꽃 한 송이의 paṭiccasamuppāda
මලක පටිච්චසමුප්පාදය.
මොනවද අර ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨිය ධාතු කියන ධාතු හතරෙන් හටගත්ත සංකල්පය අර රෝස මලයේ අර ිකිල දිගේ ඇවිදිල්ලා අර නටුව කියන තැනින් ගිහිල්ලා ඒ පිපෙන රෝස මල කියන තැනට පිපෙන්න තණ්හ හාන්න ඕනේ. තණ්හා වෙන්න ඕනේ. එතකොට තමයි ආසානයට ඇදලා අරගෙන ගහනම් නිර්මාණය කරලා උපාදාන කරලා භව කරලා ජාතිය වශයෙන් රෝද මල විපවන්නේ.
āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavi dhātu라는 네 dhātu에서 생겨난 그 짜임이 장미의 줄기를 따라 걸어 올라가 꽃자루를 지나 장미꽃이 피는 자리까지 가서 피어나려면 taṇhā가 있어야 합니다. taṇhā가 되어야 합니다. 그래야 끌어당겨 만들어 내고, upādāna가 되고 bhava가 되어 jāti로서 장미꽃이 피어납니다.
අන්න උපාදාන වෙන හැටි. තණ්හා වෙනවා. එතකොට වේදනා, පච්චයා තණ්හා ඊළඟ සිද්ධාන්තය. වීමක් දනවන්න ඕනේ තණ්හා වෙන්නම්
이것이 upādāna가 되는 모습입니다. taṇhā가 일어납니다. 그다음 이치가 'vedanā paccayā taṇhā'입니다. taṇhā가 일어나려면 무언가 됨이 느껴져야 합니다.
අර ඕජස කියන එක හැදෙන්න ආපෝ ධාතුව තේජෝ ධාතුව වාය ධාතු පට ධාතු කියන ධාතු හතර එකට සංකල් වීමක් සැකසෙන්න ඕන ධන වෙනවා කියන්නේ සෘණ වෙන්නේ නෑ ධන වෙනවා. ධන කියන්නේ එකතු වෙනවා කියන එකයි. යම්කිසි නිර්මාණය වීමක් එක්වෙන්න ඕනේ. ධාතු හතරක එක්වීම නිසා.
그 ojā가 만들어지려면 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavi dhātu라는 네 dhātu가 한데 모여 하나의 됨으로 짜여야 합니다. '더하기가 된다'는 것은 빼기가 아니라 더하기가 된다는 것이고, 더하기란 모인다는 뜻입니다. 무언가 만들어지는 일이 하나로 모여야 합니다. 네 dhātu가 모이기 때문입니다.
අන්න වේදනා වුණා. වීමත් ධන වුණා. වේදනා වුණා. අන්න වේදනාව වුන එක මොකද කරන්නේ ඒකෙන් තමයි එක්වීමේ සකස් වුනේ අරූජස එතකොට
그렇게 vedanā가 되었습니다. 됨도 더하기가 되었습니다. vedanā가 되었습니다. 그 vedanā가 된 것이 무엇을 하느냐 하면, 그것으로 모임이 짜여 ojā가 된 것입니다.
වේදනා වෙන්න නම් ස්පර්ශ වෙන්න ඕනේ. මොකද වෙන්න ඕනේ ස්පර්ශයක් ලබනවා මොනවද ස්පර්ශන්නේ? ඔය මූලට පෝර ටික ස්පර්ශ වුණේ නැත්නම්, ජලය ටික ස්පර්ශ වුණේ නැත්නම් අර කොලයට ගිරව්ව ස්පර්ශ වුණේ නැත්නම්. එතකොට කොහොමද මේක වීම නිර්මාණය වෙන්නේ?
그런데 vedanā가 되려면 phassa가 있어야 합니다. 왜냐하면 닿음을 얻어야 하기 때문입니다. 무엇이 닿습니까? 뿌리에 거름이 닿지 않거나 물이 닿지 않거나 잎에 햇빛이 닿지 않는다면, 이 됨이 어떻게 만들어지겠습니까?
අන්න වීමක් දැනවන්න නම් ඒකට අවශ්ය ස්පර්ශෙන්න ඕනේ.
됨이 느껴지려면 그에 필요한 것이 닿아야 합니다.
මොනවද ස්පර්ශ වෙන්නේ? පෝර, ජලය, ඉරුවෙලිය වාතය ස්පර්ශ වෙන්න ඕනේ. අන්න පස්ස පච්චයා වේදනා සලායතන පච්චයා පස්සු ඒවට අවශ්ය දේ
무엇이 닿습니까? 거름, 물, 햇빛, 바람이 닿아야 합니다. 그것이 'phassa paccayā vedanā'이고, 'saḷāyatana paccayā phasso'—그것들에 필요한 것입니다.
ආයස්ථාන ආයතන කියන්නේ එකතු වෙන ස්ථානය අපි අර ඉස්සෙල්ත් ආයතන කිව්වේ මේ ඇහැ කන නෙමෙයි. එකතු වෙන ස්ථානය කිව්වනේ. එහෙනම් පෝර ජලයේ සමග එතන්ට එකතු වෙන්නේ නැහැ මුල ළඟට එතන්ට එකතු කරලා හරි දෙන්න ඕනේ. ආයේ අස්ථාන කරන්න ඕනේ. ආය එතන වෙන්න ඕන.
āyatana란 모이는 자리입니다. 앞에서도 āyatana는 이 눈, 귀가 아니라 모이는 자리라고 했습니다. 그렇다면 거름이 물과 함께 저절로 뿌리 곁으로 모이지 않으니, 그곳에 모아서라도 주어야 합니다. 다시 자리를 만들어 주어야 합니다. 다시 그곳에 있게 해야 합니다.
ඉරේලිය එතනට වදින්න විදිහට වස්ලා වලින් හෙවන තියෙනවා යහ කරලා හරි එහෙෙවන නැතුව හදලා දෙන්න ඕනේ. ආය අස්ථානයක් කරන්න එකතු කරන ස්ථානයක් කරන්න ඕනේ. අන්න මේ වගේ
햇빛이 그곳에 닿도록, 가지 때문에 그늘이 져 있다면 쳐내서라도 그늘 없이 만들어 주어야 합니다. 다시 자리를, 모이는 자리를 만들어 주어야 합니다. 이와 같이,
බාහිර සලායතන තමයි රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ කියන ඒවා ධර්ම කියන ඒවා හටගන්න හටගන්න එතන ඒවා. ආධ්යාත්මික සලායතන තමයි ඇස කන දිව නාස ශරීරය කියන බලපාන සලායතනය
바깥 saḷāyatana란 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma라는 것들, 거기서 생겨나는 것들입니다. 안의 saḷāyatana란 눈, 귀, 혀, 코, 몸이라는, 영향을 미치는 saḷāyatana입니다.
දැන් මේ බාහිර ලෝකේ පෙන්නවට බාහිර සලායතනය අභ්යන්තර ලෝකය හදන අභ්යන්තර සලායතනය අන්න සලායතන පත්තියා පස්සද නාම රූපච්චයා සලායතනා අන්න ඔන්න ඔතෙන් තමයි අපි ඇවිදිලා මනෝපුබ්බංගමා ධම්මා කියන තට්ටු කරලා ඉන්නේ. දැන් මොකද වෙන්නේ? මේ රෝස මල කියන
이제 이 바깥 세계를 보여 주는 바깥 saḷāyatana와 안의 세계를 만드는 안의 saḷāyatana—그것이 'saḷāyatana paccayā phasso', 'nāmarūpa paccayā saḷāyatana'입니다. 바로 거기서부터 우리는 'manopubbaṅgamā dhammā'라는 층을 하나하나 걸어 올라와 있습니다.
ඉන්නේ. දැන් මොකද වෙන්නේ? මේ රෝස මල කියන එකට අවශ්ය කරන්නා වූ රස ධාතුවක්, ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු වශයෙන් ලෝකේ හටගන්න මේකට අවශ්ය කරන්නා වූ නම්්යතාවයේ රූපනය වෙන්න ඕනේ. නැත්නම් නාම රූපය ඉපදෙන්න ඕනේ. එහෙනම්තාවයට
이제 무슨 일이 일어납니까? 이 장미꽃에 필요한 rasa dhātu, āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavi dhātu로서 세상에 생겨나려면, 이것에 필요한 이름 붙음과 꼴 지음이 일어나야 합니다. 곧 nāmarūpa가 생겨나야 합니다.
රූපය ඉපදෙන්න ඕනේ. එහෙනම්තාවයට ගැලපුනා වූ රූපයෝ හටගත්තහම ශුද්ධාස්තක වශයෙන් හටගන්නා මූල නිර්මාණය කොරසක් ආපෝ ධාතු වතිශ නම් ගන්නවා. කොරසක් තේජෝ ධාතු වශයෙන් නම්මතාවයක් ගන්නවා. කොසක් වායෝ ධාතු වශයෙන් නම් ගන්නවා. කොසක් පඨවි ධාතු වශයෙන් නම් කරන්න රූපනය වෙනවා.
그렇다면 그 이름 붙음에 맞는 rūpa들이 생겨나면 suddhaṭṭhaka로서 생겨나는 바탕 짜임이, 어떤 것은 āpo dhātu로서 이름을 얻고, 어떤 것은 tejo dhātu로서 이름을 얻고, 어떤 것은 vāyo dhātu로서 이름을 얻고, 어떤 것은 paṭhavi dhātu로서 이름 붙어 꼴을 짓습니다.
අන්න නාම රූප හැදුනා. නාම රූප වශයෙන් ගත්තහම නම් රූපනයයි. නමතාවයයි රූපනයයි.
그렇게 nāmarūpa가 만들어졌습니다. nāmarūpa로 보면 이름 붙음과 꼴 지음, 곧 이름과 꼴입니다.
අන්න ඒ ටික තමයි ආපෝ ධාතු වශයෙන් තියෙන්නේ සුද්ධාස්ථ. තේජෝ ධාතු වශයෙන් ගත්තත් තියෙන්නේ සුද්ධාත්ථ. බෙදලා බැලුවොත් අන්තිම සුද්ධාථය වායෝ පඨවි කියන අන්තිම සුද්ධාත්වය ආපෝ, තේජෝ වායෝ පඨවි වණ්ගන්තා රසජා කියන්නේ ගති යට ගති යටින් තමයි හටගන්නේ. ඉතින් ආපෝ දේතෝ වායෝ පඨවිණ ගන්ධ රසෝජා කියන්නේ ගති හටා ගති හටෙන් හටගන්නවා
āpo dhātu로서 있는 것이 바로 suddhaṭṭhaka입니다. tejo dhātu로 보아도 있는 것은 suddhaṭṭhaka입니다. 나누어 보면 마지막 suddhaṭṭhaka, 곧 āpo, tejo, vāyo, paṭhavi, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는 것은 여덟 gati에서 생겨납니다. 그러니 āpo, tejo, vāyo, paṭhavi, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā는 여덟 gati에서 생겨납니다.
ආපෝ ධාතුසේ ආපෝ භූත තේජෝ භූත වායෝ භූත පඨවි භූත හතර එතකොට ආපෝ භූතයෙන් පටන් ආපෝ මහාභූත තේජෝ මහාභූත වායෝ මහාභූත පඨවි මහාභූත කියලා මේක ගනී භවන වෙනවා. තව අවස්ථාවක්. අන්න ඒකෙන්
āpo dhātu로서 āpo bhūta, tejo bhūta, vāyo bhūta, paṭhavi bhūta 넷이 있고, 그다음 āpo bhūta에서부터 āpo mahābhūta, tejo mahābhūta, vāyo mahābhūta, paṭhavi mahābhūta로서 이것이 bhava가 됩니다. 또 하나의 단계입니다.
භවන වෙනවා. තව අවස්ථාවක්. අන්න ඒකෙන් හටගන්න ඊළඟ අවස්ථාව ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨයෝ ධාතු ධාතු බවට ගනී භවද අන්න ඒ ධාතු හතර එක්ක වීමෙන් තමයි මේ ලෝකේ සත්ව පුද්ගල ධර්මය ඇතු පහළ වෙන්නේ. දැන්
거기서 생겨나는 다음 단계는 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavi dhātu로서 dhātu가 되는 bhava입니다. 그 네 dhātu가 모임으로써 이 세상의 satta, puggala라는 dhamma가 나타납니다.
සත්ව පුද්ගල ධර්මය ඇතු පහළ වෙන්නේ. දැන් අවස්ථා ගානකට එන්නේ ඉස්සෙල්ලමෙන් ගතියෙන් වෙන්නේ. ඒ නිසා ඉස්සෙල්ලම මනසට සම්බන්ධ වෙච්ච මනෝ ලක්ෂණයෙන් තමයි ගති හටගන්නේ.
이제 여러 단계를 거치는데, 맨 처음은 gati에서 일어납니다. 그러므로 맨 처음 마음에 이어진 mano의 특성에서 gati가 생겨납니다.
අවිද්යාවෙන් ගති හතර කිකු තෘෂ්ණාවෙන් ගති හතරකු තියෙනවා අවිද්යා තුරණාත්රයල් වැදගත් දහම් දෙකක්. ඔන්න ඒ ගති හතර
avijjā에서 네 gati, taṇhā에서 네 gati가 있습니다. avijjā와 taṇhā는 중요한 두 dhamma입니다.
වැදගත් දහම් දෙකක්. ඔන්න ඒ ගති හතර ක්රියාත්මක වීම නිසා ගති අටක්රියාත්මක වීම තමයි ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨයෝ වන්න ගන්ධ, රසෝජා කියලා අයින් කරන්න වෙන් කරන්න බැරි සුද්ධාෂ්ටකය කියන ඉස්සෙල්ලාම පුය හටගන්නවා. ඒ රූප පුද්ගලයේ මූලික ඉස්සාව
그 네 gati가 움직이기 때문에, 여덟 gati가 움직이는 것이 곧 āpo, tejo, vāyo, paṭhavi, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는, 떼어 낼 수도 나눌 수도 없는 suddhaṭṭhaka로서 맨 처음 생겨납니다.
හටගන්නවා. ඒ රූප පුද්ගලයේ මූලික ඉස්සාව තමයි මනස. ඒ නිසා තමයි කිව්වේ පටිච්ච සමුප්පාද හතරක් ගැන කිව්වෙන්න ඕකයි.
그 rūpa라는 존재의 바탕 뿌리는 마음입니다. 그래서 네 가지 paṭicca samuppāda를 말한 것입니다.
විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාම පච්චයා චට්ඨායතනං ආදී වශයෙන් ගිහිල්ලා විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූපච්චයා සලායතනම් වුනේ හතරවෙනි අවස්ථාව කියලා කියග උප්පාද ප්රතිස්ථාව සම්පූර්ණය වෙනකොට අන්න චිත්තක්ෂණය සම්පූර්ණ වෙච්ච වෙලාදී චිත්තගේ රූපයක් ඉපදවලා ඉවරයි. ඔන්න ගතිය වනින් සම්පූර්ණ කරලා ඉපදෙනවා සුද්ධාස්ථකය.
'viññāṇa paccayā nāmaṃ, nāma paccayā chaṭṭhāyatanaṃ' 하는 식으로 가서 'viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ'이 된 것이 넷째 단계입니다. uppāda와 ṭhiti가 다 차면, citta 찰나가 다 찬 그때 cittaja rūpa를 낳아 마칩니다. 그렇게 gati로 다 채워 suddhaṭṭhaka가 생겨납니다.
එහම් කර්මජ චිත්තජ කියන මේ තකින් ලෝකෙට රූප නදවනවා මූලික වශයෙන්. නිපදවපු රූපය මොකටද නිපදෙව්වේ? වේදනා භුක්තිය බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. වේදනා භුක්තිය
그렇게 kammaja, cittaja라는 이것들로 바탕에서 세상에 rūpa를 만들어 냅니다. 만들어 낸 rūpa는 무엇 때문에 만들었습니까? vedanā의 누림을 바라는 것입니다.
බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. වේදනා භුක්තිය බලාපොරොත්තු වෙන්න නම් ආධ්යාත්මික සහ බාහිර දෙකක් එකතු වෙන්න ඕනේ. ඒ වින්ද්රණය ලබාගෙන ආස්වාදය ගෙනදෙන දේකුයි. එහි ලබාගෙන අවශ්ය වෙන ආශ්වාද ඉන්ද්රියෙකුයි. ආශ්වාද ගැලපෙන ඉන්ද්රියෙකුයි. මෙන්න මේ දෙක එකෙට එකතු වීමේ භුක්තිය බලාපොරොත්තු වීම තමයි අපි තණ්හාවෙන් නැත් වෙන්නේ. තණ්හාව කරන්නේ
vedanā의 누림을 바라려면 안과 밖 둘이 모여야 합니다. 그 느낌을 받아 assāda를 가져다주는 것 하나, 그리고 거기서 받는 데 필요한 assāda의 indriya, 그 assāda에 맞는 indriya 하나—바로 이 둘이 함께 모이는 누림을 바라는 것이 우리가 taṇhā에 빠지는 것입니다.
අපි තණ්හාවෙන් නැත් වෙන්නේ. තණ්හාව කරන්නේ ඔන්න ඕකටත්. දැන් ඔය තණ්හා මුල් කරගෙන අවිද්යාව නිසා මේක හොඳයි කියලා නිගමනයට බැහැලා. සාරයි කියන නිගමනයෙන් තණ්හාවෙන් භුක්තියට බැස්සට පස්සේ ඇතිවෙන බලාපොරොත්තුව තමයි ඔය නිෂ්පාදනය මුල. ඒ
taṇhā가 하는 일이 바로 그것입니다. 이제 그 taṇhā를 뿌리로 avijjā 때문에 '이것이 좋다'는 결론에 이릅니다. '알차다'는 결론으로 taṇhā를 따라 누림에 빠져든 뒤에 생기는 바람이 바로 그 만들어 냄의 뿌리입니다.
බලාපොරොත්තුව තමයි ඔය නිෂ්පාදනය මුල. ඒ නිසා අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා මෙඳු හැර දෙයක්, සුවඳ දෙයක්, මෙබඳු ලක්ෂණ දෙයක්. මොකද ඕක අනාදියේ පටන් ගින්න අපිට ආපු සිරිස. ඒ නිසා මොකද වෙන්නේ? ඔයගේ හිත මතක්
그래서 우리는 이런 것, 향기로운 것, 이런 특성을 지닌 것을 바랍니다. 왜냐하면 그것은 시작 모를 때부터 우리에게 이어져 온 버릇이기 때문입니다.
සිරිස. ඒ නිසා මොකද වෙන්නේ? ඔයගේ හිත මතක් කරනකොටම ආදී කළා වූ එක මෙතෙන්ට ඇදලා ඉන්නවා. ඇදලා ඇවිදිලා හිටන් මතකෙන් නගා දෙනවා. මෙබඳුට ලස්සනක් අපි ඉස්සරත් මිදලා තියෙනවා. අන්න ඒ ජාතිය ලස්සනාව දැනුත් ඇත්නම්. අන්න බලාපොරොත්තුවක් ඇති මතුවට.
그래서 무슨 일이 일어납니까? 당신의 마음이 떠올리는 순간, 예전에 했던 것이 이리로 끌려와 있습니다. 끌려와 걸어와서 기억에서 솟아오르게 합니다. '이런 아름다움을 우리가 예전에도 누렸다. 그런 종류의 아름다움이 지금도 있다면'—그렇게 앞날을 향한 바람이 생깁니다.
ඉතින් එදා රෝස මල් කිගුනෙත් අපේ මානසික බලාපොරොත්තුව මුල් කරගෙන හටගත්ත ආරම්භය. ලෝකයක් නඉපදෙව්වා. අන්න නාම රූප නඉපදන හැටි.
그러니 그때 장미꽃이 핀 것도 우리 마음의 바람을 뿌리로 생겨난 시작입니다. 하나의 세계를 만들어 냈습니다. 이것이 nāmarūpa가 만들어지는 모습입니다.
බාහිර නාම රූප නදනා අභ්යන්තර.
바깥 nāmarūpa를 만들어 내는 것은 안입니다.
ඒ චිත්ත රූපය නපද කුහම චිත්ත කියන්නේ හිතෙන් ඉපදෝනකම් පමණයි. උප්පාදයකදී භංග වෙනකොට තමනම චිත්ත අවස්ථාව ඉවරයි. හැබැයි රූපය ඉවර වුනේ නැහ. නිෂ්පාදනය කරපු රූපය තමයි අපිට සුද්ධාස්ථකයේ ැස්තික බලයක් කියලා ඕක වට වෙනවා. අන්න හිතෙන් දුන්න බලය. හිතෙන් බල දීලා හිත ඉවරයි. හිත භංග වුණා. හැබැයි භංග වුනාට පස්සේ මදින් බලයේ දීපු එක වස්තුව තියෙනවා.
그 citta의 rūpa를 만들어 내면, citta라는 것은 마음에서 생겨날 때까지뿐입니다. uppāda에서 bhaṅga에 이르면 citta의 단계는 끝납니다. 그러나 rūpa는 끝나지 않았습니다. 만들어진 rūpa가 우리에게 suddhaṭṭhaka의 핵의 힘이라고 하는 것으로 둘러싸입니다. 그것이 마음이 준 힘입니다. 마음은 힘을 주고 끝납니다. 마음은 bhaṅga가 되었습니다. 그러나 bhaṅga가 된 뒤에도 마음이 힘을 준 그 대상은 남아 있습니다.
ඕකේ ආයුස අන්තක්කල්ප 20ක් යනකන් ඉවරෙන්න. අන්තක්කල්ප 40ක්ක ආවා ආයුෂයි. මේ මනුස
그 수명은 antarakappa 스무 번이 지나도록 끝나지 않습니다. antarakappa 마흔 번까지 갔다는 수명입니다. 이 인간 세상에서조차 그렇습니다.
ලෝකේවත්. නමුත් ඕගේ ධර්මය තියෙනවා හොයාග ඇඳවරු ඉන්න. ඔය ඕකේ තියෙනවා උතු රූපයක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් එතන පටන් ගෙන අන්තක්කල්ප හත ගිහක් යනකම් උතුද්ධ රූපයක් වතින්න නැෂ්ටික බලයක් ක්රියාත්මක වෙනවා රූපය වතා. ඒ පරමාණුව.
이제 거기서부터 antarakappa 일곱 번이 지나도록 utu rūpa 둘레를 돌며 핵의 힘이 움직입니다. rūpa 둘레를 돌면서요. 그것이 원자입니다.
අන්න ඒක තමයි පරමාණුවේ තියෙන්නේ නෑස්තික බලය කියන්නේ ඔන්න ඕකද. ඕක තමයි ලෝකේ බල ශක්තිය මුල. අපේ මනසෙම ඉපදවලා නපදවපු දේ
원자 속에 있는 핵의 힘이라는 것이 바로 그것입니다. 그것이 세상 힘과 에너지의 뿌리입니다.
ශක්තිය මුල. අපේ මනසෙම ඉපදවලා නපදවපු දේ අපේ බලාපොරොත්තුවෙන්ම නඉපදවලා බලාපොරොත්තු විපාක ප්රතිඵලය භුක්ති ඉඳා අපි ඉන්නවා ලෝකයක කියලා. අපිම ඉපදවාගෙන ඒකේ භුක්ති විඳෙනවා. ඉතින් ඕකේ ආයුෂ හොයන්න බැහැ.
우리 마음이 스스로 만들어 낸 것, 우리 바람이 스스로 만들어 낸 것—그 바람의 vipāka, 그 열매를 누리면서 우리는 '세상에 있다'고 합니다. 우리가 스스로 만들어 놓고 그 안에서 누립니다. 그러니 그 수명을 찾을 수가 없습니다.
ස්කන්ධ සන්ති නියමය කියලා විද්යාත්මය ඔබ බහිනා නිගමනයකට කොච්චර බිදලා බැලුවත් ඒ කෑල්ලේ තව ස්කන්ධයක් වසින් තව තෙනක පවතිනවා. හැබැයි සුද්ධාස්තඑකට බිදලා බලන්න
과학이 질량 보존 법칙이라는 결론에 이르렀듯, 아무리 쪼개 보아도 그 조각에는 다시 질량이 어딘가에 남아 있습니다.
පවතිනවා. හැබැයි සුද්ධාස්තඑකට බිදලා බලන්න විද්යාඥ දක්ෂ නැහැ. නමුත් බෙදලා බැලුවත් ඒ සුද්ධාස්සකයේ තියෙන්නේ අපේ වැඩවලට ගන්න ශක්තිය ගැබ්වෙලා. ඔච්චර අන්තක්කල්ප
그러나 과학자들은 suddhaṭṭhaka까지 쪼개 볼 만한 솜씨가 없습니다. 그렇지만 나누어 보아도 그 suddhaṭṭhaka 안에는 우리 일에 쓸 수 있는 에너지가 담겨 있습니다.
ශක්තිය ගැබ්වෙලා. ඔච්චර අන්තක්කල්ප හතරියක් භ්රමණය වෙන ශක්තියක් ඕකේ තියෙනවා. ඒක දීලා තියෙන්නේ මනසේ. ඒ මනසෙන් දුන්න ශක්තිය අභිභව වෙනස් කරන්න තව බලයක්නේ.
그토록 많은 antarakappa 동안 돌아가는 에너지가 그 안에 있습니다. 그것을 준 것은 마음입니다. 그 마음이 준 에너지를 넘어서서 바꾸려면 또 다른 힘이 필요합니다.
එහෙනම් ඒ බලය ගන්න නම් අවිඥාලාභියෙක් වෙන්න ඕනේ. අභිඥාලාභියට පුළුවන් අරක පාලනය කරලා වෙනස් කරන්න. අන්න එතට මොකද දැන්නේ ගලක් වශයෙන් තියෙන එක ඔන්න මලක් කරන්න පුළුවන්. ඔන්න රස්තරන් කරන්නත් පුළුවන්.
그렇다면 그 힘을 얻으려면 abhiññā를 얻은 이가 되어야 합니다. abhiññā를 얻은 이는 그것을 다스려 바꿀 수 있습니다. 그래서 바위로 있는 것을 꽃으로 만들 수 있습니다. 금으로 만들 수도 있습니다.
අධිෂ්ඨාන කරනකොට පරිවර්තනය නා ඒක තියෙන එක ඒ විදිහට. ඒ නිසා අර සාමාන්ය පොදු
adhiṭṭhāna를 하면 그것이 바뀌는 것이 그런 식입니다.
ඒ විදිහට. ඒ නිසා අර සාමාන්ය පොදු පුද්ගලයාගේ අර අවිද්යා තණා කර්ම ශක්ති ක්රියාවල හැදිච්ච ක රටාව ඒ භුක්ති පාලනය වෙනස් කරලා මේකෙන් පුළුවන් වෙන අභිඥාලාභියාට තමන්ට ඕන එකක් පාට පත් කරන්න එක තියෙන සුද්ධස්සක තියව ගමන් ගල සත්රා ඔනම් ගල ජලය කරන්න පුළුවන්. අන්න ඒකයි ඒ බලය. ඉතින් ඒකත් පුදුමයක්නේ.
그러므로 보통 사람의 avijjā, taṇhā, kamma의 에너지와 행위로 만들어진 그 틀, 그 누림의 다스림을 바꾸어, abhiññā를 얻은 이는 그 안에 있는 suddhaṭṭhaka를 자기가 원하는 것으로 바꿀 수 있습니다. 원하면 바위를 물로 만들 수도 있습니다. 그것이 바로 그 힘입니다. 그것 또한 놀라운 일이지요.
හටහා ඔන්න ඕකයි. ඉතින් මෙන්න මේකෙන් කියනවා නාම රූප තමයි අන්න අර නාම රූප වලට හටගත්තේ විඤ්ඤාණය මුල් වුණා. විඤ්ඤාණ කිව්වේ හිත කිව්වට හරියන්නේ.
생겨남이란 바로 그것입니다. 그래서 이것으로 말하기를, nāmarūpa—그 nāmarūpa가 생겨나는 데 viññāṇa가 뿌리가 되었다고 합니다. 여기서 viññāṇa라고 한 것은 '마음'이라고 해야 맞습니다.
හිත කියනඑට විඤ්ඤාණය කියන අපි සාමාන්ය කතාවට විතරයි.
마음을 viññāṇa라고 부르는 것은 우리 보통 말에서만 그렇습니다.
හිත විඤ්ඤාණ වෙන්න අවස්ථාන අටක් යන්න ඕනේ. විඤ්ඤා අද මේ අපි විඤ්ඤාණය කියලා කන්නේ විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයකට විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ බවට පත්නන්න නමින අවස්ථාව
마음이 viññāṇa가 되려면 여덟 단계를 거쳐야 합니다. 오늘 우리가 viññāṇa라고 부르는 것, viññāṇa khandha가 되는 것은 아홉째 단계입니다.
සභස්සර මිදම් භික්ඛෙවේ චිත්තං කියන තැන ඉඳලා පටන් ගන්නේ චිත්ත චිත්ත මනෝ මානසං හදයං පණ්ඩරං මනෝ මනායතනං මනීන්ද්රියං විඤ්ඤාණං අටවෙනි එකට විඤ්ඤාණ ස්කන්ධෝ නම් වෙනි එක ආගන්තක උපක් ලේසයන්ගෙන් කිලිටි වෙලා විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ බවට පත් වෙන නම අවස්ථාවකින්දී තමයි එතට පත්වෙන්නේ. පවස්සර
'pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ'이라는 데서부터 시작하여 citta, mano, mānasaṃ, hadayaṃ, paṇḍaraṃ, mano manāyatanaṃ, manindriyaṃ, viññāṇaṃ이 여덟째이고, viññāṇa khandha는 아홉째로, 밖에서 들어온 upakkilesa로 더럽혀져 viññāṇa khandha가 되는 아홉째 단계에서 거기에 이릅니다.
අවස්ථාවකින්දී තමයි එතට පත්වෙන්නේ. පවස්සර මිදම්භ ික්ඛය විචිත්තං ආගන්තුකේන උපකිලිට්ඨේන උපිලට් කියලා පෙන්නුවේ අන්න එතන. ආගන්තුක උපලේස වලින් උපගිලිට්ට පත් වෙනවා. අන්න උපකිලිට පත් වුනාට පස්සේ ඒ විඤ්ඤාණ බවට පත් වෙන්නේ. නැත්නම් තියෙන්නේ චිත්ත විතරයි. ඉතින් ඒ නිසා විඤ්ඤාණ නිරෝධ
'pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ, tañca kho āgantukehi upakkilesehi upakkiliṭṭhaṃ'이라고 보여 준 것이 바로 거기입니다. 밖에서 들어온 upakkilesa로 더럽혀집니다. 더럽혀진 뒤에야 viññāṇa가 됩니다. 그렇지 않으면 있는 것은 citta뿐입니다.
චිත්ත විතරයි. ඉතින් ඒ නිසා විඤ්ඤාණ නිරෝධ කළ හැේ. සංඛාර නිරෝධන විඤ්ඤා නිරෝධයි. හැබැයි චිත්ත තියෙනවා.
그러므로 viññāṇa는 nirodha할 수 있습니다. 'saṅkhāra nirodhā viññāṇa nirodho'입니다. 그러나 citta는 남아 있습니다.
එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ විඤ්ඤා නිරෝධ කළා නමුත් හිත තිබුණද? අන්න එහෙනම් හිතට විඤ්ඤාණ කියන්නේ නැහ.
그렇다면 붓다께서는 viññāṇa를 nirodha하셨지만 마음은 있었습니까? 그렇다면 마음을 viññāṇa라고 하지 않습니다.
ඒකට චිත්ත ප්රභාසර නමිතම් භික් කිය ප්රභාසර චිත්තය බුදුරජාණන් වහන්සේට තියෙනවා. විඤ්ඤාණය එකක් කරන විඤ්ඤාණය
그것을 'pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ'이라고 하니, 붓다께는 pabhassara citta가 있습니다.
තියෙනවා. විඤ්ඤාණය එකක් කරන විඤ්ඤාණය රෝහතක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න අපි දැකගන්න ඕන මොනවද ඒ විඤ්ඤාණය චිත්ත බවට පත්වුනාම ආරම්මණය විජාන ලක්ෂණය විතරයි දැනගන්න. ලක්ෂණය තියෙන දැනගන්න බලාපොරොත්තුවක් නැහැ. විමුක්ත විඤ්ඤාණය කියන
우리가 보아야 할 것은 이것입니다. 그 viññāṇa가 citta가 되면, 대상을 아는 특성만 알 뿐입니다. 그 특성을 알 뿐 바람이 없습니다. vimutta viññāṇa라는 것이
තියෙනවා. තියෙනවා. ඒකට තියෙන්නේ කුසල මූධ පච්චයා, සංඛාරා, සංඛාර පච්චයා, විඤ්ඤාණ කියලා පරිච්ච සමුප්පාදයක් තියෙනවන ආර්ය පටිච්ච සමුප්පාදය දැන් මේක අහලා නැහැනේ නේද වෙන
있습니다. 있습니다. 그것에는 'kusala mūla paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇa'라는 paṭicca samuppāda가 있습니다. ariya paṭicca samuppāda입니다. 이건 들어 본 적이 없지요?
කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා, විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූප පච්චයා සලායතනා සලායතන පච්චයා පස්සෝ පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චා තණ්හාය නෑ. වේදනා පච්චයා පසාදෝ පසාද පච්චයා අධිමෝක්ඛෝ අධිමෝක පච්චයා භව භව පච්චයා ජාති මෙන්න අරිහත් ජාතිය අන්තිමට ජාති පත්යා ජරාමරණං
kusala mūla paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatana paccayā phasso, phassa paccayā vedanā—vedanā paccayā taṇhā가 아닙니다. vedanā paccayā pasādo, pasāda paccayā adhimokkho, adhimokkha paccayā bhavo, bhava paccayā jāti—이것이 arahant의 jāti입니다. 마지막으로 jāti paccayā jarāmaraṇaṃ.
ඒවමේතං ඒවමේතේසතං ධම්මානං සමුදය හෝතිය නවතිනවා. දුක්ඛන් දසයට ඒ කියන්නේ නැ. ඒව මේත කේවලස දුක්ඛන්ත සමුදය හෝති කියලා ඒ පටිච්ච සමුප්පාදය කෙළවර යන්නේ නැහ. වා අන්න ඒව මේතෙසං ධම්මානං සමුදය හෝතිය ගැන නවතිනවා. මෙන්න ආර්ය පටිච්ච සමුප්පාදය
'evametesaṃ dhammānaṃ samudayo hoti'에서 멈춥니다. dukkhakkhandha라고 하지 않습니다. 'evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti'로 그 paṭicca samuppāda가 끝나지 않습니다. 'evametesaṃ dhammānaṃ samudayo hoti'에서 멈춥니다.
නවතිනවා. මෙන්න ආර්ය පටිච්ච සමුප්පාදය මෙන්න අපි අනුගමනය කරන්න ඕනේ. දැන් සියලු විඤ්ඤාණ අපි දූරු කරන්න අපිට අවශ්ය නැහැ. අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගන්න නිරෝධ තත්වයට යන්න
이것이 ariya paṭicca samuppāda입니다. 이것을 우리가 따라야 합니다. 이제 모든 viññāṇa를 없앨 필요는 없습니다. avijjā를 조건으로 생겨나는 것들을 nirodha 상태로 이끌면 됩니다.
සංඛාර නිරෝධ කරන්නේ අවිද්යා ප්රියෙන් හටගන්න සංඛාර විතරයි. මොකද හේතුව? අපේ සසර ගමනට හේතු වෙන්නේ අවිද්යා ප්රතින් හටගන්න සංඛාර අපිට ඕනේ සසර දුක දුරු කරගන්න. එතකොට මෙලෝ මේ උපන්ා මැරෙන දුවත්
nirodha해야 할 saṅkhāra는 avijjā를 조건으로 생겨나는 saṅkhāra뿐입니다. 왜냐하면 우리 saṃsāra 길의 원인이 되는 것이 avijjā를 조건으로 생겨나는 saṅkhāra이기 때문입니다. 우리는 saṃsāra의 dukkha를 없애야 합니다.
කරගන්න. එතකොට මෙලෝ මේ උපන්ා මැරෙන දුවත් යුතු ක්රමයක් තියෙනවා. ඒ ටික ජීවත් වෙන්නත් අපිට මේ ලෝකේ සම්මතය කතාබහ කරන්න ඕනේ ඒ ජීවත් වෙන ක්රමයක් තියෙනවා. ඒ තුළ අපිට මේ ජීවිතය පමණයි. එයා ස උපදි ශේෂ
그런데 이 세상에 태어나고 죽는 동안 살아가야 할 방식이 있습니다. 그만큼 살아가려면 이 세상의 관습대로 말을 주고받아야 합니다. 그렇게 살아가는 방식이 있습니다. 그 안에서는 이 삶뿐입니다.
අපිට මේ ජීවිතය පමණයි. එයා ස උපදි ශේෂ වෙච්ච නිර්වාණය කිව්වේ ඒකයි. අනුපරිශේසයේ දී ඒක අත්තිවරයි. එහෙනම් පේ අරිහත් ඉඳම් කෙළවර කරනකම් අ පිරණම් පාන මොහොතේ එනකන්.
sa-upādisesa nibbāna라고 한 것이 그것입니다. anupādisesa에서 그것이 끝납니다. 그러니 arahant가 삶을 마칠 때까지, parinibbāna의 순간이 올 때까지,
ජීවත් වෙන්නේ කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා, සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ කියන විඤ්ඤාණය තරාගෙන. හැබැයි ඒකෙන්න කුසල මූලයේදී හටගන්නේ අනිච්ච දේ අනිච්ච හැටියට, දුක්ඛ දේ, දුක්ඛ හැටියට, අනත්ත දේ අනත්ත හැටියට 100ක්ම දැකලා ඉවර. ලෝක සම්මතයෙන් කතා
'kusala mūla paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇa'라는 viññāṇa를 지니고 살아갑니다. 그러나 그것은 kusala mūla에서 생겨나므로, anicca한 것을 anicca로, dukkha한 것을 dukkha로, anatta한 것을 anatta로 완전히 다 보아 마쳤습니다.
100ක්ම දැකලා ඉවර. ලෝක සම්මතයෙන් කතා කරනවා. ලෝක සම හොඳයි කියන එක ලෝක සමතයට හොඳයි කියනවා. මම කියලා කතා කරනවා. ඔබ කියලා කතා කරනවා. ඉතින් පොත පෑන කියලා කියනවා. ඒවා ඔක්කොම ඒක තියෙනවා. ඒ විදිහට හඳුනවා. හැබැයි අර අවිද්යා, පච්චයා,
세상 관습대로 말합니다. 세상이 좋다고 하는 것을 세상 관습에 맞추어 좋다고 합니다. '나'라고 말하고 '당신'이라고 말합니다. '책', '펜'이라고 말합니다. 그것들은 다 있습니다. 그렇게 알아봅니다.
හඳුනවා. හැබැයි අර අවිද්යා, පච්චයා, සංඛාරා කියන එක සංඛාර, පච්චයා විඤ්ඤාණං වලින් නෙමෙයි. කුසල මූල, පච්චයා, සංඛාරා, සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියන එක කෙනින් දකින්නේ. ඒකේ වෙනස මොකක්ද? අවිද්යා
그러나 'avijjā paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'으로가 아니라, 'kusala mūla paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'으로 봅니다.
දකින්නේ. ඒකේ වෙනස මොකක්ද? අවිද්යා තෘෂ්ණා දෙකකින් කෙලස කෙලසීම හිඳ දැමූ විඤ්ඤාණයට කියනවා කුසල මූල පච්චයා සංඛාරයෙන් හටගත්ත විඤ්ඤාණය.
그 차이가 무엇입니까? avijjā와 taṇhā 둘로 된 kilesa를 끊어 버린 viññāṇa를 'kusala mūla paccayā saṅkhāra에서 생겨난 viññāṇa'라고 합니다.
ඒකේ තියෙන්නේ වෙනස මොකක්ද? අර විදිහටම අරගෙන ආවත් කෙලෙස් කහට නැ. අන්න ඒකයි වෙනස. අන්න ඒකයි. ඒ නිසා කියනවා පුඤ්ඤ පාප පහීනයි. ක්රියාසිත් ඔව් නමුත් තියෙනවා. මොකක්ද දැන්
그 차이가 무엇입니까? 똑같이 이어 가더라도 kilesa의 얼룩이 없습니다. 그것이 차이입니다. 바로 그것입니다. 그래서 puñña와 pāpa를 버렸다고 합니다. kiriya citta는—네, 그래도 있습니다.
ඔව් නමුත් තියෙනවා. මොකක්ද දැන් බුදුරජාණන් හොඳයි සංඛාර නෑහ කිව්වොත් අපි අහනවා මෙහෙම දෙයක්. බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒ කියන්නේ දැන් මේ අහනවා එක අවස්ථාවක කවුද ධම්මන්නා තෙන් වහන්සේගෙන් විශාක හිටුතුමා අහනවා.
무엇이냐 하면, 좋습니다, 붓다께 saṅkhāra가 없다고 한다면 우리는 이런 것을 묻게 됩니다. 붓다께서 그렇게 말씀하신 것을 두고 이런 물음이 있습니다. 한번은 누가 묻느냐 하면, Visākha 장자가 Dhammadinnā 비구니께 묻습니다.
අ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ විඤ්ඤාණය මේ පිළිබඳව මේ මෙහෙමයි අහන්නේ ඒක
이 viññāṇa에 대해 이렇게 묻습니다. 그것이…
අපි දන්න ගත්ත මාතෘකාව පොඩ්ඩක් තියෙනවා නැවත වුණා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ සංඛාර පිළිබඳව වහනවා මෙහෙම කතාවක්. නිරෝධ සමාපත්තියට සමවැණ රහතන් වහන්සේ නවා අරිහතුන් වහන්සේ නවක් නැවතත් එයින් නැගී සිටිනකොට ඉස්සෙල්ලාම පහළ වෙන්නේ මොන සංඛාරද කියලා.
이 saṅkhāra에 대해 이런 이야기를 묻습니다. nirodha samāpatti에 든 arahant께서 다시 거기서 일어나실 때 맨 먼저 나타나는 것은 어느 saṅkhāra입니까?
ඒක කියනවා විශාඛ මනෝ සංඛාර ඊළඟට පහළ වෙන්නේ වචී සංඛාර ඊට පස්සේ පහළ වෙන්නේ කාය සංඛාර
이렇게 답합니다. 'Visākha여, mano saṅkhāra입니다. 그다음 나타나는 것은 vacī saṅkhāra, 그 뒤에 나타나는 것은 kāya saṅkhāra입니다.'
දැන් සංඛාර සියල්ලම නිරෝධ කළා නම් මහරහතන් වහන්සේ නිරෝධ සමාපත්තයෙන් ආපහ වෙන්න සම්පජ තියෙන මොන සංඛාරට ඒ සංඛාර මොනවද
이제 모든 saṅkhāra를 nirodha하셨다면, 큰 arahant께서 nirodha samāpatti에서 돌아오시는 데 있는 saṅkhāra는 어느 saṅkhāra입니까? 그 saṅkhāra는 무엇입니까?
දැන් සියලු සංඛාර නැති කළා නම් එහෙම අරිහත්යට පත් වෙන සියලු සංඛාර නැති වුනා නම් නිරෝධයට පත්වෙච්ච අරිහතුන් වහන්සේ නැවත නැගී සිටිනකොට ඒ අනු පිළිවීලින් එන සංඛාර තුන තුනක් කිව්වා. ඉස්සෙල්ලා මනෝ සංඛාර පහළ වෙනවා. ඊළඟට වච සංඛාර පහල වෙනවා. ඊට පස්සේ කාය සංඛාර පහළ වෙනවා කියලා. එහෙනම් අරිහතුන් වහන්සේට මනෝ සංඛාර තියෙන නිසා වච සංඛාර කාය සංඛාර තියෙන නිසා නේද පහළ වෙනවා කියලා පෙන්නු.
arahant가 될 때 모든 saṅkhāra를 없앴다면, 모든 saṅkhāra가 사라졌다면, nirodha에 드신 arahant께서 다시 일어나실 때 차례로 오는 세 saṅkhāra를 말했습니다. 먼저 mano saṅkhāra가 나타나고, 다음에 vacī saṅkhāra가, 그 뒤에 kāya saṅkhāra가 나타난다고요. 그렇다면 arahant께 mano saṅkhāra가 있고 vacī saṅkhāra, kāya saṅkhāra가 있기 때문에 나타난다는 것을 보여 준 것이 아닙니까?
එහෙනම් ඒවා අවිද්යා පත්චයා සංඛාරා නෙමෙයි. අන්න ඒ මොන සංඛාරද? අන්න කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා එහම් කුසල මූල පච්චයා ආනිංජ් අභිසංඛාරා විග්රහ කරලා ගන්න එන්නේ ඔතන්ට පැසල මූල පත්යයෙන් පහළ වෙනවා අරිහතුන් වහන්සේට ආනිංජ් අභිසංඛාරය
그렇다면 그것들은 avijjā paccayā saṅkhārā가 아닙니다. 그러면 어느 saṅkhāra입니까? 바로 kusala mūla paccayā saṅkhārā입니다. 그렇게 kusala mūla paccayā āneñjābhisaṅkhārā로 풀어 가면 거기에 이릅니다. kusala mūla를 조건으로 arahant께 āneñjābhisaṅkhāra가 나타납니다.
ආනිංජ කියන්නේ නැවතත් ජනිත වීම සඳහා ඉඳවන්නේ නැතිට කියනවා ආනි මතු උප්පත්තියට හේතු වෙන්නේ නැති සංඛාර අනිජ්ජි සංඛාර මේ අත්දහට විතරයි.
āneñja란 다시 태어나게 하지 않는 것을 말합니다. 앞날의 태어남의 원인이 되지 않는 saṅkhāra, 그것이 āneñja saṅkhāra입니다. 이번 삶에만 해당합니다.
ඒ පුඤ්ඤාභි සංඛාර අප්ඤාභිසංඛාර ඒ දෙක පිපා මතු දෙකට යන ඒවා ඒ ඇවා නෑ. පුඤ්ඤ පහිනක් ආනිජ්ජාභි සංඛාර පහීන නැ.
puññābhisaṅkhāra와 apuññābhisaṅkhāra, 앞날로 이어지는 그 둘은 거기에 없습니다. puñña는 버렸지만 āneñjābhisaṅkhāra는 버리지 않았습니다.
අන්න කුසල මූල පට්ටියා සංඛාර කියන ආර්ය මාර්ගය වැඩෙන්නේ ඔන්න ඕකයි.
kusala mūla paccayā saṅkhārā라는 ariya magga가 자라는 것이 바로 이것입니다.
කෝසානි විතෙයය කේවලානි දිබ්බං මානුස කංච බ්රහ්ම කෝසං සබ්බ කෝස මූල බන්ධනා පමුත්තෝ කුසලෝතාදි පවුච්චතෝ තතත්තා දිව්ය කෝෂ මනුස්ස කෝස බ්රහ්ම කෝෂ සකල විද කර්ම කෝෂ ඒ කියන්නේ උපදින තැන්වෘෂ්ටියන්. පිළිබඳ ඒවායේ ඉපැත්ම වැටහේ තියෙන මූල බන්ධනය වන අවිද්යා තෘෂ්ණාවන්ගේ පහ කිරීමක් ඇද කුසල්යි කියන ලැබේ.
'kosāni viceyya kevalāni, dibbaṃ mānusakañca brahmakosaṃ, sabbakosamūlabandhanā pamutto, kusalo tādi pavuccate tathattā.' deva의 kosa, 사람의 kosa, brahma의 kosa, 모든 kamma의 kosa, 곧 태어나는 자리들을 살펴보고, 그것들에 태어나게 하는 뿌리 묶임인 avijjā와 taṇhā를 버리는 것을 kusala라고 합니다.
ඔන්න අවිද්යා තෘෂ්ණාක පහ කරනවා සතර ගමන්ට හිටුවේ. ඒකයි කුසල කියන්නේ.
avijjā와 taṇhā를 버려 네 길(gati)로 가는 걸음을 멈춥니다. 그것을 kusala라고 합니다.
ආනිා සංඛාර කියන්නේ නැවත ඉපනීමක් හේතු නොවන්නා හේතු නොවන්න සංඛාර සංඛාරය
āneñja saṅkhāra란 다시 태어남의 원인이 되지 않는, 원인이 되지 않는 saṅkhāra, 그런 saṅkhāra입니다.
දැන් ධර්ම යම් දැන් විග්රහ කරලා තියෙනවා ආනාව සංඛාර කියලා කියන්නේ ඔව් අරූපාවචර ලෝකයේ උප් පත් වෙන්න දෙන්නා වූ ඔව් සංඛාර එතකොට ආනිජාභි සංඛාර ඉතින් සංඛාර තියෙන විඤ්ඤාණය වැලලා අරූප ලෝකේ උපදින්න එපැ ම රහතන් වහන්සේ
(묻는 이) 그런데 dhamma에서 āneñja saṅkhāra라고 하는 것을 풀이해 놓은 것이— (스님) 네. (묻는 이) arūpāvacara 세계에 태어나게 하는— (스님) 네. (묻는 이) saṅkhāra라고 하니, 그러면 āneñjābhisaṅkhāra라면 saṅkhāra가 있는 viññāṇa로 arahant께서도 arūpa 세계에 태어나셔야 하지 않습니까?
දැන් රහතන් වහන්සේට දැන් ආනෙන්ාභි සංඛාර ආරියත්තුන් වහන්සේට තියෙනවනේ. ආනිජ්ජාභි සංඛාර වලින් අරූප ලෝකය උප්පත්තියට හේතු වෙන එක විතරක් නම් කියන්නේ.
이제 arahant께는 āneñjābhisaṅkhāra가 있지 않습니까. āneñjābhisaṅkhāra가 arūpa 세계에 태어나는 원인이 되는 것만을 말한다면,
ඒකෙදී අපිට කියන්න එනවා එහෙනම් අරිහතුන් වහන්සේ අරූපාවච සංකාරය ඉවර කරලා නැහැනේ. එතක ඒ විග්රහය බතදී අන්න ඒකයි කියන්නේ. ඉතින් මොකද එතන්දි පෙන්නන්නේ අකම්ප සංඛාරයා කියන වචනය පෙන්නන්නයි ඕක පෙන්නේ.
그때는 'arahant께서 arūpāvacara saṅkhāra를 끝내지 못하셨다'고 말하게 됩니다. 그 풀이에서는. 그래서 그렇게 말하는 것입니다. 그러니 거기서 보여 주는 것은 '흔들리지 않는 saṅkhāra'라는 낱말을 보여 주려는 것입니다.
මොකද අනිත් මෙයත් ඒකක්වත් කියලා ඉතින් මේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙහෙම ඉතින් ආනිජ්ජාපි සංඛාර කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ නැවත ජනිත කිරීමට හේතු නොවන කියන එකයි. ඒ සංඛාරයේ ස්වභාවය ඒකයි. දැන්
그래서 āneñjābhisaṅkhāra라는 낱말로 보여 주는 것은 '다시 태어나게 하는 원인이 되지 않는'이라는 것입니다. 그 saṅkhāra의 본성이 그것입니다.
කියන එකයි. ඒ සංඛාරයේ ස්වභාවය ඒකයි. දැන් ඔය ලෝකයේ තිබුණා මෙන්න මෙහෙම දෙයක්. ඔය ආනිංජාභි සංඛාර කියන වචනය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු නිරුක්ති ධර්මයයි.
그런데 세상에는 이런 일이 있었습니다. 그 āneñjābhisaṅkhāra라는 낱말은 붓다께서 가르치신 nirutti dhamma입니다.
එතකොට ලෝක සම්මතයේ භාවිතයි දෙකක්. ලෝක සම්මතයේ එදා විමුක්තිය සැරා කියලා හිතාගත්තේ අරූපාවචරට බ්රහ්ම ලෝක ඉපදිච්ච අයට. ඒගොල්ලෝ නැවතත් මේ ලෝකේ උපදිනවා කියලා දැක්කේ නෑ. මොකද ලෞකික ඥානයට දකින්න බැහ. ඒගොල්ලෝ විමුක්ති ස්ථානය හැටියට සැලකුවේ අරූපාවචරය ඒ නිසා තමයි නැවත ඉපදීමක් හට නොගන්න තැන සංඛාර කියන වචන දැම්මේ ඒකට
그런데 세상 관습에서 쓰임이 둘입니다. 그때 세상 관습에서는 arūpāvacara brahma 세계에 태어난 이들을 vimutti를 얻었다고 여겼습니다. 그들이 다시 이 세상에 태어난다는 것을 보지 못했습니다. 세간의 앎으로는 볼 수 없기 때문입니다. 그들은 arūpāvacara를 vimutti의 자리로 여겼습니다. 그래서 다시 태어남이 생기지 않는 자리의 saṅkhāra라는 낱말을 거기에 붙인 것입니다.
ඒ බලාපොරොත්තු ඒකේ තියෙනවා. අරූපාවචර සංඛාර වලට ඒ වචන ගන්න හේතු අන්න ඒකයි. මොකද අරූපාවචර සංඛාර වලටයි ආනිජ්ජාභි සංඛාර කියන්නේ කියලා. කියන්න හේතුව නැවත ජනිත වීම බිහි නොකරන සංඛාරී කියන ආනිජ්භි සංඛාර කියන වචනය භාවිතා කළේ ඒකට ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ පහළ වෙන්න ඉස්සෙල්ලා හිටපු බව දන්නේ නෑහැ. ඒකේ උපන්යි නැවත මෙහෙන බව
그 바람이 거기에 담겨 있습니다. arūpāvacara saṅkhāra가 그 낱말을 얻게 된 까닭이 그것입니다. arūpāvacara saṅkhāra를 āneñjābhisaṅkhāra라고 부르는 까닭은, 붓다께서 나타나시기 전 사람들은 거기에 태어난 이가 다시 여기에 태어난다는 것을 몰랐기 때문에 '다시 태어남을 낳지 않는 saṅkhāra'라는 뜻의 āneñjābhisaṅkhāra라는 낱말을 그것에 쓴 것입니다.
දකරක් කියන පුඤ්ඤාභි සංඛාර ඔව් ඇත්ත වශයෙන් මේකත් පුඤ්ඤාභි සංඛාරය සංඛා
(묻는 이) 그 둘이라는 puññābhisaṅkhāra… (스님) 네, 사실 이것도 puññābhisaṅkhāra입니다.
එතකොට එතන තියෙන්නේ එකතුව එතකොට මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා. යම්කිසි පුද්ගලයෙක්ගේ ලෝක ඉපදීමේදී අතහැරපු යමක් තියෙනවා වගේ නැවත උත්පත්තියට හේතු නොවන්න සකස් කිරීම තියෙනවා. අවිද්යා තෘෂ්ණාදකෙන් තොර වුණා වූ යම්කිසි ආකාරයක ඉහාත්ම සුඛ විහරණයට භාවිතා කරන යමක් තියෙනවා නම් ඒ ඉහාත්ම සුඛ විහරණය අවිද්යා ෘෂ්ණා දෙකෙන් තෝරයි. ඒ නිසයි ඒක නැවත මතු ජනිත කරන්න එතුු නොවන සංඛාරයක් බවට හවත් ආනෙන්ජ්ජාභි සංඛාරයක් බවට පත්වෙන්නේ.
그렇다면 거기 있는 것은 모임입니다. 그런데 이런 것이 있습니다. 어떤 사람이 세상에 태어날 때 내려놓은 무언가가 있듯, 다시 태어남의 원인이 되지 않는 지음이 있습니다. avijjā와 taṇhā에서 벗어난 어떤 방식으로 diṭṭhadhamma sukha vihāra에 쓰는 무언가가 있다면, 그 diṭṭhadhamma sukha vihāra는 avijjā와 taṇhā 둘에서 벗어나 있습니다. 그렇기 때문에 그것이 앞날의 태어남의 원인이 되지 않는 saṅkhāra, 곧 āneñjābhisaṅkhāra가 됩니다.
එතකොට ඒ නිසා ඒකයි නියම ආනෙන්ජාභි සංඛාර. එතකොට ලෝක සම්මතයේ ලෞකික යෝගීන් වඩන්නා වූ අරූපාවචරය ලැබෙන සංඛාරය පුඤ්ඤාභි සංඛාරයා. පුංාවි සංඛාර
그러니 그것이 참된 āneñjābhisaṅkhāra입니다. 그리고 세상 관습에서 세간의 yogī들이 닦는, arūpāvacara를 얻는 saṅkhāra는 puññābhisaṅkhāra입니다. (묻는 이) puññābhisaṅkhāra.
ඔව් ඒක ඒක ආයජාභි සංඛාර කියලා ගත්තේ ඒගොල්ලන්ගේ තියෙන නොදැනීම් වලටයි. එතකොට ධර්මය තුළ විග්රහ කරලා තියෙනකොට විග්රහය තෝරගන්න බැරි කම නිසයි එතන ඒකටත් අපි ගත්තේ මේ නැවත උපදින්න මේ ඒ කියන්නේ ඒ ලෝකයේ උපදින සංඛාර කියලා. එහෙම ගන්න ගිය කළාම ආනිජාභි සංඛාර වට ආරහතුන් වහන්සේ සංඛාර නිරෝධ කරලා නෑහ කියලා ගන්න වෙනවා. එහෙමනම්.
네, 그것을 āneñjābhisaṅkhāra라고 여긴 것은 그들의 모름 때문입니다. 그리고 dhamma 안에서 풀이해 놓았을 때 그 풀이를 가려내지 못한 탓에, 우리도 그것을 '다시 태어나는, 곧 그 세계에 태어나는 saṅkhāra'로 받아들였습니다. 그렇게 받아들이면 āneñjābhisaṅkhāra에 대해서는 arahant께서 saṅkhāra를 nirodha하지 않으셨다고 해야 합니다. 그렇다면,
අරූපාවචරපදින සංඛාර වලට නම් ආනිංජාභි සංඛාර කියන්නේ අරිහතුන් වහන්සේගේ ආනි සංඛාර මොනවද? එහෙනම් ඒවත් තරු පාවිච්චර ඔව උපදින්න එපැ. ඒකේ තියෙන වෙනස මොකක්ද? අපි ඒක දැකගන්න ඕනේ.
arūpāvacara에 태어나는 saṅkhāra를 āneñjābhisaṅkhāra라고 한다면, arahant의 āneñja saṅkhāra는 무엇입니까? 그렇다면 그것들도 arūpāvacara에 태어나야 하지 않습니까. 거기에 있는 차이가 무엇입니까? 우리는 그것을 보아야 합니다.
අන්න ඒකයි කියන්නේ මේ ධර්මය තුළ සියුම් තැන් හුඟාල් තුළට අපිට විග්රහ කරගන්න වෙලා තියෙනවා.
그래서 이 dhamma 안에는 우리가 풀어내야 할 미묘한 곳이 아주 많다고 하는 것입니다.
මට දරවා කියලා වෙච්ච එක නම් ඒකයි ඉතින් හොඳ අපිට ඉදිරින්න පුළුවන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් ඇත්ත වශයෙන් හරි අමාරි මේ ධර්මය කියන්නේ අපි කොච්චර කිව්වත් මේ මේ විග්රහයක් ගන්න සෙනක් නම් මම හිතන්නේ නැ කොහෙ තියෙ.
네, 사실 이 dhamma라는 것은 아주 어렵습니다. 우리가 아무리 말해도 이 풀이를 받아들일 사람이 어디에 있을지 저는 모르겠습니다.
ඔය අට්ඨකටාචාර අටකට අටුවාචාර්යන් වහන්සේලා වෙතට දැන් කලික් තියෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න ඒකයි කියන්නේ ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනාවෙම තියෙනවනේ ධර්මයට ගැලපෙන්නේ නැද්ද? ධර්මය පේන්නෙම නැ. පේන්නේ නැහ පේන්නේ නැහ ඒකයි.
그래서 그렇게 말하는 것입니다. (묻는 이) 붓다의 가르침 자체에 있지 않습니까, dhamma에 맞지 않습니까? (스님) dhamma가 아예 보이지 않습니다. 보이지 않습니다, 보이지 않습니다. 그것입니다.
ස්වාමීන් වහන්ස ඕ අනාගතය මතු වෙන ඒකාන්තයෙන් මතු වෙනවා. ඔය ඊට වඩා තව ඉදිරියට හොඳ අස්සරලා මතු වෙලා එනවා. මේ දැනු විතරක් නෙමෙ. අඟ සම්පූර්ණ මේවා මුලාක
(묻는 이) 스님, 앞날에 드러나게 될까요? (스님) 반드시 드러납니다. 이보다 더 앞으로 좋게 드러나 나옵니다. 지금의 이 앎만이 아닙니다.
දැනු විතරක් නෙමෙ. අඟ සම්පූර්ණ මේවා මුලාක අංග සම්පූර්ණ එකින් එක මතු කරලා තියෙන්න පුළුවන් ශක්තියක් එනවා. ඕවා කොයි කාලේ ලියවිච්චද? කවදාක්ද ලිව්වේ, කවුද ලිව්වේ, කොහෙද ලිව්වේ, කෝ සාක්ෂි ඔක්කොමත් එක්කලා දෙන්න පුළුවන් කාර්යක් අනාගත තියෙනවා. ඔයා ඔක්කොම පුරා විද්යා සාක්ෂි පිටන් දෙන්න පුළුවන් අවස්ථාව එනවා. ආයෙ මේ
모든 부분이 갖추어진 이것들을 하나하나 드러내 놓을 수 있는 힘이 옵니다. 그것들이 어느 때 쓰였는지, 언제 썼는지, 누가 썼는지, 어디서 썼는지, 증거를 모두 갖추어 내놓을 수 있는 일이 앞날에 있습니다. 모든 고고학 증거와 함께 내놓을 수 있는 때가 옵니다. 다시 이…
නමුත් අපිට සංඝානාත්ම අවස්ථාවක් තියෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් වෙනවා ඉතින් ඉදිරි කාලයකදී සමහර වෙලාවට ඉන් අවශ්ය සම්පූර්ණ කරන්න වෙනවා.
그러니 앞날 어느 때에는 필요한 것을 채워야 할 수도 있습니다.
ඉතින් ඔය ඇත්ත වශයෙන් අපිට පුළුවන් අවස්ථාවක් ගැන නෙමෙයි කියන්නේ. නමුත් අපි දකිනවා ඉදිරි කාලයේදී එදා පෙරපු සිවි පිළිදියා මහ රහතන් වහන්සේලා බිහි වෙන්න ඉ. අන්න ඒ බිහි වුනාට පස්සේ අපිට ප්රශ්න ඉවරයි ඒගොල්ලන් උන්වහන්සේලා ඒ ටික කරයි. අපි දන්නේ නෑහ කොහොමද කියන එක. නමුත් ඒ වෙන්න ඉඩ තියෙන බව හොඳටම පේනවා.
사실 우리가 할 수 있는 일을 말하는 것은 아닙니다. 그러나 우리는 앞날에 예전처럼 네 가지 paṭisambhidā를 갖춘 큰 arahant들이 나타나리라 봅니다. 그분들이 나타나면 우리 문제는 끝납니다. 그분들이 그 일을 하실 것입니다. 어떻게일지는 모릅니다. 그러나 그럴 수 있다는 것은 아주 뚜렷이 보입니다.
හැම ඇත්ත වශයෙන්ම කරන්න දෙයක් නැහැ. දැන් අපි කල්පනා කරලා බලන්න දැන් අපි කොච්චර අහලා බැලුවත්මීභාව දැන් මෛත්රී භාවනා ගැන බැලුවොත් තව අපි තව පොඩෙකින් ඒ ගැනත් විස්තරයක් කරාම කොහොම වැදගත් ඒකක්.
사실 더 할 일은 없습니다. 이제 생각해 봅시다. 우리가 아무리 들어 보았어도—이제 mettā bhāvanā를 살펴보면, 조금 더 그것에 대해서도 풀이하면 얼마나 중요한지.
මෙන්න මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා අපිට. ඔය ආනාපාන සතිය ගැන කියනකොට දැනගන්න තියෙන වැදගත් දෙයක් තමයි අ මෙන්න මෙහෙම වැදගත් කොටසක් තියෙනවා කාරණා දෙකක් තේරුම් ගන්න.
우리에게 이런 것이 있습니다. ānāpānasati를 말할 때 알아야 할 중요한 것이 있습니다. 두 가지를 알아듣기 위한 이런 중요한 대목이 있습니다.
එක අවස්ථාවක බුදුරජාණන් වහන්සේ තුන් මාසයක්, හය මාසයක් ඔය වස් කාලේ තුන් මාසයක් ආදී වශයෙන් දානේ කියන භික්ෂුව හැරෙන්න කිසි කෙනෙක් එන්න එපා මා හම්බවෙන්න කියලා. එක්තරා නියෝගයක් පනවලා හිතන්න ගිය අවස්ථා තියෙනවා.
한번은 붓다께서 석 달, 여섯 달, 안거 석 달 하는 식으로, 공양을 가져오는 비구 말고는 아무도 나를 만나러 오지 말라는 명을 내리시고 홀로 지내신 때가 있습니다.
මෙන්න මෙහෙම හිටපු අවස්ථාවකදී ඒ තුන් මාසේ හය මාසේ ඉක්ම ගියාට පස්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේ භික්ෂුවන් නමතලානවා කියනවා මහණනි අන්ය පරිබ්රාජිකයෝ ඔබලාගෙන් ඇහුවොත් භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ කෙබඳු විහරණයකින් මේත් වස් කාලයේ වාසය කළාද කියලා. ආනාපාන සතියෙන් වාසය කළා කියලා කියන්නේ.
그렇게 지내시다가 그 석 달, 여섯 달이 지난 뒤 붓다께서 비구들을 불러 말씀하십니다. '비구들이여, 다른 유행자들이 그대들에게 "고따마 존자께서는 이번 안거에 어떤 머묾으로 지내셨는가" 하고 묻거든, ānāpānasati로 지내셨다고 말하라.'
ඒ ආනාපානය මොකක්ද කියලා ඇහුවේ. ඒකට අරිය විහාරය කියත්, බ්රහ්ම විහාරය කියත් තථාගත විහාරය ගියත් කියනවා කියලා කියන්නේ. මේ වැදගත් දේශනාවක්.
그 ānāpāna가 무엇이냐고 물으면, 그것을 ariya vihāra라고도, brahma vihāra라고도, tathāgata vihāra라고도 한다고 말하라고 하십니다. 이것은 중요한 가르침입니다.
ඒ ආනාපාන සතිය කුමක්ද කියලා ඇහුවොත් ඊට අරිය විහාරය කියත්, බ්රහ්ම විහාරය කියත්, තථාගත විහාරය කියත් කියනවා කියලා උත්තර දෙන්නවා.
그 ānāpānasati가 무엇이냐고 물으면, 그것을 ariya vihāra라고도, brahma vihāra라고도, tathāgata vihāra라고도 한다고 답하라고 하십니다.
හැබැයි ලෝක සම්මතය එකක්කුයි ශාසනය කිව්වේ වෙනම තිබුණා පැහැදිලිව පේනවානේ.
그러나 세상 관습이 하나이고 sāsana라고 한 것은 따로 있었다는 것이 뚜렷이 보입니다.
ඒක ලාය.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩු ආනාපාන හරිය කිව්වොත් ඒක මොකක්ද කියලා අහුවම ඒකට කාරණා තුන. ඒ තුනම අරිය විහාරණ ආර්ය කියන්නේ බෞද්ධයි. බෞද්ධමයි. බ්රහ්ම විහාරය කියන්නේ බ්රහ්ම කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ තථාගතයන් වහන්සේ කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ. එහෙනම් තථාගතයන් වහන්සේගේ වාසයටම කිව්වූ නන් තුනක් තමයි අයු උන්වහන්සේ ආනාපාද සතිය බහුලකොට වාසය කළා කියලා කියන්න. ඒක මොකක්ද කියලා ඇහුවොත් ඊට අරිය විහාරය කියත්, බ්රහ්ම විහාරය කියත්, තථාගත විහාරය කියත් කියනවා කියලා කියන්නේ.
붓다께서 닦으신 ānāpāna가 무엇이냐고 물으면 거기에 세 가지가 있습니다. 셋 모두—ariya vihāra에서 ariya란 붓다의 것, 오직 붓다의 것입니다. brahma vihāra에서 brahma란 붓다이시고, tathāgata란 붓다이십니다. 그렇다면 Tathāgata의 머묾에 붙인 세 이름이 곧 그분이 ānāpānasati를 많이 닦으며 지내셨다는 것입니다. 그것이 무엇이냐고 물으면 ariya vihāra라고도, brahma vihāra라고도, tathāgata vihāra라고도 한다고 말하는 것입니다.
දැන් අපිට අරිය විහාරය හෝ බ්රහ්ම විහාරය හෝ තථාගත විහාරය හොයා ගත්තොත් ඊපිටකය කොහෙන් හරි? ආනාපාන සති අහුවෙනවා නේද?
이제 우리가 ariya vihāra든 brahma vihāra든 tathāgata vihāra든 tipiṭaka 어딘가에서 찾아낸다면 ānāpānasati가 잡히지 않겠습니까?
බ්රහ්ම මේතං විහාරං ඉදුව කියලා හටත් ධර්මයමත් සූත්රයේ කියනකොට දස්සට කියනවද? මේකට බ්රහ්ම විහාරයා කියනවා කියලා. මේකටයි බ්රහ්ම විහාරය කියන්නේ. සරණියමත්ත සූත්රයේදී අන්තිමට කියවෙනවා. බ්රහ්ම මේතා විහාරං ඉඳමා මෙන්න මේකට බ්රහ්ම විහාරය කියනවා.
Karaṇīyamatta sutta에서 'brahmametaṃ vihāraṃ idhamāhu'라고 할 때, 이것을 brahma vihāra라고 한다고 하지 않습니까? 바로 이것을 brahma vihāra라고 합니다. Karaṇīyamatta sutta 끝에 나옵니다. 'brahmametaṃ vihāraṃ idhamāhu.' 바로 이것을 brahma vihāra라고 합니다.
එහෙනම් ආනාපාන සතිය වාසය කළා කියලා කියන්න තථාගතයන් වහන්සේ මේ වස්තුන් මාසේ බහුලකොට වාසය කළා කියන්න. ඒක මොකක්ද ඇහුවම අරිය විහාරය කියත්, බ්රහ්ම විහාරය කියත්, තථාගත විහාරය කියියත් ඒ ක්රමයට කියනවා කියලා කියන්නේ.
그렇다면 Tathāgata께서 이 안거 석 달 동안 ānāpānasati를 많이 닦으며 지내셨다고 말하라 하시고, 그것이 무엇이냐고 물으면 ariya vihāra라고도, brahma vihāra라고도, tathāgata vihāra라고도 그런 식으로 말하라고 하신 것입니다.
දැන් බ්රහ්ම විහාරයත් අපි හොයාගත්තා. එහෙනම් කර්ීයවත්ත සූත්රයේ තියෙන්න ඕනේ බුදුරජාණන් වහන්සේ බහුලකොට වාසය විතරු ආනාපාන සතිය දැන් හොඳට පැහැදිලියනේ.
이제 brahma vihāra도 찾았습니다. 그렇다면 붓다께서 많이 닦으며 지내신 ānāpānasati가 Karaṇīyamatta sutta 안에 있어야 합니다. 이제 아주 뚜렷하지요.
දැන් එතකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ ගරවලා තියෙන ආනාපාන සතිය ධම්මේතා විහාරං ඉදමා කියලා පෙන්නපු කර්ියමත්ව සූත්රයේ තියෙන්න ඕනේ. අපි ඔප්පු කරලා පෙන්නන්න ඕනේ ඒක ආනාපාන හතියක් වෙන්නේ මෙන්න මෙහෙමයි කියලා.
그렇다면 붓다께서 닦으신 ānāpānasati가 'brahmametaṃ vihāraṃ idhamāhu'라고 보여 준 Karaṇīyamatta sutta 안에 있어야 합니다. 그것이 어떻게 ānāpānasati가 되는지 우리가 증명해 보여야 합니다.
[උගුර කෑරීම]
[목을 가다듬는 소리]
එතකොට හරිම වැදගත් හරියක් තමයි ඇතුන ඔය කොට අපි අරගන්නේ එක.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් ආනාපානති භාවනා බැරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු දේශනාවේදී මෙන්න මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා. இத භික්ඛවේ භික්ඛු අරඤ්ඤ ගතෝවා රුක්ඛ මූල ගතෝවා සුඤ්ඤාගාර ගතෝවා නිසීදති පල්ලංකං උජුං කායං පනිද්දාය පරිමුඛං සතිං උපට්ඨවා සෝ සතෝ ආස්සති සතෝ පස්ස සති. දැන් මෙහෙමයි පටන් ගන්නේ.
이제 붓다께서 ānāpānasati bhāvanā를 가르치신 가르침에 이런 것이 있습니다. 'idha bhikkhave bhikkhu araññagato vā rukkhamūlagato vā suññāgāragato vā nisīdati pallaṅkaṃ ābhujitvā ujuṃ kāyaṃ paṇidhāya parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā, so sato va assasati sato passasati.' 이렇게 시작합니다.
දැන් මේ භික්ෂූ කායානුපස්සනාවෙන් වාසය කරනවා කියන්නේ කොහොමද කියලා ඕක පෙන්නකොට දැන් පටන් ගත්ත ආනාපානසති භාවනාව කරන ආකාරයේ මුල පටන් ගත්ත හැටි. අරඤ්ඤ ගතෝවා රුක්ඛ මූල ගතෝවා සුඤ්ඤාගාර ගතෝවා. දැන් ඔය කාලේදී ලෝක සම්මතයේ තිබිච්ච ප්රශ්න වලටත් පිළිතුරු දීගෙන තමයි ඔය විස්තරය දෙන්නේ.
비구가 kāyānupassanā로 어떻게 지내는지를 보여 주면서, ānāpānasati bhāvanā를 하는 방식이 처음에 어떻게 시작되는지를 보여 줍니다. 'araññagato vā rukkhamūlagato vā suññāgāragato vā.' 그 무렵 세상 관습에 있던 물음들에도 답을 주면서 이 풀이를 하십니다.
දැන් මිනිස්සුන්ගේ මතයක් තිබුණා අරණ්ය ගත වෙලා, රුක්මූල් ගත වෙලා, ශෘඤ්ඤාගාරගත වෙලායි මේ භාවනාව කරන්න ඕනේ. එබඳු මතයක් තමයි ලෝකේ තිබුනේ.
그때 사람들에게는 숲에 가거나, 나무 아래에 가거나, 빈집에 가서 이 bhāvanā를 해야 한다는 생각이 있었습니다. 세상에 그런 생각이 있었습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ අරණ්යයකට ගියේ හෝ රුක්මලකට ගියේ හෝ සුන්යාකාරයකට ගියේ හෝ කොහේ ගියා හෝ හොයන්න ඕන එකයි මේ පෙන්නේ. ඔතෙන්න ගියාට හරියන්නේ නෑ. ඔන්න එකයි පෙන්නන්නේ.
붓다께서 가르치시는 것은, 숲에 가든 나무 아래에 가든 빈집에 가든 어디에 가든 찾아야 할 것이 있다는 것을 보여 주시는 것입니다. 거기에 간다고 되는 것이 아닙니다. 그것을 보여 주십니다.
නිසීදති ඵල් දැන් ඵලක් බැඳගෙන වාඩි වෙලා කියලයි අපිට අද පෙන්නන්නේ අර්ථ.
'nisīdati pallaṅkaṃ'—오늘날 우리에게는 그 뜻을 가부좌를 틀고 앉는 것이라고 가르칩니다.
මේ ආර්ය විනය පල්ලංකය කියලා කියන්නේ උච්ච අංකය තමයි උච්ච මානය. මානයෙන් තමයි මනින්නේ අංක. මම පළවෙනි මෙයා දෙවනියක් ඔහොම මැන මැන ඉන්නේ ලෝකේ තියෙන මානාකාරව. ඔය මානාකාරකම බිංදුවරම වසුවහම පල්ලංකයට වැස්සේ.
ariya vinaya에서 pallaṅka란 높은 숫자, 곧 높은 māna입니다. māna로 숫자를 잽니다. '나는 첫째, 이 사람은 둘째' 하고 그렇게 재고 재며 사는 것이 세상의 māna입니다. 그 māna를 영(零)까지 내렸을 때 pallaṅka에 앉은 것입니다.
පහතම අංකය කියන්නේ අනතිමානී කිව්වන්න කර්ිය මැත සූත්රයේ ආනාපාන සතිය පෙන්නන්න ඕනේ. සුවචෝ චස්ස මුදු අනතිමානී අතිමානයට බැස්සහම පල්ලංකයට බැස්ම
가장 낮은 숫자란 Karaṇīyamatta sutta에서 anatimānī라고 한 것이고, 거기서 ānāpānasati를 보여 주어야 합니다. 'suvaco cassa mudu anatimānī'—anatimāna로 내려가면 pallaṅka에 앉은 것입니다.
එරමිනිය ගොතාගෙන ඉඳීම නෙමෙයි කියන්නේ කොහොම හිදිහරි අනතිමානීව ඉන්න ඕනේ.
다리를 꼬고 앉는 것을 말하는 게 아닙니다. 어떻게 앉든 anatimānī로 있어야 합니다.
ඉස්සෙල්ලාම වෙන්න ඕනේ අන්න එතනට පත් වෙන උජුන් කායං කියනට කොඳු වැට කෙල කෙලින් පෙළ කෙලින් තියාගෙන කියලයි අපිට උගන්නන්නේ.
맨 먼저 거기에 이르러야 합니다. 'ujuṃ kāyaṃ'을 등뼈를 곧게 세우고 있으라고 우리에게 가르칩니다.
කායජුතුකා චිත්තජ්ජුතුකා කියලා මේ ධර්මයේ කායජුතුකාව හෙවත් කය ඉරජු කරන හැටි පෙලා තියෙනවා.
이 dhamma에는 kāyujjukatā, cittujjukatā라고 하여 kāyujjukatā, 곧 몸을 곧게 하는 법이 경전에 나와 있습니다.
ක්රියාකලාපය අවංක භාවයට පත් කරගත්තහමයි කායජුතුකා හැදෙන්නේ. උජුන් කායං කියන්නේ සක්කෝ උජූච සූජූච අන්න උජු කායං කරන හැටි.
행동을 정직하게 만들었을 때 kāyujjukatā가 이루어집니다. ujuṃ kāyaṃ이란 'sakko ujū ca suhujū ca'—그것이 ujuṃ kāya를 만드는 법입니다.
ඉරධි වෙන්න මනාසේ ඉරි වෙන්න මොනවද? අවංක වෙන්න මනාසේ අවංක වෙන්න නිහතමානී භව අනතිමානී භාවයට පත්වෙලා මනාසේ අවංකභාවයට පත් වුනහම උජුන් කායන් වෙලා ඉවරයි.
곧아지려면, 바르게 곧아지려면 무엇이 되어야 합니까? 정직해져야 하고, 바르게 정직해져야 하고, 겸손해져 anatimānī가 되어야 합니다. 바르게 정직해지면 ujuṃ kāya가 다 된 것입니다.
පනිදාය පරිමුඛං සති උපට්ටත්වා. පරිමුඛං සතිං මොකක්ද අපේ අපි ප්රමුඛ කරගන්නේ මොකක්ද පරිමුඛ කරගන්නවා කියන්නේ අපි ප්රමුඛ කරගන්නවා. සතිය ප්රමුඛ කරගන්නවා.
'paṇidhāya parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā.' parimukhaṃ satiṃ—우리는 무엇을 으뜸으로 삼습니까? parimukha로 삼는다는 것은 으뜸으로 삼는다는 것입니다. sati를 으뜸으로 삼습니다.
ප්රමුඛ බවට පත් කරන්නේ මොකක්ද? සතිය කොහෙද පිහිටවන්නේ? මේ බුද්ධ ශාසනයේ පෙන්නපු සතිය සම්මා සතිය මේ ශාසනයේ බැහැර කොහෙවත් නෑ.
무엇을 으뜸으로 삼습니까? sati를 어디에 세웁니까? 이 붓다의 sāsana에서 보여 준 sati, sammā sati는 이 sāsana 밖 어디에도 없습니다.
මොකක්ද සතිය කියන්නේ? දැන් සතියත් ඔතෙන් තෝරාගන්න ඕනේ. ඔය සතිය සතිය ප්රමුඛ කරලා පිහිටවා ගන්න සතිය තෝරගෙන ඉන්න ඕනේ. දැන් සතිය කියන්නේ මොකක්ද කියලා අහපුහම කියන්නේ සතිය කියන්නේ හොඳ සිහියෙන් කටයුතු කරන්න.
sati란 무엇입니까? 이제 sati도 거기서 가려내야 합니다. sati를 으뜸으로 세우려면 sati를 가려 알고 있어야 합니다. sati가 무엇이냐고 물으면 사람들은 sati란 정신을 잘 차려서 일하는 것이라고 합니다.
එතකොට සතිය සිහි කල්පනාවෙන් යනකොට යනවා කියන්න එනවා කියලා එන්න දැන් ඔහොමනේ කියන්නේ. ඉන්නවා කියලා ඉන්න එතකොට මේ කරන වැඩේ හොඳට සිහීන් කරන්න ඕන කියලා කියන්නවා. හොඳයි සති කියන්නේ චෛතසිකයක් තියෙනවා සති චෛතසිකය
그래서 정신 차려 생각하며 갈 때는 '간다', 올 때는 '온다'—지금 그렇게들 말합니다. 있을 때는 '있다', 그래서 지금 하는 일을 정신 차려 잘 해야 한다고 말합니다. 좋습니다, sati란 cetasika가 있습니다. sati cetasika입니다.
මේ සතිය කියන එක යෙදෙන්නේ කොහෙද? පින් හිතක පමණයි. කුසල හිතක පමණයි. කුසල හිතක සතිය යෙදෙනවා. අකුසල් හිතක සතියේ යෙදෙන්නේ නෑ. මේක ධර්මය හොඳට පැහැදිලිව පෙලා තියෙනවා. අභිධර්මය පෙලා තියෙනවා.
이 sati라는 것은 어디에 깃듭니까? 오직 puñña의 마음, 오직 kusala의 마음에만 깃듭니다. kusala 마음에는 sati가 깃들고, akusala 마음에는 sati가 깃들지 않습니다. 이것은 dhamma에 아주 뚜렷이 나와 있습니다. abhidhamma에 나와 있습니다.
හොඳයි අපි හිතමුකෝ සිහියෙන් කරන්න වැඩේ සතියෙන් කරනවා කියන්නේ සිහියෙන් කරනවා කියන එක නම් අපි හිතමු මිනිහෙක් කූරෙකුට ුවක්කුවක් බඳිනවා. කැලේ ගිහිල්ලා සැරයක්කාරය හොඳ සිහ කල්පනාවෙනේ කරන්න ඕනේ. තමන්ට පත් වෙනවනේ.
좋습니다, sati로 한다는 것이 정신 차려서 한다는 것이라고 생각해 봅시다. 어떤 사람이 막대기에 총을 묶어 덫을 놓습니다. 숲에 가서 덫을 놓는 사람은 정신을 바짝 차려서 해야 하지요. 안 그러면 자기가 당합니다.
තුවක්වා ගෙනිහිල්ලා නියම විදිහට බැඳලා මරුවැල්ල නියම විදිහට ඇදලා බොහොම පරිසමෙන් මරුවල්ල ගැට ගහලා එහෙම විනා බොහොම පරිසමෙන් කරන්න ඕන වැඩක් තුනක් උපදින කැලේ. හොඳ සිහිවනේ සිහියෙන් කරන්න එපැ. ඒක සිහියෙන් නොකළ නම් එහෙම ඒ මිනිහට පත් වෙනවා.
총을 가지고 가서 제대로 묶고, 덫줄을 제대로 당겨, 아주 공들여 매듭을 짓는 등, 짐승들이 사는 숲에서 아주 공들여 해야 할 일입니다. 정신을 잘 차려서 해야 하지요. 정신 차려 하지 않으면 그 사람이 당합니다.
එහෙනම් අර හොඳ ඔය සිහියෙන් කරනවා කිව්වොත් එහෙම ඕකක් සිහියෙන් කරන එකක් වෙන්නේ නැහ. එතකොට සිහියෙන් කරන්න ගියොත් මේ පව් වැඩක් නේද කරන්නේ. එහෙනම් පාප ක්රියාවලියකට සතිය යෙදෙනවා. යෙදෙන්න බැහ. එහෙනම් ඒකට සතියෙදෙන්න බැහැ සිහියෙන් කරනවා කියලා අදහ හිතාය නෙමෙයි ලෝක සම්මත සිහිය නෙමෙයි ඔය කිව්වේ.
그렇다면 그것을 정신 차려서 한다고 해도, 그것은 sati로 하는 일이 아닙니다. 정신 차려 한다고 해도 그것은 pāpa의 일을 하는 것이 아닙니까. 그러면 pāpa의 행위에 sati가 깃듭니까? 깃들 수 없습니다. 그러니 거기에는 sati가 깃들 수 없습니다. 정신 차려 한다는 그 세상 관습의 정신 차림을 말한 것이 아닙니다.
ඔ තෝරුම් ගන්න ඕන එකක්. ඔය සිහිය අබුද්ධෝත්පාද කාලෙත් තිබුණා. නමුත් බුද්ධෝත්පාද කාලයේ මේ බුද්ධ ශාසනයේ පවතින සතිය අනිත් ශාසනයක නැත්නම් ඒ සතිය මොකක්ද? ඔන්න ඕක තෝරාගන්න ඕනේ.
그것을 알아들어야 합니다. 그런 정신 차림은 붓다가 나시지 않은 때에도 있었습니다. 그러나 붓다가 나신 때 이 붓다의 sāsana에 있는 sati가 다른 sāsana에는 없다면, 그 sati는 무엇입니까? 그것을 가려내야 합니다.
සතිය නැගෙනවා සත්යයෙන් නැගෙනවා සතියෙන්. සත්යට අනුකූල වන්නා වූ යමක් වන්නේද ඒක සතියයි. සත්යය මොකක්ද? මේ දුකයි කියලා දකින්න ඕනේ මේ දුකට හේතුවයි කියලා දකින්න නැහැ. මේ දුක නිරෝධයයි කියලා දකින්න නැහැ. මේ දුක්ඛ නිරෝධගාමිණී මාර්ගයයි කියලා දකින්න ඕනේ. මෙන්න මේක දකිලා හිතන් ඊට අනුකූලව තමන් කරන ක්රියාකලාපය ඊට අනුකූලව කරන්න දක්ෂ වුනොත් අන්න එයාට සතියක් තියෙනවා.
sati는 sacca에서 일어납니다. sacca에 맞는 것이 무엇이든 그것이 sati입니다. sacca는 무엇입니까? '이것이 dukkha다'라고 보아야 하고, '이것이 dukkha의 원인이다'라고 보아야 하고, '이것이 dukkha의 nirodha다'라고 보아야 하고, '이것이 dukkha nirodha gāminī paṭipadā다'라고 보아야 합니다. 이것을 보고 그에 맞게 생각하고, 자기 행동을 그에 맞게 해 나가는 데 능숙하다면 그 사람에게 sati가 있습니다.
ඒකටයි සතිය කියන්නේ. මෙන්න මේක කුසල හිතකදෙන සතිය.
그것을 sati라고 합니다. 이것이 kusala 마음에 깃드는 sati입니다.
සතිය තේරුම් ගන්න ඕනේ ඔය විදියහට අන්න සතිය මුදුන් පත් කරලා මූකය කරගන්නවා කියන්නේ නිවන මුල් කරගෙන නිවනට අවශ්ය කරන ක්රියාකලාපය දැනගන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලා.
sati를 그렇게 알아들어야 합니다. sati를 꼭대기에 올려 으뜸으로 삼는다는 것은, 먼저 nibbāna를 뿌리로 삼아 nibbāna에 필요한 행동을 알아야 한다는 것입니다.
කුමක් කළොත්ද නිවන් දකින්නද කොහොම හිතුවොත්ද කොහොම කිව්වොත්ද කොහොම කළොත්ද නිවන් දකින්නේ නිවනට හේතු වෙන්නේ මොන විදිහ සිතුවිල්ලද මොන විදිහ ක්රියාද වුන වෙන්නේ කතාවක්ද මෙන්න මේ කියන කාරණා ටික අවංකව නිහතමානීව යම්කිසි පුද්ගලයෙක් තේරුම් අරගෙන ඉන්න ඕනේ ඔය භාවනාව කරන්න ඉස්සෙල්ලා.
무엇을 하면 nibbāna를 보는지, 어떻게 생각하고 어떻게 말하고 어떻게 하면 nibbāna를 보는지, 어떤 생각, 어떤 행동, 어떤 말이 nibbāna의 원인이 되는지—이것들을 그 bhāvanā를 하기 전에 정직하고 겸손하게 알아듣고 있어야 합니다.
ඔන්න ඕකට කියනවා පරිමුඛං සතින් උපත වෙත්වා. සෝ සතෝ අස සති ඔහු විසින් සතියෙන් ඇසුරු කරන්න ඕනේ. තතෝ පස්ස සතිය සතියෙන් පහක දමන්න ඕනේ.
그것을 'parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā'라고 합니다. 'so sato va assasati'—그는 sati로 가까이해야 합니다. 'sato passasati'—sati로 버려야 합니다.
දැන් නිවනට හේතු වෙන ක්රියාකලාපය තේරුම් අරගෙන ඒ ක්රියාකලාපයේ සතිය තේරුම් වඩන්න නිවනට හේතු වෙන්නේ මෙහෙමයි කියලා තේරුම් අරන් ඊට ඕන එක ඇසුරු කරමින් ඊට විරුද්ධ දේ පහ කරමි කටයුතු කිරීම ආරම්භ කරන්න ඕනේ.
nibbāna의 원인이 되는 행동을 알아듣고, 그 행동 안에서 sati를 키우며, 'nibbāna의 원인은 이렇다'고 알아들어, 그에 필요한 것을 가까이하고 그에 어긋나는 것을 버리며 일하기 시작해야 합니다.
ඔන්න සෝ සතෝ අස්ස සති සතෝ පස්ස සති දීඝංවා අස්සසන්තෝ දීඝං අස්සසාමිති පජානාති දැන් මේක තෝරගන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දෙනවා මෙන්න මෙහෙම එකක් කිලිටි හිත උපක්රමයෙන් පිරිසිදු කරගන්න උපමාවක් දුන්නා. හරියට ගොමක් කර කුණු රෙද්දක්. සුද්ධ පවිත්ර කරලා හිතටම් පිරිසිදු රෙද්දක් හදාගන්නවා වාගේ මේක කරන්න පුරුදු වෙන්න. මේ දුණු හොඳ උපමාවක්.
'so sato va assasati sato passasati, dīghaṃ vā assasanto dīghaṃ assasāmīti pajānāti.' 이것을 가려내도록 붓다께서는 더러운 마음을 방법으로 깨끗이 하는 이런 비유를 주셨습니다. 마치 쇠똥이 묻은 더러운 천을 깨끗이 빨아 정말 깨끗한 천으로 만드는 것처럼, 이것을 하는 데 익숙해지라고. 이것은 좋은 비유입니다.
මෙන්න මේ උපමාවදී අපි දකින්න ඕනේ. මේ උපමාව අපිට සංසන්දනය කරගෙන අපේ හිතට මේ කිලිටු සෙද්ද අපේ මේ චිත්තාවලිය නම් මේ චිත්තාලිය තුළ අපි මේ සංසාරය පළන් හුරු පුපුරුදු කරගත්තේ. මේ අත්ය හුරු පුරුදු කරගත්ත නොයෙක් ලාමක අකුසල දහම් තියෙනවා. අකුසල ක්රියාකලාපයන්ගේ හුරු පුරුදු. මේ සමහර හුරු පුරුදුරී ගනී බවනයි. බොහොම තදයි. ලේසියෙන් ඇරගන්න බැ. හැබැයි ඒවා අපි ඇරගන්නම ඕනේ. අන්න ඒ නිසා මොකද කරන්න ඕනේ?
이 비유에서 우리가 보아야 합니다. 이 비유를 우리 마음에 견주어, 이 더러운 천이 우리 마음의 흐름이라면, 이 마음의 흐름 안에 우리가 saṃsāra 내내 익혀 온, 몸에 밴 갖가지 저열한 akusala dhamma가 있습니다. akusala 행동의 버릇들입니다. 어떤 버릇은 깊이 배어 아주 단단해서 쉽게 떼어 낼 수 없습니다. 그러나 우리는 그것들을 반드시 떼어 내야 합니다. 그러면 무엇을 해야 합니까?
අපි ඉස්සෙල්ලාම කරන්න ඕනේ අඩුළු පුංචි පුංචිව අරගන්න නෙමෙයි. දැඩිව බැඳිලා තියෙන මහා දරුණු ලෝභ, ද්වේශ කුණුගොඩවල් අයින් කරගන්න. මට මෙහෙම රාගය හටගන්නවා, මෙහෙම ද්වේශය හටගන්නවා. මෙහෙම ලෝභය හටගන්නවා, මෙහෙම ද්වේශය හටගන්නවා කියලා. අපිට මේක තේරෙනවා නම් අපි හොඳ මනා නුවණින් ඉඳලා. මට
맨 먼저 해야 할 것은 작은 것부터 조금씩 떼어 내는 것이 아니라, 단단히 묶여 있는 크고 지독한 lobha, dosa의 쓰레기 더미를 치우는 것입니다. '나에게 이렇게 rāga가 일어난다, 이렇게 dosa가 일어난다, 이렇게 lobha가 일어난다, 이렇게 dosa가 일어난다' 하고. 우리가 이것을 알아차린다면,
තේරෙනවා නම් අපි හොඳ මනා නුවණින් ඉඳලා. මට කෙබඳු කෙබඳු දෙයක් ඇසුරු කරනකොට රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, පොට්ඨබ්බ ධර්ම කියන මේවා ඇසුරු කරනකොට ලෝභය හටගන්නවද? ඒක මට පාඩුවා. එහෙනම් ඉස්සෙල්ලා මම දැඩි ඒවා අයින් කරගන්න ඕනේ. ඒවා ලේසියෙන් අරින්න බැ. දීර්ඝ ලෙස දහම ඇසුරු කරන්න ඕනේ ඒවය අනිච්ච, දුක්ඛ, අනත්තාවය මෙනෙහි කරන්න ඕනේ. අන්න මෙනෙහි කරනකොට දීර්ඝ ලෙස ඇසුරු කරනවා. දීර්ඝ ලෙස ඇසුරු කරලම යා දීර්ඝ ලෙස ක්රමක්රමයෙන් පහකට දමන්න ඕනේ.
우리는 좋은 슬기로 지내고 있는 것입니다. '나는 어떤 것을 가까이할 때, rūpa, 소리, 냄새, 맛, phoṭṭhabba, dhamma라는 이것들을 가까이할 때 lobha가 일어나는가? 그것은 나에게 손해다. 그러니 먼저 단단한 것들을 치워야 한다.' 그것들은 쉽게 떼어 낼 수 없습니다. 오래도록 dhamma를 가까이하며 그것들의 anicca, dukkha, anatta를 manasikāra해야 합니다. 그렇게 manasikāra하면서 오래도록 가까이합니다. 오래도록 가까이하면서 차츰차츰 길게 버려 나가야 합니다.
එහෙනම් දීඝං පස එකපාර අයින් කරන්න බැහැ මේ ලෝභ කුණු ගොඩවල් ද්වේශ කුණුගොඩවල් බොහෝම ඉවසිල්ලයෙන් ඉඳගෙන ක්රියාවට නැගෙන්න ඉස්සෙල්ලා නවත්තගෙන අයින් කරගන්න ඕනේ.
그러니 'dīghaṃ'—이 lobha의 쓰레기 더미, dosa의 쓰레기 더미는 한 번에 치울 수 없습니다. 아주 끈기 있게 지켜보며, 행동으로 옮겨지기 전에 멈추어 치워야 합니다.
මෙන්න මේ අයින් කරගන්නකොට එක්තරා පැත්තකින් මේ ලෝක ක්රමයක් තියෙනවා. මොකක්ද මේ ලෝක ක්රමේ?
이렇게 치우는 동안 한쪽에 이 세상의 방법이 하나 있습니다. 이 세상의 방법이 무엇입니까?
මූණ හදවත පෙන්නන කැඩපතක් බඳුයි කියලා අපි අහලා තියෙනවා. අපේ හදවතේ යම්කිසි හිතුවිල්ලක් නැගෙනකොටම ඉස්සෙල්ලාම නැගෙන්නේ මුහුණට.
얼굴은 마음을 비추는 거울과 같다는 말을 우리는 들어 왔습니다. 우리 마음에 어떤 생각이 일어나면 맨 먼저 그것이 얼굴로 올라옵니다.
එහෙනම් මේ මුඛ පරිමණ්ඩලය මුල් කරගෙන තමයි හටගන්නේ. දැන් ළමයෙකුට එකපාරට අපි චොක්ලට් එකක් දෙන්න හදනවා. උදුර ගන්නවා. ළමයා අඬන්න ඉස්සෙල්ලා කට ඇදලා හිටන් කජුලිල්ල වගේ හදාගෙන මූණ අකුලගෙන ලෙහැ තියෙනවා. ඊට පස්සේ හඳනවා. ක්රියාවට නගන්නේ එපා. අපිට තරහා යනවා. කාට හරි ගහන්න ඉස්සෙල්ලා මූහුණ දැලා කට ඇද වෙලා ගිහිල්ලා එනකම් මූන් සෞද්ධ වෙලා ගිහිල්ලා තමයි ඊට පස්සේ තරහපු ගමන් ඉස්සෙල්ලාම හඟවනවා. සිතුවිල්ල හවනවා මූලෙන්.
그렇다면 이 얼굴 둘레를 뿌리로 하여 생겨나는 것입니다. 아이에게 초콜릿을 하나 주려다가 갑자기 빼앗으면, 아이는 울기 전에 먼저 입을 삐죽이고 얼굴을 찡그리고 있다가 그다음에 웁니다. 행동으로 옮기기 전에요. 우리가 화가 나면, 누군가를 때리기 전에 얼굴이 일그러지고 입이 비뚤어지면서 얼굴빛이 바뀌고, 그런 다음에야 화를 맨 먼저 드러냅니다. 생각을 얼굴로 드러냅니다.
අපි මුහුණට හිත තියාගෙන ඉන්නකොට අපේ මුහුණට අපි හිත තියාගෙන ඉන්නකොට අපේ මුහුණයේ ඉරියව් වෙනස් වෙන හැටි අපිට හොඳට පේනවා ලෝභ ද්වේශ, හිත් අනුව අන්න ලෝභ හිතක් එනකොටම ක්රියාවට කතාවට නගන්දි ඉස්සෙල්ලා මුහුණට පිළු වෙනවා දකිනවා හිතේ පිළිබිබ්ුව.
우리가 얼굴에 마음을 두고 있으면, 얼굴에 마음을 두고 있으면, lobha와 dosa의 마음에 따라 우리 얼굴 모습이 바뀌는 것이 아주 잘 보입니다. lobha의 마음이 오면 그것을 행동이나 말로 옮기기 전에 먼저 얼굴에 마음의 그림자가 비치는 것을 봅니다.
මෙන්න මේ නිසා බොහෝම ලේසියි මේ මුඛ පරිමණ්ඩලය මුල් කරගෙන සිත පිහිටවා ගත්තහම ඔය ටිකට ඉතින් මුඛ නිමිත්ත වේවා නාසික්ගේ කියලා අටුවාවල විග්රහ වෙනවා ඔය දේකුට
그래서 이 얼굴 둘레를 뿌리로 하여 마음을 세우면 아주 쉽습니다. 이것을 두고 주석서들에서는 'mukha nimitta'나 'nāsikagga'라고 풀이합니다.
දැන් මොකිත් වේවා නාසිකක්ගේවා කියන වචනය කියනකොට ඔතන කාරණා දෙකක් තියෙනවා. එකක් පරමාර්ථ අර්ථය. අනෙක බාහිර පෙන්නති පෙණෙනුම් කරන සම්මත අර්ථය.
그런데 mukha나 nāsikagga라는 낱말을 말할 때 거기에는 두 가지가 있습니다. 하나는 paramattha의 뜻이고, 다른 하나는 겉으로 보이는 관습상의 뜻입니다.
පරමාර්ථ අර්ථයෙන් පෙන්නන ඒවා බාහිරට නිකුත් වෙන්නේ ආධ්යාත්මික මානසිකත්ව ඇතුලින් බාහිර ගොඩනැගිලා තියෙන නිසා. ඒ නිසා මේ නාසික අග්රය කියන වචනය ගත්තහම නාසික කියන වචනයේ මේ නාසයේ ළඟට සම්බන්ධ වෙලා බාහිර ලෝකයේ විද්යාමාන වෙනවා. අභ්යන්තරයේ තිබුණා වූ ගති ලක්ෂණය මෙන්න මේ නිසා.
paramattha의 뜻으로 보여 주는 것들이 겉으로 드러나는 것은 안의 마음가짐에서 겉으로 쌓여 올라왔기 때문입니다. 그래서 nāsikagga라는 낱말을 보면, nāsika라는 낱말로 이 코 가까이에 이어져, 안에 있던 gati의 특성이 바깥 세상에 나타납니다. 이 때문입니다.
න ආසික අග්ග කියන වචනය තමයි නාසික කියන්නේ. ආශ්රය නොකිරීම අග්ර කරගන්න ඕන. න ආසික කියන්නේ ආසික කියන්නේ ආශ්රය කිරීම. න ආසික කියන්නේ ආශ්රය නොකිරීම. අපි මේ ඇසුරු කරමින් යන්නේ ලෝකේ. දැන් අපි යන්නේ මොකටද? ඇසුරු නොකෙරීම අග්ර කරගෙන. එහෙනම් නාසික අග්ර කරගෙන යන්න ඕනේ.
'na āsika agga'라는 말이 곧 nāsika입니다. 가까이하지 않음을 으뜸으로 삼아야 합니다. āsika는 가까이함, na āsika는 가까이하지 않음입니다. 우리는 세상을 가까이하며 걸어갑니다. 이제 우리는 무엇을 위해 갑니까? 가까이하지 않음을 으뜸으로 삼아서입니다. 그러니 nāsikagga로 가야 합니다.
අපි හිත පිහිටවා ගන්න ඕනේ. අපි හිත පිහිටවා ගන්න ඕනේ. ආශ්රය නොකිරීම අග්ර කරගෙන මූඛය නිමිත්ත වන නිවනට මූය නිමිත්ත මුඛ නිමිත්තගේ කියි මූය නිත කියන්නේ ප්රධාන කරගත නිමිත්ත මූඛය නිත බෞද්ධයාගේ මූඛය නිත නිවන හැමලේම නිවනට හිත පිහිටවාගෙන නිවන් මගට හිත පිහිටවා ගන්න ඕනේ. එහෙනම් මුඛ නිමිත්ත කියන්නේ මූය නිමිත්ත හෙවත් නිවන නිවනට හේතු වෙන මාර්ගයේ න ආසිකා අග්රහ කරගත්තා කියන්නේ ඇසුරු නොකිරීම පැත්ත අග්ර කරගත්තා.
우리는 마음을 세워야 합니다. 마음을 세워야 합니다. 가까이하지 않음을 으뜸으로 삼아, 으뜸 nimitta인 nibbāna에. mukha nimitta란 으뜸으로 삼은 nimitta입니다. 붓다 제자의 으뜸 nimitta는 nibbāna입니다. 언제나 nibbāna에 마음을 세우고 nibbāna의 길에 마음을 세워야 합니다. 그렇다면 mukha nimitta란 으뜸 nimitta, 곧 nibbāna이고, nibbāna로 이끄는 길에서 nāsikagga를 삼았다는 것은 가까이하지 않는 쪽을 으뜸으로 삼았다는 것입니다.
එහෙනම් මුඛ නිමිත්ත හෝ නාසිකක්ගේ හිත පිහිටවා ගන්න කිව ඔන්න ඕකට නිවනට හිත පිහිටවා ගන්න නිවන් මගට හිත පිහිටවා නිතරම හොඳ හෝ විහියකින් මනා සිහියකින් ඉන්න මම මේ කරන කියන හිතන දේවල් නිවනට හේතු වෙනවද නිවන් මග වැඩෙනවද ඒකට හේතු වෙනවද මෙන්න මේකෙන් ඉන්ද කියලා කියවන්න නඔය ටික මෙන්න මෙහෙම ඉල්ලා තමයි ඇසුරට ගන්නේයි පහ කරන්නේ. නැ දීර්ඝ ඇසුරු කරන්න වෙනවා දහම
그러니 mukha nimitta나 nāsikagga에 마음을 세우라는 것은 nibbāna에 마음을 세우라, nibbāna의 길에 마음을 세워 언제나 좋은 sati로 지내라는 것입니다. '내가 하고 말하고 생각하는 것들이 nibbāna의 원인이 되는가, nibbāna의 길이 자라는가, 그것에 도움이 되는가' 하고 살피며, 그렇게 해서 가까이할 것을 가까이하고 버릴 것을 버립니다.
කරන්නේ. නැ දීර්ඝ ඇසුරු කරන්න වෙනවා දහම අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත වශයෙන් මෙනෙහි කරන්න වෙනවා. අර මහා දැරි ලෝභයෙන් අල්ලගත්ත ද්වේශයෙන් ගැටි ගැටි ඉන්න යම් පිසතක් අපි ළඟ තියෙනවා නම් අපේ මානසිකත්වය තුළ ඒ කුණුගොඩ ඉස්සෙල්ලා සුද්ධ කරගන්න ඕනේ. අන්න ඒ ලොකු කුණුගොඩ ලේසියෙන් සුද්ධ කරන්න බැහ. එහා දීර්ඝ ලෙස මෙහෙ කරගෙන යන්න ඕනේ.
오래도록 dhamma를 가까이해야 하고 anicca, dukkha, anatta로 manasikāra해야 합니다. 크고 단단한 lobha에 사로잡히고 dosa로 부딪치는 어떤 마음이 우리 안에 있다면, 우리 마음가짐 안의 그 쓰레기 더미를 먼저 치워야 합니다. 그 큰 쓰레기 더미는 쉽게 치울 수 없습니다. 오래도록 manasikāra해 나가야 합니다.
ඔහොම ටිය කාලයක් කරගෙන යනකොට අර දීර්ඝ කුණුගොඩ කැපිලා යනවා. ඊට පස්සේ තියෙන්නේ කෙටි ඒවා. රස්සංවා අස්සසන්තෝ රස්සං අස්ස සාමිති පජානාති රස්සංවා පස්ස සන්තෝ රස්සං පස්සසාමිති පජා අන්න අනුපූරව සික්ඛාව යන්න
그렇게 얼마 동안 해 나가면 그 긴 쓰레기 더미가 잘려 나갑니다. 그 뒤에 남는 것은 짧은 것들입니다. 'rassaṃ vā assasanto rassaṃ assasāmīti pajānāti, rassaṃ vā passasanto rassaṃ passasāmīti pajānāti.'
පස්සසාමිති පජා අන්න අනුපූරව සික්ඛාව යන්න නෙමෙයි. අනුපූරව යන්න ඕනේ. එකපාරට පුංචිවක් කපන්න බැහැ. ලොකුව කපාගෙන ඉවරෙලා ඊට පස්සේ තියෙන ඒවා කපාගන්නා ඊට පස්සේ වැටහෙන්නේ. පොඩි පුන් පොඩි පොඩි ලෝභ ද්වේශ කෑලි වහුවෙනවා එතකොට ඒවා කෙටියම කපා හරින්න පුළුවන් දැන්. ලොකු හරියයි අමාරු
그것이 anupubba sikkhā입니다. 차례대로 가야 합니다. 한 번에 작은 것을 자를 수 없습니다. 큰 것을 잘라 마친 뒤에 남은 것을 자르면, 그다음에야 드러납니다. 작고 작은 lobha, dosa 조각들이 눈에 띕니다. 그러면 이제 그것들을 짧게 잘라 낼 수 있습니다. 큰 부분이 어렵습니다.
වෙන්නේ. අන්න පහුවෙන්න පහුවෙන්න මේක ඔහොම වනකොට කෙටියෙම කපාන්න පුළුවන් එවලේල ක්ෂික කෝප කෑලි පොඩි පොඩි රාග කෑලි එනකොටම කපා හරින්න ලේ. අනිච්ච දුක්ඛන් වහන්සේ නිසාරත්වය ඇති මොනව ගල්ල හරයක් නෑනේ. අන්න වටහගෙන වටහගෙන සිහියෙන් හිට මනසීද ටික කරගෙන යනවා. දැන් මේක තමයි පටන් ගැන්නේ රස්සං වවා අස්ස සන්තෝ රස්ස අස්ස සාමිති පජානාති රස්සංවා පස්ස සන්තෝ රස්සං පස්ස සාමිති පජානාති
갈수록 이렇게 해 나가면 그 자리에서 짧게 잘라 낼 수 있습니다. 작은 화 조각, 작은 rāga 조각이 오는 즉시 잘라 낼 수 있습니다. anicca, dukkha, 알맹이 없음—아무런 심이 없지 않습니까. 그렇게 알아차리고 알아차리며 sati로 지내면서 manasikāra를 해 나갑니다. 이것이 시작된 것입니다. 'rassaṃ vā assasanto rassaṃ assasāmīti pajānāti, rassaṃ vā passasanto rassaṃ passasāmīti pajānāti.'
එතකොට අන්න අපි දැන් සබ්බ කාය මේමේ පටිසංවේදී අස්ස සිස්සාමිති සික්ඛති. මේ සබ්බ කාය සබ්බ කාය තෝරාගන්න ඕනේ. චක්ඛු කාය සෝත කාය ගාන කාය ජිව්හා කාය කාය කාය මනෝ කාය රූප කාය සබ්ද කාය ගන්ධ කාය රස කාය පොට්ඨබ්බ කාය ධර්ම කාය කියන්නේ මෙන්න මේවා ඔක්කොම සබ්බ කාය මේ සියලු හුස්ම සමූහය නෙමෙයි මේ කියන්නේ.
그다음 'sabbakāyapaṭisaṃvedī assasissāmīti sikkhati'입니다. 이 sabba kāya를 가려내야 합니다. cakkhu kāya, sota kāya, ghāna kāya, jivhā kāya, kāya kāya, mano kāya, rūpa kāya, sadda kāya, gandha kāya, rasa kāya, phoṭṭhabba kāya, dhamma kāya—이것들이 모두 sabba kāya입니다. 숨의 온 무더기를 말하는 것이 아닙니다.
ඔන්න සබ්බාය මේවා තමයි මේ ඇසුරු කරන්නේ. ඇස, කන, දිවනාසය, ශරීරය, මන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, ලස, ස්පර්ශ මෙන්න සබ්බ කාය පටි සංවේදී ඒවය බැඳෙනවා. පටි කියන්නේ බැඳෙනවට. සංයෝජනය බැඳිලා ඉන්නවා. සංවේදනය විඳිනවා අපි. අන්න ඒක දකින්න ඕනේ අපි. දැකලා හැමේ සංවේදී භාවය හෙවත් මේ අය මේවට බැඳිලා හිට අපි
그것이 sabba kāya입니다. 우리가 가까이하는 것이 이것들입니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, rūpa, 소리, 냄새, 맛, 닿음—이것이 sabba kāya이고, 'paṭisaṃvedī'는 그것들에 묶인다는 것입니다. paṭi란 묶이는 것입니다. saṃyojana로 묶여 있습니다. 우리는 saṃvedana를 겪습니다. 그것을 우리가 보아야 합니다. 보고서, 그 paṭisaṃvedī의 상태, 곧 우리가 이것들에 묶여
භාවය හෙවත් මේ අය මේවට බැඳිලා හිට අපි වින්දනය කරන බවක් තියෙනවා නම් මෙන්න මේක මනාසියේ දැනගන්න ඕනේ ඇසුරු කරනකොට මෙන්න මේක මම ඇසුරු ගන්න මේවා කපා හරි. මගේ ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය, මන කියන ඒවත් රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ කියන මේවත් කෙචන්දර රාගයක් බැඳෙනවද රැඳෙනවද? අන්න ඒවා බලා ඉන්නම් පටිසංවේදිකය දැකලා. මම මෙන්න මේක නැති කරගන්නයි මේ දහම් ආශ්වාසය කරන්න. අනිච්ච, දුක, කනත් වශයෙන් බලන්න ඒකට කියලා දැනගන්න ඕනේ. ඒ දැනගෙන හික්මෙන්න ඕනේ. දැනගෙන ඒවා පහ කිරීමටයි මම මේ කටයුතු කරන්නේ කියලා හික්මෙන්න ඕනේ. සබ්බ කාය
누리는 일이 있다면, 가까이할 때 이것을 좋은 sati로 알아야 합니다. '나는 이것을 가까이하면서 이것들을 잘라 낸다. 나의 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, 그리고 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 닿음에 chanda rāga가 묶이는가, 들러붙는가?' 하고 그것을 지켜보며 paṭisaṃvedī를 봅니다. '나는 이것을 없애려고 이 dhamma를 가까이한다.' 그것을 anicca, dukkha, anatta로 보려 한다고 알아야 합니다. 알고서 익혀야 합니다. '알고서 그것들을 버리려고 나는 이 일을 한다'고 익혀야 합니다.
කරන්නේ කියලා හික්මෙන්න ඕනේ. සබ්බ කාය පටිසංගවේදී පස්ස ශික්ෂාවන්ති හික්ක පස්සං භයං කාය සංඛාරා මේ පස්සම්බය කරනවා කියාග මේ පහකර දමනවා. මේ කාය සංඛාර දැන් මේක වැඩක් නෑහ කියා දැනගත්තහමයි ඒ පිළිබඳ කරන්නා වූ කටයුතු වලින් අහක් වෙලා හිතන් හික්මෙන්න. ඒනි ඒ නිසා ඒ සඳහා යම් කටයුතුවක් මම කරනවද? ඒක වැරද මම ඒ කටයුතු අතහැරිය යුතු නොවැලිය යුතු මිදිය යුතු කියලා හික්මෙන්න ඕනේ. ඒ සඳහායි මම මේ දහම ඇසුරු කරන්නේ කියලා හික්මෙන්න ඕනේ. මෙන්න
'sabbakāyapaṭisaṃvedī passasissāmīti sikkhati. passambhayaṃ kāyasaṅkhāraṃ'—passambhaya란 이것들을 버린다는 것입니다. 이 kāya saṅkhāra가 쓸모없다는 것을 알았을 때 그것에 관한 일들에서 물러나 생각하며 익힙니다. 그래서 '그것을 위해 나는 무슨 일을 하고 있는가? 그것은 잘못이다. 나는 그 일을 놓아야 하고, 들러붙지 말아야 하고, 벗어나야 한다'고 익혀야 합니다. '그것을 위해 나는 이 dhamma를 가까이한다'고 익혀야 합니다.
ඇසුරු කරන්නේ කියලා හික්මෙන්න ඕනේ. මෙන්න මෙත එහෙනම් සබ්බං පස්සම්බයං කාය සංඛාරං අස්ස සිත්සාමිති සික්ඛති පස්සම්භයං කාය සංඛාරං පස්ස ශික්මිති සික්ඛති. මේ ශික්ෂණය වෙන හැටි. එතකොට යාවදේව ඥානමත්තාය පතිස්සිමත්තාය මෙහෙම කරනකොටයි ඥානය බුදුන්පත් වෙන්නේ. සතිය මුදුන් පත් වෙන්නේ. අනිසිතෝච විහරති ලෝකේ නිසිරයන්
여기서 'passambhayaṃ kāyasaṅkhāraṃ assasissāmīti sikkhati, passambhayaṃ kāyasaṅkhāraṃ passasissāmīti sikkhati.' 이것이 익힘이 이루어지는 모습입니다. 그러면 'yāvadeva ñāṇamattāya patissatimattāya'—이렇게 할 때 ñāṇa가 꼭대기에 이르고 sati가 꼭대기에 이릅니다.
වෙන්නේ. අනිසිතෝච විහරති ලෝකේ නිසිරයන් තුරව වාසය කරනවා. නච කිංචි ලෝකයේ උපාධියති ආත්මාදී වශයෙන් ලෝකය කිසිව කල්ලන්නේ නෑහ. ඒවම්පි භික්වී භික්ඛු කායේ කායානුපස්ස මේ හිසා කායානුපස්සනාවෙ වාසය කරා. මේ කායානුපස්සනාව
'anissito ca viharati'—세상에 기대지 않고 지냅니다. 'na ca kiñci loke upādiyati'—세상의 어떤 것도 attā 따위로 붙잡지 않습니다. 'evampi bhikkhave bhikkhu kāye kāyānupassī viharati'—이렇게 kāyānupassanā로 지냈습니다. 이 kāyānupassanā는
කොච්චර ලස්සනට පැහැදිලිව නිවන් මගට මුල් කරලා තියෙන එකක්ද? න් ඔය කියන ඇලීම, ගැටීම මුලාවට පත්වෙන මාර්ගය හොයන්නෙත් නැතුව බලන්නෙත් නැතුව ඔය කොහාට හරි පැය ගානක් හුස්ම ඇද ඇද හිටියොත්. ඒ පුද්ගලයා කොහොමද ඒ ප්රතිඵලය ලබන්නේ? දැන් මේක නිවන් මග ඒක නිවන් මග කියලා දැන් පැහැදිලිව පේනවනේ.
얼마나 아름답고 뚜렷하게 nibbāna의 길에 뿌리를 둔 것입니까? 들러붙음, 부딪침, 어리석음에 빠지는 길을 찾지도 보지도 않고 어딘가에서 몇 시간이고 숨만 들이쉬고 내쉬고 있다면, 그 사람이 어떻게 그 열매를 얻겠습니까? 이제 이것이 nibbāna의 길이라는 것이 뚜렷이 보이지요.
හොඳට පැහැදිලි මේ මගොත් නිවන් දකිනවා කියන එක ඥානය මුදු පත් වෙනවා සතිය මුදුන් පත් වෙනවා. අවසීකාරය වෙන්නේ නැහැ. නමුත් ඔය දැන් ඔය කරන කට්ටිය අවසීකාරයෝ වෙන්නේ නැද්ද?
아주 뚜렷합니다. 이 길로 nibbāna를 본다는 것, ñāṇa가 꼭대기에 이르고 sati가 꼭대기에 이른다는 것. 정신을 놓지 않습니다. 그런데 요즘 그렇게 하는 이들은 정신을 놓게 되지 않습니까?
තිබ්බ දේ තිබ්බ මතක නැහැනේ. යන ගමන මතක නෑහැ. කරන කියන දේ මතක නෑහ. මොකද එකක්වත් අරමුණු හිතන්න එපා. එහෙම එකක් දහ. නැත්න බුදුරජාණන් වහන්සේ එහෙම දේශනා කළේ නැහැනේ.
둔 물건을 어디 두었는지 기억하지 못합니다. 가는 길을 기억하지 못합니다. 하고 말하는 것을 기억하지 못합니다. 왜냐하면 '아무 대상도 생각하지 말라'고 하니까요. 그런 것은 없습니다. 붓다께서는 그렇게 가르치지 않으셨습니다.
යමක් යමක් නිසා රාගය හටගන්නවද, ද්වේශය හටගන්නවද, මෝහය හටගන්නද ඒ විදිය අත්හරින්න ඕන. බුදුරජාණන් වහන්සේ සියල්ල අත්හරින්න දේශනා කළේනේ. යම් යම් තැනක ඡන්දර රාගයෙන් බැඳෙනවද අන්න ඒක අයින් කරගන්නේ.
무엇 때문에 rāga가 일어나든, dosa가 일어나든, moha가 일어나든, 그 방식을 놓아야 합니다. 붓다께서는 모든 것을 놓으라고 가르치셨습니다. 어디서든 chanda rāga로 묶이는 곳이 있으면 그것을 치우는 것입니다.
එතකොට එයාට හිති අයින් කරලා නැහැ. ක්රියා අයින් කරලන්නේ නැහ කතාව අයින් කරලා. මේ ලෝකේ වැඩිපුරම හිතලා තියෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩිපුරම කියලා තියෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩිපුරම කරලා තියෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ උන්වහන්සේ තරම් හිතපු කියපු කරපු කෙනෙක් ලෝකේ නැහ. දික්කල හතක්
그렇다면 그분은 생각을 치운 것이 아닙니다. 행동을 치운 것도, 말을 치운 것도 아닙니다. 이 세상에서 가장 많이 생각하신 분이 붓다이시고, 가장 많이 말씀하신 분이 붓다이시고, 가장 많이 하신 분이 붓다이십니다. 그분만큼 생각하고 말하고 행한 이는 세상에 없습니다.
කියපු කරපු කෙනෙක් ලෝකේ නැහ. දික්කල හතක් වක්ල සැනින් බඹලුවටක් ගිහිල්ලා එන්න පුළුවන්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සක්වල වටේනා සක්වල වට යන්න පුළුවන් මනෝමය ඉදේන්නත් පුළුවන්. එහෙනම් ක්රියාකාරීත්වය වැඩීම තියෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ.
세계들을 두루 돌아다니실 수 있고, manomaya iddhi를 일으키실 수도 있습니다. 그러니 활동이 가장 큰 분은 붓다이십니다.
එක්කෙනෙක් වචනයක් කතා වචන 512ක වේගයෙන් කතා කරන්න පුළුවන් ශක්ති විශේෂයක් තියෙනවා. වැඩිපුරම කතා කරන්න පුළුවන් බුදුරජාණන් වහන්සේ එක්කෙනෙක් යමක් හිතෙනවා නම් මිනිහෙකුට කොහොමහත් හිතාගන්න හැබැට අසීමිත සර්වච සත්ඥානයෙන්, අනාවරණ ඥානයෙන් අනන්ත දේවල් හිතනවා. හිතලා හින්න පුළුවන්.
한 낱말 말할 동안 512 낱말의 빠르기로 말할 수 있는 특별한 힘이 있습니다. 가장 많이 말씀하실 수 있는 분이 붓다이십니다. 사람이 아무리 생각해 낸다 해도, 그분은 끝없는 sabbaññuta ñāṇa와 anāvaraṇa ñāṇa로 끝없는 것들을 생각하십니다. 생각하고 또 생각하실 수 있습니다.
මේ වැඩිපුරව හිතලා තියෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ නමුත් අද කියන්නේ හිතිමයි කිරීමයි අත්හැරුවහම නිවන් දකිනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ හිතීමයි කිීමයි ක්රියාවයි තුළින් උපරිමයට ගිහිල්ලා සර්වච සත්ඥානය වැඩ හිටියා. එහෙන එතකොට අපිට මොකක්ද කියන්නේ? බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළොළො හිතන කියන කරන ඒව ඡන්ද රාගය දුරු කරා.
가장 많이 생각하신 분은 붓다이신데, 오늘날에는 생각함과 행함을 놓으면 nibbāna를 본다고 말합니다. 붓다께서는 생각함과 행함과 행동을 통해 가장 높은 데까지 가셔서 sabbaññuta ñāṇa로 머무셨습니다. 그렇다면 그것이 우리에게 무엇을 말해 줍니까? 붓다께서는 생각하고 말하고 행하는 것들에 대한 chanda rāga를 없애라고 가르치셨습니다.
නිස්සර බව දැනගෙන අවස්තාවයක් ප්රයෝජන ගන්න අවස්තාවය මොකක්ද? ලෝකයාට ධර්ම දේශනා කරන්න ඕනේ. යමක් ඇත්ත නැත කියා දෙන්න ඕනේ. සියුම් තැන් විග්රහ කරලා දෙන්න ඕනේ. හොඳ ඥානයක් මෙහෙ යවන්න ඕනේ. ඒවා කරන්න ඕනේ.
알맹이 없음을 알고서 그때그때 필요에 맞게 씁니다. 그 필요란 무엇입니까? 세상 사람들에게 dhamma를 가르쳐야 합니다. 무엇이 참이고 무엇이 참이 아닌지 알려 주어야 합니다. 미묘한 곳을 풀어 주어야 합니다. 좋은 슬기를 이 세상에 보내야 합니다. 그것들을 해야 합니다.
හැබැයි එකක් දැනගන්න. ඒ පිළිබඳ යම් නුවණක් ඇත්්ද ඒකත් කැමති තියෙන්නේ. ඒකත් අනිච්චයි. ඒක තේරුම් අරගෙන ඉන්න. ඒක 77ක් ඥාන දර්ශනේ එකක් හෝ ඒ ඥානය පිළිබඳව හිත බඳින්න එපා කිව්වන්නේ ඒකයි.
그러나 한 가지를 아십시오. 그것에 대해 어떤 슬기가 있든, 그것을 좋아하는 마음이 있다면 그것도 anicca입니다. 그것을 알아듣고 지내십시오. 77가지 ñāṇa나 ñāṇadassana 가운데 어느 것에도, 그 ñāṇa에 마음을 묶지 말라고 한 것이 그 때문입니다.
මෙන්න මේ ටික දැනගන්න ඕනේ එකින් එකට. දැන් ඔය ඉතිනි කායානුපස්සනාවේ කොටස. එහෙමත් කායානුපස්සනා, වේදනානුපස්සනා, චිත්තානුපස්සනා, ධම්මානුපස්සනා කියන සතර සතිපට්ඨානය ආනාපාන සතියට අල්ලං කියලා මජ්ඣම නිකාය දේශනා කරනවා. වින් කරලත්
이것들을 하나하나 알아야 합니다. 이제 그것이 kāyānupassanā 부분입니다. Majjhima Nikāya에서는 kāyānupassanā, vedanānupassanā, cittānupassanā, dhammānupassanā라는 네 satipaṭṭhāna가 ānāpānasati에 담겨 있다고 가르칩니다.
මජ්ඣම නිකාය දේශනා කරනවා. වින් කරලත් පෙරිලා තියෙනවා මෙන්න මෙතන එකන් කායානුපස්සනාව. මෙතන එක වේදනානුපස්සනාව මෙතන එකක් චිත්තානුපස්සනාව මෙතන ධම්මානුපස්සනාව කියලා. හතර ඔය ඔක්කොම ආනාපාන සතියට විග්රහ කරලා තියෙනවා හතරම. ආනාපාන සතිය යනත්ද සතර සතිපට්ඨානයත් ඒක.
'여기 이것이 kāyānupassanā, 여기 이것이 vedanānupassanā, 여기 이것이 cittānupassanā, 여기 이것이 dhammānupassanā'라고 따로 나누어 풀어 놓기까지 했습니다. 넷 모두를 ānāpānasati 안에서 풀어 놓았습니다. ānāpānasati와 네 satipaṭṭhāna는 하나입니다.
එහෙනම් ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයත් ඒකේ, සත්තභෝජ්ගත් ඒකේ විද්යා විමුක්ති ඵලය ලබා දෙන්නෙත් ඒක. ඕකොටම ඔය භාවනාව තියෙන්නේ.
그렇다면 ariya aṭṭhaṅgika magga도 그 안에 있고, satta bojjhaṅga도 그 안에 있고, vijjā vimutti의 열매를 주는 것도 그것입니다. 모든 것이 그 bhāvanā 안에 있습니다.
හුඟාක් විග්රහයක් තියෙනවා ම හිතන්නේ කෙටියෙන් කළේ. ඔබ වෙනම විග්රහයක් ගන්න ඕනේ ආනාපාන සතිය පිළිබඳ සම්පූර්ණ විග්රහයක් මම පස්සේ වෙලා දෙන්නම්. හුඟාක් වෙලා යන නිසා ඉතාම කෙටියෙන් ආනාපාන සති භාවනාව මොකක්ද කියන එක පෙන්නන්නයි ඒ ටික කිව්වේ.
풀이할 것이 아주 많은데 저는 짧게 한 것 같습니다. 여러분은 따로 풀이를 들어야 합니다. ānāpānasati에 대한 온전한 풀이는 나중에 드리겠습니다. 시간이 많이 흘러서, ānāpānasati bhāvanā가 무엇인지 보여 드리려고 아주 짧게 그만큼만 말했습니다.
එතකොට දැන් ඕකම තමයි කරණීයමත්ත සූත්රයන් කෙරෙන්නේ. කර්ණීය මෙත්ත සූත්රය නෙමෙයි වචනය කරණීය මත්ත සූත්රය ඕක මෙත් කරන්න තියෙන සූත්රයක් නෙමෙයි. මත්තේ කරණීයම අර්ථ අත්ත කරණීයම අත්ත කරණීයමත්ව තමා විසින් කළ යුතුම දේ කුමක්ද කියන එකයි.
그런데 바로 이것이 Karaṇīyamatta sutta에서 이루어지는 것입니다. 그 낱말은 Karaṇīya metta sutta가 아니라 Karaṇīyamatta sutta입니다. 그것은 mettā를 하라는 sutta가 아닙니다. 'karaṇīyam attha', 'attha karaṇīyam'—스스로 해야 할 일이 무엇이냐는 것입니다.
කාන්ත පදනම්ම වූ නිවනට පැමිණීම සඳහා තමා විසින් කළ යුතුම වැඩ පිළිවිල මොකක්ද? කරණීයමත්ත කුසලේන යන්තං සන්තං පදං අභිසමච්චෙ ශාන්ත පදනම්මූව නිවනට පැමිණීම සඳහා කළ යුතුම දේ කුමක්ද?
고요한 자리인 nibbāna에 이르기 위해 스스로 해야 할 일의 차례는 무엇입니까? 'karaṇīyamatthakusalena yantaṃ santaṃ padaṃ abhisamecca'—고요한 자리인 nibbāna에 이르기 위해 해야 할 일은 무엇입니까?
මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ ප්රශ්නයක් ලබලා ඕගට උත්තරය දෙනවා. සක්කෝ සක්කයෙක් වෙන්න දැන් ඕකට අපිට කියන්නේ දක්ෂයෙක් වෙන්න දැන් ත්රිකට් ගහන්න එක්කෙනා දක්ෂයෙක් නේද ලෝකේ කුසලලා එහන්නේ දුවලා පැලත් ගන්නේ දක්ෂය වනේ දක්ෂයෙක් වෙලා හෙන නිවන් දකින්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ නෑ. සක්කයෙක් වෙලා නිවන් දකින්න කියලා දේශනා කරනවා.
여기서 붓다께서는 물음을 던지시고 그에 답하십니다. 'sakko'—sakka가 되라. 그런데 이것을 우리에게는 '능숙한 이가 되라'고 말합니다. 크리켓을 치는 사람도 능숙한 이 아닙니까. 세상에서 솜씨 있는 이들은 달려가 점수도 냅니다. 붓다께서는 능숙한 이가 되어 nibbāna를 보라고 가르치지 않으셨습니다. sakka가 되어 nibbāna를 보라고 가르치십니다.
සක්ඛ කියන්නේ මොකද? සුද්ධවන්තයක්. සඛා කියන්නේ සක සුද්ධවන්තව වැඩ කරන කෙනෙක් වෙන්න ඕනේ. අපිරිසිදු චරිතයක් නැති වෙන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලාම. සුද්ධ චරිතයක් ඇත්තෙක් වෙන්න ඕන. සැකසුම් සහගත වැඩ කරන කෙනෙක් වෙන්න ඕනේ.
sakka란 무엇입니까? 깨끗한 이입니다. sakka란 깨끗하게 일하는 사람이 되어야 한다는 것입니다. 먼저 더러운 행실이 없어야 합니다. 깨끗한 행실을 지닌 이가 되어야 합니다. 잘 갖추어진 일을 하는 사람이 되어야 합니다.
සක්ර දෙවියන්ට සක්ක කියනවා ඇයි සක්ඛ කියන්නේ? සැකසුම් සහගතව සුද්ධවන්තව වැඩ කරපු නිසා සක්ර දෙවියන්ට සක්ඛන් නම ආවා කියලා දේශනා කළොත්. මෙන්න අපි සක්කයෙක් වෙන්න ඕනේ. එහෙනම් සුද්ධ වැඩ කරන්න ඕනේ. සුද්ධ විදිහට කතා කරන්න ඕනේ ක්රියා කරන්න ඕනේ. සුද්ධ විදිහට හිතන්න ඕනේ. මෙන්න ඉස්සෙල්ලාම අවශ්ය දේ අසුද්ධ විදිහට හිතන කියන කරන කාරට නිවන් මග වැහෙනවා.
Sakka deva를 왜 Sakka라고 부릅니까? 잘 갖추어 깨끗하게 일했기 때문에 Sakka deva에게 Sakka라는 이름이 붙었다고 가르치셨습니다. 우리는 sakka가 되어야 합니다. 그렇다면 깨끗한 일을 해야 합니다. 깨끗하게 말하고 깨끗하게 행해야 합니다. 깨끗하게 생각해야 합니다. 이것이 맨 먼저 필요한 것입니다. 깨끗하지 않게 생각하고 말하고 행하는 이에게는 nibbāna의 길이 닫힙니다.
ඒ නිසා පළමුවම හොඳ මනා සිහියෙක් ඉල්ලා සුද්ධවන්තයෙක් වෙන්න. තත්වයෙක් වෙන්න. උජූච අවංක වෙන්න ඕන. සූජුච වනාසේ සු කියන්නේ තමන්ගේ හිත. හිත උරුජ්ජු කරගන්නේ. කය වචන ඉදු කරගත්තාම හිතත් ඉදු කර ගත්තහම සූජූචයි. කය වචන ඉදු කරගත්තහම උජූචයි.
그러므로 먼저 좋은 sati로 깨끗한 이가 되십시오. 'ujū ca'—정직해야 합니다. 'suhujū ca'—여기서 su란 자기 마음입니다. 마음을 곧게 하는 것입니다. 몸과 말을 곧게 하고 마음도 곧게 하면 suhujū ca입니다. 몸과 말을 곧게 하면 ujū ca입니다.
උජූච සූජූච සුවච වෙන්න. සුවච කියන්නේ යම් වචනයක් සුවය ලෝනවද ආන් ඒක භාවිතා කරන්න. එහෙනම් මොකක්ද සුවච තියෙන්නේ? බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන මෙන්න මෙතනයි සුවචය. ඔන්න ඔය සුවචයට පත් වෙන්නේ. මුදු මුරුදු වෙන්න
'ujū ca suhujū ca suvaco'—suvaca가 되십시오. suvaca란 평안을 가져다주는 말이 무엇이든 그것을 쓰라는 것입니다. 그렇다면 suvaca란 무엇입니까? 붓다께서 가르치신 anicca, dukkha, anatta, 바로 여기가 suvaca입니다. 그렇게 suvaca가 됩니다.
සුවචයට පත් වෙන්නේ. මුදු මුරුදු වෙන්න සැරතියට පත්වෙලා අභයා කරන්න ඕනහෙකට නැමෙන්න ඕනේ ඉවසීමෙන් යුක්ත වෙන්න ඕන මුදු මුල ගති ලක්ෂණය වෙන්න ඕන අනතිමානි අතිමාන මාන ඇත්තයෙක් වෙන්න එපා. අන්න අර අපේ අර ඉස්සර නිසිද පල්ලංක නිසා තාපුව හැරි ඔය කිව්වා කාරණා ටික තමයි ඔත නිසිදේ පල්ලංක උජුම් කායං පනිදාය පරිමුඛා සතින් උප්පිත්තවා කිව්ව ටික ඔය ටික කියවිලා තියෙනවා.
'mudu'—부드러워져야 하고, 어떤 것에도 숙일 줄 알아야 하고, 참을성을 갖추어야 하고, 부드러운 성품이어야 합니다. 'anatimānī'—지나친 māna를 지닌 이가 되지 마십시오. 앞서 'nisīdati pallaṅkaṃ'을 두고 말한 것들, 곧 'nisīdati pallaṅkaṃ ujuṃ kāyaṃ paṇidhāya parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā'라고 한 것이 여기에 그대로 말해져 있습니다.
එතකොට මොකද කරන්නේ? අන්න එතන්ට පත් වෙච්ච කෙනා ඇසුරු කළ යුතු දහමක් තියෙනවා. දැන් ඉස්සෙල්ලා බණ අහපු කෙනාටයි භාවනාව. බණ අහපු නැති කෙනාට භාවනාව බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන දර්ශනයන පහතබ ඉස්සෙල්ලා දර්ශනය ලබාගන්න භාවනාවේ පහතබිලා භාවනාව පහ කරන කොටස ඊළඟට කරන්න. භාවනාවෙන් පහ කරන්න මොකක්ද? අභිජ්ජා දෝමනසෙවත් ඇලීම් ගැටීම් දෙක. ඒක පහ කරන්නයි භාවනාව කරන්න.
그러면 무엇을 합니까? 거기에 이른 이가 가까이해야 할 dhamma가 있습니다. bhāvanā는 먼저 dhamma를 들은 이를 위한 것입니다. dhamma를 듣지 않은 이에게 붓다께서는 먼저 dassana를 가르치시고, 먼저 dassana를 얻은 뒤에 bhāvanā로 버리는 부분을 다음에 하게 하십니다. bhāvanā로 버릴 것은 무엇입니까? abhijjhā와 domanassa, 곧 들러붙음과 부딪침 둘입니다. 그것을 버리려고 bhāvanā를 합니다.
දැන් ඒකට පත්වෙනකොට සුවචෝචස මුදු අන්තිමානය සංස්ස කෝච අනික තියෙනවා.
그런데 거기에 이를 때 'suvaco cassa mudu anatimānī', 그리고 'santussako ca'라는 또 하나가 있습니다.
සං කියන්නේ සන්තානය එවත් අපේ චිත්ත ස්වභාවය චිත්ත සන්තානය තුටු වෙන්නේ මොකෙන්ද තුළටු කරන්න බැහැ කවදාව පාපයක් කරගෙන පාප සිහි කරලා. වරදක් නැති බව සිහි කරන්න තමාගේ සීල ගුණය ශික්ෂණය වෙච්ච එක සිහි කරන්න තමාගේ සුද්ධතාවය සිහි කරන්න මෙන්න මේක සිහි කරන්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කා මේ ආර්ය විනය භාවනාව ඔන්න ඕකයි. පළවෙනි භාවනාව තමාගේ චිත්ත පාරිශුද්ධය සිහි කරන්න සීල පාරිශුද්ධිය
san이란 santāna, 곧 우리 마음의 본성, 마음의 흐름입니다. 마음의 흐름은 무엇으로 만족합니까? pāpa를 짓고 그 pāpa를 떠올려서는 결코 만족할 수 없습니다. 허물없음을 떠올리라, 자기의 sīla의 덕과 익힌 것을 떠올리라, 자기의 깨끗함을 떠올리라, 바로 이것을 떠올리라고 붓다께서 가르치셨습니다. 이것이 ariya vinaya의 bhāvanā입니다. 첫째 bhāvanā는 자기 마음의 깨끗함을 떠올리는 것, sīla의 깨끗함을 떠올리는 것입니다.
සීලය කියලා කියන්නේ සංවරටය එන්නේ සීල මේ තමන්ගේ පත් වෙලා තියෙන සංවරත්වය තමාගේ මග මේ පන්දු වැරදි නැහ. මගේ ක්රියාකලාපය වැරදි නැහ. කථාභිලාසය වැරදි නැහ. කෙනෙකුට පහර ගහන ඒවා නෙවෙයි. කෙනෙකුට හිඳවන්නේ නැහැ. හිංග ගිහිංසා නෑහ. දස අකුසලයට හේතු වෙන ක්රියාකලාපයක් මල්ලන් නැහැ කතාවලාසයක් නැහැ. මගේ හිතුවිලික් මන් ඒවයට පහළ කරන්නේ නැහැ. කොච්චර සුද්ධද මා තුළ අන්න ඒක සිහි කරන්න කියලා පෙන්නවා. මෙන්න මේක සිහි කර මොකද වෙන්නේ? අන්න එතකොට තමයි සන්තුස්සක කෝච වෙන්නේ යන්නේ එතකොට. දැන්
sīla란 단속으로 오는 것입니다. 자기가 이룬 단속, '나의 길에는 잘못이 없다. 나의 행동에는 잘못이 없다. 나의 말에는 잘못이 없다. 남을 때리는 일도 없다. 남을 해치지도 않는다. 해침이 없다. 열 가지 akusala의 원인이 되는 행동도 없고 말도 없다. 나의 생각도 그쪽으로 일으키지 않는다. 내 안이 얼마나 깨끗한가'—그것을 떠올리라고 보여 주십니다. 이것을 떠올리면 무슨 일이 일어납니까? 그때 santussako ca가 됩니다.
සන්තුස්සක කෝච වෙන්නේ යන්නේ එතකොට. දැන් එතකොට එහට එක දෙයක් වෙනවා. යමක් නිසා ලෝභය හටගන්නවද? ද්වේශය හටගන්නවද? මෝහය හටගන්න මට ඒවා වැඩක් නැහැ. ඒවා කොක්ම බැහැර කරනවා. බැහැර කරන්න ුනාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? සුභර වෙනවා. දරන වර මොකක්ද? නිවනට හේතු වෙන සත්යයට හේතු වෙන බර විතරයි දරන්නේ. අන්න සුභරවීම
그러면 그에게 한 가지 일이 일어납니다. '무엇 때문에 lobha가 일어나든, dosa가 일어나든, moha가 일어나든, 나에게 그것들은 쓸모없다' 하고 그것들을 모두 내버립니다. 내버린 뒤에는 무슨 일이 일어납니까? subharo가 됩니다. 지는 짐이 무엇입니까? nibbāna의 원인이 되는, sacca의 원인이 되는 짐만 집니다. 그것이 subharo가 되는 것입니다.
එතකොට සන්තුුසකෝච සුභරෝච අප්පිච්චෝච දැන් කටයුතු කරන්න නම් බහු කටයුතු ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ කටයුතු එකක්වත් නැහ. දැන් අල්පන්නා වූ ධර්මයට ගැලපෙන්නා වූ කටයුතු වලට පවා පවනක්ක ඔහු සීමා වෙලා ඉන්නවා. සල්ලහුක ැ එතකොට හිතේ තිබෙන ගතිය මොකක්ද? සැහැල්ලු ගති ලක්ෂණයෙන් වෘත්තයෙන් යුත්තයි. එහෙනම් ඕකට කියනවා පස්සද්ධියට පත් වෙනවා.
그다음 'santussako ca subharo ca appakicco ca'—이제 할 일이라고 해도 많은 일, lobha, dosa, moha의 일은 하나도 없습니다. 이제 적고 dhamma에 맞는 일들에만 그는 머물러 있습니다. 'sallahukavutti'—그러면 마음에 있는 성품이 무엇입니까? 가벼운 성품의 삶을 갖추었습니다. 그렇다면 이것을 passaddhi에 이른다고 합니다.
ප්රීතිමනස්ස කායෝ පස්සද්ධිය අන්න එතෙන්ට ආවා. පස්සද්ධ කායෝ සුඛන්දේති සුඛිනෝ සමාධියති මේ සමාධි මාර්ගයට යන්නේ හැටි. ඔන්න ඔතෙන් දාපු ගහම කියනවා සල්ලකෝ සන්ති ඉන්ද්රියත නිපකෝච සන්ති ඉන්ද්රියති ශාන්ත ඉන්ද්රිය ඇති කරගන්න. ඉන්ද්රිය සංසුන් බවට පත්වෙන්නේ.
'pītimanassa kāyo passambhati'—거기에 이르렀습니다. 'passaddhakāyo sukhaṃ vedeti, sukhino cittaṃ samādhiyati'—이것이 samādhi의 길로 가는 모습입니다. 거기서 이어지는 구절이 'santindriyo ca nipako ca'입니다. 고요한 indriya를 일으키십시오. indriya가 고요해집니다.
නිපක පාක කියන්නේ පැහෙනවා. පැහීමේ පැත්තට යන විපාක වෙනවා. විපාක විපාක කරන්න පැහෙන පැත්තට හෙවත් මතුයි විපාක හටගන්න සසර ගමනට හේතු වෙන්නාව විපාක හටගන්න ඒවා වෙන් වෙලා යන්න අනත නපක භාවයට පත් වෙනවා.
nipaka에서 pāka란 익는다는 것입니다. 익는 쪽으로 가는 것이 vipāka입니다. 앞날의 vipāka가 생겨나는, saṃsāra 길의 원인이 되는 vipāka를 낳는 것들이 떨어져 나가 nipaka의 상태에 이릅니다.
එතකොට අ අප්ප එතකොට සන්ති ඉන්ද්රිය නිපකෝච අප්ප ගබ්බු ගැ් කරගන්න ඒවා අල්ප කරන්න අපි මේ බහුග්බ වෙලා අින්නේ මේ ලෝකේ කෙළවරක් නැති ඒවා ලෝභ ද්වේශ මෝහයන් ගැබ් කරගෙන ඒවා අහ කරපුවහම අපගබ්බයි. කුලේදු අනුගිද්දුව මේ අනුකූල වෙන්න යන්න එපා මේ ලෝකේ තියෙන ඒවට. ඒවයෙන් ඉවත් වෙන්න. ලෝකයට අනුකූල වෙන්න ධර්මයට අනුකූල වෙන්න.
그다음 'santindriyo ca nipako ca appagabbho'—품고 있는 것들을 적게 하십시오. 우리는 이 세상의 끝없는 lobha, dosa, moha를 품어 bahugabbha가 되어 있습니다. 그것들을 치우면 appagabbha입니다. 'kulesu ananugiddho'—이 세상에 있는 것들에 맞추어 가지 마십시오. 그것들에서 물러나십시오. 세상에 맞추지 말고 dhamma에 맞추십시오.
අන්න එතකොට නච කුද්ධං සමාතවි ශුද්ර වූ අසමාචාර්යක් කරන්න එපා. කුඩා වූ වරදක් කරන්න එපා කියලා ඕකට කියන්නේ. කුඩා වූ වරදක් නොකරෙන්නේ කාගෙන් දහපුවන් තථාගතයන් වහන්සේගෙන් පවනයි කියලා දේශනා කරනා. එහෙනම් අරිහතුන් වහන්සේගෙන් නොකෙරෙන දෙයක් අනික් විනෙ කරන්න පුළුවන්ද? උඩාව හොරදක් නොකර ඉන්න.
그러면 'na ca khuddaṃ samācare kiñci'—작은 그릇된 행실을 하지 마십시오. 작은 잘못을 하지 말라는 것입니다. 작은 잘못을 하지 않는 이는 누구입니까? Tathāgata와 그 제자들이라고 가르치셨습니다. 그렇다면 arahant께서 하지 않으시는 것을 다른 이가 할 수 있습니까? 작은 잘못도 하지 않고 지내십시오.
ශුද්ර වූ අසමාචාරයක් කරන්න එපා ඥානවන්දක නත කුද්ධං නත කුද්දං සමාචරිත නත කුද්ධං අසමාචරය නස කුද්ධං සමාචරී කියලා වචන සැකස් වෙන්නේ එහෙමයි. ුද්ර වූ අසමාචාරයක් කරන්න එපා. කිංචි කෙසේද යේන විඤ්ඤු පරයුකෝ දෙයියු ඥානවන්ත වූ අන්ය විසින් කරන්නා වූ උපවාධයට කරන්නා වූ දෙයක් කරන්න එපා. මෙන්න මෙතන්ට නිකන් සුද්ධ වෙලා එන්න ඕනේ. බණ
작은 그릇된 행실을 하지 마십시오. 'na ca khuddaṃ samācare kiñci'—낱말이 그렇게 짜여 있습니다. 작은 그릇된 행실을 하지 마십시오. 'yena viññū pare upavadeyyuṃ'—슬기로운 다른 이들이 꾸짖을 만한 일을 하지 마십시오. 바로 여기까지 깨끗해져서 와야 합니다.
මෙතන්ට නිකන් සුද්ධ වෙලා එන්න ඕනේ. බණ අහලා අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත තේරුම් ගත්ත කෙනා. එයා දන්නවා නිවන් මග නිවන දන්නවා. නිවනෙන් මෙපවිට සත්වය අර සුවයක් නෑහ කියලා දැකලා ඉවරා. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා නිවන හෝ නිවන් මග හැර තපෝ ගුණය හැර බොජ්ඣංග ධර්ම හැරෝ සත්වයා තවත් සුවයක් මම නොදකින්නේ.
dhamma를 듣고 anicca, dukkha, anatta를 알아들은 이입니다. 그는 nibbāna의 길과 nibbāna를 압니다. nibbāna 말고는 중생에게 다른 행복이 없다는 것을 보아 마쳤습니다. 그래서 붓다께서는 'nibbāna나 nibbāna의 길 말고, tapo guṇa 말고, bojjhaṅga dhamma 말고 중생에게 다른 행복을 나는 보지 못한다'고 가르치십니다.
අන්න සුවේ දැක්ක කෙනා. එහෙනම් මොකක්ද එකම සුවය? නිවන් සුවය හැර නිවන්ගේ ලබන්නා වූ නිවන් වගේ ලැබෙන සුවය හැර තවත් සුවයක් ලෝක සත්යයට නෑහ කියලා දැක්ක කෙනා තමයි මේ භාවනාවට පටගෙන සුඛි නෝවා කියන්නේ. ඔන්න සත්වයාට පතනවා සුඛය අද සුඛය පතන්නේ මොකක්ද කාලා බීලා සැප සම්පත් ලබන්න ඉන්න ලැබේවා.
그것이 행복을 본 이입니다. 그렇다면 하나뿐인 행복은 무엇입니까? nibbāna의 행복, nibbāna와 같이 얻는 행복 말고는 세상에 다른 행복이 없다고 본 이가 바로 이 bhāvanā를 시작하며 'sukhino vā'라고 말하는 것입니다. 그렇게 중생에게 행복을 빕니다. 오늘날 행복을 빈다는 것이 무엇입니까? '먹고 마시며 호사를 누리며 살게 되기를' 하는 것입니다.
එතකොට යන්නේ ඔ කොයි පැත්තද මාරයාගේ පැත්ත එකක් නේද ඒක මේ ලෝකේ කාලා අබිලා සැප සම්පත් ඉඳගෙන ඉඳලා ඔහෙනවට පතනවා නම් මාරයාගේ පැතු ඕකනේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ මාරයා පැතුම් පතන්නද දේශනා කළේ.
그러면 어느 쪽으로 갑니까? Māra 쪽 아닙니까. 이 세상에서 먹고 마시며 호사를 누리고 지내기를 빈다면 그것은 Māra의 바람입니다. 붓다께서 Māra의 바람을 빌라고 가르치셨습니까?
නෑ බුදුරජාණන් වහන්සේ සුඛයක් පෙන්නුවා. තපෝ ගුණය හැර නිවන හැර ලෝකය හර තවත් සුවයක් මම න්න ඔකින්න. අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දැක සුවය පනවපු සුවය ඔන්න ඔය සුවේ පසන්න. අන්න ආර්යයන් විසින් පතන්නා වූ මෛත්රිය ඔන්න ආර්ය මෛත්රිය කියන්නේ ඕකටයි.
아닙니다. 붓다께서는 하나의 행복을 보여 주셨습니다. 'tapo guṇa 말고, nibbāna 말고는 다른 행복을 나는 보지 못한다.' 그것이 붓다께서 보신 행복, 세우신 행복입니다. 그 행복을 비십시오. 그것이 ariya들이 비는 mettā입니다. ariya mettā란 바로 그것입니다.
කෙහෙමිහෝන් බය නැත්තෝ වෙත්වා කියලා අද මොකක්ද කරන්නේ? බයක් නැතුව හොර බයක් නැතුව හතුරු බයක් නැතුව හොඳට සැප සම්පත් විදරට මේ කාම ලෝකේ ජීවත් වෙලා ඉන්න ලැබේවා කියලා හිතාගෙන පටිකත් එහෙම අද පන්නේ කේමි නෝවාහ හොඳ ලව්වාුව. මොකක්ද කේම කියන්නේ? අසෝකං වීරජං
'khemino'—두려움 없는 이가 되기를. 오늘날에는 무엇을 합니까? 도둑 걱정 없이, 원수 걱정 없이 이 kāma 세상에서 호사를 누리며 잘 살기를 바라는 마음으로 오늘날 'khemino'를 외웁니다.
ලව්වාුව. මොකක්ද කේම කියන්නේ? අසෝකං වීරජං කේමං කේම කියන්නේ නිවනට බය නැති එකම තේෙන උච්චරයි. බය නැති කරපු තෙන සසර බය ඉක්මෙව්වේ යම් කෙනෙක්ද ඔහු කේමයට පත්වුණා. එහෙනම් ලෝකයාට පතන එකම යහපත මොකක්ද මෙන්න මේ කියන්නා වූ කේමයට පත් වෙන්නේ. මෙන්න මේ නිවන් සුවයට පත්වෙලා බය නැති කරගන්න.
khema란 무엇입니까? 'asokaṃ virajaṃ khemaṃ'—khema란 nibbāna, 두려움 없는 하나뿐인 자리를 말합니다. 두려움을 없앤 자리, saṃsāra의 두려움을 넘어선 이가 khema에 이른 것입니다. 그렇다면 세상을 위해 빌 하나뿐인 좋은 것은 무엇입니까? 바로 이 khema에 이르는 것, 이 nibbāna의 행복에 이르러 두려움을 없애는 것입니다.
සුඛිනවා කේමිනෝන්ත සබ්බේ සත්තා භවන්ත සුඛිත සත්වා මේ සියලුම සත්වයෙන්ට මෙන්න මේ යහපත ලැබේවා. මෙන්න මේ නිවන් සුවේ ලැබේවා.
'sukhino vā khemino hontu, sabbe sattā bhavantu sukhitattā'—모든 중생에게 바로 이 좋은 것이 있기를, 바로 이 nibbāna의 행복이 있기를.
යේ කේචි පානභූතත් යම්කිසි ප්රාණියෙක් ඇත්්ද භූතයෙක් ඇත්්ද කවුද ප්රාණියා කවුද භූතයක්? කුමකින් ප්රාණ වෙනවද? කුමකින් භූත වෙනවද? ඇයි ප්රාණීන් කියන්නේ?
'ye keci pāṇabhūtatthi'—어떤 pāṇa가 있든, 어떤 bhūta가 있든. 누가 pāṇa이고 누가 bhūta입니까? 무엇으로 pāṇa가 되고 무엇으로 bhūta가 됩니까? 왜 pāṇī라고 합니까?
මේ ලෝක සත්වයෝ අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් ගෝචර වෙලා. ඇහෙන් රූප පානය කරනවා, කනෙන් ශබ්ද පානය කරනවා, දිවයෙන් රස පානය කරනවා, නාසයෙන් ගන්ධ පානය කරනවා, කයෙන් ස්පර්ශ පානය කරනවා හිතෙන් ධර්ම පානය කරනවා. මෙන්න මේවාය පානය කර කරාම මේ ලෝකය හින්දා කියනවා පානීන් කියලා. මෙන්න සත්සයට ප්රාණීන් කියන්න හේතු. ඕවා පානය කරන්න ගියාහම ගොඩනැගෙන්නේ සංඛාර ඒකෙන් පහළ වෙන භූතය තමයි ජාතිය.
이 세상 중생들은 avijjā와 taṇhā에 휘둘려 있습니다. 눈으로 rūpa를 마시고, 귀로 소리를 마시고, 혀로 맛을 마시고, 코로 냄새를 마시고, 몸으로 닿음을 마시고, 마음으로 dhamma를 마십니다. 이것들을 마시고 또 마시기 때문에 이 세상을 pāṇī라고 합니다. 이것이 중생을 pāṇī라고 부르는 까닭입니다. 그것들을 마시러 가면 쌓이는 것이 saṅkhāra이고, 거기서 나타나는 bhūta가 곧 jāti입니다.
ඒක තමයි පංචස්කන්ධය වශයෙන් අපි හදාගෙන මේ මස්සිලේ කයක් හදාගෙන අපි මේ භූතයක් හදාගෙන ඉන්නේ. එහෙනම් භූත කියන්නේ මේ ලෝකයේ අර ඇලපු කරගත්ත අ පුංචි කරගත්ත උඩ පාවි වෙලා යනවා කියන භූතය ඒ වුනන් නෙමෙයි මේ කියන්නේ. මේ භූතය තමයි අපි කවුරුත් පෙර පෙර භවයේ පානය කරපු පංචකාමයන් නිසා පංචකාම භූතයක් දැන් හම්බවෙලා තියෙනවා. ඒක තමයි මේ ඇස කන දිවනාසේ ශරීරය බණ කියලා මේ තියාය ඉන්නේ. හිත කත කිව්වේ. මෙන්න අපේ තියෙන භූතය.
그것이 우리가 pañcakkhandha로 만들어 이 살덩이 몸을 만들어 하나의 bhūta를 만들어 지내는 것입니다. 그렇다면 bhūta란, 세상에서 말하는 하얀 옷을 입고 둥둥 떠다니는 귀신 같은 bhūta를 말하는 것이 아닙니다. 이 bhūta란 우리 모두가 지난 생에 마신 pañca kāma 때문에 지금 얻은 pañca kāma의 bhūta입니다. 그것이 이 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음으로 지니고 있는 것입니다. 마음과 몸을 말한 것입니다. 이것이 우리에게 있는 bhūta입니다.
ඔය එබඳු ගත නැමති භූතයක් හදාගෙන සතර මහා භූතයන්ගෙන් හදාගත්ත භූතයට බහින්න හේතුව ඔන්න ඔය පංචකාමයෝ පාලනය කරන්න යන එකයි. ඒසා සියලුම මේ පානභූතයෝ කිව්වේ ඔන්න ඕකක් තියෙනවා. මෙන්න මේක තමයි සසර දුකට හේතුව. සුඛය කරා අබා ඉන්න බැරි මේ පානභූත නිසා.
그런 몸이라는 bhūta를 만들어, 네 mahābhūta로 만든 bhūta에 들어오는 까닭은 바로 그 pañca kāma를 누리려는 것입니다. 그래서 '이 모든 pāṇabhūta'라고 한 것에는 바로 그것이 있습니다. 이것이 saṃsāra의 dukkha의 원인입니다. 이 pāṇabhūta 때문에 행복에 이르러 머물 수 없습니다.
එහෙනම් යකේචි පානභූතත්ති තාවා තාවරාවා. තාවවා කියන්නේ බය වෙච්ච අය නෙමෙයි. තොස්සු වෙච්ච අය සතුටු වෙනවා මේවට තාවරාවෝ තැවරෙනවා. ඔන්න තැවරෙන්නේ. ඔය කියන පංචකාමයෙන් පංචකාමයෙන් තොස් බවට පත්වෙලා පංචකාමයෙන් තැවරිලා අනවශේෂාව අවශේෂයක් නැතුව මෙන්න මේ තැවරිලා ඉන්න කට්ටියටයි මේ කියන්නේ.
그래서 'ye keci pāṇabhūtatthi tasā vā thāvarā vā'입니다. tasā란 두려워하는 이들이 아니라, 이것들에 기뻐하는 이들입니다. thāvarā란 들러붙은 이들입니다. 바로 들러붙는 것입니다. 그 pañca kāma로 기뻐하게 되어 pañca kāma에 들러붙어, 'anavasesā', 남김없이, 바로 이렇게 들러붙어 있는 이들을 두고 하는 말입니다.
දැන් ඔය කට්ටිය දීගහවා. කවුද මේ කට්ටියේ? දැන් ඉතින් දිග සත්ව කියලා පෙන්නනවා.
그다음 'dīghā vā'. 이 사람들은 누구입니까? 이제 그것을 긴 중생이라고 보여 줍니다.