와하라까 코리아
CD015-13

CD015 · 13번째 · 50분 · 원문 녹음

집에 살면서 bhāvanā 닦기

ගිහිගෙයි සිට බවුන් වැඩීම.

ප්‍රඥ මේ ගිහි වතක ඉඳගෙන අපේ කටයුතුත් කරදරයක් නැතුව කරගෙන හැකි ඉක්මනින් අප්‍රමාදව නිවන් දකින්න තියෙන හරි මග මොකක්ද

지혜로우신 스님, 이렇게 집에 살면서 우리 일도 탈 없이 해 나가며, 될 수 있는 대로 빨리, 게으름 없이 nibbāna를 볼 수 있는 바른 길은 무엇입니까?

මේ භවයාව ස්වාමීන් වහන්ස අපි දන්න ඔව් මේ භවයක දැන් අපිට තේරිලා තියෙනවා ඔව්

스님, 이번 생에서 저희가 아는 것, 이번 생에서 이제 저희가 알아들은 것이 있습니다. 네.

ූමනාව ඔව් හ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අවිලා නැතුව කරගන්න ඕනකමක් ඔව්

흐트러짐 없이 해내고 싶은 바람이 있습니다. 네.

එතකොට ඔබ වහන්සේ අප ඔව් ඒක හරි. දැන් අපිට දැනගන්න අවශ්‍ය එන ක්‍රමය ඒ කියන්නේ මේ නිවන් දැකීමට දැන්

그러니 스님께서 저희에게… — 네, 맞습니다. 이제 우리가 알아야 할 것은 그 방법, 곧 nibbāna를 보는 방법입니다.

ක්‍රමය ඒ කියන්නේ මේ නිවන් දැකීමට දැන් පැවිදි වෙන්නම අවශ්‍ය නැහැ. ගිහිවා තියෙනැහැ. කොහොම තරම් නිවන් අවබෝධ කරලා තියෙනවා. තමන්ගේ අඹු ජීවිතය ගත කරලා තියෙනවා. පවුල් ජීවිතය ගත කරලා තියෙනවා. එහෙමවත් වත්තිලා අනාගාමී ඵලයට පත් වෙලා ඉඳලා පසුව මේ කෙළවර කරලා තියෙනවා. අන්තිමට අරිහත්යට පත් වෙලාත් කෙළවර කරලා තියෙනවා.

이제 nibbāna를 보려고 꼭 집을 떠나 스님이 되어야 하는 것은 아닙니다. 집에 사는 이로서도 많은 이들이 nibbāna를 깨달았습니다. 아내와 함께 살면서, 가정을 꾸리고 살면서도 깨달았습니다. 그렇게 살면서 anāgāmī phala에 이른 뒤 생을 마친 이도 있고, 마지막에 arahant가 되어 생을 마친 이도 있습니다.

ගිහි වතේමවත් ඉඳගෙන මේ බුද්ධ ශාසනය එහෙම පෙලා තියෙනවා. මේ අපිට කොයි කැමෙන් හරි ඕනේ එතකොට හරියආකාරවම නිවන් මග පැහැදිලිව තියෙන්න ඕනේ. දැන් අපි අද බැලුවොත් තියෙනේ මද නිවන් මග හැටියට වඩනවා නානා ප්‍රකාර ක්‍රම.

집에 살면서도 이 Buddha sāsana를 그렇게 이룬 이들이 경에 나옵니다. 우리에게는 어떻게든 그것이 필요합니다. 그러려면 nibbāna 길이 바르게, 또렷하게 있어야 합니다. 그런데 오늘 보면 nibbāna 길이라며 닦는 갖가지 방법이 있습니다.

නමුත් ඉතින් උන්වහන්සේලාගෙන් හරි ඇහුවොත් අපි ස්වාමීන් වහන්සේලාත් ඕම තරා වඩනවා. යථාර්ථය එහෙම අවංකවම ඇහුවොත් එහෙම මාර්ග ඵල අවබෝධයක් හෝ ධ්‍යානය ලැබීමකට හේතු ක්‍රමයක් අහුවෙලා තියෙනවා කියලා අපි තව බලාපොරොත්තු වෙනවා. තව වඩනවා. ඒ වගේ උත්තරයක් ඉපදෙනවා. එහෙම නැත්නම් සමහර කෙනෙක් සමහර වෙලාවට අපි ඒක ලබලා තියෙන්නේ කියලා නොයෙක් තර්කවාදත් ඉදිරිපත් කරනවා.

그런데 그 스님들께 물어보면 — 우리 스님들도 그렇게 닦습니다만 — 솔직하게 참된 사정을 물어보면, magga phala 깨달음이나 jhāna를 얻게 하는 방법을 붙잡았다고는 하면서도 '아직 바라고 있다, 더 닦는다'는 식의 대답이 나옵니다. 아니면 어떤 이는 때로 '우리는 그것을 얻었다'며 이런저런 논리를 내세웁니다.

නමුත් අපි ඇහුවොත් එහෙම හොඳයි ඒකදී රාගය, ද්වේශය, මෝහය දුරුවෙලා තියෙන බවට සහතිකද කියලා ඇහුවා. යම් තරමකිට නම් ඒකට උත්තරයක් එන්නේ නැ. ඒක චරිත ලක්ෂණය බලනකොට සුළු දේටත් තිබෙනවා. ගැටෙනවා. ඇලීම් සහගත බවලු හුඟාක් වැඩියි. ඉතින් ඇලීමයි ගැටීමයි යම් තැනක තියෙනවා නම් මුලාවත් එතන. ඉතින් ඒ නිසා අපිට එහෙම එකපාරට නිගමනයක් කරන්න බැහ.

하지만 '좋습니다, 그 안에서 rāga, dosa, moha가 사라졌다고 장담할 수 있습니까?' 하고 물으면, 어느 정도까지는 대답이 나오지 않습니다. 성품을 살펴보면 작은 일에도 부딪힙니다. 들러붙는 기색도 무척 많습니다. 들러붙음과 부딪힘이 어딘가에 있다면 헷갈림도 거기 있습니다. 그러니 우리가 그렇게 단번에 결론을 내릴 수는 없습니다.

බාහිර මොනවද දැනගත්තා ඵලියටත් එහෙම ඵලයක් ලැබුවද කියලා. ඉතින් ලැබුවා නම් තමන්ටම දැනගන්න ඕනේ ඇලීම ගින්නක් හැටියට, ගැටීම ගින්නක් හැටියට, මුලාව ගින්නක් හැටියට වැටහිලා තියෙන්න ඕනේ.

바깥에서 누가 무엇으로 알겠습니까, 그런 phala를 얻었는지를. 얻었다면 스스로 알아야 합니다. 들러붙음이 불로, 부딪힘이 불로, 헷갈림이 불로 깨달아져 있어야 합니다.

ඉතින් ඇලීම ගින්නක් හැටියට වටහගත්තා නම් හරියට හරි. ප්‍රධානම තැන මොකද ගැටීමට මුල ඇලීම. ඇලීම යම් තැනක නැත්නම් ගැටෙන්න දේකුත් නැහ. එහෙනම් මුලා වෙන්න දේකුත් නැහ. එහෙනම් පළමු අපි එකක් ඇලීම දුරු කරගන්න ක්‍රමයක් තියෙන්න ඕනේ. අපේ භාෂාවෙන් කියනවානම් ඇලීම දුරු කරගන්න පුළුවන් නේ යම් ක්‍රමයක් තුළින්.

들러붙음을 불로 알아챘다면 딱 맞습니다. 그것이 가장 중요한 자리입니다. 왜냐하면 부딪힘의 뿌리는 들러붙음이기 때문입니다. 들러붙음이 없는 곳에는 부딪힐 것도 없습니다. 그러면 헷갈릴 것도 없습니다. 그러니 먼저 들러붙음을 없애는 방법이 있어야 합니다. 우리 말로 하자면, 어떤 방법을 통해서는 들러붙음을 없앨 수 있지 않겠습니까.

අන්න ඒ ක්‍රමය අපි දැනගත්තා දාට අපිට පුළුවන් කවලා ලැබෙනවා ඒ ටික කරන්න. හැබැයි ඕක ඇලීම දුරු කරගෙන තියෙන්නේ අපේ මේ බුද්ධ ශාසනයේ ප්‍රතිපත්ති පුරවනවයි කියලා හිතන්නම් ඔය වත පුරලා නෙමෙ. සිල් වතක පිහිටගෙන ඉඳලා විතරක් ඇලීම දුරු වෙලා නැහ.

그 방법을 아는 날 우리는 그것을 해낼 수 있게 됩니다. 다만 들러붙음을 없애는 것은 Buddha sāsana의 닦음을 채운다고 생각하며 이런저런 vata를 채워서 되는 것이 아닙니다. sīla의 vata에 머물러 있기만 해서는 들러붙음이 사라지지 않습니다.

දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේලාට ගිය සමහර කට්ටිය එක්කෝ දාමරික බුදුරජාණන් වහන්සේත් පපුව පල්ලලා මරලා දානවා කකුල් ගැලලා ගලනවා ගඟින් එහා පැත්තට විසි කරනවා කියලා ආලෝකය යක්ෂයා ඉඳගත්තේ. ආය මේ සිල් අරන් ඉඳගත්තා සීල සමාදන් ගලා ඉඳගත්තා නෙමෙයි. එහෙමයි. අංගලිමාල

붓다께 간 이들 가운데에는 깡패도 있었습니다. 붓다의 가슴을 찢어 죽이고 다리를 잡아 강 건너로 내던지겠다며 Āḷavaka 야차가 앉아 있었습니다. 그가 다시 sīla를 받아 지니고 앉았던 것이 아닙니다. 그렇습니다.

ඉඳගත්තා නෙමෙයි. එහෙමයි. අංගලිමාල බුදුරජාණන් වහන්සේලාට ගහනම් මහන හිටවිය මේ යන්න නැතුව එයා ඉඳගත කඩු තුල උස්සගෙන ඇගිලි මාලගේ කරේ දාගෙන බණපද ගෙහිපියක් අහනකොට මූල ධර්මය තේරුම් ගත්තා. ඊට පස්සේ සංවර අත්තය ලැබුවේ.

Aṅgulimāla도 붓다를 치려고 쫓아왔고, 칼을 쳐들고 손가락 목걸이를 목에 건 채였는데, 가르침 몇 마디를 듣자 근본 dharma를 알아들었습니다. 그 뒤에 saṃvara(단속)를 얻었습니다.

එහෙනම් මේ ධර්ම අවබෝධ කර ගැනීමට අපිට හොඳට පැහැදිලි කර් තමයි. අපි සිල්වත් වතක ඉඳලා ධර්ම අවබෝධ කළා නෙමෙයි. යම්කිසි මූල ධර්මයක් අවබෝධ කරගත්තා. ඒ අවබෝධයත් එක්කලා නැදුනා සංවරට්ටේන සීලං කියලා සීලයක්.

그러니 dharma를 깨닫는 일에 대해 우리가 잘 분명히 해 두어야 합니다. 우리가 sīla를 지키는 vata에 머물러서 dharma를 깨달은 것이 아닙니다. 어떤 근본 dharma를 깨달았고, 그 깨달음과 함께 'saṃvaraṭṭhena sīlaṃ'이라는 sīla가 생겨났습니다.

යං සමාදානං සංවතං යං සමාදානයක් ඇත්්ද ඒක වතකි. සංවරටහින සීලං සංවරත්වයේ පිහිටීමක් ඇත්ද ඒ සීලයගි. දැන් අද වත සීලය කරගෙන තියෙන්නේ.

'yaṃ samādānaṃ taṃ vataṃ' — 받아 지니는 것이 있다면 그것은 vata입니다. 'saṃvaraṭṭhena sīlaṃ' — 단속에 자리 잡음이 있다면 그것이 sīla입니다. 그런데 오늘날은 vata를 sīla로 삼아 버렸습니다.

සිල් සමාදන් වෙනවා කියලා වචනයක් අපි තියෙනවා. සිල් වත සමාදන් වෙනවා. සිල් කියන එක සමාදන් වෙන එකක් නෙමෙයි. සිල් කියන එක පිහිටන එකක්.

'sīla를 받아 지닌다'는 말이 우리에게 있습니다. sīla vata를 받아 지닌다고 합니다. 그러나 sīla는 받아 지니는 것이 아닙니다. sīla는 자리 잡는 것입니다.

දැන් අපි හිතමුකෝ මෙහෙම දෙයක්. අපි යම්කිසි දෙයක් අපාතින් සිද්ධ වෙනවට ඒක පාපයක් නම් වරදක් නම්. අපි ඒකෙන් ඒක සිද්ධ නොවෙන්න අපි යම්කිසි වැඩපිල්ලක් හදාගන්නා වතාව මම නම් ජීවිතයේ ගියත් මෙන්න මේක වැරදි කියලත් මේ පෙන්නපු සම්මතකට මේ වරද මම කරන්නේ නැහ. ජීවිතය නැති මම සත්වාතනය කරන්නේ නැහ. හොරකම් කරන්නේ නැහ. සුරාසූ දුරාචර කරන්නේ නැහ. මේ බොරු කියන්නේ නැහ. මත්වයන් බොන්නේ නැහැ. දැන් මේ වගේ අපි එක විදිහ නිගමන කරගන්නවා.

이런 것을 생각해 봅시다. 우리 손으로 일어나는 어떤 일이 악이거나 잘못이라면, 그것이 일어나지 않도록 어떤 다짐을 세울 때 이렇게 합니다. '목숨을 잃더라도, 이것이 잘못이라고 보여 준 기준에 따라 이 잘못을 하지 않겠다. 목숨이 다하더라도 생명을 죽이지 않겠다. 훔치지 않겠다. 삿된 음행을 하지 않겠다. 거짓말을 하지 않겠다. 취하게 하는 것을 마시지 않겠다.' 이렇게 우리는 하나하나 결심합니다.

දැන් ඒ කියන්නේ අපි එතකොට අපි සත්තුමා භාරන්නේ හේතුවක් වුඩ ප්‍රාණඝාත කරන්නේ හේතුවක් වුඩ හොරවංචා කරන්නේ ඒක හේතුවක් තියෙන්න ඕනේ. නැත්නම් කරන්න හේතුවක් නැ. සුරාසූ දුරාචාර කරන්න මොනවාහරි හේතුවක්. ඒ හේතුව කියන්නේ හේතුව අපිට ප්‍රියමනාපනා නම් ඒක ආශ්වාද ජනක නම් ඒක වටිනවා නම්. ඒ වටිනාදී නිසානේ අපි ඒක කරන්නේ.

그 말은 곧, 우리가 짐승을 죽이는 데도 이유가 있고, 생명을 해치는 데도 이유가 있고, 훔치고 속이는 데도 이유가 있어야 한다는 것입니다. 아니면 할 이유가 없습니다. 삿된 음행에도 무언가 이유가 있습니다. 그 이유란, 그것이 우리에게 사랑스럽고 마음에 들거나, 달콤함을 주거나, 값지다는 것입니다. 값지기 때문에 우리가 그것을 하는 것입니다.

යමක් නොවටිනවා කියා දැනගත්තු දාසට අපිට ඕනකමක් නෑහනේ ඒක කරන්න එහෙනම් වටිනාකමක් තියෙනවද නැද්ද කියලා දැනගන්නේ අපි ඉතින් ඔය හික්මලා ඉන්න කෑල්ල ගේලා කොච්චර හිටියත් ඒ කෙරෙන්නේ නැ. ඒ සඳහා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා එක්රා ධර්මයක්.

무언가가 값지지 않다는 것을 안 날에는 우리가 그것을 하고 싶지 않지요. 그러니 값이 있는지 없는지를 아는 것이 핵심이지, 그저 단속하며 버티고 있는 것으로는 아무리 오래 있어도 그것이 이루어지지 않습니다. 그 때문에 붓다께서 한 가지 dharma를 가르치셨습니다.

අට්ඨක් කරරා තීනිපදා සම්බුද්ධයන පතාසති සිතප්පා අකුරුවට පද තුනක් බුදුරජාණන් වහන්සේලා ප්‍රකාශ කළා. නහ සීල වතං හෝතු උප්පජ්ජන්ති තථාගතා සිල් වතක් දෙන්න තථාගතයන් වහන්සේ ඉපිදිලා නෑ.

'aṭṭhakkharā tīṇi padā sambuddhena pakāsitā' — 여덟 글자 세 낱말을 붓다께서 밝히셨습니다. 'na hi sīlavataṃ hetu uppajjanti tathāgatā' — sīla vata를 주려고 tathāgata께서 태어나신 것이 아닙니다.

අට්ටක් කරරා තීනිපදා සම්බුද්ධයන ප්‍රකාශිත අකුරු අට පද තුනක් බුදුරජාණන් වහන්සේලා ප්‍රකාශ කළා. මෙන්න කරපුදි. එහෙනම් අපිට යථාවබෝධය ලබාගන්න ගත්තා නම් අන්න අර වටිනාකමක් තියෙනවයි කියන එක හිතෙන් අහක් වෙලා ගිය දාන්නට යථාබෝධය ලබාගෙන ධර්මයක් දේශනා කළා. මෙන්න මේ ධර්මය හරියට ශ්‍රවණය කළා නම් එදාට අපි දැනගන්නවා. අපි මේ වටිනවයි කියලා හිතාගෙන ඉඳලා තියෙන්නේ කිසිම වටිනාකමක් නැති දේවල් වල. මෙන්න මේ අවබෝධය කවදා හරි ආවා නම් අපිට ඒ ධර්මය තුළින් වටිනාකම බැහැලා යනවා.

여덟 글자 세 낱말을 붓다께서 밝히셨습니다. 이것이 하신 일입니다. 그러니 우리가 있는 그대로의 깨달음을 얻게 하시려고, 그 '값이 있다'는 생각이 마음에서 떨어져 나가도록, 몸소 있는 그대로를 깨달으시고 dharma를 가르치셨습니다. 이 dharma를 제대로 들었다면 그날 우리는 압니다. 우리가 값지다고 여기며 붙들고 있던 것이 아무 값도 없는 것들이었다는 것을. 이 깨달음이 언젠가 온다면 그 dharma를 통해 값이 떨어져 나갑니다.

පළමු වටිනාකම බැහැලා ගියදාට ඒක වටිනවයි කියලා හිතාගෙන කරපු තරමක් වැරදි ඔක්කොම ඉවරයි. ඒ නිසා සෝවාන් පුද්ගලය අත්හැරපු වැරදි ගාන ඇහුවොත් එහෙම අපිට කියන්න අපේ කටවල් නෑ. මොකද හේතු?

처음 값이 떨어져 나간 날, 값지다고 여기며 저지른 잘못들은 모두 끝납니다. 그래서 sotāpanna가 놓아 버린 잘못이 얼마나 되느냐고 묻는다면 우리 입으로는 다 말할 수 없습니다. 왜일까요?

අප්‍රමාණව අසීමිතව වරිණනාකමක් හිතාගෙන ඉන්න සාමාන්‍ය ලෝකයා. නැත්නම් පොතග්ජනික කියන පෘථග්ජන කියන පුද්ගලයා. එයාට මේ ලෝකේ අසීමිත වටිනාකම සීමාවක් නෑහ වටිනවා කියන දේවල් වල එහෙම ස්වභාවයක් තමයි සාමාන්‍ය මනුස්සයා අයින්නේ. කවදා හරි මේ ධර්මාවබෝධය හරියට ලබාගත්ත දාට එයාට අනේ මේ නොවටිනා දේකට වටිනවා කියලා හිතාගෙන මෙච්චර කල් හිටිය කියන හැඟීම.

끝없이 값을 매기며 사는 보통 세상 사람, 곧 puthujjana라는 사람이 있습니다. 그에게는 이 세상에 끝없는, 한없는 값이 있다고 여기는 것들이 있습니다. 그것이 보통 사람의 모습입니다. 언젠가 이 dharma 깨달음을 제대로 얻는 날, 그에게 '아, 값없는 것을 값지다고 여기며 이토록 오래 살았구나' 하는 느낌이 듭니다.

අන්න එයාට එක්තරා මට්ටමක නොවටිනාකමක් වැටහිලා එනවා. ධර්මාවබෝධය තුළ. අන්න ඒ වටිනාකම යම් තරක් බැහැලා කියියා නම් ධර්මාවබෝධය තුළ වටිනාකමක් තියෙනවා කියලා අසීමිතව වටිනාකමක් හිතාගෙන හිටපු ඒ කාල ඒත් ඉස්සෙල්ලා මොහොතේ ඉඳලා තිබුණ යම් තරමක් බලාපොරොත්තු තිබුණ නම් කෙලෙස් තිබුණ නම් ඔක්කොම බිදිලාගින් ඉවරයි.

그때 그에게 어느 정도 값없음이 드러납니다, dharma 깨달음 속에서. 그 값이 어느 만큼 떨어져 나갔다면, 끝없이 값지다고 여기며 지내던 그 시절, 그 이전부터 품고 있던 바람들, kilesa들이 모두 부서져 끝납니다.

එහෙනම් ඒ බිඳිච්ච කෙලෙස් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. මහා මොහොඳට ඇඟිලි දෙක දාලා වතුර ටිකක් උඩට අරගත්තහම ඇඟිලි දෙකේ ගෑහන වතුර බිංදුව උතිලා ඇති සෝවාන් පුද්ගලයාගෙන් ඉතුරු වන හරිය. ගෙවෙන හරිය මේ මහමෝතේ යළි විතරයි. එහෙනම් අපි කොහොම විග්‍රහ කරන්නේ

그 부서진 kilesa를 붓다께서 이렇게 가르치십니다. 큰 바다에 두 손가락을 넣어 물을 조금 떠올리면 두 손가락에 묻은 물방울만큼이 sotāpanna에게 남은 몫이고, 다 써 없앤 몫은 저 큰 바다만큼이라고. 그럼 이것을 어떻게 풀어 볼까요?

මේ මහ පොළුවෙන් නියපිටට පස් පොඩ්ඩක් අරගත්තොත් වැලි පොඩ්ඩක් අරගත්තොත් සෝවාන් පුද්ගලයාට තව ගෙවන්න තියෙන හරියේ නියපිට තියෙන වැලි ටික විදියි. පස් ටික විතරයි. ගෙවිච්ච හරිය මේ මහ පොළොවේ පස් ටික විතරයි මෙහෙම උපමා පෙලා තියෙනවා. එහෙනම් එතකොට සෝවාන් පුද්දිලා කොච්චර ගෙවලා තියෙන්න බැ.

이 대지에서 손톱 위에 흙을 조금, 모래를 조금 올려놓으면, sotāpanna에게 아직 써 없애야 할 몫은 손톱 위의 그 모래만큼, 흙만큼일 뿐입니다. 써 없앤 몫은 이 대지의 흙만큼이라고 경에 이런 비유가 나옵니다. 그러니 sotāpanna가 얼마나 많이 써 없앴는지는 이루 다 말할 수 없습니다.

එහෙනම් අපිට දැන් හිතාගන්න බැහ. සෝවාන් පුද්ගත්ත මේ අඹ මේ දරුවන් අන්දායන්න ජීවත් වෙනවා. තේම ගෙවල් දොරවල් වල ජීවත් වෙනවා. කාම ලෝකය ජීවත් වෙනවා. ඉතින් එයා ගෙවිච්ච එකක් අපිට පේන්නේ නැහ. ග බැලුවහම පේන්නේ නැහ කුක්පට්ටමිත වැද්දගේ විරිඳ

그런데 우리는 그것을 헤아리기 어렵습니다. sotāpanna도 아내와 자식을 거느리고 살고, 집에서 살고, kāma 세상에서 삽니다. 그래서 그가 써 없앤 것이 우리 눈에는 보이지 않습니다. 겉으로 보아서는 보이지 않습니다. 사냥꾼 Kukkuṭamitta의 아내를 보십시오.

අර මස් වැද්ද දෙක කියලා පැනලා ගිහිල්ලා මහ කැලේ ඉඳලා හිතන්න. දරුවෝ දහ දෙනෙකුත් හදාගෙන අර මස් වැය තර උදව් උපකාර කරන්නේ ජීවත් වුණා.

그 여인이 고기 잡는 사냥꾼을 따라 도망가 깊은 숲에서 살았다고 생각해 보십시오. 자식 열 명을 낳아 기르며 그 사냥꾼의 고기 일을 거들며 살았습니다.

දැන් ඇත්තට මහ පොළොවේ පස්සරම් ගෙවපු නියපිට පස්වා තරම් තියෙන කෙනෙක්, හත්තා යුද්ධය සවවාන් වෙච්ච කෙනෙක් ඒක කුක්කුට විතරක්දකි විරිද එහෙනම් ගෙවිච්ච ටික එච්චර කියෙවුණ නම් ඔය එතකොට ඉතුරු තිබුනේ ඔච්චර නම් ඒ ඉතුරු තිරිච්ච පෝඩෙන් අනික් අයට එහ පේනවද දැන් වෙනසක් එනේ.

그런데 실은 대지의 흙만큼을 써 없애고 손톱 위 흙만큼만 남은 사람, 일곱 살에 sotāpanna가 된 사람이 바로 그 Kukkuṭamitta의 아내였습니다. 써 없앤 것이 그만큼이고 남은 것이 그만큼이라면, 그 남은 작은 것으로 다른 이들 눈에 차이가 보이겠습니까?

සිටු කුමරියක් මස් ඇත් දෙක කියලා පැනලා ගිහිල්ලා කැලේට ගියා සෝවාන් වෙච්ච කෙනෙක් එයා මහ පොළොවේ පස් තරම් ගෙවලා මියපිට පස් තරම් තව ගෙවන්න ඉතිරිලා තියෙන කෙනෙක් කියලා එහෙම කිව්වොත් අපිට ඔප්පු කරන්න හේතු සාසක තියෙනවා.

부잣집 딸이 사냥꾼과 함께 도망가 숲으로 갔는데, 그가 sotāpanna가 된 사람이고 대지의 흙만큼을 써 없애고 손톱 위 흙만큼만 남은 사람이라고 말한다면, 우리는 그것을 증명할 근거를 경에서 댈 수 있습니다.

එහෙනම් මේකයි කාරණය. අපි අල්ලගෙන තියෙන ඒවා අපේ තියෙන බලාපොරොත්තු ලෝකයට බැඳිලා තියෙන බැඳීම් වලින්. අර මහ පොළොවේ පස් තරම් තියෙන හරියක් අපිට පේන්නේ නැති හරි. අපිටම තියාගන්න බැරි හරි. කොච්චර අපි බැඳිලාද ඉන්නේ ලෝකෙට කියලා.

그러니 요점은 이것입니다. 우리가 붙잡고 있는 것들은 세상에 묶인 우리의 바람들로 된 매임입니다. 그 대지의 흙만큼 되는 몫은 우리 눈에 보이지 않는 것입니다. 우리 스스로도 헤아릴 수 없는 것입니다, 우리가 세상에 얼마나 묶여 있는지를.

මෙන්න මේ නිසයි අර අහක් වෙන්නේ අංය නොපෙන්න හරි. අපිට හිතාගන්න බැරි හරියක් අහක් වුණා. දැන් අපි මේ ආසා අපි ඔයාලා ආසද ම නම් මොනවටත් ආසා කරන්නේ නැ. එහෙම කියන කෙනාගේ හොයලා බැලුවොත් එහෙම ආසාවල් කොච්චර තියෙනවද? බලාපොරොත්තු කොච්චර තියෙනවද මේ ලෝකේ යමක් භුක්ති වෙන්නේ කියලා. අප්‍රමාණ තියෙනවා. නමුත් එයාට තේරෙන්නේ නැ එච්චර බලාපොරොත්තුව ඇතුව මම ඉන්නේ? ඔන්න ඕක තේරෙන්නේ නැ.

이 때문에 떨어져 나가는 것도 눈에 보이지 않는 것입니다. 우리가 헤아릴 수 없는 몫이 떨어져 나갔습니다. 여러분은 무엇을 바랍니까? '나는 아무것도 바라지 않는다'고 말하는 사람을 찾아보면, 그에게 바람이 얼마나 있습니까? 이 세상에서 무언가를 누리겠다는 기대가 얼마나 있습니까? 헤아릴 수 없이 있습니다. 그러나 그는 모릅니다, 내가 그토록 많은 기대를 품고 산다는 것을. 바로 그것을 모릅니다.

ආසාව කියන එක තාවිදියකින් කියනවා නම් අපි මේ ලෝකේ යමක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. මෙන්න මේ බලාපොරොත්තු වෙන ඒවා අවිද්‍යා සහගත තෘෂ්ණා සහගත යම් තරමක් ඇත්්ද මෙන්න මේ ටික අපි සසර ගමනට ගෙනියනවා. අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් අපි ළඟ ඇති වෙන යමන්තා බලාපොරොත්තු වත්. ඒවා තමයි අපි සසර ගමන්ට ගෙනියන මූල ධර්මය.

바람을 다른 말로 하면, 우리는 이 세상에서 무언가를 기대합니다. 이렇게 기대하는 것들 가운데 avijjā와 함께하고 taṇhā와 함께하는 것이 있는 만큼, 그것이 우리를 saṃsāra 길로 끌고 갑니다. avijjā와 taṇhā로 우리에게 생기는 기대들, 그것이 우리를 saṃsāra 길로 끌고 가는 근본 dharma입니다.

ඔන්න ඔය බලාපොරොත්තුව විදහැරණ දාසර ගමනට ඇදගෙන යන්න තිබිච්ච බලාපොරොත්තු නැත්නම් ආසාවල් ඉවරයි. ඇලීම ඉවරයි. මෙන්න මේ ටික අයින් කරන්න ඕන හරි. දැන් නිවන බලාපොරොත්තු වෙන කෙනාට ඒ ටික අයින් කරලා බැහ. ඒක නිවනට හේතු වෙන හරි.

그 기대가 풀려 버리는 날, saṃsāra 길로 끌고 갈 기대, 곧 바람들이 끝나고 들러붙음이 끝납니다. 이것이 없애야 할 몫입니다. nibbāna를 바라는 사람은 이것을 없애지 않을 수 없습니다. 그것이 nibbāna로 이끄는 몫입니다.

ලෝකයේ බලාපොරොත්තු වෙන කෙනාට කියනවා ඡන්ද රාගයක්. ඒ ඡන්ද රාගයෙන් ලෝකය බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඡන්ද ඉද්දපාදයෙන් නිවන බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඔය බලාපොරොත්තු තෝරාගන්න ඕනේ. ඡන්ද ඉද්ධිපාද කියන්නේ සතිස් බෝධි පාක්ෂික ධර්ම වලට අයිති එකක්. සතර ඉද්ධිපාදවලට අයිති. ඒක අවශ්‍යයි. ලෝකය බලාපොරොත්තු වෙන්නේ අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන්. මෙන්න මේ වෙනස තෝරාගන්න ඕනේ.

세상을 기대하는 사람의 것을 chanda rāga라 합니다. 그 chanda rāga로 세상을 기대합니다. chanda iddhipāda로는 nibbāna를 기대합니다. 이 기대들을 가려내야 합니다. chanda iddhipāda는 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma에 속하는 것, 네 iddhipāda에 속하는 것입니다. 그것은 필요합니다. 세상을 기대하는 것은 avijjā와 taṇhā로 하는 것입니다. 이 차이를 가려내야 합니다.

ලෝකයට අයිති මොනවද? ඇස ලෝකයට අයිති. කන ලෝකයට අයිතියි. දිව ලෝකයට අයිතිය, නාසය ලෝකයට අයිතිය, කය ලෝකයට අයිතිය, මන ලෝකයට අයිතියි. ලෝකයෙන් බලාපොරොත්තු වෙ ලෝකය බලාපොරොත්තු වෙන්නේ මොකටද? ඒවා මොකටද අපිට රූප බලන්න ශබ්ද අහන්න ගන්ධ සුවඳ දැනගන්න රහ දැනගන්න ස්පර්ශ දැනගන්න ඔය දැනගත්තේ ඒවා ගැන හිතන්න.

세상에 속하는 것은 무엇입니까? 눈은 세상에 속합니다. 귀도 세상에 속하고, 혀도, 코도, 몸도, 마음도 세상에 속합니다. 세상에서 무엇을 기대합니까? 그것들이 우리에게 무엇에 쓰입니까? 모습을 보고, 소리를 듣고, 냄새를 맡고, 맛을 알고, 닿음을 알고, 그렇게 안 것을 두고 생각하기 위해서입니다.

ඔන්න ඔය කාරණා ටික බාහිර ලෝකයේ තියෙනවා. ඔය ටික භුක්ති විදින්නට අවශ්‍ය කරන ටික අපි ළඟ තියෙනවා. ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය මන්න අපි ළඟ තියෙනවා ලෝකේ භුක්ති විදිහට. ඔය ටික හදාගත්තේ ලෝකෘතිය අවශ්‍ය නිසා. ඒ බලාපොරොත්තු ව නිසා කර්ම ශක්තියකින් ඉපදෙන්නා.

그런 것들은 바깥 세상에 있습니다. 그것을 누리는 데 필요한 것들이 우리에게 있습니다. 세상을 누리려고 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 우리에게 있습니다. 그것들은 세상을 바랐기 때문에 만들어진 것입니다. 그 기대 때문에 kamma의 힘으로 태어난 것입니다.

න් ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය, මන කියන ඒවයන් රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ධර්මේ ලෝකේ තියෙන ඒවා. ලොවන්න අපි යන්තරාවක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒ තාක්කම් ලෝකයෙන් එහෙම යන්න බැ. ලෝකේ පැවැත්මට හේතුව අපි හිතාගෙන හිටියා කැමති වුණත් නැතත් මොනාගමේ කිව්වත්, ආගම නොකිව්වත්, කෝකේ කිව්වත් ඇස, කන, දිවනාසය, ශරීරය, මනකින්න මේවයෙන්. යම්තාක්ක රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ බලාපොරොත්තු වෙනවද?

눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음으로 세상에 있는 모습, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma를 우리가 어느 만큼 기대하는 한, 그 동안은 세상을 벗어날 수 없습니다. 세상이 이어지는 까닭은, 좋든 싫든, 어떤 종교를 말하든 말하지 않든, 무엇을 말하든, 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음으로 모습, 소리, 냄새, 맛, 닿음을 어느 만큼 기대하느냐에 있습니다.

අවිද්‍යාව නිසා තෘෂ්ණාව නිසා බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් ඒවා හොඳයි කියලා බලාපොරොත්තු වෙනවා. අන්න ඒ බලාපොරොත්තුව අපි ළඟ යම්තා තියෙනවා නම් ඔය බලාපොරොත්තු කන්දරාව නිසා තමයි අපේ පැවැත්මට ඇදෙන්නේ. ඒ නිසා අවිද්‍යාව නැහැ තෘෂ්ණාවෙන් බැඳ ගන්නවා කියන්නේ ලෝකේ බැඳෙන්නේ ලෝකේ.

avijjā 때문에, taṇhā 때문에 기대한다면, 그것들이 좋다고 여겨 기대하는 것입니다. 그 기대가 우리에게 있는 한, 그 기대 더미 때문에 우리는 존재의 이어짐으로 끌려갑니다. 그러니 avijjā와 taṇhā로 묶인다는 것은 세상에 묶인다는 것입니다.

මෙන්න මේ නිසා මෙන්න මේ තියෙන බලාපොරොත්තු සමූහය කොච්චරද කියනවා නම්. දැන් අන්න මම මොනවා වරහවත් ආසානයි කියලා කියන කෙනා බලන්න බලාපොරොත්තුවක් නැද්ද ඇහි. හොඳයි දෙයක් බැලුවට පස්සේ දැන් ඇති කියලා හිතෙනවා. අප්‍රමාණයි. කොච්චර බැලුවත් මදි පොඩ්ඩක් සද්දයක් වනොත් ඒ පැත්ත බලමු මොකටද බලන්නේ ඒක මොකක්ද කියලා කියා දැනගන්න

그래서 이 기대 무더기가 얼마나 큰지 말하자면, '나는 아무것도 바라지 않는다'고 하는 사람을 보십시오. 보고 싶은 기대가 없습니까? 좋은 것을 본 뒤에 '이제 됐다'는 생각이 듭니까? 끝이 없습니다. 아무리 보아도 모자랍니다. 작은 소리라도 나면 그쪽을 봅니다. 왜 봅니까? 그게 무엇인지 알려고.

දැනගත්තට පස්සේ ඒක වැදගත් දෙයක් කියලා ගේ හටන් හොයලා බැගත් එයක් නම් ඒ අලි අලි බලනවා. තව තවත් බලන්න ආසා වෙනවා. පැස් කරගන්නත් ඕනේ. රැස් කරගන්නත් බලනවා. විඳින්නත් ඕනේ. විඳින්නත් බලනවා. ඉතින් මතු පතන්නක් හොඳ දෙයක්ද කියලා ඒ පැත්තේ හෝසි කරනවා. මෙන්න මේ විදිහට ලෝක සත්ත්වයා පතන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. විඳින්න රැස් කරන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. විඳින්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. දැනගන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා.

알고 난 뒤 그것이 중요한 것이라면 찾아다니며 보고 또 봅니다. 더 보고 싶어집니다. 모으고도 싶습니다. 모으려 애씁니다. 누리고도 싶습니다. 누리려 애씁니다. 그리고 앞으로 바랄 만한 좋은 것인가 하여 그쪽을 찾아다닙니다. 이렇게 세상 중생은 바라기를 기대하고, 모으기를 기대하고, 누리기를 기대하고, 알기를 기대합니다.

මෙන්න අපිට අපේ තුළ තේරුම් ගන්න පුළුවන් විදිහකින් අපි මේ බලාපොරොත්තු ඇති කරගන්න ආකාරය අපි ප්‍රාර්ථනා කරනවා. මේ ලෝකේ ඇහෙන් ඇහැට පේන ඒවා, කන්ට ඇහෙන ඒවා, දිවට දැෙන ඒවා, නාසයට දැනෙන ඒවා කයට දැෙන ඒවා, හිතට දැනෙන ඒවා යළි යළි ගොඩනගා අරගන්න ස්පර්ශ කරන්න විදින්නේ ඒ වේදනා භුක්තිය සඳහා අපි යම් තරමක් බලාපොරොත්තු තියා ඉන්නවා නම් මෙන්න අපි පතනවා කෙළවරයක් නැත මතු මතුත් මට ඕනේ. මතු මතුත් එහෙම ලැබන්න හන්න. ඔන්න ඒක බලාපොරොත්තු වුවා.

우리 안에서 알아차릴 수 있게 이 기대가 생기는 모습을 말하면 이렇습니다. 우리는 빕니다. 이 세상에서 눈에 보이는 것, 귀에 들리는 것, 혀에 닿는 것, 코에 닿는 것, 몸에 닿는 것, 마음에 닿는 것을 거듭 쌓아 올리고, 닿고, 누리려고, 그 vedanā를 누리려고 어느 만큼 기대를 품고 있다면, 우리는 끝없이 빕니다. 앞으로도 더 갖고 싶다, 앞으로도 그렇게 얻고 싶다. 그것이 기대입니다.

ලැබුවට පස්සේ අනේ මගේ කියලා මම කියලා මගේ කියලා ගොඩ ගහගන්න නැත්නම්. ඊළඟ බලාපොරොත්තු. එතකොට රැස් කරගන්න. එතකොට විඳිනවා.

얻은 뒤에는 '아, 내 것, 나, 내 것' 하며 쌓아 두려는 것, 그것이 다음 기대입니다. 그러면 모으고, 그다음에 누립니다.

විඳින්න ඕන නිසයි අර ගොඩ ගහගන්න. ඒ කියන්නේ වින්දනය ඇහෙන් මන වඩන රූප කනෙන් මන වඩන ශබ්ද දිවට මන වඩන රස නාසයට මන වඩන ගන්ධ කයට මන වඩන පොට්ටබ්බ හිතට මන වඩන ධර්ම මේවා වින්දනය කරන්න ආකාර විදීමේ බලාපොරොත්තු ව ඉතින් විදීමේ බලාපොරොත්තු වෙන් තවත් එහාට එකක් තියෙනවා අරක මොකක්ද මේක මොකක්ද කවුද කොහෙද යන්නේ? මොනවද මේ ප්‍රඥනාර්ථයක් නගනකා පරිවේෂණයක් වන බලාපොරොත්තු ඕකට එහෙනම් දැනගැනීමේ බලාපොරොත්තු වෙන යම් දාසක ඔන්න ඔය කියන බලාපොරොත්තු ඔක්කොම නැති කරපු ධාට අරිහත්ය එදාට කෙලෙසන ධර්ම ඉවරයි.

누리고 싶기 때문에 쌓아 두는 것입니다. 곧 누림이란 눈으로 마음에 드는 모습, 귀로 마음에 드는 소리, 혀에 마음에 드는 맛, 코에 마음에 드는 냄새, 몸에 마음에 드는 phoṭṭhabba, 마음에 마음에 드는 dhamma — 이것들을 누리려는 기대입니다. 그런데 누리려는 기대 너머에 또 하나가 있습니다. '저것은 무엇인가, 이것은 무엇인가, 누가 어디로 가는가, 이것들은 무엇인가' 하고 물음을 일으키며 찾아다니는 기대, 곧 알고자 하는 기대입니다. 언젠가 이 모든 기대를 없앤 날이 arahant입니다. 그날 kilesa dhamma는 끝납니다.

එහෙනම් දැන් අපි දකින්න ඕනේ බලාපොරොත්තු යම් තරමක් යමකින් නැති වෙනවද මෙන්න මේ තරම තමයි අපි නැති වෙච්ච අත්හැරිච්ච කොටස යම් ප්‍රමා බලාපොරොත්තුව අපිට තියෙනවද ඒ අපිට ඉතුරු තියෙනකොට අයින් කරගන්න තියෙනකොට

그러니 이제 우리가 보아야 할 것은 기대가 무엇으로 어느 만큼 사라지느냐입니다. 그만큼이 우리가 없애고 놓아 버린 몫입니다. 우리에게 기대가 어느 만큼 있다면, 그것은 아직 남아 있는, 없애야 할 몫입니다.

මෙන්න අපිට සිංහලෙන්ම බණ අහනවා නම් දේ තේරුම් ගන්න ක්‍රමය දැන් මේක පාලි පදවලින් කියන්න ගියොත් එහෙම මෙහෙම තේරෙන්නේ නැහ. ඕකයි කාර අපිට අපිට තේරෙන අපේ වාාෂාවෙන් කියලා නම් ඔය විදිහට තේරුම් ගත්තහම හොඳ පැහැදිලිව තේරෙනවා. පස්සේ ඕක පාලියට දාලා බැලුවත් ඕක ක්‍රමානුකූලම ගෙදිලා තියෙනවා. පළ දහම කරන තනුව බැලුවත් ඕ ක්‍රමානුකූලව ගෙදිලා තියෙන්නේ.

싱할라 말로 가르침을 들으면 이렇게 알아들을 수 있습니다. 이것을 빠알리 낱말로만 말하면 이렇게 알아듣기 어렵습니다. 그래서 우리가 알아듣는 우리 말로 이렇게 이해하면 아주 또렷하게 알게 됩니다. 그 뒤에 빠알리에 맞춰 보아도 차례대로 들어맞습니다. 경전의 흐름을 보아도 차례대로 들어맞습니다.

ඉතින් මෙන්න මේ නිසා මේ ලෝකේ අපි ඒ තියෙන බලාපොරොත්තුව යම් කෙනෙක් සෝතාපන්නයෙක් වුන එයාට පතන්න වටිනාකමක් මේ ලෝකේ නෑ කියලා දකිනවා.

그래서 이 세상에 대해 우리가 품은 그 기대를 두고 보면, 누군가 sotāpanna가 되면 그는 이 세상에 바랄 만한 값이 없다고 봅니다.

ඇහෙන් රූප පේනවා. බලනවා. විඳිනවා. ඒකට තවස් දේ රැස් කරනවා. හැබැයි මේවා තියාගන්න පුළුවන් දේවල් නෙමෙයි. මේවා රැස් කරලා තියාගන්න පුළුවන් වස්තු නෙමෙයි. මේක මට සදාතනික සැනසීමක් දෙන වස්තුවකුත් නෙමෙයි. මේ ලස්සනට පේන්නේ දේ. මේ මිහිරට ඇහෙන්න දේ. මට සදා සැනසීම දෙන වස්තුවකුත් නෙමෙයි. ඒක දකින්න.

눈으로 모습이 보입니다. 보고, 누리고, 그 때문에 더 모읍니다. 그러나 이것들은 붙잡아 둘 수 있는 것이 아닙니다. 모아서 쌓아 둘 수 있는 보물이 아닙니다. 나에게 영원한 편안함을 주는 보물도 아닙니다. 아름답게 보이는 것, 달콤하게 들리는 것도 나에게 늘 편안함을 주는 보물이 아닙니다. 그것을 봅니다.

මේ සුගන්ධයහ ඕනනම් අපි ආග්‍රහර්තන මිහිරි ගන්ධයක් ඇත්නම්. මේකත් කවදාවත් මම බලාපොරොත්තු වෙන්න සැනසිල්ල සදාතනික සැනසීමට පත් වෙලා ඉන්න පුළුවන් වස්තුවක් නෙමෙයි. ලබන රසයක් ඇත්නම්. මේකත් සදාතනයක සැනසිල්ලක් දෙන වස්තුවක් නෙවෙයි. ලබන ස්පර්ශයක් ඇටනම් මේකත් සදාතෙනික සැනසිල්ලක් දෙන වස්තුවක් නෙමෙයි. එහෙනම් මට පත පතා ගන්න තරම් මේකේ වටිනාකමක් නැහැ. හැබැයි වටිනාකම නැත්ත ඉවරට බැස්ේ නැහ. ඔන්න බැහැපු හරිය.

향기를 원한다면, 맡을 만한 달콤한 냄새가 있다면, 이것 역시 내가 바라는 영원한 편안함에 이르게 해 주는 것이 아닙니다. 얻는 맛이 있다면 이것도 영원한 편안함을 주는 것이 아닙니다. 얻는 닿음이 있다면 이것도 영원한 편안함을 주는 것이 아닙니다. 그러니 나에게 애써 바랄 만큼의 값이 이것에 없습니다. 다만 값이 남김없이 다 떨어져 나간 것은 아닙니다. 이것이 떨어져 나간 몫입니다.

මේ බන්ධ ස්පර්ශ නමුත් මේ ස්පර්ශ හදාකාලිකව සදහටම තියෙෙන තැනකුත් නෑහ. එහෙම ලබාගෙන ඉන්න පුළුවන් දේකුත් නෙමෙයි කියලා. මෙන්න මේ විදිහට මූලික වශයෙන් මේ රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ කියන පංච කාමයන් පිළිබඳව ඒවා වටිනවා ඒවා සදාතනිකව තියා ඉන්න පුළුවන් වස්තු හරයක් ඇති වස්තු කියන්නේ මෙන්න මේ දෘෂ්ටිය ඉස්සෙල්ලා දුරු වෙනවා.

이 냄새와 닿음도, 이 닿음이 영원히 머무는 자리도 없고, 그렇게 늘 얻으며 지낼 수 있는 것도 아니라고 봅니다. 이렇게 기본적으로 모습, 소리, 냄새, 맛, 닿음이라는 다섯 kāma에 대해, 그것들이 값지고 영원히 지닐 수 있으며 알맹이가 있는 것이라는 이 diṭṭhi가 먼저 없어집니다.

දහම් දර්ශනය කිරීමෙන් ලබන්නා වූ මේ පහවීමට කියෙනවා දර්ශනේන පහාතබ දර්ශනයෙන් පහවෙලා යන හරි. මෙන්න මේ ටික පහවෙලා ගියට පස්සේ භාවනාය පහාතබ්බ කියන භාවනාවෙන් කරන කොටස තියෙන්නේ ඊළඟ ඉදිරුටිය කරගන්නා. දර්ශනයෙන් පහ කරන හරිය දර්ශනා නොකරපු කෙනෙකුට භාවනාවෙන් පහ කරන හරිය පහ කරගන්න බැ.

dhamma를 봄으로써 얻는 이 버림을 'dassanena pahātabbā', 곧 봄으로써 버려지는 몫이라 합니다. 이것이 버려진 뒤에 'bhāvanāya pahātabbā', 곧 bhāvanā로 버리는 몫이 다음 단계로 이어집니다. 봄으로 버리는 몫을 보지 못한 사람은 bhāvanā로 버리는 몫을 버릴 수 없습니다.

එහෙනම් දර්ශනයෙන් පහ කරනකොට බණ අහලා තේරුම් අරගෙන ඒ දහම් දර්ශනයෙන් පහ කරගෙන ඉන්න ඕනේ. ඒක ධර්ම ශ්‍රවණය කරන එකක්. භාවනා කරලා සෝවාන් වෙනවා කිව්වොත් එහෙම වෙන්න විදිහක් නැහැ. ධර්මය පෙලා තියෙන්නේ විදිහට ධර්මයට ඔප්පු කරන්නද

그러니 봄으로 버릴 때는 가르침을 듣고 알아들어 그 dhamma를 봄으로써 버려야 합니다. 그것은 dhamma를 듣는 일입니다. bhāvanā를 해서 sotāpanna가 된다고 한다면 그렇게 될 길은 없습니다. dhamma에 나와 있는 대로 dhamma로 증명하자면,

පර්තෝගෝසක ප්‍රත්‍ය සද්ධර්ම ශ්‍රවණය කරණ මිත්තර සම්පත්තිය යෝනිසෝ මනසිකාරය මේ ආදී වශයෙන් තියෙන්න ඕනේ සෝතාපන්න අංග හතරක්. ඒ එකක් නැතුව එහෙම සෝතාපන්න වෙන්න එබැහැ කිව්වොත් එහෙම උප්පපු කරන්න බැහ. ධර්මය

parato ghosa라는 조건, 곧 saddhamma를 듣는 것, kalyāṇa mitta를 갖춤, yoniso manasikāra — 이렇게 sotāpanna가 되는 네 갈래가 있어야 합니다. 그 가운데 하나 없이 sotāpanna가 될 수 있다고 한다면 그것은 증명할 수 없습니다.

කිව්වොත් එහෙම උප්පපු කරන්න බැහ. ධර්මය ඒ නිසා බණ අහලා බණ අහන වෙලාවකදීම ලබන යථාබෝධය තුළදී තමයි කල්‍යාණ මිත්‍ර සම්පත්තියක් ඇසුරේදී සද්ධර්ම ශ්‍රවණය කරන වෙලාවක නුවණින් මෙනෙහි කරමින් ඒ වගේම ධර්මාවබෝධයට හේතු කරගන කෙනෙක් එරිය කරගත්තා නම් අන්න එයාට සෝතාපන්න ඵලය ලබන්න හේතු වෙනවා. අන්න එතන්දි එයා දැක්ගන්නවා මේ හරයක් තියෙනවා කියන වස්තු තියෙනවා කියලා කිව්වොනොවා ඇත්තද පුරුද?

dhamma에 따르면, 가르침을 듣는 바로 그때 얻는 있는 그대로의 깨달음 속에서, kalyāṇa mitta를 곁에 두고 saddhamma를 듣는 때에 지혜롭게 마음에 새기며, 또 dhamma 깨달음의 원인을 갖춘 사람이라면, 그에게 sotāpatti phala를 얻을 원인이 됩니다. 바로 거기서 그는 '알맹이가 있는 것이 있다'는 말이 참인지 거짓인지를 봅니다.

එයා දැනගන්නේ ඇත්ත ඇති ආකාරය. ඇත්ත මේකයි කියලා දැනගන්නවා. බොරුව මේකයි කියලා දැනගන්නවා. මෙන්න මේකයි සිද්ධ කරගන්නේ. මෙන්න මේ ඇත්ත මේකයි බොරුව මේක දන්නේ නැති නිසාම ලෝක සත්ය අසීමිත බලාපොරොත්තු ඇති කරගෙන ඉන්නේ. ඔය දැනගන්නවා සමඟම අසීමිත බලාපොරොත්තු බිඳිලා යනවා. අන්න ඒ නිසා තමයි කිව්වේ අර අප්‍රමාණ මහා ගුණා අත්ඇරලා යනවා කියලා සෝවාන් වෙනක.

그는 참이 있는 그대로를 압니다. 참은 이것이고 거짓은 이것이라고 압니다. 이것이 이루어지는 일입니다. 이 참과 거짓을 모르기 때문에 세상 중생은 끝없는 기대를 품고 삽니다. 그것을 아는 것과 함께 끝없는 기대가 부서집니다. 그래서 sotāpanna가 될 때 헤아릴 수 없이 큰 몫을 놓아 버린다고 한 것입니다.

හැබැයි එයා ඉවර කේ නෑ විදීමේ බලා. ඒවා තව තියෙනවා. පංචකාමී විදීමේ බලාපොරොත් තේරෙන්නේ කාම රාග පටිඝ තියෙනවා. ඇලීම තියෙනවා නම් ගැටීමත් එතන තියෙනවා. ඇලීම දුරු කරගත්තේ නෑ. අන්න ඇලීම දුරු කරගන්න අභිජ්ජා දෝමනස්ස දුරු කරගන්න තමයි සතර සතිපට්ඨානය වරන්න තියෙන්නේ. එතන පටන් වරනු දහම් භාවනාවේ පහාතාප්ප. භාවනාවේ පහ කරන්න ඒවා තියෙන්නේ එතන ඉඳලා.

다만 그는 누리려는 기대를 끝내지는 않았습니다. 그것들은 아직 있습니다. 다섯 kāma를 누리려는 기대에서 보이는 것은 kāma rāga와 paṭigha가 있다는 것입니다. 들러붙음이 있으면 부딪힘도 거기 있습니다. 들러붙음을 없애지는 않았습니다. 그 들러붙음을 없애고 abhijjhā와 domanassa를 없애려고 네 satipaṭṭhāna를 닦아야 합니다. 거기서부터 bhāvanāya pahātabbā가 시작됩니다. bhāvanā로 버릴 것들은 거기서부터 있습니다.

අන්න වැඩීමට ඉස්සෙල්ලා තේරුම් ගන්න හරිය තමයි අර මුලින් කිව්ව දර්ශනය පහාතබ්බන කොරස දර්ශනය පහ කරන කොටස එන් ඒ දර්ශනය ලබන්නේ මොන ධර්මයද සුවාසෝදහසක් ධර්මාන්ධය කියලා අපිට තියෙන්නේ ඕකට මාර්ගය පාදාගන්න අවශ්‍ය තැනට එන්න ඕන

닦기 전에 먼저 알아야 할 몫이 처음에 말한 dassanena pahātabbā, 곧 봄으로 버리는 몫입니다. 그 봄은 어떤 dhamma로 얻습니까? 8만 4천 dhammakkhandha가 우리에게 있는 것은, 길을 열어 가는 데 필요한 자리까지 오게 하려는 것입니다.

එතන්ට ආවට පස්සේ අපිට ඒකායන මාර්ගයට බහින්න තියෙනවා කාටත් තියන්නේ එකම මගක් ඒකට කියනවා ඒකායන මාර්ගය රාගක්ෂය ද්වේශක්ය මෝහක්ෂය කරන යම් මගක් ඇද්ද ඒකායන මාර්ගය ඒ මාර්ගයට එන්නේ අපි ඉන්න විවිධාකාර දෘෂ්ටියොවෝ ඒ දෘට් කපලා ඉන්න ඕනේ එක එක්කෙනා එක එක දෘෂ්ටියො ඉන්නවා. ඒ ඒ දෘෂ්ටියෙන් එයා බිඳ හැරගන්න ඒකට දහම් මගක් දුන්නා.

거기에 온 뒤에는 ekāyana magga에 들어서야 합니다. 누구에게나 있는 것은 오직 하나의 길입니다. 그것을 ekāyana magga라 합니다. rāga의 다함, dosa의 다함, moha의 다함을 이루는 길이 ekāyana magga입니다. 그 길에 오는 것은 우리가 머무는 갖가지 diṭṭhi에서부터입니다. 그 diṭṭhi를 끊어야 합니다. 사람마다 저마다의 diṭṭhi에 있습니다. 그 diṭṭhi를 깨뜨릴 수 있도록 dhamma 길을 주셨습니다.

ඒ දහම් මග තුළින් තමන් යන ඒ දෘෂ්ටිය වැරදියි කියලා තේරුම් අරගෙන ඒකෙන් එයා මිදෙනවා. 8000තක් දෘෂ්ටිය මේ ලෝක සත්‍යයා ගැවසෙන්නේ. එක එක්ක එක කෙනා එක එක දෘෂ්ටියේ ඉන්න අපිට පේන්නේ නැති වුණාට. අති සියුමු.

그 dhamma 길로 자기가 가던 diṭṭhi가 틀렸다는 것을 알아듣고 그는 거기서 벗어납니다. 세상 중생은 8천 가지 diṭṭhi에서 헤맵니다. 사람마다 저마다의 diṭṭhi에 있지만 우리 눈에는 보이지 않습니다. 아주 미세합니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒ දෘෂ්ටිය දැනගෙන ඒකට ගැලපෙන ඒකදෙන්න අවශ්‍යක් මුලින් දේශනා කරනවා. මෙන්න මේකෙන් එයා දෘෂ්ටිය බිඳගත්තට පස්සේ එයාට එනවා. ඇත්ත වශයෙන්ම මට තේරෙනවා දැන් මම හිටපු දෘෂ්ටිය වැරදියි. ඒ මග කෙලෙස් සංසිද්ධවන්න කෙලෙස් දුරු කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. ඒක මට ඔප්පු වුණා මේ දේශනාවෙන් ිරන් දැනගන්න. අන්න ඒ වෙලාවට එයාට අවශ්‍යතාවයක් එනවා. ඉතින් ඒක නෙමෙයි නම් මග. කෝකද මග

붓다께서는 그 diṭṭhi를 아시고 그에 맞는, 그에게 필요한 것을 먼저 가르치십니다. 이것으로 그가 diṭṭhi를 깨뜨린 뒤 그에게 이런 생각이 듭니다. '참으로 이제 알겠다, 내가 있던 diṭṭhi는 틀렸다. 그 길은 kilesa를 가라앉히고 없앨 수 있는 길이 아니다. 이 가르침으로 그것이 내게 증명되었다.' 그때 그에게 필요가 생깁니다. '그것이 길이 아니라면 어느 것이 길인가?'

අන්න අවශ්‍යට ආවා. අන්න ඒකායන මාර්ගය කියා දෙන තන්ට ආවේ ඔතෙන්දි. අන්න එතනදි රාග අක්ෂයට ද්වේශ අක්ෂයට මෝහක්යට ඕනනම් යදනිච්චං තං දුක්ඛං යංදුක්ඛං තදනත්තා කියන එක දේශනා කරනවා. අන්න අට්ටක් කරා තියෙනි පද අකුරු අටයි පද තුනක්. අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත

그 필요에 이르렀습니다. ekāyana magga를 가르쳐 주는 자리에 온 것이 바로 그때입니다. 그때 rāga의 다함, dosa의 다함, moha의 다함을 위해 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ, yaṃ dukkhaṃ tad anattā'를 가르치십니다. 바로 여덟 글자 세 낱말입니다. anicca, dukkha, anatta.

මෙන්න ධර්මය දේශනා කරන තැන නිවන් දකින ධර්ම එතන්ට ආපු කෙනාට දැන් අපේ ඉන්න අයට එතෙන්ට එන්න අමුතු හොයන්න ඕනේ නැ. දැන් පරිවේෂණයක් කර කර ඉන්නේ. නිවන් දකින ඒවා එකක්වත් නැහැ. අපිට නිවන් දකින එකක් හොයාගන්න ඕනේ. එහෙනම් දැන් ඉතින් ඕන තන් ඇවිදිලාන ඉන්නේ. නිවන් දකින එක හොයාගොක්ද යදනිච්චං තම් දුක්ඛං යංදුක්ඛං තදනත්තා කිහම නිවන් දකිනවා.

dhamma를 가르치는 곳에서 nibbāna를 보게 하는 dhamma는, 그 자리에 온 사람에게 주어집니다. 지금 우리 사람들은 그 자리에 오려고 따로 무엇을 찾을 필요가 없습니다. 그런데 지금은 찾아다니기만 합니다. 'nibbāna를 보게 하는 것은 하나도 없다, nibbāna를 보게 하는 것을 찾아야 한다' 하며 여기저기 돌아다니고 있습니다. nibbāna를 보게 하는 것을 찾았습니까? 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ, yaṃ dukkhaṃ tad anattā'라고 하시자 nibbāna를 봅니다.

ඔය පොඩ්ඩයි තියෙන්නේ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ ළඟටදී එදා නිවන් දකින්න බණක් අහලා ගියාට පස්සේ අවුරුදු ගාණන් බණ ඇහුවේනේ. පැයි දෙකක් ජීවිතයට බණ අහල. බුද්ධ ධර්මය කියන මොකක්ද කියලාවත් දන්න නැති කෙනෙක් තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ ඉස්සෙල්ලාම වැදිලා බණ පදයක් ඇහුවා. බණ පදය අහලා නැගිට සෝවාන් වෙලා.

그것뿐입니다. 그렇다면 그날 붓다 곁에서 nibbāna를 보려고 가르침을 들은 이들이 몇 해씩 가르침을 들었습니까? 평생 두 시간이라도 가르침을 들었습니까? Buddha dharma가 무엇인지조차 모르던 사람이, 붓다께서 계실 때 처음으로 절하고 가르침 한 마디를 듣고, 일어서면서 sotāpanna가 되었습니다.

එහෙනම් දැන් මෙතනදි අපිට හොඳ වෙනම පේනවා. නිවන් නිවන් [උගුර කෑරීම] දකින්න අහන්න තියෙන බණ බොහොම පොඩ්ඩයි. ඒ ටික වැහිලා. ඒ ටික හැඟවීලා. ඒ නිසා අපිට නිවන් දකින්න බැ. සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ ඔන්න. අපි හිතා ඉන්නවා නිවන් දකින බලමු හුඟාක් අහන්න ඕනේ. ගොඩාක් දැනගන්නවා නිවන් දකින්න කියලා. පුන්නා දාසි වාගේ අය හුඟාක් අහලා ගොඩාක් දැනුවෙ නිවන් දයි.

그러니 여기서 우리는 또렷이 볼 수 있습니다. nibbāna를 보려고 들어야 할 가르침은 아주 조금입니다. 그 조금이 가려져 있습니다. 그것이 숨겨졌습니다. 그래서 우리는 nibbāna를 보지 못합니다. 일어난 일이 이것입니다. 우리는 nibbāna를 보려면 많이 들어야 하고 많이 알아야 한다고 생각합니다. Puṇṇā 하녀 같은 이들이 많이 듣고 많이 알아서 nibbāna를 보았습니까?

එහෙනම් මෙන්න මේකින් අපි තේරුම් ගන්න නිවන් දකින්න අවශ්‍ය කරන්නේ ඔන්න ඔය අකුරු අටයි පද තුනයි හරියට තෝරගන්න. ඔතනයි තියෙන්නේ.

그러니 이것으로 알아야 할 것은, nibbāna를 보는 데 필요한 것은 그 여덟 글자 세 낱말을 바르게 가려내는 것이라는 점입니다. 거기에 있습니다.

සීලයෙන් තොරව සමාධියක් නෑ සමාධියෙන් තොරව ප්‍රඥාවක් නෑ. මේකත් ධර්මානුකූලයි. හැබැයි එහෙනම් සීලය කියන්නේ වත කියලා හිතා ගත්තොත් ඉවැරෙන්නේ. එතනයි ප්‍රශ්න.

sīla 없이 samādhi가 없고, samādhi 없이 paññā가 없습니다. 이것도 dhamma에 맞습니다. 다만 sīla를 vata라고 여기면 틀어집니다. 거기가 문제입니다.

පංච නීවරණ සහිත වෙනවා නම් දසා අකුසලයට කියන තවමක් තමයි පංච නීවරණ. කාමච්ඡන්ද, ව්‍යාපාද, සීනමිද්ධ, උද්දච්ච, කුක්කුච්ච, විකිච්චා කියන මෙන්න මේ නීවර්ණ පහ යම් තැනකද දස අකුසලය කෝක හරි එතන.

pañca nīvaraṇa를 지니고 있다면, 열 가지 akusala에 닿아 있는 것이 pañca nīvaraṇa입니다. kāmacchanda, byāpāda, thīna-middha, uddhacca-kukkucca, vicikicchā라는 이 다섯 nīvaraṇa가 있는 곳에는 열 akusala 가운데 어느 하나가 거기 있습니다.

එක්කෝ ප්‍රාණඝාත චේතනාවක් තියෙන්න ඕනේ. ඒකෝ අදත්තාදාන චේතනාවක්, එක්කෝ කාම මිත්‍යාචාර චේතනාවක් නැගිලා තියෙන්න ඕනේ. එක්කෝ මුසාවද, පිසුනාවත, පරුසාවද සම්පපලාප චේතනා ඕනේ ඒකෝ ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ චේතනා. දැන් හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් යම් අකුසලයකට චේතනාවක් පහළ වෙන්නේ යම් මොහොතක් ඇත්නම්. ඒ මොහොත තුළ අපි ඉන්නේ පංච නීවරණ තුළ නැත්නම් දස අකුසල් තුළ.

생명을 해치려는 cetanā가 있든지, 주지 않은 것을 가지려는 cetanā, 아니면 삿된 음행의 cetanā가 일어나 있어야 합니다. 아니면 musāvāda, pisuṇāvācā, pharusāvācā, samphappalāpa의 cetanā, 아니면 lobha, dosa, moha의 cetanā입니다. 마음과 몸과 말로 어떤 akusala를 향한 cetanā가 일어나는 순간이 있다면, 그 순간 우리는 pañca nīvaraṇa 안에, 곧 열 akusala 안에 있습니다.

එහෙනම් මේ දස අකුසලයෙන් වෙන් වෙච්ච වෙලාවක අහන බණ තමයි තේරෙන්නේ. පංච නීවරණ දුරු වෙච්ච වෙලා කියන බණ තමයි වැටෙහෙන්නේ. පංච නීවරණ සහිතව පණඇහුවට තේරෙන්නේ නැ. තවිධියෙන් කියනවා දසාකුසල චේතනාවකින් යුත්තව ඉඳගෙන පන ඇහුවට තේරෙන්නේ නැ.

그러니 열 akusala에서 떨어져 있는 때에 듣는 가르침이라야 알아들어집니다. pañca nīvaraṇa가 사라진 때에 하는 가르침이라야 깨달아집니다. pañca nīvaraṇa를 지닌 채 가르침을 들어서는 알아듣지 못합니다. 다른 말로 하면, 열 akusala cetanā를 품고 앉아 가르침을 들어서는 알아듣지 못합니다.

එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා යම් කෙනෙක් පහන් හිතෙන් ධර්මාවබෝධය ලබාගන්න බලාපොරොත්තුව බණ අහන්න ඉඳගත්ත වෙලාවේ ඔහුට එකක්වත් තියෙනවද කියලා. එහෙනම් ප්‍රාණඝාත වටක් සමාදන් වෙලා නැති කෙනෙක්. මම අද කොහොමහරි මේ නිවන් දකින බණ අහන්න තෝරාගන්න ඕනේ කියලා බෝණකමකින් විශාලතාවයකින් ගෞරවයෙන්. ඒ බණ පදයක් අහන්න ඉඳගෙන ඉන්න චිත්තප්‍රහාදයෙන් ඉන්න වෙලාවට ඔහු ළඟ ඔය දස අකුසල චේතනාවම නැහ. එහෙනම් ඔහු පංච නීවරණයෙන් ඉවත් වෙලා ඉන්න තදංග ප්‍රහාණය කරලා ඉන්න වෙලාවක්.

그래서 붓다께서는, 누군가 맑은 마음으로 dhamma 깨달음을 바라며 가르침을 들으려고 앉았을 때 그에게 그중 하나라도 있느냐고 가르치십니다. 생명을 해치지 않겠다는 vata를 받아 지니지 않은 사람이라도, '오늘 어떻게든 nibbāna를 보는 가르침을 들어 가려내야겠다' 하고 간절함과 큰 공경으로 그 가르침 한 마디를 들으려고 맑은 마음(cittappasāda)으로 앉아 있을 때, 그에게는 그 열 akusala cetanā가 아예 없습니다. 그러니 그때는 그가 pañca nīvaraṇa에서 벗어나 tadaṅga pahāna를 이룬 채 있는 때입니다.

තත් අංගයහවත් ඒ මොහොතෙදී ඔහුට පංච නීවරණ දුරු වෙනවා. එහෙනම් පංච නීවරණයෙන් තොර වූ චිත්ත ස්වභාවයක් අන්න ඒ වෙලාවේ තියෙනවා. මෙන්න සමථයට පත්වෙච්ච සිතක්. තදංග සමථය ඔය තියෙන්නේ මෙන්න මේ තදංග සමථයෙන් යුත්ත වෙලාවේ තමයි දැන් මේ බණ අහලා ඉන්නේ.

tadaṅga, 곧 그 순간에 그에게 pañca nīvaraṇa가 사라집니다. 그러니 그때 pañca nīvaraṇa 없는 마음 상태가 있습니다. 이것이 samatha에 이른 마음입니다. 그것이 tadaṅga samatha입니다. 이 tadaṅga samatha를 갖춘 때에 지금 이 가르침을 듣고 있는 것입니다.

දැන් සමථය තියෙනවා. දැන් සමථයයි ධ්‍යානයයි දෙකත් පටල වගේ. ධ්‍යාන වලට සමථ කියනවයි කියලා. නීවරණ සමථයට පත් කරන හේන්නේ සමථයක්. එහෙනම් දැන් මේ නීවරණයට සමථයට පත් වෙලා තියෙන නම් මේ තදංග සමථය විස්කම්භ සමතය වෙලා තියෙන්නේ ධ්‍යානලාභීන්න. සමුච්ඡේද සමතය වෙලා තියෙන්නේ මගඵලාවීන්න. එහෙනම් අද මේ ඉන්නේ සදංග සමථයෙන් යුත්ත වෙන්න අපිට කොහොමහරි වුනේ සමථය විදර්ශනාව.

이제 samatha가 있습니다. 그런데 samatha와 jhāna 둘이 뒤엉켜 버렸습니다. jhāna를 samatha라고 부른다고들 여깁니다. nīvaraṇa를 가라앉히는 것이 samatha입니다. nīvaraṇa가 가라앉아 있다면 이것이 tadaṅga samatha이고, vikkhambhana samatha는 jhāna를 얻은 이들의 것이며, samuccheda samatha는 magga phala를 얻은 이들의 것입니다. 그러니 오늘 여기 있는 우리는 tadaṅga samatha를 갖추어, 어떻게든 samatha와 vipassanā의 자리에 와 있는 것입니다.

දැන් විදර්ශනාව නගාගන්න සුදුසු වෙලාව සමථය තියෙනවා. එහෙනම් විදර්ශනාවට නගාගන්නකොට ලෝකේ යථාර්ථය විශේෂයෙන් දකින්න ඕනේ. අපි දකින වෙන ක්‍රමයකට. ඒ දකින ක්‍රමය මුලා ක්‍රමය අවිද්‍යා සහගත ක්‍රමය. අපි විද්‍යා සහගත ක්‍රමයෙන් දකින්න සූසු වෙලාවත් දැන් ආවේ. දැන් අවිද්‍යාව තියෙන්නේ කොතනද?

samatha가 있으니 지금이 vipassanā를 일으키기에 알맞은 때입니다. vipassanā를 일으킬 때는 세상의 참모습을 특별히 보아야 합니다. 우리가 보아 온 것과는 다른 방식으로. 우리가 보아 온 방식은 헷갈린 방식, avijjā와 함께하는 방식입니다. 이제 vijjā와 함께하는 방식으로 볼 알맞은 때가 왔습니다. 그러면 avijjā는 어디 있습니까?

නිච්චයි, සුඛයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටියකන් අවිද්‍යාව විද්‍යා පැත්ත තියෙන්නේ අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි කියන තැන විද්‍යා පැත්ත. අන්න විද්‍යා පැත්තට දැන් එන්න තියෙනවා නම් විදර්ශනය කරන්න වතේ. එහෙනම් විදර්ශනයට අවශ්‍ය වෙනවා අනිච්ච, දුක්ඛ, අනත්ත තේරුම් ගැනීම ඉස්සෙල්ලා. අන්න යදනිච්චං තම් දුක්ඛං යංදුක්ඛං තදනත්තා කිව්වේ එක තෝරගන්න.

nicca, sukha, attā라는 diṭṭhi에 avijjā가 있습니다. vijjā 쪽은 anicca, dukkha, anatta라는 데에 있습니다. vipassanā를 하려면 그 vijjā 쪽으로 와야 합니다. 그러니 vipassanā에는 먼저 anicca, dukkha, anatta를 알아듣는 것이 필요합니다. 그래서 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ, yaṃ dukkhaṃ tad anattā'라고 하신 것을 가려내라는 것입니다.

දැන් අද වහලා තියෙන පළවෙනි ධර්ම නිවන් මග වහලා කිව්ව නොතන යමක් අනිත්‍ය නම් ඒක දුකයි. යමක් අනිත්‍ය නම් දුක නම් ඒක අනාත්මයි. අද ෝරන්න ඕනේද මහත්ත හැමතනම තෝරන්න ඕනේ? යමක් අනිත්‍ය නම් ඒක දුකයි. යමක් අනිත්‍ය නම් දුක නම් ඒක අනාත්මයි. ඔහොමනේ තෝරන්න.

오늘 nibbāna 길을 가로막고 있는 첫 번째 dharma가 바로 그것입니다. '무엇이든 anitya이면 그것은 괴로움이다. 무엇이든 anitya이고 괴로움이면 그것은 anātma이다.' 오늘 그렇게 풀이하지 않습니까, 여러분? 어디서나 그렇게 풀이하지 않습니까? '무엇이든 anitya이면 괴로움이고, anitya이고 괴로움이면 anātma이다.' 그렇게 풀이하지요.

දැන් පොඩ්ඩක් අපි හිතලා බැලුවත් අර යෝනිසෝ මනසිකාරිය අවශ්‍යයිෙන් සෝවාන් වෙන්නේ නුවණින් මෙනෙහි කරන්න. යමක් අනිත්‍ය නම් ඒක දුකයි කියන එක අපි කිව්ව හැටියට පිළි අරගෙන තවත් ඉන්නවා මිසා. අපි පොඩ්ඩක් කල්පනා කරලා නුවණින් යෝනිසෝ මනසිකාරයෙන් නුවණින් මෙනෙහි කරලා බැලුවද ඒක ඇත්තද කියලා. ඒ තියෙන කතාව

조금만 생각해 보아도, sotāpanna가 되는 데는 yoniso manasikāra, 곧 지혜롭게 마음에 새기는 것이 필요합니다. '무엇이든 anitya이면 괴로움이다'라는 말을 들은 대로 받아들이고만 있을 뿐, 조금이라도 생각해서 yoniso manasikāra로 지혜롭게 새겨 보았습니까, 그것이 참인지를?

බැලුවද ඒක ඇත්තද කියලා. ඒ තියෙන කතාව යදනිච්චං තම් දුක්ඛං කියන පාලි පෙළ දහම් පෙළ දහම එහෙම වැරදි නෑ. සර්ව සම්පූර්ණයෙන් හරි. නමුත් සිංහල තේරුමක් වෙළ දහමද? නැ ඒක ආචාර්යවාදයක්. ආචාර්යවරු පාලි දැනගත්තා ආචාර්යවරු පදයට අර්ථයක් දුන්නා. ඒගොල්ලන්ට වැදිච්ච හැටියට කිව්වා යමක් අනිත්‍ය නම් ඒක දුකයි කියලා.

그 말, 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ'이라는 pāḷi 경문 — 경문 dharma는 그렇게 틀리지 않습니다. 완전히 맞습니다. 그러나 싱할라 풀이가 경문 dharma입니까? 아닙니다. 그것은 ācariyavāda, 스승들의 견해입니다. 스승들이 빠알리를 알았고, 낱말에 뜻을 붙였습니다. 그들에게 와닿은 대로 '무엇이든 anitya이면 괴로움이다'라고 말했습니다.

යදනිච්චං තං දුක්ඛං කියන එකට පාලි සිංහල පාලි දැනගත්ත ආචාර්යවරයා මේකේ අර්ථය මෙන්න මේකයි කියලා යමක් අනිත්‍ය නම් ඒක දුකයි කියලා කියා දුන්නා. අපේ අද අපි ඉගෙනගන්න සිංහල බණට තියෙන්නේ යමක් අනිත්‍ය නම් ඒක දුකයි කියලා අහපු. ඉතින් අපි ඕක ඇත්තද කියලා පොඩ්ඩක් පරීක්ෂණය කරලා බැරුවනම් අන්න හරි.

'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ'에 대해, 빠알리를 아는 스승이 '이것의 뜻은 이렇다, 무엇이든 anitya이면 괴로움이다'라고 가르쳤습니다. 오늘 우리가 배우는 싱할라 가르침에 있는 것은 '무엇이든 anitya이면 괴로움이다'라고 들은 것입니다. 그러니 그것이 참인지 조금 살펴보면 됩니다.

දැන් යමක් කිව්වහම මේ ලෝකයේ පවතින කිසි දේකින් ඉතුරු අත්හැරිච්ච එකක් තියෙනවද ඔක්කොම අහුවෙලානේ. යමක් කියන එක හොඳයි මේ ලෝකේ පිරිලා තියෙන්නේ මුළු පංචස්කන්ධයම දුක්ඛස්කන්ධයක් කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කානේ.

'무엇이든'이라고 하면, 이 세상에 있는 것 가운데 빠지는 것이 있습니까? 다 들어가지요. '무엇이든'이라는 말, 좋습니다. 이 세상을 채운 온 pañcakkhandha가 dukkhakkhandha라고 붓다께서 가르치셨지요.

මේ ලෝකයේ දුකෙන් පිරිලා තියෙනවා. දුක්කෝ ලෝකය පතිවිලා ලෝකය දුකෙන් පිහිලා තියෙනවා. එහෙනම් මේ පංචස්කන්ධයට අයිති බැලුවත් යමක් කියන ඇති හැමදේම බැලුවත් දුකෙන් පිරිච්ච සියල්ලමත් යමක් කියන එකේ තියෙන්නේ විශාල වශයෙන් මේ ලෝකේ පැවැත්ම තියෙන්නේ ඔක්කොම දුකෙන් පිරිලා. අපි දන්නේ නැහ ඒක එහෙම බව.

이 세상은 괴로움으로 가득 차 있습니다. 'dukkhe loko patiṭṭhito', 세상은 괴로움에 자리 잡고 있습니다. 그러니 pañcakkhandha에 속한 것을 보든, '무엇이든'에 드는 모든 것을 보든, 괴로움으로 가득한 그 모든 것이 '무엇이든' 안에 있습니다. 크게 보면 이 세상의 이어짐이 다 괴로움으로 가득 차 있습니다. 우리는 그것이 그렇다는 것을 모릅니다.

යමක් ඉස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි. ඔබයි තෝරන්නේ. අපි හිතමුකෝ අංස භාගය අයිතිකටද? යමක් ඉන්න අයිති නැද? පිළිකාවත් අයිතිය නේද? අනිත්‍යයි කියන්නේ ස්ථිර නෑහ කියලා ගත්තොත්. යමක් ස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි. ඒ කියන්නේ අංශබාගේ පිළිකාව ස්ථිර සැපද? ස්ථිර නැත්නම් දුකද?

'무엇이든 그대로 머물지 않으면 그것은 괴로움이다.' 여러분이 그렇게 풀이합니다. 생각해 봅시다. 마비(반신불수)가 '무엇이든'에 들어갑니까, 안 들어갑니까? 암도 들어가지 않습니까? anitya를 '그대로 머물지 않는다'로 받아들이면, '무엇이든 그대로 머물지 않으면 괴로움'입니다. 그러면 마비와 암이 그대로 머물면 즐거움입니까? 그대로 머물지 않으면 괴로움입니까?

අංශ භාගය හැදුනා පිළිකාව හැදුනා. යමක් ස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි කියනවා. අංශ භාගය

마비가 생겼고 암이 생겼습니다. '무엇이든 그대로 머물지 않으면 괴로움'이라고 합니다.

පිාව ස්ථිර නෑහ කියන්නේ ඔය පවතිනවා. ඉස්තිර නැහ නම් හොඳ කරන්න බැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතකොට ස්ථිර නැත්නම් ස්ථිරං එහෙම හොඳ කරන්නද බැ. ස්ථිර නැත්නම් හොඳ කරගත්ත හැේවා බීලා හරි කොහොමහරි ඉතින් යමක් ස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි කියන්නේ ස්ථිරං සැපයිනේ.

그런데 그대로 머문다면 고칠 수도 없습니다. 그대로 머물지 않으니 약을 먹든 어떻게든 고칠 수 있는 것입니다. 그런데 '무엇이든 그대로 머물지 않으면 괴로움'이라는 말은 '그대로 머물면 즐거움'이라는 말이지요.

ඒක අනිත් පැත්තද යමක් ස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි. යමක් ස්ථිර සැපයි. වියචිය එකනේ. අංශභාගය පිළිකාව ස්ථිර නැත්නම් දුක

그 반대쪽 말이지요? '무엇이든 그대로 머물지 않으면 괴로움, 무엇이든 그대로 머물면 즐거움' — 같은 말입니다. 그러면 마비와 암이 그대로 머물지 않는 것이 괴로움입니까?

ස්ථිර නැත්නම් අංශ භාගය පිළිබඳිකාව එහෙමද? මේම මේමේ ස්ථිර නැත්නම් හොඳ කරගන්න පුළුවන්. ස්ථිර නම් අංශභාගේ හොඳ කරගන්න බැ. තිකාවත් හොඳ කරගන්න බැ. ඉතිර ස්ථිරෙනවා. එහෙනම් ස්ථිර සැපද? ඒ කියන්නේ පිළිකාව අන්තය හොඳ කරගන්න බැරි නම් සැපද? හොඳ කරගන්න පුළුවන් නම් ඒක දුකද? එහෙනම් කෝ යමක් හිතිරනම් ඒක දුකයි කියන කඇත්ත.

그대로 머물지 않는다면 마비와 암은 어떻습니까? 그대로 머물지 않으면 고칠 수 있습니다. 그대로 머문다면 마비도 고칠 수 없고 암도 고칠 수 없습니다. 그대로 남아 버립니다. 그렇다면 그대로 머무는 것이 즐거움입니까? 암을 끝내 고칠 수 없다면 그것이 즐거움입니까? 고칠 수 있다면 그것이 괴로움입니까? 그렇다면 '무엇이든 그대로 머물지 않으면 괴로움'이라는 말의 참이 어디 있습니까?

මේ සංසාර ගමනක් තියෙනවා. අනාථ සසර ගමන කොහේ උපදින්න වෙයිද දන්නේ නැ. යන ගමන කොහේ යන්න වෙයිද දන්නේ නැහ. වැඩි හරියක් එන්නේ සතර අපාය. කලාතුරකින් මිනිසත් බවක් ලබනවා. ලබාගෙන ගිහිල්ලා බොහොම මරුවෙන් බේරිලා ඕනේ ඒකේ යන්න.

saṃsāra 길이 있습니다. 기댈 곳 없는 saṃsāra 길입니다. 어디에 태어날지 모릅니다. 가는 길이 어디로 이어질지 모릅니다. 대부분은 네 apāya로 갑니다. 아주 드물게 사람 몸을 얻습니다. 얻어서도 죽음에서 간신히 벗어나며 그 길을 가야 합니다.

එතකොට අපිට බැරිවෙලා හරි මේ සංසාර ගමන මේ දුක්ඛිත සංසාර ගමන ස්ථිර නැත්නම් ඒකත් දුක. අපි නිවන් අවබෝධකටන සසර දුක නිමාගන්නේ. ඒ දුක ස්ථිර නැත්නම් නේද? යම් තැනක දුක කියන දේ ස්ථිර දුක් මාර්ගය ස්ථිරද මිදෙන්නේ?

그러면 우리가 어쩔 수 없이 가는 이 saṃsāra 길, 이 괴로운 saṃsāra 길이 그대로 머물지 않는다면 그것도 괴로움입니까? 우리가 nibbāna를 깨달아 saṃsāra의 괴로움을 끝내는 것은, 그 괴로움이 그대로 머물지 않기 때문이 아닙니까? 괴로움이라는 것이 그대로 머물고 괴로움의 길이 그대로 머문다면 벗어날 수 있겠습니까?

දුකෙන් මිදෙන්නත් පුළුවන්. ස්ථිර නැත්නම් නේද අපි දුකෙන් මිදෙන්නේ? එහෙනම් ස්ථිර දුක කියන එක ස්ථිර නැති නිසාම නේද අපි දුකෙන් මිදෙන්නේ? ඒක දුකද? ඒක නේද සැප? යමක් ඉස්තිර නැත්නම් ඒක දුකයි කියන එක මොන ධර්මයටද ගැලපෙන්නේ? ධර්මයට ගැලපෙන්නවද? කොන ධර්මයට බහා බැලුවත්? ගැලපිලා නෑ.

괴로움에서 벗어날 수도 있습니다. 그대로 머물지 않으니 우리가 괴로움에서 벗어나는 것 아닙니까? 괴로움이 그대로 머물지 않기 때문에 우리가 괴로움에서 벗어나는 것 아닙니까? 그것이 괴로움입니까? 그것이 바로 즐거움 아닙니까? '무엇이든 그대로 머물지 않으면 괴로움'이라는 말이 어떤 dharma에 맞습니까? dharma에 맞습니까? 어떤 dharma에 대어 보아도? 맞지 않습니다.

ඉතින් එහෙමනම් තවදුරටත් අපි ඒ වචනය දරාගෙන හිටියොත් මේක ඇත්ත කියලා. විනයට බහාබ බලුහම දරා හින්න එකක් තියෙනවා. දරන්න ගැලපෙනවද? විනයට සැසඳ දෙන්නේ නෑ. ධර්මයට බහා බලන්න විනයට සසඳා බලන්න ධර්මයට බහා හිටින්නේ නැත්නම්, විනයට සැසඳ දෙන්නේ නැත්නම් බුද්ධ දේශනාවක් නෙමෙයි කියලා අයින් කරන්න.

그런데도 우리가 그 말을 참이라며 계속 붙들고 있다면 어떻습니까? Vinaya에 대어 보아 붙들 만한 것이 있습니까? 붙들기에 맞습니까? Vinaya와 견주어 맞지 않습니다. dharma에 대어 보고 Vinaya와 견주어 보아서, dharma에 들어맞지 않고 Vinaya와 맞지 않으면 붓다의 가르침이 아니라며 내치라고 하셨습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා සතර මහා ප්‍රදේශ සූත්‍රවල දේශනා කරනවා පැහැදිලි. එහෙනම් දැන් අපි ධර්මයට බහා බැලවා, විනියට බහා බැලුව. යමක් ඉතිරි නැත්නම් ඒක දුකයි කියන වචනයක්. බහා බලපුහම බහ හිටින්න. එහෙනම් පේනවා බහා හිටින්නේ නැත්නම් ඒක දෘෂ්ටියෙන් බැලුවොත් මිත්‍යා දෘෂ්ටියක්.

붓다께서 네 mahāpadesa 경에서 분명히 가르치십니다. 그러니 이제 우리가 '무엇이든 그대로 머물지 않으면 괴로움'이라는 말을 dharma에 대어 보고 Vinaya에 대어 보았습니다. 대어 보니 들어맞지 않습니다. 들어맞지 않는다면, diṭṭhi로 보아 그것이 micchā diṭṭhi임이 보입니다.

එහෙනම් මිත්‍යා දෘෂ්ටිය දරාන්න වටිනවද? විනයට හික්මගන්න ගන්න වටිනවද? හික්මෙන මගක් නෙමෙයි එහෙනම් ගත්තොත් මොකද වෙන්නේ? හික්මන විදිහක්න. මොකද මිත්‍යා දෘෂ්ටියකින් කොහොමද හික්මෙන්නේ? මිත්‍යා සමාධියක් කියනවා මිසා සම්මා සමාධියක් එනවා. සම්මා දිට්ඨියකිට සම්මා සමාධියක් තියෙනවා. සම්මා සමාධියට සම්මා ඥාන සම්මා විමුක්තිය ලබලා නිවන් දකිනවා.

그러면 micchā diṭṭhi를 붙들 가치가 있습니까? 그것으로 Vinaya에 맞게 길들일 가치가 있습니까? 길들이는 길이 아닌 것을 붙들면 어떻게 됩니까? 그것이 길드는 방법입니까? micchā diṭṭhi로 어떻게 길들여지겠습니까? micchā samādhi가 올 뿐, sammā samādhi가 오겠습니까? sammā diṭṭhi에 sammā samādhi가 있습니다. sammā samādhi로 sammā ñāṇa, sammā vimutti를 얻어 nibbāna를 봅니다.

සම්මා සමාධි ලබන්න සම්මා දිට්ඨියෙන් ආරම්භ කරන්න ඕන. සම්මා දිට්ඨියක් ඇතිනයි සම්මා සංකල්පනාවක් එන්නේ. එතනයි සම්මා වාචා සම්මා කම්මන්ත ඉන්නේ එතනයි. සම්මා ආජීවය හැදෙන්නෙත් තන වායාම සති සමාධි හැදෙන්නෙත් එතන. සම්මා දිට්ඨි නැත්නම් ඊන් මෙහා එකම ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයේ එකක්වත් බලන්න බැ. වැඩෙන්න විදිහක්. එහෙනම් මුලදිම අපි සම්මා දිට්ඨියට පත් කරලා තියෙන කෑව්ව බොහොම ඔය විදිහට වැරදි අදහසක් ගත්තේ. අපිට පුළුවන්ද ඉන්හර නිවනක් ගැන කතා කරන්න.

sammā samādhi를 얻으려면 sammā diṭṭhi에서 시작해야 합니다. sammā diṭṭhi가 있어야 sammā saṅkappa가 옵니다. 거기에 sammā vācā, sammā kammanta가 있습니다. sammā ājīva도 거기서 생기고, vāyāma, sati, samādhi도 거기서 생깁니다. sammā diṭṭhi가 없으면 그다음 ariya aṭṭhaṅgika magga의 어느 하나도 볼 수 없습니다. 자랄 길이 없습니다. 그런데 처음부터 sammā diṭṭhi에 이르게 해야 할 자리에서 이렇게 잘못된 생각을 붙들었습니다. 그러고서 nibbāna를 이야기할 수 있겠습니까?

දන් නිවන ගැන කතා කරන්න දෘෂ්ටිය පිරිසිදු වෙන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලා. දැන් සම්මා දිට්ඨිය ඇති කරගන්න ඕනේ. සම්මා දිට්ඨිය ඇති කරගන්න නම් යදනිච්චං තං දුක්ඛං කියන වචනයේ නියම අර්ථය ගන්න ඕනේ. යමක් අනිත්‍ය නම් ඒක දුකයි කියලා අර්ථය පිංසට තෝරන්න ගියාට පස්සේ අපිට සිද්ධ වුණේ මොකක්ද? යථාර්ථයෙන් පිට පයින්න සිද්ධ වුණා. දැන් අපිට එන්න විදිහක් නෑ. සම්මා දිට්ඨිය යමක් ඉස්ර නැත්නම් ඒක දුකයි කියන දෘෂ්ටියක අපි පිහිටලා ඉන්නේ.

nibbāna를 이야기하려면 먼저 diṭṭhi가 깨끗해져야 합니다. sammā diṭṭhi를 일으켜야 합니다. sammā diṭṭhi를 일으키려면 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ'이라는 말의 참뜻을 붙잡아야 합니다. '무엇이든 anitya이면 괴로움'이라고 뜻을 풀이한 뒤 우리에게 무슨 일이 일어났습니까? 참모습 밖으로 튕겨 나가 버렸습니다. 이제 돌아올 길이 없습니다. sammā diṭṭhi가 아니라 '무엇이든 그대로 머물지 않으면 괴로움'이라는 diṭṭhi에 우리는 자리 잡고 있습니다.

දැන්නේ අපි ඔව් අනිත්‍යයි දුක්ඛයි අ ඔව් අනිච්චා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් නෑ යද අනිච්චං තංදක්ඛං යමක් අනිත්‍යද ඒක දුකයි දැන් එක ලක්ෂණයක් කියලා අනිත්‍යයි ඔව් අනිත්‍ය නිසා දුකයි. ඔව්

(묻는 이) 네, 아니요, 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ' — 무엇이든 anitya이면 그것은 괴로움이다. 그러니 한 가지 특징을 anitya라 하고 — (스님) 네 — anitya이기 때문에 괴로움이라고요. — 네.

විඥානා අනා ලක්ෂණ එහෙම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් අනිත්‍ය දුක්ඛ අන ඔව්ද ඔය තුනම තිය ඔව්

— 네. — anitya, dukkha, ana… — 네, 그 셋이 다 있지요. — 네.

දැන් ඒක නිසා යමක් යමක් නිසා යමක් වෙනවා කිව්වොත් දෙකක් නේද යමක් නිසා මේ එක දෙයක් තුළ ඒකම ලක්ෂණයක් පමණයි තියෙන්නේ. ඔව් අනිත්‍යා ලක්ෂණය තියෙන සම්බන්ධයක් නැහැ. ඔව්

그런데 '무엇 때문에 무엇이 된다'고 하면 둘이 아닙니까? 한 가지 안에는 그 하나의 특징만 있습니다. — 네, anitya 특징이 있는 것과는 관계가 없지요. — 네.

අනිත්‍ය ලක්ෂණ අනිත්‍ය උපස රූප තියෙනවා. ඔව් දුක්ඛ ලක්ෂණ දුක්ඛ ඔප්ස රූප තියෙනවා. ඔව් අනාත්ම ලක්ෂණය ආර්ශක වෙන්න තියෙනවා. ඔව් අනිච්ච අනිච්ච තව තියෙන්නේ ඉස්සෙල නවන ස්වභාවය ඔව් දුක්ඛ ස්වභාවයත තියෙන්නේ වෙනස්භාවය ඔව් ඒ වෙනස්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නැ මෙහෙම දැන් හිතන්නේ මෙහෙම දුක්ඛ ලක්ෂණය වැටහනේ හිතට හිතට අනිත්‍ය ලක්ෂණය තියෙන්නේ මොකේද? දව්‍ය වල නේද? ඔව් යම් ද්‍රව්‍ය වස්තුවක් හෝ බාහිර දෙයක් තියෙනවා නම් ඒ යමක් කිව්ව යමක නේද අනිත්‍ය ලක්ෂණය ඈ

아니요, 이렇게 생각해 보십시오. dukkha 특징은 마음에 드러납니다. 마음에요. anitya 특징은 어디에 있습니까? 물질에 있지 않습니까? — 네. — 어떤 물질이나 바깥의 것이 있다면, 그 '무엇'이라고 한 것에 anitya 특징이 있지 않습니까? — 아…

හිත කියන්නේ යමක් කියන්නකෝ. යමක් කියන හිතත් අයිති නම ධර්මත් අයිතියේ. නාම ධර්ම හෝ රූප ධර්ම යමක් වේදනම් ඒවය අනිත්‍ය ස්වභාවය. එතකොට ඒ යමක් අනිත්‍ය නම් ඒක අල්ලන්න ගියාම නේද දුක වෙන්නේ? තේරුණා නේද? එහෙනම් ඒ දුක්ඛ ස්වභාවය තියෙන්නේ අල්ලන්න ගියා නම් මානසිකත්වය තුළනේ. එහෙනම් ඒක දුරු කරගන්න පුළුවන්.

마음도 '무엇'이라고 해 보십시오. '무엇'에는 마음, 곧 nāma dhamma도 들어갑니다. nāma dhamma든 rūpa dhamma든 무엇이든 있다면 그것들은 anitya 성품입니다. 그러면 그 무엇이 anitya인데 그것을 붙잡으려 할 때 괴로움이 되는 것 아닙니까? 알겠지요? 그러니 그 dukkha 성품은 붙잡으려 하는 마음 안에 있는 것입니다. 그러니 그것은 없앨 수 있습니다.

අනිත්‍ය දා සූත්‍රය කියන සංඥාව අපි අන්න ගන්නවා. ඔව් අනිත්‍ය නිත්‍යයි කියලා ගත්තහම අපි ඒකෙදී දුක්ඛ සංඥාවක් අපිට ඇති මානසිකත්වය තුළ ගොඩනැගෙන එකක්. එහෙනම් දුක්ඛය කියන්නේ අපි ගොඩනගාගන්න එකක්. දව්‍ය වස්තුවේ තියෙන එකක් නෙමෙයි. දව්‍ය වස්තුව වටින වගේ අල්ලගත්ත දෘෂ්ටිය නිසයි අපිට ඒ දුක්ඛයට භාජනය වෙන්න.

anitya에 대한 saññā를 우리가 붙잡습니다. 네, anitya인 것을 nitya라고 받아들이면, 거기서 dukkha saññā가 우리 마음 안에서 쌓여 올라옵니다. 그러니 dukkha란 우리가 쌓아 올리는 것입니다. 물질에 있는 것이 아닙니다. 물질을 값진 것처럼 붙잡은 diṭṭhi 때문에 우리가 그 dukkha를 겪게 되는 것입니다.

වැටනද මාත්තයා එහෙනම් අනිත්‍ය ලක්ෂණය තියෙන්නේ ද්‍රව්‍ය වස්තු හෝ මොනවාහරි සත්ව පුද්ගල ද්‍රව්‍ය පස් අයට ඇති නාම ධර්ම රූප ධර්මයි යමක් ඇත්නම්. ඒ වතුරනේ තියෙන්නේ. දැන් ලෝකේ පළවෙනි වශයෙන්ම තියෙන්නේ අනිච්ච ස්වභාවය අනිත්‍ය ස්වභාව නිසා පත්තෝෂනා දෙයක් තමයි දුක්ඛ

알겠습니까, 선생님? 그러니 anitya 특징은 물질이든 무엇이든, 중생이든 사람이든, nāma dhamma와 rūpa dhamma, 무엇이든 있는 것에 있습니다. — 그 바깥에 있지요. 세상에 맨 먼저 있는 것은 anicca 성품입니다. anitya 성품 때문에 생기는 것이 dukkha입니다.

දුක්ඛ ස්වභාවය ඒක හරි. එතකොට අනිත්‍ය ස්වභාවය කියලා හිතන්න අපි ගන්නකොට ස්ථිර නැති ස්වභාවය කියලා ගත්තොත් තේරුණාද අනිත්‍යයි කියන්නේ ස්ථිර නෑ කියන ස්වභාවය ගත්තොත් ස්ථිර නැති නිසාම දුක්ඛ ස්වභාවයක් ගොඩනැගෙනවා කියන එකයි මේ අහන්නේ දැන් දුකට හේතු වෙන දේවල් ස්ථිර නැති නිසා ඒක අපි දන්නවා. ඒකත් ස්ථිර නෑ. ඒ දුකට හේතු වෙන දේවල් ඉස්ථිර නැත්නම්. ඒ නිසත් අපිට දුකක් ගොඩනැගෙනවද? අන්න ඒකයි ප්‍රශ්නයේ.

dukkha 성품, 맞습니다. 그런데 anitya 성품을 '그대로 머물지 않는 성품'으로 받아들이면 — 알겠습니까 — anitya를 '그대로 머물지 않는다'는 성품으로 받아들이면, 그대로 머물지 않기 때문에 dukkha 성품이 쌓인다는 것, 그것이 지금 묻는 것입니다. 괴로움의 원인이 되는 것들이 그대로 머물지 않는다는 것은 우리가 압니다. 그것도 그대로 머물지 않습니다. 그 괴로움의 원인이 그대로 머물지 않는다면, 그 때문에도 우리에게 괴로움이 쌓입니까? 그것이 문제입니다.

අනිත්‍ය ස්වභාවය අනිත්‍ය ස්වභාවයට නොගත්තොත් තමයි දැන් අනිත් එතකොට අපි එතන එකක් වෙනවා. කොටසක් තියෙනවා කොටසක් ගත්තහම ප්‍රියමනාප ප්‍රිය මධුර යමක් ඇත්නම්. ඒක වෙනස් වුනොත් අපිට දුක එනවා. අප්‍රිය අමදුර යමක් ඇත්නම්. ඒක වෙනස් වුනොත් දුක ඉන්නේ නෑනේ. තේරුණානේද? හැ ඒක දුක අයින්නේ නෑනේ.

anitya 성품을 제대로 된 anitya 성품으로 받아들이지 않으면 거기서 한 가지 일이 생깁니다. 한 부분만 보게 됩니다. 사랑스럽고 마음에 들고 달콤한 무엇이 있다면, 그것이 바뀌면 우리에게 괴로움이 옵니다. 사랑스럽지 않고 달콤하지 않은 무엇이 있다면, 그것이 바뀌면 괴로움이 남지 않지요. 알겠지요? — 네. — 그때는 괴로움이 아니지요.

එහෙනම් මෙතන තියෙන්නේ එක කොටසයි තියෙන්නේ අනිත්‍ය නිසා දුකයි කියලා ගත්තොත්. ප්‍රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය දෙන දැම්මක් ඉස්ර නැති නිසා ගෙවිල්ලා යනවා නම් අපිට ඒක සැප වෙන්නේ නැහ. අප්‍රිය අමුදුරුව දෙයක් ගෙවිල්ලා යනවා නම් අපිට සැපක් දැනහෙනවා. තේරුණා නේද? එහෙනම් මේකදි මේ ලෝකේ යං ලෝකයේ පිය රූපං සාතරව බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා මේ සියල්ල දුකයි කියලා ගන්න එපා.

그러니 'anitya라서 괴로움'이라고 받아들이면 거기에는 한 부분만 있습니다. 사랑스러운 성품, 달콤한 성품을 주는 것이 그대로 머물지 않아 사라져 간다면 우리에게 즐겁지 않습니다. 사랑스럽지 않고 달콤하지 않은 것이 사라져 간다면 우리는 즐거움을 느낍니다. 알겠지요? 그러니 여기서 'yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ'이라고 붓다께서 가르치신 것을, '이 모든 것이 괴로움이다'라고 받아들이지 마십시오.

රූපංසාර ඔව් ප්‍රිය ස්වභාවයක් තියෙනවා මධුර ස්වභාවයක් තියෙනවා. එතත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමානා උප්පජ්ජති එතමානා නිවීසති මේ තෘෂ්ණාව එතනයි උපදින්නේ එතනයි පවතින්නේ. ඒ ප්‍රිය ස්වභාවය මධුරභාවය දුක සමුදය දුකට හේතුව සියල්ල දුකෙන් පිරිලා නෙමෙයි.

— rūpaṃ sāta… — 네, 사랑스러운 성품이 있고 달콤한 성품이 있습니다. 'etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati' — 이 taṇhā는 거기서 일어나고 거기서 머뭅니다. 그 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 dukkha samudaya, 곧 괴로움의 원인입니다. 모든 것이 괴로움으로 가득한 것이 아닙니다.

ලෝකයේ යම් දුක්ඛයක් ඇත්්ද මේ දුකට හේතුවක් තියෙනවා. දුකට හේතුව දුක නෙමෙයි. දුකට හේතුව ප්‍රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය. ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ කියන්නේ යමක් මේ ලෝකයේ ප්‍රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් නැත්නම් ලෝක සත්වයා ඇලෙනවද මේකේ ආදීනවයක් නැත්නම් ලෝක සතිය ම විදෙනවද ප්‍රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් ඇති නිසාමයි ලෝක සත්වයා මේ ලෝකෙට ඇලෙන්නේ. එහෙනම් ඒක දුක නෙමෙයි.

세상에 어떤 괴로움이 있다면 그 괴로움에는 원인이 있습니다. 괴로움의 원인은 괴로움이 아닙니다. 괴로움의 원인은 사랑스러운 성품, 달콤한 성품입니다. 그래서 붓다께서는, 이 세상에 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 없다면 중생이 들러붙겠느냐, 이것에 ādīnava가 없다면 중생이 거기서 벗어나겠느냐고 하십니다. 사랑스럽고 달콤한 성품이 있기 때문에 중생이 이 세상에 들러붙습니다. 그러니 그것은 괴로움이 아닙니다.

ඒක ඒ ඇලෙන්න ගියාට පස්සේ ඇලන්නේ මොකේද? අන්න ඒ ස්වභාවය යමක් ඇත්නම්. අනිච්ච ස්වභාවය අන්න ඒකේ තියෙනවා. අනිච්ච ස්වභාවය හරිය තේරුම් ගත්තා නම් එතනදි දැකගන්න එවා. ඒකයි ඒ දුකට හේතුව කියලා.

그런데 들러붙으려 할 때 무엇에 들러붙습니까? 그 성품을 지닌 무엇에 들러붙습니다. anicca 성품이 바로 거기 있습니다. anicca 성품을 제대로 알아들었다면, 거기서 그것이 괴로움의 원인이라는 것을 보게 됩니다.

එහෙනම් අනිත් ඔතන අනියතං කියන වචනේ අර්ථය අනිච්ච කියන වචනයට දීලා තියෙන්නේ. ජීවිතං අනියතං මරණං නියතං ජීවිතය ස්ථිර නෑ මරණය ස්ථිරයි. මෙන්න පාලි වචනයක් තියෙනවා ඔය අපි අද ස්ථිර නෑ කියලා තියෙනවා අපි අනිච්ච කියන වචනයට මේ ස්ථිර නැත්නම් කියලා තියෙන වචනය තේරුණාද? ඒකට වචනය අනියත ඔතන තියෙන්නේ අනිච්ච අනිච්ච කියන්නේ ඉච්ච කියන්නේ කැමැත්ත අනිච්ච කියන්නේ කැමැත්ත නැ.

그런데 거기서 'aniyataṃ'이라는 낱말의 뜻을 anicca라는 낱말에 붙여 버렸습니다. 'jīvitaṃ aniyataṃ, maraṇaṃ niyataṃ' — 삶은 그대로 머물지 않고 죽음은 틀림없다. 이런 빠알리 낱말이 있습니다. 오늘 우리가 anicca라는 낱말에 '그대로 머물지 않으면'이라고 붙인 말, 알겠습니까? 그 말에 맞는 낱말은 aniyata입니다. 그런데 거기 있는 것은 anicca입니다. anicca에서 icca는 바람(원함)입니다. anicca는 바람대로 되지 않음입니다.

මෙන්න හේතුව යමක් කැමැත්ත සේ නැද්ද ඒක දුකයි. දැන් කල්පනා කරමු අපිට දුකක් එනවා. කැමතිද? නැහ. එන්නේ නැද්ද? එනවද? දුකට කැමති නැහ. නමුත් දුක එනවනේ. යමක් වැනසෙනවට කැමති නැ. අපිට කැමති දෙයක්. නමුත් වෙනසෙන්නේ නැද්ද? වෙනසෙනවා. ආන් එතකොට අපි තච්ච සේ තියෙනවද? අන්න අනිච්ච අනිච්චා කියන ඉච්ච සේ නෑහැ කැමැති සේ නෑ. අපිට සැපක් එනවා. පවතිනවද? ගෙවිලා යනවා. කැමති දේකට කැමති නෑහ. නමුත් වෙන්නේ නැද්ද? ගෙවෙනවා. එහෙනම් දුක යන යමක් ඇත්්ද? සැප යන යමක් ඇද කැමති සේ. මෙන්න අනිච්ච. ඉච්චසිය නෑ.

그래서 그 뜻은 이렇습니다. 무엇이든 바라는 대로 되지 않으면 그것이 괴로움입니다. 생각해 봅시다. 우리에게 괴로움이 옵니다. 그것을 바랍니까? 아니요. 그래도 오지 않습니까? 옵니까? 괴로움을 바라지 않습니다. 그래도 괴로움은 오지요. 우리가 좋아하는 무언가가 무너지기를 바라지 않습니다. 그래도 무너지지 않습니까? 무너집니다. 그러면 우리 바람(icca)대로 됩니까? 이것이 anicca입니다. anicca란 icca대로 되지 않음, 바라는 대로 되지 않음입니다. 우리에게 즐거움이 옵니다. 그것이 머뭅니까? 사라져 갑니다. 좋아하는 것이 사라지기를 바라지 않습니다. 그래도 사라지지 않습니까? 사라집니다. 그러니 괴로움이 물러가는 일, 즐거움이 머무는 일이 바라는 대로 됩니까? 이것이 anicca입니다. icca대로가 아닙니다.

එහෙනම් මේ ලෝකේ ප්‍රිය රූපයක් මධුර සෝපයක් දුකට හේතුවක් තියෙනවානම් හේතු වෙන්න දේ ප්‍රියයි මනාපයි. ඒක කැමති සේ නෑ. ඉච්ච ස්වභාව පින ස්වභාව ම ස්වභාව අනි ඉච්ච කියන්නේ කැමැත්ත. එතකොට අනිච්ච කියන්නේ කැමැත්ත නැ. එහෙනම් දුක එනවා කැමති නෑ. නමුත් එනවා. පැවැත්මක් හැබැම් කැමති නැති දුක එනවා කැමති සැප යනවා. ඕකේ නේද වෙන්නේ? වෙන්න ධර්මතාවය.

그러니 이 세상에 사랑스러운 모습, 달콤한 모습이라는 괴로움의 원인이 있다면, 원인이 되는 그것은 사랑스럽고 마음에 듭니다. 그런데 그것은 바라는 대로 되지 않습니다. icca는 바람입니다. 그러니 anicca는 바람대로 되지 않음입니다. 그러니 괴로움이 옵니다, 바라지 않는데도 옵니다. 이어짐 속에서 바라지 않는 괴로움은 오고 바라는 즐거움은 갑니다. 그렇게 되지 않습니까? 그것이 dhammatā입니다.

කැමති නැති දුක අපි කරා එනවා. කැමති සැප යනවා. මෙන්න මේ නිසා කියනවා හැම දෙයක්ම ඉච්ච සේ නෑ. යමක් අනිච්චද කියවන්නේ ඕක යමක් කැමති සේ නැද්ද ඒකයි දුක එහෙනම් පිච්චා නලේපි අන්න හරි අන් එතන කිව්වා තේරුවා නේද යම් පිච්චං නොලබති තම්පිදුකං කිව්වේ ඔන්න අනිච්ච කිව්වේ ඔතනයි තියෙන්නේ. ඒක තමයි විග්‍රහ කරලා තියෙන්නේ යම් පිච්චං නලබති දුක්කං කියලා.

바라지 않는 괴로움이 우리에게 옵니다. 바라는 즐거움은 갑니다. 그래서 모든 것이 icca대로가 아니라고 하는 것입니다. 무엇이든 anicca라는 것은 무엇이든 바라는 대로 되지 않는 것, 그것이 괴로움이라는 뜻입니다. — 그러면 'yampicchaṃ na labhati…' — 그렇지요, 바로 거기 말했지요. 'yampicchaṃ na labhati tampi dukkhaṃ'이라고 한 것, anicca라고 한 것이 바로 거기 있습니다. 그것을 'yampicchaṃ na labhati tampi dukkhaṃ'이라고 풀어 놓은 것입니다.

දැන් ඒ වෙනුවට අද මොකක්ද ගන්නේ? ඔන්න වරක් දැගත්ත අපි දැනගන්න යමක් ඉච්ච සේ ලබන්න බැයි නම් අන්න ඒකයි දුක ඒක තමයි අනිච්ච කිව්වේ. අනිච්ච නම් දුකයි කිව්ේ ඔන්න ඕකටත් එහෙනම් අපි යමක් කැමති වෙනවා නම් ඇයි කැමති වෙන්නේ?

그런데 그 대신 오늘은 무엇을 붙잡고 있습니까? 자, 알아 둡시다. 무엇이든 바라는 대로 얻을 수 없다면 그것이 괴로움이고, 그것이 anicca라고 한 것입니다. 'anicca이면 괴로움'이라고 한 것도 그것입니다. 그렇다면 우리가 무엇을 바란다면, 왜 바랍니까?

මේ ලෝකේ හරයක් තියෙනවා කියලා අපේ මුලාවක් තියෙනවා. වැදගැන්මක් තියෙන ලෝකයක් කිය අපි හිටීමක් තියෙනවා. මෙන්න අවිද්‍යාව. ඔය අවිද්‍යාව නිසාම අපිට මේ ලෝකේ කැමැත්තෙන් පවත්වන බලාපොරොත්තුවක් වෙනවා. ඒ අවිද්‍යාව තියෙන්නට තාකාල අපිට කැමැත්ත අයින් කරගන්නද බැ.

이 세상에 알맹이가 있다는 우리의 헷갈림이 있습니다. 쓸모 있는 세상이라고 여기며 사는 것이 있습니다. 이것이 avijjā입니다. 그 avijjā 때문에 우리는 이 세상을 바라는 대로 끌고 가려는 기대를 품게 됩니다. 그 avijjā가 있는 한 바람을 떨칠 수도 없습니다.

කැමැත්ත තියෙන්නේ මොකක්ද? හොඳින් ඉන්නද මට ඕන හැටියට පවත්වාගන්න කැමැත්තෙන් පවත්වාගන්න දෙයක් එතන විදිහක් තියෙනවද? ලෝක ධර්මතාවයක් තියෙනවා. කොච්චර අකැමැතියි දුක කොච්චර කරදර අපි අනිෂ්ඨ අරමුණ අපි කැමති නැත්ත ඒවා අපි එනවා. ඒක වළක් බැ. අපි කොච්චර කැමතිනත් අපි බලාපොරොත්තු වුනේ සැප යනවා. ඒක හොලක් බ. මෙන්න ධර්මය.

바람이란 무엇입니까? 잘 지내고 싶은 것, 내가 원하는 대로 끌고 가고 싶은 것입니다. 그런데 바라는 대로 끌고 갈 수 있는 길이 거기 있습니까? 세상의 dhammatā가 있습니다. 아무리 싫어도 괴로움, 번거로움, 원치 않는 대상, 우리가 바라지 않는 것들이 우리에게 옵니다. 그것을 막을 수 없습니다. 아무리 바라도 우리가 기대한 즐거움은 갑니다. 그것을 붙잡을 수 없습니다. 이것이 dhamma입니다.

ඔය ධර්මය තෝරලා තියෙන එක තයි කිව්වේ ධර්මාවබෝධයක් ලබනවා කියලා. ඔන්න ධර්මාවබෝධය න්නේ ඔය පොඩ්ඩේ. ඕකෙන් අහක් වෙච්ච ලෝකයක් නැ. මුළු ලෝකෙම දැනගත්තා. මේ ලෝකේ කොතන මොනවා හොයලා බැලුවත් අන්තිලා බලපුහාම තියෙන්නේ මොකක්ද? අකැමැතිවන්නා වූ දුක එනවා. කැමති සැප යනවා. එහෙම එකක්ම මේ ලෝකේ අපි අල්ලනවා මිසක් මම වගේ කියලා. ඕකෙන් තුර එකක් ලෝකේ අල්ලන්න.

이 dhamma를 가려낸 것을 두고 dhamma 깨달음을 얻는다고 한 것입니다. dhamma 깨달음은 그 작은 것입니다. 거기서 벗어난 세상은 없습니다. 온 세상을 안 것입니다. 이 세상 어디서 무엇을 찾아보아도 끝까지 보면 무엇이 있습니까? 바라지 않는 괴로움이 오고 바라는 즐거움이 갑니다. 이 세상에서 우리가 붙잡는 것은 그런 것뿐입니다. 그것 말고 세상에서 붙잡을 것은 없습니다.

ඔන්න ඕකේ ඇත්තද බොරුද කියලා පොඩ්ඩක් හිතලා බලන්නවා යෝනිසෝ මනසිකාරය හිතලා බලන්නවා අපිට තීරෙන එකක් කියනවා. සරව සම්පූර්ණමේ කතාව ඇති. එහෙනම් බුද්ධ දේශනාව නොකයි ඕක අයින් කරන්න ක්‍රමයක් නෑහ. වෙනස් කරන්න එබැ කාටවත් අපි අකැමැති දේවල් එනවා කැමති දේවල් යනවා. තවත් එහෙනම් කැමති තියෙන්නේ. සිතු දේ සිද්ධ නුදු දේ අන්න සිද්ධ වෙන තැන

그것이 참인지 거짓인지 조금 생각해 보는 것이 yoniso manasikāra입니다. 생각해 보면 우리에게 이해되는 것이 있습니다. 이 이야기로 온전히 충분합니다. 그러니 붓다의 가르침에 따르면 이것을 없앨 방법은 없습니다. 아무도 바꿀 수 없습니다. 우리가 싫어하는 것들은 오고 좋아하는 것들은 갑니다. 그러니 바람이 있는 곳에서는, 생각한 일은 이루어지지 않고 생각지 않은 일이 이루어집니다.

ඉතින් ඕක සිද්ධ වෙන්න හේතුව මොකද අපි කැමැති වෙන්නේ. ඕක දන්නවා නම් ධර්මතාවය ඕක බව කොහොම ධර්මතාවයක් ඇති දෙයක් අපි කැමතියේ පවත්වන්න අපි කැමති වෙනවද ඇතුල දැකරවා ඉවරයි නේද එතන

그런 일이 일어나는 원인은 무엇입니까? 왜 우리는 바랍니까? 그것이 dhammatā임을 안다면, 그런 dhammatā를 지닌 것을 우리가 바라는 대로 끌고 가려고 하겠습니까? 안에서 그것을 보았다면 거기서 끝이 아닙니까?

කැමති සේ පැයක්ට යාමටම ආත්ම අන්න ආත්ම දෘෂ්ටිය නිසා තමයි අපි කැමති සේ පවත්වන්න හදන්නේ. ආත්ම දෘෂ්ටියක් අපිට තියෙන නිසා තමයි. බැරි එකක් හොරන්න හදන්න. අපි හිතා ඉන්නවා. කැමති සේ පවත්වන්න බැරි දේ කැමති සේ පවත්වන්න මම ම මම පවතිනට කැමතියි. අන්න මම පවතින්න මගේ ඒවා පවතින්න කැමතියි.

바라는 대로 끌고 가려 하는 것, 그것이 attā입니다. 바로 attā diṭṭhi 때문에 우리는 바라는 대로 끌고 가려 합니다. attā diṭṭhi가 있기 때문에 안 되는 것을 해내려 합니다. 우리는 바라는 대로 끌고 갈 수 없는 것을 바라는 대로 끌고 가려고 생각합니다. '나는 이어지고 싶다.' 나도 이어지고 내 것도 이어지기를 바랍니다.

ඔව් නමුත් කැමති සේ පවත්වන්න බැරි දෙයක් මේ පවත්වන්න හදන්නේ. ඉතින් මේ ධර්මතාවය තේරුම් ගත්තට පස්සේ අපි ආයුසරයක් දඟලනවද මම කැමති සේ පවත්වන්න කොහොමහරි හදන්න වුනේ කියලා දෘෂ්ටියක් තියෙයිද මගේ කියලා ගන්න දෙයක් කැම්ම සේ පවත්වන්න පුළුවන් කියන දෘෂ්ටියක් තිර වෙනවද ඔන්න ධර්මය දැක්කදාට යථාර්ථය දැක්කා. බුද්ධ දැක්කා. අන්න අවබෝධය සත්‍යාවබෝධය තියෙනයි. ලොකු දේක නෙමෙයි.

— 네. — 그러나 바라는 대로 끌고 갈 수 없는 것을 끌고 가려는 것입니다. 이 dhammatā를 알아들은 뒤에도 우리가 다시 버둥거리겠습니까? '어떻게든 바라는 대로 끌고 가야 한다'는 diṭṭhi가 남겠습니까? '내 것이라 할 것을 바라는 대로 끌고 갈 수 있다'는 diṭṭhi가 남겠습니까? dhamma를 본 날 참모습을 본 것입니다. Buddha를 본 것입니다. 그것이 깨달음, 참을 깨달음입니다. 큰일이 아닙니다.

එහෙනම් අපි දකින්න දැන් කැමති සේ පවත්වන්න බැහ. ඔය පොඩ් තෝරාගන්න ඕනේ. ඇයි බෑ කියන්නේ? මෙ අපි දැන් අපිට අප්‍රමාණ සංසාරය දැක්කේ නැහැනේ තා අපිට දිවැසක් තිබුනේ නැහැනේ දකින්න. පෙර විසු කඳ තුිල අපි දැක්කේ නැහැනේ. න තිබුණා නම් අපි හිතමුකෝ තිබුණ නම් ඔය අතරතුර කැමති සේ පවත්වා ගන්න පුළුවන් තැනක් අපිට කවදා හරි හම්බිලා තියෙනවා අපි එතන නේද ඒක පවත්ව පවති ඉන්නවනේ.

그러니 우리가 보아야 할 것은 바라는 대로 끌고 갈 수 없다는 것, 그 작은 것을 가려내야 합니다. 왜 안 된다고 하겠습니까? 우리는 끝없는 saṃsāra를 보지 못했지요. 우리에게는 볼 dibba cakkhu가 없었지요. 전생에 살던 몸들을 우리는 보지 못했지요. 만약 볼 수 있었다고 생각해 봅시다. 그 사이에 바라는 대로 끌고 갈 수 있는 자리를 언젠가 만났다면, 우리는 거기서 그것을 이어 가며 머물러 있지 않겠습니까?

එහෙනම් එහෙම එකක් මේ අනන්ත සංසාරයක් තිබුණා නම් දෙවියෙක් වෙලා, මනුස්සයෙක් වෙලා, බ්‍රහ්මයෙක් වෙලා කොහේහරි උපන්න නම් හිටියා නම් අත්බ්වක් ලබාගෙන හිටියා නම් අපිට කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් මමෙක් හම්බවෙලා තිබුණම් ඔය කොතනක හරිද? අපි ඒක කඩාගෙන එනවද? එහෙනම් මෙච්චර කාලයකට මේ සංසාර ගමනේ කැමති සේ පවත්වන්නත් ඉච්ච වස්තුවක් හම්බවෙලා නෑ. එහෙනම් ඒ කාලේ මගේක් හදාගත්තා නම් එල්ලිලා ඉන්නවානේද? ඒත් නෑහ නේද? කොය වස්තුවක්ද?

그러니 이 끝없는 saṃsāra에서 신이 되었든, 사람이 되었든, brahmā가 되었든 어디에 태어났든, 어떤 몸을 얻었든, 바라는 대로 끌고 갈 수 있는 '나'를 어디선가 만났더라면 우리가 그것을 깨뜨리고 나오겠습니까? 그러니 이토록 긴 saṃsāra 길에서 바라는 대로 끌고 갈 icca의 것을 만난 적이 없습니다. 그때 '내 것'을 만들었다면 지금도 거기 매달려 있지 않겠습니까? 그런 것은 없지요? 어떤 것이 있습니까?

හම වුනාම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් අන්න ඒකනේ ධර්මතාවය ඒකනේ. ධර්මතාවය ඒක අපි බලාපොරොත්තු වුනේ ධර්මතාවයට පහර ගහලා ධර්මතාවයට වෙනස් දෙයක් ගොඩනැගාගන්න. නමුත් ධර්මතාවය ජය ගත්තද අපි මෙච්චර කාලයක් අනත්ත සංසාරයේ කිසිම සත්වයවටත් ජය ගන්න හම්බවුනේ නැති එකක්. මොකද හේතුව ඒක තමයි ධර්ම ධර්මතාවයක් තියෙනවා නියමයක්. ඒ නියාම ධර්මතාවය ජය ගන්න බැ.

네, 바로 그것이 dhammatā입니다. 그것이 dhammatā입니다. 우리는 dhammatā를 치고 dhammatā와 다른 것을 세우려고 기대했습니다. 그러나 dhammatā를 이겼습니까? 이토록 긴 끝없는 saṃsāra에서 어떤 중생도 이기지 못한 것입니다. 왜냐하면 dhammatā라는 정해진 법칙(niyāma)이 있기 때문입니다. 그 niyāma dhammatā는 이길 수 없습니다.

අන්න නියාම ධර්මතාවය මොකක්ද? අනිච්ච ධර්මතාවය. අනිත්‍ය ඒක නෙමෙයි. අනිච්ච ධර්මතාවය අන්න අනිච්ච කියන වචනයට අනිත්‍යයි කියලා අනිත්‍ය එක දෙකක් දෙකක් දෙකක් ඔන්න තෝරාගන්න ඕනේ. අනිච්ච තෝරගත්ත දා ධර්මය තෝරගත්තා. ධර්මය දැක්කා.

그 niyāma dhammatā가 무엇입니까? anicca dhammatā입니다. anitya가 그것이 아닙니다. anicca dhammatā — anicca라는 낱말에 anitya라고… — (묻는 이) anitya와는 다른 것, 둘이네요. — 둘이지요. — 바로 그것을 가려내야 합니다. anicca를 가려낸 날 dhamma를 가려낸 것이고 dhamma를 본 것입니다.

ඉච්ච සේ නෑ. ඔය ටික පොඩ්ඩක් අපි හිතන්න පටන් ගත්තා නම් ඉන් මට මම අකැමැති දෙයක් සිද්ධ වෙනකොට ඉතින් ඒකනම් ධර්මතාවය මම කැමැති වුනට හරියනව. මේක මෙතේ තිබිය යුතුයි කිව්වට හරියාය. එහෙම එකක් තියෙනවය. නවත්තන්න බැවත්තන්න බැනේ. ඒ වගේ දෙයක් අපි දකිනවා. ඒ දැක්කට පස්සේ දැන් අපිට ආයසරයක්

icca대로가 아닙니다. 그것을 조금 생각하기 시작했다면, 나에게 싫은 일이 일어날 때 '이것이 dhammatā구나, 내가 바란다고 맞춰지겠나, 이것은 이래야 한다고 말한다고 맞춰지겠나, 그런 것이 있겠나, 멈출 수도 없고 붙잡을 수도 없다' 하는 것을 우리는 봅니다.

දකිනවා. ඒ දැක්කට පස්සේ දැන් අපිට ආයසරයක් අපි දන්නවා නම් මොනම හේතුවකින් ඉවත් කවර ආකාරයෙන්වත් කුමන පුද්ගලයෙකුටවත් මේ කැමැති සේ නොපතින ධර්ම සභාවය වෙනස් කරන්න බෑහ කියලා අපි තේරුම් ගත්ත නම් ධර්මානුකූරව යථාර්ථය.

그것을 본 뒤에 우리가 다시 안다면, 어떤 까닭으로도, 어떤 방식으로도, 어떤 사람도 이 바라는 대로 되지 않는 dhamma의 성품을 바꿀 수 없다고 알아들었다면, 그것이 dhamma에 맞는 참모습입니다.

දැන් අපි කාටවත් නැවද කාටවත් කියනවද අනේ මේකේ මෙසේ හදලා දෙන්න කියන. ඒ කියන පුද්ගලයාගේ තියෙන එකක් කැමතියේ නැහැ. කර අන්න එතරට අපි නිගමනයක් කරනවා.

이제 우리가 누구에게 '제발 이것을 이렇게 만들어 주세요'라고 말하겠습니까? 그 말을 듣는 사람에게도 바라는 대로 되는 것이 없습니다. 그래서 그때 우리는 결론을 내립니다.

මේ ලෝකය තුළ දෙවියෝ හිටියත්, බ්‍රහ්මයෝ හිටියත්, මනුස්සයෝ හිටියත්, සක්විද රජගරුලා හිටියත්, මොන ජාතීය විද්‍යාඥයෝ හිටියත්, මොන පණ්ඩිතයෝ හිටියාත් කවුරු හිටියත් කාටවත් කැමති සේ පවත්වන්න කිසිම තනෙ කිසි දෙයක් නෑහ පැවැත්ම තුළ එහෙනම් පැවැත්ම තුළ කො බලපුහම අනාත පැවැත්ම අල්ලන්න දෙයක් නෑ. නාතත්වයක් හොයාගෙන දඟලා නෙමෙයි අනාථයකනේ. ඔන්න මූල ධර්මය.

이 세상에 신들이 있든, brahmā들이 있든, 사람들이 있든, 전륜왕들이 있든, 어느 나라 과학자들이 있든, 어떤 학자들이 있든, 누가 있든, 누구에게도 바라는 대로 끌고 갈 수 있는 자리나 무엇은 이어짐 속에 없습니다. 그러니 이어짐 속에서 보면 기댈 곳이 없고, 이어짐에는 붙잡을 것이 없습니다. 기댈 곳을 찾아 버둥거릴 일이 아니라, 본디 기댈 데 없는 것이지요. 이것이 근본 dhamma입니다.

දැන් ඕක බොරු කරන්නේ කිසිම සමථ ලෝකේ නෑ. සංකරා අනිච්චා එතකොට සංඛාරත් අනිච්චයි. කැමති සේ නෑ. අපි කැමතියි යම් තත්ත්වයකට ප්‍රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක්, නොකැඩී, නොබැඳී, විනාශනවී අපි කැමති සේ පවතිනවා නම් කැමතියි. නමුත් එහෙම කැමති සේ පවතින ලෝකයක් නැ. ඒ ලෝකේ හැටිය. ඔන්න ලෝකේ ධර්මතාවය. ඔන්න ඕක ඉස්සෙල්ලා දකින්න ඕනේ. ඔන්න ධර්මය දැක්කා කියන්නේ ඕක දැක්කහ

이것을 거짓으로 만들 수 있는 이는 세상에 없습니다. 'saṅkhārā aniccā.' 그러니 saṅkhāra도 anicca입니다, 바라는 대로가 아닙니다. 우리는 어떤 상태에서 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 깨지지 않고, 망가지지 않고 바라는 대로 이어진다면 좋겠다고 바랍니다. 그러나 그렇게 바라는 대로 이어지는 세상은 없습니다. 그것이 세상의 모습입니다. 이것이 세상의 dhammatā입니다. 이것을 먼저 보아야 합니다. dhamma를 보았다는 것은 이것을 보았다는 것입니다.

ඉච්චෝ ඉච්චෝ ඉච්ච අන්න ලෝභ වීම තමයි ඇලීම තමයි දුකට හේතුව දුකට හේතුව අන්න දුකට හේතු වෙන ඒකයි වෙන්නේ. ඇලීම

(묻는 이) icchā, icchā… icca. — 그렇지요. — 탐내는 것, 들러붙는 것이 괴로움의 원인이군요. — 괴로움의 원인이지요. 바로 그것이 괴로움의 원인이 되는 것입니다.

අන්න දුකට හේතු වෙන ඒකයි වෙන්නේ. ඇලීම වෙන්නේ මොකද අපි ඇලුම් කරන්න හේතුවක් තියෙනවා මේ විද්‍යාව දක්ක නැති නිසා. මේක වැහිලා තියෙන්නේ මේ විද්‍යාව. මේකයි විද්‍යාව. කැමති සේ නෑහ. නමුත් කැමති සේ නෑ කියන එක පිළිගන්නේ නැහ අපි. අපි කැමති සේ හදන්න කොහොමහරි බලනවා. උත්සාහ කරනවා. කැමති සේ ගොඩනගාගන්න හදනවා. කැමති සේ ගොඩනගන්න හදන්නේ අපි. අන්න ඒකට කියනවා අවිද්‍යාව.

들러붙는 것은, 우리에게 들러붙을 까닭이 있는 것은 이 vijjā를 보지 못했기 때문입니다. 가려져 있는 것이 바로 이 vijjā입니다. 이것이 vijjā입니다. 바라는 대로가 아니라는 것. 그러나 우리는 바라는 대로가 아니라는 것을 받아들이지 않습니다. 어떻게든 바라는 대로 만들려고 애씁니다. 바라는 대로 세우려 합니다. 바라는 대로 세우려 하는 것이 우리입니다. 그것을 avijjā라 합니다.

ඔන්න ඔය අවිද්‍යාව නිසා තමයි සන්දුක්ඛා. ඔන්න ඔය දුකට හේතු වෙන්නේ. ඔය දුක එන්න යන්නේ ඒකි. අපි කැමතියුත් එකම දේ තමයි චතුරාර්ය සත්‍යය ආබෝධ ඔයි එතකොට අපි දකි චතුරාර්ය සත්‍යය දකින්නේ ඔතනින්දනේ. දකින මග ඕකනේ. චතුරා සත්‍යය අවබෝධ කරන්නේ මේ ධර්මය තුළ ලෝකය තුළ ලෝකය තුළ තිය ලෝකය තුළ පතින්නා වූ දේවලට ඔව් කැමැත්ත ඇති ආතා දුක

그 avijjā 때문에 괴로움이 있습니다. 그것이 괴로움의 원인이 됩니다. 괴로움이 오고 가는 것이 그 때문입니다. — (묻는 이) 우리가 바라는 단 하나는 네 가지 ariya sacca를 깨닫는 것인데요. — 그렇지요, 그러면 우리가 네 가지 ariya sacca를 보는 것도 거기서부터지요. 보는 길이 그것이지요. 이 dhamma 안에서 네 가지 ariya sacca를 깨닫는 것입니다. 세상 안에서 이어지는 것들에 대해 — 네 — 바람이 생기면 괴로움입니다.

දුක එතකොට කැමැත්ත ඇති වෙන්නේ අවිද්‍යාව මේක තේරෙන්නේ නැති නිසා ඕක තේරුම් ගන්න නම් මේක යථාර්ථය තෝරාගන්න ඕනේ එහෙනම් අනිච්චතාවය තෝරගන්න ඕනේ අකැමැතිය එනවා කැමති නෑ නමුත් එනවා. කැමතිවා යනවා. කැමති නමුත් යනවා. ඕක ධර්මතාවය.

괴로움입니다. 바람이 생기는 것은 avijjā, 곧 이것을 알지 못하기 때문입니다. 이것을 알아들으려면 이 참모습을 가려내야 합니다. 그러니 anicca의 성품을 가려내야 합니다. 싫은 것이 옵니다, 바라지 않지만 옵니다. 바라는 것이 갑니다, 바라지만 갑니다. 이것이 dhammatā입니다.

ඔය ධර්මතාවයෙන් පිට පැනිච්ච ලෝකයක් කිසි දෙනක නෑ. ඕක ඕක ජයගත්ත පුද්ගලයෙක් ලෝකය තුළ නැහ. ඉන්න විදිහකුත් නෑහ. මෙච්චර කල් හැදිලත් නැහ. දැන් මෙන්න මේ ධර්මතාවය දැනගත්තහම අපිට එකක් වෙනවා. ඕක දකින්නේ නැති තාක්කල් කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් යමක් ගැන අපි දෘෂ්ටියක් ආවේ මිත්‍යා දෘෂ්ටියක්. ඔන්න ඒ මිත්‍යා දෘෂ්ටියේ. අපිට වතු දෙන්න පටන් ගන්නවා කොහොමහරි මේ කැමිසියේ පවත්වන්න උත්සාහ කරප.

이 dhammatā에서 벗어난 세상은 어디에도 없습니다. 이것을 이긴 사람은 세상에 없습니다. 있을 길도 없습니다. 지금까지 생긴 적도 없습니다. 이 dhammatā를 알면 우리에게 한 가지 일이 생깁니다. 이것을 보지 못하는 한, 바라는 대로 끌고 갈 수 있는 무엇에 대해 우리가 품은 diṭṭhi는 micchā diṭṭhi입니다. 그 micchā diṭṭhi 속에서 우리는 어떻게든 바라는 대로 끌고 가려고 애쓰기 시작합니다.

අන්න ඒ වෙලාවේදී අපි දඟලනවා කැමති සේ පවත්වන්න. ඒ කැමති සේ පැවැත්වීමට කරන උත්සාහය නිසා අපි වෙහෙස විඳිනවා මිසක්. අපිට පුළුවන්කමක් නෑ. ඒකෙන් ගොඩ වෙන්න. අපි සං ගොඩවල් සං කියන්නේ එකතු. එකතුව හදාගන්න. ඒවා සංඛාර කරන්න අපි දුක් විඳිනවා.

그때 우리는 바라는 대로 끌고 가려고 버둥거립니다. 바라는 대로 끌고 가려는 그 애씀 때문에 우리는 지칠 뿐, 그것으로 벗어날 수는 없습니다. 우리는 saṃ — 더미, saṃ은 모음이라는 뜻입니다 — 모음을 만들려고, 그것들을 saṅkhāra 하려고 괴로움을 겪습니다.

ඉතින් මේ බැරි එකක් හොරන්න. දුක් විඳලා දුක් විදිලා හිටන් හදපුවහම හදන හදන එක කැමති සේ නැති එකක් කැමති සේ පවත්වන්න හදනවා නම්. අපි දුකක් සංඛාර දුක්ඛේ යන්නේ එතන එනවා. හදනාසනයෙන් කැඩෙනවා කැඩෙනවාන එතකොට මොකද වෙන්නේ? හදන්නේ මොකද කරන්නේ දුක් විඳිනා වෙහෙ නොකැඩෙන එකක් හදාගන්න නම් නොකැරෙන එකක් නෑහ. නමුත් අපේ මානසිකත්වයක් ගොන්නගාගන්න අවිද්‍යාවෙන් අපි කැමතියි එකක් හදාගෙන ඉන්නේ. කැමති එකක් හදාගෙන පෝෂණය කරගෙන ඉන්නේ.

그래서 이 안 되는 것을 해내려고 괴로움을 겪고 또 겪으며 세우면, 바라는 대로 되지 않는 것을 바라는 대로 끌고 가려 하는 것이라면, saṅkhāra dukkha가 거기 옵니다. — (묻는 이) 세운 것이 깨지지요. — 깨지지요. 그러면 어떻게 됩니까? 세운다는 것은 무엇을 하는 것입니까? 괴로움을 겪으며 지쳐 가며 깨지지 않는 것을 만들려 하지만, 깨지지 않는 것은 없습니다. 그러나 avijjā로 우리 마음을 쌓아 올려 바라는 무엇을 만들어 지니고 있습니다. 바라는 것을 만들어 기르고 있습니다.

අපට වර්තමාන මොහොත බැලනම් මතුමරි පුළුවන් කියලා පුළුවන් දෘෂ්ටියක් ගන්නවා ගන්න. අන්න ඒ දෘෂ්ටිය ඒ නිගමනය තමයි මතු බලාපොරොත්තුව අන්න මතු බලාපොරොත්තුව නිසා මතු ගමනක් හැදෙනවා. අන්න මතු ගමන්නට හේතුව ඕතන තමයි මතු ගමන හදන එක. අන්න අවිද්‍යාවේ මතු ගමන හදන්න ඒ විදිහට මතු බලාපොරොත්තුවක් ඇති කර සංඛාර කරන්න නැත් ඕකට

(묻는 이) 지금 이 순간을 보면 앞으로는 할 수 있다고 — 할 수 있다는 diṭṭhi를 붙잡습니다. — 붙잡지요. 그 diṭṭhi, 그 결론이 앞날의 기대입니다. 앞날의 기대 때문에 앞날의 길이 생깁니다. 그것이 앞날 길의 원인입니다. 바로 거기서 앞날 길이 만들어집니다. avijjā로 앞날 길을 만들려고 그렇게 앞날의 기대를 일으키고 — saṅkhāra를 짓는 것이지요.

අන්න ඒ සංඛාර කරන්නේත් ඕකට එනේ. එතකොට විපරිණාම දුක්ඛයත් ඒකට එනවා. දුක්ඛ දුකත් ඕකට තියෙනවා. දුක්ඛ තුනකින් සම්පූර්ණ වෙනවා. මොකද වෙහෙස ස්වභාවික වෙහෙස අපි අකමැති වෙහෙස එනවා. සංඛාර කරලත් දුක් විඳිනවා. වෙහෙස එනවා. ගොඩනගන්න විපරිණාමික දුක්ඛයක් තියෙනවා.

그 saṅkhāra를 짓는 것도 거기 들어옵니다. 그러면 vipariṇāma dukkha도 거기 들어옵니다. dukkha dukkha도 거기 있습니다. 세 가지 dukkha로 다 채워집니다. 왜냐하면 지침, 저절로 오는 지침, 우리가 싫어하는 지침이 오기 때문입니다. saṅkhāra를 지어도 괴로움을 겪고 지침이 옵니다, 세우면서. 그리고 vipariṇāma dukkha가 있습니다.

ස්වභාව වෙනකොට බාහිර ප්‍රසරක් වෙනවා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න ඒකයි. එතකොට ඔතනින්ම වෙන්නේ මොකද දුක්ඛ දුක්ඛය සංඛාර දුක්ඛය විපරිණාම දුක්ඛය කියන දුක් තුනකින් යුක්ත වෙනවා.

바로 그것입니다. 그러면 바로 거기서 dukkha dukkha, saṅkhāra dukkha, vipariṇāma dukkha라는 세 가지 괴로움을 갖추게 됩니다.

විපරිණාමය කියන එකත් අපි සම්පූර්ණ අරගෙන නෑ. මොකද යමක් විවිධාකාරයෙන් පරිණාම වීමේදී අපිට දුකක් ඇති වෙනවා. මේ පරිණාම කරන්නේ අපි නෙමෙයි. ඒක ධර්මතාවය. ඒ ධර්මතාවයෙන් කරන්නා වූ පරිණාමයේදී යම් ධර්මතාවයක පරිණාම අවස්ථාවට අපි කැමති නැහ. අපි අනේ මේක මෙහෙම නොවුනානම් එහෙම බලාපොරොත්තු වෙනවා

vipariṇāma라는 것도 우리는 온전히 받아들이지 못했습니다. 무엇이 여러 갈래로 바뀌어 갈 때 우리에게 괴로움이 생깁니다. 그 바뀜을 일으키는 것은 우리가 아닙니다. 그것은 dhammatā입니다. 그 dhammatā가 일으키는 바뀜 속에서, 어떤 dhammatā의 바뀌는 때를 우리는 바라지 않습니다. 우리는 '아, 이것이 이렇게 되지 않았더라면' 하고 그렇게 기대합니다.

번역 고르기