉවරයි. එහෙනම් අන්තිම මරණය දවසේදී සියලු දුකෙන් නිදහස් වෙනවා. අන්න අනුපති ශේෂ නිර්වාණය. එහෙනම් කළ යුතු සියල්ල කරලා ඉවරයි මතු කරන්න දෙයක් නෑහැ කියලා දැනගත්තා බ්රහ්මචරියාපූර්වල ඉවරයි යථාර්ථය තේරුම් ගත්තා. එහෙනම් ඉතින් මට වෙන එකක් ව කරන්නේ නැහැ. ගන්නකන් ඉිල්ලා කෙලවර කරන එකයි තියෙන්න කියලා අරිහතුන් වහන්සේ නිගමනය කරනවා.
그렇다면 그 너머로 내가 쌓는 괴로움도 없습니다. 조금 남은 vipāka 괴로움은 죽음으로 끝납니다. 그러면 마지막 죽음의 날에 모든 괴로움에서 벗어납니다. 그것이 anupādisesa nibbāna입니다. 해야 할 일을 모두 마쳤고 더 할 것이 없다는 것을 알았습니다. brahmacariya가 완성되었고, 사실을 이해했습니다. 그러니 '나는 다른 무엇을 하지 않는다, 살아 있는 동안 남은 것을 마치는 것뿐이다'라고 arahant께서는 결론을 내리십니다.
එතකොට අපිට දැන් කොච්චර ලස්ස පහසු මාර්ගයක්ද
그러면 이제 우리에게 이것이 얼마나 아름답고 쉬운 길입니까.
ඉතින් ඒ නිසා මුල් පටන් ගන්නකොට එක පාරකම ඔක්කොම අත්තර ඇලලා යනවා කියන එකට පත් වෙන්නේ නැහැ. ඉස්සෙල්ලම දැනගන්නවා වැඩක් නැති දුෂ්චරිත වලින් මට වැඩක් නැහැ. සීමාව ඉක්මවා ගිය ආශ්වාදයන් පස්සේ යාමෙන් මට වැඩක් නැහැ. එහෙමයි ආත්රින්න පටන් ගන්නේ ආරම්භය.
그래서 처음 시작할 때 한꺼번에 모든 것을 놓아 버리게 되는 것은 아닙니다. 먼저 압니다 — 쓸모없는 나쁜 행실(duccarita)은 나에게 필요 없다, 한계를 넘은 맛을 좇는 것은 나에게 필요 없다. 그렇게 놓기 시작하는 것이 시작입니다.
එහෙනම් සෝතාපන්න කියන ආර්ය ශ්රාවකයා පටන් ගත්තහම අසීමිත බලාපොරොත්තුව ඇලා දානවා. සියලු බලාපොරොත්තුවක්ියේ නෑ. කාමරාගය තව පටිඝ තියෙනවා. ඒ විතර ඉවර වෙලා නැහැ. හැබැයි නමුත් කාම රාගය නමුත් ඒක ගිනි මග බව දන්නවා. කවද හරි අත්රදාටයි සහමුලින් සැනසීම කියලත් දන්නවා. දැනගෙන ඒ මග අනුගමනය කරන ගමන් යථාබුතය වැඩෙන්න වැඩෙන්න සකෘදාගාමීත් වෙනවා, අනාගාමීත් වෙනවා, අරිහත්යට පත් වෙනවා ක්රමානුකූලය අන්තිමට තමයි සහමුලින් කෙළවර වෙන්නේ.
그렇다면 sotāpanna라는 ariya sāvaka가 시작하면 한없는 바람을 놓아 버립니다. 모든 바람을 놓는 것은 아닙니다. kāmarāga와 paṭigha는 아직 있습니다. 그것까지 끝나지는 않았습니다. 하지만 kāmarāga가 불의 길이라는 것을 압니다. 언젠가 그것을 놓는 날에야 온전히 편안해진다는 것도 압니다. 알고서 그 길을 따라가면서 yathābhūta가 자랄수록 sakadāgāmī도 되고 anāgāmī도 되고 arahant에 이릅니다 — 차례대로. 마지막에야 온전히 끝납니다.
ඉතින් මේකේ රකින්න දෙයක්වත් අමුතුවෙන් කරන්න දෙයක් නැහැ. මේ තමයි වදක් හකල මේ කරන්න දෙයක් නෑහැ කියලා දැනගන්නවා. යථාබෝධය තුළින් තමයි මේ අත්හැරිමි දේ යන්නේ. මේක තමයි දහම් ඖෂධය වෙන ක්රමයක් නෑහැ කියලා දැනගත්තාහමහම අන්න ඒ ක්රමය අනුගමනය කරනවා. දැන් මෙතන්ට ඔය ටික තේරුම්
그러니 여기에는 지킬 것도, 따로 할 것도 없습니다. 할 일이 없다는 것을 압니다. yathābodha를 통해서 이 놓아 버림이 일어납니다. 이것이 dharma의 약이며 다른 방법은 없다는 것을 알고 나면 그 방법을 따릅니다.
අනුගමනය කරනවා. දැන් මෙතන්ට ඔය ටික තේරුම් ගත්තා නම් දැන් මේ ටිකත් අපි දැකලා තියෙනවා එක දෙයක්. එහෙනම් ලෝකයේ මේ ප්රියයි ස්වභාවයි කියලා අපි මොනවාහරි අල්ලන්න ගියා නම් දැන් අපිට එක්තරහ වටිනාකම බැහැලා ඉවරයි. අර එදා වෙච්ච පෘථග්ජන මානසිකත්වය දන්නේ නැහැ. ධර්මය ශ්රවණය කරලා තියෙනවා. ධර්මය තේරුම් අරගත්තා. එහෙනම් මේ වෙලාවේ වෙනකොටත් අනන්ත
이제 여기까지 이것을 이해했다면, 이제 우리는 한 가지를 본 것입니다. 세상에서 좋은 성질이라며 무엇을 붙잡으려 했다면, 이제 우리에게 그 값어치는 어느 만큼 내려갔습니다. 그 예전의 puthujjana 마음가짐은 이제 없습니다. dharma를 들었습니다. dharma를 이해했습니다.
අරගත්තා. එහෙනම් මේ වෙලාවේ වෙනකොටත් අනන්ත සංසාරයේ අහන්න නොලැබිච්ච වටිනා ධර්මයක්, බුද්ධ ධර්මයක් ඇහුණා. ඒ ධර්මය තීරණයක් ආවා මේක ඇත්ත. එහෙනම් අල්ලන්න හරයක් නෑහ ඒක බොරු නෙමෙයි. සාර ධර්ම නෑහ ලෝකේ. සාරයි කියලා පෙන්නෙන මායාවකින් වැහිලා තියෙන අසාර ධර්මයන්ගෙන් පතිරිලා තියෙන්නේ. අසාර ධර්මයක් තුළ මම මොනවල්ලගේ සාරත්වයක් හොයාගන්නද? ඒ තුළ සාරත්වයක් නෑහැ කියලා තේරුම් අරගත්ත ගහම ධර්මාස පහළ වෙලා ඉවරයි.
그렇다면 지금 이때, 끝없는 saṃsāra에서 들을 수 없던 값진 dharma, Buddha의 dharma를 들었습니다. 그 dharma로 판단이 섰습니다 — 이것이 진실이다. 붙잡을 알맹이가 없다는 것은 거짓이 아니다. 세상에 알맹이 있는 dharma는 없다. 알맹이 있는 것처럼 보이는 환상으로 덮인 알맹이 없는 dharma들로 가득하다. 알맹이 없는 dharma 안에서 내가 무엇의 알맹이를 찾겠는가? 그 안에 알맹이가 없다고 이해한 순간 dharma의 눈이 생긴 것입니다.
එහෙනම් දහම් ඇස පහළ වුණා කියන්නේ සෝතාපන්න වුණා.
dharma의 눈이 생겼다는 것은 sotāpanna가 되었다는 것입니다.
ඊට පස්සේ කවදාවත් එයාට හතර අපාරට ගත වෙන්න හේතු වෙන්නේ දැඩි පාප කර්මයක් කෙරෙන්න බලවත් චේතනා පිහිරන්න ක්රමයක් නෑහ. මොකද අසීමිතව තිබිච්ච සාර ධර්මයන් පිළිබඳ අදහස ගැලවිලා ගිහින් ඉවරයි. දැන් තියෙන්නේ සීමා සහිත එක්තරහ තමා ඇතුළු කරන පංචකාම ලෝකයකට සීමාව වෙච්ච කොටසක් විදිහ ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ. ඊට වඩා වටිනා හරියක් තිබුනා කියලා අසීමිත බලාපොරොත්තු ඉවරන. ඊට පස්සේ
그 뒤로 그에게는 네 apāya로 가게 할 원인이 되는 무거운 pāpa kamma를 지을 강한 cetanā가 일어날 길이 결코 없습니다. 왜냐하면 한없이 있던, 알맹이 있는 dharma에 대한 생각이 빠져나가 버렸기 때문입니다. 이제 남은 것은 자신을 담는 pañca kāma 세상에 대해 한계가 있는, 한정된 부분일 뿐입니다. 그보다 값진 알맹이가 있다는 한없는 바람은 끝났습니다.
කියලා අසීමිත බලාපොරොත්තු ඉවරන. ඊට පස්සේ එයාගේ ඒ ටික ඒවා අල්ලලා නැහැ. එක්තරා ලිහිල් තත්වකින් තමයි ඒකෙත් තියෙන්නේ. ඒ නිසා එයාට කවදා පංචකාමයන් නිසා සතර අපා ගත වීමට හේතුකාරක වන පාප ධර්මයක් කරන යම් ක්රියාවලියක් කරන්න පුළුවන්. දැන් ඒ ක්රියාවල හේතු නැහ. අන්න අනුසය වඳිලා ගිහිල්ලා. දැන් සතර අපාගත වෙන
그 뒤로 그는 그런 것들을 꽉 붙잡지 않습니다. 어느 정도 느슨한 상태로 있을 뿐입니다. 그러니 그가 pañca kāma 때문에 네 apāya로 갈 원인이 되는 pāpa를 저지르는 일을 할 수 있겠습니까? 이제 그런 일의 원인이 없습니다. anusaya가 시들어 버렸습니다.
ගිහිල්ලා. දැන් සතර අපාගත වෙන ප්රාණඝාතයක්, අදත්තා ආදානයක් කාමිත්චාර්යක් කරනවා කියන ඒසා සතර අපාගත වෙන මට්ටම එකක් එයාට නැහැ. සියල්ලෙන් තොර වුණා කියන එක නෙමෙයි කියා. සතර අපා ගත වීමට හේතු වෙන දූසයන්දෙම එකක් කෙරෙන්නේ නැහ.
이제 네 apāya로 가게 할 만한 pāṇātipāta, adinnādāna, kāmesu micchācāra를 저지르는 수준이 그에게는 없습니다. 모든 것에서 벗어났다는 말은 아닙니다. 네 apāya로 갈 원인이 되는 허물은 하나도 짓지 않습니다.
අන්න ඒක තමයි පළමු අවංකය. ක්රියාකලාපය අවංක වෙලා. මොකක් නිසාද? මේ ධර්මාවබෝධය නිසා. අන්න සමහ ලඟ අවංකත්තයක් දැන් විද්යාමාය සිහි කරලා බලනකොට වචන පිරිසිදු ඉස්සර බොරු වලින් කවට්ටනවා කේලෙමෙන් අනු බිදවනවා. පසු වචනයෙන් සැවට පත් කරනවා ෆලාපෙන් අනු මුලාවට පත් කරනවා. මෙහෙම එකක් ඉස්සර තිබුණා. දැන් කතා කරලා කතා කරන්නේ
그것이 첫 번째 정직함입니다. 행동이 정직해졌습니다. 무엇 때문입니까? 이 dharma의 깨달음 때문입니다. 그에게 있는 정직함을 이제 떠올려 보면 말이 깨끗합니다. 예전에는 거짓말로 속이고, 이간질로 남을 갈라놓고, 거친 말로 상처를 주고, 쓸데없는 말로 남을 헷갈리게 했습니다. 이런 것이 예전에는 있었습니다.
ඉස්සර තිබුණා. දැන් කතා කරලා කතා කරන්නේ බණ පදයක්. වෙනන්න මොනවා කතා කරන්නද? බොරුට්ටන්න හිතෙන්නේ නැහැ. කේල මෙබ බිඳවන්න කැමති නැහැ. කැමැත්තක් ඇති වෙන්නේ නැහැ. පරුවා වචනය සැවට පත් කරා ලෝකයා දූෂය කරන්න කැමති නැහැ. කලාපය මුලාවට පත් කරන කතා කියිය ලෝකයා මුලා කරන්න කැමති නැහැ. ඒවා නෙමෙයි හරයක් ඇති දහමක් තියෙනවා මෙන්න මේක අහ බලලා. මෙන්න මේක විටලා වටිනවා ඔය වැඩක් නැති කතා අත්හර පල්ලා. මෙන්න මේක හිත පල හරයක් තියෙනවා කියලා තමා දැකපු හරිය තියෙන නිසා ඒ ඒ දර්ශනා ඥානයට ගෝචරය ධර්මයි පස්සන්නවා දැන් තව කිනට ලබා දෙන්න.
이제 말을 한다면 하는 것은 설법의 글귀입니다. 다른 무슨 말을 하겠습니까? 거짓으로 속이고 싶은 마음이 들지 않습니다. 이간질로 갈라놓고 싶지 않습니다. 그런 바람이 생기지 않습니다. 거친 말로 상처를 주어 세상 사람을 더럽히고 싶지 않습니다. 쓸데없는 말을 해서 세상 사람을 헷갈리게 하고 싶지 않습니다. '그런 것 말고 알맹이 있는 dharma가 있다, 이것을 들어 보라, 이것이 값지다, 그런 쓸모없는 이야기는 그만두라, 이것을 생각해 보라, 알맹이가 있다' — 자신이 본 알맹이가 있기에, 그 보는 지혜에 닿은 dharma를 이제 다른 이에게도 주려고 서두릅니다.
එහෙනම් බොරු නෑහැ, කේලන් නැහැ, පරිසර නෑහැ, පලාප නෑහ. සම්මා වාචත්න සම්මා කම්මන්ත ප්රාණඝාතත්තාන කාමිත්යාචාල යම් වෙීමක් වුනා සම්මා කම්මන්ත මාර්ග අංගය පිරිලා. බොරු කේනම් පරසවචන පලපනම් සම්මා වාචා මාර්ග අංගය පිරි. අන්න ඒකින් එක සකස්
그러니 거짓말도 없고, 이간질도 없고, 거친 말도 없고, 쓸데없는 말도 없습니다. sammā vācā와 sammā kammanta입니다. pāṇātipāta, adinnādāna, kāmesu micchācāra에서 물러남이 있으니 sammā kammanta라는 길의 갈래가 채워졌습니다. 거짓말·이간질·거친 말·쓸데없는 말이 없으니 sammā vācā라는 길의 갈래가 채워졌습니다.
වාචා මාර්ග අංගය පිරි. අන්න ඒකින් එක සකස් වෙලා ඉන්න හැටි. මට දැන් නොදහැම විදිහට ජීවත් වෙන්න මට ඕනකමක් නැහැ. මොනවා ලබාගන්නද? මතක යන්තම්ම මොනවාහරි ජීවත් වෙන ක්රම වුනා හොඳටම ඇති. ඕකට අයිුතුකම් කරලා, අසාධාරණකම් කරලා අනුන් රවට්ටලා බොරු කියලා ඉතින් කොරට බැනලා, කොරට හිරලා බොරු වැඩ කරලා අනුන් රවටලා අනුන් ඉඩේ කඩා වදාගෙන මට එහෙම ජීවත් වෙන්න ඕනේ නැහැ. එහෙම හරයක් නැහැනේ. මොකද එහෙම මොන මොන වටිනාකමට එහෙමයක් ගත කරන්නේ. මගේ ජීවිතය මම ගත කරන්නේ දැන් ප්රධාන කාරණයක් තියෙනවා. මෙච්චර කල් මේ ලෝකේ අල්ලන්න තමයි මම මීට ඉස්සර අදහස් කරගෙන හිටියේ. නමුත් දැන් මම ඉන්නේ යථාබෝධය පූර්ණ කර ගැනීමේ වටිනාකම දැකලා ඒ සඳහා මෙහෙම තැන්ට මගේ ජීවත් වෙන්නේ. එහෙනම් මගේ ජීවිතයේ නිවන් සඳහන් මිසක් වෙනෙහි කරන්නට නෙමෙයි කියලා අදහස ඇවිදින් ඉවරයි ඔතෙන්නට එනකොට. එහෙනම් එයාගේ ජීවිතය සම්මාජීවයෙන් යුත්තයි. අන්න මාර්ග හංගින්න එක වැඩෙන හැටි. එහෙනම්
그렇게 하나씩 갖추어져 가는 모습입니다. '이제 나는 dharma에 어긋나게 살고 싶지 않다. 무엇을 얻겠다고? 겨우 살아갈 방법만 있으면 아주 넉넉하다. 그것을 위해 옳지 않은 일, 불공정한 일을 하고, 남을 속이고 거짓말하고, 남을 꾸짖고 짓누르며 거짓된 일을 하고, 남의 땅을 빼앗아 가며 그렇게 살고 싶지 않다. 그런 데에는 알맹이가 없지 않은가. 무슨 값어치로 그렇게 산단 말인가. 내 삶을 살아가는 데에는 이제 중요한 까닭이 있다. 이제까지는 이 세상을 붙잡으려고 마음먹고 있었다. 그러나 이제 나는 yathābodha를 온전히 이루는 값어치를 보고 그것을 위해 이렇게 살고 있다. 그러니 내 삶은 nibbāna를 위한 것일 뿐 다른 것을 위한 것이 아니다' — 여기에 이르면 그런 생각이 이미 와 있습니다. 그러니 그의 삶은 sammā ājīva를 갖추었습니다. 이것이 길의 갈래가 자라는 모습입니다.
මාර්ග හංගින්න එක වැඩෙන හැටි. එහෙනම් මෙන්න මෙතන සම්මා වාචා සම්මා කම්මත සම්මා ආජීව කියන ඒවා ආධ්යාත්මික ගුණය තුළින් මතු වුනා නම් මෙන්න මේකට කියනවා මේ ශාසනයේ සීල ශාසනය මතු වුණා.
그러니 여기서 sammā vācā, sammā kammanta, sammā ājīva가 안의 덕을 통해 드러났다면, 이것을 이 sāsana에서 sīla sāsana가 드러났다고 합니다.
මෙන්න මෙයාට කියනවා අඛණ්ඩ, අචිත්ර, අසමල, අකල්මාස වූ මෙන්න මේ කියන සීල ගුණයෙන් යුක්ත වුණා වූ ආර්යකාන්ත සීලයෙන් යුක්ත වුණා කියලා. ආර්ය ධර්මය දැකලා ලැබුණා වූ දීප්තිය කාන්තිය තුළින් මේ ධර්මය අවබෝධ කරනවා. මෙන්න ආර්යයන්ගේ සීලය ආර් සීල
이런 사람을 '끊어지지 않고(akhaṇḍa), 뚫리지 않고(acchidda), 얼룩지지 않고(asabala), 더럽혀지지 않은(akammāsa) 이 sīla의 덕을 갖춘, ariyakanta sīla를 갖춘 이'라고 합니다. ariya dharma를 보아 얻은 빛과 광채를 통해 이 dharma를 깨닫습니다. 이것이 ariya들의 sīla, ariya sīla입니다.
ශාසනය සතරා ගත්තෙන්න හිතු නැතුව ගියා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න මුල පටන් ගන්නකෝ. දැන් එයාට තියෙන්නේ මොකක්ද? දුටු දහම් ආවර්ජනා කරන එකයි. තව දහමක් දකින්න නැහැ. දැකිය යුතු නියම දහම දැකලා ඉවරයි. නිවන කරා කෙළවෙනක යන දහම තේරුම් අරන් ඉවරයි. අමුතුවෙන් තේරුම් ගන්න දහමක් තව ඉතුරු වෙලා නැහැ නිවන් දකින්න. ඒ නිසා පරපත්තය රහිතයි ආධාර ඕනේ නැහැ. වනුන්ගේ ආධාරයක් ඊට පස්සේ ඕනේ නැහැ.
바로 거기서 시작하십시오. 이제 그에게 있는 것은 무엇입니까? 본 dharma를 되새기는 것뿐입니다. 더 볼 dharma가 없습니다. 보아야 할 참된 dharma를 이미 보았습니다. nibbāna로 끝까지 가는 dharma를 이미 이해했습니다. nibbāna를 보기 위해 따로 이해할 dharma가 더 남아 있지 않습니다. 그래서 남에게 기대지 않고(aparappaccaya) 도움이 필요 없습니다. 그 뒤로는 남의 도움이 필요 없습니다.
එහෙනම් මොකක්ද කරන්න ඕනේ? දැක්ක ඇත්ත යළි යලි ආවර්ජනා කරන්න ප්රඥා මතු වෙලා එන්න පටන් ගන්නවා ප්රබල වෙලා. අන්න මොකක්ද කරගන්නේ? දැන් අපි දකිනවා යන ක්රමයක් තියෙනවා. අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා සීල සම්පන්න සිල් වත්නට අභවිතිසාරය ඉපදීවයි චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවයගේ ඒක ලැබෙනවා. මොකක්ද? දැන් සීල සම්පන්න වෙලා ඉවරයි.
그렇다면 무엇을 해야 합니까? 본 진실을 거듭거듭 되새기면 paññā가 강해져 드러나기 시작합니다. 그렇게 무엇을 이룹니까? 이제 우리는 가는 방법이 있다는 것을 봅니다. Buddha께서 설하셨습니다 — 'sīla를 갖춘 sīlavanta에게는 avippaṭisāra가 일어나라는 cetanā로 할 일이 없다. 그것을 얻는 것은 dhammatā이다.' 그것을 얻게 됩니다. 왜냐하면 이제 sīla를 이미 갖추었기 때문입니다.
යථාබෝධය ලැබෙනකොටම ධර්මාවබෝධය ලැබෙනකොටම අන්න සීල ගුණයක් දැන් සමාදන් වෙච්ච වතක් නෙමෙයි මේ කියන්නේ. යථාබෝධය තුළින් අසාර ලෝකය මොකට ප්රාණඝාත කරන්නද මොකට හොර මැරවංචා කරන්නද මොකට සුරාතූරු දුරාචාර කරන්නද මොකට බොරුවෙන් කවට්න්නද මොනවට කියලා මේ බිදවන්නද මොනවට පරස වචනය සැඩ බවට පත් කරන්නද මොනවට මේ ලෝකේ එහා පලාපයට පත්ලා මුලා කරන්නද මොනවට ලෝභකම් කරන්නද මොනවට තරහ ඉන්නද මොනවට මෝඩකම් කරන්නද මට මේ දහයම වැඩක් නෑහැ කියලා තමන්ට වැටහිලා ඉවරයි යථාබෝධය මෙන්න ශීල ශාසනය ඔන්න සීල
yathābodha를 얻는 순간, dharma의 깨달음을 얻는 순간 생기는 sīla의 덕 — 여기서 말하는 것은 받아 지니는 계율 행이 아닙니다. yathābodha를 통해 '알맹이 없는 세상에서 무엇 때문에 산목숨을 죽이겠는가, 무엇 때문에 도둑질과 사기를 치겠는가, 무엇 때문에 술과 방탕에 빠지겠는가, 무엇 때문에 거짓으로 속이겠는가, 무엇 때문에 이간질로 갈라놓겠는가, 무엇 때문에 거친 말로 상처를 주겠는가, 무엇 때문에 쓸데없는 말로 이 세상을 헷갈리게 하겠는가, 무엇 때문에 탐욕을 부리겠는가, 무엇 때문에 성을 내겠는가, 무엇 때문에 어리석은 짓을 하겠는가, 나에게 이 열 가지는 다 쓸모없다'는 것이 스스로에게 이미 이해되었습니다.
ඉවරයි යථාබෝධය මෙන්න ශීල ශාසනය ඔන්න සීල සම්පන්න සිල් වත්නට අිප්රතිසාරය හෙහවත් විපරිසර බව එහෙනම් හිතේ විසිරෙන බව අවුපති වෙන්වීම තමයි අවිත් ප්රතිසාරය විසිරෙන බව නැතිවීම න් තමයි අවිප්රතිසාරය කිය. විප්රතිසාර කියන්නේ විපරිසර බව. ඒකෙන් අහක් වෙලා අවිපතිරී වෙනවා කියන්නේ විපරිසර නොවන තත්ත්වයට හිත තැන්පත් වුණා. මෙන්න
그것이 yathābodha이고, 이것이 sīla sāsana입니다. 'sīla를 갖춘 sīlavanta에게 avippaṭisāra가…' — 마음이 흩어지는 것이 사라지는 것, 그것이 avippaṭisāra입니다. 흩어짐이 없어지는 것을 avippaṭisāra라 합니다. vippaṭisāra란 흩어짐입니다. 거기서 벗어나 avippaṭisārī가 된다는 것은 흩어지지 않는 상태로 마음이 가라앉았다는 것입니다.
නොවන තත්ත්වයට හිත තැන්පත් වුණා. මෙන්න මේකට අමුතුවෙන් කරන්න දෙයක් නැහැ. සීල සම්පන්න සිල්වත් වත්නට අයිප්රතිසාරය උපදිව චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවයගෙ. මෙන්න ආර්යයන්ට ධර්මතාවයකින්ම ලැබෙන අපි පිරසර බවක් නැතිකම.
이것을 위해 따로 할 일이 없습니다. 'sīla를 갖춘 sīlavanta에게는 avippaṭisāra가 일어나라는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것은 dhammatā이다.' 이것이 ariya에게 dhammatā로 저절로 얻어지는, 흩어짐 없음입니다.
අයිිප්රතිසාරී බව අයිිප්රතිසාරය ඇත්තට ප්රමෝදය උපදීව ආය චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවය චිත්ත ප්රබෝධය ලැබිලා තියෙන්නේ. ආය අමුතෙන් උපදන්න. මොනවද ඉතුරු වෙලා නැහ. අර මූල ධර්මය එනකොටම යථාර්ථය වැටහෙනකොටම ඒ චිත්තය නිදහස් වෙලා ප්රබෝධ වෙලා ඉවරයි. ආයේ කම්මැලි ගති ඇඟ මැලි කරන ගති ඉතුරු වෙන්නේ නෑහැ. යථාර්ථයෙන් හැම වෙලේම ධර්මය දැක්කම දහම් ප්රබෝධය හැම වෙලේම ක්රියාත්මක වෙනවා. පැදිතියාට
avippaṭisāra가 있는 이에게는 'pāmojja가 일어나라는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것은 dhammatā이다' — 마음이 깨어난 것입니다. 다시 따로 일으킬 것이 남아 있지 않습니다. 그 뿌리 dharma가 올 때, 사실이 이해될 때 그 마음은 이미 자유로워지고 깨어났습니다. 다시는 게으름, 몸을 늘어지게 하는 버릇이 남지 않습니다. 사실 그대로 언제나 dharma를 보면 dharma의 깨어 있음이 언제나 움직입니다.
වෙලේම ක්රියාත්මක වෙනවා. පැදිතියාට පස්ශබ්දිය උපදීවාය චේතනාවෙන් කටයුත්තක් ඇත ලැබියම ධර්මතාගේ හිතකයි සැහැල්ලුවේ. හොඳද සැහැල්ලු ජීවිතයක් ගත කරන්න. ඒ සැහැල්ලුවට අමුතුවෙන් කරන්න දෙයක් නැහ. ඔය මුල පටන් ගත්තා කෙනාට ඒ සැහැල්ලුව ධර්මතාවයක්ම ලැබෙනවා.
기뻐하는 이에게는 'passaddhi가 일어나라는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것은 dhammatā이다' — 마음이 가볍습니다. 가벼운 삶을 살기 얼마나 좋습니까. 그 가벼움을 위해 따로 할 일이 없습니다. 처음부터 시작한 사람에게 그 가벼움은 dhammatā로 얻어집니다.
එතකොට පස්සද්ධියට පත් වූ ඔහුට ප්රීතිය උපදීවාය චේතනාවෙන් කටයුත්තක් හැදීම ධර්මතාවය මේ නිදාමිස ප්රීතිය. දහම් දැකීම නිසා දකින ප්රීතියක් එනවා. ඒක පංචකාම ප්රීතිය වාගේ නෙමෙයි. ඊට විශාල සැනසුමක් සහග සහිතයි. මම කොච්චර නිදහස්ද? දැන් කොච්චර සැනසිල්ලේ ඉන්නවද අන්න ප්රීතිය මතුවිලා එනවා. එතකොට ප්රීතිය මනසක්
그러면 passaddhi에 이른 그에게 'pīti가 일어나라는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것은 dhammatā이다' — 이것은 nirāmisa pīti입니다. dharma를 보았기 때문에 오는 기쁨이 있습니다. 그것은 pañca kāma의 기쁨과 같지 않습니다. 그보다 큰 편안함과 함께합니다. '나는 얼마나 자유로운가, 이제 얼마나 편안히 있는가' — 그렇게 pīti가 솟아오릅니다.
මතුවිලා එනවා. එතකොට ප්රීතිය මනසක් ඇත්තාහට පස්ස මේ සුඛය උපදීවවායි චේතනාවෙන් කටුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවය කියි. ප්රීති මාස කායෝ පස්සද පස්සද්ධ කායෝ සුඛන්දේති. අන්න ප්රීතිය නිසා පස්ස දිහ සැහැල්ලුව ඇති වෙනවා. සැහැල්ලුව නිසා මොකද වෙන්නේ? සුඛිත පත් වෙනවා. කායික මානසික සුවයෙන් ඉන්නේ. නිදහස් වූ හැමල්ලීම් බලපානවා.
그러면 pīti의 마음을 지닌 이에게 'sukha가 일어나라는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것은 dhammatā이다'라고 하셨습니다. 'pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṃ vediyati' — pīti 때문에 가벼움이 생깁니다. 가벼움 때문에 어떻게 됩니까? 즐거움에 이릅니다. 몸과 마음의 편안함 속에 있습니다. 자유로움이 온몸에 퍼집니다.
සුඛිතයා හට සමාධියට පත්වෙමී චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවය කන්න වැදගත්. දැන් සමාධියට මොකක්ද කරන්න තියෙනවා කිව්වා අපි බුදුරජාණන් වහන්සේ මොකක්ද දේශනා කරන්නේ? සුඛිත සිත් ඇත්තාහට සමාධියට පත්වෙමි චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත්ත ලැබීම ධර්මතාවයක එහෙනම් සමාධිය ධර්මතාවයක්.
즐거운 이에게는 'samādhi에 들라는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것은 dhammatā이다' — 이것을 잘 들으십시오, 중요합니다. 이제 samādhi를 위해 무엇을 해야 한다고 했습니까? Buddha께서는 무엇을 설하십니까? '즐거운 마음을 지닌 이에게는 samādhi에 들라는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것은 dhammatā이다.' 그러니 samādhi는 dhammatā입니다.
සමාධි සිත් ඇත්තාහට යථා භූතව දනිමී දකිමී චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවය එහෙම ප්රඥාව වහල වෙනවානේ හිතට සමාජිතයට අමුතින් කියන්න දෙයක් නේමති ඉගෙනගන්න දෙයක්නේ. යථාභූතෝ දන්නාහර දක්නාට විරාගයට පත්වෙමී චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත විරාග වීම ධර්මතාවයක
'samādhi의 마음을 지닌 이에게는 있는 그대로 알고 보라는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것은 dhammatā이다.' 그렇게 paññā가 마음에 생기지요. samādhi에 든 이에게 따로 말해 줄 것도 배울 것도 없습니다. '있는 그대로 알고 보는 이에게는 virāga에 이르라는 cetanā로 할 일이 없다, virāga가 되는 것은 dhammatā이다.'
එතකොට විරාගයාට විමුක්ති ඥාන දර්ශනය පසක් කරමී චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවය හරි අරිත්ඵලියට පත් වෙනකම ධර්මතාවයක්.
그러면 virāga에 이른 이에게 'vimutti ñāṇadassana를 이루라는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것은 dhammatā이다' — arahatta phala에 이르기까지가 dhammatā입니다.
මෙසේ කුසල සීලය අභිප්රතිසාරියත්, අභිප්රති ප්රමෝධයත්, ප්රමෝධය පශබ්දියත්, ප්රශබ්දය ප්රීතියත්, ප්රීතිය සුඛයත්, සුඛය සමාධියත් සමාධියේ යථාභූතත් ඥාන දර්ශනයත්, යථාභූතත් ඥාන දර්ශනය නිර්වේදයත්, නිර්වේදය, විරාගයත්, විරාගය, විමුක්තියත්, විමුක්තිය, විමුක්ති ඥාන දර්ශනයත් ලබා දී. මේසේ ධර්මයෝම ධර්මය පවත්වයි නිර්වාණ පරතරට යාම සඳහා ධර්මයෝම ධර්මයවයි න චේතනා කරණ සූත්රය අර්ථය
이렇게 kusala sīla는 avippaṭisāra를, avippaṭisāra는 pāmojja를, pāmojja는 passaddhi를, passaddhi는 pīti를, pīti는 sukha를, sukha는 samādhi를, samādhi는 yathābhūta ñāṇadassana를, yathābhūta ñāṇadassana는 nibbidā를, nibbidā는 virāga를, virāga는 vimutti를, vimutti는 vimutti ñāṇadassana를 줍니다. 이렇게 dhamma들이 dhamma를 이어 가 nibbāna의 저편에 이르게 합니다 — dhamma들이 dhamma를 이끕니다. 이것이 Na Cetanākaraṇīya Sutta의 뜻입니다.
ඉතින් අපිට මොනවද කරන්න? තියෙන්නේ නිවන් දකින්නේ සීල සම්පන්න වෙන විදිර හරියට යථාර්ථය දැන්න. සීල සම්පන්න කියන වත නෙමෙයි. බණ අහලා හිටන් යථාර්ථයෙන් ශික්ෂණයට පත් වෙන්න ඕනෑ ධර්මය අවබෝධ කරන ඒක වෙලා ඉවරයි. එහෙනම් ධර්මය අවබෝධ කර ගැනීම විතර කරන්න තියෙන්නේ ආර්ය මාර්ගය අමුති වරන්න දෙයක් ඉතුරු වෙන්නේ නැහැ. ඊට
그러니 우리에게 할 일이 무엇입니까? nibbāna를 보는 것은 sīla를 갖추는 방식으로 제대로 사실을 아는 것입니다. sīla를 갖춘다는 것은 계율 행이 아닙니다. 설법을 듣고 사실로써 길들여져야 합니다 — dharma를 깨닫는 것, 그것으로 이미 다 된 것입니다. 그러니 할 일은 dharma를 깨닫는 것뿐이고, ariya magga를 위해 따로 할 것이 남지 않습니다.
අමුති වරන්න දෙයක් ඉතුරු වෙන්නේ නැහැ. ඊට පස්සේ මොකද අහගත්ත තේරුම් ගත්ත ධර්මය යලි අලි ආවර්ජනා කරනකොට අන්න වැඩිලා යනවා ඉතුරු ඔක්කොම අන්න කුසල සීලය. කෝසානි විචය
그 뒤에는, 들어서 이해한 dharma를 거듭거듭 되새길 때 나머지 모든 것이 자라납니다. 그것이 kusala sīla입니다.
ඉතුරු ඔක්කොම අන්න කුසල සීලය. කෝසානි විචය කේවලානී දිං මානුස කංච බ්රහ්ම කෝසං සබ්බ කෝෂ මූල බන්ධනා පමුත්තෝ කුසලෝතාදී පවිච්චතෝ තත්තා දිව්ය කෝෂ, මනුස්ස කෝස, බ්රහ්ම කෝස, සකල විදස මේ උපදින තැන්. ඒවායි ඉපැත්මට හේ තියෙන අවිද්යා තෘෂ්ටින මූල බන්ධනයන්ගේ පහ කිරීමක් ඇත්ද කුසල්යයි කියවෙන ලැබේ. මෙන්න කුසල්. පින් කියන එක
'kosāni viceyya kevalāni dibbaṃ mānusakañca brahmakosaṃ, sabbakosamūlabandhanā pamutto kusalo tādi pavuccate tathattā' — deva의 곳간, 사람의 곳간, brahma의 곳간, 이 모든 태어나는 자리들입니다. 그곳들에 태어나는 원인이 되는 avijjā와 taṇhā 같은 뿌리 묶임들을 없앰이 있다면, 그것을 kusala라고 합니다.
කියවෙන ලැබේ. මෙන්න කුසල්. පින් කියන එක වෙනයි. ඒක සසර පැත්මට හේතු වෙන එකක්. කුසල් කියන්නේ ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය නිවනට හේතු වෙන එක. එහෙනම් කොතන හරි උපදින්නට අවිද්යා තෘෂ්ණාදකය පහ කිරීමක් තියෙනවද? අන්න කුසල්. අන්න වඩනය. එහෙන අවිද්යා තෘෂ්ණාදක පහනම් දුටු ඇත්ත යළි යලි ආවර්ජනා කරන්න ඕනේ. අන්න අර ගත යථාර්ගය. දැන් ක්රම දෙකක් තියෙනවා. ඒකත්
이것이 kusala입니다. puñña라는 것은 다릅니다. 그것은 saṃsāra가 이어지는 원인이 되는 것입니다. kusala란 ariya aṭṭhaṅgika magga, nibbāna의 원인이 되는 것입니다. 그렇다면 어디든 태어나게 하는 avijjā와 taṇhā 같은 것을 없앰이 있습니까? 그것이 kusala입니다. 그것이 bhāvanā입니다. 그러니 avijjā와 taṇhā를 없애려면 본 진실을 거듭거듭 되새겨야 합니다. 그것이 바로 그 사실입니다.
යථාර්ගය. දැන් ක්රම දෙකක් තියෙනවා. ඒකත් සීල විශුද්ධිය සිහි කරන්න පහසුම ක්රමයක්.
이제 방법이 두 가지 있습니다. 그것도 sīla visuddhi를 떠올리는 가장 쉬운 방법입니다.
දැන් අපි ළඟ තියෙනවා මොකක්ද? අන්න කැමැත්තක් නැතිකම නිසා මොකද වෙලා තියෙන්නේ? අන්න ලෝකයට ඇලුම් කිරීමට තියෙන යම් චේතනාවක් තිබුනම් ඒක අපෙන් අත්ඇරලා ගිහිල්ලා. දැන් මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ?
이제 우리에게 있는 것은 무엇입니까? 바람이 없어졌기에 무슨 일이 일어났습니까? 세상에 들러붙으려는 어떤 cetanā가 있었다면 그것이 우리에게서 떨어져 나갔습니다. 이제 무슨 일이 일어났습니까?
පාණඝාතත්තාදාන කාමිත්යාචාර කියනට කැමැත්තක් නැත්නම් අපේ ක්රියාකලාපය අවංකයි අපිට තම පේනවා. දැන් පෙර ක්රියාකලාපය වංකයයි. යථාබෝධය ලැබෙන්න ඉස්සෙල්ලා මේ බණ අහන්න ඉස්සෙල්ලා ලෝකේ අසාරයි කියලා තේරුම් ගන්න ඉස්සෙල්ලා ලෝකේ සාරයි කියලා හිතා ඉන්න කාලේ මරලා හරි කමක් නැහැ සොරගම් කරලා හරි කමක් නැහැ මොන විදිහෙන් හරි කමක් නැහැ මගේ බල වදා ගත්තොත් මරන අදහස තිබුණා. දැන් ඒ අදහස
pāṇātipāta, adinnādāna, kāmesu micchācāra에 대한 바람이 없다면, 우리의 행동이 정직하다는 것이 우리 스스로에게 보입니다. 예전의 행동은 굽어 있었습니다. yathābodha를 얻기 전, 이 설법을 듣기 전, 세상이 알맹이 없다고 이해하기 전, 세상이 알맹이 있다고 생각하던 때에는 '죽여서라도 괜찮다, 도둑질을 해서라도 괜찮다, 어떤 식으로든 괜찮다, 내 손에 넣을 수만 있다면' 하는 죽이려는 생각이 있었습니다.
ගත්තොත් මරන අදහස තිබුණා. දැන් ඒ අදහස ගැලවිලා ඉවරයි. එහෙනම් දැන් ප්රාණඝ ගාත කරලා මට අසාධාරණ කරලා හරිම කියලා වැඩක් නැහැ. හොර වැරවංචා කරලා සුරාසූ දුරාචාරදීන් හදාගන්න කියලා මට ඇති වැඩක් නැහැ. අන්න යථාර්ථය දැක්කා. එහෙනම් මොකද
이제 그 생각은 빠져나가 버렸습니다. 그러니 이제 산목숨을 죽이고 불공정한 짓을 해서 얻을 것이 없습니다. 도둑질과 사기를 치고 술과 방탕으로 무엇을 이루겠다고 할 일이 나에게는 없습니다. 바로 사실을 본 것입니다.
නැහැ. අන්න යථාර්ථය දැක්කා. එහෙනම් මොකද වෙන්නේ? ඔහු ළඟ යථාභෝධය ලැබීමෙන් අවංකත්තයට පත්වෙලා තියෙනවා දැන් ඇද නැහ. ක්රියාකලාපය අවංකයි. අන්න යථාභෝධයෙන් තමන්ට ලැබිච්ච සීල විශුද්ධිය විශේෂ සුද්ධියක් හම්බවෙලා තියෙනවා. අවංකත්තය කියන්නේ වතක් නෙමෙයි. අවංකත්තයක් කියන්නේ සංවරට්ඨේන සීලං අභ්යන්තරලා සංවරත්තය තුළින් ලැබුණා වූ සීලය සංරුවා. සං කියන්නේ එකතුව සං කර ගතියට අපි හිටියේ. සං කරා ඉල්ලා දැන් සං වරලා. වරනවා කියන්නේ
그러면 어떻게 됩니까? 그는 yathābodha를 얻어 정직함에 이르렀으니 이제 굽음이 없습니다. 행동이 정직합니다. yathābodha로 스스로 얻은 sīla visuddhi, 남다른 깨끗함을 얻은 것입니다. 정직함이란 계율 행이 아닙니다. 정직함이란 'saṃvaraṭṭhena sīlaṃ' — 안의 단속(saṃvara)을 통해 얻은 sīla입니다. saṃ이란 모임이니, 우리는 늘 모아들이는 버릇으로 살았습니다. 모아들이던 것을 이제 saṃ을 막았습니다. 막는다는 것은…