와하라까 코리아
CD004-05

CD004 · 5번째 · 1시간 26분 · 원문 녹음

kusala mūla paṭicca samuppāda의 드문 풀이

කුසළ මූල පටිච්ච සමුප්පාදය පිළිබඳ දුර්ලභ විග්‍රහයක්

සමුප්පාදය කියලා දැනට භාවිතා කරන්නේ මොකක්ද මේ කියන කාරණා දෙකත් ඉතාම මුහින් තේරුම් ගන්නඕන.

지금 쓰이는 paṭicca samuppāda가 무엇인지, 여기서 말하는 이 두 가지를 아주 섬세하게 알아들어야 합니다.

මොකද මේ කාලේ වෙනකොට කුසල මූල පටිච්ච සමුප්පාදය කියලා එකක් තියෙනවද කියලවත් අහන්න නැ.

요즘에는 kusala mūla paṭicca samuppāda라는 것이 있는지조차 들을 수 없기 때문입니다.

ධර්මය තුළ තිබුනට ඒ සියල්ල ළම යටපත් වෙලා පොත්වලට සීමා වෙලා තියෙනවා. ඒවා පිළිබඳව හදැරවරීමක් නැති නිසා හෝ අපිට අහන්න දේශනාව පස් අහන්න ලැබිලා නැහ.

dhamma 안에 있기는 하지만 그 모두가 묻혀 책 속에만 갇혀 있습니다. 그것들을 배우고 익히는 일이 없어서인지, 우리는 그 가르침을 들을 기회가 없었습니다.

අපි අවිද්‍යා පච්චයා, සංඛාරා, සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං ආදී වශයෙන් මේ සසර පැවැත්මක් ඇති කරවන පටිච්ච සමුප්පාද ක්‍රියාවලිය එහෙම නැත්නම් අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් හටගන්න සසර ගමනේ වැඩපිළිවෙල ඒ ගැන විග්‍රහ වෙනවා.

우리는 'avijjā paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ' 하는 식으로 이 saṃsāra의 이어짐을 일으키는 paṭicca samuppāda의 흐름, 곧 avijjā와 taṇhā에서 생겨나는 saṃsāra 여정의 짜임에 대해서는 풀이를 듣습니다.

ඒ වුනාට නිවන් දැකීමට අවශ්‍ය කරන්නා වූ යම්කිසි වැඩ පිළිල්ලක් තියෙනවා නම් අන්න ඒ වැඩ පිළිවෙල පිළිබඳව පටිච්ච සමුප්පාද ක්‍රියාවලියකට අනුකූලව සිද්ධ වෙන වැඩපිලක් ඒක අපි දන්න බැ.

하지만 nibbāna를 보는 데 필요한 어떤 길이 있다면, paṭicca samuppāda의 흐름에 맞게 일어나는 그 길에 대해서는 우리가 알지 못합니다.

ඒක විශේෂයෙන්ම අපි දැනගන්න ඕනේ දැනුවත් වෙන්න ඕනේ.

그것을 우리는 특히 알아야 하고 깨어 있어야 합니다.

අපි දැන් මෙතන්දි ගත්තා මේ කුසල මූල කියන වචනය කියනකොට අලෝභෝ කුසල මූලං, අෝසෝ කුසල මූලං අමෝ කුසල මූලං ඔය විදිහට කුසල මූලය කුමක්ද කියන එක තේනවා.

이제 여기서 kusala mūla라는 낱말을 들어 보면, 'alobho kusala mūlaṃ, adoso kusala mūlaṃ, amoho kusala mūlaṃ', 이렇게 kusala mūla가 무엇인지 나와 있습니다.

එතකොට අලෝභයෝ අජේෂයෝ අමෝයෝ කුසල මූලය කියනකොට ඒ වගේම තව එකක් තියෙනවා මෙහෙම අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාරා කියන විග්‍රහ කරනකොට අවිජ්ජා පච්චයා පුඤ්ඤාභි සංඛාරා කියලත් විග්‍රහ කරන තැනක් තියෙන.

그러니 alobha, adosa, amoha가 kusala mūla라고 할 때, 그와 함께 또 하나가 있습니다. 'avijjā paccayā saṅkhārā'를 풀이할 때 'avijjā paccayā puññābhisaṅkhārā'라고 풀이하는 곳도 있습니다.

අවිජ්ජා පච්චයා පුඤ්ඤාභිසංඛාරා අවිජා පච්චයා අ පුඤ්ඤාභිසංඛාරා අවිජ්‍යා පච්චයා ආනිජාභිසංඛාරා කියලා ඔහොමත් විග්‍රහ කරනවා.

'avijjā paccayā puññābhisaṅkhārā, avijjā paccayā apuññābhisaṅkhārā, avijjā paccayā āneñjābhisaṅkhārā', 이렇게도 풀이합니다.

පාලියෙන් පෙන්නනකොට සත්ත කතමා අවිජ්‍යා පච්චා සංඛාර ඒ වගේ සංඛාරා පුඤ්ඤාභි සංඛාරා අපුඤ්ඤාභි සංඛාරා ආනිඤ්ඤාභි සංඛාරා අයං ගුච්චති අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාරා කියලා එහෙමත් විග්‍රහ කරනවා.

Pāli로 보이면 'tattha katamā avijjā paccayā saṅkhārā? puññābhisaṅkhāro, apuññābhisaṅkhāro, āneñjābhisaṅkhāro, ayaṃ vuccati avijjā paccayā saṅkhārā', 이렇게도 풀이합니다.

අන්න අවිද්‍යා ප්‍රත්තීන් පුඤ්ඤාභි සංඛාර වෙනවයි කිව්වත. පුඤ්ඤාභි සංඛාරයක් සිද්ධ වෙනවා නම් අලෝභ අද්වේශ අමෝහ කියන මේවා මුල් කරගෙන ඕනේ.

보십시오, avijjā를 바탕으로 puññābhisaṅkhāra가 생긴다고 했습니다. puññābhisaṅkhāra가 일어난다면 alobha, adosa, amoha를 뿌리로 해야 합니다.

එහෙමනම් මෙතෙන්දි අපි දකින්න ඕනේ අවිච්චා පච්චයා පුඤ්ඤාභි සංඛාරා කියන තේ පිනක් තියෙනවා නම් ඒක අවිද්‍යා පත්තෙන් හටගන්න පින.

그렇다면 여기서 우리가 보아야 할 것은, 'avijjā paccayā puññābhisaṅkhārā'라는 puñña가 있다면 그것은 avijjā를 바탕으로 생겨나는 puñña라는 것입니다.

දැන් අවිද්‍යාව තේරුම් ගත්තේ නැත්නම් අපිට බැරුව යනවා අවිද්‍යා ප්‍රත්‍යයෙන් හටගන්න පියව මොකක්ද කියලා හොයාගන්න.

이제 avijjā를 알아듣지 못하면, avijjā를 바탕으로 생기는 puñña가 무엇인지 찾아낼 수 없게 됩니다.

අවිද්‍යාව කියන්නේ මෝහයයි කියලා ගත්තොත් එහෙම අපිට මෙතන පැටීමක් එන්නේ.

avijjā를 moha라고 받아들이면 여기서 엉킴이 생깁니다.

මෝහය පාප ධර්මයක්. මෝහ චෛතසිකය පුණ්‍ය හිතක හිෙන්නේ නෑ කියලා ධර්මය විග්‍රහ වෙන්නේ. අපි ධර්මය විග්‍රහ වෙන්නේ මෝහ චෛතසිකය පාප හිතට මිසක්. මෝහ චෛතසිකය පුණ්‍ය හිතක යෙදෙන්නේ නෑ.

moha는 pāpa dhamma입니다. moha cetasika는 puñña 마음에는 일어나지 않는다고 dhamma는 풀이합니다. moha cetasika는 pāpa 마음에만 있을 뿐 puñña 마음에는 붙지 않는다고 우리는 dhamma를 풀이합니다.

එහෙමනම් අවිද්‍යාව කියන්නේ කුමක්ද කියලා අහපුවහම අවිද්‍යාව මෝහය කියලා උත්තර දුන්න.

그런데 avijjā가 무엇이냐고 물으면, avijjā는 moha라고 대답했습니다.

අවිද්‍යාව පවතින හැම තැනකම මෝහය තියෙන්න වෙනවා.

그러면 avijjā가 있는 모든 곳에 moha가 있어야 합니다.

එහෙම නිගමනය කරන මෝහය තියෙන තැනක පින් සිද්ධි දෙන්නේ නෑහ කියලත් තියෙන ධර්මය සඳහන් වෙන්නේ.

그렇게 판단하면서, moha가 있는 곳에서는 puñña가 일어나지 않는다고도 dhamma는 말합니다.

එහෙනම් මේ නාමයට මේ කතාව 5ත්5යි.

그렇다면 이 이야기는 서로 엇갈립니다.

අවිද්‍යාව කියන්නේ මෝහයයි කියලා නිගමනය කළොත් මෝහ චෛත්‍යකය පව් සිත් වල මිසා පින් සිත් වල එදෙන්නේ නෑහ කිය අනගමනය කළොත් අවිද්‍යාපයා පුඤ්ඤාභි සංඛාරා කියපු වචනය පරත්පරයි. අවිද්‍යාපත්තයෙන් පුණ්‍යාභිසංඛාරය නැගෙන ඒක පිළිගන්න බැ.

avijjā가 moha라고 판단하고, moha cetasika가 pāpa 마음에만 붙고 puñña 마음에는 붙지 않는다고 받아들이면, 'avijjā paccayā puññābhisaṅkhārā'라는 말은 서로 어긋나게 됩니다. avijjā를 바탕으로 puññābhisaṅkhāra가 일어난다는 것을 받아들일 수 없게 됩니다.

එහෙනම් ඒ ප්‍රශ්නෙත් නිරාකරණය වෙන්න ඕනේ.

그렇다면 그 물음도 풀려야 합니다.

ඔය දැනට භාවිතා කරන්නේ අවිද්‍යාව නම් මෝහයයි කියලා. තෘෂ්ණාව රෝපයයි අවිද්‍යාව මෝහයයි කියලා මේ විදිහට මේ කාලේ අර්ථ.

지금 쓰이는 것은 avijjā가 곧 moha라는 것입니다. taṇhā는 lobha이고 avijjā는 moha라고, 요즘 이렇게 뜻을 풉니다.

එහෙම ගන්න ගියොත් එහෙම ලෝභයයි මෝහයයි දෙකම පවුති නිසා අවිද්‍යා තුණාව සියල්ල පව්හුව.

그렇게 받아들이면 lobha와 moha 둘 다 pāpa이니, avijjā와 taṇhā는 모두 pāpa가 됩니다.

එහෙනම් අවිද්‍යාවෙන් පින්ති සිතිස් හටගන්නවයි කිව්වහම ඒක වෙන ක්‍රමයක් තියෙනවා.

그렇다면 avijjā에서 puñña 마음이 생겨난다고 할 때, 그것은 다른 길로 일어나는 것입니다.

හැබැයි අවිද්‍යාව විග්‍රහ කරනකොට මෝහය කියන තට විතරක් නෙමෙයි. අවිද්‍යාව කාරණා 23කින් විග්‍රහ වෙනවා.

하지만 avijjā를 풀이할 때 moha라고만 하지 않습니다. avijjā는 스물세 가지로 풀이됩니다.

අවිද්‍යාව කියන වචනයෙන් පෙන්නපු කරුණු විසිතුන් ආකාරයක කොටස් අවිද්‍යාවට අයිති.

avijjā라는 낱말로 보인 스물세 가지 갈래가 avijjā에 속합니다.

මේ කොටස් විහිනින් මෝහ කියන සෙන පටන්ගෙන පල්ලෙහාට දූෂය වෙන තැන් පටන් තමයි මෝහ චෛතය කියලා අයිති වෙන්නේ.

이 갈래들 가운데 moha라는 것부터 시작해서, 아래로 내려가 더럽혀지는 자리부터가 moha cetasika에 속합니다.

අවිද්‍යාවෙන්ම බලවත් වූ අවිද්‍යාවේ මුලා කොටසක් තමයි මෝහකයට අයින එක අවස්ථාව

avijjā 가운데 힘이 세진, avijjā의 헷갈린 한 부분이 moha에 속하는 단계입니다.

යං අඥානංදස්සනං අනභිසමයෝ අනුබෝධෝ අසම්බෝධෝ අපටිෝ අසංගාහනෝ අපච්චක්ක කම්මං මේ ආදී වශයෙන් විග්‍රහයක් යනවා.

'yaṃ aññāṇaṃ adassanaṃ anabhisamayo ananubodho asambodho appaṭivedho asaṅgāhanā apaccakkhakammaṃ' 하는 식으로 풀이가 이어집니다.

අවිද්‍යාව කියන්නේ මොකක්ද කියලා විග්‍රහ මුල තිය චතුරාර්ය සත්‍යය පිළිබඳ නොදැනීමක් ඇත්ද ඒකත් අවිද්‍යාව

avijjā가 무엇인지 풀이하는 첫머리에서, 네 가지 ariya sacca에 대한 모름이 있다면 그것도 avijjā라고 합니다.

එතකොට අවිද්‍යාව කියලා කියනකොට අවිද්‍යාව මෝහයයි කියලා ගත්තොත් එහෙම එතන පත්වාගන්න නොදැනීමක් තියෙනවා අවිද්‍යාව තියෙනවා.

그러니 avijjā라고 할 때 avijjā를 moha라고만 받아들이면 곤란해집니다. 모름이 있으면 avijjā가 있는 것입니다.

කුමක් නොදැනීමද චතුරාර්ය සත්‍යය පිළිබඳ නොදැනීම අවිද්‍යාවේ ඉතාම සියුම් තැන.

무엇을 모르는가? 네 가지 ariya sacca를 모르는 것, 그것이 avijjā의 가장 섬세한 자리입니다.

අවිද්‍යාවේ මෝරලා දූසය බවට පත්වෙච්ච කෙනෙක් තමයි ලෝභ කියන්නේ. මේ මෝහ කියන්නේ. මෝහෝ පමෝහෝ සම්මෝහෝ ඔයා මෝහෝ ළංගී මෝහෝ අකුසල මූලං අයං උච්චතිය අවිද්‍යා කියලා මෙහෙ විග්‍රහ වෙනවා. ඉතින් ඒවාපස්සකරණය

avijjā가 무르익어 더러움이 된 것이 moha입니다. 'moho pamoho sammoho ... avijjālaṅgī moho akusala mūlaṃ, ayaṃ vuccati avijjā', 이렇게 풀이됩니다.

වෙනවා. ඉතින් ඒවාපස්සකරණය ධම්ම සංඝනය ඒ පොත් වල තමයි ඒ විග්‍රහය යන්නේ. ඒව ඉතින් හොඳට විග්‍රහ කරලා ගන්න ඕන නිසයි සාමාන්‍ය දහම් වට එයා පටලවා ගන්න නැතුව විශේෂ දහම් කොටස අභිධර්මය කියලා.

그 풀이는 Dhammasaṅgaṇī 같은 책들에 나옵니다. 그것들을 잘 풀어 알아야 하기에, 보통 dhamma와 뒤섞지 않고 특별한 dhamma 갈래를 Abhidhamma라고 한 것입니다.

ධර්මයම තමන් අමුත් දෙකක්. ධර්මයම ගැඹුරු කොටස නිසා විග්‍රහ කරපු කොටන් කර. මොක දේවල් පැත්තට එබුවොත් එහෙම සූත්‍රය විග්‍රහ කරනකොට සූත්‍රයකින් කියන්න බැරි වෙනවා. තේරුම් ගන්න බැරි නැහැ. ඒ නිසා විශේෂ කොටස් ටික වෙන් කරන්න.

dhamma 자체가 따로 두 가지인 것이 아닙니다. dhamma의 깊은 부분이라서 따로 풀이해 둔 갈래입니다. 어떤 것들을 sutta 쪽에 넣으면, sutta를 풀이할 때 sutta 하나로는 다 말할 수 없고 알아듣기 어려워집니다. 그래서 특별한 갈래들을 따로 떼어 놓은 것입니다.

එහෙනම් අපි පොඩක් ලියන්න ගිහිල්ලා ගැටපද විවරණය කියන එකක් පැරණි පොත් වල අවසානයට. ඒක විවරණය කරන්න යන්නේ නැහැ. කවිය කියන හරි කතාවගේ ඒක වෙනම තේරුවක් දාලා හිතන් ගැට පද විවරණකයා දාලා ඒ වචනය දාලා ඒ වචනය කිව්වේ මොකක්ද කියලා විග්‍රහ කරන එකත් පැත්තක තියෙනවා පොතේ අවසානාව

옛 책들 끝에는 '어려운 낱말 풀이'라는 것이 있습니다. 본문에서는 그것을 풀지 않습니다. 시나 이야기처럼 본문은 그대로 두고, 어려운 낱말을 풀이하는 이가 그 낱말을 들어 그것이 무슨 뜻인지 풀이한 것이 책 끝 한쪽에 따로 있습니다.

අන්න ඒ වගේ තමයි අභිධර්මය කියන එකේ තියෙන්නේ දොහොමක යනයක් කියාපුවහම ඒ වචනය එතන ඔක්කොම විග්‍රහ කරන්න බැරිකින් හින්දා ඒක සියුම් නිසා ඒ විශේෂ ධර්ම කොටස් අරගෙන අභිධර්මය කියලා එහකට වෙන් ඒ මිසක් ධර්මය අභිධර්මය කියලා තව අමුධි දෙකක් නෑහ අභිධර්මය තියෙන්නේ ධර්මයම තමයි

Abhidhamma라는 것도 그와 같습니다. dhamma를 말할 때 그 낱말을 그 자리에서 다 풀이할 수 없고 섬세하기 때문에, 그 특별한 dhamma 갈래를 가져다 Abhidhamma라고 따로 떼어 둔 것일 뿐, dhamma와 Abhidhamma가 따로 두 가지인 것은 아닙니다. Abhidhamma는 바로 dhamma입니다.

ඉතින් අන්න ඒ නිසා අවිච්චා පච්චයා සංඛාප ාරා කියන අවිද්‍යාව නම් මෝහයයි කියලා දැන් මෙහෙම තීරණයක් ආවට පස්සේ යම්කිසි ආචාර්යවාදයක් වේ. ඒකෙදි මෙන්න මේ පරස්පරභාවය අහුණාලට පස්සේ මේ ධර්මය පරස්පර නැති බවත් දැනගන්න.

그러니 'avijjā paccayā saṅkhārā'에서 avijjā가 moha라는 이런 판단이 나온 뒤로 어떤 스승들의 견해(ācariyavāda)가 생겼습니다. 거기서 이 어긋남을 붙잡은 뒤, 이 dhamma가 사실은 어긋나지 않는다는 것도 알아야 합니다.

එහෙනම් මේක විසඳගන්න යන්න ඕනේ ධම්ම සංඝ විභංගාදී ඒ විශේෂ පොත්තරවල එක තෝරලා තියෙන්නේ බලන්න. අන්න එතකොට තමයි අ අපි වෙන්නේ අවිද්‍යාව කියන වචනයට කාරණා පදනකින් පෙන්න අදහස් අලංගු වෙනවා කියලා පෙන්න.

그러니 이것을 풀려면 Dhammasaṅgaṇī, Vibhaṅga 같은 특별한 책들에서 그것이 어떻게 풀이되어 있는지 보아야 합니다. 그래야 avijjā라는 낱말에 여러 갈래로 뜻이 담겨 있음을 보게 됩니다.

දැන් චතුරාර්ය සත්‍යය දැක්ක නම් එහෙම කවුරුවත් බ්‍රහ්ම ලෝකය යන්න බලාපොරොත්තුවෙන් භාවනා කරනවා.

네 가지 ariya sacca를 보았다면 누가 brahmaloka에 가기를 바라며 bhāvanā를 하겠습니까?

මේ ආලාර කාලාම බුද්ධකාරාමෘත්තාදී අබුද්ධෝත්පාද කාලේ හිටපු යම්කිසි යෝගී ඒගොල්ලෝ වැඩුවම ඔයා කියලා අරූප සමාපචයෙත් වැඩුවා.

Āḷāra Kālāma, Uddaka Rāmaputta처럼 Buddha가 나타나지 않은 때에 있던 어떤 yogī들은 수행을 닦아 arūpa samāpatti까지 닦았습니다.

ඉතින් ආකිංචඤ්ඤායතන නේව සංඥා නාසන කියන මේ දෙකටම හිටපු දෙන්නෙත් තමයි ආලාර කාලාම උද්ධකාරාම පුත්‍රය.

ākiñcaññāyatana와 nevasaññānāsaññāyatana, 이 두 자리에 머문 두 사람이 바로 Āḷāra Kālāma와 Uddaka Rāmaputta입니다.

හැබැයි ඒ අය නිවන කියලා හිතාගෙන හිටියේ ඒ කාලේ දන්න හැටියට ඔය කියන අරූප බඹද නිවන කියන හැටියට හිතා එකේ ඒ

하지만 그들은 그때 알던 대로 그 arūpa brahma 세계를 nibbāna라고 여기고 있었습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේම දේශනා කරනවා නිවන නොදැක අපි නිවන දැක්කා කියලා ආරාලකාරාම උද්ධකාරාම පුත්ත හිටියා. නිවන දැක්කේ නැතුවම නිවන කියලා හැවටිලා හිටියා බොම තලයකට කියලා දේශනා කරලා.

Buddha께서 몸소 말씀하십니다. Āḷāra Kālāma와 Uddaka Rāmaputta는 nibbāna를 보지 못하고도 nibbāna를 보았다고 여겼고, nibbāna를 보지 못한 채 nibbāna라고 여기며 어떤 brahma 자리에 매여 있었다고 말씀하셨습니다.

එහෙනම් අවිද්‍යාව නිසාම ඒගොල්ලෝ මොකද කරන්නේ? නිවන කියලා හිතාගෙන ඒ බමලය තියන්න අවශ්‍ය මාර්ගය වැඩ.

그러니 바로 avijjā 때문에 그들은 무엇을 합니까? nibbāna라고 여기며 그 brahmaloka에 이르는 데 필요한 길을 닦습니다.

හැබැයි පිඤ්ඤාභි සංඛාරයක් මිසක් ආනිාභිස සංඛාරයක් මිසක් ඊට මෙහා එකක් නෙමෙයි වැඩි පවුල පාප සංඛාරයක් නෙ.

하지만 그것은 puññābhisaṅkhāra나 āneñjābhisaṅkhāra일 뿐, 그 아래의 것, 곧 pāpa saṅkhāra가 아닙니다.

අවිද්‍යාව නිසා ඒක නිච්චයි, සුඛයි, ආත්මයි කියන දුක්ට්ඨිය තිබිච්ච නිසා තමයි චතුරාර්ය සත්‍යය දැක්කේ නැති නිසා තමයි ඒක නිවන කියලා හින්න බැ.

avijjā 때문에 그것이 nicca이고 sukha이고 attā라는 diṭṭhi가 있었기에, 네 가지 ariya sacca를 보지 못했기에 그것을 nibbāna라고 여긴 것입니다.

හැබැයි වැඩුවේ ආනිඤාභි සංඛාරයක් නිසා ආනිජාපි සංඛාරයෙන් ආනෙන්ජාපි විඤ්ඤාණයක් පහළ වෙනවා. ආනිංජාපි ජාතියයි කියන ඔය අරූප ජාතියට පත්වා.

하지만 닦은 것이 āneñjābhisaṅkhāra였기에, āneñjābhisaṅkhāra로부터 āneñja viññāṇa가 나타나고, āneñja 태어남이라는 그 arūpa 태어남에 이르렀습니다.

කවු එහෙම නැ. පුඤ්ඤාභි සංඛාරත් ිත් බිහිලා තියෙන්න.

그뿐이 아닙니다. puññābhisaṅkhāra도 생겨나 있습니다.

සමහර අය දෙව්ලෝ හොඳයි කියනවා. වින්දහන් කරලා සුචරිතයෙන් ඉඳලා. දෙවුලෝ පසලා දෙවුලෝ ගිහින්ම උපදි.

어떤 이들은 devaloka가 좋다고 말합니다. dāna를 하고 sucarita로 살며 devaloka를 바라서, devaloka에 가서 태어납니다.

හැබැයි දෙව්ලොවත් අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි නේද කියලා තේරුම් ගන්න පුළුවන් වුණා නම් චතුරාර්ය සත්‍යයට දාලා බලන්න පුළුවන් වුණා නම් අනේ මොනකොට ඒ දෙවිලෝ පසක් වැඩක් නෑහ. ඒ හත අවබෝධය එනකොට ඒ බලාපොරොත්තු අත්හරින්න.

하지만 devaloka도 anicca, dukkha, anatta가 아니냐고 알아들을 수 있었다면, 네 가지 ariya sacca에 넣어 볼 수 있었다면, '아, 그 devaloka를 바라봐야 소용없구나' 하고, 그 깨달음이 올 때 그 바람을 내려놓습니다.

හැබැයි ඒක අත්හරින්න බැහැ. ඒක හොඳයි කියලා හිතා හිලා කළේ පින්. සුචරිතවය.

하지만 그들은 그것을 내려놓지 못합니다. 그것이 좋다고 여기며 한 것이 puñña, 곧 sucarita입니다.

ඒවා කළේ මොකටද ඒක උපදින්න බලාපො මෙන්න මේ නිසා කියනවා අඥානකම නිසා නැත්නම් චතුරාර්ය සත්‍යය නොදැනීම නිසා ලෝක සත්‍යයා මේ බඳු පැදුම් පසන්න. එබු තැන් බලාපොරොත්තු වෙලා පින්ක

그것들을 무엇 때문에 했습니까? 거기 태어나기를 바라서입니다. 바로 이 때문에, 곧 모름 때문에, 네 가지 ariya sacca를 모르기 때문에 세상 중생들은 이런 자리를 바라고, 그런 곳을 바라며 puñña를 합니다.

මෙන්න අවිද්‍යා පත්තහාම පුඤ්ඤාභි සංඛාරාවට එන්න.

바로 이것이 'avijjā paccayā puññābhisaṅkhārā'에 해당합니다.

අන් ඒක දැනගන්න ඕනේ මේක. අවිද්‍යාව කියන්නේ මෝහයයි කියලා ගත්තොත් එහෙම මෝහයෙන් පුන් කරන්න බැ.

이것을 알아야 합니다. avijjā를 moha라고 받아들이면 moha로는 puñña를 할 수 없습니다.

දැන් මෝහය කියන්නේ අර අවිද්‍යාවේ චතුරාර්ය සත්‍යය පැන්න නොදැනීම් යං අඥාණ අදස්සනා නොදැකීම් අනභිසම ඒකේ විශේෂයෙන්ම මේ චතුරාර්ය සත්‍යය සමයට ඇදිලා නැත්නම්. දැනගත්තේ නැත්නම් ඒ බව අසම්බෝධ ඒ පිළිබඳව යථාබෝධයක් තිබුනේ නැත්නම්. අපතිවේතෝ ඒ පිළිබඳ ප්‍රතිවේදය කිරීමක් කළේ නැත්නම්. අසංගාහ සංග්‍රහයක් වෙලා තිබුනේ නැත්නම් මනසට චතුරාර්ය සත්‍යය කියන්නේ මේකයි කියලා වැටහෙනලා තිබුනේ නැත්නම්. මෙන්න මේ සියල්ලම අවිද්‍යාවේ සනා.

avijjā의 네 가지 ariya sacca에 대한 모름, 'yaṃ aññāṇaṃ', 'adassanaṃ' 곧 보지 못함, 'anabhisamayo' 곧 특히 이 네 가지 ariya sacca에 다가가지 못했다면, 알지 못했다면 그것이 'asambodho', 그에 대해 있는 그대로의 앎이 없었다면 'appaṭivedho', 그것을 꿰뚫지 못했다면 'asaṅgāhanā', 마음에 그것이 모아지지 않았다면, 네 가지 ariya sacca가 이것이라고 마음에 와닿지 않았다면, 이 모두가 avijjā의 갈래입니다.

වැටහනා නම් විද්‍යාව. නොවැටුනා නම් අවිද්‍යාව. එහෙනම් අවිද්‍යාව මෝහයයි කිව්වොත් වැරදි.

와닿았다면 vijjā이고, 와닿지 않았다면 avijjā입니다. 그러니 avijjā는 moha라고 말하면 틀립니다.

මෝහයට පත්වෙත් අවිද්‍යාව ඔය විදිහට ගිහිල්ලා ගිහිල්ලා අර ආගන්තුකන උපකිට්ේන උපකිතන් කියන ක්‍රමය තියෙන ආගන්ක උපක්‍රලේස වලින් කිවිති වෙලා.

avijjā는 그렇게 가고 또 가서 moha에 이릅니다. 'āgantuka upakkilesa'라는 가르침이 있는데, 밖에서 들어온 더러움으로 더럽혀진 것입니다.

සුද්ධතාවය ඉක්මෝපු අවස්ථාවේදී කියනවා අන්න අර විදිහට ගිහිල්ලාමේ අර මෝහයට එනකොට දුම් මේජ්ජං කියලා තැනක් දුම්මේජ්ජං බාල්යං අන්න පහත් පාරට පස්ගෙන එනවා. දුම්මේජ්ජ

깨끗함을 벗어난 단계에서, 그렇게 가다가 moha에 이를 때 'dummejjhaṃ'이라는 자리가 있습니다. 'dummejjhaṃ, bālyaṃ', 보십시오, 낮은 길로 밀려 내려옵니다.

කියලා කියන්නේ හරියට මේ යමක තියෙන තහට වාය පස්සවල තියෙනවා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දුම්ද කියලා උපමාව ආවෙන් තමයි හින්නේ. මේ හිත තුළ ඉස්සෙල්ලාම කහට වැඳිලා එන හැක්ක බාල ධර්ම ඇසුරු කරන. බාල ධර්ම කියන්නේ කාම ධර්ම තුළ කරලා ප්‍රමක්වමෙන් පහත් පැත.

'dum'(연기)이라는 비유가 온 까닭이 그것입니다. 이 마음 안에 먼저 얼룩이 배어들어 bāla dhamma를 가까이합니다. bāla dhamma란 kāma dhamma 안에서 차츰 낮은 쪽으로 가는 것입니다.

අන්න දුම්මේජ්ජන්, බාල්ලයන් තවත් ඇලනම් ඔහොම එක තමයි මෝහෝ කියන වැටෙන්නේ. පින බව තේරුම් ගන්න බැරි අවස්ථාවක් එනවා මනස වැටලා ගිහිල්ලා විදිය. අන්න ඒ ධර්ම මෝහය කියන තත්ත්වයට පත් වෙනවා. අවිද්‍යාව නිසා

그렇게 dummejjhaṃ, bālyaṃ 하며 더 달라붙으면, 그것이 바로 moha로 떨어지는 것입니다. 마음이 떨어져 버려서 puñña가 무엇인지 알아들을 수 없는 때가 옵니다. 그 dhamma가 moha라는 상태에 이릅니다.

කියන තත්ත්වයට පත් වෙනවා. අවිද්‍යාව නිසා ක්‍රමක්‍රමයෙන් පින් පැත්ත අල්ලගෙන ඇවිදිලා. පින් පැත්තෙන් ක්‍රමක්‍රමය සාමාන්‍ය දහම්මලට ඇවිදිලා. සී කිචි වෙනකොට පින්ව තෝරාගන්න බැරි අවස්ථාවක්.

avijjā 때문에 차츰 puñña 쪽을 붙잡고 걸어왔고, puñña 쪽에서 차츰 보통 dhamma로 걸어왔습니다. 더럽혀지면 puñña를 가려낼 수 없는 때가 옵니다.

අන්න අවරෝහයට වන්න පැත්තට නම් ආරෝහණයෙන් කියලා අවරෝණයට වන්න පැත්ත හරිද ආවා හිතරා

오르막이 아니라 내리막 쪽으로 왔다고 생각하십시오.

අන්න අබුද්ධෝත්පාද කාලය වුනේ ඔන්න ඔ සතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය හරියට මතු වෙලා නැති හැම කාලෙම ලෝක සත්‍යයාට ඔය ටිකේ යන්න. ඊට පස්සේ පින්ව තෝරාගන්නත් බැහැ. අමාරිය තෝරගන්නත් බැහැ. මොකකුත් දෑ ඔට පත් වෙලා හන් ගිහිල්ලා පින් හැටියට පව් කරනවා. පව් හැටියට පින්ත් කරනවා ඉතින් ඔහොම යනවා.

Buddha가 나타나지 않은 때가 바로 그러했습니다. 네 가지 ariya sacca dhamma가 제대로 드러나지 않은 모든 때에 세상 중생은 그쪽으로 갑니다. 그 뒤로는 puñña도 가려내지 못하고 pāpa도 가려내지 못합니다. 모든 것이 헷갈림에 빠져, puñña라 여기며 pāpa를 하고, pāpa라 여기며 puñña도 합니다. 그렇게 이어집니다.

අතක් මුලා තේරුම් ගන්න බැහැ මුලාවට පස්සේ. ඉතින් පින් හඳුරගන්න බැලුවොත් පින්ලා කව් කරනවා. පින්ලා හිත හතන්නවා. දැන් ඒ වගේ තත්ත්වයට පත් වෙනවා. දැන් ඒ කාලේ බමුලෝ

헷갈림에 빠진 뒤로는 어느 쪽도 알아들을 수 없습니다. 그래서 puñña를 찾으려 하면 puñña라며 pāpa를 합니다. 그런 상태에 이릅니다.

තත්ත්වයට පත් වෙනවා. දැන් ඒ කාලේ බමුලෝ කියලා තිබුනො එළුව 100ක්, කක් 100ක්, කකුලෝ 100ක් මේ විදිට පරලා මහා දානයක් දුන්නහම ඒගොල්ලෝ බඹලෝ යනවා කියලා. ඉතින්

그때 brāhmaṇa들은 염소 백 마리, 닭 백 마리, 소 백 마리를 이렇게 바치는 큰 제사를 하면 brahmaloka에 간다고 했습니다.

දුන්නහම ඒගොල්ලෝ බඹලෝ යනවා කියලා. ඉතින් මෝහය නිසා ඒක බඹල යන තේරුම් ගන්න බැරු බඹල යන්න හිටාගෙන ඉලෝ 100ක් 100ක් උකලෝ 1000ක් මෙහෙ මර මරා 100 ගණන් වල දාන්න. සත්ත සතක දාන 700 700 මරලා දින්න දාන. ඔය වගේ දාන දින්න ඒ අධි අයිති දේවල් බි පූජා කළා.

그래서 moha 때문에 그것이 brahmaloka로 가는 길이 아님을 알아듣지 못하고, brahmaloka에 가겠다며 염소 백, 백, 소 천 마리를 이렇게 죽이고 또 죽여 수백씩 바쳤습니다. 일곱 백씩, 칠백, 칠백을 죽여 바친 제사, 그런 제사를 바치며 그런 것들을 공양했습니다.

මොකද පින්ව හිපු අයට රැවතිලා මුලාව නිසා, මෝහය නිසා පව් කරගන්නවා.

왜냐하면 puñña를 바라던 이들이 헷갈림 때문에, moha 때문에 속아 pāpa를 짓기 때문입니다.

මෙන්න මේ ආකාරයට මිනිස්සු කරගන්න. එහන්න මෝහය කියන්නේ අන්‍යබඳු අවස්ථාව මේ අවිද්‍යාව මෝහය කියලා ගත්තොත් වැරදි

사람들은 이렇게 합니다. moha란 그런 눈먼 상태입니다. 이 avijjā를 moha라고 받아들이면 틀립니다.

අවිද්‍යාවේ නොදැනීමේ චතුරාර්ය සත්‍ය නොදැනීමෙන් පතම්මයි අවිද්‍යාව ආරම්භ කරන්නේ. චතුරාර්ය සතිය නොදන්න නිසා කාම රූප අරූප කියන තුන් භවයම පතනවා බලාපොරොත්තු වෙනවා. දැන් සුගති බව උපදින්න ඕන කරන දේවල් මහා වටිනා දේවල් කියලා හිතාගෙන ඒත්‍ය කටයුතු කරලා ඒ සුතර්තය නගලා ඒ පැත්තේ උපදින්න. මේකත් අවිද්‍යාව නිසා වැඩේ.

avijjā의 모름, 곧 네 가지 ariya sacca를 모르는 데서 avijjā가 시작합니다. 네 가지 ariya sacca를 모르기 때문에 kāma, rūpa, arūpa라는 세 bhava를 모두 바라고 기대합니다. 좋은 곳(sugati)에 태어나는 데 필요한 것들을 아주 값진 것이라 여기며 cetiya 공양 같은 일을 하고 그 sucarita를 쌓아 그쪽에 태어납니다. 이것도 avijjā 때문에 일어나는 일입니다.

ඕජාතිය උපදින්න එතන පින් වැඩවල තියෙනවා අවිද්‍යා පත්යා පුඤ්ඤාභි සංඛාර

그런 태어남을 바라는 puñña 일 안에 'avijjā paccayā puññābhisaṅkhārā'가 있습니다.

අන්න පුඤ්ඤ පාප පහිනස්ස කියලා අරිහතුන් වහන්සේ නැත්නම් ඒ රාතුන් වහන්සේ කියන අරිහත්වයට පත් වුනා කෙනා. දුරුන පිනක් ගැන කියවෙනවා පුඤ්ඤ පාප පහීනයි. පින්තා පව් ප්‍රහීණ කරන්න. ඔන්න අවිද්‍යාව නිසා හටගන්න ඕනේ එහා පිනක් ඇද්ද ඒක ප්‍රහීණ ඒකයි පහ කරන්නේ.

'puñña pāpa pahīnassa'라고, arahant, 곧 arahant의 자리에 이른 이에 대해서는 버려진 puñña를 말합니다. puñña와 pāpa를 버렸다(pahīna)고. puñña와 pāpa를 버리라는 것입니다. 보십시오, avijjā 때문에 생겨나는 그런 puñña가 있다면 그것을 버리는 것, 그것을 내려놓는 것입니다.

එතකොට අනිත් පින්ක් තියෙනවා කුසල මූල පත්‍යා සංකාන දැන් කුසල මූලය පත්තියෙන් වැඩෙන්නේ පින නෙමෙයි කුසල

그러면 다른 puñña가 있습니다. 'kusala mūla paccayā saṅkhārā'. kusala mūla를 바탕으로 자라는 것은 puñña가 아니라 kusala입니다.

දැන් ඕක තේරුම් ගන්න ඒ අලෝභය අද්වේශය අමෝහය කියලා කියන්නේ ඔට ඔනවා ගැඹුරු පැක්

이제 그것을 알아들으십시오. alobha, adosa, amoha라는 것에는 깊은 쪽이 있어야 합니다.

යම් කෙනෙක් නිවන නිවන හැටියට බණ අහලා තේරුම් ගත්තට පස්සේ අනිච්ච, දුක්ඛ වූ, අනත්ත වූ මේ කාම රූප, අරූප කියන තුන් ලෝකය මට වටිනවයි කියලා අල්ලන්න අංශු මාත්‍ර කෑල්ලක්වත් නෑහ නේද කියලානම් දහම් අවබෝධය ලැබුනට පින් වැඩක් නැති දුකට පත්වෙන අනා බවට පත් කරන කාම භවය, රූප භවය, අරූප භවය කියන මේ තුන් භවයේ පත්. මම මොකට දඟල වෙලාද මොකට යනවද?

어떤 이가 nibbāna를 nibbāna로서 가르침을 듣고 알아들은 뒤, anicca이고 dukkha이며 anatta인 이 kāma, rūpa, arūpa라는 세 세계에서 나에게 값지다고 붙잡을 티끌만 한 조각도 없지 않느냐고 dhamma를 깨달았다면, '쓸모없고, 괴로움에 빠지는, 의지할 데 없게(anātha) 만드는 kāma bhava, rūpa bhava, arūpa bhava라는 이 세 bhava를 내가 무엇하러 바라고 애쓰며 가는가? 소용없다' 하게 됩니다.

වැඩක් නැ. ඔන්න ඔය දහම් අවබෝධය කවද හරි ඔය දහම් අවබෝධ වෙන්නේ අනිච්ච බව, දුක්ඛ බව, අනත්ත බව තුළින් චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කරපු දාන. චතුරාර්ය සත්‍යය පළමු දැක්ක දම්. එදාට වැටහෙනවා මේවා වැඩක් නෑ. ඒවා හොඳයි කියන දෘට්තිය සාපින් ගැලවිලා යනවා.

그런 dhamma의 깨달음은 언젠가 anicca, dukkha, anatta를 통해 네 가지 ariya sacca를 깨닫는 날에 옵니다. 네 가지 ariya sacca를 처음 본 날, 그날 이것들이 소용없다는 것이 와닿습니다. 그것들이 좋다는 diṭṭhi에서 완전히 풀려납니다.

මෙන්න මේ ගියාට පස්සේ එයා නිවන කියන්නේ මොකක්ද කියලා දකිනවා.

이것이 떨어져 나간 뒤 그는 nibbāna가 무엇인지 봅니다.

මේ තුන් ලෝකය පිළිබඳව ඇලීමේ අත්හැරීමක් ඇත්්ද? නොවැල්මක් ඇත්්ද? මිදිරීමක් ඇත්්ද? ඒ හේතුවෙන් මේ ලෝකේ හිටමියාමක් කෙරබරවීමක් ඇත්ද මෙන්න මේකයි නිවීම සැනසීම කියලා දැක්කාට පස්සේ. අන්න එයාට කියන නිවන් දැක්කා පුද්ගලය. දැක්කා මිසක් නිවන අත්දැකීම.

이 세 세계에 대해 놓음이 있는가? 달라붙지 않음이 있는가? 풀려남이 있는가? 그 때문에 이 세상에서 꺼짐과 편안함이 있는가? 바로 이것이 꺼짐이요 편안함이라고 본 뒤에, 그를 nibbāna를 본 사람이라고 합니다. 본 것일 뿐 nibbāna를 겪은 것은 아닙니다.

දැකපු නිවන කරා අත්දැකලා රාග අක්ෂයෙන්, ද්වේශ අක්ෂයෙන්, මෝහ අක්ෂයෙන් ගිනි නිවාගෙන ගිහිල්ලා දකින අත්දැකීම් සහිත නිවනක් තියෙනවා. ඒක තමයි සෝවාන් සකෘදාගාමී අනාගාමී අරිලා තියෙන ඵලයන්ගෙන් අත්දැකී.

본 nibbāna를 겪어, rāga가 다함으로, dosa가 다함으로, moha가 다함으로 불을 꺼 가며 보는, 겪음이 있는 nibbāna가 있습니다. 그것이 sotāpanna, sakadāgāmī, anāgāmī, arahant의 phala로 겪는 것입니다.

හොඳින් සෝතාපන්න ඵලයෙන් අත්දකින අත්දැකීම තමයි මට මේ ලෝකේ අනිච්ච, දුක්ඛ, අනත්ත ලෝකයෙන් නිච්ච සුඛ, ආත්ම දෙයක් හොයන්න නැහ. මේක මුලාවක් විතරයි කියලා දැකලා. ඒ පිළිබඳව බලාපොරොත්තු අත්හරගන්නකූ අවස්ථාවලට පත් වෙන්න ඕනේ. නැත්නම් ඒ දෘෂ්ටිය ගුගිලා. අන්න එතන්ට පත් වුන කෙනා නිවන නිවන හැටියට දැක්.

sotāpatti phala로 겪는 겪음이란, '나에게 이 anicca, dukkha, anatta인 세상에서 nicca, sukha, attā인 것을 찾을 수 없다, 이것은 헷갈림일 뿐이다'라고 보고 그에 대한 바람을 놓는 자리에 이르러야 하는 것입니다. 아니면 그 diṭṭhi가 끊어져야 합니다. 그 자리에 이른 이가 nibbāna를 nibbāna로 본 것입니다.

දැකපු නිවන අනුගමනය කරමින් යන ගමනයි වැරදි. අන්න ඒ දැකපු නිවන කරා යාපද කරන්න ඕනේ

본 nibbāna를 따라 걸어가는 길이 남습니다. 그 본 nibbāna를 향해 걸어가야 합니다.

එතනත් තියෙනවා එක්තරා විදිහට යථාභූතය නිසා ලැබෙන අරයක්, කට්ේශයක්, අමෝයක්. මෙන්න මේක දකින්න.

거기에도 어떤 면에서 있는 그대로 봄(yathābhūta) 때문에 얻는 alobha, adosa, amoha가 있습니다. 이것을 보십시오.

සුචරිතය හොඳයි කියන අවිද්‍යාවෙන්ම නිගමනයට වෙන පින්දම් කරන අයත් ලෝභය, ද්වේශය, මෝහය නරකයි, අරය අද්දේශය අමෝහය හොඳයි කියලා නිවෙන්න පට

sucarita가 좋다는, 바로 avijjā에서 나온 판단으로 puñña를 하는 이들도, lobha, dosa, moha는 나쁘고 alobha, adosa, amoha는 좋다고 여기며 그 길에 듭니다.

ඒගොල්ලොත් දන් දෙනවා අලෝකය ඒ වගේම මේ වෙත් කරනවා අද්වේශය. ඊට පස්සේ නැැන නෝන වඩමින් පව පව් හැටියට දකිනවා, පින් පින් හැටියට දකිනවා. ඒ විදියහ නෝනාක් ඇති කරගන්න. ඒක අමෝය. ඒ ලෞකික අලෝභ අද්දේශ අමත ඕක වෙනම තෝරගන්න ඕන.

그들도 dāna를 합니다. 그것이 alobha입니다. 또 mettā를 닦습니다. 그것이 adosa입니다. 그다음 ñāṇa를 닦으며 pāpa를 pāpa로, puñña를 puñña로 봅니다. 그렇게 ñāṇa를 갖추는 것, 그것이 amoha입니다. 그것은 lokiya alobha, adosa, amoha입니다. 이것을 따로 가려내야 합니다.

ආර්යෝ දකිනවා. කාම ලෝකය, රූප, ලෝකය, අරූප ලෝකය කියන මේ තුන් ලෝකය මට අල්ලගන්න වටින බදාගෙන ඉන්න වටින හොඳයි කියලා ගන්න වටින දෙයක් නෑහ.

ariya는 봅니다. kāma 세계, rūpa 세계, arūpa 세계라는 이 세 세계에 내가 붙잡을 만한, 껴안고 있을 만한, 좋다고 받아들일 만한 것은 없다고.

මෙන්න මේ හේතු නිසා ලෝකය පිළිබඳ බලාපොරොත්තුව අත්ලා ඉවත් වෙනවා. අත්රාගය කරනවා කිව්වේ ඒක. අන්න ඒ ලෝකය අත්හැරීම නිසා ලබන්නා වූ ස්වභාවයට කියනවා ආර්යයන්ගේ අලෝකය.

이 까닭으로 세상에 대한 바람을 놓고 물러납니다. virāga를 한다는 것이 그것입니다. 그렇게 세상을 놓음으로 얻는 성품을 ariya의 alobha라고 합니다.

අනේ මේ වැඩක් නැති ලෝකේ මහා වටිනා දෙයක් කියලා හිතන්නේ මිනිස්සු තරණ කරනවා, පොර කනවා, ගහ මරා ගන්නවා, අයිති කරගන්න හදනවා මොන වටිනාදයක්. මට නම් මේ නොවටිනාදයකට ඔය වගේ දේවල් කරලා අල්ලගන්න වටින්න දෙයක් නැහැ. ඒසා මට ගහගන්න බැනගන්න හිමි කරන්න සන්දු වෙන්න එහෙම කරලා බදාගන්න රැක් ගන්න දෙයක් නැහැ වචනා කියන්නේ මම මොකට සණු වෙනවද? මොකට තරහ වෙනවද? මොකට ගන්නවද? මොකක් හිතට දොවනවද? මොකට දරුවක් කරනවද?

'아, 이 쓸모없는 세상을 아주 값진 것이라 여겨 사람들은 겨루고, 싸우고, 치고받아 죽이고, 차지하려 합니다. 무슨 값진 것입니까? 나에게는 이 값지지 않은 것에 그런 짓을 해서 붙잡을 만한 것이 없습니다. 그러니 내가 다투고 욕하며 차지하려고 껴안고 지킬 것이 없습니다. 그렇다면 내가 무엇하러 다툽니까? 무엇하러 화냅니까? 무엇하러 빼앗습니까? 무엇을 마음에 품어 둡니까? 무엇하러 해를 끼칩니까?'

මෙන්න මේ ආකාරයෙන් ද්වේශයෙන් වෙන්වීමක් එන්නේ. මෙන්න මේක කියනවා ධර්මාවබෝධය නිසා ද්වේශය වෙන්නේ අද්වේශය මෙන්න මේ අද්දේශය කුසල මූල පච්චා සංඛාරා කියන මේ පටි මේ ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය පටිච්ච සමුප්පාදය පෙන්නපු අතය

이렇게 dosa에서 떨어짐이 옵니다. 이것을 dhamma의 깨달음으로 dosa에서 벗어나는 adosa라고 합니다. 이 adosa가 'kusala mūla paccayā saṅkhārā'라는 이 ariya aṭṭhaṅgika magga paṭicca samuppāda가 보인 adosa입니다.

ඒ ලෝක සත්‍යය මේ ලෝකයට මුලාවට පත්වෙලා පින්පව් තෝරගන්නත් බැරුව තමාගේ ආත්ම ලාභය නැත්නම් ලෞකික ආත්ම ලාභයට පංචකාම ආස්වාද ලෝකයේ තියෙනව අසීමිත තණ්හා බලාපොරොත්තු මුල් කරගෙන නොයේ අපි වැරදි වැඩ ඒ වගේම නිගම වලට බහිනවා මේ ලෝකෙම හොඳයි. මෙන්න මේක ඒ ලෝක සත්වයන්ගේ මෝහය.

그 세상 중생들은 이 세상에 헷갈려 puñña와 pāpa도 가려내지 못하고, 자기 이익, 곧 세속의 자기 이익을 위해, pañca kāma의 맛과 세상에 있는 끝없는 taṇhā의 바람을 뿌리 삼아 여러 그릇된 일을 하고, 또 이 세상만이 좋다는 판단에 빠집니다. 이것이 그 세상 중생들의 moha입니다.

එතකොට ඒකෙන් වෙන් වෙලා හිටන් ඒවා හොඳයි කියලා ගන්නේ නැතුව. ඒකේ නරක ටික නරකයි හොඳ ටික හොඳයි කියලා වෙන් කරමින්

그러면 그것에서 떨어져, 그것들을 좋다고 받아들이지 않고, 그 가운데 나쁜 것은 나쁘다, 좋은 것은 좋다고 가려내며—

මෙන්න මේ අද්දේශය කුසල මූල පච්චා සංඛාර කියන මේ පටි මේ ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය පටිච්ච සමුප්පාදය පෙන්නපු අතේශය.

이 adosa가 'kusala mūla paccayā saṅkhārā'라는 이 ariya aṭṭhaṅgika magga paṭicca samuppāda가 보인 adosa입니다.

ඒ ලෝක සත්‍යය මේ ලෝකයට මුලාවට පත්වෙලා. පින්පව් තෝරාගන්නත් බැරුව තමාගේ ආත්ම ලාභය නැත්නම් ලෞකික ආත්ම ලාභයට පංචකාම ආස්වාද ලෝකයේ තියෙන අජීවිත තණ්හා බලාපොළොත් මුල් කරගෙන නොයේ අපි වැරදි වැඩ කරන ඒ වගේම නිගම වලට බහින මේ ලෝකෙමයි. මෙන්න මේක ඒ ලෝක සත්වයන්ගේ මෝහය.

그 세상 중생들은 이 세상에 헷갈려 puñña와 pāpa도 가려내지 못하고, 자기 이익, 곧 세속의 자기 이익을 위해, pañca kāma의 맛과 세상에 있는 끝없는 taṇhā의 바람을 뿌리 삼아 여러 그릇된 일을 하고, 또 이 세상만이 좋다는 판단에 빠집니다. 이것이 그 세상 중생들의 moha입니다.

එතකොට ඒකෙන් වෙන් වෙලා හිතන් ඒවා හොඳයි කියලා ගන්නේ නැතුව. ඒකේ නරක ටික නරකයි හොඳ ටික හොඳයි කියලා වෙන් කරන අර සුචරිත පැත්තේ ඉන්න එක තමයි ඒ නිගමනය කරන නුවනට තමයි ලෞකික අමෝය.

그러면 그것에서 떨어져, 그것들을 좋다고 받아들이지 않고, 나쁜 것은 나쁘다, 좋은 것은 좋다고 가려내며 sucarita 쪽에 머무는 것, 그렇게 판단하는 지혜가 바로 lokiya amoha입니다.

ආර්යෝ දකින්නා. ඔය කාම ලෝකය, රූප ලෝකය, අරූප ලෝකය කියලා කොච්චර සුගති ලෝක කිව්වේ. ඕයත් හටගත්ත නම් විපරිණාමයක් තියෙනවා, වැනසීමක් තියෙනවා අල්ලගන්න වචනා දෙයක් ඔය වැය නැහැ. කැමති පවත්වන්න පුළුවන් එකක් ඔය අතර එකටවත්.

ariya는 봅니다. kāma 세계, rūpa 세계, arūpa 세계라고 아무리 좋은 세계(sugati)라 해도, 그것도 생겨난 것이라면 바뀜이 있고 무너짐이 있습니다. 그 가운데 붙잡을 만한 값진 것은 없습니다. 그 가운데 어느 하나도 뜻대로 이어지게 할 수 있는 것이 없습니다.

එහෙමනම් මෙහෙම දෙයක් පිළිබඳව නැති බව දැනගත්තහම තීරණයක් වෙනවා. එහෙනම් මම ගන්න තීරණය අතහැරීම හැර නොයල්ම හැර බෙදීම හැර නිවන හැර කරන්න තීරණයක් නෑහ කියලා එනවා දහසන්න මෙන්න මේ අමෝහය ආර්යයන්ගේ අමෝහය.

그런 것이 없다는 것을 알면 판단이 섭니다. '그렇다면 내가 내릴 판단은 놓음, 달라붙지 않음, 풀려남, nibbāna 말고는 없다'고. 그렇게 dhamma를 알아들음, 이것이 amoha, ariya의 amoha입니다.

එහෙනම් ආර්යෝ දකින අලෝභයත්, ආර්යෝ දකින අද්දේශයත්, ආර්යෝ දකින අමෝහයත් අබුද්ධෝත්පාද කාලේ පහළ වෙන විදිහක් නැහ. මෙන්න හේතුඵල ඒක දැනගන්න.

그러니 ariya가 보는 alobha, ariya가 보는 adosa, ariya가 보는 amoha는 Buddha가 나타나지 않은 때에는 나타날 길이 없습니다. 이 hetu와 phala를 아십시오.

එහෙනම් මෙන්න මේ අලෝ කුසල මූලං, අදුෝෂෝ කුසල මූලං, අමෝහෝ කුසල මූලං කියලා පෙන්නපු. මේ ආර්යාලයික මාර්ගය පෙන්නපු ඔය කියන්නා වූ කුසල මූලය ඔන්න ඔය කියන්නේ නිවන මුල් කරගෙන පහළ වෙච්ච කුසල මූලය. හෙවත් අලෝකදේශ අමෝහ.

그러니 'alobho kusala mūlaṃ, adoso kusala mūlaṃ, amoho kusala mūlaṃ'이라고 보인, ariya aṭṭhaṅgika magga가 보인 그 kusala mūla는 nibbāna를 뿌리 삼아 나타난 kusala mūla, 곧 alobha, adosa, amoha입니다.

ඈ ඔව් බුද්ධා කලක විතරයි. එතකොට මෙන්න මේ කුසල මූලයට පත් වුනහම මේ කුසල මූලය මුල් කරගෙන. දැන් ඉතින් අත්හරිමේෙන් සැනසීමක් තියෙනවා නොයල්මයි වබිදීමයි නිවන කියන්නේ ඒතයි කැනසීම කියලා ගත්තා කෙන. ඒ වුනාට මම ඉන්න තව එතන නෙමෙයි.

그렇습니다, 그것은 Buddha가 계신 때에만 있습니다. 이 kusala mūla에 이르면, 이 kusala mūla를 뿌리 삼아, 놓음에서 오는 편안함이 있고 달라붙지 않음과 풀려남이 nibbāna이며 그것이 편안함이라고 받아들인 사람이 됩니다. 그렇지만 '나는 아직 거기에 있지 않다'고 압니다.

දැන් මට තේරෙනවා එතන තමයි නියම ශාන්තිය ප්‍රණීතේ. ඒතංශන්තං ඒතං පනීතං ඒක ශාන්තයි ඒක ප්‍රණීතයි. යදිතං සබ්ද සංඛාර සමථ මේ සියලු සංඛ සකස් කිරීමට සමථය කිරීමක්. අන්න ඒකයි ශාන්තපි.

'이제 나는 압니다. 거기가 참된 고요함이요 뛰어남이라는 것을. etaṃ santaṃ etaṃ paṇītaṃ, 그것은 고요하고 그것은 뛰어납니다. yadidaṃ sabbasaṅkhārasamatho, 모든 saṅkhāra, 모든 지어냄을 가라앉힘, 그것이 고요하고 뛰어납니다.'

සබ්බෝ පටි පටින් නිසා සියලු උපදියවල සියලු බැඳීම් වල පිළි නොගැනීමක්. ඒ වගේම සම්බන්ධයෙන් ඉවත් වීමක්. අන්න ඒකයි ශාන්ත ති. තණ්හා කර මේ ඒ තැන දැනුන්නාවෙන් ක්ෂය කර ගැනීමක්. එවිටයි ගිනි නිමෙන්න ඒකයි ශාන්ත පණින්න. විරාගු රාග නැමති ගින්න යම් තැනක නැද්ද. මෙන්න මේ විරාගීක බවම තමයි

sabbūpadhipaṭinissaggo, 모든 upadhi, 모든 묶임을 붙잡지 않음, 그 얽힘에서 벗어남, 그것이 고요하고 뛰어납니다. taṇhakkhayo, taṇhā를 앎으로 다하게 함, 그때 불이 꺼지니 그것이 고요하고 뛰어납니다. virāgo, rāga라는 불이 없는 곳, 바로 그 virāga가 고요하고 뛰어납니다.

ශාන්ත පණි. නිරෝධ සැරි සරමින් සරලස ඉන්නට වැඩියි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒකෙන් නික්මි වෙන්වීමක් ඇතිෙනවා. ඒ සම්බන්ධයෙන් නික්මීමක් ඇතිනම් මෙන්න මේකයි ශාන්ත ප්‍රණිස නිබ්බාන

그것에서 벗어남이 있습니다. 그 얽힘에서 벗어남이 있다면, 이것이 고요하고 뛰어난 nibbāna입니다.

බැඳීමක් නැත්නම් ඒකේ විනි සංවේකාදෝධ සහිතයි. කරදර සහිතයි. එහෙනම් මේ බැඳීමේ නික්‍ියා කෙළවර කිරීමක් ඇත්නම්, ආසාවන් කෙළවර කිරීමක් ඇත්නම්, තෘෂ්ණාව කෙළවර කිරීමක් ඇත්නම් අන්න ඒ වැඳීමෙන් නික්මීම හෙවත් නිබ්බානම ශාන්තයි පණින්න.

묶임이 있다면 그것은 괴로움이 따르고 걱정이 따릅니다. 그러니 이 묶임을 끝냄이 있다면, 바람을 끝냄이 있다면, taṇhā를 끝냄이 있다면, 그 묶임에서 벗어남, 곧 nibbāna가 고요하고 뛰어납니다.

මෙන්න මේ කියන ශාන්තිය ප්‍රණිතිය තමන් දවසක දැක්ක. සෝතාපන්න පුද්ගලයා නිගමනය කරනවා ඔය හරෙන්න වෙන නිගමනයක් නැ. යමෙක් සෝතාපන්න ඵලයට පත්වෙච්ච තැන් පටන් ඔය නිගමනය කිසි දවසක වෙනස් වෙන්නේ. වෙනස් වෙන්න හේතු. මොකද අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් ලෝකයේ යථාර්ථය දැකලා ලෝකය අසාරයි කියන එක හරියට තීරණය කරනවා.

이 고요함과 뛰어남을 그는 어느 날 보았습니다. sotāpanna는 그것 말고 다른 판단이 없다고 판단합니다. 누구든 sotāpatti phala에 이른 때부터 그 판단은 어느 날에도 바뀌지 않습니다. 바뀔 까닭이 없습니다. anicca로, dukkha로, anatta로 세상의 참모습을 보고 세상이 알맹이 없다는 것을 바르게 판단하기 때문입니다.

අසාර ලෝකය ඇසුරු කරන්න ගියොත් රාගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි හටගන්නවා. අත්රනහම රාගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි ගින්නහම සාංකය ප්‍රණීතයි. එන් නිවී සැනසීම තමයි නිවන් සැනසීම කියලා දැක්කෙනා. පළම සෝතාපන්න පුද්ගලයා.

알맹이 없는 세상을 가까이하려 하면 rāga 불, dosa 불, moha 불이 생깁니다. 놓으면 rāga 불, dosa 불, moha 불이 꺼지니 고요하고 뛰어납니다. 그 꺼짐과 편안함이 바로 nibbāna의 편안함이라고 본 이, 그가 첫 번째인 sotāpanna입니다.

ඔය දැක්කට දැකපු දේට ඇතුල් වුනේ. අත්දැකීම.

본 것이 곧 본 것 안으로 들어간 것, 곧 겪음은 아닙니다.

දැන් එහෙම කියන එක්කෙනා දේපොල හරි හම්බ කරෙන්න ඉඩ කඩන් අරගෙන ගෙවල් දොරවල් හදාගෙන අමු දරවන් පෝෂණය කරමින් මිලදල් අරගෙන ඒවයෙක් කරන්න තියෙන මේ කටයුතු නොවේගා කරමින් ැගී ගස්ථා කරමින් මේ විදියහට මේ ජීවිතයක් ගත කරනවා.

그렇게 말하는 사람도 재산을 벌고, 땅을 사서 집을 짓고, 아내와 자식을 돌보며, 돈을 벌어 그것으로 해야 할 여러 일을 하고, 집안 살림을 꾸리며 이렇게 삶을 삽니다.

දැන් මේ ගතකම ජීවිතය ගත කරන කෙනාට නොයෙක් නොයිල වලට ඒ මුදල් අත්‍යාවශ්‍ය වෙනවා. ඒ වාගේ මෙයා එච්චරක ඒ යථාබෝධය ලැබෙනවා. පුරුදු පුරුදු කරගත්ත වැඩපිටල තව තවත් අය ඈඳගෙන ඉන්නවා.

이렇게 삶을 사는 사람에게는 여러 가지 일에 돈이 꼭 필요합니다. 그는 그만큼 있는 그대로의 앎을 얻지만, 몸에 밴 일들 때문에 여전히 다른 이들과 얽혀 지냅니다.

පුද්ගලක් තියෙනව දෑ සාකපුසියාව කාර්යයාව දරුවෝ ඒ වගේම දූවරුත්තු බෑනලා එතන ලේවිලා නෑ දෑවේ දැන් මගේ පිරිසක් මාත්‍ය එක්කලා ඇතුල් කරන පිසක් මෙහෙම ඉන්නවනේ කියලා ඒ පිරිසත් එක්ක අන්න ඒ ඕනේ කටයුතු සම්පන්ධතාවයන් ඇති කරගෙන බැඳිලා ඉන්නවා ඒ අයත් එක්ක

한 사람에게는 아내와 아들들, 딸들, 사위와 며느리, 친척들이 있습니다. '이제 내 사람들, 나와 함께하는 사람들이 이렇게 있다'며 그 사람들과 필요한 일과 관계를 맺고, 그들과 묶여 지냅니다.

හැබැයි මේ පුද්ගලත්වය තුළින් මේ දහම් අවබෝධය ලැබෙන්නේ ඒක එක පුද්ගලත්වය ඒ ඒ පුද්ගලයාගේ නැන වරමටයි ඔහු දහම් අවබෝධය ලබාගන්න. හැබැයි ඇසුරු කරන්න වෙලා තියෙන්නේ අර පෘථග්ජන විට පිරිස ඒක.

하지만 이 dhamma의 깨달음은 한 사람 한 사람에게, 각자의 ñāṇa만큼 얻는 것입니다. 그런데 그가 가까이해야 하는 것은 그 puthujjana 무리입니다.

දැන් ඔතනදි එකොකු ප්‍රශ්නයක්ම තියෙන්නේ. මේ දහම් ආවෝධය ලැබුපු කෙනා අත්හැරීම සාන් අල්ලගැනීම සාන්ය කියලා අර පැත්තෙන් උත්තරයක් නොලීම ශාන්තය කියලා මහෙන් හිතන්නේ නෑහැ ඇලීම ශාන්තයයි කියලා එහෙන් උත්තරයක් තියනවා. මිදීම සාන්තයි කියලා අත්හැර බිදිලා නෙමෙයි අල්ලගන්න එක සාන් කියලා එහෙම උත්තරයක් තියෙනවා. නිවනම සාන් කරලා නැහැ. පැවැත්ම සාන්තායි කියලා එහෙම උත්තරයක් නෙමෙ. දැන් අපිට හරි වැරක්

바로 거기서 한 가지 문제가 있습니다. dhamma를 깨달은 이는 놓음이 고요하다고 하는데, 저쪽에서는 붙잡음이 고요하다는 대답이 나옵니다. 달라붙지 않음이 고요하다고 이쪽은 생각하지 않는데(?), 저쪽에는 달라붙음이 고요하다는 대답이 있습니다. 풀려남이 고요하다고 하지만, 저쪽에는 놓고 풀려나는 것이 아니라 붙잡는 것이 고요하다는 대답이 있습니다. nibbāna가 고요하다는 것이 아니라 이어짐(bhava)이 고요하다는 대답입니다.

උත්තරයක් නෙමෙ. දැන් අපිට හරි වැරක් කියනවා විශාල උඩත පොටිය බණ කරුන්න දේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැකපු ඇත්තට පිපාන්න කොහොමද තමන්ගේ දකෙන් අයින් කරන්න. හැබැයි ඒ ඇත්ත දකින්න ඉස්සෙල්ලා ගොඩ ගහගත්ත තමන්ගේ අල්ලගත්ත අවුරුද පෘතග්ජන පිරිස අහ කරගන්නත් බැහ එතන බැඳීම.

본 진실 때문에 어떻게 자기 사람들을 떼어 낼 수 있겠습니까? 그 진실을 보기 전에 쌓아 올린, 자기가 붙잡아 온 그 puthujjana 무리를 버릴 수도 없습니다. 거기에 묶임이 있습니다.

අන්න ඒ දැනීමට පුතු වෙලා තමා දැකපු යථාබෝධය තුළ ඉන්නවා.

그는 그 앎에 기뻐하며 자기가 본 있는 그대로의 앎 안에 머뭅니다.

හැබැයි යථාභෝධය ලැබූ කෙනා කටයුතු කරන්න පටන් ගන්නකොට

하지만 있는 그대로를 안 이가 일을 하기 시작하면—

සම්පූර්ණ කටයුතු පරක්ප ඒගනා ගොඩට අඳිනවා. ගුණා මදලා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දෙකෙන් බදලා ඉන්නවා දෙන්න අය එක දැන් කොහොමද වැර වෙන්නේ? දෙපැත්තම හැප්පෙනවා මිසක් ඇදගන්න විහ. එක්කෙනෙක් ගොඩදිනවා එක්කෙනෙක් මල දිනවා. දැන් ඉතින් මෙතන ඇදෙන්න ඇදෙන්න කැලෙනවා පොඩි වෙනවා හැපෙනවා වෙන බේරිතක්.

두 사람이 양쪽에서 붙잡고 있으면 어떻게 됩니까? 끌어가지는 못하고 양쪽이 부딪칠 뿐입니다. 한 사람은 뭍으로 끌고, 한 사람은 진흙으로 끕니다. 그러면 끌리고 끌려 찢기고, 짓눌리고, 부딪칩니다. 빠져나갈 다른 길이 없습니다.

හැබැයි කොච්චර ආපහු වැඩෙන්න එක්කෙනෙක් ශක්තිය නැ. යථහපෝදය ලැබුව කෙනාය සැරයක් මනට අදින්න ශක්තිය නැහ.

하지만 아무리 해도 한 사람에게는 되돌려 끌어올 힘이 없습니다. 있는 그대로를 안 이에게는 상대를 단번에 끌어당길 힘이 없습니다.

හැබැයි මඩට අධින එකාට ගොඩ ඉන්නත් පුළුවන් මඩ ඉන්නත් පුළුවන්. හැබැයි මඩේ තමයි කැමැත්තෙන්නේ. එයාට අනිත් පැත්තට ඇඳලා ඉන්න හේතුව තියෙන්නේ.

그런데 진흙으로 끄는 사람은 뭍에 있을 수도 있고 진흙에 있을 수도 있지만, 진흙을 좋아합니다. 그것이 그가 다른 쪽으로 끌려가 있는 까닭입니다.

මෙන්න මේසානස ගොඩිනවා කිව්වා කල්‍යාණ පෘථනය කල්‍යාණ පුද්ගල නැත්නම් අර ආර්ය ආර්ය ගුණ ඇති සෝතාපන්න විහිල් කර නිවන කරා හැදෙන්න. නිවන සැනසෙන පැත්තල හැදෙනවා. අත්හැරීම පැත්තට නොවැලීම පැත්තට වදින පැත්තට ඇදෙනවා. කොච්චර අල්ලගන්න පැත්තට අල්ලා දෙන්න හරුවත් එයා ඒ පැත්තට ඇදිල හේතු.

이렇게 뭍으로 끈다는 것은 kalyāṇa puthujjana, 선한 사람, 곧 ariya의 덕을 지닌 sotāpanna가 nibbāna 쪽으로 끌리는 것입니다. nibbāna의 편안함 쪽으로 끌립니다. 놓음 쪽으로, 달라붙지 않음 쪽으로, 풀려남 쪽으로 끌립니다. 아무리 붙잡는 쪽으로 끌어당겨도 그는 그쪽으로 끌리지 않습니다. 그것이 그 까닭입니다.

ඒ නිසා ඇසුරු කරන අනිත් අයට මේ පුද්ගලයාගේ තියෙන ජාම ගතිගුණ යහපත් නිහතමානී ගතිගුණ සමගී ගතිගුණ ගැටෙන ඒවා නැහ. ඒ පැත්තෙන් එයාත් බැගන්නවා.

그래서 그를 가까이하는 다른 이들에게 이 사람이 지닌 좋은 성품, 겸손한 성품, 어울리는 성품은 부딪치는 것이 없습니다. 그쪽으로는 그도 맞춰 갑니다.

ඵලයන් කියන්න උඩි වුනේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අනේ අපිට මහා වටිනාරයක් හම්බ වුනා වගේ කිසි කරදරයක් නැහැ. මොනව දවලක් බහින්නෙත් නැහැ. බණ්ඩු වෙන්නෙත් නැහැ. අපි කිය ඕන දෙයක් ැරලලා තියෙනවා. කොච්චර හොඳ කොහෙම හොයන්න ෙහෙම අයෙන භාර්යට සාපු ආවෝ ස්වාමීන්ට භාර්ය හෝ දලුව හෝ දෙමක් කියන්න දරුවක හෝ දරුවන්න දෙමක් කිය හෝ ඒ ආර්ය පුද්ගලයා කීන් විදිහට හැඟීමක් ඇති කරෙන.

'아, 우리가 아주 값진 것을 얻은 것 같다. 아무 말썽이 없다. 다툼도 없다. 싸움도 없다. 우리가 바라는 것을 다 해 놓았다. 얼마나 좋은가.' 이렇게 아내가 남편에 대해, 남편이 아내에 대해, 부모가 자식에 대해, 자식이 부모에 대해, 그 ariya 사람에 대해 이런 느낌을 갖게 됩니다.

හැබැයි ඒ හැඟීම හරි එයා ගන්න බැහැ. රෝ අර පුතයන් ලෝකෙට අපහ වදින්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එයා අත්රලා අනිත් අයට අයින් වෙන්නත්. කවද හරි සිද්ධ වෙනවා එයා පසේ එයා අනුමත කරන්න සිද්ධ වෙනවා. ඒ පැත්ත හොඳයි කියලා අනුමත කරන්න තමයි සිද්ධ වෙන්නේ.

그는 놓고 다른 이들에게서 물러나고 싶어도, 언젠가 그들을 따라 주어야 하는 일이 생깁니다. 그쪽이 좋다고 동의해 주어야 하는 일이 생깁니다.

නමුත් කවදාවකවත් ලෝක හොඳයි කියලා ආර්ය බවට පත් වෙච්ච කෙනා අනුවද කරන්නේ නැහ. එන්නේ නැහැ. එන්න විදිහක් නැහ හේතුව

그러나 ariya가 된 이는 결코 세상이 좋다고 동의하지 않습니다. 그리로 오지 않습니다. 올 수 있는 까닭이 없습니다.

නමුත් ඔය වැනි වැනි ඒ තත්තේ හිත පත්බඳින්නේ නෑ. ක්‍රියාවෙන් නෙමෙයි තියෙන්නේ. චේතනා වශයෙන් එහෙම නැත්නම් හැඟීම් වශයෙන් බොහොම හිත බඳෙන්නේ නෑහැ ලෞකික.

그런 일들에 마음이 묶이지는 않습니다. 몸으로 하는 일이 문제가 아닙니다. cetanā로, 곧 느낌으로는 세속에 마음이 묶이지 않습니다.

ඊ ලෞකික පාපයකට කරුණු යෙදෙන්නේ. අත්හැරීමටම කරුණු යෙදෙන්නවා. නොවැීමටම වබිදීමටම කරුණු යෙදෙනවා නිවනටම කරුණු දෙන්නේ.

세속의 pāpa로 까닭이 맞춰지지 않습니다. 놓음으로 까닭이 맞춰집니다. 달라붙지 않음으로, 풀려남으로 까닭이 맞춰지고, nibbāna로 까닭이 맞춰집니다.

දැන් මෙන්න මේ විහේ මොකද කරන්නේ? මෙන්න මේ අලෝභ, අද්වේශ, අමෝහ කියන කුසල මූලය. එයා හැම එකක්ම රෝගලට ඕන හැටියට කරගන්නා.

이 사람은 어떻게 합니까? 이 alobha, adosa, amoha라는 kusala mūla로, 그는 모든 것을 사람들이 바라는 대로 하게 둡니다.

මට ඕය ඉලේන්න ඕනේ.

'나는 그런 것을 요구할 필요가 없다.'

හැබැයි පෘථග්ජන ලෝකයා කැමැත්ත ඕකම තමයි. එහෙම හිට දෙනවා නම් ඊට වඩා වර්තනාදයක් තව ඇති වෙෙනවා.

그런데 puthujjana 세상이 바라는 것이 바로 그것입니다. 그렇게 내어 준다면 그보다 더 기쁜 일이 없습니다.

මට කියන දෙයක් කරලා දා. මට ඔය අයිතිවාසිකන් එපා. ඕන දෙයක් කරගන්න භාවනය කරගන්න ඕන දෙයක් කරගන්න මත් පුළුවන් දෙයක් වරලා දෙන්නම් කියලා නම් ඔච්චර ඉහේ මලක් ෙනවා වගේ තමයි සාමාන්‍ය ලෝකයාට ඒ අදහස ඕක දෙන්න ැතිකම තමයි මේ තම. ඕකේ නැති නිසා තමයි හැපෙන්නේ. ගැටෙන්නේ සරන කරන්නේ මනාගන්න හදන්නේ ඕන.

'내가 할 일을 말해 주십시오. 나는 그런 권리가 필요 없습니다. 원하는 것을 하십시오, bhāvanā도 하고 원하는 것을 하십시오. 내가 할 수 있는 것은 해 드리겠습니다.' 이렇게 한다면 보통 세상 사람에게는 머리에 꽃을 얹어 주는 것과 같습니다. 그 마음을 내어 주지 못하는 것이 바로 문제입니다. 그것이 없기 때문에 부딪치고, 다투고, 싸우고, 죽이려고까지 합니다.

එන්න ආර්යයාගේ රති ලක්ෂණය එහෙම එකක්. ඉතින් නමුත් එහෙම එකක් වෙන්න ආර්යෝ දකිනවා. මොහොතක් හරි අර වගේ තිබෙන්නා වූ ගතිරක්ෂ වලින් ඈත් වෙලා ඉන්න තියෙනවා. ඒ නිවනට නැඹුරු වෙච්ච තත්ත්වය කොච්චර ශාන්තල ප්‍රණී ඒකමයි හැවිලේම දකින්නේ. පුංචි හෝ විවේකයක් අහුණා නම් නිදහස් වඉන්න ඕනේ ඒ නිදහසම ශාන්තයි ප්‍රණීතයි කියලා ආර්ය වදන්නා.

ariya의 성품은 그런 것입니다. 하지만 그렇게 되더라도 ariya는 봅니다. 잠시라도 그런 일들에서 멀리 떨어져 있을 수 있다면, nibbāna로 기운 그 상태가 얼마나 고요하고 뛰어난지 늘 그것만 봅니다. 작은 틈(viveka)이라도 얻으면 자유롭게 있어야 하고, 그 자유가 바로 고요하고 뛰어나다고 ariya는 봅니다.

අනික් අය දකින්නේ එහෙම වෙලාවක් බනි හරියම පාද කතා කරන්න කියන එකුත් නැහැ මම ඒක කතා කරන්න ඉන්නේ නෑහැ කවුරුවත් මර හරිය පාද එහෙම ඉඳලා වැඩකුත් නයි දුක් වෙනවද ඒකෙන්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා පෙනි පෙනී දැක දැක තියෙන නිවනකිහි පෘථග්ජනයක් දුක් වෙනවා බය වෙනවා.

Buddha께서는, 눈앞에 드러나 보이는 nibbāna 앞에서 puthujjana는 괴로워하고 두려워한다고 말씀하십니다.

එයා කැමති නෑහ ඒ මේකෙන් අපි දැකගන්න ඕනේ මේ පෘත්තගැන පුද්ගලයාගේ තිබෙන ගති ලක්ෂණය හැද.

그는 그것을 좋아하지 않습니다. 이것으로 우리는 puthujjana 사람이 지닌 성품을 알아보아야 합니다.

මේ දුක් බය වෙන ස්වභාවය නිවන. ආර්ය නිවන සාන් පනිද්දයක් කියලා ගන්නවා මිසක් ආර්යයන් බය වෙන්නේ නෑ නිවන. එහෙනම් ඒ විවේකයට බය වෙන්නේ නැ. ඒ විවේකයට කැමතියි.

이 괴로워하고 두려워하는 성품이 nibbāna 앞에서 나옵니다. ariya는 nibbāna를 고요하고 뛰어난 것으로 받아들일 뿐, nibbāna를 두려워하지 않습니다. 그러니 그 고요함(viveka)을 두려워하지 않습니다. 그 고요함을 좋아합니다.

අනිත් විදියට එනම් මොකද දන්නේ නැහ පළුවක් වෙලාද කරදරයක් වෙලාද හිත කලකිරිලාද? ඇයි මේ සද්ද නැතුව ඉන්නේ බලාගෙන කල්පනා කරාග අපි කවුරුත් එක්ක කතා කතාවකුත් නැහැ. අනොකුත් නැහැ. කොහාට හරි වෙලා ඉන මන්ද

다른 이들에게는 이렇게 보입니다. '무슨 일인지 모르겠다. 다쳤나, 무슨 말썽이 생겼나, 마음이 지쳤나? 왜 말없이 앉아 생각만 하고 있지? 우리 누구와도 이야기도 안 하고, 어디 다녀온 것도 아닌데—'

මොකක් වෙලාවේ කියලා. එහ යනවා. ශාසරයක් අහන්න යෝගීමක් කරලා දන්නේ නැහැ. මොකද වෙලා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තියෙන්නේ. උත්තර ඔහොම නැැනේ ඊ කතා කරලා හිටියා වීරු කර හිටියා. දැන් මොකක් හරි හිතේ එකක් තියෙනවා අපිට හොයාගන්න බැලුව ඒ හිතන්නේ ලෞකික මිම්මෙන් මදින්න. මැන මැන හොයනවා මොකක් හරි කලෙමක් ඇති. ඒක බැ.

'대답도 예전 같지 않다. 예전에는 이야기도 하고 웃기도 했는데. 지금 마음에 무엇인가 있다.' 그것을 찾으려 해도 세속의 잣대로 잽니다. 재고 또 재며 무슨 문제가 있을 거라고 찾습니다. 그것은 안 됩니다.

ඉතින් ඕකේ තව තවත් දැනව තවත් ඉන්නවෙයි සැක සැක සහිත පලකි කිරීමත් එන්නේ. මම මේ පාද වෙලාව දන්නේ නැහැ. මොකක් වෙලා දන්නේ නැහ කියලා. දෙපැත්ත විරුද්ධ ව දෙපාන් වහන්සේගිකත් එහෙමත් කවනා කරන. වෙන එන කවුරු අත්ති ඉන්නවත් දන්නේ නෑ කියලා තවට කෑලලා කෑල්ල ගන්න. ඔය ජාතියෙන් ගියනම මහා විනාශයකුත් කරගන්න. ඒක තමයි ලෝකය ඒ

그래서 거기서 점점 더 의심, 의심 섞인 살핌이 옵니다. '나는 지금 무슨 때인지 모르겠다, 무슨 일이 생겼는지 모르겠다'며 양쪽이 맞서고, 스님께 가서도 그렇게 이야기합니다. 그런 식으로 가면 큰 망가짐까지 일으킵니다.

මහා විනාශයකුත් කරගන්න. ඒක තමයි ලෝකය ඒ කියන්නේ හිතන. ආර්යයන්ගේ හිතුවිල්ල ලෝකයට අල්ලන්න. ආර්යව ලබන නිදහස විවේකය අනික් අයට විවේකයක් නෙමෙයි නිදහසක් නෙමෙයි. ඒ නිසාම තමයි ඒක කිව්වට තේරුෙන්නේ නැ. අන්න ඒ තත්ත්වය අනින් දකින්නේ නැහ. ඒ ස්වභාවයයි.

그것이 세상의 생각입니다. ariya의 생각은 세상이 붙잡지 못합니다. ariya가 얻는 자유와 고요함은 다른 이들에게는 고요함도 자유도 아닙니다. 바로 그래서 말해 주어도 알아듣지 못합니다. 그 상태를 다른 이들은 보지 못합니다. 그것이 그 성품입니다.

දැන් මෙන්න මේ කියලා දැනගන්න අලෝකයෝ කුසල මූලක්. අන්න ආර්යව අත්තාරින්න.

이제 이것이 'alobho kusala mūlaṃ'임을 아십시오. ariya의 놓음입니다.

ඒගොල්ලන්ට බේපොලලා අල්ලගෙන ඉන්න එක මහර. අනි අනේ මට ඔයා කරන්න එපැහැ තියෙනවා ඔය ටිකක් ඕගට පරිවර්ණය කරගන්න ඉන කෙනෙක් කරගන්න මාතෘ ඉන්නවා. මට ඔය ඇඟිලි ගහන්නක් නැහැ ඔක්කොම ගන්න බලාගෙන ඔයගොල්ලෝ කරගන්න අන්න අලෝග අනේ මට නම් හඬු වෙන්න බැහැ අල්ලපු එක්කෙනා කරන්නත් බැහැ කවුරු කරන්න ඉලක් බැහැ මට අනුදවන්නත් බැහැ. ඕගොල්ලෝ එකක් ගන්න. මම අල්ලන්න ගාවන් යන්න එපා අම් ඒ පැත අඩුවෙන.

그들에게는 재산을 붙잡고 있는 것이 짐입니다. '아, 나에게 그것을 하라고 하지 마십시오. 그것을 넘겨받아 다룰 사람이 있습니다. 나는 끼어들 것이 없습니다. 모두 맡아 여러분이 하십시오.' 그것이 alobha입니다. '아, 나는 다툴 수 없습니다. 옆 사람을 해칠 수도 없습니다. 누구를 괴롭힐 수도 없고 그것을 거들 수도 없습니다. 여러분이 하나씩 가지십시오. 나에게 붙잡으라고 오지 마십시오.' 그렇게 그쪽이 줄어듭니다.

ඉතින් එයා අමෝහය නිසා දකිනවා අත්හරීම හැර නොවැම හැර මිදීම හැරනම් ශාන්තියක් පනිත්තයක් නෑහැ කියලා නිවනට නුවණින් දකිනවා. අමෝහයෙන් දකිනවා. මෙන්න මේ ගුණය වැඩෙන්න වැඩෙන්න.

그는 amoha로 봅니다. 놓음 말고는, 달라붙지 않음 말고는, 풀려남 말고는 고요함도 뛰어남도 없다고 nibbāna를 지혜로 봅니다. amoha로 봅니다. 이 덕이 자라고 또 자라면—

අර ඒ ගුණය ලබන්න ඉස්සෙල්ලා පෘථග්ජන කාලේ පෘථග්ජන අවස්ථාව රැස් කරගෙන හිටපුවා. ඒවය බැඳීච්ච රැඳිච්ච අදහ ඒවත් වැඳිච්ච වගකගි ලැබෙනේ ලැබෙන වෙලාවේ එකින් එක අත්හැරීගෙන නොරියගෙන බිඳියගෙන යනවා.

그 덕을 얻기 전 puthujjana 때, puthujjana 단계에서 쌓아 둔 것들, 묶이고 매인 생각들, 그 묶인 짐들을 기회가 올 때마다 하나씩 놓고, 달라붙지 않고, 풀어 가며 갑니다.

මෙන්න මේකට අවශ්‍ය කරන්නා වූ වැඩපිල එයා දන්නවා එයා සකස් කරගන්නවා. එයාට සකස් වෙලා ඇහෙනවා.

이를 위해 필요한 길을 그는 알고, 스스로 갖춥니다. 그에게 갖추어집니다.

එයා යමක් අත්හර දැම්මා නම් නව අත්හර දැම්ම නම් හිතෙන් අත්හරලා ඉන්නවා ඉස්සෙල්ලා. කයට වචනයට එන ඒවා අත්හැරී ගියා නම් නැවත හදාගන්නේ නැහැ. එබල

그가 무엇을 놓았다면, 다시 놓았다면, 먼저 마음으로 놓아 둡니다. 몸과 말로 나오는 것들이 놓였다면 다시 만들지 않습니다.

අන්න ඒ මාර්ගයට මොනවද කරන්න තියෙන්නේ කොහොමද අත්හරින්නේ හැකි මොහොතෙන් මොහොත අත්හරිනාව විදෙනවා නොවැලෙනවා කියලා කටයුතු කරන. මෙන්න අලෝභයෙන්, අද්දේශයෙන්, අමෝහයෙන් වූ කටයුතු ඒ සඳහා වෙච්ච යම්කිසි හිතුවිල්ලක් ක්‍රියාවක් කතාවක් ඇති.

그 길에서 무엇을 해야 합니까? 어떻게 놓습니까? 할 수 있는 순간순간 놓고, 풀려나고, 달라붙지 않도록 일합니다. alobha, adosa, amoha로 하는 일, 그것을 위한 어떤 생각, 행동, 말이 있을 것입니다.

මෙච්චර කල් අල්ලගෙන හිටපුවා අත්හැරීමට නොවැමට මිදීමට හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් කළ යුතු යමක් ඇයි අන්න ඒ ටික කරනකොට ඕකට කියනවා කුසල මූල පත්යා සංඛාර අන්න අලෝභ සංඛාර අද්ද සංඛාර අමෝහ සංඛාර කියන නිවන් මගේ හෙවත් ආර්යෂ්ඨාංගයක මාර්ගය වැඩන්න බැ.

이제까지 붙잡고 있던 것을 놓고, 달라붙지 않고, 풀려나기 위해 마음과 몸과 말로 해야 할 것이 있지요. 그것들을 할 때 그것을 'kusala mūla paccayā saṅkhārā'라고 합니다. alobha saṅkhāra, adosa saṅkhāra, amoha saṅkhāra라는 nibbāna의 길, 곧 ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦는 것입니다.

එයා මේ මම වඩන්නේ සම්මා දිට්ඨියද සම්මා සංකල්පයද කියලා වචන වලින් දන්නේ නැතුව හිටියා. එයා යන්නේ ඒ මග තමයි. ඒ වගේමයි ගමන් කර ආර්යෂ්ඨායක මාර්ගයමයි ගමන් කරන්නේ. මේ වචන ආර්යෂ්ඨාංගයක මාර්ගයට කියන වචනද කියලා ඒ අය දන්නේ නැ. ඒ වුනා වනාට යන්නේ ඒ මාධ්‍ය තුළ වචන වශයෙන් දැනගෙන හිටියාට පස්සේ තමන් කරලා තියෙන්නේ ගමන් කරන්නේ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය.

그는 '내가 닦는 것이 sammā diṭṭhi인가 sammā saṅkappa인가' 하고 낱말로는 알지 못한 채 지냈습니다. 그래도 그가 가는 길은 바로 그 길입니다. 마찬가지로 바로 ariya aṭṭhaṅgika magga를 걸어갑니다. 이 낱말들이 ariya aṭṭhaṅgika magga를 이르는 말인지 그들은 모릅니다. 그래도 가는 것은 그 길 안입니다. 낱말로 알게 된 뒤에야 자기가 해 온 것, 걸어온 것이 ariya aṭṭhaṅgika magga였음을 압니다.

දැන් ඒ නිසා මොකද වෙන්නේ කුසල මූල පජ්ජා සංඛාරක් කියලා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණක් කියලා කුසල මූල විඤ්ඤාණයක් හටගන්න. ඒ කියන්නේ මේ ලෝකය තුළම අත්හැරීමට නොවැල්මට විදීමට හේතුකාරක බලාපොරොත්තුවක් හටගන්න.

그래서 어떻게 됩니까? 'kusala mūla paccayā saṅkhārā', 그리고 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'으로 kusala mūla viññāṇa가 생겨납니다. 곧 이 세상 안에서 놓음, 달라붙지 않음, 풀려남으로 이끄는 바람이 생겨납니다.

ඒ විඤ්ඤාණයක් නිසා. ඒ බලාපොරොත්තුව කවද ඉෂ්ට වෙන්නේ කියලා ඒ ගැන වෙලාවක. අනේ මට බැරිව වුණා තවම මේ ටික කරගන්න. අනේ මට නිදහස් වෙන්න තවම බැරි වුණානේ. ඒ නිදහස් ශාන්තිය සම්පූර්ණ කරගන්න මට තවම බැරි වුණා කියලා. සමහර වෙලාවට හඬනවා. භික්ෂූන් වහන්සේලා අතර ඉදන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කලේ නිවන් දැකීමේ අත්‍යාවශ්‍යාවේ ඉහදින් බලාපොරොත්තුව තිබිලා. ඒ ටික පූර්ණ කරගන්න තවම රාගක් සේවය වෙලා නැති බව තමන් තුළ පේනවා නම් ද්වේශක් සක්ෂ සේවෙලා නැති බව මෝහක් සක්ෂේ වෙලා නැති බව ඒ අදහස් එන බව පේනවා නම් අනේ මම කවදා මේ කෙලෙස් වලින් නිදහස් වෙච්ච ශාන්ත තත්ත්වයට පත් වෙන්නේ ඒ තත්ත්වය කවදානම් ලබන්නද කියලා මේකට සංවේගයක් උපදින

그 viññāṇa 때문에 '그 바람이 언제 이루어질까' 하는 때가 옵니다. '아, 아직 이것을 이루지 못했구나. 아, 아직 자유로워지지 못했구나. 그 자유와 고요함을 아직 다 이루지 못했구나' 하며 때로는 웁니다. Buddha께서 계시던 때 bhikkhu들 사이에서도 nibbāna를 보려는 간절한 바람이 있었고, 그것을 다 이루려 하나 아직 rāga가 다하지 않았음이 자기 안에 보이면, dosa가 다하지 않았음이, moha가 다하지 않았음이, 그런 생각이 올라옴이 보이면, '아, 나는 언제 이 kilesa에서 풀려난 고요한 상태에 이를까, 그 상태를 언제 얻을까' 하며 saṃvega가 일어났습니다.

අන්නවා දෙකක් වෙලාවක් හඳන්නත් පුද්ගල වෙලාවක් තියෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ කියන ඇනුවට කමක් නැහැ මරදුනට කමක් නැහැ. මාධ්‍ය අනුගමනය කරන ඵලය ලැබෙනවා. ඔය විදිහට පෙලා තියෙන්නේ නොයෙක් ආකාර ඒ මාර්ගයන් අනුගමනය කරන්න පෙන්නලා.

그렇게 우는 사람에게도 때가 있습니다. Buddha께서 말씀하시듯, 울어도 괜찮고 괴로워해도 괜찮습니다. 길을 따르면 phala를 얻습니다. 그렇게 여러 가지로 그 길들을 따르도록 보여 놓으셨습니다.

මෙන්න මොකද වෙන්නේ? සංඛාර පරයෙන් විඤ්ඤාණයක් ගැටුච්ච නිසා තමයි ඔව විඤ්ඤාණ. ඒ වගේ නිවන් දකින්න බලාපොරොත්තුව වැඩ කරගෙන යනකොට නිවන් දකින්නම බලාපොරොත්තුව පිහිට.

여기서 어떻게 됩니까? saṅkhāra를 바탕으로 viññāṇa가 생겼기 때문에 그것이 viññāṇa입니다. 그렇게 nibbāna를 보려는 바람으로 일해 가면, 바로 nibbāna를 보려는 바람이 자리 잡습니다.

සමහර අහෙනවා ආසාවක් දුරු කරනකොට නිවන් දකින්න තියෙන ආසාවත් ආසාවක් එකේ. අන්න නිවන් දකින්න තියෙන ආසාව තමයි ඒ විඤ්ඤාණය ලක්ෂණය. සංඛාර කුසල මූල පත්‍යා සංඛාරක් සංඛාර පට්චා විඤ්ඤාණං කියලා විඤ්ඤාණ ලක්ෂණය ඕකයි. නිවන් දකින්න තියෙන ආසහ නිවන් දකින්න තියෙන බලාපොරොත් එන්නද එන්න ඒ විඤ්ඤාණය බලවත් වෙනවා ඒ මග අනුගමනය කරන්න.

어떤 이들은 묻습니다. 바람을 없애려는데 nibbāna를 보려는 바람도 바람이 아니냐고. 바로 그 nibbāna를 보려는 바람이 그 viññāṇa의 특징입니다. 'kusala mūla paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'이라는 viññāṇa의 특징이 그것입니다. nibbāna를 보려는 바람, nibbāna를 보려는 기대가 차츰 그 viññāṇa를 힘세게 하여 그 길을 따르게 합니다.

ඒ නිවන් දකින්න බලාපොරොත්තු වෙන විඤ්ඤාණයට බැහැගන්න නාම රූප මොනවද? නිවන් දකිගන්න ඕනේ බණ අහන්න යන්න ඕනේ. මේ මේ දහම් පදින්ම සාකච්ඡා කරන්න ඕනේ. එතකොට මේ මේ විදිහට විග්‍රහ කරගන්න ඕනේ.

nibbāna를 보기를 바라는 그 viññāṇa에 내려앉는 nāmarūpa는 무엇입니까? 'nibbāna를 보려면 가르침을 들으러 가야 한다. 이런 dhamma 구절들을 함께 이야기해야 한다. 그리고 이렇게 풀어 알아야 한다.'

කර්මස්ථාන සද්ගායනා කරන්න ඕනේ, භාවනා කරන්න ඕනේ, විදර්ශනාව වඩන්න ඕනේ. දැන් මේ හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් කරන්න ඕන හරියක් එයා දකින්න. දැන් පිටිලා පුරාගෙන යන්න ඕනේ. දහම් අවබෝධයට හේතු වෙන කර්මියක් යන්න ඕන. ඒ නිසා එයා ගැන දන් දෙනවා. ඒ වගේම සිවිල් රකිනවා. ඉතින් ඔය දෙකත් ඒක විේෂයක් ලබනවා. එයාට හරි පරියයි ඒ මාර්ගය අනුගමනය කරලා ඉහලට ගියා.

'kammaṭṭhāna를 외워야 하고, bhāvanā를 해야 하고, vipassanā를 닦아야 한다.' 이제 그는 마음과 몸과 말로 해야 할 것을 봅니다. 이제 pāramī를 채워 가야 합니다. dhamma 깨달음에 도움이 되는 일을 해야 합니다. 그래서 그는 dāna를 합니다. 또 sīla를 지킵니다. 그 둘도 남다른 힘을 얻습니다. 그에게는 그 길을 따라 위로 오르는 바른 차례입니다.

ඒ ශාන්තියට ප්‍රණීතයට පත්වෙච්ච ආර්යව දකිනකොට හරි ශාන්තයි ප්‍රණීතයි. ඇසුරු කරනවා නිතරම එබුදන්න පූජනය ඉච්චාන එබ ස්වාමීන් වහන්සේලා අහපු මේ භික්ෂු භික්ෂුනි විපර්ශ ඒ ඇතුරු කරන්නේ ඒ අය සම කතාබහ කරමින් දහම් විමතමින් මෙහෙම කටයුතු කරන්න ාය වචනය යතු.

그 고요함과 뛰어남에 이른 ariya를 보면 참으로 고요하고 뛰어납니다. 그는 늘 그런 공경할 만한 분들, 그런 스님들, bhikkhu, bhikkhunī, upāsaka들을 가까이합니다. 그들을 가까이하며 함께 이야기하고 dhamma를 묻고, 이렇게 일하는 것이 몸과 말의 일입니다.

මෙන්න කුසල මූල පත්‍යා සංඛාරා කියලා කාය සංඛාර වචීය සංඛාර මනෝ චිත්ත සංඛාර කියලා යුදවන්

이것이 'kusala mūla paccayā saṅkhārā'라고, kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano(citta) saṅkhāra라고 하는 것입니다.

මේකෙන් බලාපොරොත්තුව ඉඳන්න බැරි වෙනවා. මමත් කවදා හරි අත්හැරීමේ ශාන්තියටම පත් වෙන්න ඕනේ. නොවැලීමේ වබිදීමේ ශාන්තියම අත්දැකින්න ඕනේ. ඒකමයි ශාන්තය ඒකමයි මට වෙන දෙයක් මේ ලෝකේ ශාන්ත්‍ර පත්තන ඔක්කොම තියන්නේ. ඔය අදහසම දැක දැකා ලෝකය ආදීනව දකිනවා නිවීමේ ආනිසංස.

이로써 그 바람 없이는 있을 수 없게 됩니다. '나도 언젠가 놓음의 고요함에 이르러야 한다. 달라붙지 않음과 풀려남의 고요함을 겪어야 한다. 그것만이 고요함이고, 그것만이 나에게 남은 것이다.' 그 생각을 보고 또 보며 세상의 ādīnava를 보고, 꺼짐의 ānisaṃsa를 봅니다.

මෙන්න මෙහෙම දැක දැකාම මොකද වෙන්නේ? ඒබෝ විඤ්ඤාණය වැඩෙනකොට ඒ මට්ටමටම ඒ ජාතියම බණ පද දහම් පද හිතේ බැහැගන්න අය කියන්නා වූ සූපිරි සතෙයි තමන්ට වඩා දහම් ආබෝධය තියෙන අය කෙනගේ චිත්ත ප්‍රසාද ඒ අය පිළිබඳ රූප සටහන් මනසේ දැන් තැන්පත් වෙනවා. නිතර මතක හිටෙනවා. මෙන්න මේවා තමයි ඒ දහම් විඤ්ඤාණය තුළ බැහැගන්න. නාමරූප. විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං කිව්වේ ඔන්න ඕකයි. මේ මතු උපදින ඒවා නෙමෙයි ඔතන බහින්න.

이렇게 보고 또 보면 어떻게 됩니까? 그 viññāṇa가 자랄 때 그 수준, 그 종류의 가르침 구절, dhamma 구절이 마음에 내려앉습니다. 이야기해 주는 이들, 자기보다 dhamma 깨달음이 깊은 이들에 대한 citta pasāda, 그들의 모습이 마음에 자리 잡습니다. 늘 기억에 남습니다. 이것들이 그 dhamma viññāṇa 안에 내려앉는 nāmarūpa입니다. 'viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ'이라 한 것이 그것입니다. 앞으로 태어날 것들이 여기 내려앉는 것이 아닙니다.

ඔන්න විඤ්ඤාණයක් අපි මේ නිවන් දකින්න හිතක් තියෙන කෙනාට හිතේ වැහැගන්නේ නිවන් දකින්න අවශ්‍ය කරන දේවල්. නිවන් දැකීමට ආධාර කරනවා නම් හාමුදුරුවෝ කියන එක බණ අහන්න හාමුදුරුවන්ගේ රූපය කොච්චර හරි ඉතේද රූපය ඇස. ඒ නමත් ඇතු. අහවල් හාමුදුරුවෝ අහවල් උපාසක මහත්තයා. එතකොට අහවල් භික්ෂවින් මේ විදියහට ඒවමත් මතක් වෙනවා. ඇවි රූප වහිනවා. ආපු බණ පද මතක් වෙනවා. ඕවා තමයි ඒ හිතේ පින් නාමරූප. මෙන්න මේකට කියනවා විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං කෙනෙක් ක්‍රියාවලිය සිද්ධ වෙන්නේ.

보십시오, nibbāna를 보려는 마음이 있는 이의 viññāṇa, 그 마음에 내려앉는 것은 nibbāna를 보는 데 필요한 것들입니다. nibbāna를 보는 데 도움이 된다면, 가르침을 들려주시는 스님의 모습이 아무리 많아도 마음에 남습니다. 그 모습(rūpa)과 이름(nāma)도 남습니다. 아무개 스님, 아무개 upāsaka님, 아무개 bhikkhunī—이렇게 그것들이 기억납니다. 모습이 떠오릅니다. 들은 dhamma 구절이 기억납니다. 그것들이 그 마음의 puñña nāmarūpa입니다. 이것을 'viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ'이라는 흐름이 일어나는 것이라고 합니다.

එතකොට ඒවා බහින්න බහින්න මොකද වෙන්නේ? ඒ අදහස් ඔක්කොම වීත රාගී, වීත දෝ, වීත මෝහී අදහස් ඒ අදහස් බැහැගන්නකෝ. එවා තොනවාහ නෙමෙයි. තණ්හාවෙන් අල්ලගන්න පැත්තේ එක පැත්තක්.

그것들이 내려앉고 또 내려앉으면 어떻게 됩니까? 그 생각들 모두가 vītarāga, vītadosa, vītamoha의 생각들, 그런 생각들이 내려앉습니다. 그것들은 taṇhā로 붙잡는 쪽이 아닙니다. 다른 쪽입니다.

දැන් මේ යන්නේ මොන පැත්තද? විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං කියන මේ නාම රූපයෙන් වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී නාම රූපයි මේ බැහැගත්ත හිතට.

이것은 어느 쪽으로 가는 것입니까? 'viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ'이라는 이 nāmarūpa로, vītarāga, vītadosa, vītamoha nāmarūpa가 이 마음에 내려앉습니다.

දැන් ඒකද්දි මොකද වෙන්නේ? ඇස කන දිව නාසය ශරීරය වෙන දෙයක් බලන්නවත්, වෙන දෙයක් අහන්නවත් යවන්න නැතිවෙන සත්වයට බලා ඉන්න නැඹුරු වෙලා එනවා දහම් පැත්ත

그때 어떻게 됩니까? 눈, 귀, 혀, 코, 몸이 다른 것을 보거나 다른 것을 듣는 데로 보내지지 않게 되어, dhamma 쪽으로 기울어 옵니다.

ඇස කන දිව නාසය ශරීරය කියන මේවයි ඒ පැත්තට නැඹුරු වෙන්නේ. ඇහැ නැඹරු වුනහම ඇහැ නැඹරු වුන ඉස්සර නම් ලෝකේ සුන්දරත්වය කරා. දැන් නැඹුරු වෙන්නේ දහම් පැත්තට අවශ්‍ය කරන එබඳු පරිසරයක් කරා එබඳු අයගේ දර්ශන කරා, ශ්‍රමණ දර්ශන කරා නැඹුරු වෙෙනවා.

눈, 귀, 혀, 코, 몸 이것들이 그쪽으로 기웁니다. 눈이 기울 때, 예전에는 세상의 아름다움으로 기울었지만 이제는 dhamma에 필요한 그런 자리로, 그런 이들을 뵙는 데로, samaṇa를 뵙는 데로 기웁니다.

එතකොට මොකද වෙන්නේ? අන්න ඇස කන දිව නාසය ශරීරය දැන් වෙන තැන රස වර්ධයක් නැත්නම් මොනවා හරි කෑමක් හම්බවුනහම තමාගේ රස දුක්ට්යට කන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. දැන්

그러면 어떻게 됩니까? 눈, 귀, 혀, 코, 몸—예전에는 맛있는 것이나 무슨 음식을 얻으면 자기 입맛대로 먹기를 바랐습니다.

මතක් වෙන්නේ අර ආර ඒ අයක් වෙලා ඒ අය අසුර ඒ අය ඇසුරට යවෙලා. ඒ රසය තමන් 2ද000 හදාගෙන භුක්ති වනේ. රස ඕනවට නේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කයේ ප්‍රබෝධය අවශ්‍යයි දහම් ප්‍රබෝධය. දැන් මේසාමයි ප්‍රණීත ආහාරය එපා කියලා නැහ. ඒ ප්‍රණීත ආහාරය නිසා රසර ආහාර ප්‍රබෝධ කරනකොට ඒ ඉන්ද්‍රියන් ප්‍රබෝධ වෙලා දහම් අවබෝධයට හේතු වෙන මානසිකත්වයටත් ඒක ආධාර කරනවා.

몸의 생기, dhamma의 생기가 필요합니다. 그렇다고 좋은 음식(paṇīta āhāra)이 싫다는 것은 아닙니다. 그 좋은 음식으로 몸을 북돋우면 그 indriya가 생기를 얻어, dhamma 깨달음에 도움이 되는 마음가짐에도 도움이 됩니다.

ඒ නිසා ඒ ප්‍රණීත ආහාරවය තියෙනවා විදිහට. එතකොට මේ ශරීරයේ තිබෙන ඉන්ද්‍රියන් සකස් වෙලා තියෙන්නේ ඒ ප්‍රණීතත්වයට ගැලපෙන විදිහට

그래서 그 좋은 음식은 그 나름대로 쓰임이 있습니다. 이 몸의 indriya는 그 뛰어남에 맞게 갖추어져 있습니다.

අන්න එතකොට සුවඳක් ඇහුරු කරා නම් ඒ සුවඳ පූජනී විචානයක ඒ වගේ දෙන්න. ඒ නිසා තමන් පුද්ගලයු ගත්ත දේ ප සඳහා අවශ්‍ය දෙක.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒකෙනුත් ප්‍රයෝජනයක් තියෙනවා. සුවඳ දෙවි විදිහට ප්‍රයෝජනය ගන්නවා. රහ දෙවි විදිහකට ප්‍රයෝජනය ගන්නවා. එකක් කාම පැත්තට ලෝකේ පැත්තට අනික ශාන්ත පැත්තට කොනද පැත්ත ඔය දෙපැත්තටම ආදා. ආහාරයක් ඒවා.

그것으로도 쓸모가 있습니다. 향기를 두 가지로 씁니다. 맛을 두 가지로 씁니다. 하나는 kāma 쪽, 세상 쪽이고, 다른 하나는 고요함 쪽입니다. 어느 쪽이든 그 두 쪽 모두에 쓰입니다. 음식이 그렇습니다.

ඉන්න තැනක් ඒවා. සිව් පසේම ඒ ආකාරය ටිකක් සැප විඳින පැත්තට අනික නිවන් මගට ආධාර දෙන පැත්තට සුව පහසු දෙන පැත්ත අන්න ඒ ආකාරයෙන් ඒකට ගත්තහම නාම රූප ඒ නාම රූප ඇසුරු කරන්න ඇසකන්න නිවනාසය ශරීරය මන කියන ඉන්ද්‍රිය හය දහම් පැත්තට ආයතන වෙනවා.

머무는 곳도 그렇습니다. 네 가지 paccaya 모두 그런 식입니다. 조금 즐거움을 누리는 쪽이 있고, 다른 하나는 nibbāna 길에 도움을 주는 쪽, 편안함을 주는 쪽입니다. 그런 식으로 받아들이면 nāmarūpa와, 그 nāmarūpa를 가까이하는 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 여섯 indriya가 dhamma 쪽의 āyatana가 됩니다.

ඒ කනින් දැන් ඉතර තිබිවනේ දුන්දර ලෝකේ වැඩක් ඇද්දි ප්‍රලාප කතා අහන්න කොළොප්ප කතා අහන්න තිවිච්ච යොදවපු කන දැන් ඒවට යොදවන්න හිතෙන්නේ. දැන් බණක් අහන්න යොදවන්න තමයි හිතේ. එහෙනම් ධර්මයට ආයතනයක්.

그 귀는 예전에는 세상의 쓸데없는 이야기, 잡담을 듣는 데 쓰였지만, 이제는 거기에 쓰고 싶지 않습니다. 이제 가르침을 듣는 데 쓰고 싶어 합니다. 그렇다면 dhamma를 위한 āyatana입니다.

අන්න ආර්ය මාර්ගයේ බලන්න ආර්ය මාර්ගයට අවශ්‍ය කරන දේ ලබාගන්න අහගන්න ආයතනය දැන් ඒක තමයි යොමු කරන්නේ. අන්න ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මනකින් ඉන්ද්‍රිය හය ධර්මාවබෝධය සඳහා යමක් කටයුතුද ඒ සඳහා ආයතන කරගත්තහම කියනවා නාම රූපච්චයා සලායතනය අන්න ආර්ය සලායතන

보십시오, ariya magga를 보고, ariya magga에 필요한 것을 얻고 듣는 āyatana로 이제 그것을 향하게 합니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 여섯 indriya를 dhamma 깨달음을 위한 일에 āyatana로 삼을 때 'nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ'이라고 합니다. 그것이 ariya saḷāyatana입니다.

මේ මතු උපදින එකක්වත් පෙර භවයකක්වත් නෙවෙයි කියන්නේ මේ දැන් තියෙන කයේ ස්වභාවයන් දැන් තියෙන හිතේ කයේ ස්වභාවයන් මේ මොහොතේ ආර්ය මාර්ගය ගමන් කරන්න තියෙන පටිච්ච සමුප්පාදය හැරලායතන

이것은 앞으로 태어날 것도, 지난 bhava의 것도 아니고, 지금 있는 몸의 성품, 지금 있는 마음과 몸의 성품, 이 순간 ariya magga를 걷는 paṭicca samuppāda의 saḷāyatana입니다.

පච්චයා පස්සෝ කියන දැන් ඇස කන්න දේවනාසය ශරීරය ධර්ම කරුණු සඳහා යොමු කරනකොට කොට ඒවයන් ලබන ස්පර්ශය දහම් ස්පර්ශයක් වෙනවා. මෙන්න මේ දහම්ම ස්පර්ශය ලබන්න ලබන්න පස්ස පච්චයා වේදනා කරා ධර්ම වින්දනය ලැබෙනවා.

'saḷāyatana paccayā phasso'—이제 눈, 귀, 혀, 코, 몸을 dhamma를 위해 향하게 할 때, 그것들로 얻는 phassa가 dhamma phassa가 됩니다. 이 dhamma phassa를 얻고 또 얻으면 'phassa paccayā vedanā'로 dhamma의 누림을 얻습니다.

මෙන්න මේ දහම් සුව කියන එක සබ්බං සතියෙන් ධම්ම සතිය ජිනාදී කියපතන සියලු සතියට වලා දහම් සතිය දිනනවා කියලා. ධර්ම වින්දනය හරි ආශ්වාදය. ඔන්න ඒ ධර්ම වින්දනය ආශ්වාදය නිසාම තමයි ප්‍රීති මනස කායෝ පස්සවදති පස්සවන්ද කායෝ සුඛන් දී සුඛිනෝ සමාධිය ආදී වශයෙන් සමාධිය වැඩේ.

이 dhamma의 즐거움을 두고 'sabbaratiṃ dhammarati jināti', 모든 즐거움 가운데 dhamma의 즐거움이 이긴다고 합니다. dhamma의 누림이 참된 맛입니다. 바로 그 dhamma의 누림과 맛 때문에 'pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṃ vedeti, sukhino cittaṃ samādhiyati' 하는 식으로 samādhi가 자랍니다.

දහම් ආස්වාදය වැඩිවෙන්න වැඩිවෙන්න දහම් සලායතනය දහම් ස්පර්ශ කරනකොට වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී දහම් ස්පර්ශ කරනකොට දහම් වින්දනය පස්ස පජා වේදනා කියලා හටගන්නවා.

dhamma의 맛이 커지고 또 커지면, dhamma saḷāyatana로 dhamma phassa를 할 때, vītarāga, vītadosa, vītamoha dhamma phassa를 할 때, 'phassa paccayā vedanā'로 dhamma의 누림이 생겨납니다.

අන්න ඒ වේදනා නිසා හටගන්නේ තණ්හා නිව තණ්හා හටගන්නේ ලෝකේ පැත්තට යන අවිද්‍යා පත්තෙන් යන. එහෙනම් මෙතන හටගන්නේ වේදනා පච්චයා තණ්හා නෙමෙයි වේදනා පච්චයා පසාදය ප්‍රසාදය හටගන්න. දහම් ප්‍රසාදය දහම් සතුට ඔප් නැගිලා එනවා. දහම් ප්‍රසාදය නිසා චිත්ත ප්‍රහාදය නැගිලා එනවා. මෙන්න පස්සක්ද වල හිටිය අන්න ඒකයි. දහම් ප්‍රීතිය එනකොට ප්‍රීතිය මනස කායෝ පස්සන්ද මේ කය ප්‍රහායට පත් වෙනවා. සැහැල්ලු බවට පත් වෙනවා.

그 vedanā 때문에 생기는 것은 taṇhā가 아닙니다. taṇhā가 생기는 것은 세상 쪽으로 가는 avijjā 바탕의 길에서입니다. 그러니 여기서 생기는 것은 'vedanā paccayā taṇhā'가 아니라 'vedanā paccayā pasādo', pasāda가 생겨납니다. dhamma pasāda, dhamma의 기쁨이 빛나며 올라옵니다. dhamma pasāda 때문에 마음의 맑음이 올라옵니다. passaddhi에 있던 것이 바로 이것입니다. dhamma pīti가 오면 'pītimanassa kāyo passambhati', 이 몸이 가라앉고 가벼워집니다.

අන්න එතකොට මොකද වෙන්නේ? වේදනා පච්චයා පසාද පසාද පටච්චයා අධිම අවිද්‍යා පට්ඨය ගියොත් කියන්නේ වේදනා පච්චයා තණහා තණ්හා පච්චයා උපාදාන එහෙම දෙකක්. කුසල මූල පත්තෙන් මේ යනකොට යන්නේ වේදනා පත්‍යා පසාදෝ පසාද පත්තයා අධිමක අන්න එතන එතන අධිමොක කියලා කියන්නේ මොකක්ද මෝකය වූ නිවන කරා ඇදී හිටිනවා ඒ පැත්තට බැඳී හිටෙනවා. අධිමෝක්ෂය කිව්ව අනින්න බැහැනේ වෙන්නේ නෑ. අන්න වේදනා පච්චයා ප්‍රසාදෝ

그러면 어떻게 됩니까? 'vedanā paccayā pasādo, pasāda paccayā adhimokkho'. avijjā 바탕으로 가면 'vedanā paccayā taṇhā, taṇhā paccayā upādānaṃ', 그렇게 둘입니다. kusala mūla 바탕으로 갈 때는 'vedanā paccayā pasādo, pasāda paccayā adhimokkho'로 갑니다. 거기서 adhimokkha란 무엇입니까? mokkha인 nibbāna로 끌려가 그쪽에 묶이는 것입니다. adhimokkha라 하면 떼어 낼 수 없습니다. 그렇게 되지 않습니다.

වෙන්නේ නෑ. අන්න වේදනා පච්චයා ප්‍රසාදෝ දහම් ප්‍රසාදය ලැබෙනවා. ප්‍රසාද පච්චය අධිමක් කියලා නිවන මුල් කරගෙන හිතනවා ඒ පැත්ත. නිවර පැත්ත අධිමුඛ පච්චයා බව නිවන්ලාභී බවට පත් වෙනවා. නිවන් ලැබූ බවට පත් වෙනවා.

보십시오, 'vedanā paccayā pasādo', dhamma pasāda를 얻습니다. 'pasāda paccayā adhimokkho'로 nibbāna를 뿌리 삼아 그쪽을 생각합니다. nibbāna 쪽으로. 'adhimokkha paccayā bhavo'로 nibbāna를 얻은 상태가 됩니다. nibbāna를 얻은 이가 됩니다.

භව පච්චයා ජාති නිවන් දැකපු ජාතිකයෙක් කියනවා. එහෙනම් කවුද ජාතිය සෝතාපන්නයක් එක්කෝ සකෘදාගාමී එක්ක අනාගාමී එක්ක අජුහ අන්න ජාතිය හතරවෙන එකට වැගන්න

'bhava paccayā jāti'—nibbāna를 본 jāti라고 합니다. 그렇다면 그 jāti는 누구입니까? sotāpanna, 또는 sakadāgāmī, 또는 anāgāmī, 또는 arahant, 그 네 번째 jāti까지입니다.

විග්‍රහ කරන්න පටිච්ච සමුප්පාදය වචනය අදහස තියන්න උල මල පටිච්ච සමුප්පාදය කියලා තියෙන එකක්වත් සුවනගේ අහගන්න හාමුනම් මේ ඉන්න පිරිසයි අහගන්න එහෙම පච්ච සමුප්පාදයක් තියෙනවද කියලා වචනයත් අහලා මාතෘකාවත් අහලා නැත්නම් විචර හරි ඉතින් ඒක තමයි විස්තරන්නේ

이 paṭicca samuppāda를 풀이하는 것은, kusala mūla paṭicca samuppāda라는 것이 있는지 스님들이든 여기 있는 대중이든 그런 paṭicca samuppāda가 있다는 낱말도 주제도 들어 보지 못했을 것이기 때문입니다. 그래서 이것을 자세히 풀이하는 것입니다.

ඉතින් භාව පච්චයා ජාතිකත් ජාති පච්චයා ජරාමත්. හැබැයි ඉතින් සෝවාන් වුනත් ජරාවට පත් වෙනවා ධර්මයට පත් වෙනවා. කකුරුදාගාමී පුද්ගෙලත් ජරාවට පත් වෙනවා මරණයට පත් වෙනවා. අනාගාමී කියලත් ඒ පුද්ගලය ජරාවට පත් වෙනවා මරණයට පත් වෙනවා. අරිහතුන් වහන්සේ ජරාවට පත් වෙලා වර්ණයට පත් වෙනවා නවත්වන්න. තිබිච්ච හරි ජාතියෙන් මතු කරලා දුන්නා යම්කිසි දෙයක් විද්‍යාමාන කරන්න නම් ඒ ජාතියට ආකාර වෙලා ආධාරලා තියෙන සතර මහාභූතයෝ ඔය විදිටම කැඩිලා බිඳිලා වැටලා නිරා වැඳිලා යනවා. ඒ ඇසුරු කර යම්කිසි ආකාරයක වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ නාම ධර්මයක් හටගත්ත නම් ඒවා ක්ෂණක්ෂණයෙන් වැඩලා වැඩිය වැනසියා. ඒක නවත්තන්න බැ.

그리고 'bhava paccayā jāti, jāti paccayā jarāmaraṇaṃ'. 하지만 sotāpanna가 되어도 늙고 죽습니다. sakadāgāmī도 늙고 죽습니다. anāgāmī도 늙고 죽습니다. arahant도 늙고 죽습니다. 멈출 수 없습니다. 어떤 jāti로 무엇인가가 드러났다면, 그 jāti를 받쳐 준 네 mahābhūta는 그렇게 깨지고 부서져 무너져 사라집니다. 그것에 기대어 어떤 vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 nāma dhamma가 생겨났다면, 그것들은 찰나찰나 무너져 사라집니다. 그것을 멈출 수 없습니다.

හැබැයි ඒ ජාති පඨචයා ජරාමරණං කියලා අවිද්‍යා පත්තයෙන් හටගත්ත ජාති පච්චයා ජරාර්ණං කියන එක හටගත්තා නම් එතනි නිවයි යනවා. ඒවම රස කේවලස දුක්ඛන්ත සමුදධය හෝපි කියලා. අන්න දුක හටගන්න

그런데 그 'jāti paccayā jarāmaraṇaṃ'이 avijjā 바탕으로 생긴 'jāti paccayā jarāmaraṇaṃ'이라면 거기서 더 나아갑니다. 'evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti'라고. 괴로움이 생겨납니다.

ඒක වෙන පාද දැන් කුසල මූල පත්තෙන් ගිය කෙනාට මෙහෙම ගිහිල්ලා ජාති පච්චයා ජරා වර්ණං කියලා ආරජාතී ජරාවට පත් වෙලා වර්ණයට පත් වුණා. ඒවා මේ තිසන් ධම්මානං සමුද්ධය ඔහ තියලා මෙන්න මෙහෙම ධර්මය පහළ කරනවා කියලා පෙන්නුවා මිස දුකට සම්බන්ධ කරලා පෙන්නුවේ නැ. එහෙනම් ඒ ජාතියේ ජරාව මරණය මතු දුකට හේතු වෙන්නේ නැහැ. ඔන්න ඔ නිර්වාණ ධර්මය පහළ කරලා දීලා නතර කරන කන් එහට යන්න සෝක පරිදේවයන්ට වැටෙන්නේ නැ.

그런데 kusala mūla 바탕으로 간 이에게는, 그렇게 가서 'jāti paccayā jarāmaraṇaṃ'으로 그 jāti가 늙고 죽었을 때, 'evametesaṃ dhammānaṃ samudayo hoti', 이렇게 이 dhamma들이 나타난다고 보였을 뿐 괴로움과 이어 보이지 않았습니다. 그러니 그 jāti의 늙음과 죽음은 앞으로의 괴로움의 까닭이 되지 않습니다. 그것으로 nibbāna dhamma를 드러내 주고 멈추니, 더 나아가 soka, parideva에 떨어지지 않습니다.

මෙන්න මේ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය තමයි නිවන් දැකීමට පූර්ණය කළ යුතු ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය වඩන අයකින් ඒ නිවන් මගට වෙලා ඉන්න ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය පටිච්ච සමුප්පාදය මේක තියෙනවා කුසල මූල පටිච්ච සමුප්පාදය

nibbāna를 보기 위해 채워야 할 ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦는 이들이 그 nibbāna 길 위에서 걷는 이 ariya aṭṭhaṅgika magga paṭicca samuppāda, 이것이 kusala mūla paṭicca samuppāda입니다.

කොහොමත් චතුරාර්ය සත්‍යය පිළිබඳ මූලික දැනුම්ම ලබන්න පුළුවන් කමක් නෑහැ කුසල මූලය ලැබෙන්න කුසල මූලය කියන අලෝභය අද්දේශය අමෝහය දහම් ආවෝධය තුළින් ලැබිලා මතුවෙලා තියෙනවා. ඒ මතුවිච්ච දේ තුළින් තමයි ඒ ටික ලැබෙන්නේ.

아무튼 네 가지 ariya sacca에 대한 기본 앎을 얻지 않고는 kusala mūla를 얻을 수 없습니다. kusala mūla인 alobha, adosa, amoha는 dhamma 깨달음을 통해 얻어져 드러난 것입니다. 그 드러난 것을 통해 그것들을 얻습니다.

ඉතින් ඒ නිසා බණ අහන්නේ නැතුව ආර්යයන්ට අයිති පටිච්ච සමුපත්තය කොහොමද හම්බෙන්නේ? ඒක ආර්යටයි ආර්ය වෙච්ච අය

그러니 가르침을 듣지 않고 어떻게 ariya에게 속한 paṭicca samuppāda를 얻겠습니까? 그것은 ariya에게, ariya가 된 이들에게 속합니다.

අන්න චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය අවබෝධ කරගන්න අවශ්‍ය කරන දහම් පද ටික තුළ යන්න ඕන. එහෙනම් ඒ සඳහා මොකක්ද අවශ්‍ය වෙන්නේ මහා ගොඩක්නේ.

네 가지 ariya sacca dhamma를 깨닫는 데 필요한 dhamma 구절들 안으로 들어가야 합니다. 그러면 그것을 위해 무엇이 필요합니까? 아주 많지요.

චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කර ගැනීමට අවශ්‍ය කරන දහම් මූලයේ යදනිච්චං පන්දුක්ඛං යංදුක්ඛං සදනත් කියන මෙන්න මේ ධර්මය ඉස්සෙරලා තෝරගන්න. ඔය පොඩ්ඩක් තියෙනවා. ඔය ටික හරියට තෝරාගන්න බැලුව තමයි අපි කොච්චර කරපනත් මේ දඟ අසාහනයට වැලා තියෙන්නේ ඒක. එහෙනම් ඒ අසාහනය දුරු කරගන්න නම් යදනිච්චං තං දුක්ඛං කියන එක හරියට දැකලා තියෙන්න ඕනේ.

네 가지 ariya sacca를 깨닫는 데 필요한 기본 dhamma 가운데 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ, yaṃ dukkhaṃ tad anattā'라는 이 dhamma를 먼저 가려내야 합니다. 조금 문제가 있습니다. 그것을 바르게 가려내지 못해서 우리가 아무리 애써도 이 답답함에 빠져 있는 것입니다. 그러니 그 답답함을 없애려면 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ'을 바르게 보았어야 합니다.

යමක් අනිච්චද ඒක දුකයි කියලා මේ කාලේ හැමතැනම තෝරන්නේ ඔහොමයි. යමක් ඉස්ර නැත්නම් ඒක දුකයි. ඕක තමයි තෝරන්නේ ඔහොම

'무엇이든 anicca면 그것은 괴로움이다', 요즘 어디서나 이렇게 풉니다. '무엇이든 오래가지 않으면 그것은 괴로움이다', 그렇게 풉니다.

ින් දහම නම් හරියට හරි ඔරු වෙන්නට යමක් ස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි කියන බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ධර්මයට බහා බලන්න ඔය හැම දේශනාවක් තියෙන කතාව ධර්මයට බහා බලන්න විනයට බහා බලන්න බහා හිටිනවා නම් බුද්ධ දේශනා කියලා පිළිගන්න.

dhamma에 바르게 맞으려면—'무엇이든 오래가지 않으면 그것은 괴로움이다'라는 것을 두고, Buddha께서는 dhamma에 넣어 보라고 하십니다. 가르침이라고 하는 모든 이야기를 dhamma에 넣어 보고 vinaya에 넣어 보아 맞으면 Buddha의 가르침이라고 받아들이라고.

මේ යදනිච්චං සන්දුක්කං කියන පාලි පදෙර හරියටම හරි බව අපිට ඔක්කො. ප්‍රශ්නයක් නැ. ඒ වුනාට මේකට දීලා තියෙන්නේ යමක් මේ අනිත්‍ය නම් ඒක දුකයි කියපුවහම අන්න ඒකයි වැරදිලා.

이 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ'이라는 Pāli 구절이 아주 바르다는 것은 우리 모두 압니다. 문제없습니다. 그런데 거기에 '무엇이든 anicca면 그것은 괴로움이다'라고 붙인 풀이, 그것이 틀린 것입니다.

යමක් ස්ථිර නැද්ද ඒක දුකක්. දැන් මෙහෙම තියෙනවා. ඉතින් අපි අහනවා යමක් කියනකොට මේ ලෝකේ අසු නොවෙන දෙයක් තියෙනවා. සියලු දේම අසු වෙනවා. යමක් කියන මේ සියලු දේම අසු වෙනවා නම් අංශාගී පිළිකාදියත් අසු වෙනවා යමක් කියන.

'무엇이든 오래가지 않으면 그것은 괴로움이다.' 이렇습니다. 그러면 우리는 묻습니다. '무엇이든'이라고 할 때 이 세상에 거기 들지 않는 것이 있습니까? 모든 것이 다 듭니다. '무엇이든'에 모든 것이 든다면, 암 같은 병도 '무엇이든'에 듭니다.

යක් නිද වනයි ැඩි තියෙනවා තමයි ඔ ඉදියි කියලා ගි ඉදුව නැත්නම් හරි දන්න තියෙනවා. ඔයා සසර ගන ිර ගාන කාට දන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් යමක් හිත්තිය නැත්නම් ඒකට දුකයි කියන යමක් ිස්තෙල නැති නිසා ඒක ඉබරෙනි දවසක් තියෙනවා.ර වෙන්න දවසක් තියෙනවා. ඒගයින් පස්සේ හැදුවේ නැත්නම් මතුවට හටගන්න යන්න ඉවරයි දුන්න. ඒ දැනතුම ඉපරව කන්න පුළුවන්.

그렇다면 '무엇이든 오래가지 않으면 그것은 괴로움'이라고 하는데, 무엇이든 오래가지 않으니 그 병도 끝나는 날이 있고 낫는 날이 있습니다. 그 뒤로 다시 생기지 않으면 앞으로 생길 것은 끝났습니다. 그렇게 끝낼 수 있습니다.

නැන් යමක් ඉස්ර නැත්නම් ඒක දුකයි කියන එකේ අනිත් පැත්තේ ඉස්රන්න අපිට ගෙරවරක් කරු හරි අල්ලගන්න ගහන ගහන වැඩපිට ඉස්තරන ැ ඒක ඉස්සෙර නැව දාලා යන්න ඇත්ත එල් ටිකක් බාගන හරි යන්න කියන්නේ අයින නැත්වා නැනේ දිගටම ගැහුව දාතුක ඉච්චර නම් එහනක ඉච්චර නම් වතේ වැඩියන බටය අමාරුවන් හැදි බටේ අමාරු ිච්චර නම් ැදිච එක ඉච්චර නැත්නම් ගෙන්න නැ. ඒක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න එතකොට අපේ ධර්මයට ගැලපෙන්නේ නැති හොඳට පැහැදිලි කෙනා යමක් විචිය නැත්නම් ඒකයි කියන එක ගැලෙන්නේ. හොඳට පැහැදිලිව පේනවා. එහෙනම් මොකක්ද එතන කිව්වේ?

그러면 그것이 우리 dhamma에 맞지 않는다는 것이 아주 분명합니다. '무엇이든 오래가지 않으면 그것은 괴로움'이라는 풀이가 맞지 않음이 분명히 보입니다. 그렇다면 거기서 말한 것은 무엇입니까?

ඉච්ච කියන්නේ කැමැත්ත. අනිච්ච කියන්නේ කැමැත්තට. තමා කැමති සේ නැද්ද ඒකයි.

icca란 바람입니다. anicca란 바람대로 되지 않음입니다. 자기가 바라는 대로 되지 않는 것, 그것입니다.

දැන් මේකත් අරවර කපදාගන්න පුළුවන්. කැමති හේ තියෙනවා දැමක් කැමති සේ නැත්නම් ඒකට අයිතිය. දැන් අපි බලනවාහම මොනවද කැමති දේ නැති සැප වර අපි දැනෙඩක් නැතුව ඉන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නමුත් අපේ කැමැත්තනමක් නැතුව ඉඳලා පුළුවන් අන්තවා හැදෙන්න නැත්නම්, කිරිකාව හැදෙන්න නැත්නම්, ෙඩක් හැදෙන්න නැත්නම් අපි කැමති. අපි කොච්චර කැමතික් හරියක් නැහැ. මේ කයට පෙරගන්න. අසාහනයක් පෙන්නන්නත් නැත්ම් දාහයක් පෙරෙන්න නැත්නම් බලිගිදහයක් පෙන්න නැත්නම් අප්‍රාණික බවක් එන්න නැත්නම් කාම

우리가 바라든 말든 그렇습니다. 이런저런 병이 생기지 않기를 우리는 바랍니다. 우리가 아무리 바라도 소용없습니다. 이 몸에 답답함이 드러나지 않기를, 열이 나지 않기를, 몸살이 나지 않기를, 힘 빠짐이 오지 않기를 바랍니다.

ඒ ශරීරයෙන් හොඳ දේට කැමති වුණා. ඒක එන්නේ නැති නිසා නිකන්. කැමති එන්නේ නැ. ඒක කැමතියේ නැහැ. අකැමැති දුකක් වුනා ඒවා එනව කැමති නැහ.

그 몸에서 좋은 것을 바랐습니다. 그것이 오지 않습니다. 바라는 것은 오지 않습니다. 바라지 않는 괴로움이 왔고, 그것들이 오는 것을 우리는 바라지 않습니다.

නමුත් කැමති සැපක් එනවා කැමති සැප යනව කැමති නැ. වෙනවා කැම අනුත්තිය වෙන්න ද මේ ලෝකේ පැවැරත් තුළ දකින්න හම්බෙන්නේ දුක සාහ සැප දුක සැප දෙක ලෝකය රිය සැකල එක පෙරලේ කියලා ඔවින් සින්දු සද ලෝකේ පවතින්නේ ලෝකේ පැවැත්න දකින්න හම්බ වෙන්නේ දුක සහ

그러나 바라는 즐거움이 오고, 바라는 즐거움이 가는 것은 바라지 않습니다. 그렇게 바라는 대로 되지 않으니, 이 세상의 이어짐 속에서 보이는 것은 괴로움과 즐거움입니다. 괴로움과 즐거움 둘이 세상의 수레바퀴처럼 돈다는 노래도 있습니다. 세상이 이어지는 모습에서 보이는 것은 괴로움과 즐거움입니다.

එහෙනම් කැමති නැත්ි දුක එනවා. කැමති සැප යනවා කැමති. දුකක් කැමති සේ නැහැ අපිට කැමත් අපිට කැමති. කැමති දේ නැති නිසාම තමයි සියලුම වර.

그러니 바라지 않는 괴로움이 오고, 바라는 즐거움이 갑니다. 괴로움은 우리가 바라는 대로가 아닙니다. 바라는 대로 되지 않기 때문에 모든 것이 그렇습니다.

කොතන හරි චැත්තිය යම තැන තිබුණා අපිට අදානයක් වෙන්න හේතුවක්. දුකක් ඇති වෙන්න හේතුවක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් අපි මේ සසර ගමනේදී අප්‍රමාණ සංසාරයේ සැරි. ඔය කාලය අතර කවදා හරි කැමති වෙනක් තිරි වුණා අපිට ඉන්නේ. අපි අද මෙතන නැහැනේ. අපි එතර.

그러니 우리는 이 saṃsāra 여정에서 헤아릴 수 없는 saṃsāra를 떠돌았습니다. 그 긴 시간 동안 언제라도 바라는 대로 되는 것이 있었다면, 우리는 오늘 여기 있지 않을 것입니다. 이미 건너갔을 것입니다.

මැරෙන්න කැමති නැහ ඔය හරි සම්පත්තියක් ලබාගත්තොත් ඒක හැදෙනවලා කැමති නැ.

죽고 싶지 않습니다. 어떤 재산을 얻으면 그것이 무너지기를 바라지 않습니다.

බ ලබාගත්ත සංකයක් නැහැ එකක් හම්බවෙලා කියවනම් මේ අනාග සංඛාරයට හද වෙන්න. අපි අද අපි ඒක දාලා නැහැ අපි හිතන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අපි කැමති සේ පවතින කයක් හම්බවුනාම අපි අද මෙතන්ට දෙන්න විදියක් නැහ. එතන එහෙනම් කැමති සේ පවතින කයක් හෝ දික් හෝ දෙයක් හෝ අපිට හම්බවෙලා නැති නිසා මේ අනාදි සංඛාරයට උත්තරයක් නමනක් මේ දක්වා ඒ නිසයි අපි අද මෙතන ඉන්නේ.

바라는 대로 이어지는 몸을 얻었다면 우리는 오늘 여기 올 까닭이 없습니다. 바라는 대로 이어지는 몸이든 무엇이든 우리가 얻지 못했기에, 이 시작 없는 saṃsāra에서 지금까지 답을 얻지 못했기에, 그래서 우리가 오늘 여기 있는 것입니다.

දැන් මෙතන්ටයි කියලා අන්තිමතෙන් පස පරීක්ෂණයක් කරා හොයාගෙන ආපු ගමන හොයපු එකක් තමයි මේ හම්බවෙලා තිය. අරක හොඳ නැහ මේක හොඳ අරක හොඳ නැහ මේක හද ඒක හොර ආපෙන් ගෑල්ලම මේ අද ඉන්න මේකේ තියෙනවදත් කැමති සේ පවතින දැන් හොඳට පැහැදිලිව පේනවා අන්ද යන මොහොතට

'이제 여기다' 하고 마지막으로 이것저것 시험해 보며 찾아온 길에서 찾은 것이 이것입니다. '저것은 좋지 않다, 이것이 좋다, 저것은 좋지 않다, 이것이 좋다' 하며 헤매다 오늘 여기 있습니다. 여기에 바라는 대로 이어지는 것이 있습니까? 이제 분명히 보입니다.

ගවා කැමති සේ පවතින කපා කකුලේ ගෙනනවා කැමති ඒ දැනෙනවා. ඒකත් කැමති ව

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් මේ ධාරම පොට යන්න බැ පුළුවන්ද ඉන්න යන්න ඕනේ හරි තියන වට මළ වරක් ඉන්න එක තැන අනේ මේක ආවේ නැත්නම් මේක ආය ඒකත් තියන්න ැිය දන්න ඉක්මට වර කියලා අත්කා ඉක්මට යන්න බැටම ැන්න යනවාද ඒක අතල් මර පහ කරගන්න එක ටික පැවිදි කරගන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ක තව දන්න එහෙනම් මේ ලෝකේ අපි කැරති සේ පවත්වන්න මොනවද අපි කරන සෑම හිරිවරුවකම සෑම චරියාවකම අපි කැමති දේ පවතින්නේ නැ.

그렇다면 이 세상에서 우리가 바라는 대로 이어지게 할 수 있는 것이 무엇입니까? 우리가 하는 모든 몸가짐, 모든 행동에서 우리가 바라는 것이 이어지지 않습니다.

කැමති සේ පවතින්නේ නැති එකට ඒ නිසා අපි හැම මොහොතකම අසාහනය. හැබැයි අපි විඳින අසාහනය වහනවා ඒකදි. කොහොමහරි කැමතිය පවතින හම්බවුනොත් කැලේ හරි. ඔන්න ඒ මුලා අදහස අපි සක

바라는 대로 이어지지 않기에 우리는 매 순간 답답함 속에 있습니다. 하지만 그때 우리가 겪는 답답함을 덮어 둡니다. '어떻게든 바라는 대로 이어지는 것을 얻으면 괜찮아질 것이다', 그 헷갈린 생각을 우리는 품습니다.

අද මෙහෙමට පස්සේ කාල හරියන්න බැ. හරි යනිකව බලාපොරොත්තු. අන්න ඒකට වෙලා ඒ මතු කරගත්ත මුලා ආශ්වාදයකින් අපේ දුක වහගෙන අපි දුක්. අසාහර කාලි

'오늘은 이렇지만 나중에는 바로잡히겠지' 하고 바랍니다. 그것에 기대어, 그렇게 만들어 낸 헷갈린 맛으로 우리의 괴로움을 덮고 우리는 괴로워합니다. 답답한 때입니다.

කවුරු හරි අපිට හරියන්න ත් ඔහොම මිච්ච මිච්චර සංසාරේ අනත්ත අප්‍රමාණ හරි කියන එක හරියන්නනකන් බලා ඉන්නම් මේ අවුරුදු පහර ඉස්සර අවුරුදු කල්පකදී සබහසයක් ඈ ගමනින් හදන එකක් හම්බන්නම් හරියන්න හම්බවන්න ැදාගන් ආවේ තද වෙනකන් ආවේ දැන් මොකද වලාපොරන අවුරුදයක් හරියන්න හරියන්නේ දවස තවත් හරිය හරි දැන් මේක තමයි අවිද්‍යා කාට බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා සත්වයාට ආශ්වාදයක නිවහන වන්න තමන්ගේ දූ ා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් මේයත් ඔය වැරනම් මතු ආත්ම පට මතු ආත්මයට එතනට දාන මතුවාත්ම කීයක් ඇ මේ මහ පොළොවේ තියෙන වැලි කඩ පස් කැට ඔක්කෝම එක කැටෙන් කැටියට වෙන් වෙලා ඊට වඩා මතු ආත්ම කියන ඒව ලබාගෙන ආවා. හොඳ එකක් හොයාගෙන ආවා. දෙලියෙක් නොවිද බ්‍රහ්මයෙක් නෝද මස්කච් කෙනෙක් නොවිත එකම පුරා කූඩුවකවත් නියෝ ලෝකේ නෑහැ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා.

그렇습니다, 그렇다면 다음 생, 다음 생 하는데, 다음 생이 몇 번이나 있었습니까? 이 큰 땅의 모래알과 흙덩이를 하나하나 나눈 것보다 더 많은 다음 생을 얻으며 왔습니다. 좋은 것을 찾으며 왔습니다. deva가 되어 보지 않은, brahma가 되어 보지 않은, 모기가 되어 보지 않은 곳이 작은 자리 하나도 이 세상에 없다고 Buddha께서 말씀하십니다.

ඔය භාවය ඇතුලට මරයෙක් නොවච්ච පියෙක් නොවච්ච සහෝදරයෙක් නොච සහෝදරියෙක් නොවිච්ච නෑවෙක් නොවිච්ච කෙනෙකුත් මේ ලෝකය තියෙන්න. ඒ වරුම හතුරේ කියලා අපි නොගය සතයකුත් ලෝකේ තියෙනවා. කියන එකම කාපොදාන ඒ පැත්තක් තියෙනවා. යාළු වෙලා හිටපුවාක් පහන්සයි. තරහ වෙලා යහරාවර නොවාර ගාන්ත් අරහන්සයි. එක සතේ තව සත්තින් එක්කෙනා.

이 bhava 안에서 어머니가 되어 보지 않은, 아버지가 되어 보지 않은, 형제가 되어 보지 않은, 자매가 되어 보지 않은, 친척이 되어 보지 않은 이는 이 세상에 없습니다. 원수가 되어 보지 않은 중생도 이 세상에 없습니다. 친구로 지낸 이들도 수없이 많고, 화가 나 원수가 된 이들도 수없이 많습니다. 한 중생이 또 다른 중생과 그렇게 얽혀 왔습니다.

එහෙම දැනගෙන මේ ලෝක තරකට බැහැලා එන ගමන අනන්ත අප්‍රමාණ ඇස තමන්ට වාසියක් එනවා කියලා දැනගත්තොත් එයාගේ යාළුකමක් හදන්නේ එයාලු එයා මගේ තිය තමන්ට වාඩුවක් නා දැනගත්තහම මගේ එකක් තාපුරු වුනා කියලා ඌ මගේෙක් නෙමෙයි මම පිඩින්න නැ මගේ හතුරෙක් කියලා අන්න බැරිගන්න

그런데도 이 세상의 다툼에 뛰어들어 오는 길이 끝이 없습니다. 자기에게 이익이 온다는 것을 알면 그와 친구가 됩니다. '그는 내 사람이다.' 자기에게 손해가 온다는 것을 알면 '그는 내 사람이 아니다, 나는 그를 돕지 않는다, 그는 내 원수다' 하며 다툽니다.

කැමති දැන් මොකක්ද මුල් වුනේ සමාත්මලා හොඳේ බලාපොරොත්තු තුළ ගොඩක් හරි ලං වෙන ගතියක් තියෙනවා නම් එයා මගේ කෙනෙක් මගේ බලාපොරොත්තුර විරුද්ධ වන කෙනෙක් ඉන්නවා නම් එයා මය නෙමෙයි දලකිනවා. මගේ මතු හතරු වේදයක් හදාගෙන මහ තරඟ එකකට බැහැලා සැනසුම හොය හොය දුක්දෙන ගමනක් තියෙනවා මේ සසර ගමන කියිවන්න ඕනේ.

그러면 무엇이 뿌리가 되었습니까? 자기(attā)의 좋음을 바라는 마음 안에서 가까워지는 성질이 있으면 그는 내 사람입니다. 내 바람에 맞서는 사람이 있으면 그는 내 사람이 아니라고 봅니다. 원수의 갈래를 만들어 큰 겨룸에 뛰어들어, 편안함을 찾고 또 찾으며 괴로움을 겪는 여정, 이것을 saṃsāra 여정이라고 해야 합니다.

මෙන්න මේ ස්වභාවය ලෝක සත්‍යයාට තේරුම් ගන්න බැරි නිසා තමයි. කැමති සේ පවතින්නේ නැති ලෝකය කැමති සේ පවත්වන්න බැරි උත්සාහයක් කරගන්න. නවාකත ගොඩනගාගත මානසික ආශ්වාදයක හිතන්න අනන්ත දුක් විදිට ගමන් කරනවා. ආ තමන්ම ගොඩනගාගත්ත ආශ්වාදය තුළින් තමන් බිඳින දුක වහල ගාන. වහල ගාතුුවහම ඒ දුක බව වැඩහෙන්නේ.

이 성품을 세상 중생이 알아듣지 못하기 때문에, 바라는 대로 이어지지 않는 세상을 바라는 대로 이어지게 하려는 헛된 애씀을 합니다. 스스로 쌓아 올린 마음의 맛을 생각하며 끝없는 괴로움을 겪으며 갑니다. 스스로 쌓은 맛으로 자기가 겪는 괴로움을 덮어 둡니다. 덮어 두었기에 그것이 괴로움이라는 것이 와닿지 않습니다.

උදෙන්නේ දුක ආශ්වාදයකි වහගෙන ආශ්වාදය හොය හොයා සැය තරනවා. ආශ්වාදය පූර්ණ වෙන්න දවසක් නෑහ. දුක විදයක් . දුක දුකක් කියලා පේන්නේ නැති නිසා සසර දුකයි කියන ඇ.

괴로움을 맛으로 덮고 맛을 찾고 또 찾으며 헤맵니다. 맛이 다 채워지는 날은 없습니다. 괴로움을 겪습니다. 괴로움이 괴로움으로 보이지 않기에 saṃsāra가 괴로움이라는 것을 알지 못합니다.

මාර පාර්ශිකෝ කියන්නේ මොන බොරුවක් සතර කොහොම රූප වෙන්නේ? කොච්චර හොඳේ වටින්න මේක යනවද මෝඩින් දාලා යනවා. න්දහන් කරගෙන යසපන්ධය කොච්චර ඉන්න පුළුවන්ද මේ අදහස්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කරන්න එතාම මාර අදහසවත් විද්‍යා දිට්ට අදහස. අවිද්‍යාවේ අදහස යථාත්වය වැටහෙන්නේ නැ. තේරෙන්න

그것이 바로 Māra의 생각, avijjā diṭṭhi의 생각입니다. avijjā의 생각으로는 참모습이 와닿지 않고 알아듣지 못합니다.

අනාදි සංසාරය වඩන්නේ සැප හොය හොයා දුක්. දැනු සැප හොය හොය දුක් තියෙනවා. මතුවක් සැප පතපතා දුකක්ම පදනාමක් දුක බව දන්න නැතුව වෙන දෙයක් ලෝකේ නෑ කියලා අපි දේශනා කරනවා. දුක්කෝ ලෝකය පදින්න. මේ ලෝකය දුකේ පිහිලා තියෙන්නේ. ඒ දුක දකින්නේ නෑ සැපක් කියලාව හදන්න. සැප හොය හොයා සැපයි කියලා ටිකක් පස්සේ යනවා.

시작 없는 saṃsāra를 늘리는 것은 즐거움을 찾고 또 찾다가 겪는 괴로움입니다. 지금도 즐거움을 찾고 또 찾으며 괴로움이 있습니다. 앞으로도 즐거움을 바라고 또 바라며 괴로움만 짓습니다. 괴로움임을 모르고서는 세상에 다른 것이 없다고 말씀하십니다. 'dukkhe loko patiṭṭhito', 이 세상은 괴로움에 자리 잡고 있습니다. 그 괴로움을 보지 못하고 즐거움이라 여기며, 즐거움을 찾고 또 찾아 즐거움이라는 것을 조금씩 뒤쫓아 갑니다.

න්න ඕක මෙන්න මේ ධර්මය මූල ධර්මය තේවර දවසට තමයි දහම්ම අවබෝධය ලැබෙන්නේ. දැන් යත අනිච්චං සන්දුක්කං කියන එක දර්ශන ගන්න. යමක් කැමති එයාත් ඒක දුකයි කිව්වේ මේක. එහෙනම් කුමක් කැමති සේ නැත්තේ.

이 dhamma, 이 기본 dhamma를 가려내는 날에야 dhamma의 깨달음을 얻습니다. 이제 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ'이라는 것을 보십시오. '무엇이든 바라는 대로가 아니면 그것은 괴로움이다'라고 한 것이 이것입니다. 그렇다면 무엇이 바라는 대로가 아닙니까?

ලෝකය කැමති සේ නැ. කුමක්ද ලෝකය තියෙ? ලෝකෙට මොනවද? ඇසයි, කනයි, නාසයයි, දිවයි, කයයි, මනයි. රූපයි, සබ්දයි, ගන්ධයි, රසයි, ස්පර්ශයි ධර්මයි. ඔය කියන කොටස් දොහ ඇරුහම තවත් ලෝකයක් පනවන වගේ වමෙක් කියනවා නම් තේරු නෑ. පනාප ලෝකයක් ඔය බිදත.

세상이 바라는 대로가 아닙니다. 세상에는 무엇이 있습니까? 세상이란 무엇입니까? 눈, 귀, 코, 혀, 몸, 마음. rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma. 이 열두 갈래 말고 다른 세상을 내세우듯 누가 말한다면 알아들을 수 없습니다. 세상이라 내세우는 것은 이 범위 안입니다.

අපි අනාගුවේ පටන් ඉන්න ඇසුරුලා තිබිච්ච රෝග තව නම් ඇස කන දිව නාසය ශරීරය මනසා රූප සත් දන් රස ධර්මයක් දැන් පරිහරණය කරනවා නම් ලෝකය කියලා යන තැනක ඉන්නවා නම් පරිහරණය කරගෙන යනවානම් ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මනසා රූප සන්තන් රත එපර ධම්මය කියන ඔය ටික මතු ලෝකයක් කියලා බලාපොරොත්තු වුනා නම් මොනවද ඒක හැදෙන්නේ ඇස කන දිවනාසේ ශරීරය මංසා රූප සබ්ද ගත වත ඉස්සන් ධර්ම කියන එකෙන් හැදෙන්න ලෝකයක් මිලක් වෙන ලෝකයක් මතු බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ලෝකයක් තියන්න

우리가 시작 없는 때부터 가까이해 온 것은 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma입니다. 지금 그것을 다루고 있다면, 세상이라는 곳에 있다면, 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma라는 그것들을 다루며 가고 있는 것입니다. 앞으로의 세상을 바랐다면 그것은 무엇으로 이루어집니까? 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma로 이루어지는 세상이지, 그것 말고 다른 세상을 앞으로 바라는 것이 아닙니다.

එහෙනම් ලෝක කියන්නේ උච්චර දැන් අපි බලන්න ඕනේ නැහැ ඔය තුළ ලෝකේ කැමති සේ කියන දෙයක් තියෙනවා කියලා ඔය 12 විග්‍රහ කරනවා.

그러니 세상이란 그만큼입니다. 이제 우리는 그 안에 세상에서 바라는 대로 되는 것이 있는지, 그 열두 가지를 풀어 보아야 합니다.

ඇහැ කැමති සේ පවතිනවා. දුර වේවා, ලඟ වේවා, පේන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා හීන වේවා, ප්‍රණිත වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා ඇසයයි යමක් යම් තැනක වීමද දැන් යම් තැනක වෙයිද මග යම් තැනක වන්නේද?

눈이 바라는 대로 이어집니까? 멀든 가깝든, 드러나든 섬세하든, 굵든, 낮든 뛰어나든, 지난 것이든 올 것이든 지금 것이든, 눈이라는 무엇이 어느 곳에 있었든, 지금 어느 곳에 있든, 앞으로 어느 곳에 있게 되든—

ඒ සියල්ලම දක්වලා පස්සේ කැමති දේ පවත්වන්න පුළුවන් එකක් ඇහැ කියලා හටගන්න ඉද තියෙනවද සිවුනද දැන් තියෙනවද මතුර හටගන්න හේතු තියෙනවා. අන්න කල්පනා කරලා බලන්න දහමක් එහම් බුදුරජාණන් වහන්සේ ධර්ම දේශනා කා නෙවෙයි. බුදුරජාණන් වහන්සේ අපිට දහම් බලන්න ක්‍රමයක් තියෙනවා.

그 모든 것을 살펴본 뒤, 바라는 대로 이어지게 할 수 있는 눈이라는 것이 생겨난 적이 있었습니까? 지금 있습니까? 앞으로 생겨날 까닭이 있습니까? 생각해 보십시오. Buddha께서는 dhamma를 그저 믿으라고 말씀하신 것이 아닙니다. Buddha께서는 우리에게 dhamma를 보는 방법을 주셨습니다.

ඔන්න ඔය චක්‍රය තුළින් ගිහි තමන්ගේ නෝරින් අමාගේ බුද්ධියෙන් දහම් දකින්න. දහම් දෙන්න බැ. දහම් දකින්න අවශ්‍ය කරන පසුතලයක් හදවර. මෙන්න මේ දහම අරගෙන අවබෝධය කල්පනාව දාලා බලන්න. මගේ බුද්ධියෙන් මම ඒ ටිකේ දැනගෙන මම බුදු වුණේ. ඔබගේ බුද්ධියෙන් ඕකක් වක දැනන ඔබත් බුදු වෙන්න.

그 바퀴를 거쳐 자기 ñāṇa로, 자기 앎(buddhi)으로 dhamma를 보라고 하셨습니다. dhamma를 건네줄 수는 없습니다. dhamma를 보는 데 필요한 바탕을 마련해 주셨습니다. '이 dhamma를 가지고 깨달음과 생각을 넣어 보아라. 나는 내 앎으로 그것을 알아 buddha가 되었다. 그대들도 그대들의 앎으로 그것을 알아 buddha가 되어라.'

දකින්නේ අවබෝධය ලබාගන්න වෙනවා කිව්වේ බුද්ධියට පත් වෙන බුද්ධිගෝධන ධර්මය තුළින් සත්‍යාබෝධයට පත් වෙනවා කියෙනවා බුද්ධ වුණා. එහෙනම් මමත් බුද්ධ වුණා මාසුව තියෙන හද මාස නගාගත්තා. ඔබත් මෙන්න මේ ආධාරය අරගෙන ඔබේ බුද්ධිය පිසරණ කරගෙන ඔබේ බුද්ධිය මතු කරර ඇත්ත දැකගන්න එතකොට ඕකට බුද්ධ වෙන්න පුළුවන් වෙන

본다는 것은 깨달음을 얻는 것입니다. 앎에 이르게 하고 앎을 일깨우는 dhamma를 통해 참된 깨달음에 이르는 것, 그것을 buddha가 되었다고 합니다. '나도 그렇게 buddha가 되었고, 내 마음을 일으켜 세웠다. 그대들도 이 도움을 받아 그대들의 앎을 넓히고, 그대들의 앎을 드러내 진실을 보라.' 그러면 그도 buddha가 될 수 있습니다.

ශ්‍රාවක බුද්ධ වුනත් බුද්ධ බුද්ධ ලෝතුරා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ චතුරාර්ය සත්‍ය අවබෝධය මිදිච්ච අවබෝධයෙන් ු ප්‍රතිඵලය තමයි ශ්‍රාවකයන් වහන්සේ ලබන්නේ. පලකුව බුදුරජාණන් වහන්සේගේ අඩියහත් ඵල චිත්තයයි තහතන් වහන්සේගේ සාමාන්තන් වහන්සේගේ අඩියහත් ඵල චිත්තයයි කියම එකක්

sāvaka buddha가 되더라도, 세상을 넘어선 Buddha께서 네 가지 ariya sacca를 깨달아 이루신 풀려남의 그 열매를 sāvaka들도 얻습니다. Buddha의 arahatta phala citta와 sāvaka의 arahatta phala citta는 같은 것이라고 합니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ විහයක් ලබන්නේ හරවජනාව ඒක භාග චතුරාය සත්ය ධර්මාවබෝධයෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේ රාගය හම අන්තයි ටික ම අහගන්න ට බලගන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් ඔය ටිකෙන් තේරුම් අරගන්න ඕනේ එහෙනම් දුක දකින්න ඕනේ. අන්න ඇස ගැන බැරුව වාගේම බලන්න ඕනේ. දුර වේවා, ලඟ වේවා. සුම් වේවා, ඝන වේවා, හීන වේවා, ප්‍රණිත වේවා. අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. කනයි යමක්, නාසයයි යමක්, දිවයයි යමක්, කයයි යමක්, හිතයයි යමක් යම් තැනක වීස යම් තැනක වීත මතු යම් තැනක වන්. ඔය අපට කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන්ත් තිබුණද? දැන් තියෙනවද මතු සියල්ල ඉතියෙන අන්න නුවනින් සගන්න ලක විදියක් ික් නැහ. දැන් තියෙන විදියහකුත් නැහැ. එහෙනම් ඔය ජාතිය මේවා මතන පවතිකින් ඒවා දේවල් ආ තමන්ගේ නුවලින් ඒකත් තේරුම් ගන්න.

그러니 그것으로 알아들어야 합니다. 괴로움을 보아야 합니다. 눈에 대해 그랬듯이 똑같이 보아야 합니다. 멀든 가깝든, 섬세하든 굵든, 낮든 뛰어나든, 지난 것이든 올 것이든 지금 것이든, 귀라는 무엇, 코라는 무엇, 혀라는 무엇, 몸이라는 무엇, 마음이라는 무엇이 어느 곳에 있었든, 있든, 앞으로 있게 되든, 그것을 우리가 바라는 대로 이어지게 할 수 있었던 적이 있습니까? 지금 있습니까? 앞으로 그렇게 되겠습니까? 지혜로 살펴보십시오. 그런 것은 있었던 적도 없고 지금 있는 것도 없습니다. 그러니 그런 것들이 앞으로 이어질 리도 없다는 것을 자기 지혜로 알아들으십시오.

එහෙනම් ඒ කාලය පටන් ගෙන්නේ ඇතුරු කරපු අනාදිය පටන් ගෙනවා. දුර වේවා, ළඟ වේවා, ඒ වගේම සියුම් වේවා, ඝන වේවා, හීන වේවා, ප්‍රණිත වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ කියන යමක් වේනවා. ඒවා කැමතියේ පවතිනවා. දැන් වෙනවා නම් ඒවා කැමතියේ පවතිනවා. ඔය ජාතිවන් මතු හටගත්ත ඔය කැමතියේ පවතින්න හේතු තියෙනවා. ඔන්න ඔය කාරණෙපනය කරලා බලනකොට අපිට දෙන්නක් තියෙනවා නුවනක්කාරය කිය තීවරණයක් ඥාන ගෝතර තීවරණයක් එනවා. එහෙම ටිකක් කියන්න බැහැ. කැමතිය පවත්ව හොයා තිබුණෙත් නෑහැ දැනුත් නෑහැ මතු හටගන්න විදියහකුත් නැහැ. එහෙනම් තිබුනෙත් නැත්නම් තියෙන්නෙත් නැත්නම් මතු හටගන්න විදියකුත් නැත්නම් කැමති පවතින දෙයක්. කැමති නොපසු දමන විදියක් ඇසුරු කරන්න ගියොත් මට සැප හම්බ වෙන්න පුළුවන්.

그렇다면 가까이해 온 시작 없는 때부터, 멀든 가깝든, 섬세하든 굵든, 낮든 뛰어나든, 지난 것이든 올 것이든 지금 것이든 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba라는 무엇이 있습니다. 그것들은 바라는 대로 이어졌습니까? 지금 있다면 바라는 대로 이어집니까? 그런 것이 앞으로 생겨 바라는 대로 이어질 까닭이 있습니까? 그 까닭을 살펴보면 우리에게 지혜로운 판단, ñāṇa에 닿는 판단이 옵니다. 그렇다고는 조금도 말할 수 없습니다. 바라는 대로 이어지는 것은 있었던 적도 없고 지금도 없고 앞으로 생길 길도 없습니다. 있었던 적도 없고, 있지도 않고, 앞으로 생길 길도 없는데, '바라는 대로 이어지는 것을 가까이하면 나에게 즐거움이 올 수 있다'는 것은—

එන් පැති පවතින්න නම් ඒකාන්තයෙන් දුකක් හටගන්නාත් මකක් හටගන්න විදිහක්. එහෙනම් මෙතෙක් කල් ලා සියල්ල කැමති බැ. කොච්චර අනාදි සංඛාරය පටන්ගෙන සැප වින්දා කියලා හිතාගෙන හිටියත් සැප බලාපොරොත්තුවෙන් දුකක් ෙඳලා තියෙනවානයක් ිලා තියෙනවා මනිස වෙන එකක් කරලා නැහැ. දැන් සැප බලාපොරොත්තුවෙන් දුක් විදිහ මනිසක් වෙන එකක් කරන්නේ නැහ. මතු අනාගතයත් පැතුව සැප බලාපොරොත්තුව කතලා දුක වැඩෙනවා මිසක් කවදා ැනසුමක් හම්බ වෙන්නේ නැ. සැනසුම මොකක්ද?

그렇게 이어간다면 반드시 괴로움이 생길 뿐 다른 무엇이 생길 길은 없습니다. 그렇다면 지금까지 모든 것이 바라는 대로가 아니었습니다. 시작 없는 saṃsāra부터 즐거움을 누렸다고 여기고 있었어도, 즐거움을 바라며 괴로움을 겪었을 뿐 다른 것은 하지 않았습니다. 지금도 즐거움을 바라며 괴로움을 겪을 뿐 다른 것을 하지 않습니다. 앞으로의 미래에도 즐거움을 바라는 만큼 괴로움만 자랄 뿐, 언제도 편안함을 얻지 못합니다.

ැනසුමක් හම්බ වෙන්නේ නැ. සැනසුම මොකක්ද? එබඳු අසාර ලෝකේ දැනගෙන යම් දුක්ඛ සදානත්ත යමක් එබඳුත් ගත කරන. ඒක අනත්තයි කියලා දැනගන්න. අනත්ත තෝරන්න කියන්න යමක් දුකන් ඒ අනාත්මයි කියලා අපි තේරන්නේ.

편안함이란 무엇입니까? 그런 알맹이 없는 세상을 알고, 'yaṃ dukkhaṃ tad anattā', 무엇이든 그런 것을 겪고 있다면 그것이 anatta라고 아십시오. anatta를 가려 말하자면, 무엇이든 괴로움이면 그것을 anatta라고 우리는 풉니다.

ආත්ම සහ අනාත්ම ඇත්ම ඇට ආත්ම නැත අන්ත දෙක අන්ත දෙකෙන් ගිහින් නිවන් දකින්න බැහැ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පැහැදිලිව දේශනා කරනවා සභාගතයන් වහන්සේ ඇතන අර්ථයක් නැත යන අත්‍යයක් දෙකටම බහින්න. මාධ්‍ය තුරින් යථාපතය අවබෝධ කරගෙන නිවන අවබෝධ කරගන්න.

attā와 anattā, 있다와 없다, 이것은 두 극단입니다. 두 극단으로 가서는 nibbāna를 볼 수 없다고 Buddha께서 분명히 말씀하십니다. Tathāgata는 '있다', '없다'라는 두 극단 어디에도 빠지지 않고, 가운데를 통해 있는 그대로를 깨달아 nibbāna를 깨닫습니다.

එහෙනම් මාධ්‍ය ප්‍රතිපදාව කියන්නේ මොකක්ද? ඇද කියන එකට බහින්නෙත් නැහ. ආත්මකට බහින්නෙත් නෑහැ. ආග අත ආත්ම ලද දෙකට බැන්න. ඒක ලෝක සම්බධා. එහම් මොකක්ද කරන්නේ? අසාරට්ඨේන අනත්තාරයක් නැති නිසා සාරයක් නැති නිසායි අනත්ත කියන්න කියන තෝකොරලා තියෙන්නේ. ආත්ම කතාවය දන්න නැතුව.

그렇다면 majjhimā paṭipadā란 무엇입니까? '있다'에도 빠지지 않고 attā에도 빠지지 않습니다. attā와 anattā 두 쪽에 빠지는 것, 그것은 세상과 이어진 것입니다. 그러면 무엇을 합니까? 'asāraṭṭhena anattā', 알맹이(sāra)가 없기 때문에 anatta라고 가려 놓았습니다. attā 이야기와는 상관없이.

යම් අපි සැරි සරන්නා වූ ලෝකය මිලො අපිට මුක් එනවා නම් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ සැප මුලාවක් නම් ඒ වැඩපිලා හරගන්න. අසා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් ඔය පද නිරුක්තියක් තියෙන අනර්ථය කිව්වහම ශාස්කෘත භාෂාවෙන් කියන වටි අනත්තෝව කිව්වහම කාලය අනාථ කිව්වහින් යමක් දුක නම් ඒ ඔක්කොම අනාථ තුනක් අනාප ඇහැ අනාසයි. රූප අනායි.

그 낱말 풀이(nirutti)로 보면, Saṃskṛta 말로 anattā라고 할 때 anātha, 곧 의지할 데 없음이라고 합니다. 무엇이든 괴로움이면 그것은 모두 anātha입니다. 눈도 anātha입니다. rūpa도 anātha입니다.

ඇහැයි රූපය නිසා අල්ලන්න ගියාම අත් වෙනවා නම් යම් චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් හටගත්තොත් ඒකත් බණ අහර.

눈과 rūpa 때문에 붙잡으려 하다가 어떤 cakkhu viññāṇa가 생겼다면 그것도 anātha입니다.

ඒ නිසා යම් ස්පර්ශයක් හටගත්තා නම් සංස්පර්ධයක් හටගත්තා නම් ඒකත් අනාස. චක්ඛු සංස්පර්ධයෙන් හටගත්තා වූ දැනීමක් හටගත්තා නම් වේදනාවක් හටගත්තා නම් ඒකත් අනාස. කනත් අනාපයි, ශබ්දයක් අනාපයි, සෝත විඤ්ඤාණයක් අනාපයි. සෝත විඤ්ඤාණ නිසා හටගන්න සෝත සංස්යක් තිබුණද? ඒකත් අනාපයි. ඒ සංස්යෙන් බැසවන්නා වූ වේදනාවක් දුරු නම් ඒකත් අනාපයි.

그래서 어떤 phassa가 생겼다면, samphassa가 생겼다면 그것도 anātha입니다. cakkhu samphassa로 생긴 느낌, vedanā가 생겼다면 그것도 anātha입니다. 귀도 anātha, 소리도 anātha, sota viññāṇa도 anātha입니다. sota viññāṇa로 생기는 sota samphassa가 있었다면 그것도 anātha입니다. 그 samphassa로 생기는 vedanā가 있다면 그것도 anātha입니다.

නාසයක් අනාපයි, ගන්ධයක් අනාපයි, ගාන විඤ්ඤාණයක් අනාපයි. දාන සංස්යක් තිබුනම් ඒකත් අනාපයි. දාන සංස්කර්ධයෙන් හටගන්න වේදනාවක් වින්දනයක් තිබුනම් ඒකත් අනාපයි. දිවත් අනාපයි රසත් අනාපයි දිවහා විඤ්ඤාණයක් පනාපයි. දිව සංස්යක් අනාපයි දිහා සංස් වේදනාවක් බණාපයි.

코도 anātha, 냄새도 anātha, ghāna viññāṇa도 anātha입니다. ghāna samphassa가 있었다면 그것도 anātha입니다. ghāna samphassa로 생기는 vedanā, 누림이 있었다면 그것도 anātha입니다. 혀도 anātha, 맛도 anātha, jivhā viññāṇa도 anātha입니다. jivhā samphassa도 anātha, jivhā samphassa vedanā도 anātha입니다.

අයත් අනාපයි ස්පර්ශයක් පනාපයි. කායත් පොට්පත්යක් නිසා හටගන්න කාය විඤ්ඤාණයක් තියනම් ඒකත් අනාත් කාය සංස්පර්ධයක් ඒකෙන් හටගත්තා නම් ඒකත් අනාපතයි. ඒ සංස්පර්ධයෙන් ජයතන වේදනාවක් තිව නම් ඒකත් මනා. අනාපයි ධර්මයොත් අනාපයි. මනයි අර පැති නිසා හටගන්න. මනෝ විඤ්ඤාණයක් තිබුනම් ඒකත් අනාපයි. ඒ මුලින් හටගත් මනෝ සංස්රයක් තිබුනම් ඒකත් අනාපයි. ඒ සංස්යෙන් ජනටවන්න වේදනාවක් තිබුනම් ඒකත් අනාග එහෙනම් ඔයම අනාස.

몸도 anātha, 닿음도 anātha입니다. 몸과 phoṭṭhabba 때문에 생기는 kāya viññāṇa가 있다면 그것도 anātha입니다. 그로 kāya samphassa가 생겼다면 그것도 anātha입니다. 그 samphassa로 생기는 vedanā가 있었다면 그것도 anātha입니다. 마음도 anātha, dhamma도 anātha입니다. 마음과 dhamma 때문에 생기는 mano viññāṇa가 있었다면 그것도 anātha입니다. 그로 생긴 mano samphassa가 있었다면 그것도 anātha입니다. 그 samphassa로 생기는 vedanā가 있었다면 그것도 anātha입니다. 그러니 그 모두가 anātha입니다.

ඔව් ඉතින් අපි දුන්නා කර්මස්ථානයක් වශයෙන් අනාථ කර්මස්ථානයක් ඔම වැරද ගත්ත. ඇත්ත බලාගන්න

그렇습니다, 우리가 kammaṭṭhāna로 준 것이 이 anātha kammaṭṭhāna입니다. 진실을 보도록.

අසානායි, රූපය අනාතයි, චක්ඛ විඤ්ඤාණය අනාතයි, චක්ඛ සම්පත්තියෝ අනාතයි චක් සම්පස්සා වේදනාවෝ අනාසයි. කන අනාතයි, සද්දයෝ අනාසයි සෝත විඤ්ඤාණයෝ අනාසයි සංස්ධයෝ අනාසයි. සම්පස්ස වේදනාවෝ අනාතයි.

'눈은 anātha, rūpa는 anātha, cakkhu viññāṇa는 anātha, cakkhu samphassa는 anātha, cakkhu samphassajā vedanā는 anātha. 귀는 anātha, 소리는 anātha, sota viññāṇa는 anātha, samphassa는 anātha, samphassajā vedanā는 anātha.'

නාසය අනාථයි, ගන්ධය අනාතයි, ඝාන විඤ්ඤාණය අනාතයි. දාන ස්පර්දය අනාසයි. දාන ස්පර්ශයෙන් ජනිතන් වේදනාවක්වත් නම් සම්පත්ජා වේදනාව අනාසයි. දිව අනායි, රසය අනාතයි, ජිහා විඤ්ඤාණය අනා ජිවහා ස්පර්ශය අනාපයි. ජිවහා සංපස්සයා වේදනාවෝ අනාපයි.

'코는 anātha, 냄새는 anātha, ghāna viññāṇa는 anātha, ghāna samphassa는 anātha, ghāna samphassa로 생기는 vedanā, samphassajā vedanā는 anātha. 혀는 anātha, 맛은 anātha, jivhā viññāṇa는 anātha, jivhā samphassa는 anātha, jivhā samphassajā vedanā는 anātha.'

කය අනායි, පොට්ඨබ්බයෝ අනාථයි, කාය විඤ්ඤාණයෝ අනාථයි, කාය සංස්කර්ධයෝ වනායි, කාය සම්පස්ස වේදනාවෝ අනාථයි. මන අනාතයි, ධර්මයෝ අනාථයි, මනෝ විඤ්ඤාණයෝ අනාථයි. මනෝ සංස්රය වනාපයි මනෝ සම්පස්ස වේදනාවෝ වනාපයි. මේකේ සියල්ල අනාගත

'몸은 anātha, phoṭṭhabba는 anātha, kāya viññāṇa는 anātha, kāya samphassa는 anātha, kāya samphassajā vedanā는 anātha. 마음은 anātha, dhamma는 anātha, mano viññāṇa는 anātha, mano samphassa는 anātha, mano samphassajā vedanā는 anātha.' 이 모두가 anātha입니다.

ඔව් අනාගතය දැක්කහම දැන් ප්‍රශ්නයක් එනවා.

그렇습니다, anātha를 보고 나면 이제 물음이 하나 생깁니다.

අනුරෝමක් සාන්වෙනවා. කොච්චර

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් මොකක්ද නිවනම නාසයි, නිවනම නාසයි, නිවනම නාසයි, නිවනම නාසයි. අන්න නිවන නාසයි කියලා ගත්ත අහම්ත නාමයට වහින්න.

그러면 무엇입니까? 'nibbāna만이 nātha다, nibbāna만이 nātha다, nibbāna만이 nātha다, nibbāna만이 nātha다.' 보십시오, nibbāna가 nātha(의지처)라고 받아들이면 sammatta niyāma에 듭니다.

අනුලෝම ශාතියට පත්වෙන සම්ත්වයාමයට පත් වුනේ යම් සිදුන්න සම්ත්වයාමයට පත් සෝතාපන් සමුරාගාමී අනාගාමී වැඩක් ගැන මාර්ගඵලයන් ලබනවා නම් පුළුවන්.

anuloma의 고요함에 이르러 sammatta niyāma에 든 이는, sammatta niyāma에 들어 sotāpanna, sakadāgāmī, anāgāmī 같은 magga phala를 얻을 수 있습니다.

අනුලෝමක් ශාන්තියට පුළුවන්කම තියෙනවා. අනුලෝමක් ශාන්ති කරන්න පුළුවන් අනාතය දරහ

anuloma의 고요함에 이를 가능성이 있습니다. anātha를 붙들고 anuloma의 고요함을 이룰 수 있습니다.

ඔව් නිවන නාතයි කියලා දැක්කහම පඤ්ඤාතක්ත නිහාම වැ.. නිවන නාතයි කියලා පේන්නේ නැ. ලෝක අනාපයි කියලා දැක නැති කෙනා. ලෝක අනාත විතරක් කළොත් අනුලෝමක ශාතිය

그렇습니다, nibbāna가 nātha라고 보아야 합니다. 세상이 anātha라고 보지 못한 이에게는 nibbāna가 nātha라고 보이지 않습니다. 그런데 세상을 anātha라고만 하면 anuloma의 고요함은 거기서 멈춥니다.

නවතිනවා. නිවන ආසකිනකොට අම්මත්තන ආමිලවක් නිවන් හගලකන්නේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අද හැමතනම පෙන්නන්නේ දුක දකේ ඉන්නවා අනිච්චයි දුක්ඛයි අනාපයි කියන එක ඉන්නවා අනත්තයි කියලා ඉන්නවා. එහෙනම් වැඩක් නෑහ කියලා මේක එක්සයි කියලා කැන ඉන්නවා. මේ ආදීනව පැත්තක් වන මේකක්ම දකිනවා අපි දැන්

오늘날 어디서나 보이는 것은 이렇습니다. 괴로움을 보고 있습니다. anicca, dukkha, anātha라고 하고 있습니다. anatta라고 하고 있습니다. 그러니 소용없다며 이것만 붙들고 있습니다. 이 ādīnava 쪽만을 봅니다.

නිවන සාපීතයි කියලා බලන්න කිව්ව දහන්ස ගත්ත හැර කියන්න ම ගන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නාතපත්වය දීඝර ප්‍රා ධ්‍යාන වලින් මාර්ගඵල ලැබ එන්න බැහ. නාතපත්වය දකින්න. අනා අනාපි දැක්කහම අත්හැරියන්නේ.

nātha임을 보지 않고서는 jhāna로 magga phala를 얻어 올 수 없습니다. nātha임을 보아야 합니다. anātha를 보면 놓게 됩니다.

හැබැයි ගොඩ යන්න කොහර කියලා දකින්න. සතුරු කට්ටිය පන්නකොට කලාබල වෙනවා. බේරන්න තැන හොයාගෙන එහාට දුනා මෙහාට තියන.

하지만 뭍으로 올라갈 곳이 어디인지 보아야 합니다. 원수들이 쫓아오면 허둥댑니다. 피할 곳을 찾아 이리저리 달립니다.

ඒනම් දැක්කේ නැති තාක්කල් ඔය විසියි. දුස ගැන හිතා භාවනා කර ඉන්න තාකල් විසිපයි. කාන්ත වූ බැනිව නිවනගන්න නැතිතාකල් විසිද්ධයි. එන සිහි කර දාස පිහි පිහිටයක් නැනේ දැකම්පාව

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් බැකාර පස්සේ තේරෙන්න තැන දැක්කහ ඒ හරහා දුවනවා. යි එතන්ට දුවනවා. ආය වෙන කොහරුවක් දුවන්නේ නැ. තේරෙන්න තියෙන්නේ නිබ්බා යන් තැනක්ද නිවනින් මිපිට නිර්ය තනක් නැහැ. පැවැත්න ඒ දෙනක් නැහැ.

피할 곳을 보고 나면 그리로 달립니다. 그곳으로 달려갑니다. 다시 다른 곳으로 달리지 않습니다. 피할 곳은 nibbāna라는 곳입니다. nibbāna 말고 피할 곳은 없습니다. bhava에는 그것이 없습니다.

නිර්ායක හරහා දැනගේ දැක්ක දැන් කතා අපි කියනවා නිවන් දැක්කා. දැකපු නිවන කරා අත්දැකීමෙන් ලබාගාව

피할 곳을 알아보고 본 것을 두고 우리는 nibbāna를 보았다고 말합니다. 본 nibbāna를 겪음으로 얻습니다.

එදා වෙනකොට මෙච්චරක සතර ිඩව්ව පුරුද්ද ආසා කියලා හිතන හින්දා ආදීනව හැරයක් මෙනෙහ කරන. හදුන බින්න. මිනකොට නන්දුවක් ඇති වෙනවා මේකෙන් මිදෙනවා. මිදෙන ගත්ත වැඩිපුර ආයුත්ත ශාන්තිය.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කාන්තයෝ පනින්ව නිවනට ඉරපිසනින් හ වතාවක් නාතයි කියලා දකිනකොට එක වතාවක් අනාතයි කියලා ිතර කරන්න. එතකොට ආයුතරක් න් කියලා තුලය තිය. එක මාත නිවනේ. නිවන ඉරම.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒක නිසා හැබුතීමේම කර්මස්ථානයක් ලෝක අනාපයි කියලා නම් නිවනම නාතයි කියලා සම්පූර්ණ කරගන්න.

그러므로 그 kammaṭṭhāna에서 '세상은 anātha다'라고 한다면, 'nibbāna만이 nātha다'라고 하여 온전히 갖추십시오.

ලෝක අනාතයි කියන්නේ ඇවැත්තුව. අන්න ඒ හය විශද්දය ලෝක අනාතන නිවනම නාතයි කියන්නේ මොනද හිටපු විහිටවන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වැඩිපුර හිට පිහිටවනවා නම් නිවන ලෝකයි නිවනමනාපයි, නිවනමනාපයි, නිවනම නාතයි. තුන් හතක් නිවනම වනාපයි කියලා. නැතන ලෝක අනාප නිවනයි නිවන මනාපයි නිවන වනාපයි. ලෝක අනාපයි නිවනම වනාපයි නිවනයි නිවන වනාපයි.

더 굳게 세우려면 'nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha' 하고 세 번, 네 번 'nibbāna만이 nātha'라고 합니다. 아니면 '세상은 anātha, nibbāna, nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha. 세상은 anātha, nibbāna만이 nātha, nibbāna, nibbāna만이 nātha.'

දැන් මේ කර්ම අනාත අන්න රක් අනාප වට දැකෙන මාත වටක් ගත්තක් කමක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතකොට තමයි නිවන කියන එකෙන් තමයි මාර්ග ඵලාවබෝධයට නැවෙලා එන්නේ. ලෝක අනාථයි කියන අනුලෝප කරලා තියෙනවා. මග හඩගලා තියෙනවා. භග වැඩෙන්නේ නිවන වනාක නිවන මුල් කරගෙන ඇමලීම ආර්යන්ට නිවන මුල් වෙලා නිවන තියන්න ඕනේ.

그때 비로소 nibbāna라는 것으로 magga phala의 깨달음으로 기울어 옵니다. '세상은 anātha'라는 것으로 anuloma를 해 두었고 길을 닦아 두었습니다. 길이 자라는 것은 'nibbāna가 nātha'라는 것, nibbāna를 뿌리로 하는 것입니다. ariya에게는 nibbāna가 뿌리가 되어 nibbāna가 있어야 합니다.

ගුලයන් නමති. මද යන්න නමති. රෝදයන් නමති. පංචකාමයට කියනේ නම. පංචකාමයට දුක යනු නමති. බය යනු නමදි හුල යනු නමදි ගඩ යනු නමති ගඩ කියන්නේ ගිලිය ගල සවා ගල යනු නමකින් මඩ යනු නම

salla라는 이름, paṅka(진흙)라는 이름, roga라는 이름, 이것들이 pañca kāma를 이르는 이름입니다. pañca kāma를 dukkha라는 이름, bhaya라는 이름, salla라는 이름, gaṇḍa(종기)라는 이름으로, ... 진흙이라는 이름으로 부릅니다.

දැන් එතකොට මේ වාර්යවෙනි පංචකාමීරික නම් අන්න ඒ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පංච කාමය තමයි බුතහැර දකින්න කියන්නේ. කරන්න වැිත් ඕක දැකගත යුත්තෙත් ඒක සංඥාවෙන් දකින අන්න ඒකයි නැ සංඥාවෙන් දකින තමයි දකින්න බින්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නකොට ඔය ප්‍රථම ධ්‍යානය ආර්යන් දකින්න ප්‍රථම ධ්‍යානය අත්දැකෙන මැකිටපු අය ඉන්නවා. අවුරුදු ගණන් භාවනා කරලා බැරෙන ිස්සුන් වහන්සේලා ඉන්නවා.

그 첫 번째 jhāna를 ariya는 봅니다. 그런데 첫 번째 jhāna조차 겪지 못하는 이들이 있습니다. 몇 해씩 bhāvanā를 해도 이루지 못하는 bhikkhu들이 있습니다.

මුලදී අහනවදින් මේක මොල ඔක්කොමද කියලා අහුවයක් තිය මොකක්ද ගිහිදුවක් තියෙන මේ කතාවයට බුද්ධ ශාසනයෙ නැත් එක කොහොමද කිව්වා äänන විග්‍රහ කරලා සැකරලා දෙන්න ඕනේ. මෙහෙමයි ධර්මානුකූලව වෙන්නේ. ඊප ඇත්ත එහෙනම් මෙච්චර කාරයක් හදාගන්න බැහ මේක හොඳට හේතු බල්ලද පේනවනේ කියලා. උදේ පටන් වෙන හවසන මොතමක් ධ්‍යයන් ලබාගන්න එකට යි. ක අවුරුදු ගනක් වැටුත් භාගන වලින්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතකොට කාටත් දේ බැරිසමක් නැහැ. ආත්යන් සියල්ල නෙමෙයි. හේතු නැති අයියා නැහ. හලේට අනුගරවත් ඔය හේතු තියෙනවා. පොඩි පොඩි දේවාල වලින් මහා වැහිලා තියෙන්නේ.

그러니 누구에게도 할 수 없는 것은 없습니다. 모든 것이 그런 것은 아닙니다. 까닭 없는 것은 없습니다. 거기에도 까닭이 있습니다. 작은 것들로 크게 막혀 있는 것입니다.

අලුතෙන් ප්‍රථම ධ්‍යානයවත් අත්දකින්න ඕන සද අනුවකට පුඩ්ඩක් උච්චා කරලා ඒවරගන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ලෝක අනාසයි නිවනම නාසයි. නැ ඕකක් ඒ කර්මස්ථානය කරගත්ත නම් ඔය කර්මස්ථාන

'세상은 anātha, nibbāna만이 nātha.' 그 kammaṭṭhāna를 했다면 그 kammaṭṭhāna를—

ලෝක අනාපයි නිවනමනාපයි නිවන මනාපයි නිවන මනාපයි. ලෝක අනාපයි නිවන මනාපයි නිවනමනාපයි නිවනමනාපතයි තව විග්‍රහ කරලා ගන්න ඕනේ නැත්නම්

'세상은 anātha, nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha. 세상은 anātha, nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha', 이렇게 하거나, 더 풀어서 해야 합니다.

කාම ලෝක අනාථයි රූප ලෝක අනාථයි, අරූප ලෝක අනාතයි සියලු ලෝක අනාථයි. අතහැරීම නාතයි අතහැරීම වෙත්වා. නොයල්ම නාතයි නොයල්ම වෙත්වා මිදීම නාතයි මිදීම වෙත්වා. නිවනම නාසයි නිවනම වෙත්වා. නිවනම නාසකයි නිවනම වෙත්වා නිවනම නාසයි නිවනම වෙච්චවා කියලා

'kāma 세상은 anātha, rūpa 세상은 anātha, arūpa 세상은 anātha, 모든 세상은 anātha. 놓음이 nātha, 놓음이 있기를. 달라붙지 않음이 nātha, 달라붙지 않음이 있기를. 풀려남이 nātha, 풀려남이 있기를. nibbāna만이 nātha, nibbāna가 있기를. nibbāna만이 nātha, nibbāna가 있기를. nibbāna만이 nātha, nibbāna가 있기를.' 이렇게.

තව තව ආයෙත් අර විදිහ පන්න කාම ලෝකයි රූප ලෝක අනාසයි අරූප ලෝකයි සියලු ලෝක අනාසයි අහැරීමනාසයි අතහැරීම වෙත්වා නොවැන්නම නාසයි නොයන්නම වෙත්වා මිදීම නාසයි මිදීම වෙත්වා නිවනම නාසයි නිවනම වෙවාගෙන වඩාගෙන

더욱더, 다시 그렇게 'kāma 세상, rūpa 세상은 anātha, arūpa 세상, 모든 세상은 anātha. 놓음이 nātha, 놓음이 있기를. 달라붙지 않음이 nātha, 달라붙지 않음이 있기를. 풀려남이 nātha, 풀려남이 있기를. nibbāna만이 nātha, nibbāna가 있기를' 하며 닦아 갑니다.

යනකොට අතහැරීම නාය අතහරීම වෙච්ච දෙගියා වගේ පටන් ගන්න නොයල්ම අනාතාවය නොයල්ම වෙච්ච ආය දේවාගේ නිසක් පේ විදීම නාසය මිදිය වෙලා ඉන්න පොත් ගල පවන් වල වාගේ වාසයක් තිබිල්ලා වගේ හරිද උන්දහසේවා පේනවා. ගෙවනම නිවන හිත උඩාර මිටි බන මද මැලද ආශේ නැවත වාගේ පලසියේ පිහිල්ලා හිටිය.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වඩාගෙන වඩාගෙන යනකොට තමන්ට අත්දැකීම් ලැබෙනවා. නිවනම නාපාවයි නිවනම වෙච්චා නිවනම නාපාවයි නිවනම වෙත්වා තියතරම තැනක් දෙයි තැන්පත් වෙයි ශරා කායකත්වය සහ මානසිකත්වය ආකාරයට දැනෙනා වගේ තමන්ට අත්දැකින්න පුළුවන්.

닦고 또 닦아 가면 자기에게 겪음이 옵니다. 'nibbāna만이 nātha, nibbāna가 있기를, nibbāna만이 nātha, nibbāna가 있기를' 하는 만큼 자리를 잡고 가라앉아, 몸과 마음으로 느끼듯 스스로 겪을 수 있습니다.

හැබැයි වෙරා හරි එක දාන හරි දරුවගමට දී හරි පණ්ඩිතව රක් වුනාට ඕක වෙනවා. මේක වහල ලොකු දෙයක් කරලා ඕක ආශ්වාදය මට ශරේාව මහට පත්වනා කියලා අදහත් අරගෙන සමහර වෙලාවට එරුවට එහෙම කිව්වනේ. ආය ඵලය ලබන්න බැහැ ජීවිතය පරිස්සාව වෙන්න ඕන කාල ඒ තරම් භායන්න එහා උත්තරය මනුසුන් නැති උත්තරය මනුසුන් එහෙම තියෙනවා කියලා ප්‍රකාශ කරු.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ආය හිරවුණා හිර වුනායි ගලවගන්න ගැ. එහ නැති ඒවා කාටවත් කියන්න බැහැ කාටවත් කියන්න ඕනෙම නැහැ. මොකටද කාටවත් කියන්නේ? අහගෙන තව තමන් ඵලය ගරාගත්තහම තමන් දන්නවා තමන් භාවනා කරනකොට මේ තියට මෙතන්ට පත්වෙන්න පුළුවන්නේ කියලා එන්න එන්න එකෙන් එකට වර්ධනය වෙනවා.

다시 갇혔습니다. 갇혀서 풀려날 수 없습니다. 그런 것은 누구에게도 말할 수 없고, 누구에게도 말할 필요가 전혀 없습니다. 무엇하러 누구에게 말합니까? 듣고 익혀 스스로 phala를 얻으면 스스로 압니다. 자기가 bhāvanā를 할 때 '여기까지 이를 수 있구나' 하며 차츰 하나에서 하나로 자라 갑니다.

සුළවට ගේ හාම දක්කින මට වෙනත් දෙයක් නැහැ. ඔක්කොම ිල අත්කලා නිදහස් වුණා. නිදහස් කරන්න දෙයක් නැහැ නිදහස් වෙලා ඉවරයි කියලා දන්න. ඒ මතුවට නෝනක් වැඩෙනවා. තමන් අසකින්න පුළුවන් වෙ.

'나에게 다른 것은 없다. 모두 놓고 자유로워졌다. 자유롭게 할 것이 없다, 이미 자유로워졌다'고 압니다. 그 위로 ñāṇa가 자랍니다. 스스로 알 수 있게 됩니다.

කාම හේතුව කැමැත්තෙන් බැඳුනොත් ඔහු කාමගය තියෙනවා ඵලය.

kāma의 까닭에 바람으로 묶이면 그에게 kāma의 열매가 있습니다.

ද්වේශය නැවැති හේතුවින් දැනෙන ඕකට ඵලය දවසවක්තලා බුද්ධ වෙයින් කියලා. මත් කමැත්තෙන්ම බැඳෙනවා. වීමටීම නිසා වියදය පෙනවා. ිත්තක් නැත් වෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හේතුව කැමැත්තෙන් බැඳුනොත් අනුකූල ඵලය හම්බ වෙනවා.

까닭에 바람으로 묶이면 그에 맞는 열매를 얻습니다.

කැමැත්තෙන් බේ පදකම් කරන්න ගත්තා කෙනා ඒ දානි ඵලයට මුණ දෙන සිද්ධ වෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඕකම නැතුන කැමැත්තෙන් බැඳී කටයුතු කරන කෙනාට ගොරා නමති ඵලයට මූල දෙනෙන්න සිද්ධ වෙනවා.

그것에 바람으로 묶여 일하는 이는 '도둑'이라는 열매를 마주하게 됩니다.

ඕක තමයි මෙල මෙලොව දකින පටිච්ච සමුප්පාදය. නලෝ පටිච්ච සමුප්පාදය දැකෙන ටික එයාට නිවන් දකින්න බැහැ කියලා. එහෙනම් භව තුනක පටිච්ච සමුප්පාදය නෙමෙයි මෙලෝ පටිච්ච සමුප්පාදය ඉන්න. ඉස්සෙල්ලා

이것이 바로 이 생에서 보는 paṭicca samuppāda입니다. 이 생의 paṭicca samuppāda를 보지 못하는 이는 nibbāna를 볼 수 없습니다. 그러니 세 bhava의 paṭicca samuppāda가 아니라 먼저 이 생의 paṭicca samuppāda를 보십시오.

එතකොට දැනගන්නා හොර ජාතිය මව්කුසෙන් උපන්නේ නැහ. පසු ජාතිය මව්කුසෙන් උපන්නේ නැහැ. කල්ලා ජාතිය මව්කුසෙන් උපන්නේ නැහ. ඉපදුන පොඩි කරරුවා බහු කාලයක හිතින් කයෙන් වදින් ඒව ඇසුරු කරන්න පටන් ගෙ තමයි තත්වයන්ට පත් වෙලා ඉවී ජාතවලට පත් වෙන්නේ.

그러면 아십시오. 도둑이라는 jāti는 어머니 배에서 태어난 것이 아닙니다. 다른 그런 jāti들도 어머니 배에서 태어난 것이 아닙니다. 태어난 작은 아이가 오랜 시간 마음과 몸과 말로 그것들을 가까이하기 시작해서 그 상태에 이르러 그런 jāti가 되는 것입니다.

ආර්ය ජාතිය මකුසෙන්නේ නෙමෙයි උපදින්නේ ආර්ය ධර්මය තුළ ආර්ය ධර්මය හේතුව වෙනවා. ඒ ධර්මය කැමැත්තෙන් ඇසුරු කළොත් පටිච්ච මොකද වෙන්නේ උපත සම උප්පාදය ආර්ය ඵලය එයා ආරය

ariya jāti도 어머니 배에서 태어나는 것이 아닙니다. ariya dhamma 안에서 ariya dhamma가 까닭이 됩니다. 그 dhamma를 바람으로 가까이하면 paṭicca로 어떻게 됩니까? 일어남(samuppāda), ariya phala가 일어납니다. 그는 ariya입니다.

දේව ධර්මය කැමැත්තෙන් ඇසුර කළොළොත් එහි ඵලය දෙවියක්. ා දෙවිරියෙක් වෙනවා. බ්‍රහ්ම ධර්මය කැමැත්තෙන් ඇතුලොත් එහි ඵලය බ්‍රහ්මය බ්‍රහ්හමය කෙනෙහිපෙන්නේ බුධර්මය කැමැත්තෙන් ඇසුරු කළොත් එහි බලය බල්ලෙක් වෙනවා.

deva dhamma를 바람으로 가까이하면 그 열매는 deva입니다. deva나 devī가 됩니다. brahma dhamma를 바람으로 가까이하면 그 열매는 brahma, brahma가 됩니다. 개의 dhamma를 바람으로 가까이하면 그 열매는 개가 되는 것입니다.

බල්ලෙක් වෙන්න මට එපාදිවට හරියන්නේ නෑහැ බදු ධර්මයට කැමතියි. බළු ධර්මයට කැමතියි. බල්ලෙක් වෙන්න අකැමතියි. ඒ කමැත්ත අකැමැත්ත හරියන්නේ නැහැ. හේතු රමයි ම බල්ලෙක් වෙන්නේ හේතු වෙෙන ධර්මය ඇසුරු කළොත් ඔහු කොච්චරකමෙනත් බල්ලෙක් වෙන්නේ. ඒ වක්න්න

'나는 개가 되기는 싫다'고 해도 소용없습니다. 개의 dhamma는 좋아하면서 개가 되기는 싫어합니다. 그 좋아함과 싫어함은 소용없습니다. 까닭이 문제입니다. 개가 되는 까닭인 dhamma를 가까이하면 그는 아무리 해도 개가 됩니다.

අරකෙක් වෙන හේතු ඇසුරු කරපු අරකා නරචි ඵලය තමන්ට බුද්ධ සිද්ධ වෙන්නේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අනුකේ පිරි කබන්න ගිය තමන්ට බෙළ කැපුම් කන්න සිද්ධ වෙන්නේ. ඒක වරක් ගන්න බැ. එලි කැපු කන්න සුන්දකලා අනේ අපවේශී වට වඩන්නේ නැ. අපි දකින්න ඕනේ බෙලි කැපුම් කන්න හේතුව කැමැත්තෙන් ඇසුරු කරන්න ගිහිල්ලා අනුන්ගේ බෙලි කබන්න ගිහිල්ලා තමයි වෙ බෙලිකුම් කන්නේ. ඒකට හේතුවේ ඵලය ලැබ.

남의 목을 베러 간 이는 자기 목이 베이는 일을 겪어야 합니다. 그것은 피할 수 없습니다. 목이 베일 때 '아, 억울하다' 해도 소용없습니다. 우리가 보아야 할 것은, 목이 베이는 까닭을 바람으로 가까이해 남의 목을 베러 갔기에 목이 베인다는 것입니다. 그것은 까닭의 열매를 얻는 것입니다.

ඒක ආදර්ශය පරෙන් අනිත් අයට කියා දෙන්න ඕනේ. වලි පිහේ බෙල්ලනට තියලා අලේ සු හදාගෙන එකේ කාණක් බෙබි පැත්තක් ේ මස්ද ඒ තාත්තා මක් හරිදේ බිද කමනුවට හරියන්නේ නැහැ. අර ඇඩුවට හරියන්නේ නැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ධර්මය දකිනට කොහොමද දකින්නේ පෙර කාලෙක මනුස්සය කියලා ආයුධය බෙල්ලනට තියලා බෙල්ල කබලා මිනිසුන්ගේ දේවල් කුඩා කුඩාගෙන කාපු ඒ ජාතියේ මම කොල්ලාවේ අද වස්කලේ බෙළ කැපුම් කාමයෙන් ඵලයට පත් වෙනවා. අන්න බෙලිකැපු ක

dhamma를 보는 이는 어떻게 봅니까? '예전 어느 때 사람으로서 무기를 목에 대고 목을 베어 사람들의 것을 빼앗아 먹은 그 jāti의 나, 그 도적이 오늘 이 생에서 목이 베이는 열매에 이른다', 목이 베일 때—

එහෙම දැක්ක නම් ුරා බේ කකු කණඩ ඔයාග අර මස්රට ගිහින්න. එහෙම ඕනනක් තියෙනවා හොඳක් අන්න රවගන්නු වෙලා දාමට වෙලා අනුන්ගේ වෙලවලා හල මංකල ක එතකොට ඔබට ඔන්න මජවානාගිය අන්න මක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හරියට දක්න වෙන්නවා ඒ ඵලය බුක්ති වින් සිද්ධ වෙනවා. හැම කෙනා කරනවා. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ එපාකින්නේ නැ. ඔනම් කරගන්න ඒක හොඳ කරගන්න කවුරු කරගන්න අන්න හේතුඵලය හරියට විද්‍යාමාන කරලා කිව්වත් කවුරුවත් කරගන්නේ නැ.

그 열매를 겪어야 합니다. 누구나 그렇게 합니다. 그렇다고 Buddha께서 하지 말라고 막으시는 것이 아닙니다. 원하면 하십시오, 좋은 쪽으로 하십시오. 그런데 누가 그렇게 합니까? 까닭과 열매를 바르게 드러내 말해 주어도 아무도 그렇게 하지 않습니다.

කුෂ්ඨ රෝධයක් හැදිලා ඉන්න බල්ලෙක් ඉන්න පුළුව.

문둥병이 든 개가 있을 수 있습니다.

බළු වැඩ කරන එයා බල්ලාගේ හරැත්ත ක්‍රමයක් තියෙන්නේ. පාරේ පහල වන බල්ලගේ බේද කොච්චර කැලේ ඊට තිබුණා. කැරකිලා කැරකිලා රවුන් ගහලා තිලා හරියට අඩිපාරට බිහිටු හොයාගෙන තැන වාන පහර. බල්ල සින් පඩියග හරියට පහලා තියෙනවා දරින් නාත ලින්දු බල්ලව හරියට පන.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් අන්න ඒ වාගේ පුෂ්ටෝ හැදිලා ඉන්න.

그렇게 문둥병이 든 채 있습니다.

මොකද වෙලා තියෙන්නේ මිනිහෙක් වෙලා ඉන්න කාලේ ගිනිහෙකුට නාද ඒවට බැන බැන ඉතින් අවුරගෙන අනුන්ගේ ලීවට ඉරියා කරලා ගිහිල්ලා ිදක් පහරලා ගිහිල්ලා නැගිලා හොරෙම ගිහිල්ලා ඔය ජාපු ජීවිතයක් ගත කර සකාර හිතෙනවා. අනුන්දව පිරිසිදු බවට බහල කරා නිසා කුත් රෝගියෙක්. කායින්න හිටෙ තද ගහන්න හිටෙනවා. එත බලි වැඩියට බල්ලෙක් වෙන්න සිද්ධ වෙන්නේ. අන්න බුධර්මයක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔය බළු ධර්මයක් ඇසුරු කළොත් කාහා ඉන්න බල්ලෙක් කියලා දැනිත් තැන පහර පහර ඔය වගේ යන බල්ලෙක් වෙන්න හිට වෙෙනවා.

그런 개의 dhamma를 가까이하면, 그렇게 떠도는 개가 되어야 합니다.

ඉතින් ඒක කැමති නම් එහෙම යාය එක වෙන්න ත් එකම දේවල් කරප ඉරයි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් මුළු දහම තියනේ කරන්න එපා කියන එකක් නෙමෙයි. ම තදේ කිය අනිය හදු මරන්න එපා අහිය දියේ හදු මරන්න එපා අනේ තාත්ය උසේ හදු මරන්න එපා කියලා අඳ.

그러니 온 dhamma는 '하지 마라'고 하는 것이 아닙니다. '뭍의 것을 죽이지 마라, 물속의 것을 죽이지 마라, 하늘의 것을 죽이지 마라' 하고 울며 매달리는 것이 아닙니다.

අපි ලෝක කරන්නේ නෙමෙයි නුන මරපන්න මෙන්න මේහ ප්‍රතිපත්ත නැව මරයි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඇත්තටම කියන්නේ නැතුව අඳුනා කිව්ව ලෝක සත්වයා පාපයෙන් මුදවන්න බැ. අත්හරවන්න බැ. ඇත්ත කියා දුන්නහම අඳෝනාගිය කියන දෙයක් නැහැ. යාඥා කරන්න දෙයක් නෑහ. ඔහු කිව්වත් ඒ වැඩේ කරන්නේ නැහ. ඇත්ත දැනගත්තම

진실을 말하지 않고 울며 매달려서는 세상 중생을 pāpa에서 풀어 줄 수 없습니다. 놓게 할 수 없습니다. 진실을 가르쳐 주면 울며 매달릴 것이 없습니다. 빌 것도 없습니다. 말해 주어도 그 일을 하지 않게 됩니다. 진실을 알면—

න් ඒ ඔයා ආකාරයෙන් අපි දකින්න ඕනේ දහම් දකින නියම ක්‍රමය අනිච්චර පාපාව කියි ඔන්න ඕක කෙටියෙන් දැනගත්තහමත් කෝටි. ඉතින් ඕක විග්‍රහ කරන්න කිව්වොත් එහෙම තමයි ඕක වෙන්නේ මෙන්න මෙන්න. ඒක හොඳයි කියලා ගත්තේ ඇත්තට දකින්නේ නැති අවිද්‍යාව. ඒ නිසා සාර වැඩපිල්ලක් හැටියට නම් උච්ච වැඩපිළිවෙන දරාගන්න.

그런 식으로 우리는 dhamma를 보는 바른 방법을 보아야 합니다. 짧게 알아도 그것으로 충분합니다. 그것을 풀이하라 하면 이렇게 됩니다. 그것이 좋다고 받아들인 것은 진실을 보지 못하는 avijjā입니다. 그래서 그것을 알맹이 있는 일이라 여겨 duccarita 일을 붙듭니다.

අවිජ් පත්යා සංඛාරාව ඊද ඔහුට බලාපොරොත්තුවක් ඇති වුණා ඒ ජාතිය වැඩ කරන්න. ඒ දෘෂ්ට වැඩ කරන්න. උච්චරජ්ජ වැඩ කරන්න. සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියන සිද්ධාන්තය සිද්ධ වුණා.

'avijjā paccayā saṅkhārā'—그에게 그런 일을 하려는 바람이 생겼습니다. 그 diṭṭhi로 일하고 duccarita 일을 하려는 바람입니다. 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'이라는 원리가 일어났습니다.

ඒ බලාපොරොත්තු සහගත් නිශ්චර්ත බලාපොරොත්තු සහගත්ත මානසිකත්වය පිළිබඳ ඒම අදහස් තමයි ඇතුල් වෙන්නේ. විඤ්ඤාණ පත්යා නාම රූපන් කියන සිද්ධාන්තය සිද්ධ වුන.

그 바람이 담긴, duccarita 바람이 담긴 마음가짐에 맞는 생각들이 들어옵니다. 'viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ'이라는 원리가 일어났습니다.

ඒ දුචර්ත බලාපොරොත්තු ඇත්තාගේ වැඩපිල්ල නිසා අවුගතකම් දෙවනාසය ශරීරය මන ඒවට ආයතන වුණා. නාම රූපච්චා කලාතනා කියන සිද්ධාන්තයෙන් සිද්ධ වුණා.

그 duccarita 바람을 가진 이의 일 때문에 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 그것들의 āyatana가 되었습니다. 'nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ'이라는 원리로 일어났습니다.

ඔරුව වැඩම නැති වෙච්චරිත ධර්ම ධර්මම ඇසුරු කරනවා. එතකොට විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං කියලා ඒ ධර්මය ගත්ත අය විඤ්ඤාණ ඒ බලාපොරොත්තු තමන් නාම රූප පච්චයා කලායතන කියලා අසකය දීලා ඒවා තමයි ආයතන වුණා.

그는 duccarita dhamma를 가까이합니다. 그러면 'viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ'으로 그 dhamma를 받아들인 이들의 viññāṇa, 그 바람이 생기고, 'nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ'으로 그것들이 āyatana가 되었습니다.

පලාචන පටායා පස්සව කියලා හෝ ඒව මේ ස්පර්ශ කරලා භුක්තිනවා. ඒ ස්පර්ශය බුක්ති වෙනවා. ඒ ස්පර්ශයට කැමතියි. ස්ච්චරිතය ස්පර්ශයම ලැබු හරාතන පච්චයා පස්සෝග පස්ස පච්චයා වේදනා කියලා ඒ වින්ද්‍රණය මහු ලැබුනේ. දුෂ්චර වින්ද්‍රණය සුඛ වින්ද්‍රණයක් කියලා හිටාගෙන ලැබුණා.

'saḷāyatana paccayā phasso'로 그것들을 닿아 누립니다. 그 phassa를 누립니다. 그 phassa를 좋아합니다. duccarita phassa를 얻었습니다. 'phassa paccayā vedanā'로 그는 그 누림을 얻었습니다. duccarita의 누림을 즐거운 누림이라 여기며 얻었습니다.

වේදනා පත්යා බණහා කියලා මක ඒතනම ඇලුනා. තණ්හා පච්චයා උපාදානා කියලා එතනම බැලුනා. උපාදාන පත්යා භව දුච්චරිත බවට තම භව පත්යා ජාති කියලා. ඒ ඒ දුච්චරිතයට එහෙම යම් ජාතියක් ඇති. ඒ ජාතිකා මෙලෝම ජාති.

'vedanā paccayā taṇhā'로 바로 거기에 달라붙었습니다. 'taṇhā paccayā upādānaṃ'으로 바로 거기에 묶였습니다. 'upādāna paccayā bhavo'로 duccarita의 상태가 되었고, 'bhava paccayā jāti'로 그 duccarita에 맞는 어떤 jāti가 있게 됩니다. 그 jāti는 이 생의 jāti입니다.

එහෙනම් කර්ම භවෙන් කර්ම ජාතියට පත් වෙලා ඉඳලා. මෙතනින් මැල්ලා උප්පත්ති බවට දැනෙනවා උප්පත්තිය ජාතිය. උප්පත්තිය ජාතිය ලබනවා. ලුවට පස්සේ ඒ ජාතික පහළ වෙනවා. එදාට ගෙනා තිරිසනා විවේතයක් භූතයක්, කම්භාණන් විහාසයක් එකේ නම වලින් හඳුන.

그러니 kamma bhava로 kamma jāti에 이르러 있다가, 여기서 죽으면 uppatti bhava로 uppatti jāti를 얻습니다. 그 뒤 그 jāti가 나타납니다. 그날에는 niraya, 짐승, peta, bhūta, kumbhaṇḍa 같은 이름으로 알려집니다.

එතන්ට යන්න ඕනනම් කවුරුවත් යවන්නේ නෑ. කාටවත් යවන්නත් බැහ. තමන්ම කොරක් හැටියට තමන්ගේ යන්න වෙනවා. කවුරු නිසා කළා දීලා දැලක් නැහැ. තමන් කත් තමන්ට යන්න. කවුරුවක් නිසා කරන්නද නිසා පුද්ගලයා යන්නේ නැහැ. තමන් දන්නේ.

거기에 가야 한다면 누가 보내는 것이 아닙니다. 누구도 보낼 수 없습니다. 자기가 지은 대로 스스로 가게 됩니다. 누가 주어서 생긴 것이 아닙니다. 자기가 한 것으로 자기가 갑니다. 누구 때문에 사람이 가는 것이 아닙니다. 자기가 압니다.

ඒ නිසා පුද්ගලයා ඇට මොකද නම් එන්නේ පුද්ගලයා මේ ලෝකෙට විතරක් එකන දමක් නැහැ. එහෙම දර කාලයක් ක්‍රියාත්ක වෙන්නේ නැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අනුන් නිසා පව් කරනවා කිව්වට එහෙම හරියන්නේ නැහ. අනුන් නිසා හරි තමන් පව්ක පව්ගොවන්නේ නෙන්නේ තමන් අනුන් නිසා පවුරු නොකළ නිදහස් වෙන්න හම්බ වෙන්න

남 때문에 pāpa를 한다고 말해도 소용없습니다. 남 때문이든 아니든 pāpa를 짓는 것은 자기입니다. 남 때문에라도 pāpa를 하지 않아야 자유로워질 수 있습니다.

දැන් ඒක නිසා කියන අත්ථ දීපා විහරත අත්තහස හරණාන තමන්ට තමා දීපියක් කරෙන්න වාක්ය කරන්න

그래서 'attadīpā viharatha attasaraṇā', 자기를 섬으로 삼으라는 말씀이 있습니다.

තමන්ට සමාරණ කරන්නේ කොහොම සරණ වෙන්න ඔ සනිසිරි ලබා දීන් කරගන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ලෝකයේ යම්තාක් ශබ්ද කොටස ඉන්නවානම් යම් යම් ආකාර දුක් විඳින හෝ ඒ ඒ මට්ටමෙන් හැසිරෙන සත්ව කොට්ඨාසේ ඉන්නවානම් ඒ හැම තත්ත්වයක් හැම ස්වභාවයක්ම ඇතිවෙන්න අනුකූල ගතියක් මේ ලෝකේ මනුස්සයන්ගේ ඉස්තරව පහළ වෙනවා.

세상에 있는 모든 중생 무리, 어떤 괴로움을 겪든, 어떤 수준으로 살든, 그 모든 상태와 모든 성품이 생겨나는 데 맞는 성질이 이 세상 사람들에게서 먼저 나타납니다.

මනුස්සයෙක් වෙලා කරගත්ත ඒව තියෙන ඵල විවිපාකය වශයෙන් තමයි ඒ ඒ ආකාර සත්තකට මුල පටන් ගන්නේ. ඒකේ ඵලය වචයෙන් තමයි සත්තකට බිහි වෙන්නේ. ඒ නිසා තමයි තිරිසන් ලෝකයක් දකින්නම් පේන්නේ. තිරිසන් ලෝකේ අප්‍රමාණ හත්වීම මේ ලෝකේට කිව් මනුස්සයෝ හොඳ කරපු අය නෙවෙයි තියෙන්නේ.

사람이 되어 지은 것들의 열매와 vipāka로 여러 중생이 비롯됩니다. 그 열매로 중생이 태어납니다. 그래서 짐승 세계를 보면 그렇게 보입니다. 짐승 세계의 헤아릴 수 없는 중생은, 이 세상에서 좋은 일을 한 사람들이 아닙니다.

මනුස්සයෝ කෝටියන්ගෙන් හොඳ එකක් කරන්න නම් එතකොට ඔක්කොම කරලා අර තිරිසන් වැඩි. ඔය ක්‍රමයට කරගත්ත වැඩපිලි නිසා ලෝකයේ තිරිසම්පන්න වැඩි වෙලා. ශුද්ධ ව ශුද්ධ ජීවීන් වැඩි වෙලා. මංසය වැඩකට එ බොහොම ටික අහන්න. මු ලෝකෙම කෝටි 600ක වැඩිය මනසය. අඩිය ගහ තැන කෝටි 600කර වැඩිය සත්වය.

수억 사람 가운데 좋은 일을 하는 이는 드물고, 그렇게 지은 일들 때문에 세상에 짐승이 많아졌습니다. 작은 벌레 같은 중생이 많아졌습니다. 사람은 아주 적습니다. 온 세상에 사람은 육십억 남짓인데, 발 한 번 디딘 자리에 육십억 넘는 중생이 있습니다.

එහෙනම් මොකද වෙලා තියෙන්නේ? සත්වයා මේ සසරට ගත කරලා තියෙන ආකාරය තමයි පෙන්නන්නේ. එහෙනම් හොඳ වැඩ කර කරමත නෙමෙයි කරලා තියෙන්නේ. තරය වැඩ කරලා විනාශ වෙන. ඉතින් ඒකෙන් බේරිලා බේරිලා තමයි තව මනුස්සය හැටියට ඉන්නේ. මේ කල්පය මුල පටන් ගෙ මේ වෙනකොට කොහොමහරි බේරිලා තියලා තියෙනවා ලොකු වාසනාවක් මනුස්සයෙක් කියලා අවින්න

그러면 무슨 일이 있었던 것입니까? 그것은 중생이 이 saṃsāra를 보내 온 모습을 보여 줍니다. 좋은 일을 하며 살아온 것이 아닙니다. 나쁜 일을 하여 망가졌습니다. 거기서 벗어나고 벗어나 아직 사람으로 있는 것입니다. 이 kappa의 처음부터 지금까지 어떻게든 벗어나, 사람이라는 큰 행운을 얻은 것입니다.

දැන් අන්ධක් කල්ප විචර කාලයෙන් අන්ධක් කල්පක් විදිට ගෙවිලා. තව අන්තක් කල්ප පහක් විතර මේ ලෝකේ පවතින කල් තියෙනවා. මහා සන්තක් කල්පයක් තුළ තුළ මහා විනාශයට පත් කරන දෘෂ්ය තුළින් වේවිච්ච කට්ටිය තමයි අදත් මේ මනුස්සයා ඉදුර වෙලා ඉන්නේ.

지금은 여러 antara kappa의 시간이 지났습니다. 이 세상이 이어질 시간이 antara kappa 다섯쯤 더 남아 있습니다. mahā kappa 안에서 큰 망가짐에 이르게 하는 일들을 거치며 살아남은 이들이 오늘의 이 사람들입니다.

එහෙනම් මේ අවස්ථාවේ භයානකම දැනගෙන ලැබුණ අවස්ථාවේ මතුවට එතනට නොවන්න ප්‍රතිඵල බලා ගැනීම එකම මාගය තමයි ආර්ය මාර්ගය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන දහම් මාර්ගය ඒ චතුරාර්ය සත්‍යය පිළිබඳ දර්ශනය ලබාගත්තා නම් ඇත්ත තේරුම් ගත්ත නම් දහම් තේරුම් ගත්ත නම් එතන් පටන් ඉන්න සදහටම සතර අපායෙන් නිදහස් වන

그러니 지금의 위험함을 알고, 얻은 이 기회에 앞으로 그곳에 떨어지지 않도록 열매를 얻는 유일한 길은 ariya magga, Buddha께서 가르치신 dhamma의 길입니다. 네 가지 ariya sacca에 대한 봄을 얻었다면, 진실을 알아들었다면, dhamma를 알아들었다면, 그때부터 영원히 네 apāya에서 자유로워집니다.

අනන්ධ හසාවේ තියෙන සතර ගමන නිදහස් වෙන්න බලපා පදාගෙන ඉද එහෙනම් ඒ ලැබුන වාසනාව අනන්ත සංසාරයෙන් ලැබු වාසනාවක් න් බුල්හම කියන්නේ ඉච්චර වටිනා දෙයක්. ධර්ම ශ්‍රවණය කියන්නේ එච්චර වටිනා දෙයක්.

끝없는 saṃsāra의 네 apāya 길에서 자유로워지도록 바람을 세우십시오. 그렇다면 얻은 그 행운은 끝없는 saṃsāra에서 얻은 행운입니다. Buddha를 만나는 것은 그만큼 값진 것입니다. dhamma를 듣는 것은 그만큼 값진 것입니다.

ඒ ධර්මය නුවණින් මෙනෙහි කිරීම කියන්නේ එතන ප්‍රමාණ වටිනා දෙයක්. ඒ අවබෝධය ලබා ගැනීම පරම දුෂ්කර වටිනා දෙයක්. ලැබුළු අවස්ථාවේදී ශෑදාවල් දෙකේදී වෙන ඒවා කරන්න නැතුව බලන්න ඕනේ. කොහොමහරි පළවෙනි අවබෝධයවත් ලබාගන්න

그 dhamma를 지혜로 마음에 새기는 것은 헤아릴 수 없이 값진 것입니다. 그 깨달음을 얻는 것은 지극히 어렵고 값진 것입니다. 얻은 이때에 다른 것은 하지 말고 이것을 보아야 합니다. 어떻게든 첫 번째 깨달음만이라도 얻으십시오.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා හිත ගිනිගික ගිනි නිවන් උත්සාහ කරනවා වාගේ උත්සාහ කරන්න ඕනේ මේක දන්නවා. පළවෙනි අවබෝධය ලබාගන්න ඒ පස එහාට ප්‍රශ්නයක් නැ. එහට සිද්ධ වෙනවා.

Buddha께서 말씀하시듯, 머리에 불이 붙었을 때 불을 끄려 애쓰듯이 애써야 합니다. 이것을 아십시오. 첫 번째 깨달음을 얻으면 그 뒤로는 문제가 없습니다. 그다음은 저절로 이루어집니다.

සමස්තා යතා අමත

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් අප්‍රමාද පුද්ගලයායි, ප්‍රමාද පුද්ගලයයි දන්න අතන තෝරාගන්න ඕන. කවුද කිය දැන් මෙච්චර වෙලාවක් මේ දේශනා කළේ අප්‍රමාදී වෙන්න කිව්වේ නිවන මුණු කරගෙන නිවන් ලබා ගැනීම සඳහා.

이제 appamāda한 사람과 pamāda한 사람을 가려 알아야 합니다. 누구를 말하는 것입니까? 지금까지 가르친 것은 nibbāna를 뿌리 삼아 nibbāna를 얻기 위해 appamāda하라는 것이었습니다.

අන්න ඒ නිවන සඳහා අප්‍රමාදව කටයුතු කරන පුද්ගලයා අමුත්‍තව පදයේ ඉන්නවා. නොමැරෙන තත්ත්වය නොමැරෙන තත්ත්ව කියන්නේ අමුත්‍ත කියන්නේ නිවන. ඔව ඉන්නේ නිවන ගිප්‍රමාදනම් නිවන් ස්‍රමාදනම් මත්තුු බැි මරුව බැි. මරණයට පත්දෙනා බැඳි.

그 nibbāna를 위해 appamāda로 일하는 사람은 amata pada에 있습니다. 죽지 않는 상태, 죽지 않는 상태란 amata이고, amata란 nibbāna입니다. 그는 nibbāna에 있습니다. pamāda한 이는 죽은 이와 같습니다. 죽음에 이른 이입니다.

ඒක විග්‍රහ කරලා තේරුම් අරගන්න ජාතිය ස්වභාවය කරගෙන ය සත්වයෝ ජාති පහළ කරන ඒම හොය හොයා පස්සේ. ජරාව ස්වභාවය කරෙන්නේ නැති සත්වයා ජරාවට ගොදුරුවකින් ජරාව පහළ කරන දේව යනවා පටපතා ඒ භක්ඛය.

그것을 풀어 알아들으십시오. jāti를 성품으로 지닌 중생은 jāti를 일으키는 것을 찾고 또 찾아 뒤쫓습니다. jarā를 성품으로 지닌 중생은 jarā의 먹이가 되어, jarā를 일으키는 것을 바라며 쫓아갑니다.

ව්‍යාදියට ගොදු වෙන්නේ සත්වයා ව්‍යාධියට උදුරුවේ. මදුත් ව්‍යාධිය පහල කරන දේවල් හොයා පස්සේ යනවා අවිද්‍යා නිසක් තේරෙන්න නැති නිසා. මරණයට ඝෝජන වීම උරුම කරගෙන ැත් සත්වයෝ මරණයට පත් වෙන දහම් පස්සේම මතු මතු හොය හොයා යනවා. මෙන්න පමාද පුද්ගලයාගේ ගතිගත්.

byādhi의 먹이가 되는 중생은 byādhi를 일으키는 것을 찾아 뒤쫓습니다. avijjā 때문에 알아듣지 못해서입니다. 죽음의 먹이가 됨을 물려받은 중생은 죽음에 이르는 dhamma를 앞으로도 찾고 또 찾아 갑니다. 이것이 pamāda한 사람의 성품입니다.

මෙයා මරණයට පත්වෙ පස්සේ යන නිසාම ඔහු මරු පසු පස යන කෙනෙක් වෙන්නේ. අන්න ප්‍රමාත පුද්ගලයා මචනෝ පදන් කිව්වේ මරගත්තේ ඉන්නවා කිව්වේ ඒකයි. මැරෙන්නේ ඒවා එහෙමයි.

그가 죽음에 이르는 것을 뒤쫓기에 그는 죽음을 뒤따르는 이가 됩니다. 이것이 pamāda한 사람입니다. 'maccuno padaṃ', 죽음의 자리에 있다고 한 것이 그것입니다. 죽는 것들은 그렇습니다.

අනේවට මෙහෙම කෙනෙක් වෙන්නත්නම් එතටහ ඒ නොමැරන කෙනෙක්ද කියන්නේ මන්නට පස්සේ නොලන් දෙයක්ද මේ අදහස් ඵලින්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒක අහගන්න ඕනේ හොයාගන්න ඕන.

그것을 듣고 찾아야 합니다.

එතකොට අපි උත්සාහ කරලා තියෙන්නේ මේ මරණයට පත්වෙන දෙයක් නම් වැහැරීමට පත්වෙන දෙයක් නම් අන්න ඒ පිළිබඳව ඒක වටිනා දෙයක් මම මේ බලාපොරොත්තු වෙන්නේ කියලා. ධර්මානුකූලව හිතනකොට වැඩක් නැති බලාපොරොත්තුව හිතේ හිදිල යන්න. මව වැඩක් නැති පතුමක්නේ වැටි.

그러면 우리가 애써 온 것은 죽음에 이르는 것, 시들어 가는 것에 대해 '내가 바라는 것은 값진 것이다'라고 여긴 것입니다. dhamma에 맞게 생각하면 그 쓸모없는 바람이 마음에서 무너져 내립니다. 쓸모없는 바람을 품었던 것입니다.

වැඩක් නැති දෙයක්නේ බලාපොරොත්තු. වැඩක් නැති දෙයක් හදන්න දේ උත්සාහ කරේ. මැරෙන දෙයක් හදන්න. ජරාවට පත් වෙන දෙයක් හදන්න. වැහැරෙන දෙයක් හදන්න නෙමෙයි උත්සාහ කර.

쓸모없는 것을 바랐습니다. 쓸모없는 것을 만들려고 애썼습니다. 죽는 것을 만들려고, 늙는 것을 만들려고, 시드는 것을 만들려고 애쓴 것이 아닙니까.

ඉතින් ඒකේ ඒක අවස්ථාවක් බලා ඉඳෙනවා. මම ඒ අවස්ථාවේ හි පිහිටව. ඒක හොඳයි කියන අවස්ථාවක් ඉත පිහිටව ගත්තා ඒ නමුත් ව කරලා තියෙන්නේ දුක වැහැරීමේ මරණය.

그 안에서 어떤 때를 바라보고 있습니다. '나는 그때에 마음을 둔다.' 좋다는 어떤 때에 마음을 두었습니다. 하지만 해 온 것은 괴로움, 시듦, 죽음입니다.

හොඳයි කියන එක එහෙම අවස්ථාවක් දැකලා මම ඒ අවස්ථාව ෙතරයි හිත අල්ලගන්න. අල්ලගෙන ඒක හරි වටිනායකක් කියලා. නොවටිනායකක් බව පෙරුන්ේ නැත්තේ ඒකටම අයිති වෙලා තිබිච්ච අර වැහැරීම මරණය අයිති එකක් බව දැක නැති නිසා.

좋다는 어떤 때를 보고 '나는 그때를 마음으로 붙잡는다' 하고 붙잡아, 그것을 아주 값진 것이라 여깁니다. 값지지 않은 것임이 보이지 않는 것은, 그것에 딸린 시듦과 죽음이 그것에 속해 있음을 보지 못했기 때문입니다.

ලස්සන වෙන්න උත්සාහ කරනවා. ඒ ලස්සන වෙන්න උත්සාහ කරපු යම් බෞද්ධ වස්තුව ශරීරය කැට වෙලා වැහැරෙලා මැරිලා යන එකක් බව නොදපු නිසා. ඒකෙන්ම අවස්ථාවක් එතෙන් අරගෙන ඒ තත්ත්වයට පත්වෙන්න උත්සාහ කර.

아름다워지려고 애씁니다. 그렇게 아름다워지려 애쓴 물질인 몸이 시들고 늙어 죽어 가는 것임을 보지 못했기 때문입니다. 바로 그것에서 어떤 때를 붙잡아 그 상태에 이르려고 애썼습니다.

번역 고르기