dharma guṇa gāthā
දම් ගුන ගාථාව.
තමා අකැමැතිද අනුන්ටත්ය නොකරන්න තමාට යමක් කනට තමා කැමැතිද අන්ටත් කරන්න
자기가 싫어하는 것은 남에게도 하지 말고, 자기가 바라는 것이 있으면 남에게도 그렇게 해 주라.
වෙන මංසයේ ඕක තමයි තියෙන්නේ. ඉතින් ඔයිට අනුකූල වන්නා වූ ආශ්වාදය වෙලා දහම් ආස්වාදය ලබාගන්න ඔය කටයුතු කරලා ඒක තමයි ලේ. මෙන්න මේ මාන්සය අය ලෑවිලා සන්තෝස වල්ලා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් කොච්චර සන්තෝස වෙන්න පුළුවන්ද? කොච්චර ධර්මානුකූලද?
그러니 얼마나 기뻐할 수 있습니까? 얼마나 dharma에 맞습니까?
පාපයක් දුච්චරිතයක් ඇවැඩක් කනුන්ට නොකර යහපත කරමින් සන්තෝස වෙන්න පුළුවන් නම් මෙන්න මේකයි කිව්වා.
남에게 악한 일, 나쁜 행실, 해로움을 끼치지 않고 좋은 일을 하며 기뻐할 수 있다면, 바로 이것이라고 말했습니다.
ඒක යහපත් අන්න එසේ ජීවිතය හැටගහගන්න ඒක පැත්තකින් තියදම මොකද? හොඳට ඕකෙන් සැරසෙන්න.
그것은 좋은 것입니다. 그렇게 삶을 꾸려 가는 것을 제쳐 두고 무엇을 합니까? 그것으로 잘 꾸며야 합니다.
ඒකෙන් සැරසෙන්න කියනවා පෙරි සපත් උදාගෙන මේආයි කෝට් ඇඳගෙන සැරෙනවා. බාහිර ඇඳුමග. තැරසෙන් කිව්ව ඇඳුම ඕකයි.
그것으로 꾸미라고 하니, 신을 신고 코트를 입고 꾸밉니다. 겉옷 말입니다. 꾸미라고 한 옷을 그렇게 알아들었습니다.
ඊට පස්සේ අර සාර ධර්මය ආශ්වාදයට ලේ කිවාට ගත්තා වයින් මත් පැන් ටිකක් ගත්තා. මස් ටික පැත්තක දලා පහන් ගත්තා ඒක අර සාර ධර්මේ පැත්තක දාලා සාර ධර්මයනට පහන් ගත්තා.
그 뒤에, 그 핵심 dharma의 즐거움을 '피'라고 했다며 와인 같은 술을 마셨습니다. 고기는 한쪽에 두고 빵을 들었습니다. 그 핵심 dharma를 한쪽에 밀어 두고 핵심 dharma 대신 빵을 들었습니다.
ආස්වාදයට වයින් අරගත්තා. පහන්ක්කා වයින් බිබී කලිංකෝරට ඇඳගෙන සත් උදාගෙන ඉතින් උඩ පැන පැන නෙනවා. එලම් කරනවා.
즐기려고 와인을 들었습니다. 빵을 먹고 와인을 마시며 차려입고 신을 신고 위로 펄쩍펄쩍 뛰며 떠들썩하게 놉니다.
ඉතින් මොකක්ද වෙන්නේ?
그러면 어떻게 됩니까?
දෙවියන් වහන්සේගේ ගෘහය හොරුන්ගේ තිබ්බොලක් කරගෙන ඉන්නවා කියලා කිව්වේ ඕකට නේද
'하느님의 집을 도둑의 소굴로 만들고 있다'고 한 것이 바로 이것 때문 아닙니까?
අන්තිම ගිහිල්ලා සත්තු කෙනත් බැඳලා තියාගෙන
마지막에는 짐승들까지 묶어 두고,
බිරිස දෙෙන් ගිලා මරලා පිට්පුච්ච මස් කකක් ඔය කාලේ වයින් බිබී ඉන්නකොට ඒ කාලෙත් මොකක්ද කරන්නේ ගිහිල්ලා එහෙනම් කොටේ ගිහිල්ලා බාන් කපලා පනලා මහා වියක් ඇත්්ද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඇත්දට පස්සේ මොකද වෙලා
그 뒤에 어떻게 되었습니까?
දෙවියන් වහන්සේගේ ගුහය හොරුන්ගේ තිබ්බොලක් කරගෙන මේක බිමට සමතලා කරලා හත් දවසකි මම දෙවියන් වහන්සේගේ මාලිකාව නගාසිටව.
'하느님의 집을 도둑의 소굴로 만들었다. 이것을 땅바닥에 허물어라. 사흘 만에 내가 하느님의 궁전을 세우겠다.'
ඕක තමයි වරදට අල්ලගත්තේ.
바로 그것을 잘못이라고 붙잡았습니다.
එතකොට පුළුවන් තියද්ද තෝහේ කියන්නේ. එතකොට දෙවියන් වහන්සේටත් අපහත කරලා හොරන්න බැරි එකක් කරලා මිනිස්සු රැවැට්ුවා කියලා වරද මේ ඉදිරිපත් කළේ වරදලා ඉදිරිපත් කාරණය ඕකයි.
'네가 그것을 할 수 있느냐'고 하면서, 하느님까지 모독하고 할 수 없는 일을 한다며 사람들을 속였다고 잘못을 들이댔습니다. 잘못이라고 내세운 까닭이 그것입니다.
ඉතින් ඔබට පුළුවන්ද කරන්න. ඔය ඔය මාලිගාවලා දාලා හවසකෙන් ඔබට පුළුවන්ද මාලිගාවක් හදාන්න?
그러니 당신은 할 수 있습니까? 그 궁전을 허물고 짧은 날 만에 궁전을 지을 수 있습니까?
දැන් කිව්ව එක තේරුම් ගන්න බැරිව නිහාර වර. වරදර අහුවෙලා කොටලා කෘතින්න ගහන්න දලුවමක් එහෙම බල.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් ඒ වගේ දේවල් තියෙනවා ධර්මය තුළ තේරුම් අරගන්න ඕනේ.
dharma 안에도 그런 것들이 있으니 깨달아 알아야 합니다.
අපි මේ දහම් ගුණ පාඨය විස්තර කළේ නැද්ද මේට ඉස්සෙල්ලා?
우리는 이 앞서 guṇa 구절을 풀이하지 않았습니까?
සුපටිපන්නෝ භගවතෝ සාවක සංඝෝ කියන තට සෝතාපන්න ඵලයට පත්වෙන හැටි. අපි ගුණ නමයකින් සඟගුණ විස්තර කරලා දුන්නා.
'supaṭipanno bhagavato sāvakasaṅgho'라는 대목에서 sotāpatti phala에 이르는 길을, 아홉 가지 guṇa로 saṅgha guṇa를 풀어 주었습니다.
ඊට ඉස්සෙල්ලා ඔව්
그 앞서, 네.
සඟගුණ සඟගුණ තුළින් සඟගුණ නමයක් තුළින් සෝතාපන්නයෙක් බවට පත් වෙන්න තැනකම් විග්රහය කරපු මීට ඉස්සෙල්ලා අපි මේ කරපු දේශනාවක් තිබුණා.
saṅgha guṇa, 아홉 가지 saṅgha guṇa를 통해 sotāpanna가 되는 데까지 풀이한, 이 앞서 우리가 한 desanā가 있었습니다.
අන්න එතෙන්ට පත්වුන කෙනාට ඊළඟට තියෙනවා සකෘදාගාමී අනාගාමී කියන මාර්ග ඵල දෙකක් පූර්ණ කරගන්න කාලයක්.
거기에 이른 사람에게는 다음으로 sakadāgāmī와 anāgāmī라는 두 magga-phala를 채워 갈 때가 있습니다.
මෙන්න මේ තුළට අනුන්ගේ ආධාරයක් අවශ්ය නැති පරප්රත්ත රහිතව ධර්මය තේරුම් ගත්ත ධර්මය කියන්නේ සැක නැති කරගත්ත මෙන්න මෙවන්නාවේ ඒ ආර්ය පුද්ගලයා සෝතාපන්න පුද්ගලයා. එතන පටන්ගෙන ඉතුරු මාර්ගය වඩන ආකාරය තමයි දහම් ගුණ හය තුළින් පෙන්නන්නේ පෙන්නුම් කරන්නේ.
여기에는 남의 도움이 필요 없이, 남에게 기대지 않고 dharma를 깨달아 dharma에 대한 의심을 없앤 ariya puggala, 곧 sotāpanna가 있습니다. 거기서부터 남은 magga를 닦는 길을 여섯 가지 dharma guṇa를 통해 보여 줍니다.
එතකොට සූපටිපාන්න එතකොට එතන්ට එනකොට එනවා. ස්වාක්ඛාත සන්දිට්ඨික අකාලික එහිපත්තික ඕපනයික පච්චත්තාං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤු ඔය ගුණ හයක් එනවා.
그러면 supaṭipanna, 거기에 이르면 'svākkhāto, sandiṭṭhiko, akāliko, ehipassiko, opanayiko, paccattaṃ veditabbo viññūhi'라는 여섯 guṇa가 나옵니다.
ස්වාක්ඛාත සන්දිටත්ඨික අකාලික ඒහිපස්සික ඕපනයික පච්චත්තාං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤා
svākkhāto, sandiṭṭhiko, akāliko, ehipassiko, opanayiko, paccattaṃ veditabbo viññūhi.
අපි පල්ලෙහා ඉඳලා ඉහට නැගෙන යන ක්රමයක් ගැනයි කියා දුන්නේ සුවිසි ගුණ වලට යනකොට දැන් පච්චං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤු කියන ගුණයට තමයි දැන් ඒ සෝතාපන්න පුද්ගලයා ධර්මාවබෝධයෙන් ඇතුල් වෙන්නේ. මූලික දහම් දර්ශනය කරලා තියෙන්නේ.
우리는 아래에서 위로 올라가는 길을 가르쳤습니다. guṇa로 나아갈 때, 이제 그 sotāpanna는 'paccattaṃ veditabbo viññūhi'라는 guṇa에 dharma를 깨달음으로써 들어갑니다. 기본 dharma를 보았습니다.
දැකීම අත්දැකීමක් බවට පත් කරගනිමින් ඉතුරු කෙලෙස් විඳින්නයි දැන් තියෙන්නේ.
봄을 몸소 겪음으로 바꾸어 가면서 남은 kilesa를 부수는 일이 이제 남아 있습니다.
ඇලීමක්, ගැටීමක් මුලාවක් තිබුණා නම් ඉතුරු වෙලා. සෝවාන් ඵලින් පස්සේ. අන්න ඒ කාමරාග පටිඝ කියන දෙක අයින් කරගන්නවා.
들러붙음, 거부, 미혹이 있었다면 sotāpatti phala 뒤에도 그것이 남아 있습니다. 바로 그 kāma-rāga와 paṭigha 둘을 없앱니다.
ඇලීම කැටීම අයින් කරගන්න. ඒකට අවශ්ය කරන්නා වූ ඊළඟ වැඩපිල තියෙනවා. දහම් ගුණ තුළින් යනවා.
들러붙음과 거부를 없애야 합니다. 그것에 필요한 다음 닦음의 차례가 있습니다. dharma guṇa를 통해 나아갑니다.
අන්න ඒ සඳහා මොකද කරන්නේ? පච්චතං වේදිතබ්බෝ, විඤ්ඤෝ කියන ගුණයට ධර්මාවබෝධය තුළින් ඇතුල් වෙනවා.
그것을 위해 무엇을 합니까? paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 guṇa에 dharma를 깨달음으로써 들어갑니다.
ධර්මය සිහි කරන්න සිහි කරන්න එයා දැනගන්න එකක් තියෙනවා. එයා ඥානයන්තයෝ ඥානවන්තව තේරුම් ගන්න එකක් තමයි.
dharma를 거듭 떠올리면서 그가 알아야 할 것이 있습니다. 그가 슬기롭게 깨달아야 할 것입니다.
පච්චත්තං වේදිතබ්බෝ
paccattaṃ veditabbo.
මේ ලෝකයේ යම්කිසි දෙයක් වෙනවා නම් තියෙනවානම් ඒ යමක් වෙන්නේ යමක් තියෙන්නේ. ප්රත්යයක් නිසයි. හේතුවක් නිසයි. හේතුවක් නැතුව මේ ලෝකේ ඵලයක් හටගන්නේ නෑ.
이 세상에서 무엇이 일어나거나 있다면, 그것이 일어나고 있는 것은 paccaya, 곧 hetu 때문입니다. hetu 없이는 이 세상에 phala가 생기지 않습니다.
එහෙනම් යම්කිසි ඵලයක් මේ ලෝකේ හටගත්තා නම්, හැදෙනවා නම්, තියෙනවා නම්, පැවැත්මට පේනවා නම් අන්න හටගැනීමට හේතුවක් තියෙනවා ප්රත්යයක්. අන්න නුවණින් යුතුව ඒක දැනගන්න තත්ත්වයට පත් වෙනවා.
그러니 어떤 phala가 이 세상에 생겼다면, 만들어지고 있다면, 있다면, 이어져 보인다면, 거기에는 생겨남의 hetu, 곧 paccaya가 있습니다. 그것을 슬기롭게 아는 자리에 이릅니다.
මේ දුකයි. කොහොමද මේ දුක හටගන්න? දුකට හේතුව
이것이 괴로움입니다. 이 괴로움은 어떻게 생깁니까? 괴로움의 hetu.
මේ දුක ඇති වෙන්නේ කොහොමද? මේ ලොකු විද්යාමාන වෙන්නේ කොහොමද? මෙන්න මේක තේරුම් ගන්න තැනට එනවා.
이 괴로움은 어떻게 생깁니까? 이것은 어떻게 나타납니까? 바로 이것을 깨닫는 자리에 옵니다.
ජාතියක් නැත්නම් මේ දුක නෑ. ජාතියට හේතුව භවයයි භවයක් නැත්නම් මේ ජාතිය නෑ.
jāti가 없으면 이 괴로움도 없습니다. jāti의 hetu는 bhava입니다. bhava가 없으면 이 jāti도 없습니다.
භවය භවය හැටියටත් ජාතිය ජාතිය හැටියටත් මේ මේ ජාති මේ මේ භව නිසා කියලා. නෝවනින් තේරුම් ගැනීමේ ශක්තියට කියනවා. පච්චත්තං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤෝ
bhava는 bhava로, jāti는 jāti로, 이 jāti는 이 bhava 때문이라고 슬기로 깨닫는 힘을 'paccattaṃ veditabbo viññūhi'라고 합니다.
අන්න දැනගන්න විද්යාමාන වෙන ආකාරය මෙන්න මේ මේ ප්රත්ය නිසා. මෙන්න මේ මේ හේතුව නිසා. මේ මේ දේ පහළ වෙන්නේ.
알아야 할 것은 나타나는 방식입니다. 이러한 paccaya 때문에, 이러한 hetu 때문에 이것이 나타난다는 것입니다.
යමක් දුක නම් මෙන්න මේ දුක මේ මේ දේ ඇසුරු කරගෙනයි තියෙන්නේ. මේ කය ඇසුරු කරගෙන මේ දුක එනවා. එහෙනම් මේ කය පහළ වෙන්නේ කොහොමද? ඒක දකිනවා.
무엇이 괴로움이라면, 이 괴로움은 이러한 것에 기대어 있습니다. 이 몸에 기대어 이 괴로움이 옵니다. 그렇다면 이 몸은 어떻게 나타납니까? 그것을 봅니다.
කය නිසා ඇති වෙන්නා වූ යම් දුකක් විදි සිද්ධ වෙන බව පේනවා නම් මේ කය කුමක් නිසා ඇතිවද?
몸 때문에 생기는 어떤 괴로움을 겪게 됨이 보인다면, 이 몸은 무엇 때문에 생겼습니까?
අන්න දකින හැටි. මෙන්න මේක දැකගැනීමේ පටිච්ච සමුප්පාද දහම් න්යාය තමයි තේරුම් ගන්න පටන් ගන්නේ අත්දකින්න පටන් ගන්නේ ඔතනද?
그렇게 봅니다. 이것을 보는 paṭicca samuppāda의 dharma 이치를 깨닫기 시작하고 몸소 겪기 시작하는 것이 거기 아닙니까?
ඇති තැන දුක නැති.
있는 곳에 괴로움이 있고, 없으면 없습니다.
මූලික වශයෙන් පොදු දහමක් වශයෙන් ඕක තේරුම් ගන්න සෝවාන් ඵලයට පත් වුණා.
기본적으로, 두루 통하는 dharma로서 그것을 깨닫고 sotāpatti phala에 이르렀습니다.
කුමක් ඇතිෙන කුමන දුකක්ද කුමක් නැති වෙන කුමන දුකක් නැතික විග්රහ කරලා දැනගන්න පටන් ගන්නවා දැනගත්ත දහම් විග්රහ කරනකොට අන්න මනුස්ස ජීවිතය ඇති තැන මනුස්ස පැවැත්ම ඇති තැන මනුස්සයාට හිමි දුක විඳිනවා.
무엇이 있으면 어떤 괴로움이 있고, 무엇이 없으면 어떤 괴로움이 없는지 풀어서 알기 시작합니다. 안 dharma를 풀어 보면, 사람의 삶이 있는 곳, 사람으로 있음이 있는 곳에서는 사람에게 딸린 괴로움을 겪습니다.
දැන් සතර අපා දුකට හේතු ටික අයින් කරා ුනත් තව මනුස්ස දුක ඉවර කළේ නැහ.
이제 네 apāya의 괴로움으로 가는 hetu들은 없앴지만, 아직 사람의 괴로움은 끝내지 못했습니다.
දේව මනුස්ස කියන දෙගතිය තව ඉවර කළේ නෑ. ඒ දෙකේ තව සෝවාන් පුද්ගලයා ඉන්නවා. හැබැයි ඒකේ ඉන්නවා නෙමෙයි ඒකත් දැනගන්නකන් ඒකේ ඉන්නේ. ඒක යථාර්ථය දැනගන්නඑ.
deva와 사람이라는 두 gati는 아직 끝내지 않았습니다. 그 둘에 sotāpanna가 아직 있습니다. 하지만 거기 눌러 있는 것이 아니라, 그것도 알 때까지 거기 있는 것입니다. 그 실상을 알 때까지.
සතර අපායට යන්න තියෙන මානසිකත්වය සහ ඒකට මතුව තියෙන හේතුවක් නැති කරලා දැම්මට පස්සේ. හැබැයි සෝවාන් කුඳින තම මනුස්සව උපදින්න තියෙන මනුස්සව පවතින්න තියෙන කාරණය නැති කරන්නේ නැති නිසා. එයාට ඉතුරු වෙච්ච දුක පේනවා. මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදුනොත් මේ මේ ආකාර නින්දා පහස දුක් හරදලා ඔක්කොටම ගෝචර වෙන්න සිද්ධ වෙනවා.
네 apāya로 갈 마음가짐과 거기에 놓인 hetu를 없앤 뒤라도, sotāpanna는 사람으로 태어나고 사람으로 이어질 까닭을 없애지 않았기에 남은 괴로움이 보입니다. 사람으로 태어나면 이러저러한 비난과 갖가지 괴로움을 모두 겪어야 합니다.
දැන් මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදුනේ නැත්නම්. මේක වෙන්නේ නැහනේ.
사람으로 태어나지 않으면 이런 일은 일어나지 않지요.
එහෙනම් කොහොමද මනුස්සයෙක් වෙලා උපදින්නේ? දැන් මට හොයාගන්න ඕනේ ඒකයි. මොකක් නිසාද? මනුස්ස ජාතිය උපදින්න හේතුවක් ඇති නිසයි මනුස්ස ජාතිය උපදින්නේ. මේ මනුස්ස ජාතිය නොඋපන්නොත් මේ මනුස්සයෙක් වැසෙන් විදිහට තියෙන දුක් ටිකත් ඉවරයි.
그러면 어떻게 사람으로 태어납니까? 이제 내가 찾아야 할 것이 그것입니다. 무엇 때문입니까? 사람의 jāti가 생길 hetu가 있기에 사람의 jāti가 생깁니다. 이 사람의 jāti가 생기지 않으면, 사람으로 살며 겪는 괴로움들도 끝납니다.
එහෙනම් ඒකෙත් දුක තේරුම් ගත්ත කෙනා. මනුස්සයෙක් වෙලා උපදින්න තියෙන හේතුව දැනගෙන ඥානවන්තව තේරුම් අරගෙන අන්න ඒ හේතුව දුරු කරගන්න කටයුතු කරනවා.
그러니 그것에서도 괴로움을 깨달은 이는 사람으로 태어나는 hetu를 알고 슬기롭게 깨달아 그 hetu를 없애려고 애씁니다.
ඒක දුරු කරගන්න කටයුතු කරන්න නම් මනුස්සයෙක් වෙලා උපදින්නේ දෙයක් තිබුනොත්ද කියලා. කුමන හේතුවක් නිසාද කියලා. නුවණට දහම් නුවණට ගෝචර කරගෙන දැනගන්න පටන් ගන්නවා මනුස්සයෙක් කියලා උපදින්න එන හේතුව මොනවා නිසා මනුස්සයෙක් වෙලා උපදින්න හේතු වෙනවද?
그것을 없애려면, 무엇이 있으면 사람으로 태어나는지, 어떤 hetu 때문인지를 dharma의 슬기로 비추어 알기 시작합니다. 무엇 때문에 사람으로 태어나게 되는가?
දැන් ඕක බලනකොට අපි තේරුම් ගන්න ඕනේ මනුස්සයෙක් වෙන්න නම් මනුස්ස බැඳීමක් තියෙන්න ඕනේ. මනුස්ස බවක් නැත්නම් මනුස්ස ජාතියක් නෑ.
이것을 볼 때 우리가 알아야 할 것은, 사람이 되려면 사람에 대한 묶임이 있어야 한다는 것입니다. 사람이라는 bhava가 없으면 사람의 jāti도 없습니다.
මනුස්ස බවක් මොකක්ද හදහට ගන්න? උපාදාන පච්චයා භව කියන සිද්ධාන්තයට අනුව.
사람이라는 bhava는 무엇이 만듭니까? 'upādāna paccayā bhavo'라는 원리에 따라서입니다.
උපාදාන කියනවා මනුස්සයෝ සමග බැඳීමට. බැඳීමට උපාදාන කියනවා. ඒ බැඳීම උපාදානය මනුස්ස උපාදානයක් නම් මනුස්සයොත් එක්ක බැඳුනහම මනුස්ස උපාදානය හටගන්නවා.
사람들과의 묶임을 upādāna라고 합니다. 묶임을 upādāna라고 합니다. 그 묶임이 사람에 대한 upādāna라면, 사람들과 묶일 때 사람 upādāna가 생깁니다.
මනුස්සයෝ මනුස්සයෝක බැඳෙන්න පටන් ගත්තොත්. මනුස්ස ධර්මයට හිම යමක් නැත්නම් ඒකෙන් බැඳුනොත් එයා අර මනුස්ස උපාදානය අත්හරින්න බැරි නිසා උපාදාන පත්යා බවෝ කියන මනුස්ස බවෙන් මිදෙන්න බැහැ.
사람이 사람에게 묶이기 시작하면, 사람 dharma에 딸린 무엇에 묶이면, 그는 그 사람 upādāna를 놓을 수 없기에 'upādāna paccayā bhavo'라는 사람의 bhava에서 벗어날 수 없습니다.
තරයි ස්වාමීන් වහන්ස දැන් මනුස්ස ගුණ ධර්ම එතන
(질문자) 그렇다면 스님, 거기서 이제 사람의 guṇa dharma가…
නැ මනුස්ස ගුණධර්ම විතරක් නෙමෙයි. මනුස්ස ගුණධර්ම තියෙන්නේ මනුස්සය කියලා ඉපදුන කෙනාගේ එක කොටසක් විතරයි.
아니요, 사람의 guṇa dharma만이 아닙니다. 사람의 guṇa dharma는 사람으로 태어난 이의 한 부분일 뿐입니다.
මනුස්ස ගුණධර්ම කියලා අපි විස්තර කරලා පෙන්නනකොට ඒ ගුණධර්ම කියන එකේ අදහසක් තියෙනවා. ගුණ කියන්නේ මොකක්ද? වර්ධනය වෙන එකක්. යහපත් පැත්තට ගුණ කරන්න පුළුවන් නම් ඒකේ ගුණ කියනවා අපිට.
사람의 guṇa dharma라고 풀어 보일 때, 그 guṇa라는 말에는 뜻이 있습니다. guṇa란 무엇입니까? 자라나는 것입니다. 좋은 쪽으로 이롭게 할 수 있으면 우리는 그것을 guṇa라고 합니다.
මනුස්ස ගුණ කියලා කියන්නේ සතර අපාගුණ ඒවා අගුණ නම් මනුස්ස පැත්ත ගුණයි.
사람 guṇa란, 네 apāya의 성질이 aguṇa라면 사람 쪽은 guṇa라는 것입니다.
සතර අපාය කියන්නේ පාප පැත්ත නම් ඒක අගුණ කියලා නිගමනය කරලා. ඒකෙන් අහක් වෙන පැත්ත ගුණ කියලා නිගමනය කරගන්නවා හොඳ සුගති පැත්තට.
네 apāya가 악의 쪽이라면 그것을 aguṇa라 결론 짓고, 거기서 비켜난 쪽, 좋은 sugati 쪽을 guṇa라고 결론 짓습니다.
අන්න මනුස්ස ධර්ම ගුණධර්ම බවට පත් වුණේ දුගතියට වැඩිය ගුණ නිසා. අන්න මනුස්ස ගුණ ධර්ම කියන්නේ මනුස්ස ධර්මවමයි.
사람 dharma가 guṇa dharma가 된 것은 duggati보다 낫기 때문입니다. 사람 guṇa dharma란 바로 사람 dharma입니다.
ඒක ගුණ කියන වචන දාන්න හේතුව. පැවැත්ම තුළ දුර්ගුණ සහ සුගුණක් තියෙනවා.
그것이 guṇa라는 말을 붙인 까닭입니다. 존재 안에는 나쁜 성질과 좋은 성질이 있습니다.
දසා අකුසලයු දුර්ගුණ හැටියට තේරුම් ගත්ත නම් සතර අපායට හේතු වෙන හැටියට දැනගත්තා නම් ඒවා දුර්ගුණ කියලා නිගමනයක් කරනවා.
열 가지 akusala를 나쁜 성질로 깨닫고 네 apāya의 hetu가 됨을 알았다면, 그것들을 나쁜 성질이라고 결론 짓습니다.
එහෙනම් මනුස්ස ධර්මය තුළ ලෝක සම්මතියේ සුගුණ කියලා එකක් වෙන් කරගන්නවා. හොඳ ගුණ.
그러면 사람 dharma 안에서 세상의 관례로 좋은 성질이라는 것을 따로 떼어 냅니다. 좋은 성질.
අන්න ඒ නිසා මනුස්ස ධර්මය කියන එක සතර අපායෙන් මෙහාට තියෙන එකක් නිසා. සුගතියට අයිතිය එකක් නිසා. ඒවට කිවා මනුස්ස මනුස්ස ධර්මයට මනුස්ස ගුණ ධර්ම කියලා.
그래서 사람 dharma는 네 apāya에서 이쪽에 있는 것이기에, sugati에 딸린 것이기에, 그것을 사람 guṇa dharma라고 했습니다.
හැබැයි ගුණ කියන වචනය ඉක්ම යන්නයි මේ යන්නේ.
하지만 이 길은 guṇa라는 말마저 넘어서려는 것입니다.
ඔය ගුණ කියන තන දුක් නැද්ද?
그 guṇa라는 것에는 괴로움이 없습니까?
මනුස්ස ගුණධර්ම ඇතුළු කරන්න ගියහම මනුස්සයෙක් වෙනවා. මනුස්සයෙක් වුනොත් දුකෙන් නිදහස් වෙනවා.
사람 guṇa dharma를 받아들이면 사람이 됩니다. 사람이 되면 괴로움에서 풀려납니까?
මනුස්සයාට අයිති දුකට හිමිකාරයෙක් වෙන්නේ නැද්ද?
사람에게 딸린 괴로움의 임자가 되지 않습니까?
මනුස්ස ගුණධර්ම අල්ලගන්න ගියොත්. එයාට මනුස්සයෙක් වෙන එකෙන් බේරෙන්න බැයිනම්. මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදුනොත් නින්දා අපහාත ඇලුම් පෙළුම් බඩිගිනි වේදනා, දුක් හරදලා අගහින් එකකම් මේ සියල්ලු දේ ලෙඩ රෝග මේවයෙන් පෙළෙන්නා වූ කයකට උරුමකාරියෙක්ක වෙන්නේ නැද්ද?
사람 guṇa dharma를 붙잡으면, 그래서 사람이 되는 데서 벗어날 수 없다면, 사람으로 태어나 비난과 모욕, 애착과 시달림, 배고픔과 아픔, 갖가지 괴로움, 병과 탈에 시달리는 몸의 상속자가 되지 않습니까?
එහෙනම් ඒක ගුණ ගුණයක් නම් අපිට ගුණයක් කියත් දැන් සම්මත කරන්න පුළුවන්ද? අන්න අපි දකින එකක්. යමක් යමක් නිසා දුක එනවා නම් ඒක ගුණයි සම්මත කරලා ඉන්න සුදුසු තැනක් නෙමෙයි.
그러면 그것을 이제 guṇa라고 인정할 수 있습니까? 우리가 보는 것이 있습니다. 무엇 때문에 괴로움이 온다면, 그것은 guṇa라고 인정하고 머물 만한 자리가 아닙니다.
ඔන්න ඕකේ දැකේ නැති නිසා තමා. අපිට ඔය උපාදානයෙන් මිදෙන්න බැරි වුණේ. බැඳීමෙන් මිදෙන්න බැරි වුණේ.
바로 그것을 보지 못했기에 우리가 그 upādāna에서, 묶임에서 벗어나지 못했습니다.
මනුස්ස ධර්මය ගුණ ධර්මයක් කියලා ඒක බැඳි බැඳී ඉන්න යනවා. මනුස්සය කියන එක කොච්චර හොඳද කිය ඉන්න යනවා. ඒකේ ඉන්න තාකල් අපි මනුස්ස ධර්මයෙන් උපාදාන කරනවා. උපාදාන කරාගන ඒකට ළඟින්ම බැඳෙනවා කියන එකයි. මනුස්ස ධර්මය හොඳයි කියන නිගමනය ඉන්න හින්දා තමයි ඒකේ බැඳෙන්නේ.
사람 dharma가 guṇa dharma라며 거기에 묶여 머뭅니다. 사람이라는 것이 얼마나 좋은가 하며 머뭅니다. 거기 머무는 동안 우리는 사람 dharma에 upādāna를 하고, upādāna를 하여 거기에 바짝 묶입니다. 사람 dharma가 좋다는 결론이 있기에 거기에 묶입니다.
එතකොට මනුස්ස ඒ ඡන්ද රාගය නිසා මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදීමේ මනුස්ස ධර්මය කෙරෙහි යම් ඡන්ද රාගයක් ඇත්්ද ඒ නිසා ඔහු ඒකේ බැඳෙනවා. ඒ නිසා ඔහුට මනුස්ස උපාදානය ලැබෙනවා. ඒ නිසා ඔහුට භවයේ මනුස්ස භවය මිදෙන්න බැහැ. ඒ නිසා ඔම මනුස්ස ජාතිය උපදිනවා.
그러니 사람으로 태어나는 것, 곧 사람 dharma에 대한 chanda-rāga가 있기에 그는 거기에 묶이고, 그래서 사람 upādāna를 얻고, 그래서 사람 bhava에서 벗어날 수 없고, 그래서 사람의 jāti로 태어납니다.
ඒකයි මනුස්ස බැඳීම. අන්න මනුස්ස බැඳීම ඔන්න ඕකයි. ඉතින් මෙන්න මේක තේරුම් ගන්නවා මොකද සතර අපා දුකෙන් නිදහස් වෙච්ච කෙනාට ඊළඟ තියෙන දුක් මට්ටම බලවත්ව පේනවා. ඊළඟට තියෙන දුක මොකක්ද? මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදිලා බිඳින දුක.
그것이 사람에 대한 묶임입니다. 사람에 대한 묶임이 바로 그것입니다. 이것을 깨닫는 까닭은, 네 apāya의 괴로움에서 벗어난 이에게는 다음 괴로움의 단계가 뚜렷이 보이기 때문입니다. 다음 괴로움은 무엇입니까? 사람으로 태어나 부서지는 괴로움입니다.
මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදිලා බිඳින එක දුකයි කියලා දැනගත්තා. දාස. අනේ මේ මනුස්ස ධර්මය හොඳයි කියලා මම මෙච්චර කල අරන් හිටිය මුලාව නිසා නේද? කොහොමද හොඳක් වෙන්නේ? හොඳ මනුස්සයෙක් කියලා දුක් විඳින්න වෙනුවේ.
사람으로 태어나 부서지는 것이 괴로움임을 알았습니다. '아, 이 사람 dharma가 좋다고 내가 이토록 오래 붙잡고 있던 것은 미혹 때문 아니었던가? 어떻게 좋은 것이 되는가? 좋은 사람이라며 괴로움을 겪어야 했구나.'
මනුස්සයෙක්ම දුක් මිඳින්න බැහැ විඳින්නම වෙනවානේ. එහෙනම් මනුස්සයෙක් වුනහම ඉපදුන තැන් පටන් ගෙන ජරාවට පත්වෙ මහළු වෙනකම කෙළවරක් නැතුවද කායික දුක් විඳින්න වෙනවා.
사람은 괴로움에서 벗어날 수 없고 겪을 수밖에 없지요. 그러니 사람이 되면 태어난 때부터 늙어 쇠할 때까지 끝없이 몸의 괴로움을 겪어야 합니다.
බඩිගින්නට බඩගින්නට මොනවාහරි කන්න ඕනැහැ පිපාසයට බොන්න ඕනේ. නිකන් හම්බෙන්නේ නැහැ. වෙහෙත වෙන්න ඕනේ මහන්සි වෙන්න ඕනේ හරි හම්බ කරගන්න ඕනේ. තනියෙන් තමන්ගේ වැඩ කරගන්න එපැහැන්න ඒවන ඕනේ ආධාරයට උපකාරයට පිරිස එකතු කරගන්න ඕනේ. ඒ පිරිසත් ඒ
배고프면 무엇이든 먹어야 하고 목마르면 마셔야 합니다. 그냥 얻어지지 않습니다. 애쓰고 땀 흘려 벌어야 합니다. 혼자서는 제 일을 다 할 수 없으니 돕고 거들 사람들을 모아야 합니다.
පිරිස එකතු කරගන්න ඕනේ. ඒ පිරිසත් ඒ ජාතියමෙන්ම පිරිසක් ඒ වගේ දුක් ගොඩක් එකතු කරගත්තේ. ඒගොල්ලන්ගේ කටයුතුලටත් වෙහෙත වෙන්න ඕනේ කටයුතු කරන්න ඕනේ. ඒ වගේම
그 사람들도 똑같은 jāti의 무리로서 그런 괴로움을 잔뜩 모은 이들입니다. 그들의 일에도 애쓰고 일해야 합니다.
තරඟකාරී බල්ලන්ට අහුවෙච්ච මත් කටුරුවාගේ උගුස්සන්ට අහුවෙච්ච මත් කැටුවා වාගේ කාම සම්භෝගයට අයිති කාම වස්තුවන්ට පොරකන එහෙම ලෝකයක තරඟ කරන්න ඕන. ඒ වැදි නොයකාරයෙන් ආරක්ෂා කරන්න ඕනේ පෝෂණය කරන්න ඕනේ. ඒවට නොයෙක් ආකාරයෙන් මේ විදිය සංවිධාන සලස්සන්න ඕනේ. සැකවරණ සලස්සන්න ඕනේ දඬුවන් කරන්න ඕන. ඒ වගේම තමාගේ තියෙන දේවල්
또한 사나운 개들에게 잡힌 고깃덩이처럼, 독수리들에게 잡힌 고깃점처럼, kāma 즐김에 딸린 대상을 두고 다투는 세상에서 겨루어야 합니다. 그것들을 갖가지로 지키고 길러야 하며, 갖가지로 꾸려 나가고 지킬 울타리를 마련하고 벌을 주어야 합니다.
කරන්න ඕන. ඒ වගේම තමාගේ තියෙන දේවල් රැකගන්න බොරු කියන්න වෙනවා. නොයෙක් ආකාරයෙන් අප මේ කරන්න වෙනවාන කියට අවඩ කරන්න වෙනවා. මේ ආකාරයෙන් කටයුතු කිරීම නිසා මානසික දූසිත මානසිකත්වයකින් බොහෝකොට ගෙවන්න වෙනවා මනුස්ස සමාධිය මනුස්සය ගුණා.
또 자기 것을 지키려고 거짓말을 해야 하고, 갖가지로 남에게 해를 끼쳐야 합니다. 이렇게 하다 보니 더러워진 마음가짐으로 대부분을 보내야 합니다. 사람의 성질이란 그렇습니다.
ඉතින් එහෙම මනුස්සයත් බැව හොඳයි කියලා මම නිගමනය කරන්නේ කොහොමද කියලා. මනුස්සයෙක් වීමේ තිබෙන අසහනයේ දුක දකිනවා.
그러니 그런 사람의 bhava가 좋다고 내가 어떻게 결론 짓겠습니까? 사람이 되는 데 있는 불안의 괴로움을 봅니다.
මෙන්න මේක දැක්කහම තමන් විසින්. මෙන්න මෙතන්දි තමා විසින් දැනගන්නවා. මෙන්න මේක තමයි මේ මනුස්සයෙක් වෙලා තියෙන්න.
이것을 스스로 보면, 여기서 스스로 압니다. 바로 이것이 사람으로 있다는 것임을.
වේදිතී සබ්බෝ මනුස්සයෙක් වෙලා හිටන් එතන පිහිටන හැටි. ඥානයෙන් දකිනවා.
veditabbo. 사람으로 있으면서 거기 자리 잡는 모습을 지혜로 봅니다.
අන්න ප්රත්ය දකින හැටි. මෙන්න මේක ආරම්භ කරලා. සුගතියට උපදින්න තියෙන ප්රත්යය මේකයි කියලා දැක්කහම අන්න ඒකෙන් මිදෙන ආකාරය.
그렇게 paccaya를 봅니다. 이것에서 시작하여, sugati에 태어날 paccaya가 이것임을 보면 그것에서 벗어나는 길을 봅니다.
දැන් අපි දවල් උදේවරුවේදී විග්රහ කරගත්තේ පච්චං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤෝ කියන ගුණයට සෝතාපන්න ඵලයට පත්වුන පුද්ගලයා ඇතුලත් වෙන හැටි.
오늘 오전에 우리가 풀이한 것은, sotāpatti phala에 이른 이가 'paccattaṃ veditabbo viññūhi'라는 guṇa에 들어가는 방식이었습니다.
ඒ කියන්නේ ඒ ගුණය තුළ ගුණය පිළිබඳව තේරුම් අරගෙන ඒ තුළට ඇතුලත් වෙන ආකාරය දැන් මේවා අනන්ත ගුණ
곧 그 guṇa 안에서 guṇa를 깨달아 그 안으로 들어가는 방식입니다. 이것들은 끝없는 guṇa입니다.
පච්චං වේදිතබ්බෝ කියලා කියන්නේ අපි දකින්න ඕනේ අ වේදිත දැන් දැනගත යුතුයි දැන් ඒ කියන්නේ තමා විසින් ප්රත්යක්ෂයෙන් දැනගත යුතුයි කිය තමයි මේකට උඩින්මත් එක්ක අටුවාවල විග්රහ කරලා පෙන්නන්නේ. දැන් ඔය ටික පෙන්නුට මේ ගුණය පිළිබඳ විග්රහයක් අපිට හරියට වැටහෙන්නේ නැහ.
paccattaṃ veditabbo란 우리가 보아야 할 것, veditabba, 곧 알아야 할 것, 스스로 몸소 알아야 한다는 뜻이라고 aṭṭhakathā에서 겉으로 풀어 보입니다. 그렇게 보여 주어도 이 guṇa에 대한 풀이가 우리에게 제대로 와닿지 않습니다.
තමන් විසින්ම දැනගත යුතුයි කියන වචනේ කිව්ව පලියට දැන් ඕක ගැටලු ඇති කරගන්න මේ ධර්මය තමා විසින්ම දැනගන්න ඕන නම් බුදුරජාණන් වහන්සේ මොකටද ධර්මය ත්රිපිටකය අරන් එන්නේ මොකටද තමන්ට ඔය බැගිය කරගන්නේ. දැන් මොහොම ප්රශ්න කරන්න පුළුවන් කෙනෙක් ධර්මය ස්වභාවය තම තමන් විසින් දැනගත යුතුනා
'스스로 알아야 한다'는 말만으로는 문제가 생깁니다. 이 dharma를 스스로 알아야 한다면 Buddha께서는 왜 오셨고, 왜 dharma와 tipiṭaka를 가져오셨으며, 왜 그 수고를 하셨는가? 이렇게 따질 수 있는 사람이 있습니다. dharma의 본성을 저마다 스스로 알아야 한다면,
බුදුරජාණන් වහන්සේ ධර්ම දේශනා කරන්න බැහැ තමන්ටම දැනගන්න බැරි කියලා කෙනෙක් තර්ක කරන්න පුළුවන්.
Buddha께서 dharma를 가르칠 수 없지 않느냐, 스스로 알 수 없지 않느냐고 누군가 따질 수 있습니다.
ඔය වෙලාවේදී දැන් ඔතන පෙන්නන්නේ මොකක්ද වේදිත තබ්බ කියන වචනයේදී දැනගත යුතු කියන අර්ථයෙන් එහාට දැනගන්න අවශ්ය කොටසක් තියෙනවා.
그럴 때 여기서 보여 주는 것은, veditabba라는 말에서 '알아야 한다'는 뜻 너머로 알아야 할 부분이 있다는 것입니다.
යම්කිසි අපි යම්කිසි දෙයක් අපි දැනීමෙහි පිහිටනකොට ඒ දැනීමෙහි පිහිටන්නේ මොනවා ගැනද? ඒ ප්රත්යය පිළිබඳ දැනීමෙහි පිහිටන්න ඕනේ. ඒක ඥානයෙන් තමන් විසින් කරන්න ඕන ඥානවන්ත දකින්න ඕනේ.
우리가 무엇을 앎에 자리 잡을 때, 그 앎은 무엇에 대해 자리 잡습니까? 그 paccaya에 대한 앎에 자리 잡아야 합니다. 그것은 지혜로 스스로 해야 하고 슬기롭게 보아야 합니다.
විශාල උපනිමිසරයක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මයත් ඒ වාගේ මේ ධර්මය අද වෙනකම් පවත්වාගෙන ඇවිදිල්ලා ඒ ධර්මය අපිට අහන්න ලැබෙන එකත්.
Buddha께서 가르치신 dharma도, 그 dharma가 오늘날까지 이어져 와서 우리가 들을 수 있는 것도 큰 upanissaya, 곧 뒷받침입니다.
යමක් හටගන්නේ කෙබඳු හේතුවක් නිසාද කියලා දැනගන්න ක්රමයට අපිට විශාල උපනිසරයක්. ඒ උපනිස්රය නැතුව අපිට ඔය ක්රමය අල්ලගන්න බැ.
무엇이 어떤 hetu로 생기는지 아는 길에 그것은 우리에게 큰 upanissaya입니다. 그 upanissaya 없이는 그 길을 잡을 수 없습니다.
දැන් මූලික උපනිස්සරයේ ක්රමයක් තියෙනවා පටිච්ච සමුප්පාදය ඉඳීලා. මෙන්න මේ රටාවටයි මේ ලෝකේ යමක් හටගන්නේ පවතින්නේ.
기본 upanissaya의 방법이 paṭicca samuppāda로 주어져 있습니다. 바로 이 틀대로 이 세상에서 무엇이 생기고 이어집니다.
මෙන්න මේක විග්රහ කරලා දීලා තියෙනවා අන්න ඒක දැනගන්න ඕනේ. එතකොට තමයි අපිට ප්රත්යය දැනගන්න පුළුවන් නුවණින්. නැත්නම් හේතුව දැනගන්න ඕනේ යමක් හටගන්න නැහැ හැ.
이것이 풀이되어 주어져 있으니 그것을 알아야 합니다. 그래야 우리가 슬기로 paccaya를 알 수 있습니다. 그렇지 않으면 무엇이 생기는 hetu를 알 수 없습니다.
ඒක හයියාකාරව තේරුම් ගැනීමේදී. පටිච්ච සමුප්පන්නව තෝරගන්නවා කියනකොට දැන් මේකේ ප්රශ්න දෙකකට උත්තරයක් එනවා. මේ පටිච්ච සමුප්පාදය සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියට ඇතුලක්ද කියන ප්රශ්නයකටත් උත්තරය මේක එනවා.
그것을 제대로 깨달을 때, paṭicca samuppanna로 가려낸다고 할 때, 여기서 두 물음에 답이 나옵니다. 이 paṭicca samuppāda가 satta-puggala diṭṭhi 안에 있는가 하는 물음에도 이것으로 답이 나옵니다.
ඒකත් එක්ක මේකෙන් තෝරගන්න බැ මේ පච්චා විහිතබ්බෝ, විඤ්ඤෝ කියන ගුණය කියනකොට ඒ ප්රශ්නයට උත්තරයකුත් ඕක එනවා.
그와 함께, paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 guṇa를 말할 때 그 물음에 대한 답도 거기서 나옵니다.
දැන් මොකක්ද එන්නේ? ලෝක සත්වයා හැමෙදීමේම මේ සත්ව පුද්ගල කියන දෘෂ්ටියෙන් අරගෙන මම මෙහෙම කරනවා. මම සැප විඳිනවා මම දුක් විඳිනවා. එතකොට මමයි බලන්නේ, මමයි අහන්නේ, මමයි ස්පර්ශ කරන්නේ. එහින් මමයි මේ සසරේ ගමන් කරන්නේ. මෙන්න මේ ආකාරන්නා වූ මමෙක් ගැන දෘෂ්ටියකින් යුත්තව මමෙක් කරන වැඩ හැටියට මේවා හිතා ඉන්නේ.
이제 무엇이 나옵니까? 세상 중생은 언제나 satta-puggala diṭṭhi로 받아들여 '내가 이렇게 한다, 내가 즐거움을 겪는다, 내가 괴로움을 겪는다, 내가 보고 내가 듣고 내가 닿는다, 그래서 내가 이 saṃsāra를 떠돈다'고 합니다. 이런 '나'에 대한 diṭṭhi를 지닌 채 이것들을 '나'가 하는 일로 여깁니다.
මෙන්න මේක තමයි අපි අර ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් ගත්තහම අපිට ඇතිවෙන ස්වභාවය. සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියෙන් ගත්තහම ඇතිවෙන ස්වභාවය මෙන්න මේ සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියෙන් ගත්ත ස්වභාවයෙන් ගන්න සක්කල් අපිට අර පච්චත්තාං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤෝ කිවෝ දහම් ගුණට අනුව වැටහීම එන්නේ නැ.
이것이 우리가 그 ātma diṭṭhi로 받아들일 때 생기는 모습, satta-puggala diṭṭhi로 받아들일 때 생기는 모습입니다. 이 satta-puggala diṭṭhi로 받아들이는 동안은 paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 dharma guṇa에 맞는 깨달음이 오지 않습니다.
එහෙනම් හැම එහකම ප්රත්යය දැනගන්න ඕනේ. කුමන ප්රත්යයක් නැත්නම් කුමක් ආහාර කරගෙන කුමක් මූලික කරගෙන කුමක් විද්යාමාන වෙනවද? මෙන්න මේකයි තෝරාගන්න ඕන ටික.
그러니 모든 것의 paccaya를 알아야 합니다. 어떤 paccaya로, 무엇을 먹이 삼아, 무엇을 바탕으로 무엇이 나타나는가? 바로 이것을 가려내야 합니다.
දැන් මේක දැනගැනීමේදී වැදගත් දෙයක් තියෙනවා තේරුම් ගන්න මේ පච්චත්තා බෙහතබ්බූ විඤ්ඤු ගුණය තේරු ගන්නකොට ඇහු පටිච්ච සමුප්පාදය තුළින් යමක් හටගන්න හේතුව දැනගන්න ඕනේ. මෙන්න මේක තමයි මෙතන තේරුම් ගන්න ඕනේ.
이것을 알 때 깨달아야 할 중요한 점이 있습니다. 이 paccattaṃ veditabbo viññūhi guṇa를 깨달을 때 paṭicca samuppāda를 통해 무엇이 생기는 hetu를 알아야 합니다. 바로 이것을 여기서 깨달아야 합니다.
දැන් මිනිස් ජාතිය හටගන්නේ මොන හේතුවෙන්ද? ජාතිය කිව්වේ මොකක්ද? ජාතිය කාගේද? ඔන්න ඔය සිද්ධිය විග්රහ කරලා තේරුම් ගන්න ඕනේ.
이제 사람의 jāti는 어떤 hetu로 생깁니까? jāti란 무엇입니까? jāti는 누구의 것입니까? 이 일을 풀어서 깨달아야 합니다.
දැන් මේ සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියෙන් එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ නවා බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් අහනවා. ස්වාමීනි මේ ජරාමරණ කාගේද? කවුද ජරාමරණයට පත්වෙන්නේ?
satta-puggala diṭṭhi를 지닌 어떤 bhikkhu가 Buddha께 묻습니다. 'Bhante, 이 jarā-maraṇa는 누구의 것입니까? 누가 jarā-maraṇa를 겪습니까?'
දැන් මෙහෙම ප්රශ්නයක් ඇහිල්ලා. දැන් අද ඉතින් මමත් ජරා මරණයට පත් වෙනවා. අනික් අයත් ජරා මරණයට පත් වෙනවා කියලා අපි ඔහොමයි උත්තරයක් දෙන්නේ.
이런 물음을 했습니다. 오늘 우리라면 '나도 jarā-maraṇa를 겪고 남들도 겪는다'고 답할 것입니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මහණ ඔය ප්රශ්නය ඇහුවා වැරදියි. ඔය ක්රමයට අහපුවහම ජරාමරණ කාගෙද කියලා ඇහුවොත් කවුද ජරාමරණයට පත් වෙන්න ඇහුවොත් මම කියන දෘෂ්ටියෙන් උත්තරයක් එනවා.
Buddha께서 말씀하십니다. 'bhikkhu여, 그 물음은 잘못 물었다. 그렇게 jarā-maraṇa가 누구의 것이냐, 누가 jarā-maraṇa를 겪느냐고 물으면 '나'라는 diṭṭhi로 답이 나온다.'
මෙන්න මේ දෘෂ්ටියෙන් ඔය උත්තරය එනකොට සත්ව පුද්ගලයා දෘෂ්ටිය ඇරෙන්නේ නැ.
이 diṭṭhi로 답이 나오면 satta-puggala diṭṭhi가 떨어지지 않습니다.
එහෙනම් ජරාමරණ සිද්ධ වෙන්නේ කොහොමද? කෙසේද ජරාමරණ සිද්ධ වෙන ආකාරය කියලා අහනවා. කුමක් නිසා කුමක් හටගන්නවද? යම් තැනක ජාතියක් පහළ වුනොත් ජරාවක් මරණයක් හටගන්නවා.
'그러니 jarā-maraṇa는 어떻게 일어나는가, 어떤 식으로 일어나는가를 물어라. 무엇 때문에 무엇이 생기는가? 어디서든 jāti가 나타나면 늙음과 죽음이 생긴다.'
දැන් එතකොට අයිතිකාරය ගැන කියවුණද? දැන් අයිතිකාරගේ කතාව එතනින් ඒවර මමයි ජරාවට පත් වෙන්නේ, මමයි මරණයට පත් වෙන්නේ කියලා මේ විදිහට උත්තරයක් දුනා නම් එහෙමවා අන්න මමෙක් අහුවෙලා. අන්න සත්ව පුද්ගලය දෘට්ටිය අහුවෙනවා.
그러면 임자에 대한 말이 나왔습니까? 임자 이야기는 거기서 끝났습니다. '내가 늙고 내가 죽는다'고 답했다면 거기서 '나'가 걸려들고 satta-puggala diṭṭhi가 걸려듭니다.
එහෙනම් මේ පටිච්ච සමුප්පාද ධර්මය දීලා තියෙන්නේ සත්ව පුද්ගලයෙක් විග්රහ කරන්න නෙමෙයි. සත්ව පුද්ගලයෙක්ගේ මේ පැවැත්මක් පෙන්නලා දෘෂ්ටියට දාන්න නෙමෙයි. ඒ දෘෂ්ටිය දුරු කරලා මේ හේතුඵල ධර්මය පෙන්නන්න.
그러니 이 paṭicca samuppāda dharma는 중생이나 사람을 풀이하려고, 그들의 존재를 보여 diṭṭhi에 빠뜨리려고 주어진 것이 아니라, 그 diṭṭhi를 없애고 이 hetu-phala dharma를 보여 주려고 주어진 것입니다.
ජරාමරණ කාගෙද කියලා අහන්න භික්ෂූන් වහන්සේට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ජරාමරණ කාගෙද කියලා ඇහුවොත් මේ ප්රශ්නය ඇහුවා වැරදි.
jarā-maraṇa가 누구의 것이냐고 물은 bhikkhu에게 Buddha께서, 그렇게 물으면 그 물음은 잘못이라고 말씀하십니다.
මේ ජරාමරණ විද්යාමානය වෙන්නේ කුමක් තිබුනොත්ද? කුමකින්ද? කුමන හේතුවක් නිසා යම් තැනක ජාතියක් විද්යාමාන වෙනවා නම් එතන ජරාමරණයක් විද්යාමාන වෙනවා. උත්තරය ඕකයි.
'이 jarā-maraṇa는 무엇이 있으면, 무엇으로, 어떤 hetu로 나타나는가? 어디서든 jāti가 나타나면 거기에 jarā-maraṇa가 나타난다.' 답은 그것입니다.
දැන් මම ඔහු ආදී වශයෙන් වෙන් කිරුවේ නෑහ මෙතන කොතන හරි කමක් නැහ. ඔය මම කිය කිය කිය මිනිස්සු ඉන්න තැන හරි. එයින් පිට හරි. ජාතියක් විද්යාව වුනොත් තමයි ජරාමරණය පෙන්නුම් කරන්නේ.
여기서는 나, 그 사람 하는 식으로 가르지 않았습니다. 여기든 어디든 상관없습니다. '나, 나' 하는 사람들이 있는 곳이든 그 밖이든, jāti가 나타나야 jarā-maraṇa가 드러납니다.
යම් තැනක ජාතියක් විද්යාමාන වෙන්නේ නැත්නම් එතන ජරාවර්ණයක් විද්යාමාන වෙන්නේ නෑ උත්තරේ වුන්න ඕක
어디서든 jāti가 나타나지 않으면 거기에 jarā-maraṇa도 나타나지 않습니다. 답은 그래야 합니다.
එතකොට ස්වාමීනි ජාලිය කාගෙද කොහෙන් හරි වනකම තියෙන හාමුදුරුවන්ට මේ මම කියන එක්කෙනායි කියන එක අහගන්න සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියට ආයසරයක් ඇඳගන්න තමයි මේ බලන්නේ. එතකොට ජාතිය කාගේද මහණ ප්රශ්නය ඇහුවා වැරදියි.
그러자 'Bhante, jāti는 누구의 것입니까?' 하고, 이 스님은 어떻게든 '나라는 그 사람'이라는 답을 들어 satta-puggala diṭṭhi에 다시 한 번 매달리려 합니다. 그러자 'bhikkhu여, jāti가 누구의 것이냐는 물음은 잘못이다.'
ජාතිය කාගේද කියන ප්රශ්නයක් ඇහුවොත් ඒ ජාතිය මගේ මම කියන දෙකට ගත්තොත් එහෙම ඔය දෘෂ්ටිය ඇරෙන්නේ.
jāti가 누구의 것이냐고 물으면, 그 jāti를 '내 것', '나'라는 두 가지로 받아들이게 되어 그 diṭṭhi가 떨어지지 않습니다.
දැන් ජාති කෙසේ වේද කියලා අහන්නේ කොහොමද මේ ජාති හැදෙන්නේ? භව ප්රත්යයෙන් ජාති වේ කියලා උත්තරයක් දුන්නා.
'jāti는 어떻게 되는가, 이 jāti는 어떻게 생기는가?' 하고 물으니 'bhava paccayā jāti'라는 답을 주었습니다.
භවය නිසා ජාති වෙනවා. සත්ව පුද්ගල කතාවෙන් අහක් කරලා හේතුඵල බලන්න යම් තැනක භව ඇත්්ද භව විද්යාමාන වෙනවාද ජාතිය එතන විද්යාමාන වෙනවා. යම් තැනක භව නැත්නම් එතන ජාති විද්යාමාන වෙන්නේ නෑ.
bhava 때문에 jāti가 됩니다. 중생과 사람 이야기를 치우고 hetu-phala를 보십시오. 어디서든 bhava가 있으면, bhava가 나타나면 거기에 jāti가 나타납니다. 어디서든 bhava가 없으면 거기에 jāti가 나타나지 않습니다.
මෙන්න හේතුඵල නියමය උත්තරය. මම මගේ ප්රශ්නයක් ආත්ම දෘෂ්ටි ප්රශ්නයක් ඔතන නෑහ දැන්. කොතන හෝ ජරා භව විද්යාමාන වුනොත් භව නිසයි ජාති හටගන්නේ. භව නැත්නම් ජාති හටගන්නේ නෑ. සත්ව පුද්ගල කතාවක් මෙතන නැ.
이것이 hetu-phala 법칙의 답입니다. 이제 거기에 나, 내 것이라는 물음, ātma diṭṭhi의 물음이 없습니다. 어디서든 bhava가 나타나면 bhava 때문에 jāti가 생깁니다. bhava가 없으면 jāti가 생기지 않습니다. 여기에는 중생과 사람의 이야기가 없습니다.
අන්න එතනදි කියනවා. ස්වාමීනි භව කහගෙනද ආය සැරයක් කරග උත්තරන පටලනවා අහනවා. මහණ ප්රශ්නය ඇහුව වැරදි. භව කියන තත්ත්වය කොහොමද වෙන්නේ කියලා අහන්න. භවයට හේතු අහන්න
그러자 거기서 'Bhante, bhava는 누구의 것입니까?' 하고 다시 한 번 답을 엉키게 하며 묻습니다. 'bhikkhu여, 그 물음은 잘못이다. bhava라는 상태가 어떻게 되는지 물어라. bhava의 hetu를 물어라.'
උපාදාන ප්රත්යයෙන් භව වේ. යම් තෙනක බැඳීම නිසා භව නැමති ස්වභාවය ඵලය විද්යාමාන වෙනවා. බැඳීමේ හේතුවෙන් භව නැමති ඵලය විද්යාමාන වෙනවා. උපාදාන හේතුවෙන් භව නැමති ඵලය විද්යාමාන වෙනවා.
'upādāna paccayā bhavo.' 어디서든 묶임 때문에 bhava라는 성질, 곧 phala가 나타납니다. 묶임이라는 hetu로 bhava라는 phala가 나타납니다. upādāna라는 hetu로 bhava라는 phala가 나타납니다.
ස්වාමීනි බැඳෙන්නේ කවුද? එහෙනම් උපාදානය කාගෙද? ආයෙත් අහනවා බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් අර මමෙක් ගත්ත දුට්ටියම අර උත්තර.
'Bhante, 누가 묶입니까? 그러면 upādāna는 누구의 것입니까?' 그 '나'를 받아들인 diṭṭhi로 다시 Buddha께 묻습니다.
මහණ උපාදාන කාගයද කියලා ඇහුවොත් ප්රශ්නය වැරද. එතකොට අයිතිකාරයෙක් හිමිකාරයෙක් ඉන්න කෙනෙක් ගැන සඳහන් වෙනවා. එතකොට මේ ආත්ම දෘෂ්ටිය අරගන්න බැ.
'bhikkhu여, upādāna가 누구의 것이냐고 물으면 그 물음은 잘못이다.' 그러면 임자, 주인인 누군가가 말해지게 되어 이 ātma diṭṭhi를 떼어 낼 수 없습니다.
එහෙමනම් උපාදානය වෙන්නේ කොහොමද කියලා අහන්නවා. උපාදානය කොහොමද සිද්ධ වෙන්නේ? උපාදානවට හේතුව මොකක්ද? තණ්හා ප්රත්යයෙන් එන්නේ උපාදානය වේ කියන එකයි උත්තරය.
그러니 'upādāna는 어떻게 되는가, 어떻게 일어나는가, upādāna의 hetu는 무엇인가'를 물으라고 합니다. 'taṇhā paccayā upādānaṃ'이라는 것이 답입니다.
යම් යම් තැනක ඇලීමක් හටගත්තා නම් ඒ හේතුවෙන් බැඳීමක් හටගන්නවා. අපේ භාෂාවෙන් කියනවා කොතන කොතන හරි ඇලුනොත් කොතන කොතන හරි බැඳීමක් හටගන්නේ?
어디서든 들러붙음이 생기면 그 hetu로 묶임이 생깁니다. 우리말로 하면, 어디든 들러붙으면 어디든 묶임이 생기지 않습니까?
කවුද ඇලෙන්නේ? කාගෙද ඇලීම? ආය සැරයක් අර ම කාගේ හරි කෙනෙක්ගේ මාට දාන්න අයිත් අහනවා. මහන ඒකටත් ප්රශ්නය ඇවා වැරදි.
'누가 들러붙습니까? 들러붙음은 누구의 것입니까?' 다시 한 번 누군가의 것으로 '나'를 끼워 넣으려고 묻습니다. 'bhikkhu여, 그것도 잘못 물었다.'
ඔය ඇලීම තණ්හාව කෙසේ වේද කියලා අහන්න. ඇලීම කොහොමද හටගන්නේ කියලා අහන්න. එතකොටයි මේ ප්රශ්න නිරාකරණය කරගන්න පුළුවන්.
'그 들러붙음, 곧 taṇhā가 어떻게 되는지 물어라. 들러붙음이 어떻게 생기는지 물어라. 그래야 이 물음들을 풀 수 있다.'
අන්න එතකොට කියනවා වේදනා ප්රත්යයෙන් තණ්හාවේ. [උගුර කෑරීම] වේදනාව නිසා තණ්හාව හටගන්නවා.
그러자 'vedanā paccayā taṇhā'라고 말합니다. [목을 가다듬음] vedanā 때문에 taṇhā가 생깁니다.
සැප වේදනාවක් ඇතිවෙනකොට ඇලීමක් හටගන්නවා. එහෙනම් මම ඇලුණා කියන එක නෙමෙයි යථාර්ථය. වේදනා ප්රත්ය කරගෙන ඇලීම හටගත්තා.
즐거운 vedanā가 생길 때 들러붙음이 생깁니다. 그러니 '내가 들러붙었다'는 것이 실상이 아닙니다. vedanā를 paccaya로 들러붙음이 생겼습니다.
අන්න ඇලීමට ඇලීම නැමති ඵලයට හේතුව වේදනාව නැමති හේතුව තමයි ඇලීම නැමති වේදනාව තමයි ඇලීමට තණ්හාවට හේතුව.
들러붙음이라는 phala의 hetu가 vedanā입니다. vedanā가 들러붙음, 곧 taṇhā의 hetu입니다.
ස්වාමීනි කවුද වේදනාවින්නේ? කවුද වේදනාව? කාගෙද වේදනාව ඒ කවුරුව සතු එකක්ද? ඔය විදිහට අර හාමුදුරුවෝ ආයත අහන්න.
'Bhante, 누가 느낍니까? 누가 vedanā입니까? vedanā는 누구의 것입니까? 누구에게 딸린 것입니까?' 그 스님은 이렇게 또 묻습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා අන්න ආයුසරයා මමෙක් ගැන හැඟීමෙන් ඇහුවා. ඔය ප්රශ්නය ඇහුව වැරදියි.
Buddha께서 말씀하십니다. '다시 '나'라는 느낌으로 물었다. 그 물음은 잘못이다.'
ඒ වේදනාව සිද්ධ වෙන්නේ කොහොමද කියලා අහන්නේ. වේදනාව හටගන්නේ කොහොමද? ඒකට මුල මොකක්ද? ස්පර්ශ වුනොත් වේදනා වෙනවා. ස්පර්ශ වුණේ නැත්නම් වේදනාව වෙන්නේ නැ.
'그 vedanā가 어떻게 일어나는지, 어떻게 생기는지, 그 뿌리가 무엇인지 물어라.' phassa가 있으면 vedanā가 되고, phassa가 없으면 vedanā가 되지 않습니다.
දැන් පුද්ගලය කියන්නේ සම්බන්ධයක් නැහ. ඒක හේතු ඵලයක් පෙන්නුවා. ස්පර්ශයක් ඇති තැන වේදනාව හටගන්නවා. ස්පර්ශය නොවුනොත් වේදනාවක් හටගන්නේ නැහ. න් වේදනාව හටගන්න හැටි, වේදනාව හට නොගන්න හැටිය දෙකම පෙන්නුවා දැන් පුද්ගල සම්බන්ධය අත්හැරලා.
이제 사람과는 아무 관계가 없습니다. hetu-phala를 보여 주었습니다. phassa가 있는 곳에 vedanā가 생기고, phassa가 없으면 vedanā가 생기지 않습니다. 사람과의 관계를 놓고, vedanā가 생기는 길과 생기지 않는 길을 둘 다 보여 주었습니다.
ස්වාමීනි කවුද ස්පර්ශ කරන්නේ? ආයසරයක් අර මමත්ව අරගෙන අර සත්ව පුද්ගල දෘට්ටියම ගන්න අහනවා. මහනවය ප්රශ්නය ඇහුවා වැරදියි.
'Bhante, 누가 닿습니까?' 다시 '나'를 붙잡아 satta-puggala diṭṭhi를 가지려고 묻습니다. 'bhikkhu여, 그 물음은 잘못이다.'
ස්පර්ශ කියන ඒවා හැදෙන්නේ කොහොමද? ස්පර්ශවලට හේතුව මොකක්ද කියලා අහන්නේ? අන්න එතන ප්රශ්නයට නිරාකරණය එන්න උත්තරයක් එනවා.
'phassa는 어떻게 생기는가, phassa의 hetu는 무엇인가를 물어라.' 그러면 거기에 물음을 푸는 답이 나옵니다.
සලායතන නිසා ස්පර්ශ වෙනවා. සලායතන නොතිබුණා නම් ස්පර්ශ වෙන්නේ නෑ. අන්න ස්පර්ශයට හේතුව සලායතන මමෙක්ගේ කතාවක් එතන සම්බන්ධ නෑහ දැන්.
saḷāyatana 때문에 phassa가 됩니다. saḷāyatana가 없었다면 phassa가 되지 않습니다. phassa의 hetu는 saḷāyatana입니다. 이제 거기에 '나'의 이야기는 끼지 않습니다.
ස්වාමීනි ඒ සලායතන කාගෙද ආයුචරයක් අරා ආත්ම දෘෂ්ටියම ගන්න අයිති උත්තරය අහනවා. අයිතිකාරයෙක් හොයන්න මහණ ඔය ප්රශ්නය ඇහුවා වැරදියි.
'Bhante, 그 saḷāyatana는 누구의 것입니까?' 다시 ātma diṭṭhi를 지닐 답을 바라고 묻습니다. 임자를 찾으려 하니 'bhikkhu여, 그 물음은 잘못이다.'
සලායතන කොහොමද හැදෙන්නේ සලායතනය වෙන්නේ කොහොමද? සලායතන හැදෙන්නේ කොහොමද කියලා අහන්න. අන්න එතකොට ඒ ප්රශ්නයට උත්තරය තියෙනවා.
'saḷāyatana는 어떻게 생기는가, 어떻게 되는가를 물어라.' 그러면 그 물음에 답이 있습니다.
නාම රූප ප්රත්යයෙන් සලායතන වේ. නාම රූප නිසයි සලායතන හැදෙන්නේ. ලොකු ගාක් විග්රහ කරගන්න ඕනේ පද ඔ ඉතාම කෙටියෙන් ඔම ඔය විග්රහ කරලා දෙන්නේ.
'nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ.' nāma-rūpa 때문에 saḷāyatana가 생깁니다. 크게 풀어야 할 구절들을 아주 짧게 풀어 주는 것입니다.
එතන ස්වාමීනි නාම රූප කාගෙද නාම රූප නවන්නේ කවුද? මේ ආදී වශයෙන් අහනවා ප්රශ්නය. ආන්න නැවතත් මමෙක් නඉපදවනවා කියන දෘෂ්ටියට එන්න ආය සැරයක් අයිතින්න. එහෙනම් ඔය ප්රශ්නය අහනවා වැරදියි.
'Bhante, nāma-rūpa는 누구의 것입니까? nāma-rūpa를 일으키는 이는 누구입니까?' 이런 식으로 묻습니다. 다시 '나'를 만들어 내는 diṭṭhi로 돌아오려는 것입니다. 그러니 그 물음은 잘못입니다.
නාම රූප නැමති ඵලය කුමන හේතුවක් නිසා හටගන්නවද කියලා අහන්න. අන්න එතකොට සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියක් නැතුව හේතුඵල දෘෂ්ටිය හේතුඵල ධර්මය තේරෙන්නේ.
'nāma-rūpa라는 phala가 어떤 hetu로 생기는지 물어라.' 그래야 satta-puggala diṭṭhi 없이 hetu-phala의 견해, hetu-phala dharma가 이해됩니다.
විඤ්ඤාණ නිසා නාම රූප හටගන්නවා. විඤ්ඤාණ ප්රත්ය කරගෙනයි නාම රූප හටගන්නේ. විඤ්ඤාණ නොතිබුණා නම් නාම රූප හටගන්නේ නෑ.
viññāṇa 때문에 nāma-rūpa가 생깁니다. viññāṇa를 paccaya로 nāma-rūpa가 생깁니다. viññāṇa가 없었다면 nāma-rūpa는 생기지 않습니다.
ස්වාමීන් විඤ්ඤාණය කාගෙද එතකොට ආයෙත් විඤ්ඤාණයට අයිතිකාරයෙක් අහන්න. විඤ්ඤාණ අහවල් එක්කෙනාගේ සත්වයෙන්ගේ පුද්ගලයන්ගේ කිව්වො සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියට වැටෙනවා. එතකොට ඒකට එතට යථාර්ථය තේරෙන්නේ නැහ.
'Bhante, 그러면 viññāṇa는 누구의 것입니까?' 다시 viññāṇa의 임자를 묻습니다. viññāṇa가 아무개의 것, 중생의 것, 사람의 것이라고 하면 satta-puggala diṭṭhi에 떨어집니다. 그러면 그에게 실상이 이해되지 않습니다.
ඔය විඤ්ඤාණය කොහොමද හටගන්නේ කියලා අහනවා. එතකොට සත්ව පුද් දෘෂ්ටියක් නැතුව හේතු ඵලය දැක් ඇහෙ.
'그 viññāṇa는 어떻게 생기는가'를 묻습니다. 그러면 satta-puggala diṭṭhi 없이 hetu-phala를 보게 됩니다.
සංඛාර ප්රත්යයෙන් විඤ්ඤාණ වේ කියලා ගත්තහවන්න විඤ්ඤාණ වලට හේතුව යම් තැනක සංඛාර නැගුනේ නැත්නම් විඤ්ඤාණ නැගෙන්නේ.
'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'이라고 받아들이면 viññāṇa의 hetu가 보입니다. 어디서든 saṅkhāra가 일어나지 않으면 viññāṇa도 일어나지 않습니다.
එතකොට සත පුද්ගල දෘෂ්ටිය අහ කරලා පියා සංඛාර වලට ස්වාමීන් සංඛාර කාගේද හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් කරන වැඩ කාගෙද ඒකයි මේ අහන්නේ.
그러면 satta-puggala diṭṭhi를 치우고 saṅkhāra로 갑니다. 'Bhante, saṅkhāra는 누구의 것입니까? 마음과 몸과 말로 하는 일은 누구의 것입니까?' 이것을 묻습니다.
එතකොට ආය හැරයක් මම කළා මම කිව්වා මම හිතුවා මේ ආදී වශයෙන් වැටෙනවා ඒ දෘෂ්ටියට සංඛාර කොහෙන්ද කොන්නගෙන්නේ?
그러면 다시 '내가 했다, 내가 말했다, 내가 생각했다' 하는 식으로 그 diṭṭhi에 떨어집니다. saṅkhāra는 어디서 쌓입니까?
අවිද්යා ප්රත්යයෙන් සංඛාර වේ. අවිද්යා නිරෝධයෙන් නම් සංඛාර නෑ. අන්න සංඛාර හේතු ඵලයක් කිව්වේ. සත්ව පුද්ගලයෙ කොණගන්න බැහැ.
'avijjā paccayā saṅkhārā.' avijjā가 사라지면 saṅkhāra도 없습니다. saṅkhāra를 hetu-phala로 말한 것입니다. 중생이나 사람을 끌어들일 수 없습니다.
මම කළා මම කිව්වා කිව්වත් ඒ මම කවුද? අන්න ඊට පස්සේ ආයේ ප්රශ්නයක් එනවා. කරපු මම කියපු මම කවුද? ඒ තමයි මම කියන එක්කෙනා. එයා තමයි කළේ. අන්න මම කියන දෘෂ්ටිය ඇරුන්නේ නැ. සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය බිඳෙන්න බැ.
'내가 했다, 내가 말했다'고 해도 그 '나'는 누구입니까? 그러면 다시 물음이 나옵니다. 한 '나', 말한 '나'는 누구인가? '그것이 바로 나라는 사람이다, 그가 했다'고 하면 '나'라는 diṭṭhi가 떨어지지 않습니다. satta-puggala diṭṭhi가 깨지지 않습니다.
මේ ක්රියාවක් සිද්ධ වෙනකොට අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගන්නා වූ සංඛාරයයි මේ අපිට ප්රශ්නේ තියෙන්නේ. ඒකයි මේ හොයාගෙන යන්නේ. දුකට මුල හොයාගෙන යන්නේ. දුක හැදෙන්න මුල ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් නොපෙනිච්ච නිසා. ඇති වුණ දෘෂ්ටිය නිසා හිත කය වචනය ක්රියාත්මක කරනවා. ඒක නිසා සංඛාර ගොඩන්නැගෙන්න හේතු.
어떤 행위가 일어날 때 avijjā paccaya로 생기는 saṅkhāra가 우리의 문제입니다. 그것을 찾아가는 것입니다. 괴로움의 뿌리를 찾아가는 것입니다. 괴로움이 생기는 뿌리는 참을 있는 그대로 보지 못한 데 있습니다. 그래서 생긴 diṭṭhi 때문에 마음과 몸과 말을 움직이고, 그것이 saṅkhāra가 쌓이는 hetu입니다.
ද අවිද්යාව කායද කියලා අහනකොට අසත්පුරුෂ සේවනය මුල් කරගෙන අවිද්යාව ගොඩනැගෙනවා. එතකොට අවිද්යාවටත් මුලක් තියෙනවා අසත්පුරුෂ ශාස්ත්රය.
그러면 avijjā는 어디서 오느냐고 물으면, asappurisa를 가까이함을 뿌리로 avijjā가 쌓입니다. avijjā에도 뿌리가 있습니다. asappurisa의 가르침입니다.
දැන් මෙතෙන්දි සත්වයා, පුද්ගලයා මේ ලෝක සත්වයාව බැහැගෙන තියෙන ඒක එකක සම්පිණ්ඩනය විග්රහ කරලා බලපුවහම කෝ ඒ සත්වයා කියලා වෙන් කරපු කෑල්ල කියලා අන්න ධර්මය දකිනවා. සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය නැති කරන්න එතන.
이제 여기서 중생, 사람, 세상 중생이 빠져 있는 그 하나의 뭉침을 풀어 보면, 중생이라고 따로 떼어 낸 조각이 어디 있느냐며 dharma를 봅니다. 거기서 satta-puggala diṭṭhi를 없앱니다.
දැන් අපි [උගුර කෑරීම] අහනවා මෙහෙම දෙයක්. අවිද්යාව සත්වයාද? අවිද්යාව කියන එකට සත්වයා කියිය හැකිද බැ.
이제 우리는 [목을 가다듬음] 이렇게 묻습니다. avijjā가 중생입니까? avijjā를 중생이라고 할 수 있습니까? 없습니다.
සංඛාර සත්වයාද? විඤ්ඤාණ සත්වයාද? නාමරූප සත්වයාද? සලායතන සත්වයාද? ස්පර්ශ සත්වයාද? වේදනා සත්වයාද? තණ්හා සත්වයාද? උපාදාන සත්වයාද? භව සත්වයාද, ජාති සත්වයාද? ඔක්කොම හේතුඵල
saṅkhāra가 중생입니까? viññāṇa가 중생입니까? nāma-rūpa가, saḷāyatana가, phassa가, vedanā가, taṇhā가, upādāna가, bhava가, jāti가 중생입니까? 모두 hetu-phala입니다.
අරගෙන ඉ වෙලා සත්වයා කියන්නාූ දෘෂ්ටියකට ලෝක සත්වයාව බැහැගෙන ඉන්නේ තමයි මමෙක් හදාගත්ත දෘෂ්ටියන්නේ.
그것들을 붙잡아 '중생'이라는 diṭṭhi에 세상 중생이 빠져 있는 것, 그것이 바로 '나'를 지어낸 diṭṭhi입니다.
මෙන්න මේ මම කියන දෘෂ්ටිය විභජ්ජවාදී කියන්නේ බෙදලා බලන්න. මේ මම කියලා ගත්ත කෑල්ල සම්පීණ්ඩන වෙලා තියෙන්නේ මොන මොනවා එකතු වෙලාද?
이 '나'라는 diṭṭhi를 두고 vibhajjavāda란 나누어 보는 것입니다. '나'라고 받아들인 이 덩어리는 무엇무엇이 모여 뭉친 것입니까?
අන්න මම කියන දෘෂ්ටිය හැදිලා තියෙන්න තිබෙන මූල ධර්මය මොකක්ද? මෙන්න මේ කෑලි 12 එකතුව. මේ කෑලි 12 ක්රියාකාරීත්වය ලෝක සත්යාව වෙන් කරලා තේරුම් ගන්න දන්න නැති නිසා. මේ දොයහැම සම්පීඩක එක මනසෙන් මවාගන්නවා එක හදාගන්නවා දෘෂ්ටියක් වශයෙන්. අන්න ඒ දෘෂ්ටිය සත්ව පුද්ගල කියන දෘෂ්ටියට බැහැගන්න.
'나'라는 diṭṭhi가 생겨난 뿌리 dharma는 무엇입니까? 바로 이 열두 조각의 모임입니다. 세상 중생은 이 열두 조각의 작용을 나누어 깨달을 줄 모르기에, 이 열둘의 뭉침을 마음으로 하나로 지어내어 diṭṭhi로 만듭니다. 그 diṭṭhi가 satta-puggala diṭṭhi로 빠져듭니다.
දැන් අපි කතා කරන සම්මතියට මම නොකියා කතා කරන්න බැහැ. සත්ව පුද්ගල වශයෙන් කතා නොකරා කතා කරන්න බැහ. කතා කිරීමෙන් නෙමෙයි දුට්ඨියට අහුවෙන්නේ. ඒක දන්නේ නැති නිසා.
우리가 쓰는 관례의 말로는 '나'라고 하지 않고는 말할 수 없습니다. 중생, 사람이라는 말을 쓰지 않고는 말할 수 없습니다. 말을 해서 diṭṭhi에 걸리는 것이 아니라, 그것을 모르기 때문입니다.
එහෙනම් මෙතන්දි අපි දැනගන්නවා. මේ මම කියන යම් සම්පිඩනයක් සම්මතයක් ලෝක සත්ත්වයා භාවිතා කරන්නේ. කුමනුනො ඒවට මෙන්න මේ කොටස් 12කින් හටගත්ත සම්පිණඩනයකට ලෝක සත්වයා මම කියනවා.
그러니 여기서 우리는 압니다. 세상 중생이 쓰는 '나'라는 뭉침, 그 관례는 무엇에 대한 것인가? 바로 이 열두 부분으로 생긴 뭉침을 세상 중생은 '나'라고 합니다.
මේ කොටස් 12 තුළම හේතුවක් නිසා හටගන්න ඵලයක් හේතුව නැත්නම් ඒ ඵලය නෑහ කියන එක නම් අපි හිතා ඉන්න මම කොතන ඔතනද ඉඳලා තියෙන්නේ? මම කියලා කිව්වේ ඔය දොස් ආකාර හේතුඵල දහමක්.
이 열두 부분 안에서 모두 hetu 때문에 phala가 생기고 hetu가 없으면 그 phala가 없다면, 우리가 생각하는 '나'는 어디에 있었습니까? '나'라고 한 것은 그 열두 가지 hetu-phala dharma입니다.
දොළොස් ආකාර හේතුඵල සම්පිණඩනයකටයි මේ මම කියලා ලෝක සත්යයා භාවිතා කරන්නේ. සත්වයෙක් පුද්ගලයෙක් කියලා භාවිතා කරන්නේ ඕකට.
세상 중생은 열두 가지 hetu-phala의 뭉침을 '나'라고, 중생이라고, 사람이라고 부르는 것입니다.
එහෙනම් සත්වය පුද්ගලයෙක් කියලා භාවිතා කරපු මේ සම්පීඩනය නිසා නැති ආකාරයක් ඇති සේ අරගෙන දෘෂ්ටියට බැඳෙනවා. ඒ නිසා මම කියන දෘෂ්ටිය මම කියලා ගත්ත හැඟීමෙන් එයාට අයින් වෙන්න බැ.
그러니 중생이나 사람이라고 부른 이 뭉침 때문에 없는 것을 있는 것처럼 받아들여 diṭṭhi에 묶입니다. 그래서 그는 '나'라는 diṭṭhi, '나'라고 받아들인 느낌에서 벗어날 수 없습니다.
එහා මේ මම යනවා, මම එනවා, මම කරනවා. මම කියන සංඥාව තුළ, මම කියන දෘෂ්ටිය තුළ පුද්ගලයා එල්බගන්නවා.
'내가 간다, 내가 온다, 내가 한다' 하며, '나'라는 saññā, '나'라는 diṭṭhi 안에 사람이 매달립니다.
මේකෙදි අපි ලෝක සම්මතය කතා කිරීමට මේ මම කියන වචනය භාවිතා නොකර බැහැ.
여기서 세상의 관례로 말하려면 '나'라는 말을 쓰지 않을 수 없습니다.
හැබැයි දෘෂ්ට් සහගතව මිස අරගත්ත ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් භාවිතා කළොත් පුද්ගලයාට යථාර්ථය දකින්න බැ. එහෙනම් මම කියන සම්පිණඩනය මම කියන සම්මතය මොනවද ගොඩනැගිලා තියෙන්නේ?
하지만 diṭṭhi를 품고 붙잡은 ātma diṭṭhi로 그 말을 쓰면 사람은 실상을 볼 수 없습니다. 그러면 '나'라는 뭉침, '나'라는 관례는 무엇으로 쌓여 있습니까?
අවිද්යා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ, නාම රූප, සලායතන, ස්පර්ශ, වේදනා, තණ්හා, උපාදාන භව ජාතිය කියන ජරාමරණ කියන මෙන්න මේ සම්පිණඩනයේමේ සම්පිණඩනය ලෝකයා හිතා ඉන්නේ එකතු වුනාහම දකින්නේ මම කියලා එක්කෙනෙක් ඉන්නවා කියලා.
avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāma-rūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava, jāti, jarā-maraṇa라는 이 뭉침입니다. 세상 사람들은 이 뭉침이 모인 것을 보고 '나'라는 사람이 있다고 생각합니다.
මම කියන තිබුනේ ඔන්න ඔය ටිකයි. දැන් ඔය ටික ඔක්කොම හේතුවක් නිසා හටගන්න ඵලයක් මිසක් ඔය එක තැනකවත් හේතුවක් නැත්නම් ඵලය නැති වෙන එකක්න. කොතනද බලාපොරොත්තු වෙච්ච මම ඉන්නේ?
'나'라고 하는 것에 있던 것은 바로 그것들뿐입니다. 그것들은 모두 hetu 때문에 생긴 phala이고, 어느 하나도 hetu가 없으면 phala가 사라지는 것이니, 바라던 '나'는 어디에 있습니까?
ඔය මම කියන දෘටියේ ඉන්න ලෝක සත්වයා සදාතනික මමෙක් ගැන හිතාගෙන තමයි ඔය හින්දු ධර්මය පවා කියා තියෙන්නේ. එම්බා ආත්මය කඩුවකින් තොප කැපිය නොහැක ගින්නකින් තොප දැවිය නොහැක කුරුල්ලා කූඩුවක් හැර කූඩුවත් අනන්ාසයත් තොප කයක් හැර කයක් අනන් හින්දු ධර්මයත් ඕකට බැ.
그 '나'라는 diṭṭhi에 있는 세상 중생은 영원한 '나'를 생각하기에, 힌두 dharma조차 이렇게 말합니다. '오 ātman이여, 칼로도 너를 벨 수 없고 불로도 너를 태울 수 없다. 새가 둥지를 버리고 다른 둥지로 가듯, 너는 몸을 버리고 다른 몸으로 간다.' 힌두 dharma도 거기에 빠져 있습니다.
ඒ වගේ අන්ය ධර්මලත් තමන්ගේ ආත්මය කියලා එකක් තියෙනවා. ඒ ආත්මය එක එක්ක එකනට බාර දීලා හෝ එක එක විදිහට එක විදියන් අදහත් වලින් ගෙනනවා ආත්මය කියලා එකක් තියෙනවා කියලා. මෙන්න මේ ආත්මය කිව්වේ මොකක්ද? මම කිව්වේ මොකක්ද කියන එක විග්රහ කරලා තේරුම් ගන්නකොට තමයි මේක මේ මායා දර්ශනයකට මායා දෘෂ්ටියකටයි මේ මම කියන හැඟීමෙන් ඉන්නේ. ආත්මය කියන හැඟීමෙන් ඉන්නේ මෙතන ආත්මය කියලා මම කියලා වෙනම ගන්න එකක් නැහැ. මෙන්න මේ හේතුඵල දහම් සම්පිණයි මේ මම කියන එක විද්යාමානය වෙන්නේ කියලා දැක්කදාට ඒ ආත්ම දෘෂ්ටිය බිදිලා යනවා.
그처럼 다른 종교들에도 저마다 ātman이라는 것이 있습니다. 그 ātman을 이런저런 것에 맡기거나 갖가지 믿음으로 ātman이 있다고 내세웁니다. 이 ātman이란 무엇인가, '나'란 무엇인가를 풀어서 깨달을 때, 이것이 māyā 같은 봄, māyā 같은 diṭṭhi로 '나'라는 느낌, ātman이라는 느낌에 머무는 것임을 압니다. 여기에는 ātman이니 '나'니 하고 따로 받아들일 것이 없습니다. 이 hetu-phala dharma의 뭉침이 '나'로 나타난다는 것을 본 날, 그 ātma diṭṭhi는 깨져 버립니다.
එතකොටයි මම කිව්වේ මොකක්ද කියලා දකින්නේ.
그때 비로소 '나'라고 한 것이 무엇인지 봅니다.
දැන් මේ සමහරයි මේ දහම් තේරුම් ගන්න කියලා පටිච්ච සමුප්පාදය සත්වය පුද්ගලයෙක් ගැන කියනවා නම් සත්ව පුද්ගලයාට පටිච්ච සමුප්පාදය පනව සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය ඇරෙන්නේ කොහොමද කියලා මෙහෙම නිගමනයක් කරනවා.
어떤 이들은 이 dharma를 깨닫는답시고, paṭicca samuppāda가 중생과 사람에 대해 말한다면 중생에게 paṭicca samuppāda를 내세워 어떻게 satta-puggala diṭṭhi가 떨어지느냐고 이렇게 결론을 내립니다.
පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් මේ සත්වයාගේ ගමන භව ගමන පෙන්නනවා ආදී වශයෙන් කියන ඔය සත්වයෙක් ගැන කියෙන්නේ අන්න ඒ අදහස ගන්නවා. එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පාදය යථා තත්වයෙන් තේරුම් ගත්තේ හේතුඵල දහමක් එයා තේරුම් ගත්තේ නැතික ක්රමය වරද තමයි. ඔය කියන වැරදි ආකල්පයට වහින්න හේතුව.
paṭicca samuppāda가 중생의 여정, bhava의 여정을 보여 준다는 식으로 중생에 대해 말한다는 생각을 받아들입니다. 그렇다면 그는 paṭicca samuppāda를 있는 그대로, hetu-phala dharma로 깨닫지 못한 것이니 길이 틀렸습니다. 그것이 그런 잘못된 생각에 빠지는 까닭입니다.
මම කියන දෘෂ්ටියකින් මම ජරාවට පත් වෙනවා, මරණයට පත් වෙනවා. මට භවයක් තිබුණා. භවය නිසා නිසයි මගේ ජාතිය හටගත්තේ. මම උපාදාන බැඳිච්ච නිසයි මට භවය හැදුනේ. ආන්න මට කියන කෑල්ලක් මම මට කියන කෑල්ලක් අරගෙන ඕකේ විඳන්න ගියහම අන්තිමටම කෑල්ලෙන් කෑල්ල විග්රහ කරන්න ගියත් මම මට කියන අදහසේ තිබිතන දෘට්ිය ඇරුන්නේ නැහ.
'나'라는 diṭṭhi로 '내가 늙고 죽는다, 나에게 bhava가 있었다, bhava 때문에 나의 jāti가 생겼다, 내가 upādāna에 묶였기에 나에게 bhava가 생겼다' 하며 '나', '나에게'라는 조각을 붙잡아 그것을 겪으려 하면, 끝까지 조각조각 풀어 보아도 '나', '나에게'라는 생각에 있는 diṭṭhi가 떨어지지 않습니다.
දැන් මම කිව්වේ කොයි ටිකද ඕකේ? අවිද්යාවත් අහක් කරන්න. සංඛාරක් අහ කරන්න ඒක මම නෙමෙයි නම් මම ඇයි ගන්න එකක් නෙමෙයි නම් ඒ තිබුනේ. මම කියන සංඥාවෙන් ගත්තේ අවිද්යාව වශයෙන් වෙන් කරපු එකක් නෙමෙයිනම්. සංඛාරක් නෙමෙයි නම්, විඤ්ඤාණත් නෙමෙයි නම්. මේ ආදි වශයෙන් කෑල්ලෙන් කෑල්ල වෙන් කරලා අර මම කිව්වේ එක දැන් තව ඉතුරු කොයි ඒකේ තියෙන්නේ බලන්නකෝ කිව්වොත් දැන් මොකේ කියන්න.
이제 그중 어느 것을 '나'라고 했습니까? avijjā를 치워 보십시오. saṅkhāra를 치워 보십시오. 그것이 '나'가 아니라면, '나'로 받아들일 것이 아니라면, '나'라는 saññā로 받아들인 것이 avijjā로 떼어 낸 것도 아니고 saṅkhāra도 viññāṇa도 아니라면, 이렇게 조각조각 떼어 놓고 '나'라고 한 것이 이제 어디에 남아 있는지 보라고 하면 무엇이라고 하겠습니까?
එහෙනම් මම කියන එක ගොන්නැගිලා තියෙන්නේ. ඔන්න ඔය කියනද 12 ආකාරයක හේතුඵල ක්රියාවලියක සම්පිඩනයටයි මේ මම කියලා ලෝක සත්වයා භාවිතා කරන්න කියලා දැනගත්තට පස්සේ.
그러니 '나'라는 것이 쌓인 것은, 그 열두 가지 hetu-phala 과정의 뭉침을 세상 중생이 '나'라고 부르는 것임을 알고 난 뒤에는,
ඒ අවිජ් සංඛාර, විඤ්ඤාණ නාම රූප, සලායතන, ස්පර්ශ වේදනා, තණ්හා, උපාදාන භව ජාති, ජරා මරණ කියන මේ සියල්ලම හේතුඵල දහම් මිසක් හේතුව නැත්නම් ඵලය නෑහ කියන ඒකරයිතිය මිසක්. තවත් ඒ තුළ පවතින එකක් පෙන්නන්න නෑ කියලා දැනගත්තට පස්සේ.
그 avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāma-rūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava, jāti, jarā-maraṇa 모두가 hetu-phala dharma일 뿐이고 hetu가 없으면 phala가 없다는 한결같은 이치일 뿐, 그 안에 머무는 다른 무엇을 보일 수 없음을 알고 난 뒤에는,
එහෙනම් ඔය තුළින් අහකලා තව මමෙක් පනවන්නේ මොකරද කියලා ඇවොත් ඒ වි ඔය තුළින් අහකලා පනවන්න කෙනෙකුත් නැත්නම්.
그것들 말고 '나'를 따로 무엇에 내세우겠느냐고 물으면, 그것들 말고는 내세울 누구도 없습니다.
මේ මම කියන සංඥාවෙන් මම කියන දෘෂ්ටියෙන් අපි අරන් තියෙන්නේ. හේතුවක් නිසා හටගන්න ඵල ධර්ම ඒ හේතුව නැත්නම් ඒක නෑ. එහෙනම් එතකොට හේතුවක ඵලයක් නම් අපි කොහොමද ඒකට මම කියන්නේ.
우리는 '나'라는 saññā, '나'라는 diṭṭhi로 받아들였습니다. hetu 때문에 생긴 phala dharma는 그 hetu가 없으면 없습니다. 그렇다면 hetu의 phala를 어떻게 '나'라고 하겠습니까?
හේතුව තියෙනකන් ඒ ඵලය ක්රියාත්මක වෙනවා. ඒ හේතුව නැති වෙන ඵලය නැ.
hetu가 있는 동안 그 phala가 작용합니다. 그 hetu가 사라지면 phala도 없습니다.
හේතුවක ඵලයට මම කියලා ලෝක සත්යයා සම්බත්තට මම කිව්වේ ඕකට ඉතින් මුලා දෘට්ඨියෙන් දෘට්ටියට වැහැගත්තට හේතුඵල ඇරෙන්න තවත් මමෙක් නෑහ කියලා දැනගත්තහම මම අය ගන්න තියෙන්නේ ඔය ටිකට මිසක්. මම කිය සම්මත කරලා තියෙන්නේ ලෝක සත්වය ඕකට මිසා. පවතින මමෙකුට නෙමෙයි කියලා දැනගත්තහම මම කියන්නේ දෘෂ්ටියක් මම කියන්නේ මායා මුලාවක් කියලා දැනගන්න. මෙන්න මේක දැනගත්තහම අර ආත්ම දෘෂ්ටිය සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය එතනින් ඉවරයි. හැබැයි පේන්න ඉන්න සත්වයා පේන්න ඉන්න පුද්ගලයා පේනවමයි. ඒ පේන්නේ සම්පිඩනය පේන හැටි.
세상 중생은 hetu의 phala를 관례로 '나'라고 했고 미혹의 diṭṭhi로 diṭṭhi에 빠졌는데, hetu-phala 말고 다른 '나'는 없음을 알게 되면, '나'라고 받아들일 것은 그것들뿐이고 세상 중생이 '나'라고 정한 것도 그것일 뿐 이어지는 '나'에 대한 것이 아님을 알게 되면, '나'란 diṭṭhi이고 māyā 같은 미혹임을 압니다. 이것을 알면 ātma diṭṭhi, satta-puggala diṭṭhi는 거기서 끝납니다. 하지만 눈앞의 중생, 눈앞의 사람은 여전히 보입니다. 그것은 뭉침이 보이는 모습입니다.
ඔය ක්රියාධාමේ සම්පිඩනය හේතුඵල ක්රියාධාමේ සම්පිඩනය ඇහෙන් බලපුවහම පේන හැටි තමයි ඔය රූපය. දැන් මෝල අපිට පේනවා ඇහෙන් බලපුහම පේනවා. දැන් ඒකනේ කිව්වේ දැන් අපි හිතමු මනුස්සයා කියන්නේ කවුද හිතලා බලන්න බැට මනුස්සයෙක් ගැහැ රූප ඒව වැටහෙනවද කියලා ඔව් මම දන්නවා මනුස්සය මම දැකලා තියෙනවා. කෙලින්ම කියනවා.
그 작용 흐름의 뭉침, hetu-phala 작용 흐름의 뭉침을 눈으로 보면 보이는 모습이 그 rūpa입니다. 눈으로 보면 그것이 보입니다. 이제 생각해 봅시다. 사람이란 누구인가? 생각해 보라며 사람의 모습이 떠오르느냐고 물으면, '네, 압니다. 사람을 본 적이 있습니다' 하고 곧바로 말합니다.
දැන් ඔයා මනුස්සයා අඳුරනවද? ඔව් මම මනුස්සයෝ දැකහම අඳුරනවා. කොහොමද අඳුරන්නේ? මම මනුස්සයෝ දැකලා තියෙනවනේ. දැකලා තිබිච්ච රූපය තමන්ගේ අර විදිහට මනසට ක්රියාත්මක වෙලා දැන් පේනවා මනුස්ස රූපය ආකාරයෙන් මනුස්සයා කියන්නේ මෙයෙයි.
'사람을 알아봅니까?' '네, 사람을 보면 알아봅니다.' '어떻게 알아봅니까?' '사람을 본 적이 있으니까요.' 본 적이 있는 모습이 마음에 작용하여, 사람의 모습으로 '사람이란 이것이다' 하고 보입니다.
දැන් හොඳට මතක තියාගන්න එයා මනුස්සයෙත් දැක්කනේ. දැන් අපි කෑලි කලහනවා මේ කෙස් ටික ගලවල පැත්තකින් තියෙනවා දැක්ක එක්කෙනෙක්.
잘 기억해 두십시오. 그는 사람을 보았습니다. 이제 우리가 조각을 떼어 냅니다. 사람을 본 그 사람 앞에서 이 머리카락을 뽑아 한쪽에 둡니다.
කෙස් මනුස්සයෙක්ද අහන්න. අර මනුස්ස රූපය කෙස් වලින් බලන්න බැ. ලොම් ටික ගැලෙවා තිබ්බා පැත්තකින්. අර ලොම් ටික අර රූපේ තියෙනවද බලන්නකෝ නෑ. ඒවට අපි ලොම් කිව්වා.
'머리카락이 사람입니까?' 물어보십시오. 그 사람의 모습을 머리카락에서 볼 수 없습니다. 털을 뽑아 한쪽에 두었습니다. 그 털이 그 모습에 있는지 보십시오. 없습니다. 그것을 우리는 털이라고 했습니다.
නියපත ටිය ගැන ඒවා තිබ්බා පැත්තකින් දැන් අහනවා ඒවා මොනවද? ඒවා නියපොතු. එයා මනුස්සයෙක්ද? නියපතු මනුස්සයෙක්ද නැ.
손발톱을 떼어 한쪽에 두었습니다. 이제 그것이 무엇이냐고 물으면 손발톱입니다. 그것이 사람입니까? 손발톱이 사람입니까? 아닙니다.
දට් ටිකත් ගැලේවා තිබ්බා පැත්තක ඒ මොනවද? ඒවා දත් දත් මනුස්සයෙක්ද ඒත්නේ. හංකඩයක් ගැලෙව්වා තිබ්බා පැත්තකින්. අරක මොකක්ද ඒක හංකඩය.
이도 뽑아 한쪽에 두었습니다. 그것은 무엇입니까? 이입니다. 이가 사람입니까? 그것도 아닙니다. 가죽을 벗겨 한쪽에 두었습니다. 저것은 무엇입니까? 가죽입니다.
හංකඩේ මනුස්සයද ඒන මස් ටික ගත්තා සූර් ලන තිබ්බා පැත්තකින් ඒ මොනවද ඒවා මස් මස් මනුස්සයෙක්ද ඒත් නැ. නහර ටික කැලේවා තිබ්බා පැත්තකින්. ඒ මොනවද ඒවා නහර නහර මනුස්සයෙත් ඒ ඇට ටික ගත්තා තිබ්බා පැත්තකින්. ඒ මොනවද? ඒවා ඇටකටු. ඇටකටු මනුස්සයෙක්ද ඒත් නැහ. ඇට මිදු ටිය ගැලේවා තිබ්බා පැත්තකින්. ඒ මොනවද අටවිල්ල මනුස්සයෙක්ද ඒ වකුඩුව ගැලේවා තිබ්බා වකුඩු දෙක පැත්තකින් මනුස්සයෙක්ද නැ ඒවා වකුරු මනුස්සයෙක්ද නැ.
가죽이 사람입니까? 아닙니다. 살을 발라 한쪽에 두었습니다. 그것은 무엇입니까? 살입니다. 살이 사람입니까? 그것도 아닙니다. 힘줄을 떼어 한쪽에 두었습니다. 그것은 무엇입니까? 힘줄입니다. 힘줄이 사람입니까? 뼈를 떼어 한쪽에 두었습니다. 그것은 무엇입니까? 뼈입니다. 뼈가 사람입니까? 그것도 아닙니다. 골수를 떼어 한쪽에 두었습니다. 그것은 무엇입니까? 골수가 사람입니까? 콩팥 둘을 떼어 한쪽에 두었습니다. 사람입니까? 아닙니다. 그것은 콩팥입니다. 사람입니까? 아닙니다.
හදවතත් ගැලීම තිබ්බා පැත්තක ඉතින් හදවතට බැඳලා තියෙන බැඳුන් ටිකත් ගැලේවා තිබ්බා පැත්තක බඩවැල් ටිකත් ගැලේවා තිබ්බා පැත්තකින් ඒවා බැඳලා තිබි ජක් ගත්තා ඒවා තිබ්බා පැත්තකින්. ඉතින් ඔය විදිහට අරගෙන ඉවරලා මොලේ ගත්තා ඒකක් තිබ්බා පැත්තකින්. ඇඟ ඇතුලේ තියෙන පිරිත ගත්තා ඒකත් පැත්තකින් තිබ්බා ගොට්ටක දාලා. කෙම ටික ගත්තා ඒකත් තව ගොටක දාලා තව මොකාදෙන ගලලා පැත්තකින් තිබ්බා.
심장도 떼어 한쪽에 두었습니다. 심장에 이어진 것들도 떼어 한쪽에 두었습니다. 창자도 떼어 한쪽에 두고, 그것을 묶고 있던 것도 떼어 한쪽에 두었습니다. 이렇게 다 떼고 나서 뇌를 꺼내 한쪽에 두었습니다. 몸 안의 쓸개즙을 떠서 자루에 담아 한쪽에 두고, 가래도 떠서 또 다른 자루에 담고, 또 다른 것들도 떼어 한쪽에 두었습니다.
සැරවත් තිබුණා නම් ඒකත් දැම්මා පැත්තකින්. ලේ ටිකත් පැත්තකින් තිබ්බා. දාඩිය ටිකත් පැත්තකින් තිබ්බා. මේ විදිහට 3දකට තිවිච්ච කෑලි ටික ඔක්කොම ගල පැත්තකින් තියලා අහනවා දැන් ඕකේ මනුස්සයා පෙන්නන්න.
고름이 있었다면 그것도 한쪽에 두었습니다. 피도 한쪽에, 땀도 한쪽에 두었습니다. 이렇게 서른둘로 있던 조각을 모두 떼어 한쪽에 두고 묻습니다. '이제 여기서 사람을 보여 보십시오.'
කේසා, ලෝමා, නකා දන්තා තතුු කෙස්ලෝම් නියදස්ස මනුස්සයෝ නෙමෙයි. මනුස්සය පෙන්නන්න බැ. නහාරු නහරවලින් මනුස්සය පෙන්නන්නත් බැහැ. අට්ඨි ඇටවලින් මනුස්සය පෙන්නන්නත් බැහැ. අට්ඨී විංජා ඇටමිදුලි මනුස්සය පෙන්නන්නත් බැහැ. වක්කන් වක්කවල්ඩුලී මනුස්සය පෙන්නන්නත් බැහැ. හදයන් හදවතේ මනුස්සය පෙන්නන්නත් බැහැ. දැන් මේ ක්රමයට කෑලි 32ම මනුස්සයා පෙන්නන්න බැහ.
kesā, lomā, nakhā, dantā, taco, 곧 머리카락, 털, 손발톱, 이, 가죽은 사람이 아닙니다. 사람을 보여 줄 수 없습니다. nhāru, 힘줄로도 사람을 보여 줄 수 없습니다. aṭṭhi, 뼈로도 보여 줄 수 없습니다. aṭṭhimiñjā, 골수로도 보여 줄 수 없습니다. vakkaṃ, 콩팥으로도 보여 줄 수 없습니다. hadayaṃ, 심장으로도 사람을 보여 줄 수 없습니다. 이렇게 서른두 조각 어디서도 사람을 보여 줄 수 없습니다.
දැන් අපි අහනවා ඔයා දැක්ක මනුස්සයා ඔය 32ේ නැත්නම්. ඔයාගේ හිතේ ඉන්න මනුස්සයා කොහෙද ඕකෙන් ඉන්නේ? අර මනුස්සයා දැක්කා කිව්ව රූපය නම් 3කට බෙදලා කෑලි 31 පැත්තකින් තිබ්බා 31 එහෙම නැහල්ලු දැන් කියනවා. ඉතින් ඔයා දැක මනුස්සයා කොය කෑල්ලේ තියෙන්නේ කෝස්තුන් වෙනිය
이제 우리는 묻습니다. 당신이 본 사람이 그 서른둘에 없다면, 당신 마음속의 사람은 그중 어디에 있습니까? 사람을 보았다고 한 그 모습을 서른둘로 나누어 조각들을 한쪽에 두었는데, 그 서른둘에는 없다고 합니다. 그러면 당신이 본 사람은 어느 조각에 있습니까? 서른세 번째입니까?
ඔයා දැක්ක මනුස්සයා වෙනි එකක් තියෙන්න එපැ මනුස්සයා කියලා එකක්කුත් දැක්කේ තව එකක් දැන් එයා කෝ
당신이 본 사람이 따로 하나 있어야 하지 않습니까? 사람이라고 본 것은 또 다른 하나여야 하는데, 이제 그는 어디 있습니까?
අන්තයට වනා එයා තමයි ඒ කෑලි ගැලගින්නේ. දැන් කෑලි ගැලපුව කෑලි කොයි කෑලිහරි ඉන්නවනේ? කොහර දැක්ක එක් කරන්නේ. බලමු කෑලි 32ද මනුස්සයා. කෑලිෙන් අහක මනුස්සයෙකුත් නැ. අර දැක්ක රූපෙත් නැ.
마지막에는 '그 조각들을 이어 붙인 것이 그 사람'이라고 합니다. 이어 붙여도 결국 그 조각들이 있을 뿐이지요. 어디서 본 것을 이어 붙입니까? 서른두 조각이 사람인지 봅시다. 조각들 밖에도 사람이 없고, 그 본 모습도 없습니다.
එහෙනම් ඔයා දැක්ක රූපය හැදෙන හැටි බලන්න කියලා කෑලිත් එකින් එක එකින් එක තිබුණා තිබුණා වගේ ආය අමු බලනකොට ආ මනුස්සයා පේනවා.
그러면 당신이 본 모습이 어떻게 생기는지 보라며 조각들을 하나하나 있던 대로 다시 놓고 보면, 아, 사람이 보입니다.
දැන් කෑලිත් එක්කම පෙන්නුම් කරපු ආකාරයකට මනුස්සයා කියලා ඔයා රූපයක් හදාගෙන ඔලුවේ මනසේ තියා මනසට ගත්තා මිසා. ඔයා මනුස්සයෙක් කොහෙද ඉලා තියෙන්නේ ලෝක.
조각들과 함께 보인 모양으로 당신이 사람이라는 모습을 지어 머리에, 마음에 두고 받아들였을 뿐, 세상에서 사람이 어디에 있었습니까?
අන්න මනුස්සයා කියන දෘෂ්ටිය නැති කරන්න කෑලිවලා බලන්න කිව්වා ඕකට එකතු වුනාම පේන සම්මත වලට ලෝක සත්වයා ඇති දේවල් හැටියටමේ රැවටිලා සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියෙන් ගලවාගන්න බැරුව ඉන්නවා.
사람이라는 diṭṭhi를 없애려고 조각으로 나누어 보라고 한 것이 그 때문입니다. 세상 중생은 모였을 때 보이는 관례들을 있는 것으로 여겨 속고, satta-puggala diṭṭhi에서 빠져나오지 못합니다.
ඒ නිසා මේ පුද්ගලයා මේ ලෝකේ ඇති දෙයක් තියෙනවා කියලා නිගමනයට පින් මෙහෙම පවතින දෙයක් තියෙනවා ඒක හැටි මෙහෙමයි කියලා එහෙම දෘෂ්ටිය කර බැහැලා ඉන්නේ. ඔය දෘෂ්ටිය ඉන්න තාක්කම් මේ ලෝක සත්වයාට ඇත්ත දැනගන්න බැ.
그래서 사람은 이 세상에 있는 것이 있다고 결론 지어, 이렇게 이어지는 것이 있고 그것은 이러하다는 diṭṭhi에 빠져 있습니다. 그 diṭṭhi가 있는 동안 세상 중생은 참을 알 수 없습니다.
එහෙනම් මේ ලෝකේ පේන්න තියෙන සියලුම දේවල් මායා ස්වභාවය ඇරෙන්න මායා දර්ශන මායා මතුවීම ඇරෙන්න කුඩා කුඩාල ඒකීය වීම නිසා හටගෙන හැතිසේ පේන මායාවල් ඇරෙන්න තවත් ඔය හිතා ඉන්න ජාතියේ ස්කන්ධ කොටසක් ගොඩක් ඇති එකක් සත්ව පුද්ගල වශයෙන් එහෙම එකක් ඔය හිතා ජාතියක් මේ ලෝකේ නෑහ කියලා. ඒවා ඔක්කොම හේතුඵල වශයෙන් යම් යම් දේවල් එකතු වීම නිසා හටගත්ත ක්රියාවලියක ඵලයක් වශයෙන් විද්යාමානය එනවා මිසා. එහෙම දේවලුත් ඒ ආකාරයෙන් නෑහ කියලා එක බලන්න කියලා පෙන්නවා.
그러니 이 세상에 보이는 모든 것은 māyā의 성질, māyā의 봄, māyā의 드러남, 작은 것들이 하나로 모여 생겨나 있는 것처럼 보이는 māyā일 뿐, 우리가 생각하는 그런 덩어리, 중생이나 사람으로 있는 그런 것은 이 세상에 없다고 보여 줍니다. 그것들은 모두 hetu-phala로 여러 것이 모여 생긴 과정의 phala로 나타날 뿐, 그런 것들도 그런 식으로 있지 않음을 보라고 보여 줍니다.
ඊට පස්සේ ගන්න අර මස් ටිකක්. දැන් ඒ මොනවද? මස්. මනුස්සයෙක්ද? නෑ ඒක මස් ගොඩක්. දැන් මස් කියන සම්මතය ඉන්නවා. දැන් ඕක අරගෙන හිටන් පොඩ්ඩක් බලමුක කියලා අර ටික මිරිලා මිරෙකලා මෙනලා හිට ඔක්කොම පැත්තකට කර දානවා.
그다음 그 살점을 가져옵니다. 이제 그것은 무엇입니까? 살입니다. 사람입니까? 아니요, 살덩이입니다. 이제 살이라는 관례가 있습니다. 이것을 가져다 조금 보자며 그것을 짜고 비틀고 이겨서 모두 한쪽으로 치웁니다.
දැන් මස් වශයෙන් පේන්නේ තිබුනේ මොනවද? ද්රව ගතියයි ඝන ගතියයි, වායු ගතියයි, උෂ්ණ ගතියයි. මේ ගති හතරක එකතුවක් නිසා සම්පීරණයක් වෙච්ච හැකි තමයි මස් කෑල්ල පෙන්න තිබුන්නේ. මස් ටික පෙන්නති තියෙන්නේ. ඕක මරිලා මිරෙකලා හිටම් තනිකටම රොඩ කරලා ගත්තොත් එහෙම අර ඔක්කොම පිටි වෙලා පිටි වෙලා ගියා වාගේ වුනා අර මොනවද කියලා හොයන්න බැහැ රොඩු ටික විතරයි පැත්තක. ඒක වතුර ටික පැත්තකට තිබ්බා වායුවත් පැත්තකින් තියලා හිටන් අනිත්ස අර රශ්නය ටිකත් උෂ්යක් තිබිච්ච එහනම් ඒකත් පැත්තකින් තියලා. මේ මොනවද?
살로 보였던 것은 무엇이었습니까? 흐르는 성질, 단단한 성질, 바람 성질, 열 성질입니다. 이 네 성질이 모여 뭉친 모양이 살점으로 보였습니다. 그것을 짜고 비틀어 완전히 찌꺼기로 만들면, 모두 가루가 된 것처럼 되어 무엇인지 찾을 수 없고 찌꺼기만 한쪽에 남습니다. 물은 한쪽에, 바람도 한쪽에 두고, 또 열이 있었다면 그것도 한쪽에 둡니다.
එහනම් ඒකත් පැත්තකින් තියලා. මේ මොනවද? ඒවා පඨවි ධාතුව. නැත්නම් ඒක තද දේවල් ටිකක්. මොනවද කියලා හොයන්න බැහ ඒක. මේ මොනවද ඒකේ වතුර. නැත්නම් ආපෝ ධාතුව මෙතන මොනවද තියෙන්නේ මේ උළඟ මෙතන මොනවද මේ උෂ්ණ
이것은 무엇입니까? 그것은 paṭhavī dhātu입니다. 곧 단단한 것들인데, 무엇인지는 찾을 수 없습니다. 이것은 무엇입니까? 그 물, 곧 āpo dhātu입니다. 여기 무엇이 있습니까? 열입니다.
හතරකට වෙන් වුනාට පස්සේ බලනකොට කෝ මස් කෑල්ලන් මස් කෑල්ල හැදිලා තියෙන්නේ ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, වාහය ධාතුවයි, පඨවි ධාතුවයි කියන ධාතු හතරක සම්පිණඩනය වීම නිසා මවලා පෙන්නුවා මස් කෑල්ල කියලා එක. එහෙනම් මස් කෑල්ලක් තියෙනවා කියලා දෘෂ්ටියට වැහැගත්තහම අර සකස් කරලා තිබි වෙච්ච මායා දර්ශනයට ඇවිලා ඇති එකක් හැටියට ගත්තා මිසා මස් කියලා දෙයක් තියෙනවා කියලා. ඒකත් අර වගේම හදගත්තා මායා දර්ශනය.
넷으로 나눈 뒤 보면 살점은 어디 있습니까? 살점은 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 네 dhātu가 뭉쳐서 살점이라는 것을 지어 보였습니다. 그러니 살점이 있다는 diṭṭhi에 빠지면, 짜 맞춰진 māyā의 봄에 이끌려 있는 것으로 받아들였을 뿐입니다. 살이라는 것이 있다는 것도 마찬가지로 지어낸 māyā의 봄입니다.
දැන් අපිට මේ කෙළවරක් නැතුව බලන්න නෙමෙයි පින්ව මේ ලෝක විසි අචින්තයයි. ඔන්නම් ඊට පස්සේ තවත් තින් බිඳගෙන යන්න පුළුවන්.
우리가 이것을 끝없이 볼 필요는 없습니다. 벗님들, 이 세상의 일은 acinteyya, 곧 헤아릴 수 없습니다. 그 뒤로도 더 쪼개 들어갈 수 있습니다.
අර ගත්ත වතුර ටික අරගෙන ඉවෙලා හිටම් ඒකත් අපි තව තවත් ක්රම විකාශනයකින් අයි සැරේ උෂ්ණට උෂ්යට මේ ඒක ගෝදුරු කරලා වායුවක් බවට පත් කරලා හයිඩ්රජන් ඔක්සිජන් කියන වායු දෙකට ගත්තා. බලකම වතුර හැදිලා තියිලා තියෙන්නේ හයිඩ්රජන් ඔක්සිජන් දෙක එකතු. ඔක්සිජන් අනුදයි හයිඩ්රජන්වයි ඔක්සිජන් පරමාණු දෙකයි එකතු වෙලා හිටන් සම්පන්න හිටන් හටගත්ත ඒ බඳුන්නා වූ අංශු ගොඩාක් එකතු වෙන තමයි ජල වාස්ප්රය කිව්වේ ඒක ගනී බනලා ජලය කිව්වා. එ ආපෝ ධාතුව කිව්වා.
그 물을 가져다 또 다른 방법으로, 열을 가해 기체로 만들어 수소와 산소라는 두 기체로 나눕니다. 보면 물은 수소와 산소 둘이 모여 된 것입니다. 수소 원자 둘과 산소 원자 하나가 모여 생긴 그런 알갱이들이 많이 모인 것을 수증기라 하고, 그것이 엉긴 것을 물이라 하고, āpo dhātu라 했습니다.
දැන් ආපෝ ධාතුව කිව්වේ එක ආය විග්රහ කරලා බලපුවහම මෙතන ආපෝ ධාතුවක් නැහැ. දැන් තියෙන්නේ ඔයා ධාතුව වෙලා. ඒක මුත්නම් හයිඩ්රජන් වාතයයි ඔක්සිජන් වාතය අනර වාතය පරමාණව එනකම් මි පරමාණු බිඳුත් මොකද වෙන්නේ ඉලෙක්ට්රෝන ප්රෝටෝන කියලා වෙු වනා එතන ඉලෙක්ට්රෝන ප්රෝටෝන නියුට්රෝනන් වුනාට පස්සේ බල පළමුකොට එතන වාතය.
āpo dhātu라 한 것을 다시 풀어 보면 여기 āpo dhātu는 없습니다. 이제 있는 것은 vāyo dhātu입니다. 그것은 수소 기체와 산소 기체입니다. 그 기체도 원자까지, 원자도 쪼개면 어떻게 됩니까? 전자, 양성자가 됩니다. 전자, 양성자, 중성자가 되고 나서 보면 거기 기체가 어디 있습니까?
දැන් අන්තිට බිඳගෙන බිඳගෙන ගියො තති සූක්ෂණය වෙලා සුද්ධාෂ්ටකට විඳින්නත් පුළුවන් සුද්ධාෂ්ටකය හැදුන හැටි බලපුහම මුකුත් ඉතුරු දෙන්න දෙයක්න. හැම එකක්ම හේතුඵල ඵලයක් වශයෙන් හටගත්ත එක ඒ ආකාරයෙන් සම්මත කරලා ගත්ත ගමන්ම ලෝක සත්වයා ඇති දෙයක් කියන්නා වූ දෘෂ්ටියෙන් ඒක ගන්න යන්නේ.
끝까지 쪼개고 쪼개 가면 아주 미세해져 suddhaṭṭhaka까지 쪼갤 수 있고, suddhaṭṭhaka가 생긴 모습을 보면 남겨 둘 것이 아무것도 없습니다. 모든 것이 hetu-phala로, phala로 생긴 것인데, 그렇게 관례로 받아들이자마자 세상 중생은 있는 것이라는 diṭṭhi로 그것을 받아들입니다.
අපිට ඔච්චර දුරට අති සූක්ෂම බලන්න ඕනේ නැහ ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ නමුත් ඕවා සියල්ලම දැකලා තමයි අන්තිම සුද්ධාර්ථකය හැදෙන හැටිත් ඒක නැති වෙන හැටිත් ඔක්කොම පෙන්නන්නේ.
우리는 그렇게까지 아주 미세하게 볼 필요는 없습니다. 세간을 넘어선 Buddha께서는 그 모두를 보시고 마지막 suddhaṭṭhaka가 생기고 사라지는 모습까지 다 보여 주십니다.
නමුත් අපිට බලන්න කිව්වේ මොකක්ද යම් යම් තැනක ආසාවෙන් හිත බැඳෙනවා නම් ඔන්න ඔය ආසාවෙන් හිත බැඳෙන එකට කියනවා ඡන්දරාගය ඔය ඡන්දරාගය දුරු කරගත් දාට පැවැත්මේ තිබෙනා වූ ප්රශ්න ඉවරයි.
하지만 우리에게 보라고 하신 것은, 어디서든 바람으로 마음이 묶이면 그렇게 마음이 바람으로 묶이는 것을 chanda-rāga라고 하며, 그 chanda-rāga를 없앤 날 존재의 문제는 끝난다는 것입니다.
දුකෙන් නිදහස් වෙන්න තියෙන අවශ්යම දේ ඡන්ද රාගය දුරු කරගන්න ඡන්ද රාගය දුරු කරගන්න නම් යමක් නිසා යම් සම්මතයක ඡන්ද රාගයෙන් බැඳීමක් එනවද අන්න ඒක බිදහැරගත්තහම හොඳටම. ඒකෙන් එහා හරි ලෝකයට හොයන්න ඕනේ.
괴로움에서 벗어나는 데 꼭 필요한 것은 chanda-rāga를 없애는 것입니다. chanda-rāga를 없애려면, 무엇 때문에 어떤 관례에 chanda-rāga로 묶임이 오는지, 그것을 깨뜨려 버리면 충분합니다. 그 너머로 세상을 찾아야 하겠습니까?
එහෙනම් අපිට මස් ගැන හොයන්න ඕනේ නෑහැදැන් ජලය කියල දැනගත්තහම පොළොව ජලය වාතය ගින්න කියලා හතරට බෙදුවොත් එහෙන්න. අපේ පංචකාම ආශ්වාදයට හිත බැඳගන්න පැත්ත ගිහින් ඉවරයි.
그러니 이제 살에 대해 찾을 필요가 없습니다. 물이라고 알고, 땅, 물, 바람, 불 넷으로 나누면, 다섯 가지 kāma 즐거움에 마음을 묶는 쪽은 끝납니다.
ඉහෙන් එහාට පැනලා ඉවරයි ඒ කෑල්ල. දැන් අපිට ආයසයක් කිවා රූප කලාප මිසක් ඒවායිෙන් ගිහිල්ලා අපි හිත බැඳිලා නැහැ. හැබැයි ජලයෙන් ජලයට හිත බැඳුනේ නැහැ. ජලයෙන් හටගත්ත වතුර මලට හිත බැඳුනා.
그 너머로 넘어가면 그 부분은 끝입니다. 다시 rūpa kalāpa라 해도, 그것들에 우리 마음이 묶인 것은 아닙니다. 물에, 물 그 자체에 마음이 묶인 것이 아니라, 물로 생긴 분수에 마음이 묶였습니다.
ලස්සන වතුර මලක් කියනවා. ඇයි ලස්සන වතුර මල කිව්වේ ජලයෙන් හැටුනාට ජලය හින්දා නෙමෙයි. ජලය නිසා හටගත්ත තව ආකාරයකට අපිට හිත බැඳුනා.
아름다운 분수라고 합니다. 왜 아름다운 분수라고 했습니까? 물로 생겼지만 물 때문이 아니라, 물로 생긴 또 다른 모양에 우리 마음이 묶였습니다.
අන්න ඒ ආකාර සියල්ලෙන්ම අයින් කරලා දැමට පස්සේ. අපේ හිත බැඳිෙනි හදබ්බුව ඔක්කොම ඉවරයි.
그런 모양 모두에서 벗어나고 나면 우리 마음이 묶이는 일은 다 끝납니다.
එහෙනම් මේ ද්රව්ය පස්ව ඔක්කොම එකතු කරලා හතරක් එකට කලවන් කරලා එක එක ජාතිය ඒවා මන වඩන රූප, මන වඩන ශබ්ද, මන වඩන ගන්ධ, මන වඩන රස, මන වඩන ස්පර්ශ කියලා වර්ග පහක් මේ ලෝකේ හදනවා.
그러면 이 재료들을 모두 모아 넷을 한데 섞어 갖가지로, 마음을 끄는 rūpa, 마음을 끄는 소리, 냄새, 맛, 감촉이라는 다섯 가지를 이 세상에 만듭니다.
ඔය හදන හැම එකම මොනවද තියෙන්නේ? පස්්ජ ගිනිසුලං කියන හතරින් එක එක විදිහට හටගත්ත ඒවා. තවත් එහට ගියම ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පටන් පටන් ගත්ත ආරම්භය පටන්ගෙන හටගත්ත රූප කලාපයන්ගේ සම්පිණ්ඩනයන්ගින් ගොඩනග ආපුවා තමයි අපි මේ මන වඩන රූප කිව්වේ මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගන්ධ ආදි වශයෙන් කිව්වේ.
그렇게 만든 모든 것에 무엇이 있습니까? 흙, 물, 불, 바람이라는 넷에서 갖가지로 생긴 것들입니다. 더 나아가면 āpo, tejo, vāyo에서 비롯해 생긴 rūpa kalāpa들의 뭉침으로 쌓여 온 것을 우리가 마음을 끄는 rūpa, 마음을 끄는 소리, 냄새라고 했습니다.
ඒනිසා ලෝක සත්යා හඹා යන්නේ ඔන්න ඕවා පස්සේ. අර හටගත්ත මායාවන් පස්සේ තමයි ලෝක සත්වයා හඹා යන්නේ මට ඒවා නැවත නැවතත් ඕනේ. ඒවා නැවත නැවත භුක්ති විඳින්න ඕනේ. ඒවා ගොඩ ගහගන්න ඕනේ එකතු කරගන්න ඕනේ. ඒවා සකස් කරන්න ඕනේ. මෙන්න මේ අදහසතින් තමයි ලෝක සත්වයාමේ පැවැත්ම තුළ හඹා යන මානසිකත්වයක් ගොඩනැගන්නේ.
그래서 세상 중생은 바로 그것들을 뒤쫓습니다. 생겨난 그 māyā를 세상 중생이 뒤쫓으며 '나는 그것들이 거듭 필요하다, 거듭 누려야 한다, 쌓고 모아야 한다, 다듬어야 한다' 합니다. 이런 생각으로 세상 중생은 존재 안에서 뒤쫓는 마음가짐을 쌓습니다.
අන්න ඒ ගොන්නැගෙන මානසිකත්වය ඩ තමයි අවිද්යා, පත්යා, සංඛාරා කියන තැනින් පටන් ගත්ත එක තමයි ඒවැල පිළිවෙන්නේ. ඒ ගොණගාහගත්ත එක නිසා දැනුවත් තියෙන ස්වභාවයක් තියෙනවා. ඒ සැනුවත් තියෙන ස්වභාවය තමයි සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියලා මුලා සහකත දැනීමකට පත් වුණේ.
그렇게 쌓이는 마음가짐이 바로 'avijjā paccayā saṅkhārā'에서 시작된 그 사슬입니다. 그렇게 쌓인 것 때문에 아는 성질이 있습니다. 그 아는 성질이 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'이라는, 미혹을 품은 앎이 된 것입니다.
එහෙම විඤ්ඤාණයක් තියෙනවද කියලා බලපුවහම ඒක හැදුනේ අර සංඛාර නිසයි. සංඛාර ගොඩනැගෙන නිසයි. සංඛාර ප්රතිඵලයක් වශයෙන්. ඒ විඤ්ඤාණයට ආහාර සංඛාර ඒ සංඛාර ගොන්නැගීම දුන්නේ නැත්නම් අර විඤ්ඤාණය පවතින්න විදිහක් නැහැ. මොකද විඤ්ඤාණය කියලා ඒකීය වස්තුවක් නොතිබවිච්ච නිසා සංඛාරයන්ගේ ප්රතිඵලයක් නිසා තමයි විඤ්ඤාණය කියන එක විද්යාමාන වුනේ. සංඛාර ගොඩනැගුවේ නැත්නම් විඤ්ඤාණ කියලා එකක් ගොඩනැගෙ
그런 viññāṇa가 있느냐고 보면, 그것은 그 saṅkhāra 때문에, saṅkhāra가 쌓였기에, saṅkhāra의 결과로 생겼습니다. 그 viññāṇa의 먹이는 saṅkhāra입니다. saṅkhāra가 쌓이지 않으면 그 viññāṇa는 이어질 길이 없습니다. viññāṇa라는 하나의 실체가 없었기에, saṅkhāra의 결과로 viññāṇa라는 것이 나타났습니다. saṅkhāra를 쌓지 않으면 viññāṇa라는 것도 쌓이지 않습니다.
කියන දෘෂ්ටිය නැති කරනවා මිසත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියක් ඇති කරන්නේ නැ.
(그것은) …라는 diṭṭhi를 없앨 뿐, satta-puggala diṭṭhi를 일으키지 않습니다.
දැන් සමහර අය මේක තේරුම් ගන්න බැරුව පටිච්ච සමුප්පාදය සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය නැති කරන්න බැහැ. ඒක සිහි කරන්න ගියොත් සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියමයි ඔහු ඉන්නේ කියලා. මේ වටිනා දහම් මග නැති කරලා දාලා මුලාවකට පත් කරනවා.
어떤 이들은 이것을 깨닫지 못해, paṭicca samuppāda는 satta-puggala diṭṭhi를 없앨 수 없고 그것을 떠올리면 그는 satta-puggala diṭṭhi에 머물 뿐이라고 하여, 이 값진 dharma의 길을 없애 버리고 미혹에 빠뜨립니다.
ඉතින් මේකෙ යථාර්ථය තේරුම් ගන්න ඕනේ සත්ව පුකගයෙන් දෘෂ්ටිය හැදිලා තියෙන සම්පිණ්ඩනය එකතු වෙලා තිබිලා මේ ගොඩ ගැහිලා තියෙන මායාව ගොඩනග කොටස් ටික තමයි මේ 12කට වෙන් කරලා පෙන්නුේ එකින් එකට හේතුඵල සම්බන්ධතාවයක් ඇති.
이것의 실상을 깨달아야 합니다. satta-puggala diṭṭhi가 생긴 뭉침, 모여 쌓인 māyā를 이루는 부분들을 열둘로 나누어, 하나하나 hetu-phala 관계가 있음을 보여 준 것입니다.
ඒ හේතුවක ඵලයක් වශයෙන් හටගන්නවා. හේතුව නැති වෙනකොට ඵලය නැති වෙලා යනවා කියලා මේ ධර්මතාවය මිසා. එතන තවත් ඒකෙන් එහාට ගන්න සත්වය පුද්ගලයෙක්ගේ එකක් තුළවත් නෑ කියලා දැනගත්තහම අපි මේ හිතා ඉන්න සත්ව පුද්ගල කියන එක මායාවක් දෘෂ්ටියක් කියලා වටහා ගත දාලා. අන්න අපිට තිබිච්ච ආත්ම සංඥාව ඉවරයි.
hetu의 phala로 생기고 hetu가 사라지면 phala가 사라진다는 이 dharmatā일 뿐, 그 너머로 받아들일 중생이나 사람의 것은 그 안 어디에도 없음을 알면, 우리가 생각하는 중생과 사람이라는 것이 māyā요 diṭṭhi임을 깨달은 날, 우리가 지닌 ātma saññā는 끝납니다.
එහෙම කෙනෙක් ඉන්නවා, එහෙම කෙනෙක් ඉන්නවා මම කියලා කෙනෙක් ඉන්නවා කියන දෘෂ්ටිය ඉවරයි. මෙන්න මේක මිදගත් දාට ආත්ම දෘෂ්ටිය සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය ඉවරයි.
그런 이가 있다, 그런 이가 있다, '나'라는 이가 있다는 diṭṭhi가 끝납니다. 이것에서 벗어난 날 ātma diṭṭhi, satta-puggala diṭṭhi는 끝납니다.
එහෙනම් සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය ඉවර කරන්න බැහ පරිච්ච සම්පාදයෙන් ඕක වෙන් කරලා බලනකම්.
그러니 paṭicca samuppāda로 그것을 나누어 볼 때까지는 satta-puggala diṭṭhi를 끝낼 수 없습니다.
ඔහොම හිතන්නේ නැතුව හිටියොත් මොකද වෙන්නේ? තේරුම් ගන්න නැතුව අමත කරලා දැන්න. දැන් මොකක්ද අපරාධයක් නෙද කරගන්න තේරුම් ගත යුතු දහම තේරුම් ගන්නේ නැතුව අමත කරලා දැම්ම ප්රශ්නේ විසඳෙනවද?
그렇게 생각하지 않고 있으면 어떻게 됩니까? 깨닫지 않고 잊어버리라고 하면, 그게 무슨 짓입니까? 깨달아야 할 dharma를 깨닫지 않고 잊어버리면 문제가 풀립니까?
සත්වයෙක් පුද්ගලයෙක් ඉන්නවද නැද්ද කියලා ප්රශ්නයක් නගලා. ඕක අමතක කරන්න හිතෙන්ම අමතක කරලා දානේ.
중생이나 사람이 있느냐 없느냐 하는 물음을 일으켜 놓고, 그것을 잊으라고, 마음에서 아예 잊어버리라고 합니다.
දැන් හිතෙන්ම අමත කරලා දාන්න කියලා අමතක දැම්මොත් සත්වයෙක් පුද්ගලයෙක් ඇත්ත වශයෙන්ම ඉන්නවද නැද්ද කියන ප්රශ්නය විසඳු වුණා.
마음에서 잊어버리라 해서 잊어버리면, 중생이나 사람이 정말 있느냐 없느냐는 물음이 풀렸다는 것입니까?
අමද කරන්න නෙමෙයි යථාර්ථය දැනගත්ත තමයි විසඳිලා නැ. ඊට පස්සේ මතක් වුනාම
잊는 것이 아니라 실상을 알아야 풀립니다. 잊으면 풀린 것이 아닙니다. 그 뒤에 다시 떠오르면,
දැන් අමතක කරලා දාන්න කියනවා සත්ව පුද්ගල තෘට්ටිය කොහොමද අමතක කරන්නේ ඇහැ ඇරලා බලපු බවම අහු වෙලා නේ තැන කොතනද අමත කරලා කොතනද එයා පැවැත්ම කොතනද ඉන්නේ?
이제 satta-puggala diṭṭhi를 잊어버리라고 합니다. 어떻게 잊습니까? 눈을 뜨고 보면 바로 걸려들지 않습니까? 어디서 잊고, 그의 존재는 어디 있습니까?
කොයි වෙලාවද අමතක කරන වෙලාවද අමතක කරලා දාහිම් ඇස් සැහැ ඇරලා බලනකොට අයිසහරයා මතක් වන මොකක්ද තීර ප්රශ්නේ ිද ආයුසරයා මතක් වෙනවා. පේනකොට ඔ පේනවානේ ආය සතියේ පුද්ගලයෙ අමක කරන්න අහක බලාගත්තා. විසිදු වුනානවද ප්රශ්නේ ආය වන්නට අයි පේනවනේ. විසදිලා නැහැනේ බලනකොට ප්රශ්න
언제가 잊는 때입니까? 잊어버려도 눈을 뜨고 보면 다시 떠오릅니다. 문제가 무엇입니까? 다시 떠오릅니다. 보면 보이지 않습니까. 다시 중생과 사람을 잊으려고 딴 데를 보았습니다. 문제가 풀렸습니까? 다시 보면 보이지 않습니까. 보면 문제는 풀리지 않았습니다.
අහක බලන එකයි අමත කරන එකයි පැත්තකින් තියලා අමත කරලා හරියක් නැහැ යථාර්ථය දැනගන්න මෙන්න මේක කියලා පෙන්නුට පස්සේ ඊට පස්සේ කොච්චර පෙනාම ක දැන් ප්රශ්න විසඳිලා
딴 데를 보는 것과 잊는 것은 제쳐 두십시오. 잊어서는 쓸모가 없습니다. 실상을 알아야 합니다. '바로 이것이다' 하고 보여 준 뒤에는 아무리 보여도 이제 문제는 풀렸습니다.
ඔන්න ප්රශ්න විසඳගන්න හැටිින් ප්රශ්නය විසඳ ගන්න තියෙන පටිච්ච සමුප්පාදය අහකර දාලා ඕකෙන් සත්ව පුද්ගල දුට්ටිය ඇරගන්න බැහැ කිව්වොත් එයා මොන ධර්මයෙන්ද අරින්නේ? කුමක් දැකිලා දැනගන්නේ
문제를 푸는 길, 문제를 풀 수 있는 paṭicca samuppāda를 치워 버리고 '그것으로는 satta-puggala diṭṭhi를 없앨 수 없다'고 하면, 그는 어떤 dharma로 없앱니까? 무엇을 보고 압니까?
අන්න මෙන්න මේ ටික දැනගත්තහම ඊට පස්සේ එයා දැකගන්නවා. එහෙනම් මේ සත්වයා පුද්ගලයා කියන්නේ මෙන්න මේ කාරණා හේතුඵල ධර්මයන් හේතුවක් නිසා හටගන්න ඵල ධර්මයන්ගෙන්. මෙදු සම්පිණ්ඩනයක එකතුවටයි මේ ලෝක සත්වයා සත්වය පුද්ගලය කියන්නේ කියලා පළවෙනි ආකාරයෙන් දැනගත්තා ඉස්සෙල්ලාම. අන්න පච්චත්තා වේදිතබ්බෝ කළා.
이것들을 알면 그 뒤에 그는 봅니다. 중생, 사람이란 이런 것들, 곧 hetu-phala dharma, hetu 때문에 생긴 phala dharma들의 뭉침이 모인 것을 세상 중생이 중생, 사람이라고 하는 것임을 맨 먼저 첫 번째로 알았습니다. 그것이 paccattaṃ veditabbo를 한 것입니다.
පැවැත්ම නැවති සත්වයා පුද්ගලයා ලෝකය හටගන්නේ කොහොමද කියලා. දැන් ඔතන පටන් ගෙන නවතින්නේ නෑහැ විග්රහ වෙනවා.
존재라는 중생, 사람, 세상이 어떻게 생기는가. 거기서 시작하여 멈추지 않고 풀이가 이어집니다.
ඉතින් ඔය කාරණාද වලන් හටගන්නඑකා විවිධාකාරය වෙන්නේ මොකද කාරණා 12න් හටගන්න එක ජාතියක් බලපුවහම සමාන කාරණා 12ක්කින් නම් සමාන ජාතියක් එපැ දකින්නේ.
그런데 그 열두 가지로 생기는 것이 왜 갖가지가 됩니까? 열두 가지로 생기는 jāti를 보면, 같은 열두 가지라면 같은 jāti를 보아야 하지 않습니까?
එහෙනම් දකින විවිධාකාර ජාතිය. එක ජාතියක් බළු ජාතිය හැටියට දකිනවා. එක ජාතියක් මිනිස් ජාතිය හැටියට දකිනවා. එක ජාතියක් බලල් ජාතිය හැටියට දකිනවා. එක ජාතියක් අරක් ජාතිය හැටියට දකිනවා. එක ජාතියක් ඌරු ජාතිය හැටියට දකිනවා. විවිධාකාර සත්තුන්ගේ ශරීරය විවිධාකාරයි. එතකොට දකින්නේ ඕරු ජාතිය, බූරු ජාතිය, හරත් ජාතිය, බළු ජාතිය, බලල් ජාතිය, මිනිත් ජාතිය, මෙහෙ විවිධාකාර ජාතිය.
그런데 갖가지 jāti를 봅니다. 어떤 것은 개의 jāti로, 어떤 것은 사람의 jāti로, 어떤 것은 고양이의 jāti로, 어떤 것은 소의 jāti로, 어떤 것은 돼지의 jāti로 봅니다. 갖가지 짐승의 몸이 갖가지입니다. 그래서 돼지, 당나귀, 소, 개, 고양이, 사람, 이렇게 갖가지 jāti를 봅니다.
එහෙනම් මේ ජාතියලට මම කියලා මගේ කියලා පුද්ගලත්වයෙන් රැවටෙන්නේ නැතුව සත්ව පුද්ගලයට රැවටෙන්නේ නැති වෙන්න. මේ ඔක්කොම ජාති වල මූල ධර්මයක් දැක කාරණා 12ක එකතුවකින් ජාතියක් හටගන්න හැටි. මේ ජාතියක් විද්යාමාන වෙලා තියෙන්නේ ජාතියක් හැටියට පේන්නේ. ජරාමරණ පේන්නේ මෙන්න මේ කාරණා 12ක සම්පින්නඩන ක්රියාවලියේ හැටි. ක්රියාවලිය පේන හැටි. ඔය මූල ධර්මය විසඳගත්තා.
그러니 이 jāti들에서 '나', '내 것'이라는 개인성에 속지 않고 중생과 사람에 속지 않으려면, 이 모든 jāti의 뿌리 dharma를 보아 열두 가지의 모임으로 jāti가 생기는 모습을 보아야 합니다. jāti가 나타나 jāti로 보이고 jarā-maraṇa가 보이는 것은 이 열두 가지 뭉침 과정의 모습, 그 과정이 보이는 모습입니다. 그 뿌리 dharma를 풀었습니다.
ඉතින් එතකොට මේ විවිධාකාර ජාතිය හටගන්නේ කොහොමද? එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පාද ක්රියාවලියට අනුකූලව තවත් ලක්ෂණයක් තියෙන්න ඕනේ. අන්න ඒක දැනගන්නවා.
그러면 이 갖가지 jāti는 어떻게 생깁니까? 그렇다면 paṭicca samuppāda 과정에 맞는 또 하나의 특징이 있어야 합니다. 그것을 압니다.
එහෙනම් මොනවැයිද ඒක දැනගන්න යම් ධර්මතාවයක් තියෙනවා. ධර්මතාවය කියන්නේ සත්වයද පුද්ගලයෙක්ද? ධර්මතාවය සත්වය පුද්ගලයෙකුත් නෙමෙයි. මොනවද ධර්මතාව?
그것을 알려면 무엇을 알아야 합니까? 어떤 dharmatā가 있습니다. dharmatā란 중생입니까, 사람입니까? dharmatā는 중생도 사람도 아닙니다. dharmatā란 무엇입니까?
මිනිස්සු කරන කියන හිතන දේවල් තුළින් මේ ලෝකයේ සමහර ධර්මතාවයෝ යහපත්. සුචරිතයි හොඳයි. සමහර ධර්මතාවය දුෂ්චරිතයි නරකයි. අවැඩයි අයහපවතයි. දස අකුසල් සහගත ධර්මතාවය අවැඩයි අයහපතයි. දස කුසල් සහගත ධර්මතාවයෝ හැමවැත්මතුල සුගතියට ගැලපෙන්නා වූ සුගති ධර්මතාවය.
사람들이 하고 말하고 생각하는 것들을 통해, 이 세상의 어떤 dharmatā는 이롭고 sucarita이며 좋습니다. 어떤 dharmatā는 duccarita이며 나쁘고, 해롭고 이롭지 않습니다. 열 가지 akusala를 품은 dharmatā는 해롭고 이롭지 않습니다. 열 가지 kusala를 품은 dharmatā는 존재 안에서 sugati에 맞는 sugati dharmatā입니다.
එහෙනම් ඉස්සෙල්ලාම බෙදාගන්නවා දුගති ධර්මතා සහ සුගති ධර්මතා. එ ධර්මතා කියන්නේ සත්වය වන නෙමෙයි.
그러니 먼저 duggati dharmatā와 sugati dharmatā로 나눕니다. 그 dharmatā는 중생이 아닙니다.
බළු වැඩ කියලා යමක් තියෙනවා. ඔයා මහා බළු වැඩ අපි කතාවටත් කියනවා මොනවාහරි නරක වැඩක් කරපුවහම ඒ වැඩේද කර මහා බළු වැඩක් නේ අපි නිගමනය කළා.
'개 짓'이라는 것이 있습니다. 누가 나쁜 짓을 하면 우리도 말로 '참 개 같은 짓을 했다'고 하며 그 일을 개 짓이라고 결론 짓습니다.
මොන එකත් මේ බලල්ලුවාගේ ඇඟේ ඇතිල්ල ඇති කොච්චර හර තවත් ධර්මතාවයක් පෙන් කරගන්නා. කොච්චර හරි ඇතිල්ල ඇතින් යවුර ගා ඉන්නකොට තවත් ධර්මතාවයක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒකදෙන මහා ගොං වැඩක් මේ කරලා තියෙන්නේ. මහා බූරු වැඩක්ම කරලා තියෙන්නේ. දැන් මෙහෙම අපි කතා කරනකොට කියනවා. එක එක වැඩ ජාති වල
'참 소 같은 짓을 했구나, 참 당나귀 같은 짓을 했구나.' 우리가 이렇게 말할 때, 갖가지 일의 jāti를 말합니다.
ස්වාමීන් වහන්ස එතන ක්රියාවලියක් විදිහද දැන් ක්රියාවලියක් තුළින් අපි යමක් දැක්කනේ.
(질문자) 스님, 거기서 과정 같은 것이 있습니까? — 이제 과정을 통해 우리가 무엇을 보았지요.
ඒ ක්රියාවලියක් තිබුනහම ක්රියාවලියේදී හිද්ධ වුනේ මොකක්ද? හත පය ක්රියාත්මක වුණා, කට ක්රියාත්මක වුණා, ඇඟ ක්රියාත්මක වුණා ක්රියාවලිය එහෙම නැත්වා. දැඟලුවා. ශද්දයක් පිට වුණා. ඒවනේ ක්රියාවලියි කියන්නේ. ඔය ක්රියාවලී යම් යම් ආකාරයන්ට ක්රියාත්මක වෙනකොට ඒ ක්රියාත්මක වන ආකාරය අනුව අපි දැනගන්නවා ඒක හොඳයි මේක නරකයි. මේ ක්රියාවලිය හොඳයි මේ ක්රියාවලිය නරකයි. මේ ක්රියාවලිය පව් මේ ක්රියාවලිය පින්.
그 과정이 있을 때 과정에서 무엇이 일어났습니까? 손발이 움직였고, 입이 움직였고, 몸이 움직였고, 버둥거렸고, 소리가 났습니다. 그것을 과정이라고 합니다. 그 과정이 이러저러하게 작용할 때 그 작용하는 모습에 따라 우리는 압니다. 이것은 좋다, 이것은 나쁘다, 이 과정은 좋다, 이 과정은 나쁘다, 이 과정은 pāpa, 이 과정은 puñña.
මෙහෙම ඒ ක්රියාවලීන්ගේ සුචරිත දුච්චරිත දෙකක් අපි දකිනවා ඒ තුළින්. අන්න ඒ තුළින් ඒවා හොඳ වැඩ නරක වැඩ කියලා අපි වෙන් කරනවා. ඉතින් හොඳ වැඩ කියන්නේ සත්වයෙක්ද පුද්ගලයෙක්ද? නරක වැඩ කියන්නේ සත්වයෙත්ද පුද්ගලයෙක්ද? ඇහුවොත් ඒ දෙකම සත්වය පුද්ගලය කියන්න බැහැ. ඒක වැඩ කොටසක් අයිත්. අන්න හැදිච්ච හැටි බලකු හාමු හොඳ වැඩ හොඳ හිතකින් හටගත්තා නරක වැඩ නරක හිතකින් හටගත්තා.
이렇게 우리는 그것을 통해 그 과정들의 sucarita와 duccarita 둘을 봅니다. 그것을 통해 좋은 일, 나쁜 일로 가릅니다. 그런데 좋은 일이 중생입니까, 사람입니까? 나쁜 일이 중생입니까, 사람입니까? 물으면 둘 다 중생이나 사람이라고 할 수 없습니다. 그것은 일의 한 부분에 속합니다. 생긴 모습을 보면, 좋은 일은 좋은 마음으로 생겼고 나쁜 일은 나쁜 마음으로 생겼습니다.
දැන් ඊට පස්සේ අපිට ආයුසරයක් බහින්ඳිනවා කොටසක් එකින් එකට ඇඳ වෙනවා. හොඳ වැඩ නිසා හේතු ඵලය හොඳ හිත. නරක වැඩ නිසා හටගත්ත ඵලය නරක හිත. ඒක හේතු ඵලයක් මිසක්. ඒකා සත්වයෙක් නෙමෙයි. පුද්ගලයෙකුත් නෙමෙයි. සත්ව පුද්ගලය කියන දෘෂ්ටියට බහින්නේ නැතුව හේතුඵල වශයෙන් දකින්න පටන් ගන්නවා ඔය විදිහට
그 뒤에 다시 부분 부분이 하나하나 드러납니다. 좋은 일과 좋은 마음이 hetu-phala이고, 나쁜 일과 나쁜 마음이 hetu-phala입니다. 그것은 hetu-phala일 뿐 중생도 사람도 아닙니다. satta-puggala diṭṭhi에 빠지지 않고 그렇게 hetu-phala로 보기 시작합니다.
මෙන්න මෙතෙනදි දැනගන්නවා විවිධාකාර හේතූන්ගේ විවිධාකාර ඵල රටාවක් තියෙනවා. නමුත් හේතුඵල ධර්මතාවයට අනුව ක්රියාත්මක වෙන්න.
여기서 압니다. 갖가지 hetu의 갖가지 phala 틀이 있지만, 그것은 hetu-phala dharmatā에 따라 작용합니다.
අන්න හේතුඵල ධර්මතාවය තමයි අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූපයාචා සලායතනා සරලායතන පත්යා පස්සෝ පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පටච්චයා තණ්හා තණ්හා පත්යා උපාදාන උපාදාන පත්ියා බව භව පච්චයා ජාති ජාති පත්යා ජරා මරණ සෝක පරිදේවය දුක දෝමනස්ස උපායාසා සම්භවන්ති ඔන්න ඔතැන්කම් කිව්වේ එක්තරහ මූල හේතුඵල පරම්පරා ධර්මතාවය
그 hetu-phala dharmatā가 바로 'avijjā paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatana paccayā phasso, phassa paccayā vedanā, vedanā paccayā taṇhā, taṇhā paccayā upādānaṃ, upādāna paccayā bhavo, bhava paccayā jāti, jāti paccayā jarāmaraṇaṃ soka-parideva-dukkha-domanass-upāyāsā sambhavanti'입니다. 거기까지 말한 것이 하나의 뿌리 hetu-phala 이어짐의 dharmatā입니다.
දැන් ඔය ධර්මතාවයට ගොණු වෙලා ඔය ධර්මතාවය තුළ ඒ හේතුඵල පරම්පරා තියෙනවා හොඳ ඒවා සහ නරක ඒව අන්න එක හේතු පර පරම්පරාවක් තමයි හරක් හේතුඵල පරම්පරාව.
그 dharmatā에 묶여 그 dharmatā 안에 hetu-phala 이어짐들이 있습니다. 좋은 것들과 나쁜 것들. 그 가운데 하나가 소의 hetu-phala 이어짐입니다.
අන්න ඒකෙන් බලාගන්නවා මොනවද ජරාවට පත්වෙච්ච මරණයට පත්වෙච්ච හරකයෙක් දැක්කහම කියනවා හරක් ජරා මරණයක් දැක්කා. අන්න හරකයෙක් මැරිලා. අන්න හරකේ ජරාවට පත් වෙලා ඉන්නවා වැල්ලා.
그것으로 봅니다. 늙고 죽은 소를 보면 '소의 jarā-maraṇa를 보았다'고 합니다. '저기 소가 죽었다, 저기 소가 늙어 있다'고.
අපි දැක්කා ඔය ඉතින් හරක් ජරාවක්, හරක් මරණයක් ලෝකේ සිද්ධ වුණේ කුමක් පහළ වෙච්ච නිසාද? හරක් ජාතියා පහල වෙච්ච නිසයි. හරක් කියලා ජාතියක් රෝගය පහළ වෙලා නැත්නම් ජරාවට පත් වෙච්ච හරකයෙක් හෝ මැරිලා ඉන්න හරක දකින්න පුළුවන්.
우리가 본 그 소의 늙음, 소의 죽음이 세상에 일어난 것은 무엇이 나타났기 때문입니까? 소의 jāti가 나타났기 때문입니다. 소라는 jāti가 나타나야 늙은 소나 죽은 소를 볼 수 있습니다.
හරකයෙක්ගේ මරණයක් දැක්ක හැට හරක් ජාතිය පහළ වුණේ නැත්නම් මොන විදිහෙන්වත් හරක් ජරාවක්, හරක් මරණයක් ලෝකේ විද්යාමාන වෙන්නේ නැහ.
소의 죽음을 본 것처럼, 소의 jāti가 나타나지 않았다면 어떤 식으로도 소의 늙음, 소의 죽음은 세상에 나타나지 않습니다.
එහෙනම් හරත් ජාතිය පහල මූල සිද්ධාන්තය මොකක්ද මූල ධර්මතාවය භව පච්චයා ජාති ධර්මතාවය හරක් බව නිසා හරක් ජාතියක් හටගත්තා මනිසා වෙන බවකින් හරගන්න නෑහක් ජාතියක්. හරක් ජාතියක් ලෝකය හටගත්තා නම් හරක් බව නිසා හටගත්තා මිසක් වෙනකින් හටගන්න.
그러면 소 jāti가 나타나는 뿌리 원리, 뿌리 dharmatā는 무엇입니까? 'bhava paccayā jāti' dharmatā입니다. 소 bhava 때문에 소 jāti가 생겼지, 다른 bhava로 소 jāti가 생기지 않습니다. 소 jāti가 세상에 생겼다면 소 bhava 때문에 생긴 것이지 다른 것으로 생기지 않습니다.
මේන් හරක් භවයේ සිද්ධාන්තය මොකක්ද හේතුඵල ධර්මතාවය මොකක්ද උපාදාන පච්චයා බව හේතුඵල සිද්ධාන්තය. එහෙනම් මෙතන වුනේ මොකක්ද හරක් උපාදානයක් නිසා හරක් බවක් හටගනවා.
그러면 소 bhava의 원리, hetu-phala dharmatā는 무엇입니까? 'upādāna paccayā bhavo'라는 hetu-phala 원리입니다. 그러면 여기서 무엇이 일어났습니까? 소 upādāna 때문에 소 bhava가 생깁니다.
මෙන්න හේතුඵල ධර්මය විග්රහ කරලා යනවා. මහා සාගරයා වගේ විග්රහ කරන්න පුළුවන් කිව්වේ ඒකයි පටිච්ච සමුප්පාදය. ඔය පටිච්ච සමුප්පාදය මූල ධර්මය විතර අපි මේ කිය කිය ඉන්නවා. විග්රහ කරන්න බැහැ ලෝකේ හැදිච්ච හරි දැනගන්න. අන්න හරකා නැමති ලෝකය හටගත්ත පටිච්ච සමුප්පාද සිද්ධාන්තයයි මේ යන්නේ.
이렇게 hetu-phala dharma를 풀어 갑니다. paṭicca samuppāda를 큰 바다처럼 풀 수 있다고 한 것이 그 때문입니다. 우리는 그 paṭicca samuppāda의 뿌리 dharma만 말하고 있습니다. 세상에 생긴 것을 다 알려고 풀 수는 없습니다. 지금 가는 것은 소라는 세상이 생긴 paṭicca samuppāda 원리입니다.
එහෙනම් හරක් උපාදානය හටගතේ මොකක් නිසාද? තණ්හා පච්චයා උපාදාන සිද්ධාන්තය දාලා බලනකොට හරක් තණ්හාව නිසා හරක් උපාදානය හටගත්තා.
그러면 소 upādāna는 무엇 때문에 생겼습니까? 'taṇhā paccayā upādānaṃ' 원리를 대어 보면 소 taṇhā 때문에 소 upādāna가 생겼습니다.
හරක් තණ්හාව කොහොමද හටගත්තේ? සිද්ධාන්තය මොකක්ද? වේදනා පච්චයා තණ්හා සිද්ධාන්තය හරක් වේදනා නිසා හරක් තණ්හා හටගත්තා. අන්න යන හැටි හොයාගින්න.
소 taṇhā는 어떻게 생겼습니까? 원리는 무엇입니까? 'vedanā paccayā taṇhā' 원리입니다. 소 vedanā 때문에 소 taṇhā가 생겼습니다. 이렇게 가는 길을 찾아보십시오.
වේදනාව කොහොමද හටගන්නේ? පස්ස පච්චයා වේදනා සිද්ධාන්තය මූල සිද්ධාන්තය හරක් ස්පර්ශය නිසා හරක් වින්දනය හටගත්තා. අන්න පසු පච්චයා වේදනා කියන එක හරක් හැදිච්ච හැටි දැන් ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ?
vedanā는 어떻게 생깁니까? 'phassa paccayā vedanā' 원리, 뿌리 원리입니다. 소 phassa 때문에 소의 느낌이 생겼습니다. 'phassa paccayā vedanā'로 소가 생긴 모습입니다. 그 뒤에 어떻게 됩니까?
හරක් ස්පර්ශයම වැයද හටගන්න සිද්ධාන්තය මොකක්ද සලායතන පත්යා පස්සෝ සිද්ධාන්තය හරක් සලායතනය නිසා හරක් ස්පර්ශ හටගත්තා මිසක් වෙන සලායතන ජාතියකින් හරක් ස්පර්ශ හටගන්නේ නැහ. අන්න හරක් සලායතන පහළ වෙච්ච නිසයි හරක් ස්පර්ශ හටගත්තේ.
소 phassa가 생기는 원리는 무엇입니까? 'saḷāyatana paccayā phasso' 원리입니다. 소 saḷāyatana 때문에 소 phassa가 생겼지, 다른 saḷāyatana의 jāti로 소 phassa가 생기지 않습니다. 소 saḷāyatana가 나타났기에 소 phassa가 생겼습니다.
හරක් සලායතන පහළනේ කොහොමද? හරක් නාම රූප නිසා හරක් සලායතනය පටන් නාම රූපයා සලායතන සිද්ධාන්ත
소 saḷāyatana는 어떻게 나타납니까? 소 nāma-rūpa 때문에 소 saḷāyatana가 나타납니다. 'nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ' 원리입니다.
හරක් නාම රූප කොහොමද හටගත්තේ? හරක් විඤ්ඤාණයක් නිසා හරක් නාම රූප හටගත්තා. විඤ්ඤාණ පච්චයානාම රූපං සිද්ධාන්තය. අන්න හරක් හැදිච්ච හරි පටිච්චම බද්ධ දහලා බලන හැටි. සංඛාරය ගොඩනැග දැන් ගොඩනැගෙන යන හැටි. දැන් විඤ්ඤාණ කොහොමද හටගත්තේ? සංඛාර
소 nāma-rūpa는 어떻게 생겼습니까? 소 viññāṇa 때문에 소 nāma-rūpa가 생겼습니다. 'viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ' 원리입니다. 소가 생긴 모습을 paṭicca samuppāda에 대어 보는 길, saṅkhāra가 쌓여 가는 모습입니다.
හැටි. දැන් විඤ්ඤාණ කොහොමද හටගත්තේ? සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ සිද්ධාන්තය මොන සංඛාරද හරක් සංඛාර නිසා හරක් විඤ්ඤාණ හටගත්තා. මෙන්න [උගුර කෑරීම] හේතු හේතුව ඵලය හරක් සංඛාර මොනවද? හරක වාගේ හිතනවා නම්, හරකවා වාගේ කියනවා නම්, හරකවාගෙන නම් කොරන්න. හරක් වැඩනම්, හරක් ධර්මයට අන්නුව නම් හිතුවේ, හරක් ධර්මයට අනුවා නම් කිව්වේ, හරක් ධර්මයට අන්නුව නම් කළේ. මෙන්න මේක තමයි හරක් සංඛාර.
이제 viññāṇa는 어떻게 생겼습니까? 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ' 원리입니다. 어떤 saṅkhāra입니까? 소 saṅkhāra 때문에 소 viññāṇa가 생겼습니다. [목을 가다듬음] 여기 hetu와 phala가 있습니다. 소 saṅkhāra란 무엇입니까? 소처럼 생각하고, 소처럼 말하고, 소처럼 행동한다면, 소의 짓이라면, 소 dharma에 따라 생각하고 말하고 했다면, 바로 이것이 소 saṅkhāra입니다.
ඇයි එහෙම කළේ? ඒක ප්රියයි මනාපයි ආශ්වාද යනකයි හරි හොඳයි කියලා බැහැත්තා නිගමනයට අවිද්යාවෙන්. අවිද්යාවෙන් නිගමනයක් වෙලා හරක් වැඩ කියන ඒවා මට හොඳයි. උඹලට හරක් වඩු වනට මට හොඳ වැඩියා. අන්න බැහැපු නිගමන.
왜 그렇게 했습니까? 그것이 사랑스럽고 마음에 들고 즐겁고 좋다고 avijjā로 결론에 빠졌기 때문입니다. avijjā로 결론이 나서 '소 짓이라는 것이 나에게 좋다'고 했습니다. 그렇게 빠진 결론입니다.
සමහ මේහාරකාගේ පේනැදැජ්ජ නැති එකක්. ඔහොම තැනක ගිහිල්ලා නම් කුණක් කුණක් ගානේ දඟලලා දඟලලා මඩේ කාම මඩේ ලැඟ ලැගා ඉන්න එකක්. ආකම කියනවා බලලා හිටියා එක හරකෙක්නේ. මනුස්සයෙක් නම් මෙහෙම වැඩ කරනවා අම්මා අතන ඉන්නවා තාත්තා මෙතන ඉන්නවා. සහෝදරිය අරතැන අර පේන්නේ නැද ගිහිල්ලා අර බනු විදිහ හැදි නේ මහාරකයෙක් මේකක් අන්න අපි කියනවා දැන් හරක් ගැන් හරකුන් ගැහ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න හරක් වැඩපිළිවෙ කෝ හරේ ඔක හරේ කා දාලා හරය කාපු නිසා හරක කා හරකා අන්න හරක් හැදිවිච්ච හරා සංඛාර හැදින්න මුල
이것이 소의 행동 방식입니다. 핵심은 어디 있습니까? 핵심을 먹어 치웠습니다. 핵심(hare)을 먹었기에(kā) 소(harakā)입니다. 그것이 소를 만든 saṅkhāra가 생기는 뿌리입니다.
හරය කාද දමනවා හොඳයි කියලා හිතාගෙන හරය කා දැම්මොත් වෙන්නේ විනාශය සමාජයෙන්ම විනාශ සමාජයේ දුචරිතයට පත් කරලා සමාජය විනාශයට පත් කරනවා සමාර සමාජයට ඇති සුචරිත සාර ධර්ම විනාශ කළොව සිද්ධ වෙන්නේ ඕකයි.
핵심을 먹어 치우는 것이 좋다고 여겨 핵심을 먹어 버리면 파멸이 옵니다. 사회를 duccarita로 끌어 사회를 무너뜨립니다. 사회에 있는 sucarita와 sāra dharma를 무너뜨리면 일어나는 것이 그것입니다.
සුචරිත සාර ධර්ම වලට පහර ගහලා දුෂ්චරිත අහත්ධර්ම කරපින්නාගෙන හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් කටයුතු කරන්න ගියා. හරේ කාමන වැඩපිලක් අන්ය එතන ක්රියාත්මක වෙනවා.
sucarita와 sāra dharma를 내리치고 duccarita와 asat dharma를 걸치고 마음과 몸과 말로 일하려 했습니다. 핵심을 먹는 행동 방식이 거기서 작용합니다.
ඒක හොඳයි කියලා නිගමනය කළේ ඇත්ත පේන්නේ නැති අවිද්යාව. ඒ නිසා අවකින් වෙන වැඩ අවඩ ඌ දැකේ නැ. වැඩ අවැඩ දැක්කේ නැති නිසා ඒ නිගමනයට බැහැගත්තේ.
그것이 좋다고 결론 지은 것은 참이 보이지 않는 avijjā입니다. 그래서 이로운 일과 해로운 일을 보지 못합니다. 이로운 일과 해로운 일을 보지 못했기에 그 결론에 빠졌습니다.
එතකොට ඔතන දැන් ක්රියාත්මක වෙන්නේ මොනවද? හිත හිත කිව්වට හරියන්නේ නෑ. හිත කියන්නේ සමාන දෙයක්. නෑ අදහස් කියන්නේ සමාන ඒවට ඒත් නෑනේ. එක එක මොහොතේ එක එක ආකාරයෙන් විවිධාකාර වෙනවා.
그러면 거기서 작용하는 것은 무엇입니까? 마음, 마음이라고 해서는 맞지 않습니다. 마음이란 한결같은 것입니까? 아니요, 생각도 한결같지 않습니다. 순간마다 갖가지로 바뀝니다.
එහෙනම් දැන් ඔතන මොන මොනවද ක්රියාත්මක වෙලා තිබුනේ? හරක් ධර්මයට අයිති වන්නා වූ හිතුවිලි ක්රියාව වදන්න එතන ක්රියාත්මක වුණා මිසා තව එකක් ක්රියාත්මක වුණා.
그러면 거기서 무엇무엇이 작용했습니까? 소 dharma에 딸린 생각, 행동, 말이 거기서 작용했을 뿐, 다른 무엇이 작용했습니까?
එහෙනම් කය මනුස්සම්මතේ මනුස්ස ක්රියාව මොකක්ද හරහා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් හරක් ක්රියාවලියක් හරක් හා සමාන හරක් ඇති කරන්න හිතුන කතාවලියක් හරක් හරකයෙක් ඇති කරන්න හරකා දමන සිතුවිලි මෙතන ක්රියාත්මක වුණානම් දැන් පුද්ගලයෙක් කියලා ස්ථිරය කෙනෙක් සත්වය පුද්ගලයෙක් යම් තැනක ස්ථිරව හිටියානම් කෝද දැන් ඒ පුද්ගලයෙක් එයාගේ හැටි කොහොමද දැන් හරක් කර්මය ඇසුරු කරන තැන කොය තව පුද්ගලයෙක් හිටියාද
이제 소의 과정, 소와 같은, 소를 일으키려는 생각의 흐름, 소를 일으키는 생각이 여기서 작용했다면, 사람이라는 고정된 누군가, 중생이나 사람이 어디에 고정되어 있었다면, 그 사람은 지금 어디 있고 그 모습은 어떻습니까? 소의 kamma를 따르는 자리에 다른 사람이 있었습니까?
හිතත් හරක් විදිහට ගතත් හරක් විදිහට ඔක්කොම හරක් විදිහට ක්රියාත්මක වෙන්න පටන් ගත්ත තැන කෝ මනුස්ස විදිහට තිබිච්ච එක දැන් තියෙනවද එතන දැන් අපි ලෝක සම්මතයෙන් මෙයා මනුස්සයෙක් කිව්වත් දැන් කෝ ඒ මනුස්සයා
마음도 소처럼, 몸도 소처럼, 모두 소처럼 작용하기 시작한 곳에 사람처럼 있던 것은 어디 있습니까? 지금 거기 있습니까? 우리가 세상 관례로 이이를 사람이라고 해도, 그 사람은 지금 어디 있습니까?
දෘෂ්ටියෙන් හිතා ඉන්නවා මනුස්සයා කියන එක මනුස්සයාට එහෙම යම් ධර්මයක් තිබුණ නම් කොහර හරක් වැඩ කරන එකාළන් දැන් ඒක මනුස්සයෝ හිතක් තිබුනම් හරක් වැඩ කරනවා උපත මනුස්සයෙක් වෙච්ච කෙනාට මනුස්ස හිතක් තිබුණා කියන තීරණය හිටියොත්.
diṭṭhi로 '사람'이라는 것을 생각합니다. 사람에게 그런 dharma가 있었다면 어떻게 소 짓을 하겠습니까? 사람의 마음이 있다면서 소 짓을 합니다. 태어날 때 사람이 된 이에게 사람의 마음이 있다는 판단에 머문다면,
තිරිසන් වැඩ කරන වෙලාවේදී පුද්ගලයාට තියෙනවද ඒ මනුස්ස හිත. දැන් මතු වෙලා තියෙන්නේ තිරිසන් හිතක්.
짐승 짓을 하는 때에 그에게 그 사람의 마음이 있습니까? 지금 드러난 것은 짐승의 마음입니다.
මනුස්ස ක්රමයට ඇති ගත තිබුණා. රූපයෙන් නම් පේන්න තියෙනවා තම මනුස්ස ධර්මයට අනුව ක්රියාත්මකන ගතක් තිබුනා නම් ඒකෙන් තිරිසං වෙන කරයි.
사람의 방식으로 몸은 있었습니다. 모습으로는 사람으로 보입니다. 사람 dharma에 따라 움직이던 몸이 있었는데, 그것으로 짐승 짓을 합니다.
එහෙනම් මේ ලෝකේ පේන්න තියෙන්නේ ගතයි හිතයි දෙක තියෙන එක ඇත්ත පේන්න තියෙනවා. යමකට යමකට ගෝචර කරපු හැටියට ඒ අනුව ඒ ගත්ත දේට අනුව ගතා හිතා හැඩ ගැහුනහම එතන ඒක නිසා තව එකක් විද්යාම අනු.
그러니 이 세상에 보이는 것은 몸과 마음 둘이 있다는 것, 그것은 참으로 보입니다. 무엇을 대상으로 삼느냐에 따라, 받아들인 것에 따라 몸과 마음이 꼴 지어지면, 거기서 그것 때문에 또 다른 무엇이 나타납니다.
අපි හිතා ගත්තොත් මේ මිනිහා මේක කරනවා මිනිහා අරක කරනවා කියලා ගත්තොත් එහෙම අපිට ගති ලක්ෂණය යථාර්ථය මයින්න බැ.
'이 사람이 이것을 한다, 저 사람이 저것을 한다'고 받아들이면 우리는 성향의 실상을 알 수 없습니다.
එහෙනම් තිරිසන් ගති ලක්ෂණයක් යම් තැනක ක්රියාත්මක වෙනවා නම් මනස ඒ මොහොතේ මනස තිරිසන්. ඒ මොහොතේ කතාව තිරිසන්, ක්රියාව තිරිසන්, හිතවිල්ල තිරිසන්. ඔව් මනුස්සයෙක්ග
그러니 어디서든 짐승의 성향이 작용하면 그 순간 마음은 짐승입니다. 그 순간 말도 짐승, 행동도 짐승, 생각도 짐승입니다. (질문자) 네, 사람의…
හැබැයි යම් මොහොතකදී ඒවා වැඩයි කියලා දැකලා හිටන් ආයු සැරක් ඉදිරිය අවස්ථාව ඒ මොහොත ආය හදන්න බැ. කාලයත් එක්කම ගිහිල්ලා යළිගොඩ නැගුනොත් එහෙම ආයසරයක් යම් හේතුවකින් ඒවා වැරදි කියන අදහතක්.
하지만 어느 순간에 그것들이 해롭다는 것을 보아도, 지나간 그 순간을 다시 되돌릴 수는 없습니다. 시간과 함께 가 버렸습니다. 다시 쌓인다면, 어떤 hetu로 그것들이 잘못이라는 생각이 들어,
හිත මේවා හොඳ නරක කියන්නේ මේවයි කියලා දැනගන්න අවස්ථ පත් වුනානම්. අන්න ඒ අවස්ථාවේදී එයාගේ මානසිකත්වය ආයෙත් මනුස්ස.
마음이 좋고 나쁨이 이것이라고 아는 때에 이르렀다면, 그때 그의 마음가짐은 다시 사람입니다.
දැන් මනුස්සනසිකත්වයක් නිසා හිතන හිතලිත් මනුස්ස ක්රියාවත් මනුස්ස කතාවත් මනුස්ස. දැන් කය ක්රියාත්මක වෙනවා මනුස්සයත්වය ආයේ මනුස්සයත්වය. කොහර ඉස්සෙල්ලා හිටිය තිරිස සංඛම දැන්න. විද්යාමාන.
이제 사람의 마음가짐 때문에 생각도, 행동도, 말도 사람입니다. 몸이 움직이는 것도 다시 사람다움입니다. 앞서 있던 짐승의 saṅkhāra는 이제 어디에 나타납니까?
ඉස්සෙල්ලා තිබුණ හේතුවෙන් ඉස්සෙල්ලා එක විද්යාමාන වුණා. ඒක අත්හැරලා පසේ තිබි වෙච්ච හේතුවෙන් පස්සේ එක විද්යාමාන වුණා. එහෙනම් මොහොතක් මොහොතක් පාසා හේතුඵල ක්රියාධාමයක් නිසා හටගන්න ක්රියාඵල පටිපාටියක් ඇරෙන්න.
앞서 있던 hetu로 앞의 것이 나타났고, 그것을 놓고 뒤에 있던 hetu로 뒤의 것이 나타났습니다. 그러니 순간순간 hetu-phala 흐름 때문에 생기는 행위와 결과의 차례일 뿐입니다.
මේ ලෝක සත්වයා හිතා ඉන්නේ ජාතියේ තබත් ඕවා කරන සත්වය පුද්ගලයෙක් ඉන්නවා කියලා ගත්තොත් එහෙම අන්න මුලාව අරගන්න බැරු යනවා එතනින්.
이 세상 중생은 jāti 속에서 그것들을 하는 중생이나 사람이 있다고 생각하는데, 그렇게 받아들이면 거기서 미혹을 떼어 낼 수 없게 됩니다.
ඒකෙන් අපි දැනගන්න හැම හැම මොහොතක් පාසා මෙන්න මේ පටිච්ච සමුප්පාද ක්රියාධාමයක් ක්රියාත්මක වෙනකොට ඒ තුළ යම් ආකාරයක් ඇත්්ද ඒ තත්ත්වය දෙයක් විද්යාමාන වෙනවා. හැබැයි ඒක ඒ හේතුවේ ඵලයක් මිසක්. සදාතනික වස්තුවක් නෙමෙයි.
그것으로 우리는 압니다. 순간순간 이 paṭicca samuppāda 흐름이 작용할 때, 그 안에 어떤 모양이 있으면 그런 것이 나타납니다. 하지만 그것은 그 hetu의 phala일 뿐 영원한 실체가 아닙니다.
යම් හේතුවකින් යම් ඵලයක් ක්රියාත්මක කළා නම් ඒ ඵලය ක්රියාත්මක කරන්න ඒ හේතුව ඒකට ක්රියාත්මක වෙන්න ගෙවෙනවා ශක්තිය යළි යළි හේතුවක් ගොඩනැගුවොත් ගොඩනැගන නිසා යළි අනුකූල හේතුවක් ගොඩනැගිලා අනුකූල ඵලය ලැබෙනවා. ඒ ක්රියාධාමයේ තියෙන තාක්කල් එබඳු ඵලයක් විද්යාමාන වෙනවා.
어떤 hetu로 어떤 phala가 작용했다면, 그 phala를 작용하게 하느라 그 hetu의 힘은 닳아 없어집니다. 거듭 hetu를 쌓으면, 쌓기에 다시 맞는 hetu가 쌓여 맞는 phala를 얻습니다. 그 흐름이 있는 동안 그런 phala가 나타납니다.
මෙන්න මේකට කියනවා හේතුඵල ධර්මය ලෝකය දැනගන්න කියලා. සත්ව පුද්ගල දෘට්ටිය අහක් කරලා මෙන්න මෙහෙම වුනහම අපි දැනගන්නවා.
이것을 hetu-phala dharma로 세상을 아는 것이라고 합니다. satta-puggala diṭṭhi를 치우고. 이렇게 되면 우리는 압니다.
මේ මේ ආකාරයෙන් කටයුතු කරන්න ගියොත් මෙන්න මේවා තිරිසංගොලට අයිතියි. මෙන්න තිරිසන් ධර්මතාවය. තිරිසන් ධර්මතාවය කියන්නේ සත්වයෙක් නෙමෙයි. ඒ ධර්මතාවය ඇසුරට ගියොත් මොකද වෙන්නේ? තිරිසනයක විද්යාමාන.
이러이러하게 하면 이것들은 짐승 무리에 속합니다. 이것이 짐승의 dharmatā입니다. 짐승의 dharmatā는 중생이 아닙니다. 그 dharmatā를 가까이하면 어떻게 됩니까? 짐승이 나타납니다.
හැබැයි තිරිසෙනා කිව්වේ ඒ තිරිසන් ධර්මය ඇසුරු කරපු පරිච්ච සමුප්පාද ක්රියා පටිපාරය ක්රියා සම්පිණඩනය ඒක හේතුඵල ධර්මයක් මිසක් ඇතයි කියලා පෙන්නන්නේ වෙන් කරලා පෙන්නන්න පුළුවන් එකක්වත් ඒ අත තිබුනේ නැත්නම්. [ගොරවනවා] මෙතන මොකක්ද තිබුණේ? හේතු නිසා හටගත්ත ඵල ධර්ම මිසක් වෙන එකක් නෙමෙයි.
하지만 짐승이라 한 것은 그 짐승 dharma를 가까이한 paṭicca samuppāda 행위의 차례, 행위의 뭉침입니다. 그것은 hetu-phala dharma일 뿐, 따로 떼어 보일 수 있는 것은 하나도 없습니다. [코 고는 소리] 여기 무엇이 있었습니까? hetu 때문에 생긴 phala dharma일 뿐 다른 것이 아닙니다.
අවිද්යාව තවදුරටත් ගොඩනැගුවොත් තමයි අවිද්යාව ඉදිරියට තියෙන්නේ. එහෙනම් අවිද්යාව ඉදිරියෙන් ඉදිරිට ගොඩනගමින් නරකට හේතුවක් නම් හේතු වශය නරක හේතුව නගමින් ඒ නරක ධර්මතාවය ඇතුරු කර කරා යළි යළි ක්රියාත්මක වෙනකොට එහි ක්රියාත්මක වෙන තාක්කල් ඒකට අනුකූලවන්නා වූ ජාතිය ඉපදෙනවා.
avijjā를 계속 쌓아야 avijjā가 앞으로 이어집니다. 그러니 avijjā를 거듭 쌓으며, 나쁜 hetu를 쌓으며 그 나쁜 dharmatā를 가까이하여 거듭 작용하면, 그것이 작용하는 동안 그것에 맞는 jāti가 태어납니다.
මෙන්න සම්මත ජාති දැනගන්න ඕනේ මෙන්න මෙව්වත්. සම්මත ජාතියක් ගොඩනැගෙන ආකාරයක් තියෙනවා. ඒ ඒ මොහොතේ අපි ගොඩනගන්නේ යමක්ද? අපි ඒ මොහොතේ ඒ ජාතියේ ඉන්නේ.
이것이 관례상의 jāti라는 것도 알아야 합니다. 관례상의 jāti가 쌓이는 방식이 있습니다. 그 순간마다 우리가 무엇을 쌓느냐에 따라, 우리는 그 순간 그 jāti에 있습니다.
උපතිං උපන් මනුස්ස ජාතිය කියලා එකක් නම් ඒක හැදිලා තියෙන්නෙත් ඔය කියන චක්රානුසාරයෙන් මිසා. ඔයිට අමුතු වෙහෙකින් නෙමෙයි.
태어날 때 태어난 사람의 jāti라는 것도 그 바퀴를 따라 생긴 것일 뿐, 별다른 길로 생긴 것이 아닙니다.
හටගත්ත මොහොතේ පටන් ගෙන විදිවිදේ වෙනස් වෙන ඊළඟ තිබෙන්නා වූ කර්ම ශක්තියේ හේතුව ක්රියාත්මක වීම නිසා ඒ මොහොතේ හටගන්නා වූ කර්ම චිත්තෘතු ආහාර කියන මේ සතර අයිට වන්නා වූ ක්රියාධාමයන්ගේ සම්පීඩනයන්ගෙන් රූපාරයන් නිබදවමි. හේතුඵල වශයෙන් ක්රියාත්මක වෙන ක්රියාධාමයක් ඒ ඒ මොහොතේ ක්රියාත්මක වෙනවා මිසක්. ඔයිෙන් එහාට තවත් සත්වය පනවන්න තැනක් නෑහ කියලා දැනගත්තා දාට සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය ඉවරන්න.
생긴 순간부터 순간순간 바뀌며 다음에 있는 kamma 힘의 hetu가 작용하여, 그 순간 생기는 kamma, citta, utu, āhāra라는 네 가지에 속한 흐름들의 뭉침으로 rūpa들이 생겨납니다. hetu-phala로 작용하는 흐름이 그 순간마다 작용할 뿐, 그 너머로 중생을 내세울 자리가 없음을 안 날 satta-puggala diṭṭhi는 끝납니다.
සත්වයා පනවන්නේ ඔන්න ඔය හේතුඵල ක්රියාවලියකටයි කියලා දැනගත්ත දවසට හේතුඵල ක්රියාවලිය සත්වයෙක් නෙමෙයි පුද්ගලයෙක් නෙමෙයි. සත්ව පුද්ගල මායාව මතු කරලා පෙන්නනවා මේ හේතුඵල ක්රියාවලිය කියලා කියා දැක්ක දා අපි මෙච්චර කල් හිතාගෙන ඉන්න වාත්ම තුළටිය ඉවරයි.
중생이라 부르는 것은 그 hetu-phala 과정이라는 것을 안 날, hetu-phala 과정은 중생도 사람도 아니며 이 hetu-phala 과정이 중생과 사람이라는 māyā를 드러내 보인다는 것을 본 날, 우리가 이제껏 생각해 온 ātman은 끝납니다.
මෙන්න මේක දැනගත්තට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? මෙන්න ප්රත්ය දැනගත්තා හරි ආකාර විද්යාත්මකව දැනගත්තා. හරියටම දැනීම් සහිතව
이것을 알고 나면 어떻게 됩니까? paccaya를 바로 알았습니다. 분명하게 알았습니다. 정확한 앎으로.
සත්යය හිත පිහිටරුව හාම මොකද වෙන්නේ? ධර්මය තුළින් දැනගත්තා මෙන්න ලෝකය ධර්මයන් හටගන්න හැ. මෙන්න විද්යාව. මෙන්න ප්රත්යය. මෙන්න හේතු හටගන්න.
참에 마음이 자리 잡으면 어떻게 됩니까? dharma를 통해 알았습니다. 세상의 dharma들이 생기는 모습, 이것이 vijjā, 이것이 paccaya, 이렇게 hetu가 생긴다.
මෙන්න මේ ආකාරයෙන් හේතු හටගන්න හැටිය ඵල හටගන්න හැටිය දැනගත්තහම හේතුව නිසා හටගන්න ඵලය හේතුවේ ශක්තියෙන් ක්රියාත්මක වෙනවා. ඒ හේතුව ඒ ඵලය සඳහා ගිවී යනවා. සදාතනික ඵලයක් ලෝකේ හටගන්න කවදාවත් නෑහ. එකාකාර ඵලයක් හටගන්න විදිහක් නැහැ. මොකද ඵලය කියන්නේ හේතුවේ නිර්මාණයක්.
이렇게 hetu가 생기는 모습과 phala가 생기는 모습을 알면, hetu 때문에 생긴 phala는 hetu의 힘으로 작용하고 그 hetu는 그 phala를 위해 닳아 없어집니다. 영원한 phala는 세상에 결코 생기지 않습니다. 한결같은 phala가 생길 길이 없습니다. phala는 hetu가 지은 것이기 때문입니다.
හේතුව නිර්මාණය කරනකට ගෙවි යනවා නම් ගොඩනගපු හේතුව සදාතනික කාලයක් පවතින ස්ථිර එකක් නෙමෙයි. එහෙනම් එබඳු හේතුවෙන් ගොඩන්නගු ඵලය ඒකට ගෙවිලා යනවා නම් ඔතන එකක්වත් නෑහ පවතින ධර්මයක්. විපරිණාමිකව එකින් එකට එකින් පරිණාම වෙනවා පේනවා මිසා එකාකාරවම මොහොතක්වත් පේන එකක් නෑහ කියලා දැනගත්ත දාන්න. අන්න අපි එතනින් හේතුඵල ධර්මයන්ගේ යථාර්ථය දැනගන්නවා.
hetu가 지으면서 닳아 없어진다면, 쌓은 hetu는 영원히 이어지는 굳은 것이 아닙니다. 그러니 그런 hetu로 쌓인 phala가 그것에 닳아 없어진다면, 거기에는 이어지는 dharma가 하나도 없습니다. 바뀌고 바뀌어 하나하나 변해 가는 것이 보일 뿐 한순간도 한결같이 보이는 것은 없음을 안 날, 우리는 거기서 hetu-phala dharma의 실상을 압니다.
මෙන්න මේ දැනගැනීමෙන් බැලුවොත් මේ දැනගැනීම සම්පූර්ණ සුද්ධ කරන්න. මේක අනන්තයි අප්රමාණයි. ලෝකයේ හටගත්ත සියලුම දේවල් පිළිබඳව අනන්ත අප්රමාණ සක්වලා තියෙන සියලුම දේවල් පිළිබඳව මේ මේ දේ හටගත්තේ මෙන්න මේ හේතුවේ ඵලය මෙන්න මෙහෙම ක්රියාත්මක වෙලා ආදි වශයෙන් බලන්න ගියවොත් මුළු ජීවිත කාලය ඉවර වෙනවා මේ ලෝකේ හේතුඵල හටාව බල බලාගෙන ඉන්න ගියොත් එහෙම ඉවර කරන්න හම්බ වෙන්නේ නැ.
이 앎으로 보면, 이 앎을 완전히 끝까지 채우려 하면 그것은 끝없고 헤아릴 수 없습니다. 세상에 생긴 모든 것, 끝없는 cakkavāḷa에 있는 모든 것에 대해 이것은 이 hetu의 phala로 이렇게 작용했다는 식으로 보려 들면, 온 생애가 다하도록 세상의 hetu-phala 모습을 보고 있어도 끝낼 수 없습니다.
ඒ නිසා හේතුඵල ධර්මයෙන් පෙන්නපු දේ. විග්රහ කරලා ඔක්කොම කරලා මෙන්න මේකයි හේතුඵල ධර්මය කිව්වේ මෙන්න මේ ටික සම්පින්න කරපු කියන්න යම් කෙනෙක් කටරලා පටන් ගත්තොත් ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ නම කියන්න පටන් ගත්තත් උන්වහන්සේගේ ජීවිත කාලේ ගෙවිලා යනවා කියලා ඉවර කරන්න හම්බ වෙන්නේ නැ.
그러니 hetu-phala dharma로 보인 것을 다 풀어서 '이것이 hetu-phala dharma다, 이것들을 모은 것이다' 하고 누가 말하기 시작하면, 세간을 넘어선 Buddha께서 말씀하기 시작하셔도 그분의 생애가 다하도록 끝낼 수 없습니다.
අහන්න විහ ගෙතුරු වෙන්නේ නෑ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න අනන්ත අප්රමාණ විග්රහයක් අඩංගු වෙච්ච කැටි කරපු එකක් තමයි පච්චතං වේදිත සබ්බෝ විඤ්ඤෝ කියන ගුණයට විග්රහ වුණේ.
끝없고 헤아릴 수 없는 풀이를 담아 뭉쳐 놓은 것이 paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 guṇa로 풀이된 것입니다.
අපි ඉතින් අනන්ත ගුණයකින් අපිට ඕන හරිය ගන්නවා මිසා අනන්ත ගුණ විග්රහ කරලා නම් මෙන්න මෙතකින් මේ ගුණය වෙනවා කියලා එහෙම කියන්නේ අපි සමත් නැහැ කවුරුවත් ඒ කරන්න පුළුවන් කමක් නැහැ. එහෙනම් ඕක අනන්ත ගුණයක් කියන්න නිගමනට බැහැලා ඔය අනන්ත ගුණයට ගැබ්බෙලා තියෙන හරියෙන් අපිට අවසය කරන්නේ හේතුඵල න්යාය රටාව ගන්න ඕනැ නිවන් අවබෝධ කරන්න.
우리는 끝없는 guṇa에서 우리에게 필요한 만큼 가질 뿐, 끝없는 guṇa를 다 풀어서 이 guṇa는 여기까지라고 말할 수 있는 이는 우리 가운데 없고 누구도 할 수 없습니다. 그러니 그것이 끝없는 guṇa라는 결론에 이르러, 그 끝없는 guṇa에 담긴 것 가운데 우리에게 필요한 hetu-phala 이치의 틀을 nibbāna를 깨닫기 위해 가져야 합니다.
යථාර්ථය අවබෝධ කරගන්න අපිට අවශ්ය ටික ගත්තට පස්සේ එහෙන් එහාට හොයන්න යන්න ඕනේ නැහැ තේරුමක් නැහැ. අනන්ත අප්රමාණ ගුණය කොච්චර හෙව්වත් එන් එහාට ගිහින් කෙළවර කරන්න බැහැ. ඒක ඉවර කරන්න බැහ. ගුණය තියෙන්නේ අනන්ත ගුණය කියා හිත හිතා ඉන්න නෙමෙයි. ඔතනින් ධර්මය තෝරගන්න.
실상을 깨닫는 데 필요한 만큼 가진 뒤에는 그 너머로 찾으러 갈 필요도 뜻도 없습니다. 끝없고 헤아릴 수 없는 guṇa는 아무리 찾아도 그 너머로 가서 끝을 낼 수 없습니다. 끝낼 수 없습니다. guṇa는 끝없는 guṇa라고 생각만 하고 있으라고 있는 것이 아닙니다. 거기서 dharma를 가려내십시오.
විමුක්තිය සඳහා දැනගත්තේදී යම් ධර්මයක් ඇත්්ද අන්න ඒ ධර්ම අවබෝධය ලැබෙනවා. ඔන්න ඔය ටික විග්රහ කරලා ගන්නකොට ඔය මට්ටමල ගොඩාක් විග්රහ කර ඔය පස්සේ යන්න අවශ්ය නැහැ.
vimutti를 위해 알아야 할 dharma가 있다면 그 dharma의 깨달음을 얻습니다. 그만큼 풀어서 가지면, 그 수준 너머 많은 풀이를 뒤쫓을 필요가 없습니다.
එහෙනම් අපි දැනගන්න සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියක් නැති වෙලා. ඒ සංඥාවෙන් මිදෙන්න අවශ්ය කරන ධර්ම රටාවක් තමයි ඔන්න ඔය විදිහට හේතුඵල දකින එක පටිච්ච සමුප්පන්න.
그러니 우리가 알아야 할 것은, satta-puggala diṭṭhi가 사라지고 그 saññā에서 벗어나는 데 필요한 dharma의 틀이 그렇게 hetu-phala를 보는 것, 곧 paṭicca samuppanna라는 것입니다.
මෙන්න මේ ටික දැනගන්න ඒ ක්රමයට සිහි කරන්න පටන් ගන්නකොට ඒ හැකියාව ලැබුනහම පච්චත්තාං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤෝ කියන ගුණයෙන් නිවන් දැකීමට සුදුසු මට්ටමට ගෝචර කර ඇතුල් වුණා. අන් ශ්රාවකයෙකුට ඔය ගුණ මට්ටම හොඳටම ඇති නිවන් අවබෝධ කරන්න යමක් දැනගත යුතුද පච්චං වේතබ්බූඤ්ඤෝ කියන ගුණය තුළින් ඒ ටික දැනගත්තා නම් හොඳටම මැති නිවන් අවබෝධ කරන්න.
이것들을 알고 그 방식으로 떠올리기 시작해 그 힘을 얻으면, paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 guṇa로 nibbāna를 보기에 알맞은 수준에 들어갔습니다. sāvaka에게는 그 guṇa 수준으로 넉넉합니다. nibbāna를 깨닫는 데 알아야 할 것을 paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 guṇa로 알았다면, nibbāna를 깨닫기에 넉넉합니다.
යථාර්ථ අවබෝධයට යන් තරමක් ඕකෙන් ගත යුතු. ඒ ටික ගත්තහම හොඳටම ඇති. මුළු ගුණය විග්රහ කර ඉන්න නෙමෙයි ගුණ තියෙන්නේ. ඔය තුළින් අපිට අවශ්ය කරන කොටස ගන්න
실상을 깨닫는 데 이르는 만큼 거기서 가져야 합니다. 그만큼 가지면 넉넉합니다. guṇa는 그 전체를 풀어 보라고 있는 것이 아니라, 그 안에서 우리에게 필요한 부분을 가지라고 있습니다.
අවසරයි ස්වාමීන් වහන්ස දැන් මේ අවස්ථාවේදී අපි කිව්වේ මේ අවිද්යාව නිසා යම්කිසයින් වචනය කරන ක්රියාවලදී මානසික මට්ටම පටිච්ච සමුප්පාදය අනුව ක්රියාව නිසා ඒ අනුව ජාතිය පහළ වෙන එක නේද?
(질문자) 실례합니다, 스님. 이 대목에서 우리가 말한 것은, avijjā 때문에 말과 행위를 할 때 그 마음의 수준이 paṭicca samuppāda에 따라, 그 행위 때문에, 그에 따라 jāti가 나타난다는 것이지요?
ඔය ටිකයි මේ ගත්තේ. ඔය ටික තමයි සිද්ධ වුණේ. ජාතියක් පහළ වෙන්න මේ අපි හේතුඵල වශයෙන් අපි අවිද්යාව නිසා ගන්න වැඩ පිළි ජාති පහළ වෙන්නේ කොහොමද? ඉතින් ඔය ටික දැනගත්තහම අපි දකිනවා. පැවැත්මක් හොඳයි කියලා ගන්න තාක කල් අවිද්යාවෙන්ම ගත නිගමනයක් වෙනවා මිසා. පැවැත්මක් හොඳයි කියලා කවදාවත් විද්යාවෙන් නිගමන කරන්න බැ.
그것을 가진 것입니다. 바로 그것이 일어났습니다. jāti가 나타나는 데 우리가 hetu-phala로, avijjā 때문에 하는 행동으로 jāti가 어떻게 나타나는가. 그것을 알면 우리는 봅니다. 존재가 좋다고 받아들이는 한 그것은 avijjā로 받아들인 결론일 뿐, 존재가 좋다고 vijjā로 결론 지을 수는 결코 없습니다.
මොකද හේතුව? පැවැත්ම ඔය ධර්මතාවයට අනුකූලව එන එකක් නම්. හටගෙන විදිහ යන හේතුඵල ධර්මතාවයක් නම්. ඔය හතර මම කියන්න, මගේ කියන්න, මගේ ආත්මයයි කියන්න සුදුසු එකක්වත් නැත්නම්. කැමති සේ පවත්වන්න ඔය අතර එකක්වත් නැති බව දැක්කා නම්. එහෙම දෙයක් තුළ මම යම් තවදුරට පැවැත් හොඳයි කියලා කිව්වානම් ඒක මගේ අවිද්යාව මිසක් වුම මොකක්ද කියලා නිගමනය කරනවා. එහෙනම් අවිද්යාවේ නිගමනය සහමුලින් ඉවර වෙච්ච දාට පැවැත්මේ බලාපොරොත්තුව ඉවරයි.
왜입니까? 존재가 그 dharmatā에 맞게 오는 것이라면, 생겨나 사라지는 hetu-phala dharmatā라면, 그 가운데 '나', '내 것', '나의 ātman'이라 할 만한 것이 하나도 없다면, 그 가운데 뜻대로 이어지게 할 것이 하나도 없음을 보았다면, 그런 것 안에서 내가 더 존재하는 것이 좋다고 한다면 그것은 나의 avijjā일 뿐이라고 결론 짓습니다. 그러니 avijjā의 결론이 뿌리째 끝난 날, 존재에 대한 바람은 끝납니다.
කවුරු වෙන්නද? එබන්ෙක් වෙන්නද? කොකද හොඳ ඔය නිගමනය නනේ ගත්ත අරට අල්ලන්න එකක් නෑහ කියලා ධර්මය තුළින් දකින්නේ. කවුරු වෙන්නද? කොහේ හොඳයි කියන්න.
무엇이 되겠습니까? 그런 이가 되겠습니까? 무엇이 좋습니까? 그 결론에서 붙잡을 것이 하나도 없다고 dharma를 통해 봅니다. 무엇이 되겠습니까? 어디가 좋다고 하겠습니까?
ස්වරූපයක් ල හිටියත් අපි ඒ චිත්ත වේගය අනුව ඒ මොහොතට එක සත්ව රූප වලින් රූප වලින් නපුරු සත්තුන්ගේ රූප වලින් අපිම
(질문자) 어떤 모습으로 있어도 우리는 그 마음의 기세에 따라 그 순간 짐승의 모습, 사나운 짐승들의 모습으로…
අපිම අම තුළම ඒක ඇති වෙනවා වෙන ඒකයි කියන්නේ මිනිස් රූපය තියෙන්නේ මිනිස් රූපය තියෙන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් මේකට කියනවා ප්රවෘති පටිච්ච සමුප්පාද ක්රියාවලිය
이것을 pavatti paṭicca samuppāda 과정이라고 합니다.
ඔය ක්රියාවලිය තුළින් යම්කිසි ආසේවිත භාවිතීකෘත කියන ඇසුරු කරනවා භාවිතා කරනවා බොහෝකොට ඇසුරු කරනවා. ඔය විදිහට පුරුදු කරගෙන ගියා නම් එහෙම මරණාසන්න මොහොත දක්වා. ඒ පුද්ගලන්නේ එතෙන්දි ඕගේ සම්පිඩනයක් වශයෙන්. හටගන්නවා ශක්ති විශේෂයක්. ඒකත් හේතුඵලයක්. ඒ ශක්ති විශේෂය මතු බලාපොරොත්තුව දූසිය ගතියෙන් නම් හටගත්තේ දූෂය ගතියෙන් යමක් හටගන්න බලාපොරොත්තු ශක්තියක් නෙපදු වනවා. අන්න ඒ නිපදවපු ශක්තියට අපි කියනවා කර්ම ශක්තිය නම් භව ශක්තිය.
그 과정을 통해 āsevita, bhāvita, bahulīkata, 곧 가까이하고 닦고 자주 가까이하는 것, 그렇게 익혀 죽음이 가까운 순간까지 갔다면, 그 사람에게 거기서 그것의 뭉침으로 어떤 특별한 힘이 생깁니다. 그것도 hetu-phala입니다. 그 힘이 앞날의 바람을 품고 더러운 성질로 생겼다면, 더러운 성질로 무엇이 생기기를 바라는 힘을 만들어 냅니다. 그렇게 만든 힘을 kamma의 힘, 곧 bhava의 힘이라고 합니다.
අත්ථි කරම භවෝ අත්ථි උප්පත්ති භව කියන ඔන්න ඕක. උප්පත්ත භවයක් තියෙනවා කර්ම භවයක් තියෙනවා. ඇසුරු කරලා භාවිතා කරලා බොහෝකොට ඇසුරු කරලා යම්කිසි තිරිසන් බවකට බළු බවකට බළු වැඩ කරලා හිටන් ඒ පැත්තෙම ගිහිල්ලා ඒකම කරලා ඒ ජාතියෙන් ගති ලක්ෂණ බළු ගතියෙන් බළු බවට පත් වෙලා හිටියා නම් මෙලොව මෙලො මිනිස් බල්ලෙක් හැටියට හිටියා නම්. එයාගේ ජීවිතය ඒ ජාතිය එකක් නම්. එයා මැරෙන්න මොහොතක් එනවා නම් අත්ථි කර්ම බව අත්ථි උප්පත්තිය බව අන්න උප්පත්තිය බවට හේතු වුනේ කර්ම බව මොකක්ද තිබිච්චු ප්රගුණ තිබිච්ච කර්ම බව අන්න බළු බව නිසා බළු ජාතිය ඇටන් ඉලට උප්පත්තියට යනවා අන්න උප්පත්තිය බව අන්න එතකොට හතර පයින් ගැන හොම්බ තියෙන අර දතුවිලි බල්ල ෙකුට තියෙන එක වෙනවා.
'atthi kammabhavo, atthi uppattibhavo'라는 것이 그것입니다. uppatti bhava가 있고 kamma bhava가 있습니다. 가까이하고 닦고 자주 가까이하여 어떤 짐승의 상태, 개의 상태로 개 짓을 하며 그쪽으로만 가서 그것만 하여, 그 jāti의 성향, 개의 성향으로 개 상태가 되어 있었다면, 이 세상에서 사람 개로 살았다면, 그의 삶이 그런 jāti였다면, 그가 죽는 순간이 오면, atthi kammabhavo, atthi uppattibhavo, uppatti bhava의 hetu가 된 것은 무엇입니까? 있던 것, 익혀 온 kamma bhava입니다. 그 개 bhava 때문에 개 jāti로, uppatti로 갑니다. 그것이 uppatti bhava입니다. 그러면 네 발로 다니고 주둥이가 있는 개의 몸이 됩니다.
අන්න ලෝක සමත බල්ල හැදෙනවා ඇති එතනින්. එතකොට එතන් නිකම මොකද වෙන්නේ මිනිස් බල්ලා වෙලා හිටියා මිනිස් බල්ලා මැරුණහම ලෝක සම්මත බල්ලා වෙලා උපන්න. අන්න ඇතිවේ නැහැ. මේ ස්මරය විදි අවසාන මොහොතේ උපාදාන කරගන්න උපාදාන කරගන්න ඒක වෙන එකක් නැහැ. ප්රගුණ කර ගත්තේ ඒක නම් ඒක තමා උපාදානය වෙන්නේ.
거기서 세상 관례의 개가 생깁니다. 그러면 거기서 어떻게 됩니까? 사람 개로 살다가 그 사람 개가 죽으면 세상 관례의 개로 태어났습니다. 마지막 순간에 upādāna하는 것이 다른 것이 될 수는 없습니다. 익혀 온 것이 그것이라면 그것이 upādāna가 됩니다.
ඉතින් ඒ නිසා මේ හැමතැනම තියෙන හේතුඵල ක්රියාධාමයක් මිසා සත්වය පුද්ගලයක යනවා එනවා කියන එක නෙමෙයි. ඔන්න ඕක තේරුම් ගත්ත අහම යන සතයෙක්, එන සතයෙක්, ඉන්න සතෙක් නැතුව අහන්න පෙර මම හිටියාද කියන දෘෂ්ටියක් තියෙනවා කොහෙද මම කියනේ? දැනුත් නැහෙනම්. එදත් නැහැනේ. හේතුඵල ධර්මය තුළ කොහෙද මමේ?
그러니 모든 곳에 있는 것은 hetu-phala 흐름일 뿐, 중생이나 사람이 가고 온다는 것이 아닙니다. 그것을 깨달으면, 가는 중생, 오는 중생, 있는 중생 없이, '전에 내가 있었는가' 하는 diṭṭhi가 있는데, '나'가 어디 있습니까? 지금도 없다면 그때도 없지요. hetu-phala dharma 안에서 '나'가 어디 있습니까?
හේතුඵල ධර්මයක් අන්න පෙර තිබුන තිබිලා තියන්නේ හේතුඵල ධර්මයක් මහා මමයෙක් නෙමෙයි.
hetu-phala dharma입니다. 전에 있었다면 있었던 것은 hetu-phala dharma이지 커다란 '나'가 아닙니다.
මතු මමයෙක් හැදීද? මේ හේතුඵල ධර්මයක් මතුව හැදුනවා මිසා මමෙක් හැදෙන්න විදිහක් නැහ. දැන් දැනුත් හේතුඵල ධර්මයනේ. දැන් කොහෙද මම දැන් අතීත අනාගත වර්තමාන තුන් කාලෙහි මම යන සංඥාවක් වෙනම් බිදිලා ඉවරන්න. මෙන්න ආත්ම දෘෂ්ටිය බිදෙන හැති.
앞으로 '나'가 생기겠습니까? 이 hetu-phala dharma가 앞으로 생길 뿐 '나'가 생길 길은 없습니다. 지금도 hetu-phala dharma지요. 지금 '나'가 어디 있습니까? 과거, 미래, 현재 세 때에 '나'라는 saññā가 깨져 끝납니다. 이것이 ātma diṭṭhi가 깨지는 모습입니다.
ඉතින් ඉස්සර මම හිටියද? ඉස්සර මම ඉන්නවද? මතුවට මම ඉඳී්ද කියලානම් මෙන්න මේක සැක නැතුව දැනගන්න කිව්වහමහම දැන් ඕක වරද්දලා තේරුම් අරම් මොකද කරන්නේ? නෑන නැ අපි බෞද්ධය අපි ඉස්සර ආත්මයක හිටියා කියලා විශ්වාස කරනවා කියලා ඉස්සර මම හිටියාගේ විග්රහ කර ඔන්නොහොම ගන්නවා දාදා මතුවරත් මම හිදිහම. නෑැ මේ මරණයෙන් කෙළවර නැහැ මතුරක් කරපු පින් පව්වනු කර ගත්ත ඒවානවා. මතුරත් යනවා. අපි ඒක විශ්වාස කරනවා. අපිට ඒ සෑේ නෑහ කියලා මම යන තැන තුන් කාල සකරන්න හදනවා ඔය ජාතිය යථාබෝධයක් දැකලා නෙමෙයි බයට
그러니 '전에 내가 있었나? 지금 내가 있나? 앞으로 내가 있을까?' 하는 것을 의심 없이 알라고 하면, 이것을 잘못 받아들여 어떻게 합니까? '아니요, 우리는 불교도입니다. 우리는 전생에 있었다고 믿습니다' 하며 전에 내가 있었다고 풀어 그렇게 받아들이고, 앞으로도 내가 있을 거라고 합니다. '아니요, 죽음으로 끝나지 않습니다. 지은 puñña와 pāpa가 앞날로 따라옵니다. 앞날로 갑니다. 우리는 그것을 믿습니다. 우리에게 그 의심은 없습니다' 하며 '나'가 가는 곳을 세 때에 걸쳐 짜 맞추려 합니다. 그런 것은 있는 그대로 깨달아 본 것이 아니라 두려워서입니다.
ඇයි මේකේ මේ සැකේ තිබුනොත් එහෙම එයා බෞද්ධයෙකුත් නෙමෙයි මිත්යා දෘෂ්ටිය කියලා පොත් වල තියෙනවනේ. ඕක අහගෙන ඉවරලා මොකද කරන්නේ බය වෙනවා. නෑ නෑ අපිට විශ්වාස කරනවා කියලා.
왜냐하면 이것에 의심이 있으면 그는 불교도도 아니고 micchā diṭṭhi라고 책에 있으니까요. 그것을 듣고 어떻게 합니까? 두려워합니다. '아니요, 아니요, 우리는 믿습니다' 합니다.
විශ්වාසයෙන් සම්මා දිට්ඨි වෙද කවුද දන්නේ පෙර හිටියා කිය එහෙම හිටියා කිය අත්බෑවක පෙර හිටියා කවුද දන්නේ කාරද මතක විශ්වාස කරන්න මෙතනින් මැරලා ගිහිල්ලා මතු උපදේ කාරද මතක විශ්වාස කරන්නේ
믿음으로 sammā diṭṭhi가 됩니까? 전에 있었다고, 어떤 생에 있었다고 누가 압니까? 누구의 기억으로 믿습니까? 여기서 죽어 앞으로 태어나는 것을 누구의 기억으로 믿습니까?
දිවැසක් පහළ වෙලා තිබුණනම් චුතූපපාත ඥානයක් පහළ වෙලා එහෙම තිබුණන නම් ඒ වගේ දැක්ක නම් දැනගත්ත හැකි පෙර මම මෙහෙම තැනක හිටියා. ඒ මතක එහෙමනම් ගත්ත හැම. දැන් මම මෙහෙම තැනක උපන්නා එහෙම මෙන්න මේ හේතු වෙන්නේ. දැන් මම මේ කරගත්ත පින් පව්වනවා සුචරිත දුචරිතනවා මතුරට මෙන්න මෙහෙම තැනටයි මට යන්න වෙන්නේ කියලා ඒකත් දැක්ක නම් එහෙම කිරි වුණ ඒක දැක්ක ඇහේ. දැන් මෙතන කිව්වේ ඒක නෙමෙයි.
dibba cakkhu가 생겼다면, cutūpapāta ñāṇa가 생겼다면, 그렇게 보았다면 알 수 있을 것입니다. '전에 나는 이런 곳에 있었다.' 그런 기억이라면 받아들일 수 있겠지요. '지금 내가 이런 곳에 태어난 것은 이 hetu 때문이다, 지금 내가 지은 puñña와 pāpa, sucarita와 duccarita로 앞으로 이런 곳으로 가야 한다'는 것까지 보았다면, 그렇게 본 눈이라면. 하지만 여기서 말한 것은 그것이 아닙니다.
මම කියන දෘෂ්ටිය ඇරුනට පස්සේ. දැන්ද මම නැත්තේ ඉස්සර මම නිඳලා තියෙනවද? ඉස්සර තිබුනෙත් මේ ටික නම්, දැන් තියෙන්නේත් මේ ටික නම්, මතු තියෙන්නෙත් ඔය ටික නම් ඔය තුන් පලෙම මමෙක් හැදෙන විදිහක් නැහැනේ කියලා දැක්කට පස්සේ මම කියන දෘෂ්ටිය ඉවරයි. මෙන්න දෘෂ්ටිය ඉවර කරයි. ඕකට දිවැස් පහළ වෙන්න ඕනේ නැහැ. ඔය ධර්මය තේරුම් ගත්ත නම් හොඳට වෙන්නේ.
'나'라는 diṭṭhi가 떨어진 뒤의 일입니다. 지금 '나'가 없는데 전에 '나'가 있었겠습니까? 전에 있던 것도 이것들이고, 지금 있는 것도 이것들이고, 앞으로 있을 것도 이것들이라면, 세 때 어디서도 '나'가 생길 길이 없음을 보면 '나'라는 diṭṭhi는 끝납니다. 이렇게 diṭṭhi를 끝냅니다. 그것에 dibba cakkhu가 생길 필요는 없습니다. 그 dharma를 깨달았다면 충분합니다.
දැන් තියෙන්නේ හේතුඵල ක්රියාවලිය කියලා දැනගත්තා නම් මේ ජාතියකටනේ පෙර තිබුරුනම් තිබිලා තියෙන්නේ. තිබුණා නම් තිබිලා තියෙන්නේ ඒකනේ. එහෙනම් ඒකත් හේතුඵල ක්රියාවලියක් මිසා කොහෙද ඒකේ මයෙක් හිතින්නේ. මතු හටගත්තොත් ඒත් මේ ටිකමනේ. කොහොමද මතුව මම හැදෙන්නේ?
지금 있는 것이 hetu-phala 과정임을 알았다면, 전에 있었다면 있었던 것도 이런 것이었습니다. 있었다면 있었던 것은 그것입니다. 그러니 그것도 hetu-phala 과정일 뿐, 거기 어디에 '나'가 있습니까? 앞으로 생긴다 해도 역시 이것들입니다. 앞으로 어떻게 '나'가 생기겠습니까?
එහෙනම් අතීතයේ මමෙක් ඉදලත් නෑහ. දැන් මම ඇත්තෙත් නැහැ. මතුව මමෙක් හැදෙන්න විදිහකුත් නෑහ. හැබැයි මම කියන පෙනෙන මායා දර්ශනයක් නම් හේතුඵල වශයෙන් ඔහොම පේනවා. එහෙනම් මම ඇත කියලා ගන්නෙත් නැහැ. මම නැත කියලා කියන්නෙත් නැහැ ලෝකයට. මොකද හේතුව?
그러니 과거에 '나'가 있었던 것도 아니고, 지금 '나'가 있는 것도 아니고, 앞으로 '나'가 생길 길도 없습니다. 하지만 '나'라고 보이는 māyā의 봄은 hetu-phala로 그렇게 보입니다. 그러니 세상에 '나는 있다'고 받아들이지도 않고 '나는 없다'고 말하지도 않습니다. 왜입니까?
ඇත නැත යන දෘෂ්ට දෙක තුළ ලෝක සත්වයා බොහෝ කාලයක් ඇමී දෘෂ්ටිය වැලඳගෙන ආපු නිසා. මම නැත කියන දෘෂ්ටිය කිව්ව ගාම ලෝක සත්වයා නාස්තික නාස්තික දෘෂ්ටියට වැටෙනවා. උච්චය දෘෂ්ටියට වැඩෙනවා. මම ඇත කියන දෘෂ්ටිය දුන්න ගම මොකද වෙන්නේ? ශාස්ත දෘෂ්ය ඇරලා මමෙක් ඉන්නවා කියලා බදාගන්නවා. සසර පුරුතර ඔය දේ කරනවා. ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ මම ඇත මම නැත කියන මේ දෙකම අහක් කරලා හේතුඵල බලන්න පුරුදු වෙන්න කිව්වා. හේතුඵල දැකලා
세상 중생은 '있다'와 '없다'라는 두 diṭṭhi 속에서 오랫동안 이 diṭṭhi를 껴안고 왔기 때문입니다. '나는 없다'는 diṭṭhi를 말하는 순간 세상 중생은 natthika diṭṭhi, uccheda diṭṭhi에 떨어집니다. '나는 있다'는 diṭṭhi를 주는 순간 어떻게 됩니까? sassata diṭṭhi를 일으켜 '나'가 있다고 껴안습니다. saṃsāra 내내 그렇게 합니다. 그래서 Buddha께서는 '나는 있다', '나는 없다' 둘 다 치우고 hetu-phala를 보도록 익히라고 하셨습니다.
බලන්න පුරුදු වෙන්න කිව්වා. හේතුඵල දැකලා පුරුදු වෙච්ච කෙනාට පෙර මම හිටියා කියලා කිව්වත් මම කියන දෘෂ්ටිය නැහැ. දැන් මම ඉන්නවා කියලා වචනයෙන් කිව්වත් මම කියන දෘෂ්ටිය නැහැ. මතුවටත් මම මෙහෙම කෙනෙක් වෙනවා කිව්වත් මම කියන දෘෂ්ටිය නැහැ. දන්නම් පෙර මම කිව්වේ හේතුඵල ධර්ම ක්රියාවලියකට. දැන් මම කියන්නේ හේතුඵල ධර්ම ක්රියාවලියකට මතු හටගත්තා නම් මම කියලා කියන්න වෙන්නේ හේතුඵල ධර්ම ක්රියාවලියට ඒ මිසා මම කියලා සිද්ධාන්තයකට ඇත්තකට නෙමෙයි කියලා. දැකලා ඉන්න කෙනා කොහොම කතා කළත් ආය දෘෂ්ටියට වැටෙන්නේ. අන්න ඇත්ත දැනගත්තහම තියෙන වටිනා කරන ඕකයි තේරුම් ගන්න ඕනේ.
hetu-phala를 보아 익힌 이에게는 '전에 내가 있었다'고 말해도 '나'라는 diṭṭhi가 없습니다. '지금 내가 있다'고 말로 해도 '나'라는 diṭṭhi가 없습니다. '앞으로 내가 이런 사람이 된다'고 해도 '나'라는 diṭṭhi가 없습니다. 그는 압니다. 전에 '나'라고 한 것은 hetu-phala dharma 과정에, 지금 '나'라고 하는 것도 hetu-phala dharma 과정에, 앞으로 생긴다면 '나'라고 해야 할 것도 hetu-phala dharma 과정에 붙인 것일 뿐, '나'라는 원리나 참에 붙인 것이 아님을. 그렇게 보고 있는 이는 어떻게 말해도 다시 diṭṭhi에 떨어지지 않습니다. 참을 알았을 때 있는 값어치가 이것임을 깨달아야 합니다.
දැන් සම්මා සම්බුදුන් වහන්සේ කොහොම විතරයි කිව්වානේ තිරාත්ම ඔක්කොම කියන්න බැහැ. ඒවා ඕක අනික අයට කියන්න බැහැ. අපි සත්ය මනුස්සයෙක් වශයෙන් අපි මේ මොහොතින් මොහොත අපි සත්වයෝ වෙනවා ඒගෙත් තිරිසන්ත වෙනවා වෙනවා.
sammāsambuddha께서도 그렇게만 말씀하셨지요. 모두 다 말할 수는 없습니다. 그것을 다른 이들에게 다 말할 수는 없습니다. 우리는 사람으로서 이 순간에서 저 순간으로 중생이 되고, 짐승이 되기도 합니다.
මොහොත හිති එතකොට ස්වාමීනි සත්වයම තිරිසන්ය උත්පත්ති නමේ. ඔව් ඒ සත්ය කොහොමද ඒ සිත් ඒ දැනෑනී වලට හිතන්න ඔව් ඒගොල්ලන්ට හිතන්න බැහැ. සත්යය එතකොට කොහොමද ඒගොල්ලන් දැන් හොඟාක්ම වැදගත් ප්රශ්නයක් කිව්ව
(질문자) 순간마다… 그러면 스님, 중생이 짐승으로 태어나면 — 네. — 그 중생은 어떻게 그런 마음과 앎으로 생각합니까? — 네, 그들은 생각할 수 없습니다. — 그러면 그들은 어떻게…? — 아주 중요한 물음을 했습니다.
දැන් අපි ඉස්සෙල්ලා කිව්වා මෙන්න මෙහෙම දෙයක්. විපාක වශයෙන් හටගන්න අර භව කියලා එකක් කිව්වා. කර්ම භවයකින් උප්පත්ත භවයට කියන්න.
우리가 앞서 이런 것을 말했습니다. vipāka로 생기는 bhava라는 것을 말했습니다. kamma bhava로부터 uppatti bhava로.
අන්න පහළ කරගත්ත කර්ම බවක් තියෙනවා නම් මෙන්න මේ කර්ම බව යම්කිසි දෙයක් අහරගත්ත නම් මේ පැවැත්ම බලාපොරොත්තුව මූලික කරගෙන ඒ පිට ගොඩ ගොඩනගාගත්ත දෘෂ්ටියක් තියෙනවා. පැවැත්මේ බලාපොරොත්තුව සහිතව පාප දෘෂ්ටියක් ගොඩනැගුවා නම් දැන් ඔහුගේ සසරේදී ඔය වගේ ගොඩනැගාගත්ත දෘෂ්ටිය එකින් එක එක වැලට වැළදාමයට සම්බන්ධ වෙලා තියෙනවා.
일으킨 kamma bhava가 있다면, 이 kamma bhava가 무엇을 붙잡았다면, 존재에 대한 바람을 바탕으로 그 위에 쌓은 diṭṭhi가 있습니다. 존재에 대한 바람과 함께 악한 diṭṭhi를 쌓았다면, 그의 saṃsāra에서 그렇게 쌓은 diṭṭhi는 하나하나 한 줄기로 이어져 있습니다.
ඒ සම්බන්ධ වෙලා තියෙන්නේ මොනවයන්ද? හේතුඵල ක්රියාධාමයක් වශයෙන් ස්කන්ධ පරම්පරාවක් වශයෙන්. එහම් රූපස්කන්ධය සත්වයකුත් නෙමෙයි, වේදනා ස්කන්ධය සත්වයකුත් නෙමෙයි. සංඥා ස්කන්ධය කියන්නේ සත්වයකුත් නෙමෙයි. සංඛාර ස්කන්ධ කියන සත්වයකුත් නෙමෙයි. විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කියන්නේ සත්වයකුත් නෙමෙයි සත්වයා එතන බෙදුවා. අන්න පංචස්කන්ධය සත්වයා කියලා රැවට එනවට තමයි ඒකත් බෙදුවේ. ස්කන්ධයට සත්වයා කියලා රැවටනොත් එහෙම ඒක නැති කරන්න ඕන. ස්කන්ධය පහකට එබෙදලා විපජ්ජවාදී කරලා පෙන්නුවා. බෙදලා පෙන්නුවා.
무엇으로 이어져 있습니까? hetu-phala 흐름으로, khandha의 이어짐으로입니다. 그런데 rūpakkhandha도 중생이 아니고, vedanākkhandha도, saññākkhandha도, saṅkhārakkhandha도, viññāṇakkhandha도 중생이 아닙니다. 거기서 중생을 나누었습니다. 다섯 khandha를 중생이라 속으니 그것도 나누었습니다. khandha를 중생이라 속는다면 그것을 없애야 합니다. 다섯 khandha로 나누어 vibhajjavāda로 보여 주었습니다. 나누어 보여 주었습니다.
දැන් මොකක්ද රූපස්කන්ධයටද සත්වයා කිව්වේ වේදනා ස්කන්ධයටද සත්වයා කිව්වේ සංඥා ස්කන්ධයට සත්වයා කිව්වේ සංඛාර ස්කන්ධයට සත්වයා කිව්වේ විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයට සත්වයා කිව්වේ. ඒ හකරව සත්වයා කියන්න බැ නම් ඔය ස්කන්ධ පහක් කරලා තව සත්වය පනවන්න පුළුවන්ද පනවන්න දෙක් එත් නෑ. එහෙනම් සත්වයා කියන දෘෂ්ටිය පනවා තියෙන ඔය ස්කන්ධ පහය සම්පිඩනයෙට නේද කිව්වහම එතන අන්න ස්කන්ධ දෘෂ්ටිය ඉවරයි. අන්න ස්කන්ධ ධාතු ආයතන
그러면 rūpakkhandha를 중생이라 했습니까, vedanākkhandha를 중생이라 했습니까? saññākkhandha를, saṅkhārakkhandha를, viññāṇakkhandha를 중생이라 했습니까? 그 다섯을 중생이라 할 수 없다면, 그 다섯 khandha 말고 또 중생을 내세울 수 있습니까? 내세울 것이 없습니다. 그러면 중생이라는 diṭṭhi를 내세운 것이 그 다섯 khandha의 뭉침 아니냐고 하면, 거기서 khandha에 대한 diṭṭhi는 끝납니다.
දෘෂ්ටිය ඉවරයි. අන්න ස්කන්ධ ධාතු ආයතන පටිච්ච සමුපද දැනගන්න කියන්නේ ඔය ක්රමයට ස්කන්ධ සත්වය පුද්ගලයෙක් නෙමෙයි කියලා දැනගන්න කියනවා ස්කන්ධ වෙන් කරලා බලලා. [ගොරවනවා] පංචස්කන්ධ පහට බෙදලා බලලා. ධාතු වශයෙන් බෙදලා බලපුහම මහා ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨයෝ ධාතු, ආකාශ ධාතු, විඤ්ඤාණ ධාතු ධාතු හයකට බෙදලා බලනවා. බෙදලා බලුවහම එතනත් සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය ඉවරයි.
khandha, dhātu, āyatana, paṭicca samuppāda를 알라는 것은 이런 방식입니다. khandha를 나누어 보고 khandha가 중생도 사람도 아님을 알라고 합니다. [코 고는 소리] 다섯 khandha로 나누어 보고, dhātu로 나누어 보면 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu, ākāsa dhātu, viññāṇa dhātu, 이렇게 여섯 dhātu로 나누어 봅니다. 나누어 보면 거기서도 satta-puggala diṭṭhi는 끝납니다.
ඇස කන දිවනාසය, ශරීරය මන කියන මේවා එකතු කරලා මේවා ආයතන කරෙන්න මේකට සත්වයා කියනවනේ. චක්කායතනය සත්වයද? සෝතායතනය සත්වයද, රූපයතනය සත්වයද, සද්ධායතනය සත්වයද, ගහනායතනය කියන්නේ සත්වයද? ගන්ධායතනය කියන්නේ සත්වයද? බලා ගියාහම ඔහොම අභ්යන්තර බාහිර දෙකම වරගන්න. අභ්යන්තරයට සත්වයා කිව්වා නම් රූපායතනය කියන සත්වයද? සබ්දායතනය කියන්නේ සත්වයද? ගන්ධායතනය කියන්නේ සත්වයද? ජිව්හායතනය කියන්නේ සත්වයද? කායායතනය කියන්නේ සත්වයද? මනායතනය කියන්නේ සත්වයද? ඒත් නෑහ ඒක ආයතනයක්නේ. ආයතනය සත්වයෙක් නෙමෙයි. එහෙනම් ඔය හයම හකලා සත්වයා පනවන්න පුළුවන්. මොනවද පනවන්න ඒත් බැහැනේ. එහෙනම් ඔය හයේම සම්පීරණය නිසා මායා මුලාවකට ගත්ත නිගමනයක් තිබුණා අයන්න නිගන සත්වයා කිව්වා. අන්න එහෙනම්
눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 모아 āyatana라 하고, 이것을 중생이라고 하지요. cakkhāyatana가 중생입니까? sotāyatana가, rūpāyatana가, saddāyatana가, ghānāyatana가, gandhāyatana가 중생입니까? 이렇게 보아 가면 안과 밖 둘 다 나눕니다. 안을 중생이라 했다면 rūpāyatana가 중생입니까? saddāyatana가, gandhāyatana가, jivhāyatana가, kāyāyatana가, manāyatana가 중생입니까? 아니요, 그것은 āyatana입니다. āyatana는 중생이 아닙니다. 그러면 그 여섯을 치우고 중생을 내세울 수 있습니까? 무엇을 내세웁니까? 역시 못합니다. 그러니 그 여섯의 뭉침 때문에 māyā 같은 미혹으로 받아들인 결론이 있었고, 그 결론을 중생이라 했습니다.
ආයතන වතන ඉබෙදලා බලනවා සත්වයා ස්කන්ධ වශයෙන් බෙදලා බැලුවා සත්ව පුද්ගල ප්රඥා මේ ඒකේ මේ ඒකට පනවලා සම්මත කරන්න දෘෂ්ටිය තියන්න බැහ. ධාතු වශයෙන් බෙදලා බැලුව සත්වය පුද්ගලය පනවන්න බැහැ. ආයතන වශයෙන් බෙදලා බැලුව සත්වය පුද්ගලය පනවන්න බැහැ. පරිච්ච සමහම පාද වශයෙන් බෙදලා බැලුව සත්වය පුද්ගලය පනවන්න බැහැ. මොන විදිහෙන් බෙදලා බැලුවත් සත්වය පුද්ගලය පන්වන්න බැහැ කියලා දැනගත්තා අර ස්කන්ධ ධාතු ආයතන පරිච්ච සමුප්පාද ආදී මේක දැනගැනීමට කියනවා අභිධර්මය දැනගත්තා. ඔ අභිධර්මය කියන්නේ ගැගැඹුරුම ධර්මය ඔන්න ඔක
āyatana로 나누어 중생을 봅니다. khandha로 나누어 보니, 중생이나 사람이라는 이름을 거기에 붙여 관례로 삼아 diṭṭhi를 둘 수 없습니다. dhātu로 나누어 보니 중생이나 사람을 내세울 수 없습니다. āyatana로 나누어 보니 내세울 수 없습니다. paṭicca samuppāda로 나누어 보니 내세울 수 없습니다. 어떤 식으로 나누어 보아도 중생이나 사람을 내세울 수 없음을 알았습니다. khandha, dhātu, āyatana, paṭicca samuppāda 같은 이것을 아는 것을 Abhidhamma를 안다고 합니다. Abhidhamma란 가장 깊은 dharma, 바로 그것입니다.
ඔය ටික දැනගන්න ඔය ටික තමයි විග්රහ වෙලා ෙන්නේ අභිධර්මයට ස්කන්ධ පිළිබඳ ධාතු පිළිබඳ ආයතන පිළිබඳ පටිච්ච සමුප්පාද පිළිබඳ විග්රහය තමයි පෙලා තියෙන්නේ සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ට්ටියක් නැති කරගන්න යථාර්ථයෙන් දකින හැටි. ඉතින් අභිධර්මය තියෙන්නේ ඕක තව සියුම්ම කරලා බොහොම සියුම් විග්රහයක් එක්කලා. ඒක ධර්ම රසය මිසක්. ඒ වගේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්ම ගාම්භීරත්වය දකින්න මිසා නිවන් දකින්න එච්චර අතර යන්න ඕනේ නැහැ. චතුරාර්ය සත්යය දකින මට්ටමට ඔය ටිකෙන් ස්කන්ධ ධාතු ආයතන අත්ද දැනගත්තාම හොඳටම ඇති. ඒ මට්ටමයි සූත්ර පිටකය තියෙන හරියනු දැනගත්තා ඒක.
그것을 알도록 그것들이 Abhidhamma에서 풀이되어 있습니다. khandha, dhātu, āyatana, paṭicca samuppāda에 대한 풀이가 pāḷi에 있는 것은 satta-puggala diṭṭhi를 없애 실상대로 보는 길입니다. Abhidhamma에는 그것이 더 미세하게, 아주 미세한 풀이와 함께 있습니다. 그것은 dharma의 맛일 뿐입니다. 그처럼 Buddha의 dharma의 깊이를 보기 위한 것일 뿐, nibbāna를 보는 데 그렇게까지 갈 필요는 없습니다. cattāri ariyasaccāni를 보는 수준에는 그만큼, 곧 khandha, dhātu, āyatana를 알면 넉넉합니다. 그 수준이 sutta piṭaka에 있는 만큼을 아는 것입니다.
තේරුම් ගන්න බැරි හරියක් තියෙනවා. අපි පිටකයෙන් විග්රහ කරගන්න පුළුවන් පැටිලිලා තියන තියලා තියෙනවා. තවත් ධර්ම රසය විදින්න පුළුවන් මහා ඥානවන්ත අයට මේ වගේ ගැඹුර බලන්න පුළුවන් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දහම් හරේ දහම් ගැඹුර කොච්චරද කියලා බලන්න පුළුවන් තව එහලා බැහැලා අර අභිධර්මයට අයිති ස්කන්ධ ධාතු ආයතන පටිච්ච සමුප්පාද විග්රහයක් බලනකොට කොයි තරම් රීක්ෂනට කොයි තරම් මේ ලස්සනට ක්රමානුකූලද කොයි තරම් හේතුඵල නේ අයට එකඟද මෙච්චර ධර්මයක් මේ ලෝකේ දේශනා කරන්න පුළුවන් සමථයෙක් ඉන්නවද තව ඉඳලා තියෙන්න පුළුවන්ද කොහෙදක ඉන්නේ කවුද ඉන්නේ? කොහෙද එහෙම ඔප්පු කරන්න පුළුවන් සාධක තියෙන්නේ මේ ආදි වශයෙන් මේ සියල්ලම බැලුවි හැ. බලාපුවහම අන්න බුද්ධඥ ඥානය තියෙන ශ්රේෂ්ඨ තත්ත්වය පේනවා. බුදුන් කියන්නේ කොයි තරම් ගැඹුරු ඥානයක් ඇති කෙනෙක්ද පුදුම උත්තමන්න කියලා ඒක දකිනවා එතන. [උගුර කෑරීම] [උගුර කෑරීම]
깨닫기 어려운 부분이 있습니다. 우리가 piṭaka로 풀 수 있게 펼쳐져 있습니다. 더 dharma의 맛을 누릴 수 있는 큰 지혜를 지닌 이들은, Buddha의 dharma 핵심과 깊이가 얼마인지 보려고 더 들어가 Abhidhamma에 속한 khandha, dhātu, āyatana, paṭicca samuppāda의 풀이를 보면, 얼마나 섬세하고, 얼마나 아름답게 차례가 있으며, 얼마나 hetu-phala 이치에 맞는지, 이토록 큰 dharma를 이 세상에 가르칠 수 있는 이가 또 있는지, 있었을 수 있는지, 어디 있고 누구인지, 그것을 입증할 증거가 어디 있는지, 이 모든 것을 보게 됩니다. 보면 Buddha ñāṇa의 빼어남이 보입니다. Buddha가 얼마나 깊은 지혜를 지닌 놀라운 분인지 거기서 봅니다. [목을 가다듬음] [목을 가다듬음]
ඉතින් ඔය ආකාරයෙන් අපි දැනගන්න ඕනේ. අන්න පච්චං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤු කියන ගුණයේදී දැන් අපිට මේ ප්රශ්න කීහපය කර උත්තර ආවා. දැන් මොකද දැන් මෙතනින් පෙන්නුවේමේ පටිච්ච සමුප්පාදය සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියට තුළද නැද්ද කියන ප්රශ්නයට උත්තරය දැන් ඕකෙම ඇවිදින් තියෙනවා. [උගුර කෑරීම]
그러니 그렇게 알아야 합니다. paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 guṇa에서 이제 우리에게 몇 가지 물음과 답이 나왔습니다. 여기서 보여 준 것은, 이 paṭicca samuppāda가 satta-puggala diṭṭhi 안에 있느냐 없느냐는 물음에 대한 답이 이제 그 안에 들어 있다는 것입니다. [목을 가다듬음]
ඉතින් එතකොට ඊළඟ වචනය මොකක්ද දැන් දහම් ගුණ හයකින් පච්චං වේහිතබ්බු විඤ්ඤු කියන ගුණයට ආවේ. අනික තමයි දැන් ඕපන අයික ගුණය. ඒහිපස්සිකෝ ඕපනයිකෝ පච්ච වේතබ්බෝ විඤ්ඤා
그러면 다음 낱말은 무엇입니까? 여섯 dharma guṇa 가운데 paccattaṃ veditabbo viññūhi guṇa까지 왔습니다. 또 하나가 opanayika guṇa입니다. 'ehipassiko, opanayiko, paccattaṃ veditabbo viññūhi.'
දැන් ඕප කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ උප්පත්තිය උපදීම උපත නයික කියන වචනය පෙන්නන්නේ උපදින න්යාය දැන් ඕක ඕකින් දැක්කේ නැත්තේ එක එක උපත් හටගන්නේ මොන මොන න්යායෙන්ද කියලා ඔය පටිච්ච සමුප්පාදය දැන් අපි ඒකත් දැක්කේ
'opa'라는 말로 보이는 것은 uppatti, 곧 태어남, 생겨남입니다. 'nayika'라는 말이 보이는 것은 태어나는 이치입니다. 이제까지 그것을 그렇게 보지 못했습니다. 갖가지 태어남이 어떤 이치로 생기는지, 그 paṭicca samuppāda를 우리는 이제 그것도 보았습니다.
බලු ධර්මය ඇතුරු කරපු පටිච්ච සමුප්පාද න්යායානුකූල වැඩපිවෙලයෙන් බල්ලය හටගන්නවා. එතකොට ඒ වගේම හරක් ධර්මයක් ඇසුරු කරපු පරිච්ච සමුප්පාද න්යාය තුළින් ක්රියාත්මක වෙලා හරකයෙක් හටගන්නවා. ඒ ඒ උපත් හටගන්න න්යායට කියනවා ඕපනයි.
개 dharma를 가까이한 paṭicca samuppāda 이치에 맞는 행동 방식으로 개가 생깁니다. 그와 같이 소 dharma를 가까이한 paṭicca samuppāda 이치를 통해 작용하여 소가 생깁니다. 그 갖가지 태어남이 생기는 이치를 opanayika라고 합니다.
එතකොට මොකද වෙන්නේ? සිත්හිලා දරාගන්න සුදුසුයි කියලා මේකට අපිට මුඩින් මත්තෙන් අටුවා උත්තරයක් දෙනවා. දැන් සිත්හිලා දරාගන්න සුදුසුක හම්බ වෙනවා. ඕපන අයික දැකර බව
그러면 어떻게 됩니까? 이것에 대해 aṭṭhakathā는 겉으로 '마음에 지니기에 알맞다'는 답을 줍니다. 이제 마음에 지니기에 알맞은 것이 얻어집니다. opanayika를 보는 것입니다.
කොහොමද ඒක හොයාගන්නේ? මේ මේ ධර්මය ඇසුරු කරපු හාම මෙන්න මේ තිරිසම්භවටයි කියලා තේරුම් ගත්තට පස්සේ. අපි දැනගන්න අපෝච්චිය ඒකන සිත්හිලා දරාගන්න සුදුසු නෑ. මෙන්න මේ ධර්මය ඇතුරොව බල්ලෙක් වෙන්න එනවා කියලා දැනගත්තට පස්සේ. අප්පෝ ඒකත් සිතිහිලා දරාගන්න සුදුසු නැහැනේ. තරාගත්තොත් වෙනසයි
그것을 어떻게 찾습니까? 이 dharma를 가까이하면 이 짐승 bhava로 간다는 것을 깨달은 뒤, '아이고, 그것은 마음에 지니기에 알맞지 않구나' 하고 압니다. 이 dharma를 가까이하면 개가 되러 온다는 것을 안 뒤, '아이고, 그것도 마음에 지니기에 알맞지 않구나. 지니면 파멸이다.'
මේ මේ ධර්මය ඇසර කළු කළොත් සතර අපායට යන්න එනවා කියා විදිහට තේරුම් ගත්තට පස්සේ අප්පෝ සතර අපා ගත වීමට හිතු වෙන ධර්මයක් සිත්තිලා දරාගන්න සුදුසු නැහැ. අයින් කළා. [උගුර කෑරීම] මේ මේ ධර්මය ඇසුරු කළොත් මනුස්සයෙක් වෙලා අවපදින්න එනවා. හැබැයි මැරි මැරි ඉපදින නොයෙක් කාලා මනුස්ස දුක්ඛස්කන්ධයක් එනවා. ඒකත් හොඳයි කියලා නම් සිත්තිලා හදාගන්න සුදුසුන අයින් කරලා.
이 dharma를 가까이하면 네 apāya로 가게 된다는 식으로 깨달은 뒤, '아이고, 네 apāya로 가는 hetu가 되는 dharma는 마음에 지니기에 알맞지 않다' 하고 치웠습니다. [목을 가다듬음] 이 dharma를 가까이하면 사람으로 태어나게 됩니다. 하지만 죽고 또 태어나며 갖가지 사람의 괴로움 덩어리가 옵니다. 그것도 좋다며 마음에 지니기에는 알맞지 않다고 치웠습니다.
මේ මේ ධර්ම ඇසුරු කළොත් දෙවියෙක් වෙනවා. මෙන්න දේව ධර්මය ඇසුරු කළොත් පටිච්ච සමුප්පාද ක්රියාවලිය ක්රියාත්මක වෙලා මෙන්න මෙහෙම දෙවියෙක් වෙන්න පුළුවන්. වෙනෙහෙකින් වෙන්නේ නැහැ. දෙවියෙක් එන්නේ මේ ධර්මය ඒකත් දැක්කා. ඉතින් ඒ ගියාහම හටගත්තා නම් ඉතින් ඒ කාලයක් ඉඳලනම් ඒකත් ගෙවිල්ලා යනවා වැනසිල යනවා. ආය සැරයක් මේ සැරි සල වෙනවා. ඒකත් දරාගන්න සූත්ර එකක් නෙමෙයි සදාතක බලාපොරොත්තු විමුක්ති ඒකෙත්.
이 dharma를 가까이하면 deva가 됩니다. deva dharma를 가까이하면 paṭicca samuppāda 과정이 작용하여 이렇게 deva가 될 수 있습니다. 다른 길로 되는 것이 아닙니다. deva가 되는 것은 이 dharma 때문임을 그것도 보았습니다. 그렇게 가서 생겼다 해도 얼마 동안 있다가 그것도 닳아 없어지고 무너집니다. 다시 떠돌게 됩니다. 그것도 지닐 만한 것이 아닙니다. 영원을 바라는 vimutti는 거기에도 없습니다.
මේ මේ දේ ඇසුරු කළොත් බ්රහ්මය ඒක වෙනවා. මේ ධර්මය ඇසුරු කළොත් මෙන්න ඒකේ පටිච්ච සමුප්පාදය බ්රහ්ම ජාතිය උපන්නත් ඒකත් ගෙවිල්ලා යනවා. ඒකත් කෙළවරලා යනවා. ඒකෙ තල්ලගන්න හරයක් නැ.
이것들을 가까이하면 brahma가 됩니다. 이 dharma를 가까이하면 그 paṭicca samuppāda로 brahma의 jāti에 태어나도 그것도 닳아 없어집니다. 그것도 끝나 버립니다. 거기에도 붙잡을 핵심이 없습니다.
එහෙනම් මොකක්ද හිත හදක් ගන්න ඕනේ අත්හැරීමක් ඇත්්ද නොයල්මක් ඇත්්ද මිදීමක් ඇද තුන් භවීම අත්හැරීම නොයල්ම මිදීම මිසක් මට ඔය ධර්ම එකක්වත් අල්ලගන්න දෙයක් නෑහැ කියලා දැනගත්තහම හිත්හිලා දරාගන්න සූසු එකම දේ මොකක්ද ඕකෙන් අහක් වෙන අත්හැරෙන වැලි යන මිදී යන යම් ධර්ම මාර්ගයක් ඇද සිහි කරන්න අන්න ඒ නිවන් දැකීමට හේතු වෙන ධර්ම මාර්ගය සිත්තිලා දරා ගන්නවා මිසා කොයිෙන් පිරසට මට සිත්තිහිලා දරාගන්න වටනා එකක් නෑහැ කියලා ඔය ධර්මය තුළින් දකගන්නවා. ඒ නිසා හිතිලා දරාගන්න සුදුසු දැනගන්නවා කියන එක ඕපනක කියන එකෙත් ඔය අර්ථය තියෙනවා. හැබැයි හිත්ිලා දරාගන්නට
그러면 마음에 무엇을 지녀야 합니까? 놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남이 있다면, 세 bhava를 놓고 들러붙지 않고 벗어나는 것일 뿐, 이 dharma들 가운데 붙잡을 것이 하나도 없음을 알면, 마음에 지니기에 알맞은 단 하나는 무엇입니까? 그것에서 비켜나고 놓고 떨어지고 벗어나는 dharma의 길이 있다면 그것을 떠올리십시오. nibbāna를 보는 hetu가 되는 그 dharma의 길을 마음에 지닐 뿐, 그 밖에는 마음에 지닐 만한 것이 없다고 그 dharma를 통해 봅니다. 그래서 마음에 지니기에 알맞은 것을 안다는 것, opanayika에도 그 뜻이 있습니다.
අර්ථය තියෙනවා. හැබැයි හිත්ිලා දරාගන්නට සුදුසු දේ මොකක්ද කියලා විග්රහ කරලා නැති නිසා. ඒක ලැබෙන්නේ කොහොමද කියලා විග්රහ කරලා නැති නිසා ඔය පදය තුළින් ධර්මාවබෝධය ලබා ගැනීමට හරිය වැහිලා තියෙනවා.
하지만 마음에 지니기에 알맞은 것이 무엇인지 풀이하지 않았기에, 그것을 어떻게 얻는지 풀이하지 않았기에, 그 구절로 dharma를 깨닫는 길이 가려져 있습니다.
එහෙනම් ඕපන් අයික ඒහි පස් එක කියන වචනේදී මොකක්ද අරගන්න ඕනේ? දැන් ඔන්න අපි දැනගන්නවා ඊළඟට ඊළඟ එක ඕපන් අයික හොයාගන්නවා. මෙන්න මේක තමයි ඉපදීමේ න්යාය.
그러면 opanayika와 ehipassika라는 말에서 무엇을 가져야 합니까? 이제 우리는 다음 것, opanayika를 찾아냅니다. 이것이 태어남의 이치입니다.
හිතහායා දරාගන්න සුදුසු එකක්වත් ඔතන නැහ. ඕකෙන් අත්හැරීන් වැලි විදින්න යම්කිසි දහම් මගක් ඇත්්ද අන්න ඒක නම් හිත්ිලා දරාගන්න එක සූසුයි. ඒකෙන් නිවන් දකින්න පුළුවන් නිසා.
거기에는 마음에 지닐 만한 것이 하나도 없습니다. 그것에서 놓고 떨어지는 dharma의 길이 있다면, 그것은 마음에 지니기에 알맞습니다. 그것으로 nibbāna를 볼 수 있기 때문입니다.
දැන් මොකද වෙන්නේ? ඔය ධර්මය හොඳට විමර්ශනය කරලා තේරුම් අරයි යනකොට ඊළඟ දහම් ගුණයක් ඊළඟට මතු වෙලා යනවා. අපි කියනවට ඒහි පස්සේක දහම් ගුණන් එව බලව කියලා පෙන්නන්න සුදුසුයි කියලා පෙන්නනවා කිවට මේක තේරෙන්නේ නෑ.
이제 어떻게 됩니까? 그 dharma를 잘 살펴 깨달아 가면 다음 dharma guṇa가 이어서 드러납니다. 우리가 ehipassika dharma guṇa를 '와서 보라고 보여 주기에 알맞다'고 말해도 그것이 이해되지 않습니다.
මොකක් පෙන්නන්නද? ඒ බල. ප්රඥාවන්තයන් ධම්මෝ නායං ධම්මෝ දුප්පඤ්ඤාස්සයා කිව්පොරද පෙන්නන්නේ? අර ප්රඥාවන්තයාට පෙන්නන්න කියලා. මොකක්ද පෙන්නන්න තියෙන්නේ එක?
무엇을 보여 줍니까? 와서 보라고요? 'paññavantassāyaṃ dhammo, nāyaṃ dhammo duppaññassa', 곧 지혜로운 이에게 보여 주라는 것인데, 보여 줄 것이 무엇입니까?
එහි පස්සේ කියන ඒව බලයයි කියන්න සුදුසුයි කියලා කියනවා. මොනවා පෙන්නන්න තම තමන් විසින් තමන් තමන්ගේ නැ පමණින් තම තමන්ගේ ප්රඥාවට වටහා කරලා තම තමන් දැනගන්න තියෙන ධර්මයද? අන්න ගහලා මොනවා පෙන්නන්න?
ehipassika를 '와서 보라고 말하기에 알맞다'고 합니다. 무엇을 보여 줍니까? 저마다 자기 앎만큼, 자기 지혜로 깨달아 저마다 알아야 할 dharma라면, 무엇을 보여 줍니까?
මම මම දැනගත්ත එක මගේ හිතෙන් මම දැනගන්නවා මගේ ප්රඥාවෙන් මට වැටහෙනවා නිසා මම කොහොමද අනිකර කියාද තියන්නේ. අනිකාර පෙන්නන්නේ කොහොමද ධර්මය? ධර්මය තමාගේ මනස තුළින් තමාගේ ප්රඥාව තුළින් තමන් දැකිත්තක් නේද?
내가 안 것은 내 마음으로 알고 내 지혜로 와닿기에 아는 것인데, 어떻게 남에게 보여 줍니까? dharma를 남에게 어떻게 보여 줍니까? dharma는 자기 마음을 통해, 자기 지혜를 통해 스스로 보는 것 아닙니까?
ධර්මය තම තමන් දැකිය යුතුනා. කාරක් පෙන්නන්නේ කවුරුවත් ගෙනිලා කොහොමද පෙන්නන්නේ? එහෙනටක් පෙන්නන්න පුළුවන් එකක්න. කෝ තම තමන් දැකී එක දින්න ගැලපෙන්නේ නැහැනේ එතකොට
dharma는 저마다 보아야 하는 것이지요. 누구에게 누가 가져가 어떻게 보여 줍니까? 그렇게 보여 줄 수 있는 것이 아니지요. 그러면 저마다 본다는 것과 맞지 않지요.
තම තම නැන පමණින් දැනගත යුතු කියලත් මේක පෙන්නනවා සිංහල හහැර කායවලක්. ඉතින් අනිත් හැර කියනවා ඇවිද බලන්න කියලා පෙන්නන්න පුළුවන් එකක් කියලා. මෙන්න බලාගන්න කියලා. පුළුවන්ද පෙන්නන්නේ?
저마다 자기 앎만큼 알아야 한다는 것도 싱할라 풀이책에 보입니다. 그런데 다른 데서는 '와서 보라고 보여 줄 수 있는 것', '여기 보라'고 합니다. 보여 줄 수 있습니까?
මෙන්න මේක තමයි මේ අටුවාව විග්රහ කරගෙන යනකොට පෙන්නපු තැන්වල අපි හොඳට විමර්ශනය කළ යුත්තේ. මේවා තේරුම් ගන්න ඕනේ.
aṭṭhakathā를 풀어 갈 때, 그것이 보여 준 곳들을 우리는 잘 살펴야 합니다. 이것들을 깨달아야 합니다.
දැන් එව බලව කියන එකම් පෙන්නන්න කියන එක තමයි මේ අටුවාවලදී මේක ගැන විග්රහ කරලා පෙන්නන්නේ. ඒහි පස්සේ ගුණේද?
'와서 보라'는 것과 '보여 주라'는 것을 aṭṭhakathā에서 이것에 대해 풀이해 보여 줍니다. ehipassika guṇa 말입니다.
දැන් මොකක්ද මෙතන පෙන්නන්නේ? ධර්මය දැක්කට පස්සේ දැන් අපි මේ ලෝකේ ජීවත් වෙනකොට ධර්මානුකූලව දකින්න ඕනේ.
여기서 무엇을 보여 줍니까? dharma를 본 뒤 우리가 이 세상을 살 때 dharma에 맞게 보아야 합니다.
කොහොමද ධර්මානුකූලව දකින්නේ? ඇහැ රූප දකිනවා. කන සද්දයට යොමු වෙනවා. දිව රසයට යොමු වෙනවා. නාසය ගන්ධයට යොමු වෙනවා. කය ස්පර්ශයන්ට යොමු වෙනවා. මේ මොහොතක් මොහොතක් පාසා අපි යොමු කරනවා.
어떻게 dharma에 맞게 봅니까? 눈은 rūpa를 봅니다. 귀는 소리로, 혀는 맛으로, 코는 냄새로, 몸은 감촉으로 향합니다. 순간순간 우리는 향합니다.
ඔන්න ඔය ඒහි කියලා කිව්වා අන්න ඒ තැන්. ඒ යොමු කරන තැනදිම දකින්න දක්ෂ වෙන්න ඕනේ. පස්තික කරන්න ඕනේ නැහැන ස්පර්ශය දකින්න ඕනේ යථාර්ථයෙන්. අපි දැකපු දහමට අනුවා.
'ehi'라고 한 것이 바로 그 자리입니다. 그 향하는 자리에서 바로 보는 데 능숙해야 합니다. 감촉을 실상대로 보아야 합니다. 우리가 본 dharma에 따라.
මේ කුමක්ද? කොයහාට අයිතිද? මේක කාම ලෝකයට අයිතියි රාගයට අයිතියි. මේ දැකපු දර්ශනය පිළිබඳව දකිනකොටම දැකීම දැකීමේ මාත්රයා පමණයි කියලා නවත්තන්නේ නැතුව දැකීමට ඇලුනොත් එහෙම
이것은 무엇인가? 어디에 속하는가? 이것은 kāma loka에 속하고 rāga에 속한다. 이 본 것에 대해 볼 때 바로 '봄은 봄일 뿐'이라고 멈추지 않고 봄에 들러붙으면,
මේ අපේ පුරුද්ද එක්කෝ ගැටෙනවා, එක්කෝ ඇලෙනවා, එක්කෝ මුලා වෙනවා. මෙහිරි නාදයක් එනවා. එනකොටම එතන්ට ඇලෙනවා.
우리 버릇은 거부하거나, 들러붙거나, 미혹되는 것입니다. 달콤한 소리가 옵니다. 오자마자 거기에 들러붙습니다.
එක්කෝ මේ නාදය අමිහිරි නම් ගැටෙනවා. ඒකට මුලා වෙනවා. ගන්ධයක් ආවොත් ඒක මිහිරිම් ඇලෙනවා, අමිහිරි නම් ගැටෙනවා. ඒකට මුලා වෙනවා. රසයක් ආවොත් මහිරි නම් ඇලෙනවා, අමිහිරි ගැටෙනවා. ඒකට මුලා වෙනවා. ස්පර්ශයක් ආවොත් මෙහිරන් ඇලෙනවා අමිහිරි නම් ගැටෙනවා ඒකට මුලා වෙනවා. නමුත් මේ පැවැත්මේ යන අපිට කොයි මොකයි මොහොතේ හරි ඕවා ඇයගෙන්න එක එනවා.
아니면 그 소리가 거슬리면 거부합니다. 그것에 미혹됩니다. 냄새가 오면 달콤하면 들러붙고 거슬리면 거부하고 그것에 미혹됩니다. 맛이 오면 달콤하면 들러붙고 거슬리면 거부하고 그것에 미혹됩니다. 감촉이 오면 달콤하면 들러붙고 거슬리면 거부하고 그것에 미혹됩니다. 하지만 이 존재를 사는 우리에게 어느 순간이든 그것들이 다가옵니다.
මන වඩන රූප, මන වඩන ශබ්ද, මන වඩන ගඳ, මන වඩන රස, මන වඩන පහස එකක අවස්ථාවල ගොදුරු වෙනවා. ඔන්න ඒ තැනදී අපි දැනගන්න ඕනේ. මේකට ඇලෙන්න ගියොත් එහෙම පැවැත්මට හේතු වෙන්නා වූ පැත්තටයි යන්නේ.
마음을 끄는 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 감촉에 갖가지 때에 먹잇감이 됩니다. 그 자리에서 우리는 알아야 합니다. 이것에 들러붙으면 존재의 hetu가 되는 쪽으로 갑니다.
මේකට ගැටෙන්න ගියොත් එහෙම ගැටි ගැටිය ඒ පස්සේ ඒකට අවශ්ය පැත්තේ ගැටෙන පැත්තේ යන්නේ. ඇලීමෙන් ගියොත් ගැටීමෙන් ගියොත් මුලා වෙලයි ගමන් කරන්න.
이것을 거부하면 거부하고 또 거부하며 거부하는 쪽으로 갑니다. 들러붙음으로 가든 거부로 가든, 미혹되어 가는 것입니다.
මුලාව ගමන කොහරද පැවැත්ම පවත්වන්න මිසක් වෙනෙහෙකට නෙමෙයි කියලා දැක්ක අහන ඔන්න ඕක ඒ තැනදී දැකලා.
미혹의 길은 존재를 이어 가기 위한 것일 뿐 다른 데로 가지 않음을 그 자리에서 보았습니다.
දකින්න පුරුදු වෙනවට මොකද එන්නේ? එතන ඇලීමක් තිබුනම් අත්හරිලා යනවා. ගැටීමක් තිබුනම් අත්හැරලා යනවා. මුලාවක් තිබුනම් අත්හැරලා යනවා. අන්න රාග අක්ෂයට, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහ අක්ෂයට මග පැදෙනවා.
보는 데 익숙해지면 무엇이 옵니까? 거기 들러붙음이 있으면 놓아 버리고, 거부가 있으면 놓아 버리고, 미혹이 있으면 놓아 버립니다. rāga의 다함, dosa의 다함, moha의 다함으로 길이 열립니다.
මෙන්නඒ යම් යම් තැනකදී යථා යථාවා කායෝ පනහිතෝ හෝති තථා තනං පජානාති ඔන්න ඔතෙන්න. මේ කායන් ප්රණීතියයි කියලා යම්ක හිත පිහිටිරවනවා නම් පනහිත කරනවා නම් මෙන්න මේ මේ ආකාරයන්ගේ යථාර්ථය තථා තත්ත්වය මේකයි කියලා දැනගන්නවා.
'yathā yathā vā panassa kāyo paṇihito hoti, tathā tathā naṃ pajānāti'가 바로 그것입니다. 이 몸이 어떻게 놓여 있든, 마음이 어디에 자리 잡든, 그 모양의 실상, 있는 그대로가 이것임을 압니다.
අන්න ඒක දැනගත්තහම මොකද වෙන්නේ? මන වඩන රූප පසේ ගියොත් ලෝකෙට මන වඩන ශබ්දය පසේ ගියොත් ලෝකෙයට මන වඩන ගන්ධයේහි ඇල්ලුනොත් ලෝකෙට මන වඩන රසය ඇලුනොත් ලෝකයෙට මන වඩන පහතේ ඇලුනොත් ලෝකෙට එන මොහොතටෙම ඒක දැනගන්න හැකියාව ලැබුණා. දහම් ගුණය දියුණු. අන්න තව ගුණ ගුණ වුණා.
그것을 알면 어떻게 됩니까? 마음을 끄는 rūpa를 뒤쫓으면 세상으로, 마음을 끄는 소리를 뒤쫓으면 세상으로, 냄새에 들러붙으면 세상으로, 맛에 들러붙으면 세상으로, 감촉에 들러붙으면 세상으로 오는 바로 그 순간 그것을 아는 힘을 얻었습니다. dharma guṇa가 자랐습니다. 또 guṇa가 늘었습니다.
මෙන්න මේකට කියනවා එහි පස්සක කියන තැනට පත් වෙලා දහම් ගුණයෙන් දියුණු ඔන්න දහම් ගුණයක්. මේක කාටවත් පෙන්නන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි තම තමන්ම දකින්න ඕනේ ඒක.
이것을 ehipassika라는 자리에 이르러 dharma guṇa로 자란 것, 곧 dharma guṇa라고 합니다. 이것은 누구에게 보여 줄 수 있는 것이 아니라 저마다 스스로 보아야 하는 것입니다.
මට රහෙන මයි දන්නේ අනික් අය දන්නේ නැහැනේ. මට බහද වැටහෙන මම දන්නවා ිසානික දන්නවා. තම තමන්ගේ දැනගන්න නැහ තම තමන්ට අිලා ඒ ඒ තැන ප්රත්යක්ස කරන එකට කියනවා එහ පස්සේ.
내가 맛본 것은 나만 알지 남은 모르지요. 나에게 와닿은 것은 내가 압니다. 저마다 알아야 하고, 저마다 그 자리에서 몸소 하는 것을 ehipassika라 합니다.
අන්න ඒ තැනම ප්රත්යා ක්ෂය කරන්න ඕනේ. පස්සේක කිව්වේ ඒකයි. දැනගන්නවා කිව්වට බැහැ. ඒ තැනදිම ලෝකයේ පැවැත්මට හිතු වෙන ප්රත්යය ක්ෂය කරන්න අපි දක්ෂ වෙන්න ඕනේ ධර්මය තුළින්.
바로 그 자리에서 paccaya를 없애야 합니다. passika라고 한 것이 그것입니다. 안다고 말해서는 안 됩니다. 바로 그 자리에서 세상 존재의 hetu가 되는 paccaya를 없애는 데 우리는 dharma를 통해 능숙해져야 합니다.
එහෙනම් මන වඩන රූපයක් ආප තැන මන වඩන ශබ්දයක් ආපු තැන මන වඩන ගන්ධයක් ආප තැන මන වඩන රසයක් ආප තැන මන වඩන පහසක් ආපු තැන මන වඩන ධර්මයක් ආපු තැන එතනම අපි ඒ ප්රත්යය ක්ෂය කර දමන්න ඕනේ. මෙන්න අහුණ මෙන්න සසරට හේතුව මෙන්න පැවැත්මට මුල මේක ඇළුම් කිරීමක්.
그러니 마음을 끄는 rūpa가 온 자리, 마음을 끄는 소리가 온 자리, 냄새가 온 자리, 맛이 온 자리, 감촉이 온 자리, 마음을 끄는 dharma가 온 자리에서 바로 그 paccaya를 없애 버려야 합니다. '여기 걸려들었다, 이것이 saṃsāra의 hetu다, 이것이 존재의 뿌리다, 이것은 들러붙음이다.'
එහෙනම් ඉන්ද්රිය සංවරයෙන් යුක්ත වෙන්න ඕනේ. ඉන්ද්රිය අසංවර වුනොත් තව සිහියෙන් ඉන්නේ. ඉන්ද්රිය සංවරණ නම් මනාසිහියෙන් හිටියා නම් ඒ එන එන එක ඒ මොහොතේ පත්තයන ක්ෂය කරනවා. තව තෙනෙක් ක්ෂය කරන්න අපි ඉතුරු වෙලා නේ. එතනම ක්ෂය කළොත් ඔහු පෙරත් නෑහ, දැනුත් නෑහැ, මතුත් නෑහ. තුන්පොලේමනේ.
그러니 indriya saṃvara를 갖추어야 합니다. indriya가 단속되지 않으면 sati로 있는 것이 아닙니다. indriya를 단속하여 sati를 잘 지니고 있었다면, 오는 것마다 그 순간 그 paccaya를 없앱니다. 또 없애야 할 다른 곳이 우리에게 남아 있지 않습니다. 거기서 없애면 그에게 전에도 없고, 지금도 없고, 앞으로도 없습니다. 세 때 모두에서.
අතීතයේත් නෑහ අනාගතයේත් නෑහ වර්තමානයෙත් නෑ. තුන් පොලෙම නිදහස් ඔන්න ඡන්ද රාගය දුරු කරගන්න හැටි.
과거에도 없고, 미래에도 없고, 현재에도 없습니다. 세 때 모두에서 풀려납니다. 이것이 chanda-rāga를 없애는 길입니다.
අතීත අනාගත වර්තමාන දැන් අපි කාරණා තුනක් අතීත එකක් තියෙනවා වර්තමානයක් තියෙනවා අනාගතයක් තියෙනවා. ලෝක සම්මතයේ කාලතරයක් ඕකට තියෙනවා. අතීත කියන්නේ ඉස්සර ඒවා. වර්තමාන කියන්නේ දැන් ඒවා. අනාගත කියන්නේ ඉදිරියට ඒවා.
과거, 미래, 현재. 우리에게 세 가지가 있습니다. 과거가 있고, 현재가 있고, 미래가 있습니다. 세상의 관례에서 세 때가 있습니다. 과거란 예전 것들, 현재란 지금 것들, 미래란 앞날의 것들입니다.
දැන් මේකේ දහම් අර්ථය දැනගන්න ඕනේ. ඒ ඉස්සරය දැන් අපේ මනසේ මොනවද අපි මතක් කර ගන්නේ? අති හිතවත් දේවල් මතක් කරගන්න. අති හිත දේවල් තමයි ඉස්සරයා මතක් කරලා ගන්නේ. අන්න අතිහිත අතීහිත අයින් කරන්න ඕනේ එකක්.
이제 이것의 dharma 뜻을 알아야 합니다. 그 예전 것으로 우리는 마음에 무엇을 떠올립니까? 아주 정다운 것들을 떠올립니다. 아주 정다운 것(ati-hita)이 바로 예전(atīta)을 떠올리는 것입니다. 그 atīta, 곧 ati-hita를 치워야 합니다.
ඕවා මතක් වෙනකොටම වැඩක් නෑහැ කියලා දැනගෙන අයින් කරන්න ඕනේ. අති හිතවත්කම අයින් කරන්න ඕනේ. අත හිතෙන් මිදෙනවා. අති හිතවත් දේවල් තමයි මතක තියාගෙන ඉන්නේ.
그것들이 떠오르자마자 쓸모없다고 알고 치워야 합니다. 아주 정다움을 치워야 합니다. 아주 정다운 마음에서 벗어납니다. 우리가 기억해 두고 있는 것은 아주 정다운 것들입니다.
වර්ත කරනවා කියන්නේ මාන කරනවා කියන්නේ මැන මැන ක්රියාත්මක වෙනවා. දැන් මේ වර්තමාන කිව්වේ අර හිතවත් දේවල් කියලා දැන් හම්බවෙෙන රූප ශබ්ද ගන්ධ රස මන වඩින ඒවා පස්සේ ගිහිල්ලා ඒ පස්සේ වර්තනය වෙනකොට කියනවා වර්තමාන මැන මැන වර්තනය වෙනවා. ඒක අයින් කරගන්න ඕනේ.
'vartta'는 돌아 듦이고 'māna'는 잼이니, 재고 재며 작용하는 것입니다. 이 vartamāna, 곧 현재라는 것은, 그 정다운 것들, 지금 얻는 마음을 끄는 rūpa, 소리, 냄새, 맛을 뒤쫓아 가서 그 뒤로 돌아 드는 것을 두고, 재고 재며 돌아 든다 하여 vartamāna라고 합니다. 그것을 치워야 합니다.
එතකොට අනාගත් ඒවා එකක්වත් නෑහැ ඉස්සරහට ඕක්කම අනාගන්න තමයි තියා. අනාගතය අයින් කර අනාගතය ඉවරයි
그러면 미래의 것은 하나도 없습니다. 앞으로 오는 것은 모두 아직 오지 않은 것(anāgata)일 뿐입니다. 미래를 치우면 미래는 끝납니다.
ඔය ටික අයින් කරවහම නිවන් දකින්න
그것들을 치우면 nibbāna를 보러… (여기서 끊김)