와하라까 코리아
CD015-18

CD015 · 18번째 · 1시간 31분 · 원문 녹음

누리가 생겨난 이야기, 나머지

විශ්ව සම්භවය ඉතිරි.

අන්‍යන්ට දීසාඒ වර්ග වශයෙන් ලෝකේ හටගැනීමත් ඔය වතලේ ඒ ආකාරයෙන් සිද්ධ වෙනවා.

그렇게 종류에 따라 세상이 생겨나는 일도 그런 방식으로 일어납니다.

එතකොට ලෝකයේ තිබෙන පහට ලොව් කරගෙන කෙලෙම කොරසක් ලෝකය ඇති වෙනවා.

그러면 세상에 있는 다섯 가지에 들떠, kilesa에 물든 한 무리의 세상이 생겨납니다.

දන්නම් රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ කියන මේ පංචකාමයට ලොල් වෙලා මේ කල්පය ආරම්භි හටගත්තයි ලෝයින්ගේ ජීවිතය.

곧 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba라는 이 다섯 kāma에 들떠, 이 kappa의 첫머리에 세간 사람들의 삶이 생겨났습니다.

පහට ලොල් වෙච්ච ලෝකින්ගේ ජීවිතය නිසා කල්පය ආරම්භය හටගත්ත වෘෂයක් හටගන්න.

다섯 가지에 들뜬 세간 사람들의 삶 때문에, kappa 첫머리에 나무 한 그루가 생겨납니다.

පහට ලොල් හටගත්තා වූ වෘෂය තමයි පහ ලොල් උත්සය කොල් උත්තය.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ආහාරය සේ නැතුව ගියට පස්සේ

저절로 있던 먹을거리가 사라진 뒤에는,

අංචන ආහාරය වයන්න ඕක ඕන ඒ රසය ගිහිල්ලා තැබ්බලා හේ. උය අං උයං ඒ ගෙරියලට උය ආන්ගිරිහවත් උයන්ගිරින්න පටන් ගන්න කොල් ගෙටි කියන්නේ උයන්ගිලි ාදියේ උයන්ගෙති කියන්නේ කොල් ගෙටි පහට ලොල් වීම නිසා හටගත්ත කොල්ලොන් උයියලා පහෙලා රසය ගන්න ඕනැවිට නිසා උය අන් අන් කියන ආහාරය උයන්න ගන්න නිසා උයන් ගෙඩිය උයන් ගෙඩියෝල් ගෙඩිය උයන් ගෙඩිය ගැන පටන් ගත්තෙන් ඔය හේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඕක කල්පය ආරම්භය හටගත්ත ලොකුම ගහ.

그것이 kappa 첫머리에 생겨난 가장 큰 나무입니다.

අවශ්‍ය කරන රසය ඇති කරලා. මොකද වුනේ? පංච කාමයට ලොල් වෙලා හිටපු දේවල්.

필요한 맛을 만들어 냈습니다. 무슨 일이 일어났습니까? 다섯 kāma에 들떠 있던 것들입니다.

දැන් ඒ ඉස්සෙල්ලා ආකාරයෙන් කියන්න බැහැ. දැන් වෙන් කරගෙන, පොතු කරගෙන අන්‍යයන්ට අයිති නැහැ මේ මගේ කොටසේ මේ මගේ ඉස්, මේ වගේ පුරුෂයක්. එයා මං වෙන් කරගත්ත කෙනා. මෙන්න මේ විදිහට පංච කාමයම එක කෙනා වෙන් කරගත්තා. රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශකීම් පහ.

이제는 앞서처럼 말할 수 없습니다. 이제는 나누어 따로 차지하며 '이것은 남의 것이 아니다, 이것은 내 몫이다, 이것은 내 땅이다, 이런 남자는 내가 따로 차지한 사람이다' 합니다. 이렇게 다섯 kāma, 곧 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba 다섯 가지를 저마다 따로 차지했습니다.

එතකොට එච්චර කල් එකම පොදු රසයකින් ලෝකේ බුත්තින්ට්ට දාහයක් නැතුව දැන් ඒකට සහංචි පනවලා එටිය කරනකොට ඒකෙන් හටගත්ත ඔය හටිය මොකද වෙන්නේ? ඒ තිබිච්ච ගුණය දුරටක් වනවා. පංච ලෝලී ගුණය දුරට අස් වෙලා ගිහිල්ලා දැන් හිතුමතය කරන්න බැ. අන්න පහළවල දුරට අස් වෙනවා දුරට අස් වනක් දුර අස් වුණා දුරක් වුණා ලා.

그때까지는 하나의 공동의 맛으로 세상이 누리며 지냈는데, 이제 거기에 경계를 정하고 다투기 시작하자 무슨 일이 생깁니까? 지녔던 좋은 성질이 멀어져 갑니다. 다섯에 들뜬 탓에 그 성질이 멀리 떠나가 이제는 마음대로 할 수 없습니다. 그렇게 점점 더 멀어져 갔습니다.

එතකොට ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච ඒ නිදහස් ගුණය සීල ගුණය සීලය හැම වෙලේම පොළොව සම්බන්ධ නිෂ්පාදනය කරන්නයි බලන සකස් වෙන්නේ. ඒ නිසා සීල ගුණය යම්කිසි කොටසක් ඇල්ලා යනවා. පොළොව ආශ්‍රිත දෙයක් බවට පත් වෙනවා. පස්ෙලා සකස් වෙන්න පටන් ගත්තා ඒක.

그러면 앞서 있던 그 자유로운 성질, 곧 sīla의 성질이 — sīla는 늘 땅과 이어진 것을 만들어 내도록 짜여 있습니다 — 그래서 sīla의 성질 가운데 어느 부분이 붙들려, 땅에 기댄 것이 되었고, 그것이 흙으로 짜이기 시작했습니다.

රූර බව දිත් කරන්න පටන් ගත්තා කල්‍යාණ. රූරභාව දිත් කරන එක කරදිය කියලා එකක් හැදෙනවා. අන්න මුහුද හැදෙම එක මුලදි මුහලදක් තිබුනේ නැහ. මිහිරියාව දිත් කරගෙන හිටියා. නිරිය කියලා එතකන් තියන.

또 잔혹함을 펼치기 시작했습니다. 잔혹함을 펼친 데서 'karadiya(짠물)'라는 것이 생깁니다. 바다가 생기는 것이 바로 그것입니다. 처음에는 바다가 없었습니다. 달콤함을 펼치며 지냈고, 그때까지는 그런 상태가 이어졌습니다.

රූර බව දිහත් කරන්න පටන් ගත්තට පස්සේ කිසිම වැඩ කරගන්න බැරි විදිහට සූරභාව දිත් කරගත්ත ලස්සන ඒක ගිහිල්ලා හිතන් කරදිය ලෝකෙට ගතියට අනුකූලවම හේතුඵලයක් මිල. ඒක තමයි කරදිය සහිත මූහ. අඬ බව මූ කරගත්ත නිසා මූ කරගත්ත අඳ බැමි කට මුහුද කියලා.

잔혹함을 펼치기 시작한 뒤로, 달콤함을 펼치던 아름다움이 사라져 아무 일도 할 수 없게 되었고, 세상에 그 성향에 맞는 인과로 짠물이 생겼습니다. 그것이 짠물을 담은 바다입니다. 눈멂을 moha로 키웠기에, moha로 키운 그 눈멂 때문에 'muhuda(바다)'라고 합니다.

ර්ණහාවත් එක්කලා සම්බන්ධ වෙච්ච නිසා කියලා. ඔය අවස්තර කොහෙන් කැරකිලාවත් එන්නේ? දස්සන මේ මොහොද සාගර තියෙන වචන දෙක රූලභාව දියත් කර

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ගිහින් ඕකේ මොකද වෙන්නේ? අර හැදෙන සත්ත කොටස ඉස්සෙල්ලාම අර කියන විදිහට තරම් ජාත හැදෙනවා ගස් වලන් හැදෙනවා වගේ අර භූමියේ තිබෙන්නා වූ අර රසයෙන් අරගෙන සසායනික සංයුතියෙන් තියෙන මූලික සත්තු අඳ බව මහු කරගත්ත නිසා මූලය හටගත්තා රූරව බව දියක් කරගත්ත නිසා කර ඇති වුණා. ඒකේ සතු හටගන්න පටන් දන්න මේ ඕගේ හටගන්න

거기서 무슨 일이 생깁니까? 생겨나는 존재들 가운데 먼저, 앞서 말한 대로 나무가 생기듯 여러 종류가 생겨납니다. 땅에 있는 맛을 취해 화학적 짜임을 지닌 처음 존재들이 — 눈멂을 moha로 키웠기에 바다가 생겼고, 잔혹함을 펼쳤기에 짠물이 생겼습니다. 거기에서 존재들이 생겨나기 시작했습니다.

දැන් ඉස්සෙල්ලා වාගේ නෙමෙයිද කුසක් හටගන්නේ මනුස්සෙච්චර කෙනෙක් දැක්කහම කිසිම කුකුසක් නැහැ. මොකද මූ මේ පැත්ත ආවේ දැන් මේ ඉස් මව් වෙන් කරගත්තේ එක මොකද මේක කවුන් ගන්නේ දැන් කුකුසක්. ඉස්සෙල්ලා කුකුස් තිබයක් කාගයිතිකාරයක් හිටියේ නැහ. තම තමාගේ නිදි තෙන්නේ තම තමන්ගේ හිම නිසා කොහර අයිති කරගන්නේ නැතුව ඒ කාලේ කුසක් නැහැ.

이제는 예전과 달리 의심이 생깁니다. 예전에는 사람 같은 이를 보아도 아무 의심이 없었습니다. 그런데 이제 '이 녀석이 왜 이쪽으로 왔나, 내가 따로 차지한 이것을 누가 가져가나' 하는 의심이 생깁니다. 예전에는 의심도 없었고 주인도 없었습니다. 저마다 제 것을 따로 차지하지 않았기에 그때는 의심이 없었습니다.

දැන් කොහොලට නිස්සන් ලෝකේ විවුණා. මොකද පුරන්ට හේතු තිබුණම ඌ වෙන්නේ ඇත්ත වශයෙන් ඒ වැඩේ මුහුලට නිත්‍යෙක් ලෝකේ වැහෙනාම තවත් අසාධාරණයක් ලෝකෙට ගිහි කළා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔහු පූර බව තමයි ලෝකෙට දියක් පටන් ගත්තේ වැඩියිඑකා. මෝහයෙන් අන්ධ වෙලා. අඳ බව මොහු කළා. ඔහුගේ ගති ලක්ෂණයේ අන්ද බව මොහු කර ගත්ත නිසා මොහොදටත් සූර බව දියත් කරගත්ත නිසා කරදියටත් හේතුකාරක ලැබුව.

그는 세상에 잔혹함을 펼치기 시작했습니다. moha에 눈멀어 눈멂을 moha로 키웠습니다. 그 성향의 눈멂을 moha로 키웠기에 바다에, 잔혹함을 펼쳤기에 짠물에 이어지는 까닭을 얻었습니다.

ඔහු බවට නිස්සෙක් වෙච්ච නිසා කහු නිස්සන් නම දැවු. අද බවට මුහුද ගිහිල්ලා රූ බව දියක් කරියේ. අන්න ඉස්සෙල්ලාම කිහිටම් අර රසායනයක් අල්ලගෙන පහළ වුණා මෝද සත්වය කොහෙලට නිසා කෝවි නිසා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සහලය කියන ගතියක් ඇති වුණා. මොකද දැන් තමන්ගේ පිරිසක් මේ අපේ පිරිස මේ මගේ පරම්පරාව සහේ පරම්පරාව ඔයගොල්ලෝ අතර සාර ධර්ම තිබුනා අපේ පරම්පරාවෙන් මේ ගති ලක්ෂයක් තියෙන්නේ. මේ තිරිත්දි මේ ගුණධර්ම මහා කියන වචනය පෙන්නන්නේ ඔය සාර ධර්මවල මහන්ස ධර්ම ඇහැ කර දමනවා කියන්නේ ඒක විනාශ කරා. ඒ කියන්නේ කුලදූසකය විවුවලේ ගති ලක්ෂණයේ ඒ සාරම විනාශ කිරීමේ සහේ මහා ඇස්සා කියන්නා වූ වචනයක් ආවා.

'sahala'라는 성향이 생겼습니다. 이제 제 무리를 두고 '이것이 우리 무리, 이것이 우리 집안'이라 합니다. '너희 사이에는 sāra-dharma(알맹이 되는 덕목)가 있었다, 우리 집안에서 내려온 이런 성품, 이런 guṇa-dharma가 있다' 합니다. 'mahā'라는 말은 그 sāra-dharma를 가리키고, 그것을 부순다는 것은 망친다는 뜻입니다. 곧 집안을 더럽히는 자, 성품의 알맹이를 망치는 일을 두고 'sahale mahā ässā'라는 말이 나왔습니다.

රූර බව දියක් කරපු නිසාදියටත් අඳ බව මහු කරගත්ත නිසා මුහු අඳගත් මුදටත් සම්බන්ධක ලබලා සහලේ මහාසා කොහෙද ගිය කියලා බලනකොට දැකා අන්න ඉන්නවා මොහොද හාල් මැස්සා කියලා එක තියෙනවා. ඔ මොහොද සත්තුන්ට නම් හැදිච්ච තරම කතාව

잔혹함을 펼쳤기에 짠물에, 눈멂을 moha로 키웠기에 바다에 이어져서, 'sahale mahāsā'가 어디로 갔나 보면, 보십시오, 바다에 있습니다. 'hāl mässā(멸치)'라는 것이 있지요. 바다 짐승들에게 이름이 붙은 이야기가 이렇게 많습니다.

එතකොට හැම වෙහෙම අනුට කොස තියෙනවා. තව කොටසක් ඉ කරන වැඩක් නැත්නම් ඔහු කරලා දානවා. කොහු කරනවා වගේ අන්න තියෙනවා. වැඩේ කොහු වුණා. ඔබ කවුහරි කරපු අවිලක් නිසා. කොහු කරපු එයාගේ හරනම් කොත්සා කියලා උපන්න. කොත්සා කො හාල නැත් තුන්දෙනෙ නම්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැදිද්ද හැදි. අඬ බව පුහු කර ගත්ත නිසා හොඳට සම්බන්ධ වෙලා සූර බව දිවත් කරගත්ත නිසා කරගිරිය සම්බන්ධ වෙලා ජයට අනුකූලව උපමත ය. කොච්චර ගැලප තියෙන්නේ.

그렇게 이름이 붙었습니다. 눈멂을 moha로 키웠기에 바다에 잘 이어지고, 잔혹함을 펼쳤기에 짠물에 이어져 성향에 맞게 태어났습니다. 얼마나 잘 들어맞습니까.

දැන් මොකද කරන්නේ? තව කට්ටියක් ෙනවා. ඒ කට්ටිය හැමෙලේම එක එක්කෙනාට ආලය කරන්න දැනකොට සහය දෙන්න එයා. ඔත්තු බලා එයාගේ ගිහිලලාම කරන්නේ ඒකින් වුනොත් ඔතු බ. සහයට ආලය කරපු එක්කෙනා සහ ආලයා කියලා හිත් බව දියත් කරපු මෝහයෙන් අද වෙලා අඳ බව මූගත්තා කෙනෙක්. එයත් ගිහිල්ලා හිතන්න ගතියට උප්පත්තිය අරගෙන සහ ආලයා කාලය කියලා පාන්න එකම් කාලයක් තියෙනවා. අන්ද බව මූරු කරගත්ත මොහොතිේ පූර්ව බව දියත් කරගත්ත කර ඒකට ගිහිල්ලා

이제 무엇을 합니까? 또 한 무리가 옵니다. 그 무리는 늘 누군가 사랑을 나누려 할 때 돕고 엿보며 지냅니다. 사랑을 나누도록 도운 자가 'saha ālayā'입니다. 마음에 잔혹함을 펼치고 moha에 눈멀어 눈멂을 키운 사람입니다. 그도 그 성향에 맞게 태어나, 'sālayā(정어리)'라는 것이 있습니다. 눈멂을 moha로, 잔혹함을 짠물로 이어 거기로 갔습니다.

එතන මම බලාගෙනම් කමක්ද වෙන්නේ කියලා තව කෙනෙක් කියලා කියන නම් කුමක්ද වෙන්නේ කියලා බලාගෙන . ඇවිල්ලානම් පොදු පත්ත තියෙනවා කල්ලන් කියනවා. කවද කුමක්ද බලාගෙන ආප කුම් බල ආවාහස් කුම් බල ආවා කොහෙද ගිය පලපහම සූරවාදියත් කරත කලියට ගිහිල්ලා අඳ බව මුහු කරගත්ත මුහුද ගිහිල්ලා ඉපදිලා ඉන්නවා. කූට නමක් තිබ්බා පුම්බල ආවා අන්න ඉන්න. අන්න සංස්කාරයෙක් ජාතිය නම පුඹලාව හැදිච්ච සංස්කාරය තමයි කියලා.

거기서 '무슨 일이 생기나 보자' 하는 또 한 사람이 있습니다. '무엇이 되는지(kumak da) 보러 왔다(balā āvā)'는 것이지요. 그가 어디로 갔습니까? 잔혹함을 펼치고 눈멂을 moha로 키운 탓에 바다에 가서 태어나 있습니다. 'kumbalāvā(고등어)'라는 이름이 붙어 거기 있습니다. 그 saṅkhāra로 kumbalāvā라는 jāti가 생긴 것입니다.

දැන් ඔතෙන් දන්නකොට මොකද දැන් තවත් ඉන්නවා ඔය පැත්තට යනු ගා කට්ටිය මොකද එතනට ගියහා එක ආකාරය වෛවාරන් විදිහට මේ සමාධිය කාදනකොට එක එක ඒක එක බොරු කරලා ක්‍රෝඩාවෙන් කවට්ටලා අර දූසේ තත්ත්වයට පත් වලා වෛවාරං විහරට කාපු නිසා කා වය කියලා තැන ඒකත් ගියා එපැත්ත අද භව ම කරගත්ත රූල බව දියක් කරගත් හින්දා මොහොතේ කරදියට සම්බන්ධ වෙලා සංස්කාරය ජාති ගතිය එතෙන්න හි ඒකේ යද උපස

이제 더 나아가면, 그쪽으로 가는 무리가 또 있습니다. 그리로 가서 갖가지 거짓과 속임수로 남을 속여 더러운 처지에 떨어지고, 속여서 먹었기에(kāpu) 'kāvaya'라는 이름의 자리로 갔습니다. 그것도 눈멂을 moha로 키우고 잔혹함을 펼친 탓에 바다와 짠물에 이어져, 그 saṅkhāra와 jāti의 성향대로 거기서 태어납니다.

එක්ක එතෙනෙක් මොකද කරන්නේ හැමලේ ඒ පොඩියුම් ලොකු එවුන් ගානක් නැහැ කොහොමහරි කාමය දුකරු කරගෙන උකල්ලා ගන්න ඕකට හොඳට ලැහැි වෙලා කියියා හොඳ පබුන විච்கන්නත් කොහොමහරි බයලජ්ජ අරලා කාමයට පුරු කරලා ඔය විදිහට අල්ලගන්න ඒකත් අර විදිහටම අඳ බව උණමු කරගත්ත සූලභාව දියන් කරපු වැඩියි කියලා. ඉතින් ඒකයි ගිහිල්ලා කොහෙදේ සුරු කරලා අල්ලගත්ත එක සංස්කාර කරන හුරු අල්ලා කොහෙද කියලා බල එකක් ඒකක් තියෙනවා එක හුරුල්ලා සතු එකට යන.

거기서 무엇을 합니까? 늘 작은 것 큰 것 가리지 않고 어떻게든 kāma로 꾀어 잡아들이는 데 능숙해져, 두려움과 부끄러움을 걷어 내고 kāma에 길들여(huru) 붙잡습니다. 그것도 같은 식으로 눈멂을 moha로 키우고 잔혹함을 펼친 일입니다. 그래서 길들여 붙잡는(huru allā) saṅkhāra가 되어, 'hurullā'라는 것이 있어 그 존재로 갑니다.

එතකොට කොහෙද කරන්නේ? එක එක විහෙනෙන්න. ඔය එක ඒක එකේ අරගෙන තව පුද්ගලයෝ කොටසක් ඉල්ලා හිතන්නා ඉද කරන්න තමන්ගේ බලය පෙන්නන්න පටන් ගන්න බලයෙන් ගිහිල්ලාන ඉඳලා බලෙන් යා වෙන කට්ටියක් හැතෙනවා ඊට පස්සේ දාමට කල එයාත් ැඩගතියෙන් සදගතියෙන් ඉන්න පුද්ගලයා බලයෙන් එයා වෙච්ච කටියට පූර බව දියක් කරපු අද බව මූ කරපු සංස්කාර කරන ජාතිය ගිහිල්ලා ගැලපෙන්නා වූ පරිසරය බලයෙන් යාය බලා කියලා පාන්න දෙන්න.

그러면 어떻게 합니까? 갖가지로 하나씩 차지하고, 또 한 무리의 사람들이 제 힘을 드러내기 시작합니다. 힘으로 밀어붙여 억지로 따르게 하는 무리가 생깁니다. 거친 성향으로 지내며 힘으로 그렇게 된 자에게, 잔혹함을 펼치고 눈멂을 moha로 키운 saṅkhāra가 맞는 환경으로 가서, '힘으로 간다(balayen yā)'는 뜻으로 'balayā(다랑어)'라는 이름이 붙었습니다.

දැන් මොකද කරන්නේ? එක එක පැත්තෙන් හරි හම්බ කරගත්ත ලොකුලෝකිය එක අර තබ්බන් දීලා ඔන්නට ඕන එකක් තෝර තෝර ගාන්න. තෝර තෝරග අර එකක් ඒ උන්ගේ සාමෘක්තියට ගන්න. එයාට අඳ බව මොහු කරගත්ත කූර බව දියක් කර වැඩපිලි තනුව ගතිය තනුව උප්පත්තිය ගැලපෙන ගිහිල්ලා තෝර තෝර තෝරා කියලා ගිව් පා.

이제 무엇을 합니까? 여기저기서 벌어 모은 큰 재물에서 원하는 것을 골라 골라(tōra tōra) 제 차지로 삼습니다. 눈멂을 moha로 키우고 잔혹함을 펼친 그 일과 성향에 맞게 태어나 'tōrā(삼치)'라고 불립니다.

දැන් මොකද කරන්නේ? ඔහොම ගත්තේ ුන් දැන් එක එකාගෙන් ලොකුන් අරගෙන ලොකු මිනිස්සු හදාගෙන තමන්ගේ කට්ටිය මෝරව වගේ. මෝර පිරිසනා දැන් තාම මේ මෝරලා ඒකට හදාගත්ත ලොකු ලොකු විදිහස ප්‍රතිර ලස්සනයක් ලොකුයි වැඩපුදත් ලොකුයි ඇඟක් ලොකු වෙලා සූල බව දියක් කරපු අඳ බව මුණු කරපු මොහොතේ වැරදිට සම්බන්ධ වෙලා මෝරපු කෙනා මෝරා කියලා ඔහු ඉපදන බල දැකක් අ මෝරා කියලා ඉන්න එක තව මෝරපු එකයි හේ ඉන්නවා ජාතිය මෝරා සංස්කාරය මෝරා ජාතිය

이제 무엇을 합니까? 그렇게 차지한 뒤 저마다에게서 큰 것을 빼앗아 큰 사람이 되어, 제 무리가 크게 자랍니다(mōra). 자라난 무리는 몸집도 크고 겉모습도 크고 하는 일도 크게 부풀어, 잔혹함을 펼치고 눈멂을 moha로 키운 탓에 바다와 짠물에 이어져, 자라난 자가 'mōrā(상어)'로 태어난 것을 볼 수 있습니다. mōrā saṅkhāra, mōrā jāti입니다.

දැන් ඔතෙල්ලට කියන්න පයි තවත් එහ යනක ගැටිය අමෝරාගෙන ඉන්නේ කළු පිණිසි අරගෙන ින් තමන්ගේ ලොම්කම් කරපු අය ඉන්න ෙනවා දවත් මහත් වෙච්ච අය. න් කණ්ඩිකමයි ලොකුකමයි බල පුළුවන් ඔක්කොම ගත්ත එකක්. දැති අමෝ රාගය හද මොකක් කියන්නත් දැන් දැටි මෝ රාගයක් ිහ පාඩ බව දියත් කරන නිසා කර්තියටම හිලා. අධ බව මොහු කරපු නිසා මුහුතටම හිලා. දැකටිය අමෝරාගෙන හිලාන් හිටපු එක්කෙනා ඒකේ මෝරපු එක නම් දැති මෝරාගිලා උපන්න.

그보다 더 나아가 이빨을 키운 무리가 있습니다. 남을 짓밟으며 살찐 자들, 거만함과 큰 체함으로 힘닿는 대로 모두 빼앗은 자들입니다. 'dǟti mōrā'가 무엇이냐 하면, 잔혹함을 펼쳤기에 짠물로, 눈멂을 moha로 키웠기에 바다로 갔습니다. 이빨을 키우며 살던 자가 'dǟti mōrā'로 태어났습니다.

දැන් මොකද කරන්නේ? ලොකු ලොකු මිනිස්සු ඔයන් එකතු වෙලා. තවත් ලොකු මිනිස් වෙදෙන දානවා. සාර ධර්ම ඔක්කොම තරාගන්නවා. මහා කියලා කිව්වේ සාර ධර්ම ඔයා තලන්න පටන් ගත්තහම ලෝකයම තැවිල්ලා යන්න පටන් ගත්තා කල්න මහා පරලාපිතා ගිහිල්ලා අර විදි කූර්ණ බව දියත් කරගත්ත අඳ බව මූහු කරගත්ත මූහුලිය කරදියේ තල් මහා කියලා පන්.

이제 무엇을 합니까? 큰 사람들이 모여 또 다른 큰 사람들을 짓누릅니다. sāra-dharma를 모두 짓밟습니다(talanavā). 'mahā'란 sāra-dharma를 말하는데, 그것을 짓밟기 시작하자 온 세상이 시들어 가기 시작했습니다. 그렇게 짓밟은 자가 잔혹함을 펼치고 눈멂을 moha로 키워 바다의 짠물로 가서 'talapatā(돛새치)'라고 불립니다.

දැන් ඔන්න සත්වතු හැදිච්ච නම් ජාතියයි. ඕක තමයි කියන්නේ සංඛාර පච්චයා, විඤ්ඤාණ, විඤ්ඤාණ පච්චා නාම රූපං ඔය සිද්ධාන්තයම ක්‍රියාත්මකින් තමයි භව පච්චයා ජාති වුණේ. කවදාවත් සංඛාරය අංශයේද ජාතියේ ඒ ආකාරයි. එහම් නමත් ඇවිදිලා තියෙනවා අපි කාටත් වෙනස් කරන්න බැවා. අපි මොන නමක් දාන්න හැදුවත් නම දාලා තියෙන්නේ. සංස්කාරය යම්ද ජාතියට ඒ ආකාර නමක් තියෙනවා.

이것이 존재들에게 붙은 이름, 곧 jāti입니다. 이것이 바로 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ'이라는 것이고, 그 이치가 작동하여 'bhava paccayā jāti'가 된 것입니다. 언제나 saṅkhāra가 어떠하면 jāti도 그러합니다. 그렇게 이름도 와서 붙어 있어 우리 누구도 바꿀 수 없습니다. 우리가 어떤 이름을 붙이려 해도 이름은 이미 붙어 있습니다. saṅkhāra가 어떠하면 jāti에 그런 이름이 있습니다.

ඔය මොහොද ජීවන්ගේ පරම්පරාව හැදිච්ච එක්තරා කොටසක විතරක් නංගොත් හැදිච්ච හැර. එහෙනම් අතේ මේ හෙළ බස නිසා. හෙළ බසේ ස්වභාවයක් තියෙනවා. සංස්කාරය යම් සේද ජාතිය පෙන්නන්න පුළුවන්. හෙළනම සුද්ධ නිසයි ඒකේ. නිගන් දපුව නෙමෙයි. හරියටම හේතුඵල න්‍යායට වැටිච්චන ඊල පස්සේ තියෙන්නේ. ස්වාම මා දාලා අන්න

이것은 바다 생물의 갈래 가운데 일부에만 붙은 이름입니다. 이것은 Hela 말 덕분입니다. Hela 말에는 saṅkhāra대로 jāti를 드러낼 수 있는 성질이 있습니다. Hela 이름이 깨끗하기 때문입니다. 제멋대로 지어 붙인 것이 아니라 정확히 인과의 이치에 따라 붙은 것입니다.

ඔව් දැන් මූ කලෙත් මෙහෙන් එවලත ඕක ගුණ ධර්ම එකතු වෙලා ගුණ ධර්ම වලට ගැල් දැන්නා. දැල් දාලා හිම් කරපු වැඩේ මොකක්ද කලලා පොඩි කරලා ගුණ ධර්ම විනාශ කරලා දැම්ම.

그렇습니다. 이제 이 녀석들이 모여 guṇa-dharma에 그물을 던졌습니다. 그물을 던져 무엇을 했느냐 하면, 짓이기고 부수어 guṇa-dharma를 망가뜨렸습니다.

දාලට තේර මහත් අල්ලුව අල්ලුව කියන වචනයෙන් පේන අල්ලගන්න මහ කියන්නේ කාර ධර්ම යහපත් දේවල්. යහපත් දේවල් අල්ලගත් උළුප්පා දුකපු ගතියක් තියෙනවා. මහා උළුප්පාද දමංගු ගතියට කියනවා මහා උප්පාද දැම මාළු. ඔය ඔක්කොම කට්ටියට පොදුනා දුනා මහාුපපු කට්ටිය මාළු කියන කට්ටිය නම දැක් ඔක්කොම මාළු. මහා රූපයගේ නම මාළු ජාතය මහා රූපකපු සංස්කාරයෙන් මාළු ව්‍යාතය උපදි.

'alluva(붙잡음)'라는 말에서 보이듯 붙잡는 것입니다. 'mahā'는 sāra-dharma, 곧 좋은 것들입니다. 좋은 것들을 붙잡아 뽑아내는(uḷuppā) 성향이 있습니다. 'mahā uḷuppāda'를 일삼은 그 성향을 'māḷu(물고기)'라고 합니다. mahā를 뽑아낸 그 무리 모두가 'māḷu'라는 이름을 얻었고, 그래서 모두 물고기입니다. mahā를 뽑아낸 saṅkhāra로 물고기 jāti가 태어납니다.

එතන ගිහිලා උපදි. ඉතින් මේ දැල් දාලා හිතන්නම් ගත්තේ ඒවා. දැන් අපි අදත් තියෙනවානේ ඔක ඕක ජ දැල දාන්න තමයි ඕක අයන්නේ. අද වටෙන්නේ නැද්ද ඒ ජලනේද අකුට වැටෙන්නේ ජාතියට වැටෙන්න කර්ම පස ගිවන්න

거기 가서 태어납니다. 그물을 던진 것은 바로 그들이었습니다. 오늘날에도 그물을 던지는 일이 있지요. 그들은 오늘 바로 그 그물에 걸려들지 않습니까? jāti에 떨어져 karma를 갚으려고요.

දැන් මොකද කරන්නේ? මේහා දැල දාන්නේ නැතුව නිකන් හිටිය ප්‍රෝ ධර්මය දැනක් දාලා තියෙන්න. එන්න මේ අහට පැලලා ටුණු රැන්ක කරගු අල්ලන්න බැලක් දානවා. උන්ුම්ම දාගන්න උන් කරපු දෙල් ලෝකයට කරපු විනාශය උන් විසින් උන් විනාශ වෙනවා. එදා මෙහෙ ඉඳලා සාරම විනාශ කරලා හිටපු කපට සැල අද ගිහිල්ලාම මොකද කරන්නේ

이제 무엇을 합니까? 그물을 던지지 않고 가만히 있던 이들도 덫을 놓습니다. 그들이 그물로 세상에 저지른 망가뜨림 때문에, 그들 스스로 망가집니다. 그때 여기서 알맹이를 망가뜨린 속임수꾼들이 오늘은 무엇을 합니까?

පාල නැත්තා කියන එක වඩ කරලා ඉන්නකොට ඊට පස්සේ එනවා අර හුරු අල්ලට වෙනවා. කරලා අල්ල ගත්තු ටික එනවා. අරුට තැන දානවා. ඇවිල්ලා මොකු කරන්නේ? මේහා දාන්නේ නැත් ගල උන් දානවා දාලා වට කරන්නේ කොටු කරද වෙරල හිටුවට ඕකට මොකද වෙන්නේ? කාල මැස්සන්ට යන්න විදිහක් නැ කොටු වෙලා කොටු වෙලා උන් තරම් ගොඩ හරි හරියට කරුණුත් එනවා පත්තයක් පලගෙන කි. න් දෙගොල්ලම දන්න නති එක දෙයක් තියෙනවා වෙලාවේදී ගාන එක පාර මහාරැල්ලක් වද වෙල ගහලා හිතන්න. පස්සේ පළකෙන මරා කන්න ආපවුන් ටිකයි දොඩුවෙන් වෙන්න ටිකයි ඔක්කොම ලෝකෙට නයගවන්න ණයගවනයි කියලා හිතන් කියලා හිතන්න වෙරල ඉතුරු වෙනවා. වතුර බැහැ ඒ වෙලාවදි හොරුල්ලෝ පස්සෙන් එනවා. බලය තිය අල්ලගන්න තලි හතරක් පහක් ගිලක් ගහනවා මහරලා බලය ටික ගත්තොත් කොල්ලු කලා හේස මොකද මාලුවට තේ මැරිච්චම විගෘත්ති අරන් එරයි. හරිත් එක මාරුදුරු හදාගන්න විමුක්ති අල්ලන්තන හේතු පලන තියෙනවා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තියෙනවා තිය මොකද ඒ මනුස්සයා අතර ඇලීමට ගැටීමට මුලාවට පත්වෙලා ගිය මනුස්සයෝ පළිගැනීමේ අදහස අත්හරින්න ම කවද හරි ඔන්ගෙන් පළිගන්නවා කියලා හැඟීමක් කරන මෙන්න මේකත් එක්තරා දුකිත් වෙනය. මෙන්න මේ පළිගැනීමේ හැඟීම ඔල් කරගත්ත එකාට කවදා හරි බැරුව යනවා එබඳු පරිසරයෙන් තේරෙන්නේ. එබඳු පරිසරයක් හැදිලා ඒ පරිසරය ඉපදිලා ඒ ජාතියෙන්ම හුන්ගිලට අරදෙ කරනවා. ඉතින් දැල දැමීමේ ක්‍රියාකාරීත්වයට පිරිසක් හැදෙනවා කිය ඒ ඔක්කොම කර්ම විපාකයට අනුකූලවගොල්ලෝ එක දෙයක් කරගත්තා වැරදිය කියලා. ඒගොල්ලෝන් කියනවා නොගෙව්වොත් ස්වභාධර්මයෙන් හදලා තියෙනවා ඒක ගි ඒම දෙකම එකම යනවා.

그 사람들 사이에서 붙음과 부딪힘으로 미혹에 빠진 이들은 앙갚음하려는 생각을 버리지 못하고 '언젠가 저들에게 앙갚음하겠다'는 느낌을 품습니다. 이것도 일종의 괴로움입니다. 이 앙갚음의 느낌을 키운 자는 언젠가 그런 환경으로 끌려갑니다. 그런 환경이 만들어지고 그 환경에 태어나 그 jāti로 갚게 됩니다. 그래서 그물을 던지는 일에 한 무리가 생깁니다. 모두 karma vipāka에 따른 것입니다. 그들은 한 가지 잘못을 저질렀습니다. 갚지 않으면 자연의 dharma가 그렇게 짜 놓았습니다. 그 둘이 함께 갑니다.

මොන මර කන්න දැන් යථාර්ථය දකින එකයි. කර්ම විපාසය දැක්කනම් සාර ධර්ම කන්න තවයක්. මොකද ඔය අඳ බව මොහු කරගෙන බව දියක් කරගෙන ඊට පට්ටිය ශක්තියක්. ඔය කට්ටිය අත්හැරහම තවත් ශක්තියක් තියෙනවා. ඉදිරිපත් වෙන්නත් බය.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි ඒ වගේම හොඳ මිනිස්සු වෙලා හොඳ ගොදටම එනවා. සුද්ධවන්තිය වෙලා පේන්න ඉන්නවා. එහෙම ඉදගෙ අපිත් අනු මඩවන්නේ නැහ. ඔහොම කියලා ඉන්නවා කියන්නේ උපක්‍රම කාර කර්ම ඉන්නාත කරගන්න දත අකුසලයෙන් දෙන්න වෙලා හිටපු දෑන සමාධිය ද අකුසලයට වැටින පත් කරපුහම කටයුතු කරපුවහම සාර ධර්ම කා දැම්ලා හරය කා දැමුවට බාට පත් වුනා. හරේ කා දැම්මටා හර කා කියන්නා වූ සංසාරයෙන් ගිහිල්ලා හර කා කියන ජාත්. එතන ගිහිල්ලා උපදින.

그런데 그렇게 좋은 사람인 척하며 좋은 쪽으로 옵니다. 깨끗한 척 보이며 지냅니다. 그렇게 지내며 수단을 부려, 닦던 jhāna와 samādhi를 akusala로 떨어뜨리고 그렇게 일을 하여 sāra-dharma를 먹어 치우고, 알맹이(hara)를 먹어 치운 처지가 되었습니다. 알맹이를 먹은(hara kā) saṅkhāra로 가서 'harakā(소)'라는 jāti로 거기 태어납니다.

හරේ කාමය මොකද? ඇත්තට පෙනි පෙනී වැහුවා. වැහීමට බැහැලා. පටන් ගත්ත වැඩපිලක් නිසා මෙතනින් ආරම්භ කරලා තමයි හරේකාද. හරේ කාම දෙන්නෙක් ඒක කළා. වටාපු දෙන්න. එක්කිරියි පුරුව දෙන්නම ඇත්ත වහනවා. සත්‍යය වහලා ඕවා වැඩක් නෑහැ ප්‍රශ්නයක් නැහැ. කියලා මේ විදිහට අර ධර්ම විනාශ කරන්න. සාරධාවම වසලා දමනම් ඒකට නමක් තිබ්පා අරුව තමා වස්සාහපුව එකක් අර තමා වැිපිදිය වස්වයි වැස්සී කියලා අන්ද එකක් දාගත්ත මිස අන්න සාර භරම වහලා හිටන් කාගිකාධය විද්‍යා මරලා අර තමයි වහලා ගියේ. අරක තමයි වහපි වස්සා වැස්තියි අන්ද එකක් දාගත්තා විදි

'hare kāma'란 무엇입니까? 참을 알면서도 가렸습니다. 가리는 데 빠졌습니다. 시작한 일 때문에 여기서부터 'harekā'가 시작되었습니다. 둘이 알맹이를 먹었고, 둘이 참을 가립니다. 진실을 가리고 '그런 것은 쓸데없다, 문제없다' 하며 이렇게 dharma를 망칩니다. sāra-dharma를 가려 버리면(vasā) 거기에 이름이 붙었습니다. 그것이 'vassā(송아지)', 'vässī(암송아지)'입니다. sāra-dharma를 가려 버린 그들이 그 이름을 얻었습니다.

සෑම සදෙක්ම බලන්න අ ඕක ඇලනවා. පසනෙක් කොහොමද කරන්නේ? හන්දු වෙලා චික් කරනි කලන්න යලා තැන දැන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දානවා කොල්ලෙන් දහලා දානවාද ගහලා එයා ජය අර එළපු එකාට එලපු සංස්කාරයෙන් දීලා හිත කරන්නේ නැ එළු එළුවා කියලා හිතන්න ිති එලුව එළු සංස්කාරයෙන් ගිහිල්ලා එළු ජාතිය උපදිනවා. තවෙනෙක් ෙදන වශය මරල ගා තවෙන කියන හොඳ කොතන මම කලෙන බැටුව එතාලා බැටළූ සංස්කාරයෙන් බැටූ පිය දාන්න භූතය උපන්ද ඉන්නවා. බැ ැට වින එක උපන්ද එලපෙට ඒ විපාක විප. අනුන් ගිය ඔලුවට

몽둥이로 때려 쓰러뜨립니다. 친 자(eḷapu)는 그 친 saṅkhāra 때문에 'eḷuvā(염소)'가 되어, 염소 saṅkhāra로 가서 염소 jāti로 태어납니다. 또 다른 이는 'bäṭuva'의 saṅkhāra로 'bäṭaḷu(양)'가 되어 태어나 있습니다. 그것이 친 일의 vipāka입니다.

උපන්ද එලපෙට ඒ විපාක විප. අනුන් ගිය ඔලුවට ගහලා අනුන් බරාප්‍රකාට ඔලුවට ගහලා මැරින්න වෙන මොකක් ඒ ඔලුවට පාරක් ගහලා එලුව මර දාලා සාව ධර්මය විනාශය කරපුවහම මොකද වුනේ ලෝකේ තිරිච්ච රස ධාතුව නැති වෙලා ඒල රොඩු පත් කන්න ඕනේ. ඒක කෙලෙ කවුද දසා අකුසලය විජ කරලා ලෝකයට පාපය කරපු ලෝකයේ ආහාරය සතේ නැති කරපු යන්නේ. ඒගොන වැඩසරියන එහෙනම්

남의 머리를 쳐서 죽이는 것, 머리를 한 대 쳐서 염소를 죽이고 sāra-dharma를 망가뜨렸을 때 무슨 일이 일어났습니까? 세상에 있던 맛의 요소(rasa dhātu)가 사라져 잎과 잔가지를 먹어야 하게 되었습니다. 누가 그렇게 했습니까? 열 가지 akusala를 저질러 세상에 죄를 짓고 세상의 먹을 것을 없앤 자들입니다.

බණඩිගවන්න ඕන වෙන කවුද තොරොරක් සෝදෙන කවුද එහෙනම් මොකද එලපු එකා ඒකෙන් කාර් තරන කරන්න නම් පූතේ ඊළඟ වෙනවා. තැනට ගිහිල්ලා ඉතලා වසින් කියවන්න එනවා අර රසය ආපත මම කවුරුයි ිය අනුන් එලන්න ගිලා සාධාරය නැති ඔර හිටියාට මගින් මයගවන්න ඕක රෝගයක ඌගන නිසා කවුරුවක් කරේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

බුදුපියාණන් වහන්සේ නම් දැකලා තියෙනවා හේතුඵලය යක් වෙන්න දැකට පස් මනවා කරන්න ඌ ආපුවා ඌ ගේනවා. ේරන් වහන්සේ මස් මාසල කවරට වල්දක් නෑහ කියලා දැක්කා. ඔය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් ඔය සියුම් ධර්මය දකින්න බැරි අය කියනවා අන ඔච්චර අපරලායක් අහිංසක සත් අහිංසක නම් සතයෙක් වෙනවා. අහිංස කෙනෙක් දෙවියෙක්ගේ බ්‍රහ්මය එක්ක අර්ථයක් නැතුව හිටගෙන ආතයෝ අනාතයෝ අනාථ සත් අහින්ක සත්තු කොහෙවත් ලෝකය අහිංදකන සතෙක් වෙන්න. අහිංදක කියන්නේ හිංසා නොකන්ද කාටවත් හිංසා නැති සතිකේ. අහිංස කියන කනම් එයා දෙවියඑකේ හිපු රහ්මය කියලා. මෙන්න යාපත් මනුස්සය කියලා අවබධි අහිංස කරනවා. අහිංසක තියෙන වචනේ නියම අර්ථයක් අද කාලා අනාථ අහිංසක කියන වචන දාලා අනාථ සක්ය අර්ථයක් නැතුව යන ශක්ති අර්ථයක් නැතුව සැරිසරාසය ඔවුන්ට කියනවා අනා තිරිසන් අනාථය මේ අර්ථය අනාගය කිම හරයක් නැති අර්ථයක් ජීවිත

이 미세한 dharma를 보지 못하는 이들은 '저 가엾고 순한(ahiṃsaka) 짐승들에게 그렇게 큰 잘못을 한다'고 말합니다. 순하다면 그런 짐승이 되겠습니까? 뜻 없이 서성이는 의지할 데 없는(anātha) 짐승이 순한 짐승이라니, 세상 어디에 순한 짐승이 있습니까? ahiṃsaka란 아무에게도 해를 끼치지 않는 것입니다. ahiṃsaka라면 그는 deva 세상이나 brahma 세상에 있고, 여기서는 좋은 사람으로 있습니다. 'ahiṃsaka'라는 말의 참뜻을 오늘날에는 'anātha ahiṃsaka'라는 말로 씁니다. anātha란 뜻(attha) 없이, 목적 없이 떠도는 것을 말합니다. 짐승은 anātha입니다. 그 뜻이 anātha, 알맹이 없는 뜻 없는 삶입니다.

මෝහ කරන උන් අනුකම්පා මොකක්ද කරන්නේ උන්ට අනුවකම්පා වෙන්න කිව්වොත් අපි අනුකම්පා කි මොකද පාපය වෙලා පාපය විපාකය ගෙවන්න ගිය වන කම්පා වෙන්න ගියා නම් අපිටත් එක්තරා විපාකයක්. ඒකත් අපිත් කොටස් වෙලා හිතන්න ජාතිය. දීලා තියෙනවා පොඩ්ඩක් දුක් වෙන්න හේතුවක් කනුන් පැත්ත ඇඳි ගහන්න වැඩියෙන් තියෙන හින්දා මනුස්සයෝ වෙලා ඉඳලා දැන් අපි දුක් වෙනවා පපුව කලෙන් වට දකිනකොට හරකා කපන හැටි අනේ කියන හටත් කය ගන්න. මේක ඒ දුක් වෙන්නේ. ඉස්සෙල්ලා පෙර බව අරගොල්ලන්ට පොඩ්ඩක් හවුල් වෙලා හිටන් සන්තෝස කරනවා. ඒක විපාතයන් දෙවක්.

moha에 빠진 그들에게 무슨 연민입니까? 그들을 불쌍히 여기라고 하면 우리가 불쌍히 여겨야 합니까? 죄를 지어 그 vipāka를 갚으러 간 이들을 두고 마음 아파한다면, 그것도 우리에게 일종의 vipāka입니다. 우리도 거기에 몫을 나누어 그 jāti와 엮입니다. 우리에게 조금 마음 아파할 까닭이 있는 것은, 그들 쪽으로 끌리는 것이 더 많기 때문입니다. 사람이 되어 지내면서 지금 우리는 소 잡는 것을 보면 가슴이 미어져 '아이고' 합니다. 그래서 마음 아파하는 것입니다. 예전 bhava에 그들과 조금 어울려 함께 즐겼고, 그것이 vipāka로 오는 것입니다.

හැබැයි බුදුපියාණන් වහන්සේ නම් ඔ කපනවා දැකලා දුත්් අල්ලපු වැඩේ සුන්සූ කියලා ඕර කොච්චර කපන්න ඒ අනේ ගිට ඇමරානය කියලා තේරෙන්න නැ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් ඒකක් තියෙනවා. ඒ යම්කිසි පුද්ගලයෙක් ඔය හරක වැඩ කළා වාගේ අනිත් පැත්තම තේරක් කරන ඒ කියන්නේ ඊට පස්සේ කරනවා යහපත් දේ ඔය වෙලාවේ යහපත් ප්‍රවෘත්ත විපාක වශයෙන් එනවා. අයහපත්තට පටිසන්ධාක වශයෙන් හැදිලා අරකා වෙලා උපදිනවා. ප්‍රවති විපාකයෙන් බේරෙන්න ටිකක් හම්බ වෙනවා. ඒ අතර කරපු යහපත් දේවල්. හොඳයි නරකයි දෙකම එක කරන කර මිනිස්සු අද හොඳ කරලා නරක කරලා එහෙන හොඳකුත් කරනැ ඉතින් ෙද කරපු එකත් එන්න ඕනැ විපා ඊළඟ දවසේ හොඳ කරපු එකක් ඊට ඉස්සෙ දවසේ නර කරපු එකත් ී විපාක ඉන්න ඕනේ එක විපාකට හරකා වෙලා උපදිනවා. අනුන්ට මොනවා හරි විහාතක් නසාරක බේරිලා පින්වනා වෙලා උපදින්නවා. ුලක් වන එහෙම තියෙ

네, 그런 것이 있습니다. 어떤 사람이 그렇게 소가 될 일을 하고도 다른 쪽 일, 곧 그 뒤에 좋은 일을 한다면, 그 좋은 일은 그때 pavatti vipāka로 옵니다. 나쁜 일로는 paṭisandhi로 짜여 소로 태어나고, pavatti vipāka로 조금 벗어날 길을 얻습니다. 그 사이에 한 좋은 일 덕분입니다. 좋은 일과 나쁜 일을 둘 다 하는 사람들, 오늘 좋은 일 하고 나쁜 일 하는 이들은 둘 다 vipāka로 와야 합니다. 다음 날 한 좋은 일도, 그 전날 한 나쁜 일도 vipāka가 되어야 합니다. 한 vipāka로 소로 태어나도, 남에게 무슨 도움을 주었다면 그 덕으로 복 받은 소로 태어납니다. 그런 것이 있습니다.

මහර මෙහි හරය කාපුවහම මේ හර කහි කියන්නේ මහ පොළොවේ පොළොවේ හරිය කියන්නේ මේ අපිට වදාව අනුන්ගේ වදාන් පාළු කරනවා. මේ කොළව නිසරුවෙන විදිහට වැඩ කරලා මේ මෙහි හරේකීම වදාව කාම්හම

이 땅의 알맹이를 먹었을 때, 'hara kā'란 큰 땅의 알맹이, 곧 우리가 일군 밭을 먹는 것입니다. 남의 밭을 망칩니다. 이 땅이 메마르도록 일을 하여 이 땅의 알맹이인 밭을 먹었을 때입니다.

අනුගන් අනුන් වට්ටක් හදලා පිටවලා තියලා පෝර ගාලා හදනකන් ඉඳලා යනවා ගිලා වක් කරලා එනවා නවද ටිකක් වැල ගහට වක් කරනවා නුවද ටිකක් වදාවත් ඉවරයිත් නැති වෙලා මෙහ හරේ කෑ ම මෙහි හරේ කාපු

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එකාට ගිහිල්ලා එන් ඒ සංස්කාරයෙන් දී හරක් සංස්කාරය මෙහි හර කා කියලා අපිට කියන්නකම් ආපහුගේ වනවා කොයි තන් කරලා ආබහුග කොයි තරම් විනාග කරන්නම් ඔය තැනින් ආපහුගෙවන්න ජාතිය කයක් ලබා දීලා පදේ ටලටලා කොහොමහරි නැවත ඔහු කාපු එක නැවත ලෝකයට දෙන්න තේ ගිහපදින

그 saṅkhāra로 'harak' saṅkhāra, 곧 이 땅의 알맹이를 먹은 자(harakā)가 되어 망친 만큼 우리에게 되갚아 나갑니다. 아무리 많이 망쳤더라도 그 자리에서 갚도록 jāti의 몸을 받아, 먹은 것을 어떻게든 다시 세상에 돌려주러 태어납니다.

දැන් බේරෙන්න පුළුවන් අනු ලු වැල කපලා කූල් වැලලා කපලා මේගහ කපලා ගහට උණු වතුර වත් කරලා එයා බේරුණා කියලා හිතාන ඉඳ විදිලා න් මේහරක කාලා ඉපිදිලා අර මිනිහාටම ඉන්න කාගේ හරි ඉතින් තල තරෝටුමත් කර කරා මඩ වෙලේ පෝටුව මකුල ඇදති දන්නා වැඩ මොනවා හොර

남의 넝쿨을 자르고 나무를 베고 나무에 뜨거운 물을 부어 놓고 벗어났다고 여기지만, 이 소로 태어나 바로 그 사람에게 매여 쟁기를 끌고 진흙 논을 가는 따위의 일을 합니다.

දැන් අවසාන සරන් වැටගෙන අදිලා ඒකත් එක්තරා මේ හරේ කාලා කාලා ඉවරයි.

이제 마지막에 이르면, 그것도 알맹이를 먹고 먹어 다 끝납니다.

දැන් හරේ හරේ තියෙන වෙලාවේ අහපවුන් මේ හරක් එවි. දැන් හරේ කාලා ඉවරයි දැන් තියෙන්නේ ගිරිකා දැන් ඉතින් මොකද වෙන්නේ? හරේ කාප කායලන්න ඒ පාප කර්රමය කියවන කට්ටිය ඒ කාලේත් ඉවරලා දැන්න. දැන් හරාපතාකාර කියවන හරි එවරයි. දැන් අනිත් කරන්නේ මොකද හරේ නෙමෙයි. හරෙන් එහා තියන ගිනි ලෝකේට ගිනිවා. ගිලිය එනවා නම් දැන් උපදින්න තියන්නේ ගිනිකන්න ලෝකයාට මඩ දෙනවා. මඩ කන්න උපදින්න තියවා.

알맹이가 있을 때 해를 끼친 자들은 소가 되어 옵니다. 이제 알맹이는 다 먹혔고 남은 것은 껍데기뿐입니다. 그러면 어떻게 됩니까? 알맹이를 먹는 그 pāpa karma를 지은 무리의 때도 끝났습니다. 이제 다른 이들이 하는 것은 알맹이가 아니라 알맹이 너머에 있는 불의 세상으로 가는 일입니다. 불을 일으키면 이제 불을 먹는 자리에 태어날 일이 있습니다. 세상에 진흙을 주면 진흙을 먹으러 태어날 일이 있습니다.

දැන් හරේ කාපයන් නැති වෙනකොට ඒ කාලේ බැනලා ඉවරයි. දැන් ගිනි තන මඩන කොටසට ගියාට පස්සේ තින්න ලැව්ගිනි හටගෙන දැවිලා විනාශ වෙලා යනවා. ජලයෙන් විලාස වෙලා යන්නේ. මහා විනාශයට රොදුරු වෙලා. මහා දුකන් වෙනවා කියලා විනාශ වෙනවා. එපසුවත්විලා බලන්න දැන් ලෝක ධර්මතාවය දුවලා තියෙන්න. මොකද හරය කාල ඉවරයි දස අකුසලය වෙන් වෙලා ඉන්නවානම් දස කුසලයේ යෙදුනානම් ඒ තමයි හරි. දැන් දස කුසලය කාලා ඉවරයි. දැන් දස අකුසලය බෝ කරලා ඉවරයි. දැන් ඔට කන්න දෙයක් නැහැ. එ තියෙනවා සේස මාත්‍රයක් කියන තැන දස අසරෙන් පෙර ජීවිතයක් ගත කරන්න බිහත් නැති සත්තිකම දරසලා තියෙන්නේ. ඒ පරමට ලෝකේ ගෙනාගන්න. එහෙනම් දැන් අර කාපු කට්ටිය ඒකට්ටියක් දැන් ා.

알맹이를 먹은 자들이 사라질 때 그 시절은 끝납니다. 이제 불과 진흙의 몫으로 간 뒤에는 들불이 일어나 타서 망가지고, 물로 망가지며, 큰 무너짐에 이르러 큰 괴로움을 겪으며 무너집니다. 그 뒤를 보십시오. 세상의 dharma 이치가 그렇게 돌아갑니다. 알맹이를 다 먹었기 때문입니다. 열 가지 akusala에서 떨어져 열 가지 kusala에 힘썼다면 그것이 알맹이입니다. 그런데 이제 열 가지 kusala는 다 먹혔고 열 가지 akusala는 다 불어났습니다. 이제 먹을 것이 없습니다. 남은 찌꺼기(sesa mātra)라는 자리에, 바르게 살 힘이 없는 존재들이 남아 있습니다. 그렇다면 이제 먹던 그 무리는 어떻게 되겠습니까.

දැන් මොකද කරන්නේ? කාලා කාලේ ඉරලා දැන් කිසිම කුලයක් නෑහැ අම්මා පේනෙත් නැහැ තාත්තා පේන කාට බල කුලය පුහු කරගන්න කට්ටිය කාලයයි ඒකටත් පාට කුලේ පු කරනවා කියලා කියන්නේ කුලේ විනා පොඩි කුලකින්න නමක් කූකුලා කුකුලා කියලා

이제 무엇을 합니까? 먹고 먹어 세월을 보낸 끝에 이제 아무 집안(kula)도 없습니다. 어머니도 보이지 않고 아버지도 보이지 않습니다. 집안을 텅 비게(puhu) 만드는 무리의 때입니다. 집안을 비운다는 것은 집안을 망친다는 뜻입니다. 거기에 붙은 이름이 'kū kulā', 곧 'kukulā(닭)'입니다.

කුකුලයි කාලේ න් නැතන කුකුල හොර හොඳට පේනවා. ගණන්ඩි පහට අද වෙනවා. තා බිලා ත්ත බයි කාලයක් හින්ට පාල වෙලා තිවට බම් පිවට හදල ඉලා තමයි කුලේ සාධාරණ පත්විය දැහැත් වෙලා ලජ්බාය නැති කරලා දැන් බොහෝම සූත්‍රයෙන් තේනා කුලේ පූප කට් වඩිලා මේ සංස්කාරයක් මා වෙලේ ාටම කැඩි කල් දහම් දෙන්න. උම්මැරිලාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ නැහැ. කොලේ කූකුරෙන් කූලාගෙන ැපිලා කියන්න ඕන. කුකුල් කොඩි වැඩ තව ටික කාලේලා කවද හරි ඔය කෙලේස කිරීම නතර පොළොත් එක ට පටහෙන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙමවා තමයි ඒ සංස්කාරය යම්ක ජාතිය විද්‍යා

그렇게 saṅkhāra가 어떠하면 jāti가 그렇게 드러납니다.

ඕන ප්‍රේසියක ඕනම රටක ඒ කියන වැඩලෙන් මින්න හත්ල ගියහ දැන්ට අවුස්සකට ගිහට අර ිස්ස වෙලා මේ මිහ කීයක් වෙලා ඒ ගියක් එක හුදගන අර මත පාපති විපාකය ගවන්න සංස්කාරය වදී ඇහෙනවා. ඔක්කොම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සීලය සහබලින් සීලක්ඛන්දය තුිලින් විනාශ කරන දැම්මට පත්නවා. ඒ ටික ගිහිල්ලා උපදිනවා. පොළෝ විනාශ වීමේ පොළොව දිහැරීමේ විනාශන. සීලස්ගේ පොළොවට සම්බන්ධ කරලා තියන්න පොළොව රූපාව

sīla의 무더기(sīlakkhandha)를 통째로 망가뜨린 처지에 이른 자들은 그 무리대로 가서 태어납니다. 땅이 무너지고 땅이 타 버리는 무너짐입니다. sīla는 땅에 이어져 있고, 땅은 rūpa입니다.

සදහම් අමා වරාව කියන එකක් තරුහර වර්ෂාවක් ලෝක. සදහම් අමා වරාව වසලා දාලා. පූර දහම් වරාවක් ඇති කරනවා. ඊට පරස විදියට කෑ ගහ බැන බැන අධර්මයක් වස්වන්න පටන් ගත්ති. ගොරෝ බොරෝ හැම ගරහ වහින එකක් වෙනවා විනාශට වදහම්

'saddhamma amā varāva', 곧 바른 dharma라는 감로의 비구름이 세상에 내리는 비입니다. 그 감로의 비구름을 가려 버리고 거친 비구름을 만들어 냅니다. 그와 반대로 소리치고 욕하며 adharma를 비처럼 뿌리기 시작했습니다. 우르릉 쾅쾅 온통 꾸짖는 비가 내려 무너짐으로 이어집니다.

අමාරාවට කම්පාන හදයන ආලෝකය තියෙනවා. දකට එ අහවර කරුහාර අසන්නක් දීලා පුළුවන් කියලා බැරිව මා යන්න වැඩි ව

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් ඔව් මෙහෙම කාග ඉතින් මොනවා හරි කියන්න දැන් හේතු පරමාය පත්‍පාදයට අනුකූලව පෙන තියෙන්නේ. තව හින්ගින් තැනක් නැහ.

네. 네, 이렇게 무엇을 말하든 이제 hetu paccaya, 곧 paṭiccasamuppāda에 따라 보여 주고 있습니다. 달리 숨을 곳은 없습니다.

දැන් ඒ නොලවෙන දෙයක් මම අද කියන්නේ. එකරක් බොන්න වියදම් කරන සල්ලි බර ගානක් වියලන් කරනවාද? වැඩ නැති වෙන වැඩවටමේ යං කවුරුනාදී වශයෙන් වැඩ නැති නානා කරල ඒ වගේම හිටිත් දහස් වල මේ සපි දන් කරන දාන සාරප අපේ තබ්බා කරන හාමුදුරුවෝ අපේ මේ දේශපයන් වහන්සේ අහ දේශයෝ අහ පූජාව කියන එක නවත්තන්න කතා කරනවා මිසත් එක කතා කරලාද බලන්නකෝ මේ අරත් එක වන කෙන සී දෙනෙක් කතා කරලත් අපි දක මේ බුද්ධ පූජාව තියෙනවා දැන් පෙන්පුන එකයි ඉතින් මේ අහන දාන්න බත්තික්ති වෙන එකයි කොච්චර අපරාධයක් ති කතා කරන.

이제 오늘은 아무도 하지 않는 이야기를 하겠습니다. 술 마시는 데 쓰는 큰돈을 두고 말을 합니까? 쓸모없는 일에 수천을 씁니다. 그런데 dāna를 베푸는 일을 두고, 우리 스님들, dharma를 설하는 분들 가운데 pūjā를 멈추자고 말하는 이는 있어도, 술 이야기를 한 적이 있는지 보십시오. 여러 사람이 말해도 우리가 듣는 것은 Buddha pūjā에 밥을 올리는 것이 얼마나 큰 잘못이냐는 이야기뿐입니다.

නමුත් අපේ අයට පොඩ්ඩක් මතකත් වෙනවා මේ විදිය දහස් තන පෙර එකක් පතුර මේ සල්ලි නාත්ති කරන එක ඒකත් මැති කල්ලි ලාන් මේක අපරාගය කියලා තියන නමුත් මොනවදුවලා තියෙන්නේ බුද්ධ පූජාවට තියෙන බත් එකයි පත්කල් එකයි තමයි මේ ලෝක විනාශ මීනාශයක් කරනවා කියලා යෝජන කරන්නේ. ඇයි නෙමෙයි.

그런데 우리 사람들은 잊어버립니다. 이렇게 수천을 날리는 일, 돈을 탕진하는 그 일이 잘못이라고는 말하지 않습니다. 그 대신 Buddha pūjā에 올리는 밥과 구장 잎이 세상을 망친다고 내세웁니다. 어째서 그렇지 않다는 것입니까?

පාප සිතුවිල්ල ලැබුණාද පස්සේ හොඳ දේ අරකටමයි තියෙන්නේ. යහපත් දේ මොකක් හරි සිද්ධ වුනානේ හැමදේම එකට කියන්නේ ඔන්න අහවල් වැර තමන්ගේ තෙනගොර නිසා පෙනි පෙනීම විනාශ වෙන බව දැක්ක තවත් විනාශ වෙන්න හේතුවක් තියෙන හොඳ මාත්‍රයක් තියෙන ඒකත් අපිනාගන්න. ඒකෙන් තමයි ඕක තියෙන්නේ. එතකොට වෙන්නේ තිය තව ටික දවසක් කියයි බුදු මැන් හින්දා තමයි එකට න්න. අන්න ලෝකේ හැර. තත්වයෙන් පිටත් කර දි පුද්ගලයන්ට පේන්නේ අනේද?

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හොඳක් කරපු හින්දා නරකක් වුණා කියලා. නරකක් කරපු ඉඳන් නරකක් වුණා කියන්නා වූ ධර්ම න්‍යාය ගන්න. හොඳක් හොඳක් වෙනවා කියන්න ධර්ම න්‍යා ගන්න පුළුවන්කමක් නැහැ. හේතුවට අනුකූලයි ඵලය කියලා බැලුවනම් හේතුනේ මේ ඵලය බලන්න. බින්

좋은 일을 해서 나쁜 일이 생겼다고 봅니다. 나쁜 일을 해서 나쁜 일이 생겼다는 dharma의 이치는 받아들여도, 좋은 일은 좋은 일이 된다는 dharma의 이치는 받아들이지 못합니다. 결과는 원인에 맞는다고 본다면, 이 결과의 원인을 살펴보십시오.

ලෝකයා හමලියෙන් දැන් හොඳයි ඔය කතාව ඔප්පු කරන්න පුළුවන්. එයා මොන හේතුවින්ද ඔප්පු කරන්නේ මොන සාවතින්ද ඔප්පු කරන්නේ සංවතක් කලපු නිසා ලෝකයක් වෙනසෙන් දැනගන්න

세상 사람들은 '좋다, 그 이야기를 증명할 수 있다'고 합니다. 그가 무슨 원인으로, 무슨 근거로 증명합니까? 세상이 바뀌었다는 것을 어떻게 압니까?

දැන් ඒකට තේරුම වක් කියන්නේ රාපයක් කර විදි ප්‍රතිඵලය එහෙමනක් තියෙනවා. හේතුව අ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

යම්කිසි කණුරුවන් ගුණයට දරු කරලා හදන ගියකදී අපි කියනවා ඕකට බුදුරජාණන් වහන්සේ කියලා නමක් අද හදාන්න. බුද්ධ ප්‍රතිමාව කියලා සංකේත ප්‍රතිමාව බුදුරජාණන් වහන්සේලා අපි යම්කිසි ආකාරයෙන් නිත්පාදනය කරලා

누군가 덕을 담아 무언가를 빚어 만들 때, 우리는 그것을 '부처님'이라고 이름 붙입니다. Buddha 형상이라는 상징의 형상, 우리는 부처님들을 어떤 식으로든 만들어 놓았습니다.

තියෙනවා නේ දැන් අපි හිතමුක නෙමෙූලයක් ඉපදලා. මෙන්න ජනාධිපතිවට මොකක් වෙයිද? ජනාදපති පලිටි ඉන්න හින්දා නඩුවක් දන්න නැ කරපු අහස බුදුාණන් වහන්සේ අපහ නැති දාන්නේ නැහ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහින් අපි දකින්න ඕන සංකේතය සංකේතයක් වශයෙන් හදලා ගත්තා ඒ පස්සේ නැ ඔව් මේ බුදුහාමුදුරුවෝ දිවට පස්සේ හරියනේ දැන් අපි මෙනදි වෙලා තියෙන්නේ අපේ බුදුහාමුදුරුවෝ නෙවෙයි ඉන්නේ කියලා.

그러니 우리는 상징을 상징으로 만들어 지녔다는 것을 보아야 합니다. 네, 부처님이 가신 뒤로 이제 우리는 '우리 부처님이 여기 계신 것은 아니다'라는 데 이르렀습니다.

දැන් ඔය රූපය මොකක්ද? සමාධිපතිමාව. සමාධිපතිමාවයි බුද්ධ රූපයා කියන්නේ මොකක්ද යම්කිසි සමාධියට පින්නේ මෙන්න මෙහෙමයි. සමාධිය රූපය සමාධියට ඉදගන්නේ මෙන්න මෙහෙමයි. මුල් කාලය ආවේ සමාධිතිමාව බුද්ධ රූපය කියන තැන එතකොට යම්කිසි රූපයක් සකස් කිරීමේදී ඒ අඟපසංස ඔක්කොම සකස් වෙලා. අරගත්තත් අපි ඒ බුදුහාමුදුරුවෝ කියන්න. සංකීර්තවත් කර ගැනීම හදාගත්ත වස්තු තිය සංකේත වස්තුවක් සංකේත වස්තුවක් අදහන්න ඕනේ. එතකොට යම් විදිහකි අපිට ඒකේ අඩුපාඩුවක් නෙ ඒක බලපාන ඔය හැම දේකනම තියෙනවා සංකේතයක්. ඒ තියෙන සංකේත සම්පූර්ණම අපි ගත්තොත් එහෙම ඒ මූල තොරුම ගත්තොත්. ගලපන්න බැම් ඒක.

이제 이 형상은 무엇입니까? samādhi 형상입니다. samādhi 형상과 Buddha 형상이란 무엇입니까? 'samādhi에 앉는 것은 이렇다', samādhi에 앉는 모습이 이렇다는 것입니다. 처음에 온 것은 samādhi 형상이었고, 나중에 Buddha 형상이라 부르게 되었습니다. 어떤 형상을 빚을 때는 몸의 마디들이 모두 짜입니다. 그것을 두고 우리는 '부처님'이라고 합니다. 받들려고 만든 물건, 상징의 물건입니다. 상징의 물건을 받들어야 합니다. 그러면 어떤 식으로든 거기에 모자람이 있으면 그것이 영향을 줍니다. 모든 것에는 상징이 있습니다. 있는 상징을 온전히, 그 뿌리 뜻으로 잡으면 맞출 수가 없습니다.

අ ඒක පුද්ගලෝ ලෝකය උප්පජ්ජමානාව උප්පද්දෙ අතමහමෝ අධිතියෝ අප්පටිනෝ අප්පටින පුද්ගලෝ අලුතට විග්‍රහය කරලා තියෙනවා. ඒ කියන්නේ බුදුපියාණන් වහන්සේට සමන්න දෙයක් මේ ලෝකේ පහළ කරන්න බැහ. බුදුපියාණන් වහන්සේ කියන්නේ වසල විනාති කාය දෘෂ්ටිය පූති කායක් හරලා කියන්න පුළුවන්. හයි බුදුහාමුදුරුවෝ ධම්මා පක් ම බුදුහාමුදුරුවෝ බුදුන් තියන්න පෝතිකායට බුදුන් කිව්වේ නැ. ඒක බුදුරජාණන් වහන්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේ කියන්නේ ගුණ නමයකින් ගුණ නමයක මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ ඕ භගවා ඔය භාග අරහං සම්මා සම්බුද්ධ විද්‍යාණ සම්පන්න කුට ලෝක ඉනතර ධම්මසාන බුද්ධෝ භගවා ඉතින් භාගය

'ekapuggalo loke uppajjamāno uppajjati … adutiyo appaṭimo appaṭibhāgo puggalo'라고 새로 풀이해 놓았습니다. 곧 부처님과 같은 것을 이 세상에 나타나게 할 수 없다는 것입니다. 부처님이란, sakkāya diṭṭhi의 썩을 몸(pūtikāya)을 두고 하는 말이 아닙니다. 'dhammaṃ passati so maṃ passati', dharma를 보는 이가 부처님을 봅니다. 썩을 몸을 부처라 하지 않으셨습니다. 부처님이란 아홉 덕(guṇa)으로 된 분입니다. 'itipi so bhagavā arahaṃ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno sugato lokavidū anuttaro purisadammasārathi satthā devamanussānaṃ buddho bhagavā'입니다.

රූපයක් තියෙන ගුණයයි බු ඒ ගුණය සායු අවබෝධ කිරීම සත්‍ය අවබෝධ කිරීමට බුද්ධෝ කියන මේවා මේ අර අහද්දය හරියට බුදුන් කියලා වචනයක් දක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි ඔය තුළින් බුදු විද්‍යාව හැබැයි ශරීරය බදුන්න. දැන් ඕගේ ඇැඹුරු තැන් ශරීරය තුළින් යම්කිසි ගුණයක් විද්‍යාමාන වෙනවා. මොකද ක්‍රියාවෙන් සහ කතාවෙන් තමයි දැන් දින විද්‍යාමාන වෙන්නේ. හැබැයි ක්‍රියාවවත් කතාවවත් නෙවෙයි බුදුන් කියන්නේ. ඒ ක්‍රියාව තුළින් කතාව තුළින් අන්සු මාත්‍රයක් හර බුන් දැක්ක හැ.

그런데 그것을 통해 부처다움이 드러납니다. 그런데 몸은 아닙니다. 몸을 통해 어떤 덕이 드러납니다. 행동과 말로 드러나기 때문입니다. 그런데 행동도 말도 부처님이 아닙니다. 그 행동과 말을 통해 부처님의 한 티끌만큼만 볼 수 있습니다.

දැන් අපිතුමග හොඳ උදාහරණයක් කියන්න. අනුසය තැන හිඳුරක් වන කොරන වරද පැත්ත අපිට කියන්න පුළුවන් අන්න ඒ මහත්තයෙක්. අන්න ගුරුවරය කරනවද එයා අඳුරන්න නැත්නම් එයා කරන වැඩේ පුළුවන් දන්න ඒ වෙලාවන්ගේ ිහිටත් වෙන්නේ. දැන් එයා වෙද මහත්තය කියන්නේ. ඔය වෙල මහත්යා ආන්ද මහත්තයා යනවා කියලා අපි කියවා. ආන් අපේ ගුරුමා යනවා කියලා. එයා එන හිඳුරක් කොළ එයා තත් අදුරන් අපි පැත්තිය. ආ ඒ මහත් එය ැඩු මය හයා කවුද ඔයා කොහෙද අපි එහෙම එකක් අහනවා. එයා එහත් වෙදවන් කරනකොට පටන් ගත්ත අහද මහත්තය දැන් වෙද මහත්තයා කියන තීරණය දුන්නේ කයට කයට වෙන්න පුළුවන්ද? කයට වෙන්න බැරි වුණද? ගුණය තුළින් බුජන් දැක්ක නිසා. කය තුනින් බුරුද

좋은 예를 하나 들어 봅시다. 우리는 '저기 그분이 있다', '저기 선생님이 있다'고 말할 수 있습니다. 그를 모르거나 그가 하는 일을 모르면 그렇게 부르지 못합니다. 이제 그를 'veda mahattayā(병 고치는 어른)'라 부릅니다. '병 고치는 어른이 간다', '우리 선생님이 간다'고 합니다. 그가 오는데 우리가 그를 모르면 '저 분은 누구지? 당신은 누구시고 어디서 오셨습니까?' 하고 묻습니다. 그가 병을 고치기 시작하자 '병 고치는 어른'이 되었습니다. 그렇다면 그 이름은 몸에 준 것입니까? 몸이 그것이 될 수 있습니까? 될 수 없지요. 덕을 통해 그를 보았기 때문이지, 몸을 통해서가 아닙니다.

දැන් පුපු්පු සතිය රජුරුව වේදනාරාමයට බුදුරජාණන් වහන්සේ හම්බෙන්න තමයි කැකමත් පත්වන්න තව්සරය නහර මදි සිදුරු කොට බුදුරජාණන් වහන්සේ වන ගැහෙ පැයක් මිදියලා කතා කළා. යාම දෙකක් නම් කතා කළේ වචන තියෙන්නේ. හාමුදුර යාම වෙනකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ මයි යාමන්න. ඒත් තියෙනවා මමයි බිදුන් තියනේ. ඇයත්නේ කොහෙද යන්න ඇවයත් මම යනවා ඔය භාගතන් වහන්සේ හම්බවෙන්නේ බුදුන් වහන්සේ දකින්න යනත් නරේතවනාරාම ගැන අතර මග තිය.

Pukkusāti 왕은 부처님을 뵈러 길을 떠났습니다. 길에서 머문 곳에서 부처님과 마주쳐 여러 시간 이야기를 나누었습니다. 두 yāma 동안 이야기를 나누었다고 적혀 있습니다. 그는 '나는 Bhagavā를 뵈러, 부처님을 뵈러 간다'고 했습니다. Jetavanārāma로 가는 길 중간이었습니다.

දැන් එතනට මෙතන කවුද ඉදිලා තියෙන්නේ? පැවේ බණහද කැමති. ඔහුත් පැයත් ම හර පැවැත් කියලා තියෙන උත්තර ධර්ම දේශනා අනේ ස්වාමීනි අර සමා වෙන්න මම ඔබ වහන්සේට ඇවැත් කතා කරලා මගින් දුවමත් කරන ඔබ වහන්සේ මට සේසරණ වෙන්න ඔබ වහන්සේ මාත කෙරෙහිම දයාවෙන් අනුසම්පාද නවිත් වඩලා තියෙන්න කියලා අඬ අඳ බොහෝම ගෞරවයෙන් කියලා හිටෙන අන්න ස්වාමීනි මම ඒවයත් ිටර සමා ධර්ම දේශනා කර ධර්ම දේශනා කරා පස්සේ රූපය නැත්තු වුණාද එහෙනම් ධර්මය තුළින් බුදුන් දකින හමසක් රූපය තුළින් බදුන් දකින්න බැහැ ඒ මගිච්ච

그런데 거기 앉아 계신 분은 누구였습니까? dharma를 듣고 싶어 한 그는 '벗(āvuso)'이라 부르며 이야기했습니다. 답을 듣고 dharma를 들은 뒤 '아, 스님, 용서하십시오. 제가 스님께 āvuso라 부르며 업신여겼습니다. 저를 보살펴 주시고 저에게 자비를 베풀어 주십시오' 하고 아주 공손히 말했습니다. dharma를 들려주신 뒤에 형상이 없어졌습니까? 그렇다면 dharma를 통해 부처님을 보는 것이지, 형상을 통해서는 부처님을 볼 수 없습니다.

එහෙනම් බුදුන් කිව්වේ රූපයටමද වෙද මහත්තයා කියන්නේ ගුරුවරයා කියන්නේ රූපය යම් වෙදකමක් යම්කිසි විද්‍යාමාන වුනා නම් ඒ රූපයම තමයි විද්‍යාමාන වුනේ. ඒ වෙනකම ක්‍රියාව තුළින් තථාව තුළින් ඔප්නවෙනිවා දැකලා ඒ තුළින් වෙද මහත්මයා කියලා කතා කරනා. ගුරුකම ක්‍රියාව තුළින් කතා තුළින් විද්‍යාමානය වෙනවා දැකලා ගුරුවරයා කතා කරා. බුදුව රූපය තුළින් ක්‍රියාව තුළින් කතා විද්‍යාමාන්‍ය දැක්කට පස්සේ බුදුපියාණන් වහන්සේ කියලා කතා කරා. බුදුපියාණන් වහන්සේ එන්නේ රූපය නෙක ද වක්කලි හාමුදුරුවෝ බලා ඉන්න කි් වක්කලි ඉන්නා පූතිකාය කියලා ඒ ධම්ම පස්ස තෝම පක්කලි කුණු කලා ඉන්න වැඩක් බෙදුන්න පුළුවන්ද ධර්මයල එතකොට බුර

그렇다면 형상에 부처라고 한 것입니까? 병 고치는 어른, 선생님이란 형상입니까? 어떤 병 고침이 드러났다면 그 형상이 드러난 것입니까? 행동과 말을 통해 드러나는 것을 보고 '병 고치는 어른'이라 했습니다. 가르침이 행동과 말을 통해 드러나는 것을 보고 '선생님'이라 했습니다. 부처다움이 형상과 행동과 말을 통해 드러나는 것을 본 뒤에 '부처님'이라 했습니다. 부처님은 형상으로 오시는 것이 아닙니다. Vakkali 스님이 바라보고만 있을 때 'Vakkali, 이 썩을 몸을 보아 무엇하느냐, dharma를 보는 이가 나를 본다'고 하셨습니다. 썩을 몸을 바라본들 부처님을 볼 수 있습니까? dharma로 보아야 합니다.

ඔව් දැන් අද බලමුකෝ බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමි කියලා අද කියනවා. දැන් බුදුහාමුදුරුවෝ පිතුමා පාලන හරි ධම්මා සරණාන සංරණ කාර කියන්න ිණකාරය බුද්ධ සරණ ගච්ඡා කියන්න පුළුවන් රූපයට බදුන්ේ එනවද රූපයට බුදන් කියලවා නේද රූපයට බුදුන් කිව්වේ නැතුව අපි රූපයට බුදුන් කිව්වේ මොහොතන බුදුන් කියේ අල ධර්මය තුළින් බුදුන්ත දකින

네, 오늘날을 봅시다. 오늘 'buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi'라고 합니다. 'dhammaṃ saraṇaṃ', 'saṅghaṃ saraṇaṃ'이라고도 합니다. 형상에 대고 'buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi'라고 할 수 있습니까? 형상을 부처라 하는 것 아닙니까? 부처님은 형상을 부처라 하지 않으셨는데 우리는 형상을 부처라 했습니다. 부처님은 dharma를 통해 봅니다.

ඒ සඳහා අවශ්‍ය කරන කාන්සට ගැහුවාද ඒක සාංචයක් මේ තිනින් උත් අර පුළුවන් මේ බිදුන්නේ මේ ගුණ මේක ගුණයක්. මට පුළුවන් හැටියට ගුණයෝ නම්වන්න අම්ම රූප හදන ඒක ගුණ තියෙනවා. තමන්ත ගුණයක් ඔප්පනම් වෙනවා නම් ඒ හදපු චිත්තරාගය කෙළපුරට අහුවෙත් නැ ඒ රූපය ඒ චිත්තහස අහුවෙන්න. ශාන්ත බුදිනේ තියෙන ශාන්ත මාත්‍රයක් ඒක හිට විවාර එතකොට අපි ඔතෙන්න මේ බුදුන්ට දුන්නේ අන්න අපි පාඩව බුදුන්ගේ රූපයන්ද කියන්නේ අපි කතා කරන ලෝක සම්මතය කතා කරනවා නමුත් දිට්යන් අහත වෙලා ඉහත් ඒ පම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

උද්දේශිකන් අවත්කම් මමය ඔව් උදේසා කරනවා මුව මමආයනය කරනවා හිතෙන් අටහනවා මටනකොට හිතෙන් නිර්වා කරගන්න බුද්ධ ටික පූජාව කරන්න දැන් අර අපි මෙතනදි කරනවා බුදු දාණ හත නිර්මාණය කරලා මවානතනය හෝ පුද්දේක පූජා කසිරිමාදී කියනවා කියලා අපවල පෙන්නලා තියෙනවා උද්දේශ වත් එහෙම දෙයක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරා උද්දේශන් අවත්කම් මයනත්ත ද්වේශාවක් කරන වස්තුවක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේට උදසා රූපයක් හදන්න බැ. නැව හදන සූකමන බුදුහාමුදුරුවෝ නෙදහට තරම් ප්‍රමා එක්ස් ගදහ තරම් ප්‍රමාණයක්වත් බුදුන් කියලා පෙන්නන්න බැහ කිය දැන් අපි සමාධි ප්‍රතිමාවක් කියෙනවා නිසා සමාධියක ආකාරයට පෙන්නන ප්‍රතිමාවක්. නිසා බුද්ධ ප්‍රතිම කොහොම තේරු එහ අපි වැරදිට ආකල්ප ගත්තොත් දෘෂ්ටිය අනුවයි යෝක ඉන්නේ. වැර දෘෂ්ටියකින් දැන්නොත් අපිට ඒක ඒකේ බාධක තිය. දැන් හැමියම තකින්න ඕනේ ගුණ වලින් බදුන් දකින්න ඕනේ.

이제 부처님을 위한 형상은 만들 수 없습니다. 깨알만큼도 부처라고 보여 줄 수 없습니다. 그래서 이제 우리는 samādhi 형상이라 부릅니다. samādhi의 모습을 보여 주는 형상이기 때문입니다. 그렇다면 Buddha 형상은 어떻게 이해합니까? 우리가 그릇된 태도를 잡으면 — 세상은 diṭṭhi를 따라 삽니다 — 그릇된 diṭṭhi로 알면 그것이 우리에게 걸림이 됩니다. 이제 늘 덕으로, 덕으로 부처님을 보아야 합니다.

යම් සිත්කුකට සමාධයේ එළිකින් පුළුවන් සමාධන්ම ගුණයක් අවන්දෙස්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අහක් තරන්වත් බුදුන්නේ හරන්න බැ. හැබැයි භූතිකායන හැදුව. පූතිකාය බුදුන් නෙමෙයි නිසා. කිංචේ වක්ක නා භූති කාය දිස්සන එක පූතිකා බුදුන්ේ නෙමෙයි බුදුන් අඳුරාගන්න බුදුවරෙගත් තරම් ප්‍රමාණය ඇති. මොකද පුදුන් කියන්නේ ශරීරයත් එක්කට සංකේතව. ඔය සෑම අංගයකටම පිහිටපු ගුණධර්මයක් තිය. ඒ ගුණධර්මය ස්වභාවය තමයි ඒ සංකේතයෙන් පෙන්නන්නේ.

깨알만큼도 부처라 할 수 없습니다. 그런데 썩을 몸(pūtikāya)을 만들었습니다. 썩을 몸은 부처가 아니기 때문입니다. 'kiṃ te vakkali iminā pūtikāyena diṭṭhena' — 썩을 몸은 부처가 아닙니다. 부처님을 알아보는 데는 그만큼이면 넉넉합니다. 부처님을 몸과 함께 상징으로 나타냈기 때문입니다. 몸의 모든 마디마다 자리 잡은 guṇa-dharma가 있습니다. 그 guṇa-dharma의 성질을 그 상징으로 보여 줍니다.

යම්කිසි ගුණධර්මයක් අපි ළඟ තිබිලා ඒක ශේෂ වෙච්ච කොටසක් තියෙනවා. සයවෙලා ශේස වෙච්ච කොටසක්. අන්න ඒ ගුණ ධර්මයෙන් ක්ෂය වෙලා ශේස වෙච්ච කොටසක් තියනවා ශේස හෙවත් ශේස. ශේස රූපයෙන් පෙන්නන්න ගුණ ධර්මයෙන් ඉතුරු වෙලා තියෙනවා

우리에게 있던 어떤 guṇa-dharma가 남은(sesa) 부분이 있습니다. 닳고(khaya) 남은 부분입니다. 그 guṇa-dharma에서 닳고 남은 부분, 그것이 'sesa'입니다. 'sesa'를 rūpa로 보여 주는 것이 guṇa-dharma에서 남은 것입니다.

එහෙනම් මනුස්සයන්ට විතරයි තව මේ සත්තුන්ගේ ගුණ ධර්මයෙන් ඉතුරු වෙලා ශේෂ වෙච්ච හැදිලා. සේ තියෙන මනුස්සය සර තියෙනවා ඕකට එන්න සෙත් තියෙන්නේ එතන් ඇයි සේත් නැ ඒසා තියෙනවද හපුවෝ තිය ඔලුවේ තියෙන මොකද වෙන්නේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේ කාමය අමෘතයක් එයා ලොවන්න අමෘතයක් හැටියට කාමය ලොවන්න ගිහිල්ලා කත වෙච්ච මෝඩකම නිසා තමයි ලෝ අම වෙලා උපස. අමත්ත හැටියට රෝගිත්. අමෘත්ත හැටිය ලෝභිගත්ත කියන විපාකයට අම වෙලා උපාසන ලෝම වෙලා උපාසනා.

kāma를 감로(amata)로 여겨 탐하고, kāma를 감로로 여기며 탐하다 생긴 어리석음 때문에 'lōma(털)'가 되어 생깁니다. 감로로 여겨 탐(lobha)을 품은 vipāka로 털이 되어 생기는 것입니다.

මනුස්සයෝ අමෘත්ත හැටියට ලෝකය ටිකක් න මනුෂ්‍යාවක් බලන්න. අමෘත්ත හැටියට ම කර්මය ගත්ත කෙනාට මනුෂාවක් සර මනුස්සයන්ගේ ලෝම කියන එකයි සතාගේ ලෝම කියන බුවේ නේ නැහැක්. සාරට ලෝම වැඩෙ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ලෝකය අමුක්තිය හැටියට පිළිගත්තට මෝඩගම නිසා මුලාව නිසා ලෝම වෙලා උපදි

세상을 감로로 받아들인 어리석음, 미혹 때문에 털이 되어 생깁니다.

අර සත් හටගන්න අරහ ඊට පස්සේ ඒ තත්ත්වය ඉහලට එතන තමයි මේ සංඛාර භවන්තරාව යනවා කියලා. ඔව් ඔතනින් ගිහිල්ලා හිතන්නම් සුද්‍ර බවට පත් වුනොත් එහෙම නැවත වාරයක් ඔවුන්ට මේ මනුස්සයා කියන තත්ත්වයෙන් සිතුවිල්ලක් පහළ කරන්න බැරි වෙනවා. කර්ම සත්වය වැදලා ඉන්න අප්‍රමාණයක් කරන පැත්තට වැඩලා. දැන් ඒ පැත්තට තමයි දන්න. කලා ඇල්ල ටිකක් වැඩියෙන් ඇන්න නම් යම්කිසි මේ මේ වැවකට බැන්ද බැම්මද එයා වැඩිපුර කැදන්න නම් මයි නවත්තම්ම හම්බ වෙන්නේ නැහ විනාශ වෙන්න යන්තකම් පොලි රිලක් එනකොට විදහට ගලක් කරරයක් වෙලා වහලක්. ඒ වගේ සත්ව කොටසට වැටින හන් කඩා පටලයි ගා වගේ තමයි චේත දිවිය පැත්තට ගියා. මහා ගලාසයක් වාගේ කරගන්න පව්කන්ද වෙලාව ඇදලා ඉන්න පටන් ගනවා එතන. ඔයින්න. ආය දෙවිලයක් හදන්නේ නැහැ ලෝක විනාශය.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ලෝක විනාශයකින් බේරෙන්නු ආය මනුස්සවක් කරන්න වෙලාවට අහුවෙනවා. සුද්ධ වුනාට පත් ලෝකාය

세상의 무너짐에서 벗어나 다시 사람의 몸을 얻을 때를 만납니다. 깨끗해진 세상에서요.

එතනදි සිද්ධ වෙන්නේ ලෝක විනාශයට පත් වෙනකොට ඒ උපදින කැම සතෙක්. එතනින් අර සංජාතික අවස්ථාවට මනිනවා මිලයට පවත්වන්න ලෝකයක් නැතුව දැවිලා පිච්ච හැබැයි සංජාතයටයි ඊට වඩා රූප තමයි සාමාන්‍යයෙන් ගින්නකට සාමාන්‍ය උෂ්මයට ඒක දැනෙන්නේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි එතන ගිහිලා ඕකට පස්වා. මේ ලෝකයට එල්බන්නිච්ච කයිසරය දැන්න. ඒ නිසා ඇස කන නාසය දිව කය කියන මේ ඉන්ද්‍රියන්. ඔය වෙන්න තිබිච්ච අර ආසාවක බැමිච්ච අරමුණු දැන් අරමුණු වෙන්න. අරමුණු අඩු වෙනකොට අන්න ඒක දෙයක් වෙනවා අර අපරාපරිය වේදනය කර්ම වෙනවා. ඒ පුණ්‍ය කර්මයක් තියනැම් ඒකට පරිසරණය දන් හැදෙන්න ඕනේ. ඒ පරිසරය හැදෙනකොට අර අපරා පරිනිවේදනය පුණ්‍ය කර්මයක් දන් ඇදන්න සේල හැබැයි ඒ පරිසරය තියෙන නිකන් ඒකට එලාවක් හම්පන. ඒ පරිසරය වැනසෙනකොට තමයි ඒකට කෙටි වෙන්නේ. දැන් අපි හිතමුකෝ පං වතුර ගලලා යේ

그런데 거기에 이르면, 이 세상에 매달렸던 집착을 알게 됩니다. 눈, 귀, 코, 혀, 몸이라는 이 indriya들에 욕망으로 묶여 대상이 되던 것들이 이제 대상이 되지 못합니다. 대상이 줄어들 때 한 가지 일이 일어나는데, aparāpariya vedanīya karma가 작동합니다. puñña karma가 있다면 그것이 익을 환경이 만들어져야 합니다. 그런데 그 환경이 있는 동안에는 그냥 차례가 오지 않고, 그 환경이 무너질 때에야 차례가 옵니다.

වෙන්නේ. දැන් අපි හිතමුකෝ පං වතුර ගලලා යේ ගිහිල්ලා ඔක්කොම ගෙවල් පුළුවන් තරාගෙන ගියාට පස්සේ. අර පිරිත් හාමුදුරන් අල්ල ි හාමුදුරව තියෙන හතුරන් ඔක්කොම විරයි ඔක්කොම හදුරන් තිය වැඩට මාගට ඇවිල් ගැහුවේ වෛර බයගත්තේ යක්කු වෙලා ිදිය අරම තියන මහ ජලාසයක් තන්වතුරා තව වලා නය ිලා කලාගි ට ගෙවල් ගිලින් ගිය පස්සේ අනේ මගේ වස්තුවේ ඔය නයේ අයි ඉන්නේ කො ඕම ලැති අඬා එකා බදාගෙන ග දැන් ඉතින් ඔක්කොම එක අරින්ද වෛර තියෙනවද ඔක්කොම ඉදරයි මොකද වෛරන තිබුනේ හේතුකාර වන්නා වූ පරිසරය තියෙනවා. පරිසරය නැති වෙලා ගිය ඒ නිසා බැඳිච්ච වෛරයක් ඒ හැබැ ලෝභ හිතක් ක්‍රියාත්මක විදිහන්න. මෙන්න මේක තමයි

큰물이 흘러 모든 집을 휩쓸어 간 뒤를 생각해 봅시다. 서로 원수였던 이들, 미움을 품고 yakkha처럼 되어 다투던 이들이, 큰 호수처럼 물이 차올라 집들이 잠긴 뒤에는 '아, 내 재산' 하며 서로 끌어안고 웁니다. 이제 미움이 남아 있습니까? 모두 끝났습니다. 미움은 그것을 일으키는 환경이 있어서 있던 것인데, 환경이 사라지니 거기 묶였던 미움도 탐하는 마음도 작동하지 않습니다.

ක්‍රියාත්මක විදිහන්න. මෙන්න මේක තමයි අන්තිමේ ලෝක විනාශ වෙන්න මේ ලෝක සත්තුට ආකාරය අරමුණ ආකාශය අරමුණු වුනහම ආකාශය ඒ කියන්නේ අ මේ රූපාවචර වක්යා කාමාවචර ම වෙන අරමුණු වෙන්න දෙයක් නැතුවහම ආකාශය අරමුණු වෙන්න පටන් ගන්නා.

바로 이것이, 마지막에 세상이 무너질 때 존재들에게 ākāsa가 대상이 되는 방식입니다. ākāsa가 대상이 된다는 것은, rūpāvacara든 kāmāvacara든 달리 대상이 될 것이 없으니 ākāsa가 대상이 되기 시작한다는 것입니다.

එතකොට පාප කර්මයෙන් හිටපු තිරිසං ගත්ත අන්තරා භවිතයක් නැත්නම් අර කියන්නේ සංජාතිකතුව හිටපු ඒ සත්වයා. එයාට එකපාරට ධන්කමක් නැහැ. නමුත් අර පාප කත තියන්නේ නැතුනහම එතනින් මිදිලා මට්ටමේ කාමාවචර කුසලයක් ඇවිලා. අර අපරලාපරී වේදනය තුල්‍ය කර්මයක් හැදලා ඉන්නවා. ඇදිලා හිම් එතනින්ම අන්තර සංජාතිව ජාති සංජාතිට පත් වෙච්ච අන්තබයි කයක් ලබනවා. ඒකයි ලබනකොට සුගති කයක්. එක්කෝ දේව කයක් ඒ ගතියට යක්ෂ කයක් ඔය ගත්තට්මට ගැලපෙන එකක්. එතනින් ආරකුණු කරන්න වෙලා තියෙන්නේ තායි තාකාශ. ඒ අත්දය කාලේ ගිවිලා ගියහම සකසියෙන් ඒක ජීවත් වුණා. ඒකට ඒ අරමට දැන් ලබන්න පුළුවන් බ්‍රහ්ම කායක වෙන්න ධ්‍යානයක පත් වෙන හේතු ලබනවා සුවට හිතෙ. ඒකෙන් ධ්‍යානය ලබාගන්න මෙතනින් ගිහිල්ලා ආ ධ්‍යාන ලෝකේ

그러면 pāpa karma로 짐승(tiracchāna)이 되어 있던 존재는 단번에 무엇을 할 힘이 없습니다. 그런데 그 pāpa karma가 다하면 거기서 벗어나 kāmāvacara kusala가 일어나고, aparāpariya vedanīya karma가 만들어져 있어 끌려와 그 자리에서 몸을 얻습니다. 그 몸은 sugati의 몸입니다. deva의 몸이든, 그 성향이라면 yakkha의 몸이든, 성향에 맞는 몸입니다. 거기서 대상으로 삼을 것은 ākāsa뿐입니다. 그 어두운 때가 지나가면 그것으로 살았습니다. 그 끝에 brahma의 몸이 될 수 있는, jhāna에 이를 까닭을 얻습니다. 마음이 편안합니다. 그로써 jhāna를 얻어 여기서 jhāna 세상에 태어납니다.

උපදින්නවා. ඕක හමසෙකම යන්න ඕන මෙහෙ පරිසරය තියෙන එකක්. ඔහුට ඒකෙන්ද පරිසරයක් නැවෙන්නේ. කැමැත්ත.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් අර එක කතාවක් තියෙනවා අ කටුඹුල කියලා එකක් තියෙනවලු ඔය කාම ලෝකයේ කාම දුච්ච කරපු අයට කියලා අපාය කළේ. ලස්සන දෙවගනක් වාගේ කාන්තාවක් පේනවලු උඩෙන අතවන්නනවලු කටුබුල උඩ ලාු පහසල හැර. කර්ම ශක්තියෙන්ම ඇවිත් ලෝකයක් ඕන. දැන් අකැමැත්තෙන් නෙමෙයි නගින්න. අර තියෙන කාම තණ්හාවෙන් මත් වෙලා. කාම මෝහයෙන් මුලාවට මත්වෙලා. පතුරු ගහගෙන ලගිනවා පංචුවඑකලා පොර කාගෙනවා. පල්ලෙහා බැ. පල්ලෙහත වන්නවා. පට් ටික උටට හැර. ආම පල්ලෙහ ඥාතවන්නවා කියලා පතුරු ගහගෙන බහිනා පල්ලහක් බහිඳෙන අයවිල්ල අන්න කර්ම ශක්තියට ඇයි. නිරන්තරයෙන්ම ඔය ක්‍රියාව නිරන්තරයෙන්ම ඔය ක්‍රියාව වෙනවා. ඉතින් මොකද වෙන්නේ? කවදා හරි ඔය පාපය විපාකය කවදා ඉවරෙන්න ඉතින් දෘෂ්ටිය එතකම්ම උන්ගේ වැඩේ මොකක්ද කැමැත්තෙන්ම පතුරු ගහගෙන උඩට නගිනා පල්ලහැ ඩිවා පල්ලහැර බැට කවදාත් අර කාන්තාව හම්බ වෙන්නේ නැ

kaṭuimbula(가시 나무)에 대한 이야기가 하나 있습니다. kāma로 그릇된 짓을 한 이들을 위한 apāya라고 합니다. 가시 나무 위에 deva 여인 같은 아름다운 여인이 보이고 손짓한다고 합니다. karma의 힘으로 그렇게 됩니다. 마지못해 오르는 것이 아닙니다. kāma taṇhā에 취하고 kāma moha의 미혹에 취해 살이 찢기며 오릅니다. 위에 오르면 여인은 아래에서 손짓합니다. 아래에서 손짓한다며 살이 찢기며 내려갑니다. 그것이 karma의 힘입니다. 끊임없이 그 일이 일어납니다. 그러면 어떻게 됩니까? 언젠가 그 pāpa vipāka가 다할 때까지, diṭṭhi가 그대로인 동안 그들이 하는 일은 스스로 바라서 살이 찢기며 위로 오르고 아래로 내려가는 것이고, 그 여인은 결코 만나지 못합니다.

අධික සීතලක් වෙනවා. ඈට පෙනවා හොඳ කරන්නේ? සීතලෙන් බේරෙන්න දුවගෙන කියලා ගිහලා පයිනවාගින්න පයිනකොට පිච්චා සීත කොහෙන් කියන්නද? කර්ම ශක්තිය මේලා තිබුනේ සීත දැන් දවි දැවි පිච්ච. අනිසර උෂ්ණ වැඩිලා අධීක සීතල පැත්තක් වෙන්න. දැනෙනවා සීතලලා තියෙන පැත්තක් තියෙනවා දුරුව කියන ගිහි බලට වෙවුලන ඇට ඔක්කොම මේ දිය වෙලා තර සීතලකට පත් වෙනවාද කැමැත්තෙන්මයි මේවා විදියේ. අකැමැත්තෙන්නේ එහෙමනේ ඉන්න අය ඉතින් හිතන්න ඒකෙන් බේරෙන්නේ කැමති නේ. දැන් බල්ලෙක් වෙලා එපතිලා කහ කහ ඉන්නට මන්න නැතුව මොකේ කැමති. නැ ජීවිතය වෙරන්න කෑ ගහු වෙනවා. එහෙමන වැඩි වෙන තියන්න මමත්වය නිසා මොකක්ද නේ දූසයකම විතරයි ආසාව ඇරෙන්නේ නැ. පංචකාමය පිළිබඳව තිබිච්ච ආසාව දැරිකම තමයි දූතය. දැරිකමේ විපාකය හින්දා පංචකාම ආසාව විඳින් තමයි. ඒ පංචකාම ආසාවම තමයි එතනට උගුලක් එන්නේ. ඒ උගුලට කොටු වෙලාමයි අර දුක විඳින්නේ. ආය මොනවා කිව්වත් කවුරුත් අහලා හිටෙන්නේ නැහ. කැමැත්තෙන්ම තමයි දුකට වැටෙන්නේ.

지독한 추위가 옵니다. 그에게 좋은 불이 보입니다. 무엇을 합니까? 추위를 벗어나려 달려가 불에 뛰어듭니다. 뛰어들면 타 버립니다. 추위라니 어디서 왔겠습니까? karma의 힘이 만든 추위였고, 이제 타고 또 탑니다. 지독한 더위가 커지면 추운 쪽이 그립습니다. 추운 쪽이 있다고 느껴 가 보면 떨리고 뼈가 모두 얼어붙는 추위에 이릅니다. 이것들을 스스로 바라서 겪습니다. 마지못해서가 아닙니다. 그곳에 있는 이들이 벗어나기를 바랄까요? 개가 되어 옴이 올라 긁어 대며 지내도 죽고 싶어 하지 않습니다. 오히려 목숨을 건지려 소리칩니다. 그런 것입니다. '나'라는 생각 때문에, 그 허물 탓에 욕망이 떠나지 않습니다. 다섯 kāma에 대한 욕망을 지닌 것이 허물입니다. 그 허물의 vipāka로 다섯 kāma 욕망을 겪습니다. 바로 그 다섯 kāma 욕망이 거기서 덫이 되고, 그 덫에 갇혀 괴로움을 겪습니다. 무슨 말을 해도 아무도 듣지 않습니다. 스스로 바라서 괴로움에 떨어집니다.

රෝලීන් වහන්ස යම්කිසි ස්ථානයකට ගියාට පස්සේ ඔහුට පේනවා ඒක හොඳ දෙයක් හැටියට. දර්ශනයක් මැවෙනවා බොහොම හොඳ වටිනා දෙයක් හැටියට ිසිල් දෙයක් හැටියට.

스님, 어떤 곳에 간 뒤 그에게 그곳이 좋은 것으로 보입니다. 아주 좋고 값진 것, 시원한 것으로 모습이 그려집니다.

එතන පැනට පතන ඉන්න සාධාම ධික පිරිසට පොඩු වෙනවා. ඒකෙත් ඉන්නවා මිනිස්සු අතර යම පල්ලෝ කියලා ඉන්නවා වගේම ඒ දහම ටික කොරම. දැන් අපි හිතමුකෝ යම්කිසි රාස්යෙකුට යම්කිසි විලක් අධිගුහිත වෙනවා. ඒකට පැහැපු එකක් පිළිගන්න අයිතියක් තියෙනවා. ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ නොය එක ආකාරයෙන් පැවටිල දාලා පායා දාලා වැටනට පස්සේ බිල්ලක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කාන්තාරවල යනකොට ලස්සන ඇඳුම් ඇඳගෙන, තෙත්ත ඇඳුන් ඇඳගෙන වතුර වක්ෙරි වැක්කෙරි නිලුම් මල් කඩාගෙන, ඕළු මල් කඩාගෙන මානේල මල කඩාගෙන ආම වතුර ඕ තරම් තියෙනවා කියන ඇදෙනවා. ඕ හරන්න මොකද වතුර හරයි යන්නේ. ඔය වැඩිදුර නෙමෙයි හැටක් කාලක්වත් න. දුර හොඳින් තියෙනවා. බලනකොට අසයෙන් වැවිෙනවා. ඉතින් මොකද කරන්නේ ඕකට කැවුනොත් මේවා උත්සාගේ මෙහෙඳයි යන්න ඕනේ හොඳ වතුර අපිටත් නාම යන්න පුළුවන් කියලා හලමු හලමු කියලා දාලා හලනවද කියලා ගිහිල්ලා බලනකොට පළතවක් නැහැ එහෙම එකක්. වැක දාලා පෙලා තියෙන්නේ. මොකද වෙන්නේ? කැමැත්තෙන්ම නේදුවරට වැටුනේ මුලාව නිසා. දැන් මුලාව හැම වෙලේම එන්නේ ප්‍රියමනාප දෙයක් හැටියට මායාවක්. ඒකට අහුවෙලා තමයි දුක් විදි. ඒ මායාව මායාවක් හැටියට කවක්ද දැනගන්න ඉතින් ඔතනට වැටනට පත් ලේසිතු වෙන්නේ නෙමෙයිනේ. ඒකනේ ගොඩවීමක් නෑහ කියන්නේ. අපායේ ඉන්න පුද්ගලයා මැරිලා අපායෙන් ගොඩට එන අය නියපිට තියෙන පස් විතරක් තියලා නේ. අපායෙන් මැරිලා අපායෙන් උපදින කට්ටිය මහපු පස්ස විතරෙන තියන්න උපමාව පෙනුදන් වහන්ස එහෙනම් ලේසියෙන් පේන්න පුළුවන් බැන්නොත් මුලාවට වැත්නොත් ඉවරයිනේ. කවද ඒක තමයි ලෝකේ තියෙන භයානත කාරයක් කාරයක් නෑ ලෝභය ද්වේශය මෝහ පියයි.

사막을 지날 때, 아름다운 옷을 입고 젖은 옷에서 물을 뚝뚝 흘리며, 수련과 연꽃을 꺾어 들고 와서 '물은 아주 많다, 물을 왜 지고 가느냐, 멀지 않다, 가까이 있다'며 끌어당깁니다. 그 말에 넘어가면 '여기 좋은 물이 있다니 우리도 목욕할 수 있겠다, 물을 버리자' 하고 버립니다. 가서 보면 그런 것은 하나도 없습니다. 물을 버리고 쓰러져 있습니다. 어떻게 된 것입니까? 미혹 때문에 스스로 바라서 위험에 떨어진 것입니다. 미혹은 늘 사랑스럽고 마음에 드는 것, 곧 māyā로 옵니다. 거기에 걸려 괴로움을 겪습니다. 그 māyā를 māyā로 누가 알겠습니까? 거기 떨어지면 쉽게 나오지 못합니다. 그래서 '올라옴이 없다'고 합니다. apāya에서 죽어 위로 올라오는 이는 손톱 위의 흙만큼이고, apāya에서 죽어 다시 apāya에 태어나는 이들은 큰 땅의 흙만큼이라는 비유를 부처님이 드셨습니다. 그렇다면 미혹에 빠지면 끝이군요. 그것이 세상에 있는 무서운 것입니다. lobha, dosa, moha는 사랑스럽습니다.

ඇත්තෙන්ම ප්‍රිය ස්වභාවය තියෙනවා මතුර ස්වභාවය තියන්න ඒක ඔව් යන්නේ ඒකයි. ප්‍රිය ස්වභාවයයි මතුුර ස්වභාවයයි. මධුර භාවය ඇතිවා කාමයක්. ප්‍රියභාවයක් ඇතිෙනවා ද්වේශය. කාට හරි බැන බැන ඉන්නකන. අින් පස්සේ බයින්න නැතුව ඉන්නවා. කැමතිනද නැහැ බයින්න පියායි. ඒ හින්දා බයි තරහෙන් තරහ තරහට පියයි. ප්‍රිය නිසා තමයි බයින්නේ. බයිල පිය නැත්නම් බයින්නේ නැහ. ඒක මහදයක් ම අනුක බයින කියිලායි එතකොට බයිනවද ප්‍රිය නිසාම බයිනවා. මධුර නිසා මැරෙන්න. ප්‍රිය නිසා යං ලෝකයේ ප්‍රිය රූපං සහත රූප ඒත්සා තණ්හා එත්ත උපජමානාවත් වචින්න. ඒකේ තණ්හාව තිය. දැන් ද්වේශයට තණ්හාව තියෙනවාද කියලා ප්‍රශ්නයක්. ද්වේශය පියයි. තනිහා වෙන්නේ ඒක තණ්හා කිව්වේ ඒක තණ්හා කියන්නේ ආසාව කියලා එකක් වරගන්න

참으로 사랑스러운(piya) 성질이 있고 달콤한(madhura) 성질이 있습니다. 네, 가는 것은 그 때문입니다. 사랑스러운 성질과 달콤한 성질입니다. 달콤함에서 kāma가 생기고, 사랑스러움에서 dosa가 생깁니다. 누군가에게 욕을 하며 지내는 이는 그 뒤로도 욕하지 않고는 못 배깁니다. 좋아서입니다. 욕하는 것이 사랑스럽습니다. 성내고 화내는 것이 사랑스럽습니다. 사랑스럽기에 욕합니다. 욕이 사랑스럽지 않다면 욕하지 않습니다. 달콤하기에 죽습니다. 'yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati', 거기에 taṇhā가 있습니다. 이제 dosa에 taṇhā가 있느냐는 물음입니다. dosa는 사랑스럽습니다. taṇhā를 그저 '욕망'이라고 하는 것은 잘못 잡은 것입니다.

තණ්හාව වෙන්නේ සත්ත සත්තාභිනන්දනය සෙයඇත්තිනන් කාම තණ්හා බව තණ්හා බව තණ්හා මේ සසර උපදින්න හේත යටෙක් වෙලා උපදින්නේ සෞුදුර වැඩ කරලා මොකක් කරලා සඤ්ඤා කොට තත්තරා ඔව් සත්ත තර ඒ තැන අභිනන්දනය විශේෂයෙන් නන්දනය කළා සතුට තිය. ඒ මොනවද? කාම තණ්හා, භව තණ්හා, විභව තණ්හා ඔය කපුටු වෙන තැනකි.

taṇhā란 'tatra tatrābhinandinī'이고 'seyyathidaṃ kāmataṇhā bhavataṇhā vibhavataṇhā'입니다. 이 saṃsāra에 태어나는 원인이 됩니다. 'tatra tatra', 그 자리 그 자리에서 'abhinandana', 특히 즐거워하는 것, 기쁨이 있습니다. 그것들이 무엇입니까? kāma taṇhā, bhava taṇhā, vibhava taṇhā입니다.

තණ්හාව ද්වේශයෙන් දැවි දැවී කතා කරන්නේ ඒකත් තණ්හාවක්. තණ්හාව කියන එක භව මූලයක්. ආසාව කියන එක කාමයක්. කාමයයි තණ්හාවයි කියන්නේ දෙකක්. දැන් අද තණ්හානත් ද්වේශය තණ්හාව නෑහ කියන එකට ඇලීම තණ්හාව කියලා අර. ගැටීම ද්වේශය කියලා ගන්නේ. ඇලීම විතරක් නෙමෙයි. ගැටීමට තියෙන ආසාවක් තණ්හාවක්. තණ්හාය ජායතී සෝකෝ තණ්හාය ජායතී බයං. සෝකය බයට ඇහිට වෙන්නේ ඒකයි. අවසා විතරක්නේ. ඇලීම විතරක්න. ඇලීමටයි ගැටීමටයි දෙකටම

dosa로 타오르며 말하는 것, 그것도 taṇhā입니다. taṇhā는 bhava의 뿌리이고, 욕망은 kāma입니다. kāma와 taṇhā는 서로 다른 둘입니다. 그런데 오늘날에는 'dosa에는 taṇhā가 없다'며 붙음은 taṇhā, 부딪힘은 dosa라고 받아들입니다. 붙음만이 아니라 부딪힘에 대한 바람도 taṇhā입니다. 'taṇhāya jāyatī soko, taṇhāya jāyatī bhayaṃ', 슬픔과 두려움이 생기는 까닭이 그것입니다. 욕망만도, 붙음만도 아닙니다.

ඇලීම විතරක්න. ඇලීමටයි ගැටීමටයි දෙකටම යන්නේ තණ්හාව නිසා. තණ්හාව කාම මූලයක් නෙමෙයි භව මූලයක්. භවම මූලය කියන භවයට හේතු වෙනවා. අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි භවම මූල තණ්හා කියලා චෛතසිකයක් තියෙනවා. ලෝභ කියලා චෛතසිකයක් තියෙනවා. ද්වේශ කියලා චෛතසිකයක් තියෙනවා. ලෝභ කියන්නේ ඇලීම් චෛතසිකය ද්වේශ කියන්නේ ගැටීම් චෛතසික. තණ්හා කියන එකට වැදිච්ච නිසා තමයි ඒ දෙකෙන්ම යන්නේ. දුකට හේතුව සම්ත්වයෙන් පේන්න අන්න ඒකයි හේතු. දුකට හේතුව තෘෂ්ණාව නැහ දිසය කියලා පෙන්නන්න බැරි වෙනවා. පෙනුවේ නැත්තේ යින් තණ්හා කියන්නේ භව මූලයක් භව මූල කියන එක වෙනයි. දැන් අද ඒක ඒක තමයි කියන්නේ අර්ථ වරද්ද ගත්තහම අද අපි අමාරු වැඩෙනවා කියලා. තණ්හාව කියන්නේ ලෝභයක් කියලා ගත්තොත් එහෙම වැඩේ විනා.

붙음과 부딪힘 둘 다로 가는 것은 taṇhā 때문입니다. taṇhā는 kāma의 뿌리가 아니라 bhava의 뿌리입니다. bhava의 뿌리란 bhava의 원인이 된다는 뜻입니다. avijjā와 taṇhā가 bhava의 뿌리입니다. taṇhā라는 cetasika가 있고, lobha라는 cetasika가 있고, dosa라는 cetasika가 있습니다. lobha는 붙음의 cetasika, dosa는 부딪힘의 cetasika입니다. taṇhā에 빠졌기에 그 둘로 가는 것입니다. 괴로움의 원인이 그래서 보입니다. 괴로움의 원인이 taṇhā가 아니라 dosa라고는 보여 줄 수 없게 됩니다. taṇhā는 bhava의 뿌리이고, 그것은 다른 것입니다. 오늘날 뜻을 그르치면 일이 어려워진다는 게 바로 이것입니다. taṇhā를 lobha로 받아들이면 일이 망가집니다.

ලෝභය කියන්නේ ලෝභ චෛත්‍ය වෙනත්. ද්වේශය කියන්නේ ද්වේශයයි. ලෝභය හින්දාත් ද්වේශය හින්ාත් තණ්හා සම්බන්ධ වෙනවා. අන්න හා වෙන හින්දයි තණ්හා වෙන්නේ. අන්න වචනය අර්ථය ගත්ත නම් ඔය පැලෙන්න යන්නේ. මොන තන දහවේ මොන තණ්හා ද්වේශය කියන තැන තන හාවෙච්ච කෙනා බැන බැනම ඉන්නවා. දැවි දැවීම ඉන්නවා. ඒකට කැමතියි. ඉතින් ඇලීම කියන එක විතර කතාව හරියන්නේ නැ. ඇලීම ලෝභය ගැටීම ද්වේශය කියලා ගන්න පුළ. තණ්හා කියන්නේ ලෝභ ද්වේශ දෙකටම තියෙන කැමැත්ත. කැමැත්තෙන්මයි ඒව ඇතුළු කරන්නේ. තණ්හාව කකුලොව සියලු දුක් ඉවරයි. ගැටෙන්නෙත් නැෙන්නේ නැ. ඇලීමට තියෙන තණ්හාවක් ඉවරයි ගැට තියෙන තණ්හාවක් තියරයි.

lobha는 lobha cetasika로 따로 있고, dosa는 dosa입니다. lobha 때문에도 dosa 때문에도 taṇhā가 이어집니다. 말뜻을 그렇게 잡으면 풀립니다. dosa에서 taṇhā가 생긴 사람은 줄곧 욕하며 지내고 타오르며 지냅니다. 그것을 좋아합니다. 그러니 붙음만으로는 이야기가 맞지 않습니다. 붙음은 lobha, 부딪힘은 dosa로 볼 수 있고, taṇhā는 lobha와 dosa 둘 다에 있는 바람입니다. 바라서 그것들을 들여옵니다. taṇhā가 다하면 모든 괴로움이 끝납니다. 부딪히지도 붙지도 않습니다. 붙음에 대한 taṇhā도 끝나고 부딪힘에 대한 taṇhā도 끝납니다.

අසං්ඤ සත්‍යය රූපාවතරද අවසාරද? ඒක රූපාවයි. අසං්ඤ්ඥ සත්‍යයේ තිබෙන්නේ අ කය තියෙනවා. ජීවිත රූපයෙන් පවතිනවා. කර්ම ශක්තිය විතරයි ප්‍රධාන. චිත්ත ශක්තිය නැති. රූපය ඇති නිසාම ඒක දිවැසට ඒ රූපය දකින්න පුළුවන්.

asaññasatta는 rūpāvacara입니까, arūpāvacara입니까? rūpāvacara입니다. asaññasatta에는 몸이 있습니다. jīvita rūpa로 이어집니다. karma의 힘만이 주이고 citta의 힘은 없습니다. rūpa가 있으므로 dibbacakkhu로 그 rūpa를 볼 수 있습니다.

අසංච සත්‍යය ඉපදිච්ච එක නම් කොහොමද ඉන්නේ කිව්වහම සසර ඉදියව්වෙම ඉන්න හරි දෙයක් ඇහ. සතර විදියව්වෙන් ඉන්නේ පැතමිල හරි ඉඳගෙන හරි. ගමන් කිරීමයි ගමන් කිරීම නැහ. ගමන් කරන ඉරදිාු හිතක් තියෙන්න ඕනේ. මෙහ හිටපු ඉරියාවෙන් අර මෙහෙ හිටපු ඉරියාව ඉතින් මෙහෙ හිටියපු ඉරියව්ව හිතක් නැතුව ඉන්නවා නම් කය තිබ්බා හැටියට තියෙෙන තැනක ඊ බදියගන්න එක්කෝ ඉඳගෙන හිටගෙන ඉඳීමත් බොම අක හිටගෙන ඉදීමත් හැමලෙන් හිතෙන් වීරියක් දි කෙනෙක් හිටගෙන ඉන්නේ. එහම් ඉරියව් දෙකක් ප්‍රධාන නිදාගත්ත ඉරියව්වයි, ඉඳගත්ත ඉරියව්වයි කියන දෙක තමයි අසංච සත්‍යය උප්පත්තියදී කය පිහිටෙන ආකාරය ඒක රූපයක්. ජීවිත රූපය කියන රූපයෙන් පවතිනවා. කර්ම හත්තියන් පහළ කරන ජීවිත රූපය කර්ම රූපයක් කය හැදෙනවා. කය පවතින්නේ කර්ම බලය චිත්ත බලය ඉන්න

asaññasatta에 태어난 이는 어떻게 지내느냐 묻는다면, 네 iriyāpatha 가운데 하나로 지냅니다. 누운 채로나 앉은 채로입니다. 걷기는 없습니다. 걸으려면 그 자세를 이끄는 마음이 있어야 합니다. 여기서 지니던 자세로, 마음 없이 지낸다면 몸이 놓인 대로 눕거나 앉은 채로 있습니다. 서 있기도 어렵습니다. 서 있으려면 늘 마음으로 viriya를 써야 합니다. 그래서 누운 자세와 앉은 자세 둘이, asaññasatta로 태어날 때 몸이 자리 잡는 모양입니다. 그것은 rūpa입니다. jīvita rūpa로 이어집니다. karma의 힘이 일으키는 jīvita rūpa, karma rūpa로 몸이 생기고, 몸은 karma의 힘으로 이어지며 citta의 힘은 없습니다.

එතකොට අය මොන විදිට ඒක තව දිතා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒක සාමාන්‍ය ක දකින්න බැහැ. ආදිහසකට තමයි ඒ ශරීර ස්වභාවය තියෙන ආකාරය දකින්න පුළුවන්. සමහර වෙල් වෙලාවට බුද්ධඥත් ඥානයට දකින්න පුළුවන් අනිත් අයට දකින්න බැරි වෙන්නත් පුළුවන්. ඒ තරම් සියුම්. මොකද කර්ම ජක කය කියන එක සිව් වුනේ. චිත්ත ජායකටත් ඇවිදිලා උසුද කලාපයන්ගේ එන්න ලැබුණා තමයි කය බලවත්

그것은 보통 눈으로는 볼 수 없습니다. dibbacakkhu로만 그 몸이 있는 모습을 볼 수 있습니다. 어떤 때는 Buddha의 ñāṇa로만 보이고 다른 이들은 보지 못할 수도 있습니다. 그만큼 미세합니다. karma로 생긴 몸은 미세하고, citta로 생긴 것과 utu로 생긴 kalāpa들이 더해져야 몸이 굳세어집니다.

වෙන්නේ. ්‍රිය කාය දැන් බ්‍රහ්මය තියන්නේ ත්ජ කාය කර්ම කායයි චිත්ත කයයි උපද කායගින් තුනම සම්බන්ධ වෙලා. ඒ හැදිච්ච එක තමයි ත්ිජ කාය වෙන්නේ. ඒක දකින්න පුළුවන් චිත්ත බලයෙන් ගනී وسلم බව. කර්මජකය අතිසියුන. ඒක පේන්නේ නැහැ. ඒක බුද්ධඥානයට ගෝචරා. පරවචතඥානය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අරූපාවචර කියන්නේ කර්ම කය ඒව් ඒක අරූපාවචට එනකොට මනෝ මනෝ කය මනෝ මෙය කයයි මනෝ කයයි දෙකක්. මනෝ කය කියන්නේ මල පිහිටන කය ඒක කර්ම ජය. ලෝක සම්මතිය නම් අරූපයයි. රූප වශයෙන් පේන්නේ නැ. රූපරූප වෙන් කළේ ලෝකය නිසා. බුදුරජාණන් වහන්සේ නෙමෙයි. ලෝකයා ඒතා ඒ කාලේ වෙනකොට මේ රූපයි මේ අරූපයි කියලා වෙන් කරෙන්න සම්මත පිහිට වගේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ ලෝක සම්පතයෙන් ධර්ම දේශනා කරනකොට ඒ වගේ ධර්ම දේශනා කළා. බුදුරජාණන් වහන්සේ රූපයෙන් තුොර, වේදනාවෙන් තුොරව, සංඥාවෙන් තුළ, සංඛාරය තුළ විඤ්ඤාණයක ගමනක් හෝ ඉඳීමක් හෝ වැඩීමක් හෝ චුතියක්ව නොතිය. එහෙනම් විඤ්ඤාණයක් හරිකර හින්න බැහැ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා තියෙනවා. එහෙනම් ඒ රූපය මොකක්ද කියන එකයි ප්‍රශ්නේ තියෙන්නේ. අනිදස්සනං අපටි ධම්මායතන පරියාපන්න රූපං දකින්නත් බැහැ. ස්පර්ශ කරන්නත් බැහැ. ඒක ධර්මායතනටයි ඇයි අන්න ඒ රූපය තියෙනවා එත. ඒක මනෝසටහන සරව ගෝචර

arūpāvacara는 karma의 몸입니다. arūpāvacara에 오면 mano kāya, 곧 마음의 몸이 있습니다. mano kāya란 마음이 자리 잡는 몸으로 karma에서 생긴 것입니다. 세상의 약속으로는 arūpa, 곧 rūpa로 보이지 않는다는 것입니다. rūpa와 arūpa로 나눈 것은 세상이지 부처님이 아닙니다. 세상이 그때 '이것은 rūpa, 이것은 arūpa'라고 약속을 세웠고, 부처님은 세상의 약속으로 dharma를 설하실 때 그렇게 설하셨습니다. 부처님은 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra를 떠나 viññāṇa가 오가거나 머물거나 자라거나 죽는 일은 없다고, viññāṇa를 따로 떼어 낼 수 없다고 설하셨습니다. 그렇다면 그 rūpa는 무엇이냐가 물음입니다. 'anidassanaṃ appaṭighaṃ dhammāyatanapariyāpannaṃ rūpaṃ', 볼 수도 닿을 수도 없는, dhammāyatana에 드는 rūpa입니다. 그 rūpa가 거기 있습니다. 그것은 마음의 자국이고, 마음의 영역(manogocara)입니다.

අන්න ඒක සරව ගෝචර. දැන් අපි හිතමු අපි හීනයක් දකිනවා. අපි හීනෙන් දකින්න අපි මේ අහපුවා වගේ පොළොවක් දකිනවා. ඉරහසක් දකිනවා. ගස්යල් දකිනවා. මනෝ රූපද අපි ඇහුවොත් එහෙම සතර මහාභූතයන්ගෙන් හටගත්ත රූපයක් නම් කොහෙ දෙක. කොහෙ කියන්නේ මේ මහපද අපි හීනෙන් දැක්ක ලෝකය හීන ලෝකෙ එක එක්කෙනා හීන ලෝකේ දකිනවා. ඔක්කොම හීන දකිනවා. දකිනකොට අපි දැක්ක හීන ලෝකේ මම දැක්ක හීහෙන ලෝකේ තව කිනවට පෙන්නන්න තියෙන්නේ අහවතින කියලා. ලෝකේ කොයි පැත්තෙද ඔබ දැක්ක හීන ලෝකේ කියන ම කොහේ කියන්නේ ඒක මගේ මනසය කියන්න. අන්න මනෝ රූපය එතකොට මනෝ රූපය මොකින් අරගන්න

그것이 마음의 영역입니다. 우리가 꿈을 꾼다고 합시다. 꿈에서 우리는 여기처럼 땅을 보고, 해를 보고, 나무들을 봅니다. mano rūpa입니다. 네 mahābhūta에서 생긴 rūpa라면 어디에 있습니까? 우리가 꿈에서 본 세상, 꿈 세상은 어디 있습니까? 저마다 꿈 세상을 봅니다. 모두 꿈을 꿉니다. 내가 본 꿈 세상을 남에게 '저기 있다'고 보여 줄 수 있습니까? 당신이 본 꿈 세상이 세상의 어느 쪽에 있냐고 물으면 '내 마음에'라고 할 수밖에 없습니다. 그것이 mano rūpa입니다. 그러면 mano rūpa는 무엇에서 취합니까?

මනෝ ලෝකේ තියෙන දර්ශනය තමයි අපි දකින්නේ. මනෝ ලෝකයෙන් තමයි භෞතික ලෝකේ හැදෙන්නේ. මනෝ ලෝකයේ සංඥාවට අනුකූලව තමයි බෞද්ධ ලෝකේ නිත්පාදනය වෙන්නේ. එදා පේරකාව එක පේරක ඇවනවා. මීට ඉස්සෙලලා කල්පය අපේ මනෝ ලෝකේ තියෙනවා පේරගහය පේරකාප වැටිය පේරගහයේ හැඩලුවත් මනසේ තියෙනවා. දැන් මනස ක්‍රියාත්මක වෙලා තමයි දෙවෙනි කතාවට මෙහෙ හදන්නේ. මේ මනෝ බ්ලොක් එක තමයි මෙහෙ නැවත හදාන්නේ. ඉතින් මෙහ පේරගහක් හැදෙනවා ජෙන එකක් හැදෙනවා. එහම් ගිය කල්පයද පේරගහක් තිබුනම් මේ කල්පයත් පේරෙන. ගිය කල්පේ ජම්බෝල කාල නිසා ජම්බල ගහේ හැඩුව අපේ මනසේ තියෙනවා. අපි ඒකට රහසයි අපි නිර්මාණය කියලා බ්ලොක් එකක් හදාගන්නම් මේ දරව් වෙම බ්ලොක් එකක්. ඒක තමයි මෙතී ජබෝධ කරන්නේ. හැම ගහක්ම හැදෙන්නේ එහෙමයි. අපේ මනසේ පිහිටපු එක තමයි ද්‍රව්‍ය බවට පරිවර්තනය කරන්නේ. ඒ නිසා මනෝ රූපයක් එන්නේ. මනෝ රූපය ද්‍රව්‍ය රූපයක් බවට මනසෙන්මයි හදන්නේ.

우리가 보는 것은 마음 세상에 있는 모습입니다. 마음 세상에서 물질 세상이 만들어집니다. 마음 세상의 saññā에 따라 물질 세상이 생겨납니다. 구아바를 예로 들면, 지난 kappa부터 우리 마음 세상에 구아바 나무, 구아바 열매, 그 나무의 모양이 마음에 있습니다. 이제 마음이 작동하여 그것을 여기 다시 만듭니다. 이 마음의 틀을 여기서 다시 만드는 것입니다. 그래서 여기 구아바 나무가 생기고 잠부 나무가 생깁니다. 지난 kappa에 구아바 나무가 있었기에 이번 kappa에도 구아바가 있고, 지난 kappa에 잠부를 먹었기에 잠부 나무 모양이 우리 마음에 있습니다. 우리가 틀을 하나 만들어 그것으로 물건을 찍어 내듯, 모든 나무가 그렇게 생깁니다. 우리 마음에 자리 잡은 것이 물질로 바뀝니다. 그래서 mano rūpa가 오고, 마음이 mano rūpa를 물질 rūpa로 만듭니다.

මනසෙන්ම හදාගත්ත මුලාව ඒක තමයි මේ ලෝකේ හැටියේ. ඒ නිසා අන අනාදිමත් සංසාරය පටන් කල්ප කාලාන්තරයක් තිස්සේ ආපු මනෝ සටහන් අපිට මනසට ගත්ත ඇහෙ. නාම කොච්චන් හැසීරෙලා දිරිලා නැහැ. එහෙනම් ඒවා මතු වෙලා තමයි මේ හැටේ දෝනැගින්නේ. එදා තිබිච්චයා මේ දැන් හිතනකොට හිත අනුකූලව දැන් පහළ වෙනවා. න එදා තියෙන ලෝකේ වගේමයි දැන් හද තියෙන ලෝකය හදන්න හේතුව එකක් ඒකයි.

마음으로 만들어 낸 미혹입니다. 그것이 이 세상의 모습입니다. 그래서 처음 없는 saṃsāra에서 kappa와 kappa를 지나 이어져 온 마음의 자국들이 우리 마음에 있습니다. 아무리 떠돌아도 삭아 없어지지 않았습니다. 그것들이 떠올라 이렇게 만들어집니다. 그때 있던 것이, 지금 생각하면 마음에 맞게 지금 나타납니다. 그때 있던 세상처럼 지금 세상이 만들어지는 까닭이 그것입니다.

ඒ අරූපයේ තියෙන්නේ අරූපයේ රූප නෑ කිව්වනා. මහාභූත රූපයි නැත්තේ. මනෝ රූප තියෙනවා.

arūpa에는 rūpa가 없다고 했지요. 없는 것은 mahābhūta rūpa이고, mano rūpa는 있습니다.

මනෝ ලෝකය ඇරුවක් නැ. මනෝ ලෝකේ තක්කොලන් තියෙනවා. මනෝ කක්ස් කොලන් ඒකත් එතන්ට යන්න පුළුවන්. කියලා විපාක වශයෙන් තිබිනා ඒක ඒ පඳුලුවක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් ඒවා ද්‍රව්‍ය බවට පත් කළා සූත්‍රම ද්‍රව්‍ය බවට ඒවා කර්මච චිත්ත දෙකෙන්ම හටගත්තේ ඒ. ඒ වගේම උතු රූපත් එක්කලා ඇවය සම්පන්ධයි. ජ රූප තියෙනවා. රූපාවචර ලෝකේ ත්ජ කාය තියෙනවා. ඒක කාය ද්ජ කාය කියන දෙක තමයි මූලික වශයෙන් තියෙන්නේ. ඒක කාය කියන එක තමයි කර්ම රූපය කියන්නේ. ඒකේ සූත්‍රමයි. ඒක ලෝකම්බන අරූපයි.

네, 그것들을 물질로 만들었습니다. 미세한 물질로, karma와 citta 둘로 생긴 것입니다. 또 utu rūpa와도 이어져 있습니다. rūpāvacara 세상에는 미세한 몸이 있고, 기본이 되는 몸이 둘입니다. 그 가운데 하나가 karma rūpa로, 아주 미세하여 세상의 기준으로는 arūpa입니다.

බුදුපියාණන් වහන්සේට ඒකක් තියෙනවා. දැන් අපත්තය ඒ කර්ම දෙවලන් තමයි ඔව් ඒ කියන්නේ ඔතන එකපාරට මේ වනත් ලබන්න පුළුවන්ද? පුළුවන්. ලබන්න එහෙමයි. එතනින් ගියාට පස්සේ කර්ම ශක්තිය ක්‍රියාවලිය දෙවෙනි පියවර ආරම්භ වෙනවා. දැන් කර්ම ශක්තියක ක්‍රියාවලියක් මිසක් ඔතන හිතෙන් කරන එකක් නෙම. අඤ්ඤ ශක්තිය ඉපදීමද හේතු වෙන කර්ම ශක්තිය ඒකෙන් ගෙවිලා ගෙවිලා ඉවර වෙනවා. හැබැයි ඔගල ඊළඟ කර්ම ශක්තිය ඇවිදිලා තියෙන්නේ. ඒක මෙහිටපු රූපාවචර හරි නැ මේ කාම ලෝකේ හිටපු මේ ක්‍රියාවලියක විදියහ තමයි ඊළඟට ඇදිලා තියෙන්නේ. ඒකේ ඒ විපාක ශක්තිය ඊළඟට ඇඳලා එනවා. ආවහම මේ චත්තියෙන් ආයුෂයන් උපත්තියට හිතු වෙනවා. කාම උප්පත්තියට මනාගේ ධර්මය විපාදනය කරනවා.

부처님께는 그것이 보입니다. 그러면 거기서 단번에 그것을 얻을 수 있습니까? 있습니다. 그렇게 얻습니다. 거기서 간 뒤 karma 힘의 과정의 두 번째 걸음이 시작됩니다. 이제 karma 힘의 과정일 뿐 거기서 마음으로 하는 것이 아닙니다. 원인이 된 karma의 힘은 그로써 닳고 닳아 다합니다. 그런데 그 너머에 다음 karma의 힘이 끌려와 있습니다. rūpāvacara든 kāma 세상이든 거기 있던 과정의 방식대로 다음 것이 끌려와 있습니다. 그 vipāka의 힘이 다음으로 끌려옵니다. 오면 그 힘으로 태어남의 원인이 됩니다. kāma 태어남에 mana의 dharma를 내어 줍니다.

මන කියන්නේ තලයක්. නාම තලයක්. එක මේ කියන්නේ නාම ධර්ම. ඒකේ මනෝ විඤඥාණයක් පහළ කරනවා. එතකොට හිතක් වෙනවා. දැන් හිත කියන්නේ අනාදිය පටන් එන එකක් නෙමෙයි. හේතුඵලයක්. ඒ හේතු ඵලය පාව දන්න නැති සමහර අයනාදිය පටන් නොකැඩෙන්න චිත්ත ධාරාවක් ගලා එනවා කියලා අටුවා ලියනවා. ඉතින් අපිට ඒකට ගියොත් එහෙම අපි ආත්ම දෘෂ්ටිය වැටෙනවා වගේ වැරෙනවා යම්කිසි වැරදි ආකල්පය.

mana란 하나의 층입니다. nāma의 층, 곧 nāma dharma입니다. 거기서 mano viññāṇa를 일으키고, 그러면 마음이 됩니다. 마음은 처음 없는 때부터 이어져 오는 것이 아니라 인과입니다. 그 인과를 모르는 어떤 이들은 처음 없는 때부터 끊기지 않는 마음의 흐름이 흘러온다고 aṭṭhakathā에 씁니다. 그것을 따르면 attā diṭṭhi에 빠지듯 그릇된 견해에 빠집니다.

හැමතැනම හේතුඵල ඇරෙන්න. අනාදිය පටන් වඉන්නේ මොනවත් ලෝකෙ. අනාදිය පටන් ඉන්න හේතුඵල පරම්පරාවකු හේතුවනර ඵලය ඵලයට හේතු ඒ රටාව අයින්නේ. ඒ දහම් ඇති වුනා එතන එතනම බිදෙනවා. එහෙම මිසක් පවතින එකක්වත් නැහැ. ඇති වුනා නම් බිදුනා. ආය හේතු තියෙෙන නිසාමයි ඇති වෙන්නේ. ඒ නිසා ඇතිවෙන නිසාම තමයි බිදෙන්නේ. විදියට හේතු තියෙන්නේ නිසා තමයි ඇති වෙන්නේ. යම් දවසක අවිද්‍යාව වටනා ඉදුර කර හේතු ඉවරයි. දැන් පළවෙන හටගන්න විදිහක් ඔක්කොම ඉවරයි. ිලා තියෙන්නේ හේතුඵල පරම්පරාවක් මඑතත් සත්වය පුද්ගලයෙක් නෙමෙයි. සත්වය පුද්ගලයෙක් කියන සංඥාව තිබනහම තමයි අහන්නේ ඊට පස්සේ එයාට මොකද වෙන්නේ එයා හිතට මොකද වෙන්නේ කියලා.

어디서나 인과뿐입니다. 처음 없는 때부터 있는 것은 세상에 아무것도 없습니다. 처음 없는 때부터 있는 것은 인과의 이어짐, 원인이 결과가 되고 결과가 원인이 되는 그 무늬뿐입니다. 그 dharma들은 생겨난 그 자리에서 무너집니다. 머무는 것은 하나도 없습니다. 생겨났으면 무너졌습니다. 원인이 있기에 생기고, 생기기에 무너집니다. 원인이 있어서 생기는 것이니, avijjā가 다하는 날 원인은 끝나고 다시 생겨날 길이 모두 끝납니다. 있는 것은 인과의 이어짐일 뿐 존재(satta)나 사람(puggala)이 아닙니다. 존재, 사람이라는 saññā가 있을 때 '그 뒤에 그에게, 그 마음에 무엇이 일어나느냐'고 묻습니다.

එතකොට හේතුඵල පරම්පරාව මොහොතකින් අරගෙන මොහොතකින් මිචන එකක් වෙන දෙයක් නෑහැ කියලා දැනගත්තා නම් අහන්නේ නැහැ. ඒ හිතට මොකද වුනේ කියලා. ඒ හිට පිරිනිවන් පාපුවහම හිතට මොකද වෙන්නේ කියලා අහනවා. හේතුඵල පලන්පලාවොත් වහගෙන් ිෙන නිසා ිකිමානවා ඒගි එකක් තියෙනවා කියන දෘෂ්ටියට වැටනවා.

인과의 이어짐이 찰나에 생겨 찰나에 사라지는 것일 뿐 다른 무엇이 아니라는 것을 안다면 '그 마음에 무엇이 일어났느냐'고 묻지 않습니다. 그 마음이 parinibbāna에 들면 어떻게 되냐고 묻는 것은 인과의 이어짐을 가리고 있기 때문이며, 그래서 무언가가 있다는 diṭṭhi에 빠집니다.

ස්වාමීන් වහන්ස දැන් ධ්‍යාන ධර්මය ඔයට ඉවරන අර ආයුත ඔව් ඒ ආයුත සංඥාව ඉවර වෙනකොට අර ධ්‍යාන ශක්තිය ඉවරයි. ඉවරයි ඒක නිසා තමයි එතනින් ඔව් ඒක තමයි අයිතකින් තේන්නේ. එතකොට හැම ශක්තියක්ම ප්‍රභගුණ කරපු ශක්තියක්. එතකොට මේ අහම්බයෙන් හටගන්න එකක් නෙමෙයි. ප්‍රගුණ කරපු නිසාම ශක්තියට සීමාවක් තියෙනවා. මොකද ප්‍රගුණ කළේ යම් නැති දෙයක් ප්‍රගුණ කරලා ඇති කරන. ශක්තිය පෙර තිබුනේ නැහැ. යම් දවසක යම් සංස්කාරයක් වලා ප්‍රගුණා. ප්‍රගුණ කරගත්ත ශක්තියට යම් කාලයක් හිමිද ඒ කාලේදී ඒක ගෙවෙනවා. ඒ හැම ශක්තියක්ම ප්‍රගුණ කරපු එකක් නිසා. ඒ හැම ශක්තියක්ම ගෙවෙනවා. ප්‍රගුණ කරපු කාලයට සීමා කාලය ඒකට පවත්වලා තියෙනවා. ශක්තිය පවතින එච්චරයි. ශක්තිය තියෙන එකක් තමයි ඒක නිර්මාණය කරන්නේ.

스님, jhāna dharma가 그 āyu가 다하면… 네. 그 āyu saññā가 다할 때 jhāna의 힘도 다합니까? 다합니다. 그래서 거기서… 네, 그것이 보이는 것입니다. 모든 힘은 길러 낸 힘입니다. 우연히 생기는 것이 아닙니다. 길렀기에 힘에는 한계가 있습니다. 기른다는 것은 없던 것을 길러 생기게 하는 것이기 때문입니다. 그 힘은 전에는 없었습니다. 어느 날 어떤 saṅkhāra로 길러졌습니다. 길러 얻은 힘에는 정해진 기간이 있고 그동안에 닳아 갑니다. 모든 힘은 기른 것이므로 모든 힘은 닳아 갑니다. 기른 기간만큼 그 힘이 머무는 기간이 정해집니다. 힘이 있는 만큼만 이어지고, 힘이 있는 것이 그것을 만들어 냅니다.

ඒ අනන්ත ශක්තිය ප්‍රගුණ කරපුවා. ඔය භවයේ තියෙනවා. ඉවර කරන්න බැ. අවදහ කර්මක් සය කරනකොට අන්න ඒ වෙලාවේදී ප්‍රගුණ කිරීමේ ශක්තිය ඉවරයි. ප්‍රගුණ කිරීමේ ශක්තිය ඉවර නම් අර ආහාර තෘෂ්ණාව ඉවරයි. තෘෂ්ණාව තමයි මේ ඇ දන්නේ හැමදේ. තණ්හාව නැවති ගේ හතන වඩුවා හොයාගෙන සැරි සැරුව වඩුවා ඔබ දැක්කා කියලා කිව්වේ යන්නේ ඒකයි. තෘෂ්ණාව නැත වඩුවා නැහ නම් ගේ හැදිල මේ වැඩපිල ඔක්කොම ඉවරයි. හේතුඵල නන් අයය ඉවරයි. හේතුඵල වැඩපිලමද ඉවරයි. සබ්බිය කිව්වේ ඒකයි.

그 끝없는 힘을 기른 것들이 그 bhava에 있어 다 쓸 수 없습니다. avijjā와 karma가 다할 때, 그때 기르는 힘이 끝납니다. 기르는 힘이 끝나면 그 āhāra를 찾는 taṇhā도 끝납니다. taṇhā가 이 모든 것을 끌어당깁니다. 집 짓는 목수를 찾아 헤매다 '목수여, 너를 보았다(gahakāraka diṭṭhosi)'고 하신 것이 바로 그것입니다. taṇhā가 없으면 목수가 없고, 그러면 집 짓는 이 일이 모두 끝납니다. 인과의 일이 끝나고, 인과의 작업 자체가 끝납니다. 'sabba'라 하신 것이 그것입니다.

ඒකෝකාර සතිමෝකාර පංචෝකාර ඔව් දැන් ඒක වෝකාර භවය කියන එක තමයි අර කිව්වේ අසං සත්තය කියන්නේ. ඕකාර කියන්නේ ඕ කියන්නේ අ දැන් ඔය විද්‍යා වීම ප්‍රයවන්නේ ඕකාරයික් මිදු කරන අර්ථය ඕක යම්කිසි වැඩපිලක් ක්‍රියාත්මක කරීමක් ඇත්ද ඒක තමයි ඕක වෙන්නේ. ඒ ක්‍රියාත්මක කිරීම කරන නිසා වකාර තියෙනවා. හතරක් ක්‍රියාත්මක කිරීම කළොත් පතුකාර තියෙනවා. එතකොට අ සංඛාර විඤ්ඤාණ එතකොට ඒක තමයි අර අරූප ලෝකය රූප කියන වචනය අරූප ලෝක සම්මතයෙන් අරූප ඒ රූපත් නාම ධර්මයක්. මොකද නාම සටහනක් මිස වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන ඒවායින්ම ඒක අරමුණු කරගෙන ඒවටම ගෝචර ඉන මට්ටම විතා සතර මහාභූත එතනට ඒ නිසා ඒකට කියනවා සතුකාරය හතරවීම කර.

ekavokāra, catuvokāra, pañcavokāra라는 것이 있지요. 네, ekavokāra bhava라는 것이 앞서 말한 asaññasatta입니다. 'vokāra'란 어떤 작업을 작동시키는 것, 그것이 'vokāra'입니다. 작동시키는 것이 있기에 'vokāra'가 있습니다. 넷을 작동시키면 catuvokāra입니다. 그것이 arūpa 세상입니다. 세상의 약속으로 arūpa라 하지만 그 rūpa도 nāma dharma입니다. nāma의 자국일 뿐, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa로 그것을 대상으로 삼고 그것들의 영역인 수준일 뿐, 네 mahābhūta는 거기 없습니다. 그래서 그것을 catuvokāra, 넷이 작동한다고 합니다.

පංචෝකාර කියන එකේ රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියලා ඔක්කොම තියෙනවා. රූපාවචර බ අන්න එතන්දන්න කාමාව රූපාවචර බ්‍රම්ම වලට එනකොට ඒගොල්ලන්ටත් තියෙනවා අර පංච උපකාරය රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ අරූපාවේ චතුරෝකාරය අසං්ඤ සත්‍යයට කියන්නේ රූප විතරයි. වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ එතන නා. ඒක ඕකයි.

pañcavokāra에는 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 모두 있습니다. rūpāvacara brahma는요? kāmāvacara와 rūpāvacara brahma에 오면 그들에게도 pañcavokāra, 곧 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 있습니다. arūpa에는 catuvokāra가 있고, asaññasatta에는 rūpa만 있습니다. vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa는 거기 없습니다. 그것이 그것입니다.

මේ වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ වෙලා දැන් වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන තුළ හින්නේ. අ කාම ලෝකයේ කාම ඇතුලත් රූප ලෝකයේ පුද්ගලයන් සමඟ තියෙන සම්බන්ධයක්. ඔය දෙකම අයින් කරපුනාම එයාට කැමැත්ත තියෙන්නේ හිතන්න විතරයි. තව කෙනෙක් එක සම්බන්ධ වෙලා කතා කරන්න කැමැත්තක්. රූපාවචර බ්‍රහ්මයෙන්ගේ තියෙනවා සිතවත් වත්තව එකින් නිකන් සම්බන්ධ වෙන්න ඕන කරන්න ඕනේ. අන්න ඒක තමයි රූපාවචර කියන්නේ. හිතුවිලි විතරත් මට්ටමට එනකොට ඒකෙත් ආදීන දැකලා ඒකත් නිසරුව කියලා ඒකත් යටපත් කරලා දානවා.

이 vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa는 kāma 세상의 kāma, 그리고 rūpa 세상의 사람들과의 이어짐입니다. 그 둘을 빼 버리면 그에게 남는 바람은 생각하는 것뿐입니다. 다른 이와 이어져 이야기하고 싶은 바람이지요. rūpāvacara brahma에게는 그저 생각으로 이어지고 싶은 것이 있습니다. 그것이 rūpāvacara입니다. 생각만 남는 수준에 오면 거기서도 ādīnava를 보고, 그것도 알맹이 없다며 눌러 버립니다.

එතකොට රූපයන් එක සම්බන්ධයක් නැහැ. ආකාර සම්බන්ධයක්න ආකාර තියෙන්නේ රූපවද ආකාර සම්බන්ධයෙන් ඉවර වුනාම රූපක තියෙන වැඩපිල ඉවර වුනහම. එතනින් රූපකෙන වැඩපිලක් නැහැ. රූපලා වැඩ පිළිලක් කරන්න සෑහෙන වෙහෙසක් ගන්න ඕනේ ඔබ නොදැන තියෙන්නේ. රූප නිෂ්පාදනය කරෙ නිෂ්පාදනය කරපු රූප බදාගා. අන්න ආකාශාන විඤ්ඤානාචායතයට යනකොට තමයි රූප බදාගෙන හිටපු එකේ වෙහෙසතේ. චතුර ධ්‍යානය තමයි එකක් බවට ඒකීය රූපයක් සකස් කරගෙන ිසලා තියෙන විහස කොච්චරද කියලා පෙන්නේ. ඒකෙන් නිදහස් වෙලා දිටද පස්සේ අරූප අරූපාවචර සංඥා වැඩනට පස්සේ තමයි. රූපාවචර නිකන්ම නිදහසේ පහළ වෙලා තිබිච්චා නෙමෙයි. මනසින් නගනලද මහා උත්සාහයක, වීරියක ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් තමයි අපි ජරාගෙන ඉඳිලා තියෙන්නේ කියලා තියෙන්නේ.

그러면 rūpa와의 이어짐은 없고 모양(ākāra)의 이어짐만 있습니다. 모양은 rūpa에 있습니까? 모양과의 이어짐이 끝나면, rūpa로 하던 일이 끝나면, 거기서는 rūpa의 일이 없습니다. rūpa로 일을 하려면 꽤 큰 수고를 해야 한다는 것을 당신은 모르고 있습니다. rūpa를 만들어 내고, 만든 rūpa를 끌어안습니다. ākāsānañcāyatana, viññāṇañcāyatana로 갈 때에야 rūpa를 끌어안고 있던 수고를 압니다. 네 번째 jhāna가 하나의 rūpa를 짜서 지니는 수고가 얼마인지 보여 줍니다. 거기서 벗어나 arūpāvacara saññā를 닦은 뒤에야 압니다. rūpāvacara는 저절로 나타나 있던 것이 아니라, 마음으로 일으킨 큰 애씀, viriya의 결과로 우리가 지니고 있었다는 것을요.

ඒක දැකට පස්සේ ඒක දැකෙන ක්‍රම දෙකක් තියෙනවා. ඒකක් තමයි ත්‍රිලක්ෂණය දැකලා යන ක්‍රමය බිඳගෙන යන ක්‍රමය. අනිත්මය තමයි ඒ වය තියෙන අවැ දැකලා වැඩේනම් හොඳයි. නමුත් මේ කරදර හින්දා ඇසුරු කරලා වැඩක් නැහැ. අන්න එහෙම හැඟීමක් ගන්න නරකයි කියනවා නේද ඇසුරු කරන්න බැහැ මේ ආදීනවල නිසා. අන්න එහෙම නිගමනයක් කරනවා. දැන් සත්තරම් මාලයක් එක්කෙනෙක් තමයි තියා ඉන්නකොට එයාට හොරු වෙන හින්දා කරදරයි මේක තියාගන්න කියලා මේක තියාගන්න එප ඔහරගි හින්දා පලා මහා කරදරයක් බුදියා ගන්නත් නැහැ. එහෙම තියෙනවා. හැබැයි රත්තරම් වල වටිනාකම හිතෙන් ගිහින්නේ. යං කෙනෙක් කෝකට උර ගාලා බලලා මේක පිත්තර ගිලා හිටන් ගිහිලා තීරණය කරනවා. කත්තරක් නෙමෙයි. එහෙනම් ඔය කොහරි දාලා තිය ගෙච ගෙනිච්ච එයා එයාට ප්‍රශ්නයක් නැහ. රිනත් එක නැත්න

그것을 본 뒤 그것을 보는 방법이 두 가지 있습니다. 하나는 tilakkhaṇa를 보고 깨뜨려 가는 방법입니다. 다른 하나는 허물을 보고 '좋긴 하지만 이 성가심 때문에 가까이할 것이 없다, 이 ādīnava 때문에 가까이할 수 없다'고 결론짓는 것입니다. 금 목걸이를 지닌 사람이 도둑 때문에 성가셔서 '이것을 지니지 말자, 큰 골칫거리라 잠도 못 잔다'고 할 수 있습니다. 그래도 금의 값어치는 마음에서 떠나지 않습니다. 어떤 이는 시금석에 문질러 보고 '이것은 금이 아니다'라고 판정합니다. 그러면 어디에 던져 두든 그에게는 문제가 없습니다.

මෙන්න මේ දෙන්නගේ නිදහස් වීම මෙන්න මෙහෙම දෙකක්. ආර්යයන්ගේ නිදහස් වීම උර ගලේ උරාලා බලලා මේක හත්තරක් නෙමෙයි කියලා ජනගැන කර දැම්මා. අන්‍ය අන්ගේ නිදහස් වෙන්නේ. උර කලේ උර ගාලා බලලා හත්තරන් නෙමෙයි කිය ගත්තේ නැහැ. හැබැයි ඒක ඇසුරු කරන්න ගියාම මේ බාහිර තියෙන කරදර දැකලා ඒ නිසා ඒක බෙහෙයි කියලා අයින් කරේ. බාහිර කර කොච්චරයි කියලා අවිද්‍යාව ෘෂ් වෙලා නැ අර උර ගහලා බලනක අනිච්චයි දුක්ඛයි අනාත්මය කියලා උර ගාලා බලනකන් අර කියන අවිද්‍යාව තෘෂ්ණාව දුරු වෙනවා. ඒක තමයි අන්‍යයන්ගෙයි ශාසනයේ තියෙන්නේ වෙනසම ශාසනික අත්හැරීම යථාභෝධය ලැබිලා අත්හර වෙනවා. නැවත ළඟ වුනත් ඒක අල්ලගන්න හේතු. අනික් අය ඒකේ තියෙන ඇතුල අත්හැරලා හිතන් අමට කරලා ඉන්නේ ඒවා. ඒක වටිනාකම ගිහින්න නැ. ඕකයි තියෙන්නේ ලෝකයක් තියෙන්නේ නිච්ච සැපත්ම දෘෂ්ටිය ඇරලා ඉතින් ඒ නිසාම තමයි ඒ කරදර ඉන්නේ.

이 두 사람의 벗어남이 이렇게 다릅니다. ariya의 벗어남은 시금석에 문질러 보고 '이것은 금이 아니다'라고 알고 버린 것입니다. 다른 이들의 벗어남은 시금석에 문질러 금이 아니라고 알아본 것이 아니라, 지니려니 밖에서 오는 성가심을 보고 귀찮다며 치운 것입니다. 밖의 성가심이 얼마든 avijjā와 taṇhā는 없어지지 않았습니다. 시금석에 문질러 anicca, dukkha, anattā로 볼 때 그 avijjā와 taṇhā가 없어집니다. 바로 그것이 다른 이들과 sāsana의 차이입니다. sāsana의 내려놓음은 있는 그대로의 앎을 얻어 내려놓는 것이어서, 다시 가까이 와도 붙잡을 까닭이 없습니다. 다른 이들은 그 안에 있는 것을 놓고 억지로 누르고 있을 뿐, 그 값어치는 떠나지 않습니다. 세상에는 nicca, sukha의 diṭṭhi가 남아 있기에 그런 성가심이 있습니다.

භව සංඥා විභවය සංඥ භවයක් භවය කියන මේ වීම ගැන කියන අර්ථය වීමක් තියෙනවා තවදුරටක් වීමක් තියෙනවා කියලා නිගමනය කිළොත් ඒ වීමත් වල සැප සම්පත් නම් අපි මොකක් හරි කරගන්න ඕනේ කියලා එහෙම නිගමනයක් කරන භවයක් නෑහ කියලා දැනගත්තහම එහෙනම් මොනවා කරපු හාමුක දැන් මිනිස්සු හුඟා දුරට එන්න මේ වැරදි වැරද නොකර ඉන්නේ තමාගේ නිදහසය ලබන ආශ්වාදයක් අනපනවාගෙන හරි හිර කරගෙන ඉන්නවා. ඕවා ඇසුරු කරන්න ගියහම තිබෙන්නේ දුක් දැකලා.

bhava saññā, vibhava saññā는요? bhava란 '있음'에 대한 뜻입니다. 있음이 있고 앞으로도 있음이 있다고 결론지으면, 그 있음에서 즐거움을 얻으려면 무언가를 해야 한다는 결론을 냅니다. bhava가 없다고 알면 '그럼 무엇을 하든…' 합니다. 지금 사람들이 상당히 이 잘못을 저지르지 않고 지내는 것은, 제 자유가 주는 맛을 억눌러 가두고 있기 때문입니다. 그것들을 가까이하면 괴로움이 있다는 것을 보았기 때문입니다.

මතු වනාගතයේදී විනිත සිද්ධ වෙන්නේ දුක් දැකලා අහලා යම් කෙනෙකුට එහෙම භවයක් නැහ කියලා හ නිගමනය කරනත් වෙනවා. ඒ විශ්වාසයක් ඇති වුනොත් වෙන මුළු අඳුලා විශ්වාසය එහෙනම් ඉතින් කොච්චර හතුරුවහම මොනවා කිව්ව හාම ගිනි සැට සම්පත් දෙකගෙන ඉන්නේ. පව්ක අපායක් තියෙන්නේ ප්‍රශ්නයක් නැහැ. අන්න එහෙම නිගමනයක් කරගන්නා. භවය නෑ කියලා තේරුම් ගත්ත කාම ඔහුට ඇති වෙනවා විශේෂ ප්‍රණාවක්. මොකද මොන වතරයක් තමන් නේ බුක්ති ඉන්න පුළුවන් සැප වින්න පුළුවන්. බය වෙන්න දෙයක් නේ අපායකුත් නේ විපාකයකුත් නෑ. අන්න විභව තණ්හාය වටක් නැ

앞날에 괴로움이 일어난다고 듣고서입니다. 그런데 누군가 그런 bhava가 없다고 결론짓기도 합니다. 그런 믿음이 생기면, 무슨 말을 하든 즐거움을 누리며 지냅니다. 죄도 apāya도 문제없다고 결론짓습니다. bhava가 없다고 이해하면 그에게 특별한 의욕이 생깁니다. 무엇이든 제 마음대로 누리고 즐길 수 있고, 두려울 것도 apāya도 vipāka도 없으니까요. 그것이 vibhava taṇhā입니다.

අලවල අම තියෙනවානේ ම ස්වභාවය ඔය තියෙනවා. දැන් අපිට මේ කාලය කියලා කවුරු හරි ගහන තමන්ගේමයට හේ අ නෝටයක් ඇති අන්න ඇති

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වෙනවා. අන්න ඒක තමයි ඔව් ඇති වෙන්නේ. දැන් ඕක තමයි කියන්නේ සම්පූර්ණ දෘෂ්ටිය මුල් වෙලා යෝජිය කෙරෙන්නේ කියලා.

그것이 생기는 것입니다. 바로 그것이, diṭṭhi가 온전히 뿌리가 되어 일이 벌어진다는 말입니다.

දැන් අපි ඔය දෙකම හිතමුකෝ අල්ලපු විතර ළමයාත් අපේ ළමයාගේ වයස තමයි දෙන්නම පිරමි ළමයි දෙන්නේ. ඔය දෙන්නාට දරුව අහම් වෙන්න ෙන්න ඉන්නකොට ඔය දෙන්නටම තිබුණා මේ එකම දවසේ බලේසු දාවක් හදා දෙන්නාම එක දවස එකේ ස්පිරිත කාලට එක්ක තියා. දැන් එකේ කාල එකේ සැරේම ළමයි දෙන්න හම්බ වුණේ. දැන් ඉතින් අර නොවස් ලං කන ළමයි දෙන්න ග වෙනම කාප විතර දාලා අර අම්මලා ුද ඔක්කොම කරලා මයිනොර ගහම් ගනක් දන බලගේ අති නොබරයක් දානවා මරයක් දහලා දානවා තම හැබැයි දැ වෙලා හරි කාට හරි මස් වෙන් වැරදි නුඹර දෙක වැරදිලා ගැහුවාන දැන් උපාකා දරුවගේ දෙන්නම එක වාගේ නෙම දැක්කු අර අම්මලා දෙන්නට ගැද්ද අරුව මාරුකො හැබැයි අම්මලා දෙන්න දන්නේ නැහැ ලෝකෙටම රහගන්න අරස් දන්නෙත් නැහැස් වැරදිලා වැදි තේද

이렇게 생각해 봅시다. 이웃집 아이와 우리 아이가 같은 나이입니다. 두 엄마가 아이를 낳을 때가 되어 같은 날 같은 병원에 갔고, 같은 때 두 아이가 태어났습니다. 갓난아이 둘을 따로 두고 번호표를 붙여 둡니다. 그런데 어쩌다 누군가 번호 둘을 잘못 붙였습니다. 두 아이가 비슷해 보이니 바뀌었습니다. 그런데 두 엄마는 세상이 끝날 때까지 모릅니다. 번호가 잘못 붙은 것도 모릅니다.

දැන් ඕමයි දෙන්නවා ගෙනහලා ගෙවලට හදාගෙන මගේ පුතා මගේ පුතා කියලා දෙන්න මේක හදාගෙන අල්ලපු ගිතර මෙයා මගේ පුතා. මෙයාගේ පුතා ඉන්නේ ඇල්ලපු විතර. දැන් අල්ලපු පුතාට ලෙඩ හැදුනත්, උන ගැහුනත්, අද පය ගන්නත් උතේ පරිසාවරයට ඔයාල නම් යන්න එපා. දැන් කාරයක් ැල ගෙවල් දෙක පරලහනම් හොඳ ෙල ුන ඕකට පැදුව තන තලයි ඔ තේරෙන්නේ. දැන් කාර මේ කියන්නේ? තමන්ගේ කසු කන් දරුව බව දන්නේ නැහැ. දැන් මේකක් තියවින් දෘෂ්ටියක් නේද මගේ පුතා කියලා. මෙන්න මේක තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දෘෂ්ටි ස්පර්ශය කිව්ේ. අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් බැහැගන්නේ මෙන්න මේ මිලා මුලා දෘෂ්ටියෙන්. ඔය දෘෂ්ටියෙන් බැහැගත්ත සීල තමයි අපේ මේ ලෝකේ සත්ව පුද්ගල දව්ව කියලා අපි මේ සංඥා සකස් වෙන් තියෙන්නේ. ඇත්තටක නෙමෙයි.

이제 둘이 아이를 집으로 데려와 '내 아들, 내 아들' 하며 키웁니다. 이웃집 아이를 '내 아들'이라 하고, 제 아들은 이웃집에 있습니다. 이웃집 아들이 아프고 넘어져도 남의 일입니다. 이것이 무엇을 말합니까? 제 배로 낳은 아이인 줄 모릅니다. 이것이 '내 아들'이라는 diṭṭhi가 아닙니까? 바로 이것을 부처님이 diṭṭhi phassa라고 하셨습니다. avijjā와 taṇhā로 이 미혹의 diṭṭhi에 빠집니다. 그 diṭṭhi에 빠진 탓에 우리 세상에 존재, 사람, 물건이라는 saññā가 짜여 있는 것이지, 실제로 그런 것이 아닙니다.

මමය මගේ කියන්නා වූ දෘෂ්ටියකට බැඳිලා නැති දෙයක් ඇති කරගෙන අපි හිතා ඉන්නවා. ඒ බැඳිච්චකම නිසා අපි ඒ අනුව දෘ. ඒ දෘත්තියෙන් ලබන ස්පර්ශයයි අපි ලබන්නේ. සූත්‍ර ස්පර්ශය කිව්ව ඔන්න ඕකට ඇත්තකට නෙම. මෙන්න යම් දවසක දැනගත්තා නම් මේ හටගත්ත දෙයක් විපරිණාමයට පත් වෙලා දැනෙන ධර්මතාවය මේ සියල්ලම පොදුයි. මගේ කියලා මේක මට හැටි පවතින එකක් නෙමෙයි. එහෙනම් මේ පවතින්නේ නැති මගේ නොවන දේකට මගේ ආත්මයයි කියලා ගන්න සූත්‍ර නැති දෙයක්. මේද මමයි මගේයි කියලා කියන්නේ අල්ලගෙන ඉන්නේ. අන්න සත්‍යය දැක්කා. දැක්කට පස්සේ දෘෂ්ටි වලා. දෘෂ්ටි ිනාට පස්සේ මගේ එකත් එක අනිත් එකත් එකයි. ඒ කියන්නේ දෘෂ්ට ස්පර්ශයයි නැ. අන්න සලායතන පත්යා පස්සෝ සලායතන හැදුවේ දෘෂ්ටිය නියතන ආයතන ඇස කන නෙමෙයි ආයතන කියන්නේ. අද ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන කලායතනය කියලා කිව්ව නිසා බුදුහාමුදුරුවොත් බුදු වෙලා නැහ කියන්නේ පටිච්ච සමුප්පාදය තෝරන්න.

'나', '내 것'이라는 diṭṭhi에 묶여 없는 것을 있게 만들어 생각하며 지냅니다. 그 묶임 때문에 우리는 diṭṭhi에서 오는 phassa를 얻습니다. diṭṭhi phassa라 한 것이 그것이지 사실 그대로가 아닙니다. 어느 날 '생겨난 것은 변해 가는 dharma의 성질이며 이 모두는 함께 쓰는 것이다, 내 것이라고 나에게 머무는 것이 아니다'라고 안다면, 머물지 않는 것, 내 것이 아닌 것을 '나의 attā'라 할 까닭이 없음을 압니다. '이것이 나, 내 것'이라며 붙잡고 있었던 것입니다. 진실을 보았고, 본 뒤에 diṭṭhi가 떨어집니다. diṭṭhi가 떨어지면 내 것이나 남의 것이나 같습니다. 곧 diṭṭhi phassa가 없습니다. 'saḷāyatana paccayā phasso', saḷāyatana를 만든 것은 diṭṭhi입니다. 눈과 귀가 āyatana인 것이 아닙니다. 오늘날 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 saḷāyatana라 하기에, paṭiccasamuppāda를 풀이하면 부처님도 부처가 되지 못했다는 셈이 됩니다.

අන්න ඒකයි. එම් ඇස කන දිව නාසීරය කූඩුව. දැන් මේක දැනගන්න එබ්බක් ප්‍රකක්. බලන්න ලස්සන පෙලා තියෙනවා. මේ ශුන්‍ය ග්‍රාම නමදුව ඇස ශුන්‍ය ග්‍රාණයක් හිත්තම අත්විතරයි. ඒ වගේ මේ ඇසට දාන දේ අනුව තමයි. ආයතනයක් බවට පත් වෙන්නේ. ඇත කාම සහගතක් දැම්මො ඇතුලට ගත්තොත් ඇස කාමයට ආයතනයක් වුණා. එකතු කරන තැන අන්න එකතු කරන තැන. එකතු කරන තැන හේතුවෙන් ආයතනයක් කියලා හඳුන් දැන් ඒකයි කිව්ේ මේ ස්ථානයේ යම්කිසි ගෙයක් හඩලා තිබුණනම් මේකේ පසු වෛද්‍ය වැඩපිලක් කරගෙන ගියානම් මේක පසු වෛද්‍ය ආයතනය ඒක අර ගිහිල්ලා ිලා මේකේ බැංකු වැඩපිලක් කරා. ග්‍රාමී බැංකුවක් හැරලා දාන බැංකු ආයතනය කියලා. මේක ඒ එකමයි.

그것이 그것입니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸은 우리(kūḍuva)입니다. 이것을 알면 아름답게 드러납니다. 'suñño gāmo', 눈은 빈 마을이어서 담과 문뿐입니다. 그처럼 이 눈에 무엇을 넣느냐에 따라 āyatana가 됩니다. 눈에 kāma가 섞인 것을 넣으면 눈은 kāma의 āyatana가 됩니다. 모으는 곳이군요. 네, 모으는 곳입니다. 모으는 곳이기에 āyatana라 부릅니다. 이 자리에 집을 지어 가축 치료 일을 하면 가축 치료 기관(āyatana)이 되고, 그것을 걷어 내고 마을 은행을 열면 은행 기관이라 합니다. 이것도 똑같습니다.

මෙන්න මේ වගේ ඇස ආයතනයක් වෙන්නේ ඒක හිතන වැඩ පිළිපිළිවෙල තියෙන්නේ. ආයතනය කිව්වේ ඇහැට නෙමෙයි. ඇහැ කූඩුවක් විතරයි. ඕක දන්නවා අපේ ආදී පැරන්න ඕන. මේ ශරීර කූඩුව කියලා වචනය භාවිතා කරන්න. ඔය ඇසයි, තනයි දිවයි නාසයයි ශරීරයයි කියන මේ ඔක්කොමලා මේකට කූඩුවක් කිව්වා. ඔය පූඩුවක් කිව්වේ අපේ ආදී පැරන්න දැනගෙන හිටියා නියම දහම මාර්ගය. එහෙනම් මේවා ආයතන නෙමෙයි මේවා කූඩුව කියා දැනගෙන හිටියා. දැනගිල් මේක ආයතන කරන්න එපා මේක කූඩුවක් විතරක් කරන්න. උරු හැලුවට පස්සේ ආයතනයක් විතර. අන්න පරායතය නිරෝධයි. මොකක්ද පරායතය නිරෝධ වුනේ? නාම රූප නිරෝධ වෙනවා. නාම රූප නිරෝධ විඤ්ඤාණ නිරෝධයි. විඤ්ඤා නිරුතුුනේ සංඛාර නිරෝධයි. දැන් මේ එක වචනයකවත් අර්ථය දහම් අර්ථය නෙමෙයි ඇති ගන්නේ.

이처럼 눈이 āyatana가 되는 것은 그것으로 생각하는 일의 차례에 달렸습니다. āyatana는 눈을 말하는 것이 아닙니다. 눈은 우리일 뿐입니다. 우리 옛 어른들은 이것을 알았기에 '몸 우리'라는 말을 썼습니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸 모두를 우리라 했습니다. 옛 어른들이 참된 dharma의 길을 알았기 때문입니다. 이것들은 āyatana가 아니라 우리라는 것을 알았고, '이것을 āyatana로 만들지 말고 우리로만 두라'고 했습니다. 무언가를 넣은 뒤에야 āyatana가 됩니다. 그것이 saḷāyatana nirodha입니다. 무엇이 nirodha되었습니까? nāmarūpa가 nirodha되고, viññāṇa가 nirodha되고, viññāṇa가 nirodha되니 saṅkhāra가 nirodha됩니다. 그런데 이제 단 한 낱말에서도 dharma의 뜻을 잡지 못합니다.

අවිද්‍යාව කියන්නේ අරන්ධිය පටන් අරන් එන එකක් නෙමෙයි. ඒ ඒ හිත පහළ වෙන්න ඒ කියලා නැගෙන සං කියන්නේ අවිද්‍යා ප්‍රෂ්ණාවන්ගී හටගන්න එකතුව. අවිද්‍යාව යම් තැනක නැත්නම් සං විවරයි. සංසාරයි කියලා හිතා ඉන්නේ නිත්‍යයි සයි ආත්මයි කියලා දෘෂ්ටිය. ඒතා කාල අපිට සංසාරයක් තියෙනවා. සාරයක් තිය නිසා සංඛාර කරන්නේ කාරවදන කරන්නේ. අන්න සංඛාර වෙන්න. අවිද්‍යාව නිසාම තමයි මේ සංකීනය සාරයි කියලා අරගෙන සාර කරගන්නේ. එහෙනම් අවිද්‍යාවේ නිගමනය මොකක්ද දෘෂ්ටිය එමුලාව මගේ නොවන දෙයක්, මමයි කියලා ගන්න නැති දෙයක්. මගේ ආත්මයයි කියලා සුදුසු නැති දෙයක්. මමය මගේ මගේ ආත්මය කියලා ගන්න මෙන්න මේකයි දෘතිය්තිය. මෙන්න මේ දෘෂ්ටියෙන් බැහැගත්ත ඔය දෘෂ්ට ස්පර්ශය තමයි අපි දුක් විව. අන්න ස්පර්ශ වෙන්නේ.

avijjā는 처음 없는 때부터 이어져 오는 것이 아닙니다. 마음이 일어날 때마다 일어나는 것입니다. 'saṃ'이란 avijjā와 taṇhā로 생기는 모임입니다. avijjā가 없는 곳에서는 'saṃ'이 풀려 버립니다. saṃsāra라 여기는 것은 nicca, sukha, attā라는 diṭṭhi입니다. 그래서 우리에게 saṃsāra가 있습니다. 알맹이(sāra)가 있다고 여기기에 saṅkhāra를 짓습니다. 그것이 saṅkhāra가 되는 것입니다. avijjā 때문에 이 모임을 알맹이라고 잡아 알맹이로 만드는 것입니다. 그렇다면 avijjā의 결론은 무엇입니까? diṭṭhi, 곧 미혹입니다. 내 것이 아닌 것, '나'라 할 수 없는 것, '나의 attā'라 하기에 맞지 않는 것을 '나, 내 것, 나의 attā'로 잡는 것, 이것이 diṭṭhi입니다. 이 diṭṭhi에 빠진 diṭṭhi phassa로 우리는 괴로움을 겪습니다. 그것이 phassa가 되는 것입니다.

විඤ්ඤාණය හදගන්න මොකක්ද? අපිට තියෙනවා ඤ කියන්නේ දැනීම. විද්‍යාඥය විශේෂඥ ඥ වචනය පින් දැනීම කියන එක විදාන මේ දැනීම කියන එක දැනීමේ න්‍යායතයක් තන න් ආන වෙනවා. ඥාන වෙනවා. විකෘතිය විකෘතියක් දැනගත්ත දැනීමට ගෝචර වෙන දේ විකෘතියක් ඇත්තක් නෙමෙයි. සත්ව පුද්ගල ද්‍රව්‍ය වස්තු වශයෙන් ගත්ත ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් ගත්ත බොරුවක් නම්. අපි තියෙන්නේ ඒකේ බැඳුනොත් එහෙම ඥාන නොවන දෙයක් විකෘතියක් ඥානය කියලා ගත්තා. ඥාන න්‍යාය දැනීම් න්‍යාය විකෘතිය දෙයක් ඇති සේ ගත්තා. තේරෙන දෙයක් නමතිය. අන්න විඤ්ඤාණ වලා විවිධාකාර දැන ඔව් විවිධාකාර වූ විකෘති දැනීම. විකෘතිය. විකෘතියට පත්න දැනීම. විකෘතියට පත්වෙන්නේ දෘෂ්ටිය නිකයි. දෘෂ්ටිය තමයි මම මගේ මගේ ආත්මය.

viññāṇa는 무엇으로 이루어집니까? 'ñā'란 앎입니다. vidyāñña, viśeṣajña의 'jña'처럼 앎을 말합니다. 앎의 이치가 ñāṇa가 됩니다. 'vi'는 뒤틀림입니다. 뒤틀림을 안 앎, 앎에 잡히는 것이 뒤틀림이지 참이 아닙니다. 존재, 사람, 물건으로 잡은 것은 attā diṭṭhi로 잡은 거짓입니다. 우리가 거기에 묶이면 ñāṇa가 아닌 것, 뒤틀림을 ñāṇa로 잡게 됩니다. 뒤틀린 것을 있는 듯 잡았습니다. 그것이 viññāṇa입니다. 갖가지 앎이군요. 네, 갖가지로 뒤틀린 앎, 뒤틀림에 빠진 앎입니다. 뒤틀리는 것은 diṭṭhi 때문입니다. diṭṭhi란 '나, 내 것, 나의 attā'입니다.

මේකේ දෘෂ්ටිය. මේ දෘෂ්ටියෙන් ගත්තහම තමයි අන්න විඤ්ඤාණ හැදෙන්නේ. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේට දෘෂ්ටියෙන් ගත්තේ එකක් නැති. විඤ්ඤාණ නිරෝධයි. පෙනීම තියෙනවා පෙනීමට නෙමෙයි විඤ්ඤාණ කිව්වේ. ඇහීම තියෙනවා. ඇහීමට නෙමෙයි විඤ්ඤාණ කියන්නේ. විඤ්ඤාණ කියන්නේ මේ පේන දේ රූපයක් හැටියට ගන්න. මට රූප පේනවා. මට ශබ්ද ඇහෙනවා.

이것이 diṭṭhi입니다. 이 diṭṭhi로 잡을 때 viññāṇa가 생깁니다. 부처님은 diṭṭhi로 잡은 것이 하나도 없으니 viññāṇa nirodha입니다. 봄은 있지만 봄을 viññāṇa라 한 것이 아닙니다. 들음은 있지만 들음을 viññāṇa라 하지 않습니다. viññāṇa란 보이는 것을 rūpa로 잡아 '나에게 rūpa가 보인다, 나에게 소리가 들린다' 하는 것입니다.

අපි ගන්නවා වචනය දැන් අම්මා කිව්වා. ඇහුණාද? ඇහුණා මොකක්ද කිව්වේ? අම්මා කියනවා ඇහුණද? ඒවා තියෙනවා. අපි අහනවා. හොඳයි අයන්නයි අල්මාන්‍යයි මායන්නයි ඔයාට එක සැරේ ඇහුනද නැහැනේ සුපාරක ඇවිල්ලා තියෙන්නේ. අයන සද්දය ඇහෙනකොට අ සද්දය කනේ තිබුණා නම් එහෙම අල්මායන සද්දයෙත් ඒ කලලාම තිබුණ නම් මායන සද්දයත් ඒකලම ආවානම් සද්ද තුනම එකට පැතුිල්ලා ආවා නම් එහෙම කනට ඒක හැරි. ඔයා අම්මා කියලා අහනව අහන්න පුළුවන්. ඔයනද අහන්නේ අයන්න කියා අල්මායන හිට සත්තය කලින් ඉවර. අල්මායන කියලා මායනකට අල්මාන සද්දය තවයි මායාන කියලා වෙන්න මායන සද්දය තවයි ආව ගිය ආවා ගිය අවක්වත් හැදුනද එහෙනම් අපි අයන සබ්දයක් ඇහුවා අල්මායන සබ්දයක් ඇහවා මායන සද්දයක් ඇහුව මලා කනෙන් අම්මා කියලා ඇහුවද

우리는 낱말을 잡습니다. 누가 '엄마(ammā)'라고 했다면, 들렸습니까? 들렸다, 무엇이라 했느냐, '엄마'라고 들렸느냐 합니다. 그런 것이 있지요. 그러면 묻습니다. 좋습니다, 'a' 소리와 받침 'm' 소리와 'mā' 소리가 한꺼번에 들렸습니까? 아니지요, 따로따로 왔습니다. 'a' 소리가 들릴 때 그 소리가 귀에 그대로 남아 있고, 받침 'm' 소리도 그때 남아 있고, 'mā' 소리도 그때 왔다면, 세 소리가 한꺼번에 겹쳐 왔다면 귀에 뭉개져 들렸을 것입니다. 그래야 '엄마'라고 들었다고 할 수 있습니다. 그런데 'a' 소리는 받침 'm' 전에 끝났고, 'm' 소리는 'mā' 전에 끝났습니다. 오고 가고, 오고 갔습니다. 함께 있었습니까? 그렇다면 우리는 'a' 소리를 듣고 'm' 소리를 듣고 'mā' 소리를 들었을 뿐인데, 귀로 '엄마'라고 들었습니까?

කනෙන් අම්මා කියලා හිතෙන්නේ අම්මා කියලා හිතන්න නිගමන එකට වෙන්නේ අයන සද්දය ආවා ගියා. දැන් අතීත වෙච්ච එකක් අල්මායන සද්දය ආවා ගියා. ඒකත් අතීතයි. අතීත සද්දය දැන් තියෙනවද මේ කන්නට වර්තමානය විතරයි යා. මායන සද්දය ආවවා දිා. දැන් සද්ද තුළම අතීතිය. අපි දැන්ක දැම්ම මන ස්කාර කරලා අයන ශබ්දය මැනගත්තා. ඊට පස්සේ ආයන සබ්දය කියලා තව සංඥාවක මැනගත්තා. ඉතින් අල්බන සද්දය ඊට මායන සබ්දය බැනගත්තා. මැළ හිතම් මනින් කිසිකාර කරලා අතීතයට ගිය එකක් නැති එකක් ඇති කරලා අම්මා කියලා කිව්වා දැන් කිව්වා කියන්න

귀로 '엄마'라고 여겨지는 것은 결론을 내기 때문입니다. 'a' 소리는 왔다가 가서 이제 지나간 것입니다. 받침 'm' 소리도 왔다가 갔고, 그것도 지나갔습니다. 지나간 소리가 지금 있습니까? 귀에는 지금 것만 있습니다. 'mā' 소리도 왔다가 갔습니다. 이제 세 소리 모두 지나갔습니다. 우리는 마음으로 saṅkhāra를 지어 'a' 소리를 가늠했고, 다음 소리를 saññā로 가늠했고, 그 다음 소리를 가늠했습니다. 마음으로 가늠하여 짓고, 지나가 없어진 것을 있게 만들어 '엄마'라고 했다고 말합니다.

කිසිරක් කර නිර්මාණය කරන සකස් කරගන්න හරි ඒ දංවැලේ පුරුකෙන් පුරුක අමුණ අමුල පිපසරට යවනකොට අපිට දං වෙලා පේන්නේ පුරුක අමුණ පසැලුවොත් දන්වලා පේන්නේ. දැන් අපි ඊට අපි දං හැදිලා අපි දන් වැඩලක් හැදිවද කුරුත් ැම අපි දන්වලක් හදලා නැහැ. දන්වලක් හැදිලා තියෙනවා ගුරු කම පස්ස ලුවහමයි හැදි දන්වෙල. මෙන්න මේ වගේ අපේ අතීතය මනසෙන් අතීතයුහ පුරුක් ඇමිලා හින් හැදිච්ච එක පුරුකය පුරු ඇමිලා තියෙන ආකාරයක් අපි දකන්නේ. දකින්න අපි නිගමනයක් කරනවා මම දැන් මෙහෙම මේකත් ගැක්. අන්න අපේ දෘෂ්ටිය. මෙන්න මේක තමයි පෙන්නුවේ.

지어 만들어 짜 맞춥니다. 사슬의 고리를 하나하나 꿰어 이으면 사슬로 보입니다. 우리가 사슬을 만든 것입니까? 우리가 사슬을 만든 것이 아니라 고리를 이으니 사슬이 된 것입니다. 이처럼 우리의 지나간 것들을 마음으로 고리처럼 이어 붙여 만든 것, 고리가 이어진 모양을 우리는 봅니다. 보고서 '나는 지금 이렇다'고 결론짓습니다. 그것이 우리의 diṭṭhi입니다. 바로 이것을 보여 주신 것입니다.

දිට්තේව දිට්ඨ මත්තා දැකීම කියන්නේ දැකීම මාත්‍රයයි. දැකීම දැකීමක් පමණයි කියලා ට හදාගන්නා. අන්න මුලාව ගත්තා. සුතේව සුත මත්තා ඇහීම ඇහීමක් පමනයි කියලා අර්ථ දින්න පටන් ගත්තා. මොකක්ද පින් ඇසීම කියන්නේ ඇසීම මාත්‍රයයි. ඇසීම මාත්‍රයකින් මොනවද අහන්න පුළුවන්ද එක පඩියක්ව සබ්ද මාත්‍රයකින් පඩියක් හැරිය හැකි. තැන. දශන මාත්‍රයකින් රූපයක් දැක්ක හැ. තැන්. එහෙනම් අපි ම ඇහෙන් රූප දකිනවා කනින් ශබ්දන දකිනවා නැත්ත මෙන්න මුලාව මෙන්න මේක තමයි බංචනයෙන් දකින්නේ. උදේව් ඥානය දකින්න හටගත්තා බිඳුනා හටගත්තා බිඳලා එකක්වත් පවතින මාතයක් කියලා වලා නැහැ. උදව්විය දකින්න බන්ධය දකිනවා. බිරිච්ච කියවානේ මේ අපි මේ අරගන්නේ ඇත්ත කියලා. බංකානය පහළ වෙන්නේ. උදව් ඥානයයි බංගානයයි කියන්නේ ඕක බංක බංක කියට බංගානය පහල වෙන්නේ නැහැ. ඔක්කොම ගෙවෙනවා ගෙවෙනවා කියට බංඥානය පහල වෙන්නේ නැහැ. බංගානය

'diṭṭhe diṭṭhamattaṃ', 봄은 봄일 뿐이라는 것을 거꾸로 만들어 미혹을 잡았습니다. 'sute sutamattaṃ', 들음은 들음일 뿐이라는 뜻을 풀기 시작했습니다. 들음일 뿐이란 무엇입니까? 들음의 한 조각으로 무엇을 들을 수 있습니까? 한 마디라도? 소리 한 조각으로 낱말 하나를 알아들을 수 없습니다. 봄 한 조각으로 rūpa를 볼 수 없습니다. 그런데 우리는 눈으로 rūpa를 보고 귀로 소리를 듣는다고 합니다. 바로 이것이 미혹입니다. 이것을 bhaṅga ñāṇa로 봅니다. udayabbaya ñāṇa로 보면 생기고 무너지고, 생기고 무너지며, 머무는 조각은 하나도 없습니다. udayabbaya를 보면 무너짐을 봅니다. 무너진 것을 우리가 참이라 잡는구나 하고 bhaṅga ñāṇa가 일어납니다. '무너진다, 무너진다' 한다고 bhaṅga ñāṇa가 일어나는 것이 아니고, '모두 닳는다, 닳는다' 한다고 일어나는 것도 아닙니다.

බංඥානය පහල වෙන්නේ නැහැ. බංගානය විද්‍යාවක්. පොඩියග ඥානය විද්‍යාව හටගත්තා දිනවා හටගත්තා දන්න කියලා ආමා තියන අහුණා කිය අන සද්දය ඇවුණා දිා. අල්මායන සද්දය ඇහුණා දිා ඉවරයි. මායන සද්දය වන මොකක්ද හටගත්තා වෙන විනාසන් හටගත්තා වෙන විනාස මේක නෙමෙ අකුරුම ඊට පස්සේ බණධ වුනේ මොකක් ඉතින් ගිය බන්ධ වෙච්ච එකක් තියෙන එකක්ද නැ අපි අම්මා කියලා ඇහුවක් කිව්වේ මොකද ගියඑක අමුණ අතීතයට ගියේ මත මදක සටහනක් අමුණගෙන මේ දැන් මෙහෙම කිව්වා කියලා කියන්න මුලාවනේ අපි තියෙන්නේ. මෙන්න මේක දකිනවොටත් නම් බං ගච්ඡා කියලා. දැන් ඔය ඥානය පහළ වුනාට පස්සේ දැන් එයාට විඤ්ඤාණ නෑහේ.

bhaṅga ñāṇa는 vijjā입니다. ñāṇa는 vijjā입니다. 생겨나 무너진다는 것, 'a' 소리가 들렸다 갔고, 받침 'm' 소리가 들렸다 가서 끝났고, 'mā' 소리도 생겨나 사라졌습니다. 그 뒤에 이어 붙은 것은 무엇입니까? 이어 붙은 것이 정말 있는 것입니까? 없습니다. 우리가 '엄마'라고 들었다고 하는 것은 지나간 것을 마음의 자국으로 이어 '지금 이렇게 말했다'고 하는 것이니 미혹입니다. 이것을 보면 bhaṅga ñāṇa라고 합니다. 이 ñāṇa가 일어난 뒤에는 그에게 viññāṇa가 없습니다.

ලෝක සම්පතය කතා කරන එක තියෙනවා. විඤ්ඤාණය බැඳිලා නැහ. අන්න බුද්ධියෙන් ඉන්න එක අපි විඤ්ඤාණ තියෙනවා. භය ඥානය ඔව් දැන් භාය ඥානය වෙන්නේ මේ නැති එකක් ඇති කරලා අල්ලගෙන අපි මේ මේ ලෝකයට ඇලී ඇලී ගැටි ගැටී දඟලන්න මොනවා අල්ලගන්න මොනවද හම්බ වුනේ අල්ලගන්න මොනවද මේ ලෝකේ මොන රූපයද ශබ්දයද ගන්ධ රස ස්පර්ශමේ ඔක්කොම ගෙවිච්චා පිළිබඳ මතක සටහන් නිසා. දැන් ඇති දෙයක් නෙමෙයි

세상의 약속으로 말하는 것은 있습니다. 그러나 viññāṇa에 묶이지 않습니다. 지혜로 지내는 것과 우리가 viññāṇa를 지닌 것은 다릅니다. bhaya ñāṇa는요? 네, bhaya ñāṇa는, 없는 것을 있게 만들어 붙잡고 이 세상에 붙고 부딪히며 버둥거렸는데 붙잡아서 무엇을 얻었는가, 이 세상에 붙잡을 것이 무엇인가, rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba 이 모두가 지나간 것들에 대한 기억의 자국 때문이지 지금 있는 것이 아님을 보는 것입니다.

කොත් තේරෙන මණක් පහළ මෑ බලනවා. තාව තව කොටසක් තියෙනවා. ඔව් තර තාව ඊට හරෙන් ිය දැන් බලන්න ම්‍යා ද ඔව් අන්න අන්න ඒක තමයි ඒ ගොඩාක් තමයි ඒක ගොඩක් එක සැරේ බලන්න බැහැ. ඒක මොහොතටකදී මොහොතට ගිය එකයි. ඒ වගේ ලක්ෂ ගාලා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න ඒකයි මොහොත් කෝටියක් අරගත්තත් ඒක තත්ත්වරයක් යන්නේ නැ. මොහොත් කෝටියක් තුළ බලන මාත්‍ර කෝක් අරගෙන ගන්න. ගන්න මාතෘ අතීතයට ගියා. මොහොතක අතීත හතර සටහන ඈඳලා අරගෙන මේ ගිය කියන සටහන අපි ගත්තා. එහෙනම් අපි ගිය දැක් නෙමෙයි. නිර්මාණය කර ගත්ත ගයක් අපි ඒ වශය දැක්. ඒකට ආධාර වුණ අර රූප කලාපයන්ග පිහිලා තියෙනවා. ඒ මාතෘතය හට ගත්ත ගත් එක අතීතයට ගියා. අතීතයට ගිය මදක සටහනෙන් ඇඳගත්තා අපි නිර්මාණය කරගත්තා මනසෙන් ගියා. මේක ඒ වගේ අපි කිව්වේ ඒකයි. ඉතින් ඕක දැක්කේ නැත්නම් අපි ඉන්නේ විඤ්ඤාණය. අපිට ඥානයක්.

그래서 찰나 억 개를 모아도 그것은 하나의 바뀜이 되지 않습니다. 찰나 억 개 가운데 보는 조각 하나를 잡아도, 잡은 조각은 이미 지나가 버렸습니다. 찰나마다 지나간 자국들을 이어 붙여 '걸어간다'는 자국을 우리가 잡았습니다. 그러니 우리는 걸음을 본 것이 아니라 만들어 낸 걸음을 본 것입니다. 거기에 도움이 된 rūpa kalāpa들이 있습니다. 그 조각이 생겨 지나갔고, 지나간 마음의 자국으로 우리는 그려 내어 마음으로 걸음을 만들었습니다. 그래서 그렇게 말한 것입니다. 이것을 보지 못하면 우리는 viññāṇa에 머물고, 보면 ñāṇa가 있습니다.

දැනීමේ න්‍යාය දැක්කන්න. අපි දකිනවා ඕක මිසක් වෙන එකක් නෙමෙයි දැනීම අය ඒක ඥාන එහෙනම් චක්ඛු ඥාන පහළ වෙනවා. ඇහෙන් හටගන්න රූපය හැටි දයක් ගන්නවා. සෝත ඥාන පහළ වෙනවා. සද්දය කියන එක හැදිච්ච හරි දැක්ක රහතන් වහන්සේ රහතන් වහන්සේ දකින්නේ චක්ඛු ඥාන හැබැයි ඥානයෙන් දකිනකොට විඤ්ඤාණ ස්වභාවය පෙර භවයෙන් මේ හදාගත්ත කැට ගහගත්ත කියලා තේරෙන්නේ තම ඒ නිසා එතන්දි ගතින බොරුවක් ඇත සේ පේනවා. එහෙනම් ඥානයෙන් දැකලම ඒකත් දැක්ේ.

앎의 이치를 보아, 우리가 보는 것이 그것일 뿐 다른 것이 아님을 아는 것이 ñāṇa입니다. 그러면 cakkhu ñāṇa가 일어나 눈으로 생기는 rūpa의 모습을 압니다. sota ñāṇa가 일어나 소리라는 것이 만들어진 것임을 봅니다. arahant이 보는 것은 cakkhu ñāṇa입니다. 그런데 ñāṇa로 볼 때, viññāṇa의 성질이 지난 bhava에서 만들어 짜 맞춘 것임을 압니다. 그래서 거기서 거짓이 있는 것처럼 보입니다. ñāṇa로 보면서 그것도 보는 것입니다.

දන්න නාමයට බයි කියලා ඔව් නාමයට තියන්නේ උප්පාද රිසි බබන්ධ අවස්ථා තුන බුදුරජාණන් වහන්සේ දැන් සමා සමාජයට ෙන්නේ නේද මනිස මම දන්නේ නාමයක් ඒ නාමය කරන්න නැග අර කලින් භාවනාදී විපත්ති මට කියන්න වගේ දයන්න කන් මෙතලා ඉල අන්න ඒකයි කියන්න. එතකොට මොකද අර ඔව්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේ එක වචනය එක කියන්න දැන් එක වචන ගන්න බැහැ. සත්පරයක් කපර එක වචන.

이 낱말 하나를 말하려 해도, 이제 낱말 하나를 잡을 수가 없습니다. 한 낱말도요.

මාත්‍රයක් මාත්‍රයක් පාසා හැඟීමක් තිබුණා නම් දැනීමක් තිබුණම් මේ වේදනා සංඥා කියන්නේ චෛතසික. චෛතසික කියන්නේ මොහොතකින් විදලා යන එකක් නෙහ හිතත් එක්ක බිදෙනවා. හිතත් එක්ක හටගෙන හිට ගත්ත අරමුණ අරගෙන හිට මැනසෙනවා. ඒක චෛත්සිකයන්ගේ ස්වභාවය. වේදනා කියන්නේ චෛතයක්. සංඥා කියන්නේ චෛතයක්. අපි දැනීම කියන්නේ ඔය චෛතසිකය නෙමෙයි. දැනීම අප්‍රමාණයක මතක සටහනක් අරගෙන ඒකටයි අපි මේ වේදනා කියන්න පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ. හැඳිනීම් අප්‍රමාණයක අතීත මතක සටහන මේ සංඥා කියන්න පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ ඒකට අපි කියන එක නෙමෙයි වේදනා සංඥා කියන එකේ යතර්ථය වේදනාත් මාත්‍රයයි සංඥාත් මාත්‍රයයි. මාත්‍රයකින් ඇත්තම් දකින්න බැහ. එහෙනම් අතීතයට ගිය මාත්‍රයන් ගැටගතාගෙන හදාගත්ත නිර්මාණය කර ගත්ත මනෝ ලෝකයක් තමයි අපි මේ දැනීම හැඳින්න අද මේ භාවිතා කරන්න. එහෙනම් ඕක දැක්කට පස්සේ ඥානය පහළ වුණා. දැන් ඥානය පහළ වෙච්ච කෙනාට විඤ්ඤාණය නැහ.

조각마다 느낌이, 앎이 있었다면 — vedanā와 saññā는 cetasika입니다. cetasika는 한 찰나에 겪고 가는 것이어서 마음과 함께 무너집니다. 마음과 함께 생겨 붙잡은 대상을 지닌 채 사라집니다. 그것이 cetasika의 성질입니다. vedanā도 cetasika이고 saññā도 cetasika입니다. 우리가 '앎'이라 하는 것은 그 cetasika가 아닙니다. 수없이 많은 앎의 기억 자국을 모아 그것을 vedanā라 부르는 데 익숙해졌고, 수없이 많은 알아봄의 지난 기억 자국을 saññā라 부르는 데 익숙해졌습니다. vedanā와 saññā의 참모습은 vedanā도 한 조각, saññā도 한 조각일 뿐입니다. 조각 하나로는 참을 볼 수 없습니다. 그렇다면 지나간 조각들을 엮어 만든 마음 세상을 우리는 오늘 앎과 알아봄이라 쓰고 있습니다. 그것을 보면 ñāṇa가 일어나고, ñāṇa가 일어난 이에게는 viññāṇa가 없습니다.

රටාව දකිනවා. හැබැයි රටාව මේ බොරුව බව දකිනවා. බොරුව බව දැකෙන හුව රවටන්න බැ. බොරුව බව දැකිනේ නැහනම් බොරුවට රැවටෙනවා ඇති කියලා. අන්න විඤ්ඤාණ වෙන්න එහෙම විඤ්ඤාණය නිරෝධ කළේ සංඛාරය නිරෝධ වෙන්න ඕන. සංඛාරය විනද්ධ කාය සංඛාර වචය සංඛාර මනෝ සංඛාරය සංඛාර අරගන්න පුළුවන් වඉන්නේ ඔය මායාවට රැවටිලා. ලස්සන නැතුමක්. හරි ලස්සන නැතුම. හොඳ ලස්සන සින්දුවෙ සංඛාරකට ගත්තා. අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි නිසා එකට කරලා හදාගත්ත එකක් තියෙනවා සංඛාරයක්. ඒකටයි සංඛාර කිව්වේ. ඔය සංඛාරය අවිද්‍යාව දුරු කර නෑහැ. නිරෝධ වෙනවා. දැන් අවිද්‍යාත්ය වශේෂ විරාග නිරෝධා සංඛාර නිරෝධ සංඛාර නැ. කාර කාර තියෙනවා. සංඛිරි වෙනවා. අවිද්‍යා ප්‍රශාස කියන එකම එතන නැහැ. ඒකයි සංඛාර නැහ. කායකාර තියෙනවා, වජයකාර තියෙනවා, මනෝකාර තියෙනවා කාරය හිත වලට ක්‍රියා සිද්ධ තියෙනවා. ක්‍රියා සිද්ධිය ක්‍රියා සිත් වලට මෝලකමක් නෑ. ඥානයෙන් දැක්කට පස්සේ මුලාව ඉවරයි. සංඛාර ඉවර වුණා. සංඛාර

무늬는 봅니다. 그런데 그 무늬가 거짓임을 봅니다. 거짓임을 보는 이는 속일 수 없습니다. 거짓임을 보지 못하면 거짓에 속아 '있다'고 합니다. 그것이 viññāṇa입니다. viññāṇa를 nirodha하려면 saṅkhāra가 nirodha되어야 합니다. kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra — saṅkhāra를 짓는 것은 그 māyā에 속아서입니다. 아름다운 춤, 아주 아름다운 춤, 좋은 노래를 saṅkhāra로 잡았습니다. avijjā와 taṇhā 때문에 한데 모아 만든 것, 그것이 saṅkhāra입니다. 그 saṅkhāra는 avijjā를 없애면 nirodha됩니다. 'avijjāya tveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho' — saṅkhāra는 없고 'kāra'만 있습니다. avijjā와 taṇhā라는 'saṃ'이 거기 없기에 saṅkhāra가 없습니다. kāya kāra, vacī kāra, mano kāra는 있습니다. 'kāra'란 마음의 작용(kiriya)입니다. kiriya citta에는 미혹이 없습니다. ñāṇa로 본 뒤에는 미혹이 끝나고 saṅkhāra가 끝났습니다.

පස්සේ මුලාව ඉවරයි. සංඛාර ඉවර වුණා. සංඛාර එවරු වුනහම සංඛාර නිසා හටගන්නේ මුලාවක් ඇති දෙයක් හැටියට පේන බොරුවක් දැනීමක් හැටියට විඤ්ඤාණයක් නැහැ දැන් එතන පෙනීම තියෙනවා. පෙනීම අඳුනා ගන්නවා. හැබැයි මේ බොරුවෙන් හටගත්ත මායාවක් මේ පේන්නේ කියලා දකිනවා. මේ රූපය කියන්නේ මායාවක්. ඒක දැකලා ඉර. දැකනම් ඥානයෙන් දැක්කා. ඥානය පහලනා නම් මුලා පහලයි ඥානය ආවේ. විඤ්ඤාණය හිත නිරෝධයි. හිත් නිරෝධ නෑ. විඤ්ඤාණ නිරෝධයි. විඤ්ඤාණය කියන්නේ හිත කියලා ගත්තට පස්සේ අපි අඳුනගන්නේ නැති වැඩෙනවා චිත්ත මනෝ විඤ්ඤාණ ඉතින් අපි කියනවා මේ ඔක්කොම එකයි කියලා. ඒ එකම දැනීම තුළ එක්තරා දෘෂ්ටියකින් බොරුවකට රැවටලා ඉන්නවා. අපි අරගන්න ඕනේ ඒ රැවටිලා කියන බොරුව දැනගෙන බොරුව බොරුව හැටියට දැනගෙන ඒ බොරු බව තේරුම් ගත්තහම අන්න විඤ්ඤාණ කියන සත්වයක් බැඳිලා නැහැ.

saṅkhāra가 끝나면, saṅkhāra 때문에 생기는 미혹, 있는 것처럼 보이는 거짓을 앎으로 잡는 viññāṇa가 없습니다. 이제 거기에 봄은 있고, 보이는 것을 알아봅니다. 그런데 이 거짓에서 생긴 māyā가 보인다는 것을 봅니다. 이 rūpa는 māyā임을 보고 끝납니다. 보았다면 ñāṇa로 본 것입니다. ñāṇa가 일어나면 미혹은 물러가고 ñāṇa가 옵니다. 마음이 nirodha된 것이 아니라 viññāṇa가 nirodha된 것입니다. viññāṇa를 마음으로 받아들이면 알아보지 못하게 됩니다. citta, mano, viññāṇa — 우리는 이 모두가 하나라고 합니다. 그 같은 앎 안에서 어떤 diṭṭhi로 거짓에 속아 지냅니다. 우리가 알아야 할 것은 그 속임의 거짓을 알아 거짓을 거짓으로 아는 것이며, 그 거짓임을 깨달으면 viññāṇa라는 존재가 묶이지 않습니다.

දැන් ගිනි පෙල්ලා කරකෝනකොට කිනි වලක් තියෙනවද කියලා අහනවා. ඔහු කියනවා. ඇත්ත වශයෙන්ම ගිනිවලක් ඔයාද එතොන තියපි ගන්නවද? නෑ නෑ මම ඒ පේන හැටි මිසක්. ඔය ගිනි පෙනිල කරකො ගිනි වල කියලා මම දැන් දන්නේ නැහැ. දැන් ඕක දැක්කාට පස්සේ පුංචි ළමයෙකුට පෙන්නවා. ඒ ළමයන් අහනවා. ඕක කාරණය දන්නේ නැති ළමයග එයාගේ නෑ මඩයක් ගිනිවලා අල්ලා තියෙනවාම ඉදර ගිනි පෙනෙල්ල කරකෝණ නිසා ගිනිවලලා හටගන්නවා කියා දැක්කේ නැති යමෙක් ඇත්තනම්. ඔහු නිගමනය කියනවා මේ ගිනිවල අල්ලක්මයි කියලා. ඊට පස්සේ එයා සල්පයක් තියෙනවා. ඒ ගිනිවල්ල දැන් ගේනික බෙන්න කැරක නතර කොරො ගිනිවල එපෙන්න නැතුව යනවා. ඒ අහනවා කොහාටද ගිය ගිනිවලන්නේ ඒක යන්න දෙයක් එතන තිබුනේ. නැත්තේ දැන් මේ ගියදු මෙතන තියෙනවා. මෙතන නැම් කොහන තියෙන්නේ බින් ක්ක තියෙන්නේ බැහැ. ඔය තර්කය ඉදිරිපත් කරන්න පුළුවන්. අර ගිනි වල ගිනි පෙනිල්ලා කරකෝ නිසා පේන විද්‍යාමානය මායාදය කිව්වේ ගිනි වල කියන දැක්ක පම ගිනිවල නැවතුනා නම් ගිනි පෙළට කැරකී නැවති

불붙은 막대를 돌리면 불 고리가 있느냐고 묻습니다. 그는 말합니다. '정말 불 고리가 거기 있다고 받아들입니까?' '아니요, 그렇게 보일 뿐입니다. 불붙은 막대를 돌려 생긴 불 고리라는 것을 저는 압니다.' 그것을 본 뒤 어린아이에게 보여 줍니다. 까닭을 모르는 아이, 불붙은 막대를 돌려서 불 고리가 생긴다는 것을 보지 못한 이라면 '이것은 불 고리다'라고 결론짓습니다. 그 뒤 불붙은 막대를 돌리다 멈추면 불 고리가 보이지 않게 됩니다. 그는 '불 고리는 어디로 갔느냐'고 묻습니다. 갈 것이 거기 있었던 것이 아닙니다. '지금 간 것이 여기 있느냐, 여기 없으면 어디 있느냐' 하는 그런 따짐을 내놓을 수 있습니다. 그 불 고리는 불붙은 막대를 돌려서 보이는 나타남, māyā입니다. 불 고리라는 것은 본 것일 뿐입니다. 불붙은 막대가 돌기를 멈추면 불 고리는 사라지고 끝납니다.

මේ ගිනිවල නැවතුන නැගි ඉවරයි. ඇත නැත දෘෂ්ටිය අන්න ඇත නැත කියන දෘෂ්ටිය ඔතනැයි ශරය දැක්කට පත් වෙනවා. ඇත නැත කියන දෘෂ්ටිය තියෙන්නේ විඤ්ඤාණ වල විඤ්ඤාණය පටන් ගන්නවා. සංඛාර වලත් ඒක පටන්ගෙන නිෂ්පාදන කරන විඤ්ඤාණය තමයි ඇතැදගෙන දෘත්‍ය දෙන්නේ.

있다, 없다는 diṭṭhi는요? 네, 그 '있다, 없다'는 diṭṭhi가 거기서 생깁니다. '있다, 없다'는 diṭṭhi는 viññāṇa에 있습니다. viññāṇa에서 시작합니다. saṅkhāra에서 시작해 만들어 낸 viññāṇa가 '있다'는 diṭṭhi를 줍니다.

නැතයි නැතයි කියන එක ශාස්ත්‍ර උච්චරයදය දික කියලා වාදය. ඔය මාධ්‍යය තුළින් කියන්න කියලා කියාලා පින්. මාධ්‍යය නම් මොකක්ද මැදක් මොකක්ද කියන්නේ මැද මැද සූන්‍යයක්. යම්කිසි කෙනෙකුට කියනවා අරි දෙක ලීයක් දීලා ඕකේ මැඳින් අල්ලගන්නා. අල්ල ගත්තා අල්ල ගත්තා කියනවා. පළමු මැනලා ගියනම් සේපයක් හරා මැලා බලකොට ඔය අල්ලගෙන ඉන්නේ මැද උඩින වැටෙන්නේ. කෝ මැද අල්ල දැන් එයාට පේනවා තමන් අතින් ම හිටගෙන තියෙන්නේ මැදට උඩයි රයි කියලා මැදකි අල්ලයි තියෙන්නේ බොරුව. ඒබ නිය පොත්ත තියෙනවාද අර ගාපු හීරක් ගාලා දන්නවා අන්න විස්යක් ඒ කියන්නේ එක හී විස්ක් ලෝක කරලා බලන බලපුහා පේනවා. ඒය අල්ලා තියෙන්නේ එලටීම වැටෙන්නේ. ට මැද අහු වෙලා. දැන් මැද අල්ලන්න පුළුවන්. එහෙනම් මැදට මැද කිරිලා ඇල්ලුවත් අල්ලා තියෙන්නේ මැද කර උඩි ගැට මෙහෙම මැදෙනට සූන්‍යයක් අල්ලන්න තැනක්. අන්න

'있다', '없다' 하는 것은 sassata와 uccheda의 다툼입니다. 그것을 중간으로 말하라고들 합니다. 중간이란 무엇입니까? 가운데란 빈 것(suñña)입니다. 누군가에게 두 자 길이 막대를 주고 가운데를 잡으라 합니다. 잡았다고 합니다. 실로 재어 보면 잡고 있는 것은 가운데보다 위입니다. '가운데를 잡아라' 하면 이제 그는 제 손이 가운데보다 위나 아래에 있다는 것을 봅니다. 가운데를 잡았다는 것은 거짓입니다. 머리카락 한 올만큼이라도 확대해서 보면 비켜 있는 것이 보입니다. 그렇다면 가운데를 겨누어 잡아도 잡은 것은 가운데의 위나 아래입니다. 이렇게 가운데에는 잡을 곳이 없는 빈 것이 있습니다.

මැදෙනට සූන්‍යයක් අල්ලන්න තැනක්. අන්න මාධ්‍ය ප්‍රතිපදාව කියන්නේ ඇති නැති දෙකම නැ. අන් එදාටයි මාධ්‍යන් ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාගධීය කිව්වා මාධ්‍ය ප්‍රතිලා කිව්වේ ඇත නැත දෙකම අත්තක් ඒක ඕක ගන්න නැතුව හුඟක් ගන්නත් එපා ටිකක් ගන්නත් එපා මැදින් ගන්න කියලා ගන්නවා. අර කොල්ලේ මැඳින් අල්ලගත්තා කියලා උඩින් මැඩින් අල්ල ගත්තා වගේ කතාව ඒ අදහ තියනඑකක් ඔහ ඉන්නේ අන්ත දෙක අන්ත දෙකත් යහම සුන් එයාට කතා කරන්න ඇත නැත්නම් දෙකම ධර්මය කියන්නේ ඒයි.

majjhimā paṭipadā란 있음과 없음 둘 다 아닌 것입니다. 그날 그것을 ariya aṭṭhaṅgika magga라 하셨습니다. majjhimā paṭipadā는 있음과 없음 두 끝을 모두 떠난 것인데, 그것을 '많이도 말고 적게도 말고 가운데로 잡아라'로 받아들입니다. 막대의 가운데를 잡았다며 위쪽을 잡은 것과 같은 이야기입니다. 두 끝을 떠나면 빈 것이고, 그에게는 있음이니 없음이니 하는 말이 없습니다. dharma란 그것입니다.

විඤ්ඤාණ නිරෝධනම් දැන් බහිනවන මුලාව මුලාව හැටියට දැකන පස්සේ ඇති දෙයක් හැටියට දැකනේ නැහැ ලස්සනයි සුන්දරයි ඔක්කොම කියලා හිතන නාමරූ බහිනේ ඇති දෙයක් නෑහැ කියලා දැනගත්ත මොන ලස්සනද මනසදෙන්නේ නැති දේ ඇත නැති දෙක එහෙම නැහ. ඒ නාම රූප නිරෝධයි. එහෙනම් ඇසක කම් දිව නාසය ශරීරය කියන ඒවා මල කියන ඒවා මොනවට ආයතන කරන්නද? කොහෙ අල්ලගන්න අල්ලගත්ත යහනම් හැතනම් ඇපදිලා දරියට කූලුව තියෙනවා. එහෙනම් ස්පර්ශ කරන්නදී රෘති ස්පර්ශය දැන් ඉතින් මගේ කියලා මම කියලා එකක් නැත්නම් අල්ලගත්තේ නැත්නම් ඒ නිසා හටගන්න දෘෂ්ටියක් නැත්නම් මොන දෘෂ්ටියද ස්පර්ශ අන්න ස්පර්ශයක් ිරෝධයි. එහෙනම් ඒ

viññāṇa nirodha라면 이제 빠져들지 않습니다. 미혹을 미혹으로 본 뒤에는 있는 것으로 보지 않습니다. '아름답다, 곱다' 하며 생각하던 nāmarūpa에 빠져들지 않습니다. 있는 것이 없다고 알았으니 무슨 아름다움을 마음에 두겠습니까? 있음과 없음, 그런 것이 없습니다. 그것이 nāmarūpa nirodha입니다. 그러면 눈, 귀, 혀, 코, 몸, mana를 무엇하러 āyatana로 만들겠습니까? 무엇을 잡겠습니까? 잡지 않으면 그대로 우리로 있습니다. 그러면 phassa는 diṭṭhi phassa인데, '나, 내 것'이라 잡은 것이 없고 그로 생기는 diṭṭhi가 없으면 무슨 diṭṭhi phassa이겠습니까? phassa가 nirodha됩니다.

ස්පර්ශ අන්න ස්පර්ශයක් ිරෝධයි. එහෙනම් ඒ ස්පර්ශය ගත්තට පස්සේනේ ම මගේ ආත්මය කියන වේදනාව ඒවා කැඩෙනකොට බිදෙනකොට අනේ අපයි කියලා වේදනාව ආවා. ඒ වගේම හරි ප්‍රියමනාපයෙන් සුඛ වේදනාවක් ආවා. ලැබුණා කියලා. ලැබෙන්නවත් නොලැබෙන්නවත් මේ ලෝකේ මේ සූන්‍ය දේක මොනවද ගන්න තියන්නේ එකයි තේරුම් පැත්තට පසු. මොන වේදනාවද? වේදනත් නිරෝධයි. එහම් තණ්හා කොද තියෙන්නේ? ඒකත් නිරෝධයි. බැඳෙන එකත් තිබුණද? උපාදානත් නිරෝධයි. භවක් තිබුණද? මොන බවක භවක් නිරෝධයි. භවක් නැ ජාතියක් තියෙනවද? ජාතියන් නිරෝධයි. එහෙනම් ජරාපත තියෙනවද ඒකත් නැහැ. එහෙනම් මුලින්ම පටිච්ච සමුප්පාදය සාම වලින් නිරෝධ කරලා තියෙන්නේ ඔය කරන ක්‍රම. නමුත් ඔය වෙනකොට ඇස කන දිව නාසය ශරීරය පලායතන කියලා ගත්ත මිනිහිර වෙන්න වෙනවා. බුදුහාමුදුරුවෝ බුදු වෙලා නැහ කියන තෙර දෙන්න වෙනවා. යි

phassa를 잡은 뒤에야, '나, 내 것, 나의 attā'라는 것이 깨지고 부서질 때 '아이고' 하며 vedanā가 왔고, 마음에 드는 것으로 즐거운 vedanā가 왔습니다. 얻었다며요. 얻을 것도 잃을 것도 없는 이 세상의 빈 것에서 무엇을 가질 게 있습니까? 그렇게 깨닫고 나면 무슨 vedanā이겠습니까? vedanā도 nirodha입니다. 그러면 taṇhā는 어디 있습니까? 그것도 nirodha입니다. 묶이는 것이 있었습니까? upādāna도 nirodha입니다. bhava가 있었습니까? bhava도 nirodha입니다. bhava가 없으면 jāti가 있습니까? jāti도 nirodha입니다. 그러면 jarāmaraṇa가 있습니까? 그것도 없습니다. 처음에 paṭiccasamuppāda를 nirodha한 것은 이런 방법입니다. 그런데 눈, 귀, 혀, 코, 몸을 saḷāyatana로 받아들이면, 부처님이 부처가 되지 못했다는 해석을 내놓아야 합니다.

බුදුහාමුදුරුවෝ ැසගන්න දන්සර තිබුණේ. ඒ අවස්ථාවේ ශරීරය තිබුණා. එහෙනම් මොකක්ද බුදු වුණා සලායත නිරෝධ කරලා නැහැ. මැරනකන් ඉන්න බැ. ප්‍රඥා පලි නියෝජන සම්පූර්ණ කරන්න කියලා ගත්තොත් නිවන් දකිනකොට ඇග ඒක නෙන්න ඕනේ එහෙම අසුහෙන සම්පූර්ණ කලායතන කියන්නේ ඇසගන දේවනාසය ශරීරයට කරලා සලායතන නිරෝධ වෙලා එකාන්තය අවිද්‍යා අත්ය ඒවා අශේෂ විරාගය නිරෝධා සංඛාරා නිරෝධ බුදුජාණන් වහන්සේ ශක්ේසයක් තුුනේ නැහ අවිද්‍යාව තිබුණයි කියලා ඔප්පු කරන්න බැහැ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේට ඇස කන දිවනාසය ශරීරය නම් පලායතන උන්වහන්සේට ලොකුා බුද්ධත්වයට පත් වෙන අති දහුවෙන්න ඕන.

부처님께는 눈과 귀가 있었습니다. 그때 몸이 있었습니다. 그렇다면 무엇이 부처가 되었습니까? saḷāyatana를 nirodha하지 않은 셈입니다. 죽을 때까지 기다릴 수도 없습니다. 그렇게 받아들이면 nibbāna를 볼 때 몸이 없어져야 합니다. saḷāyatana를 눈, 귀, 혀, 코, 몸으로 하면 'avijjāya tveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho'에서 saḷāyatana도 nirodha되어야 합니다. 부처님께 kilesa가 남아 있었다고, avijjā가 있었다고 증명할 수는 없습니다. 그렇다면 부처님께 눈, 귀, 혀, 코, 몸이라는 saḷāyatana는 부처가 되는 그때에 없어졌어야 한다는 말이 됩니다.

මේ යථාර්ථය මොකක්ද? ඒ නිසා තමයි ධර්මය අර්ථය හැඟවට පස්සේ මේ අටුවාවල වහලා තිබොත් එහෙම අපි මොනවා කියලා ගත්තත් හරියන්නේ අරන් තියෙන්නේ මේ කාලින් ඒ වචන එකක් ගත්ත පෙළ දහමේ අර්ථය කියන එක වෙනයි. පෙළ දහමට දීලා තියෙන සිංහල අර්ථය පෙළ දහම නෙමෙයි ඒක අර්ථ කතාවක්. ඉතින් පෙළ දහම තියෙන එක එදා රහතන් වහන්සේලා දෙවිපිසියාපත් රහතන් වහන්සේලා අර්ථය වෙනස් වෙන්න නැති වෙන විදිහට පද රටාවකින් ඒ විස්තරය දුන්නා තේරුම් ගන්න. නමුත් ඕකට සිංහල අර්ථ දෙන්න ගියාම සිංහල අර්ථ කෙළනේ ඒක අර්ථ කතාවක්. ඒක ආචාර්ය වාදය. ඉතින් ඒක අපි ඒක විවේචනය කරනවා. විවේචනය නෙමෙයි විමර්ශනය කරනකොට පෙළ දහම විවර්ශනය කරනවා කියලා යම් කෙනෙක් සමහර කියන්න පුළුවන්. නැන් පෙළ දහමද අපිට විවර්ශනය කරන්න අපි කොහොමත් අයි කියන්නේ නැහැ. ිවිසින් දිා පත් රහත් ඵලයට පත් වුනා නම් දකින්න පුළුවන් ඒකේ.

이 참모습은 무엇입니까? 그래서 dharma의 뜻이 aṭṭhakathā들에 가려져 있으면, 우리가 무엇을 말해도 맞지 않습니다. 이 시절에 그 낱말 하나를 잡은 것입니다. pāḷi의 뜻은 다른 것입니다. pāḷi에 붙인 Sinhala 뜻은 pāḷi가 아니라 뜻풀이입니다. pāḷi는 그때 arahant들, tevijja를 얻은 arahant들이 뜻이 바뀌거나 사라지지 않도록 낱말 무늬로 그 설명을 남겨 이해하게 한 것입니다. 그런데 거기에 Sinhala 뜻을 붙이면 그것은 뜻풀이일 뿐입니다. 그것은 ācariyavāda입니다. 우리는 그것을 따져 봅니다. 비판이 아니라 살펴볼 때, 누군가는 우리가 pāḷi를 살핀다고 말할 수 있겠지요. 아닙니다, pāḷi를 살필 자격이 우리에게 있다고는 결코 말하지 않습니다. tevijja를 얻어 arahatta phala에 이른 분이라면 그것을 볼 수 있습니다.

දැන් පෙළ දහම කියන්නේ අරය පාලියෙන් දියෙන. ඉතින් ඒක අපිට විවේචනය කරන්න ඒක අයදියක් නැහැ. හැබැයි පෙළදහත ලිව්වේ වෙලා. අ දැන් ඊස පං මේ ග්‍රන්ථාරූප කළානේ ඔව් එතකොට වෙන විතරයි ග්‍රන්ථාරූල කරලා තියෙන්නේ අර්ථ අට්ට පත් අන්න ඒක නිකන් ඒ දහම් අර්ථ ග්‍රන්ථාරූල වෙලා නැහ. නැ. දහම් අර්ථ තිබිච්ච තමයි ලංකාවේ මේ එළාෂාවෙන් තිබුණයි කිව්වා හෙළාටතුුවා. එළාටුවා කියන එක අද. එලාටුවා නැති වුනාට පස්සේ කොහොමද අපි ඒක අර්ථය ගන්නේ?

pāḷi는 ariya들이 Pāli로 남긴 것입니다. 그것을 비판할 권리는 우리에게 없습니다. 그런데 pāḷi를 적은 것은 나중입니다. 그때 책으로 적었지요. 네. 그때 책으로 적은 것은 pāḷi뿐이고 뜻은요? aṭṭhakathā 말이군요. 그 dharma의 뜻은 책으로 적히지 않았습니다. dharma의 뜻은 Laṅkā에서 Hela 말로 있었다고 했고, 그것이 Helaṭuvā입니다. Helaṭuvā가 사라진 뒤 우리는 그 뜻을 어떻게 얻습니까?

එලාටුවා වෙනුවට පස්සේ ගත්තේ පාලියට බුද්ධ කෝෂ හාමුදුරවාදී අය පාලියෙන් අටුවා ලීනයි. ඒක නැවත හින්න පරිවර්තනය ගත්තයා තමා අද මේ අටුවා කියලා ගන්නේ. කොරා පරිවර්තනය වෙන අදහසක් අරන් තව භාෂාවට පරිවර්තනය කරනකොට ඒකාන්තයෙන් ඔහුගේ අදහස එතන ගැබ් වෙනවාමයි. තිබිච්ච අදහස නෙමෙයි ඔහු ගන්නේ ඔහු පරිවාර ඔහුට වැටිච්ච අදහස ඉතින් එයා බැරිලා පෘථග්ජනක් මගඵලලා දිත් ලැබු කෙනෙක් හැටියට පෙන්නන්නේ නැහැනේ බුද්ධා එහෙම පෙන්නපු දෙයක්වත් නැහැ. ඉතින් එහෙමනම් ඉතින් බුද්ධයෙක් කොහොමද මේ නියම අදහස එයාට අදහත් තෝරලාන් එයා මේ පරිවර්තන කරා පටිච්ච සමුප්පාද වර්ග මහාසාගර අතර මුන හා සමු වලා කියලා ඉදිරාවම කියන්නේ ඇත්ත නිකාද ඔය විදිහට පටිච්ච සමුප්පාදය තව කොරහ අහල පශ්න උත්තර දෙන්න

Helaṭuvā 대신 나중에 얻은 것은 Buddhaghosa 스님 같은 이들이 Pāli로 쓴 aṭṭhakathā입니다. 그것을 다시 Sinhala로 옮긴 것이 오늘 aṭṭhakathā라고 받드는 것입니다. 어떤 생각을 다른 말로 옮길 때는 반드시 옮기는 이의 생각이 거기 담깁니다. 있던 생각이 아니라 그에게 떠오른 생각을 잡습니다. 그런데 그는 puthujjana였지, magga phala를 얻은 이로 드러나지 않았습니다. 그런 것을 보여 준 적도 없습니다. 그렇다면 어떻게 참뜻을 골라 옮겼겠습니까? 그런 식으로 paṭiccasamuppāda를 큰 바다 같다고 하며 묻고 답하는 것입니다.

අතීත භවයේ උපන්න මේ භවය ජීවත් වෙනවා මතු භවය මල අතී භවය උපාලා මැරිච්ච දෙනෙකුත් නැ මේ පටිච්ච සමුප්පාදය මේ භවය උපදක් නැහ මරණය නඇතන දැන් මේ වගේ පැවයක් නේ. අවිජ්ජා පච්චයා වංකාරා පෙර භවය සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියන්නේ පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය කියලා මේ භවයට ගා. එතකොට ශුතියවත් නැහැ සුචිති සිද්ධවත් නැහැ පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය පහළ වෙනවා. ඒකත් නත්ති ප්‍රත්‍ය ප්‍රත්‍ය වන පටිසන්ධ විඤ්ඤාණය පහළ වෙනවා. එහෙනම් අතීතය සංඛාර දැම්මා නම් අතීතයේ තික සංඛාරයක්වත් වෙන්න බැහැ පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය

지난 bhava에 태어나 이 bhava를 살고 다음 bhava로 간다고 합니다. 그런데 이 paṭiccasamuppāda에는 지난 bhava에 태어나 죽은 이도 없고, 이 bhava에 태어남도 죽음도 없는데, 이런 bhava의 이어짐을 말합니다. 'avijjā paccayā saṅkhārā'를 지난 bhava로, 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'을 paṭisandhi viññāṇa라 하여 이 bhava로 가져옵니다. 그러면 cuti도 없고 cuti citta가 일어나지도 않았는데 paṭisandhi viññāṇa가 일어납니다. 그것도 natthi paccaya로 paṭisandhi viññāṇa가 일어난다고 합니다. 그렇다면 saṅkhāra를 지난 것으로 놓았으니, 지난 saṅkhāra 하나도 paṭisandhi viññāṇa가 될 수 없습니다.

එහෙනම් ඉපදුනා මේ භවය සංඛාර ඉස්සෙල්ලා භවය මේ භවය ඉපදිලා. ඉපදින හේතුව ඉස්සෙල්ලා භවය කළත් මේ භවය ඉපදිලා. ඒ ඉපදිච්ච එකනම් විඤ්ඤාණ නාමරූප සලායතන ස්පර්ශ වේදනා තණ්හා උපාදාන භව කියලා මෙහෙ ගියා. භාප්චියා ජාතිය කියලා ඊළඟ භවයට කිය ජාතිය. දැන් මැරිච්ච කෙනෙකුත් නැ. උපන් එක ඉපදිලා. උපන් මැරිච්ච දෙෙනක් නැ පත් සමපාල පෙර බවෙන් මැරිච්ච කෙනෙක්. පටිච්ච සමුප්පාදය එකනු රැක කරන එහෙම ඇති. දැන් පටිච්ච සමුප්පාදය දැකීම ධර්මයකින්න කියලා පෙන්නද දකින්නක් බැහැනේ. බැහැනේ. පටිච්ච සමුප්පාදය වැහුණට පස්සේ කොහොම ධර්මය දකින්න.

그렇다면 이 bhava가 태어났습니다. saṅkhāra는 앞 bhava이고 이 bhava는 태어남입니다. 태어난 원인은 앞 bhava에 지었어도 이 bhava에 태어났습니다. 그 태어난 것이 viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava로 여기서 이어지고, 'bhava paccayā jāti'를 다음 bhava의 jāti라 합니다. 이제 죽은 이도 없는데 태어난 것이 태어났습니다. 그렇게 보려면 앞 bhava에서 죽은 이가 있어야 합니다. paṭiccasamuppāda를 보는 것이 dharma를 보는 것이라 하셨는데, 이렇게는 볼 수가 없지요. 볼 수 없습니다. paṭiccasamuppāda가 가려진 뒤에 어떻게 dharma를 보겠습니까?

පටිච්ච සමුප්පාදය හරියට දැක්කනම් නාම රූප පරිච්ඡේදය අභිධර්මය විශේෂත්වයක්. නාම රූප පරිච්ඡේදය කරන්න තියෙනවා හිත නාම කය රූප කියලා. හිත නාම කය රූප කියන්න කිව්ම ඕකට ටක් කරගන්නායි කියන්නේ අපි නාම රූප පරිච්ඡේදය කරගන්න ඕකට හත නාම කය රූප දැන් ඕක දැනගන්නම් ඔහේ තරම් මහා මරුවක් නැ. ඔහොම නාමරූප පරිච්ඡේද කරගන්න නාම රූප වෙදන්න නම් එයා දැනගන්න ඕනේ විඤ්ඤාණ යම් සේද නාම රූප ඒ ආකාරයි. ඒකේ බහින්න. විඤ්ඤාණයේ රාගම් බහින නාම රූප රාගිකා නාම රූප යම් ආකාරයක්ද සලායතනය ආකාරය නාමරූප සාවිත නම් පලායත රාගීතයි.

paṭiccasamuppāda를 바로 보았다면, nāmarūpa pariccheda가 Abhidhamma의 특별한 점이라고 합니다. nāmarūpa pariccheda를 하라며 마음은 nāma, 몸은 rūpa라고 합니다. 마음은 nāma, 몸은 rūpa라고 말하라고 하고, 그것을 외우는 것을 nāmarūpa pariccheda라 합니다. 그것을 안다고 해서 대단한 일도 아닙니다. 참으로 nāmarūpa를 가르려면 그가 알아야 할 것은, viññāṇa가 어떠하면 nāmarūpa도 그러하다는 것입니다. 거기에 빠져듭니다. viññāṇa가 rāga에 빠지면 nāmarūpa도 rāga입니다. nāmarūpa가 어떠하면 saḷāyatana도 그러합니다. nāmarūpa가 rāga와 함께라면 saḷāyatana도 rāga입니다.

නාම රූප බළු වැඩක් නම් බළුම රූප නම් උපත්තිය ජාතිය බු ජාතිය. නාම රූප හරක් නම් ඒක බැහැගන්න එකෙන් හටගන්න ජාතිය හරක් ජාතිය. මේ නාම රූප බැහැගත්තේ නැත්නම් ඒ විඤ්ඤාණයහැට යන්නද බැ. විඤ්ඤාණයක් පහළ වුනාම මේකේ නාබ රූප වැහැගත්තොත් තමයි. කලායතන ස්පර්ශ වේදනා, තණ්හා, උපාදාන භව ජයති පහළ වෙන්නේ. ඉන්ද්‍රිය සංවර වුනොත් එහෙම බහිනවද? බහින්න විදිහක් නෑ. රාග හිතා පහළ වුණා. පහළ වෙච්ච රාග හිත වර්ධනය වෙන්න නම් රාග අරමුණු බහින්න ඕනෑහිට රාග අරමුණු බැසො තමයි ඒ හිත වර්ධනය වෙලා ඒ පැතට හැරෙන්නේ. ඒ නාම රූප පරිච්ඡේද කරගන්න ඕන දැනගන්න ඕනේ මොන මොන නාම රූප වැසීමෙන් මොන මොන ජාතියක් පහළ වෙනවද මෙන්න මේවා බළු ජාතිය පහළ කරන නාම රූප අන්න නාම රූප පරිච්ඡේදයක් කරගත්තා මෙන්න බල්ලෙක් වෙන්නේ නාම රූප මෙන්න හරකයෙක් වෙන්නේ නාමරූප මෙන්න මේවා බැහැගත්නම් Yeah.

nāmarūpa가 개의 것이라면 태어남은 개의 jāti입니다. nāmarūpa가 소라면 거기에 빠져 생기는 jāti는 소의 jāti입니다. 이 nāmarūpa에 빠지지 않으면 viññāṇa는 갈 수 없습니다. viññāṇa가 일어날 때 거기서 nāmarūpa에 빠져들어야 saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava, jāti가 일어납니다. indriya saṃvara를 지키면 빠져듭니까? 빠져들 길이 없습니다. rāga의 마음이 일어났다 해도, 일어난 rāga 마음이 자라려면 rāga의 대상에 빠져들어야 합니다. rāga 대상에 빠져야 그 마음이 자라 그쪽으로 돌아섭니다. 그래서 nāmarūpa pariccheda를 하여, 어떤 nāmarūpa에 빠질 때 어떤 jāti가 일어나는지 알아야 합니다. '이것이 개의 jāti를 일으키는 nāmarūpa'라고 알면 nāmarūpa pariccheda를 한 것입니다. 이것이 개가 되는 nāmarūpa, 이것이 소가 되는 nāmarūpa, 이것들에 빠지면…

번역 고르기