와하라까 코리아
CD010-06

CD010 · 6번째 · 1시간 30분 · 원문 녹음

dhyāna, mamatva 그리고 ātma dṛṣṭi

ධ්‍යාන, මමත්වය සහ ආත්ම දෘෂ්ටිය

ඒ ප්‍රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නමති මායාවෙන් ඒ වටාගෙන සියලුම දුක් ඇස වහලා තියෙන්නේ. ඒක දුක කියලා අපිට පේන්නේ නැ.

그 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이라는 환영으로 그것을 감싸서 모든 괴로움에 눈을 가려 두었습니다. 그래서 그것이 괴로움이라고 우리에게 보이지 않습니다.

යම් මායාවකින් වැව්වොත් යම්කිසි කම්කරු පිරිසක් ගල් කඩනවා. අවුවේ ඔය කොන්ක්‍රීටි දානවා. ඔය වගේ වැඩක් කරනවා ඕකේ බරපතලම වැඩමා ඉඳගෙන ඔය උස උස තාච්චි උස උස අනා දන්න දාිය මුගුරු පෙරාගෙන බොහො අමාරුවෙන් කරන්න ඕනේ වැඩපිළි වෙලා. වේදාවේ මහන්සි හු හුඟක් තියෙනවා කම්කරු වුනාට සාමාන්‍ය කම්කරු සුවෙයක් නෑහතු.

어떤 환영에 가려지는지 보면, 어떤 일꾼 무리가 돌을 깨고 땡볕에서 콘크리트를 붓습니다. 그런 일을 합니다. 그 가운데 가장 힘든 일은 높은 곳으로 콘크리트 통을 나르며 땀을 비 오듯 흘리고 아주 힘들게 해야 하는 일입니다. 일꾼이라도 고달픔과 지침이 아주 많습니다. 보통 일꾼에게는 편함이 없습니다.

හැබැයි ඔහොම වැඩක් ආපු දවසට අද කවුරු හරි ඉන්න කට්ටිය ඉන්න ඕනේ නැද විශේෂයෙන් අපි මේ කම්කරු පිරිස කියලා කිව්වොත් නේ. අනේ ඉස්සරට බලන්නකෝ මගේ මේ අක් එකක් ඔමයි ඔලු එකක්මයි මම බඩේ අමාරුවක් නෝනාට සනීප නෑහැ ධමයාට සනීප නෑහැ ගෙදර යන්න බැහැදි නිමාට දාන්නයි ආවේ. දැන් ඕ මේවා ඔක්කොම කියනවා. ආ කී දෙනෙක් කියන නිමාට දන්න බලනකොට සිට ආපු කට්ටිය ඔක්කොම එකෙන් මග ඇරින්න හදන්න.

그런데 그런 일이 들어온 날, 오늘 누군가 남아 있어야 하지 않느냐고 특히 이 일꾼들에게 말하면, ‘아이고, 보세요, 저는 손이 아프고 머리가 아프고 배가 아프고, 아내가 아프고 아이가 아파서 집에 가야 합니다, 이름만 올리러 왔습니다’ 하며 이런 말을 다 합니다. 몇 명이 그렇게 말하는지 보면, 온 사람 모두가 그 일을 피하려 합니다.

දැන් අවශ්‍ය කරන පිස බැලුවොත් එහෙම ඒකට 50ක් ඔන්න. දැන් ඉන්නේ කියන්න දෙයක් නැතිකමට අර නැත්නම් ස්වාමියාගේ හිතදවොන්න බැරිකමටද ඉන්න කන්නේ එයා 10ක් විතර. අනි කට්ටිය ඔක යන්න බැහැ. යන කට්ටිය යන්න ඉන්න කට්ටියේ ඉන්න අද පඩිගෙවනවා ඒකට පස්කු. පැයකට ගෙවනටයි ප්‍රමාණය වගේ පැය පහක මුදල් පැයට ගේනවද එහෙමයි විදිලා තියෙන්නේ මේක යන අය යන්න.

이제 필요한 사람 수를 보면 쉰 명입니다. 남은 사람은 할 말이 없어서, 아니면 주인의 마음을 거스를 수 없어서 남은 열 명쯤입니다. 나머지는 다 못 있겠다고 합니다. 갈 사람은 가고 남을 사람은 남습니다. 그런데 오늘 품삯을 다섯 배로 준다고 합니다. 한 시간에 주는 양을 기준으로 다섯 시간치 돈을 한 시간에 준다고 적혀 있습니다. 갈 사람은 가라고 합니다.

බඩය අමාරනවා හොඳයි සර අස ටිකක් කැකුම තිබුණා මග වැඩි වෙල ගියහ හිතා නැයි කිව්වේ. මට කැක්කුම එක පුළුවන් කරන්න දැන් ඔක්කොම පොර කනවා අර සින් ඔක්කොම කට්ටිය දැන් මෙතන ඉන්නේ. මොකද එකට පස්ේ අපනි වැඩ ඉක්මට ඉවර කර ගත්ත යන්නත් පුළුවන්. හැබැයි මුළු දවසෙම ගහන්න ඕනම් දා. දැන් පොර කනවක් ඉවරයක්නේ.

‘배가 아프다더니, 괜찮습니다 선생님, 아까는 좀 아팠는데 많이 나아졌습니다’ 하고 말합니다. ‘이 정도 아픈 건 참을 수 있습니다.’ 이제 모두가 서로 다투어 나섭니다. 모두 여기 남아 있습니다. 다섯 배를 주니까요. 일을 빨리 끝내면 일찍 갈 수도 있습니다. 온종일 해야 한다 해도 상관없습니다. 이제는 서로 다투는 판입니다.

දැන් අවුවේ නැද්ද? දැන් අර අත එහෙම වන වෙන්නේ නැත්ත අර කොන්කිරි ගෑවිල්ලා එහෙම බර මහන්සි දාඩිය මුකුට පෙරෙන්නේ නැද්ද? ඔක්කොම වෙනවා. දැන් කොහොමහරි පොර කපක් නෑහ නැහ. මේකට ගන්න ඕනේ මේ ඉස්සෙල්ලා ඉන්න කට්ටිය හිටියානේ. ඔයාට අසනීප ඔයා යන්නේ ඇයි ළමයක් ගමර බලන්න ඕනේ එ යන්න ඒත් එක කොහොමහරි දැන් අර ඉන්න කට්ටියට වැඩේ හරි අපිටන අරන්ට වැඩේ වැරදුනා. දැන් බොහොම සන්තෝසයෙන් ඉනහයි කියන්නේ අර වැඩේ. දැන් ඔ හොඳටම ගිනි අහු වාඩියමගුරුත් පෙරෙනවා. ඉක්මනට කරගත්තොත් දවසේ ගානත් අපිට හම්බ වෙනවා. ඉක්මට යන්න අපු. දැන් වැඩ කරන්නේ නැත් අපුළු. කොහර මහන්සි

이제 땡볕이 없습니까? 손이 다치지 않습니까? 콘크리트가 묻지 않습니까? 무거움, 지침, 땀이 비 오듯 흐르지 않습니까? 다 그렇습니다. 그래도 이제 어떻게든 다투어 나섭니다. 이 일에 필요한 건 아까 그 사람들이었습니다. ‘당신은 아프니 가세요, 아이를 집에서 봐야 하니 가세요’ 했던 사람들입니다. 그래도 어떻게든 남은 사람들에게는 일이 잘 풀렸고, 떠난 우리에게는 일이 틀어졌습니다. 이제 그 일을 아주 기쁘게 합니다. 뜨거운 볕에 땀이 비 오듯 흘러도 그렇습니다. 빨리 해 버리면 하루 품삯도 받고 일찍 갈 수도 있습니다. 이제는 일하는 것이 아니라 날아다닙니다. 아무리 지쳐도 말입니다.

අර සියලු දුක් මහන්සිය ඔක්කොම වුවා දවසක පඩියට පස් ගුණයක පරිමුදන මුදලා මතක් එනකොට මහන්සි ඇරලා යනවා. අපුරට වැර කරනවා. දැන් හොඳට පැහැදිලි දෙයක් තමයි ආශ්වාදය නිසා දුක වහන්න ඔය උපමා ගන්න ඕනේ.

그 모든 괴로움과 지침이 다 있었는데도, 하루 품삯의 다섯 배 돈이 떠오르면 지침을 잊고 갑니다. 신나게 일합니다. 이제 분명한 것은, āsvāda 때문에 괴로움이 가려진다는 것을 이 비유로 알아들어야 한다는 것입니다.

මෙන්න ලෝක සත්වයා පංචකාම ආශ්වාදය සිහි කර ඒ පංචකාම ආශ්වාදය ගොඩනගන්න අවශ්‍ය කරන්නා වූ දුක් වැඩ පිළිවෙලද ඒකේ දුක ගැන හිතන්නේ නැතුව වෙහෙස අමත කරලා යටපත් කරගෙන වෙහෙස වෙවීමේ පස යනවා. මෙන්න මේකට කියනවා පිරි ඉඳනකම යථාර්ථය දකින්න බැ.

이처럼 세상 중생은 pañcakāma āsvāda를 떠올리며, 그 pañcakāma āsvāda를 쌓는 데 필요한 괴로운 일들과 그 괴로움을 생각하지 않고 지침을 잊고 눌러 둔 채 애쓰는 쪽으로 갑니다. 이것을 두고, 좋아함이 있는 동안에는 실상을 볼 수 없다고 합니다.

දැන් ඔක්කොම කරලා ඒ වෙලාව වැඩේ අරගෙන ඉවර වෙලා. උඹලා හැමදාම මග හරි අරිනවා. මග නැවන් ටික තමයි අද අල්ලගත්තා. අද පගෙවයන්න අද ශ්‍රම දායටයි මේ වැර කරන්න තිබුනේ. ඔබ පින් සිද්ධ වෙනවා ඵලය අරගෙන අද පේ නැ. මේ වැඩේ කටේ ශ්‍රම දාන්නේ කිව්වොත් එහෙම කක් කියලා. මරාගෙන මැරෙනවා යකෝ අපි මෙච්චර අපිට මෙච්චර වැඩ අච්චර කර තියනවා. මගේ අමාරු බැලුවේ නැහැ මම මෙච්චර වැඩ කරලා දාඩි යමුගුරු පෙරාගෙන උදේන රෑ වන නිකන් ගිනිවැප මෙච්චර කාලා කියලා. දැන් විශාල කම්කරු සත්නකුත් වෙලා.

이제 다 하고 그때 일을 끝냈습니다. ‘너희는 날마다 일을 피하더니, 피하던 사람들을 오늘 붙잡았다. 오늘 품삯을 준다는 건 말뿐이고, 사실 오늘은 śramadāna로 이 일을 하는 거였다. 너희에게 pin이 생긴다.’ 그렇게 결과를 받고 보니 오늘 품삯이 없습니다. 이 일이 śramadāna라고 하면 죽일 듯 화를 냅니다. ‘이놈아, 우리가 이만큼, 이만큼이나 일을 했다. 내가 아픈 건 보지도 않았다. 이만큼 일하며 땀을 비 오듯 흘리고 아침부터 밤까지 그냥 불볕을 이만큼 먹었다’ 하고. 이제 큰 소동이 납니다.

දැන් එතකොට හරි දුන්න නම් හිහ වෙලා යනවා. ආශ්වාදය ලැබුනොත් ආදීනවය දරාගෙන ඉන්නවා සන්තෝසය. හැබැයි ප්‍රියභාවයට දිච්ච ආශ්වාදය හිත දැම්මා නම් එහෙම මතුවෙලා එනවා. ඒ සඳහා ඉඳපු සියලුම දුක් ගඳ.

그때 제대로 주었다면 다 잊고 지나갑니다. āsvāda를 얻으면 ādīnava를 견디며 기뻐합니다. 그러나 좋아함에 매인 āsvāda를 마음에서 빼 버리면, 그것 때문에 겪었던 모든 괴로움이 드러나 올라옵니다.

මෙන්න මේ වගේ ලෝක සත්වයා පංචකාම ආශ්වාදයේ ප්‍රිය ස්වභාවයෙන් වහලා. මේ දුක වහලා තියෙනවා දුක පේන්නේ නැති වෙන්නේ. විඳිනවා නොපෙන්න.

이처럼 세상 중생은 pañcakāma āsvāda의 사랑스러운 성품으로 가려져 있습니다. 이 괴로움이 가려져 있어서 괴로움이 보이지 않습니다. 겪으면서도 보이지 않습니다.

මෙන්න මේ විඳින දුක පේනකන් මේකේ මේකේ යථාර්ථය දකින්නේ නෑ. එපාවෙන්නේ නෑ. දුක හරියට දකින්න නම් ප්‍රියභාවය හිඳලා දකින්න ඕනේ. මොනවටද ප්‍රිය කරන්නේ? දුකට නෙමෙයි ප්‍රිය කරන්නේ. දුකට හේතු වන තෘෂ්ණාව යං ලෝකයේ ප්‍රිය රූපං සත රූපං එසාසා තණ්හා උප්පජ්ජමා උප්පජ්ජති එත්ත නිවීස මානා නිවීසති. ලෝකේ යම් ප්‍රිය ස්වභාවයක් ඇත්්ද මධුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද? මේ තෘෂ්ණාව එහි උපදිනවා එහි පවතිනවා.

이 겪는 괴로움이 보일 때까지는 이것의 실상을 보지 못합니다. 싫증이 나지 않습니다. 괴로움을 제대로 보려면 좋아함을 끊고 보아야 합니다. 무엇을 좋아합니까? 괴로움을 좋아하는 것이 아닙니다. 괴로움의 hetu인 tṛṣṇā를 좋아합니다. ‘Yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati.’ 세상에 어떤 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 있으면 이 tṛṣṇā는 거기서 생기고 거기에 머뭅니다.

එහෙනම් තෘෂ්ණාව යම් තැනකද පවතින්නේ? තණ්හාය ජායති සෝකෝ තණ්හාය ජායති භයං තණ්හා මේ සෝකයට හේතු වෙනවා බයට හේතු වෙනවා. එහෙනම් මේ ප්‍රිය ස්වභාවයක් ඇත්නම් මධුර ස්වභාවයක් ඇතනම් සියලු දුක් වහලා ඒක ඔපනම් වෙලා මතු කරන්න හදනවා.

그렇다면 tṛṣṇā는 어디에 머뭅니까? ‘Taṇhāya jāyatī soko, taṇhāya jāyatī bhayaṃ.’ tṛṣṇā가 슬픔의 hetu가 되고 두려움의 hetu가 됩니다. 그러니 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 있으면 모든 괴로움을 가리고 그것을 반짝이게 꾸며 드러내려 합니다.

ගොනා ඉස්සරහ බැඳ කරත් යන්න ගොනාගේ ඉස්සරහට බැඳ තනකොළ මිටිය වගේ. දිව දික්ක කර බෙල්ල දික්කර කර කර අඳිනවා තනකොළ මිටිය කන්න. ගුණයි කරත් ඉස්සරහට යනවා. තරකොළ මිදිය ඒකලා ඉස්සරහට යනවා. කොච්චර ඇද්දත් තනකොළ මිදි අහුවෙන්නේ නෑහැ ගොනා. මේ කරාතකාරයෝ කරන උපක්‍රමයක් හරකගේ ගමන ඉක්මන් කරන්න.

소를 매어 수레를 끌게 할 때 소 앞에 매달아 둔 풀 묶음과 같습니다. 소는 혀를 내밀고 목을 늘이며 풀 묶음을 먹으려고 끕니다. 그러면 수레가 앞으로 갑니다. 풀 묶음도 함께 앞으로 갑니다. 아무리 끌어도 소에게 풀 묶음은 닿지 않습니다. 이것은 수레꾼들이 소의 걸음을 재촉하려고 쓰는 꾀입니다.

පොඩි හිටි කෑල්ලක් අරගෙන දළු සනකොල ටිකක් අරගෙන බැඳලා ඒකේ මුහුණේ ඉඳලා හිටන් ඉස්සරහට අඩියක් විතර එහාට එන්න අර බෝල්ලියේ බඳිනවා. දැන් ඉතින් ගොනාම මොකද කරන්නේ බෙල්ල දික් කරනවා දිව දික් කරනවා අදින්න. තනකොළිටිය කනට අදින්නේ කරාතය ඇති. තනකොළිටිය අහුවෙන්නේ.

작은 막대기 하나를 가지고 연한 풀을 조금 묶어서, 소 얼굴에서 한 자쯤 앞에 오도록 멍에에 맵니다. 그러면 소는 어떻게 합니까? 목을 늘이고 혀를 내밀어 당깁니다. 풀 묶음을 먹으려고 당기니 수레가 끌려갑니다. 풀 묶음은 닿지 않습니다.

ඔයට අමතර දෙයක් නෙමෙයි සසර ගමන් කරන ගුන්න මේ දුක්ඛතය ඇදගෙන පංචකාම ආශ්වාදය නැවති දේ ඉස්සරහට පේනවා දැන් හම්බවෙනවා දැන් හම්බ වෙනවා කියලා. අල්ලගන්න බලාපොරොත්තුවෙන් ඇදලා යනවා අහුවෙච්ච පංචකාමයක්. ආය බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා යලි යලි කටයුතු කරලා මහන්සි වෙලා ආයුසරයක් ගොඩනගාගන්න අවස්ථාවක්. ආයෙත් අවස්ථාවක් ගොඩගන්න උත්සාහ කරනවා වීර්ය කරනවා. අවස්ථාව ආවා ගියාමි මිසක් අල්ලගන්න බැරි වුණා. තෘප්තිය ඉවර වුනේ.

saṃsāra 길을 가는 무리도 이와 다르지 않습니다. 이 괴로움을 끌고 가면서 pañcakāma āsvāda가 앞에 보입니다. 이제 얻는다, 이제 얻는다 하며 잡으려는 바람으로 끌고 갑니다. 손에 잡힌 pañcakāma가 하나 있어도 또 바람이 있습니다. 거듭 일하고 애써 다시 한번 쌓을 기회를 바랍니다. 다시 기회를 만들려고 애쓰고 정진합니다. 기회는 왔다가 갔을 뿐 잡을 수 없었습니다. 만족은 끝나 버렸습니다.

ආයුසරයක් අවස්ථාවක් තියෙනවා. ඕ සසර ගමන හබා වෙනවා ඔන්න ඔය ක්‍රමය. අර දුක අමතක වෙනවා පංචකාම ආස්වාදයට. පංචකාම ආස්වාදයෝ ගිනි කියලා පංචකාම ආස්වාදයෝ අසාරයි කියලා ලෝකයට ඇබදන මර උගුල් හැටියට ධර්මානුකූලවෙහි යථාර්ථය දැක්කු. ආශ්වාදය බලාපොරොත්තුව අත්ලා ගිය ගාම මෙබඳු ආශ්වාදයක් හොයාගෙන අපි මෙච්චර දුක් විඳේ. අන්න එතෙක් නොදැකපු දුක දකින්නවා. වැහිලා තිබිච්ච දුක මතුවෙලා හිතම්. පිරි ඉන්ද්‍රදා දුක දකිනවා. අන්න දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය.

다시 한번 기회가 있다고 합니다. saṃsāra 길을 쫓아가는 것이 바로 그 방식입니다. 그 괴로움을 pañcakāma āsvāda 때문에 잊습니다. pañcakāma āsvāda는 불이며, pañcakāma āsvāda는 알맹이가 없고, 세상을 옭아매는 Māra의 덫이라고 dharma에 맞게 실상을 보았다고 합시다. āsvāda의 바람을 놓아 버리는 순간 ‘이런 āsvāda를 찾느라 우리가 이렇게 괴로움을 겪었구나’ 하며 그때껏 보지 못한 괴로움을 봅니다. 가려져 있던 괴로움이 마음에 드러납니다. 그때 괴로움을 봅니다. 그것이 dukkha ārya satya입니다.

මේ ප්‍රියභාවය ඇලිලා ගැලිලා ඉඳෙන අරක දුකයි මේක දුකයි. කන්න නැති එක දුකයි. මෙහරු වෙන එක දුකයි. හැරමිටිය යන්න වෙන එක දුකයි ලෙඩ හැදෙන එක දුකයි කිව්වත් කිසිම දවසක දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය දකින්නදේ.

이 좋아함에 들러붙고 빠져 있으면서 ‘저것도 괴로움, 이것도 괴로움, 먹을 것이 없는 것도 괴로움, 늙는 것도 괴로움, 지팡이를 짚고 다니게 되는 것도 괴로움, 병드는 것도 괴로움’이라고 말해도 어느 날에도 dukkha ārya satya를 보지 못합니다.

දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය දකින්න නම් දුකට හේතු වෙන යම් තෘෂ්ණාවක් ඇත්ද අන්න ඒ මුලාව නිසා මේ දුක වහලා තියෙනවා කිය දැකලා. ඒ තෘෂ්ණාවේ මායාකාරී ස්වභාවය යථාර්ථයෙන් දැක්කොත් ධර්මානුකූල හරයක් නැති මේ තෘෂ්ණාව වැඩක් නෑහ කියන්න නුවණක් එනවා. අන්න ඒක තමයි ආර්යයන්ට පහළ වෙන ප්‍රඥාව.

dukkha ārya satya를 보려면, 괴로움의 hetu인 tṛṣṇā가 있고 그 미혹 때문에 이 괴로움이 가려져 있다는 것을 보아야 합니다. 그 tṛṣṇā의 환영 같은 성품을 실상대로, dharma에 맞게 보면 알맹이 없는 이 tṛṣṇā는 쓸모없다고 말할 슬기가 생깁니다. 바로 그것이 ārya들에게 나타나는 prajñā입니다.

ප්‍රඥාවට ගෝචර වෙන්නේ දුක දකින ඒවා කියන එක නෙමෙයි ඉස්සෙල්ලාම මේ තෘටිනාවෙන් හඹා යන ආශ්වාද ගමන හරයක් නෑ. ආශ්වාදය හරයක් නෑ. අන්න එදාර දකිනවා දුකක්. දැක්කට පස්සේ හරයක් නැති එක පස්සේ යන්න මෙච්චර දුක් විඳනම් අන්න මේ දුක පස්සේ යන වැඩක් නේද මෙච්චර කල් කළේ මහා විනාශයක් නේද අපිට වෙලා තිබෙන කියලා කිය යථාර්ථය දකිනවා. අන්න දුක අවබෝධ වෙන්නේ එතකොට දුකාර්ය සත්‍යය හාමුදුරුව

prajñā에 드러나는 것은 괴로움을 보는 것이 먼저가 아니라, 맨 먼저 tṛṣṇā로 쫓아가는 āsvāda의 길이 알맹이가 없다는 것입니다. āsvāda는 알맹이가 없습니다. 그날 괴로움을 봅니다. 보고 나서, 알맹이 없는 것을 쫓느라 이렇게 괴로움을 겪었다면 이렇게 오랫동안 괴로움을 쫓는 일을 한 것 아닌가, 우리에게 큰 파멸이 일어난 것 아닌가 하고 실상을 봅니다. 그때 괴로움이 깨달아집니다. 그것이 dukkha ārya satya입니다.

වෙන්නේ එතකොට දුකාර්ය සත්‍යය හාමුදුරුව ඉතින් අපිට අදත්ද භාවනාවක් කරන්න ගියාත් අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඒ තත්ත්වය නෙමෙයි. සුවයක ඉන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. සුවය ලැබෙන ක්‍රමය දන්නේ. සුවයක් පතාගෙන ඒකට හිත තියාගෙන දැන් උඩ යන්නයි. දැන් හොඳට සුවයක් දැනී. ඒකත් සුවයක් බලාගෙනයි භාවනාවට හිඳගන්න. දැන් ඒක හේතු ඵලයක් බව දකින්නේ නැ. පැතුමක් කරගන්නවා බලාපොරොත්තුවක් කරගන්නවා.

(물음) 스님, 그런데 우리가 오늘 bhāvanā를 하러 가도 바라는 것은 그런 상태가 아닙니다. 편안함 속에 있기를 바랍니다. 편안함을 얻는 방법만 압니다. (답) 편안함을 바라고 마음을 거기에 두고 이제 올라가려 합니다. 이제 편안함이 잘 느껴지겠지 하고, 그것도 편안함을 바라며 bhāvanā에 앉습니다. 그것이 hetu와 phala라는 것을 보지 못합니다. 빌고 바라는 것을 만듭니다.

ප්‍රථම ධ්‍යානයේ ආශ්වාදය කොහොමද දන්නේ නැහ බලන්න ඕන ඉඳ කොයි වෙලාවේ හම්බවුනොත් මන පුරුන් රොදක්වාගේ වෙනවා කිව්වා. මුහුණ එටෙනවා කිව්වා. හොඳක් හොඳ සුව ඇති. හිතා කොච්චර හරි ඉන්නවා හේතු අනුව ඵලය නෑ.

첫째 dhyāna의 āsvāda가 어떤 것인지도 모르면서, 언제 얻으면 마음이 이렇게 된다, 얼굴이 저렇게 된다고들 하니, 좋다, 편안하겠지 하며 아무리 앉아 있어도 hetu에 따른 phala는 없습니다.

ඒ කුමක හේතුව අවිද්‍යාව නිසා තෘෂ්ණාව නිසා දුක්ඛිනි දාහයන්නට පත් කරලා පංචකාමයන් නිසා ඒවායේ ආශ්වාදයන්ට තියෙන බලාපොරොත්තුවෙන් දාහිට පත් කරලා අසාන කාරීකලා තිබිච්ච මනසෝ පංචකාමයන්ගෙන් නිදහස් කරපුවහම ලැබෙන ස්වභාවය හේතුඵලය තමයි අර කිව්ව සුව ස්වභාවය.

그 hetu는 무엇인가 하면, avidyā 때문에, tṛṣṇā 때문에 괴로움의 불길에 빠지고, pañcakāma 때문에 그것들의 āsvāda를 바라는 마음으로 불길에 빠져 불안하게 되어 있던 마음을 pañcakāma에서 풀어 줄 때 얻는 성품, 그 hetu의 phala가 바로 말한 편안한 성품입니다.

සුවය බලාගෙන සමවදින්න කියාට ඒක හම්බ වෙන්නේ නැ. ආශ්වාදයන්ගෙන් බැඳිලා තියෙන නිසා අසාහනයට පත්වෙලා ඉන්නවා. මේ ආශ්වාදය වසාරා කියා දැනගන්නකොටම අසාහනයෙන් බිදෙනකොට ඒ අසාහනය වබිදීමේ හේතුවේ ඵලය තමයි අර ධ්‍යාන සුවය. අසහනය මිදිච්ච කෙනාට ධ්‍යාන සුවය ලැබෙනවා මිසා ධ්‍යානය සුව හොයාගෙන උදේ නරායටකම් දෑහැන් සව වදින්න ගියාත් ප්‍රථම ධ්‍යානට එන්න බැහැ. අනු තර්ය ඕක දකින්න ඕනේ.

편안함을 바라며 samāpatti에 들라고 해서 그것이 얻어지지는 않습니다. āsvāda에 매여 있어서 불안에 빠져 있습니다. 이 āsvāda가 알맹이가 없다는 것을 아는 바로 그때 불안이 깨지고, 그 불안이 깨지는 hetu의 phala가 바로 dhyāna의 편안함입니다. 불안에서 벗어난 사람에게 dhyāna의 편안함이 오는 것이지, dhyāna의 편안함을 찾아 아침부터 밤까지 samāpatti에 들려 해도 첫째 dhyāna에 이를 수 없습니다. 반드시 이것을 보아야 합니다.

එහෙනම් ධර්ම සාකච්ඡාව ආරම්භ කරන්න සූදානම් වෙන්න කක්ති භාවනා කරනකොට ඒ අයට වැලෙන ක්‍රමයක් ගැන පෙන්නවා තියෙනවා.

그럼 dharma 문답을 시작할 준비를 합시다. (물음) bhāvanā를 할 때 그 사람들에게 일어나는 방식에 대해 나와 있는 것이 있습니다.

හොර

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මුළු ශරීරයම සැහැල්ලු වෙලා විශාල සුවයක් දැනෙනවා මනස නිරවුල් බව පේනවා කියලා තියෙනවා. ඒ වෙලාවටින් පෙන්නන්නේ විශාල සුවයක් දැනෙනවා නම් සුඛයට පත්වෙලා තියෙන්නේ. ප්‍රීති මනස කායෝ පස්සද්ධි පස්සද්ධ කායෝ සුඛන්දේති සුඛිනෝ සමාධියේ.

온몸이 가벼워지고 큰 편안함이 느껴지며 마음이 맑아진다고 되어 있습니다. (답) 그것이 보여 주는 것은, 큰 편안함이 느껴진다면 sukha에 이른 것이라는 겁니다. ‘Pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṃ vedeti, sukhino cittaṃ samādhiyati.’

ප්‍රීතිමත් මනසට සැහැල්ලුව ඇති වෙනවා. දහම් ප්‍රීතිය යුක්ත වෙන මනස සැහැල්ලුවට පත් වෙනවා. සැහැල්ලුවට පත්වෙච්ච කය සුව දෙනවා. සුඛය සමාධිය දෙනවා. පස්සද්ධිය කියලා කියන්නේ සැහැල්ලුව අන්න ඒ සැහැල්ලුව තමයි අර කයට සැහැල්ලුවක් දැනෙනවා කියන්නේ. එතකොට ඇතිෙන සුවයක් සමග නිරවුල් මානසිකත්වයක් ඇති වනවා කියන්නේ සුඛීන සමාධිය ඒ සමාධියට පත් වෙන්න ඕන ඒකතාවය එතකොට සවිතක්ක සවිචාර ප්‍රීති සුඛ ඒකගතා තියෙන ධ්‍යානංග පහක්කතන පේනවා ඒ කියන්නේ ප්‍රථම ධ්‍යානය

기쁜 마음에 가벼움이 생깁니다. dharma의 prīti를 갖춘 마음은 가벼움에 이릅니다. 가벼워진 몸은 sukha를 줍니다. sukha는 samādhi를 줍니다. passaddhi라는 것은 가벼움인데, 그 가벼움이 바로 몸에 가벼움이 느껴진다는 것입니다. 그때 생기는 편안함과 함께 맑은 마음 상태가 생긴다는 것은 sukhino samādhi, 곧 그 samādhi에 이르는 ekaggatā입니다. 그러면 vitakka, vicāra, prīti, sukha, ekaggatā라는 다섯 dhyānaṅga가 여기 보입니다. 그것이 첫째 dhyāna입니다.

ප්‍රථම ධ්‍යානය ලැබූ බවට ලකුණා. ඉතින් ඒ තත්ත්වයට පත් වෙනට පස්සේ අහනවා උගිරියලීමක් ආදිය දැනෙනවලු කැස්සක් වඑනු එතකොට ධ්‍යාන කරනවා කියන වචනේදී ඕක තේරුම් අරගන්න ඕනේ.

첫째 dhyāna를 얻었다는 표시입니다. (물음) 그런데 그 상태에 이른 뒤에 목마름 같은 것이 느껴지고 기침이 난다고들 묻습니다. (답) 그렇다면 dhyāna를 한다는 말에서 이것을 알아들어야 합니다.

අපි අතින් ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ සහගත සිතිවිලි ක්‍රියාව වදන් මුල් කරගෙන හටගත්ත විස කොටසක් ඇඟේ ඉතුරු වෙනවා. ඒ වෙලාවට චිත්ත රූප කළුයි. ඒ කළු චිත්තජ රූප තමයි ඇඟේ තැන්පත් වෙලා තියෙන්නේ. ඒක එක්තරා කාන්දා විශේෂයක් ශක්තියක් එකයි තැන්පත් වෙන්නේ. ඒකට එකතු වෙනවා කන බොන ආහාරයක එන්න ඒවා අපත්ත කරලා. වාපිත්ත සෙම් කියන අපත කරපු කොටස් බවට පත් වෙනවා. ලෝභ ද්වේශ, මෝහයන්ට අනුව එතකොට ඒවා මේ ඇඟ ඇතුලේ තියෙනවා හැඟවිලා. ඇට ඇට ඉඳු ලස්සෙත් තියෙනවා. හදවතෙත් තියෙනවා. වටේ මුල හැමතැනම ගිහින් තියෙනවා.

우리가 lobha, dveṣa, moha가 섞인 생각과 행동과 말을 바탕으로 지어서 생긴 독의 한 부분이 몸에 남습니다. 그때 citta에서 난 rūpa는 검습니다. 그 검은 cittaja rūpa가 몸에 가라앉아 있습니다. 그것은 끌어당기는 힘 같은 특별한 힘으로 가라앉습니다. 거기에 먹고 마시는 음식에서 오는 것들이 상해서 들러붙습니다. vāta, pitta, semha라는 상한 부분이 됩니다. lobha, dveṣa, moha에 따라서 그렇습니다. 그래서 그것들이 이 몸 안에 스며 있습니다. 뼈마디에도, 힘살에도 있고 심장에도 있습니다. 온 둘레 곳곳에 퍼져 있습니다.

ධ්‍යාන කරනවා කියන්නේ ඔන්න ඔය කළු තිරණ නිසා හටගත්ත වි දවන එකයි. ඉතින් ප්‍රථම ධ්‍යානයට පත් වෙනකොට වෙන්නේ මොකක්ද? ඒ ලැබෙන සුදු කිරණ වලින් අර කළු කිරණය දැවෙන්න පටන් ගත්තා. ඒ කිරණ වලට සම්බන්ධ වෙලා තියෙන වාපිස්සෙම විස කරපුවත් දැවින්න පටන් ගන්නවාය ඒක. ඒවා දැවෙනකොට ශරීරයෙන් පිට කරන්න අවශ්‍යයි ජලය. අන්න ඒ ජලය ප්‍රමාණය ශරීරයෙන් උරා ගන්නවා. ඒවා පුච්චල දවලා පිට කරන්න. එතකොට ශරීරයට වතුර බහෙනවා. ඒක කර්ම රෝගයක් නෙවෙයි. ඒකට වතුර එකක් තියාගන්න ඕනේ.

dhyāna를 한다는 것은 바로 그 검은 빛살 때문에 생긴 독을 태우는 것입니다. 그러면 첫째 dhyāna에 이를 때 무슨 일이 일어납니까? 거기서 얻는 흰 빛살로 그 검은 빛살이 타기 시작합니다. 그 빛살에 붙어 있던 vāta, pitta, semha 독도 타기 시작합니다. 그것들이 탈 때 몸에서 내보내려면 물이 필요합니다. 그만큼의 물을 몸에서 빨아들입니다. 그것들을 태워 내보내려고요. 그러면 몸에 물이 빠집니다. 그것은 kamma 병이 아닙니다. 그래서 물 한 잔을 곁에 두어야 합니다.

වතුර එකක් බිව්වට සමාධිය කැඩෙන්නේ නැහ. සභාය හෙහිල්ලුනාට සමාධි වෙනස් වෙන්නේ නැහ. සමාධියට හේතුව ඉරියව් නිශ්චාර කිරීම නෙමෙයි. දහම් ප්‍රීතිය හටගන්න වීත රාගී, වීත දෝෂී වීත මෝහී ගුණයෙන් බුරය උපනම් වන දහම් අදහසක් දහම වාක්‍යයක් අසීකර සිද්ධ වෙන්නේ ඒකයි.

물 한 잔 마셨다고 samādhi가 깨지지 않습니다. 자세가 조금 흐트러졌다고 samādhi가 달라지지 않습니다. samādhi의 hetu는 자세를 꼼짝 않게 하는 것이 아닙니다. vītarāga, vītadosa, vītamoha의 덕에서 나오는 dharma의 뜻, dharma의 한 구절을 듣고 깨달아 dharma의 prīti가 생기는 것, 그것이 samādhi를 이룹니다.

ධාක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වෙනවා වෙන දා වලින් පිට කර වෙන විෂ වර්ග පිට කරනවා දා වලින් ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස වාතය මලමුත්‍රා වලින්. එහනම් පිට කරනවා. ඒ පිට විය යුතුමයි රත් වෙන්න ෙන්න පටන් ගන්නවා ඒ පුච්චනකොට ඒක තමයි ඒකට රස්නේ දැනෙන්නේ. එතකො දාිය වැක්කලා පිට වෙලා යන්නේ. එයා පිට වෙලා යනකම ඔති තියෙනවා. ඒ නිසා යෝගීන් වෙහින් ඒ වෙලාවේදී වතුර එකක් ළඟ තියාගන්නවා.

땀으로 내보내고, 다른 독들을 땀으로, 들숨 날숨의 바람으로, 똥오줌으로 내보냅니다. 그렇게 내보냅니다. 내보내야만 합니다. 뜨거워지기 시작하고, 태울 때 그래서 열이 느껴집니다. 그러면 땀이 흘러 나갑니다. 다 빠져나갈 때까지 그렇습니다. 그래서 yogī들은 그때 물 한 잔을 곁에 둡니다.

තියාගන්න මොකද ඇඟේ තියෙන වතුර ප්‍රමාණය කොහෙන් ගියාදන ඇදලා යනවා අර පිට කරන්න ඊයලට වතුර බොන්න ඕනේ. ඊ පසේ එනවා. ඒ එන්නේ මුල් කාලේ විතරයි. ප්‍රබලව තියෙනකන් ඒවා වෙනවා. ප්‍රබලවසය වෙච්ච හරි ගියාට පස්සේ විපාසත් අඩු වෙනවා රශ්නෙත් අඩු වෙනවා. ක්‍රමක්‍රමය සකස් වෙලා එනවා. ඒ අවස්ථාවේදී වතුර පානය කරන්න ඕනේ.

곁에 두는 까닭은, 몸에 있는 물이 어디로 가는지 모르게 끌려 나가 내보내는 데 쓰이니 물을 마셔야 하기 때문입니다. 그 뒤에 또 옵니다. 그것은 처음에만 옵니다. 독이 강한 동안은 그런 일이 생깁니다. 강한 것이 다 빠지고 나면 목마름도 줄고 열도 줄어듭니다. 차츰 자리가 잡혀 갑니다. 그때는 물을 마셔야 합니다.

කියන එක ඒවා එනවා. ඒ කියන්නේ ඒ ථීනමිද්ධාදියක් ආපුවහම ඒ කියන්නේ එතකොට ඒකෙදි හේතුව අපේ මනස මේ අනුකූල කරන්න බැරි තරමට මොනවා හරි ඇඟේ ලෝභ ද්වේශ මෝහයන්ගෙන් හටගත්ත විශේෂය මෝහික හේතුන්ගෙන් හටගත්ත සිතුවිලි ක්‍රියාව දාන් නිසා නැගිච්ච පටල ඇඟේ තියෙනවා. ඒවා කුපිත වෙලා එනකොට හරියට දැන් අපි සුද්ධ වෙලා තියෙන ලිදක වතුරොල්ල පටන් ගත්තොත් කැලැත්ත වෙනකොට බොර වෙනවා වාගේ එතකම් පැහැදිලිලා තිබිලා.

그런 것들이 옵니다. 곧 thīna-middha 같은 것이 오면, 그 hetu는 우리 마음을 맞출 수 없을 만큼, 몸에 lobha, dveṣa, moha에서 생긴 독, moha의 hetu에서 생긴 생각과 행동 때문에 쌓인 막이 몸에 있기 때문입니다. 그것들이 들고일어나 올라올 때는, 마치 맑아져 있던 우물물을 휘저으면 그때까지 맑았던 물이 흐려지는 것과 같습니다.

භාවනාව මාධ්‍ය කර්මස්ථානය වඩනකොට ඇතුල බොර කරනවා. ඒ ඊත මේ පැහැදිලා තියෙන නිද මලා තියෙන නිද පැහැදිලා තියෙනවා ඉස්සෙල්ලා ගිහින්දා කලතනකොට බොර වෙනවා. අන්න ඒ වගේ දෙයක් වෙනවා භාවනා කරනකොට ඒවා බොර කරමින් තමයි ඇදලා ඉන්නේ ඇඟ ඇතුලේ. ඒ එනකොට අර යම්කිසි ඇඟේ මේ මනස අක්‍රිය කරන්න හේතු වෙනකොටත් තැන්පත් වෙලා තියෙන ඒවා ගැලවිලා යනවා. ගැලවිච්ච ගාම ඉන්න ඇඟ හැමතනම විසිරිලා ගියාම නිදි මතෙනවා. ඒ වෙලාවට සක්මන් කරන්නවා.

bhāvanā로 karmasthāna를 닦을 때 안을 흐리게 합니다. 맑아져 가라앉아 있던 것이 먼저 휘저어지면 흐려집니다. 그와 같은 일이 bhāvanā를 할 때 일어납니다. 그것들을 흐리게 하면서 몸 안에서 끌어냅니다. 그것이 올라올 때 이 마음을 멈추게 하는 hetu가 되며, 가라앉아 있던 것들이 떨어져 나옵니다. 떨어져 나와 온몸에 퍼지면 졸음이 옵니다. 그때는 caṅkama를 해야 합니다.

සක්මනින් භාවනා කරනවා. ඉදිරිමත් අඩු වුනාම ආයුසරයක් ඉඳ ගන්නවා. එහෙම ඉරියව් මාරු කරන්න ඕනේ. ඉදිරිමත් එන්නවා නම් ඉරියව්ව මාරු කරන්න ඕනේ. ඉතින් ෙමේ එතන තියෙනවා මේ කවුරුහරි බාධා කරන ඒවා. ඉතින් බාධාට පැමිණීම නම් සංසාරේ ගතවා හරි තමන්තරපු බාධා තමන්ට එන එකයි තියෙන්නේ.

caṅkama로 bhāvanā를 합니다. 졸음이 줄면 다시 앉습니다. 그렇게 자세를 바꿔야 합니다. 졸음이 오면 자세를 바꿔야 합니다. (물음) 그런데 여기 누군가가 방해하는 것들이 있다고 나와 있습니다. (답) 방해를 받는 것은 saṃsāra에서 자기가 남에게 했던 방해가 자기에게 돌아오는 것입니다.

ඉතින් ඒවට ඉතින් ප්‍රතිකර්ම වශයෙන් නිහඬතාවෙන් යුත්තව ධර්ම ශ්‍රවණය කරන්න ආදීට මග සලසලා ඒ තමන් කරගත්ත ඒ යහපත් කුසලය අනන්ත සංසාරය පටන් මේ දක්වා මගෙන් යම්කිසි භාවනානුයෝගී ආර්ය මාර්ගය අනුගමනය කරන අයට එබඳු කටයුතු කරන අයට මගෙන් අඩු පහළුවක් වදක් වෙලා තියෙනවා නම් ඒ අය කොහේ හිටියත් මොන උපතක මොන භවය හිටියත් ඒ අයට මේ පින දැන් විහි පි පිහිටලා ඒ අයට සුකිත වේවා මම පාපන්ධකාරය නිදහස් වේවා කියලා සිහි කරන්න ඕනේ. සි කරලා පුණ්‍යානුමෝදනා කරන්න ඕනේ. එහෙම පුණ්‍යානුමෝදනා කරගෙන යනකොට අර අකුසලය ගෙවෙන දවසට අපි දන්නේ නැහ කොයිලේ ගෙවීද කියලා. ඒගොලතුරා බුදුරජාණන් වහන්සේලා විතරයි දන්නේ. නැත් අපි දන්නවා දෙවෙන බව කවදාගද කියන එක අපි දන්නේ නැහ කර්ම ශක්තිය හැටියට ගේච්චතාට ප්‍රශ්න ඉවර වෙනවා.

그에 대한 처방으로, 조용히 dharma를 들을 수 있도록 길을 열어 주고, 그렇게 자기가 지은 좋은 kusala로 이렇게 떠올려야 합니다. ‘끝없는 saṃsāra에서 지금까지 내가 bhāvanā에 힘쓰는 이들, ārya의 길을 따르는 이들, 그런 일을 하는 이들에게 모자람이나 괴롭힘을 끼쳤다면, 그들이 어디에 있든 어떤 태어남, 어떤 bhava에 있든 이 puñña가 그들에게 닿아 그들이 행복하기를, 나는 pāpa의 어둠에서 벗어나기를.’ 떠올려서 puṇyānumodanā를 해야 합니다. 그렇게 puṇyānumodanā를 해 나가면 그 akusala가 다하는 날이 오는데, 언제 다할지는 우리가 모릅니다. 그것은 붓다들만 아십니다. 언제 끝날지 우리는 모릅니다. kamma의 힘대로 다하면 문제가 끝납니다.

වෙන්නේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේ පටිච්ච සමුප්පාද ධර්මය තෝරා දෙන්නේ. මේ විශාල ගැඹුරු ප්‍රශ්නයක් නිතරම කරන ප්‍රශ්නයක්. ඒට ඉතින් අහලා දරාගන්න ඕනේ. අහලා නැවත නැවත ප්‍රශ්නයක් කිව්වොත් මේක කරදරයක් නිසා වෙන එකක් නෑහැ. මොකද මේ පටිච්ච සමුප්පාද කියන්න නිතර අවස්ථාවල ම විග්‍රහ කරලා තියෙනවා.

(물음) 이 paṭicca samuppāda dharma를 풀어 주십시오. 크고 깊은 문제이며 늘 나오는 물음입니다. (답) 그러니 듣고 새겨야 합니다. 듣고 거듭 물어도 그것이 귀찮은 일이 되지는 않습니다. paṭicca samuppāda는 여러 번 풀이해 왔기 때문입니다.

පටිච්ච සමුප්පාද කියන වචනය තෝරාගන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලාම නිරුක්ති වලින් දකින්න ඕනේ පද නිරුක්ති වලින් පටි ඉච්ච සම උප්පාද කියන මේ වචන හතර එකතු වෙලා තමා පටිච්ච සමුප්පාද කියන තනිවචනයක් හැදිලා තියෙන්නේ. පටි කියන්නේ බැඳීම. ඉච්ච කියන්නේ කැමැත්ත කැමැත්තට බැඳුනොත් තමයි උපත උපත ඊට සමාන තිරිසන් වැඩවලට කැමැත්තෙන් බැඳුනොත් හිත සමාන උපතක් වශයෙන් තිරිසන් උපතක් ලැබෙනවා. ඒ කියන්නේ කෙටි කරලා කිව්වේ.

paṭicca samuppāda라는 말을 풀어야 합니다. 먼저 nirutti로, 낱말 nirutti로 보아야 합니다. paṭi, icca, sama, uppāda라는 네 낱말이 모여 paṭicca samuppāda라는 한 낱말이 되었습니다. paṭi는 묶임입니다. icca는 바람(좋아함)입니다. 바람에 묶이면 태어남이, 그와 같은 태어남이 생깁니다. 짐승 같은 짓에 바람으로 묶이면 마음과 같은 태어남으로 짐승의 태어남을 얻습니다. 짧게 말하면 그렇습니다.

මනුස්ස ධර්මයට කැමැත්තෙන් බැඳුනොත් ඊට සමානව මනුස්සෝ ඕපතක් ලැබෙනවා. දේව ධර්මයට කැමැත්තෙන් බැඳුනොත් ඊට සමානව උපත දේව වෙනවා. බ්‍රහ්ම ධර්මයට කැමැත්තෙන් බැඳුනොත් ඊට සමානව උපත බ්‍රහ්ම වෙනවා. ඔය එක ධර්මය කරවා කැමැත්තෙන් බැඳුනේ නැහෙනම් බුද්ධ වෙනවා. එතකොට සසර ගමන් නවතිනවා. උපදින තැනක් නෑ. කැමැත්තෙන් බැඳුන්ේ නැ.

사람의 dharma에 바람으로 묶이면 그와 같이 사람으로 태어납니다. deva dharma에 바람으로 묶이면 그와 같이 deva로 태어납니다. brahma dharma에 바람으로 묶이면 그와 같이 brahma로 태어납니다. 어느 dharma에도 바람으로 묶이지 않으면 Buddha가 됩니다. 그때 saṃsāra 길이 멈춥니다. 태어날 곳이 없습니다. 바람으로 묶이지 않았으니까요.

කැමැත්තෙන් බැඳෙන පැති ඔක්කොම ලෝකෙට සතර අපා වලට හේතු වෙන ඒවට කැමැත්තෙන් බැඳුනොත්. හේතුවට කැමැත්තෙන් බැඳුනුනොත් ඵලයට කොච්චර අකැමැතිතු වෙනත් බේරෙද. මොකද හේතු අනුව ඵලය ලැබෙන එකයි ධර්ම. අපේ කැමත්ත අනුව නෙමෙයි. අපි කොච්චර කැමති වුණත් දැන් අපි අපාය උපදින්න කැමති නැහ. ඵලයට කැමති නැති නිසා උපදින්නේ නැත්නම්. අද කවුරුවක් අපාය උපදින්නේ නැහ. බල්ලෙක් වෙන්න කවුරුවත් කැමති නැහැ. බල්ලෙක් වෙන්න කැමති නැති හේතුවෙන් බල්ලෙක් වෙන්නේ නැත්නම් එහ කොහ බල්ලෙක් දකින්න හම්බ වෙන්නේ.

세상 쪽으로, 네 apāya의 hetu가 되는 것에 바람으로 묶이면 어떻습니까. hetu에 바람으로 묶이면 phala를 아무리 싫어해도 벗어날 수 있습니까. hetu에 따라 phala를 얻는 것이 dharma입니다. 우리 바람에 따라서가 아닙니다. 우리가 아무리 원해도, 지금 우리는 apāya에 태어나고 싶지 않습니다. phala를 싫어해서 태어나지 않는다면 오늘 아무도 apāya에 태어나지 않을 것입니다. 개가 되고 싶은 사람은 아무도 없습니다. 개가 되기 싫다는 까닭으로 개가 되지 않는다면 여기저기서 개를 볼 수 있겠습니까.

ඌරෙක් වෙන්න හරකයෙක් වෙන්න ිසෙනෙක් වෙන්න කැමති නැහ. ඉතින් ජාතියට කැමති නැති වුනාටහනම්ම ලැබෙන්නේ නැත්නම්. අද එකම සතිකවත් දකින්න හම්බ. ඔය කවුරුවක් කැමති නැහැෙක් වෙන්න බල්ලෙක් වෙන්න හරකයෙක් වෙන්න නරියෙක් වෙන්න කවුරුවක් කැමති නැහැ. එකම සතය පත් වෙන්න කැමති නැ. නමුත් කැමැත්තක් නැති වුනාට හේතුවට කැමති නම් ඵලය කැමති වුනත් අකැමැති වුනත් ලබන්න වෙනවා. අපලිගැහුවොත් සද්දයට කැමති නැති වුනත් අත්පොළ සන්නාදය පිට වෙනවා.

돼지가, 소가 되고 싶지 않습니다. 그 태어남을 싫어한다고 얻지 않는다면 오늘 짐승 한 마리도 볼 수 없을 것입니다. 아무도 개가, 소가, 여우가 되고 싶어 하지 않습니다. 짐승이 되고 싶은 사람은 없습니다. 그러나 바람이 없어도 hetu를 좋아하면 phala는 좋든 싫든 받아야 합니다. 손뼉을 치면 소리를 싫어해도 손뼉 소리가 납니다.

මම ඔය අත්පොළ සන්නාදයට කැමති නැහැ මට අත්පොළො සන්නාදය පිටෙල එපාකිය අපිරි ගැහුවා පිට වෙනවා. මම අත්පොළ සන්නාදයට හරි කැමතියි. මට අත්පොළ සන්නාදය ඇසේවා කියලා අපුරි ගැහුවේ නැත්නම් නාදයක් අහන්න බැ. මොකද කාරණය? හේතුවට අනුකූල ඵලයක් ලැබෙනවා මිසක් ඒක ධර්මනමය ඒක මිසා කැමැත්ත අකමැත්තනම ඵල ලැබෙන්නේ නැ. අපි කැමති නම් අපි නුවණින් තේරුම් අරගෙන මේ බඳු ඵලයට මම කැමති නෑහ. මේ ඵලය මට එපා නම් මේ ඵලය හටගන්නවන හේතුව මට එපා. මම ඒකට කැමති නෑහ. ඔන්න ඕක ඉස්සෙල්ලා දකින්න ඕන.

‘나는 손뼉 소리가 싫다, 손뼉 소리가 나지 마라’ 하고 쳐도 소리가 납니다. ‘나는 손뼉 소리가 아주 좋다, 손뼉 소리가 들리기를’ 해도 치지 않으면 소리를 들을 수 없습니다. 왜 그렇습니까? hetu에 맞는 phala를 얻는 것이 dharma의 niyāma이지, 좋고 싫음으로 phala를 얻는 것이 아닙니다. 우리가 원한다면 슬기롭게 알아차려서 ‘이런 phala를 나는 원하지 않는다. 이 phala가 싫다면 이 phala를 낳는 hetu가 싫다. 나는 그것을 좋아하지 않는다’고 해야 합니다. 바로 그것을 먼저 보아야 합니다.

අපි මුලදිම ගත්තා තිරිසන් වෙන්න කැමති නෑ. එහෙන තිරිසන් හේතුවට කැමති නැති වෙන්න ඕනේ.

처음에 우리가 들었습니다. 짐승이 되기 싫다면 짐승의 hetu를 싫어해야 합니다.

දැන් පටිච්ච සමුප්පාදය කියන එක විග්‍රහ කරන්න ගියාම අපිට ඉතාම පටු සීමාවකට සීමා කියලයි මේ කාලේ විග්‍රහ කරලා තියෙන්නේ. අටුවා ආත්තාචාරීන් වහන්සේලාගේ විග්‍රහය මේ මනුස්සයෙක් වෙලා උපදින හැටි ආදි වශයෙන් මේ භව තුනක් ගලපලා එහෙම පෙර භවයක අවිද්‍යා සංඛාර නිපදනවා. විඤ්ඤාණ නාම රූප සලායතන ස්පර්ශ වේදනා තණ්හා උපාදාන බව මේ භවය ගන්නවා. ජාති මතු භවය ජරා මරනරණ දාලා. ඔය ජාතිය පටිච්ච සමුප්පාදය විග්‍රහය ඇති ධර්මානුකූලව ගැලපිලා නැහ.

이제 paṭicca samuppāda를 풀이하려 하면, 요즘은 아주 좁은 테두리로 풀이해 왔습니다. aṭṭhakathā ācariya들의 풀이는, 사람이 태어나는 방식 따위로 세 bhava를 맞추어, 이전 bhava의 avidyā와 saṅkhāra를 두고, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, sparśa, vedanā, tṛṣṇā, upādāna, bhava를 이번 bhava로 잡고, jāti를 다음 bhava로, 그리고 jarā-maraṇa를 둡니다. 그런 식의 paṭicca samuppāda 풀이는 dharma에 맞게 들어맞지 않습니다.

එහම් මේකෙදි අපි පටිච්ච සමුප්පාදය කියන්නේ මොකක්ද කියන එක ඒ මොහොතේ පටිච්ච සමුප්පාදය ක්‍රියාත්මක වෙනවා. තෑම මොහොතක් ගානෙවත් පටිච්ච සමුප්පාද ක්‍රියාවලිය තමයි සියලු තැනම සිද්ධ වෙන්නේ. පටිච්ච සමුප්පාද ක්‍රියාවලිය නැවතුනා කියන්නේ සියලු ලෝකයේ සියලු සත්වයන්ගේ සියලු ද්‍රව්‍ය වස්තුලා ක්‍රියාකාරකාත්‍ය එහෙම ඉවරයි කියන එක.

그러면 여기서 paṭicca samuppāda가 무엇이냐 하면, 그 순간 paṭicca samuppāda가 작동합니다. 매 순간마다 paṭicca samuppāda의 흐름이 모든 곳에서 일어납니다. paṭicca samuppāda의 흐름이 멈췄다는 것은 온 세상 모든 중생, 모든 물질, 모든 작용이 끝났다는 뜻입니다.

එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පාදය නැවතිලා නෑහ. නවතින්න බැහ. ඒ පටිච්ච සමුප්පාදය නැවති ධර්ම නියමය ක්‍රියාත්මක වෙනකන් ලෝකයක් පේනවා. ලෝකයක් විද්‍යාමාන. සත්ව පුද්ගලයෝ විද්‍යාමාන. ද්‍රව්‍ය වස්තු විද්‍යාමානයි. ද්‍රව්‍ය වස්තු විද්‍යාමාන අවිද්‍යාමාන කරන්න බැහ. පොදු සත්වයන්ගේම ප්‍රතිඵලයක් තමයි ද්‍රව්‍යවත්. පොදුවේ පහල වෙන්න ද්‍රව්‍යවක්. දැන් පොදු සියලු සත්ව සංතතියම අවිද්‍යා තෘෂ්ණා දුරු කරපු දවසලක් වුනොත් එදාට ලෝකයයි කියන එකක් දකින්න හම්බ වෙන්නේ නැහැ. ද්‍රවිතුවේ හිතින්න හම්බවෙන්නේ නැහ. කරන්න ඕනේ

그러니 paṭicca samuppāda는 멈추지 않았습니다. 멈출 수 없습니다. 그 paṭicca samuppāda라는 dharma niyāma가 작동하는 동안 세상이 보입니다. 세상이 드러나 있습니다. 중생과 사람들이 드러나 있습니다. 물질이 드러나 있습니다. 드러나 있는 물질을 사라지게 할 수 없습니다. 물질은 중생들이 함께 지은 결과입니다. 함께 나타나는 물질입니다. 만약 모든 중생의 흐름이 avidyā와 tṛṣṇā를 없앤 날이 온다면, 그날에는 세상이라는 것을 볼 수 없습니다. 물질도 볼 수 없습니다. 그렇게 해야 합니다.

අපි අහලා තියෙන වචන තියෙනවා දැන් කටුක වචන කියලා වචනයක්. දැන් කටුක වචන කනට අමිහිරි. හිතගම එයා මොකද කරන්නේ කටුක වෙන පුද්ගලයා. ක්ෂණික කෝපයට පත්වෙලා කටුක අදහත් කටුක වචන කටුක ක්‍රියා මතු කරනවා. මූණ එකපාර කළුවෙලා යනවා. අනතරේ මුණ රතු කරගන්නවා. සුදු මැලි කරගන්නවා. එක එක විදිහට හැල වෙනස් කරගන්නවා. ඒ කටුක දේවල් උස්සගෙන ජීවත් වෙන යම් චිත් කළයෙක්ක ඉන්නවා නම් ඒ ශිෂ්ත සමාජයක් අවංක වැඩක් පිළිගන්නේ නෑ.

우리가 들어 본 말 가운데 kaṭuka(거친) 말이라는 말이 있습니다. 거친 말은 귀에 거슬립니다. 거친 사람은 어떻게 합니까? 순간 화를 내며 거친 생각, 거친 말, 거친 행동을 드러냅니다. 얼굴이 갑자기 어두워집니다. 그다음엔 얼굴을 붉힙니다. 하얗게 질립니다. 이리저리 낯빛을 바꿉니다. 그런 거친 것들을 치켜들고 사는 사람이 있으면, 점잖은 사회는 그런 짓을 받아들이지 않습니다.

ඒ සමාජය තුළ එයාට සිද්ධ වෙනවා නැමිදා යන්න. අවංකව ලෝස්ගෙන ඉන්න බැ. තිස්ස සමාජ තුළ ඒ කටුක අදහස් තියෙන කෙනා ඒ විදිහට ඉන්න බැ. මේ කටු උත්සාහගෙන එයා ජීවත් වුණා. කටු උත්සාහගත්ත සංඛාර එයාට ලැබෙනවා.

그 사회 안에서 그는 고개를 숙이고 다녀야 합니다. 떳떳하게 지낼 수 없습니다. 점잖은 사회 안에서 거친 생각을 가진 사람은 그렇게 지낼 수 없습니다. 그는 이렇게 kaṭu(가시)를 치켜들고(ussana) 살았습니다. 가시를 치켜드는 saṅkhāra가 그에게 생깁니다.

එතකොට එයාගේ බලාපොරොත්තුව කටුත් ගන්න නැවා ඉදිරියට ඉන්නේ. මට මොනවාහරි කියන්නාවත් මම දන්නවා දෙකක් කතා කරන හැටි ආපු අය අනාගතය බලාපොරොත්තු තියාගෙන ඉන්නවා කටුසාගන්න කටුස්සා ගන්න ඒවා අරගෙන ගිහිල්ලා හිතනම් තමයි කටුස්සාගත්ත සංඛාරයෙන් කටුසාගත්ත විඤ්ඤාණය තමයි බලාපොරොත්තු. හිත තිබුණා. ආගන්ට උපක් ලේසයක් නිසා කටුක බවට පත් කරගන්නා. එතකොට විඤ්ඤාණයක් වුණා. මේ කටුක සංඛාර නිසා කටුක විඤ්ඤාණ හටගත්තා. කටුත්සාගත්ත සංඛාර වලින් කටුඋත්සාගත්ත විඤ්ඤාණ පහළ.

그러면 그의 바람은 가시를 치켜드는 쪽으로 기울어 있습니다. ‘나한테 무슨 말을 하면 두 마디로 받아칠 줄 안다’ 하며 앞날을 바라고 있습니다. 가시를 치켜들 것을 바라고 그것을 품고 생각하는 것, 그것이 가시 치켜드는 saṅkhāra에서 생긴 가시 치켜드는 viññāṇa, 곧 바람입니다. 마음이 있었습니다. 들어온 upakkilesa 때문에 거칠게 만들었습니다. 그러면 viññāṇa가 되었습니다. 이 거친 saṅkhāra 때문에 거친 viññāṇa가 생겼습니다. 가시 치켜드는 saṅkhāra에서 가시 치켜드는 viññāṇa가 나타납니다.

ඊට පස්සේ එයා ඒකටම ගැලපෙනවා තමයි අහපු කුමුල් වල හැමතැනම කියලා අය එක එකක් අරක මොකක්ද මට කිව්වේ මෙයා මොකක්ද මට කියලා හොයන්නේ. අනුබේ අඩු පාඩු හොයන්නේ ඇද පදුඩු හොයන්නේ.

그 뒤 그는 거기에 딱 맞게, 들은 소문마다 곳곳에서 ‘저 사람이 나한테 뭐라고 했지, 이 사람이 나한테 뭐라고 했지’ 하고 찾습니다. 남의 허물을 찾고 흠을 찾습니다.

ඒවා තමයි ඒ පඳු බලාපොරොත්තු සහගත්ත හිටිය බැහැගන්නේ කොච්චරද? වෙන ධර්මයක් බහි ඉන්නේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

න් කට්ටපු උත්සාහගත්ත නාම රූප තමයි ඒකේ බැහැලා තියෙන්නේ. එතකොට එයාගේ ඇස, කන දිවනාසය, ශරීරය මන කියන මේ ඉන්ද්‍රිය හයට ඉන්ද්‍රියන් වශයෙන් නිෂ්චලව තියෙන්න දෙන්නේ නැ. මේවා කළඹුවලා කට්ුස්ස ගත්ත වැඩවලටම ආයතන කරනවා. ඒකට ආයතන කරගන්න. ආයස්ථාන කියන්නේ එකතු කරන ස්ථාන කරගන්න. කටුඋස්සන වැඩපිල එකතු කර ගත්තේ. එයාට කටු උත්සාහගත්ත සලායතනය මෙලෝදිම පහළ වෙනවා.

가시 치켜드는 nāmarūpa가 거기 내려앉아 있습니다. 그러면 그의 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 이 여섯 indriya를 indriya로서 고요히 두지 않습니다. 이것들을 휘저어 가시 치켜드는 일에만 āyatana로 삼습니다. 거기에 āyatana로 삼습니다. āyatana란 모으는 자리입니다. 가시 치켜드는 일을 모았습니다. 그에게 가시 치켜드는 saḷāyatana가 이생에서 바로 나타납니다.

සලායතනය යම් විදිහක්ද ඒවා ගැටීමේ ලබන ස්පර්ශයක් ඒ ජාතියම ස්පර්ශයක්. කටුත් සාගත්ත ස්පර්ශයක් එයාට පහළ වෙනවා. සලායතන පච්චයා පස්සෝගය පස්ස පච්චයා වේදනා කියලා යම් වින්දනයක් විඳිනවා නම් කටුක දේවල් උස්සගෙන ඇසුරු කිරීමේ වින්දනය තමයි ඔහුට හම්බ වෙන්නේ. ඔහු ඒක පිය කරනවා.

saḷāyatana가 어떠하냐에 따라 그것들이 부딪쳐 얻는 sparśa도 같은 종류입니다. 가시 치켜드는 sparśa가 그에게 나타납니다. ‘saḷāyatana paccayā phasso, phassa paccayā vedanā’라서, 그가 어떤 느낌을 느낀다면 거친 것들을 치켜들고 어울리는 느낌을 얻습니다. 그는 그것을 좋아합니다.

ඔය අනුක කටුක විදිහට අනු දස්න්න එපා අනුගේ වැඩ හොයන්න එපා තමන්ගේ වැඩක් බලාගන්න කියලා කැමති නෑ. කැමැත්තම මොකක්ද අන්නා තණ්හා වෙච්ච දෙනේ එතන. තණ්හා වුනේ එතන කටුසාගත්ත තණ්හ වුනහම කියනවා කටුස කටුසාගත්ත තණ්හාවේ හාවු. හා වුනේ යම් තැනකද බැඳෙන්නේ එතාදානය එතට උත්සාහ ගත්ත සෙන උපාදානය කරගන්නවා මේ ලෝකේ. ඔහු ඒ බවට පත්වෙනවා. තිරිසන් බවට අයිති කටු උත්සාහගත්ත බවට පත් වෙනවා.

‘그렇게 남에게 거칠게 굴지 마라, 남의 일 찾지 말고 자기 일이나 보라’고 하면 싫어합니다. 그 좋아함이 무엇이냐 하면 거기서 tṛṣṇā가 된 것입니다. 거기서 tṛṣṇā가 되었습니다. 가시 치켜드는 tṛṣṇā가 되면 그 가시 치켜드는 tṛṣṇā에 들러붙습니다. 들러붙은 곳에 묶이는 것이 upādāna입니다. 거기에 가시 치켜드는 upādāna를 이 세상에서 지닙니다. 그는 그런 존재가 됩니다. 짐승에 속하는, 가시 치켜드는 존재가 됩니다.

භවපච්චා ජාති කියලා මිනිස් කය අරගෙන කටුසාහක ජාතියේ ජීවත් වෙනවා. මෙලොවෙන් මැරෙනකොට උපාදානය වෙලා තිබුනේ ඒක නම් උපාදාන පච්චයා බව කියලා උප්පත්තිය භවය නැගිලා උප්පත්ත ජාතිය වශයෙන් කටු උත්සාහගත්ත ජාතියක් ලැබෙනවා. මුට කියනවා කටුස්ස කටුස්සා. අන්න කටුසු ජාතිය උපදින්නේ සංඛාර. සංඛාරයට කැමතියි කටුස හතුවෙන කැමති නැහ. කටුසය කියන කොච්චර කැමති නැතුව වෙනත් සංඛාරයට කැමති නම් කටුසයෙක් කියනවා හේතුවේ ඵලය ඒක.

‘bhava paccayā jāti’라서 사람 몸을 지니고도 가시 치켜드는 부류로 삽니다. 이 세상에서 죽을 때 upādāna된 것이 그것이라면 ‘upādāna paccayā bhavo’라서 태어남의 bhava가 일어나, 태어나는 jāti로 가시 치켜드는 부류를 얻습니다. 이것을 kaṭussā(카멜레온)라고 합니다. 바로 그렇게 kaṭussā 부류로 태어나는 것은 saṅkhāra 때문입니다. saṅkhāra는 좋아하면서 kaṭussā가 되기는 싫어합니다. kaṭussā가 되기를 아무리 싫어해도 그 saṅkhāra를 좋아한다면 kaṭussā가 됩니다. 그것이 hetu의 phala입니다.

ඊට පස්සේ ඌවය මොකද කරන්නේ? වෙලාවට රතු වෙනවා. වෙලාවට සුදු මැලි වෙනවා. වෙලාවට පාට වෙනස් වෙනවා. අර ලස්සන තිබිච්ච මුහුණ පොඩ්ඩක් වහෙනම් පුම්බන්න කටුසු කටුසු කරගන්න ඒ කටුලවී වාගේ කටුස්සී වාගේ අපි ඔහොම කතාවට කියනවා. ඒක කටුසය කිව්වා. සමහර අයනවා සුදුසු සුදේ දැන්නේ නෑ නිසුුදු සුදේ දන්නනෑ.

그 뒤 그것은 어떻게 합니까? 때로는 붉어지고 때로는 하얗게 질립니다. 때로는 빛깔이 바뀝니다. 예쁘던 얼굴을 조금 가리면 부풀리고 kaṭussā처럼 굽니다. 그래서 우리가 흔히 kaṭussā 같다고 말합니다. 그것을 kaṭussā라고 했습니다. 어떤 이들은 알맞은 것과 알맞지 않은 것을 모릅니다.

එක එක පරීක්ෂණ වලට බහි. පරීක්ෂණය මහා භයානකයි. ගවේෂණය මහා භයානකයි. පරීක්ෂණෙන කියන්නේ ගවේෂණය එතකොට නුදසු තැන තමයි මේ ගවේෂණ කරන්නේ. නුසු තැන ගවේෂණය කරන්න පටන් ගන්නේ ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් පේන්නේ නැති නිසා. මේ ලෝකේ තමන්ට විරුද්ධ දේවල් හොයාගෙන තමාගේ දෘෂ්ටියෙන් මේවා සුදුසුයි මේවා නොසුසුයි කියලා නොසුදුසු දේ සුදුසු හැටියට නිගමනය කරගන්න. අවිද්‍යාවේ නිගන්න බැහැලා. හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් නුසු තැන ගවේෂණය කරමින් ජීවත් වෙනවා.

여러 가지 캐기에 빠집니다. 캐기는 아주 위험합니다. gaveṣaṇa(찾기)는 아주 위험합니다. 캐기라는 것이 곧 gaveṣaṇa입니다. 그러면 알맞지 않은(nusudusu) 곳을 찾습니다. 알맞지 않은 곳을 찾기 시작하는 것은 참이 있는 그대로 보이지 않기 때문입니다. 이 세상에서 자기에게 맞서는 것들을 찾아내어, 자기 견해로 ‘이건 알맞다, 이건 알맞지 않다’ 하며 알맞지 않은 것을 알맞다고 결론짓습니다. avidyā에 빠져서요. 마음으로, 몸으로, 말로 알맞지 않은 곳을 찾으며 삽니다.

එතකොට ගවේෂණය කරන්නේ නුසු ඒවා. එතකොට එබඳුන්නාවූ ජීවත් වෙන පුද්ගලයාට නුසු ගවේෂණය සංඛාර වැඩෙනවා. එතකොට ඔහුගේ බලාපොරොත්තුව ඊට අනුකූලව නැවී හිටිනවා. ඒවම කරන්න. සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියන සිද්ධාන්තය යටතේ නුසුදුසු ගවේෂණයේ විඤ්ඤාණයට පහළ වෙනවා. විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං කියලා ඔහු ඒ නුසු දේවල්ම දවලසනයට මනසේ යොමු කරලා ඒ වගේම ඇතුලත් කරගන්නවා. විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං කියලා ඒ විඤ්ඤාණයට ඒ ජාතියේ නාම රූප වැහැගන්නවා. නාම රූප පච්චා සලායතනං කියන සිද්ධාන්තයට නුසුුදුසු ගවේෂණයට ආකාරයට අනුකූල ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන හැඩ ගැහිලා පිහිටනවා. නාම රූපච්ඡා සලායතන කියන සිද්ධාන්තයට අනුව ඒක වෙනවා.

그러면 찾는 것은 알맞지 않은 것들입니다. 그렇게 사는 사람에게 알맞지 않은 찾기의 saṅkhāra가 자랍니다. 그러면 그의 바람이 그에 맞게 기울어 있습니다. 그것만 하려고요. ‘saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ’이라는 가르침대로 알맞지 않은 찾기의 viññāṇa가 나타납니다. ‘viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ’이라 그는 그 알맞지 않은 것들에만 마음을 기울여 그대로 안에 받아들입니다. ‘viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ’이라 그 viññāṇa에 그런 종류의 nāmarūpa가 내려앉습니다. ‘nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ’이라는 가르침대로 알맞지 않은 찾기의 방식에 맞게 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 꼴을 갖춰 자리 잡습니다. ‘nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ’에 따라 그렇게 됩니다.

එතකොට නුසුදුසු ගවේෂණයක් යම් කෙනෙක් කරනකොට ඒ සලායතනයන්ගෙන් ඒ ස්පර්ශනකොට ඒ ඔහුට වේදනා සහගතයි. ඒ නිසා සුඛ වේදනා සහිතයි. ඔහු ප්‍රිය කරනවා. ස්වාමීන් වහන්ස

그러면 어떤 사람이 알맞지 않은 찾기를 할 때, 그 saḷāyatana로 닿을 때 그에게 vedanā가 따릅니다. 그래서 sukha vedanā가 따릅니다. 그는 그것을 좋아합니다.

සහිතයි. ඔහු ප්‍රිය කරනවා. ස්වාමීන් වහන්ස නුසු ගවේෂණය ස්වා

(물음) 스님, 알맞지 않은 찾기라는 것은…

දැන් ගවේ නුසු ගවේෂණයකර කියන අපි හිතමුකෝ යම්කිසි විදිහක කෙනෙකුට පහර ගහන්න කෙනෙකුට හිඳවන්න කෙනෙකුට වස විස දෙන්න මේවාට යම් කෙනෙක් පාරම්භානෙත් තියෙන්නේ. ලැහැදිලා ඒ සඳහා හෝසයා බල බලා ඉන්නේ. දැන් මේ නසු ගවේෂණයක ඉදිලා ඉන්න. ඉතින් ඕජාතියා පුරුදු වෙච්ච කෙනාට ඕක අත්ඇරලා ඉන්න බැහැ. ක හරි රහ අනුන්ට ඇද පළව කියන්න හොයන එක ඕවට ගවේෂණය කර පරීක්ෂණ කර කර ඉන්නේ එක අරයාගේ හැටි කොහොමද මෙයාගේ හැටි කොහොමද අහගෙන අනිත් තැන ඉහින් කියා රස විඳින එක නුසු ගවේශන පොඩ කැමතියි ඒවා තමයි නුසු ගවේදන ඒවා තිරිසන් වැඩ

(답) 이제 알맞지 않은 찾기라 하면, 예를 들어 어떤 식으로 남을 때리고, 남을 해치고, 남에게 독을 먹이는 일에 어떤 사람이 처음부터 매달려 있습니다. 준비를 하고 그 일을 위해 기회를 엿보고 있습니다. 이것이 알맞지 않은 찾기에 빠져 있는 것입니다. 그런 종류에 익숙한 사람은 그것을 놓고 있지 못합니다. 몰래 남의 흠을 말하려고 찾는 것, 그런 데에 찾고 캐며 ‘저 사람 됨됨이는 어떤가, 이 사람 됨됨이는 어떤가’ 듣고서 다른 데 가서 말하며 즐기는 것, 알맞지 않은 찾기를 좋아합니다. 그것들이 바로 알맞지 않은 찾기입니다. 그것들은 짐승의 짓입니다.

දැන් ධර්මයත් දේ ගවේන කරන ඒ සුදුසු ගවේෂන එතකොට නුසු නැහැනේ සුදුසු ගවේෂ නැහ නොසු ගවේෂ නැහ තොරගන්න තමන්ට අවැඩ වෙනවා නම්, අනුන්ට අවැඩ වෙනවා නම්, තමන්ට ඒක දුච්චරිත නම් ඒ වගේ නොකඩයතු නම් ඒවා නුදුසු. තමන්ටත් යහපතක් වෙනවා නම්, අනුන්ටත් යහපතක් වෙනවා නම්, දෙපසටම යහපතාක් සුගතියක් අභිද්ධියක් උදා වෙනවා නම් ඒවා සුදුසු. සුදුසු සහ නොදුසු මෙතේ තෝරාගන්න ඕනේ.

(물음) 이제 dharma로 찾는 것은 알맞은 찾기이니 거기엔 알맞지 않음이 없지 않습니까? (답) 알맞은 찾기와 알맞지 않은 찾기를 가려내야 합니다. 자기에게 해롭다면, 남에게 해롭다면, 자기에게 duccarita라면, 그런 해서는 안 될 일이라면 그것들은 알맞지 않습니다. 자기에게도 좋고 남에게도 좋다면, 양쪽 모두에게 좋음과 sugati와 번창이 온다면 그것들은 알맞습니다. 알맞음과 알맞지 않음을 여기서 가려내야 합니다.

අන්න ඒක තෝරගත්තා. අපි දකිනවා මේවා සුදුසුයි මේවා නොසුයි. ආර්ය දහම් දක්ස් ආර්ය මාර්ගය අනුගමනය කරපු කෙනෙකුට විතරයි. මේක හරියටම මේවා සුදුසුයි මේවා නොසුසුයි කියලා තේරෙන්නේ. අනිත් කෙනා නසු දේ සුදුසුයි කියලා තෝරාගන්න. ලෞකික නුවණක් තියෙන කෙනා දෙව් ලෝක උපදින්න, බඹලෝ උපදින්න, මිනිස්සු උපදින්න හේතු වනවා සුදුසුයි කියලා තොරගන්න. ආර්යෝ ඒව අය ඉපදුනත් අනිච්චයි, දුකා අනත්තයි කියලා ඒවත් නොසුරු සසුයි කියා දකින්නවා. අන්න ඒකයි ආර්යයන්ගේ දැකී වෙනස. එකයි. අනාර්ය ගුණන්ගේ දැකීම තව පැත්තක්. ආර්ය ගුණසුන්ගේ දැකීමේ සුදුසු තෝරන්නේ ඔහොමයි.

그것을 가려냈습니다. 우리는 이것은 알맞고 이것은 알맞지 않다고 봅니다. ārya dharma를 보고 ārya의 길을 따른 사람만이 이것은 정확히 알맞고 이것은 알맞지 않다고 압니다. 다른 사람은 알맞지 않은 것을 알맞다고 고릅니다. 세속의 슬기를 가진 사람은 deva 세계에 태어나고, brahma 세계에 태어나고, 사람으로 태어나는 hetu가 되는 것을 알맞다고 고릅니다. ārya들은 그런 데 태어나도 anicca, dukkha, anatta이니 그것들도 알맞지 않다고 봅니다. 그것이 ārya들의 봄이 다른 점입니다. 그것이 하나이고, anārya들의 봄은 또 다른 쪽입니다. ārya들의 봄에서 알맞음을 고르는 것은 그러합니다.

ආර්යෝ පින්ප තෝරන්නේ යම් පිනක් නිවනට හේතු වෙනවා නම් ඒක හොඳයි. සසර ගමනට හේතු වෙන එකක් නම් ඒක ස්විච්ච අය නිදිටයි. ඒක වැඩක් නැ. අනාර්යන් ගෙන නික සසර ගමනේ සුගතියට හේතු වෙනම් ඒවා හොඳයි. දුගතියට හේතු වෙනනම් සතර අපායට හේතු වෙනම් ඒවා චයි නීත්තිලා. ඒ තමයි අනාර්යංගිකම ආර්යග නිගමනේ කොහේ හරි උපදින්න නම් හේතු වෙන්නේ. ඒක අවිද්‍යා සාකච්තයි තෘෂ්ණා සහගතයි. ඒවා අනිච්චයි, දුකයි අනත්තයි. ඉපදීම කෙළවර කරන පැත්තට හේතු කාරක වෙනවා. ඒවා සුදුසු.

ārya가 puñña를 고를 때, 어떤 puñña가 nirvāṇa의 hetu가 되면 그것이 좋습니다. saṃsāra 길의 hetu가 되는 것이라면 그것은 쓸모가 없습니다. anārya들은 saṃsāra 길에서 sugati의 hetu가 되면 그것이 좋고, durgati, 네 apāya의 hetu가 되면 그것은 나쁘다고 합니다. 그것이 anārya의 결론입니다. ārya의 결론으로는, 어디든 태어나는 hetu가 되는 것은 avidyā와 섞여 있고 tṛṣṇā와 섞여 있습니다. 그것들은 anicca, dukkha, anatta입니다. 태어남을 끝내는 쪽의 hetu가 되는 것, 그것이 알맞습니다.

මෙහෙම සුදුසු නොුදුසු දකිනකොට අර අනාර්ය ගුණ ඉන්නව ඒගොල්ලන් කිව්වා සතර අපායට යන්නේ නැහ. ඒකේ සුදුසු බල. මුලා සහගතවන්නා වූ පෘථග්ජනය සතර අපාගත වෙන්නේ දහම සුදුසුයි කියා තෝරගන්න. ඒක තමයි අර නුසු ගවේෂණයක් කියන්නේ තමන්ට අවැඩ වෙන අනුන්ට අවැඩ වෙන හිතද ඕන, හිත පාරන, නින්දා පෙරවෙන මඩ පාර ගැහෙන ඔය ජාතිය ඒවා. ඕවා තමයි නුසුල් සූත්‍රය. ආර්යත් දකිනවා අනාර්යත් දකිනවා. සතර අපා උපදින්න හේතු වෙනවා. අ සතර අපා ගත වෙන උප්පත්තියට සංඛාරයක් තමයි විග්‍රහ වෙ. සුසුදුසු ගවේෂන

이렇게 알맞음과 알맞지 않음을 볼 때, anārya들은 네 apāya에 가지 않는 것을 알맞음이라 했습니다. 미혹된 pṛthagjana는 네 apāya로 가게 하는 dharma를 알맞다고 고릅니다. 그것이 바로 알맞지 않은 찾기, 곧 자기에게 해롭고 남에게 해로운 마음, 마음을 찢는 것, 헐뜯음이 앞서는 것, 진흙을 끼얹는 그런 종류입니다. 그것들이 알맞지 않음의 가르침입니다. ārya도 보고 anārya도 봅니다, 그것들이 네 apāya에 태어나는 hetu가 된다는 것을. 네 apāya로 가는 태어남의 saṅkhāra가 바로 그렇게 풀이됩니다. 알맞지 않은 찾기입니다.

එතකොට ඒ ස්පර්ශලා ඒ වින්දනය ලබන කෙනාට ඒ අනුව තණ්හාව එතන ඒ තැන එයා හා වෙනවා. කන්න හා වුණා තණ්හා වුණා. ආසනයට පැදී හිටිනවා. ඒ ධර්මය ආසනයට බැඳෙනවා. නොදුූ ගියසනයේ ආසනයට බැච්ච කෙනා වෙන දෙයක් ලොකු නෑහැ. ඒකමයි ලොකේ. ඒකමයි හොයන්නේ. අනිකව දෙවෙනි ඒක පළවෙනි. අන්න උපාදානය නිසා ඒ බවට පත්වෙනවා. මෙලොව ජීවත් වෙලා ඉන්නවා. නොසුබුසු ගවේෂකය බවට පත්වෙලා ඉන්නවා.

그러면 그 sparśa로 그 느낌을 얻는 사람에게 그에 따라 tṛṣṇā가 거기 생기고 그는 거기에 들러붙습니다. 들러붙었고 tṛṣṇā가 되었습니다. 갈망에 묶여 있습니다. 그 dharma가 갈망에 묶입니다. 알맞지 않은 찾기의 갈망에 묶인 사람에게는 다른 것이 크지 않습니다. 그것만이 세상입니다. 그것만 찾습니다. 다른 것은 두 번째이고 그것이 첫째입니다. 그래서 upādāna 때문에 그런 존재가 됩니다. 이 세상에서 살고 있습니다. 알맞지 않은 것을 찾는 이가 되어 있습니다.

දැන් ඔහුට තම මෙලෝදි ජාතියක් හම්වා. නුසු ගවේෂකයාට හිමි යම් ජාතියක් ඇත්්ද ඒ ජාති නාමය ඔහුට මෙලෝදි විරුණයි. ඒක ඔහොම කරගත්ත දෙයක්. කවුරුවක් දුන්න එකක් නෙමෙයි. හේතුව වශයෙන් ඔහු එබන්දක් ඇසුරු කිරීම නිසා ඔහුට උරුම වෙලා තියෙන ස්වභාවයම ඒ කාලෙට ඒ අවස්ථාවට ඒකයි. එයාට කතා කරන්න පුළුවන් වෙනම සීලවතිය කියන්න පුළුවන්, ගුණවතිය කියන්න පුළුවන්, පිය දාස කියන්න පුළුවන්. ඉතින් එක එක නම් වලින් කතා කරන්න පුළුවන්. ජායසීන කියන්න පුළුවන්, ගුණ සේන කියන්න පුළුවන් නමකින් කතා කරන්න පුළුවන්. ඒ තියාගත්ත න අරක හේතුඵල වශයෙන් උරුම වෙච්ච නම් ඒක කවුරුවත් තියබ් එකක් නෙමෙයි. ඒ හේතුව අනුරුම වෙච්ච.

이제 그에게 이생에서 한 jāti가 생겼습니다. 알맞지 않은 것을 찾는 이에게 걸맞은 어떤 부류가 있다면 그 부류의 이름이 그에게 이생에서 붙습니다. 그것은 그가 그렇게 만든 것입니다. 누가 준 것이 아닙니다. hetu로서 그가 그런 것과 어울렸기 때문에 그에게 물려진 성품이 그때 그 처지에서 그것입니다. 그를 부를 때는 따로 Sīlavatī라고도, Guṇavatī라고도, Piyadāsa라고도 부를 수 있습니다. 여러 이름으로 부를 수 있습니다. Jayasena라고도, Guṇasena라고도 부를 수 있습니다. 그렇게 붙인 이름과 달리 hetu와 phala로 물려진 이름은 누가 붙인 것이 아닙니다. hetu에 따라 물려진 것입니다.

නොසු ගවේෂයකයෙක් වෙලා ඉඳලා. ඔහු ඒකෙන් මළොත් එහෙම ඒ අවස්ථාවල ඒක මතුවෙලා ආයුදලා. කර්ම භවයක් වශයෙන් නුසු ගවේෂක කර්ම බව පූර්ණය කරගෙන ඉඳලා ඒකෙන් කර්ම භවය උප්පත්ත භවය. හෙනවා වර්ණාසන්න ඊළඟ උප්පත්තිය නුසුසු දවේෂ කියපුේ උප්පත්තිය. මහපච්චයා ජාති කියන්නේ නුසුදුසු ගවේෂකයාගේ ජාතිය ලබලා

알맞지 않은 것을 찾는 이로 있다가 그가 그 상태로 죽으면 그때 그것이 드러나 올라옵니다. kamma bhava로서 알맞지 않은 찾기의 kamma bhava를 채우고 있다가, 그것으로 kamma bhava에서 upapatti bhava가 죽음 직전에 일어납니다. 다음 태어남은 알맞지 않은 것을 찾는 이의 태어남입니다. ‘bhava paccayā jāti’란 알맞지 않은 것을 찾는 이의 jāti를 얻는 것입니다.

ගෝ කියන වචනයෙන් පේනේ ගවේෂණය නුසු පහනේ නුසා කියන වචනය එයා ජාතිය ගෝනුසු ජාතිය උපදින්නේ ගෝනුස්සය කියලා. ඊට පස්සේ තමන්ටම වෙනවා කටුවා උස්සල උසල ගහගන්න තමන්ගේ මුලේ තරහ ගියලා. උගින් ඌ මැරෙනවා. කුල සිද්ධ වෙන්නේ ඒකයි. අනුකූල ගති ලක්ෂණය ඇති, දරදනු ගති ලක්ෂණය ඇති, කළු ගති ලක්ෂණ ඇති. ඒත් අනුකූල වන්නා වූ විස ගති ලක්ෂණය ඇති සත්ව ශරීරයක් ලබාගෙන ගෝනුස්සා කියන ජාතියට පත්වෙනවා.

‘go’라는 말에서 gaveṣaṇa(찾기)가, ‘nusu’라는 말에서 nusudusu(알맞지 않음)가 보입니다. 그는 그 부류, gōnussā(전갈) 부류로 태어납니다. 그것이 gōnussā입니다. 그 뒤 자기 자신에게 독침을 치켜들어 찌르게 됩니다, 제 몸에 화가 치밀어서요. 그것으로 그것이 죽습니다. 그래서 그런 일이 일어납니다. 그에 맞는 성질, 사나운 성질, 검은 성질을 지니고, 그에 맞는 독의 성질을 지닌 짐승의 몸을 얻어 gōnussā라는 부류가 됩니다.

ගෝනුස්සයෙක් වෙන්න එපා නම්. ගෝනසයෙක් වෙන්න කැමති නැත්නම්. අනේ මණම් ගෝනසයෙක් නොවේවා කිව්වට හරියන්නේ නැ. නොසදුසු ගවේෂණය අත්හරින්න නැති තාක්කල් ගෝනසු බවෙන් බේරිලා නෑ මම ඒක දකින්න. බෝනුසු උප්පත්තිය කොයි මොකද මට හිතන්නේ නැහැ බැරිලා හරි නුසු තැන්වල ගවේෂණය කරන වෙලාවක මළොත් එහෙම මොනවක් කතා කරන්න දයන්න එයා ගෝනුසයා වෙලා උපෙනවා. උපද්දී ගෝනුසක්. න් ගෝනුස්සයෙක් වෙන්න හරි ගෝනුස්සයා එන්න කැමති නම්. ඔය නුසු ගවේෂලට බහින්න.

gōnussā가 되기 싫다면, gōnussā가 되고 싶지 않다면 ‘아이고, 나는 gōnussā가 되지 않기를’ 한다고 되는 것이 아닙니다. 알맞지 않은 찾기를 놓지 않는 한 gōnussā가 되는 것에서 벗어날 수 없다는 것을 나는 봅니다. gōnussā의 태어남이 어떻게 오는가 하면, 어쩌다라도 알맞지 않은 곳을 찾고 있을 때 죽으면, 그는 gōnussā가 되어 태어납니다. gōnussā로 태어납니다. gōnussā가 되고 싶다면, gōnussā로 오고 싶다면 그런 알맞지 않은 찾기에 빠지면 됩니다.

අන්න පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් දහම් දැනගන්න. පහු කරාට තිරිසංවා කිවහර අපිට තේරෙන්නේ නැහ. හේතුඵල න්‍යාය විද්‍යානුකූලව විද්‍යාමාන වීම. පටිච්ච සමුප්පාදය දීලා තියෙනවා ඔය විද්‍යාව පෙන්නවා දෙන්න. ඕක මිනිහෙක්ගේ ජීවිතයක් ගැන අතීත භවයයි මේ භවයයි මතු බවයයි සම්බන්ධ කරපන එකක් නෙමෙයි. මේ එිනදා ජීවිතයේදී පුද්ගලයා විසින් හැගහගන්නකින් මතුවහුගිය පැවැත්ම හැදෙන හැටිය යෝකෙන් පෙන්නන්න. ඉච්චත්වයෙන් හෙවත් කැමැත්තෙන් බැඳුනේ යම්කිසි දේකට උපත ඊට සමානයි. මෙන්න මේක පෙන්නන්නයි පටිච්ච සමුප්පාදය.

그러니 paṭicca samuppāda로 dharma를 알아야 합니다. 그저 짐승이라는 말만으로는 우리가 알아듣지 못합니다. hetu와 phala의 이치가 배움처럼 드러나는 것입니다. paṭicca samuppāda를 주어 그 배움을 보여 주는 것입니다. 그것은 한 사람의 삶을 두고 지난 bhava와 이 bhava와 다음 bhava를 잇는 것이 아닙니다. 날마다의 삶에서 사람이 지니는 것으로 앞날의 존재가 만들어지는 방식을 보여 주려는 것입니다. icchā, 곧 바람으로 어떤 것에 묶이면 태어남이 그와 같다, 바로 이것을 보여 주려는 것이 paṭicca samuppāda입니다.

ඒ සත්වය පුද්ගලයෙක් කියන දෘෂ්ටියකින් අරගන්න මුලාව අත්හැරලා හේතුවේ ඵලය වශයෙන් දකිනකොට මෙවඳු හේතුවක් ක්‍රියාත්මක කිරීමේ ප්‍රතිඵලය මෙන්න මේකයි. දැන් ඕක දකිනවා. හේතු පටිච්ච සම්භූතයි. හේතුවට කැමැත්තෙන් බැඳුනහම ඊට සමාන උපත සකස් වෙලා. හේතු භංග නිරුද්ධ වෙනවා. හේතුව භංග නම් ඒ ඵලය නිරුද්ධයි. අයින්න. දැන් ගෝනුසයෙක්ක වෙන්න එපා නම් කොච්චර පැතුවත් හරියන්නේ නැහ. මම බලලාට පස්සේ දන්දීපලලා මට දිව්‍ය ලෝකේ යන්න කිව්වට හරියන්නේ නැහ. බෝනුස්සයකෙන්ට තියෙන හේතුව නැති කරගන්න ඕන.

그 중생, 사람이라는 견해로 붙잡는 미혹을 놓고 hetu의 phala로 볼 때, 이런 hetu를 일으킨 phala가 바로 이것입니다. 이제 이것을 봅니다. ‘Hetuṃ paṭicca sambhūtaṃ.’ hetu에 바람으로 묶이면 그와 같은 태어남이 짜입니다. ‘Hetubhaṅgā nirujjhati.’ hetu가 깨지면 그 phala가 사라집니다. 이제 gōnussā가 되기 싫다면 아무리 빌어도 소용없습니다. ‘내가 dāna를 주었으니 나를 deva 세계로 가게 해 주세요’ 해도 소용없습니다. gōnussā가 되는 hetu를 없애야 합니다.

ඔය අන්තරා භවයට ගිහිලත් පෙලක්ක අය මැරෙවා. චුත වෙනවා. පෙලක්කය මරණාසන්න මොහොතේ මිනික් අය මැරෙනකොටමත් චුත වෙන්නේ. සිත වෙන්නේ හැම අවස්ථාවක්ම අපේ මේ මස් ලේකාවේ මැරන මොහොතේ වෙන්නේ නැ. මිනිස් ආයුෂ තියෙනවා නම් පැවැත්මද ඒ පුද්ගලයා මෙතනින් මැරලා මනෝමය කයකින් මිනිස් කයකින් ජීවත් වෙනවා චිත්ත රූපය මෙහෙ හිටපු හැටියට

antarābhava에 가서도 어떤 이들은 죽습니다. cuti합니다. 어떤 이들은 죽음 직전 순간에, 사람이 죽을 때 바로 cuti합니다. cuti는 언제나 우리의 이 살과 피의 몸이 죽는 순간에 일어나는 것이 아닙니다. 사람의 수명이 남아 있다면 그 사람은 여기서 죽어 manomaya kāya로, 사람 몸으로, 여기 있던 그대로의 citta rūpa로 살아갑니다.

මෙන්න මේකට කියනවා පරලොව මෙලොවින් පරලොවට යනවා පරලොවෙන් මෙලවට එනවා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා.

이것을 저세상이라 합니다. 이 세상에서 저세상으로 가고, 저세상에서 이 세상으로 온다고 붓다께서 설하십니다.

මේක දකිනවා කියලා නුවන නැති මහණ බමුණ මේක දකිනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මෙලොවින් පරලවට යනවා. තත්වය පරලොවෙන් මෙලවට එනවා. මෙහෙම ක්‍රමයක් තියෙනවා. අන්න මෙරලොම් මෙලොවෙන් පරලොවට යනවා කියනකොට දෙවියෙක්න එක පරලොලවට යාම නෙමෙයි. එහෙම ක්‍රමයක් ඇති වෙනවා. මෙලොවෝ පරලොව කියලා දකින්නේ. සත්වයා මාලට පස්සේ ඉවර නැ. මස්ලේ කයින් අහක් වුනහම පරලොව. ආය මස්ලේ කඑක ආවොත් මෙලොව. මේ මෙලොව පරලෝ දකින එක ක්‍රමය.

이 세상에서 저세상으로 갑니다. 중생이 저세상에서 이 세상으로 옵니다. 이런 방식이 있습니다. 이 세상에서 저세상으로 간다고 할 때, 그것은 deva가 되어 저세상으로 가는 것만이 아닙니다. 그런 방식이 있습니다. 이 세상, 저세상이라고 보는 것은, 중생은 죽은 뒤에 끝나지 않는다는 것입니다. 살과 피의 몸에서 떠나면 저세상, 다시 살과 피의 몸에 오면 이 세상입니다. 이것이 이 세상과 저세상을 보는 방식입니다.

දැන් අර පුද්ගලයා අර මසිලේ කය එකපාර වෙනස් කරන්න බැරි නිසා.

이제 그 사람은 살과 피의 몸을 한꺼번에 바꿀 수 없으므로,

අනුපනු දික් කර ඉන්නවා. ඇලකුද කර කර ඉන්නවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කකු විදිහට අන්නු විසවන්න අන්නටු විස දෙන්න බල බලා ඉන්නවා. හැබැයි චුත වෙන්නේ නැතුව මළොත් එහෙම අර පරලෝ අන්තරාපයක සත්වයට පත් වෙලා ඉද ගන්ධබ්බ කායිකයෙක් හැටියට ඉඳලා එතන්දි සූක්ෂම කය නිසා. සිත් තනම පරිවර්තනය වෙන නිසා. ක්‍රමක්‍රමයෙන් ගෝනුස්සයා ගතියට පරිවර්තනය කරනවා මිනිස් කායේ ගෝනුස්සුකයි දෙක එකට යනවා.

남을 쏘고 남에게 독을 줄 기회를 엿보며 있습니다. 그런데 cuti하지 않고 죽으면, 저세상 antarābhava의 중생이 되어 gandhabba 몸으로 있으면서, 거기서는 몸이 미세하기 때문에, 마음만으로 바뀌기 때문에, 차츰 gōnussā의 성질로 바뀝니다. 사람의 몸과 gōnussā의 몸 둘이 함께 갑니다.

දැන් අන්තරාභවයට ගියොත් එහෙම මෙහෙම කෙනෙ. මේ සැඟතියදී ඉස්සෙල්ලා වෙනවා නකුටක්. බෝනුස නකුටක් තියෙනවා විහගැන එහෙම අන්තභාගිකව දකින්න පුළුවන්. අත්දැක වෙනකොට අනු බෝනුසු අනු දෙකක් තියෙන මිනිස්සු ඇඟ තියෙන එකෙන් දකිනවා. මේ හැදෙන හැටි. පරිවර්තනය වෙවී පරිවර්තනය වෙවී මෙහෙම ඉඳලා මිනිස් ගෝනුස්සා වාගේ ගෝනස්සු වැඩයි මිනිස් හැඩයයි දෙකම එකටත් පත් වෙනවා. ඕකේ අතල මැදිොත් ඒකේ ඉන්න.

이제 antarābhava에 가면 이런 사람은, 이 바뀜에서 먼저 꼬리가 생깁니다. 독이 든 gōnussā 꼬리가 있습니다. 그런 것을 antarābhava에서 볼 수 있습니다. 겪어 보면 gōnussā의 집게 둘이 사람 몸에 붙어 있는 것을 봅니다. 이렇게 만들어지는 것입니다. 바뀌고 바뀌며 그렇게 있다가 사람 gōnussā처럼, gōnussā 꼴과 사람 꼴 둘을 함께 갖게 됩니다. 그 중간 상태에 머뭅니다.

ඔහොම ඉදලා හිඳන් හරියට මරණාසන්න මොහොත එනකොට මේ සංඛාරය ගිාපකින් හටගත්ත භවාන්ගේ ශක්තිය කෙළවර වෙනකොට චුතිය ලබලා පටිසන්ධිය ලබනකොට ගන්ධබ්බ ගෝනුස්සයෙක් වෙලා සම්පූර්ණ ගෝනුස් වගේ හැඩිය ගන්නවා. ඊට පස්සේ ගෝනුස්සු ගන්ධබ්බයා ගෝනුසයගේ පටත කිසි තැනක් ඇත්නම් උපදින්නද මස්ලේකායක ඇත්තේ උපනිද ඊට සුදුසු අවස්ථාව ගිහිල්ලා නම් ගෝල්සියක්ගේ වඩට යනවා. විහිල්ලා හිතන් එතන හැදිලා මස්ලේ කයක් ඇති බෝනසු මස්ලේ කයක් ඇති කතෙක් වෙලා අයිනවා මේ

그렇게 있다가 마침 죽음 직전 순간이 와서, 이 saṅkhāra로 생긴 bhavaṅga의 힘이 끝날 때 cuti를 얻고 paṭisandhi를 얻으면 gandhabba gōnussā가 되어 완전한 gōnussā 꼴을 갖춥니다. 그 뒤 gōnussā gandhabba는 gōnussā로 태어날 자리가 있으면, 살과 피의 몸을 가질 알맞은 기회에 가서 암컷 gōnussā의 배로 들어갑니다. 거기서 살과 피의 몸, gōnussā의 살과 피의 몸을 가진 것이 되어 나옵니다.

අන්තර භවයක් අන්තර භවය කියන එක නැත්තේ නැහ තියෙනවා. වෙන මොහොතෙම පටිසන්ධිය ලැබුවොත් යම් කෙනෙක් කෝණි ගානුට එතනුට ඒකත් වෙෙනවා. කර්මක්ෂය කර මරණයක් හෝ උපයක්ෂය මරණය කියන දෙකක් ආවොත් තමයි මරණාසන්න මොහොතෙම චුතියි ලබලා පටිසන්ධියක් ලබන්නේ. ඒ පටිසන්ධිය ලැබුවොත් ඕපපාතික උප්පත්තියකින් අනුකූල පටිසන්ධියක් ලබනවා.

antarābhava 말입니다. antarābhava라는 것은 없는 것이 아니라 있습니다. 바로 그 순간에 paṭisandhi를 얻는 이도 있습니다. kammakkhaya 죽음이나 ubhayakkhaya 죽음이라는 두 가지가 오면, 죽음 직전 순간에 바로 cuti를 얻고 paṭisandhi를 얻습니다. 그 paṭisandhi를 얻으면 opapātika 태어남으로 그에 맞는 paṭisandhi를 얻습니다.

තවරවට ඒ පටිසන්ධිය මේ මිනිස් ලෝකයක් වෙන්නේ ලෝකයකට එන්න නම් එයා අන්ත බවගත වෙනවා. ඒ කියන්නේ පටිසන්ධිය සූක්ෂම කායිකව ඒ තත්ත්වය පවතිනවා. එතකොට මේ යම්කි විදිහක ඕපපාතික උප්පත්තියක් වනවානේ දේව බ්‍රහමාදී උප්පත්තියක් නම්. ඒක ප්‍රේත වෙනි අත්බැවය උප්පත්තියක් නම්. එතනට පත් වෙන ඕප පතිකෝ ඒ ආකාර පූර්ණ ශරීරයකින් උපදින්නේ. ඒකයි තියෙන්නේ වෙන. ඕක නොපෙන පැත්තා. භව ක්‍රියාකාරීත්වය සිද්ධ වෙන්නේ ඔය විදිහට.

또 다르게, 그 paṭisandhi가 이 사람 세상 같은 세상으로 오는 것이라면 그는 antarābhava에 듭니다. 곧 paṭisandhi가 미세한 몸으로 그 상태에 머뭅니다. 그러면 어떤 식으로든 opapātika 태어남이 됩니다, deva나 brahma 같은 태어남이라면요. preta 같은 다른 bhava의 태어남이라면 거기에 이르는 opapātika는 그 꼴을 갖춘 온전한 몸으로 태어납니다. 그런 것이 있습니다. 그것은 보이지 않는 쪽입니다. bhava의 작용은 그렇게 일어납니다.

ඒ අන්තර් භවයට අන්තර්ගත වෙලා අනුකූල වෙනකොට අර සූක්ෂම කායිකව තමයි ඉන්නේ. ජාති කියනකොට මේ සතර මහාභූතයන්ගන්ගෙන් හැරගත්ත ඒ ඒ ජාතිය පත්වෙනකොට ඒ භවලත් ජාති

그 antarābhava에 들어 맞춰질 때는 미세한 몸으로 있습니다. jāti라 할 때, 이 네 mahābhūta로 얻은 그 부류에 이를 때 그 bhava에도 jāti가 있습니다.

තියෙනවා. ලෝක සම්මත ජාතිය වශයෙන් ගන්න වසලේකා උපදිනකොට කියනවා යලිපන්නා කියලා. ඒක තමයි කාර

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් ඒ කර්ම ශක්තිය තුළින් මේ පොදු කර්ම ශක්තියෙන් විශ්වය සකස් කරලා තියෙනකොට ඒ විශ්වය සකස් වෙලා තියෙන ආකාරයට තමයි ඒ උප්පත්තිය ක්‍රමය හටගන්නේ. විශ්වය සකස් වෙලා තියෙනවා පහසු උප්පත්තිය ක්‍රමය. ඒ පහසු උප්පත්තිය ක්‍රමය මූලිය කරන්නේ මේ ලෝකෙට මස්ලේ කයක් ඇතුව. එහෙම උප්පත්ත ක්‍රමයට මේ ලෝකේ පහල වෙච්ච ක්‍රම තියෙනවා. අණ්ඩච, ජලාභුච, සංසිදච, ඕපපාතික කියලා. සත්වයෙක් උපදින ක්‍රම හතරව.

(답) 예, 그 kamma 힘을 통해, 이 함께 지은 kamma 힘으로 온 누리가 짜여 있을 때, 그 누리가 짜인 방식대로 태어남의 방식이 생깁니다. 누리는 쉬운 태어남의 방식으로 짜여 있습니다. 그 쉬운 태어남 방식의 바탕은 이 세상에 살과 피의 몸을 지니고 오는 것입니다. 그런 태어남 방식으로 이 세상에 나타난 방식들이 있습니다. aṇḍaja, jalābuja, saṃsedaja, opapātika라는, 중생이 태어나는 네 방식입니다.

ඕකෙන් ඉස්සෙල්ලාම මූලික සත්වයෝ හිටියේ නැත්නම් ඕපපාතික උප්පත්තියක් මුල් කරගෙන මනෝමය කයකින් උපදිනවා. එපිදිලා මේ ලෝකයේ ගන්ධයන් ඇසුරු කරගෙන අනුකූල ගන්ධයක්. යහපත් නම් සුගන්ධයක්, අයහපහපත් නම් දුර්ගන්ධයක් ඇති යමක්. ඒවයයි සියලු දේවල් ආහාර කියන සූක්ෂම කය කාලයක් ජීවත් වෙනකොට ඒ කය ක්‍රමක්‍රමයෙන් ගනීභවනය කිරීමේ ශක්තියක් ලැබෙන්නේ.

그 가운데 맨 처음, 바탕이 되는 중생이 없었다면 opapātika 태어남을 바탕으로 manomaya kāya로 태어납니다. 태어나서 이 세상의 냄새를 의지해, 그에 맞는 냄새, 좋은 것이면 좋은 냄새, 나쁜 것이면 나쁜 냄새를 지닌 것, 그런 모든 것을 먹이로 하는 미세한 몸으로 한동안 살면 그 몸이 차츰 굳어지는 힘을 얻습니다.

ඊට පස්සේ බලනකොට කාලයක් ඇට අරම වාතයක් වාගේ හිටපු කරනවා. දැන් වලාකුළු කඳක් වාගේ වෙලාවට පේනවා වෙලාවට නොපෙනවා. තව ටිකක් අල්ලනකොට වලාකුළුල ස්වභාවයක් ඉක්මවාගේ විද්‍යාමාන කරගන්න පුළුවන් ශරීරයක් නැතුව ආයෙ හිතෙන් අවිද්‍යාමාන කරන්න පුළුවන් කාලයක්. හිතලා අවිද්‍යාමාන කරගන්නත් පුළුවන්. ආය හිතලා විද්‍යාමාන කෙනා ලෝකේ භුක්ති. ලෝක ආහාර භුක්තිනවා. එහෙම කාලයක් භුක්තින ගියා හිතලා අවිද්‍යාමාන කරගන්න බැරි සිවුම් කයක් ලබනවා. නමුත් ඒක අද තියෙන තරම් ගනී භවතුර මස්ලේ කයක මූලික කාය ඒ ගනී බවන කයෙන් තව තවත් ඒ මට්ටමට ගැලපෙන ආහාරය භුක්ති විඳින්න භුක්ති විඳින්න ඒ කය ගනී භවලා හනම් ආයසරක් ගනී භව කයක් සත්වය බවට පත් වෙනවා.

그 뒤에 보면 한동안은 바람처럼 있습니다. 그다음엔 구름 덩이처럼 때로는 보이고 때로는 안 보입니다. 조금 더 굳어지면 구름 같은 성품을 넘어서 몸을 드러낼 수도 있고, 다시 마음으로 안 보이게 할 수도 있는 때가 있습니다. 마음먹어 안 보이게 할 수도 있습니다. 다시 마음먹어 드러난 이가 세상의 것을 누립니다. 세상의 먹이를 먹습니다. 그렇게 한동안 먹어 가면 마음먹어도 안 보이게 할 수 없는 미세한 몸을 얻습니다. 그러나 그것은 오늘날만큼 굳은 살과 피의 몸이 아닌 바탕 몸입니다. 그 굳어진 몸으로 더욱 그 수준에 맞는 먹이를 먹고 또 먹어 그 몸이 굳어지면, 다시 한번 굳은 몸의 중생이 됩니다.

මෙන්න මේක තමයි මූලික උප්පත්තිය රටාව. ඒ උප්පත්තිය රටාව බොහොම අමාරුවෙන් බිහිවෙන්න ඕනේ. එහෙම බිහිවෙලා ලෝකේ සකස් වුනාට පස්සේ ඒ සතුන්ගේ සංවාසයේදී පහසු ගැඹ හටගන්නවා. [උගුර කෑරීම] ඒ ජාති සතයගේ උප්පත්තිය.

이것이 바탕이 되는 태어남의 꼴입니다. 그 태어남의 꼴은 아주 어렵게 생겨나야 합니다. 그렇게 생겨나 세상이 짜인 뒤에는 그 짐승들의 짝짓기로 쉽게 태가 생깁니다. 그 부류 짐승의 태어남입니다.

අන්න ඊට පස්සේ ඒ ගැබ සකස් වෙලා එනකොට මූලිකම කාලේ ඒ ගැබ සකස් වෙන්නේ ගැබ ඇතුලේ පූර්ණ සත්වයෙක් වෙලා ඉස්කන්ධ සහිතව මෝරලා ඉන්න පුළුවන් ශක්තියක් නැති ගැම. ඒට සුදුසුතත්වය හැදිලානේ. ඒ වෙලාවට මොකද කරන්නේ? ඒ ගැඹිලට කොටසක් හැදිලා. ආරක්ෂක තකවර්ණ කටුවක් හැදිලා. ඒ මට්ටමෙන් බිහි වුනාට පස්සේ පැත්තක විදිලා හනම් ඒක ඇතුලට තියෙන රස අරගත්ත ඕජසේ මෝර වෙලා. කටුව පිනගෙන එළියට එන්නේ හතෙක් හැදි. ඒ අර කියනවා විතර වලින් හටගාර. කතා විත්තරේ දානවා විතරය ඇතුලේ පස්සේ පැටියෙනවා. අවශ්‍ය රස භෝෂණය ඔක්කොම විස්තරයට ගැබ්බ වෙනවා. ගන්ධබ්බයා විත්තරය.

그 뒤 그 태가 짜여 올 때, 맨 처음에는 태가 짜여도 태 안에서 온전한 중생으로 skandha를 갖추고 자랄 힘이 없는 태였습니다. 그에 알맞은 상태가 만들어집니다. 그때 어떻게 합니까? 그 태에 한 겹이 생깁니다. 지켜 주는 단단한 껍데기가 생깁니다. 그 수준으로 나온 뒤 한쪽에서 품으면 그 안에 있는 양분을 받아 ojā로 자라고 껍데기를 깨고 밖으로 나옵니다. 그것이 알에서 생긴다는 것입니다. 알을 낳으면 알 안에서 새끼가 됩니다. 필요한 양분이 모두 알 안에 담깁니다. gandhabba가 알 안에 듭니다.

ඊටත් වඩා යම්කිසි කල් තියෙනවා නම් සුදුසුනා. එබඳු ගැපක් හැදෙනවා පැටව් වශයෙන්. ඒවත් එක ක්‍රමවලට එවා. යම්කිසි විදිහට අපිට අම්මෙක්ගෙන් වැඩක් නැහැ. සාත්තගෙන් වැඩක් නැහ. උපදින එකින් ඔලක හැටියනේ. අපි හැදුනේ උපන් හින්දානේ හදන්න එපැත හිතුකම ඒක කළ යුතුමනේ. ඔයා ආදි වශයෙන් මව්ගුණ පියගුණ දරන්නේ නැති පුද්ගලයෝ ඉන්නවා.

그보다 시간이 더 있으면 알맞게, 그런 태가 새끼로 생깁니다. 그것들도 한 가지 방식에 따릅니다. 어떤 식인가 하면, ‘우리는 어머니가 필요 없다, 아버지가 필요 없다. 태어난 건 제 팔자다, 우리를 키운 건 낳았으니 키워야 할 의무였을 뿐이다’ 하는 식으로 어머니의 덕, 아버지의 덕을 지니지 않는 사람들이 있습니다.

මෙන්න මේ දරන්නේ නැති පුද්ගලයාට මව්ගෙන් පෝෂණය වෙන්න පියාගෙන් පෝෂණය වෙන්න හේතු නැතුව යනවා. කර්ම විපාක වචනය එයාටත් සිද්ධ වෙනවා මගෙන් පියාගෙන් අවශ්‍ය කරන රස ධාතු අරගෙන පැත්තකලා ඉඳලා බි වෙච්ච දාප නම් තනියෙන් ජීවත් වෙන ජීවිතයක් හදාගන්න. බිත්තරේ දාලා හැදෙනට පස්සේ අම්මය කියලා රැකවනත් නැහැ. තාත්යක රැකවනත් නැහ. පති පතිරිසන්. ඒක විදිලා ඒක ස්වභාවය මෝරලක් පැටි එළියට පස්සේ උපන් දාපටන් ඌ හොයාන කන්න ඕන. ඌට රැකවණ දෙන්න අමාරුයි. ඒවැත් එක මට්ටමේ හැටියට තමයි මූලික අවස්ථාව හටගන්නේ.

그런 덕을 지니지 않는 사람에게는 어머니에게서, 아버지에게서 양분을 받을 hetu가 없어집니다. kamma vipāka로 그에게도 일어납니다. 어미와 아비에게서 필요한 양분만 받아 한쪽에서 품어지는 알로 태어나면, 혼자 사는 삶을 꾸려야 합니다. 알을 낳고 깨어난 뒤에는 어미라고 지켜 주지도, 아비라고 지켜 주지도 않습니다. 짐승들이 그렇습니다. 알이 깨어 새끼가 나오면 태어난 날부터 제가 찾아 먹어야 합니다. 그것을 지켜 주기 어렵습니다. 그것들도 같은 수준으로 맨 처음 상태가 생깁니다.

මව් කෙනෙහි පිය කෙනෙහි පෝෂණය නොකරන අය ආවට ගියාට කන්න දෙන අය තියෙන්නේ. ඒ වගේම ඇප උපස්ථාන කරමින් පෝෂණය කරන අයත් තියෙන්නේ. ඇප උපස්ථාන කරමින් පෝෂණය කරන කෙනෙක් හිටියොත්. එයා උපන් කාලේ ඇප උපස්ථාන ලබන්න හේතුකාරයෙක් වෙලා බඩේ ඉපිදෙලා එළියට ආවත් ඒ ටික ලබනවා. ඒ හේතුවෙන් කිව්ව අම්මා තාත්තාගෙන් පෝසනය ේ පොඩි කාලයක් ලබනවා. එතකොට අඩුපාඩු පොඩියවා හොයලා බලලා කරොත් බඩ ඇතුලේදීම පෝෂණය ලබලා පැටියෙක් වෙලා එළියට එන්න හේතු ලබනවා. අවශය විදිහට හොයලා බලලා පෝෂණය කරන්නේ නැතුව එහෙම සියුම් දේවල් හොයන්නේ නැතුව ආවට ගියාට පෝෂණය කළොත් අර විදිහට ඇතුලේ තනියෙන් හැදිලා එළිලියට ආවට පස්සේ ආවට ගියාට ලබන පෝසනයක් ලබාගන්න පුරුළු පැටව්වා ආදී වශයෙන් ලොකු වෙලාව.

어머니, 아버지를 돌보지 않는 사람들 가운데 대충대충 먹을 것을 주는 이들이 있습니다. 또 시중들고 봉양하며 돌보는 이들도 있습니다. 시중들고 봉양하며 돌보는 사람이 있으면, 그는 태어날 때 시중을 받을 hetu를 지어 배 속에 태어나 밖에 나와서도 그것을 받습니다. 그 hetu로 어머니 아버지에게서 돌봄을 조금 받습니다. 그러니 모자람을 조금이라도 살펴 가며 돌보면 배 안에서 양분을 받아 새끼가 되어 나오는 hetu를 얻습니다. 필요한 만큼 살펴 돌보지 않고 세세한 것을 살피지 않고 대충 돌보면, 그렇게 안에서 혼자 자라 밖에 나온 뒤 대충 얻는 양분을 받는 새끼 따위로 커 갑니다.

මේ කර්මය යන්ගියේ ප්‍රභේදය සමහර බිත්තරයකින් පැටියක හැදිලා එනකොට ඔය ඔය ආකාර. ක්‍රමවල ඉතින් අණ්ඩ අණ්ඩ ජීවිතය කියන්නේ අණ්ඩ

이 kamma 갈래의 차이로, 어떤 것은 알에서 새끼가 되어 나올 때 그런 식입니다. 그런 방식들로요.

උප්පත්තිය කියන්නේ රෝපයි. ඕපපාතික උප්පත්තියෙන් ඇවිදිලා හිතන් එන කෙනාට අම්මෙච්ච සාර්ථක වශයෙන් වෙනවන.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේ ලෝකයේම තියෙන පරිසරය තුළ සියුම් කයකින් ඉපදිලා එහෙම ගනීපවනය වෙලා එන ක්‍රමයක් ඒග.

이 세상에 있는 환경 안에서 미세한 몸으로 태어나 그렇게 굳어져 오는 방식이 있습니다.

ජලාභූජ කියලා කියන වචනයෙන් පෙන්නන්න. ජලය හා සම්බන්ධව ඇවිදිලා ඒකෙන් බිහිවෙලා ඒකෙන් ජනිත වෙන්නේ ජලාගුද්ගල ජලාසරයට එනවා. ඒකෙන් බිහි වෙනවා. ඒකෙන් චනිත වෙනවා. තැලේට ඇවි බිහි වෙලා ජනිත නිසා එහට ජලාුජ කියලා. ජලාසීත ස්ථානයක් හරහා ඇවිදිලා තමයි පටන් ගන්නේ උප්පත්තිය. ජලාභිජෝප්පත්ති කියන්නේ ඒකයි.

jalābuja라는 말로 보여 줍니다. 물과 함께 와서 거기서 생겨나 거기서 태어나는 것이 jalābuja입니다. 물이 있는 곳으로 옵니다. 거기서 생겨납니다. 거기서 태어납니다. 물에 와서 생겨나 태어나기 때문에 jalābuja라고 합니다. 축축한 곳을 거쳐서 태어남이 시작됩니다. jalābuja 태어남이란 그것입니다.

දැන් ඔය දෙකටම සම්බන්ධය නැ. එක්තරා කොටසක්. අම්මෙක් ගැන පෝෂණය කරන්නෙත් නැහැ. තාත්තයෙක් ඉන්නවා කියලා පෝෂණය කරන්නෙත් නැහැ. ඕක ඇති විශේෂයකුත් නැහැ. ම හොයන්නෙත් නැහැ බලන්නෙත් නැහැ කියලා. හෙවියේ බැලිය යුතු තමන්ගේ යුතුකම ඉටු කරන්න නැතුව. මේ විදිහට ඉන්න කොටසක් ඉන්නවා තව තනක. මව් පිළිකුළු කරනවා, පියා පිළිකුළු කරනවා. ප්‍රතික්ෂේප කරනවා. එහෙම කෙනාට නැවතත් මව් පියන්ගෙන් පව්හරණයක් රැකවරණයක් ඇති පොතක් ලබන්න හේතු නැතුව වෙනවා. ඒ වෙලාවට එයාට සිද්ධ වෙනවා. ලෝකයේ අවශ්‍ය කරන රස ධාතුන් කොහේ හරි අවශ්‍ය විදිහට එකතු වෙලා හැදෙන තැනක. ඒවා ඇතුළු කරගෙන අම්මෙක් නැති, තාත්තෙක් නැති ඒවයෙන් ගොඩනැගිච්ච දේකින් උප්පත්තියන් ලබන්නවා. අන්න ඒකනා සංසේ උප්පත්තිය.

이제 이 둘과 관계없는 한 부류가 있습니다. 어머니라고 돌보지도 않고, 아버지가 있다고 돌보지도 않습니다. 그런 데 아무 관심도 없습니다. 찾지도 않고 보지도 않습니다. 살펴야 할 자기 의무를 다하지 않고요. 이렇게 사는 부류가 또 있습니다. 어머니를 업신여기고 아버지를 업신여깁니다. 내칩니다. 그런 사람에게는 다시 어머니 아버지에게서 보살핌과 지킴을 받는 태어남을 얻을 hetu가 없어집니다. 그때 그는 세상의 필요한 양분이 어딘가에 알맞게 모여 생기는 곳에서, 그것들을 안에 받아들여, 어머니도 아버지도 없이 그것들로 쌓인 것에서 태어남을 얻습니다. 그것이 saṃsedaja 태어남입니다.

ඉතින් අණන්ඩ ජලාභුච සංසිජ ඕපාද කියන හතර ලෝක සත්‍යයා ඒ කර්ම පළවේගයන්ගේ හැටි හැටියට උපදිනවා. ඉපදිලා පරිසරය හැදෙනකොට හැදිච්ච පරිසරය තුළ ඊට අනුකූල ගන්ථබ්දයෝ ඒ පැති වලට එනවා. දැන් ඕපපාතික උප්පත්තියෙන් හැදිලා වැටිලා එන්න අවශ්‍ය පස්සේ කාලයක් තියෙනවා නම් ලෝකෙත් එහෙම කාලයක් හැදෙනවා පරිසරය. ඒ කාලෙකයි ඒ උප්පත්තියේ.

그래서 aṇḍaja, jalābuja, saṃsedaja, opapātika라는 넷으로 세상 중생은 그 kamma 힘의 꼴에 따라 태어납니다. 태어나서 환경이 만들어지면 만들어진 환경 안으로 그에 맞는 gandhabba들이 그쪽으로 옵니다. 이제 opapātika로 생겨 내려와야 할 때가 있다면 세상에도 그런 때의 환경이 만들어집니다. 그때가 그 태어남의 때입니다.

ඒ පරිසරය වෙනස් වෙනොත් එහෙම අවශ්‍ය සමබිම නැති නිසා. තම අන්තරය නැති නිසා. ඒ අනන්තයට ඇදලා එන්න විදිහක් නෑ. අනන්තරයේ ගන්ධබ්බයාලා සමනන්තරයේ ලෝකේ සමන්තරය හෙවත් සමාන පරිසරය සකස් වෙලා ආවොත් තමයි. ඊට අනුකූල අනන්තරයක් ඇති සත්වයට ඇදින් සම්බන්ධ වෙලා සත්වයෙක් හැටියට කයක් ඇති සත්වයෙක් හැටියට ජනිත වෙන්න ලැබෙයි. ශරීරයක් ඇතුව එන්න. ඒපන්නා වූ සමානන්තයක් යම් යම් ආකාරයෙන් හිදුනානම් ඊට අනුකූල සත්ව තමයි ඒ තුනෙන් අයදි මතු වෙලා ඉන්නේ.

그 환경이 바뀌면 필요한 같은 바탕이 없고 anantara가 없어서 끌려올 길이 없습니다. anantara의 gandhabba들은, samanantara의 세상, 곧 samanantara, 같은 환경이 짜여 와야만 그에 맞는 anantara를 가진 중생에게 끌려 이어져 몸을 가진 중생으로 태어날 수 있습니다. 몸을 지니고 오는 것입니다. 그런 samanantara가 어떤 식으로든 있었다면 그에 맞는 중생이 거기서 드러나 있습니다.

ඔව් ඔව් ඉතින් ඒ තියෙන්නෙත් ඒ වගේ තමයි.

예. 예. 그것도 그와 같습니다.

දැන් යම්කිසි යම්කිසි පුද්ගලයෙක් ඔය මෙරු කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ මේ මිහිරියාවේ රුවාගත්තා වූ පුද්ගලයා තමයි මරුවා වෙන්නේ. මිහිරියාව උස්සගෙන ඉන්නේ එතන. ලෝක ආශ්වාදය ලෝක මිහිරියාවෙන් උඩඟු වෙලා ඉන්නවා නම් යම්කිසි පුද්ගලයෙක්. ඒ පුද්ගලයෝ අනික් අය හොයා දෙන දේවල් අරගෙන අනික් අය වෙහෙසෝලා සකස් කරලා දෙනකන් බලා ඉන්නවා තමන් වෙහෙසෙන්නේ නැතුව.

이제 어떤 사람이 있습니다. maruvā라는 말로 보여 주는 것은, 이 달콤함(mihiri)을 지닌 사람이 바로 maruvā가 된다는 것입니다. 달콤함을 치켜들고 있는 것이 거기입니다. 세상의 āsvāda, 세상의 달콤함으로 우쭐해 있는 사람이 있다면, 그 사람들은 남이 찾아 준 것을 받고, 남이 애써 만들어 줄 때까지 기다립니다. 자기는 애쓰지 않고요.

අනුන්ගේ වෙහෙසීම අයගෙන බලා ඉන්නව සකිනවා වේ අයලා ඉන්නේ. වේ අයගෙන ඉන්න එකට වේා කියන නම දැන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එයා අනු වෙහෙදිලා හදා දුනහම මිහිරියාව ඉඳ විඳ ඉන්නවා. මිහිරියාව ලබන්නට තියෙන ආශ්වාදයෙන් උඩඟු වෙලා ඉන්නකොට

그는 남이 애써 만들어 주면 달콤함을 누리며 있습니다. 달콤함을 얻는 āsvāda로 우쭐해 있을 때…

අන්තර භවයට යනවා කියලා කියනකොට මෙන්න මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා. දැන් මනුස්සයෙක්ගේ මස්ලය හොයා අරගෙන මේ මස්සිලේ කයෙන් ජීවත් වෙලා ඉන්නවා මුල. ඊට පස්සේ ඒ පුද්ගලයා මුළු දවසේ කටයුතු ටික සකස් කරගෙන තියෙන්නේ. ඒ මේ මේ ලෝකයේ තිබෙන භෞතික පරිසරයේ අත්දැකීම වලට අනු එතකොට ඒ භෞතික පරිසරය භජනය කරන්න භෞතික පරිසරය මේම මේ ආශ්වාද ලබන්න පරිහරණය කරන්න භෞතිකමය කයකින් මස්ලියේ සහිත කයකින් ආධාර උපකාරගත්ත ක්‍රමයක් ඔහු ප්‍රගුණ තියෙන්නේ.

antarābhava에 간다고 할 때 이런 일이 있습니다. 이제 사람의 살과 피를 얻어 처음에는 이 살과 피의 몸으로 살고 있습니다. 그 뒤 그 사람은 온종일의 일을 이 세상의 물질 환경을 겪는 데 맞춰 짜 놓았습니다. 그래서 그 물질 환경을 누리고, 그 물질 환경에서 āsvāda를 얻으려고 다루기 위해, 물질의 몸, 살과 피를 지닌 몸의 도움을 받는 방식을 그는 익혀 왔습니다.

අපි ජීවත් වෙනකොට ලෝක ආස්්වාද විනයින්ද හදාගෙන තියෙන මේ භෞතික ගනීවන ලෝකයේ ආස්වාද විනයින්ද ඒකට අවශ්‍ය උපකරණයක් අහන්න මේ මස්ලේ කයක් අරගෙන ඒ මස්ලේ කයේ ආධාරයෙන් ඒවා කරන්න පටන් ගත්තහම ඒ ගුරු පුරුද්ධය ඔහු නවතිනවා. පිහිටනවා. දැන් මරණාසන්න මොහොතක් වෙනකොට ඔහු එතේන් පුරුදු වෙලා තිබිච්ච හුරු පුරුද්ද මොකක්ද? එයාට අවශ්‍ය ආශ්වාද වෘත්තිය ලබා ගැනීමට ද්‍රව්‍ය වස්තුමය ගනීවන ලෝකයක ඒක ගැලපෙන ඝනී භවන කයක් ඇසුරු කරලා ඒ ආශ්‍රයෙන් ලබන ස්පර්ශය තුළින් සම්බන්ධය තුළින් [උගුර කෑරීම] ඒ ආශ්වාදය ගන්නයි පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ.

우리가 살 때 세상의 āsvāda를 누리려고 만들어 둔 이 굳은 물질 세상의 āsvāda를 누리는 데 필요한 도구로 이 살과 피의 몸을 얻어, 그 살과 피의 몸의 도움으로 그것들을 하기 시작하면 그 버릇이 그에게 자리 잡습니다. 이제 죽음 직전 순간이 될 때 그가 익혀 온 버릇은 무엇입니까? 자기가 원하는 āsvāda를 누리려고, 물질의 굳은 세상에서 그에 맞는 굳은 몸을 의지해, 그로부터 얻는 sparśa와 이어짐을 통해 āsvāda를 얻는 데 익숙해져 있습니다.

දැන් මේ පුරුද්ධෙන් ඉරුණහම බස්ලේකයි දැන් එයාට නෑ. හැබැයි දැන් විට පුරුද්ද ක්‍රියාත්මක කරන්නයි උත්සාහ කරන්නේ නව ජීවිතයට එයා හැර ගැහිලානේ. ඒ ජීවිතයට ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඒ ක්‍රමය දැන් ආගන්තුකයි. අත්දැකීම් නැ. පෙර තිබුන අත්දැකීම් වැහිලා කියි. නව අත්දැකීම් අලුත් වැඩපිළිව තියනින් ඔට මතු වෙලා ඉන්නකොට

이제 이 버릇에서 떨어져 나오니 살과 피의 몸이 그에게 없습니다. 그런데도 그 버릇을 부리려고 애씁니다. 새 삶에 그가 들어섰습니다. 그 삶에는 방식이 있습니다. 그 방식은 이제 낯섭니다. 겪어 본 적이 없습니다. 이전에 겪은 것은 가려졌습니다. 새로 겪을 것, 새로운 일 처리가 그에게 드러나 있을 때,

මෙන්න මේ නිසා ඉස්සෙල්ලාම මැරිච්ච දවසේ පළවෙනි දවසේ ඒ පුද්ගලයාගේ පෙරතිච්ච පුරුද්ධ තා. එයාට අවශ්‍යතාවයක් හිතුනොත් එයාට දැනෙනකොට යම්කිසි දෙයක් මනසට දැනෙනකොට ඒ කයටත් පිපාසය බඩගින්න දැහෙනවා. ඒ කය පෝසෙට අවශ්‍ය වෙන. හැබැයි ඒ අයට පිපාසිය සංසිදුවාගන්න ගන්න ජලය අපි දෙන ජලය නෙමෙයි. ඒ අයට විපාසය සංසිදුවාගන්න ගන්න ආහාරය අපි ගන්න ඝන ආහාරය නෙවෙයි.

그래서 맨 먼저, 죽은 날, 첫날에는 그 사람의 이전 버릇이 있습니다. 그에게 필요가 생기면, 무언가가 마음에 느껴지면, 그 몸에도 목마름과 배고픔이 느껴집니다. 그 몸도 양분이 필요합니다. 그런데 그들의 목마름을 달랠 물은 우리가 주는 물이 아닙니다. 그들의 배고픔을 달랠 먹이는 우리가 먹는 굳은 먹이가 아닙니다.

ඒ වුනාට බඩිගින්නා කාපුහම පිපාසයක් කාපුහම තිිච්ච අත්දැකීම මේ ඝනී බවන ජලය බොන්නයි ඝනීවන ආහාර ගන්නවා. ඒකට අරන් තිරීච්ච උපක්‍රමේ තද ස්වභාවය ඇති මසින් දෙයින් ඇට නහරාදීන් සකස් වෙච්ච කය නැමති උපකරණ. හැබැයි ඒකේ මනෝමය කය දැන් තියෙනවා. දැන් මය කයි ඔව් ඔව් පළවෙනි දවස

그렇지만 배고프고 목마를 때 겪어 온 것은 이 굳은 물을 마시고 굳은 먹이를 먹는 것입니다. 그것을 위해 써 온 꾀가 단단한 살과 피와 뼈와 힘줄 따위로 짜인 몸이라는 도구입니다. 그런데 이제는 manomaya kāya가 있습니다. (물음) 이제 manomaya kāya이군요. (답) 예, 예. 첫날입니다.

එදා මොකද කරන්නේ ඔහුගේ පෙරා අත්දැකීම පරිදි වතුර තිබාහු වුනාහම විදහට අර මනෝමයකයිෙන් දුවගෙනයි ගිහිල්ලා කලගිරියේ වතුර බිහිලලා නම් පුරුදු වෙලා තිබුනේ. විධහට බලනවා කෝපයක් වෙන්න කලගිරෙනියේ වතුර නම. අල්ලනවා අල්ලනවා කෝපය අතු වෙන්නේ. ගනීවාන කෝප්පේ අර මස්ලේ අතින් ගත්තායි ගන්න බැ.

그날 그는 어떻게 합니까? 이전에 겪은 대로, 목이 마르면 늘 하던 대로 그 manomaya kāya로 달려가 물 항아리의 물을 마시는 데 익숙했습니다. 늘 하던 대로 물 잔을 찾습니다. 잡고 또 잡아도 잔이 잡히지 않습니다. 굳은 잔을 살과 피의 손으로 잡던 대로 잡을 수가 없습니다.

ඊට පස්සේ දුවනවා අගිලඟට කරපු වැදේ මොකක්ද කෝපයක් මුකුත් දන්න බැහැ වතුර තියා හිනම් කලගිටිය නවලා හිම් අත තියලා වතුර බෝන. කලගිඩිය නඟට දුරලා හිම් බලනවා නමලා වතුර බෝනා. කලගිඩිය අහන්න නෙ ඒක අහුවිල්ලෙ. දැන් මොකද කරන්නේ? මට බලනවා වතුර තියලවා වතුර දෝතින් අරන්. එතන්ට දුවලා බලපම මේම මේේ මස්ලේ කායෙන් බිහිලා තියිච්චුත ගිහිල්ලා ඇලකින් දොරකින් හරි කමක් නෑ ඉතින් මේ මිමන වහ ජලය තියෙන තැනකින් දෝත දාස ගන්න බනවා පෝ. ඒ වතුර පේනවා ගන්න හදනට අහුවෙන.

그 뒤 항아리 곁으로 달려갑니다. 잔이고 뭐고 어떻게 된 건지 몰라, 물이 든 항아리를 기울여 손을 대고 물을 마시려 합니다. 항아리를 기울여 마시려 합니다. 항아리가 잡히지 않습니다. 이제 어떻게 합니까? 물이 있는 곳에 가서 두 손으로 물을 뜨려 합니다. 거기로 달려가 보세요, 살과 피의 몸으로 익힌 대로, 개울이든 도랑이든 상관없이 물이 있는 곳에서 두 손을 넣어 뜨려 합니다. 그 물이 보이는데 뜨려 하면 잡히지 않습니다.

දැන් මේ තියෙන්නේ මෙයාගේ ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් අත්දැකීමක් ලබනවා. අර එදා කරපු එකක්වත් කරන්න බැ. එහෙම කයින් කරපු ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් ජීවිතය පවත්වන්න. ඔව් මුළු දවසක් තුළ කරපු සියලුම වැඩිවෙල දවසේ ගානේ එහරට දනවා, මෙහාට දනවා, කරනවා, දඟලනවා. ඒ ක්‍රමෙන් ඒක සංසිඳව ගන්නවා. මුළු දවසක් ගත වෙනකම පළවෙනි දවස පළවෙනි දවස ඔහුගේ ක්‍රියාකාරීත්වය ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් තමාගේ අවශ්‍යතාවය ගැනීමට පෙර කරපු ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් පුළුවන්ද කියලා බලපු දව පරීක්ෂණය කරපු දව කීයගයෙන් පෙන්නන්න ඔන්න ඔය ක්‍රියාකාරී බව

이제 그는 자기 작용으로 겪어 봅니다. 그날 하던 것 하나도 할 수 없습니다. 그런 몸으로 하던 작용으로는 삶을 꾸려 갈 수 없습니다. 예, 온종일 하던 모든 일을, 날마다처럼 이리 달리고 저리 달리고 하며 몸부림칩니다. 그 방식으로 그것을 달래려 합니다. 온 하루가 지날 때까지, 첫날, 첫날, 그의 작용, 곧 자기 필요를 채우려고 이전에 하던 작용으로 될까 해 본 날, 시험해 본 날입니다. 그 작용이 그렇게 드러납니다.

ඒ ක්‍රියාකාරී බව බලන්න බලන්න අත්දැකීමෙන් අත්දැකීමට ඒ ක්‍රමෙන් බෑහැ ඒ ක්‍රමෙන් බෑ කියලා තිබිච්ච ක්‍රියාකාරී මානසිකත්වය දීලා යනවා. ක්‍රියාකාරීත්වයට කිව්වේ රවි කියලා. රගේ ස්වභාවය දීලා යන දවස තමයි රවිදින. එහම් එයාට රවිදින එයා මැරිච්ච දවස එයාට ඒකයින් කරන්න පුළුවන් වැඩ කරන්න පුළුවන්ද කියලා බලනවා අත්දැකීම ලවනවා බැහ කියලා. බැරි බැරි දේ කරන්න අහයි දඟේ නැහැ. ඒකෙන් බෑහැනේ. අත්දැකීමක් තියෙනවා. තව දෙයක් බලනවා. ඒකෙනුත් බැහැ. ඒකෙනුත් දීන වුණා. දීන වුණා කියන්නේ ඒකට ආයෙ දකන්නේ නැහ. ඒ අහිර වෙලා යනවා. ඒ ඇඩේ හරියන්නේ නෑ කියලා. නව අත්දැකීම ලබනවා. මෙච්චර කලේ මස්ලයකයින් කරපු පළවෙනි ක්‍රියාකාරීත්වය කරන්න බැහැ කියලා දවසක් තුළ අත්දැකීමක් ලබනවා.

그 작용이, 보고 또 보며 겪고 또 겪어 ‘그 방식으로는 안 된다, 그 방식으로는 안 된다’ 하여 작용하던 마음 상태가 꺾여(dīna) 갑니다. 작용을 ravi라고 했습니다. ra의 성품이 꺾여 가는 날이 바로 ravi dina(일요일)입니다. 그러니 그에게 ravi dina는 그가 죽은 날, 그 몸으로 할 수 있는 일을 할 수 있는지 보고 안 된다는 것을 겪는 날입니다. 안 되는 것을 하려고 몸부림쳐도 안 됩니다. 그것으로는 안 됩니다. 겪은 것이 있습니다. 또 다른 것을 봅니다. 그것으로도 안 됩니다. 그것으로도 꺾였습니다. 꺾였다는 것은 다시는 그쪽을 바라보지 않는다는 것입니다. 그것은 사라져 갑니다. 그 일은 되지 않는다고요. 새로 겪습니다. 지금껏 살과 피의 몸으로 하던 첫 작용을 할 수 없다는 것을 하루 안에 겪습니다.

උදේ ඉඳන් රෑ වෙනකන් රෑ එළි වෙනකන් ඔය අත්දැකීම පස්සේ ගිහිල්ලා ඔහු දන්න ජාතිය ඔක්කොම බලනවා මොන ක්‍රමයකින් හරි ඔහුගේ අයිනවා. මේ දව්‍ය වස්තුමා ලෝකය පරිබෝග කරන්න පුළුවන්. මගේ මේ අවස්ථාව ඉටු කරගන්න ඒක බැලුවහම ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් දීලා අධෛර බවට පත් වෙනවා. ඒ බෑහැනේ. අන්න පළවෙනි දවසේ රෙවිල්ලා ගියා කවුරුවක් පින්දහම් කරලා දුනාට ගන්න පුළුවන් දවසක් නෙමෙයි ඔහුගේ වැඩේ කරගන්න ිලා පින්වෙ දකලා දවස

아침부터 밤까지, 밤이 밝을 때까지 그 겪음을 따라가며, 그가 아는 것을 모두 해 봅니다. 어떤 방식으로든 이 물질 세상을 누릴 수 있도록, 내 이 처지를 채우려고요. 그렇게 보니 작용이 꺾여 힘이 빠집니다. 그것은 안 됩니다. 그래서 첫날 ravi로 꺾여 갔습니다. 누가 puñña를 지어 주어도 받을 수 있는 날이 아닙니다. 자기 일을 해 보느라 바쁜 날입니다.

ඉතින් මේ දවස තුළ පින්දෙන්න කියලා මැරිච්ච දවසේ පින්දු වුනාට එයාට පින් ගන්න බැහැ. දන්දුනාට දානේ ඒවට සම්බන්ධ වෙන්න බැහැ. එයා ඉන්නේ වෙන පැත්තක එයා තව ඒ ලෝකයට හැදැහිලානේ. මෙන්න පළවෙනි දවසේ ගත වීමට කියනවා කවි දන වුණා. ක්‍රියාකාරීත්වය දියන වෙලා. හැබැයි ඒ වුනාට ඔහුට අනියට කොහොමවත් ක්‍රමයක් නැද්ද.

그래서 이날 puñña를 주려고 죽은 날 puñña를 지어 주어도 그는 받을 수 없습니다. dāna를 주어도 그 dāna에 이어질 수 없습니다. 그는 다른 쪽에 있습니다, 아직 그 세상에 맞춰지는 중입니다. 이 첫날이 지나가는 것을 ravi dina라고 합니다. 작용이 꺾였습니다. 그렇다고 그에게 다른 길이 전혀 없겠습니까.

ඉස්සර නම් මෙහෙම කෝප්පියාට වතුර බිව්වා. දැන් බෑහෙනි. මොකද මට මේ වුනේ? කල්පනාවට බහිනවා. කල්පනා කරලා බලනකොට අත්දැකීම මතක් වෙනවා. කෝපි අල්ලන්න ගියා කෝපය අල්ලන්න බැහැ. හලගිඩිය නම් අමන්න ගියා හලගිඩියන නමාගන්නත් බැහැ. ඇලෙන් වතුර බොන්න ගියා, දොලෙන් වතුර බොන්න ගියා, ලිඳේ වතුර වෙන්න ගියාතර අහු වෙන්නෙත් නැහ. දැන් හිතා කල්ගෙවනවා. දැන් මොකද වෙන්නේ? මට මොකද මේ වුනේ?

‘전에는 이렇게 잔으로 물을 마셨다. 이제는 안 된다. 나에게 무슨 일이 일어났나?’ 생각에 잠깁니다. 생각해 보니 겪은 것이 떠오릅니다. 잔을 잡으려 했는데 잔을 잡을 수 없었다. 항아리를 기울이려 했는데 항아리를 기울일 수도 없었다. 개울에서 물을 마시려 했고, 도랑에서 물을 마시려 했고, 우물물을 마시려 했는데 잡히지도 않았다. 이제 생각하며 시간을 보냅니다. 이제 어떻게 되나? 나에게 무슨 일이 일어났나?

ඔන්න ඕවිලටිය හඳුනේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තගෙන් උපවා කරන්නේ තමාගේ කැමැත්ත අනුව හිතට හිත. කැමැත්ත හිතු කර ගැනීමට දඟලපු හිතුවිලි මාලාව හිත හිතා. ඒකෙන් පරාජය වෙච්ච බව හිතා. තව දවසක් එවනවා.

자기 바람에 따라 마음에 마음을 겹쳐 생각합니다. 바람을 이루려고 몸부림친 생각의 줄을 거듭 생각합니다. 그것에 졌다는 것을 거듭 생각합니다. 또 하루가 옵니다.

ඒ දවසේදී මොනවා හිතුවත් වැඩක් නැහ වෙච්ච දේ වෙලා ඉවරයිනේ. ආන් තීරණයට වහනවා හිතීමෙන් වැඩක් නෑහ. වීමෙන් වැඩක් නැහැ. ආශ්වාදය හොය හොයා වෙච්ච දේ ගැන හිත හිතා. ඳීම වැඩක් නැක තීරණයට පහිනවා දෙවෙනි දවස හිටීම දීන වෙච්ච දවස තමයි සඳු දීන. දෙවෙනි දවසක් ඉවරයි.

그날에는 무엇을 생각해도 소용없다, 일어난 일은 이미 끝났다는 결론에 이릅니다. 생각해 봐야 소용없다. 그래 봐야 소용없다. āsvāda를 찾고 또 찾으며 일어난 일을 거듭 생각하는 것은 소용없다는 결론에 이르는 것이 둘째 날입니다. 생각함이 꺾인 날, 그것이 바로 sandu dina(월요일)입니다. 둘째 날이 끝납니다.

දැන් ඒ පුද්ග ලොකු ප්‍රශ්නය අම්මතු වෙන්නේ. මොකක් හරි දැන් ඉන්න බැහ. ඔක්කොම දැන් දවස් දෙකා තෙරුනා. අර ආශ්වාදය වද දෙනවා. වද දෙනකොට මෙහා තරඟෙට බහින්න. මොනවා හරි කරා උපක්‍රමය හොයෙන? කොහොමහරි ජය ගන්න ඕනේ. කොහොම හරි වතුර කියාන්න ඕනේ. මොකක් හරි කරගන්න ඕනේ දැන් ඒකට හොයනවා කාන දැන් මේ ක්‍රියාකාරීත්වයට අධිපති බව පාට පෙන්නන සංකේතයද ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් හිත හිතා දඟලනවා. නමුත් තවම ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් දඟලන්නේ මේ මස්ලය අයින් කරපු ක්‍රියාවෙන්ම ජය ගන්න. බැලුවා ඒ රහසත් බැහැ. බැහැ බැහැ ඒ කරන්නත් බැහැ. තරංග කරලා දඟලා කරන්නත් බැහැ. පොර කාලා කරන්නත් බැහැ. මොන උත්සාහ ගතක් කරන්නත් බැහැ. ඒ තීරණය තරගෙන පහිනවා. ඒ අදහියන වෙලාවේ. අන්න තරඟකාරීත්වය දීන වෙලා යනවා. අර ක්‍රියාකාරී තත්ත්වය දීන වෙලා යනවා. පූජ දීන වුණා ඒකට තුන්වෙනි දව

이제 그 사람에게 큰 문제가 떠오릅니다. 무엇이든 해야지 이제 가만있을 수 없습니다. 이틀 동안 다 알았습니다. 그 āsvāda가 괴롭힙니다. 괴롭힐 때 이쪽에서 겨루기에 듭니다. 무언가 해 볼 꾀를 찾습니다. 어떻게든 이겨야 한다. 어떻게든 물을 마셔야 한다. 무언가 해내야 한다. 이제 그것을 찾습니다. 이것이 작용을 휘어잡으려는 기세를 빛깔로 보여 주는 표시인 셈입니다. 작용으로 거듭 생각하며 몸부림칩니다. 그러나 아직도 작용으로 몸부림치는 것은 살과 피의 몸이 떠난 그 행위 그대로 이기려는 것입니다. 해 보았는데 그 꾀로도 안 됩니다. 안 된다, 안 된다, 그것도 못 한다. 겨루며 몸부림쳐도 못 한다. 다투어도 못 한다. 어떤 애씀으로도 못 한다. 그 결론에 이릅니다. 그러자 겨룸이 꺾여 갑니다. 그 작용하던 상태가 꺾여 갑니다. kuja가 꺾였으니, 그것이 셋째 날입니다.

ඊට පස්සේ අනාතයි පොඩි එක ආවා. දැන් ඉතින් ඊට පස්සේ උපදෙස් හොයන්න ඕනේ අනික් අයගෙන් ආධාර පතන්න ඕනේ. පොඩි එකාට වෙච්ච කෙනා. දැන් එයා දන්නවා මම හිටපු ලෝකේ ආකාරයෙන් දැන් බැ. දැන් මේ නව ලෝකයට අවශ්‍ය ක්‍රමයක් තියෙනවා නම් මම ඒක දන්නෙත් නැහ. ඒ ක්‍රමය කාගෙන් කාගෙන් ආධාර ලබාගෙන අනුගේ ආධාරයෙන් වැඩේ පටන් ගන්න ඕනේ. අන්න ඒ ආධාරය මොකද කරන්නේ බලනකොට වටපිට බලනවා බැගෑ පත් වෙලා හොඩියඑක ආවාග

그 뒤에는 의지할 데 없는 아이가 되었습니다. 이제 그 뒤로는 가르침을 찾아야 하고 남에게 도움을 빌어야 합니다. 아이처럼 된 사람입니다. 이제 그는 압니다. ‘내가 있던 세상의 방식으로는 이제 안 된다. 이 새 세상에 필요한 방식이 있다면 나는 그것을 모른다. 그 방식을 누군가에게서 도움받아, 남의 도움으로 일을 시작해야 한다.’ 그 도움을 얻으려고 어떻게 하는가 하면, 둘레를 살핍니다. 애처로워져 아이처럼 되었습니다.

දැන් අනිත් අය ඇයි ඒ ලෝකේ තවත් ඉන්නවා පුරුදු වෙච්ච අයතලා, මුත්තලා, නැන්දලා, මාමලා මැරිච්ච අය ඔක්කොම පරම්පරාව ඉන්නවා. ඒගොල්ලෝ කතා කරනවා ඕක දාලා මිනිව හරි. ඕක දාලා ඔහු ඔයයෙන් බෑහ කරන්න. ඒකක්වත් ගණගන්න නැතුව තමයි අර තමන්ගේ ක්‍රියාකාරීත්වය කරලා බැලුවේ. බැරි තැන අන්තිමට ඒගොල්ලන්ට නැවිලා පොඩි එකාවාගේදී ඒගොල්ලන්ගේ උපදෙස් ගානවා.

이제 다른 이들, 그 세상에 아는 이들이 더 있지 않습니까. 할머니들, 할아버지들, 고모들, 삼촌들, 죽은 이들, 온 조상이 거기 있습니다. 그들이 ‘그거 그만둬라, 그렇게 해서는 안 된다’고 말합니다. 그런 말은 하나도 귀담아듣지 않고 자기 작용을 해 보았던 것입니다. 안 되자 마침내 그들에게 고개를 숙이고 아이처럼 그들의 가르침을 받습니다.

ඔහොම වතුර ගොන්න බැ. මේ තියෙන්නේ අපේ වතුර. දැන් ඒගොල්ලන්ගේ ලෝකේ මැවිච්ච වතුර තියෙනවා ඒගොල්ලන්ගේ පුල්‍යතාවයට හරි ලබාගත්ත පින්වලින් ඒ හේතුවෙන් ලැබවිච්ච හරි ඒ කයෙන් පරිහරණය කරන්න පුළුවන් ඒ ලෝකයට ගැලපෙන වතුරක් තියෙනවා. මෙන්න මේ වතුර බිනවා. ඔය වතුර හොයන්න බැහැද මේ අපිට හම්බ වෙච්ච වතුර. මේ අපිට හම්බවෙච්ච කෙන. මෙන්න මේවා කාපන් කියලා පොඩි එකට කවනවායි කන්න බඳ තියෙනවා. ඒ වගේ නාම දැන් නව ජීවිතයේ ඒවා කාලා ඒවාලා පොඩි එකා වාගේ ජීවත් වෙලා අත්දැකීමක් ලබනවා. දැන් ඉතින් මට වෙන පිහිටකුත් නැහ. මේ ඉන්න කට්ටියම තමයි මට මාව රැකගන්න ඉන්නේ. අන්න ඒකට ගහෙනවා ඊට පස්සේ.

‘그렇게 물을 마실 수는 없다. 이것이 우리 물이다.’ 이제 그들의 세상에 생겨난 물이 있습니다. 그들의 puñña로 얻었든, 그 hetu로 얻었든, 그 몸으로 다룰 수 있는, 그 세상에 맞는 물이 있습니다. ‘이 물을 마셔라. 그 물은 찾아봐야 안 된다. 이건 우리가 얻은 물이다. 이건 우리가 얻은 먹이다. 이것을 먹어라’ 하며 아이에게 먹이듯 먹을 것을 줍니다. 그처럼 이제 새 삶에서 그것들을 먹고 마시며 아이처럼 살며 겪어 갑니다. ‘이제 나에게 다른 의지할 데가 없다. 여기 있는 이 사람들만이 나를 지켜 준다.’ 그 뒤로 거기에 매입니다.

දැන් එතකොට එයාට මොකද වෙන්නේ? අන්න බුද්ධීනය ගෙවිලා කියා පොඩි එකාගේ අයගේ කාලේ. ඊට පස්සේ එතකොට මේ මම විතරක් න මෙහෙම ඉන්න ඕනේ. පොඩි එක එක්වන් ඉඳලා හරියන්නේ නෙමෙයි. ඒගොල්ලන්ගේ මොක ඒගොල්ලෝ ජීවත් වෙන ක්‍රමය මොකක්ද දන්නේ? ඒගොල්ලෝ මේ හොයාගත්තේ කොහොමද දන්නේ? ඒගොල්ලන්ට මේ හබෙන්නේ කොහෙන්ද දන්නේ? ඉගෙනගන්න ඕනේ. ඒවා අහන්නවා හොයනවා. ගුරුහරුකම් ගන්නඕන. ඒ ලෝකේ ඉන්න අය මේ ලෝකේ හිටපු ගුරුහරකන් වලින් වැඩක් නෑහැ කියලා දැනගන්න මස්ලේ කයක් ඇතුව හිටපු කාලේ තිබිච්ච ගුරුහරකන් එකක්වත් මට වැඩක් නැහැ. ඒවා ඒ ලෝකය. ඒවයින් දැන් මට වැඩක් නැහැ. මේ ලෝකේ තිබිච්ච බලාපොරොත්තුව දීන වෙලා. ගුලුහරකන් දීන වැරදන අන්න ගුරු දියන තව දිනයක් ගත්ත

그러면 그에게 무슨 일이 일어납니까? 아이 같던 때인 budha dina가 지나갔습니다. 그 뒤 ‘나만 이렇게 있어서는 안 된다. 아이로만 있어서는 안 된다. 그들은 어떻게 사는지, 이것을 어떻게 찾았는지, 이것이 어디서 오는지 알아야 한다. 배워야 한다’ 하고 그것을 묻고 찾습니다. 그 세상에 있는 이들에게서 가르침을 받아야 합니다. 이 세상에 있던 가르침은 소용없다는 것을 압니다. 살과 피의 몸을 지녔던 때의 가르침은 하나도 나에게 소용없다. 그것은 그 세상의 것이다. 이제 나에게는 소용없다. 이 세상에 두었던 바람이 꺾였습니다. 가르침이 꺾였으니 guru dina, 또 하루가 지났습니다.

දැන් ඊට පස්සේ එයා දකිනවා මේ පැත්තේ අදහස් ඉවරයි. ඒ ලෝකේ අදහස් වලට බැහැලා ඒ දේවැල් ඉගෙන තියෙන්නේ. ඒ තුළින් ඔබ පහිනවා නිස හැර නිගමනය. ඒකෙන් සතුටු වෙන්නේ. අන්න ඒ ලෝකේ සතුර වෙලා දැන් ඉතින් මේ ලෝකේ මට හොඳයි දැන් ඉතින් මගේ බලාපොරොත්තු අහන්න ක්‍රමයක් හම්බවෙලා තියෙන්නේ කියලා. ඒකට සකරු වීමට කියනවා සිකුරු දිව. මේ ලෝකේ සන්තෝස වෙච්ච ක්‍රමයක් තියනම් ඒක දැන් අල්ලන්නේ නැහැ. දැන් ඒ ක්‍රමය බෑහැ කියලා මේ ලෝකෙච්ච බලාපොරොත්තු වෙච්ච සුව ගන්න ක්‍රමය දීන වෙලාව. අන්න ඊළඟට තමයි මේ සිකුරු දීන කියලා. දැන් ඊට පස්සේ මොකද

그 뒤 그는 이쪽의 생각은 끝났다고 봅니다. 그 세상의 생각을 받아들여 그것들을 배웠습니다. 그것을 통해 결론에 이릅니다. 그것으로 기뻐합니다. 그 세상에서 기뻐하며 ‘이제 이 세상이 나에게 좋다, 이제 내 바람을 이룰 방법을 얻었다’고 합니다. 그것에 기뻐하는 것을 sikuru dina라고 합니다. 이 세상(이전 세상)에서 기뻐하던 방식이 있었다면 이제 그것을 잡지 않습니다. 그 방식은 안 된다며 이 세상에서 바라던 편안함을 얻는 방식이 꺾인 때입니다. 그다음이 바로 이 sikuru dina입니다.

සිකුරු දීන කියලා. දැන් ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? එයා ඒ ලෝකෙට ජීවත් වුනාහම දැන් මතක් වනවා අනේ මම මේ ලෝකේ හිටියා මෙහෙම මට මෙහෙම අය හිටියා. හමුදුව හිටියා. දැන් තමයි තමන්ගේ ජීවිතය පෝෂණය කරගන්න ක්‍රමය අහුනාට පස්සේ තමයි ආයේ මතක් වෙන්නේ. ඉස්සෙල්ලා බාහිර හිටපු හැටි, කරපු හැටි කියපු හැටි ඉරට වැව් හැටි ගෙවල් දොරවල් හදපු හැටි ඔක්කොම මතක් වෙී එනවා. අනේ මම ඒවට අයිතිවාසිකම් කිව්වා. මට මෙච්චර සල්ලි තිබුණා. ඒවා වහවල් තිබ්බා. ඒවා එකක්වත් දැන් මට ගන්න විදිහක් නෑහ. මට වෙච්ච දේකෝන හෙනියත මට මේ වුනේ. ඕක හිතා ඉන්නවා මොනවා හරි හිතුවත් වැඩක් නැහැනේ. ඒවා අයිති නැහැනේ. දැන් ඉතින් ම වෙන තැන කෙනෙක් ඉන්නේ. ඔන්න අදහසෙනවා.

그 뒤에는 어떻게 합니까? 그가 그 세상에서 살게 되자 이제 떠오릅니다. ‘아, 나는 그 세상에 있었다. 나에게 이런 사람들이 있었다.’ 자기 삶을 꾸릴 방법을 잡은 뒤에야 다시 떠오르는 것입니다. 예전에 밖에서 지낸 모습, 한 일, 한 말, 논밭과 집을 지은 일이 모두 떠오릅니다. ‘아, 나는 그것들을 내 것이라고 했다. 나는 돈이 이만큼 있었다. 그것들을 감춰 두었다. 이제 그 가운데 하나도 가질 길이 없다. 나에게 무슨 일이 일어났나.’ 그렇게 생각하며 있습니다. 무엇을 생각해도 소용없습니다. 그것들은 이제 내 것이 아닙니다. 이제 다른 곳에 있는 사람입니다. 그렇게 생각이 듭니다.

ඒ දුක් පේවීගෙවන දවසක් තියෙනවා ඒකට කියනවා සනි. දැන් ඉතින් දුක් විවිඳලා වැඩක් නහ ගිය දේ. අලුත් ජීවිතය ආරම්භ කරලා නව ජීයා පටන් ගන්න ඕනේ කියලා පනි ඉවරෙච්චට ආයුහ සැරයක් ආරම්භ කරනවා හත්වෙනි දවස [උගුර කෑරීම] ආන් එදාට අදහස ආපු දවසට මදන හත්වෙනි දවසේ දානයක් දීලා එයාට අවශ්‍ය පින්වතන්න. දැන් බලාපොරොත්තු සම්පූර්ණයි හත් වෙනි දවස වෙනකොට නව ජීවිතය අඩිසාලම හිතෙන් තියෙනකොටම ඒකට අවශ්‍ය පහතකම මෙහෙ ඉන්න අය සලසලා දෙනවා ක්‍රමයක්. එතකොට මොකද ඒකට ගැලපිලා පසුිලා හිතන ඇවිල්ලා ඉවරන්න. ආන් එදාට දෙන පින ගත්ත ඒක. ස්වාමීන් වහන්ස

그 괴로움을 겪으며 보내는 날이 있는데, 그것을 sani라고 합니다. ‘이제 괴로움을 겪어 봐야 소용없다, 지나간 일이다. 새 삶을 시작해야 한다’ 하며 sani가 끝나고 다시 한번 시작합니다, 일곱째 날입니다. 그날, 그 생각이 든 날, 그 일곱째 날에 dāna를 하여 그에게 필요한 puñña를 줍니다. 이제 바람이 온전해집니다. 일곱째 날이 될 때 새 삶의 발판이 마음에 놓여 있으니, 그에 필요한 바탕을 여기 있는 사람들이 마련해 줍니다. 그러면 그에 맞춰 마음이 와서, 그날 주는 puñña를 받습니다.

එදාට දෙන පින ගත්ත ඒක. ස්වාමීන් වහන්ස ආර්ය ශ්‍රාවකයෙක් ඔය අවස්ථාවට පත් වුනහම එයා මග

(물음) 스님, ārya 제자가 그런 처지에 이르면 그는 길을…

ආර්ය ශ්‍රාවකයෙක් කියන එක මෙහෙමයි. අපි දන්නේ නැහ කවුරු ආර්යද කවුරු අනාර්යද කියලා. සමහරට අනාර්යෝ ආර්ය කියලා හිතාගෙන ඉන්නවා. ආර්යයෝ ආර්ය බව දන්නේ නැතුවක් තියෙනවා. ආර්ය වෙලා ඉන්නවා. ආවර්චනය කරන ඥානය නොතිබුණ නිසා එයා ආර්ය බව දන්නේ. සමහර කෙනෙක් කනාරයෙක් වෙලා ඉන්නවා. මේ ලෝකේ පොත්පත් වලින් එක් කෙනාගේ කතාව වනවින් ඉගෙන ගත්තේ ඒ වරගෙන එයා ආරිය කියලා හිතාගෙන ඉන්නවා. නමුත් එයා අනාරය දය ඔය දී හත

(답) ārya 제자라는 것은 이렇습니다. 우리는 누가 ārya이고 누가 anārya인지 모릅니다. 어떤 anārya는 자기를 ārya라고 여기고 있습니다. ārya가 자기가 ārya인 줄 모르는 경우도 있습니다. ārya가 되어 있는데, 돌이켜 살피는 슬기가 없어서 자기가 ārya인 줄 모릅니다. 어떤 사람은 anārya로 있으면서, 이 세상의 책에서 누군가의 이야기를 읽고 배워 그것으로 자기가 ārya라고 여깁니다. 그러나 그는 anārya입니다. 그 일곱 날은…

නැ යන්න යන්නේ මෙහෙමයි ඉතින්. දැන් ඔතනින් ගියාට පස්සේ දින හත සියල්ලටම නැහ. ඔය දීනහත ගෙවෙන්නේ ඔය අන්තරා භවයට ගිය කට්ටියට ඒ කට්ටියට විපාක් වසින ඕකේ ඉන්නේ. මේ හත් දවසේ දානේ දින පින අරගන්නේ ඒක හිටපු කට්ටිය. ඒගොල්ලන් පරදස්සතු පජීවික නම කියලා. ඒ අයටයි ඒක හම්බ වෙන්නේ. එතකොට අපිට එතකොට ඒ අයට දෙන දානයක් තියෙනවා නම් ඒක එයාට ගන්න පුළුවන්. එහෙමනම් ඒ පින තෙනක ඉන්නවා එයාට අනුමෝදන් වෙන්න පුළුවන්. අනුමෝදන් වෙලා එයා ඒකෙන් සුගිතමුණ වෙනවා.

아닙니다, 가는 것은 이렇습니다. 거기서 떠난 뒤 모두에게 일곱 날이 있는 것은 아닙니다. 그 일곱 날이 지나는 것은 antarābhava에 간 이들에게입니다. 그 무리가 거기 있습니다. 이 일곱째 날 dāna에서 주는 puñña를 받는 것은 거기 있던 무리입니다. 그들을 paradattūpajīvī라고 합니다. 그들에게 그것이 닿습니다. (물음) 그러면 우리가 그들에게 주는 dāna가 있으면 그가 받을 수 있습니까? (답) 그러면 그 puñña가 있는 곳에서 그가 anumodanā할 수 있습니다. anumodanā하여 그것으로 sugati로 갑니다.

එතකොට ස්වාමීන් වහන්ස දැන් බුද්ධ දේශනාවේ නෙල අවසාන දිට්ඨය අනුවයි උපත ලැබෙන ඒක බුද්ධ දේශනාවේ නෙවෙයි පසලිව ආචාර්යවාද වල තියෙන්නේ. මරණාසන්න මොහොතේ දුති චිත්තයක් එනවා. ඒකලම පෙරපසු නොවී පටිසන්ධි චිත්තය පහළ වෙනවා අර කියන්නේ දැන් භවංග පතලොත් ඔව ඒක හරි. ඉතින් එතන ඒ කියන කටයුත්ත පටලවාගෙන ඉන්න නිසා හිතා තමයි මේ අන්තරාභවය කියන එක තෝරගන්න බැරි වෙලා ඉන්නේ.

(물음) 그러면 스님, 붓다의 가르침에는 마지막 dṛṣṭi에 따라 태어남을 얻는다고… (답) 그것은 붓다의 가르침이 아니라 뒷날의 ācariyavāda에 있는 것입니다. (물음) 죽음 직전 순간에 cuti citta가 오고, 그와 동시에 앞뒤 없이 paṭisandhi citta가 나타난다고 하는데, 그것은 bhavaṅga가… (답) 예, 그것이 맞습니다. 그런데 거기서 그 일을 헷갈려 있어서 antarābhava라는 것을 알아보지 못하고 있습니다.

මරණාසන්න මොහොතෙදී කෙනෙක් යුත වුණු. දැන් කොයි මොහොතක හරි මරණාසන්න මොහොත කියන්නේ මස්ලේකය මැරන මොහොතම නෙමෙයි. ඒකේ එක අවස්ථාවක් පමණයි. සමහරට අන්තරභවයේදී මැරෙන්න පුළුවන්. මෙලොවදී මස්ලිය කය අත්රලා යන්න පුළුවන්. මරණාසන්න මොහොත කියලා අපි ගණන් ගන්නේ මේ ගෙනාපු යම් අත්යවක ආයුධ කෙළවර වෙලා. ඊළඟ ඊළඟ අත්දැවකට යන්න අතරමැති මොහොත අන්න ඒකයි මරණාසන්න අවස්ථාව කියන්නේ. ඒ

죽음 직전 순간에 누군가 cuti했습니다. 그런데 어느 순간이든 죽음 직전 순간이라는 것은 살과 피의 몸이 죽는 순간만이 아닙니다. 그것은 한 경우일 뿐입니다. 어떤 이는 antarābhava에서 죽을 수 있습니다. 이 세상에서 살과 피의 몸을 놓고 갈 수도 있습니다. 우리가 죽음 직전 순간이라고 보는 것은, 가져온 어떤 겪음(삶)의 수명이 끝나고 다음 겪음으로 가는 사이의 순간입니다. 그것이 죽음 직전 처지입니다.

ඒකයි මරණාසන්න අවස්ථාව කියන්නේ. ඒ මරණාසන්න අවස්ථාව කියන එක පුද්ගලයෙකුට ඇතිවෙන මරණ වල ආයුක්ඛ මරණ, කර්මක්ක මරණ, උභයක්ක මරණ, උපච්චේතක මරණ කියලා මරණ අවස්ථාව හතරක් තියෙනවා. මේකෙන් ලෝක සම්මත මැරෙන අවස්ථා දෙකක් තමයි ආයුෂ වෙවුනහම සිද්ධ වෙන මරණය ඒකක්. ආයුෂ ගෙවිලා තව ජීවත් වෙන්න කල් තියෙනවා කය නිරෝග කය තව උප්පල වෙලා අන්න. නමුත් ගෙනාපු කර්ම ශක්තිය බලය ඉවරයි. මනුස්ස අත්දැանկවක් හලවන්න ගෙනාපු ශක්ති විශේෂය ඉවරනවා. එයාට කොච්චර කය නිරෝගී තිබුනත් මේ ලෝකේ ආයෙත් ඒ ජීවිතය පවත්වන්න බැහැ. එදාට අර්තය වස්තුව අක්‍රිය වෙලා මැරෙන්න ඕනේ. ඒ ආගම කාටවත් දෙන්න බැහ. ඒකාතින් උරම මරණයක් වෙනවා. හිටිගම ඒ පුද්ගලය මැරිලා යනවා. බලන හරිදේ වතුව නැවතිලා. වෙච්ච හිතුව හොයන්නත්. ඔන්න ඔ වගේ අවස්ථාවක් මෙන්න පිළිබඳව ආයුෂ සේවීම කර්මක් සේවීමේ මරණයක් වුනොත් ඒකාන්තයෙන් එයාට මරණ අවස්ථාව දෙනවා. මරණාසන්න කියන අවස්ථාව නැත්නම් චුති පටිසන්ධි ලබාදන අවස්ථාව අන්න එතන තමයි ඔය කියන චිත්තක්ෂ අන්තම චිත්ත වීතිය 14ක් චිත්තක්ෂන 14ක චිත්ත වීතිය ඇතිවෙලා සිද්ධ වෙන ආකාරය විග්‍රහ වෙලා.

그 죽음 직전 처지라는 것은, 사람에게 생기는 죽음에는 āyukkhaya maraṇa, kammakkhaya maraṇa, ubhayakkhaya maraṇa, upacchedaka maraṇa라는 네 가지 죽음의 경우가 있습니다. 이 가운데 세상이 인정하는 죽음의 경우 둘이 있는데, 하나는 수명이 다하여 일어나는 죽음입니다. 또 하나는 살 시간이 아직 남아 있고 몸이 병 없이 튼튼한데도, 가져온 kamma 힘이 끝난 경우입니다. 사람으로서의 겪음을 이어 갈 힘이 끝납니다. 그러면 몸이 아무리 튼튼해도 이 세상에서 그 삶을 이어 갈 수 없습니다. 그날 hadaya vatthu가 멈추어 죽어야 합니다. 그 수명은 누구에게도 줄 수 없습니다. 그래서 갑작스러운 죽음이 됩니다. 서 있다가 그 사람이 죽어 갑니다. 심장이 멈추었습니다. 이런 경우처럼 수명이 다하거나 kamma가 다한 죽음이면 반드시 그에게 죽음의 처지가 옵니다. 죽음 직전, 곧 cuti와 paṭisandhi를 얻는 처지입니다. 바로 거기서 말하는 마지막 citta vīthi, 열네 cittakkhaṇa의 citta vīthi가 일어나는 방식이 풀이되어 있습니다.

එහෙම නැත්නම් උභයක් මරණ කියන්නේ. මේ ශරීරයේ තියෙන වැහැරිලා කියලා මේකත් මැරෙන්න ඔන්න වෙන්න කියලා මොහොතට ඇවිදිලා. කර්ම ශක්තියක් ඉවරයි. මෙහෙම මරණයකු කරාදුරුව හරි එන්න පුළුවන් කෙනෙකුට එහෙම එකක් ආවොත් තියෙනවා උබේ අක්ක මරණය ඔන්න ඒ කර්මක්ෂ මරණයයි උබේක්ක මරණයයි කියන මරණ දෙක මේ මස්ලයක අය තියෙන කෙනෙක්ගේ අවසාන මොහොතේ ආව එයාට චුත වෙලා පටිසන්ධියක් ලබන අවස්ථාව එනවා. චුතියයි පටිසන්ධියයි ලබන අවස්ථාව ලැබෙන්න ඔය විදියහට.

아니면 ubhayakkhaya maraṇa라는 것은, 이 몸이 쇠약해져 죽을 때가 되어 그 순간에 이르렀고 kamma 힘도 끝난 것입니다. 이런 죽음이 누구에게든 올 수 있습니다. 그런 것이 오면 ubhayakkhaya 죽음입니다. 그 kammakkhaya 죽음과 ubhayakkhaya 죽음이라는 두 죽음이 살과 피의 몸을 지닌 이의 마지막 순간에 오면, 그에게 cuti하여 paṭisandhi를 얻는 처지가 옵니다. cuti와 paṭisandhi를 얻는 처지는 그렇게 옵니다.

එතන චුත වෙලා පටිසන්ධිය ලබන අවස්ථාවක් වුනොත් මරණාසන්න චිත්ත වීතියෙයි චුත වෙන්නේ. මරණාසන්න චිත්ත වීතියම 13වෙනි චිත්තක්ෂණය චුතනං 14වෙනි චිත්තක්ෂණය පටිසන්ධ දැන් 14 වෙනි චිත්තක්ෂණය චුතව පාලුෂෙන චිත්තක්ෂණය පටිසන්ධි තව චිත්ත වීතියවත් ඉවරනේ පටිසන්ධිය ලබලා ඉවරයි. චිත්ත වීති එවරෙන්න තව භව චිත්තක්ෂණ දෙක කාලේ ඉවෙන්න ඕනේ.

거기서 cuti하여 paṭisandhi를 얻는 처지라면 죽음 직전 citta vīthi에서 cuti합니다. 바로 그 죽음 직전 citta vīthi에서 열셋째 cittakkhaṇa가 cuti, 열넷째 cittakkhaṇa가 paṭisandhi입니다. (물음) 이제 열넷째 cittakkhaṇa가 cuti, 열다섯째 cittakkhaṇa가 paṭisandhi라면, 아직 citta vīthi도 끝나지 않았는데 paṭisandhi를 얻어 버린 것 아닙니까? citta vīthi가 끝나려면 아직 bhavaṅga cittakkhaṇa 두 개만큼의 시간이 지나야 합니다.

චිත්ත වීතියට උරුම වන්නා වූ අරමුණු මුළු කරගෙන භවාංග වශයෙන් කියලා චිත්තක්ෂන දේ ගියාට පස්සේ චිත්ත වීතිය අවසාන වෙනවා. ඒ චිත්ත වීතිය අවසානය වෙනකන් ඒ චිත්ත වීතියට වස්තු විසේ වුනද රූපයක් ඇද්ද ඒ රූපයමයි. යම් හරද රූපයක් මුල් කරගෙන චිත්තක්ෂණ 17ක් ආරම්භ කළා. ඒ චිත්තක්ෂණ 17 යන තුළු තව හරත රූපයක් සත්වයෙකුට හටගන්නේ නැහැ. මේකේ චිත්ත නියමයක්. ඒ 17 යන්නම ඕනේ. ඒ 17 යනකන් දෙවෙනි සත්ත රූපයක් සත්වයෙකුට හටගන්නවා කිව්වොත් ඒක ධර්මයට විරුද්ධයි.

(답) citta vīthi에 속한 대상을 바탕으로 bhavaṅga로서 두 cittakkhaṇa가 간 뒤에 citta vīthi가 끝납니다. 그 citta vīthi가 끝날 때까지 그 citta vīthi의 vatthu가 된 hadaya rūpa가 있다면 바로 그 rūpa입니다. 어떤 hadaya rūpa를 바탕으로 열일곱 cittakkhaṇa가 시작되었습니다. 그 열일곱 cittakkhaṇa가 지나는 동안 중생에게 다른 hadaya rūpa는 생기지 않습니다. 이것이 citta niyāma입니다. 그 열일곱이 다 지나야 합니다. 열일곱이 지나기 전에 둘째 hadaya rūpa가 중생에게 생긴다고 하면 그것은 dharma에 어긋납니다.

චිත්තක්ෂණ 17ක චිත්ත වීතිය යම් මොහොතක ආරම්භ වුණා. ඒ ඒ ආරම්භ වීමේදී ඒකට ගෝචර වෙච්ච හරද රූපයක් තියෙනවා. ඒ රූපය ඇසුරු කර තමයි චිත්ත වීතිය පහළ වෙන්නේ. ඒ හරද රූපය අවසාන වෙන්නේ. ඒ චිත්ත වී රීතිය අවසානය වෙන්නේ. චිත්ත වීතිය මැදක් ගිහිල්ලා හටම් මැද චුත වෙලා වෙන රූපයක් හටගන්න තියෙන එක ගෙවිලා යන්න ක්‍රමයක් නැ. ඒක චිත්ත නියමය. එතකොට අන්න ඒ හරද රූපය අවසානය වෙනකන්. රූපය වෙලා දැන් කොහෙද ඉන්නේ? ක පනාදි මෙතන නේද?

열일곱 cittakkhaṇa의 citta vīthi가 어느 순간 시작되었습니다. 그것이 시작될 때 그 바탕이 된 hadaya rūpa가 있습니다. 그 rūpa를 의지해 citta vīthi가 나타납니다. 그 hadaya rūpa가 끝날 때 그 citta vīthi가 끝납니다. citta vīthi 중간에 cuti하여 다른 rūpa가 생겨 이어질 길은 없습니다. 그것이 citta niyāma입니다. 그러면 그 hadaya rūpa가 끝날 때까지, 그 rūpa는 지금 어디 있습니까? 여기 아닙니까?

අවසාන චිත්ත රූපය හටගත්තේ මේ ශ්‍රතූ මේ මස්ලේ කාය ඇසුරු කරගෙන මේ හදවත ඇසුරු කරගත්ත හිතකන. ඒ ඇසුරු කරගත්ත රූපයක නම් දැන් මේ චිත්ත විති අවසානයේ ගමන් කරන්න. චිත්ත විනවා අතීත භවාංග භවාංග චලන භවාංග උපච්ඡේද ඉතින් පංචවාරා වජ්ජන ඉතින් චක්ඛු හරි සෝත ආපු විඤ්ඤාණයක් ගැලපෙන විඤ්ඤාණය සම්පටිච්චන සන්තීරණ ෝත්ත පන කියලා චිත්තක්ෂන අටත් සිත විදියෙන් ගෙවුණා.

마지막 hadaya rūpa는 이 살과 피의 몸을 의지하고 이 심장을 의지한 마음으로 생겼습니다. 그 의지한 rūpa로 이제 이 citta vīthi의 끝까지 갑니다. citta vīthi는 atīta bhavaṅga, bhavaṅga calana, bhavaṅgupaccheda, 그다음 pañcadvārāvajjana, 그다음 cakkhu든 sota든 들어오는 viññāṇa, 그에 맞는 viññāṇa, sampaṭicchana, santīraṇa, votthapana라는 여덟 cittakkhaṇa가 마음의 길로 지나갔습니다.

දැන් හදිසි මරණ කියිහට යනවා නෑ හදිසි මරණ කියලා අපි හිතා හිටියට අපි අය උපච්චේතක මරණයි ඒ කිව්වේ. සදිසි මරන බෝම්බයක් ගහලා පුතැන ඒකෙන් මැරිලා කියවා ਐක්සිඩන්ට් එකක් වෙලා මැරන ඒවා ඔක්කොම උපච්චේතක මරණ උපේතක මරණයක් සිද්ධ වුනාට අර මේ ජීවිත පැවැත්ම ගෙනයාට පස්සේ කර්ම ශක්තිය වෙල්ලා ඉවරේ නැහ.

(물음) 이제 갑작스러운 죽음이라 하면… (답) 아닙니다. 우리가 갑작스러운 죽음이라고 여기는 것을 우리는 upacchedaka maraṇa라고 합니다. 갑작스러운 죽음, 폭탄이 터져 거기서 죽었다는 것, 사고가 나서 죽는 것은 모두 upacchedaka maraṇa입니다. upacchedaka 죽음이 일어나도 이 삶의 이어짐을 가져온 kamma 힘은 끝나지 않았습니다.

ඒ නිසා එයා මොකද කරන්නේ? බෝම්බයක් අහලා මේ කය සුණ විසු වෙලා ගියා. වායුමේ ස්වභාවයෙන් හටගන්න මනෝමය කය බෝම්බෙන් බිදින්න බැහ. ඒ කය පැත්තකට විසි වෙනවා. බෝම්බයක් ගහපු ගහම මම ඒ අයට එන්නේ. හිට ගමන් විසි වුනා පැත්තකට වටවි බැලුවා එහෙම මේ ඔක්කොම මෙලා නැගිලා බලන්න ඔක්කොම විසි වෙලා. මොකද ම අපිට වුනේ. ඒගොල්ලෝ කතා කරනා යාළුවෙන් එහෙම හිටියානේ. යාළුවෝ දෙන්නෙක් එක නැත වැදෙනවා බෝම්බ වෙනවා. ඇහිපිය ගහන මොහොතෙන් කය කෑලි කෑලි කැඩිලා විසි වුණා. හැබැයි ඒ දෙන්නා ඇසුරු කර මනෝමය කය විඳින්න බෝම් ශක්තියන කම්පනයට බලපුවහම අමුත් අපුනවා. මොකක්ද වෙන්නේ? කෝ ඇ අපේ ඇඟ ඇම ඇඟට මොකද වුනේ? අර කයි ඒ කර්ම සතිය මේක නොතියාද ඔව් ඒගොල්ලෝ උපච්චේතක මරණය වෙලා තියෙන්නේ.

그래서 그는 어떻게 합니까? 폭탄이 터져 이 몸이 산산이 부서졌습니다. 바람의 성품으로 생긴 manomaya kāya는 폭탄으로 부술 수 없습니다. 그 몸은 한쪽으로 튕겨 나갑니다. 폭탄이 터지자마자 서 있다가 한쪽으로 튕겨 나가 둘레를 보니 모두 날아가 있습니다. ‘우리에게 무슨 일이 일어났지?’ 그들은 이야기하던 친구들이었습니다. 두 친구가 한곳에 있는데 폭탄이 터집니다. 눈 깜짝할 사이에 몸이 조각조각 부서져 날아갔습니다. 그런데 둘이 의지한 manomaya kāya는 폭탄 힘의 흔들림만 받고 멀쩡합니다. ‘무슨 일이지? 우리 몸, 우리 몸에 무슨 일이 일어났지?’ (물음) 그 kamma 힘이 아직 남아 있는 것 아닙니까? (답) 예, 그들은 upacchedaka 죽음을 맞은 것입니다.

අන් අර මනෝමකාවේ විදිහ බැහැ බොහොම බෙන් මනැම්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

බලකොට දෙන්නගේ ඇඟ නැත සැහැල්ලු වුනා වාගේ දැනෙනට දෙනත් පේනවා. මොකක්ද වුනේ කෝ අපි ආපු අහන්න මොකද දාද? කෝය ඇඟද අපිට මොකක්ද මේ වුනේ? අරමුත් අර පැත්තෙක තියෙන්නේ අර කෑලි මොනවද? මේ ඇඟේ තිබිච්ච කෑලි. ඔ මේවත් බලනවා. මේවත් දකිනවා. මොකක්ද අපිට වුනේ? දැන් කාරද කියන්නේ? දුවම පැන්ලා. මේ බොහොම්බ බැහලා නේද? පැනලා දුව ම පැලලා දුවනවා. යන්තං ඇති අපි තේරුනා නේද මම අරන්ම අහුවෙලා. එතකොට හොඟේ ඇඟ කෝ ඇත්තට මගේ ඇඟක් නෑහ. මොකද ඒකට වුනේ? එතකොට ඇඟ අහුණද ඒක? ඔන් දැන් නොදන්න ලෝකයට මෙහෙම කතා වෙනවා. හරි වැඩි අපිට වුනේ.

보니 둘의 몸이 없어 가벼워진 듯 느껴지는데 둘 다 보입니다. ‘무슨 일이지? 우리가 왔던 건…’ ‘무슨 일이지? 몸은? 우리에게 무슨 일이 일어났지? 저쪽에 있는 저 조각들은 뭐지? 이 몸에 있던 조각들이다.’ 그것들도 봅니다. 그것들도 바라봅니다. ‘우리에게 무슨 일이 일어났지? 이제 누구에게 말하지?’ ‘달아나자. 폭탄이 터진 것 아니냐?’ 하고 뛰어 달아납니다. ‘겨우 살았네, 하마터면 나도 거기 걸려들 뻔했다.’ 그러다 ‘내 몸은? 정말 내 몸이 없다. 그것에 무슨 일이 일어났지?’ 이제 모르는 세상에서 이렇게 이야기합니다. ‘참 이상한 일이 우리에게 일어났다.’

ඒගුනාට අපි ඉන්නවනේ මැරිලා එහෙන කොම මොකත කරන්නේ? අපි යන්න ගෙදර ඉක්ම කරලා. දැන් බලන උන්ට අමුතු එකක්නේ. වෙන්ද අර ගේපේ එන්නේ නැහැ. ගෙදර යන්න කියලා අහනකොට ගේ තියන තැනුකනවා යන්න පුළුවන්

‘그래도 우리는 있잖아, 죽었다 해도. 어떻게 하지? 빨리 집으로 가자.’ 이제 보는 이들에게는 이상한 일입니다. 걸어가지 않습니다. 집에 가야지 하고 생각하니 집이 있는 곳으로 바로 갈 수 있습니다.

පවත්ව වැටෙනවා. එහම් ඉපක් ගෙදර යමක් ලා ගෙදර මත්යන් ගා තියනවා ගෙදර ඇහේ ගහන දෙන්න ගෙදර මනෝ මේක නැහ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් එදා බලනවා මොකක්ද මට මේ වුනේ? මම මෙහෙම ආන් පටන් ගන්නවා අර ගමන ක්‍රියා පස්ලේකායකින් ක්‍රියාත්මක වෙච්ච හැටි ඒකෙන් වෙච්ච හැටි දැන් ඒකේ නැතුව මේ වෙන එකක් වුනේ කො මම මේ කොහොමද ක්ෂණයකින් විදෙදෙට ආවේ. ඒක වුනේ කොහොමද? දැන් මෙයා මනසින් දැන් මහ තරඟ එකට වැඳලා ඉන්නේ. අන්න අන්න උපච්ඡේදක මරණ තව එයා චුතපිටිසන්ධි ලබා අවස්ථාවක් වෙලා නෑහැ එයාට එයාගේ වර්ණාසන්න මොහොත කියන්නේ ඕක නෙමෙයි. ඒ කියන්නේ යම් අත්දැවක් ගේන කර්ම ශක්තිය අවසාන වෙලා.

이제 그날 살펴봅니다. ‘나에게 무슨 일이 일어났나? 나는 이렇게…’ 하고 그 길을 시작합니다. 살과 피의 몸으로 작용하던 방식, 그것으로 일이 일어나던 방식, 이제는 그것 없이 다른 것이 일어났습니다. ‘나는 어떻게 한순간에 여기로 왔지? 어떻게 된 거지?’ 이제 그는 마음으로 큰 겨룸에 들어 있습니다. 이것이 upacchedaka 죽음입니다. 아직 그에게는 cuti와 paṭisandhi를 얻는 처지가 오지 않았습니다. 그의 죽음 직전 순간이라는 것은 이것이 아닙니다. 그것은 어떤 겪음(삶)을 가져오는 kamma 힘이 끝난 때입니다.

ඊට පස්සේ ඊළඟ අධ්‍යවට අවශ්‍ය කරන පසුතලය හැදිලා. මෙන්න මේ දෙක අතර පරිවර්තනය මධ්‍ය අවස්ථාවේ මධ්‍යකේන්ද්‍රිය තමයි. ඔය කියන අවසාන චිත්ත වීතිය කියන්නේ. වර්ණාසන්න චිත්ත වීතිය කියන්නේ. ඒක අභින්නේ කොතෙදි සිද්ධ වෙනවද කියලා. ඒ වගේ මරණාසන්න චිත්ත වීතියක් හටගන්න දෙපලත් තමයි මේ මස්ලේ කායෙන් ඉන්දැද්දී අතරමග කර්මයක්ෂය වුනේ. ඒ හරි මේ මස්ලේ කය තියාගෙනම අර චුති පටිසන්ධිය අවස්ථාවේ චිත්ත විදිහ පහළ වෙනවා. මරණාසන්න කයත් මහළු වෙලා අවසාන වෙලා. ගෙනාපු කරණ ශක්තියත් අවසාන වුණා. ඒකයි මරණය අවසානයේදී එයාට ඇති වෙනවා. අර කියන්නේ සුති පටිසන්දි චිත්තවී.

그 뒤 다음 겪음에 필요한 바탕이 만들어집니다. 이 둘 사이 바뀜의 한가운데 처지, 그 가운데 심지가 바로 마지막 citta vīthi, 죽음 직전 citta vīthi라는 것입니다. 그것이 언제 일어나는가 하면, 그런 죽음 직전 citta vīthi가 생기는 두 경우는, 이 살과 피의 몸으로 있는 중에 kamma가 다한 것, 아니면 이 살과 피의 몸을 지닌 채 그 cuti paṭisandhi 처지의 citta vīthi가 나타나는 것입니다. 몸도 늙어 끝났고 가져온 kamma 힘도 끝났습니다. 그래서 죽음 끝에 그에게 cuti paṭisandhi citta vīthi가 일어납니다.

එහෙම නැති අ උප්චේතක මරණ සහ එතකොට කර්මක්ෂය මරණෙ ආයුක්ෂය මරණයක් වුනොත් එයා යන්නේ තන්තරවය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පච්චේතක මරණයක් වුනොත් එයා වැටෙන්නේ සන්තරබ ඒ තියනත් චුතිපටි සන්ධි හැදිලා තව කාලයක් අර කනවා කිව්වා. එහදි ඒක කොච්චර කාලයක් ඒක කියන්න බැහැ. ඒ ලෝකය ඉඳලා හිටන් ඒ ලෝකේ අර කර්ම ශක්තිය ගෙවිච්ච කාලෙක හරි එහෙම නැත්නම් මේකේ චිත්තගේද රූපයක් දැන් තියෙන්නේ. චිත්තයට අනුව පරිවර්තනා මොහොතින් මොහොත පරිවර්තනය වෙන මොහොතෙදී අර මිනිත්ත කෙනාට මිනිත් ස්වභාවයෙන් හටගත්තා වූ මනෝමය කයක් තිබුණන නම් එයාට මිනිත් සංඛාර ඉක්ම ගියා වූ දේව සංඛාරයක් හෝ ප්‍රේත සංඛාරයක් හෝ යක්ෂ සංඛාරයක් හෝ වෙන භාවිතා සංඛාරයක් නැ ආව නම් එහෙම හිතට ඒ සංඛාරය නිසා ඉන්නා වූ ශක්තිය බලවත් වෙච්ච ගමන් අර සූක්ෂම කය පවත්වන්න ශක්තියට පවත්වන්න බැරි වෙනවා. අන්න ඒ හට මොකද වෙන්නේ? අර ගෙනාපු කර්ම ශක්තිය බිඳගෙන නව කර්ම ශක්තිය පළවෙනි වෙනවා. අන්න එතන්ධයක් නැත යුත වෙලා පටිසන්ධිය ලබන අභග්ගතිය.

upacchedaka 죽음이면 그는 antarābhava에 떨어집니다. (물음) 거기서도 cuti와 paṭisandhi가 생기기까지 얼마 동안 지낸다고 하셨는데, 그것은 얼마나입니까? (답) 그것은 말할 수 없습니다. 그 세상에서 그 kamma 힘이 다한 때일 수도 있고, 아니면 이것은 citta에서 생긴 rūpa라서 마음에 따라 순간순간 바뀌는데, 그 바뀌는 순간에, 사람이었던 이에게 사람 성품으로 생긴 manomaya kāya가 있었는데, 그에게 사람 saṅkhāra를 넘어서는 deva saṅkhāra나 preta saṅkhāra나 yakkha saṅkhāra나 다른 bhava의 saṅkhāra가 오면, 마음에 그 saṅkhāra로 생긴 힘이 강해지는 순간 그 미세한 몸을 지탱하던 힘으로는 더 지탱할 수 없게 됩니다. 그러면 무슨 일이 일어납니까? 가져온 kamma 힘을 깨고 새 kamma 힘이 앞섭니다. 그러면 거기서 cuti하여 paṭisandhi를 얻는 일이 일어납니다.

ඒ නිසා තමයි ඒ මරණාසන්න ඒ අර විදිහට ඉන්න කෙනාට පුණ්‍යානුමෝදනා කරනවා බලවත් වෙනත් දුන්නේ. ඒ චිත්ත ප්‍රහාදය නැදුනහම මේක දේවත්තයට පත් කරන්න තරම් බලවත් නම් ඒ මොහොතේදී ඇතිවෙනි චිත්ත ප්‍රහාදයෙන් අර මනුස්ස සංඛාරයෙන් ගෙනා වූ මනෝමයක පවත්වන්න බැරුව. එයා දන්නේ නෑ විශාල ප්‍රීතියක් සතුරක් මතුවෙලා. අමුතු උද්දාමයක් මතුවෙලා. හිත ප්‍රහාදී සහිතව කය අලංකාර වෙලා. හැදගෙන පරිවර්තනයක් වුණා මොහොතෙ බලමුකොට මාට මොකද වුනේ? කොහො මගේ අගේ තියන්නේ කැත ගතේ මගේ චිත්ත හරි ප්‍රසාදයි. මගේ හරිය ලස්සන වුණා එයා මලාව කන්න කියලා දන්නේ නැහ. එයා දන්නේ මම හැද වෙලා, ප්‍රබෝධ වෙලා අමුතු සත්වයට පත් වෙනවා. දැන් මට ඉන්න තැනකුත් පේනවා. අර ආකාශේ මේ පැත්තියෙනට හමානයක් පේන්නේ. හරි ලස්සනයි ඒක අර ඉන්න පිරිස මම ඉනකන් බලා ඉන්න පිරිසනේ. අර අඬ ගහන්නේ මට එපො එන්න මේ ඇවිදිලා තියෙන්නේ. එ අයියන් කියලා යනවා ඉතින්

그래서 죽음 직전에 그렇게 있는 이에게 puṇyānumodanā를 하면 힘이 있는 것입니다. 그 마음의 맑은 기쁨이 생길 때, 그것이 deva가 되게 할 만큼 강하다면, 그 순간 생기는 마음의 맑은 기쁨으로 그 사람 saṅkhāra로 가져온 manomaya kāya를 더 이어 갈 수 없게 됩니다. 그는 모릅니다. 큰 prīti와 즐거움이 솟았습니다. 이상한 들뜸이 솟았습니다. 마음이 맑아지며 몸이 아름다워졌습니다. 그렇게 바뀌는 순간 보니 ‘나에게 무슨 일이지? 내 못난 몸은 어디 갔지? 내 마음이 아주 맑다. 나는 아주 아름다워졌다.’ 그는 자기가 죽어 간다는 것을 모릅니다. 그가 아는 것은 ‘나는 깨어나 생기 넘쳐 이상한 존재가 되어 간다. 이제 나에게 있을 곳도 보인다. 저 하늘 이쪽에 vimāna가 보인다. 참 아름답다. 저기 있는 무리는 내가 오기를 기다리던 무리다. 저렇게 소리쳐 부르는 것은 나를 오라고 부르는 것이다.’ 그는 ‘아, 갑니다’ 하고 갑니다.

මම මැරුණ හරි වැඩිය මම දුක් විඳනේ එහෙම එකක්වත් එතන මතක් වෙන්න. හැබැයි ඔතන්ට යන්නේ ඕට කිව්වේ ඔතනින් චුත වෙලා හිටන් දිව්‍ය ලෝකේ තැන් කිව්වොත් එනවා දෘට්ටිය තියෙන්නේ මැරෙන්න බරකින්නේ මේ කියලා මට මැරිලා හිට යන්න වෙන්නේ. ඒ පිනේ මට ඇති වැරයක් නැහ කියලා පැනලා දුවේ. චුත වෙන්න මට බෑහ කියලා. ඒ චුත වෙන කතාව එයාට කියන්න ඕනේ නැහැ. ඔබ සුගතිගාමී වෙන්න ඔබට යහපතක් වෙන්න මේ මේ පිනට සතුටු වෙන්න. එයාට එරිය ගහම එයා සතුර නහම එයා යහපත වෙන්නේ. හැබැයි චුති පටිසන්නඩි වෙලා ඉවරා එයා දන්නවා. හැබැයි ඕබතනින් චුත වෙලා අතන්ට යන්න කිව්වොත් එහෙම වෙෙනවා. පුඤ්ඤානුමෝදනා කරනකොට ඔය දුගතිය මැරිලා ගිහිල්ලා සුගතිය උපදින්න කිව්වොත් එහෙම කැමති නෙ. ඉන්න එකකන් එයා දකින්නේ නැහ ඉන්නේ දුගතියක කියලා.

‘나는 죽었다, 아주 괴로움을 겪는다’ 같은 것은 하나도 거기서 떠오르지 않습니다. 그런데 거기로 가라고 할 때 ‘거기서 cuti하여 deva 세계로 가라’고 말하면, 그에게 있는 견해는 죽기 싫다는 것이라서, ‘이렇게 나는 죽어서 가야 하나? 그런 puñña라면 나에게 필요 없다’ 하고 달아납니다. ‘cuti하는 건 싫다’ 하고요. 그러니 cuti 이야기는 그에게 할 필요가 없습니다. ‘당신이 sugati로 가기를, 당신에게 좋은 일이 있기를, 이 puñña에 기뻐하세요.’ 그에게 그렇게 말하면 그가 기뻐하고, 기뻐하면 그에게 좋은 일이 됩니다. 그러면 cuti와 paṭisandhi가 끝난 뒤에야 그는 압니다. 그런데 ‘거기서 cuti하여 저리로 가라’고 하면 싫어합니다. puṇyānumodanā를 할 때 ‘그 durgati에서 죽어 sugati에 태어나라’고 하면 좋아하지 않습니다. 그 안에 있는 동안 그는 자기가 durgati에 있다고 보지 않습니다.

දැන් ඔබ කැයි කිව්වොත් කැතයි කියලා එක අහන කැමති. ඒක හරි කැමතියනේ. අපු හරි ලස්සනේ කියන්න කියන්නේ මට මගේ හර

이제 누가 당신에게 ‘못났다’고 하면, 못났다는 말을 듣기 좋아하겠습니까? 아주 좋아하겠지요. ‘아주 예쁘다’고 해야 좋아합니다.

කියන්න. ඒ කිය දැකහම වැඳිවාග දැන් පදිනවා පැත්තට තමන්ගේ තමන්ට පේන්නේ අනුන්ගේ එක තමයි හොයන්නේ. දැන් අපි පුරපුර පයිනවා අපි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කැමති නැහනේ අපි කැතයි කියලා අහගන්න කර්මයෙන් දැන් මේ කර්මයා කියලා ක්‍රිය කර්ම නියාමය ක්‍රියාත්මක වෙලා කර්ම නියාම චිත්ත නියාම ආදිය ක්‍රියාත්මක වීම තමයි සිද්ධ වෙන්නේ. ඉතින් ඒකයි කාරණය.

우리는 못났다는 말을 듣기 좋아하지 않습니다. kamma로, 이제 이 kamma의 작용, 곧 kamma niyāma가 작동하여 kamma niyāma, citta niyāma 따위가 작동하는 것이 일어나는 것입니다. 그것이 요점입니다.

මේ පටිච්ච සමුප්පාද තක්‍රය කියන එක දකින්න ඕනේ ඔය විදිහටම ඔය හැම තැනකම පටිච්ච සමුප්පාද අන්න චුත වෙලා පටිච්ච සමුප්පාදය හටගන්න තැනකදී සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියලා හටගන්න තැනක් තියෙනවා. ඒ සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤායං කියන එක එතන හටගන්නේ ඒ චිත්ත විචියේ ජවන පහළ වුනාම ජවනයන්ග පස්වෙනි ජවනයට එනකොට එයාට පහළ වෙනවා බලවත් සංඛාර [උගුර කෑරීම] සංඛාර බලවත් වෙලා එනකොට අන්න ඒ පුතේ අර ඊළඟ චිත්ත උප්පත්තියක් ලැබීමට ඒ සංඛාර අවිද්‍යා තෘෂ්ණා සහිතනම් අවිද්‍යා තෘෂ්ණා සහගතව පහළ වුන සංඛාරය යම් යම් ස්වභාවයක් අල්ලගත්තා නම් මනසින් අල්ලගෙන තිබුණන නම් ඒ ගතියට අනුකූලව සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ කියලා එතනදි පටිසන්ධි කරන විඤ්ඤාණයක් හටගන්නවා.

이 paṭicca samuppāda의 바퀴를 바로 그렇게 모든 곳에서 보아야 합니다. cuti하여 paṭicca samuppāda가 일어나는 곳에서 ‘saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ’으로 일어나는 곳이 있습니다. 그 ‘saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ’이 거기서 일어나는 것은, 그 citta vīthi의 javana가 나타날 때 javana들 가운데 다섯째 javana에 이르면 그에게 강한 saṅkhāra가 나타납니다. saṅkhāra가 강해져 올 때, 얘야, 다음 마음의 태어남을 얻는 데 그 saṅkhāra가 avidyā와 tṛṣṇā를 지녔다면, avidyā와 tṛṣṇā와 함께 나타난 saṅkhāra가 어떤 성품을 마음으로 붙잡고 있었다면, 그 성질에 맞게 ‘saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ’으로 거기서 paṭisandhi를 맺는 viññāṇa가 생깁니다.

හැබැයි එතකොට ජාවනේ අර චිත වීතිය මන දැන් ජවන් පේලිය යනවා. ජවන කියන්නේ තමන් අරමුණු කරගත්ත මේ මම මෙසේ කළ යුතු කියලා හිතින් කයෙන් වචනය මතු කරත් ක්‍රියාවලිය ඒ මානසික ක්‍රියාවලිය ඒ චිත්ත වීතේ අවසානකයි යද්දී. කර්ම ශක්තියෙන් කායික පරිවර්තනයක් ඇති කරලා කර්ම ශක්තිය පරිවර්තනයක් ඇති කරා මතු භවයට ගැලපෙන විදිහට. අන්න ඒ ගැලපෙන විදිහට පටිසන්ධිය ඇති කරන පටිසන්ධි චිත්තක්ෂනයේදී කර්ම ශක්තියන් කරන ඒ ටිකයි පටිසන්ධි වෙන්නේ. ගෙච්ච චිත්ත වීතිය මරණාසාන චිත්ත වීතියමයි. එතකොට ඒකරද රූපය මරණාසාන චිත්ත වී රීතිය හටගත්ත රූපය වනවා. ඒක අවසාන වෙනකොට සුද්ධිල කර්ම ශක්තියන් හටගත්ත නිර්මාණය තිබුණේ දේව ගතියන කච්ච අර ජවන පේලී නිර්මාණය දේවත් වත්තයට පරිවර්තනය වෙලා කර්ම ශක්තිය ශරීරය ඒක අපි හිතෙන් කරන එකක් නෙමෙ. ඒක පූර්ණ කර්මටයි.

그런데 그때 javana, 그 citta vīthi에서 이제 javana의 줄이 갑니다. javana란 자기가 대상으로 삼은 ‘나는 이렇게 해야 한다’는 것을 마음과 몸과 말로 드러내는 흐름, 그 마음의 흐름입니다. 그 citta vīthi의 끝으로 갈 때 kamma 힘으로 몸의 바뀜을 일으키고, kamma 힘이 다음 bhava에 맞도록 바뀜을 일으킵니다. 그렇게 맞도록 paṭisandhi를 일으키는 paṭisandhi cittakkhaṇa에서 kamma 힘이 하는 그 일이 paṭisandhi가 되는 것입니다. 지나간 citta vīthi는 바로 죽음 직전 citta vīthi입니다. 그러면 그 hadaya rūpa는 죽음 직전 citta vīthi가 생겨난 rūpa입니다. 그것이 끝날 때, kamma 힘으로 생긴 짜임, deva의 성질을 띤 javana 줄의 짜임이 deva됨으로 바뀌어 kamma 힘이 몸을 이룹니다. 그것은 우리가 마음으로 하는 것이 아닙니다. 그것은 온전히 kamma의 일입니다.

අතිත සියුම් තැනක් ඕක එහෙම සියුම්ම විග්‍රහ කරන්න හරි ගැඹුරු තැනක්. ඉතින් එහෙම වෙලාවේ උප්පත්තියන් තවකට යන්නේ.

아주 미세한 곳입니다. 그것을 그렇게 미세하게 풀이하기란 아주 깊은 곳입니다. 그런 때에 태어남이 다른 데로 넘어갑니다.

ඉතින් අද කියන්නේ මොකක්ද? ඉතින් හතරක් නෑහ කියන එක ඇත්ත චුතිය පසන්ධිය අතර තචිත්තක්ෂණය කිවවත් හතරක් නැහැනේ. අතන චිත්තක්ෂණයක්වත්. හතරක් නැත්තම් මේක චුතිලා ඒක පටිසන්ධිය කියන්න පුළුවන්. චුතිය චුතිය චුතිය හැටියට පෙනවෙ කොතන් එනකන්ද? පටිසන්ධිය ආරම්භ කළේ කොතන්ට එනකද? කොතනකින්ද? හතරකින් නෙමෙයි. චිත්තක්ෂණ දෙකක් හතර අතරක් නැ දෙකම එකක් නෙමයි. දැන් චිත්තක්ෂණ දෙකක් අතෙන්. හතරක් නෑ කිව්වොත් එහෙම හතරක් නැත්නම් චිත්තක්ෂන දෙකක් අත හතරක් නැත්නම් එකක් ඉන්න නේද? දෙකක් අතර තිබුණේදී මේ එකයි මේ අනිකයි කියන්නේ. හතරක් නොතිබුණා නම් යම් තැනක වෙන්වීමක් නොතිබුණ නම් ඒක දෙකටම එකක් කියන්න එක. එහෙනම් චුති චිත්ත එක පටිසන්ධි චිත්ත එකක් කියලා වෙන් කළේ මොනව අතරගඉන්නේ හතරක් නත කියන එක තේරුම් ගන්න බැරිමනේ තියෙන්නේ.

(물음) 그러면 오늘 말씀하신 것은 무엇입니까? 틈(antara)이 없다는 것이 사실이라면, cuti와 paṭisandhi 사이에 cittakkhaṇa 하나만큼의 틈도 없다는 것인데요. 거기에 cittakkhaṇa 하나도 없다면, 틈이 없다면 이것이 cuti이고 저것이 paṭisandhi라고 말할 수 있습니까? cuti가 cuti로 보이는 것은 어디까지이고, paṭisandhi는 어디서 시작했습니까? 어디서부터입니까? 틈으로 나뉘는 것이 아니라면요. 두 cittakkhaṇa 사이에 틈이 없다면 둘이 하나 아닙니까? 두 cittakkhaṇa 사이에 틈이 없다고 하면, 틈이 없으면 하나만 있는 것 아닙니까? 둘 사이에 틈이 있어야 이것이 하나, 저것이 또 하나라고 하지요. 틈이 없다면, 어디에도 갈라짐이 없다면 그것은 둘을 하나라고 하는 셈입니다. 그러면 cuti citta 하나, paṭisandhi citta 하나라고 나눈 것은 무엇입니까? 사이에 틈이 없다는 것을 알아들을 수가 없습니다.

දැන් චුතියට අමතරව පටිස ඊළඟට ලැබෙන්නේ පටිසන්ධිය. හැබැයි අතර චිත්තක්ෂණයකවත් වැඩි කාල ප්‍රදේශයක්න. සම්මත කරන්න පුළුවන් අමතන නාම රූප ධර්මයක් කියලා එකක්නේ. එහෙකින් ලබා දෙන සත්විය අනික බිහි කරනවා. බිහි කරන ශක්තිය කර්ම ශක්තිය. අපි ඇහුවොත් ඒක මොනවද? ඒක ධර්ම වලට අයිතියි. ධර්මතාවයට අයිතිනේ. ඒ ධර්මතාවය කර්ම සත්‍යයට තැනම ක්‍රියාත්මක වෙලා තමයි ඊළඟ එක නිෂ්පාදනය කරන්නේ. මේක වෙනයි ඒක වෙනයි. නමුත් ඒ අතර තවත් චිත්තක්ෂණයක් රූපක්ෂණයක් අමත නිපදවන්න නැති එකයි මේ අතර බුද්ධ රත්වයක් නිපදවන්නේ නැහ කිව්වේ. හතරක් නෑහ කියන එක නෙමෙයි. අතර තව රූප සම්පිදනයක් තියන්න බැ.

(답) 이제 cuti 말고 그다음에 얻는 것은 paṭisandhi입니다. 그런데 그 사이에 cittakkhaṇa 하나만큼의 더 긴 시간 구역도 없습니다. 따로 정할 수 있는 다른 nāmarūpa dharma라는 것도 없습니다. 하나가 다른 하나를 낳습니다. 낳는 힘은 kamma 힘입니다. 그것이 무엇이냐고 물으면 그것은 dharma에 속합니다. dharmatā에 속합니다. 그 dharmatā가 kamma의 참됨에 따라 작동하여 다음 것을 만들어 냅니다. 이것은 다르고 저것은 다릅니다. 그러나 그 사이에 또 다른 cittakkhaṇa나 rūpakkhaṇa를 더 만들어 내지 않는다는 것, 그것을 두고 사이에 아무것도 만들지 않는다고 한 것입니다. 틈이 없다는 말이 그 뜻입니다. 사이에 또 다른 rūpa가 생기는 일은 있을 수 없습니다.

දැන් පළවෙනි ගහ තියෙනවා. ගහෙන් බීජයක් ගන්නවා. බීජ හිටපු පහා දෙවෙනි ගහදෙනවා. දැන් පළවෙනි ගහයි දෙවෙනි ගහයි අතර තියෙන හතර මොකක්ද ගහක ක්‍රියාකාරී තියනේ වීජය ක්‍රියාකාරයගොයන් ගොයන් ගහ අර ගන්නවා. ගොයන් ගහෙන් v ඇට ගන්නවා. වටකින් නැවත ගොයන් ගහක් ගන්නවා. ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච ගෝයන් ගහ තිබුණා දැන් තියෙන ගොයන් ගහ තියෙනවා. දැන් අර ගෝයන් ගහයි මේ ගෝයන් ගහයි අතර හැදිලීමකෙන්ද ගහකින් නෙමෙයි. බීජයකින්. අන්න බීජය ශක්තිය ගහක් නෙමෙයි. ගහ බීජය නෙමෙයි. ගත් දෙක අත සම්බන්ධය තියෙන්නේ බීජය. අන්න එයා අතරක් හතරක ගහක් ඔය හතර නැහ. අන්න ඒ වගේ තමයි අතක් නැහ කියනඑකේ අර්ථය. එතන රූපයක් හටගන්නේ නැ. ආ ගහක් කියන රූපය හටගන්නේ නැහ. ඒ වගේ සත්වයා කියන තෙන එක මෙතන සත්වයා එතන බලලා. ඔය දෙක වුනොත් මෙතන මනුස්සයා එතන බලන්න. නරියෙක් වෙලා හටගත්ත එකක් නෑහ. අන්න ඒකසයි කියන්න. බල්ලා මනුස්සයා බල්ලා වෙන මේ අතර තුළ තව සතයෙක් නෑ. පෙන්නන්න අරචසෝ නෝන නත සෝ නයෝ කියන එකේ අර්ථය ඊට වඩා තවත් වෙනස් එකක්.

이제 첫째 나무가 있습니다. 나무에서 씨를 얻습니다. 씨를 심으면 둘째 나무가 납니다. 이제 첫째 나무와 둘째 나무 사이의 틈은 무엇입니까? 나무에 작용이 있고 씨에 작용이 있습니다. 벼 포기를 얻습니다. 벼 포기에서 낟알을 얻습니다. 낟알에서 다시 벼 포기를 얻습니다. 먼저 있던 벼 포기가 있었고 지금 있는 벼 포기가 있습니다. 이제 그 벼 포기와 이 벼 포기 사이는 무엇으로 이어졌습니까? 나무로가 아닙니다. 씨로입니다. 씨의 힘은 나무가 아닙니다. 나무는 씨가 아닙니다. 두 나무 사이의 이어짐은 씨입니다. 그 사이에 틈으로서 나무는 없습니다. 바로 그런 것이 틈이 없다는 말의 뜻입니다. 거기에 rūpa가 생기지 않습니다. 나무라는 rūpa가 생기지 않습니다. 그처럼 중생이라는 것도, 여기 중생이 있고 저기 중생이 있다고 봅시다. 그 둘이라면 여기 사람, 저기 다른 것을 보세요. 그 사이에 여우로 생긴 것은 없습니다. 바로 그것을 말하는 것입니다. 사람이 개가 될 때 그 사이에 또 다른 짐승은 없다는 것을 보여 주는 것입니다. ‘na ca so na ca añño’라는 말의 뜻은 그것과는 또 다릅니다.

යම්කිසි කෙනෙක් ඔතන පෙන්නන්නේ මම කියලා ගන්නවා නම් අන්‍යා කියලා ගන්නවා නම් ඒ දෙකම දෘෂ්ටි. ඒක දෘෂ්ටි පෙන්නන්නද කිව්වා කතාවක්. නසෝ නාඤ්ඤෝ කියන එක මමත් නෙමෙයි වෙන කෙනෙකුත් නෙමෙයි කියලද හදාගත්ත එකනේ තියෙන්නේ? මම කියලා කෙනෙක් නෑහ වෙන කෙනෙක් කියලා කෙනෙක් නෑහ කියන එකනේ මේතන පෙන්නන්නේ. දැන් ඔතන නචස සෝ මම අය ගන්න එකක් නෑහැ. වටිනා දෙයක් නෑ. න අඤ්ඤ අන්‍යයි ගන්න වටිනා දෙයක් නෑ. හරයක් අර්ථය පෙන්නන්නයි ඕක තියෙන්නේ. මමත් නෙමෙයි අන්නකුත් නෙමෙයි කියලා කියන වචනයක් අරගෙන ඒ විදිහේ අදහසකින් නෙමෙයි ඔතන ගත්ත. ඒ පෙන්නුවේ මොකද ලෝකයා ආත්ම දෘෂ්ටියේ තියෙන ලෝකයා මම කියලා ගන්නවා අනුන් කියලා ගන්නවා. මම කියලා ගන්නවා මගේ දේවා කියලා ගන්නවා. මම කියලා ගල්ලා ගන්න දේකුත් නැහැ. මගේ කියලා අල්ලගන්න දේකුත් නෑහැ කියන එකයි නචසෝ නාන්‍යයෝ කියන එක තේරු ආර්ය විහ අල්ලගන්න කියලා කියන්නේ අන්න ඒකයි කියන්නේ. මෙතන හෝ එතන හෝ කොතන හෝ අල්ලගන්න දෙයක් නැහැ. ඒකයි එතන පෙන්නේ.

어떤 이가 거기서 보여 주는 것은, ‘나’라고 잡든 ‘남’이라고 잡든 둘 다 dṛṣṭi라는 것입니다. 그것은 dṛṣṭi를 보여 주려 한 말입니다. ‘na ca so na ca añño’를 ‘나도 아니고 다른 이도 아니다’라고 만들어 놓은 것이지요. ‘나’라는 이도 없고 ‘다른 이’라는 이도 없다는 것을 거기서 보여 줍니다. 이제 거기서 na ca so, ‘나’라고 잡을 만한 값진 것이 없습니다. na añño, ‘남’이라고 잡을 만한 값진 것이 없습니다. 알맹이가 없다는 뜻을 보여 주려고 그 말이 있는 것입니다. ‘나도 아니고 남도 아니다’라는 말을 그런 생각으로 거기서 받아들인 것이 아닙니다. 그것이 보여 준 것은, ātma dṛṣṭi에 있는 세상은 ‘나’라고 잡고 ‘남’이라고 잡습니다. ‘나’라고 잡고 ‘내 것’이라고 잡습니다. ‘나’라고 잡을 것도 없고 ‘내 것’이라고 잡을 것도 없다는 것이 ‘na ca so na ca añño’의 뜻입니다. ārya가 잡지 않는다는 것이 바로 그것입니다. 여기든 저기든 어디든 잡을 것이 없습니다. 그것을 거기서 보여 줍니다.

නමුත් හේතුඵල පරම්පරාවක සම්බන්ධතාවය දිගටම තියෙනවා. ඉතින් ඒකයි එතන පෙන්නුවේ. පින් කවුද අහපුහම වමත් නෙමෙයි අනි කෙනෙකුත් නෙමෙයි කියලා අපි කිව්වේ යන්න ගියාහම අපිට ප්‍රශ්නයක් වුනවා. මමත් මම පින්ෙත් නැත්නම් අනු පින්ෙත් නැත්නම් මොකින් මොනවද?

그러나 hetu-phala 이어짐의 관계는 계속 있습니다. 그것을 거기서 보여 주었습니다. ‘puñña는 누구 것이냐’ 할 때 ‘나도 아니고 남도 아니다’라고 하면 우리에게 문제가 생깁니다. 내 puñña도 아니고 남의 puñña도 아니라면 무엇으로 무엇이 됩니까?

දැන් ඔතන ලෞකිකත්වය තුරදි ප්‍රශ්නයක් ඕනේ. මම කලේ නැත්නම් මට විපාක තියෙනවද? අනුන් නැතිනම් අනුන්ට අත් විපාකෙනවා. එහෙනම් මමයි අනුන් කියන දෙන්නක් නැත්නම් කවුද විපාක වෙන්නේ? විපාකය මොකක්ද ? ඒ මම කරපු නැති දේක මට විපා දෙනවද? දෙන්නේ නැහ. එහෙනම් මම යමක් කලේ නැහැ මම හිටියේ නැහැ ඔතන කරන්න කියලා හනම් ඇහ අපි දෘෂ්ටියට බැසොත් එහෙම ඔතන වනා උච්ඡේද දෘෂ්ටිය ඒ දෘෂ්ටියට බැස්සල පස්සේ මොකද කරන්නේ? අද මොනවා කළා හරි මම නෑනේ. එහෙනම් මම කර පින් කොයි පව් කොයින්නේ මෙයා පින් පව් කොයි කියන කතාව බොරුවක්. අන්න බහිවාගම නිවාහ තර්කය

이제 거기서 세속의 생각으로 문제가 생깁니다. 내가 하지 않았다면 나에게 vipāka가 있습니까? 남이 아니라면 남에게 vipāka가 있습니까? 그러면 나와 남이라는 둘이 없다면 누가 vipāka를 받습니까? vipāka는 무엇입니까? 내가 하지 않은 것이 나에게 vipāka를 줍니까? 주지 않습니다. 그러면 ‘나는 아무것도 하지 않았다, 나는 거기 없었다’는 견해에 빠지면 거기서 uccheda dṛṣṭi가 됩니다. 그 견해에 빠진 뒤 어떻게 합니까? ‘오늘 무엇을 하든 나는 없다. 그러면 내가 지은 puñña가 어디 있고 pāpa가 어디 있나. puñña니 pāpa니 하는 이야기는 거짓이다.’ 바로 그것이 빠져드는 결론의 따짐입니다.

මම කියලා කෙනෙක් නැත්නම්. මම කියලා පුද්ගලයෙක් ලෝකේ නැත්නම්. එහින් මම කරපු දෙයක් මම කරපු දෙයක් කොහොමද හැදෙන්නේ? මම පින් කරලා මම පව් වෙලා කිව්වා කොහොමද වෙන්නේ? වහිනා නිගමනය දැන් ඕක ලෝක සම්බන්ධ තරකයෙන් නම් කියන්න දේකුත් නැතන එනම් කතාව ඔයගේ ප්‍රශ්න මිනිස්සු නගනවා. මම කියා දෙයක් නැහැ මගේ කියා දෙයක් නැහ කියලා මේකයි ඇත්ත කියලා කිව්වහම අයිතරය අනු අනුන්ගේ දේ ගත්තහම හොරකමක් වෙනවා කියලා. මගේහි දේකුත් නැත්නම් අනුගේ දේකුත් නැත්නම් හොරකමක් ඇතියෙන්නේ කොඳු කාගේ දේ ගත්ත හරකමක් අනු සතුයක් වියන්න. හොර හිතින් ගත. දැන් මෙහෙම කියනවා හොරකමක් සම්පූර්ණයෙන් මගේ දේකුත් නෑහ අනුගේ දේකුත් නැහැ කාගේවත් එයක් ලෝකේ නැහැ කවුරුවත් අයිතිකාරය වෙෙන නැහ කියලා මේ ධර්මය අරගෙන ඉතින් ඒකයි ඇත්ත අනුබිර විදයක් කරන්න විදිහක් නෑහ ලය කොහොමද කරන්නේ අනුන්දයක් කියන්නේ කායවත් අයිතියක් නැහැනන්න අනුබිර විදිය ගැනීමේ හවරකම පාපයක් එන විදිහ තව තර්ක එකට බහින්න දැන් මේ විදි ලෞකික අදහස තුළින් ඕවා ගන්න ගියහම සත්වයා දන්නෙම නැතුව බහිනවා ලෞකික තර්කවා කියලා තර්කවා ගිහිල්ලා ධර්මය පටළවාගන්න ඒකයි වෙන්නේ.

‘나라는 이가 없다면, 나라는 사람이 세상에 없다면, 그러면 내가 한 일이 어떻게 생기나? 내가 puñña를 짓고 내가 pāpa를 지었다는 게 어떻게 되나?’ 그런 결론입니다. 이제 그것은 세속의 따짐으로는 할 말도 없는 이야기입니다. 그런 물음을 사람들이 내놓습니다. ‘나라 할 것도 없고 내 것이라 할 것도 없다, 이것이 참이다’라고 하면, 남의 것을 가지면 도둑질이 된다고 하는데, ‘내 것도 없고 남의 것도 없다면 도둑질이 어디 있나, 누구의 것을 가져야 도둑질인가, 남의 소유를 훔칠 마음으로 가져야 하는데.’ 이제 이렇게 말합니다. ‘내 것도 없고 남의 것도 없다, 누구의 것도 세상에 없다, 아무도 주인이 아니다’ 하고 이 dharma를 받아들여, ‘그러니 그것이 참이다, 남의 물건을 가져가지 못할 까닭이 없다. 남의 것이라는 건 누구의 것도 아닌데 어떻게 도둑질이 되나.’ 남의 물건을 가지는 도둑질이 pāpa가 되는 방식에 대해 또 따짐에 빠집니다. 이렇게 세속의 생각으로 그것을 잡으려 하면 중생은 모르는 사이에 세속의 따짐에 빠지고, 따짐으로 가서 dharma를 헷갈립니다. 그렇게 됩니다.

මේ හේතුඵල ධර්මතාවයක් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. ලෝක සත්වයා ඉතින් ඒ ඒ මොහොත තුළ අතීතයේ හේතුව ඊළඟ අවස්ථාවට ඵලයක් කරගන්නවා. ඒ ඵලය අනික හේතුවක් කරගන්නවා. ඒ හේතුව ඊළඟ එකේ ඵලයක් කරගන්නවා. ඒ නිසා අපි හතාගන්න සංඛාර, විඤ්ඤාණ, නාම රූප, සලායතන, ස්පර්ශ වේදනා, තණ්හා මේ ආදී ඔක්කොම සංඛාර කියන එක අවිද්‍යාවේ ඵලයක්. විඤ්ඤාණ වලට හේතුවක්. එක පැත්තකින් ඵලයක් වෙනවා එක පැත්තකින් හේතුවක් වෙනවා. සංඛාරයන්ගේ සංඛාර අවිද්‍යාවේ ඵලයක් විඤ්ඤාණයට හේතුක්. විඤ්ඤාණ සංඛාරයේ ඵලයක් නාම රූපයට හේතුවක්. නාමරූප විඤ්ඤාණයේ ඵලයත් සලායතන වලට හේතු. සලායතන නාම රූපයන්ගේ ඵලය ස්පර්ශ වලට හේතු. ස්පර්ශ සලායතනයන්ගේ ඵලය වේදනාවලට හේතු. වේදනාව ස්පර්ශයංකයේ ඵලය ඒ වගේම තණ්හාවට හේතු තණ්හාව වේදනාවේ ඵලය උපාදානයට හේතු උපාදානය තණ්හාවේ ඵලය භවයට හේතු භවය උපාදානය ඵලය ජාතියට හේතු ජාතිය භවයේ ඵලය ජරා මරණයට හේතු දැන් බලනකොට හේතුඵල සම්බන්ධතාවය තුළින් මේ කෑනේ එකින එකා හැදිලා තියෙනවා.

여기에는 hetu-phala dharmatā가 작동합니다. 세상 중생은 그 순간마다 지난 hetu를 다음 처지의 phala로 만듭니다. 그 phala를 또 다른 hetu로 만듭니다. 그 hetu를 다음의 phala로 만듭니다. 그래서 우리가 아는 saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, sparśa, vedanā, tṛṣṇā 따위 모두가 그렇습니다. saṅkhāra는 avidyā의 phala이고 viññāṇa의 hetu입니다. 한쪽으로는 phala가 되고 한쪽으로는 hetu가 됩니다. saṅkhāra는 avidyā의 phala, viññāṇa의 hetu. viññāṇa는 saṅkhāra의 phala, nāmarūpa의 hetu. nāmarūpa는 viññāṇa의 phala, saḷāyatana의 hetu. saḷāyatana는 nāmarūpa의 phala, sparśa의 hetu. sparśa는 saḷāyatana의 phala, vedanā의 hetu. vedanā는 sparśa의 phala이고 또 tṛṣṇā의 hetu. tṛṣṇā는 vedanā의 phala, upādāna의 hetu. upādāna는 tṛṣṇā의 phala, bhava의 hetu. bhava는 upādāna의 phala, jāti의 hetu. jāti는 bhava의 phala, jarā-maraṇa의 hetu. 이제 보면 hetu-phala 관계로 이 사슬이 하나하나 만들어져 있습니다.

ඒක මම කියන එකයි මගේ කියන එකයි ඔතන අමන්න ගියාම ධර්මය හොයහන්න බැරිුව යනවා. හේතුඵල ධර්මතාවේ හේතුඵල ධර්මතාවෙම විසඳෙනවා මිසා. මම මගේ කියන දෙකෙන් විසදන්න බැ. මම මගේ දෙකෙන් විසදන්න ගියහම එක්කෝ ඇත කියන අන්තයට බහිනවා එක්කෝ නැත කියන අන්තයට බහිනවා. ඇතු එකාන්තයකි නැත යනුව එකාන්තයකි. තථාගතයන් වහන්සේ මේ අන්ත දෙකම බැහැර මාධ්‍ය ප්‍රතිපදාව තුළින් යථාබෝධය ලැබුවා. එහෙනම් යථාභෝධය ලබන්න තියෙන්නේ ඇත නැත කියන මේ ලෞකික අන්තර්වේක අහක් කරලා. ඔය ලෞකික අන්ත දෙකේ තර්ක වාද වලින් යථාර්ථය දකින්න ඕනේ. එහෙනම් මාධ්‍ය මාධ්‍ය මාගධය මොකක්ද? හේතුඵල දහම හේතුඵල තුනින් දැක්ක හැකි සම්බන්ධතාවය නැහැ.

거기에 ‘나’와 ‘내 것’을 끼워 넣으려 하면 dharma를 찾을 수 없게 됩니다. hetu-phala dharmatā로, hetu-phala dharmatā로만 풀리는 것이지 ‘나’와 ‘내 것’ 둘로는 풀 수 없습니다. 나와 내 것 둘로 풀려 하면 ‘있다’는 극단에 빠지거나 ‘없다’는 극단에 빠집니다. ‘있다’도 한 극단이고 ‘없다’도 한 극단입니다. Tathāgata께서는 이 두 극단을 다 버리고 madhyama pratipadā로 있는 그대로의 깨달음을 얻으셨습니다. 그러니 있는 그대로의 깨달음을 얻으려면 있다 없다는 이 세속의 극단들을 치워야 합니다. 그 세속의 두 극단을 둘러싼 따짐에서 벗어나 실상을 보아야 합니다. 그러면 가운데 길은 무엇입니까? hetu-phala dharma입니다. hetu-phala 말고 볼 수 있는 관계는 없습니다.

යමක් යමකට හේතු වුණානම් එතකොට ඒ හේතු වෙච්චේ තව හෙහෙක ඵලයක්නවා. හේතුඵල සම්බන්ධතාවය සම්බන්ධය නැද? අන්න සම්බන්ධ. අනාදි සසලේ ඉඳලා යම් රෑනක් හේතුඵල ඵල හේතු වශයෙන් මේ සම්බන්ධතාවයෙන් එනවද සකස් වෙනවද ඒ රෑණ එක රෑනක්. අන්න ඒකයි. ඒ සකස් වෙන රෑන හැදෙන්නේ එහෙමයි. එතකොට අන්න ඒ රෑහැ සම්බන්ධයක් එනවා. ඒ රෑ තුළ අපි දකින්න බැහ. මෙන්න මේ අවස්ථාව සත්වයා පුද්ගලයා කියලා සම්මත තියාගන්නවා මිසක්.

어떤 것이 어떤 것의 hetu가 되었다면, 그 hetu가 된 것은 또 다른 것의 phala입니다. hetu-phala 관계는 이어짐 아닙니까? 그렇게 이어져 있습니다. 시작 없는 saṃsāra에서부터 어떤 줄이 hetu-phala, phala-hetu로 이 관계로 이어져 오며 짜인다면 그 줄은 하나의 줄입니다. 그것입니다. 짜이는 줄은 그렇게 만들어집니다. 그러면 그 줄의 이어짐이 옵니다. 그 줄 안에서 우리는 따로 볼 수 없습니다. 이 처지를 중생, 사람이라고 정해 둘 뿐입니다.

ඔය රෑනේ එක රටාවට හොඳ පැත්තේ ගමන් කරනවා, නරක පැත්තේ නැගෙනවා, හොඳ පැත්තේ නැගෙනවා. එක එක පැත්තට දුවවා. දුව දුව නිර්මාණය කරනවා. නිර්මාණය කරපු හැටි හැටියට හේතුව යම් සේ නිර්මාණය කරද ඵලය ඊට අනුකූලව විද්‍යාමාන වෙනවා. ඊට පස්සේ හේතුව වෙනස් වෙලා වෙන ආකාරයට ක්‍රියාත්මක වුනාද ඵලය ඊට අනුව විද්‍යාමානය වෙනවා. හේතුව බලු විදිහට නිර්මාණය වුණා නම් ඵලය වශයෙන් බලු කයක් වෙනවා. එහෙම ගිහින් ගිහිල්ලා ම් හේතුව මනුස්ස විදිහට නිර්මාණය වෙන්න පටන් ගත්තා නම් ඊළඟ එතන පටන් අවස්ථාව මනුස්ස විදිහට නිර්මාණය වෙනවා. මනුස්ස කායිකව නිර්මාණ වෙනවා. මනස රූපයක. එයා රූපාරයන් වෙන වෙනම පේන්නේ. ඔය හේතුඵල පරම්පරාවේ තියෙන ප්‍රබේදතාවයන් අනු හැබැයි මේ හේතුඵල සම්බන්ධතාවය අනාදිය පටන් මේ මොහොත තේකයා කැඩලා නැහැ. ඒ නිසා සම්බන්ධතාවයක් තියෙනවා.

그 줄은 한 꼴로 좋은 쪽으로 가고, 나쁜 쪽으로 오르고, 좋은 쪽으로 오릅니다. 이쪽저쪽으로 달립니다. 달리고 달리며 지어냅니다. 지어낸 대로, hetu가 어떻게 지어졌느냐에 따라 phala가 그에 맞게 드러납니다. 그 뒤 hetu가 바뀌어 다르게 작동했다면 phala도 그에 따라 드러납니다. hetu가 개처럼 지어졌다면 phala로 개의 몸이 됩니다. 그렇게 가고 가다가 hetu가 사람처럼 지어지기 시작했다면 그다음부터는 처지가 사람처럼 지어집니다. 사람의 몸으로 지어집니다. 마음과 rūpa로요. 그래서 꼴이 따로따로 보입니다. 그 hetu-phala 흐름의 갈래에 따라서요. 그러나 이 hetu-phala 관계는 시작 없는 때부터 이 순간까지 끊어지지 않았습니다. 그래서 이어짐이 있습니다.

ඒ හේතුඵලින් ගියහම කොච්චර අනාදියට සිහි කළා. ආපු මාර්ගය පියනවා රූප මාර්ග වේදනා මාර්ගයක් තියෙනවා. සංඥා මාර්ගයත් පෙනවා. සංඛාර මාර්ගයක් තියෙනවා විඤ්ඤාණ මාර්ගයක් තියෙනවා. ස්කන්ධ පහකම සම්බන්ධ මාර්ගය පේන්නේ. උපාදානස්කන්ධය පේනවා මුළු උපාදානස්කන්ධයම සම්බන්ධ වෙලා තිබි විචි පේනවා. මේ පංච උපාදානස්කන්ධයට ආයුත ඇහුවොත් එහෙම අපි දන්නේ නැහ කොච්චරද කියලා අනාදිය අනාදිය පටන් සම්බන්ධයි.

그 hetu-phala로 거슬러 가면 아무리 시작 없는 때까지 떠올려도 지나온 길이 보입니다. rūpa의 길이 있고 vedanā의 길이 있습니다. saññā의 길도 보입니다. saṅkhāra의 길이 있고 viññāṇa의 길이 있습니다. 다섯 skandha 모두의 이어진 길이 보입니다. upādāna skandha가 보입니다. 온 upādāna skandha가 이어져 있던 모습이 보입니다. 이 pañca upādāna skandha의 수명을 묻는다면 우리는 얼마인지 모릅니다. 시작 없는 때부터 이어져 있습니다.

මතු අනාගතය කොතකින්ද මේක දැන් සීමා වෙලා තියෙන්නේ එපුවහම කියන්න බැහැ. අසංඛ කල්ප ගානක් කිය හදපුවා තියෙනවා. එහෙන එක තාව ඉදිරියට සම්බන්ධ වෙනවා. දැන් ඉන්නේ කොහෙද දාපු ඉන දෙයක් කියන්න නෙහ ක්‍රියාත්මකෙන් ගෙවි ගෙවියන්න. ඇති වෙනවා නැති වෙනවා ඇති වෙලා නැති වෙන ඇති වෙනවා ඔය ක්‍රියා වෙනකොට මෙන්න මම කියන වචන කියන්න ඉස්සෙල්ලා ඇති වෙලා නැති වෙලා යන ධර්මතාවයක වර්තමානයක් පනවන්න බැ. වර්තමානයක් නෑහ කියන්නත් ක්‍රියාත්මක වීමක් තියෙන්නේ. ක්‍රියාත්මක වන එකේ අවස්ථාවෙන් කරන්න ගියොත් අවස්ථාවෙන් කරගන්න බැ. ඒකයි ඒ තියන්න හේතු.

앞날 어디까지로 이것이 정해져 있느냐 물으면 말할 수 없습니다. 셀 수 없는 kalpa 수를 말해 보려 한 것도 있습니다. 그렇게 앞으로 이어집니다. 이제 어디 있느냐 하면 여기라고 꼭 집어 말할 것이 없고, 작동하며 지나갑니다. 생기고 사라지고, 생겨서 사라지고, 생기고, 그렇게 작동할 때 내가 말을 꺼내기도 전에 생겨서 사라져 가는 dharmatā에 현재를 세울 수 없습니다. 현재가 없다고 하자니 작동함이 있습니다. 작동하는 것의 처지로 잡으려 하면 처지로 잡을 수 없습니다. 그것이 그렇게 두는 까닭입니다.

නමුත් සත්වයා කියන්නේ මෙබන් වන්නා වූ ක්‍රියාධාමයක් නිසා විද්‍යාමාන වෙනවා. පටන් ගත්තේ කොහින්ද බලකහම සත්වයාගේ ආරම්භයේ අහවල් තැන කියන්නේ බය අනාදියටයි. තව එහට බැලුවොත් හේතුඵල රහ තව ඇත. හේතුඵල රෑනේ නිර්මාණත්මක අවසානය කොතෙන්ද ඇහුවොත් ඒක අපි නිගමනය කරන්න නෙ අසංඛ්‍ය කල්ප ලක්ෂ ගානක් ඉදිරියලා නිර්මාණය කරන. සත්වයා කියන්නේ මොකක්ද අහපුම ඔය හේතුඵල රෑන තුළ ඡන්දරාගයෙන් බැඳීමේ ක්‍රියාකාරීත්වයේ නිර්මාණය නාම රූප නිර්මාණයක් කරනවා. මෙන්න මේ නිර්මාණ ක්‍රියාවලිය තුළ මායා දර්ශනයක් වශයෙන් විද්‍යාමාන වෙන රූපස්කන්ධ, වේදනා ස්කන්ධ, සංඥා ස්කන්ධ, සංඛාරය ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ ඒ තුළින් පේන්නේ.

그러나 중생이라는 것은 이런 작용의 흐름 때문에 드러납니다. 어디서 시작했느냐고 보면, 중생의 시작은 어디냐 하면 시작 없는 때입니다. 더 저쪽을 보면 hetu-phala 줄이 또 있습니다. hetu-phala 줄의 지어냄의 끝이 어디냐고 물으면 우리는 결론 낼 수 없습니다, 셀 수 없는 kalpa 수십만 앞까지 지어내니까요. 중생이 무엇이냐 하면, 그 hetu-phala 줄 안에서 chanda-rāga로 묶이는 작용의 지어냄이 nāmarūpa를 지어냅니다. 이 지어내는 흐름 안에서 환영의 모습으로 드러나는 rūpa skandha, vedanā skandha, saññā skandha, saṅkhāra skandha, viññāṇa skandha가 그것으로 보입니다.

ඒ පේන්නේ සත්වය. ලෝක සමය. පේන සත්වයාගේ නියම සත්වෙන එක බැලුවොත් ආදී කොච්චරද දන්නේ කෙළවර මතු වනාගිති ගොන්නගපු හරි තව කොච්චර ඉදිරියටද දන්නේ. ක්‍රියාත්මිකන අවස්ථාව තියොකල් සත්වයා විද්‍යාමානවා. සත්වයා විද්‍යාමානය වෙන තාක්කල් දුක වේදනාව විද්‍යාමානය වෙනවා. ඒක අදහනයක් වෙන්නේ ක්‍රියාත්මක වෙන අවස්ථාව යම් මොහොතක මේ ක්‍රියාත්මක වෙන අවස්ථාව ඉවත් කරලා දැම්මොත් අතීතයේ දුක් දෙන්නෙත් නැහැ ආපු නැති අනාගතයේ දුක් දෙන්නෙත් නැහැ. ක්‍රියාත්මක නෙද මධ්‍ය දුක් දෙන්නෙත් නැහැ. දැන් දුකෙන් නිදහස් දැන් දුකෙන් නිදහස් වෙච්ච සත්වයා ඉන්නවද කියලා ඇහුවේ. පනවන්න ක්‍රමයක් ලෝක සම්මතය පනවන්න නම් සත්වය පනවන්නේ විද්‍යාමාන වෙන රූපයන්ගෙන්, විද්‍යාමාන වේදනාවන්ගේ, විද්‍යාමාන වෙන්න සංඥාවි, විද්‍යාමාන වෙන සංඛාරයන්ගෙන්, විද්‍යාමාන වෙන විඤ්ඤාණයන්ගෙන් විද්‍යාමාන සත්වය පනව

보이는 것은 중생입니다. 세상의 정함입니다. 보이는 중생의 참된 중생됨을 보면, 처음이 얼마인지 압니까, 끝이 앞으로 얼마나 더 갈지 압니까. 작동하는 처지가 있는 한 중생이 드러납니다. 중생이 드러나는 한 괴로움과 vedanā가 드러납니다. 그것이 일어나는 것은 작동하는 처지 때문입니다. 어느 순간 이 작동하는 처지를 치워 버리면 지난 것이 괴로움을 주지도 않고, 오지 않은 앞날이 괴로움을 주지도 않고, 작동하지 않는 가운데도 괴로움을 주지 않습니다. 이제 괴로움에서 벗어났습니다. 그러면 괴로움에서 벗어난 중생이 있느냐고 묻습니다. 세울 길은 세상의 정함입니다. 세우려면 중생은 드러나는 rūpa, 드러나는 vedanā, 드러나는 saññā, 드러나는 saṅkhāra, 드러나는 viññāṇa로 드러난 중생을 세웁니다.

විද්‍යාමානය හැම එකක්ම මොහොතක් ගානේ ගෙවී යන ක්‍රියාධාමයන් මිසක්. ඇහිපිය ගහන මොහොතක්වත් මෙන්න රූපයක්, මෙන්න වේදනාවක්, මෙන්න සංඥාවක් කියලා කියන්න පෙන්නන්න අවස්ථාවක් තියෙන ඒවා නෙමෙයි. එහෙනම් අපිට සත්වයා පනවලා පෙන්නන්න සම්පින්දන කරලා අපි ඇති කරගන්නවා එත්තර ප්‍රඥප්තියි පැනවී සම්මත කරගන්නවා. සම්මත කරගන්නවා කාල පදාසයක් තුළ යම්කමි කාල සීමාවක් තුළ වෙන ක්‍රියාකාරී දාමයක් කරලා ඒ ක්‍රියාකාරී දාමයම හඟවන්න ඕන එක නමක් තියාගන්නවා. කා පදාසක් එතන.

드러나는 것 하나하나가 모두 순간마다 지나가는 작용의 흐름일 뿐입니다. 눈 깜짝할 순간도 ‘여기 rūpa가 있다, 여기 vedanā가 있다, 여기 saññā가 있다’고 말하고 보여 줄 수 있는 것이 아닙니다. 그러니 우리가 중생을 세워 보여 주려면 뭉쳐서 prajñapti를 만들고 세워 정합니다. 어떤 시간 구역, 어떤 시간 테두리 안에서 일어나는 작용의 흐름을 하나로 묶어, 그 작용의 흐름을 가리키려고 이름 하나를 둡니다. 시간 구역이 거기 있습니다.

දැන් මිනිහෙක් වශයෙන් ක්‍රියාත්මක වන ක්‍රියාවලියදී අවුරුදු 120ක් හරි වැඩිම ගන්නේ 120ක් හරි. අවුරුදු 80ක් හරි. උපතේ පටන් ගෙන ඔහුගේ මරණයට කොච්චර කල් යනවද ඒ තාක්කල් ඔහු මිනිහ කියා හඳුන්වනවා. හැබැයි මිනිහා කියන අවස්ථාව තුළ මම කියනකන් ජීවත් වෙන්නේ මිනිහ පනවන්න බැහ. සත්වය පනවන්න බැහැ. පළවෙනි මයන කියන තිබිපිච්ච රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ ක්‍රියාකාරීත්වය ගෙවිලා ඉවරයි දෙවෙනි මයන කියනකොට එන් රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණයන්ගේ ක්‍රියාත්මක අවස්ථාවක් නම් සත්වයා කියලා ලෝකයා කියන්න හදන්නේ. මයන කියලා ඊළඟ මයන කියන ඉස්සෙල්ලා තියෙන මයන්න හරිය ඉවර නම් ඊළඟ මයන් හරියා කියලා එවට ඉවර නම් මම පනවලා හටන් පෙන්නන්නේ කවුද කොහොමද?

이제 사람으로 작동하는 흐름에서 120년이든, 가장 길게 잡아 120년이든 80년이든, 태어남부터 죽음까지 얼마가 걸리든 그동안 그를 사람이라고 부릅니다. 그러나 사람이라는 처지 안에서 ‘나(mama)’라고 말하는 동안 살아 있는 사람을 세울 수 없습니다. 중생을 세울 수 없습니다. 첫 ‘ma’를 말할 때 있던 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa의 작용은 이미 끝났고, 둘째 ‘ma’를 말할 때는 다른 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 작동하는 처지라면, 세상이 중생이라고 하려는 것은 무엇입니까? ‘ma’를 말하고 다음 ‘ma’를 말할 때 앞의 ‘ma’ 몫이 끝났고 다음 ‘ma’ 몫도 그때 끝났다면, 내가 세워 보여 주는 것은 누구이며 어떻게입니까?

මෙන්න මේ නිසා නමුත් මනුස්සයෙක් වශයෙන් මේ ක්‍රියාධාමය තුළ සම්පිණඩනය කරපුවහම කාලය තුළ ඇතිෙන ක්‍රියාධාමය එකක් කරලා ගත්තහම පේනවා එක ආකාරයකින් රූප ආකාරයත් ව්‍යාත් කරනවා. ඒක තමයි මිනිස් රූපය එකිය බව අන්න ඒක බවක් පේනවා ඒ තුළින්. මේ මිනිස් රූපයක් ඇන හැටි. මේ මේ බලු රූප ආකාරයක් ඇන හැටි. අන්න බළු රූප ආකාරයෙන් පෙන්නන කාලේ කොච්චරද ගිය ඒතා කාලේ බල්ලාගෙන මිනිත් රූප ආකාරයෙන් ගියේ කොච්චර කල්ද ඒත් තආකාර කරලා ඒ තුළ කාලයට මිනිහා ගෙනනවා. හැබැයි මිනිහක් කියන අවස්ථාව උපන් අවස්ථාවෙත් මිනිහා මරණ අවස්ථාවෙත් මිනිහා. මිනිහපන්න නම් මිනිහ මළක්. හැබැයි උපන්නේ රදුවෙක් මලේ මහල්.

그 때문에, 그러나 사람으로서 이 작용의 흐름 안에서 뭉쳐 보면, 시간 안에 생기는 작용의 흐름을 하나로 잡으면 한 꼴로 rūpa의 꼴이 펼쳐지는 것이 보입니다. 그것이 사람의 rūpa입니다. 하나됨입니다. 그 하나됨이 그 안에서 보입니다. 이것은 사람 rūpa 꼴의 모습, 이것은 개 rūpa 꼴의 모습. 그 개 rūpa 꼴로 보이던 때가 얼마였는지, 개였다가 사람 rūpa 꼴로 간 것이 얼마였는지, 그렇게 꼴을 정해 그 안의 시간에 사람을 셉니다. 그런데 사람이라는 처지는 태어날 때도 사람, 죽을 때도 사람입니다. 사람을 세우려면 사람이 태어나 사람이 죽었습니다. 그런데 태어난 것은 갓난아기, 죽은 것은 늙은이입니다.

වෙනස අපි රූපය පෙන්නලා. රූපය මමයි කියලා පෙන්නන්න හැදුවොත් එහෙම මෙන්න මේ රූපය මෙන්න කියලා පෙන්නන්න හැදුවොත්. උපතේදී ළමා රූපය පටන් ඉන්න ලදරු රූපය පටන් ගෙන අවුරුදු 80වක් 90ක් ගිහිල්ලා මැරනකොට මහළු රූපය වෙනකන් බැලුවොත් මිනිහා කියන සම්මතයට ගැලපුණා. උපතේ පටන් මරණය දක්වා සම්පිණ්ඩනය මිනිහෙ උපන්නම් මිනිහෙ කිව මලක්. හැබැයි උපන්නේ රදරුවේ මලේ මහර ජීවත් වුනේ? කවුරු කියන ඔය මැද සීල අවස්ථාව

그 다름을, 우리가 rūpa를 보여 주며 ‘rūpa가 나다’라고 보이려 하면, ‘바로 이 rūpa다’ 하고 보이려 하면, 태어날 때 아이의 rūpa부터, 갓난아기의 rūpa부터 시작해 80년, 90년이 지나 죽을 때 늙은이의 rūpa에 이르기까지 보면 사람이라는 정함에 들어맞았습니다. 태어남부터 죽음까지 뭉치면 사람이 태어나고 사람이 죽었습니다. 그런데 태어난 것은 갓난아기, 죽은 것은 늙은이입니다. 그러면 산 것은 누구입니까? 그 가운데 처지는…

ජීවත් වුණා කියන්න ගියොත් එහෙම ජීවත් වෙන්නේ ළමය කියන්නත් බැහ. ජීවත් වුනේ ගැටවරය කියන්නත් බැහැ බැහැ. එහෙමයි තත් වෙලා තියෙනවා. අතර ජීවත් තරුණය කියන්න හැබැයි ඒකත් එක අවස්ථාවක්. ජීවත් මැදි වයස රූපය කියන්න බැහැ. ඒකත් අවස්ථාවක්. දැන් අතර ජීවත් වෙලා තියෙන්නේ ලදරු අවස්ථාවෙන් දරු අවස්ථාර පරිවර්තනයෙන් නොකඩ වෙන පරිවර්තනයකින් ඇවි දරුව අවස්ථාවෙන් ලබා අවස්ථාවට පරිවර්තනය වෙලා නොකඩ වෙන පරිවර්තනයක්. ඒකෙන් ගැටවර අවස්ථාවට පරිවර්තනය වෙලා ඒකෙන් තරුණ අවස්ථාවට පරිවර්තනය වෙලා ඒකෙන් මැදි අවස්ථාවට පරිවර්තනය වෙලා ඒකෙන් වයසක අවස්ථාවට පරිවර්තනයලා මාළු අවස්ථාවට පරිවර්තනය මෙන්න මේ පරිවර්තන ක්‍රියාවලිය තිබුනා බැ අවස්ථාව ඉතින් ඉතින් ඒ අවස්ථාවක් බලපුහම

살았다고 하려 하면, 산 것은 아이라고도 할 수 없습니다. 산 것은 소년이라고도 할 수 없습니다. 그렇게 되어 있습니다. 사이에 산 것은 젊은이라고 하자니 그것도 한 처지입니다. 산 것은 중년의 rūpa라고도 할 수 없습니다. 그것도 한 처지입니다. 이제 사이에 산 것은, 갓난아기 처지에서 아이 처지로 끊어지지 않는 바뀜으로 와서, 아이 처지에서 다음 처지로 끊어지지 않는 바뀜으로 바뀌고, 거기서 소년 처지로 바뀌고, 거기서 젊은이 처지로 바뀌고, 거기서 중년 처지로 바뀌고, 거기서 나이 든 처지로 바뀌고, 늙은 처지로 바뀝니다. 이 바뀌는 흐름이 있었을 뿐입니다.

අවස්ථාව ඉතින් ඉතින් ඒ අවස්ථාවක් බලපුහම දැන් තරුණ අවස්ථාව කියලා ගත්තොත් සාම්පිණ්ඩනයක් තරුණ අවස්ථාව කිව්වේ මොකක්ද ගිය ආපු හැටි මෙහෙම ආපු අවස්ථාවක් මෙහෙම ගිය අවස්ථාවක් මෙහෙම ඊට ගත්ත අවස්ථාවක් මෙහෙම ඊට ගත්ත අවස්ථාවක් මෙහෙම කෑම කාපු අවස්ථාවක් මෙහෙම කතා කරපු අවස්ථාවත් මෙහෙම වටපිට බලපු අවස්ථාවත් මෙන්න විශාල අවස්ථා සම්පිදනය කියන එකට අපි තරුණ අවස්ථාව කිව්වා මිසක්. තව තරුණ අවස්ථාව කියලා ඒකක් මෙතන තිබිලා නැහ. තරුණ අවස්ථාව කියන්නේ මෙන්න මේ ඒකකයා කියලා කියන්න බැහ. එහෙනම් ඒකත් අවස්ථා සම්පිණ්ඩනයන්ගේ අවස්ථා නිසා ගැබ්බෙච්ච හින් අපි සභාගතන නමක් විතරයි. කනවාගත්ත නමක් කියන්නේ. න් ඒක හැදිලා තියෙන්නේ අවස්ථාව.

그 처지 하나를 보면, 이제 젊은 처지를 잡아 보면 그것도 뭉침입니다. 젊은 처지라 한 것이 무엇입니까? 간 모습, 온 모습, 이렇게 온 처지, 이렇게 간 처지, 이렇게 앉은 처지, 이렇게 일어선 처지, 이렇게 밥 먹은 처지, 이렇게 말한 처지, 이렇게 둘레를 본 처지, 이 수많은 처지의 뭉침을 우리가 젊은 처지라고 했을 뿐입니다. 젊은 처지라는 하나가 여기 따로 있었던 것이 아닙니다. 젊은 처지란 ‘바로 이 하나’라고 말할 수 없습니다. 그러니 그것도 처지들의 뭉침이 담긴 것이라 우리가 정한 이름일 뿐입니다. 만들어 낸 이름입니다. 그것은 처지들로 만들어져 있습니다.

දැන් සෑම කන අවස්ථා ඒකත් ඒ සරණ අවස්ථාව එක අවස්ථාවක් පෙන්නන්න ගත්තා. දැන් අපි අවස්ථාව අවුරුදු ගණක වෙන් කරොත් ඔබ පැය ගාන්න පැය කාලයෙන් භාගයෙන් වෙන් කරලා ගත්තොත්. කෑම කන්න ගිය ඒ අවස්ථාව බෙදෙනවා. කෑම කන්න පෑ භාගයයි, නාණ පෑ භාගයයි. ඉතින් ඉඳ ගන්න කන්න විනාඩි පහයි. පිහිට කන්න විනාඩි දෙකක් ඇවිදින්න විනාඩි 10යි. ඉතින් ඔහොම ඔහොම අපි වෙන් කරන්න වෙනවා කාල ප්‍රදශයන් ඔන්න ඔය කාල සීම තමයි මේ මේ තරුණ අවස්ථාවේ කාලය කිව්වේ කියන්න වෙන්නේ. ඒ තරුණ අවස්ථාවම කිව්වා කියන කාලයොත් ගෙවලා තියෙන ක්‍රමය එකතු කරලා හිත් කාලයක් හදාගෙන තියෙනවා නිසා. තරුණ කාලේ කියලා. තරුණ කාලේ කියලා ඒකී වශයෙන්ම පවත්වන්න සම්මත කරන්න ටිකක් තිබුනේ නැහැ.

이제 밥 먹는 처지도 그렇습니다. 한 처지를 보여 주려고 잡았습니다. 이제 처지를 햇수로 나누다가 시간으로, 반 시간으로 나누면 밥 먹으러 간 처지가 나뉩니다. 밥 먹는 데 반 시간, 씻는 데 반 시간. 앉는 데 5분, 일어서는 데 2분, 걷는 데 10분. 그렇게 시간 구역을 나누게 됩니다. 그 시간 테두리를 모은 것이 이 젊은 처지의 시간이라고 말하게 되는 것입니다. 젊은 처지라고 한 시간도, 지나간 방식들을 모아 마음으로 시간을 만들어 두었기 때문에 ‘젊은 때’라고 합니다. 젊은 때라고 하나로 이어 정할 무언가가 있었던 것이 아닙니다.

ඊට පස්සේ ගන්න කෑම කන්න බැගය අවස්ථාවක් ගන්නවා. තරුණ අවස්ථාවේ කෑම කන අවස්ථාවක් එකක් අරගෙන ලබන නම් මොකක්ද කෑම කන අවස්ථාව කිව්වේ ඒක කොහොමදලා තියෙන්නේ? ඉතින් බෙදාගන්න අවස්ථාව අරගෙන යන අවස්ථාව ඉඳගන්න අවස්ථාව පංගුර අත දාන අවස්ථාව අහන්නන අවස්ථාව අන්න ලන කටස්වා ඒක කටස්ථාව ගිලින අවස්ථාව නැවත ඉතින් ඔහ ජතිය පිරිලා තියෙන්නේ ඒක. බලමු අවස්ථා සම්පිදනය කියලා කෑම කන අවස්ථාවක් කිව්වා මිසන් කෑම අවස්ථාව කියලා ඒක තිරිලා නැහැ. ඒකත් පනවා ගැනීම. ඉතින් අනන අවස්ථාව කියන්නේ විනාඩියක් විතර කාලයක් ගත්ත හන අවස්ථාවනේ ඇඟිලි ිටී දිගාගන අවස්ථාව බකුරුටු කරන අවස්ථාව භක්ති කලන අවස්ථාව මාළු පෑලට අත යවන අවස්ථාව ඒක අරගෙන අවස්ථාව ඒක සලාන අවස්ථාව ඒක තවත් වස්ථානය එහෙනම් බත්පිලා කන්න අවස්ථාව කියලා එකක් තියෙනවා. ඒකත් හදාගත්ත.

그 뒤 밥 먹는 처지 하나를 잡습니다. 젊은 처지의 밥 먹는 처지 하나를 잡아 보면, 밥 먹는 처지라 한 것은 어떻게 되어 있습니까? 덜어 담는 처지, 들고 가는 처지, 앉는 처지, 접시에 손을 넣는 처지, 섞는 처지, 덩이를 만드는 처지, 입에 넣는 처지, 삼키는 처지, 그리고 또, 그런 것들로 가득 차 있는 것이 그것입니다. 처지들의 뭉침을 밥 먹는 처지라 했을 뿐, 밥 먹는 처지라는 것이 따로 있었던 것이 아닙니다. 그것도 세운 것입니다. 그러면 섞는 처지란 1분쯤 걸린 섞는 처지인데, 손가락을 펴는 처지, 오므리는 처지, 밥을 고르는 처지, 생선 접시로 손을 뻗는 처지, 그것을 집는 처지, 그것을 섞는 처지, 그것도 또 처지들입니다. 그러면 밥 덩이를 먹는 처지라는 것이 있다고 하는데, 그것도 만들어 낸 것입니다.

දැන් ඔය විදිහට බලනකොට ඇඟිල්ලා අර කරන්න නමන අවස්ථාවට ගත්තයි නම හදන අවස්ථාව නමාගෙන යන අවස්ථාව ඉන් නමපු අවස්ථාව ඊට පස්සේ ආයසරයක් තද කරපු අවස්ථාව ඒ ඉතාකුඩ අවස්ථාවලදී තමයි අනන වශන අවස්ථාව තියෙන්නේ. මේන් අනිල එකක් අපිට පෙන්නන්න පුළුවන්ද ඒ කියවද බැහැ. ඒකත් ඉතාකුඩා අවස්ථාව හැදිච්ච එකක්. ඔහොම අවස්ථාව බෙදාගෙන බෙදාගෙන ගියොත්. ඇහිපිය වාරයක් කෝටි ලක්ෂයට බිදුත් තවත් අවස්ථා තියෙනවා. දැන් අවස්ථා සම්පින්නඩයන් හදාගත්ත සම්මත වලට අපි සත්ව පුද්ගල ද්‍රව්‍ය වතු ක්‍රියාකාරකම් වතින්න නම් පවත්වාගෙන යනවා. ඒවර නම් තියාගෙන ඉන්නවා. ඒවා ඇතුලින් සත්වයෙක් පනවනා ලෝකයක් පන. එහෙනම් මේ නිසා කියනවා ඇටිසේ පේන මායාවන්ට අපි විසින් ගොදුරුවෙලා ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් ඒ අවස්ථා තියෙනවා කියන දෘෂ්ටියක් අරගෙන ඒවට අපි බැඳෙනවා. සත්වයෙක් ඉන්නවා කියන්නේමට බහිනවා.

이제 그렇게 보면, 손가락을 구부리는 처지를 잡으면 구부리기 시작하는 처지, 구부려 가는 처지, 다 구부린 처지, 그 뒤 다시 꽉 쥔 처지, 그 아주 작은 처지들에 구부리는 처지가 있습니다. 여기서 ‘하나’를 보여 줄 수 있습니까? 말할 수 없습니다. 그것도 아주 작은 처지들로 만들어진 것입니다. 그렇게 처지를 나누고 나누어 가면, 눈 한 번 깜짝할 동안을 수천억으로 쪼개도 또 처지가 있습니다. 이제 처지들의 뭉침으로 만든 정함에 우리는 중생, 사람, 물질, 작용이라는 이름을 붙여 이어 갑니다. 그 이름들을 지니고 있습니다. 그 안에서 중생을 세우고 세상을 세웁니다. 그러니 이렇게 말합니다. 이렇게 보이는 환영들에 우리가 먹이가 되어 ātma dṛṣṭi로 그 처지들이 있다는 견해를 잡고 그것들에 우리가 묶입니다. 중생이 있다는 데로 빠집니다.

මයි මගේ මම මගේ කියන එක හැදෙන්නේ තුනේ අන්තිම ක්ෂණයට වෙදාගෙන ගියත් බලපුවහම එකාකාර අවස්ථාවක් නෙමෙයි නම් අවස්ථාව කියන එක අපි හදාගත්ත තබාගත්ත සම්මත බව ඔප්පු වුනානම් එයාට ආත්ම දෘෂ්ටිය නැති වෙලා යනවා. මේ ඒකී අවස්ථාවක් ස්ථිරව තියෙනවා කියන වන් හැඟීමක් තිබුණා. එයා දකිනවා හේතුවක ඵලයක්, හේතුවක ඵලයක් වශයෙන් හිතක් මතු වෙනවා ක්‍රියාවක් කරනවා. හිතක් මතු වෙනවා ක්‍රියාවක් කරනවා. හිතක් මතු වෙනවා ක්‍රියාවක් කරනවා. එකින් එකට අනුකූලව හේතුවට ඵලය ඵලයට හේතු වෙන සම්බන්ධතාවය නිසා මේ කෑත් වෙන්නෙත් නැහැ වෙනස් වෙන්නෙත් නැහැ. එක දිගට යන්නා වූ ක්‍රියාදාමයක් ඒ නිසා පවත්වන්න පුළුවන්. ඒකෙන් මෙහෙම ක්‍රියාධායමයක් සිද්ධ වීම නිසා ඒකේ කුඩා කුඩා අවස්ථාවන් සම්මත තියාගෙන එබඳු අවස්ථාව සම්පින්නයන් තව ලොකු සම්මතයක් තියාගෙන ඒ වගේ අවස්ථාවන්ගේ කැටි කරගත්ත සම්පිනයට තවත් නමක් තියාගෙන ඒ ආදී වශයෙන් ගෙනාට මේ ජීවිත පැවැත්වල [උගුර කෑරීම] සත්ව පුද්ගල දකස් වලින් නමෝ වලින් හඳුනවා.ඔව්

‘나’, ‘내 것’. ‘나’, ‘내 것’이라는 것이 만들어지는 것은, 맨 마지막 kṣaṇa까지 쪼개 가 보니 한결같은 처지가 아니라면, 처지라는 것이 우리가 만들어 둔 정함임이 드러나면, 그에게 ātma dṛṣṭi가 사라집니다. 하나의 처지가 굳게 있다는 느낌이 있었습니다. 그는 봅니다. hetu의 phala, hetu의 phala로 마음이 일어나고 행동을 합니다. 마음이 일어나고 행동을 합니다. 마음이 일어나고 행동을 합니다. 하나하나 맞게 hetu에 phala, phala에 hetu가 되는 관계 때문에 이것은 끊어지지도 않고 달라지지도 않습니다. 한 줄로 이어 가는 작용의 흐름이라서 이어 갈 수 있습니다. 그런 작용의 흐름이 일어나기 때문에 그 작은 처지들을 정해 두고, 그런 처지의 뭉침에 더 큰 정함을 두고, 그런 처지들을 뭉친 것에 또 이름을 두고, 그렇게 이 삶의 이어짐을 중생, 사람이라는 이름으로 알아봅니다. (예.)

ඉතින් ඒ නිසා ඒ හේතුඵල දහමය ඒ ක්‍රියාදාමයක් ඇරෙන්න ඔතන අපිට ඕන එකක් කරන්න පුළුවන් කමක් නැති නිසා. ඒ ක්‍රියාධාමීය අවස්ථාව බලලා අපිට ඕන නම් ගොත් තියාගත්තා මිසක් ඒක හරයක් නැති නිසා. ඒක දැක්කම අපි මේවා බලාපොරොත්තු වෙන්න කියන්නේ මොකක්ද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? මොකක්ද ගන්නවා දකින්නේ? මොනවද එනවා පේන්නේ? මොනවද යනවා අපි මේ අවස්ථා සම්පීඩනයන්ගේ ක්‍රියාධාමය මායා දර්ශන වම් පේන එකක් විද්‍යාමාන නැතුව නෙමෙයි. ආත්ම දෘෂ්ට්ටියෙන් ගන්න ගියා එන එක්කෙනෙක් කියලා නිගමනය කරනවා. ඉන්නවා විද්‍යාමානයි. ආත්ම දෘට්ිය මේක ගන්න ගියොත් ඉන්න කෙනෙක් විද්‍යාමානවා. යනවා විද්‍යාමාන ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් යන කෙනෙක් විද්‍යාමානවා. ඉතින් එතකොට අහනවා ඔයා කොහේ ඉඳන්ද ආවේ. දැන් මේ කොහෙද ඉන්නේ. ඔයා මළට පස්සේ කොහෙද යන්නේ. ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් අරගත්ත ගම ඒකී ඇත්තේ දෘෂ්ටිය බැත්ම දෘෂ්ටියෙන් අරගෙන ආත්මයක් පෙර නම් ආව දැන් ආත්මය පවතිනවා මේ ආත්මය නැති කරන්න මතු යනවා කියලා අයිසරයක් ආත්ම දෘෂ්ටිය තමයි එයාට හැමදේම පෙර භවයක් පිළිබඳ සංකල්පනා

그래서 그 hetu-phala dharma, 그 작용의 흐름 말고는 거기서 우리가 원하는 대로 할 수 있는 것이 없기 때문에, 그 흐름의 처지를 보고 우리가 원해서 이름을 붙였을 뿐 그것은 알맹이가 없기 때문에, 그것을 보면 우리가 이것들을 바란다는 것은 무엇입니까? 무엇을 바랍니까? 무엇을 잡는다고 봅니까? 무엇이 온다고 보입니까? 무엇이 간다고 보입니까? 이 처지 뭉침의 작용 흐름이 환영의 모습으로 보이는 것이지, 드러나지 않는 것은 아닙니다. ātma dṛṣṭi로 잡으려 하면 오는 이가 하나 있다고 결론 냅니다. 있는 이가 드러나 있습니다. ātma dṛṣṭi로 이것을 잡으면 있는 이가 드러나 있습니다. 가는 것이 드러나 있습니다. ātma dṛṣṭi로는 가는 이가 드러나 있습니다. 그러면 묻습니다. ‘당신은 어디서 왔습니까? 지금 어디 있습니까? 죽은 뒤 어디로 갑니까?’ ātma dṛṣṭi로 잡는 순간 하나뿐인 견해로, ātma dṛṣṭi로 잡아 ātman이 전에 왔고, 지금 ātman이 있고, 이 ātman이 사라지면 다음으로 간다고 다시 한번 ātma dṛṣṭi에 빠집니다. 그에게는 모든 것이 이전 bhava에 대한 생각이 되고…

දැන් භවයක් ครับ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

번역 고르기