와하라까 코리아
CD006-09

CD006 · 9번째 · 1시간 31분 · 원문 녹음

brahma 머묾과 indriya saṃvara

බ්‍රහ්ම විහරන ඉංද්‍රිය සංවරය.

කරන්න ගත්තේ ලෝභ කියන වචනය. ලෝභ කියන වචනය කොහොමද හැදිලා තියෙන්නේ? ලෝභක කියන අළඟු වෙන්නේ මොනවද කියන වචනය විග්‍රහ කරලා ගන්න ඕන.

오늘 다루려는 것은 lobha라는 낱말입니다. lobha라는 낱말이 어떻게 만들어졌는지, lobha라는 것에 무엇이 들어가는지 그 낱말을 풀어 보아야 합니다.

අද අපේ සමාජයේ ලෝභයා කියන වචනයෙන් භාවිතා කරන කෙනෙක් ගැන අපි කවුරුත් දන්නේ. හැබැයි එතනින් අපි හිතා ඉන්නේ ලෝභයා කියන එක්කෙනාට විතරයි ලෝභය තියෙන්න කියලා.

오늘 우리 사회에서 'lobha쟁이'라는 말로 불리는 사람을 우리 모두 압니다. 그런데 우리는 lobha쟁이라 불리는 그 사람에게만 lobha가 있다고 생각합니다.

නමුත් ලෝභය කියන එකේ වචනයේ නියම පූර්ණ අර්ථය දන්න නැති නිසා අපි වෙන් කරගන්නවා යම්කිසි පුද්ගලයෙක් ම ඉල මුදල් වලට හරි බරුමුත් වලට හරි ආසාවෙන් බැඳිලා කාටවත් අතගහන දෙන්නෙත් නැහැ පෙන්නන්න ඉන්නේ නැහැ. අර අදින්නපු පුපුබක කියලා කෙනෙක් කෙනා අපේ දක්මය පෙන්නලා තියෙන කෙනා වාගේ කෙනෙකුට තමයි අද කියන්නේ ලෝභයක් කියලා.

lobha라는 낱말의 참되고 온전한 뜻을 모르기 때문에, 우리는 어떤 사람이 돈이나 재물에 욕심으로 묶여 누구에게도 손대게 하지 않고 보여 주지도 않는 사람, dhamma에 나오는 저 Adinnapubbaka 같은 사람만을 오늘 lobha쟁이라고 부릅니다.

අනිත් අයග නම් ලෝභ නෑහ කියලා කියන්න අපි පුරුදු වෙලා තියෙන්නවා. මම නම් තියලකට ලෝභ එහෙමත් කියන්න පුරුදු වෙලා තියෙන්න. එහෙම කියන්න හේතුව මේ ලෝභ කියන වචනය පිළිබඳාර්ථයක් අපි දන්න නැති නිසා. ඒකයි හේතු.

다른 사람들에게는 lobha가 없다고 말하는 데 우리는 익숙해 있습니다. '나는 lobha가 없다'고 말하는 데도 익숙합니다. 그렇게 말하는 까닭은 lobha라는 낱말의 뜻을 우리가 모르기 때문입니다. 그것이 까닭입니다.

ලෝභ කියන වචනේදී අපි අරන් තියෙන්නේ ඇදි ඉතාම පටු අර්ථයක්.

lobha라는 낱말에서 우리가 받아들인 것은 아주 좁은 뜻입니다.

අර අධින්න පුබ්බි කෙන කියවගෙන අපි ධර්මය සඳහන් වෙනවා අධින්න පුබ්බ කියන බමුණා ගැන තමන් අන්න ඒ ලෝකය විතරයි අද ලෝභය කියලා හිතා ඉන්නේ. තමන්ගේ දරුවට ආභරණයක් හදලා දෙන්න නැහ සල්ලි වෙනට ලෝභකම ඒක හින්දා එයාම සල තර හිලා. කණ්ඩා ආවරණයක් හදලා පැරදි. කණ්යයි කර්කහය ආවරණයයි පැඳුව. ඉතින් මට්ට කුණඩලය කියලා හැතින ඒකනේ කුණඩල ආවරණයක් මේ මට්ත කියන්නේ ඒක මිලියන් ඔක්පමටන් කරලා නැහැ. එහෙෙන් මෙහේ තල්ල හදලා ඒ වෙලාව පැඳුනා මොකද ඒක සල්ලි යන්නවා. ඊඩන් වෙනවා ඒක ආපරණය හදන්න ගියහම අනරි බේච්චි කරන්න අරන් දෙන්න ගියාම ඒකට

dhamma에는 Adinnapubbaka라는 brāhmaṇa 이야기가 나옵니다. 오늘 사람들은 바로 그런 것만을 lobha라고 여깁니다. 그는 자기 아이에게 장신구를 만들어 주는 데 돈이 드는 것이 아까워서 스스로 금을 두드려 귀걸이를 만들어 걸어 주었습니다. 그래서 Maṭṭakuṇḍalī라고 불렸습니다. kuṇḍala는 귀걸이이고, maṭṭa라는 것은 그것을 장인에게 맡겨 다듬지 않았다는 뜻입니다. 여기저기 두드려 만들어 그대로 걸어 주었습니다. 왜냐하면 맡기면 돈이 들기 때문입니다. 장신구를 만들러 가거나 무엇을 해 달라고 맡기면 거기에 돈이 듭니다.

රසිය යනවා. මොනවාගේ එකක් දියුණු කියදිහි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න ඒ ගති ලක්ෂණයට තමයි අද මේ අදින්න පුබ්බවාගය තියෙන්නා වූ තත්ත්වය අදහස තමයි අද ලෝභයා කියන වචනයට අපි අන්තින්නේ. එහෙම නැත්නම් ලෝභ නෑහ අපි කියන්නේ නැහැ හැඟීමක් රාශ.

바로 그런 성질, Adinnapubbaka에게 있던 그런 상태를 오늘 우리는 lobha쟁이라는 낱말에 갖다 붙입니다. 그렇지 않으면 우리는 lobha가 있다고 여기지 않습니다.

ලෝභ කියන වචනය මුල තෘෂ්ණා කියන්නා වූ තැනට එහා සම්බන්ධ.

lobha라는 낱말의 뿌리는 taṇhā라는 자리와 이어져 있습니다.

යම් දේකට ආසා කරනා මේ ලෝකය පවතින්නා වූ යම් දේ පවතිනවා කියන්නේ ලෝකේ ලෞකික වූ යම් දේ. ආසා කරනවා. ඒ ආසා කරන මාත්‍රය තියෙන ලෝභ මාත්‍රයක් තියෙනවා.

이 세상에 있는 어떤 것, 곧 세간의 어떤 것을 바랍니다. 그 바라는 만큼 lobha가 있습니다.

හැබැයි ලෝභ කියන වචනය අභිධර්මය විග්‍රහ කරනවා.

그런데 abhidhamma는 lobha라는 낱말을 풀이합니다.

ලෝභ චෛතසිකය පාප චෛතසිකයක් කියලා විග්‍රහ කරනවා. ඒක හරි. ඒ කියන්නේ චෛතසික චෛතසික විග්‍රහ කිරීමේදී පෙන්නන්නේ ඒ ගති ලක්ෂණය උපරිම අවස්ථාවට වැඩුනා අන්න ඇති වෙනවා දූෂ්‍යතාවය. මෙන්න මේ දූෂිය භාවයට තවට පස්සේ තමයි ලෝභය අකුසල මූලයක් ේ.

lobha cetasika는 pāpa cetasika라고 풀이합니다. 맞습니다. cetasika를 풀이할 때 보여 주는 것은, 그 성질이 가장 높은 데까지 자라면 더러움이 생긴다는 것입니다. 바로 이 더러워진 상태에 이른 뒤에야 lobha가 akusala의 뿌리가 됩니다.

ලෝභෝ අකුසල බෝලනත්තෙන්න එකක් ඒක වැඩෙනවා.

그것이 'lobho akusalamūlaṃ'이라는 것으로 자랍니다.

එතකොට මෙන්න මේ ලෝභය කියන එකේ මුල මොකක්ද ගන්නේ වචනෙම තියෙනවා ගැඹුරු අර්ථය සියුම්තන ලෝ අබ්බ කියන වචනයක් තියා. ලෝභ කියන එක හැදුන හැර.

그렇다면 이 lobha라는 것의 뿌리는 무엇입니까? 그 낱말 자체에 깊고 미묘한 뜻이 있습니다. 'lo-abba'라는 낱말이 있습니다. 그것이 lobha가 만들어진 방식입니다.

ලෝ කියන වචනයයි අබ්බ කියන වචනයයි මේ දෙකේ එකේ තියෙන්නේ අබ්බ ලෝභ කියන වචන බිදුනා. එක වචනයක් බවට පත්.

lo라는 낱말과 abba라는 낱말, 이 둘이 합쳐져 lobha라는 낱말이 되었습니다. 한 낱말이 된 것입니다.

අබ්බ කියන වචනය පින් උරාප. අරගන්න පානය කරනවා න බොනවා කියන අබ්බ කියන්නේ. ගන්ධය උරාබ නිසා ගන්ධ අබ්බ ගන්ධබ්බි න් ලෝ කියන වචනය පෙන්නන්නේ ලෝ.

abba라는 낱말은 빨아들이다, 받아 마시다라는 뜻입니다. 마시는 것을 abba라 합니다. 냄새(gandha)를 빨아들이므로 gandha-abba, 곧 gandhabba입니다. lo라는 낱말이 가리키는 것은 세상(loka)입니다.

එහෙනම් ලොව කියන්නා වූ යමක් ලෝව උරා බොන්න නිසා ලෝව අබ්බ වෙනවා.

그렇다면 세상이라는 것을 빨아 마시므로 lo-abba가 됩니다.

ලෝව උරා බොන්න මොනවද? ඇසෙන් උරා බොනවා, කනෙන් උරා බොනවා, දිවෙන් උරා, නාසයෙන් උරා, කයෙන් උරා බොනවා, මනෙන් උරාවා. ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන කියන මේ ඉන්ද්‍රිය හය

세상을 무엇으로 빨아 마십니까? 눈으로 빨아 마시고, 귀로 빨아 마시고, 혀로, 코로, 몸으로 빨아 마시고, 마음으로 빨아 마십니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 이 여섯 indriya입니다.

ලෝ උරා බොන්න ගියහම මන වඩන රූප කියන ගිය ලොවෙන් ගත්තා. මන වඩන රූප කියන ලෝව උරාබනවා ඇහෙන්. මන වඩන ශබ්ද කියන ලෝ උරා බොනවා කනෙන්. මන වඩන ගන්ධ කියන ලෝව උරහනවා නාසය. මන වඩන සතය කියන එක උරා දිවෙන්. මන වඩන පොට්ඨබ්බය උරා වනවා කයෙන්. මන වඩන ධර්ම උරා බොනවා මනින්.

세상을 빨아 마시러 가면, 마음에 드는 rūpa라는 세상을 눈으로 빨아 마십니다. 마음에 드는 sadda라는 세상을 귀로 빨아 마십니다. 마음에 드는 gandha라는 세상을 코로 빨아들입니다. 마음에 드는 rasa를 혀로 빨아들이고, 마음에 드는 phoṭṭhabba를 몸으로 빨아들입니다. 마음에 드는 dhamma를 마음으로 빨아 마십니다.

මෙන්න මේ උරා බොන්න යම්තා කාල උරානාද ඒ තා කල් ලෝ අබ්බ වෙලා ඉ. ලෝකේ උරාපන තැන ලෝභය නැති කෙනා කවුද ලෝභක්ය කරපු මහා රහත රහතන් වහන්සේ අන්න අරිහත්යට පත්වුන උත්තමයන් වහන්සේ තමයි ලෝභ.

이렇게 빨아 마시는 동안은 lo-abba가 되어 있습니다. 세상을 빨아들이는 데 lobha가 없는 이는 누구입니까? lobha를 다 없앤 큰 arahant, arahatta에 이르신 거룩한 분, 그분만이 lobha가 없습니다.

මම නම් ලෝභ නෑහ කියන කට්ටිය පොඩ්ඩක් කල්පනා කරලා බලන්න ඕනේ. එහෙනම් මම අරිහත් වෙලා. අරිහත් පත් වෙලා. ඕක දකින්න ඕන.

'나는 lobha가 없다'고 말하는 이들은 조금 생각해 보아야 합니다. 그렇다면 내가 arahant가 되었다는 말입니다. arahatta에 이르렀다는 말입니다. 그것을 보아야 합니다.

ඉතින් මෙන්න මේකෙදි ඔයල අප්බ කියන ලෝභය බඹයක් පමණ වූ කයට පමණ සීමා කරගත්ත කොටසක් තියෙනවා.

그런데 여기서, lo-abba라는 lobha에는 bamba(한 길) 크기의 몸에만 한정된 부분이 있습니다.

බාහිර ඒවා එකක්වත් අපි. ඒපලත් එතායි. ඉරදිනුත් එතායි. ගෙවල් දොරවල් කියලා මට ඕනේ නැහැ. මගේ හිලා මොනවක් මට මේ බාහිර ලෝකෙන් ඕනේ නැහැ කියලා මගේ මේ කය පරිහරණය කරන හරියේ තිබුනොත් මට ඇත්ත කියලා කයට සීමා වෙච්ච කොටසක් ඉන්නවා. යෝගීන් වශයෙන් භාවනා කර කර ඉන්න එකක් තිය ඔක්කෝ මත්ලා මහා කලෑවලට ගිහිල්ලා ඉන්නේ. ලස්සන රූප හොයන්නෙත් නැහැ. පිරිහර හොයන්නෙත් නැහ. ගන්ධය පස යන්නෙත් නැහැ. රසය පස යන්නෙත් නැහැ. අලපලා ටක් නිදුන්ගලන්න ගස් වල කොළ පොඩි මොනවා හරි කමක් ඒකට පෝසෙන්න ිලයක් කාලම ේටී විතරයි ගන්නේ අහ බලන්න මෙන්න මේ ආකාරය.

바깥 것은 하나도, 이것도 저것도 필요 없고 집도 필요 없다, 이 바깥 세상에서 아무것도 필요 없다, 내 이 몸을 돌볼 만큼만 있으면 된다는, 몸에 한정된 이들이 있습니다. 수행자로서 bhāvanā를 하며 모두 큰 숲에 들어가 지냅니다. 아름다운 rūpa를 찾지도 않고, 좋은 것을 찾지도 않고, 냄새를 쫓지도 않고, 맛을 쫓지도 않습니다. 나무 밑에서 자고, 나뭇잎이든 무엇이든 상관없이 몸을 지탱할 만큼만 하루 한 끼 먹습니다. 이런 방식을 들어 보십시오.

බඹයකට සීමාවිච්ච ජීවිතයක් ගෙනියන අය ඉන්නවා. ඒගොල්ලන්ටත් ලෝභයක් තියෙනවා. ඒගොල්ලන් කය.

bamba에 한정된 삶을 사는 이들이 있습니다. 그들에게도 lobha가 있습니다. 그들의 몸에 대한 것입니다.

කයකදී ආසාව ආසාවක් තියෙනවා. පංචස්කන්ධ සංඛ්‍යාත ලෝකින් සොරසෙ මිදිලා. ඒකෙන් ඉගුල් වෙ බඹට සීමාව වෙච්ච නිසා එයාට බඹයක් තියවා. එහෙනම් බඹ ඒ ගති තියෙන ලෝකේ කිව්වා බඹල.

몸에 대한 바람이 있습니다. pañcakkhandha라는 세상에서 바깥 것으로부터는 벗어났지만 bamba에 한정되었으므로 그에게는 bamba가 있습니다. 그렇다면 그런 성질이 있는 세상을 bamba-lo, 곧 brahma 세계라 했습니다.

ඒ බඹට සීමාව වෙච්ච සීමාවෙන් ඉන්නකූ බාහිර ලෝකෙත් අල්ලගන්න අවස්ථාවක් වෙනවා දෙවෙනි වතාවය මන වඩන රූප ගන්නවා වගේම මන වඩන්නන දේ එකතු කරගන්න.

그 bamba에 한정된 테두리에 머물던 이가 바깥 세상도 붙잡는 단계가 있습니다. 두 번째 단계입니다. 마음에 드는 rūpa를 취하듯 마음에 드는 것들을 모아들입니다.

මන වඩන රූප මොබැන්නට දෙන්නේ ඒවා මගේ කුදියට දාලා මන වඩන ශබ්ද විද්‍යා විහිදුන්නේ මොකෙන්ද ඒකත් හරියි මයිගොඩේ තියෙන්නේ මගොඩ දාගන්න මන වඩන ගන්ධය මන වඩන රසය මන වඩන පොට්ඨපය යමකින්ද දින්නේ ඒවාක්ව මගේ කියන කොටසයෙන් දෙවෙනි අවස්ථාව

마음에 드는 rūpa를 주는 것들을 내 쪽에 넣고, 마음에 드는 소리를 주는 것을 내 더미에 쌓고, 마음에 드는 냄새, 마음에 드는 맛, 마음에 드는 phoṭṭhabba를 주는 것이라면 그것들을 '내 것'이라 하는 부분, 이것이 두 번째 단계입니다.

දෙවෙනි තැනට ආවේ ඒවා අල්ලගත්තාන කොහෙද ලෝක තියෙන්නේ දෙවෙනි තැන ඒවා තියෙන්නේ දූසය නොවයි නැවත ඒ මන වරන දේවල් බාහිරී මගේ කියන අල්ලකත්තයක් තියෙනවා දෙවෙනි තත්වට පැත්තෙත්ත ලෝක.

두 번째 자리에 와서 그것들을 붙잡았습니다. 세상은 어디 있습니까? 두 번째 자리에 그것들이 있지만 더러워진 것은 아닙니다. 다시 그 마음에 드는 바깥 것들을 '내 것'이라 붙잡음이 있습니다. 두 번째 상태로 넘어간 세상입니다.

මනින් බඹය ඇසුරු කළා ඒ අර තියන්නේ ඒකයි. ඒකීය තමයි බඹලෝ. දෙවෙනි වතාව ඇතුුරු කරන දෙන්න අරගත ලෝකය තමයි දේවලෝ. දෙව්.

마음으로 bamba를 의지했습니다. 그것이 바로 bamba-lo, brahma 세계입니다. 두 번째로 의지하여 받아들인 세상이 deva 세계, 신들입니다.

එතකොට ඔතනින් ගියාම කාම සුගතියක් මේ මිනිස් කියන මිනිස් ගති ලක්නියක්. ඔය දෙවෙනි ඇසුරුන් එහාට දූෂය නෑ.

그러면 거기서 더 가면 kāma sugati, 곧 사람이라는 사람의 성질이 있습니다. 그 두 번째 의지 너머로는 더러움이 없습니다.

එතකොට අන්න මිනිස්න තත්ත්වයට අහක් වුනහම තුන්වෙනි සන්තානය හවා තුන්වෙනි අවස්ථාවක් ඇතුළු කරා. ඒ මොකක් තුන්වෙනි අවස්ථාව අර මන වඩන රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ දෙන යමක් තියෙනවානම් කාටවක් කරදරයක් නැතුව අනුන්ගුවක් අරගන්නේ නැතුව බලෙන් මංක කොල්ලෙන් ගන්නේ නැතුව දැහැමින් සාමීන් කියන තත්ත්වයකන් හොයාගෙන උපාගෙන භාවිතා කරන අවස්ථාව තමයි සුගති අවස්ථාව. නැත්නම් දේවා අවස්ථාව

그러면 그 사람의 상태에서 벗어나면 세 번째 흐름, 세 번째 단계로 들어갑니다. 세 번째 단계는 무엇입니까? 마음에 드는 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 감촉을 주는 것이 있으면 누구에게도 해를 끼치지 않고, 남의 것을 빼앗지 않고, 억지로 강도질하지 않고, 바르고 평화롭게 찾아 벌어서 쓰는 단계, 그것이 sugati 단계, 또는 deva 단계입니다.

ඒ අවස්ථාවේ ඉන්න බැහැ ඒ තව තවරටත් අර ලෝක බලවත් වෙලා. ලෝකෙහි එල්ප ගැනීමේ බලවත් වෙලා. අර අසාධාරණකන් අයිුතුකන් මොනවා කරලා හරි කමක් නැහ මගේ ගොඩ වදාගන්න ඕනෑ කියන අවස්ථාවට.

그 단계에 머물지 못하고 세상에 대한 매달림이 더 세지면, 부당하고 옳지 않게 무엇을 해서든 상관없이 내 더미에 쌓아야 한다는 단계에 이릅니다.

මෙන්න මේකට කියනවා සංයන්නාවත නැ හිත තුන්වෙනි අවස්ථාව බදාගත්තා. තුන්වෙනි අවස්ථාවට සන්හෙවත් හිත බලාගත්තහම කියනවා ත්‍රීන් කියලා තිරිසන්. අන්න තුන්වෙනි අවස්ථාවට අපි තිරිසන් වෙනවා.

이것을 일러 마음이 세 번째 단계를 붙잡았다고 합니다. 세 번째 단계에 마음을 묶으면 '셋'이라는 뜻에서 tiracchāna라 합니다. 세 번째 단계에서 우리는 tiracchāna가 됩니다.

දැන් අපි දැනගන්න තිරිසන් වෙන්න අපිටත් හේතු තියෙනවද?

이제 우리에게도 tiracchāna가 될 까닭이 있는지 알아야 합니다.

තුන්වෙනි අවස්ථාව බදන තාක් කරලා අපි තිරිසන් වෙන්න හේතු තියෙනවා. මොකක්ද තුන්වෙනි අවස්ථාව? මන වඩන රූප සද්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ යමකින් දෙනවානම් එබඳුන්නා වූ ඒ රූප වස්තු ශබ්දෙන ශබ්ද වස්තු ඔය කියන ඒවා. අර දස අකුසලයට හේතු වෙන්නා වූ අයිුතුකමකින් අසාධාරයකින් අපි ගොරට දාගන්න ගතිය අපි ළඟ තියෙනවා.

세 번째 단계를 붙잡는 한 우리에게는 tiracchāna가 될 까닭이 있습니다. 세 번째 단계는 무엇입니까? 마음에 드는 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 감촉을 주는 것이 있다면, 그런 rūpa 대상, 소리 대상 같은 것들을 열 가지 akusala의 원인이 되는 옳지 않고 부당한 방법으로 우리 더미에 쌓아 넣는 성질이 우리에게 있습니다.

තුන්වෙනි හිතත් ඇසුරු කරනවා. ඒවා ශ්‍රීන් හිත ඇසුරු කරනවා. තිරිසන් හිත ඇසුරු කරනවා. එහෙනම් තිරිසන් සංඛාරය එතන වැඩෙන්නේ. වැඩුවොත් කවදාවත් මම නම් තිරිසෙනෙක් වෙන්නේ නැහ කියලා කොච්චර කිවත් වැරක් වෙන්නේ නැහැ. තිරිසෙනෙක් වෙන්න හේතු තියෙනවා. මැරලා ගිහිල්ලා තිරිසෙනෙක් වෙන්න පුළුවන්. තිරිසෙනෙක් නොවෙන්න ඕනේ

세 번째 마음을 의지합니다. '셋'의 마음을 의지합니다. tiracchāna 마음을 의지합니다. 그러면 거기서 자라는 것은 tiracchāna saṅkhāra입니다. 그것이 자라면 '나는 결코 짐승이 되지 않는다'고 아무리 말해도 소용없습니다. 짐승이 될 까닭이 있습니다. 죽어서 짐승이 될 수 있습니다.

පුළුවන්. තිරිසෙනෙක් නොවෙන්න ඕනේ ඔය කියන්නා වූ රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ කියන මන වඩන ඒවා ලබා ගැනීම දස අකුසලයෙන් අයුතුකම් නොකරන්න ක්‍රිය යුතුයි.

짐승이 되지 않으려면, 그 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 감촉이라는 마음에 드는 것들을 얻을 때 열 가지 akusala로 옳지 않은 짓을 하지 말아야 합니다.

අන්න ඒ ටික කරගත්ත නම් කියිය හැකි මට තිරිසන් වෙන්න හේතු නැ. අන්න එතන ගියොත් ඒකෙන් පේරිලා. ඉතින් ඕක අපි දැනගන්න ඕනේ කාගේ එහෙමවත් අහලා හරියන්නේ නැහැ තිරිසන් වෙන්න හේතු එහෙම තියෙනවද කියලා.

그것을 해냈다면 '나에게는 짐승이 될 까닭이 없다'고 말할 수 있습니다. 거기까지 가면 그것에서 벗어납니다. 그러니 이것은 우리가 스스로 알아야 합니다. 짐승이 될 까닭이 있는지 누구에게 물어서 될 일이 아닙니다.

අන්න ලෝභෝ අකුසල මූලං කියන එකට වැටෙන්නේ තුන්වෙනි අවස්ථාවේ හීඩාක් පහළ කළු ත්‍රි සන්හිතා අන්න එතන කියන ලෝභය තමයි අර දැඩි ලෝභය කියලා අභිජ්ජා කියලා පෙන්නුවෙත් ඒකයි.

'lobho akusalamūlaṃ'에 떨어지는 것은 세 번째 단계, 그 낮은 tiracchāna 마음입니다. 거기서 말하는 lobha가 바로 그 거센 lobha이고, 그래서 그것을 abhijjhā라고 보여 주었습니다.

ඔව් ඉතින් ඒ ඒ ගතිය ඒක ඇසුරු කරනකොට ඒ ස්වභාවයට අනුකූලව චිත්ත ස්වභාවය පහළ වෙනවා. ඒක දූෂ්‍යයි. පදුට්ට මනසක් වෙනවා. මෙන්න මේ දූෂ්‍යතාවය මතු වුනාට පත් වෙන්න. ඒකෙන් ඇති වෙන්නේ මොකක්ද? ඔන්න ඔය කියන්නා වූ ත්‍රීසන් තත්ත්වය ශ්‍රීං ස්වභාවය තිරිසන් ගතිය

네, 그 성질을 의지하면 그 성질에 맞게 마음의 성질이 일어납니다. 그것은 더럽습니다. 어그러진(paduṭṭha) 마음이 됩니다. 이 더러움이 드러나면 그것으로 무엇이 생깁니까? 바로 그 '셋'의 상태, tiracchāna 성질입니다.

ඉතින් ඕක අපි දකින්න ඕන තිරිසන් ගතිය ඇති වෙනවා නම් ඇති වෙන්න හේතුව තියෙන්නේ අුතුකමින් අසාධාරණකෙමින් යමක් අරගන්න බලාපොරොත්තුව තියොකල් ඔහුට දැනු දැනුනේ නැතම් ඔහුට තිරිසම් ගතියක් තියෙනවා.

그러니 이것을 보아야 합니다. tiracchāna 성질이 생긴다면 그 까닭은, 옳지 않고 부당하게 무엇을 얻으려는 바람이 있는 한, 그가 알든 모르든 그에게 tiracchāna 성질이 있다는 것입니다.

එබඳුන්නා වූ ස්වභාවය නම් ඔහු දැඩිව අල්ලගත්තේ. එහෙනම් ළඟින්ම ඇසුරු කළේ. ඒකාන්තයෙන්ම මේ භවයෙන් එහාට තිරිසන් භවයක් හම්බවෙන්නවා. කොච්චර මොනවා හිටිය හරියන්නේ නැහ මොනවා කිව්වා හරියන්නේ. තිරිසං ග්‍රහාවත් හත්තුක වෙන්න හේතු එතනින් තියෙනවා.

그런 성질을 그가 굳게 붙잡았다면, 가장 가까이 의지했다면, 틀림없이 이 생 다음에 tiracchāna의 생을 얻습니다. 아무리 무엇을 해도, 무슨 말을 해도 소용없습니다. tiracchāna 갈래로 갈 까닭이 거기서 생깁니다.

අනේ තුන්වෙනි අවස්ථාවට දූෂය වුනොත් දූෂය වූ ලෝභෝ අකුසල මූලං කියන තැනට වැටිෙන තැනට දියුණු වෙලා. අන්න ලෝභය බලවත්න තැන දෙවෙනි අවස්ථාවෙත් තියෙනවා ලෝභය. හැබැයි අර පාප කියන තත්ත්වයට ධෛතකයක් බවට පත් කරපු ඒ ලෝභය නෙමෙයි.

아, 세 번째 단계에서 더러워지면, 더러워진 'lobho akusalamūlaṃ'에 떨어지는 자리로 나아갑니다. 거기가 lobha가 세진 자리입니다. 두 번째 단계에도 lobha가 있습니다. 그러나 pāpa cetasika가 된 그 lobha는 아닙니다.

හැබැයි තෘෂ්ණාව තියෙනවා. තර තත්තර අභිනන්දෙන ඒ ඒතන අභිනන්දනය කරන. ප්‍රියයි මනාපයි කියලා විශේෂයෙන් ඇලුම් කරනවා. අභිනන්දනය කරන. අන්න විශේෂ ඇලුම් කිරීමක් සිද්ධ කරනවා ලෝකයට සතර තත්තට අභිනන්දනය හෙය අටිම් කාම තණ්හා, භව තණ්හා, විභව තණ්හා කාමය වෙන්නත් පුළුවන්, භවය වෙන්නත් පුළුවන්. එහෙම නැත්නම් ඒවා එකක්වත් පිළිගනක උච්ඡේද දෘෂ්ටියට පත් වෙලා මොනවා කළා කොහන්ද පව් නැහනම්. අපායක් යන්න නැහනම් එහෙම එකක් නැත්නම් මැරුණට පස්සේ උප්පත්තියක් නැත්නම් අපි කොහොම කාලිලා හිට ඔම මොනාසාධාරම් කරා කොහොමද අන්න ඔහොම අදහසක් ගන්නවා. ඒ අදහස ගත්තාම විභව තණ්හාවට වැටෙනවා.

그러나 taṇhā는 있습니다. 'tatra tatrābhinandinī', 여기저기서 즐거워하는 것입니다. 좋고 마음에 든다고 특히 달라붙습니다. 즐거워합니다. 세상에 대해 특별한 달라붙음을 일으킵니다. 여기저기서 즐거워함, 곧 kāma taṇhā, bhava taṇhā, vibhava taṇhā입니다. kāma일 수도 있고 bhava일 수도 있습니다. 그렇지 않으면 그 어느 것도 받아들이지 않고 uccheda diṭṭhi에 빠져, '무엇을 하든 pāpa가 어디 있나, apāya에 갈 일이 없다면, 죽은 뒤 다시 태어남이 없다면 우리가 어떻게 살든 무엇을 부당하게 하든 어떠랴' 하는 생각을 가집니다. 그 생각을 가지면 vibhava taṇhā에 떨어집니다.

ඉතින් අන්න විභව තණ්හා කියන එක තමයි බොහෝ කර තිරිසන් පැත්ත තියෙන්නේ.

그 vibhava taṇhā가 대개 tiracchāna 쪽에 있습니다.

ඇත්ත දන්නවා නම් එහෙම මිනිහෙක් ක්ලේසියෙන් තිරිසන්ට වැඩ කරගන්නේ නැ. ඒක විශ්වාස කරන්නේ නැතිකම. ඒක ඇත්තක් කියලා පිළිගන්නේ නැතිකම. ඒ බුදු දහම තේරුම් ගත්තේ නැතිකම හුල පුද්ගලයා මොනවා කරලා හරි ඒක කරනවා කමක්න. එයා හිතන්නේ නැ මතුපාගත්ත තත්වයක් හිතන්නේ නැහැ. වෙයි කියලා හිතන්නේ නැහැ. තිරිසන් වෙයි කියලා හිතන්නේ නැහැ. අන්න ඒක උච්ඡේද දෘෂ්ට්ඨිය ගතියක්.

참을 안다면 그런 사람은 kilesa로 tiracchāna가 될 일을 하지 않습니다. 그것은 믿지 않음, 사실로 받아들이지 않음, 붓다의 가르침을 알아듣지 못함입니다. 그 사람은 무엇을 해서든 그것을 하면 그만입니다. 앞날의 상태를 생각하지 않습니다. 그렇게 될 거라고 생각하지 않습니다. 짐승이 될 거라고 생각하지 않습니다. 그것이 uccheda diṭṭhi의 성질입니다.

මෙන්න මෙතන්ට වැටෙනවා එතකොට ඉතින් ඒක අහක් වුනාට පස්සේ දෙවෙනි තත්වයට ආපු අවස්ථාව තව කාම ලෝකය අල්ලගෙන. කාම වස්තු අල්ලගෙන ඉන්නවා කාම වස්තු ඇතුලේ ඉන්නවා. දැන් දෙවියෝ ඉන්නවා කාම වස්තු ඇතුලේ. මල් වතු උයං වතු ඕවා හදාගෙන හදාගෙන කියන්නේ නිර්මාණය කරන්න දැනහ පුණ්‍ය සිරධියෙන් ඒවා පහළ වෙන්නේ. ඉතින් ඒවය සුන්දර ලෝකෙක ඉතින් තෙව්වරු දෙවංගනම් එකතු වෙලා එකින එකා කිරෙහ බැඳිලා එහෙම ජීවත් වෙන්න. හැබැයි පවු නෙමෙද

그러면 여기로 떨어집니다. 그것에서 벗어난 뒤 두 번째 상태로 온 단계는 아직 kāma 세상을 붙들고 있습니다. kāma 대상을 붙들고 kāma 대상 안에 있습니다. 신들은 kāma 대상 안에 있습니다. 꽃동산과 정원을 만들어 두는데, 만든다 해도 손수 짓는 것이 아니라 puñña의 힘으로 그것들이 나타납니다. 그 아름다운 세상에서 신들과 여신들이 함께 서로 사랑에 묶여 그렇게 삽니다. 그러나 pāpa는 아닙니다.

පවු නොවන්න නමුත් ලෝක පැවැත්මට භවයට හේතු වෙන කාම භවයට හේතු වෙන්න තැන කාම භවයක් දරාගෙන ඉන්නවා දෙවෙනි අවස්ථාව එක්මවන්න නැතුව දේව අවස්ථාවේ

pāpa는 아니지만 세상의 이어짐과 bhava의 원인이 되는, kāma bhava의 원인이 되는 자리에서 kāma bhava를 지니고 있습니다. 두 번째 단계를 넘지 못한 deva 단계입니다.

එතකොට එතනත් අවස්ථාව දැන් පව්ීන එක පැත්තට නැති නමුත් තෘෂ්ණාවට හොඳට වැලා තියෙනවා. බාහිර ලෝකයේ බැඳුන තෘෂ්ණාවෙන් අහක් වෙලා. නමුත් මම ගෙන්නා වූ තන තෘෂ්ණාව තව අත්හැරලා නැති කොටසක් ඉන්නවා. බඹට සීමාවච සීමාවක් කරා ය අරගෙනවා බඹලා.

그러면 거기도 한 단계입니다. 이제 pāpa 쪽에는 없지만 taṇhā에는 단단히 얽혀 있습니다. 바깥 세상에 묶인 taṇhā에서는 벗어났습니다. 그러나 '나'라는 taṇhā를 아직 놓지 못한 부분이 있습니다. bamba에 한정된 테두리를 가진 이들이 bamba-lo, brahma 세계입니다.

ඉතින් දේව බ්‍රහ්ම රිසන් ඔය ආදී වශයෙන් ගියාට පස්සේ එකින් එකට දූෂිතාවන්න තමයි වදින්නේ. ලෝකයෙහි එල්බගන්න තාකල්ම ඔය ලෝභ කියන පොදු වචනයට අන්න.

그래서 deva, brahma, tiracchāna 하는 식으로 내려가면 하나하나 더러움 쪽으로 들어갑니다. 세상에 매달리는 한, 그것이 모두 lobha라는 공통 낱말에 들어갑니다.

දූසිය වූ ලෝභය තමයි අභිජ්ජා කියන්නේාවූ දූෂ්‍ය වූ ලෝභය තමයි අර සතර අපාගත වීමට හේතු වෙන්නා වූ ආකාරයෙන් තියෙන තිරිසන් වෙන්න හේතු වෙන්නේ ලෝභය. ලෝභය බොහෝකට වෙන්නේ තිරිසන් බවටයි පේත බවටයි.

더러워진 lobha를 abhijjhā라 합니다. 더러워진 lobha가 네 apāya에 떨어지는 원인이 되는 방식으로, tiracchāna가 되는 원인이 되는 것이 lobha입니다. lobha는 대개 tiracchāna와 peta가 되게 합니다.

ද්වේශය අටමහන නරක තැනකුත් ද්වේශය හේතු. ද්වේශයෙන් දැවිච්චහම ලෝභය මුලා වෙලා ගිහිල්ලා හිතුවන් ලෝභ මෝහ මුල් කරගෙන තිරිසන් බව ප්‍රධාන කරෙන ඒ ලෝක උපදින්න.

여덟 큰 niraya 같은 나쁜 곳의 원인은 dosa입니다. dosa로 타 버리면, lobha로 미혹되어 lobha와 moha를 뿌리로 tiracchāna가 주가 되는 세상에 태어납니다.

ඔව්ස්ථානය අනේ මනුස්ස ලෝකය කියන්නේ ඒකේ මධ්‍යස්ථානය. ඔය අතර පරිවර්ශනය කරගන්න පුළුවන් ඔහනම් හොඳට කරගන්නත් පුළුවන් ඔක්කොම ඉවර කරගන්නත් පුළුවන්. දූසය වෙන්නත් පුළුවන්. ඔය වන පුළුවන්. දැන් තිරිසන්ගත සත්තු

그 가운데 자리, 아, 사람 세상이 바로 그 한가운데 자리입니다. 그 사이에서 바뀔 수 있습니다. 잘 해낼 수도 있고, 다 끝장낼 수도 있고, 더러워질 수도 있습니다. 그렇게 될 수 있습니다.

ඔය වන පුළුවන්. දැන් තිරිසන්ගත සත්තු කියනකොට අපි හිතන්නේ පෙරේතියා මොන කට්ටලයිද කියලා ශ්‍රී එක තමයි ඒගොල්ලෝ තියෙන්නේ. දුගතිය ඉන්න ඔක්කොම ශ්‍රී කොටස රයි. නමුත් අපි අද භාවිතට තිරිසන්නු කියලා ගත්තහමේ සිව් පාවු වාගේ ඒ කුරුල්ලෝ සිව් පාවු ඔය කියන ගැරණි වාගේ යම්කිසි බඩගාන සත්තු උර ගාන සත්තු ඔය කොටස තිරිසන්. අපායි ඉන්න අය තිරිසන් නෙමෙයි කියන එකට පිහිදලා.

이제 tiracchāna 짐승이라 하면 우리는 peta가 어떤 무리인지 따로 생각합니다. 그들도 '셋' 쪽에 있습니다. duggati에 있는 모두가 '셋'의 부분입니다. 그러나 오늘 우리가 tiracchāna라고 할 때는 네발짐승, 새, 도마뱀 같은 기어 다니는 짐승들만 tiracchāna라 하고, apāya에 있는 이들은 tiracchāna가 아니라고 여깁니다.

ේසන් කියන එකෙන් ගැලෙන්න බැහැ ඒගොල්ලෝගේ හිත්තන දෙන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ශ්‍රී නොවෙන්න නම් සෝතාපන්න පුද්ගලයා තිරිසන් භවෙන් මිදු තිරිසන් නෑ එයාට අර තුන්වෙනි දූසේ පැත්ත අල්ලන්නේ නැ.

tiracchāna가 되지 않는 이로 말하면, sotāpanna는 tiracchāna의 생에서 벗어났습니다. 그에게 tiracchāna는 없습니다. 그는 세 번째 더러움 쪽을 붙잡지 않습니다.

දෙවෙනි තත්ත්වයට අත්හැරලා නැහ. එහෙනම් කාම ලෝකේ ඇතුරේ ඉන්නවා. කාම රාග පටිඝ තියෙනවා නිසා කාම ලෝකය අත්හැරියෙනවා. දෙවෙනි ඇතුලේ දේවලා ඉන්නවා. දේව ගතිය තියෙන්නේ. මනුස්ස කියන්නේ කාම සුගතියත් එක්තර දේවකන කොටසේම ඒකක් තමයි මනුස්ස කියන කොටසයත් සත්ත කාම සර්ගයට අයින්නේ. කාම සුගතියට ඒකත් අයි.

두 번째 상태는 놓지 않았습니다. 그래서 kāma 세상 안에 있습니다. kāma rāga와 paṭigha가 있으므로 kāma 세상을 놓지 못합니다. 두 번째 안에 deva들이 있습니다. deva의 성질이 있습니다. 사람이라는 것도 kāma sugati, 곧 일종의 deva 부분과 같은 것이어서 일곱 kāma sagga에 속합니다. 그것도 kāma sugati에 속합니다.

ඒක ඉක්ම ගියාට පස්සේ අනාගාමී තත්ත්වයට පත් වෙනවා. තවත් ලෝභ කොසක් ගැලවිලා ගනවා. ආසා කොරසක් ගැලවිලා ගියා. ගැලවිලා ගියකනම් බඹයක් තියෙන්නේ මේ කයට සීමා කරගත්ත. ආසාව අත්තරලා නැතුව මමත්වයෙන් ජීවත් වෙනවා. අන්න මමත්වයෙන් ජීවත් වෙලා හම් ඒගොල්ලෝ ඒ මට්ටමේ ආසාවක් නැහැ ලෝභයක් තියාගෙන ලෝකේ හෙල්බගෙන බඹල ඉන්නවා. ඒකත් ලෝකයක්. ඒ අය බඹලෝ එබගන්නවා. බඹලව තියෙන ආශ්වාදය උපනවා. ඒක කාමනේ. දෙව්ලවට එනවා. කාම ආශ්වාදය උපා.

그것을 넘어서면 anāgāmī 상태에 이릅니다. lobha의 한 부분이 더 떨어져 나갑니다. 바람의 한 부분이 떨어져 나갔습니다. 떨어져 나갔다 해도 이 몸에 한정된 bamba가 있습니다. 바람을 놓지 못하고 '나'라는 생각으로 삽니다. 그렇게 '나'로 사는 그들은 그 수준의 바람은 없지만 lobha를 지닌 채 세상에 매달려 brahma 세계에 있습니다. 그것도 하나의 세상입니다. 그들은 brahma 세계에 매달립니다. brahma 세계의 assāda를 빨아들입니다. deva 세계로 오면 그것은 kāma입니다. kāma의 assāda를 빨아들입니다.

පාපයන් දූසයන්දී අසාධාරණ විදියට ආශ්වාදයක් හොයාගෙන එනවා තිරිසන් වල. අන්න ලෝභ කියන අකුසල ධර්මයක් බවට පෙන්න ලෝභුව අකුසල මූලක් කියන එක වැටෙනවා.

pāpa와 더러움 속에서 부당하게 assāda를 찾아 tiracchāna로 옵니다. 거기서 lobha가 akusala dhamma가 되어 'lobho akusalamūlaṃ'에 떨어집니다.

ඉතින් මේ ආකාරයෙන් ලෝකයෙහි එල්බ ගැනීමක් ඇත්්ද ලෝභ වෙනවා. ලෝභ කියන මූලික වචනය පොදු වචනයක්. ඒකේ තියෙන්නේ දූසය වෙච්ච වචනය තමයි ලෝභෝ අකුසල මූලං තියෙන්නේ ලෝභ චෛතසිකය පාප චෛතසිකයක් පව පත්

이렇게 세상에 매달림이 있는 한 lobha가 됩니다. lobha라는 기본 낱말은 공통 낱말입니다. 그 가운데 더러워진 것이 'lobho akusalamūlaṃ'이고, lobha cetasika가 pāpa cetasika, 곧 pāpa가 된 것입니다.

ඉතින් ඔය ලෝභය අල්ලගත්තා හා කොතනින් අල්ලගත්තා අල්ලගන්නට ඒකීත්වය තියාගන්න බැ. දෙවෙනි ආශ්‍රයකට බහිනවා. එකක් තියෙනකොට ගැටෙන්නේ නැ. දෙකක් ආවොත් ගැටෙන්න සිද්ධ වෙනවා.

그 lobha를 붙잡았다면, 어디서 붙잡았든 붙잡으면 하나로 남아 있을 수 없습니다. 두 번째 의지로 내려갑니다. 하나만 있을 때는 부딪치지 않습니다. 둘이 오면 부딪칠 수밖에 없습니다.

දැන් ද්වේශ කියන වචනය ගත්තහම අද හිතන්නේ අනු ගහනවා නම්, බයිනවා නම්, හිංගී කරනවා නම් එයා ද්වේශ සහගතයි. අපි නම් ඔහොම ද්වේශ නැහ කියලා නිගමනය කරනවා.

이제 dosa라는 낱말을 들면 오늘 우리는, 누가 때리거나 욕하거나 해치면 그 사람이 dosa에 차 있다고 생각합니다. 그리고 우리는 그런 dosa가 없다고 결론짓습니다.

දැන් මේකත් අපි තේරුම් අරන්නේ නැහැ. ද්වේශ කියන එකේ සීමාව. අපි හිතා ඉන්නේ පටු සීමාවල. තරහෙන් ඉන්නවා නම්, වෛරයෙන් ඉන්නවා නම්, කෝදයෙන් ඉන්නවා නම්, බහිනවා නම්, ගහනවා නම් මෙන්න මේ දේ සහකත පුද්ගලයා කියලා අපි ඔහොම නිගමනය කරනවා.

이것도 우리는 이해하지 못합니다. dosa의 테두리를 우리는 좁게 생각합니다. 화를 내거나 원한을 품거나 성을 내거나 욕하거나 때리면, 그런 것을 지닌 사람이라고 그렇게 결론짓습니다.

යම්කිසි පුද්ගලයෙකුට මේ ලෝකේ එකක් ඇතුරු කරන්න ගියහම ඒ ඇතුළු කරන්න යන හැම දෙයක්වම ස්වභාවයක් තියෙනවා. මොනවාහරි මේ ලෝකයෙන් හොඳයි කියලා අල්ල ගත්තොත් මම කියලා මගේ කියලා අල්ලගත්තොත්. ඒ අල්ලගන්නකොටම මොකද එයාට සිද්ධ වෙන්නේ? ඒ අල්ලගැනීම නිසාම ඔහු බහිනවා දෙවෙනි ඇසුරු.

어떤 사람이 이 세상의 무엇 하나를 의지하려 하면, 그 의지하려는 모든 것에는 성질이 있습니다. 이 세상에서 무엇을 좋다고 붙잡으면, '나'라고 '내 것'이라고 붙잡으면, 붙잡는 바로 그때 그에게 무슨 일이 일어납니까? 그 붙잡음 때문에 그는 두 번째 의지로 내려갑니다.

අර දේව කියන තත්ත්වය දෙවැන් වෙන්න ආවා එතන්ට එතන්ට ඇවිදිලා හිශය බලවත් කරගත්තහම එයාට සිද්ධ වෙනවා ප්‍රතිචාර දක්වන්න

그 deva라는 상태, 두 번째로 거기에 왔습니다. 거기 와서 그 바람을 세게 하면 그는 반응을 보여야 하게 됩니다.

ප්‍රිය වඩන්න මනාප වන්නා වූ යම්කිසි වස්තුවක් තියෙනවා නම් ඒක නැතිවෙලා යන එකක් නම් වෙනස් වෙලා යන එකක් නම් නොවේ කපදාවට ගොදුරුවෙන එකක් ඔහුට සිද්ධ වෙනවා දැන් තරඟකාරීත්වයක් නැගිලා ඒවට ප්‍රතිචාර දකිම ඒක රැකගන්න උත්සාහ කරා. සැක ගැනීම සඳහා දඬුවන් සැක ගැනීම සඳහා මොනවාහරි ප්‍රතිචාරයක් දක්වන්න සිද්ධ වෙනවා. මොකද හේතුව

좋고 마음에 드는 어떤 대상이 있는데 그것이 사라지는 것, 바뀌는 것, 해를 입는 것이라면, 이제 그에게 다툼이 생겨 그것에 반응하고 그것을 지키려 애씁니다. 지키기 위해 무언가 반응을 보여야 합니다. 왜 그렇습니까?

ආසාවන්ගෙන් යම්කිසි දෙයක් අල්ලගත්ත නම් ඒ අල්ලගත්තේ කැඩෙන, බිඳෙන, විනාශ වෙන දෙයක්මයි. කඩන බිඳින විනාශ කරන දෙයක්මයි. විපරිණාමයට පත්වෙන දෙයක්මයි. කොච්චර සැකගෙන හිටියත් විපරිණාමයට පත් වෙලා වැනසෙන දෙයක්. වෙන අල්ලගන්න එකක් ලෝකෙට.

바람으로 무엇을 붙잡았다면, 붙잡은 것은 깨지고 부서지고 사라지는 것뿐입니다. 깨고 부수고 없애는 것뿐입니다. vipariṇāma에 이르는 것뿐입니다. 아무리 지키고 있어도 변해서 무너지는 것입니다. 세상에 붙잡을 다른 것은 없습니다.

ඇහෙන් ඇල්ලුව නම් ප්‍රියයි මනාපයි කියලා කනෙන් දිවෙන්, නාසයෙන් ශරීරයෙන් මනෙන් ඇල්ලුවානම් ඒ අල්ලපු ඔක්කොම කැඩෙන බිඳෙන විනාශ වෙන දේවල්. කඩන බිඳින විනාශ කරන දේවල්. කැඩී බිඳී විනාශී යන දේවල්. එහෙම නැත්නම් විපරිණාමයට පත් වෙලා ඒකාන්තයසෙන දේවල්. වෙන එකක් නැහ.

눈으로 좋고 마음에 든다고 붙잡았든, 귀로, 혀로, 코로, 몸으로, 마음으로 붙잡았든, 붙잡은 모든 것은 깨지고 부서지고 사라지는 것들입니다. 깨고 부수고 없애는 것들입니다. 깨지고 부서져 사라져 가는 것들입니다. 그렇지 않으면 vipariṇāma에 이르러 틀림없이 무너지는 것들입니다. 다른 것은 없습니다.

එහෙමනම් ඒවා ප්‍රියයි මනාපයි අ යහපතයි කියලා අල්ලගත්තා. ඒ අල්ලගෙන ඉන්නේත් මොකක් නිසාද? කැඩෙන බිඳෙන විනාශ වෙන බව කිව්වට ඇහුවට ඒක සිදා බැහැලා වැටහිලා.

그런데도 그것들을 좋고 마음에 들고 이롭다고 붙잡았습니다. 왜 붙잡고 있습니까? 깨지고 부서지고 사라진다고 말하고 들어도 그것이 마음 깊이 내려가 깨달아지지 않았기 때문입니다.

මම අම්ම මේ අල්ලගත්ත ආසා කරන දේ ආසා කරපු වස්තුව කැඩන බිඳෙන විනාශ වෙන දෙයක්න. කඩන බිඳෙන විනාශ කරන උරුම කරගත්ත දෙයක්නේ. කැඩී බිදී විනාශී කොච්චර රැකෙන්නේ කැඩි බිදී විනාශී යන දෙයක්න. ඔය කියන්නා වූ අවබෝධය ප්‍රබල වෙලා නැහ. ඒ නිසා එයා කල්පනා කරනවා හැමෙම එහෙම වෙන්න දෙන්න බැ. කොහොමත් ඒකට ඉඩ දෙන්න බැහ. මම කොහොම හරි මේක රකින්න ඕනේ. මෙන්න ඊළඟ දෘෂ්ටියන් වෙන්නේ.

'내가 붙잡은, 내가 바라는 이 대상은 깨지고 부서지고 사라지는 것이다. 깨지고 부서지고 사라짐을 물려받은 것이다. 아무리 지켜도 깨지고 부서져 사라져 가는 것이다'라는 깨달음이 굳세지 않았습니다. 그래서 그는 '그렇게 되게 둘 수 없다. 결코 허락할 수 없다. 어떻게든 이것을 지켜야 한다'고 생각합니다. 여기서 다음 diṭṭhi가 생깁니다.

මේ දෘෂ්ටිය ආවට පස්සේ කැඩෙන්න බිදෙන විනාශ වෙන එක රකින්න ගියහම දැන් අපිට දූෂිය වෙන්න. දූිත හිතක් හටගන්නවා එතකොට අන්න හටගත්තහම මොකද තියෙන්නේ? ද්වේශ කියන එක තේන්නේ දූත බලන්න

이 diṭṭhi가 온 뒤 깨지고 부서지고 사라지는 것을 지키려 하면 이제 우리는 더러워집니다. 더러워진 마음이 일어납니다. 그렇게 일어나면 무엇이 있습니까? dosa라는 것이 거기 있습니다. 보십시오.

හත හිත තුළ තිබෙන්නා වූ පැහැදීම ප්‍රහාදය නැතිවෙලා ගිහිල්ලා අප්‍රසාද ජනක තත්ත්වයකට පත් වෙනවා. දැන් ඉතින් කොච්චර ඉන්නවාද තියන්න අඬ අඬා කියනවා. මම නම් කාටවත් ද්වේශ කරන්නේ නැහ. අල්ලන්නේ මොකක්ද අල්ලන එක ද්වේශයයි. ද්වේශ මූලිකයි.

마음속에 있던 맑음(pasāda)이 사라지고 언짢은 상태가 됩니다. 이제 많은 이들이 울면서 말합니다. '나는 누구에게도 dosa를 품지 않는다.' 그런데 붙잡고 있는 것은 dosa입니다. dosa에 뿌리를 두고 있습니다.

මුහුණක් විතර හදාගෙන ඉන්නවා. මන් තරහණය කවුරුවත් එක්කලා කියනවා මූණ පුග මොකක්ද තිබුනේ? ද්වේශ මූලික. ද්වේශය එතන තියෙන්නේ. ද්වේශය කියන එක අපි හිතා ඉන්නේ එහෙම එකක්නේ.

얼굴을 잔뜩 찌푸리고 있습니다. '나는 누구에게도 화나지 않았다'고 말하지만 얼굴이 왜 그랬습니까? dosa에 뿌리를 둔 것입니다. dosa가 거기 있습니다. 우리가 생각하는 dosa는 그런 것이지요.

මට බැනලා ගියා විතරයි. මම නම් බැන්නෙත් නැහ. මම තරහ වෙන්නේ නැහ. මගේ ද්වේශයක් නැ කියන්නට. දැන් අන්නේ මොකද දුවිතන්න. තමන්ට වෙච්ච පාඩුවක් දැකලා දැන් ඉතින් මූණ බෙරි කරගෙන ඉන්නවා. දැන් මොකද වෙලා තියෙන්නේ? අපි දන්නේ නැතුව ද්වේශය ඇසුරු කරනවා.

'남이 나를 욕하고 갔을 뿐이다. 나는 욕하지도 않았다. 나는 화내지 않는다. 나에게는 dosa가 없다'고 말하면서, 그러면 왜 우울해합니까? 자기가 입은 손해를 보고 얼굴을 찌푸리고 있습니다. 무슨 일이 생긴 것입니까? 우리는 모르는 사이에 dosa를 의지합니다.

මෙන්න අපිට දෙවෙනි ඇතුරක් හැදෙනවා දුක් හරදව දෙ. දාහ ගින්නක් ඇති කරනා සෝකයෙන් සංවේගයෙන් ඔක්කොම ඇති වෙනවා. කවුරු හරි මලා ගෙදර ඉන්න කෙනෙ ඉතින් පෙරල පෙරලි යනවා.

여기서 우리에게 두 번째 의지가 생깁니다. 괴로움, 가슴을 태우는 불을 일으키는 슬픔과 충격이 모두 일어납니다. 누가 죽으면 집에 있는 사람은 뒹굴며 웁니다.

අහකුහම කියන්නේ මම අහවල් භාවනා පන්තිය උත්තර කාලයක් තියා. කතා කරන්න ගිය කියලා බේරෙන්න හම්බ වෙන්නේ භාවනා විග්‍රහ කරනවා. හැබැයි අම්මා මලා, තාතා මලා, සහෝදරයා මලා, දරුව මලා, භාර්යා මලා සාම පුරුෂයා මලා දැනගත්තොත් එහෙම

물어보면 '나는 어느 bhāvanā 반에 오래 다녔다'고 말하고, 이야기하러 가면 bhāvanā를 풀이합니다. 그러나 어머니가 죽고, 아버지가 죽고, 형제가 죽고, 자식이 죽고, 아내가 죽고, 남편이 죽은 것을 알게 되면,

පොළොවේ පස්ක නිච්චිත්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි ද්වේශය පළතන්න නැති කතා කරනා. ද්වේශය කියලා අපි හිතා ඉන්නේ එකක්. මේ කාට හරි ගහනවා නම්, බයිනවා නම් කරනවා නම් ඒක ද්වේශය කියලා. අපි තුළ ඇති වෙන්නාූ යම් දොම්නසක් ඇති. ඒ සියලුම දොම්නස් එනකොට ඒවා ඔක්කොම ද්වේශ කියන එකට වැඩෙනවා. ඕකට නොවැටෙන එකක් තියෙන්නේ. ඒ දොම්න

그러면서도 dosa를 드러내지 않은 듯 말합니다. 우리가 생각하는 dosa는 한 가지뿐입니다. 누구를 때리거나 욕하거나 하면 그것이 dosa라고. 그러나 우리 안에 생기는 어떤 domanassa든, 그 모든 domanassa가 올 때 그것들은 모두 dosa에 들어갑니다. 거기 들지 않는 것은 하나뿐입니다. 그 domanassa는,

යම්කිසි භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් අනේ මම කවදානම් අරිහත් ඵලයට පත්වන්නද? මට තවම බැරි වුණාේ කියන මෙහෙම දුක් වීමක් තියෙනවා. මෙන්න මේක විතරක් පටිඝාතෙන් අනුසයෙන් තොරයි. පටිඝය සම යෙදෙන්නේ නැහ කියලා.

어떤 bhikkhu가 '아, 나는 언제 arahatta phala에 이를까. 아직 이루지 못했구나' 하고 이렇게 슬퍼하는 것이 있습니다. 이것만은 paṭigha anusaya와 함께하지 않습니다. paṭigha와 어울리지 않는다고 합니다.

අනේ කවදා මම මේ ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න. මට තවම බැරි වුණානේ මේ ටික සෝවාන් වෙන්න ඕනේ එහෙනම් දුකක් ඇති වෙනවා. මෙන්න මේ කියන්නා වූ දුක අයිති නැහැ. ඔය කියන ද්වේශයට අනිත් සියල්ලම ලෝකය පැවැත්මක් අල්ලගෙන ඒවා ඔක්කොමයි. ආ ඒක නැවැත්මට තියෙන ආපාව. නැවැත්මට තියෙන ආසාව රාගයට අයිතිනේ.

'언제 나는 이 ariya magga를 다 이룰까. 아직 못 했구나. sotāpanna가 되어야 하는데' 하고 슬픔이 생깁니다. 이 슬픔은 그 dosa에 속하지 않습니다. 나머지는 모두 세상의 이어짐을 붙잡은 것입니다. 아, 그것은 멈춤을 향한 바람입니다. 멈춤을 향한 바람은 rāga에 속하지요.

ඒ නැවැත්ම හෙවත් නිවනට තිබෙන්නා වූ ලබාගන්න බැරිනේ තමගේ ඇති වෙන්නා වූ දුක් දුක් වීම ද්වේශයට අයිති. ඔය ටික ඇරෙන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දුක් වීම ද්වේශයට අයිති. ඔය ටික ඇරෙන්න ලෝකය තුළ පවතින දේවල් කෙළෙහි යම්කිසි ආසාවක් ඇත්්ද ඒවා කැඩීම විදි යනකොට ඇති වෙන්නා වූ කනගාටුවක් ඇත්්ද අන්න රෝමයටයි ද්වේශයටයි ඔය දෙක අයිති තියෙන්නේ.

그것을 빼면, 세상 안에 있는 것들에 대해 어떤 바람이 있든, 그것들이 깨지고 사라질 때 생기는 서운함이 있든, 그 둘이 rāga와 dosa에 속하는 것입니다.

දැන් ලෝභ ද්වේශ යම් තැනකද යම් තැනක ආසා මාත්‍රයක් හරි තියෙනවා නම් ඒ මාත්‍රය මට්ටම ලෝකය ඇත්ත වැහිලා.

lobha와 dosa가 있는 곳, 바람이 조금이라도 있는 곳에는 그만큼 세상의 참이 가려져 있습니다.

ලෝභය ඉවරටම ක්ෂේ වුනානම් වහලා නෑහැ වහන්න එකක් නැ. ලෝභයයි ද්වේශයයි දෙකම ක්ෂේවලා ගිය දා. මුවාහ කරන්න එකක් නෙමෙ. මුවාහ කරනවා කියන්නේ වහලා යමකි යමක් මුවාහ කරනවා කියලා. අන්න මුවාහ කරනවා කියන එක තමයි මෝහ කරනවා කියන්නේ. වැහෙනවා.

lobha가 완전히 다했다면 가려지지 않습니다. 가릴 것이 없습니다. lobha와 dosa 둘 다 다한 날에는 덮을 것이 없습니다. 덮는다는 것은 무엇을 가린다는 것입니다. 그 덮는 것이 바로 moha입니다. 가려지는 것입니다.

යම් තැනක ලෝභයත් නම් එතන මෝහය වැහෙනවා. ඇත්ත වැහෙනවා. සියුම් නුවන නැගෙන්නේ නැ. යම් තැනක ද්වේශය තියෙනවා එතනත් ඇත්ත වැහෙනවා. එන් ලෝභ මෝහ, ද්වේශ මෝහ කියල මේ දෙක එන්නේ.

lobha가 있는 곳에서는 moha로 가려집니다. 참이 가려집니다. 미묘한 지혜가 일어나지 않습니다. dosa가 있는 곳에서도 참이 가려집니다. 그래서 lobha-moha, dosa-moha라고 이 둘이 함께 나옵니다.

ලෝභය ඇලීම සතුයි ද්වේශය ගැටීම සතු. ඇලීමයි ගැටීමයි දෙක එකට පහළ වෙන්නේ නැති නිසා. ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ තුනම එකට පහළ වෙන්නේ නැහ. එහෙනම් පහළ වන්න නවා එක ලෝභ මෝහ නැත්නම් ද්වේශ මෝහ.

lobha는 달라붙는 성질, dosa는 부딪치는 성질입니다. 달라붙음과 부딪침은 함께 일어나지 않으므로 lobha, dosa, moha 셋이 함께 일어나지 않습니다. 그러니 일어나는 것은 lobha-moha 아니면 dosa-moha입니다.

එක මොහොතේ වෙනවා වගේ පෙන්නුනත් එක මොහොතේ නෙමෙයි චිත්තක්ෂණය චිත්තක්ෂණය හරි මේක වෙනස් වෙන්නේ. චිත්ත වීතියෙන් චිත්ත වීතිය හරි ඒක වෙනස් වෙලා යන්නේ.

한순간에 일어나는 것처럼 보여도 한순간이 아니라 cittakkhaṇa마다 바뀌는 것입니다. citta vīthi마다 바뀌어 갑니다.

ලෝභ මෝහ නම් ේශ හතරට යන්නේ නැ චිත්ත වීති දවන පහළ වෙලා කියනවා ඒක අධිශ තියෙනවානවා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නේ චිත්තක්ෂණ පිළිබඳ විස්තරයක් ුබ ගැඹුරු තෙනවා. ඉතින් මේ ලෝභ හිතයි කියලා යමක් පහළ වුණා නම් ඒ චිත්තක්ෂණය ද්වේශ හිතක් කියලා පහළ වෙන්නේ.

cittakkhaṇa에 관한 깊은 설명이 있습니다. lobha 마음이라는 것이 일어났다면, 그 cittakkhaṇa에 dosa 마음은 일어나지 않습니다.

ද්වේශ ද්වේශ සාකච්ඡ චිත්තක්ෂණයක් පහළ වුණා නම් ඒ චිත්තක්ෂණය ලෝභ සාකච්ඡාතකයක් පහළ වෙන්නේ නැ. මොකද මේ ටික පරත්පර දහම් දෙකක්.

dosa와 함께하는 cittakkhaṇa가 일어났다면 그 cittakkhaṇa에 lobha와 함께하는 것이 일어나지 않습니다. 이것들은 서로 반대되는 두 dhamma이기 때문입니다.

අහස පොළොවෙන්නේ නෑහැ පොළොව අහස වෙන්නේ නෑහ කිව්වා. අහසයි පොළොවයි කියන්නේ එකින් එකට වෙනත් අහත් එක. අහසයි පොළොව එකතු කරලා එකක් කරන්න . මොකද ඒකට එකින එකට විරුද්ධකාරකයි. ඒ වගේ ලෝභයයි ද්වේශයයි කියන්නේ එකින් එකට විරුද්ධකාරක දහම් දෙකක්. ඔය දෙක කරන්න බැ.

하늘이 땅이 되지 않고 땅이 하늘이 되지 않는다고 했습니다. 하늘과 땅은 서로 다른 것입니다. 하늘과 땅을 합쳐 하나로 만들 수 없습니다. 서로 반대이기 때문입니다. 그처럼 lobha와 dosa는 서로 반대인 두 dhamma입니다. 그 둘을 하나로 할 수 없습니다.

මේ ලෝභ මෝහ ද්වේශ මෝහ කියන දෙකන් හටගන්න. මෝහ කියන එක හැමලීම සිද්ධ කරන්නේ මොකක්ද ඇත්ත වහනවා ඇත්ත පෙන්නන්න ඇත්ත වෙනුවට තමන් දකින්නේ තමන්ගේ ආත්ම ලාභයටම ගැලපෙන විදිහට අර ලෝභ දේට ඇලෙන්නම කියන සාක්ෂිය තමයි අර දීක්ට බලල් සාක්ෂයි කතාවක් තියෙන්නේ. ඒ වගේ තමා ආසා කරන දේටම පස්සව කතා කරනවා නම් කැමති. ඒ ආසා කරන දේ විසි කරරම කියනවා නම් ඒකට කැමති නැහ.

lobha-moha, dosa-moha 이 둘로 일어납니다. moha가 덮어서 하는 일은 무엇입니까? 참을 가립니다. 참을 보이는 대신 자기가 보는 것은 자기 이익에 꼭 맞게, 그 lobha 대상에 달라붙는 쪽의 증언입니다. 고양이를 증인으로 세운다는 이야기가 있지요. 그처럼 자기가 바라는 것 편에서 말하면 좋아합니다. 그 바라는 것을 내던지라고 말하면 싫어합니다.

තර්කවාද ඔක්කොම තමන් ආසා කරන එක රැක්ගන්න ඒක පවත්වා ගන්න. ද්වේශයට බැහැපු කෙනෙකුට වහක් කරන්න කියනවට කැමතිනේ නැහැ. එයා පක්ෂ වෙන්නේ මොකක්ද? එයාට ද්වේශයට පක්ෂව කතා කරන

모든 논리는 자기가 바라는 것을 지키고 이어 가기 위한 것입니다. dosa에 빠진 사람은 그것을 누그러뜨리라는 말을 좋아하지 않습니다. 그는 무엇 편에 섭니까? dosa 편에서 말하는 것을 좋아합니다.

මෙන්න මේක තමයි මෝහයේ ස්වභාවය. එහෙම වෙන්නේ මොකද? ලෝභයත් ලෝභයත් එක්ක මෝහය පවතිනවා ද්වේශයත් එක්ක මෝහය පවතිනවා. ඔන්න ලෝභ මෝහ ද්වේශ මෝහ කියන්නේ මේ දෙකම තියෙනකොට ඔය මෝහයෙන් වැහිෙනවා.

이것이 moha의 성질입니다. 왜 그렇게 됩니까? lobha와 함께 moha가 있고, dosa와 함께 moha가 있습니다. lobha-moha, dosa-moha란 이 둘이 있을 때 moha로 가려진다는 것입니다.

ඉතින් ශ්‍රීන් වෙන්නා වූ තත්ත්වයටම දූෂය වෙන මට්ටමට ලෝභය ආවන්න ඒ මට්ටමට ද්වේශය ආවන්න. මගඵල ලබන්න ධ්‍යාන ලබන්න තියෙන හේතු වාසනා නැති වෙලා. ඒ පැත්ත වැහිලා යනවා. කොච්චර බණඇහුවත් තේරෙන්න. පිහිටන්න ලෝකෙටම වැදිලා ගිහිල්ලා ආපහු පීඩනවා.

그래서 tiracchāna가 되는 상태로 더러워지는 수준까지 lobha가 오면, 그 수준까지 dosa가 오면, magga phala와 jhāna를 얻을 원인과 복이 사라집니다. 그쪽이 막혀 버립니다. 아무리 bana를 들어도 알아듣지 못합니다. 세상에 깊이 들어가 다시 짓눌립니다.

මොකද ඒක ලෝභයටයි ද්වේශයටයි තාම ළඟ දහමක් තමයි මෝහය. දැන් මෝහය යම් තැනක තියෙනවා නම් ඒ මෝහ හිතකින් කොච්චර බණ ඇහුවත් ඇත්ත තෙරෙද ඇත්ත වහනවා කියන එකයි මෝහය ස්වභාවය

왜냐하면 moha는 lobha와 dosa에 가장 가까운 dhamma이기 때문입니다. 이제 moha가 있는 곳에서 그 moha 마음으로 아무리 bana를 들어도 참을 알아듣겠습니까? 참을 가리는 것이 moha의 성질입니다.

එහම් ලෝභයයි ද්වේශයයි කියන දෙක නැති කර ගැනීම තමයි කායේ කායානුපස්සය විහරති ආතාපි සම්පජානෝ සතිමා විනෙයය ලෝකේ අභිජ්ජා දෝමනසයි. එහම් අභිජ්ජාවයි දොම්නසයි කියන එක නැති කරගන්න කායානුපස්සනාවෙන් කියලා පින්වමුද එහෙම කළොත් තමයි යාවදේ ඥානමත්තාය පටිසතිමත්තාය කියලා. මෙතේ කටයුතු කළොත් තමයි ඥානය මුදුම් පත් වෙන්නේ සතිය මුදුන් පත් වෙන්නේ. එතකොට නිශ්‍රයක් නැතුව ඇතුලක් නැතුව වාසය කරන්න පුළුවන්. අනිත්කෝච විහර ලෝකේ ආත්මාදී වශයෙන් මුලාවෙන් අල්ලන්නේ නැහැ. නතකින්ති ලෝකයේ උපාධිය ඒවක් භික්ඛු කායේ කායානුපසය මෙන්න විදි කායානුපස්සනාවෙන් ඉන්න ඕන විදිහ. එතකොට තමයි හිතේ හිතේ වැටිලා ලෝභ ද්වේශ මෝහ නැතිවෙලා යථාභූතයට මග පෑන්නේ.

그러니 lobha와 dosa 둘을 없애는 것이 'kāye kāyānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhādomanassaṃ'입니다. abhijjhā와 domanassa를 kāyānupassanā로 없애라는 것입니다. 그렇게 하면 'yāvadeva ñāṇamattāya paṭissatimattāya', 이렇게 하면 지혜가 꼭대기에 이르고 sati가 꼭대기에 이릅니다. 그러면 기대지 않고 의지하지 않고 지낼 수 있습니다. 'anissito ca viharati', 세상을 ātman 따위로 미혹되어 붙잡지 않습니다. 'na ca kiñci loke upādiyati. evampi bhikkhu kāye kāyānupassī', 이것이 kāyānupassanā로 머무는 방식입니다. 그때 마음 하나하나에서 lobha, dosa, moha가 사라져 yathābhūta로 가는 길이 보입니다.

ඉතින් ඔහමයි, ද්වේශ දහමයි, මෝහ දහමයි කියන එකේ අපි දැනගන්න මේ අනුකූරව අයින් කරන්න. මේක ඔක්කොම එකපාර එහෙම අයින් කරන්නද බැ.

그러니 lobha dhamma, dosa dhamma, moha dhamma를 알고 차례로 없애야 합니다. 이것을 한꺼번에 없앨 수는 없습니다.

ලෝභ සහගත ධර්මය තරංගු ඉතාම සියුම් තැනයි අරූසය තැනයි කියන දෙකේ. ඉස්සෙල්ලාම සතර අපාට අතවීමට හේතු වෙන්නා වූ ලෝභය අයි කරගන්න. ඊට පස්සේ තමයි කාම කාම වස්තුවන් කෙරෙහි තියෙන ලෝභය අයි කරගන්නේ. ඊට පස්සේ තමයි මම කියන මමත්වය පිළිබඳ ලෝභය අයින් කරගන්නේ. අස්මිමානය අයින් කරගන්නේ. අන්න එ අයින් කරගත්තම ලෝභක්ෂයයි ඉවරගන්න. එහෙනම් ලෝභක්ෂය කරලා අනම් සම්පූර්ණ ඔයට කියනවා අරිහතු වුනා

lobha와 함께하는 dhamma는 아주 미묘한 자리와 거친 자리, 이 둘에 있습니다. 먼저 네 apāya에 떨어지는 원인이 되는 lobha를 없앱니다. 그다음에 kāma 대상에 대한 lobha를 없앱니다. 그다음에 '나'라는 생각에 대한 lobha, asmimāna를 없앱니다. 그것을 없애면 lobha가 다합니다. 그렇게 lobha를 다 없애 온전해지면 그를 arahant가 되었다고 합니다.

මම කියන එකේ ටික අත්හැරලා ඉතුරු ටික ඉවර කරගත්තා. අනාගාය දූසේ පැත්තේ ඉවර කරගත්තා නම් සෝවාන් සතුල් දාලා ඔය දෙක

'나'라는 부분만 남기고 나머지를 끝냈다면 anāgāmī입니다. 더러움 쪽을 끝냈다면 sotāpanna와 sakadāgāmī, 이 둘입니다.

ඒ ටිකත් නැත්නම් පොතු ජනිත කරන්න හඑවා පෘථග්ජනය හට කරනවා පෝතු ජනිතයි. පොතු බනි හොයන්න. හරයක් ඇති නැහ හොයන.

그것마저 못 했다면 껍질을 낳는 이, puthujjana를 'pothujjanika'라 합니다. 껍질은 쓸모없는 것을 찾는 것, 알맹이가 없는 것을 찾는 것입니다.

වැඩක් නැතිමයි අහන්න කියන්නේ හොයන්නේ භාවිතා කරන්න ඕක පොතු කොත්ති ස්වභාවය මොකක්ද? ගන්න හරයක් කවදාව පොත්තේ නැහැ. ඉරිලා යන්නේ කැඩිලා යන්නේ ඊට අතර තියෙන්නේ බැර කරගන්න බැටී එකක් තමයි ඒකේ. අන්න පොත්ත වැනි ස්වභාවයක් උපමා කරලා පොතු වැනි දේ ජනිත කරන්න අර පෝතු ජනිකයි හවා පොතක් ජනිකයි

쓸모없는 것을 묻고 찾고 쓰는 것, 껍질의 성질이 무엇입니까? 껍질에는 결코 얻을 알맹이가 없습니다. 찢어지고 부서지고, 그 사이에 있는 것은 쓸 수 없는 것뿐입니다. 그런 껍질 같은 성질에 빗대어, 껍질 같은 것을 낳는 이를 pothujjanika라 합니다.

පොතු වැනන්තියේ යම් කෙනෙක් නගෙන හිෝතු ජනිත කියන්නේ. පෘතජ්ජන බුදුරජාණන් වහන්සේ අත්තිලමතානියෝගියා නශාශවාදියාවක් පෘථග්ජනයි කියලා පින්වතුනේ. එයා ඒ ආශ්වතවාදය අවස්ථාවේ ඉන්නවා.

껍질 같은 것을 낳는 이를 pothujjana라 합니다. 붓다께서는 attakilamathānuyogī와 sassatavādī를 puthujjana라고 하셨습니다. 그는 sassata 견해의 단계에 있습니다.

දුක්ඛෝ අනරියෝ අනත්ත සංහිතවෝ කියලා පෙන්නවා මිසා පෘථග්ජනෝ කියලා පෙන්නවා. කාම සුඛයට ඇලිලා දූෂණය කරගෙන උච්ඡේද දෘට්ඨියට වැටහ ඉන්න හීනෝ ධම්මෝ පෝතුජ්ජනිකෝ අනරියව අත්ත සඟිතවෝ කියලා පෙන්නවා ඉති යෝචායං කාම සුකල්ලිකායෝගෝ ඊනෝ ධම්මෝ පෝතුජ්ජනිකෝ අනියෝ අනත්තං යෝජායං අත්ථකිලමතායෝගෝ දුක්ඛෝ අනරියෝ අනත්තම ඒක දුකයි. ආර්යන්ට ගැලපෙන්නේ නැ අනාර්ය අනත්ත මයි ඒකෙන් හරයක් නෑ. හැබැයි ඒ පෝතුන්ට දැනගැනීම

'dukkho anariyo anatthasaṃhito'라고 보이시고, 'pothujjaniko'라고 보이십니다. kāma 즐거움에 달라붙어 더러워지고 uccheda diṭṭhi에 떨어진 것을 'hīno ... pothujjaniko anariyo anatthasaṃhito'라고 보이십니다. 'yo cāyaṃ kāmesu kāmasukhallikānuyogo hīno ... pothujjaniko anariyo anatthasaṃhito, yo cāyaṃ attakilamathānuyogo dukkho anariyo anatthasaṃhito.' 그것은 괴롭고, ariya에게 맞지 않는 anariya이고, 이로움이 없습니다. 그것에는 알맹이가 없습니다. 그런데 그 pothujjana들이 아는 것은,

අද වෙනකොට නම් මම කියන්න නැහ කවුද අපේ බෞද්ධ පිරිසගේ උත්තමයන් වහන්සේලා පෘථග්ජන අපි. ඕක දාපු නැති බණ කතාවක් මේ පෘථග්ජන අපි. පෘථග්ජන කියන වචනය දන්නවා මේ පොතු ජනිත කරන අපි කියන එකනේ කියන්නේ. වැඩ නැති හිදේවල් කරන අපි කියන.

오늘날에는 말할 것도 없이, 우리 불교 무리의 큰스님들께서도 '우리 puthujjana들'이라고 하십니다. '우리 puthujjana'라는 말이 들어가지 않은 bana가 없습니다. puthujjana라는 낱말이 '껍질을 낳는 우리', '쓸모없는 일을 하는 우리'라는 뜻임을 아십니까.

ඒ ගතියට තමයි කියවෙන්නේ. ඉතින් ඒ වගේ අවස්ථාවල අපි දැනගන්න ඕනේ අපි නම් එහෙම කියන්න වටින්නේ නැහැ. ආර්ය මාර්ගය අනුගමනය කරන කෙනෙක් මම

바로 그런 성질을 말하는 것입니다. 그러니 그런 때에 우리는 알아야 합니다. 우리가 그렇게 말할 까닭이 없습니다.

පෝතනිකයි කියන වචනය කියන්න මතන එහෙමනම් අර අත්ත කියලාමතානියෝගියායි කරන්න වට නෑහැනේ පල්ලේ හනිත

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දුක්ඛ [උගුර කෑරීම] වූ අනාර්ය වූ අනර්ථ සහිත වූ මට්ටමේ ඉන්නේ ඒ පහත් වෙනත් නැති ඉන්නේ පෝහ ජනිත

dukkha이고, [헛기침] anariya이고, 이로움이 없는 수준에 있는 이, 그 낮은 데 있는 이가 pothujjana입니다.

ආර්ය මාර්ගයට වටම් මේ උදේන සෑ නිකම් ඇදාගෙන ඉන්න බෝතින්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අර අර අත්ත කියලා මතා නියෝග අතර පළ හය කතා අන්ත දෙකින් වතා කරගත්ත විතරක් නැහ. වැද පිළිවෙතන මාධ්‍ය ພິ පිළිව දැක ඒවත් නැ. එහෙනම් මාධ්‍යවෙත එහවත් නිවන් මාර්ගයට ගිය පළවෙනි එකාට කියනවා ආර්ය ශ්‍රාවකය අරිය ශ්‍රාවකය ආර්ය ශ්‍රාවකයා පෘථග්ජන නෙමෙයි.

저 attakilamathānuyoga와 kāmasukhallikānuyoga라는 두 극단에서 벗어났을 뿐 아니라 majjhimā paṭipadā를 보았습니다. 그렇다면 majjhimā paṭipadā로 nibbāna의 길에 들어선 첫 사람을 ariya sāvaka라 합니다. ariya sāvaka는 puthujjana가 아닙니다.

පෘථග්ජන කියන වචනය ඊටත් තමයි පගා පල්ලහක් හටග දන වන්නේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හටගත්ත සියල්ල විපරිණාමයට පත්වෙනවා වැනසෙනවා. මේවා මම කියනවා මේවට මම කියනවා නම් මගේ කියනවා නම් මගේ ආත්ම කියන නම් ඒක මුලාවක් ඒවා මට අල්ලන්න දෙයක් නැහැ. කවද හරි මේ ි අත්රලා මිලන්නැ යනවා මිසා වෙන මොනවා කරන්න කොහෙද අල්ලන්න වටිනා දෙයක් තියෙන්නේ. ඔය පොඩි අදහස ඔහොම ඔය කියන අදහස් පොත තිබුණ නම් යම්කිසි බෞද්ධයෙක්ගේ හිතක එයා කවදාවත් පෘතගයෙක් නෙ.

일어난 모든 것은 vipariṇāma에 이르러 무너집니다. 이것들을 '나'라 하거나 '내 것'이라 하거나 '내 ātman'이라 하면 그것은 미혹입니다. 그것들은 내가 붙잡을 것이 아닙니다. 언젠가 이것을 놓고 떠나는 것 말고 무엇을 하겠습니까. 붙잡을 값진 것이 어디 있습니까. 이 작은 생각이 어느 불자의 마음에 있다면 그는 결코 puthujjana가 아닙니다.

ඕක තේරුම් ගන්න. එයා පෘථග්ජනා තත්වය ඉක්මලා කියි. මොකද ඒ අවබෝධය කවදාවත් එන්න බැහැ.

이것을 이해하십시오. 그는 puthujjana 상태를 넘어섰다고 할 것입니다. 왜냐하면 그 깨달음은 결코 그냥 올 수 없는 것이기 때문입니다.

අබුද්ධෝත්පාද කාලයක නම් කල්ප කාලාන්තරයක් අබුද්ධෝත්පාදව ගෙවුණා. කිසිම කෙනෙකුට ඔය ටික ඔය අදහස් බිදෙ කිසි හිතක පහළ වෙන්නේ නැහැ. ඕක ආර්යයන්ට පහළ වෙන එක. ඒක හරි බැරෙන. නමුත් අද බැර ඇරුවේ නැතුව බණ අහන්න

붓다가 나지 않은 때라면, 수많은 kappa가 붓다 없이 지나갔습니다. 그동안 누구에게도 이 생각은 어떤 마음에서도 일어나지 않습니다. 이것은 ariya에게 일어나는 것입니다. 그것은 아주 귀한 것입니다. 그러나 오늘 우리는 bana를 들을 기회를 얻었습니다.

හම්බවෙලා තියෙන්නේ ශ්‍රී සද්ධර්ම සත්නය විද්‍යා මාර්ය සන් ඒ පොඩ්ේ නමුත් අද වෙනකොටත් යැටපත් වෙී හැඟෙව් හැඟෙව් යන්නේ වටිනාම දහම කියලා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එත මෙනෙහි කළ යුතු තේරුම් ගල යුතු හරිය තමයි ඒ මගඵල ලබන්න හිතු වෙන හරියෙන්නේ.

그것을 마음에 두고 이해해야 할 부분이 바로 magga phala를 얻는 원인이 되는 부분입니다.

යංචිංච සමුදය ධම්මං සබ්බන්තං නිරෝධං යන් ධර්මයක් පහළ වන්නේ සියල්ල නැති වෙන්න ඕන. මෙන්න මෙතනින් ආරම්භ කරලා වටහගත්තා හරියා තමයි හටගත්ත දෙයක් තියෙන ඒකට ඒක ආකාරයෙන් පවතින්නේ නැ. ඒවා විපරිණාමයට පත් වෙලා මම කියන වචනයක් කියන්නටවත් එයා පවතින

'yaṃ kiñci samudayadhammaṃ sabbaṃ taṃ nirodhadhammaṃ', 일어나는 dhamma는 모두 사라져야 합니다. 여기서부터 시작해 깨달아야 할 부분입니다. 일어난 것은 그대로 머물지 않습니다. 그것들은 vipariṇāma에 이르러, '나'라는 말 한마디 할 만큼도 머무는 때가 없습니다.

වෙලාවක්. ඉතින් මම කියලා කියන්නේ කොහොමද ඒ දේවල් කිව්වට වැඩක් වෙනවද? මම කිව්වට ඒක වෙනස් වෙනවද? නැහ. මගේ කිව්වට අර මගේ වෙනවද ඒක විද්‍යාසලා ඒක මගේ ආත්මය කිව්වත් වෙන එකත් සිද්ධ වෙන්නේ නැති එකක් කොහෙද ආත්මයක් කියලා ගන්න එකක් තියෙන්නේ. හටගත්ත එකක් ගෙවිලා යනවා නම් මේ කයේ තියෙනවද කයෙන් පිට තියෙනවානම් නෑ නේ කියලා ධර්මානුකූලව

그러니 '나'라고 어떻게 말합니까? 그것들을 그렇게 부른다고 무슨 소용이 있습니까? '나'라 하면 그것이 바뀌지 않습니까? 아닙니다. '내 것'이라 하면 내 것이 됩니까? 'ātman'이라 해도 달라지는 것이 없는데 ātman으로 붙잡을 것이 어디 있습니까. 일어난 것이 다해 간다면, 이 몸 안에 있습니까, 몸 밖에 있습니까, 없다고 dhamma에 따라 보았지요.

දැක්කන. ඔය දහම් දැකීම කවදාවත් මේ බුද්ධ ශාසනය තුළම කෙනෙක් දකිනවා නිසා. මේ ආර්ය ශාසනය කෙනෙක් දකිනවා නිසා. අබුද්ධෝත්පාද කාලයක දකින්න බැහැ ඕක දකින්නේ පසේ බුදුන් වහන්සේ වෙන කෙනෙක් විතරයි දාගන්නේ. අනිත් කිසි කෙනෙකුට දකින්න නෑ.

이 dhamma를 보는 일은 오직 이 붓다 sāsana 안에서만 누군가 봅니다. 이 ariya sāsana에서 누군가 봅니다. 붓다가 나지 않은 때에는 볼 수 없습니다. 그때 이것을 보는 이는 pacceka buddha뿐입니다. 다른 누구도 볼 수 없습니다.

පේතුන් වහන්සේ දැක්ක දහම තියාගන්න තා. ඒ වනට අවබෝධයක් තියෙනවා. ඔය ටික අවුල් වැඩක් නැහැනේ හරයක් නැහැනේල लोලා බිහිල්ලා විනාශ වෙලා යනවානේ අල්ලන්න දෙයක් නැහැනේ. ඒ ටික දකින්නවා. නමුත් ඕක විග්‍රහ කරගන්න ඕන ඕක ඇතින්න වෙනවා. එයින් පිටස්ර අන් කිසිම කෙනෙකුට අබුද්ධෝත්පාද කාලේ මොන ජාතී ආගමක් ඉන්නවද?

pacceka buddha께서 보신 dhamma도 그만큼의 깨달음이 있습니다. '이것들은 헝클어진 것, 쓸모없는 것, 알맹이 없는 것, 깨지고 무너져 사라지는 것, 붙잡을 것이 없다'는 것을 보십니다. 그러나 이것을 풀이해 알아야 합니다. 그 밖에 붓다가 나지 않은 때에 어떤 민족, 어떤 종교가 그것을 알았습니까?

ඒ කිසිම කෙනෙක් ඔන්න ඔය අදහස පහළ වෙච්ච අයෙ. ඒ නිසා පෘථග්ජනාව ගෙවිලා යන වැඩලා යන දේවල් හරි වටිනවා කියලා ඒවා උස්සර දෙවියෙක් වෙන්න බලනවා. බ්‍රහ්හමයෙක් වෙන්න බලනවා. එතන්ට යන්න බලනවා. නමුත් එතනත් දෙවියෙක් වෙන්න බ්‍රහ්මයෙක් වෙන්න බලාගෙන ගිහිල්ලා දහේ දූෂය වැඩ කරන්න පටන් ගත්තහම ඒ වටිනා කියන එකට බැහැලා. එතකොට පෘතජ්ජන කියන එකට ඒත්. අර සාර්ථ සෘචියක් එතන තිබ්බේ නැහැ. ඒක ඉන්නවා.

그 누구에게도 이 생각이 일어나지 않았습니다. 그래서 puthujjana는 다해 가고 무너져 가는 것들을 아주 값지다고 높이 들어 deva가 되려 하고 brahma가 되려 하고 거기로 가려 합니다. 그러나 거기서도 deva, brahma가 되려고 가다가 더러움이 일하기 시작하면 그 값지다는 것에 빠집니다. 그러면 여전히 puthujjana입니다. 거기에 참된 알맹이는 없었습니다.

ඊටත් පල්ලෙහා මට්ටමටයි පොදු ජනිත කරන්න ඕ කියන. ලෞකික වූ සුගතියක්වත් ජනිත කරන්නේ නැති අය. සතර අපාට පාර කපාගන්න අය පෘථග්ජන සතර අපාට පාර කපාගන්නේ නැත්නම් එයා පෘථග්ජනයෙක් නෙමෙයි. පෘථග්ජන භාවයම නැ.

그보다 더 낮은 수준이 '껍질을 낳는다'는 것입니다. 세간의 sugati조차 낳지 못하는 이들입니다. 네 apāya로 길을 내는 이들이 puthujjana입니다. 네 apāya로 길을 내지 않는다면 그는 puthujjana가 아니라고, puthujjana 상태 자체가 없다고 하는 것입니다.

නමුත් ඒ අවස්ථාවේ හම පෘතජන සුගතියට හේතුකාරක වෙන බඹලවට හේතුකාරක වෙන දහමක් වඩමින් ඉන්න පුද්ගලයෙක් ඇති. ඒ අවස්ථාව තුළම හෝම පෘථග්ජන තියෙන්නේ. පෘතග්ජන භාවයමේ ඒකාන්තයෙන් ආර්යක වෙලා. අතන ගිහිල්ලා ඔයාට එතනින් ඉක්ම ගිහිල්ලා.

그러나 그 단계에서도 sugati의 원인이 되고 brahma 세계의 원인이 되는 dhamma를 닦고 있는 사람이 있을 것입니다. 그 단계에서도 그는 puthujjana입니다. puthujjana 상태는 틀림없이 ariya가 되어야 넘어섭니다. 거기에 가야 그것을 넘어선 것입니다.

හොඳට භාවනා කරලා දෙන්න වඩාගෙන ඉන්න කෙනා මොනවා හරි ප්‍රශ්නයදි ගිහිල්ලා ඉරලා හිනා ආය කාම ලෝකේ කාම දූෂිතාවකට බැහැලා ඊට පස්සේ ඒවට පානගාත කරන්න පුළුවන් හොර බැරව කරන්න පුළුවන්. හෙමත් පහු පල්ලක වෙන්න පුළුවන්. ආම පෘතග්ජන

bhāvanā를 잘 해서 jhāna를 닦고 있던 사람도 무슨 문제로 떨어져 다시 kāma 세상, kāma의 더러움에 빠지면, 그 뒤 살생을 할 수도 있고 도둑질을 할 수도 있습니다. 그렇게 다시 아래로 떨어질 수 있습니다. 그것이 puthujjana입니다.

මෙන්න මෙපදු පෘථග්ජනාවකට සෝවාන් පුද්ගලයාලා කිසි දවසක වැටෙන්නේ නැ. එතන බල පෘථග්ජන භාවය ඉක්මෙව්වා කියන්නේ අන්න ඒකයි. පෘතග්ජන භවයි පෘතග්ජන භාවය ඉක්මීමයි දෙකම තේරුම් ගත්තේ.

이런 puthujjana 상태로 sotāpanna는 결코 떨어지지 않습니다. 보십시오, puthujjana 상태를 넘어섰다는 것이 바로 그것입니다. puthujjana 상태와 puthujjana 상태를 넘어섬, 둘 다를 이해했습니다.

ලෝභයයි, ද්වේශයයි, මෝහයයි කියන එක දැම්ම මට්ට විග්‍රහ කරගත්තා නම් අපි නිවන් මගට හොඳටම ඇති.

lobha, dosa, moha라는 것을 이 정도로 풀이해 알았다면 nibbāna의 길에 아주 충분합니다.

එයා අපි ලෝභ නෑහ ද්වේශ නෑහ කියලා කියන්නේ නැතුව තමන් ඉන්න කොතනද කියා බලාගෙන ඉන්න ටික සුද්ධ කරගන්න ඕන ඉවර කරගන්න ඒක නෑ කියන්න පුළුවන් අර හරි අරිහතුන් වහන්සේට ගියාගේ මම ලෝභ නෑහැ, ද්වේශ නෑහැ, මෝහ නැහ. අනේ කිසිම කෙනෙකුට කියන්න බැ. කිව්වොත් බොරුව ඒ තියෙනවා.

'나는 lobha가 없다, dosa가 없다'고 말하지 말고 자기가 어디 있는지 살펴서 그 부분을 깨끗이 해 끝내야 합니다. '없다'고 말할 수 있는 이는 arahant께 이른 이뿐입니다. '나는 lobha가 없고 dosa가 없고 moha가 없다'고 아무도 말할 수 없습니다. 말한다면 거기에 거짓이 있습니다.

දසාකුසලයෙන් වැලකිලා එක කොටසක් ිරී සංකුර සයි කරගන්න. දෙවෙනි අවස්ථාව තව තියෙන්නේ. ලෝකේ ප්‍රියමනාපය දැනුම් කරන ලෝභය තියෙනවා. මමත්වයට ලෝභය තියෙනවා.

열 가지 akusala에서 물러나 한 부분을 깨끗이 하십시오. 두 번째 단계가 더 있습니다. 세상의 좋고 마음에 드는 것을 바라는 lobha가 있습니다. '나'에 대한 lobha가 있습니다.

ඒ ඉස්සෙල්ලාම අයින් කරගන්න ඕනේ අර දූසේ පැත්තේ ලෝභය ද්වේශය. ඊට පස්සේ ඊළඟට තියෙන ගැටුම් කනත් ගතිය ඇති කරන ද්වේශයයි. ආසා කරන්නා වූ කාම වස්තුට තියෙන ආසාව ඒ දෙකේ ලෝභ ද්වේශ දෙකේ ඒ මට්ටම අයින් කරගන්න.

먼저 없애야 할 것은 더러움 쪽의 lobha와 dosa입니다. 그다음에 부딪치는 성질을 일으키는 dosa와, 바라는 kāma 대상에 대한 바람, 그 lobha와 dosa 둘의 그 수준을 없애십시오.

ඒක අයින් කර ගත්ත ජීවත් වෙන ආසාව තියෙනවා. අන්න ඒක තමයි භවයට. භවය හෙවත් මේ කය පවත්වගන්න ආසාව ඒ ආසාවත් ඉවර කරගත්තහම

그것을 없애도 살려는 바람이 있습니다. 그것이 bhava로 갑니다. bhava, 곧 이 몸을 이어 가려는 바람, 그 바람마저 끝내면,

ලෝභක් සසයයි ඉවර කරා. ද්වේශක් සයයි මෝහක්ය ලෝභක්ඛව නිබ්බා නම් ද්වේශක් නිබ්බා නම් මෝහක් එව නිබ්බානම් කියලා කිව් නිවන ලෝභක් සය සම්පූර්ණ කරන්න නම් නිවන සම්පූර්ණ කළා එන අරිහත් ද්වේශක්ඛයෝ නිබ්බාන ද්වේශක්ය සම්පූර්ණයෙන්ම ද්වේශය ඉවර කරා. එතකොට අරත් අරිහත් මෝහක් ඒවන උපා මෝහය සම්පූර්ණය වෙන කරන්න ගිත් අරිහත් අරිහතුන් වහන්සේට ලෝභ නෑහැ, ද්වේශ නැහ, මෝහ නැහ. ඒ තමයි නිවන.

lobhakkhaya를 마쳤습니다. dosakkhaya, mohakkhaya입니다. 'lobhakkhayo nibbānaṃ, dosakkhayo nibbānaṃ, mohakkhayo nibbānaṃ'이라 한 nibbāna입니다. lobhakkhaya를 다 이루면 nibbāna를 이룬 것, 곧 arahant입니다. 'dosakkhayo nibbānaṃ', dosa를 완전히 끝냈으면 arahant입니다. mohakkhaya로 moha를 완전히 끝낸 이가 arahant입니다. arahant께는 lobha가 없고, dosa가 없고, moha가 없습니다. 그것이 nibbāna입니다.

එතන එහාට සසර පැවැත්මට හේතු ඉපදවන්නේ නැති. පෙර භවයෙන් හදාගත්ත මේ අය මැරිනකන් තියෙන්නේ. මැරෙනවා කියන එක මැරෙනවා නෙමෙයි වෙන්නේ පිරවපාන.

그 너머로 saṃsāra가 이어질 원인을 만들지 않습니다. 앞 생에서 만든 이 몸이 죽을 때까지 있을 뿐입니다. 그분이 죽는다는 것은 죽는 것이 아니라 parinibbāna입니다.

අනිත් අය මරුට ණය වෙලා මර ණයක් ගවන්න අන්න මර ණයදී ජීවිතය ඉවර වුණා. මරුට ණය තියෙන කෙනෙක් නිසා ඔහු මරණයට පත්වෙලා තිය.

다른 이들은 죽음(maru)에게 빚을 지고 그 죽음의 빚을 갚으러 갑니다. 그 죽음의 빚으로 삶이 끝났습니다. 죽음에게 빚이 있는 사람이므로 그는 죽음에 이른 것입니다.

දැන් හාමුදුරුවෝ අපවත් වෙනවා මිනිස්සු මැරෙ මුරාය වෙලා මලට පස්සේ මරු කෙනෙක්ම යන්න බැ. මරුවේ ලෝකේ තමයි මේ තියෙන්නේ කාම ලෝකේ ලෝකේ තියෙන්නේ මරුවේ ලෝකේ මරුවේ ලෝකෙම ණය වෙරකින් ණයගෙවන්න යනවා.

그래서 스님들은 apavat하시고 사람들은 죽습니다. 죽은 뒤에 maru 자체로 갈 수는 없습니다. maru의 세상이 바로 여기 있는 kāma 세상입니다. 세상에 있는 것은 maru의 세상이고, maru의 세상에서 빚을 지고 그 빚을 갚으러 갑니다.

මරණයට පත් වෙනවා අනිත් පැවැත්ම ඉවර කරලා හනම් කෙළවර කළා නම් පැවැත්ම නෑ අපවත් වෙන ඒකයි අපවත්

다른 이들은 죽음에 이릅니다. 이어짐을 끝내 끝장냈다면 이어짐이 없습니다. apavat하십니다. 그래서 apavat이라 합니다.

ඒකේ වචනයෙන් නියම අර්ථය

그것이 그 낱말의 참뜻입니다.

මරියා සෞණ ස්වාමීන් වහන්සේ නවත් නැත්නම් අපවත් වෙලා කියලම තමයි මයි කියන්නේ ඇත්තට අපහස අපවත් අපත් වෙන්න මැරෙන්නද නේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මරණය නිදහස් වෙලා තමයි අපවත් වෙන බලාපොරොත්තුව ශාසනයට ගත. මැරෙන බලාපොරොත්තු ශාසනය ඇතුලු.

죽음에서 벗어나 apavat하려는 바람으로 sāsana에 든 것입니다. 죽으려는 바람으로 sāsana에 든 것이 아닙니다.

මරණ අය තියාගෙන මළුත් එහෙම ණය ගෙවන්න වෙනවා. මරණ අය කියන්නේ මරුව ලෝකෙටම යන්න වෙ. ලෝකේ ඔක්කොම මරු.

죽음의 빚을 지닌 채 죽으면 그렇게 빚을 갚아야 합니다. 죽음의 빚이란 maru의 세상으로 가야 한다는 것입니다. 세상은 모두 maru입니다.

මරු කියන්නේ වසර මාරයාගේ එහෙම නෙමෙයි. වසර මාරයාත් මරු. මරු කියන්නේ පුද්ගලයෙක් නෙමෙයි. හිත කෙලෙසනේ යම් ධර්මයක් ඇත්තේ අවිද්‍යාවක් තෘෂ්ණාවක් ඇත්ත ඒ තමයි මරු.

maru란 Vasavatti Māra 같은 것만이 아닙니다. Vasavatti Māra도 maru입니다. maru는 한 인물이 아닙니다. 마음의 kilesa, avijjā와 taṇhā가 있는 어떤 dhamma, 그것이 maru입니다.

මේ මරුගය නිදහස් වෙනවා කියන්නේ අවිද්‍යාව වෙන දෘෂ්ණාවෙනුත් නිදහස් වෙනවා. අපි මරු කියන්න පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ අර ප්‍රාදේශිය දිව්‍ය රාජයට පරනිපිට වසවර දිව්‍ය ලෝකේ ප්‍රාදේශිය දිව්‍ය රාජය වශයෙන් වසරති මාර කියලා කියන වචනය අරගෙන මරුවේ කිව්වොත් එහෙම කෙලින්ම තියෙන්නේ පුද්ගලය.

이 maru에서 벗어난다는 것은 avijjā와 taṇhā에서 벗어나는 것입니다. 우리가 maru라 부르는 데 익숙한 것은 Paranimmitavasavatti deva 세계의 한 지역 deva 왕인 Vasavatti Māra라는 낱말을 가져온 것이어서, maru라 하면 곧바로 한 인물을 떠올립니다.

ඒ පුද්ගෙලත් එන්න නෙමෙයි එතකොට මරු මරුවේ ලෝකේ. ඒ පුද්ගලයත් මරුවෝ. එයත් මරුයි. මරුවා අහර වෙලා. එහෙනම් පරණිමිත වසාති කියගෙන්න දිව්‍ය රාජයා කියනඑනම් මාරයාට වසං වෙච්ච කෙනෙක්. මරුපිලෝකයේ ඉන්න එක. එයාටත් සිද්ධ වෙනවා මරණයට පය මරුට ණයකය වැලට එනවා එයා.

그 인물만이 maru인 것이 아니라 maru의 세상이 있습니다. 그 인물도 maru입니다. 그도 maru입니다. maru의 먹이가 되었습니다. 그렇다면 Paranimmitavasavatti deva 왕이라는 이도 Māra에 지배된 이이고 maru의 세상에 있는 이입니다. 그도 죽음에 이르러, maru에게 빚을 지고 그 덫에 걸립니다.

ඒකත් දකින්න ඕනේ මරු කොතනද වෙන්නේ. ලෝභය යම් තැනකද ද්වේශය යම් තැනකද මෝහය යම් තැනකද මරු එතෙර. ලෝභක් සක්ෂේ කළාද? ද්වේශක් සක්ෂේ කළාද? මෝහක් සේ කළාද? මරු එතන නැ. මරුගේ පැත්ත ිලා.

그것도 보아야 합니다. maru는 어디 있습니까? lobha가 있는 곳, dosa가 있는 곳, moha가 있는 곳에 maru가 있습니다. lobhakkhaya를 했습니까? dosakkhaya를 했습니까? mohakkhaya를 했습니까? 그러면 maru는 거기 없습니다. maru 쪽은 사라졌습니다.

තියෙන කය මරු දෙපැත්ත. මොකද පෙර භවයේ තිබෙන ලෝභය, ද්වේශය, මෝහය කියන මේවට හේතුකාර අරගෙන ඒකේ මූල ධර්මයක් හරි අල්ලගත්ත නිසා. ඒ හේතුවෙන් අල්ලගත්ත එක තමයි මේක අහන්නේ. මේක මරුවෙන් මරක් කරන්න බැ.

남아 있는 몸은 maru 쪽입니다. 앞 생에 있던 lobha, dosa, moha를 원인으로 삼아 그 뿌리 dhamma를 붙잡았기 때문입니다. 그 원인으로 붙잡은 것이 이 몸입니다. 이것은 maru에게서 떼어 낼 수 없습니다.

කැඩෙන්නේ යමක්ද? බිඳෙන්නේ යමක්ද? වැනසෙන්නේ යමක්ද? විපරිණාමයට පත් වෙන්නේ යමක්ද? මලුයි. ඒවා මලුදහ. ඒ කියන්නේ පුද්ගලයෙක් වනේ.

깨지는 것, 부서지는 것, 무너지는 것, vipariṇāma에 이르는 것은 무엇이든 maru입니다. 그것들이 maru입니다. 그것은 한 인물이 아닙니다.

අවිද්‍යාවේ දෘෂ්ණාවේ නිර්මාණය ස්වභාවය හටගත්ත එකක් විනාශ වෙනවා නම් මරුයි. මරු කියන්නේ වැට. හටගත්ත හටගාත්තා හරි ලෝකේ තියෙන්නේ නැ. අන්න මරු කියනවා හොඳම දැනගන්න.

avijjā와 taṇhā가 만든 성질, 일어난 것이 무너진다면 그것이 maru입니다. 일어난 것은 세상에 남아 있지 않습니다. 그것을 maru라 합니다. 잘 알아 두십시오.

ඇහැ මරුට අයිතියට රූපය මරුට අයිතියට. චක්ඛු විඤ්ඤාණය මරුටයිතියි. ඒ ඇහැයි රූපයයි චක්ඛු විඤ්ඤාණය නිසා හටගන්න චක්ඛු සංස්පර්ශයක් ඇත්ද මරුටයිනේ.

눈은 maru에 속합니다. rūpa는 maru에 속합니다. cakkhu viññāṇa는 maru에 속합니다. 눈과 rūpa와 cakkhu viññāṇa로 일어나는 cakkhu samphassa가 있다면 maru에 속합니다.

ඒ සම්පර්ශය හටගන්න සම්පස්ස ජාය වේදනාවක් ඇත්්ද මරුටයි. කන මරුටයි. ශබ්දය මරුටයි. කනයි සත්‍යයයි නිසා හටගන්නේ සෝත විඤ්ඤාණයක් ඇත්ද මලුටයි. කනයි සත්‍යයයි සෝත විඤ්ඤාණයයි නිසා හටගන්න සෝත සංස්පර්ශයක් ඇත්ද මරුටයි.

그 samphassa로 일어나는 samphassajā vedanā가 있다면 maru에 속합니다. 귀는 maru에 속합니다. 소리는 maru에 속합니다. 귀와 소리로 일어나는 sota viññāṇa가 있다면 maru에 속합니다. 귀와 소리와 sota viññāṇa로 일어나는 sota samphassa가 있다면 maru에 속합니다.

ඒ සංස්පර්ශයෙන් ජනිතවන්නා වූ සම්පස්සජා වේදනාවක් ඇද සෝත සම්පස්ස ජජා වේදනාවක් ඇද මරුටයි.

그 samphassa에서 생기는 samphassajā vedanā, sota samphassajā vedanā가 있다면 maru에 속합니다.

නාසය මරුටයි. ගන්ධය මරුටයි. නාසයයි ගන්ධයයි නිසා හටගන්නා වූ ගාන විඤ්ඤාණයක් ඇද මරුයි. නාසයයි, ගන්ධයයි, ගාන විඤ්ඤාණයයි නිසා හටගන්න ගාන සංස්යක් ඇත්ද මරුයි. ඒ සංස්පර්ශය හටගන්න සම්පස්සජා ගහන වේදනාවක් ඇද මරුටයි.

코는 maru에 속합니다. 냄새는 maru에 속합니다. 코와 냄새로 일어나는 ghāna viññāṇa가 있다면 maru입니다. 코와 냄새와 ghāna viññāṇa로 일어나는 ghāna samphassa가 있다면 maru입니다. 그 samphassa로 일어나는 ghāna samphassajā vedanā가 있다면 maru에 속합니다.

දිව මරුටයි. රසය මරුටයි. දිවයි රසයයි නිසා හටගන්න දිව් හා විඤ්ඤාණයක් ඇත්ද මරුටයි. දිවයි, රසයයි ජිව්හා විඤ්ඤාණයයි නිසා හටගන්න ජිව්හා සංස්පර්ශයක් ඇත්ද මරුයි. ඒ ජිව්හා සංස්පර්ශය නිසා හටගන්න ජිව්හා සම්පස්සජා වේදනාවක් ඇද මරුසයි.

혀는 maru에 속합니다. 맛은 maru에 속합니다. 혀와 맛으로 일어나는 jivhā viññāṇa가 있다면 maru에 속합니다. 혀와 맛과 jivhā viññāṇa로 일어나는 jivhā samphassa가 있다면 maru입니다. 그 jivhā samphassa로 일어나는 jivhā samphassajā vedanā가 있다면 maru에 속합니다.

කය මරුසයි. පොට්ඨබ්බයව මරයි. කයයි පොට්ඨබ්බය නිසා හටගන්නා වූ යම් කාය විඤ්ඤාණයක්ද මරුයි. කයයි පොට්ඨබ්බයයි කාය විඤ්ඤාණය නිසා හටගන්නා වූ කාය සංස්පර්ශයක් ඇත්ද මයි. ඒ කාය සංස්පර්ධයෙන් ජනිතවන්නා වූ කාය සම්පස්ස වේදනාවක් ඇද මයි.

몸은 maru에 속합니다. phoṭṭhabba도 maru입니다. 몸과 phoṭṭhabba로 일어나는 kāya viññāṇa가 있다면 maru입니다. 몸과 phoṭṭhabba와 kāya viññāṇa로 일어나는 kāya samphassa가 있다면 maru입니다. 그 kāya samphassa에서 생기는 kāya samphassajā vedanā가 있다면 maru입니다.

මන මරුයි. ධර්මයෝ මයි. මනයි ධර්මය නිසා හටගන්නා වූ මනෝ විඤ්ඤාණයක් ඇද මරුයි. ඒ මනායි ධර්මයේ මනෝ විඤ්ඤාණය නිසා හටගන්න මනෝ සංස්යක් ඇද මරයි. ඒ මනෝ සංස්යෙන් ජනිත වන්නා වූ මනෝ සම්පස්සජා වේදනාවක් ඇද මයි. මන මරුයි.

마음은 maru입니다. dhamma들도 maru입니다. 마음과 dhamma로 일어나는 mano viññāṇa가 있다면 maru입니다. 마음과 dhamma와 mano viññāṇa로 일어나는 mano samphassa가 있다면 maru입니다. 그 mano samphassa에서 생기는 mano samphassajā vedanā가 있다면 maru입니다. 마음은 maru입니다.

ඒ කියන්නේ පුද්ගලයෙකුට අයිතියන් නෙමෙයි. මරණයට අයිති. වැනසීමට අයිති. ඕවා යම් තැනක හටගත්තනම් ගිවිලලා යන විනාශ වෙලා යනවා. විපරිණාමයට පත් වෙනවා.

곧 이것들은 한 사람에게 속한 것이 아닙니다. 죽음에 속합니다. 무너짐에 속합니다. 이것들은 어디서 일어났든 다해 가고 사라져 갑니다. vipariṇāma에 이릅니다.

ඒවය විපරිණාමය අත්හරින්න පුළුවන් සමතයෙක් ලෝකේ පහළ වෙලත් නැහ පහළ වෙන්න හේතු. ලෝකයේ යම් සත්‍යයේ පේන්න පහළ වුනත් නොබෙනෙන්න පහළ වුනත් මහා ඉද්‍රියතුව පහළ වුණා. මහා පුණ්‍ය විවේ හිටියා. දස දහසක් වල එක ඇඟිල්ලියෙන් බබලවන්න පුළුවන් බලයක් හැදී ඉදිරිය වලයි ඉද බ්‍රහ්මයෙක් හිටියා ඉන්නවා.

그것들의 vipariṇāma를 막을 수 있는 이는 세상에 나타난 적도 없고 나타날 까닭도 없습니다. 세상에 어떤 존재가 나타났든, 큰 iddhi를 지닌 이가 나타났든, 큰 puñña를 지닌 이가 있었든, 만 개의 세계를 손가락 하나로 비출 수 있는 힘을 지닌 iddhi의 brahma가 있었고 있습니다.

ඒ හටගත්ත ඒවා ඔක්කොම ඔය ටික. ඔයන් යමක් හටගෙන හටගත්තම් විනාස වෙලා යනවා. එහෙනම් අනාගතය

일어난 것은 모두 그렇습니다. 그 가운데 무엇이 일어났든 일어났다면 무너져 갑니다. 그렇다면 앞날도 그렇습니다.

දැන් මේක දකින්න ඕන. මෙන්න මෙහෙම දැක්කනේ. එහෙනම් මම කියලා මගේ කියලා කොයි එකද අල්ලගන්නේ? අපිටම තියෙන තේරෙන විදාන. එහෙනම් මැරෙන ඒවා අල්ලගත්තොත් වැඩක් එනවා.

이제 이것을 보아야 합니다. 이렇게 보았다면, '나'라고 '내 것'이라고 무엇을 붙잡습니까? 우리 스스로 알 수 있는 방식입니다. 그렇다면 죽는 것들을 붙잡아서 무슨 소용이 있습니까.

ඒවට මම කිව්වොත් මැරෙන්නේ නැ. නොමැරි තියෙන්නේ. ඒවා මගේ කිව්වොත් මගේ ආධිපත්තයක් පවත්වනොත් ඒවා නොමැමැරි. විනාස නොවී ඉපරිනාමයට පත් නොවී. න් මරුවගේ වෙන් වේවා. දැන් මරු වසඟින් වෙන් කරන්න බැහැනේ.

그것들을 '나'라 한다고 죽지 않습니까? 죽지 않고 남아 있습니까? '내 것'이라 하고 내 지배를 행사하면 그것들이 죽지 않고, 무너지지 않고, vipariṇāma에 이르지 않습니까? maru에게서 떨어지기를 바라도, maru의 지배에서 떼어 낼 수는 없지요.

ඒවා යම් තැනක නැද්ද අන්න එතනයි නිවනි. රාගක්ය, ද්වේශක්ය, මහාසතිය ප්‍රතිඵලය නිවන. එහම් නිවනට ඔය කියපු ටිකක් පත්නවා.

그것들이 없는 곳, 바로 거기가 nibbāna입니다. rāgakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya의 결과가 nibbāna입니다. 그러니 nibbāna에 이르면 앞서 말한 것들이 사라집니다.

ඇහැකුත් නෑ. කනකුත් නෑ, දිවකුත් නෑ, නාසයකුත් නෑ, කයකුත් නෑ, මනකුත් නෑ. නිවන් නිවන් ප්‍රතිඵල

눈도 없고, 귀도 없고, 혀도 없고, 코도 없고, 몸도 없고, 마음도 없습니다. nibbāna, nibbāna의 결과입니다.

ඒ කියන්නේ නිවන කියන එක පත් වුනහම ලැබූ නිවන ප්‍රතිඵලය නම් කොයි ටික නැතිද? රූපත් නෑ, ශබ්දත් නෑහ, ගන්ධ, රසත් නෑහැ, විශ්පසත් නෑහැ ධර්මත්.

곧 nibbāna에 이르렀을 때 얻은 nibbāna의 결과로 무엇이 없습니까? rūpa도 없고, 소리도 없고, 냄새도, 맛도 없고, 감촉도 없고, dhamma도 없습니다.

නිවනට ඒ ටිකත් නිවනට කියන්නේ නිවනින් ප්‍රතිඵලය නිවන හේතු හේතුවේ ඵලය තමයි ඕකේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

රාගක් ක්ෂය කළා, ද්වේශක් සේ කළා, මෝහක් ක්ෂය කළා.

rāga를 다하게 했고, dosa를 다하게 했고, moha를 다하게 했습니다.

ඉතුරු ටික දැනගන්න වුන බව නෑ ඉතුරු ටික රාගක්ෂය ප්‍රතිඵල නින්න රාගය ප්‍රතිඵල අරිහතුන් වහන්සේගේ ශරීරයේ රාගයේ ප්‍රතිඵලයක් නෙමෙයි. මේ රාගක්ෂයේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ප්‍රතිඵලයක් නෙමෙයි. ද්වේශක් සේ හෝ මෝහක්ෂය ප්‍රතිඵලයක් නෙමෙයි. පෙර තිබුණ රාගය, ද්වේශය, මෝහය ප්‍රතිඵල.

dosakkhaya나 mohakkhaya의 결과가 아닙니다. 예전에 있던 rāga, dosa, moha의 결과입니다.

දූසයන් කිය නෙමෙයි අර සියුම් රාගය, සියුම් ද්වේශයේ සියුම් මෝහය ප්‍රතිඵලය ආසාිදාවේ තෘෂ්ණාවේ ප්‍රතිඵල අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි දෙකම සේල් කරපුවහම නිවන් දැක්කා.

더러운 것이 아니라 그 미묘한 rāga, 미묘한 dosa, 미묘한 moha의 결과입니다. 바람과 taṇhā의 결과입니다. avijjā와 taṇhā 둘 다 다하게 했을 때 nibbāna를 보았습니다.

හැබැයි දකිනවා නිසා ඒවා නිවන. නිවන කියන වචනෙත් නිවන.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් ඔව් නිවන කියන්නේ මොකක්ද කියලා බලනකොට දැහප තේරුම් ගන්න නිවන පිළිබඳ සෘටියට කියලා පෙන්න නිවන දැක නිවන කියන එක තේරුම් ගත්ත නින්නයි වයන්නයි ණයන්නයි නිවන නෙමෙයි. තව තියෙනවා.

이제 nibbāna가 무엇인지 볼 때, nibbāna를 알아듣고 nibbāna에 관한 견해로 말하고 보이고, nibbāna를 보고 nibbāna라는 것을 이해했다 해도, 'ni'와 'va'와 'ṇa'가 nibbāna는 아닙니다. 더 있습니다.

නියන්න විද්‍යාමාන ශබ්දය ඉන්න. ඒක ශබ්ද රූපයක්. වයන්න විද්‍යාමාන එනවා ශබ්ද රූපය. ණයනත් ලෝකයේ විද්‍යාමානය නම් සබ්ද රූපය නියනු සබ්ති වයනුශබ්ති ණය ඔක්කොම ශබ්ද නේද?

'ni'는 드러나는 소리입니다. 그것은 소리의 꼴(sadda rūpa)입니다. 'va'도 드러나는 소리의 꼴입니다. 'ṇa'도 세상에 드러난 소리의 꼴입니다. ni도 소리, va도 소리, ṇa도, 모두 소리 아닙니까?

දැන් නිවන කියන වචනේ නිවන නෙමෙයි කිව්වේ. න් නිවන කියන වචන අපි හිතාගෙන ඉන්නවා නම් නිවන කියන එකෙන් පෙන්වතිය තේරුම් ගන්න ඕන. තේරුම් ගත්ත හිත

그래서 nibbāna라는 낱말은 nibbāna가 아니라고 했습니다. nibbāna라는 낱말을 우리가 생각하고 있다면 nibbāna라는 말로 가리키는 것을 이해해야 합니다. 이해한 마음도,

වචනාව ඒක චෛතයක්. ඒක දුක්ඛස්කන්ධයට අයිති නාමස්කන්ධයට අයිති කියලා ඒකත් නහ මොකෙන්ද නිවන විද්‍යාමාන කරන්න අන්න විද්‍යාමාන කරන්න නාමත් නෑහ රූපත් නෑහ නිවනි දැන් නිවන කියන වචනයටුනොත්

낱말은 cetasika에서 나온 것입니다. 그것은 dukkha khandha에 속하고 nāma khandha에 속하므로 그것도 아닙니다. 무엇으로 nibbāna를 드러냅니까? 드러내는 데에 nāma도 없고 rūpa도 없는 것이 nibbāna입니다.

අන්න එතীর එතන අල්ලගන්න අපි නිවන වැටහෙන අරමුණු වෙන ප්‍රඥාවක් තියෙනවා ඒකත් නිවන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් පවතින දේකින් නිවන කියන්න බැරි යම් අත්හැරීමක්, නොඇල්මක්, මැරීමක් වේ. එතන මොකුත් කියන්න දෙයක් නැහ.

그러니 있는 것으로는 nibbāna를 말할 수 없습니다. 어떤 놓음, 달라붙지 않음, 벗어남입니다. 거기에는 말할 것이 아무것도 없습니다.

එතකොට ඕක ඕක සියුම්ම තේරුම් ගත්තේ නැහ. නිවන පිළිබඳවත් දෘෂ්ටියට වැටෙනවා කියලා පෙන්නනවා. නිවන පිළිබඳ මිත්‍යා දෘෂ්ටියට වැටෙනවා නිවනිත් වෙනවා කියලා. අන්න නිවන කියන වචනය අල්ල ගත්තොත් නිවන පෙන්නන එතකොට තෘට්ටියක

그러면 이것을 아주 미묘하게 이해하지 못하면 nibbāna에 대해서도 diṭṭhi에 떨어진다고 보이십니다. nibbāna에 대한 micchā diṭṭhi에 떨어진다는 것입니다. nibbāna라는 낱말을 붙잡으면 nibbāna를 보이는 것조차 diṭṭhi가 됩니다.

ඒ තුළින්මත් දැනගන්න ඕනේ තේරුම් ගන්නත් තේරුම් ගත්ත හිතත් නිවන නිවන වටහා දෙන හිතක් නැත්නම් ඒ ප්‍රඥාව කියන අතසික විපරිණාමයට පත් වෙලා වැනසෙන ඒකෙත් අල්ලන්න දෙයක් නෑහැ කියලා දැනගන්න

그것을 통해서도 알아야 합니다. 이해하는 것도, 이해한 마음도 nibbāna가 아닙니다. nibbāna를 깨닫게 하는 마음이 있다면 그 paññā라는 cetasika도 vipariṇāma에 이르러 무너집니다. 그것에도 붙잡을 것이 없다고 알아야 합니다.

නෝනක් 7ක් ඥානතන පටිච්ච සමුප්පාදය පිළින්න දකිනකොට පෙරලා තියෙනවා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔන්න ඒය නුවණ වැඩෙන හැ.

그렇게 지혜가 자라는 것입니다.

එක කාරණයකට නුවණ හතක් ගැන කියිවා. යථාබෝධය ලැබුවා කියලා දැනගත්තා වූ යමක් හිතක් ඇති අන්න ඒ හිතත් හේතුඵලයක්. ඒ හිතත් අල්ලන්න දෙයක් නෑහ කියලා දකින්න. ඒකේ ාරයක් නෑහැ කියලා දකින්න. එතකොට ඔක්කොම කතා මේ කෙරුවා හිතිවිදි ඔක්කොම ඉවරයි.

한 가지 일에 대해 일곱 지혜를 말했습니다. 있는 그대로의 깨달음을 얻었다고 안 어떤 마음이 있다면, 그 마음도 원인과 결과입니다. 그 마음도 붙잡을 것이 없다고 보십시오. 그것에 알맹이가 없다고 보십시오. 그러면 모든 이야기, 이런 짓과 생각들이 다 끝납니다.

ඒ ඕක හරි සියුම් තැනක්. ඕ කියන්නේ නොහිටුවද අපි දකින්න පුළුවන් එකක්. පැවැත්ම දුකයි කියලා දැක්ක. ඒක නැති දෙන්න දුක නෑහ කියලා දැක්කන. පැවැත්ම ඇතිෙන දුකයි. ඒ දුක නම් ඒ පැවැත්ම නැති ඒ දුක නෑ. ඔන්න ඔය ටික තේරුම් ගත්තේ.

이것은 아주 미묘한 자리입니다. 그러나 우리가 볼 수 있는 것이 있습니다. 이어짐이 괴로움이라고 보았습니다. 그것이 없으면 괴로움이 없다고 보았지요. 이어짐이 있으면 괴로움입니다. 그 이어짐이 없으면 그 괴로움이 없습니다. 바로 이것을 이해한 것입니다.

අන්න ඒ ටික තේරුම් අරගන්න දැක්කහම පස්සේ කාලෙක නිවන වැරදෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පැවැත්ම තියෙන දුකයි කියලා කියා දැකලා යම් පැවැත්මක අත්හැරීමක්, නොල්මක්, මිදීමක් වුනාද? අන්න එදාරට දොක නෑහ කිව්වහම නිවන කියන්නේ මොකක්ද කියලා එදාර තේරුම් ගන්න පුළුවන් ශක්තියක් එනවා.

이어짐이 있으면 괴로움이라고 보고, 어떤 이어짐에 대한 놓음, 달라붙지 않음, 벗어남이 생겼다면, 그날 괴로움이 없다고 할 때 nibbāna가 무엇인지 그날 이해할 수 있는 힘이 옵니다.

එතකන්ම ඒක තේරුම් ගන්න දැඟලු වෙන්නේ නැතුව. මූල ධර්මයක න්‍යායක පිහිටන්න.

그때까지는 그것을 이해하려 애쓰지 말고, 뿌리 dhamma, 그 이치에 자리 잡으십시오.

දුකට හේතුව දේ අනුව දුකක් දුකට හේතුවක් නැගෙනවද ඒ නැගුනොත් දුක එතන නැගෙන ඒ දුකට හේතු වෙන්නේ ලෝකය යම් තැනක නැද්ද එතන දුක නැ. ඔය ටික දැන ගත්තහම හොඳටම මැති ඉස්සෙ අපිට ඕන කරන්නේ දුක නැති කරගන්න. නිවන් දකින්න නිවන් දකින්න ඕනේ කියලා හිෙනා අපි ගන්නවට වැඩිය අපි ඉස්සෙල්ලාම භාවිතා කරන්න ඕන.

괴로움의 원인에 따라 괴로움이, 괴로움의 원인이 일어나는지 보십시오. 그것이 일어나면 거기서 괴로움이 일어납니다. 그 괴로움의 원인이 되는 세상이 없는 곳에는 괴로움이 없습니다. 이것을 알면 아주 충분합니다. 먼저 우리가 바라는 것은 괴로움을 없애는 것입니다. nibbāna를 보아야 한다고 생각하는 것보다 먼저 우리는 이것을 실천해야 합니다.

යම් තනක අවසානයක් දුකක් නැගිනවා නම් ඒකක්ම වැදගත් දෙයක්. සතර සතිපට්ඨානය කියන එකත් තේරුම් ගන්න ඕනේ. එතකොට අපිට සතර සතිපට්ඨානය අපි වැඩිය යුතු මගක්.

어떤 자리에서 끝에 괴로움이 일어나는지, 바로 그것이 중요한 것입니다. 네 satipaṭṭhāna라는 것도 이해해야 합니다. 그러면 네 satipaṭṭhāna는 우리가 닦아야 할 길입니다.

හැබැයි සතිපට්ඨානය වඩනවා කියනවා වාගේම තවත් ටිකක් විග්‍රහ කරගන්නට පේනවා. සතිපට්ඨානයක් වැඩෙන එකයි. සතිපට්ඨානයත් වඩනවානේ. සතිපට්ඨානයත් වැඩෙනවා. වැඩෙන්නේ වැඩ පිළිලන් තියෙනවා. අන්න වැඩ පිළිවිල තේරුම් අරගෙන ඒ වැඩ පිළිවිලිට අනුකූලව කටයුතු කරනකොට සතර සතිපට්ඨානය වැඩෙනවා. නමුත් අපි කතාව කියන්නේ සතර සතිපට්ඨානය වඩනවා කියලා.

그런데 satipaṭṭhāna를 닦는다고 하지만 조금 더 풀이할 것이 보입니다. satipaṭṭhāna가 자라는 것과 satipaṭṭhāna를 닦는 것입니다. satipaṭṭhāna는 자랍니다. 자라는 데에는 일의 차례가 있습니다. 그 일의 차례를 알고 그에 맞게 하면 네 satipaṭṭhāna가 자랍니다. 그러나 우리는 말할 때 네 satipaṭṭhāna를 닦는다고 합니다.

ඔව් දැන් අපි බත් උයනවා කතාවට කියනවා. දැන් බත් විදෙනවද? බත් උයනවද? බත් විදෙනවා. අපිට පුළුවන්ද බත්තු වය? දැන් අර නිකන් ගිහිළු කතාවට තියෙනවා බත්තයෝ කැඳෙනවා කියලා. ඒක නෙමෙයි මේ කියන්නේ.

네, 우리는 말할 때 밥을 짓는다고 합니다. 이제 밥이 익습니까, 우리가 밥을 익힙니까? 밥이 익습니다. 우리가 밥을 익힐 수 있습니까? 시골 말로 '밥이 끓는다'는 말이 있는데 그 말을 하는 것이 아닙니다.

මුට්ටියට හාල් දාල ඉවරලා හිම් අපි නිබේ තියලා ගින්දර දාලා ඒ වතුර දාලා ඕක ගින්දර දාලා. මෙහෙම ක්‍රමයක් තියෙනවා. අපි ඕකට බත්තු වෙනවා කියලා කියනවා. බත් උදේනවා කියන වැඩපිළිවෙල කරාට බතනම් විදෙනවා. ඉදුනට පස්සේ ඉදිච්ච බත් වැඩේ අපිට හම්බ වෙෙනවා. පාල නැතේ දැම්මා. බත් වැටයක් ගත්තා.

솥에 쌀을 넣고 아궁이에 올리고 물을 붓고 불을 땝니다. 이런 방법이 있습니다. 우리는 그것을 밥을 짓는다고 합니다. 밥 짓는 일을 했지만 밥은 저절로 익습니다. 익은 뒤에 익은 밥을 우리가 얻습니다. 쌀을 넣었고 밥 한 그릇을 얻었습니다.

ඉතින් කවුද කලේ? මම ක් කියන්න පුළුවන්. මමත් කිව්වා කියලා. දැන් ඔයාට හාල් හැටේ ඉදිරේ. කිවෝ කියන්න. ඒ කියන්නේ හාල් වතුරට දාලා ඔයාට ිපේ තිබ්බා. දැන් හාල් එදෙව්වේ ඔයාද අන්න එතෙන්දි දකිනවා. නැනේ මම ගින්දර දැම්වා. මුත්තියට හාල් ටික දැම්මවා. ලිබේ තිබ්බා පදම බලාගෙනඉන්න පදමටල වතුර ටික දැම්ම. හාල් ටික ගැලපෙන වතුරට තිය ඒ මුත්තටිය තියෙන මුත්තට්ටා ඒකට ගින්දරලා දෙන්න. පදමට ගින්දරලා දෙන්න.

그러면 누가 했습니까? '내가 했다'고 말할 수 있습니다. 그렇다면 당신이 쌀을 익혔습니까? 쌀을 물에 넣고 아궁이에 올렸습니다. 쌀을 익힌 것이 당신입니까? 거기서 봅니다. '아니요, 나는 불을 넣었습니다. 솥에 쌀을 넣었습니다. 아궁이에 올리고, 알맞게 지켜보며 알맞은 물을 부었습니다. 쌀에 맞는 물을 넣은 그 솥에 불을 알맞게 땠습니다.'

අන්න හේතුවන් යම් ආකාරයකින් සමවායකට එකතු වුණාද හේතුවට අනුකූල වන්නා වූ ඵලයක් පහළ වෙනවා. මේක අපේ වැඩක් නෙමෙයි. ඒකේ ධර්මතාවය. මෙන්න මේ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ධර්මයෝ ධර්මයෝ පවත්වයි නිර්වාණ පරතරට යාම සඳහා ධර්මයම ධර්මය පුළුවන්. අපිට බලන්න දෙයක් නෑහ ඒක

원인들이 어떤 방식으로 모이면 원인에 맞는 열매가 나타납니다. 이것은 우리 일이 아닙니다. 그것의 dhammatā입니다. 그래서 붓다께서 말씀하십니다. dhamma가 dhamma를 이어 가게 하여 nibbāna 저편으로 가기 위해 dhamma만이 dhamma를 해낼 수 있다. 우리가 할 것은 없습니다.

දැන් මේ ලෝක සමරාය වචන තියෙනවා. කතා කරන හතාගන්න පත් වඑනවා කිව්වා වා සතර සතිපට්ඨානය වඩනවා කියලා වචනයක් අපි කියනවා.

그런데 세상의 관습적인 말들이 있습니다. 말할 때 쓰는 방식입니다. 네 satipaṭṭhāna를 닦는다는 말을 우리는 합니다.

සතර සතිපට්ඨානයේ වැඩෙන වැඩ පිළිවෙලක් තියෙනවා. මෙන්න මේ වැඩ පිළිවිල අනුගමනය සතර සතිපට්ඨානය වැඩෙනවා වඩනවා නැ. නමුත් අපි කියන්නේ ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය වඩනවා. සතර සතිපට්ඨානය වඩනවා. සත්ත බොජ්ගෝ වඩනවා. වඩනවා කියන එකෙන් තමයි අපි ඔය කියන්නේ කතාවට කියනේ.

네 satipaṭṭhāna가 자라는 일의 차례가 있습니다. 그 일의 차례를 따르면 네 satipaṭṭhāna가 자랍니다. 닦는 것이 아닙니다. 그러나 우리는 ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦는다, 네 satipaṭṭhāna를 닦는다, satta bojjhaṅga를 닦는다고 합니다. '닦는다'는 말은 말할 때의 관습입니다.

ඔය හැම එකක්ම වැඩෙනවා. ච ආර්යෂ්ඨාික මාර්ගය කියන වඩනවා කියන වචනයක් අපි ගන්නවා. ඒ වැඩීමට අවශ්‍ය කරන වැඩ පිළිවෙල අපි කරනවා. එතකොට ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය වැඩෙනවා. කුසල සීලය හැර එයින් හැර කරන්න දෙයක් නෑහ කියලා.

그 하나하나가 모두 자랍니다. ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦는다는 말을 우리가 씁니다. 그 자람에 필요한 일의 차례를 우리가 합니다. 그러면 ariya aṭṭhaṅgika magga가 자랍니다. kusala sīla 말고는 그 밖에 할 것이 없다는 것입니다.

ගහ ගහ අපි කියනවා ගහක් වවනවා කියලා. ගහ වභවනද ගහ වැවෙනවද ගහ වැවෙනවා. අපි කරන්න ඕනේ සා අපි ගහ භවනවා කියන වචනය තමයි භාවිතා කරන්නේ. නමුත් ගහව වැවෙන්න සාත්තු කරනවා කියන එකයි යථාර්ථය. ගහ වැවෙන්න සාත්තුව කරන්න ඕනේ. ගහ වවන්න අපිට බැ. සාතුව හරියට කළොත් ඒ හේතුඵල ධර්මය වශයෙන් ඒ හේතුටත් අනුකූල ඵලයක් වශයෙන් ගහ වැහවෙනවා.

우리는 나무를 기른다고 합니다. 나무를 기릅니까, 나무가 자랍니까? 나무가 자랍니다. 우리가 해야 할 것은 돌봄입니다. 나무를 기른다는 말을 쓰지만, 나무가 자라도록 돌본다는 것이 실상입니다. 나무가 자라도록 돌봐야 합니다. 나무를 키울 수는 없습니다. 돌봄을 제대로 하면 원인과 결과의 dhamma로서, 그 원인에 맞는 열매로 나무가 자랍니다.

අන්න මල් හදන්න බැ මල් හැදෙනවා. ගිලි හදන්න බැහැ. ගිරි හැදෙනවා. ගෙඩි ඉදවන්න බැහැ ගෙරි ිදෙනවා. ඒ සියල්ලම හේතු බව

꽃을 만들 수는 없지만 꽃이 핍니다. 어린 열매를 만들 수는 없지만 어린 열매가 맺힙니다. 열매를 익힐 수는 없지만 열매가 익습니다. 그 모두가 원인 때문입니다.

අපිට කරන්න තියෙන්නේ ඒ දේ අවශ්‍ය නම් ඒකට හේතුව සිද්ධ වෙන ආකාරය දැනගෙන අවශ්‍ය මූල වැඩපිලක් තියෙනවා ශාත් හරියට කරගත්තොත් අර හේපර න්‍යායේ ක්‍රියාධාමය ධර්මය ධර්මය පවත්වලා හැදෙනවා. ඒක ධර්මයෝ ධර්මයෝ පැයක් ඒ කියන්නේ ඕක එන්න මේ ලෝකේ ඔ කරන හැම දෙයක්ම අපි කරන්නේ ඒකට අවශ්‍ය කරන පසුතලි මූලිකව වැඩ පිළිුම් කරන්න.

우리가 할 것은, 그것이 필요하면 그 원인이 일어나는 방식을 알고 필요한 기본 일, 곧 돌봄을 하는 것입니다. 그것을 제대로 하면 원인과 결과의 이치에 따라 dhamma가 dhamma를 이어 가며 만들어집니다. 그것이 'dhammā dhamme ...'입니다. 이 세상에서 하는 모든 일이 그렇습니다. 우리가 하는 것은 그것에 필요한 바탕, 기본 일을 하는 것입니다.

නිවන් දැකීමට කරන්න ඕනේ. ඒ අවශ්‍ය මූලික වැඩ පිළිවල අන්න ඒ සාත්ති ඒ ටික කරනකොට ඔය ඔක්කොම වැඩෙන දහම් ප්‍රඥාව වැඩෙන එකක්. වඩනවා නෙමෙයි. කියන්නේ වඩනවා කියලා තමයි. ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය වඩනවා කියලා තමයි අපි කියන්නේ භාවිතා කරන්න.

nibbāna를 보기 위해 해야 할 것이 있습니다. 그 필요한 기본 일, 바로 그 돌봄입니다. 그것을 하면 그 모두가 자라는 dhamma, paññā가 자라는 것입니다. 닦는 것이 아닙니다. 말로는 닦는다고 합니다. ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦는다고 우리가 말합니다.

ඒ ලෝක සියුම්ම ඕනේ. වඩනවා කියන්නේ මොකක්ද කියලා විග්‍රහ කරගන්න ඕනේ අන්න බත් තියෙනවා වගේ තම බද විදෙනවා. අවශ්‍යන වැඩිලා අපි කරන්න ඕනේ. ඒ වගේ සතර සතිපට්ඨානය වැඩෙනවා. වැඩෙන්න අවශ්‍ය කරන වැඩබිල්ලා අපි කරා .

그것을 아주 미묘하게 보아야 합니다. '닦는다'가 무엇인지 풀이해야 합니다. 밥처럼, 밥이 익습니다. 필요한 일을 우리가 해야 합니다. 그처럼 네 satipaṭṭhāna가 자랍니다. 자라는 데 필요한 일을 우리가 합니다.

එක්තරා ුතුන් වහන්සේ එනවා බුදුපියාණන් වහන්සේ කියන්න ස්වාමීනි ඉක්මනට නිවන් දකින්න. අර ක්‍රමයක් විදංක වඩන්න ඕක කොහොමද සත්ත බොජ්ඣංග වඩන්නේ ආර්යෂ්ඨාංගික මාධිය වඩන්න ස්වාමී කොහොමද ආර්යෂ්ඨාංගික මාධ්‍ය වල වඩන්නේ සතර සතිපට්ඨානය වඩන්න ස් කොහොමද සතර සතිපට්ඨානය වඩන්නේ ත්‍රිවිධ විතර්තිය පූර්ණය කරන්න ස්වාමීනි කොහොම ත්‍රිවිධි විතර්තිය පූර්ණය කරන්නේ ඉන්ද්‍රිය භාවනාව වඩන්න

어떤 bhikkhu가 붓다께 와서 말씀드립니다. '존자시여, 빨리 nibbāna를 볼 방법을 알려 주십시오.' 'satta bojjhaṅga를 닦아라.' '어떻게 satta bojjhaṅga를 닦습니까?' 'ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦아라.' '존자시여, 어떻게 ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦습니까?' '네 satipaṭṭhāna를 닦아라.' '어떻게 네 satipaṭṭhāna를 닦습니까?' '세 가지 sucarita를 채워라.' '존자시여, 어떻게 세 가지 sucarita를 채웁니까?' 'indriya bhāvanā를 닦아라.'

අනිත් අන්තිමට පෙන්නද කරන්න ඕනේ වැඩපිස අන්න කරන්න තියෙන්නේ.

마지막으로 해야 할 일을 보이셨습니다. 바로 그것이 해야 할 일입니다.

ඉන්ද්‍රිය භාවනාව වඩන කෙනාටත් ත්‍රිවිධ සුචරිතය පූර්ණය වෙනවා. ත්‍රිවිධ සුචරිතය පූර්ණය වෙන කෙනාට ඒ හිතුවෙන් සතර සතිපට්ඨානය වැඩෙනවා. සතර සතිපට්ඨානය වැඩෙන කෙනාට ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය වැඩෙනවා. ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය වැඩෙන කෙනාට සත්ත බොජ්ඣංග වැඩෙනවා. සත්‍ බොජ්ඣංගන කෙනාට නිවන පූර්ණ වෙනවා. ඉන්න

indriya bhāvanā를 닦는 이에게 세 가지 sucarita가 채워집니다. 세 가지 sucarita가 채워진 이에게 그 원인으로 네 satipaṭṭhāna가 자랍니다. 네 satipaṭṭhāna가 자라는 이에게 ariya aṭṭhaṅgika magga가 자랍니다. ariya aṭṭhaṅgika magga가 자라는 이에게 satta bojjhaṅga가 자랍니다. satta bojjhaṅga가 자라는 이에게 nibbāna가 채워집니다.

එහෙනම් අපි දැන් සතර සතිපට්ඨානය වඩන ක්‍රම හොයනවා. හැබැයි වරන්න තියෙන වැඩ පිළිද මොකද කායානුපස්සනාව, වේදනානුපස්සනාව, චිත්තානුපස්සනාව ධම්මානුපස්සනාව කියලා අරගෙන අපි දැන් එහෙම ක්‍රමයක් ගැන කායානුපස්සනාව වඩනවා.

그런데 우리는 이제 네 satipaṭṭhāna를 닦는 방법을 찾습니다. 그러나 해야 할 일은 따로 있습니다. kāyānupassanā, vedanānupassanā, cittānupassanā, dhammānupassanā를 들고서 그런 방법을 말하며 kāyānupassanā를 닦는다고 합니다.

කායානුපස්සනාවයි, වේදනානුපස්සනාවයි, චිත්තානුපස්සනාවයි, ධම්මානුපස්සනාවයි මේ සතර අනුපස්සනාවම වැඩෙන්න නම් ඉන්ද්‍රිය සංවරය ලැබෙ. එතන ටික වැඩෙ ඉන්ද්‍රිය සංය වැඩෙන්න නම් ඉන්ද්‍රිය භාවනාව කරගෙන අන්න කරි භාවනාව

kāyānupassanā, vedanānupassanā, cittānupassanā, dhammānupassanā, 이 네 anupassanā가 모두 자라려면 indriya saṃvara를 얻어야 합니다. 그래야 그것들이 자랍니다. indriya saṃvara가 자라려면 indriya bhāvanā를 해야 합니다. 바로 그 bhāvanā입니다.

දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ඔක්කොම ටික වැඩෙනවා ඕක කරපු කරන්න තියෙන්නේ ඒකයි. කරන්න තියෙන්නේ ඉන්ද්‍රිය භාවනාව

이제 붓다께서 말씀하십니다. 모든 것이 자랍니다. 할 것은 그것입니다. 할 것은 indriya bhāvanā입니다.

ඉන්ද්‍රිය භාවනාව සිද්ධ කරගෙන යනකොට ඔය කියන සත්තිත් බෝධිපා ධර්මම වැඩෙනවා. නමුත් අපි කතාවට කියන්නේ බෝධිපාක්ෂ ධර්ම වඩන්න බුයන්න කිව්වා බෝධි පාක්ෂික ධර්ම ටික වඩන්න ඒ සඳහා අවශ්‍ය කරන මූල ධර්මය මොකක්ද ඉන්ද්‍රිය භාවනාව

indriya bhāvanā를 해 나가면 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma가 자랍니다. 그러나 말로는 bodhipakkhiya dhamma를 닦으라 했다고 합니다. bodhipakkhiya dhamma를 닦는 데 필요한 뿌리 dhamma는 무엇입니까? indriya bhāvanā입니다.

දැන් ඉන්ද්‍රිය භාවනාව කියන්නේ මොකක්ද කියලා දැනගන්න ඕනේ. අන්න අපිට කරන්න කියන්න හිතන් තියෙන්නේ වැඩ අපි ඉතින් හිතන හිතක් ඇත්නම් කියන්න දෙයක් ඇත්නම් කරන දෙයක් ඇත්නම් ඉන්ද්‍රිය භාවනාව සති බෝධි පාක්ෂික ධර්ම වැඩෙන්නේ ඉන්ද්‍රිය භාවනාව.

이제 indriya bhāvanā가 무엇인지 알아야 합니다. 그것이 우리가 하려고 말하는 일입니다. 생각하는 마음이 있다면, 할 말이 있다면, 할 일이 있다면 그것이 indriya bhāvanā입니다. 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma가 자라는 것은 indriya bhāvanā로입니다.

දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේට කියනවා ස්වාමීන් ඉන්ද්‍රිය භාවනාව දේශනා කරන කාලයයි මේ සුස කාලයයි ඉල්ලීමක් කරලා ආනන්ද අහන්න. එකට හොඳයි ආනන්ද අහගන්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉන්ද්‍රිය භාවනාව දේශනා කළා.

Ānanda께서 붓다께 '존자시여, 지금이 indriya bhāvanā를 설하실 때이고 좋은 때입니다' 하고 청을 드렸습니다. 그러자 '좋다, Ānanda, 들어라' 하시고 붓다께서 indriya bhāvanā를 설하셨습니다.

අපේ මේ ඇහැ තියෙනවා. මේ ලෝකේ බලපුවහම රූප පේනවා. මේ පේන ඒවාය මොනවද තියෙන්නේ? සමහර රූප බලනක ප්‍රිය මනාප වශයෙන් වැට දෙනවා.

우리에게 이 눈이 있습니다. 이 세상을 보면 rūpa가 보입니다. 보이는 것들은 무엇입니까? 어떤 rūpa를 보면 좋고 마음에 들게 느껴집니다.

සමහර රූප දිහා බලනකොට අප්‍රිය අමනාප වශය පැදෙනවා. ප්‍රියමනාප නැති අප්‍රිය අමනාපන්න නැති. මධ්‍ය ආකාරය වඩිනවා සමහර. මේක ඉციන් පොදු දෙයක්. කවුරුත් ඇහෙෙන් බලනකොට ඔය තුන එකක් ඇතෙනවා.

어떤 rūpa를 보면 싫고 마음에 들지 않게 느껴집니다. 좋지도 싫지도 않은 가운데 방식으로 느껴지는 것도 있습니다. 이것은 누구에게나 공통입니다. 누구든 눈으로 보면 이 셋 가운데 하나가 생깁니다.

එක්කෝ ප්‍රියයි මනාපයි. ඒ බලමු එක්කෝ අප්‍රියයි අමනාපයි. එහෙම නැත්නම් මධ්‍යන්තරයි. මෙන්න ඇතිෙන වේදනා තුනක් මේ කියන්නේ. ප්‍රියමනාප වන්දනයක් එනවා. අප්‍රිය අමනාප වින්දනයක් එනවා. එතකොට මධ්‍යස්ත්ත වින්දනයක් එනවා. අපි ඕක සැප, වේදනා, දුක් වේදනා, උපේක්ෂා වේදනා කියලත් ඕකට තියෙන. එහෙම මේ විග්‍රහ කරලා කියන්න තමයි කිව්වේ.

좋고 마음에 들거나, 싫고 마음에 들지 않거나, 아니면 그 가운데입니다. 여기서 생기는 것이 세 가지 vedanā입니다. 좋은 느낌이 오고, 싫은 느낌이 오고, 가운데 느낌이 옵니다. 우리는 이를 sukha vedanā, dukkha vedanā, upekkhā vedanā라고도 합니다. 그렇게 풀이해서 말한 것입니다.

ප්‍රියමනාප වින්දනය අප්‍රිය අමනාප වින්දනය මධ්‍යස්ථ වින්දනය මොනවද ඇහෙන් රූපයක් දැකහම ඇතිවෙන ස්වභාවය

좋은 느낌, 싫은 느낌, 가운데 느낌, 이것이 눈으로 rūpa를 볼 때 생기는 성질입니다.

මෙන්න මේ වෙලාවේදී හොඳට ඉවසීම පුරුදු කරගන්න ඔන්න අපිට කරන්න තියෙන්නේ ඉවසීමෙන් යුත්ත ඒ ප්‍රියමනාපය එනකොට ඒක ඇලෙන්න එපා පොඩ්ඩක් ගවසක් ඉවසගන්න අප්‍රිය අමනාපයක් ආපු තමන් ගැටින්න යන්න එපා

바로 이때 잘 참는 법을 익히십시오. 우리가 할 것이 그것입니다. 참음을 지니고, 좋은 것이 올 때 거기에 달라붙지 말고 조금 참으십시오. 싫은 것이 오면 부딪치러 가지 마십시오.

ඔන්න සිහියෙන් කරන්න ඕනේ හරි පදය පිහිටන්නේ හොතන රිය ප්‍රියමනාපයක් දැක්ක ගමන් ඇල යන්න එපා සතියෙන්. මේ ප්‍රියමනාපයට ඇරුනොත් එහෙම මට මාර්ගය වැඩෙන්නේ නැහ. භාවනාව වැඩෙන්න. අක්‍රිය අමනාපයමේ ඇහෙන් දැක්ක එකට ගැටුනොත් එහෙම මට මාර්ගය වැඩෙන්නේ නැහ. ඒකේ උපේක්ෂා වෙලා ඒකේ හිත පිහිටවෙන හිටින්න ගියොත් නේ. ඒකත් බාධකයක්.

그렇게 sati로 해야 합니다. 좋은 것을 보자마자 sati로 달라붙지 마십시오. 이 좋은 것에 달라붙으면 나에게 magga가 자라지 않습니다. bhāvanā가 자라지 않습니다. 눈으로 본 싫은 것에 부딪치면 magga가 자라지 않습니다. 그것에 무심해져 마음을 거기 두고 머물려 하면 그것도 걸림돌입니다.

මූලික අවස්ථාවේදී මොකක්ද කයි ප්‍රියමනාපයි අප්‍රිය මනාපයි ඒක ඉස්සෙල්ලා නැති කරගන්න. මධ්‍යස්ථයද කර පත් වෙනවා. එහෙනම් ප්‍රියමනාපය ඇලෙන්නේ නැතුව අප්‍රියමනාපය ගැටෙන්නේ නැතුව උපේක්ෂාවට පත් වෙනවා.

기본 단계에서는 무엇을 합니까? 좋은 것과 싫은 것을 먼저 없앱니다. 그러면 가운데에 이릅니다. 좋은 것에 달라붙지 않고 싫은 것에 부딪치지 않고 upekkhā에 이릅니다.

උපේක්ෂාවට පත් වෙද දැන් උපේක්ෂාව කියන්නේ මධ්‍යස්ථ බව කියලා අද හිතාගෙන උපේක්ෂා කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ මේ ආර්ය විනය උපේක්ෂාව කියන්නේ. ආර්යයන්ට තියෙන්නේ එකම අරමුණයි. ඒ අරමුණ තමයි නිවන.

upekkhā에 이른다지만, 오늘 사람들은 upekkhā를 그저 가운데라고 생각합니다. upekkhā라는 낱말이 보이는 것은 ariya vinaya의 upekkhā입니다. ariya에게는 오직 하나의 목표가 있습니다. 그 목표가 nibbāna입니다.

යම් රාග අක්ෂයක්, ද්වේශ අක්ෂයක්, මෝහ අක්ෂයක් කරනවා මෙන්න මේකයි බෞද්ධයාගේ අරම. අන්න ඒක හසන්නේ උපේක්ෂාවෙන් කිව්වේ එත මධ්‍යස්ථ වෙන්න කිය නෙමෙයි පින් මධ්‍යස්ථයක වේදනාවක්. උපේක්ෂා වේදනාව අනිච්චයි කියලා අයින් කරන්න ියා දේශනා කරේ සැප වේදනා දුක් සේ දකින්න, දුක් වේදනා උල්සේ දකින්න උපේක්ෂා වේදනාව අනිච්ච සේ දැකෙනා ඔය තුනමයි කරන්නේ. එතකොටයි වේදනා නිරෝධ වෙන්නේ. අන්න වේදනා නිරෝධ කරන මාර්ගය.

rāgakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya를 이루는 것, 이것이 불자의 목표입니다. 그것을 upekkhā라 한 것이지 가운데가 되라는 것이 아닙니다. 가운데 vedanā, 곧 upekkhā vedanā는 anicca라고 보아 없애라고 설하셨습니다. sukha vedanā를 dukkha로 보고, dukkha vedanā를 가시로 보고, upekkhā vedanā를 anicca로 보는 것, 이 셋을 하는 것입니다. 그때 vedanā가 멸합니다. 그것이 vedanā를 멸하는 길입니다.

එහෙනම් මොකක්ද බලන්න ඔය සැප දුක් උපේක්ෂා කියන එකට මේ සැපදුක් මධ්‍යස්ථා කියන එකට බහින්නේ නැතුව නිවන මුල් කරලා හිතන්න පුළුවන් වෙන්නේ. අන්න නිවන ඒක තමයි කිව්වේ උපේක්ෂාවෙන් කියලා. බෞද්ධයාව විසින් හැම බෞද්ධියෙක් විසින්ම දැ එකම අරමුණ මොකක්ද? නිවන නිවන මුල් කරගෙන හිතන්න පුරුදු වෙන්න කියලා පෙන්නවා ඔය අවස්ථාවල

그렇다면 무엇인지 보십시오. 즐거움, 괴로움, 무심함이라는 것, 곧 즐거움·괴로움·가운데에 빠지지 않고 nibbāna를 뿌리로 생각할 수 있게 되는 것, 그 nibbāna를 upekkhā라 한 것입니다. 모든 불자의 하나뿐인 목표는 무엇입니까? nibbāna입니다. 그런 때에 nibbāna를 뿌리로 생각하는 버릇을 들이라고 보이십니다.

කොහොමත් මේක හිතන්නේ? ඇලීමේ ස්වභාවයක් නම් අපි සසර සසර උරුමය යනු අපිට ආවේ රූපය දකිනකොට ඒ වෙලාවේදී කල්පනා කරන්න.

그러면 이것을 어떻게 생각합니까? 달라붙는 성질이 saṃsāra에서 물려받은 것으로 우리에게 왔다면, rūpa를 볼 때 그때 숙고하십시오.

දැන් මෙතන සිද්ධ වුන සිද්ධිය ගැන බලන්න කල්පනා කර දැන් මේ කාරණයට මොනවද මේ සිද්ධ වුනේ? මේ ප්‍රියමනාපයක් ඇති වුණා. මේ ප්‍රියමනාප ස්වභාවය ඇති වෙන්නේ මොකක් නිසාද? ඇහැ නිසා. දැකපු රූපය නිසා. ඇහැයි රූපයයි දෙකේ ස්පර්ශය හටගත්ත චක්ඛු විඤ්ඤාණය නිසා. ඒ චක්ඛු විඤ්ඤාණය නිසා හටගත්ත චක්ඛු සංස්ය නිසා. චක්ඛු සංස්යෙන් ජනිත වුණා වූ වේදනාව නිසා මට මේ සැපයි සැපයි කියලා හැඟෙනවා. හරි ප්‍රියමනාපීරූල හැඟෙනවනේ. මෙන්න හැඟිච්චයි.

지금 여기서 일어난 일을 보십시오. 숙고하십시오. 이 일에서 무엇이 일어났는가? 좋은 느낌이 생겼다. 이 좋은 성질은 무엇 때문에 생기는가? 눈 때문에, 본 rūpa 때문에, 눈과 rūpa 둘의 닿음으로 일어난 cakkhu viññāṇa 때문에, 그 cakkhu viññāṇa로 일어난 cakkhu samphassa 때문에, cakkhu samphassa에서 생긴 vedanā 때문에 나에게 '즐겁다, 즐겁다'는 느낌이 듭니다. 좋은 것으로 느껴지지요. 이렇게 느껴진 것입니다.

දැන් මේ මේකට ගෝචර වෙච්ච මේ මෙවලක් ති නැත්නම් මේ උපකරණ තියෙන ඒමය හැදි බලන්න. දැන් මේකට මොනවක්ද මේ ප්‍රියමනාප ලස්සන මිහිරි මන වඩන රූපයක් කියලා මට හැඟීමක් ආවේ. මොන මොනවද මේකට හේතු වුනේ? ඇහැ හේතු වුණා. ඇහැට ගෝචර වෙච්ච රූපය ඒකට හේතු වුණා. ඇහ රූපයක් නිසා හටගත්ත චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් ඒකට හේතු වුණා. ඒ චක්ඛු විඤ්ඤාණය නිසා හටගත්ත චක්ඛු සංස්පර්ශයක් ඒකට හේතු. දැන් ඔහොම දකින්න ඕනේ චක්ඛු විඤ්ඤාණය කියන්නේ මොකක්ද කියලා චක්ඛුංච පටිච්ච රූපේච උප්පච්චති චක්ඛු විඤ්ඤාණං දැන් මේක තෝරගන්න ඕන.

이제 여기에 닿은 이 도구들, 이 장치들이 어떻게 만들어졌는지 보십시오. 여기서 무엇이 좋고 아름답고 달콤하고 마음에 드는 rūpa라는 느낌을 나에게 일으켰는가? 무엇무엇이 원인이었는가? 눈이 원인이었습니다. 눈에 닿은 rūpa가 원인이었습니다. 눈과 rūpa로 일어난 cakkhu viññāṇa가 원인이었습니다. 그 cakkhu viññāṇa로 일어난 cakkhu samphassa가 원인입니다. 이제 이렇게 보아야 합니다. cakkhu viññāṇa가 무엇인지: 'cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṃ'. 이것을 풀어야 합니다.

දැන් මේක තෝරන්නේ කොහොමද ඇහැට රූපයක් එක්වීමෙන් චක්ඛු විඤ්ඤාණය පහළ වුණා කියලයි මේක තෝරන්නේ. හැබැයි ධර්මය හැඟවිලා. චක්ඛුංච පටි ඉච්ච චතු විඤ්ඤාණ පටිච්ච රූපේච උප්පජ්ජති චක්ඛු විඤ්ඤාණය ඔන්න චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් උපදින හැ.

이것을 어떻게 풉니까? 눈에 rūpa가 만나 cakkhu viññāṇa가 일어났다고 풉니다. 그러나 dhamma는 숨겨져 있습니다. cakkhuñca, paṭi-icca, cakkhu viññāṇa, paṭicca rūpe ca, uppajjati cakkhuviññāṇaṃ. 이렇게 cakkhu viññāṇa가 일어나는 방식입니다.

ඕතන කාරණා කීයක් ආවාද? චක්ඛුං එකක් ආවා. ඇහැ පිළිබඳ හිත මට ඇහැත් තියෙනවද? අන්න ගතා චක්ඛු විඤ්ඤ පටි ඉච්ච කැමැත්තෙන් බැඳුණු හිත මොකේද? රූපේච මෙහෙම රූපයක්නේ ගත්ත දෘෂ්ටියාව. මම මෙහෙම රූපයක් දැක්කා කියන. මොකද මගේ ඇහෙන්. ආසාවෙන් යුත්තව බැඳිලා මෙහෙම රූපයක් බැෙනවා. දැන් ගත්තේ ආත්ම දෘෂ්ටිය ඔකෝ

여기에 몇 가지가 나왔습니까? cakkhuṃ이 하나 나왔습니다. 눈에 대한 생각, '나에게 눈이 있다'는 생각입니다. paṭi-icca는 바람으로 묶인 마음입니다. 무엇에? rūpe ca, '이런 rūpa다'라고 붙잡은 diṭṭhi입니다. '내가 이런 rūpa를 보았다, 내 눈으로.' 바람과 함께 묶여 이런 rūpa를 봅니다. 여기서 잡은 것은 ātman diṭṭhi입니다.

බැෙනවා. දැන් ගත්තේ ආත්ම දෘෂ්ටිය ඔකෝ ඇහැ කියලා ගත්තොත් එකක් වගේ ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් ඇහැ ගත්තා. ඇහැ කියන එකක් තියෙනවා. ඇහේ යථාර්ථය දැක රූපය කියන එකක් තියෙනවා. ඒකේ යථාර්ථය දැක ආකාරය බැඳුනා. යථාර්ථය දැක ඇතිාම ඔන්න ඔය කාරණා ටික නිසයි චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් පහළ වුනේ.

눈을 하나의 덩어리처럼 ātman diṭṭhi로 붙잡았습니다. '눈이라는 것이 있다'고, 눈의 실상을 보지 않고. 'rūpa라는 것이 있다'고, 그 실상을 보지 않은 채 묶였습니다. 바로 이것들 때문에 cakkhu viññāṇa가 일어났습니다.

පෙනීම නෙමෙයි මේ කියන්නේ චක්ඛු විඤ්ඤාණය තෝරගන්න ඕනේ ඒක ඇහැට ඇහෙන් දැක පෙනීමට චක්ඛු විඤ්ඤාණය කිව්වොත් තියන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ විඤ්ඤාණය නිරෝධ කරලා නෑ. අවිද්‍යාත්තේ වශේෂ විරාග නිරෝධා සංඛාර නිරෝධ සංඛාර නිරෝධා විඤ්ඤාණය නිරෝධ බුදුරජාණන් වහන්සේ විඤ්ඤාණය නිරෝධ කරන්න එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ එයා පෙනීම තිබුණා. ඇහීම තිබුණා.

보는 것이 cakkhu viññāṇa가 아닙니다. cakkhu viññāṇa를 바로 알아야 합니다. 눈으로 보는 것을 cakkhu viññāṇa라 한다면 붓다께서는 viññāṇa를 멸하지 않으신 것이 됩니다. 'avijjāya tveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho, saṅkhāranirodhā viññāṇanirodho.' 붓다께서는 viññāṇa를 멸하셨습니다. 그런데 붓다께는 보는 것이 있었고 듣는 것이 있었습니다.

පෙනීමට ඇහීමට චක්ඛු විඤ්ඤාණ කියනවා නම් සෝත විඤ්ඤාණ කියනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේට විඤ්ඤාණය නිරෝධ නැහැනේ.

보는 것과 듣는 것을 cakkhu viññāṇa, sota viññāṇa라 한다면 붓다께는 viññāṇa의 멸이 없는 것이 되지요.

මහරජ කියලා කියනවා කොතරුවා විශාඛාව මොකද මේ තියෙනවා විශාඛාව පස්සේ කවපනා ආනන්ද හා්දක ආනන්ද කියලා සාරිපුත් සැරිච්ච හම්බකම සාරිපු මුගල මොගල්ලන්න කතා කරන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැනිලා තියෙන පෙලා තියෙනවා. පෙනෙන එක චක්ඛු විඤ්ඤාණයි. පෙනීමට නම් චක්ඛු විඤ්ඤාණ කියන බුදුරජාණන් වහන්සේට පෙනීම තිබුණා. කියන එක ඇහුණා. උත්තරක් දුන්නා. ඇට නම් සෝත විඤ්ඤාණය කියලා. උන්තර සෝත විඤ්ඤාණය ඉවරක් නිරෝධ කරලා කියබුරු නෙන්න පුතා. පොඩ්ඩක්වත් තුුනේ නෑ විඤ්ඤාණ උන්වහන්සේ විඤ්ඤාණ නිරෝධයි.

그렇게 이야기하신 것이 경전에 나와 있습니다. 보는 것이 cakkhu viññāṇa라면, 붓다께 보는 것이 있었습니다. 말씀이 들렸고 대답을 하셨습니다. 듣는 것이 sota viññāṇa라면 sota viññāṇa를 멸하지 못하신 것이 됩니다. 그러나 그분께 viññāṇa는 조금도 남지 않았습니다. 그분은 viññāṇa가 멸했습니다.

දැන් මොකටද අපි මේ විඤ්ඤාණය කියපු කරන්නේ අන්න විඤ්ඤාණයක් හටගන්නේ අවිද්‍යාව. මෙතන තියෙන්නේ විඤ්ඤාණය කිය අවිද්‍යාවෙන් හටගන්න විඤ්ඤාණය. අන්න අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි දක නිසා තමයි පටිච්ච වුනේ. කැමැත්තෙන් බැඳුවේ. අවිද්‍යාව නැත්නම් තෘෂ්ණාව නැත්නම් පටිච්ච ඉවරයි.

그런데 왜 우리는 이 viññāṇa를 말합니까? viññāṇa는 avijjā로 일어납니다. 여기 말하는 viññāṇa는 avijjā로 일어난 viññāṇa입니다. avijjā와 taṇhā 둘 때문에 paṭicca, 곧 바람으로 묶였습니다. avijjā가 없으면, taṇhā가 없으면 paṭicca는 끝납니다.

ඇහැ පිළිබඳව ආත්ම දෘෂ්ටිය නම් චක්ඛුං චවරයි. චක්ඛු තියෙනවා. චක්ඛුන් චේ. රූපය රූපය තියෙනවා. රූපේච නෑ.

눈에 대한 ātman diṭṭhi가 없으면 'cakkhuñca'는 끝납니다. 눈은 있습니다. 그러나 'cakkhuñca'는 없습니다. rūpa는 있습니다. 그러나 'rūpe ca'는 없습니다.

අනු වචන වල තියෙන්නේ පද බැඳිලා තියෙන්නේ. එක වචනයක් වශයෙන් දුන්නද? පද එකතු වෙලා හැදිච්ච පදව?

그 낱말들에는 구절이 묶여 있습니다. 한 낱말로 주어진 것입니까? 여러 구절이 합쳐져 만들어진 것입니다.

චක්ඛු පිළිබඳව හිතක් ඇටුනා නම් ඇසයක කියන හිතක් ඇතිනම්. චක්ඛු පුංචව ඇස කියන එක යාර්ථයෙන් දැකරවද? ඇස දැනෙනවා. ඇස කියන දෘෂ්ටිය නැහ. මම කියන වචනය කියනවා. කය දැනෙනවා. ඒකට මම කියන දුක්ඛිය නැහ. අස්මිමානය ඉවර කරු දාලා මෙන්න මේක ඉවර කරගත්තේ නැති තාකාර අපි හැම වෙලේම බහින දෘෂ්ටියක් තමයි සත්ව කියලා දෙයක්, පුද්ගල කියලා අදයක්, ද්‍රව්‍ය කියලා අදයක්, වස්තු කියලා දෙයක් මේ ලෝකේ තියෙනවා කියලා මෙන්න දෘෂ්ටිය.

눈에 대한 생각이 생겼다면, '눈이다'라는 생각이 있다면 그것이 'cakkhuñca'입니다. 눈이라는 것을 실상으로 봅니까? 눈은 느껴집니다. 그러나 '눈'이라는 diṭṭhi는 없습니다. '나'라는 말은 합니다. 몸은 느껴집니다. 그러나 그것에 '나'라는 diṭṭhi는 없습니다. asmimāna를 끝내 이것을 끝내지 않는 한 우리가 늘 빠지는 diṭṭhi가 있으니, 존재(satta)라는 것, 사람(puggala)이라는 것, 물질이라는 것, 사물이라는 것이 이 세상에 있다는 diṭṭhi입니다.

මෙන්න මේ දෘෂ්ටිය නිසාම තමයි. මේ මගේ ඇහැ පැහැගත්ත ෙන්නමනි මගේ ඇහෙන් මම රූපයක් දැක්කා. අන්න ගත්ත තීරණය ආත්ම දෘෂ්ටිය ඔතන තියෙනවා. මෙන්න ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් බැහැගත්ත මේ තීරණය තමයි මේ කපලා තියෙන්නේ.

바로 이 diṭṭhi 때문에 '이것은 내 눈이다', '내 눈으로 내가 rūpa를 보았다'고 합니다. 그렇게 내린 판단에 ātman diṭṭhi가 있습니다. ātman diṭṭhi에 빠져서 내린 이 판단을 잘라 내야 하는 것입니다.

මෙන්න ඔක්කොම වැඩෙන්න සත්තිස් බෝධි භාෂය කොඳෙන්නේ ඔන්න ඔතන මෙන්න සතිපට්ඨානය වඩන්න. සතිපට්ඨානය තුරක් නෙමෙයි වැඩෙන්නේ. ධර්ෂ්ඨාංගික පරිද වැඩෙනවා. සත්ත බොජ්ජකත් වැඩෙනවා.

모든 것이 자라는, 서른일곱 bodhipakkhiya가 자라는 곳이 바로 여기입니다. 여기서 satipaṭṭhāna를 닦으십시오. satipaṭṭhāna만 자라는 것이 아닙니다. ariya aṭṭhaṅgika magga가 자랍니다. satta bojjhaṅga도 자랍니다.

වැඩෙනවා ආ ඒක වැඩෙනවා කිව්වේ ඔන්න ඕක ධර්මය ධර්මය පවත්වනවා. නිර්වාණ පරිසරිත යාම සඳහා ධර්මයෝම ධර්මය පුළුවන් අපි නෙමෙයි කරන්න. චේතනාවෙන් පුරන් දෙයක් නෑහ කියලා. දැන් කරන්න තියෙන්නේ මොකක්ද ඇත්ත දැනගන්න මේ සත්ව පුද්ගල ද්‍රව්‍ය පස් තියෙන එකේ ඇත්ත දැනගන්න. එහෙනම් මොකක්ද මේ ඇහැ කියන්නේ මොකක්ද දැනගන්න?

자랍니다. 자란다고 한 것은 dhamma가 dhamma를 이어 간다는 것입니다. nibbāna 저편으로 가기 위해 dhamma만이 dhamma를 해낼 수 있지, 우리가 하는 것이 아닙니다. cetanā로 채울 것은 없다는 것입니다. 이제 할 일은 무엇입니까? 참을 아는 것, 존재·사람·물질·사물이 있다는 것의 참을 아는 것입니다. 그렇다면 이 눈이 무엇인지 아십시오.

රූපය කියන්නේ මොකක්ද දැනගන්න චක්ඛුංච පජානාති රූපේච පජානාති යංච තුපයං පටිච්ච උප්පජ්ජන්ති හෝ සෝති සංපජානාති ඔන්න දැනගන්න හැටි එහෙම දැනගෙන ඉන්න ඕනේ ඇහැ කියන මස්ුලියක් කියා දැනගත්තා හරියන්නේ

rūpa가 무엇인지 아십시오. 'cakkhuñca pajānāti, rūpe ca pajānāti, yañca tadubhayaṃ paṭicca uppajjati ... pajānāti.' 이것이 아는 방식입니다. 그렇게 알고 있어야 합니다. 눈이 살덩어리라고 아는 것으로는 안 됩니다.

මේ ඇහැ කියන එක කොහොමද හැදිලන්නේ ආපෝ ධාතුව තේජෝ ධාතුව වායෝ ධාතුව පඨවි ධාතුව කියන ධාතු හතරක යම්කිසි හේතුඵල ඇති එක්වීම ආකාරයට එක්වෙච්ච නිසා මේ ඇහැ කියන එකක් විද්‍යාමාන්‍ය

이 눈이라는 것은 어떻게 만들어졌습니까? āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 네 dhātu가 어떤 원인과 결과의 모임 방식으로 모였기 때문에 눈이라는 것이 드러납니다.

නැතුව ඇහැ කියන ගුලිය මොනවද තියෙන්නේ? ආපෝ ධාතුව තියෙනවා, තේජෝ ධාතුව තියෙනවා, වායෝ ධාතුව තියෙනවා, පඨවි ධාතුව තියෙනවා. නැත්නම් ජලපක් විනි සුලන් තියෙන හතර කොටසට වැටින කොටස් ටිකක් මේකේ තියෙනවා.

그 밖에 눈이라는 덩어리에 무엇이 있습니까? āpo dhātu가 있고, tejo dhātu가 있고, vāyo dhātu가 있고, paṭhavī dhātu가 있습니다. 다시 말해 물, 불, 바람, 흙이라는 네 부분에 드는 조각들이 이것에 있습니다.

ඒවා කොහෙද තියෙ? වතුර බොන්න ඉස්සෙල්ලා ඇහේ වතුර තිබුනේ නැහ. මව්ගයකුසෙන් හරිජෙස ඇදලා ගත්තට පස්සේ ඒ ඕජ සතඑපු වතුර තමයි මව්කුගේ සේ ඇහැ හැදුවේ. ඒ හැදිච්ච ඇහැ බිහිවනාට පස්සේ ආයේ කන්න එහෙම නොදීි හිටන් හද දවස ගෙලා මැරිලා යනවා.

그것들은 어디서 왔습니까? 물을 마시기 전에는 눈에 물이 없었습니다. 어머니 배 속에서 ojā를 끌어 받은 뒤 그 ojā와 물로 어머니 배 속에서 눈이 만들어졌습니다. 그렇게 만들어진 눈은 태어난 뒤에 다시 먹을 것을 주지 않으면 이레 만에 시들어 죽어 버립니다.

එහෙනම් මොකද මේ ඇහැ පවතින්නේ කොහොමද? වැඩෙන්නේ කොහොමද? දැන් මෙහේ කටින් මොනවද? ආපෝ ධාතුවයි පඨවි ධාතුවයි අරගෙන එතකොට ආම මේමේ අරගෙන ඉලනම් තේජ වායෝ ධාතුවෙන් තිර කරලා යවලා තේජෝ ධාතුව උෂ්ණ කරලා හින් අවශ්‍ය කරන පදම අරගෙන හදපු ටිකක් තමයි මේ කටින් දාන්නේ නැතුව.

그렇다면 이 눈은 어떻게 이어지고 어떻게 자랍니까? 이제 입으로 무엇을 넣습니까? āpo dhātu와 paṭhavī dhātu를 가져다 vāyo dhātu로 다지고 tejo dhātu로 데워 필요한 정도로 만든 것을 입으로 넣습니다.

එහෙනම් මොකක්ද අපි කනවා කියලා ගත්තේ? සතර මහාභූතය සතර ධාතුව සතර ධාතුවක් අටෙන් ඇතුල් කරා. ඊට පස්සේ මොකද කර්මජ තේජෝ ධාතුවෙන් මේක දිරෝවලා ඕජස බවට පත් කරලා සුදුරය ආශ්‍රය කරගෙන ඒ නාල ආශ්‍රය කරගෙන ගෙනිහිල්ලා කේසනාරිකා කියන පුංචියවරටත් ගෙනිහිල්ලා සෛල කියන ඇහැ කියන එක හැදෙන තියනේ සෛල කියන එකට ගෙනිහිල්ලා ඒවට බාර දුන්න ඔහොම භෝෂණය විගා

그렇다면 우리가 먹는다고 한 것은 무엇입니까? 네 mahābhūta, 네 dhātu를 입으로 넣은 것입니다. 그 뒤 kammaja tejo dhātu로 이것을 소화시켜 ojā로 만들고, 피를 따라, 관을 따라 가져가 가는 실핏줄까지 가져가 눈을 이루는 세포에 넘겨줍니다. 그렇게 영양을 줍니다.

කර්ම ශක්තිය මොකද කරන්නේ ජීවිත රූපයක් පහළ කරලා ජීවිතය පවත්වන රූපයක් කර්ම ශක්තියෙන් පහළ කරන ඒකෙන් නිර්මාණය කරලා එහෙනම් ගෙනිච්ච ආබෝ ධාතුව වතුර වතුර වශයන් නිකන් දියන්න තියෙන්නේ. ඒක ඇහේ වතුර බවට පත් කරනවා. ඇස් වතුර. ගේච පඨවි ධාතුව ඇස් මාන්සය බවට පත් කරනවා. ගෙච හදපු තේජෝ ධාතුව ඇහේ උෂ්ණත්වය බවට පත් කරනවා. එතකොට වායෝ ධාතුව ඇහැ ජලනය කරන වායු බවට

kamma의 힘은 무엇을 합니까? jīvita rūpa를 일으켜, 삶을 이어 가는 rūpa를 kamma의 힘으로 냅니다. 그것으로 만들어서, 가져간 āpo dhātu는 그냥 물로 있는데 그것을 눈의 물, 곧 눈물로 만듭니다. 가져간 paṭhavī dhātu를 눈의 살로 만듭니다. 가져간 tejo dhātu를 눈의 열로 만듭니다. vāyo dhātu는 눈을 움직이는 바람으로 만듭니다.

මමත් කරනවා. ඔන්න ඔය ආකාරයෙන් ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, වායෝ ධාතුවයි, පඨවි ධාතුවයි කියලා මේවා කර්මජ තේජෝ ධාතුවෙන් පත්වල හදලා අවශ්‍ය ගාන්නට අරගෙන කර්මජ බලයෙන් හටගත්ත ජීවිත රූපයෙන් ශක්තිය නිපද්ද. ඒකෙන් කරා වූ ඒ හතරේ යම් හැඩගැස්මක් තියෙනවා හැඩගැහමක් හැදුනක් තියෙනවා ඇහැ කියලා.

이렇게 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu를 kammaja tejo dhātu로 다듬어 필요한 만큼 가져와, kamma의 힘으로 일어난 jīvita rūpa의 힘을 냅니다. 그것으로 이룬 그 넷의 어떤 짜임, 만들어진 꼴이 있는데 그것을 눈이라 합니다.

මෙන්න දැනගන්නවා ඇහැ කියන්නේ එකක් නෙමෙයි. කදාතනික වස්තුවක් නෙමෙයි. මෙන්න මේ හේතුව නිසා සකස් වෙච්ච දෙයක් සන්තයක්. මේකේ හේතුඵල සහිතයි. නිකන් එහට ගන්න පටිච්ච සමුප්පන්න. එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පන්න ක්‍රියාවලියකින් යමක් සකස් වුණානේ ඒක ක්ෂේණ ධර්මයක්. ඒක ගෙවිල යනවා. කොය ධර්මයක් වැදිලා යනවා.

이제 압니다. 눈은 하나가 아닙니다. 영원한 사물이 아닙니다. 이런 원인 때문에 짜인 것, saṅkhata입니다. 원인과 결과가 있습니다. 그냥 생긴 것이 아니라 paṭicca samuppanna입니다. paṭicca samuppāda 과정으로 무엇이 짜였다면 그것은 khaya dhamma입니다. 다해 갑니다. vaya dhamma로 사라져 갑니다.

මෙන්න ඇහැ ගැන දකින්න කිව්වා මෙන්න මේ කියන ඇහැ සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි ක්ෂේ ධර්මයි වය ධර්මයි. එහෙනම් මේ ඇහැ කියලා පේන එක මම මගේ එකක් කියලා ගත්තා. ඒක මගේ අදහසක් විතර කරන්න. මේක හේතුඵලය. මේක ක්ෂේ වෙලා යනවා ව्याවය වෙලා යනවා. හරයක් ඇති එකක් එහෙනම් මේ ඇහැ කියිලා තියෙනවද?

눈에 대해 보라고 하신 것이 이것입니다. 이 눈은 saṅkhata, paṭicca samuppanna, khaya dhamma, vaya dhamma입니다. 그런데 눈이라고 보이는 것을 '나', '내 것'으로 잡았습니다. 그것은 내 생각일 뿐입니다. 이것은 원인과 결과입니다. 다해 가고 사라져 갑니다. 그렇다면 이 눈이라는 것에 알맹이가 있습니까?

ඇහැ කියලාිලා හරයක් නම් නෑහැ. සාර ධර්මයක් නැහැ. සංකතයක් තියෙනවා සකස් වෙච්ච එකක් පටිච්ච සමුපන්නවත් හේතුඵල ධර්මයකින් කැමැත්තෙක් බැඳිලා අවිද්‍යාත්සාධක වැඩපිළි නිෂ්පාදනය ශක්තියකින් ක්‍රියාත්මක කරලා ආපෝ ධාතුවයි තේජෝ ධාතුවයි වායෝ ධාතුවයි පඨවි ධාතුවයි යම් සමවායන්ට ඇහැට ගස්ලා ඒකෙන් නිර්මාණය කරලා ඇහැ කියලා. ඒකට තමයි අපි මේ ඇහැ කියන්නේ ඒක මගේ ඇහැ කියන්නේ බොරුවනේ. මගේ ඇහැ කිවට මගේ වෙනවද? පවතිනවද? නෑ ක්ෂය වෙනවා. පැයැ වෙනවා. මෙන්න මේ නිශාර

눈이라는 것에 알맹이는 없습니다. sāra dhamma가 아닙니다. saṅkhata, 짜인 것, paṭicca samuppanna로서 원인과 결과의 dhamma로 바람에 묶여, avijjā를 바탕으로 한 만들어 냄의 힘으로 움직여, āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu를 어떤 모임으로 눈의 꼴로 맞추어 만든 것을 우리는 눈이라 합니다. 그것을 '내 눈'이라 하는 것은 거짓입니다. '내 눈'이라 한다고 내 것이 됩니까? 머뭅니까? 아닙니다. 다해 갑니다. 사라져 갑니다.

වෙනවා. පැයැ වෙනවා. මෙන්න මේ නිශාර වස්තුවක් අරගත්තා මගේ වැඩේ උපකරණය ඒක උපකරණය මොකක්ද මේ ගත්තේ? මන වඩන රූපයක් කියන්නා වූ හැඟීම ආවේ ඔහොම ඇහැ කියන උපකාර එකක් ඒක හැටියම මේ ගෝචර වෙච්ච රූපය මොන වැදදිලා තියෙන්නේ ඒකත් ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, වායෝ ධාතුවයි, පඨි ධාතුවයි කියන මේ ධාතු හතරෙන්ම සකස් වෙලා මේ ඇහැ හැදුනා වගේම තමයි ඒ රූපය හැදිලා තියෙන්නේ. එහෙනම් ඇති ආකාරයෙන් පෙනුනට ඒකේ යථාර්ථය මොකක්ද මේ ධාතු හතරක යම් සමවාලයකින් ගත්ත හැදයක් හැදිලා එනවා. ඇති සේත් එන්න. ඒකත්

이런 알맹이 없는 사물을 내 일의 도구로 잡았습니다. 그 도구로 무엇을 잡았습니까? 마음에 드는 rūpa라는 느낌이 그런 눈이라는 도구로 왔습니다. 그처럼 여기 닿은 rūpa는 무엇으로 이루어졌습니까? 그것도 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 이 네 dhātu로 짜여서, 이 눈이 만들어진 것과 똑같이 그 rūpa가 만들어졌습니다. 있는 그대로 보였지만 그 실상은 무엇입니까? 네 dhātu의 어떤 모임으로 꼴이 만들어져 오는 것입니다.

හැදයක් හැදිලා එනවා. ඇති සේත් එන්න. ඒකත් සංඛතයි ඒවත් සකස් වෙච්ච ිය. තිබිච්ච එකක් සලාතුර. ඒකත් හේතුඵල සහිතයි. පටිච්ච සමුප්පාය. කටයක ක්ෂේ වෙලා යනවා වැය වෙලා යනවා. එහෙනම් ඒකත් සංඝතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි ක්ෂේ ධර්මයි වය ධර්ම නැ ඒක හරයකුත්. ඒක බලපු ඇහෙ හරේකුත්.

그것도 saṅkhata, 짜인 것입니다. 그것도 원인과 결과가 있습니다. paṭicca samuppanna입니다. 다해 가고 사라져 갑니다. 그렇다면 그것도 saṅkhata, paṭicca samuppanna, khaya dhamma, vaya dhamma입니다. 그것에도 알맹이가 없습니다. 그것을 본 눈에도 알맹이가 없습니다.

මේකයි ඒකයි දැකලා ඉවලා හදන්නේ ඕකට කැමැත්තෙන් බැඳුනා. මොකටද කැමැත්තෙන් බැඳෙන මගේ හිතින් මුලාවෙන් බැ තියෙන මෝලිකමට කියන මුලාවට මම වටිනාදියක් කියලා අල්ලගන්නා. හිතක් පහළ කරන කැමැත්ත පටිච්ච වුණා. කැමැත්තෙන් බැඳිෙනවා. කැමැත්තෙන් බැඳිච්ච හේතුව නිසානේද මට මේ ස්පර්ශයක් ආවේ. අන්න ඒක නිකන් ස්පර්ශයක් නෙමෙයි සංස්පර්ශයක්.

이것과 저것을 보고 거기에 바람으로 묶였습니다. 왜 바람으로 묶입니까? 내 마음이 미혹되어, 미혹 때문에 값진 것이라고 붙잡습니다. 마음을 일으키는 바람이 paṭicca가 된 것입니다. 바람으로 묶입니다. 바람으로 묶인 그 원인 때문에 나에게 이 닿음이 왔지요. 그것은 그냥 phassa가 아니라 samphassa입니다.

අවිද්‍යාව නිසා හටගත්තා අවිද්‍යා සහගත ස්පර්ධයට කියනවා චක්ඛු සම්පත්ත අනත්තයෙන් ජනිත වුණා වේදනාවක් සම්පස්සජා වේදනාවක්. ඒ වේදනාවේ අවිද්‍යා සහගතයි. අවිද්‍යා සහගත වින්දනයක් හටගන්න දැනීමක්. නිකන්ම දැනීමක් නැ. අන්න ඒ දැනීම මට වැටහුණා හරි මනවඩක හරි හොඳයි. දර්ශන රූපයක්, ආසවාන රූපයක් අදහස දුන්නා ඔන්න ඕක

avijjā 때문에 일어났습니다. avijjā와 함께하는 닿음을 cakkhu samphassa라 합니다. 그것에서 생긴 vedanā가 samphassajā vedanā입니다. 그 vedanā는 avijjā와 함께합니다. avijjā와 함께하는 느낌이 일어나는 앎입니다. 그냥 앎이 아닙니다. 그 앎이 나에게 '좋다, 마음에 든다, 훌륭하다, 보기 좋은 rūpa, 바랄 만한 rūpa'라는 생각을 주었습니다. 이렇게 살펴 가야 합니다.

රූපයක්, ආසවාන රූපයක් අදහස දුන්නා ඔන්න ඕක මෙන්න බලාගෙන යන්න ඕනේ ඔය විදි එක පාරක් මේක කිව්වන්න බැහැ ුදු පරක් අහනකන් මේ භාවනාව තේරෙන්නේ නැහ. මෙන්න භාවනාව නිවන් දකින භාවනාවේ තියෙන.

이것을 한 번에 말할 수는 없습니다. 여러 번 들어야 이 bhāvanā를 알아듣습니다. 이것이 nibbāna를 보는 bhāvanā에 있는 것입니다.

ඉතින් එතකොට බලන්නකොට එනේ වැඩ කරන නැති අනාථ ඇහැකින්. වැඩ කරන නැති අනාථ වස්තුවක් දැකලා. මුලාව නිසා කැමැත්තකින් බැඳිලා. ඒකෙන් ඒ මුලා සහගෙන ස්පර්ශයක් ලබලා ඒ මුලා ස්පර්ශය ලැබුණා වූ දැන් වේදනාවක් ඇති කරගෙන ඒකට බැඳුනා හය වඩනවා කියලා. එහෙනම් මම මේ මන රූපය කියලා ආශ්වාද විදින්නේ ඕකෙන්නේ. මොකක්ද අහගැන්

그러니 보면, 쓸모없는 주인 없는(anātha) 눈으로 쓸모없는 주인 없는 대상을 보고, 미혹 때문에 바람에 묶이고, 그 미혹과 함께하는 닿음을 얻고, 그 미혹의 닿음으로 vedanā를 일으켜 그것에 묶였습니다. 그렇다면 내가 이것을 마음에 드는 rūpa라고 assāda를 즐기는 것은 그것으로입니다. 무엇에 걸렸습니까?

ඒ වේදනාව පවතිනවද චක්ඛු සංපර්ශයක් තියලා තියන නම් ඒකත් හටගත්තනම් ගෙවිලිලා යනවා. ඒකත් අර සංඛතයි පෛත් සමපන්නයි ධර්මය වය දන්න චක්ඛු සංස්ක ජනිත වුන මේ ප්‍රියයි මනාපයි වේදනාවක් හටගත්ත නම් විපරිණාමයට පත් වෙලා තිලා. ඒකත් ඉතුරු වෙන්නේ නැ. මෙච්චර කාලයක් මන වඩකු දැක්කා නම් ඒවට වෙලා තියෙන්නේ ඔය විදික දැන් මේ පේන එකට වෙලා තියෙන්නේ ඔය විදි ඔය ජාතියේ රටාවකින් මතුවට එබඳුන්නා වූ සම්පස්සයා වේදනාව පහළ නම් පියයි කියලා. ඒකට හිබ දෙවෙන්න තේ ටික. එහෙනම් ඔය ඔක්කොම අනාගාව මෙන්න බලාගන්න

그 vedanā가 머뭅니까? cakkhu samphassa가 일어났다면 그것도 다해 갑니다. 그것도 saṅkhata, paṭicca samuppanna, khaya dhamma, vaya dhamma입니다. cakkhu samphassa에서 생긴 이 좋은 vedanā가 일어났다면 vipariṇāma에 이르러 사라집니다. 그것도 남지 않습니다. 이제까지 마음에 드는 것을 보았다면 그것들도 그렇게 되었고, 지금 보이는 것도 그렇게 되었고, 앞으로 그런 samphassajā vedanā가 일어나 좋다고 해도 그렇게 됩니다. 그렇다면 그 모두가 주인 없는 것입니다. 이렇게 살펴보십시오.

දැන් ඔය කිතුවේ ඇහැ ගැන. ඇහෙන් රූපය දැක්කහම ගැටීමක් ආවා නම් ඒත් විදිහට බලන්න ඒක සාමාන්‍ය මට්ටමෙන් ඇලීම් ගැටීම් දෙක මැද තැනකින් අත්හර ඒත් ඔය විදිහට බලා

이제 말한 것은 눈에 대해서입니다. 눈으로 rūpa를 보고 부딪침이 왔다면 그것도 그렇게 보십시오. 보통 수준에서 달라붙음과 부딪침 사이의 가운데 자리로 놓아두었다면 그것도 그렇게 보십시오.

මෙහෙම බලනකොට ඇලෙන හිතක් තිබුනම් ඇලෙන හිත හටගන්නේ නැතුව යන්නේ. හේතු බිදිලා යනවා. ගැටීමක් එහෙන් හටගත්තා නම් ගැටීම හිත නැති වෙලා යනවා. මුලාවෙන් ඒක උපේක්ෂාවෙන් ගත්තා නම් ඒකත් නැති වෙලා යනවා. අවිද්‍යාවක් ඉවරීම දැන් බැලීම නිසා හටගත්ත ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි තුනම නැතිවෙලා අඩුවහම අන්න ආර්ය මාර්ගයේ සතර සතිපට්ඨානයත් වැටිලා සත්ත බොජ් මේ ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයත් වඩිලා සත්ත බොජ්ගත්ත නම් නිවන් දැකලා ඉවරන්නා. ඔන්න ඇහෙ නිවන් දකින්න නැ.

이렇게 보면 달라붙는 마음이 있었어도 달라붙는 마음이 일어나지 않고 지나갑니다. 원인이 끊어집니다. 부딪침이 거기서 일어났다면 부딪치는 마음이 사라집니다. 미혹으로 그것을 무심하게 잡았다면 그것도 사라집니다. avijjā가 끝나, 봄으로써 일어난 달라붙음과 부딪침과 미혹 셋이 사라지거나 줄면, ariya magga의 네 satipaṭṭhāna가 자라고, ariya aṭṭhaṅgika magga가 자라고, satta bojjhaṅga가 자라면 nibbāna를 보고 끝납니다. 이것이 눈으로 nibbāna를 보는 방식입니다.

දැන් භාවනාව හැබැයි ඔලු කමන වෙලා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මෙච්චර කල් සංසාරේ කෑරකමට කාගෙන ආපු ලස්සන රූපවල් එක අයින් කරන්න දිවා අමාරු එක තැනක ඉඳිලා භවස්පද කිව් ඒක හරි. හැබැයි ඕක අමාර නිවන් දකින මග අමාරු ඒක උඩු කපන එක.

이렇게 오랜 saṃsāra 동안 탐욕스럽게 먹어 온 아름다운 rūpa들을 떼어 내기란 아주 어렵습니다. 한자리에 앉아 있는 것은 맞습니다. 그러나 이것은 어렵습니다. nibbāna를 보는 길은 어렵습니다. 그것은 물살을 거슬러 가는 것입니다.

හැබැයි ඇත් දෙක පියාගෙන එර මිනිටාගෙන උට රඳිනවා පල්ලෙහට ඇවනවා. හරිදිය පැයක් වුනොත් දෙකක් පුනා ඔයාට කොච්චර පුල මන පැය තුනක් ඉන්නේ. එහෙනම් ඔයා උගින ඉන්නේ භාවනා දැන් දියවුනේ. මොකක්ද ියිද?

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

භාවනාව අහරක දැකලා එහෙම අන්න බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරන තරම් වැහිලා කිව්වේ ඔන්න ඕකයි. භාවනාව වැහිලා කිව්වේ ඕකයි.

bhāvanā를 그렇게만 보는 것, 붓다께서 가려졌다고 하신 것이 바로 이것입니다. bhāvanā가 가려졌다고 하신 것이 이것입니다.

අන් ඇරගන්න ඕනේ විවෘත කරගන්න ඕනේ. තථාගතයන් වහන්සේ දේශනා කරන ධර්මය වැසුනී නොම බබලයි. වික්තවියේ බබලයි. බබලනවා කියන්නේ ධ්‍යාන ලැබෙනවා මාර්ග පවත්ව

그것을 열어야 합니다. 드러내야 합니다. 여래께서 설하신 dhamma는 가려지면 빛나지 않고 열리면 빛납니다. 빛난다는 것은 jhāna를 얻고 magga phala를 얻는다는 것입니다.

වැහුණොත් ඔය දෙකම න උදේන රෑ වනහිරෙනවා රෑ එළියනකම අහතිවා කාලේ ගෙවෙනවා නැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වැහිලා ඔය ප්‍රතිඵලය නැති වෙනවා. එහෙනම් අන්න

가려지면 그 결과가 없어집니다.

ඔය ප්‍රතිඵලය නැති වෙනවා. එහෙනම් අන්න භාවනාව දැනගන්න ඔතන සතර සතිපට්ඨානයක් තියෙනවා. ඔය ඇහෙන් බලන සතර සතිපට්ඨානය ඔතන තියෙනවා. ඇහ නිසා හටගන්නා වූ සතර සතිපට්ඨානය ඔතන උපදින්නවා.

그렇다면 bhāvanā를 아십시오. 거기에 네 satipaṭṭhāna가 있습니다. 눈으로 보는 네 satipaṭṭhāna가 거기 있습니다. 눈 때문에 일어나는 네 satipaṭṭhāna가 거기서 생깁니다.

මොකක්ද උපදින්නේ? ඇහැ නිසා බලපු ඉන්ද්‍රිය භාවනාව දැන් අපි කළා. ඉන්ද්‍රිය භාවනාව වඩනකොට ඇහ නිසා යම් අසංගවරයක් තිුනාත් දැන් අසංවරය නැතුව වෙනවා. දැන් බැරුවට ඉස්සර වගේ නැහැ. ඇහෙන් අසංවර වෙන්නේ. සංවරක් තියලා. විචක්ගතය පහළ වෙලා ිවිලට විචක්ගතය ි ඔය විදිහට ඇහෙන් යමක් දැකලා ඇහේ බැලුව දේ එහෙම දැනගත්තානම් ඔය සඳහා මොනවා කරන්නේද?

무엇이 생깁니까? 눈으로 본 것에 대한 indriya bhāvanā를 이제 우리가 했습니다. indriya bhāvanā를 닦으면 눈으로 인한 asaṃvara가 있었어도 이제 asaṃvara가 없어집니다. 이제는 예전처럼 눈으로 단속 없이 지내지 않습니다. 단속이 있습니다. 그렇게 눈으로 무엇을 보고, 눈으로 본 것을 그렇게 알았다면, 그것 때문에 무엇을 하겠습니까?

ඒ පස්සේ දුවන්නද? අල්ලගෙන ඉවින්ද මොනවද කරන්නද? කය ක්‍රියා කරවන්න ඕනේ නැ. හරි ලස්සනයි ඔව ඔයා වචන ක්‍රියා කරන්න ඕනෙ. හිතේ තියාගෙන හිටන් රඟ ම පන්න ඕනේ. එහෙනම් හිතලිත් ඉවරයි ක්‍රියාවක් ඉවරයිලයි වචනය වෙලයි ආසාවෙන් කියලා ඔක්කොම ඉවරයි. ඡන්දරාගයෙන් කරන්නා වූ ක්‍රියාවක් තිබුනම් ඉවරයි. කතාවක් තිබුන නම් ඉවරයි හිටිලත් තිබුනන් ඉවරයි. ඡන්දර රාගය දුරිවෙලා කියද්ද තෘෂ්ණාව දුරු වුනා තණ්හා කෙරව නිබ්බා නෑ. අන්න නිවන් දැකා. ඔවුන් ඇහෙන් නිවන් දකින හැන්

그 뒤를 쫓아가겠습니까? 붙잡고 있겠습니까? 무엇을 하겠습니까? 몸을 움직일 필요가 없습니다. '아주 아름답다'고 말을 할 필요도 없습니다. 마음에 품고 있을 필요도 없습니다. 그렇다면 생각도 끝나고, 행동도 끝나고, 말도 끝나고, 바람으로 하던 것이 모두 끝납니다. chanda rāga로 하던 행동이 있었다면 끝납니다. 말이 있었다면 끝납니다. 생각이 있었다면 끝납니다. chanda rāga가 없어졌습니다. taṇhā가 없어졌습니다. 'taṇhakkhayo nibbānaṃ'. nibbāna를 보았습니다. 이것이 눈으로 nibbāna를 보는 방식입니다.

රූපයක් බලලා ලස්සනයි කියලා ගන්න නැතුව කැතයි කියලා ගැටෙන්නේ නැතුව ඒක මධ්‍යස්ථයි උපේක්ෂයි සාමාන්‍ය දෙයක්න කියලා එහෙම ඉන්නේ නැතුව ඒකේ ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් දැකලා. තමන්ට කරන්න තියෙන භාවනාව කරපු හාමතුරු සත්තිස් බෝධිපාක්ෂික ධර්ම නිවන් දකින්න.

rūpa를 보고 아름답다고 잡지 않고, 추하다고 부딪치지 않고, 그것이 가운데고 무심하고 보통이라고 하는 데 머물지도 않고, 그 참을 있는 그대로 보아 자기가 할 bhāvanā를 하면 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma로 nibbāna를 봅니다.

ඒ බෝධිපාක්ෂික තරුම මොනවාකි දැනගෙන ඉන්න ඕනේ මුල දැනගත්තහම අගහැ හැදෙනවා. ඒක ලැබෙන එක ලැබෙනෙක් කටපාඩම් කරගෙන ඉන්න පොතේ තියෙන පද ටීවෙන පාරටන් කරගෙන මම සත්තිස් පොජ්ජි භාෂී ධර්ම දාන්න. ඕකම දකිනද නිවන් දකින ාන කියලා හුත සියලිය ඔය සියල්ල තියෙනවා.

그 bodhipakkhiya dhamma가 무엇인지 알고 있어야 합니다. 뿌리를 알면 끝은 저절로 만들어집니다. 그것은 얻어지는 것입니다. 얻어지는 것을 외우고, 책에 있는 구절을 외워서 '나는 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma를 안다'고 하는 것으로 nibbāna를 봅니까? 그 모든 것이 이 안에 있습니다.

ගහට සාත්තු කරනකොට කන වැඩෙන හැටි මම දැනගත්තේ නැති වනේ වැඩෙන්නේ ධර්මයත්. කොළ එනකොට අතුරුගිලි එනකොට එන්නේ ඒ ධර්මයට තනුවයි බලයේ හැටිය තැන හිටියේ නැතන ධාතුව මම කළා නම් ඒ ගහ හිටෝ ඵල ඉන්නේ නියම විදිහටමයි. ඒක එනවාමයි. ගෙඩිය හැදෙනවා හැඩේ එනවා, පාටේ එනවා, රහනවා ඔක්කොම ඒ විදිට ගෙඩිය ඵලය දානවා. ඒක දැනගෙන හිටියත් එකයි නැත් අපි දැනගන්න ඕනේ හරියට සාතු කරගන්න ගහ වැටිලා මල්ඵල ධර්ම සාතු කරගන්න. ගහ වැඩීමත් මල්ඵල දැනීමත් ඔක්කොම ඒ ආකාරය.

나무를 돌볼 때 줄기가 자라는 방식을 내가 몰라도 자라는 것은 dhamma입니다. 잎이 날 때, 가지가 날 때 그것은 그 dhamma에 따라 옵니다. 내가 돌봄을 했다면 그 나무는 제대로 열매를 냅니다. 반드시 옵니다. 열매가 맺히고, 꼴이 잡히고, 빛깔이 들고, 맛이 들고, 모두 그렇게 열매를 냅니다. 그것을 알든 모르든 같습니다. 우리가 알아야 할 것은 돌봄을 제대로 하는 것입니다. 나무가 자라고 꽃과 열매가 나는 dhamma를 위해 돌보십시오. 나무가 자라는 것도 꽃과 열매가 나는 것도 모두 그런 방식입니다.

එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා යම් සමාධියක් ඇත්ද කඳ කියලා හිතාගන්න යම් ප්‍රඥාවක් ඇද මලඵල කියලා හිතාගන්න එහෙනම් සමාධියටත් ප්‍රඥාවටත් කරන්න දෙයක් නෑහැ. ගොවියට කඳ ගැනවත් මල්ඵල ගැනවත් සමුදුව හිතන්න දෙයක්. ගොවියට කරන්න තියෙන්නේ එකම දේ ශාතුව විතරයි. ශාතුව හරියට කළා නම් කඳත් හම්බවෙනවා මල්ඵලත් හම්බවෙනවා. ඒ වගේ මේ සීලනය කිරීම හෙවත් ආර්ය මාර්ගය ආර්ය භාවනාව හරියට කළා සමාධිය ප්‍රඥාව කියලා අත්ය කියන්න ඒකාන්තය ලැබෙන්නේ. ලැබුනට පස්සේ ලැබුනේ බව දැනගන්න හැටි දැනගන්න කාගෙවත් අහන්න දෙයක් සමාධියේ හැටි කොහොමද කියලා කාගෙවත් අහන්න පුතියා ප්‍රඥාවේ අවබෝධය කියන එක මොකක්ද කියලා කාගෙමවත් අහන්න මුකුත් තියන්න හැබැයි දැනගන්න ඕනේ මොකක්ද අහලා දැනගන්න තියෙන්නේ මූලික භාවනාවත් ඉන්ද්‍රිය භාවනාව

그래서 붓다께서 말씀하십니다. samādhi는 줄기라고 생각하고 paññā는 꽃과 열매라고 생각하라. 그렇다면 samādhi와 paññā에 대해 할 것은 없습니다. 농부가 줄기나 꽃과 열매에 대해 생각할 것은 없습니다. 농부가 할 것은 단 하나, 돌봄뿐입니다. 돌봄을 제대로 하면 줄기도 얻고 꽃과 열매도 얻습니다. 그처럼 이 sīla를 닦는 것, 곧 ariya magga, ariya bhāvanā를 제대로 하면 samādhi와 paññā라는 것을 틀림없이 얻습니다. 얻은 뒤에는 얻었다는 것을 스스로 압니다. samādhi가 어떤지 누구에게 물을 것이 없습니다. paññā의 깨달음이 무엇인지 누구에게도 물을 것이 없습니다. 그러나 무엇을 듣고 알아야 하는지는 알아야 합니다. 기본 bhāvanā, 곧 indriya bhāvanā입니다.

මෙන්න භාවනාව සමථයත් ඔතන තියෙනවා විදර්ශනාවත් ඔතන තියෙන සමථ විදර්ශනා අහක් වෙලා වෙනම නිවන් දකින්නේ නැ සමථ විදර්ශනා යුගනද්ධයි. ඒක සමානව වැදිච්ච වෙලාවටයි නිවන් අවබෝධ වෙන්නේ. එහෙනම් ආර්ය මාර්ගය තුළ සමථ විදර්ශනා සියල්ලෙන්ම පූර්ණයි. අමුතුව සමථයක් වඩලා අමුතුව විදර්ශනාවක් වරන්න එහෙම එකක්නේ. සමථ විදර්ශනා යුගනද්ධව වැඩෙනවා.

이것이 bhāvanā입니다. samatha도 여기 있고 vipassanā도 여기 있습니다. samatha와 vipassanā가 따로 떨어져서는 nibbāna를 보지 못합니다. samatha와 vipassanā는 yuganaddha, 짝을 이룹니다. 그것이 똑같이 맞물릴 때 nibbāna를 깨닫습니다. 그러니 ariya magga 안에 samatha와 vipassanā가 모두 온전히 있습니다. 따로 samatha를 닦고 따로 vipassanā를 닦는 것이 아닙니다. samatha와 vipassanā가 짝을 이루어 자랍니다.

එහෙනම් අපි ඇහැ ගැන කිව්වේ තව ටිකක් සුද්ධ වෙන්න ඕන නිසා හිත කන ගැනයි, දිව ගැනයි අපි ඔය ටික ගැනත් තිලාට ගමු ඉන්ද්‍රිය භාවනා ටිකක් ේත් වෙන නිසා හොඳට තේරුම් ගන්න ඕන නිසා අපි ඒ ටිකත් පසු සාකච්ඡා කරමු. දැන් දවල් පූජ්‍ය පාර දානමාධිපති

눈에 대해 말했는데, 조금 더 깨끗이 알아야 하므로 귀에 대해서, 혀에 대해서도 다루어 봅시다. indriya bhāvanā를 잘 이해해야 하므로 그것도 나중에 이야기합시다. 이제 낮 dāna를 하고,

කරමු. දැන් දවල් පූජ්‍ය පාර දානමාධිපති කරලා අපේ සාකච්ඡා නැවත ආලෝ සන්දෙනත

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අපි ඉන්ද්‍රිය භාවනාවෙන් ඇස පිළිබඳව ඉන්ද්‍රිය භාවනාව කරන හැටි විග්‍රහ කළා. දැන් ඒ වගේම අපි බලන්න ඕනේ කන පිළිබඳව ඉන්ද්‍රිය භාවනාව මොකක්ද? මේක තමා බෞද්ධ භාවනාව නිවන් දකින භාවනා සමර්ශනා දෙකම වැඩෙන භාවනාව

우리는 indriya bhāvanā 가운데 눈에 대한 indriya bhāvanā를 하는 방법을 풀이했습니다. 이제 그처럼 귀에 대한 indriya bhāvanā가 무엇인지 보아야 합니다. 이것이 불교의 bhāvanā, nibbāna를 보는 bhāvanā, samatha와 vipassanā 둘이 함께 자라는 bhāvanā입니다.

දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා කනින් ශබ්දයක් අහනකු ශබ්දයක් කනට ඇහෙනකුත් සමහර ශබ්ද මිහිරි සමහර ශබ්ද අමිහිරි සමහර සබ්ද මිහිරිත් අමිහිරිත් දෙකේ මෙනෙද්දි සාමාන්‍ය මධ්‍යත්තු වෙන ඔය කියන කාරණා තුනක අන්න සද්දය ඇහෙනකොට නැති වෙනවා සැප වේදනාවක් හෝ දුක් වේදනාවක් ෝ මජ්ජත්ත වේදනාව

붓다께서 말씀하십니다. 귀로 소리를 들을 때, 소리가 귀에 들릴 때 어떤 소리는 달콤하고, 어떤 소리는 달콤하지 않고, 어떤 소리는 달콤하지도 않지도 않은 보통의 가운데입니다. 이 세 가지로, 소리가 들릴 때 sukha vedanā나 dukkha vedanā나 majjhatta vedanā가 생깁니다.

මෙන්න මේ වෙලාවේදී සාමාන්‍ය මනුස්සයා මේවාය ඇලිලා මුලාවට පත් වුණා. න් බෞද්ධයෙක් වශයෙන් මේ ඉන්ද්‍රිය භාවනාව වඩින කෙනා මේ වෙලාවේ පොඩ්ඩක් ඉවසන්න ඕන. ඉවසලා කල්පනා කරන්න ඕනේ බලන්න ඕනේ.

이때 보통 사람은 이것들에 달라붙어 미혹됩니다. 불자로서 이 indriya bhāvanā를 닦는 이는 이때 조금 참아야 합니다. 참고서 숙고하고 살펴야 합니다.

ඉවසනවයි කියන්නේ නිවනෙන් පිපිට මෙපිට මට මේ ලෝකේ සැනසීමක් නෑ කියනෙක් මම විශ්වාස කරන්නේ. යථාර්ථය ඒකයි. මම ඒක බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය අත්දකින තුළ ශ්‍රද්ධාවෙන් අදහන. එතනයි තියෙන්නේ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒකේ සේ බව දැනගන්න අත්දැකීම ලබන්න ක්‍රමයක් කියා දීලා තියෙනවා. ඒ ක්‍රමය අනුගමනය කරන්නඕන.

참는다는 것은, 'nibbāna 밖 이쪽에는 이 세상에 나에게 평안이 없다'고 내가 믿는다는 것입니다. 실상이 그렇습니다. 나는 그것을 붓다께서 설하신 dhamma를 겪어 보는 가운데 saddhā로 받아들입니다. 거기에 있습니다. 그러니 붓다께서는 그것이 그러함을 알고 겪어 볼 방법을 가르쳐 주셨습니다. 그 방법을 따라야 합니다.

දැන් බලන්න නැති වුණක් ඒකට ඇලෙන්නෙත් නැතුව ගැටෙන්නෙත් නැතුව මුලා වෙන්නෙත් නැතුව ඒ සද්දය පිළිබඳව මෙහෙම හිතයි. දැන් මේ මිහිරියාවක් මට දැනෙනවා. මේ ශබ්දය මිහිරියක් තමයි එහෙම බලනවා ඉස්සෙල්ලා මේ මිහිරියාව දැනෙනකොට ඒක ප්‍රියමනාපයකුත් දැනෙන්නේ. ඒක දැනීමේ ස්වභාවය. මේකට තමයි මේ එච්චර කලින් මිහිරි හඬට ආශ්වාදයට ප්‍රිය කරන්නේ. නමුත් දැන් මම මේ හඬ පස්සේ ප්‍රිය කරන පංචකාමය පස්සේ ප්‍රිය කරන යන පැත්තේ නෙමෙයි මේම යන්න හදන්න. මේකෙන් මිදිලා යථාර්ථය. එහෙනම් නිවන

이제 보십시오. 생긴 것에 달라붙지도 부딪치지도 미혹되지도 않고 그 소리에 대해 이렇게 생각합니다. '지금 나에게 달콤함이 느껴진다. 이 소리는 달콤한 것이다.' 그렇게 봅니다. 먼저 이 달콤함이 느껴질 때 그것은 좋음으로 느껴집니다. 그것이 느낌의 성질입니다. 이 때문에 지금까지 달콤한 소리와 assāda를 좋아했습니다. 그러나 이제 나는 이 소리를 좋아하고 pañca kāma를 좋아하는 쪽으로 가려는 것이 아니라, 이것에서 벗어난 실상, 곧 nibbāna로 가려 합니다.

එහෙනම් ඒ නිවන ලබාගන්න මම මේ පිළිබඳ කොහොමද මෙනෙහි කරන්න ඕනේ කියලා බලන්න කියලා. කොහොමද බලන්න කිව්ේ? ඔය ශබ්දය පහළ වෙච්ච හැටි බලන්න. ඔය ශබ්ද පහළ වෙන්න අවශ්‍ය කරන උපකරණ ටික මොනාද ඕන ඇවු මේ මිහිරි ශබ්දය ලබා ගැනීම කන නැමති උපකරණය ඕනැව ඒ කන කරා ගෝචර වෙච්ච ශබ්දය නැමති උපකරණයක් ඕන.

그 nibbāna를 얻으려면 이것을 어떻게 마음에 두어야 하는지 보라고 하십니다. 어떻게 보라고 하셨습니까? 그 소리가 일어난 방식을 보십시오. 그 소리가 일어나는 데 필요한 도구들이 무엇인지. 이 달콤한 소리를 얻으려면 귀라는 도구가 필요합니다. 그 귀에 닿은 소리라는 도구가 필요합니다.

කනයි ශබ්දයයි නිසා මේ ටිකෙන් සෝතංච පටිච්ච සද්දේච උප්පච්චති සෝත විඤ්ඤාණ අන්න සෝත විඤ්ඤාණය පහළ මේ සෝතංච අන්න ඒකත් අර වගේ දැනගන්න ඕනේ. කන වෙනයි කන පිළිබඳ හිතමු. මට කනක් තියෙනවා. දෘෂ්ටියෙන් ගන්නවා ද්‍රව්‍ය වස්තුවක් හැටි එකක් ඇති ආකාරය තියෙනවා මේ ලෝක සත්‍යයා ගන්න සද්දය කියලා දෙයක් තියෙනවා. ඒකත් සාමෝහිකය එකක් කරලා දන්නා. වෙන් කරලා බලලා එකාකාරව පේන්නේ මායාවක් කියලා දකින්නේ නැති. සද්දය නැමති එකක් ගැන දිවීම

귀와 소리로, 'sotañca paṭicca sadde ca uppajjati sotaviññāṇaṃ', 그렇게 sota viññāṇa가 일어납니다. 이 'sotañca'도 앞과 같이 알아야 합니다. 귀가 다르고 귀에 대한 생각이 다릅니다. '나에게 귀가 있다'고 diṭṭhi로 잡습니다. 세상 사람들이 잡듯이 물질 사물처럼 하나로 있는 것으로 잡습니다. 소리라는 것이 있다고 합니다. 그것도 모인 것을 하나로 만들어 압니다. 나누어 보면 하나로 보이는 것이 환영임을 보지 못합니다. 소리라는 것을 쫓아갑니다.

ඒ කනට සද්දයක් ආවන්න කියලා දන්නවා. කන කියන හිතක් තියෙනවා සද්දය කියන හිතක් තියන මේකට කැමැ කැමැත්තෙන් බැඳෙනවා. පටිච්ච වෙන අර අන්න කන පිළිබඳව හිතමින් සබ්දය පිළිබඳව හිතමින් කැමැත්තෙන් බැඳුර සෝතංච පටිච්ච සද්දේශ කියන කාරණය හිතෙනා. අන්න ඒ හේතුවේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් උපදිනවා සෝත විඤ්ඤාණ අහන බලාපොරොත්තුවක් හටගන්න මිහිරිහඬ එතකොට මිහිරිහඬ අහගන්න අහන්න බලාපොරොත්තු

그 귀에 소리가 왔다고 압니다. 귀라는 생각이 있고 소리라는 생각이 있어 이것에 바람으로 묶입니다. paṭicca가 됩니다. 귀에 대해 생각하고 소리에 대해 생각하며 바람으로 묶여 'sotañca paṭicca sadde ca'라는 일이 생깁니다. 그 원인의 결과로 sota viññāṇa가 생깁니다. 듣고 싶은 바람이 일어납니다. 달콤한 소리, 그러면 그 달콤한 소리를 듣고 싶은 바람입니다.

මෙන්න මේ බලාපොරොත්තු වර කියනවා සෝත විඤ්ඤාණ හඬ දැනීම නෙමෙයි සෝත විඤ්ඤාණ කියන්නේ දැනුනා හඬ පිළිබඳව අවිද්‍යාවෙන් බැහැගන්න බලාපොරොත් වෙන විඤ්ඤාණ අහන අහන අහන ආසාව නැ අහන්න බලාපොරො

이 바람을 sota viññāṇa라 합니다. 소리를 아는 것이 sota viññāṇa가 아닙니다. sota viññāṇa란 느낀 소리에 대해 avijjā로 빠져든 바람입니다. 그냥 듣는 것이 아니라 듣고 싶은 바람입니다.

මෙන්න මේ හේතු කරගෙන ඒ කනත් දෘෂ්ටිය ගතව ගත්ත කනක් දෘෂ්ටියෙන් බැහැගත්ත නිර්වණයින් ගත්ත ශබ්දයක්. ඒකෙන් ගත්ත දෘෂ්ට ගත්ත නිගමනයකින් ඇතගත්ත බලාපොරොත්තුවක් ඇති කෙනහ බලාපොරොත්තුවක්. ඔය ටික නිසා හටගත්තේ ඊළඟ අවස්ථාන.

이것 때문에, diṭṭhi로 잡은 귀, diṭṭhi에 빠져 잡은 소리, 그것으로 diṭṭhi로 내린 결론으로 붙잡은 바람, 그런 바람이 있는 이의 바람, 이것들 때문에 다음 단계가 일어났습니다.

මෙන්න මේකෙන් හටගන්නවා සෝත සංපත්තය. ස්පර්ශය නෙමෙයි සකස ස්පර්ශය නෙමෙයි හනේ සංස්ය ස්පර්ශය වෙනයි සංස්ය වෙනයි. සංස්පර්ශය කියන්න හේතු අර විදියේ දෘෂ්ටියකින් බැහැගෙන ඒ මිහිරියාව ස්පර්ශ කරන අරගෙන හිතෙන් ස්පර්ශ කරනකොට ඒ අවිද්‍යා සහගත තෘෂ්ණා සහගත ස්පර්ශයක් බවට පත් කරගන්න මෙන්න මේකට කියනවා සෝත සම්පස්සය

이것으로 sota samphassa가 일어납니다. 그냥 phassa가 아닙니다. phassa와 samphassa는 다릅니다. samphassa라 하는 까닭은, 그런 diṭṭhi에 빠져 그 달콤함을 마음으로 닿을 때 그것을 avijjā와 함께하고 taṇhā와 함께하는 닿음으로 만들기 때문입니다. 이것을 sota samphassa라 합니다.

එහෙම ඒ දෘටියෙන් සෝතා සංස්පර්ශය ගන්නකොට ඒකේ ඇලීම් සහගත්ත වින්ධනයක් හටගන්නා. ඒ වින්ද්‍රියට ඇලෙෙනවා ඇනුම් කරනවා. මෙන්න මේ කියන්න සම්පස්ස ජා වේදනා සෝත සම්පස්ස ජා වේදනා හටගන්න. මෙන්න මේ වේදනාව තමයි මේ මට මේ දැනෙන්නේ මේ ව්‍යා

그렇게 diṭṭhi로 sota samphassa를 잡으면 거기서 달라붙음과 함께하는 느낌이 일어납니다. 그 느낌에 달라붙고 좋아합니다. 이것을 samphassajā vedanā, sota samphassajā vedanā가 일어난다고 합니다. 이 vedanā가 지금 나에게 느껴지는 것입니다.

දැන් මම මේ ගැන හරියට නොහිටියු. මට කවදාත් මේකෙන් මිදෙන්න ඕන. ඒකට ඇති වෙනවා. දැන් එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ මේකෙන් මිදෙන්න භාවනාවක් කියන්න. මොකක්ද භාවනා?

'나는 이것을 제대로 알지 못했다. 언젠가는 이것에서 벗어나야 한다.' 그런 마음이 생깁니다. 그러면 붓다께서 이것에서 벗어날 bhāvanā를 말씀하십니다. 무슨 bhāvanā입니까?

ඔය සඳහා ගත්ත ඔය කාරණා ටික දැන් සෝත සම්පස්සජා වේදනාව හටගැනීමට අවශ්‍ය කළ කාරණා ටික විමර්ධනය කරලා බලන්න විදර්ශනය කරලා බලන්න එහි යථාර්ථය බලන්න එහෙනම් මේ සඳහා කනෝ නැවුණා ශබ්දය ගත්තා කනයි ශබ්දයයි දිට හිට වැදගත්තා බැඳගෙන කෙනක ලියාකාරය දෘචි ස්පර්ශයක් ගත්තා ඒ කියන කාරණා නිසා මේ වේදනාව හටගත්තා මේ වින්දනය හටගත්තා.

그것을 위해 잡았던 그것들, sota samphassajā vedanā가 일어나는 데 필요했던 것들을 살펴보고 꿰뚫어 보십시오. 그 실상을 보십시오. 그렇다면 이것을 위해 귀가 있었고, 소리를 잡았고, 귀와 소리를 diṭṭhi로 묶어 diṭṭhi로 된 닿음을 잡았고, 그것들 때문에 이 vedanā, 이 느낌이 일어났습니다.

දැන් මේ වින්දනය නැමති ප්‍රතිඵලය හටගන්න අවශ්‍ය වුණේ කන අවශ්‍ය වුණා. ශබ්දය අවශ්‍ය වුණා. කනයි ශබ්දයයි දෙකේ බැඳීම් නිසා හටගත්ත සෝත විඤ්ඤාණය අවශ්‍ය වෙනවා. ඒ සෝත විඤ්ඤාණයේ හොඳයි වටිනාදියක් කියලා දහපු අරගත්ත සෝත ස්පර්ශය අවශ්‍ය වෙන්නේ. මෙන්න මේ කාරණා හතරෙන් තමයි මේ සෝත ස්පර්ශය හටගත්ත ජනිත වේදනාව කරගත්තා.

이제 이 느낌이라는 결과가 일어나는 데 귀가 필요했습니다. 소리가 필요했습니다. 귀와 소리 둘의 묶임으로 일어난 sota viññāṇa가 필요합니다. 그 sota viññāṇa에서 좋고 값지다고 붙잡은 sota phassa가 필요합니다. 이 네 가지로 sota phassa가 일어나 거기서 vedanā가 생긴 것입니다.

දැන් බලන්න කියලා පින්ව මේ කන කියන්නේ මොකක්ද? කොහොමද ඕක හැතින්නේ? එතකොට මේ කන කියන එක කොහොමද හැදුනේ? ඔහොම බලන්න බලනකොට මොකද වෙන්නේ? අපි දැනගන්නම් මේ කන හැදිච්ච හැ. බැලුවේ නැත්නම් කන කනා කියලා ගන්නවා නිසා හැදිච්ච හැරි දකින්න. ඒක තමයි ලෝක සත්‍යයා මුලාවට පත් වෙලා තියෙන්නේ තැන.

이제 보십시오. 이 귀는 무엇입니까? 어떻게 만들어졌습니까? 이 귀라는 것은 어떻게 만들어졌는지 그렇게 보십시오. 보면 어떻게 됩니까? 이 귀가 만들어진 방식을 알게 됩니다. 보지 않으면 귀를 그냥 귀라고 잡으므로 만들어진 방식을 보지 못합니다. 그것이 세상 존재들이 미혹되어 있는 자리입니다.

ධාතු මනසිකාරය ඔතන කරන්න කියලා තියෙන්නේ. මෙන්න ධාතු මනසිකාරය කරන ඔය ධාතු මනසිකාරය භාවනාවක් මොනවද ධාතු මේක අන් හැදිලා තියෙන්නේ ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, වායෝ ධාතුවයි, පඨවි ධාතුව මේ ධාතුවක් එකතු වීම මේ ධාතු හතර නිකන් එකතු වෙන්නේ නැහ. ශක්තියක් අවශ්‍ය

거기서 dhātu manasikāra를 하라고 합니다. dhātu manasikāra라는 bhāvanā에서 dhātu는 무엇입니까? 이것은 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu로 만들어졌습니다. 이 dhātu들이 모인 것입니다. 이 네 dhātu는 그냥 모이지 않습니다. 힘이 필요합니다.

මේ ශක්තියෙන් තමයි මේක එකතු කරන්නේ. මේ ශක්තිය මොකක්ද අපි ඇතුළු කරගන්නේ කර්ම ශක්තිය පෙර භවයේ පටන් ඉන්න කනක් පැවැත්වීමේ බලාපොරොත්තු හටගත්ත ශක්තිය පිළිබඳ කනක් නිත්පාදනය කරන්න ශක්තිය ක්‍රියාත්මක වන ඒ ශක්තිය ක්‍රියාත්ම වුනහම ඕකෙන් හදනවා ජීවිත රූපය කියන රූපය ඒ කන ජීවත් කරඕන කන පවත්වනවා.

이 힘으로 이것을 모읍니다. 이 힘은 무엇입니까? 우리가 들인 kamma의 힘, 앞 생부터 귀를 이어 가려는 바람으로 생긴 힘, 귀를 만들어 내는 힘이 움직입니다. 그 힘이 움직이면 그것으로 jīvita rūpa라는 rūpa를 만들어 그 귀를 살게 하고 귀를 이어 갑니다.

එතට මෙන්න මේ කන පවත්වන්න හදාගත්තහ ඒක මොකද කරන්නේ? අපි කනබන ආහාරය තිබෙන්නා වූ රතේ තියෙන්නේ. අර පඨවි ධාතුවයි, ආපෝ ධාතුවයි ඒ වගේම තේජෝ ධාතු කත් කරලා තියෙනවා ඒවයන් හදලා ඒ තේජෝ ධාතුවයි. ඒවා එහර එහාටත් හැරින්න වායෝ ධාතුව. ඔන්න ඔය ධාතු හතරේ ක්‍රියාත්මක වෙලා ශක්තියට ගෝචෙල්ලා ක්‍රියාත්මක වීම නිසා. අපිට තිබිච්ච කන වෙනකොට දවස ගානේ ලියලා ලියලා හැදි හැටියට වෙන කනක් හරි.

귀를 이어 가려고 그렇게 만든 것은 무엇을 합니까? 우리가 먹고 마시는 음식에 있는 그 paṭhavī dhātu와 āpo dhātu, 그리고 tejo dhātu로 만든 것을 tejo dhātu가 다루고 vāyo dhātu가 저쪽으로 옮깁니다. 이렇게 네 dhātu가 움직여 그 힘에 닿아 움직이기 때문에, 우리가 가졌던 귀가 날마다 자라고 자라 다른 귀가 되는 것입니다.

මෙන්න මේ කන. දැන් ගිය මාසේ පිවිච්ච කන නෙමෙයි මේ තියෙන්නේ. අපි නමුත් අපි

바로 이 귀, 지금 있는 것은 지난달에 있던 귀가 아닙니다. 그러나 우리는 그것이라고 생각합니다.

හිතන්නේ ඒක. ගිය මාසේ තිබිච්ච කන හැදෙන. තිබිච්ච රස ධාතුව ඒ දවසට බෙහිලා ඉන ඒ ගිය මාසයක් අද වෙන එකක් කෑවෙන අවැක කනකුණ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කන ජීවත් වෙන්න අය මාසයක් තුළ කාපු මේ ටික තමයි ජීවත් වෙන්නේ.

귀가 살아 있는 것은 한 달 동안 먹은 바로 이것들로 살아 있는 것입니다.

එතකොට මෙන්න මේකෙදි අපි දැනගන්න ඕනේ. ඕකෙදි අපි දැනගන්න ඕනේ. මේ කන සකස් වෙන්න මේ ආපෝ ධාතුවයි, තීරජෝ ධාතුවයි, වායෝ ධාතුවයි, පඨවි ධාතුවයි තියෙන්නේ. මෙන්න මේ ධාතු හතර එදිච්ච හැර. මේ කර්ම ශක්තියේ ක්‍රියාවලියට ගෝචර වෙලා. මේ කන බොන ආහාරයෙන් ඔය ධාතු වතේ ශක්තිය ඇදලා කනකරා ලිය ධාතුව ඇතුළු කරන්නේ ගිනිහින්න ඒකෙන් හටගන්නවා අවශ්‍ය කරන්නා වූ සෛලය දිපදව කරන නිර්මාණය නිසා මේ පරණ මෙසේ පවතිනාව නද.

그러니 여기서 우리가 알아야 합니다. 이 귀가 짜이는 데에는 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu가 있습니다. 이 네 dhātu가 이 kamma 힘의 과정에 닿아, 먹고 마시는 음식에서 그 dhātu들의 힘을 끌어 귀로 들여보내고, 그것으로 필요한 세포를 만들어 내기 때문에 이 귀가 이렇게 이어지는 것입니다.

එහෙනම් මේ පර හැටෙන දෙයක් හටගන්න දෙයක්. මේක සදාක වස්තුවක් නෙමෙයි. අන්න සංකතයක් ඉඳලයි. අන කන සංඛත සකස් වෙච්ච. මේ පටිච්ච සමුප්පන්න කැමැත්තට වැඳීම නිසයි මේක පහළ වෙන්නේ. පෙර භවයේදී කණක් පවත්වර්තන කැමැත්තට බැඳිලා හිටපු නිසා. ඒ කැම ඒ කැමැත්තට බැඳීම අවිද්‍යාව තෘෂ්ණාව තමලා ඒක තව ඉවර කර නැති නිසා. තවත් කැමැටි.

그렇다면 이것은 생겨나는 것, 일어나는 것입니다. 영원한 사물이 아닙니다. saṅkhata입니다. 귀는 saṅkhata, 짜인 것, paṭicca samuppanna입니다. 바람에 묶였기 때문에 이것이 나타납니다. 앞 생에 귀를 이어 가려는 바람에 묶여 있었기 때문에, 그 바람에 묶임, avijjā와 taṇhā를 아직 끝내지 못했기 때문에 바람이 아직 있습니다.

මේ පෙරභයේ කැමැත්තේ විභාගය දැනුත් අපිට ක්‍රියාත්මකේ. දැන් අකැමැතික් කරන්න දෙයක් නැහැ. පෙර බව විභාගය මැරෙන එකම් ක්‍රියාත්ම. ඒ නිසා පටිච්ච සමුප්පාදය. දැන් සංඛත පංකතයි කියන්නේ මොකද? කියලා දන්නවා පටිච්ච සමුප්පානයි කියන්නේ මොකක්ද කියලා දන්නවා.

앞 생의 바람의 vipāka가 지금도 우리에게 작동합니다. 이제 싫다고 할 것도 없습니다. 앞 생의 vipāka는 죽을 때까지 작동합니다. 그래서 paṭicca samuppāda입니다. 이제 saṅkhata가 무엇인지 알고 paṭicca samuppanna가 무엇인지 압니다.

දැන් සංඛත වශයෙන් පටිච්ච සමුප්පාණ වශයෙන් කන යයි යමක් පහළ වුණාද? ඒකෙන් ක්ෂේ වෙලා යනවා. ඒක පවතින්නේ නෑහැ කවදා ඊළඟ වැර වෙලා යනවා කන මැරිලා යනත් දවහ දැන් මේ කනේ හැටිය ිතරයි. මේක මොහොතක් පාසා විපරිණාමයට පත් වෙලා මේකේ වෙලා යනකොට මේකට මගේ කන මගේ කන කියලා කොච්චර කිව්වද මේක පවත්වන්න කාටවත් නැ. ඒකේ වෙනස් වීම නා වළක්කන්නත්. ඒක හැදෙන යම් රටාවක් තියෙනවානේ ඒ රටාවෙම ඒක හැදෙනවා නිසා. මගේ කන කිව්වට හැදින්නේ.

saṅkhata로, paṭicca samuppanna로 귀라는 것이 나타났다면 그것은 다해 갑니다. 머물지 않습니다. 언젠가는 귀가 죽어 버리는 날이 옵니다. 이것이 귀의 방식일 뿐입니다. 이것이 순간마다 vipariṇāma에 이르러 다해 갈 때 '내 귀, 내 귀'라고 아무리 말해도 누구도 이것을 붙잡아 둘 수 없습니다. 그 변함을 막을 수도 없습니다. 그것이 만들어지는 어떤 틀이 있어 바로 그 틀대로 만들어지기 때문입니다. '내 귀'라고 한다고 만들어지는 것이 아닙니다.

එහෙනම් මේකදි අපි එකක් දැනගන්නවා. මේක ක්ෂේ වෙලා යනවා වැය වෙලා යනවා. එහෙනම් මේකේ ධර්මතාවයට ගෝචර වෙච්ච හේතුඵල කතාවක් මිසා මම කිව්වට පවතින හෝ වැඩෙන හෝ නැති වෙන එකක්. මගේ කිව්වට පවතින හෝ වැඩෙන හෝ නැති වෙන එකක් නෙම. ඒකේ උරුමී ධර්මතාවය තමයි. එහෙනම් ධර්මතාවයට උරුම ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ එකක්.

그러니 여기서 우리는 하나를 압니다. 이것은 다해 가고 사라져 갑니다. 그렇다면 이것은 dhammatā에 닿은 원인과 결과의 이야기일 뿐, '나'라 한다고 머물거나 자라거나 사라지는 것이 아닙니다. '내 것'이라 한다고 머물거나 자라거나 사라지는 것이 아닙니다. 그것이 물려받은 dhammatā입니다. dhammatā대로 움직이는 것입니다.

මම බොරු ඓතිවාසිකමක් කියනවා මිසක් බය පනකින්න. කොහොමද මොන ඓතිවාසික වෙන්නේ මම මේ වගේ කන කියලා කියන්නේ. ඒක මම හිතා ඉන්නවා මිස මගේ කන කිව්වට කවදාවත් මට ඕන හැදිට පවතින්නේ නැ ඒක උපන් ධර්මතාවයක් නැත්නම් ඒ ධර්මතාවයට ඕන හැදි පැවතිලා විනාශ වෙලා යනවා මිසා වැඩෙනවා නම් වැඩෙනවා. වැහැරෙනවා නම් වැහැරෙනවා. වැනසෙනවා නම් වැනැනසෙනවා නිසා මම කොච්චර වෙනවා මේක ඇහෙන්න ඇහෙන්න වේවා කිව්වත් හරියා. මේක අර හොඳට නිපත්ත පවතීවා කියලා හරියන්නේ. එහෙනම් මෙන්න මෙහෙම දේකට නේද මේ අනාථ වස්තුවක් නේද මගේ හිටියේ මම මේ දඟලාගින්න මේක ප්‍රේජන ගන්න යා. මගේ කනී මෙන්න මෙහෙම කන ගැන හිතන්න කියලා පේ.

나는 거짓 소유를 말할 뿐입니다. 이런 귀를 '내 것'이라 한다고 어떻게 내 소유가 됩니까? 그것은 내가 그렇게 생각할 뿐, '내 귀'라 해도 결코 내가 바라는 대로 머물지 않습니다. 그것은 생겨난 dhammatā, 그 dhammatā대로 머물다 무너질 뿐이어서, 자라면 자라고 시들면 시들고 무너지면 무너지므로 '들려라, 들려라' 아무리 해도 소용없습니다. '영원히 잘 머물러라' 해도 소용없습니다. 그렇다면 이런 것, 주인 없는 사물을 나는 '내 것'이라 하며 애써 쓰려 했구나. '내 귀'에 대해 이렇게 생각하라고 보이십니다.

ඊට පස්සේ මේ කන්න ගෝචර වෙච්ච සද්දය මොකද හටගන්නේ මේකත් කවදාවත් අහම් හටගත්ත එකක්න. ඒකෝ පෙනින් කතා කරන එකක්. පටිගත කරපු දෙයක් වඑට වුලා මේ ජාලය තියෙනවා. මොනවයන් හරි කමක් නෑ බාහිරින් එන්නා වූ දේ සකස් වෙච්ච දෙයක්. සකස් වුනේ නැත්නම් සද්දයක් ෙදුයි. සංගීතනයක සද්දයක් . සං සීතනය හදපු එකක්. හදපු සංගීත පණාඩය නිකන් සද්ද වෙන්න. පුරුෂ විහික්ලා ඒ ඒ පිළිබඳ දක් පුද්ගලයෙක්ගේ වාදනා කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් කරලා ඒකෙන් නිෂ්පාදනය වෙච්ච සංඛතයක්. අන්න සකස් වෙනවා.

그다음에 이 귀에 닿은 소리는 어떻게 일어납니까? 이것도 결코 그냥 일어난 것이 아니지요. 누가 말하는 것이든, 녹음한 것을 트는 것이든, 그런 장치가 있습니다. 무엇이든 상관없이 바깥에서 오는 것은 짜인 것입니다. 짜이지 않았다면 소리가 있겠습니까. 음악 소리, 음악은 만든 것입니다. 만든 악기는 그냥 소리가 나지 않습니다. 사람이 손을 써서, 그것에 익숙한 사람이 연주하는 과정을 거쳐 그것으로 만들어진 saṅkhata입니다. 그렇게 짜입니다.

දැන් එතන ශබ්දය සංඛත මේකත් හේතුඵල ධර්මය. නිකන් හම්බිච්ච එකක් නෙ. ඒ හජීවියේ ක්‍රියාත්මක කිරීමේ හිටිය ඵලයක් පසේ පතුවිච්ච එකක් නිසා. පටිච්ච සමුප්පාද ඒ ශබ්දයක් හටගත්තා නම් ඒකාන්තය ගෙවිලා. ඒක වළක්වාගන්න බැගන්න. ඇරුනාගිලා. ඇරුනාගිලාග. දැන් ක්ෂේ ධර්මයක් වය ධර්ම

이제 그 소리는 saṅkhata입니다. 이것도 원인과 결과의 dhamma입니다. 그냥 얻은 것이 아닙니다. 사람이 움직여서 나온 열매이므로 paṭicca samuppanna입니다. 그 소리가 일어났다면 틀림없이 다해 갑니다. 그것을 막을 수 없습니다. 지나가 버렸습니다. 이제 khaya dhamma, vaya dhamma입니다.

එහෙනම් ඒකට මම මගේ කිව්වත් ඒ සද්දය මම කිව්වත්, ඒ සද්දය මගේ කිව්වත් මට ඕන විදිහට පවත්වන්න ඕන කිව්වත් මේකවත් හරියන්නේ එහෙනම් මට ඕන හැටියට කරන්න බැරි එකක්. මගේ කිය ගිය ගිය බොරුවට ඉන්නවා ඒ හදිකවදාත් මට වසරක පත්දන එකක්න. එනවා යනවා එනවා යනවා. ිල්ලා යනවා. මම කොච්චර කැමතිනත් කැමති පවතින අකැමැතියි කියලා නෑ.

그렇다면 그것을 '나'라 해도, 그 소리를 '나'라 해도, 그 소리를 '내 것'이라 해도, 내 뜻대로 이어 가고 싶다 해도 이것은 되지 않습니다. 그렇다면 내 뜻대로 할 수 없는 것입니다. '내 것'이라 거짓으로 말하지만 그것은 결코 내 뜻에 따르는 것이 아니지요. 오고 가고, 오고 가고, 사라져 갑니다. 내가 아무리 좋아해도 좋아하는 대로 머물지 않고, 싫어한다고 사라지는 것도 아닙니다.

ඒ හේතුඵල ධර්මය ස්වභාවය මෙන්න ශබ්දයේ ස්වභාවය මේකයි කියලා දැනගත්තහම ශබ්දයක් සංකතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි ශ්‍රේ ධර්මයක් වය ධර්මයක් මගේ කියලා ගන්න බොරුවක් තිය මගේ කියන එක මුලාවක් විතරක් මෙන්න මේක නිතර හිතන්න කියලා ඒ සත්දයක ඒ අ වෙලාවේ මේක හිතන්නේ

그 원인과 결과 dhamma의 성질, 소리의 성질이 이것임을 알면, 소리는 saṅkhata, paṭicca samuppanna, khaya dhamma, vaya dhamma입니다. '내 것'이라 잡는 것은 거짓이 있을 뿐, '내 것'이라는 것은 미혹일 뿐입니다. 이것을 자주 생각하라고, 소리가 들릴 때 바로 그때 이것을 생각하라고 합니다.

කනයි ශබ්දයයි කියන මේ අනාථ වස්තු දෙකක් නිසන ඒ දෙකට බැඳිලා ඒ දෙක ඇසුරු කරලා ඒ අනාථ වත්තු ඇතුරු කිරීමේ හටගත්ත ඒ යන ප්‍රතිඵලය තමයි සෝත විඤ්ඤාණ ඔය අහන්න බලාපොරොත්තු අහන්න බලාපොරොත්තුවක් මම නිෂ්පාදනය කරගත්තා මගින් ඉතින් අවිද්‍යාව ඒ බලාපොරොත්තුව නිෂ්පාදනය වුනේ ඒ අවිද්‍යාව නිසා හටගන්න

귀와 소리라는 이 주인 없는 두 사물 때문에, 그 둘에 묶이고 그 둘을 의지하여, 그 주인 없는 것을 의지함에서 일어난 결과가 sota viññāṇa, 곧 그 듣고 싶은 바람입니다. 듣고 싶은 바람을 내가 만들어 냈습니다. 그것으로 avijjā가 있습니다. 그 바람이 만들어진 것은 그 avijjā 때문에 일어난 것입니다.

බලාපොරොත්තු වෙන්නේ තිබුණේ නැහ. අහන සිද්ධිය ආව ගමයි අහන බලාපොරොත්තුවෙන් අහන්න ඉතේ. අහන්න ඉස්සල වෙන බලාපොරොත්තු වෙන දෙයක් අහන බලාපොරොත්තු දැන් සින්දුවක් ලා. දැන් සින්දු අහන බලාපොරොත්තු දැන් විනාඩි පහරට මට සින්දු අහන බලාපොරොත්තුව කියුනේ නැහැ. සංගීධය අහන බලාපොරොත්තු සංීතය පටන් ගත්ත නම් ඒක සන්ධීකර වෙන අය. අන්න විඤ්ඤාණය හේතුඵලය

바람은 처음부터 있지 않았습니다. 듣는 일이 오자마자 듣고 싶은 바람으로 듣습니다. 듣기 전에는 다른 바람이 있었을 뿐 듣고 싶은 바람은 없었습니다. 지금 노래를 들으려는 바람, 5분 전에는 노래를 들으려는 바람이 없었습니다. 음악을 들으려는 바람은 음악이 시작되면서 생깁니다. 그것이 viññāṇa, 원인과 결과입니다.

එහෙනම් විඤ්ඤාණය සංඛතන සකස් වෙච්ච එකක්. ඒකත් පටිච්ච සමුප්පාදන්න ඒකට බැඳිලා හිතන්නම් ඒ හේතුවෙන් උපන් එකක් මේ ශබ්දය අල්ලගන්න.

그렇다면 viññāṇa는 saṅkhata, 짜인 것입니다. 그것도 paṭicca samuppanna, 그것에 묶여 생각했기에 그 원인으로 생겨난 것, 이 소리를 붙잡으려는 것입니다.

එහෙනම් ආපු සද්දය සේ ධර්මයක් සේවෙලා යනවා වය ධර්මයක් වැය වෙලා යනවා. මේක මම මේක මෙච්චර පවතිවා කියවත් පවතින්නෙත් මේක මේ මේ ආකාර හඬින් ඒවා කියවට එහෙම වෙන්නෙත් නැහැ. මෙහෙම හටගින් නොයේවා කිව්වත් එහෙම වෙන්නේ. ඒකෙන්න නේ.

그렇다면 온 소리는 khaya dhamma로 다해 가고 vaya dhamma로 사라져 갑니다. '이만큼 머물러라' 해도 머물지 않고, '이런 소리로 되어라' 해도 그렇게 되지 않습니다. '이렇게 일어나지 마라' 해도 그렇게 되지 않습니다.

ඇන කනයි, සද්දයයි, සෝත විඤ්ඤාණයි. මේ ඒ තුනම සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි ක්ෂේ ධර්ම වයද මට ඕන විදියට කිසිම පාලනයක් දුන්න. එහෙනම් අනාථ වක්ය මම කිව්වත් ඒක මගේ කිව්වොත් මම මුලාවක් ගැන යන හිලානම් ගත්ත නිගම ඇත්තක් ඒ

그 귀, 소리, sota viññāṇa, 이 셋 모두 saṅkhata, paṭicca samuppanna, khaya dhamma, vaya dhamma입니다. 내 뜻대로 할 다스림은 아무것도 없습니다. 그렇다면 주인 없는 것을 '나'라 하거나 '내 것'이라 하면 나는 미혹을 잡은 것이고, 그렇게 내린 결론은 참이 아닙니다.

එහෙනම් මොකද කරලා තියෙන්නේ? අනාථ තුනක් මම ඇති කර මගේ මට ඕනේ නැතිට පවත්වන්න ඕනේ. ඒකෙන් මම කොයි වෙන ගන්න ඕනේ. අනාථ වත්තුවක් අල්ලගන්නවා. ඒ සත්වයත් පටන් විදිහට අහන්න ඕනේ මට පටන් විදිහට පවත්වන්න ඕනේ. අල්ලන්න බැරි සත්වයකට බැඳගත්තා හිෙන බලාපොරොත්තුවත් මගේ අහන බලාපොරොත්තුවත් මගේ මට හිහට මගේ බලාපොරොත්තුව පවත්වන්න ඕනේ හඳන්න ඕන. බැරි දෙයක් අල්ලගත්තා. අල්ලගන්න බැරි දෙයක් අල්ලගත්තා කියලා අපි කිව්වා අහුවෙලා. අහුවෙත්ත නැති. මගේ ිලා මුලාවට පත් වෙච්ච

그렇다면 무엇을 한 것입니까? 주인 없는 셋을 내가 일으켜 '내 것'으로, 내 뜻대로 이어 가야 한다고 합니다. 주인 없는 사물을 붙잡습니다. 그 존재도 처음 방식대로 들어야 하고 처음 방식대로 이어 가야 한다고 합니다. 붙잡을 수 없는 것에 묶였습니다. 바람도 내 것, 듣고 싶은 바람도 내 것, 내 바람을 이어 가고 만들어야 한다고. 할 수 없는 것을 붙잡았습니다. 붙잡을 수 없는 것을 붙잡았다고 우리가 말했습니다. 걸려든 것입니다. 걸릴 일이 없는 것에. '내 것'이라는 미혹에 빠진 것입니다.

මෙන්න මේ කාරණා තුනෙන් ගත්තා ශබ්ද ස්පර්ශය මගේ කියලා. ඒක මම අහන්න. තව තව ශ්‍රවණය කරන්න. ශ්‍රවණය විපක්ෂයත්. ආසාගත හිතකින් ගත්ත විපර්ශය නිසා ඒක සංස්පර්ශයක්. එහෙනම් ඔය කියන කාරණා තුනෙන් හටගත්තා වූ වැඩපිලි සටස්පර්ශය හටගත්තා.

이 세 가지로 소리의 닿음을 '내 것'이라 잡았습니다. '그것을 내가 듣는다, 더 더 듣겠다.' 바람에 찬 마음으로 잡은 닿음이므로 그것은 samphassa입니다. 그렇다면 이 세 가지로 samphassa가 일어난 것입니다.

දැන් හටගත්ත සංස්ය ඒ හේතු ඵලයට අනුක වෙනවා නිසා. ඒ හඬ මෙහෙම ස්පර්ශ වේවා කියලා මම ුතුලා එහෙම වෙන්නේ. මෙහෙම ස්පර්ශ නොවේවාට එහෙම නොවෙන්නේ. මෙතෙක් වෙලා මේ ස්පර්ශය පවතිවාට එහෙම වෙන්නේ.

이제 일어난 samphassa는 그 원인과 결과에 따르므로, 그 소리가 이렇게 닿아라 한다고 그렇게 되지 않습니다. 이렇게 닿지 마라 한다고 그렇게 되지 않습니다. 이만큼 이 닿음이 머물러라 한다고 그렇게 되지 않습니다.

මම මට ඕන හැටියට පවතින්නේ කොහොමත් පවතින්නේ නැති මම මුලා නිගමනයක් කරගන්නවා.

내 뜻대로 결코 머물지 않는 것을 두고 나는 미혹된 결론을 내립니다.

ඒ ශබ්ද සංස්ය මදිු ඒක මම එහි මම පැවින්නේ. ඒක හොඳයි. බැහැගත්ත මුලා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නිකම එහෙනම් මගේ මේ නිගම ඔක්කෝ මුලාවක් නෙමෙයි. ඇත්තක් නෙමෙයි තියෙන්නේ. එහෙනම් ඒකෙන් ජනිත වන ප්‍රතිඵලයන්නේ වේදනාවක් ඇත්නම් මෙන්න මේකනේ මේ සැප වේදනාව තියෙන්නේ. කන්තාව මිහි සැප වේදනාව එහෙනම් ඒ සැප වේදනාව මට ඕන හැදිට පවතින්නේ නැ. මට ඕනේ වෙලාවක් පවතින්නේ. ඒක හේතු ඵලයන් ඔච්චයි. ඒ හේතු තන ඵලයක් වශයෙන් පවතිනවා. හගවෙනි වෙලාවට ගෙවෙන්න. මට ඕන වෙලාවට ගෙවෙන්නේ.

그렇다면 내 이 결론은 모두 미혹입니다. 참이 아닙니다. 그렇다면 그것에서 생기는 결과인 vedanā가 있다면, 바로 그것이 이 sukha vedanā입니다. 귀에 달콤한 sukha vedanā입니다. 그 sukha vedanā는 내 뜻대로 머물지 않습니다. 내가 바라는 때까지 머무는 것이 아닙니다. 그것은 원인과 결과에 따릅니다. 그 원인의 열매로서 머뭅니다. 다할 때가 되면 다합니다. 내가 바라는 때에 다하는 것이 아닙니다.

දැන් මට ඕන විදිහට ටික හදුරුවන්න. ආපු හැටියටයි බාගන්න. එහෙනම් ඒ බඳුන්නාවූ මට ආශ්චි භාෂයක් කියන්න බොහොමත් අය ක්‍රමයක් නැති. සම්පස්සයෙන් හරි දැන ජනිත වුනේ වේදනාවකට මම මගේ දඟවා. ඒක අරගන්න ඕන බදාගන්න වන ම පවත්වන්න ඕන. පවත්වන්න බැරි දෙයක් පවත්වන්න බැ. මගේ නොවන්න දෙයක් මයි කරගන්න. අද මම මේ කරෙත් ඒකනේ.

이제 내 뜻대로 할 수 없습니다. 온 그대로 받아야 합니다. 그렇다면 그것을 나의 assāda로 삼을 방법은 없습니다. samphassa에서 생긴 vedanā를 '나', '내 것'이라 하며 그것을 잡아야 한다, 붙들어야 한다, 이어 가야 한다고 합니다. 이어 갈 수 없는 것은 이어 갈 수 없습니다. 내 것이 아닌 것을 내 것으로 만들려 합니다. 오늘 내가 한 것이 바로 그것이지요.

එහෙනම් මම මේකේ බැඳෙන දෙයක් මට තියෙනවා එහෙනම් මම මේ බැඳෙන්නේ මොකද බැඳිලා හදන්නේ මුලාව නිසා මේ ඔක්කොම බැඳිලා ි මේ ඔක්කොම අල්ලගෙන ඉන්නේ උපාදානය කර ඉන්න මුලාව ඔන්න කන පිළිබඳව සියල්ලම උපාදානය කරන්න හිතුනා මේ මායා මුලාව. එහෙනම් මේ පස්සේ බයි යනවා. වැඩක් ඇති මිහිරි ආශ්වාද ශ්‍රවණ ආශ්වාදයක් පස්සේ ඊට පස්සේ මයි යනවා. සිතුවිලා

그렇다면 나에게는 이것에 묶이는 것이 있습니다. 그러면 왜 묶이고 묶여 만들려 합니까? 미혹 때문에 이 모든 것에 묶여 이 모두를 붙잡고 upādāna하고 있습니다. 귀에 대한 모든 것을 upādāna하게 만든 것은 이 māyā, 이 미혹입니다. 그래서 그 뒤를 쫓아갑니다. 무슨 소용이 있다고, 달콤한 assāda, 듣는 assāda를 쫓아 그 뒤로 갑니다. 생각들이 그렇게 갑니다.

දැන් අර ඉස්සෙල්ලා ැරුව තිබි විච සිරි දැන් ගත්ත.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉ දි ඉවසීමෙන් යුත් වෙලා ඉස්සෙල්ලා බොහොම අමරුව මෙල්ල කරෙන්න මේ ටික. ධර්මාවබෝධය ලැබුනාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? ඇත්ත දැක්කාට පස්සේ කොච්චර ඕගේ විවිට වදක් වුනක් මිට සද්දයක් ආවයි කි්වා මිදිම ගාන. දැන් මොකද? අන්න අත්හැර ඉඩියක් නොවැලී ඉදියක් මිදි නිවන් දැක්.

참음을 지니고, 처음에는 아주 어렵게라도 이것들을 길들이십시오. dhamma를 깨달은 뒤에는 어떻게 됩니까? 참을 본 뒤에는 어떤 소리가 와도 벗어납니다. 그러면 어떻습니까? 놓았고, 달라붙지 않았고, 벗어나 nibbāna를 보았습니다.

ඔන්න ධර්මයක් දැකලා නිවන් දගෙන හරි හැටි ඉන්ද්‍රිය භාවනාව කයපිපන්න ඉන්ද්‍රිය භාවනාව දැන් ඉතින් ඔය දෙක කිව්වහම හොඳ

이것이 dhamma를 보고 nibbāna를 보는 바른 indriya bhāvanā입니다. 이제 이 둘을 말했으니 이 정도면 충분합니다.

මොහොතටම ඇති දිවට එන රසය පිළිබඳවත් ඔහොම දකින්න ඕනේ දිව මොකක්ද රසය මොකක්ද සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි ේ ධර්මයි වය ධර්මයි. ඒකනට බැඳිලා හටගන්නේ ජිව්වහ විඤ්ඤාණය මොකක්ද ඒකත් සංකතයි පටිච්ච සමුපන්නයි ේ ධර්මයි වය ධර්මයි. ඒක හටගන්නේ සංස්යක් ඇත්ත ඒකත් සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි ේ ධර්මයි වය ධර්මයි. ඒ සංස්රෙන් දැනතුනා වූ රස වේදනාවක් ඇත්තේ ඒකත් සංකතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි ේ ධර්මයි වෛරමයි. මම කියන්න දෙයක් මගේ කියන්න දෙයක් තියෙනවානම්නම් මුලාවකින් තියෙනවා මිස ඇටක් නම් ඕක මගේ කරන්නත් බැහැ මම කරන්න බැ. එහෙනම් මොකද කරන්නේ ආවා ගියා ආවා ගියා අපි කැමැත්තක් අකැත්තක් කකුත් බලන්නේ නැහ ආපු හැටියට අපි

혀에 오는 맛에 대해서도 그렇게 보아야 합니다. 혀는 무엇이고 맛은 무엇인가: saṅkhata, paṭicca samuppanna, khaya dhamma, vaya dhamma입니다. 그것에 묶여 일어나는 jivhā viññāṇa는 무엇인가: 그것도 saṅkhata, paṭicca samuppanna, khaya dhamma, vaya dhamma입니다. 그것으로 일어나는 samphassa가 있다면 그것도 saṅkhata, paṭicca samuppanna, khaya dhamma, vaya dhamma입니다. 그 samphassa로 생긴 맛의 vedanā가 있다면 그것도 saṅkhata, paṭicca samuppanna, khaya dhamma, vaya dhamma입니다. '나'라 할 것, '내 것'이라 할 것이 있다면 그것은 미혹으로만 있을 뿐, 참으로는 그것을 내 것으로 할 수도 '나'로 할 수도 없습니다. 그렇다면 어떻게 합니까? 오고 가고, 오고 가고, 우리는 좋아함도 싫어함도 따지지 않고 온 그대로 받아들입니다.

ඒකට අපි නපන්න. ඒ සතයක හොය ගුනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

번역 고르기