satta visuddhi로 닦는 길: dukkha ariya sacca 바로 보기 1
සප්ත විසුද්ධියට කමටහන් වැඩීමට නිවැරදි දුක්ඛ අරිය සත්යය දකින අයුරු - 1 කොටස
මාතෘකාවක් වශයෙන් ලැබිලා තියෙන්නේ අ සීල සත්ව විශුද්ධිය මුල් කරගෙන ආර්ය මාර්ගය වඩා ගැනීමට අවශ්ය කරන පහසුම කර්මස්ථානයක්
주제로 받은 것은 sīla visuddhi를 바탕으로 ariya magga를 닦는 데 필요한 가장 쉬운 kammaṭṭhāna입니다.
මුලටම තෝරාගන්න කුමක් ගත යුතුද කියන කාරණය
맨 먼저 무엇을 골라 잡아야 하는가 하는 문제입니다.
මේකදී අපි තේරුම් ගන්න අවශ්යම කරන කොටස තියෙන්නේ සීල විශුද්ධි චිත්ත විශුද්ධි දිට්ඨි විශුද්ධි කංකා විතර විශුද්ධි මග්ගාම මග්ග ඥාන දර්ස්සන විශුද්ධි පටිපදා ඥාන දස්සන විශුද්ධි ඥාන දර්ස්සන විශුද්ධි කියලා.
여기서 우리가 꼭 알아야 할 것은 sīla visuddhi, citta visuddhi, diṭṭhi visuddhi, kaṅkhāvitaraṇa visuddhi, maggāmagga ñāṇadassana visuddhi, paṭipadā ñāṇadassana visuddhi, ñāṇadassana visuddhi입니다.
විසුද්ධභාවයට පත්වෙන්න නැත්නම් ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න තත්ත්වයට පත්වෙන්න අවශ්ය කරන කාරණා හතක් තියෙනවා. අපිට සප්ත විශුද්ධිය කියලා කියනවා. මෙන්න මේ සප්ත විශුද්ධිය තෝරාගන්න ඕනේ ආර්යෂ්ඨාංගයක මාගය වඩන්න ඉස්සෙල්ලමත්. මුලින්ම දැනගත යුතු කාරණයක්. දැන් හුඟාක් විග්රහ සහිතව
맑음에 이르려면, 곧 ariya magga를 채우는 자리에 이르려면 필요한 일곱 가지가 있습니다. 이것을 satta visuddhi라고 합니다. ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦기에 앞서 먼저 이 satta visuddhi를 가려 알아야 합니다. 맨 먼저 알아야 할 일입니다.
කාරණයක්. දැන් හුඟාක් විග්රහ සහිතව තේරුම් ගන්න තියෙනවා එක එක සතර සතිපට්ඨානය වැඩීම ආදි වශයෙන් විග්රහ කරනකොට ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය විග්රහ කරනකොට ඉතින් මේක විග්රහ කර මූලික ධර්මය විග්රහ කරගත්තට පස්සේ අපි කොයි ව්යාකාරයෙන් ගත්තත් ඒ අනුකූලව අපි හටියට ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය නැත්නම් යථාර්ථයෙන් පූර්ණය කරගෙන යනවා නම් සීල විශුද්ධියෙන් කෙරෙන්නෙත් ඒකමයි.
이제 자세히 풀어서 알아야 할 것이 있습니다. cattāro satipaṭṭhāna 닦기 같은 것으로 풀이하든 ariya aṭṭhaṅgika magga로 풀이하든, 이 바탕 dhamma를 풀어낸 뒤에는 어느 쪽으로 잡든 그에 맞게 ariya aṭṭhaṅgika magga를 실제로 채워 가는 것이라면, sīla visuddhi로 하는 것도 바로 그것입니다.
තිවල සුචරිතය පූර්ණය කරනවා කිව්වත්, සතර සතිපට්ඨානය පූර්ණය කරනවා කිව්වත් ආර්යට්ඨාංගික මාර්ගය පූර්ණය කරනවා කිව්වත්, සත්ත බොජ්ඣංග ධර්ම පූර්ණය කරනවා කිව්වත් මේ කොයි යකින් පෙන්නුවත් සත්තිස් බෝධි පාක්ෂික ධර්ම තුළින් නිවන් මගයි පෙන්නන්නේ.
세 가지 sucarita를 채운다 하든, cattāro satipaṭṭhāna를 채운다 하든, ariya aṭṭhaṅgika magga를 채운다 하든, satta bojjhaṅga를 채운다 하든, 어느 쪽으로 보여 주어도 sattatiṃsa bodhipakkhiya dhammā를 통해 nibbāna로 가는 길을 보여 주는 것입니다.
න් මේකෙදී අපි හොඳින්ම තේරුම් අරගන්න ඕනේ සපත්ව විශුද්ධි ක්රමයත් එක්තරා ක්රමයක්. ඔය කියන සතීස් බෝධි පාක්ෂික ධර්මය වඩන ක්රමයක් තමයි සප්ත විශුද්ධි මාර්ගයෙන් ගෙනියන ක්රමය.
그러니 여기서 잘 알아 두어야 할 것은 satta visuddhi 방식도 여러 방식 가운데 하나라는 점입니다. 그 sattatiṃsa bodhipakkhiya dhammā를 닦는 한 방식이 satta visuddhi 길로 이끌어 가는 방식입니다.
දැන් ඔය ක්රමයම තමයි අනිත් ක්රම වලින් කිව්වත් ඔය හැම ක්රමයකින්ම විග්රහ කරනට සත්්ත විසුද්ධි ක්රමය විග්රහ කරපු එක ඔනම් ත්රිවිධ සචරිත ක්රමය විග්රහ කරන්නත් පුළුවන්. ඒකම සතර සතිපට්ඨානය වශයෙන් විග්රහ කරන්නත් පුළුවන්.
바로 이 방식을 다른 방식으로 말해도, 어느 방식으로 풀이해도 됩니다. satta visuddhi 방식으로 풀이한 것을 세 가지 sucarita 방식으로도 풀이할 수 있고, 그것을 그대로 cattāro satipaṭṭhāna로도 풀이할 수 있습니다.
ඒ වගේම පංච ඉන්ද්රිය පංච බල සත්ත බොජ්ඣංග ආදී ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය ආදී වශයෙන් විග්රහ කරන්නත් පුළුවන්. මේ කොයි අතින් විග්රහ කරගෙන ගියත් විග්රහ යන්නේ ඔය රටාවටයි. එකක් විග්රහ කරගත්තාම ඒ සෑම
또 pañca indriya, pañca bala, satta bojjhaṅga, ariya aṭṭhaṅgika magga 같은 것으로도 풀이할 수 있습니다. 어느 쪽으로 풀어 가도 그 풀이는 같은 틀을 따라갑니다.
රටාවටයි. එකක් විග්රහ කරගත්තාම ඒ සෑම දෙයක්ම සෑම ක්රමයකම කර්මස්ථානයක් වඩනකොට සත්තිස් බෝධි පාක්ෂික ධර්ම තුළින් තමයි ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය පූර්ණය වෙන්නේ නැත්නම් සත්ත භෝජ්ඣංග පූර්ණය වෙන්නේ ආදි වශයෙන් කොහොම කිව්වත් පූර්ණ වෙන්නේ සත්තිස් බෝධි පාක්ෂික ධර්ම තුළින්.
하나를 풀어내고 나면, 어느 방식으로 kammaṭṭhāna를 닦든 ariya aṭṭhaṅgika magga가 채워지는 것도, satta bojjhaṅga가 채워지는 것도, 어떻게 말하든 sattatiṃsa bodhipakkhiya dhammā를 통해서 채워지는 것입니다.
විග්රහ කරගන්නට අපිට පේනවා. එකින් එකට ඒ බෝධි පාක්ෂික ධර්මයන්ට හෝ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයට හෝ සතර සතිපට්ඨානයට හෝ අඩංගු වෙන හැටි විග්රහ කරගන්න පුළුවන්.
풀어 보면 우리에게 보입니다. 하나하나가 그 bodhipakkhiya dhammā에, ariya aṭṭhaṅgika magga에, 또는 cattāro satipaṭṭhāna에 어떻게 들어가는지 풀어 볼 수 있습니다.
එතකොටයි තේරෙන්නේ ආර්ය මොන විදිහෙන් හරි ශාසනික මාර්ගයක් අනුගමනය කළා නම් ඒක ත්රිවිධෝ චරිතය පූර්ණ කරන මාර්ගය. ඒ අනුව නම් ඒක විග්රහ කළ හැකි. සතර සතිපට්ඨානය පූර්ණය කරන මාර්ගය වශයෙන් නම් එහෙම විග්රහ කළ හැකි. ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය පූර්ණ වෙන ආකාරයෙන් එහෙම විග්රහ කළ හැකි.
그때에야 알게 됩니다. 어떤 방식으로든 sāsana의 ariya 길을 따랐다면 그것은 세 가지 sucarita를 채우는 길입니다. 그에 따라 그렇게 풀이할 수 있습니다. cattāro satipaṭṭhāna를 채우는 길로도 그렇게 풀이할 수 있고, ariya aṭṭhaṅgika magga가 채워지는 모습으로도 그렇게 풀이할 수 있습니다.
බොජ්ඣංග භාවනා වශයෙන් එහෙම විග්රහ කළ හැකි. කොයි ක්රමයෙන් කරලත් කරන්නේ සත්තිස් බෝධි පාක්ෂික ධර්ම තුළින් නිවන් මග වැඩෙන හැටි. තේරුම් ගන්න ඕනේ. [ගොරවනවා][උගුර කෑරීම]
bojjhaṅga bhāvanā로도 그렇게 풀이할 수 있습니다. 어느 방식으로 하든 하는 일은 sattatiṃsa bodhipakkhiya dhammā를 통해 nibbāna 길이 자라나는 모습입니다. 이것을 알아야 합니다.
එහට මෙන්න මේ තුළින් අපි දැනගන්න ඕනේ [උගුර කෑරීම] සීල විශුද්ධිය තෝරගන්න.
그래서 이것을 통해 우리가 알아야 할 것은 sīla visuddhi를 가려내는 일입니다.
දැන් අපි සමාධාන වෙන එකක් තියෙනවා නම් සමාධානය වෙන්නේ වතාවක්. වත විශුද්ධිය නෙමෙයි. දැන් අද වෙනකොට බොහෝකොටම පටලවාගෙන තියෙන දෙයක්.
이제 우리가 받아 지니는(samādāna) 것이 있다면, 받아 지니는 그것은 vata(다짐)입니다. vata는 visuddhi가 아닙니다. 오늘날 많은 이들이 이것을 헷갈리고 있습니다.
දැන් පංචශීල වත අෂ්ඨාංග සීල වත නවාංග උපසත වත ගිහි දස සීල වත සාමනේර දස සීල වත උපසම්පදා දස සීල වත කිව්වත් ඒ වගේම අපි ආජීවමක සීලය කියලා කිව්වත් ඔය කොයි ආකාරයෙන් කිව්වත් ගිහි පැවිදි දෙ පාර්සවයටම යම්කිසි වතක් පූර්ණය කරනවා නම් [උගුර කෑරීම] යං සමාදානං තං වතං කියන එකට ඒක වැටෙනවා.
pañcasīla vata, aṭṭhaṅga sīla vata, navaṅga uposatha vata, 재가자의 dasa sīla vata, sāmaṇera dasa sīla vata, upasampadā sīla vata라 하든, 또 ājīvaṭṭhamaka sīla라 하든, 어떻게 부르든 재가와 출가 양쪽이 어떤 vata를 채운다면 그것은 'yaṃ samādānaṃ taṃ vataṃ'이라는 말에 들어갑니다.
යම් සමාදානයක් ඇත්්ද ඒක වතකි. සංවරට්ේන සීලං සංවරත්තයේ පිහිටීමක් ඇත්්ද ඒ සීලයගේ දැන් මේක හොඳට තේරුම් ගන්න ඕනේ.
받아 지님이 있는 곳, 그것이 vata입니다. 'saṃvaraṭṭhena sīlaṃ', saṃvara(지킴)에 자리 잡음이 있는 곳, 그것이 sīla입니다.
ඒ සීලයගේ දැන් මේක හොඳට තේරුම් ගන්න ඕනේ. සංවරත්වයේ පිහිටීමක් නැත්නම් සීලයක් පහළ වෙන්නේ නෑ. සංවරත්වයේ පිහිටීමෙන්මයි සීලයක් පහළ වෙන්නේ.
이것을 잘 알아야 합니다. saṃvara에 자리 잡음이 없으면 sīla는 생겨나지 않습니다. saṃvara에 자리 잡음으로써만 sīla가 생겨납니다.
දැන් සංවරත්වය කොහොමද පිහිටන්නේ? වතෙන් මොකක්ද කරන්නේ? මේ කියන කාරණා අපි එකින් එක විග්රහ කරලා දැනගන්න ඕනේ.
그러면 saṃvara는 어떻게 자리 잡습니까? vata로는 무엇을 합니까? 이것들을 하나씩 풀어서 알아야 합니다.
වතකින් කරනවා සීලයට ආධාරයක් දෙනවා. වත නැති අයත් සීලය පූර්ණය කරමින් තියෙනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ. එක වතක්වත් සමාදන් වුණේ නෑ. නමුත් බණ අහලා අවසාන වෙනකොට සෝතාපන්න වෙලා.
vata는 sīla에 도움을 줍니다. Buddha께서 계시던 때에는 vata가 없는 이들도 sīla를 채우고 있었습니다. vata 하나 받아 지니지 않았지만, 법문을 듣고 끝날 무렵에는 sotāpanna가 되었습니다.
සෝතාපන්න කෙනාට අඛණ්ඩ, අචිත්ර, අසබල, අකල්මාස කියන කැඩෙන්න නැති, සිදුරු වෙන්නේ නැති ඒ වගේම දුබල වෙන්න ඇති කාට බැඳෙන්න ඇති. සීල ගුණයක් ලැබෙනවා. හැබැයි වත කියන එක එහෙමන එක කැඩෙනවා. ඒකට හේතුව අපි බලන්න ඕනේ.
sotāpanna에게는 akhaṇḍa, acchidda, asabala, akammāsa라 하는, 깨지지 않고 구멍 나지 않으며 얼룩지지 않는 sīla의 덕이 얻어집니다. 그러나 vata라는 것은 그렇게 해도 깨집니다. 그 까닭을 살펴봐야 합니다.
නොකැඩෙන්නේ ඇයි? නොකැඩෙන්නත් හේතුවක් තියෙනවා. මොකද මේ ධර්මය හේතුඵලවාදයක්. ඇයි කැඩෙන්නේ නැත්තේ? ඇයි බිඳෙන්නේ නැත්තේ? ඇයි සිදුරු වෙන්නේ නැත්තේ? ඇයි කහට බැඳෙන්නේ නැත්තේ? ඒකට හේතුව මොකක්ද? ඒකත් අපි දකින්න ඕනේ.
왜 깨지지 않습니까? 깨지지 않는 데에도 까닭이 있습니다. 이 dhamma는 원인과 결과의 가르침이기 때문입니다. 왜 깨지지 않고, 왜 부서지지 않고, 왜 구멍 나지 않고, 왜 얼룩이 들지 않습니까? 그 까닭은 무엇입니까? 그것도 우리가 보아야 합니다.
දැන් අපි සමාදන් වෙලා ඉන්න දෙයක් තියෙනවා නම් සමාදන් වෙලා ඉන්න දේ තුළින් අපිට යම්කිසි ආකාරයකින් හොඳට හෝදිසියෙන් ඉන්නකම් ඒ සමාදානය කැඩෙන්නේ නැතුව බේරගත්ත ය. අපි මෙහෙම හිතන්නකෝ න පොඩි උදාහරණයක් කර මේ ඉස්සෙල්ලා මූලික උදාහරණයින් තෝරගෙන ඉන්න ඕනේ.
우리가 받아 지니고 있는 것이 있다면, 그 받아 지닌 것을 통해 어떻게든 잘 조심하고 있는 동안에는 그 받아 지님을 깨지지 않게 지켜 냅니다. 이렇게 생각해 봅시다. 작은 보기를 하나 들겠습니다. 먼저 바탕이 되는 보기를 골라 두어야 합니다.
යම් කෙනෙක්ගේ යම් හේතුවකින් අත කපනවා. මොනවා හරි අසනීපයක් නිසයි අත කපනවා. අපි හත කපන්න ඉස්සෙල්ලා එයාට කියනවා. අහවල් ජාතිය බැරි වෙලාවත් අල්ලන්න එපා. මේ මේ වගේ ජාතිය අල්ලන්න එපා. දැන් අපිට ඔහොම අපි කවුරු හරි කියනවා. මොන මොනවද අල්ලන්න එපා. න්න අපි මොනවාහරි ජාති ටිකක් කියනවා. කොහේ ගියත්, කොහේදි දැක්කත් මෙන්න මේ මේ ජාතිය අල්ලන්න එපා.
어떤 사람이 어떤 까닭으로 팔을 잘라야 합니다. 무슨 병 때문에 팔을 자릅니다. 팔을 자르기 전에 그에게 말합니다. '이런 것은 절대 만지지 마라. 이런 종류는 만지지 마라.' 누군가 이렇게 일러 줍니다. 무엇무엇을 만지지 말라고 몇 가지를 일러 줍니다. '어디를 가든, 어디서 보든 이런 것들은 만지지 마라.'
අර අත තියෙන තාකල් අත් දෙක තියෙන තාකල් ඒම මනුස්සයා. හොඳ හෝදිසියකින් ඉන්න ඕනේ. ඕනකමකුත් තියෙනවා නම් පුරුද්ධට හරි අහුවෙනවා නම්, ඇල්ලෙනවා නම්. එයා හොඳ හෝදිසියකින් ඉන්න ඕනේ ඒ කිව්ව ජාති මතක තියා ඉන්න ඕනේ. අල්ලන්නේ නැතුව බේරිලා ඉන්න. එයාටත් අල්ලන්න නැතුව ඉන්න පුළුවන්.
그 팔이 있는 동안, 두 팔이 있는 동안 그 사람은 늘 잘 조심해야 합니다. 바라는 마음이 있다면, 버릇처럼 손이 가거나 닿게 된다면, 그는 잘 조심하며 일러 준 것들을 기억하고 만지지 않도록 지켜야 합니다. 그도 만지지 않고 지낼 수는 있습니다.
යම් හේතුවකින් මිනිහෙ කපනවා. අත් දෙක කපන්න සිද්ධ වුණා. දැන් අත් දෙක නෑ. දැන් එහරත් තියන්න ඕනේද? අහවල් ජාතියෙන් එහෙම බැරිවත් අල්ලන්න එපා කියලා. අවසියෙන් හිටියොත් එහෙම අහුවෙයිද? අත් දෙක නැති කෙනා.
어떤 까닭으로 그 사람의 두 팔을 모두 잘라야 했습니다. 이제 두 팔이 없습니다. 그래도 '이런 것은 혹시라도 만지지 마라'고 일러 두어야 합니까? 정신을 놓고 있으면 손이 닿겠습니까? 두 팔이 없는 사람이 말입니다.
කෙනෙගේ අදක කපලා දැම්මනක්. එයා අවසීහෙන් හිටියත්, සිහියෙන් හිටියත්. අල්ලන්න එපා කියන වචනේ කියන්නවත් ඕනැද එයාට. ඔවන ඕන කමක් නෑහ. මොකෝ අත්දක නැහ. නම් මොනවා අල්ලන්නද? හොඳ අත්එක නැති බව එයා දන්නේ නැතුව ඉන්නවා. ඒත් අහුවෙයිද? අත්දක නැති බව සිහි කර ඉන්නවා. ඒත් අහුවෙයිද? කොහොමත් අහුවෙන ක්රමයක් නැහ.
두 팔을 잘라 버린 사람은 정신을 놓고 있든 정신을 차리고 있든, 그에게 만지지 말라는 말을 할 필요라도 있습니까? 그럴 필요가 없습니다. 두 팔이 없는데 무엇을 만지겠습니까? 팔이 없다는 것을 모르고 있어도 닿겠습니까? 팔이 없음을 떠올리고 있어도 닿겠습니까? 어떻게도 닿을 길이 없습니다.
හැබැයි අත් දෙක තියෙන තාකල් එයාට හොඳ පරිසමක් කියා දෙන්න ඕනේ. හැමියෙන් මනා සිහියෙන් ඉන්න හොඳ සිහියෙන් ඉඳලා මෙන්න මේ වැරදි වැරදි ටික හිතෙන් කයින් වචනයෙන් කරන්න එපා.
그러나 두 팔이 있는 동안에는 그에게 잘 조심하라고 가르쳐야 합니다. 늘 바른 sati로, 좋은 sati로 지내며 이런 잘못들을 마음과 몸과 말로 하지 말라고.
එහෙනම් එයාට ඒක හිත කය වචනය උපකරණයක් වෙලා තියෙනවා නම් යම්කිසි වැරදි වැඩකට. ඒ උපකරණයක් වෙලා තියෙනකන් එයාට සිද්ධ වෙනවා පරිසම් කරගන්න වත වත පරිස්සං කරගන්න සිද්ධ වෙනවා. වතක හික්මලා ඉඳලා ඒ තුළින් එයාට සිද්ධ වෙනවා අර වැරදි පැත්ත දුශ්චර්ත පැත්ත නොකර ඉන්න.
그러니 마음과 몸과 말이 어떤 잘못된 일의 도구가 되어 있는 동안에는 그는 조심해야 합니다. vata를 지켜야 합니다. vata로 길들여 지내면서 그 잘못된 쪽, duccarita 쪽을 하지 않고 지내야 합니다.
හොඳයි හිත තුළ ඒක වැද්ද ගැනීමට මූල ධර්මයක් තියෙනවා නම් හේතුවක් තියෙනවානම් යම් ක්රමයකින් ඒ හේතුව බිද දැම්මනම්. දැන් ඉතින් එයාට වතකින් වැරලා තියෙනවා. ට වතකින් කරන්න දෙයක් නෑහනේ.
좋습니다. 마음속에 그것이 생겨나는 뿌리 dhamma, 곧 원인이 있다면, 어떤 방법으로 그 원인을 부숴 버렸다면, 이제 그에게는 vata가 필요 없어졌습니다. vata로 할 일이 없습니다.
දුශ්චරිතයට හේතු කාරක වන්නා වූ මානසිකත්වයක් යම් කෙනෙක් නැති වුණානම් ඊට පස්සේ එයා එයට දුෂ්චරිතයන්ගෙන් වෙන් වෙන්න වතපනවන්න ඕන. පැනෙව්වත් නැතත් එයාගෙන් ඒක සිද්ධ වෙන්න විදිහක් නෑ. මොකද හේතුව? එයාගේ මානසිකත්වය තුළ ඒ දුච්චරිතය හටගන්න තිබිච්ච හේතුව නෑ.
duccarita의 원인이 되는 마음 상태가 어떤 사람에게서 없어졌다면, 그 뒤에는 그가 duccarita를 멀리하도록 vata를 세우든 세우지 않든 그에게서 그런 일이 일어날 길이 없습니다. 왜 그렇습니까? 그의 마음속에 그 duccarita가 생겨날 원인이 없기 때문입니다.
එහෙනම් ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය නැත්නම් මේ ආර්ය මාර්ගය කියන්නේ. ඔන්න ඒ දුෂ්චරිත හටගැනීමට තියෙන හේතුව විඳන ක්රමයක්.
그렇다면 ariya aṭṭhaṅgika magga, 곧 이 ariya magga라는 것은 duccarita가 생겨나는 원인을 부수는 방법입니다.
වත කියන්නේ. ඒ හේතුව බිඳින්නේ නැතුව ඒක පැත්තකින් තියෙනවා. හොඳට සිහි බුද්ධියෙන් පරිස්සං වෙවිවී නොකර ඉන්න ක්රමයක් දුසරිතය නොකර ඉන්න
vata란 그 원인을 부수지 않고 한쪽에 둔 채, sati와 슬기로 조심하며 duccarita를 하지 않고 지내는 방법입니다.
කෙරෙන්න එන්න ඉඩ තියෙනවා මොකද? හේතුව තියෙන නිසා. එහෙනම් හැම වෙලේම මනාසීහකින් ඉඳලා ඒ මොනවා මම ප්රාණඝාත කරන්නේ නැහ. මම හොර මැරවංචා කරන්නේ නැහැ ම සුරා සූදුරා කරගන්න නැහැ ම බොරු කියන්නේ නැහැ මම කේලන් කියන්නේ නැහැ මරු වචන කියන්නේ නැහැ. මහ ම ප්රලාප කියන්න නැහ. මම හොඳ සමාධානය වෙච්ච වසක ඉඳලයි මේ ටික කරගෙන ඉන්නේ කියලා එයාට ඒක කරන්න වෙනවා.
원인이 있기 때문에 저지르게 될 틈이 남아 있습니다. 그래서 늘 바른 sati로 '나는 산 목숨을 죽이지 않는다, 나는 도둑질과 속임을 하지 않는다, 술과 노름을 하지 않는다, 거짓말을 하지 않는다, 이간질을 하지 않는다, 거친 말을 하지 않는다, 쓸데없는 말을 하지 않는다, 나는 잘 받아 지닌 vata에 머물며 이것들을 지키고 있다' 하고 그는 그렇게 해 나가야 합니다.
එහෙනම් ඒ මානසිකත්වය සුද්ධ වුණා නම් යම් දවස හරියාකාර ක්රමයක් තුළින්. එයාට මම ප්රාණඝ ගාත කරන්නේ නැහැ. මම හොර මැරවංචා කරන්න කියලා සමාදන් වෙන්න එකක් තියෙනවා අති තුර වෙලා සමාදන් වුනත් එකයි නැතත් එකයි එයාගෙන් කෙරෙන්න හේතුනේ. මොකද හිතේ හටගන්න තිබි පිච්ච කහට හටගන්න තිය මුල කැපිලා.
그러나 어느 날 바른 방법을 통해 그 마음 상태가 맑아졌다면, '나는 산 목숨을 죽이지 않는다, 나는 도둑질과 속임을 하지 않는다'고 받아 지니는 것이 있더라도, 받아 지니든 않든 마찬가지로 그에게서 저질러질 까닭이 없습니다. 마음에 얼룩이 생겨날 뿌리가 잘려 나갔기 때문입니다.
මෙන්න මේකේ තියෙනවා අනුසය බිඳිනවා කියලා. හිත තුළ මතුවෙලා නෑ. ඒකට හේතුකාරයක් ආපුහම මතු වෙන්න ඉඩ තියෙනවා. ඒ නිසාම හේතුකාරයක් ආපු තැන මතුව මතු වෙන්න ඉඩ තියෙන නිසා මතු වෙන්න පුළුවන්. අන්න එයාට වතක් ආරක්ෂා කරෙන්න බොහෝම සිහියෙන් ඉන්න සිද්ධ වෙනවා ඒ කාලේ තුළ.
여기에 anusaya를 부순다는 것이 있습니다. 마음에 떠올라 있지 않더라도, 그 원인이 되는 것이 오면 떠오를 틈이 있습니다. 그러니 원인이 오는 자리에서는 떠오를 틈이 있으므로 떠오를 수 있습니다. 그래서 그 기간 동안 그는 vata를 지키려면 아주 sati를 갖추고 지내야 합니다.
යම් දසක අනුසය කියන අභ්යන්තරයෙන් ඒ අරමුණු ආවත් මතු වෙන්න තිබිච්ච හේතුව නැත්නම්. රාගය නැවති හේතුව හටගන්න තිබිච්ච රාග මූලය නැත්නම්. ද්වේශයට හේතුකාරය නැත්නම්, මෝහයට හේතුකාරය නැත්නම්. රාගය නිසා, ද්වේශය නිසා, මෝහය නිසා යම්කිසි දුච්චරිතයක් හෝ යම් පාපයක් සිද්ධ වෙන්න තිබුණාම්. දැන් එයාගෙන් සිද්ධ වෙන්න කොහොමත් ක්රමයක් නැ. මොකද අනුසය විඳ හින්දා.
어느 날 anusaya라는 안쪽의 것, 곧 대상이 와도 떠오를 원인이 없어지면, rāga가 생겨날 rāga의 뿌리가 없고, dosa의 원인이 없고, moha의 원인이 없으면, rāga나 dosa나 moha 때문에 어떤 duccarita나 pāpa가 생길 수 있었던 것이 이제 그에게서는 생길 길이 전혀 없습니다. anusaya를 부수었기 때문입니다.
අන්න අනුසය විඳිනවා කියන යමක් ඇත්්ද ආර්ය මාර්ගයෙන් සිද්ධ කරගන්නේ ඔන්න ඕකයි.
anusaya를 부순다는 것이 있다면, ariya magga로 이루는 것이 바로 그것입니다.
මේකේ වාසනාව තියෙන්නේ බෞද්ධ කියන පිරිසටත්. එහෙනම් මේ බුදු දහම අහලා හරියාකාරයෝ තේරුම් අරගෙන ඒ සඳහා තිබෙන ඖෂධයක් තියෙනවා ඒ අනුසය විදින ඖෂධයක්. අන්න ඒ ඖෂධය අරගෙන නිරෝගී වෙච්ච පුද්ගලයාටයි ඔය කියන වාසනාව හම්බ වෙන්නේ.
이 복은 Bauddha라는 사람들에게도 열려 있습니다. 이 Buddha dhamma를 듣고 바르게 알아들으면, 그것을 위한 약, 곧 anusaya를 부수는 약이 있습니다. 그 약을 먹고 병이 나은 사람에게 그 복이 옵니다.
ඔයිට පිටස්ර කිසිම ශාසනා කියන මාර්ගයක ඔය අනුසය බිඳින ඖෂධය නෑ. ඒ අනුසය බිදින ඖෂධය නැති නිසාම කොයිතරම් වත පුරාගෙන හිටියත් එයා වතේ ඉන්නවා මිසා. වතේ ඉඳලා හුරු කරගත්ත ගති ලක්ෂණය පහළ කරගන්නවා මිසා. අර අනුසය බිඳිනවා කියන එක සිද්ධ වෙන්නේ නැති හ කොයිම මොහොතක හරි කවදා හරි ආය සැරයක් අර අපේ අදි මතක් කරෙන තිවිට ආවර්ජනය අමතක වෙච්ච වෙලාවක මොහොතක හරි අරක කෙරෙන්න පුළුවන්.
이 밖의 어떤 가르침의 길에도 anusaya를 부수는 약은 없습니다. 그 약이 없기 때문에 아무리 vata를 채우며 지내도 그는 vata 안에 있을 뿐이고, vata에 머물며 몸에 밴 성품을 드러낼 뿐, anusaya를 부순다는 일은 일어나지 않습니다. 언제든 다시 한 번, 떠올려 살피는 것을 잊은 한순간에 그 일을 저지를 수 있습니다.
එහෙනම් මෙන්න මේ වාසනාව තියෙන්නේ ආර්යයන්ට ආර්යෝ කියලා කියන්නේ ඔය ලෝභයට ද්වේශයට මෝහයට හේතුකාරකවන්න මූල ධර්මය හිතෙන් බිදිලා ගියයි. මාත්රයක් හරි බිදුන නම් එතැන් පටන් ආර්ය මාර්ගයට අවതීරණ වුණා.
그러니 이 복은 ariya들에게 있습니다. ariya란 lobha, dosa, moha의 원인이 되는 뿌리 dhamma가 마음에서 부서져 나간 이입니다. 조금이라도 부서졌다면 그때부터 ariya magga에 들어선 것입니다.
එතන පටන් ගන්නේ ඒ මාත්රයෙන් මාත්රය බිඳලා බිඳලා කෙළවර කරපු දාට අරිහත්ය. උන්වහන්සේගෙන් සියලු පව් වලට තිබි වෙච්ච අනුසය විදුනා. නැහනම් ලෝභක්ෂයයි, ද්වේශක්යයි, මෝහක්ෂයයි සම්පූර්ණයි.
거기서 시작해 조금씩 조금씩 부수어 끝을 낸 날 arahant가 됩니다. 그분에게서는 모든 pāpa의 바탕이던 anusaya가 부서졌습니다. 곧 lobha의 다함, dosa의 다함, moha의 다함이 온전합니다.
දැන් ලෝභක් ක්ෂේ කරන්න, ද්වේශක් ක්ෂය කරන්න, මෝහක් ක්ෂය කරන්න මේ ආර්ය විනය තුළ මාර්ගයක් තියෙනවා මිසක්. කිසිම විදිහකින් ඔප්පු කරන්න බැහ මෙහින් බැහැර තැනක ආර්ය විනයෙන් බැහැරව රාගක් සේවන්න, ද්වේශක් සේවය වෙන්න, මෝහක් සේ තව මගක් තියෙනවා කියලා බොනම තරිකට ඔප්පු කරන්න ක්රමයක් නැහ. කියන්න පුළුවන්. අපි ඒකෙත් තියෙනවා අපි ඒකෙත් තියෙනවා කියලා කියන්න පුළුවන්. හැබැයි ඔප්පු කරන්න බැ. අවංකවම ඔප්පු කරලා පෙන්නන්න බැ. එහෙනම් ඒ සඳහා අවංකව ඔප්පු කරලා පෙන්නන්නේ හැතුඵල න්යායක් තියන්න එකම ධර්මය බුද්ධ ධර්මය මේක ඔප්පු කරන්න පුළුවන් කිසි ප්රශ්නයක් නැතුව
lobha를 다하게 하고 dosa를 다하게 하고 moha를 다하게 하는 길은 이 ariya vinaya 안에만 있습니다. 이 밖, ariya vinaya 밖 어딘가에 rāga를 다하고 dosa를 다하고 moha를 다하는 다른 길이 있다고 어떤 논리로도 증명할 방법이 없습니다. 말할 수는 있습니다. '우리 쪽에도 있다, 우리에게도 있다'고 말할 수는 있습니다. 그러나 증명할 수는 없습니다. 정직하게 증명해 보일 수 없습니다. 이것을 정직하게 증명해 보이는 원인과 결과의 이치를 가진 오직 하나의 dhamma가 Buddha dhamma입니다. 이것은 아무 문제 없이 증명할 수 있습니다.
දැන් මේ සඳහා තියෙන හේතුඵල න්යාය නැ නියම ධර්ම රටාව දුන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ. අන්න ඒක තමයි දහම් ඖෂධය කියන්නේ. ඒක බොහෝම
이를 위한 원인과 결과의 이치, 참된 dhamma의 틀을 주신 분은 Buddha이십니다. 그것이 바로 dhamma의 약이라는 것입니다.
අන්න ඒක තමයි දහම් ඖෂධය කියන්නේ. ඒක බොහෝම අතොලොස්සයි. අපිට අද වෙලා තියෙන්නේ අතොලොස පැත්තකින්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තියලා. අපි හුඟාක් වැල් වටන් පස්සේ යනවා. හුඟාක් බාහිර ධර්මයන් පස්සේ යනවා. මුළු ත්රිපිටකය කටපාඩම් කරන්න ලැහැ තියෙනවා. පිරිස් සූත්ර කටපාඩම් කරගන්න ලැහැ තියෙනවා. ඕවා ඔක්කොම කටපාඩම් කර ගත්තා හිටියන් ත්රිපිටකධාරී භික්ෂූන් වහන්සේලා කියලා ලස්සරා.
우리는 곁가지 것들을 많이 쫓아다닙니다. 바깥 dhamma들을 많이 쫓아다닙니다. 온 tipiṭaka를 외우려 듭니다. paritta sutta를 외우려 듭니다. 이것들을 모두 외워 두고서 tipiṭaka를 지닌 bhikkhu라고 내세웁니다.
හැබැයි පෘථග්ජන කියන තත්ය එක්කෝ නැති ත්රිපිටකාරි භික්ෂූන් වහන්සේලා හිටපු බව ධර්මය හොඳට පැහැදිලිව සඳහා වෙනවා ත්රිපිටකයම කටපාටන් කරෙන අර්ථවත් දැනගත්තොත් පෘථග්ජන භාවය ඉක්ම ගිහිල්ලා නැති අය ඉල්ලා තියෙන බව ඔප්පු කරලා තියෙනවා. පෙලා තියෙනවා.
그러나 puthujjana의 상태를 넘지 못한 tipiṭaka 지닌 bhikkhu들이 있었다는 것이 dhamma에 분명히 나옵니다. tipiṭaka를 다 외우고 뜻까지 알아도 puthujjana 상태를 넘어서지 못한 이들이 있었다는 것이 밝혀져 있습니다. 경전에 나와 있습니다.
එහෙනම් කටපාඩම් කරගන්න එක, මතක් කරලා තියාගන්න එක අර්ථවට තේරුම් අරන් පමණක් ඉඳීම. මේ කියන රාග අක්ෂයට, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහ අක්ෂයට අවශ්ය වන දහම් ඖෂධය එතන තිබිලා නෑ. තිබිලා තියෙනවා. පරිහරණය කරලා නෑ.
그러니 외우는 것, 기억해 두는 것, 뜻을 알아듣는 데에만 머무는 것—거기에 rāga의 다함, dosa의 다함, moha의 다함에 필요한 dhamma의 약이 없었던 것입니까? 있었습니다. 다만 쓰지 않았을 뿐입니다.
අපි බෙහෙත් ගෙනිලා බෙහෙත් ලියපු පොතක් කරගෙන පොත කටපාන් කරෙන්න ඔක්කොම කරගෙන තියෙනවා බෙහෙත් හදන හැටි දන්නවා, කියන හැටිත් දන්නවා, කොරන හැටිත් දන්නවා. බොන හැටිත් දන්නවා ඔක්කොම පොතෙන් ඉගෙන ගත්තා. හැබැයි මොහොතක්වත් අපි බෙහත හදලා පාවිච්චි කිරීමේ කාර්යයට වැසෙ නැත්නම් අපේ ලිඩේ මාත්රයක්වත් හොඳ වෙන්න විදිහක් නැහැ පොත කොච්චර කටපාඩම් කිරීම කරගෙන තිබුනත් බෙත් පොත
약을 가져와 약 쓰는 책을 만들고 그 책을 다 외워 두었다고 합시다. 약 만드는 법도 알고, 달이는 법도, 다루는 법도, 마시는 법도 알아 모두 책으로 배웠습니다. 그러나 한순간이라도 약을 만들어 쓰는 일을 하지 않으면, 약 책을 아무리 외워 두었어도 우리 병은 조금도 나을 길이 없습니다.
මෙන්න මෙහෙම දෙයක් තමයි මේ ත්රිපිටකය කටපාඩම් කරගන්න ගියත් ත්රිපිටකයේ අර්ථ ඔක්කොම දැනගෙන හිටියත් ඒ පුද්ගලයා නියම දහම් මාර්ගය තුළ මොහොතකින් හරි එතෙන්ට ආවේ නැත්නම් ඒ ක්රමය තුළින්. ඔබට බෙහෙත් පෙවිලා නෑ. ඔබට බෙහෙත් හැදිලා නෑ. මෙන්න මෙයාට කියනවා පද පරමයි.
이와 같습니다. tipiṭaka를 외우려 하든 tipiṭaka의 뜻을 다 알고 있든, 그 사람이 한순간이라도 참된 dhamma의 길에, 그 방법을 통해 들어오지 않았다면 그에게 약을 먹인 것이 아닙니다. 그에게 약이 들어간 것이 아닙니다. 이런 이를 padaparama라고 합니다.
පදය පරම කරගෙන ජීවත් වෙනවා. ඒක තමයි වටිනාම දේ. ඉතින් ඒය තමයි හරි කොයි පොතේ තියෙන්නේ? කොතනද තියෙන්නේ? මොන සූත්රයද ඕ කියා තියෙන්නේ? අපි පිළිගන්නේ නැහ නැත්නම්. මෙන්න ගන්නවා නිගමනයකට. එහෙනම් එයාට පරම වෙලා තියෙන්නේ මොලේ නෙමෙයි. බුද්ධිය නෙමෙයි. පදය
말(pada)을 으뜸으로 삼고 삽니다. 그것이 가장 값진 것이라고 여깁니다. '그래, 그게 맞는데 어느 책에 있느냐? 어디에 있느냐? 어느 sutta에서 그렇게 말했느냐? 그렇지 않으면 받아들이지 않는다' 하고 결론을 내립니다. 그러니 그에게 으뜸이 된 것은 머리도 아니고 슬기도 아니고 말입니다.
අන්න පදය පරම කරගත්ත එක්කෙනාට කියනවා පද පරමයක්. පද පරමයට නිවන්.
말을 으뜸으로 삼은 이를 padaparama라 합니다. padaparama에게 nibbāna가 있겠습니까?
ඉතින් ඕක අපි හොඳට පැහැදිලිව දැනගන්න ඕනේ. ඒක. පද නරකයි කියනවා නෙමෙයි. දැන් මොන පදය හරි බුද්ධිගෝචරව තේරුම් අරගෙන ඒකේ නිවන් මග එළි දක්න්න පුළුවන් වෙන්න ඕනේ. ඒක හොඳ දේශකත්වයක්.
이것을 분명히 알아야 합니다. 말이 나쁘다는 것이 아닙니다. 어떤 말이든 슬기로 알아들어 거기서 nibbāna 길을 밝혀낼 수 있어야 합니다. 그것이 좋은 설법 솜씨입니다.
ඒක හරි වැදගත්. දේශකයන් වහන්සේලා ත්රිපිටක ධර්මය හදාරන්න ඕනේ. හදාරලා බුද්ධි ගෝචර කරගන්න ඕනේ. ඒ බුද්ධිගෝචර කිර කර දේශනා කරපුවහම විශාල වාසනාවක් ලැබෙනවා.
그것은 아주 중요합니다. 설법하는 스님들은 tipiṭaka dhamma를 배워야 합니다. 배워서 슬기로 알아들어야 합니다. 그렇게 알아들어 설하면 큰 복이 얻어집니다.
අපවාද කරනේ මේ අර කෝටිලා හාමුදුරුවෝ ත්රිපිටකධාරී වෙලා කකුසඳ කෝනාගම කාශ්යප කියන බුදුරජාණන් වහන්සේලා කාලෙම ධර්ම දේශනා කරගෙන එදිල්ලා මේ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ කාලේ ධර්ම දේශනා කර ඉඳලා හිටන් එයා උද්දාමයට පත් වෙලා හිටන් ගිහිල්ලා බුදුරජාණන් වහන්සේට කියා හිටියා. ස්වාමීනි මෙච්චර කාලය ඉඳලා. මම ධර්මය දේශනා කරමින් එන්න.
꾸짖음을 들은 이가 바로 그 Poṭṭhila 스님입니다. tipiṭaka를 지니고 Kakusandha, Koṇāgamana, Kassapa 부처님 때부터 dhamma를 설해 왔고, 이 Gotama Buddha 때에도 dhamma를 설하며 지내다가, 들뜬 마음으로 Buddha께 가서 '세존이시여, 이토록 오랜 세월 저는 dhamma를 설해 왔습니다'라고 말씀드렸습니다.
එහ යන්න ඇරලා හටම් බුදුරජාණන් වහන්සේ තුච්ච පෝටලේ යනවද කියලා ඇහුවා. තුුච්ච පෝට්ල කියලා කතා කළා. මොකද කිව්වේ? තමා තමාගේ වැඩේ කරගන්නේ නැතුව අනුන්ට බණ කියා ඉන්නවා උඹ උඹේ වැඩේ කර ගත්තේ නැහැනේ. මේ සැරේවත් ඕකෙන් අහකලා තමන්ගේ වැඩි කරගන්න බලපා. කියලානම් අවවාදයක් කළා.
그러자 Buddha께서 '빈 Poṭṭhila(tuccha Poṭṭhila)가 가느냐' 하고 물으셨습니다. tuccha Poṭṭhila라고 부르셨습니다. 무슨 뜻이었습니까? '자기 일은 하지 않고 남에게 법문만 하고 있구나. 너는 네 일을 하지 않았다. 이번만이라도 그것을 그만두고 네 일을 하도록 하라'는 꾸짖음을 하신 것입니다.
දැන් මේක හරි වැදගත්තා අපිට. දැන් මෙන්න මේ වෙලාවේදී ඒ පෝටිල හාමුදුරුවන්ට එක සිද්ධියක් වුණා. දැන් තමන් ත්රිපිටකාරී. හැබැයි තමන් තමන්ගේ වැඩිය කරගන්න කල්පනා කරනවා තමන්ගේ ත්රිපිටක දාරිත්වය තමන්ට මදිවෙලා.
이것은 우리에게 아주 중요합니다. 바로 이때 그 Poṭṭhila 스님에게 한 가지 일이 일어났습니다. 그는 tipiṭaka를 지닌 이였습니다. 그러나 자기 일을 하려고 생각해 보니 tipiṭaka를 지닌 것만으로는 모자랐습니다.
එහෙනම් අනුන්ගේ ආධාරයක් අවශ්ය නැ සෝතාපන්න ඵලයට පත් වෙච්ච තැන් පටන්. නමුත් එතන්ට පත් වෙලා නොිහිටපු නිසාම අනුන්ගේ ආධාරයක් ඕනෑන්න දෙන්න එයාට අවශ්යයි.
sotāpatti phala에 이른 때부터는 남의 도움이 필요 없습니다. 그러나 거기에 이르지 못했기 때문에 그에게는 남의 도움이 꼭 필요했습니다.
කොච්චර ත්රිපිටකාරී වෙලා හිටියත් එයාට සිද්ධ වුණා. කොච්චර ධර්ම දේශනා කරමින් හිටියත් එයාට සිද්ධ වුණා. ආචාර්යවරයෙක් හමුවෙලා ආචාර්යවරයෙක්ගේ උපදෙස් පරිදි මාර්ගය වඩා ගැනීමට පළමු උපදෙස ගන්න.
아무리 tipiṭaka를 지녔어도, 아무리 dhamma를 설해 왔어도, 그는 스승(ācariya)을 만나 그 스승의 가르침대로 길을 닦기 위한 첫 가르침을 받아야 했습니다.
මාර්ගය ලැබිලා තිබුණ නම් එයාට එච්චර කරුවෙන්න දෙයක් නෑ. අඩු තරමෙන් සෝතාපන්නවලා තියෙන්නේ එක. අන්න ඒ නිසා තමයි අර සිද්ධ වුණේ ගුරුවරයෙක් හොයාගෙන කර්මස්ථානයක් ගන්න.
길을 얻었다면 그렇게까지 할 일은 없었을 것입니다. 적어도 sotāpanna는 되어 있어야 했습니다. 그래서 스승을 찾아 kammaṭṭhāna를 받아야 했던 것입니다.
මේ රජි ගුරුවරයෙක් හොයලා කර්මස්ථානයක් ගන්න බලාපොරොත්තු වෙන් මෙයා නොයෙක් නොයෙක් කර්මස්ථාන ආචාර්යලට ගියා. නමුත් මෙයාගෙන් බණ අහලා මෙයා ධර්මාසනයේ තියලා පැත්තකිලා බණ අහපු අය තමයි මේ දැන් කර්මස්ථානාචර.
그렇게 스승을 찾아 kammaṭṭhāna를 받으려고 그는 여러 kammaṭṭhāna 스승들에게 갔습니다. 그러나 그에게서 법문을 듣고, 그를 dhamma 자리에 앉혀 두고 곁에서 법문을 듣던 이들이 바로 지금의 kammaṭṭhāna 스승들이었습니다.
[උගුර කෑරීම] ඒගොල්ලෝ කියනවා අපි කොහොමද ඔබ වහන්සේට කර්මස්ථානා වෙන්නේ? අපි ඔබ වහන්සේට ගරු කරලා ධර්මයන් වහන්සේ නමක් හැටියට ගරු කරලා බණ අහලා තියෙන කෙනෙක් ඔබ වහන්සේ සම්මත කරලා තියෙන කෙනෙක්. ඉතින් ඔබ වහන්සේ අපි ළඟ දැනගස්සවන්න අපි කැමති නැහැ. අනේ ස්වාමීන් වහන්ස කොහේහරි කමක් නෑහැ නැ ගිහිල්ලා වෙන කෙනෙක් හොයාගන්න. අපිට නම් ඔබ වහන්සේට කර්මස්ථාන දෙන්න විදිහක් නෑහැ කියලා ඔය විදිහට ප්රතික්ෂේප කළා.
그들은 말했습니다. '저희가 어떻게 스님께 kammaṭṭhāna를 드리겠습니까? 저희는 스님을 공경하며 dhamma를 설하는 분으로 받들고 법문을 들어 온 사람들이고, 스님은 모두가 우러르는 분입니다. 저희 곁에 스님을 앉혀 두고 싶지 않습니다. 스님, 아무쪼록 다른 분을 찾아가십시오. 저희는 스님께 kammaṭṭhāna를 드릴 수 없습니다.' 이렇게 거절했습니다.
අන්තිමට බොහෝම දුර පළාතක ගිහිල්ලා ආරංචයක් තියෙනවා හොඳ කර්මස්ථානාචාරවරයෙක් කියනවා කියලා බලන පුංචි හාමුදුරුවනාවක්. අවුරුදු හත අටක වැනි බොහොම බලාපාලේ හාමුදුරුව නමක් හම්බ වුණේ. හැබැයි මානාකාරකමක් තිබුනේ නෑහැ. ඇයට ඕනේ කොහොමහරි නිවන් දකින්න. ඒ නිසා කැමති වුණා. උන්වහන්සේලාන් ගෞරවයෙන් ඉඳලා ඒ කර්මස්ථානය ගන්න.
마침내 아주 먼 곳에 좋은 kammaṭṭhāna 스승이 있다는 소식을 듣고 가 보니 어린 스님이었습니다. 일곱 여덟 살쯤 된 아주 어린 스님을 만났습니다. 그러나 그에게는 자만심이 없었습니다. 어떻게든 nibbāna를 보고 싶었습니다. 그래서 그분을 공경하며 그 kammaṭṭhāna를 받기로 마음먹었습니다.
ඉතින් උන්වහන්සේ මේ ප්රකාශ කළේ මොකද? මම කියන විදිහට අකුරක් නෑ පිළිපදින්න පුළුවන් නම් ඔබ කර ඔබට කර්මස්ථාන දෙන බාර ගන්නවා. හිතුවා කාට නම් බාර ගන්න. ඔබ හිතු මතය ඔබේ දැනීමෙන් ඔබේ හිතු මතය ඒවා කරන්න ගියොත් මම කියන එක පැත්තකින් තියලා ඔබ වහන්සේ කැමති දිහාකට යන්න. මගේෙන් කර්මස්ථානයක් අවශ්ය නම් නැ මම කියන විදිහට ඒ කටයුතුව කරන්න පුළුවන් නම් මම බාරගන්න.
그러자 그분은 무엇이라 하셨습니까? '내가 말하는 대로 한 글자도 어김없이 따를 수 있다면 스님께 kammaṭṭhāna를 드리겠습니다. 스님의 생각, 스님의 앎, 스님의 의견대로 하려 한다면 내 말은 젖혀 두고 원하는 곳으로 가십시오. 나에게서 kammaṭṭhāna를 받고자 한다면, 내가 말하는 대로 할 수 있다면 맡겠습니다.'
ඉතින් දන්නවා බොරු කෙනෙක් නෙමෙයි. ඒ අනුව අහලා මාර්ගය වටලා ප්රතිඵල ලැබුවා අය ඉන්නවා. මාර්ගය හොඳට තේරෙන්නේ දක්ෂ කර්මස්ථානාචාර්ය බව පැහැදිලියි. මැරෙන්න කිව්වත් මම මැරෙනවා. කියන එක කරනවා. මේ අධිෂ්ඨානය අරගෙන ඉල්ලා කිව්වා ඔබ වහන්සේ කියන යමක් ඇට නම් ඒ සියල්ලට මම අවනතයි. ම මම ඒක පිළිගන්නවා මට කර්මස්ථාන දේ.
그분이 거짓된 이가 아니라는 것은 알고 있었습니다. 그분 말씀대로 듣고 길을 닦아 결실을 얻은 이들이 있었습니다. 길을 잘 아는 솜씨 있는 kammaṭṭhāna 스승임이 분명했습니다. '죽으라 하셔도 죽겠습니다. 말씀하시는 대로 하겠습니다.' 이렇게 굳게 다짐하고 말씀드렸습니다. '스님이 말씀하시는 것이라면 무엇이든 따르겠습니다. 받아들이겠습니다. 저에게 kammaṭṭhāna를 주십시오.'
ඒ පරිය එහෙනම් හොඳට ඇඳගන්නකෝ. සිවුරෙම හොඳට ඇඳගෙන පොරවගන්නකෝ. පොරවා ගත්තා. ලොකු මඩවලක් පෙන්නලා එහෙනම් කිව්වා අන්න අර මඩවලේ පස්ස බලන්නේ නැතුව මම කියන එකයි යන්නේ.
'그러면 가사를 잘 여며 입으십시오. 가사를 잘 둘러 입으십시오.' 그는 둘러 입었습니다. 그분은 큰 진흙 웅덩이를 가리키며 말했습니다. '저 진흙 웅덩이로, 뒤돌아보지 말고 내가 말하는 대로 들어가십시오.'
ඒ යන්න ඉස්සරහට යන්න. දැන් ඒ කර්මස්ථානය මොකක්ද මේ පොරන්න හදන කියලවත් ඇහුවේ නැහ. මේක කර්මස්ථානයක්ද මේ මේක මාර්ගයක්නේ. එහෙමවත් කතා කරන්න ගියේ නැහැ. වෙන එකක් වෙච්ච මම කිව්වේ කරනවා කියලා මඩරේ කියන්නේ.
'앞으로 가십시오.' 그는 그 kammaṭṭhāna가 무엇인지, 무엇을 하려는 것인지 묻지도 않았습니다. '이게 kammaṭṭhāna입니까? 이건 길이 아니지 않습니까?' 그런 말도 하지 않았습니다. 무슨 일이 생기든 말씀대로 하겠다고 하고 진흙으로 들어갔습니다.
දනව මට්ටම ගියා පස වලන්න ැ ඉතින්ම යනවා. ආපහු ප්රතිඥාවක් හම්බවෙන්නේ නැ. ආපහු වෙන්න කියලා කියන්නේ නැහැ. යන්න කිව්වා මිසා ඉතින් එන්න කිව්වා නැති ති ගියා දිගට ඉන මට්ටමක් ගියා තවත් යනවා. පපු මට්ටම ගියා තවත් යනවා. වෙන එකක් වෙච්චයි. මැරෙන එකන් හරි යනවා. කරවට්ටක් ගියා. බොහමාරුව. දැන් කරවටක් මඩේ විරීලා. තව තියෙන්නේ නාහට යන්න විතරයි ගියොත් මැරෙනවා. මැරනොත් මැරිච්චා මම කියන එක යනවා කියලා යනකොට අන්න උන්වහන්සේ කියන ඇහුණා ආ දැන් නවතින්න. හැරෙන්න ආපහු හැරුනා. දැන් ගොඩට එන්න.
무릎 높이까지 들어갔습니다. 계속 갑니다. 돌아오라는 말이 없습니다. 가라고 했을 뿐 오라고 하지 않았으니 계속 갔습니다. 허리 높이까지 가고도 더 갑니다. 가슴 높이까지 가고도 더 갑니다. 무슨 일이 생기든, 죽더라도 갑니다. 목까지 들어갔습니다. 아주 힘듭니다. 이제 목까지 진흙에 잠겼습니다. 남은 것은 코까지 가는 것뿐이고, 가면 죽습니다. 죽으면 죽으리라, 말씀대로 간다 하고 가는데 그분의 소리가 들렸습니다. '이제 멈추십시오. 돌아서십시오.' 돌아섰습니다. '이제 뭍으로 나오십시오.'
ගොඩට ආවා.
뭍으로 나왔습니다.
ඔන්න මම ඒකයි කිව්වේ දැන් කර්ම අපි ත්රිපිටකය බලන්න ගිහිල්ලා එරන් බැලුවොත් එහෙම ඕගේ සිද්ධිය නැහ. නිරුක්තිය නැහ. ත්රිපිටකි එන් ඊට පස්සේ මට මල හොද ගත්තට පස්සේ භාවනාවක් දුන්නා කියලා තියෙනවා. ඒකෙන් රහත් වුණා කියලා තියෙනවා. දැන් ඉතින් අපි දන්නේ නැහැ මොකක්ද ඒ කළේ?
그래서 제가 말하는 것입니다. tipiṭaka를 뒤져 보면 이 일의 풀이(nirutti)는 나오지 않습니다. tipiṭaka에는 그 뒤 진흙을 씻고 나서 bhāvanā를 주었다고 되어 있고, 그것으로 arahant가 되었다고 되어 있을 뿐입니다. 그러니 우리는 그분이 무엇을 했는지 모릅니다.
මේ ආර්ය විනය තුළ කවදාවත් හරයක් නැති දෙයක් කර්මස්ථානාචරය දෙන්නේ නෑ. ධර්මය හරි නම් මාර්ගය හරි නම් වැඩක් නැති දෙයක් දෙන්නේ නැ. හැබැයි මේක විග්රහ කරලා දෙන්න ඕනෙත් නෑ.
이 ariya vinaya에서 kammaṭṭhāna 스승은 결코 알맹이 없는 것을 주지 않습니다. dhamma가 바르고 길이 바르다면 쓸데없는 것을 주지 않습니다. 그러나 이것을 풀어서 설명해 줄 필요는 없었습니다.
දැන් අපි ඇහුවොත් එහෙම ඔය රෙද ඇඳගෙන ඉන්නකෝ කිව්වොත් එහෙම කාට හරි කියනවා. ඉතින් ඊට පස්සේ අපි පස්සේ කාලේ කනවා මෙහෙම කිව්වා කියලා තිබුනොත් ඉන් රෙද ඇඳගන්න කිව්වේ කොහෙද කියලා තිබුනේ නැහැනේ කිව්වොත් එහෙම හඳ ඒකත් අපිට කියා තියන්න ඕනෙද ඉනේ ඇඳගන්න මිසක් වෙන කොහේ ඇඳගන්න ඉතින් ඇඟට ඇඳගන්නා මිසක් වෙන මොනවටත් හඳවලා ඉන්නේ. ඉතින් ඒක කියා දෙන්න ඕනේ නැ.
가령 우리가 누군가에게 '그 천을 둘러 입고 있어라'라고 말한다고 합시다. 뒷날 사람들이 그렇게 말했다는 기록만 보고 '허리에 두르라는 말은 어디에도 없지 않느냐'고 묻는다면, 그것까지 말해 두어야 합니까? 허리에 두르지 다른 어디에 두르겠습니까. 몸에 입지 다른 데 감고 있겠습니까. 그러니 그것은 가르쳐 줄 필요가 없습니다.
අන්න ඒ වගේ මේ දහම් දැනුවත්ව ඉන්න කාලය තුළ මේ නිරුක්ති වැටහෙන අවස්ථාවක් තිබුණා. ඔය අවස්ථාවත් පහුකාලික නැතිවෙලා ගියා. ඊට පස්සේ කියන්න සිද්ධ වෙනවා සෙද්ද ඉනේම ඇදගන්න කියලා කියන්න වෙනවා. අන්න ඒ වගේ අවස්ථාවක් අදත් මතුවෙලා තියෙනවා. මේ නිරුක්ති මතුවෙලා තියෙන්න ඕන කාලේදී මතුවෙලා නැ.
그처럼 dhamma를 잘 알던 시절에는 이 nirutti를 알아듣는 때가 있었습니다. 그때도 뒷날 사라져 버렸습니다. 그 뒤로는 '허리에 둘러 입어라'라고 일일이 말해야 하게 됩니다. 그런 상황이 오늘 생겨나 있습니다. 이 nirutti가 드러나 있어야 할 때에 드러나 있지 않습니다.
දැන් මඩවලේ කරවටක් ගිහිල්ලා ආපහු වෙන්න කිව්වහම මේකේ නිරුක්තිය මොකක්ද? මේකෙන් පෙන්නපු දහම්ම අදහසක් එහෙම තිබුණාද? ඕක පොතේ නැති නිසාද විග්රහ කරන්න බැ. කොතේ ඕක වෙනම විග්රහ කරලා නැතුව අපි ඒකත් දකිනවා.
진흙 웅덩이에 목까지 들어갔다가 돌아오라고 한 것, 이것의 nirutti는 무엇입니까? 이것으로 보여 준 dhamma의 뜻이 있었습니까? 책에 없으니 풀이할 수 없는 것입니까? 따로 풀이해 두지 않았어도 우리는 그것을 봅니다.
මේ මඩවලක් උපමා කරලා තියෙන්නේ කාමයට කරවටක් කාම වඩේ ඉරිලා මේ ලෝක සත්යයෝ ජීවත් වෙන්නේ. මෙන්න මේක තමයි මේ උපමාව. කාම වඩේ කරවටක් ඇරිලයි මේ ලෝක සත්වයෝ පංචකාමයේ රස ආශ්වාදය බැඳි බැඳී ඉන්නේ.
이 진흙 웅덩이는 kāma에 빗댄 것입니다. kāma의 진흙에 목까지 빠져서 이 세상 중생들이 살아갑니다. 이것이 이 비유입니다. kāma의 진흙에 목까지 빠져서 세상 중생들은 pañca kāma의 맛과 즐거움에 묶여 지냅니다.
දැන් පංචකාමය රස ආශ්වාදය බැඳි බැඳී ඉන්න සාමාන්ය මනුස්සයෙක් තමයි බණ කියලා සුද්ධ කරලා ගොඩට ගන්න තියෙන්නේ. සුද්ධවන්තයන් ගොඩට ගන්න දෙයක් නැහැනේ. අශුද්ධ වෙලා ඉන්න කෙනෙක් සුද්ධ කරනවාම නිසා සුද්ධ වෙච්ච කෙනෙක්ගේ සුද්ධ කරන්න දෙයක් නැහ.
pañca kāma의 맛과 즐거움에 묶여 사는 보통 사람을 법문으로 맑혀서 뭍으로 끌어올려야 합니다. 맑은 이를 뭍으로 올릴 일은 없습니다. 맑지 못한 이를 맑히는 것이니, 맑아진 이에게는 맑힐 것이 없습니다.
එහෙමනම් අපිට අරිහතුන් වහන්සේගේ සුද්ධ කරන්න දේකුත් නැහ. පරප ප්රත්යය රහිත වෙච්ච අනුන්ගේ ආධාරයක් නැතුව මාර්ගය දැනගත්තා කෙනාටත් අමුතව මාර්ගා දෙන්න දෙයක් නෑහ. ඊටත් මෙහා ඉන්නවා නම් යම්කිසිෙන පෘථග්ජනභාවයෙන් ඉක්ම යන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. ආර්ය මාර්ගයට පත්වෙන බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්නවානම් ඔය මූලික අවස්ථාව වෙන්නේ කරවටක් කාම වඩේ එරිලා.
그러니 arahant께는 맑혀 드릴 것이 없습니다. 남의 도움 없이 스스로 길을 안 이에게도 따로 길을 줄 것이 없습니다. 그보다 이쪽에 있으면서 puthujjana의 상태를 넘어서기를 바라는 이, ariya magga에 이르기를 바라며 지내는 이라면, 그의 첫 상태는 kāma의 진흙에 목까지 빠져 있는 것입니다.
ලස්සන රූපයක් දැක්කහම බලන්න නැතුව ඉන්න බැහැ බලන්න ආසයි. හොඳ මිහිරි සද්දයක් ආපුවහම ඒක අහන්න ආසයි. ඒකේ කාමාශවාද විඳින්න ආසයි. සුවඳක් දැක්කහම නිකන් ඉන්න බැහැ. අරන් ඉඹලා බලන්න ආසයි. රසයක් දැක්කහම ඉන්න බැහැ කාලා බලන්න ඕනේ. කහ බලන්න හිතෙනවා. පහසක් මතක් වුනාම පහස විඳින්න හිතෙනවා. ඒකේ ආසාවෙන් බැඳිලා. මෙන්න මේ තත්ත්වයට පත්වෙලා ඉන්නවා නම් එයාට කියනවා කරවටක් කාම මඩේ ඉටලා ඉන්න පුද්ගලයා.
아름다운 모습을 보면 보지 않고는 못 배깁니다. 보고 싶습니다. 좋고 달콤한 소리가 들려오면 듣고 싶습니다. 그 kāma의 즐거움을 누리고 싶습니다. 향기를 맡으면 가만히 있지 못합니다. 가져다 맡아 보고 싶습니다. 맛있는 것을 보면 못 견딥니다. 먹어 봐야 합니다. 먹어 보고 싶어집니다. 감촉이 떠오르면 감촉을 누리고 싶어집니다. 그 바람에 묶여 있습니다. 이 상태에 있다면 그를 kāma의 진흙에 목까지 빠진 사람이라고 합니다.
දැන් එහෙනම් අපි ඉස්සෙල්ලාම සුද්ධ වෙන්න තියන්නේ ඔතන ඉඳලයි. එහෙනම් මේක තමයි මේ කරවටක් යන්න ඉඩ හැරියේ. ඉඩඇරලා මෙයාගේ අඩුපාඩුවක් පෙන්නවා දුන්නා. දැන් ආපහු වෙන්න දැන් එයා ආපහු ආවා.
그러니 우리가 맨 먼저 맑아져야 할 곳은 바로 거기서부터입니다. 목까지 들어가게 둔 것이 바로 이것입니다. 들어가게 두어 그의 모자람을 보여 준 것입니다. 이제 돌아오라 했고, 그는 돌아왔습니다.
ආපහු ආවේ කොහොමද කරවටක් මඩේ ඉරිලා ඉන්න පුද්ගලයාගේ කකුල් දෙක දීන්නේ අඩි අයි දෙකයි. උඩට එනවා පියවර තියෙනකොට හැබැයි මඩියේ ගිහින් තියෙනවා දැන් බඹ ගාන කෑතට
어떻게 돌아왔습니까? 목까지 진흙에 빠진 사람의 두 다리 보폭은 두 자쯤입니다. 위로 올라오려고 걸음을 내디디지만 발은 진흙 깊숙이 빠져 있습니다.
දැන් මෙයාට පුළුවන්ද කකුල දික් කරලා මර නැති එකපාර ගොඩරිය තියන්න. එහෙම පාදයක් අයිතිද මේ මනුස්සයාට නෑ මේ හාමුදුරුවන්ට නෑ මේ අරිය අයි දෙකයි අන්තිම ඈත් කරලා තියන්න පුළුවන්. කකුල දෙකේ දුර ප්රමාණ මඩේ ඉන්නකොට එච්චර තියාගන්නත් බැ. නිදහස් පොළි අඩි දෙකක් එකපාර උසර කකුල තියෙන ඉස්සරහට ගියාට කරවටක් මඩේ ඉේරිලා ඉන්න පුද්ගලයාට කොහොම කොහොම ගොරට එන්නද එහෙම මඩිය තියන්න බලයක්වත් නැහැ. පුළුවන්කමක් නැහැ. බොහෝම උත්සාහ කරලා වීර්ය කරලා එහෙනම් අඩි භාගයක් විතර කකුල ඉස්සරහට අරගෙන තියලා අනිත් කකුල බොහොම අමාරි ඉස්සර අරන් තියලා මෙහෙමයි මුල තියෙන්න ඕනේ.
이제 그가 다리를 쭉 뻗어 단번에 뭍에 발을 디딜 수 있겠습니까? 이 사람에게, 이 스님에게 그런 걸음이 있겠습니까? 없습니다. 끝까지 벌려 디딜 수 있는 것이 두 자인데, 진흙 속에 있을 때는 두 다리 사이를 그만큼 벌리지도 못합니다. 걸림 없는 땅에서는 두 자를 한 번에 앞으로 내딛지만, 목까지 진흙에 빠진 사람이 어떻게 그렇게 뭍으로 나오겠습니까. 그렇게 발을 디딜 힘도 없습니다. 할 수 없습니다. 아주 애쓰고 힘을 내어 반 자쯤 한 다리를 앞으로 내딛고, 다른 다리를 아주 힘겹게 앞으로 옮겨 디디며, 이렇게 시작해야 합니다.
එහෙනම් අඩිය තියන්නේ කොහෙද? අර කරවටක් මඩලා තියෙන රිලා මඩේ ඉරිලා ඉන්න පුද්ගලයාගේ ඉන්න තැන මඩගුලේ ඉඳලා. ගොඩ පැත්තට තියෙන මඩේ. මඩ පැත්තට තියෙන මඩේගියෝ තව ගැඹුරට ගිහිල්ලා මැරෙනවා හිරවෙලා. ගිලෙනවා.
그러면 발을 어디에 디딥니까? 목까지 진흙에 빠진 사람이 있는 자리, 그 진흙 덩이 속에서 뭍 쪽에 있는 진흙에 디딥니다. 깊은 쪽 진흙으로 가는 이는 더 깊이 들어가 갇혀 죽습니다. 빠져 버립니다.
ගොඩපැත්තට තියෙන මඩේ අඩි කාලයෙන් භාගෙන් ටික ටික අඩියේ තියෙනලා බොහොම උත්සාහයෙන් ඉස්සරහට ඉස්සරහට එන්න ඕනේ. හැබැයි පොඩ්ඩක් හරි ඉස්සරහට ආවොඩ පැත්තට තියෙන මලට අඩිය තිබ්බොත් පොඩ්ඩක් හරි ගොඩ එනවා මිසක් මලට යන්නේ නැ. හැබැයි අඩිය තිබ්බේ මඩ තමයි.
뭍 쪽 진흙에 4분의 1자, 반 자씩 조금씩 발을 디디며 아주 애써서 앞으로 앞으로 나와야 합니다. 조금이라도 앞으로 나와 뭍 쪽 진흙에 발을 디디면 조금이라도 뭍으로 나올 뿐, 깊은 진흙으로 들어가지는 않습니다. 그러나 디딘 곳은 여전히 진흙입니다.
එයා මොකද කරන්නේ? එකෙන් එකට ආවා. ටිකෙන් ටිකට ආවා විදිහට. දැන් ඉතින් ඉතුරු විස්තරේ මෙහ තේරුම් ගන්න නෝනා තියෙනවා. මේ දන්නේ නැති පොඩි දේකින් වැහිලා හිටියේ.
그는 어떻게 했습니까? 하나씩 하나씩, 조금씩 조금씩 나왔습니다. 나머지 이야기는 이 뒤에 알게 될 것입니다. 그는 모르던 작은 것 하나에 가려져 있었던 것입니다.
එහෙනම් මෙයා බණ කියන්නේ කොහොමද? කෙලින්ම අරිහත්යට පත් වෙන්න බණ කියනවා. මෙන්න මෙච්චර කල් කොරලා තිබිච්ච සාමාන්ය විනෙහ බණ අහන්න ගියහම අරිහත්වයට පත් වෙන බණ තමයි ඉස්සෙල්ලම කියන්නේ කොහොමද ගොඩ ඉන්නේ? ඕකෝ මත්හරින්න ඕන. සියල්ලම මතහරින්න ඕනේ. එතඟ මැ මේ මේ මාර්ගය වඩන්නේ. දැන් ඔය ජාතිය මන අදක් කියනවනේ.
그렇다면 이런 이는 법문을 어떻게 합니까? 곧바로 arahant가 되는 법문을 합니다. 지금까지 해 오던 보통의 방식으로 법문을 들으러 가면 맨 먼저 arahant가 되는 법문부터 합니다. '어떻게 뭍에 있으려 하느냐? 그것을 버려라. 모든 것을 버려야 한다. 그 자리에서 이 길을 닦는다.' 오늘도 이런 것을 말하지 않습니까.
කණක් අහන්න ගියහම සම්පූර්ණ සුද්ධ වෙච්ච පුද්ගලයෙක් කරන්නේ සෝවාන් වෙන්න පෙන්නන්නේ. විග්රහ කරනකොට පෙන්නන්න යන්නේ. අන්තිමටම සුද්ධ වෙච්ච පුද්ගලයෙ ලක්ෂණයට පත් වෙච්ච කෙනෙක් තමයි සෝවාන් වෙන්නේ.
법문을 들으러 가면, 완전히 맑아진 사람이 되는 것을 sotāpanna가 되는 것으로 보여 줍니다. 풀이할 때 그렇게 보여 주려 합니다. 맨 마지막까지 맑아진 사람의 모습에 이른 이가 sotāpanna가 된다는 식입니다.
දැන් ඔය වගේ තත්ත්වයට පෙන්නලා හිටහනම් බණ කියන සිතිසක් අදත් තියෙනවා. අර කෝටිලා හාමුදුරුවන්ගේ ධර්ම දේශනා කරපු ක්රමය.
그런 상태를 보여 주며 법문하는 방식이 오늘도 있습니다. 그 Poṭṭhila 스님이 dhamma를 설하던 방식입니다.
එහෙනම් ගොඩ පැත්තට තියෙන වඩ කිව්වේ දැඩි කාමයන්ගෙන් ලිහිල් කාමයට ටිකෙන් ටික අඩු කරගන්න ඕන. එකපාරක අඩු කරන්න බැ. මහා කාමයකට බැහැලා හිටපු පුද්ගලයාට එකපාරය ඒකෙන් ගොඩේ ඉන්න බැ. එහෙනම් පුද්ගලයා ක්රමක් ක්රමයෙන් ගොඩ ඉන්න ඕනේ.
그러니 뭍 쪽 진흙이라 한 것은, 거센 kāma에서 느슨한 kāma로 조금씩 줄여 가야 한다는 뜻입니다. 한 번에 줄일 수는 없습니다. 큰 kāma에 빠져 있던 사람이 단번에 거기서 뭍으로 나올 수는 없습니다. 그러니 사람은 차근차근 뭍으로 나와야 합니다.
ඉස්සෙල්ලම දැනගන්න ඕනේ කාමයෝ ආදීනව සහිත බව. කාමයෝ බල්ලට අහුවෙච්ච මස් කටුවා වාගේ. උගුස්සන්ට අහුවෙච්ච මස් කැටි වාගේ ඇට සැකිලි වාගේ හරයක් නැති ඒවා. ගිනි ගොඩක් වාගේ. ඉතින් මේ මේ ආකාරයෙන් කාමයන් නිසා තිබෙන ආදීනව ඉස්සෙල්ලා අහලා තේරුම් ගත්ත කෙනෙකුටයි ඕනකම ලැබෙන්නේ. අනේ මටත් ඒ ගිනි
맨 먼저 kāma에는 ādīnava가 따른다는 것을 알아야 합니다. kāma는 개가 문 뼈다귀 같고, 매가 채 간 고깃덩이 같고, 해골 같아 알맹이가 없습니다. 불더미와 같습니다. 이렇게 kāma 때문에 생기는 ādīnava를 먼저 듣고 알아들은 이에게 바람이 생깁니다.
කෙනෙකුටයි ඕනකම ලැබෙන්නේ. අනේ මටත් ඒ ගිනි ගොඩක් වැනි කාමයන් නිසා රාග, ද්වේශ, මෝහනයන් දැවෙන්න සිද්ධ වෙනවා. ඒ නිසා අසාහනරිත්වයක් ඇති වෙනවා. සසර ගමනේ පාපයන් කරගන්න සිද්ධ වෙනවා. ඒවයේ විපාකයවන්න ගියොත් සතර අපාගත වෙලා අප්රමාණ කාලයක් දුක් විඳින්න සිද්ධ වෙනවා. සසරේ අනාථ වෙන්න සිද්ධ වෙනවා. කවදා ගොඩ ඉන්නද? කද නිදහස් වෙන්නද? මෙන්න මේ කියන අදහස ඉස්සෙල්ලා ආපුවහම ඒ පුද්ගලයාට ඕනකමක් ඇති වෙනවා. මට මේ රාග සහගත, ද්වේශ සහගත, මෝහ සහගත ගිනිගෙන දෙන ලෝකයේ වැඩපිළිවෙලින් අහක් වෙන්න ලැබුණා නම් කොච්චර ශාන්තද, කොච්චර ප්රණීතද මම කොච්චර අනාථාවෙන් නිදහස් වෙනවද ඒ ටික කරගත්ත දවසක් මට ලැබුනොත් එදත් නේද මගේ සැනසීම හම්බ වෙන්නේ කියලා. මෙන්න මේ මූලික අදහස හිතට එන්න ඕනේ.
'아, 나도 그 불더미 같은 kāma 때문에 rāga, dosa, moha로 타야 하는구나. 그 때문에 편치 못함이 생기고, saṃsāra 길에서 pāpa를 지어야 하는구나. 그 과보를 받게 되면 네 apāya에 떨어져 헤아릴 수 없는 세월 괴로움을 겪어야 하고, saṃsāra에서 기댈 데 없이 되어야 하는구나. 언제 뭍으로 나오며 언제 벗어나겠는가.' 이런 생각이 먼저 들면 그 사람에게 바람이 생깁니다. '이 rāga에 젖은, dosa에 젖은, moha에 젖어 불타는 세상의 일에서 벗어날 수 있다면 얼마나 고요하고 얼마나 빼어나겠는가. 기댈 데 없음에서 얼마나 벗어나겠는가. 그것을 이루는 날이 온다면 그날에야 내 평안을 얻지 않겠는가.' 이런 바탕 생각이 마음에 들어와야 합니다.
මේ නිසා කාමයන්ගේ ආදීනව පිළිබඳව විස්තර කරලා අහනකොට ඔය අදහස එනවා. හැබැයි කරවටක් බැහැලා ඉන්න තත්ත්වය හිටපු කෙනාට ඔය අදහස කොච්චර ආවත් මෙච්චර කල් ඇසුරු කරපු රූප රාගයෙන්, සද්ද රාගයෙන්, ගන්ධ රාගයෙන්, රස රාගයෙන්, පොට්ඨබ්බ රාගයෙන් මිදෙන්න බැ. පංචකාමයෙන් මිදෙන්න බැ. හැබැයි ක්රමක්රමයෙන් එයා
그래서 kāma의 ādīnava를 자세히 들으면 그 생각이 듭니다. 그러나 목까지 빠져 있는 이에게는 그 생각이 아무리 들어도, 지금까지 가까이해 온 모습에 대한 rāga, 소리에 대한 rāga, 향기에 대한 rāga, 맛에 대한 rāga, 감촉에 대한 rāga에서 벗어날 수 없습니다. pañca kāma에서 벗어날 수 없습니다.
මිදෙන්න බැ. හැබැයි ක්රමක්රමයෙන් එයා මත් වෙන පැත්තත් අරගන්නවා. පංචකාමය ඇසුරු කළත් පංචකාමය මත් වෙන්නේ නැ. මත් වුන පුද්ගලයාට ධර්මය පේන්නේ නැ. එයාට විශාල ප්රමාදයක් වෙනවා. එයාට ඒක අත්ඇරලා යන්න බැ. එහෙනම් මොකද වෙන්නේ? එයා මජ්ජ වෙලා මත් වෙනවා. පමාද කියලා ප්රමාද වෙනවා ටහන කියලා අල්ලගන්නවා. එහෙනම් මජ්ඣ පමාද ටහන කියන දෙකට වැටලා ඉන්නේ.
그러나 그는 차근차근 취하지 않는 쪽을 잡아 갑니다. pañca kāma를 가까이해도 pañca kāma에 취하지는 않습니다. 취한 사람에게는 dhamma가 보이지 않습니다. 그는 크게 게을러집니다(pamāda). 그것을 버리고 갈 수 없습니다. 그러면 어떻게 됩니까? 그는 majja, 곧 취합니다. pamāda, 곧 게을러집니다. ṭhāna, 곧 붙잡습니다. 그러니 majja-pamāda-ṭṭhāna라는 데 빠져 있는 것입니다.
දැන් මොකටද වැලා ඉන්නේ? මොනවද මතු වුණේ? සුරාවෙන් සහ මේරයේ මත්වෙලා. දැන් සුරාව මොකක්ද? මේරේ මොකක්ද? දැන් මොකද මෙන්න මේවා තමයි නිරුක්තිය දකින්නේ නැතුව අපි ලෝකයේ අර බණ පොත් වලින් පෙන්නලා තිබෙන ආකාරයෙන් සුරාවයි මීරයයි විග්රහ කරන්න ගියාම ඇල්කෝල් වලට සීමා කරගන්නවා.
무엇에 빠져 있습니까? 무엇에 취했습니까? surā와 meraya에 취해서입니다. 그러면 surā란 무엇이고 meraya란 무엇입니까? 이런 것들의 nirutti를 보지 못한 채 세상의 법문 책에 나온 대로 surā와 meraya를 풀이하면 알코올에 한정해 버립니다.
රා රක්ඛුවා ආදී වන්නා වූ දේවල් වල තියෙන මත්තෙන ඒවරට සීමා කරගන්නවා. ඉතින් කියනවා පිට්ට සුරා, ඕදන සුරා, පුෂ්පල සුරා, පල්ලව සුරා මේ අදි වශයෙන් සුරා පහක් වෙන් කරනවා කියලා ඕකට මේරා කියනවා කියලා යම් තැනක මේරා එතන කියන්නේ ඔය වගේ කියනවා. ලෞකික අර්ථ කියනවා.
야자술이나 증류주 같은 것에 든 취하게 하는 것에 한정해 버립니다. 그래서 piṭṭha surā, odana surā, puppha surā, phala surā 하는 식으로 다섯 가지 surā를 나눈다 하고, 이것을 meraya라 한다고 어느 곳에서 말하는 식으로 설명합니다. 세간(lokiya)의 뜻을 말하는 것입니다.
ඊට වඩා හරි ගැඹුරු අර්ථයක් මේ තියෙන්නේ ශික්ෂාපදය. සුරා කියලා කියන්නේ මොනවද? සරාගික බව සුරා කියන්නේ සරාගය මේරා කියන්නේ මිහිරියාව සරාගයෙන් මිහිරියාව ලබන නිසාම පංචකාම අත්හරින්න බැ.
이 sikkhāpada에는 그보다 훨씬 깊은 뜻이 있습니다. surā란 무엇입니까? sarāga, 곧 탐냄이 깃든 것입니다. surā는 sarāga입니다. meraya는 달콤함입니다. sarāga로 달콤함을 얻기 때문에 pañca kāma를 버릴 수 없습니다.
රූප කාමයෝ සරාගයි. හරි මිහිරියාවක් තියෙනවා. ශබ්ද කාමයෝ සරාගයි. හරි මිහිරි ආශ්වාදයක් තියෙනවා. ගන්ධ කාමයෝ සරාගයි. හරි මිහිරි ආශ්වාදයක් තියෙනවා. රස කාමයෝ සරාගිකයි. ඒකේ මිහිරි ආශ්වාදයක් තියෙනවා. පොට්ඨබ්බ කාමයෝ සරාගිකයි. ඒකේ මිහිරි ආශ්වාදයක් තියෙනවා. මෙන්න මේ නිසා කවදාවත් රූප කාම සද්ද කාම ගන්ධ කාම රස කාම පොට්ඨබ්බ කාම කියන මේ පංච කාමයෝ සරාගික නිසා මිහිරියාවෙන් යුත්ත නිසා. ඔන්න ඔය පංච කාමයන්ට කියනවා සුරාමේරය.
모습 kāma는 sarāga이고 아주 달콤합니다. 소리 kāma도 sarāga이고 아주 달콤한 assāda가 있습니다. 향기 kāma도 sarāga이고 아주 달콤한 assāda가 있습니다. 맛 kāma도 sarāga이고 달콤한 assāda가 있습니다. 감촉 kāma도 sarāga이고 달콤한 assāda가 있습니다. 그래서 모습, 소리, 향기, 맛, 감촉 kāma라는 이 pañca kāma는 sarāga이고 달콤함을 갖추었기 때문에, 이 pañca kāma를 surā-meraya라고 합니다.
ඔන්න ඒ සුරාමේරයේ තියෙන තාක්කල් මේ පෘථග්ජන ලෝක සත්යය ඕකේ මත් වෙනවා. මත් වුනාට පස්සේ ලෝකය අත්හර වෙන්න බැහැ ප්රමාද වෙනවා. එයාට මේ ලෝකෙට වඩා වැඩි දෙයක් නැහැ. ලෝකෝතරත් හිතෙන්නේ නැහ බයයි. ලෝකය ඇසුරු කරන එකෙම ටහන කිය අල්ලගන්න. එහෙනම් ලෝක සත්යයා මේ සතර ගමන සැරි සරණ පෘථග්ජනයක්.
그 surā-meraya가 있는 한 이 puthujjana 세상 중생은 거기에 취합니다. 취한 뒤에는 세상을 버리지 못하고 게을러집니다. 그에게는 이 세상보다 나은 것이 없습니다. lokuttara는 생각도 못 하고 두려워합니다. 세상을 가까이하는 것 자체를 자리(ṭhāna)로 붙잡습니다. 그러니 세상 중생은 이 saṃsāra를 떠도는 puthujjana입니다.
සුර පංචකාමය නැමති සුරාවෙන් මිහිරියාවට පත්වෙලා ඒ පංචකාමය මත්වෙලා පංචකාමී ප්රමාද වෙමින් පංචකාමයම අල්ලගෙන ජීවත් වීමට කියනවා සුරා මේරේ මජ්ජ පමාද ටහන. පස්වෙනි සික්ඛ හාපදයකින් අපිට විග්රහ කරලා තියෙන ගැඹුරු දහම අර්ථය වැහිච්ච දහම අර්ථය ඕකයි.
pañca kāma라는 surā로 달콤함에 이르러 pañca kāma에 취하고 pañca kāma에 게을러지며 pañca kāma만 붙잡고 사는 것을 surā-meraya-majja-pamāda-ṭṭhāna라고 합니다. 다섯째 sikkhāpada로 우리에게 풀이해 둔 깊은 dhamma의 뜻, 가려진 dhamma의 뜻이 이것입니다.
මෙන්න මේක තමයි ශාසනික දහම් අර්ථය. ලෞකික දහම් අර්ථය මොකක්ද? මත්වෙන ප්රමාදෙන දේවල් නැත්නම් මත් පැන් වලින් මත්වෙන්න ප්රමාද වෙන්න යන්නේ නැ. මත්වය ප්රමාදෙන මත් පැන්වලින් වලකීම කියන සීමා කරගත්ත ලෞකික අර්ථයට ඔය අර්ථය සීමා වෙනවා.
이것이 sāsana의 dhamma 뜻입니다. 세간의 dhamma 뜻은 무엇입니까? 취하게 하고 게으르게 하는 것들, 곧 술로 취하거나 게을러지지 않는다는 것입니다. 취하게 하고 게으르게 하는 술을 삼간다는 좁혀진 세간의 뜻에 이 뜻이 갇혀 버립니다.
එහෙනම් අපිට දැන් මේ කරගන්න තියෙන වැදගත්ම හරියක් තමයි පංචකාමය නැමති සුරාවෙන් මේරයෙන් මත්වෙලා ප්රමාද වෙලා මේ පංචකාම ලෝකය අල්ලගන්න බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා නම් මෙන්න මේකෙන් ඉක්මෙන්න අපි මොකක්ද කරන්න ඕනේ? මේකේ ඉන්නකන් රාග සහගතයි, ද්වේශ සහගතයි, මෝහ සහගතයි. බය වෙනවා, තැති ගන්නවා, පළ යනවා. නොයෙක් ආකාර වෙහෙ විඳින්න සිද්ධ වෙනවා. අසානකාරී වෙනවා. මානසිකත්වය කායිකත්වය සැමෙලි අසානරිත්වයට ගෝචර වෙනවා. ශාන්ත බවක් ප්රණීත බව දැකගන්න පුළුවන් කමක් නෑහැ ඕක ඉන්න එකක්.
그렇다면 지금 우리가 해야 할 가장 중요한 일은 이것입니다. pañca kāma라는 surā와 meraya에 취하고 게을러져 이 pañca kāma 세상을 붙잡으려는 바람이 있다면, 여기서 벗어나기 위해 무엇을 해야 합니까? 여기 있는 동안은 rāga에, dosa에, moha에 젖어 있습니다. 두려워하고, 겁먹고, 떨립니다. 갖가지 고단함을 겪어야 합니다. 편치 못하게 됩니다. 마음도 몸도 모두 편치 못함에 빠집니다. 거기 있는 동안은 고요함과 빼어남을 볼 수 없습니다.
එහෙනම් මූලිකවම බණ අහපුවහම අපි ලැබෙන ප්රතිඵලය දකින්න ඕනේ. මේ තුර ඉන්නකන් මේ දාහේ එනවා. ඔය පංචකාමයෙන් වෙන්වෙලා ගියා නම් ඔයෙන් මිදෙනවා. පංචකාමයක් සමග දාහයෙන් මිදිච්ච තැනක් හොයන්න බැ. පංචකාමයත් එක්ක ගිනි හම්බ වෙනවා. පංචකාමයෙන් බැහැරිලා ගියාට පස්සේ නිවන හම්බ වෙනවා.
그러니 무엇보다 법문을 듣고 우리가 얻는 결실을 보아야 합니다. 이 안에 있는 동안은 불길이 닥칩니다. pañca kāma에서 떠나면 거기서 벗어납니다. pañca kāma와 함께하면서 불길에서 벗어난 곳은 찾을 수 없습니다. pañca kāma와 함께 불이 있습니다. pañca kāma 밖으로 나간 뒤에 nibbāna가 있습니다.
අන්න නිවන දැනගන්න ඉස්සෙල්ලාම ක්රමය. ගිනි කොහෙද තියෙන්නේ? නිවන කොහෙද තියෙන්නේ කියලා ඉස්සෙල්ලා දැකලා ඉන්න ඕනේ. මේක තමයි කියන්නේ කර්මස්ථාන වඩන ඉස්සෙල්ලා කුලප්පු වෙන්නේ නැතුව කලබල වෙන්නේ නැතුව පසුතලය දැනගන්න කියලා. ගිනි කොහෙද තියෙන්නේ නිවීම කොහෙද තියෙන්නේ? ඔය දෙක දැකලා තියෙන්න ඕනේ. පංච කාමත් එක්ක ගිනි තියෙනවා.
이것이 nibbāna를 아는 첫 방법입니다. 불은 어디 있고 nibbāna는 어디 있는지 먼저 보아 두어야 합니다. kammaṭṭhāna를 닦기 전에 헤매거나 서두르지 말고 바탕을 알라는 것이 바로 이것입니다. 불은 어디 있고 꺼짐은 어디 있는가, 이 둘을 보아 두어야 합니다. pañca kāma와 함께 불이 있습니다.
ඊට පස්සේ පංච කාමයන්ට පත්වෙන පුද්ගලයා පංචකාමය මත් වෙනකොට ප්රමාද වෙනකොට අල්ල ගන්නකොට පංචකාම භුක්තියට අවශ්ය කරන්නා වූ වස්තු කාමයක් ඇසුරු කරනවා. පංච කාම ක්ලේස කාමයට වැටෙනවා. ක්ලේෂ කාමය නිසා පුද්ගලයා වස්තු කාමයට වැටෙනම් පංච කාමයට අවශ්ය කරන දේවල් උපකරණැස් කරන්න ගිහිල්ලා.
그다음 pañca kāma에 이른 사람은 pañca kāma에 취하고 게을러지고 붙잡을 때, pañca kāma를 누리는 데 필요한 vatthu kāma를 가까이합니다. pañca kāma의 kilesa kāma에 빠집니다. kilesa kāma 때문에 사람은 vatthu kāma에 빠지는데, pañca kāma에 필요한 것들을 갖추려다 그렇게 됩니다.
ලස්සනට මුලා වෙච්ච පුද්ගලයා ලස්සන නිසා මල් ගස් හිටවනවා, හැඩ වැඩ කරනවා, සුන්දර ලෝකයක් මවාගන්නවා. නොයික ආකාරය වස්තු කාම රැස් කරනවා.
아름다움에 홀린 사람은 아름다움 때문에 꽃나무를 심고 꾸미고 고운 세상을 지어냅니다. 갖가지 vatthu kāma를 모읍니다.
ඒ වගේ මන වඩන්නා වූ ශබ්ද කාමයට කැමති කෙනා ඒ සංගීත වාණ්ඩ ඒකට අවශ්ය කරන්නා වූ දේවල් ඔක්කොම වස්තු කාම වශයෙන් රැස් කරගන්නවා. ගන්ධ කාමයට ඕන කෙනා සැන්ට් වර්ග, පවුඩර් වර්ග, හොඳ, හොඳ සුවඳ ගහන දේවල්, ක්රීම් වර්ග ඔක්කොම අරගෙන ඒවා පස්තු කාමතින් රැස් කරනවා. රසාමයෙන් මත් වෙච්ච කෙනා රසය දින්නේ මොන මොන ජාතිය ආහාරද ඒවා රැස් කරලා තියාගන්නවා. හොඳ රසවත් ආහාර වස්තු කාම පහත
그처럼 마음을 즐겁게 하는 소리 kāma를 좋아하는 이는 악기와 그에 필요한 것들을 모두 vatthu kāma로 모읍니다. 향기 kāma를 바라는 이는 향수, 분, 좋은 향 나는 것들, 크림 같은 것을 모두 가져다 vatthu kāma로 모읍니다. 맛 kāma에 취한 이는 맛을 주는 온갖 음식을 모아 둡니다. 좋은 맛의 음식이라는 vatthu kāma를 모읍니다.
පංච ස්පර්ශ කාමයට කැමැත්තේ යම්කිසි දෙයක්ද ඇඳපුටු කොට්ටමට යාන වාහන ආදී පටන්ගෙන ඉන්න සුව දෙන කායික සුඛය දෙන්න ඒවත් ඉස්ත්රී නම් පුරුෂයෝ පුරුෂයෝ නම් ඉස්ත්රී ආදී වශයෙන් ඉස්ත්රී පුරුෂ වශයෙන් සම්බන්ධයක්. මේ සියලුම දේවල් වස්තු කාම වශයෙන් රැස් කරගන්නවා.
감촉 kāma를 좋아하는 이는 침대, 의자, 베개, 탈것 같은 몸에 편안함(sukha)을 주는 것들, 그리고 여자라면 남자, 남자라면 여자라는 남녀의 관계까지, 이 모든 것을 vatthu kāma로 모읍니다.
වස්තු කාමය අත්හරගන්න බැහැ. ේස කාමය මත් වෙලා ඉන්න එකක්. ඒ නිසා එයා ගින්නට තවත් පිදුරු දාගත්තා වාගේ. ඇවිලෙන ගින්නට පිදුරු දානවා වාගේ. වස්තු කාමයන්ට අවශ්ය කරන දේවල් රැස් කරන්න ගිහිල්ලා, කාම වස්තු රැස් කරන්න ගිහිල්ලා එයා මහා ගින්නක් දල්වාගෙන මහා දාහයට පත් වෙලා දැවෙන්න පටන් ගන්නවා.
vatthu kāma를 버리지 못합니다. kilesa kāma에 취해 있기 때문입니다. 그래서 그는 불에 짚을 더 넣는 것과 같습니다. 타는 불에 짚을 넣듯이, vatthu kāma에 필요한 것들, kāma vatthu를 모으려다 그는 큰불을 지펴 큰 열에 휩싸여 타기 시작합니다.
මෙන්න ගිනි වැඩි වෙන්න හේතුව. එහෙනම් අපි ක්රමා ක්රමයෙන් දැනගන්න ඕනේ ගිනි අඩු කරන්නේ මොනවද? කවදා හරි යමක් නිසා ගිනි හටගන්නවා නම් ඒ දේ අපි ඇසුරේ නැත්නම් ඒ හේතුවෙන් හටගන්න ගින්න නිවුණා. අන්න නිවන් දකින හැටි. ඉස්සෙල්ලා ගිනි දකින්න ඕනේ.
이것이 불이 커지는 까닭입니다. 그러니 우리는 차근차근 무엇이 불을 줄이는지 알아야 합니다. 어떤 것 때문에 불이 일어난다면, 그것을 가까이하지 않을 때 그 때문에 일어나던 불은 꺼집니다. 이것이 nibbāna를 보는 법입니다. 먼저 불을 보아야 합니다.
නමුත් ලෝක තත්ත්වයා ගින්නක් නෙමෙයි ඔයා දකින්නේ සිසිලා. කවදාව ලස්සන දෙයක් ගිනි කියලා දකින්නේ නෑ. මන වඩන යම්කිසි වස්තු කාමයක් ගෙනදෙන ලස්සන රූපයක් තිබුනොත් මගේ වාසනාව සසර පින් කරලා තිබෙච්ච හිඳයි මට මේක හම්බවුනේ. මම කොච්චර වාසනාව අන්තිද සන්තෝස වෙනවා මිසා අනේ මට ගිනි ගොඩක් අහුවුණා කියලා මේකේ දැවෙනවද? ඒකේ දැවෙන්නේ නැහ.
그러나 세상 사람은 불이 아니라 시원함을 봅니다. 아름다운 것을 결코 불로 보지 않습니다. 마음을 즐겁게 하는 vatthu kāma를 가져다주는 고운 모습이 있으면 '내 복이다, saṃsāra에서 puñña를 지어 두었기 때문에 이것을 얻었다, 나는 얼마나 복이 많은가' 하고 기뻐할 뿐, '아, 내가 불더미를 잡았구나' 하며 거기서 타는 것을 느낍니까? 느끼지 않습니다.
හොඳට හොඳ මිහිරි නාදයක් තමන්ට සතු කර ගැනීමට අවශ්ය කරන බඩු භාණ්ඩයක්, ඒකට අවශ්ය කරන්නා වූ සංගීත භාණ්ඩයක් මොනවාහරි කමක් නැහැ. ඒකට අවශ්ය කරන විශේෂ රූප වාහිනී යන්තරයක් ඇසට් රේඩියෝ යන්ත්රයක් වුන කමක් නෑහැ. සංගීතය හොඳට දෙනවා නම් බොල් හඬ නැත්නම් හරි මිහිර හරි සන්තෝසයෙන් බදාගෙන ගෙනත් තියාගන්නවා. වස්තු කාමයට ශබ්ද කාමයට අවශ්ය කරන්නා වූ වස්තුව වෙන රැස් කළා. හැබැයි එයා සන්තෝස වෙනවා මිසක් මට කොච්චර වාසනාවද මගේ පෙර පිනක්ද මට මේවා හම්බවෙනවා. උද්දාමී සතුටු වෙනවා මිසක්. එයා දකිනවද මේ වස්තු කාමස්තු කාම වස්තු ගිනි කියලා. එයා දකින්නේ නෑ.
좋고 달콤한 소리를 가지려고 필요한 물건, 악기든 무엇이든, 텔레비전이든 카세트 라디오든 상관없이, 음악을 잘 들려주고 소리가 탁하지 않고 아주 달콤하다면 기쁘게 안고 와서 둡니다. 소리 kāma에 필요한 vatthu를 모은 것입니다. 그러나 그는 '나는 얼마나 복이 많은가, 전생의 puñña인가, 이런 것들을 얻다니' 하고 들떠 기뻐할 뿐, 이 kāma vatthu를 불로 봅니까? 보지 않습니다.
ඒ වගේම මිහිරි සුවඳ දෙන්නේ. සෙන්ටර් එකක්, පවුඩර් එකක් අවශ්ය කරන සුවඳ මලක් මොනවාහරි කමක් නෑහ. හම්බ වුනහම මගේ හරි වාසනාවක්. මම පින් කරලා තියෙනවා. සංසාරයට පින් කරලා ඇති මේවා ලැබෙන්න. නැත්නම් අපිට මේවා ලැබෙනවද? අපි කොච්චර වාසනාවන්තයද මෙහෙම කිය කිය කිය ගිය සතුටු වෙනවා මිසා. එයා කවදාවත් දැකලා නෑ. මට සුවඳෙන ගිනිගොඩක් හම්බවෙලා තියෙනවා කියලා. එයා ඒකේ ගින්නක් දැකලා නෑ.
또 달콤한 향을 주는 향수든, 분이든, 향기로운 꽃이든 무엇이든 얻으면 '참 복이다, 나는 puñña를 지었다, saṃsāra에서 puñña를 지어 두어서 이것을 얻는다, 그렇지 않으면 우리가 이런 것을 얻겠는가, 우리는 얼마나 복 받았는가' 하며 기뻐할 뿐, '향기로 된 불더미를 얻었다'고는 결코 보지 않았습니다. 그 안에서 불을 보지 못했습니다.
ඒ වගේම හොඳ රසවත් දේවල්. මගේ වාසනාවට සසරක් දන් දීලා දීපු වාසනාවට තමයි මේ හම්බවෙන්නේ කියලා. බොහෝම උද්දාමයෙන් රසවත් දේවල් වැඩියෙන් හම්බවෙනවා නම් මම බෞභෝග සම්පත් තියෙනවා. මට හිතු පැතු සම්පත් තියෙනවා. රස ආහාර තියෙනවා කියලා. සන්තෝසයෙන් ඒවා අරගෙන සතුටු වෙනවා මිසා. එයා ඒ වස්තු කාමයට අයිති ඒ කාම වස්තු ගිනි දෙන දේවල් කියා දැකලා නෑ. මට ගිනි ගොඩාක් හම්බවුනා කියලා එහෙම හිතන ගතියක් නෑ. එහෙනම් එයා සිසික් හැටියට ගන්නේ.
또 맛있는 것들도 '내 복으로, saṃsāra에서 dāna를 베푼 복으로 이것을 얻는다' 하고 아주 들떠, 맛있는 것을 많이 얻으면 '나는 재물이 있다, 바라던 재물이 있다, 맛있는 음식이 있다' 하며 기쁘게 받아 즐거워할 뿐, 그 vatthu kāma에 속한 kāma vatthu를 불을 주는 것으로 보지 못했습니다. '불더미를 얻었다'는 생각이 없습니다. 그러니 그는 시원한 것으로 받아들입니다.
හොඳ ස්පර්ශය දෙන හොඳ පහස දෙන සුඛාශ්වාදයේ දෙන යම් යම් භාණ්ඩ හම්බ වුණා නම් ස්ත්රී පුරුෂ වශයෙන් හෝ හම්බ වුණා නම් මේ සියල්ලම ඔහු හුව මහා වාසනාවක් පහළ වෙච්ච හැටියට හිතනවා මිසක්. එයා පොඩ්ඩක්වත් දැකලා නෑ. ඒවයෙන් [උගුර කෑරීම] ගිනි හටගන්නවා කියලා. ඒවා ගිනි වස්තු බව දැකලා නැහ. ඒවා සිසිල් වස්තු කියලා දකිනවා. ඒවා සුව හැටියට දකිනවා මිසක් දුක් වස්තු කියලා දකින්න බැ. මෙන්න මේ නිසා අනාර්යකුට කවදාවත් දුක්ඛාර්ය සත්යය දකින්න බැ.
좋은 감촉, 좋은 촉감을 주는 즐거움의 물건들을 얻었거나 남녀로서 짝을 얻었다면 그는 이 모두를 큰 복이 생긴 것으로 여길 뿐, 거기서 불이 일어난다는 것을 조금도 보지 못했습니다. 그것들이 불의 vatthu임을 보지 못하고 시원한 vatthu로 봅니다. sukha로 볼 뿐 dukkha의 vatthu로 볼 수 없습니다. 그래서 ariya가 아닌 이는 결코 dukkha ariya sacca를 볼 수 없습니다.
එහෙනම් මොනවද දකින්නේ? ජාති දුකයි, ජරා දුකයි, ව්යාධිය දුකයි, මරණය දුකයි ආදී වශයෙන් අපි ලෞකික අර්ථයකින් විග්රහ කරලා තියෙන්නේ ජාති පික්ඛා, ජරාපි දුක්ඛා, ව්යාධිපි දුක්ඛෝ මරණංපි දුක්ඛං ආදි වශයෙන් අපි ඕක දැකලා ඒවා දුකයි කියලා කියනවා. එහෙනම් ජරාවට පත්වෙන එක දුකයි. වැහැරෙන එක දුකයි. මරණයට පත්වෙන එක දුකයි කියලා අපි ඔතනත් කියනවා. හැබැයි අනිසරය කියනවා ආර්යයෝ හැරෙන්න දුක්ඛාර්ය සත්යය කාටවත් දකින්න බැහ කියලා.
그러면 무엇을 봅니까? 'jāti는 dukkha, jarā는 dukkha, byādhi는 dukkha, maraṇa는 dukkha' 하고 세간의 뜻으로 풀이해 둔 'jātipi dukkhā, jarāpi dukkhā, byādhipi dukkhā, maraṇampi dukkhaṃ'을 그렇게 보고서 그것들이 dukkha라고 말합니다. 늙는 것은 dukkha, 쇠약해지는 것은 dukkha, 죽는 것은 dukkha라고 거기서도 말합니다. 그러면서 ariya 말고는 아무도 dukkha ariya sacca를 볼 수 없다고 꼭 덧붙입니다.
කියවන්න දුකාර්ය සත්තය ආරයෝ දන්නේ එක කියලා කිව්වොත් එහෙම බෞද්ධයෙකුට අබෞද්ධයෙක් එහෙම ජරාව දුකයි ව්යාධිය දුකයි මරණය දුකයි. ඒ කියන්නේ ඔබට ජරාව ගෑවොත් තියයි ඔබ දුක කියලා දන්නේ. අපි ජරාව ගැනුනොත් අපිට දුක වැහින්නේ නැහ කියලා ඔබ හිතිේ. ඇහුවොත් මොකක් කියන්නද දැන් වැරනොත් උඹේ කොදකුනොත් උය ඇස් පේ නැත ගිය කැහ ගිය දුකයි කියලා බලා දකිනවා කියලා ඔබලා උද්දාම වෙනවා. අපි විතරයි දුකාර්ය සත්යය දකින්න අපි දකින්න ැ. අපේ ඇස් කඳු වුනත් අපිට දුක නැද්ද? අපේ කොඳ පුදු වුනත් අපේ ඇඟ ඇවිනත් අපිට දුක දැන්නේ නැද්ද? අපිට සැපයි කියලා හිතාගන්නවද ඕගොල්ලෝ ඇහුවොත් මොනවා කියන්න අපේ තර්කය හරිද එතකොට
dukkha ariya sacca는 ariya만 안다고 말하면, Bauddha가 아닌 이가 Bauddha에게 이렇게 물을 것입니다. '늙음이 dukkha, 병이 dukkha, 죽음이 dukkha라는 것을 당신들만 늙음이 닥쳐야 dukkha로 안다는 것이오? 우리에게 늙음이 닥치면 우리는 dukkha를 느끼지 않는다고 생각하오?' 이렇게 물으면 무어라 하겠습니까? '늙어서 허리가 굽고 눈이 안 보이고 귀가 먹으면 그게 dukkha라고 당신들은 본다며 들떠 있는데, 당신들만 dukkha ariya sacca를 보고 우리는 못 본다는 거요? 우리는 눈이 멀어도 dukkha가 없소? 허리가 굽어도, 몸이 쇠해도 dukkha를 모르오? 우리가 그것을 즐겁다고 여기겠소?' 그들이 이렇게 물으면 무어라 하겠습니까? 그때 우리 논리가 맞습니까?
බෞද්ධයෝ විතරයි දුකාර්ය සත්යය දකින්නේ? අබෞද්ධට අන්යාගමිකට දුක්ාර්ය සත්ය දකින්න බැහ කියලා අපි මූල නිගමනයක පිහිටලා ඉතින් ජාතියේ දුකයි, ජරාව දුකයි, ව්යාධය දුකයි මරණය දුකයි කියලා දුක විග්රහ කරනවා.
Bauddha만 dukkha ariya sacca를 본다고요? 비불교인, 다른 종교인은 dukkha ariya sacca를 볼 수 없다고 우리가 바탕 결론을 내려 두고서, 태어남은 dukkha, 늙음은 dukkha, 병은 dukkha, 죽음은 dukkha라고 dukkha를 풀이합니다.
අර මනුස්සය බැරිලා හරි ඇහුවොත් එහෙම යව වැහැරෙනකොට උඹලා විතරක් අපිට වැහරෙනකොට අපි සැප කියා හිතා ඉන්නවද අපිට යන්න න්න බැරි නම් නැගිටාගන්න බැරි නම් උඹලට විතර ඒක දුක කියලා තේරෙන්නේ නැහත් එහෙම ඕක අපිට තෙරෙන්න නැද් හුවොත් අපි මොනවා කියන්නද මොන හේතුඵලින් ඔප්පු කරන්නද මොට වෙන්න වෙනවානේ අපිට
그 사람이 혹시라도 '쇠약해질 때 당신들만 괴롭고 우리는 쇠약해질 때 즐겁다고 여기는 줄 아오? 걷지 못하고 일어서지 못하면 당신들만 그게 dukkha인 줄 알고 우리는 모르오?' 하고 묻는다면 무어라 하겠습니까? 어떤 원인과 결과로 증명하겠습니까? 우리는 말문이 막히게 됩니다.
එහෙනම් අන්න දකින්න නැති දෙයක් තියෙනවා අපි අන්න අර ඉස්සෙල්ලා කිව්වේ ජාතියක පංචකාම සම්පත්තිය සැපයි කියලා දකිනවා මිසක් ඒක දුකයි කියලා දකින මාර්ගයක් තියෙනවා ආර්යණ යන්න. හැබැයි උඩින් හත්කෙන් බැලුවට කාටවත් හිතෙන්නේ නැහ. කොහොමද පංච කාම සම්පත් දුක වෙන්නේ? එහෙම දකින ශක්තියක් ඉස්සෙල්ලා නැහැ. අන්න දහම් අහලා යථාර්ථය වැටහිලා තිබුණනම් අන්න එතන්දි දැනගන්නවා. ඒක දුක වෙන්නේ කොහොමද?
그러니 보지 못하는 것이 있습니다. 앞에서 말했듯이 jāti의 pañca kāma 재물을 즐겁다고 볼 뿐입니다. 그것을 dukkha로 보는 길이 ariya들에게 있습니다. 그러나 겉으로 대충 보아서는 아무도 그렇게 생각하지 못합니다. pañca kāma 재물이 어떻게 dukkha가 됩니까? 처음에는 그렇게 볼 힘이 없습니다. dhamma를 듣고 있는 그대로가 드러났다면 그때에야 압니다. 그것이 어떻게 dukkha가 되는지.
මෙන්න මේක අපි ඉස්සෙල්ලා දැනගන්න ඕනේ. කොච්චර භාවනා කරන්නේ නිවන් දකින්න බැහැ මෙන්න මේ මූල ධර්මය දැනගන්නක. එහෙනම් චතුරාර්ය සත්යය පිළිබඳව දුක්ඛාර්ය සත්යය පළමු දකින්න ඕනේ.
이것을 먼저 알아야 합니다. 아무리 bhāvanā를 해도 이 뿌리 dhamma를 알지 못하면 nibbāna를 볼 수 없습니다. 그러니 cattāri ariya saccāni 가운데 dukkha ariya sacca를 먼저 보아야 합니다.
දුක දකිනවා කියලා අපි දකින්නේ ඇද ලෝක සම්මතේ කවුරුත් දකින දුක ඒ ලෝක සම්මතය කවුරුත් දකින දුක දැකලා නිවන් දකිනවා නම් එහෙම ලොව්තුරා බුදුවරු පහළ වෙන්න ඕනේ නෑහ නිවන් දකින්නේ. මොකද බුදුරජාණන් වහන්සේම දේශනා කරනවා දුක්ඛාර්ය සත්යය යම් කෙනෙක් දැක්කා නම් ඔහු දුක්ඛ සමුදාර්ය සත්යයක් දකී දුක්ඛ නිරෝධ ආර්ය සත්යයක් දකිය දුක්ඛ නිරෝධ ගාමිනී ප්රතිපදාර්ය සත්යයක් දකිය.
dukkha를 본다고 할 때 우리가 보는 것은 세상 관습(sammuti)에서 누구나 보는 dukkha입니다. 그 누구나 보는 dukkha를 보고 nibbāna를 볼 수 있다면, lokuttara 부처님들이 나타나지 않아도 nibbāna를 보았을 것입니다. Buddha께서 몸소 설하시기를, dukkha ariya sacca를 본 이는 dukkha samudaya ariya sacca도 보고, dukkha nirodha ariya sacca도 보고, dukkha nirodha gāminī paṭipadā ariya sacca도 본다고 하셨기 때문입니다.
දුක්ඛර්ය සත්ය දකන හොඳටම ඇති. අනිත් තුනක් දකිනවා. ධර්මය හොඳට පැහැදිලිව පෙලා තියෙනවා. එහෙමනම් අර මහළු වෙන එක, වයසට යන එක, ලෙඩ හැදෙන එක, නැකිලාගන්න බැරි වෙන එක, දුකයි කියන එක නම් ඔය දුක්ඛාර්ය සත්යය කියන්නේ. අබුද්ධෝත්පාද කාලෙත් ඕක දැක්ගත්ත නම් එයා නිවන් දකින්න එ පොඩ්ඩක් හරි.
dukkha ariya sacca를 보면 그것으로 충분합니다. 나머지 셋도 봅니다. dhamma에 분명히 나와 있습니다. 그렇다면 늙는 것, 나이 드는 것, 병드는 것, 일어서지 못하는 것이 dukkha라는 것이 dukkha ariya sacca라면, 부처님이 나지 않은 때에도 그것을 본 이는 조금이라도 nibbāna를 보았어야 합니다.
ඒක දුකයි කිය දැක්ක නම් එයට දුකට හේතුව වහිලා තියෙ. දුක නිරෝධය වැහිලා තියෙන්න. දුක නිරෝධ මාර්ගය වැහිලා තියෙන්නේ එහ ලපු දුවර පහළ වෙන්න ඕනේ නැ. ඒක දුක නම් ඕක නම් දුක්ඛාර්ය සත්යය කියන්නේ. ලොව්තුරාපු දුර පහළ වෙන්න ඕනේ නැ චතුරාර්ය සත්ය කියා දෙන්න.
그것을 dukkha라고 보았다면 dukkha의 원인이 가려져 있을 리 없고, dukkha의 nirodha가 가려져 있을 리 없고, dukkha nirodha의 길이 가려져 있을 리 없으니 부처님이 나실 필요도 없습니다. 그것이 dukkha라면, 그것이 dukkha ariya sacca라면, cattāri ariya saccāni를 가르치려고 lokuttara 부처님이 나실 필요가 없습니다.
මොකද මේක හේතුඵල නියමයක් තියෙනවා. ධර්මයට බහා බලන්න විනයට බහා බලන්න සැසඳෙනවා නම් ගන්න මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කිව්වේ සතර මහා ප්රදේශක් පෙලා තියෙන්නේ ඕකයි. දැන් බහා බලනවා අපි විනයට බහා බලනවා. දැන් බලනකොට මේ පේන්නේ ලස්සනට සැසඳ දෙන්නේ නෑහ කියලා. ඉතින් ජාතිය දුකයි, ජරාව දුකයි, ව්යාදිය දුකයි, මරණය දුකයි. ඉතින් ඔහොම කියනවා.
여기에는 원인과 결과의 법칙이 있기 때문입니다. dhamma에 대어 보고 vinaya에 대어 보아 맞으면 받아들이라고 Buddha께서 설하신 cattāro mahāpadesā가 경에 나온 것이 바로 이것입니다. 그래서 대어 봅니다. vinaya에 대어 봅니다. 대어 보면 깔끔하게 맞지 않는다는 것이 보입니다. 그런데도 jāti는 dukkha, jarā는 dukkha, byādhi는 dukkha, maraṇa는 dukkha라고 그렇게 말합니다.
දැන් ඉතින් ඔහොම කිය කිය කිය කිය ඉන්න කෙනෙගෙන් අහනවා. දැන් ආච්ච යාත කියමුකෝ. දැන් දුවට දරුවෙක් හම්බවෙලා. එපෝ පුතාගේ නෝනාට දරුවෙක් හම්බවෙලා. මොකද කියන්නේ? කොහොමද දරුව?
그렇게 말하고 또 말하는 이에게 물어봅니다. 할머니라고 합시다. 딸이 아이를 낳았습니다. 또는 아들의 아내가 아이를 낳았습니다. 이때 무엇이라 하겠습니까? '아이는 어떻습니까?' 하고 물으면,
ඊරි සාප්පයා බලන්න බැන් ආසාවේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
බෝල ගිඩියයි කොල්ලක්. මට දැක්කහම ආසාවෙද ආය ජාතියේ දුකයි කිව්වේ කෙනා කියන්නේ නැද්ද ඕක තමන්ගේ ලේට හරි තමන්ගේ දුවට හරි දරුවෙක් හම්බවෙලා ඉන්න හොඳ බෝල ගියාවේ කොල්ලෙක් ලස්සනක එක්ම හම්බවෙලා ඉන්නවා කිව්වා ඇයලා සන්තෝස වෙලා කියන්නේ කොහොම අනේවන් දුක් ගොඩක් හම්බවෙලා කියනවද ඉතින් කියයිද වැටහේද
'통통한 사내아이예요. 보기만 해도 사랑스러워요.' 그러면 'jāti는 dukkha라고 하던 분이 그 말은 안 하십니까?' 자기 손주든 딸의 아이든 통통하고 예쁜 사내아이가 태어났다고 하면 그들은 기뻐하며 어떻게 말합니까? '아이고, dukkha 덩어리를 얻었구나' 하겠습니까? 그렇게 말하겠습니까? 알아들으시겠습니까?
ඉතින් ඒකේ දුකක් දැකලා නැ. එතකොට කොහොමද එයා දකින්නේ එතකොට දුක දැක්කේ කොහෙද කොක්කාරය සත්යය දැකලා. එයා ජාතිය සැපයි කියලා පෙනි පෙනී දකිනවන.
그러니 거기서 dukkha를 보지 못했습니다. 그러면 그는 어떻게 봅니까? 어디서 dukkha를 보았고 어디서 dukkha ariya sacca를 보았습니까? 그는 jāti를 눈에 뻔히 즐거운 것으로 봅니다.
අංසානයෙක් කෙරිලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කොහෙද ගිය කියලා හොයන්නට කාත්තර කියන තැනෙක්ක හරි කමක් නැහැ. කවුරු හරි ශක්තියක් තියෙන කෙනෙක් ගුප්ත ශක්තියක් තියෙන කෙනෙක් හරි කමක් නෑහ ගිහිල්ලා අහලා හොයලා බලනකොට අන්න දිව්ය ලෝකයලු. දැන් හරි සන්තෝසයි. අපය ගිහින් කිව්වොත් එහෙම තිරිසන් ලෝක කිව්වොත් එහෙම දුකයි.
어디로 갔는지 알아보려고 Kataragama 같은 곳이든 상관없이, 힘 있는 사람이든 신통한 힘이 있는 사람이든 상관없이 찾아가 물어보니 '저 deva loka래요' 하면 이제 아주 기뻐합니다. apāya에 갔다, 짐승 세상에 갔다고 하면 슬퍼합니다.
දැන් එයා ජාති දුක දැක්න ඉතින් අනේ අපොච්චි ඒ වළමුකෝ දිව්ය ලෝකේ උපන්න ඉවරෙන්නේ නැතු එහෙම කියනවා. නෑ සන්තෝස වෙනවා. ප්රේතයෙක් වෙලා ඉන්නවලු. පිනක් කරලා හරි දිව්ය ලෝකෙට යවන්න බැයි පුළුවන් නම් එහෙම හරි සන්තෝසයි දිව්ය ලෝකේ කියලා.
그때 그가 jāti의 dukkha를 보고 '아이고, deva loka에 태어나다니 끝이 안 나는구나' 하고 말합니까? 아닙니다. 기뻐합니다. peta가 되어 있다고 하면, puñña라도 지어 deva loka로 보낼 수 있다면 deva loka라고 아주 기뻐합니다.
එහෙනම් අපි දැන් මෙතන ඔක්කොම ජාති දුකයි කියලා දැකලා තියෙනවද? තිරිසන් ජාතිය දුකයි කියන්න පුළුවන්. පිරේත ඒක වෙලාව පන්නයි පෙරේත ජාති දුකයි. අපාය ගියොත් අපාගත ජාති දුකයි. එහෙම කියනවා. දෙවියෙක් වුනොත්, බ්රහ්මයෙක් වුනොත් එහෙම දුකට ගියා කියලා අපි පිළිගන්නවා. එහෙනම් අපි ඒක පිළිගන්නේ නැ. දැන් එතකොට මොනවද මේ අපිට පෙන්නලා තියෙන්නේ?
그렇다면 우리가 여기서 모든 jāti를 dukkha라고 보았습니까? 짐승의 jāti는 dukkha라고 말할 수 있습니다. peta가 되면 peta의 jāti는 dukkha, apāya에 가면 apāya의 jāti는 dukkha라고 그렇게 말합니다. deva가 되거나 brahma가 되면 dukkha로 갔다고 우리가 받아들입니까? 우리는 그것을 받아들이지 않습니다. 그러면 우리에게 보여 준 것은 무엇입니까?
ජාතිය දුකයි කිව්වොත් අපි කවදා දැන් ඕකේ තත්ත්වයෙන් ඉක්ම ගිහිල්ලා ඕක පිළිගන්නද එහෙනම් මූල ධර්මයක් වශයෙන් අපි ඔතෙන්නට එන්නේ කොහොමද
jāti가 dukkha라고 한다면, 우리는 언제 그 상태를 넘어서 그것을 받아들이겠습니까? 그렇다면 뿌리 dhamma로서 우리는 거기에 어떻게 이르겠습니까?
එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් අරණ්යක වැඩ ඉන්නකොට එක්තරා මනුස්සයෙක් ඇදිගන්න ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේලා මේ අරණ්ය වලට වෙලා මේ කැලෑවලු හුදකලාව පළුරු දිවියක් ගත කරමින් ඉන්නේ එයයි මොනවා දැකලද මොන සුවයක් දැකලද ඔය ඉන්නේ? මේ ලෝකේ ඔක්කොම දුකයිනේ. මේ ලෝකේ දුක නිසා මේකෙන් අහක් වෙන්න තමයි අපි මේ උත්සාහ කරන්නේ වීර්ය කරන්නේ මේ විදිහට හුදකලා විවේකි ජීවිතයක් ගත කරන්නේ.
어떤 bhikkhu가 숲에 머물고 계실 때, 어떤 사람이 물었습니다. '스님, 스님들은 이 숲에, 이 밀림에 홀로 거친 삶을 보내고 계시는데 무엇을 보고, 무슨 즐거움을 보고 그렇게 지내십니까?' '이 세상은 모두 dukkha이지 않습니까. 이 세상이 dukkha이기 때문에 여기서 벗어나려고 우리는 애쓰고 힘쓰며 이렇게 홀로 고요한 삶을 보냅니다.'
මේ මහනවා පුදුම මහන පෙනි පෙනී තියෙන සැපටත් දුකයි කියන එකක් මොකක්ද? මේක අමුතු ජාතිය බණක් වෙලා යන්න ගියා. මේ ඔක්කොම දුකයි කියනවා. මේ පෙනි පෙනී සැප තියෙනවා. සැප පෙනි පෙනී තියෙද්දී මේක දුකයි කියලා කියන මේ මෝඩයක් අවදිලා යන්න ගියා.
'이 스님 참 이상하네. 눈에 뻔히 보이는 즐거움까지 dukkha라니 무슨 말인가.' 이것이 이상한 법문이 되어 퍼져 나갔습니다. '이 사람들은 모두 dukkha라고 한다. 즐거움이 뻔히 보이는데도 이것이 dukkha라고 하는 어리석은 소리' 하며 퍼져 나갔습니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේට මේ කාරණය ආරංචි වුණා. ආරංචි භික්ෂුවට එන්න කියන්න කියලා. මහන ඒ මනුස්සයා ප්රශ්නයක් අහන්න ඔබ කොහොමද ඉසිඳුේ? ස්වාමීනි මේ ලෝකෙම දුකයි කියලා මම කිව්වා. ඒ මරසයා මොකද කිව්වේ? පෙනි පෙනී තියෙන සැප පෙනි පෙනී තියෙද්දී. මේ ලෝකේ දුකයි කියන මෝඩයක් අහතිලා යන්න ගියා.
Buddha께서 이 일을 들으셨습니다. 그 bhikkhu에게 오라고 하셨습니다. 'bhikkhu여, 그 사람이 물었을 때 너는 어떻게 대답했느냐?' '세존이시여, 이 세상은 모두 dukkha라고 말했습니다. 그 사람은 즐거움이 뻔히 보이는데 이 세상이 dukkha라는 어리석은 소리를 들었다며 갔습니다.'
ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේ අහනවා ඇයි මෝඩේ එහෙම කිව්වේ? කවුද එහෙම බණක් කියා තියෙන්නේ? මම දේශනා කරලා තියෙනවාද මේ ලෝකේ ඔක්කොම දුකයි කියලා. කවුද එහෙම බණක් කිව්වේ? ඉතින් මහණ මේ ලෝකයේ ප්රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් නැත්නම් ලෝක සත්වයා මේ සැරිසරණවද ඇලෙනවද? ප්රිය ස්වභාවයක් ඇති නිසාම,ම මධුර ස්වභාවයක් ඇති නිසාම නේද මේ ලෝක සත්යයා මේකේ සැරි සරණය ඇලෙන්නේ? සතර හොඳයි කියන්නේ.
그러자 Buddha께서 물으셨습니다. '어리석은 이여, 왜 그렇게 말했느냐? 누가 그런 법문을 했느냐? 내가 이 세상이 모두 dukkha라고 설한 적이 있느냐? 누가 그런 법문을 했느냐? bhikkhu여, 이 세상에 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 없다면 세상 중생이 여기를 떠돌며 매달리겠느냐? 사랑스러운 성품이 있기 때문에, 달콤한 성품이 있기 때문에 세상 중생이 여기를 떠돌며 매달리는 것이 아니냐?'
නැත්නම් කියනවද මේකේ යම්කිසි ආදීනවයක් තිබිලා මේක හැඟවිච්ච ආදීනවයක් ඇතිලා මේක එළි වැසේ වෙුවේ නැත්නම් මේ සත්වයා මිදෙනවද
'또는 여기에 어떤 ādīnava가 있지 않다면, 숨겨진 ādīnava가 있어 그것이 드러나지 않는다면, 이 중생이 벗어나겠느냐?'
එහෙනම් මේ ලෝකයේ ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් මතුවෙලා තියෙනවා ලෝක සත්යයා ඕකට ඇලෙනවා. ඒක නෑ කියන්න බැහැ. ඒක තමයි දුකට හේතුව. දුකට හේතුව දුක නෙමෙයි. දුකට හේතුව ප්රියයි මධුරයි. ඒ ප්රිය මධුර දේ ඇසුරු කරන්න ගිහිල්ලා දුකට වැටෙනවා. අන්න ඒකයි හැඟවිච්ච ආදීනවය. හැඟවිච්ච ආදීනවය මතු කරගන්න ඕනේ. එතකොට මතු වෙලා තිබෙන්නා වූ අර මායා සහගත සුඛ ස්වභාවයෙන් අර ආදීනවය ආයයි යටපත් කරන්න බැ.
그러니 이 세상에는 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 드러나 있고 세상 중생은 거기에 매달립니다. 그것이 없다고 할 수 없습니다. 그것이 dukkha의 원인입니다. dukkha의 원인은 dukkha가 아닙니다. dukkha의 원인은 사랑스러움과 달콤함입니다. 그 사랑스럽고 달콤한 것을 가까이하려다 dukkha에 빠집니다. 그것이 숨겨진 ādīnava입니다. 숨겨진 ādīnava를 드러내야 합니다. 그러면 겉에 드러나 있던 그 환영 같은 즐거움의 성품으로 그 ādīnava를 다시는 덮을 수 없습니다.
උපමාවක් වශයෙන් පෙන්නනවා. මත් පැන් බීමට රිසිව වෙච්ච මනුස්සයෙකුට, කැමති මනුස්සයෙකුට, ඒ සිරිසි කරන සුවඳත්, රසයත්, ඒ මත් ස්වභාවයත් ඇති කරන මත් පැන්න විදුරුවත් දීලා. හරි සන්තෝසයෙන් ඉන්නකොට කියනවා. කැමති නම් බොන්න. හැබැයි ඕකට වහ දාලා.
비유로 보여 드립니다. 술 마시기를 좋아하는 사람, 즐기는 사람에게, 짜릿한 향과 맛과 취하는 성품까지 지닌 술잔을 건네주어 그가 아주 기뻐하고 있을 때 이렇게 말합니다. '원하면 마셔라. 그런데 거기에 독을 넣었다.'
දැන් මොකද කරන්නේ? ඒ සුවඳත් දැනෙනවා. ඒ රහත් දැනෙනවා. විවහම වෙරිවෙන එකත් හරි. මත් වෙන එකත් හරි. හැබැයි මරණය හෝ මරණය සමාන දුක්ඛය ප්රත් වෙන්න පුළුවන් මේ වහ ගැඹුනහම ඒකේ තියෙනවා වහ. වහක් කරලා බොන්න විදිහකුත්න. දැන් බොනවත් වහදාලා තියෙන බව දන්නවා නම් කොච්චර ප්රිය වුනත් අර මත්වයන් ටික බොන්නේ නැ. මොකද ආශ්වාදය එක ගුණයක් නම් ආදීන ඔය දහස් ගුණයක්. එයා දකිනවා කාරණය
이제 어떻게 합니까? 그 향도 느껴지고 그 맛도 느껴집니다. 마시면 취하는 것도 맞습니다. 그러나 독이 섞였으니 죽음이나 죽음과 같은 괴로움을 당할 수 있습니다. 거기에는 독이 있습니다. 독만 빼고 마실 방법도 없습니다. 독이 들어 있는 줄 안다면 아무리 좋아도 그 술을 마시지 않습니다. assāda가 하나라면 ādīnava는 천 배이기 때문입니다. 그는 그 사실을 봅니다.
එහෙනම් ආශ්වාදය ආශ්වාදය හැටියට දකින්න. ආදීනවය ආදීනවය හැටියට දකින්න. අන්න එදාට නිස්සරණය නිස්සරණය හැටියට දකින්න.
그러니 assāda를 assāda로 보십시오. ādīnava를 ādīnava로 보십시오. 그날에 nissaraṇa를 nissaraṇa로 보게 됩니다.
අහන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය ආශ්වාදය නෑහ කියලා අමුතු බණ කියන්න ගියාමයි මේ ප්රශ්නය එපින්නේ. දැන් මේ නිසා අද වෙනකොටත් කියනවා. බුදු දහම කියන්නේ දුක පෙන්නන ආගමක් කියලා හිටම් මේ වගේ අංවඩුවක් ගහන්න යනවා. අන්යාගමිකයොත් මේක කියනේ. බුදු දහම කියන්නේ ලෝකෙට දුක පෙන්නන එක. මෙහෙම කියන්න යනවා. අන්න බුදු බණ පටනි කරලා බුදු බණ විරුද්ධ කරලා කතා කරන්න ගිය අය කරලා තියෙන අවෙල මේකෙන් ලෝකයට මතු වෙලා තියෙන අදහස.
Buddha께서 설하신 dhamma를 들어 보십시오. assāda가 없다고 이상한 법문을 하니까 이 문제가 생기는 것입니다. 그래서 오늘날까지도 '불교는 dukkha를 보여 주는 종교'라고 낙인을 찍으려 합니다. 다른 종교인들도 이렇게 말합니다. '불교는 세상에 dukkha만 보여 주는 것'이라고. Buddha의 법문을 거스르고 그에 맞서 말하려던 이들이 저지른 잘못 때문에 세상에 생겨난 생각이 이것입니다.
මේ සියල්ල දුකයි සියල්ල දුකයි කියලා කියන්න පටන්ගෙන තියෙනවා බොහෝ කොටම. මෙන්න මේ නිසාම අර පහට කන්න වෙලා තියෙනවා. මේකට උත්තර දෙන්න බැරුව ඇකිලින්ත් වෙලා තියෙනවා.
'모두 dukkha다, 모두 dukkha다'라고 대부분이 말하기 시작했습니다. 그래서 얻어맞게 되었습니다. 이에 대답하지 못해 움츠러들었습니다.
ඉතින් කවුරු දේශනා කරපු එකක්ද දේශනා කළේ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ වනවා කවුද මෝඩයෝ සියල්ල දුකයි කියලා කිව්ේ. සියල්ල දුක නම් ලෝක සත්යය ඇලෙනවද? ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් ලෝකේ නැත්නම් මේ ලෝක සතය ඇලෙනවද?
누가 설한 것이냐고 Buddha께서 물으십니다. '어떤 어리석은 이가 모두 dukkha라고 말했느냐. 모두가 dukkha라면 세상 중생이 매달리겠느냐? 세상에 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 없다면 세상 중생이 매달리겠느냐?'
එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ ලෝක සත්වය රැවැට්ටුවේ නෑ. ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් පෙන්නුවා. යථාර්ථය මතු කරගන්න සත්යය පෙන්නුවා. එහෙනම් පේන්න තියෙන දේ පේන්න තියෙන ආකාරය හරියට පෙන්නවා.
그러니 Buddha께서는 세상 중생을 속이지 않으셨습니다. 참을 있는 그대로 보여 주셨습니다. 있는 그대로를 드러내도록 sacca를 보여 주셨습니다. 보여야 할 것을 보여야 할 모습 그대로 바르게 보여 주십니다.
දැන් මේ ටික අපි දැක්කේ නැතුව අපි දුක කොහෙද තියෙන්නේ කියලා දැක්කේත් නෑහ. සියල්ල දුකයි කිව්වහම අපිට හොයාගන්න එන පැටුමකට ගියා. අපි අපේ නුවණ මෙහෙ යවලා නෑ දැන්. බුද්ධිය මෙහෙ යවලා නෑ. කියන්නවාලා කියනවා.
이것을 보지 못한 채 우리는 dukkha가 어디 있는지도 보지 못했습니다. '모두 dukkha'라고 하니 찾을 수 없는 엉킴에 빠져 버렸습니다. 우리는 지혜를 거기까지 보내지 않았습니다. 생각을 거기까지 보내지 않았습니다. 남들이 말하니 따라 말합니다.
එතකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මයට විරුද්ධ දෙයක් කියලා. සබ්බේ සංඛාරා දුක්ඛාතී කියන මේ වචනය අරගෙන ඇයි කියා තියෙන්නේ නෙමෙ සියලු සංඛාර දුකයි කියලා. කියන්නේ නැද්ද? දැන් අහනවා. මොකද සියල්ල දුක නෑහැ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කාලා නෑහැ කියන්නේ කොහොමද සබ්බේ සංඛාරා දුක්ඛා කියලා නැද්ද
그러면 Buddha께서 설하신 dhamma에 어긋나는 말이라고 합니다. 'sabbe saṅkhārā dukkhā'라는 말을 가져와서, 모든 saṅkhāra가 dukkha라고 하지 않았느냐고 합니다. 'Buddha께서 모두가 dukkha라고 설하지 않으셨다니 어떻게 그렇게 말하느냐, sabbe saṅkhārā dukkhā라고 하지 않았느냐' 하고 묻습니다.
දැන් ආපු මොකක්ද උත්තරේ? අන්න අපිට වැදගත් දෙයක් තියෙනවා කෝ නිරුක්ති තෝරලා. කෝ පෙළ දහමේ පෙළ දහමේ වාක්කයට නිරුක්තියක්. සංඛාර තෝරලා කෝ මොනවද සංඛාර කියලා? තෝරලා නැහ.
그러면 대답은 무엇입니까? 여기에 우리에게 중요한 것이 있습니다. nirutti를 가려 놓은 곳이 어디 있습니까? 경전 dhamma 구절에 대한 nirutti가 어디 있습니까? saṅkhāra를 가려서 saṅkhāra가 무엇인지 밝혀 놓은 곳이 어디 있습니까? 가려 놓지 않았습니다.
දැන් මේ ටික මේ පසුතලය දෙන්න වෙනවා මේ බණ කියන්න ඉස්සෙල්ලා. කර්මස්ථාන දෙන්න ඉස්සෙල්ලා මේවා දීලා ඉන්න වෙනවා. මේ පසුතලය හදන්න වෙනවා. එහෙනම් අපි කොනවද කරන්නේ කොහෙද දුක දකින්න නැතුව කොහොමද න් එහාට යන්නේ. දුක වෙන් කරගන්න නැතුව කොහොමද දුකෙන් මිදෙන්නේ. දුකෙන් මිදෙන මග දන්න නැතුව මොකක්ද වඩන්නේ? අන්න තේරුම් ගන්න ඕනේ. දැන් මේ ටික අපි ඉස්සෙල්ලා හොඳට දකින්න ඕනේ.
이 법문을 하기 전에 이 바탕을 주어야 합니다. kammaṭṭhāna를 주기 전에 이것들을 주어 두어야 합니다. 이 바탕을 다져야 합니다. 그렇지 않으면 우리는 무엇을 합니까? dukkha를 보지 못하고 어떻게 그 너머로 갑니까? dukkha를 가려내지 못하고 어떻게 dukkha에서 벗어납니까? dukkha에서 벗어나는 길을 모르고 무엇을 닦습니까? 이것을 알아야 합니다. 이것을 먼저 잘 보아야 합니다.
සංඛාර කියන්නේ මොනවද? දැන් සංඛාර කියනකොට දැන් අද හිතා ඉන්නේ මේ ලෝකේ හැමතැනම තියෙන්නේ සංඛාර. දැන් හිතනවා මේ විදියට. මේ ලෝකේ හැමතැනම සංඛාර නම් බුදුරජාණන් වහන්සේ පංචස්කන්ධයක් ලෝකේ කියලා දේශනා කරන්න ඕනද? සංඛාරස්කන්ධය කියනවා ඉවරයි. ඒකස්කන්ධය පුළුවන් ලෝක පෙන්නන්න.
saṅkhāra란 무엇입니까? saṅkhāra라고 하면 오늘날은 이 세상 모든 곳에 있는 것이 saṅkhāra라고 생각합니다. 이렇게 생각합니다. 그런데 이 세상 모든 곳이 saṅkhāra라면 Buddha께서 pañcakkhandha를 세상이라고 설하실 필요가 있었겠습니까? saṅkhārakkhandha라고 하면 끝납니다. 그 한 khandha로 세상을 보여 줄 수 있습니다.
අන්න ධර්මයට දාලා බලන හැටි. දැන් බහා හිටන්න ඕනේ හරියට එහෙනම්. එහෙනම් පංචස්කන්ධයක් වෙන් කරන්න ඕනේ නැහැ ලෝකය කියලා. මේ ලෝකෙම තියෙන්නේ සංඛාර කිව්වා මේ ලෝකේ රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන කොටස් පහකින් මේ ලෝකේ පෙලා තියෙනවා. සංඛාර කියන්නේ එක කොටසක් පමණයි. සබ්බේ සංඛාර කියන්නේ ඒ සංඛාර කියන කොටසට අයිති සියල්ල. මුළු ලෝකෙම කියන එක නෙමෙයි මෙතන සබ්බේ සංඛාර කියන්නේ.
이것이 dhamma에 대어 보는 법입니다. 제대로 대어 보아야 합니다. 그렇다면 세상이라고 pañcakkhandha를 나눌 필요가 없습니다. 이 세상에 있는 것이 다 saṅkhāra라고 했지만, 이 세상은 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 다섯 부분으로 경에 나와 있습니다. saṅkhāra는 그 한 부분일 뿐입니다. sabbe saṅkhārā란 saṅkhāra라는 부분에 속한 모든 것입니다. 여기서 sabbe saṅkhārā는 온 세상을 말하는 것이 아닙니다.
එහෙනම් සංඛාර කියන එකේ වචනේ නිරුක්තිය දකින්න ඕනේ. මේ සංකීර්ණ වචනයෙන් පෙන්නන්නේ මුළු ලෝකේ හටගන්න දේවල්. යමක් යමක් එකතු වෙලා යමක් ගොඩනැගෙනවද? මෙන්න මේ එකතුවන්ගෙන් හටගන්න දේවල් වලට සංවා. ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු කියන ධාතු හතර එකතු වෙලා හටගත්ත ද්රව්ය වස්තු ධාතු හතරෙන් එකතු වෙච්ච සං.
그러니 saṅkhāra라는 말의 nirutti를 보아야 합니다. 이 'saṃ'이라는 말이 보여 주는 것은 온 세상에서 생겨나는 것들입니다. 무엇과 무엇이 모여 무엇이 세워집니까? 이 모임으로 생겨나는 것들을 saṃ이라 합니다. āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 네 dhātu가 모여 생긴 물질, 네 dhātu로 모인 것이 saṃ입니다.
අන්න ධාතු හතර එකට යෝග වුනාම සංයෝග වුණා. ඒකට බැඳුනාම සම්බන්ධ වුණා. එකට පිඩුනහම සම්පිණ්ඩ වුණා. අන්න ලෝකේ හටගන්න හැටි. වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන චිත්ත චෛතසිකයන් එකට බැඳුනහම ඒ ඒ ජාතියේ හිත් හටගන්නවා. අන්න සං හටගත්තා. එතකොට නාම ධර්ම හටගන්නෙත් සං කියන්නේ එකතුවෙන්.
네 dhātu가 함께 묶이면 saṃyoga가 되었습니다. 거기에 얽히면 sambandha가 되었습니다. 함께 뭉치면 sampiṇḍa가 되었습니다. 이것이 세상이 생겨나는 모습입니다. vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 citta와 cetasika가 함께 묶이면 갖가지 마음이 생깁니다. 그것이 saṃ이 생긴 것입니다. 그러니 nāma dhamma가 생기는 것도 saṃ, 곧 모임으로 생깁니다.
වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ එකින එකට සංයෝග වෙලා, සම්බන්ධ වෙලා, සම්පිණ්ඩ වෙලා සකස් වුනහම හටගන්නවා අන්න සං ගොඩවල්. මෙන්න මේවා කරන්නේ යමක්ද මේවා නිකන් හටගන්නේ නෑ. යම්කිසි ක්රියාධාමයකට ගෝචර වෙච්ච නිසයි මේවා ඒ ඒ ආකාරයෙන් ගොඩනැගෙන්නේ.
vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 하나하나 saṃyoga하고 sambandha하고 sampiṇḍa하여 짜이면 saṃ의 무더기들이 생겨납니다. 이것들은 그냥 생겨나지 않습니다. 어떤 작용에 놓였기 때문에 이것들이 저마다의 모습으로 세워지는 것입니다.
එහෙනම් මෙන්න මේ ක්රියාධාමය යම්කිසි බලවේගයකින් සිද්ධ වෙනවද? මේක උත්සාහයක් නිසා වීර්ියයක් නිසා ගොඩනගනවා මිසක්. උත්සාහයක්, වීර්ියයක් නිසා මතු කරපු ශක්ති විශේෂයක් ක්රියාත්මක වීමෙන් ගොඩනැගෙනවා නිසා. ක්රියාත්මක වෙනවා නිසා. නැත්නම් මේ නාම ධර්මයක් හෝ රූප ධර්මයක් නිකන් ගොඩ නැකෙන්නේ නෑහ කොතනකවත් එහෙනම් මේ සංනා වූ ක්රියාවලිය යමකින් කරනවද මෙන්න මේ කරන වැඩ පිළික් තියන්න එන්නේ ක්රියාධාමයට කියනවා සංඛාර
그렇다면 이 작용은 어떤 힘으로 일어납니까? 이것은 애씀 때문에, vīriya 때문에 세워지는 것입니다. 애씀과 vīriya로 끌어낸 특별한 힘이 움직여서 세워지고, 움직이기 때문입니다. 그렇지 않으면 nāma dhamma든 rūpa dhamma든 어디서도 그냥 세워지지 않습니다. 그러면 이 saṃ이라는 과정을 무엇으로 합니까? 이렇게 해 나가는 일, 이 작용을 saṅkhāra라고 합니다.
යමක් අපිට කරගන්න ආසයි. ඕනකමක් තියෙනවා. ගෙයක් හදාගන්න ඕනේ ලස්සන ගෙයක්. ආවා නිගමනී. දැන් ලස්සන ගිය කියන්නේ ගඩොල්, වැලි, උළු, ලී ඔක්කොම එකතු වෙලා එයා කරපු එක. කරපෙරට කතේ කෘතය කරපු එක සංඛත සංඛතයක් හැදුනේ මොකෙන්ද? අර අත්තිවාරන් දාලා ඔක්කොම බිත්්තියි බැඳලා ඔක්කොම කරලා, වහලේ ගහලා ඔක්කොම කරලා මහා වීර්ය උත්සාහයෙන් වීර්යයෙන් මහා වැඩපිලා කිරීමේ ප්රතිඵලය තමයි. සංඛාරවල ප්රතිඵලය තමයි සංඛතයක් ගොඩනැගී. ගේ නැමති සංඛතය ගොඩනැගුණා.
우리가 무언가 하고 싶습니다. 바람이 있습니다. 집을, 아름다운 집을 짓고 싶습니다. 그렇게 마음을 정했습니다. 아름다운 집이란 벽돌, 모래, 기와, 나무가 모두 모여 그가 지은 것입니다. 지어진 것, 지어 낸 것이 saṅkhata입니다. 그 saṅkhata는 무엇으로 생겼습니까? 기초를 놓고 벽을 쌓고 지붕을 얹고 모든 것을 해서, 큰 애씀과 vīriya로 해 낸 큰일의 결과입니다. saṅkhāra의 결과로 saṅkhata가 세워졌습니다. 집이라는 saṅkhata가 세워졌습니다.
එහෙනම් ගෘහය කියන්නේ සංඛාරයක් නෙමෙයි සංඛතයක්. ගෘහය ගොඩනැගුණේ සංඛාර නිසා. එහෙනම් අනුන්ගේ ශ්රමය නිසා. විශාල ශ්රමයක් වැය කරලා ඕනේ එකින් එක කොඩනගන්න.
그러니 집은 saṅkhāra가 아니라 saṅkhata입니다. 집은 saṅkhāra 때문에, 곧 사람들의 수고 때문에 세워졌습니다. 큰 수고를 들여 하나하나 세워야 합니다.
මෙන්න මේ සංයන එකතුවන් ක්රියාත්මක කරන්න අපි ධාරිය මුකුරු දාගෙනත් මහන්සි වෙනවා. වෙහෙස වෙනවා. මෙන්න මේ වෙහෙස වෙන ක්රියාධාමය කාර සංමති එකතුවක් ක්රියාත්මක කරන්න යම් උත්සාහයක් විහසක් ගන්නවද? මෙන්න මේක දුක නැද්ද. දැන් ඕක සැනසුමක්ද? ධාරිය මුකුරු පෙරන්න වැඩ කරන එක සැපද?
이 saṃ, 곧 모임을 움직이려고 우리는 땀을 흘리며 애씁니다. 고단해집니다. 이 고단해지는 작용, 이 모임을 움직이려고 들이는 애씀과 고단함, 이것이 dukkha가 아닙니까? 그것이 평안입니까? 땀을 흘리며 일하는 것이 즐겁습니까?
යමක් ගොඩනගන්න උත්සාහ කරනවා වීර්ිය කරනවා. උත්සාහ කරන එක වීර්ිය කරන එක සැපද? හැබැයි මෙන්න මේක වැහිලා තියෙනවා එක දේකින්. මොකටද මේ තරම් උත්සාහ කරන්නේ? මොකටද මෙච්චරට වීර්ය කරන්නේ? කුමක් නිපදවන්නද?
무엇을 세우려고 애쓰고 vīriya를 냅니다. 애쓰는 것, vīriya를 내는 것이 즐겁습니까? 그러나 이것은 한 가지에 가려져 있습니다. 왜 이토록 애씁니까? 왜 이렇게까지 힘씁니까? 무엇을 만들어 내려고?
මතු අනාගතයේදී මෙන්න මෙදු ඵලයක් සුවදායක ඵලයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. අන්න ප්රිය ස්වභාවයක් තියෙනවා මධුර ස්වභාවයක් තියෙනවා ලෝකේ. ඔන්න ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසාම ඒ දේ කරා හිත තියාගෙන ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය යමකින් විද්යාමාන කරනවද? මෙන්න මේ ටික බලාපොරොත්තුව මොකද කරන්නේ ලෝක සත්වයා අන්න දුකට හේතු එතනයි තියෙන්නේ. ඒ නිසා වෙහෙ පොර බදනවා. කාර කරනවා.
앞날에 이런 결실, 즐거운 결실을 바랍니다. 세상에는 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 있습니다. 바로 그 사랑스럽고 달콤한 성품 때문에 그것에 마음을 두고, 그 사랑스럽고 달콤한 성품을 무언가로 드러내려 합니다. 이 바람이 세상 중생에게 무엇을 합니까? dukkha의 원인이 바로 거기에 있습니다. 그래서 고단하게 씨름하고 일을 합니다.
මෙන්න සංඛාර ඉන් ගොඩනගන හදන්නේ පුණ්ය දෙයක්නම්. ඒ පුය ගොඩනගන්න කරන වැඩ පිළිවලට කියෙන පුණ්ය සංඛාර. ගොන්නගාගන්නේ ආශ්වාද ලබන්න පාප දෙයක් නම්. [උගුර කෑරීම] ඒ ගොන්නගන්න කරන උත්සාහේර වීරියට කියනවා පාප සංඛාර න පුඤ්ඤ සංඛාර එතකොට ගොඩන නගාගන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ එබඳු ප්රිය ආශ්වාදයක් අප්රිය දෙයක් නැද මධ්යහත දෙයක් නම්. නැත්නම් ඉදින නිදා ජීවත් වෙන්න අවශ්ය දෙයක් නම්. ඕකට කියනවා ආනිංජාභි සංඛාර
이것이 saṅkhāra입니다. 그것으로 세우는 것이 puñña라면, 그 puñña를 세우려고 하는 일을 puññābhisaṅkhāra라 합니다. 즐거움을 얻으려고 세우는 것이 pāpa라면, 그것을 세우려는 애씀과 vīriya를 pāpa saṅkhāra, 곧 apuññābhisaṅkhāra라 합니다. 세우려고 바라는 것이 그런 사랑스러운 즐거움도 아니고 싫은 것도 아닌 가운데의 것이라면, 곧 앉고 자며 살아가는 데 필요한 것이라면 이를 āneñjābhisaṅkhāra라 합니다.
කෝකට හරි උත්සාහයක් වීර්ියක් හැදෙනවා නම් සංඛාර කියන්නේ ඔන්න ඔය කරන උත්සාහයට වීරියට සංඛාර ද්රව්ය වස්තු නෙවෙයි. යම් ද්රව්ය වස්තුවක් නාම ධර්මයක් හෝ රූප ධර්මයක් ගොඩනගන්න යම් උත්සාහයක් වීර්යක උත්සාහයක වීර්ියයක යෙදෙනවද මෙන්න මේ කරන උත්සාහය වීර්ය ආධ්යාත්මිකව ගැන සංඛාර දුන්න ශක්ති විශේෂය ලෝකෙත් ක්රියාත්මක වෙනවා.
무엇을 위해서든 애씀과 vīriya가 생긴다면, saṅkhāra란 바로 그 애씀, 그 vīriya입니다. saṅkhāra는 물질이 아닙니다. 어떤 물질이나 nāma dhamma나 rūpa dhamma를 세우려고 어떤 애씀과 vīriya에 힘쓴다면, 그 애씀과 vīriya가 안에서의 saṅkhāra입니다. 그것이 내어 준 특별한 힘이 바깥 세상에서도 움직입니다.
අපි ආධ්යාත්මික ගොඩනගලා ශක්ති විශේෂයක් බාහිරියට බැහැර කරපුවහම බලවත් ශක්ති විශේෂයක් ගොඩනගපු නිසා ඒක ඉවර වෙනකන් අතරමග ක්රියාධාමයක් හැටියට ක්රියාත්මක වෙනවා ඒ ශක්තිය ඉවර වෙනකන්. හැබැයි බාහිර ලෝකයේ ක්රියාත්මක වෙන අංශු මාත්ර ශක්තියක් ක්රියාත්මක වෙනවා නම් මනසින් ගොඩනගලා දුන්න ඒවා නිසා තමයි ඒ ක්රියාවලිය බාහිර ලෝකේ දකින්න හම්බ වෙන්නේ. එහෙනම් බාහිර සංඛාරයක් ඉපදෙ වුණා නම් අභ්යන්තරයෙන් නිකදපු උත්සාහය වීරිය ප්රතිඵලයක් තමයි බාහිර ක්රියාත්මක වෙන්නේ.
우리가 안에서 세운 특별한 힘을 바깥으로 내보내면, 강한 힘을 세웠기 때문에 그 힘이 다할 때까지 중간 과정으로 움직입니다. 바깥 세상에서 티끌만 한 힘이라도 움직인다면, 마음으로 세워 내보낸 것 때문에 그 과정을 바깥 세상에서 볼 수 있는 것입니다. 그러니 바깥에 saṅkhāra가 생겼다면, 안에서 끌어낸 애씀과 vīriya의 결과가 바깥에서 움직이는 것입니다.
අපිට පේන්නේ නෑහ මේ ගුප්ත පැත්ත. නමුත් බාහිර ලෝකයේ ක්රියාත්මක කෙනෙහි අපිට පේනවා. වැහි වහනවා. කඳු කඩාගෙන යනවා. සුලි සුලන් එනවා. විශාල බලවේග ක්රියාත්මක වෙනවා. මේවා ඔක්කොම පේනවා. ඔව් ඇයත් යම් ක්රියාවලියක් සිද්ධ වෙලා තව තවත් දේවල් නඉපද ඕනේ. අන්න ඒවට ක්රියා ශක්තිය කොයින්ද? කවදා හරි මනසකින් ගොඩනගලා විහිදෝපුව. විහිදවයා දෙවෙනි ඵලය.
우리에게는 이 숨은 쪽이 보이지 않습니다. 그러나 바깥 세상에서 움직이는 것은 보입니다. 비가 내립니다. 산이 무너집니다. 회오리바람이 옵니다. 큰 힘들이 움직입니다. 이것들은 다 보입니다. 그렇습니다, 거기서도 어떤 과정이 일어나 또 다른 것들이 생겨나야 합니다. 그 작용의 힘은 어디서 옵니까? 언젠가 마음으로 세워 내보낸 것입니다. 내보낸 것의 두 번째 결실입니다.
අන්න බිහිදෝන වෙලාවේදී ආධ්යාත්මික වශයෙන් අපි සංඛාර නපදනවා. මෙන්න මේක සංඛාරයක්. එහෙනම් උත්සාහයක්, වීර්ියක්. ඒ නපදෝප සංඛාරය බාහිරට දුන කාලේ තියෙනකන් බාහිර ක්රියාත්මක වෙනවා. එහෙනම් ඒකත් අපි දුක සේ ගොඩනගපු දේ ප්රතිඵලයක් මිසක් සැප සේ ගොඩනපු එකක් නෙමෙයි.
내보낼 때 안에서 우리는 saṅkhāra를 만들어 냅니다. 이것이 saṅkhāra, 곧 애씀과 vīriya입니다. 그 만들어 낸 saṅkhāra는 바깥으로 내보낸 기간이 남아 있는 동안 바깥에서 움직입니다. 그러니 그것도 우리가 dukkha로 세운 것의 결과일 뿐, 즐거움으로 세운 것이 아닙니다.
හැබැයි මේ සංඛාරට අපි ප්රියයි. මොකක් නිසාද? මතු අර බලාපොරොත්තු වෙන ප්රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් යමකින් ජනිත කරනවා නම් යම් රූපයකින්. අන්න ඒකට ප්රියයි. යම් වේදනාවකින් මතු කරනවා නම් ඒකට ප්රියයි. සැප වේදනාවක් ඇත්නම් ඒකට ප්රියයි. මෙන්න මේ නිසායි ප්රිය ස්වභාවයට හිත තියාගෙන කොච්චර මහන්සි වුනක් කමක් නෑහැ කොච්චර උත්සාහ කළා කමක් නෑහැ මේකේ ප්රතිඵලයක් ලැබෙනවා මෙහෙම ආශ්වාද ජනත. අන්න ඒ ආශ්වාද මායාව තුළින් අර දුක වහනවා.
그런데도 우리는 이 saṅkhāra를 좋아합니다. 무엇 때문입니까? 앞날에 바라는 사랑스럽고 달콤한 성품을 어떤 rūpa로 생겨나게 한다면 그것을 좋아합니다. 어떤 vedanā로 드러낸다면 그것을 좋아합니다. 즐거운 vedanā가 있다면 그것을 좋아합니다. 이 때문에 사랑스러운 성품에 마음을 두고, 아무리 힘들어도 괜찮다, 아무리 애써도 괜찮다, 이렇게 즐거움을 낳는 결실을 얻는다 합니다. 그 즐거움의 환영으로 그 dukkha를 덮습니다.
මෙන්න මේ නිසා ලෝක සත්යයාට මේ සංඛාර දුකයි කියලා පේන්නේ.
이 때문에 세상 중생에게는 이 saṅkhāra가 dukkha로 보이지 않습니다.
මිනිහෙ කුඹුරක් වැඩ කරනවා. සරුසාරව හැදෙනවා. හැදෙනවා දකින්න දකින්න පෝර ගහනවා, බෙහෙත් ගහනවා. වල් පැලෙලනවා. ඳන් බඳිනවා. වතුර නවත්තන නවත්තනවා. බයිඩන්න ඕන බස්සෝනවා. ඔක්කොම කරලා හදලා මිනිහා කරනවා මහන්සියමයි වෙන්නේ දාඩියමරු පෙරාගෙන හැබැයිම දිහා බල බලා සතුටු වෙනවා. හොඳට හැදෙනවා. හැබැයි ගොම හොඳට හැදි හනම් කොළා විතරක් ආවා නම් එහෙම නැතුන පළව නැත්නම් එහෙම ේ.
사람이 논을 일굽니다. 벼가 무성하게 자랍니다. 자라는 것을 보며 거름을 주고 약을 치고 잡초를 뽑고 둑을 쌓고 물을 가두고, 빼야 할 물은 뺍니다. 모든 것을 해서 가꾸는 동안 사람은 땀을 흘리며 고생만 합니다. 그러나 벼를 바라보며 잘 자란다고 기뻐합니다. 그런데 벼가 너무 잘 자라 잎만 무성하고 이삭이 나지 않는다면,
වෙච්ච මහන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එහෙනම් එයා සතුටු වෙන්නේ ඵලාව ගැන හිතලා. ගොයෙම හොඳට හැදෙන්නේ නෙමෙයි සතුටු වෙන්නේ. කියන ඔය හොඳට වැඩිපුර හැදුනොත් එහෙම ඵලදාව නැති වෙනවා කියලා හොඳට හැදෙන සතුටු වෙන්නේ නැහැ. ඵලදාව එන්නේ කොයි ක්රමෙන් කියත් ඒ ක්රමයට හැදෙනවා තමයි ඒ හැදීම දැකලා සතුටු වෙන්නේ. එහෙනම් සරසාරව හැදිලා තියෙනවා දැකලා සතුටු වෙන්නේ පළදාව ගැන හිතාගෙන.
그러니 그는 수확을 생각하며 기뻐하는 것입니다. 벼가 잘 자라는 것 자체에 기뻐하는 것이 아닙니다. 너무 무성해져 수확이 없어진다면 잘 자라도 기뻐하지 않습니다. 수확이 나오는 방식대로 자라야 그 자람을 보고 기뻐합니다. 그러니 무성하게 자란 것을 보고 기뻐하는 것은 수확을 생각해서입니다.
මෙන්න මේ වගේ ලෝක සත්වයා මේ ආශ්වාදයක් බලාපොරොත්තු වෙයි. යමකින් දෙන ආශ්වාදයෙහි හිත බැඳගෙන එබඳු ආශ්වාදයක් ලබන බලාපොරොත්තුවෙන් ඒ දේ ඉපදවන්න උත්සාහ ගන්නවා, වීර්ය ගන්නවා කෙළවරක් නැතුව කියලා. මෙන්න මේ සංඛාරයන්ගේ හටගැනීම දුකයි කියලා පේන්නේ අර ආශ්වාදය වහන නිසා. ඒනි නිසා ඔහු සංඛාර සැපයි කියලා හිතාගන්නවා.
이처럼 세상 중생은 어떤 즐거움을 바랍니다. 무언가가 주는 즐거움에 마음을 묶고, 그런 즐거움을 얻으려는 바람으로 그것을 만들어 내려고 끝없이 애쓰고 vīriya를 냅니다. 이 saṅkhāra들의 생겨남이 dukkha로 보이지 않는 것은 그 즐거움이 덮기 때문입니다. 그래서 그는 saṅkhāra가 즐겁다고 여깁니다.
ඔක්කොම හදලා කරලා එවුනාට පස්සේ කාල ගියා හේන්නේ. වැવે වැහුණට පස්සේ මොකද කරන්නේ? බලනකොට ඇදිලා උදේ බලනකොට ඔක්කොම එහෙන ඔක්කොම කුමට අලි කාල ගින්න. අප්පොච්චියේ වෙච්ච මහන්සියක්. කොච්චර මහන්සි වුණද? කොච්චර වෙහෙස වුනත්ද තමයි වෙහෙස දකින්නේ. අන්න සංඛාර දුක්ඛය දකිනවා. ප්රතිඵලය ගන්න බැරි වුණානම්. ප්රතිඵලය හම්බ වුණා නම් අර ආශ්වාදය වහනවා සංඛාර සැපයි කියන දෘෂ්ටියක් ඇති කරනවා. කොච්චර මහන්සික් කම නැහ ප්රතිඵලය හොඳට තියෙනවා. මහන්සි හරි සාර්ථකයි. ඒ මහන්සිය දුකමයි. දුක් සහගත මහන්සිය අන්න අර ප්රතිඵලයකේ තියෙන ආශ්වාදයෙන් වහනවා.
모든 것을 다 해 놓았는데 비가 온 뒤 아침에 가 보니 코끼리가 모두 먹어 치웠습니다. '아이고, 얼마나 애썼는데!' 얼마나 애썼는가, 얼마나 고단했는가 하고 그때에야 고단함을 봅니다. 결실을 얻지 못하면 saṅkhāra의 dukkha를 봅니다. 결실을 얻었다면 그 즐거움이 덮어 saṅkhāra가 즐겁다는 diṭṭhi를 만듭니다. '아무리 힘들어도 괜찮다, 결실이 좋다. 애쓴 보람이 있다.' 그러나 그 애씀은 dukkha일 뿐입니다. 괴로운 애씀을 결실에 있는 즐거움이 덮습니다.
මෙන්න ලෝක සත්වයා නොදැකපු දුකක්. ඔය දුක සාමාන්ය ලෝකයා දකින්නේ නැ. යමක් ආශ්වාද ජනකද? මෙන්න මේ ආශ්වාදය හිත බැඳ ගැනීම නිසා ඒ ආශ්වාදය වටිනවා කියන තීරණය නිසා ලෝක සත්වයාට විද්යාමාන වුනත් විද්යාමාන වුනේ දුකක් කියලා පේන්නේ. අන්න බාහිර ලෝකයා නොදකින දුකක්. ඔය දුක බාහිර ලෝකයා දකින්නේ නැ. දැන්
이것이 세상 중생이 보지 못한 dukkha입니다. 이 dukkha를 보통 세상 사람은 보지 못합니다. 무엇이 즐거움을 낳습니까? 이 즐거움에 마음을 묶고 그 즐거움이 값지다고 정했기 때문에, 세상 중생에게는 그것이 드러나 있어도 dukkha로 보이지 않습니다. 이것이 바깥 세상이 보지 못하는 dukkha입니다. 바깥 세상은 이 dukkha를 보지 못합니다.
ඔය දුක බාහිර ලෝකයා දකින්නේ නැ. දැන් ආර්යෝ දකින්නේ කොහොමද? ආර්යයෝ කවදා හරි දකිනවා. මේ ප්රිය ස්වභාවයඇයි, මධුර ස්වභාවයයි කියන මේවා හරයක් නැහ. හරයක් නෑහ කියලා දකින දහම ක්රමය බුදුරජාණන් වහන්සේ දුන්නේ. ඇත්තක්මයි දුන්නේ බොරුවක් නෙමෙයි බොරුවෙන් හැබැට්ටුවේ. හරයක් නැති නිසාම හරයක් නෑ කියලා බලන්න ක්රමයක් තිබිලා මෙන්න මේ විද්යා සිද්ධාන්තයට අනුව බලන්න.
그러면 ariya는 어떻게 봅니까? ariya는 언젠가 봅니다. 이 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이라는 것들에 알맹이가 없다는 것을. 알맹이가 없음을 보는 dhamma의 방법을 Buddha께서 주셨습니다. 참을 주셨지 거짓을 주신 것이 아닙니다. 거짓으로 속이지 않으셨습니다. 알맹이가 없기 때문에 알맹이 없음을 볼 방법이 있으니, 이 과학 같은 이치에 따라 보십시오.
ආගම් භේදයක් මේකේ නැහ. කුල මජාති වේදයකුත් නැහ. ගිහි පැවිදි වේදයකුත් නැහ. කාට හරි නුවණ තියෙනවා නම් කල්පනා කරලා බලන්න කෝක ඇත්තද කියලා. ඒක කල්පනා කරන මොහොතක් වුනා නම් ඔහු ගමන් කරන්නේ ආර්ය මාර්ගයේ ලෝක සමථ ලේබලය කෝක වුණා.
여기에는 종교의 갈림이 없습니다. 신분이나 태생의 갈림도 없습니다. 재가와 출가의 갈림도 없습니다. 누구든 지혜가 있다면 어느 것이 참인지 생각해 보십시오. 그것을 생각하는 순간이 있었다면, 세상 관습의 꼬리표가 무엇이든 그는 ariya magga를 걷고 있는 것입니다.
මෙන්න ආර්යක වෙන හැටි දැනගන්න ඕනේ. ආර්යක ලෝක සමතයෙන් ලේබල් වලින් නෙමෙයි. පල්ලියේ ඉන්න පාදර් ලැහැතිලා හටන් කල්පනා කරන්න නම් ඔය ක්රමය ඇත්තද කියලා පාදර් අනුගමනය කරන්නේ ඒ වෙලාවේදී සම්මතයෙන් ක්රිස්තියානි නමුත් මාර්ගය ආර්ය මාර්ගය ආර්ය මාර්ගය ගමන් කරනවා. ඒක ලෝකේ අර පේන්නේ. බෞද්ධය කියලා කෙනෙක් ඉන්නවා. සිවුරු දාගත්ත ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් ඉන්නවා. ත්රිපිටකරී වෙලා ඉන්න පුළුවන්. එයා ආශ්වාදෙන එය ඕවගුණේ ම හොඳ ලස්සන ගෙක් හදාගන්න ඕන. ඉන්න තැන් හොඳට තියෙන්න ඕනේ. මේවා ඔක්කොම හදලා මාල් අල්ලා තියෙන්න ඕනේ. මෙහෙමයි ලස්සන තියෙන්න එපැ. එයා එතන නම් ඉන්නේ. එයා ලේවලයෙන් බෞද්ධයි ආර්ය මාර්ගයෙන් පිටයි.
ariya가 되는 법을 알아야 합니다. ariya는 세상 관습의 꼬리표로 되는 것이 아닙니다. 교회에 있는 신부라도 이 방법이 참인지 생각해 본다면, 그때 그 신부가 따르는 것은 관습으로는 그리스도교이지만 길은 ariya magga입니다. ariya magga를 걷고 있습니다. 반대로 Bauddha라는 사람이 있습니다. 가사를 걸친 스님이 있습니다. tipiṭaka를 지녔을 수도 있습니다. 그가 즐거움에 끌려 좋고 아름다운 집을 지어야 한다, 머무는 곳이 좋아야 한다, 모두 다듬고 화려하게 꾸며야 한다, 아름다워야 하지 않겠느냐 하는 데 머물러 있다면, 그는 꼬리표로는 Bauddha이지만 ariya magga 밖에 있습니다.
මෙන්න මේක තේරුම් ගන්න ඕනේ. අද මේ බෞද්ධ අබෞද්ධම ඉන්නෙත් [උගුර කෑරීම] එක්තර භේද බින්න තාලයකට භේද කරගන්න තාලට. මේ නිසා පක්ෂ භේදයක් හැදෙනවා. ආගම් භේදයක් හැදෙනවා. එක එක විදිහේ නිලත භේදයක් හටගන්නවා. සීලවන්ත ගුණවන්ත වේදයක් හටගන්නවා. මේ ලෝක සම්මතයන් අසුරු කරලා හදාගන්න වේද ඒ තුළින් අපිට යන්න බැහැ ආර්යත්වය කරා.
이것을 알아야 합니다. 오늘날 Bauddha와 비불교인이 나뉘어 있는 것도 어떤 갈라진 틀, 갈라 놓은 틀에 따른 것입니다. 그래서 무리의 갈림이 생깁니다. 종교의 갈림이 생깁니다. 갖가지 자리의 갈림이 생깁니다. sīla 있는 이와 덕 있는 이라는 갈림이 생깁니다. 이 세상 관습에 기대어 만든 갈림들로는 ariya에 이를 수 없습니다.
ඔය සම්මතේ පැත්තකින් තියලා සම්මතය ඉක්මවාගිය පරමාර්ථයක් දකින්න ඕන. මෙන්න පරමාර්ථය තුළින් තමයි නියම බෞද්ධත්වයට පත් වෙන්නේ. තමන්ගේ බුද්ධිය පුබදුවාගන්නේ සත්ය ක්රමය දරාගෙන හරියට හිතනවා නම් මොන ආගමක කියලා ලේබලේ කොහොම තිබුණත් එන්න පුළුවන්කමක් තියෙනවා ඔතෙන්න.
그 관습을 옆에 두고 관습을 넘어선 paramattha를 보아야 합니다. 이 paramattha를 통해 참된 Bauddha가 됩니다. 자기 지혜를 깨워 참된 방법을 지니고 바르게 생각한다면, 어떤 종교의 꼬리표를 달고 있든 거기에 이를 수 있습니다.
දැන් මේවා අපිට ඕන හැටියට කියනවා නෙමෙයි මේ සාක්ෂිය ඇතුව ඔප්පු කරන එකේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේදී බමුණු ආගම දරන එක්තරා බමුණු පිරිසගේ නායකයෙක් බුදුරජාණන් වහන්සේ හමුවෙන්න කියලා. ගලා බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් බණ අහලා ඔය කියන යථාබෝධ ඥානය ලබාගත්තා.
이것은 우리 마음대로 하는 말이 아니라 증거를 갖추어 증명하는 것입니다. Buddha께서 계시던 때에 brāhmaṇa 종교를 따르는 어떤 brāhmaṇa 무리의 우두머리가 Buddha를 뵈러 왔습니다. 그는 Buddha께 법문을 듣고 있는 그대로를 아는 ñāṇa를 얻었습니다.
ලබාගත්තට පස්සේ එයාට දැන් තේරෙනවා. සත්යය මේකයි. හරයක් නැති ලෝක ස්වභාවය හරියටම ඇත්ත කවුරු කිව්වත් මේක වෙනස් කරන්න බැ. මේක තමයි යථාර්ථය. මේකෙන් මිදුනොත් නිවන. ඔය ටික තේරුම් ගත්තේ. මේ නිවන් මගත් දුන්න බුදුපියාණන් වහන්සේට විශාල ගෞරවයක් හටගත්තා.
그것을 얻고 나서 그는 알게 되었습니다. 진실은 이것이다. 알맹이 없는 세상의 성품, 이것이 바로 참이다. 누가 말해도 이것은 바꿀 수 없다. 이것이 있는 그대로다. 여기서 벗어나면 nibbāna다. 그는 그것을 알아들었습니다. 이 nibbāna의 길을 주신 Buddha께 큰 공경심이 생겼습니다.
මට ශාස්තෘ ධර්මය දුන්න උන්වහන්සේ මම දැන් කොහොම අත්හරින්නද මම අනාථ බවෙන් නිදහස් කරගත්තේ උන්වහන්සේගේ ධර්මය අහරනේ මම නිදහස් වුනේ. ඒ ධර්මය මට කියා දුන්නා බුදුපියාණන් වහන්සේට මට ගරු කරන්න එපැද. හැබැයි මට දැන් ගිහින් ජීවත් වෙන්න තියෙන්නේ මගේ අනිත් පිරිස අතර. දැන් පිරිස කවදාවක් කැමති නැහ. බුදුරජාණන් වහන්සේට ගරු කරනවද? ගරු කළොත් එහෙම බයිනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේට අදස් කියනවා. ගරු කරන පිරිසට දොස් කියනවා. හැබැයි දැන් මේ ඒකේ නායකයා අර ඉන්න බැහැ. ගරු නොකර.
'나에게 스승의 dhamma를 주신 그분을 내가 이제 어떻게 저버리겠는가. 내가 기댈 데 없음에서 벗어난 것은 그분의 dhamma를 듣고서다. 그 dhamma를 가르쳐 주신 Buddha를 공경해야 하지 않겠는가. 그러나 나는 이제 내 다른 무리 속으로 돌아가 살아야 한다. 무리는 Buddha를 공경하는 것을 결코 좋아하지 않는다. 공경하면 욕한다. Buddha를 헐뜯고, 공경하는 이들도 헐뜯는다.' 그러나 그 무리의 우두머리인 그는 공경하지 않고는 견딜 수 없었습니다.
දැන් එයා කල්පනා දැන් මට හරි වැඩියි. දැන් වෙනදා වාගේ මගේ පිරිසත් එක්කලා කරාත්ත බැඳගෙන මම මේ විදිහට යනකොට මගේ වැඩකට බැරිලා හරි බුදුරජාණන් වහන්සේ අතර මගදිට මම දැක්කොත් එහෙම පිණ්ඩපාත වඩින වෙලාවක හරි සාරිකා වඩින වෙලාව උන්වහන්සේ දැක්කොත් මම කොහොමද උන්වහන්සේට ගරුණු කරන්නේ. ඒක මට දැන් සුදුසු නෑහ. මට ඒක කරන්න බැහ. ඒ නිසා මට ගරු කරන්න සිද්ධ වෙනවා. හැබැයි මම ගරු කළොත් මගේ පිරිස මටත් බයිනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේලාත් බයිනවා. දැන් මම මේකට උපක්රමයක්දන්න ඕනේ කියලා.
그는 생각했습니다. '이제 참 곤란하다. 예전처럼 내 무리와 함께 수레를 매고 이렇게 가다가 혹시라도 길에서 Buddha를, 탁발(piṇḍapāta) 나오실 때든 거니실 때든 뵙게 된다면 내가 어떻게 그분께 공경을 표하겠는가. 공경하지 않는 것은 이제 내게 맞지 않다. 그렇게는 할 수 없다. 그러니 공경해야 한다. 그런데 공경하면 내 무리가 나를 욕하고 Buddha도 욕할 것이다. 그러니 이에 맞는 방법을 찾아야겠다.'
එයා මොකද කරන්න කියනවා ස්වාමීනි මෙන්න මේකයි දැන් සිද්ධිය. මේ විදිහට ඔබ වහන්සේ වඩිනවා දැක්කොත් දැන් මට කවදාවත් ඔබ වහන්සේට කර ගරුණුකර යන්න බැහැ. මගේ හිත තුළ විශාල ප්රසාදයක් ඔබ වහන්සේ කිරෙරහි තියෙන්නේ. මම ඔබ වහන්සේට වැඳුමක් ගැන කියනවා. මම මෙහෙම වැඳුමකින් ඔබ වහන්සේට වඳිනවා. මට ඒක පිළිගන්නේ. මොකක්ද මේ වැඳුම? මගේ කට්ටියට අහුවෙන්නේ නැති වෙන වැඳුමක්.
그는 이렇게 말씀드렸습니다. '세존이시여, 사정이 이렇습니다. 이렇게 지나가시는 세존을 뵈면 저는 결코 공경하지 않고 지나칠 수 없습니다. 제 마음속에는 세존께 대한 큰 믿음(pasāda)이 있습니다. 세존께 드릴 절에 대해 말씀드리겠습니다. 저는 이런 절로 세존께 절하겠습니다. 그것을 받아 주십시오.' 무슨 절이었습니까? 자기 무리에게 들키지 않는 다른 방식의 절이었습니다.
මම ඔබ වහන්සේ දැක්ක ගම තලක් පාව මම හඳ ගහලා බැඳගන්නවා. ඒ මගේ ඉසේ තියෙන තලක්පාව ගැලෙව්වා කියලා ඔබ වහන්සේ පිළිගන්නා. මම ගැලවන්නේ නැ. ඒක හොඳට හිර කරලා බැඳගන්නවා. ඊට තම හරි ගිහිල්ලා ටිකක් හොඳට හැඩ ගැහෙනවා. ඒ මම මගේ කරත්තේෙන් බැස්සා කියලා හිතාගන්නා. ඔබ වහන්සේට ගරුත්යෙක්. මම මේ හරකට කෝටුව දිගා කරනවා. ඔබ වහන්සේට දිගා වෙලා නමස්කාර කළා කියලා හිතාගන්නා.
'세존을 뵈면 저는 머리에 쓴 두건을 손으로 매만져 단단히 묶겠습니다. 그것을 제가 머리의 두건을 벗은 것으로 받아 주십시오. 저는 벗지 않고 단단히 조여 묶겠습니다. 또 조금 몸을 바로 가다듬겠습니다. 그것을 제가 수레에서 내린 것으로 여겨 주십시오. 세존께 드리는 공경입니다. 제가 소에게 막대를 뻗겠습니다. 그것을 세존께 엎드려 절한 것으로 여겨 주십시오.'
ඊට පස්සේ ආයුසරයක් මම හරිගේ ගැහ ඉඳගන්නම්. ඒව මම ආයෙත් දීලා අර කරත් ඉඳගත්තා කියලා හිතාගන්නා. මම ආයුහ සැරයක් අර තලක් පාවට අත තියලා හැඩ ගහගන්නවා. ඒ වගේ මම නැවත මගේ තලක් පාව බැඳගත්තා කියලා හිතාගන්න. මම ජක්රලා හරකට අන්න දීලා ගමන යනවා. එහෙම මම ඔබ වහන්සේට ගරු කරලා ගමන ගියා කියලා හිතන්න. මෙහෙම නමස්කාරයක් කරා කියලා හිතාගන්න. මේ නමස්කාරය මගේ පිරිසට පේන්නේ නැහැ. මගේ පිරිස තරහ ඉත් නෑ මම එක්කලා. මම මෙහෙම නමස්කාරයකින් ඔබ වහන්සේ නමස්කාර කරනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුමත කළා. දැන් වැදගත් දෙයක්.
'그 뒤 다시 한 번 제가 바로 앉겠습니다. 그것을 제가 다시 수레에 오른 것으로 여겨 주십시오. 다시 한 번 두건에 손을 대어 매만지겠습니다. 그것을 제가 다시 두건을 쓴 것으로 여겨 주십시오. 제가 고삐를 당겨 소를 몰아 길을 가겠습니다. 그것을 제가 세존께 공경하고 길을 간 것으로 여겨 주십시오. 이렇게 절했다고 여겨 주십시오. 이 절은 제 무리에게 보이지 않습니다. 제 무리가 저에게 화를 내지도 않습니다.' 이런 절로 세존께 절하겠다는 것을 Buddha께서 허락하셨습니다. 이것이 중요한 점입니다.
දැන් ලෝක සම්මතයෙන් ඒ බුනා ඉන්නේ කොහෙද අර කියන බමුණු ආගමේ. නමුත් එයා ඉඳලා තියෙන්නේ කොහෙද? බුදු දහම. අනික් අයෞද්ධයෝ. අබෞද්ධය අතර මෙයා බෞද්ධය දැන් ලෝකේ හදන්නවද? මෙන්න මෙහෙම ක්රම තියෙනවා. ඒ නිසා අපිට බෞද්ධ අබෞද්ධ [ගොරවනවා] මේ ලෝකේ ආගම්තින් තෝරගන්න බැ.
세상 관습으로 그 brāhmaṇa는 어디에 있습니까? 그 brāhmaṇa 종교에 있습니다. 그러나 그가 실제로 머문 곳은 어디입니까? Buddha dhamma입니다. 다른 이들은 비불교인입니다. 비불교인들 사이에서 그는 Bauddha입니다. 세상이 이것을 알아봅니까? 이런 방식이 있습니다. 그래서 우리는 Bauddha와 비불교인을 세상의 종교로 가려낼 수 없습니다.
අපි හිතා ඉන්න මහා දැඩි නරක ආගමක් කියන එකේ සම්මතය. ඉන්න පුළුවන් බෞද්ධය අපි හිතා ඉන්න මහා බෞද්ධයි කියලා හිතා ඉන්න සම්මතය තුළ ඉන්න පුළුවන් අබෞද්ධය. දැන් බෞද්ධ අබෞද්ධ කියන වචනයෙන් ගන්නකොට මේ සම්මත බෞද්ධ අබෞද්ධ දෙකෙන් මේක තෝරන්න බැ. අන්න ආර්ය බෞද්ධ ආර්ය අබෞද්ධ තෝරගන්න ආර්යයන්ට ගැලපෙන විදිහට අබෞද්ධ බෞද්ධ තෝරගන්න ක්රමය
우리가 아주 나쁜 종교라고 여기는 그 관습 안에도 Bauddha가 있을 수 있습니다. 우리가 대단한 Bauddha라고 여기는 관습 안에도 비불교인이 있을 수 있습니다. Bauddha와 비불교인이라는 말로 잡으면, 이 관습상의 두 가지로는 가려낼 수 없습니다. ariya의 Bauddha와 ariya의 비불교인을, ariya에 맞게 가려내는 방법이 따로 있습니다.
දැන් මේක අපි දකින්න ඕනේ. මෙන්න මේකෙදිත් අපි තමයි අපි දකින්නේ. මෙන්න සංඛාර සැපයි කියලා හිතා ඉන්නේ මෙන්න මේ අවිද්යාවක් උඩ. අවිද්යාව නිසා නිගමනයක් බැහලා ඉන්නවා. ලෝකයේ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් ඇත්ද මධුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද මේවා හරි සාරයි. ඒවා අසාර නෑ. මෙන්න අවිද්යාවේ තීරණය.
이것을 우리가 보아야 합니다. 여기서도 보는 것은 바로 우리 자신입니다. saṅkhāra가 즐겁다고 여기는 것은 avijjā 위에서입니다. avijjā 때문에 한 결론에 빠져 있습니다. 세상에 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 있다면 그것은 아주 알맹이 있다고, 알맹이 없지 않다고. 이것이 avijjā의 판단입니다.
අවිද්යාව නිසා මේ සං එකතු හිත පිළිබඳ වේවා, ගත පිළිබඳ වේවා මේ තියෙන එකතු ලෝකය පිළිබඳවා. ඕවා සාරයි කියන නිගමනය ඉන්න තාක්කල් කියනවා අවිජ්යා පච්චයා සංඛාරා අවිද්යා නිසා සාරායි කියන නිගමනයක් එ. යමක් සාරයි කියලා නිගමනය ඉන්න තාක කල් ඔහුට කොච්චර වෙහෙස වුනත් මහන්සි වුණත් ඒ වෙහෙස මහන්සියට තේරෙන්නේ නැහ. ඒක සැපක් කියලා හිතාගෙන සංසාර සැපක් කියලා හිතාගෙන කාර කරන්න පටන් ගන්නවා.
avijjā 때문에 마음에 대한 것이든 몸에 대한 것이든, 이 모임들, 이 세상에 대한 것이든 이것들이 알맹이 있다는 결론이 있는 한, 이를 avijjā paccayā saṅkhārā라 합니다. avijjā 때문에 알맹이 있다는 결론이 생깁니다. 무엇이 알맹이 있다는 결론이 있는 한, 아무리 고단하고 힘들어도 그 고단함을 느끼지 못합니다. 그것을 즐거움이라 여기고 saṅkhāra를 즐거움이라 여기며 일을 하기 시작합니다.
සාරත්වය කියන ප්රියමනාප දේ සැපයි කියන දෘෂ්ටිය නිසා හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් ඊට තනුව කටයුතු කරන්න පටන් ගත්තහම කියනවා අවිද්යා ප්රත්ය කරෙන සංඛාර හටගන්නවා.
알맹이라 여기는 사랑스럽고 마음에 드는 것이 즐겁다는 diṭṭhi 때문에 마음과 몸과 말로 그에 따라 행하기 시작하면, avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 생겨난다고 합니다.
දැන් අවිද්යා ප්රත්චයා සංඛාර කියන වචන කිව්වට ඔය ධර්මය තේරෙන්නේ නැහ. දැන් තේරෙනවා. අවිද්යා ප්රත්යයෙන් සංඛාර වෙන්නේ මොන රටාව අනුවද? අවිද්යාව නිසා මේ ලෝකේ සාරයි කියන නිගමනයක් දෘෂ්ටියකට බැහැගන්නා. ඒ සංසාරායි කියන දෘෂ්ටියේ ඉන්නවා. ඔහු එතකම් සංසාරයෙ. ඔන්න සංසාරය කියන එක. ඔය සාරයි කියන දෘෂ්ටියෙන් සාරයි කිව්ව කොටසේ යථාර්ථය දකිනවා අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන්. ඔය සාරයි කියන ඒවා අනිච්චයි කියලා දකිනවා දුක්ඛයි කියලා දකිනවා අනත්තයි කියලා දකිනවා.
avijjā paccayā saṅkhārā라는 말만 해서는 그 dhamma가 알아들어지지 않습니다. 이제는 알아들어집니다. avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 어떤 틀에 따라 생깁니까? avijjā 때문에 이 세상이 알맹이 있다는 결론, 곧 diṭṭhi에 빠집니다. 그 '알맹이 있다(saṃ-sāra)'는 diṭṭhi에 머무는 동안 그는 saṃsāra에 있습니다. 이것이 saṃsāra라는 것입니다. 그러니 알맹이 있다고 했던 그 부분의 있는 그대로를 anicca로, dukkha로, anatta로 보는 것입니다. 알맹이 있다고 하던 것들을 anicca로 보고, dukkha로 보고, anatta로 봅니다.
මෙන්න මේක තෝරාගන්න ඕනේ දහම් ඖෂධය ගන්න. අසාරය ඒවා නෙමෙයි බලන්න. සාරයි කියන යථාර්ථය දකින්න ඕනේ.
dhamma의 약을 먹으려면 이것을 가려내야 합니다. 알맹이 없는 것들을 보는 것이 아니라, 알맹이 있다고 하는 것의 있는 그대로를 보아야 합니다.
යං ලෝකේ පිය රූපං සාත රූපං එත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමාණා උප්පජ්ජති එත්ත නිවීසමාණා නිවීසති. ලෝකේ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් ඇත්්ද මධුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද මේ තෘෂ්ණාව එහි උපදිනවා එහි පවතිනවා. එහෙනම් අපිට තියෙන්නේ මේ තෘෂ්ණාව උපදින තැන පවතින තැන දැකලා. ඒ තෘෂ්ණාව උපදින්න හේතුව දැකලා තෘෂ්ණාව උපදින තියෙන හේතුව නිරෝධ කළොත් තෘෂ්ණාව නැවති ඵලය නිරෝධ වුනහම තණ්හක්යෝ සබ්බ දුක්ඛං ජනාතී කියන යථාර්ථයට එන්නවා.
'yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati ettha nivisamānā nivisati.' 세상에 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 있는 곳, 이 taṇhā는 거기서 일어나고 거기에 머뭅니다. 그러니 우리가 할 일은 이 taṇhā가 일어나고 머무는 곳을 보고, taṇhā가 일어나는 원인을 보아, 그 원인을 nirodha시키면 taṇhā가 그치고, 결과가 nirodha할 때 'taṇhakkhayo sabbadukkhaṃ jināti'라는 있는 그대로에 이르는 것입니다.
එහෙනම් තණ්හාවයි ක්ෂය කරන්න ඕනේ. එ තණ්හාව ක්ෂය කරන්න නම් තණ්හාව බැඳිලා තියෙන්නේ කොහෙද මොනද? මන වඩන රූපවල මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගන්ධ මන වඩන රස මන වඩන ස්පර්ශ මන වඩන ධර්ම කියන මෙන්න මේ මන වඩන්නා වූ හයාකාරයන් අරමුණු තුළ ඒවය තමයි මේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් හිත බැඳෙන්නේ. මෙන්න දුකට හේතුව තියෙන තැන. තෘෂ්ණාව හටගන්න තැන්. මෙන්න මේක දකින්න ඕනේ.
그러니 taṇhā를 다하게 해야 합니다. taṇhā를 다하게 하려면 taṇhā가 어디에, 무엇에 묶여 있습니까? 마음을 즐겁게 하는 모습, 소리, 향기, 맛, 감촉, dhamma라는 이 여섯 가지 대상 안에서 사랑스럽고 달콤한 성품으로 마음이 묶입니다. 여기가 dukkha의 원인이 있는 곳, taṇhā가 생겨나는 곳입니다. 이것을 보아야 합니다.
කවද හරි මෙන්න මේක අසාරයි කියලා දැක්ක නම්. කිසිම පුද්ගලයෙකුට මේ දහම් ඖෂධය නොවැටුන පුද්ගලයෙකුට තමන්ට හෝ නිකන් සාමාන්ය හිතුවිල්ලකන් හිතලා හෝ ප්රියයි මනාපයි කියන ඒවා අසාරයි කියලා දකින්න බැහ. මෙන්න මේ නිසා ආර්ය මාර්ගය අනුගමනය නොකරන කෙනෙකුට ප්රියමනාපයෝ වසාරයි කියලා දකින්න ක්රමයක් නැති නිසා ආර්ය මාර්ගයක් වැඩෙන්න විදිහක් නෑහ ඒ අයට.
언젠가 이것이 알맹이 없음을 보았다면 됩니다. 그러나 dhamma의 약이 닿지 않은 사람은 누구도, 스스로든 그냥 보통 생각으로든, 사랑스럽고 마음에 드는 것이 알맹이 없다고 볼 수 없습니다. 그래서 ariya magga를 따르지 않는 이에게는 사랑스럽고 마음에 드는 것이 알맹이 없음을 볼 방법이 없으므로, 그들에게는 ariya magga가 자랄 길이 없습니다.
එහම් ප්රියමනාපය වසාරයි කියන එකම ක්රමයක් තියෙනවා මොකක්ද ඔය ප්රියයි මනාපයි යහපතයි කියලා හිතා ඉන්න ඒවා අනිච්චද නිච්චද බලන්න යමක් අනිච්ච නම් ඒක දුකද සැපද කියලා බලන්න යමක් අනිච්ච නම් දුක නම් ඒක අත්තද අනත්තද කියලා නිගමනය කරන්න ඔන්න විග්රහය
사랑스럽고 마음에 드는 것이 알맹이 없음을 보는 오직 하나의 방법이 있습니다. 사랑스럽고 마음에 들고 좋다고 여기는 그것들이 anicca인지 nicca인지 보십시오. 무엇이 anicca라면 그것이 dukkha인지 sukha인지 보십시오. 무엇이 anicca이고 dukkha라면 그것이 attā인지 anattā인지 판단하십시오. 이것이 풀이입니다.
දැන් අපි බලාගෙන යන්න ඕනේ යද අනිච්චං තං දුක්ඛං කියලා විග්රහ කරලා තියෙනවා මේ දහම් ඖෂධය යමක් අනිත්ය එහෙනම් ඒක දුකයි කියලා සිංහලට උත්තර දෙනවා. භාෂ රීත අනුව යමක් ස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි. ඔහොම උත්තරයක් දෙනවා.
이제 우리는 살펴 나가야 합니다. 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ'이라고 풀이해 둔 이 dhamma의 약을, 싱할라어로는 말의 관례에 따라 '무엇이 anicca이면 그것은 dukkha다'라고 대답합니다. '무엇이 오래가지 않으면 그것은 dukkha다', 이렇게 대답합니다.
යමක් කිව්වහම මේ ලෝකේ අර ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය විතරක් නෙමෙයි අප්රිය අමදුර ස්වභාවය අහුවෙලා නැද්ද? ප්රිය ස්වභාව මධුර ස්වභාව එකක් නම්. ඒ වටා ගෙලා තියෙන්නේ අප්රිය අමදුර ස්වභාවද ගානක්. දහස් ගානක් අප්රිය අමදුර ස්වභාවයන්ගෙන් වට කරපු එකක් තමයි ප්රිය මධුර එක
그렇게 말하면, 이 세상에는 사랑스럽고 달콤한 성품만이 아니라 싫고 쓴 성품도 들어 있지 않습니까? 사랑스럽고 달콤한 성품이 하나라면 그 둘레를 싸고 있는 것은 수없이 많은 싫고 쓴 성품입니다. 수천의 싫고 쓴 성품으로 둘러싸인 것이 사랑스럽고 달콤한 그 하나입니다.
මන වඩන රූපයක් හදාගන්න එයා ඒ සඳහා වෙන සියලුම මහන්සිය අප්රියයි අමරයි. හැබැයි මන වඩන රූපය කියලා තිබෙන මායාවට වැටීම වසඟ වීම නිසා අර වෙහෙස දුකක් හිරේ නැතිකමයි තියෙන්නේ. නමුත් විඳලා තියෙන්නේ අප්රිය අමදුර දුකක් විහිතා.
마음을 즐겁게 하는 모습 하나를 만들려고 그가 들이는 모든 애씀은 싫고 쓴 것입니다. 그러나 마음을 즐겁게 하는 모습이라는 환영에 빠지고 홀려서 그 고단함, 그 dukkha를 느끼지 못할 뿐입니다. 실제로 겪은 것은 싫고 쓴 dukkha입니다.
එතකොට අපි දකිනවා මොකක්ද? එහෙනම් මේ ප්රියයි මධුරයි කියන යමක් ඇත්නම්. අපි අන්න ඒකේ යථාර්ථය දකින්න ඕනේ. ඒ ප්රිය මධුරක නෑහ කියලා කිව්වොත් එහෙම ධර්මයට විරුද්ධයි. ඒ ඒ නිසා කියනවා ආශ්වාදය ආශ්වාදය හැටියටම දකින්න. නැතුව ඒක අහ කරලා බලන්න බැහැ. සැවටෙන්න වෙනවා එතකොට ලෝක සත්යයට බොරු කිව්වා වෙනවා. බොරුවෙන් ඇත්ත කරගන්න බැ. ඇත්තම පෙන්නන්න ඕන. ඒක යථාර්ථයම දක්වන්න ඕනේ.
그러면 우리는 무엇을 봅니까? 사랑스럽고 달콤하다는 것이 있다면 그것의 있는 그대로를 보아야 합니다. 그 사랑스럽고 달콤한 것이 없다고 하면 dhamma에 어긋납니다. 그래서 assāda를 assāda 그대로 보라고 합니다. 그것을 치워 놓고 볼 수는 없습니다. 그러면 속이게 됩니다. 세상 중생에게 거짓말을 하는 것이 됩니다. 거짓으로는 참을 이룰 수 없습니다. 참을 보여 주어야 합니다. 있는 그대로를 보여 주어야 합니다.
එහෙනම් ප්රිය මධුර එකක් හදාගන්න අප්රිය අමදුර කීයක් පරිවාර තියෙනවද ප්රියමදුර එකම මැදි කරගන්න. අන්න අපි දකින දේ. ප්රිය මධුර එක නෑහ කියලා අපි නිගමනය කළේ නැහ.
그러니 사랑스럽고 달콤한 하나를 만들려고, 그 하나를 가운데 두려고 싫고 쓴 것이 얼마나 많이 둘러싸고 있는가, 이것이 우리가 보는 것입니다. 사랑스럽고 달콤한 것이 없다고 우리는 결론 내리지 않았습니다.
ලස්සන කියන ප්රිය මධුර එකක් හදාගන්න. මිහිරි හඬ කියන එකක් හදාගන්න. මිහිරි ගන්ධය නැමති එකක් හදාගන්න. මිහිරි රසයේ නැමති එකක් හදාගන්න. මිහිරි ස්පර්ශය නැමති එකක් හදාගන්න. අපි කොච්චර දුක් විදිව අන්න ඒක පැත්තක් දකින්න ඕනේ. ඒවා නිකන් ලැබෙන්නේ නෑ. අහම්බෙන් පහළ වෙන්නේ නෑ. මොකක් නිසාද? ඔය ලස්සන කියන, සුවඳ කියන, රස කියන ඒ වගේම මේ රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, පොට්ඨබ්බ ධර්ම කියන මේ මන වරන්න යමක් ඇත්නම් ඔය තුළ තියෙනවා නම් ඔය මන වඩන ස්වභාවය කුමක බැඳිලද? තැරිලද තියෙන්නේ? මෙන්න මේක ධර්මානුකූලව බලන්න ඕනේ.
아름다움이라는 사랑스럽고 달콤한 것 하나를 만들려고, 달콤한 소리 하나를 만들려고, 달콤한 향기 하나, 달콤한 맛 하나, 달콤한 감촉 하나를 만들려고 우리가 얼마나 괴로움을 겪는가, 그쪽을 보아야 합니다. 그것들은 그냥 얻어지지 않습니다. 우연히 생기지 않습니다. 왜 그렇습니까? 아름다움, 향기, 맛, 그리고 모습·소리·향기·맛·감촉·dhamma라는 것 안에 마음을 즐겁게 하는 무엇이 있다면, 그 마음을 즐겁게 하는 성품은 무엇에 묶이고 얹혀 있습니까? 이것을 dhamma에 맞게 보아야 합니다.
දැන් කය ලස්සනයි කියනවා. ලස්සන කයක් හදාගන්න උත්සාහ කරනවා. දැන් ලස්සනයි කියන එක බැඳිලා තිබුනේ. මොනවයද කියලා බලන්න අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ ක්රමයක් දුන්නා හොයාගන්න. දැන් හිත බැඳෙන එකක් තියෙනවා ලස්සන ලස්සන කයක්. දැන් ඕකේ ඇත්ත නැත්ත බලන ලස්සන නෑහ කියලා කිව්වේ නැහැ බුදුරජාණන් වහන්සේ. එහෙම එකක් තියෙනවා. එහෙම එකක් විද්යාමාන වෙනවා. විද්යාමානය වෙන නිසා තමයි ලෝක සත්වයෝ පිය බදුල වශයෙන් කිය බැඳෙන්නේ. ඒක නෑ කිව්වොත් එහෙම බොරුවක්.
몸이 아름답다고 합니다. 아름다운 몸을 만들려고 애씁니다. 그 아름다움이 무엇에 묶여 있었는지 보십시오. Buddha께서 그것을 찾아내는 방법을 주셨습니다. 마음이 묶이는 것이 있습니다, 아름다운 몸. 그것의 참과 거짓을 볼 때 Buddha께서는 아름다움이 없다고 하지 않으셨습니다. 그런 것이 있습니다. 그런 것이 드러납니다. 드러나기 때문에 세상 중생이 사랑스럽고 달콤한 것으로 묶이는 것입니다. 그것이 없다고 하면 거짓입니다.
අන්න ඒක තමයි දුකට හේතුව. ලස්සන රූපයක් දුකට හේතුවක් කරගත්තා. එහෙනම් ලස්සන රූපය විග්රහ කරලා බලන්න එතකොට ඇත්ත පෙනී කොහොමද බලන්නේ? ඔය හොඳට ලස්සනයි කියන පුද්ගලයෙක් අරගෙන කොච්චර හිත බැඳෙනවද කියලා බලන්න කොච්චර සුන්දර කොච්චර ලස්සනද කොච්චර ආශ්වා ජනකද ඇසුරු කරන්න ලැබුණම් කොච්චර හොඳද නානා ප්රකාර අදහස් බැඳෙනවා.
그것이 바로 dukkha의 원인입니다. 아름다운 모습을 dukkha의 원인으로 삼았습니다. 그러니 아름다운 모습을 풀어 보십시오. 그러면 참이 보입니다. 어떻게 봅니까? 아주 아름답다는 사람을 하나 들어, 마음이 얼마나 묶이는지 보십시오. 얼마나 고운지, 얼마나 아름다운지, 얼마나 즐거움을 주는지, 가까이할 수 있다면 얼마나 좋을지, 온갖 생각이 묶입니다.
ඉතින් මේ ලස්සන කිව්වේ මොකක්ද ගියා පොඩක් බලන්න කොහෙද තියෙන්නේ කියලා බලන්න ගලවල බන්න කෙස් ටිකත් අයින් කරන්න ලොම් ටිකත් අයින් කරන්න නියපතු ටිකත් අයින් කරන්න දට් ටිකත් අයින් කරන්න හමත් අයින් කරන්න නහරත් අයින් කරන්න ඇටත් අයින් කරන්න ඇට මිදුළුත් අයින් කරන්න කෑලි 3කට අයින් කරලා තව එකක් තිබුනේ ලස්සන කියලා 30 මෙනි එකත් අයින් කරන්න බලන්න තියෙනවද කියලා ලස්සන එක බෙදලා බෙලා කෑලි 32කට අයින් කළා. දැන් ලස්සන කිය එකක් තිබුණා අපි 33 වෙනි එක ඒක ඒකත් අයින් කරන්න බැලුහ දැන් ඒක කොහෙ තියෙන්නේ?
이 아름다움이란 무엇인지 조금 보십시오. 어디 있는지 보십시오. 떼어 보십시오. 머리카락도 떼고, 몸털도 떼고, 손발톱도 떼고, 이도 떼고, 살갗도 떼고, 힘줄도 떼고, 뼈도 떼고, 골수도 떼어 서른두 조각으로 떼어 놓고, 아름다움이라는 서른셋째 것이 있었다면 그것도 떼어 보십시오. 있는지. 아름다운 것을 나누고 나누어 서른두 조각으로 떼었습니다. 아름다움이라는 것이 있었다면 서른셋째 것이니 그것도 떼어 보려 하는데, 그것은 어디 있습니까?
එහෙනම් 33වෙනි එක අයින් කරන්න විදිහක් නැහැ. 32 අයින් කරනට ඉවරයි. ලස්සන කියන 32ේ සුභ අසුභ 32ක එකතුවකින් ලස්සන කියන එකක් මතු වුණා. එහෙනම් ලස්සන කියලා දව්ව්යයක් වස්තුවක් ලෝකේ වෙනම තිබුනේ නැහ. මොනවා ඇති වුනේ? අර අසුභ 32ම අපි රවට්ටලා. ඒ අසුභ 32ම තමයි එක එක විදිහට පිහිටියේ. ඒකෙම උපමට්ටම තමයි ලස්සන කිව්වේ. ඒ වෑම හැඩිය තමයි හැඩ තලය කිව්වේ. එහෙනම් කුණු කොටස් දෙකක හැඩ තලය දැකලා එනම් හරි හැඩයි. හරි හැඩ පුරුසයා හරි හැඩ ඉශ්රිය කිව්වේ. අර කෑලි 32යි එක එකත හැඩ ගහලා තිබුණේ. ඒකෙන්ම ඔප්ටම තමයි හරි පාටයි. හරි පෙනුමයි. ඒ කෑලි ටිකමයි. ඔය කෑලි ටික ඇරෙන්න තව ලස්සන කියලා එකක් ලෝකේ තිබුනේ නැහැ මෙන්න ඇත්තා.
서른셋째 것은 뗄 길이 없습니다. 서른둘을 떼고 나면 끝입니다. 아름다움이라는 것은 서른둘, subha와 asubha 서른둘의 모임에서 드러났습니다. 그러니 아름다움이라는 물질, 대상이 세상에 따로 있었던 것이 아닙니다. 무엇이 생긴 것입니까? 그 asubha 서른둘이 우리를 속였습니다. 그 asubha 서른둘이 저마다 그렇게 자리 잡은 것입니다. 그것의 윤기를 아름다움이라 했고, 그 생김새를 맵시라 했습니다. 그러니 썩은 부분들의 맵시를 보고 '참 맵시 있다, 참 잘생긴 남자다, 참 고운 여자다' 한 것입니다. 그 서른두 조각이 저마다 모양을 갖추고 있었던 것입니다. 그것의 윤기를 두고 '참 빛깔 좋다, 참 보기 좋다' 한 것입니다. 바로 그 조각들입니다. 그 조각들 말고 아름다움이라는 것은 세상에 따로 없었습니다. 이것이 참입니다.
බොරුවෙන් හැවැට්ටුවේ නෑ. ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් බලන්න දුන්නා. මෙන්න බලනකොට පෙන්නවා ලස්සන කියන්නේ ආදීනව මැද්දෙන් ආදීනව තුළින් ඔපනැවෙලා තිබිච්ච මායා දර්ශනයක් ඇරෙන්න තව දෙයක් ලස්සන කියලා අපිට අල්ලන්න එකක් තිබුනේ නැහැ. ලස්සන අල්ලගන්න ගියොත් අල්ලගන්න සිද්ධ වෙන්නේ අර කෑලි 32. අන්න අපි දකින්න ඕනේ එකක්.
거짓으로 속이지 않으셨습니다. 참을 있는 그대로 보게 해 주셨습니다. 그렇게 보면 보입니다. 아름다움이란 ādīnava 한가운데서, ādīnava를 통해 윤이 나 있던 환영의 모습일 뿐, 아름다움이라고 잡을 다른 것은 없었습니다. 아름다움을 잡으러 가면 잡게 되는 것은 그 서른두 조각입니다. 이것을 우리가 보아야 합니다.
මේ තැනැත්තාවා ලැබුනේ නැත්නම් මේ තැනැත්තිය ලැබුනේ නැත්නම් මගේ ජීවිතයෙත් මට එපා කිය ඉන්න තරුණයකුට හෝ තරුණියෙකුට කියනවා. දැන් ඕන නැමද ඕන නැමයි නැත්නම් වහබවනවා. මැරෙනවා. මට ඒපන්න නැවත් වෙලා වැඩකුත් නැහැ. පොඩ්ඩක් හිටපන්ක මොකක්ද ලස්සන බලන්ක රන් කඳක් ඔයාගේ අර මනුස්සයා අර පිරිමි අර ස්ත්රිරිය ඔහොම උත්තරයක් දෙනවා. ඔය රන් කඳම උඹරට ආපහු දෙනවා. මම සුළු දෙයක් කරනවා ඉස්සෙල්ලා බරකිල්ලා බලපා. කිලෝ 45යි කිලෝපයි මෙච්චරයි ගාන කියලා ගාන කියලා. එක කිලෝ මාත්රයක්වත් අයින් කරලා දෙන්නේ. ගත්තා ඇසිට් ටිකක් පිච්චෙන අම්ලයක් ඇතිලුවා මූණි අතුල ගායහ අරන් පලයක් දැන් ගනින්කෝ දැන් මුණ දියා බලපුවහම මලයක් ආවා වගේ මලයක් සෙනීවා වගේ හම පිච්චිලා. දැන් මොකද කරන්නේ? කිරිලා බලපාක රංකඳ බැලු බරුද නේ සංකඳ එහෙම තියෙනේ අරම ඵලයන්ක දැන් ගෙනනියයි.
'이 남자를 얻지 못하면, 이 여자를 얻지 못하면 내 삶도 싫다'는 젊은이에게 말합니다. '꼭 있어야 하느냐?' '꼭 있어야 합니다. 아니면 독을 먹겠습니다. 죽겠습니다. 다른 것은 필요 없습니다.' '잠깐 기다려 봐라. 무엇이 아름다운지 보자.' 그는 '내 그 사람, 그 남자, 그 여자는 금덩이다'라고 대답합니다. '그 금덩이를 너에게 그대로 돌려주마. 내가 작은 일을 하나 하겠다. 먼저 무게를 달아 보아라.' 45킬로그램, 몇 킬로그램 하고 무게를 말합니다. '1킬로그램도 덜어 내지 않고 돌려주마.' 그러고는 살을 태우는 산을 조금 가져다 얼굴에 문지르고 '자, 이제 데려가라' 합니다. 얼굴을 보니 꽃이 핀 것 같던 얼굴이 시든 꽃처럼 살갗이 타 버렸습니다. 이제 어떻게 합니까? '무게를 달아 봐라. 금덩이 무게는 그대로 아니냐. 그대로 있지 않으냐. 데려가라.' 이제 데려가겠습니까?
දැන් මෙච්චර කංකඳ කියලා තිබිල නිගමනය දුන්නේ මොකක් නිසාද? අර හංකඩේ තිබිච්ච මූලේ හංකඩේ තිබ්ච්ච උපමට්ලම් පැහයක් නිසා. එහෙනම් ඒක මොකේද තිබුනේ? අර හංකඩේමයි. අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නාදුනේ මෙන්න මේ ක්රමයට බලන්න මේ මිනිහ රැවටිලද නැද්ද ඉන්නේ? මේ ලස්සන කියන්නේ රැවටීමකටද ඇත්තකටද? මෙන්න මේක බලන්න.
그렇게 금덩이라고 여겼던 판단은 무엇 때문에 생겼습니까? 그 살갗에, 얼굴 살갗에 있던 윤기와 빛깔 때문입니다. 그러면 그것은 어디에 있었습니까? 그 살갗에만 있었습니다. Buddha께서 보여 주신 것이 바로 이것입니다. 이 방법으로 보십시오. 이 사람이 속은 것입니까, 아닙니까? 이 아름다움이란 속임입니까, 참입니까? 이것을 보십시오.
ඔය ලස්සන කියන එකෙන් රවට්ටලා වට කරලා තිබුනේ කුණුගොරක්ද? හොඳ එකක්ද? හොඳ එකක් කියලා හැඟිව්වේ මොකක්ද? ඔන්න මායා දර්ශනයට මත් වුනහම පුද්ගලයාට පේන හැටි. ඒ නිසා ඒ පුද්ගලයා ඊට පස්සේ උස්සගෙන ගිහිල්ලා මොකක්ද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? එයාට මොනවා කිව්වත් ගහන්නේ නෑහැ. ඒ ලස්සන කියන මායාවෙන් අර තිවිච්ච ආදීන ඔක්කොම වහලා. ඒ නිසා ගෙනිහි තියෙන්නේ මොකක්ද? උදේ ඉඳන් රෑ වෙනකන් කුණු පිට කරන කුණු කඳා.
그 아름다움이라는 것으로 속여 감싸 놓은 것은 썩은 더미입니까, 좋은 것입니까? 좋은 것이라 여기게 한 것은 무엇입니까? 이것이 환영에 취한 사람에게 보이는 모습입니다. 그래서 그 사람은 그 뒤 데려가서 무엇을 바랍니까? 그에게 무슨 말을 해도 듣지 않습니다. 그 아름다움이라는 환영이 거기 있던 ādīnava를 모두 덮어 버렸습니다. 그러니 데려간 것은 무엇입니까? 아침부터 밤까지 더러운 것을 내놓는 썩은 몸덩이입니다.
දැන් මොකද කරන්නේ? නාන්න සුද්ධ වෙන්න මෙන්න සබන් දෙනවා. උදේ ඉඳන් රෑපිටනකත් ගඳ පිට කරන කුණු කඳා. හෝදාගන්න ආ මේ සුවඳ උලාගන්න ඒකත් ගිහින් තියෙනවා අමතලව උලා ගත්තට පස්සේ එබලබලා ඔයා හරි සුවඳයි. දැන් අපි හිතම ආයාවෙන් කොච්චර හවට්ටගෙන්නේ පිටිින් ගාපු සුන්දේ පැට උලා බැ උලා බැලුව නම් එහෙම ඒ සුවඳ දෙන්නේ. මේ සෙන්ට් එක හරි සුවඳයිනේ කියන්නේ නැතුව ඒක ඇඟේ ගාලා බලටන් ඉලා ඔයා සුවඳ අයිනේ කියන. ඇත්ත මොකක්ද
이제 어떻게 합니까? 씻고 깨끗해지라고 비누를 줍니다. 아침부터 밤까지 냄새를 내놓는 썩은 몸덩이이니 씻어야 하고, 향을 발라야 합니다. 그렇게 바르고 나서 냄새를 맡아 보고 '당신 참 향기롭다' 합니다. 우리 마음은 환영에 얼마나 속습니까. 겉에 바른 향을 맡아 보니 그 향이 나는 것입니다. '이 향수 참 향기롭다'고 하지 않고, 그것을 몸에 발라 놓고 맡아 보고서 '당신 향기롭다'고 합니다. 참은 무엇입니까?
අන්න කල්පනා කරලා බලන්න මේ ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් බලන්නේ. පුදු බණ කියන්නේ පොතේ තියෙන එක නෙමෙයි විග්රහ කරගන්න ඕනේ. විග්රහ කරලා ඇත්ත දකින්න ඕනේ. මෙන්න මෙහෙම දකිනකොට අපිට පේනවා අපි කොච්චර මායාවකට රැවටිලද මේ ඉන්නේ?
생각해 보십시오. 이것이 있는 그대로 보는 것입니다. Buddha의 법문은 책에 있는 것이 아니라 풀어내야 하는 것입니다. 풀어내어 참을 보아야 합니다. 이렇게 보면 우리가 얼마나 환영에 속아 살고 있는지 보입니다.
ඇද තියෙන ඇඟි ඇඟට නම් මේක හරියන්නේ නැහැ. මෙන්න මේ ඇඳුම නම් මගේ හට හොඳට මැච්වා. එහෙම කියලා මොකද කරන්නේ? ඇඟට ගැලපෙන ඇඳුම කියලා ඇඳුමක් අරගන්න. අර ඇදකුද ටික ඇඳුමේ වැහිලා ගියාට පස්සේ දැන් ඔය අඳුමට නම් ඔයා හරිට ලස්සන. දැන් ඇඳුම ඇඳුමේ ලස්සනද බැලුවේ පුද්ගලයාට ආරෝපණය වෙලා පුද්ගලයා ලස්සන කියලා හිතාගත්තා. අන්න ඇඳුමෙන් ඔපනම් ගත්තා කනරාබර වලින් ඔපනම් ගත්තා, සුවද ගාගත්තා, වර්ණය ගහකත්තා, හැද ගාගත්තා පිටින් උලලා ලවුල් අරගත්තා ඒකට දැන් ඉතින් අපි රැවටිලා මෙයා හරි ලස්සනයි කියලා බැස්සගමනයකා.
'이 옷은 내 몸에 안 맞아. 이 옷이 나한테 잘 어울려.' 그렇게 말하고 어떻게 합니까? 몸에 맞는 옷을 고릅니다. 그 흠들이 옷으로 가려지고 나면 '그 옷 입으니 당신 정말 예쁘다' 합니다. 옷이 예쁜 것을 보고서 그것을 사람에게 덧씌워 사람이 예쁘다고 여긴 것입니다. 옷으로 윤을 냈고, 장신구로 윤을 냈고, 향을 발랐고, 색을 칠했고, 크림을 바르고 겉에 분을 문질렀습니다. 우리는 그것에 속아 '이 사람 참 아름답다'는 결론에 빠졌습니다.
දැන් මේ අපි ඉතින් අපි රවට්ටා ගත්තා. ඇත්ත ඔතන නෑ. මෙන්න ලස්සන කියන මායාව මායාවක් හැටියට බලන්න ඉන්ද්ර ජාලයක් වාගේ ලෝක සත්වයා රවට්ටනවා. රවට්ටලා මොනවද ලෝක සත්යයා අල්ලා දාන්නේ මොකේටද? ඔය කුණු ගොඩට. ඒ කුණුගොර ගත්ත
이렇게 우리는 스스로를 속였습니다. 참은 거기 없습니다. 아름다움이라는 환영을 환영으로 보십시오. 그것은 요술 그물(indajāla)처럼 세상 중생을 속입니다. 속여서 세상 중생을 무엇에 빠뜨립니까? 그 썩은 더미에 빠뜨립니다.
මොකේටද? ඔය කුණු ගොඩට. ඒ කුණුගොර ගත්ත තැන් පටන් ලස්සනේ මුවාල ලස්සනට රැවටිලා ඒක ගත්ත තැන් පටන් ඔහු මොකක්ද කරන්නේ? අරන් තියෙන්නේ මොකක්ද? ගඳ ගහන එකක් ඒ නිසා හෝදන්න ඕනේ. ජරාව වෙන එකක් ඒ නිසා සුද්ධ කරන්න ඕනේ. දිරා පත් වෙන එකක් කන්න දුන්න නැහ නම් පෝෂණය කරලා එන ඒ නිසා අවශ්යම දීලා පෝෂණය කරන්න ඕනේ. ලෙඩ හැදෙන එකක් ඒ නිසා බෙහෙත් දෙන්න ඕනේ. ඔක්කොම කරලා දුන්නත් සදාගෙන හිටියත් අර මායාව ගෙවිලා යනවා. කුණුගොඩ ඊට පස්සේ කරගහගන්න ඕනේ.
그 썩은 더미를 가진 때부터, 아름다움의 탈에 속아 그것을 가진 때부터 그는 무엇을 합니까? 가진 것은 무엇입니까? 냄새 나는 것이니 씻어야 합니다. 더러워지는 것이니 깨끗이 해야 합니다. 삭아 가는 것이니 먹을 것을 주지 않으면 안 되어 필요한 것을 주어 길러야 합니다. 병드는 것이니 약을 주어야 합니다. 모든 것을 해 주고 다듬어 두어도 그 환영은 닳아 없어집니다. 그 뒤로는 썩은 더미를 목에 걸고 다녀야 합니다.
දැන් නීතියට අහුවෙලා. රෑයන්ට අහුවෙලා. වෙන බාහිර හිතවත්කමට අහුවෙලා. මොනවා කරන්නද ලස්සන හින්දා ඒ කාලේ ගත්තා මම ගියා. දැන් බලපකහම අවුරුදු පහයි 10යි ගියේ. දැන් ඒක හැටි මේකගේ හැටි. අනේ ඒ වෙච්ච දෙයක්. දැන් මොනවා කරන්න නීතිය අර පැත්තෙන් හිර කරලා තියෙනවා හොඳට යුක්ති ධර්මය කියලා එකක් ඒ පැත්තෙන් හිර කරලා හොඳට. ශිෂ්ඨාචාරය කියලා එකක් ඒ පැත්තෙන් හිර කරලා හොඳට. දැන් ශිෂ්ඨාචාරය නිසා, නීතිය නිසා, අරක කියන ධර්මය නිසා ඉන්නවා මිසා ලස්සන හින්දා ඉන්නවද? නැන් ලස්සන තමයි කොටු කරලා දුන්නේ. කොටු කරගන්නකන් ලස්සන තිබුණා. කොටු කරලා දුන්නට පස්සේ ඒ ගියා.
이제 나라의 규칙에 묶였습니다. 친척에 묶였습니다. 바깥의 다른 정에 묶였습니다. '어쩌겠나, 예뻐서 그때 데려왔지. 이제 보니 오 년, 십 년이 지났네. 이제 그 꼴이 이 꼴이네. 아이고, 그렇게 된 일이지.' 이제 어떻게 하겠습니까. 규칙이 저쪽에서 단단히 가둬 놓았습니다. 올바름이라는 것이 저쪽에서 단단히 가둬 놓았습니다. 예의라는 것이 저쪽에서 단단히 가둬 놓았습니다. 이제는 예의 때문에, 규칙 때문에, 그 도리 때문에 함께 사는 것이지 아름다워서 사는 것입니까? 아름다움이 가둬 놓은 것입니다. 가둘 때까지는 아름다움이 있었습니다. 가둬 놓은 뒤에는 그것이 사라졌습니다.
එහෙනම් ලස්සන කියන්නේ හීනෙන් ගෑ සුව දක්වා කියලා දකින්න කිව්වේ ඕකයි. අන්න මේ ලෝකේ අපි මායාව දකින්න ඕන මෙන්න දුකට හේතුව දුකට හේතුව සාරද අසාරද කියලා බලන්නේ. දුකට හේතුව කියන ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය අපි මොනවාද කොටු කරන්නේ අසාර වූ දුක් ගොඩකට කොටු කරලා දබනවා.
그러니 아름다움을 꿈속의 즐거움 같다고 보라고 하신 것이 바로 이것입니다. 이 세상에서 우리는 환영을 보아야 합니다. 이것이 dukkha의 원인입니다. dukkha의 원인이 알맹이 있는지 없는지 보는 것입니다. dukkha의 원인인 사랑스럽고 달콤한 성품으로 우리는 무엇에 갇힙니까? 알맹이 없는 dukkha 더미에 갇혀 짓눌립니다.
ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නැති මායාව එහෙනම් මායාවේ තිබෙන ස්වභාවය එකක් නම්. ආශ්වාද එකක් නම් ආදීනව දහසක් ඕකේ වට කරලා තියෙනවා. ඔය ආදීනව දහ සිහි කරන්න පටන් ගත්තා නම් අන්න වහදාපු මත්වැන් බීදුරු වගේ දකිනවා. මත්වැන්වලා ආස්වාදය තියෙනවා වහදාප එක බොන්න. ආස්වාද මායාව තියෙනවා. ආශ්වාද මායාවට හැවලා අර දුක අරගහන්නේ නෑ. අන්න ඥානවන්තක.
사랑스럽고 달콤한 성품이라는 환영, 그 환영에 있는 성품이 하나라면, assāda가 하나라면 ādīnava 천 가지가 그것을 둘러싸고 있습니다. 그 천 가지 ādīnava를 떠올리기 시작하면 독을 탄 술잔처럼 보게 됩니다. 술에는 assāda가 있지만 독을 탄 것을 마시겠습니까. assāda의 환영이 있습니다. 그러나 assāda의 환영에 속아 그 dukkha를 붙잡지 않는 이, 그가 지혜로운 이입니다.
ඉතින් කවුරුවත් කිව්වේ නෑහැ මේක එපා කියලා දැන්. දැන් බුදු දහමට නිගරු කරලා හරියනවද? බුදු දහම දුක පෙන්නාගමක් කියලා. නැ බුද්ධ දහම දුකට හේතුවක් පෙන්නපු ආගම දුක විතරක් පෙන්නුවේ නැ. දුක නිරෝධ කරන එකත් පෙන්නපු එකක්. දුක නිරෝධ මාර්ගයත් පෙන්නපු එකක්.
그런데 아무도 이제 이것을 버리라고 하지 않았습니다. 불교를 깎아내리는 것이 맞습니까? 불교는 dukkha를 보여 주는 종교라고. 아닙니다. Buddha dhamma는 dukkha의 원인을 보여 준 가르침입니다. dukkha만 보여 준 것이 아닙니다. dukkha의 nirodha도 보여 주었고, dukkha nirodha의 길도 보여 주었습니다.
එහෙනම් බුදු දහම කොච්චර අහනද ආ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් බුදු දහම දුක පෙන්නනාගමක් කිව්වොත් යථාර්ථය දන්නේ නැති අය කියන කතාවක් වෙනවා.
이제 불교를 dukkha를 보여 주는 종교라고 한다면, 그것은 있는 그대로를 모르는 이들의 말이 됩니다.
මෙන්න අපි දකින්න ඕන තැන. එහෙනම් මේ විදි එක දෙයක් මේ අරගත්තේ.
여기가 우리가 보아야 할 곳입니다. 그러면 이렇게 한 가지를 들어 봅시다.
හරිම සුවඳයි. හරි ප්රණීත සුවඳක් දෙන පත් වෙන් ගාන අපිට ගෙනක් දෙනවා. දැන් ගෙනක් දුන්නට පස්සේ අපි කියනවා. ආව පොඩ්ඩක් ඕක ඇරලා තියකෝ. හුඟක් සුවඳුද හුඟක් වටිනවද කීයක් දීලා කෑවක් ගාන්න නැ බල අහවල් හෝටලින් හරිම රහයි හරිම සුවඳයි කෑම එහෙනම් ඒකෙන් කෑම එකක් අරා වරෙන්කෝ තිබ්බා. වරුවක් තියලා අර ඉන්නේ නැහැ ගනින්කෝ බලන්න අරක ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවයකෝ අප පා පිල්ලු ගද ගහනවා මේකත පිල්ලු වෙලානේ. එහෙනාට බත් පිඟා තිබිච්ච රොඩ්ට දැන් එපා වෙලා.
아주 향기롭고 아주 빼어난 향을 내는 음식 한 접시를 누가 우리에게 가져다줍니다. 가져다준 뒤 우리가 말합니다. '그걸 조금 열어 두세요. 아주 향기로운가요? 아주 값진가요? 얼마를 주고 사 왔나요?' '아무개 식당 것이라 아주 맛있고 아주 향기로운 음식이에요.' '그러면 그 음식을 그대로 두어 보세요.' 두었습니다. 반나절만 두어도, 아니 하루를 두었다 칩시다. 보십시오. 사랑스럽고 달콤한 성품이 어디 갔습니까? 쉬어서 썩은 냄새가 납니다. 이것도 상해 버렸습니다. 그렇게 밥 한 접시에 끌리던 마음이 이제 싫어졌습니다.
එහෙනම් අර පිල්ලු බඳ ගහව බත් කිරිලා බැලුවොත් එහෙම කිලෝ එකක් නැති වුනේ කිලෝ එකම තියෙනවා. හැබැයි ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ඒකෙන් අතුරු දහම් වෙලා. එහෙනම් ගෑවලා තිබිච්ච ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් තිබුණා ඒ තුළම ඒක අල්ලගන්නකන් ඒක භුක්ති ඉඳිනකන් විතරයි ඒ මායාව තිබුණේ. අල්ලගත්තට පස්සේ භුක්ති ඉඳට පස්සේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් අල්ලගෙන තියෙන්නේ මොකක්ද? වැඩ කරන නැති නිස්සර ගොඩක්. අ නිස්ර ගොඩකට කොටු කරන්න ගාලා තිබිච්ච මායාව තමයි අර සුවඳ කිව්වේ.
그 썩어 냄새나는 밥의 무게를 달아 보면 1킬로그램이 줄지 않고 그대로 1킬로그램입니다. 그러나 사랑스럽고 달콤한 성품은 거기서 사라졌습니다. 그러니 거기 발라져 있던 사랑스럽고 달콤한 성품은 그 안에 있었고, 그것을 붙잡을 때까지, 누릴 때까지만 그 환영이 있었습니다. 붙잡은 뒤, 누린 뒤에 사랑스럽고 달콤한 성품으로 붙잡은 것은 무엇입니까? 쓸모없는, 알맹이 없는 더미입니다. 알맹이 없는 더미에 가두려고 발라져 있던 환영이 그 향기라는 것이었습니다.
අන්න ලස්සනය හැටි, සුවය හැටි. රසය හැටි. දැන් මෙන්න මේ ආකාරයෙන් මේ හිතට දුකට හේතුවන ප්රිය ස්වභාවය, මධුර ස්වභාවය හැම වෙලාවෙම බැඳිලා තියෙන්නේ, රැඳිලා තියෙන්නේ සත්වයාටු කරන්න. කොටු කරාපු වෙලාවේ මොකද වෙලා තියෙන්නේ? ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ගිලිහිලා යනවා. හැබැයි කොටු වෙච්ච එකෙන් මිදෙන්න බැහ. මේ නිසාම තමයි ලෝක සත්වයා පවට කොටු කරන්නේ.
이것이 아름다움의 모습, 향기의 모습, 맛의 모습입니다. 이렇게 마음에 dukkha의 원인이 되는 사랑스럽고 달콤한 성품이 늘 묶이고 얹혀 있는 것은 중생을 가두기 위해서입니다. 가두고 난 때에는 어떻게 됩니까? 사랑스럽고 달콤한 성품은 빠져나가 버립니다. 그러나 갇힌 것에서는 벗어날 수 없습니다. 바로 이 때문에 세상 중생이 pāpa에 갇히는 것입니다.
අර ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසාම මොන තාලින් හරි මම අයිති කරගන්නවා මගේ කරගන්නවා. මම කරගන්නවා. ඒ තත්ත්වයට මම පත් වෙනවා. ඒක මගේ කරගන්නවා. අන්න මායා දර්ශනය සහ තව මොනාවකෙන් එහාට ගෙනිච්චා. මත් කළා. මත් කරලා මොකද කරන්නේ? අයිුතුකමකට අසාධාරණික සත්වයා පෙළඹෙව්වා. අයිුතුකමෙන් අසාධාරණය මොකද වෙන්නේ? මහා පාපයෙකට කරගහගත්තා. තත්ත්වරයක් තුළ ඇති කරගන්න පාපය ගෙවන්න අවුරුදු කල්ප ගානක් යනවා.
그 사랑스럽고 달콤한 성품 때문에 어떻게든 '내가 가진다, 내 것으로 한다, 내가 해낸다, 그 자리에 내가 오른다, 그것을 내 것으로 만든다' 합니다. 환영의 모습과 또 다른 것이 그를 그 너머로 끌고 갔습니다. 취하게 했습니다. 취하게 해서 무엇을 합니까? 소유욕으로 중생을 옳지 못한 일로 몰았습니다. 소유욕으로 옳지 못한 일을 하면 어떻게 됩니까? 큰 pāpa를 목에 걸게 됩니다. 일 초 안에 지은 pāpa를 갚는 데 kappa를 여러 번 넘기는 세월이 걸립니다.
මට විරුද්ධයි මගේ ප්රිය පරලාපයට විරුද්ධ එකක්. මේක ඊට විරුද්ධ සටන් කරන එකක්. මුට ජීවත් වෙන්න දෙන්න හොඳ නැහ. අහුවෙත් එනවාක මරණ. ගත්තා නිගමනය. මම භාර්ය ආවා ගෙනාවා. මම ස්වාමීපුරුසයෙක් කරලා ගියා. මේ තැනත්ත හෝ මේ තැනත්ත එක පැහැරගන්න හදනවා. හැබැයි හොඳ වැඩක් කරන්නකා අහු වෙච්ච ආවේ කොයි වෙලේ හරි දෙනවාට වහ ටිකක් දෙනවාකට වහ ටිකක්. ගනවා පොල්ලකින් මැරෙන්නේ. බැසා නිගමන. නිගමනය දැරි වුණා නම් මොකද වෙන්නේ? තත්වරයයි ගියේ පොල්ලෙන් ගහලා මරන්න ප්රාණඝාත පාප කර්මයෙන් ගෙවන්න කොච්චර කල් තියන්න කරගත්ත පාපයෙන් හටගත්ත දූසියාවය ගෙවන්න හතර අපාගත වෙලා කල්ප කාලාන්තරයක් යන්න ඕනේ.
'나를 거스른다. 내가 아끼는 것을 거스르는 놈이다. 이놈이 거기에 맞서 싸운다. 이놈을 살려 두면 안 된다. 걸리기만 하면 죽이겠다.' 결론을 냈습니다. '나는 아내를 데려왔다. 나는 남편이 되었다. 그런데 이 사람이 그를 빼앗으려 한다. 좋다, 걸리기만 하면 언제든 독을 조금 먹이겠다, 몽둥이로 쳐 죽이겠다.' 결론에 빠졌습니다. 결론이 굳어지면 어떻게 됩니까? 일 초 만에 몽둥이로 쳐 죽입니다. 산 목숨을 죽인 pāpa kamma를 갚는 데 얼마나 걸리겠습니까. 지은 pāpa에서 생긴 괴로움을 갚으려면 네 apāya에 떨어져 kappa의 긴 세월이 지나야 합니다.
එහෙනම් තත්ත්වරයක් තුළ මායාවට අහ කළේ මොකක් නිසාද? අර ප්රිය ස්වභාවයට මධුර ස්වභාවයට විරුද්ධ වාපකට මම ඉඩ දෙන්නේ නෑ. බැස තනග මත් වෙලා ආයුත් අසාධාරණයක් කළා. එහෙනම් ඔය ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය හිතේ බැඳිලා හැඳිලා තිබුනේ නැත්නම් ඔහු ඉතින් අර ප්රාණඝාත කෙරෙනවද කෙරෙන්න හේතුවක් නෑ. හොරකමක් කෙරෙනවද? සුරාවත් සූදුවක්, දුරාචාරයක්, බොරුවෙන් රැවටීමක් කෙල්ල මේ මිදවීමක් කරන්න හේතු තියෙනවද? දස අකුසලයන්ම කරන්න තියෙන හේතු ඔක්කොම හැදිලා තියෙන්නේ මොකක්ද? ඔන්න ඔය ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසා කරන මත් වීම
그렇다면 일 초 안에 환영에 휘둘린 것은 무엇 때문입니까? '내가 아끼고 달콤해하는 것을 거스르는 놈에게 틈을 주지 않겠다'는 결론에 빠져 취하고, 옳지 못한 일을 저질렀습니다. 그 사랑스럽고 달콤한 성품이 마음에 묶이고 얹혀 있지 않았다면 그가 산 목숨을 죽였겠습니까? 그럴 까닭이 없습니다. 도둑질을 하겠습니까? 술과 노름, 그릇된 짓, 거짓 속임, 이간질을 할 까닭이 있겠습니까? 열 가지 akusala를 모두 저지를 까닭은 무엇으로 생겼습니까? 바로 그 사랑스럽고 달콤한 성품 때문에 취하는 것입니다.
මෙන්න ප්රිය ස්වභාවයේ මධුර ස්වභාවයේ ප්රිය නෑ මධුර නෑ කියන්නේ නැතුව ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසා අපිට කොයි තරම් ආදීනව ඇති කරනවද ඒක අපිට කොච්චර අවැඩ ඇති කරනවද අපිට යහපතක් වෙන්නද ඔය පෙනී සිටින්නේ එහෙනම් අපි රවටන මායාව මෙන්න මේක දකින්න ඕනේ ඇම ගහලා බිලී කොක දැමට පස්සේ මාළුවා හැම හැම නිසා ගිලිනවා බිලී කොී කොක විතරක් දැමනම් කවදාවත් ඒකට ගහන්නේ නැහ. බිලී කොක වහලා පිටින් ගහපු ඇම නිසා ඇමට ආසාවි ඒකට ගහපු මාළුවට බිලී කොකේ පැටලෙන්න වෙනවම.
사랑스럽고 달콤한 성품에 대해 사랑스러움이 없다, 달콤함이 없다고 말하지 않고, 그 사랑스럽고 달콤한 성품 때문에 우리에게 얼마나 많은 ādīnava가 생기는지, 얼마나 해를 끼치는지, 우리에게 이롭다고 보이는 그것이 실은 우리를 속이는 환영임을 보아야 합니다. 미끼를 꿰어 낚싯바늘을 던지면 물고기는 미끼 때문에 삼킵니다. 낚싯바늘만 던지면 결코 물지 않습니다. 낚싯바늘을 가리고 겉에 꿴 미끼 때문에, 미끼가 탐나 문 물고기는 낚싯바늘에 걸릴 수밖에 없습니다.
බැරිලා හරි මාළුවෙක් දන්නවා නම් එහෙම මාව කොටු කරන බිලී කොක්ක අහලයි මේ ඇම තියෙන්නේ කියලා එහෙම මළුවා කවදාවත් අර ඇම කන්න යන්නේ නැහ. මෙන්න මේ වගේ ලෝකයේ බිලිබාන ඇම පහක් තමයි මන වඩන රූප මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගන්ධ මන වඩන රස මන වඩන ස්පර්ශ කියන්නේ. ඔන්න ඔය ඇම ගහ දාලා තියෙන බිරීකු තමයි මේ ලෝකේ හැම තෙරෙම තියෙන්නේ.
혹시라도 물고기가 '나를 가두는 낚싯바늘에 이 미끼가 꿰어져 있다'는 것을 안다면 결코 그 미끼를 먹으러 가지 않습니다. 이처럼 세상의 낚싯바늘 미끼 다섯이 마음을 즐겁게 하는 모습, 소리, 향기, 맛, 감촉입니다. 그 미끼를 꿴 낚싯바늘이 이 세상 곳곳에 있습니다.
අහුනහම කොටු වෙනවා. මෙන්න මේක නුවණින් විමසලා තේරුම් ගත්තට එයා දකිනවා ලෝකයේ ප්රිය ස්වභාවයක් ඇත්්ද මධුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද අසාරයි. කැමති සේ නෑ. ඒ ප්රිය ස්වභාවයට මධුර ස්වභාවයට කැමතියි. හැබැයි කැමති වෙන්නේ මොකටද? නිරුපත්ද්රිතව කරදරයක් නැතුව භුක්ති විඳින්න. නමුත් ලෝකය තුළ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය කියන්නේ මොකක්ද? අපිව කොටු කරන්න තියෙන ඇමක් නම්. කොහෙද අපි කැමැත්ත එක ඉටු වෙන්නේ?
걸리면 갇힙니다. 이것을 지혜로 살펴 알아들은 이는 봅니다. 세상에 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 있다면 그것은 알맹이가 없다고. 뜻대로 되지 않는다고. 그는 그 사랑스럽고 달콤한 성품을 좋아합니다. 그런데 왜 좋아합니까? 아무 탈 없이, 걱정 없이 누리려고. 그러나 세상에서 사랑스럽고 달콤한 성품이란 무엇입니까? 우리를 가두려는 미끼라면, 우리의 바람이 어디서 이루어지겠습니까?
අපි ඉච්ච වශයෙන් කැමති වශයෙන් යම්කිසි දෙයක් බලාපොරොත්තු වුනා නම් අන්න ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවයදින යමක් ඇත්නම් කැමති සේ නෑ. ඉච්ච සේ නැති නිසා අනිච්චයි කිව්වා.
우리가 뜻대로(iccha), 바라는 대로 무엇을 바랐다면, 그 사랑스럽고 달콤한 성품이라는 것이 있다 해도 뜻대로 되지 않습니다. 뜻대로(iccha) 되지 않기 때문에 anicca라고 하셨습니다.
ස්ථිර නැති නිසා කියලා ගත්ත ගම මොකද වෙන්නේ? අපිට යථාර්ථය වැටහිලා නැහ. ඒකේ ආදීනවය ඒකෙන්ම දකින්න ඕනේ. එහෙනම් ප්රිය ස්වභාවයේ මධුර ස්වභාවයේ ආදීනවය ඒකෙන්ම දකින්න ඕනේ. ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ස්ථිර නැති හින්දයි මට එපා වෙන්නේ කිව්වා නම් එහෙම ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය යථාර්ථය දැකලා නෙමෙයි නිගමනට පැත්තේ. ඒක ස්ථිර නැති නිසා.
'오래가지 않기 때문'이라고 받아들이면 어떻게 됩니까? 우리에게 있는 그대로가 드러나지 않습니다. 그것의 ādīnava를 바로 그것 자체로 보아야 합니다. 사랑스럽고 달콤한 성품의 ādīnava를 바로 그것 자체로 보아야 합니다. '사랑스럽고 달콤한 성품이 오래가지 않기 때문에 싫어진다'고 했다면, 사랑스럽고 달콤한 성품의 있는 그대로를 보고 결론을 낸 것이 아닙니다. 그저 오래가지 않기 때문입니다.
ස්ථිර නෑහ කියලා ගත්තහම යම්කිසි දේක ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය යථාර්ථය වැටින්නේ නැති නිසා. ඒක ඉස් නැහ නම් තව එකක් පස්සේ යනවා. ගන්නවා නිගමනයට ඒක ඉස්ර නැති හින්දා තව එකක් පස්සේ යනවා. ඕකෙන් තමයි සසර ගමන හැදිලා තියෙන්නේ. ස්ථිර නැති හින්දා තව එකක් හොයෙන හින්දා. එහෙනම් ස්ථිර නෑහ කියන එක ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය අත්හරවන්න බල දරන්න පුළුවන් වචනයක් නෙමෙයි. එහෙනම් මොකක්ද වෙන්නේ? කැමති සේ නැහ. කැමති සේ නැත්නම් තව එකක් අල්ලන්න තියන්නේ නැහැ. කැමති සේ තියෙන එකක් ඔහුව වෙන්නේ නැති නිසා.
오래가지 않는다고만 받아들이면, 어떤 것의 사랑스럽고 달콤한 성품의 있는 그대로가 드러나지 않으므로, 그것이 오래가지 않으면 다른 것을 쫓아갑니다. 오래가지 않으니 다른 것을 쫓아가자는 결론을 냅니다. 이것으로 saṃsāra의 길이 생겼습니다. 오래가지 않으니 다른 것을 찾기 때문입니다. 그러니 '오래가지 않는다'는 말은 사랑스럽고 달콤한 성품을 버리게 할 힘을 지닌 말이 아닙니다. 그러면 무엇입니까? 뜻대로 되지 않는다는 것입니다. 뜻대로 되지 않는다면 다른 것을 붙잡으려 하지 않습니다. 뜻대로 되는 것이 그에게는 없기 때문입니다.
ඉස්තර නැහ නම් ඉස් නැති වඑනට ආශ්වාදය අරෙන්නේ නැති නිසා ඔහු වෙන එකක් පස්සේ යනවා. යන එක කැමති සේ නෑ කියලා දැනගත්තොත් ඒකෙන්ම ඒකේ යථාර්ථය දැනගන්නවා. අන්න වැහිලා තියෙන තැන යමක් කැමති සේ නැද්ද ඒක දුකයි. යමක් ස්ථිර නැද්ද ඒක දුකයි
오래가지 않는 것이라면, 오래가지 않는 것에서 즐거움을 얻지 못하니 그는 다른 것을 쫓아갑니다. 그러나 가는 것마다 뜻대로 되지 않는다는 것을 알면, 바로 그것으로 그것의 있는 그대로를 압니다. 가려져 있던 곳이 바로 여기입니다. 무엇이 뜻대로 되지 않으면 그것은 dukkha입니다. 그런데 무엇이 오래가지 않으면 그것이 dukkha라고 하면,
කිව්වොත් ලෝකයේ කොච්චර ස්ථිර නැති වුණත් ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය තියෙන අවිද්යාමාන වෙන.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අප්රිය අමදුර දේවල් ලෝකේ විද්යාමාන වෙනවා. යමක් ස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි කිව්වොත් අර අප්රිය අමදුර ස්වභාවය ඒවා ඉස්ථිරය නැත්නම් ඒකත් දුකද? අංශ භාගය හැදෙනවා පිළිකාව හැදෙනවා ඒකත් යමක් කියනයි.
싫고 쓴 것들도 세상에 드러납니다. 무엇이 오래가지 않으면 dukkha라고 한다면, 그 싫고 쓴 성품들이 오래가지 않을 때 그것도 dukkha입니까? 반신불수가 생기고 암이 생기는데, 그것도 오래가지 않는다는 말이 됩니다.
යමක් ස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි කිවොත් තන්සභාගේ පිළිකාව ස්ථිර නැහ නම් ඒකක් දුක ධර්මයට ගැලපිලා. ධර්මයට බහා හින්නේ. කෝ විනයට බහන්නේ කොහොමද ධර්මයට බහා හිටිය නැත්නම් කොහොමද විනයට පසවා ගන්න ධර්මයට බහා හිටියොත් කාරණා අකාරණාණ හරියට තේරුම් අරගෙන ඊට අනුව පිළිපදිනවා. එතකොට විදිහම් විනය ගන්න නම් ධර්මය දැකලා තියෙන්න ඕනේ. ධර්මය දැකෙන තාක්කල් විනය විදිහක් නැහ.
무엇이 오래가지 않으면 dukkha라고 하면, 반신불수와 암이 오래가지 않는다면 그것도 dukkha라는 것이 dhamma에 맞습니까? dhamma에 대어 보았습니까? dhamma에 대어 보지 않았다면 vinaya에는 어떻게 대겠습니까? dhamma에 대어 보면 옳고 그름을 바르게 알아듣고 그에 따라 행합니다. 그러니 vinaya를 잡으려면 dhamma를 보았어야 합니다. dhamma를 보지 않는 한 vinaya가 있을 수 없습니다.
ධර්මය දකින්න ඕනේ. ඒ නිසා කියනවා යෝ ධම්මං පස්සති සෝමං පස්සති. යෝ විනයන් පස්සති සෝමන් පස්සති දේශනා කළේ නැහ. ධම්මෝ හවේ රක්ක ඇති ධම්මචාරී ධම්මෝච යතා ධම්මෝ යථාතෝ තථා පටිපජ්ජීතබ්බන්ත හැම වෙලින්ම ධර්මයයි මුල් කළේ. විනය මුල් කරලා කතා කළේ නැහ. ඔය හැමතැනක පෙන්නලා තියෙන්නේ ධර්මය දකින්න ඕනේ.
dhamma를 보아야 합니다. 그래서 'yo dhammaṃ passati so maṃ passati'라고 하셨지, 'yo vinayaṃ passati so maṃ passati'라고는 설하지 않으셨습니다. 'dhammo have rakkhati dhammacāriṃ', 'yathā dhammo tathā paṭipajjitabbaṃ' — 언제나 dhamma를 앞세우셨습니다. vinaya를 앞세워 말씀하지 않으셨습니다. 모든 곳에서 보여 주신 것은 dhamma를 보아야 한다는 것입니다.
ධර්මය දැකේ නැත්නම් විනයක් තෝරගන්න බැහ. ධර්මය දැක්කා නම් ධර්මයෙන් දැක්කා නම් මේක වැඩ සහිතයි, මේක අවඩ සහිතයි. මේක දරන්නේ මෙන්න මේ බදු වැඩ සහිත දෙයක්. මේක මෙන්න අවෙලත් දරන එකක්. මෙන්න මේකේ දකිනවා. දැක්කට පස්සේ අපි නිගමනයා කරනවා යමක් නිසා අවැ නම් ඒක නොකළ යුතුයි. යමක් වැඩ සහගත නම් ඒක කළ යුතුයි. නොකළ යුත්ත නොකළ යුත්ත හැටියට දැනගෙන අතහරිනවා. කළ යුත්ත කළ යුත්ත හැටිය දර ක්රියාත්මක වෙනවා. අන්න විනය
dhamma를 보지 않으면 vinaya를 가려낼 수 없습니다. dhamma를 보았다면, dhamma로 보았다면, 이것은 이롭고 이것은 해롭다, 이것은 이런 이로움을 지닌 것이고 이것은 해로움을 지닌 것이다, 이렇게 봅니다. 본 뒤에 결론을 냅니다. 무엇이 해로우면 하지 말아야 하고, 무엇이 이로우면 해야 한다. 하지 말아야 할 것을 하지 말아야 할 것으로 알고 버리고, 해야 할 것을 해야 할 것으로 지니고 행합니다. 그것이 vinaya입니다.
එහෙනම් ඔය කියන විනය මිසක්. හදාපු විනයක් අපි දන්නේ කොහොමද? ඒක විනයක්ද නැද්ද කියනේ. විනය විනය හැටියට දකින්න නම් ධර්මය ධර්මය හැටියට දකින්න ඕනේ. ධර්මය ධර්මය හැටියට දැක්කහම විනය එතනම මතු වෙනවා. මෙන්න මේකට කියනවා අභි විනය
그러니 vinaya란 그런 것이지, 만들어 낸 vinaya를 우리가 어떻게 알겠습니까? 그것이 vinaya인지 아닌지. vinaya를 vinaya로 보려면 dhamma를 dhamma로 보아야 합니다. dhamma를 dhamma로 보면 vinaya가 그 자리에서 드러납니다. 이것을 abhivinaya라 합니다.
ඔය හැඟිලා තියෙන ධර්මය තමයි අපි දකිනේ අභිධර්මය. හැඟවිලා තියෙන හින්දා දකින්න බැහැ. හැඟවිලා තියෙන ධර්මය මොකක්ද? දහසක් ආදීනව හැඟවිලා. හැඟිච්ච දහසක් ආදීනව මතු කරගන්න පුළුවන් වුනානම් ධර්මය තුළින් ධර්මයෙන් අභිධර්මයට ආවා.
그 숨겨진 dhamma를 우리가 보는 것이 abhidhamma입니다. 숨겨져 있기 때문에 볼 수 없습니다. 숨겨진 dhamma가 무엇입니까? 천 가지 ādīnava가 숨겨져 있습니다. 숨겨진 천 가지 ādīnava를 드러낼 수 있었다면, dhamma를 통해 dhamma에서 abhidhamma로 온 것입니다.
එතකොට ඔහුට දකින්න හම්බවෙනවා මෙච්චර කල් සම්මත කරගත්ත පදයක හිටියට විනයක් කියලා හදාගත්තේ හිටියා මිසක් අභි විනයේ නැහැ. අභිධර්මය මතු වෙලාවට පස්සේ අභිධර්මය තුළින් දකිනවා. අභ්යන්තරය තිබිච්ච ධර්මය තුළින් මෙන්න දහසක් ආදීනව අභිධර්මයෙන් දැක්ක. එහෙනම් මම ගන්න තීරණය මොකක්ද?
그러면 그는 보게 됩니다. 지금까지 관습으로 정한 말(pada)에 머물렀고 vinaya라고 만들어 낸 것에 머물렀을 뿐, abhivinaya에는 있지 않았다는 것을. abhidhamma가 드러난 뒤에는 abhidhamma를 통해 봅니다. 안에 있던 dhamma를 통해, 여기 천 가지 ādīnava를 abhidhamma로 보았습니다. 그러면 나는 어떤 결정을 내립니까?
පිළිපදින මොකටද ඒ පස්සේ තව තවක් ගියවා මම අනාතයි. ඒක අත්හැරියොත් නාතයි. අනාථ දැක්කා අනාථ හැටියට නාත දැක්කා නාත හැටියට. අන්න අනාථ නාථ දැක්කා නම් කියනවා බුදුන් දැක්කා. කවුද අනාත නාථ කියන්නේ? අප්පටිම බුදුන්. අනාතනාථ ප්රතිමාවක් නෑ. බුදුන්ට ප්රතිමාවක් නෑ. බුදුන් කියන්නේ අනාතනා. අනාථ අනාථ හැටියට දැක්කන්න නම්, නාථ නාත හැටියට දැක්ක නම් ඔහු අනාථ දැකලා තියෙනවා, අනාත් දැකලා තියෙනවා, අනාථ නාත් දැක්කනම් බුදුන් දැක්කා. බුදු දැක්ක නම් ධර්මය දැක්කා. ධර්මය දැක්ක නම් බුදුන් දැක්කා. මෙන්න බුදුන් දකින හැටි.
'무엇 하러 그 뒤를 더 쫓아가겠는가. 쫓아가면 나는 기댈 데가 없다(anātha). 그것을 버리면 기댈 데가 있다(nātha).' 기댈 데 없음을 기댈 데 없음으로 보았고, 기댈 데 있음을 기댈 데 있음으로 보았습니다. anātha와 nātha를 보았다면 Buddha를 보았다고 합니다. 누가 anāthanātha입니까? 견줄 데 없는(appaṭima) Buddha입니다. anāthanātha에게는 형상이 없습니다. Buddha에게는 형상이 없습니다. Buddha란 anāthanātha입니다. anātha를 anātha로 보았고 nātha를 nātha로 보았다면 그는 anātha와 nātha를 본 것이고, anātha와 nātha를 보았다면 Buddha를 보았습니다. Buddha를 보았다면 dhamma를 보았고, dhamma를 보았다면 Buddha를 보았습니다. 이것이 Buddha를 보는 법입니다.
එහෙනම් ධර්මය තුළින් අපි දකින්න ඕනේ මෙන්න අනාථ දෙයක් අනාථයට පත් කරන ආදීනව දහසක් ආදීනව ආශ්වාද නැවැති මායාවකින් වහලා අපි රවට්ටනවා. මෙන්න හැඟ අභ්යන්තරයේ හැඟිවිලා තියෙන ධර්මය.
그러니 dhamma를 통해 우리가 보아야 할 것은 이것입니다. 기댈 데 없는 것, 기댈 데 없음으로 이끄는 천 가지 ādīnava를 assāda라는 환영으로 덮어 우리를 속입니다. 이것이 안에 숨겨진 dhamma입니다.
මෙන්න මේක මතු කරගන්න පුළුවන් වුනා නම් එදාට කිව්වා අභිධර්ම ධර්ම භික්ෂූන් හිටියා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ. එහෙනම් අභ අභිධර්මය කියන්නේ විනේ සූත්ර අභිධර්මය කියන්නේ ඒ ත්රිපිටකයේ ඒක ධර්මයමයි. ඒක ධර්මය තුළ තියෙන විශේෂ කොටස නිසා ඒකට අභිධර්මය කිව්වේ. අවබෝධ කරගන්න අභිධර්මය එකක් ඔය ධර්මය තියන විශේෂ කොටස අභිධර්මය කිව්ේ තව එකක්. බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ අභිධර්ම දේශනා කරන ශ්රවන් වහන්සේලා හිටියා කිව්වේ මොකක්ද ඔන්න ඔය හැඟිවිලා තියෙන ආදීනව මතු කරලා පෙන්නන්න පුළුවන් දක්ෂතාවය යුත්ත අය හිටියේ. ඒ අය ටික අභිතර භික්ෂූන් වහන්සේලා.
이것을 드러낼 수 있었던 그 시절, Buddha께서 계시던 때에 abhidhamma를 아는 bhikkhu들이 있었다고 했습니다. 그러니 abhidhamma란, vinaya·sutta·abhidhamma라는 tipiṭaka의 그 abhidhamma도 결국 dhamma 그 자체입니다. dhamma 안의 특별한 부분이기 때문에 abhidhamma라 한 것입니다. 깨달아야 할 abhidhamma가 하나이고, dhamma 안의 특별한 부분을 abhidhamma라 한 것이 또 하나입니다. Buddha께서 계시던 때에 abhidhamma를 설하는 sāvaka 스님들이 있었다는 것은, 그 숨겨진 ādīnava를 드러내 보여 줄 수 있는 솜씨를 갖춘 이들이 있었다는 뜻입니다. 그분들이 abhidhamma bhikkhu들이었습니다.
මෙන්න ජාතිය මෙන්න ජාතියට හේතුව මෙන්න ජාති නිරෝධය මෙන්න ජාති නිරෝධ මාර්ගය හරි ආකාරයව විග්රහ කරලා දෙනවා. අභ්යන්තරයේ හැඟවලා තියෙන ආදීනව පෙිලා ජාතිය හැටි පෙන්නනවා.
이것이 jāti이고, 이것이 jāti의 원인이고, 이것이 jāti nirodha이고, 이것이 jāti nirodha의 길이라고 바르게 풀어 줍니다. 안에 숨겨진 ādīnava를 보여 주며 jāti의 모습을 보여 줍니다.
නමුත් ඒකට මොකද කියන්නේ? ජාතියද දුකයි කියලා ජාති පිඛා කියලා තේරුවාද? ජාතියද? දුකයි. භාෂා නිරුක්ති අනුව ජාතිය ද දුකයි කියලා තේරුවා ජාතිපිදුක්ඛා කියන එක. දැන් ඇත්ත බලාපුවහම නුවණට ගෝචර වෙනවද? අර ප්රියමනාප ස්වභාවයක් ඇති ජාති තියෙනවා නම් ඒ ප්රියමනාප ස්වභාවය දුකද? ඒක දුක නෑ. ඒක නිසා තමයි සත්වය ඇලෙන්නේ.
그런데 그것을 무엇이라 합니까? 'jāti도 dukkha'라고 jātipi dukkhā를 풀었습니까? 'jāti도 dukkha.' 말의 nirutti에 따라 'jāti도 dukkha'라고 jātipi dukkhā를 풀었습니다. 그러나 실제로 보면 지혜에 맞습니까? 사랑스럽고 마음에 드는 성품을 지닌 jāti가 있다면 그 사랑스럽고 마음에 드는 성품이 dukkha입니까? 그것은 dukkha가 아닙니다. 그것 때문에 중생이 매달리는 것입니다.
එහෙනම් මොකක්ද පින්? ජාති අපි දුක්ඛා ජාතිපි දුක්ඛා අපි ජාති දුකයි. ජාති අපි කියන එකයි වචනය ජාති පිගියා. ජාතිය කියන අර්ථය නෙමෙයි ඒක භාෂා නිරුක්තිය පද නිරුක්තියක් තියෙනවා. පද නිරුක්තිය දකින එකන් ධර්මය තෝරන්න බැ. ජාති අපි දුක්ඛා ජාතිපි දුක්ඛා අපි කියන්නේ අපි ඉරියාවෙන් අපි හොයාගන්න ඕනේ. පී ඉරියාව ප්රියාව අපි ඉරියාව අප්රියාව අන්න අපි කියන වචනය පෙන්නන්නේ මොකක්ද අප්රිය සහගත බව ජාතිය අපි කියන්නේ අප්රිය ජාති අපි ජාති. අප්රිය ජාති දුකයි.
그러면 무엇입니까? 'jāti api dukkhā', 'jātipi dukkhā'. jāti api가 dukkha입니다. jāti와 api라는 말이 합쳐 jātipi가 된 것입니다. 'jāti도'라는 뜻이 아닙니다. 말의 nirutti, 낱말의 nirutti가 있습니다. 낱말의 nirutti만 보아서는 dhamma를 가려낼 수 없습니다. 'jāti api dukkhā, jātipi dukkhā'에서 api는 api-iriya로 찾아야 합니다. pi-iriya는 사랑스러움(piya), api-iriya는 싫음(appiya)입니다. api라는 말이 보여 주는 것은 싫음을 지닌 것입니다. jāti api란 싫은 jāti, appiya jāti입니다. 싫은 jāti가 dukkha입니다.
දැන් මේකට කිසිම තර්කයක්දයක් ගේන්න බැ. අපිට දුක දෙන්නේ අප්රිය ජාති. ප්රිය ජාති දුක දෙන්නේ නැහැනේ. ජාති කියන පොදු නම ගත්තහම මේකේ ප්රිය ජාති තියෙනවා ඒවට හිත ඇලෙනවා. අප්රිය ජාති තියෙනවා ඒවට ගැටෙනවා. ජාති දෙආකාරයි. කොසක් ප්රිය ජාති කොටසක් අප්රිය ජාති. ඒ සියලුම ජාති දුකයි කිව්වොත් එහෙම ලෝකයා ගණන් ගන්නේ නැ. නැන් අප්රිය ජාති දුකයි.
이제 여기에는 어떤 반론도 가져올 수 없습니다. 우리에게 dukkha를 주는 것은 싫은 jāti입니다. 사랑스러운 jāti는 dukkha를 주지 않습니다. jāti라는 공통 이름으로 잡으면, 여기에는 사랑스러운 jāti가 있어 마음이 매달리고, 싫은 jāti가 있어 부딪칩니다. jāti는 두 가지입니다. 일부는 사랑스러운 jāti, 일부는 싫은 jāti. 그 모든 jāti가 dukkha라고 하면 세상은 받아들이지 않습니다. 싫은 jāti가 dukkha입니다.
ජාතිය අප්රිය ජාති තියෙනවා. එහම් ජාති කියන්නේ මව්කුසෙන් බිහි වෙන ඒවා විතරක් නෙමෙයි ජාති කියන්නේ. ජාති විවිධාකාරයා ප්රමාණයි. ලෝකේ හටගත්ත හැම එකක්ම හටගත්තට පස්සේ හටගත්ත ඒවා ජාති. මෙන්න ජාති තෝරගන්න ඕනේ. ජාති කුඩා ජාති තියෙනවා මහා ජාති තියෙනවා. කුඩා කුඩා ඒවා හැදිලා හටගත්ත මහජාති තියෙනවා. ලොකු ලොකු ගොඩවල් වලට ඒ සම්මත තියාගන්නවා. පුංචි පුංචි ගොඩවල් වලට ඒ මට්ටමේ සම්මත තියාගන්නවා. කෙස් ජාති, ලොම් ජාති, නියපොතු ජාති, දත් ජාති, හංජාති, නහර ජාති, ඇට ජාති ඔය ජාති වචනය අදත් අපි ළඟ භාවිතා වෙනවා. ඔය ඔක්කොම ජාති, ගස් ජාති, ගල් ජාති, බැල් ජාති, පස් ජාති ඔය ජාති තමයි ඔක්කොම සජීවී ඒවා තියෙනවා අජීවී ඒවා තියෙනවා. ඔක්කොම ජාති.
jāti 가운데 싫은 jāti가 있습니다. 그런데 jāti란 어머니 태에서 태어나는 것만이 아닙니다. jāti는 갖가지이고 헤아릴 수 없습니다. 세상에 생겨난 모든 것이, 생겨난 뒤에는, 그 생겨난 것들이 jāti입니다. jāti를 가려내야 합니다. 작은 jāti가 있고 큰 jāti가 있습니다. 작은 것들이 모여 생긴 큰 jāti가 있습니다. 큰 무더기에는 그에 맞는 이름을 붙이고, 작은 무더기에는 그 수준의 이름을 붙입니다. 머리카락 jāti, 몸털 jāti, 손발톱 jāti, 이 jāti, 살갗 jāti, 힘줄 jāti, 뼈 jāti — 이 jāti라는 말은 오늘도 우리 사이에서 쓰입니다. 그 모두가 jāti입니다. 나무 jāti, 돌 jāti, 덩굴 jāti, 흙 jāti, 그것들이 다 jāti입니다. 살아 있는 것도 있고 살아 있지 않은 것도 있습니다. 모두 jāti입니다.
මේ ජාති අතර ප්රිය ජාති තියෙනවා අප්රිය ජාති තියෙනවා. ඔය ජාති වලින් ප්රිය ජාතියක් ආවොත් මිනිහා සුවයි කියලා ගන්නවා. අප්රිය ජාතියක් ආපුහම දුකයි කියලා ගන්නවා.
이 jāti 가운데 사랑스러운 jāti가 있고 싫은 jāti가 있습니다. 그중 사랑스러운 jāti가 오면 사람은 즐겁다고 받아들입니다. 싫은 jāti가 오면 dukkha라고 받아들입니다.
මෙන්න අපි දකින්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලාම ඒක ජාතිය වෙනසක් තියෙනවා. සියලුම ජාති දුකයි කිව්වොත් එහෙම ලෝකේ දුකයි කිව්වහම බුදුරජාණන් වහන්සේ ඇයි මෝඩේ එහෙම කිව්වේ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඇහුවනේ? ලෝකේ ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් නැහනම් ලෝක සත්යයා ඇලෙනවද අප්රිය අමදු ස්වභාවයක් නැත්නම් ලෝකේ මිදෙනවද? මේ දෙකම විද්යාමානයි. එහෙනම් ජාතිය ලෝයි දෙකම විද්යාමානයි. ප්රිය ජාති තියෙනවා අප්රිය ජාති තියෙනවා. එහෙනම් ප්රිය ජාති දුකයි කිව්වොත් පිළිගන්න හේතු නැහ. අප්රිය ජාති දුකයි.
여기서 맨 먼저 보아야 할 것은 jāti에 차이가 있다는 것입니다. 모든 jāti가 dukkha라고 한다면 — 세상이 dukkha라고 했을 때 Buddha께서 '어리석은 이여, 왜 그렇게 말했느냐'고 물으시지 않았습니까? 세상에 사랑스럽고 달콤한 성품이 없다면 세상 중생이 매달리겠으며, 싫고 쓴 성품이 없다면 세상에서 벗어나려 하겠습니까? 이 둘이 다 드러나 있습니다. 그러니 jāti에서도 둘이 다 드러나 있습니다. 사랑스러운 jāti가 있고 싫은 jāti가 있습니다. 그러니 사랑스러운 jāti가 dukkha라고 하면 받아들일 까닭이 없습니다. 싫은 jāti가 dukkha입니다.
ප්රිය ජාති දුකට හේතුවයි. අන්න දුකයි දුකට හේතුව ජාති වලින්ම දකින්න ඕනේ. ප්රිය ජාති දුකට හේතුව. ප්රිය ජාති නිසා අල්ලන්න ගියාහම අහුවෙන්නේ අප්රිය ජාති. ප්රිය ජාතිය එකක් අල්ලන්න ගියාම දහසක් අප්රිය ජාති වලට කොටු වෙනවා. එහෙනම් අප්රිය ජාතිය අතරින් මයි ප්රිය ජාතියත් මතුවෙලා පේන්නේ. ඒ ප්රිය ජාතිය සැප සහගත නිසා, ප්රිය ස්වභාවයෙන්, මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්ත නිසාම තමයි ලෝක සත්වයා අල්ලගන්න ගියාම අප්රිය ජාති වලට කොටු වෙන්නේ.
사랑스러운 jāti는 dukkha의 원인입니다. dukkha와 dukkha의 원인을 jāti에서 바로 보아야 합니다. 사랑스러운 jāti가 dukkha의 원인입니다. 사랑스러운 jāti 때문에 붙잡으러 가면 걸리는 것은 싫은 jāti입니다. 사랑스러운 jāti 하나를 붙잡으러 가면 천 가지 싫은 jāti에 갇힙니다. 그러니 싫은 jāti들 사이에서 사랑스러운 jāti가 드러나 보이는 것입니다. 그 사랑스러운 jāti가 즐거움을 지녔기 때문에, 사랑스럽고 달콤한 성품을 갖추었기 때문에 세상 중생이 붙잡으러 가서 싫은 jāti에 갇히는 것입니다.
ඇම ගහන්න ගියාම බිරි කෝකට කොටු වෙනවා වාගේ. ප්රිය ජාතිය අල්ලන්න ගිහිල්ලා අප්රිය ජාති වලට කොටු වෙනවා. අප්රිය ජාති දුකයි. ප්රිය ජාති දුක නෑහ. ප්රිය ජාති දුකට හේතුවයි. එහෙනම් ජාති තුළම විද්යාමානය වෙනවා දුක සහ දුකට හේතුව. අන්න අපි දෙකම දකින්න ඕනේ. ඒක දැක්කේ නැත්නම් අපි බොරුවට රැවටෙනවා. යථාර්ථවත් ඇත්ත ගන්න දන්නේ නැහ.
미끼를 물러 가다 낚싯바늘에 걸리듯이, 사랑스러운 jāti를 잡으러 가다 싫은 jāti에 갇힙니다. 싫은 jāti가 dukkha입니다. 사랑스러운 jāti는 dukkha가 아닙니다. 사랑스러운 jāti는 dukkha의 원인입니다. 그러니 jāti 안에서 dukkha와 dukkha의 원인이 함께 드러납니다. 우리는 둘 다 보아야 합니다. 그것을 보지 못하면 거짓에 속습니다. 있는 그대로의 참을 잡을 줄 모르게 됩니다.
එහෙනම් බොරුවට රැවටෙන එක බුදු දහම නෙමෙයි. බුදු දහම කියන්නේ හැම දේකම හරි ඇත්ත දකින්න ඕනේ. එහෙනම් ප්රිය ජාති දුකට හේතුවයි අප්රිය ජාති දුකයි. අන්න ජාති අපි දුක්ඛයි. අප්රිය ජාති දුකයි.
그러니 거짓에 속는 것은 Buddha dhamma가 아닙니다. Buddha dhamma란 모든 것에서 바른 참을 보아야 하는 것입니다. 그러니 사랑스러운 jāti는 dukkha의 원인이고 싫은 jāti는 dukkha입니다. 이것이 'jāti api dukkhā'입니다. 싫은 jāti가 dukkha입니다.
ජරාපි දුක්ඛා. ජරා කියනකොට දිරා යන ඔක්කොම ජරා. එහෙනම් මේ ලෝකේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් යුක්ත ඒවත් දිරා යනවා. අප්රිය අමදුරුව ඒවත් දිරා යනවා. ඒ සැම ජාතියලටම දිරා යාම උරුමයි. ලෝකේ යම් ජාතියක් හටගත්තද? ප්රිය ජාති, මධුර ජාති වේවා. අප්රිය අමධුර ජාති වේවා. මේ ඔක්කොමත් ජරාවට පත් වෙනවා.
'jarāpi dukkhā.' jarā라 하면 삭아 가는 모든 것이 jarā입니다. 그러니 이 세상의 사랑스럽고 달콤한 성품을 지닌 것들도 삭아 갑니다. 싫고 쓴 것들도 삭아 갑니다. 모든 jāti에 삭아 감은 따라붙는 몫입니다. 세상에 어떤 jāti가 생겼든, 사랑스럽고 달콤한 jāti든 싫고 쓴 jāti든, 이 모두가 jarā에 이릅니다.
එතකොට ප්රිය ජාති ජරාවට පත් වෙනවා නම් අපි ඒකට දුක් වෙනවා. අප්රිය ජාතියක් ජරාවට පත් වෙනවා. දිරා යනවා. ඒකටත් දුකද?
그러면 사랑스러운 jāti가 jarā에 이르면 우리는 그것을 슬퍼합니다. 싫은 jāti가 jarā에 이르면, 삭아 가면 그것도 dukkha입니까?
යම්කිසි ජාති වශයෙන් අපි උපමාවක් වශයෙන් ගන්නවානම් ගමක ඉන්නවා මහා දාමරික සල්ලාලයෙක් බේබද්ධයෙක් ගමටම එපා කරපු වේගෙ මේක හොඳට හයයි හත්ති ඇතුව ඉන්නවානම් ගමේ මිනිහෙකුපට පාටට යන්න බැහැ දොට බැහැලා යන්න බැහැ. ගහනවා, බයිනවා, හිංගි කරනවා, කඩා වඩා ගන්නවා. නොයෙක් හිං හිංසා කරනවා. දැන් මේ දාමරික ජාතියක් අපි දැක්කා. අපි ප්රිය ජාතියක් නෙමෙයි ඒක අප්රිය ජාතියක්. අපිට දුකගෙන දෙනවා. දැන් ඔය ඔය දාමරිකයා දිරන්න පටන් ගන්නවා වැහැරෙන්න පටන් ගන්නවා. ලෙඩක් හැදිලා හරි අසනීක් මොකක් හරි වෙලා හරි. වයස ගිහින් හරි දැන් මේක වැහැරලා මේකට දැන් හැරමිටියේ යන්න වෙලා.
jāti를 빌려 비유를 들자면, 마을에 온 마을이 싫어하는 큰 깡패, 건달, 술꾼이 있다고 합시다. 이자가 힘이 세고 기운이 넘치면 마을 사람은 길로 다니지도 못하고 밖에 나가지도 못합니다. 때리고, 욕하고, 괴롭히고, 빼앗습니다. 온갖 해코지를 합니다. 이제 이런 깡패 jāti를 우리가 보았습니다. 그것은 사랑스러운 jāti가 아니라 싫은 jāti입니다. 우리에게 dukkha를 가져다줍니다. 이제 그 깡패가 삭아 가기 시작합니다. 쇠약해지기 시작합니다. 병이 들었든, 무슨 탈이 났든, 나이가 들었든, 이제 쇠약해져 지팡이를 짚고 다녀야 합니다.
දැන් අර ගමේ හිට මිසුල දුකද අනේ අර අපිට දාමරිකකම් කරපු අපේට යනකොට පාර ඉන්නට මග රැකලා ගහපු අනේ බලන්නකෝ හැරමිටියා අරන් දැයි යන්නේ අපිට හරි දුකයි කියනවද? යන්තං ඇති දෙයියෝ බැලුවා වාගේ ඕකට ලෙඩක් හැදිලා හරි පැත්ත වැටලා ගිය එකක් අපි වෙරුණා. සතුු වෙනවානේ.
이제 그 마을 사람들은 슬퍼합니까? '아이고, 우리에게 행패 부리고 우리가 지나갈 때 길을 막고 때리던 그 사람이 지팡이를 짚고 가는 것 좀 봐, 참 슬프다' 합니까? '겨우 됐다, 하늘이 도운 듯 저놈이 병이 들었든 한쪽이 마비됐든 해서 우리가 살았다' 하며 기뻐하지 않습니까.
එහෙනම් සියලු ජරා ලෝක සත්යයාට දුකද? එහම් මේ ජරාවල තියෙනවා ප්රිය ජරාවක් තියෙනවා, අප්රිය ජරාවක් තියෙනවා. ප්රිය ජරාව ලෝක සත්යාට ප්රිය දේ ජරාවට පත් වෙනකොට නම් දුකයි. අප්රිය දේවල් ජරාවට පත් වෙනකොට ඒක දුක නැහ. එහෙනම් අපි අප්රිය කරන්නේ මොන ජරාවට. ප්රිය දේවල් ජරාවට පත් වෙන්නවා නම් අපි ඒක ප්රිය කරන්නේ නෑ. මෙන්න ජරා අපි දුක්ඛා ජරාපි දුක්ඛා. අප්රිය ජරාවක් තියෙනවා අපිට යමක් ප්රිය නම් මධුර නම් ඒක ජරාවට පත් වෙනන්න අපි කැමති නැහ. මෙන්න අප්රිය ජරා. ලෝකේ ප්රිය ජරාවක් තියෙනවා. අපිට අවැඩ කරනවා නම් අපිට හිං හිංසා කරනවා නම් ඒක ජරාවට පත් වෙනකොට අපිට ඒක දුක නෑ.
그러니 모든 jarā가 세상 중생에게 dukkha입니까? jarā에는 사랑스러운 jarā가 있고 싫은 jarā가 있습니다. 사랑스러운 것이 jarā에 이를 때는 세상 중생에게 dukkha입니다. 싫은 것들이 jarā에 이를 때는 dukkha가 아닙니다. 그러면 우리가 싫어하는 것은 어떤 jarā입니까? 사랑스러운 것들이 jarā에 이르는 것을 우리는 좋아하지 않습니다. 이것이 'jarā api dukkhā, jarāpi dukkhā'입니다. 싫은 jarā가 있습니다. 우리에게 무엇이 사랑스럽고 달콤하면 그것이 jarā에 이르기를 바라지 않습니다. 이것이 싫은 jarā입니다. 세상에는 사랑스러운 jarā도 있습니다. 우리에게 해를 끼치고 괴롭히는 것이라면 그것이 jarā에 이를 때 우리에게는 dukkha가 아닙니다.
එහෙනම් අපිට දුක දෙන්නේ මොන වයද?
그러면 우리에게 dukkha를 주는 것은 어떤 것입니까?
අපි අප්රිය කරන දෙයක් ජරා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)