Dhamma guṇa 게송과 남은 saṅkhāra 풀이
දම් ගුන ගාථාව ඉතිරි සංඛාර විග්රහය.
අනිචයි දුක්ඛයි අනත්තයි කියලා දැනගෙන දැන් මේ දැන් එන රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශයන් පිළිබඳව ඒවා මැන මැන ඒවරණය කරන එක නැවැත්තු ගනක්
anicca, dukkha, anatta임을 알고, 이제 들어오는 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba에 대해 그것들을 재고 또 재며 꾸며 내는 일을 멈춘 사람.
අතීතත් ඉවරයි වර්තමානත් ඉවරයි. ඌට්රාස කරලා හිටා මතුවට කන්න අනාගත ඒවාදී අයින් කරලා දැම්මන මතු මට ඕනේ නැහැ කියලා.
과거도 끝났고 현재도 끝났다. 앞날에 누리려고 쌓아 둔 미래의 것들도 '앞으로 나는 원하지 않는다'며 치워 버린다.
අනාගතයෙත් ඉවරයි අනාගතවත් ඉවරයි. එහෙනම් එකකවත් තියන්නේ.
미래도 끝났다. 그러면 하나라도 남아 있는가?
කණ්ඩ හදාගන්න එයා තමයි අනාගයේ ඉන්නේ. කන්න රැහැතියිලා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මතු මතුත් මෙහෙම රූප බලන්න ඇත්නම් අන්න අනාගත්.
앞으로도 이렇게 rūpa를 보았으면 한다면, 그것이 미래다.
මතු මතුත් මෙහෙම ශබ්ද අහන්න ඇත්නම් ඔන්න තව අනාගත්. අනාගතයේ
앞으로도 이렇게 sadda를 들었으면 한다면, 그것도 미래다. 미래에,
මතු මතුත් මෙහෙම ගන්ධ ලබන්න ඇත්නම් මතු මතුත් මෙහෙම රස ලබන්න ඇත්නම් මතු මතු මේ පහස ලබන්න ඇත්නම් මතු මතුත් මේවට අවශ්ය කරන භාණ්ඩ සුඛෝභෝගී උපකරණ ආදී මට ලැබෙනවානේ තියාගන්න හැමවලු ඔන්න ඔ අනාගත්තා හරිය
앞으로도 이렇게 gandha를 맡았으면, rasa를 맛보았으면, 이 감촉을 느꼈으면, 앞으로도 이것들에 필요한 물건과 누림의 도구 같은 것을 내가 얻어 지녔으면 한다면, 그것이 바로 미래 쪽이다.
ඔය අනාගතයක කන්න ගිහින් තමයි මේ අමාරුවෝ වැටෙන්නේ.
그 미래를 누리려다가 이 어려움에 빠지는 것이다.
අනාගතක එහයිම අයින් කළ ඔක්කොම ඉවරයි. ඕකයි අයින් කරගන්න ඕනේ.
미래를 그쪽에서 치우면 모두 끝난다. 그것을 치워야 한다.
ඔය ටික අයින් කරා නම් එහෙම තුන් කාලයම නැහ. තුන් කාලෙම ඇල්ලුවේ නෑ චන්දනාගිය අතීහිත දේවල් වලත් නෑ. දැන් මැන මැන සකස් කරගන්න ඒවැත් නැහැ. එකතු කරලා හිතේ දරාගත්තේ ඒවයත් නෑ. එහෙනම් ඒ තුනින් මේ වුනාහම ඡන්දර රාගයෙන් බිදුනා.
그것들을 치우면 세 때가 다 없다. 세 때를 하나도 붙잡지 않았다. chanda를 품고 과거의 것들에 매이지도 않는다. 지금 재고 또 재며 꾸미는 것도 없다. 모아서 마음에 지닌 것도 없다. 그러면 그 셋에서 벗어나 chandarāga가 부서졌다.
මෙන්න මේ ටික තේරුම් ගත්තා නම් තුන් කාලේ නැති වෙන්නේ ඔහොමයි.
이것을 알아들었다면, 세 때가 없어지는 것은 바로 이렇다.
චන්ද රාගය මෙච්ච නිවන එතන අන්න එතනමයි නිවන
chandarāga가 끊긴 바로 그곳, 바로 거기가 nibbāna다.
අන්න ඕනේ නැහැන නේ ස්වාමී නැ එතනමනේ තියෙන්නේ.
"그것을 원하지 않는다는 말씀이지요, 스님?" "아니, 바로 거기에 있는 것이다."
එතන ඒ අතහැරීම ක්ෂය කිරීම ඒකමයි නිවන [උගුර කෑරීම] නිවන
거기서 그것을 놓아 버림, 다 없앰, 그것이 바로 nibbāna다. nibbāna.
නිවන දකිනවා නිවන දකිනකොට අපි ඕනේ. එතන නිවන දකිනවා කියන්නේ ඕකේ දකින එකයි. ක්ෂය කිරීම.
nibbāna를 본다—nibbāna를 볼 때 우리가… 거기서 nibbāna를 본다는 것은 그것을 보는 것이다. 다 없앰이다.
එතනම ක්ෂය කරන්න ඕනේ. එන එන එක එතනම ක්ෂය කරන්න ඕනේ. ඒක තමයි කරගන්න.
바로 거기서 없애야 한다. 들어오고 또 들어오는 것을 바로 거기서 없애야 한다. 그것을 해내야 한다.
ඒකයි කරගන්න ඕනේ. ඒක මහා මනා සිහියෙන් ඉන්න ඕනේ. ඉඳලා හින්න ආයේ පස්සේ ගන්න එකක් නෙමෙයි ඒක. එතකොට නිවන් දකින්නේ මැරුණට පස්සේ නෙමෙයි. නිවන් දකින්නේ මේ මොහොතේ.
그것을 해내야 한다. 그러려면 크고 바른 sati로 있어야 한다. 머물다가 나중에 다시 얻는 것이 아니다. 그러니 nibbāna를 보는 것은 죽은 뒤가 아니다. nibbāna를 보는 것은 바로 이 순간이다.
අතීතයේදී අනාගතය තියාගත්ත දේවල් අයින් කර. ඒ ටික අයින් කරලා දාන්න ඕනේ. චන්ද රාගය දුරු කරන්නේ දැන් ඒ මොහොතේ අයින් කරන්න ඕනේ. ඒ ඒ මොහොතේ හේතුඵල දැකලා මේ හේතුව මේ
과거에, 미래에 지녀 둔 것들을 치워라. 그것들을 치워 버려야 한다. chandarāga를 걷어 내는 것은 지금 그 순간에 치워야 한다.
ඕනේ. ඒ ඒ මොහොතේ හේතුඵල දැකලා මේ හේතුව මේ ඵලයටයි කියලා දැනගත්තහම ඒක ලෝකේ පැවැත්මටත් නම් ඒක වැඩක් නෑහ කියලා දැනගත්තහම ඒ මොහොතෙම අත්හැර දැමහම නිවන විතරයි. එහෙනම් නිවන තව කොහෙසෙවත් නෙමෙයි
그 순간순간 원인과 결과를 보고 '이 원인은 이 결과로 간다'고 알고, 그것이 세상의 존재를 잇는 데에나 쓰일 뿐 쓸모없다고 알아 그 순간 바로 놓아 버리면, 그것이 곧 nibbāna일 뿐이다.
විතරයි. එහෙනම් නිවන තව කොහෙසෙවත් නෙමෙයි නිවන පස්සේ ලබන එකක් නෙමෙයි. මතු අත්බැවි ලබන එකක් නෙමෙයි.
그러니 nibbāna는 다른 어디에 있는 것이 아니다. nibbāna는 나중에 얻는 것이 아니다. 다음 생에 얻는 것도 아니다.
ඒ මොහොතේ ලබන්න බැහැ. නිවන ස්වභාවය ඒකයි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ ඒක දැනගත්තහම නිවන දකින්න පහුකල් දවා ඉන්න බැහැ. එතනම දකින්න ඕන. කාණය නිරුද්ධ
그것을 알면 nibbāna를 보려고 나중으로 미루며 있을 수 없다. 바로 거기서 보아야 한다.
ඉන්න බැහැ. එතනම දකින්න ඕන. කාණය නිරුද්ධ වෙච්ච නිතරක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔ එතනින් ඒයා පුද්ද එතන ඉවර කරලා නම් ඒ හිත එයා ඉන්නේ ඉවර කරපු තැනක් විපාකස්කන්ධය යනවා කෙළවර වෙන එකක්.
거기서 그가 그것을 끝냈다면, 그 마음은 끝낸 자리에 있다. vipāka-khandha는 다해 가는 것이다.
ඇල්ලීමක්න ඇල්ලීමක් නැහැ. එහෙනම් එයා ඉවර කරපු කියනවා. එයා අතීතේත් නෑහැ අනාගතයෙත් නැහැ වර්තමානය නැහ අරිහත් පත් වුන තැන් පාත්ම තුළ ඉන්නවා මැරෙන එකක්. ඒක මධුභවයක්ගෙන් යන්න හේතු වෙන්නේ නැහ.
붙잡음이 없다. 그러면 그를 '끝낸 이'라 한다. 그에게는 과거도 없고 미래도 없고 현재도 없다. arahant가 된 자리에서 바로 그 안에 머물다가 죽는다. 그것은 다음 생으로 가는 원인이 되지 않는다.
එතකොට අන්න ආවා අපි අර ඒහි පස්සක කියන ගුණයට එනගන්න.
그러면 이제 우리는 ehipassiko라는 덕목에 이르렀다.
ඔතන්ට ආවට පස්සේ අපි එකක් දකිනවා. අකාලික කියන ගුණය දකිනවා ඊළඟට දහම් ගුණය දැන් කල් නොයවා විපාක දෙනෙහින්න අකාලිකයි කියලා තමයි මේක අහටුවාවලලා අපිට විග්රහ කරන්නේ.
거기에 온 뒤 우리는 하나를 본다. akāliko라는 덕목을 본다. 다음 dhamma guṇa는—'때를 미루지 않고 vipāka를 주므로 akāliko'라고 aṭṭhakathā들이 우리에게 풀이한다.
කල් නොයවා විපාක දෙනෙයින් අකාලිකයි කියනවා.
때를 미루지 않고 vipāka를 주므로 akāliko라 한다고.
දැන් විපාක නැති කරන එකක්ද? නිවන කියන්නේ විපාක පවත්වන එකක්ද?
자, nibbāna란 vipāka를 없애는 것인가, vipāka를 이어 가는 것인가?
ති විපාක නැති කරන එකක්
없애는… vipāka를 없애는 것이다.
කලයාව ආවා විපාක දෙනවානේ විපාක දෙන එක නිවනද නිවන විපාකය
때가 와서 vipāka를 준다면, vipāka를 주는 것이 nibbāna인가? nibbāna가 vipāka인가?
නිවන කියන්නේ විපාකයක් නැහැ. නැ විපාකය නිරෝධ කරපු ගහමනේ එහෙමයි
nibbāna에는 vipāka가 없다. "아니요, vipāka를 nirodha한 것이지요." "그렇다."
එතන විපාක පවත්වන එක නිවනද ඉතින් කල් නොයවවා විපාක දුනොත් නිවන ඒක ලෝකින්.
거기서 vipāka를 이어 가는 것이 nibbāna인가? 그러니 때를 미루지 않고 vipāka를 준다면 그것은 lokiya다.
කල් නොයව්වා ආහාර කල් යව ආහාරය විපාකයක් දුන්නලා නම් විපාක දෙන එකක් තියෙනවානම් පැවැත්න
때를 미루지 않든 때를 두든 vipāka를 주었다면, vipāka를 주는 것이 있다면 그것은 존재(bhava)다.
ඉතින් කොහොමද කල්ලාවවා විපාක දනඑහෙ නිවන වෙන්නේ? අකාලික වෙන්න.
그러니 때를 미루지 않고 vipāka를 주는 것이 어떻게 nibbāna가 되겠는가? 어떻게 akāliko가 되겠는가?
අපි දකිනවා එක දෙයක්. පැවැත්මක් යම් තැනක හටගත්තොත් කාලින්මක් එකලයි පවතින්නේ.
우리는 한 가지를 본다. 존재가 어디선가 생겨나면 그것은 때와 함께 이어진다.
පැවැත්මක් හැබැයිනම් උපතක් තියෙනවා. විපරිණාමයක් තියෙනවා වැනසීමක් තියෙනවා. උපතත් විපරිණාමයත් වැඩසීමත් යම් තැනක විද්යාද එතන කාලය හා සම්බන්ධයි.
존재가 있다면 태어남이 있다. 바뀜(vipariṇāma)이 있고 무너짐이 있다. 태어남과 바뀜과 무너짐이 어디에 있든, 거기는 때와 맺혀 있다.
යම් තැනක උපතක් නැද්ද විපරිණාමයක් නැද්ද? නැද්ද කාලය හා සම්බන්ධය එතනින් ඉවරයි.
어디엔가 태어남이 없고 바뀜이 없고 [무너짐이] 없다면, 때와의 맺힘은 거기서 끝난다.
එහෙනම් කුමක්ද ඉපදීමක් නැත්තේ වැඩසීමක් විපරිණාමයක් නැත්තේ වැඩසීමක් නැත්තේ අත්හැරී ගියාද නොවැලී ගියාද මිදී ගියාද එතන හටගත්ත දෙයක් නැති නිසා උපතක් නැහ. හටගත්ත දෙයක් නැති නිසා විපරිණාමයක් නෑහ. එහෙනම් මරණයක්. උපතයි විපරිණාමයයි මරණයයි
그러면 무엇이 태어남이 없고 바뀜이 없고 무너짐이 없는가? 놓아 버렸고 들러붙지 않았고 풀려났다면, 거기엔 생겨난 것이 없으므로 태어남이 없다. 생겨난 것이 없으므로 바뀜이 없다. 그러면 죽음도 [없다].
එහෙනම් මරණයක්. උපතයි විපරිණාමයයි මරණයයි යම් තැනකද කාලිකයි ඔක්කොම එහෙනම් අකාලික වෙන්නේ නිවන නම් උපසක් නැති නිසා, විපරිණාමයක් නැති නිසා වර්ණයක් නැති නිසා කාල නිර්ණයක් කරන්න බැහැ. කාලයත් එක්ක සම්බන්ධ කරන්න බැරි නිසා අකාලිකාවක්. අන්න අකාලික ගුණය දැනගන්නේ ඔතනේ.
태어남과 바뀜과 죽음이 있는 곳은 모두 kālika다. 그러니 akāliko가 되는 것은 nibbāna다. 태어남이 없고 바뀜이 없고 [무너짐이] 없으므로 때를 정할 수 없다. 때와 맺을 수 없으므로 akāliko다. akāliko 덕목을 아는 것은 바로 거기서다.
කාලයත් එක්ක යම් සම්බන්ධතාවයක් ඇති යමක් ඇතනම් ඒවා ඔක්කොම විපාක.
때와 어떤 맺힘이 있는 것이 있다면, 그것들은 모두 vipāka다.
විපාකයට හේතුවක් තියෙනම් පැවැත්මට හේතුවක් නිසා පැවැත්මේ ඵලයක් විපාකයක් වශයෙන් හටගන්න. පැවැත්මට තිබි වෙච්ච හේතුව නැති කරපුවහම උපතක් නෑ, විපරිණාමයක් නෑහැ, වැනසීමක් නැහැ. පැවැත්මයට තියෙන හරිය ඒවා තියෙන්නේ. ඒවා කාලීකයි.
vipāka에 원인이 있다면, 존재의 원인 때문에 존재의 결과가 vipāka로 생겨난다. 존재에 있던 원인을 없애면 태어남도 없고 바뀜도 없고 무너짐도 없다. 그것들은 존재에 속한 쪽에 있다. 그것들은 kālika다.
දැන් අකාලික එකම දේ මොකක්ද? උපතක් නැති තෙන විපරිණාමයක් නැති තෙන වැඩසීමක් නැති තෙනවා. කොතනද උපතක් නැත්තේ? හටගැනීමක් යම් තැනක නැත්නම් එතන උපතක්නේ. එහෙනම් එතන විපරිණාමයක් නෑහැ මරණයක් නෑ. යමක් අනිච්ච
그러면 akāliko인 단 하나는 무엇인가? 태어남이 없는 곳, 바뀜이 없는 곳, 무너짐이 없는 곳이다. 어디에 태어남이 없는가? 생겨남이 없는 곳이라면 거기엔 태어남이 없다. 그러면 거기엔 바뀜도 없고 죽음도 없다.
විපරිණාමයක් නෑහැ මරණයක් නෑ. යමක් අනිච්ච වශයෙන් දැකලා, දුක්ඛ වශයෙන් දැකලා අනත්ත වශයෙන් දැකලා අත්හැරී ගියා නම් නොඇලී ගියා නම් මිදී ගියා නම් එතන හටගන්න එකක් නෑහ. හටගන්න එකක් නැති තෙන විපරිණාමයක් වැනසීම මරණය නැති නිසා දැක්කේ නිවන පිහිටිය නිවන.
무엇을 anicca로 보고 dukkha로 보고 anatta로 보아 놓아 버렸고 들러붙지 않았고 풀려났다면, 거기엔 생겨나는 것이 없다. 생겨나는 것이 없는 곳에는 바뀜도 무너짐도 죽음도 없으므로, 본 것은 nibbāna, 자리 잡은 nibbāna다.
එහෙනම් එතන කාලයක් සමග විපරිණාමයට පත් වෙනන්න කිසිවක් නැති නිසා කාලය සම්බන්ධයක් නැති නිසා අන්න අකාලිකත්වය හෙවත් නිවන දකිනවා.
그러면 거기엔 때와 함께 바뀔 것이 아무것도 없으므로, 때와의 맺힘이 없으므로 akāliko함, 곧 nibbāna를 본다.
මෙන්න මේකට කියනවා අකාලික ගුණයට පත් වෙන්නේ. අත්හැරීමෙන්, නොයලමෙන්, මිදීමෙන්, චන්ද රාගය නිදහස් වීමෙන්. ඔහු පත්වුන පත් වුනේ මොකක්ද? අකාලික නිවනට.
이것을 akāliko 덕목에 이른다고 한다. 놓음과 들러붙지 않음과 풀려남으로, chandarāga에서 자유로워짐으로 그가 이른 곳은 무엇인가? akāliko nibbāna다.
මෙන්න නිවන ස්වභාවය දකින ඊළඟ අවස්ථාව මෙන්න මේකට එනවා අකාලික වුණ.
nibbāna의 본성을 보는 다음 단계, 여기에 온다—akāliko가 된 [단계에].
දැන් ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? එතන්ට ගියාට පස්සේ එයා හොඳට දකිනවා එක දෙයක්. සන්දිට්ඨිකෝ අකාලික වෙන්න ඉස්සෙල්ලා සන්දිට්ඨික ඊළඟට තියිට ඒකෙන් යන ගුණය
그 뒤엔 어떻게 되는가? 거기에 간 뒤 그는 한 가지를 잘 본다. sandiṭṭhiko. akāliko에 앞서 sandiṭṭhiko, 그다음으로 이어지는 덕목이다.
මොනවද සං කියන්නේ?
'saṃ'이란 무엇인가?
මෙන්න මේ එකතු කිරීම හටගන්නවා මෙන්න මේ අවිද්යා තෘෂ්ණා නිසා. මෙන්න මේ අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි යම් තැනකද ඒකෙනුමයි එකතු වෙන්නේ. [උගුර කෑරීම] යම් තැනක
이 모음(saṃ)은 avijjā와 taṇhā 때문에 생겨난다. avijjā와 taṇhā가 있는 곳, 바로 거기서 모인다.
එකතු වෙන්නේ. [උගුර කෑරීම] යම් තැනක අවිද්යා නැද්ද තෘෂ්ණා නැද්ද? එතන එකතු වෙන එකක් හැදෙන්නේ නැති නිසා. සං හැදෙන හැටි දකින නිසා කියනවා සංදිට්ඨියකයි.
avijjā가 없고 taṇhā가 없는 곳에서는 모이는 것이 생기지 않으므로—saṃ이 생겨나는 모습을 보므로 sandiṭṭhiko라 한다.
සං යම් තැනක හැදුනවොත් ලෝකය. සං යම් තැනක නැත්නම් ලෝකය එතන නැ.
saṃ이 어디서 생겨나면 그것이 세상이다. saṃ이 없는 곳이면 거기에 세상은 없다.
අකාලික දැක්කහම පේනවා නිවන හැරෙන්න අනික් ඔක්කොම ලෝකෙට අයිති.
akāliko를 보면 보인다. nibbāna를 빼고 다른 모든 것은 세상에 속한다.
එහෙනම් සං වලින් අපිට වැඩක් නැ. සං දැකලා තියෙන්න ඕනේ ලෝකය අයින් වෙනකොට මෙන්න ලෝකයට අයිතිය. මෙන්න සං මෙන්න අසං
그러니 saṃ은 우리에게 쓸모없다. saṃ을 보아 두어야 한다. 세상에서 벗어날 때, 이것이 세상에 속한 것, 이것이 saṃ, 이것이 asaṃ이라고.
සංවින් තියෙන්නේ ලෝකේ. ලෝකේ ඇහැ කන දිවනාසය ශරීරයේ මන රූප සබ්ද ගන්ධ රස, ස්පර්ශ ධර්ම මේවට ගෝචර යම් තරමක් ඇත්්ද? මේවා ඔක්කොම සංහවත් ලෝකයට අයිති.
saṃ으로 이루어진 것이 세상이다. 세상—눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma—이것들의 영역에 드는 것이 얼마가 있든, 이것들은 모두 saṃ이며 세상에 속한다.
ඒක දැක්කට පස්සේ මොකද දෙන්නේ සන්දිට්ඨික වුණා. මෙන්න මේ ගුණයට පත් වුනාම සන්දිට්ඨික ගුණය ට ඇතුලත් වුණා දහම තුළින් දැකෙන්න.
그것을 본 뒤 무엇이 되는가? sandiṭṭhiko가 되었다. 이 덕목에 이르면 sandiṭṭhiko 덕목 안에 들어 dhamma를 통해 보게 된다.
ඊට දෙන්නේ ස්වාඝාතෝ භගවතා ධම්මෝ
그다음이 svākkhāto bhagavatā dhammo다.
දැන් භගවතා ධම්මෝ කියනවා භාග්යවතුන් වහන්සේගේ ධර්මය කියලා අපි පුද්ගලත්වයට පරන්න යා.
이제 bhagavatā dhammo를 'Bhagavā의 dharma'라고 하여, 우리는 사람에게 매이는 쪽으로 간다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරා මම මේ ලෝකේ බුදු වෙන්න ඉස්සෙලත් මේ ධර්මය තිබුණා. හැබැයි මේකේ යටපත් වෙලා තිබුණා. මේක මගේ එකක් නෙමෙයි. ඒක මම මතු කරලා දුන්නා. මේ ධර්මය මගේ එහෙම නෙමෙයි. කාගේවත් නෙමෙයි.
부처님께서는 말씀하셨다. 내가 이 세상에서 붓다가 되기 전에도 이 dharma는 있었다. 다만 묻혀 있었다. 이것은 내 것이 아니다. 나는 그것을 드러내 주었다. 이 dharma는 내 것도 아니고 누구의 것도 아니다.
මෙන්න ලෝක ධර්මතාවය මේක වැහිලා තිබුනේ. වැහිලා තිබිච්ච එක මත මිසක් මේක මනි නිර්මාණය කරපු එකක් නෙවෙයි කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පැහැදිලිව දේශනා කරනේවා.
이것은 세상의 dhammatā다. 이것이 덮여 있었다. 덮여 있던 것을 드러냈을 뿐 내가 만든 것이 아니라고 부처님께서 분명히 말씀하신다.
එහෙනම් භාග්යවතුන් වහන්සේගේ ධර්මය සක්කාතයි කිව්වේ. කොහෙද භාග්යවතුන් වහන්සේගේ ධර්මයක් ලෝකේ තියෙන්නේ?
그렇다면 'Bhagavā의 dharma는 svākkhāta'라고 했다. 세상 어디에 Bhagavā의 dharma가 있는가?
මොකක්ද ඔතන එහනම් කිව්ේ භගවතා ධම්මෝ කිව්වනේ දේශනා
그러면 거기서 'bhagavatā dhammo'라고 한 것은 무엇인가? 가르침이라고 했지 않은가.
භාග්යවතුන් වහන්සේ දේශනා නොකළ දහම් ගොඩාක් තියෙනවා නමුත් මේ මේවා සියල බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ නෑහැ ලෝකේ තියෙන්නේ ඒවා අපි දැනගන්න ඕනේ.
Bhagavā께서 가르치지 않으신 dharma도 많이 있다. 그러나 이것들을 모두 부처님께서 가르치신 것은 아니다. 세상에 있는 그것들을 우리가 알아야 한다.
බග කියන්නේ බිද හරිලා වෘතය බිදහැරලා දකින්න ඕනේ ධර්මය
'bhaga'란 깨뜨려 벌린다는 것이다. 둥근 테를 깨뜨려 벌려 dharma를 보아야 한다.
මේ ලෝකය වෘතයකට අනුව ක්රියාත්මක වෙන නිසා අපිට ඇත්ත පේන්නේ. මුලාවට රැවටෙනවා.
이 세상이 테를 따라 돌아가기 때문에, 우리에게 보이는 '참'에 우리는 속아 헷갈린다.
මේ වෘතය බිදින්න ඕනේ ඇකින් එකට කොහොමද මේක හැදිලා තියෙන්නේ? බෙදලා බලනකොට යම්කිසි ධර්ම රටාවක් තියෙනවා බිදහැර බලන ධර්ම රටාවක්. විභජ්ජවාදය කිව්වෙත් ඔන්න ඕකට මිදලා බලන්න බෙදලා බලන්න
이 테를 깨뜨려야 한다. 하나하나 이것이 어떻게 만들어져 있는가? 나누어 보면 어떤 dharma의 틀이 있다—깨뜨려 벌려 보는 dharma의 틀이다. vibhajjavāda라고 한 것도 바로 그것, 풀어 보고 나누어 보라는 것이다.
භගවතා ධම්ම කියන්නේ බෙදලා බලන දහම වෘත්තය දහම වැඩපිළිවෙ මෙන්න මේක ස්වාක්කාතයි.
bhagavatā dhammo란 나누어 보는 dharma, 테를 깨는 dharma, 그 실천 방법이다. 바로 이것이 svākkhāta다.
මුතු පොටක් වාගේ මේක එක ඇමිල්ලා තියෙනවා කියලයි මේකට කියන්නේ.
진주 꿰미처럼 이것이 하나로 꿰여 있다고 말한다.
සො අකෘතයලට කියනවා ස්වාකාත ස්ව අක්කාත ස කියන්නේ තමා. තමාට ඕන හැටියට කරන්න පුළුවන් එකක් මේ ධර්මය තුළ ලෝකේ නෑ.
'sa akkhāta'를 svākkhāta라 한다—sva akkhāta. 'sa'는 자기다. 이 dharma 안에는, 세상에는 자기가 원하는 대로 할 수 있는 것이 없다.
මට ඕනන හැටියට පවත්වන්න පුළුවන් ලෝකේ කොහෙ තියෙන්නේ? මේ ලෝකේ බටෝ ඕන හැටිය හැදිලා තියෙන්නේ. හේතුඵල දහම ශ්රාවට ඔන්නන හැදිලා තියෙන්නේ. ඒ හේතුඵල දහම රටාව මට ඕන හැටියට වෙනස් කරන්න බැහැනේ.
내가 원하는 대로 이어 갈 수 있는 세상이 어디 있는가? 이 세상이 원하는 대로 만들어져 있는가? 원인과 결과의 dharma 흐름으로 만들어져 있다. 그 원인-결과 dharma의 틀을 내가 원하는 대로 바꿀 수 없지 않은가.
කාටවත් ඕන හැටියටත් බැහ. එහෙනම් මට ඕන හැටියට කොලත් බැහැ අනුන්ට ඕන හැටියට කොරලත් බැ. ධර්මයට ඕන හැටියට දකින්න ඕනේ.
누구도 원하는 대로 할 수 없다. 그러니 내가 원하는 대로도 못 하고 남이 원하는 대로도 못 한다. dharma가 [있는] 대로 보아야 한다.
ධර්මය ධර්මය හැටියට දැක්කහම ඒක කාගෙවත් එකක් නෙමෙයි ලෝත්රා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ හෙකුත් නෙමෙයි. උන්වහන්සේ ඒම ධර්මයා පෙලා දුන්නා.
dharma를 dharma대로 보면 그것은 누구의 것도 아니다. 부처님의 것조차 아니다. 그분은 그 dharma를 보여 주셨다.
මොකක්ද පෙන්නලා දුන්නේ භගවතා ධර්මය පෙලා දුන්නේ. බිදලා මේ ඇත්තට දකින්න බිඳලා බලන බෙදා බලන වැඩ පිළිවට පෙන්නලා දුනා බෙදලා
무엇을 보여 주셨는가? bhagavatā dhamma를 보여 주셨다. 깨뜨려 이 참을 보도록, 깨뜨려 보고 나누어 보는 방법을 보여 주셨다.
බෙදා බලන වැඩ පිළිවට පෙන්නලා දුනා බෙදලා බලන්න ඕක කවදාවත් දකින්න හමි නැහැ ගිරිපිටි දැක්ක අහම සාමෝහිකව ගත්තට පස්සේ මුලාවට පත් වෙනවා රැවටෙනවා මේක බෙදලා බලන්න පුරුදු වෙන්නේ. බෙදලා බලනකොට පෙනෙයි මේකේ පිහිටලා තියෙන ඇත්ත හේතුඵල න්යාය.
나누어 보지 않으면 그것을 결코 볼 수 없다. 뭉뚱그려 덩어리로 받아들이면 헷갈려 속는다. 이것을 나누어 보는 데 익숙해져야 한다. 나누어 보면 이 안에 자리 잡은 참된 원인-결과의 이치가 보인다.
අන්න ඒක දැනගත්තහම දහම් න්යාය දැනගන්නවා. ධර්ම නියාමතාවය දැනගන්නවා. ඒ ධර්ම නියාමතාවය මගේ නෙමෙයි. කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. මම මේ ලෝක වෙන්න
그것을 알면 dharma의 이치를 안다. dhamma-niyāmatā를 안다. 그 dhamma-niyāmatā는 내 것이 아니라고 부처님께서 말씀하신다.
වහන්සේ දේශනා කරනවා. මම මේ ලෝක වෙන්න ඉස්සෙල්ලාත් පෙර බුදුරජාණන් වහන්සේලා ඉන්න කාලේදී ඊට දිස අනන්ත අයතත් එහෙම අයි උන්වහන්සේලාත් මමත් ඒ ධර්මය පෙන්නලා දුන්නා මි මිසක් මේක අපි නිර්මාණය කරපු එකක් නෙමෙයි මගේ නිර්මාණයක්වත් අනිත් බුදුරජාණන් වහන්සේලාගේ නිර්මාණයාවක් නෙමෙයි මේ ලෝක ධර්මය. මෙන්න මේ බෙදලා බලන
내가 이 세상에서 [붓다가] 되기 전에도, 앞선 부처님들이 계시던 때에도, 그보다 앞서 끝없이 많은 [부처님들]도—그분들과 나는 그 dharma를 보여 주었을 뿐 우리가 만든 것이 아니다. 내가 만든 것도 아니고 다른 부처님들이 만든 것도 아니다, 이 세상의 dharma는.
නෙමෙයි මේ ලෝක ධර්මය. මෙන්න මේ බෙදලා බලන වැඩපිලා තියෙනවා ඇත්ත තැකගන්න. මෙන්න මේ
참을 알아내도록 나누어 보는 이 방법이 있다.
වැඩපිලා තියෙනවා ඇත්ත තැකගන්න. මෙන්න මේ කිරියට බෙදලා බලපුවහම ඔයට මේ බෘට්ටිය ඇටිලා හිටා ඇත්ත වෙනියේ. එදාටර් සත්යය මතුේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න ඒ නිසා ඒක ස අකෘතයි. තමන්ට ඕන හැටියට කරන්න බැහ. එක එක්කෙනාට ඕන හැටියට කරන්නත් බැහ. කාටවත් ඕන හැටියට බෙදන්නත් බැහ.
그래서 그것은 sa-akkhāta다. 자기가 원하는 대로 할 수 없다. 각자 원하는 대로 할 수도 없다. 누구도 원하는 대로 나눌 수 없다.
අවිද්යා ප්රත්යයෙන් සංඛාර වේ කියලා මම දේශනා කා හැබැයි මතු බුදු හාමුදුරුවෝ දේශනා කරා අවිද්යා සංඛාරයෙන් සංඛාරය නිරෝධ වේ කියලා එහෙම එකක් වෙන්නේ නැහැ. එහෙම ධර්මය කාටවත් කරන්න. පෙර බුදුවරයන් වහන්සේලත් මමත් මතු බුදුරජායන් වහන්සේත් දේශනා කරා නම් අවිද්යා පච්චයා සංඛාරා කිව්වා මිසක් අවිද්යා නිරෝධා සංඛාරණා නිරෝධා කිව්වා මිසක් වෙනකින් නෙමෙයි.
'avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 있다'고 내가 가르쳤는데, 앞으로 오실 붓다께서 'avijjā-saṅkhāra로 saṅkhāra가 nirodha된다'고 가르치시는 일은 없다. 누구도 dharma를 그렇게 할 수 없다. 앞선 붓다들도, 나도, 앞으로 오실 부처님도 가르치신다면 'avijjā paccayā saṅkhārā'라고, 'avijjā nirodhā saṅkhāra nirodho'라고 하실 뿐 다르게는 아니다.
සත්වයා කියන්නේ මොකක්ද අහපුම අවිද්යා සංඛාර විඤ්ඤාණ නාම රූප සලායතන ස්පර්ශ වේදනා තණ්හා උපාදාන බව භව ජාති ජරා මරග මේ සම්පීඩනය මිසක් තවත් සත්වයා කියලා ඔයටර ගන්න එකක් නැ ඔය ඔය සත්වයාගේ ඔන්න ඔය බෝධියටත් ඕක වෙන එක්කෙනෙක් ආවත් කියන්නේ ඔච්චරයි. මොකද ඒ හේතුව කාගෙවත් එකක් නෙමෙයි නිසා නිර්මාණය ඔය වචනය ඇවිලින්
satta란 무엇이냐고 물으면, avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava, jāti, jarā-maraṇa라는 이 짓눌린 뭉치일 뿐, 그 밖에 따로 satta라고 잡을 것은 없다. 이 satta의 [자리에], 이 bodhi에 다른 누가 오더라도 말하는 것은 그만큼이다. 그 원인은 누구의 것도 아니기 때문이다.
නෙමෙයි නිසා නිර්මාණය ඔය වචනය ඇවිලින් පෙන්නපු යම් යම් ගොඩක් තියෙනවා නම් සත්වයා කියන ගොඩේ විග්රහ කරලා දුන්නේ ඕකක්කයි.
'만든 것'이라는 말로 보여 준 무더기가 있다면, satta라는 무더기에서 풀이해 준 것은 바로 그것이다.
ඥානවන්තය ඕක විග්රහ පෙන්නනවා තීච්ච ස්වභාවය විග්රහ කරලා පෙන්නනවා නිසා. ඒ අයගේ නිර්මාණයක් නෙවෙයි කියන එකයි බුජුන් වහන්සේලා දේශනා කරනේ.
지혜로운 이는 그것을 풀어 보여 준다. 있는 그대로의 본성을 풀어 보여 주기 때문이다. 그들이 만든 것이 아니라는 것을 부처님들께서 말씀하신다.
එහෙනම් භාග්යවතුන් වහන්සේගේ ධර්මය කියලා ගත්තොත් එහෙම අපි ගන්නවා අර ධර්මයෙන් අහගෙන ගිහිල්ලා.
그러니 'Bhagavā의 dharma'라고 받아들이면, 우리는 그 dharma에서 들어 가며 받아들인다.
මේක තමයි ධර්මතාවය යථාර්ථය. මේක කාටවත් ඕන හැටියට වෙනස් කරන්න බැහ. මට ඕන හැටියට වෙනස් වෙන්නේ නැහ. අයිතිකාරයකුත් නෑ. තාම ඒකට කිසිම කෙනෙක් කරනවා කිව්වා නම් ඒක පිළිග හේතුත් නෑහ. කිසිම ලෝක සත්යට අනු ලෝක සත්වයෙකුට මේ ධර්මතාවය වෙනස් කරන්න බැහ. මෙන්න මේ ධර්මතාවය දැක්කට පස්සේ
이것이 dhammatā, 있는 그대로다. 누구도 원하는 대로 바꿀 수 없다. 내가 원하는 대로 바뀌지 않는다. 주인도 없다. 누군가 그것을 한다고 해도 받아들일 까닭이 없다. 어떤 세상의 satta도 이 dhammatā를 바꿀 수 없다.
බැහ. මෙන්න මේ ධර්මතාවය දැක්කට පස්සේ දැනගන්නවා මට ඕන හැටියට කරන්නත් බැරි නම් කාටවත් ඕන හැටියට කරන්න බැරි නම් කාටවත් යාඥා කරලා මගේ කරගත්තේ හැකි. මම ප්රාර්ථනා කරලා මට ඕන එකක් කරගත්තේ හැකි.
이 dhammatā를 본 뒤 안다—내가 원하는 대로 할 수도 없고 누구도 원하는 대로 할 수 없다면, 누구에게 빌어서 내 것으로 삼을 수 있겠는가? 내가 소원을 빌어 원하는 것을 이룰 수 있겠는가?
මම මොනවා බලාපොරොත්තු වුනා නම් මට ඕනේ පැවැත්ියේ හැකිද එකක්වත් බැහ. එහෙනම් එහෙම එකක් තුළ නේද මේ අනාථ වෙලා දඟ කරන්නේ මේ මට ඕන ටිකක් කරන්න
내가 무엇을 바랐든, 원하는 대로 이어 갈 수 있는가? 하나도 안 된다. 그러면 그런 것 속에서 우리는 의지할 데 없이, 내가 원하는 것을 하려고 허우적대는 것 아닌가.
මෙන්න මේ දහම අවබෝධය මෙන්න මෙතන්ට අට පස්සේ ලෝකේ හදන ලෝකේ ආශ්වාද ඉන්න මට ඕන හැටියට පවත්ව පවත කන්න බලාපොරොත්තු වෙනා මේ ලෝක භුක්තිය බලාපොරොත්තු වෙන අදහසක් තිබුණා. ඔය ආසාලින් හිඳිලා යනවා. එතනට ගියාට පස්සේ ආයෙත් ලෝකය හා සම්බන්ධයන ගමනෙන් වෙල්ලා අනාගාමී කියන වැටෙනවා.
이 dharma를 깨달음—여기에 이른 뒤, 세상을 짓고 세상의 단맛을 원하는 대로 이어 가며 누리기를 바라던 생각이 있었는데, 그 바람이 끊어져 나간다. 거기에 이른 뒤 다시 세상과 맺히는 길에서 벗어나 anāgāmī라는 [자리에] 든다.
අන්න අනාගාමී ඵලයට පත් වෙනකන් දහම් මාග අතෙන්නට ගියහම දහම් ගුණ හයක් තුළින් වර්ධනය වෙලා ගුණ වෙලා ගුණ වෙලා ඇවිදිලා අනාගාමී ඵලයට පත් වුන තැනට එනවා.
anāgāmī phala에 이르기까지 dharma의 길을 걸어가면, 여섯 dhamma guṇa를 통해 자라나고 곱절이 되고 또 곱절이 되어 anāgāmī phala에 이른 자리에 온다.
ඔන්න ඔතෙන්ට ආවට පස්සේ තමයි අරිහත් ඵලයට අරිහත් මාර්ගයෙන් පූර්ණය වෙලා යථා අවබෝධය වෙලා බුදු ගුණ වැඩෙන්නේ.
거기에 온 뒤에야 arahant magga로 채워져 arahant phala에 이르고, 있는 그대로 깨달아 buddha guṇa가 자란다.
ඊළඟ අවස්ථාවක උපදු වුනා ළම වැඩෙන හැටි විග්රහ කරනවා අරිහත් ඵලය. දැන් ඔය අනාගාමී ඵලයට මග වැඩෙන ගුණ මගයි ඔය කිව්වේ. ඔය මග ඇරෙන්න තව මගක් නෑහ. ඔය මග අනුගමනය කරලා ඕනේ ගුණ වෙවී යන්නේ.
다음 기회에 그것이 어떻게 자라는지 arahant phala를 풀이하겠다. 지금 말한 것은 anāgāmī phala로 가는 길이 자라는 guṇa의 길이다. 이 길 말고 다른 길은 없다. 이 길을 따라 거듭 곱해져 가야 한다.
24 වතාවක් ගුණ වුනහම අරිහත් ඵලය නම වතාවක් ගුණ වුනහම සෝවාන් ඵලය පහළොස් වතාවක් ගුණ වෙලා එනකොට අනාගාමී ඵලය 24 වතාවම ගුණ වනහම අරිහත් ඵලය අරහං කියන ගුණයට වඩන්නහම
24번 곱해지면 arahant phala, 9번 곱해지면 sotāpatti phala, 15번 곱해져 오면 anāgāmī phala, 24번 다 곱해지면 arahant phala—arahaṃ이라는 덕목까지 자라면.
එහෙන් ගුණ වෙන මාර්ගයක් තියෙනවා. ඕකට අපි සුවසි ගුණ කිව්වා. ඕක වැඳ වැඳ අපුද පුතා ඉන්න කිය කියා ඉන්න ගාථාවක් නෙමෙයි. අපි විසින් යාය යුතු නිවන් මග ඔය තියෙන්නේ. ගුණ වෙලා යන්න ඕනේ ඔය ක්රමය තුළින්.
그렇게 곱해지는 길이 있다. 그것을 우리는 24 guṇa라고 했다. 그것은 절하고 또 절하며 외우고만 있는 게송이 아니다. 우리가 가야 할 nibbāna의 길이 거기 있다. 그 방법을 통해 곱해져 가야 한다.
ඉතින් පටන් ගැන්මුවේ පටන් ඉන්න අවසානය නකන් යායුතු මාර්ගය පැහැදිලිව ඔතන තියෙනවා. ඔය මාර්ගයේ යන කෙනෙකුට කිසිම මාර පාක්ෂික බලවේගට කොටු කරන්න බැහ. මොන බලවේගයකින්වත් ඒ දහම් මග වහන්න බැ. ඔය ගුණ මග මාරයාට නොපෙන මගක් කිව්වේ අන්න ඒක.
그러니 시작부터 끝까지 가야 할 길이 거기 분명히 있다. 그 길을 가는 이를 Māra 쪽의 어떤 힘도 가둘 수 없다. 어떤 힘으로도 그 dharma의 길을 막을 수 없다. 이 guṇa의 길을 Māra에게 보이지 않는 길이라 한 것이 바로 그것이다.
ඔය ක්රමෙන් දැනගන්න ඕනේ ඔතන් නිකන් මග වගන්න ආකාරය දහම් මග වඩන්න ආකාරය දහම් දැක්කාට පස්සේ දැක් දුටු දහම වලා අත්දකින්නේ ඔතනින්.
그 방법으로 알아야 한다—거기서 길을 기르는 법, dharma의 길을 기르는 법을. dharma를 본 뒤 본 dharma를 몸소 겪는 것은 거기서다.
දැකපු දහම සෝවාන් ඵලයෙන්, අත්දැකපු දහම සකපුදාගාමී අනාගාමී ඵලයෙන් පූර්ණ කරපු දහම අරිහත් ඵලයෙන්. ඒක තමයි බුදු ගුණවලින් පෙන්නම්. ඒක අපි ඊළඟ අවස්ථාවක ඒ ටිය ගාන.
본 dharma는 sotāpatti phala로, 겪은 dharma는 sakadāgāmī·anāgāmī phala로, 채운 dharma는 arahant phala로. 그것을 buddha guṇa로 보여 주겠다. 그 몫은 다음 기회에 이야기하자.
තවත් මේ පස්වනක් ප්රීතිය පිළිබඳව අහන එකක් තියෙනවා. දැන් ඕකට තියෙනවා ක්ෂණික ප්රීති අක විග්රහ කරලා ගන්න. මොකද මට ඔය
또 다섯 가지 pīti에 대해 묻는 것이 있다. 그것에는 khaṇika pīti 같은 것들을 풀이해야 한다.
ප්රීති අක විග්රහ කරලා ගන්න. මොකද මට ඔය මද කරන්නේ නැහැ. නැවත බලලා තැන් ඔලා දෙන්න ඕනේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සද්ධ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් ඒක විග්රහ කරලා දෙන්න එපැද බලලා හිට අ පස්වනක් ප්රීතිය කියලා ඇති වෙනවා ඕක ඉතින් ඒ ආකාරයෙන්මේ අපිට ඇතිවෙන දහම් දැකීමෙන් ඇති වෙන්නා වූ ප්රීතියමේ දැනු දනවන කොටස් පහක් ඔය තියෙන්නේ ආකාර පහක් ගැන
그렇다, 그것을 살펴본 뒤 풀이해 주어야지. 다섯 가지 pīti라고 그것이 생긴다. 그처럼 우리에게 dharma를 봄으로써 생기는 pīti를 알게 하는 다섯 부분, 다섯 가지가 있다.
මතන මතක තියන්නේ පහ මතක
기억해 둘 것은 다섯이다.
ක්ෂ සණ සම්පත්තිය කියන්නේ මොකක්ද කියලා මේ ඉල්ලීමක් කරනවා පැහැදිලි කරලා දෙන්න කියලා.
khaṇa sampatti가 무엇인지 분명히 풀어 달라는 청이 있다.
ක්ෂණය කියන වචනයෙන් පෙන්නන අවස්ථාවක් තියෙනවා. ක්ෂණ සම්පත්තිය කියන එක විවිධාකාරයෙන් පෙන්නන්න පුළුවන් දෙයක්.
khaṇa라는 말로 보여 주는 때가 있다. khaṇa sampatti는 여러 가지로 보여 줄 수 있는 것이다.
මේ අනාදි සංසර ගමන තුළ එක එක අත්බැව් ලබමින් ඒ වාගේම ඒවා කෙළවර කරමින් ඒ අලි අලිත් අත්බැව් ලබමින් එන ගමනේ මේ ආපු කාලේ මුල බැලුවොත් මුල කියන්න බැරි තරම් අනන්ත ඈතයි.
이 시작 없는 saṃsāra의 길에서 이런저런 생을 얻고, 그것을 끝내고, 또 새 생을 얻으며 오는 길—지나온 때의 시작을 보면 시작을 말할 수 없을 만큼 끝없이 멀다.
සීමාවක් තව තව වළුවොත් තව තව ඈතට පේනවා ආපු ගම
끝을 더욱더 찾아보면 지나온 길은 더 멀리 보인다.
යම් කෙනෙක් යථාබෝධය ලැබුවේ නැත්නම් ඉදිරිට යන්න තියෙන ගමනේ සීමාව කෙළවරණක් කරන්න බැහ.
누군가 있는 그대로의 깨달음을 얻지 못했다면, 앞으로 갈 길의 끝을 정할 수 없다.
පෘථග්ජන තත්ත්වයෙන් ඉඳලා දහම් අවබෝධයක් ලැබුවේ නැත්නම් ඒ දහම් මගට වැසෙ නැත්නම්. ඒ පුද්ගලයාගේ අනාගත ගමනම් ඉදිරි අවස්ථාවේ තියෙන ගමන කවදාක් කොතනින් කෙළවර වෙනවද කොච්චර කාලයක් එන්න වෙනවාත් කියලා නිගමනය කරන්න බැ.
puthujjana의 상태에서 dharma의 깨달음을 얻지 못했다면, 그 dharma의 길에 들지 못했다면, 그 사람의 앞날 길이 언제 어디서 끝날지, 얼마나 오래 와야 할지 정할 수 없다.
ඒ වගේ අති දීර්ඝ කාලයක් මැද්දේ.
그렇게 아주 긴 때의 한가운데서.
මේ ලෝක සත්යය උපදින හැම කෙනාම දැන් ඔ වර්තමානයි කියන අවස්ථාවක් යම්කිසි අත්බැවක ඉන්නවා නම් ඔය ලබලා තියෙන අත්බැව් වලින් පුද්ගලයෙකුට අද මේ දහම් අවබෝධ කරන්න හේතුකාරක වන අත්බැවක් ලැබුණා නම් ලැබෙන්නේ අති දුර්ලභ.
이 세상의 satta로 태어나는 모든 이가 지금 현재라는 때에 어떤 생에 있다면, 얻어 온 생들 가운데 오늘 이 dharma를 깨닫게 하는 원인이 되는 생을 얻었다면, 그것은 아주 얻기 어려운 것이다.
අප්රමාණව ඉන්නේ මේ ලෝක තත්ත්වය අතරේ. මිනිසක් වෙලා ඉපදිලා මිනිස්ත් බැවක ඉන්න අවස්ථාවක් වර්තමානයේ ගෙවමින් ඉන්නවයි කියන්නේ. මේ අවස්ථාව අති දුර්ලභව ලැබෙන අවස්ථාවක්.
헤아릴 수 없이 많은 이가 이 세상의 상태 속에 있다. 사람으로 태어나 사람의 생에 있는 기회를 지금 보내고 있다는 것—이 기회는 아주 드물게 얻는 기회다.
මේ මොහොත වෙනකොට අනන්ත අප්රමාණ මේ ලෝක සත්යයෝ වෙයි වෙනම මේ දසදහතක් සක්වල අරගත්තා නම් මේ සක්වල තුළ ඒ අතරින් මේ කාලේ මනුස්සය වෙලා උපදින්න ලැබුණ අවස්ථාවක් තිබුණත් අති දුර්ලභ සේ ඉතාම සුළු අර්ප මාත්ර කොටසටයි ලැබිලා තියෙන්නේ.
이 순간에 이르러 끝없고 헤아릴 수 없는 세상의 satta가 있다. 이 일만 cakkavāḷa를 놓고 보면, 그 cakkavāḷa 안에서, 그 가운데 이때 사람으로 태어날 기회를 얻었더라도 그것은 아주 드물어 아주 작은 몫만이 얻었다.
ලෝක සත්යයෝ මහ පොළොව ඉන්න පස්වල සමපොළව නියපිටට ගත්ත පස් ටිකත් අරන් ප්රමාණයක් විතරයි අද මේ බණක් අහන්න පුළුවන් මනුස්සත් බැවක් ලබාගෙන ඉන්නවා.
세상의 satta를 큰 땅의 흙에 견주면, 손톱 위에 올린 흙만큼만 오늘 이 bana를 들을 수 있는 사람의 생을 얻어 있다.
අප්රමාණ ලෝක සත්යය අපාගත වෙලා. ප්රේත ලෝකවල, තිරිසන් ලෝකවල ඒවය සැරිසරනවා.
헤아릴 수 없는 satta가 apāya에 떨어져 peta 세계와 짐승 세계를 떠돈다.
තවත් පැත්තක විපාක භුක්තිය විඳිමින් දහම් මගට හිත තියන්න බැරි දෙබුලෝක සහ බඹලව බණ ඇහුව තියා බණ මොනවා කිව්වත් ඒගොල්ලෝ අප ආශ්වාදය ඊට වඩාලොකුවේ ඒකේ ආශ්වාදය ඇවිලිලා ඉන්නේ. ඒගොල්ලන්ටත් මේ බණ අහන්න හිතක් නැහ.
또 한쪽에는 vipāka를 누리느라 dharma의 길에 마음을 둘 수 없는 deva 세계와 brahma 세계가 있다. bana를 듣기는커녕 무슨 bana를 말해도 그들에게는 그쪽 단맛이 더 크고 그 단맛에 불붙어 있다. 그들에게도 이 bana를 들을 마음이 없다.
ඒ වගේම දුක සැප කියන එකේ යථාර්ථය තෝරගන්න පුළුවන් විදියේ අත්දැකීම් ඇති ලෝකයකත් නෙමෙයි ඉන්න. ඒ නිසා ඒගොල්ලන්ට ඕනකමෙන් බණක් අහන්න හිතාගන්න ඕනේ. මත්තත් මේ දුකක් තියෙනවානේ මත්ත ඒක අත්හරගන්න ඕනේ කියලා ඒ මානසිකත්වය ගොඩනැගෙන්න විදිහක්නේ.
또 그들은 괴로움과 즐거움의 참모습을 가려낼 수 있는 겪음이 있는 세계에 있지도 않다. 그러니 그들은 간절히 bana를 들으려는 마음을 먹어야 한다—'앞에 이 괴로움이 있으니 그것을 놓아야 한다'는 마음가짐이 생겨나는 길이 [그들에게는 없다].
දිව්ය සම්පත්තිය මත් වෙලා බ්රහ්ම සම්පත්තිය මත් වෙලා ඒ ආශ්වාදය තුළ දුකක් දැනෙන්නේ නැති තැනක ඉන්නකොට ඒ අයට මේ ලෝකයේ දුක කියන්නේ මොකක්ද කියලා තේරුම් ගැනීමට අවශ්යතාවයක් නෑහ. ඒ අවස්ථාව වැහිලා තියෙනවා. එහෙනම් දුක සැප දෙකමත්
deva의 복락에 취하고 brahma의 복락에 취해 그 단맛 속에서 괴로움이 느껴지지 않는 곳에 있을 때, 그들에게는 이 세상의 괴로움이 무엇인지 알아들어야 할 까닭이 없다. 그 기회는 막혀 있다.
වැහිලා තියෙනවා. එහෙනම් දුක සැප දෙකමත් ඇති ඥාන ශක්තියක් ඇති ඒ සියල්ලෙන්ම යුක්ත කියන දහමක් තේරුම් ගැනීමට හැකියාවක් ඇති. ඒක දැනගන්න ඕනකමක් ඇතිහනය කියන්නේ මොකක්ද කියලා තේරුම් ගත්තා මානසිකත්වයක් ඇතුව ඉන්නවා මේ මනුස්සයෝ.
그러나 괴로움과 즐거움 둘 다 있고, 앎의 힘이 있고, 그 모두를 갖추어 dharma를 알아들을 수 있는—그것을 알고 싶은 마음, 그것이 무엇인지 알아들으려는 마음가짐을 지닌 이들이 이 사람들이다.
ලෝක සත්ත්වයෙන් අතනින් මනුස්සය කියන එක අති දුර්ලභයි.
세상의 satta 가운데 사람이라는 것은 아주 드물다.
හැබැයි ඔය අතර ඊටත් අර තවත් දුම දුර්ලභ එකක් තමයි මේ කල්ප කාලාන්තරය මේ ලෝක හටගෙන වැනසිලා යනකොට මේ මහා ලෝකයක් හටගෙන වැනසිලා යනකන් මේ පවතින කාල සීමාවල් තුළ බුදුවරයේ පහළ වෙන්නේ නැතුව ගෙවෙන්න මේ බඳු කල්ප දහස් ගණන් ගියාට පස් තමයි බුදුවරේ පහළ වෙන්නේ.
그런데 그 가운데 그보다 더 드문 것이 있다. kappa들이 흘러 이 세상이 생겼다 무너질 때, 큰 세상이 생겨 무너지기까지 이어지는 때 동안 붓다가 나시지 않은 채 지나가는 이런 kappa가 수천 개 지난 뒤에야 붓다가 나신다.
මේ තරම් බුද්ධ සූන්ය කල්ප කියලා කියනවා ඇව්වට ඒ කියන්නේ නිවන් දකින්න දහමක් ලෝකෙට විද්යාමාන කරන උත්තමයන් වහන්සේ නමක් පහළ වෙන්නේ නැති කල්ප මේ වගේ දහස් ගණන් ගෙවිලා යනවා. ඒ කාලේ මේ ලෝක සත්යයෙන කාටවත් බුදු බණක් අහගන්න හම්බ වෙන්නේ නැහ.
이것을 buddha-suñña kappa라 한다. 곧 nibbāna를 볼 dharma를 세상에 드러내는 거룩한 분이 나시지 않는 kappa가 이처럼 수천 개 지나간다. 그때는 세상의 satta 누구도 붓다의 bana를 들을 수 없다.
එහෙනම් දැන් ඒ අවස්ථාවත් ලැබිලා තියෙන අය ඉන්නවා. අර මනුස්ස ප්රජාව අතරෙන් ඉන්නා
그러니 이제 그 기회까지 얻은 이들이 있다. 사람 무리 가운데서.
ඉස්සරහ කොසලකට සිහර නම් අද බැලුවොත් එහෙම සිහියට අනුත් වතුරක ඉන්නේ අන්ය ආගමික
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්ය ලබ්දික අය ඔය ඒ අය ඉන්නේ. එතකොට මෙතනින් බුදු බණක්
다른 종교, 다른 견해를 지닌 이들, 그들이 있다.
ඔය ඒ අය ඉන්නේ. එතකොට මෙතනින් බුදු බණක් අහගන්න පුළුවන් කියන තැනකට ගැලපෙන්න බෞද්ධයෝ කියන නාමධාරී බෞද්ධයෝ බැලුවොත් සිහ පත්ත තරම් මේ ලෝකේ ඉන ජනගෙන් එතනත් අඩුවෙලා. එක්තරහ සුළු මට්ටමක් ඉන්නවා.
그러면 여기서 붓다의 bana를 들을 수 있는 자리에 맞는, 이름만 bauddha인 이들을 보면 이 세상 사람 가운데 거기서 또 줄어든다. 아주 작은 무리만 있다.
දැන් ඔතන්ටත් තේරිලා ඉන්නවා. මනුස්සයත්වයට තේරුණා මනුස්සත්වයෙන් නාමික බෞද්ධත්වයට තේරුණා.
이제 거기까지도 뽑혀 왔다. 사람됨으로 뽑혔고, 사람됨에서 이름뿐인 bauddha됨으로 뽑혔다.
නාමික බෞද්ධය අතරත් මේ නමට අපි ආගම බුද්ධාගම කියන එකෙන් එහාට එයින් එහාට කටයුත්තක් නොකරන්න පිරිස අතර. අලුතෙන් බුදු ගුණ සිහි කරලා මලා පහනා පූජා කරන මට්ටමක ඒ මට්ටමක ඉන්න කට්ටිය බැලුවත් ඒකෙනුත් විතර කොටසක් තියරි 10 තරම් කොටස ඉන්නවා. දැන් ඒකටත් තේරුණා.
이름뿐인 bauddha 가운데서도, 이름만 Buddha의 가르침을 따른다 할 뿐 그 너머로 아무것도 하지 않는 무리 사이에서, 새로 buddha guṇa를 떠올리며 꽃과 등불을 올리는 수준에 있는 이들을 보아도 그중 열에 하나쯤 되는 몫이 있다. 이제 그것까지 뽑혔다.
ඒ මට්ටමෙන් එහාට බණක් අහන්න ඕනකමත් ධර්මාවබෝධයක් ලබාගන්න ඕනකම තියෙෙනෙත් ඒකෙනුත් දයක් තරන් ඉතාම සුළු ප්රමාණය වෙන. දැන් ඒකත් තේරුනේ.
그 수준 너머로 bana를 듣고 싶고 dharma를 깨닫고 싶은 마음이 있는 이는 그중에서도 아주 작은 몫이다. 이제 그것까지 뽑혔다.
දැන් එහෙම අකු වෙච්ච ක්ෂණය කොච්චරද වෙලාවද යන්නේ මේ ලෝකේ මේ ජීවිතය කොයි මොහොත ගෙවී දන්නේ නැහ මැරිල යැයි දන්නේ නැහ. තව මොහොතක් ජීවත් වෙයි දන්නේ නැහ. අන්න එහෙම මහා අඩා මොහොතක තියෙන ජීවිතයක් ගත කරමින් ඉන්න මොහොතක තමයි මේ සියල්ල ලැබිලා තියෙන්නේ.
이렇게 좁혀진 khaṇa가 얼마나 되는가—이 세상에서 이 삶이 어느 순간 다할지 모른다. 죽을지도 모른다. 한순간 더 살지도 모른다. 그렇게 아슬아슬한 순간에 있는 삶을 보내는 그 순간에 이 모든 것을 얻은 것이다.
එහෙනම් මෙපදු මොහොතක් තුළ සද්ධම්මෝ පරම දුර්ලභෝ කිව්වා. පරම දුර්ලභ සද්ධර්මය ශ්රවණය කරන්නත් ලැබුණාද ඒ බණත් අහන දෙනත් ඉන්නවානම් ඒකත් අති දුර්ලව ලැබිච්ච අවස්ථාව. ඔය අවස්ථාවක් තුළ
그러니 이런 순간 안에서—'saddhammo parama dullabho'라 했다. 아주 드문 saddhamma를 들을 수도 있었고, 그 bana를 듣는 이들도 있다면 그것도 아주 드물게 얻은 기회다.
දුර්ලව ලැබිච්ච අවස්ථාව. ඔය අවස්ථාවක් තුළ නුවණින් මෙනෙහි කරන්න පුළුවන් මානසිකත්වයකින් ඉන්නවා නම් පුළුවන් නම් ඒකත් අතිදුර අවස්ථාවක්. මේ සියල්ලම මේ ලෝක ගමනේ ක්ෂණයයි.
그런 기회 안에서 지혜롭게 마음에 둘 수 있는 마음가짐으로 있을 수 있다면 그것도 아주 드문 기회다. 이 모두가 이 세상 길의 khaṇa다.
ක්ෂණයක සම්පත්තියක් හා සමාන නිසා මේකට කියනවා මේ උත්තම අවස්ථාව ලැබිච්ච අයට ක්ෂණ සම්පත්තිය ලැබුණා කියලා. ක්ෂණ සම්පත්තිය කියන්නේ ඔන්න ඕකටයි. ඒ සියල්ලෙන් පූර්ණ වෙච්ච අවස්ථාව ලැබිච්ච කෙනාට ලැබිලා තියෙනවා ක්ෂණයක සම්පත්තියක්.
khaṇa의 sampatti와 같으므로, 이 거룩한 기회를 얻은 이에게 khaṇa sampatti를 얻었다고 한다. khaṇa sampatti란 바로 그것이다. 그 모두가 갖춰진 기회를 얻은 이에게 khaṇa의 sampatti가 주어진 것이다.
මොකක් නිසාද? අනන්ත සසර දුක් කෙළවර කරා නිවන් අවබෝධ කරගෙන මේකෙන් මිදෙන්න අවස්ථාවක් ලැබිලා තියෙනවා. ක්ෂණය පැහැරෙන්න එපා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා මේ තරම් වටිනා දුර්ලභ මොහොතක් කියලා.
왜인가? 끝없는 saṃsāra의 괴로움을 끝내고 nibbāna를 깨달아 이것에서 풀려날 기회가 주어졌기 때문이다. 'khaṇa를 놓치지 마라'고 부처님께서 말씀하셨다. 이토록 값지고 드문 순간이라고.
ක්ෂනය පැහැලා අරින්න එපා. ක්ෂණය කිව්වේ මෙන්න මේකට මේ ජීවිත කාලයක් තුළ දහම අවබෝධ කරගන්න අවස්ථාව ලැබෙන මොහොත තමයි ක්ෂණය.
khaṇa를 흘려보내지 마라. khaṇa라 한 것은 이것이다. 이 삶 동안 dharma를 깨달을 기회가 오는 순간이 khaṇa다.
මේ පටිච්ච සමුප්පාදය ගැන අපි ඒ විග්රහ කරන්නේ උප්පාද වය ධම්මිනවා. උප්පජ්ජීත්වා නිරුජ්ජන්ති මේ පැහැදිලි කරන්න.
이 paṭicca samuppāda에 대해 우리가 풀이하는 것은 'uppāda-vaya dhammino, uppajjitvā nirujjhanti'를 밝히려는 것이다.
දැන් මේ ලෝකේ තියෙන දහම් ක්රමවල මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා. යම් ධර්මයක් ඉපදුනානම් යමක් හටගත්තා නම් හටගත්ත ඒවා අර උදයංගම අත්තංගම ආශ්වාද ආදීනවයව නිස්සරණ කියන මේ ක්රමයටත් වැය වෙලා යනවා. මේ අර්ථය හටගත්ත දෙයක් වැය වෙලා යන එක.
이 세상에 있는 dharma의 방식들에는 이런 것이 있다. 어떤 dharma가 태어났다면, 무엇이 생겨났다면, 생겨난 그것들은 udayaṅgama, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa라는 방식으로 사라져(vaya) 간다. 이 뜻은 생겨난 것이 사라져 간다는 것이다.
අනික තමයි වය ධම්ම කියන වචනයේ තවර්ථයක් තියෙනවා. ගෙවිලා යනවා නැත්නම් ගුණධර්ම වලින් මේ විනාශයට පත් වෙනවා.
또 vaya dhamma라는 말에는 다른 뜻이 있다. 닳아 없어진다는 것, 또는 guṇa dharma에서 [멀어져] 무너짐에 이른다는 것이다.
ඉපදුන ධර්මයක් මේ ලෝකේ හටගත්ත ධර්මයක්. අපි අල්ලන්න ගියොත් එහෙම අපිට සිද්ධ වෙන්නේ ලෝකය අල්ලගන්න වැය පැත්තට වැටෙන්නේ. අය නිවන වැය ලෝකය.
태어난 dharma, 이 세상에 생겨난 dharma를 우리가 붙잡으려 하면, 우리는 세상을 붙잡아 vaya 쪽으로 떨어진다. aya는 nibbāna, vaya는 세상이다.
වැයට සම්බන්ධ වෙන ධර්ම එහවත් ලෝක ධර්මය ඇත්නම් ඒවා ඔක්කොම වය ධර්ම. මේ තව අර්ථයක්.
vaya와 맺힌 dharma, 곧 세상의 dharma가 있다면 그것들은 모두 vaya dharma다. 이것이 또 하나의 뜻이다.
වය ධර්ම තේරුම් ගන්න ඕන. වය ධර්ම ඇත්තලා දැම්මහ අපිට ඒක ඇලීමක් නෑ. උපදින ධර්මයක් ඇතනම් පැවැත්මට අයිතියි පැවැත්මට අයිතිය මම අ කල්ලන්න ගියොත් වැය වුණා නැත්නම් නිවනෙන් වැය වෙලා ගියා. අය නිවන නම් නිවනට යන්න බැහැ. ලෝකය ඇල්ලුව
vaya dharma를 알아들어야 한다. vaya dharma를 놓아 버리면 우리에게 그것에 들러붙음이 없다. 태어나는 dharma가 있다면 그것은 존재에 속한다. 존재에 속한 것을 내가 붙잡으려 하면 vaya가 된다. 곧 nibbāna에서 멀어져 사라져 간다. aya가 nibbāna라면, [그렇게 해서는] nibbāna로 갈 수 없다. 세상을 붙잡았기 때문이다.
ලෝක අල්ලන දහම් වැය දහම් ලෝකේ අත්හරින දහම් අය දහම් මේ දහම්ම ඉන්න ක්රමයක්. ලෝකේ [උගුර කෑරීම] අය වැයම ඉන්න ක්රමය.
세상을 붙잡는 dharma는 vaya dharma, 세상을 놓는 dharma는 aya dharma다. 이것이 dharma에 있는 방식, 세상에 aya와 vaya가 있는 방식이다.
ඉපදුන ධර්ම සියල්ලම අ ඔක්කොම බැලුවොත් එහෙම වැයට පත්වෙන දහම් වෙනවා දෙපැත්තකින්. ඒකක් තමයි උදයංගම අත්තංගම ආස්වාද ආදීනව නිස්සරණ කියන මේ ක්රමානුකූලව වැය වෙලා යන දහම අනික තමයි නිවන අය දහම ලෝකයේ වැය දහම
태어난 dharma를 모두 보면 두 쪽에서 vaya에 이르는 dharma가 된다. 하나는 udayaṅgama, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa라는 차례로 사라져 가는 dharma다.
දහම අනික තමයි නිවන අය දහම ලෝකයේ වැය දහම උප්පාද ඔක්කොම ලෝකයට අයිති. එහෙනම් ඒවා ඔක්කොම අල්ලන්න ගියොත් ඒවා වැය දහම. වැහැරීමට විනාශයට පත් වෙනවා මිසක් අය සංඛ්යාත නිවනට යන්න බැරි දහම්.
다른 하나는 nibbāna가 aya dharma, 세상이 vaya dharma라는 것이다. 생겨남(uppāda)은 모두 세상에 속한다. 그러니 그것들을 다 붙잡으려 하면 그것들은 vaya dharma다. 닳고 무너질 뿐, aya라 불리는 nibbāna로 갈 수 없는 dharma다.
මේ අර්ථ දෙකෙන්ම දකින්න ඕනේ උපාදාය. උදයව් ඥානය කියලා දකිනට ඔය දෙකම දකින්න ඕනේ.
이 두 뜻으로 uppāda-vaya를 보아야 한다. udayabbaya ñāṇa로 보려면 이 둘을 다 보아야 한다.
උදා වුන යම් ධර්මයක් ඇත්නම්. උදයංගම, අත්තංගම, ආශ්වාද, ආදීනව නිස්සරණ කියන මේ ක්රමෙන් ලෝක සම්මතය අනුව වැය වෙනවා. මේක පැත්ත.
떠오른 dharma가 있다면 udayaṅgama, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa라는 방식으로 세상 관례에 따라 사라진다. 이것이 한쪽이다.
අනික තමයි උපදුන යම් දහමක් ඇටනම් ඒ ඔක්කොම ලෝකයට අයිති වැය දහම් නිවනටද? නිවන් මග අයදහ ඉපදෙන පැත්ත කෙළවර කරලා යන එක දහම් නිවනට යන පැත්ත පවතින පැත්තට යන එක වැය දහම ලෝකෙට යන පැත්ත.
다른 하나는, 태어난 dharma가 있다면 그것은 모두 세상에 속한 vaya dharma라는 것이다. nibbāna로 [가는가]? nibbāna의 길은 aya dharma다. 태어나는 쪽을 끝내고 가는 것이 nibbāna로 가는 쪽이고, 이어지는 쪽으로 가는 것이 vaya dharma, 세상으로 가는 쪽이다.
මෙන්න මේ දෙකෙන්ම දකින්න මේ ලෝක ධර්මයන්ගේ ස්වභාවය උප්පාද වය දම්මිනව දකින්න ඕනය විදිහට උප්පජ්ජිත්වා නිරුජ්ඣන්ති
이 둘로 이 세상 dharma들의 본성을 보라. 'uppāda-vaya dhammino'를 보아야 하는 방식으로, 'uppajjitvā nirujjhanti'를.
මේකේ ක්රම දෙකක් තියෙනවා. ඉපදුන යම් ධර්මයක් ඇත්නම් නැතිවෙලා යන එක අර්ථයක්. ඒක ලෝකහර්ථය.
여기에 두 방식이 있다. 태어난 dharma가 있다면 없어져 간다는 것이 한 뜻이다. 그것은 세상의 뜻이다.
එතකොට ඉපදුනේ යම් ධර්මයක් ඇත්නම්. ඒවයෙන් අපිට යමක් උදා කර දෙන්නේ නෑ යහපත් දෙයක්. ඒවා ඔක්කොම මේ ලෝකයට පත්වෙන හතර පැට දහම් නිසා. ගුණ උදා කර දෙන දහම නෙමෙයි අල්ලන්න ගියොත් එහෙම ඉපදුනේ යමක බැඳුනොත් එහෙම නිවනට ලබන්න බැහැ. උත්ිලා නැගිය සිටින්න බැහැ.
또 태어난 dharma가 있다면, 그것들은 우리에게 무언가 좋은 것을 떠오르게 해 주지 않는다. 그것들은 모두 이 세상으로 이끄는 dharma이기 때문이다. guṇa를 떠오르게 하는 dharma가 아니다. 붙잡으려 하면, 태어난 것에 매이면 nibbāna를 얻을 수 없다. 일어설 수 없다.
උදා වෙන්න බැරි ධර්මවලත් නිරුජ්ජන්තිය කියලා. උදා නොවෙන අර්ථය තමයි මේකේ දහම අර්ථය.
떠오를 수 없는 dharma에 대해서도 'nirujjhanti'라고 한다. 떠오르지 않는다는 뜻, 그것이 여기서의 dharma의 뜻이다.
ඉපදුන දහම් තුළින් ගිහිල්ලා ඉපදුන දහමක් තුළ හිටියොත් එයාට නිවන නෑ. නිවන උදා කරගන්න බැ. අන්න එතන්ට පත් වුනහම නිරුජ්ඣන්තිය කියන එකට වැටෙනවා. උදා කරගන්න බැරි තැනට වැටෙනවා.
태어난 dharma를 통해 가서 태어난 dharma 안에 머물면 그에게 nibbāna는 없다. nibbāna를 떠오르게 할 수 없다. 거기에 이르면 nirujjhanti라는 데로 떨어진다. 떠오르게 할 수 없는 자리로 떨어진다.
ඉපදුන යම් දහමක් ඇත්නම් ඒවා තුළ අපිට ඕන දේ උදා කරගන්න බැ. ඒවා ධර්මතාවයට තරගෙන වැඩසිලා යනවා මිසක් ඒවා අපිට ඕන හැටියට උදා කරගෙන අපිට බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඒවා පවත්වා ගන්න. අපිට ඕන හැටියට පවත්වාගෙන අපිට ඕන හැට උදා කරගෙන තියාගන්න පුළුවන් දහමක් නැති නිසාත් ඒවා නිරුජ්ජන්තිය කියන එකට වැටෙනවා.
태어난 dharma가 있다면 그 안에서 우리가 원하는 것을 떠오르게 할 수 없다. 그것들은 dhammatā에 따라 무너져 갈 뿐이다. 우리는 그것들을 원하는 대로 떠오르게 하여 이어 가기를 바라지만, 원하는 대로 이어 가고 원하는 대로 떠오르게 하여 지닐 수 있는 dharma가 없으므로 그것들은 nirujjhanti에 떨어진다.
එතකොට අපි දකිනවා ඒවා අපිට යමක් උදා කර ගැනීමට සුදුසු දහම් නෙමෙයි. පැවැත්මට අයිති මොන එක්ක හරි එල්බගෙනෙක්. ඒකේ බැඳිලා ඉන්න ගියොත්. අපිට කවදාව සැනසුම උදා වෙන්නේ නෑ. නිවන උදා වෙන්නේ නෑ. ඒ අර්ථයෙන් ඒවට කියනවා උප්පජ්ජිත්වා නිරුජ්ඣන්ති.
그러면 우리는 본다. 그것들은 무엇을 떠오르게 하기에 맞는 dharma가 아니다. 존재에 속한 무언가에 매달려 거기에 묶여 있으려 하면 우리에게 결코 평안이 오지 않는다. nibbāna가 오지 않는다. 그 뜻으로 그것들을 uppajjitvā nirujjhanti라 한다.
ඉපදින ඒවයෙන් සැනසීමක් බලාපොරොත්තු වෙන එක ලෝක සත්වයාගේ සිරිත පෘථග්ජන ලෝක සත්වයාගේ සිරිත ඉපදෙන සියල්ලම ගන්න හරයක් නෑහ කියලා දැනගෙන අත්හැරීම නොවැලී මිදීම ආර්යයන්ගේ හිරිත
태어나는 것들에서 평안을 바라는 것은 세상 satta의, puthujjana인 세상 satta의 버릇이다. 태어나는 모든 것에 붙잡을 알맹이가 없음을 알고 놓아 버리고 들러붙지 않고 풀려나는 것은 ariya들의 버릇이다.
දැන් ආර්ය ධර්මයට අනුකූලව නිවන් අවබෝධ කරගන්නවා නම් ඒ නිරුජ්ජන්තිය කියන එකට වැටෙන්න දහම් දකින්න ඕන දැකලා ඇව මිදිලා යන්න ඕනේ.
이제 ariya dharma에 맞게 nibbāna를 깨달으려면 nirujjhanti에 떨어지는 dharma를 보아야 한다. 보고서 풀려나 가야 한다.
ලෝක එයා බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඉපදුන දෙයක් ඇත්නම් ප්රිය මධුර ආකාරයෙන් පවත්වාගන්න. ඒවා කැමති සේ පවතින දහම් නෙවෙයි. අරයේ ගෙවිලා යන දහම ඕක තෝරාගන්න ඕනේ.
세상은 태어난 것이 있으면 그것을 사랑스럽고 달콤하게 이어 가기를 바란다. 그것들은 바라는 대로 이어지는 dharma가 아니다. 닳아 가는 dharma다. 그것을 가려내야 한다.
බුදුරජාණන් වහන්සේට හා රහතන් වහන්සේලාට කර්ම විපාක දෙනවද කියලා අහනවා.
부처님과 arahant들에게 kamma가 vipāka를 주느냐고 묻는다.
දැන් මෙතනින් අපි මෙහෙම අහන්න හේතුව හුඟයගේ බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා බුදුරජාණන් වහන්සේත් මහරහතන් වහන්සේලා මේ කර්ම විපාක නිරෝධ කළා කියන අදහසක්.
우리가 이렇게 묻는 까닭은, 많은 이가 부처님과 큰 arahant들이 이 kamma-vipāka를 nirodha했다고 여기기 때문이다.
කර්ම එකක් විපාක එකක්. කර්මක් ක්ෂේකරානය මිසක් විපාකක් ක්ෂේකර ඥානයක් පහළ වුණේ නෑ.
kamma는 하나이고 vipāka는 또 하나다. kammakkhaya ñāṇa가 일어났을 뿐, vipākakkhaya ñāṇa가 일어난 것은 아니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේටත් මහරහතන් වහන්සේටත් පහළ වුණේ කර්මයකත් ඥානය.
부처님께도 큰 arahant께도 일어난 것은 kammakkhaya ñāṇa다.
අවිද්යා යේව අශේෂ විරාග නිරෝධා සංඛාර නිරෝධෝ අන්න සංඛාරයි නිරෝධ කළේ අවිද්යා නිරෝධ කිරීමක් සංඛාර නිරෝධා විඤ්ඤාණ නිරෝධෝ ආදී වශයෙන් ඒ සංඛාර නිසා හටගන්නේ යම් විඤ්ඤාණයක් ඇත්්ද ඒකයි නිරෝධ කළේ.
'avijjāya tveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho'—avijjā를 nirodha함으로 saṅkhāra를 nirodha했다. 'saṅkhāranirodhā viññāṇanirodho' 등으로, 그 saṅkhāra 때문에 생겨나는 viññāṇa가 있다면 그것을 nirodha했다.
සංඛාරයන් මුල් කරගෙන හටගන්නේ විඤ්ඤාණ කියලා කියන්නේ යම්කිසි කුසලම පුණ්ය පාප ආදී වශයෙන් තිබුණා වූ මේ විඤ්ඤාණයයි ඒ කියන්නේ.
saṅkhāra를 뿌리로 생겨나는 viññāṇa란, kusala, puñña, pāpa 같은 것으로 있던 이 viññāṇa를 말한다.
අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගන්නේ විඤ්ඤාණ අවිද්යා සංඛාර නිසා හටගන්නේ. සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං සංඛාර සම්පයුත්තා සංඛාර ප්රත්යයෙන් විඤ්ඤාණ වේ සංඛාර සමයේද්ධිය [උගුර කෑරීම] දැන් සංඛාර නිරෝධ කළා මිසක්.
avijjā를 조건으로 생겨나는 viññāṇa, avijjā-saṅkhāra 때문에 생겨나는 것이다. 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ', saṅkhāra와 함께하는 것—saṅkhāra를 조건으로 viññāṇa가 있다. 그러니 saṅkhāra를 nirodha했을 뿐이다.
සංඛාර කියලා කියන්නේ පුඤ්ඤාභි සංඛාර, අප්ඤාභි සංඛාර, ආනිංජ්භි සංඛාර කියලා තුනක් තියෙනවා අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගන්න. මෙන්න මේ තුන් ආකාර සංඛාර නිරෝධ කළයි අරිහත්වයට පත් වෙන්නේ. බුද්ධත්වයට පත් වෙන්නේ.
saṅkhāra에는 puññābhisaṅkhāra, apuññābhisaṅkhāra, āneñjābhisaṅkhāra 셋이 있어 avijjā를 조건으로 생겨난다. 이 세 가지 saṅkhāra를 nirodha하여 arahant가 되고 붓다가 된다.
සංඛාර නිරෝධ කළාට පස්සේ එදින් නිසා රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්ම කියන මේවා ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන කියන ඒවට ගෝචර කරගෙන ඒවායේ අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් බැඳිලා යම්කිසි ගොඩනැගිල්ලක් ගොඩනැගීමක් කරනවද සිතුවිලි ක්රියාවද මෙන්න මේ ටිකයි බුදුරජාණන් වහන්සේලා හෝ අරිහත්යට පත් වුන උත්තමයන් වහන්සේලා ඉවත් කරලා තියෙන්නේ. මෙන්න මේ ටික ඉවත් කිරීමට කියනවා සංඛාර නිරෝධ කළා කියලා.
saṅkhāra를 nirodha한 뒤, 그로 인해 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma를 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음의 대상으로 삼아 거기에 avijjā와 taṇhā로 묶여 무언가를 쌓아 올리는 것—생각의 작용—바로 이것을 부처님들과 arahant가 된 거룩한 분들은 걷어 냈다. 이것을 걷어 냄을 saṅkhāra를 nirodha했다고 한다.
සංඛාර නිසා ප්රත්යකන හටගන්න විඤ්ඤාණයක් තිබනම් ඒ විඤ්ඤාණය නිරෝධයි. සියලු විඤ්ඤාණ නෙමෙයි.
saṅkhāra를 조건으로 생겨나는 viññāṇa가 있다면 그 viññāṇa는 nirodha된다. 모든 viññāṇa가 아니다.
එහෙනම් උන්වහන්සේලාගේ නිරෝධ වෙන විඤ්ඤාණ කොටසක් තියෙනවා. අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගන්න විඤ්ඤාණය ඉවරයි. අවිද්යාව නිරෝධ කරපු නිසා නැති වෙන්නේ ඒ ටිකයි. විපාක විඤ්ඤාණය කියන්නේ අවිද්යා ප්රතින් හටගන්න විඤ්ඤාණය නෙමෙයි.
그러니 그분들에게서 nirodha되는 viññāṇa의 몫이 있다. avijjā를 조건으로 생겨나는 viññāṇa는 끝났다. avijjā를 nirodha했기에 없어지는 것은 그 몫뿐이다. vipāka viññāṇa는 avijjā를 조건으로 생겨나는 viññāṇa가 아니다.
පෙරභවයේ හටගත්ත අවිද්යාව නිසා හටගත්ත විපාක ක්රියාවලිය ඒ තියෙන්නේ. ඒ ක්රියාවලිය නැති කරන්න තුන් ලෝකාගට බුදුපියාණන් වහන්සේටත් බැහ.
그것은 앞생에 생겨난 avijjā 때문에 생겨난 vipāka의 과정이다. 그 과정을 없애는 것은 세 세계의 아버지이신 부처님께서도 하실 수 없다.
ඒකෙදි ඵල දෙන්න තියෙන්නේ යම්කිසි විපාකයක් ඇක්නා. ඒක විපාක වශයෙන් එනවා. නමුත් ඒ විපාකය මුල් කරගෙන නැවතත් මතු කර්මයට රැස් කර ගැනීමේ හේතුවයි බුදු බුගරජන් වහන්සේලාගේ තාරිහතුන් වහන්සේලාගේ නැත්තේ.
거기에 열매 맺을 어떤 vipāka가 있다면 그것은 vipāka로 온다. 그러나 그 vipāka를 뿌리로 다시 앞날의 kamma를 쌓는 원인이 부처님들과 arahant들에게는 없다.
සැප එනවා දුක එනවා. යමකින් සැප දුක දෙනවද? ඒකට අවශ්ය කරන ඇහැ කන දිව නාසය ශරීරය මන තවම තියෙනවා විපාක වශයෙන්.
즐거움이 오고 괴로움이 온다. 무엇으로 즐거움과 괴로움을 주는가? 그에 필요한 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 아직 vipāka로 있다.
විපාක වශයෙන් ඒකට ගෝචර වෙන රූප, සබ්ද, ගන්ධ, රාස, ස්පර්ශය ඒවට ගෝචර වෙනවා. ඒ නිසා ඒ හේතුවෙන් හටගන්නා වූ යම්කිසි ස්පර්ශයක් ඇන්නා ඒකෙ විපාක ස්පර්ශයක්.
vipāka로서 그 대상이 되는 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba가 그것들의 영역에 든다. 그래서 그로 인해 생겨나는 phassa가 있다면 그것은 vipāka phassa다.
ස්පර්ශ නිරෝධ කළා කියනකොට දැනගන්න මොන ස්පර්ශද නිරෝධ කළේ? අවිද්යාව ප්රත්යකරන්න හටගන්න යම් ස්පර්ශයක් ඇත්ද ඒක නිරෝධයි. සියලු ස්පර්ශ අවිද්යා ප්රත්යයෙන් නෙමෙයි.
phassa를 nirodha했다고 할 때, 어떤 phassa를 nirodha했는지 알라. avijjā를 조건으로 생겨나는 phassa가 있다면 그것이 nirodha되었다. 모든 phassa가 avijjā를 조건으로 하는 것은 아니다.
විපාක ප්රත්යයෙන් හටගන්න ස්පර්ශක් තියෙනවා. විපා විපාක ප්රත්යයෙන් හටගන්න වේදනක් තියෙනවා. ඒ ස්පර්ශ වේදනා කියන්නේ ඒකක්.
vipāka를 조건으로 생겨나는 phassa가 있다. vipāka를 조건으로 생겨나는 vedanā가 있다. 그 phassa와 vedanā는 하나다.
නිරෝධ කළේ මොනාද? සංස්පර්ශ සහ සම්පස්ස වේදනා. සංස්පර්ශ කියන එකයි ස්පර්ශ කියන්නේ දෙකක්. ස්පර්ශ විපාක වශයෙන් ලබනවා.
nirodha한 것은 무엇인가? samphassa와 samphassajā vedanā다. samphassa와 phassa는 둘이다. phassa는 vipāka로 얻는다.
අවිද්යාව පහළ වෙලා තිබුනොත් අවිද්යාව නිසා සංඛාර ගොඩන නැගුවොත් ඒ හේතුවෙන් ලබනවා සංස්පර විපාක වේදනාව ඒකා.
avijjā가 일어나 있어 avijjā 때문에 saṅkhāra를 쌓으면, 그로 인해 samphassa를 얻는다. [다른 하나는] vipāka vedanā다.
පස්ස පච්චයා වේදනා කියලා අවිද්යාව සමගය දිච්ච වේදනාවක් තියෙනවා නම් ඒකට කියනවා සම්පස්සජා වේදනා.
'phassa paccayā vedanā'라 하여 avijjā와 함께하는 vedanā가 있다면 그것을 samphassajā vedanā라 한다.
එහෙනම් සම්පිත්ත පටිච්ච සමුප්පාදය කියලා පටිච්ච සමුප්පාදයක් තියෙනවා. අවිද්යාව සමග සමග යෙදෙන ඒවා.
그러니 sampayutta paṭicca samuppāda라는 paṭicca samuppāda가 있다. avijjā와 함께 엮이는 것들이다.
අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාර අවිජ්ජා සම්පිත්ත සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං සංඛාර සම්පිත්තං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං විඤ්ඤාණ සම්පිත්තං නාම රූපයා සලායතනං නාම රූප සම්පිත්තං සලායතන පච්චයා පස්සෝ සලායතන සම්පිත්තෝ පස්ස පච්චයා වේදනා පස්ස සම්පයුතා වේදනා පච්චයා තණ්හා වේදනා සම්පයුත්තා තණ්හා පච්චයා උපාදානං තණ්හා සම්පයුත්තා ඔන්න ඔතෙට උපාදානයට එනකන් එකින් එකට සමගය දෙනවා.
'avijjā paccayā saṅkhārā, avijjā sampayuttā; saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, saṅkhāra sampayuttaṃ; viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, viññāṇa sampayuttaṃ; nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ, nāmarūpa sampayuttaṃ; saḷāyatana paccayā phasso, saḷāyatana sampayutto; phassa paccayā vedanā, phassa sampayuttā; vedanā paccayā taṇhā, vedanā sampayuttā; taṇhā paccayā upādānaṃ, taṇhā sampayuttaṃ.' 이렇게 upādāna에 이르기까지 하나하나가 함께 엮인다.
අවිද්යාව තියෙන තාක්කල් අවිද්යාව ප්රත්යයෙන් සංඛාර හටගැනීම නිසා ඒ චක්රය අනුව වේදනාව හරි හටගත්තා නම් තණ්හාව උපාදානය හටගත්තා නම් එතන්ට එනකන්ම අවිද්යාව සමගය ඉදිලා තියෙන්නේ. මෙන්න මේ අවිද්යාව සමය දෙන දහම් වලින් ඒ ලැබෙන වේදනාවට කියනවා සම්පස්සජා වේදනා. ස්පර්ශයට කියනවා සංස්පර්ශ.
avijjā가 있는 한, avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 생겨나므로 그 바퀴를 따라 vedanā가 생겨났든, taṇhā와 upādāna가 생겨났든, 거기에 이르기까지 avijjā가 함께 엮여 있다. 이 avijjā가 함께하는 dharma로 얻는 vedanā를 samphassajā vedanā라 한다. phassa를 samphassa라 한다.
එතකොට මේ සම්පස්ස ජා වේදනා සහ සංස්පර්ශයයි නැති කළේ. අරිහත් ඵලය නැති කළේ ඒ ටික. එහෙනම් ඒ මෙලෝදී පහළ කරන අවිද්යාව නිසා හටගන්න වැඩපිළිල දුරු කිරීමෙන් ලබන්නා වූ වේදනාත්සා ස්පර්සයි නැති කරලා දැන්න.
그러니 이 samphassajā vedanā와 samphassa를 없앤 것이다. arahant phala가 없앤 것은 그것이다. 이 생에서 일으키는 avijjā 때문에 생겨나는 과정을 걷어 냄으로써 얻는 vedanā와 phassa를 없애 버렸다.
විපාක ස්පර්ශය සහ විපාක වේදනාව අරිහත්තුන් වහන්සේලාත් බුදුරජාණන් වහන්සේලාත් තියෙනවා. එහෙනම් විපාක නිරෝධ කරන ඥානයක් නෙමෙයි පහළ වුණේ.
vipāka phassa와 vipāka vedanā는 arahant들에게도 부처님들께도 있다. 그러니 vipāka를 nirodha하는 ñāṇa가 일어난 것이 아니다.
අන්න අර කියන කර්ම නිරෝධ කර්ම කියලා කිව්වේ ඔන්න ඔය චේතනා මුල් කරන්නේ පහළ වෙන්න එක. අවිද්යා ප්රත්යෙන් හටගන්න චේතනා නිසා හටගන්න යම්කිසි කර්මයක් තියෙනවානේ. මෙන්න මේ කර්මයක්ෂය කර ඥානය පහළ වුනා මිසා විපාකක් ක්ෂය කරරක් ඥානයක් පහල වුනා කියලා බුදු දහම දේශනා කරලා නැහැ.
앞서 말한 kamma nirodha의 kamma란 cetanā를 뿌리로 일어나는 것이다. avijjā를 조건으로 생겨나는 cetanā 때문에 생겨나는 kamma가 있지 않은가. 이 kammakkhaya ñāṇa가 일어났을 뿐, vipākakkhaya ñāṇa가 일어났다고 Buddha dharma는 가르친 적이 없다.
දැන් හුඟ දෙනෙක් හිතයිනේ කර්මක් ක්ෂේ කරක් ඥානය පහළ වුනා කිව්වාම පෙර කරලද කර්ම ක්ෂේ කළා කියලා.
많은 이가 kammakkhaya ñāṇa가 일어났다고 하면, 앞서 지은 kamma를 다 없앴다고 여긴다.
පෙර කරලද කර්ම පෙරම ඉවරයි. දැන් මොනවද කියනවා. ඒකේ විපාකයන
앞서 지은 kamma는 앞서 이미 끝났다. 그러면 지금 무엇을 말하는가? 그 vipāka를—
පෙර බවේ කර්මයක් කළා නම් පෙර භවය කර්මය කරපු සිතුවිල්ල ක්රියාව කතාව ඉවර වෙනකොටම ඒ කර්ම කරපු අවස්ථාව ඉවරයි. ගෙවිලා ඉවරයි. ඒ කතාව දැන් කොයින්නේ? ඒ ක්රියාව කතාව හිතුවිල්ල දැන් කොයිද? දැන් මොකක්ද තියෙන්නේ? නමුත් එතන විපාක විරෙනවා ඒක විපාකය ඉවර වුණේ නැහැ. කර්මය කරවා කරනකම් කර්ම අවස්ථාව ඉවරයි.
앞생에 kamma를 지었다면, 앞생에 그 kamma를 지은 생각, 행동, 말이 끝나는 바로 그때 그 kamma를 지은 때는 끝났다. 다 지나갔다. 그 말이 지금 어디 있는가? 그 행동, 말, 생각이 지금 어디 있는가? 지금 무엇이 있는가? 그러나 거기서 vipāka가 남는다. 그 vipāka는 끝나지 않았다. kamma를 짓고 나면 kamma의 때는 끝난다.
කර්ම අවස්ථාව ඉවරනාට පස්සේ ඒ ක්රියාවලිය නිසා ගොඩනැගිච්ච ශක්තිය ධර්ම අවස්ථාවට වැටෙන්නේ. ඔය ධර්ම අවස්ථාවේ දවස් ගණනක් හරි, මාත ගානක් හරි අවුරුදු ගණනක් හරි මේ අත්බැව තුළ හරි නැත්නම් ඊළඟ අත්බැව හරි ඊට පස්සේ මතු අත්බැව කවදා හරි කල්ප කෝඩියට පස්සේ හැරිය. ආයි එන්න පුළුවන්.
kamma의 때가 끝난 뒤, 그 과정 때문에 쌓인 힘은 dharma의 때로 들어간다. 그 dharma의 때에서 며칠이든 몇 달이든 몇 해든, 이 생 안에서든 다음 생에서든 그 뒤의 생에서든, 언젠가 koṭi kappa 뒤에라도 다시 올 수 있다.
අන්න එහෙම ආපු එකට කියනවා. ධර්ම අවස්ථාව ඒක විපාක අවස්ථාව නෑ ධර්ම අවස්ථාව
그렇게 온 것을 이렇게 말한다—dharma의 때. "그것이 vipāka의 때입니까?" "아니, dharma의 때다."
ධර්ම අවස්ථාවේ කර්මය විපාක දෙන්න ආවේ නෑහ තව ඒක ධර්ම අවස්ථාවේ පවතිනවා. දැන් අපි අද මනුස්සයෙක් වෙලා හිටියට අපිට අපාගත වෙන්න ඉදිරියට හේතුකාරක වන්නා වූ කර්ම කරපු අය බලවේගී අපිලා ගැබ්බෙලා තියෙනවා.
dharma의 때에서는 kamma가 vipāka를 주러 오지 않았다. 아직 dharma의 때에 머문다. 이제 우리가 오늘 사람으로 있지만, 앞으로 apāya에 떨어지게 할 원인이 되는 kamma를 지은 힘이 우리 안에 숨어 있다.
දැන් අපි මේ මේ අත්බැව තුළ අපාගත වෙන්න මොනවද පාප කර්මයක් නොකර ඉඳලා. පෘථග්ජනව එහෙම හිටියා නම් මරණාසන්න මොහොතකදී අපරාපරිය කර්ම වශයෙන් ඇදලා එන්න පුළුවන් අන්න ඒ අවස්ථාවක්. අන්න ඒ ධර්ම අවස්ථාවේ තිබිච්ච ශක්තිය තමයි ඇදලා ඇවිදිලා නැත්නම් ඊළඟට ආරම්මණ අවස්ථාව ලබා දෙන්නේ.
이 생 안에서 apāya에 떨어질 pāpa kamma를 짓지 않고 있었어도, puthujjana로 있었다면 죽음이 가까운 순간에 aparāpariya kamma로 끌려올 수 있다—그런 기회다. 그 dharma의 때에 있던 힘이 끌려 와서, 다음으로 ārammaṇa의 때를 준다.
ඇහැට රූපයක් වශයෙන්, කනට ශබ්දයක් වශයෙන්, දිවට රසයක් වශයෙන්, නාසයට ගන්ධයක් වශයෙන්, කයට පොට්ඨබ්බයක් වශයෙන්, මනසට ධර්මයක් වශයෙන් කොහොම හරි. ඔන්න ඔහොම අරමුණු වෙන වෙලාවක් එනවා කර්ම විපාකයෙන් අවශ්ය වන්නා වූ රූප ජනිත කරලා.
눈에 rūpa로, 귀에 sadda로, 혀에 rasa로, 코에 gandha로, 몸에 phoṭṭhabba로, 마음에 dhamma로, 어떻게든. 이렇게 대상이 되는 때가 온다, kamma vipāka에 필요한 rūpa를 낳아서.
මෙන්න මේ කර්මට රූප ජනිත කරන අවස්ථාව ආපුවහම තමයි අපිට අරමුණු වෙන්න පටන් ගන්නේ. අන්න ඒකට කියනවා ධර්ම අවස්ථාවෙන් ආරම්මණ අවස්ථාවට ආවා. ඔන්න ආරම්මණ අවස්ථාව භුක්තින වේදනාව ගත්තට පස්සේ පස්ස පච්චයා වේදනා කියන එක ආවට පස්සේ විපාක වේදනාවෙන් අන්න එනවා විපාක අවස්ථාවලට. දැන් විපාක භුක්තිය වේදනාව වශයෙන් මිදිනවා.
kamma가 rūpa를 낳는 때가 오면 그때 우리에게 대상이 되기 시작한다. 그것을 dharma의 때에서 ārammaṇa의 때로 왔다고 한다. ārammaṇa의 때에 누림의 vedanā를 받은 뒤, 'phassa paccayā vedanā'가 온 뒤, vipāka vedanā로 vipāka의 때에 이른다. 이제 vipāka를 vedanā로 누리며 겪는다.
මෙන්න මේක විපාක වේදනාව. කර්ම වේදනා කියන්නේ ඕක නෙමෙයි. ඒ හේතු විපාකෝ කම්ම සම්භවෝ කියලා අවිද්යා තෘෂ්ණා සහිත ඒකෙන් යළි කර්මයක් රැස් කරනවා. රැස් කරෙන්න ඒ කර්ම වේදනාව වඳිනවා. ඒවට කියනවා සම්පස්ස ජා වේදනා කර්ම ස්පර්ශ කරනවා. නව කර්ම ගොඩනැගලා. ඒවට කියනවා සංස්පර්ශ.
이것이 vipāka vedanā다. kamma vedanā는 그것이 아니다. 'hetu vipāko kamma sambhavo'라 하여, avijjā와 taṇhā를 지닌 채 그것으로 다시 kamma를 쌓는다. 쌓으려고 그 kamma vedanā를 겪는다. 그것을 samphassajā vedanā라 한다. kamma를 짓는 phassa다. 새 kamma를 쌓아 올린다. 그것을 samphassa라 한다.
සංස්පර්ශ සහ සම්පස්ස ජාය වේදනා තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඔය දෙකේ වෙනස දකින්න ඕනේ. ස්වාමීන් වහන්ස කියන්නේ සම්පස්ස ජා වේදනා කියලා
samphassa와 samphassajā vedanā를 알아들어야 한다. 그 둘의 다름을 보아야 한다. "스님, samphassajā vedanā라는 것은—"
සම්පස්ස ජා වේදනා කියන්නේ අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගන්නා වූ ඒවට කියනවා සම්පස්සජා වේදනා
samphassajā vedanā란 avijjā를 조건으로 생겨나는 것들을 말한다.
දැන් සලායතන පච්චයා හා පස්සෝ කියනකොට අවිද්යා සහගත සලායතනයන්ගෙන් නිෂ්පාදනය කරන්නා වූ ස්පර්ශයක් ඇත්්ද ඒකට කියනවා සංස්පර්ශ පස්ස පච්චයා වේදනා කියන අවිස්යා සහගත ස්පර්ශයකින් වේදනා කළේ ඊළඟ ප්රතිඵලය වශයෙන් වේදනාව ඒකට කියනවා සම්පස්සජා වේදනාව
'saḷāyatana paccayā phasso'라 할 때, avijjā가 섞인 saḷāyatana가 만들어 내는 phassa가 있다면 그것을 samphassa라 한다. 'phassa paccayā vedanā'라 하여 avijjā가 섞인 phassa로 다음 결과로 생긴 vedanā를 samphassajā vedanā라 한다.
ස්පර්ශ වේදනා කියලා කියන්නේ සර්ව චිත්ත සාධාරණ චෛත සිලට අයිතියක්. ඒක සියලු විපාක සිත් වලටත් අයිතියි. එහා බුදුරජාණන් වහන්සේටත් ඒ ස්පර්ශය ඒ වේදනාව තිබුණා. [උගුර කෑරීම]
phassa와 vedanā는 sabbacitta-sādhāraṇa cetasika에 속한다. 그것은 모든 vipāka citta에도 속한다. 그래서 부처님께도 그 phassa, 그 vedanā가 있었다.
එතකොට ස්වාමීනි කර්ම විපාක වශයෙන් මතුවට ඉතු වෙන්නේ මොනවද? එතකොට අසනම්භාවයට පත්වුණත් ඒ කර්ම විපාක ඉවර වෙනකන් පිරිවන් නැද්ද?
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නැ මෙහෙමයි වෙන්නේ. කර්ම විපාකයට පුළුවන්කමක් තියෙන්නේ විපාකය ඉන්න කාලේ විපාකින්න දෙන්න විතරයි. දැන් කර්ම විපාකයක් ඵල දෙන්න තැනක් තියෙනවා. ක්රමයක් තියෙනවා.
아니, 이렇게 된다. kamma vipāka가 할 수 있는 것은 vipāka가 있는 동안 vipāka를 주는 것뿐이다. kamma vipāka가 열매 맺는 자리가 있다. 방식이 있다.
යම්කිසි කර්ම විපාකයක් පලෙන්න නම් ඒ කර්මය කරපු කෙනාට කොතන හෝ ඇහැ, කන නාසය දිව, කය මන කියනවා. මෙන්න මේ ඉන්ද්රිය හය හටගන්න ඕනේ. ඔය ඉන්ද්රිය හය හටගැනීමේ මූලාරම්භය ලබාේ පටිසන්ධියකි.
어떤 kamma vipāka가 열매 맺으려면, 그 kamma를 지은 이에게 어디서든 눈, 귀, 코, 혀, 몸, 마음—이 여섯 indriya가 생겨나야 한다. 이 여섯 indriya가 생겨나는 시작은 paṭisandhi다.
පටිසන්ධියක් ලබා දෙන වෙලාවේදී විපාක ශක්තිය ගොඩනැගිලා පටන් ගන්නවා මේ ඉන්ද්රිය හයෙන් නිෂ්පාදනය කර දෙන්න.
paṭisandhi를 줄 때 vipāka의 힘이 쌓여, 이 여섯 indriya로 만들어 내기 시작한다.
පටිසන්ධිය මිනිස් පටිසන්ධියක් නම්. මිනිස් පටිසන්ධිය ඉන්නා කල් මිනිස් විපාකය ගෝචර කරමින් ඒකට අවශ්ය කරන සමානන්තර ප්රත්යය කියන මිනිස් සමනන්තර ප්රත්යය ආධාර කරගෙන මිනිස් කර්මයන්ට විපාක විදින්නට අවස්ථාව ලැබිලා තියෙනවා. අන්න මිනිස් කර්මයක් වශයෙන් භුක්ති විඳින්න සැප හෝ දුක භුක්ති විඳින්නද අපි කර්ම කරලා තිබුණා නම් පෙර ඒවා තමයි මේ මිනිස් භවයට ඇදලා ඉන්නේ. මිනිහෙක් වශයෙන් උපන් පටන් ඇදලා ඉන්නේ.
paṭisandhi가 사람의 paṭisandhi라면, 사람의 paṭisandhi가 있는 동안 사람의 vipāka를 대상으로 삼으며, 그에 필요한 samanantara paccaya, 곧 사람의 samanantara paccaya에 기대어 사람의 kamma들에 vipāka를 겪을 기회가 주어져 있다. 사람의 kamma로서 즐거움이나 괴로움을 누리도록 우리가 앞서 kamma를 지었다면, 그것들이 이 사람의 생으로 끌어와 있다. 사람으로 태어난 때부터 끌어와 있다.
දැන් මේ මිනිස්ට දේව ආශ්වාද ලබන්න පුළුවන් ඒක එන්න බැහැ. ඒකට පසුතලය නෙමෙයි. බ්රහ්මයාගේ බ්රහ්ම ආශ්වාදය ලබන්න පසුතලය නෙමෙයි. මේ මූලික අවස්ථාව
이 사람에게 deva의 단맛을 누릴 수 있는 [kamma가 있어도] 그것은 올 수 없다. 그것에 맞는 바탕이 아니다. brahma의 단맛을 누릴 바탕도 아니다. 이것이 기본 상태다.
එතකොට මෙන්න මෙතෙන්ට ආපු කෙනා මෙතනින් පුළුවන් ඔන්නම්. දේව ගුණධර්ම ඇති කරගෙන මෙලවදී සම්මත දෙවියෙක් හැටියට ගත කළොත් ඒ අවස්ථාව උදා කරගත්තොත් අපිට අ ඉස්සෙල්ලා කිව්ව ක්රමයට ප්රවෘති පටිච්ච සමුප්පාදය දෙවියන් හා සම්බන්ධ වෙන ක්රමයෙන් මිනිහාට කැලපෙන මට්ටම ඇදලා තියෙනවා.
그러면 여기에 온 이가 여기서 할 수 있다면—deva의 guṇa dharma를 일구어 이 생에서 관례상의 deva로 살아 그 기회를 떠오르게 하면, 앞서 말한 방식대로 pavatti paṭicca samuppāda가 deva와 맺히는 방식으로 사람에게 맞는 수준이 끌려와 있다.
බ්රහ්ම ධර්මය ඇසුරු කරලා බ්රහ්ම ගති ලක්ෂණයන් ධ්යාන ලබාගත්තා. ධ්යාන සුවේ තුළින් බ්රහ්මයා ඇසුරු කරන්නා වූ ආශ්වාදයෙන් අල්ප මාත්රවහන මිනිහාට ගෝචර එන මට්ටම හැදලා එනවා. මිනිස් කයට ගෝචර කරන්න පුළුවන් මට්ටම බ්රහ්මයා විදේදී සියලු ආශ්වාද මිනිස් කයකින් විදින්න බැ. දෙවියෝ විදි ආශ්වාද දේව කය මිනිස් කයකින් විඳින්න බැ. මනුස්සයාට එහෙම ආශ්වාද මිනිස් කයකින් වින්දෙනවා.
brahma dharma를 가까이하여 brahma의 성품, jhāna를 얻었다. jhāna의 즐거움을 통해 brahma가 누리는 단맛 가운데 아주 작은 몫이 사람에게 닿는 수준이 만들어져 온다. 사람의 몸에 닿을 수 있는 수준이다. brahma가 누리는 모든 단맛을 사람의 몸으로 누릴 수는 없다. deva가 deva의 몸으로 누리는 단맛을 사람의 몸으로 누릴 수 없다. 사람은 그렇게 [맞는] 단맛을 사람의 몸으로 누린다.
සතර අපා ගත වෙන ලෝකයේ ඉන්න සතර අපාග ගතිකයගේ ආශ්වාදයක් තියෙනවා නම් ආදීනවයක් තියෙනවා දුකක් තියෙනවා නම් ඒ දුක මිනිස් කයෙන් විදින්න බැහ. මිනිස් කය වරොත්තු වෙන්නේ නැහ. දැන් මිනිස් කයට ගැලපෙන හරිය තමයි මිනිස් කයට ඇදලා ඉන්නේ. දැන් මේ බඳු විපාකයක් අරගෙන මේ විපාක භුක්තිය ලබාගෙන ඉන්නවා අනික් වරෙන් අවස්ථාවනය නැති නිසා.
네 apāya 세계에 있는 존재의 단맛이 있다면, ādīnava가 있다면, 괴로움이 있다면, 그 괴로움은 사람의 몸으로 겪을 수 없다. 사람의 몸이 견디지 못한다. 이제 사람의 몸에 맞는 몫이 사람의 몸에 끌려와 있다. 이런 vipāka를 가지고 이 vipāka를 누리며 있다, 다른 기회가 없으므로.
හැබැයි මතුවට ඇසක්, කනක්, දිවක්, නාසයක්, ශරීරයක් මනක් හටගන්නවන්න තිබි වෙච්ච ශක්තිය අර කියන ඡන්ද රාගය දුරු කිරීම නිසා නැති කරලා ඉන්නේ අරිහත් ඵලය.
그러나 앞으로 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 생겨날 수 있었던 힘을 앞서 말한 chandarāga를 걷어 냄으로 없앤 것이 arahant phala다.
ඒ නිසා මේ පුද්ගලයා අරිහත්යට පත් වෙන උත්තමයන් වහන්සේ. ශුති චිත්තය යම් තැනක ආවද? ඊළඟ පටිසන්ධි චිත්තය ගොඩනගන්න ශක්තිය නැති නිසා. මතු ඇහැක් කනක්, දිවක්, නාසයක්, ශරීරයක් මනක් ගොඩනගන්න විදිහක් නැහ. ඇහැක් කනත්, දිව, නාසයක් ශරීරයක් ගොඩනගන්න විදිහක් නැති නිසා.
그러므로 이 사람은 arahant가 되는 거룩한 분이다. cuti citta가 어디서 오든, 다음 paṭisandhi citta를 쌓을 힘이 없으므로 앞으로 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 쌓을 길이 없다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸을 쌓을 길이 없으므로—
මේ භවය උපන් භවය කොහොමත් කවදා හරි කෙළවර වෙන්න ඕනේ. මේ භවයට උරුම වන යම්කිසි කර්ම විපාකයක් ඇත්ද ඒ මට්ටම ඵල දෙන්න ඕනේ. හැබැයි මේ භවයේ අවසානයේ චුතිත්තයෙන් පස්සේ මතු බවයක් හටගන්න විදිහක් නැති නිසා. එතනින් නිරෝධ වුනාට පස්සේ කර්ම පලෙන්න තැනක් නැහ.
이 생, 태어난 이 생은 어쨌든 언젠가 끝나야 한다. 이 생에 물려받은 kamma vipāka가 있다면 그 몫은 열매 맺어야 한다. 그러나 이 생의 끝, cuti citta 뒤에 다음 생이 생겨날 길이 없으므로, 거기서 nirodha된 뒤 kamma가 열매 맺을 자리가 없다.
ඉතුරු වෙලාවක් කොච්චර කර්ම තිබෙනත් අහුවසි කර්ම වෙන්නේ. ඒ කර්ම සියල අහුව තියෙනවා. මොකක් නිසාද ඵල දෙන්න දෙයක් නැති නිසා. කර්ම විපාක කොච්චර තිබු වනත් පලෙන්න අවස්ථාව තියෙන්න ඕනේ. අවස්ථාව නැත්නම් කර්ම විපාකයට පලෙන විදිහක් නෑ.
남은 kamma가 아무리 많아도 ahosi kamma가 된다. 그 kamma는 모두 ahosi가 된다. 왜인가? 열매 맺을 것이 없기 때문이다. kamma vipāka가 아무리 있어도 열매 맺을 기회가 있어야 한다. 기회가 없으면 kamma vipāka가 열매 맺을 길이 없다.
අවස්ථාව ගොඩනගාගෙන කර්ම විපාක නැගියෙන ක්රම පහක් තියෙනවා පංචානන්තර් කර්ම කිව්වා ඒකට. පංචානන්තර කර්මයා කරපු කෙනාට ලැබෙන විපාකය. ඒකාන්තයේම පසුතලේ ගොඩනගාගෙන නැගෙන නිසා. එයාට පුළුවන් කමක් නැහැ.
기회를 스스로 만들어 kamma vipāka가 솟아나는 방식이 다섯 있다. 그것을 pañcānantariya kamma라 했다. pañcānantariya kamma를 지은 이가 받는 vipāka는 반드시 바탕을 스스로 만들어 솟아나기 때문에, 그는 어찌할 수가 없다.
ඡන්ද රාගය දුරු කරලා හිටන් මතුවට ඇහැක් කනත් දිවක් නාසයා ශරීරයක් මනක් හටගන්න ඕන. ඒ චන්ද රාගය දුරු කරලා අරිහත්යට පත් වෙන්න හෝ මාර්ග ඵල අවබෝධ කරන්න හේතු නැ. මොකද හේතුව?
chandarāga를 걷어 내려 해도 앞으로 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 생겨나야 한다. 그 chandarāga를 걷어 내 arahant가 되거나 magga phala를 깨달을 원인이 없다. 왜인가?
අර කරපු ආණන් වහන්සේට පාප කර්මය බලවේගය එතන පටන් ගෙන ක්රියාත්මක වෙනවා ඒ බලවේගයේ ශක්තිය තුළින්. අවශ්ය කරන පසුතලය ඉපදවන්න.
그가 지은 pāpa kamma의 힘이 거기서부터 작동하여, 그 힘으로 필요한 바탕을 낳기 때문이다.
ඒ ඒ පසුතලය විපා කර්ම විපාක වශයෙන් දුක්ඛිත නිසා. ඒක දූෂය නිසා. එතන පටන් ගෙන්නේ ඕගේ මානසිකත්වය සුද්ධ කරන්න බැ. සුද්ධ කරන්න බැරි මානසිකත්වයකින් මගඵල ලබන්න බැහැ. ධ්යාන ලබන්න බැහ. ඒ නිසා ආනන්තර පාප කර්මයක් කරපු කෙනාට ඒ අත්බැව තුළ මිනිස් අත්බ්වක ඉඳලා ඒ ටික කරානේ. ඒ මිනිස්බ තුළ ඉඳිලා අවසාන වෙනකම ධ්යාන හා මාර්ගඵල ලබන්න බැහ. ඒ නිසා එයාට ඒකෙන් නිදහසෙන්න අහෝධි කරන්න විදිහක්.
그 바탕은 kamma vipāka로서 괴로움에 차 있고 더럽혀져 있기 때문이다. 거기서부터 그의 마음가짐을 맑힐 수 없다. 맑힐 수 없는 마음가짐으로는 magga phala를 얻을 수 없다. jhāna를 얻을 수 없다. 그러므로 ānantariya pāpa kamma를 지은 이는 그 생에서—사람의 생에서 그것을 지었으니—그 사람의 생이 끝날 때까지 jhāna와 magga phala를 얻을 수 없다. 그래서 그에게는 그것에서 벗어나 ahosi로 만들 길이 [없다].
ඔහු ඒකාන්තයෙන් චුතියීන් පස්සේ ඊළඟ පටිසන්ධිය හත අපාගත්ත අටමහා නරකයට හෝ නරකයකට හිමි වෙනවා. අපායෙන් පේරෙන්න බැහැ. ඒක ගෙවලා එනකන් එයාට කවදාවත් මාර්ග ඵලාවබෝධ කරන්න හැගියාවක් ලැබෙන්නේ නැහැ ආනන්ත පාප කරරම පුළුවන්.
그는 반드시 죽은 뒤 다음 paṭisandhi로 여덟 큰 niraya나 어느 niraya에 든다. apāya에서 빠져나올 수 없다. 그것을 다 치르고 올 때까지 그는 결코 magga phala를 깨달을 기회를 얻지 못한다. ānantariya pāpa kamma는 그렇게 할 수 있다.
ඉතින් අන්න ඒ පාප කර්මයන්ට බලයක් නැහැ. මාර්ගඵල සහ ධ්යාන මාර්ගය වෙනස් කරන්න.
그런데 [다른] pāpa kamma들에는 magga phala와 jhāna의 길을 바꿀 힘이 없다.
ඒ නිසා ඒකට හේතුකාරය ධ්යාන සහ මාර්ගඵල ලැබුවොත් ධ්යානලාභී පුද්ගලයා නොපිහි කල්පිය කළොත් ඒවත් ඒ පැත්තෙන් තියෙන මහත් ගත කුසල කර්ම ඒ බලය අනිත් සියල්ලම අභිවාභවාගෙන ගිහිලා ඔඹල උපද්දනවා.
그러므로 그 원인으로 jhāna와 magga phala를 얻으면—jhāna를 얻은 이가 그것을 잃지 않은 채 죽으면, 그쪽에 있는 mahaggata kusala kamma의 힘이 다른 모든 것을 누르고 그를 brahma 세계에 태어나게 한다.
ඒනිසා එයාටත් පුළුවන්කමක් නෑහැ. හතර පාව උප්පත්තියට ඳෙන දෙයක් ඊනාකත් බැවේ ක්රියාත්මක කරවන්න.
그러므로 그에게도 네 apāya에 태어나게 할 것을 다음 생에 작동시킬 수 없다.
සෝවාන් ඵලයට පත් වුනොත් සතර අපහ ගත වීමට හේතු වෙන පාප ධර්මය ක්ෂය කරපු නිසා. මතු පටිසන්ධි වශයෙන් සතර අපායක උප්පදින්න හේතු නැති නිසා. සතරාය උපදින්න කොච්චර පාප කර්ම කරලා තිබුණාද විපාක දෙන්න අවස්ථාව නෑ.
sotāpatti phala에 이르면, 네 apāya에 떨어지게 하는 pāpa dharma를 다 없앴으므로, 앞으로 paṭisandhi로 네 apāya에 태어날 원인이 없으므로, 네 apāya에 태어나게 할 pāpa kamma를 아무리 지었어도 vipāka를 줄 기회가 없다.
පරිසරය නෑ. ඒ නිසා ඒ හරි එයාගේ තහති.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අනාගාමී ඵලයට පත් වුණා. කාම ලෝකයේ උපද්දා තිබිච්ච පටිසන්ධියක් ගෙනන් දෙද්දද්ද තිබිච්ච අවස්ථාව නැති නිසා. කාම ලෝකයේ ඉඳගෙන යම්කිසි දුකක් කරදරයක් හෝ සැපක් සම්පතක් විඳින්න පුණ්ය කර්ම හෝ පාප කර්ම කරලා තිබුණා. ඒ ටිකටත් අවස්ථාව නෑහ. ඉන්න අත්බැව කෙළවර අවසානයේදී එයා ගාමි වුනානම් බ්රහ්මයෙක් වෙනවා. සුද්ධාස භවල උපද තියෙනවා. එහෙනම් එයාට ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ බ්රහ්මයෙක් වෙලා කියවන ඒ වපාකය ගෙවන්න හරිය විතරයි.
anāgāmī phala에 이르렀다. kāma 세계에 태어나게 할 paṭisandhi를 가져올 기회가 없으므로, kāma 세계에 있으면서 어떤 괴로움과 어려움, 또는 즐거움과 복을 누리도록 puñña kamma나 pāpa kamma를 지었더라도 그것들에도 기회가 없다. 지금 생이 끝날 때 그가 anāgāmī가 되었다면 brahma가 된다. suddhāvāsa 세계에 태어난다. 그러면 그에게 남은 것은 brahma가 되어 받는 그 vipāka를 치르는 몫뿐이다.
ඒ නිසා එයා තමයි ඒක හරියෙන්නේ. කාම ලෝකය විදියට තියෙන යම් කර්ම විපාකයක් ඇත්ද අනාගාමී ඵලයෙන් ඒකත්තා හෝ සෝවාන් ඵලයෙන් සතර අපහ කතවීමට හේතු වෙන විපාකස්කන්ධයක් ඇත්්ද කර්ම ස්කන්ධයක් ඇත්්ද කර්ම විපාකස්කන්ධයක් ඇත්් ඒකෝ ඒ අහෝසි වෙන්නේ ඉන්නකන් නෙමෙයි. මැරිලා ඊළඟට උපත හේතුවක් නැති නිසයි ඒවා පගෙන්න වෙලාවක් නැහ. ඒකයි අහෝසි වෙන්නේ.
그래서 그는 그 몫만 [겪는다]. kāma 세계로서 받을 kamma vipāka가 있다면 anāgāmī phala로 그것도, sotāpatti phala로 네 apāya에 떨어지게 하는 vipāka 덩어리, kamma 덩어리, kamma vipāka 덩어리가 있다면 그것도—그것이 ahosi가 되는 것은 살아 있는 동안이 아니다. 죽은 뒤 다음 태어남의 원인이 없기 때문에 그것들이 열매 맺을 때가 없다. 그래서 ahosi가 되는 것이다.
අන්න අරිහතුන් වහන්සේගේ පිරණවන් පෑ මේ පාසුවට සියලුම විපාක අවති.
arahant께서 parinibbāna에 드신 뒤에 모든 vipāka가 ahosi가 된다.
ඒ දාකල් මිනිස්සු විදිහට යන් තරමක් තියෙනවද මිනිස් කයෙන් ඉන්න තාක්කල් එයාට මිනිස්සු විදිහට තියෙන විපාක වලට හිමි. ඒක අහෝසි නැ. [උගුර කෑරීම]
그때까지 사람으로서 받을 것이 얼마나 있든, 사람의 몸으로 있는 동안 그는 사람으로서의 vipāka를 받는다. 그것은 ahosi가 아니다.
සියල්ලක්ම අහෝසිය වෙන්න අරිහත් අයට පත් වුනත් අරිහත්යට පත් වුනාට පස්සේ එයාට කාමරූප කාම රූප අරූප කියන තුන් ලුවෙම විඳිල්ලා තියෙන්නේ යම්කිසි කර්ම ශක්තියක් ඇත්්ද තියෙන්නේ මිනිස් කයෙන්. මිනිස් කයට උරුම හරිය විතරයි ඒකට එන්නේ.
모든 것이 ahosi가 되려면—arahant가 되었어도, arahant가 된 뒤 그에게 kāma, rūpa, arūpa 세 세계에서 누릴 kamma의 힘이 있다면, 지금 있는 것은 사람의 몸이다. 사람의 몸에 물려받은 몫만 거기에 온다.
ඒ ටිකේ සැප හෝ දුක විඳිල යමක් ඇත්නම් ඒ ටික එනවා. ඒ ටික ඒකෙන් විදන්න වෙනවා විපාක වශයෙන්. අන්න ඒ විපාකයට දැන් එයාට හිමිකක් නෑහ. මොකද හේතුව? තුන් ලෝකයේ කොයෙවත් උපදින්න හේතු නැති නිසා. තියෙන්නේ දැන් තියෙන්නේ මිනිස් කය නිසා. තව දේව කයක් හෝ බ්රහ්ම කයක් හෝ වෙන්නේ නැති නිසා. එයාට දේව කයකින් විඳින්න බ්රහ්ම කයකින් විදින්න යම්කිසි පිනක් කරලා තිබුණා. ඒවා විඳින්න අවස්ථාව නැති නිසා ඒවා අහුවද්දි. ඒවා දැන් ඉන්න විදිහක් නැහ එතන බලන්න.
그 몫에 즐거움이나 괴로움으로 누릴 것이 있다면 그 몫은 온다. 그 몫은 그 몸으로 vipāka로 겪어야 한다. [그 밖의] vipāka에는 이제 그에게 몫이 없다. 왜인가? 세 세계 어디에도 태어날 원인이 없기 때문이다. 지금 있는 것은 사람의 몸뿐이고 다시 deva의 몸이나 brahma의 몸이 되지 않기 때문이다. deva의 몸으로, brahma의 몸으로 누릴 어떤 puñña를 지었더라도 그것들을 누릴 기회가 없으므로 그것들은 ahosi가 된다. 그것들이 남아 있을 길이 없다. 거기서 보라.
මිනිස් කයකින් විඳින්න හේතු වෙන පාප කර්මයක් හෝ පුණ්ය කර්මයක් සංසාරය කරලා තිබුණා එනකොට ඒගට තව පිරිණවපාන මොහොතෙනකනන් කාලේ තියෙනවා. ඒ කාලේ තුළ ඒ ටික ගැතලා එනවා.
사람의 몸으로 겪을 원인이 되는 pāpa kamma나 puñña kamma를 saṃsāra에서 지어 두었다면, 그에게는 아직 parinibbāna의 순간까지 때가 있다. 그때 동안 그 몫이 따라온다.
පිරිණවන් කෑවට පස්සේ තුන් භවයම උපතක් නැති නිසා තුන් භවයේ ඉපදින්න තිබිච්ච සියලු පාප කර්මෙන් අහුවති එන්න තැනක් නැති නිසා. මෙහෙමයි කර්මක්ෂය සහ විපාකය වෙන්නේ ඔය ක්රමයටයි.
parinibbāna에 든 뒤에는 세 bhava에 태어남이 없으므로, 세 bhava에 태어나게 할 모든 pāpa kamma가 ahosi가 된다, 올 자리가 없으므로. kammakkhaya와 vipāka는 이렇게, 이 방식으로 이루어진다.
ඉතින් කර්මක්ෂයක කරත් ඥානයකින් අරිහත්යට පත්වුණා. අනුපති සේස නිර්වාණංද හතන්ට පස්සේ සියලු විපාක සක්ෂේ වුණා. විපාක සේවෙන්නේ එතෙන්දින්න. ඕක තේරුම් ගන්න ඕනේ.
그러니 kammakkhaya ñāṇa로 arahant가 되었다. anupādisesa nibbāna에 든 뒤에 모든 vipāka가 다했다. vipāka가 다하는 것은 거기서다. 그것을 알아들어야 한다.
දැන් මේ හුඟ දිනයෙක් හිතන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ සියලු විපාක ක්ෂය කළා කියලා. කර්ම සේකලේ. මතු කර්ම හටගන්න එක. කීනං පුරාණං නවං නත්ති සම්භවං කියන වචනය වරද්දලා අහරගෙන පුරාණී කරපු කර්ම ක්ෂේකලා කිය නිගමනය කරගන්න
많은 이가 부처님께서 모든 vipāka를 다 없애셨다고 여긴다. 다 없애신 것은 kamma, 곧 앞으로 kamma가 생겨나는 것이다. 'khīṇaṃ purāṇaṃ navaṃ natthi sambhavaṃ'이라는 말을 잘못 받아들여, 옛날에 지은 kamma를 다 없앴다고 단정한다.
පුරාණ කියලා කියන්නේ ඉස්සර කාලේ කරපුවා කියන එක නෙමෙයි. පුරාණය කියන්නේ ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ ධර්ම වලට, පාප ධර්ම වලට උන්වහන්සේ කියනම් පුරාණං කිව්වේ මොකක්ද? ලෝභ අක්ෂය කළා, ද්වේශක්ය කළා, මෝහ අක්ෂය කළා. පුරාණියෙක් දන්නවෙවේ රාග, ද්වේශ, මෝහ, දහම් වලට.
purāṇa란 옛날에 지은 것이라는 뜻이 아니다. purāṇa란 lobha, dosa, moha의 dharma, pāpa dharma를 말한다. 그분이 말씀하신 purāṇaṃ은 무엇인가? lobha를 다 없앴고, dosa를 다 없앴고, moha를 다 없앴다는 것이다. 'purāṇi'라고 rāga, dosa, moha의 dharma를 부른다.
පුරාණී කියනවා අසූතියට අපවිත්ර දේට. රාග දහමක්, ද්වේශ දහමක්, මෝහ දහමක් නැත්නම් ඒවා අපවිත්ර දේවල් හැටියට සලකන්නවා. ඒවා දැනගෙනයි ඒවා අපවිතර හැටියට අසූචී වාගේ සම්බන්ධව දැනගෙනයි ඒවා අත්හැරුේ. අත්හැරීම නොවැලි විදියේ. අන්න පුරාණී ක්ෂය කරා කියන්නේ රාග, ද්වේශ, මෝහ ක්ෂය කළා.
purāṇi는 똥 같은 것, 더러운 것을 말한다. rāga의 dharma, dosa의 dharma, moha의 dharma를 더러운 것으로 여긴다. 그것들을 알고, 똥처럼 더러운 것으로 알고서 놓았다. 놓음과 들러붙지 않음으로. purāṇi를 다 없앴다는 것은 rāga, dosa, moha를 다 없앴다는 것이다.
හිතා ඉන්නේ කීනම් පුරාණං කියනට ඉස්තර කරපු සියලුම පාප කර්ම ඒවා ක්ෂය කළා කියලා.
[그런데 사람들은] khīṇaṃ purāṇaṃ이라 하면 예전에 지은 모든 pāpa kamma를 다 없앴다고 여기고 있다.
කීනං පුරාණං නවං නත්ති සම්භවං දැන් මේ පුරාණ කියන්නේ ඉස්සර කාලේ කියලා අරගෙන නවන් කියන්නේ මතුවට කියලා අරගෙන නැහ මෙතන දැන් අද හඳුන්වනේ. කීනං පුරාණං නවං නත්ති සම්භාවං කියනකොට පුරාණය සේ කරලා අලුතෙන් හටගන්නේ නෑ කියලයි අපි උඩින් මත්කේ අර්ථය ගන්න.
'khīṇaṃ purāṇaṃ navaṃ natthi sambhavaṃ.' 이제 purāṇa를 옛날로, navaṃ을 앞날로 받아들이는데, 여기서 오늘 말하는 것은 그것이 아니다. 'khīṇaṃ purāṇaṃ navaṃ natthi sambhavaṃ'이라 할 때 'purāṇa를 다하고 새로 생겨나는 것이 없다'고 우리는 겉으로만 뜻을 잡는다.
පුරාණිය කිව්වේ රාග, ද්වේශ, මෝහ ක්ෂය කළා. නවං නත්ති සම්පං
purāṇi라 한 것은 rāga, dosa, moha를 다 없앴다는 것이다. navaṃ natthi sambhavaṃ.
නවං කියන එකේ අර්ථය දෙයාකාරයක් තියෙනවා. එකක් තමයි මින් මතුවට කියන අර්ථය. මේ ඉදිරියට කියන අර්ථය නවන්.
navaṃ이라는 말의 뜻은 두 가지다. 하나는 '이제부터 앞으로'라는 뜻이다. 앞날이라는 뜻의 navaṃ.
තවත් නවන් කොටසක් තියෙනවා. හදන්නේ නැති කොටස් නමයක් තියෙනවා. තමන් කිව්වේ නමයට නවයකින් යුක්තවන්නාවූ කොටස් පහළ කරන්නේ නෑ.
또 다른 navaṃ의 몫이 있다. 만들지 않는 아홉 몫이 있다. 아홉이라 한 것—아홉으로 이루어진 몫을 일으키지 않는다.
මොනවද නම? අවිද්යා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ නාම රූප, සලායතන, ස්පර්ශ වේදනා, තණ්හා උපාදාන ඔන්න ඔතන් දෙකක් දුරු කරලා දැන්න.
그 아홉은 무엇인가? avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna. 거기까지 걷어 내 버렸다.
එහෙනම් ඔතෙන්නකම් දුරු කරලා දැම්මට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? උපාදානය නිරෝධ කළා. අන්න හම්බ කරන ඒවා තියෙන්නේ ඔතෙට. හම්බ කළොත් තමයි භව හැදෙන්නේ.
거기까지 걷어 낸 뒤 어떻게 되는가? upādāna를 nirodha했다. 거두어들이는 것은 거기에 있다. 거두어들이면 bhava가 생긴다.
භව නිරෝධ කරන්න දෙයක්. භව නිරෝධ වෙලා ඉවරයි ඔය නමය නිරෝධ කරනකොට. එයා ඔය නමය හම්බ කරන්නේ නෑහැ. නැහම් උපාදාන නිරෝධ කරවට පස්සේ උපාදානය තඑකන් අවිද්යාව සමග බැඳුන කොටස් නමය ඉවරයි. අන්න ඒක රහතන් වහන්සේට නෑ.
bhava를 nirodha할 것—그 아홉을 nirodha할 때 bhava는 nirodha되어 끝난다. 그는 그 아홉을 거두어들이지 않는다. upādāna를 nirodha한 뒤에는 upādāna까지 avijjā와 묶인 아홉 몫이 끝난다. 그것이 arahant에게는 없다.
හැබැයි උප්පත්ත බව ගෙනක් දීම නිසා මේ පැවැත්ම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
යම්කිසි පිනක් හෝ පවක් කරලා හටම් ඡන්දරාගයෙන් යුක්තව පැවැත්මට හේතු වෙන්නේ නැ. යම්කිසි යමක් ගොඩනගන්න තිබුණනම් ඔන්න ඔය තුළින් ගොඩනගනවා.
어떤 puñña나 pāpa를 지어도 chandarāga를 지닌 채 존재의 원인이 되지는 않는다. 무엇을 쌓을 수 있었다면 그것을 통해 쌓는다.
අවිජ්යා පත්යා සංඛාරක් තත්ත කතමා අවිජ්යා පත්යා සංඛාරා මෙහි අවිද්යා ප්රත්යයෙන් සංඛාර එනවා කියන්නේ මොනවද පුඤ්ඤාභි සංඛාරා අපුඤ්ඤාභි සංඛාරා ආනිංජාභි සංඛාරා අයං උච්චති අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාර දැන් අවිද්යා ප්රත්යයෙන් සංඛාර වේ කියන එක විග්රහ කරලා තියෙන්නේ ඔය විදිහට
'avijjā paccayā saṅkhārā, tattha katame avijjā paccayā saṅkhārā?'—여기서 avijjā를 조건으로 오는 saṅkhāra는 무엇인가? 'puññābhisaṅkhārā, apuññābhisaṅkhārā, āneñjābhisaṅkhārā, ayaṃ vuccati avijjā paccayā saṅkhārā.' avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 있다는 것을 그렇게 풀이해 두었다.
දැන් මෙතන පෙලා තියෙනවා එතකොට අවිද්යාපත්තයෙන් සංඛාර වෙනවා කියලා මොනවද පුඤ්ඤාභි සංඛාර අපුඤ්ඤාභි සංඛාර ආනිඤ්ඤාභි සංඛාර කියන මෙන්න මේ තුනේ මේ පැවැත් පිළිබඳව පෙන්නන තුනක් ඔය කිව්වේ.
여기 그렇게 나와 있다. 그러니 avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 된다는 것은 무엇인가? puññābhisaṅkhāra, apuññābhisaṅkhāra, āneñjābhisaṅkhāra라는 이 셋—존재에 대해 보여 주는 셋을 말한 것이다.
පුඤ්ඤාභි සංඛාරයි, අපුඤ්ඤාභි සංඛාරයි, ආනිඤංජ්භි සංඛාරයි අවිද්යා සමග යෙදුනොත් ඒ පුද්ගලයාට ඒවත් සමග සසර ගමනින් ගැලවීමක් නැ.
puññābhisaṅkhāra, apuññābhisaṅkhāra, āneñjābhisaṅkhāra가 avijjā와 엮이면, 그 사람은 그것들과 함께 saṃsāra의 길에서 벗어남이 없다.
හැබැයි අවිද්යා පත්තයෙන් වැඩගන්න සංඛාර වලින් හරිය තමයි ඔය සසර ගමනට හේතු වෙන්න අල්ලලා හිටියෙන්නේ.
다만 avijjā를 조건으로 자라는 saṅkhāra의 몫이 saṃsāra 길의 원인이 되도록 붙잡고 있는 것이다.
මෙන්න මේක තමයි පුඤ්ඤ පාප පහීනස්ස කියලා. අරිහතුන් වහන්සේ පින් පව් දෙක පහ කරා කිව්වේ අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගන්න පින් පව් දෙක
이것이 'puññapāpapahīnassa'다. arahant가 puñña와 pāpa 둘을 버렸다는 것은, avijjā를 조건으로 생겨나는 puñña와 pāpa 둘이다.
තවත් තියෙනවා සංඛාරයක් කුසල මූල පට්ටා සංඛාරා කියලා. හැබැයි කුසල මූල පච්චා සංඛාරා කියන එකේදිය හටගන්න පුඤ්ඤාභි සංඛාරයක් තියෙනවා.
또 kusalamūla paccayā saṅkhārā라는 saṅkhāra가 있다. kusalamūla paccayā saṅkhārā에서도 생겨나는 puññābhisaṅkhāra가 있다.
අලෝභෝ කුසල මූලං, අදෝෂෝ කුසල මූලං අමෝහෝ කුසල මූලං. අයං වචති කුසල මූලං. කුසල මූලය මෙහෙම පෙන්නනවා. මෙන්න මේ අලෝභ, අද්දේශ, අමෝහ කියන කුසල මූලයෙන් හටගන්න යම් සංඛාරයක් ඇත්්ද ඒක ආර්ය මාර්ගයට අයිති.
'alobho kusalamūlaṃ, adoso kusalamūlaṃ, amoho kusalamūlaṃ, idaṃ vuccati kusalamūlaṃ.' kusalamūla를 이렇게 보여 준다. 이 alobha, adosa, amoha라는 kusalamūla에서 생겨나는 saṅkhāra가 있다면 그것은 ariya magga에 속한다.
ඒ ආර්ය මාර්ගයට යම් සංඛාරයක් ඇතනම් ඒක උන්වහන්සේගෙන් ගෙවිලා නැහ. එහෙනම් උන්වහන්සේට සංඛාර තිබුණා කියලා ඔප්පු කරන්න හේතුවක් අපිට තියෙන්නත් ඕනේ අපිට ඕන හැටියට කියලා බැ. ධර්මයට ඕන හැටියට කියන්න ඕන.
ariya magga에 속한 saṅkhāra가 있다면 그것은 그분에게서 다하지 않았다. 그러니 그분에게 saṅkhāra가 있었다는 것을 보여 줄 근거가 우리에게 있어야 한다. 우리 마음대로 말할 수는 없다. dharma에 맞게 말해야 한다.
ධම්ම දින්නාන් වහන්සේ සහ විසාක සිටුතුමා අතර ඇති වුණ සාකච්ඡාවකදී. අහනවා වෙන්න මෙහෙම දෙයක්. නිරෝධ සමාපත්තියට සමවැදිච්ච රහතන් වහන්සේ නිරෝධ සමාපත්තියෙන් යලි නැගී සිටිනකොට ඉස්සෙල්ලාම හටගන්නේ මොන සංඛාරද කියලා.
Dhammadinnā therī와 Visākha seṭṭhi 사이에 있었던 대화에서 이런 것을 묻는다. nirodha samāpatti에 든 arahant가 nirodha samāpatti에서 다시 일어설 때 맨 먼저 생겨나는 것은 어떤 saṅkhāra인가?
ධම්මදින්ාතන් වහන්සේ විදුරලක් දෙනවා. එතකොට මනෝ සංඛාර එහර හටගන්නවා. ඊළඟට මොන සංඛාරද හටගන්නේ? වචය සංඛාර හටගන්නවා. වචේ සංඛාර කියන්නේ විතර්ක විචාර. ඊළඟට මොන සංඛාරද හටගන්නේ? මේ මේ ඊළඟට මොන සංඛාර කාය සංඛාර හටගන්න. ආශ්වාස පස්වාසය කාය සංඛාරයි කියලා. ඊළඟට මොන සංඛාරද හටගන්නේ? විතර්ක විචාරයද තුන්වෙනියට හටගන්නේ.
Dhammadinnā therī께서 풀어 주신다. 그때 mano saṅkhāra가 먼저 생겨난다. 다음엔 어떤 saṅkhāra가 생겨나는가? vacī saṅkhāra가 생겨난다. vacī saṅkhāra란 vitakka-vicāra다. 다음엔 어떤 saṅkhāra가 생겨나는가? kāya saṅkhāra가 생겨난다. 들숨날숨이 kāya saṅkhāra라고 한다. 다음엔 어떤 saṅkhāra가 생겨나는가? vitakka-vicāra가 세 번째로 생겨나는가?
එහෙනම් නිරෝධ සමාපතියට සමවැතිච්ච අරිහතුන් වහන්සේ එයින් නැගටිනකොට මනෝ සංඛාරයි, කාය සංඛාරයි, වචී සංඛාරයි තුනම එන බව ඒ දේශනාවේ පැහැදිලිව පෙන්නලා තියෙනවා.
그러니 nirodha samāpatti에 든 arahant가 거기서 일어설 때 mano saṅkhāra, kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra 셋이 다 온다는 것이 그 가르침에 분명히 나와 있다.
සියලු සංඛාර නිරෝධ කළා කියන එක ගලපන්නේ කොහොමද? අරිහත්යට පත් වෙනවට සියලු සංඛාර නිරෝධ කරන්න නිරෝධ සමාපත්තියට සමැදිච්ච රහතන් වහන්සේ යළි ආපහු වෙනකොට අනු පිළිවෙති මනෝ සංඛාරයට ඇවිදිලා කාය සංඛාරයට ඇවිදිලා වච සංඛාරයට ඇවිදිලායි පිළිවෙලින් එන්නේ කියලා පෙන්නනවා. සියලු සංඛාර නිරෝධ කරපු කෙනෙක් නම් රහතන් වහන්සේ කියන්නේ අර කියනට කොහොමද ගලපා.
모든 saṅkhāra를 nirodha했다는 것과 어떻게 맞추는가? arahant가 되면서 모든 saṅkhāra를 nirodha했다는데, nirodha samāpatti에 든 arahant가 다시 돌아올 때 차례로 mano saṅkhāra로, kāya saṅkhāra로, vacī saṅkhāra로 차례차례 온다고 보여 준다. arahant가 모든 saṅkhāra를 nirodha한 이라면 그 말과 어떻게 맞추겠는가?
නිරෝධි පුඤ්ඤාව පහීනස්ස පින් පව පහ කරා කියලත් දේශනාවක් තියෙනවා. සංඛාර නිරෝධ කරපු නිසයි විඤ්ඤාය නිරෝධ වුණේ කියලා දේශනාවක් තියෙන. අවිජ්ජායත් වේවා අශේෂ විරාග නිරෝධා අසංකාර නිරෝධෝ දැන් අපිට තෝරගන්න බැරිලා තියෙන්නේ සංඛාර හටගන්නේ අවිද්යාවෙන් විතරයි කියන මේ අදහසතිසින් ගත්තහම අපි ධර්මයට පටලවා වගේම කියනවා.
'puññapāpapahīnassa', 곧 puñña와 pāpa를 버렸다는 가르침도 있다. saṅkhāra를 nirodha했기에 viññāṇa가 nirodha되었다는 가르침도 있다. 'avijjāya tveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho.' 우리가 가려내지 못한 것은, saṅkhāra는 avijjā로만 생겨난다는 이 생각을 꽉 붙잡으면 dharma와 엉키게 말하게 된다는 것이다.
අවිද්යා පත්තයෙන් හටගන්න සංඛාර සසර ගමනට හේතු වෙනවා. කුසල මූල පත්වයෙන් හටගන්න සංඛාර මේ ආර්ය මාර්ගයට හේතු වෙනවා. ආර්ය මාර්ගයට හටගන්න සංඛාරයන් නිසා. හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාදයක් තියෙනවා. ඒකට කියනවා කුසල මූල පටිච්ච සමුප්පාදය. ආර්ය පටිච්ච සමුප්පාදය. ආර්ය මාර්ගය පටිච්ච සමුප්පාදය අනුව සංඛාරයක් ගොඩනැගෙනවා කුසල මූලය.
avijjā를 조건으로 생겨나는 saṅkhāra는 saṃsāra 길의 원인이 된다. kusalamūla를 조건으로 생겨나는 saṅkhāra는 ariya magga의 원인이 된다. ariya magga로 생겨나는 saṅkhāra 때문에 생겨나는 paṭicca samuppāda가 있다. 그것을 kusalamūla paṭicca samuppāda, ariya paṭicca samuppāda라 한다. ariya magga paṭicca samuppāda를 따라 saṅkhāra가 쌓인다—kusalamūla로.
ඒ සංඛාර නිසා හටගන්නවා විඤ්ඤාණයක්. හැබැයි ඒක අවිජා සහගත නෑ. ඒක කුසල මූල සහගත. විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූපච්චයා සරායතනං සරායතන පච්චයා පස්සව පස්ස පච්චයා වේදනා කියලා එතනට එනකළුත් එනවා. හැබැයි ඒ එකක්වත් අවිද්යා සහගතන. ඒ ස්පර්ශය වේදනාව සියල්ල කුසල මූල සහගතයි.
그 saṅkhāra 때문에 viññāṇa가 생겨난다. 그러나 그것은 avijjā와 함께하지 않는다. kusalamūla와 함께한다. 'viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatana paccayā phasso, phassa paccayā vedanā'라고 거기까지 온다. 그러나 그 어느 것도 avijjā와 함께하지 않는다. 그 phassa와 vedanā 모두가 kusalamūla와 함께한다.
වේදනා පච්චයා තණ්හා කියලා ඒ පටිච්ච සමහප්දයෙන්නේ නෑහැ. කුසල පටිච්ච සමුප්පාදය. වේදනා පච්චයා පසාදෝ පසාද පච්චයා අධිමක්කෝ තණ්හා උපාදාන්තයක ඒක නැ. ඒ වින්ධනය ප්රසාදය ඇති කරාවා. ප්රසාදය මුදුන් පත් කරවනවා. අග්ර කරලා දෙනවා. අධිම මුදුන් පත් කරලා දෙනවා. නිවන මුල් කරලා දෙනවා.
그 paṭicca samuppāda에는 'vedanā paccayā taṇhā'가 없다. kusala paṭicca samuppāda다. 'vedanā paccayā pasādo, pasāda paccayā adhimokkho'—taṇhā와 upādāna는 거기 없다. 그 vedanā가 pasāda를 일으킨다. pasāda를 꼭대기에 이르게 한다. 으뜸으로 만든다. adhimokkha를 꼭대기에 이르게 한다. nibbāna를 뿌리로 삼게 한다.
අධිමුඛ පත්යා බවෝ ඒකෙත් භවයක් තියෙනවා. හැබැයි ඒක සසර ගමටහේ තියෙන අවිද්යා සහගත භවය එහෙම නෙමෙයි.
'adhimokkha paccayā bhavo'—거기에도 bhava가 있다. 그러나 그것은 saṃsāra 길에 있는 avijjā와 함께하는 bhava가 아니다.
මොන බවද? භික්ෂූ බව, භික්ෂුණී බව, උපාසක බව, උපාසිකා බව කියන මේ සිව්වි ජාතිය භවතයි පත් වෙන්නේ. භවපච්චයා ජාති කියලා භික්ෂූ ජාතිය, භික්ෂුණී ජාතිය, උපාසක ජාතිය, උපාසිකා ජාතිය කියන්නේ මෙන්න මේ ශාසනයට අති සිව්වනක් පිරිසේ ජාතිය හතර හදනවා. මව්කුසෙන් උපදින ජාති නෙමෙයි.
어떤 bhava인가? bhikkhu됨, bhikkhunī됨, upāsaka됨, upāsikā됨이라는 이 네 jāti의 bhava에 이른다. 'bhava paccayā jāti'라 하여 bhikkhu jāti, bhikkhunī jāti, upāsaka jāti, upāsikā jāti—이 sāsana에 속한 네 무리의 jāti 넷을 만든다. 어머니 배에서 태어나는 jāti가 아니다.
මෙන්න ප්රවෘති පටිච්ච සමුප්පාදයක් වශයෙන් නිවන් මග පෙන්නන පටිච්ච සමුප්පාදය. ජාති පත්තයා ජරා මරණ ඒ භික්ෂුව වුණත්, භික්ෂුණිය වුණත්, උපාසකයා වුනත්, උපාසිකාව වුණත් ජරාවට මරණයට පත්වෙනවා. හැබැයි ඒව මේ තස කේවලස්ස දුක්ඛන්ත සමුතිය ඔහ හෝ තියලා ඒකෙන්නේ නැහැ. ඒව මේසා ධම්මා සමුදය හෝති කියලා කෙළවර වෙනවා. මෙසේ මේ ධර්මය පහළ කරලා දෙන්නවා.
이것이 pavatti paṭicca samuppāda로서 nibbāna의 길을 보여 주는 paṭicca samuppāda다. 'jāti paccayā jarāmaraṇa'—그 bhikkhu든 bhikkhunī든 upāsaka든 upāsikā든 늙음과 죽음에 이른다. 그러나 'evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti'로 끝나지 않는다. 'evametesaṃ dhammānaṃ samudayo hoti'로 끝난다. 이렇게 이 dharma를 일으켜 준다.
එහම් ධර්මය පහළ කරලා දෙන පටිච්ච සමුප්පාතය අපිට ප්රශ්නයක්. ඇයි වයේ ඒකට සසර දුකට ඇද දමන සසර ගමනට ඇද දමන යම්කිසි ආකාරයක් තියෙනවා නම් අපි ඒකට බිය විය. ඒකේ වෙන් වෙන්න ඕනේ.
그렇게 dharma를 일으켜 주는 paṭicca samuppāda가 우리에게 문제인가? 왜 그것을 두려워하는가? saṃsāra의 괴로움으로, saṃsāra의 길로 끌어들이는 어떤 방식이 있다면 우리는 그것을 두려워해야 한다. 그것에서 떨어져야 한다.
මේ පැවැත්මෙන් කෙළවර වෙන එකයින් යන්නේ. තමන්ටත් යහපත වෙන්න ලෝකයටත් යහපත වෙන්න ඒ වගේම ආර්ය මාර්ගය තුළින් තත්ත්වයන්ට යහපතක් කරන සසර ගමනට හේතු නැති යම්කිසි ආර්ය මාර්ගයක් ඇද ආර්ය මාර්ගය ගමනක් හැද භික්ෂුන උපාසක උපාසන සිස ජීවත් වෙන්න කටයුතු කරන මෙන්න මේක සසර ගමට හේතු වෙන්නේ නැත්නම් ඇයි ඒකට බය වෙන්නේ.
이것은 존재가 끝나는 쪽으로 간다. 자기에게도 좋고 세상에도 좋고, ariya magga를 통해 [뭇 존재에게] 좋음을 주며 saṃsāra 길의 원인이 아닌 ariya magga가 있다면, ariya magga의 길을 만들어 bhikkhu, upāsaka, upāsikā로 살도록 하는 이것이 saṃsāra 길의 원인이 되지 않는다면, 왜 그것을 두려워하는가?
දැන් හුඟ දෙනෙක්ගේ මතයක් තියෙනවා. අරිහත්තර පත්වෙන්න නම් මේ සියලුම හිතිවිලි සියලුම ක්රියා සියලුම කතාව අවසන් වෙන්න ඕන කියලා. දැන් මේකත් දැනට තියෙන එකාම මතයක්. සියලුම සිතුවිලි, සියලුම කතාම ක්රියා නැති තැනයි නිවන හරිත්ය. දැන් මෙහෙමත් අදහසක් තියෙනවා.
이제 많은 이에게 이런 견해가 있다. arahant가 되려면 모든 생각, 모든 행동, 모든 말이 끝나야 한다고. 이것도 지금 있는 한 견해다. 모든 생각, 모든 말과 행동이 없는 곳이 nibbāna요 arahant라는 생각도 있다.
දැන් මනාසේ හිතලා බලන්න වැදගත් දෙයක් මම කියන්නේ. හැබැයි අපිට ඕන හැටියට බණ කියන්නත්. නිරූපද්ධිතව ගෙනාපු යම් ත්රිපිටක ධර්මයකුත් තියෙනවා. ඒ ත්රිපිටක ධර්මයට පරස්පර නම් බොහොම පරිස වෙන්න.
내가 말하는 중요한 것을 잘 생각해 보라. 우리 마음대로 bana를 말할 수는 없다. 흐트러짐 없이 전해 온 tipiṭaka dharma가 있다. 그 tipiṭaka dharma에 어긋난다면 아주 조심해야 한다.
මොකද හේතුව? සාමාන්ය මනුස්සයාට ගෝචර නැති දහම බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ අපේ චේරවාදී භික්ෂූන් වහන්සේලා විසින් ඒක ශ්රාවක ගෝචර කරන්න නම් බුද්ධ දේශනාවේ මූලික ධර්මය තිබිය යුතු නිසා. ඒ අත්යාවශ්ය දහම් ටික තමයි ත්රිපිටක ධර්මය වශයෙන් අදහස් මුල් කරන්නේ ගෙනාව.
왜인가? 보통 사람에게 닿지 않는 dharma를 부처님께서 가르치셨다. 우리 Theravāda bhikkhu들이 그것을 sāvaka들에게 닿게 하려면 Buddha 가르침의 바탕 dharma가 있어야 했기 때문이다. 그 꼭 필요한 dharma들을 tipiṭaka dharma로서, 뜻을 뿌리 삼아 전해 왔다.
ඒ දහම් අදහස් වලට පටහැනිවා යමක් යනවා නම් හරි කොහොම පරිසංරාව කතා කර අඩු පාඩු හොයන්න නැ පළමුණ.
그 dharma의 뜻에 어긋나게 가는 것이 있다면 아주 조심해서 말해야 하며, 먼저 흠을 찾을 일이 아니다.
සියලු සිතුවිලි, සියලු ක්රියා, සියලු කතා නැති කිරීම නිවනගේ ගියා අදහසක් තියෙනවා. දැන් කවුද එහෙම කිව්වේ නිවනක්.
모든 생각, 모든 행동, 모든 말을 없애는 것이 nibbāna라는 생각이 있다. 그런데 누가 그런 것을 nibbāna라고 했는가?
එහෙමනම් සියලු සිතුවිලි, සියලු කතා, සියලු ක්රියා රාගයට, ද්වේශයට, මෝහයට අයිති වෙන්න ඕනේ එක්කෝ.
그렇다면 모든 생각, 모든 말, 모든 행동이 rāga, dosa, moha에 속해야 한다.
එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ රාගක්ඛයෝ නිබ්බානං, ද්වේශක්ඛයෝ නිබ්බාණං, මෝහක්ඛයෝ නිබ්බානං තවත් නිබ්බාන පිළිබඳවද? අලෝභක් හෙව නිබ්බා නම්, අද්වේශක් හෙව නිබ්බා නම්, අමෝහක් හවිනි නිබ්බා නම් කියලා දේශනා කරන එකක් එහෙම තියෙනවද හම්බවෙ
그러면 부처님께서 'rāgakkhayo nibbānaṃ, dosakkhayo nibbānaṃ, mohakkhayo nibbānaṃ'이라 하신 것은 또 다른 nibbāna에 대한 것인가? 'alobhakkhayo nibbānaṃ, adosakkhayo nibbānaṃ, amohakkhayo nibbānaṃ'이라고 가르치신 것이 있는가, 찾아지는가?
රාග, ද්වේශ මෝහ කියන මෙන්න මේ තුන ක්ෂේ කිරීම නිවනයි කියලා දේශනා කරානේ මේ සියලු සිතුිවිලි, සියලු ක්රියා, සියලු කතා රාග, ද්වේශ, මෝහ නිසාද හටගන්නේ?
rāga, dosa, moha 이 셋을 다 없앰이 nibbāna라고 가르치셨다. 그런데 이 모든 생각, 모든 행동, 모든 말이 rāga, dosa, moha 때문에 생겨나는가?
යමෙක් එහෙම කිව්වොත් බුදුරජාණන් වහන්සේ 45 අවුරුද්ද අතහස රාගයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් ක්රියා කරලා තියෙනවා කියන්න වෙනවානේ ඔක්කොටම
누가 그렇게 말한다면, 부처님께서 45년 동안 rāga, dosa, moha로 행하셨다고 말해야 하지 않는가. 모든 것에서.
සියලු ක්රියා, සියලු කතා, සියලු හිතිවි රාග, ද්වේශ, මෝහ සහිතයෙන් හටගන්නවා කියලා දිගමනය කළොත් එහෙම බුදුරජාණන් වහන්සේ තරම් හිතපු කෙනෙක්, කියපු කෙනෙක්, කරපු කෙනෙක් තුල් ලෝකෙම නෑ.
모든 행동, 모든 말, 모든 생각이 rāga, dosa, moha를 지니고 생겨난다고 단정한다면, 부처님만큼 생각하고 말하고 행하신 분은 세 세계에 없다.
අපි යන් තරමක් හිතුවා නම් බුදුරජාණන් වහන්සේ අසීමිතව හිතලා තියෙනවා ඒක. අපි යම් තරමක් කියා තියෙනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ එක්කෙනෙක් එක වචනයක් කියලා පතුර 512ක් කතා කරලා තියෙනවා. ඒ තරම් ඒවා කතාවක් කරලා තියෙනවා.
우리가 얼마만큼 생각했든 부처님께서는 끝없이 생각하셨다. 우리가 얼마만큼 말했든, 누가 한 마디 할 때 부처님께서는 512[마디]를 말씀하셨다. 그만큼 말씀을 하셨다.
අපි එක මොහොතක් ක්රියා කරනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ දික් කළතක් වක්කළ සැනින් වක්කලා අතක් දික් කළී බඹලවට ගිහිල්ලා තියෙනවා. ක්රියා කලාපයක් තියෙනවා.
우리가 한순간 움직일 때, 부처님께서는 굽힌 팔을 펴고 편 팔을 굽히는 사이에 brahma 세계에 가셨다. 그런 행동의 폭이 있다.
පූර්වය නිවාසානුසය ඥානයදී අතීතය සිහි කරපු කාලේ බැලුව කොච්චර කල්පනා කරලා තියෙන්නද? කොච්චර දැකලා තියෙන්නේද? සුතුූපපා ඥානයෙන් අන්ය පුද්ගලයෙක්ගේ උපත ගැන සසර ගමන ගැන කොච්චර කියලා තියෙනවා.
pubbenivāsānussati ñāṇa로 지난날을 떠올리실 때 얼마나 생각하셨고 얼마나 보셨는가? cutūpapāta ñāṇa로 다른 사람의 태어남과 saṃsāra 길에 대해 얼마나 말씀하셨는가?
එහෙනම් සිතිවිලි ක්රියා කියන මේ වැඩිපුරුවම භාවිතා කරලා තියෙන්නේ අපිද බුදුරජාණන් වහන්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ සියලු සිතීලි සියලු ක්රියා සියලු අත්හැරීම නිවන කිව්වන.
그러면 생각과 행동이라는 이것을 가장 많이 쓴 것은 우리인가, 부처님인가? 부처님이시다. [그런데] 모든 생각, 모든 행동, 모든 것을 놓는 것이 nibbāna라고 했다.
එහෙම කියන්නේ හේතුව කොතනද තියෙන්නේ? ඒ කියවන කාලය අපිට ඕන හැටියට බණ කියන්න නිසා අපා යන්න ඕනේ.
그렇게 말하는 근거가 어디에 있는가? 그렇게 말하는 때—우리 마음대로 bana를 말하면 그 때문에 apāya로 가야 한다.
අධර්මය ධර්මය කරනවද? මොන විදිහකවත් පෙන්නා හේතු නැති එක.
adharma를 dharma로 만드는가? 어떤 식으로도 보여 줄 근거가 없는 것을.
ඊට පස්සේ අපිට එකක් සිද්ධ වෙනවා. අපි පෙන්නන්නපු දෘෂ්ටිය ඔප්පු කරන්න, ලදිය ඔප්පු කරන්න ත්රිපිටකය කබන්න වෙනවා. ඊට පස්සේ ත්රිපිටකේ බමුණට පාර දෙනවා. ඕක ඕක බමුණන්ගේ එකක්. එක්කෝ පස්සේ හදාගත්ත කෑලි එකතු කරපු එකක්. හැබැයි අපේ දෘෂ්ටිය ඊටයි. අපි ඒක අයිත වඩා හරි. අපි හිතා ඉන්නවා එහෙ
그 뒤 우리에게 일이 생긴다. 우리가 보인 diṭṭhi를 증명하려고, 견해를 증명하려고 tipiṭaka를 잘라 내야 한다. 그 뒤 tipiṭaka를 brāhmaṇa에게 돌린다—그것은 brāhmaṇa들의 것이다, 아니면 나중에 만든 조각들을 덧붙인 것이다. 그러면서도 우리 diṭṭhi는 그렇다—우리 것이 더 옳다고 여기고 있다.
දුන්නේ කවුද බලාගෙන ගියොත් එහෙම ලහු ප්රශ්නයක් එනවා. ඒ ත්රිපිටක ධර්මයට අදංදු ධර්මය ඇරෙන්න තවත් ධර්මයක් කෙනෙක් කියන්න ගියොත්. එයා නිගමනය කරනවා ඕක අපි අපි ගණන් ගන්නේ නැහැ ත්රිපිටකය වැරදිලා ඇති අපිට වැරදිලා නෑ කිව්වොත්.
누가 준 것인가. 따져 가면 큰 문제가 온다. 그 tipiṭaka dharma 말고 다른 dharma를 누가 말하려 하면, 그는 단정한다—'그것은 우리가 따지지 않는다, tipiṭaka가 틀렸을 것이다, 우리는 틀리지 않았다'고 한다면.
එහෙම කියන්න ඒ පුද්ගෙලයා කොතන ඉඳලාද කියන්න? ඒ තරම් සුද්ධ ඇතුව කියන්නේ ත්රිපිටකේ ධර්මය වැරදියි අපේ ධර්මය හරිය කියන්න. එයා කොතන ඉන්නවා. කොතනද ඉන්නේ? කියන එක
그렇게 말하려면 그 사람은 어디에 서서 말하는가? 그토록 맑다며 tipiṭaka의 dharma는 틀렸고 우리 dharma가 옳다고 말하려면, 그는 어디에 있는가? 어디에 있는가 하는 것—
පොඩ්ඩක් හිතලා බලන්න පඩුරමෙන් ගිහි දේවත්ත අත්තර ඉන්නවද කියලා. එතරත් ඉන්න පුළුවන්ද කියලා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
රාගයෙන් රත් වෙලා, ද්වේශයෙන් දැවිලා, මෝහයෙන් මුලා වෙලා ඉඳගෙන කටයුතු කරන්න. යම්කිසි පුද්ගලයෙක් කියනවා නම් ත්රිපිටකය වැරදි මම කියන එක හරි කියලා. කොතන ඉන්දිය කතා කරා කී දෙනෙක් මුලා වීම ගැඹුරු භයානක ප්රශ්නයක් මග හරිනම් ඵලය ලබලා තියෙන්න එ
rāga로 달아오르고 dosa로 타오르고 moha로 헷갈린 채 일하면서, 어떤 사람이 tipiṭaka는 틀렸고 내 말이 옳다고 한다면, 어디에 서서 말한 것인가? 얼마나 많은 이가 헷갈리는가. 깊고 무서운 문제다. 그러려면 magga와 phala를 얻었어야 한다.
අන්තිමට සිද්ධ වෙනේ අන්තිමට ඔය කියන විදිහට සිතුවිලි ක්රියා නැතරු. එයා අරිහත්යට පත් වෙනවා එයා අරිහත්ය ගැන ඒකයි කිව්වොත්. අරිහත් පත් වෙච්ච කෙනෙක් අරිහත් පිරහෙනවද ඊට පස්සේ නැගින්නකෝ.
결국 일어나는 것은 이렇다. 그 말대로 생각과 행동을 멈춘 것을 그는 arahant가 되었다고, arahant란 그것이라고 말한다면—arahant가 된 이가 arahant에서 떨어지는가? 그 뒤 일어나 보라.
එහෙනම් ඒ අරිහත්යට පත් වෙන එක කියන්නේ සිතුවිලි ක්රියා සියල්ල නතර කරපුවහම අරිහත් ගයා නිගමනය කරනවා නම්. හොඳයි එයා ඉඳගෙන භාවනා කරන වෙලාවක හිතිවිලි ක්රියා සියල්ල නතර කළාන. ඒ අරිහත් වෙන්න. ආය දවස් ගාණක් හරි ඉදිලා කමක් නෑහ නැගිට පස්සේ
그러면 arahant가 된다는 것이 생각과 행동을 다 멈출 때 arahant가 된다고 단정한다면—좋다, 그가 앉아 bhāvanā를 하는 동안 생각과 행동을 다 멈췄다, 그래서 arahant가 되었다. 다시 며칠을 있다가, 상관없다, 일어선 뒤에는—
කිව්ව කිව්වොත් කොපදෙන්නද වැටෙන්නේ නැ. ආපහුයිලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සිතිවිලි නැති ක්රියා නැති කතා නැති හිතන අරිහත් පේනවා. ආයු සැරයක් එතනින් භාවනාවෙන් නැකිලා එළියට ආවට පස්සේ මොකද කරන්නේ? හිතනවා, කියනවා කරනවා. අරිහත් පිරිහිට අනිදෙනවා. අරිහත් කියන්නේ එහෙම එකක්ද?
생각 없고 행동 없고 말 없는 [상태의] arahant로 보인다. 다시 bhāvanā에서 일어나 밖으로 나온 뒤엔 무엇을 하는가? 생각하고 말하고 행한다. arahant에서 떨어져 버린다. arahant란 그런 것인가?
දැන් ධර්මය කොතෙන්නද අපි ගලපලා පෙන්නන්නේ. රාගක්ෂය කළා, ද්වේශක් සේය කළා, මෝහක්ෂය කරලා අරිහත්යට පත් වුණා. නැගිට් ඇති උදේන රෑ නකන් කොහේ හිටිය තේ රාගයේ නෑහැ, ද්වේශයේ නෑහැ, මෝහයේ නැ. කතාත් කරනවා ක්රියත් කරනවා හිතත් ක්රියාත්මකයි.
그러면 우리는 dharma를 어디에 맞춰 보여 주는가? rāga를 다 없애고 dosa를 다 없애고 moha를 다 없애 arahant가 되었다. 일어나 아침부터 밤까지 어디에 있든 rāga도 없고 dosa도 없고 moha도 없다. 말도 하고 행동도 하고 마음도 움직인다.
එ අරිහත්ය කියන්නේ රාගක් හෙව නිබ්බා නම්, ද්වේශක්ඛ හේව නිබ්බා නම්, මෝහක් හේව නිබ්බා නම් රාගක් සේ කිරීම නිවනයි, ද්වේශක් සේ කිරීම නිවනයි මෝහක් සේ කිරීම නිවනයි. ඉතින් අපිට ඕන හැටියට මොනද කියන්නේ කොහොමද අපි ඒක නිගමන කියලා ඔප්පු කරන්නේ අපේ වෙන එකක්. නිවන හැටියට
arahant란 'rāgakkhayo nibbānaṃ, dosakkhayo nibbānaṃ, mohakkhayo nibbānaṃ'—rāga를 다 없앰이 nibbāna, dosa를 다 없앰이 nibbāna, moha를 다 없앰이 nibbāna다. 그러니 우리 마음대로 무엇을 말하며, 우리의 다른 것을 nibbāna라고 단정하여 어떻게 증명하겠는가.
ඉතින් මේ ටිකින් අපි දකින්න ඕන හරියක් තියෙනවා තේරුම් ගන්න ඕනේ
그러니 이것으로 우리가 보아야 할 몫이 있다. 알아들어야 한다.
එතකොට සමහරග ප්රශ්නයක් එනවා මෙහෙම දෙයක්. අපි එතන එතන ජීවත් වෙන්නේ.
그러면 어떤 이에게 이런 물음이 온다. '우리는 그 자리 그 자리에서 산다.'
සත්වයාය කියලා ටනම් ඒ තාපිය ගහන මොහොතක් ආවත් ඉස්සරහට පැවැත්මට සම්බන්ධ කරන්න බැහැ එතන කරපු කතා ක්රියා කිව්වොත් එහෙම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අම්මා මැරුවා තාත්තා මැරුවා කමක් නැහ මොකද අම්මා මරණය ආවේ තා මරණය ආවේ එතනම ක්රියාවේ ගිය එතනම කළා ඉවරයි. විපාකෙත් ඉවර නම් ඔක්කොමත් ඉවර නම් එතනින් ආයසරයක් මිනිස්සුට කිසි ප්රශ්නයක් නැහ නැහ. අම්මා වරු තාත්ත මොනවා දානත් හරි. ඒක එතනින් ඉවරයි.
'어머니를 죽였다, 아버지를 죽였다, 상관없다. 왜냐하면 어머니의 죽음, 아버지의 죽음은 바로 그 행위에서 끝났다. 거기서 했고 끝났다. vipāka도 끝났고 모든 것이 끝났다면, 그 뒤로 사람에게 아무 문제가 없다. 어머니, 아버지에게 무엇을 하든 괜찮다. 그것은 거기서 끝난다.'
තව තත්ත්වර ගානක්වත් ඉදිරියට නැත්නම් මරණ වෙලාවේදී ඒ ක්රියාවලියයි ඒ ජීවිතයයි ඔක්කොම ඉවරයි එයින් කර්මයත් ඉවරයි විපාකත්ති ඉවරයි ඔක්කොමත් ඉවර නම්. ආය පොළොත් විතරක් නම් ආය එන්නේ.
'몇 초도 앞으로 이어지지 않거나 죽을 때 그 과정과 그 삶이 다 끝나고, 그로써 kamma도 끝나고 vipāka도 끝나 모든 것이 끝난다면, 다시 오는 것은 [몸뿐]이다.'
අම්මා මැරුවට ආනන්තර පාප කරමයක් ඉදි වෙන්නේ.
그렇다면 어머니를 죽였다고 해서 ānantariya pāpa kamma가 생기겠는가?
තාත මලා කියන ප්රශ්නයකුත් තියෙනවාද නැරිගි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ලේසවා කියලා ප්රශ්නයක් එනවා. සංඝ භේදය කාලාගිට ප්රශ්නයක් නවා. පංචානන්තර පාපකන කරගිට ප්රශ්නයක් එනවා. මොකු ප්රශ්නයක්
피를 냈다는 문제가 온다. saṅgha bheda를 했다는 문제가 온다. pañcānantariya pāpa kamma를 지었다는 문제가 온다.
කරගිට ප්රශ්නයක් එනවා. මොකු ප්රශ්නයක් නැපු වෙලාට ගිය ටක් ගාලා ගේන ජන්ද බැලුවා ජීවිතය මුකුත් වෙලා නැ. බැලුවා මොකද වෙල අත පවක් හැරනේ අම්මා මැරුවාහම මොකද ඊපහක එච්චර ඇන්නම් පිහි මැරුවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පළෙන විපාකෙත් එතනින් මවර නැති අම්මාර විපාකේ මට පල දුනා හරි කෝ දැන් මගේ කුඩුහමක්වත් ඇඩලා නැ.
'열매 맺는 vipāka도 거기서 끝났다. 어머니의 vipāka가 내게 열매를 주었다 한들, 지금 내 털끝 하나 다치지 않았잖은가.'
එහෙනම් ඒක එච්චර ලොක විපාකයක් නෙමෙයි නිගමනය කරන්න එනවානේ කෝ කර්ම විපාක අදහන
그러면 그것은 그리 큰 vipāka가 아니라고 단정하게 되지 않는가. kamma vipāka를 믿는 마음은 어디 있는가?
දැන් ඔතන ඉන්න කෙනාට අර දස වස්තුක මිත්යා දෘෂ්ටියෙන් නවා පේලලා නත්තිදානං නත්තිට්ඨං නත්ති හෝතං නත්ථ සුඛර දුක්ඛඩාටනං කම්මානං පලං විපාකං එහෙක වතින්නා දානේ දුනා දුන්න එක තුන ඉවරයි ඇය ඒකේ පිපි පවුල දස වස්තුක මිත්යා දෘෂ්ටියලාගන.
이제 거기 있는 이에게는 저 열 가지 바탕의 micchā diṭṭhi가 드러난다. 'natthi dinnaṃ, natthi yiṭṭhaṃ, natthi hutaṃ, natthi sukaṭa-dukkaṭānaṃ kammānaṃ phalaṃ vipāko'—dāna를 주면 준 그것으로 끝나는데 왜 그것에 puñña와 pāpa가 있는가 하는 것. 열 가지 바탕의 micchā diṭṭhi에 걸린다.
එතකොට කොහොමද යථාර්ථය තියෙන්නේ?
그러면 있는 그대로는 어떠한가?
ඒ මව් මැරුවත් පියා මැරුවත් වෙන සකුත් නැහැ. මව් සැලකුවත් පියා සැලකුවත් වෙන සකුත් නැහ. නත්ති මාතා නත්ති පිතා ඉතින් ඒක තැනක කිමත්තක් තින්නේ නෑ. දැන් එහෙම මත තියෙනවා. හැබැයි පර්සා වෙන්න ඕනේ.
'어머니를 죽여도 아버지를 죽여도 아무 일 없다. 어머니를 섬겨도 아버지를 섬겨도 아무 일 없다. natthi mātā, natthi pitā. 그러니 그것에 아무 값이 없다.' 지금 그런 견해들이 있다. 그러나 조심해야 한다.
පිනක පිම් ඵලයක්, පවක පව් ඵලයක් එයාට මතුවට පල දෙනවා කියන එකවත් විශ්වාස කරන්නේ නැති දහම් තියෙනවා. ඒ නිසා හොඳ වැඩ හින්දා කරන්න, නරක වැඩින්දා නොකරන්න කියනවා මිසක් ඒ නිහට නෑහ කියලා නිගමනය කරනවා.
puñña에는 puñña의 열매가, pāpa에는 pāpa의 열매가 앞으로 맺힌다는 것조차 믿지 않는 dharma들이 있다. 그래서 좋은 일을 하라, 나쁜 일을 하지 말라고 할 뿐, 그 너머는 없다고 단정한다.
පිනේ භවය කියලා ඔට එහා විශේෂයක් නෑහ කියලා පෙන්නුවහමහම මොකක්ද වෙන්නේ?
puñña의 bhava라는 것, 그 너머에 특별한 것이 없다고 보여 주면 어떻게 되는가?
මා භික්ඛවේ පුඤ්ඤානං භාහිත සුඛස්සේතං භික්ඛවේ අධිවචනාං පුඤ්ඤන්ති මහන්නේ පිනට බය වෙන්න එපා. මේ සැපයට කියන තව වචනයක් මේ පින කියන්නේ.
'mā bhikkhave puññānaṃ bhāyittha, sukhassetaṃ bhikkhave adhivacanaṃ yadidaṃ puññāni'—bhikkhu들이여, puñña를 두려워하지 마라. puñña란 즐거움을 일컫는 또 다른 말이다.
සුඛං ගබ්බං ගණන් හන්තං තිවිදං සමාධියං පරිපූරෙන්තික්ෂණික සමාධිය, උපචාර සමාධියන් අප්පනා සමාධි. සුඛය ගැප්ගත් කලින් ත්රිවිධ සමාධිය පිරෙනවා. ක්ෂෙනික සමාධියත්, උපචාර සමාධියත් අර්පණා සමාධියත්.
'sukhaṃ … tividhaṃ samādhiṃ paripūreti'—khaṇika samādhi, upacāra samādhi, appanā samādhi. 즐거움을 품으면 세 가지 samādhi가 차오른다. khaṇika samādhi, upacāra samādhi, appanā samādhi가.
එහෙනම් ඒකට බයන්න. සුමනා සූත්රය සූත්රය සුමනාවනි දන්දිය යුතුමේ පින් යුතුමේ දෙවි වූටත්, මිනිස්සුුවන්ටත්, ශ්රමණ වූටත් ශ්රවණ යථා නිවන් අවබෝධ කරන තුරු පින උපකාර වේ. සුමනාව නිදන්දිය යුතුමය පින් කළ යුතුමේ. ක බුද්ධ වචනයට මොනවද ඔය කියන්නේ?
그러니 그것을 두려워하지 마라. Sumanā sutta에서는 'Sumanā여, dāna를 주어야 하고 puñña를 지어야 한다. deva에게도 사람에게도 samaṇa에게도, nibbāna를 깨닫기까지 puñña가 돕는다. Sumanā여, dāna를 주어야 하고 puñña를 지어야 한다'고 한다. 이 Buddha의 말씀에 대해 그들은 무엇이라 하는가?
අනික් අයට මොකක්ද කියන්නේ? දන්නොත් ඒ වෙලා ඉවරයි. පින් කරත් ඒ වෙලා ඉවරයි. ඒක එතනින් ඉවරයි.
다른 이들은 무엇이라 하는가? 'dāna를 주면 그때로 끝난다. puñña를 지으면 그때로 끝난다. 거기서 끝난다.'
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා දෙවියි වූටත් මිනිස්සුුවන්ටත් ශ්රමණ වූත් ශ්රමණව නිවන් දකිනවොත් පින උපකාරක
부처님께서는 deva에게도 사람에게도 samaṇa에게도, samaṇa가 nibbāna를 볼 때까지 puñña가 돕는다고 말씀하신다.
පරලොව යන කෙනාට පින නෑ එය යාවේ. පින පරලොව යන කෙනාට පින ඥාතියක්. වෙන කවුරුවත් නෑහ. කරගත්ත පින්න තමයි නෑ එයා වෙන්නේ.
저세상으로 가는 이에게 puñña는 친척이다. 저세상으로 가는 이에게 puñña가 친척이다. 다른 누구도 아니다. 지은 puñña가 바로 그의 친척이 된다.
ඕහාපදේ පරලෝලා යන කෙනාට කරපු වින්නේ නෑ වෙන්නේ කොහොමද? කරපු වෙලා මේක ඉවරන්න. කෝ බුදු දහමට ඒකද? දැන් මොන දහමෙන්ද අරන් කියන්නේ?
그렇다면 저세상으로 가는 이에게 지은 puñña가 어떻게 친척이 되는가, 지은 때에 끝나 버린다면? 그것이 Buddha dharma인가? 지금 어느 dharma에서 가져와 말하는가?
ඉතින් ඒ වගේ කියනකොට හරියට පරිස්සාව වෙන්න ඕනේ. පිනක් පිනේ ඵලයක්, පවක් පවේ ඵලයක් ඒ ඒ මොහොතේ පමණයි ඒ විහාට නෑහ කිව්වොස්න්ට
그러니 그렇게 말할 때 아주 조심해야 한다. puñña에 puñña의 열매, pāpa에 pāpa의 열매는 그 순간뿐이고 그 너머는 없다고 말하는 이들에게—
ඒක ඇති පන්න රිලවන්ට ඉන්නම් බැන්දා වගේ වැඩයක් වෙන්නේ නැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපොච්ච එහෙනම් අපි දන්නවා ඔය කියන එක ඔක්කොම බොරු අටමහන අරකේ යනවා කියන කොහෙද වෙන්නේ එහෙම කිව් ඵලයක් නෙ අටමහන අරකයක් හොයන්න ඒකට ගෙනියන්න විදිහක් නෑහ. ඉන් කොච්චර පව් කළමක් නැහ යන්න විදියහන්න නැ කරපු වෙලාවේ මැරුන්නේ නැහැ නිගමනයක් නේද එතකොට
'아이고, 그러면 우리는 안다. 그 말은 다 거짓이다. 여덟 큰 niraya에 간다고? 어디서 그렇게 되는가? 그렇게 말할 열매는 없다. 큰 niraya를 찾으려 해도 거기로 데려갈 길이 없다. 그러니 아무리 pāpa를 지어도 상관없다. 갈 길이 없다. 지은 그때 죽지도 않았다.' 그렇게 단정하는 것 아닌가.
කොහොමද අපිට යථාර්ථය තියෙන්නේ?
우리에게 있는 그대로는 어떠한가?
ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනාවලට සම්පූර්ණ විරුද්ධ වෙනවා එහෙම දේශනා කරනකොට අපිට ඕන හැටියට කතා කරලා යථාර්ථයට එන්නේ කොහොමද
그렇게 가르치면 부처님의 가르침과 완전히 어긋난다. 우리 마음대로 말하면서 어떻게 있는 그대로에 이르겠는가.
තවත් මොනවද අපිට අහන්න තිබුණා කිව්වේ විහර කාරණාවය තවත් මුකුත් තියෙනවා නම් අහන්න ඔව් ඔව් පොඩ්ඩක් ඉස්සර
또 우리가 물을 것이 무엇이 있다 했는가? 또 무엇이 있으면 물어라. 네, 네. 조금 앞으로.
ආනාපානසති කියන වචනය අරගත්තහම අපි දැකිය යුතු ක්රමයක් තියෙනවා. බුදුපියාණන් වහන්සේ ලෝකේ පහළ වෙන්න ඉස්සෙල්ලත් වචන මාලාවල් තිබුණා වේදය.
ānāpānasati라는 말을 들면 우리가 보아야 할 방식이 있다. 부처님께서 세상에 나시기 전에도 말의 목록들이 있었다. Veda다.
ඔය ආනාපාන කියන වචනේ සතර බ්රහ්ම කියන වචනය ආර්ය අෂ්ඨායක මාර්ගය කියන වචන සත්ත බොජ්ඣංග කියන වචන ඔය කියන පදවැල් ඔය විදිහටම විග්රහ කරලා තිබුණා වේද භාෂාව
그 ānāpāna라는 말, 네 brahma[vihāra]라는 말, ariya aṭṭhaṅgika magga라는 말, satta bojjhaṅga라는 말—그 말들이 그대로 Veda의 말로 풀이되어 있었다.
හැබැයි මේකේ එක දෙයක් තිබුණා අදහසක්. මොකක්ද මේ වචන වලින් පෙන්නපු ආර්ය අදහසයි තිබුනේ නැත්තේ.
그러나 여기에 한 가지가 있었다. 이 말들로 보여 준 ariya의 뜻, 그것이 없었다.
සතර බ්රහ්ම විහරණය කියට ලෝක සම්මතයේ මෙත්තා, කරුණා, මුදිතා, උපේක්ෂා කියන මේ වචන හතරක් තිබුණා.
네 brahmavihāra라 하여 세상 관례에 mettā, karuṇā, muditā, upekkhā라는 네 말이 있었다.
හැබැයි මේකෙන් පෙන්නපු ආර්ය අදහසේ යටපත් වෙලා තිබෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ පහළ වෙනකොට ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය කියන සම්මා දිට්ඨිය, සම්මා සංකල්ප සම්මා වාචා ආදි වශයෙන් මේ මාර්ග අංග අටම කිය වුණා. වේදේත් ඒවා තිබුණා. හැබැයි ඒවය පෙන්නපු අදහස ඔක්කොම ලෞකික අදහස් මිසක් ලෝකෝත්තර දහම් අදහස නෑ.
그러나 부처님께서 나실 무렵, 이것으로 보여 준 ariya의 뜻은 묻혀 있었다. ariya aṭṭhaṅgika magga라는 sammā diṭṭhi, sammā saṅkappa, sammā vācā 등 여덟 magga 갈래가 말해졌다. Veda에도 그것들이 있었다. 그러나 그것들이 보여 준 뜻은 모두 lokiya의 뜻일 뿐, lokuttara dharma의 뜻은 없었다.
සත්ත බොජ්ඣංග ධර්ම කියවිලා තිබුණා. ඒවට දීලා තියෙන්නේ ලෞකික අදහස ලෝකෝත්තර අදහත නෑ.
satta bojjhaṅga dharma도 말해져 있었다. 그것들에 준 것은 lokiya의 뜻이었지 lokuttara의 뜻은 없었다.
ආනාපාන කියන වචනයත් ඔන්න ඔහොම එකක්. ඒකේත් ලෞකික ඒ යෝගී ලඟක් තිබුණා. ඒ අයළ අදක් තියෙනවා.
ānāpāna라는 말도 그와 같다. 거기에도 lokiya의 [뜻이] 있었다. 그 yogī들에게 있던 것, 그들의 뜻이 있다.
හැබැයි බුදුපියාණන් වහන්සේත් ඒකට අර්ථයක් දුන්නා. බුදුපියාණන් වහන්සේගේ අදහස බුද්ධෝත්පාද කාලයේදී පහළ වෙච්ච බුදුපියාණන් වහන්සේගෙන් අහගන්නවා මිසක්. ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ආනාපානා හතිය මොකක්ද කියන එක.
그러나 부처님께서도 그것에 뜻을 주셨다. 부처님의 뜻은, buddha가 나신 때에 나신 부처님께 들어서만 알 수 있다—그 부처님께서 가르치신 ānāpānasati가 무엇인지는.
ඒ අදහස පෙන්නන්න තුන් ලෝකයේ කවුරුවත් නෑහ කියන එක බුදුරජාණන් වහන්සේම දේශනා කරනවා.
그 뜻을 보여 줄 이는 세 세계에 아무도 없다는 것을 부처님께서 몸소 말씀하신다.
එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ආනාපාන සතිය ගැන අහනකොට මෙන්න මෙහෙම දෙයක් කියන්නවා. මේත් තැඟවල අපි ත්රිපිටකෙන් සාධක අරන් ඉන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලා.
그러니 부처님께서 가르치신 ānāpānasati에 대해 물으면 이런 것을 말하게 된다. 이런 자리에서 우리는 먼저 tipiṭaka에서 증거를 가져와야 한다.
වස් කාලේ තුන් මාසකදී ඇතුලත බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. මේ තුන් මාසය ඇතුලත දානි කියන භික්ෂූ ඇරෙන්න කිසිම කෙනෙක් මම හම්බවෙන්න එන්න එපා. මේ කාලේ මම විවේකීව ඉන්නවා කියලා. අර තුන් මාසේ උන්වහන්සේ වස් කාලේ ගත කරනවා. හොඳ කළා විවේකී.
vassa 석 달 동안 부처님께서 말씀하신다. '이 석 달 동안 밥을 가져오는 bhikkhu 말고는 아무도 나를 만나러 오지 마라. 이때 나는 홀로 고요히 지내겠다.' 그 석 달을 그분은 vassa로 보내신다. 잘, 고요히.
ඒ තුන් මාසින් පස්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේ භික්ෂුව නවතලා කියනවා මහණනි අන්න ඒ පරිබ්රාජකයෝ ඇහුවොත් වස් කාලේ භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ කෙබඳු විහරණයකින් වාසය කරාද කියලා. ඒ අයට කියන්න භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ ආනාපාන සති විහරණය වාසය කළා කියලා.
그 석 달 뒤 부처님께서 bhikkhu들을 불러 세우고 말씀하신다. 'bhikkhu들이여, 저 paribbājaka들이 묻거든—vassa 동안 존자 Gotama께서는 어떤 머묾으로 지내셨느냐고—그들에게 말하라. 존자 Gotama께서는 ānāpānasati의 머묾으로 지내셨다고.'
ඒක මොකක්ද කියලා ඇහුවේ? ඊට අරිය විහාරය කියත්, බ්රහ්ම විහාරය කියත්, තථාගත විහාරය කියත් කියනවා කියලා කියන්නේ.
'그것이 무엇이냐고 묻거든, 그것을 ariya vihāra라고도, brahma vihāra라고도, tathāgata vihāra라고도 한다고 말하라.'
දැන් මෙතන වැදගත් හරියක් ඔතන ආවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ වඩපු ආනාපාන සතිය මොකක්ද කියලා අන්ය පරිබ්රාජකය ඇහුවොත් ඒකට කියන්නේ නම් තුනක් දුන්න. ඒකට අරිය විහාරියත්, බ්රහ්ම විහාරය කියත්, තථාගත විහාරය කියත් කියනවා කියලා කියන්නේ. දැන් අ අන්ය අයගේ එකට වඩා වෙනස් එකක් තිබ් වෙච්ච හින්දා නේද ඒ කිව්වේ?
여기서 중요한 몫이 나왔다. 부처님께서 닦으신 ānāpānasati가 무엇이냐고 다른 paribbājaka들이 물으면, 그에 대해 세 이름을 주셨다. 그것을 ariya vihāra라고도, brahma vihāra라고도, tathāgata vihāra라고도 한다고 말하라고. 그것은 다른 이들의 것과 다른 무엇이 있었기 때문에 그렇게 말씀하신 것 아닌가?
දැන් අපිට හොයාගන්න ඕනේ අරිය විහාරය හෝ බ්රහ්ම විහාරය හෝ තථාගත විහාරය කියන එක විග්රහ කරපු තැන. ඒකටයි ආනාපාන සතිය කියන්නේ.
이제 우리는 ariya vihāra나 brahma vihāra나 tathāgata vihāra를 풀이한 곳을 찾아야 한다. 그것을 ānāpānasati라 하기 때문이다.
එහෙනම් කර්ිය මැත්ත සූත්රය කියාගෙන යනකොට අන්තිමට කියනවා බ්රහ්මේතං විහාරං ඉදමාව කියලා මෙන්න මේකට බ්රහ්ම විහරණය කියනවා කියලා.
Karaṇīya mettā sutta를 외워 가다 보면 마지막에 'brahmametaṃ vihāraṃ idhamāhu'라고, 이것을 brahma vihāra라 한다고 말한다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ආනාපාන සතිය බහුලකොට වාසය කළා කියලා කියන්නේ. ඒ ආනාපාන හතිය කුමක්ද කියලා ඇහුවොත් ඒකට අරිය විහාරය, බ්රහ්ම විහාරය, තථාගත විහාරය කියනවා කියලා කියන්නේ. අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආනාපාන සතියට බ්රහ්ම විහාරය කියනවා කියලා කියන්න කියලා කිව්වා.
부처님께서는 ānāpānasati를 많이 하며 지냈다고 말씀하신다. 그 ānāpānasati가 무엇이냐고 물으면 그것을 ariya vihāra, brahma vihāra, tathāgata vihāra라 한다고 말하라고 하신다. 부처님의 ānāpānasati를 brahma vihāra라 한다고 말하라고 하셨다.
කර්ණී මත සූත්රය අවසානයේ පෙන්නනවා බ්රහ්මේතං විහාරං ඉදමාවෝ කියලා මෙන්න මේකටයි බ්රහ්ම විහරණය කියන්නේ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු කරණීයත සූත්රයෙත් තියෙන්න ඕනේ. බ්රහ්ම විහාරය නැත්නම් ආනාපානසතිය දැන් මේක පැත්තක්.
Karaṇīya mettā sutta 끝에서 'brahmametaṃ vihāraṃ idhamāhu', 곧 이것을 brahma vihāra라 한다고 보여 준다. 그러니 부처님께서 가르치신 Karaṇīya mettā sutta에도 brahma vihāra, 곧 ānāpānasati가 있어야 한다. 이것이 한쪽이다.
ආශ්වාස කියන වචනයක් තියෙනවා අපේ මේ ධර්මය තුළ විග්රහ කරලා දැන් ආශ්වාස කියලා ලෝක සම්මත වචනයක් තියෙන නාහෙන් ගන්න හුළඟට නාහයෙන් උඩට ගන්න හුළඟට ආශ්වාස වාතයයි කියලා වචනයම ලෝකය තුළ එදා පටන්ම අද වෙනකම තියෙනවා.
우리의 이 dharma 안에 assāsa라는 말이 풀이되어 있다. 그런데 assāsa라는 세상 관례의 말이 있다—코로 들이쉬는 바람, 코로 위로 들이쉬는 바람을 들숨 바람이라 하는 말이 세상에 그때부터 오늘까지 있다.
මේ ආර්ය විනය තුළ ආශ්වාස කියන්නේ මොනවද කියන එක බොහෝ තැන්වල පැහැදිලිව පෙලා තියෙන්නේ.
이 ariya vinaya 안에서 assāsa가 무엇인지는 여러 곳에 분명히 나와 있다.
වෛර පහක් බය පහක් දුරු කළ ශ්රාවකයා එහාත් මේවා ආශ්වාස හතරක් ලබනවා කියලා පෙන්නවා. චත්තාරෝ අස්සසාෝ අධිගතෝ හෝති කියලා පෙන්නනවා. අන්න අස්ස ශාස කියන වචනයට අර්ථය හොයාගන්න ඕන ත්රිපිටකයේ තවත් තියෙන දහම් මුල.
다섯 vera와 다섯 bhaya를 걷어 낸 sāvaka는 이 세상에서도 네 assāsa를 얻는다고 보여 준다. 'cattāro assāsā adhigatā honti'라고. 그 assāsa라는 말의 뜻을 tipiṭaka에 있는 다른 dharma에서 찾아야 한다.
වෛර පහත් බය පහක් දුරු කළ සෝතාපන්න පුද්ගලයත් නැ ඒ ආර්ය ශ්රාවකයා. එහාත් මේ ඒවා එහාත් මේම ඒ කියන්නේ මේ අත්බැව තුළම ආශ්වාස හතරක් ලබනවයි කියලා. දැන් ඒ වෙලාවේදී හිතනක් ඒක තෝරන්න අස්වැසිලි හතරක් ලබනවා කියලා පොතේ පෙන්නනවා.
다섯 vera와 다섯 bhaya를 걷어 낸 sotāpanna, 그 ariya sāvaka는 이 생 안에서 네 assāsa를 얻는다고. 그것을 가려 보면, 네 위안을 얻는다고 책에 나와 있다.
චත්තාරෝ අස්සෝ අධිකතෝහ හෝතිය කියන එකට සතර ආශ්වාසයක් ලබනවා කියන එක පැහැදිලිව විග්රහක් වැදෙන පාලි වචනය.
'cattāro assāsā adhigatā honti'는 네 assāsa를 얻는다는 것을 분명히 풀이해 주는 Pāli 말이다.
ආස්වාස නොකරන දහම් පෙන්න්න හන්දාමයං ආනන්ද සබ්බේ සංඛාරා අනස්සාසිකා කියලා ආනන්ද මේ සියලු සංස්කාරය අනස්සා ආස්වාස කරන්න සුදුසු නෑහ කියලා පෙලා තියෙනවා.
assāsa하지 않을 dharma를 보이려고—'handa mayaṃ ānanda sabbe saṅkhārā anassāsikā'—Ānanda여, 이 모든 saṅkhāra는 anassāsika, 곧 기대어 숨 돌리기에 맞지 않다고 나와 있다.
එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ ආසා කියලා පෙන්නන්නේ යමනවද
그러면 부처님께서 assāsa라고 보여 주시는 것은 무엇인가?
නිවන පෙන්නන තව තෙනක අස්සා කියන වචනයක් පෙන්නලා තියෙනවා නිවනට නිවනට පෙනෙන වචන බොහෝ ගණනක් තියෙනවා මේ එකක් තමයි අස්වාස කියන වචන. අස්සා සූත්රය සහ පරම අස්සා සූත්රයක සූත්ර දෙකක පෙන්නනවා.
nibbāna를 보여 주는 다른 곳에서 assāsa라는 말이 nibbāna에 쓰였다. nibbāna를 가리키는 말이 많이 있는데 그 하나가 assāsa라는 말이다. Assāsa sutta와 Parama assāsa sutta, 두 sutta에서 보여 준다.
ස්පර්ශ ආයතන හය පිළිබඳ උදයංගමේ අත්තංගමේ ආශ්වාදය ආදීනවය නිස්සරණය තතුසය දකී කල්ලි ආශ්වාසයව පූර්ණ
여섯 phassāyatana에 대해 udayaṅgama, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa를 있는 그대로 볼 때 assāsa가 채워진다.
මෙන්න බුද්ධ ශාසනයේ ආශ්වාස ඔය කීහපයක් මම පෙන්ි ආශ්වාස කියන තැන තියෙන තැන්. අන්න ආශ්වාස කරනවා කියලා මේ බුද්ධ ශාසනයේ ආර්ය විනය ආශ්වාස කියලා කියන්නේ හුළඟට නෙමෙයි.
이것이 Buddha sāsana의 assāsa다. assāsa라는 말이 나오는 몇 곳을 내가 보였다. Buddha sāsana의 ariya vinaya에서 assāsa라 하는 것은 바람이 아니다.
ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය ආශ්වාස කරන්න අනාර්යෂ්ඨායක මාර්ගය පශ්වාස කරන්න මූල ධර්මය
ariya aṭṭhaṅgika magga를 들이쉬고, anariya aṭṭhaṅgika magga를 내쉬라—이것이 바탕 dharma다.
ආශ්වාස කරනවා කියන්නේ අරගන්නවා. බෞද්ධයෝ කුමක් ගත යුතුද කුමක් පහ කළ යුතුද වෙන මූල ධර්ම නිවන් දැකීමට අවශ්ය කෙනා කුමක් ගත යුතුද කුමක් පහ කළ යුතුද කුමක් ආශ්වාස කළ යුතුද කුමක් පස්වාස කළ යුතුද
assāsa한다는 것은 받아들인다는 것이다. bauddha는 무엇을 가져야 하고 무엇을 버려야 하는가 하는 바탕 dharma. nibbāna를 보려는 이는 무엇을 가져야 하고 무엇을 버려야 하는가, 무엇을 들이쉬고 무엇을 내쉬어야 하는가.
මෙන්න මේක තෝරාගත්තහම ඔතනින් ප්රශ්නය ඉවරයි. යමෙක්ට නිවන් අවබෝධ කරන්න ඕන ඔන්නම්. ඔහු කුමක් ආශ්වාස කළ යුතුද? කුමක් පස්වාස කළ යුතුද?
이것을 가려내면 거기서 문제는 끝난다. 누가 nibbāna를 깨닫고 싶다면, 그는 무엇을 들이쉬어야 하고 무엇을 내쉬어야 하는가?
ආශ්වාස කරනවා කියන්නේ අර කත යුතු දහ පස්වාස කරනවා කියන්නේ පහ කළ යුතු දහ නිවන් අවබෝධ කරන්න කුමක් අරගත යුතුද කුමක් පහ කළ යුතුද අන්න ඒ අර ගත යුතු දේ අරගනිමින් පහ කළ යුතු දේ පහළින් කටයුතු කළා නම් ඒ හේතුවෙන් නිවන් දකිනවා.
들이쉰다는 것은 가져야 할 dharma, 내쉰다는 것은 버려야 할 dharma다. nibbāna를 깨닫기 위해 무엇을 가지고 무엇을 버려야 하는가. 그 가져야 할 것을 가지며 버려야 할 것을 버리며 행했다면, 그로 인해 nibbāna를 본다.
නිවන් දැකීම සඳහා හුස්ම අරගත යුතුයි හුස්ම පහ කළ යුතු කිව්වොත් මොකක්ද? නිවන් දකිනවද?
nibbāna를 보려면 숨을 들이쉬어야 하고 숨을 내쉬어야 한다고 하면 어떠한가? 그래서 nibbāna를 보는가?
නිවන් දැකීම සඳහා හුස්ම ගත යුතුයි. හුස්ම පහ කළ යුතුයි. ඔය අදහස එක පැත්තකින් ගන්නවා. නිවන් දැකීම සඳහා පාපය පහ කළ යුතුයි. නැත්නම් රාග, ද්වේශ, මෝහය පහ කළ යුතුයි. රාග අක්ෂයට, ද්වේශ අක්සයට, මෝහ අක්ෂයට හේතු වෙන ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය අරගත යුතුයි. ඔය අදහත් දෙක දීලා දැන් මේකෙන් කුමක් ගැලපෙනවද කියලා එහෙම මොකක් කියන්නේ.
nibbāna를 보려면 숨을 들이쉬어야 하고 숨을 내쉬어야 한다—그 생각을 한쪽에 둔다. nibbāna를 보려면 pāpa를 버려야 한다, 곧 rāga, dosa, moha를 버려야 하고, rāgakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya의 원인이 되는 ariya aṭṭhaṅgika magga를 가져야 한다. 이 두 생각을 주고, 이 가운데 무엇이 맞는지 말해 보라는 것이다.
නිවන් දැකීම සඳහා හුස්ම ගත යුතුි හුස්ම පහ කළ යුතු කියලා එක අදහසක් දෙනවා. ඕකත් විමර්ශනය කරන්න. නිවන් දැකීම සඳහා ආර්යආෂ්ඨාංගයක මාර්ගය අර ගත යුතුයි. අනාර්ය අෂ්ඨාංගයක මාර්ගය හෙවත් පාප මාර්ග පහ කළ යුතුයි.
nibbāna를 보려면 숨을 들이쉬고 내쉬어야 한다는 생각 하나를 준다. 그것도 살펴보라. nibbāna를 보려면 ariya aṭṭhaṅgika magga를 가져야 하고 anariya aṭṭhaṅgika magga, 곧 pāpa의 길을 버려야 한다.
ඔය දෙකෙන් කුමක් අරගත්තොත්ද කුමක් පහළව නිවන් දකීද කියලා අපෙන් ඇහුවොත් අපිට අවංක උත්තරයක් දෙන්න පුළුවන්ද? හුස්ම ගැනීමෙන් හුස්ම පහ කිරීමෙන් නිවන් දකිනවා කියන එක හරි. ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය ගැනීමෙන් අනාර්ය අෂ්ඨායක මාර්ගය පහක් කිරෙන් නිවන් දකිනවා කියන එක වැරදි කියලා එහෙම උත්තරයක් දෙන්න පුළුවන්.
이 둘 가운데 무엇을 가지고 무엇을 버려야 nibbāna를 보느냐고 우리에게 묻는다면, 정직한 답을 줄 수 있는가? 숨을 들이쉬고 내쉬어서 nibbāna를 본다는 것이 옳고, ariya aṭṭhaṅgika magga를 가지고 anariya aṭṭhaṅgika magga를 버려서 nibbāna를 본다는 것이 틀렸다고, 그런 답을 줄 수 있는가?
දැන් කොහොමදයි උත්තරය ගන්න. ආනාපානය හොයාගන්න ඉස්සෙල්ලාම බලන්න ඕන තැනක්. පහ කළ යුත්ත දැනගන්න ඕනේ අර ගත යුත්ත දැනගන්න ඕනේ. පහ කළ යුත්ත දැනගෙන පහ කරන්න ඕනේ අර ගත යුත්ත දැනගෙන අරගන්න ඕනේ.
그러면 답을 어떻게 얻는가? ānāpāna를 찾으려면 먼저 보아야 할 곳이 있다. 버려야 할 것을 알아야 하고 가져야 할 것을 알아야 한다. 버려야 할 것을 알고 버려야 하고, 가져야 할 것을 알고 가져야 한다.
එයාට නිවන් නැද්ද?
그런 이에게 nibbāna가 없겠는가?
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ආනාපාන සතිය සතර සතිපට්ඨානයම තියෙනවා කියලා. කායානුපස්සනාවක් තියෙනවා, වේදනානුපස්සනාවක් තියෙනවා, චිත්තානුපස්සනාවක් තියෙනවා ධම්මානුපස්සනාවක් තියෙනවා. ආනාපාන හතිය තුළ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු දැන් අනික් අයට පෙන්නන්න පුළුවන්ද? හුස්ම අර ගැනීමේ පහ කිරීමේ කායානුපස්සනාවයි, වේදනානුපස්සනාවයි, චිත්තානුපස්සනාවයි, ධම්මානුපස්සනාවයි
부처님께서는 당신께서 가르치신 ānāpānasati에 네 satipaṭṭhāna가 다 들어 있다고 말씀하신다. kāyānupassanā가 있고, vedanānupassanā가 있고, cittānupassanā가 있고, dhammānupassanā가 있다—부처님께서 가르치신 ānāpānasati 안에. 이제 다른 이들이 보여 줄 수 있는가? 숨을 들이쉬고 내쉬는 데서 kāyānupassanā, vedanānupassanā, cittānupassanā, dhammānupassanā를?
පස්ාම ඔව් පහ කරනවා රාග, ද්වේශ, මෝහ රාග, ද්වේශ, මෝහ පහ කරනවා. එතකොට රාග අක්ෂයට, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහ අක්ෂයට හිතෙන ආර්ය මාර්ගය ඇසුරු කරනවා.
"내쉼(passāsa)은요?" "그렇다." rāga, dosa, moha를 버린다. rāga, dosa, moha를 버린다. 그때 rāgakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya로 이끄는 ariya magga를 가까이한다.
දැන් මෙහෙම හිතන්නකෝ. අර ඉස්සර මෝඩ මිනිස්සුන්ගේ සිරිසක් තිබුණලු
이렇게 생각해 보라. 옛날 어리석은 사람들의 버릇이 있었다고 한다.
වෙලේ ගොයන් කාලා ගියාට පස්සේ මුවාහ ගෙදර එනවලු ගන්නවලු මුහම තලාගෙන තරාගෙන යනවලු මුවහම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැනින් හරියයිද වැ. මුවා අල්ලගන්න බැ. මුවා පැලලා යනවා ගොයම් කාල මිනිහාට තරහ කොරන්න දේකුත් නෑහ.
사슴을 잡을 수 없다. 사슴은 달아나고, 벼를 먹었다고 사람이 화풀이할 것도 없다.
මුහම තියෙනවාලු ගිදර දානවලු බිමට පොල්ල අරන් ගහගෙන ගහගෙන යනවාහමට
[사슴 자국이] 있다며 집에 와서 막대를 들고 땅을 치고 또 치며 간다고 한다.
ඉතින් අර මුවාට ප්රශ්නයදවා ගිලා නැති කාලයක් නැද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපි කරපු වැඩේ මුවා පනගන්න හේතු වෙනවා.
우리가 한 일은 사슴이 달아나는 원인이 될 뿐이다.
දැන් අපිට බුදුරජාණන් වහන්සේ නිවන් අවබෝධ කරන්නත් දේශනා කළා. අපි කළ යුත්ත පැත්තකින් තියලා ඒල්ලා අපි වෙන වැඩක් නිවන් දකින්න පුළුවන්.
이제 부처님께서 우리에게 nibbāna를 깨닫도록 가르치셨다. 우리가 해야 할 것은 한쪽에 밀어 두고, 다른 일을 해서 nibbāna를 볼 수 있는가?
යම් යම් තැනක මුල් කරගෙන රාගය එනවා නම් ඒ තැනම නිරෝධ කරන්න කියලා දේශනා කා නේද? යං ලෝකේ පිය රූපං සාත රූපං එත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමානා උප්පජ්ජති එත්ත නිවීසමාණ නිවීසති පහළ වෙන කෙනන
어떤 자리를 뿌리 삼아 rāga가 온다면 바로 그 자리에서 nirodha하라고 가르치시지 않았는가? 'yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati'—
ලෝකයේ යම් ප්රඥාවක් යම් තැනක පහළෙනවද එහෙම උපදිනවා එහෙම පවතිනවා. එමයි හරගන්නේ. එත්ත නිරුජ්ජමානා නිරුජ්ජති එතනමයි නිරුද්ධ වෙන්නේ.
세상에 어떤 [사랑스러운 것이] 어디에 나타나면, 거기서 생겨나고 거기서 머문다. 바로 거기서 끊어야 한다. 'ettha nirujjhamānā nirujjhati'—바로 거기서 그친다.
කිංචි ලෝකේ පිය රූපං සත රූපං එතේසා තණ්හා උප්පජ්ජමාණා උප්පජ්ජති එතනා නිවීසති කොහෙද මේ ලෝකයෙහි මේ තෘෂ්ණාව උපදින්නේ කොහෙද පවතින්නේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ ප්රශ්නයක් වලා උත්තරය දෙනවා. චක්ඛු ලෝකේ පියරූපං සහත රූපං එත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමානා උප්පජ්ජති එත්ත නිවීසමාණං නිවීසති ඇහැ ලෝකයේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් යුත්තයි මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්තයි මේ ඇහැ පිළිබඳ තෘෂ්ණාව ඇහේ පහළ වෙන්නේ. ඇහ ඇහේ තමයි පවතින්නේ.
'kiñca loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati'—이 세상에서 이 taṇhā는 어디서 생겨나고 어디서 머무는가? 부처님께서 물음을 놓고 답을 주신다. 'cakkhuṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati'—눈은 세상에서 사랑스럽고 달콤하다. 눈에 대한 taṇhā는 눈에서 일어나고 눈에서 머문다.
රූපං ලෝකේ පියරූපං සහත රූපං එත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමාණා උප්පජ්ද එතත්ත නිවේසමාණා නිවිසති. රූපයෝ ලෝකයේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් යුත්තයි මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්තයි ඒ තෘෂ්ණාව එහි උපදිනවාහි පහළ වෙනවා.
'rūpā loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati'—rūpa는 세상에서 사랑스럽고 달콤하다. taṇhā는 거기서 생겨나고 거기서 일어난다.
චක්ඛු විඤ්ඤාණං ලෝකේ පියරූපං සහත රූපං එත්තේසා තණ්හායත උප්පජ්ජමාණා උප්පජ්ජති එත්ත නිවේසමාණ නිවේසති මේ තව පහළ වෙන තැන. ලෝකයේ චක්ඛු විඤ්ඤාණය ප්රිය ස්වභාවයෙන් යුත්තයි මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්තයි ඒ තෘෂ්ණාව චක්ඛු විඤ්ඤාණය මුල් කරගෙන එහි පහළ වෙනවා. එහි පවතිනවා.
'cakkhuviññāṇaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati'—이것이 또 하나 일어나는 자리다. 세상에서 cakkhuviññāṇa는 사랑스럽고 달콤하다. taṇhā는 cakkhuviññāṇa를 뿌리 삼아 거기서 일어나고 거기서 머문다.
චක්ඛු සම්පස්සජා ලෝකේ පිය රූපං සත රූපං එතේසා තණ්හා එත්ත උප්පජ්ජමානා උප්පජ්ජති එතමා නිවීසති. චක්ඛු සංස්පර්ශය ලෝකයේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් යුත්තයි මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්තයි මේ තෘෂ්ණාවේ චක්ඛු සංස්පර්ශය පහළ වෙන්නේ. ඒකේ පවතින්නේ.
'cakkhusamphasso loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati'—cakkhu samphassa는 세상에서 사랑스럽고 달콤하다. 이 taṇhā는 cakkhu samphassa에서 일어나고 거기서 머문다.
චක්ඛු සම්පස්සජා වේදනා ලෝකේ පිය රූපං සහත රූපං එතේසා තණ්හා උප්පච්චමානා උප්පජ්ජති එත්ත නිවේසමාණ නිවේසති චක්ඛු සංස්යෙන් ජනිතන වේදනාවක් ඇත්්ද ඒ තුරු තෘෂ්ණාව අන්න ඒ වේදනාවල්ගෙන එහි උපදිනවාහි පහළ වෙනවා. මෙන්න තණ්හා උපදින්නට.
'cakkhusamphassajā vedanā loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati'—cakkhu samphassa에서 생긴 vedanā가 있다면, taṇhā는 그 vedanā에서 생겨나고 거기서 일어난다. 이것이 taṇhā가 생겨나는 자리다.
නිරුද්ධ කරන්න ඕනේ කොහෙද පෙන්න. යම් යම් තැනක තුෘෂ්ණාව පහළ වෙන නම් ඒ තැනදිම නිරුද්ධ කරගන්න එහෙනම් නිවන් දකින්න පෙන්නපු වේ.
어디서 끊어야 하는지 보라. taṇhā가 어떤 자리에서 일어나든 바로 그 자리에서 끊으라—그것이 nibbāna를 보도록 보여 주신 것이다.
දැන් ඇහැ පිළිබඳව කීපොලද ඇහැ රූපයේ චක්ඛු විඤ්ඤාණය චක්ඛු සම්පසයේ චක්ඛු සම්පස චක්ඛු සම්පස්සජා වේදනාව ඇහැ පිළිබඳව ඇහැ මුල් කරගෙන තෘෂ්ණාව පහළ වෙන ස්ථාන පහක් පෙන්නනවා.
눈에 대해 몇 자리인가? 눈, rūpa, cakkhuviññāṇa, cakkhu samphassa, cakkhusamphassajā vedanā—눈을 뿌리 삼아 taṇhā가 일어나는 다섯 자리를 보여 준다.
කන මුල් කරෙන්නේ ඒ වගේම පහක් පෙන්නනවා. සෝතං ලෝකේපිය රූපං සත රූපං ඉත්තේසාහා උප්පජ්ජමාණ උප්පජ්ජිත්ත නිවේ සමානා නිවේසති ඒ වගේම සද්ධෝ ලෝකේ පිය රූපං සහත රූපං ඉත්තේ සතන්නායත්ත උප්පජ්ජමාණ උප්පජ්ජත්ත නිවේසමාණං නිවිසති සෝත විඤ්ඤාණං ලෝකේප පිය රූපං සාත රූපං එතේසා තණ්හා එත උප්පජ්ජමා උප්පජ්ජති එච්චත නිවිසමාණං නිවිසති සෝත සම්පස්ස ජා ලෝකේප පිය රූපං සහත රූපං එතේසාතහා උප්පජ්ජමාණ උප්පජ්ජ සිත්ත නිවීසමාණ නිවීසති සෝත සම්පස්සජා වේදනා ලෝකේ පිය රූපං සහත රූපං එේසා නිසා තණ්හා උප්පජ්ජමානවා උප්පජ්ති එතනිසවානා නිවේස මේ කන පිළිබඳ ස්ථාන පහක තෘෂ්ණා පහළ වෙන්න තපෙන්නේ.
귀를 뿌리 삼아서도 그처럼 다섯을 보여 준다. 'sotaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ…', 'saddā loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ…', 'sotaviññāṇaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ…', 'sotasamphasso loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ…', 'sotasamphassajā vedanā loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati'—이것은 귀에 대한 다섯 자리에서 taṇhā가 일어나는 것을 보여 준다.
කන පිළිබඳ සද්දය පිළිබඳ සෝත විඤ්ඤාණය පිළිබඳ සෝත සංස්පර්ශය පිළිබඳ සෝත සම්පස්සජා වේදනාව පිළිබඳව ඔන්න ඔය කියන ස්ථානයේ කන මුල් කරගෙන වේදනා පහක් හටගන්නවා. ඒ වගේම තෘෂ්ණා පහක් හටගන්නවා.
귀에 대해, sadda에 대해, sotaviññāṇa에 대해, sota samphassa에 대해, sotasamphassajā vedanā에 대해—이 자리들에서 귀를 뿌리 삼아 vedanā 다섯이 생겨난다. 그처럼 taṇhā 다섯이 생겨난다.
ඔය විදිහටම නාහේ පිළිබඳව ගාන ගන්ධ ගාන විඤ්ඤාණ ගාන සම්පස්ස ගාන සම්පස්සජා වේදනා ඒ පස් පොලේ හටගන්නවා. දිව රසය ජිව්හා විඤ්ඤාණය ජිහා සංස්ය ජිහා සම්පස්ස ජා වේදනා කියන පස් පොලේ හටගන්නවා කය පොට්ඨබ්බ කාය විඤ්ඤාණ කාය සම්පස්ස කාය සම්පස්ස ජා වේදනා කියන පස්කොලය කය මුල් කරෙන්න වේදනා පහක් හටගන්න ඒ වගේම මේ තණ්හා පහක් හටගන්නවා.
그처럼 코에 대해서도 ghāna, gandha, ghānaviññāṇa, ghāna samphassa, ghānasamphassajā vedanā—그 다섯 자리에서 생겨난다. 혀, rasa, jivhāviññāṇa, jivhā samphassa, jivhāsamphassajā vedanā라는 다섯 자리에서 생겨난다. 몸, phoṭṭhabba, kāyaviññāṇa, kāya samphassa, kāyasamphassajā vedanā라는 다섯 자리, 몸을 뿌리 삼아 vedanā 다섯이 생겨나고 그처럼 taṇhā 다섯이 생겨난다.
මන ධර්ම මනෝ විඤ්ඤාණ මනෝ සම්පස්ස මනෝ සම්පස්ස ජා වේදනා කියලා මන පිළිබඳ පස් පොළක ඔන්න විදිහට හටගන්නවා තෘෂ්ණා පහ මෙන්න මේ විදිහට හටගන්න වේදනා හටගන්න ආකාරය බුදුපියාණන් වහන්සේ තණ්හා හටගන්න තැන් පෙලා දුන්නේ.
마음, dhamma, manoviññāṇa, mano samphassa, manosamphassajā vedanā—마음에 대한 다섯 자리에서 그렇게 taṇhā 다섯이 생겨난다. 이렇게 vedanā가 생겨나는 방식, taṇhā가 생겨나는 자리를 부처님께서 보여 주셨다.
එහෙනම් තණ්හා නිරෝධ කිරීමෙන් දුක්ඛ නිරෝධය වෙනවා නම් අන්න ඒ පත් පොළොව ගානේ එක ඇහැ කන දිව නාසය ශරීරය මග කියන හයට පස්පොළො ගාන 3ක හටගන්න තණ්හාව ඒ ඒ මොහොතේ හටගන්න මොහොතේ දැකලා ඒකේ ආදීනව දැකලා ඒ මොහොතේ ඉන්ද්රිය ටියට සංවර කළොත් ඒකට ඉඩ නොදී තණ්හාවක් සේ වෙනවා.
그러면 taṇhā를 nirodha함으로 dukkha nirodha가 된다면, 그 다섯 자리마다—눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음 여섯에 다섯 자리씩 서른 자리에서 생겨나는 taṇhā를 그 순간, 생겨나는 순간에 보고, 그 ādīnava를 보고, 그 순간 indriya를 다스리면, 그것에 틈을 주지 않아 taṇhā가 다한다.
ඒත් ඕකමනේ කිව්වේ. ඒ ඒ තැන ප්රත්යාස කරනවා ඔය ප්රත්යය ක්ෂය කරනවා කිව්ේ ඕකටන. එහි පස් එක ගුණය කියන්නේ ඔන්න ඔතන්ට ඉතින් ඕක දකින්න ඕනේ. මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ නිවන් අවබෝධ කරගන්න අයින් කරගන්න කිව්වේ ටික තණක්කයෝ සබ්බ දුක්ඛං ජනාත සියලු දුක් දින නාතින් එක කරගත්ත.
바로 그것을 말한 것 아닌가. 그 자리마다 paccaya를 다 없앤다고 한 것이 그것이다. ehipassiko 덕목이란 거기에 이르는 것이다. 그것을 보아야 한다. 부처님께서 nibbāna를 깨닫도록 걷어 내라 하신 것이 그것이다—'taṇhakkhayo sabbadukkhaṃ jināti', taṇhā의 다함이 모든 괴로움을 이긴다.
එහෙනම් මේකට කිව්ව ටික පැත්තකින් තියෙනවා. අපි පුරුදු කරගන්න පුළුවන් ඕන තරම් දැන් නැතුව ක්රියා කරන්නේ නැතුව කතා කරන්නේ නැතුව යම්කිසි පුද්ගලයෙක් හිටියුත් එයාගේ සංඥාවලට මොකද වෙන්නේ?
그러니 이에 대해 말한 것은 한쪽에 두자. 우리는 얼마든지 익힐 수 있다. 생각하지 않고 행동하지 않고 말하지 않으며 어떤 사람이 있더라도, 그의 saññā는 어떻게 되는가?
එයාට ඒක සංඥාවක් තියෙනවද එතන සංඥා නිරෝධ වෙනවා. සංඥා නිරෝධය නෙවෙයි වෙන්නේ අසං වෙනවා. අසං වෙච්ච පුද්ගලයා උපදිනවා අසං්ඥ සත්ත කියන ලෝක.
그에게 saññā가 있는가? 거기서 saññā가 nirodha되는가? saññā nirodha가 되는 것이 아니라 asañña가 된다. asañña가 된 사람은 asaññasatta라는 세계에 태어난다.
බුදුපියාණන් වහන්සේ ලෝකේ පහළ වෙන්න ඉස්සෙල්ලා මුනිවරු කියලා හිටිය මුණි ධර්මය කියලා කිව්වේ ඔන්න ඕකට කතා නොකරපු වතට මුනි වත කියලා පෙන්නවා. කතා කරන්න නැතුව ඉන්න පුරුදු කරනවා. ඔය වතට මුනි වත කියලා පේනවා. මුනිවරු කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පහළ වෙන නිසා ලෝකේ හිතාගෙන හිටියේ ඒ අය තමයි නිවන් අවබෝධ කරපු අය. අදත් ඉන්දියාව ඒ ධර්මය තියෙනවා.
부처님께서 세상에 나시기 전에 muni라 불리던 이들이 있었다. muni dharma라 한 것이 그것이다—말하지 않는 vata를 muni vata라고 보여 준다. 말하지 않고 있는 것을 익힌다. 그 vata가 muni vata로 보인다. 부처님께서 나시기 [전] 세상은 그 muni들이 nibbāna를 깨달은 이들이라고 여겼다. 오늘도 India에 그 dharma가 있다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ සංඥා නැති කරගෙන ගිහිල්ලා අසං වෙලා ගිහිල්ලා අසං්ඥ සත්ත කියන ලෝකේ උපදිනවා. ඒ අය දන්නේ නෑහ එහෙම ලෝකෙක උපන්න බව මහාකල්ප 500ක් ඉනකන් ඒකේ ආයුෂය ඒ කාලේ ඉඳලා හිටන් ආය ආපහු වෙනවා. මේක අනාථ වෙන්න තැනක් කියලා පෙරෙනවා.
부처님께서 가르치신 것은, saññā를 없애 가며 asañña가 되어 asaññasatta라는 세계에 태어난다는 것이다. 그들은 그런 세계에 태어난 줄도 모른다. 그 수명은 500 mahākappa다. 그 기간이 지나면 다시 돌아온다. 이곳은 의지할 데 없이 헤매는 자리라고 가르치신다.
ප්රගුණ කරගන්න පුළුවන් භාවනාවක් නිසා තමයි ඒකෙන් එහෙම ලෝකයට යන්න පුළුවන්කම තියෙන්නේ. හිතන්නේ නැතුව හිටපු සමාධිය පුරුදු කරලා.
익힐 수 있는 bhāvanā이기 때문에, 그것으로 그런 세계에 갈 수 있다—생각하지 않고 있는 samādhi를 익혀서.
හැබැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ නිවන් නාවුධ කරන්න දස සංඥාවක් ප්රගුණ කරන්න කියලා පෙන්නවා. දැන් සංඥා නොහිතන කෙනාට සංඥා නැත්නම් මොකෙන්ද ප්රගුණේ?
그러나 부처님께서는 nibbāna를 깨닫도록 열 가지 saññā를 익히라고 보여 주신다. saññā를 일으키지 않는 이에게 saññā가 없다면 무엇으로 익히겠는가?
බොජ්ඣංග සූත්ර වල දේශනා කරන එක තැනකදී පෙන්නනවා. දස සංඥා ඉගෙනගන්න දස සංඥා භාවිතා කරන්න. අනිච්ච සංඥා, දුක්ඛ සංඥා, අනත්ත සංඥා, විරාග සංඥා, නිරෝධ සංඥා ඉතින් පහාණ සංඥා ඔය විදිහට සබ්බ ලෝකේ යනබිරස සංඥා මේ ආදී වශයෙන් දස සංඥාවක් සිහි කරන්න කියනවා. වඩන්න කිව්වා. [හාස්යය]
bojjhaṅga sutta들에서 가르치시는 한 곳에서 보여 준다. 열 saññā를 배우고, 열 saññā를 쓰라. anicca saññā, dukkha saññā, anatta saññā, virāga saññā, nirodha saññā, pahāna saññā, 그렇게 sabbaloke anabhirata saññā 등 열 saññā를 떠올리라고 한다. 기르라고 하셨다.
ඒ සංඥාව වැඩීම නිසා මොකක්ද සිද්ධ වෙන්නේ? ලෝකේ අසාරත්වය වටහගෙන රාගක් සේවය වෙනවා, ද්වේශක් සේවෙනවා, මෝහක් සේවෙනවා නිවන් දකිනවා. සංඥාව හොඳට වැඩෙනවා. වැඩන සංඥාව මොන පැත්තටද? නිවන් අවබෝධ කර ඉන්නට උපනිසිර එන පැත්තටයි වැඩෙන්නේ.
그 saññā를 기르면 무엇이 일어나는가? 세상의 알맹이 없음을 알아 rāga가 다하고, dosa가 다하고, moha가 다하여 nibbāna를 본다. saññā가 잘 자란다. 자라는 saññā는 어느 쪽으로 자라는가? nibbāna를 깨닫는 데 upanissaya가 되는 쪽으로 자란다.
එහෙනම් සංඥා නිරෝධය නිවන කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරාද
그렇다면 부처님께서 saññā nirodha가 nibbāna라고 가르치셨는가?
එක්තරා දේවතාවේ බුදුරජාණන් වහන්සේලාට ඇදිල්ලා එදා හිටපු ශාස්තෘවරයගේ දෘෂ්ටියක් ප්රකාශ කරලා ඒ දෘෂ්ටිය ඉඳලා කියනවා. ස්වාමීනි කිසිම දෙයක් හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් නොකරපුවහමයි නිවන් මග. මම ඒක විශ්වාස කරන්නේ.
어떤 deva가 부처님께 다가와 그때의 어느 스승의 diṭṭhi를 밝히며 그 diṭṭhi에 서서 말한다. '스승님, 마음으로도 몸으로도 말로도 아무것도 하지 않을 때가 nibbāna의 길입니다. 저는 그것을 믿습니다.'
බුදුරජාණන් වහන්සේට ඔය කියන කතාවම දේශනා කරනා. ඇහුවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ පිළිතුරක් දෙනවා. ඕකේ තියෙනවා සංයුත නිකාය දේවතා සංතයේ තියෙන විග්රහයකින් තියෙනවා පැහැදිලි කර.
부처님께 바로 그 말을 아뢰며 여쭈었다. 부처님께서 답을 주신다. 그것이 Saṃyutta nikāya의 Devatā saṃyutta에 있는 풀이에 분명히 나와 있다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා යමක් යමක් හේතු කොටගෙන රාගය හටගන්නවද, ද්වේශය හටගන්නවද, මෝහය හටගන්නවද? ඒ ටික නිරුද්ධ කරන්න. ඒක නිවන් මග කියලා මම කියනවා. කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා.
부처님께서 말씀하신다. '무엇무엇을 원인으로 rāga가 생겨나고 dosa가 생겨나고 moha가 생겨나는가, 그것을 끊으라. 그것이 nibbāna의 길이라고 나는 말한다.' 이렇게 부처님께서 말씀하신다.
දැන් දේවතාව මොකක්ද කිව්වේ? සිතුවිල්ලක් හටගන්නවා නම්, ක්රියාවක් හටගන්නවා නම්, කතාවක් හටගන්නවා නම් ඒක නිරුද්ධ කරපු ගුහම නිවනක්.
그러면 deva는 무엇이라 했는가? 생각이 생겨나면, 행동이 생겨나면, 말이 생겨나면 그것을 끊을 때가 nibbāna라고 했다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේවතාවට උත්තරයක් දෙනවා. යමක් යමක් හේතුකට රාගය හටගන්නවා නම්, ද්වේශය හටගන්නවා නම්, මෝහය හටගන්නවා නම් ඒක නිරෝධ කර ගැනීම නිවෙනවා කියලා මම කියනේ. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේේ දේශනාව මොකක්ද? අර දේවතාව කිව්වේ එකේ අර්ථය මොකක්ද? [උගුර කෑරීම] දැන් දේවතාවයකද හරි බුදුහාමුදුරුවන්ගේ එක දැන් අපි දකිය යුතු දේවල්.
부처님께서 deva에게 답을 주신다. '무엇무엇을 원인으로 rāga가, dosa가, moha가 생겨난다면 그것을 nirodha하는 것이 nibbāna라고 나는 말한다.' 그러면 부처님의 가르침은 무엇이고, 저 deva가 말한 것의 뜻은 무엇인가? 이제 deva의 것이 옳은가, 부처님의 것이 옳은가—우리가 보아야 할 것들이다.
ප්රගුණ කරගන්න පුළුවන් කෙනෙකුට හිතන්නේ නැතු ඉඳලා කියන්න නැතුව ඉඳලා කරන්නේ නැත් ඉඳලා ප්රගුණ ගත්තහම සංඥා දැෙන්නේ නැතුව යනවා. සංඥා දැෙන්නේ නැතුව ගියාට පස්සේ එයාට පේන්නේ නැහ මොනවා හිතන්න පුළුවන් දෙයක් කිසිම දෙයක් නැහ ඉන්න බවත් දන්නේ නැහ. ඔක්කොම ඉවරයි කියලා හිතේ.
익힐 수 있는 이가 생각하지 않고 말하지 않고 행하지 않으며 익히면 saññā가 느껴지지 않게 된다. saññā가 느껴지지 않게 된 뒤에는 그에게 아무것도 보이지 않는다. 생각할 수 있는 것이 아무것도 없다. 있는 줄도 모른다. 모든 것이 끝났다고 여긴다.
නමුත් ඒ පුද්ගලයාට මොකද වෙලා තියෙන්නේ? යථාබෝධය නැතිවා අත්රලා දැන්න. අනුසය වශයෙන් තිබිච්ච විධහරින් තිබිච්ච රාග, ද්වේශ, මෝහයන්ගේ අවිද්යා මූලය එහෙමමයි.
그러나 그 사람에게는 어떻게 되어 있는가? 있는 그대로의 깨달음은 없이 [그저] 멈춰 두었을 뿐이다. anusaya로, 숨어서 있던 rāga, dosa, moha의 avijjā 뿌리는 그대로다.
අවිද්යා මූලය තියාගෙන [උගුර කෑරීම] කොච්චර අමත කරලා හිටියාද? ඒ අමත කිරීමේ ශක්තිය කොච්චරද කල් තියෙන්නේ? ඒතා කල් විතරයි ඒ තත්ත්වයෙන් ඉන්න පුළුවන්. ඒක ප්රගුණතාවයක්.
avijjā 뿌리를 지닌 채 얼마나 억눌러 있었는가? 그 억누름의 힘이 얼마나 오래 가는가? 그 동안만 그 상태로 있을 수 있다. 그것은 익힘일 뿐이다.
ප්රගුණ කරගත්ත සමාධියක් නිසා සමාධියට හිමි ශක්තිය ඒකෙන් උපන්න මහාකල්ප 500ක් ඉන්න පුළුවන් හිතන්නේ නැතුව කියන්න නැතුව කරන්න නැතුව.
익힌 samādhi 때문에, samādhi에 딸린 힘으로, 그것으로 태어난 [그는] 500 mahākappa 동안 생각하지 않고 말하지 않고 행하지 않고 있을 수 있다.
ගල්පිළිම තිබ්බා වාගේ මැරිච්ච ඉරියව්වෙන්ම ගිහිල්ලා එහදිනවා කියලා පෙන්නනවා. උපදින්න හිතා අවශ්ය නැහයි උපදින්නේ කර්ම ශක්තිය. කර්ම ශක්තියෙන් ගෙනිහිලා කර්ම ශක්තියෙන් කර්මජ රූපයන්ගෙන් ඉපදවලා ඔය අසං්ඥ සත්ත කියන බඹලෝ ඒකේ බඹ තලයක්මයි. ගල් පිළිම තිබ්බා වාගේ ඒකේ මෙහේ භාවනාව වැඩුව අය ගිහිල්ලා ඒකේ උපදිනවා. නිදාගෙන වැඩූ කෙනා ඒකේ ඉන්නේ නිදාගෙන මහාකල්ප 500ක් නිදි. ඉඳගෙන වැඩූ කෙනා මනෝමය කයකින් කර්ම කයකින් ඉපදිලා හිටපු ඉරියව්වෙන්ම ඉන්නවා එහේ ගිහිල්ලා
돌 조각상을 세워 둔 것처럼 죽을 때의 자세 그대로 가서 태어난다고 보여 준다. 태어나는 데 마음은 필요 없다. 태어나게 하는 것은 kamma의 힘이다. kamma의 힘으로 데려가 kamma의 힘으로 kammaja rūpa로 태어나게 하여, asaññasatta라는 brahma 세계—그것도 brahma의 한 층이다. 돌 조각상을 세워 둔 것처럼, 여기서 그 bhāvanā를 닦은 이들이 가서 거기 태어난다. 누워서 닦은 이는 거기서 누운 채 500 mahākappa를 잔다. 앉아서 닦은 이는 manomaya 몸, kamma의 몸으로 태어나 있던 자세 그대로 거기 가서 있다.
ඒ කියන විහියෙන්. මහාකල්ප 500කට පස්සේ ආයේ සිහිය එනවා. සිහිය අයිතින් බලනකොට හිදිවිලි පහල වෙනකොට ආය සැරයක් එතෙන් යුත වෙලා ආයෙ සර ගමට එනවා.
그런 방식으로. 500 mahākappa가 지나면 다시 의식이 돌아온다. 의식이 돌아와 생각이 일어나면 다시 거기서 cuti하여 다시 saṃsāra의 길로 온다.
ආවට පස්සේ එයාට මතක නෑ මහාකල්ප 500ක ඈ ආවර්ජනය කරන්න දිපසක් පහළ වුණා. එහෙම කෙනා මේ ලෝකෙට ඇවිදිल्ලා. නැවත වාරයක් අර පැරදි අර ලෞකික භාවනාව පුරුදු කරපු ක්රමය ගති ලක්ෂණය තිබිච්ච නිසා. නැවත භාවනා කරනවා. මෙහි භාවනා කරන නැවත වාරයක් එයා බලනකොට එයාට පේන්න පටන් ගන්නවා. තමන් ආපු තැනක්.
온 뒤에 그는 500 mahākappa를 기억하지 못한다. 돌이켜 보려고 dibbacakkhu가 일어났다. 그런 이가 이 세상에 와서, 저 lokiya bhāvanā를 익혔던 방식의 성향이 있었기에 다시 bhāvanā를 한다. 다시 그가 살펴보면 보이기 시작한다—자기가 온 자리가.
බලපුවහම ඉස්සෙල්ලාම උපන්න සත්වයෙක්නේ මම කියා දකිනවා. මොකද හේතුව? [උගුර කෑරීම] එයාගේ ආදි මුල බලන්න නැහනම් ආදියට යන්න පෙර භවයට යන්න වෙලාවක් නෑහැ. ඊළඟට හිටලා තියෙන්නේ බඹලව මහාකල්ප 500ක්. බලන්න පුළුවන් ඥාන ශක්තිය තියෙන්නේ අන්තක්කල්ප 4තයි වැරිම ගාන්න. ලෞකික දිවසට පේන්නේ නැහ ඉන් එහාට මහාකල්ප 500න් අංශු මාත්ර අංසාලපාත ගිහ කියන්නේ. දාහන්න එකක් තරම්. දාහෙන්න එහෙකුත් නෑ.
보니 맨 먼저 태어난 satta가 나라고 본다. 왜인가? 그는 자기의 처음 뿌리를 보려 해도 처음으로, 앞생으로 갈 틈이 없다. 바로 앞에 있던 것이 brahma 세계의 500 mahākappa다. 그가 볼 수 있는 앎의 힘은 antarakappa 몇 개쯤에 미칠 뿐이다. lokiya dibbacakkhu에는 그 너머가 보이지 않는다. 500 mahākappa에 견주면 티끌만큼, 천분의 하나만큼이다. 천분의 하나도 안 된다.
එතකොට බලපුහම එයාට පේන්නේ නැහ එයා ඉන්න එහා හිටපු තැනක්. එයා කල්පනා කරනවා ඉස්සෙල්ලාම මේ ලෝකේ ආපෝ ධාතුව, තේජෝ ධාතුව, වායෝ ධාතුව, පඨවි ධාතුව ආකාශ ධාතුව, ආලෝක ධාතුව, විඤ්ඤාණ ධාතුව කියලා ධාතුව හතකින් සකස් වෙච්ච නිසයි මම හැදුනේ.
그러니 살펴보아도 그에게는 그가 있던 그 너머의 자리가 보이지 않는다. 그는 생각한다—처음에 이 세상에서 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, pathavī dhātu, ākāsa dhātu, āloka dhātu, viññāṇa dhātu라는 일곱 dhātu로 이루어졌기에 내가 생겨났다고.
හතකින් වෙච්ච නිසා සත්වය කියලා මට කියනවා. ඒ නිසා මම ඊට ඉස්සෙල්ලා හිටියේ නැහැ මේ තමයි පටන් ගන්නේ. අර සත්තු හැදෙන හැටි මෙන්න මේක මම ඒකත් දැක්කා කියලා අර බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මයෙන් ඉක්ම ගිහිල්ලා මුල දැක්ක හැටියට ප්රකාශ කරනවා. කතාවගේ මුල දැක්කා කියලා මෙන්න මෙහෙමයි සත්තු හටගන්නේ.
일곱으로 이루어졌기에 나를 satta라 한다. 그러니 나는 그 전에는 없었고 여기서 시작한다. 존재가 생겨나는 방식, 이것도 내가 보았다며, 부처님께서 가르치신 dharma를 넘어 처음을 본 대로 밝힌다. 이야기의 처음을 보았다며—존재는 이렇게 생겨난다고.
ආයසරයක් මොකද කරන්නේ? ඕකෙන් නිදහස් වෙලා ගතාට නිවන කියලා නිවනෙන් ආවා නිවනට යනවා කියලා එකක් හදාගන්නවා. දැන් පුදුම ආකාරේ බණක් හැදෙන්න නිවනෙන් මෙහාට ආව ආපහු නිවනට ගියා. ඔය ජාතිය ධර්ම දේශනාවක් කරනවා. ඕක පෙන්නලම තියෙනවා දේශනාවේ 62ක් මිත්යා දෘෂ්ට වෙන එකක් කියලා.
다시 무엇을 하는가? 거기서 벗어나 간 것이 nibbāna라며, nibbāna에서 왔다가 nibbāna로 간다는 것을 하나 만들어 낸다. 이제 놀라운 bana가 만들어진다—nibbāna에서 이리 왔다가 다시 nibbāna로 갔다고. 그런 종류의 dharma를 가르친다. 그것이 62 micchā diṭṭhi 가운데 하나라고 가르침에 이미 나와 있다.
ඔය අදහස එන්න හේතුව පැහැදිලිව පෙන්නලා තියෙනවා. මෙන්න මේ 62ක් 62දන් එකක්වත් වන අසංජ් සත්යය ඇයි මෙන්න මෙහෙම කියන්න හේතුව මෙන්න මේකයි කියලා දේශනා කරලා තියෙනවා.
그 생각이 오는 까닭이 분명히 나와 있다. 이 62 가운데 하나가 asaññasatta—왜 이렇게 말하게 되는가, 그 까닭은 이것이라고 가르쳐 두셨다.
ඉතින් අපි දකින්න ඕනේ බුද්ධය වික්මෝලා ගිය අදහසක් එහෙම තව කෙනෙකුට නෑහ ලෝකේ තව බණක් කියන්න.
그러니 우리는 보아야 한다. 부처님을 넘어선 생각이 다른 누구에게도 없다는 것, 세상에 또 다른 bana를 말할 [이가 없다는] 것을.
ඒ මග හරියට දැකලා අනුගමනය කළොත් තමන්ට අත්දකින්න පුළුවන් රාගක් සේ වෙන හැටි, ද්වේශක් සේවෙන හැටි, මෝහක් සේ වෙන හැටි නිදහස් වෙන හැටි. ඒ ශාන්ත ප්රණීත නිවනක්ද කියලා තේරුම් ගන්න තමන්ට පුළුවන් වෙනවා. ධර්මයට කොතනකවත් පරස්පර නැතුව හරියටම ධර්මානුකූලව හේතු යුක්තය ඇතුව ඒ ටික ලවන්න පුළුවන් හැකියාව තියෙනවා හරියට ධර්ම මාර්ගය තේරුම් අරන් අනුගමනය කළොත්.
그 길을 바로 보고 따르면 자기가 몸소 겪을 수 있다—rāga가 다하는 법, dosa가 다하는 법, moha가 다하는 법, 풀려나는 법을. 그것이 고요하고 뛰어난 nibbāna인지 자기가 알아들을 수 있게 된다. dharma의 길을 바로 알아듣고 따르면, dharma와 어디서도 어긋남 없이 바로 dharma에 맞게 원인을 갖추어 그것을 보일 수 있는 힘이 있다.
නැත්නම් සිද්ධ වෙන්නේ සමාධියක් ලැබුණ ඵලියට වැඩේ හරි කියලා හිතාගෙන හිටියොත් අර අසංච ශයට හිත වැඩිලා ගිහිල්ලා මහාකල් 500ක් ලැබලා එන්න වෙනවා අතරමංගයක්. ඊට පස්සේ කොහේ එන්න වෙන්නේද කවද බේරෙන්න ඒක සමාධියක් ලැබෙන පලියට විශ්වාස කරන්නේ නැතුව ඒ දේශනාව ධර්මානකූලව හිතලා බලන්න ඕනේ හිතලා බලලා තේරුම් ගන්න ඕනේ
그렇지 않으면, samādhi를 얻었다는 것만으로 일이 맞다고 여기고 있다가 저 asañña 쪽으로 마음이 자라 가서 500 mahākappa를 얻어 와야 한다—길 한가운데서의 헤맴이다. 그 뒤 어디로 와야 할지, 언제 벗어날지. samādhi를 얻었다는 것만으로 믿지 말고 그 가르침을 dharma에 맞게 생각해 보아야 한다. 생각해 보고 알아들어야 한다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය තුළ තිබෙන දේවල් අපිට නොයෙක් ආකාරයෙන් ගත්ත හැරියේ.
부처님께서 가르치신 dharma 안에 있는 것들을 우리는 여러 가지로 받아들여 왔다.
දැන් අපිට ආනාපාන සති භාවනාව පිළිබඳ දේශනා කියන විශුද්ධි මාර්ගය ඒකේ පෙන්නනවා. ආනාපානය මෝහ චරිත සත්රාය එවේ කියලා වචනය.
이제 ānāpānasati bhāvanā에 대해 가르친다는 Visuddhimagga에서 보여 준다. 'ānāpāna는 moha carita에게 알맞다'는 말을.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු දහම් බොහෝකොට තියෙනවා. මෝහ චරිතයාට ආනාපානයක් නොකියෙමි ඒ සූත්ර කීපියා 10කට වැඩිය තියෙනවා. මෝහ චරිතයාට ආනාපාන සතියක් නොකියන. විශුද්ධි මාර්ගය දේශනා කරනවා මෝහ චරිතයාට ආනාපාන සතිය සත්රාය වේ.
부처님께서 가르치신 dharma에는 많이 나온다—'moha carita에게는 ānāpāna를 말하지 않는다.' 그런 sutta가 열 개 넘게 있다. moha carita에게는 ānāpānasati를 말하지 않는다. 그런데 Visuddhimagga는 moha carita에게 ānāpānasati가 알맞다고 가르친다.
ආනාපානසති භාවනාව කිරීම ගැන ගණන අනුපුබ්බංචන ටුපන ටපන කියලා ස්ථාන හතරක් ගැන විශුද්ධිති මාර්ගය දේශනා කරනවා.
ānāpānasati bhāvanā를 하는 데 대해 gaṇanā, anubandhanā, phusanā, ṭhapanā라는 네 단계를 Visuddhimagga가 가르친다.
ගණන කියනකොට හුස්ම උඩට අරන් පහතනකොට එකයි කියන්න. ආයේ උඩටගෙන පහතන දෙකයි කියන්න. හිතන්න. ඊළඟට උඩට ගත්ත අපහතරක් තුනයි. ආය උඩට ගත්ත අපහතනයක් හතරයි. උඩට ගත්ත අපහතරක් පහයි. ආය එකේ ඉඳන් පටන් ඉන්න හයට යන කයයි යන්න ඔය විදිහටම ආය එක ඉඳන් පටන් ඉන්න හතට යන කයන්න. නැවත එකේ ඉඳන් පටෙන අටට යන කයන්න. මෙහෙම ගණන සහ අනුපූබ්බංචන දෙක ප්රගුණ කරගන්න කියලා පෙලා තියෙන්නේ.
gaṇanā라 하면, 숨을 들이쉬고 내쉴 때 '하나'라고 세라. 다시 들이쉬고 내쉬면 '둘'이라고 여기라. 다음에 들이쉬고 내쉬면 셋, 다시 들이쉬고 내쉬면 넷, 들이쉬고 내쉬면 다섯. 다시 하나부터 시작해 여섯까지 세라. 그렇게 다시 하나부터 일곱까지, 다시 하나부터 여덟까지 세라. 이렇게 gaṇanā와 anubandhanā 둘을 익히라고 나와 있다.
හුස්ම ගණන් කිරීම ගණන හැටියටත් එක දෙක තුනහත පහ එක දක තුහ එක දක තු පහ හත මේ ආදි වශයෙන් අනුපූරව එකින් එකට වර්තනය වර්තනය කරගෙන යන එක අනුපුබ්බංජන හැටියට උතොලේ හෝ නාසයේ තුඩ අග හිත තියාගෙන හුස්ම වදින තැන ටුපන හැටියටත් එතන හිත පිහිටවා ගැනීමේ ලබන්නා වූ සමාධිය ටපන හැටියටත් ගණන අනුපුබ්බංචන ටුපන ටපන කියන හතර විශුද්ධි මාර්ගය දේශනා කරලා පෙන්නනවා.
숨 세기를 gaṇanā로, 하나 둘 셋 넷 다섯, 하나 둘 셋, 하나 둘 셋 다섯 일곱 하는 식으로 차례로 하나하나 따라 이어 가는 것을 anubandhanā로, 윗입술이나 코끝에 마음을 두고 숨이 닿는 곳을 phusanā로, 거기에 마음을 세워 얻는 samādhi를 ṭhapanā로—gaṇanā, anubandhanā, phusanā, ṭhapanā 넷을 Visuddhimagga가 가르쳐 보여 준다.
විභංග ප්රකරණයේ ආනාපාන විභංගය කියන මේ පෙළ දහම් පොතේ ත්රිපිටක පොතේ ගණන පෙන්නන්නේ මේ ප්රථම ධ්යානයයි මේ ද්තිය අධ්යානයයි මේ තෘතිය අධ්යානයයි මේ චතුර ධ්යානයයි කිය ධ්යාන හතර අනු දැනගන්න වෙන ගණන
Vibhaṅga pakaraṇa의 ānāpāna vibhaṅga라는 이 pāḷi 책, tipiṭaka 책에서 gaṇanā가 보여 주는 것은 '이것이 첫째 jhāna, 이것이 둘째 jhāna, 이것이 셋째 jhāna, 이것이 넷째 jhāna'라고 네 jhāna를 따라 알게 하는 gaṇanā다.
ප්රථම ධ්යානයට සමව වැදුනාම අනුපූරව දෙවෙනි ධ්යහනට සමවදින්න අනුපූරව තුන්වෙනි දෙහනට සමවදින්න අනුපූරව හතරවෙනි ධනට සමවදින මෙසේ අනුපූරව පුරුදු කරන්න මෙන්න මේක අනුපූප්බංචන කියලා පෙන්නනවා. ඒ ඒ දැහැට පිහිල්ලා ඉන්න පුරුදු වෙන්නට උපන වෙන්නේ. අධිෂ්ඨාන කරලා ඕන පුරුදු කරන්නට අපන වෙන්න. ගණන අනුපුබ්බනට උපනට තපන විභංග ප්රකරණයේ ආනාපාන විභංගය යෝහ විතර පෙන්නනවා. දැන් අපි කොයි එකද ගණන් ගන්නේ
첫째 jhāna에 들면 차례로 둘째 jhāna에 들고, 차례로 셋째 jhāna에 들고, 차례로 넷째 jhāna에 든다—이렇게 차례로 익히는 것을 anubandhanā라고 보여 준다. 그 jhāna마다 머물러 있도록 익히는 것이 phusanā가 되고, 결심하여 원하는 대로 익히는 것이 ṭhapanā가 된다. gaṇanā, anubandhanā, phusanā, ṭhapanā를 Vibhaṅga pakaraṇa의 ānāpāna vibhaṅga는 이렇게 보여 준다.
පෙන්නනවා. දැන් අපි කොයි එකද ගණන් ගන්නේ ත්රිපිටක ධර්මයට අයිති විභංගප්රකරණය ආනාපාන විභංගයේ තිබෙන්නාවූ විස්තරය ගණන් ගන්නවද? එහෙම නැත්නම් පස්සේ කාලෙක මේ අයිතිවින් හාමුදුරුවෙන්නඑක් කියලා පොතක තියන ගණන් ගන්නවද? දැන් කොහොද ගණන් ගන්න වෙන්නේ?
그러면 우리는 어느 것을 따르는가? tipiṭaka dharma에 속한 Vibhaṅga pakaraṇa의 ānāpāna vibhaṅga에 있는 풀이를 따르는가, 아니면 나중 시대에 어느 스님이 썼다는 책에 있는 것을 따르는가? 이제 어느 것을 따라야 하는가?
කො ගැලපියන්නේ කෝ මූල ධර්මයට ගැලපෙනවද?
어디에 맞는가? 바탕 dharma에 맞는가?
පෙළ අටුවා ආචාර්යවාද අත්තනෝ මත කියලා. හතර ආකාරයකින් මේ දහම් සංකල් වේවිට එනකොට ඒකෙත් පෙන්නපු ක්රමයක් තියෙනවා.
pāḷi, aṭṭhakathā, ācariyavāda, attanomati라는 네 가지로 이 dharma가 [전해져] 올 때, 그것에도 보여 준 방식이 있다.
යම් අත්තනෝ මතය ගැන එක එක්කෙනා තමන්ගේ හිත මතයට කරන ප්රකාශ ඒක දාලාබාන්න ආචාර්යවාදයට ආචාර්යවාදයට ගැලපෙන්න නම් ඒක අයින් කරා.
attanomati란 각자 자기 마음의 생각대로 하는 말이다. 그것을 내려놓고 ācariyavāda에 비추어 보라. ācariyavāda에 맞지 않으면 그것은 치웠다.
ඒ වගේම එහෙම නැත්නම්. ඒ ආචාර්යවාදයත් අරගන්න නැතුව ඒක දාලා බලන්න
또 그렇지 않으면, 그 ācariyavāda도 받아들이지 말고 그것을 내려놓고 보라—