죽은 뒤 다음 몸으로 가도 cuti·paṭisandhi 사이엔 틈이 없다
මේ කය බිඳුනු පසු මතු කයකට යන මුත් චුති-පටිසන්ධි අතර අතරකුදු නැති බව...
හතරක් නෑ කියන එක ධර්මය හොඳ වෙර පැහැදිලිව පෙන්නලා තියෙනවා අභිධර්මය.
그 사이에 틈이 없다는 것을 dharma, 곧 abhidhamma가 아주 분명하게 보여 줍니다.
ඇත්ත වශයෙන්ම ඒ සත්වයම සත්වයයි. ඒ ගැන මොනක් කතා කරන්න දෙයක් නැහැ. හැබැයි සත්යය බව දැනගන්න විදිහක් නැතුවයි කියන්නේ ඒක වරු කියලා පෙලක් පිළිගන්නේ නෑහ කියන්නේ. එහෙනම් පිළිගන්න පුළුවන් විදි තියෙන මම හේතු පෙන්නන්න.
사실 그것은 참으로 맞는 말입니다. 그에 대해서는 더 할 말이 없습니다. 다만 그것이 참이라는 것을 알 길이 없어서, 틀렸다고 하며 pāḷi를 받아들이지 않는다는 것입니다. 그렇다면 받아들일 수 있는 길이 있다는 까닭을 제가 보여 드리겠습니다.
ඒ වගේම මේ කය මරාට පස්සේ මතු කයකට යනකන් හතරක් තියෙනවා කියන එකත් සත්වයම සත්යය. ඒකටත් මම හේතු පෙන්නන්න. දෙක පරක්පර නොවෙන බව පවත් පෙන්නන්න ධර්මය. හැච්චර ක විස විඳලා නැති ප්රශ්නයක් මේ විසි විසඳලා පෙන්නන්න. තේරුණානේ?
그와 함께, 이 몸이 죽은 뒤 다음 몸으로 갈 때까지 사이가 있다는 것도 참으로 맞습니다. 그것에도 까닭을 보여 드리겠습니다. 이 둘이 서로 어긋나지 않는다는 것을 dharma로 보여 드리겠습니다. 그토록 오래 풀리지 않던 물음을 이제 풀어서 보여 드리겠습니다. 알겠지요?
කතංච භික්ඛවේ ජාති මේ සූත්ර පිටකය විග්රහ කරනවා ජාති යං තේසං තේසං සත්තානං තම්මි සත්ත නිකායේ ජාති සංජාති, ඔක්කන්ති, අභිනිබ්බත්ති කන්දානං පාතු බවෝ ආයතනානං පටිලාභෝ කාරණා හයක් අයං උච්චති භික්ඛවේ ජාති. මහන මෙන්න මේකට ජාති කියනවා. දැන්
「Katamā ca, bhikkhave, jāti?」 sutta piṭaka는 이렇게 풀이합니다. 「Yā tesaṃ tesaṃ sattānaṃ tamhi tamhi sattanikāye jāti sañjāti okkanti abhinibbatti khandhānaṃ pātubhāvo āyatanānaṃ paṭilābho」 — 여섯 가지입니다 — 「ayaṃ vuccati, bhikkhave, jāti.」 bhikkhu들이여, 바로 이것을 jāti라 한다는 것입니다.
ජාති. මහන මෙන්න මේකට ජාති කියනවා. දැන් ජාති කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ සංක්ෂිප්ත කරලා මේ ජාති කියලා අපි ලෝක සම්පතයේ කතා කරන වචනයද විග්රහ සහගතව ජාති හය ආකාරයකට වෙනස් වෙන ආකාරය පෙන්නුවා. හය ආකාරයක සම්පිඩන්නනය කිව්වේ මේ ජාති කියලා මේ ලෝකයා කියන්න.
이제 jāti란, 붓다께서 우리가 세상에서 흔히 쓰는 jāti라는 말을 풀어서 여섯 가지로 달라지는 모습을 보이신 것입니다. 그 여섯 가지를 모은 것을 세상 사람들이 jāti라고 부른다고 하신 것입니다.
මොකක්ද මේ වෙන්නේ? ඉස්සෙල්ලාම පෙන්නුවා ජාති කියලා එකක්. ඒක අවස්ථාවක්. තත්වයෙක්ගේ උපත්තියේදී හටගන්න ආකාරේ.
여기서 무슨 일이 일어납니까? 맨 먼저 jāti라는 것 하나를 보이셨습니다. 그것은 한 단계입니다. satta가 태어날 때 생겨나는 모습입니다.
දෙවෙනි අවස්ථාව සංජාතික අවස්ථාව තුන්වෙනි එක ඔක්කන්තිය අවස්ථාව හතරවෙනි එක අභිනිබ්බත්ති අවස්ථාව පස්වෙනි එක කන්දානම් පාතු බවෝ අවස්ථාව හයවෙනි එක ආයතනානම් පටිලාව ආයතන ප්රතිලාභය ඇලි ලැබුවා. ඇහැට රූප ක සද ඇහෙන්න දිවට රස නාසය ගන්න ආදී ඇහෙන්න ආයතන ප්රතිලාභය නැවත ලැබුවා. ඒ කියන්නේ අයි මත්ලය කයා ලබාගෙන ආවා. මෙන්න මේ සම්පීණඩනය අයි ජාති කියන්නේ.
둘째는 saṃjāti 단계, 셋째는 okkanti 단계, 넷째는 abhinibbatti 단계, 다섯째는 khandhānaṃ pātubhāvo 단계, 여섯째는 āyatanānaṃ paṭilābho, 곧 āyatana를 얻음입니다. 눈에 rūpa가, 귀에 소리가 들리고, 혀에 맛, 코로 냄새를 맡는 등 āyatana를 다시 얻었습니다. 곧 몸을 얻어 나온 것입니다. 바로 이 모음을 jāti라 합니다.
එහෙනම් දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ ජාති පෙන්නපු එකෙත් අන්න අභිධර්මය පෙන්නපු චුති පටිසන්ධිය අතර තිබිච්ච ජාතිය පෙන්නලා තිබෙනක් තියෙනවා ඉස්සෙල්ලම අන්න ජාතිය අන්න පෙන්නුවා ඉස්සෙල්ලාම හය ආකාරයෙන් පළවෙනි එක අන්න චුතියයි පටිසන්ධිය අතර හතරක් නැති ජාතිය අවස්ථාව
그렇다면 붓다께서 보이신 jāti 안에도 abhidhamma가 보인 cuti와 paṭisandhi 사이의 jāti가 드러나 있습니다. 맨 먼저 그 jāti를 여섯 가지로 보이셨는데, 첫째가 바로 cuti와 paṭisandhi 사이에 틈이 없는 jāti 단계입니다.
සංජාති අන්න අර අන්තර්වයිකවා කිව්වේ අවස්ථාව
saṃjāti는 저 antarābhavika라고 하던 단계입니다.
ඔක්කන්ති ඔන්න ඔය අන්තරාවයි තමා ගන්ධබ්බා අවක්කන්ති හොන්ති ඔක්කන්ති වෙනවා මිසා පටිසන්ධි වෙනවද බඩේ මේ බුද්ධ දේශනා බඩය පටිසන්ධියක් ගැන කියලා නැහැ කොතනකවත් බඩිට යන්නේ ඔක්කන්තිය.
okkanti — 바로 그 antarābhava, 곧 gandhabba가 「avakkanti hoti」, 들어가는(okkanti) 것이지, 배 속에서 paṭisandhi가 되는 것입니까? 붓다의 가르침 어디에도 배 속의 paṭisandhi를 말한 곳은 없습니다. 배로 가는 것은 okkanti입니다.
කොතනකත් වෙනවා ඔක්කන්තික්ඛණේ නාම රූපං අඤ්ඤමඤ්ඤං සහජාත පච්චීන පච්චේ පරිසන්දික්ඛණී විපාකාභයානං කටත්තාද රූපානං කම්ම පච්චේන පච්චය
어디서나 「okkantikkhaṇe nāmarūpaṃ aññamaññaṃ sahajātapaccayena paccayo」, 「paṭisandhikkhaṇe vipākābyākatānaṃ khandhānaṃ kaṭattā ca rūpānaṃ kammapaccayena paccayo」라고 합니다.
පටිසන්දි කොතන විපාක අව්යාකෘත සහ කර්ම රූප අව්යාකෘත විපාකය මෙන්න මේකයි පටිසන්ධිය වශයෙන් අවශ්ය වෙන්නේ කාය දසක භාව දසක වතු දසක කියන චිත්තක්ෂණ මේ රූපක්ෂණ තුනයි. පටිසන්ධියට කර්මජ රූපයන්ගෙන් හටගන්නේ. අන්න ඇහිපිය ගහන මොහොතක මේ කියලා ඒලා චුති පටිසන්ධ.
paṭisandhi는 어디에 있습니까? vipāka abyākata와 kamma에서 난 rūpa입니다. abyākata vipāka — 바로 이것이 paṭisandhi로서 필요한 것이고, kāya dasaka, bhāva dasaka, vatthu dasaka라는 이 세 rūpa 묶음입니다. paṭisandhi 때에는 kamma에서 난 rūpa로부터 생겨납니다. 눈 깜빡하는 한순간에 이것이 일어난다고 하는 것이 cuti-paṭisandhi입니다.
එහෙනම් චුතියයි පටිසන්ධිය අතර සිද්ධ වෙන්නේ කොහෙද? දැන් හිතන්නේ මෙතන චුත වුණා බඩේ පටිසන්ධි වුණා කියලා. කාගේ හරි චිත්ත වීතිය මොකක්ද තියෙන්නේ? මරණාසන්න චිත්ත වීතියක් අරගත්තහම අන්න මරණාසන්න චිත්ත වීතියක් යම් කෙනෙක් මරණාසන්න මොහොතේ මලුත් එහෙත වුනොත් එවෙලේ පටිසන්ධියක් ලබන්න චිත්ත වීතියක් තියෙනවා. ඔන්න මේ චිත්ත වීතිය අවසාන චිත්ත වීතිය කියලා ගමුකෝ.
그렇다면 cuti와 paṭisandhi 사이는 어디서 일어납니까? 지금 사람들은 여기서 cuti가 되고 배 속에서 paṭisandhi가 된다고 생각합니다. 누구든 citta vīthi는 어떻게 되어 있습니까? 죽음에 가까운(maraṇāsanna) citta vīthi를 보면, 누군가 죽음에 가까운 순간에 죽는다면 그때 paṭisandhi를 얻게 하는 citta vīthi가 있습니다. 이 citta vīthi를 마지막 citta vīthi라고 합시다.
දැන් අවසාන චිත්ත විදවත ඇසුරු කරෙන්න අන්තිමරද රූපය හටගන්නවා. චිත්තක්ෂණ 17ක චිත්ත මේ කියන්නේ අන්තිම මරණාසන්න චිත්ත වීතිය අතීත භවාංග භවාංග චලන භවාංග උපච්චද චිත්තක්ෂණ තුනක් ජෙව්වා. ඒ අන්තිම අපි
이제 마지막 citta vīthi가 기대는 마지막 hadaya rūpa가 생겨납니다. 17 cittakkhaṇa의 citta — 곧 마지막 죽음 가까운 citta vīthi에서 atīta bhavaṅga, bhavaṅga calana, bhavaṅgupaccheda라는 세 cittakkhaṇa가 지나갔습니다.
චිත්තක්ෂණ තුනක් ජෙව්වා. ඒ අන්තිම අපි දැන් මරණාසන්න චක්ඛුත්ර චිත්ත විදික් ආවා කියලා. හටගන්නකොට ඉතින් භාංගු උපච්ඡේදය පංචාර ආවජ්ජන ඒකින් චක්ඛු විඤ්ඤාණ දැන් මේ පංචවාරයෙන් බැලුත් චක්ඛු විඤ්ඤාණයතාවක්
그 마지막에, 이제 죽음 가까운 cakkhudvāra citta vīthi가 왔다고 합시다. 그것이 생겨날 때 bhavaṅgupaccheda, pañcadvārāvajjana, 그다음 cakkhu viññāṇa — 이제 다섯 문으로 보아 cakkhu viññāṇa까지 왔습니다.
දැන් චිත්තක්ෂන පහක් ගෙවුණා. සම්පටිච්චන සතීරණ පොත්තන හය හත අටක් ගෙවුණා. ජවන ජවන ජවන ජවන ජවන ජවන පහක් ගියා. චිත්තක්ෂණ 13ක් ගියා.
이제 다섯 cittakkhaṇa가 지났습니다. sampaṭicchana, santīraṇa, votthapana — 여섯, 일곱, 여덟째가 지났습니다. javana, javana, javana, javana, javana — javana 다섯이 갔습니다. 13 cittakkhaṇa가 지났습니다.
14 වෙනි චිත්තක්ෂණ අවස්ථාව චුති පහලසවෙනි චිත්තක්ෂණ අවස්ථාව පටිසන්ධි තව භවාංග දෙකක් තියෙනවානේද ඉතුරු
14번째 cittakkhaṇa 자리가 cuti, 15번째 cittakkhaṇa 자리가 paṭisandhi입니다. 남은 bhavaṅga가 둘 더 있지 않습니까?
භවංග භාගට මිහිරිලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව්
네.
දැන් චුතියෙන් ඉවරයිනේ භවය ස්වභාවඒ ජීවිතයක අවසාන අවසාන සිත චුති සිතන ස්වාමීන් වහන්ස
(듣는 이) 이제 cuti로 bhava가 끝나는 것 아닙니까? 한 삶의 마지막 마음이 cuti 마음이지요, 스님.
මේක මහත්තයා මෙන්න මෙහෙම එකක් තියෙන්නේ. දැන් ඔතන හුඟාක් ගැඹුරු දැන් අපි දැන් අරන් තියෙන්නේ අර කියන අභිධර්මය මූල අභිධර්මයට පස්සේ ගත්ත අටුවා. ඕක හොඳට තෝරාගන්න ඕන තැනක්.
선생님, 여기에는 이런 것이 있습니다. 거기가 아주 깊습니다. 지금 우리가 받아들이고 있는 것은 근본 abhidhamma 뒤에 나온 aṭṭhakathā입니다. 그것은 잘 가려 알아야 할 곳입니다.
දැන් චුතියයි පටිසන්ධියයි කියන වචනය සිද්ධ වෙන තෙන සිද්ධ වෙන ආකාරය මේ විග්රහ වෙන්න ඕනේ.
이제 cuti와 paṭisandhi라는 말이 일어나는 자리와 일어나는 방식을 풀어 보아야 합니다.
චුතියක් පටිසන්ධි භවාංග චුති කර්මජයි. නේද ඔක්කො පූර්ණ කර්මජනි කර්මය එතකොට චිත්ත රීතිය චිත්තජනි චිත්ත ඔව් කර්ම චිත්ත දෙකක් තේරුණානේ?
cuti, paṭisandhi, bhavaṅga, cuti는 kammaja이지요? — 모두요. — 온전히 kammaja입니다. — kamma요. — 그러면 citta vīthi는 cittaja이지요? — citta요. — 네, kamma와 citta, 둘입니다. 알겠지요?
කර් චිත්තජ වූ කර්ම වීතිය රූපය හටගන්න චිත්තක්ෂණ 17ක හරද රූපය චිත්ත චිත්ත රූපයක් සමග සකස් වෙලයි චිත්ත දෙව වෙන්නේ. ඒක මාධ්යය හටගන්න උප්පාද රි බංග කියන අවස්ථාවක් අවස්ථාවක් ගන්නේ කර්මච රූප ක්රියාත්මක වෙනවා චිත්තක්ෂණයක් ගාන. ඒ ක්රමයට ඒකෙයි යන්නේ. එතකොට දැන් පටිසන්ධි
cittaja인 citta vīthi의 rūpa가 생기려면, 17 cittakkhaṇa 동안 hadaya rūpa와 함께 짜여서 citta가 일어납니다. 그 바탕이 생겨나는 uppāda, ṭhiti, bhaṅga라는 단계마다 kammaja rūpa가 cittakkhaṇa마다 작동합니다. 그런 방식으로 이어 갑니다.
ක්රමයට ඒකෙයි යන්නේ. එතකොට දැන් පටිසන්ධි යම්කිසි චිත්ත අන්තිම අවසාන චිත්ත වීතිය හටගන්නකොට එයිට එහා චිත්ත වී රීතියක් හටගන්නවට කර්ම ශක්තිය ඉඩ මදිලා අවස්ථාව දැන් චුත වෙන්න අන්තිම තියෙන චිත්ත රූපය නිෂ්පාදනය පළවෙනි හරද රූපයේ ඉපදු අන්තිම හරද රූපය නිෂ්පාදනය කරපු අවස්ථාව ඒ නිෂ්පාදන අවස්ථාව අවසාන වෙනකොට එයින් එහාට ගෙනියන්න පුළුවන් කර්ම ශක්තියක් නැති අවස්ථාවේ තමයි අන්තිම අවසාන චිත්ත විහල වෙච්ච අවස්ථාව මෙන්න මේ අවස්ථාව තුළදී
그러면 이제 paṭisandhi — 어떤 마지막 citta vīthi가 생겨날 때, 그 너머로 다른 citta vīthi가 생겨날 만큼 kamma의 힘이 모자라는 때, 곧 cuti가 되기 전 마지막 hadaya rūpa를 만들어 낸 때, 그 만들어 내는 때가 끝나면서 그 너머로 이끌어 갈 kamma의 힘이 없는 때가 바로 마지막 citta vīthi가 일어난 때입니다.
වෙච්ච අවස්ථාව මෙන්න මේ අවස්ථාව තුළදී නිෂ්පාදනය කරලයි දින් අතින් ගලක් ගහලා අතහැරබුවහම අතින් ගිලිහිච්ච ගල දුන්න ශක්තිය අරගෙන ඒ මට්ටමට ගිලා වැටෙනවා වාගේ අන්න ඒ ඉතුරු ටික ගමන් කරනවායි චිත්ත වීති අන්තිමට හදලා
바로 이때에 만들어 두고서 — 손으로 돌을 던지고 놓아 버리면 손을 떠난 돌이 받은 힘을 가지고 그만큼 날아가 떨어지듯이, 그 나머지가 그렇게 갑니다.
ටික ගමන් කරනවායි චිත්ත වීති අන්තිමට හදලා දුන්නහම මෙන්න මේකෙදී අන්තිම අවසාන චිත්තක්ෂණ 17 චිත්ත වීතිය ආරම්භ කරලා දීලා ඒකේ චුතියට ගියාට පස්සේ කරද රූපයේ මෙහෙම තියෙනවා. යම් මේ චිත්ත නියමයක් යම්කිසි චිත්ත වීතියක චිත්ත වීතියක හැරද රූපයක් හටගත්තහම ඒ චිත්තක්ෂ වීතිය අවසාන වනතුරම ඒ වතු බීජය වන්නේ හරද රූපයයි.
citta vīthi를 마지막으로 만들어 주면, 여기서 마지막 17 cittakkhaṇa의 citta vīthi를 시작해 주고, 그것이 cuti로 간 뒤에 hadaya rūpa에 대해 이런 것이 있습니다. 어떤 citta niyāma가 있습니다. 어떤 citta vīthi에서 hadaya rūpa 하나가 생기면 그 citta vīthi가 끝날 때까지 그 vatthu는 그 hadaya rūpa입니다.
එහෙමනම් චිත්ත වීතියක් හටගෙන අවසානය වෙනකම්ම චිත්තක්ෂණ 17 යනකම්ම යම් හරද රූපයක් මූලාශ්රය කරනවා හටගත්තේ ඒ අතරේ තව හරද රූපයක් හටගන්න බැ. ඒ 17 ඉවර වෙන්න ඕනේ.
그렇다면 citta vīthi가 생겨 끝날 때까지, 17 cittakkhaṇa가 지날 때까지 어떤 hadaya rūpa를 바탕으로 생겼다면, 그 사이에 다른 hadaya rūpa가 생길 수 없습니다. 그 17이 끝나야 합니다.
ඉතින් මෙන්න මේ කියන්නා වූ 17 වෙනි එක අවසාන වෙනකන් ඉස්සෙල්ලා කර්ම ශක්තියෙන් නිෂ්පාදනය කරලා දුන්න එක තමයි ක්රියාත්මක වුණේ. ඒ කර්ම ශක්තියෙන් තව චිත්ත වීතියක් ගොඩනගන්න අවස්ථාවක් නැති අවස්ථාවේ තමයි අවසාන චිත්ත වීතිය පහළ කරන්නේ. ඒ පහළ කරලා ගියාට පස්සේ ඒකේ මැදක් ගියාට පස්සේ චුත වෙන අවස්ථාවට තමයි කර්ම ශක්තිය තිබුණේ. ඒ නිසා චුති කියලා කියන්නේ චිත්තයක් නෙමෙයි. චුති කියන්නේ කර්ම ශක්තිය. ඒ චිත්තක්ෂණයක් ක්රියාත්මක වෙන්නේ ඉස්සෙල්ලා හදලා දුන්න චිත්ත වීතියෙන්.
그래서 이 17번째가 끝날 때까지 앞서 kamma의 힘으로 만들어 준 것이 작동했습니다. 그 kamma의 힘으로 또 다른 citta vīthi를 세울 기회가 없는 때에 마지막 citta vīthi를 일으킵니다. 그것을 일으킨 뒤 그 중간쯤을 지나서 cuti가 되는 자리까지만 kamma의 힘이 있었습니다. 그러므로 cuti란 citta가 아닙니다. cuti란 kamma의 힘입니다. 그 cittakkhaṇa가 작동하는 것은 앞서 만들어 준 citta vīthi에 의해서입니다.
මරණාසන්න චිත්ත වීතිය ක්රියාවලියේ ඒක හදලා දීලා ඉවරයි දැන්. දෙවෙනි කර්ම ශක්තිය නිෂ්පාදනය කරන්න ශක්තියක් නැතුවහම පළවෙනි එකෙන් හදලා දීපක අවසානය වෙනකොට චුත වෙන ස්ථානය චුති කියලා කිව්වේ කර්ම කර්ම චචුතිය භවාංගයයි චුත වුණේ. පටිසන්ධි වෙලා භවාංගෙන් ආපු ආපු ශක්තිය තුළ අන්තිම අන්තිම කර්ම වේගය අවසාන වීමයි චුති කිව්වේ.
죽음 가까운 citta vīthi의 과정에서 그것은 이미 만들어져 끝났습니다. 둘째 kamma 힘을 만들어 낼 힘이 없을 때, 첫째 것으로 만들어 준 것이 끝나면서 cuti가 되는 자리를 cuti라 한 것이니, 그것은 kamma의 cuti입니다. cuti가 된 것은 bhavaṅga입니다. paṭisandhi가 되어 bhavaṅga로 이어져 온 힘 안에서 마지막 kamma의 기세가 끝나는 것을 cuti라 한 것입니다.
එතකොට අපි ක්රියාත්මක වෙන චිත්ත වීතිය එයි අවසාන ඉන්න ඉස්සෙල්ලා අවසානයට හතලා දුන්න චිත්ත වී රීතිය චිත්ත නියමය මොකක්ද වස්තු රූපය චිත්තක්ෂණ 17 අවසාන වෙනතුරු තව වස්තු රූපයක් හටගන්න බැහැ. ඇස්තු රූප දෙකක් එක්කෙනුටු හටගන්න නැහ. හැදුූ වස්ත රූපයක් අවසාන වෙනකන් නවත්තන්නත් බැහ. ඒක අවසාන භවාංග දෙකට යනකන් ඒක ගියාට පස්සේ අන්න නව්මගයෙන් තමයි ඊළඟ චිත්ත වීතිය පහළ කරන්නේ. එතකොට වත්තු රූපය හදලා ඉවරයි. නව කර්ම වේගය වත්තු රූපය ඊළඟට හදා.
그러면 우리에게 작동하는 citta vīthi — 그것이 끝나기 전에 마지막으로 만들어 준 citta vīthi의 citta niyāma는 무엇입니까? vatthu rūpa의 17 cittakkhaṇa가 끝날 때까지 다른 vatthu rūpa가 생길 수 없습니다. vatthu rūpa 둘이 한꺼번에 생길 수 없습니다. 만들어진 vatthu rūpa가 끝날 때까지 멈출 수도 없습니다. 그것이 마지막 bhavaṅga 둘까지 가고, 그것이 지난 뒤에 새 기세로 다음 citta vīthi를 일으킵니다. 그때 vatthu rūpa는 이미 만들어졌고, 새 kamma의 기세가 다음 vatthu rūpa를 만듭니다.
දැන් ඔතනින් දැන් චුතිය ගන්න හදන චුතියට චිත්තය ගන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. චුති චිත්තය කිය ටම් ඒකට අපි දැන් අපි හිතා ඉන්නවා පටිසන්ධි භවාන්ගේ චුති කියන ඒවයි. පටිසන්ධි චිත්ත භවාන්ගේ චිත්ත චුති චිත්ත කියන ඒවයි. මේ දෙක පටලවිල්ලක් කරගෙන තියෙන්නේ.
이제 거기서 cuti를 잡으려 하고, cuti에서 citta를 잡으려고 기대합니다. cuti citta라고 하면 우리는 paṭisandhi, bhavaṅga, cuti라는 것들이 곧 paṭisandhi citta, bhavaṅga citta, cuti citta라고 생각하고 있습니다. 이 둘을 뒤섞어 놓은 것입니다.
භවාංගයයි භවාංග චිත්තයයි කියන්නේ දෙකක්. භවාංගය කර්මයි. කර්ම වේගයෙන් ගොඩනගන එකයි චිත්තය. ඒක ඒකෙන් ගොඩනැගෙන එක.
bhavaṅga와 bhavaṅga citta는 둘입니다. bhavaṅga는 kamma입니다. kamma의 기세로 세워지는 것이 citta입니다. 그것으로 세워지는 것입니다.
එතකොට කර්ම චිත්ත කියන්නේ රෑන් දෙකක්. කර්මචරයන් තමයි අපේ ක්රියාත්මක වෙන්නේ. ඒ ක්රියාත්මකයගේ ප්රතිඵලයක් වශයෙන් තමයි චිත්ත පහළ වෙන්නේ. මනංච පටිච්ච ධම්මේච උප්පජ්ජති මනෝ විඤ්ඤාණං
그러면 kamma와 citta는 두 갈래입니다. 우리에게 작동하는 것은 kamma의 흐름입니다. 그 작동의 열매로 citta가 일어납니다. 「Manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ.」
මනයි ධර්මය පුරේ ජාතයි. මනෝ විඤ්ඤාණය පච්චේ ජාතයි. පුරේ ජාත හටගන්නේ කර්ම ශක්තියෙන්. විඤ්ඤාණය හටගත්තට පස්සේ චිත්ත වැඩ කරන්න. මේ කර්ම ශක්තිය තමයි කර්මච රූප වශයෙන් පටිසන්ධි භවංග භවන්ගොල්ල සම්බන්ධ වෙන්නේ.
mana와 dhamma는 purejāta입니다. manoviññāṇa는 pacchājāta입니다. purejāta는 kamma의 힘으로 생겨납니다. viññāṇa가 생긴 뒤에 citta가 일을 합니다. 이 kamma의 힘이 kammaja rūpa로서 paṭisandhi, bhavaṅga들과 이어집니다.
දැන් මේකෙදී වැදගත් දෙයක් තියෙනවා. දැන් අපි හිතමුකෝ දැන් අන්තිමට චුති චිත්තය මේ ගන්නකොට අපිට අද කියා දීලා තියෙන්නේ. පෙර භවයේදී ගත්තා වූ කර්ම කර්ම නිමිති ගතිනිමිති නිසා ලැබූ පටිසන්ධිය ලැබුවට පස්සේ භවාංග වශයෙන් ආපු අරමුණමයි. චුති චිත්තයට අරමුණු වෙන්නේ කියන අපිට උගන්නන්නේ. එහෙමනේ උගන්නන්නේ. එහෙම නේද මහත්තය?
이제 여기서 중요한 것이 있습니다. 마지막에 cuti citta를 잡을 때 우리가 오늘날 배운 것은 이렇습니다. 앞 bhava에서 잡은 kamma, kamma nimitta, gati nimitta 때문에 얻은 paṭisandhi 뒤에 bhavaṅga로 이어져 온 바로 그 ārammaṇa가 cuti citta의 ārammaṇa가 된다고 우리에게 가르칩니다. 그렇게 가르치지요, 그렇지 않습니까, 선생님?
දැන් බලන්න කල්පනා කරළා මෙහෙම දෙයක්. චක්ඛුත්රික අරමුණකින් හටගත්ත යම් චිත්ත වීතියක් ඇත්නම්. සෝතාර ගානාධවාර ජිව්හාත් ආදී අරමුණක් ඒකේ හටගන්නේ නෑ කියලා නීතියක් තියෙනවද? සම්පූර්ණ නීතිය එහෙමනේ.
이제 이런 것을 생각해 보십시오. cakkhudvāra의 ārammaṇa로 생긴 어떤 citta vīthi가 있다면, 거기에 sotadvāra, ghānadvāra, jivhādvāra 같은 ārammaṇa는 생기지 않는다는 규칙이 있습니까? 온전한 규칙이 그렇지요.
හොඳයි අපි හිතමු පෙර භවයේදී සෝතාරයක වන්නා වූ කර්ම කර්මේදී ගතිනේදී පහළ වෙලා. සෝතාර චිත්ත වීදියකින් ඒගොල්ලෝෙන් පස්සේ භවාංගයට පත්වෙලා ආවා නම්. ඒ භවාංග චිත්ත වීදියට අරමුණේ සෝතද්වාරිකයි නේද?
좋습니다. 앞 bhava에서 sotadvāra의 kamma와 gati로 일어나 sotadvāra citta vīthi를 거쳐 그 뒤 bhavaṅga에 이르렀다고 합시다. 그 bhavaṅga citta vīthi의 ārammaṇa는 sotadvāra의 것이지요?
එතකොට හොඳයි මේ අත්දැය මරණාසන්න මොහොතේ චක්ඛුත්වාරික අවසාන චිත්ත වීතියක් හටගත්තා නම් එහෙම ඒ අවසාන චිත්ත විතය චක්ඛුද්දවාරික නේද එහෙනම් චක්ඛුත්වාරික චිත්ත වීතියේ චුතිය කියන තැනට සෝතාරික චිත්ත වීතියක් පෙර බවක් සම්බන්ධ වෙන්නේ කොහොමද
그럼 좋습니다. 이 사람이 죽음 가까운 순간에 cakkhudvāra의 마지막 citta vīthi가 생겼다면 그 마지막 citta vīthi는 cakkhudvāra의 것이지요? 그렇다면 cakkhudvāra citta vīthi의 cuti 자리에 앞 bhava의 sotadvāra citta vīthi가 어떻게 이어집니까?
කෝ විනේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ ස්වාමීන් වහන්ස මේ චුති සිතට අනුව නොවෙයි පටිසන්ධ ඇතිවෙන අර මනාගතීතතිය අර ජාන්සි පහට අනුමාන ප්රවර්ජන කියන චිත්තයේ පටන්ගෙන චිත්තයා ඒ අවසාන වෙනතුරු ඒකට අරමුණ විය යුත්තේ ගත්තා වූ ද්වාර අරමුණමයි කියලා පෙලා තියෙනවද?
(듣는 이) 스님, 이것은 cuti 마음에 따라서가 아니라, paṭisandhi가 생기는 것은 저 다섯 javana에 따라서인데, āvajjana라는 citta에서 시작해 그 citta가 끝날 때까지 그 ārammaṇa는 잡은 dvāra의 ārammaṇa여야만 한다고 pāḷi에 있습니까?
ධර්මය පෙලා තියෙනවා පැහැදිලිව. දැන් යම්කිසි යම්කිසි චිත්ත වීතියක් හටගත්තහම ආවර්ජන චිත්තයේ පටන් ගෙන එකට අරමුණ විය යුත්තේ ඒකට ගත්තා වූ දවාරික අරමුණයි. වෙන එකක් අතර මගට එන්න බැහ. ඒක ඒක චිත්ත නියමයක්. නමුත් ඒ චිත්තිය මේක හරි.
dharma에 분명하게 있습니다. 어떤 citta vīthi가 생기면 āvajjana citta에서 시작해 그것의 ārammaṇa는 그것이 잡은 dvāra의 ārammaṇa여야 합니다. 다른 것이 중간에 끼어들 수 없습니다. 그것은 citta niyāma입니다. 그러나 그 citta는 — 이것은 맞습니다.
ඔව් එතකොට ඒ කියන්නේ නමුත් මෙතන නැවත අර ප්රති සිතට අනුව නොවයි සිදුවෙන්නේ පටිසන් සිත මොකද ප්රතිස ඉස්සෙල්ලා ජවන් සිත් පහට අනුම තමයි. කර්ම කර්ම නිමිත්ත ගතන නිමුත්තට අනුව තමයි. ඔව් ඊළඟ භවය ප්රතිසන්ධිය හරි
(듣는 이) 네. 그렇다면, 그러나 여기서는 다시 저 cuti 마음에 따라서가 아니라 paṭisandhi 마음이 일어나는 것은 — 왜냐하면 cuti 전의 다섯 javana 마음에 따라서지요. — kamma, kamma nimitta, gati nimitta에 따라서지요. — 네. — 다음 bhava의 paṭisandhi 말이지요, 맞습니다.
දැන් ජවන් සිත් පහක් ගියාට පස්සේ හය හය වෙන තැනටන එන්නේ චුතිය එන්නේ. ඒ භාංග වෙනත් පුළුවන් සදාරම්මණත් භා සදාරම්මණ ලැබෙනවා නම් අවසානයට යන්න ඕනේ.
이제 javana 마음 다섯이 지난 뒤 여섯째 자리에 오는 것이 cuti입니다. 그것이 bhavaṅga가 되기도 하고 tadārammaṇa가 되기도 할 수 있습니다. tadārammaṇa를 얻는다면 끝으로 가야 합니다.
දැන් තව එකක් තියෙනවා. මූල මූල චිත්ත නියමයක් තියෙනවා. ජවන් හිත් හතක් හටගන්න යම් චිත්ත වීතියකට හේතු නැත්නම්. ඒක හිතක්වා හටගන්නේ නැ.
이제 또 하나가 있습니다. 근본 citta niyāma가 있습니다. 일곱 javana 마음이 생길 hetu가 없는 citta vīthi라면, 그것은 마음으로 생겨나지 않습니다.
එතකොට පහක් වුනාට පස්සේ හයවෙනි එක වෙන හිතක් වෙන්න පුළුවන් කමක් නෑහ. මේ මොකක්ද වෙන්නේ? ඇයි ඒකට චුති කිව්වේ? එතන්දි කර්ම ශක්තියෙන කර්ම චරන අවසානයි.
그러면 다섯이 된 뒤 여섯째는 다른 마음이 될 수 없습니다. 여기서 무슨 일이 일어나는 것입니까? 왜 그것을 cuti라 했습니까? 거기서 kamma의 힘, kamma의 흐름이 끝납니다.
මේ චිත්ත චරාණක් මේ යන්නේ චිත්තක්ෂණ වලින් පෙන්නන්නේ. ජවන් චිත්තක්ෂණ හෝ එතන පින චිත්තක්ෂණ කියන්නේ චිත්ත වීතිය චිත්තක්ෂණ 17 සම්බන්ධය එකක්. චිත්තක්ෂණ 17ක ආයු කාලයක් සම්බන්ධ තැන පටන් ගියන. හටගත්තා වූ චිත්තක්ෂණ ක්රියාත්මක වෙන අවස්ථාව අකේ තියෙන්නේ. එතකොට චිත්තක්ෂණ හතක් යනතුරු ජවන් හිත් හතක් යනකන් යන්න අයිතින ඇහන්නම්, බැන්. ඒක හිතක්වා පහළ වෙන්නේ නෑ කියන එක ධර්මය මුලින්ම පෙලා තියෙන එකක්.
이 마음의 흐름은 cittakkhaṇa로 보여 주는 것입니다. javana cittakkhaṇa이든 무엇이든, cittakkhaṇa란 citta vīthi의 17 cittakkhaṇa에 묶인 것입니다. 17 cittakkhaṇa의 수명이 이어진 곳에서 시작하여, 생겨난 cittakkhaṇa가 작동하는 때가 거기 있습니다. 그러니 일곱 cittakkhaṇa가 지날 때까지, 일곱 javana 마음이 지날 때까지 갈 힘이 없다면 그것은 마음으로 나타나지 않는다는 것을 dharma가 처음부터 밝혀 두었습니다.
මහන් එක්කෝ අතිමහන්ත ආරම්මණ මහන්ස චිත්ත විවේතිය ජවන් සිත් පහ යනවා කියන එකත් එකක් නෙමයක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් දැන් ජවන් සිත් පහ ගිහිල්ලා හය හතනවා. හයතන මේ ජවන් නෙමෙයි. ඒක ජවන් කියන වෙනුවට පෙන්නන්නේ කර්මජ ක්රියාකාරීරය චුති පටිසන්ධිය දෙකටමේ ගැඹුරින් සම්බන්ධ වෙන එකක් ඒක ඕකයි ප්රශ්නේ තියෙන්නේ. චුති චිත්තයයි පටිසන්ධි චිත්තයයි කියන එකක් නෙමෙයි හදායන තියෙන ප්රශ්නේ තියෙන්නේ. චුතියයි පටිසන්ධියයි කියන්නේමජයි. කර්මජයක ක්රියාවලියක්. චිත්තාලියක් නෙමෙයි. ඒකේ ලෝක ක්රියාවලියක්. කර්මජ කියන්නේ.
네, 이제 javana 마음 다섯이 가고 여섯, 일곱째입니다. 여섯째는 javana가 아닙니다. 그것은 javana가 아니라 kammaja의 작용을 보여 주는 것이며, cuti와 paṭisandhi 둘 다에 깊이 이어진 것입니다. 문제는 바로 그것입니다. cuti citta와 paṭisandhi citta라는 것이 문제가 아닙니다. cuti와 paṭisandhi는 kammaja, 곧 kammaja의 과정입니다. 마음의 과정이 아닙니다. kammaja라는 것은 세상의 과정입니다.
චිත්ත කියන එකයි චිත්තාවලියට සම්බන්ධ වෙන්නේ. එහෙනම් කර්මජ ක්රියාවලියෙන් දෙවෙනි වතාවට ඒකෙන් ගොඩනගන එකයි චිත්තාවලිය. එහෙනම් කර්මජ ක්රියාවලිය පුරේ ජාතයි. චිත්තාවලිය පච්චේජාතයි. පුරේ ජාතෝ මුලින් පහළ වෙනවා කර්මජ ක්රියාවලියේ පච්චේ ජාතෝ පසුව පහළ චිත්ත ක්රියාවලියේ.
citta라는 것은 마음의 과정에 이어집니다. 그러면 kammaja 과정으로부터 두 번째로 세워지는 것이 마음의 과정입니다. 그러니 kammaja 과정은 purejāta, 마음의 과정은 pacchājāta입니다. purejāta는 먼저 나타나는 kammaja 과정, pacchājāta는 뒤에 나타나는 마음의 과정입니다.
ඒ මහන අපඩි ගහන සද්දය අපඩිය ක්රියාත්මක වෙන්න ඕනේ සද්දය පිට වෙන්න ඕනේ. ඒ කියන්නේ අපඩි කියලා විනාඩි ගහන කියට පද්දය පිට වෙනවා කියන එක නෙමෙයි. ඒ එක්කලම ආසන්නයෙන් ඊළඟට පහළ වෙන්නේ. ඒ වගේ කර්ම ක්රියාව
선생님, 손뼉 치는 소리를 보십시오. 손뼉이 작동해야 소리가 납니다. 그렇다고 손뼉을 친다는 바로 그 순간에 소리가 난다는 것이 아니라, 그와 함께 바로 가까이 이어서 나타나는 것입니다.
ඊළඟට පහළ වෙන්නේ. ඒ වගේ කර්ම ක්රියාව දැන් චක්ඛුංච පටිච්ච රූපේච උප්පජ්ජති චක්ඛු විඤ්ඤාණං. දැන් චක්ඛුංච පටිච්ච රූපේච උප්පජ්ජති කියන්නේ චක්ඛු ඇහැයි රූපයයි ගට්ටනය වීලා හිටන් ඒකට නිසා හටගන්නා වූ චන්ද රාගයත් එක්ක ගට්ට ඔතන පෙන්නන්නේ. ඒකෙන් උපදින්නේ චක්ඛු විඤ්ඤාණය. එහම් චක්ඛු විඤ්ඤාණය පච්චේ ජාතයි. චක්ඛු රූප පුරේ ජාතයි.
그와 같이 kamma의 작용이 — 이제 「cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṃ.」 cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati란 눈과 rūpa가 부딪친 그때부터, 그 때문에 생기는 chanda rāga와 함께 부딪침을 거기서 보여 주는 것입니다. 그것으로 생기는 것이 cakkhu viññāṇa입니다. 그러니 cakkhu viññāṇa는 pacchājāta이고, 눈과 rūpa는 purejāta입니다.
චක්ඛු සහ රූප සෝත සහ සද්ද ගාන සහ ගන්ධ. ඒවා පුරේජාතයි. හැම මොහොතකම ඒකේ ක්රියාවලියක් තුළින් ගොඩනැගෙන එකයි චිත්ත. ඒක පච්චේජාතයි. විඤ්ඤාණය හැවිලේ පච්චේජාතයි. එහෙනම් පච්චේ ජාත ක්රියාවලියේදී ශුති පටිසන්ධි කියන්නේ කර්මජ ක්රියාවලියක්. ඒක පුරේ ජාතයි.
눈과 rūpa, 귀와 소리, 코와 냄새 — 그것들은 purejāta입니다. 매 순간 그 과정을 통해 세워지는 것이 citta이고, 그것은 pacchājāta입니다. viññāṇa는 언제나 pacchājāta입니다. 그러면 pacchājāta 과정에서 cuti, paṭisandhi라는 것은 kammaja 과정입니다. 그것은 purejāta입니다.
මුලින් පහළ වෙනවා. එහෙනම් පුරේ ජාතකේ ඒ ආසන්නය ඒකම ක්රියාත්මක කරන්න. ඒ ප්රතිඵලය ගොඩනගන්න පහළ වෙච්ච මූල හේතුව නිසා. ඒකට කියනවා චුතිය මුල් කරගෙන හටගන්න හිත චුති හිත. පටිසන්ධි ක්රියාවලිය මුල් කරගෙන හටගන්න හිත පටිසන්ධි චිත්තය.
먼저 나타납니다. 그러면 purejāta에 바로 가까이 이어 그것이 작동하게 합니다. 그 열매를 세우려고 나타난 근본 hetu 때문입니다. 그래서 cuti를 바탕으로 생기는 마음을 cuti 마음이라 하고, paṭisandhi 과정을 바탕으로 생기는 마음을 paṭisandhi citta라 합니다.
දැන් ඔතනයි සම්බන්ධ වෙන්නේ. දැන් මෙතන්දි අ ඔය පැරණී අරමුණ නෙමෙයි ඔතෙන්ට එන්නේ. අර භවාංග උපච්ඡේද කියන තැනට එනකන් එනකොට අතීත භවාංග භවාංග චලන භවාංග උපච්ඡේද මෙන්න මේ භවාංග උපච්ඡේදය කියන භවාංගය සිදෙන තැනට ආවට පස්සේ ඉස්සෙල්ලාත් මේ කර්ම කර්මයේදී ගතනිත ආ භවාංග උප්චයේදියන් එතනින් ඉවරයි.
이제 여기서 이어집니다. 여기서는 그 옛 ārammaṇa가 오는 것이 아닙니다. 저 bhavaṅgupaccheda 자리에 이르기까지 — atīta bhavaṅga, bhavaṅga calana, bhavaṅgupaccheda — 이 bhavaṅgupaccheda, 곧 bhavaṅga가 끊어지는 자리에 온 뒤에는, 앞서 kamma와 gati nimitta로 이어져 온 bhavaṅga가 거기서 끝납니다.
දැන් ආවර්ජනය මුල් කරගත්තා වූ ඊළඟ නව ක්රියාත්මක වෙනම මේ චිත්තය තමයි මරණාසන්න චිත්තය කියන්නේ. ඒකට අරමුණ වුනේ කර්ම කර්ම නිවැති ගති නිවිති වලින් ඒ ආසන්න කර්මය නිසා එතනින් ලැබිච්ච අරමුණ. අන්න ඒක තමයි ඒක ආරම්භ වෙලා හිටන් එතනින් පටන් ගන්නේ ආවර්ජනා චිත්තයේදී ආවර්ජනා කරපු චිත්තය පහළ වෙන්නේ. අන්න ආවර්ජනා අරමුණ තමයි කර්ම කර්ම නිමිති ගති මිනිස්සු වලින් අවසාන මොහොතේ විපාක චිත්තියක් පහළ කරන්න ඒක.
이제 āvajjana를 바탕으로 새로 작동하는 다음 이 마음이 바로 죽음 가까운 마음입니다. 그 ārammaṇa는 kamma, kamma nimitta, gati nimitta로, 그 가까운 kamma 때문에 거기서 얻은 ārammaṇa입니다. 바로 그것이 시작되면서부터 āvajjana citta에서 전향한 마음이 나타납니다. 그 āvajjana의 ārammaṇa가 바로 kamma, kamma nimitta, gati nimitta로써 마지막 순간에 vipāka citta를 일으키는 것입니다.
විපාක වූ කම්ම සම්භව කරන්න ඕනේ. විපාකය කර්මයක් සම්භවය කරනකන් උප්පත්තියක් ලබා දෙන්න නැහැ. ඉස්සරම දෙන්නේ විපාකය සම්මා විපාකාවත්තන්ති. විපාකෝ කම්ම සම්භව තස්මා පුනක් බව හෝති ඒවල ලෝකේ පවතින ක්රමය ඒකයි. එහෙනම් මේ
vipāka인 것은 kamma를 낳아야 합니다. vipāka가 kamma를 낳기 전에는 태어남을 줄 수 없습니다. 맨 먼저 주는 것은 vipāka입니다. 「Vipāko kammasambhavo, tasmā punabbhavo hoti.」 세상이 이어지는 방식이 그것입니다.
ඒවල ලෝකේ පවතින ක්රමය ඒකයි. එහෙනම් මේ ඉස්සෙල්ලාම විපාක චිත්තියක් හටගන්නනවා. විපාක චිත්තය අන්න කර්ම සම්භවය කරන්න ඕනේ නැවත යලි අත්දැව හටගන්න ඕන. අන්න වත්තපන කියන ස්ථානයදී විපාකෝ කම්ම සම්භව පටන් ගන්න.
그러니 맨 먼저 vipāka citta가 생겨납니다. 그 vipāka citta가 kamma를 낳아야 다시 생겨날 수 있습니다. votthapana라는 자리에서 「vipāko kammasambhavo」가 시작됩니다.
අතීත භවාංග භවාංග චලන භවාංග උපච්ච තව ඒවා විපාකයට ගිය ඒවා. ඒවා විපාක අවස්ථාව එතකොට එතනින් ඇදිලා හටනවා ඊට පස්සේමේට පස්සේ සම්පරිච්චන සතීරණ එතකොට මේ ඒ කියන්නේ එතටන් ගත්තහම වෙනවා භවන්ගේ උපච්ඡේද ආවර්ජනය ක්රියාසිතාව එතන් ඒකත් මේ මේ තව කර්ම වලට බැසෙ නැහ. ඊට පස්සේ සම්පටිච්චන සතීන විපාක හිත්ත වත්තපනය ක්රියාසිතාව. අන්න වත්තපනයට ක්රියාන විපාකෝ විපාකෝ කම්ම සම්භව පටන් ගන්නේ අන්න වත්තපනය. වත්තපනයේදී ගත්තා වූ නිගමනය
atīta bhavaṅga, bhavaṅga calana, bhavaṅgupaccheda — 이것들은 vipāka로 간 것들, vipāka 단계입니다. 그때 거기서 이끌려 생겨나고, 그 뒤 sampaṭicchana, santīraṇa — 거기서부터 보면 bhavaṅgupaccheda와 āvajjana는 kiriya citta이고, 그것도 아직 kamma로 내려가지 않습니다. 그 뒤 sampaṭicchana, santīraṇa는 vipāka citta, votthapana는 kiriya citta입니다. 그 votthapana에서 「vipāko kammasambhavo」가 시작됩니다, 바로 votthapana에서.
වත්තපනය. වත්තපනයේදී ගත්තා වූ නිගමනය අවිද්යා තෘෂ්ණාතකින් යුත්තව තිබුණා නම් තමයි මතුවට මොකක්ද මම මේකට කොහොම ක්රියාත්මක කරන්න ඕනේ නිගමනය කරලා ක්රියාත්මකම කරන ඊළඟට චිත්ත ටික. අන්න ඒ
votthapana에서 내린 판단이 avijjā와 taṇhā를 지닌 것이었다면, 앞으로 이것을 어떻게 다뤄야 할지 판단하여 실제로 행하는 것이 그다음 마음들입니다.
ක්රියාත්මකම කරන ඊළඟට චිත්ත ටික. අන්න ඒ ආවරජනය පටන් ගත තම කර්ම නිපද වෙනවා එතන නිසා. විපාකවකෝ කම්ම සම්බෝව අන්න ජාවන් පහක් යනකොට බලවත්ම කර්ම ශක්තියට බලවත් වෙලා ඉවරයි. ආසේවන ප්රත්ය වෙලා බලලා එකින් එකට එකින් එක ප්ම පළවෙනි ජවනයෙන් ආසය වන දෙවෙනි එකට දෙවෙනි ජවනයින් තුන්වෙනි එකට ඔහොම ඔහොම ගිහිල්ලා ක්රියාකාරී බලයක් නිකෝදන එක පස්වෙනි එකට නැගිලා ඉවරයි.
그 āvajjana가 시작되면 거기서 kamma가 만들어지는 까닭이 그것입니다. 「Vipāko kammasambhavo」 — javana 다섯이 지나면 가장 강한 kamma의 힘으로 이미 강해졌습니다. āsevana paccaya가 되어 하나에서 하나로, 첫째 javana에서 둘째로, 둘째 javana에서 셋째로, 그렇게 이어 가서 작용하는 힘이 다섯째에 올라 끝납니다.
දැන් ඒ ආපු ජවන් මාර්ගය තුළ ඒ අරමුණම තමයි දැන් ඇවිදිල්ලා. අර දිගටම හයවෙනි ජවනයට එන්නේ. හයවෙනි ජවනයට ආවට අපි ඒ හයවෙනි ජවනයේදී නිෂ්පාදනය කරලා දුන්න ඉස්සෙල්ලා ආපු අර කර්ම ශක්තියෙන් ගක් දුන්න මේ මූල විභාගයේ කර්ම ශක්තිය නිෂ්පාදනය කරලා ඉවරයි. පෙර භවීන් ගෙනාපු කර්ම ශක්තිය අවසාන පොරුකොතෙන්දි.
이제 그 이어져 온 javana 길 안에서 바로 그 ārammaṇa가 계속 이어져 여섯째 javana로 옵니다. 여섯째 javana에 오면, 그 여섯째 javana에서는 앞서 이어져 온 kamma의 힘, 곧 이 근본에서 온 kamma의 힘이 이미 다 만들어 내고 끝났습니다. 앞 bhava에서 가져온 kamma의 힘이 마지막에서 끝나는 것입니다.
නමුත් එතනින් ඒක අවශ්ය නෑ දැන් ගොඩු නගලා තින් එක තමයි මේ දැන් චුටිය දීලා තියෙන්නේ චිත්තජුරු චිත්ත මේ චිත්ත වීතිය චිත්තක්ෂණය හයවෙනි චිත්තක්ෂණය ඕකට චුති හිත කියලා අපි කිව්වේ මොකක්ද චුත වෙන්නා වූ අවස්ථාවේදී පහල වෙලා තියෙනේ චිත්තක්ෂණය නිසා. ඒ චිත්තක්ෂනය ගොඩනගලා තියෙන්නේ චුතියෙන් නෙමෙයි. ඒක ගොන්නගලා තිබුනේ චිත්ත වීති ආරම්භය මුල් කරන වෙලාවේ කර්ම ශක්තියෙන්. ඒ කර්ම ශක්තියෙන් එන් ඉහට යන්න විදරනැස් වෙන අවසානය චුත වුණේ එතෙන්දි. ඊට
그러나 거기서 그것은 필요 없고, 이미 세워져 있던 것이 이제 cuti를 준 것입니다. citta vīthi의 cittakkhaṇa, 곧 여섯째 cittakkhaṇa를 cuti 마음이라 한 것은 cuti가 되는 때에 나타난 cittakkhaṇa이기 때문입니다. 그 cittakkhaṇa를 세운 것은 cuti가 아닙니다. 그것은 citta vīthi가 시작될 때의 kamma 힘으로 세워졌습니다. 그 kamma 힘이 더 나아가지 못하고 끝난 것, 거기서 cuti가 된 것입니다.
විදරනැස් වෙන අවසානය චුත වුණේ එතෙන්දි. ඊට පස්සේ පටිසන්ධි කියන කර්ම ශක්තිය නැවත කර්ම ශක්තිය ආරම්භය පටන් ගත්තා දෙවනි අවස්ථාව ඊළඟ චිත්තක්ෂණයෙන් පටිසන්ධි කියන හත්වෙනි ජවනය. ඔන්න හත්වෙනි ජවනය ඊළඟ භවයට විපාක දුන්නේ නැහනම් අවසානය එනවා කියලා තියෙනවා නේද?
그 뒤 paṭisandhi라는 kamma 힘, 다시 kamma 힘이 시작했습니다. 둘째 단계로, 다음 cittakkhaṇa에서 paṭisandhi라는 일곱째 javana입니다. 일곱째 javana가 다음 bhava에 vipāka를 주지 못하면 효력이 끝난다고 되어 있지 않습니까?
දැන් පළවෙනි ජවනය මෙලොව ලැබෙන විපාක වලට හත්වෙනි ජවනය අවසානේ ඊළඟ භවය ලබන විපාක වලට මැද ජවන් තමයි මතු සංසාර ගමන්ට හේතු වෙන්නා වූ කවද හරි විපාක දෙනවට ලැබෙන්නේ කියනවා. අන්න හත්වෙනි ජවනය තමයි හැම වෙලාවකම ඊළඟ භවයේ ලබා දෙන්නේ. පටිසන්ධි කරන්නේ හත්වෙනි දවනය. මොකද පහක් ගිහිල්ලා හිටනම් චුති පටිසන්ධි කියලා දෙකක් යනවා. චුති පටිසන්ධි කියන්නේ කර්ම වේගය යටින් යන එක. ගොඩනැගිලා තියෙන්නේ චිත්ත වේගය. ඒක චිත්ත වීතිය.
첫째 javana는 이 세상에서 받는 vipāka로, 마지막 일곱째 javana는 다음 bhava에서 받는 vipāka로, 가운데 javana들은 앞으로 saṃsāra 길에서 언젠가 vipāka를 주는 것으로 이어진다고 합니다. 바로 일곱째 javana가 언제나 다음 bhava를 줍니다. paṭisandhi를 하는 것은 일곱째 javana입니다. 왜냐하면 다섯이 지나면 cuti와 paṭisandhi 둘이 가기 때문입니다. cuti와 paṭisandhi는 kamma의 기세 밑으로 가는 것입니다. 그 위에 세워진 것이 마음의 기세, 곧 citta vīthi입니다.
අන්න ඒකයි චුති පටිසන්ධිය වෙලාවේදී කියන චිත්තක්ෂණය දෙක ඉස්සෙල්ලා හදපු චිත්ත විතියෙන් මුල ඉඳන් ඇනන් හැටි ඒක ඒක මුලදි නිර්මාණය කරලා ඉවරයි මේ චිත්තය මේ කර්ම වේගය ඉවර වුනාට
그래서 cuti-paṭisandhi 때의 두 cittakkhaṇa는 앞서 만든 citta vīthi로 처음부터 그렇게, 처음에 이미 만들어 둔 것입니다. 이 마음은 — 이 kamma의 기세가 끝났더라도 말입니다.
අවසාන චුතිය වන වෙලාවේදී පෙර බවෙන් අහපු කර්ම ශක්තිය ඉවරයි. කර්ම ශක්තියක් කර්ම ශක්තියෙන් ගොඩන්න මානසිකත්වය එකක්. කර්ම ශක්තියෙන් ගොඩන්නගන්නේ වස්තු රූපය. වස්තු රූපයට හිතක් නෑ. වස්තු රූප ගොන්න යනවා කර්ම ශක්තියෙන්. ඒ වස්තු රූපයට මනංච පටිච්ච ධම්මේච උප්පජ්ජති කියන එක සිද්ධ වෙන්න ඕනේ. ධර්මයක් ගට්ටනවා මනෝ විඤ්ඤාණයක් හටගන්නේ. ඒ විඤ්ඤාණයක් හටගන්නකොටත් චක්ඛුත්වාර විඤ්ඤාණය හටගෙන වීතිය කෙළවර වෙනකන් සෝතවාරයක් ඒකෙන් ගැටෙන්න විඤ්ඤාණයක් හටගන්නේ නැහ. ගහනද්දවාරයකින් තව එකක් එන්නේ නැහ. චිත්ත වීතිය අවසාන අනුබ්ද්ධ ආධාරක චිත්ත වීති තුනක් යන්න ඕනේ.
마지막 cuti 때에 앞 bhava에서 가져온 kamma 힘은 끝납니다. kamma 힘이 하나 있고, kamma 힘으로 세워지는 마음 상태가 하나 있습니다. kamma 힘으로 세우는 것은 vatthu rūpa입니다. vatthu rūpa에는 마음이 없습니다. vatthu rūpa는 kamma 힘으로 세워집니다. 그 vatthu rūpa에서 「manañca paṭicca dhamme ca uppajjati」가 일어나야 합니다. dhamma가 부딪쳐야 manoviññāṇa가 생깁니다. 그 viññāṇa가 생길 때도, cakkhudvāra viññāṇa가 생겨 그 vīthi가 끝날 때까지는 sotadvāra로 부딪쳐 viññāṇa가 생기지 않습니다. ghānadvāra로도 또 하나가 오지 않습니다. citta vīthi가 끝나면 anubandhaka citta vīthi 셋이 지나가야 합니다.
දැන් ඕකේ ගැඹුරු හරියක් තියෙනවා ධර්මය හැඟවිලා. දැන් චක්ඛුත්වාර හෝ චිත්තක්ෂණ වීතියක් ගියහම අනුබ්ද ආධාරක චිත්ත වීති තුනක් ගිහින් තමයි තව චිත්ත වීතියක් හටගන්නේ. සෝතවාර හටගන්න බැයි මෙහා. ඒකේ මනෝද්වාරික වශයෙන් හටගන්නවා අනුබ්ධාතාක චිත්ත විති
이제 거기에 dharma가 넌지시 보여 주는 깊은 부분이 있습니다. cakkhudvāra의 citta vīthi가 지나면 anubandhaka citta vīthi 셋이 지나야 다른 citta vīthi가 생깁니다. 그 사이에 sotadvāra가 생길 수 없습니다. 그것은 manodvāra로 anubandhaka citta vīthi 셋으로 생깁니다.
තුනක්. ඒකෙන් භුක්ති ිතලා තමයි ආයසරයක් චිත්තක්ෂණ හෝ ආයුසරයක් නැවතත් චිත්ත වික් ද්වාරයකින් හටගන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒකයි ද්වාර හටාව. හරි ගැඹුරු හරියක් ඔතන තියෙන්නේ.
그것이 dvāra가 이루어지는 방식입니다. 아주 깊은 부분이 거기 있습니다.
ඉතින් ඔතන යනකොට අන්න චිත්තක්ෂණ හටගැනීමේදී පටිසන්ධි කියන වචනේදී අපි දැන් අටගත්තේ. කොහොම මේ පටිසන්ධිය හටගන්නේ. අ පටිස හැම චිත්තක්ෂණයකම උප්පාද අවස්ථාවේදී පටන් ගන්නවා ඒක පටිච්ච සමුප්පා චක්රයක්.
그래서 거기로 가면, cittakkhaṇa가 생길 때 paṭisandhi라는 말에서 우리가 이제 다룬 것은 이 paṭisandhi가 어떻게 생기느냐입니다. paṭisandhi는 매 cittakkhaṇa의 uppāda 단계에서 시작합니다. 그것은 paṭicca samuppāda의 바퀴입니다.
ඒක අවිද්යා ප්රත්ය කරගෙන තිබිච්ච යම්කිසි අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගත්තා නම් අවිජ්යා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං එන්නේ නෑ එතන්ට විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාම පත්තයා චට්ඨහායතනං චට්ඨායතන පත්යා පස්සුෝ පස්ස පත්යා වේදනා වේදනා පත්යා තණ්හා තණ්හා පත්තයා උපාදාන උපාදාන පත්තයා බහු භව පත්යා ජාති ජාති පත්යා ජරා මරණා අන්න ලදරුව අවස්ථාවේ ජරා මරණය අවස්ථා මරණයක් මිස චිත්තක්ෂණය මරණය නෙමෙයි [උගුර කෑරීම] පුද්ගල මරණයක් නෙමෙයි එතන පටිච්ච සමුප්පාදය කිව්වේ. ලදරු අවස්ථාව සම්පූර්ණ කරලා ඉවරයි.
그것이 avijjā를 paccaya로 하여, 어떤 avijjā paccaya로 생겼다면, 「avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ」이 거기 오지 않고, 「viññāṇapaccayā nāmaṃ, nāmapaccayā chaṭṭhāyatanaṃ, chaṭṭhāyatanapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ」입니다. 그 갓난 단계의 jarāmaraṇa는 단계의 죽음이지 cittakkhaṇa의 죽음이 아닙니다. [헛기침] 사람의 죽음이 아닙니다. 거기서 말한 paṭicca samuppāda는 갓난 단계를 마친 것입니다.
ඒ අවස්ථාව ජරා මරණය කිව්වේ ඒකයි. ආයේ පහළ වුනා දෙවෙනි චිත්තක්ෂණය මේ චිත්තක්ෂණයේ උපාදා වර්ධනය කරන්න. ලදරු අවස්ථාව නම් ළම අවස්ථාව කියලා අපි උපමාව විසින් ගත්ත හැකි.
그 단계를 jarāmaraṇa라 한 까닭이 그것입니다. 다시 둘째 cittakkhaṇa(단계)가 나타났습니다 — 이 cittakkhaṇa의 uppāda를 키우려고. 갓난 단계라면 어린 단계라고 비유로 말할 수 있습니다.
අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාර සංඛාර පත්යා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම නාමං ඒත් එහෙමයි. නාම පච්චයා පස්සෝ පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චයා තණ්හා තණ්හා පච්චයා උපාදාන උපාදාන පච්චයා භව භව පච්චයා ජාති ජාති පත්යා ජරා බලලා දෙවෙනි අවස්ථාවත් ඉවරයි. තව චිත්තක්ෂණය මලේ නෑ. චිත්තක්ෂණය අවස්ථා දෙකක් ඉක්ම ගියා.
「Avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayā nāmaṃ」 — 그렇습니다 — 「nāmapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarā」 — 그렇게 둘째 단계도 끝났습니다. cittakkhaṇa는 아직 죽지 않았습니다. cittakkhaṇa의 두 단계가 지났습니다.
ඒ අවස්ථා මරණය තමයි කිව්වේ ජාති පත්යා ජරාණං කිව්වේ ජාති කිව්වේ චිත්තක්ෂණයේ ලාභාල අවස්ථානය නනම් උප්පාද අවස්ථාව ිති අවස්ථාවට යන අතර තුන්වෙනි අවස්ථාවක් හටගන්නවා. අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූප පච්චයා චට්ඨායතන තව සලායතනම් වුනෙන්නේ නැ. චට්ඨායතන පත්යා පස්ස උපස්ස පත්යා වේදනා වේදනා පත්යා තණ්හා තණ්හා පත්යා උපාදාන උපාදාන පත්ියා බහු භව පච්චයා ජා ජාති පත්යා ජරාර්ණ අවස්ථා තුනක් ගියා. හතරවෙනවෙනි අවස්ථාවට හටගන්න
그 단계의 죽음을 「jātipaccayā jarāmaraṇaṃ」이라 했고, jāti란 cittakkhaṇa의 어린 단계, 곧 uppāda 단계를 말합니다. ṭhiti 단계로 가는 사이에 셋째 단계가 생깁니다. 「avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpapaccayā chaṭṭhāyatanaṃ」 — 아직 saḷāyatana가 되지 않았습니다 — 「chaṭṭhāyatanapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ」 — 세 단계가 지났습니다.
තුනක් ගියා. හතරවෙනවෙනි අවස්ථාවට හටගන්න අවිද්යා පච්චයා සංඛාර සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූපච්චා සලායතනං සලායතන පච්චයා පස්ස උපස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චයා තණ්හා තණ්හා පච්චයා උපාදාන උපාදාන පච්චයා භව භව පච්චයා ජාති ජාති පත්යා ජරා මරන අවස්ථා භංගයක්. අන්න සිතිය අවස්ථාවල භංග වුණා. ඔන්න චිත්තක්ෂණයකද පටිච්ච සමුප්පාද හතර ඔය පටිච්ච සමුප්පාද හතර. ඔය හතර ආකාරයේ
넷째 단계에서 생겨, 「avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpapaccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatanapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ」 — 단계의 bhaṅga입니다. ṭhiti 단계에서 bhaṅga가 되었습니다. 이렇게 한 cittakkhaṇa에 paṭicca samuppāda가 넷 있습니다.
පටිච්ච සමුප්පාද හතර. ඔය හතර ආකාරයේ අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාර අවිජ්ජා සම්පිත්ත සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ සම්පිත්තං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාමං නාම සම්පිත්තං නාම පච්චා චත්තායතනං චට්ඨායතන සම්පත්තං මේ වගේ සම්පත්ත පටිච්ච සමුප්පාදය කියන්නේ මේකට ඒ යන ක්රමයක්. අවිද්යා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චි අවිද්යා එතකොට මේ සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණ පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාම පච්චයා විඤ්ඤාණං ඔය විදිහට එනවා අඤ්ඤ මඤ්ඤ පරිච්ච සමුප්පාදය කියන එකක් ඔය කළා. ඕකෙම ක්රියාවලියන්වය කියන්නේ. යනකොට හැදෙන හැටි.
그 네 가지 paṭicca samuppāda입니다. 「avijjāpaccayā saṅkhārā」 avijjāsampayutta, 「saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ」 viññāṇasampayutta, 「viññāṇapaccayā nāmaṃ」 nāmasampayutta, 「nāmapaccayā chaṭṭhāyatanaṃ」 chaṭṭhāyatanasampayutta — 이런 것을 sampayutta paṭicca samuppāda라 하며, 그렇게 가는 방식입니다. 「avijjāpaccayā saṅkhārā」, saṅkhārapaccayā avijjā, 「saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ」, viññāṇapaccayā saṅkhārā, 「viññāṇapaccayā nāmaṃ」, nāmapaccayā viññāṇaṃ — 이렇게 오는 것을 aññamañña paṭicca samuppāda라 합니다. 그것이 과정이 이어 갈 때 만들어지는 방식입니다.
එතකොට අවිද්යා පත්යා සංඛාරා සංඛාර පත්තය න හේතු පටිච්ච සමුප්පාදය. එතකොට අවිද්යා පච්චයා සංඛාරා අවිද්යා හේතුකා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං සංඛාර හේතුකං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාම විඤ්ඤාණ හේතුකං ඔය විදිහට යනම් හේතු වෙන හැදි. එතකොට හේතු පටිච්ච සමුප්පාදය ප්රත්ය පටිච්ච සමුප්පාදය අ
그러면 「avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā」 — 이것은 hetu paṭicca samuppāda입니다. 「avijjāpaccayā saṅkhārā」 avijjāhetukā, 「saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ」 saṅkhārahetukaṃ, 「viññāṇapaccayā nāmaṃ」 viññāṇahetukaṃ — 그렇게 hetu가 되어 가는 방식입니다. 그러면 hetu paṭicca samuppāda, paccaya paṭicca samuppāda,
ඊළඟට අඤ්ඤ මේ සම්පත්ත පටිච්ච සමුප්පාදය අඤ්ඤමඤ්ඤ පටිච්ච සමුප්පාදය ඔන්න ඔය කියන හේතු ප්රත්ය සම්පිත්ත අඤ්ඤමඤ්ඤ කියන හතර ආකාරයකින් ක්රියාත්මකමක වෙන පටිච්ච සමුප්පාද චක්ර හතරක්. ඔය ප්පාද ටි භංග කියන අවස්ථා තුන යන ටි අවස්ථාව සම්පූර්ණ වෙනකොට ඔය චිත්තක්ෂණයක් ක්රියාත්මක වෙලා තමයි ඔය පටිසන්ධි චිත්තියක් උපදවන්නේ.
그다음 sampayutta paṭicca samuppāda, aññamañña paṭicca samuppāda — 이 hetu, paccaya, sampayutta, aññamañña라는 네 가지로 작동하는 paṭicca samuppāda 바퀴가 넷입니다. uppāda, ṭhiti, bhaṅga라는 세 단계에서 ṭhiti 단계가 다 찰 때 그 cittakkhaṇa가 작동하여 paṭisandhi citta를 낳습니다.
ඒක චිත්තක්ෂණය තුළ පටිච්ච සමුප්පද හතරක් ක්රියාත්මක වෙනවා. මේක අධිවේගවත් අධි අපි මනසට ගෝචර කරන්න පුළුවන් නෙ මේක සර්වජ්ඤ ගෝචර දහමක්.
한 cittakkhaṇa 안에서 paṭicca samuppāda 넷이 작동합니다. 이것은 아주 빠릅니다. 우리 마음으로 헤아릴 수 있는 것이 아닙니다. 이것은 sabbaññu만이 헤아리는 dhamma입니다.
ඉතින් එතකොට මේකේ හටගන්න අවිද්යා පච්චා සංඛාරා, සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියන අර මේ පටිසන්ධි චිත්තක්ෂණය උදය ඒ කියන්නේ ඉස්සෙල්ලාම ආරම්භ අවස්ථාවේ ඒ කියන්නේ මේ හටගැනීමේදී හටගන්න මූලික අවස්ථාව උප්පාද අවස්ථාවේදී පළවෙනි පරිච්ච සමුප්පාද අවස්ථාවේත් පටිසන්ධි අහුවෙලා ඉවරයි.
그래서 여기서 생기는 「avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ」이라는 이 paṭisandhi cittakkhaṇa의 일어남, 곧 맨 처음 시작 단계, 생겨날 때의 근본 단계인 uppāda 단계에서, 첫째 paṭicca samuppāda 단계에서 이미 paṭisandhi가 잡혔습니다.
පටිසන්ධි කියන එක කොච්චර සික්ෂම දෙයක්ද එතන පටන් ගෙන ලැබූ පටිසන්ධියේදී. ඊට පස්සේ එකින් එක ජනිත කරගෙන ජනිත කරගෙන හතර වාර්තාවක් ගියාම තමයි පටිසන්ධි චිත්තක්ෂණය සම්පූර්ණ වෙන්නේ. ඇහිපිය ගහනකින් කෝටි ලක්ෂයෙන් පංගුවත්තා වෙලාවේදී මේ ඔක්කොම වෙලා ඉවරයි.
paṭisandhi라는 것이 얼마나 미세한 것인지요! 거기서 시작해 얻은 paṭisandhi에서, 그 뒤 하나씩 낳고 낳아 네 차례가 지나야 paṭisandhi cittakkhaṇa가 다 찹니다. 눈 깜빡하는 동안의 1조분의 1밖에 안 되는 사이에 이 모든 것이 끝납니다.
මේ තරම් අති සික්ෂම චක්ර දාසයක් ක්රියාත්මක වෙලා. කොතන පටිසන්ධියි අල්ලන්න. පටිසන්ධිය අල්ලනකොටත් දැන් මැරිච්ච සෙන මෙතන
이렇게 아주 미세한 바퀴 열여섯이 작동했습니다. 어디서 paṭisandhi를 붙잡겠습니까? paṭisandhi를 붙잡을 때에도 이제 죽은 이는 여기에 —
භවාන්ද කියනකොට පැරණි රූපය පැරණි නිෂ්පාදනය කරලා දුන්න කර්ම ශක්තිය මුල් කරගෙන නිෂ්පාදනය කරද රූපය අවසාන චිත්තක්ෂණ දේහ කාල සීමාව තව ඉවරලා නැහ. එහෙනම් භවාංග දෙකක් ගියාමයි මේ ටික ඉවර වෙන්නේ. අන්න නවහර්ධ රූපයේ කර්ම ශක්තිය දැන් නව කර්ම ශක්තිය ඉපදවලා ඉවරයි. ඒකෙන් තමයි නවහරද රූපය බලුනා නම් බලු විදිහට හටගන්නේ. ඒ කියන්නේ ප්රසාද රූපය. ප්රහාද රූපයයි මේත රූපය කියන එකයිමේ අපි හිතා ඉන්නයි දෙකක්.
bhavaṅga라 할 때, 옛 rūpa, 곧 옛 kamma 힘을 바탕으로 만들어진 hadaya rūpa의 마지막 cittakkhaṇa 수명 한계가 아직 끝나지 않았습니다. 그래서 bhavaṅga 둘이 지나야 이것이 끝납니다. 그때 새 hadaya rūpa의 kamma 힘, 곧 새 kamma 힘이 이미 생겨났습니다. 그것으로 새 hadaya rūpa가, 개라면 개 모양으로 생겨납니다. 곧 pasāda rūpa입니다. pasāda rūpa와 이 rūpa를 우리는 둘로 생각하고 있습니다.
ප්රසාද රූපයට තියෙන්නේ එක දසකය වත්තු දසකය පමණයි. ඒක ඒ කියන්නේ කාය කාය ප්රසාදයට කාය දසකය කාය දසක භාව දසක වත්තු දසක කියන මේ දසක තුනකින් යුත්ත වන පටිසන්ධියට ඔච්චර ඉස්සෙල්ලාම පළවෙනි චිත්තක්ෂණය ආරම්භ කරන්න. ඕක පූර්ණ කර්මජයි.
pasāda rūpa에 있는 것은 한 dasaka와 vatthu dasaka뿐입니다. 곧 kāya pasāda에는 kāya dasaka — kāya dasaka, bhāva dasaka, vatthu dasaka라는 이 세 dasaka를 갖춘 paṭisandhi로 맨 첫 cittakkhaṇa를 시작합니다. 그것은 온전히 kammaja입니다.
ඊට පස්සේ ඊළඟ චිත්තක්ෂණය පටන් ගෙන භාවන ඒවා හදනවා. චක්ඛු දසක සෝත දසක අන්න ආන් ඒක තමයි සංජාති අවස්ථාව. ජාතිලට සංජාති වුණා. ජාති සමග එක්වන් නේද? සංජාතික වුණා. අන්න දසක
그 뒤 다음 cittakkhaṇa부터 bhāva들을 만듭니다. cakkhu dasaka, sota dasaka — 바로 그것이 saṃjāti 단계입니다. jāti에 saṃjāti가 되었습니다. jāti와 하나로 합쳐지지 않습니까? saṃjāti가 되었습니다.
සමග එක්වන් නේද? සංජාතික වුණා. අන්න දසක 700 වක් හැටුව හටගත්ත අර හට ඉස්සෙල්ලාම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ප්රසාද රූපය හටගන්නවා. ඔය ප්රසාද රූපයත් එක්ක වෙලම හටගන්නවා චිත්ත රූප නැගිලා චිත්ත රූපය. දැන් කර්මජ රූප කර්මජ කාය චිත්තජ කාය දෙකක් කියලා උතුජ කායත්තය කියන
먼저 pasāda rūpa가 생겨납니다. 그 pasāda rūpa와 함께 cittaja rūpa도 일어나 생겨납니다. 이제 kammaja kāya와 cittaja kāya 둘에 utuja kāya를 더하여,
එක විපරයාතය වෘත්ත විපරයාතය ත් තිජ කායික
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සත්වය හටගන්න මෙන්න මේ ත්ජ කායික සත්වයා මොකද කරන්නේ මෙයාට කියනවා අන්න හටගත්ත එක්කෙනා තමයි අර සූක්ෂම කායිකයා කියලා තියෙන්නේ. අන්න සංජාතිකයා ඔය සංජාතිකයා
세 kāya를 지닌 satta가 생겨납니다. 이 세 kāya의 satta는 무엇을 합니까? 이렇게 생겨난 이를 바로 미세한 몸을 지닌 이라고 합니다. 바로 saṃjātika입니다.
තියෙන්නේ. අන්න සංජාතිකයා ඔය සංජාතිකයා සැරිසරාගෙන ඉන්නවා. කර්ම ශක්තිය මෙහෙ ඇවිල්ලා හිටන් ඊට අවශ්ය වන්නා ගර්භයක් හෝ උප්පත්ත ස්ථානයක් සකස් වෙනතුරු කර්ම ශක්තිය සම්බන්ධ වෙලා ඒක සකස් වෙනකන් කාලයක් ඉන්න පුළුවන්. ගන්ධබ්බ කියන්නේ අන්න ගන්ධබ්බි ගන්ධය එල්බින්න වාසය කරනවා.
그 saṃjātika가 떠돌며 지냅니다. kamma 힘이 여기 와서, 그에 필요한 어머니 배나 태어날 자리가 마련될 때까지 kamma 힘과 이어진 채, 그것이 마련될 때까지 한동안 머물 수 있습니다. gandhabba란, gandha(냄새)에 매달려 사는 이라는 뜻입니다.
මොකක්ද එක්කෝ සීල සුගන්ධය එක්කෝ දුස්සීල දුර්ගන්ධය මේකයි ගන්ධකින් ගඳ සුවඳ මේක නෙමෙයි. මූලික තියෙන්නේ සීල සුගන්ධය හෝ දුස්සීල දුර්ගන්ධය එල්බගන්නේ. අන්න ඒ ගන්ධය එල්බ ගත්ත නිසා තමා කිව්වා උපාදානය කරගත ගන්නේ තණ්හාවෙන් අල්ලගත්ත දේ කියලා.
무엇입니까? sīla의 좋은 냄새, 아니면 dussīla의 나쁜 냄새 — 이것입니다. 코로 맡는 냄새가 아닙니다. 근본은 sīla의 좋은 냄새나 dussīla의 나쁜 냄새에 매달리는 것입니다. 그 냄새에 매달리기 때문에, upādāna란 taṇhā로 붙잡은 것이라고 했습니다.
දැන් ඉතින් ඒත් අන්න ඒ අන්තරාභවක අවස්ථාවේදී එයාට තණ්හා උපාදානය කරන්නේ ජීවත් වෙනවා. හොඳයි තණ්හාවක් උපාදානය කරගන්න ඕන. තණ්හාව කොහෙද නිපද වෙන්නේ, කොතනකද හැදෙන්නේ කොහොමද හැදෙන්නේ. වේදනා පත්යා තණ්හා වෙන ක්රමයක් නෑ. එහෙනම් යම්
이제 그 antarābhava 단계에서 그는 taṇhā와 upādāna로 살아갑니다. 좋습니다, taṇhā를 붙잡아야 합니다. taṇhā는 어디서 만들어지고, 어디서 어떻게 생깁니까? 「vedanāpaccayā taṇhā」 말고 다른 길은 없습니다.
පත්යා තණ්හා වෙන ක්රමයක් නෑ. එහෙනම් යම් තැනක තණ්හා නම් වේදනා පත්යා තණ්හා වේදනා සම්පත්ත එහෙනම් අන්න සම්පත්ත පටිච්ච සමුප්පාදය වැදගත් දෙයක් ගන්න පුළුවන්. යම් තැනක තණ්හා ඇත්ද වේදනාත් එතනමයි සමගය දෙන්නේ.
그러면 어떤 곳에 taṇhā가 있다면 「vedanāpaccayā taṇhā」, vedanāsampayuttā입니다. 그러니 sampayutta paṭicca samuppāda에서 중요한 것을 얻을 수 있습니다. taṇhā가 있는 곳에는 vedanā도 바로 거기 함께 있습니다.
එන් තණ්හා යම් තැනකට එනවා නම් වේදනා යම් තැනක තිබිය යුතුයි. එහෙනම් පස පච්චයා වේදනා පස සම්පියුත්තා ස්පර්ශය සමගය දෙන්න ඕනේ. වේදනාව එහෙම නැත්නම් ස්පර්ශයක් තියෙන්න ඕනේ. සලායතන පච්චයා පස්සෝ සලායතන සම්පිත්තෝ එහෙනම් සලායතනක් තියෙන්න ඕනේ. නාම රූප පච්චයා සලායතනං නාම රූප සම්පිත්තං එහෙනම් නාම රූපක් තියෙන්න ඕනේ. විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූප විඤ්ඤාණ සම්පිත්තං එහෙනම් විඤ්ඤාණත් මෙතන තියෙන්න ඕනේ. සංඛාර පච්චයා, විඤ්ඤාණං සංඛාර සම්පිදා සංඛාරයත් එතන් දැකිලා තියෙන්න ඕනේ. එහෙනම් අවිජ්ජා පච්චා සංඛාර අවිද්යා සම්පිත අවිද්යාවත් එතන තියෙන්න ඕනේ. එහෙනම් අවිජ්යා සංඛාර විඤ්ඤාණ නාම රූප සලායතන ස්පර්ශ වේදනා කියන ඔක්කොම තියෙන්න ඕනේ තණ්හා භුක්තියක් විඳින්න එහෙනම් එතන සත්වය ගොඩන්න නැගි කියලා ඉවරයි නේද සංජාති සත්වයන්නේ එහෙනම්
taṇhā가 어떤 곳에 온다면 vedanā가 그곳에 있어야 합니다. 그러면 「phassapaccayā vedanā」, phassasampayuttā — phassa와 함께해야 합니다. vedanā가 있다면 phassa가 있어야 합니다. 「saḷāyatanapaccayā phasso」, saḷāyatanasampayutto — 그러면 saḷāyatana가 있어야 합니다. 「nāmarūpapaccayā saḷāyatanaṃ」, nāmarūpasampayuttaṃ — 그러면 nāmarūpa가 있어야 합니다. 「viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ」, viññāṇasampayuttaṃ — 그러면 viññāṇa도 여기 있어야 합니다. 「saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ」, saṅkhārasampayuttaṃ — saṅkhāra도 거기 있어야 합니다. 「avijjāpaccayā saṅkhārā」, avijjāsampayuttā — avijjā도 거기 있어야 합니다. 그러면 taṇhā를 누리려면 avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā가 모두 있어야 합니다. 그러면 거기 satta가 이미 세워졌다는 것이지요? saṃjāti satta이지요.
කියලා ඉවරයි නේද සංජාති සත්වයන්නේ එහෙනම් අන්තර භවය කියලා අමුතු භවය නෙමෙයි. ඒක පටිසිත ලබලා දැන් සම්පූර්ණ සත්වයෙක් සත්වයානේ සම්පූර්ණ සත්වය මේක සූක්ෂම කායිකයි මෙච්චරයි වෙනස දැන් මේ සූක්ෂම කායිකත්වය ඉන්නේ මේ පුද්ගලයා තමයි. අන්න සංජාතික.
그렇다면 antarābhava란 별다른 bhava가 아닙니다. 그것은 paṭisandhi를 얻은, 이제 온전한 satta입니다. 온전한 satta이고, 다만 미세한 몸을 지녔다는 것만 다릅니다. 이 미세한 몸으로 있는 이가 바로 이 사람입니다. 바로 saṃjātika입니다.
ජාති සංජාති දෙවෙනි අවස්ථාව. අන්න ඔක්කන්ති කියනවා. ඔක්කන්තික්ඛනේ නාම රූපං අඤ්ඤමඤ්ඤං සහජාත පත්යන පත්ය දැන් ගිහිල්ලා බට්ට ගිහිල්ලා කලලයක් හටගන්න අවශ්ය කියන සුක්රාණ දිම්බානු එකතු වෙලා තියෙන්න ජනකාඩුවක් හැදෙන ස්ථානට ගිහිල්ලා නම් මේක ගිහිල්ලා මොකද කරන්නේ? මෙතනින් සම්බන්ධ වෙනවා අර වස්තු රූපයත් එක්කලා. යන්නේ කවුද? මෙන්න මේ නාම රූපය. ඒ නාම රූපය තමයි අපි යන්නේ ඒක. අර අන්තරභයි කියලා කිව්වේ නැ ඔක්කන් මේ අර ඔක්කන්ති වලට ගියේ මේ සංජාති ගියා. නැත්නම් ගන්ධබ්බය අන්න
jāti, saṃjāti — 둘째 단계입니다. 이제 okkanti라 합니다. 「Okkantikkhaṇe nāmarūpaṃ aññamaññaṃ sahajātapaccayena paccayo.」 이제 배로 가서, kalala가 생기는 데 필요한 아버지의 씨와 어머니의 알이 합쳐진, 씨눈이 만들어지는 자리에 가서 무엇을 합니까? 여기서 저 vatthu rūpa와 이어집니다. 가는 이는 누구입니까? 바로 이 nāmarūpa입니다. 가는 것은 그 nāmarūpa입니다. antarābhava라 한 것 — okkanti로 간 것은 이 saṃjāti가 간 것입니다. 아니면 gandhabba입니다.
මේ සංජාති ගියා. නැත්නම් ගන්ධබ්බය අන්න සංජාති ගියා ඔක්කන්තියට ගියාට මොකද කරන්නේ? ගැබේ තිබෙන්නා වූ මාංස පේති සෛලත් එක්ක සම්බන්ධ වෙලා. ඒකේ මේ හැඩියට අරගෙන මේක ඒ හැඩගන්න දෙක එකට සම්බන්ධ වෙ. එකට පැවක තියෙනවා අඤ්ඤමඤ්ඤ ප්රත්යයෙන් ප්රත්ය වෙනවා. ඒ සහජාත ප්රත්යයෙන් ප්රත්ය වෙනවා. එකින් එකට ජාතක වෙනවා. මේකෙන් ඒකට උදව් ඕනේ ඒකෙන් මේකට උදව් ඕනේ. අරගෙන මේකෙ වැඩෙන්න පටන් ගන්නවා ඔක්ක අන්තතිසා අභිනිබ්බත්ත අන්න තුන්වෙනි අසා
saṃjāti가 okkanti로 가서 무엇을 합니까? 어머니 배에 있는 살덩이(maṃsapesi)의 낱알들과 이어져, 그 모양을 따라 둘이 하나로 이어집니다. 함께 있으면서 aññamañña paccaya로 paccaya가 되고, sahajāta paccaya로 paccaya가 됩니다. 서로서로 함께 태어납니다. 이것이 저것을 돕고 저것이 이것을 도와야 합니다. 그렇게 이것이 자라기 시작합니다. okkanti입니다.
අන්තතිසා අභිනිබ්බත්ත අන්න තුන්වෙනි අසා බලය ඇතුල අභ්යන්තර නිර්මාණයක් වීම අන්න කන්ධානං පාතු බව දැන් ඇතුලේ වැඩෙනවා ස්කන්ධය. ආයතනානම් පටිලාව බිහි වුණා, ඇහැට රූප කණ සබ්ද ඇහුණා. බිහිවෙච්ච එක ආයතනා පටිලාව අයං උච්චරදි භික්ඛවේ ජාතිය. මහනකට ජාතිය. ඔය සම්පිදනයමයි ජාතිය කියන්නේ.
abhinibbatti — 그다음 단계로, 안에서 짜여 이루어지는 것입니다. 이어서 khandhānaṃ pātubhāvo — 이제 안에서 khandha가 자랍니다. āyatanānaṃ paṭilābho — 태어났고, 눈에 rūpa가, 귀에 소리가 들렸습니다. 태어난 것이 āyatana paṭilābha입니다. 「Ayaṃ vuccati, bhikkhave, jāti.」 bhikkhu들이여, 이것이 jāti입니다. 그 모음이 바로 jāti입니다.
ඉතින් චුටි පටිසන්ධිය අතර හතරක් නෑහ කියන එකත් ඇත්ත සංජාතික අවස්ථාව දකින ගන්න බැරි එකයි මේ අන්තභිකයක් කියලා මෙහෙකේ පෙලා නැහ අභිධර්මය කියලා අමේ මේ සේරවාදී පරපුරේ පෙන්නලා නෑ ගන්ධයග. සංජාතිකේ පෙලා තියෙනවනේ. ඔක්කන්තිකේ පෙන්නලා තියෙනවනේ. ඔක්කන්තිට යන්නේ ගන්ධබ්බය කියලා ගියා පෙන්නලා තියෙනවානේ. ගන්ධබ්බක්කන්ති හොන්තියි කියලා
그러니 cuti와 paṭisandhi 사이에 틈이 없다는 것도 맞습니다. saṃjātika 단계를 보지 못하는 것이 문제입니다. antarābhavika라는 것이 pāḷi에 없다고, abhidhamma에, 이 Theravāda 전통에서 gandhabba를 보여 주지 않았다고 하지만, saṃjātika는 pāḷi에 있지 않습니까. okkanti에도 보여 주지 않았습니까. okkanti로 가는 것이 gandhabba라고, 「gandhabba의 avakkanti가 있다」고 보여 주지 않았습니까.
ඔව් ඒ තියෙනවා හොඳට පැහැදිලිව පෙලා තියෙනවානේ.
(듣는 이) 네. — 그것이 아주 분명하게 pāḷi에 있지 않습니까.
අවසා කැටකේ තියෙනවා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් ඒක හරි. ඒක තියෙනවා. ඉතින්ඒ උන්වහන්සේට මේක විග්රහ කරලා නැහැ. ඔය විදියට විග්රහ කරලා නැහැ. විදිට
네, 맞습니다. 그것은 있습니다. 그런데 그분은 이것을 풀이하지 않았습니다. 그런 식으로 풀이하지 않았습니다.
අන්න ඒකයි කාර්ය මිද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් හුඟ දෙනෙක්ගේ බයක් තියෙනවා මෙහෙම එකක්. මෙතනින් සූක්ෂම කයක් පිට වෙලා යනවා කියලා එකක් පිළිගත්තොත් ආත්මවාදයට වැටෙනවා කියලා. ඒ කියන්නේ ආත්මවාදය තේරුම් අරන්න නැති අයගේ අදහස ඕකයි.
이제 많은 사람에게 이런 두려움이 있습니다. 여기서 미세한 몸이 빠져나가 간다는 것을 받아들이면 attavāda에 빠진다는 것입니다. 그것은 attavāda를 이해하지 못한 이들의 생각입니다.
ආත්ම කියන්නේ මොකක්ද වෙනස් නොවෙන බිදෙන්නේ නැති කැඩෙන්නේ නැති වෙනස් වෙන්නේ නැති යමක් ලෝකේ තියෙනවා කියලා නිගමනය කරපු කෙනාටයි. ආත්මවාදයක් ඒක සම්බන්ධ වෙන්නේ. දැන් මේ සූක්ෂමව ගියත්, කායිකව ගියත්, මවනවා ගියත්. එහෙම එකක් වෙනවද? දැන් හොඳයි මෙතනින් තව කෙනෙක් යනවා වාගේ දැක්කොත් එහෙම ඒක පිළිගන්නවා කිව්වොත් ආත්මවාදය කියලා. මග අපි ස්වාමීන්
attā란 무엇입니까? 바뀌지 않고, 부서지지 않고, 깨지지 않고, 달라지지 않는 무언가가 세상에 있다고 결론 내린 이에게 attavāda가 이어지는 것입니다. 이제 미세하게 가든, 몸으로 가든, 지어낸 것으로 가든, 그런 것이 됩니까? 좋습니다, 여기서 또 누군가 가는 것처럼 보았다고 하면, 그것을 받아들인다고 하면 attavāda라고 합니다.
කිව්වොත් ආත්මවාදය කියලා. මග අපි ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් ඇහවා අභිධර්ම විශාරත හාමුදුරුවෝ නමක් මේ කළුගල සතර ජෝති හාමුදුරුවෝ. ඉතින් උන්වහන්සේ ගැන මා මහත්තයා ඕක පිළිගත්තො තාත්මවාදයට වැටෙන්නේ නැද්ද හොඳයි ඔබ වහන්සේගෙන් පොඩි ප්රශ්නයක් අහන්නම්. මෙහෙම දොරකොට දෙකක් තියෙනවා. මම මේ දැන් මේ පුද්ගලයෙක් මේ දොරකොට ඇති මෙතනින් යනවා අපිට පේනවා නේද? ඔව් පේනවා. දැන් කවුරු හරි කිව්වොත් එහෙම මම මේ දොරකොට යන කෙනෙක් මෙතනින් යනවා දැක්කා කියලා. ආත්මවාදයට වැටෙනවද කියලා කියන්න ඉස්සෙල්ලම.
언젠가 저는 abhidhamma에 밝은 스님 한 분, Kaḷugala Satara Jōti 스님을 뵌 적이 있습니다. 그 스님이 저에게 「선생님, 그것을 받아들이면 attavāda에 빠지지 않습니까?」 하셔서 저는 「좋습니다, 스님께 작은 질문 하나 드리겠습니다. 이렇게 문간이 둘 있습니다. 지금 한 사람이 이 문간에서 여기를 지나가는 것이 우리에게 보이지요?」 「네, 보입니다.」 「이제 누가 이 문간으로 가는 사람이 여기를 지나가는 것을 보았다고 하면 attavāda에 빠지는 것입니까? 그것부터 말씀해 주십시오.」 했습니다.
දැන් එතකොට හාමුදුරුවන් ටිකක් ප්රශ්නයක් වුණා. මග ම ටිකක් විග්රහ කරලා දෙන්නම්. මෙතනින් දොරකඩින් යනකොට මම ඒක විග්රහ කරලා දෙන ආත්මවාදයට අහු නොවෙන හැටි. යම් කෙනෙක් එහෙම කියනකොට සම්මත ලෝක සම්මත කතාවට කියන්න ඒක ගන්න ඕනේ. නමුත් ආත්ම වශයෙන් එකක් තිබුනේ නෑහ කියලාම පෙන්නවා දෙන්නම්. මෙතන්දි යම් ක්රියාකාරී වෙච්ච
그러자 스님께서 조금 곤란해지셨습니다. 그래서 제가 조금 풀어 드리겠다고 했습니다. 여기 문간으로 지나갈 때 attavāda에 걸리지 않는 방식을 풀어 드리겠다고요. 누군가 그렇게 말할 때 그것은 세상에서 합의된 말로 받아들여야 합니다. 그러나 attā로서 무엇이 있었던 것이 아님을 보여 드리겠다고 했습니다.
දෙන්නම්. මෙතන්දි යම් ක්රියාකාරී වෙච්ච රූප ස්වභාවයක් තිබුණා නම් ඒ රූප ස්වභාවය මෙතනින් අරදර දුරකට යනකොට ඒ ස්වභාවයමද තිබුනේ? නැත්නම් වෙනස් වෙලාද? නෑ ඒක වෙනස් වෙලානේ. හොඳයි මෙතන්දි යම් ආකාරේ වින්දන ස්වභාවයක් සැප දුක් උපේක්ෂාව වශයෙන් තිබුණා නම් මෙතනදි දැනි දැනී. ඒ දැනෙන ස්වභාවයද මෙතනින් යනකොට තිබුනේ? ඒකත් වෙනත් වෙලා. මෙතනදි යම් රූප සංඥා, සද්ද සංඥා දිා කරන් තිබුණ නම් යම් සංඥාවක හිටියෙන නම් මානසිකත්වය තුළ ඒ සංඥා මාධ්යම අතනින් කියෙනකොට යන්නේ එකක් නැහැ. මෙතන්දි යම් සංඛාරයන් ඉපද තියන නම් අර ලොර යන ඒ සංඛාරය තිබුනේ ඒත් නැහැ. එහෙනම් මෙතන යම් විඤ්ඤාණ ස්වභාවයක් තිබුනම් ඒ විඤ්ඤාණ ස්වභාවය අතන ඇනුට තිබුණාද ඒත් නැහැ.
여기서 작동하던 rūpa의 성질이 있었다면, 그 rūpa의 성질이 여기서 저 멀리 갈 때 그대로였습니까, 아니면 바뀌었습니까? 아닙니다, 바뀌었지요. 좋습니다. 여기서 즐거움, 괴로움, upekkhā로 느끼는 어떤 성질이 있었다면, 여기서 느끼고 느끼던 그 성질이 여기서 갈 때도 있었습니까? 그것도 바뀌었습니다. 여기서 rūpa saññā, 소리 saññā 같은 것을 하고 있었다면, 마음속 그 saññā가 저쪽으로 갈 때 이어 가는 것은 없습니다. 여기서 어떤 saṅkhāra가 일어났다면 저 문간으로 가는 그 saṅkhāra가 있었습니까? 그것도 없습니다. 그러면 여기서 어떤 viññāṇa의 성질이 있었다면 그 viññāṇa의 성질이 저기에도 있었습니까? 그것도 없습니다.
එහෙනම් මෙතනින් යන එක්කෙනා අතනින් යන එක ගියා වගේ දැක්කහම රූප ගියෙත් නැත්නම්, වේදනා ගියෙත් නැත්නම්, සංඥා ගියෙත් නැත්නම්, සංඛාර ගියත් නැත්නම්, විඤ්ඤාණ ගිය නම් මොන ආත්මය ගියා කියද්ද එයාට පිළිගන්න තියෙන්නේ. ආත්මයා ගියාද? දැක්කේ නැද්ද?
그렇다면 여기서 가는 이가 저기로 간 것처럼 보였을 때, rūpa도 가지 않았고, vedanā도, saññā도, saṅkhāra도, viññāṇa도 가지 않았다면, 무슨 attā가 갔다고 그가 받아들일 것이 있습니까? attā가 갔습니까? 보지 못했습니까?
යනවා යනවා දැක්ක ඵලියට ආත්මයක් යන්නේ නෑහ කියන එක ඔන්න ඕකෙන් තෝරගන්න ඕනේ. එහෙනම් ආත්ම දෘෂ්ටිය බිඳ ගත්තට පස්සේ යනවත් පේනවා, එනවත් පේනවා ඉන්නවත් පේනවා ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් ගන්න එකක් එතන නැති බව දකෙන්න ඔන්න ඔතනේ. යනවා දෙයක් හට එනවාදයක් හරි ආත්ම දෘෂ්ටියක් ගැන්නේ නැහැ. ආත්ම දෘෂ්ටිය තෝරගන්න බැරුවයි තියෙන්නේ. මොකද මේ කය තුළේ ආත්මයක් තියෙනවා කියට මුලාවට බවුනොදා ඒ අයට ආත්ම දෘෂ්ටියක් වැටෙනවා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ක්රමයක් තියෙනවා. ආකාර මේ සක්කාය දිට්ටියක් හටගන්න හැටි. ඕක තෝරාගන්න බැරුව ඔය කියන්නේ.
가는 것이 보인다고 해서 attā가 가는 것이 아니라는 것을 바로 거기서 가려 알아야 합니다. 그러면 attā diṭṭhi를 깬 뒤에는 가는 것도 보이고, 오는 것도 보이고, 있는 것도 보이지만, attā diṭṭhi로 붙잡을 것이 거기 없음을 바로 거기서 봅니다. 무언가 가거나 온다고 해서 attā diṭṭhi가 생기지는 않습니다. attā diṭṭhi를 가려 알지 못해서 그런 것입니다. 이 몸 안에 attā가 있다는 미혹에 빠질 때 그들에게 attā diṭṭhi가 생긴다고 붓다께서 설하신 방식이 있습니다. sakkāya diṭṭhi가 생기는 방식입니다. 그것을 가려 알지 못해서 그렇게 말하는 것입니다.
ඒ නිසා ඒගොල්ලෝ එක්තරා වැතන එකට බහිනවා මොකද මේ කැඩෙන්නේ නැති, බිදෙන්නේ නැති, වැනසෙන්න නැති සදාකාලික ආත්මයා තියෙනවා කියන දෘෂ්ටියක් ඒගොල්ලන්ගේ තියෙනවා. ඒ දෘෂ්ටිය පැනිලා තියෙන්න යන එක්කෙනා නිසා. ඉතින් එබා ආත්මය කඩුවකින් තොබ කැපිය නොහැක ගින්නකින් ත දැවිය නොහැක කුරුලා කූඩුවක් හැර කූඩුවත් අන්නන්නත් තිත් තොප කයක් හැක්නන් කියලා භගවත් ගීතාවලිය මුලටම ආත්තම දෘෂ්ටිය අරන් තියෙනවා ඔය විදිහට.
그래서 그들은 한쪽 끝으로 내려앉습니다. 깨지지 않고, 부서지지 않고, 사라지지 않는 영원한 attā가 있다는 견해가 그들에게 있기 때문입니다. 그 견해가 박혀 있어서 가는 이를 그렇게 봅니다. 그래서 「그 attā는 칼로 벨 수 없고 불로 태울 수 없으며, 새가 둥지를 떠나듯 낡은 몸을 버리고 새 몸을 얻는다」고 Bhagavad Gītā가 첫머리부터 attā의 견해를 그렇게 잡고 있습니다.
ඉතින් මොකද ඒගොල්ලන්ට පෙන්නන ස්වභාවයෙන් එහාට දකින්න බැරි නිසා පංචස්කන්ධ ස්වභාවය දැක්කේ නැ. පංචස්කන්ධයන්ගේ විපරිණාම ස්වභාවය දැක්කා නම් ඒ යන එක්කෙනාගේ පංචස්කන්ධය විපරිණාම ස්වභාවයෙන් යනවා නම් මොන ආත්මයක්ද ගියේ යනවා එනවා පෙවුනට. යන්නේ ඒක දකිනවා. ඒක දැක්කම් යනවා එනවා පේන්නේ නැත්තේ නැහැ පේනවා.
그들은 보이는 성질 너머를 보지 못하기 때문에 pañcakkhandha의 성질을 보지 못했습니다. pañcakkhandha의 vipariṇāma, 곧 바뀌어 가는 성질을 보았다면, 그 가는 이의 pañcakkhandha가 바뀌어 가는 성질로 간다면, 가고 오는 것이 보인다 한들 무슨 attā가 갔겠습니까. 가는 것, 그것을 봅니다. 그것을 본다고 가고 오는 것이 안 보이는 것이 아니라, 보입니다.
ඒකේ ස්වභාවයක් තියෙනවා. ඒ නිසා තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ අර උඩු මහන්තල ිඩිලා ඉන්නකොට යනකොට කළ ඇතුල් වෙන අය පිට වෙන අය පාරිසරි සරණ අය දැක්කා වාගේ මේ සතුුත පටිසන්න සත්වයන්ගේ ස්වභාවය දැක්කා කියලා. එහෙම එකක් පේනවා. හැබැයි ඒක පෙරුන පලිට ආත්ම දෘෂ්ටියට වැටෙන්නේ නැහ.
거기에 그런 성질이 있습니다. 그래서 붓다께서는, 높은 다락에 서서 보면 집에 드나드는 사람들, 오가며 돌아다니는 사람들을 보듯이 중생들의 cuti와 upapatti의 성질을 보셨다고 설하셨습니다. 그런 것이 보입니다. 그러나 그것이 보인다고 attā diṭṭhi에 빠지지는 않습니다.
ආත්ම දෘෂ්ටිය අරගන්න ඕනේ අර ධර්ම රූප වේදනා, සංඥා, සංඛාර විඤ්ඤාණ යථා ස්වභාවය බලලා සිහි කරලා බලලා. ආත්මයයි කියලා හිතා ඉන්නවා නම් යම්කිසි දේක අපි අහනවා දැන් මේ මොහොතන් ඒ පවතින මොහොතක් පවතන එකක් තියෙනවද මොහොතක් පවතින රූපස්කන්ධයක් තියෙනවද එකාකාර මොහොතක් එකාකාරව පදින්න වේදනා ස්කන්ධයක්, සංඥා ස්කන්ධයක් තියෙනවද විද්යාමාන වෙනවද? කොහෙ කියන්න පුළුවන්ද කාටවත් තියෙනවා කියලා. එහෙම නැත්නම් ඒ ටික ඇරලා මොකක්ද පෙන්නන්න සත්වයා ඔයට එහා සත්වය පෙන්නන්න පුළුවන්ද පනවන්න පුළුවන්ද පනවන්න බැහැ.
attā diṭṭhi를 걷어 내려면 저 dhamma, 곧 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa의 있는 그대로의 성질을 살피고 마음챙겨 보아야 합니다. 무엇을 attā라고 생각하고 있다면 우리는 묻습니다. 지금 이 순간에 한 순간이라도 그대로 머무는 것이 있습니까? 한 순간 그대로 머무는 rūpakkhandha가 있습니까? 한 순간 한결같이 머무는 vedanākkhandha, saññākkhandha가 있습니까, 드러납니까? 어디에 있다고 누가 말할 수 있습니까? 아니면 그것들을 빼고 무엇으로 satta를 보여 줄 수 있습니까? 그 너머에 satta를 보여 줄 수 있습니까, 세울 수 있습니까? 세울 수 없습니다.
එහෙනම් ඔය ටිකට සත්වයෙක් පනවන්නක් බැහෙනවා. ආත්මයක් පනවන්නක් බැහෙනම් ආත්ම දෘෂ්ටියක් ඔතන කතාවක් තියෙනවා. එහෙම එකක් ඔතනට සම්බන්ධ. එහෙනම් අනාත්ම කතාවක් ඕනේ නැහැ. ආත්ම කතාවක් ඕන නැහැ. අපි ඒකත් දකිනවා. ඕගොල්ලෝ කියන ජාතිය එකක් ඔතන නැහ. ඒක අපි දකිනවා.
그렇다면 그것들 위에 satta를 세울 수 없고, attā를 세울 수 없다면, attā diṭṭhi라는 이야기가 거기 있겠습니까? 그런 것이 거기 이어지겠습니까? 그렇다면 anatta 이야기도 필요 없고, attā 이야기도 필요 없습니다. 우리는 그것도 봅니다. 그들이 말하는 그런 것은 거기 없습니다. 그것을 우리는 봅니다.
ඔතන තියෙන්නේ හේතුඵල ක්රියාමයක්. නෑ කියන්නෙත් නැහැ. ඔහු කියන්නෙත් නැහ. හේතුව හේතුවක් බලන්නේ. සාමීනි මේ ජරාමරණ කාටද වෙන්නේ? ඒක භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් අහනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ මානවය ප්රශ්නය වැරදියි. ජරාමරණ කෙසේ වේද කියලා අහන්න ජාති පත්තයෙන් දරාමරණ වේ ඕකයි උත්තරය.
거기 있는 것은 hetu-phala의 과정입니다. 없다고도 하지 않고, 있다고도 하지 않습니다. hetu를 봅니다. 「스님, 이 jarāmaraṇa는 누구에게 일어납니까?」 하고 한 bhikkhu가 묻자 붓다께서는 「물음이 틀렸다. jarāmaraṇa가 어떻게 일어나느냐고 물어라. jāti를 paccaya로 jarāmaraṇa가 일어난다, 그것이 답이다」 하십니다.
ස්වාමීනි කාගේ ජාති කාගෙද එතකොට ජාතියට අයිතිකාරය මහණ ප්රශ්නය ඇහුවා වැරදියි. ජාති කෙසේ වියද අහන්න භව ප්රත්යයෙන් ජාති වීම ඔය විදිහට උත්තරය ගන්න ඔය විදිහට විඳදාගන්න
「스님, 누구의 jāti입니까?」 하며 jāti의 주인을 묻자, 「bhikkhu여, 물음이 틀렸다. jāti가 어떻게 일어나느냐고 물어라. bhava를 paccaya로 jāti가 일어난다, 그렇게 답을 받아라, 그렇게 알아들어라」 하십니다.
ඊට පස්සේ අහනවා ස්වාමීන්ි භව කාගෙද ඒ ප්රශ්නය වැරදි. උපාදාන ප්රත්යයෙන් භවී. ඒ විදිහට ගන්න. ක්රියාවලියගන්න. ක්රියාවත්මක වෙන හැටි බලන්න. ඇතැකටම නෑහ. එතකොට අයිතිකාරයෙකුත් නැහ. මම මගෙත් නැහැ. අර අහන්නේ ඒක කොනක් අල්ලගන්න මම කියන එකක් මය කියන එකක් ලෝකේ අල්ලගන්න එකක් තියෙනවද කොතන හරිද කියලා අල්ලගන්නේ. ඉතින්
그 뒤 「스님, bhava는 누구의 것입니까?」 하고 묻습니다. 그 물음은 틀렸다, upādāna를 paccaya로 bhava가 된다, 그렇게 받아라, 과정으로 받아라, 작동하는 방식을 보라는 것입니다. 누구의 것도 아닙니다. 그러면 주인도 없습니다. 나도, 나의 것도 없습니다. 그가 묻는 것은 한끝을 붙잡으려는 것입니다. '나'라는 것, '나의 것'이라는 것을 세상 어디서든 붙잡을 것이 있느냐며 붙잡으려는 것입니다.
කොතන හරිද කියලා අල්ලගන්නේ. ඉතින් ස්වාමීනි උපාදාන කාගෙද නෙවානි තණ්හා කාගෙද? ඉතින් ඔහොම අහන්නේ සාමීනි වේදනා කාගෙද ඉතින් උපාදාන ප්රත්තියෙන් භව වේ කියලා ගන්න. එහෙමයි භව හැදෙන්නේ. තණ්හා පත්තයෙන් උපාදාන වෙන්නේ. වේදනා ප්රත්යයෙන් තණ්හා වේ. එතකොට ඒ පස්ස පත්තයෙන් වේදනාවේ. සලායතන ප්රත්තයෙන් පස්ස වේ. නාම රූපයෙන් සලායතන වේ. විඤ්ඤාණ පත්තියෙන් නාම රූපය මේ විදිහට ක්රියාත්මක වෙන විදිහට ක්රියාධාමය තේරුම් ගන්න. ඕක නෑහ
그래서 「스님, upādāna는 누구의 것입니까? taṇhā는 누구의 것입니까?」 그렇게 묻고, 「스님, vedanā는 누구의 것입니까?」 하고 묻습니다. 그러니 upādāna를 paccaya로 bhava가 된다고 받아들이십시오. 그렇게 bhava가 생깁니다. taṇhā를 paccaya로 upādāna가 되고, vedanā를 paccaya로 taṇhā가 됩니다. 그러면 phassa를 paccaya로 vedanā가 됩니다. saḷāyatana를 paccaya로 phassa가 되고, nāmarūpa로 saḷāyatana가 되고, viññāṇa를 paccaya로 nāmarūpa가 됩니다. 이렇게 작동하는 방식으로 그 과정의 사슬을 알아들으십시오.
ක්රියාධාමය තේරුම් ගන්න. ඕක නෑහ කියන්නෙත් නැහ. ඔහු තියෙනවා කියන්නෙත් නැහැ. ඇත නැත දෙකම අහක් කරලා හේතුඵල ක්රියාවලිය බලන්න විද්යාමානයෙන් හැටි බලන්න විද්යාත්වයක් තියෙනවා ඔය විදිහට. ඒක ඇති දෙයක්ද නැති දෙයක්ද කියන උත්තරයෙන් ගන්න යන්නේ නෑ ගියොත් අන්ත වලට වැටෙනවා. එතකොට හේතුඵල දාමය දැක්කහම ඇත නැත කියන දෙකෙත් නැහැ. ප්රශ්නය නියම පිරුතුලත්
그것은 없다고도 하지 않고, 있다고도 하지 않습니다. 있음과 없음 둘을 다 치우고 hetu-phala 과정을 보십시오, 드러나는 방식을 보십시오. 그렇게 드러남이 있습니다. 그것이 있는 것이냐 없는 것이냐 하는 답으로 받아들이려 하지 마십시오. 그러면 극단(anta)에 빠집니다. hetu-phala의 사슬을 보면 있음도 없음도 둘 다 없습니다.
දෙකෙත් නැහැ. ප්රශ්නය නියම පිරුතුලත් ඇවිදින.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ බලන්න කොච්චර ලස්සන ධර්මයක්ද මේ තියෙන්නේ. හරි ගැඹුරුයි.
보십시오, 여기 있는 dharma가 얼마나 아름다운지. 아주 깊습니다.
ඉතින් ඔය ප්රශ්නය එහුනහම චුති පටිසන්ධිය අතර හතරක් කියන්නත් නැහ. අන්තරා භවයට යන්නේ කවුද? එතන එක එහෙකුත් පේනවා. ඒ සූක්ෂම කායකය තමයි අරන් අර අපි කිව්වේ සංජාතිකයා. තවිධෙන් කියනවා නම් ගන්ධබ්බයක්.
그래서 그 물음이 풀리면 cuti-paṭisandhi 사이에 틈이 있다고도 하지 않습니다. antarābhava로 가는 이는 누구입니까? 거기 하나가 보이기도 합니다. 그 미세한 몸을 지닌 이를 우리는 saṃjātika라 불렀습니다. 다른 말로 하면 gandhabba입니다.
ඉතින් ඔය ඕන එකින් ඔබට කියන්න පුළුවන් කැලපෙන නමක් දාලා. නමුත් ඒ නම දාලා මෙතනින් යන කෙනෙක් අතන් දැක්කා කියලා. ආත්ම දෘෂ්ටියකට යන කෙනෙක් ඇතුලේ ආත්මයාගේ ගිය එකක් නෑ කොතන කිව්ව
그러니 그중 어느 것으로든 맞는 이름을 붙여 말할 수 있습니다. 그러나 그 이름을 붙여 여기서 가는 이를 저기서 보았다고 해서 attā diṭṭhi로 가는 것은 아닙니다. 안의 attā가 간 것은 어디에도 없다고 했습니다.
පායෙත් නෑ පෑවීමක් තියෙනවා. අන්න ඒකයි. පැයවීමක් තියෙනවා. ඒකත් මහත්තයා මෙහෙමයි. පැය වීමක් තියෙනවා කිව්වොත් අහේතුකවාදයක් වෙන්නත් පුළුවන්නේ. හේතුඵලවාදය කියන එකේදී ආයන්න හේතුවකුත් තියෙනවා.
(듣는 이) 있는 것은 아니지만 나타남은 있습니다. — 바로 그것입니다. 나타남이 있습니다. — 그것도 선생님, 이렇습니다. 나타남이 있다고만 하면 ahetukavāda가 될 수도 있지 않습니까. hetu-phala론에서는 가까운 hetu도 있습니다.
අන්න ඒකයි අන්න ඒකයි. කරන කෙනෙක් නෙමෙයි. කරන ක්රියාවලියක් සිද්ධ වෙන ආකාරයක් තියෙනවා. හේතුඵල ක්රමයක්. ඒ ඒ හේතුවෙන් ඒ ඵලය එක හේතුවක් එහෙට ඵලය වෙනවා තව එහෙට හේතුව වෙනවා. ඒක තව එහෙකට ඵලය වෙනවා. ඒක තව එහෙකට හේතුව වෙනවා. එකක් ඵලය ඒක හේතුව ඒ ක්රමයට අහේතුඵල හැදෙන්නේ. එතකොට අහේතුකක් නෙමෙයි.
바로 그것입니다. 바로 그것입니다. 하는 이가 아닙니다. 행하는 과정이 일어나는 방식이 있습니다. hetu-phala의 방식입니다. 그 hetu로 그 phala가 — 한 hetu가 저쪽에서 phala가 되고, 또 저쪽에서 hetu가 됩니다. 그것이 또 저쪽에서 phala가 되고, 또 저쪽에서 hetu가 됩니다. 하나는 phala, 그것이 hetu — 그런 방식으로 hetu-phala가 이루어집니다. 그러니 ahetuka가 아닙니다.
අහේතුක නෙමෙයි. අක්රියවාදයෙත් නෙමෙයි. අහේතුකවාදයෙත් නෙමෙයි. ඒවා ඔක්කොම 62ක් විද්යාවාද වලට අයිති. මේ හේතුඵල ධර්මය කියන්නේ අන්න ඒකයි. පූර්ණ විද්යාව. ඕක හරි ගැඹුරුයි.
ahetuka가 아닙니다. akiriyavāda도 아니고 ahetukavāda도 아닙니다. 그런 것들은 모두 62가지 견해에 속합니다. 이 hetu-phala dharma가 바로 그것입니다. 온전한 앎(vijjā)입니다. 그것은 아주 깊습니다.
ඒ නිසා ඕක කියනවා ප්රෝචී පටිච්ච සමුප්පාද ඔය පටිසන්ධි පටිච්ච සමුප්පාද ඒ ඒ විදිහට යන්න ඕනේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පටිච්ච සමුප්පාද කියන්නේ මේ මහාසාගරවාගේ පටිච්ච සමුප්පාදය. ඇහැ සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි. රූප සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි. සේ ධර්මයි වය ධර්මයි. පෙලා තියෙනවා මෙච්චර ලස්සන්නට කන සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි. සබ්දය සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි. නාසය සංඛතයි පටිච්ච සමුපන්නයි. ගන්ධය සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි. එහෙනම් මේ බාහිර රෝගයත් පටිච්ච සමුප්පන්නයි.
paṭicca samuppāda는 큰 바다와 같은 paṭicca samuppāda입니다. 눈은 saṅkhata이며 paṭiccasamuppanna입니다. rūpa는 saṅkhata이며 paṭiccasamuppanna입니다. khaya dhamma, vaya dhamma입니다. pāḷi에 이토록 아름답게 있습니다. 귀는 saṅkhata이며 paṭiccasamuppanna입니다. 소리는 saṅkhata이며 paṭiccasamuppanna입니다. 코는 saṅkhata이며 paṭiccasamuppanna입니다. 냄새는 saṅkhata이며 paṭiccasamuppanna입니다. 그렇다면 이 바깥 세상도 paṭiccasamuppanna입니다.
එහෙනම් මොකක්ද? කොහොමද බාහිර ලෝකේ පටිච්ච සමුප්පන්න වුනේ? අභ්යන්තර පටිච්ච සමුපන්නතාවය මොකක්ද? බාහිර පටිච්ච සමුප්න්නතාවය මොකක්ද?
그러면 무엇입니까? 바깥 세상은 어떻게 paṭiccasamuppanna가 되었습니까? 안의 paṭiccasamuppanna함은 무엇이고, 바깥의 paṭiccasamuppanna함은 무엇입니까?
දැන් මේ පටිච්ච සමුප්පාද ධර්මතාවය පෙලා දුන්නේ සත්වය පුද්ගලයෙක් ඉන්නවා කියලා පෙන්නන්න නෙමෙයි මේ සත්ව පුද්ගල ධර්ම කියන මේ ලියලු පැවැත්ම තුළ යථාර්ථය පෙන්නන්නයි. මේවා හටගන්න හැටි පෙන්නන්න. හටගන්න හේතුව හටගන්න ආකාරය නැති කරන්න. හේතුව නැති කරන විදිහ ඔය කියන කාරණා හතර විග්රහ කරනකොට මුළු ලෝකෙම අයිති.
이 paṭicca samuppāda의 dhammatā를 pāḷi로 보여 주신 것은 satta, puggala가 있다고 보여 주려는 것이 아니라, satta, puggala, dhamma라는 이 모든 있음 안의 있는 그대로를 보여 주려는 것입니다. 이것들이 생겨나는 방식을 보여 주려는 것입니다. 생겨나는 hetu, 생겨나는 방식, 없앰, hetu를 없애는 방식 — 이 네 가지를 풀이할 때 온 세상이 거기에 속합니다.
අභ්යන්තරයේ බාහිර කියන්න අමුතුවෙන් හටගත්ත එකක් අක්රියව හටගත්ත එකක් නෑහ. අහේතුවා හටගත්ත එකක් නෑ. ඔක්කොම හේතුඵල ධර්මතාවයට අනුවයි හටගන්නේ. හටගන්න ආකාරය පෙන්නන්න තමයි මේ පටිච්ච සමුප්පාද ක්රියාධාමේ විග්රහ වුණේ. ඒක තමයි මේ බොහෝටම සත්වයෙකුටම සම්බන්ධ කරලා පෙන්නන්න ගියේ. දැන් උපාදානය කියන්නේ
안이든 바깥이든 따로 생긴 것, 행함 없이 생긴 것은 없습니다. hetu 없이 생긴 것은 없습니다. 모두 hetu-phala의 dhammatā에 따라 생깁니다. 생겨나는 방식을 보여 주려고 이 paṭicca samuppāda 과정의 사슬을 풀이하신 것입니다. 그런데 그것을 대부분 satta에게만 이어 붙여 보여 주려 했습니다.
පෙන්නන්න ගියේ. දැන් උපාදානය කියන්නේ දැඩිව අල්ලා ගැනීම කියන වචනයෙන් අපි අරන් පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ. උපාදානයෙන් දැඩිව අල්ලගන්නවා.
이제 upādāna를 우리는 '꽉 붙잡음'이라는 말로 받아들이는 데 익숙해져 있습니다. upādāna로 꽉 붙잡는다고 말입니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ වචගොත්ත පරිබ්රාජික අහනවා. ස්වාමීනි උඩ යන ගිනිසොටුවට උපාදානය මොකක්ද? හුලඟ උපාදාන වාතය උපාදානය බුදුරජාණන් වහන්සේ උත්තරයක් දෙනවා. දැන් වාතයයි ගිදුටු වයසකට හිතක් තිබුණද? උපාදානය ගැන කිව්වේ නැද්ද?
그런데 붓다께 Vacchagotta 유행자가 묻습니다. 「스님, 위로 오르는 불길의 upādāna는 무엇입니까?」 「바람이 upādāna이다, vāta가 upādāna이다」 하고 붓다께서 답하십니다. 이제 바람과 불길에 마음이 있었습니까? upādāna에 대해 말씀하지 않으셨습니까?
බුදුරජාණන් වහන්සේ උපාදානයක් තියෙනවා තැනක් කිව්වා. උඩන ගිසොට තතිය උපාදානස්. එහෙනම් ගින්දරටුවට උපාදානයක් වෙන්නවා බාහිර රෝගී. දැන් අපි උපාදානය ගැන කතා කරනකොට කියනවා හිතෙන් දැඩිව අල්ලා ගත්ත නම් ඒක උපාදානය කියලා. දැන් කෝ ගැලපීම.
붓다께서는 upādāna가 있는 자리를 말씀하셨습니다. 위로 오르는 불길에 upādāna가 있다고요. 그렇다면 불길에 upādāna가 있는 것은 바깥 세상입니다. 그런데 우리가 upādāna를 말할 때는 마음으로 꽉 붙잡으면 그것이 upādāna라고 합니다. 이제 어떻게 맞춰 보겠습니까?
අන්න මේක තමයි කියන වචනයම නිරෘතියක් තියෙනවා. උපාදාන කියන්නේ ආසන්නයට ඇදිලා හිටෙනවා. ආසන්නයට ඇදී හිටීමට කියනවා උපාදාන තණ්හා කියලා කියන්නේ තණ්හාව වෙන නිසා තණ්හා කියනවා. තණ්හ තණ්හ හා වෙන්නේ තණ්හාය යමක් යම් තැනක හා වෙනවද තණ්හා
바로 이것입니다. 그 말 자체에 nirutti가 있습니다. upādāna란 가까이 끌려가 머무는 것입니다. 가까이 끌려가 머무는 것을 upādāna라 합니다. taṇhā라 하는 것은 달라붙기 때문에 taṇhā라 합니다. 무엇이 어떤 곳에 달라붙으면 그것이 taṇhā입니다.
ඇලෙනවා. ඇලීමයි, බැඳීමයි කියන එක තමා තණ්හා උපාදාන කියන එකට පෙන්නවෙව්වේ. මේ හිත ගැන සම්බන්ධයක් මෙතන නැහ. මේ තියෙන්නේ එක්තරා ක්රියාධාමයක් සිද්ධ වෙන හැටි.
달라붙습니다. 달라붙음과 묶임을 taṇhā, upādāna로 보여 준 것입니다. 여기에는 마음과의 연결이 없습니다. 여기 있는 것은 어떤 과정의 사슬이 일어나는 방식입니다.
වේදනා කියන්නේ වීමක් දනවන්නේ වේදනා ඒ වීමක් දන වෙන එක හිතට දැනෙන හැටිය මේ අපිට හිතෙනවා ඇක්කුමයි ආසයි මේ හොඳයි කියලා දැනෙන්නේ. ඒක වේදනාවල ලක්ෂණයක් දැනෙන හැටි. තණ්හා ලක්ෂණයක් තියෙනවා දාලා යන්න බැහැ. හිත ඇදී ඇදී යනවා. ඒ තණ්හාව ලක්ෂණය
vedanā란 무엇이 됨을 알리는 것이 vedanā입니다. 그 됨을 알리는 것이 마음에 느껴지는 방식이 있어서, 우리는 '탐난다, 좋다, 이것 좋다'고 느낍니다. 그것은 vedanā의 lakkhaṇa, 곧 느껴지는 방식입니다. taṇhā의 lakkhaṇa가 있습니다 — 놓고 갈 수 없음. 마음이 끌리고 끌려갑니다. 그것이 taṇhā의 lakkhaṇa입니다.
උපාදානය ලක්ෂණයක් තියෙනවා බැඳිලා අතහැරගන්න බැ. ඒකේ උපාදානය ලක්ෂණය. ඒ ලක්ෂණයට උපාදානය කියලද හිතා ඉන්නවා. තණ්හාවේ ලක්ෂණයට තණ්හා කියලා හිතා ඉන්නවා. වේදනාවල ලක්ෂණයට වේදනා කියලා හිතා ඉන්නවා. මේකෙන් අපිට පැට දෙනවා. ඒ නිසා සත්ව පුද්ගලත්වයට සම්බන්ධ වෙන්න යනවා පටිච්ච සමුප්පාදය. හිතක් නැති දෙෙන පටිච්ච සමුප්පාදයක් කොයිද න ප්රශ්නයක් එනවා.
upādāna의 lakkhaṇa가 있습니다 — 묶여서 놓을 수 없음. 그것이 upādāna의 lakkhaṇa입니다. 그런데 그 lakkhaṇa를 upādāna라고 생각하고, taṇhā의 lakkhaṇa를 taṇhā라고 생각하고, vedanā의 lakkhaṇa를 vedanā라고 생각하고 있습니다. 이것 때문에 우리가 얽힙니다. 그래서 paṭicca samuppāda가 satta-puggala에 이어 붙게 됩니다. 마음 없는 곳에 paṭicca samuppāda가 어디 있느냐는 물음이 생깁니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ සත්ව පුද්ගල භේදී අයින් කරන්නයි පටිච්ච සමුප්පාදය දුන්නේ. හේතුඵල පෙන්නන්නේ. මොන හතෙද ඔය අහන්නේ කවුරු විදෙන එකක්ද අහන්නේ? අන්න ඒක පෙන්නන්නයි දුන්නේ. සිද්ධ වෙන හැටි පෙන්නන්න. එහෙනම් මෙන්න මේ ක්රියාධාමය සිද්ධ වෙනකොට දැනෙන ආකාර තියෙනවා. අන්න ඒ ස්වභාවයන් තමයි අපි මේ රැවටිලා ඉන්නේ. ඒකේ
그런데 붓다께서는 satta, puggala라는 구분을 걷어 내려고 paṭicca samuppāda를 주셨습니다. hetu-phala를 보여 주십니다. 무슨 마음이냐고 묻고, 누가 느끼느냐고 묻는데, 바로 그것을 보여 주려고 주신 것입니다. 일어나는 방식을 보여 주려고. 그러면 이 과정의 사슬이 일어날 때 느껴지는 방식들이 있습니다. 그 성질들에 우리가 속고 있습니다.
ස්වභාවයන් තමයි අපි මේ රැවටිලා ඉන්නේ. ඒකේ හැටියක් තියෙන්නේ. වේදනා කියන්නේ වීමක් දනවනකොට දැනෙන ආකාරයක් තියෙනවා ලක්ෂණයක්. ඒකට වේදනා කියලා අපි හිතා ඉන්නවා. වීමක් දැනීම ක්රියාවලියක් ඒකේ ලක්ෂණය තව එකක්. තණ්හා ක්රියාවලියක් ඒකේ ලක්ෂණය තව එකක්. උපාදාන හෙවත් ආසනයට බැඳීම ඇදී හිටීම තව එකක්. ඒකේ ක්රියාවල බැඳිල තව එකක්. භව කියන්නේ ක්රියාවලියක් භව ලක්ෂණය තව එකක්. ජාති කියන්නේ ක්රියාවලියත් ජාතිවල විද්යාමා ලක්ෂණය තව එකක්. හැම එහකම තියෙන්නේ ඔය විද්යා සිද්ධාන්තයක්.
그것의 방식이 있습니다. vedanā란 무엇이 됨을 알릴 때 느껴지는 방식, 곧 lakkhaṇa가 있습니다. 그것을 우리는 vedanā라 생각합니다. 됨을 느끼는 과정이 있고, 그 lakkhaṇa는 또 다른 것입니다. taṇhā의 과정이 있고, 그 lakkhaṇa는 또 다른 것입니다. upādāna, 곧 가까이 묶임, 끌려가 머묾이 또 하나이고, 그 과정과 묶임은 또 다른 것입니다. bhava란 과정이며, bhava의 lakkhaṇa는 또 다른 것입니다. jāti란 과정이며, jāti가 드러나는 lakkhaṇa는 또 다른 것입니다. 어디서나 있는 것은 그런 앎의 원리입니다.
එතකොට දැන් මලක් පිපිලා තියෙනවා. මම ඔය පොඩ්ඩක් ඔය විග්රහයක් කරලා පෙන්නනවා ඔය මනෝ පුබ්බංගමා ධම්මා කියන මුලදී ඕක මේ මානසිකත්වය තියෙන අවිද්යා තෘෂ්නාතකින් ගොඩනගෙන මානසිකත්වය හා සම්බන්ධයි. ඒ සම්බන්ධයෙන් ගිහිල්ලා අතුරිකිල්ල ගියවාගේ ආධ්යාත්මික බාහිර කියන දෙපැත්තකට මේක විහිදිලා ගියාවේ යන්නේ එහෙමයි. නාමරූප
그러면 이제 꽃이 하나 피어 있습니다. 제가 조금 풀이해 보이겠습니다. 「manopubbaṅgamā dhammā」라는 첫머리에서 그것은 avijjā와 taṇhā로 세워지는 마음 상태와 이어집니다. 그 이어짐으로 가지가 뻗어 가듯 ajjhattika와 bāhira, 안과 바깥 두 쪽으로 이것이 퍼져 갑니다. 그렇게 갑니다.
විහිදිලා ගියාවේ යන්නේ එහෙමයි. නාමරූප වෙන් වෙනකොට අභ්යන්තර නාම රූප සහ බාහිර නාම රූප කියන දෙකෙන් මම මගේ කියන දෙකට වෙන් වෙලා යනවා ලෝකයට මමයි ලෝකයයි. හැදෙන ආකාරයට පටිච්ච සමහමදයයි දෙකම අන්න එතෙන්ට යනකොට නාම රූප කියනකොට අභ්යන්තර නාම රූප බාහිර නාම රූප කියලා දෙකින් අභ්යන්තර නාම රූපට ඇස කන දිව නාසය ශරීරයේ මන හැදෙන පැත්තට එනවා. රූප ශබ්ද ගන්ධ රසපර්ධ ධර්මයන්ට එනවා බාහිර නාම රූප කියන පැත්තට.
nāmarūpa가 나뉠 때, 안의 nāmarūpa와 바깥의 nāmarūpa 둘로, 곧 '나'와 '나의 것' 둘로 나뉘어 갑니다 — 나와 세상으로. 만들어지는 방식대로 paṭicca samuppāda 둘 다 거기로 갈 때, nāmarūpa라 하면 안의 nāmarūpa와 바깥의 nāmarūpa 둘인데, 안의 nāmarūpa는 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 만들어지는 쪽으로 옵니다. rūpa, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma는 바깥 nāmarūpa 쪽으로 옵니다.
එතකොට නාම රූප කියන වචනය තෝරගන්න ඕනේ. නාම රූප කියන එකේ තර්ථ ගොඩක් තියෙනවා. හිතයි ගතයි දෙකටත් නාම රූප කියනවා. මේක අවස්ථාවක නම්තාවය හාරප්ප අනුකූල රූපනයටත් නාම රූප කියනවා. මේ තව එකක්.
그러니 nāmarūpa라는 말을 가려 알아야 합니다. nāmarūpa라는 말에는 뜻이 많습니다. 마음과 몸 둘도 nāmarūpa라 합니다. 이것은 한 경우입니다. 굽혀 꼴 지음(namyatā)에 맞게 모양을 이루는 것도 nāmarūpa라 합니다. 이것이 또 하나입니다.
දෙන්න නැහර අපිට අහනේ ගෝලයක් හදන්න නැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ගෝලයක නමතාවයක් දුන්නොත් යම්කිසි සතර මහාභූතයන්ගේ එකතු කරපු ගුලියකට නම්තාවයට අනුකූලව රූපණය වුන එක බෝලය. හැබැයි නම් ඒ රූපනය අයින් කරන්න බැහ. ඒ නවතාවය අහක් වලත් බෝල විදිහට හිතින්නේ නැහැ. එහෙනම් බෝලයක් කියලා පෙන්නන්න ඕනේ.
공의 꼴을 주면, 네 mahābhūta를 모은 덩어리가 그 꼴에 맞게 모양을 이룬 것이 공입니다. 그런데 그 모양 이룸을 떼어 낼 수 없습니다. 그 꼴을 치우면 공으로 여겨지지 않습니다. 그러니 공이라고 보여 주어야 합니다.
කෝටුවක් ඔ වගේ හැදුවානම් නම් කෝටුවක් විදිහට තිබ්බනම්. ඒ අනුව කෝටුව කියලා එකක් විද්යාමාන වුණා. සතර මහා භූතයන්ගේ. හැබැයි නම් මේතාවය අහක් වලත් එහෙම කෝටුව කියලයි පෙන්න විදයක් නැහැ. අන්න ඒක තමයි කියන්නේ නාමයයි රූපයයි අයින් කරන්න බැහැ කිව්ව නම් මේ තාවි රූප ඔන්න ඕක නාම රූප ඕකයි. දැන් නාමයෙන් රූපය අයින් කරන්න බැහැ කියනකොට හිතෙන් ගතා අයින් කරන්න බැහ කිව්වොත් පැත්තද? දැන් හිත නාම කියනවා ගත රූප කියනවා කියලා ගත්තොත්.
막대처럼 만들어 막대 꼴로 두었다면, 그에 따라 막대라는 것이 네 mahābhūta로 드러났습니다. 그런데 그 꼴을 치우면 막대라고 보여 줄 길이 없습니다. 바로 그것이 nāma와 rūpa를 떼어 낼 수 없다고 한 것입니다. 꼴과 모양 — 그것이 nāmarūpa입니다. 이제 nāma에서 rūpa를 떼어 낼 수 없다고 할 때, 마음에서 몸을 떼어 낼 수 없다는 뜻입니까? 마음을 nāma, 몸을 rūpa라 한다고 하면 말입니다.
මිනිහෙක් මර දැමට පස්සේ මේ කෝ නාමය එතන එතන හිත තියෙනවද කඳනම් තියෙනවා. අයින් කළේ නැද්ද වෙන් කළේ නැද. එහෙනම් නාමයෙන් රූපය වෙන් කරන්න බැහ කියපු දෙක් අපේ ධර්මය තියෙනවා. අන්න නම් සහ අනුකූල රූපනය වෙනස් කරන්න අයින් කරන්න බැ. ඒකයි එතන අයින් කරන්න බැරි නාම රූප දෙක. හිතට නාම කියන්නේ
사람이 죽은 뒤에 nāma는 어디 있습니까? 거기 마음이 있습니까? 몸은 있습니다. 떼어지지 않았습니까, 나뉘지 않았습니까? 그런데 nāma에서 rūpa를 나눌 수 없다고 한 것이 우리 dharma에 있습니다. 꼴과 그에 맞는 모양 이룸은 바꾸거나 떼어 낼 수 없습니다. 그것이 거기서 떼어 낼 수 없는 nāmarūpa 둘입니다.
කරන්න බැරි නාම රූප දෙක. හිතට නාම කියන්නේ හැරට යමක් හැඩගස්සන්නට මූලික වෙන නිසා. අන්න නාම කියන එකේ හිත නම්යතාවය කියන එකයි. යමක් නමතාවයට පත් කරන්නේ නාමයි. හිතෙන් යමක් නමයතාවයට පත් කරන නිසා නමන්න පුළුවන්. ඒ නිසා ඒ ආධාර කියන්නේ ආදේශයක් වශයෙන් ආදේශ නාමයක් දෙනවා හිතට නාම කියලා. ඒකයි හේතුව. යම් නම්්යතාවයක් දෙන ආකාරයෙන් ඒ හේතුවෙන් ඒකට නාම කියනවා. ඒත නාම කියන්නේ ඒකයි. අපි සම්මත කරගත්ත නාම තියෙනවා. යමක් පෙන්නන්න පනවාගත නමක්. ඒ හේතුවෙන් ඒකට නාම කියනවා.
마음을 nāma라 하는 것은 무언가를 모양 짓는 데 근본이 되기 때문입니다. nāma라는 말에서 마음은 굽힘(namyatā)입니다. 무엇을 굽혀 꼴 짓게 하는 것이 nāma입니다. 마음으로 무엇을 굽혀 꼴 짓게 하므로 굽힐 수 있습니다. 그래서 대신하는 이름으로 마음을 nāma라 부릅니다. 그것이 까닭입니다. 어떤 꼴을 주는 방식, 그 까닭으로 그것을 nāma라 합니다. 또 nāma라 하는 것에는 우리가 합의한 이름도 있습니다. 무엇을 가리키려고 정한 이름입니다. 그 까닭으로도 nāma라 합니다.
ඉතින් නාම කියන්නේ එක හුඟක් විග්රහ සහිත එකක්. ඉතින් ඒකේ නාම රූප කියපු පලියට සියල්ලම හිතයි කියලා ගත්තොත් වැරදියි. ඒ ඒ දැන් බාහිර නාම රූප කියන්නේමයතාවයට අනුකූලව සතර මහාභූතියන්ගේ හැඩගස්මක් ඇති කරන්නේ ඒ නාම රූපයි. අභ්යන්තර නාම රූප කියන්නේ ගතක් හිතක් සකස් කරලා දෙන්නා වූ එක නාම රූපයි. ඒ පැත්තෙන් හදලා දෙන එක. එතකොට මේකෙන් නාම රූප කියන්නේ ඒ වගේ සම්පිණඩනයක් විග්රහ කරලා ගන්න ඕනේ ඒක.
그러니 nāma는 풀이할 것이 아주 많은 말입니다. 그러니 nāmarūpa라 했다고 모두 마음이라고 받아들이면 틀립니다. 바깥 nāmarūpa란 꼴에 맞게 네 mahābhūta의 모양을 이루는 nāmarūpa입니다. 안의 nāmarūpa란 몸과 마음을 짜 주는 nāmarūpa입니다. 그쪽에서 만들어 주는 것입니다. 그러니 nāmarūpa는 그런 모음을 풀어서 받아들여야 합니다.
දැන් පුවක් කිව්වහම ඒක පුවත් ජාතියක් නෙමෙයි. මඩුවක් කියන්නෙත් පුක්. රබ්බොඩ කිව්වත් පුක්. නිල බොඩු කිව්වත් පු. ඒක එක නම් වලින් කියනවා. එතකොට තටපුවක් කියනවා. ඉතින් කල්පිටික් කියනවා. එක එක විදිස අපි කියනවා. මොනවා වගේ පුවක් කියන වචනයට කියනවා. ඉතින් එතකොට අපිට කිව්වොත් එහෙමයි. පිටක් පුවක් ගිඩියක් ගේන්න. අපි
이제 puwak(빈랑)이라 하면 한 가지 빈랑이 아닙니다. maḍuwa라 해도 빈랑, rabboḍa라 해도 빈랑, nil boḍu라 해도 빈랑입니다. 저마다의 이름으로 부릅니다. 또 taṭa puwak이라 하고, kalpiṭi라 하며, 여러 가지로 부릅니다. 빈랑이라는 말에 여러 가지를 붙여 부릅니다. 그런데 누가 우리에게 「빈랑 한 알 가져오너라」 하면,
කියිලා හිටම් අර මේ නිල බොටු කියන ඒවා ඇතිේ අන්තිම ලදරු මොකුත් තුුරුකු ලෑගෙඩියක් හදෙනවා. ආ කියලා. ඔව් මොකක්ද මේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ලෑගෙඩියක් හදෙනවා. ආ කියලා. ඔව් මොකක්ද මේ ගෙනාවේ? පුවක් ගෙඩියක් ඉල්ලුව පුවක් නෙමෙයිද?
「이게 뭐냐, 가져온 게?」 「빈랑 한 알 달라셨잖아요, 이게 빈랑 아닙니까?」
පුවක් නේනවා. ඉතින් මොනවා කියන්න පුවක් ගෙඩියක් කිලවා මම පුවක් ගෙඩියක් ගත්වා දුන්නා. ඔයා පුවක් නෙමෙයි හරියන්නේ නැහනේ වැදි. විටක් කන්න පුුවක් ගෙඩියක් කිහිල්ලනම් ඒ වෙලාවට මොකද කරන්න ඕනේ? ඒකට අවශ්ය කරන රබ්බොඩ ගෙඩියහක් ඒ ජාතියේ පුගඩියක් ඒකට ගෙනක් දෙන්න ඕනේ. ඒකට ගැලපෙන එකාවක්. හුවක් වුන ඵලියට ගෙනන්න බැහැ තැනේ හැටියට ගන්න ඕනේ. අන්න ඒකට කියනවා තැනට ඔබන විදිහට නිරුක්ති සකස් කරගන්න ඕන නිරුක්තිය ෙන්න ඕනේ. උක්තයෙන් නිර්ණය වන්නේ නිරුක්ති
「빈랑은 빈랑입니다. 그러니 뭐라 하시겠어요, 빈랑 한 알이라 하셔서 빈랑 한 알을 가져다 드렸습니다.」 「이건 빈랑이긴 하지만 맞지가 않잖니.」 빈랑잎을 씹으려고 빈랑 한 알을 달라 했다면 그때는 어떻게 해야 합니까? 거기에 필요한 rabboḍa 같은 종류의 빈랑을 가져다 주어야 합니다. 그에 맞는 것을. 빈랑이라고 아무거나 가져올 수는 없고, 자리에 맞게 받아들여야 합니다. 그것을 두고 자리에 맞게 nirutti를 세워야 한다, nirutti를 보아야 한다고 합니다. 말해진 것(ukta)으로 정해지는 것이 nirutti입니다.
උක්ත කාරණය කියන්නේ උක්ත කියන්නේ ඒකේ මූලික වෙච්ච ප්රධාන ඒකෙන් නිර්ණය කරන්නේ නිරුක්ති අන්න නිරුක්තිය කියන එකේ නිරුක්තිය නිරුක්තින පදය නිරෘත්තිය ඒකයි.
ukta란 그것의 근본이 되는 주된 것이며, 그것으로 정하는 것이 nirutti입니다. nirutti라는 말, nirutti라는 낱말이 바로 그것입니다.
එතකොට තේරුම් ගන්නකෝ නිරුක්තිය තේරුම් ගන්නේ යමකින් නිර්ණය කරන්නේ නිරුක්ති නිරුක්ති කියන පදයෙන් පෙන්නන්නේ යම්කිසි වචනයක් කිව්වහම ඒකෙන් මොකක්ද කිව්වේ තැන්ට ඔබ විදිහට ගන්න ඕනේ. බටලී කජු තියෙනවා බටලීය පුරුත් තියෙනවා. දැන් ඒක්තයෙන් නිර්ණය වෙන එක බටලී කියන්නේ පළවෙනි යුක්තේ නිර්ණය වුනේ බටලිය කජු තියෙනවා. මේ ගමකට කියන්නවා. මම එතන බටලිය කිව්වේ ගමකට බටලිය පුරුත් තියෙනවා. එතන නිර්ණය වුනේ ගහකට. අන්න නිරෘත්ති
그러면 nirutti를 알아들으십시오. 무엇으로 정하는 것이 nirutti입니다. nirutti라는 말로 보여 주는 것은, 어떤 말을 했을 때 그것으로 무엇을 말했는지 자리에 맞게 받아들여야 한다는 것입니다. 「Baṭaliya 캐슈가 있다」, 「Baṭaliya 마디(puruk)가 있다」. 이제 ukta로 정해지는 것 — 첫 말에서 Baṭaliya로 정해진 것은 「Baṭaliya 캐슈가 있다」, 곧 마을을 말합니다. 제가 거기서 Baṭaliya라 한 것은 마을입니다. 「Baṭaliya 마디가 있다」에서 정해진 것은 나무입니다. 바로 nirutti입니다.
ඒ නිසා නිරුක්ති දකින්න ඕනේ හැමතැනම නාම රූප කියලා තිබිච්ච ඵලියට ඒ නාම රූප කොතනද ගැලපෙන එක මොකක්ද විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං කියන තන මොන නාම රූපද කිව්වේ? ඉතින් ඒකෙන් එක බලන්න නාම රූප පච්චා සලායතනං සලායතන පච්චා නාම රූපං මෙහෙමත් යෙදෙනවා. ඒ තැන්වල එදෙන නාම රූප මොනවද ඒ නිරුක්ති දකින්න ඕනේ. හරිම ගැඹුරු තැන්
그러니 어디서든 nirutti를 보아야 합니다. nāmarūpa라 적혀 있다고 해서, 그 nāmarūpa가 어디서 맞는 것이 무엇인지 — 「viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ」이라는 곳에서는 어떤 nāmarūpa를 말했습니까? 그러니 하나하나 보십시오. 「nāmarūpapaccayā saḷāyatanaṃ」, 「saḷāyatanapaccayā nāmarūpaṃ」 이렇게도 쓰입니다. 그 자리들에 쓰인 nāmarūpa가 무엇인지 그 nirutti를 보아야 합니다. 아주 깊은 곳들입니다.
ඕවා. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේනම් විඤ්ඤාණය මව්කුසට බසින විට නාම රූපයක් හටගන්නවද ඒ ඉතින් ආනා හාමුදුරුවෝ ඔහොම එහෙමයි ස්වාමීන් උත්තර දෙනවා. ඒ විඤ්ඤාණය මව්කුසෙන් බැහැරගියොත් නාම රූපයක් බලය හැදෙනවද? ඒ නාම රූපය වැඩෙනවද? ඉතින් එතන වැඩෙන එකකුයිනේ අහන්නේ නාම රූපය. විඤ්ඤාණය මගුසට ගියාම නාම රූපය පඩේ වැඩෙනවද නැද්ද කියලා අහනවා. වැඩෙනවා කියනවා. ඒ විඤ්ඤාණය ඉවත ගියාම නාම රූපය වැඩෙනවද? ඒ නෝහේතං පන්තය කියා. නෑ අපි නිවෙන්න හේතු නැහ කියනවා. එහෙනම් ඒ නාම රූපය කිව්වේ මොකක්ද?
이제 붓다께서 「viññāṇa가 어머니 배에 내려앉을 때 nāmarūpa가 생기느냐」 하시면 Ānanda 스님이 「그렇습니다, 스승이시여」 하고 답합니다. 「그 viññāṇa가 어머니 배에서 떠나가면 nāmarūpa가 만들어지느냐, 그 nāmarūpa가 자라느냐?」 거기서 묻는 것은 자라는 것, 곧 nāmarūpa입니다. viññāṇa가 어머니 배로 가면 nāmarūpa가 배 속에서 자라느냐 아니냐고 묻습니다. 자란다고 합니다. 「그 viññāṇa가 떠나가면 nāmarūpa가 자라느냐?」 「No hetaṃ, bhante」 — 아닙니다, 그럴 까닭이 없다고 합니다. 그렇다면 그 nāmarūpa란 무엇입니까?
කල රූපයක් වශයෙන් මේ බඩලේ දරුවා වැඩිගෙන එනකොට නම්්යයතාවයට අනුව ඒක රූපනයේවී හැදි හැදී වැඩි වැඩි එනවා. ඒ විඤ්ඤාණය නිසා ලබන ශක්තියෙන් තමයි ඒක වැඩි එන්නේ. විඤ්ඤාණය එවත් වුනාට පස්සේ. අරක වැඩෙන්නේ නැහ. අන්න නාම එතන විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං කියලා පෙන්නුවේ සත්වයෙක්ගේ සසර ගමන තුළ ගිහිල්ලාම් බටට ගිහිල්ලා උප්පත්තෙන්නේ නාම රූප හටගන්නේ ඔන්න ඔහොමයි. සංඛාර පච්චයා
kalala rūpa로서 배 속 아이가 자라 올 때, 꼴에 따라 모양을 이루며 만들어지고 자라 옵니다. 그 viññāṇa 때문에 얻는 힘으로 자라 오는 것입니다. viññāṇa가 떠난 뒤에는 그것이 자라지 않습니다. 거기서 「viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ」이라 보여 준 것은, 중생의 saṃsāra 길에서 배로 가서 태어날 때 nāmarūpa가 생기는 방식이 그렇다는 것입니다.
රූප හටගන්නේ ඔන්න ඔහොමයි. සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියන තැන පෙන්නුවේ අන්න අර අන්තරාබ මොකද විඤ්ඤාණයත් තනිව හටගන්නේ නෑ. රූපයෙන් තුළ විඤ්ඤාණයෙන් තුොර, සංඥාවෙන් තුළ, සංඛාරයෙන් තුළ විඤ්ඤාණය ගමනක් හෝ හිතක් නැගීමක් හෝ වැඩීමක් හෝ චුතියක් හෝ නොකිය. එහෙනම් විඤ්ඤාණය කියන එකේ ස්වභාවයට රූපයක්, වේදනාවක්, සංඥා, සංඛාර තියෙන්න ඕනේ. එතනකයි විඤ්ඤාණයක් විද්යාමාන වෙන්නේ. එහෙනම් විඤ්ඤාණයක් යමතක විද්යාමානය නම් රූපයක් එතන තියෙන්න ඕනේ. රූපයක් නැතුව විඤ්ඤාණයක් කොතන විද්යාමානය වෙන්නේ නැහ. විඤ්ඤාණය මව්කුසර බහිනකොට
「saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ」이라는 곳에서 보여 준 것은 저 antarābhava입니다. 왜냐하면 viññāṇa도 홀로 생기지 않기 때문입니다. rūpa 없이, vedanā 없이, saññā 없이, saṅkhāra 없이 viññāṇa의 감이나, 일어남이나, 자람이나, cuti를 말하지 않습니다. 그러니 viññāṇa라는 것의 성질에는 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra가 있어야 합니다. 거기서만 viññāṇa가 드러납니다. 그렇다면 viññāṇa가 어디서 드러난다면 거기 rūpa가 있어야 합니다. rūpa 없이 viññāṇa는 어디서도 드러나지 않습니다.
වෙන්නේ නැහ. විඤ්ඤාණය මව්කුසර බහිනකොට කුමරෙකේ හෝ කුමරියකගේ විඤ්ඤාණයක් මව්කුසර බැස ගනීද? කුමර කුමරි හැදිලා ඉවරයි නේද බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන විඤ්ඤාණය මගුරලා බහින්නකොට හොඳට පැහැදිලිවද දේශනා කරලා තියෙනවනේ ආනන්ද කුමරෙකුගේ හෝ කුමරියකුගේ විඤ්ඤාණයක් මව්කුසට බැස ගනීද මව්කුසෙයි නාම රූපය හැදෙනවා.
viññāṇa가 어머니 배에 내려앉을 때 남자아이나 여자아이의 viññāṇa가 어머니 배에 내려앉습니까? 남자아이, 여자아이는 이미 만들어진 것 아닙니까. 붓다께서 viññāṇa가 어머니 배에 내려앉을 때를 아주 분명하게 설하셨지요. 「Ānanda여, 남자아이나 여자아이의 viññāṇa가 어머니 배에 내려앉으면 어머니 배에서 nāmarūpa가 만들어진다.」
විඤ්ඤාණය මව්කුසෙන් නිවත අද නාම රූපය හැදෙන්නේ නැ. ඒ නිසා කියනවා විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං අන්න සසර ගමනේදී අපි සසර ගමනට යනකොට මේ පටිච්ච සමුප්පාදය ක්රියාත්මක වෙන හැටි පේන්නේ. මේ සියලුම තැන පටිච්ච සමුප්පාද චක්ර වලින් පිරිලා තියෙන්නේ. සහ
「viññāṇa가 어머니 배에서 떠나면 nāmarūpa가 만들어지지 않는다.」 그래서 「viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ」이라 합니다. 바로 saṃsāra 길에서, 우리가 saṃsāra 길을 갈 때 이 paṭicca samuppāda가 작동하는 방식이 보입니다. 이 모든 곳이 paṭicca samuppāda 바퀴로 가득 차 있습니다. 그리고 —
අන්න ඒකයි. කුඩා සහ මහත් හැම දෙයක්ම පටිච්ච සමුප්පාට අයිතියි. ඒ නිසා මහාසාගරය වාගේය කිව්වේ ඔන්න ඕකයි. ඉතින් මේ පටිච්ච සමුප්පා චාක්රය කියලා මේ මිනිහෙ මැරලා උපදින තෙට විතරක්කද අරගෙන ඉන්නවා.
바로 그것입니다. 작은 것이든 큰 것이든 모든 것이 paṭicca samuppāda에 속합니다. 그래서 큰 바다와 같다고 한 것이 그것입니다. 그런데 이 paṭicca samuppāda 바퀴를 사람이 죽고 태어나는 자리에만 가져다 두고 있습니다.
අන්න ඒකයි. දැන් නාම රූප පහළ වෙන හැටි බලන්න ගියාම අන්න ඒකයි කියන්නේ. අංශු මාත්රයේ පවා පටිච්ච සමුපචාක් කර ක්රියා පටිච්ච සමුප්පාදකයි ඔක්කොම බාහිර හැම දෙයක්ම මේ වගේ. දැන් මම ඕගට පෙන්නවා දෙන්නවා දැන් මලක් හැදෙනකොට පටිච්ච සමුප්පාද ක්රියාවලිය ඒකට ගලපන හැටි. මේක තමයි දහම්
바로 그것입니다. 이제 nāmarūpa가 나타나는 방식을 보러 가면 — 바로 그것을 말하는 것입니다. 티끌 하나에서도 paṭicca samuppāda가 작동합니다. 바깥의 모든 것이 다 이와 같습니다. 이제 꽃이 만들어질 때 paṭicca samuppāda 과정이 거기에 맞아떨어지는 방식을 보여 드리겠습니다.
ක්රියාවලිය ඒකට ගලපන හැටි. මේක තමයි දහම් දකින හැටි. දහම් දැකීමේදී මුළු ලෝකෙම දකින්න පුළුවන් පටිච්ච සමුප්පාදය දැක්කදා යෝ පටිච්ච සමුප්පාදං පස්සති සෝ ධම්මාපස්සති දැන් මේ පටිච්ච සමුප්පාදයන් ඉම දකින්නවා. ධර්මය දකිනවා. ධර්මය කියලා කියන්නේ මේ ත්රිපිටක ධර්මය පොතේ ලියා තියෙන වකරු ටික නෙමෙයි. මේ ලෝකේ දරන හැටි.
이것이 dhamma를 보는 방식입니다. dhamma를 볼 때 paṭicca samuppāda를 보면 온 세상을 볼 수 있습니다. 「Yo paṭiccasamuppādaṃ passati so dhammaṃ passati.」 이제 이 paṭicca samuppāda를 끝까지 봅니다. dhamma를 봅니다. dhamma란 이 tipiṭaka 책에 적힌 글귀들이 아닙니다. 이 세상이 지탱되는 방식입니다.
ධර්ම කියන්නේ දරනවට අන්න ඒකයි මේ යමක් යම් සේ දරන්නේ ධර්ම වලින්. අන්න ඒකයි. යමක් යම් සේ දරනවා. නීතිවලට විතරක් නෙමෙයි. දැන් යමක් යම් සේ දරනවා. ඒක එහෙම දරන්නේ ඇයි? එහෙම පවතින්නේ ඇයි? මොනවා නිසාද? අන්න ඒක විග්රහ කරගන්න ඕනේ. අන්න එතකොට ඒකට අවශ්ය කරන දේවල් යමක් සම්බන්ධ වෙන්න ඕනේ ඒක තරණ ක්රමයක් තියෙනවා. ක්රම රටාවක් එහෙමයි හැදෙන්නේ.
dhamma란 지탱함입니다. 바로 그것입니다. 무엇이 그렇게 지탱되는 것은 dhamma로 말미암습니다. 바로 그것입니다. 무엇이 그렇게 지탱됩니다. 규칙에만 그런 것이 아닙니다. 무엇이 그렇게 지탱됩니다. 왜 그렇게 지탱됩니까? 왜 그렇게 이어집니까? 무엇 때문입니까? 그것을 풀어 알아야 합니다. 그때 그에 필요한 것들이 이어져야 합니다. 지탱하는 방식이 있습니다. 질서가 있어 그렇게 만들어집니다.
දැන් පිපුණා මලා දැන් අපි ජාතිය කියන එක දැන් පටිච්ච සමුප්පාදය මේ කාලේ අපිට උගන්නන්න හදන්නේ මේ මේ සත්ව පුද්ගලයන්ට සම්බන්ධ කරලා විතරයි. බුදුරජාණන් වහන්සේ සත්ව පුද්ගල ද්රව්ය වස්තු කියන්නේ මේ භේදයක් කියන්නේ නැතුව හේතුඵලවාදය පෙන්නන්න ධර්මතාවය පෙන්නන්නයි පෙන්නා දුන්නේ පටිච්ච සමුප්පාදය. එහෙනම් මේකේ ජාති කියනවා දැන් මල් ජාති. අපි වචනයක් ඇදක් තියෙනවා. ගත් ජාති, ගල් ජාති, මල් ජාති, කොළ ජාති, වැලි ජාති ජාතිය කියන වචනය හැම තරම දාලා තියෙනවා. මිනිස්සුන්ට විතරක් නෙමෙයි. සත්වයෙන්ට විතරක් නෙමෙයි. හැම දේකටම එහෙනම් ජාති කියන්නේ ඒකට ඕවා ඔක්කොම
이제 꽃이 피었습니다. 이제 우리가 jāti라 하는 것 — 오늘날 우리에게 paṭicca samuppāda를 가르치려는 것은 satta, puggala에만 이어 붙여서입니다. 붓다께서는 satta, puggala, 물건, 사물이라는 구분 없이 hetu-phala론, 곧 dhammatā를 보여 주시려고 paṭicca samuppāda를 보여 주셨습니다. 그러니 여기서 jāti라 합니다 — 꽃의 jāti(갈래). 우리말에 이런 쓰임이 있습니다. 나무 jāti, 돌 jāti, 꽃 jāti, 잎 jāti, 모래 jāti — jāti라는 말을 어디에나 붙입니다. 사람에게만이 아닙니다. 중생에게만이 아닙니다. 모든 것에 붙입니다.
එහෙනම් ජාති කියන්නේ ඒකට ඕවා ඔක්කොම අයිතියි. දැන් මල් ජාතියක්. අපි තම රෝස මලක්. මොනවාහරි කමක් නෑහ. ගත්තා මල් ජාතියක්. දැන් අපිට බලන්න ජාතියක් තියෙනවා. දැන් ජාති පච්චයා ජරාමරණ දැන් එතන මොකක්ද ජරා මරණය? ඒ මල් ජාතියක ජරාවත් දකින්න පුළුවන්ද ඒ මල පිපුන්ේ නැන්න.
그러니 jāti라는 말은 그것들을 모두 아우릅니다. 이제 꽃 jāti 하나 — 장미꽃이라 합시다, 무엇이든 상관없습니다. 꽃 jāti 하나를 잡았습니다. 이제 볼 jāti가 있습니다. 이제 「jātipaccayā jarāmaraṇaṃ」 — 거기서 jarāmaraṇa는 무엇입니까? 그 꽃이 피지 않았다면 그 꽃 jāti의 jarā라도 볼 수 있습니까?
දැන් පරවෙන්න න්න රෝස මලක් දැක්ක හැයිද? රෝස මලා පිපුන්ේ නැහනම්. දකින්න බැහැනේ. නැන් දැන් අ ආන් රෝස මලා වැන්න බිම නටුවෙන් ගැරිලා. රෝස මලය මරණය රෝස මල් මරණයක් දකින්න පුළුවන්ද? රෝස මලක් ජරාවට පත් වෙලා වැරෙන්න තිබුනේ නැත්නම්. රෝස මල් ජාතියක් ලෝකේ තියෙනකන් රෝස මළක ජරාවක් හෝ රෝස මළක මරණයක් දැක්ව හැ. එහ ජරා මරණමය
이제 시든 장미꽃을 어떻게 보겠습니까? 장미꽃이 피지 않았다면 볼 수 없지요. 이제 장미꽃이 꼭지째 땅에 떨어졌습니다. 장미꽃의 죽음 — 장미꽃의 죽음을 볼 수 있습니까, 장미꽃이 jarā에 이르러 떨어질 일이 없었다면? 장미꽃 jāti가 세상에 있는 한 장미꽃의 jarā나 장미꽃의 죽음을 볼 수 있습니다.
රෝස මළක මරණයක් දැක්ව හැ. එහ ජරා මරණමය අපිට මේ සත්වයෙන් ඉන්න පුදු වෙන්නට වෙන් වෙලා නැහැ. හැමතේටම පොදුයි ජරා මරණ යමක් හටගත්තා නම් ජරාවට පත් වෙලා මරණයට පත් වෙනවා. අන්න පටවෙන පොදු ස්වභාවය. අන්න රෝස මලය ජරා මරණය එහෙනම් රෝස මල කියන ජාතියේ පිපුණ නිසයි. ඒකේ ජරාමරණය අපි දැකි ජාති පච්චා ජරාර්ණං කියන එක රෝස මලටේ පටිච්ච සමුප්පාදයයි මේ කියන්නේ. තේරුණානේ? අන්න
그러니 jarāmaraṇa는 우리 중생에게만 따로 있는 것이 아닙니다. 모든 것에 공통입니다. 무엇이 생겼다면 jarā에 이르고 죽음에 이릅니다. 바로 그것이 함께 지닌 성질입니다. 장미꽃의 jarāmaraṇa — 장미꽃이라는 jāti로 피었기 때문에 그 jarāmaraṇa를 우리가 봅니다. 「jātipaccayā jarāmaraṇaṃ」이라는 것, 이것이 장미꽃의 paṭicca samuppāda입니다. 알겠지요?
සමුප්පාදයයි මේ කියන්නේ. තේරුණානේ? අන්න රෝස මලයේ ජාතිය කොහොමද හටගත්තේ? සිද්ධාන්තය මොකක්ද? භව පච්චයා ජාති සිද්ධාන්තය. දැන් භව කියන්නේ බීමක් නිර්මාණය නිර්මාණය නිසා ජාති නිපද වෙනවා. දැන් නිර්මාණයක් හැදෙන්න ඕනේ කෝෂ මල කියන එක විද්යා මාල පිපිලා ඉන්න ඒකට අවශ්ය දේවල් එතනට හැදිලා නිර්මාණය වෙන්න ඕනේ. එහෙනම් මොකක්ද වෙන්නේ? උපාදාන පච්චයා බවෝ
그러면 장미꽃의 jāti는 어떻게 생겼습니까? 원리는 무엇입니까? 「bhavapaccayā jāti」라는 원리입니다. 이제 bhava란 됨, 곧 지어짐입니다. 지어짐 때문에 jāti가 만들어집니다. 이제 지어짐이 이루어지려면, 장미꽃이라는 것이 드러나 피어 있으려면 거기에 필요한 것들이 그 자리에 만들어져 지어져야 합니다. 그러면 무엇이 일어납니까? 「upādānapaccayā bhavo」입니다.
මේ නිර්මාණය වෙන්න නිකන් බැහ. සෝස මල හැදෙන්න නිර්මාණය වෙන්න අවශ්ය කියන ළඟට ඇදෙන්නේ මොනවද? උපාදානයක් තියෙන්න ඕනේ. ආසන්නයට ඇදෙන යමක් තියෙන්න ඕනේ. ආසන්නයට මොනවද ඇදෙන්නේ? ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨය ධාතු කියන ධාතු හතර සංකල් හටගත්ත ඕජසක් අර රෝස මලයේ නැ දිගේ ගිහිල්ලා කිකිල්ල දිගේ ඇවිදිලා නැතුවටෙන් ඇතුල් වෙලා. අර මල පිපෙන තෙන්ට ගිහිල්ලා එටම් මොකද වෙන්නේ? ආසානයට උපාදාන වෙන්න ඕනේ. එතකොට ඒකෙන් තමයි නිර්මාණය කරන භව
이 지어짐은 그냥 될 수 없습니다. 장미꽃이 만들어지고 지어지는 데 필요하다고 가까이 끌려오는 것은 무엇입니까? upādāna가 있어야 합니다. 가까이 끌려오는 무엇이 있어야 합니다. 무엇이 가까이 끌려옵니까? āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 네 dhātu가 어울려 생긴 ojā가 장미의 줄기를 따라, 가지를 따라 올라가 안으로 들어와서, 그 꽃이 피는 자리에 가면 무엇이 일어납니까? 가까이에서 upādāna가 되어야 합니다.
ඕනේ. එතකොට ඒකෙන් තමයි නිර්මාණය කරන භව කරලා හිතන්නා ජාතියක් කියලා නිරෝධ ජාතිය පහළ කරන්න. M.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)