saṅkhāra가 생기는 길과 알맹이 없음으로 보는 dhamma
සංඛාර හැදෙන හැටි, සංඛාර වල අසාරත්වය තුළින් ධර්මය දැකීම
පෙලා තියෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සංඛාර කියන්නේ එක කොටසක් පමණයි.
saṅkhāra는 한 부분일 뿐입니다.
සබ්බයේ සංඛාර කියන්නේ සංඛාර කියන කොටසට අයිති සියල්ල. මුළු ලෝකෙම කියන එක නෙමෙයි මෙතන සබ්බේ සංඛාර කියන්නේ.
‘sabbe saṅkhārā’에서 saṅkhāra란 saṅkhāra라는 부분에 속하는 모든 것을 말합니다. 여기서 ‘sabbe saṅkhārā’라 하는 것은 온 세상을 말하는 것이 아닙니다.
එහෙනම් සංඛාර කියන එකේ වචනයේ නිරුක්තිය දකින්න ඕනේ.
그러면 saṅkhāra라는 낱말의 nirutti, 곧 말의 뿌리를 보아야 합니다.
මේ සං වචනයෙන් පෙන්නන්නේ මුළු ලෝකේ හටගන්න දේවල්.
이 ‘saṃ’이라는 낱말이 보여 주는 것은 온 세상에 생겨나는 것들입니다.
යමක් යමක් එකතු වෙලා යමක් ගොඩනැගෙනවද?
무엇과 무엇이 모여 무엇이 쌓여 이루어집니까?
මෙන්න මේ එකතුවන්ගෙන් හටගන්න දේවල් වලට සංවා.
바로 이런 모임에서 생겨나는 것들을 ‘saṃ’이라 합니다.
ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු කියන ධාතු හතර එකතු වෙලා හටගත්ත ද්රව්ය වස්තු ධාතු හතරෙන් එකතු වෙච්ච සං.
āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 네 dhātu가 모여 생겨난 물질, 네 dhātu로 모인 것이 ‘saṃ’입니다.
අන්න ධාතු හතර එකට යෝග වුනාම සංයෝග වුණා. එකට බැඳුනාම සම්බන්ධ වුණා. එකට පිඩුනහම සම්පිණ්ඩ වුණා.
네 dhātu가 함께 yoga 되면 saṃyoga가 되었습니다. 함께 묶이면 sambandha가 되었습니다. 함께 뭉치면 sampiṇḍa가 되었습니다.
අන්න ලෝකේ හටගන්න හැටි.
이것이 세상이 생겨나는 방식입니다.
වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන චිත්ත චෛතසිකයන් එකට බැඳුනහම ඒ ඒ ජාතියේ හිත් හටගන්නවා. අන්න සං හටගත්තා.
vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 citta와 cetasika들이 함께 묶이면 그 갈래의 마음들이 생겨납니다. 거기서 ‘saṃ’이 생겨났습니다.
එතකොට නාම ධර්ම හටගන්නෙත් සං කියන්නේ එකතුවෙන්.
그러니 nāma dhamma가 생겨나는 것도 ‘saṃ’이라는 모임에서입니다.
වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ එකින එකට සංයෝග වෙලා, සම්බන්ධ වෙලා, සංපිණ්ඩ වෙලා සකස් වුනහම හටගන්නවා අන්න සං ගොඩවල්.
vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 하나하나 saṃyoga 되고 sambandha 되고 sampiṇḍa 되어 짜이면 바로 ‘saṃ’ 더미들이 생겨납니다.
මෙන්න මේවා කරන්නේ යමක්ද මේවා නිකන් හටගන්නේ නෑ. යම්කිසි ක්රියාධාමයකට ගෝචර වෙච්ච නිසයි මේවා ඒ ඒ ආකාරයෙන් ගොඩනැගෙන්නේ.
이것들이 하는 것은 무엇일까요? 이것들은 그냥 생겨나지 않습니다. 어떤 작용의 흐름에 닿았기 때문에 이것들이 저마다의 모습으로 쌓여 이루어지는 것입니다.
එහෙනම් මෙන්න මේ ක්රියාදාමය යම්කිසි බලවේගයකින් සිද්ධ වෙනවද?
그러면 이 작용의 흐름은 어떤 힘으로 일어납니까?
මේක උත්සාහයක් නිසා වීර්ියක් නිසා ගොඩනගනවා මිසක්. උත්සාහයක්, වීරියක් නිසා මතු කරපු ශක්ති විශේෂයක් ක්රියාත්මක වීමෙන් ගොඩනැගෙනවා නිසා. ක්රියාත්මක වෙනවා නිසා.
이것은 애씀 때문에, viriya 때문에 쌓는 것입니다. 애씀과 viriya로 끌어낸 남다른 힘이 움직여서 쌓이기 때문입니다. 움직이기 때문입니다.
නැත්නම් මේ නාම ධර්මයක් හෝ රූප ධර්මයක් නිකන් ගොඩනැකෙන්නේ නෑහ කොතනකවත්
그렇지 않으면 nāma dhamma든 rūpa dhamma든 어디서도 그냥 쌓여 이루어지지 않습니다.
එහෙනම් මේ සංනා වූ ක්රියාවලිය යමකින් කරනවද මෙන්න මේ කරන වැඩ පිළික් තියන්න එන්නේ ක්රියාධාමයට කියනවා සංඛාර
그러면 이 ‘saṃ’의 흐름을 무엇으로 합니까? 바로 이 하는 일, 그 일을 이루어 가는 흐름을 saṅkhāra라 합니다.
යමක් අපිට කරගන්න ආසයි. ඕනකමක් තියෙනවා. ගෙයක් හදාගන්න ඕනේ ලස්සන ගෙයක්. ආවා නිගමනී.
무언가를 이루고 싶습니다. 바라는 마음이 있습니다. 집을 짓고 싶다, 아름다운 집을. 그렇게 마음을 굳혔습니다.
දැන් ලස්සන ගිය කියන්නේ ගඩොල්, වැලි, උළු, ලී ඔක්කොම එකතු එයා කරපු එක. කරපු වැටෙනවා කතය කෘතය කරපු එක සංඛත
이제 아름다운 집이란 벽돌, 모래, 기와, 나무를 모두 모아 그 사람이 만든 것입니다. 만든 것을 kata, kṛta라 하고, 만들어진 것이 saṅkhata입니다.
සංඛතයක් හැදුනේ මොකෙන්ද? අර අත්තිවාරන් දාලා ඔක්කොම බිත්්ටිය බැඳලා ඔක්කොම කරලා, වහලේ ගහලා ඔක්කොම කරලා මහා වීර්ය උත්සාහයෙන් වීර්යයෙන් මහා වැඩපිලා කිරීමේ ප්රතිඵලය තමයි. සංඛාරවල ප්රතිඵලය තමයි සංඛතයක් ගොඩනැගී. දේ නැමති සංඛතය ගොඩනැගුණා.
saṅkhata는 무엇으로 생겼습니까? 주춧돌을 놓고, 벽을 쌓고, 지붕을 얹고, 온갖 일을 다 하여 큰 애씀과 viriya로 큰 일을 한 결과입니다. saṅkhāra의 결과로 saṅkhata가 이루어졌습니다. 집이라는 saṅkhata가 이루어졌습니다.
එහෙනම් ගෘහය කියන්නේ සංඛාරයක් නෙමෙයි සංඛතයක්.
그러니 집은 saṅkhāra가 아니라 saṅkhata입니다.
ගෘහය ගොඩනැගුණේ සංඛාර නිසා. එහෙනම් අනුන්ගේ ශ්රමය නිසා.
집은 saṅkhāra 때문에 이루어졌습니다. 곧 사람들의 땀과 품 때문입니다.
විහාර ශ්රමයක් වැය කරලා ඕනේ එකින් එක ගොඩනගන්න මෙන්න මේ සං එකතුවන් ක්රියාත්මක කරන්න.
하나하나 쌓으려면 품을 들여야 합니다. 이 ‘saṃ’의 모임을 움직이게 하려고 말입니다.
අපි ධාරිය මුකුරු දාගෙනත් මහන්සි වෙනවා. වෙහෙස වෙනවා. මෙන්න මේ වෙහෙස වෙන ක්රියාධාමය කාර සංමති එකතුවක් ක්රියාත්මක කරන්න යම් උත්සාහයක් විහසක් ගන්නවද? මෙන්න මේක දුක නැද්ද.
우리는 이마에 땀을 흘리며 애씁니다. 지치도록 애씁니다. 이렇게 지치도록 애쓰는 흐름, ‘saṃ’의 모임을 움직이려고 애쓰고 고생하는 것, 이것이 dukkha가 아닙니까?
දැන් ඕක සැනසුමදාරය මුගුල් පෙරන්න වැඩ කරන එක සැපද? යමක් ගොඩනගන්න.
그것이 편안함입니까? 이마에 땀 흘리며 일하는 것이 sukha입니까? 무언가를 쌓으려고 말입니다.
උත්සාහ කරනවා වීර්ිය කරනවා. උත්සාහ කරන එක වීර්ිය කරන එකේ සැපද?
애쓰고 viriya를 냅니다. 애쓰고 viriya를 내는 것 자체가 sukha입니까?
හැබැයි මෙන්න මේක වැහිලා තියෙනවා එක දේකින්. මොකටද මේ තරම් උත්සාහ කරන්නේ? මොකටද මෙච්චරට වීර්ිය කරන්නේ? කුමක් නඉපදවන්නද?
그런데 이것은 한 가지로 덮여 있습니다. 왜 이토록 애씁니까? 왜 이렇게까지 viriya를 냅니까? 무엇을 일으키려고요?
මතු අනාගතයේදී මෙන්න මේ බඳු ඵලයක් සුවදායක ඵලයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. අන්න ප්රිය ස්වභාවයක් තියෙනවා මධුර ස්වභාවයක් තියෙනවා ලෝකේ. ඔන්න ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසාම
앞날에 이런 결과, 편안함을 주는 결과를 바랍니다. 세상에는 좋아할 만한 성질(priya), 달콤한 성질(madhura)이 있습니다. 바로 그 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질 때문에,
ඒ දේ කරා හිත තියාගෙන ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය යමකින් විද්යාමාන කරනවද? මෙන්න මේ ටික බලාපොරොත්තු වෙද කරන්නේ ලෝක සත්වයා අන්න දුකට හේතු එතනයි තියෙන්නේ. ඒ නිසා වෙහෙ පොළ වදනවා. කාර කරනවා.
그것에 마음을 두고, 그 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질이 무엇으로 드러나는지, 바로 이것을 바라며 세상 중생은 일합니다. 바로 거기에 dukkha의 원인이 있습니다. 그래서 지치도록 애쓰고 일합니다.
මෙන්න සංඛාර ඉන් ගොඩනගන හදන්නේ පුණ්ය දෙයක්නම්. ඒ පුන්ය දේ ගොඩනගන්න කරන වැඩ පිළිට කියෙන පුණ්ය සංඛාර
이것이 saṅkhāra입니다. 그것으로 쌓아 짓는 것이 puñña라면, 그 puñña를 쌓으려고 하는 일을 puñña saṅkhāra라 합니다.
ගොන්නගාගන්නේ ආශ්වාද ලබන්න පාප දෙයක් නම්. ඒ ගොන්නගන්න කරන උත්සාහර වීරියට කියනවා පාප සංඛාර න පුඤ්ඤ සංඛාර
assāda를 얻으려고 쌓는 것이 pāpa라면, 그것을 쌓으려는 애씀과 viriya를 pāpa saṅkhāra, apuñña saṅkhāra라 합니다.
එතකොට ගොඩන නගාගන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඒ බඳු ප්රිය ආශ්වාදයක් අප්රියාමි දෙයක් නැද මධ්යහත දෙයක් නම්. නැත්නම් එිදා ජීවත් වෙන්න අවශ්ය දෙයක් නම්. ඕකට කියනවා ආනිංජාභි සංඛාර
쌓으려고 바라는 것이 좋지도 싫지도 않은 가운데의 것이라면, 또는 그날그날 살아가는 데 쓰이는 것이라면, 그것을 āneñjābhisaṅkhāra라 합니다.
කකුට හරි උත්සාහයක් වීර්යක් හැදෙනවා නම් සංඛාර කියන්නේ ඔන්න ඔය කරන උත්සාහයට වීර්යයට සංඛාර ද්රව්ය වස්තු නෙමෙයි.
누구에게든 애씀과 viriya가 생긴다면, saṅkhāra란 바로 그 애씀과 viriya를 말합니다. saṅkhāra는 물질로 된 것이 아닙니다.
යම් ද්රව්ය වස්තුවක් නාම ධර්මයක් හෝ රූප ධර්මයක් ගොඩනගන්න යම් උත්සාහයක් වීර්ියක උත්සාහයක වීර්යියක යෙදෙනවද මෙන්න මේ කරන උත්සාහය වීර්ය ආධ්යාත්මිකව නගන සංඛාර දුන්න ශක්ති විශේෂය ලෝකෙත් ක්රියාත්මක වෙනවා.
어떤 물질이나 nāma dhamma나 rūpa dhamma를 쌓으려고 애씀과 viriya를 기울이면, 이 애씀과 viriya, 곧 안에서 쌓은 saṅkhāra가 준 남다른 힘이 바깥 세상에서도 움직입니다.
අපි ආධ්යාත්මික ගොඩනගලා ශක්ති විශේෂයක් බාහිරියට බැහැර කරපුවහම බලවත් ශක්ති විශේෂයක් ගොඩනගපු නිසා ඒක ඉවර වෙනකන් අතරමග ක්රියාධාමයක් හැටියට ක්රියාත්මක වෙනවා ඒ ශක්තිය ඉවර වෙනකන්.
우리가 안에서 쌓은 남다른 힘을 바깥으로 내보내면, 센 힘을 쌓았기 때문에 그것이 다할 때까지 도중의 흐름으로 움직입니다. 그 힘이 다할 때까지 말입니다.
හැබැයි බාහිර ලෝකය ක්රියාත්මක වෙන අංශු මාත්ර ශක්තියක් ක්රියාත්මක වෙනවා නම් මනසින් ගොඩනගලා දුන්න ඒවා නිසා තමයි ඒ ක්රියාවලිය බාහිර ලෝකේ දකින්න හම්බ වෙන්නේ. එහෙනම් බාහිර සංඛාරයක් නඉපද වුණා නම් අභ්යන්තරයෙන් නිකදවපු උත්සාහය වීරය ප්රතිඵලයක් තමයි බාහිර ක්රියාත්මක වෙන්නේ.
그런데 바깥 세상에서 아주 작은 힘이라도 움직인다면, 마음으로 쌓아 준 것들 때문에 그 흐름이 바깥 세상에서 보이는 것입니다. 그러니 바깥에 saṅkhāra가 생겨났다면, 안에서 일으킨 애씀과 viriya의 결과가 바깥에서 움직이는 것입니다.
අපිට පේන්නේ නෑ මේත පැත්ත.
우리에게는 이쪽이 보이지 않습니다.
නමුත් බාහිර ලෝකයේ ක්රියාත්මක කෙනෙක් අපිට පේනවා. වැහි වහනවා. කඳු කඩාලාගෙන යනවා. සුලිසු සුලං එනවා. විශාල බලවේග ක්රියාත්මක වෙනවා. මේවා ඔක්කොම පේනවා.
그러나 바깥 세상에서 움직이는 것은 우리에게 보입니다. 비가 쏟아집니다. 산이 무너져 내립니다. 회오리바람이 붑니다. 엄청난 힘들이 움직입니다. 이것들은 다 보입니다.
ඔව් යම් ක්රියාවලියක් සිද්ධ වෙලා තව තවත් දේවල් නපද ඕනේ. අන්න ඒවට ක්රියා ශක්තිය කොයින්ද?
그렇습니다. 어떤 흐름이 일어나 더 많은 것들이 생겨나야 합니다. 그것들의 움직이는 힘은 어디서 옵니까?
කවදා හරි මනසකින් ගොඩනගලා විහිදෝපුවා. විහිදෝපුවයි දෙවෙනි ඵලය.
언젠가 어떤 마음이 쌓아서 펼쳐 낸 것입니다. 펼쳐 낸 것이 두 번째 결과입니다.
අන්න විහිදෝන වෙලාවේදී ආධ්යාත්මික වශයෙන් අපි සංඛාර නදවනවා.
그렇게 펼쳐 내는 때에 우리는 안에서 saṅkhāra를 일으킵니다.
මෙන්න මේක සංඛාරයක්. එහෙනම් උත්සාහයක්, වීර්ියක්.
이것이 saṅkhāra입니다. 곧 애씀이고 viriya입니다.
ඒ නපදෝප සංඛාරය බාහිරට දුන්න කාලේ තියෙනකන් බාහිර ක්රියාත්මක වෙනවා. එහෙනම් ඒකත් අපි දුක සේ ගොඩනගපු දේක ප්රතිඵලයක් මිසක් සැප සේ ගොළනපු එකක් නෙමෙයි.
그렇게 일으킨 saṅkhāra를 바깥에 준 동안이 남아 있는 한 바깥이 움직입니다. 그러니 그것도 우리가 괴롭게 쌓은 것의 결과이지, 즐겁게 쌓은 것이 아닙니다.
හැබැයි මේ සංඛාරට අපි ප්රියයි. මොකක් නිසාද? මටු අර බලාපොරොත්තු වෙන ප්රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් යමකින් ජනිත කරනවා නම් යම් රූපයකින්.
그런데 우리는 이 saṅkhāra를 좋아합니다. 왜일까요? 앞으로 바라는 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질을 무언가가, 어떤 rūpa가 낳아 준다면,
අන්න ඒකට ප්රියයි. යම් වේදනාවකින් මතු කරනවා නම් ඒකට ප්රියයි. සැප වේදනාවක් ඇත්නම් ඒකට ප්රියයි. මෙන්න මේ නිසායි ප්රිය ස්වභාවයට හිත තියාගෙන කොච්චර මහන්සි වුනක් කමක් නැහැ කොච්චර උත්සාහ කළා කමක් නෑහැ මේකේ ප්රතිඵලයක් ලැබෙනවා මෙහෙම ආශ්වාද.
그것을 좋아합니다. 어떤 vedanā로 드러난다면 그것을 좋아합니다. sukha vedanā가 있다면 그것을 좋아합니다. 이 때문에 좋아할 만한 성질에 마음을 두고, 아무리 애써도 괜찮다, 아무리 힘써도 괜찮다, 이것의 결과로 이런 assāda를 얻는다고 여깁니다.
අන්න ඒ ආශ්වාද මායාව තුළින් අර දුක වහනවා.
그 assāda의 māyā가 그 dukkha를 덮습니다.
මෙන්න මේ නිසා ලෝක සත්යයාට මේ සංඛාර දුකයි කියලා පේන්නේ.
이 때문에 세상 중생에게 이 saṅkhāra가 dukkha로 보이지 않는 것입니다.
මිනිහෙ කුඹුරක් වැඩ කරනවා. කරසාරව හැදෙනවා. හැදෙනවා දකින්න දකින්න කෝර ගහනවා, වේත් ගහනවා. වල් පැලෙනවා, ස්ඳන් බඳිනවා. වතුර නවත්තන නවත්තනවා. බයිඩන්න ඕන බස්සෝනවා. ඔක්කොම කරලා හදලා මිනිහා කරනවා මහන්සියමයි වෙන්නේ දාම ගුරු පෙරාගේ.
어떤 사람이 논을 일굽니다. 벼가 무성하게 자랍니다. 자라는 것을 보면서 김을 매고, 둑을 쌓고, 잡초를 뽑고, 물꼬를 막고, 물을 대고, 뺄 물은 뺍니다. 그렇게 온갖 일을 다 하는 그 사람이 얻는 것은 이마의 땀, 고생뿐입니다.
හැබැයිම දිහා බල බලා සතුටු වෙනවා. හොඳට හැදෙනවා.
그런데 그 논을 바라보며 기뻐합니다. 잘 자란다고요.
හැබැයි ඔයම හොඳට හැදෙන හනම් කොළා විතරක් ආවා නම් එහෙම නැතුන පළාව නැත්නම් එහෙම සේ වෙච්ච මහන්සිය.
그런데 그렇게 잘 자라도 잎만 무성하고 이삭이 맺히지 않는다면, 그 고생은 헛수고가 됩니다.
එහෙනම් එයා සතුටු වෙන්නේ ඵලදාව ගැන හිතලා. ගොයෙම හොඳට හැදෙන නෙමෙයි සතුටු වෙන්නේ.
그러니 그는 거둘 열매를 생각하며 기뻐하는 것입니다. 벼가 잘 자라는 것 자체에 기뻐하는 것이 아닙니다.
කියන ඔය හොඳට වැඩිපුර හැදුනොත් එහෙම ඵලදාව නැති වෙනවා කියලා හොඳට හැදෙනවලා සතුටු වෙන්නේ නැහැ.
너무 웃자라면 열매가 없어진다고 하면, 잘 자라는 것에 기뻐하지 않습니다.
ඵලදාව එන්නේ කොයි ක්රමෙන් කිය දැක්කොත් ඒ ක්රමයට හැදෙනවා තමයි ඒ හැදීම දැකලා සතුටු වෙන්නේ. එහෙනම් ගොයෙම සරසාරව හැදිලා තියෙනවා ඒක සතුටු වෙන්නේ ඵලදාව ගැන හිතාගෙන
열매가 어떻게 맺히는지 알고서 그대로 자라는 것을 보고 기뻐하는 것입니다. 그러니 벼가 무성하게 자란 것을 기뻐하는 것은 열매를 생각해서입니다.
මෙන්න මේ වගේ ලෝක සත්ත්වයා මේ ආශ්වාදයක් බලාපොරොත්තු වෙයි. යමකින් දෙන ආශ්වාදයහි හිත බැඳගෙන එබඳු ආශ්වාදයක් ලබන බලාපොරොත්තුවෙන් ඒ දේ ඉපදවන්න උත්සාහ ගන්නවා, වීර්ිය ගන්නවා කෙළවරක් නැතුව.
이와 같이 세상 중생은 assāda를 바랍니다. 무언가가 주는 assāda에 마음을 묶고, 그런 assāda를 얻으리라는 바람으로 그것을 일으키려고 끝없이 애쓰고 viriya를 냅니다.
මෙන්න මේ සංඛාරයන්ගේ සැපැනීම දුකයි කියලා පේන්නේ අර ආශ්වාදය වහන නිසා. ඒ නිසා ඔහු සංඛාර සැපයි කියලා හිතාගන්නා.
이 saṅkhāra들의 고생이 dukkha로 보이지 않는 것은 그 assāda가 덮기 때문입니다. 그래서 그는 saṅkhāra가 sukha라고 여깁니다.
ඔක්කොම හදලා කරලා පස්සේ අලිලා ගියා හේ. වැහුණාට පස්සේ මොකද කරන්නේ? බලනකොට ඇදිලා උදේ බලනකොට එ ඔක්කොම එහෙන ඔක්කොම කුක්මට අලි කාලේ.
다 일구어 놓았는데 나중에 코끼리들이 밭에 들어왔습니다. 밤이 지나면 어떻게 합니까? 아침에 가 보니 코끼리들이 모조리 짓밟고 먹어 치웠습니다.
අපොච්චේ වෙච්ච මහන්සියක්. කොච්චර මහන්සි වුණද? කොච්චර වෙහෙස වුනාද තමයි වෙහෙස දකින්නේ. අන්න සංඛාර දුක්ඛය දකිනවා.
아이고, 그 고생이 다 무엇인가. 얼마나 애썼던가, 얼마나 지치도록 일했던가 하며 그제야 고생을 봅니다. 바로 saṅkhāra의 dukkha를 보는 것입니다.
ප්රතිඵලය ගන්න බැරි වුණානම්. ප්රතිඵලය හම්බ වුණා නම් අර ආශ්වාදය වහනවා සංඛාර සැපයි කියන දෘෂ්ටියක් ඇති කරනවා. කොච්චර මහන්සික් කම නැහ ප්රතිඵලය හොඳට තියෙනවා. මහන්සිය හරි සාර්ථකයි.
결과를 얻지 못했을 때 말입니다. 결과를 얻었다면 그 assāda가 덮어서 saṅkhāra는 sukha라는 diṭṭhi를 만듭니다. 아무리 고생했어도 괜찮다, 결과가 좋다, 고생이 아주 보람 있었다고요.
ඒ මහන්සිය දුකමයි. දුක් සහගත මහන්සිය අන්න අර ප්රතිඵලයක තියෙන ආශ්වාදයෙන් වහනවා.
그 고생은 dukkha 그 자체입니다. 괴로운 고생을 결과에 담긴 assāda가 덮습니다.
මෙන්න ලෝක සත්වයා නොදැකපු දුකක්. ඔය දුක සාමාන්ය ලෝකයා දකින්නේ නැ.
여기 세상 중생이 보지 못한 dukkha가 있습니다. 그 dukkha를 보통 사람들은 보지 못합니다.
යමක් ආශ්වාද ජනකද? මෙන්න මේ ආශ්වාදය හිත බැඳ ගැනීම නිසා ඒ ආශ්වාදය වටිනවා කියන තීරණය නිසා ලෝක සත්වයාට විද්යාමාන වුනත් විද්යාමාන වුනේ දුකක් කියලා පේන්නේ.
무언가가 assāda를 낳습니까? 이 assāda에 마음을 묶고, 그 assāda가 값지다는 판단 때문에, 세상 중생에게는 그것이 드러나도 드러난 것이 dukkha라고는 보이지 않습니다.
අන්න බාහිර ලෝකයා නොදකින දුකක්.
바로 바깥 세상 사람들이 보지 못하는 dukkha입니다.
ඔය දුක බාහිර ලෝකයා දකින්නේ නැහ. දැන් ආර්යයෝ දකින්නේ කොහොමද? ආර්යෝ කවදා හරි දකිනවා. මේ ප්රිය ස්වභාවයයි මධුර ස්වභාවයයි කියන මේවා හරයක් නැහ. හරයක් නෑහ කියලා දකින දහම් ක්රමයක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දුන්නේ. ඇත්තක්මයි දුන්නේ බොරුවක් නෙමෙයි බොරුවෙන් හැබැට්ු වෙන හරයක් නැති නිසාම හරයක් නෑ කියලා බලන්න ක්රමයක් තිබිලා මෙන්න මේ විද්යා සිද්ධාන්තයට අනුව බලන්න
그 dukkha를 바깥 세상 사람들은 보지 못합니다. 그러면 ariya들은 어떻게 봅니까? ariya들은 언젠가 봅니다. 이 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질이라는 것들에는 알맹이가 없다고요. 알맹이가 없다고 보는 dhamma의 길을 Buddha께서 주셨습니다. 진실을 주셨지 거짓을 주신 것이 아닙니다. 거짓으로 속이는 것이 아니라, 알맹이가 없기 때문에 알맹이가 없다고 보는 길이 있으니, 이 이치 그대로 살펴보십시오.
ආගම් භේදයක් මේකේ නැහ. කුළමදි රාති වේදයකුත් නැහ. ගිහි පැවිදි වේදයකුත් නැහ. කාට හරි නුවණ තියෙනවා නම් කල්පනා කරලා බලන්න කෝක ඇත්තද කියලා. ඒක කල්පනා කරන මොහොතක් වුනා නම් ඔහු ගමන් කරන්නේ ආර්ය මාර්ගයේ ලෝක සමථ ලේබලය කෝක වුණා.
여기에는 종교의 가름이 없습니다. 집안과 핏줄의 가름도 없습니다. 재가와 출가의 가름도 없습니다. 누구든 지혜가 있다면 무엇이 진실인지 생각해 보십시오. 그것을 생각하는 한순간이라도 있었다면, 세상에서 붙인 딱지가 무엇이든 그는 ariya magga를 걷고 있는 것입니다.
මෙන්න ආර්ය වෙන හැටි දැනගන්න ඕනේ. ආර්ය කියන්නේ ලෝක සමතයෙන් දේවල් වලින් නෙමෙයි.
여기서 ariya가 되는 길을 알아야 합니다. ariya란 세상에서 정해 놓은 것들로 되는 것이 아닙니다.
පල්ලියේ ඉන්න පාර් ලහති වෙලා හිටන් කල්පනා කරන්න නම් ඔය ක්රමය ඇත්තද කියලා පාදර අනුගමනය කරන්නේ ඒ වෙලාවේදී සම්මතයෙන් ක්රිස්තියානි. නමුත් මාර්ගය ආර්ය මාර්ගය ආර්ය මාර්ගය නම කරනවා. ඒක ලෝකේ අර පේන්නේ.
교회에 있는 신부라도 그 길이 참인지 생각한다면, 그때 그 신부는 세상의 잣대로는 그리스도교인이지만 그가 따르는 길은 ariya magga입니다. 세상에는 그렇게 보일 뿐입니다.
බෞද්ධය කියලා කෙනෙක් ඉන්නවා. සිවුරු දාගත්ත ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් ඉන්නවා. ත්රිපිටකරී වෙලා ඉන්න පුළුවන්. එයා ආවාදෙන එය ඕවත් ගුණේ ම හොඳ ලස්සන ගයක් හදාගන්න ඉන්න තැන් හොඳට තියෙන්න ඕන. මේවා ඔක්කොම හදලා මාබල අල්ලා තියෙන්න ඕනේ. මෙහෙමයි ලස්සන තියෙන්න එපැ. එයා එතන නම් ඉන්නේ. එයා ලේවලයෙන් බෞද්ධයි ආර්ය මාර්ගයෙන් පිටයි.
bauddha라는 사람이 있습니다. cīvara를 입은 스님이 있습니다. tipiṭaka에 통달했을 수도 있습니다. 그런데 그가 바라는 것이 좋고 아름다운 집을 짓고, 머물 곳이 훌륭해야 하고, 이것저것 다 지어 대리석을 깔아야 하고, 이렇게 아름다워야 한다는 것이라면, 그가 거기에 머문다면, 그는 딱지로는 bauddha이지만 ariya magga 밖에 있습니다.
මෙන්න මේක තේරුම් ගන්න ඕනේ. අද මේ බෞද්ධ අබෞද්ධම ඉන්නෙත් එක්තරහ භේද බින්නතාවයකට භේද කරගන්න තාලට. මේ නිසා පක්ෂ භේදයක් හැදෙනවා. ආගම් භේදයක් හැදෙනවා. එක එක විදිහේ නිතල් භේදයක් හටගන්නවා. සීලවන්ත ගුණවන්ත වේදයක් හටගන්නවා. මේ ලෝක සම්මතයන් අසුරු කරලා හදාගන්න වේද ඒ තුළින් අපිට යන්න බැහැ ආර්යත්වය කරා.
이것을 알아들어야 합니다. 오늘날 bauddha, abauddha라는 것도 어떤 갈라짐과 나뉨을 만드는 식으로 있습니다. 이 때문에 편 가름이 생기고, 종교 가름이 생기고, 갖가지 가름이 생깁니다. sīla 지킨 이와 덕 있는 이의 가름이 생깁니다. 세상의 잣대에 기대어 만든 이런 가름들로는 ariya의 자리로 갈 수 없습니다.
ඔය සම්මතයේ පැත්තකින් තියලා සම්මතය ඉක්මවාගිය පරමාර්ථයක් දකින්න ඕන. මෙන්න පරමාර්ථය තුළින් තමයි නියම බෞද්ධත්වයට පත් වෙන්නේ.
그 세상의 잣대를 옆으로 치워 두고, 잣대를 넘어선 paramattha를 보아야 합니다. 바로 paramattha를 통해서 참된 bauddha가 됩니다.
තමන්ගේ බුද්ධිය පුබදුවාගන්නේ සත්ය ක්රමය දරාගෙන හරියට හිතනවා නම් මොන ආගමක කියලා ලයිබලේ කොහොම තිබුණත් එන්න පුළුවන්කමක් තියෙනවා ඔතෙන්න.
자기 지혜를 밝혀 참된 길을 지니고 바르게 생각한다면, 어느 종교라는 딱지가 어떻게 붙어 있든 거기로 올 수 있습니다.
දැන් මේවා අපිට ඕන හැටියට කියනවා නෙමෙයි මේ සාක්ෂිය ඇතුව ඔප්පු කරන එක.
이것은 우리가 멋대로 하는 말이 아니라 증거를 들어 밝히는 것입니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේදී බමුණු ආගම දරන එක්තරා බමුණු පිරිසගේ නායකයෙක් බුදුරජාණන් වහන්සේ හමුවෙන්න කියලා.
Buddha께서 계시던 때, brāhmaṇa 종교를 따르던 한 brāhmaṇa 무리의 우두머리가 Buddha를 만나러 왔습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් බණ අහලා ඔය කියන යථාබෝධ ඥානය ලබාගත්තා. ලබාගත්තට පස්සේ එයාට දැන් තේරෙනවා සත්යය මේකයි.
Buddha께 dhamma를 듣고 그 yathābodha ñāṇa, 있는 그대로 아는 앎을 얻었습니다. 얻은 뒤에 그는 이제 진실이 이것임을 압니다.
හරයක් නැති ලෝක ස්වභාවය හරියටම ඇත්ත කවුරු කිව්වත් මේක වෙනස් කරන්නද? මේක තමයි යථාර්ථය. මේකෙන් මිදුනොත් නිවන. ඔය ටික තේරුම් ගත්තේ. මේ නිවන් මග ගෙනක් දුන්න බුදුපියාණන් වහන්සේටිය විශාල ගෞරවයක් හටගත්තා.
알맹이 없는 세상의 성질, 이것이 바로 진실이다, 누가 무어라 하든 이것을 바꿀 수 있겠는가, 이것이 있는 그대로의 모습이다, 여기서 벗어나면 nibbāna다, 그는 이것을 알아들었습니다. 이 nibbāna의 길을 열어 주신 Buddha께 깊이 우러르는 마음이 생겼습니다.
මට ශාස්තෘ දුන්න උන්වහන්සේ මම දැන් කොහොම අත්හරින්නද මම අනාත භවයෙන් නිදහස් කරගත්තේ උන්වහන්සේගේ ධර්මය අහරනේ ම නිදහස් වුනේ. ඒ ධර්මය මට කියා දුන්නා බුදුපියාණන් වහන්සේට මට ගරු කරන්න එපැද.
‘내게 가르침을 주신 그분을 내가 이제 어떻게 저버리겠는가. 내가 끝없는 bhava에서 풀려난 것은 그분의 dhamma를 듣고서 풀려난 것이다. 그 dhamma를 가르쳐 주신 Buddha를 내가 우러러야 하지 않겠는가.’
හැබැයි මට දැන් ගිහින් ජීවත් වෙන්නලා තියෙන්නේ මගේ අනි පිරිස අතර. දැන් පිරිස කවදාවක් කැමති නැහ. බුදුරජාණන් වහන්සේට ගරු කරනවද? ගරු කළොත් එහෙම බයිනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේට රත්දස් කියනවා. ගරු කරන පිරිස රත්දස් කියනවා. හැබැයි දැන් මේ ඒකේ නායකය හරි ඉන්න බැහැ. ගරු නොකර.
‘그런데 나는 이제 돌아가 내 다른 무리 사이에서 살아야 한다. 그 무리는 결코 좋아하지 않는다. Buddha를 우러르는 것을 말이다. 우러르면 욕을 한다. Buddha를 ‘ratdas’라 부르고, 우러르는 무리도 ‘ratdas’라 부른다.’ 그런데 이제 그 우두머리는 우러르지 않고는 견딜 수가 없습니다.
දැන් එයා කල්පනා දැන් මට හරි වැඩියි. දැන් වෙනදා වාගේ මගේ පිරිසත් එක්කලා කරාත්තා බැඳගෙන මම මේ විදිහට යනකොට මගේ වැඩකට බැරිලා හරි බුදුරජාණන් වහන්සේ අතරමදි මම දැක්කොත් එහෙම පිණ්ඩපාත වඩන වෙලාවක හරිච සාරිකා වඩන වෙලා උන්වහන්සේ දැක්කොත් මම කොහොමද උන්වහන්සේට ගරුණු කර යන්නේ.
그는 생각합니다. ‘이제 내 처지가 참 곤란하다. 예전처럼 내 무리와 함께 수레를 매고 이렇게 가다가, 내 볼일 때문에라도 길에서 Buddha를 뵙게 되면, piṇḍapāta 하실 때나 cārikā 하실 때 그분을 뵈면, 내가 어떻게 그분께 예를 드리지 않고 지나가겠는가.’
ඒක මට දැන් සුදුසු නෑහ. මට ඒක කරන්න බැහ. ඒ නිසා මට ගරු කරන්න සිද්ධ වෙනවා. හැබැයි මම ගරු කළොත් මගේ පිරිස මටත් බිනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේලා බයිනවා. දැන් මම මේකේ උපක්රමයක් වදන්න ඕනේ කියලා.
‘그것은 내게 맞지 않다. 나는 그렇게 할 수 없다. 그러니 예를 드려야 한다. 그런데 내가 예를 드리면 내 무리가 나까지 욕할 것이다. Buddha를 욕하듯이. 이제 이 일에 꾀를 하나 내야겠다.’
එයා මොකද කරන්න කියනවා ස්වාමීනි මෙන්න මේකයි දැන් සිද්ධිය. මේ විදිහට ඔබ වහන්සේ වඩිනවා දැක්කොත් දැන් මට කවදාවත් ඔබ වහන්සේට ගරුණ නොකර යන්න බැ. මගේ හිත තුළ විශාල ප්රසාදයක් ඔබ වහන්සේ කිරෙහි තියෙන්නේ.
그는 가서 말합니다. ‘스님, 사정은 이렇습니다. 당신께서 이렇게 걸어가시는 것을 보면 저는 결코 당신께 예를 드리지 않고 지나갈 수 없습니다. 제 마음속에는 당신을 향한 큰 pasāda가 있습니다.’
මම ඔබ වහන්සේට වැඳුමක් ගැන කියනවා. මම මෙහෙම වැඳුමකින් ඔබ වහන්සේට වඳිනවා. මට ඒක පිළිගන්න. මොකක්ද මේ වැඳුම? මගේ කට්ටියට අහුවෙන්නේ නැති වෙන වැඳුමක්.
‘제가 당신께 드릴 절을 말씀드리겠습니다. 저는 이런 절로 당신께 절하겠습니다. 받아 주십시오. 어떤 절이냐 하면, 제 무리에게 들키지 않는 절입니다.’
මම ඔබ වහන්සේ දැක්ක ගම තලක් පාව මමත හැඩ ගහලා බැඳගන්නවා. ඒ මගේ හිේ තියෙන තලක් පාව ගැලෙව්වා කියලා ඔබ වහන්සේ පිළිගන්නා. මම ගැලවන්නේ නැ. ඒක හොඳට හිර කරලා බැඳගන්නවා.
‘당신을 뵙는 그 자리에서 저는 머리에 두른 터번을 매만져 고쳐 매겠습니다. 그것을 제가 머리의 터번을 벗었다고 받아 주십시오. 저는 벗지 않고 단단히 조여 맵니다.’
ඊට පස්සේ තමයි හරි මහරි ගැහිලා ටිකක් හොඳට හැඩ ගැහෙනවා. ඒ මම මගේ කරත්වයෙන් බැසා කියලා හිතාගන්නා. ඔබ වහන්සේට ගරුත් වේ. මම මේ හරකට කෝටුව දිගා කරනවා. ඔබ වහන්සේට දිගා වෙලා නමස්කාර කළා කියලා හිතාගන්නා.
‘그다음 자리를 고쳐 앉으며 몸을 바로잡겠습니다. 그것을 제가 수레에서 내렸다고 여겨 주십시오. 그러면 당신께 예도 됩니다. 제가 소에게 막대를 앞으로 뻗겠습니다. 그것을 당신께 엎드려 절했다고 여겨 주십시오.’
ඊට පස්සේ ආයු සැරයක් මම හරිගේ ගැහ ඉඳගන්නවා. ඒවන් ආයෙත් ඉදිලා කරත් ඉඳගත්තා කියලා හිතාගන්නා.
‘그다음 다시 한 번 자리를 고쳐 앉겠습니다. 그것을 다시 일어나 수레에 올라앉았다고 여겨 주십시오.’
මම ආයු සැරයක් අර සලපක් පාවට අත තියලා හැඩ ගහගන්නවා. ඒ වගේ මම නැවත මගේ තලක්ව බැඳගත්තා කියලා හිතාගන්නවා. මම ජක්තියලා හරකට අන්න දීලා ගමන යනවා. එහෙම මම ඔබ වහන්සේට ගරු කරලා ගමන ගියා කියලා හිතන්න. මෙහෙම නමස්කාරයක් කරා කියලා හිතාගන්න. මේ නමස්කාරය මගේ පිරිසට පේන්නේ නැහැ. මගේ පිටිස තරහත් නෑහ මම එක්කලා.
‘다시 한 번 그 터번에 손을 대어 매만지겠습니다. 그것을 제가 다시 터번을 맸다고 여겨 주십시오. 제가 소를 몰아 길을 가겠습니다. 그렇게 제가 당신께 예를 드리고 길을 갔다고 생각해 주십시오. 이렇게 절을 했다고 여겨 주십시오. 이 절은 제 무리에게 보이지 않습니다. 제 무리도 저에게 화내지 않습니다.’
මම මෙහෙම නමස්කාරයකින් ඔබ වහන්සේ නමස්කාර කරනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුමත කළා. දැන් වැදගත් දෙයක්.
‘저는 이런 절로 당신께 절하겠습니다.’ Buddha께서는 허락하셨습니다. 이제 이것이 중요한 점입니다.
දැන් ලෝක සම්මතයෙන් ඒ බමුණ ඉන්නේ කොහෙද අර කියන බමුණු ආගමේ. නමුත් එයා ඉඳලා තියෙන්නේ කොහෙද? බුදු දහම. අනික් අයෞද්ධයෝ. අබෞද්ධය අතර මෙයා බෞද්ධය දැන් ලෝකයා දන්නවද?
세상의 잣대로 그 brāhmaṇa는 어디에 있습니까? 그 brāhmaṇa 종교에 있습니다. 그러나 그가 실제로 머문 곳은 어디입니까? Buddha의 dhamma입니다. 다른 이들은 abauddha입니다. abauddha들 사이에서 이 사람이 bauddha라는 것을 세상이 압니까?
මෙන්න මෙහෙම ක්රම තියෙනවා. ඒ නිසා අපිට බෞද්ධ අබෞද්ධ මේ ලෝකේ ආගම්තින් තෝරගන්න බැ.
이런 길이 있습니다. 그러므로 우리는 bauddha와 abauddha를 이 세상의 종교들로 가려낼 수 없습니다.
අපි හිතා ඉන්න මහා දැරක ආගම කියන එකේ සම්මතියි ඉන්න පුළුවන් බෞද්ධය අපි හිතා ඉන්න මහා බෞද්ධයි කියලා හිතා ඉන්න සම්මතය තුළ ඉන්න පුළුවන් අබෞද්ධය.
우리가 대단한 다른 종교라고 여기는 그 잣대 안에도 bauddha가 있을 수 있습니다. 우리가 대단한 bauddha라고 여기는 그 잣대 안에도 abauddha가 있을 수 있습니다.
දැන් බෞද්ධ අබෞද්ධ කියන වචනයෙන් ගන්නකොට මේ සම්මත බෞද්ධ අබෞද්ධ දෙකෙන් මේක තෝරන්න බැ.
이제 bauddha, abauddha라는 말로 볼 때, 세상이 정한 bauddha와 abauddha 둘로는 이것을 가려낼 수 없습니다.
අන්න ආර්ය බෞද්ධ ආර්ය අබෞද්ධ තෝරගන්න ආර්යයන්ට ගැලපෙන විදිහට අබෞද්ධ බෞද්ධ තෝරගන්න ක්රමය. දැන් මේක අපි දකින්න ඕනේ.
바로 ariya의 bauddha와 ariya의 abauddha를 가려내는, ariya에게 맞는 방식으로 bauddha와 abauddha를 가려내는 길, 이것을 우리가 보아야 합니다.
මෙන්න මේකදි අපි තමයි අපි දකින්නේ. මෙන්න සංඛාර සැපයි කියලා හිතා ඉන්නේ මෙන්න මේ අවිද්යාවක් උඩ. අවිද්යාව නිසා නිගමනයක් බැහලා ඉන්නවා. ලෝකයේ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් ඇත්්ද, මධුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද මේවා හරි සාරයි. ඒවා අසාර නෑ. මෙන්න අවිද්යාවේ තේරනේ.
여기서 우리가 보는 것은 이것입니다. saṅkhāra가 sukha라고 여기는 것은 바로 이 avijjā 위에서입니다. avijjā 때문에 어떤 판단에 빠져 있습니다. 세상에 있는 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질, 이것들은 참으로 알맹이가 있다(sāra), 알맹이 없는 것(asāra)이 아니다 하고요. 이것이 avijjā의 뜻입니다.
අවිද්යාව නිසා මේ සං එකතු හිත පිළිබඳ වේවා, ගත පිළිබඳවා මේ තියෙන එකතු ලෝකය පිළිබඳ. ඕවා සාරයි කියන නිගමනය ඉන්න තාක්කල් කියනවා අවිජ්ජා පත්යා සංඛාරං අවිද්යා නිසා සාරයි කියන නිගමනයක් එනවා.
avijjā 때문에 이 ‘saṃ’의 모임들이, 마음에 관한 것이든 몸에 관한 것이든 이 세상에 있는 모임들이 sāra라는 판단이 있는 동안을 ‘avijjā paccayā saṅkhārā’라 합니다. avijjā 때문에 sāra라는 판단이 옵니다.
යමක් සාරයි කියලා නිගමනය ඉන්න තා කල් ඔහුට කොච්චර වෙහෙස වුනත් මහන්සි වුණත් ඒ වෙහෙස මහන්සිය තේරෙන්නේ නැහ. ඒක සැපක් කියලා හිතාගෙන සංසාර සැපක් කියලා හිතාගෙන කාර කරන්න පටන් ගන්නවා.
무언가가 sāra라는 판단이 있는 동안에는 아무리 지치고 애써도 그 고생이 느껴지지 않습니다. 그것을 sukha라 여기고, saṃsāra를 sukha라 여기며 일하기 시작합니다.
සාරත්වය කරන ප්රියමනාප දේ සැපයි කියන දෘෂ්ටිය නිසා හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් ඊට අනුව කටයුතු කරන්න පටන් ගත්තහම කියනවා අවිද්යා ප්රත්ය කරෙන සංඛාර හටගන්නවා.
sāra라 여기는 마음에 드는 것이 sukha라는 diṭṭhi 때문에 마음과 몸과 말로 그에 따라 움직이기 시작하면, avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 생긴다고 합니다.
දැන් අවිද්යා ප්රත්චයා සංඛාර කියන වචන කිව්වට ඔය ධර්මය තේරෙන්නේ නැහ. දැන් තේරෙනවා. අවිද්යා ප්රත්යයෙන් සංඛාර වෙන්නේ මොන රටාව අනුවද? අවිද්යාව නිසා මේ ලෝකේ සාරයි කියන නිගමනයක් දෘෂ්ටියකට බැහැගන්නා. එහ සංසාරයි කියන දෘෂ්ටිය ඉන්නවා. ඔහු එතකන් සංසාරයෙ. ඔන්න සංසාරය
‘avijjā paccayā saṅkhārā’라는 말만 해서는 그 dhamma가 알아들어지지 않습니다. 이제는 알아들어집니다. avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 되는 것은 어떤 틀을 따라서입니까? avijjā 때문에 이 세상이 sāra라는 판단, diṭṭhi에 빠집니다. 그때 ‘saṃ은 sāra’라는 diṭṭhi가 있습니다. 그는 그동안 saṃsāra에 있습니다. 이것이 saṃsāra라는 것입니다.
ඉන්නවා. ඔහු එතකන් සංසාරයෙ. ඔන්න සංසාරය කියන එක. ඔය සාරයි කියන දෘෂ්ටියෙන් සාරයි කිව්ව කොටසේ යථාර්ථය දකිනවා අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන්. ඔය සාරයි කියන ඒවා අනිච්චයි කියලා දකිනවා, දුක්ඛයි කියලා දකිනවා අනත්තයි කියලා දකිනවා.
그 sāra라는 diṭṭhi로 sāra라고 한 부분의 있는 그대로의 모습을 anicca로, dukkha로, anatta로 봅니다. sāra라고 하던 것들을 anicca라고 보고, dukkha라고 보고, anatta라고 봅니다.
මෙන්න මේක තෝරාගන්න ඕනේ දහම් ඖෂධය ගන්න. අසාරය ඒවා නෙමෙයි බලන්න. සාරයි කියන යථාර්ථය දකින්න ඕනේ.
dhamma의 약을 먹으려면 이것을 가려내야 합니다. 알맹이 없는 것들을 보라는 것이 아닙니다. sāra라고 하는 것의 있는 그대로의 모습을 보아야 합니다.
යං ලෝකේ පිය රූපං සාත රූපං එත්තේසාපන්හා උප්පජ්ජමාණා උප්පජ්ජති එවීසමාණා නිවීසති. ලෝකේ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් ඇද මධුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද මේ තෘෂ්ණාව එහි උපදිනවා එහි පවතිනවා. එහෙනම් අපිට තියෙන්නේ මේ තෘෂ්ණාව උපදින තැන පවතින තැන දැකලා. ඒ තෘෂ්ණාව උපදින්න හේතුව දැකලා තෘෂ්ණාව උපදින තන හේතුව නිරෝධ කළොත් තෘෂ්ණාව නැති ඵලය නිරෝධ වුනහම තණ්හක්යෝ සබ්බ දුක්ඛංජනාති කියන යථාර්ථයට එන්න.
‘yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati ettha nivisamānā nivisati.’ 세상에 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질이 있으면 이 taṇhā가 거기서 생겨나고 거기에 머뭅니다. 그러니 우리가 할 일은 이 taṇhā가 생겨나고 머무는 곳을 보고, taṇhā가 생겨나는 원인을 보고, taṇhā가 생겨나는 그 원인을 nirodha하면 taṇhā가 없는 결과가 되고, nirodha 되면 ‘taṇhakkhayo sabbadukkhaṃ jināti’라는 있는 그대로의 자리에 이르는 것입니다.
එහෙනම් තණ්හාවයි ක්ෂය කරන්න ඕනේ. තණ්හාව සේ කරන්න නම් තණ්හාව බැඳිලා තියෙන්නේ කොහෙද මොනග මන වඩන රූප වල මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගන්ධ මන වඩන රස මන වඩන ස්පර්ශ මන වඩන ධර්ම කියන මෙන්න මේ මන වඩන්නා වූ හයාකාරයන් අරමුණු තුළ ඒවය තමයි මේ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවයෙන් හිත බැඳෙන්නේ. මෙන්න දුකට හේතුව තියෙන තැන්. තෘෂ්ණාව හටගන්න තැන්.
그러니 taṇhā를 다 없애야 합니다. taṇhā를 없애려면 taṇhā가 어디에 묶여 있습니까? 마음에 드는 rūpa, 마음에 드는 sadda, 마음에 드는 gandha, 마음에 드는 rasa, 마음에 드는 phoṭṭhabba, 마음에 드는 dhamma, 이 마음에 드는 여섯 가지 ārammaṇa 안에서, 바로 거기서 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질에 마음이 묶입니다. 여기가 dukkha의 원인이 있는 곳, taṇhā가 생겨나는 곳입니다.
මෙන්න මේක දකින්න ඕනේ. කවදා හරි මෙන්න මේක අසාරයි කියලා දැක්ක නම්.
바로 이것을 보아야 합니다. 언젠가 이것이 알맹이 없다고 보게 된다면 말입니다.
කිසිම පුද්ගලයෙකුට මේ දහම් ඖෂධය නොවැටුන පුද්ගලයෙකුට තමන්ට හෝ නිකන් සාමාන්ය හිතුවිල්ලකන් හිතලා හෝ ප්රියයි මනාපයි කියන ඒවා අසාරයි කියලා දකින්න බැහ. මෙන්න මේ නිසා ආර්ය භාර්ගය අනුගමනය නොකරන කෙනෙකුට ප්රියමනාපයෝ වසාරයි කියලා දකින්න ක්රමයක් නැති නිසා ආර්ය මාර්ගයක් වැඩෙන්න විදිහක් නෑහ ඒ අයට.
이 dhamma의 약이 닿지 않은 사람은 누구도, 스스로든 그저 보통의 생각으로든, 좋아하고 마음에 드는 것들이 알맹이 없다고 볼 수 없습니다. 이 때문에 ariya magga를 따르지 않는 사람에게는 좋아하고 마음에 드는 것들이 알맹이 없다고 볼 길이 없으니, 그들에게는 ariya magga가 자랄 수가 없습니다.
එහම් ප්රියමනාපය වසාලයි කියන එකම ක්රමයක් තියෙනවා මොකක්ද ඔය ප්රියයි මනාපයි යහපතයි කියලා හිතා ඉන්න ඒවා අනිච්චද නිච්චද බලන්න යමක් අනිච්ච නම් ඒක දුකද සැපද කියලා බලන්න යමක් අනිච්ච නම් දුක නම් ඒක අත්තද අනත්තද කියලා නිගමනය කරන්න ඔන්න විග්රහය
그러면 좋아하고 마음에 드는 것이 알맹이 없다는 것을 보는 길은 단 하나입니다. 무엇이냐면, 좋고 마음에 들고 이롭다고 여기는 것들이 anicca인지 nicca인지 보십시오. 무엇이 anicca라면 그것이 dukkha인지 sukha인지 보십시오. 무엇이 anicca이고 dukkha라면 그것이 atta인지 anatta인지 판단하십시오. 이것이 풀어 보는 길입니다.
දැන් අපි බලාගෙන යන්න ඕනේ.
이제 우리는 살펴 나아가야 합니다.
යදනිච්චං තං දුක්ඛං කියලා විග්රහ කරලා තියෙනවා මේ දහම් ඖෂධය යමක් අනිත්ය නම් ඒක දුකයි කියලා සිංහලට උත්තර දෙනවා. භාෂීතිය අනුව යමක් ස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි. බොහොම උත්තරයක් දෙනවා.
‘yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ’이라고 풀어 놓았습니다. 이 dhamma의 약을 두고 ‘무엇이든 anicca이면 그것은 dukkha’라고 싱할라어로 답합니다. 말풀이에 따라 ‘무엇이든 굳건하지 않으면 그것은 dukkha’라고요. 많은 이들이 이렇게 답합니다.
යමක් කිව්වහම මේ ලෝකේ අර ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය විතරක් නෙමෙයි අප්රිය අමධුර ස්වභාවය අහුවෙලා නැද්ද. ප්රිය ස්වභාව ස්වභාව එකක් නම්. ඒ වටා ගැතිලා තියෙනවා. අප්රිය අමදුර ස්වභාවදස් ගානක්. දහස් ගානක් අප්රිය අමදුර ස්වභාවයන්ගෙන් වට කරපු එකක් තමයි ප්රිය මධුර එක.
그런데 ‘무엇이든’이라고 하면, 이 세상의 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질만이 아니라 싫은 성질, 쓴 성질도 걸려들지 않습니까? 좋아할 만한 성질이 하나라면 그 둘레에 싫고 쓴 성질이 수천 가지 엉켜 있습니다. 수천 가지 싫고 쓴 성질에 둘러싸인 것이 바로 좋고 달콤한 하나입니다.
මන වඩන රූපයක් හදාගන්න එයා ඒ සඳහා වෙන සියලුම මහන්සිය අප්රියයි අමදුරයි. හැබැයි මන වඩන රූපය කියලා කෙරෙහි තිබෙන මායාවට වැටීම වසඟ වීම නිසා අර වෙහෙස දුකක් කියලා පේන්නේ නැතිකමයි තියෙන්නේ. නමුත් විඳලා තියෙන්නේ. අප්රිය අමදුර දුකක් විහිතක්.
마음에 드는 rūpa 하나를 얻으려고 그가 들이는 모든 고생은 싫고 쓴 것입니다. 그런데 마음에 드는 rūpa라는 것에 깃든 māyā에 빠지고 휘둘리기 때문에 그 고생이 dukkha로 보이지 않을 뿐입니다. 그러나 그가 겪은 것은 싫고 쓴 dukkha, 고생입니다.
එතකොට අපි දකිනවා මොකක්ද? එහෙනම් මේ ප්රියයි මධුරයි කියන යමක් ඇත්නම්. අපි අන්න ඒකේ යථාර්ථය දකින්න ඕනේ.
그러면 우리는 무엇을 봅니까? 좋고 달콤하다는 무언가가 있다면, 우리는 바로 그것의 있는 그대로의 모습을 보아야 합니다.
ඒ ප්රිය මධුර නෑහ කියලා කිව්වොත් එහෙම ධර්මයට විරුද්ධයි.
그 좋고 달콤함이 없다고 말한다면 dhamma에 어긋납니다.
ඒ ඒ නිසා කියනවා ආශ්වාදය ආශ්වාදය හැටියටම දකින්න. නැතුව බැ ඒක අහ කරලා බලන්න බැහැ. හැටෙන්න වෙනවා එතකොට. එතකොට ලෝක සත්යයට බොරු කිව්වා වෙනවා. බොරුවෙන් ඇත්ත කරගන්න බැ. ඇත්තම පෙන්නන්න ඕන ඒක යථාර්ථයම දක්වන්න ඕනේ
그래서 assāda를 assāda 그대로 보라고 합니다. 그렇지 않고 그것을 지우고 볼 수는 없습니다. 그러면 어긋나게 됩니다. 세상 중생에게 거짓말을 한 셈이 됩니다. 거짓으로 진실을 만들 수는 없습니다. 진실 그대로 보여야 하고, 있는 그대로의 모습을 드러내야 합니다.
එහෙනම් ප්රිය මධුර එකක් හදාගන්න අප්රියාය අමදුර කීයක් පරිවාර තියෙනවද ප්රියමදුර එකම මැදි කරගන්න අන්න අපි දකින දේ ප්රිය මධුර එක නෑහ කියලා අපි ඉගමනය කළේ නැහ.
그러면 좋고 달콤한 하나를 얻으려고, 그 좋고 달콤한 하나를 가운데 두려고 싫고 쓴 것들이 얼마나 많이 둘러 있습니까? 그것이 우리가 보는 것입니다. 좋고 달콤한 것이 없다고 우리는 판단하지 않았습니다.
ලස්සැන කියන ප්රිය මධුර එකක් හදාගන්න. මිහිරි හඬ කියන එකක් හදාගන්න. මිහිරි ගන්ධය නැමති එකක් හදාගන්න. මිහිරි රසයේ නැමති එකක් හදාගන්න. මීරි ස්පර්ශය නැවති එකක් හදාගන්න අපි කොච්චර දුක් විඳිනවා.
아름다움이라는 좋고 달콤한 하나를 얻으려고, 고운 소리라는 하나를 얻으려고, 좋은 냄새라는 하나를 얻으려고, 좋은 맛이라는 하나를 얻으려고, 좋은 닿음이라는 하나를 얻으려고 우리는 얼마나 dukkha를 겪습니까.
අන්න එක පැත්තක් දකින්න ඕනේ. ඒවා නිකන් ලැබෙන්නේ නෑ. අහම්බෙන් පහළ වෙන්නේ නෑ.
바로 그 한쪽을 보아야 합니다. 그것들은 그냥 얻어지지 않습니다. 우연히 나타나지 않습니다.
මොකක් නිසාද? ඔය ලස්සන කියන, සුවඳ කියන, රස කියන ඒ වගේම මේ රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, පොට්ඨබ්බ ධර්ම. මේ මන වරන්න යමක් ඇනම් ඔය තුළ තියෙනවා නම් ඔය මන වඩන ස්වභාවය කුමක බැලද? සැරිලද තියෙන්නේ? මෙන්න මේක ධර්මානුකූලව බලන්න ඕනේ.
왜일까요? 그 아름다움이니 향기니 맛이니 하는 것, 그와 같이 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma, 이것들 안에 마음에 드는 무언가가 있다면, 그 마음에 드는 성질은 무엇에 묶여 있고 무엇에 붙어 있습니까? 이것을 dhamma에 맞게 보아야 합니다.
දැන් කය ලස්සනයි කියනවා. ලස්සන කයක් හදාගන්න උත්සාහ කරනවා. දැන් ලස්සනයි කියන එක බැඳිලා තිබුනේ. මොනවයද කියලා බලන්න අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ ක්රමයක් දුන්නා. හොයාගන්න.
몸이 아름답다고 합니다. 아름다운 몸을 가꾸려고 애씁니다. 그 아름다움이 무엇에 묶여 있었는지 보도록, 찾아내도록 Buddha께서 길을 주셨습니다.
දැන් හිත බැෙන එකක් තියෙනවා ලස්සන ලස්සන කයක්. දැන් ඕකේ ඇත්ත නැත්ත බලන්න ලස්සන නැහ කියලා කිව්වේ නැහැ බුදුරජාණන් වහන්සේ. එහෙම එකක් තියෙනවා. එහෙම එකක් විද්යාමාන වෙනවා. විද්යාපාමාන වෙන නිසාමයි ලෝක සත්යයෝ පිය බදු වශයෙන් කියේ බැඳෙන්නේ. ඒක නෑ කිව්වොත් එහෙම බොරුවක්. අන්න ඒක තමයි දුකට හේතුව.
마음이 묶이는 것이 있습니다. 아름답고 아름다운 몸입니다. 그 참과 거짓을 보는 데 Buddha께서는 아름다움이 없다고 말씀하지 않으셨습니다. 그런 것이 있습니다. 그런 것이 드러납니다. 드러나기 때문에 세상 중생이 좋아하는 것으로 여겨 묶이는 것입니다. 그것이 없다고 하면 거짓입니다. 바로 그것이 dukkha의 원인입니다.
ලස්සන රූපයක් දුකට හේතුවක් කරගත්තා.
아름다운 rūpa를 dukkha의 원인으로 삼았습니다.
එහම් ලස්සන රූපය විග්රහ කරලා බලන්න එතකොට ඇත්ත පෙනී. කොහොමද බලන්නේ? ඔය හොඳට ලස්සන කියන පුද්ගලයෙක් අරගෙන කොච්චර හිත බැඳෙනවද කියලා බලන්න.
그러면 아름다운 rūpa를 풀어 헤쳐 보십시오. 그러면 진실이 보입니다. 어떻게 봅니까? 아주 아름답다는 사람 하나를 두고 마음이 얼마나 묶이는지 보십시오.
කොච්චර සුන්දර කොච්චර ලස්සනද කොච්චර ආශ්වාද ජනකද ඇසුරු කරන් ලැබුණා කොච්චර හොඳද නානා ප්රකාර අදහත් බැඳෙනවා.
얼마나 곱고 얼마나 아름다운지, 얼마나 assāda를 주는지, 함께 지내면 얼마나 좋을지, 온갖 생각에 묶입니다.
ඉතින් මේ ලස්සන කිව්වේ මොකක්ද කියලා පොඩ්ඩක් බලන්න කොහෙද තියෙන්නේ කියලා බලන්න ගලවලබන්න කෙස් ටික අත් අයින් කරන්න ලොම් ටිකත් අයින් කරන්න නියපතු ටික අත් අයින් කරන්න ද ටිකත් අයින් කරන්න හමත් අයින් කරන්න නහරත් අයින් කරන්න ඇටත් අයින් කරන්න ඇට මිදුළුත් අයින් කරන්න කෑලි 32කට අයින් කරලා තව එකක් තිබුනේ ලස්සන කියලා 33 වෙනිඑකක් අයින් කරන්න බලන්න තියෙනවද කියලා ලස්සන එක බෙදලා පෙලා කෑලි 3කට අයින් කළා. දැන් ලස්සන කිය එකක් තිබුණා අපිට 30 වෙනි එක ඒකත් අයින් කරන්න බැලුහ දැන් කෝ ඒක කොහෙ තියෙන්නේ?
그러면 이 아름다움이라는 것이 무엇인지, 어디에 있는지 조금 살펴보십시오. 떼어 내 보십시오. 머리카락을 떼어 내고, 털도 떼어 내고, 손톱도 떼어 내고, 이도 떼어 내고, 살갗도 떼어 내고, 힘줄도 떼어 내고, 뼈도 떼어 내고, 골수도 떼어 내어 서른두 조각으로 떼어 놓고, 아름다움이라는 서른세 번째 하나가 있었다면 그것도 떼어 내 보십시오. 있는지 보십시오. 아름다운 것을 나누고 갈라 조각조각 떼어 냈습니다. 아름다움이라는 서른세 번째 것이 있었다면 그것도 떼어 내려고 보니, 그것은 어디 있습니까?
නැ වෙන එක අයින් කරන්න විදිහක් නැහැ. 32 අයින් කරනට ඉවරයි. රස්න කියන 32ේ සුභ අසුභ 32ක එකතුවකින් ලස්සන කියන එකක් මතු වුණා.
없습니다. 다른 것을 떼어 낼 길이 없습니다. 서른두 가지를 떼어 내고 나니 끝입니다. 아름다움이라는 것은 subha와 asubha 서른두 가지가 모인 데서 드러난 것입니다.
එහෙනම් ලස්සන කියා දව්ව්යයක් වස්තුවක් ලෝකේ වෙනම තිබුනේ නැහ. මොනවා ඇති වුණේ? අර අසුභ 32 අපි රවට්ටලා. ඒ අසුභ 32ම තමා එක විදිහට පිහිටියේ. ඒකෙම උපමට්ටම තමයි ලස්සන කිව්වේ. ඒ වයෑම හැඩිය තමයි හැඩ තලය කිව්වේ. එහෙනම් කුණු කොටස් 32ක හැඩ තලය දැකලා එනම් හරි හැඩයි. හරි හැඩ පුරුෂයා හරි හැඩ ඉස්ත්රිය කිව්වේ. අර කෑලි 32 එක එක ව එකතු හැඩ ගහලා තිබුණේ. ඒකෙම ඔප්ටම තමයි හරි පාටයි. හරි පෙනුමයි. ඒ කෑල්ල ටිකක්.
그러니 아름다움이라는 물질이나 대상이 세상에 따로 있지 않았습니다. 무엇이 생겼습니까? 그 asubha 서른두 가지가 우리를 속였습니다. 그 asubha 서른두 가지가 바로 한 모양으로 자리 잡은 것입니다. 그것이 가장 잘 어우러진 상태를 아름다움이라 한 것입니다. 그 짜임새, 그 모양을 맵시라 한 것입니다. 그러니 썩는 부분 서른두 가지의 맵시를 보고 아주 맵시 있다, 아주 멋진 남자, 아주 멋진 여자라 한 것입니다. 그 서른두 조각이 하나하나 모여 모양을 이룬 것이고, 그것이 가장 잘 어우러졌을 때 빛깔이 곱다, 생김새가 좋다 하는 것입니다. 그 조각 몇 개일 뿐입니다.
ඔය කෑල් ටික ඇරෙන්න තව ලස්සන කියලා එකක් ලෝකේ තිබුනේ නැහ මෙන්න ඇත්තක්. බොරුවෙන් හැපැට්ටුවේ නෑ. ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් බලන්න දුන්නා. මෙන්න බලනකොට පෙන්නවා ලස්සන කියන්නේ ආදීනව මැද්දෙන් ආදීනව තුළින් ඔප්නැන්වෙලා තිබිච්ච මායා දර්ශනයක් ඇරෙන්න තව දෙයක් ලස්සන කියලා අපිට අල්ලන්න එකක් තිබුනේ නැහැ. ලස්සන අල්ලගන්න ගියොත් අල්ලගන්න සිද්ධ වෙන්නේ අර කෑලි 32.
그 조각들 말고 아름다움이라는 것은 세상에 따로 없었습니다. 이것이 진실입니다. 거짓으로 속인 것이 아닙니다. 있는 그대로 보도록 주셨습니다. 이렇게 보면 드러납니다. 아름다움이란 ādīnava 한가운데서, ādīnava를 거쳐 윤이 나 보이던 māyā의 장면일 뿐, 아름다움이라고 붙잡을 것은 따로 없었습니다. 아름다움을 붙잡으러 가면 붙잡게 되는 것은 그 서른두 조각입니다.
අන්න අපි දකින්න ඕනේ එකක්.
바로 이것이 우리가 보아야 할 것입니다.
මේ තැනැත්තවා ලැබුනේ නැත්නම්, මේ තැනත්තිය ලැබුනේ නැත්නම් මගේ ජීවිතයෙත් එපා කිය ඉන්න තරුණයෙකුට හෝ තරුණියෙකුට කියනවා. දැන් ඕනෑමද ඕනෑමයි. නැත්නම් වහවනවා. මැරෙනවා. මට ඒ පන්න නැහ ජීවත් වෙලා වැඩකුත් නැහැ. පොඩ්ඩක් හිටප්ද
‘이 남자를 얻지 못하면, 이 여자를 얻지 못하면 내 삶도 싫다’고 하는 젊은 남자나 젊은 여자에게 말합니다. ‘정말 원하느냐?’ ‘정말 원합니다. 아니면 독을 먹고 죽겠습니다. 그 사람 없이는 살아서 무엇 하겠습니까.’ ‘잠깐 기다려 봐라.’
ලස්සන බලනකොට රන් කඳක් ඔවාගේ අර මනුස්සයා අර පිරිමි අර ස්ත්රිරිය ඔහොම උත්තරයක් දෙනවා. ඔය රන් කඳම උඹරටආපහු දෙනවා. මම සුළු දෙයක් කරනවා ඉස්සෙල්ලා බරකිල්ලා බලප. කිලෝ 40යි කිලෝ 50යි මෙච්චරයි ගාන කියලා ගාන කියලා. තමයි එක කිලෝ බාත්රයක්වත් අයින් කරලා දෙන්නේ. ගත්ත ඇසිට් ටිකක් පිච්චෙන අම්ලයක් හැසිලුව මූණි අතුර ගාලා ඔය අරන් පලයක් දැන් ගනින්කෝ දැන් මුණ දියා බලහම මලයක් ආවා වගේ මලයක් සෙනීවා වගේ හම පිච්චිලා. දැන් මොකද කරන්නේ? කිරිලා බලපාක සංකඳ බැලු බරුද නේ සංකඳ එහෙම තියෙනේ අරන් ඵලයන් දැන් ගෙනනියයි.
아름다움을 보면 금덩이 같다고 그 남자, 그 여자는 그렇게 답합니다. ‘그 금덩이를 그대로 너에게 돌려주마. 내가 작은 일 하나만 하겠다. 먼저 무게를 달아 봐라. 40킬로, 50킬로, 이만큼이라고 무게를 말해라. 1킬로도 덜어 내지 않고 그대로 주겠다.’ 그러고는 살을 태우는 산(酸)을 조금 가져다 얼굴에 바르고 ‘자, 이제 가져가라’ 합니다. 이제 얼굴을 보니 송장이 나온 것처럼 살갗이 타 버렸습니다. 이제 어떻게 합니까? ‘무게를 달아 봐라, 무게는 그대로 아니냐, 그대로 있으니 가져가라.’ 이제 데려가겠습니까?
දැන් මෙච්චර කංකිල නිගමනය දුන්නේ මොකක් නිසාද? අර හංකඩේ තිබිච්ච මූලය හංකඩයේ තිබිච්ච ඔපත්ර පැහැක් නිසා. එහෙනම් ඒක මොකේද තිබුණේ? අර හංකඩේමයි.
이제 이렇게 꺼리는 판단을 내린 것은 무엇 때문입니까? 그 살가죽에 있던 낯빛, 살가죽에 있던 윤기 때문입니다. 그러면 그것은 어디에 있었습니까? 바로 그 살가죽에 있었습니다.
අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නු දුන්නේ මෙන්න මේ ක්රමයට බලන්න. මේ මිනිහා රැවටිලද නැද්ද ඉන්නේ? මේ ලස්සන කියන්නේ රැවටීමකටද ඇත්තකටද? මෙන්න මේක බලන්න.
Buddha께서 보여 주신 것은 이렇게 보라는 것입니다. 이 사람은 속고 있습니까, 아닙니까? 이 아름다움이란 속임입니까, 진실입니까? 이것을 보십시오.
ඔය ලස්සන කියන එකෙන් රවට්ටලා වට කරලා තිබුනේ කුණුගොරක්ද? හොඳ එකක්ද? හොඳ එකක් කියලා හැඟිව්වේ මොකක්ද? ඔන්න මායා දර්ශනයට මත් වුනහම පුද්ගලයාට පේන හැටි.
그 아름다움이라는 것으로 속이고 둘러싼 것은 썩은 더미입니까, 좋은 것입니까? 좋은 것이라고 느끼게 한 것은 무엇입니까? 바로 māyā의 장면에 취했을 때 사람에게 보이는 모습입니다.
එහා ඒ පුද්ගලයා ඊට පස්සේ උස්සගෙන ගිහිල්ලා මොකක්ද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? එයාට මොනවා කිව්වත් ගහන්නේ නෑහැ. ඒ ලස්සන කියන වායාවෙන් අර තිවිච්ච ආදීන ඔක්කොම වහල ගෙනෙහි තියෙන්නේ මොකක්ද? උදේ ඉඳන්ට රෑ වෙනකන් කුණු පිට කරන කුණු කඳා. දැන් මොකද කරන්නේ? නාන්ද සුද්ධ වෙන්න මෙන්න සබන් දෙනවා. උදේ ඉඳන් රෑපිටනම් ගඳ පිට කරන කුණු කඳා. හෝදාගන්න ආ මේ සුවඳ ටිය උලාගන්න ඒකත් ගිහින් තියෙනවා අමතරව උලා ගත්තට පස්සේ එබල බලා ඔයා හරි සුවඳයි.
그 사람을 그 뒤에 데려가서 무엇을 바랍니까? 그에게 무슨 말을 해도 들어가지 않습니다. 그 아름다움이라는 māyā로 거기 있던 ādīnava를 모두 덮어 데려온 것은 무엇입니까? 아침부터 밤까지 더러운 것을 내보내는 썩은 몸뚱이입니다. 이제 무엇을 합니까? 씻고 깨끗해지라고 비누를 줍니다. 아침부터 밤까지 냄새를 내보내는 썩은 몸뚱이입니다. 씻고, 이 향수를 바르고, 그것마저 날아가 버려서 덧바르고 나서야 냄새를 맡아 보고 ‘당신 참 향기롭네’ 합니다.
දැන් අපි හිත මවේ කොච්චර හවට්ටගෙන්නද පිටින් ගාපු සුදේ පැට්එන් ුලා බැ උලා බැලුවා නම් හෙම ඒ සුවඳ නයක්ද? මේ සෙන්ට් එක හරි සුවඳ අයින කියන්න නැතුව ඒක ඇඟේ ගාලා බලලාට ඇවිල්ලා ඔයා සුවඳ අයින කියලා. ඇත්ත මොකක්ද
이제 우리가 우리 마음을 얼마나 속이는지 보십시오. 겉에 바른 흰 분을 바르지 않았다면 그런 향기가 있겠습니까? 이 향수가 참 향기롭다고 말하지 않고, 그것을 몸에 바른 것을 맡아 보고는 ‘당신 참 향기롭네’ 합니다. 진실은 무엇입니까?
අන්න කල්පනා කරලා බලන්න මේ ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් බලන්නේ. බුදු බණ කියන්නේ පොතේ තියෙන එක නෙමෙයි විග්රහ කරගන්න ඕනේ. විග්රහ කරලා ඇත්ත දකින්න ඕනේ. මෙන්න මෙහෙම දකිනකොට අපිට පේනවා අපි කොච්චර මායාවකට සැවට මේ ඉන්නේ.
생각해 보십시오. 이것이 있는 그대로 보는 것입니다. Buddha의 dhamma란 책에 있는 것이 아니라 풀어 헤쳐 보아야 하는 것입니다. 풀어 헤쳐 진실을 보아야 합니다. 이렇게 보면 우리가 얼마나 māyā에 빠져 있는지 보입니다.
ඇද කුද්ද තියෙන ඇඟේ මගේ ඇඟට නම් මේක හරියන්නේ නැහැ. මෙන්න මේ ඇඳුම නම් මගේට හොඳට මැච්වා. එහෙම කියලා මොකද කරන්නේ? ඇඟට ගැලපෙන ඇඳුම කියලා ඇඳුමක් අරගන්න අර ඇද ටික ඇඳුමේ වැහිලා ගියාට පස්සේ දැන් ඔය අඳුමට නම් ඔයා හරිට ලස්සනක්.
굽고 휜 데가 있는 몸을 두고 ‘이건 내 몸에 안 맞아, 이 옷은 나한테 잘 어울려’ 합니다. 그렇게 해서 어떻게 합니까? 몸에 맞는 옷이라며 옷을 골라 입고, 그 굽은 데가 옷에 가려지고 나면 ‘그 옷 입으니 당신 참 아름답네’ 합니다.
දැන් ඇඳුම ඇඳුමේ ලස්සනද බැලුවේ පුද්ගලයාට ආරෝපණය වෙලා පුද්ගලයා ලස්සන කියලා හිතාගත්තා. අන්න ඇඳුමෙන් ඔපනම් ගත්තා කන කරරාබර වලින් ඔපන්වා ගත්තා, සුවඳ ගහකත්තා, වර්ණය ගාගත්තා, හැද ගාගත්තා පිටින් ඔල අවුල්ලා අර ගත්ත එකට දැවිතින් අපි රැවටිලා මෙයා හරි ලස්සනයි කියලා බැස්ස අධිගමනය කරනවා. දැන් මේ අපි ඉතින් අපි රවට ගත්තා.
옷이 아름다운 것을 보고는 그것을 사람에게 덧씌워 사람이 아름답다고 여겼습니다. 옷으로 윤을 내고, 귀걸이 같은 장신구로 윤을 내고, 향을 뿌리고, 빛깔을 칠하고, 겉에 바르고 문질러 꾸민 것에 우리는 속아서 ‘이 사람 참 아름답다’는 판단에 빠집니다. 이제 우리는 스스로를 속였습니다.
ඇත්ත ඔතන නෑ. මෙන්න ලස්සන කියන මායාව මායාවක් හැටියට බලන්න ඉන්ද්ර ජාලයක් වාගේ ලෝක සත්වයා රවට්ටනවා.
진실은 거기 없습니다. 아름다움이라는 māyā를 māyā로 보십시오. 그것은 indajāla 같은 요술처럼 세상 중생을 속입니다.
රවට්ටලා මොනවද ලෝක සත්යයා අල්ලා දාන්නේ මොකේටද? ඔය කුණුගොඩට. ඒ කුණුගොර ගත්ත තැන් පටන් ලස්සනේ මුවා ලස්සනට රැවටිලා ඒක ගත්ත තැන් පටන් ඔහු මොකක්ද කරන්නේ? අරන් තියෙන්නේ මොකක්ද? ගඳ ගහන එකක් ඒ නිසා හෝදන්න ඕනේ ජරාව වෙන එකක් ඒ නිසා සුද්ධ කරන්න ඕනේ දිරා පත් වෙන එකක් කන්න දුන්න නැහ නම් පෝෂණය කරෙන ඒ නිසා අවශ්යම දීලා පෝෂණය කරන්න ඕනේ. ලෙඩ හැදෙන එකක් ඒ නිසා බෙහෙත් දෙන්න ඕනේ. ඔක්කොම කරලා දුන්නත් සදාගෙන හිටියත් අර මායාව ගෙවිලා යනවා.
속여서 세상 중생을 어디에 붙잡아 넣습니까? 그 썩은 더미에 넣습니다. 그 썩은 더미를 얻은 때부터, 아름다움에 속아 그것을 얻은 때부터 그는 무엇을 합니까? 얻은 것은 무엇입니까? 냄새나는 것이니 씻어야 합니다. 더러워지는 것이니 깨끗이 해야 합니다. 낡아 가는 것이니, 먹을 것을 주지 않으면 시드니 꼭 먹여 길러야 합니다. 병드는 것이니 약을 주어야 합니다. 다 해 주고 가꾸어도 그 māyā는 닳아 없어집니다.
කුණුගොඩ ඊට පස්සේ කර ගහගන්න ඕනේ. දැන් නීතියට අහු වෙලා. රයන්ට අහුවෙලා. වෙන බාහිර හිතවත්කගමට අහුවෙලා. මොනවා කරන්නද ලස්සන හින්දා ඒ කාලේ ගත්තා මම ගියා. දැන් බලපහ අවුරු පහද ගියේ. දැන් ඒක හැටි මේකගේ හැටි. අනේ ඒ වෙච්ච දෙයක්. දැන් මොනවා කරන්න නීතිය අර පැත්තෙන් හිර කරලා තියෙනවා හොඳට
그다음에는 그 썩은 더미를 어깨에 짊어져야 합니다. 이제 나라의 법에 걸렸습니다. 친척들에게 걸렸습니다. 다른 바깥의 가까운 이들에게 걸렸습니다. ‘어쩌겠나, 그때는 아름다워서 데려왔지. 이제 봐라, 다섯 해쯤 지났나. 이제 이 사람 성질이 이렇다. 아이고, 이미 벌어진 일이지.’ 이제 무엇을 하겠습니까? 법이 저쪽에서 단단히 묶어 놓았습니다.
යුක්ති ධර්මය කියලා එකක් ඒ පැත්තෙන් හිර කරලා හොඳට. ශිෂ්ඨාචාරය කියලා එකක් ඒ පැත්තෙන් හිර කරලා හොඳට. දැන් ශිෂ්ඨාචාරය නිසා, නීතිය නිසා, අරක ධර්මය නිසා ඉන්නවා මිසා ලස්සන හින්දා ඉන්නවද? නැ ලස්සන තමයි කොටු කරලා දුන්නේ. කොටු කරගන්නකන් ලස්සන තිබුණා. කොටු කරලා දුන්නට පස්සේ ඒක ගියා.
올바름이라는 것이 저쪽에서 단단히 묶어 놓았습니다. 예절이라는 것이 저쪽에서 단단히 묶어 놓았습니다. 이제 예절 때문에, 법 때문에, 그 올바름 때문에 사는 것이지, 아름다워서 사는 것입니까? 아닙니다. 아름다움은 가두어 넘겨주었을 뿐입니다. 가둘 때까지는 아름다움이 있었습니다. 가두어 넘긴 뒤에 그것은 사라졌습니다.
එහෙනම් රසන කියන්නේ හීනෙන් ගෑ සුවඳක් ඔවා කියලා දකින්න කිව්වේ ඕකයි. අන්න මේ ලෝකේ අපි මායාව දකින්න ඕන මෙන්න දුකට හේතුව දුකට හේතුව සාරද අසාරද කියලා බලන්නේ. දුකට හේතුව කියන ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය අපි මොනවරද කොටු කරන්නේ? අහාර වූ දුක් ගොඩකට කොටු කරලා දබනවා.
그러니 아름다움이란 꿈속에서 바른 향기 같은 것이라고 보라는 것이 바로 이것입니다. 이 세상에서 우리는 māyā를 보아야 합니다. dukkha의 원인이 sāra인지 asāra인지 보는 것입니다. dukkha의 원인인 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질은 우리를 어디에 가둡니까? 알맹이 없는 dukkha 더미에 가두어 짓누릅니다.
ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නැති මායාව එහෙනම් මායාවේ තිබෙන ස්වභාවය එකක් නම්. ආශ්වාද එකක් නම් ආදීනව දහසක් ඕකේ වට කරලා තියෙනවා. ඔය ආදීනවද සිහි කරන්න පටන් ගත්තා නම් අන්න වහදාපු මත්වයන් බීදුරු වගේ දකිනවා. මත්වයන් වල ආස්වාදය තියෙනවා වහදාප එක බොන්න. ආශ්වාද වායාව තියෙනවා. ආස්වාද වායාවට කැවටිලා අර දුක අරගහන්නේ නෑ. අන්න ඥානවන්තකම.
좋아할 만한 성질, 달콤한 성질은 알맹이 없는 māyā입니다. 그러니 māyā에 담긴 성질이 하나라면, assāda가 하나라면 그 둘레를 ādīnava 천 가지가 에워싸고 있습니다. 그 ādīnava들을 떠올리기 시작하면 독을 탄 술잔처럼 보입니다. 술에는 assāda가 있습니다. 독을 탄 것을 마시게 하는 assāda의 māyā가 있습니다. assāda의 māyā에 속아 그 dukkha를 떠안지 않는 것, 이것이 지혜로움입니다.
ඉතින් කවුරුවත් කිව්වේ නෑ මේක එපා කියලා දැන්.
그러니 누구도 이것을 버리라고 말한 것이 아닙니다.
දැන් බුදු දහමට නිගරු කරලා හරි හරියනවද? බුදු දහම දුක පෙන්නලා ආගමක් කියලා නෑ. බුද්ධ දහම දුකට හේතුවක් පෙන්නපු ආගම. දුක විතරක් පෙන්නුවේ නැ. දුක නිරෝධ කරන එකක් පෙන්නපු එකක්. දුක නිරෝධ මාර්ගයක් පෙන්නපු එකක්. එහෙනම් බුදු දහම කොච්චර අහන්න සාදන් බුදු දහම දුක පෙන්නාගමක් කිව්වොත් යථාර්ථය දන්න නැති අය කියන කතාවක් වෙනවා.
이제 Buddha의 dhamma를 깎아내려서야 되겠습니까? Buddha의 dhamma는 dukkha를 보여 주는 종교가 아닙니다. Buddha의 dhamma는 dukkha의 원인을 보여 준 가르침입니다. dukkha만 보여 준 것이 아닙니다. dukkha의 nirodha를 보여 준 것이고, dukkha nirodha의 magga를 보여 준 것입니다. 그러니 Buddha의 dhamma를 dukkha만 보여 주는 종교라고 한다면, 그것은 있는 그대로의 모습을 모르는 이들의 말이 됩니다.
මෙන්න අපි දකින්න ඕන තැන. එහෙනම් මේ විදියේ එක දෙයක් මේ අරගත්තේ.
여기가 우리가 보아야 할 곳입니다. 그러면 이런 것 하나를 들어 보겠습니다.
හරිම සුවඳයි. හරි ප්රණීත සුවඳක් දෙන පත්ගන්න. ඇවිටර ගෙනක් දෙනවා. දැන් ගෙනක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පත්ගන්න. ඇවිටර ගෙනක් දෙනවා. දැන් ගෙනක් දුනාට පස්සේ අපි කියනවා. ආව පොඩ්ඩක් ඕක ඇරලා තියකෝ. හුඟක් සුවඳ හුඟක් වටිනවද? කීයක් දීලා කෑවක් ගාන්න බලමු අහවල් හෝටලි හරිම රහයි, හරිම සෝඳයි කෑම
가져다줍니다. 가져다준 뒤에 우리는 말합니다. ‘잠깐 그것을 열어 두어라. 아주 향기롭고 아주 값지냐? 얼마 주고 샀느냐? 어느 식당 음식이 아주 맛있고 아주 좋다던데.’
එහෙනම් ඒකෙන් කෑම එකක් අරා වරෙන්කෝ තිබ්බා. වරුවත් තියලා අර ලඟරග ඉන්නේ නැහැ ගනින්කෝ බලන්න අරක ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවයෝ අප් පාළු ගද ගහනවා මේක තල්ලු වෙලානේ.
‘그러면 그 음식 하나 가져와 봐라.’ 놓아두었습니다. 한나절 두고 가까이 가지도 않다가 보면, 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질이? 아이고, 쉰내가 납니다. 이건 상해 버렸네.
එහෙනම් අර බත්න තිබිච්ච රොඩ්ට දැන් එපා වෙලා.
그러니 그 밥에 대한 입맛이 이제 싫어졌습니다.
එහෙනම් අර පිල්ලු බඳ ගහව බත්කන් කිරිලා බැලුවොත් එහෙම කිලෝ එකක් නැති වුනේ කිලෝ එකම තියෙනවා. හැබැයි ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ඒකෙන් අතුරු දහම් වෙලා.
그런데 그 쉰내 나는 밥을 저울에 달아 보면 1킬로가 줄어든 것이 아니라 1킬로 그대로 있습니다. 그런데 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질은 거기서 사라져 버렸습니다.
එහෙනම් ගෑවලා තිබිච්ච ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් තිබුණා ඒ තුළම ඒක අල්ලගන්නකන් ඒක භුක්ති ඉඳිනකන් විතරයි ඒ මායාව තිබුනේ. අල්ලගත්තට පස්සේ භුක්ති ඉඳට පස්සේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් අල්ලගෙන තියෙන්නේ මොකක්ද? වැඩ කරන නැති නිස්සර ගොඩක්. අ නිස්ර ගොඩකට කොටු කරන්න ගාරලා තිබච්ච මාරයාව තමයි අර සුවඳ කිව්වේ.
그러니 발려 있던 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질이 그 안에 있었습니다. 그것을 붙잡을 때까지, 누리는 동안만 그 māyā가 있었습니다. 붙잡고 누린 뒤에 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질로 붙잡은 것은 무엇입니까? 쓸모없는 알맹이 없는 더미입니다. 그 알맹이 없는 더미에 가두려고 발라 두었던 māyā가 바로 그 향기였습니다.
අන්න ලස්සන හැටි, සුවඳය හැටි. රසය හැටි. දැන් මෙන්න මේ ආකාරයෙන් මේ හිතට දුකට හේතු වන ප්රිය ස්වභාවය, මධුර ස්වභාවය හැම වෙලාවෙම බැඳිලා තියෙන්නේ, රැඳිලා තියෙන්නේ සත්වයාටු කරන්න. කොටු කරාපු වෙලාවේ මොකද වෙලා තියෙන්නේ? ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ගිලිහිලා යනවා. හැබැයි කොටු වෙච්ච එකෙන් මිදෙන්න බැ. මේ නිසාම තමයි ලෝක සත්වයා පවට කොටු කරන්නේ.
바로 아름다움이 그렇고, 향기가 그렇고, 맛이 그렇습니다. 이렇게 마음에 dukkha의 원인이 되는 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질은 언제나 중생을 가두려고 묶여 있고 붙어 있습니다. 가두었을 때는 어떻게 됩니까? 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질은 떨어져 나갑니다. 그러나 갇힌 데서 벗어날 수는 없습니다. 바로 이 때문에 세상 중생이 pāpa에 갇힙니다.
අර ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසාම මොන තාලින් හරි මම අයිති කරගන්නවා මගේ කරගන්නවා. මම කරගන්නවා. ඒ තත්ත්වයට මම පත් වෙනවා. ඒක මගේ කරගන්නවා. අන්න මායා දර්ශනය සහ තව මුලාවකින් එහාට ගෙනිච්චා. මත් කළා. මත් කරලා මොකද කරන්නේ? අයිුතුකමකට අසාධාරණී සත්වයා පෙළිළඹිව්වා. අයිුතුකමෙන් අසාධාරණය මොකද වෙන්නේ? මහා පාපෙකට කරගහගත්තා.
그 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질 때문에 어떤 식으로든 내가 차지하겠다, 내 것으로 만들겠다, 내가 해내겠다, 그 자리에 내가 오르겠다, 그것을 내 것으로 하겠다 합니다. 바로 māyā의 장면과 또 다른 미혹이 더 멀리 끌고 갔습니다. 취하게 했습니다. 취하게 해서 어떻게 합니까? 그릇됨과 억지로 중생을 몰아갑니다. 그릇됨과 억지로 어떻게 됩니까? 큰 pāpa를 짊어졌습니다.
තත්වරයක් තුළ ඇති කරගන්න පාපය ගෙවන්න අවුරුදු කල්ප ගානක් යනවා.
한순간에 지은 pāpa를 갚는 데 여러 kappa가 걸립니다.
මට විරුද්ධයි මගේ ප්රිය පරලාපයට විරුද්ධ එකක්. මේක එට විරුද්ධ සටන් කරන එකක්. මුට ජීවත් වෙන්න දෙන්න හොඳ නැහ. අහුවෙත් එනවාක මරණ. ගත්තා නිගමනය.
‘내게 맞서는 놈이다, 내가 좋아하는 것에 맞서는 놈이다. 이놈은 그것을 두고 맞서 싸우는 놈이다. 이놈을 살려 두면 안 된다. 걸리면 죽인다.’ 이렇게 판단을 내렸습니다.
මම භාරය ආවා ගෙනාවා. මම ස්වාමීපුරසයෙක් කරලා ගියා. මේ තැනත්ත හෝ මේ තැනත්ත එක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කරලා ගියා. මේ තැනත්ත හෝ මේ තැනත්ත එක පැහැරගන්න හදනවා. හැබැයි හොඳ වැඩක් කරන්නකෝ අහුවෙච්ච ආවේ කොයි ඉල්ලා හරි දෙනවාකිට වහ ටිකක්. දෙනා කට වහ ටිකක්. ගනවා පොල්ලකින් මැරෙන්න බස් බැසා නිගමන. නිගමනේ දැරි වුණා නම් මොකද වෙන්නේ? තත්වරයයි ගිය පොල්ලෙන් ගහලා මරන්න.
이 남자 또는 이 여자가 그것을 빼앗으려 한다. 그러니 한 가지 일을 해라. 걸려들면 어떤 수를 써서라도 독을 조금 먹이고, 몽둥이로 쳐서 죽이겠다는 판단에 빠집니다. 그 판단이 굳어지면 어떻게 됩니까? 몽둥이로 쳐서 죽이는 데는 한순간이면 됩니다.
ප්රාණඝාත පාප කර්මයෙන් ගෙවන්න කොච්චර කල් තියන්න කරගත්ත පාපයෙන් හටගත්ත දූසියාවය ගෙවන්න හතර අපාගත වෙලා කල්ප කාලාන්තරයක් යන්න ඕනේ.
pāṇātipāta의 pāpa kamma를 갚는 데 얼마나 걸리겠습니까. 지은 pāpa로 생긴 재앙을 갚으려면 네 apāya에 떨어져 kappa의 긴 세월이 지나야 합니다.
එහෙනම් තත්ත්වයක් තුළ මාගාවට අහු කළේ මොකක් නිසාද? අර ප්රිය ස්වභාවයට මධුර ස්වභාවයට විරුද්ධ වාපකට මම ඉඩ දෙන්නේ නැහැ. බැසනගෙන්. මත් වෙලා ආයුත් අසාධාරණයක් කළා. එයාඔය ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය හිතේ බැඳිලා හැඳිලා තිබුනේ නැත්නම් ඔහුතින් අර ප්රාණඝාත කෙරෙනවද කෙරෙන්න හේතුවක් නෑ. හොරකමක් කෙරෙනවද?
그러면 한순간에 māyā에 걸리게 한 것은 무엇 때문입니까? ‘그 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질에 맞서는 자에게 나는 틈을 주지 않겠다’ 하고 빠져들어 취해서 그릇된 일을 했습니다. 그 사람 마음에 그 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질이 묶이고 붙어 있지 않았다면 그가 그 pāṇātipāta를 저지르겠습니까? 저지를 까닭이 없습니다.
කෙරෙන්න හේතුවක් නෑ. හොරකමක් කෙරෙනවද? සුරාවත් සූදුවක්, දුරාචාරයක් බොරුවෙන් කැවටීමක් කෙල්ලෝ මේ බිදවීමක් කරන්න හේතු තියෙනවද? දස අකුසලයම කරන්න තියෙන හේතු ඔක්කොම හැදිලා තියෙන්නේ මොකක්ද ඔන්න ඔය ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසා කරන මත් වීම
도둑질을 하겠습니까? 술, 노름, 그릇된 몸가짐, 거짓으로 속이기, 사이를 갈라놓기를 할 까닭이 있습니까? dasa akusala를 모두 저지르는 까닭은 다 무엇으로 이루어져 있습니까? 바로 그 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질 때문에 취하는 것입니다.
මෙන්න ප්රිය ස්වභාවයේ මධුර ස්වභාවයේ ප්රිය නෑ, මධුර නෑ කියන්නේ නැතුව ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසා අපිට කොයි තරම් ආදීනව ඇති කරනවද ඒක අපිට කොච්චර අවැඩ ඇති කරනවද අපිට යහපතක් වෙන්නද ඔය පෙනී සිටින්නේ. නැත්නම් අපි රවටන මායාව මෙන්න මේක දකින්න ඕනේ.
여기서 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질에 좋음이 없다, 달콤함이 없다고 말하지 말고, 그 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질 때문에 우리에게 얼마나 ādīnava가 생기는지, 우리에게 얼마나 해를 끼치는지, 그것이 우리에게 좋은 일이 되려고 나타나 있는 것인지, 아니면 우리를 속이는 māyā인지, 이것을 보아야 합니다.
ඇම ගහලා බිලී කොක දැමට පස්සේ මාළුවා ඇම නිසා ගිලිනවා බිලී කො. බිලී කොක්ක විතරක් දැමනම් කවදාව එවර ගහන්නේ නෑ. බිලී කොක වහලා පිටින් ගහපු ඇම නිසා ඇමට ආසාවේ ඒකට ගහපු මාළුවට බිලී කොකේ පැටලෙන්න වෙනවාම. බැරි වෙල හරි මාළුවෙත් දන්නවා නම් එහෙම මාව කොටු කරන බිලී කොක්ක අහලයි මේ ඇම තියෙන්නේ කියලා එහෙම මාළුවා කවදාවත් අර ඇම කන්න යන්නේ නැහ.
미끼를 꿰어 낚싯바늘을 던지면 물고기는 미끼 때문에 낚싯바늘을 삼킵니다. 낚싯바늘만 던졌다면 결코 물지 않습니다. 낚싯바늘을 덮어 겉에 꿴 미끼 때문에, 미끼가 탐나 문 물고기는 낚싯바늘에 걸릴 수밖에 없습니다. 만일 물고기도 ‘나를 가두는 낚싯바늘 곁에 이 미끼가 있다’는 것을 안다면, 물고기는 결코 그 미끼를 먹으러 가지 않을 것입니다.
මෙන්න මේ වගේ ලෝකයේ බිළිබාන හැම පහක් තමයි මන වඩන රූප මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගන්ධ මන වඩන රස මන වඩන ස්පර්ශ කියන්නේ. ඔන්න ඔය ඇම ගහලා දාලා තියෙන බිලීක තමයි මේ ලෝකේ හැම තෙනම තියෙන්නේ.
이와 같이 세상의 낚싯바늘 다섯 가지가 마음에 드는 rūpa, 마음에 드는 sadda, 마음에 드는 gandha, 마음에 드는 rasa, 마음에 드는 phoṭṭhabba입니다. 바로 그 미끼를 꿰어 던져 둔 낚싯바늘이 이 세상 곳곳에 있습니다.
අහුනහම කොටු වෙනවා. මෙන්න මේක නුවණින් විමසලා තේරුම් ගත්තාට එයා දකිනවා ලෝකයේ ප්රිය ස්වභාවයක් ඇත්්ද මධුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද අසාරයි.
걸리면 갇힙니다. 이것을 지혜로 살펴 알아들으면 그는 봅니다. 세상에 있는 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질은 알맹이가 없다고요.
කැමති සේ නෑ. ඒ ප්රිය ස්වභාවයට මධුර ස්වභාවයට කැමතියි. හැබැයි කැමති වෙන්නේ මොකටද? නිරුපද්රිතව කරදරයක් නැතුව භුක්ති විදින්න. නමුත් ලෝකය තුළ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය කියන්නේ මොකක්ද? අපිව කොටු කරන්න තියෙන ඇමක් නම්. කොහෙද අපි කැමැත්ත එකෙන් හිටු වෙන්නේ? අපි ඉච්ච වශයෙන් කැමති වශයෙන් යම්කිසි දෙයක් බලාපොරොත්තු වුනානම් අන්න ඒ පිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවයදින යමක් ඇත්නම් කැමති සේ නෑ. ඉච්ච සේ නැති නිසා අනිච්චයි කිව්වා.
바라는 대로 되지 않습니다. 우리는 그 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질을 좋아합니다. 그런데 왜 좋아합니까? 아무 탈 없이, 걱정 없이 누리려고요. 그러나 세상에서 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질이란 무엇입니까? 우리를 가두려는 미끼라면, 어떻게 우리 바람대로 머물겠습니까? 우리가 바라고 원하는 마음으로 무언가를 기대했다면, 그 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질을 지닌 무엇이 있더라도 바라는 대로 되지 않습니다. 바라는 대로(icchā) 되지 않기 때문에 anicca라고 하셨습니다.
ස්ථිර නැති නිසා කියවලා ගත්ත ගම මොකද වෙන්නේ? අපිට යථාර්ථය වැටහිලා නෑ.
그것을 ‘굳건하지 않다’는 뜻으로 읽어 버리면 어떻게 됩니까? 우리에게 있는 그대로의 모습이 드러나지 않습니다.
දැන් ප්රිය ස්වභාවයේ මධුර ස්වභාවයේ ආදීනවය ඒකෙන්ම දකින්න ඕනේ. ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ස්ථිර නැති හින්යි මට එපා වෙන්නේ කිව්වා නම් එහෙම ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය යථාර්ථය දැකලා නෙමෙයි නිගම නිට පැත්ත. ඒක ස්ථිර නැති නිසා.
이제 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질의 ādīnava를 바로 그것에서 보아야 합니다. ‘좋아할 만한 성질, 달콤한 성질이 굳건하지 않아서 싫어진다’고 말했다면, 그것은 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질의 있는 그대로의 모습을 보고 내린 판단이 아니라, 그것이 굳건하지 않다는 쪽에서 내린 판단일 뿐입니다.
ස්ථිර නෑහ කියලා ගත්තහම යම්කිසි දේක ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය යථාර්ථය වැටහෙන්නේ නැති නිසා. ඒක ඉස් නැහනම් තව එකක් පස්සේ යනවා. ගන්නවා නිගමනයට ඒක ඉස්තර නැති හින්දා තව එකක් පස්සේ යනවා. ඕකෙන් තමයි සසර ගමන හැදිලා තියෙන්නේ. ස්ථිර නැති හින්දා තව එකක් හොයන හින්දා. එහෙනම් ස්ථිර නෑ කියන එක ප්රිය
굳건하지 않다고 받아들이면, 어떤 것의 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질의 있는 그대로의 모습이 드러나지 않기 때문에, 그것이 굳건하지 않으면 또 다른 것을 쫓아갑니다. 그것이 굳건하지 않으니 또 다른 것을 쫓아간다는 판단을 내립니다. 바로 이것으로 saṃsāra의 여정이 이루어져 있습니다. 굳건하지 않아서 또 다른 것을 찾기 때문입니다.
හින්දා. එහෙනම් ස්ථිර නෑ කියන එක ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය අත්හරවන්න බලන්න පුළුවන් වචනයක් නෙමෙයි. එහෙනම් මොකක්ද වෙන්නේ? කැමති සේ නැ.
그러니 ‘굳건하지 않다’는 것은 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질을 놓아 버리게 할 수 있는 말이 아닙니다. 그러면 무엇입니까? 바라는 대로 되지 않는다는 것입니다.
කැමති සේ නැත්නම් තව එකක් අල්ලන්න නැහ කැමති සේ තියෙන එකක් අහුව වෙන්. ස්ථිර නැහ නම් ස්ථිර නැති කනට ආශ්වාදය හරෙන්නේ නැති නිසා ඔහු වෙන එකපස්සේ යනවා. යන එක කැමති සේ නෑ කියලා දැනගත්තොත් ඒකෙන්ම ඒකේ යථාර්ථය දැනගන්නා. අන්න වැහිලා තියෙන තැන. යමක් කැමති සේ නැද්ද ඒක දුකයි.
바라는 대로 되지 않는다면, 바라는 대로 되는 것이 걸려들지 않으니 또 다른 것을 붙잡을 것도 없습니다. 굳건하지 않다고만 하면, 굳건하지 않은 것에서 assāda가 떨어져 나가지 않으니 그는 또 다른 것을 쫓아갑니다. 그 쫓아가는 것이 바라는 대로 되지 않는다는 것을 알면, 바로 그것으로 그것의 있는 그대로의 모습을 압니다. 바로 그것이 가려져 있던 곳입니다. 무엇이든 바라는 대로 되지 않으면 그것은 dukkha입니다.
යමක් ස්ථිර නැද්ද ඒක දුකයි කිව්වොච්චර ස්ථිර නැති වුණා ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය තියෙන අවිද්යාමාන වෙනවා. අප්රිය අමදුර දේවල් ලෝකේ විද්යාමාන වෙනවා. යමක් ස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි කිව්වොත් අර අප්රිය අමදුර ස්වභාවය ඒවා ස්ථිර නැත්නම් ඒකත් දුකද?
‘무엇이든 굳건하지 않으면 그것은 dukkha’라고 하는 순간, 굳건하지 않게 되면 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질은 사라져 버립니다. 싫고 쓴 것들도 세상에 드러납니다. ‘무엇이든 굳건하지 않으면 그것은 dukkha’라고 한다면, 그 싫고 쓴 것들이 굳건하지 않을 때 그것도 dukkha입니까?
අංශ භාගය හැදෙනවා පිළිකාව හැදෙනවා ඒකත් යමක් කියන එකටයි යමක් ස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි කිව්වොත් තන්සභාගේ පිළිකාව ස්ථිර නැහ නම් ඒකත් දුකද
몸 한쪽이 굳는 병이 생기고, 암이 생깁니다. 그것도 ‘무엇이든’에 들어갑니다. ‘무엇이든 굳건하지 않으면 그것은 dukkha’라고 한다면, 몸 한쪽이 굳는 병과 암이 굳건하지 않을 때 그것도 dukkha입니까?
කෝ ධර්මයට ගැලපිලා කෝ ධර්මයට බහා හිති කෝ විනයට බහන්නේ කොහොම ධර්මයට බහා හිටිය නැත්නම් කොහොමද විනයට පසවා ගන්න ධර්මයට බහා හිටියොත් කාරණා අකාරණාණ හරියට තේරුම් අරගෙන ඊට අනුව පිළිපදිනවා. එතකොට විදි එහෙනම් විනය ගන්න නම් ධර්මය දැකලා තියෙන්න ඕනේ. ධර්මය දැකෙන තාක්කල් විනය විදිහක් නෑහ.
그러면 어디가 dhamma에 맞습니까? 어디가 dhamma에 들어맞습니까? vinaya에는 어떻게 맞춥니까? dhamma에 들어맞지 않으면 어떻게 vinaya를 지니겠습니까? dhamma에 들어맞으면 까닭과 까닭 아닌 것을 바르게 알아듣고 그에 따라 행합니다. 그러니 vinaya를 지니려면 dhamma를 보았어야 합니다. dhamma를 보기 전까지는 vinaya가 설 자리가 없습니다.
ධර්මය දකින්න ඕනේ. ඒ නිසා කියනවා යෝ ධම්මං පස්සති සෝමං පස්සති යෝ විනයන් පස්සති සෝමන් පස්සති දේශනා කළේ නැ. ධම්මෝ හවේරක් ඇති ධම්මචාරි ධම්මෝච යථා ධම්මෝ යථාතෝ තථා පටිපජ්ජීතබ්බන්ත හැමෙලින්ම ධර්මයයි මුල් කළේ. විනය මුල් කරලා කතා කළේ නැහ. ඔය හැමතැනක පෙන්නලා තියෙන්නේ ධර්මය දකින්න ඕනේ.
dhamma를 보아야 합니다. 그래서 ‘yo dhammaṃ passati so maṃ passati’라고 하셨지, ‘yo vinayaṃ passati so maṃ passati’라고 설하지 않으셨습니다. ‘dhammo have rakkhati dhammacāriṃ’, ‘dhammo ca yathā dhammo yathā tathā paṭipajjitabbaṃ’이라 하여 어디서나 dhamma를 앞세우셨습니다. vinaya를 앞세워 말씀하지 않으셨습니다. 그 모든 곳에서 보여 주신 것은 dhamma를 보아야 한다는 것입니다.
ධර්මය දැකේ නැත්නම් විනයක් තෝරගන්න බැහ. ධර්මය දැක්ක නම්, ධර්මයෙන් දැක්කා නම් මේක වැඩ සහිතයි, මේක අවඩ සහිතයි. මේක දරන්නේ මෙන්න මේ බඳු වැඩ සහිත දෙයක්. මේක මෙන්න අවෙලත් දරන එකක්. මෙන්න මේකේ දකිනවා. දැක්කට පස්සේ අපි නිගමනයා කරනවා යමක් නිසා අවැල නම් ඒක නොකළ යුතුයි. යමක් වැඩ සහගත නම් ඒක කළ යුතුයි. නොකළ යුත්ත නොකළ යුත්ත හැටියට දැනගෙන අතහරිනවා. කළ යුත්ත කළ යුත්ත හැටිය දර ක්රියාත්මක වෙනවා. අන්න විනය
dhamma를 보지 못하면 vinaya를 가려낼 수 없습니다. dhamma를 보았다면, dhamma로 보았다면, 이것은 이로움이 있고 이것은 해로움이 있다, 이것이 지닌 것은 이런 이로운 것이다, 이것은 해로움을 지닌 것이다, 이렇게 봅니다. 본 뒤에 우리는 판단합니다. 무엇 때문에 해롭다면 그것은 하지 말아야 한다, 무엇이 이롭다면 그것은 해야 한다. 하지 말아야 할 것을 하지 말아야 할 것으로 알고 놓아 버리고, 해야 할 것을 해야 할 것으로 지니고 행합니다. 바로 그것이 vinaya입니다.
එහෙනම් ඔය කියන විනය මිසා හදාපු විනයක් අපි දන්නේ කොහොමද? ඒක විනයක්ද නැද්ද කියලා. විනය විනය හැටියට දකින්න නම් ධර්මය ධර්මය හැටියට දකින්න ඕනේ. ධර්මය ධර්මය හැටියට දැක්කහම විනය එතනම මතු වෙනවා.
그러면 그릇되게 만든 vinaya를 두고 우리가 어떻게 알겠습니까? 그것이 vinaya인지 아닌지를요. vinaya를 vinaya로 보려면 dhamma를 dhamma로 보아야 합니다. dhamma를 dhamma로 보면 vinaya가 바로 거기서 드러납니다.
මෙන්න මේකේ තියෙනවා අභි විනය ඔය හැඟිලා තියෙන ධර්මය තමයි අපි දකින්නේ අභිධර්මය හැඟිලා තියෙන හින්දා දකින්න බැහැ. හැඟවිලා තියෙන ධර්මය මොකක්ද? දහසක් ආදීනව හැඟවිලා. හැඟවිච්ච දහසක් ආදීනව මතු කරගන්න පුළුවන් වුනානම්නම් ධර්මය තුළින් ධර්මයෙන් අභිධර්මයට ආවා.
여기에 abhivinaya가 있습니다. 그 숨겨진 dhamma를 우리가 보는 것이 abhidhamma입니다. 숨겨져 있어서 볼 수 없습니다. 숨겨진 dhamma가 무엇입니까? ādīnava 천 가지가 숨겨져 있습니다. 숨겨진 ādīnava 천 가지를 드러낼 수 있었다면, dhamma를 통해 dhamma에서 abhidhamma로 온 것입니다.
එතකොට ඔහුට දකින්න හම්බවෙනවා මෙච්චර කල් සම්මත කරගත්ත පදයක හිටියට විනයක් කියලා හදාගත්තක හිටියා මිසක් අභි විනය තිබුනේ නැහැ. අභිධර්මය මතු වෙලාවට පස්සේ අභිධර්මය තුළින් දකිනවා. අභ්යන්තරයේ තිබිවිච්ච ධර්මය තුළින් මෙන්න දහසක් ආදීනවා.
그러면 그는 보게 됩니다. 지금까지 정해진 말에 머물러, vinaya라고 만든 것에 머물렀을 뿐 abhivinaya는 없었다는 것을. abhidhamma가 드러난 뒤에는 abhidhamma를 통해 봅니다. 안에 있던 dhamma를 통해, 여기 ādīnava 천 가지를.
අභිධර්මයෙන් දැක්කා. එහෙනම් මම ගන්න තීරණය මොකක්ද? පිළිපනේ මොකටද? ඒ පස්සේ තව තවත් ගිය මම අනාතයි. ඒක අත්හැරියොත් නාතයි. අනාථ දැක්කා අනාථ හැටියට නාත දැක්කා නාත හැටියට. අන්න අනාත නාථ දැක්කා නම් කියනවා බුදුන් දැක්කා. කවුද අනාත නාථ කියන්නේ?
abhidhamma로 보았습니다. 그러면 내가 내릴 결정은 무엇입니까? 무엇을 위해 행합니까? 그것을 더 쫓아가면 나는 anātha입니다. 그것을 놓아 버리면 nātha입니다. anātha를 anātha로 보았고, nātha를 nātha로 보았습니다. 이렇게 anātha와 nātha를 보았다면 Buddha를 보았다고 합니다.
බුදුන් දැක්කා. කවුද අනාත නාථ කියන්නේ? අප්පටිම බුදුන්. අනාතනාථ ප්රතිමාවක් නෑ. බුදුන්ට ප්රතිමාවක් නෑහ. බුදුන් කියන්නේ අනාථ නාථ අනාථ අනාථ හැටියට දැක්ක නම්, නාථ නාත හැටියට දැක්කනම් ඔහු අනාථ දැකලා තියෙනවා, නාත් දකලා තියෙනවා, අනාථ නාත් දැක්ක නම් බුදුන් දැක්කා. බුදු දැක්ක නම් ධර්මය දැක්කා. ධර්මය දැක්ක නම් බුදුන් දැක්කා. මෙන්න බුදුන් දගෙන හැටි.
누가 anāthanātha입니까? 견줄 이 없는(appaṭima) Buddha입니다. anāthanātha에게는 형상(paṭimā)이 없습니다. Buddha에게는 형상이 없습니다. Buddha란, anātha를 anātha로, nātha를 nātha로 보았다면 그는 anātha를 보았고 nātha를 보았습니다. anātha와 nātha를 보았다면 Buddha를 보았습니다. Buddha를 보았다면 dhamma를 보았습니다. dhamma를 보았다면 Buddha를 보았습니다. 이것이 Buddha를 보는 길입니다.
එහෙනම් ධර්මය තුළින් අපි දකින්න ඕනේ මෙන්න අනාථ දෙයක් අනාථයට පත් කරන ආදීනව දහසක් ආදීනව ආශ්වාද නැමැති මායාවකින් වහලා අපිට රවට්ටනවා.
그러니 dhamma를 통해 우리가 보아야 할 것은 이것입니다. anātha한 것, anātha로 만드는 ādīnava 천 가지를 assāda라는 māyā로 덮어 우리를 속인다는 것입니다.
මෙන්න හැඟ අභ්යන්තරයේ හැඟිවිලා තියෙන ධර්මය මෙන්න මේක මතු කරගන්න පුළුවන් වුනා නම් එදාට කිව්වා අභිධර්ම ධර්ම භිස්සවන් හිටියා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ. එහෙනම් අභ අභිධර්මය කියන්නේ විනේ සූත්ර අභිධර්මය කියන්නේ ඒ ත්රිපිටකය ඒක ධර්මයමයි.
안에 숨겨진 dhamma, 이것을 드러낼 수 있었다면, 그래서 Buddha께서 계시던 때에 abhidhamma를 하는 bhikkhu들이 있었다고 한 것입니다. 그러니 abhidhamma란, vinaya, sutta, abhidhamma라는 그 tipiṭaka, 그것은 dhamma 그 자체입니다.
ඒක ධර්මය තුළ තියෙන විශේෂ කොටස නිසා ඒකට අභිධර්මය කිව්වේ. අවබෝධ කරගන්න අභි ධර්මය එකක් ඔය ධර්මය තියෙන විශේෂ කොටස අභිධර්මය කියන තව එකක්.
그것은 dhamma 안에 있는 남다른 부분이어서 abhidhamma라 했습니다. 깨달아 아는 abhidhamma가 하나이고, dhamma에 있는 남다른 부분인 abhidhamma가 또 하나입니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ අභි ධර්ම දේශනා කරන ිස්සවන් වහන්සේලා හිටියා කිව්ේ මොකක්ද ඔන්න ඔය හැඟවිලා තියෙන ආදීනව මතු කරලා පෙන්නන්න පුළුවන් දක්ෂතාවයන් යුත්ත අය හිටියේ. ඒ අයට කිව්ේ අභිතරබතර භික්ෂූන් වහන්සේලා.
Buddha께서 계시던 때 abhidhamma를 설하는 bhikkhu들이 있었다는 것은 무슨 뜻입니까? 바로 그 숨겨진 ādīnava를 드러내 보여 줄 수 있는 솜씨를 갖춘 이들이 있었다는 것입니다. 그들을 abhidhammadhara bhikkhu들이라 했습니다.
මෙන්න ජාතිය මෙන්න ජාතියට හේතුව මෙන්න ජාති නිරෝධය මෙන්න ජාති නිරෝධ මාර්ගය. හරි ආකාරයව විග්රහ කරලා දෙනවා. අභ්යන්තරයේ හැඟවලා තියෙන ආදීනව පෙන්නලා ජාතිය හැටි පෙන්නනවා.
여기 jāti, 여기 jāti의 원인, 여기 jāti nirodha, 여기 jāti nirodha의 magga, 이렇게 바르게 풀어 줍니다. 안에 숨겨진 ādīnava를 보여 주어 jāti가 어떤 것인지 보여 줍니다.
නමුත් ඒකට මොකද කියන්නේ? ජාතියද දුකයි කියලා ජාති දුක්ඛා කියලා තේරුවාද? ජාතියද දුකයි. පාසා නිරුක්ති අනුව ජාතිය ද දුකයි කියලා තේරුවා ජාති පිඛා කියලා. දැන් ඇත්ත බලාපුවහම නුවණට ගෝචර වෙනවද?
그런데 사람들은 이것을 무어라 합니까? ‘jāti도 dukkha’라고, ‘jāti dukkhā’로 풀었습니까? 말풀이에 따라 ‘jāti도 dukkha’라며 ‘jātipi dukkhā’로 풀었습니다. 이제 진실을 살펴보면, 그것이 지혜에 와닿습니까?
අර ප්රියමනාපක ස්වභාවයක් ඇති ජාති තියෙනවා නම් ඒ ප්රියමනාප ස්වභාවය දුකද? ඒක දුක නෑ. ඒක නිසා තමයි සත්වය ඇලෙන්නේ.
좋아하고 마음에 드는 성질을 지닌 jāti가 있다면, 그 좋아하고 마음에 드는 성질이 dukkha입니까? 그것은 dukkha가 아닙니다. 바로 그것 때문에 중생이 들러붙습니다.
එහෙනම් මොකක්ද පින්? ජාති අපි දුක්ඛා ජාතිපි දුක්ඛා අපි ජාති දුකයි. ජාති අපි කියන එකයි ඒවා වදින්නේ ජාති පිගියා. ජාතිය දර්තය නෙමෙයි භාෂා නිරුක්තිය පද නිරුක්තියක් තියෙනවා. පද නිරුක්තිය දකිනකන් ධර්මය තෝරන්න බැ. ජාති අපි දුක්ඛා ජාති පික්ඛා අපි කියන්නේ අපි ඉරියාවෙන් අපි හොයාගන්න ඕනේ.
그러면 무엇입니까? ‘jāti api dukkhā’, ‘jātipi dukkhā’입니다. ‘api jāti’가 dukkha입니다. ‘jāti api’라는 것을 ‘jātipi’로 읽습니다. jāti라는 낱말의 뜻만이 아니라 말풀이, 낱말풀이가 있습니다. 낱말풀이를 보기 전에는 dhamma를 가려낼 수 없습니다. ‘jāti api dukkhā’, ‘jātipi dukkhā’에서 ‘api’라는 것을 우리는 ‘iriyā’에서 찾아야 합니다.
පී ඉරියාව ප්රියාව අපි ඉරියාව අප්රියාව අන්න අපි කියන වචනය පෙන්නවේ මොකක්ද අප්රිය සහගත බව ජාතිය අපි කියන්නේ අප්රිය ජාති අපි ජාති අප්රිය ජාති දුකයි.
‘pi iriyā’는 priyā, 곧 좋아함이고, ‘api iriyā’는 apriyā, 곧 싫어함입니다. 그 ‘api’라는 말이 보여 주는 것은 싫음이 깃든 성질입니다. ‘jāti api’란 싫은 jāti입니다. 싫은 jāti가 dukkha입니다.
දැන් මේකට කිසිම තර්කවාදයක් ෙන්න බැහ. අපිට දුක දෙන්නේ අප්රිය ජාති. ප්රිය ජාති දුක දෙන්නේ නැහනේ.
이제 여기에는 어떤 따짐으로도 맞설 수 없습니다. 우리에게 dukkha를 주는 것은 싫은 jāti입니다. 좋은 jāti는 dukkha를 주지 않지 않습니까.
ජාති කියන පොදු නම ගත්තහම මේකේ ප්රිය ජාති තියෙනවා ඒවට හිත ඇලෙනවා. අප්රිය ජාති තියෙනවා ඒවට ගැටෙනවා. ජාති දෙආකාරයි. කොසක් ප්රිය ජාති කොටසක් අප්රිය ජාති. ඒ සියලුම ජාති දුකයි කිව්වොත් එහෙම ලෝකයා ගණන් ගන්නේ නැහ. නැන් අප්රිය ජාති දුකයි.
jāti라는 두루 쓰는 이름으로 보면, 이 안에는 좋은 jāti가 있어 마음이 거기 들러붙고, 싫은 jāti가 있어 거기 부딪칩니다. jāti는 두 가지입니다. 한 부분은 좋은 jāti, 한 부분은 싫은 jāti입니다. 그 모든 jāti가 dukkha라고 하면 세상 사람들은 받아들이지 않습니다. 싫은 jāti가 dukkha입니다.
ජාතිය අප්රිය ජාති තියෙනවා. එහම් ජාති කියන්නේ මව්කුසෙන් බිහි වෙන ඒවා විතරක් නෙමෙයි ජාති කියන්නේ. ජාති විවිධාකාර ප්රමාණයි. ලෝකේ හටගත්ත හැම එකක්ම හටගත්තට පස්සේ හටගත්ත ඒවා ජාති.
싫은 jāti가 있습니다. 그런데 jāti란 어머니 태에서 태어나는 것만을 말하는 것이 아닙니다. jāti는 갖가지 크기입니다. 세상에 생겨난 모든 것, 생겨난 뒤의 그 생겨난 것들이 jāti입니다.
මෙන්න ජාති තෝරගන්න ඕනේ. ජාති කුඩා ජාති තියෙනවා මහා ජාති තියෙනවා. කුඩා කුඩා ඒවා හැදිලා හටගත්ත මහ ජාති තියෙනවා.
여기서 jāti를 가려내야 합니다. 작은 jāti가 있고 큰 jāti가 있습니다. 작고 작은 것들이 모여 생겨난 큰 jāti가 있습니다.
ලොකු ලොකු ගොඩවල් වලට ඒ සම්මත තියාගන්නවා. පුංචි පුංචි ගොඩවල් වලට ඒ මට්ටමේ සම්මත තියාගන්නවා. කෙස් ජාති, ලොම් ජාති, නියපොතු ජාති, දත් ජාති, හංජාති, නහර ජාති, ඇට ජාති ඔය ජාති වචනය අදත් අපි ළඟ භාවිතා වෙනවා. ඔය ඔක්කොම ජාති ගස් ජාති, ගල් ජාති, බැල් ජාති, පස් ජාති ඔය ජාති තමයි ඔක්කොම සජීවී ඒවා තියෙනවා අජීවී ඒවා තියෙනවා. ඔක්කොම ජාති.
큰 더미들에는 그에 맞는 이름을 붙이고, 작은 더미들에는 그만한 이름을 붙입니다. 머리카락 jāti, 털 jāti, 손톱 jāti, 이 jāti, 살갗 jāti, 힘줄 jāti, 뼈 jāti, 그 jāti라는 말은 오늘도 우리 사이에서 쓰입니다. 그 모두가 jāti입니다. 나무 jāti, 돌 jāti, 흙 jāti, 그 jāti들 가운데 살아 있는 것도 있고 살아 있지 않은 것도 있습니다. 모두 jāti입니다.
මේ ජාතිය අතර ප්රිය ජාති තියෙනවා අප්රිය ජාති තියෙනවා. ඔය ජාති වලින් ප්රිය ජාතියක් ආවත් මිනිසුවයි කියලා ගන්නවා. අප්රිය ජාතියක් ආපුහම දුකයි කියලා ගන්නවා.
이 jāti들 가운데 좋은 jāti가 있고 싫은 jāti가 있습니다. 그 jāti들 가운데 좋은 jāti가 오면 편안하다고 받아들입니다. 싫은 jāti가 오면 dukkha라고 받아들입니다.
මෙන්න අපි දකින්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලාම මේකයි. ජාතිය වෙනසක් තියෙනවා. සියලුම ජාති දුකයි කිව්වොත් එහෙම ලෝකේ දුකයි කිව්වහමහම බුදුරජාණන් වහන්සේ ඇයි මෝඩේ එහෙම කිව්වේ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ කිව්වනේ ලෝකේ ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් නැත්නම් ලෝක සත්යය ඇලෙනවද? අප්රිය අමදු ස්වභාවයක් නැත්නම් ලෝකේ මිදෙනවද? මේ දෙකම විද්යාමානයි.
우리가 맨 먼저 보아야 할 것이 이것입니다. jāti에는 다름이 있습니다. 모든 jāti가 dukkha라고, 세상이 dukkha라고 하면 ‘Buddha께서는 왜 그렇게 어리석은 말씀을 하셨나’ 할 것입니다. Buddha께서는 말씀하셨지요. 세상에 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질이 없다면 세상 중생이 들러붙겠느냐, 싫고 쓴 성질이 없다면 세상이 벗어나려 하겠느냐. 이 둘이 다 드러나 있습니다.
එහෙනම් ජාතිය ඔය දෙකම විද්යාමානක්. ප්රිය ජාති තියෙනවා අප්රිය ජාති තියෙනවා. න් ප්රිය ජාති දුකයි කිව්වොත් පිළිගන්න හේතු නැහ. අප්රිය ජාති දුකයි. ප්රිය ජාති දුකට හේතුවයි. අන්න දුකයි දුකට හේතුව ජාති වලින්ම දකින්න ඕනේ.
그러니 jāti에는 그 둘이 다 드러나 있습니다. 좋은 jāti가 있고 싫은 jāti가 있습니다. 좋은 jāti가 dukkha라고 하면 받아들일 까닭이 없습니다. 싫은 jāti가 dukkha입니다. 좋은 jāti는 dukkha의 원인입니다. 바로 dukkha와 dukkha의 원인을 jāti 안에서 보아야 합니다.
ප්රිය ජාති දුකට හේතුව ප්රිය ජාති නිසා අල්ලන්න ගියාහම අහුවෙන්නේ අප්රිය ජාති. ප්රිය ජාතිය එකක් අල්ලන්න ගියාම දහසක් අප්රිය ජාතියල කොටු වෙනවා. එහෙනම් අප්රිය ජාතිය අතරෙන් මයි ප්රිය ජාතියක් මතුවෙලා පේන්නේ. ඒ ප්රිය ජාතිය සැප සහගත නිසා ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්ත නිසාම තමයි ලෝක සත්වයා අල්ලගන්න ගියාම අප්රිය ජාති වලට කොටු වෙන්නේ.
좋은 jāti는 dukkha의 원인입니다. 좋은 jāti 때문에 붙잡으러 가면 걸려드는 것은 싫은 jāti입니다. 좋은 jāti 하나를 붙잡으러 가면 싫은 jāti 천 가지에 갇힙니다. 그러니 싫은 jāti들 사이에서 좋은 jāti 하나가 솟아 보이는 것입니다. 그 좋은 jāti가 즐거움을 품고 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질을 지녔기 때문에, 세상 중생이 붙잡으러 가서 싫은 jāti에 갇히는 것입니다.
හැම ගහන්න ගියාම බිළි කොහොකට කොටු වෙනවා වාගේ. ප්රිය ජාතිය අල්ලන්න ගිහිල්ලා අප්රිය ජාති වලට කොටු වෙනවා. අප්රිය ජාති දුකයි. ප්රිය ජාති දුක නෑහ. ප්රියත්ය දුකට හේතුව. එහෙනම් ජාති තුළම විද්යාමාන වෙනවා දුක සහ දුකට හේතුව.
미끼를 물러 갔다가 낚싯바늘에 갇히듯이, 좋은 jāti를 붙잡으러 갔다가 싫은 jāti에 갇힙니다. 싫은 jāti가 dukkha입니다. 좋은 jāti는 dukkha가 아닙니다. 좋은 것은 dukkha의 원인입니다. 그러니 jāti 안에 dukkha와 dukkha의 원인이 함께 드러납니다.
අන්න අපි දෙකම දකින්න ඕනේ. ඒක දැක්කේ නැත්නම් අපි බොරුවට රැවට එනවා. යථාර්ථව අපි ඇත්ත ගන්න දන්නේ නැහ. එහෙනම් බොරුවට රැවටෙන එක බුදු දහම නෙමෙයි. බුදු දහම කියන්නේ හැම දේකම හරි ඇත්ත දකින්න ඕනේ.
우리는 그 둘을 다 보아야 합니다. 그것을 보지 못하면 우리는 거짓에 속습니다. 있는 그대로 진실을 받아들일 줄 모릅니다. 그러니 거짓에 속는 것은 Buddha의 dhamma가 아닙니다. Buddha의 dhamma란 모든 것에서 바른 진실을 보아야 하는 것입니다.
එහෙනම් ප්රිය ජාති දුකට හේතුවයි අප්රිය ජාති දුකයි. අන්න ජාති අපි දුක්ඛයි. අප්රිය ජාති දුකයි.
그러니 좋은 jāti는 dukkha의 원인이고, 싫은 jāti는 dukkha입니다. 바로 ‘jāti api dukkhā’, 싫은 jāti가 dukkha입니다.
ජරාපි දුක්ඛා. ජරා කියනකොට දිරා යන ඔක්කොම ජරා. එහෙනම් මේ ලෝකේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් යුක්ත ඒවත් දිා යනවා. අප්රිය අමදුරුව ඒවත් දිා යනවා. ඒ සැම ජාතියලටම දිරා යාම උරුමයි.
‘jarāpi dukkhā’. jarā라 하면 낡아 가는 모든 것이 jarā입니다. 이 세상에서 좋아할 만한 성질, 달콤한 성질을 지닌 것들도 낡아 갑니다. 싫고 쓴 것들도 낡아 갑니다. 그 모든 jāti에게 낡아 감은 타고난 몫입니다.
ලෝකේ යම් ජාතියක් හටගත්තද? ප්රිය ජාති, මධුර ජාති වේවා. අප්රිය අමධුර ජාති වේවා. මේ ඔක්කොමත් ජරාවට පත්වෙනවා. එතකොට ප්රිය ජාති ජරාවට පත් වෙනවා නම් අපි ඒකට දුක් වෙනවා. අප්රිය ජාතියක් ජරාවට පත් වෙනවා. දිරා යනවා. ඒකටත් දුකද?
세상에 어떤 jāti가 생겨났든, 좋고 달콤한 jāti든 싫고 쓴 jāti든, 이 모두가 jarā에 이릅니다. 그때 좋은 jāti가 jarā에 이르면 우리는 그것을 괴로워합니다. 싫은 jāti가 jarā에 이르면, 낡아 가면, 그것도 괴로워합니까?
යම්කිසි ජාති වශයෙන් අපි උපමාවක් වශයෙන් ගන්නවානම් ගමක ඉන්නවා මහා දාමරික සල්ලාලයෙක් බේබද්ධයෙක් ගමටම එපා කරපු එකෙ මේක හොඳට හයි හත්ති ඇතුව ඉන්නවානම් ගමේ මිනිහෙකුපරට පාට යන්න බැහැ දොට බැහැලා යන්න බැහැ. ගහනවා, බයිනවා, හිංගි කරනවා, කලා වලා ගන්නවා. නොයෙක් හිංගි හිංසා කරනවා. දැන් මේ දාමරික ජාතියක් අපි දැක්කා.
어떤 jāti를 비유로 들어 보면, 마을에 큰 깡패가 있습니다. 건달에 술꾼이라 온 마을이 진저리를 내는 자인데, 이자가 힘이 아주 세다면 마을 사람이 길에 나다닐 수 없고 문밖에 나설 수도 없습니다. 때리고, 욕하고, 괴롭히고, 싸움을 겁니다. 온갖 괴롭힘을 일삼습니다. 이제 우리는 깡패라는 jāti 하나를 보았습니다.
අපි ප්රිය ජාතියක් නෙමෙයි ඒක අප්රිය ජාතියක්. අපිට දුකගෙන දෙනවා. දැන් ඔය ඔය දාම රිකායක් දිරන්න පටන් ගන්නවා. වැහැරෙන්න පටන් ගන්නවා. දෙක් හැදිලා හරි අසනීක මොරක් හරි වෙලා හරි. වයස ගිහින් හරි දැන් මේක වැරිලා මේකට දැන් හැරමිටියේ යන්න වෙලා.
그것은 우리에게 좋은 jāti가 아니라 싫은 jāti입니다. 우리에게 dukkha를 가져다줍니다. 이제 그 깡패가 낡기 시작합니다. 여위기 시작합니다. 병이 들었든, 어떤 몹쓸 병에 걸렸든, 나이가 들었든, 이제 쇠약해져 지팡이를 짚고 다녀야 하게 되었습니다.
දැන් අර ගමේ හිට මිසුන්න දුකද අනේ අර අපිට දාමරිකකම් කරපු අපේට යනකොට පාර ඉන්නට මග රැකලා ගහපු අනේ බලන්නකෝ හැරමිටියක් අරන් දැයි යන්නේ. අපිට හරි දුකයි කියනවද? යන්තං ඇති දෙයියෝ බැලුවා වාගේ ඕකට ලෙඩක් හැදිලා අපි පැත්ත වැටලා ගිය එකන් අපි වේරුනා. සතුටු වෙනවානේ කියලා. එහෙනම් සියලු ජරා ලෝක සත්යයාට දුකද.
이제 그 마을 사람들이 괴로워합니까? ‘아이고, 우리한테 못된 짓 하던 놈, 우리가 지나가면 길을 지키고 기다렸다 때리던 놈, 저것 좀 봐, 지팡이 짚고 가네. 우리 마음이 참 아프다’ 합니까? ‘겨우 됐다, 신이 굽어보셨나 보다, 저놈한테 병이 생겨 쓰러져서 우리가 살았다’ 하고 기뻐하지 않습니까. 그러니 모든 jarā가 세상 중생에게 dukkha입니까?
එහෙනම් මේ ජරාවල තියෙනවා ප්රිය ජරාවක් තියෙනවා, අප්රිය ජරාවක් තියෙනවා. ප්රිය ජරාව ලෝක සත්යයාට ප්රිය දේ ජරාවට පත් වෙනවට නම් දුකයි. අප්රිය දේවල් ජරාවට පත්වෙනකොට ඒක දුක නැහ.
그러니 이 jarā에는 좋은 jarā가 있고 싫은 jarā가 있습니다. 세상 중생에게 좋은 것이 jarā에 이르는 것은 dukkha입니다. 싫은 것들이 jarā에 이를 때 그것은 dukkha가 아닙니다.
එහෙනම් අපි අප්රිය කරන්නේ මොන ජරාවට. ප්රිය දේවල් ජරාවට පත් වෙන්න නම් අපි ඒක ප්රිය කරන්නේ නෑ.
그러면 우리는 어떤 jarā를 싫어합니까? 좋은 것들이 jarā에 이르는 것을 우리는 좋아하지 않습니다.
මෙන්න ජරා අපි දුක්ඛා ජරා අපි දුක්ඛා. අප්රිය ජරාවක් තියෙනවා අපිට යමක් ප්රිය නම් මධුර නම් ඒක ජරාවට පත් වෙනන්න අපි කැමති නැහැ. මෙන්න අප්රිය ජරා ලෝකේ ප්රිය ජරාවක් තියෙනවා. අපිට අවැඩ කරනවා නම්, අපිට හිං හිංසා කරනවා නම් ඒක ජරාවට පත් වෙනකොට අපිට ඒක දුක නෑ.
바로 ‘jarā api dukkhā’, ‘jarā api dukkhā’입니다. 싫은 jarā가 있습니다. 우리에게 무언가가 좋고 달콤하다면 그것이 jarā에 이르는 것을 우리는 바라지 않습니다. 이것이 싫은 jarā입니다. 세상에는 좋은 jarā도 있습니다. 우리에게 해를 끼치고 우리를 괴롭히는 것이라면, 그것이 jarā에 이를 때 우리에게 그것은 dukkha가 아닙니다.
එහෙනම් අපිට දුක දෙන්නේ මොනවයද?
그러면 우리에게 dukkha를 주는 것은 무엇입니까?
අපි අප්රිය කරන දෙයක් ජරක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)