와하라까 코리아
CD010-04

CD010 · 4번째 · 45분 · 원문 녹음

다섯 khandha

ස්කන්ධයන් පස

අපි අද අපි අද අපේ ධර්ම සාකච්ඡා පිළිබඳව ආරම්භ කරමු. අපිට ප්‍රශ්න කීහපයක් ලැබිලා තියෙනවා.

오늘 우리 dharma 이야기를 시작하겠습니다. 물음을 몇 가지 받았습니다.

එක ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ යන ස්කන්ධයන් පස වෙන් වෙන් වශයෙන් විස්තර කර දෙන්න. මේ ස්කන්ධයන් පස සංසාරය දිගින් දිගට පවත්වාගෙන යන ආකාරය හා නිවන් මගට මේ පස යොමු කළ යුතු ආකාරය විස්තර කර දෙන්න. දැන් මේකත් බොහොම හොඳයි. මේ ප්‍රශ්නය.

한 물음은 이렇습니다. rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 다섯 khandha를 하나하나 풀어 주십시오. 이 다섯 khandha가 saṃsāra를 끝없이 이어 가는 방식과, 이 다섯을 nibbāna의 길로 돌려야 하는 방식을 풀어 주십시오. 이것도 아주 좋은 물음입니다.

දැන් රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන මේ ටික විග්‍රහ කරගන්නකොට අපි දකින්න ඕනේ කාරණා කීහපයක් තියෙනවා.

rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이것들을 풀어 볼 때 우리가 살펴야 할 것이 몇 가지 있습니다.

රූපස්කන්ධ, වේදනා ස්කන්ධ, සංඥා ස්කන්ධ, සංඛාර ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ පිළිබඳව බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා තිබෙන ආකාරය ඉස්සෙල්ලා විග්‍රහ කරගන්න ඕනේ.

rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha에 대해 붓다께서 가르치신 방식을 먼저 풀어 보아야 합니다.

රූපස්කන්ධයට අයිති වෙන්නේ මොනවද? වේදනා ස්කන්ධයට, සංඥා ස්කන්ධයට, සංඛාර ස්කන්ධයට, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයට අයිති වෙන්නේ මොනවද? කියන එක අන්න ඒ ධර්මානුකූලව දේශනා කරපු ආකාරයෙන්ම අරගන්න ඕනේ.

rūpa khandha에 속하는 것은 무엇인가? vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha에 속하는 것은 무엇인가? 이것을 dharma에 맞게 가르치신 그대로 받아들여야 합니다.

එතකොට මේ රූප පිළිබඳව විග්‍රහ කරනවා මෙන්න මෙහෙම විදිහට. අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. දුර වේවා, ළඟ වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, හීන වේවා ප්‍රණිත වේවා. රූපයයි යමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක වෙයිද මතු යම් තැනක වන්නේද මේ සියල්ල කැටි කර විට රූපස්කන්ධයයි.

rūpa에 대해서는 이렇게 풀이하십니다. 지나간 것이든, 앞으로 올 것이든, 지금의 것이든, 멀든 가깝든, 미세하든 거칠든, 낮든 뛰어나든, rūpa라는 것이 어디에 있었든, 어디에 있든, 앞으로 어디에 있을 것이든, 이 모두를 한데 모으면 rūpa khandha입니다.

එතකොට අපි ඔය ටිකෙන් තෝරාගන්න ඕනේ රූපස්කන්ධය කියනකොට අපි හිතා ඉන්න රූපස්කන්ධය මොකක්ද? අතීත රූපස්කන්ධ මොනවද?

그러면 여기서 우리가 가려내야 할 것은, rūpa khandha라고 할 때 우리가 생각하는 rūpa khandha가 무엇이냐는 것입니다. 지나간 rūpa khandha란 무엇입니까?

දැන් යම්කිසි රූපයක් දිහා බලනකොටම සතර මහා භූතයන්ගෙන් හටගත්ත මේ ද්‍රව්‍ය වස්තුමේ රූපයක් සියුම් හෝ ඝනව හෝ තියෙනවා නම් දුර හෝ ළඟ හෝ තියෙනවා නම් අපි ඒක අරමුණු කරන මොහොතෙදී ඒ රූපස්කන්ධයේ ගෙවීමක් විපරිණාමයක් ඒ වගේම ඒ තත්ත්වය ඉක්මයාමක් සිද්ධ වෙනවා.

어떤 rūpa를 바라볼 때, 네 mahābhūta에서 생긴 이 물질 rūpa가 미세하게든 거칠게든, 멀리든 가까이든 있다면, 우리가 그것을 대상으로 삼는 순간 그 rūpa khandha는 닳아 가고, 바뀌어 가며, 그 상태를 넘어가는 일이 일어납니다.

යම්කිසි රූපයක් සතර මහාභූතයන්ගෙන් හටගත්ත යම් රූපයක් යම් තැනක හටගෙන තියෙනවා නම් විද්‍යාමාන නම්. ඒක හටගත්ත මොහොතේ පටන් ගෙනම විපරිණාමයට පත්වෙමින් ගිහිල්ලා ඒක විනාශයට පත් වෙන්න දවසක් තියෙනවා.

네 mahābhūta에서 생긴 어떤 rūpa가 어딘가에 생겨나 드러나 있다면, 그것은 생긴 순간부터 바뀌어 가다가 무너질 날이 있습니다.

ඒක සාමාන්‍ය රූපයක හැටිය. අපි ඒවට කියනවා සතර මහාභූතම් ධාතු රූප. සතර මහාභූතයන් හටගත්ද භූත රූප කියලා. මෙන්න මේ හටගන්න ආපෝ භූත, තේජෝභූත, වායෝභූත, පඨවිභූත කියලා. මෙන්න මේ භූත සතරකින් සකස් වෙලා තියෙන්නේ. යම්කිසි

그것이 보통 rūpa의 모습입니다. 우리는 그것을 네 mahābhūta로 된 dhātu rūpa, bhūta rūpa라고 부릅니다. āpo, tejo, vāyo, paṭhavī라는 이 네 bhūta로 짜여 있는 것입니다.

සතරකින් සකස් වෙලා තියෙන්නේ. යම්කිසි ද්‍රව්‍යමේ ලෝකයක් යම් තැනක විද්‍යාමාන වුනානම් ඒ විද්‍යාමාන වුන මොහොතේ පටන්ගෙන ඒක විපරිණාමයට පත්වෙලා ගිහිල්ලා ඒක අන්තිමටම කෙළවර වෙනවා.

어떤 물질 세계가 어딘가에 드러나면, 드러난 순간부터 그것은 바뀌어 가다가 마침내 끝납니다.

ඒ තත්ත්වය සම්මතය කියන්න බැරි වෙන අපි දැන් මේමේ කුරුණක් කියලා කිව්වානම් මේ කොන්ක්‍රීට් කුනක් කියලා ගත්තහ සතර මහාභූතයන්ගෙන් දැන් මේක හදමුදා පටන් කොන්ක්‍රීට් කුණක් විද්‍යාමාන වුණා.

그 상태를 쉽게 말해 봅시다. 여기 기둥 하나, 콘크리트 기둥 하나를 예로 듭시다. 네 mahābhūta로 이것을 만든 날부터 콘크리트 기둥 하나가 드러났습니다.

දැන් මේ විද්‍යාමාන වෙච්ච මොහොතේ පටන් ගෙන මේකට අවුරුදු 10ක් නම් මේකට ආයුෂ තියෙන්නේ ඊට වඩා මේක දරන්න බැරි නම් මේකේ තියෙන ශක්තිය එච්චර නම්. දැන් මේ මොහොතක් පාසාමේ අවුරුදු 10ද000න් කොටස කොටස ගෙවෙන එකයි මේ වෙන්නේ.

이제 드러난 그 순간부터 이것의 수명이 만 년이라면, 그보다 더 버틸 수 없다면, 그 안의 힘이 그만큼이라면, 순간순간 그 만 년이 조금씩 닳아 가는 것이 여기서 일어나는 일입니다.

එහෙනම් හදන වෙලාවේ තිබිච්ච කුරස අවුරුදු 100ද000ක ශක්තියක් ඇතුව පවත්වන්න පුළුවන් වුණා.

그러면 만들 때 그 기둥은 10만 년의 힘을 가지고 버틸 수 있었습니다.

ඒක නොයෙක් ආකාරයක බාධක උපද්‍ර වලට මුහුණ දෙනවා.

그것은 여러 가지 장애와 재난을 맞습니다.

අධික ලෙස දිලා යාමට හේතු වෙන යමක් ඇත්නම් ඒකත් ඒකට ගෝචර වෙනවා. පැවැත්ම පැවැත්මට විරුද්ධව නග සියලු බාධකයන්ට ගෝචර වෙමින් තමයි දැන් මේ කුන පවතින්නේ.

지나치게 낡게 만드는 무엇이 있다면 그것에도 부딪힙니다. 존재와, 존재를 거슬러 일어나는 모든 장애에 부딪히면서 이 기둥은 버티고 있습니다.

ඒකෙදී යම් තරම කාරක්ස්සා සංවිධාන සැලසිලා තිබුණා නම් මේ කුන එහෙම අවුරුදු 10,000ක් අපවත් වෙනකොට මේකේ තියෙන උරුම ශක්තිය ගෙවිලා ඉවරෙන්න පුළුවන්.

그때 어느 정도 지키는 손길이 마련되어 있었다면, 이 기둥은 그렇게 만 년을 지나 다할 때에 그 타고난 힘이 다 닳아 끝날 수 있습니다.

කොච්චර රක්ෂණය කරලා තිබුණත් එහෙනම් ඒකට උරුම ශක්ති අවුරුදු 100000 නම් එයින් එහාට මේ කුරුන මෙහෙම පවත්වන්න බැහ. එදා අර කොහොමහරි ිලා කරලා වැටෙනවා.

아무리 지켜 주었더라도 타고난 힘이 10만 년이라면 그 뒤로는 이 기둥을 이대로 버티게 할 수 없습니다. 그날 어떻게든 무너져 내립니다.

එතකොට සමහර වෙලා අවුරුදු 10,000ක් පවතින්න තියෙන කුරුණට යම්කිසි වාතයක් හෙත වාතයක් හමන්න පටන් ගත්තා නම් හෝ යම්කිසි විදියක් වෙනසක් වුනා නම් සීතය උෂ්ණේ විදෙන් විඩේ අඩු වැඩි වෙී එන්න පටන් ගත්තා නම් එහෙම පරිසරයෙක් නම් තිබ්බුනේ. සමහර අවුරුදු 10,000 පවතින එක පන් කෙළවර වෙන්න ිරන්න පුළුවන්.

그런데 때로는 만 년을 버틸 기둥에 어떤 바람, 거센 바람이 불기 시작하거나, 어떤 변화가 생겨 추위와 더위가 크게 오르내리기 시작했다면, 그런 환경이었다면, 만 년을 버틸 것이 일찍 끝나 버릴 수도 있습니다.

අන්න ඒ වගේ බාහිර ප්‍රත්‍යයන්ගේ අපහතුතාවයන්ට ඒවය ඇති වෙන්නා වූ විරුද්ධතාවයන්ට ගෝචර වෙන් ඒක පවතිනවා නම් ඒ වුනාට අර ඒකට උරුම පෙන්නන්න තිබුණා අවුරුදු 10දක් ඒවා නැතුව තිබුණා නිපත්තනම් පවතින එක උපත්තව නිසා කල්ලතුව විනාස් වෙලා යන්නේ.

이처럼 바깥 조건들의 불리함과 그것들이 일으키는 거스름에 부딪히며 버티는 것이라면, 타고난 수명은 만 년이었더라도 그런 재난 때문에 때가 차기 전에 무너져 버립니다.

එතකොට මේ ද්‍රව්‍ය වස්තුමය තුරුණක් තියෙනවා නම් මේක නෙමෙයි අපි රූපස්කන්ධය කිව්වේ. මේක අපිට පවතින රූපස්කන්ධයට ආධාරකයා.

그러니 이런 물질 기둥이 있다고 해서, 이것이 우리가 말한 rūpa khandha가 아닙니다. 이것은 우리에게 있는 rūpa khandha를 받쳐 주는 것입니다.

දැන් අවුරු කවුරු හරි කෙනෙක් ඇවිදිලා මේ ස්ථානයට ඇදිලා මේ වටපිටාව හොඳට හෝසි කරලා බලලා යනකොට දැක්කම කුුණු කීපයක් තියෙනවා කොන්ක්‍රීට් කු.

이제 누군가 이곳에 와서 둘레를 잘 살펴보고 가면서 기둥 몇 개, 콘크리트 기둥들을 보았습니다.

දැන් එයා ගෙදර ගියාට පස්සේ ඔයා ගියා දහවල් දිහැ. ඔ ගියා. ධර්මලාවට ගියා ගියා. ඒකේ මැද මොනවදේ? කොන්ක්‍රීට පුරුණු වාගයක් තිබුණා. දැන් එයා කියනවා.

그가 집에 간 뒤 누가 묻습니다. "어디 갔었소?" "갔지요. dharma 회당에 갔지요." "그 가운데 무엇이 있었소?" "콘크리트 기둥이 여럿 있었지요." 이렇게 그가 말합니다.

දැන් මේ කොන්ක්‍රීට කුරණ එයාගේ මනසේ නැහ. හැබැයි මේ කොන්ක්‍රීට් කුලන දැකලා එයාගේ මනසට සටහනක් ආවා. ඒ සටහන රූපයෙන්මයි එයාට පේන්නේ.

이제 이 콘크리트 기둥은 그의 마음속에 있지 않습니다. 그러나 이 콘크리트 기둥을 보고 그의 마음에 자국이 생겼습니다. 그 자국은 형상 그대로 그에게 보입니다.

දැන් ඔයා අතරේදී මොකද කරන්නේ කුරු හරි නැත්නම් කවුරු හරි උනා කර හරි මේ කුන්නලා දානවා මෙහෙ. එයා දෙවෙනි වතාවට මෙහෙ ආවේ නැත්නම් ඒක දැනගත්ත ක්‍රමයක් තිබුනේ නැත්නම්. එයාගෙන් ඇහුවොත් එහෙම ඔයා දිහ ගියා ගියා. ධර්මශාලාවක් තිබුණද? තිබුණා. මොනවා ඒකේ කොන්ක්‍රීට් කුලනත් තිබුණා.

그 사이에 누군가 이 기둥들을 허물어 버립니다. 그가 두 번째로 여기 오지 않았거나 그것을 알 길이 없었다면, 그에게 물을 때 그는 "그쪽에 갔지요. dharma 회당이 있었냐고요? 있었지요. 거기 콘크리트 기둥들도 있었지요" 합니다.

හැබැයි එයා මෙහි තිබිච්ච භෞතික කොන්ක්‍රීට්ල කැඩුවට එයාගේ මනස වැටිච්චොන්ක්‍රීට්ල කැඩිලාද ඒක එහෙම්ම

그러나 여기 있던 물질 콘크리트 기둥이 부서졌다고 해서 그의 마음에 자리한 기둥도 부서졌습니까? 그것은 그대로입니다.

මේක මෙහෙ දිලා ගිහින් කැඩිලා යන්න පුළුවන්. පස්සේ එයාගේ අවුරුදු අවුරුදු 10ද මෙහෙ නැතුව එයා මෙහෙම මැරිලා ගිහිල්ලා. අවුරුදු ලක්ෂයක් අත්බ්බැව්ව ගෙවලා ගෙලා ගිය කාලෙක එයාට අතීතයේම ස්මරණය කරන ඥානයක් එහ වහල්ලා එයා බැලුවා නම් මේ කාලේ එයා බලමු කුලන බලපු දවස

이것은 여기서 낡아 부서질 수 있습니다. 그 뒤 그는 여러 해를 지나 죽어 갔습니다. 여러 생에 걸쳐 십만 년이 지나간 어느 때, 그에게 지난 생을 떠올리는 앎이 생겨 돌아본다면, 그가 이 기둥들을 본 그날이

එයාගේ මතකය තියෙනවා අර කුුණු එහෙම මට මතකයි අවුරුදු ලක්ෂකට ඉස්සෙල්ලා මෙහෙම අධ්‍යාවක් ලබාගෙන හිටියා. ඒ කාලේ මෙහෙම තැනකට ගියා. එතන ධර්ම ශාලාවක් තිබුණා. ඒකේ මෙන්න මෙහෙම කු පුළුවන් ටිකක් තිබුණා කියලත් එයාර කියන්න මතකයක් තියෙනවා.

그의 기억 속에 있습니다. 그 기둥들까지도요. "십만 년 전에 나는 이렇게 배움을 닦고 있었다. 그때 이런 곳에 갔다. 거기 dharma 회당이 있었다. 거기 이런 기둥 몇 개가 있었다"고 말할 기억이 그에게 있습니다.

අන්න ඒ මතකය නාම ගෝත්‍ර ඒක දිරන්නේ නෑ.

그 기억, nāma-gotta는 낡지 않습니다.

රූපයක් වශයෙන් තිබිච්ච භෞතික කුලන ගෙවිලා ගියා. හැබැයි ඒක දැකලා මනසට ආපු සටහන අත්බැ අත් බැව කීයක් ගෙව්වා. අවුරුදු ලක්ෂකට කෝටියකට ප්‍රකෝටියකට පස්සේ සිහි කරලා බැලුවා. පුළුවන් නම් සිහි කරන්න. ඒ තිබුණ කුණේ සටහන එයාගේ මනස තිබිලා මනසෙන් මතු කරලා ගන්නවා.

rūpa로 있던 물질 기둥은 닳아 없어졌습니다. 그러나 그것을 보고 마음에 남은 자국은, 여러 생이 지나고 십만 년, 천만 년, 그보다 더 뒤에 떠올려 보았을 때, 떠올릴 수만 있다면, 그 기둥의 자국이 마음에 있어서 마음에서 끌어올려집니다.

අරගෙන එයාට කියන්න පුළුවන් එදා දැක්ක කුළුනේ සටහන. [උගුර කෑරීම] හැබැයි ඒ සටහනට පොඩ්ඩක්වත් වයස ගිහින්නේ නැ. ඒක දිරලත් නෑ.

그것을 꺼내어 그날 본 기둥의 자국을 말할 수 있습니다. [헛기침] 그러나 그 자국은 조금도 늙지 않았습니다. 낡지도 않았습니다.

සාර අසංඛ්‍ය කර කල්ප ලක්ෂයක් කාලේ ගෙවිලා ගිහිල්ලා එතකොට මේ මහප පොළොව කී වතාවක් විනාශ වෙලා. යළි යලි හැදිලා. යළි විනාශ වෙලා. මේක වතා කොච්චර ගිහිල්ලද ලක්ෂ වතාවක් මේ ලෝකේ විනාශ වෙලා. මහාකල්ප වලින් ලක්ෂයක් ගිහිල්ලා

네 asaṅkhyeyya와 십만 kappa라는 때가 지나갔습니다. 그 사이에 이 큰 땅이 몇 번이나 무너졌습니까. 거듭 생기고 거듭 무너졌습니다. 몇 번이나 그랬습니까. 이 세상이 수십만 번 무너졌습니다. mahākappa로 십만이 지나갔습니다.

අන්තිමට බලනකොට මතක් කරලා බලනකොට මතක් වුණා දීපංකර බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩපු හැටි සුමේද කියලා තාපසය කියලා හිටපු හැටි. ඒ වෙලාවේදී ගිහිල්ලා හිතන් කරපු වැඩ පිළිවෙල මඩවල ගොඩ කරපු හැටි. ඒකේ දිගා වෙලාව හිටපු හැටි විවරණය ගත්ත හැටි මේ සියල්ලම මතක් වුණා.

마지막에 떠올려 보니, Dīpaṅkara 붓다께서 오신 모습, Sumedha라는 tāpasa로 있던 모습, 그때 가서 마음먹고 한 일들, 진흙 웅덩이를 메운 모습, 거기 엎드려 있던 모습, vivaraṇa를 받은 모습, 이 모두가 떠올랐습니다.

දැන් සාර අසංඛ්‍ය කල්ප ලක්ෂකට ඉස්සෙල්ලා වෙච්ච සිද්ධියක් එදා වෙච්ච ආකාරයේම රූප සටහන මනසේ තිබුණේ. මනසේ නැුවවා. මනසෙන් අරමුණු කළා. එහෙනම් මනසෙන් ඒක අරමුණු කරනකන් ඒ රූප සටහන හැමෙලේම මනසේ විද්‍යා මනවීවි තිබුනේ නෑ.

네 asaṅkhyeyya와 십만 kappa 전에 일어난 일입니다. 그날 일어난 그대로의 형상 자국이 마음에 있었습니다. 마음에서 끌어올렸습니다. 마음으로 대상 삼았습니다. 그렇다면 마음으로 대상 삼기 전까지 그 형상 자국은 늘 마음에 드러나 있지는 않았습니다.

එහෙම එකක්ද කියලා අත්බැව්ව ගණනාව තුළ දන්නෙත් නැහ. ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට පත් වෙලා මහා ඥානය පහළ වෙනවා හිටන් අරමුණු කරනකොට තමයි අතීතයේ ස්මරණත්ඥානය මනකොට බලනකොට තමයි ඒක දැක්කේ.

그런 것이 있는지조차 여러 생 동안 알지 못했습니다. lokuttara 붓다가 되시어 큰 앎이 생겨나 대상으로 삼을 때, 지난 생을 떠올리는 앎으로 돌아보실 때 비로소 그것을 보셨습니다.

හැබැයි කවද හරි ඒක දකිනකන් අමතක වෙලා තිබුණා. ඒ සටහනක් යමක් මනසින් ගත්තා නම් මනසට යම් ධර්මයක් අරමුණු නොකළොත් මනෝ විඤ්ඤාණයක් පහළ කරන්න බැ.

그러나 언젠가 그것을 보기 전까지는 잊혀 있었습니다. 마음으로 어떤 자국을 받아들였다 해도, 마음이 어떤 dhamma를 대상 삼지 않으면 mano-viññāṇa를 일으킬 수 없습니다.

මම මෙහෙම දෙයක් දැක්කා කියලා හටන් ගන්න බැහැ. එහෙම අරමුණක් නොකන්න නම්. අරමුණු වෙන්න නම් අරමුණු වෙන්න යමක් කොහේ හෝ මොන ආකාරයකින් හෝ තිබිය යුතු.

그런 대상이 없으면 "내가 이런 것을 보았다"고 떠올릴 수 없습니다. 대상이 되려면 대상이 될 무언가가 어딘가에 어떤 식으로든 있어야 합니다.

මනසට ගෝචර වෙන්න මනෝ ලෝකයට අයිති ධර්ම කියන කොට්ඨාසයට අයිති වෙලා. එහෙම එකක් නොතිබුණ නම් අරමුණු කරන්න උන්වහන්සේ හිත කොතන්ද ඒක දැනගන්න.

마음에 닿으려면 마음 세계에 속하는 dhamma라는 몫에 속해 있어야 합니다. 그런 것이 없었다면 그분의 마음이 대상 삼아 어디서 그것을 알겠습니까.

යම්කිසි සිතුවිල්ලක් හටගන්න යම් හැඟීමක් හටගන්න. අතීත මතක සටහනක් මතකයට නගන්න නම්. ඒ සටහන් වෙච්ච සැන මනසින් අරමුණු කරන්න ඕනේ.

어떤 생각이 일어나려면, 어떤 느낌이 일어나려면, 지난 기억 자국을 떠올리려면, 그 자국이 남은 자리를 마음으로 대상 삼아야 합니다.

එහෙනම් එහෙම අරමුණු කරන්න සටහන් විචනක් නොතිබුණා නම් අපි කාටවත් අතීතයේ මම මෙහෙම එකක් වුණා මෙහෙම දෙයක් දැක්කා මෙහෙම දෙයක් ඇහුවා මෙහෙම දෙයක් කිව්වා මේ ආදී කිසිම දෙයක් අපිට කියන්න ක්‍රමයක් නැහ.

그렇다면 그렇게 대상 삼을 자국이 없었다면, 우리 누구도 지난날 내가 이랬다, 이런 것을 보았다, 이런 것을 들었다, 이런 말을 했다 하는 어떤 것도 말할 길이 없습니다.

තනිකර මනසට පමණ යම් සිතුවිල්ලක් මතු කරන්න බැ. මනංච පටිච්ච ධම්මේච උප්පජ්ජති මනෝ විඤ්ඤාණ කියන මේ සිද්ධාන්තය සිද්ධ වෙන්න ඕනේ. මනසට ධර්මයක් එක්ක සම්බන්ධ වීමෙන් තමයි.

마음 혼자만으로는 어떤 생각도 끌어올릴 수 없습니다. "manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ"이라는 이 원리가 이루어져야 합니다. 마음이 dhamma와 이어짐으로써입니다.

ඒ ජාතිය මනෝ විඤ්ඤාණයක් පහළ වෙලා ඒ ආශ්‍රය කරන්නා වූ දේ මොහොතේ නගන්න පුළුවන් වෙන්නේ.

그렇게 mano-viññāṇa가 일어나야 그것에 기대는 것을 그 순간 끌어올릴 수 있게 됩니다.

[උගුර කෑරීම]

[헛기침]

එහෙනම් සාරා අසංඛ්‍ය කර කල්ප ලක්ෂයක් යනකොටත් අර එදා හිටපු සුමේද තාපසයා කියන එක්කෙනාගේ මොනවද ඉතුරු වෙන්න මොනවත් තිබුණද භෞතික රූපය

그렇다면 네 asaṅkhyeyya와 십만 kappa가 지나는 동안, 그날의 Sumedha tāpasa라는 이에게 무엇이 남아 있었습니까? 물질 rūpa가 무엇이라도 남아 있었습니까?

ඒ ඒ එදා හිටපු දීපංකර බුදුරජාණන් වහන්සේග හෝ අර මඩවලය හෝ අර ඒ ස්ථානයේ දිගා වෙච්ච ඒවය හෝ එබඳු ක්‍රියාවට සිද්ධ වෙච්ච යම් භෞතික රූප කලාපයන් තිබුණා ඒවා ඒ කල්පය අවසානයදී සහමුලින් විනාශ වෙලා ඒ එකක්වත් දැනගන්න තිබුනේ නෑ.

그날 계셨던 Dīpaṅkara 붓다의 것이든, 그 진흙 웅덩이든, 그 자리에 엎드렸던 것이든, 그런 일에 쓰인 어떤 물질 rūpa kalāpa가 있었더라도, 그것들은 그 kappa가 끝날 때 송두리째 무너져 하나도 알 길이 없었습니다.

හැබැයි මතක් කරලා බලනකොට මතකය හොඳට පැහැදිලිව නගන්න පුළුවන් විදිහේ අරමුණු කරන්න යමක් වෙලා ඒක අරමුණු කරලා තමයි අතීතයේ අතීතයේ සිද්ධාන්තය අරමුණු කරලා තමයි ඒක ගත්තේ.

그러나 떠올려 보았을 때 기억을 또렷이 끌어올릴 수 있도록 대상 삼을 무언가가 있었고, 그것을 대상 삼아, 지난날의 그 일을 대상 삼아 그것을 받아들이신 것입니다.

අරමුණු කරන්නේ නැති තාකල් ඒක විද්‍යාමාන වෙන්නේ නෑ. අරමුණු කරන්න නම් ඒක මෙනෙහි කරන්න ඕනේ. ඒක මෙනෙහි කරනකොට අතීතයට හිත දුවන්න ඕනේ. මනස විහිදවන්න ඕනේ.

대상 삼지 않는 동안 그것은 드러나지 않습니다. 대상 삼으려면 그것을 마음에 두어야 합니다. 마음에 둘 때 마음이 지난날로 달려가야 합니다. 마음을 펼쳐야 합니다.

විහිදෝන අතීතයේ යම්කිසි රටාවත් තුළ දිව්වේ නැත්නම් මම මේ කාලේදී මෙන්න මේ ආකාරයෙන් හිටියා මෙහෙම දෙයක් වෙලා කියලා මතක් කරලා ගන්න විදිහක් නැහ.

펼쳐져서 지난날의 어떤 결을 따라 달리지 않으면, "내가 이때 이렇게 있었고 이런 일이 있었다"고 떠올릴 길이 없습니다.

එහෙනම් අන්න ඒ මතක සටහන කියන එක. මතක සටහනක් තියෙන බව දැනගන්නේ මතක් කළොත් මතක සටහන තියෙනවා නමුත් මතක් කළේ නැත්නම් ඒක දැනෙන්නේ. ඉතින් මතක් නොකර හිටියා කියලා සටහන් වෙච්ච මතක සටහන කොහේ හරි නැද්ද?

그것이 기억 자국이라는 것입니다. 기억 자국이 있다는 것은 떠올려 보면 압니다. 기억 자국이 있어도 떠올리지 않으면 그것은 느껴지지 않습니다. 그렇다면 떠올리지 않고 있었다고 해서 새겨진 기억 자국이 어디에도 없는 것입니까?

මතක් කළොත් ගෝචර වෙන්නේ යම් [උගුර කෑරීම] තැනක මොන ලෝකයක හෝ මොන ස්වභාවයක හෝ ඒ සටහන තිබිච්ච නිසා.

떠올리면 닿는 것은, 그 자국이 [헛기침] 어느 자리, 어느 세계, 어느 모습으로든 있었기 때문입니다.

මෙන්න මේක කියන අපි මේ භෞතික ලෝකය ඇසුරු කරනකොට ඒ ලෝකය තුළින් මනෝ ලෝකයක් ඉපදවනවා. මෙන්න මේ මනෝ ලෝකයේ පහළ වෙන නාම ගෝතර වලට ආයුෂ කියන්න බැ.

이것은, 우리가 이 물질 세계에 기댈 때 그 세계를 통해 마음 세계를 낳는다는 말입니다. 이 마음 세계에 생겨나는 nāma-gotta에는 수명을 말할 수 없습니다.

ඒ සටහන් වෙච්ච එක වෙනස් වෙන්නේ නැ. අපි ඒක ඒක අපි ආවර්ජනා නොකළොත් ඒක අපිට දැනෙන්නේ. ආවර්ජනා කිරීමේ හැකියාවක් තියෙනවා නම් ඒ සටහන අරමුණු කරලා ඒ සටහනයට සම්බන්ධ කරලා යලි මනෝ නිර්මාණයක් නව මනෝ නිර්මාණයක් ඉපදවා ගන්න පුළුවන් එදාේශ අනුකූලව ඒකෙන් ඒක මම මෙහෙම එකක් වුණා මෙහෙම දෙයක් දැක්කා ආදී වශයෙන් කියන්න පුළුවන්.

새겨진 것은 바뀌지 않습니다. 우리가 그것을 돌아보지(āvajjana) 않으면 그것은 느껴지지 않습니다. 돌아볼 힘이 있다면 그 자국을 대상 삼고 그 자국에 이어서 다시 마음의 지음, 새로운 마음의 지음을 그날의 일에 맞게 낳을 수 있고, 그것으로 "나는 이랬다, 이런 것을 보았다" 하고 말할 수 있습니다.

මෙන්න මේකට කියනවා නාම ගෝත්‍රය නාම ගොත්තං නජීරතී කිව්වේ නාම ගෝත්‍රය දිරන්නේ නැහ. මෙන්න නැති කොටසක් තියෙන තැන. මෙන්න මේ කොටස අපි යම් ආකාරයකින් ගත්තා නම් අන්න ඒ ගත්ත රූපය තමයි අතීත රූපස්කන්ධයට අයි.

이것을 nāma-gotta라고 합니다. "nāmagottaṃ na jīrati"라고 하신 것은 nāma-gotta가 낡지 않는다는 뜻입니다. 여기가 사라지지 않는 몫이 있는 자리입니다. 이 몫을 우리가 어떤 식으로든 받아들였다면, 그렇게 받아들인 rūpa가 지나간 rūpa khandha에 속합니다.

එතකොට අපි අනාගතයට දැන් රූපස්කන්ධයක් මේ දැන් තියෙන කොුණ දැකලා ගන්න. දැන් මේ කුරුණ අපේ මනසට කියන්න. කුල දිහා බලල්ලනකොට කුල භෞතික කුල තිබවිච්ච සෙනමයි. ඒ කුලන අපේ මනසට ගියේ නැහ.

그러면 이제 앞으로의 rūpa khandha를, 지금 있는 기둥을 보고 받아들이는 것으로 생각해 봅시다. 이 기둥을 우리 마음에 들인다고 합시다. 기둥을 바라볼 때 기둥은 물질 기둥으로 그 자리에 그대로 있습니다. 그 기둥이 우리 마음으로 들어온 것이 아닙니다.

යම්කිසි සියුම් රූප කලාපයන්ගේ ක්‍රියාකාරීත්වයක් සිද්ධ වෙනවා කුවණට වැදෙන ආලෝක ධාරාවක්. ඒ පරිවර්තනය අපි ඇහැට ඇවිදිලා ඒක ඇහේ සියුම් රූපයන් ස්පර්ශය කිරීම නිසා ඒ හේතුවෙන් නාමයට වෙන ස්පර්ශ මාත්‍රයක් හටගෙන ඒ ස්පර්ශ ස්පර්ශ මාත්‍රයන්ගෙන් ගොඩනගලා හැටතලයක් හදාගත්ත රූපයක් මනසින් අරගෙන අන්න ඒක නාමගෝත්‍රයට ගියා.

어떤 미세한 rūpa kalāpa의 움직임이 일어납니다. 기둥에 부딪히는 빛줄기입니다. 그 바뀜이 우리 눈에 와서 눈의 미세한 rūpa에 닿기 때문에, 그로써 nāma 쪽에 닿음(phassa)의 낱낱이 생기고, 그 낱낱의 닿음으로 쌓아 올려 꼴을 갖춘 형상을 마음이 받아들여, 바로 그것이 nāma-gotta로 갔습니다.

එහෙනම් මේ භෞතික දේවල් රූපස්කන්ධයට ආධාර කරන. භෞතික දේවල් භෞතික රූප හැදෙනවා, කැඩෙනවා, බිදෙනවා, වැනසෙනවා, අනොපෙනී යනවා.

그렇다면 이 물질들은 rūpa khandha를 돕는 것입니다. 물질, 물질 rūpa는 생기고, 부서지고, 깨지고, 무너지고, 사라져 갑니다.

ඒවා දැකලා ඒ තුළින් අරගත්ත යම්කිසි ආකාරයක මානසික සටහනක් ඇත්නම්. ඒක කැඩෙන්නේ නෑ, බිදෙන්නේ නෑහැ, වෙනසෙන්නේ නෑ ඒක සටහනක තැන්පත් වෙන්න ඕන. මෙන්න මේ සැනපත් වෙන්නවාට කියනවා ඒවා අනාගත නාම ගෝත.

그것들을 보고 그로써 받아들인 어떤 마음 자국이 있다면, 그것은 부서지지 않고, 깨지지 않고, 바뀌지 않으며 자국으로 자리 잡아야 합니다. 이렇게 자리 잡는 것을 앞으로의 nāma-gotta라고 부릅니다.

අනාගතයේත් අපිට පුළුවන් ඔන්නනම් මනසින් ගොඩනගාගෙන යමා බලන්න

앞날에 대해서도 우리는 마음으로 쌓아 올려 볼 수 있습니다.

දැන් ළමයෙක් ඉගෙන ගන්නකොට මොකද බලාපොරොත්තුව එහෙම ඇහුව මම ඉගෙනගෙන දොස්තර කෙනෙක් වෙලා ඒ ළමයා කියනවා දොස්තර මහත්තයාගේ දැන් තියෙන ආකාරයේ තියෙන ඇඳුම් පැලඳුම් ගැන හිතලා අර මේ ලෙඩ බලන්න දාන අර නලාව ඒකත් එල්ලගෙන යන හැටි මනසෙන් ගොඩනගාගෙන මම අනාගතයේදී ඉගෙනගෙන දොස්තර කෙනෙක් වෙනවා. එයා එහෙම එකක් කියන්න පුළුවන්. ඒක ගුරුවරයෙක් වෙනවා. දෙයා මෙයා

아이가 공부할 때 꿈이 뭐냐고 물으면 "나는 공부해서 의사가 될래요" 합니다. 그 아이는 지금 의사 선생님이 입고 다니는 옷차림을 생각하고, 병을 볼 때 쓰는 청진기를 목에 걸고 다니는 모습을 마음으로 쌓아 올려 "나는 앞으로 공부해서 의사가 될 거예요" 하고 말할 수 있습니다. 교사가 되겠다고 할 수도 있습니다.

පුළුවන්. ඒක ගුරුවරයෙක් වෙනවා. දෙයා මෙයා දැන් තියෙන දේ තුළින් ගොන්නගා ගත්ත දත්තයන්ගෙන් එයා මතක සටහනක් අරගෙන ඒක අනාගතයේදී මම මෙහෙම කෙනෙක් වෙනවා කියන්නා වූ මතක සටහනක් මනසට ගන්න.

이 아이 저 아이가 지금 있는 것들로 쌓은 앎거리로 기억 자국을 받아들여, "앞으로 나는 이런 사람이 될 것이다"라는 기억 자국을 마음에 담습니다.

දැන් අනාගත රූප ගොඩනැගිලා නෑ. හැබැයි මතක රූපේ මනසේ ගොඩනැගුණා. අන්න අනාගත රූපස්කන්ධයට අයිති රූපය.

이제 앞으로의 rūpa는 지어지지 않았습니다. 그러나 기억 rūpa는 마음에 지어졌습니다. 그것이 앞으로의 rūpa khandha에 속하는 rūpa입니다.

දැන් වර්තමානය මොකද කරන්නේ? ඒ භෞතික රූපයන්ගේ ආශ්‍රයෙන් මනසෙන් ගොඩනගාගන්නා වූ රූප කොටසක් වර්තමානය කියන සම්මත අවස්ථාවේදී ඇති මම මේ දැන් දැක්කා දැන් ඇහුවා ආදි වශයෙන් මේ ලෝකය පිළිබඳ කතා කරනවා මනසින් දැකලා ඒවට කියනවා වර්තමාන සම්මතය තුළ කොඩන්නගාගත්ත රූප

그러면 지금은 어떻습니까? 그 물질 rūpa에 기대어 마음으로 쌓아 올린 rūpa 몫을, '지금'이라고 약속된 때에 "나는 방금 보았다, 방금 들었다" 하며 마음으로 보고 이 세상에 대해 이야기합니다. 그것들을 지금이라는 약속(sammuti) 안에서 쌓아 올린 rūpa라고 합니다.

මෙන්න අතීත අනාගත වර්තමාන කියන තුන් කාලෙහි සියුම් වේවා, ඝන වේවා, හීන වේවා, ප්‍රණිත වේවා, දුර වේවා, ළඟ වේවා. යම්කිසි රූපාරයක් ගොන්නැගුණා මේ සියල්ල එකතු වුනාම රූපස්කන්ධයට අයිතියි.

이렇게 지나간 때, 앞으로 올 때, 지금이라는 세 때에, 미세하든 거칠든, 낮든 뛰어나든, 멀든 가깝든, 어떤 rūpa가 쌓였든 이 모두가 모이면 rūpa khandha에 속합니다.

එහෙනම් මේ සත්වයා හැටියට විද්‍යාමාන වෙන යම් තැනක සත්වයෙක් පහළ වෙන්න සත්වයෙක් හැටියට විද්‍යාමාන වෙන්න මෙන්න මේ කියන රූපස්කන්ධය ඕන. භෞතික රූපස්කන්ධය නෙමෙයි. ඒ දේ ගොන්නගාගෙන ඒක අරමුණු කරන්න අවශ්‍ය කරන රූපයක්.

그렇다면 중생으로 드러나려면, 어딘가에 중생이 생겨나 중생으로 드러나려면 바로 이 rūpa khandha가 있어야 합니다. 물질 rūpa khandha가 아닙니다. 그런 것들을 쌓아 대상 삼는 데 필요한 rūpa입니다.

සත්වයෙක් වශයෙන් පවතින තාකල් ඔහු නිපදෙව්වොත් අන්න ඒ කර්මජ රූපය තමයි වස්තු රූපය කිව්වේ.

중생으로 있는 동안 그가 지어 내는 것, 그 kammaja rūpa를 vatthu rūpa라고 한 것입니다.

සිතුවිලි හටගන්නවන්න අවශ්‍ය කරන හ හිත පිහිටන්න අවශ්‍ය කරන හිතෙන් යමක් බාහිර ලෝකය අර තියාගත්ත නාම ගෝතර වලින් හෝ භෞතික ලෝකයේ තියෙන දෙයක් හෝ අරමුණු කරලා ස්පර්ශ කරලා දැනගන්න ආධ්‍යාත්මික රූපයක් අවශ්‍යයි.

생각이 일어나는 데 필요한, 마음이 자리 잡는 데 필요한, 마음으로 바깥 세상이나 쌓아 둔 nāma-gotta나 물질 세상에 있는 무엇을 대상 삼아 닿아서 알기 위한 안쪽의 rūpa가 있어야 합니다.

මනසට ධර්මයක් ගට්ටනය වෙන්න ඕන කිව්වහම රූපයෙන් තොරව මනසක් පහළ වෙන්නේ නැහ. අන්න ඒකට අවශ්‍ය කරන එක්තරා විදියහ රූපයක් තියෙනවා. සුද්ධාෂ්ඨක රූපයක්.

마음에 dhamma가 부딪혀야 한다고 할 때, rūpa 없이 마음이 일어나지 않습니다. 거기에 필요한 어떤 rūpa가 있습니다. suddhaṭṭhaka rūpa입니다.

ඒක සුද්ධාෂ්ඨකයක් එන්නේ මේමේ රූප ලෝකයක ඉන්නකොට

그것이 suddhaṭṭhaka로 오는 것은 이런 rūpa 세계에 있을 때입니다.

එහෙනම් වස්තු රූපය කියන එක අනිදස්සනං අප්පටිකං ධම්මායතන පරියාපන්න රූපං කියන එකට අයිතියි. ඒක දර්ශනය කරන්නත් බැහැ. සියුම් ස්පර්ශ කරන්නත් බැහැ අප්ප ටිකයි. ඇතුරු කරන්න ඒක ගටලා බලන්න බැ. ධර්මයතනයට අයිතිය.

그렇다면 vatthu rūpa는 "anidassanaṃ appaṭighaṃ dhammāyatanapariyāpannaṃ rūpaṃ"이라는 것에 속합니다. 그것은 볼 수도 없고, 미세하게 닿을 수도 없어 appaṭigha입니다. 부딪쳐 볼 수 없습니다. dhammāyatana에 속합니다.

එහෙනම් මේ භෞතික ලෝකේ තියෙන සතර මහාභූතයන්ට නෙමෙයි ඒ රූපය අයිති. අන්න ධර්මයතනයට අයිති වෙන්නා වූ රූපයක් තියෙනවා.

그러니 그 rūpa는 이 물질 세계에 있는 네 mahābhūta에 속하지 않습니다. dhammāyatana에 속하는 rūpa가 있는 것입니다.

ඒක නිපදව කරන්නේ කර්ම බලයෙන් ජනිත කරගන්නවා. කර්මච රූපයක් වශයෙන් තමයි වස්තු රූපය නිපදවන්නේ. නිපදවාගත්ත වස්තු රූපය කර්මජ බලයම පවත්වනවා.

그것은 kamma의 힘으로 지어져 생겨납니다. vatthu rūpa는 kammaja rūpa로 지어집니다. 지어진 vatthu rūpa를 kamma의 힘이 이어 갑니다.

යම් තරමක් ඒ වස්තු රූපය පවත්වනවා නම් ඒ වස්තු රූපය තුළින් තමයි අර ආධ්‍යාත්මික ලෝකය සමග සම්බන්ධකම් ඇති කරගන්නේ. ඒ වගේම බාහිර ලෝකයේ මේ පේන භෞතික ලෝකය සමග සම්බන්ධකම් ඇති කරගන්න.

vatthu rūpa가 이어지는 만큼, 그 vatthu rūpa를 통해 안쪽 세계와 이어짐을 맺습니다. 또 바깥의 이 보이는 물질 세계와도 이어짐을 맺습니다.

අන්න ඒක පවත්වන්නේ මොකක් නිසා දැනගැනීමේ බලාපොරොත්තුව තියෙන තාක්කාලය.

그것을 무엇이 이어 가게 합니까? 알고자 하는 바람이 있는 동안입니다.

එහෙනම් දැනගැනීමේ බලාපොරොත්තුවක් ලෝක සත්වයාට තියෙනවා නම් යම්තාක් කල් රූප බලන්න ඕනේ සද්ද අහන්න ඕන, ගඳ සුවඳ දැනගන්න ඕන, රහ දැනගන්න ඕන, ස්පර්ශ දැනගන්න ඕනේ හිතන්න ඕනේ. හිතන ඒවා දැනගන්න ඕනේ. වෙන දැනගැනීමට තියෙන ආසාව දැනගැනීමට තියෙන බලාපොරොත්තුව තමයි සසර සත්වයාගේ පැවැත්මට අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් ඉපදවාගත්ත අති සූක්ෂම කොටස.

그렇다면 세상 중생에게 알고자 하는 바람이 있는 한, 형상을 보아야 하고, 소리를 들어야 하고, 냄새를 맡아야 하고, 맛을 알아야 하고, 닿음을 알아야 하고, 생각해야 하고, 생각한 것을 알아야 합니다. 이 알고자 하는 갈망, 알고자 하는 바람이 saṃsāra 중생의 존재를 위해 avijjā와 taṇhā로 낳은 아주 미세한 몫입니다.

මෙන්න මේ බලාපොරොත්තු ව නිසා ගොඩනැගෙන ශක්තියෙන් පැවැත්මට ශක්තියක් ඉපදවනවා. පැවැත්මට නපදන ශක්ති විශේෂය බලය නිසා පැවැත්ම පවත්වාගෙන යන්න වස්තු රූපයක් පහළ කරන්න ඒ ශක්තිය හේතුකාරක වෙනවා.

이 바람 때문에 쌓이는 힘으로 존재에 힘을 낳습니다. 존재를 위해 생긴 그 특별한 힘 때문에, 그 힘이 존재를 이어 가도록 vatthu rūpa를 일으키는 원인이 됩니다.

මෙන්න මේ නිසා මේ ශක්තිය හේතුකාරක වෙනකොට ඒ පැවැත්ම සඳහා හදාගන්න පැවැත්මට අවශ්‍ය කරන අත්‍යාවශ්‍ය ඒකකය වන වස්තු රූපය අන්න ඒ කර්ම ශක්තියෙන් නිෂ්පාදනය කරලා පවත්වනවා.

그래서 이 힘이 원인이 될 때, 그 존재를 위해 지어야 할, 존재에 꼭 필요한 단위인 vatthu rūpa를 그 kamma의 힘으로 지어 이어 갑니다.

එකක් වැසෙනකොටම පැවැත්ම බලාපොරොත්තුව කෙළවර කරලා තිබිච්ච නැති නිසා. ඒකට නිෂ්පාදනය කරගත්ත වස්තු රූපයට යම් කාලයක් උරුමද ඒකට ගොඩනැගු ශක්තියෙ. ඒක ඒ ශක්තිය අවසානයේ කෙළවර වෙනවා. හැබැයි කෙළවර වෙන අවසාන අවස්ථාව වෙනකොට පැවැත්ම බලාපොරොත්තු කෙළවර වෙලා නැහ. ඒක අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් ගොඩනගලා.

하나가 닫힐 때에도 존재에 대한 바람은 끝나지 않았기 때문에, 그것을 위해 지어 낸 vatthu rūpa에 어떤 기간이 주어졌든, 그것을 위해 쌓은 힘이 다하면 그것은 끝납니다. 그러나 끝나는 마지막 때에도 존재에 대한 바람은 끝나지 않았습니다. 그것은 avijjā와 taṇhā로 쌓아 올린 것입니다.

ඒ නිසා මොකද කරන්නේ? ඒක නැති වුනොත් ජලි එකක් සකස් කරන්න අවශ්‍ය කරන ශක්තිය කාලම ගොඩනාගලා ඉවරලා. හැබැයි ගොඩන්නගලා තියෙන නිසා පසුතලය සකස් වෙලා තියෙනවා ඕන වෙලාවට එන්න. අන්තිම මොහොත වෙනට අවිද්‍යා තෘෂ්ණා දෙක ගෙවලා තිබුනේ නැත්නම්.

그래서 어떻게 됩니까? 그것이 없어지면 다시 하나를 지을 힘을 이미 쌓아 두었습니다. 쌓여 있기에, 마지막 순간까지 avijjā와 taṇhā 둘이 다하지 않았다면, 필요할 때 나올 바탕이 마련되어 있습니다.

අන්න ඒක හේතු කරගෙන නැවතත් වස්තු රූපයක් ගොන්නැගෙනවා ගති ලක්ෂණයට අන්න. ගතිය තිරිසන් වෙලා තිබුනොත් එහෙම පැවැත්ම බලාපොරොත්තුයි තිරිසන් ගතියයි තියෙනවා.

그것 때문에 다시 vatthu rūpa가 gati의 성향에 따라 쌓입니다. 그 성향이 짐승 쪽이라면, 존재에 대한 바람과 짐승 gati가 함께 있습니다.

පැවැත්ම බලාපොරොත්තුව නිසා රූපයක් ගොඩනැගෙනවා. තිරිසන් ගතිය නිසා තිරිසන් ස්වභාවයට පස්තු රූපය ගොඩනැගෙනවා. ඒ වස්තු රූපය තිරිසෙනෙක් පහළ කරලා දැනුම් දෙනවා මිසක් ඇති කරනවා මිසක් වෙන එකක් ඇති කරන්න බැහ.

존재에 대한 바람 때문에 rūpa가 쌓이고, 짐승 gati 때문에 짐승의 모습에 맞게 vatthu rūpa가 쌓입니다. 그 vatthu rūpa는 짐승을 일으킬 뿐, 다른 것을 일으킬 수 없습니다.

පැවැත්ම බලාපොරොත්තුව තියෙනවා මනුස්සයෙක් හැටියට ඉන්න ගති ලක්ෂණය තියෙනවා. මනුස්ස ගතිය. එහෙනම් පැවැත්ම බලාපොරොත්තු නිසා වස්තු රූපය ගොන්නගනවා. මනුස්ස ගතිය නිසා මනුස්ස රූපයක් හටගන්න වීමට අවශ්‍ය කරන වස්තු රූපයක් ගොන්නනවා. මනුස්සය වස්තු රූපයක්. එයා දේව ගුණයෙන් යුක්තව ජීවත් වෙන

존재에 대한 바람이 있고, 사람으로 있을 성향, 곧 manussa gati가 있다면, 존재에 대한 바람 때문에 vatthu rūpa가 쌓이고, manussa gati 때문에 사람 rūpa가 생기는 데 필요한 vatthu rūpa가 쌓입니다. 사람이라는 vatthu rūpa입니다.

රූපයක්. එයා දේව ගුණයෙන් යුක්තව ජීවත් වෙන කෙනෙක් නම්. පැවැත්මයෙන් බලාපොරොත්තුව තිබුණා. ඒ නිසා වස්තු රූපයා ගොන්නැගුණා. ගතිය දේව නිසා දේව ගතියට අනුකූල යමක් නඉපදවන්න අවශ්‍ය යමක්ද ඊට අනුකූලව හැරතලයක් ඇතුව ඒ වස්තු රූපය දේව ගතියෙන් නිපද වෙනවා. එතකොට එයා දෙවියේ. දිව්‍ය හදා කෑට පහළ වෙන්නේ. ඒවයි අරමුණු කරන්න.

그가 deva의 덕을 갖추고 사는 이라면, 존재에 대한 바람이 있었기에 vatthu rūpa가 쌓였고, gati가 deva이므로 deva gati에 맞는 것을 낳는 데 필요한 꼴을 갖추어 그 vatthu rūpa가 deva gati로 생겨납니다. 그러면 그는 deva입니다. 하늘의 몸으로 생겨나고, 그런 것들을 대상 삼습니다.

දේවත්වය එුවාගේ බ්‍රහ්මත්වයට අවශ්‍ය කරන ධ්‍යාන වඩලා ඒ පැත්තෙන් ගති ලක්ෂණය බ්‍රහ්ම ගතියට ආවා. බ්‍රහ්ම දේව ගති ලක්ෂණය

deva를 넘어 brahma가 되는 데 필요한 jhāna를 닦아, 그쪽으로 성향이 brahma gati로 왔습니다. brahma의 gati입니다.

හැබැයි එයත් පැවැත්ම බලාපොරොත්තු ඉවර කරලා තිබිච්ච නැති නිසා පැවැත්ම බලාපොරොත් තියෙන තාකල් ඔහුට වස්තු රූපයක් පහළ වෙන්න හේතු තිබුණා. හැබැයි ගති ලක්ෂණය බ්‍රහ්ම නිසා ඒක බ්‍රහ්ම ගති ලක්ෂණයෙන් පහළ වෙනවා.

그러나 그도 존재에 대한 바람을 끝내지 않았기에, 바람이 있는 동안 그에게 vatthu rūpa가 생길 원인이 있었습니다. 다만 성향이 brahma이므로 그것은 brahma의 성향으로 생겨납니다.

මෙන්න මේ විදිහට අපේ ගති ලක්ෂණය තියෙන්න ඕනේ පැවැත්මට හේතුවෙන් හටගත්තොත් තමයි ගති ලක්ෂණයට ගෝචර එක හටගන්නේ.

이처럼 우리에게 성향이 있어야 하고, 존재의 원인으로 생겨나야 비로소 그 성향에 맞는 것이 생겨납니다.

යම් දවසක ඔහොම ගිහිල්ලා ආර්යහත්යට පත් වුන කෙනා පැවැත්මේ බලාපොරොත්තුව කෙළවර කරනවා. පැවැත්ම බලාපොරොත්තුව කෙරවල කරපුවහම ඊළඟට වස්තු රූපයක් හටගැනීමට අවශ්‍ය කරන බලාපොරොත්තුව බිඳිච්ච නිසා

어느 날 그렇게 가다가 arahant가 된 이는 존재에 대한 바람을 끝냅니다. 존재에 대한 바람을 끝내면, 다음 vatthu rūpa가 생기는 데 필요한 바람이 깨졌기 때문에,

තිබිච්ච ගති පහක් තියෙනවා ප්‍රධාන ගති පහක් තිරිසන් ගතිය. ඒ වගේම නිරය ගතිය ඔය වශයෙන් මේ පේත ගති, දේව ගති, මනුස්ස ගති කියලා ඔය එකම ගතියකවත් නැති නිසා. හැඩ සලයක් දෙන වස්තු රූපියා පහල කරන්න තිබිච්ච හේතුත් ඉවර. බලාපොරොත්තු පැවැත්ම බලාපොරොත්තුව කෙළවර නිසා මතු වස්තු රූපයක් හදන්න තිබිච්ච බලාපොරොත්තුවක් ඉවරයි.

있던 다섯 gati, 큰 다섯 gati인 짐승 gati, niraya gati, 그리고 peta gati, deva gati, manussa gati 가운데 어느 하나에도 있지 않으므로, 꼴을 주는 vatthu rūpa를 일으킬 원인도 끝났습니다. 존재에 대한 바람이 끝났기에 앞으로 vatthu rūpa를 지을 바람이 끝났습니다.

එහෙනම් එයාට වස්තු රූපයක් හටගන්න හේතු නැත්නම් සත්වයෙක් වශයෙන් විද්‍යාමාන වෙන්න තිබිච්ච හේතුව අනන්ත සංසාරය අත්රන්න තිබිච්ච හේතුව එදාටර ඉවර නම්. එයින් මතුවට සත්වයෙක් හැටියට පනවන්න වස්තු රූපයක් නෑ.

그렇다면 그에게 vatthu rūpa가 생길 원인이 없다면, 중생으로 드러날 원인, 끝없는 saṃsāra를 떠돌 원인이 그날로 끝났다면, 그 뒤로는 중생이라고 일컬을 vatthu rūpa가 없습니다.

හටගත්තේ නැති නිසා. එහෙනම් ඒ අරිහතුන් වහන්සේ වස්තු රූපයක් නැති නිසා දැන් මෙබන් තැනක ඉන්නවා කියලා පනවන්න වචන පසැ.

생기지 않았기 때문입니다. 그러니 그 arahant께서는 vatthu rūpa가 없기에, 지금 이런 곳에 계신다고 일컬을 말이 없습니다.

ඉන්නවද නැද්ද කියන මේ දෙකට උත්තර දෙන්න බැරි දෙනවා.

계시느냐, 안 계시느냐 하는 이 둘에 답할 수 없습니다.

ඉන්නවයි කියන එක පනවන්න වතු රූපයක් සහිතව පහළ වෙන්න ඕනේ. එතකොට තමයි කොහේ හරි ඉන්නවයි කියන්නේ. ඉන්නේ කොහෙද කියන්නේ නිගමනය කරන්නේ එතන තිබිච්ච ගතියෙන් ගතියට අනුකූලව හැඩග නිසා ඔහු ඉන්නේ මෙබඳු ගතියක මේ තැනක උපත ලබලා ඒක කීය ඇහ හැබැයි ගති පහක් දුරු කරලා නම් පැවැත්මට හේතු කාර්කයක් දුරු කරලා නම් ගතියලට අනුව හැඩතලයක් කියන්නත් බැ. පැවැත්මේ වතු රූපයක් ගැන කතා කරන්නත් බැහ. පැවැත්ම කෙළවරක්.

계신다고 일컬으려면 vatthu rūpa를 지니고 생겨나야 합니다. 그래야 어딘가에 계신다고 합니다. 어디에 계신지를 정하는 것은, 거기 있던 gati, 그 gati에 맞춘 꼴 때문에 "그는 이런 gati의 이런 곳에 태어났다"고 하는 것입니다. 그러나 다섯 gati를 떨쳤다면, 존재의 원인을 떨쳤다면, gati에 따른 꼴을 말할 수도 없습니다. 존재의 vatthu rūpa를 말할 수도 없습니다. 존재의 끝입니다.

අන්න අරිහත් ස්වභාවය

그것이 arahant의 모습입니다.

දැන් එතෙක් ගොන්නගපු පංචස්කන්ධයදී අපිට දුක් දුන්නේ?

그때까지 쌓아 온 pañcakkhandha가 우리에게 괴로움을 준 것 아닙니까?

අපිට බුදුරජාණන් වහන්සේ මගක් පෙන්නලා දුන්නේ දුකෙන් නිදහස් වෙන්න මිසක් එන් එහා දෙයක් හොයන්න නෙමෙයි.

붓다께서 우리에게 길을 보여 주신 것은 괴로움에서 벗어나라는 것이지, 그 너머의 무엇을 찾으라는 것이 아닙니다.

යමක් හේතු කරගෙන දුක හටගන්නවානම් අන්න ඒ දුක හටගන්න හේතුව දුරු කරපුහම දුකෙන් නිසා

무엇 때문에 괴로움이 생긴다면, 그 괴로움이 생기는 원인을 떨치면 괴로움에서 벗어납니다.

එහෙනම් සියලුම දුක් වලට මුලක් හටගන්නවා පැවැත්ම හටගත්තොත් තමයි ඔක්කොම හටගන්නේ. ජාතියක් හටගත්තොත්. ආ ජාතියක් හටගැනීමේ මූල සංකේතය මූල සිද්ධාන්තය තමයි ඔය වස්තු රූපය.

그렇다면 모든 괴로움에는 뿌리가 있습니다. 존재가 생겨야 모든 것이 생깁니다. jāti가 생겨야 말입니다. jāti가 생기는 뿌리 표지, 뿌리 원리가 바로 그 vatthu rūpa입니다.

එහෙනම් වස්තු රූපය යම් තැනක නැත්නම් පැවැත්ම යම් තැනක නෑ. පැවැත්ම යම් තැනක නැත්නම් දුකෙන් නිදහ

그렇다면 vatthu rūpa가 어디에도 없으면 존재가 어디에도 없습니다. 존재가 어디에도 없으면 괴로움에서 벗어납니다.

වස්තු රූපය යම් තැනක හටගැනීමට හේතු නැති වෙයි සත්‍යාබෝධය නිසා නම් [උගුර කෑරීම] සත්‍යය අසත්‍යයක් වෙන්න දවසක් කිසි කාලෙක එන්න බැරි නිසා. සිද්ධ වෙන්නේ නැති නිසා. සත්‍යාබෝධයට ලැබූ ශක්තියනම් අර වත්තු රූපය හට නොගැනීමට පහළ කරපු ශක්තිය අප්‍රමාණ වෙන නිසා. ප්‍රමාණ කරන්න බැරි නිසා.

진리를 깨달음으로써 vatthu rūpa가 어디서든 생길 원인이 없어진다면, [헛기침] 진리가 거짓이 되는 날은 결코 올 수 없고 일어나지 않기 때문입니다. 진리를 깨달아 얻은 힘, 곧 vatthu rūpa가 생기지 않도록 일으킨 힘은 헤아릴 수 없기 때문입니다. 잴 수 없기 때문입니다.

නැවත වාරයක් ඔහුට පහු කාලෙක හරි වස්තු රූපයක් හටගෙන ආයිත සත්‍යය කලින් විද්‍යානයට හේතු තියෙනවා කියලා කියන්න බැහැ. අනුසේ විඳින් කිව්වේ ඕකයි. අනුසේ දැන් මට පස්සේ හටගන්න විදිහක් නෙ.

뒷날에라도 그에게 다시 한 번 vatthu rūpa가 생겨나 다시 드러날 원인이 있다고 말할 수 없습니다. anusaya를 두고 한 말이 바로 이것입니다. 이제 anusaya가 뒤에 생겨날 길이 없지요.

දැන් ඔය නැතුව හිටියට වස්තු රූපය හටගත්ත නැතුවට එක්තරා ශක්ති විශේෂයක් තියෙනවා. ශක්ති විශේෂයෙන් පස්සේ කාලෙක වස්තු රූපයක් ඒ කර්ම ශක්තියෙන් ගොඩන්නගන්න පුළුවන් කියලා කියන්න බැහැ. මොකද හේතුව?

이제 그렇게 없더라도, vatthu rūpa가 생기지 않았더라도 어떤 특별한 힘이 있어서, 그 힘으로 뒷날 그 kamma의 힘으로 vatthu rūpa를 쌓을 수 있다고 말할 수 없습니다. 왜 그렇습니까?

සත්‍යාබෝධය ලැබූ කෙනාට සත්‍යය තුළින් පහළ වෙච්ච නිගමනය නිසා. ඒ අරිහත් ඵලය ඒක වෙනස් වෙන්න හේතු නැහ.

진리를 깨달은 이에게 진리를 통해 생긴 결론 때문입니다. 그 arahant phala는 바뀔 원인이 없습니다.

ඒ නිසා යම් අත්හැරීමට, නොයල්මට, මිදීමට, මතු හට නොගැනමට යම් ශක්තියක් නැගුණා නම් ඒක අප්‍රමාණ.

그러므로 놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남, 앞으로 다시 생기지 않음을 위해 어떤 힘이 일어났다면, 그것은 헤아릴 수 없습니다.

අප්‍රමාණ ශක්තියක් නිසා යමක් අත්හැරෙන් නොඇලී ගියානම්. ප්‍රමාණ කරන්න බැයිනම්. ඒ ශක්තිය කොහොමද කෙළවර වෙන්නේ? කවදාවත් නැවත වාරයක් සත්වයෙක් හැටියට වස්තු රූපයක් පහළ කරලා ලෝකේ සත්වයෙක් ජනිත කරන්න.

헤아릴 수 없는 힘으로 무언가가 놓이고 들러붙지 않게 되었다면, 잴 수 없다면, 그 힘이 어떻게 끝나겠습니까? 다시는 결코 중생으로서 vatthu rūpa를 일으켜 세상에 중생을 낳는 일이 없습니다.

ලෝක සත්‍යයා ජනිත කරන්නා වූ යමක් තිබරනම් ඒක ඉවරයි. හැබැයි මතක සටහන්න පුළුවන් කමක් නෑහැ දුක් දෙන.

세상 중생을 낳는 무엇이 있었다면 그것은 끝났습니다. 그러나 기억 자국은 남아 있어도 상관없습니다. 괴로움을 주지 않으니까요.

මතක සටහන හිටියොත් වස්තු රූපයක් සහිතව හිටියොත් තමයි මම මෙහෙම හිටියා මෙහෙම කළා කියලා මතක් වෙන්නේ. මගේ මෙහෙම බලාපොරොත්තුවක් තිබුණා මම අනාගතය කියලා මතක් වෙන්නේ. දැන් මට මෙහෙම දෙයක් පේනවා දැනෙනවා කියලා මතක් වෙන්නේ. වස්තු රූපය තිබුණොත්.

기억 자국이 있을 때, vatthu rūpa를 지니고 있을 때라야 "나는 이렇게 있었다, 이렇게 했다"고 떠오릅니다. "나에게 이런 바람이 있었다, 나의 앞날은" 하고 떠오릅니다. "지금 나에게 이런 것이 보이고 느껴진다"고 떠오릅니다. vatthu rūpa가 있다면 말입니다.

එහෙනම් එබඳු වස්තු රූපයක් නැති තෙනෙකු මමය මගේ කියන අදහසින් කිසිම හැඟීමක් මතු කරන්න. ක්‍රමයක් ලෝකේ නැත්නම්. මමයෙක් ලෝකේ නිර්මාණය වෙන්නේ නැහ.

그렇다면 그런 vatthu rūpa가 없는 이에게 '나', '나의 것'이라는 생각으로 어떤 느낌도 일으킬 길이 세상에 없다면, '나'라는 것이 세상에 지어지지 않습니다.

මගේ යන හැඟීමක් නිර්මාණය වෙන්න විදිහකුත් නැහැ. මමෙක් ලෝකේ නිර්මාණය වුණේ නැත්නම්. මම යන හැඟීමක් ලෝකේ නිර්මාණය වුණේ නැත්නම් සත්වයෙක් කියන්නා වූ සම්මතය දෙන්න බැ.

'나의 것'이라는 느낌이 지어질 길도 없습니다. '나'가 세상에 지어지지 않았다면, '나'라는 느낌이 세상에 지어지지 않았다면, 중생이라는 sammuti를 붙일 수 없습니다.

එහෙනම් අන්න එතන සත්ව සම්මතය ඉක්මෙව්වා. සත්ව සම්මතය යම් තැනක ඉක්මෙව්වා නම් දුක ඉක්මෙව්වා. දුකෙන් නිදහස් වෙනවා.

그렇다면 바로 거기서 중생이라는 sammuti를 넘어섰습니다. 중생이라는 sammuti를 어디서 넘어섰다면 괴로움을 넘어선 것입니다. 괴로움에서 벗어납니다.

දැන් එයා ඉන්නවද කියලා ඇහුවොත් ලෝකය අර උත්තර දෙන්න බැහැ දත්ත යන්න. මොකද හේතුව? ලෝකයා යම් දත්තයක් ලබලා තියෙනවා රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන මේ ස්කන්ධ පහ තුළින් මිසා. ඔය ස්කන්ධ පහ අත්හැරපු දත්තයාක ලෝක සත්වයා නෑහ.

이제 그분이 계시느냐고 묻는다면, 세상은 답할 수 없습니다. 앎거리가 없기 때문입니다. 왜 그렇습니까? 세상 사람들은 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이 다섯 khandha를 통해서만 앎거리를 얻습니다. 이 다섯 khandha를 떠난 앎거리는 세상 중생에게 없습니다.

දැන් රහතන් වහන්සේගේ තත්ත්වය පිරිණවන් පෑමෙන් පස්සේ තත්ත්වය කතා කරන්න. දවයන් නැති දෙකෙන් කොහොමද කරන්නේ? ඒක රූප නැමති දත්වයක් අරන් කතා කරන්න ඕනේ. ඒක වේදනා නැමති දත්තයක් අරන් කතා කරන්න ඕනේ. ඒකෝ සංඥා නැමති දත්තයක් අරගෙන එක්කෝ සංඛාර නැමති දත්තයක් අරන් එක්කෝ විඤ්ඤාණ නැමති දත්තයක් අරන් කතා කරන්න ඕන. ඔයිෙන් එහාට ලෝක සත්‍යයට හිතාගන්න දත්ත යන්නේ නෑ.

이제 arahant께서 parinibbāna하신 뒤의 상태를 말하려 한다면, 앎거리 없이 어떻게 하겠습니까? rūpa라는 앎거리를 가지고 말하든지, vedanā라는 앎거리를 가지고 말하든지, saññā라는 앎거리나 saṅkhāra라는 앎거리나 viññāṇa라는 앎거리를 가지고 말해야 합니다. 그 너머로는 세상 중생이 떠올릴 앎거리가 없습니다.

එහෙනම් පිරණවන් පෑරණන් වහන්සේලා යම් රූපයකින් පනවන්නෙක් පනවත් නම් එබඳු රූපයක් නැත්නේ.

그렇다면 parinibbāna하신 분들을 어떤 rūpa로 일컫는다면, 그런 rūpa가 없습니다.

පිරිණුවන් පෑ බුදුපියාණන් වහන්සේලා යම් වේදනාවකින් පනවන්නේ පනවා නම් එබඳු වේදනාවක් නැත්න.කුත්

parinibbāna하신 붓다들을 어떤 vedanā로 일컫는다면, 그런 vedanā가 없습니다.

පිරණුවන් පෑ බුදුපියාණන් වහන්සේලා යම් සංඥාවකින් පනවන්නේ පනවා නම් එපද සංඥාවක් නැත්න.

또 parinibbāna하신 붓다들을 어떤 saññā로 일컫는다면, 그런 saññā가 없습니다.

එහෙකුත් බුදු පීරණවන් පෑ බුදුපියාණන් වහන්සේලා යම් සංඛාරයකින් පනවන්නඑක් පනවා නම් එබඳු සංඛාරයක් නැත්නම්.

또 parinibbāna하신 붓다들을 어떤 saṅkhāra로 일컫는다면, 그런 saṅkhāra가 없습니다.

ඒුත් තිරණුවන් පෑ බුදුපියාණන් වහන්සේලා යම් විඤ්ඤාණයකින් යමේ පනවන්නේ පනවා නම් එබඳු විඤ්ඤාණයක් නැත්නම්. එන මොකින්ද පනවන්න?

또 parinibbāna하신 붓다들을 어떤 viññāṇa로 일컫는다면, 그런 viññāṇa가 없습니다. 그러면 무엇으로 일컫겠습니까?

සත්වයා කියලා පහළ වුනේ දුකක් නම්. දුකට හේතුව මුල වුනා නම් එතන දුක් විඳිනෙක් විද්‍යාමාන වුනානම්. ඒ පහළ වුනේ රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර කියන මේම ස්කන්ධ පහ තුළින් මිසක් වෙන එකින් නෙමෙයි.

중생이라고 생겨난 것이 괴로움이라면, 괴로움의 원인이 뿌리였다면, 거기 괴로움을 겪는 이가 드러났다면, 그것은 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra 같은 이 다섯 khandha를 통해서 생겨난 것이지 다른 무엇으로가 아닙니다.

එබඳුව ස්පන්ධ පහක් විද්‍යාමාන වුණේ නැත්නම් කුමක් නිසාද විද්‍යාමාන වනේ?

그런 다섯 khandha가 드러나지 않는다면 무엇 때문에 드러나겠습니까?

ඒ ස්කන්ධ පහ පිළිබඳ යම් ඡන්ද රාගයක් තිබුණා නම් යම්තා කල් ඒතා කල් එයාට මිදෙන්න බැහැ ස්කන්ධයන්ට. ඒ ස්පන් ස්කන්ධ පහෙන් කොහේ හරි සම්බන්ධයක බැඳෙනවා. අන්න ඡන්ද රාගය දුරු කර දැමට පස්සේ ස්කන්ධය නිදහස් වෙනවා. ස්කන්ධයන් සමගති වෙච්ච බැඳීම කෙළවර වුනහම ඒ හේතුවෙන් ගොඩනගෙන සත්වයා නිශ්වාදනය වෙන්නේ නැ.

그 다섯 khandha에 대한 chanda-rāga가 있다면, 그것이 있는 동안 그는 khandha에서 벗어날 수 없습니다. 다섯 khandha 어딘가에 묶입니다. chanda-rāga를 떨쳐 버린 뒤에야 khandha에서 풀려납니다. khandha와 맺은 묶임이 끝나면, 그 때문에 쌓이던 중생은 더 지어지지 않습니다.

නැතෙක් කල් කරපුට මොකද වුනේ?

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ මතක සරහන නැති වුණාද? නාම ගෝතරය නෑහැ ක ඉදිරන්න නැතිව. ඒක තිබුනා දුක් වදිනක ඉන්නවද දුක් විදෙන හතේ ඒ තුළින් විද්‍යාමානය එන්නේ නැ. හැබැයි ඔය නාමගෝත්තය නොතිබුණද

그 기억 자국이 없어졌습니까? nāma-gotta는 낡지 않고 그대로 있습니다. 그것은 있었지만, 괴로움을 겪는 이가 있습니까? 괴로움을 겪는 모습이 그것을 통해 드러나지 않습니다.

එන්නේ නැ. හැබැයි ඔය නාමගෝත්තය නොතිබුණද තිබුණද නැද්ද කියලා දැනගන්න නම් ලොව්තුරහා බුදුපියාණන් වහන්සේ නමක් එකුත් පිරණවන් පෑ බුදුපියාණන් වහන්සේ නමක් ගැන මෙනෙහි කළොත්ඳු නමින් අහවල් කාලේ මෙහෙම බුදුවරයෙක් හිටියා. එයා මෙන්න මෙහෙම පාරමිතාපුරාගෙන ආවා.

그러나 그 nāma-gotta가 있었는지 없었는지 알려면, lokuttara 붓다 한 분이 parinibbāna하신 다른 붓다 한 분을 마음에 두시면, "이런 이름으로 어느 때 이런 붓다가 계셨다. 그분은 이렇게 pāramī를 채워 오셨다"고 압니다.

කියන්න බැරි එයා මෙච්චර ක පාරමිතාපුරලයි බුදු වුනේ. එයා ප්‍රඥාික බුදුවරේ එකේ කාලේ හිටියේ. එයා සාරාස කල්ප ලක්ෂා පෙරුම් පුරලා තියෙනවා.

"그분은 말로 다할 수 없이 이만큼 pāramī를 채워 붓다가 되셨다. 그분은 paññādhika 붓다로 그때 계셨다. 그분은 네 asaṅkhyeyya와 십만 kappa 동안 pāramī를 채우셨다."

උන්වහන්සේ ඇහුවොත් එහෙම ඒ කාලේ අන්තිමටම ඉපදුන අත්බැවිව හිදිසි මොන නම ඉින්ද හිටියේ මෙන්න මේ නමය. උන්වහන්සේ ඉස්සෙල්ලාම විවරණය ගන්නට මොන නමින්ද හිටියේ මෙන්න මේ විදියහයි. උන්වහන්සේට කිය කොහොමද කිව්වේ?

그분께 여쭌다면, 그때 마지막으로 태어난 생에서 무슨 이름으로 계셨는가, 바로 이 이름이다. 처음 vivaraṇa를 받으실 때 무슨 이름으로 계셨는가, 이러하다. 그분께서 어떻게 그것을 말씀하실 수 있었습니까?

නාම ගෝත්‍රය නැති වෙලා ඇති වෙච්ච නැති නිසා නේද? සත්වයෙක් වශයෙන් විද්‍යාමාන නෑ. නාම ගෝත්‍රය දිරන්න නැති කොරසර අයිතියි.

nāma-gotta가 없어지지 않았기 때문 아닙니까? 중생으로서는 드러나 있지 않습니다. nāma-gotta는 낡지 않는 몫에 속합니다.

අන්න අනාවරණත් ඥානයකට හැමතැනම තියෙන සර්ව ව්‍යාප්ත ඥානයකට හැකියාව වෙනවා. අන්‍යයන්ගේ නාම ගෝතිරයේ ස්වභාවය බලන්න අරමුණු කළ තමන්ගේ එක විතරක් නෙමෙයි. අනුගත් බැලිය යි. මෙන්න මේ ක්‍රමයට ඇවිදිල්ලා අහවල් දවසේ ලොව්තුරා බුදුවෙලා පති පතිරණවම් පෑවට පස්සේ උන්වහන්සේගේ මතු පැවැත්මට සත්වයෙක් කියලා පැවැත්මට හරගන්න රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ සම්බන්ධතාවයක් නැති වුණා.

그것은 anāvaraṇa ñāṇa, 어디에나 미치는 앎에 가능합니다. 남들의 nāma-gotta의 모습을 보려고 대상 삼으면, 자기 것만이 아니라 따라가며 보실 수 있습니다. 이런 식으로 와서 어느 날 lokuttara 붓다가 되어 parinibbāna하신 뒤에는, 그분에게 앞으로의 존재로, 중생이라는 존재로 붙잡을 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa와의 이어짐이 없어졌습니다.

ඒ නිසා දැන් සත්වයෙ උන්වහන්සේ ලෝකේ නැහ. හැබැයි උන්වහන්සේ එතන්කන් ආපු මාර්ගය මෙන්න මෙහෙම එකෙන් ඇදිලා මෙහෙම වඩලා එතෙන්නට ආවේ. ඒක මට පේනවා කියලා උන්වහන්සේට බැලිය.

그래서 이제 중생으로서 그분은 세상에 계시지 않습니다. 그러나 그분이 거기까지 오신 길, "이런 데서 이끌려 와 이렇게 닦아 거기에 이르셨다. 그것이 나에게 보인다"고 그분은 보실 수 있습니다.

එතනින් මෙහාට නිෂ්පාදනය කරන රූපස්කන්ධයට සම්බන්ධ කරන රූප කොටසක්වත්, වේදනා කොටසක්වත්, සංඥා කොටසක්වත්, සංඛාර කොටසක්වත්, විඤ්ඤාණ කොටසක්වත් නිෂ්පාදනය වෙන්න යමකින් නම් එහෙම යමක් නෑ. ගමන ඉවරයි.

거기서부터 이쪽으로는, 지어지는 rūpa khandha에 잇는 rūpa 몫이든, vedanā 몫이든, saññā 몫이든, saṅkhāra 몫이든, viññāṇa 몫이든 무엇으로 지어질 것이 있다면, 그런 것이 없습니다. 길이 끝났습니다.

මෙන්න රූපස්කන්ධය ස්වභාවය. ඒ වේදනා ස්කන්ධය කියන්නෙත් ඔන්න ඔහොම එකක්.

이것이 rūpa khandha의 모습입니다. vedanā khandha라는 것도 이와 같은 것입니다.

වස්තු රූප නෑ මෙහෙමයි වෙන්නේ. යම්කිසි කෙනෙක් වස්තු රූපයක් ඇතුව ජීවත් වීමේදී මේ දැනීම හටගන්න ඕන. ඒ කියන්නේ මනෝ ලෝකය සමඟ සම්බන්ධ වෙලා විඤ්ඤාණය සමඟ සම්බන්ධතාවයක් ඇති කරවන්න විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය සමග. දැන් ඒකේ දැනගන්න ඕනේ මෙන්න මේ ටිකක්. දැනගෙන මින්න ඕන.

vatthu rūpa… 아니, 이렇게 됩니다. 누군가 vatthu rūpa를 지니고 살 때 이 앎이 생겨야 합니다. 곧 마음 세계와 이어져 viññāṇa와, viññāṇa khandha와 이어짐을 맺어야 합니다. 여기서 알아야 할 것이 바로 이것입니다. 알고 있어야 합니다.

වේදනා ස්කන්ධය කියන්නේ මොකක්ද? ඒකත් අර විදිමයි. අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. දුර වේවා, ළඟ වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, හීන වේවා, ප්‍රණිත වේවා. වේදනායයි යමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක දැන් වීද මතු යම් තැනක වන්නේද සියල්ල කැටි කරළිට වේදනා ස්කන්ධය.

vedanā khandha란 무엇입니까? 그것도 그 겪음입니다. 지나간 것이든, 앞으로 올 것이든, 지금의 것이든, 멀든 가깝든, 미세하든 거칠든, 낮든 뛰어나든, vedanā라는 것이 어디에 있었든, 지금 어디에 있든, 앞으로 어디에 있을 것이든, 모두 모으면 vedanā khandha입니다.

වේදනා ස්කන්ධය කියන්නේ දැනීම් මාතෘකට සීමා කරන්න බැහ.

vedanā khandha를 느낌 한 낱만으로 한정할 수 없습니다.

වේදනා ස්කන්ධයේ මුල කොහෙද අහපුහම් අනාදිමත් අග හරි පිරණවම පාන දවස වෙනකම් අරි හත්යට පත් වෙලා පිරුණව පාන්න දවසේ කවක්ද එදා වෙනකන් අරගන්න තව කෙළවරක් නෑහැ ඉදිරියට ඒකයි නිගමනය කරන්න තියෙන්නේ. සංඥා ස්කන්ධය කියන්නෙත් ඒවල්.

vedanā khandha의 시작이 어디냐고 물으면 시작을 알 수 없고, 끝은 arahant가 되어 parinibbāna하는 날까지입니다. 그날이 언제든 그때까지 받아들이며, 앞으로 다른 끝은 없습니다. 내릴 수 있는 결론은 그것입니다. saññā khandha라는 것도 그렇습니다.

අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමානය වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා. ඒ වගේම හීන වේවා, ප්‍රණිත වේවා. සංඥාය යමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක වීද මතු යම් තැනක වන්නේද සියල්ල කැටි කළ විට සංඥා ස්කන්ධ.

지나간 것이든, 앞으로 올 것이든, 지금의 것이든, 미세하든 거칠든, 또 낮든 뛰어나든, saññā라는 것이 어디에 있었든, 어디에 있든, 앞으로 어디에 있을 것이든, 모두 모으면 saññā khandha입니다.

එහෙනම් සංඥා ස්කන්ධය මුල හොයන්න ගියොත් එහෙම අනාදි සංසාරයට අයිතියි ඒක හොයන්න බැ. අග කොහෙද ඇහුවොත් කවද හරි අරිහත් පත් වෙලා පිරුම්ම පාන දවස හැබැයි ඒක කවදා එනවද කියන්න බැහැ. කරගත්තොත් පුළුවන් නැහනම් යන්න වෙනවා කවදා කියලා නිගමනය කරන්න බැ.

그렇다면 saññā khandha의 시작을 찾아가면, 그것은 시작 없는 saṃsāra에 속해 찾을 수 없습니다. 끝이 어디냐고 물으면, 언젠가 arahant가 되어 parinibbāna하는 날입니다. 그러나 그날이 언제 올지는 말할 수 없습니다. 이루면 그때이지만 아니면 계속 가야 하니, 언제라고 정할 수 없습니다.

දැන් මේ පවත්ව අවස්ථාවත් සංඥා ස්කන්ධයට කරුණු එකතු කරනවා. තව තවත් ගොඩනගනවා. ඒක තමයි ඒකේ ස්වභාවය. සංඛාර ස්කන්ධයත් ඒ වගේ. විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයත් ඒ වගේ.

지금 이 순간에도 saññā khandha에 거리를 보태고 있습니다. 더욱더 쌓아 올리고 있습니다. 그것이 그 성품입니다. saṅkhāra khandha도 그와 같고, viññāṇa khandha도 그와 같습니다.

දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන දුර වේවා, ළඟ වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, හීන වේවා, ප්‍රණීත වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. සංඛාරයයි යමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක වීද මතු යම් තැනක වන්නේද සියල්ල කැටි කළ විට සංඛාර ස්කන්ධය.

멀든 가깝든, 보이든 보이지 않든, 멀든 가깝든, 미세하든 거칠든, 낮든 뛰어나든, 지나간 것이든, 앞으로 올 것이든, 지금의 것이든, saṅkhāra라는 것이 어디에 있었든, 어디에 있든, 앞으로 어디에 있을 것이든, 모두 모으면 saṅkhāra khandha입니다.

ඒ වගේම දුර වේවා, ළඟ වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, හීන වේවා, ප්‍රණීත වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා විඤ්ඤාණයයි යමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක වෙයිද මතු යම් තැනක වන්නේද සියල්ල කැඩිකල විට විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක්.

또 멀든 가깝든, 미세하든 거칠든, 낮든 뛰어나든, 지나간 것이든, 앞으로 올 것이든, 지금의 것이든, viññāṇa라는 것이 어디에 있었든, 어디에 있든, 앞으로 어디에 있을 것이든, 모두 모으면 viññāṇa khandha입니다.

එහෙනම් දැන් මේ ස්කන්ධ පහම ගොඩනැගිලා තියෙනවා. අතීතයේ ගොඩ නැගිලා ආපු හරිය තියෙනවා. දැන් ගොඩන නගමෙන් ඉන්න හරිය තියෙනවා. මතු අනාගතයට ගොණ නගාහ ගත හරිය තියෙනවා. ඒවා තව භුක්ති ඉඳලා නැහ. අනාගතය ගොණාගමු හරිය බලාපොරොත්තු වතීතයේ භුක්ති විඳපුවා. දැන් භුක්ති විඳගෙන යන ඒවා. ඔන්න පංචස්කන්ධයට අයිති හරිය ඔය ටිකයි.

그렇다면 이제 이 다섯 khandha가 모두 쌓여 있습니다. 지난날 쌓여 온 부분이 있고, 지금 쌓고 있는 부분이 있고, 앞날을 위해 쌓아 둔 부분이 있습니다. 그것들은 아직 누리지 않았습니다. 앞날을 위해 쌓는 부분은 바람이고, 지난날에 누린 것, 지금 누려 가는 것이 있습니다. pañcakkhandha에 속하는 부분은 이것뿐입니다.

එහෙන ඔතන ඉඳගෙන සත්වය වශයෙන් විද්‍යාමාන වෙච්ච තැන් පටන් යලි යලි අර ස්කන්ධ පරම්පරාවට එකතු කරනවා. නව එකතු වුණා.

그렇게 거기 자리 잡아 중생으로 드러난 때부터 거듭거듭 그 khandha의 이어짐에 보탭니다. 새로 보태집니다.

ඇහෙන් රූප වල රූප රූප සද්ද රූප ගන්ධ රූප රස රූප මේ ආදි වශයෙන් සටහන් කරනවා මනසට අයිසරයක්. අන්න රූපස්කන්ධය පිරෙනවා. රූපස්කන්ධයට එකතු වෙනවා. එකතු කරන එකතු කරන රූප නිසා රූපස්කන්ධයට තව රූප ගොඩගැහෙනවා. සත්වයා විද්‍යාමානවා.

눈으로 형상의 rūpa, 소리의 rūpa, 냄새의 rūpa, 맛의 rūpa 따위로 마음에 새깁니다. 그렇게 rūpa khandha가 찹니다. rūpa khandha에 보태집니다. 보태고 또 보태는 rūpa 때문에 rūpa khandha에 rūpa가 더 쌓입니다. 중생이 드러납니다.

ඒ ඒ පිළිබඳ දැනීම් සම්භාරයන් වේදනා ස්කන්ධයට ගොඩ ගහනවා. හැඳිනීම් සම්භාරයන් සංඥා ස්කන්ධයට යවනවා. ඒ වගේම ආශ්වාද විඳීම් බැඳීම් වශයෙන් ගොඩගන ඒවා සංඛාර ස්කන්ධ කොට යවනවා. ඒවා දැනීම් සනිටුවන් කරගන්න පිහිටුවා ගැනීම වශයෙන් විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයට යවගන්න.

그것들에 대한 느낌의 더미를 vedanā khandha에 쌓습니다. 알아봄의 더미를 saññā khandha로 보냅니다. 또 맛봄, 즐김, 묶임으로 쌓인 것들을 saṅkhāra khandha로 보냅니다. 그것들을 앎으로 굳혀 자리 잡게 하는 것으로 viññāṇa khandha로 보냅니다.

දැන් සත්වයා ස්කන්ධ පහ පුරවනවා කොච්චරහ මේ ස්කන්ධ පහරට කොච්චර කෙරෙව්වා මේක කිරිල්ලා උතුරන්නේ නැහැ. දැන් ඉතින් මේටාව උතුර දාන්න බැහැ මේකට කියලා ඔබන්න බෑහැ මේක එහෙම එකක් වෙලා නැහැ කාටවත් සාගරයට හැම පැත්තෙම ගංගා ගියාට අධින් පස්සේ යවන්න බැහැ වතුර යවන්න තියන්නේ නැහැ. දැන් විලකට ඇහුවොත් එහෙම නම් ගංගා වතුර ඔටලා එවන්න බැහැ විලා උදුරනවා කියලා. දැන්හුදරට යාවන එකට එහෙම කියන්න එකක්

이제 중생은 다섯 khandha를 채웁니다. 이 다섯 khandha에 아무리 채워 넣어도 그것은 가득 차 넘치지 않습니다. "이제 넘치니 그만 넣으라"고 누를 수 없습니다. 누구에게도 그런 일은 없었습니다. 바다에 사방에서 강이 흘러든다고 해서 "더는 보내지 마라, 물 보낼 자리가 없다"고 하지 않습니다. 호수라면 "강물을 더 보내지 마라, 호수가 넘친다"고 할 것입니다. 바다로 흘러가는 것에는 그렇게 말할 일이 없습니다.

නැහැ. කොච්චර ගංගා කදාගෙන ගියා මොහොද පිරිලක් දරන්නේ නැහැ. ඔහොම තරම් ගාව ට තියෙනවා මොහොතට වතුර ගියාට තව තව වරගන්නවා.

아무리 많은 강이 흘러들어도 바다는 가득 차 견디지 못하는 일이 없습니다. 그만큼 넓어서, 물이 흘러들어도 더 더 받아들입니다.

මෙන්න මේ වගේ එක්තරා ක්‍රමයක් තමයි. මේ රූපස්කන්ධ, වේදනා ස්කන්ධ, සංඥා ස්කන්ධ, සංඛාරය ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණයේ ස්කන්ධ.

이와 같은 방식이 바로 이 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha입니다.

මේවා මනෝ ලෝකයට අයිති දෙයක් නිසා. පෞතික ලෝකේ ඉඩ ප්‍රමාණයක් මේකට අවශ්‍ය නෑහැ කොච්චර පිරිවත් ිලා ඉදිරි කරන්න නැත්තේ ඒකයි. මේක අසීමිත සිද්ධියක්. ඒ නිසා මේ ලෝකයට කොච්චර හරි යවනතාකල් සත්වයා විද්‍යාමාන.

이것들은 마음 세계에 속하는 것이기에 물질 세계의 자리가 필요 없습니다. 아무리 채워도 넘치지 않는 까닭이 그것입니다. 이것은 끝이 없는 일입니다. 그래서 이 세상에 얼마든지 보내는 동안 중생이 드러납니다.

දැන් මෙහෙම විද්‍යාමාන වෙන සත්වයා යම් අවස්ථාවක මේ බලාපොරොත්තු ඔක්කොම ක්ෂය කර දැම්මනම්. එදාට අවිද්‍යාව ක්ෂේ කළා. තෘෂ්ණාවක් ක්ෂේ කළා. බලාපොරොත්තු දුරු කළා.

이렇게 드러나는 중생이 어느 때 이 바람을 모두 다 없애 버린다면, 그날 avijjā를 없앤 것입니다. taṇhā를 없앤 것입니다. 바람을 떨친 것입니다.

අන්න බලාපොරොත්තු දුරු කරපු කෙනෙක්. එතන් පටන්ගෙන පංචස්කන්ධය ගොඩනගන්න තිබිච්ච හේතු නැති කළා. මතු ගොඩනගන්න.

그가 바로 바람을 떨친 사람입니다. 그때부터 pañcakkhandha를 쌓을 원인을, 앞으로 쌓을 원인을 없앴습니다.

ඒ කියන්නේ වස්තු රූපයක් දැන් හැදිලා තියෙනවා. අරිහතුන් වහන්සේගේ ජීවිතය අවසානකම් වස්තු රූපය ක්‍රියාත්මකයි. ඒක පෙර භවයේදී හටගත්ත පටන් ගත්ත සකස් කරපු එක. නව භවයක් නිර්මාණය කරනකොට ඒකට කොටස්කාර වුණා. දැන් ඒකෙන් තමයි මේ භවය තුළ මේ ක්‍රියාත්මකවින්නේ.

곧 vatthu rūpa는 이미 지어져 있습니다. arahant의 삶이 끝날 때까지 vatthu rūpa는 움직입니다. 그것은 앞 생에서 생기기 시작해 마련된 것입니다. 새 생을 지을 때 거기에 몫을 했습니다. 이제 그것으로 이 생 안에서 움직이고 있습니다.

හැබැයි මේ මිනිසත් භවයේ ක්‍රියාත්මක වීම යම් කාලයකට සීමා වුණාද ඒ කාලේ අවසානයෙන් පස්සේ අර වස්තු රූපය පවත්වන්න ඒකේ ආයුෂ දුර්වලයි කෙරල වුනහම තව එකක් දොඩනැගුව තමයි ආය ඇලි ඉදිරියට පවත්වන්නේ.

그러나 이 사람 생의 움직임이 어떤 기간으로 한정되어 있다면, 그 기간이 끝난 뒤 그 vatthu rūpa를 이어 갈 수명이 약해져 끝나면, 다른 하나를 쌓아야만 다시 앞으로 이어 갑니다.

එහෙනම් අරිහත්යට පත්වෙච්ච කෙනෙක් පිරිණුම්පාන අවස්ථාව වෙනකොට අර අනික් අයට මරණාසන්න චිත්ත වීතියක් හටගන්නවා වගේම චිත්ත වීතියක් හටගන්න.

그렇다면 arahant가 된 이에게도 parinibbāna의 때가 오면, 다른 이들에게 죽음 가까이에서 citta-vīthi가 생기듯이 citta-vīthi가 생깁니다.

අවසාන චිත්ත වීතිය කාටත් තියෙනවා. හැබැයි අවසාන චිත්ත වීතිය හටගත්තහම ඒකෙදි තියෙනවා එන අරමුණක්. එන අරමුණ මොකක්ද? නිවන අරිහතුන් වහන්සේට වෙන අරමුණක් හිටෙන්නේ නැ. අන්තිමවට අරමුණ අත්හැරීම හැර නොයල්ම හැර මිදීම හැර [උගුර කෑරීම]

마지막 citta-vīthi는 누구에게나 있습니다. 그러나 마지막 citta-vīthi가 생기면 거기에 오는 대상이 있습니다. 오는 대상은 무엇입니까? nibbāna입니다. arahant께는 다른 대상이 서지 않습니다. 마지막 대상은 놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남뿐입니다. [헛기침]

වෙන මට අල්ලන්න දෙයක් නෑ. ඔය අදහසව සම්පූර්ණම වැටහෙන්න පටන් ගෙනමයි තියෙන්නේ. අවසාන මොහොතේ ඒක තමයි කිව්වේ අරිහතුන් වහන්සේගේ අවසාන අරමුණ නිවන.

"그 밖에 내가 붙잡을 것은 없다"는 그 생각이 온전히 드러나기 시작해 있습니다. 마지막 순간에 그래서 arahant의 마지막 대상이 nibbāna라고 한 것입니다.

ලෝකයේ යමක් අරමුණු කරන්නේ. එහි තිබෙන අග්‍රතාවයේ අනුවයි එන්නේ.

세상의 무엇을 대상으로 삼든, 그것은 거기 있는 가장 높음에 따라 옵니다.

නිවන අරමුණු කරනවා කියලා කියන්නේ යම් කෙනෙක් යම් කෙනෙක් නිවන් දැක්කා නම්, නිවන් තේරුම් අරගෙන නිවන පිහිටියා නම් මේ ලෝකේ තියෙන ඉහළම මහත්කත බලහිමේ තියෙන නිවන.

nibbāna를 대상 삼는다는 것은, 누군가 nibbāna를 보았다면, nibbāna를 알아 nibbāna에 자리 잡았다면, 그것이 이 세상에서 가장 높고 가장 큰 힘을 지닌 nibbāna라는 것입니다.

එහෙනම් ඒ කියන ආර්ය කුසලය.

그것이 바로 ariya kusala입니다.

මෙන්න මේ අදහසතින් ආපු අදහසේ අත්හැරීම හැර නොයල්ම හැර මිදීම හැර අල්ලන්න දෙයක් ලෝකේ නෑ.

이 생각으로 온 생각, 곧 놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남 말고는 세상에 붙잡을 것이 없다는 생각입니다.

ඔය අදහස තුළ ඇතිවෙන ශක්තිය දෙවෙනි කරලා තව එහකට ඉදිරිපත් වෙලා ඒ මරණාසන්න මොහොතේ එන්න හේතු වුණේ. මොකද මේක ආනන්තරික සමාධියක්.

그 생각 안에서 생기는 힘이 무엇에도 밀리지 않고 더 앞으로 나아가 그 죽음 가까운 순간에 오게 된 것입니다. 이것은 ānantarika samādhi이기 때문입니다.

මේකට ආහාරයක් ඕනේ නෑ. බාහිරින් යමක් ඕනේ නෑහ. මේ සමාධිය නැගෙන්නේ. එහෙනම් මේ සමාධිය දෙවෙනි කරන්න සමාධියක් තුන් ලෝකේ කිසිම තෙනක නෑහ.

이것에는 먹이가 필요 없습니다. 바깥의 무엇도 필요 없습니다. 이 samādhi가 일어납니다. 그러니 이 samādhi에 버금갈 samādhi는 세 세계 어디에도 없습니다.

ඒ නිසා කොයි මොහොතක අරිහතුන් වහන්සේ කොයි විදිහෙන් ජීවිතය කෙළවර කරන්න ගියා. අවසානයට එන්නේ අත්හැරීම හර නොයල්ම හැර මිදීම හැර පැවැත්ම තුළ අල්ලන්න දෙයක් නෑහ කියන අදාස

그래서 어느 순간 arahant께서 어떤 식으로 삶을 마치러 가시든, 마지막에 오는 것은 "놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남 말고는 존재 안에서 붙잡을 것이 없다"는 생각입니다.

අන්න එතකොට නිවන මුල් කරගත්ත චිත්ත වීතිය තමයි අන්තිමට හටගන්නේ. හැබැයි ඒ චිත්ත වීතියේ මතු පැවැත්මකට ගැටගහන ශක්තිය නැතිවීමයි සිද්ධ වුනේ.

그러면 nibbāna를 바탕으로 한 citta-vīthi가 마지막에 생깁니다. 그러나 그 citta-vīthi에서 일어난 것은 앞으로의 존재에 묶는 힘이 없어지는 일이었습니다.

පවතින පැවැත්මට යමක් අරමුණු කළ හැකිද ඒකේ දැන් තියෙන එකෙ. ඒ තියෙන එක හා නිවන පිළිබඳ අරමුණත් සම්බන්ධයි. අරමුණ නෙමෙයි කියන්නේ සිහිය ඔතන තියෙන්නේ. නිවන පිළිබඳව සිහි කිරීම. සම්බන්ධයි.

지금 있는 존재로 무엇을 대상 삼을 수 있는지는 지금 있는 것에 달려 있습니다. 그 있는 것과 nibbāna에 대한 대상도 이어져 있습니다. 대상이라기보다 거기 있는 것은 sati, 곧 nibbāna를 떠올림입니다. 이어져 있습니다.

අර නිවන කිරිවන්ද සිහිවෙලා අන්තිමට එනකොට අන්තිම චිත්ත වී රීතියට එනකොට අරමුණු වෙලා තියෙන්නේ මේ ලෝකයේ පැවැත්මට කිසීම තැනක අල්ලන්න බලාපොරොත්තු ව නැති තත්වයක්.

그 nibbāna를 떠올리며 마지막에 이르러, 마지막 citta-vīthi에 이를 때 대상이 된 것은, 이 세상의 존재 어디에도 붙잡을 바람이 없는 상태입니다.

හැබැයි පැවැත්මක් විද්‍යාමානව පේනවා මේ පෞතික මනස අන්තිම මොහොතේදී හැබැයි ඒ පැවැත්ම තුළ ගිලිහෙන් එනකොට නැවත අල්ලන්න බලාපොරොත්තුවක්. නැත්නම් අන්න එතෙන්දි අල්ලන්න එකක් නෑහ එන අරමුණට අත්හැරීම හැර නොයල්ම හැර මිදීම හැර වෙන මොනවා කරන්න

그러나 마지막 순간에도 이 몸에 기댄 마음에는 존재가 드러나 보입니다. 그러나 그 존재 안에서 떨어져 나올 때 다시 붙잡을 바람이 없다면, 거기서는 붙잡을 것이 없습니다. 오는 대상에 놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남 말고 무엇을 하겠습니까.

අන්න ඇහැට රූපයක් පෙනි පෙනී හිටියෙද්දී හෝ කනට ශබ්දයක් ඇහි ඇහී හිටියෙද්දී හෝ මොන ආකාරයෙන් හෝ උන්වහන්සේගේ අවසාන චිත්ත වීතිය යෙදුනානම් වුවෝත්තපන කරනවා කියන අවස්ථාවක් තියෙනවා චිත්ත වීතිය මෙන්න මෙතන්දි ප්‍රඥාව අගත තැන්පත් වෙලායි නැගෙන්නේ.

눈에 형상이 보이고 있는 동안이든, 귀에 소리가 들리고 있는 동안이든, 어떤 식으로든 그분의 마지막 citta-vīthi가 이루어졌다면, votthapana를 하는 때가 있습니다. citta-vīthi는 바로 여기서 paññā가 가장 높게 자리 잡아 일어납니다.

එතෙන්දි ගන්න තීරණය තමයි මතු අනාගතය හදනවද නැද්ද කියලා තීරණය කරන්නේ. යවේ එහෙවත් බලය පහළ කරන්න ඉදිරියට යන්න ඒ අනුවයි.

거기서 내리는 결정이 앞날을 지을지 말지를 정합니다. javana도 그 힘을 일으켜 앞으로 나아가는 것도 그에 따릅니다.

ඒ ආපු අරමුණන්ට අනුකූලව එහි පැවැත්මට හේතුකාරකයක් මා තුළ නැහ. මම කියන හැඟීමටවත් මම කියන හැඟීමකව පැවැත්මක් බලාපොරොත්තු නැත්නම්. වත්තපන කරන අවස්ථාවේදී වත්තපනයට ගෝචර වෙන්නේ නිවන. අත්හැරීම නොඇල්ම මිදී මිසක් තව එකක් නෙ.

그 온 대상에 맞추어 "나에게는 거기서 존재할 원인이 없다"고, '나'라는 느낌에도, '나'라는 느낌으로 존재를 바라지 않는다면, votthapana의 때에 votthapana에 닿는 것은 nibbāna입니다. 놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남이지 다른 것이 아닙니다.

එහෙනම් චිත්ත වීතියක් හටගැනීමේදී චිත්තක්ෂණ 17කරුමය පරි ජවන චිත්තක්ෂණ හතනකොටත් ජවනයට අරමුණු වෙලා තියෙන්නේ නිවන නම් ජවනයට ගෝචර වෙලා තියෙන්නේ නිවන නම් ඒ ජවන ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ අතහැරීමට නොයල්මට මිදීමට මිසක් පැවැත්මට නෙමෙයි.

그렇다면 citta-vīthi가 생길 때 열일곱 cittakkhaṇa의 차례에 따라, javana의 일곱 순간에도 javana의 대상이 nibbāna라면, javana에 닿은 것이 nibbāna라면, 그 javana는 놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남을 위해 움직이지 존재를 위해 움직이지 않습니다.

ඒවට කියනවා පුහු බීජ. ජවන බීජ පුහු. පුහු බීජයකින් නැවත රෝපණයක් කරන්න බැරුවා වාගේ

그것을 빈 씨앗이라고 합니다. javana의 씨앗이 비어 있습니다. 빈 씨앗으로는 다시 심을 수 없듯이 말입니다.

අන්තිමට කෙළවර වුනහම එහි චුතියක් ඇති වුනානම් පෙර භවයෙන් ආපු හරියෙන් චුත වෙලා ගිහිල්ලා හිත වීසිය අවසානවා නම් පටිසන්ධි වශයෙන් ගන්න චිත්තක්ෂණයට එකක් නෑහ. මොකද වෙන්නේ? චිත්ත වීතිය කාලේ භවාංගය වශයෙන් ගෙවී යනවා. චිත්ත වීතියේ ටිය ගත්ත නිවනමයි අරමුණු වෙන්නේ. නිවන අරමුණ ඉතුරු භවන්ගේ ටික ගේවීන් හිලාිලා කෙළවර වුනාට පස්සේ චිත්ත වීතිය අවසානයි මතු හටගන්න මග පත්තු රූපයක් හටගත්තේ නෑ. එහෙනම් ආය ජීවේ පැවතමක් හටගත්තේ නෑහ.

마지막에 끝나 거기서 cuti가 일어나면, 앞 생에서 온 부분으로 죽어 citta-vīthi가 끝나면, paṭisandhi로 받을 cittakkhaṇa가 없습니다. 어떻게 됩니까? citta-vīthi 때 bhavaṅga로 지나갑니다. citta-vīthi에서 받은 것은 nibbāna뿐이고 그것이 대상이 됩니다. nibbāna를 대상으로 남은 bhavaṅga가 다 지나 끝난 뒤 citta-vīthi는 끝나고, 앞으로 생길 vatthu rūpa는 생기지 않았습니다. 그러니 다시 삶의 존재는 생기지 않았습니다.

ක්ෂණය පූර්ණ වුණා ක්ෂණය පූර්ණ වුණා කියන්නේ අන්න ඒක තමයි ක්ෂණය පූර්ණ වුණා කියන්නේ. ඔව්

순간이 다 찼습니다. '순간이 다 찼다'는 것이 바로 그것입니다. '순간이 다 찼다'고 하는 것이요. 네.

ඒක තමයි එතනදි මේ අනුපතිශේස පරිනිර්වාණය කිව්වෙත් අන්න ඒකයි. පිරිනි නිවන් කිව්වෙත් ඒකයි. නිවනින් පිරුණා.

거기서 anupādisesa parinibbāna라고 한 것이 바로 그것입니다. parinibbāna라고 한 것도 그것입니다. nibbāna로 가득 찼습니다.

ඉතින් මෙන්න මේක තමයි සිද්ධ වෙන්නේ මේ ස්කන්ධ පහකින් සිද්ධ වෙන ආකාරය. දැන් මේ ස්කන්ධ පහ තිබුනහම මේ ස්කන්ධ පහ රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන්නේ ක්ෂණ එක චිත්තක්ෂණයක් පාසාම රූපක්ෂණයක්, වේදනානයක්, සංඥාණයක්, සංඛාරක්ෂණයක්, විඤ්ඤාණයක් පහළ වෙනවා.

이것이 바로 이 다섯 khandha로 일어나는 방식입니다. 이 다섯 khandha가 있을 때, rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이 다섯 khandha는 cittakkhaṇa 하나하나마다 rūpa의 순간, vedanā의 순간, saññā의 순간, saṅkhāra의 순간, viññāṇa의 순간이 일어납니다.

පහළ වෙන පහළ වෙන එක උප්පාද සිදි භංග කියලා විද්‍යාමාන අවස්ථාව ගෙවිලා යනවා. ඒ අවස්ථාව ගෙවිලා ගියාට පස්සේ එහෙනම් ක්‍රියාකාරී අවස්ථාව ගෙවුණා. ගෙවිලා ගියාට පස්සේ බංග කියන තත්වයට පත් වුනාට පස්සේ. භංග වුන තැන් පටන් ඒක අයිති නාම ගෝතරයට. පවතින නාම රූපයට ඒක අයිති නැ.

일어나고 일어나는 것이 uppāda, ṭhiti, bhaṅga라 하여 드러난 때가 지나갑니다. 그때가 지나간 뒤에는 움직이던 때가 다 지났습니다. 지나간 뒤, bhaṅga라는 상태가 된 뒤, 부서진 때부터 그것은 nāma-gotta에 속합니다. 지금 있는 nāma-rūpa에는 속하지 않습니다.

නාම රූප වශයෙන් පවතින්නේ [උගුර කෑරීම] ඒකේ පැවැත්මක් වශයෙන් අවිද්‍යා තෘෂ්ණාකෙන් ගොඩනගනග. විඤ්ඤාණ ගොඩනැගුවොත් නාම රූප සංඛාර ගොඩනැගුවොත් විඤ්ඤාණ එනවා. අවිද්‍යාව ගොඩනැගුවොත් සංඛාර එනවා. එහෙනම් අවිද්‍යාව නිරව සේසය නිරෝධ කරපු කෙනාට සංඛාර නිරෝධයි. එහෙනම් විඤ්ඤාණ නිරෝධයි. එහෙමනම් නාම රූප නිරෝධයි.

nāma-rūpa로 있는 것은 [헛기침] 그 존재로서 avijjā와 taṇhā로 쌓입니다. viññāṇa를 쌓으면 nāma-rūpa가, saṅkhāra를 쌓으면 viññāṇa가 옵니다. avijjā를 쌓으면 saṅkhāra가 옵니다. 그렇다면 avijjā를 남김없이 nirodha한 이에게는 saṅkhāra가 nirodha합니다. 그러면 viññāṇa가 nirodha합니다. 그러면 nāma-rūpa가 nirodha합니다.

ඒ නාම රූප නිරෝධ වුණා නම් එහෙම එතන නාම ගෝරයට නාම රූප නඉපදවන්න බැරු යනවා. නාම ගෝත්‍රය ඇසුරු කරගෙන ආධාරන තමයි ලෝක සත්වයා අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් නාම රූප නදවන්නේ. ඒවා අරමුණු කරලා.

그 nāma-rūpa가 nirodha했다면, 거기서는 nāma-gotta로 nāma-rūpa를 낳을 수 없게 됩니다. 세상 중생은 nāma-gotta에 기대어, 그것들을 대상 삼아 avijjā와 taṇhā로 nāma-rūpa를 낳습니다.

අන්න ඒ ආධාරය නැති වෙලා යනවා නිවන් අවබෝධ කරාට පත්ව. ඒකෙන් නැවත වාරයක් නාම ගෝත්‍රයෙන් නාම රූපයක් පහළ කරන්න තියෙන ආධාරකයෙන් නැති වෙලා යනවා. දීරන්න නැති නාම ගෝත්‍රයෙන් නිදහස් වෙනවා.

nibbāna를 깨닫게 되면 그 기댐이 없어집니다. 그로써 다시 한 번 nāma-gotta로 nāma-rūpa를 일으킬 기댐이 없어집니다. 낡지 않는 nāma-gotta에서 풀려납니다.

ඒ නාම ගෝත්‍රය කොහෙද තියෙන්නේ ඇහුව ඒකේ නාම ලෝකයටම අයිතියි. හැබැයි ලෝක කියන තත්ත්වයට සම්බන්ධ කරන්න බැහැ මොකද ඒ නාම ගෝත්‍රයට යම් හෙමිකමක් දරාගෙන පවත්වාගෙන ආපු යමෙක්වී නම් විද්‍යාමාන වුනානම් මමෙක් විද්‍යාමානම් ඒක සම්බන්ධ වෙලා තිබුනේ. ඒ විද්‍යාමානත්වය දිගින් දිගට ගෙනියන්න පින මම කියන්නා වූ තත්ත්වය කෙළවරයි.

그 nāma-gotta가 어디 있느냐고 물으면, 그것은 nāma의 세계에 속합니다. 그러나 '세상'이라는 상태에 이을 수는 없습니다. 왜냐하면 그 nāma-gotta에 어떤 주인됨을 지니고 이어 온 누군가가 있었다면, 드러났다면, '나'라는 것이 드러났다면 그것에 이어져 있었을 것입니다. 그런데 그 드러남을 길게 이어 갈 '나'라는 상태가 끝났습니다.

එහෙනම් කෙනෙක්ගේ නාම ගෝත්‍රයක් තව කෙනෙකුට පරිසරයක් හදන්නේ නෑ. ඒ කියන්නේ තව කෙනෙකුට අත්බැවක් අල්ලගෙන නැ. තව කෙනෙක් මුදවන්නෙත් නෑ. හැබැයි ඒ ආධාර කරගෙන තව කෙනෙකුට තමන්ගේ වැඩෙන් ආධාර කරගන්න පුළුවන්.

그러니 한 사람의 nāma-gotta가 다른 이에게 환경을 짓지 않습니다. 곧 다른 이에게 생을 붙잡게 하지도 않고, 다른 이를 풀어 주지도 않습니다. 그러나 그것에 기대어 다른 이가 자기 노력으로 도움을 받을 수는 있습니다.

ඒ නාමගෝත්‍රය සිහි කරන ඒ තුළින් අපිට පුළුවන් ගොඩනා නගාගන්න අපේ අර පංචස්කන්ධයට අයිති කොරද එහෙම කියලා අපිට ආධාර කරගන්න පුළුවන් විමුක්තිය සඳහා. නිසා පිරණවන් පැය බුදුරජාණන් වහන්සේලාගේ නම් සිහි කරලා අපි ශාන්තියක් ලබනවා. විපස්සීස්ස නමත් වූ චක්ඛු මන්තසිරිමතෝ සිස්සපිනමත්වූ සබ්බ භූතානුකම් පිනවා දැන් මෙහෙම කිය සත්බුදයන්ට නමස්කාර කරනවා.

그 nāma-gotta를 떠올림으로써 우리는 우리의 pañcakkhandha에 속하는 몫을 쌓아 올릴 수 있습니다. 그렇게 해서 vimutti를 위해 그것을 도움으로 삼을 수 있습니다. 그래서 parinibbāna하신 붓다들의 이름을 떠올려 우리는 고요를 얻습니다. "Vipassissa namatthu cakkhumantassa sirīmato, Sikhissapi namatthu sabbabhūtānukampino" 이렇게 일곱 붓다께 절합니다.

ඒුත් පිරුවම්පෑ බුදුපියාණන් වහන්සේලාගේ පැවැත්ම නැති වුනාට ඒ නමස්කාර කරනවා අපිට ශාන්තියක් ලැබෙනවා.

parinibbāna하신 붓다들의 존재는 없어졌지만, 그렇게 절하면 우리에게 고요가 옵니다.

මොකක් නිසාද? ඒ උත්තරීතර නාම ගෝත්‍රය ලෝකය නිදහස්. ඒ නාම ගෝත්‍රය පරිහරණය කරන සත්වයා වශයෙන් විද්‍යා මණ්ඩිත තිබිච්ච හේතුව නැති නිසා ඒ නාම ගෝත්‍රය තුළම සත්ව පැවැත්ම විවරයි. ඒක පිරුවම් පාල. නාම ගෝත්‍රය පිරණව පලා නෑ. නාම ගෝත්‍රය කෙළවර කරලා නෑ. සිද්ධ වුණේ මොකක්ද ඒක නිදහස් වුණා.

왜 그렇습니까? 그 가장 높은 nāma-gotta는 세상에서 풀려나 있습니다. 그 nāma-gotta를 다루는 중생으로 드러나 있던 원인이 없기에, 그 nāma-gotta 안에서 중생의 존재는 떨어져 나가 있습니다. parinibbāna한 것은 그것입니다. nāma-gotta가 parinibbāna한 것이 아닙니다. nāma-gotta를 끝낸 것이 아닙니다. 일어난 일은 무엇입니까? 그것이 풀려난 것입니다.

නිදහස් වෙච්ච නිසා යම් කෙනෙකුට සිහි කරන්න පුළුවන් නම් උන්වහන්සේගේ ආපු ගමන සිහි කළ හැරේ. මෙහෙම කෙනෙක් තමයි බුදු වුණේ. මේ මේ කාලේ එයාගේ තත්ත්වය මෙහෙමයි.

풀려났기에, 누군가 떠올릴 수 있다면 그분이 걸어오신 길을 떠올릴 수 있습니다. "이런 이가 붓다가 되셨다. 이때 그분의 상태는 이러했다."

අන්න චුතූපපාත ඥානය ආදීන් ලෝකේ බලාගෙන යනකොට පෙර බුදුරජාණන් වහන්සේලාගේ පැවැත්තුණු ආකාරයේ නාමගෝත්‍රය හැටි ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ දකිනවා අනික් අයට අල්ලන්න අමාරු එකක් ඕන. අනාවරණත්ඥාතය ලෝතුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ ටේ ගෝචරයි. ඒ නිසා මෙහෙම හිටියා මෙහෙම කළා කියලා ඒ නාම ගෝත්‍රය අරමුණු කිරීමෙන් කියන්න පුළුවන්.

cutūpapāta ñāṇa 같은 것으로 세상을 살펴 가실 때, 앞의 붓다들이 이어 오신 nāma-gotta의 모습을 lokuttara 붓다께서는 보십니다. 그것은 다른 이들이 붙잡기 어려운 것입니다. anāvaraṇa ñāṇa가 lokuttara 붓다께 닿아 있습니다. 그래서 그 nāma-gotta를 대상 삼아 "이렇게 계셨다, 이렇게 하셨다"고 말씀하실 수 있습니다.

ඒකෙන් තමයි කියන්නේ. ඉතින් නාම ගෝත්‍රය තිබුනට දුගහා සම්බන්ධයක් නෑ. නාම ගෝතරය ආධාර කරගෙන චන්ද රාගයෙන් ඒකේ බැඳිලා යළි යළි පැවැත්ම ඇති කළොත් සත්වයා විද්‍යාමාන සත්වයා විද්‍යාමාන කළොත් දුක විද්‍යාමාන දුකෙන් නිදහස් වීම පරමාර්ථය මිසා නාම ගෝත නැති කරන්න අපිට මොකද

그렇게 말씀하시는 것입니다. 그러니 nāma-gotta가 있다고 해서 괴로움과 이어지는 것은 없습니다. nāma-gotta에 기대어 chanda-rāga로 거기에 묶여 거듭거듭 존재를 지으면 중생이 드러나고, 중생이 드러나면 괴로움이 드러납니다. 괴로움에서 벗어나는 것이 목표이지, nāma-gotta를 없애는 것이 우리에게 무슨 상관입니까.

අපේ පරමාර්ථය දුකෙන් නිදහස් වීම යමක් කිරීමෙන් දුකෙන් නිදහස් වුණා නම් ඊට පස්සේ ඉතුරු තිබුණත් එකයි නැතත් එකයි අපි දුක ඒක සම්බන්ධයක් තියෙනවා.

우리의 목표는 괴로움에서 벗어나는 것입니다. 무엇을 해서 괴로움에서 벗어났다면, 그 뒤에 무엇이 남아 있든 없든 마찬가지입니다. 우리에게 걸린 것은 괴로움과의 이어짐입니다.

අන්න ඒක තමයි නිවන් ආබෝධ කළ ඇත්්ද නැද්ද කියන දෙකටම උත්තර දෙන්නේ නැත්තේ එතකොට තවකයි. විග්‍රහ කරලා තේරුම් ගන්නේ මිනිසුන්ගේ මානසිකත්වය ඒ අවබෝධය ලැබුවේ නැත්නම් මානසිකත්වය දියුණු නැ. මේ තේරුම් ගන්න බැ. ඇත නැත කියන දෙකෙන්ම උත්තර දෙන්න බැ.

그래서 nibbāna를 깨달은 이가 있느냐 없느냐 하는 둘 모두에 답하지 않는 것입니다. 풀어서 알아듣는 것은 사람들의 마음됨인데, 그 깨달음을 얻지 못했다면 마음됨이 자라지 않은 것입니다. 이것을 알아들을 수 없습니다. 있다, 없다 어느 쪽으로도 답할 수 없습니다.

එහෙම සංසාරය දිගින් දිගටම පවත්වාගෙන යන ආකාරය. දැන් ඒක තමයි අපි මේ විග්‍රහ කළේ ඡන්දර රාගයෙන් මේ කෙහි බැඳුනොත් මේක නිච්චයි කියලා, සැපයි කියලා ආත්මයි කියලා දෘෂ්ටියෙන් බැඳුනොත්. ඒ චන්දනාරාගයෙන් බැඳී ඉන්න තාකල් අපිට ඒ මතක සටහනයෙන් මිදෙන්න බැ. ඒක ආශ්වාද ජනකයි. එඳු මතක සටහන් තුළ පැවැත්මෙන් රස ආශ්වාදය ආශ්වාද දැනකයි.

그렇게 saṃsāra를 끝없이 이어 가는 방식, 이것이 우리가 풀이한 것입니다. chanda-rāga로 여기에 묶이면, 이것이 nicca다, sukha다, attā다 하는 diṭṭhi로 묶이면, 그 chanda-rāga로 묶여 있는 동안 우리는 그 기억 자국에서 벗어날 수 없습니다. 그것은 달콤함(assāda)을 낳습니다. 그런 기억 자국 안에서 존재의 맛과 달콤함을 낳습니다.

ඒක වටිනවා නම් පළවෙනි. කොහොමද ඒක දාලා අත්න්නේ? ඒ පංචස්කන්ධය සමග තියෙන බන්ධනයෙන් එවත් වෙන්න බෑහැනේ. ඒක අත්හරින්න හිතෙන්නේ නැ.

그것이 값지다면, 어떻게 그것을 버리고 놓겠습니까? 그 pañcakkhandha와의 묶임에서 떨어질 수 없지요. 그것을 놓을 마음이 들지 않습니다.

ගොඩ නගාගත්ත අනාගත මනෝ ලෝකය අත්හරින්න හිතෙන්නේ නැ. කොහොමහරි කැනකහෙන් ඒක උදා කරගන්න ඕන. ගෙවී ගිය අතීත ස්කන්ධයන්ගෙන් මිදෙන්න හිතෙන්නේ නැ. අතීත මතකයකය අමතක කරන්න බැ.

쌓아 둔 앞날의 마음 세계를 놓을 마음이 들지 않습니다. 어떻게든 그것을 이루어야 합니다. 지나간 khandha들에서 벗어날 마음이 들지 않습니다. 지난 기억을 잊을 수 없습니다.

මතක් වුනාට ප්‍රශ්නයක් නැහැ. චන්ද රාගයයි ඒකේ බැදිලා තියෙන්නේ. චන්ද රාගය අත්හරගන්න බැරුව ඉන්නේ. ඒක ප්‍රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවයෙන් ගන්න නිසා. පවතින විද්‍යාමාන ඉන්න වර්තමානය ඡන්ද රාගයෙන් බැඳිලා ඉන්න නිසා ප්‍රියමනාප හැටියට ඒකෙන්ම මුදවන්න බැහැ නිදහස් වෙන්න බැ.

떠오르는 것은 문제가 아닙니다. 거기에 묶여 있는 것은 chanda-rāga입니다. chanda-rāga를 놓지 못하고 있는 것입니다. 그것을 사랑스럽고 달콤한 것으로 받아들이기 때문입니다. 드러나 있는 지금도 chanda-rāga로 묶여 있기에, 마음에 드는 것으로 여겨 그것에서 풀려날 수 없고 벗어날 수 없습니다.

මෙන්න නිසා අරිහත්යට පත්වෙන්න මෙහා ඉන්න අයගේ විශේෂයෙන් පෘථග්ජන පුද්ගලයාට ඔය ආකාරයෙන් නිදහස් වෙන්න බැරි ස්වභාවයක් ඇති වෙනවා. ඇතිවෙලාන් ඒ තුළ එයාගේ පැවැත්ම ගෙනියනවා.

그래서 arahant가 되기 전의 이들, 특히 puthujjana에게는 그렇게 벗어날 수 없는 상태가 생깁니다. 그것이 생겨 그 안에서 존재를 이어 갑니다.

යම් දවසක මේ චන්ද රාගය දුරු කර දැම්මො. අතීක මතන කොච්චර මතක් වුණා කමන්න ඒවා බැඳිලා නැ. එහෙනම් ඒවා මුල් කරගෙන අතු පැවැත්මකට ආධාරයක් ගන්න බැ. හේතුව යෙදෙන්නේ නැ. අනාගතයේ තිබිච්ච මතක සටහන් කොච්චර මතක් වුණා කමක්.

어느 날 이 chanda-rāga를 떨쳐 버리면, 지난 기억이 아무리 떠올라도 그것들에 묶여 있지 않습니다. 그러면 그것들을 바탕으로 앞날의 존재에 도움을 받을 수 없습니다. 원인이 맞아떨어지지 않습니다. 앞날에 대한 기억 자국이 아무리 떠올라도 상관없습니다.

ඒකේ තිබෙන ඡන්දර රාගය දුරු කරලා තිබුණ නම් ඒවා නිසා ඒ මතක සටහන් ඒවට බැඳි තිබිච්ච හේතුව ඉවරයි. එහෙනම් ඒවා නිසා සත්වයෙක් යයි හටගැනීමට හේතුවක් තිබුණා ඒක ගෙවිලා.

거기 있던 chanda-rāga를 떨쳤다면, 그 기억 자국들에 묶여 있던 원인이 끝났습니다. 그렇다면 그것들 때문에 중생으로 생겨날 원인이 있었더라도 그것은 다 닳았습니다.

වර්තමානයේ පේන ඇහෙන ආදීවල් තියෙනවා. ඒවට චන්ද රාගය දුරු වුනා නම් ඒවා නිසා මතු පැවැත්මක ගමන් ඉඳියේ කියන බලාපොරොත්තුවක් හටගන්නේ නැති නිසා. මතු පැවැත්මක් ගොඩනගන්න දවසේ යමක් වේද ඒ ගොඩන්නගන්න දවස කියන ශක්තිය ඒකනේ.

지금 보이고 들리는 것들이 있습니다. 거기에 대한 chanda-rāga가 떨쳐졌다면, 그것들 때문에 앞날의 존재로 가겠다는 바람이 생기지 않습니다. 앞날의 존재를 쌓는 날에 무엇이 있든, 그것을 쌓는 힘이란 바로 그것이니까요.

ඒ නිසා අතීතයත් පේනවා. වර්තමානයත් ඉන්නවා විද්‍යාමාන වඑනවා. අනාගතය කරපු මතක සටහන් ඕකවත් මතකයි කරනවා. මතක තියෙනවා. එහකවත් බැඳිලා නැත්නම් එදාට දුකට හේතුව කරන.

그러니 지난날도 보입니다. 지금도 있고 드러나 있습니다. 앞날에 대해 지은 기억 자국도 떠오릅니다. 기억하고 있습니다. 그러나 어디에도 묶여 있지 않다면, 그날 괴로움의 원인이 끝납니다.

ඉතින් මේකයි පංචස්කන්ධය තිබුණත් අපිට කමක් නෑහ ලෝකේ මනෝ ලෝකය එක හරි ඒකත් එක බැඳිලා තියෙනවා නම් තමයි ප්‍රශ්නේ තියෙන්නේ. ඒක නැති කරගත්තහම නිවන.

그러니 pañcakkhandha가 있어도 우리에게는 상관없습니다. 세상이든 마음 세계든 어느 것에든 묶여 있으면 그것이 문제입니다. 그것을 없애면 nibbāna입니다.

ස්වාමීන් වහන්ස අර අතීත නාමය අපි උප්පාදය කරවා තමන්ට ඇත්ත වෙන්න අනාගත ඒවා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ කොයි එකත් ඒ වගේ ඒවත් එක නානා එක එක දෘෂ්ටියෙන් යුත්තව පුද්ගලයෝ නානා ප්‍රකාර දේවල් ඉපදවා ගන්නවා.

어느 것이나 그와 같습니다. 그것들도 갖가지입니다. 저마다 다른 diṭṭhi를 지닌 사람들이 갖가지 것을 낳습니다.

ඒ පුද්ගලයාලා දැනු අවිද්‍යාවෙන් කරන ඉපදවීමක් හරියන්නේ කොහොමද

그 사람들이 avijjā로 낳는 것이 어떻게 맞을 수 있겠습니까.

අවිද්‍යාව නිසා අතීතය ගැන ගැට ගහගෙන හිතාගෙන ගියාද ඒවත් වැරදියට අරගන්න. මොකද දෘෂ්ටිය වැරදි හින්දා අවිද්‍යා සහගතව නම් ගන්නේ අපි බැඳිලා ඉන්න දෘෂ්ටිය වැරදියි.

avijjā 때문에 지난날에 대해 얽어 생각해 갔다면 그것들도 잘못 받아들입니다. diṭṭhi가 잘못되었기 때문입니다. avijjā와 함께 받아들인다면, 우리가 묶여 있는 diṭṭhi가 잘못된 것입니다.

යම් දෘෂ්ටියක ඉඳන් ලෝකය ගැන යම් නිගමන කරන්නේ වැරදි දෘෂ්ටියෙන් නිගමනය කරන නිගමන වැරදියි. හරි කියලා හිතාන්න වැරදි නිගමන හම්බ වෙනවා.

어떤 diṭṭhi에 서서 세상에 대해 결론을 내린다면, 잘못된 diṭṭhi로 내린 결론은 잘못입니다. 옳다고 여기면서 잘못된 결론을 얻게 됩니다.

ඒ නිසා අපිට නිගමනය කරන්න බැහැ. අනාගතයේ බලාපොරොත්තු වූ අතීතය ගැන අපිට පහළ වෙන අදහස් අරගෙන අපි ගන්න අදහස සම්පූර්ණම ඒකට වෙනස් එකක් එන්න. අපේ දෘෂ්ටිය යම් ආකාරයක්ද ඒක තෝරන්නේ ඊට අනුවයි.

그래서 우리는 결론을 내릴 수 없습니다. 앞날에 바라는 것, 지난날에 대해 우리에게 일어나는 생각을 가지고 우리가 받아들이는 생각은 그것과 아주 다른 것이 됩니다. 우리의 diṭṭhi가 어떠한가에 따라 그것을 고르는 것입니다.

ඒ අරමුණේ හැටියට නෙමෙයි තෝරන්නේ. අරමුණ දෘෂ්ටියෙන් ගත්ත හැටියට.

그 대상이 있는 그대로 고르는 것이 아닙니다. 대상을 diṭṭhi로 받아들인 대로 고르는 것입니다.

අපිට සමහර වෙලාවට ජීවිත හානි කරන මහා විනාශයක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

번역 고르기