jhāna 요소와 samādhi, magga-phala 얻기
ධ්යාන අංග, සමාධි, මාර්ග ඵල ලැබීම, සැපෙහි දුක දැකීම, පෙරහැරේ සංකේත, අරිය මෙත් වැඩීම
ධර්ම කීපයක් ඔ පුද්ගලික වරණෙ මම පාරක් දිගටියක් වරත් ලබන්න පුළුවන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
භාවනාවක් ගැන අහන පින්වත්නි අහලා තියෙනවා ප්රශ්නයක් ලෝක අනාථයි නිවනම නාතයි කියන මේ කර්මස්ථානය වඩපුවහම පෙරති තර හුස්ම ඉහළ පහළ ගැනීම නිසා ගත්ත කර්මස්ථානයේදී වැඩු භාවනාව මේ ඒකෙන් හඳුනාගත්ත කලින් තලයට ඉහලට යාම සිදු වෙනවා කියලා පෙන්නනවා.
명상에 대해 듣는 여러분, 이런 질문을 들었습니다. ‘세상은 의지할 곳이 없고 nibbāna만이 의지처다’라는 이 kammaṭṭhāna를 닦으면, 들숨날숨을 위아래로 쉬는 데서 비롯해 그 kammaṭṭhāna로 닦은 명상으로 알아차린 층에서 더 위로 올라가는 일이 생긴다고 보여 준다는 것입니다.
දැන් මෙතන මෙහෙම ඇයි ඇවින්නේ. දැන් අපි වැඩූ කර්මස්ථානයක් තියෙනවා නම් ඒ වැඩූ කර්මස්ථානවල නානා ප්රකාර සමාධි තියෙනවා.
그런데 여기서 왜 이렇게 되는가? 우리가 닦은 kammaṭṭhāna가 있다면, 그 닦은 kammaṭṭhāna에는 여러 가지 samādhi가 있습니다.
ධ්යාන වෙනයි සමාධි වෙනයි.
jhāna와 samādhi는 서로 다릅니다.
සමාධි කියන ඒවද උපචාර සමාධිය කියනවා. ඒ වගේම කෝටි ගණන් සමාධි කියනවා. ඒ සමාධි මට්ටම් අපි සිතුවිලි ආකාරයටත් වෙනවා. අහලා තිබුණ ක්රමයටත් මේ අධිෂ්ඨාන කරගෙන ඉන්නට ඒ අනුවත් මතු වෙනවා. දැන් සමහර කෙනෙකුට
samādhi에는 upacāra samādhi라는 것도 있고, 또 samādhi가 수억 가지 있다고도 합니다. 그 samādhi의 수준은 우리가 생각하는 방식대로도 되고, 들은 방식대로 마음을 굳혀(adhiṭṭhāna) 지니고 있으면 그에 따라서도 일어납니다.
ඒ අනුවත් මතු වෙනවා. දැන් සමහර කෙනෙකුට සමාධියක් මතු වෙන්න පුළුවන් කවුරුහරි කියාදිය තිබුනොත් මේ සමාධිය බලාගෙන යනකොට මේ ඔලුව නැති වෙනවා වාගේ දැනෙනවා කිව්වොත් එහෙම එයාට වැගුව නැති වෙනවා දැනෙනවා. ඒකත් සමාධියක්.
어떤 사람에게 samādhi가 일어날 수 있는데, 누군가 ‘이 samādhi를 보아 가면 머리가 없어지는 것처럼 느껴진다’고 가르쳐 주었다면, 그 사람에게는 머리가 없어지는 것처럼 느껴집니다. 그것도 samādhi입니다.
සමහර කෙනෙක්ට කිව්වොත් අත් දෙක නැති වෙනවා වගේ දැනෙනවා මේ සමාධිය වඩාගෙන කිවොත් එයා ඒ අදහසෙන් හිටියොත්. එයාට ඒ සමාධිය පිටවහම අත්යක නැතිවා වගේ දැනෙනවා.
어떤 사람에게 ‘이 samādhi를 닦으면 두 팔이 없어지는 것처럼 느껴진다’고 하면, 그 생각을 지니고 있는 그에게는 그 samādhi가 자리 잡을 때 팔이 없어진 것처럼 느껴집니다.
ඇඟ නැති වෙනවා වගේ කිව්වොත් එහෙම ඇඟ නැති වෙනවා වගේ දැනෙනවා. එහෙම සමාධි කියන ඒමයි ස්වභාවයක් තියෙනවා අපි අහපු අහපු හැටියට එදාගත්ත හැටියට ඒක සමාධි එනවා.
몸이 없어지는 것 같다고 하면 몸이 없어지는 것처럼 느껴집니다. samādhi에는 이런 성질이 있어서, 우리가 들은 대로, 그날 받아들인 대로 samādhi가 옵니다.
දැන් සමහර අයගේ සමාධි ක්රම තියෙනවා එහෙම දීලා.
어떤 이들에게는 그렇게 주어진 samādhi 방법이 있습니다.
අ නාසය ළඟ මේ දැනෙන ස්වභාවයක් නරල ළඟ දැනෙන ස්වභාවයක් අහිබල මේ අහුවෙලා දැනෙන ස්වභාවයක් හිස් මුදුනට දැනෙන ස්වභාවයක් ගැන මෙහෙමත් ඒ ප්රථම ධ්යාන ද්තියි අධ්යාන තෘතිය අධ්යාන චතුර්යාන කියලා ධ්යාන වලට පෙන්නන මේ දේශයන් වහන්සේලා ඉන්නවා. කර්මස්ථානාරව ඒ අහලා කර්මස්ථාන වර්ණ අයටත් ඒ ජාතිය සමාධි ලැබෙනවා.
코끝에서 느껴지는 것, 이마에서 느껴지는 것, 눈썹 언저리에 걸려서 느껴지는 것, 정수리에서 느껴지는 것을 두고, 이것이 첫째 jhāna, 둘째 jhāna, 셋째 jhāna, 넷째 jhāna라고 jhāna를 가르치는 스승들이 있습니다. 그 kammaṭṭhāna를 듣고 그대로 닦는 사람들에게도 그런 종류의 samādhi가 생깁니다.
ඒ කියන්නේ එතකොට එයාට දැනෙනවා ඒ නාය ළඟ හිර හිටියා වාගේ නළවල ළඟ හිත හිටියා වාගේ ඔය ඉස්මදුනට හිත හිටියා වගේ ඔය එකක එක විදිහට දැනෙනවා.
그러면 그에게는 코끝에 마음이 머문 것처럼, 이마에 마음이 머문 것처럼, 정수리에 마음이 머문 것처럼, 저마다 다르게 느껴집니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ ධ්යානයක ලක්ෂණ පෙන්නලා තියෙනවා. ඉතින් අපි දකින්න ඕනේ ඒ ධ්යාන ලක්ෂණයද අපිට මතු වුණේ කියලා.
Buddha께서는 jhāna의 특징을 보여 주셨습니다. 그러니 우리에게 일어난 것이 그 jhāna의 특징인지 살펴보아야 합니다.
දැන් කලින් තලේ ඉහලා යෑමට දැන් අපිට කිව්වොත් එහෙම දැන් මට ිස්සර එක්තරා මහත්මයක ඇවිදිලා කිව්වා. එයාට යන්න පුළුවන් කවා නේව සංඥා නාසං එතන යනවා. කවා ඒක විස්තර කරන්න කොහොමද ඒ වෙන්නේ කියලා. ඒ කියා දීලා ක්රමය අනුව ශරීරය උඩට කිසි නවතිනවා එක තැනක ඒ අත්ද දැනෙන ආකාරය
층에서 층으로 위로 올라가는 것에 대해 말하자면, 예전에 어떤 신사가 와서 자신은 nevasaññānāsaññā까지 갈 수 있다고 했습니다. 어떻게 그렇게 되는지 설명해 보라고 했더니, 가르쳐 준 방법대로 몸 위로 올라가 한 곳에서 멈추며 그 경험이 느껴지는 방식을 말했습니다.
ඒක ඉස්සෙල්ලාම පෙන්න මොකක්ද? රූපාවචර සමාධි වලට අර නාසය ළඟ හිත හිත හිටියෙනවා. ඊළඟට ඇස් බැම්ි ලඟ හිත හිටිනවා. නවල හිත හිටිනවා. ඊට පස්සේ ඉස්මෝදරේ හිත හිටිනවා මේ තත්ත්වයට පත්වෙනවා. ශරීරය තියෙන බව දැනෙනවා. ඒ කියන්නේ දැන් ඒක චතුත්ත ධ්යානයට අරක නම් ඒ හතර කියනවා. ඊට පස්සේ උඩට යනවා දැනෙනවා. හිත ඉස්සෙහල්ට යනවා. කලින් තලින් හතරකට හිටිනවා.
맨 먼저 보이는 것이 무엇인가? rūpāvacara samādhi에서는 코끝에 마음이 머뭅니다. 다음엔 눈썹 언저리에 마음이 머물고, 이마에 머물고, 그다음 정수리에 머뭅니다. 이런 상태가 됩니다. 몸이 있다는 것은 느껴집니다. 이것을 넷째 jhāna까지의 네 단계라고 합니다. 그 뒤에는 위로 올라가는 것이 느껴지고 마음이 더 위로 갑니다. 층마다 네 단계로 머뭅니다.
දැන් මේ විදිහට අත්ථ සමාපත්තියම එයාට වැඩිලා තියෙනවා කියලා විදිහට කිව්වේ. දැන් ඒක තියාදිව කියන ක්රමය ඒවා සමාධිය තමයි. සමාධි කෝටි ගණන් තියෙනවා කියලා පෙන්නේ ඒකයි.
이런 식으로 그에게 aṭṭha samāpatti가 모두 닦였다고 말한 것입니다. 그렇게 가르쳐 주는 방법들은 samādhi입니다. samādhi가 수억 가지 있다고 하는 까닭이 이것입니다.
හිතු හිතුව හැටියට ඒ සමාධිය අපි අධිෂ්ඨාන කරපු හැටියට හිෙනවා. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා දස දිසාවට සමාධි 10යක් තියෙනවා දිවස් ලබන්න.
생각한 대로, 마음을 굳힌 대로 그 samādhi가 자리 잡습니다. Buddha께서는 dibba cakkhu를 얻기 위해 열 방향에 열 가지 samādhi가 있다고 설하십니다.
පෙර දිසාව සිහිය කරපුවහම හිත පෙර දිශාවට ගිහින් හිටිනවා. වෙන දිශාවකට යන්නවා. දකුණු දිසාවට හිතුව සිත දකුණු දිශාවට ගිහින් හිටිනවා. වෙන දිශාවකට යන්න නැහ. ඒ පැත්ත තමයි පේන්නේ.
동쪽을 마음에 두면 마음이 동쪽으로 가서 머뭅니다. 다른 방향으로 가지 않습니다. 남쪽을 생각하면 마음이 남쪽으로 가서 머뭅니다. 다른 방향으로 가지 않고 그쪽만 보입니다.
පිටිපස්සේ හිතුවොත් පිටිපස්සේ හිෙනවා. කුරු පැත්තට හිතුව උතුරු වර පැත්තට ඒ පැත්තට හිත් ඒ පැත්තට හිටිනවා. යට පැත්තට හිටව යට පැත්ත පේනවා. උල පැත්ත හිටියොත් උඩ පැත්ත පේනවා. හිත ඒ පැත්තට ගිහින් හිටෙනවා. ඒවා සමාධි.
뒤쪽을 생각하면 뒤쪽에 머뭅니다. 북쪽을 생각하면 마음이 북쪽에 머뭅니다. 아래쪽에 두면 아래쪽이 보이고, 위쪽에 두면 위쪽이 보입니다. 마음이 그쪽으로 가서 머뭅니다. 그것들이 samādhi입니다.
දැන් මේ සමාධි කියන එකයි ධ්යාන කියන එකයි දෙකක්.
samādhi와 jhāna는 서로 다른 두 가지입니다.
සමාධි කෝටි ගණන් තියෙනවා කිව්වේ ඒක. ඒ නිසා හිතු හිතු ආකාරයන්ගියෙන් සමාධි ගන්න පුළුවන්. එතකොට දිවැස තියෙන සමාධිය තියෙන එක දිව කන නැහ. දිවැස් සමාධිය වැන්නනවා දිවැසට පේනවා. හැබැයි කටොලනවා ෙන මේ දැනෙනවා මිස පේනවා මිස කෙනෙක් කතා කරනවා නම් කතා කරන එක ඇහෙන්නේ නැහැ. දැන්
samādhi가 수억 가지라는 말이 그것입니다. 그래서 생각하는 방식대로 samādhi를 얻을 수 있습니다. dibba cakkhu의 samādhi가 있다고 해서 dibba sota가 있는 것은 아닙니다. dibba cakkhu samādhi를 닦으면 dibba cakkhu로 보입니다. 하지만 입술이 움직이는 것이 느껴지고 보일 뿐, 누가 말을 하면 그 말소리는 들리지 않습니다.
නම් කතා කරන එක ඇහෙන්නේ නැහැ. දැන් අමනුස්සය කතා කරන එක දිව සමාධිය ලැබුවොත් අමනුස්සයා පේනවා. කතා කරන හැටි වෙනවා අද පවලින් කියන ඒවා මේ පෙන්නන ඒවා ඒ හලකුණු පේනවා. අර කටපොලවලනම් හඬ ඇහෙන්න.
비인간(amanussa)이 말하는 것도, dibba cakkhu samādhi를 얻으면 비인간이 보이고 말하는 모습도 보입니다. 그들이 하는 말의 표시만 보일 뿐, 입술이 움직여도 소리는 들리지 않습니다.
හඬ ඇහෙන්න අවධානය යොම කර හිඳලා සමාධිය වැඩුවොත් අන්න දිව කන් සමාධිය වැඩෙනවා. එතකොට කියන එක දැන් දිවැස පහළ කරන්නක දිව කණ්ඩාය යොමු කළොත් එහෙම හඬ ඇහෙනවා කියන කෙනා පේන්නේ.
소리가 들리는 데 주의를 기울이며 samādhi를 닦으면 dibba sota samādhi가 자랍니다. 그러면 dibba cakkhu를 일으키면서 dibba sota도 기울이면 소리가 들리고 말하는 사람이 보입니다.
මේ වගේ සමාධි කියන ඒවා එක එක විදිහයි. ඒක ඉදිරි පැත්තට වැඩුවොත් ඉදිරි පැත්තේ කියන ඒවා ඇහෙනවා පිටිපසේ ඒවා හරහට ඒවා දෙපැත්තේ ඒවා ඇහෙන්නේ. ඒ ඒ පැත්තට හිත බලන්න ඕනේ. ඒ වගේ සමාධි කෝටි ගානක් හැදෙනවාද යන්න දන්න ඒකයි. ඉතින් මේ වගේ සමාධි කියන එකයි ධ්යානය කියන්නේ දෙකක්.
이처럼 samādhi는 저마다 다릅니다. 앞쪽으로 닦으면 앞쪽에서 하는 말이 들리고, 뒤쪽, 옆쪽, 양쪽의 것이 들립니다. 마음을 그쪽으로 향해야 합니다. 이렇게 samādhi가 수억 가지로 만들어진다는 것을 알 수 있습니다. 이처럼 samādhi와 jhāna는 두 가지입니다.
දැන් මේක තේරුම් ගන්න ඕනේ සමාධි වැඩූට වැඩු වැඩූ ආකාරයෙන් සමාධි පිහිටයි. සමාධි කියන්නේ ධ්යාන නෙමෙයි. ධ්යානයි සමාධිය කියන්නේ ක්රම දෙකේ.
이것을 이해해야 합니다. samādhi는 닦은 방식대로 자리 잡습니다. samādhi는 jhāna가 아닙니다. jhāna와 samādhi는 서로 다른 두 길입니다.
දැන් මේක දකින්න ඕනේ දැන් ඔය දකින සමාධිය දැන් හතරවෙනි සමාධියටම යන ආකාරයෙන් මේ දැකපු විතරයක් පෙන්නනවා. දැන් ඉහලින් ඉහළට අවස්ථාවෙන් අවස්ථාවෙන් මේ තට්ටුවෙන් තට්ටුවට වගේ ඉහලට ගිය අවස්ථාවක්. දැන් අපි දන්නවා ශරීරයට සුවේ දැනුනාද ඒක බලන්න ඕනේ. ප්රීතිය දැනුනද? සුඛයේ දැනුනද?
이것을 보아야 합니다. 앞서 말한 samādhi는 넷째 samādhi까지 가는 방식으로 본 것만 보여 줍니다. 위로, 단계에서 단계로, 층에서 층으로 올라간 상태입니다. 그런데 몸에 편안함이 느껴졌는지 보아야 합니다. pīti가 느껴졌습니까? sukha가 느껴졌습니까?
එතකොට වෙන් කර ගත්තේ කොතන ඉන්නේද? දැන් ධ්යානංග පහ වෙන් කරන්න ඕනේ එහෙනම් ධ්යානංග පහ වෙන් කරනකොට දැන් අපි ගිය සමාධියෙන් අපිට වෙන් කරන්න පුළුවන්.
그러면 어디에서 가려냈습니까? 다섯 jhānaṅga를 가려내야 합니다. 다섯 jhānaṅga를 가려낼 때 우리가 들어간 samādhi에서 가려낼 수 있어야 합니다.
දැන් ඉහළ තත්ත්වයුකට ගියා වගේ දැනිවිලා හිත ඉහළට ගිහිල්ලා නවතිනවා. ඊළඟ මටවට ගිහිල්ලා ආය නවතිනවා. හැබැයි පළවෙනි සත්තුවට ගියාම එහෙනම් සවිතක්ක සවිචාර ප්රීති සුඛ ඒකගතා කියන ධ්යානංග පහ විග්රහ කරන්න පුළුවන් දැනෙන්න ඕනේ.
위의 상태로 간 것처럼 느껴져 마음이 위로 가서 멈춥니다. 다음 층으로 가서 또 멈춥니다. 그런데 첫째 층에 갔다면 savitakka, savicāra, pīti, sukha, ekaggatā라는 다섯 jhānaṅga를 분석할 수 있게 느껴져야 합니다.
එහෙනම් ප්රීතියයි සුඛයයි දැනෙන්න ඕනේ විශේෂයෙන්. එතකොට ප්රීතියටියයි සුතයයි දැනුනහම ඒ ප්රීතිය සුය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ මේ ශරීරයේ අස්සක් මුල්ලක් නෑහැර ප්රීතියෙන් සුතයෙන් තෙමා යනවා. දැන් අපි උදට ගියා වගේ දැනුමනාට පත් අපිට මේ ශරීරයේ අස්සක් මුල්ලක් නැහර ප්රීතියෙන් සුඛයෙන් සෙමායන ස්වභාවය දැනෙන්නේ කොහොමද? දැනෙනවද හිතලා බලන්න ඕනේ.
그렇다면 특히 pīti와 sukha가 느껴져야 합니다. pīti와 sukha가 느껴질 때, Buddha께서 설하신 바로는 이 몸 구석구석 빠짐없이 pīti와 sukha로 적셔집니다. 위로 올라간 것처럼 느끼는 우리에게 이 몸 구석구석이 pīti와 sukha로 적셔지는 성질이 어떻게 느껴집니까? 느껴지는지 생각해 보아야 합니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ ප්රථමධ්යාන සමාධිය ගැන දේශනා කරන පෙනනවා අ ඔය නාන්න ගන්න ඒ කාලේ ගන්නවා ඉස්සර හදුන් කුඩු කොකුම් පොතු ඔය වගේ දේවල් අර මැති ඔහොම ගොම එක දේවල් අරන් එතරට අඹරනවා. පැත දාලා අඹලා අපි මිරිස් හඹරනවා වාගේ මිරිස් ගුලිය හදනවා වගේ එක්තරා නාන සුණු ගුලියක් හදනවා.
Buddha께서 첫째 jhāna samādhi에 대해 설하신 비유가 있습니다. 옛날에는 목욕할 때 백단 가루, 꼬꿈, 나무껍질 같은 것들을 가져다 함께 갈았습니다. 물을 부어 갈아서, 우리가 고추를 갈아 고추 덩이를 만들듯이, 목욕용 가루 덩이를 만듭니다.
මේක අඹලා ඉන් පැත්තකින් සිද්ධ අහනවා. මේ ගුලියම වතුරෙන් සිත් වෙලා තියෙන්නේ. හැබැයි වතුර අහගෙන වැස් වෙන්නෙත් නැහ. මේ අත්තක් මුල්ලක් නැහට වතුරුවෙන් ුද්ද වෙලා තියෙන්නේ කොහොමද එරු වගේ. ප්රථමත් ධ්යානයේදී මේ කය ප්රීතියෙන් සුඛයෙන් අන්න ඒ ආකාරයෙන් අත්තසක් මුලක් නෑද තෙවිලා හිටිය සුඛය පැතිරිලා හිටිනවා.
이것을 갈아 한쪽에 둡니다. 이 덩이는 물에 흠뻑 젖어 있습니다. 그런데 물이 새어 흘러나오지도 않습니다. 구석구석 빠짐없이 물에 젖어 있는 그 모습처럼, 첫째 jhāna에서는 이 몸이 pīti와 sukha로 구석구석 빠짐없이 젖어 있고 sukha가 퍼져 머뭅니다.
එතකොට ඒක තියෙන්නේ කය තුළයි. දැන් ඉහළට යාමත් තුළ නෙමෙයි. එතකොට අපි හිතලා බලන්න ඕනේ ඉහළට යනවයි කියන එක සමාධියක්.
그러니 그것은 몸 안에 있습니다. 위로 올라가는 것 안에 있는 것이 아닙니다. 그러니 생각해 보아야 합니다. 위로 올라간다는 것은 하나의 samādhi입니다.
ධ්යානය කියන එක අර ප්රීතිය සුඛය මුළු කය තෙමාගිය සුවයෙන් කය දැනි තියෙන්න ඕනේ. එහෙම දැනෙනවද දැන් මේ දුන්නාම කියන්නකෝ බලන්න
jhāna라는 것은 pīti와 sukha가 온몸을 적시는 편안함으로 몸이 느껴져야 합니다. 그렇게 느껴집니까? 이제 이것을 말씀드렸으니 말해 보십시오.
ඒ භාවනා කරන වෙලාවේදී උඩට ගියාහම ඔය ප්රීතිය සුඛය කයට දැනෙනවද ශරීරය නොදැරී යනවා. එතකොට ප්රීතිය සු දවන්න කොහරද දැන් කයට ප්රීතියයි සුඛයයි ශරීරය නොදැනීි ගියාහම දැනුනේ මොකක් එකටද
명상할 때 위로 올라가면 그 pīti와 sukha가 몸에 느껴집니까? 몸은 느껴지지 않게 됩니다. 그러면 pīti와 sukha는 어디에서 느낍니까? 몸이 느껴지지 않게 되었을 때 pīti와 sukha는 무엇에 느껴졌습니까?
ශරීරය දැනෙන්නේ නැතුව ඈ ඈ ඒක අහලේ කරජ කයනවා කියලා තමා ධ්යානය නේදී කරජ කය ප්රීතියෙන් සුඛයෙන් කරජ කය කියන්නේ මක්වේ කය මක්වේ කය ප්රීතියෙන් සකයෙන් තිබිවිලා හිනා අස්සක් මුල්ලක් නැර එතකොට දැන් අපි හිතන එක ගත්තහම ඒක මානසිකයි.
몸이 느껴지지 않는데... 그것을 karajakāya라고 하지요. jhāna에서는 karajakāya가 pīti와 sukha로 — karajakāya란 무엇입니까, 살과 피의 몸입니다 — 살과 피의 몸이 pīti와 sukha로 구석구석 적셔집니다. 그런데 우리가 생각하는 것은 마음의 일입니다.
මේ ප්රථමධ්යානයේදී ඇති වෙන්නා වූ ප්රීති සුඛය කායිකයි. කායික ප්රීතිය සුඛය කියන එක කය දැන්න නැතුව ගියහම ඔයට අහවාද දැන් එතන බලන්න ඕනේ.
첫째 jhāna에서 일어나는 pīti와 sukha는 몸의 것입니다. 몸의 pīti와 sukha가, 몸이 느껴지지 않게 되었을 때 어디에 깃들겠습니까? 바로 거기를 보아야 합니다.
මොකද බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු යම් ධ්යානංගල ස්වභාවයක් ඇතනම් ඒ පෙන්තිවිච්ච හැටියට එනවද කියලා අපි බලන්න ඕනේ. සමාධිය අර විදිහට එනවා.
Buddha께서 설하신 jhānaṅga의 성질이 있다면, 보여 주신 대로 오는지 보아야 하기 때문입니다. samādhi는 저런 식으로 옵니다.
ඔක කය දැෙන්නේ නැතුව ගිහිල්ලා හිත උඩට ගියහම අපිට එහෙම සමාධියක් තියෙනවා. එතකොට අපිට ආ ප්රීතිය සුඛය දැන ඉන්නේ කරච කය සෙමාන ප්රීතියටිය සුඛය අපිට ප්රථම ධ්යානය නැතුව අපි කොහොමද ඉන්නේ හතය.
몸이 느껴지지 않고 마음이 위로 가면 그런 samādhi가 있습니다. 그러면 우리에게 온 pīti와 sukha가 karajakāya를 적시는 pīti와 sukha가 아니라면, 첫째 jhāna 없이 우리는 어떻게 있는 것입니까?
එහ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර ප්රථම ධ්යානයට මේ කරජ කය ප්රීතියෙන් සුඛයෙන් අර කියන ආකාරයෙන් තෙමී යනවා. ඒක වැටගෙනවා.
Buddha께서는 첫째 jhāna에서 이 karajakāya가 pīti와 sukha로 앞서 말한 방식대로 적셔진다고 설하셨습니다. 그것이 드러납니다.
එතකොට ඒ කිව්ව ප්රීතියයි සිතයයි අපි දැනගන්න පුළුවන් මනස මනස උදට ගියා කය පැත්තක කය දැෙන්නේ නැතුව කිය. එතකොට දැන් ඒක සමාධියක්. සමාධිය ඕම තරම් තියෙනවා. දැන් ප්රථම ධ්යානයේ තියෙන
그러니 그 말씀하신 pīti와 sukha를 우리는 알 수 있어야 합니다. 마음이 위로 가고 몸은 한쪽에 남아 느껴지지 않는다면, 그것은 samādhi입니다. samādhi는 그만큼 많습니다.
තරම් තියෙනවා. දැන් ප්රථම ධ්යානයේ තියෙන සවිතක්ක සවිචාර පීත සුඛ ඒකග්ගතා කියන මේ ලැබුණනම් ඒ වෙලාවේදී කය හොඳට වැටහෙන අවස්ථාවක් මස්ලේකාය වැටහෙන අවස්ථාවක් මස්ලේකාය නොවැටහෙන අවස්ථාවක රථම ධ්යානයක් නැ. ප්රථම ධ්යානයට මේ මස් ලේකය හොඳට
첫째 jhāna에 있는 savitakka, savicāra, pīti, sukha, ekaggatā를 얻었다면, 그때는 몸이 잘 드러나는 상태, 살과 피의 몸이 드러나는 상태입니다. 살과 피의 몸이 드러나지 않는 상태에는 첫째 jhāna가 없습니다.
නැ. ප්රථම ධ්යානයට මේ මස් ලේකය හොඳට වැටහෙනවා. ඒ මස්ලේකය ප්රීතියෙන් සුඛයෙන් තෙමිද යනවා. රිලා හිටනා. පස්සක් මුල්ලක් නෑහ. උඩ බැලුවත්, යට බැලුවත්, පය බැලුවත්, අත පය බැලුවත්, ඇඟිලි බැලුවත් නියපුකට මැනකම් බැලුවත් යොමු කර යොමු කර බලන හැම තැනම ප්රීතියෙන් සුභයෙන් තෙමි.
첫째 jhāna에서는 이 살과 피의 몸이 잘 드러납니다. 그 몸이 pīti와 sukha로 적셔져 머뭅니다. 빈틈이 없습니다. 위를 보든 아래를 보든, 발을 보든, 손발을 보든, 손가락을 보든, 손톱 끝까지 보든, 주의를 기울여 보는 곳마다 pīti와 sukha로 젖어 있습니다.
ප්රීතියෙන් විදෙන් විදිවා වාගේ ප්රීතිය මතුව එනවා. වෙන දානේ සුතේ මතුවෙනවා.
pīti가 찌르르 찌르듯 솟아오릅니다. sukha도 솟아오릅니다.
මේ හරියට යමක රැල්ලක් නෙනවා වාගේ හරියට තුල හැබිලා කියනවා වගේ තීටියේ දැයෙනවා. මූලට වැඩිපුර
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පේනවා. කයට සුඛය දැයෙනවා. මුහුණ පිපුනම් මලක් වාගේ ප්රීතියෙන් පිනා ගිහිල්ලා ඉන්නවා.
몸에 sukha가 느껴집니다. 얼굴은 활짝 핀 꽃처럼 pīti로 환해져 있습니다.
ඒ මූලට නැගෙන ශක්තිය ආමේ ආලෝකය නැතත් ප්රීති ශක්තිය ප්රීතිය සුඛයක් බවට පත් කර මුළු හැමතැනම යනත් මුලක් නා. එතකොට මෙතන උඩ යෑමක් එතන සම්බන්ධයක් නැහ.
얼굴로 오르는 그 힘은, 빛은 없어도 pīti의 힘이 pīti와 sukha가 되어 온몸 구석구석 퍼집니다. 그러니 여기에는 위로 올라가는 것과 아무 관련이 없습니다.
එතකොට දැන් අපි ලබා තියන්න ප්රථම ධ්යානය නම් බුදුරජාණන් වහන්සේ අපිට දේශනා කරපු ධර්මයෙන් පිට යන්න බැහ. ඒ ධර්මය පිටනම් ලබලා තියෙන සමාධියක් මිසක් ධ්යානය නෙමෙයි.
우리가 얻은 것이 첫째 jhāna라면 Buddha께서 설하신 dhamma를 벗어날 수 없습니다. 그 dhamma를 벗어났다면 그것은 얻은 samādhi일 뿐 jhāna가 아닙니다.
එතකොට ධ්යානය දැනගන්න. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය මුල යහපත්, මැද යහපත්, අග යහපත්, අර සහිතයි, ව්යංජන සහිතයි සරල ආකාරයෙන් පරිපූර්ණයි. එහෙනම් මේකේ ආයසරයක් අඩු වැඩි කරලා හිතනම් අපි දන්න විදිහක් නෙමෙ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ ප්රථම ධ්යානය ලැබෙන්නේ මෙහෙමයි කිව්වා නම් ඒ විදිහටම ලැබෙන්න ඕනේ. එහෙම නැත්නම් ඒක ප්රථම ධ්යානය නෙමෙයි සමාධියක් ප්රමාණ තියන්න. යම් යම් සමාධියක්. සමාධි ලබන්න පුළුවන්.
그러니 jhāna를 알아야 합니다. Buddha께서 설하신 dhamma는 처음도 좋고 가운데도 좋고 끝도 좋으며, 뜻과 글을 갖추었고 온전히 완전합니다. 그러니 여기서 글자 하나라도 더하거나 빼서 생각한다면 그것은 우리가 아는 방식이 아닙니다. Buddha께서 첫째 jhāna는 이렇게 얻는다고 하셨다면 바로 그렇게 얻어야 합니다. 그렇지 않다면 그것은 첫째 jhāna가 아니라 어떤 samādhi일 뿐입니다. 이런저런 samādhi는 얻을 수 있습니다.
ධ්යානංග වෙන් කරනකොට මේ කරද කය ප්රීතියෙන් සුඛයෙන් සෙමායන පළවෙනි ප්රථම ධ්යානය දූතී ධ්යානංගයයි සුඛ ධ්යානංගයයි අපි කොහොමද ගන්නේ? විගෙන් කරන්නේ කොතන නිද
jhānaṅga를 가려낼 때, karajakāya가 pīti와 sukha로 적셔지는 첫째 jhāna의 pīti jhānaṅga와 sukha jhānaṅga를 우리는 어떻게 얻습니까? 어디에서 가려냅니까?
එතකොට අපි ඒක සමානුකූලව ධ්යානය නෙමෙයි ලැබිලා ඒක සමාධිය ලැබිලා තියෙන්නේ. දැන් ඕක ගහ පටලවා ගන්නවා මේ සමාධිය ධ්යානයි කියන දෙක පටලවා ගන්නා. ඒකයි මේ වෙලා තියෙන්නේ. සමාධියේ වෙන එකක් ධ්යානය තව එකක්.
그러니 우리가 얻은 것은 jhāna가 아니라 samādhi입니다. 지금 이것을 뒤섞고 있습니다. samādhi와 jhāna 둘을 뒤섞습니다. 그것이 지금 벌어진 일입니다. samādhi는 하나이고 jhāna는 또 다른 것입니다.
ධ්යානය ඉහාත්ම සුඛ විහරණය ඉහාත්ය කියන්නේ මේ ඉන්න ජීවත් වෙලා ඉන්න තවත් කල් මේ සුවයට හේතු වෙන එක්තරා පළවෙනි කොටස
jhāna는 지금 이 삶에서의 즐거운 머묾입니다. ‘지금 이 삶’이란 이렇게 살아 있는 동안 이 편안함의 원인이 되는 것이고, 그 첫째 부분입니다.
එත ප්රීති සුඛ ඊළඟට ප්රීතිය වෙනකොට මුළු ශරීරයම සුඛයෙන් පිනා යන අවස්ථාවලක් දෙවෙනි අවස්ථාවල වෙනවා. තවත් මේ කරච කය අත්හැරේන නැහ දෙවෙනි දැහැන්නට එනකොට දෙවෙනි දැහැ
거기에 pīti와 sukha가 있고, 그다음 pīti가 바뀌면서 온몸이 sukha로 가득해지는 둘째 단계가 됩니다. 이 karajakāya는 여전히 놓여나지 않습니다.
නැහ දෙවෙනි දැහැන්නට එනකොට දෙවෙනි දැහැ පෙලා තියෙන්නේ හරියට වැහි වැස්සක් වැහැලා. මහා වැහි වැහැලා හිටන් පෑව්වට පස්සේ උල්පක් හැදිලා පැව්වට පස්සේ. ඉතින් වතුර වැහි වතුර එකතු වෙන්නේඑක් නැ. මොනවා හරි ඇලපාරල්ලන්ගේ වතුර එක රේතු වෙන්නෙත් නැ. නමුත් ලිඳක පොගුණක වතුර කට්ටමට පිරිලා නිශ්චලව පවතිනවා. වතුර බැහැලා
둘째 jhāna에 이르면, 둘째 jhāna에 대해 경전에서는 마치 큰비가 내린 것처럼 말합니다. 큰비가 내리고 그친 뒤 샘이 솟아난 상태입니다. 빗물이 모여드는 것도 아니고 어떤 개울의 물이 흘러드는 것도 아닌데, 우물이나 연못의 물이 가장자리까지 가득 차 고요히 있습니다.
මෙන්න මේ වගේ මේ ශරීරයේ සුඛයෙන් තෙමා ගිහිල්ලා සුඛය පවතිනවා. ප්රීතිය පවතිනවා. අර කර්මස්ථානය මේ විග්රහ මෙනෙහි කරනකොට ඒක නෙමෙයි. දැන් කර්මස්ථානය මෙනෙහි නොකර හිටියා. අර ප්රීතියයි සුඛයයි දෙක නොනැවතී පිහිටරිලා හිටෙනවා ඒක සමාධියෙන් නැගි.
바로 이처럼 이 몸이 sukha로 적셔져 sukha가 머물고 pīti가 머뭅니다. kammaṭṭhāna를 분석하며 마음에 둘 때가 아닙니다. kammaṭṭhāna를 마음에 두지 않고 있어도 pīti와 sukha 둘이 멈추지 않고 자리 잡아 머뭅니다. 그것은 samādhi에서 일어난 것입니다.
විවේකං පරීති සුඛං ඉස්සෙල්ලා. සිතක්කං සවිතාරං විවේකං පර පරීති සුඛ ඒකගතා සහිතං එතකම ධ්යානය ඉන්නේ එහෙමයි. විවේකයෙන් හටගන්න. මිස් ධ්යානය තියෙන්නේ සමාධිං ප්රීතිකං සමාධිය ඉන්න ජනිතවන්නාවූ පරීති සුතය.
처음에는 vivekaja pītisukha입니다. ‘savitakkaṃ savicāraṃ vivekajaṃ pītisukhaṃ ekaggatā sahitaṃ’, 첫째 jhāna는 그렇게 있습니다. viveka(떨어져 있음)에서 생겨난 것입니다. 그러나 둘째 jhāna는 samādhijaṃ pītisukhaṃ, samādhi에서 생겨나는 pīti와 sukha입니다.
එතකොට ඒකෙදී ඒකම අරමුණු කළ හැකිවා. ඒ ප්රීතියම යලි සිහි කළ. ඒ සුටෙන්ම යලි සිහිය තව කය වැටහෙනවා. කය වැටහෙනවා මිසා කය නහට යන්නේ නෑ තර.
그때는 바로 그것을 대상으로 삼을 수 있습니다. 그 pīti 자체를 다시 마음에 두고, 그 sukha 자체를 다시 마음에 두면 몸이 또렷이 드러납니다. 몸이 드러날 뿐 몸이 사라지지는 않습니다.
තුන්වෙනි දැහැදි පෙලා තියෙන්නේ හරියට නිළුම් පොහොට්ටුවක්. මානු පොහොට්ටුවක්. ඒ වගේ වතුර හැදෙන මේ මලක පොහොට්ටුවක්. වතුරේ මැදක් ඇදිලා තියෙනකොට ඒ පොහොට්ටුවත් ජලයෙන් වෙලා. ජලයෙන් වට කරලා තියෙනවා. කොහොමද දැනෙන්නේ ඒ විදිහට මේ කය අර මේ සුඛයෙන් තෙත් වෙලා. ඒ වගේම සුඛයෙන් වට කරලා පවතින විදිහක් ස්වභාවයක් දෙන්න. හරිය තියන්නේ සුඛයක්මත්.
셋째 jhāna에 대해서는 마치 연꽃 봉오리, 수련 봉오리, 물에서 자라는 꽃봉오리처럼 말합니다. 물 한가운데 잠겨 있을 때 그 봉오리는 물에 젖어 있고 물에 둘러싸여 있습니다. 그처럼 이 몸이 sukha로 젖어 있고 또 sukha로 둘러싸여 있는 성질이 어떻게 느껴지는지 보십시오. 마치 sukha 속에 있는 것 같습니다.
සුව සහකත කිරණක් මුළු ශරීරය වට කරලා. හිතටම දැනෙනවා උඩ යට වට හැමතැනම විශාල සුවකින්නකින් තමා වට කරලා ඉන්න බල. හරියට යමක්කින් යමක් උස්ස ඉන්නවා වාගේ ඒ තිර ශක්තිය අපි උස්සගෙන ඉන්නවා වගේ දැනෙන්නේ.
편안함을 품은 빛줄기가 온몸을 둘러쌉니다. 위아래 둘레 모든 곳이 커다란 편안함으로 자신을 둘러싸고 있음이 마음에 느껴집니다. 마치 무언가가 무언가를 들어 올리고 있듯이, 그 단단한 힘이 우리를 들어 올리고 있는 것처럼 느껴집니다.
ඉන්නේ කොහෙද බලපුවහම ඉන්න ආකයෙ වැටහෙන්න. ඉන්නේ සුවය. හරියට සුව කදම්බයක් මැද්දේ ඉන්නේ. මුදින් යටින් වටින් හැම තැනින්ම සුවයෙන් වට වෙලා අන්න සෘතියා ධ්යානය වැටගෙන.
어디에 있는지 보면 있는 모습이 드러납니다. 편안함 속에 있습니다. 마치 편안함의 빛다발 한가운데 있는 것 같습니다. 정수리, 아래, 둘레 모든 곳이 편안함으로 둘러싸여 있습니다. 이것이 셋째 jhāna가 드러나는 모습입니다.
චතුරක් ධ්යානට යනකොට ඒ සුදෙන ඉමුවාගිය සුදු සුදු ආලෝකයක් මතුවෙලා. අඟ පසන් එකක්වත් පේන්නේ නැතුව සුදුර එකින් ඉේ පටන් දෙපතුරට වැහුවොත් කොහොමද ඒ මේ අඟ පසකට නොපෙනෙෙන අර සුද්රයෙක්ගෙන් වහපු කය වැටහෙන්නේ කොහොමද මෙන්න මේ විදිහට සුදු ආලෝකයකින් වර කරලා මුළු ශරීරය අඟ පසඟ නොදැනීම ආලෝකයක් හැටියට දැනෙන අවස්ථාවකට එනවා. මේ චතුර ධ්යානය
넷째 jhāna로 가면 그 sukha를 넘어선 하얀 빛이 솟아납니다. 팔다리 하나도 보이지 않습니다. 흰 천으로 머리부터 발끝까지 덮으면 팔다리가 보이지 않듯, 흰 천으로 덮인 몸이 어떻게 드러나는지 그처럼, 하얀 빛으로 온몸이 덮여 팔다리를 느끼지 못하고 빛으로만 느껴지는 상태에 이릅니다. 이것이 넷째 jhāna입니다.
ඉතින් ඔය කියන දැන් ඔය තියෙන්නේ ධ්යානය තට්ටු වෙන තටුවට මනස ඉහළ යනවෙනවා මිසක් අර හතරවෙනි තට්ටුවට ගියාත් අර සුදු ආලෝකය තියෙනවද අර කිසිදුර එහුවා අහ සමානව ම අඟ පසඟ වැහුව අහ සමාන ස්වභාවයක් මතු වෙනවද ඒ මතු වෙන්නේ නැත්නම් බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධ්යානය කො එතකොට අපිට ඒක ධ්යානයක් කියන්නේ කොහොමද
그런데 앞서 말한 것은 층에서 층으로 마음이 위로 올라가는 것일 뿐인데, 넷째 층에 갔다고 해서 그 하얀 빛이 있습니까? 흰 천을 덮은 것처럼 팔다리가 덮인 그런 성질이 일어납니까? 일어나지 않는다면 Buddha께서 설하신 jhāna는 어디 있습니까? 그러니 그것을 어떻게 jhāna라 하겠습니까?
හැබැයි ඒවා සමාධි ඔය සමාධි වඩලා හුරු වුනාට පස්සේ ඒ කිව්ව විදිහටම හිට හිටලා ඒ ආකාරයෙන් ශරීරයේ දැන් තමන් අදහ රහස දුන්න හැටියට සමාධියක් මත් වෙනවා. සමයට ඇදිලා හිටිනවා. සමාධි කියන්නේ ඒකයි. දුන්නේ මොන සමයක්ද? ඒ සමයට ඇදිලා හිටීමට කියනවා සමාධි.
하지만 그것들은 samādhi입니다. 그런 samādhi를 닦아 익숙해지면, 말한 대로 머물고 머물러 그런 방식으로, 자신이 믿고 받은 비결대로 samādhi가 일어납니다. 어떤 상태(sama)로 끌려가 머뭅니다. samādhi란 그것입니다. 어떤 상태입니까? 그 상태로 끌려가 머무는 것을 samādhi라 합니다.
මේ ප්රථම ධ්යාන යම් ආකාරයක්ද ප්රථම ධ්යාන ඒ හරියට දැක්කා නම් ප්රථම ධ්යාන සමයට ඇදිලා හිටපුහම කියන ප්රථමධ්යාන සමාධිය
첫째 jhāna가 어떤 모습인지 제대로 보았다면, 그 첫째 jhāna 상태로 끌려가 머무는 것을 첫째 jhāna samādhi라고 합니다.
ධ්යානයේ යම් සමයක් නැත්නම් නම් ඒ සමයට ඇදිලා හිටපුහම දුතිය ධ්යාන සමාධියක් ධ්යානයේ ලක්ෂණක් තියෙන්න ඕන ඒ ලක්ෂණයට ඇදිලා හිටම වෙන දිහා විසින්න නැති ඒ තුළ තියෙන්නත් ඕනේ. එහෙම තිබුනොත් දුතියි අධ්යාන සමාධිය දැන් සෘතිය ධ්යානය ලක්ෂණත් මතු වෙන්න ඕන සෘතිය අධ්යානයට හිට ගිහිල්ලා එතන නැවතිලා තියෙන්නත් නැහ.
둘째 jhāna의 어떤 상태가 있다면 그 상태로 끌려가 머물 때 둘째 jhāna samādhi입니다. jhāna의 특징이 있어야 하고, 그 특징으로 끌려가 머물며 다른 데로 흩어지지 않고 그 안에 있어야 합니다. 그렇다면 둘째 jhāna samādhi입니다. 셋째 jhāna의 특징도 일어나야 하는데, 셋째 jhāna에 가서 거기 멈추어 있지도 않습니다.
එතකොට සෘති අධ්යාන සමාධි මේ චතුත්තන ලක්ෂණය ආව නම් අර මුළු ශරීරය වෙනට පේන්නේ ආලෝක එි කතක් විතරයි. තියෙන්නේ කොහෙද බලපුවහම තියෙන දෙයක් අහවාන් ඉන්නවා කියන්න එ. අතපය බකුරු කරගෙන හිටිය දිග අර ඇරගෙන හිටිය එහෙම වෙනසක් හොයන්නත් බැ. අතපය තියෙනවද බලම අතපය නැහැ. එහෙම එකක් නිගමනය කරන්නත් බැහ. තමා වෙනට තියෙන්නේ එකමදි කතා විතරක්.
그러면 셋째 jhāna samādhi이고, 넷째의 특징이 왔다면 온몸이 따로 보이지 않고 빛 덩어리만 있습니다. 어디 있는지 보면 무엇이 있다고 말할 수 없습니다. 손발을 구부리고 있었는지 펴고 있었는지 그런 차이도 찾을 수 없습니다. 손발이 있는지 보면 손발이 없습니다. 그렇다고 결론 내릴 수도 없습니다. 자신은 따로 없고 오직 빛 덩어리뿐입니다.
එළි කතක් තියෙනවා. තියෙන්නේ කොහෙද කියලා බලුහම තියෙන තැනක් කියන්න බැ. පොළොවේද තියෙන්නේ, අහතෙද තියෙන්නේ එහෙම කියන්න බැහ. නමුත් තමන්ට වැටහෙනවා. එකම එිකින්. එළියක් විතරයි. මෙන්න මෙතන්ට ආවුත් චතුරත් ධ්යාන. ඉතින් ඒ සමයට හැදිලා හිටපු චතුර්යාන සමාධිය.
빛 덩어리가 있습니다. 어디 있는지 보면 있는 곳을 말할 수 없습니다. 땅에 있는지 허공에 있는지 말할 수 없습니다. 그러나 자신에게는 분명히 드러납니다. 오직 하나의 빛, 빛뿐입니다. 여기에 이르면 넷째 jhāna입니다. 그 상태로 끌려가 머무는 것이 넷째 jhāna samādhi입니다.
ඉතින් ඔය සමාධිය හතර ඔය ක්රමය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මයට අනුකූලව ඒක නිකායේ හොඳට පැහැදිලිව විග්රහ කරලා තියෙනවා සමාධි ලක්ෂණය. ඉතින් ඔය ලක්ෂණ වලින් අනුකූල නොවන්න සමාධි කෝටි ප්රකෝටික් තව තියෙනවා. හොඳ පැත්තේ සමාධ තියෙනවා නරක පැත්තේ සමාධිය තියෙනවා. දැන් මෙන්න මේ වගේ නික සමාධිය වලින් පුද්ගලයෙකුට පුළුවන් මනෝමය කයකින් අහක් වෙලා ගිය හැටියට යන්නේ.
이 네 가지 samādhi의 방식은 Buddha께서 설하신 dhamma에 맞게 nikāya에 samādhi의 특징으로 아주 분명히 분석되어 있습니다. 그런 특징에 맞지 않는 samādhi도 수억 가지 더 있습니다. 좋은 쪽의 samādhi도 있고 나쁜 쪽의 samādhi도 있습니다. 이런 samādhi로 사람은 manomaya kāya로 떨어져 나가 다닐 수 있습니다.
හැබැයි මනෝමය කයකින් ගියා නේද? එයා මනෝ ලෝකය කයකට එගත්. දැන් හීන ලෝකය ඇවිදින්න යනවාගේ හීන ලෝකය මේ මනෝ කයෙන් මනෝ ලෝකය නිර්මාණය ඒක ඇවිදින්න යන්න පුළුවන්. හැබැයි ඒක සමාධියක්. ඒක ධ්යානයක් තියෙන අර බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ මනෝමය විදි ඒකනේ.
그런데 manomaya kāya로 갔지요? 그는 마음의 세계, 마음의 몸으로 간 것입니다. 꿈의 세계를 돌아다니듯 마음의 몸으로 마음이 지어낸 세계를 돌아다닐 수 있습니다. 하지만 그것은 samādhi입니다. Buddha께서 설하신 manomaya iddhi는 jhāna가 있어야 하는 것입니다.
තමන් මවාගත්ත ලෝකයකට තමන්ගේ හිතේ ඇහීන ලෝකය ඇවිදින යනවා එතකොට කය දැන් කය පැත්තක තමන් ගියා වගේ තැන
자신이 지어낸 세계, 자기 마음속 꿈의 세계를 돌아다니는 것이고, 그때 몸은 한쪽에 두고 자신은 어딘가 간 것처럼 되는 것입니다.
මේ වගේ අවස්ථාවලදී අපි දකින්න ඕනේ ඒක චතුරා ධ්යානයෙන් එහාටයි මනෝමයදිය කියලා. මනෝමය කියන්නේ හරියට සමාවා වගේ. මේ ඉන්න ලෝකේ ඇවිදින් යන්න පුළුවන්. මනෝමද කියලා ලැබුනා.
이런 경우 우리가 보아야 할 것은 manomaya iddhi는 넷째 jhāna 너머에 있다는 것입니다. manomaya란 지금 있는 이 세상을 돌아다닐 수 있는 것입니다. 그것을 manomaya iddhi를 얻었다고 합니다.
එතකොට මනෝමද්ය කය පැත්තක තියලා මේ කයෙන් වෙන් වෙච්ච කය මේ කයෙන් ගිහිල්ලා වරපිටාව යනවා වගේ යන්න පුළුවන් එකක්. නමුත් දැන් හුඟුව දෙනිකුටුට ලබලා තියෙන ඒවට බලපුවහම කයෙන් ගියා කියනවා. එහින් තියෙන්නේ මේ ලෝකය නෙමෙයි.
manomaya iddhi는 이 몸을 한쪽에 두고, 이 몸에서 떨어져 나온 몸으로, 이 몸으로 바깥을 다니듯 다닐 수 있는 것입니다. 그런데 요즘 많은 사람들이 얻었다는 것을 보면 몸으로 갔다고 하지만, 거기 있는 것은 이 세상이 아닙니다.
ඒ මනෝ ලෝකය ඒ මනෝ ලෝකය ගිහිල්ලා මනෝ ලෝකය දෙව්තාව හම්බවෙනවා කියනවා. ඉතින් එක එකේ කතා කියනවා. දැන් මේක නෙමෙ පැරණි කතාවක් තියෙනවා ඔය වේදයේ තියෙන කතාවක්.
그것은 마음의 세계입니다. 마음의 세계에 가서 마음의 세계의 신을 만난다고 합니다. 그렇게 온갖 이야기를 합니다. 이와 관련해 옛이야기가 하나 있습니다. Veda에 나오는 이야기입니다.
ඔය අන්යයෝගී යෝගීන් මේ ඔය භාවනා කරනකොට ඔහොම අවස්ථාවකට පත් වෙනවා. මෙන්න මේ වෙලාවේදී හරියට මේ මනෝමය කයකින් ගියා වගේම අවස්ථාවක් එනවා. හැබැයි ඒගොල්ලෝ ඒකට කියනවා මේක රැවැත්තිලා. මේක කියනවා විෂ්ණුමායා කියලා.
다른 요가 수행자(yogī)들도 명상할 때 그런 상태에 이릅니다. 이때 마치 manomaya kāya로 간 것과 똑같은 상태가 옵니다. 하지만 그들은 그것을 속는 것이라고 합니다. 이것을 Viṣṇumāyā라고 합니다.
විষ্ණුමායා කියලා කියන්නේ ඒගොල්ලෝ ඒකට අහුවෙන්න එපා කියලා. මේ විෂ්ණු මායාව එනවාස උපක්රමයක් වශයෙන් ඒගොල්ලෝ මොකද කරන්නේ? යථාර්ථය දැන නෙමෙයි පස්සේ අදහසක් අරගෙන වටේටම ගිනි ගොඩක් ගහනවා.
Viṣṇumāyā라는 것에 걸리지 말라고 그들은 말합니다. 이 Viṣṇumāyā가 오는 것을 막는 방편으로 그들은 무엇을 하는가? 실상을 알아서가 아니라 어떤 생각을 가지고 둘레에 불더미를 쌓습니다.
ගිනිගොඩ මැදට වෙනවා මේගොල්ලෝ ඒ කියන්නේ වටේට ගිනි ගිනි වලක් මැතේ මේගොල්ලෝ ඉඳගෙන භාවනා කරනවා. මොකටද මේ විෂ්ණු මායාවට ගිනි හින්දා එන්න බැහ එක්තරා දෘෂ්ටියක්. විෂ්ණු මායාව පෙන්නන්න ඒ විෂ්ණු ඵලයගොලට එන්න විදිහක් නැහැනේ. ගින්දර හින්දා. එතකොට මට ඒකෙන් බේලා භාවනා කළ හැකි තමයි නිගමන.
그들은 불더미 한가운데 들어갑니다. 둘레에 불 구덩이를 두고 그 가운데 앉아 명상합니다. 왜냐하면 불 때문에 Viṣṇumāyā가 들어올 수 없다는 하나의 diṭṭhi(견해) 때문입니다. Viṣṇumāyā를 보이려 해도 불 때문에 그들에게 올 길이 없으니, 그것을 피해 명상할 수 있다는 결론입니다.
ඉතින් ඒ කතාවේ තියෙනවා දැන් ඔහොම එයා භාවනා කරගෙන ඉන්නකොට එක්කෙනෙක් එයා හම්බවෙන්න ආවත් ඇයිවලු මොකද ගිනි ගොඩක් ගාගෙන වටේත බිෂ්ණ
그 이야기에 이렇게 나옵니다. 그가 그렇게 명상하고 있을 때 어떤 사람이 그를 만나러 와서, 왜 둘레에 불더미를 쌓았느냐고 물었습니다.
මායාවලින් බේරෙන්න කිව් දැන් එයා මනෝ ලෝකය මනෝ කයකින් මේ කියන්නේ විෂ්ණු මායාවෙන් බේරෙන්න විෂ්ණු මායා දැකලා තියෙනවා දැන් ඒ වටර මම දැකලා නෑ කියලා එහෙනම් හින්දා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මහත්තය කරලා විෂ්ණු මායාවක් පෙන්නන්න කියලා ඒ පාර එයා ගියා පස්සේ හැබැයි කය එතන. එයා නමුත් මනෝ කයකින් තමයි මේ ගිහි. මනෝමය කයකින් ගී. ඇහැට සමාධියෙන් ලැබූ කය නෙමෙයි මේ කියන්නේ. මේක ඉස්තරා විදිට මානසිකත්වයක්. සීන ලෝකයක් හා සමහරණ මානසිකත්වයක්.
Viṣṇumāyā를 보여 주겠다고 하여, 그는 그 사람을 따라갔습니다. 하지만 몸은 그 자리에 있었습니다. 그는 마음의 몸으로 간 것입니다. manomaya kāya로 갔습니다. samādhi로 얻은 몸을 말하는 것이 아닙니다. 이것은 어떤 마음 상태, 꿈의 세계와 비슷한 마음 상태입니다.
මේකෙන් ගියට පස්සේ මොකද කරන්නේ දැන් මෙයා එක යන දුර ගමනක් අධිපාරිකය එක කියලා මහා ප්රධාන පාරෙන් ගිහිල්ලා අධිපාරික ගිහිල්ලා මෙයා විශාල වතුර විපාසයක් ආව. මේ යනකොට එයා කියනවා මට හරි වතුර විපා. ඉතින් එහෙනම් යම්කෝ තාට වක්තුර යනකොට හම්බ වේ වතුර බොන තැනක් නන් කියලා එක යනකොට ඒක තැන තියෙනවා පොඩි පැලක්.
그렇게 간 뒤 그는 먼 길을 갔습니다. 큰길을 따라가다 샛길로 접어들었는데 몹시 목이 말랐습니다. 가면서 그가 ‘물이 너무 마시고 싶소’ 하자, ‘그럼 가다가 물 마실 곳이 있으면 마십시다’ 하며 가는데, 한 곳에 작은 오두막이 있었습니다.
පැහැ පැලක් පේනවා. අර තියන්නේ ගෙදර ගිහිලලා වතුර ටිකක් ගිහිලා එන්න බිහිලා ඉන්න මම මෙතන ඉන්නම් එනකාන. ඊට පස්සේ මෙයාම මොකද කරන්නේ වතුර බණ දෙක ගියහම ලස්සන කාන්තාවක් ඉන්නවා. ඒ පැ. එයා බොහෝම හොඳට එනහ වෙලා හිටන් වතුර එකක් ගෙනද්ද තියනවා.
오두막이 보였습니다. ‘저기 집이 있으니 가서 물을 좀 마시고 오시오. 나는 올 때까지 여기 있겠소.’ 그래서 그가 물을 마시러 가니 아름다운 여인이 있었습니다. 그 여인은 아주 상냥하게 맞아 물을 가져다주었습니다.
දැන් මෙයාට හිතෙනවා මොරකටද මම අයි ආපහු යන්නේ මේ කාණ් දැකලා. මෙයා බොහොම මට ලෙන් ගතේ. මෙයාගේ විවාහ කර දෙල්ලා හපුවම කිව්වා නෑහ කියලා. මාත් එක්ක විවාහ වෙන්න කැමතවා කැමතියි කියලා.
그는 생각합니다. ‘이 여인을 보고 나서 내가 왜 돌아가야 하나. 이 여인은 나에게 무척 다정하다.’ 결혼했느냐고 물었더니 아니라고 했습니다. 나와 결혼하겠느냐 하니 좋다고 했습니다.
ඒ පාර මොකද කරන්නේ දැන් එයා ඒක ඉඳලා ඒක කාන්තාවත් එක විවාහ වුණා. දැන් කල්පනා කරනවා අර මනුස්සයා පස්සෙන් ගියොත් එහෙම අර විණුමායා බලන්න කිව් මේ නැති වෙනවා. ඒ මනස ඔය යන ගිහා ගියාය එක් නැහ. මම මෙතන ඉන්නවා කියලා මේ භාර්යාවතලා අර මනෝ ලෝකේ ඉඳලා දරුවෝ දෙන්නෙකුත් උපන්න. දැන් අවුරුදු ගාණක් මෙයා මේක ගෙදර හිටපු හැටිය තමයි මෙයාට වැටෙන්නේ. අර වයනේ මොකද කරන්නේ? ඊට පස්සේ පුළුවන් තරම්ම බයින්න පටන් ගත්තා. නිදා කරන්න පටන් ගා.
그래서 그는 거기 머물며 그 여인과 결혼했습니다. 그는 생각합니다. ‘저 사람을 따라가 Viṣṇumāyā를 보러 가면 이것을 잃는다. 그 사람은 갔으면 갔지, 나는 여기 있겠다.’ 그렇게 그 마음의 세계에서 아내와 살며 자식 둘도 낳았습니다. 이제 여러 해 동안 그 집에서 산 것처럼 그에게 여겨집니다. 그런데 그 아내는 어떻게 했는가? 그 뒤로 할 수 있는 만큼 꾸짖고 나무라기 시작했습니다.
බහිනකොටම මම ඔයාගේ කාලේ මේ ගෑණේ උගුලට මම අහුණානේ. අපරාධි මම විෂ්ණමා මායා බලන්න ගිය එක මට කරගන්නත් බැරි වුණා. එයා හිටියා නම් එහෙම මම ඒකෙන් ඒකවක් කරගන්නවා මට ඒක කරගන්න නැ මගේ වැඩේ කරගන්න නැති වුණා. දැන් මම මොකද කරන්නේ? මම යනවා යන්න කොහොමහරි ආයන්න ඕනේ බලන්න හොයාගන්න කියලා යනකොට අර යන්නේ ආය සැරයක් අර කිව්ව
꾸짖음을 들을 때마다 그는 생각합니다. ‘이 여자의 덫에 내가 걸렸구나. 아, 내가 Viṣṇumāyā를 보러 간 일도 이루지 못했다. 그 사람이 있었다면 그 일을 이루었을 텐데, 내 일을 이루지 못했다. 이제 어떻게 할까? 어떻게든 다시 가서 찾아봐야겠다.’ 그렇게 가는데 앞서 그 사람이 다시 나타났습니다.
අනේ මම සමා වෙන්න ඉතින් මම මෙහෙම යන්න ගියා. එහින් මේ ඔබ ගිය ගමන එන්න බැරිනම් ආ කමක් නැහැ දැන් ආපහු යන්න. එපාරට ල ගියාට පස්සේ මොකද කරන්නේ ඉතින් මට විෂ්ණු මායා පින්වතු නැ. ඕක තමයි විෂ්ණු මායාව කියලා.
‘아, 미안하오. 내가 이렇게 가 버렸소.’ ‘당신이 간 길에서 돌아오지 못했어도 괜찮소. 이제 돌아갑시다.’ 그 뒤에 그가 ‘나는 Viṣṇumāyā를 보지 못했소’ 하자, 그 사람은 ‘그것이 바로 Viṣṇumāyā요’ 했습니다.
ලා ඉවලා හිතන්න ආපහු එක්ක ආවා. ඇයිතින් බලනකොට එයාට තියෙනවා කෙනිකොඩ මැද්දේ එයාගේ ශරීරය භාවනා වලින් තියෙනවා. ආ දැන් ඇතුලට
그렇게 그를 데리고 돌아왔습니다. 눈을 떠 보니 불더미 한가운데 자신의 몸이 명상하는 채로 있었습니다. 이제 안으로 들어가라고 하니...
යන්න. ියට වස්සේ අර හැරු. බල මෙයා දැකලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තියෙන්නේ මනෝමය හීනයක් නොවනවා නම් ඔය ඊට වඩා මහා හීනියක්. අන්න විෂ්ණ මායාව.
그가 본 것은 마음이 지어낸 꿈이 아니라면 그보다 더 큰 꿈입니다. 그것이 Viṣṇumāyā입니다.
දැන් තව භාවනා කරන්න ගිහිල්ලා ධ්යාන හම්බවුණා. මේ ධ්යාන ලබාගෙන ගිය මනෝමදියක් නෙමෙයි මේ තිබුණේ. මෙන්න විෂ්ණු මායා කියන උපචාර දැහැන් කළ උපචාර අවස්ථාවකදී පුද්ගලයා රැවටෙනවා. දැන් අද මේ වගේ තත්ත්වයන් අදත් පෙන්නලා. ඔය බොහෝ අය ඔය වගේ ලෝක වලට යනවාය මනෝමය ඒකයි.
또 명상을 하다가 jhāna를 만났다고 합니다. 그것은 jhāna를 얻어 간 manomaya iddhi가 아니었습니다. 이 Viṣṇumāyā라는 것은 upacāra 단계에서 사람이 속는 것입니다. 오늘날에도 이런 상태들이 보입니다. 많은 사람들이 그런 세계에 간다고 하는 manomaya가 바로 그것입니다.
මෙහෙම ක්රමයක් තියෙනවා. ඉතින් මේවා මායාවල්. ඒ මායාවල්ව රැවනහම මොන විදිහකවත් මේකෙන් බේරෙන්න හිතේ. ඒ ඔක්කොම කියන්නේ බොරු මම නම් ඒකාන්තයේ මට සමාධිය වැරලා තියෙන්නේ මට ඔක්කොම හරි ඔතනමයි හිත හිටියේ. ඕක තමයි මහා භයානකම තියෙන්නේ.
이런 방식이 있습니다. 이것들은 환영입니다. 그 환영에 속으면 어떤 식으로도 여기서 벗어날 생각을 하지 않습니다. 남들 말은 다 거짓이고, 나는 분명히 samādhi를 얻었다, 다 맞다, 거기에 마음이 머문다고 여깁니다. 그것이 가장 위험한 점입니다.
ඊට පස්සේ කවදාවත් ගණන් ගන්නේ නැහ. අර කර්මස්ථානාකාර ඒ පෙන දේ ගණන් ගන්නේ නැහ. එයාට හොරෙන් හරි අර වැඩිය කරනවා. කරලා හිටම මොකද වෙන්නේ අර අමාරු වැඩෙනවා.
그 뒤로는 결코 신경 쓰지 않습니다. kammaṭṭhāna 지도자가 보여 주는 것도 신경 쓰지 않습니다. 몰래라도 그 일을 합니다. 그렇게 하다 보면 어떻게 되는가? 그 어려움이 커집니다.
දැන් මේක හුඟාක්මේ අපේ භාව අපි මේ භාවනාව දෙනකොට සමහර අය ඔය තත්ත්වයන්ට පත් වෙනවා ලැබිච්ච දැක් පිරිසෙනවා. ඔය සමාධිය හිතලා ලබාගත්ත දැහැත් පිරිවාගන්න. ඊට පස්සේ දහැන සමාදින්නත් බැහැ. අර සමාධියෙන් සමාධි ඉඳගත්තකම යන්නේ ඕක ඔය වගේ සිද්ධි තියෙනවා.
우리가 이 명상을 가르칠 때도 어떤 이들은 그런 상태에 이르러 얻은 것을 꼭 붙듭니다. 생각으로 얻은 그 samādhi를 jhāna라고 내세웁니다. 그 뒤에는 jhāna에 들 수도 없습니다. 그 samādhi로 samādhi에 앉아 있는 데까지만 갑니다. 그런 일들이 있습니다.
ආනන්ද මෛත්රී හාමුදුරුවෝ එක්තරා කාන්තාවකට තරුණ කාල උන්වහන්සේගේ කරුණ කාලය භාවනාවක් උන්වහන්සේගෙන් භාවනා ගත පිරිසක් අත් එක කාන්තාවක් කියන්නේ. කෑ ගල පැත්තේ එතකොට කාන්තාවක්.
Ānanda Maitreya 스님께서 젊으셨을 때, 스님께 명상을 배운 사람들 가운데 Kegalle 쪽의 한 여인이 있었습니다.
දැන් මෙහා භාවනා කර හිටපුවහම ඉතින් මනුස්සයන්ගේ ස්වභාවය මේ කියන්නේ සෘද්ධන ස්වභාවය හැටිය.
그 여인이 명상을 하고 있었는데, 사람의 성향이란 그런 것입니다.
මෙයාට මේ භාවනාවේදී අර වගේ යන්න පුළුවන් අවස්ථාවක් කියලා එයා ගියා. නිදහස් වුණා කියා. ගිහින් බලනකොට ලස්සන මල්වත්තකට ගිය. බලනකොට ආනන්ද මෛත්රී හාමුදුරුවොත් මල්වත් භාවනා කරන්න නෙමෙ සිටියනේ වෙන දිහා ආනන්ද හාමු තුළ තමන්ගේ ස්වාමී පුරසයා කරගන්න. මල්වත් අතර
그 여인은 이 명상에서 앞서 말한 것처럼 갈 수 있는 상태가 되었다고 여겨 갔습니다. 풀려났다고 합니다. 가서 보니 아름다운 꽃밭에 와 있었습니다. 보니 Ānanda Maitreya 스님도 그 꽃밭에 계셨는데, 명상하러 계신 것이 아니라, 스님을 자기 남편으로 삼아 꽃밭 사이에...
ඉතින් ඒයත් එකලා ඒ මල්ලතේ ජීවත් වෙලා පැය හතරක් සමාධි ඉඳලා අපහුවෙනවා. ආයුහස හරයක් මොකද කරන්නේ දවස ගානේ පැයෑ හතරක් මෙයා භාවනාවේ. ගෙදර කට්ටිය ඔක්කොම තියෙනවා පුදුම විදිහට භාවනාව කරලා තියෙන කෙනෙක් කියලා. අර සරණ කාලයම ගත කළේ ඔය භාවනාව
그렇게 그 꽃밭에서 함께 살다가 네 시간 samādhi에 있다가 돌아옵니다. 그리고 또 날마다 네 시간씩 명상에 듭니다. 집안사람들은 모두 놀라울 만큼 명상을 잘하는 사람이라고 여겼습니다. 그 젊은 시절을 그 명상으로 보냈습니다.
අන්තිමට එයා මොකද කරන්නේ? ඒ ලෝකෙට ගියාට පස්සේ ගර්මිණිය. ගැවික් වෙලා. ඒ ලෝකය දරුවෝ දෙන්නඑක් හම්බවුනාට වේවා. දැන් මෙහා දරුවෝ බලන්න යනවා. අර ලෝකේ ඉඳගෙන හිසන් භාවනාවට සම වැදදිලා පැය හතර ිලයි දරුවොත් එක්කත් විඳලා තමයි ි මනෝමය.
마침내 어떻게 되었는가? 그 세계에 간 뒤 아이를 가졌습니다. 그 세계에서 자식 둘을 얻었다고 합니다. 이제 이쪽에서 자식들을 보러 갑니다. 그 세계에 앉아 명상에 들어 네 시간 동안 자식들과 함께 지내며 즐겼다는 것, 그것이 manomaya입니다.
මන ඔය මනෝමය ඉද නෙමෙයි මනෝ රැවටිල්ලා මනෝ ලෝකයට වැඩෙන හැටි. මනෝ මුලාවක්. ඉති ඒ මනෝ මුලාවක් කියලා වැටහෙන්නේ නැහැ. ඒක තමයි දැන් අපි හීන ලෝකේ ගිහිර මේ හීනයක් පේන කියලා අපිට වැටහෙන්නේ නැහැ. අන්න ඒ වගේ දේපේ. ඒ කියන්නේ නින්නෙන් පේන හීන හැබැහින් පේනවා. එහෙම අවස්ථාවක් ඔය කියන්නේ.
그것은 manomaya iddhi가 아니라 마음의 속임, 마음의 세계로 빠져드는 모습입니다. 마음의 미혹입니다. 그런데 그것이 마음의 미혹이라는 것이 드러나지 않습니다. 우리가 꿈의 세계에 있을 때 이것이 꿈이라는 것을 알지 못하는 것과 같습니다. 잠들어서 보는 꿈을 깨어서 보는 것, 그런 상태를 말합니다.
ඉතින් මෙතනට ගිහිලම් අන්තිමට මේ මරණාසන්න කාලේ වෙනකොට මෙයාට ගති නිමිත් පහළ වුණා. මහ කැලෑවකුයි තිරිසන් පිරිසකුයි තියෙනවා. තිරිසන් දැන් මෙයා ඇදෙන්න නැහැ තිරිසන් උප්පත්තිය දැන් භාවනාවක් කරන නම් එහෙම එකක් ඉන්නවා. තිරිසන් උපත තමයි මෙයා ඇදෙන්න යන්නේ.
그렇게 지내다 마침내 죽음이 가까워졌을 때 그 여인에게 gati nimitta가 나타났습니다. 큰 숲과 짐승 무리가 있었습니다. 그 여인은 짐승으로 태어나는 쪽으로 끌려가고 있었습니다. 명상을 한다는 사람에게도 그런 일이 있습니다. 짐승으로 태어나는 곳으로 끌려가고 있었던 것입니다.
ඉතින් මෙයා මෙලොවෙදී කතා කරනවා කවුරු හරි ආවා කොළඹ පැත්තට ඉඳන් ආපු කවුරු හරි මට කියල. මොකටද ආනන්ද මෛත්රී හාමුදුරුවෝ කමා කරගන්න ඕනේවත් දැන් ඔහොම කතාවක් තියෙනවා.
그런데 이 세상에서, 콜롬보 쪽에서 온 누군가가 저에게 말하기를, Ānanda Maitreya 스님께 용서를 받아야 한다는 것이었습니다. 그런 이야기가 있습니다.
එන් මට ඕක ආරංච වෙනවා. ආනන්ද මෛත්රී හාමුදුරුවෝ කමා කරන්න ඕනේ. ඕක මා පුදුම කතාවක් මේ කියන්නේ යම් භික්ෂූන් වහන්සේ නමක්ගින් එහෙම සිද්ධයක් වුනා නම් කමා කරන්න නෙමෙයි එයත් එකලා යනගුලක යන්න වෙ. අපාගත වෙන්න එයා පාරාජිකා වෙලා ඉන්නේ.
그 말이 저에게 들려왔습니다. Ānanda Maitreya 스님께서 용서해 주셔야 한다는 것입니다. 이것은 놀라운 이야기입니다. 어떤 bhikkhu에게 그런 일이 있었다면 용서의 문제가 아니라 그 스님도 함께 지옥에 가야 합니다. pārājika가 되어 apāya에 떨어질 것입니다.
එහෙමනම් මම කියන්නේ ආනන්ද මෛත්රී හාමුදුරුවෝ පාලිකා වෙලා ඔහොම එකක් වුණා කියලා මම ඕක දන්නවා කියනකොට ඔය වෙච්ච සිද්ධියක් නෙමෙයි ඔයගොල්ලන්ටයි වැරදිලා තියෙන්නේ. ආනන්ද වෛත්රය හාමුදුරුව ගැන සැක හිතන්න යන්න එපා ඔය පිළිබඳව ඕක ඒ තැනැත්ගේ මනෝ සංකල්පයක් මතු වෙච්ච හැටිය.
그래서 저는, Ānanda Maitreya 스님이 pārājika가 되어 그런 일이 있었다는 것을 안다고 하시는데, 그것은 실제로 일어난 일이 아니라 여러분이 잘못 안 것이라고 했습니다. Ānanda Maitreya 스님을 의심하지 마십시오. 그것은 그 사람의 마음속 생각이 드러난 것입니다.
ඉතින් ආනන්ද හාමුදුරුවෝ කමා කරගන්න නෙමෙයි තමාගේ තමාගේ තිබුණ අදහස හතර කරලා දාගන්න ඉතින් මම දන්නේ නැහ කොහොම කරන්න විදිට කියලා. ඉතින් එහෙම කියලා මම කිව්වා අහන්න කියලා. ඕක ආනන්ද හාමුදුරුවන්ගේ ස්වභාවික සිද්ධියක් නෙමෙයි. එයා මනෝමය වශයෙන් එයා හදාගත් එකක් නේද කියලා කියන එක අහන්න ඇති. එහෙම එකක් තමයි.
Ānanda 스님께 용서를 구할 것이 아니라 자기가 가졌던 생각을 내려놓아야 하는데, 어떻게 해야 할지 모르겠다고 하기에, 이렇게 물어보라고 했습니다. 그것은 Ānanda 스님에게 실제로 일어난 일이 아니라 당신이 마음으로 지어낸 것이 아니냐고 물어보라고. 바로 그런 것입니다.
මොකද බලන්න දැන් ඔයගොල්ලො කොහෙද හිටියේ? දැන් ඕගොල්ලෝ හිතාගෙන හිටිය ආනන්ද මෛත්රී හාමුදුරුවන්ගෙන් මේ වගේ සිද්ධියක් වුනා කියලා කොයි තරම් අපරාධයක් න. ඉතින් ඒ නිසා මේ වැරදි ආකල්පට බහින්න එපා මේ වගේ දේවල් මනෝමය වශයෙන් සිද්ධ වෙනවා. දැන් බලන්න මෙන්න මේ වගේ දේවල් තමයි අදත් මේ පෙන්නන්නේ මේ මනෝමය කයෙන් මම ගියා. මටත් දැන් මෙහෙම ශක්තියක් තියෙනවා. ධ්යානයට පත් වෙලා මම හිතෙන් ගියා. දැන් මේ වගේ මහා පුදුම මුලාවකට පත වෙනවා මානසික මුලාවකට ඒ නිසා මේවයෙන් බේරෙන්න ඕනේ එහෙනම්
보십시오, 여러분은 어디에 있었습니까? Ānanda Maitreya 스님에게 그런 일이 있었다고 여기고 있었으니 얼마나 큰 잘못입니까. 그러니 이런 그릇된 생각에 빠지지 마십시오. 이런 일들은 마음으로 지어져 일어납니다. 오늘날 보이는 것도 바로 이런 것입니다. ‘나는 manomaya kāya로 갔다, 나에게도 이런 힘이 있다, jhāna에 들어 마음으로 갔다.’ 이렇게 엄청난 미혹, 마음의 미혹에 빠집니다. 그러니 이런 것에서 벗어나야 합니다.
නිසා මේවයෙන් බේරෙන්න ඕනේ එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ යමක් ධ්යානයයි කියලා ධ්යානයේ ස්වභාවයක් පෙන්නුවා නම් අපි දැක්කා දැනෙන තුළ ඒ ධ්යාන ස්වභාවය අපිට පෙනෙන්න ඕනේ ඒ ලක්ෂණ මතුවෙන්න ඕනේ නැ මේ කරජ කය ප්රීතියෙන් සුඛයෙන් සෙමා යනවා කිව්වානම් ප්රථම ධ්යානයේ द्विතියක් ධ්යානයේදී මේ කරජ කය නොපෙනී යන නොදැනී යන ප්රථම ධ්යානයක් द्තියක් ධ්යානයක් නැහ.
그렇다면 Buddha께서 어떤 것을 jhāna라 하시며 jhāna의 성질을 보여 주셨다면, 우리가 경험하는 가운데 그 jhāna의 성질이 보여야 하고 그 특징이 드러나야 합니다. 첫째 jhāna에서 이 karajakāya가 pīti와 sukha로 적셔진다고 하셨다면, 이 karajakāya가 보이지 않고 느껴지지 않는 첫째 jhāna나 둘째 jhāna는 없습니다.
මස්ලේ කය කරද කය කිව්වේ මස්ලේ කය මේ මස්ලේ කය නොපෙනියන නොදැනි යන ප්රථම ධ්යානයක් ද්ිය එයා ධ්යානයක්න. දැන් අර වගේ අර මනෝමය කයෙන් ගියාට පස්සේ මස්ලේ කයක් තියෙනවද කියලා දකින්න බැහැ තමා. දැන්
karajakāya란 살과 피의 몸입니다. 이 살과 피의 몸이 보이지 않고 느껴지지 않는 첫째 jhāna나 둘째 jhāna는 없습니다. 그런데 앞의 경우처럼 manomaya kāya로 간 뒤에는 살과 피의 몸이 있는지 볼 수 없습니다.
හීන ලෝකේ හීනෙන් ඉන්නකොට අපිට පේනවද මස්ලේ කයක් තියෙන බව අපි දහයෙන් ලබලාද? නෑ හොඳට කම්මැලිකමට බුදියාගෙන ඉන්න හර හීන පේනකොට හින ලෝකේ ඉන්නවා අස්සක්ල කයක් තියෙන බවට දැනෙනවද
꿈의 세계에서 꿈꾸고 있을 때 살과 피의 몸이 있다는 것이 보입니까? 그것을 jhāna로 얻은 것입니까? 아닙니다. 게으름에 푹 잠들어 꿈을 꿀 때, 꿈의 세계에 있으면서 살과 피의 몸이 있다는 것이 느껴집니까?
කවුරුහරි එයාගේ ඇඟා හොල්ලලා යනවා. එයා දන්නවද ඒකවත් දන්නේ නැ. නමුත් ඒ ධ්යාන ලබත් නෑ හොඳ ගොර කම්මැලිකම හොඳට බුදිය අය
누가 그의 몸을 흔들고 가도 그는 그것조차 모릅니다. 그렇다고 jhāna를 얻은 것도 아닙니다. 게으름에 깊이 잠든 사람들이...
ඉන්නයින කාල කණීයන් දකිත් තොර දිය වෙනවා. කුඩක් දැහැන් තියන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එයා මනෝමය ලෝකේ යන්න. ඉතින් මේ වගේ මේ මනෝ තල තියෙනවා.
그는 마음의 세계로 갑니다. 이처럼 마음의 층들이 있습니다.
ඒ මනෝ තල වලට පිවිසීම ඔය ආකාරයෙන් සිද්ධ වෙනවා. දැන් මේක වෙනම කරන ධ්යානය කියන්නේ තව ඒකා. ධ්යානයේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ඒ දහම් කතාව ආවේ නැත්නම්. ඒක ධ්යානයක්ද. හැබැයි පුරුදු කරගත්තට පස්සේ
그 마음의 층들로 들어가는 것이 그런 식으로 일어납니다. 그러나 jhāna는 따로 있는 또 다른 것입니다. jhāna에서 Buddha께서 설하신 그 dhamma의 내용이 나타나지 않는다면 그것이 jhāna이겠습니까?
ධ්යානයක්ද. හැබැයි පුරුදු කරගත්තට පස්සේ අපිට ඔය වගේ අවස්ථාවල් ඔයට පත්වෙලා ශරීරයෙන් දැන් ඉහළට යනවා ඉහළට යනවා කියලා හතකම් ගත්තහම ශරීරය උඩට ගියා වගේම දැනෙනවා. ශරීරයේ මනෝමය කයකින් උඩට ගියා වගේ. ඊට පස්සේ අපි සුවයකිනුත් ඉන්නවා. සුවයෙන් කියන්නේ කය නොපෙනෙන අර මනෝමය කයි සුවයෙන් එහෙම මෙහෙගනුත් ඉන්නවා. නමුත් ඒක ප්රීති ධ්යානංගවත් සුඛ ධ්යානංගවත් නෙමෙයි.
하지만 익히고 나면 우리도 그런 상태에 이르러, 몸에서 위로 올라간다, 위로 올라간다고 생각하면 몸이 위로 올라간 것처럼 느껴집니다. manomaya kāya로 위로 올라간 것처럼. 그 뒤에는 편안함 속에 있기도 합니다. 몸이 보이지 않는 그 manomaya kāya로 편안하게 이리저리 지내기도 합니다. 그러나 그것은 pīti jhānaṅga도 sukha jhānaṅga도 아닙니다.
ආය උන්වහන්සේ තමයි පෙන්නන්නේ මේ නාහේ ළඟයි, ඇහැ ළඟයි, නළල ළඟයි හිමුදුනේ මේ යන එකක්.
그 스님이 바로 이것을 보여 줍니다. 코끝, 눈, 이마, 정수리로 올라가는 것을.
එහින් මම දන්නේ නැහැ කාද කියලා උන්වහන්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන්ත් එකද කායක මචනය කරන්නේ නැහ බුද්ධත්වය.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නමුත් ඒ උන්වහන්සේ තමයි ඕක පෙන්නන්නේ. ඕක පෙලා ඊට පස්සේ උඩින් විහල් තැනට පෙන්නනවා කයෙන් අරූපයේ තියෙනවා ඒක මේ රූපය අහක් කරලා අරූපයට ගියා. ඒක තමයි විහල් පිහිට ගියා වගේ දැහන්නේ කියලා අන්තිමට අත්ත සමාපත් වෙලා ලාභීන් කියලා කියනවා ඒගොල්ලන් ඉතින් හරි ඉතින් ඒ ගෝල පිරිසන
그러나 그분이 바로 그것을 보여 줍니다. 그렇게 가르친 뒤에 위로 넓은 곳을 보여 줍니다. 몸에서 arūpa에 있다, 이 rūpa를 떠나 arūpa로 갔다고. 그것이 넓은 곳에 자리 잡은 것 같은 jhāna라 하며, 마침내 aṭṭha samāpatti를 얻은 이들이라고 그들을 부릅니다. 그렇게 그 제자 무리가 있습니다.
ඒ පිරිස වෙන එකක් පෙන්නන්නේ කොහොමද ඉතින් මේවා ලබන්න බොහොම ලේසියෙන් පුළුවන්. ඒක බැරි කමක් නෑ. හැබැයි මේ එකක්වත් මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ ලෝභ ද්වේශ මෝහ අරමුණ වලින් අහක් වෙලා නිවන මුල් කරගත්ත පුද්ගලයා ලෝභක්ෂයට ද්වේශක්යට මෝහක්යට හිත පිහිටලා
그 무리가 다른 무엇을 보여 주겠습니까. 이런 것들은 아주 쉽게 얻을 수 있습니다. 못할 것도 없습니다. 하지만 이 가운데 어느 것도 Buddha께서 설하신 것이 아닙니다. Buddha께서 설하신 것은 lobha, dosa, moha의 대상에서 벗어나 nibbāna를 바탕으로 삼은 사람이 lobhakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya에 마음을 두는 것입니다.
ඒ ලෝභක්ෂය ද්වේශක්ය මෝහක්ෂය කියන්නේ නිවන නිවන කරා ඇදී යන පුද්ගලයාට අලෝභ අද්වේශ අමෝහ ගුණයන් තුළින් තමයි ඇදලා යන්නේ. ලෝභ අක්ෂයන, ද්වේශ අක්ෂය, මෝහ අක්ෂය. අන්න ලෝභය නිසා දැවුණා නම්, ද්වේශය නිසා දැවුනා නම්, හිර වුනා නම්, මෝහය නිසා දැවුණා නම් හිර වුනා නම් ඒ ස්වභාවයෙන් තමයි මේ කය අසුරු කරෙන්නේ අපේ හිත හිටියේ. හිත දැවෙනකොට, තද වෙනකොට, හිර වෙනකොට අර සුවේ දැනෙන්නේ නෑහැ. නිදහස් සුවේ දැනෙන්නේ නැහ කය. කය දාහයට පත්වෙලා ඉන්නේ. එක විදිහට
lobhakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya란 nibbāna입니다. nibbāna로 끌려가는 사람은 alobha, adosa, amoha의 덕을 통해 끌려갑니다. lobha의 다함, dosa의 다함, moha의 다함입니다. lobha 때문에 타고, dosa 때문에 타서 갇히고, moha 때문에 타서 갇혔다면, 그런 상태로 우리 마음이 이 몸을 의지하고 있었습니다. 마음이 타고 조이고 갇힐 때는 그 편안함이 느껴지지 않습니다. 몸에 자유로운 편안함이 느껴지지 않습니다. 몸이 뜨거움에 빠져 있습니다.
කය. කය දාහයට පත්වෙලා ඉන්නේ. එක විදිහට ඉඳගෙන ඉන්න අමාරුයි. වෙහෙස එනවා. එතකොට මේ කයේ අලෝභ, අද්වේශ අම්මෝහ සහගතව මානසිකත්වය නැගෙනකොට මේ කයම ඒ අලෝභයෙන්, අද්වේශයෙන්, නමෝහයෙන් නැගෙන සුවයෙන් තෙරෙනවා. මෙන්න මේ නිසා මේ කය පැහැදිලිව පෙනි පෙනි තියෙද්දී නිදහස් ප්රීතියකුත් ඒ නිදහසත් එක්ක නැගෙන්නා වූ සුවයකින් මේ කය වට කරගන්නවා. මේ කය අස්සක් මුල්ලක් නැ ඒ සුවයෙන් පිනාෙන් හිටිනවා. එතකොට ඇහැ ඇරලා බැලුවත් අපිට ඉන්න පුළුවන් ඒ සුවයෙන්.
한 자세로 앉아 있기 어렵고 피로가 옵니다. 그런데 이 몸에서 alobha, adosa, amoha를 갖춘 마음이 일어날 때, 이 몸 자체가 그 alobha, adosa, amoha에서 일어나는 편안함으로 적셔집니다. 그래서 이 몸이 분명히 보이는 채로, 자유로운 pīti와 그 자유와 함께 일어나는 편안함이 이 몸을 감쌉니다. 이 몸은 구석구석 그 편안함으로 가득합니다. 그때는 눈을 뜨고 보아도 그 편안함 속에 있을 수 있습니다.
දැන් ඔය කියන ක්රමට ඇහැරලා ඉන්න පුළුවන්ද? බැහැනේ.
앞서 말한 방식으로는 눈을 뜨고 있을 수 있습니까? 없지요.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නවා මම ළඟ බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුගමනය කරන අ උච්චායන මහාසායන තුනක් ගැන විග්රහ කරලා. දිව්යමය උච්චානයයි මහාසයනයයි මම පරිහරණය කරනවා කියලා එක්තරා බමනෙකුට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනේ.
Buddha께서 보여 주십니다. 높고 큰 자리(uccāsayana mahāsayana) 세 가지를 분석하시며, 나는 천상의 높고 큰 자리를 쓴다고 어떤 브라만에게 설하셨습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒකෙන් පළවෙනි උච්ඡාසයනය මහාසායනය හරියට උසාසුන් මහාන් කියලා අද මේ කතා කරන වචනයට ගත්ත වචනයක්.
Buddha께서 그 가운데 첫째 높고 큰 자리를 말씀하시는데, 오늘날 쓰는 ‘높고 큰 자리’라는 말이 바로 여기서 온 말입니다.
මම විවේකව අරණ්යුක්මූල් සුන්යාකාර වන ස්ථාන වල විවේකව වාදි වෙලා හොළ ටිකක් කොලාතු ටිකක් හරි හොළ ටිකක් හරි එකතු කරලා දාලා පුංචි ආසනයක් හදාගෙන මම ඕකේ වාඩි වෙනවා. මෙවද වන්නා වූ මම මෙසේ ප්රථම ධ්යානයට සමවදි තියෙනවා. ඒ ප්රථමධ්යානයෙන් යුත්ත මාගේ ඉඳගැනීමක් ඇත්්ද හිටීමක් ඇත්්ද ගමන් කිරීමක් ඇත්ත නිදා ගැනීමක් ඇත්්ද මෙන්න මේ කටුතු හතර මම සතර ඉරියව් පවත්වනවායි ප්රථම ධ්යානේ. මෙන්න මේකමයි පළවැමය උච්චා සනයයි මහා සෛනයයි.
‘나는 홀로 숲속, 나무 밑, 빈집 같은 곳에서 홀로 앉아 풀 조금이나 나뭇잎 조금을 모아 작은 자리를 만들어 거기 앉는다. 그렇게 하는 나는 첫째 jhāna에 든다. 그 첫째 jhāna를 갖춘 나에게 앉음이 있든, 섬이 있든, 걸음이 있든, 누움이 있든, 이 네 가지 일, 네 자세를 나는 첫째 jhāna 안에서 이어 간다. 바로 이것이 첫째 높고 큰 자리이다.’
දැන් එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේට ප්රථම ධ්යානය ඉදිලා ඉඳගන්න පුළුවන්, ගිහිටගන්න පුළුවන්, ගමන් කරන්න පුළුවන් නිදාගන්න පුළුවන්. සතර ඉරියව් වක තියෙන සැම ියව්වක්ම පවත්වන්න පුළුවන්. එහෙනම් ප්රථම ධ්යානය යන්නත් පුළුවන් එන්නත් පුළුවන් ඔක්කොම කරන්න පුළුවන්.
그러니 Buddha께서는 첫째 jhāna에 있으면서 앉을 수도, 설 수도, 걸을 수도, 누울 수도 있습니다. 네 자세의 모든 자세를 이어 갈 수 있습니다. 그러니 첫째 jhāna로 가고 오고 무엇이든 할 수 있습니다.
එසේ වූ මාගේ සවිතක්ක සවිචාරයන් තොර වන විවේකයෙන් හටගත් පීට දුක සමාධියෙන් හටගත් පීට දුක ඇති කැටි දිට්ියක් ජයට සමවෙ එසේ වන්නා වූ මාගේ ඉඳගැනීමක් ඇත්්ද හිතක් ඇත්ද ගමන් කිරීමක් ඇත්්ද නිදා ගැනීමක් ඇත්්ද ඉරියව් පැවැත්වීමක් ඇත්්ද මේ මගේ දෙවෙනි දිව්යය උච්චා සයනයයි මහා එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නන්න ලිතිය ජායට සමව වැදිලා ඉඳගන්නත් පුළුවන්, හිටගන්නත් පුළුවන්, ගමන් කරන්නත් පුළුවන් නිදාගන්නත් පුළුවන් ඉරියව්ව පවත්වන්නත් පුළුවන්.
‘그런 나는 vitakka와 vicāra를 떠나 samādhi에서 생겨난 pīti와 sukha가 있는 둘째 jhāna에 든다. 그런 나에게 앉음이 있든, 섬이 있든, 걸음이 있든, 누움이 있든, 자세를 이어 감이 있든, 이것이 나의 둘째 천상의 높고 큰 자리이다.’ 그러니 Buddha께서는 둘째 jhāna에 들어 앉을 수도, 설 수도, 걸을 수도, 누울 수도, 자세를 이어 갈 수도 있음을 보여 주십니다.
කෙසේ වූ මාගේ තෘතඥානට සමැදීමක් එන්නේ. ප්රීතියෙන් ප්රීතියේ විරාගයෙන් ඒ උපේක්ෂා සහගත සති පාරිශුද්ධියෙන් යුද්ධන ෘතිය ධ්යානට සමැදින මගේ ඉඳීමක් ඇත්්ද හිතක් ඇත්්ද ගමන් කිරීමක් ඇත්්ද නිදා ගැනීමක් ඇද්ද ඉරියව්ව පැවැත්වීමක් ඇත්්ද මේ මගේ තුන්වෙනි දිව්යමය උච්චාසනයයි මහාපය
‘나는 어떻게 셋째 jhāna에 드는가. pīti의 사라짐(virāga)으로, upekkhā를 갖춘 sati의 청정함을 지닌 셋째 jhāna에 드는 나에게 앉음이 있든, 섬이 있든, 걸음이 있든, 누움이 있든, 자세를 이어 감이 있든, 이것이 나의 셋째 천상의 높고 큰 자리이다.’
ඒ ප්රීතිය විරාගයෙන් සුතේ සංසිඳීමේ උපේක්ඛාව පති පාරිශුද්ධියෙන් යුත්ත වන්නා වූ චිත්ත ප්රසාදයෙන් යුත්තන්නා වූ චතුත්තයට මාම සමවදි එසේ වන්නාවූ මාගේ ඉඳගැනීමක් ඇද හිටීමක් ඇත්්ද ගමන් කිරීමක් ඇද නිදා ගැනීමක් ඇත්්ද ඉරියව් පැවැත්වීමක් ඇත්්ද හතරවෙනි දිව්යමේ උච්ඡා සනයයි මහතයි. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නන ආකාරයෙන් ප්රථම ධ්යානයට සම වැදිලා ද්තිය ධ්යානයට සම වැදිලා තෘතිය ධ්යානයට සමදිලා චතුර ධ්යාන සමිලා ඉඳගන්නත් පුළුවන් ඉඳගන්නත් පුළුවන් යන්නත් පුළුවන් එන්නත් පුළුවන් ඔක්කොම කරන්න පුළුවන්.
‘pīti의 사라짐과 sukha의 가라앉음으로, upekkhā와 sati의 청정함을 갖추고 마음의 맑음을 갖춘 넷째 jhāna에 나는 든다. 그런 나에게 앉음이 있든, 섬이 있든, 걸음이 있든, 누움이 있든, 자세를 이어 감이 있든, 이것이 넷째 천상의 높고 큰 자리이다.’ 그러니 Buddha께서 보여 주시는 방식으로는 첫째 jhāna에 들어서도, 둘째 jhāna, 셋째 jhāna, 넷째 jhāna에 들어서도 앉을 수 있고, 갈 수도 올 수도 있고, 무엇이든 할 수 있습니다.
දැන් මනෝමය ඉරදියෙන් 999ක් මවලා තමාත් එක්කක් පෙනී හිටියත් චුල්ල පන්තක හාමුදුරුවෝ. දැන් මවාගෙන ඉන්නකොට ඔක්කොමත් ඒ ඉරධි බලයෙන්ම ඉධ ඥානය මවලා හැමතැනම ඉන්න කට්ටිය සමහර අය මේ අතු ගානවා. සමහර අය මේ සිවුරු වෙදම් කරනවා. ඒක සමහර අය පාත්ර නමනා තියෙනවා, හෝදලා තියෙනවා. ඔක්කොම කරනවා වැඩක්. අස් කරනවා. දැන් ඔහොම එකක් මවාහගෙන හිටියා. දැන් අභිඥා පාතක චතුරත් ධ්යානට සම වැදිලානේ වැටිය කරන්න.
Cūḷapanthaka 스님은 manomaya iddhi로 999명을 지어내고 자신도 함께 나타났습니다. 그렇게 지어내고 있을 때, iddhi의 힘으로 지어진 그 모두가 곳곳에서 어떤 이는 비질을 하고, 어떤 이는 가사를 꿰매고, 어떤 이는 발우를 손질하고 씻고, 온갖 일을 하고 치웁니다. 그렇게 지어내고 있었습니다. 이것은 abhiññā의 바탕인 넷째 jhāna에 들어서 하는 일입니다.
ඔය වෙලාවේදී මේ ඇහුවා දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගා හාමුදුරුව කියන තව ඉන්නවා පන්දලේ ගිහින් තියෙන්නේ. එපාර බලපු මහා ගොඩක් ඉන්නවා කියලා ගිහිල්ලා අබහුගන්නා. එතනින් චුල්ල පන්තක හාමුදුරුවෙක් වෙන්නවා. එවර ස්වාමීනි චුල්ල පන්තක හාමුදුරුවෝ කවද පොඩි හාමුදුරුවන්ගෙන් අහනවා.
그때 Buddha께서 Cūḷapanthaka라는 스님이 또 있다, 정사에 가 있다고 하시자, 사람이 가서 보니 아주 많은 스님들이 있었습니다. 그래서 그는 ‘스님들, Cūḷapanthaka 스님이 누구십니까?’ 하고 젊은 스님들에게 물었습니다.
ඔක්කොම එකලා මම චුල්ල පන්තක කිව්වත්. ස්වාමීනි හොයාගන්න බැහැ ඔක්කොම එක වාගේ එක ගානමයි එක විදිහමයි හැටලු අත එහෙමමයි. ඔක්කොම එකටන මම තුළ පන්ත තියෙනවා.
모두가 함께 ‘내가 Cūḷapanthaka요’ 했습니다. ‘세존이시여, 찾을 수가 없습니다. 모두 똑같은 모습, 똑같은 크기에 손도 똑같습니다. 모두가 동시에 내가 Cūḷapanthaka라고 합니다.’
ඒ වරි නැවතත් ආපගි ගව ආයෙත් ගිහිල්ලා අහන්න කවුද චුල්ල පන්තක? මම චුල්ල පන්ත කියලා ඉස්සෙල්ලා එක්කෙනෙක් කියන්න. අන්න එයා බලාගන්න අල්ලගන්න එයා අනි අය ඊට පස්සේ කියන්නේ. ඒ අනික් අය ඕනේ ඒ ඉස්සෙල්ලාම පුදුලෝ පන්තකන අරන් එන්න. ඒවා වහර කියනකොටම එයාගේ අල්ලගන්න කිව්වා ගිහිල්ලා අතන. ඉතින් බලා කියා මම තුළ පන්තයි කිව්වා එකේ. කියනකොටම දැක්කා කිව්වේ එක්කෙනා නම් අනිත් අය පස්සේ කිව්ේ. කියනකොටම ගිහරය අතින් අලගත්තා අර අනිත් නමය අදුර දහන් දැන් මේ සිද්ධියේදී හොඳයි
그러자 다시 가서 ‘Cūḷapanthaka가 누구냐’고 물으라고, ‘내가 Cūḷapanthaka요’라고 맨 먼저 말하는 사람이 있을 테니 그를 붙잡으라고, 다른 이들은 뒤따라 말하는 것이니 맨 먼저 말하는 사람을 데려오라고 하셨습니다. 그래서 가서 물으니, ‘내가 Cūḷapanthaka요’라고 할 때 맨 먼저 말한 사람을 보고 그 손을 붙잡자 나머지 999명은 사라졌습니다. 이 일에서 중요한 점이 있습니다.
නමය අදුර දහන් දැන් මේ සිද්ධියේදී හොඳයි වැදගත් දෙයක් තියෙන්නේ. අභිඥාපාතක චතුරස ධ්යානයේ ඉන්නේ මේ හාමුදුරුවන්ට කවුද චුල්ල පන්තක හාමුදුරුව ඉන්නට ඇහුන්නේ නැද්ද. මම චුල්ල පන්තක කියලා චතුරත ධ්යයනයලා උත්තර දුන්නේ නැද්ද. එහෙනම් ඇහුන්නේ නැද්ද කතා කළේ නැද්ද? එහෙනම් ඔච්චර ඉහලට ගිහිල්ලා සතුත්ත ධ්යානය ඉඳගෙන කියන එක අහන්නත් පුළුවන් වචනය කතා කරන්නත් පුළුවන්. ඉන්නේ චතුන
abhiññā의 바탕인 넷째 jhāna에 계신 이 스님께 ‘Cūḷapanthaka 스님이 누구냐’는 말이 들리지 않았습니까? 넷째 jhāna에 있으면서 ‘내가 Cūḷapanthaka요’라고 대답하지 않았습니까? 그렇다면 듣지 않았습니까, 말하지 않았습니까? 그러니 그만큼 높이 올라가 넷째 jhāna에 앉아 있으면서도 말을 들을 수 있고 말을 할 수도 있습니다. 넷째 jhāna에 있으면서 말입니다.
දැන් මේ බුද්ධ දේශනාව තුළ අපේ ධර්මය ත්රිපිටකයේ තියෙන දහම දැන් ඔය කියන ජාති චතුරත්තයට ගියාට පස්සේ පුළුවන්ද ටිය කරන්න? සලා කරන්න එහෙම තියෙනවා. ඉන්නේ කොහෙද එහෙම එකක් නෑහනේ.
그런데 Buddha의 가르침 안에서, Tipiṭaka에 있는 dhamma에 비추어, 앞서 말한 그런 ‘넷째’에 간 뒤에도 그런 일을 할 수 있습니까? 말을 할 수 있다는 것이 거기 있습니까? 그런 것은 없지요.
දැන් කෝ බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නපු චතුයක් අභිඥා ලාභීව ඉන්න අය ආකාශයේ යනකොට පෘථග්ජන නැත්නම් අර ආර්ය තත්ත්වයට පත් වෙච්ච නැති ඔය ලෞකික දැහැන් ලබාගෙනත් යන්න පුළුවන්. සමහර වෙලාවට ඉස්ත්රීන්ගේ කටහඬක් අහලා පුරුල්ලා පාත් වෙනවා වගේ එතනට පවත් වෙනවල යන්න බැරි. එහෙනම් ඇහිලා නැති යනක උඩියනකොට
그러면 Buddha께서 보여 주신 넷째 jhāna는 어디 있습니까? abhiññā를 얻은 이들이 허공을 날아갈 때, puthujjana, 곧 ariya 상태에 이르지 못한 이들도 lokiya jhāna를 얻어 날 수 있습니다. 때로는 여인의 목소리를 듣고 날던 이가 떨어지듯 그곳으로 내려가 더는 날지 못합니다. 그렇다면 듣지 못한 채 날아가는 것입니까?
එහෙනම් අවිඥා පසත්යන් බැහැලා දුරින් කියි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක ඉඳලා එහෙන අවිඥා පස චතුනය ඉල්ලා ඉරධි බලයෙන් ආකාශය යනකොට කතා ඇහනාම ඒ කතා ඇහිලාන නේද පාතු වුනේ එතෙන් හැඟීමකුත් ඇති වෙලානේ. දැහැත් බිලාගෙන නියද පාත්තු. එහෙනම් හැඟීමක් පාලනය වෙලා තිබුණද?
abhiññā의 바탕인 넷째 jhāna에서 iddhi의 힘으로 허공을 날아갈 때 말소리를 듣고, 그 말이 들려서 내려온 것 아닙니까? 거기서 느낌도 일어났지요. jhāna를 잃고 떨어진 것 아닙니까? 그렇다면 느낌이 다스려져 있었습니까?
හැඟීමට ගෝචරයා හිර නැති කල් ගියා. හැඟීමට කොටු වෙච්ච ගාම ඒ සද්දයෙත් අහලා ඒ හැඟීමටත් හිත පහළ වෙලා එතන්ටත් ආපහු වැටෙනවා. දැන් මේ දේශනාවේ හොඳට පැහැදිලිව මේ දැහැන් ලාභීන්ගේ ස්වභාවයන් පෙන්නලා තියෙනවා. ඉතින් ඔය කියන ජාතිය කියන දෙන්නට ගියාට පස්සේ ඔය කියන කටියට ඇහෙන්නෙත් නැහැ ඉන්න තැන දන්නෙත් නැහැ. කයක් දැයෙන්නෙත් නැහැ. එහෙම ඒක නෙ යන්න.
느낌에 갇히지 않는 동안은 갔습니다. 느낌에 갇히자마자 그 소리를 듣고 그 느낌으로 마음이 내려가 그곳으로 다시 떨어집니다. 이 가르침에는 jhāna를 얻은 이들의 성질이 아주 분명히 보여 있습니다. 그런데 앞서 말한 그런 ‘넷째’에 간 뒤에는 말소리도 들리지 않고, 있는 곳도 모르고, 몸도 느껴지지 않습니다. 그런 식으로 가는 것입니다.
එතකොට ඔය කියන එක මොකක්ද? දැන් මෙතන්දි දැකගන්න ඕනේ අපි මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු චතුර ධ්යානය කියපදු එකක්ද සිහි කරලා බලපුවහම එයාට ඕන නම් ඒ දෙහැ ඉඳගෙන කතා කරන්නත් පුළුවන් අහන්නත් පුළුවන්. දැහැන්නේ ස්වභාවය සිහි කරලා බලනකොට තමන්ගේ අඟ පසඟ පේනෙත් නැහැ. මුකුත් නැහ තනිකට ආලෝකය තුළ ඉන්නවා.
그러면 그것은 무엇입니까? 여기서 보아야 할 것은 이것이 Buddha께서 설하신 넷째 jhāna와 같은 것인가 하는 점입니다. 마음에 두고 살펴보면, 원한다면 jhāna에 앉아서 말할 수도 들을 수도 있습니다. jhāna의 성질을 마음에 두고 보면 자기 팔다리도 보이지 않습니다. 아무것도 없이 오롯이 빛 속에 있습니다.
ආලෝකයෙන්ම අහනවා, ආලෝකයෙන්ම කතා කරනවා. ආලෝකයක්ම යනවා. ආලෝකයක්ම ඉඳගන්නවා.
빛으로 듣고 빛으로 말합니다. 빛이 가고 빛이 앉습니다.
සි කරලා බැලුවොත් ඉඳගත්ත තැන ඉන්න වටමිට අර වුනේ නැහ. දෙහැ සිළොත් කෙලින්ම තැහැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතකොට ඊළි කතක් විතරයි. ඒකේ අත්දැකීම ලබාගෙන ඕක දකින්න ඕනේ. එතකොට දැහැෙන කියන්නේ ධ්යානය කියන්නේ අන්න ඒකයි. චතු ධ්යානයෙන් එහර තව දැහැන්නේ නැහැ. සමාධිය අප්රමාණව තියෙනවා.
그러면 빛 덩어리뿐입니다. 그 경험을 얻어 그것을 보아야 합니다. jhāna란 바로 그것입니다. 넷째 jhāna 너머에 다른 jhāna는 없습니다. samādhi는 셀 수 없이 많습니다.
ඉතින් ඒ නිසා ධ්යානයක් ලබාගන්නකොට ධ්යානයක් ලබා ගැනීමේදී ඔය ධ්යානංග පහළ වෙන්න ඕනේ. ඉතින් අපි අර වෙන සමාධි පුරුදු කරගත්තහම එතෙතෙන්දි යනකොටම අපි වැටෙනවාන සමාධිය ගහලම් ඒ පැරණි සමාධිය තමයි ඊට පස්සේ ආයචරයක් මතු වෙලා ඉන්නේ. එතකොට හොයා ගන්න බැ. අපි ඉතින් ඕකේ අවස්ථා හතරක් දීලා තියෙනවා. දැන් අපි කවුරු හරි කිව්වානම්. අවස්ථා 10ක් තියෙනවා. 10ට මැන්න කිව්වන් තවත් තට්ටු වෙන තට්ටු 10ට ගියයි. අපිට දීලා තියෙන්නේ හතර නිසා අපි හතරවෙන් දීලා හරි කියලා ඉන්නවා.
그러니 jhāna를 얻을 때는 jhānaṅga가 나타나야 합니다. 다른 samādhi를 익혀 두면 거기에 이르자마자 그 samādhi로 떨어집니다. 그 옛 samādhi가 다시 떠올라 자리 잡습니다. 그러면 가려낼 수 없습니다. 거기에는 네 단계를 주었습니다. 누군가 열 단계가 있다고, 열까지 재라고 했다면 열 층까지 갔을 것입니다. 우리에게 네 가지가 주어졌으니 넷까지 가고 됐다고 하는 것입니다.
ඔන්න තට්ටු සිහියකට යන්නත් පුළුවන් විදිහ හිත හදාගෙන පුරු කරලා තිය පුරුදු කරගත්ත හැටියට. අපිට කිව්වා නම් එහෙම දැහැ දැහැ 100ක් තියෙනවා. තට්ටුවෙන් තට්ටුවට එකින් එකට යන්න පුළුවන් කිව්වොත් 100 දැහැන්නට යන්නත් පුළුවන් කිව්වොත් ඒක. අපිට අපූර්වට තේරුම් ගන්න පුළුවන් සටුවකට ගියා සටවට අනි අධිෂ්ඨාන ඊට ගියා. ඊළඟට අධිෂ්ඨානය කර ගියා යන්න පුළුවන් ඉහ
마음을 다듬어 익혀 두면, 익힌 대로 몇 층이든 갈 수 있습니다. 누가 jhāna가 백 가지 있고 층에서 층으로 하나씩 갈 수 있다고 하면, 백 번째 jhāna까지도 갈 수 있다고 하면 그렇게 됩니다. 마음을 굳혀(adhiṭṭhāna) 그 층에 가고, 또 마음을 굳혀 다음으로 올라갈 수 있습니다.
ඈ ඒක දැන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් දැක්ක මනෝ ලෝකයකට යම. දැන් මේවා ගැලවීමට ගන්න ඕනේ අපි ඇස් අඩවන් කරගන්න ඕනේ. පියාගන්න නැතුව මෙලොව පෙනෙන ගාන්න ඇස් අඩවන් කරෙන්න මේ දෙහ සමාදියට ඇස් තදින් පියාගත්තට පස්සේ තමයි කෙලින්ම අර සමාධියට යන්නේ.
예, 본 것은 마음의 세계로 가는 것입니다. 이런 것에서 벗어나려면 눈을 반쯤 감아야 합니다. 완전히 감지 말고 이 세상이 보일 만큼 반쯤 감아야 합니다. 그런 samādhi에서는 눈을 꽉 감으면 곧바로 그 samādhi로 들어갑니다.
තින් පියවක් නැතුව ඇස් ස අඩවන් කරගන්නවා. අඩවන් කරගෙන යන් තම මේ ලෝකේ පේන ගානට තියාගන්න. තමා ඉදිරිය වටමටාව යන්තමට අඩුවනට පේනවා. ඒ ගානට ඇස් තියාගෙන ඉවලක් නම් මේක වලාගෙන යනවා. ඒ වගෙන යනකොට අපි යන්න ගියාහම අපිට දැනෙනවා යන්න යන්නේ අර සමාධියටයි.
꽉 감지 않고 눈을 반쯤 감습니다. 반쯤 감아 이 세상이 겨우 보일 정도로 둡니다. 자기 앞과 둘레가 반쯤 겨우 보입니다. 그 정도로 눈을 두고 가면, 우리가 그쪽으로 갈 때 그 samādhi로 가고 있다는 것을 알아차리게 됩니다.
ධ්යානය කය සති එහෙනම් කයේ සුවයක් දැකලා කයේ නිදහස් සුවයක් දැකලා කයේ සුවයට මතුවෙලා ඉන්නවා එතකොට පගෙන යනකොට අත්හැරී නොවැලී මිදී යාමක් මිසක් වෙන කොහරටවත් යාමක් මෙතන නැහ.
jhāna는 몸과 함께입니다. 그러니 몸의 편안함을 보고, 몸의 자유로운 편안함을 보며, 몸의 편안함에 떠올라 있습니다. 그렇게 가다 보면 놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남이 있을 뿐 다른 어디로 가는 것이 여기엔 없습니다.
ආර්ය දැහැන්න ස්වභාවය ඒකයි. ලෝකේ අසාරත්වයක් දකිනකොට කොහේ යන්නද? මොනවා කරන්න මොනවද කරන්න එන්න එන්න ඇඟ ලිහිල් වෙලා යනවා. සැහැල්ලු වෙලා යනවා. අන්න සැහැල්ලු භාවයට පත් කරන්නේ දැන් තද ඇඟ තද වෙන්නේ මොනවාහරි මේ ලෝකේ යමක් කරන්න හිතම මේ ලෝකේ කොන්ට කිසිම දෙයක් නැහැ. විවේකය ආ විවේක සුරේ හිතට ගන්නකොටම ඒක නිදහස් වෙනවා. අන්න පස්සද්ධිය සැහැල්ලු වෙනවා.
ariya jhāna의 성질이 그것입니다. 세상의 실속 없음을 볼 때 어디로 가겠습니까? 무엇을 하겠습니까? 갈수록 몸이 풀리고 가벼워집니다. 몸이 굳는 것은 이 세상에서 무언가를 하려고 마음먹을 때입니다. 이 세상에 붙잡을 것은 아무것도 없습니다. viveka의 즐거움을 마음에 품는 순간 마음이 자유로워집니다. 바로 passaddhi, 가벼워짐입니다.
පස්සති කිව්වේ සැහැල්ලුව. අන්න සැහැල්ලුව නිසා මොකද වෙන්නේ? අර සුඛය මතු වෙලා එනවා. ඊදහස් ප්රීතියයි සුඛයයි මතු වෙනවා සැහැල්ලුවට ප්රීති මනස්ස කායෝ පස්සද්ධිය දැන් මොන ප්රීතියද මේ එන්නේ අල්ල ගත්තොත් ගිනි අත්හැරියොත් නිදහස්
passaddhi란 가벼움입니다. 그 가벼움 때문에 어떻게 되는가? sukha가 솟아납니다. 자유로운 pīti와 sukha가 솟아납니다. ‘pītimanassa kāyo passambhati’, 마음에 pīti가 있으면 몸이 가벼워집니다. 이제 어떤 pīti가 오는가? 붙잡으면 불타고, 놓으면 자유롭습니다.
අත්හැරීම නිදහස් බව දකිනකොට වැටහෙනකොට විශාල මානසික ප්රීතියක් එනවා. මට ඇත්ත ලැබුණානේ. අත්රපුවහම නිගින්නේ නැත්තේ. අල්ල ගත්තොත් නිගිනි. මේක අත්දැකීමට මේක පේනවනේ. එහෙනම් අත්රපු හාමන නිවන. ඒ නිවන් මග වැඩෙනකොට අත්හැරිය අත්හැරී ගිහි නිදහස් වෙන මානසිකත්වය තමන්ට වැටහෙනකොට නිවී යනවා සැනසී යනවා කියලා විශාල ප්රීතියක් ඇති වෙනවා. අන්න ප්රීතිය මනස කායෝ පස්සද්ධ
놓아 버림이 자유임을 보고 알게 될 때 커다란 마음의 pīti가 옵니다. ‘나는 진실을 얻었구나.’ 놓아 버리면 불타지 않고, 붙잡으면 불탑니다. 이것이 경험으로 보입니다. 그렇다면 놓아 버린 만큼이 nibbāna입니다. 그 nibbāna의 길이 자랄 때, 놓고 놓아 자유로워지는 마음이 드러나면 식고 편안해진다는 커다란 pīti가 생깁니다. 바로 ‘pītimanassa kāyo passambhati’입니다.
තියෙනවා. එතකොට මේ මස්ලේ කයත් එක්කම සියලුම හිත කය දෙකම සැහැල්ලුවට පත් වෙනවා. අන්න ඒවා පස්සද්ධය කියලා. පස්සද්ධ කායෝ සුඛන්දය කියලා. අන සැහැල්ලුන්නා වූ කායකත්වය වෙලයි සුළුවේ පටන් ගන්නේ. සුඛිනෝ සමාධියති. ඒ සුඛය තමයි අවශ්ය සමාධිය කරා ගෙනියන්නේ. චතු ධ්යානට යනකම්ම ගෙනිහිල්ලා ඒ සුවේම ගිහිල්ලා නම් ආලෝකය මතු කරලා ආලෝකය නිදහස් ස්වභාවයට පත් කරලා නිදහස් සුවේ ඉක්මාවගිය නිදහසට පත් වෙනවා. එතකොට ආලෝක ස්වභාවය දැය වෙනවා. ඉතින් ඒ ක්රමයට සුරු කරගන්න ඕනේ.
그러면 이 살과 피의 몸과 함께 마음과 몸 둘 다 가벼워집니다. 그것을 passaddhi라 합니다. ‘passaddhakāyo sukhaṃ vedeti’, 가벼워진 몸으로 sukha가 시작됩니다. ‘sukhino cittaṃ samādhiyati’, 그 sukha가 필요한 samādhi로 이끕니다. 넷째 jhāna까지 이끌어, 그 sukha로 빛을 일으키고, 빛을 자유로운 성질로 만들어, 자유로운 편안함을 넘어선 자유에 이릅니다. 그때 빛의 성질이 느껴집니다. 그런 방식으로 익혀야 합니다.
ඉතින් මොකද කරන්න දෙයක් නැහැ. දැන් මේවා සෑහෙන කට්ටිය දීලා තියෙනවා මේ සමාධිය ගිහිල්ලා ඒ සමාධි වලට ගිහිල්ලා හොඳ දෙනෙක් ඒකම තමයි දෙහැනගියගේ ඉන්නවා. එතන අත් සමාපත්තියම ලැබුවා කියලා. අන්න ඒ හතරම පං ඉතින් අත්ත සමාපත ලැබුවා නම් පංචාභිඥා ලැබේවා. ක්රම ක්රමෙන් හරි ටික ටික හරි. ලැබුණාද කියලා බලන්න ඕන
어쩔 수 없습니다. 이런 것을 꽤 많은 사람들이 가르쳐 왔고, 그 samādhi에 들어간 좋은 사람들이 그것을 jhāna라 여기고 있습니다. 거기서 aṭṭha samāpatti를 다 얻었다고 합니다. aṭṭha samāpatti를 얻었다면 pañcābhiññā를 얻었어야 합니다. 차츰차츰이라도, 조금씩이라도. 얻었는지 보아야 합니다.
මේ පිතක්ක විචාර ප්රීති සුඛ ඒකගතාය ධ්යාන පහ එකින් එක ඒවාය ස්වභාවය. දැන් විතක්ක විචාර නෙමෙයි තියෙන්නේ සවිතක්ක සචාර. දැන් විතර්ක විචාර ප්රීති සුඛ ඒකග්ගතා කියලා තමයි මේ කියන්නේ.
vitakka, vicāra, pīti, sukha, ekaggatā, 다섯 jhānaṅga 하나하나의 성질입니다. 그런데 여기 있는 것은 vitakka, vicāra가 아니라 savitakka, savicāra입니다. vitakka, vicāra, pīti, sukha, ekaggatā라고 하는 것이 이것입니다.
සවිතක්කං සවිචාරං විවේකජං ප්රීති සුඛ ඒකග්ගතා සහිතං පඨමජ්ජානං සවිතක්ක සවිචාර ඒකෙන් යුද්ධ දිවේකයෙන් හටගත් ප්රීතිය ඇති, සුඛය ඇති ඒකග්රතාවය මිත්යන්නා වූ ධ්යානංග පහ තමයි ප්රථම ධ්යානයේ ධ්යානංග පහ. එහෙනම් සවිතක්ක සවිචාර ප්රීති සුඛ ඒකග්ගතා මෙන්න මේ කියන ටික තමයි ප්රථමධ්යානයේ ධ්යානංග.
‘savitakkaṃ savicāraṃ vivekajaṃ pītisukhaṃ ekaggatā sahitaṃ paṭhamajjhānaṃ’. savitakka, savicāra를 갖추고, viveka에서 생겨난 pīti가 있고 sukha가 있으며 ekaggatā를 갖춘 다섯 jhānaṅga가 첫째 jhāna의 다섯 jhānaṅga입니다. 그러니 savitakka, savicāra, pīti, sukha, ekaggatā, 이것들이 첫째 jhāna의 jhānaṅga입니다.
විතක්ක විචාර කියලා හිතන් කියන්නේ කාම කාම සංකල්පනා ව්යාපාද සංකල්පනා විංසා සංකල්පනා කියනවා. මේ සංකල්පනා තුනට කියනවා විතක්ක විචාර. අව්යාපාද සංකල්පනා, අවිහිංසා සංකල්පනා, නික්කම්ම සංකල්පනා කියන තුනට කියනවා සිතක්ක සවිචාර.
vitakka, vicāra란 kāma saṅkappa, vyāpāda saṅkappa, vihiṃsā saṅkappa를 말합니다. 이 세 가지 생각을 vitakka, vicāra라 합니다. avyāpāda saṅkappa, avihiṃsā saṅkappa, nekkhamma saṅkappa 세 가지를 savitakka, savicāra라 합니다.
දැන් කාම සංකල්පනාවක් ආවොත් ඒ සංකල්පනාව සවිතක් නෙමෙයි විතක්ක. සවිචාර නෙමෙයි විචාර. දහම් සංකල්පනාවක් ආවොත් ඒක අව්යාපාදයි. අවිහිංසයි නෙක්කම්යි. කාරණා තුනෙන්යි. එහම් දහම සංකල්පනාවක ඉන්නවා නම් දහම් සංකල්පනාවට හිත ගොඩන්නගෙනකොට සතයි. ඒ දහම් සංකල්පනාවේ හසල වන සවිචාර. මේ ලෝක අනාතයි නිවනමනාතයි.
kāma의 생각이 오면 그 생각은 savitakka가 아니라 vitakka입니다. savicāra가 아니라 vicāra입니다. dhamma의 생각이 오면 그것은 avyāpāda, avihiṃsā, nekkhamma, 이 세 가지에 해당합니다. dhamma의 생각에 있다면, dhamma의 생각에 마음이 세워질 때 그것이 savitakka입니다. 그 dhamma의 생각에 머무는 것이 savicāra입니다. ‘이 세상은 의지처가 없고 nibbāna만이 의지처다.’
එහෙනම් අල අපි රාගයට අයිති නැති, ද්වේශයට අයිති නැති, මෝහයට අයිති නැති. නැත්නම් ව්යාපාදයට අයිති නැති, හිංසා පීඩාවලට අයිති නැති ඒ වගේම කාමයට අයිති නැති. අදහස් හක් තමයි මෙතන ගත්තේ ලෝක අනාථයි, නිවන වනාතයි.
그렇다면 여기서 받아들인 생각은 rāga에 속하지 않고, dosa에 속하지 않고, moha에 속하지 않는, 또 vyāpāda에 속하지 않고, 해침과 괴롭힘에 속하지 않으며, kāma에도 속하지 않는 생각입니다. ‘세상은 의지처가 없고 nibbāna만이 의지처다.’
ඕකට කාමත් නෑහ, ව්යාපාදත් නෑහැ, විහිංසත් නෑ. එහෙනම් ඔතන තියෙන්නේ අව්යාපාද අවිහිංසා නෙක්කම පැත්තට ගෙනියන අන්න අදහස වචන වලක් ඒ කින්න අදහස තේරුම් අරන්නම් මේක කියාගෙන යනකොට අන්න සවිතක්කාර කියන්නේ ඔය දෙක. එතකොට මොකද වෙන්නේ? ලෝකය අල්ල ගත්තහම තිබිච්ච දාහය බලාින් දැඩි එහක් කලා නිවන් ශාන්තිය අත්හැරී නිදහස් ශාන්තිය හිත පිහිට අන්න හිත පිහිට තමන්ටම දැනින්න පටන් ගන්නවා. ලෝක අනාථයි නිවනම නාතයි කියලා
여기에는 kāma도 없고 vyāpāda도 없고 vihiṃsā도 없습니다. 그러니 여기 있는 것은 avyāpāda, avihiṃsā, nekkhamma 쪽으로 이끄는 생각입니다. 그 말의 뜻을 이해하며 이것을 되뇌어 갈 때, 그것이 savitakka, savicāra 두 가지입니다. 그러면 어떻게 되는가? 세상을 붙잡을 때 있던 뜨거움이 물러나고, nibbāna의 고요, 놓아 버림의 자유로운 고요에 마음이 자리 잡습니다. 마음이 자리 잡는 것이 스스로 느껴지기 시작합니다.
ගන්නවා. ලෝක අනාථයි නිවනම නාතයි කියලා භාවනා කරගෙන යනකොට අනාථ ලෝකයෙන් අත්හරිලා නිදහස් වෙන ආකාරය තමන්ටම වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා. නිවී සැනසිදන්න ස්වභාවයෙන් හිත පිහිටින හැති. එතකොට ගතට අනුකූල වෙන්න පටන් ගන්න. අන්න එතකොට අපිට එතන ලැබෙනවා නිරාමිස ප්රීතියක්.
‘세상은 의지처가 없고 nibbāna만이 의지처다’라고 명상해 가면, 의지처 없는 세상을 놓아 버리고 자유로워지는 모습이 스스로 드러나기 시작합니다. 식고 편안해지는 성질에 마음이 자리 잡습니다. 그러면 몸에도 맞아들기 시작합니다. 그때 거기서 nirāmisa pīti를 얻습니다.
පංචකාම ප්රීතියක්නේ. පංචකාමය නිදහස් වුනාම මැති වෙන්නාූ එක්තර විශාල ප්රීතියක්. ඇතිනම් නිදහස් ප්රීතියක්. ඒ නිදහස් ප්රීතිය නිසා මේ ශරීරයේ නිදහස් සේ කරාගෙන යනවා. මෙන්න මේ නිදහස් සුවේ කරාගෙන ගෙන යනකොට මූලික අවස්ථාව මුළු ශරීරය අස්සක් මුල්ලක් නෑ. විශාල සුවයකින් තෙමි ගිහිල්ලා ඉන්න නිදහස් සුවයකින්.
pañcakāma의 pīti가 아닙니다. pañcakāma에서 자유로워질 때 생기는 커다란 pīti, 말하자면 자유의 pīti입니다. 그 자유의 pīti 때문에 이 몸에 자유롭게 퍼져 갑니다. 이 자유로운 편안함이 퍼져 갈 때 처음 단계에서는 온몸이 구석구석 빠짐없이 커다란 편안함, 자유로운 편안함으로 적셔져 있습니다.
ඒ අත්දැකීම ලබලා එක දැකගන්න. අන්න එතකොට ඒ සුවයට නිදහස්භාවයට එකඟ වෙලා. ඒ හිත විහිදෙන්නේ නැතුව එතනම විහිල්ලා ඉන්නවා ස්ථිර වෙලා. ඉන්න පුළුවන්. එකපාර ඉන්න බැහැ. ඕක පටන් ගන්නකොට විදි කොටනාව වාගේ මතුවෙලා ගෙවිලා යනවා. විනාඩියක් විතර මතුවෙලා ඊට පස්සේ ගෙවිල යනවා. විනාඩි දෙකක් තුනක් තිලා ගෙවිලා යනවා. ඊට පස්සේ දවසක කරනකොට ආය හරයක් විනාඩි හතරක් පහක් තිල හැවිලා යනවා. බොහොම ගිහිල්ලා හනම් රෑ ගනන් තියාගන්නත් පුළුවන් වෙනවා. ඊට පස්සේ අධිෂ්ඨාන කරලා ඉන්නත් පුළුවන් වෙනවා. කල්
그 경험을 얻어 그것을 보십시오. 그러면 그 편안함, 그 자유로움과 하나가 되어 마음이 흩어지지 않고 거기 단단히 머물 수 있습니다. 한 번에 머물 수는 없습니다. 처음에는 번개처럼 떠올랐다 지나갑니다. 일 분쯤 떠올랐다 지나갑니다. 이삼 분 머물다 지나갑니다. 그 뒤 어떤 날에는 다시 사오 분 머물다 지나갑니다. 많이 닦으면 몇 시간이고 둘 수도 있게 됩니다. 그 뒤에는 마음을 굳혀 머물 수도 있게 됩니다.
අධිෂ්ඨාන කරලා ඉන්නත් පුළුවන් වෙනවා. කල් යනකොට හරියන්න. ඇසුරු කරන්න ඕන භාවිතා කරන්න ඕනේ. බොහෝකොට ඇසුරු කරන්න ඕනේ කර්මස්ථාන ඒ විදිහට ඉදා කරනකොට තමයි ඒවා හුරු වෙලා ඉන්නේ. එතකොට තමයි දැහැන් තුළ ප්රථම ධ්යාන තුළ බොහෝ වෙලා ඉන්න පුළුවන්. අධිෂ්ඨාන කරගෙන ඔය ක්රමයට හුරු කරගන්න ඕනේ. ලැබුනට පස්සේ ඉතින් සතර හුරු තියෙන අයට හුඟක් ලේසියෙන් එක ඉක්වනින් හුරු වෙලා ඇනවා. ඉතින් මෙහෙම
시간이 가면서 갖추어집니다. 가까이하고 닦고 많이 해야 합니다. kammaṭṭhāna를 그렇게 닦아 갈 때 익숙해집니다. 그때 jhāna 안에서, 첫째 jhāna 안에서 마음을 굳혀 오래 머물 수 있습니다. 그런 방식으로 익혀야 합니다. 얻은 뒤에는, 네 가지에 익숙한 이들에게는 아주 쉽게 금방 익숙해집니다.
එක ඉක්වනින් හුරු වෙලා ඇනවා. ඉතින් මෙහෙම එතකොට දැන් අපි ධ්යානය දැනගන්නත් ඕනේ සමාධිය තේරුම් ගන්නත් ඕනේ. ඔය එක ජාතිය සමාධි වලට දෙහැන්තියා රවට්ටනවා. ඒකයි වෙලා තියෙන්නේ. ඒ නිසයි ඔය වගේ අදහස් වලට එන්නේ.
그러니 jhāna도 알아야 하고 samādhi도 이해해야 합니다. 그런 종류의 samādhi로 jhāna라고 속입니다. 그것이 지금 벌어진 일입니다. 그래서 그런 생각들이 나오는 것입니다.
එතකොට මේ නිරාමිස ප්රභ ප්රීතියයි නිරාමිස සුවයයි නකොට ඒකතා කිව්වේ එකක් අග්ර කරගන්නවා. ඒක අග්ගතා ඒකතා මොනවද අපි අග්රහ කරගන්නේ ඒක අපි දහම් දැකට පස්සේ මේ ලෝකයේ තිබෙනිමාන වෙන්න සියලුම රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියලා ගත්තා. ඇහැ, කන, දිවනාසය, ශරීරය රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ආදි වශයෙන්ම ඒ ඉද ගත්තා. මේ කිසිම දෙක මට හිත අල්ලන්න දෙයක් නැහැ. අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියලා තේරුම් ගත්ත අර තම තමන්ට බෞද්ධත්වය යථාබෝධයදී අග්ර කරගන්න එකක් වෙනවා. මොකක්ද අපිට අග්රහ කරගන්න තියෙන්නේ? අතහැරීම, නොවැල්ම මිදීම හැර තවත් අග්රහ කරන්න එකක් තියෙනවා. දැන් අග්රහ කරන්න තියෙන ඒක නිවන.
이 nirāmisa pīti와 nirāmisa sukha가 있을 때 ekaggatā란 하나를 가장 높은 것(agga)으로 삼는 것입니다. 우리는 무엇을 가장 높이 둡니까? dhamma를 본 뒤 이 세상에 있는 모든 것을 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa로 받아들였습니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸과 형상, 소리, 냄새, 맛, 감촉으로 받아들였습니다. 이 가운데 어느 것도 내 마음이 붙잡을 것이 없습니다. anicca, dukkha, anatta라고 이해한 불자에게는 yathābodha 안에서 가장 높이 둘 하나가 생깁니다. 우리가 가장 높이 두어야 할 것은 무엇입니까? 놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남 말고 무엇을 가장 높이 두겠습니까? 가장 높이 둘 그것이 nibbāna입니다.
අන්න ඒකාග්රතාවය බෞද්ධයන්ගේ ඒකාග්රතාවය නිවන. අත්හැරීමට, නොවැල්මට, මිදීමට හිත පිහිටනවා. අන්න නිවන මුල් කර පිහිටියව් හිත විසිරෙන්න තැනක් නෑ. මොනවා අල්ද? අතහැරීමම,ම නොල්ම වදීම කියන තැන ලෝකයත් එක්ක සම්බන්ධයක් නැති. නිසා ලෝකයේ නිදහස් වෙච්ච තැන හිත පිහිටනවා. ඒවා නිවන හිත පිහිටනවා. නිවන් ස්වභාවය අනුවත් ඊට ගැලපෙන තැන හිත පිහිටෙනවා. අන්නනිවන් නිවන් වටහාගත්ත කෙනාට හිත පිහිටන්නේ නිවනට නිවන නෙමෙයි.
그것이 ekaggatā입니다. 불자의 ekaggatā는 nibbāna입니다. 놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남에 마음이 자리 잡습니다. nibbāna를 바탕으로 자리 잡은 마음은 흩어질 곳이 없습니다. 무엇을 붙잡겠습니까? 놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남이라는 자리는 세상과 관련이 없기에, 세상에서 자유로워진 자리에 마음이 자리 잡습니다. nibbāna에 마음이 자리 잡습니다. nibbāna의 성질에 따라 그에 맞는 자리에 마음이 자리 잡습니다. nibbāna를 이해한 사람의 마음은 nibbāna에 자리 잡지만, 마음이 nibbāna인 것은 아닙니다.
ඒකතාවය. නැත්නම් හිත තුළ උපේක්ෂාවට පත්වෙලා හින් හිත හිතෙනවා. යන්න සෙනක් නැ. විසිරෙන්න සෙනක් නැහැ. ඇදිලා යන්න සෙනක් නැහැ. ඇදිලා යන හැමතැනම අනිච්චයි දුක්ඛාය අනත්තක් කියලා දැකලා ඒ සියල්ලෙන්ම නිදහස් වුනාම නිදහස් මානසිකත්වයක් ඇති වෙනවා. අන්න ඒ නිදහස් මානසිකත්වය තමයි ඒකාග්රතාවයෙන් අපි හිත නිවැර දැක්කහම පිහිටන්නේ.
그것이 ekaggatā입니다. 또는 마음 안에서 upekkhā에 이르러 마음이 머뭅니다. 갈 곳이 없습니다. 흩어질 곳이 없습니다. 끌려갈 곳이 없습니다. 끌려갈 모든 곳을 anicca, dukkha, anatta로 보고 그 모두에서 자유로워지면 자유로운 마음이 생깁니다. 그 자유로운 마음이 바로 ekaggatā로, 우리가 마음을 바르게 보았을 때 자리 잡는 것입니다.
මෙන්න මේ ස්වභාවය වෙන්නේ නිශ්චලයි. දැනීම් සහිතයි. විසිරීම නෑ. ඒකීයයි. මානසිකත්වය දුවන්නේ නැහ. මෙන්න මෙබඳු ස්වභාවයක හිත හිටෙනවා. ඒ හිත හිටන්නේ මොකක්ද? රාගයට හේතු වෙන, ද්වේශයට හේතු වෙන, මෝහයට හේතු වෙන දහම් වල අතහැරීම නිසා, නොවැලීම නිසා, මිදීම නිසා. ඊට පස්සේ බිහිදිරෙන්න තැනක් නැහ. කුමක් හොයාගෙන යන්නද? යන්න තැනක් නැත්නම් නිච්චලව තියෙන්නේ. අන්න ඒ නිච්චලතාවයට කියනවා ඒකග්රතාවය.
이 성질은 고요하고 앎이 있습니다. 흩어짐이 없고 하나입니다. 마음이 내달리지 않습니다. 이런 성질에 마음이 머뭅니다. 그 마음이 머무는 것은 무엇 때문인가? rāga의 원인이 되고, dosa의 원인이 되고, moha의 원인이 되는 것들을 놓아 버리고, 들러붙지 않고, 벗어났기 때문입니다. 그 뒤에는 흩어질 곳이 없습니다. 무엇을 찾아가겠습니까? 갈 곳이 없으니 고요히 있습니다. 그 고요함을 ekaggatā라 합니다.
අරමුණක් කරා වඩනවා නම් අපේ හිත කිහින්න අරමුණක් තියෙනවා. ඒක ලෞකික ලෞකික දෙයක්. එක්කෝ පටයි එක්කෝ අලයේ එහෙම නැත්නම් එහෙම නැත්නම් ගින්න එහෙම නැත්න ඒක වර්ණ මොනවා හරි අපි අල්ලගත්ත මේ ලෝකේ මතක සහෙනවා හිටපු වදා ඒවා අල්ලගත්තොත් හිත එතන පිහිට
어떤 대상을 향해 닦는다면 우리 마음이 머물 대상이 있습니다. 그것은 세속의 것입니다. 천 조각이든, 불이든, 색깔이든, 우리가 붙잡은 이 세상의 무언가를 붙잡으면 마음이 거기 자리 잡습니다.
එහි ඒ ඔක්කොම අනිච්චයි දුක්ඛයි අනත්තයි අල්ලගන්න නැත්නම් හිත පිහිටවන්න වටිනාදයක් නැහ කියලා දැනගත්තනම් නොවටිනාදය හර හිත පිහිටෙනවා කියලා ඊළඟ විදිහ
그 모두가 anicca, dukkha, anatta이고 붙잡을 것이 없다, 마음을 둘 만한 값진 것이 없다고 알았다면, 값진 것 없는 데에 마음이 자리 잡는다는 것이 다음 방식입니다.
එහෙනම් බෞද්ධය නොවටිනාදයක් හැරි වචන රෝග හිත පීරන්න වචනවා එයා රෝග නැහැ කියලා දකිනවා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එහෙනම් මොකද වෙන්නේ? එහෙනම් පුහුණේ පිහිටවන්න. හිතේ පිහිටවන්නයි බැහැ. හිතක් වරෙන්න. එහෙනම් මොකේ පිහිටවන්න අන්න නිදහස් වෙලා.
그러면 어떻게 되는가? 그러면 빈 곳에 자리 잡게 하는가? 마음 안에 자리 잡게 할 수도 없습니다. 그러면 어디에 자리 잡게 하는가? 자유로워져서입니다.
විසිරිච්ච ස්වභාවයෙන් නිදහස් වුනහම කර්ම ඵලේදී යම්කිසි චිත්ත වේගයක් හටගන්න නෑ ආ ඒ හටගන්න චිත්ත වේගය තුළ විසිරෙන තැනක් නැති නිසා එහම තියෙන්නේ.
흩어진 성질에서 자유로워지면 업의 결과로 어떤 마음의 충동도 생기지 않고, 생겨나는 마음의 충동 안에서도 흩어질 곳이 없기 때문에 그렇게 머무는 것입니다.
ඇයි බලහත්තාරෙන් ගොඩන එකක් නෙමෙයි හිත තරහ බලවේගයෙන් ගැනීම හොරනවාගන්න.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපි උපන් හිත කියනවා ඒක අපි සසර ගමන ිදී මිදිහෙත් වෙලා මනුස්සයෙක් වෙලා පෙරභලාවූ යම්කිසි සංඛාරයක් නිසා ඒකෙන් ජනිත වෙච්ච මේ ලෝකය යම්කිසි ආකාරයෙන් හටගත්ත විඤ්ඤාණ
우리가 타고난 마음이라는 것은, 우리가 saṃsāra를 돌다 사람이 되어 이전에 지은 어떤 saṅkhāra 때문에 거기서 생겨난, 이 세상에 어떤 식으로 생겨난 viññāṇa의...
ස්වභාවයක් ආගම් පිරිස් වලින් පාට අයින් වෙනහ අර කර්ම විපාකය හදන්නාවූ කිවැලලා හදනවා විගතන සභස් කරන දිච දේ චිත්තංස කියන්න ඒ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ආරම්මණ විජානං ලස්සනං චිත්තං කිව්වේ ඒ අරමුණු දැනෙන බව ලක්සන තියෙනවා. ආවොත් අරමුණක් දැනෙනවා. මොකෙටද දැනෙන්නේ අන්න ඒ දැනෙන ස්වභාවයට තමයි කිව්වේ සිද්ධ. ඉතින් ඒ අරමුණු දැනෙන ස්වභාවයට කොයිද මයගියඑන්නේ පෙර කවයේදී මේ භවයක් ඇති කරන හදාගත්තා වූ සිතක් හටගැනීමකට අවශ්ය කරන වැඩපිලක් කරලා තිබ්ච නිසා. ඒක ක්රියාකාරීත්වය ඵලයක් වශයෙන්. විද්යාමාන හිත තමයි අර එරූ. අන්න ඒ ස්වභාවයට තමයි මේ හිත පිහිටන්නේ.
‘ārammaṇa vijānana lakkhaṇaṃ cittaṃ’, 대상을 아는 것이 특징인 것이 citta라고 했습니다. 대상이 오면 대상을 압니다. 무엇으로 아는가? 그 아는 성질을 citta라 했습니다. 그 대상을 아는 성질은 어디서 오는가? 이전 생에서 이 생을 일으키는, 마음이 생겨나는 데 필요한 일을 해 두었기 때문입니다. 그 작용의 결과로 드러나는 마음이 그것입니다. 바로 그 성질에 이 마음이 자리 잡습니다.
ඉතින් යන්නේ ඒ ස්වභාවයට පිහිටනම් ලෝකේ අසාර නම් අල්ලන්න දෙයක් නැත්නම්. ඇහැ පිළිබඳ හිත පිහිටන්නත් නැහැ. රූප පිළිබඳ හි පිහිටන්නත් නැහැ. කන පිළිබඳත් නැහැ සද්ද පිළිබඳත් නැහැ. නාසය පිළිබඳත් නැහැ, ගන්ධ පිළිබඳත් නැහැ, දිව පිළිබඳත් නැහැ, රස පිළිබඳත් නැහැ. කය පිළිබඳත් නැහැ, පහස පිළිබඳක් නැහ. මනසින් ඕවාගෙන හොයෙන පැත්තෙත් නැහ. ඒ වගේම එබඳු මානසිකත්වයෙක් නෑ. න් ඔය ටික අහක් වුනා ඇලීමෙන් තොර වුනා වූ ස්වභාවයක
그러니 그 성질에 자리 잡는다면, 세상이 실속 없고 붙잡을 것이 없다면, 눈에 대해서도 마음이 자리 잡지 않고 형상에 대해서도 자리 잡지 않습니다. 귀에도 소리에도, 코에도 냄새에도, 혀에도 맛에도, 몸에도 감촉에도 자리 잡지 않습니다. 마음으로 이것저것 찾아다니는 쪽에도 없습니다. 그런 마음도 없습니다. 그것들이 떨어져 나가 들러붙음에서 벗어난 성질에...
සබස්සවර කියන ස්වභාවයක් තියෙනවා මානසිකත්වය විසිරු නැති අවස්ථාව විසිරින් දෙනක් නැති නිසා. හතක් කිව්වේ අන්න ඒකයි. ඒ එතකොට හිත හිතෙන් හිතකිමින් එතන පිහිනවා. හැබැයි හිතේත් ඇලිලා නැ.
pabhassara라는 성질이 있습니다. 흩어질 것이 없기에 마음이 흩어지지 않은 상태입니다. 앞서 말한 것이 그것입니다. 그때 마음은 마음 안에 머뭅니다. 하지만 마음에도 들러붙어 있지 않습니다.
අලකුලේ උඩ තියෙන වගර බිංදුවොලේ නොවැඩි අලකුලේ උඩම මේ තියෙනවා වාගේ හිතට ඇලෙන්නේ නැති දෙන්න හිත තියෙනවා. මෙන්න මේ ස්වභාවයක් තමයි අර ඒකාග්රතාවයට මතුවෙන්නේ.
연잎 위의 물방울이 연잎에 들러붙지 않고 연잎 위에 그대로 있듯이, 마음에 들러붙지 않는 마음이 있습니다. 이런 성질이 ekaggatā로 드러납니다.
මේකේ ස්වභාවය එකින් එක ඒකින්න ප්මධ්යයන්ට තට වඩක් දෙපිය ධ්යායනය සුද්ධයි. එහෙම එකින් එකට සුද්ධ වෙලා අන්තිම පබස්සර මිතම් භික්ඛවේ චිත්තං කියන්න අරිහතුුන් වහන්සේගේ චුද්ධ ස්වභාවය එතන දැනගන්න වෙනවා. අන්න අපිට අග්රහ කරගන්න තියන්නේ එකම දේ ඔන්න ඔච්චරයි. නිවන අග්ර කරගත්තා ඒක අග්රතාවය භාවනා අරම
이 성질은 하나하나 첫째 jhāna보다 둘째 jhāna가 더 맑습니다. 그렇게 하나씩 맑아져 마지막에 ‘pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ’이라는 arahant의 맑은 성질을 거기서 알게 됩니다. 우리가 가장 높이 둘 것은 오직 그것뿐입니다. nibbāna를 가장 높이 두는 것, 그것이 ekaggatā 명상의 대상입니다.
ඒ අරමුණු නිවන නිවන කියන්නේ රාගක්ෂය
그 대상인 nibbāna, nibbāna란 rāgakkhaya입니다.
තියෙන බව දැන ඔව්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් එතකොට හිත තියෙනවා කියලා දැනගත්තාම හිත නිවන නෙමෙයිනේ
그러면 마음이 있다고 알게 되면, 마음은 nibbāna가 아니지요.
බව
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් දැන් තියෙන බව දැනෙනකොට ඒක නිවන නම් නිවන නමින් ලෝකයේ පැනුව නේද නාම ධර්මයක්නේ පවතින්නේ චිත්ත ධර්මයක්
예, 있다는 것이 느껴질 때 그것이 nibbāna라면, nibbāna라는 이름으로 세상의 것을 내세우는 것 아닙니까? 그것은 nāma dhamma, 곧 citta dhamma로 있는 것입니다.
චිත්ත චෛතසික රූප නිබ්බාන හතරක් තියෙනවනේ. එහෙනම් චිත්ත පැනුවොත් නිවන කියලා කියන්නේ නිබ්බාන වලට පනවන්නේ මොකක්ද චිත්ත චෛතික රූප ලෞකිකයි. නිබ්බාන ලෝකෝත්තරයි. ඉතින් චිත්තයක් නිබ්බාන කියලා පැනෙව්වොත් ගැලපෙනවද? චිත්ත නිබ්බාන වෙන්නේ කොහොමද?
citta, cetasika, rūpa, nibbāna 네 가지가 있지요. 그러면 citta를 nibbāna라고 내세우면 nibbāna에는 무엇을 내세우겠습니까? citta, cetasika, rūpa는 lokiya이고 nibbāna는 lokuttara입니다. 그런데 어떤 citta를 nibbāna라고 내세우면 맞겠습니까? citta가 어떻게 nibbāna가 되겠습니까?
පෙර මට යම්කිසි දෙයක් දකිනකොට රාග අරමුණක රාග අදහස් පහළ වෙනවා. දැන් යථාබෝධය නිසා මම සිහි කරලා බැලුවොත් දැන් එහෙම වෙනවද? දැන් වෙන්නේ නැ. අන්න නිවන රාගක්ව නිබ්බානක් පෙර මට ගහනකොට බිනකොට තරහ එනවා. දැන් ඉනවද ඒ වගේ දැන් එන්නේ නැ. ඉස්සර ආවද? ඉස්සර ආවා. එහෙනම් මොකක්ද වුනේ? දැන් නැ. අන්න ද්වේශක් වේවා නිබ්බානා. දැන් නිවන කිව්වේ හිතක්ද? දැන් ඉස්සර පිලිපිට දැන් නෑහ කියන එක නේද නිවන කිව්ේ? ඉස්සර රාගය තිබුණා දැන්නේ නැහ. අන්න නිවන දැන්න දැන්නේ නෑ. නැති ස්වභාවය වැටහුනේ නැත්ත වැටහුණා.
전에는 무언가를 볼 때 rāga의 대상에 rāga의 생각이 일어났습니다. 이제 yathābodha 때문에 제가 돌이켜 보면 지금도 그렇게 됩니까? 지금은 되지 않습니다. 그것이 nibbāna, rāgakkhaya nibbāna입니다. 전에는 누가 때리거나 욕하면 화가 났습니다. 지금도 그렇게 옵니까? 지금은 오지 않습니다. 예전엔 왔습니까? 왔습니다. 그러면 무엇이 일어났습니까? 지금은 없습니다. 그것이 dosakkhaya nibbāna입니다. 그러면 nibbāna란 마음입니까? 예전에 있던 것이 지금은 없다는 것, 그것을 nibbāna라고 하지 않았습니까? 예전에 rāga가 있었는데 지금은 없습니다. 그것이 nibbāna입니다. 없는 성질, 없다는 것이 드러난 것입니다.
එහෙනම් නිවන වැටහෙන්නේ නැත්තේ න් නිවන වැටහෙනවා. නිවන වැටහෙනවා නිවන කියන හිතක් නෑ. නිවන නමුත් පෙර මට මෙහෙම ගිමි තිබුණා රාගිමි තිබුණා. දැන් රාග දාගය නෑ. නැති බව ඉතුරු විතර වැටහෙනවා. අන්න ඉතුරු වෙච්ච හිත ලෞකිකයි. රාග රාගක් සේවෙච්ච හිතක් තියෙනවා. ඕකට එනවා අසංඛතාච ධාතු.
그러면 nibbāna는 드러나지 않는 것입니까? 아니, nibbāna는 드러납니다. nibbāna가 드러나지만 nibbāna라는 마음이 있는 것은 아닙니다. 다만 예전에 이런 불길, rāga의 불길이 있었는데 지금은 rāga의 뜨거움이 없습니다. 없다는 것만 남아 드러납니다. 그 남은 마음은 lokiya입니다. rāga가 다한 마음이 있습니다. 여기에 asaṅkhatā dhātu가 옵니다.
අසංඛතා ධාතු කියන්නේ අසංඛත නෙමෙයි. අසංඛත කියන්නේ සකස් නොකරන හරි ඒවත් නිවන. අසංකතන නිවන. අසංකතා ධාතු කියන්නේ නිවන කියලද හිතාගෙන අසංකත කියන්නේ සකස් කරන්නේ නෑ කියන එකයි. ඒව රාගය නිසා සකස් කරනවා රාගික හැඟීම. රාගික සිතිවිලි රාගාගික ක්රියා සකස් කරනවා. රාගික කතා සකස් කරනවා. දැන් ඒවා සකස් කරන්නේ නෑ.
asaṅkhatā dhātu란 asaṅkhata가 아닙니다. asaṅkhata란 지어지지 않은 것, 그것은 nibbāna입니다. asaṅkhata는 nibbāna입니다. 그런데 asaṅkhatā dhātu를 nibbāna라고 생각하고들 있습니다. asaṅkhata란 짓지 않는다는 뜻입니다. 전에는 rāga 때문에 rāga의 느낌을 지었습니다. rāga의 생각, rāga의 행위를 짓고, rāga의 말을 지었습니다. 이제는 그것들을 짓지 않습니다.
පෙර සකස් කළාන්න නොදන්න අවිද්යාව. දැන් අවිද්යාව තුළ දුරු වෙන්න දැන් රාග, ද්වේශ, මෝහ හැතිවෙලි ක්රියාව සකස් කරන්න වෙනවා. අන්න අඩ අ අඩුවෙලා ගිය හරි. එතකොට රාගයෙන්, ද්වේශය, මෝහයෙන් හිතෙ ක්රියා බලන් සකස් කරන්න නම් ඊට පෙර ඒක අවිද්යාවෙත් තීරනවා. අවිද්යාව අවිද්යාව හැටියට දැ කරලා විද්යාවේ හිට පීවුවහම ලෝකයේ යථාබෝධය හිටුවහම අසාර ලෝකය මොනවට මම ඇලෙන්නද? මොනවට ගැටෙන්නද? මොනවට මුලා වෙන්නද? මොනවා හොයාගෙන යන්නද? අන්න ධර්මාවබෝධය. ඒ ධර්මාවබෝධය හිතට එනකොට පෙර තිබුණා නම් යම්කිසි සකස් කිරීමක්. රාග, ද්වේශ, මෝහයන්ගේ සකස් කිරීමක්. දැන් රාග, ද්වේශ, මෝහයන්ගේ සකස් කිරීමක් ඒ හිතේ නෑ. අන්න ඒ චිත්ත ධාතුව කියනවා අසංකතා ධාතුව.
예전에 지은 것은 모르는 상태, 곧 avijjā 때문입니다. 이제 avijjā가 걷히면서 rāga, dosa, moha로 행위를 짓는 것이 줄어들었습니다. rāga, dosa, moha로 마음의 행위를 짓는 것은 그 앞서 avijjā에서 정해집니다. avijjā를 avijjā로 알아 없애고 vijjā에 마음을 세우면, 세상에 대한 yathābodha가 서면, 실속 없는 세상에서 무엇에 들러붙겠습니까? 무엇에 부딪히겠습니까? 무엇에 미혹되겠습니까? 무엇을 찾아가겠습니까? 그것이 dhamma의 깨달음입니다. 그 깨달음이 마음에 올 때, 예전에 있던 짓기, rāga, dosa, moha의 짓기가 이제 그 마음에 없습니다. 그 citta dhātu를 asaṅkhatā dhātu라 합니다.
සකස් නොකරන චිත්ත ධාතුව. අන්න අසංඛතා ධාතුව කියන ඒකත්. ඒකත් නාම ධර්මයක්. ඒකත් හිතක්මයි. හැබැයි ඒ හිතේ ස්වභාවයක් තියෙනවා මතු උප්පත්තියට සම දේවල් ඒ හිත හදන්නේ. අන්න ඒකේ වෙනස. එතකොට හිත නිවන නෙමෙයි. ඒ තත්වයට පත් වුනේ පෙර යමක් තිබිලා දැන් නැති නිසා. පෙර යමක් හටගන්න ස්වභාවයක් තිබිබෙනි. මොනවද රාග, ද්වේශ, මෝහ හටගන්න ස්වභාවයක්. දැන් ඒ ස්වභාවය මේ හිතේ නැහ. රාග, ද්වේශ, මෝහ හටගන්නවා නම් තමයි සසර ගමනක් හදන්නේ. එහෙනම් මේ හිත සසර ගමනක් හදන්නේ. එහෙනම් මේක තමයි අන්තිම හිත නම් අරිහත් ඵල චිත්තය.
짓지 않는 citta dhātu, 그것이 asaṅkhatā dhātu입니다. 그것도 nāma dhamma입니다. 그것도 마음입니다. 하지만 그 마음에는 앞으로의 태어남에 맞는 것을 짓지 않는 성질이 있습니다. 그것이 차이입니다. 그러니 마음이 nibbāna인 것은 아닙니다. 그 상태가 된 것은 예전에 있던 것이 지금 없기 때문입니다. 예전에는 무언가 생겨나는 성질이 있었습니다. 무엇이? rāga, dosa, moha가 생겨나는 성질입니다. 이제 그 성질이 이 마음에 없습니다. rāga, dosa, moha가 생겨나야 saṃsāra의 길을 짓습니다. 그러니 이 마음은 saṃsāra의 길을 짓지 않습니다. 이것이 마지막 마음이라면 arahatta phala citta입니다.
ඒ හිතේ අපි ඉන්න බැහැ. ඒ අපි දැන් අපිට වැටහිලා තියෙන්නේ සුද්ධ චිත්තය කිව්වට අරිහත් ඵලයට පත් වුනාහමයි ඒ සුද්ධම චිත්තිය වැටහන්නේ. ඊට මෙහාදී අර අකම්පරභාවයෙන් චිත්ත ස්වභාවය වැටහෙනවා. ඒක සියලු ආකාරය සර්වප්රකාරයෙන් රාගය, ද්වේශය, මෝහය ඉඳිලා නැහ.
그 마음에 우리는 머물 수 없습니다. 우리에게 드러난 것을 맑은 마음이라 하지만, arahatta phala에 이르러서야 그 가장 맑은 마음이 드러납니다. 그 이전에는 흔들리지 않는 성질로 마음의 성질이 드러납니다. 그것은 모든 면에서 완전히 rāga, dosa, moha가 끊어진 것은 아닙니다.
ඒ වුනාට අර දැඩි හරිය ගිනිගන්න හරියාලා යන්නේ. අන්න ආර්ය ප්රථම ධ්යානය තුළ රාග අනුසයෙන් තොරයි. අනාර්ය ප්රථම ධ්යානය රාග අනුසය සහිතයි. අන්න ඇතින වෙනස. අනුසය තියෙනවා නම් අරමුණක් ආපුගම දැහැ ගන්නවා. අන්න ඇතිවෙන.
하지만 그 거센, 불붙는 부분이 줄어 갑니다. ariya의 첫째 jhāna에는 rāga anusaya가 없습니다. ariya가 아닌 이의 첫째 jhāna에는 rāga anusaya가 있습니다. 그것이 차이입니다. anusaya가 있다면 대상이 왔을 때 불이 붙습니다. 그렇게 일어납니다.
ඒ නිසා අනාර්ය දැහැනක් වදාපු කෙනාට තමයි අර උඩියන කොට ආකාශයෙන් ගියා. අර කදියක් කියනට අහලා නැත්නම් ඉස්ත්රියගේ හඬක් අහලා පවා ඒ හරට ඇදෙනවා ගියේ කාගේ සහිත අනුසේති වෙච්ච නිකන්. අන්න අනුව සයනය කරනවා. අනුව නිදාහත්නවා ඒක. අවශ්ය කරන ආපුගහම ටක්්ගාලා දකිලා එනවා. ඒකයි සිද්ධ වෙන්නේ. ඉතින් ඒක තමයි අනුසය කියන්නේ. ඒ රාග අනුසය තියෙනවා අනාර්ය දැහැුවල.
그래서 ariya가 아닌 jhāna를 얻은 사람은 앞서 말했듯 날아서 허공을 가다가 노랫소리를 듣거나 여인의 목소리만 들어도 그쪽으로 끌려 내려갔습니다. 잠들어 있던 rāga anusaya 때문입니다. anusaya란 따라 누워 있는 것, 따라 잠들어 있는 것입니다. 맞는 것이 오면 단번에 깨어 일어납니다. 그것이 일어나는 일입니다. 그것을 anusaya라 합니다. 그 rāga anusaya가 ariya가 아닌 jhāna에 있습니다.
ඔව් නිවනේ නිවන මුල් කරගෙන ලැබෙන දැහැට රාග අනුසය බිඳගෙන යන්නේ. මේ අනුසය ඒක රාගයන් බැඳෙන්නේ නෑ අදහස ආවට ඒ කියන්නේ සද්දය ආවට රාගික සද්දයක් ආවට රාගික දර්ශනයක් දැක්කට ඒකෙන් කුස කරන ටිකක් නෑහ එතනදි යථාභෝධය නිසා බිදි අනුසය විදිලා. අන්න එතොල්ලන් ලැබෙන්නා වූ ධ්යානයක් තියෙනවා මේක තමයි ආර්යං ප්රථම ධ්යානය. අරම අනාර්ය දැහැ. ආර්ය සථම ධ්යානය තුළ රාග අංශයෙන් තොරයි. ආර්ය චතුරා ධ්යානය අවිද්යා අනුසයෙන් තොරයි. ආර්යයින්ගේ චතුරා ධ්යානය කියන එක ඉහසම අරිහත් ඵලයත් එක්කෙන එකක්.
예, nibbāna를 바탕으로 얻는 jhāna에서는 rāga anusaya가 부서져 갑니다. 이 anusaya가 부서졌으니 생각이 와도, 소리가 와도, rāga를 일으키는 소리가 와도, rāga를 일으키는 광경을 보아도 그것으로 rāga에 묶이지 않습니다. 거기서는 yathābodha 때문에 anusaya가 부서졌습니다. 그런 이들이 얻는 jhāna가 있으니 그것이 ariya 첫째 jhāna입니다. 저것은 ariya가 아닌 jhāna입니다. ariya 첫째 jhāna에는 rāga anusaya가 없습니다. ariya 넷째 jhāna에는 avijjā anusaya가 없습니다. ariya의 넷째 jhāna는 곧바로 arahatta phala와 함께하는 것입니다.
එතකොට අනික් අයට අනාර්ය පැත්තෙ වැඩනට අනාර්ය පෘථග්ජන පැත්තට යන එකක් නෙමෙයි ඒක. එතකොට ඒ නිසා ආර්යයන්ගේ චතුරය ආර්ය කියන සෝතාපන්න, සකෘදාගාමී, අනාගාමී අරිහත් තියෙන මේ හතර දෙනාම ආර්ය කොටසට ලැබෙනවා. ආර්යයන්ට ලැබෙන්නා වූ ධ්යානයක් එනවා නම් එයාගේ යම් අනුසයක් මිදහැරියක්ද ඒ මට්ටමත ඒකේ අනුසය නැ.
그러니 다른 이들이 ariya가 아닌 쪽으로 닦는 것, ariya가 아닌 puthujjana 쪽으로 가는 것과는 다릅니다. ariya란 sotāpanna, sakadāgāmī, anāgāmī, arahant이며, 이 네 부류가 모두 ariya에 속합니다. ariya에게 jhāna가 온다면, 그가 어떤 anusaya를 벗어났든 그 수준에서는 그 anusaya가 없습니다.
එතකොට තදංග විස්කම්බන සමුච්ඡේද ඔන්න ඔතෙන්නට ක්රමක් ක්රමය හිඳිලා යනවා. එතකොට සමුච්ඡේදක් ප්රහාණය වෙනවා. සහමුලින්ම බිදිලා යනවා ඒක යථාබෝධයට හැබැයි ඵලය ලැබෙන්නේ නැත්තේ පටිපස්සද්ධි නිස්සරණ කියලා තව දෙකක් වෙන්න ඕනේ ප්රහාණ දෙකක් තදංගප්රහණ විස්කම්භ ප්රහාණ සමුච්චේද ප්රහාණ පටිපස්සදි ප්රහාණ නිස්සරණ ප්රහාණ කියලා. පස්සේ ආකාරයකින් මේ කෙලෙස් පහවෙලා යන්නේ.
그러면 tadaṅga, vikkhambhana, samuccheda, 이런 차례로 끊어져 갑니다. 그러면 samuccheda pahāna가 됩니다. yathābodha로 뿌리째 부서집니다. 하지만 phala를 얻지 못하는 것은 paṭipassaddhi와 nissaraṇa라는 pahāna 두 가지가 더 있어야 하기 때문입니다. tadaṅga pahāna, vikkhambhana pahāna, samuccheda pahāna, paṭipassaddhi pahāna, nissaraṇa pahāna, 이 다섯 방식으로 kilesa가 떨어져 나갑니다.
එහෙනම් දහම් අවබෝධයෙන් මේ ලෝක අනාථායි නිවනම නාසය කියන්නේ නිවන මුල් කරගෙන ලෝකයේ ලෝකයේ ආදීනව දකිමින් නිවන ආනිසංස දකි වඩනකොට සමුච්ඡේද ප්රහාණය වෙවී යනවා. කෙලෙස්ලා යනවා. නැවත මතුවෙන්නේ නැති වෙන්නේ. ඉතින් ආර්ය මාර්ගය තුළ තදංගප්රහාණයයි ලෝකයාගේ තදංගප්රහාණයයි දෙකක්.
그러니 dhamma를 깨달아 ‘세상은 의지처가 없고 nibbāna만이 의지처다’라는 것은, nibbāna를 바탕으로 세상의 ādīnava(허물)를 보고 nibbāna의 ānisaṃsa(이로움)를 보며 닦을 때 samuccheda pahāna가 되어 갑니다. kilesa가 떨어져 나가 다시 일어나지 않게 됩니다. ariya magga 안의 tadaṅga pahāna와 세상 사람들의 tadaṅga pahāna는 서로 다릅니다.
ආර්යයන්ගේ විස්කම්පනා ප්රහාණයයි ලෝකයාගේ විස්කම් ප්රහාණය දෙකක්. සමාධ නෑ. ආර්යන්ගේ සමුච්ඡේද ප්රහාණය තියෙන සමුච්චේ ප්රහාණයක් අනාර්යට නෑ. හැබ සමුච්ඡේද අප්රහාණයට පත් වුනත් මාර්ග ඵල ඵලය ලැබුවේ නෑ ත ඵලය ලබන අවස්ථා මාර්ගක්ෂණයේදී පටිපස්සදි ප්රහාණයත් පරක්ෂණයේදී නිස්සරණ ප්රහාණයක් ලැබුවනම සම්පූර්ණයි. අන්න මාර්ග ඵලය සම්පූර්ණය වෙලාව.
ariya의 vikkhambhana pahāna와 세상 사람들의 vikkhambhana pahāna도 다릅니다. 같지 않습니다. ariya에게 있는 samuccheda pahāna는 ariya가 아닌 이에게는 없습니다. 그런데 samuccheda pahāna에 이르렀어도 magga phala를 얻은 것은 아닙니다. phala를 얻는 순간, magga 찰나에 paṭipassaddhi pahāna를, phala 찰나에 nissaraṇa pahāna를 얻으면 완전합니다. 그것이 magga phala가 완성되는 때입니다.
සංඛාර උපේක්ෂා ඥානය කියන මට්ටමට හිත වැඩිලා සමුච්ඡේද ප්රහාණයෙන් නවතිනවා. අන්න ඊට පස්සේ එතනින්මේ මාර්ගඵල චිත්ත වීතිය හටගත වෙලා. අන්න චිත්තක්ෂණයේදී මාර්ග චිත්තක්ෂණයේදී පටිපස්සී ප්රහාණයක් ඒ වගේම මේ පලක්ෂණේදී මේ නිස්සරණ ප්රහාණයක් තියෙන්නේ. මේ මතුවෙලා යනවා. අන්න එතකොට ප්රහාණ පහම සම්පූර්ණයි. උන්වහන්සේට කවදාවත් සසර ගමට හිතු වෙන මාතෘයක්වත් නෑ.
saṅkhārupekkhā ñāṇa라는 수준까지 마음이 닦여 samuccheda pahāna에서 멈춥니다. 그 뒤 거기서 바로 magga phala의 citta vīthi가 일어납니다. 그 찰나, magga citta 찰나에 paṭipassaddhi pahāna가, phala 찰나에 nissaraṇa pahāna가 있습니다. 이것이 드러납니다. 그러면 다섯 가지 pahāna가 모두 완성됩니다. 그분에게는 saṃsāra의 길로 이끄는 것이 조금도 결코 없습니다.
ඒ නිසා තදංග විස්කම්න සමුච්ඡේද කියන මේ තුන තුළින් ආර්යයන්ගේ කෙලෙස් නැතිවීමක් වෙනවා. දහම දකිනකොට තදංගප්රහාණය වෙනවා. ඉස්සෙල්ලාම. ලෝකයත් එක අරමුණක ඉන්නකොට තදංගප්රහාණය වෙනවා. කාරණා දෙකක් තදංගප්රහාණය කාලයක් යනකොට කෙලෙස් විස්කම්පනය වෙලා යා. ආර්යයන්ගේ ධර්මයට අනුකූල ඒක වෙන්නේ. ආර්ය ධර්මය අනාර්යයන්ට අනාර්ය අදහසකින් තමයි විස්කම්භය කරන්නේ. අනාර්යන්ග හරියට බොහොම බහල. ඔය මොහොතේ ආපහු කැඩනවාද දන්න ආර්යෝ විස්කම්භ කළොත් එහෙම යථාපෝ දේ කරගත්තේ. ඒක නැවත අය ඒ විස්කම්ණය පාව මහා බලවත් යථාපෝදය පූර්ණය වෙන ආර්යට සමුච්ඡේද ප්රහාණයක් වෙනවා.
그러니 tadaṅga, vikkhambhana, samuccheda 이 세 가지를 통해 ariya의 kilesa가 없어집니다. dhamma를 볼 때 맨 먼저 tadaṅga pahāna가 일어납니다. 세상과 함께 한 대상에 있을 때도 tadaṅga pahāna가 됩니다. 시간이 지나면 kilesa가 vikkhambhana, 곧 눌려 억제됩니다. 그것은 ariya의 dhamma에 맞게 일어납니다. ariya가 아닌 이들은 ariya가 아닌 생각으로 억제합니다. 그들의 것은 아주 거칠어서 언제 다시 깨질지 모릅니다. ariya가 억제하면 yathābodha로 한 것입니다. 그 억제가 거듭되어 아주 힘센 yathābodha가 완성되는 ariya에게 samuccheda pahāna가 일어납니다.
සහමුලින්ම ඉපරිලා යනවා මුලින්ම හැබැයි ඵලය ලබන ආසනයට පත් වෙලා හිම පේසාඥානය ඵලය ලබන වෙලාවේදී පටිපස්සද්ධ නිස්සන්න කියන ප්රහාණ ඒ චිත්ත වී විදියට හම්බවෙනවා. මෙන්න මේ විදිහ ආර්යයන්ගේ මාර්ගඵල ලැබීම සහ ධ්යාන ලැබීම.
뿌리째 뽑혀 나갑니다. 하지만 phala를 얻는 자리에 이르러, phala를 얻는 때에 paṭipassaddhi, nissaraṇa라는 pahāna를 그 citta vīthi로 만납니다. 이렇게 ariya의 magga phala 얻음과 jhāna 얻음이 이루어집니다.
ඉතින් මෙතන්දි ආර්ය චතුර ධ්යානයට පත්වෙන්න පුළුවන් සෝවාන් සකෘදාගාමී යත. අර කියන්නා වූ අර මේ සංඛාර උපේක්ෂා ඥාන කියන මට්ටමට හිතලා තමයි එතෙන් තියෙන්නේ. ඉතින් එතනදි තදංග විස්කම්න සමුච්ඡේද කියනකින් තෙන්නේ වැඩිලා ඉන්නවා. ක්රමක් කරන මොත මනස ප්රගුණ ගත්තොත් ධර්ම අවබෝධය දක්තනම් ප්රඥාදික නම් ඒ අර කර්මස්ථානය වරණ වෙලාවත් සදසං කරපහන. මට මේ ලෝකෙම වැඩක් නැහැ. ඒ අදහස එනවා. හැබැයි ටිකක් වෙලා නිකන් ඉන්නකොට ආයසරයක් අර වැඩක් නෑහ කියපු ලෝකය ඇසුරටත් යනවා. ඒකත් තියෙනවා.
여기서 ariya 넷째 jhāna에는 sotāpanna, sakadāgāmī 등도 이를 수 있습니다. 앞서 말한 saṅkhārupekkhā ñāṇa의 수준까지 마음이 닦였을 때입니다. 거기서 tadaṅga, vikkhambhana, samuccheda로 닦여 있습니다. 차례로 마음을 익혀 dhamma를 깨달아 지혜가 날카로우면, kammaṭṭhāna를 닦을 때 ‘나에게 이 세상은 쓸모없다’는 생각이 옵니다. 그러나 잠시 가만히 있으면 다시 그 쓸모없다던 세상을 가까이하게 됩니다. 그런 일도 있습니다.
කර්මස්ථානය වගේදී වැඩක් නෑහ කියලා එනවා. ඔය වැඩක් නෑහැ වැඩක් නෑහ කියලා කර්මස්ථානය දින දින වඩාගෙන යනකොට ඊට පස්සේ කර්මස්ථානය අහක් වෙලා හිටපුමත් වැඩක්ම නැහැනේ. ඒ අදහසෙම නතර වෙලා යනවා. අන්න විස්කම්භය වුණේ. ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? හිත තුළට නැගෙන්නෙම නැ තත්ත්වයට පත් වෙනවා. කොච්චර අදහස් වෙන්න හැදුවත් ඒක හදන්නේ නැහැ. සමුච්ඡේද ප්රහාණය වුණා. අන්න ඒ වෙලාවට සංඛාරයන්ගේ උපේක්ෂාවට පත් වෙනකොට ඔය මට්ටමෙ. එතකොට මේ සංඛාර වෙහෙසක් දුකක් කිය දැක්ක වෙලාවට සැප දුකයි කියලා දැක්ක අවස්ථාවෙනවා.
kammaṭṭhāna를 닦을 때 ‘쓸모없다’는 생각이 옵니다. ‘쓸모없다, 쓸모없다’ 하며 kammaṭṭhāna를 날마다 닦아 가면, 나중에는 kammaṭṭhāna를 떠나 있을 때도 ‘정말 쓸모없구나’ 하는 생각에 머물게 됩니다. 그것이 vikkhambhana가 된 것입니다. 그 뒤에는 어떻게 되는가? 마음 안에 아예 일어나지 않는 상태가 됩니다. 아무리 생각을 지으려 해도 지어지지 않습니다. samuccheda pahāna가 된 것입니다. 그때 saṅkhāra에 대한 upekkhā에 이르면 그 수준입니다. 그러면 saṅkhāra를 피로이고 괴로움이라고 본 때, 즐거움(sukha)을 괴로움(dukkha)이라고 보는 상태가 됩니다.
සැපෙහි උපේක්ෂාව වෙනවා. සැප දුකයි කියලා දකින වෙලාවේ කියන්න. පටිපස්සද්ධය නිස්සරණ දෙකට එනවා. සැප දුක නම් නිවන සැපයි. ලෝකේ දුකයි. ලෝකේ මෙච්චර කල් සැපයි කියලා හිටපු ඒවා එකපාර දුකයි කියලා වැටහෙන්නේ නැහැ. සැපයි සැපයි කියන ඒවා අන්ත සැප මධ්යස්ථ වෙනවා. සැපයි සැපයි කිපිය වටිනාකම අඩුවෙලා යනවා මුලදි මුලදී භාවනා වඩන්න වඩන්න සිද්ධ වෙන්නේ ඒකයි. වටිනාකම අඩු වෙලා අඩු වෙලා කියලා හටම් අන්තිමට මොකද කරගන්නේ මේ සැපයි කියනවා. අන්තිමට ගිහිලානම් සැපයි කියන මධ්යස්ථායි කියලා එනවා. තිබුණත් එකයි නැතත් එකයි.
즐거움에 대한 upekkhā가 됩니다. 즐거움을 괴로움이라고 보는 때에 paṭipassaddhi와 nissaraṇa 두 가지에 이릅니다. 즐거움이 괴로움이라면, nibbāna는 즐거움이고 세상은 괴로움입니다. 세상에서 이제껏 즐거움이라 여긴 것들이 한 번에 괴로움으로 드러나지는 않습니다. 즐겁다 즐겁다 하던 것들이 지극한 즐거움에서 중간이 됩니다. 처음에는 즐겁다던 것의 값어치가 줄어듭니다. 명상을 닦을수록 일어나는 일이 그것입니다. 값어치가 줄고 줄어서 마침내 즐겁다 하던 것이 그저 중간이라고 여겨집니다. 있어도 그만, 없어도 그만입니다.
අන්න එහෙම අවස්ථාව. අන්න එතකොට සංඛාරයන්ගේ උපේක්ෂාවක බැහැලා තියෙන්නේ. තිබුනොත් දුකයි කියලා දකින මොහොතක් එයා. අන්න මාර්ග ඵලය ලබන මොහොත ඒ කොයි මොහොතේ හරි. ඒක තිබුනහම ඒක තියෙන දුකක් දකිනවා. එච්චර කල් සැපයි කියන ගිහිල්ලා පිලා මධ්යස්ථ වෙලා තිබිලා. ඔය මොහොතක හරි දකිනවා. මධ්යස්ථාවේ ඉක්මවාගිහින් දුකක් හැටිය. දකිනකොටම පටිපසද නිසා කියන එක මාර්ග ඵලය පූර්ණ වෙනවා. අන්න එයා තමයි සැප දුකයි කියලා කියා දැක්කේ. එහෙනම් ආර්යයන්
그런 상태입니다. 그때 saṅkhāra에 대한 upekkhā에 들어서 있는 것입니다. 그러다 그것이 있으면 괴로움이라고 보는 순간이 옵니다. 그것이 magga phala를 얻는 순간입니다, 어느 순간이든. 그것이 있을 때 있는 괴로움을 봅니다. 그때까지 즐겁다 하던 것이 중간이 되어 있었는데, 어느 순간 중간을 넘어 괴로움으로 봅니다. 보는 바로 그때 paṭipassaddhi, nissaraṇa로 magga phala가 완성됩니다. 그 사람이 바로 즐거움을 괴로움으로 본 사람입니다.
දුකයි කියලා කියා දැක්කේ. එහෙනම් ආර්යයන් වහන්සේලා ආර්යයන් අතර මේමේ අරිහත්තුන් වහන්සේ තමයි. ලෝකයා කියන සියලුම පංචකාම සැප කියන ඒවා පංචකාම දුක කියලා දැකලා තියෙන්නේ. එතන්ට යනකම්ම අනික් අය දැකලා තියෙන්නේ ඒ මට්ටම් වල දුක. ඒක මධ්යස්ථතාවයක්. එක රජනවා. සැප සැපයි කියන එක සැප නැත්තේ නෑ. හැබැයි කියන තරම් මහ ලකට එල්ලෙන්න සැපක් ඒක. නෑ කියලාම මම කියන්නෙත් නැහැ. අන්න එහෙම එක අවස්ථාවකට
그러니 ariya 가운데서도 arahant께서 세상 사람들이 즐거움이라 하는 모든 pañcakāma를 pañcakāma의 괴로움으로 보신 분입니다. 거기에 이르기 전까지 다른 이들은 그 수준에서의 괴로움을 본 것입니다. 그것은 중간 상태입니다. 즐거움이 즐거움이 아닌 것은 아닙니다. 하지만 말하는 만큼 크게 매달릴 즐거움은 아닙니다. 아예 없다고 말하는 것도 아닙니다. 그런 상태에 이릅니다.
එනවා. ඊට අල්ලගෙන මේ අසාධාරණ දැන් සෝතාපන්න ඵලයට පත් වෙච්ච පුද්ගලයා පංචකාම සම්පත්තිය පිළිබඳ යම්කිසි එයාගේ ක්ලේසයන්ගේ බැහැර වීමක් තියෙනවා. සැප කියන ඒවා නෑහ කියලා මම කියන්නේ නැහ. මාත් විඳිනවා. පංචකාම සම්පත්තිය. හැබැයි මේ අසාධාරණකම් කරලාකාරකම් කරලා හින් පව් කරගෙන විඳින්න තරම් වටිනවා දෙයක් ටීති මරණය. අන්න පළවෙනි අවස්ථාව සෝවාන් පුද්ගලයාගේ පංචකාමයන්ගේමේ මට්ටම ඒකයි. අයිුතුකන් අසාධාරණකම් කරලා හිම් අවැඩ කරලා අර ඒ විදිහට මේ ඔය සැප පස්සේ යන්න තරා වටිනා සැපක් මම මේ ලෝකේ දකින්නේ නැහ. මට එහෙම මනවණ රූපයක්, මනවරණ ශබ්දයක් එහෙම එකක් මගේ හිත නැහ. අන්න පළවෙනි අවස්ථාව
그에 따라, sotāpanna phala에 이른 사람은 pañcakāma의 풍요에 대해 kilesa가 어느 만큼 물러나 있습니다. ‘즐거움이 없다고 하지는 않는다. 나도 pañcakāma의 풍요를 누린다. 하지만 부당한 짓을 하고 해로운 짓을 해서 죄를 지으며 누릴 만큼 값진 것은 아니다.’ 그것이 첫째 단계, sotāpanna의 pañcakāma에 대한 수준입니다. ‘옳지 않은 짓, 부당한 짓을 하고 해를 끼치면서 따라갈 만큼 값진 즐거움을 나는 이 세상에서 보지 않는다. 그렇게 마음에 드는 형상, 마음에 드는 소리가 내 마음에 없다.’ 그것이 첫째 단계입니다.
ඊට පස්සේ අනිත් මොකද කරන්නේ? රැස් කරගෙන මගින් ගිරිය ගියා බිඳින්න තර වටිනාකමක් මට වැන්නේ. අන්න දෙවෙනි අවස්ථාව සකෘදාගාමී අවස්ථාව ඔය කාම වස්තුන්ගේ ඇලී ඉන්න තරම් වටිනා දෙයක් මට ඇත්තෙ නැ. හැඟීම ඒ කාම සංඥාවලහත් අල්ලගන්න වටිනා ගන්නේ නෑහ කියලා දකිනවා. ඔය පංචකාමයෝ හරයක් නැති දුක් ගොඩක් කියලා දකිනවා හරිහත් අවස්ථාව. ඉතින් අන්න ඒකයි අවස්ථා හතරයි.
그다음은 어떻게 하는가? 모아 쌓아 누릴 만큼의 값어치가 나에게 없다고 여깁니다. 그것이 둘째 단계, sakadāgāmī 단계입니다. ‘kāma의 대상에 들러붙어 있을 만큼 값진 것이 나에게 없다.’ kāma의 지각을 붙잡을 값어치가 없다고 봅니다. pañcakāma는 실속 없는 괴로움 덩어리라고 보는 것이 arahant 단계입니다. 그렇게 네 단계입니다.
ඉතින් ඉඳ පංචකාමයන් පිළිබඳව ආශ්වාදයන් පිළිබඳ ප්රියමනාපසය එකපාර ඇරෙන එකක් නෙමෙයි. ඇරෙන්නේ ඔ ක්රමයට වටිනාකම ඉස්සෙල්ලා තියෙනවා. පරිහරණය කරන්න වටිනාකමක් නෑහැ. ඒ වස් කරන්න වටිනාකමක් නෑහැ කියලා දකිනවා. ඒවා ආශ්වාද වශයෙන් බුක්ති විඳ ඉඳලා ඉන්න රසවත් කියලා ගන්න වටිනාකමක් නෑහැ කියලා දකිනවා. අන්තිමට ඒක දුකක් කියලා දකිනවා. ඇසුරට ආවොත් ඒක දුක් ගොඩක් කියලා දකිනවා. ඒ අරිහත් වෙන්න. අන්න එහෙමයි ඒ ටික දකින්නේ. ඔය දකින තුළදී එයා දකින යම් මට්ටමක් තියෙනවා නම් එයා ඒ මට්ටමේදී එයා දකිනවා දැන් ආර්යන් ආර්යත්වයට පත්වුන කෙනාට මේ ලෝකයේ බලාපොරොත්තු පැතුනේ නෑ. පංචකාම ප්රාර්ථනා නෑහ. රතන තරා වටින එකක් නෑහ කියලා දැකලා ඉවරයි.
그러니 pañcakāma의 assāda(맛)에 대한 좋아함은 한 번에 풀리지 않습니다. 그런 차례로 풀립니다. 먼저는 값어치가 있다가, 쓸 값어치가 없다, 모을 값어치가 없다고 봅니다. 맛으로 누리며 즐길 값어치가 없다고 봅니다. 마침내 그것이 괴로움이라고 봅니다. 가까이하면 괴로움 덩어리라고 봅니다. 그것이 arahant입니다. 그렇게 그것들을 봅니다. 보는 가운데 그가 보는 어떤 수준이 있다면 그 수준에서 봅니다. ariya에 이른 사람에게는 이 세상에 대한 바람이 없습니다. pañcakāma에 대한 바람이 없습니다. 그만큼 값진 것이 없다고 이미 보았습니다.
ඒ නිසා එයා හැමෙලේම නිවන ස්වෛා දකිනවා. දැන් නිවනට හේතුකාරක වන කර්මස්ථානය වඩනකොට එයා නිවන් සුව පැත්තට බර වෙනවා. අන්න ඒ වර වෙනකොට තමයි ඒකට ගැලපෙන්නා වූ අර විවේකයෙන් ලබලා ප්රීති සුකනගිලා නිවනටම හිටමින් අර ධ්යාන මට්ටම් වලට එන්නේ. අන්න ආර්යන් මට්ටම් ලැබෙන හැටි.
그래서 그는 언제나 nibbāna의 성질을 봅니다. nibbāna의 원인이 되는 kammaṭṭhāna를 닦을 때 그는 nibbāna의 편안함 쪽으로 기웁니다. 그렇게 기울 때, 그에 맞는 viveka에서 얻은 pīti와 sukha와 함께 nibbāna에 머물며 jhāna의 수준에 이릅니다. 그것이 ariya의 수준을 얻는 모습입니다.
ඉතින් යථාදි ප්රඥා පූර්ණ වෙච්ච වෙලාවට ඵලයත් එක්ක ලැබෙනවා. ඵලයට ලැබෙන තමා දැකපු අත්දැකීමම ස්ථිර. ඉතින් අපි දැන් ඔය යන්නේ මෙහෙම වෙන පැත්තක් නේ හැමලේම යන්නේ. ඉතින් මේකේ විශාල පිරිසක් මුලාට පත් වෙලා ඉන්නේ? මොනවා කරන්න තියෙන්නේ.
그러니 yathābodha의 지혜가 완성된 때에 phala와 함께 얻습니다. phala로 얻으면 자신이 본 경험이 확고해집니다. 그런데 우리는 지금 늘 다른 쪽으로 가고 있습니다. 그래서 많은 사람들이 미혹에 빠져 있습니다. 어떻게 하겠습니까?
පස්සද්ධිය සමාධිය අපි දැක වෙනස දක් දැන් ඔතන. පස්සද්ධිය කියලා කියන්නේ නිදහස් භාවයට පත් වෙනවා. සමාධිය කියන්නේ සමයට ඇදිලා හිටෙනවා. නිවන් සමයට ඇදිලා හිටෙනවා කියන එකයි ආර්ය සමාධිය කියන්නේ.
passaddhi와 samādhi의 차이를 이제 거기서 보았습니다. passaddhi란 자유로운 상태가 되는 것입니다. samādhi란 어떤 상태로 끌려가 머무는 것입니다. nibbāna의 상태로 끌려가 머무는 것이 ariya samādhi입니다.
පංච උපාදානස්කන්ධය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ. දන් උපාදානස්කන්ධ පහගෙන මුකුත් ප්රශ්නයක් නැහැ. රූප උපාදානස්කන්ධ, වේදනා උපාදානස්කන්ධ, සංඥා උපාදානස්කන්ධ, සංඛාර උපාදානස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ උපාදානස්කන්ධ කියලා උපාදානස්කන්ධ පහ ඔහො එහෙමයි පෙලා තියෙන්නේ. දැන් මේ සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ, වේදනා, නාම කවුද මේ කොහොමද මෙහෙම කියලා තියෙන්නේ කොහෙද සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ, වේදනා, නාම රූප කියලා මේ විදිහට ස්කන්ධ විග්රහයක් කරපු තැනක් නෑහැ ධර්මය.
Buddha께서는 pañca upādānakkhandha를 설하셨습니다. 다섯 upādānakkhandha에는 아무 문제가 없습니다. rūpa upādānakkhandha, vedanā upādānakkhandha, saññā upādānakkhandha, saṅkhāra upādānakkhandha, viññāṇa upādānakkhandha, 다섯 upādānakkhandha가 경전에 그렇게 나와 있습니다. 그런데 이 ‘saññā, saṅkhāra, viññāṇa, vedanā, nāma’는 누가 어떻게 이렇게 말한 것이며 어디에 있습니까? saññā, saṅkhāra, viññāṇa, vedanā, nāma rūpa라는 식으로 khandha를 분석한 곳은 dhamma에 없습니다.
කොහෙද තියෙන්නේ මේ අවිග්රහ කළා?
어디에 이렇게 분석해 두었습니까?
මම හිතන දැකක් තිය ඔව් ඔව් දෙන්න සංඥා සංඥා විඤ්ඤා වේදනා නාමයි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ දැන් අපිට සිද්ධ වෙනවා ත්රිපිටකය කපලා එයාගේ ඒ කිව්වහම කොටස ඒකට ඇතුගත් කර. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ මොකක්ද පංච උපාදානස්කන්ධය කියන වඑ දේශනා කරපුවහම ඒ ත්රිපිටකයෙන් ඒක අයින් කරලා හට ඉතින් උන්වහන්සේගෙන් ත්රිපිටකයට එකතු කරලා හටම් මේ මහා සාරවච්ච භාෂිතය කියලා දාන්න වෙනවා කියන එකයි මට කියන්න පුළුවන්. වෙන මොනවා කියන්නේ තම තමන්ගේ මතගෙන ඒගොල්ලෝ කියනවා ඒක ඊට පස්සේ මේ ඔය පොතේ තියෙන එක නෙමෙයි හරි මේකයි. දැන් මෙහෙම තම තම තමන්ගේ මත ගන්නවා. ඉතින් ඒ මත කොහොමද සනාස කරන්නේ?
그러면 Tipiṭaka를 잘라 내고 그 사람이 말한 부분을 넣어야 할 판입니다. Buddha께서 pañca upādānakkhandha를 설하신 것을 Tipiṭaka에서 빼고, 그 사람의 것을 Tipiṭaka에 넣어 위대한 핵심 말씀이라고 붙여야 한다는 것, 제가 할 수 있는 말은 그것뿐입니다. 달리 무슨 말을 하겠습니까. 저마다 자기 견해를 내세워 말합니다. 그러고는 책에 있는 것이 아니라 이것이 맞다고 합니다. 이렇게 저마다 자기 견해를 가집니다. 그 견해를 어떻게 입증하겠습니까?
ස්වාමීන් වහන්ස ඒක හොයක් කියලා තියෙනවා ඔව් පොදේ ගොඩාක් ඔව් හරි හරි ඉතින් එහෙම වෙන්න පුළුවන්. ඒ ඒ කියන්නේ එතන ඔබ දැන් ඔව්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් සංඥා සංඛාර විඤ්ඤාණ වේදනා නාම රූප දැන් සංඥා හටගන්නේ මොනව නිසාද අපි ඉස්සෙල්ලා බලමු සංඥා හටගන්න ඉස්සෙල්ලා හේතුවක් නැද්ද දැන් රූප සංඥාවක් ඇති වෙන්න නම් ඊට මුලක් තියෙන්න ඕනේ දැන් සංඥාවක් හටගන්නේ මොන වැනද
이제 saññā, saṅkhāra, viññāṇa, vedanā, nāma rūpa라는 것. saññā는 무엇 때문에 생깁니까? 먼저 봅시다. saññā가 생기기 전에 원인이 없습니까? rūpa saññā가 생기려면 그 바탕이 있어야 합니다. saññā는 어디에서 생깁니까?
ඇස නැමති රූපය නැත්නම්. ඇසට ගෝචර වෙන රූපය නැත්නම්. ඒ දෙකේ ස්පර්ශයක් ආවේ නැත්නම්. ඒ දෙක නිසා හටගත්තා වූ දැනීමක් පහළ වුණේ නැත්නම්. සංඥාවක් මුල් වෙන්න පුළුවන්. එහෙනම් රූපයි වේදනයි දෙවෙනි කරලා සංඥා පළවෙනි කරන්න පුළුවන්.
눈이라는 rūpa가 없다면, 눈에 닿는 형상이 없다면, 그 둘의 닿음이 오지 않았다면, 그 둘 때문에 생긴 앎이 일어나지 않았다면, saññā가 맨 앞이 될 수 있습니까? 그렇다면 rūpa와 vedanā를 둘째로 하고 saññā를 첫째로 할 수 있습니까?
එතකොට කොහොමද මේ සංඥා සංඛාර, විඤ්ඤාණ වලින් ස්කන්ධ පටන් ගන්න හදනකොට සංඥා ස්කන්ධයෙන් පටන් ගන්නේ මොන රටාවෙද
그러면 saññā, saṅkhāra, viññāṇa로 khandha를 시작하려 할 때 saññā khandha로 시작하는 것은 어떤 방식입니까?
දැන් මේ දනවා තවද රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර කියා. යම්තාක් පිළිගන්නා තුරු ජාති දුක නොදැනී නොපෙනී. පටිච්ච සමුප්ප පටිච්ච සමුප්පාද දහම හේතු ප්රත්ය තේරුම් ගත නොහැක. පංචස්කන්ධය පංච උපාදානස්කන්ධය දෙකක් ලෙස නොදැන.
이제 보십시오, rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra라고 하고는 이렇게 적었습니다. ‘받아들이는 한 jāti dukkha가 느껴지지도 보이지도 않음. paṭicca samuppāda의 원인과 조건을 이해할 수 없음. pañcakkhandha와 pañca upādānakkhandha를 두 가지로 알지 못함.’
රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණය අනුවෙන් ක්රමවත් රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණය අනුවෙන් ක්රමවත් කරගන්නා තුළු දුක්ඛ සත්යය අන්දමින් දුක සත්ය අන්දමින් නොවැටහී. පංචස්කන්ධය පංච උපාදානස්කන්ධය දෙකක් ලෙස නොදැන. රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ යනුවෙන් ක්රමවත් කරගන්නා තුරු ආයුෂරයක් කරා රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ වලට දුක සත්යයන් දමින් නොවැටහීම.
‘rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라고 차례로 정리하는 한 dukkha sacca가 제대로 드러나지 않음. pañcakkhandha와 pañca upādānakkhandha를 두 가지로 알지 못함. rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라고 차례로 정리하는 한, 다시 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa에서 dukkha sacca가 드러나지 않음.’
සමුදය කියන්නේ තෘෂ්ණාව නොහොත් සංඛාර බව පෙනේ නැති. දුක නොපෙනෙන්න සත්යය කියන්නේ තෘෂ්ණාව නොහොත් සමුද සත්යය කියන්නේ තෘෂ්ණාව නොහොත් සංඛාර බව දැන් තෘෂ්ණාව නොහොත් සංඛාර කිව්වහම සංඛාරයි තෘෂ්ණාවයි එකක් හැටියටන නිකන්නේ.
‘samudaya란 taṇhā, 곧 saṅkhāra라는 것이 보이지 않음. dukkha가 보이지 않음. samudaya sacca란 taṇhā, 곧 saṅkhāra라는 것.’ 이렇게 taṇhā 곧 saṅkhāra라고 하면 saṅkhāra와 taṇhā를 하나로 여기는 것입니다.
දැන් සංඛාර කියන්නේ මොනවද තෘෂ්ණාව කියන්නේ මොනවද සංඛාරයි තෘෂ්ණාවයි එකක් හැටියට ගන්නේ. එතකොට දැන් නිරෝධ සමාපත්තියට සමවැදිච්ච රහතන් වහන්සේ ඉස්සෙල්ලාම නැවත ආපහු එනකොට ලබන්නේ මොන සංඛාරද? දැ. එතකොට කියනවා මනෝ සංඛාර ඊට පස්සේ කාය සංඛාර ඊට පස්සේ වච සංඛාරමේ ඔව් එන ක්රමය විධක විචාර වච සංඛාර තුන්වෙනි තියෙනවා. එතකොට මේ මනෝ සංඛාර ඉස්සෙල්ලා පටන් ගන්න වේදනා සංඥා මනෝ සංඛාරයි.
saṅkhāra란 무엇이고 taṇhā란 무엇입니까? saṅkhāra와 taṇhā를 하나로 여깁니다. 그러면 nirodha samāpatti에 든 arahant께서 다시 나올 때 맨 먼저 얻는 것은 어떤 saṅkhāra입니까? mano saṅkhāra, 그다음 kāya saṅkhāra, 그다음 vacī saṅkhāra라고 합니다. 예, 그렇게 오는 차례로 vitakka vicāra인 vacī saṅkhāra가 셋째입니다. 먼저 시작하는 mano saṅkhāra는 vedanā와 saññā, 곧 mano saṅkhāra입니다.
එතකොට වේදනා සංඥා ඊට පස්සේ ආශ්වාස ප්රශ්වාසයෝ කාය සංඛාරයි. විතර්ක විචාරයෝ වච සංඛාරයි ඔහොමත් තෝරනවා. එතකොට දැන් මේ මෙතන පෙන්නනවා අරිහතුන් වහන්සේ ඒ සංඛාර තුන් ආකාරය සංඛාර වචය සංඛාර මනෝ සංඛාර කියන තුනට අනුපිළිවෙලින් ආපහු වෙන හැටි පෙළෙනවා. ඉස්සෙල්ලා මනෝ සංඛාර වලට එනවා. ඊට පස්සේ කාය සංඛාරයට එනවා. ඊට පස්සේ වචී සංඛාරට දිහනම් මිලවට එනවා. විද්යාමාන වෙනවා. නිරෝධයෙන් අපහුවෙන හැට සංඛාර කියලා කියන්නේ තෘෂ්ණාව නම් මේ අර නිරෝධයට පත් මහ රහතන් වහන්සේ තෘෂ්ණා දුරු කරලා නැහන නේද? කොහොමද?
vedanā와 saññā, 그다음 들숨날숨은 kāya saṅkhāra이고, vitakka vicāra는 vacī saṅkhāra입니다. 그렇게도 가립니다. 여기서 arahant께서 kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra 세 가지로 차례로 돌아오는 모습을 경전이 보여 줍니다. 먼저 mano saṅkhāra로 오고, 그다음 kāya saṅkhāra로 오고, 그다음 vacī saṅkhāra로 와서 드러납니다. nirodha에서 돌아오는 모습입니다. saṅkhāra가 taṇhā라면, nirodha에 들었던 arahant께서 taṇhā를 없애지 않으신 것이 되지 않습니까? 어떻습니까?
සංඛාර කියන්නේ තෘෂ්ණාව කියලා ගත්තොත් තණ්හක් සබ්බ දුක්ඛං කියන එක කරලා නෑහනේ. ඈ සංඛාර වලට තෘෂ්ණා කියන්නේ නෑහ කියන එක කියන මේ හේතු පෙන්නන්නේ.
saṅkhāra를 taṇhā라고 한다면 ‘taṇhakkhayo sabbadukkhaṃ jināti’를 이룬 것이 아니게 되지요. saṅkhāra를 taṇhā라 하지 않는다는 것, 그 까닭을 이것이 보여 줍니다.
තෘෂ්ණා කියලා කියන්නේ යම් යම් සංඛාරයන් පිළිබඳව ඡන්ද රාගයක් ඇද්ද ඒක උපාදානයයි. උපාදානය කරන්නේ යම් තැනක්ද තණ්හා පත්යා උපාදානස්. යම්කිසි හිතිවිලි ක්රියාව වදන් කියන යමක් ඇට නම් මේවා සංඛාර. මේක කුසල මූලයෙන් හටගන්න ක්රමයක් තියෙනවා. අවිද්යාවෙන් හටගන්න ක්රමයක් තියෙනවා. අවිද්යාවෙන් යම් සංඛාරයක් හටගන්නවා නම් අවිද්යා තුනුනා සම්බන්ධයෙන් හටගන්න.
taṇhā란 어떤 saṅkhāra에 대해 chanda rāga가 있는 것입니다. 그것이 upādāna로 이어집니다. taṇhā paccayā upādānaṃ. 어떤 생각, 행위, 말이 있다면 이것들이 saṅkhāra입니다. 이것은 kusala mūla에서 생기는 방식이 있고 avijjā에서 생기는 방식이 있습니다. avijjā에서 어떤 saṅkhāra가 생긴다면 avijjā와 관련되어 생깁니다.
ඒ සංඛාර කියන ඒවා ඡන්ද රාගයෙන් බැඳුනහම තමයි තෘෂ්ණාව හටගන්නේ. යම් ය සංඛාරයන් පිළිබඳව යම් ඡන්ද රාගයක් ඇටුනා. අන්න ඒක තෘෂ්ණාව. තෘෂ්ණාවයි, සංඛාරයි දෙකක් මිස එකක් නෙමෙයි. ඒ නිසා තමයි කාය සංඛාර, වචීය සංඛාර, මනෝ සංඛාර අරිහතුන් වහන්සේටත් තියෙන්නේ. සංඛාර කියන්නේ තෘෂ්ණාව නම් තෘෂ්ණාව සේකල අරිහතුන් වහන්සේට සංඛාර නැති වෙන්න ඕනේ.
그 saṅkhāra들이 chanda rāga로 묶일 때 taṇhā가 생깁니다. 어떤 saṅkhāra에 대해 chanda rāga가 일었다면 그것이 taṇhā입니다. taṇhā와 saṅkhāra는 둘이지 하나가 아닙니다. 그래서 kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra가 arahant께도 있는 것입니다. saṅkhāra가 taṇhā라면 taṇhā를 다한 arahant께는 saṅkhāra가 없어야 합니다.
එතකොට කොහොමද මේක යතාර්ථය දැන් මේ සියුම් තැන් ගැන මේ මේ පොත් ලියනට මොනවට මේ අදහස් තම තමන්ගේ දැක්කා කියලන ලියන්නේ මේ මම දැන් අරිහත්යට පත් වෙලා ඉන්නේ මම යථාබෝධය ලබලා ඉන්නේ. මම දැක්ක එකයි මෙන්න මේක හරි. ඔහොම ලියාගෙන යනවා. දැන් මේවා ධර්මයට එකක නෑ. ධර්මයට විරුද්ධ වෙනවද? ඒකන වෙලා තියෙන්නේ.
그러면 이것이 어떻게 진실이겠습니까? 이런 미묘한 점에 대해 책을 쓰는 이들이 왜 이런 생각을 자기가 보았다며 씁니까? ‘나는 arahant가 되었다, 나는 yathābodha를 얻었다, 내가 본 것, 이것이 맞다.’ 그렇게 써 나갑니다. 이것들은 dhamma와 맞지 않습니다. dhamma에 어긋나지 않습니까? 그것이 지금 벌어진 일입니다.
ඉතින් ඒකනේ මම කිව්වේ සංඥා වලින් පටන් ගන්න මුලක් තියෙනවා දැක්කොත් එහෙම දැන් රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ ඒතා පිළිගනතාකල් ඒ ක්රමේ දුකෙන් නිදහස් වෙන්න බැහ කියලා. සංඥා මුල් කරලා පිළිගනකොටනේ පුළුවන් වෙන්නේ.
그래서 제가 말한 것입니다. saññā에서 시작하는 바탕이 있다고 보고는, rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa를 받아들이는 한 그 방식으로는 괴로움에서 벗어날 수 없고, saññā를 앞세워 받아들여야 가능하다고 합니다.
සංඥා මුල් කරපු ස්කන්ධයක් කරන්න පුළුවන්ද? රූප වේදනාව ඉස්සෙල්ලා ගන්නේ නැතුව. අපි බලන්න සංඥාවක් අපිට හටගන්න පුළුවන්ද? ඇහැයි, රූපයයි, දෙක, කනයි, ශබ්ද රූපයයි, දිවයි ඒ වගේම රස රූපයයි නාසයයි, ගන්ධ රූපයයි කයයි, පොට්ඨබ්බ රූපයයි මේ ආදී වශයෙන් මේ රූපයන්ගේ සම්බන්ධයක එක ගට්ටනීවීමක් නැතුව පුද්ගලයෙදුරට මතු කරගන්න පුළුවන්ද? යම් වෙලාවක දැනීමක් ස්පර්ශයක් එනවද? හැඩතලයක් මතකයට ගන්න පුළුවන්ද? රූපයක් නැතුව දැන් රූපයක් එහෙම පළවෙනිලා ගලා තියෙන්නේ රූපය. රූපය ඊට පස්සේ ස්පර්ශ කිරීම ස්පර්ශ කරනවා වේදනාව ඉන්න. ඒ වේදනාව නිසා තමයි දැනීම නිසා තමයි මේ හැදයි මේ ආකාර සංඥාව මතු වෙන්නේ. එහෙනම් සංඥාව තුන්වෙනි තැනට මිස සංඥාව පළවෙනි කරන්නේ මොන ධර්මයට අනුවද?
saññā를 앞세운 khandha를 만들 수 있습니까? rūpa와 vedanā를 먼저 두지 않고서. 봅시다, saññā가 생길 수 있습니까? 눈과 형상 둘, 귀와 소리, 혀와 맛, 코와 냄새, 몸과 감촉, 이런 rūpa들의 관계에서 부딪힘 없이 사람에게 saññā를 일으킬 수 있습니까? 어떤 때에 앎과 닿음이 옵니까? rūpa 없이 모양을 기억할 수 있습니까? 맨 먼저 오는 것은 rūpa입니다. rūpa, 그다음 닿음, 닿으면 vedanā가 있습니다. 그 vedanā, 그 앎 때문에 모양과 형태의 saññā가 일어납니다. 그렇다면 saññā는 셋째 자리인데, saññā를 첫째로 하는 것은 어떤 dhamma에 따른 것입니까?
ඉතින් ධර්මයට බහා බලනකොට බහා හිතින්නේ නැ. ඉතින් ධර්මයට බහා බල පලන්න දන්න නැතිකම නිසා උන්වහන්සේලා පට්ඨාන්ත වෙනවා. මොනවා කරන්න ඕන. මහරහතන් වහන්සේලා කිව්වා කරන්න දෙයක් නෑහැ ධර්මානුල පෙන්වාන්න වෙනවා. යථාර්ථය ඒකයි.
dhamma에 견주어 보면 맞지 않습니다. dhamma에 견주어 볼 줄 모르기 때문에 그분들이 뒤섞는 것입니다. 어떻게 하겠습니까. 큰 arahant들께서 말씀하셨듯, 할 수 있는 것은 없고 dhamma에 따라 보여 줄 수밖에 없습니다. 실상이 그것입니다.
චක්ඛුංච පටිච්ච රූපේච උප්පජ්ජති චක්ඛු විඤ්ඤාණං තින්නං සංගති පස්සෝ පස්ස පච්චයා වේදනා, වේදනා පච්චයා තණ්හා තණ්හා පච්චයා උපාදානං උපාදාන පත්යා භව භව පටච්චයා ජාති ජාති පට්ඨයා ජරා මර සෝක පරිදි දුක්ඛ දොම්මනස පා සම්භවන්ත බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ දේශනා කරනකොට එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ නවා පැත්තකදිලා අහගෙන ඉදලා. මහණ ඔය ධර්මය ඇහුවද? ඇහුවා. ඕව නිවන් සාක්ෂාත් කරගන්න අප්රමාදව නිවන් සාක්ෂාත් කරන්න පුළුවන් ඔය කර්මස්ථානය බලන්න සිහි කරන්න. උන්වහන්සේට කර්මස්ථානයක් අදින්න දුන්නා.
‘cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṃ, tiṇṇaṃ saṅgati phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā sambhavanti.’ Buddha께서 이것을 설하실 때 한 bhikkhu가 한쪽에서 부채질하며 듣고 있었습니다. ‘bhikkhu여, 그 dhamma를 들었느냐?’ ‘들었습니다.’ ‘그것으로 nibbāna를 실현하라. 게으르지 않으면 nibbāna를 실현할 수 있다. 그 kammaṭṭhāna를 살피고 마음에 두라.’ 그분께 kammaṭṭhāna를 주신 것입니다.
සෝතංච පටිච්ච සද්දේච උප්පජ්ජති සෝත විඤ්ඤාණං තින්නං සංගති පස්සෝ පස්ස පච්චයා වේදනා යන්නේ රූප වේදනා සංඥා ක්රමයෙක්ට නෙමෙයිද? යන්නේ.
‘sotañca paṭicca sadde ca uppajjati sotaviññāṇaṃ, tiṇṇaṃ saṅgati phasso, phassapaccayā vedanā.’ 이것은 rūpa, vedanā, saññā 차례로 가는 것이 아닙니까?
දැන් ස්වාමීන් වහන්ස රූපි මුකාලා වෙනවානේ වෙනවානේ එන්න අය ඉතින්. ඒකනේ අපිට ඕන හැටියට බණ කියන්න ගිහිල්ලානේ මේ ප්රශ්නය වෙලා තියෙන්නේ එක කෙනාට ඕන හැටියට බණ කියන්න ගිහිල්ලනේ ධර්මයට අනුකූලව විස්තර කරන්න බැරි නිසාන
(청중) 스님, 그런 사람들이 있지요. 우리가 원하는 대로 법문을 하려다 보니 이 문제가 생긴 것이지요. 저마다 원하는 대로 법문하려다 dhamma에 맞게 설명할 수 없어서입니다.
ඒ බෑ වෙනවා ඒක ඔ හයට වුනාම හැම තැටකම් සමාධියෙන්ම ඉන්නවා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් ඔය කතාවට එච්චර දෙයක් නෙමෙයි. බුදුපියාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේදී එක්රා බමුණේ බුදුරජාණන් වහන්සේ ඊළඟට ඇවිදිලා. ආලාර කාලාම කියන තාපසයා පිළිබඳව ලොකු විස්තරයක් කළා. ස්වාමීනි හරි පුදුම සමාධියක් මම දැක්කන්නේ.
그 이야기는 그리 대단한 것이 아닙니다. Buddha께서 계실 때 한 브라만이 Buddha께 와서 Āḷāra Kālāma라는 고행자에 대해 크게 이야기했습니다. ‘세존이시여, 정말 놀라운 samādhi를 보았습니다.’
ආලාර කාලාමයන් වහන්සේ ඒ කියන්නේ කාලාම ආලාර කාලාම නේ කාලාම කියන්නේ ඒ කොටසක්. ඒ භාවනා කරගෙන යනකොට ඒ අය මේඒ මේකට පත් වෙලා ඉන්නේ රාමපුත්ර කියලා එයාට කියන්නේ. රාමපුර කියන්නේ ඒ කට්ටිය. ඉතින් මේ මේ සමාධියට සමවැදිලා
Āḷāra Kālāma 존자, Kālāma란 한 부류의 이름입니다. 그렇게 명상해 가며 그들이 이른 것이 있는데, 그를 Rāmaputta라고 부르기도 합니다. Rāmaputta란 그 무리입니다.
කට්ටිය. ඉතින් මේ මේ සමාධියට සමවැදිලා ඉන්න වෙලාවට මම දැක්කා. ගැල් 500ක් එතනින් ගියා. මහා දූවිලි පොළොවත් තිබුණේ. මේ දූවිල්ල ඇවිස්සීලා හන් අර සිවුරු ඔක්කොම දූවිල්ලෙන් තෙමිලා ගියා. එහෙම තෙමිලා ගියාට පස්සේ. උන්වහන්සේ සමාධියෙන් අහක් වෙලා බලපුහම ඇඟේ දූවිලි. මේ කොයිද? මේ සිව්රවල දූවිදනේ. මොකද මේ වුනේ? කියලා ඒ වෙලාවේ ඇහුවා. ඒ අහයි ස්වාමීනි මතක නැත්තේ මේ ගල් පසක් මෙතනින් ඉන්ද ගියානේ දැ. මට දැනුනේ නැ. එහෙම එකක් මට වැටහුනේ නෑ. එහෙම එකක් දැනුනේ නෑ. ඉතින් ස්වාමීනි පුදුම සමාධියක්
‘그분이 samādhi에 들어 계실 때 제가 보았습니다. 수레 오백 대가 그 곁을 지나갔습니다. 땅에는 흙먼지가 많았습니다. 그 먼지가 일어 가사가 온통 먼지로 덮였습니다. 그렇게 덮인 뒤 그분이 samādhi에서 나와 보니 몸에 먼지가 있었습니다. 이게 무엇인가, 가사에 먼지가 있구나, 어찌 된 일이냐고 그때 물었습니다. 기억이 안 나십니까, 수레 오백 대가 여기를 지나가지 않았습니까, 하니, 나는 느끼지 못했다, 그런 것을 알아차리지 못했다, 느끼지 못했다고 했습니다. 그러니 세존이시여, 놀라운 samādhi입니다.’
ඒ මෙහෙම සමාධියක ඉන්නවා ඒ මේ රාමපුත්ර කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේට මෙහෙම කියනවා. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේට එහෙම කියන දැන් එයාට බුදු දහම තුළ හිටපු කෙනෙක් නෙමෙයිනේ යෝගියෙක්නේ. යෝගී සමාධියනේ. ඉතින් යන්නේ යෝගීන්ගේ ලැබුවා වූ සමාධිය ගැල් 500ක් ළඟින් ගිහිල්ලා මේ ඔක්කොම සුවෙලි තත්ත්වයෝ වැහිලා ගිහිල්ලා මෙහෙම තිබිලත් එයා දන්නේ නැහ. ඒ පාර බුදුරජාණන් වහන්සේ අහන්න. ඉතින් ඒවා හරි පුදුම දෙයක් හැටින්න සලකන්න.
‘그 Rāmaputta는 그런 samādhi에 있습니다.’ 이렇게 Buddha께 말씀드립니다. 그런데 그는 Buddha의 가르침 안에 있던 사람이 아니라 yogī입니다. yogī의 samādhi입니다. yogī들이 얻은 samādhi로, 수레 오백 대가 곁을 지나가 온통 먼지로 덮였는데도 그는 알지 못했습니다. 그러자 Buddha께서 물으십니다. ‘그것을 아주 놀라운 일로 여기는가?’
හොඳයි මෙහෙම දෙයක් වුනොත් ඒ වගේ සමාධියකට බැහැලා නොදැනී නෙමෙයි. නොපෙනී නෙමෙයි. පෙනීම තියෙද්දි ඒ වගේ නොඇසින් නෙමෙයි. ඇසෙන ස්වභාවයක් තියෙද්දිම දැනෙන ස්වභාවයක් තියෙද්දිම මේ පියවි තත්ත්වය මනසිකත්වයක් තියෙද්දිම මහ හෙන හෙන හතක් ගහලා. ගොවියොත් මැරිලා, හරකුත් මැරිලා. මහා පිරිසක් මහා හඬියෙන කෑකව ගහගෙන ඇවිදිල්ලා. අර මළවිනීත් අරගෙන මරාන දිදී යනකොට අර වගේ ස්වභාවයක අර සමාධියකට අමුත් ජාතිය එහෙම නොබැඳෙන තත්වෙර ගිහිල්ලා නෙමෙයි නොදැන තත්ත්වෙ ගිහිල්ලා නෙමෙයි. මේ දැනීම එසේම තියෙද්දී. පියවි තත්ත්වය එසේම තියෙද්දී. ඒ පිළිබඳවත් අවධානයක් තිබුණේ නැත්නම් පොඩ්ඩක්වත් ඕකේ කොයි සමාධියද ලෝක ස්වාමීනි දැනීම නැති කරගෙන ඉන්න කෙනාගේ ඉන්නවා කියන එක කියන්න දෙයක් නෙමෙයි.
‘좋다. 이런 일이 있다면 어떠한가. 그런 samādhi에 들어 느끼지 못하는 것이 아니라, 보지 못하는 것이 아니라, 보는 것이 있는 채로, 듣지 못하는 것이 아니라 듣는 성질이 있는 채로, 느끼는 성질이 있는 채로, 평소의 깨어 있는 마음이 있는 채로, 큰 벼락이 일곱 번 쳐서 농부들도 죽고 소들도 죽고, 많은 사람들이 큰 소리로 울부짖으며 와서 시신을 들고 지나가는데, 그런 때에 어떤 samādhi에 묶여 들어간 것도 아니고 모르는 상태에 간 것도 아니라, 앎이 그대로 있고 평소 상태가 그대로 있는데도 그것에 조금도 주의를 두지 않았다면, 그것은 어떤 samādhi인가?’ ‘세존이시여, 앎을 없애고 있는 사람이 그렇게 있다는 것은 말할 거리도 아닙니다.’
ඒක බලවත්ම පුදුම ආකාරයේ පෙනීම දැනීම ඇහීම ඔක්කොම තියෙද්දී. එහෙම එහෙත් අවධානයක් ඇතින්න පුළුවන් කිව්වා ඒක වහපුමයි.
‘보고 느끼고 듣는 것이 모두 있는 채로 그렇게 주의를 두지 않을 수 있다면, 그것이 가장 놀라운 것입니다’라고 했습니다.
එහෙනම් හිතාගන්නකෝ දැන් මේ ටියකට ඉස්සෙල්ලා මම මේ ඉන්නම පිදුරු කුටිය ලද මේ පුඹුරේ. කෙන ගහලා හිටන් මේ ගොිය දෙන්නෙකුත් මැලා හරක් බානකුත් විනාශ වෙලා. මහා පිටිසක් කියලා මෙතනින් ඇවිදිලා මේ මිනිත් අරගෙන මහා අනුධය මෙතනින් ගිහින් තියෙනවා.
‘그렇다면 생각해 보라. 얼마 전에 내가 이 짚 오두막이 있는 들판에 머물 때 벼락이 쳐서 농부 둘이 죽고 소 떼도 죽었다. 많은 사람들이 이리로 와서 시신을 들고 큰 소란 속에 여기를 지나갔다.’
එහින් මම දන්නේ නැහැ ඒ සිද්ධිය මම බැලුවේ නැහ. මට එහෙම ආවර්ජනා වුණේ නැහ. ඉතින් ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේ එතකොට ඒ වගේ සමාජියත හිටියේ නැහැ. නැ එහෙම එකක්. මේ පියසියක් වෙනවා. මේ දැනීම එහෙමම තිබුණා. ඇහෙන ස්වභාවයක් තිබුණා. පේන ස්වභාවයක් තිබුණා. ඒ වුනාට එහෙම එකක් අල්ලන්නේ නැහ. ඒ නිසා ඒකේ ආවර්ධනයක් නැහ. ඒ නිසා එහෙම එකක් වුනාද නැද්ද කියන එක හෝසියකට වැටෙන්න ඕනේ. අවධානය කරන්න ඕන අවධා අන්න ඒකයි. අධාන්න යොමු කරන්න ඕන කමක් නැහ. මේ ස්වාමීනි හිතක් තියෙද්දී දැනුවත් තියෙද්දී මොකක්දට එහෙම ඉන්න පුළුවන් නම් ඒ සමාධියක් කියෙමද උත්තම සමාධියක්.
‘그런데 나는 그 일을 알지 못했다. 그 일을 보지 않았다. 내게 그런 주의(āvajjana)가 일어나지 않았다.’ ‘세존이시여, 그때 그런 samādhi에 계셨던 것이 아닙니까?’ ‘아니다, 그런 것이 아니다. 평소 상태였다. 앎이 그대로 있었다. 듣는 성질이 있었고 보는 성질이 있었다. 그러나 그런 것을 붙잡지 않았다. 그래서 그것에 주의가 가지 않았다. 그래서 그런 일이 있었는지 없었는지는 따로 알아보아야 할 일이었다. 주의를 기울일 까닭이 없었다.’ ‘세존이시여, 마음이 있고 앎이 있는 채로 그렇게 있을 수 있다면, 그것이야말로 가장 뛰어난 samādhi입니다.’
දැන් නිදායි හටත් ඇහෙන්නේ නැ. පේන්නේ නැ. නිධානයකල ලක සමාධියක් වෙනවද? නමුත් ඇහීම තියෙද්දී පෙනීම තියෙද්දී පුද්ගලයාගේ මානසිකත්වය ආවර්ජනයට යන්නේ නැත්නම්. ඒක විශේෂයක්. එහෙනම් මේ සමාධිය තමයි මළඟ තියෙන්නේ. කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ තේරෙනවා.
잠든 사람도 듣지 못하고 보지 못합니다. 잠이 samādhi가 됩니까? 그러나 듣는 것이 있고 보는 것이 있는데도 사람의 마음이 주의로 가지 않는다면, 그것이 특별한 것입니다. Buddha께서 그 samādhi가 더 위에 있음을 이렇게 보여 주십니다.
දැන් දවස් ගණන් ඔය යෝගීන් ඉන්නවා. මට ඇඟෙන් උඩින් මුල් යනකනොත් ඉන්න යෝගියන් ඉන්නවා. දින ගන් සමාධියට සමැදිලා ඉන්න යෝගිය ඉන්නවා. ඉතින් ඕකේ වැඩක්ද නෙම උදේන හාවසන සමාධියක ඉන්නවා වගේ. ඉතින් නමුත් ඕයම තමයි රැවටෙන්නේ. ඔය දින ගණන් හිටි හැෙනා.
요즘도 며칠씩 그렇게 있는 yogī들이 있습니다. 몸 위로 뿌리가 자랄 때까지 앉아 있는 yogī들이 있습니다. 며칠씩 samādhi에 들어 있는 yogī들이 있습니다. 그런데 그것이 무슨 쓸모입니까. 하지만 바로 그런 것에 속습니다. 며칠씩 그렇게 있는 것에.
දැන් තියන්නේ යෝගයෙන් ඉන්නවනේ ඕම් නිරෝධය නිරෝධය මොකක්ද නිරෝධය කියන එක දැනගන්නකොට නිරෝධය කියන්නේ මොකක්ද නිරෝධ සමාපත්තිය මොකක්ද කියන දැනගන්න එපා නිරෝධ සමාපත්තියට සමවැදෙනම් හුස්ම පොඩවත් වැටෙන්නේ නෑ.
요가로 ‘옴’ 하고 있는 것입니다. nirodha가 무엇인지, nirodha samāpatti가 무엇인지 알아야 합니다. nirodha samāpatti에 들면 숨이 조금도 쉬어지지 않습니다.
ඉතින් පොඩ්ඩක් ඉතින් බලන්න ඕනේ එකයි ගිහ බලන්න පුළුවන්නේ ඒ කියන අය නිරෝධ සාමත්තය සමදිලා කියලා ඉන්නකොට අවංකම හුස්ම පැටසක අහගෙන බලාගන්න කියලා අපි පියනවා.
그러니 조금 살펴보아야 합니다. 가서 볼 수 있지 않습니까. nirodha samāpatti에 들었다고 하는 이들이 있을 때, 정말 숨을 쉬는지 귀 기울여 보라고 우리는 말합니다.
පොඩ්ඩක් බලන්න ලක එතකොට බලාගත්ත ඒක නිරෝධ සමාපත්තියට සමවැදිච්ච කෙනා පිළිබඳව අහනවා අ සැරියෙත් හාමුදුරුවන්ගෙන් ඉද කොහෙද අහන්නේ ඒ ප්රශ්නය කෙනාවේ ඇතිවෙන වෙනස්කම් මොනවද කියලා උන්වහන්සේගෙන් අහනවා.
조금만 살펴보십시오. nirodha samāpatti에 든 사람에 대해 Sāriputta 존자께 묻는 대목이 있습니다. 어디서 그 질문을 하느냐면, 그 사람에게 일어나는 변화가 무엇인지 그분께 묻습니다.
උන්වහන්සේ පෙන්නනවා මලමිනිය ආයුෂත් ඉවරයි. ශරීර උෂ්මයක් ඉවරයි. එතකොට ශරීරයේ අඟපය ක්රියාත්මක වීමකුත් නෑ. ඒවා කුණු වෙන පැත්තට බලුණා. බලනී ස්වභාවය ඕකයි.
그분은 이렇게 보여 주십니다. 송장은 목숨이 다했습니다. 몸의 온기도 다했습니다. 팔다리가 움직이는 일도 없습니다. 그것들은 썩는 쪽으로 돌아섰습니다. 송장의 성질은 이렇습니다.
එ නිරෝධාපත්තියට සම වෙච්ච කඑ කෙනාග හුස්ම වැටෙන්නෙත් නෑ. වැරද කම්පනයකුත් නෑ. ඒ දෙකමත් ඉවරයි. හැබැයි ශරීරය උෂ්යේ තියෙනවා. ඉන්ද්රිය ප්රබෝධයි.
nirodha-samāpatti에 든 사람은 숨도 쉬지 않습니다. 심장 박동도 없습니다. 둘 다 멈췄습니다. 하지만 몸은 따뜻합니다. indriya는 생생합니다.
මළිනලා තියෙන වෙනස ඔන්න උච්චරයි. මළිනිය උෂ්ණේන. ආයුෂ ගෙවිල්ලා ඉවරයි. ඒක ඊරන්න පටන් ගානක්.
송장과 다른 점은 그것뿐입니다. 송장은 따뜻하지 않습니다. 목숨이 다 닳아 끝났습니다. 그것은 썩기 시작합니다.
මළමින එකයි නිරෝධනාපතයේ ඉන්න එක්කෙනාගේ තියෙන වෙනස. ශරීරය උෂ්ණේ තියෙනවා. ශරීරය ප්රබෝධයි. ඉන්ද්රිය ප්රබෝධයි. ඔන්න ඔච්චරයි මළමෙන තව වෙනස තියෙන්නේ. එහෙනම් මළිනිය වැරදේ ස්පන්දනේ නැහැනේ. මළමිනිය හුස්ම ගන්නේ නැහැනේ. එහෙනම් අන්න ඒ මළමිනිය නැති ඒවා නිරෝ සමාපතව කෙනාගෙත් නැහැ. මළමින වෙනස කරම මොනවා තියෙන්නේ
이것이 송장과 nirodha-samāpatti에 든 사람의 차이입니다. 몸이 따뜻합니다. 몸이 생생하고 indriya가 생생합니다. 송장과 다른 점은 그것뿐입니다. 송장은 심장 박동이 없지요. 송장은 숨을 쉬지 않지요. 그러니 송장에 없는 그것들이 nirodha-samāpatti에 든 사람에게도 없습니다.
නැහැ. මළමින වෙනස කරම මොනවා තියෙන්නේ හාමුදුරුවෝ උෂ්ණ පවතිනවා ඉඳුරන් ප්රබෝධව පවතිනවාමේ දිය වෙන්න ැතුව ඉදිරන් දිනන්න.
'스님, 송장과 무엇이 다릅니까?' 하면, 온기가 남아 있고 indriya가 생생하게 남아 있으며, indriya가 허물어지지 않고 그대로 있다는 것입니다.
මෙන්න මේ කියන කාරණා දෙක නිරෝධ මහාපත්තියන කෙනාගේ තියෙනවා. ඒ නිරෝධ මහාපත්තියට සමවදින්න පුළුවන් කියලා කෙනෙක් කියනවානම් කොය දෙකෙන්ම බලාගත්ත හැකි හුස්ම ගන්නවද වැරදේ ස්පන්දනය පරික්ෂණයකින් හොයන්න වෙනවා. හුස්ම ගන්න කැනීම බැලියන හැටි
바로 이 두 가지가 nirodha-samāpatti에 든 사람에게 있습니다. 누군가 자기가 nirodha-samāpatti에 들 수 있다고 말한다면, 이 두 가지로 확인해 볼 수 있습니다. 숨을 쉬는지, 그리고 심장 박동은 검사로 찾아봐야 합니다.
වෙනවා. හුස්ම ගන්න කැනීම බැලියන හැටි නිරෝධ සමාපත්තියට ඕන නැ. චතුර්තයාන සමාපත්තියට සමවෙච්ච කෙනෙක්ගේ බැලුවොත් කය ඒ අය හුස්ම ගන්නේ. හුස්මන.
숨이 멈췄는지 보는 데는 nirodha-samāpatti까지 갈 필요도 없습니다. 네 번째 jhāna samāpatti에 든 사람의 몸을 살펴보면, 그런 사람은 숨을 쉬지 않습니다.
එහම් නිරෝධ සමාපත්තිය තියා චතුත්ත ධ්යානයක් තියෙනවෙනවාද කියලා අහන්න ඕනේ සමාපත්තියක් තියෙනවා. ධ්යානය වෙනයි ධ්යාන සමාපත්තිය වෙනයි. චතුත්ත ධ්යානය සක්මන් කරන්නත් පුළුවන් ඉරියව්ව පවත්වන්නත් පුළුවන් ඔක්කොම පුළුවන්. හැබැයි හුස්ම ගන්න අවශ්යතාවයක් නැහැ.
그러니 nirodha-samāpatti는 그만두고, 네 번째 jhāna라도 있는지 물어봐야 합니다. samāpatti라는 것이 있습니다. jhāna와 jhāna samāpatti는 다릅니다. 네 번째 jhāna에서는 caṅkamana(걷기 수행)도 할 수 있고 자세를 유지할 수도 있고 다 할 수 있습니다. 다만 숨 쉴 필요가 없습니다.
ධ්යාන සමාපත්තියට පත් වුනාම මළවෙනි තිබ්බ වගේ තමයි වෙනසකට තියෙන්නේ. හුස්ම ගැනීම නෑ. ආය කිව්වේ වෙනස.
jhāna samāpatti에 들면 송장을 눕혀 놓은 것과 같은 차이가 있습니다. 숨 쉬는 일이 없습니다. 아까 말한 차이가 그것입니다.
නිරෝධ සමාපති චිත්ත නිරෝධයි. සමාපත්තේ තියෙන වෙනස ඒකයි. හිතක් නෑ.
nirodha-samāpatti는 마음(citta)의 멈춤입니다. 다른 samāpatti와의 차이가 바로 그것입니다. 마음이 없습니다.
මළිනිය හිතක්නේ. මළිනිය කය ක්රියාත්මක වෙන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතකොට ඒ වගේම නිරෝධ ආසපත්තිය ඉන්න කෙනාගේ කය ජීවිත රූපය ක්රියාත්මකයි කර්ම ශක්තිය එතකොට උෂ්ණිය තියෙනවා. කර්ම තේජෝ ධාතුව ක්රියාත්මකයි. එහෙනම් ඔය කෙනාග ඇඟේ තියෙන්නවා ඉතාම පූජ්ච උෂ්ණත්වය
그와 마찬가지로 nirodha-samāpatti에 든 사람의 몸에서는 jīvita-rūpa가 작동하고, kamma의 힘이 작동합니다. 그래서 온기가 있습니다. kamma에서 생긴 tejo-dhātu가 작동합니다. 그러니 그 사람 몸에는 아주 미세한 온기가 있습니다.
සමාපත්ත ඉන්නවානම් ඉන්ද්රියන් වැටෙන්න ඕන. බෙල්ල කෙලින් තිබ්බ නම් ඒක තිබ්බා හැටියට තියෙනවා. දැන් මැරිච්ච කෙනෙක් මළොත් එහෙම ඉන්න ගාම බෙල්ල කඩාගත්තා.
samāpatti에 들어 있다면 indriya가 무너지지 않아야 합니다. 목을 곧게 세웠다면 세운 그대로 있습니다. 그런데 죽은 사람은, 앉은 채로 죽으면 목이 꺾입니다.
පළවෙනි යනත් බෙල කෙනෙක් තියා අයන කෙනෙක් මලුත් එහෙම හිමි හිදිහට බෙල පැත්තට වැටිලා වැටෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් නිරෝධනාපත්තියන එක කෙනා පළවෙනිට වඩා වෙනසක නේ හිත නැහ. හැබැයි අර ඉන්ද්රිය ටකත් වැටෙන්නේ නැ. ඒවා තිබ්බාකාරයෙන් ලස්සනට පැහැදිලිව තියෙනවා. එන් එතකොට නිරෝධියෙන් ඉන්නවා නම් ඒ ස්වභාවය තියෙන්න ඕනේ.
이제 nirodha-samāpatti에 든 사람은 첫 번째 jhāna와 달리 마음이 없습니다. 하지만 indriya 하나도 무너지지 않습니다. 그것들은 있던 그대로 또렷하고 반듯하게 있습니다. 그러니 nirodha에 들어 있다면 그런 모습이 있어야 합니다.
තවත් එහැට අපි දහම් පොත්තලා පෙලා තියෙනවා. නිරෝ සමාපත්තියට සලවිදලා හිටප කියනවා පිච්චුවරට පුච්චන්න බැහ කියලා.
또 dhamma 책에도 나와 있습니다. nirodha-samāpatti에 든 사람은 태우려 해도 태울 수 없다고 합니다.
ඔන්න ඔන්න ඉතින් කාතය හරි දිවත්තපු ඉස්සෙලලා බැල. එහෙනම් නැ තියෙන්න ඕනේ. හැබැයි ඒක කෙල්ලන් ගතක් නෙමෙයි හිටපත්තියක සමපදි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් ඒකෙන් අපි දකින්න ඕනේ මේ යථාර්ථය මොකක්ද කියලා. ඈ ඒක සෙල්ලමක් නෙමෙයි.
그러니 그것으로 이 실상이 무엇인지 보아야 합니다. 네. 그것은 장난이 아닙니다.
මම දැනුවත් එක්තරා මහත්තයෙක් ධාතූන් ගාන් වහන්සේලාගෙන පර්වේෂණයක් කරන්න ගිහිල්ලා පුච්චලා බලන්න ගියා පෝල් කටු දාලා. පුච්චලා බලන්න ගියා. කෝල් කටයෝගාල නිබිලා ගියා. ධාතුන් වහන්සේලා මුකුත් වුනේ නැ. හැබැයි එදා පටන් එයාට එක දෙයක් වුණා. සුල් දෙක ඉදිමි පුපුරන්න පටන් ගත්තා පළවෙනි පටන් ගත්ත ඉස්මෝදන් ඕජත් ඇරල. ඔය අන්ති දැන් අන්තිම අවස්ථාව වෙන කරුත් කකුල දෙක හොඳ නැ. කකුල් දෙක තවත් පුණු වෙනවා. පුපපුරක් පුපුර ඉස්මයක් කෙරෙනවා. හොඳ කරන්න බැ.
제가 아는 어떤 사람이 dhātu(사리)를 두고 연구를 한다며 야자 껍데기를 넣고 태워 보려 했습니다. 태워 보려고 했지요. 야자 껍데기는 다 타서 꺼졌습니다. 사리는 아무 일도 없었습니다. 그런데 그날부터 그 사람에게 한 가지 일이 생겼습니다. 두 다리가 붓고 터지기 시작했습니다. 처음에는 진물이 나오기 시작했고, 지금 마지막 단계에 이르러서도 두 다리가 낫지 않습니다. 두 다리가 더 썩어 갑니다. 종기가 터지고 고름이 나옵니다. 고칠 수가 없습니다.
ඉතින් කෙල්ලන් වැඩක් නෙමෙයි. නැත් එච්චර බලන්න ඕනේ නැ ඒ හුස්ම පැයක් කියලා බලපුවහම වැටෙන්න ඒකෙන් බලාගන්න
그러니 장난칠 일이 아닙니다. 그렇게까지 할 필요도 없고, 한 시간 동안 숨을 쉬는지만 지켜봐도 드러납니다. 그것으로 확인하면 됩니다.
ඉතින් මේ වගේ කතා කියනවාද ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්ම දේශනාව සිලිසින්බියාපත් මහරහතන් වහන්සේගේ සංඝාය
그런데 이런 이야기가 lokuttara의 붓다의 가르침에, 대 arahant들의 saṅgāyana에 나옵니까?
වෙනවා මේ සියල්ලමත් අභිභවාගී මහා උතුන් දැන් ඉන්නවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් ඒකයි කියන්නේ. ඉතින් ඒගොල්ලෝ කවුද අපි කවුද? එතන තමයි ඉන්නේ.
네, 바로 그것입니다. 그 사람들은 누구이고 우리는 누구입니까? 거기에 답이 있습니다.
මේ කල්පනා කරලා බලන්න ඕනේ මෙයාමොනවද වෙන්නේ කියලා මේකේ
이 사람에게 무슨 일이 벌어지는지 곰곰이 생각해 봐야 합니다.
වැඩක් නෑ. මේ නිකන් මිල කරන්න පුළුවන් ඒක ධර්මය පෙන්නන්න පුළුවන්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් ඒක තමයි මොනවා කරන්න ඕනේ. කියාපු දේ තේරුම් ගන්න බැරුවහනහම යම් කෙනෙක් ත්රිපිටක ධර්මයෙන් තියෙන දේවල් ඒ ධර්මය විකෘති කරනවා නම් කොතනින් කෙරවරක් වෙයිද කියන්න බැ. හැබැයි අපි කියන කොයි දෙයක් හරි ඒ ධර්මයට එකඟ වෙන්න ඕනේ. ධර්මයෙන් පෙන්නන්න ඕනේ සාක්ෂ
그러니 말한 것을 알아듣지 못할 때 해야 할 일이 바로 그것입니다. 누군가 Tipiṭaka의 dhamma에 있는 것들을, 그 dhamma를 비틀어 버린다면 어디까지 갈지 알 수 없습니다. 하지만 우리가 말하는 것은 무엇이든 그 dhamma와 맞아야 합니다. dhamma에서 증거를 보여야 합니다.
අන්න ඒකයි කියන්නේ. හරි බලයන්න කයි නැ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය ආපහු හරවලා කණපිට ගහලා කියන්න පුළුවන් නම්. එතකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන ධර්මයට සම්පූර්ණ විරුද්ධයි කතාව.
붓다께서 가르치신 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이 dhamma를 뒤집어 엎어서 말할 수 있다면, 그 말은 붓다께서 가르치신 dhamma와 완전히 어긋납니다.
මහණෙනි දක්නේ නොදකින්න. මෙන්න මේ දහම දන්නවද කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩියා. දකින්නේ නොදකින්නේ. ඔච්චයි පෙන්නුවේ.
'bhikkhu들이여, 보면서도 보지 않는다.' 이 dhamma를 아느냐고 하시고 붓다께서는 자리를 뜨셨습니다. '보면서도 보지 않는다.' 보여 주신 것은 그것뿐이었습니다.
දැන් භික්ෂූන් වහන්සේලා හරිට විශාල අවධානයක් වෙලා ලොකු ප්රශ්නයක් මතු වුණා. කුමක් දක්නේ කුමක් නොදකී. දැන් බුදුපියාණන් වහන්සේ මාතෘකාව කියලා වැඩියා දේශනා කරේ නැහැනේ. දැන් මේක හොයාගෙන ිලා අන්ස බුදුරජාණන් වහන්සේලාට ගියා. ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේ කියන එක අපිට දේශනා කරන සේක්වා කියලා එල්ලීමක් කළා.
그러자 bhikkhu들이 크게 마음을 기울였고 큰 물음이 생겼습니다. 무엇을 보고 무엇을 보지 않는가? 붓다께서는 주제만 말씀하시고 떠나셨지 풀어서 가르치지 않으셨지요. 그래서 이것을 찾다가 붓다께 갔습니다. '세존이시여, 말씀하신 것을 저희에게 가르쳐 주소서' 하고 청했습니다.
එහෙනම් මහන්නේ මේක ටික තේරුම් ගන්න. තථාගතයන් වහන්සේ විසින් යමක් දේශනා කරන ලද්දේනවා. ඒ දේශනාව තුළ සියලු ආකාරයෙන් පරිපූර්ණයි මේකට කිසිම ආකාරයකින් අඩුවක් නෑ කියලා දකිනවා. මේක කිසිම ආකාරයෙන් අඩුපාඩුවක් නෑහ. අඩුත් නෑැත් නෑ. සියල්ලෙන් පරිපූර්ණයි කියලා දකිනවා. මුල යහපත්, මැදේ යහපත්, අගේ යහපත්, අර්ථ සහිතායයි, වංජන සහිතායි සර්වාකාරයෙන් පරිපූර්ණයි.
'그렇다면 bhikkhu들이여, 이것을 알아들어라. Tathāgata가 무언가를 가르쳤다면, 그 가르침은 모든 면에서 온전하고 어느 면으로도 모자람이 없다고 본다. 이것은 어느 면에서도 흠이 없다. 모자람도 넘침도 없다. 모든 것이 온전하다고 본다.' 처음도 좋고, 가운데도 좋고, 끝도 좋으며, 뜻을 갖추고 글을 갖추어 모든 면에서 온전합니다.
මේකට ඔය බව දකිනවා. මේකට මෙන්න මේ ටික වැඩියි කියලා අඩු කරන්න ඕන. මේකේ මේ ටික මේකට එකතු කරන්න ඕනේ මේ විදිහට එකතු කරන්න හරි හදන්න ඕන. එහෙම එකක් ඒ දහමේ නෑහ කියන එකයි නොදකිනවා. බැලුව හොයලා බලන්න එහෙම එකක් දාන විදිහක් නහ කරන්න බැ. මෙන්න මේකට කියනවා ද්නේ නොදකී කියලා. සියල්ලෙන් පරිපූර්ණයි කියලා දකිනවා. මේකෙන් මේ ටික වැඩියි කියලා අඩු කරන්න එකක් නෑහ කියලා දකිනවා. බැලුවහම අඩු කරන්න එකක් නැහ. අන්න නොදකින හරි. ඒ වගේම වැඩි මේක මදි කියලා එකතු කරන්න විදිහක්. එහෙම එකක් මේක දන්න දකින්නේ නැ. අන්න දකින හරි. එහෙනම්
그렇다고 봅니다. '여기에 이만큼이 넘치니 덜어 내야 한다, 여기에 이만큼을 더해야 한다, 이렇게 더하거나 고쳐야 한다' 하는 것이 그 dhamma에는 없다는 것, 그것을 보지 않는 것입니다. 찾아보고 살펴봐도 그런 것을 끼워 넣을 길이 없습니다. 이것을 '보면서도 보지 않는다'고 합니다. 모든 것이 온전하다고 봅니다. 여기서 이만큼이 넘쳐 덜어 낼 것이 없다고 봅니다. 살펴봐도 덜어 낼 것이 없습니다. 그것이 보지 않는 쪽입니다. 마찬가지로 모자라니 더해야 한다는 길도, 그런 것은 이 가르침에서 보지 않습니다. 그것이 보는 쪽입니다.
දකින්නේ නැ. අන්න දකින හරි. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය දැන් ඉන්නවනේ. දක්නේ නොදකිය කියන එක නොදක්නේ දකි කියන එකක් තිය.
그렇다면 붓다께서 가르치신 dhamma가 지금 여기 있습니다. 그런데 '보면서도 보지 않는다' 대신 '보지 않으면서 본다'는 것이 생겨났습니다.
ඒ කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දැකලා නැති දකින අය ඒ නිසා. බුදුරජාණන් වහන්සේට මේක වැරදිලා තියෙන්නේ. නැත්නම් මහරහතන් වහන්සේලා සංගායනාක වැරදිලා. ඒක හින්දා තමයි මේ සංඥාවේ මුල පටන් ගන්නේ නැතුව රූප වේදනාවලේ මුල පටන් ගත්තේ මොනවා කරන්නද එයා හිතා ඉන්න රටාවල්
곧 붓다께서 보지 못한 것을 보는 사람들이라는 뜻입니다. 붓다께서 이것을 잘못 아셨다거나, 아니면 대 arahant들의 saṅgāyana가 잘못되었다는 것입니다. 그래서 '왜 saññā에서 시작하지 않고 rūpa, vedanā에서 시작했느냐'고 하는 것입니다. 그 사람이 생각해 둔 틀에 맞추려는 것이지요.
ඉතින් අවිද්යාව නිසාම නේද රූපයෙන් වේදනාවෙන් හටගන්න හැටි දැකේ නැ. රූප නැතුව වේදනාවක් හටගන්න විදිහක් නෑහැ කියලා දැකේ නැත්ත ඒකනේ. සංඥාවක් හටගන්න ඒ හිතින් බව දැක්කේ නැත්ති ඒකනේ. සංඛාරයක් හටගන්න ඒ හේතු සංඥා පහළ වුන සංඛාර හටගන්න විදිහක් නෑ. සංඛාර පහළ වුනොත් විඤ්ඤාණ හටගන්න විදිහක් නෑ.
그러니 바로 avijjā 때문에 rūpa에서, vedanā에서 생겨나는 모습을 보지 못하는 것 아닙니까? rūpa 없이 vedanā가 생길 길이 없다는 것을 보지 못하는 것이 그것입니다. saññā가 생기는 것이 그 마음에서라는 것을 보지 못한 것이 그것입니다. 그 원인인 saññā가 나타나지 않으면 saṅkhāra가 생길 길이 없습니다. saṅkhāra가 나타나지 않으면 viññāṇa가 생길 길이 없습니다.
මහණෙනි රූපයෙන් තොරව, වේදනාවෙන් තොරව, සංඥාවෙන් තොරෝ, සංඛාරයෙන් තොරව විඤ්ඤාණක ගමනක් හෝ හිතටීමක් හෝ වැඩීමක් හෝ චුතියක් හෝ නොකිය මේ බුද්ධ දේශනාව
'bhikkhu들이여, rūpa를 떠나, vedanā를 떠나, saññā를 떠나, saṅkhāra를 떠나 viññāṇa가 오거나 가거나 생겨나거나 자라거나 사라진다고 나는 말하지 않는다.' 이것이 붓다의 가르침입니다.
එහෙනම් රූපයෙන් තොරව වේදනාවෙන් තොරව සංඥාවෙන් තොරව මහණෙනි සංඥාවෙන් තොරව සංඛාරයෙන් තොරව විඤ්ඤාණයෙන් තොරව මේ රූපයෙන් තොරව වේදනාවෙන් තොරව යනවා කියලා එහෙම ක්රමයක් දුන්නද
그렇다면 rūpa를 떠나, vedanā를 떠나, saññā를 떠나, 'bhikkhu들이여, saññā를 떠나, saṅkhāra를 떠나, viññāṇa를 떠나, rūpa를 떠나, vedanā를 떠나 간다'는 그런 방식을 주셨습니까?
හතරමක් කැඩුවා තියෙන්නේ රූපයක් නැති වෙන සංඥාවක් හටගන්නවා කිව්ව හේතු.
네 가지를 모두 깨뜨려 놓은 것입니다. rūpa가 없는 데서 saññā가 생긴다고 말한 까닭이 그것입니다.
කරන්න දෙයක් නැහ ඉතින් ධර්මය අධර්මය කරගන්න එක සෙල්ලමක් නෙ. සෑයහෙන කාලයක් විහිල් වෙනවා. මහ රහතන්න කියලා වගේ හිටියා කරන්න දෙයක් නැහැ. හරියටම අන්තිම අවස්ථාවේ කර්ම කර්මයදී ගතිමති මතුවෙලා ආපු වෙලාවටයි පේන්නේ.
어쩔 수 없습니다. dhamma를 adhamma로 만드는 것은 장난이 아닙니다. 꽤 오랫동안은 웃음거리로 지나갑니다. 대 arahant인 것처럼 지냈어도 어쩔 수 없습니다. 바로 마지막 순간, kamma와 gati-nimitta가 떠오르는 때에 가서야 드러납니다.
අපරාධයක් කරගන්න විශාල කායක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු යම් ධර්මයක් ඇත්නම් ඒ ධර්මය අඩු කරන්න යන එක වටින්නේ නෑ. අපේ භාෂාවෙන් අපිට වැටෙන්න ටිය විග්රහ කරන්න පුළුවන්. හැබැයි ඒ ධර්මය අනුකූලව අපි කියනවා මිසක්. ඒ ධර්මයේ මේක මෙහෙම දාන්න එපා මෙහෙම කරන්න කිව්ත් ඒක හරියන්නේ නැහ.
그러니 붓다께서 가르치신 dhamma가 있다면 그 dhamma를 깎아 내려는 것은 값어치가 없습니다. 우리 말로 우리가 알아들은 만큼 풀이할 수는 있습니다. 하지만 그 dhamma에 맞게 말하는 것이지, 그 dhamma에 대고 '이것은 이렇게 넣지 마라, 이렇게 하라'고 한다면 그것은 맞지 않습니다.
දැන් මේක මාු කරලා දාන්න. වේදනා, සංඥා, සංඛාර, රූප මේ වේදනා, සංඥා නැහනම් සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ රූප, වේදනා කියලා දාන්න ඕන. ඔය වගේම අපිට කරන්න අයිතියටියක් නැහැ. ඒ මහාපරාධයක් එනවා. එහෙම කරන්න කිව් ඒක වැරදෙනවා. ධර්මානුකූල නැ.
'이제 이것을 지우고 넣어라. vedanā, saññā, saṅkhāra, rūpa, 아니면 saññā, saṅkhāra, viññāṇa, rūpa, vedanā 하고 넣어야 한다.' 우리에게는 그렇게 할 권리가 없습니다. 그것은 큰 허물을 부릅니다. 그렇게 하라고 말하면 그것은 틀립니다. dhamma에 맞지 않습니다.
පුතාගෙන් අම්මා උපදින්නේ නැහැනේ. පුතාගෙන් තාතා උපදින්නේ නැහනේ. අම්මාගේ තාගෙන් පොතේ උපදිනවා පුතා පළවෙනි කරලා අම්මා තාත්තා දෙවෙනි උපයි ගැලපෙනවා. අම්මා තාත්තට ඉස්සෙල්ලා පුතා හිටියා. ඊට පස්සේ අම්මා තාත්තව පන්න කිව්වා හරි රූප වේදනාවට ඉස්සෙල්ලා සංඥා හිටියා කි්වහම අම්මා තාත්තා පත් ඉස්සෙල්ලා පුතාුව හිටිය ඇතිවෙලා යන. මර පේන්නනම් එහෙමයි.
아들에게서 어머니가 태어나지 않지요. 아들에게서 아버지가 태어나지 않지요. 어머니와 아버지에게서 아들이 태어납니다. 아들을 먼저 두고 어머니, 아버지가 두 번째로 태어난다고 하면 맞겠습니까? 어머니 아버지보다 먼저 아들이 있었고, 그 뒤에 어머니 아버지를 낳으라고 했다는 것과 같습니다. rūpa, vedanā보다 먼저 saññā가 있었다고 하면, 어머니 아버지보다 먼저 아들이 있었다는 것과 같아집니다. 보이는 모습이 그렇습니다.
දැන් හිතලා බලන්න ඕනේ ධර්මයට අනුකූල නොවන දේවල් තියෙනවා හරිය ඒවා ගලපන්න බැ.
이제 생각해 봐야 합니다. dhamma에 맞지 않는 것들이 있는데, 그것들은 끼워 맞출 수가 없습니다.
විස්තරේ ඔව් විස්තරේ ඉස්සලාව කිකිල ඉස්සරාව කියන එක කිව්වා වගේ යාමයි තමයි ඒ අන්න ඒකයි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් අනිත් ඒ දමන සත්වය ඒ ධර්මානුකූල මාර්ගය ගියොත් චතුරාර්ය සත්යය අවබෝධ කරන්නත් බැහැ කියලා එහෙම එහෙකුත් දරන දානේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
රූප වේදනා සංඥා සංඛාර විඤ්ඤාණ කියන කතා පිළිගන්නකන් එයාට දුක්ඛ සතිය වැටෙන්නේ දුක්ර සතය වැටහෙන්න නැ. දැන් එහෙම එකක්නේ කියන්නේ. න් එතකොට චතුරාර්ය සත්යය වට හදත් බැහැ බුදු බණ අහපු ගහම මේ බණ ඇහුවොත් මඑක අහපන් කියන එකනේ කියන්නේ. කොහෙද හරියන්න.
rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이야기를 받아들이는 한 그 사람에게 dukkha-sacca가 깨달아지지 않는다고, 지금 그런 말을 하는 것입니다. 그러면 cattāri ariyasaccāni도 깨달을 수 없다는 것이니, 붓다의 가르침을 들으려거든 내 것을 들으라는 말이 됩니다. 어떻게 맞겠습니까?
ඉන් මේ වගේ මේ තමන්ගේ අර එක මට්තං වල දැනීම අරගෙන ඊට පස්සේ ඕකෙන් සර්කවාද ගොඩනගපුවහම ඒ දැනීම පිළිබඳව හසල දැනුමක් නැති අයට ඒකේ තර්කවාදයක් ඒක බොරුව බොරුව බව පෙන්නන්න විදිහක් නැහැ. ගැලපෙන්නේ නැති එක මෙහෙම ගැලපෙන්නේ නෑහැ කියලා කිව්වර පෙන්නන්න විදිහක් නෑහ. ඒකයි සිද්ධ වෙන්නේ.
이렇게 자기 수준의 앎을 가져다가 그것으로 따지는 논리를 쌓아 올리면, 그 앎에 대해 깊은 지식이 없는 사람들은 그 논리가 거짓이라는 것을 보여 줄 길이 없습니다. 맞지 않는 것을 이렇게 맞지 않는다고 짚어 보여 줄 길이 없습니다. 그런 일이 벌어집니다.
යක් කරල පැත්ත අපේ මහත්තය ඔව් ඔව්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එන් මේ වගේ දේවල් ලිව්වහම ඒකන වෙන්නේ ඉතින් ලොකු අමාරුවක වැටෙනවා. වැදගත්ම දේ ඒකයි.
이런 것들을 써 놓으면 그렇게 됩니다. 그러면 큰 어려움에 빠집니다. 가장 중요한 것이 그것입니다.
අපි තා ප්රශ්නයක් අහලා තියෙනවා ත්රිහේතුක පටිසන්ධියකින් උප්පත්ත නොවූ අය ධ්යාන මගඵල නොලැබීමට හේතු මොනවාද කියන
또 질문이 하나 있습니다. tihetuka paṭisandhi로 태어나지 않은 사람들이 jhāna와 magga-phala를 얻지 못하는 까닭은 무엇입니까?
දැන් මේක හිතාගන්න කය මෙහෙම දෙයක් අ අපි දියමන්තියක් අරගෙන ඒ ගල උප දානවා. ගන් කපලා උපමට්ටම් කරනවා. ජන්ත්රයකින් කරනවා එව. කිරි වනාගලකුත් දීලා ඒ බන්තරීම කපලා උපමට් කරනවා. දැන් දෙකම සමාන දිනයක් තියෙන්න. අර යන්තරය එකමයි. ඔක්පමට්ටම් කරපු ක්රමයමයි.
이것을 이렇게 생각해 봅시다. 우리가 다이아몬드를 가져와 그 돌을 다듬습니다. 깎아서 윤을 냅니다. 기계로 합니다. 석영 돌 하나도 가져와 똑같이 깎아서 윤을 냅니다. 둘 다 같은 날에 한다고 합시다. 기계도 똑같습니다. 윤을 내는 방법도 똑같습니다.
එකකින් දියමන්තියෙන් මැණික ඔපමට්ටම් කළා. අනිෙන් අර කබොක් ගලක් කිරිවනා ගලක්, කළුගල කෑල්ලක් ඔක්මටන් ගලක්. දැන් කළු ගල කිරිවනා ගලා කබොක් ගල ඔක්මටන් කළේ අර මැණික් ඔක්මටහන් කරපු ක්රමයට තමයි. ඒ අන්තර සූත්රමයි ගත්තේ. ඒවට අදාලම එහෙමයි ක්රියාත්මකේ. නමුත් කළු ගලෙන් හෝ කිරිවනා ගලෙන් හෝ කබොක් ගල් කෑල්ලෙන් හෝ පුළුවන්ද අරමේ දිය මන්තිය හරි අනික් මැණිකක් හරි ඔක්පමටන් කරපු ඔපය මතු කරන්න. බැරි වෙන්න හේතුව තිබුනේ අර යන්ත සූත්ර වලවත්. ඒ ඔප කරනකරන ක්රමයවත් වරද නෙමෙයි. අර ගලට තිබිච්ච උරුම සත්ය විශේෂය හැටියි.
하나로는 다이아몬드로 보석에 윤을 냈습니다. 다른 하나로는 라테라이트 돌, 석영 돌, 화강암 조각에 윤을 냈습니다. 화강암, 석영, 라테라이트에 윤을 낸 것도 보석에 윤을 낸 그 방법대로입니다. 같은 기계와 장치를 썼습니다. 그것들에 맞게 똑같이 돌렸습니다. 그런데 화강암이나 석영이나 라테라이트 조각으로 다이아몬드나 다른 보석에 윤을 냈을 때 나는 그 빛을 끌어낼 수 있습니까? 안 되는 까닭은 기계에도 있지 않았고, 윤을 내는 방법이 잘못된 것도 아닙니다. 그 돌이 타고난 바탕의 성질 때문입니다.
මෙන්න මේ වගේ මේ ත්රිහේතුවක උප්පත්තියක් කියන්නේ අලෝභ, අද්වේශ, අමෝහ කියන. මෙන්න මේ හේතු තුනෙන් යුත්තව ලැබූ උපත යම්කිසි කෙනෙක් පිනක් දහමක් සුචරිතයක් කරපුවහම අලෝභයෙන්, අද්දේශයෙන්, අමෝහයෙන් කළා නම් ඒ හේතුවෙන් කරගත්තෙන් නැගෙන කියන ශක්ති විශේෂය අති දප්තිමයි.
이와 같이 tihetuka 태어남이란 alobha, adosa, amoha라는 이 세 가지 hetu를 갖추고 얻은 태어남입니다. 누군가 puñña나 dhamma나 좋은 행실을 할 때 alobha, adosa, amoha로 했다면, 그 원인으로 일어나는 힘은 아주 밝게 빛납니다.
අන්න එබඳු වන්නා වූ අලෝභ අද්දේශ අමෝහ කුසල කර්මය පුණ්ය කර්මයක එබඳු සහ හේතුවකින් යමෙක් උපන්නකා අන්න ඒ ඉපදිච්ච පුද්ගලයාගේ තිබෙන චිත්ත ස්වභාවය අති දීර්තිමක් අන්න ඒ ඔහුගේ හටගන්න සහජ හිතනම් උපන් හිත එපන් දීපතිමත් ස්වභාවයක් තියෙනවා. ඒ හටගන්න කර්ම ශක්තියෙන් හටගන්නවා මනස මනංච පටිච්ච ධම්මේච උප්පජ්ජති මනෝ විඤ්ඤාණං කියන සිද්ධහන් තියෙනයි හිතක් හටගන්න.
그런 alobha, adosa, amoha의 kusala kamma, puñña kamma라는 원인으로 누군가 태어났다면, 그렇게 태어난 사람의 마음 바탕은 아주 밝게 빛납니다. 그에게 생기는 타고난 마음, 곧 태어날 때의 마음은 그렇게 빛나는 성질을 지닙니다. 그 kamma의 힘으로 마음(mana)이 생깁니다. 'manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ', 마음이 생기는 이치가 그렇습니다.
එතකොට අන්න ඒ හටගන්න මනස මූලිකව හටගන්න මානසිකත්වය ඒකට ධර්මයන් වැඩීමෙන් තමයි හිත් හත ගැනීම හටගන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් අපි උපඩි උපමාවක් අරගමුකෝ මෙහෙම දෙයක්. අපි හරක් හමක් හරි අරගෙන හරක් හම බෙර පළුවක් බඳිනවා නම් බෙරියකට හම බැඳලා ගන්නකොට හම අදින්න නැතුව බඳිනවා. එකක්. තොඟපුකු හමක් බඳිනවා. ඒක වෙරිලා නැ. ඉතින් මේ විදිහට කඩළු වෙච්ච හමක් බඳිනවා. බැලා ගහලා බලනවා කෝටුව. අතින් හරි කෝටින් හරි පෙරට තත්තු කරලා බලනවා. අර නියම විදිහට පදන් කරලා නියම විදිහට ඇදලා නියම විදිහට වේවිලා තියෙන ඒ හමට වදිනාවූ හඬ නගන්න පුළුවන්ද අර කොගකු හමෙන් කඩගොළු වෙච්ච හමෙන් නියම විදිහට ඇදපු නැති හමෙන්. දොකාරේ ගන්න බැ.
작은 비유를 하나 들어 봅시다. 소가죽을 가져다 북에 씌운다고 합시다. 북에 가죽을 씌울 때 하나는 당기지 않고 씌웁니다. 헐렁한 가죽을 씌웁니다. 잘 마르지도 않았습니다. 이렇게 상한 가죽을 씌웁니다. 그리고 막대로 쳐 봅니다. 손으로든 막대로든 두드려 봅니다. 제대로 손질하고 제대로 당기고 제대로 말린 가죽에서 나는 소리를, 헐렁한 가죽, 상한 가죽, 제대로 당기지 않은 가죽에서 낼 수 있습니까? 제 소리를 낼 수 없습니다.
එහෙනම් ඒ වගේ යම්කිසි මේ බණ කියනකොට දහම් අවබෝධය ලැබෙන්නේ. කනට බණ ඇහිලා ඒ තුළින් හිතට අරමුණ ඇවිදිත්. ඒ අරමුණ ඔබ නැඟිලා ආපු දේ තුළින් තමයි යථාපෝදය ලැබෙන්නේ. යථාපෝධය නැගීම අර හොඳට ඇදපු හමට ගහපුහම හොඳ හඩක් නැගෙනවා වාගේ. ඒ වගේම ගැලපෙන ශබ්ද හඩක් නැගෙනවා වාගේ. නියම කම්පනයෙන්නේ එතකොට. නියම විදිහට සංඥා නැගිලා එන්නේ එතකොට.
그와 같이 가르침을 들을 때 dhamma의 깨달음이 옵니다. 귀에 가르침이 들리고, 그것을 통해 마음에 대상이 다가옵니다. 그 대상으로 떠오른 것을 통해 있는 그대로의 깨달음(yathābodha)이 옵니다. yathābodha가 떠오르는 것은 잘 당긴 가죽을 치면 좋은 소리가 나는 것과 같습니다. 그렇게 꼭 맞는 소리가 나는 것과 같습니다. 그때 제대로 울립니다. 그때 saññā가 제대로 떠오릅니다.
එහෙනම් ද්වේතුක පුද්ගලයාට හෝ අහේතුක පුද්ගලයාට තියෙන්නේ අර මන කියන කොටස අර කර්ම ශක්තියන් ගොඩනගලා තියෙන දුර්වල කරන දුර්වල මනකට අරමුණු වැදුනහම අවශ්ය කරන්නා වූ නියම තත්ත්වය මනසට මතු කරලා දෙන්නේ නැහ. ඒ නිසා කවදාවත් යථාබෝධය ලබන්න තරම් ඊක්ෂ නුවණක් ඇති වෙන්න. ඒ අහන දේ ඔහුට තේරුම් ගන්න බැ. තේරුම් ගන්න බැරි නිසා එයාට මාර්ගඵල අවබෝධ කරන්න බැ.
그런데 dvihetuka 사람이나 ahetuka 사람에게는, kamma의 힘이 쌓아 올린 마음이라는 그 부분이 약합니다. 약한 마음에 대상이 부딪히면 필요한 제대로 된 상태를 마음에 끌어내 주지 못합니다. 그래서 yathābodha를 얻을 만큼 날카로운 지혜가 결코 생기지 않습니다. 듣는 것을 그는 알아들을 수 없습니다. 알아듣지 못하니 magga-phala를 깨달을 수 없습니다.
ධ්යාන මාර්ගඵල ලැබෙන්නේ නැත්තේ ඒකයි. මනස තීක්ෂණ වෙන්න ඕනේ මනස නිකන් තීක්ෂණය කරන්න බැහැ. අභ්යන්තර තීක්ෂණත්වය වෙන්න ඕනේ. බාහිරින් තීක්ෂණ කරන්න හැදුවට හරියන්නේ නැහැ. කෝටුව කොච්චර හොඳට ගත්තත් තොඟු බෙරහමට තලලා හිටත් නියම සද්ධ ගන්න බැ. කොච්චර දක්ෂ බෙරිය ගැහුවත් නියමහන ගන්න බැ. මොකද අර බැඳිලා තියෙනේ හමේ තියෙන පළුද්ද නිසා. ඒකේ තියෙන අඩුපාඩුව නිසා. ඒක හරියට කෙරුවානම් තමයි ඒකෙන් නියම හටගන්න පුළුවන්. නියම බෙර පදය වදින්නේ එතකොට ඒ වගේ තමයි මනසට හඬ ලැබෙනෙත් ඔය ක්රමය මනසට දැනීම ලැබෙන්නේ ඔය ක්රමය ඒකයි හේතු
jhāna와 magga-phala를 얻지 못하는 까닭이 그것입니다. 마음이 날카로워야 하는데, 마음은 그냥 날카롭게 만들 수 없습니다. 안에서부터 날카로워야 합니다. 밖에서 날카롭게 하려 해도 되지 않습니다. 막대를 아무리 잘 잡아도 헐렁한 북가죽을 두드려서는 제 소리를 낼 수 없습니다. 아무리 솜씨 좋은 북잡이가 쳐도 제 소리를 낼 수 없습니다. 씌워 놓은 가죽의 흠 때문이고, 거기 있는 모자람 때문입니다. 그것을 제대로 고쳐야 제 소리가 날 수 있습니다. 그때 제대로 된 북 장단이 울립니다. 마찬가지로 마음에 소리가 닿는 것도, 마음에 앎이 오는 것도 이런 식입니다. 그것이 까닭입니다.
තවත් මොනවා හරි ටිකක් තියෙනවා නම් අහ
더 있으면 조금 물어보십시오.
පංචකාම සම්පත්තිය අපිට විතුරුව විසින් ඇවිතිලා අපිට අපි පිනවන සතුරු කරවන දෙයක් හැටියට ලෝක සත්යා හිතා ඉන්නවා.
pañcakāma-sampatti는 벗의 모습으로 우리에게 다가와, 세상 존재들은 그것을 우리를 기쁘게 하고 즐겁게 하는 것으로 여기고 있습니다.
දැන් බුදුපියාණන් වහන්සේ මේකට උපමාවක් දේශනා කරනවා. යම්කිසි මනුස්සයෙකුට ඇප උපස්ථාන අසනීපයක් තියෙනවා නම් ඔහුට ඇප උපස්ථාන කරලා ඔහු නිරෝධි කරන බලාපොරොත්තුවෙන් යම්කිසි මිතුරු වෙසින් කෙනෙක් එනවා. නමුත් ඔහු වෙන්නේ උපක්රම සීලයව මහු මරන්න වසක් දීලා.
이제 붓다께서 여기에 비유를 하나 가르치십니다. 어떤 사람이 돌봄이 필요한 병을 앓고 있다면, 그를 돌보아 낫게 해 주겠다며 벗의 모습으로 누군가 찾아옵니다. 그러나 그는 사실 꾀를 써서 독을 먹여 그를 죽이려는 사람입니다.
ඒ බව හඟවන්නේ නැතුව මිතුරු වෙසින් ඇවිදිලා සැම උපස්ථානයක්ම කරනකොට අර උපස්ථාන ලබන්න. හිතනවා මට හොඳ මිතුලයෙක් හම්බ වුණා. මේ පුද්ගලයා බොහොම වැදගත් මත. ඔය අදහසින් ඉන්නවා. පහු කාලෙකදී ඔහුට තේරුම් ගන්න ලැබෙනවා. ඔය මිදුරු විසින් ඇවිදින් වඑන්නේ තමා මරලා යන්න. උපක්රම සීලිය මරලා යන්න වසක් දීලා විනාශ කරලා යන්න ආපු පුද්ගලයෙක් කියලා. ඔය ටික දැක්කා දැනගත්තු දා මේ නිතුරු වෙසින් මාකාරා ඇවිත් ඉන්නේ හතුරයෙක් නේද කියලා අහු නිගමනය කරනවා.
그런 낌새를 보이지 않고 벗의 모습으로 와서 온갖 시중을 들어 주니, 돌봄을 받는 사람은 '좋은 벗을 만났다. 이 사람은 참 훌륭하다'고 생각합니다. 그렇게 지냅니다. 나중에 그는 알게 됩니다. 벗의 모습으로 온 그 사람이 자기를 죽이려고, 꾀를 써 독을 먹여 망가뜨리려고 온 사람이라는 것을. 그것을 보고 안 날, 그는 '벗의 모습으로 와 있던 사람이 원수가 아니었던가' 하고 결론을 내립니다.
ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේ අහනවා අර මිතුරු විසින් හිතා හිටපු කාලෙත් ඉඳලා තියෙන්නේ මිතුරෙක්ද? ඒ කාලේ ිලා තියෙන්නේ තමන් නොදැන හිටියා හතුරෙක්.
그래서 붓다께서 물으십니다. 벗이라고 여기던 그때에도 그는 벗이었느냐? 그때에도 그는 자기도 모르게 원수였습니다.
මෙන්න මේ වගේ පංචකාම සම්පත්තියේ නැවති හතුරක්. විනාශයට පස් කරන්න අපි කරා ඇවිදිලා අපි නොදන්න නිසා. මිතුරෙක් හැටියට අපි හිතා ඉන්නවා. යම් දවසකදී මේ මිතුරෙක් හැටියට ඉන්න හතුරගේ ස්වභාවය දැක්ක දවසට මෙතෙක් කල් අපි වටහා මේ එකතු වෙලා හිටිය පංචකාම සම්පත්තියහන හතුරව මිසා. මිතුර නෙමෙයි කියලා දැනගන්න.
이와 같이 pañcakāma-sampatti라는 원수가 우리를 망치려고 우리에게 왔는데, 우리가 모르기 때문에 벗으로 여기고 있습니다. 어느 날 벗의 모습을 한 이 원수의 본모습을 보는 날, 지금껏 우리를 둘러싸고 함께 있던 pañcakāma-sampatti가 원수였지 벗이 아니었음을 알게 됩니다.
එහෙනම් මෙතෙක් කල මිතුරෙක් කියලා මම හැවටිලා හිටියා මෙතක්. මිතුරෙක් ඉඳලා නැහැනේ කියලා දක. මේ පංචකාම සම්පත්තියක් කියන වචනය හිතා ඉන්නේ පංචකාම විපත්තියක. යථාර්ථය නම් පංචකාම විපත්තිය යථාර්ථය දැක්කදාටයි ඒක එහෙම කියන්නේ. එතකන් අපි කියන්නේ පංචකාම සම්පත්තිය. මොකද ලෝකයා හැමෙලේම මිතුරු අරගෙන ඉන්නවා පංචකාම ඒ තාකම් ලෝක සම්මත කතා මොකක්ද? පංචකාම සම්පත්තිය. යථාර්ථය හරියට වැටගුණ දවසට පංචකාම සම්පත්තිය නෙමෙයි පංචකාම විපත්තියන නියම වචන කියලා දැනගන්න.
그러면 '지금껏 벗이라고 속고 있었구나, 벗은 처음부터 없었구나' 하고 봅니다. pañcakāma-sampatti(다섯 감각 즐거움의 복)라는 말로 여기던 것이 사실은 pañcakāma-vipatti(다섯 감각 즐거움의 재앙)입니다. 실상을 본 날에야 그것을 pañcakāma-vipatti라고 부릅니다. 그때까지 우리는 pañcakāma-sampatti라고 합니다. 세상 사람들이 늘 그것을 벗으로 붙들고 있으니, 그때까지 세상에서 통하는 말은 무엇입니까? pañcakāma-sampatti입니다. 실상을 제대로 깨닫는 날, 바른 말은 pañcakāma-sampatti가 아니라 pañcakāma-vipatti임을 알게 됩니다.
හැබැයි ඒ අය කිව්වොත් එහෙම අනිත් අයට. පංචකාමය විපත්තයා කියලා ලෝකයා කියනවා ඔබට ිසුද කියලා. අපි දකිලා තියෙන පංචකාම සම්පත්තියක් හැටියට. අත්දැකීම තියෙන්නේ සම්පත්තියක් හැටියට. එහෙම මෙහෙට කොහොමද විපත්තියක් යන්නේ කියලා. ඒ යථාර්ථය කියන පුද්ගලයාටත් ගරහන්න පුළුවන්.
하지만 그런 사람이 다른 이들에게 그렇게 말하면, 세상 사람들은 'pañcakāma가 vipatti라니, 당신 미쳤소?' 합니다. 우리는 pañcakāma-sampatti로 보아 왔고 겪은 것도 sampatti로 겪었는데 어떻게 그것이 vipatti가 되느냐는 것입니다. 실상을 말하는 사람을 헐뜯을 수도 있습니다.
නමුත් යථාර්ථය මොකක්ද? පංචකාමය යමක් වාගේ. ලෝක සත්යයා සසර දුකට ඇත්ද දමනවා. පසුවෙන් හැදීම. මායා දර්ශනයක් හැටියට පෙිලා මුලාවට පත් කරනවා මිසක් තෘප්ටියට පත් කරලා පූර්ණ කරන එකක් නෙමෙයි.
그러나 실상은 무엇입니까? pañcakāma는 미끼와 같습니다. 세상 존재들을 saṃsāra의 괴로움으로 끌어들입니다. 허깨비처럼 보여 미혹에 빠뜨릴 뿐, 만족에 이르게 해 채워 주는 것이 아닙니다.
ලෝක සත්ත්වයට අසාහනරිය මානසිකත්වයක් ගොඩනගනගා සසර දුක් විඳෝ විදෝ විදිහට ගෙනියනවා. අනන්ත සංසාරය පටන් ආපු පුදුම සූක්ෂම හතුරයෙක්. හොයාගන්න බැරි නිසා ලෝක සත්ත්වයාට යථා ධර්මයක් එන තාක්කල් ඕක හොයාගන්න බැරි නිසා තමන්ට තනියෙන් බේරෙන ක්රමයක් නැති.
세상 존재들에게 채워지지 않는 마음을 쌓고 또 쌓게 하여, saṃsāra의 괴로움을 겪고 또 겪으며 끌려가게 합니다. 끝없는 saṃsāra 처음부터 따라온, 놀랍도록 미세한 원수입니다. 찾아낼 수 없기 때문에, 참된 dhamma가 올 때까지 세상 존재들은 그것을 찾아낼 수 없기 때문에, 스스로 홀로 벗어날 길이 없습니다.
අන්තිම සූක්ෂම හතුර තමයි පංචකාමයේ සම්පත්තියක් වශයෙන් ඉන්නේ. පසෙන් ඉන්නේ. ධර්මය තුළින් තේරුම් ගත්ත දවසට තමයි හරියට මේ හතුරේ පංචකාමීය නැමති සම්පත්තියක් හැටිතාවේ හතුරෙක්. මේකනේ මටත් වෙන්නේ පළවෙනි විපත්තිය. මේකෙන් නේද මේක විනාශයට පත් වෙන්නේ කියලා අන්න ඇමක් අතිකින් දකිනවා.
마지막 미세한 원수가 pañcakāma-sampatti의 모습으로 곁에 있습니다. dhamma를 통해 알아들은 날에야 비로소, pañcakāma라는 sampatti의 모습을 한 이것이 원수임을 제대로 압니다. '나에게 일어나는 첫째 재앙이 이것이구나, 이것 때문에 망가지는 것이구나' 하고, 그때 그것을 미끼로 봅니다.
අර අපි අර ඉස්සෙල්ලා උපමාවක් කිව්වේ මාළු අල්ලන්න යන මනුස්සයෙක් බිලී කොක්කයි, බිලී බිත්තයි, සෑනයි අල්ලගත්ත මාළු දන්න ගොට්ටකුයි ඇමකුයි හරයි යනවා. අරන් ගියාට පස්සේ දැන් අපි අහනවා අර මාළුවන්ට හිතක කර එකක්වත් ඔතන තිබුණද? මාළුවන්ට යහපතක් කරන එකක්වත් ඔය මාළු අල්ලන්න යනක තිබුණද? මාළුවන්ට විනාශයක් ඇති කරන දේවල් ඒ මනුස්සයා ළඟ තිබුණා නිසා. වෙන එකක් තිබුණේ. ඕකෙන් ගිහිල්ලා හටම් මිනිහා මොකද කරන්නේ අර මේ බිලී පිත්තේ පටලවලා රෑන්නේ අමුලනලා අර බිලී කොක්ක දාගෙන බලා ඉන්නා මාළු අල්ලන අහුවෙද එක මාු එකක්වත් ඒකට අහුවෙන්නේ නැ.
아까 비유를 하나 들었지요. 물고기를 잡으러 가는 사람이 낚싯바늘, 낚싯대, 낚싯줄, 잡은 물고기를 담을 바구니, 그리고 미끼를 가지고 갑니다. 그가 간 뒤에 우리가 묻습니다. 물고기에게 이로운 것이 하나라도 거기 있었습니까? 물고기를 잡으러 가는 데에 물고기에게 좋은 것이 하나라도 있었습니까? 그 사람 곁에는 물고기를 망치는 것들만 있었습니다. 다른 것은 없었지요. 그런데 그가 가서 낚싯대에 줄을 감고 미끼를 달지 않은 채 바늘만 던져 놓고 기다린다면 물고기가 걸리겠습니까? 한 마리도 걸리지 않습니다.
එහෙනම් එතන බිලී කොක්කයි. බිලී බිත්තයි. බිලී කොක්ක බඳින රැහැණයි. අර අල්ල ගන්න දාගත්ත මාළු ගොටුවයි. ඔය හතර විතරක් අරගෙන මාළු අල්ලන්න ගියොත් එහෙම එකස් ඔය හතරෙන්ම අල්ලන්න බැ. එහෙනම් මාළුවන්ට විනාශයක් සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ. ඔය හතරෙන්ම අත්නවා. හැබැයි ඔය හතරෙන් විනාශ කරන්න ඇම කියලා එකක් ගෙනිච්චයි. ඒක රසයි. අන්න ඒක අමුලලා දැම්මොත් මොකද වෙන්නේ? මාළුවන්ට අර මහා විනාසය සිද්ධ වෙනවා. එහෙනම් මාළුවන්ට විනාශය සිද්ධ කරන පළවැනීම කොටස මොකක්ද ඔය කනිච්ච ඒව? අන්න ඇම ඇම නැති දවසට අනික් කති වෙලා වැඩක්. දැන් අනි සේරුම මාළුවාට විනාශ කරන දේවල් වල වනින් රසවත් ප්රිය කරන ඇම තමයි පළවැගුල.
그러면 거기에는 낚싯바늘, 낚싯대, 바늘을 매는 줄, 잡은 것을 담을 바구니가 있습니다. 이 네 가지만 가지고 물고기를 잡으러 가면 이 넷으로는 잡을 수 없습니다. 그러면 물고기에게 해가 생기지 않습니다. 넷 모두에서 벗어납니다. 하지만 이 넷으로 망가뜨리려고 미끼라는 것을 하나 가져갔습니다. 그것은 맛있습니다. 그것을 달아 던지면 어떻게 됩니까? 물고기에게 큰 파멸이 일어납니다. 그렇다면 가져간 것들 가운데 물고기를 망치는 첫째 부분은 무엇입니까? 미끼입니다. 미끼가 없는 날에는 나머지는 쓸모가 없습니다. 물고기를 망치는 모든 것들 가운데 맛있고 좋아하는 미끼가 첫째 덫입니다.
ඒ වගේ පංචකාම සම්පත්තිය නැමති උගුල ඇම තමයි. මේ දුක නැමති මේ කොක්ක පටලවාගෙන දාගෙන මේ සසර ගමනට ගෙනියන පළවෙනි උගුල. ඕකේ දැකපු දවස පංචකාමය කියන මහා විපත්තියක් මහා සම්පත්තියක් නෙමෙයින කියලා දකිනවා.
그와 같이 pañcakāma-sampatti라는 덫이 미끼입니다. dukkha라는 이 바늘에 걸어 saṃsāra의 길로 끌고 가는 첫째 덫입니다. 그것을 본 날, pañcakāma는 큰 sampatti가 아니라 큰 vipatti임을 봅니다.
ඊලයාට අපි දකින්නේ සම්පත්තියක් හැටියට නෙමෙයි. ඒවා විපත්තියක් හැටියට. ඒක දකින්න ඕනේ. ස්වාමීන් වහන්ස ඒක පෙර අකුසල කර්මයක්
그다음에는 그것들을 sampatti로 보지 않고 vipatti로 봅니다. 그렇게 보아야 합니다.
ඕනේ. ස්වාමීන් වහන්ස ඒක පෙර අකුසල කර්මයක් පෙර අකුසල කර්මය කියන අකුසල කර්ම වලටත් මුල් වුනේ ඔක්කොම වුනේ අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි ඒක. අවිද්යාව නිසා තෘෂ්ණාව නිසා ඒවය බලවත්කම නිසාමයි අකුසල කර්ම කරලා තියෙන්නේ. ගහලා හරි, මරලා හරි, කපලා හරි, කොටලා හරි හොරකම් කරලා හරි මම කොල්ල ගාලා හරි මොනවා කරලා හරි මගේ පංචකාම සම්පත්තිය විදන්න ක්රමයක් හොයාගන්න ඕනේ. ඕකට තමයි ලෝක සත්යයන් සියලුම අවර කරලා තියෙන්නේ. දස අකුසල්ම කරලා තියෙන්නේ. න් දස අකුසලයට ලෝක සත්යයන් නිකන් බැඳුනේ නැහ.
'스님, 그것은 지난날의 akusala kamma입니까?' 지난날의 akusala kamma라고 하는 그 akusala kamma들의 뿌리도 모두 avijjā와 taṇhā였습니다. avijjā 때문에, taṇhā 때문에, 그 힘 때문에 akusala kamma를 지은 것입니다. 때려서든, 죽여서든, 베어서든, 찍어서든, 훔쳐서든, 빼앗아서든, 무엇을 해서든 내 pañcakāma-sampatti를 누릴 길을 찾아야 한다는 것입니다. 세상 존재들은 그 때문에 온갖 허물을 저질러 왔습니다. 열 가지 akusala를 다 저질러 왔습니다. 세상 존재들이 열 가지 akusala에 그냥 묶인 것이 아닙니다.
සම්පත්තියක් මුල් වෙච්ච නිසාමයි සම්පත්තියක් කියලා ගත්ත ආමාශවාදය නිසාමයි දසකුසලය ධර්ම සත්යයක් බැඳිලා තියෙන්නේ. දැන් ඒ නිසාම තමයි අනන්තපන සතර ප දුක් විඳලා තියෙන්නේ. පංචකාම සම්පත්තිය නැති උගුල නොතිබුණ නම් ලෝක සත්යයේ කවදාවත් සතර අපහ දුකට වැඩෙන්නේ නෑ. වැටෙන්න විදිහක් නැ. දැන් සතර අපහ දුකර ඇත්ත සමු පළවෙනි උගුල තමයි පංචකාම සම්පත්තිය නෙමෙ වශයෙන් අපි අරන් හිටපු ආශ්වාදය.
sampatti가 뿌리였기 때문에, sampatti라고 붙든 assāda(맛) 때문에 세상 존재들이 열 가지 akusala에 묶인 것입니다. 바로 그 때문에 셀 수 없이 네 apāya의 괴로움을 겪어 왔습니다. pañcakāma-sampatti라는 덫이 없었다면 세상 존재들은 결코 네 apāya의 괴로움에 떨어지지 않습니다. 떨어질 길이 없습니다. 네 apāya의 괴로움으로 이끄는 첫째 덫은 pañcakāma-sampatti라고 여기며 붙들고 있던 그 assāda입니다.
එහෙනම් ඒක තේරුම් ගත්තට පත්. ඒක සැපක් අපිට නිගමනය කරන්න පුළුවන් කමක් නැතුව යනවා. අන්න දහම අවබෝධීදී ලැබෙන තීරණය
그러니 그것을 알아듣고 나면, 그것이 즐거움이라고 결론 내릴 수 없게 됩니다. 그것이 dhamma를 깨달을 때 얻는 결론입니다.
ඒනි ඒනිසා සැප දුකක් හැටියට දකින්න. දුක උලක් හැටියට දකින්න උපේක්ෂාව අනිච්ච හැටියට දකින්න. එතකොට වේදනා පිරිසිඳ දැනගත්තා වෙනවා කියලා පෙන්නවා. වේදනාව පිරිසිදු දැනගන්නා සැප දුකක් හැටියට දකින්න ඕනේ. දුක උලක් හැටියට දකින්න ඕනේ. උපේක්ෂාව අනිච්චතාවයෙන් දකින්න ඕනේ.
그러므로 즐거움을 dukkha로 보고, 괴로움을 화살로 보고, upekkhā를 anicca로 보십시오. 그러면 vedanā를 두루 안 것이 된다고 보여 주십니다. vedanā를 두루 알려면 즐거움을 dukkha로 보아야 합니다. 괴로움을 화살로 보아야 합니다. upekkhā를 anicca로 보아야 합니다.
මෙන්න මේ සැප වේදනා, දුක් වේදනා, උපේක්ෂා වේදනා කියන ටික මේ ආකාරයෙන් දැක්ක දවසට වේදනා පිරිසින් දැනගත්තා වෙනවා. වේදනා පිරිසින් දැනගත්තා නම් වේදනා නිරෝධ වෙනවා. වේදනා නිරෝධ නම් තණ්හා නිරෝධයි. තණ්හා නිරෝධ නම් උපාදා නිරෝධයි. උපාදා නිරෝධ නම් භව නිරෝධයි. භව නිරෝධනම් ජාති නිරෝධයි. ජාති නිරෝධ නම් ජරාය මරණ සෝක පරිදේවය දුක් දෝමනස්ස පය සියල්ල නිරෝධයි.
즐거운 vedanā, 괴로운 vedanā, upekkhā vedanā를 이렇게 본 날, vedanā를 두루 안 것이 됩니다. vedanā를 두루 알았다면 vedanā가 멈춥니다(nirodha). vedanā가 멈추면 taṇhā가 멈춥니다. taṇhā가 멈추면 upādāna가 멈춥니다. upādāna가 멈추면 bhava가 멈춥니다. bhava가 멈추면 jāti가 멈춥니다. jāti가 멈추면 jarā, maraṇa, soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa가 모두 멈춥니다.
අනිත් එතකොට වේදනාවක් වේදනාවක් කියදාව පිරිසිද දකිනවා කියන එක වෙන්නේ නැ.
그렇지 않으면 vedanā를 두루 본다는 일이 일어나지 않습니다.
පිරි සිත දකින්න කිව්වේ. වේදනාව ලෝක සත්වයා ප්රිය කරනවා. සැප වේදනාව ප්රිය කරනවා. දුක් වේදනාවක් එනකොට ඒකෙන් වෙන් වෙලා ආයි සැප වේදනාවට යන්න ප්රිය කරනවා. දුක් වේදනාව ප්රිය කරන්නේ නෑ. ඒක සමග ගැටෙනවා සැප වේදනාව පස්සේ දුවන්නේ. උපේක්ෂා වේදනාවක් හිටියො ටී කාලයක් එනකොට නෑන නැ සැප වේදනාට ආයන්න ඕන කියලා ආය අදහස එනවා. ආයි අර සැප වේදනාටම වැදෙනවා. එහෙනම් ප්රියභාවය හිඳින්න නම් ඒක යථාර්ථය දකින්න ඕනේ.
두루 보라고 하신 것입니다. 세상 존재는 vedanā를 좋아합니다. 즐거운 vedanā를 좋아합니다. 괴로운 vedanā가 오면 거기서 벗어나 다시 즐거운 vedanā로 가고 싶어 합니다. 괴로운 vedanā는 좋아하지 않습니다. 그것과 부딪히고 즐거운 vedanā를 뒤쫓아 갑니다. upekkhā vedanā가 한동안 이어지면 '아니, 다시 즐거운 vedanā로 가야지' 하는 생각이 또 일어납니다. 다시 그 즐거운 vedanā에 빠집니다. 그러니 좋아함을 끊으려면 그 실상을 보아야 합니다.
වේදනාව කියන්නේ මොකක්ද? ඒකේ ස්වභාවය මොකක්ද? ඒක දකින්න ඕනේ. ඒ රූපය පෙනික් වගේ දකින්න. වේදනාව දියපු බුබුලක් වගේ දකින්න. ඔවා උපමා ඔක්කොම සංඥාව මිකුවක් ඔ වගේ දකින්න. සංඛාර හරයක් නැති කෙසේ කඳක් ඔවා වගේ දකින්න. විඤ්ඤාණ මැජික්කාරයෙක් නැ මායාකාරයෙක්ක වගේ දකින්න. ඔය උපමා පහෙන් රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ දැනගත්තහම පංචස්කන්ධය යථාර්ථයෙන් දැනගත්තා වෙනවා.
vedanā란 무엇입니까? 그 성질은 무엇입니까? 그것을 보아야 합니다. rūpa를 물거품처럼 보십시오. vedanā를 물방울처럼 보십시오. 그것들은 다 비유입니다. saññā를 아지랑이처럼 보십시오. saṅkhāra를 속이 없는 바나나 줄기처럼 보십시오. viññāṇa를 마술사, 아니 요술쟁이처럼 보십시오. 이 다섯 비유로 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa를 알면 pañcakkhandha를 있는 그대로 안 것이 됩니다.
මේ පංචස්කන්ධය යථාර්ථයෙන් දැනගත්ත දවසට පංචස්කන්ධය පිළිබඳ යම් ඡන්දර රාගයක් තිබුනා නම් ඒකෙන් මිදෙනවා. පංචස්කන්ධය ඡන්දර රාගයක් විදෙනහම යලි යලි පංචස්කන්ධයක් ගොඩනගන්නා වූ මුල් ධර්මය ඉවරයි. එහෙනම් පංචස්කන්ධය න යළි ගොඩනගන්නේ නැ. තිරණුවන් පානකම් ඉතුරු පංචස්කන්ධය තියෙනවා. ඡන්ද රාගයෙන් දුරු වෙච්ච පංචස්කන්ධය මතු බවයක් හටගන්නවන්න හේතුවක් නෑ. එහෙනම් මතුභවයක් නෑහ. මේ අන්තිම ජාතියයි. අයම අන්තිමා ජාතිය නතිදාතනපුන බව කිව්වේ ඒකයි.
pañcakkhandha를 있는 그대로 안 날, pañcakkhandha에 대해 있던 chanda-rāga에서 벗어납니다. pañcakkhandha에 대한 chanda-rāga에서 벗어나면, pañcakkhandha를 거듭거듭 쌓아 올리던 뿌리 dhamma가 끝납니다. 그러면 pañcakkhandha를 다시 쌓지 않습니다. 이번 삶이 이어지는 동안은 남은 pañcakkhandha가 있습니다. chanda-rāga를 떨친 pañcakkhandha에는 다음 bhava를 일으킬 까닭이 없습니다. 그러면 다음 bhava가 없습니다. 이것이 마지막 태어남입니다. 'ayam antimā jāti, natthi dāni punabbhavo'라고 하신 까닭이 그것입니다.
දැන් මේ කාලේ හුඟාක් දෙනෙක් මේ සුන්දර බුද්ධාගමාදී වචන වලින් මේ පැරණි ආකල්ප වැරණි සම්ප්රදායික වැඩපිළිවල් මේ බෞද්ධ වැඩපිවල උච්චනයට පත් කරනවා. දැන් ඔය තන එකක් තමයි පෙරහැර කියන එකක්. පෙරහැර කියන එක පස්සේ හදාගත්ත කාලයක එකක් බුදුරජාණන් වහන්සේ එකක් නෙමෙයි. එතකොට මේ පෙරහැරක් ගැන කතා කරනකොට මේ අද අපි දකින සංකේත ඔක්කොම නිකන් මේ ලෝකයා මුලාවට පත් කරන නිකන් විනෝද වැඩ පිළිලා ළමයි නටවනෝනවා. දැන් මෙහෙම කියනවා.
요즘 많은 사람이 '아름다운 불교' 같은 말로 이 옛 생각들, 옛 전통 행사들을 불교 행사로 높이 치켜세웁니다. 그 가운데 하나가 perahera(행렬 축제)입니다. perahera는 나중 시대에 만들어진 것이지 붓다의 것이 아닙니다. 그래서 perahera를 두고 말할 때, 오늘 우리가 보는 그 상징들은 모두 세상을 홀리는 그냥 놀이판일 뿐, 아이들을 춤추게 하는 것이라고 합니다. 요즘 그렇게 말합니다.
දැන් මේ පෙරහැර කියන එක තේරුම් අරන්නේ නෑ ඒකින් දහම අර්ථය. අපි ගන්න යනවා එක්තරා හරයක්. සාර ධර්මයක්. ඒ තමයි බෞද්ධ සාර ධර්මයේ විමුක්තිය සඳහා ගොන්න සාර ධර්මය.
그런데 perahera라는 것을, 그 안의 dhamma 뜻을 알아듣지 못하고 있습니다. 우리는 어떤 알맹이(hara), 곧 sāra dhamma를 얻으러 갑니다. 그것은 불교의 sāra dhamma 가운데 vimutti를 위한 sāra dhamma입니다.
ඒ විමුක්ති සාර ධර්මය ගොන්නගාගන්න ඉස්සෙල්ලා පූර්ව හරයක් තියෙනවා. ඊට ඉස්සෙල්ලා පත්විය යුතු සාර ධර්මයක්. මහා සාර ධර්මය ගන්න ඉස්සෙල්ලා පත්විය යුතු හරය පෙරදී ලබාගත යුතු හරයට කියනවා පෙර හර එතා පෙරහැර කියනවා.
그 vimutti의 sāra dhamma를 얻기 전에 앞선 알맹이가 있습니다. 그보다 먼저 이르러야 할 sāra dhamma입니다. 큰 sāra dhamma를 얻기 전에 이르러야 할 알맹이입니다. 앞서(pera) 얻어야 할 알맹이(hara)를 'pera hara', 곧 perahera라고 합니다.
දැන් බණ අහන්න පන්ස්වලට යන්න ඉස්සෙල්ලයි මේ පෙරහැර පවත්වගෙන යන්නේ. දැන් බණ අහනකොට මහා හරය ගත්ත හැකි. ඒක ගන්න පූර්ව හරයක් තියෙනවා ගන්න. ඒකට හැඩ ගැහෙන්න ඕනේ. අවශ්ය පසුතලය හදාගන්න ඕනේ. මනස හදාගන්න ඕනේ පූර්ව හැඩ තලයකට හරවත් වැඩ පිළිවකට මෙන්න ඒ පූර්ව සාර ධර්මයක් හරා මනස හඩගහන වැඩපිළිට කෙනා පෙරහැර පූර්ව හරය කියන එක.
perahera는 가르침을 들으러 절에 가기 전에 벌어집니다. 가르침을 들을 때 큰 알맹이를 얻을 수 있습니다. 그것을 얻으려면 먼저 얻을 앞선 알맹이가 있습니다. 거기에 맞게 다듬어져야 합니다. 필요한 바탕을 마련해야 합니다. 마음을 앞선 바탕에, 알맹이 있는 길에 맞게 다듬어야 합니다. 앞선 sāra dhamma에 맞게 마음을 다듬는 이 길을 perahera, 곧 '앞선 알맹이'라고 합니다.
මහාසාර ධර්මය ගත්තහම චතුරාර්ය සත්යය අහන්න හම්බ වෙනවා. ඒක තමයි පන්සලේ ගියාම හම්බ වෙනවා. පන්සලහට කට්ටිය යනකොට පිරිස එකතු කරගෙන යනකොට තමයි පෙරහැර කරගෙන යන්නේ. පෙරහැර පෙන්නගෙන තමයි යන්නේ. පෙරහැරේ තමයි ඔක්කොම එන්නේ.
큰 sāra dhamma를 얻을 때 cattāri ariyasaccāni를 듣게 됩니다. 그것은 절에 가면 얻습니다. 사람들이 절로 갈 때, 무리를 모아 갈 때 perahera를 이루어 갑니다. perahera를 보여 주며 갑니다. perahera에 모든 것이 담겨 옵니다.
දැන් මේ පෙරහැර මොකක්ද? දැන් ඕක අපි දකින්න ඕනේ. පෙරහැරේ අනු පිළිවෙලින් තියෙනවා පිරිසක් ඉන්නවා. පෙරහැරක් හැදෙන හැද. ඉස්සෙල්ලාම යන්නේ හක් ගෙඩියා පිඹගෙන. කෙනෙක් ඉස්සෙල්ලාම යනවා.
그렇다면 이 perahera는 무엇입니까? 그것을 우리가 보아야 합니다. perahera에는 차례대로 늘어선 무리가 있습니다. perahera가 이루어지는 모습이 그렇습니다. 맨 앞에는 소라고둥을 불며 갑니다. 누군가 맨 앞에 갑니다.
සගිරිය පිවෙන ගියාට පස්සේ ඊළඟට වෙනවා සේවිසිකාරය. ඊට පස්සේ එනවා බෙර කාර්ය.
고둥을 부는 사람이 지나간 뒤에 다음은 hēvisi 연주자입니다. 그 뒤에 북잡이(bera)가 옵니다.
ඊට පස්සේ දවුල් බෙරකාරය මහාරයාගන්න බම් බංගල එකපරගෙන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ කට්ටිය ඊළඟට අනු පිළිවෙලයා නැහැ. හේවිසිකාරය වෙනවා, බෙරකාරය වෙනවා, දවුල් බෙරකාරය වෙනවා. ඔතනින් ආවට පස්සේ අ ඊට පස්සේ එනවා කස කස පෙරහැර කස ගහන කට්ටිය
그 사람들이 다음으로 차례대로 갑니다. hēvisi 연주자, 북잡이, davul 북잡이가 갑니다. 거기를 지나면 그 뒤에 kasa(채찍) 행렬, 채찍을 치는 무리가 옵니다.
ඉස්සෙල්ලාම ඈ දැන් ඉස්සෙල්ලාම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් දැන් අහන්නේ ඒක මොකරු කරගන්නේ. මොකක් සෙනක ඈත් කරලා හටන් ගන්න ඕනට අර ගහගෙන මිනිස්සු පැන්න දුවනවානේ අය ඉඩ දියලා ඒකට ඒකට අරන් තියෙන්නේ. පාර හදා පාර හදාගන්න ඔව් නමුත් එදාසවා අනුපිළිවලින් තිබුනේ. දැන් කස ගහන කට්ටිය ඒට එනවා. එතනින් ඉතින් එතෙන්ට ආවට පස්සේ.
네, 지금 묻는 것은 그것을 왜 하느냐는 것이지요. 사람들을 물러나게 하려고, 채찍을 치면 사람들이 물러나 비켜 주니까 그 때문에 한다는 것입니다. 길을 내려고, 길을 트려고요. 네, 하지만 그때는 그것도 차례에 따라 있었습니다. 이제 채찍 치는 무리가 그다음에 옵니다. 거기서, 거기에 온 뒤에.
ඊට පස්සේද එන් මෙහාට එනවා. ඔය එක එක ජාතියේ මේ ඒ කියන්නේ අර බොරු කකුල්කාරයෝ එයාට ඒ කට්ටිය එකතු වෙනවා. ඊට පස්සේ න මූහණ දාගෙන බළු මූහුණ දාගෙන අලි මූහුණ දාගෙන ඔරු බකුරු නැන් කියලා කොටසක් එනවා. මිනිස්සු එක එක මුහුණ දාගෙන නටනවා. වෙස් මූහණ දාගෙන ගිබෝල ආ ගිනි බෝල යනවා. ඔව් ගිනි බෝල කැරකීම තමයි ඊළඟට එන්නේ. පිළිබෝල කැරකීම එනවා අර ළඟට පිරිබෝල කරගෙනට පස්ෙන් තමයි ඔය කියන ඔව් ඔළු ගොඩන්නේ එක එක විදිහ සතුන් කියලා.
그 뒤에는 이쪽으로 여러 가지 무리가 옵니다. 곧 장대다리꾼들이 그 무리에 섞입니다. 그 뒤에는 개 탈을 쓰고, 코끼리 탈을 쓰고, 온갖 탈을 쓴 무리가 옵니다. 사람들이 갖가지 탈을 쓰고 춤춥니다. 탈을 쓰고 갑니다. 불공이 갑니다. 네, 불공 돌리기가 다음에 옵니다. 불공 돌리기가 그 곁에 옵니다. 불공 돌리기 뒤에 여러 짐승 머리를 쓴 무리가 옵니다.
ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ ඔය කරලා එනවා මහා බඩ තියෙන නිලම එකක්. අයේ ශරීයනාව ඒ ඇඳගෙන කට්ටියා නිලධාරී
그 뒤에 어떻게 하느냐 하면, 배가 불룩한 nilame(관리)가 옵니다. 그런 옷차림을 한 관리들입니다.
ඔය කට්ටියාවට පස්සේ න්න දැන් ඔඊට පස්සේ මේ නැතුම් කාලය එක විදිහ නැ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතකොට ඊළඟට මොකද කරන්නේ ඇති අර කියන විදිහට මේ ඒකේ විදිහ නැතුම් නතන දීරු පහලුකාරයෝ පොළොම්කාරයෝ ඔව් ඔය වගේ කට්ටිය එනවා ඊළඟට ඔව් හොරණය හරි තන තන සගිඩිය ලඟටයි හොරණාකාරය වෙනවා. අනුකිඩ ලියක් තියෙනවාද ම ඒකින් ගන්න හොරණාව හදියන හොරණාව යනවා. එහෙම තමා අතින්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඊට පස්සේ ඔක්කොම ගියාට පස්සේ ශාන්තව සුදු කොටි උස්සගත්ත සුදු ඇඳගත්ත ළවා පිරිසක් හරි පිරිසක් එනවා. ඊළඟට එතකොට ඒවන් කැස්වල අරගෙන ඇහෙනවා. අර පොඩි අරගෙන ඊට පස්සේ මල්ල අරගෙනලු අරගෙන ඔය විදිහ දේවල් අරන් එනවා ඊළඟට. දැන් මෙහෙම තමයි සාදු කියියගෙන ඒකත් තියෙන්නේ පෙරහැර. අරගොල්ලෝ අර විදිහට යනවා. දැන් මේක තමයි මේ සුන්දර බුද්ධාගම කියලා අද කියන්නේ. සුන්දර බුද්ධාගමය කොටසක් තමයි පෙරහැර කියලා.
모두 지나간 뒤에, 고요하게 흰 깃발을 들고 흰옷을 입은 아이들 무리가 다음으로 옵니다. 그리고 바구니를 들고, 작은 것들을 들고, 그다음 자루 같은 것들을 들고 옵니다. 그렇게 sādhu를 외치며 가는 것도 perahera에 있습니다. 그들이 그렇게 갑니다. 오늘날 '아름다운 불교'라고 하는 것이 이것입니다. 아름다운 불교의 한 부분이 perahera라고 말합니다.
දැන් මේක අපි සංකේතන දැක නිසා ඒ සුන්දර බුද්ධාගම කියන්නේ. බණ අහන්න ඉස්සෙල්ලා දැනගත යුතු හරය තමයි ඔය තියා තියෙන්නේ. බණ අහන්න පෙර දැනගත යුතු දේ හරය ඕකින් දකින්න ඕනේ. පෙරහැරින් දකින්න පනවා.
그런데 이것을 상징으로 보았기에 그것이 아름다운 불교인 것입니다. 가르침을 듣기 전에 알아야 할 알맹이가 거기에 놓여 있습니다. 가르침을 듣기 전에 알아야 할 것, 그 알맹이를 거기서 보아야 합니다. perahera로 보여 줍니다.
අන්න හක් ගෙඩියක් නාද කරෙන්න ඉස්සෙල්ලාම යන්නේ. අද මේ පංචලියේ සංඛ නාදයක් පවත්වෙනවා. ශුද්ධ නාදයක් පවත්වෙනවා. සංයුප කරලා
소라고둥을 울리며 맨 앞에 갑니다. 오늘 절에서 고둥 소리가 울립니다. 맑은 소리가 울립니다.
තියෙන්නේ සුද්ධ හරත ධර්මශ්ර ධර්ම හලත දහම් හරි සංකල්පත්තය සංඛනාදය අස්ථ බ්රහ්මස්ර නාදය කියන එක පෙන්නන්නේ සංඛනාදය කියලා ගෙඩිය හද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මේක තමයි අද මේ පන්සිලිය පවත්වන්නේ කියන සංකේතය තමයි පංශනාදීන් ඉස්සෙල්ලාම පෙන්න න
오늘 절에서 이것이 열린다는 상징이 바로 이것입니다. 고둥 소리로 맨 먼저 보여 줍니다.
ඒ වගේම කනට මිදී කර් රසා වෙනවා. දහම් හන තුළ හොරයක් නැ. හොරයක් නැති හඬ කියනවා හොර නෑ හර. හොර නැති හඬ එන්න සංඥා බොරු නැති හඬහන්න එන්න කියන එකා හොර නැති හඬහන්න එන්න කියන එක තමයි හොර නෑ හඬින් පෙන්නන්නේ ඊළඟට ඔව් දහම හඬ හොර නෑහ. ඒක ශාන්තයි ප්රණීතයි. සරණ ගුණයෙන් යුක්තයි. මිහිරිය මධුරයි. අන්න ඒ හොර නැති හඬාද පන්සලේ පවත්වනවා ඒක හන්ද එන්න කියන එක තමයි පෙරහැරේ හොරණයකාරය පෙන්න.
마찬가지로 귀에 달콤한 맛이 됩니다. dhamma의 소리 안에는 거짓(hora)이 없습니다. 거짓 없는 소리를 'hora næ', 곧 horanā(피리)라고 합니다. '거짓 없는 소리를 들으러 오라', 거짓 없는 소리를 들으러 오라는 것을 horanā 소리로 다음에 보여 줍니다. 네, dhamma의 소리는 거짓이 없습니다. 그것은 고요하고 뛰어나며 귀의할 덕을 갖추었습니다. 달고 감미롭습니다. 그 거짓 없는 소리가 절에서 울리니 오라는 것을 perahera의 horanā 연주자가 보여 줍니다.
පවතිනි එකින් එකට යන. ඊළඟට පෙන්නන්නේ අපිට දැනගත යුතු ධර්මය. මොකක්ද පෙනවන්නේ? සේ විසිහෙන
하나씩 차례로 갑니다. 다음으로 보여 주는 것은 우리가 알아야 할 dhamma입니다. 무엇을 보여 줍니까? hēvisi로.
ඊළඟට පෙන්නව දෙයක් තියෙනවා. ඒකෙනා හේෂය දෙපැත්තට කියනවා ඒකේ ඇස් දෙක බෙර ඇහැ එහෙම කියන්න. ඒකට අර කෝටු දෙකෙන්. අඩි වේගයෙන් කරකොළ ගහන හරි වේගවත්. දැන් ඕකෙන් පෙන්නන්නේ මොකක්ද? අපේ ඇත් දෙකට එන එක තමයි ඒ විදියේ ඇස් දෙකෙන් පෙන්නන්නේ. ඇත් දෙක කරා වේගයෙන් අරමුණු වෙනවා. කඩි කඩකි අරමුණා වේගය එන එන අරමුණක් ඇත්නම්. ඒ මුලා සහගත අරමුණ විසි කරන්න. ඒ කියන්නේ පේන ඒවා. ඔය පේන ඒවා විසි කර දමන්න. අල්ලගන්න පුළුවන්. ආව ගියහා ආව ගියාසක් ඒවා ඉතුරු වෙන්නේ. අන්න ඒ සංකේතය තමයි කේ 28 හින් පෙන්නාව. බාරගන්න එපා කියන එක.
다음으로 보여 주는 것이 있습니다. hēvisi는 양쪽 면이 있는데 그것을 두 눈, 북의 눈이라고 합니다. 거기를 막대 두 개로 아주 빠르게 칩니다. 무척 빠릅니다. 그것으로 무엇을 보여 줍니까? 우리 두 눈에 오는 것, 그것을 그 두 눈으로 보여 줍니다. 두 눈에 대상들이 빠르게 닿습니다. 순간순간 지나가는 대상의 빠름입니다. 오는 대상이 있으면 그 미혹하게 하는 대상을 내던지라는 것, 곧 보이는 것들을 내던져 버리라는 것입니다. 붙잡을 것이라고는 왔다 가는 것뿐, 남는 것은 그것뿐입니다. 그 상징을 hēvisi로 보여 주었습니다. 받아들이지 말라는 것입니다.
ඊළඟට ඊට වඩා වේගය අඩු. ගැට පෙරද වෙනවා.
다음은 그보다 느린 gæṭa bera(매듭 북)입니다.
ඊට පස්සේ ඊරාගන එකක් තියනවා. ඒට අසර වෙලාවේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
යනකොටම අපි නිතරම හුරු වෙන්න ඕනේ. ඒ පාරේ යනකොටම අහුවෙන එයා විසි කරලා යන්නේ. සමහර යනකොට ලස්සන එවා ඇහේරාගෙන දැහෙන් අද වැදලා ගත්තොත් එහෙම ඉටේගතව බණ අහනහ පේන්නේ නැ. ඔය පේන පේන විසි කරලා පුරුදු වෙන්න යනකොට ඒක තමයි පෙර හරේ දෙන්නේ.
가는 동안 우리는 늘 익혀야 합니다. 그 길을 가면서 걸리는 것을 내던지며 가는 것입니다. 어떤 이들은 가는 길에 예쁜 것들을 주워 들고 거기에 빠져 버리면, 가르침을 들을 때 보이지 않습니다. 보이는 것마다 내던지는 버릇을 들이며 가는 것, 그것이 앞선 알맹이가 주는 것입니다.
ඊට පස්සේ අනිසරය දෙනවා බෙරෙද. අපි කනට කියනවා කන්න බෙහෙ. මේ බේහේරි කියන්නේ බිහිරි කියන හඬ. බේරි හඬ තියෙනවා එදා. කෑකෝ ගහන්න එපා. පිරිහින් එපා. ඒවා නැති කරග තමයි ඒ හද මහා කරදරයක්න. ඒකේ සිද්ධ වෙන්නේ දහමට බාධාවක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මේක හඳුනාගන්න. ඒක තමයි පෙන්නන්නේ මේක ආවා ගියා මිසක් මේකේ අල්ලන්න දෙයක් නැහ. අල්ලගන්න එකක්. ඒකේ ස්වභාවන ගහුව ගහ ගහම අහලා ඉවරයි. ඒ වගේ තමයි අහන දේවල්. ඇහුවා ගියා ඇහුවා ගියා නිසා කිළේ නැ. හරි ඒක තමයි මේ සංකේතයෙන් පෙන්නන්නේ. ඕකේ තමයි ගැට ගැටෙන්නේ. රෑපෝ ගහමින් කටයුතු කරනකොට ගැටලු ලෙහාගන්න බැහ. ඒවා ගැටලු හැදුනවා. ගැටලු සහිත හඬ අමත්තු කරගන්න එපා. ඒක මතක තියාගන්න මෙන්න මේවායේ ගැටලු හඬේ හැටියේ. ඒ තමයි ගැටෙන හඬ.
이것을 알아보십시오. 그것이 보여 주는 것은 이것이 왔다 갔을 뿐 여기에 붙잡을 것이 없다는 것입니다. 붙잡을 것이 하나라도 있습니까? 그 성질은 치고 치고 또 치면 듣고 끝나는 것입니다. 듣는 것들도 그와 같습니다. 듣고 가고 듣고 가니 남지 않습니다. 이 상징으로 보여 주는 것이 그것입니다. 거기서 걸리고 부딪힙니다. 소리치며 일을 하면 얽힌 것을 풀 수 없습니다. 그것들이 얽힘을 만듭니다. 얽힘을 품은 소리를 불러들이지 마십시오. 이것들이 얽힘의 소리라는 것을 기억하십시오. 그것이 부딪히는 소리입니다.
දැන් ඊට පස්සේ අරන් වෙනවා තාවේ එකක්. මොකක්ද අර අ රිලා තයින්නේ දෞරව.
그 뒤에 무엇이 옵니까? 무엇이 울립니까? davul(큰북)입니다.
දැන් අපි මොකද කරන්නේ හැමෙදීමේම දැන් දාය නිසා අවුලංද පටන් ගත. අහුවෙච්ච අහුවෙච්ච කයි ඩේ බලවින එනකොට ඵලේ දාහේ එනකොට හැමදේම රහේවල් හොය කොච්චර හරි අවුල අවුල කන කරා හදන්නේ. අහුලනවා. අහනවා කියන්නේ ආහාර ගන්න කොච්චරහ යන එක කනවා. අන්න ඒක තමයි දවුල ගහනවා කියන්නේ. ඉතින් හැමදේම කොච්චරහ ඉවරයක් නැහ. හ කම්පා කරනවා. අවස්වාරයන්ගේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කම්පා කරනවා. මෙන්න රසයට ගිජු වෙන්න යනවා. රසයට ගිජි වෙච්ච කෙනාටත් දාහයේ නිසා අවුලට පත්වෙන්න වෙනවා. අවුල අවුල දාගන්නකොටම ඇවිලෙනවා. අවුලුවක ගත්තව බණ අහන්න බැ. ඕකක් තේරුම් ගන්න. ඔන්න ඕක තමයි දවලින් පෙන්නපු සංකේය.
이렇게 맛에 탐착하게 됩니다. 맛에 탐착한 사람도 타오름 때문에 어지러움에 빠지게 됩니다. 어지러움을 붙드는 바로 그때 불이 붙습니다. 어지러움을 붙든 채로는 가르침을 들을 수 없습니다. 그것을 알아들으십시오. 그것이 davul로 보여 준 상징입니다.
දැන් ඔතන්ට යනක ඊට පස්සේ මේ ඊළඟට තිබුනේ ඔව් කසගහන දැන් ඊට පස්සේ පොඩි පොඩි වැඩවලට සණඩු සරුවල් ඇති කරගන්න එපා. ඕගේ අවසානයේ මහා ගිනිලක් විනවා වගේ මහා සද්දයකින් ලොකු විනාශයක් සිද්ධ කරනවා. ඕවා ඇද වෙලා යන්නේ පටන් ගන්නකොට ඇදේ කෙළවර මහා කම්පනයක් ඇති
그다음 거기로 가면 다음에 있던 것이, 네, 채찍 치기입니다. 작은 일로 다툼을 만들지 마십시오. 그것은 끝에 가서 큰 불길이 일듯이 큰 소리와 함께 큰 파멸을 일으킵니다. 그것들은 처음에 당겨지기 시작하면 당긴 끝에서 큰 진동을 일으킵니다.
කරනවා. ඒක තමයි ඇද ගහපු කයේ ගහපු ගහන්නේ කෘෂභාවයට පත් වෙනවා. රූර බවට පත් වෙනවා. බව ආශ්රයකන තත්ත්වයට පත්වෙලා හිතම් ඔහු කෘෂාවට පත්වෙනවා. කෘෂාවට පත් කරන්න තියෙනවා කසය.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න ඒක තියෙන භයානවටම පෙන්නන. සෙල්ලමට පටන් ගත්ත පොඩි ආමනාප වැඩ පිළිවිල අවසානයේ දක්කවා ගෙනිච්චොත් මහා කම්පනයක් ඇති කරලාන නවතින් ඒක හැටි බලාගන්නා. ඕකත් මතක තියාගන්නා. ඒක සන්දු සරුවල් දෙවී යන්න එපා බණ අහලා එතකොට සිද්ධ වෙන්නේ මෙන්න මේ පුංචියට පටන් ගත්ත එක ලොකු විනාශයකින් කෙළවර වෙනවා. අන්න ඒක තමයි කසෙන් පෙන්නන්නේ. කුස බවට පත් වෙනවා. රූර බවට පත් වෙනවා. ඒවත් පත් කරගන්නවා. ඒක හැටි වෙන්න මෙහෙමයි.
그것이 지닌 위험을 보여 줍니다. 장난으로 시작한 작은 언짢은 일도 끝까지 끌고 가면 큰 진동을 일으키고서야 멈춘다는 것을 보십시오. 그것도 기억하십시오. 가르침을 듣고 나서 다툼으로 치닫지 마십시오. 그러면 작게 시작한 것이 큰 파멸로 끝납니다. 채찍으로 보여 주는 것이 그것입니다. 여위게 되고 거칠게 됩니다. 그것들까지 불러옵니다. 그렇게 됩니다.
ඔව් ඊයඟට ගිනිබෝ කරකෝන. දැන් ඔය ටියට ගියාම රාග ගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි හටගත්තහම මෝහ ගිනියට බැඳුනහම අපිට පේන්න හැබිලේම යන ගමන ගිනි ගමනක්. රාගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි නිසා ගිනිවරගනි යන ගමන අපිට පේන්නේ නෑ ගිනි බෝල හැටියට ඉතින් ඒක එකතු වෙච්ච හැටියට අපිට පේන්නේ ගිනිසවුන් යනවා.
네, 다음은 불공 돌리기입니다. 거기에 이르면, rāga의 불, dosa의 불, moha의 불이 일어나 moha의 불에 묶이면, 우리가 실제로 가는 길은 불의 길입니다. rāga의 불, dosa의 불, moha의 불 때문에 불타며 가는 길입니다. 우리는 그것을 보지 못하니 불공으로, 한데 모인 모습으로 보여 줍니다. 불이 붙은 채 갑니다.
සසර ගමනේ ගිනිගන්නෙමයි ලෝක සත්වය අවිද්යාවෙන්, තෘෂ්ණාවෙන්, දැවි තැවි තැවි තැවි ලෝක සත්වයා යන හැටි සමහර ගිනිබෝල එකට කරකොලා පෙන්නවා. ඇලෙනවා ගැටෙනවා. ඇලෙනවා ගැටෙනවා. ඒකෙන් ඇලීමේගින්න, රාගින්නයි, ද්වේශ ගින්නයි. මෝහය නිසා මේක පටලවා හදන්නවා. එහෙම පටල වෙනවා මෙහෙම පටලවා. ඉතින් පෙන්නවා දෙපැත්ත පටලෝ පටලෝ මේ ගමනේ යන. දැන් මෙන්න මේ විදිහට ගිය තදිය ගෙනිච්ච ඒවා විදිහට තේරුම් ගන්න නැතුව ගියොත් සිද්ධ වෙන්නේ රාගිනි, ද්වේශ ගිනි නිසා මෝහයෙන් පැරීලා. ගිනි සහගත ගමනක් යන්න වෙනවා. හොයාගන්න බැරි. අගමුල හොයාගන්න බැ. ඔක්කොම එකට බැඳිලා පැටීලා. එකට වට වෙලා. රෝධ ගහනවා, රවුම් ගහනවා. නිරෝධ කරන්න බැහ. ඔය රෝධයක් වාගේ රවමක් වගේ ගින්දර කරපොනට පේන්නේ ඒකයි. අන්න ගිනි ගමනේ හැටිය.
saṃsāra의 길에서 세상 존재는 불타며 갑니다. avijjā로, taṇhā로 타고 시달리고 또 시달리며 세상 존재가 가는 모습을, 어떤 이들은 불공 여러 개를 함께 돌려 보여 줍니다. 들러붙고 부딪히고, 들러붙고 부딪힙니다. 들러붙음의 불은 rāga의 불이고, 그리고 dosa의 불입니다. moha 때문에 이것이 얽힙니다. 이렇게 얽히고 또 얽힙니다. 양쪽이 얽히고 얽히며 이 길을 가는 것을 보여 줍니다. 이렇게 간 길을, 끌려간 길을 알아듣지 못한 채 가면, rāga의 불, dosa의 불 때문에 moha에 덮여 불붙은 길을 가게 됩니다. 찾아낼 수 없습니다. 끝과 처음을 찾을 수 없습니다. 모두 한데 묶이고 얽혀 있습니다. 함께 돌고 있습니다. 바퀴를 그리고 원을 그립니다. 멈출(nirodha) 수 없습니다. 불을 돌리면 바퀴나 원처럼 보이는 까닭이 그것입니다. 그것이 불의 길의 모습입니다.
එනි ගමන හඳුනාගන්න සසර ගමන ගිනි කියලා හඳුනාගන්න මේකේ ගිනි චක්රවල තමයි මේ ලෝකයා යන්නේ කියලා දැනගන්නේ. ඒවා පටලවාගෙන තමයි මේ ඇලෙමින් ගැටමින් මුලා වීමින් තමයි යන්නේ කියලා බලාගන්න කියන එක තමයි ගිනිවෝල කැරකීම පෙන්නේ.
그 길을 알아보고, saṃsāra의 길이 불이라는 것을 알아보십시오. 세상은 이 불의 바퀴 속에서 가고 있음을 알고, 그것들이 얽힌 채 들러붙고 부딪히고 미혹되며 간다는 것을 보라는 것, 그것이 불공 돌리기가 보여 주는 것입니다.
ඊළඟට දන් තියෙන්නේ? ඔව් දැන් ඔය ඉස්සෙල්ලා එකක් තියෙනවා. ඇත්තු ගෙනනවා. අන්න මහන්තත්ව වෙන්න එපා. මහන් තත්වය පෙන්නන්න තමයි ඇතා අරගන්නේ. ලොකු අයි වෙලා ගරණාදිකමට ආදම්බරකමට මහා තත්වකමට යනවා ලෝකේ. ඔන්න ලෝකේ සත්වයා යන ගමන ඔය විදිහට ගියාම රාග ද්වේශ මෝහින් ගිනිගත්ත සත්වයාට පත්වෙන්න දේවල්. මනස ඔක්කොම මහත්බට පත්වෙලා මහන් තත්ත්ව වෙනවා. ගාම්භීර වෙලා පුහු ආදම්බරයෙන් නිලවුරුම්ගෙන මේ විදිට ඉන්නවා.
다음은 무엇이 있습니까? 네, 그 앞에 하나가 있습니다. 코끼리들을 데려옵니다. 우쭐대지 마십시오. 우쭐댐을 보여 주려고 코끼리를 데려오는 것입니다. 거물이 되어 거드름과 허세와 높은 자리로 세상이 갑니다. 세상 존재가 그렇게 가면, 그것이 rāga, dosa, moha로 불붙은 존재가 이르게 되는 것들입니다. 마음이 온통 부풀어 우쭐댑니다. 점잔을 빼며 텅 빈 허세로 치장하고 이렇게 지냅니다.
අන්න ඇත්තෙර හැර යනවා. අද ලස්සනට සැරදිලා මහන්ස තත්ව වෙලා යනවා ලොකුයි කියලා හිතාගෙන ලොකුකන් අත්හැරලා යන්න. ලොකුන් එක්කලා යනකොට මෙහෙමයි වෙන්නේ. ඒ ලොකු කම් වල හැටි බලාගන්නා. ලොකුකම් කරපු එක්කෙනා තිරිසෙනෙක් වෙනවා. ලොකුවට මහත්තයාලා හිටියාට ඕක තිරිසෙන ඇතා කියන්නේ අලියා කියන්නේ අන්න ඒ තත්ත්වයට පත් වෙන්න එපා. ඒ තත්ත්වය බලාගන්න නෙමෙයි.
그렇게 코끼리들이 지나갑니다. 오늘 곱게 꾸미고 우쭐대며 크다고 여기며 갑니다. 그 큰 체를 내려놓고 가십시오. 거물들과 함께 가면 이렇게 됩니다. 큰 체하는 모습을 보십시오. 큰 체한 사람은 짐승이 됩니다. 높으신 분으로 크게 지냈어도 그것은 짐승, 곧 코끼리라는 것입니다. 그런 처지에 이르지 마십시오. 그 처지를 부러워하지 마십시오.
ඉතින් ඔය තත්ත්වයට යන්න පුළුවන් මහන්ත්ත අය මහන්ස වෙලා හිටපුහම ඒ බැරි අය මොකද කරන්නේ? ලොකු අයගේ ලොකුකම ගන්නවා. අරගෙන තමයි ඔලුවලු කරෙන්නේ. අන්න ඔලුවක් වන තම ඊළඟ තමන්ගේ ඔලුේ මට්ටම දන්නේ නැතුව මහාරුළු පැදගෙන යනවා. අනුන්ගේ ඔලුගෙන ඔය තවත් මේ ලෝකේ ඇල්ලගත්ත ක්රමයක්. ඉතින් නැති හිනාවක් අර ඔලුවක් අහගින් අර වෙස්මුණය මතු කර කර අභ්යන්තරය නැති එක පිට පෙන්නගෙන ලොකුකම් පෙන්නාගෙන මහා සත්තසකම් පෙන්නාගෙන නැති අයට පුළුවන්කම යන හැ.
그런 처지에 갈 수 있는 사람들이 우쭐대며 있을 때, 그럴 수 없는 사람들은 어떻게 합니까? 큰 사람들의 큰 체를 가져옵니다. 그것을 가져다 머리에 씁니다. 머리를 쓰고서, 자기 머리의 수준은 모른 채 큰 탈을 쓰고 갑니다. 남의 머리를 쓰는 것, 그것도 이 세상이 붙든 또 하나의 방식입니다. 없는 웃음을 짓고, 탈을 쓰고, 탈을 내세우며, 속에 없는 것을 겉으로 내보이고, 큰 체를 내보이고, 큰 재주를 내보이며, 없는 사람들이 있는 체하며 갑니다.
ඔය කට්ටිය යනවා ඊළඟට ඔය කට්ටිය යනකොට තව කට්ටියක් ඔය කරලා හෙනවා පිටිපස්ස අර බොරු කකුල්කාරය ලොකු කමක් නෑහ ඔ ලොකු කම් නැහ. එහෙනම් අපි පොඩි අය නෙමෙයි කියලා ලොකු කම් පෙන්නනවා උඩමුවා පෙන්නනවා. බොහොම උඩමුකමින් යනවා උඩී යනවා. හැබැයි කකුල් නැති නිසා බොරු කකුල් බැඳගෙන ඉන්නවා. නැති ලොකුකම් පෙන්නන කට්ටියක් ඒවා. ඒකත් මේ සමාජයේ සසර ගමනට යන්න සමාජය හැටියට. ඕකක් දැනගන්න.
그 무리가 다음으로 갑니다. 그 무리가 갈 때 또 한 무리가 뒤에서 그렇게 옵니다. 장대다리꾼들입니다. 큰 것이 없습니다. 큰 것이 없지요. 그러니 '우리는 작은 사람이 아니다' 하며 큰 체를 보이고 거만함을 보입니다. 아주 거만하게 높이 갑니다. 하지만 다리가 없어서 가짜 다리를 묶고 있습니다. 없는 큰 체를 보이는 무리입니다. 그것도 이 사회에서 saṃsāra의 길로 가는 사회의 모습입니다. 그것을 알아 두십시오.
අර බොරු කකුල් බැඳෙනට්ටු කෙට්ටු එකෙත් තමයි බොරු කකු බැඳෙන්න යන්න දාන. මොකද මොනවත් ඇති හරයක් නෑහ. ඒකනම් හරිම උඩඟුයි, හරිම අහංකාරයි හරි ලොකු මිනිස්සු අපි කියලා පෙන්නන්න ගති ලස්සන. ලෝකේ අතර ඉහින් පෙනී සින්න හදන ගති. මෙන්න ලෝකේ ගතියක්. මේ අන්න මේකත් අරගන්න මේ පෙර හරේ දැනගන්න බණ අහන්න ඉස්සෙල්ලා මේවා දැනගන්න ඕනේ. මේවයෙන් සිද්ධ වෙන්නේ මේක කියලා දැනගන්න ඕනේ.
그 가짜 다리를 묶은 사람들도 가짜 다리를 묶고 가는 것입니다. 왜냐하면 아무런 알맹이가 없기 때문입니다. 아주 거만하고 아주 교만하며, '우리는 대단한 사람'이라고 보이려는 버릇, 세상 위에 높이 보이려는 버릇입니다. 이것이 세상의 한 버릇입니다. 이것도 앞선 알맹이로 받아들이십시오. 가르침을 듣기 전에 이것들을 알아야 합니다. 이것들로 무엇이 일어나는지 알아야 합니다.
ඊට පස්සේ ඕවා පස්සේ ගියහම මිනිස්සු නීචකම් කරනවා. මිනිහෙක් වෙලා ඉන්නලා මිනිස් බල්ලෙක් වෙනවා. ඉතින් ලොකු බලු ඔලුවක් දාගෙන බන වනා යනවා. මිනිස් හරකයෙක් එනවා. හරක් ඔලුවක් ඔලුවේ දාගෙන ඒකත් පෙන්න පේන්නේ නරිය ඔලුවක් දාගෙන නත් නතා යනවා. කයේ මිනිහා නමුත් ගති ලක්ෂණය තිරිසනා වෙනවා. මෙන්න මේ වාර්ගය ගියාට පස්සේ අන්තිමට අපිට හම්බ වෙන්නේ තිරිසන් ලෝකය හැටිය. ඒකේ මුල මිනිහෙක් වෙලා කරගන්න ඔය වැඩ පිළිවෙල. ඔය ගති ලක්ෂණය මූණුවරවල් ගන්න එපා. ඒක තමයි ඒකත් දැනගන්න කියලා තමයි ඒ උදා දාගෙන පෙන්නන්නේ.
그 뒤에 그것들을 따라가면 사람들은 비천한 짓을 합니다. 사람으로 있다가 사람 개가 됩니다. 그래서 큰 개 머리를 쓰고 흔들며 갑니다. 사람 소가 옵니다. 소 머리를 머리에 쓰고, 여우 머리를 쓰고 춤추며 갑니다. 몸은 사람이지만 성품은 짐승이 됩니다. 이런 무리가 지나가고 나면 마지막에 우리가 얻는 것은 짐승 세계의 모습입니다. 그 뿌리는 사람으로 있으면서 하는 그런 짓입니다. 그런 성품, 그런 얼굴을 가지지 마십시오. 그것도 알라고 그 탈을 쓰고 보여 주는 것입니다.
ඊට පස්සේ යනවා නැ. ඒ කියන්නේ වැඩකට නැති එක නැන් නැත් හැමතැනම ඒ ඒ පැත්තට මේ පැත්තට හරි හරි ලෝක එයා මුලා කරන නෙට්වර්ක්කාර වැඩපිළි වෙනවා.
그 뒤에 갑니다. 곧 쓸모없는 무리, 여기저기 이쪽저쪽에서 세상을 홀리는 '네트워크' 같은 짓들입니다.
සඟපෑ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මේවා අපේ ලෝකයේ තියෙන තව දෙයක්. ඕවත් හදුරාගන්න
이것들이 우리 세상에 있는 또 다른 것입니다. 이것들도 익혀 두십시오.
ඔව් ඔව් නිලමෙලත් එක්කලානේ යන්න ඔව් ආ නෑ නිරමෙලා යනවා ඒකා නැට්වොත් යනකොට ඉස්සරහ නිරමෙලා යනවා. ඒගොල්ලෝ යන්නේ මේ නිලතල දරාගෙන බඩ මහත්තට ලොකුට දාන මේ ජරාව කාලා ගොඩ ගහගෙන ඉන්න අය හැදි. ඒගොල්ලෝ පස්සේ නට නටයන සඟන පිරිස තමයි අර සඟ සඟා යන්නේ. ඒගොල්ලඟින් කරනා. ඉතින් මේක තමයි මේ සමාජයක් විනාශ වෙන හැටි. මේ දූසේ සමාජයක ඔය ඔය ටික දැනගන්න. ඕක දැනගත්තට පස්සේ මොකද කරන්නේ? ඔව ඔය ටිකෙන් අහකලා හදවක් පිරිසිදු කරගෙන නිදහස් කරගන්න අන්න සුදු ඇඳුම් ගත්ත ළමයි පොඩි අරගෙන සාදුකාර දීලා යනවා. ගුණයට නැමෙයිද?
네, 네, nilame들과 함께 가지요. 네. 아, 아니, nilame들이 갑니다. 춤꾼들이 갈 때 앞에 nilame들이 갑니다. 그들은 자리를 차지하고 배를 크게 내밀며 이 쓰레기를 먹어 쌓아 둔 사람들입니다. 그들 뒤에 춤추며 가는 무리가 함께 따라갑니다. 그들 곁에서 합니다. 이것이 사회가 망가지는 모습입니다. 썩은 사회의 그 모습을 알아 두십시오. 그것을 안 뒤에는 어떻게 합니까? 그것들에서 물러나 마음을 맑히고 자유로워져서, 저기 흰옷 입은 아이들이 작은 것들을 들고 sādhu를 외치며 갑니다. 덕 앞에 고개 숙이는 것 아닙니까?
ඔන්න ඔය පූර්වයෙන් බණ අහන්න ඉස්සෙල්ලා මෙන්න මේ ටික දැනගෙන ඒවය ආදීනව දැකලා අහක් වෙච්ච ශාන්ත බවට නිදහස්පරට පත්සි පිරිඳු හදවතින් ඉස්ස අපිත් එක්කලා ඉන්න පන්සලට ගිහිල්ලා අර සංකනාදය අහන්න හොර නැති හඬ අහන්න කියලා තමයි එකේන්නේ. ඔන්න ඕක තමයි පෙරහැරී ආධ්යාත්මික තිච්ච සංකේ බෞද්ධ සංකේ දැන් ඕක සුන්දර අවංකව බැලුව සුන්දර බුද්ධාගම තමා. බුද්ධාගම කොහොමහත් සුන්දරයි. බුදු දහම සුන්දරයි. දර සුන් කරන එකක්නේ බුදු දහම ඒකයි සුන්දර කියන්නේ. දර වලින් කරන්නේ දින අවුලෝලේ. දර සුන් කරපුවහම ඇවිලෙන්න ගින්න නිවෙනවා. එහෙනම් සුන්දර බුද්ධාගු කිව්ව වැරදිලා නැහ. හැබැයි කියන්නේ අදහදින්නේ නෙමෙයි.
그렇게 먼저, 가르침을 듣기 전에 이것들을 알고 그 위험을 보고 물러나 고요하고 자유로워진 맑은 마음으로 '우리와 함께 절에 가서 고둥 소리를, 거짓 없는 소리를 듣자'고 하는 것, 그것이 perahera입니다. 영적인 상징, 불교의 상징입니다. 정직하게 보면 이것이야말로 아름다운 불교입니다. 불교는 어떻든 아름답습니다(sundara). 붓다의 dhamma는 아름답습니다. 붓다의 dhamma는 장작(dara)을 끊는(sun) 것이니 sundara라고 합니다. 장작으로는 불을 지핍니다. 장작을 끊으면 타오르던 불이 꺼집니다. 그러니 '아름다운 불교'라고 한 것은 틀리지 않았습니다. 하지만 그 뜻은 오늘날 믿는 그것이 아닙니다.
බුද්ධා හැර ඔව් ඕක සුන්දර බුද්ධාගම කියන වචනේ හරි. දරසුන් කරන බුල් දහමයි. දර නිසා උපාදානය නැවති දර දුවහම භවයට ගිනි ඇවිදෙනවා. ඉතින් ඒ නිසා උපාදානය අහ කරපුවහම දර අහ කරපුවහම දලන් කළා. සතුන් කරා නම් සුන්දරයි. මේ ආනන්දයේ මා උපන්සටරම් සුන්දර කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ අහපුම අපේ එයා හිතනවා කොයි තරම් ලස්සනද කොයි තරම් ආසා කරන එකක්ද කියලා හිතාගත්තා කියලා. ඒ උපන් සතේ ස්වභාවය තුළ ශාන්ත පරිසරය තුළ මේ උපාදානයන් සුන් කරන්න පරිසරය කොච්චර ඒකට ගැලපෙනවද කියලයි ඇහුවේ.
붓다를 두고, 네. '아름다운 불교'라는 말은 맞습니다. 장작을 끊는 붓다의 dhamma입니다. 장작 때문에 upādāna가 있고, 장작이 들어가면 bhava에 불이 붙습니다. 그래서 upādāna를 치우면, 장작을 치우면 끊은 것입니다. 끊었다면 sundara입니다. 붓다께서 'Ānanda여, 내가 태어난 곳은 sundara한가?' 하고 물으셨을 때, 사람들은 얼마나 아름답고 얼마나 좋아하는 곳인지를 생각하셨다고 여깁니다. 그 태어난 곳의 성질 안에서, 고요한 환경 안에서 이 upādāna를 끊기에 그 환경이 얼마나 알맞은지를 물으신 것입니다.
අද එදා ඉන්නේ පිරිනිවා පනිචා රෝගයට ආසායම පස බැලුවා කියලා. ඔහොම සින්දු හදාගෙන තියෙනවා. හදාගෙන අනේ මෙහෙම තණ්හාවක් අනේ මෙහෙම ආසාවක් කියලා උපහාසාත්මක සින්දුත් ගොදලා තියෙනවා. මෙහෙම මහා ආයග්ය නායකයෙන් පස්ස බලලා හිම් තමාගේ රටේ ලස්සන කිව්වා කියලා. මුලාවට පත්වෙච්ච අදහස් වලින් ඔහොම ලෝකයා මුලා කරනවා. මුලාවට පත්වෙච්ච අදහස් වලින් ඔහොම ලෝකයා හාමුලා කරනවා.
오늘날에는, parinibbāna 하실 때 그리움에 뒤를 돌아보셨다는 식으로 노래까지 지어 놓았습니다. 지어 놓고 '아, 이런 taṇhā라니, 아, 이런 바람이라니' 하며 비웃는 노래도 지어 놓았습니다. 이렇게 위대한 지도자가 뒤를 돌아보며 자기 나라가 아름답다고 말했다는 것입니다. 미혹된 생각으로 그렇게 세상을 홀립니다. 미혹된 생각으로 그렇게 세상을 홀립니다.
එහෙනම් සුන්දර වෙනවා නිවන් දැක්කාම. ශාන්ත සුන්දර අමාමහා නිවන් කියන එකේ අර්ථයකින් ඒ වගේ අර්ථයක් තියෙනවා. ස කියන වචනය පෙන්නන්නේ සහිත භව නැහනම් ලෝකය අන්තයට පත් කරනවා කියන්නේ කෙලවරට පත් කරනවා. සුවයි සුවයි කියලා අල්ලගත්ත ලෝකය අන්තයට පත් කරපුවා කියනවා ශාන්තයි. ඒ ශාන්ත වූ එතකොට ශාන්ත සුන්දර දර නැමති උපාදානය සුන් කර දැම්මහම සුන්දරයි.
그러니 nibbāna를 보면 sundara해집니다. '고요하고 아름다운 amata의 큰 nibbāna(śānta sundara amā mahā nivan)'라는 말에 그런 뜻이 있습니다. 'sa'라는 말이 보여 주는 것은 sahita bhava, 곧 세상입니다. 그것을 끝(anta)에 이르게 한다는 것은 다하게 한다는 뜻입니다. 편안하다 편안하다며 붙든 세상을 끝에 이르게 한 것을 śānta(고요함)라고 합니다. 그 고요한, 그리고 고요하고 아름다운. 장작이라는 upādāna를 끊어 버리면 sundara합니다.
මැරෙන්න දෙයක් ඉතුරු වෙන්නේ නෑහ පවතින දේකුයි මැරෙන්නේ. මැරෙන දේ එතන දෙයක් නැති නිසා අමානවා. වාන් සහිතවන්නා වූ බැරි වලින් මිදිලා නිසා. නික්මුණ නිසා. මහා නික්මීම නිසා අමාම මහා නිවන් ශාන්ත සුන්දර අමා මහා නිවන් ශාන්තිය කියලා
죽을 것이 남지 않습니다. 있는 것이 죽습니다. 거기에는 죽을 것이 없으니 amā(죽음 없음)입니다. vāna(얽어맴)와 함께하는 묶임에서 벗어났기 때문에, 떠나갔기 때문에, 큰 떠남이기 때문에 amā mahā nivan입니다. 고요하고 아름다운 amata의 큰 nibbāna의 평화입니다.
ඕකේදී ලෝකය දකිනවා හරි ශාන්ත හරි සුන්දර ලස්ස ලස්සන පැත්තක් වෙන්න ආයෙ මැරෙන්නේ නෑ කියලා ඉපදුනොත් කවදාවක් එහෙම එකක් එන්න මේ නිවන තියන්න කියලා හිතාගන්නවා දන්න නැන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එන්න ඕනේ පෙරහැරය කියන්නේ පූර්ව හරය ඕකයි.
perahera라는 것은 앞선 알맹이, 바로 그것입니다.
ඔය හරේ දැකපු කෙනෙක් බණ අහපුහම තමයි ලෝකය හැටි දැකලා ලෝකය කෙරෙහි දැකලා ඉන් ඒ පිළිබඳව මේ මේ ආදීනව දැකලා ඒකෙන් අත්හැරීමේ නිදහස නිවනය ආනිසංස දැකලා ඒක මූලික තේරුමට අරගෙන හතම් අන්න ඒ නිවනට පත්වෙන බණක් අහන්න අපි යන් කොර නැති හඬක් අහන්න සුද්ධ හඬක් අහන්න යන් කියලා පිරිස පස්සෙන් එනවා ඒක ඕක තමයි අපේ ජීවිතේ පෙරහර පෙරහැරේ අර්ථය යටපත් වෙලා. සෑම දෙයක්ම ඒවා පූජාව පෙරහැර හැමදකම අර්තවම යටපත් වෙලා තියෙනවා.
그 알맹이를 본 사람이 가르침을 들으면 세상의 모습을 보고, 세상에 대해 이런저런 위험을 보고, 거기서 놓아 버리는 자유인 nibbāna의 이로움을 보고, 그것을 기본 뜻으로 받아들인 뒤 '저 nibbāna에 이르는 가르침을 들으러 가자, 거짓 없는 소리를 들으러, 맑은 소리를 들으러 가자' 하고 무리가 뒤따라옵니다. 그것이 우리 삶의 perahera입니다. perahera의 뜻이 묻혀 버렸습니다. 모든 것, pūjā든 perahera든, 모든 것의 뜻이 묻혀 버렸습니다.
මේ ඕ ඔය සාප්රදායික ක්රම නැති කරන්න ඕනේ නෑ. ඒ සංස්කෘතියට පහර ගහන්න ඕනේ නෑ. ඒකේ යථා අර්ථය දැනගන්න ඕනේ. එතකොට ආය හරයා අර පෙර තිබිච්ච දහම් අදහසලා මතු වෙනවා. ඕවා වැඩ කරන ඇති නිකන් මුලා සහගත වැඩ මෝඩ ඉංග මෝඩකම් ඔහොම කියලා කපලා දැම්මහම මෙච්චර කලගෙනආපු සාර ධර්මය දකින්න බැරුව තිය ටිකක් කපලා දැම්මාගෙන අද ඒකයි වෙලා තියෙන්නේ.
이 전통 방식들을 없앨 필요는 없습니다. 그 문화를 공격할 필요도 없습니다. 그 참뜻을 알아야 합니다. 그러면 다시 알맹이가, 예전에 있던 dhamma의 뜻이 드러납니다. 그것들을 쓸데없는 짓, 그냥 미혹된 짓, 어리석은 짓이라며 잘라 버리면, 이토록 오래 이어 온 sāra dhamma를 볼 수 없게 됩니다. 조금씩 잘라 내다가 오늘 이렇게 된 것입니다.
ඉතින් ඕක ඇහුවා නම් ඊට පස්සේ කවදාවත් අහගත්ත කෙනා ඔතන පටන් ගෙනවා අර පෙරහර දකින ඔය අනුව දකිනවා නිසා. ආයේ වෙනස් විදි දකින්න දැන් විදිහක් නැහැ. අර්ථය වැහිච්ච නිසා තමයි පෙරහැර දැකලා නාම් අද නම් පෙරහැර හරි ලස්සනයි කියලා යන්නේ. පලිම එච්චර හිටියාගනින් කියනවා. ඒ වුනාට පෙරහැර දැකලා නැ.
그러니 이것을 들었다면, 들은 사람은 그 뒤로 perahera를 이 뜻대로 보기 시작합니다. 이렇게 보니 이제 달리 볼 길이 없습니다. 뜻이 가려졌기 때문에 perahera를 보고 '오늘 perahera는 참 아름답다' 하고 갑니다. 그렇게 말합니다. 그렇지만 perahera를 본 것이 아닙니다.
සෝවාහ පදයක් තියෙනවනද ස්වාමීන් වහන්ස සුව අතට පත් වුන සුව අත පත්තයි සෝතාපන්න කියනවා. සුවා අතර පැමිණි වුන කියන එක තමයි සෝ අත පන්න සෝත පන්න සුවාතර පත් තියෙන එකක්. සුවට පත්වෙන්න නිවන හැර තපෝ ගුණය හැර බොජ්ඣංග ධර්ම හැර හැර තවත් සුවයක් නොසකින්න. අන්න ඒ සුතට පත් වෙච්ච නිසා කියනවා සෝතාපන්න.
'스님, sovān이라는 말이 있습니까?' 편안함 쪽에 이른, 편안함에 다다랐다고 sotāpanna라고 합니다. 편안함 가운데 다다랐다는 것이 so-āpanna입니다. sotāpanna는 편안함에 다다른 것입니다. 편안해지는 데 nibbāna 말고, 닦음의 덕 말고, bojjhaṅga dhamma 말고 다른 편안함을 찾지 않는 것입니다. 그 편안함에 다다랐기에 sotāpanna라고 합니다.
ඒක වචනය එහෙම පද නිරුත්. සෝත ආපන්න කියලා ඒ වගේම තව එකක් තියෙනවා. ඒත් ඒකටම ගැලම නිරුක්තියක්. සෝත කියන්නේ ගලන ගඳන. ආපන්න කියන ආපස්සට එනවා. ගැටුවේ ස්වභාවයෙන්. ඒක ආපසට හරවා ගත්තා වාගේ. ඒ සවර්තය. ස්වභාවයෙන් පහත් පහත් බවට පත් එක දැන් උසස් පැත්තට ගලනවා. උඩත කියන්නේ නිවන් පැත්ත සැනසුම් පැත්ත පහත් පැත්ත කියන්නේ සතර අපා පැත්ත. ඒ පැත්තට ගලන්න නැතුව අනිතර ගලනවා.
그것은 낱말 풀이(nirutti)입니다. 'sota āpanna'라고 하는, 그와 같은 또 하나가 있습니다. 그것도 꼭 맞는 풀이입니다. sota는 흐르는 물줄기입니다. āpanna는 거슬러 돌아온다는 것입니다. 본디 성질에서 거꾸로 돌려놓은 것과 같습니다. 그것이 돌이킴입니다. 본디 아래로, 낮은 쪽으로 흐르던 것이 이제 높은 쪽으로 흐릅니다. 높은 쪽은 nibbāna 쪽, 편안함 쪽이고, 낮은 쪽은 네 apāya 쪽입니다. 그쪽으로 흐르지 않고 반대쪽으로 흐릅니다.
සෝවාන් කියලා වචනයක් නැති ව සෝවාන් කියලා අපි සිංහලට කියනවා වචන වන් කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ යම්කිසි වා කියන්නේ බැම්ම කියන එකයි. සුව බැම්ම කියන එකයි එතනත් පෙන්නන්න. ඒකෙන් සුවය කඩා යන්නේ නෑ. සුවය පිහිටන්න බැම්මක් බැන්වාගේ සෝවාන් කියන එකෙත් ඒ අර්ථය තියෙනවා. සුවේට බැඳපු බැම්ම. නොයෙක් ආකාරයෙන් අසගත්ත හැකි.
sovān이라는 말이 없느냐고요? 우리는 싱할라 말로 sovān이라고 합니다. vān이라는 말로 보여 주는 것은, vā는 둑이라는 뜻입니다. 편안함의 둑이라는 것을 거기서도 보여 줍니다. 그것으로 편안함이 무너져 흘러가지 않습니다. 편안함이 머물도록 둑을 쌓은 것과 같습니다. sovān이라는 말에도 그 뜻이 있습니다. 편안함을 위해 쌓은 둑입니다. 여러 가지로 받아들일 수 있습니다.
අතනුක්ති වාක්ය වලට එදිහට නැතිෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හරි
좋습니다.
අද මේ පින්වත් පිරිස සීල සමාධි ප්රඥා ගුණ පූර්ණය කර නිවන් සාක්ෂාත් කර ගැනීම පරම අධිෂ්ඨා ථානය කර ගනිමින් සම්මා සම්බුදු පියාණන් වහන්සේ දේශනා කළ දහම් හරය තේරුම් අරගෙන ඒ ධර්මානුකූලව යථාර්ථය අවබෝධ කරගනිමින් ලෝකයේ අසාරත්වය තේරුම් අරගෙන ඒ වාගේම නිවනේ හිති වෙන්නා වූ නාථත්වය හවත් නිවන ශාන්තත්වය තේරුම් අරගෙන එබඳුන්නා වූ ඒ නිවන් ශාන්තිය උදා වේවා. ඒ වගේම ලෝක ධර්මතාවේ අසාර ස්වභාවය වැටහෙමින් අසාරවන්නා ලෝකයන් තිබෙන්නා වූ චන්ද රාගය අත්හැරී නොවැලීම් විදින් ඒකාන්තයෙන්ගෙන් නිවන් ශාන්ති අමාදුර ඇරේවා යහපත උදා වේවා කියන්නා වූ අධිෂ්ඨාන තබාගෙන අපට මෙන්න අනන්ත ලෝක සත්යන්ටත් ඒ අමාශන්ති හරීමේම උදා වෙත්වා කියන්නා මේ පරම අධිෂ්ඨානයෙන් යුක්තව අපි අද මේ කර්මස්ථානයන් වඩමින් ඒ උත්තරේ විතර වන්නා වූ ශාන්තිය උදා කරගන්න බලාපොරොත්තු වෙමු. සෑම සියලු දෙනාම ශාන්ත
오늘 이 공덕 있는 대중은 sīla, samādhi, paññā의 덕을 채워 nibbāna를 몸소 깨닫는 것을 가장 높은 adhiṭṭhāna(굳은 다짐)로 삼고, sammā-sambuddha께서 가르치신 dhamma의 알맹이를 알아듣고, 그 dhamma에 맞게 실상을 깨달으며, 세상의 알맹이 없음을 알아듣고, 또한 nibbāna에 있는 의지처 됨, 곧 nibbāna의 고요함을 알아들어 그런 nibbāna의 평화가 밝아 오기를 바랍니다. 또한 세상 이치의 알맹이 없는 성질을 깨달으며, 알맹이 없는 세상에 대한 chanda-rāga를 놓아 버려 들러붙지 않는 길로 반드시 nibbāna의 평화, amata의 문이 열리기를, 좋은 일이 밝아 오기를 바라는 다짐을 품고, 우리에게도 끝없는 세상 존재들에게도 그 amata의 평화가 밝아 오기를 바라는 이 가장 높은 다짐을 갖추어, 오늘 이 kammaṭṭhāna를 닦으며 그 위없는 평화를 밝혀 내기를 바랍시다.
බලාපොරොත්තු වෙමු. සෑම සියලු දෙනාම ශාන්ත වූ නිසංසල වෙන්න ඕන. එසේ වෙලා තමන් විසින් අඩුවන් කරගෙන මගින් වදින්නා වූ හුලම් පොදක් වේවා කිසිවරට කරදරයක් පින සිද්ධ නොවේවා. කැනසිල ශාන්තිය සිල්වෝ සතුට උදා වේවා කියන්නා වූ අධිෂ්ඨානයෙන් මේ අප්රමාණ මෛත්රී චිත්තය අනන්ත ලෝක සත්යයෙන්ට පතුරවමින් අපි අද මේ ආකාරවන්නා මේ කර්මස්ථානය වඩන්න බලාපොරොත්තු වෙමු. මේ
모두가 고요하고 흔들림 없어야 합니다. 그렇게 되어, 자기 때문에 누군가에게 바람 한 줄기만큼의 해도 끼치지 않기를, 아무에게도 괴로움이 일어나지 않기를, 평안과 고요와 기쁨이 밝아 오기를 바라는 다짐으로, 이 한량없는 mettā의 마음을 끝없는 세상 존재들에게 퍼뜨리며 오늘 이렇게 이 kammaṭṭhāna를 닦기를 바랍시다.
කර්මස්ථානය වඩන්න බලාපොරොත්තු වෙමු. මේ මහා ශාන්තිය තුන්රුවන්ගුණුවනේ අනන්ත ශාන්තිය සියලු සත්වයන්ට පිහිටාව අප සැමදෙනාට පිහිටමින් ඒ උතුම් වූ අමා ශාන්තිය උදා කරගන්න සමාධිය ලැබීමට හේතු වේවා ප්රඥා පහළ කරන්න හේතු වාසනාව වේවා කියන අධිෂ්ඨානයෙන් යුත්තව සංවර වෙලා නිහඬතාවෙන් යුක්ත වෙලා මේ භාවනාවට සම වැදින්නට බලාපොරොත්තු වෙන්න සංවර වහයින්ට කියන්න අවශ්ය නැහ. ඒ විදිහට බලාපොරොත්තු වෙන්නට
이 큰 평화, 세 보배의 덕이 지닌 끝없는 평화가 모든 존재에게 의지처가 되고 우리 모두에게 의지처가 되어, 그 거룩한 amata의 평화를 밝히도록 samādhi를 얻는 바탕이 되기를, paññā를 일으키는 바탕이자 복이 되기를 바라는 다짐을 갖추고, 몸과 마음을 단속하고 고요함을 갖추어 이 bhāvanā에 들기를 바라십시오. 단속하라고 따로 말할 필요는 없겠지요. 그렇게 바라십시오.
නිසල දම්පද දුන් බුදු රජිඳුනි ගුණකඳ වැඳගෙන විමසනවා නිසල දම් මග සමවත ලබනට සම්බුදු නැන ගුණ මග ඉනවා
(노래) 고요한 dhamma의 말씀을 주신 붓다의 덕을 절하며 우러릅니다. 고요한 dhamma의 길, samāpatti를 얻으려 sammā-sambuddha의 앎과 덕의 길을 갑니다.
නිසල දම් පද සුවය ලබා නිසල සමවත වෙත එනවා නිසල මුණිදම් සඟ යන තෙරුවන් පුදනෙමි පිළිවෙත නගවනවා
고요한 dhamma 말씀의 기쁨을 얻어 고요한 samāpatti에 이릅니다. 고요한 muni와 dhamma와 saṅgha, 세 보배를 받들어 바른 수행을 일으킵니다.
අමදම් අම් රසය සැම සත වෙත පිේවා සැමලෝ සතගේ භව දුක්ඛ නිවේවා සැම සත වෙතට දම් අතය වැඩේවා සැම සත නිවන් සුවයට අද හැරේවා.
amata dhamma의 단맛이 모든 존재에게 퍼지기를. 모든 세상 존재의 bhava의 괴로움이 꺼지기를. 모든 존재에게 dhamma가 자라기를. 모든 존재가 오늘 nibbāna의 기쁨으로 향하기를.
සම්බුදු නැන නුවණ දුන් බණ පද අසලා සම්බුදු නුවණ ගෙන සදහම් මහු කරලා සම්බුදු සුව ලබා ගුණදම් මග වඩලා සම්බුදු නමවතට පිවිසෙමු නැන නගලා
sammā-sambuddha의 앎과 지혜로 주신 가르침을 듣고, 붓다의 지혜를 받아 saddhamma를 일으키고, 붓다의 기쁨을 얻어 덕과 dhamma의 길을 닦아, 지혜를 일으켜 붓다의 samāpatti로 들어갑시다.
ලෝ සත විඳින මේ භව ගමනක ඇදෙනා මායා මුලාවද වැටෙහි සැම ලෙස
세상 존재가 겪는 이 bhava의 길에 끌려가는 māyā의 미혹에 모두가 빠지듯.
පත්කම් සැපයි යන මිසටු හැරල ලමිනා සදටු නිවනවා සතටද ඉතිනා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සැමලෝ සතම සිහි කරමි ලෙස ඉන්නේ සැම දස දෙස සතට මෙත් ගුණ සිතකින්නේ ේ නිවනට මග දේවා බාධක හරිමි අපි සෙත් පතමු අද මෙත් ගුණ සිතකින්නේ
모든 세상 존재를 마음에 떠올립니다. 열 방향 모든 존재에게 mettā의 마음으로. nibbāna로 가는 길을 열어 주기를, 걸림돌을 걷어 냅니다. 오늘 우리는 mettā의 마음으로 복을 빕니다.
තෙරුවන් මහා සමවට අද මතු වේවා සැමලෝ සතේ සැම භව ගිනි දුරු වේවා අසම වූ සමුනින්දු වැඩි ලෙස සිහි වේවා මුනි රජ ළඟ විලස සැම සමවති වේවා
세 보배의 큰 samāpatti가 오늘 드러나기를. 모든 세상 존재의 모든 bhava의 불이 사라지기를. 견줄 데 없는 muni를 더욱 깊이 떠올리기를. muni 왕 곁에서처럼 모두 samāpatti에 들기를.
පෙර දිග වසන සත්වයෝද පෙර අනුදිග වසන සත්්වයෝද දකුණු දිග වසන සත්වයෝද දකුණු අනුදිග වසන සත්වයෝද පසු දිග වසනස සත්යෝද පසු අනුදිග වසන සත්වයෝද උතුරු දිග වසන සත්වයෝද උතුරු අනුදිග වසන සත්වයෝද යට දිග වසන සත්වයෝද උඩ දිග වසන සත්යෝද
동쪽에 사는 존재들도, 동남쪽에 사는 존재들도, 남쪽에 사는 존재들도, 남서쪽에 사는 존재들도, 서쪽에 사는 존재들도, 서북쪽에 사는 존재들도, 북쪽에 사는 존재들도, 북동쪽에 사는 존재들도, 아래쪽에 사는 존재들도, 위쪽에 사는 존재들도,
මේ මම සියලු සත්වයෝ සංසාර දුකෙන් මිදෙත්වා
나와 모든 존재가 saṃsāra의 괴로움에서 벗어나기를.
සංසාර රෝගයෙන් මිදෙත්වා සංසාර බයෙන් මිදෙත්වා සංසාර ගින්නෙන් මිදෙත්වා සංසාරද දාහයෙන් මිදෙත්වා සංසාර සෝකයෙන් මිදෙත්වා සංසාර රාගයෙන් මිදෙත්වා සංසාර බැම්මෙන් මිදෙත්වා සංසාර සයුරෙන් මිදෙත්වා සංසාර කතරෙන් මිදෙත්වා සංසාර අඳුරෙන් මිදෙත්වා
saṃsāra의 병에서 벗어나기를. saṃsāra의 두려움에서 벗어나기를. saṃsāra의 불에서 벗어나기를. saṃsāra의 타오름에서 벗어나기를. saṃsāra의 슬픔에서 벗어나기를. saṃsāra의 rāga에서 벗어나기를. saṃsāra의 묶임에서 벗어나기를. saṃsāra의 바다에서 벗어나기를. saṃsāra의 광야에서 벗어나기를. saṃsāra의 어둠에서 벗어나기를.
නිබ්බාන න පරම සුඛයෙන් සුඛිත තර වෙත්වා නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් සුඛිත තර වෙත්වා නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් සුඛිත තර වෙත්වා.
nibbāna라는 가장 높은 sukha로 더욱 행복하기를. nibbāna라는 가장 높은 sukha로 더욱 행복하기를. nibbāna라는 가장 높은 sukha로 더욱 행복하기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා දුක්ඳ වන්නේය මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා දුක් කඳ නොවන් න්නේය මමද සියලු සත්වයෝ මහා දුක්ඛඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있다면 큰 괴로움 덩어리가 있습니다. 이 saṃsāra의 이어짐이 없다면 큰 괴로움 덩어리도 없습니다. 나와 모든 존재가 큰 괴로움 덩어리를 주는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා රෝග කඳවන්නේ මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා රෝග නොවන්නේ. මමද සියලු සත්වයෝ මහා රෝග කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있다면 큰 병 덩어리가 있습니다. 이 saṃsāra의 이어짐이 없다면 큰 병 덩어리도 없습니다. 나와 모든 존재가 큰 병 덩어리를 주는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා ජරා කඳවන්නේ න්නේය මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා ජරා කඳ නොවන්නේ මමද සියලු සත්වයෝ මහා ජරා කඳ දෙවන සසර රෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있다면 큰 늙음(jarā) 덩어리가 있습니다. 이 saṃsāra의 이어짐이 없다면 큰 늙음 덩어리도 없습니다. 나와 모든 존재가 큰 늙음 덩어리를 주는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා ව්යාධි කඳවන්නේ මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා මහා ව්යාධිකඳ නොවන්නේ මමද සියලු සත්වයෝ මහා ව්යාධිකඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있다면 큰 vyādhi(질병) 덩어리가 있습니다. 이 saṃsāra의 이어짐이 없다면 큰 vyādhi 덩어리도 없습니다. 나와 모든 존재가 큰 vyādhi 덩어리를 주는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද ද මහා මරණ කඳවන්නේ මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා මරණ කඳ නොවන්නේ මමද සියලු සත්වයෝ මහා මරණ කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있다면 큰 죽음(maraṇa) 덩어리가 있습니다. 이 saṃsāra의 이어짐이 없다면 큰 죽음 덩어리도 없습니다. 나와 모든 존재가 큰 죽음 덩어리를 주는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා බය කඳවන්නේ මේ සසර පැවැත්මක් ක් නොවන්නේද මහා භය කඳනවේය මමද සියලු සත්වයෝ මහා භය කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있다면 큰 두려움 덩어리가 있습니다. 이 saṃsāra의 이어짐이 없다면 큰 두려움 덩어리도 없습니다. 나와 모든 존재가 큰 두려움 덩어리를 주는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් ක් වන්නේද මහා හදගිනි කඳවන්නේ මේ සකර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා හදගිනි කඳ නොවන්නේ මමද සියලු සත් ත්වයෝ මහා හදගිනිදෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있다면 큰 가슴속 불 덩어리가 있습니다. 이 saṃsāra의 이어짐이 없다면 큰 가슴속 불 덩어리도 없습니다. 나와 모든 존재가 큰 가슴속 불을 주는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා දාහ ගිනි කඳවන්නේය මේ සස සර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා දාහ ගිනි කඳ නොවන්නේ මමද සියලු සත්වයෝ මහා දාහ ගිනික දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있다면 큰 타오르는 불 덩어리가 있습니다. 이 saṃsāra의 이어짐이 없다면 큰 타오르는 불 덩어리도 없습니다. 나와 모든 존재가 큰 타오르는 불 덩어리를 주는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා ශෝක ගිනි කඳවන්නේ මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා ශෝක ගිනි කඳ නොවන්නේ මමද සියලු සත්වයෝ මහා සෝක ගිනි දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있다면 큰 슬픔(soka)의 불 덩어리가 있습니다. 이 saṃsāra의 이어짐이 없다면 큰 슬픔의 불 덩어리도 없습니다. 나와 모든 존재가 큰 슬픔의 불을 주는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහාරා රාගිනි කඳවන්නේ මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා රාග ගිනි කඳ නොවන්නේය මමද සියලු සත්වයෝ මහාරාගිනික නිඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있다면 큰 rāga의 불 덩어리가 있습니다. 이 saṃsāra의 이어짐이 없다면 큰 rāga의 불 덩어리도 없습니다. 나와 모든 존재가 큰 rāga의 불 덩어리를 주는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා බැඳුණු බැමිවන්නේ මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද? මහා බැඳුණු බැමි නොවන්නේය මමද සියලු සත්වයෝ මහා බැඳුනු බැමි දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있다면 큰 묶인 굴레가 있습니다. 이 saṃsāra의 이어짐이 없다면 큰 묶인 굴레도 없습니다. 나와 모든 존재가 큰 묶인 굴레를 주는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද ද අනන්ත දුක් ගිනි කඳවන්නේ මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද අනන්ත දුක් ගිනි කඳ නොවන්නේය මමද සියලු සත්වයෝ අනන්ත දුක් ගිනි කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා මමද සියලු සත්වයෝ අනන්ත දුක් ගිනි කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා මමද සියලු සත්වය යෝ අනන්ත දුක් ගිනි කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있다면 끝없는 괴로움의 불 덩어리가 있습니다. 이 saṃsāra의 이어짐이 없다면 끝없는 괴로움의 불 덩어리도 없습니다. 나와 모든 존재가 끝없는 괴로움의 불 덩어리를 주는 saṃsāra에서 벗어나기를. 나와 모든 존재가 끝없는 괴로움의 불 덩어리를 주는 saṃsāra에서 벗어나기를. 나와 모든 존재가 끝없는 괴로움의 불 덩어리를 주는 saṃsāra에서 벗어나기를.
කාම ලෝක අනාතයි රූප ලෝක අනාතයි අරූපලො ලෝක අනාථයි සියලු ලෝක අනාතයි අතහැරීම නාතයි අතහැරීම වෙත්වා නොල්ම නාතයි නොඇල්ම වෙත්වා ා මිදීම නාතයි මිදීම වෙත්වා නිවනම නාතයි නිවනම වෙත්වා
kāma-loka는 의지할 데 없습니다(anātha). rūpa-loka는 의지할 데 없습니다. arūpa-loka는 의지할 데 없습니다. 모든 세상은 의지할 데 없습니다. 놓아 버림이 의지처(nātha)입니다. 놓아 버림이 있기를. 들러붙지 않음이 의지처입니다. 들러붙지 않음이 있기를. 벗어남이 의지처입니다. 벗어남이 있기를. 오직 nibbāna가 의지처입니다. 오직 nibbāna가 있기를.
කාම ලෝක අනාතයි රූප ලෝක අනාතයි අරූප ලෝක අනාතයි සියලු ලෝක අනාතයි අතහැරීම නාතයි අතහැරීම එත්වා නොවැල්ම නාතයි නොඇල්ම වෙත්වා මිදීම නාතයි මිදීම වෙත්වා නිවනම නාතයි. නිවනම වෙත්වා
kāma-loka는 의지할 데 없습니다. rūpa-loka는 의지할 데 없습니다. arūpa-loka는 의지할 데 없습니다. 모든 세상은 의지할 데 없습니다. 놓아 버림이 의지처입니다. 놓아 버림이 있기를. 들러붙지 않음이 의지처입니다. 들러붙지 않음이 있기를. 벗어남이 의지처입니다. 벗어남이 있기를. 오직 nibbāna가 의지처입니다. 오직 nibbāna가 있기를.
කාම ලෝක අනාතයි රූප ලෝක අනාතයි අරූප ලෝක අනාතයි සියලු ලෝක අනාතයි අතහැරීම නාතයි අතහැරීම වෙත්වා නොවැල්ම නාතයි නොඇල්ම වෙත්වා මිදීම දීමනායි මිදීම වෙත්වා නිවනම නාතයි නිවනම වෙත්වා නිවනම නාතයි නිවනම වෙත්වා ා නිවනම නාතයි නිවනම වෙත්වා
kāma-loka는 의지할 데 없습니다. rūpa-loka는 의지할 데 없습니다. arūpa-loka는 의지할 데 없습니다. 모든 세상은 의지할 데 없습니다. 놓아 버림이 의지처입니다. 놓아 버림이 있기를. 들러붙지 않음이 의지처입니다. 들러붙지 않음이 있기를. 벗어남이 의지처입니다. 벗어남이 있기를. 오직 nibbāna가 의지처입니다. 오직 nibbāna가 있기를. 오직 nibbāna가 의지처입니다. 오직 nibbāna가 있기를. 오직 nibbāna가 의지처입니다. 오직 nibbāna가 있기를.
මේ කය මැරිලා යම් දවසක කුණු වෙනවා ඇට කටුරලා මහා පොළවට ට පස් වෙනවා හැඩ වැඩ කියලා මෝඩයෝ මෙහි රැවටෙනවා අතහැරමි මිදුන දවසට නිවනම වෙනවා
이 몸은 어느 날 죽어 썩어 갑니다. 뼈와 가시가 되어 큰 땅의 흙이 됩니다. 맵시 있고 멋지다며 어리석은 이들은 여기에 속습니다. 놓아 버려 벗어난 날, 오직 nibbāna가 됩니다.
මේ කය මැරිලා යම් යම් දවසක කුණු වෙනවා ඇට කටුදිර මහා පොළවට පස් වෙනවා හැඩ වැඩ කියලා මෝඩයෝ මෙහි රැවටෙනවා අතහැරමිදුන දවසට ට නිවනම වෙනවා
이 몸은 어느 날 죽어 썩어 갑니다. 뼈와 가시가 되어 큰 땅의 흙이 됩니다. 맵시 있고 멋지다며 어리석은 이들은 여기에 속습니다. 놓아 버려 벗어난 날, 오직 nibbāna가 됩니다.
මේ කය මැරිලා යම් දවසක කුණු වෙනවා ඇට කටුරලා මහා පොළවට පස් වෙනවා හැඩ වැඩ කියලා මෝඩයෝ මෙහි රවටෙනවා
이 몸은 어느 날 죽어 썩어 갑니다. 뼈와 가시가 되어 큰 땅의 흙이 됩니다. 맵시 있고 멋지다며 어리석은 이들은 여기에 속습니다.