dukkha의 까닭
දුකට හේතුව.
අපිට තියෙන්න ඕනේ ඒ බහාබලන ධර්මය කිසි කෙනෙකුට වෙනස් කරන්න පුළුවන් කමක් නැති සෙනක පිහිටපු ධර්මයක්.
우리에게 있어야 할 것은 그렇게 대어 보는 dharma, 어느 누구도 바꿀 수 없게 단단히 자리 잡은 dharma입니다.
හැ පොත් වල තියෙන ඒවා නම් එක එක ක එකෙනාට එක එක දර වෙනස් කරන්න පුළුවන්. තමන්ගේ මත දාන්නත් පුළුවන්. තියෙන ඒවා අයින් කරන්නත් පුළුවන්.
책에 있는 것들은 사람마다 제각각 바꿀 수 있습니다. 자기 생각을 집어넣을 수도 있고, 있는 것을 빼 버릴 수도 있습니다.
හැබැයි එතකොට ඒක එහෙම එකක් අල්ලගත්තොත් සාක්ෂිය වශයෙන් අපිට සැක අරගන්න බැ.
하지만 그렇게 붙잡은 것을 증거로 삼으면 우리는 의심을 걷어낼 수 없습니다.
එහෙනම් ධර්මයට බහා බලන විනයට බහා බලන දහම් ක්රමයක් තියෙනවා.
그렇다면 dharma에 대어 보고 vinaya에 대어 보는 dharma의 방법이 있습니다.
හැබැයි මේකෙදී කවුරු විසින් මේක කළ යුත්තේ? කවුරු විසින්ද භාව බැලිය යුත්තේ? ඕකත් තෝරගන්න ඕනේ.
하지만 여기서 이것을 누가 해야 합니까? 누가 대어 보아야 합니까? 그것도 가려내야 합니다.
සියල්ලන්ටම මේ දේශනා කරලා තියෙන සියලු ධර්මයක්. බහා බලන්න ධර්මඥානය නැහ.
모두에게 설해진 dharma이지만, 모든 이에게 대어 볼 만한 dharma 앎이 있는 것은 아닙니다.
හැබැයි පුළුවන් හරියක් තියෙනවා. ඉස්සෙල්ලම ධර්මාවබෝධයට බැහැලා දහම් අත්දැකීම් නොලැබූ නමුත් නෝනක් තියෙන අය තේරුම් ගන්න පුළුවන් ඒවා හතරක් ඉස්සෙල්ලාම තියෙනවා.
하지만 할 수 있는 부분이 있습니다. dharma를 깨달아 dharma 체험을 얻지 못했더라도 슬기가 있는 사람이 알아들을 수 있는 것이 맨 먼저 네 가지 있습니다.
ප්රාණඝාතත්තාදාන කාම මිත්යාචාර මුසාවාද කියන මෙන්න මේ හතර නුවණක් කාර්යෙකුට පුළුවන්. වෙන බණපද අහලා තිබුනේ නැතත් කටාලන් කර නැත දැනගෙන තිබුනේ නැතත් ඒවා ධර්මයද අධර්මයද කියලා නිගමනය කරගත්තා.
pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra, musāvāda라는 이 네 가지입니다. 슬기로운 사람이라면 다른 설법을 듣지 않았더라도, 외워 알고 있지 않았더라도 그것들이 dharma인지 adharma인지 가려냈습니다.
ඔන්න මුළු ඔය හතර තුළින් ප්රගුණ වෙච්ච කෙනාට ඊට එහාට මුසාච පිසනාවා පරුසාවාච සම්පලාභ අභිජ්ජා ව්යාපාත මිච්ඡා දිට්ඨිය් කියන මෙන්න මේ 10ය පිළිබඳව ඒවා මේ මේ ආකාරයෙන් අකුසල් වෙන්නේ. මෙයා වෙන්වීම මේ මේ ආකාරයෙන් කුසල් වෙන්න කියලා තේරුම් ගන්න පුළුවන් ගාට නුවණ වැඩෙනවා.
자, 그 네 가지를 익힌 사람에게는 그 너머로 pisuṇāvācā, pharusāvācā, samphappalāpa, abhijjhā, vyāpāda, micchādiṭṭhi라는 이 열 가지에 대해, 이것들이 이러저러하게 akusala가 되고 이것들을 멀리하면 이러저러하게 kusala가 된다고 알아들을 만큼 슬기가 자랍니다.
තවදුරටත් එහට දහම අවබෝධ එනකොට මෙන්න මේකයි අනිච්ච කියන්නේ මේකයි දුක කියන්නේ මේකයි අනත්ත කියන්නේ තෝරගන්න පුළුවන් ඕන වැඩෙනවා. කවදුරටත් දැනුවත් වෙනකොට මේකයි
더 나아가 dharma 깨달음이 오면 이것이 anicca이고, 이것이 dukkha이고, 이것이 anatta라고 가려낼 슬기가 자랍니다.
වැඩෙනවා. කවදුරටත් දැනුවත් වෙනකොට මේකයි දුක කියන්නේ මේකයි දුකට හේතුව කියන්නේ මේකයි දුක නිරෝධය කියන්නේ මේකයි දුක නිරෝධ මාර්ගය කියන්නේ කියපු එක මේ මේ නේ අයට අනුකූලව ඇත්තක් කියලා තෝරගන්න පුළුවන් නුවනක් ලැබෙනවා. තදන්ට තවට පස්සේ එහා අනික් නුවණ පහළ වෙනවා. මෙහෙම අනුපිළිවලින් ඕනයි නුවණට එන්නේ.
더 알게 되면 이것이 dukkha, 이것이 dukkha의 까닭, 이것이 dukkha nirodha, 이것이 dukkha nirodha에 이르는 magga라고 하신 것이 이러이러한 것에 맞는 참이라고 가려낼 슬기가 생깁니다. 그 뒤에 또 그 너머의 다른 슬기가 일어납니다. 이렇게 차례대로 슬기에 이르러야 합니다.
හොඳයි අපි ප්රශ්නයක් එවලා තියෙනවා භගවාත් කියන වචන භගවා කියන වචනය අර්ථ පැහැදිලි කරලා දෙන්න කියලා. මේ නවරාදී බුදු ගුණ වල මෙහෙමයි තියෙන්නේ අප්රමාණ ගුණ. අප්රමාණ ගුණය ප්රමාණ වශයෙන් පැහැදිලි කරන්න බැ.
좋습니다. 질문이 하나 왔는데, Bhagavā라는 낱말의 뜻을 풀어 달라는 것입니다. 붓다의 아홉 guṇa에는 이렇게 되어 있습니다. 헤아릴 수 없는 guṇa라고요. 헤아릴 수 없는 guṇa는 양으로 풀어 낼 수 없습니다.
බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මේ එක ගුණයක් අරගෙන බුදුපියාණන් වහන්සේ අනික් සියලුම දේශනා නවත්තලා අත්යාවශ්ය වෙලාවකට යන වෙලාවේ ඇරලා මුළු ජීවිත කාලයේ විග්රහ කළත් මේ එක ගුණයක් විග්රහ කරලා ඉවර කරන්න බැහ. ඒ තරම් අප්රමාණ ගුණ. ඉතින් මේ ගුණ
부처님께서 말씀하시기를, 이 guṇa 하나를 들고 부처님께서 다른 모든 설법을 멈추시고 꼭 가셔야 할 때 말고는 평생 풀어 설명하셔도 이 guṇa 하나를 다 풀어 낼 수 없다고 하셨습니다. 그만큼 헤아릴 수 없는 guṇa입니다.
බැහ. ඒ තරම් අප්රමාණ ගුණ. ඉතින් මේ ගුණ වලින් අපිට තියෙන්නේ ගුණයන්ට ඇතුල් විය.
그러니 이 guṇa들로 우리가 할 일은 guṇa 안으로 들어가는 것입니다.
දැන් අපි මහාම හොඳේ වතුර අපිට කන් හැන්දක් අරගෙන මේ සෑන්දක් අරගෙන මැනලා ඉවර කරන්න. හැබැයි අපේ ජීවිත කාලය කළා. හැබැයි මුහුදේ වතුරේ රස බලන්න එක බිංදුවයි ඕනේ. බිංදුවක් කටෑවත් මුහුදු වතුරේ රසය බලාගන්න පුළුවන්. මෙන්න මේ වගේ අපිට ඕනේ දහම් රසය.
바닷물을 숟가락 하나로 떠서 다 재려 한다면 평생이 걸려도 못 합니다. 하지만 바닷물 맛을 보려면 한 방울이면 됩니다. 한 방울만 입에 대어도 바닷물 맛을 알 수 있습니다. 이처럼 우리에게 필요한 것은 dharma의 맛입니다.
යම් කෙනෙකුට ශ්රාවකත්වය ප්රගුණ [උගුර කෑරීම] කරගන්න මේ බුදු ගුණ තුළින් යම්කිසි ගුණ රසයක් ගන්න පුළුවන් නම් ඒ මට්ටම ඇති ඒ ටික කරගන්න. දැන් මේ ගුණ තියෙන්නේ එහෙම ඒවා.
누구든 sāvaka됨을 익히려고 이 붓다의 guṇa를 통해 어떤 guṇa의 맛을 얻을 수 있다면 그 수준으로 넉넉합니다. 그만큼 해내면 됩니다. 이 guṇa들은 그런 것입니다.
අප්රමාණ ගුණයක් ප්රමාණ කරලා කියන්න බැ. දැන් අපිට අපිට දැන් කියනවා දැන් මේක බෙදා බලන එහෙන් එකින් එක බෙදා බලන ගුණය නිසා භගවා කියනවා කියලා.
헤아릴 수 없는 guṇa를 헤아려 말할 수는 없습니다. 그런데 이것을 나누어 보는, 하나하나 나누어 보는 guṇa 때문에 Bhagavā라고 한다고들 말합니다.
මොනවාද අපි බෙදා බලන ක්රමය ඒකක්. බුදුරජාණන් වහන්සේ දකින බෙදා බලන ක්රමය අපිට කරන්න බැ.
우리가 나누어 보는 방법은 하나입니다. 부처님께서 보시는 나누어 보는 방법은 우리가 할 수 없습니다.
ඔය බුදුරජාණන් වහන්සේ බෙදා බලපු හැරි බලපුවහම මේ අපිට ගෝචර කරන්න පුළුවන් හරිය තමයි බෙදලා පෙලා තියෙන්නේ. ඒ කියන්නේ අත්ය එයාව අවශ්යම කොටස්. යම්කිසි ද්රව්යයක් ගත්තහම ඒ ද්රව දැන් මේ ශරීරය ගත්තොත් කොටස් 3දහකට බෙදනවා.
부처님께서 나누어 보신 것 가운데 우리가 알아볼 수 있는 부분만 나누어 보여 주셨습니다. 곧 꼭 필요한 부분들입니다. 어떤 물체, 이를테면 이 몸을 들면 서른두 부분으로 나눕니다.
එතකොට බෙදලා බලන්න අංශු මාත්රයායි ඒක. ඊට පස්සේ ඒක එක කොටසක් කර හතරකට බෙදෙනවා ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු කියලා. තෙස්ලොම් නීත සම්මස් නහර ඇට ඇට මිදු ආදී වශයෙන් 3දකට බෙදලා පෙන්නුවා.
나누어 보는 것의 티끌만큼이 그것입니다. 그 뒤 그것을 다시 네 가지로 나눕니다. āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라고요. 머리카락, 털, 손발톱, 이, 살갗, 살, 힘줄, 뼈, 골수 따위로 서른두 가지로 나누어 보여 주셨습니다.
එකාකාරව පෙනෙන්නා වූ දෙයක් මිනිස්සු මුලාවෙන් ගන්නවා මිසක් කෑලි එකතු වෙලා පේන නිසායි මේ එකක් හැටියට පේන්නේ කියලා දකින්නයි ඒ ටිකෙන් ඕනේ. මොකද ආත්ම දෘෂ්ටිය බිඳගන්න
한 덩어리로 보이는 것을 사람들은 미혹 때문에 그렇게 잡지만, 실은 조각들이 모여 보이기 때문에 하나처럼 보인다는 것을 보는 것이 그 가르침에서 필요한 것입니다. attā diṭṭhi를 깨뜨리기 위해서입니다.
ඝන සංඥාවෙන් අපි මේ ලෝකේ අරන් තියෙන යම්කිසි දෙයක් තියෙනවා නම් සත්ව පුද්ගල වශයෙන් ඒක බිඳගන්න තමයි ඒ ටික අවශ්ය වෙන්නේ. ඉන් බෙදා බලන ගුණයෙන් අංශු මාත්රයක් ඒකට දීලා තියෙනවා.
ghana saññā로 우리가 이 세상에서 satta나 사람으로 붙잡은 무언가가 있다면, 그것을 깨뜨리려고 그만큼이 필요한 것입니다. 그래서 나누어 보는 guṇa의 티끌만큼을 거기에 주신 것입니다.
ඊට පස්සේ කෙස් වශයෙන්, ලොම් වශයෙන්, නියපොතු වශයෙන්, දත් වශයෙන්, කෑලි කෑලි වශයෙන් ගන්න ගති ලක්ෂණයක් එනවා. ඉතුරු වෙලා. ඒ සංඥාව දුරු කරන්න ඒක හැදිලා තියෙන්නේ ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු කියලා මේ ධාතු හතරේ එක්වීමෙන් කියලා පෙන්නවා. ධාතු හතරට බෙදලා බලන්න ඒ
그 뒤에도 머리카락으로, 털로, 손발톱으로, 이로 조각조각 붙잡는 성향이 남습니다. 그 saññā를 없애려고, 그것이 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 이 네 dhātu가 모여 이루어졌다고 보여 주십니다.
කියලා පෙන්නවා. ධාතු හතරට බෙදලා බලන්න ඒ බෙදලා බලපුවහම අන්න පේනවා මේ එකක් හැදිලා තිබෙනේ කෑලි කෑලි මේ වෙන වර්ග හතරක කොටස් එකතු වීමෙන් නේද? හතර ආකාරයක එකතු වීමේ එක ආකාරයක් පෙරුනා. ඒවා ඒ කැල්ලි 32ද ආකාරයක් එකතු වීමෙන් එක ආකාරයක් ආයි පෙුණා. මෙන්න මේ විදිහට අපි එක ආකාරයක් දැකලා හැටි එකක් හැටියට රැවටෙනවා. මෙන්න මේ ලෝකේදී අපිට
네 dhātu로 나누어 보면, 보십시오, 이 하나가 서로 다른 네 종류의 조각들이 모여 이루어진 것 아닙니까? 네 가지가 모여 한 가지로 보였습니다. 그 서른두 조각이 모여 다시 한 가지로 보였습니다. 이렇게 우리는 한 가지를 보고 하나인 것처럼 속습니다.
හැටියට රැවටෙනවා. මෙන්න මේ ලෝකේදී අපිට තෘෂ්ණාව හටගන්න යන් තරමක් හරියක් තියෙනවද ඒ ටික බෙදලා බලපුවහම අපිට හැදෙන්නේ. මොකද අපිට තෘෂ්ණාව හටගන්න තනි මිදෙන්නයි ඕනේ. කෙනෙකුට තෘෂ්ණාව හටගන්නේ සත්ව පුද්ගලය දැකලා හරි ද්රව්ය වස්තු දැකලා හරි. ඔය දෙකක් තුළින් තමයි රූප තණ්හා ශබ්ද තණ්හා ආධිවතින් ඇදගන්නේ. ඉතින් මේක අපිට බෙදා බලාගත්තහම ඇති ඒ තත්ත්වයවාගන්න.
이 세상에서 우리에게 taṇhā가 일어날 만한 부분이 있다면 그만큼을 나누어 보면 됩니다. 우리에게는 taṇhā에서 벗어나기만 하면 되기 때문입니다. 사람에게 taṇhā가 일어나는 것은 satta나 사람을 보고서이거나 물건을 보고서입니다. 그 둘을 통해 rūpa taṇhā, sadda taṇhā 따위로 끌려갑니다. 그러니 이것을 나누어 보면 그 상태를 이루기에 넉넉합니다.
ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ සර්වාප්රකාරයෙන් සියලු දේ බෙදා බලන්න පුළුවන්. එතකොට ඒ අර්ථය අරගෙන ඉවෙරලා හිටන් ගත්තහම ඒක අපි දකින්නේ නැහැ. අපි එහෙම කිව්වට ඒක අපිට තේරුම් ගන්න බැරි මට්ටමක් තියෙනවා.
lokuttara 부처님께서는 모든 면에서 모든 것을 나누어 보실 수 있습니다. 그 뜻을 우리가 끝까지 붙잡으려 해도 우리는 그것을 보지 못합니다. 그렇게 말해도 우리가 알아들을 수 없는 수준이 있습니다.
බෙද බෙදා බලාගෙන යනකොට එකින් එකට එකින් එකට හිත බෙද බෙදා බලන්න පුළුවන්, ගත බෙදලා බලන්න පුළුවන්, රූප බෙදලා බලන්න පුළුවන්. මේ ආකාරයෙන් බෙදාගෙන යනකොට යම් තරමක් අපිට අවශ්යක් තියෙනවා නම් ඒ ටිකයි පෙන්නලා තියෙන්නේ. නමුත් එහෙන් සීමා වෙලා නැහැ බෙදලා බලන එක. තව අප්රමාණවත් එහර බෙදන්න පුළුවන්. නමුත් ඒක සාමාන්යයෙන් ශ්රාවක මනසකටවත් ගෝචර වෙන්නේ නැති හරියා. ඒක සර්වච සත්ඥානයට ගෝචර වෙන්නේ. එතකොට එත හරි
나누고 또 나누어 가면 하나하나 마음을 나누어 볼 수 있고, 몸을 나누어 볼 수 있고, rūpa를 나누어 볼 수 있습니다. 이렇게 나누어 갈 때 우리에게 필요한 만큼만 보여 주신 것입니다. 하지만 나누어 보는 것이 거기서 그치는 것은 아닙니다. 그 너머로 헤아릴 수 없이 나눌 수 있습니다. 그러나 그것은 보통 sāvaka의 마음에도 미치지 못하는 부분입니다. 그것은 sabbaññu 앎에만 드러납니다.
සර්වච සත්ඥානයට ගෝචර වෙන්නේ. එතකොට එත හරි බෙදලා බීමේ අපිට ඇති වැඩක් නැහැ. අපිට ඕනේ යමක් මේ ඒකීය කරලා අපි අල්ලගන්නවද අන්න ඒ ඒකීය කරලා අල්ලගන්න එකෙන් තමයි අපි හිත බැඳෙන්නේ. යමක් යමක් නිසා යම් තැනක තෘෂ්ණාවෙන් බැඳෙනවද ඒ තෘෂ්ණාවෙන් බැඳෙන ඉවත් කරගන්නයි අපිට අවස්. ආර්ය මාර්ගය තියන්නේ ඕකටයි.
그러니 그 너머까지 나누어 보는 것은 우리에게 쓸모가 없습니다. 우리에게 필요한 것은 이것입니다. 우리가 무언가를 하나로 뭉쳐 붙잡는지, 바로 그 하나로 뭉쳐 붙잡는 것 때문에 마음이 묶입니다. 무엇 때문에 어디에서 taṇhā로 묶이든, 그 taṇhā의 묶임을 걷어내는 것이 우리에게 필요합니다. ariya magga가 있는 것도 그 때문입니다.
ඒ මට්ටමට අපිට ගත යුතු යම් ප්රතිකර්මයක් තියෙනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ අනන්ත බෙදා බැලීම වල මුලින්. අන්න ඒ පොඩ්ඩ පෙන්නලා තියෙනවා. ඉතින් අනන්ත බෙදලා බලන්න පුළුවන් ශක්තිය තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේගේ භගවා කියන ශක්තිය. ඒක අනන්තයි.
그 수준에서 우리가 써야 할 처방이 있는데, 부처님의 끝없는 나누어 봄 가운데 처음 그 조금을 보여 주셨습니다. 끝없이 나누어 볼 수 있는 힘, 그것이 부처님의 Bhagavā라는 힘입니다. 그것은 끝이 없습니다.
ඒක අපිට මෙතකින් මෙන්න මේ ටික බෙදලා බලලා මේ මේ ටික නෙමෙයි මේ අනන්ත කිව්වේ කියලා කියන්න ගියොත් එහෙම ජීවිත කාලේ ඉවර වෙනවා ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ නමකටවත් එයා උන්වහන්සේ දන්න දැනීම විග්රහ කරන්න බැහැ. ඉවර කරන්න බැහ. ඉතින් ඒ නිසා ඒ ඒක තමයි කියන්නේ ඒ ගුණය අප්රමාණයි කියලා.
만약 '여기까지 이만큼을 나누어 보았는데, 끝없다는 것은 이것만이 아니다'라고 다 말하려 들면 평생이 끝나도, 부처님 한 분조차 당신이 아시는 앎을 다 풀어낼 수 없습니다. 끝낼 수 없습니다. 그래서 그 guṇa가 헤아릴 수 없다고 하는 것입니다.
අප්රමාණ ගුණයක් අපි බෙදලා බලා සීමා කළොත් එහෙම ඒක සීමා වෙනවා. මෙතකින් මේ ටික වෙනවා කිව්වොත් එහෙම ඒක ලොකු සාපයක් වරදක්. දැන් එහෙම කියන්නේ නැතුව අපි ඒකෙන් දකින්නවා බෙදලා බලන ගුණයක් තියෙනවා ඒක අනන්තයි.
헤아릴 수 없는 guṇa를 우리가 나누어 보고 한정 지으면 그것은 한정되어 버립니다. '여기까지가 이만큼이다'라고 하면 그것은 큰 허물, 잘못입니다. 그렇게 말하지 말고, 거기에 나누어 보는 guṇa가 있고 그것은 끝이 없다고 보아야 합니다.
භගවන් ගුණය කියන එක අපේ වචනයක බෙදලා බලන ගුණයන් ඒ ගුණය අනන්ත නිසා අනන්ත ගුණයක් මෙතකින් අනන්ත වෙනවා කියලා සම්පූර්ණ කරලා අපිට විග්රහ කරලා ඒක කියන්නවත් වෙලාවක් නෑහ කාලේ නැහැ. ඉතින් ඒ තුළින් අපි කුමක්
Bhagavā guṇa란 우리 말로 하면 나누어 보는 guṇa인데, 그 guṇa가 끝이 없기에, 끝없는 guṇa를 '여기서 끝난다'고 다 풀어 말할 시간도 세월도 없습니다.
නෑහ කාලේ නැහැ. ඉතින් ඒ තුළින් අපි කුමක් බෙදලා බැලිය යුතු හිතුවද? යමක් යමක් නිසා ඒකීය ඝන වස්තුව හැටියට සංඥාවෙන් අරගෙන ඒවය හිත බැඳෙනවා නම්. ඒ නිසා අපිට තෘෂ්ණාවක් හටගන්නවා නම් අපේ අවශ්යතාවය තෘෂ්ණාව නිරෝධ කරගන්න එක නම් තෘෂ්ණාව නිරෝධ කර ගැනීමට අවශ්ය කරන්නා වූ ප්රමාණයට වෙදලා බලාගත්තහම අපිට ඇති.
그렇다면 거기서 우리는 무엇을 나누어 보아야 하겠습니까? 무엇 때문에 하나의 단단한 물체로 saññā에 붙잡혀 거기에 마음이 묶인다면, 그래서 taṇhā가 일어난다면, 우리에게 필요한 것이 taṇhā를 nirodha하는 것이라면, taṇhā를 nirodha하는 데 필요한 만큼 나누어 보면 넉넉합니다.
අන්න ඒකයි ක දැන් මුහුදේ වතුර ගයින්න අපිට බැහැ. අපිට රස බලාගන්න මුහුද වතුර බිංදුවක් නැහනම් ඇති. අපි වැඩේ කරගන්න. අන්න ඒ වගේ තමයි බුදු ගුණ බිදා. තමයි අපි අරගන්න ඕනේ. බුදු ගුණ බිඳකින් අපි ටික කරගන්න පුළුවන්. අප්රමාණ බුදුගුණ අපිට දරා ගැනීමේ තේරුමකුත් නැහ. මේ අපේ සීමාවට වඩා එහා ඒවාහ වෙලා ඇති වැඩකුත් නෑහ. ඒ ගාන දකින්න ඕනේ. ඉතින් ගහක් වලක් අරගත්තා නම්
그래서 바닷물을 다 셀 수는 없지만, 맛을 보려면 바닷물 한 방울이면 됩니다. 그것으로 우리 일을 해낼 수 있습니다. 그처럼 붓다의 guṇa 한 방울을 우리가 받아야 합니다. 붓다의 guṇa 한 방울로 우리는 할 일을 해낼 수 있습니다. 헤아릴 수 없는 붓다의 guṇa를 다 품을 까닭도 없습니다. 우리 한계를 넘는 것들로 할 일도 없습니다. 그것을 보아야 합니다.
දකින්න ඕනේ. ඉතින් ගහක් වලක් අරගත්තා නම් ගහ බෙදලා බලනවා නැහ අපිට ගහ කියලා පේනවා. අපි ඕක ඉස්සෙල්ලා පෙදලා බලනවා කොළ ටික වෙන් කරනවා. දළු ටික වෙන් කරනවා පොතු ටික වෙන් කරනවා. කඳ වෙන් කරනවා මුල් වෙන් කරනවා. වෙන් කරලා පැත්තෙන් පැත්ත සලා බලනවා කොහර ගහ බලපුවහම බෙදලා බැලුවට පස්සේ පේනවා ගහ කියන එකක් දැන් විද්යාමාන නැහැ. එකතු කරලා බැලුවහම ගහ කියන එකක් විද්යාමාන.
나무 한 그루를 들어 봅시다. 나누어 보지 않으면 우리에게는 나무로 보입니다. 먼저 그것을 나누어 봅니다. 잎을 떼어 내고, 새순을 떼어 내고, 껍질을 떼어 내고, 줄기를 떼어 내고, 뿌리를 떼어 냅니다. 떼어 놓고 이리저리 뒤져 나무가 어디 있나 보면, 나누어 본 뒤에는 나무라는 것이 이제 드러나지 않습니다. 모아 놓고 보면 나무라는 것이 드러납니다.
මනුස්සයා බෙදලා බලනවා. කෑලි දේට බෙදලා බල මිනිහා නැ. එකතු කරලා බලනවා. ආයෙත් මනස රූපය පේනවා. මනුස්ස කාය පේනවා. මෙන්න මේ වගේ අපි ද්රව්ය වස්තුවක් අරන් බෙදලා බලනවා ලස්සනායි කිව්වේ එක. ආපෝ ධාතුවට සේජෝ ධාතුර බලමා අර ලස්සන කියන එකත් නැහැ.
사람을 나누어 봅니다. 조각으로 나누어 보면 사람이 없습니다. 모아 놓고 보면 다시 사람의 모습이, 사람의 몸이 보입니다. 이처럼 우리가 아름답다고 한 물체를 들어 나누어 봅니다. āpo dhātu로, tejo dhātu로 보면 그 아름다움이라는 것도 없습니다.
ඒ ද්රව්ය වස්තුවක් නැහැ. කෑලි කෑලි එකතු වෙලා මායා දර්ශනවනවා. ඇති සේ පෙන්නනවා. ඒ ඇති සේ පෙන්නන මායාවල් වලට ඇවිලා ලෝක සත්ත්වයා ඇලීමෙන් ඒව ඇලෙනවා බැඳෙනවා. තණ්හා උපාදාන ඇති කරනවා. මෙන්න මේ ටික දැනගෙන ඒ තණ්හා උපාදානයෙන් මිදෙන්න යමක් වෙලා බලාගත යුතුනා. තෘෂ්ණාවෙන් අපි බැඳෙන
그런 물체는 없습니다. 조각조각 모여 환영을 보여 줍니다. 있는 것처럼 보여 줍니다. 있는 것처럼 보여 주는 그 환영에 빠져 세상 satta는 들러붙고 달라붙고 묶입니다. taṇhā와 upādāna를 일으킵니다. 이것을 알고 그 taṇhā와 upādāna에서 벗어나려면 무언가를 나누어 보아야 합니다.
වෙලා බලාගත යුතුනා. තෘෂ්ණාවෙන් අපි බැඳෙන හරිය බෙදා බලාපුවහම ැ දැන් පරමාණුව බෙදලා බලන්න අපිට අවශ්යතාවයක් නෑහ. මොකද හේතුව? පරමාණුවක් අපේ හිත බැඳිලා නැහ. පරමාණු එකතු වෙලා හැිච්ච අනු තියෙනවා. අපි ඕකේ හිතේ බැඳිලත් නැහැ. ඒවයෙන් එකතු වෙලා හැච්ච ඊට වඩා ගනී භවන දේවල් තියෙනවා. ඇහැට පේන වස්තු හැදෙනකන් නිෂ්පාදනය ඒවා ගොඩවල් හැදි හැදේ. ඇහැට පේන ඒවා තුළ කැතේ ඒවායි ලස්සන ඒවායි දකිනවා ඇහෙන්.
taṇhā로 우리가 묶이는 부분을 나누어 보면 되니, 이제 paramāṇu까지 나누어 볼 필요는 없습니다. 왜 그렇습니까? paramāṇu 하나에 우리 마음이 묶여 있지 않습니다. paramāṇu가 모여 이루어진 aṇu가 있습니다. 거기에도 마음이 묶여 있지 않습니다. 그것들이 모여 이루어진 더 굵은 것들이 있습니다. 눈에 보이는 물체가 될 때까지 덩어리들이 생겨납니다. 눈에 보이는 그것들 가운데서 못난 것과 예쁜 것을 눈으로 봅니다.
අන්න එතකොට අපිට ඇලෙනවා ගැටෙනවා කියන දෙක හටගන්නවා. පරමාණු දැකලා ඇලෙනවා ගැටෙනවා කියන එක අපිට හටගන්න හේතුවක් නැහැ. අපිට ස්පර්ශ වෙන යමක් ඇට නම් ඒ මට්ටමේ හරියෙන් තමයි ඇලීමයි ගැටීමයි හටගන්නේ.
그때 우리에게 들러붙음과 부딪침 두 가지가 일어납니다. paramāṇu를 보고 들러붙거나 부딪칠 까닭은 없습니다. 우리에게 닿는 무언가가 있다면 바로 그 수준에서 들러붙음과 부딪침이 일어납니다.
අපිට අපේ මනසට කයට ස්පර්ශ නොවෙන යමක් ඇත්නම් කායික සංඥාවක් හටගන්නේ නෑ. ඇහැට ස්පර්ශ වෙන්නේ නැති යමකින් චක්ඛු වින්දනයක් රාගයක් හටගන්න විදිහක් නෑ. කණට ස්පර්ශ නොවන්නා වූ ශද්දයකින් අපිට සද්ද සංඥාවක් එන්න විදිහක් නෑහ. නාසයට ස්පර්ශ නොවන්නා වූ ගන්ධයකින් ගන්ධ සංඥාවක් එන්න විදිහක් නෑහ. දිවට ස්පර්ශ නොව රසයකින් රස සංඥාවක් එන්න විදිහක් නෑහ. කයට ස්පර්ශ නොවන පොට්ඨබ්බයකින් පොට්ඨබ්බ සංඥාවක් එන්න විදිහක් නෑ. මනසට ස්පර්ශ නොවන ධර්මයකින්
우리 마음과 몸에 닿지 않는 것이 있다면 몸의 saññā가 일어나지 않습니다. 눈에 닿지 않는 것으로는 눈의 느낌도, rāga도 일어날 길이 없습니다. 귀에 닿지 않는 소리로는 소리 saññā가 올 길이 없습니다. 코에 닿지 않는 냄새로는 냄새 saññā가 올 길이 없습니다. 혀에 닿지 않는 맛으로는 맛 saññā가 올 길이 없습니다. 몸에 닿지 않는 phoṭṭhabba로는 phoṭṭhabba saññā가 올 길이 없습니다.
විදිහක් නෑ. මනසට ස්පර්ශ නොවන ධර්මයකින් මනෝ සංඥාවක් එන්න විදිහක්. මනෝ සංඥාවක් ආවේ නැත්නම් සංඛාරයක් ගො නැගින්න විදිහක් නැහැ. සංඛාරයක් ගොන්න නැගෙන නැත්නම් විඤ්ඤාණයක් ගොඩන නැගින්න විදිහක් නෑහ. එහෙනම් මුළු භව චක්රයට සම්බන්ධ වෙන විදිහක් නෑහ.
마음에 닿지 않는 dhamma로는 mano saññā가 올 길이 없습니다. mano saññā가 오지 않으면 saṅkhāra가 쌓일 길이 없습니다. saṅkhāra가 쌓이지 않으면 viññāṇa가 쌓일 길이 없습니다. 그렇다면 온 bhava cakka에 이어질 길이 없습니다.
මනස තීක්ෂණ වෙන්න අසීමිත දැකීම් පහළ වෙනවා.ඒ නමුත් අපිට අවශ්ය වෙන්නේ. මනස තීක්ෂර කරගන්න අවශ්ය වෙන්නේ. ඒ අතීමිත දැනීම දකින්න නෙමෙයි.
마음이 날카로워지면 끝없는 앎이 일어납니다. 그러나 우리에게 필요한 것, 마음을 날카롭게 해야 하는 까닭은 그 끝없는 앎을 보려는 것이 아닙니다.
ඒ ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ නමත් සත්ය ධර්මය ලෝකයට පෙන්නන්න ඒ තත්ත්වයට පත් වෙලායි ඒ ටික කළේ. ඒක අපිට එතන්ට පත් වෙන්න අවශ්යතාවයක් නැහැ. මොක අපේ බලාපොරොත්තුව ධර්ම දේශනා කරලා ලෝකය නොදන්න දේවල් හොයලා දියලා ධර්ම දේශනා කරන්න නෙමෙයි. දී ගිහිලා තියෙන අපි වැඩිය කරගන්න.
lokuttara 부처님께서도 참된 dharma를 세상에 보여 주시려고 그 경지에 오르셔서 그 일을 하셨습니다. 우리는 거기에 이를 필요가 없습니다. 우리 바람은 dharma를 설하고 세상이 모르는 것을 찾아 알려 주며 설법하는 것이 아니기 때문입니다. 이미 주고 가신 것으로 우리 일을 해내는 것입니다.
අර වැඩිය කරන්න කිව්වොත් සාරා සංකල්ප ලක්ෂා අටා සංකල්ප ලස්ස අප්රමාණ කාලයක් පෙරුම්පුලා ඒ මහා බුලොකු වැඩක් වෙනවා ඒක. ඒක සෙල්ලමක් නෙමෙයි ඒ කියන හිතන්නත් බැරි දෙයක්. බොහොම රේසියට බුදු බා පතන අය ඉන්නවා. ඉතින් අර මේක සෙල්ලමක් නෙමෙයි.
그 일을 하려 하면 네 asaṅkheyya와 십만 kappa, 헤아릴 수 없는 세월 동안 pāramī를 채워야 하니 아주 큰 일입니다. 그것은 장난이 아니고, 생각조차 하기 어려운 일입니다. 아주 쉽게 붓다 되기를 바라는 이들이 있습니다. 하지만 이것은 장난이 아닙니다.
අපිට තියෙන්නේ අර අතරහුවෙන කුරුල්ල අහක් කරලා අර උඩගිල්ලන උකුස් වල්ලන්න යනවා වගේ වැඩ කරන්න නෙවෙයි. ලැබිච්ච අවස්ථාවෙන් ප්රයෝජන ගන්න ශ්රාවකයෝ කියන්නේ ඒකයි.
우리가 할 일은 손에 든 새를 놓아주고 하늘 높이 나는 매를 잡으러 가는 것 같은 일이 아닙니다. 주어진 기회를 쓰는 이를 sāvaka라고 하는 것이 그 때문입니다.
එහම් ශ්රාවකයෙක් වෙන්න අවශ්ය නැහ. බෝධිසත්වරයෙකුට බෝධ සත්වරය තමන්ගේ පළවුවේ තමගේ වැඩේ කරගෙන ඉන්න තමා අත්දැකීම් වලින් අනන්ත කාලයක් ඒ ගමන ගිහිල්ලා උන්වහන්සේලා ලෝක සේවයක් කරන්න. ඒ බුද්ධ ශ්රාවකයෝ නෙමෙයි.
sāvaka가 되는 데 그런 것은 필요 없습니다. bodhisatta에게는 bodhisatta로서 자기 일을 해 가며 자기 체험으로 끝없는 세월 그 길을 가서 세상을 위한 일을 하는 것입니다. 그분들은 붓다의 sāvaka가 아닙니다.
බුද්ධ ශ්රාවකයෙක් වශයෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්න ඕනේ. දේශනා කරපු දේ අහලා අර කියන අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි කියන ශ්රාවයන් ක්ෂය කරන්න. ශ්රාවය ක්ෂය කරම ශ්රාවක හෙවත් ශ්රාවක වෙනවා. ශ්රාවක කියන්නේ ඒකයි.
붓다의 sāvaka로서 바라야 할 것은, 설하신 것을 듣고 avijjā와 taṇhā라는 āsava를 다하게 하는 것입니다. āsava를 다하게 하기에 sāvaka가 됩니다. sāvaka란 그런 것입니다.
තෘෂ්ණා ශ්රය ක්ෂයකර දමන අර්ථයෙන් කියනවා ශ්රාවය ක්ෂයකර දමනවා. ශ්රාවය ක්ෂයකර දමන්න නම් බැහැගත්තේ ඒ කියන්නේ නිවන් දකින්න. නිවන් දකින්න බැහැගත්ත කට්ටියක් ඉන්නවා නම් ධර්මය අහලා ඒ අය ශ්රාවක බුදුහාමුදුරුවන්ගේ ගෝලයෝ කිව්වට එහෙම හරියන්නේ නැහ. ශ්රාවක කියන්නේ ඒකයි අර්ථය ඒකයි. අපිට ඕනකම තියන්නේ ඒ ටික කරගන්න නම් ඒ ටිකට අවශ්ය අරන් ඒ ටික කරගන්න ඕනේ.
taṇhā āsava를 다 없애 버린다는 뜻으로 āsava를 다하게 한다고 합니다. āsava를 다하게 하려고 나섰다는 것은 nibbāna를 보려고 나섰다는 것입니다. nibbāna를 보려고 나선 이들이 dharma를 듣는다면 그들이 sāvaka입니다. 그저 부처님의 제자라고만 해서는 맞지 않습니다. sāvaka란 그런 것이고, 그 뜻이 그것입니다. 우리 바람이 그것을 이루는 것이라면 그에 필요한 것을 가지고 그것을 이루어야 합니다.
ඉතින් මේ ගුණයක් විග්රහ කරගෙන අරගෙන බලනවා කියන්නේ ඒක හොඳා එහාට යන එකක්. මේකෙන් අපි දැනගන්න මේකෙන් අපිට ගන්න ඕන හරිය. ඒ ටික අරන් ගත්තහම හොඳටම ඇති.
그러니 이 guṇa를 다 풀어 들고 본다는 것은 너무 멀리 가는 것입니다. 여기서 우리가 알아야 할 것, 가져야 할 부분, 그만큼 가지면 아주 넉넉합니다.
ඉතින් මෙතකින් මේ ගුණය වෙනවා කිව්වොත් එහෙම අපි පැරදි කාර්ය බොරු කාර්යෝ වෙනවා. අද හුඟක් පෙලා තියෙන්නේ එහෙමයි. රහතින්ත් පව් නොකරනින් වාසනා සැජ කෙලෙස් දුරු කළෙන් පූජා සුදුහුවෙන් අරහන්නා වනසක කියලා මෙහෙම කියනවා. දැන් අපි පව් අඳුරන්නෙත් නැහැ. වාසනා කෙලෙස් අඳුරන්නෙත් නැහ. පූජාවට සූසු වෙන ඒවා කියලා කිව්වට පූජාවට රූසු වෙන හේතු අඳුරන්නෙත් නැහැ. වචන ටිකක් භාවිතා කරෙන්න අපි කියලා හිටම් මේකෙන් අපි සම්පූර්ණයෙන් අපි දැන් මේ ගුණය දන්නවා කියනවා. මෙහෙම තැනකයි අපි ඉන්නේ.
그런데 '이 guṇa는 여기까지다'라고 하면 우리는 잘못한 이, 거짓말한 이가 됩니다. 오늘날 많이 보여 주는 것이 그렇습니다. 'arahant란 몰래도 pāpa를 짓지 않는 분, vāsanā와 kilesa를 없앤 분, pūjā를 받을 만한 분' 이렇게 말합니다. 그런데 우리는 pāpa가 무엇인지도 모르고, vāsanā와 kilesa도 모르고, pūjā를 받을 만하다고 하면서 pūjā를 받을 만한 까닭도 모릅니다. 낱말 몇 개를 쓰면서 이것으로 우리가 이 guṇa를 다 안다고 말합니다. 우리는 이런 처지에 있습니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය පිළිබඳව කොටනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. තමන්ට තේරුම් ගන්න බැරි දෙහක් නෙමෙයි. තේරුම් ගත හැකි චතුරාර්ය සත්යය තේරුම් ගන්න උත්සාහ කරන්න කියලා.
부처님께서 설하신 dharma에 대해 부처님께서 간추려 말씀하십니다. 자기가 알아들을 수 없는 것이 아니라, 알아들을 수 있는 cattāri ariyasaccāni를 알아들으려 애쓰라고요.
මේ චතුරාර්ය සත්යය දුක්ඛාර්ය සත්යයවත් තෝරගත්ත නැති ලෝකයේ අද මොනවද හොයන්න යන්නේ. තව තෝරන්න යන්නේ. අත්යාවත්තයදී දුක්ඛාර්ය සත්යය තෝර ගැනීම දුක්ඛාර්ය සත්යය තෝරගාගත්තොත් දුකෙන් මිදෙන්න මග පැදිනවා පළවෙනි තැන දැනගත්ත තැන් පටන් ඒ දුක්ඛාර්ය සත්යයවත් තෝරගන්න ශක්තියක් නැති. අය අපි චතුරාර්ය සත්යය කියලා කතාවට වචනය කියගෙන ඉන්නවා.
이 cattāri ariyasaccāni 가운데 dukkha ariya sacca조차 가려내지 못한 세상이 오늘 무엇을 찾으러 갑니까? 무엇을 더 가려내러 갑니까? 무엇보다 꼭 해야 할 것은 dukkha ariya sacca를 가려내는 것입니다. dukkha ariya sacca를 가려내면, 그 첫 자리를 안 데서부터 dukkha에서 벗어날 길이 열립니다. 그 dukkha ariya sacca조차 가려낼 힘이 없는 우리가 cattāri ariyasaccāni라는 말을 입으로만 하고 있습니다.
දුක්ඛර්ය සත්යය මොකක්ද අහපුවහම ඉතින් අපි ඕකට කියනවා ඉතින් ජාති දුකා ජරාපිදු ව්යාධිපි දුකෝ මරණ අභපි දුකං වාගේ වටපාලනක් අප අපි අසම්ප්පයෝග දුක්ඛෝ පියෙහි විප්පයෝගෝ දුක්ඛෝ යම්පිච්චන ලබි දුක්ඛං සංිත්තේ පංච උපාදානකන්ධා දුක්ඛා ඔය තියෙන්නේ.
dukkha ariya sacca가 무엇이냐고 물으면 우리는 외운 대로 이렇게 말합니다. 'jātipi dukkhā, jarāpi dukkhā, byādhipi dukkhā, maraṇampi dukkhaṃ, appiyehi sampayogo dukkho, piyehi vippayogo dukkho, yampicchaṃ na labhati tampi dukkhaṃ, saṅkhittena pañcupādānakkhandhā dukkhā.' 그것이 있습니다.
මේ ඔලිය කියනවා ඇහුවොත් එහෙම ගහන්න එය මරන්න ය මොනවා කරන්න අර කතාවට කියන මෝඩයක් කියලා මරන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කියනවා. ඒ වගේ දුක්ඛාර්ය සත්යයන්ට ආ ඕක කියනවා.
그처럼 dukkha ariya sacca를 물으면 그것을 외워 말합니다.
ඉතින් අපි අහලා බැලුවොත් අපි අත්ත වශයෙන්ම තින් දුක්ඛාර්ය සත්යය දැන් දන්නවද ශ්රාවකයන්ට ගෝචර දුකාර්ය සත්ය අපි දැනගෙන නද මේ කතා කළේ. දැන් වාක්ය පාඩම් කරලා අපි දුකාර්ය සත්යය දැනගත්තද?
그런데 물어보면, 우리가 정말로 dukkha ariya sacca를 압니까? sāvaka에게 드러나는 dukkha ariya sacca를 우리가 알고서 이 말을 했습니까? 글귀를 외워서 우리가 dukkha ariya sacca를 안 것입니까?
දැන් අපි අහනවා කෙනෙක්ගේ මෙහෙම ජරාව දුකයි. ජාතිය දුකයි, ජරාව දුකයි, ව්යාධිය දුකයි, මරණය දුකයි, අප්රියන් හාය වීම දුකයි. ප්රියන්ගේ වෙන්වීම දුකයි. කැමති යමක් නොලැබ නම් ඒකට දුකයි. කොට කියන නම් මේ පංච උපාදානස්කන්ධයම දුකයි කියලා සිංහලටත් තෝරනවා. දැන් දුක්ඛාර්ය සත්යය ඕක කියනවා.
우리는 이렇게 듣습니다. jāti가 dukkha이고, jarā가 dukkha이고, byādhi가 dukkha이고, maraṇa가 dukkha이고, 싫은 이와 만남이 dukkha이고, 좋은 이와 헤어짐이 dukkha이고, 바라는 것을 얻지 못하면 그것이 dukkha이고, 간추려 말하면 이 다섯 upādānakkhandha가 바로 dukkha라고 싱할라말로도 풀이합니다. 이것을 dukkha ariya sacca라고 말합니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මම පෙන්නපු දුක්ඛාර්ය සත්යයක් ඇතනම් මේ බුද්ධ ශාසනයේ පිට කිසි කෙනෙක් දන්නේ නැහ. මගෙන් අහගෙන විස්තර කරගෙන දරාගෙන ඊට අනුව තේරුම් ගත්තා මගේ ශ්රාවකය කැරෙන්න තවත් දුක්ඛාර්ය සත්යය දන්න කෙනෙක් ලෝකේ තුන් ලෝකෙම නැහ. මේ බුද්ධ දේශනාව
부처님께서 말씀하십니다. '내가 보인 dukkha ariya sacca는 이 붓다의 sāsana 밖에서는 아무도 모른다. 내게서 듣고 자세히 풀어 받아 지니고 그에 따라 알아들은 나의 sāvaka 말고는 dukkha ariya sacca를 아는 이가 세 세계 어디에도 없다.' 이것이 붓다의 가르침입니다.
දැන් අපි අහනවා මෙහෙම දෙයක්. ජරාව දුකයි. මට වැටහුණාද? තේරෙනවද? ජරාව දුකයි කිව්වේ ඒක? තේරෙනවා. අපි කියනවා උත්තරයක්. ජරා වුනාම කවද දුක නැද්ද? ව්යාධිය, වැහැරීම, දෙදැහැරීම ඒකත් දුකයි. මරණය මරණයත් දුකයි. අප්රියන් හායෙක් වුනාම ඒකත් දුකයි. ප්රියන්ගේ වෙන් වුනහම ඒකත් දුකයි. දැන් ඔයා කවුද බුද්ධ ශ්රාවකය
이제 이렇게 물어봅시다. jarā가 dukkha입니다. 알아들었습니까? jarā가 dukkha라는 것을 알겠습니까? 알겠다고 우리는 답합니다. 늙으면 언제 dukkha가 아니겠습니까? 병, 여윔, 쇠약함도 dukkha입니다. 죽음도 dukkha입니다. 싫은 이를 만나면 그것도 dukkha입니다. 좋은 이와 헤어지면 그것도 dukkha입니다. 그럼 당신은 누구입니까, 붓다의 sāvaka입니까?
තව කෙනෙක් හැබැයි මම බුද්ධ ශ්රාවක ක්රිස්තියානිකාරයෙ අනික් නැහැ මම මුස්ලිම් කෙනෙක්. ආ ඔය ප්රශ්නේ වයනුත් අහන්න ජරාව දුකද ඔයාට සැපද බැට වැටෙන්නේ කොහොමද කො ජරාව සැපය ඇවෙන්නේ කොහොමද ඒ නා කියන්නේ නැද්ද?
또 다른 사람은 '나는 붓다의 sāvaka가 아니고 그리스도인입니다' 하고, 또 다른 사람은 '아니요, 나는 무슬림입니다' 합니다. 그들에게도 그 질문을 해 보십시오. 늙음이 당신에게 dukkha입니까, 즐거움입니까? 늙음이 어떻게 즐거움이 되겠느냐고, 그렇게 말하지 않겠습니까?
ජරාව දුකයි කියලා මටත් තේරෙනවනේ. වැහැරීම ව්යාදිය මේ වැහැරදි දුකයිනේ ඉන්නවා. ඒ වින කියන්න නැද්ද මරණය ඔව් උඹලට විතරයි දුක ම අපිට සැපයි එහෙමද ඇහුවොත් එහෙම මොනවා කියන්නද අප්රියන් හායෙවීම ඔව් අප්රියන් හායක වුනහම අපේ මොලේ නැහැ. අපිට තේරෙන්නේ නැහ අප්රියන් හායීම සැපයි කියලා අපි හිතා ඉන කියලා හිතා ඉන්නේ කියලා කිව්වොත් මොනවා කියන්නද අපි ඒ මිහ කියන්නද අප්රියන්හාය දුකයි කියලා. ප්රියන්ගේ
'늙음이 dukkha라는 건 나도 압니다. 여윔과 병, 쇠약함은 dukkha지요. 그걸 말할 필요가 있습니까? 죽음이요? 그래요, 당신들한테만 dukkha고 우리한테는 즐거움인 줄 압니까?' 이렇게 물으면 뭐라 하겠습니까. '싫은 이와 만남이요? 싫은 이와 만나는 것을 모를 만큼 우리 머리가 없습니까? 우리가 싫은 이와 만나는 게 즐겁다고 여기고 있다고 생각합니까?' 이렇게 말하면 우리가 뭐라 하겠습니까. 그에게 싫은 이와 만남이 dukkha라고 말하겠습니까?
අප්රියන්හාය දුකයි කියලා. ප්රියන්ගේ වෙන් වීම දුක දහනවා. ඉතින් ප්රියන්ගේ වෙන් අපිටත් දුක පේනවානේ හොඳටම මොකද දන්නේ නැත්තේ. අපිවුණු තලනවා. දුක් වෙනවා. ලේතා අහපහ ගන්නවා. අනේ ආපොයි කියනවා. අප්රියංගෙන් එක්ක ප්රියන්ගේ වෙන් වෙලා. ඉතින් ඕක සැපයි කියලා අපි ඉතින් යනන්නේ දුක් වෙන්නේ අපි ඕක කරනවානේ. අපි නෑහ කියන්න.
좋은 이와 헤어짐이 dukkha라고 합니다. '좋은 이와 헤어지는 것은 우리에게도 아주 잘 dukkha로 보이지요. 왜 모르겠습니까. 우리도 울부짖고 괴로워하고 한숨 쉬며 아이고 합니다. 싫은 이와 만나고 좋은 이와 헤어지면요. 그것이 즐겁다고 우리가 말하겠습니까? 괴로워하는 건 우리도 하지 않습니까.' 아니라고 할 수 없습니다.
න් අපි දන්නේ ඕක නම්. ඒසු කියන්නෙත් ඒක නම්. අර බුදුපියාණන් වහන්සේත් දේශනා මාගේ මගේ ශ්රාවකයෙක් හැරෙන්න දුක් සත්යය දන්නේ එකන තුන් ලෝකෙම නෑහැ කිව්වේ එක කෝ එහෙනම් අපි දුක්ාර්ය සත්යය දැකලද මේ ඉඳලා තියෙන්නේ. අනික් අයත් දකින එක දැකලද?
우리가 아는 것이 이것이고 저들이 말하는 것도 이것이라면, 부처님께서 '나의 sāvaka 말고는 dukkha sacca를 아는 이가 세 세계에 없다'고 하신 것은 어떻게 됩니까? 그렇다면 우리는 dukkha ariya sacca를 보고 이렇게 있는 것입니까? 다른 이들도 보는 것을 본 것입니까?
බෞද්ධ නෝන ජීවිතයට බුදුන පදයක් අහපු නැති මිනිහගෙන් ඕක ඇහුවත් මිනිහක් තියෙනවා ජරාව දුකයි ව්යාදිය දුකයි මරණය දුකයි අප්රියන්හාය දුකයි ප්රියන්ගේ ෙඟීම දුකයි. කැමති යමක් ලැබෙන්නේ නැහැ ඒකත් දුකයි. ඒ මිනිහත් කියනවනේ.
붓다를 따르지 않고 평생 dharma 한 구절 들어 본 적 없는 사람에게 물어도, 그 사람은 늙음이 dukkha, 병이 dukkha, 죽음이 dukkha, 싫은 이와 만남이 dukkha, 좋은 이와 헤어짐이 dukkha, 바라는 것을 얻지 못하는 것도 dukkha라고 합니다. 그 사람도 그렇게 말하지 않습니까.
ඒ කෝ පුබ්බේ අනුනුසුතේසු ධම්මේසු චක්ඛුමද
그렇다면 'pubbe ananussutesu dhammesu cakkhuṃ udapādi'는 어떻게 된 것입니까?
පාදය. බුදුරජාණන් වහන්සේ බෝධි සත කාලය හම්බ වෙච්ච නැති එකක් නේද? බොහොම මැදි හම්බ වුනේ. පෙර නොඇසූ විරූ ධර්මයන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හම්බ වුනේ. පෙර නොඇසූ විරූ ධර්මයන් කෙරෙහිට නිදන් දුක්ඛං අරිය සච්චන්තිමේ භික්ඛවේ පුබ්බේ අනුනුස්සතේසු ධම්මේසු චක්ඛුං උද්ධපාද ඥානං උදපාදි පඤ්ඤා උදපාදී විද්යාපාද ආලෝකපදි දුක්ඛාර් සතිය පළමුම දේශනා කරනු දේශනා කළා. මහණි පෙර නොඇසූ විරූ මේ දුක දුක පිළිබඳව ධර්මය කිරෙහි. මට මේ දුකයි කියලා ඇස පහළ වුණා, ඥානය පහළ වුණා, ප්රඥා පහළ වුණා, විද්යා පහළ වුණා ආලෝකය පහළ වුණා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ ධම්ම චක්කප පවත්වන සූත්රය දේශනාවේදී පස්වක දවසට ඉස්සෙල්ලාම දේශනා කළා. මංගල ඉස්සෙල්ලා ධර්ම දේශනාව ඔය දේශනා කරනකොට
예전에 들어 보지 못한 dhamma에 대해서입니다. 'Idaṃ dukkhaṃ ariyasaccanti me bhikkhave pubbe ananussutesu dhammesu cakkhuṃ udapādi, ñāṇaṃ udapādi, paññā udapādi, vijjā udapādi, āloko udapādi.' dukkha ariya sacca를 맨 먼저 설하셨습니다. '비구들이여, 예전에 들어 보지 못한 이 dukkha에 관한 dhamma에 대해, 이것이 dukkha라고 내게 눈이 생겼고, ñāṇa가 생겼고, paññā가 생겼고, vijjā가 생겼고, 빛이 생겼다'고, 부처님께서 Dhammacakkappavattana Sutta를 설하실 때 다섯 비구에게 맨 처음 설하셨습니다. 맨 처음의 설법을 그렇게 설하실 때입니다.
ඉතින් එතකොට එතන්දි බුදුරජාණන් වහන්සේ කියනවා මට පෙර ඇහැපු නැති ධර්මයක් කෙරෙහි පෙර නොදැන ධර්මයක් කෙරෙහි මට මේ දුකයි කියලා දැනුණා. එච්චර ක දැකලා හිටියේ නැහ. එහෙනම් එච්චර කල් දැකලා තියෙන්නේ ඒක සැපක් කියලනේ.
그때 거기서 부처님께서 말씀하시기를, 예전에 들어 보지 못한 dhamma, 예전에 알지 못한 dhamma에 대해 '이것이 dukkha'라고 알게 되었다고 하십니다. 그때까지는 보지 못하셨던 것입니다. 그렇다면 그때까지는 그것을 즐거움이라고 보셨던 것이지요.
කෝද දැන් අපිට පෙලා තියෙනේ දුක්ඛාර්ය සත්වය දැන් චතුරාර්ය සත්යය ගැන කතා කරන දේශකයෝ අහන ශ්රාවකයෝ ඕන තරම් ඉන්නවා. හැමතැනම ඉන්නවා. ඔහු දුක්ර්ය සත්යය දන්නවද? ඒගොල්ලෝ කියා දීලක් තියෙනවා. හැව් ඔය වගේ ප්රශ්නයක් ඇහුව නම් ඒගොල්ලන්ට මොකක්ද උත්තරේ?
그러면 우리에게 보여 준 dukkha ariya sacca는 어디 있습니까? 이제 cattāri ariyasaccāni에 대해 말하는 설법자와 듣는 sāvaka는 넘쳐납니다. 어디에나 있습니다. 그들은 dukkha ariya sacca를 압니까? 그들이 가르쳐 준 것이 있습니다. 이런 질문을 하면 그들의 답은 무엇입니까?
බුදුරජාණන් වහන්සේ හෝසරාවකෝ නෙමෙයි. එහෙම නොවනයි දුක්කාර්ය සත්ය දන්නේ නැහ. හැබැයි දුක්ර්ය සත්යය දැක්ක කෙනා දුක සමුදාර්ය සත්යයක් දැනගන්නවත් දුක නිරෝධාර්ය සත්යයක් දැනගන්නවා දුක්ඛ නිරෝධ ගානය පටිපදාය ත්යයක් දැනගන්න. එකක් දැකලා තනිත් තුනක් දැනගන්නවා. චතුරාර්ය සත්යය දැක්ක නම් එයා සෝතාපන්නයි. පළමු තැන සෝතාපන්නයි. ඒන් එහාට මිසක් මෙහාට නැ.
부처님이나 sāvaka가 아니고서는 dukkha ariya sacca를 알지 못합니다. 하지만 dukkha ariya sacca를 본 이는 dukkha samudaya ariya sacca도 알고, dukkha nirodha ariya sacca도 알고, dukkha nirodha gāminī paṭipadā ariya sacca도 압니다. 하나를 보면 나머지 셋도 압니다. cattāri ariyasaccāni를 보았다면 그는 sotāpanna입니다. 첫 자리가 sotāpanna입니다. 그 너머일 수는 있어도 그 아래는 아닙니다.
එහැ ඉතින් චතුරාර්ය සත්යය දන්නවා අනික් කෑත් දන්නවා නම් ඔය දුක්ඛාර්ය සත්තිය ඒක නම් දුක්ඛාර්ය සත්යය ඔ ක්රිස්තියානි කියලා ඉන්න අය මුස්ලිම් කියලා ඉන්න අය ඕන ආගමක ඉන්න අයගම නැති භෞතික වාදී ඇහුවත් ඒගොල්ලෝ සෝතාපන්නය වුනේ. ඇයි දුක්ඛාර්ය සත්ය දම තුළ තුරක් දකිනවනේ දේශනාවේක.
그러니 cattāri ariyasaccāni를 안다면, 다른 이들도 dukkha ariya sacca를 안다면, 그리스도인이라는 이들, 무슬림이라는 이들, 어느 종교에 있는 이든, 종교 없이 물질만 믿는 이에게 물어도 그들이 sotāpanna가 되었을 것입니다. dukkha ariya sacca 안에서 넷을 다 본다고 설하셨으니까요.
ඉතින් එහෙනම් අපි දුක්රය සත්යය දැකෙනම් එකක්වත් දැකලා නැහැ. හැබැයි වචන ටික බහල දුක්ඛ සමධාර්ය සත්යය දන්නවා අහපු මම දන්නවා කියන්න බලන්න යායන් තණ්හා පෝනෝ භවිකා තතරභිනන්දී සෙයයතිදන් කාම තණ්හා භවත තණ්හා ඒ භව තණ්හා ඕක දන්නේ නැත්ත එහෙම දෙන්න පුළුවන් උත්තරේ
그렇다면 dukkha ariya sacca를 두고 보면 우리는 하나도 보지 못했습니다. 하지만 낱말들은 외웠습니다. dukkha samudaya ariya sacca를 아느냐고 물으면 안다고 하며 말해 보십시오. 'yāyaṃ taṇhā ponobbhavikā nandirāgasahagatā tatratatrābhinandinī, seyyathidaṃ kāmataṇhā bhavataṇhā vibhavataṇhā.' 이것은 알지 못하는 이라도 할 수 있는 답입니다.
නිරෝධාරසත්වය දන්නද ඒකත් දන්නවා. මොකක්ද චෝතස්සයෝ තණ්හාය අසේ විරාගය නිරුදෝ චාගෝ පටිනිවග්ගෝ මුක්ති අනාරයෝ මම ඒකත් දන්නේ. ඉතින් මාර්ගය ආය මේවා අරිය වට්ඨානය කොම කිව්වා සෙයතනම් ඉතින් සම්මා දිට්ඨිය සම්මා සංකල්ප සම්මා වාචා සම්මා කම්මන්තෝ සම්මාජීව සම්මායම සම්මාස සම්මා සමා ඒකත් දන්නවා. විස්තර කරලා තියෙ දැනගත්තා දෙකක්
nirodha ariya sacca를 아느냐, 그것도 압니다. 무엇이냐, 'yo tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodho cāgo paṭinissaggo mutti anālayo.' 나는 그것도 압니다. 그러면 magga는? 'ayameva ariyo aṭṭhaṅgiko maggo, seyyathidaṃ sammādiṭṭhi sammāsaṅkappo sammāvācā sammākammanto sammāājīvo sammāvāyāmo sammāsati sammāsamādhi.' 그것도 압니다. 자세히 풀이된 것을 알았습니다.
ඉතින් අපි කායද කියන්නේ කාින්ද අහන්නේ ලොකු ප්රශ්නයක් වෙනවා ල පොතේ තියෙන එක ඔක්කොම කටපාදක්. පදය හරි. පදයවොරුොත් නෙමෙයි. නමුත් තර වගේ ප්රශ්නයක් අහුවහම හරියටම කියන්නක බලන්න ඔයා දැක්ක දුක්ඛාර්ය සත්යය අනික් අය දැක්කේ ඇති.
그러면 우리는 누구에게 말하고 누구에게 묻는 것입니까? 큰 문제가 됩니다. 책에 있는 것은 다 외웠습니다. 구절은 맞습니다. 구절이 거짓인 것도 아닙니다. 하지만 그런 질문을 받으면 정확히 말해 보십시오, 당신이 본 dukkha ariya sacca를 다른 이들이 보았는지를.
දැන් මොකක් කියන්න වාක්ය නම් අපිත් කියවලා තියෙනවා. ජරාව දුකයි, ව්යාධිය දුකයි, මරණය දුකයි ඕක අපිත් අහලා තියෙනවා. බෞද්ධ නොවා නම් අපිත් ඕක දුකයි කියලම දන්නවා. අපිටත් වැටහෙනවා. නෑ කියන්න. මොකක් කරන්නද? අපි ඇහුවොත් එහෙම එන් අපි දැක්ක මොකක්ද අනික් අය දකේ නැ. මේකනේ ප්රශ්න වෙලා තියෙන්නේ.
'글귀라면 우리도 읽었습니다. 늙음이 dukkha, 병이 dukkha, 죽음이 dukkha, 그건 우리도 들었습니다. 붓다를 따르지 않아도 우리도 그것이 dukkha인 줄 압니다. 우리도 알아듣습니다.' 아니라고 할 수 없습니다. 어떻게 하겠습니까? 그들이 우리에게 '당신들이 본 것 가운데 다른 이들이 보지 못한 것이 무엇이냐'고 물으면요. 이것이 문제가 되어 있습니다.
මෙච්චර කල් වෙන කෙනෙක් දැක්කේ නැති දකින්නත් බැරි බැරි බව ඔප්පු කරන්නත් පුළුවන් දුක්ඛාර්ය සත්යයක් අපි කියන්න ඕනේ. මෙන්න මේක දැකලා තියෙනවද බලන්නකෝ මෙච්චර කල්ල යහලා තියෙනවද බලන්නකෝ මේක දුකයි කියලා. අන්න එහෙම එකක් අපිට තියෙන්න.
우리는 지금까지 다른 누구도 보지 못했고 볼 수도 없으며, 그렇다는 것을 보여 줄 수도 있는 dukkha ariya sacca를 말해야 합니다. '이것을 본 적이 있는지 보십시오, 지금까지 이것이 dukkha라고 들은 적이 있는지 보십시오'라고요. 그런 것이 우리에게 있어야 합니다.
එහෙනම් අපි හිතලා බලනකොට ඒ ජාති එකක් නම් අංශ මාත්රයක්වත් මට තේරෙන්නේ නැහ කිව්වොත් එහෙම දුක්කාර්ය සත්යය අංශු මාත්රයක්වත් දැකලා නෑහැනේ අර පදෑල ඔක්කොම පටන් තියෙන අන්න හිතලා බලන්න ඕනේ ඒකේ කියන්න
그렇다면 생각해 볼 때 그런 것이 티끌만큼도 내게 알아들어지지 않는다면, 그 구절들을 다 외우고 있어도 dukkha ariya sacca를 티끌만큼도 보지 못한 것입니다. 그것을 생각해 보아야 합니다.
ඔව් ඒ කියන්නේ ඒකනේ. අපේ ඒවාය කියන එක තමයි වෙන විඳින් ඔය බුද්ධාගමය කියනඑක් කියලා පෙලක් අය කියනවා. සරවාගම කියලා හදාගන්න ඔව් දැන් සර්වාගමිකට කියලා ඔක්කොම එහෙම සංවිධාන හදාගන්න එහෙම නැත්නම් කියනවා බුදු දහම අපි පිළිගන්නේ නැහැ. ඕක දුක පෙන්නන එකක් ඕක සෘණ පැත්තේ එකක්. ඕකේ ගිය මිනිස්සු ඔක්කොම අධෛර්ය වෙනවා. ඔය ජාත එකක් කියනවා.
네, 그게 바로 그 말입니다. '우리 것도 다른 방식으로 말한 붓다의 가르침이다'라고 어떤 이들은 말합니다. 모든 종교가 하나라고 만들어서요. 네, 이제 모든 종교 모임이라며 단체들을 만듭니다. 그렇지 않으면 '붓다의 가르침은 받아들이지 않는다, 그것은 dukkha를 보여 주는 것이고 어두운 쪽의 것이다, 거기 간 사람들은 다 기가 꺾인다' 이런 식으로 말합니다.
දැන් එතකොට කොහොමද අපි ඕ ඒක නිගමනය කරගන්නේ? ආර්යෝ දකින්නා වූ දුක්ඛ සත්යය මොකක්ද කියලා අපි දකින්නවා. ඒක දුක්ඛාර්ය සත්යය උපමා තුළින් සංසන්දනය කරලා වනේ අපි ධර්මය දැනගන්නේ.
그러면 우리는 그것을 어떻게 판가름합니까? ariya가 보는 dukkha sacca가 무엇인지 우리는 봅니다. 그것이 dukkha ariya sacca입니다. 비유를 통해 견주어 보며 우리는 dharma를 압니다.
ඒවන් උපසංහර තියෙන බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නවා යමෙක් උපමාවක් තුළු මේ ධර්මය තේරුම් ගන්නවා. හැබැයි උපමාවක් දෙන්නත් බැහැ ඒ ධර්මාවබෝධය නැති කෙනෙකුට. එයා දෙන උපමාවත් ලෞකික එකක්ම වෙනවා මිසා. තමා නොදත් දහමක් මුල් කරගෙන උපමාවකින් තෝරලා දෙන්නත් බැහ. ඒ ධර්මාවබෝධය නැති කෙනෙකු.
그래서 비유가 있습니다. 부처님께서 보여 주시기를, 어떤 이는 비유를 통해 이 dharma를 알아듣습니다. 하지만 dharma 깨달음이 없는 이는 비유를 들 수도 없습니다. 그가 드는 비유도 세속의 것일 뿐입니다. 자기가 모르는 dharma를 바탕으로 비유로 풀어 줄 수도 없습니다. dharma 깨달음이 없는 이는요.
දැන් අපි මෙහෙම දෙයක් හිතමු. මිනිහෙක් මාළු අල්ලන්න යනවා. දැන් ඔය මාළු අල්ලන්න යන මාළු බාන්න යන මනුස්සයා අර යන කොටස් ටිකක් තියෙනවා. මාළු අල්ලන්න බිරි පිත්තක් ගන්නවා. ඒකේමන්න බඳින්න රෑනකුත් ගන්නවා. ඒ රෑ කෙරවලින් අමුණ බිලී කොක්කත් ගන්නවා. මාළු දාපුවහම මාළු අල්ලගත්තකින් දාගන්න. ගොට්ටකුත් ගන්නවා. ඇමකුත් අරගන්නවා. අර කොකේ අමුණ.
이렇게 생각해 봅시다. 어떤 사람이 물고기를 잡으러 갑니다. 물고기를 잡으러, 낚으러 가는 그 사람이 가져가는 것들이 있습니다. 물고기를 잡으려고 낚싯대를 가져갑니다. 거기에 묶을 낚싯줄도 가져갑니다. 그 줄 끝에 맬 낚싯바늘도 가져갑니다. 물고기를 잡으면 담을 바구니도 가져갑니다. 바늘에 꿸 미끼도 가져갑니다.
දැන් මාළුවන්ට මරණය හෝ මරණය සමාන දුකට පත් නොකරන්න. ඔය මාළු අල්ලන්න යන මනුස්සයා ළඟ තිබිච්ච භාණ්ඩ වුලි. කොයි එකද තිබුනේ? මාළුවට මරණය හෝ මරණය සමාන දුකට පත් නොකරන දෙයක්. ඔය මාළු අල්ලන්න යන මෙහා ළඟ තිබුණද? දැන් ඔතන ඉඳ කාට්ටිය බලමු. එකක් මාළු අල්ලන්න යන මනුස්සයා.
자, 물고기를 죽음이나 죽음 같은 dukkha에 빠뜨리지 않는 것이 물고기 잡으러 가는 그 사람이 지닌 물건들 가운데 있었습니까? 어느 것이 있었습니까? 물고기를 죽음이나 죽음 같은 dukkha에 빠뜨리지 않는 것이 그 사람에게 있었습니까? 여기 계신 분들 함께 봅시다. 하나는 물고기 잡으러 가는 사람입니다.
දැන් මරණය හෝ මරණය සමාන දුක කර දෙන්න ඒක ප්රධාන කොටසක්. අනික විලී පිත්ත අනික විලී පිත්ත බඳිලා රෑන අනික විලී කොක්ක අර මාළු අල්ලන්න දාගන්න ගොට්ට අනික තමයි ඒකේ ගහන ඇම දැන් හයක් තිබුණා ඔතන ඔය හයම තමයි මේ යන්නේ හයේ එකතුව තමයි මාළුවන්ට මරණය හෝ මරණය සමාන දුක ඇති කරන්නේ ගෙනියන කෑලි ටික ඔය අතරින් මාළුවන්ට යහපත සිද්ධ කරන හොඳක් සිද්ධ කරන එකක්වත් ඒ විනිහර තිබුණා
죽음이나 죽음 같은 dukkha를 안기는 데 그가 주된 부분입니다. 다음은 낚싯대, 다음은 낚싯대에 묶은 줄, 다음은 낚싯바늘, 물고기를 잡아 담는 바구니, 그리고 거기 꿰는 미끼입니다. 여기 여섯이 있었습니다. 이 여섯이 함께 갑니다. 이 여섯이 모여서, 가져가는 이 물건들이 물고기에게 죽음이나 죽음 같은 dukkha를 일으킵니다. 그 가운데 물고기에게 이로운 일, 좋은 일을 하는 것이 하나라도 그 사람에게 있었습니까?
ඒ කියන්නේ මිනිහා මනුස්සයත් එක්ක හය කොටසක් තියෙනවා. මනුස්සයා ඉන්නවා. බිලී බිද්ද තියෙනවා. බිලී කොක්ක තියෙනවා. අමුණ රෑන තියෙනවා, ඇම තියෙනවා. මාළු බාලා ගෙනියන්නාව හදාගත්ත ගොට්ට තියෙනවා. දැන් ඔය හයෙන් එකක්වත් මාළුට යහපතට තියෙනවද? මාළුවට සැනසිල්ලේ ජීවත් වෙන්න හෝ මාළුවට යහපතක් කරගන්න එකක්වත් ඔය හය අතර තිබුණා. තිබුනේ නෑ. එහෙනම් ඔය හය තුළින් දැන් අපි
그러니까 사람까지 해서 여섯 부분이 있습니다. 사람이 있고, 낚싯대가 있고, 낚싯바늘이 있고, 매단 줄이 있고, 미끼가 있고, 물고기를 낚아 담아 갈 바구니가 있습니다. 이 여섯 가운데 하나라도 물고기에게 이로운 것이 있습니까? 물고기가 편히 살거나 물고기에게 좋은 일이 되는 것이 그 여섯 가운데 하나라도 있었습니까? 없었습니다.
තිබුනේ නෑ. එහෙනම් ඔය හය තුළින් දැන් අපි බලන්න ඕනේ වැඩක්. අර මාළුපාන මනුස්සයා ගිහිල්ලා ගලක් වුනින් හග ඉඳගෙන අර බිලිපීටත අරගෙන ඕකේ අර නූල ගැට ගහලා අගින් කොක්කත් ගැට ගහලා. ගොට්ටත් පැත්තකින් තියාගෙන දානවා අර විලී කොක වතුරට උදේන් රෑ වෙනකන් බලා ඉන්නවා මළුව එක අහුවෙනඑකක්. ඇම ගැහුවේ නෑ. අහුවේ ඒක මළුවෙක්.
그렇다면 이 여섯을 가지고 이제 해 볼 일이 있습니다. 그 낚시꾼이 가서 바위 위에 앉아 낚싯대를 들고 줄을 매고 끝에 바늘도 매고, 바구니는 옆에 두고, 바늘을 물에 드리우고 아침부터 밤까지 물고기가 걸리기를 기다립니다. 미끼는 꿰지 않았습니다. 걸린 물고기가 한 마리라도 있습니까?
දැන් ඇමුණක් නැහැ බිලී කොක්කේ. මිනිහක් ගිහිල්ලා ඉඳගෙන බිලී කොක් බිත්තේ බිලී අර රෑන බැඳලා කොක්ක ගැට ගහලා ඕක වතුරට දාගෙන උදේන් රෑ වෙනකන් බලා ඉන්න මාළුව අල්ලගන්න එක එක මාළුවෙකුටවා මරණය හෝ මරණය සමාන දුක එනවද? මරණය හෝ මරණය සමාන දුක එන්න ඌ හොක ඇමිනෙන්න ඕන.
자, 바늘에 미끼가 없습니다. 사람이 가서 앉아 낚싯대에 줄을 매고 바늘을 매어 물에 드리우고, 물고기를 잡으려고 아침부터 밤까지 기다리면 물고기 한 마리에게라도 죽음이나 죽음 같은 dukkha가 옵니까? 죽음이나 죽음 같은 dukkha가 오려면 물고기가 바늘에 걸려야 합니다.
අනික් ඔක්කොම ටික හරි. මාළුට විනාශයට ගේච්ච කෑලි පහක් දැන් ක්රියාත්මකයි. එකක් අයින් කරලා. හැබැ මාලුවට මරණය හෝ මරණය සමාන දුක දෙන්න අර කෑලි පහම තනිකර දක්ෂ වුණේ නෑ. අපි අර ඇරගෙන අමලා දානවා. දාපු ගම මොකද වෙන්නේ? අන්න ඇමේ රහට ගහනවා. ඇම කන්න ගහගම කොකේ පැටිලා මරණය හෝ මරණය සමාන දුක හටගන්න අරි පහටම කොටු වෙනවා.
나머지는 다 갖췄습니다. 물고기를 망가뜨리는 다섯 조각이 지금 움직이고 있습니다. 하나만 뺐습니다. 그런데 물고기에게 죽음이나 죽음 같은 dukkha를 주는 데 그 다섯 조각만으로는 해내지 못했습니다. 이제 미끼를 꿰어 드리웁니다. 드리우면 어떻게 됩니까? 미끼 맛에 달려듭니다. 미끼를 먹으려고 달려들면 바늘에 걸려 죽음이나 죽음 같은 dukkha를 일으키는 그 다섯에 다 갇힙니다.
එහෙනම් මෙතන තිබිච්ච මරණය හෝ මරණය සමාන දුක ගෙන දෙනවල් වල මනුස්සයා ළඟ තිබුනේ ඒවයි. ප්රබලම බලය තිබුනේ කොක්කෙද රෑනේද? පිත්තෙද මෙනිහගේද? ඇමේද? ඇමේ තිබුනේ. හැබැයි ඕගේ රසවත් එක කොක තිබුනේ? ඇම මාළුවට රසවත්ම ඒක ඇම. එහෙනම් අන්තිමටම විනාශයට පත් කරන පළවැනීම දුක්ගොඩට ගෙන දෙන පළවෙනිම භාණ්ඩයේ තමයි ප්රහා තිබුණේ. ප්රහ නිසාම තමයි අර දුකට කොටු වුනේ. මරණය හෝ මරණය සමාන දුකට කොටු වුනේ.
그렇다면 여기 사람이 지닌, 죽음이나 죽음 같은 dukkha를 가져다주는 것들이 그것들입니다. 가장 센 힘은 바늘에 있었습니까, 줄에 있었습니까, 낚싯대에, 사람에게, 미끼에 있었습니까? 미끼에 있었습니다. 그 가운데 맛있는 것은 무엇이었습니까? 물고기에게 가장 맛있는 것은 미끼입니다. 그렇다면 끝내 망가뜨리고 dukkha 더미로 끌어들이는 첫째 물건에 바로 그 끌림이 있었습니다. 그 끌림 때문에 dukkha에 갇혔습니다. 죽음이나 죽음 같은 dukkha에 갇혔습니다.
එහෙනම් දැන් ඇම හැම හතුරෙත්ද මිතුරෙද අර මාළුවගේ අර මිනිහගේ තිබිච්ච සියලු හතුරුකන් මාළුවට හතුරකම් කෙරෙන්න සියල්ලෙන් වැඩිම හතුර අනියද අර ප්රියනප හැම ඒක නොතිබුණ නම් ඒ මාළුවා විනාශයට පත් වෙනවද? පත් වෙන්නේ නෑ. හැබැයි මාළුවා දන්නවද මේ හැම දුකයි විනාශයට පත්වෙන පළවෙනිම උගුල කියලා.
그렇다면 이제 미끼는 물고기의 적입니까, 벗입니까? 그 사람이 지닌 것들 가운데 물고기에게 가장 큰 적은 바로 그 좋아 보이는 미끼 아닙니까? 그것이 없었다면 그 물고기가 망가지겠습니까? 망가지지 않습니다. 하지만 물고기는 이 미끼가 dukkha이고 망가짐으로 가는 첫째 덫인 줄 압니까?
මාළුව දන්නවා පැත්ත පළත යනවා. හැබැයි මාළුවා දන්නේ නැති නිසා හූවි ඇමට ගහන්න ගිහිල්ලා මරණයට හෝ මරණය සමාන දුකට කොටු වෙනවා. බැරිලා හරි කොක්ක වදිනකොට කටලා ගියොත් මරණය සමාන දුකට පත් වෙලා ජීවත් වෙලා මැරිලා යන්න ඕනේ. ඇදලා ගියොත් අර කොට්ට ඇදලා දානවා මළුවා මැරෙනවා. න් මරණය හෝ මරණය සමාන දුකට පත් කරන්න තියෙන්නේ ඒවයෙන් පළවෙනිව මහගුල තමයි අර කොක්කේ ගැට ගහපු ඇම
물고기가 알았다면 옆으로 비켜 갑니다. 하지만 물고기는 모르기 때문에 미끼에 달려들다가 죽음이나 죽음 같은 dukkha에 갇힙니다. 바늘에 걸렸다가 찢겨 빠져나가면 죽음 같은 dukkha를 안고 살다가 죽어야 합니다. 끌어 올려지면 바구니에 던져져 물고기는 죽습니다. 죽음이나 죽음 같은 dukkha에 빠뜨리는 것들 가운데 첫째 큰 덫이 바로 바늘에 꿴 미끼입니다.
දැන් මෙන්න මෙහෙම සිද්ධියක් මේ මනුස්සයන්ට තියෙනවා. අර මාළුවා දන්න ඇති ඇමේ රහට ගිජු වුනා මිසක්. ඒක තමාගේ දුක් ඉන්න ගෙන දෙෙන ලොකුම භාණ්ඩය බව දන්නේ නැතුව අවාහගේ මේ ලෝකයේ තියෙනවා. එක්තරාහ උගුලක්.
이제 사람들에게도 이런 일이 있습니다. 그 물고기가 미끼 맛에 탐을 냈을 뿐 그것이 자기에게 dukkha를 가져다주는 가장 큰 물건인 줄 모르고 걸려들었듯이, 이 세상에도 어떤 덫이 있습니다.
මේ ලෝකේ තියෙන ලෝක ධර්මතාවය නැමති මාළු බාන්නා ඉන්නවා. අවිද්යාව නැමති පිත්තක තෘෂ්ණාව නැමති රෑනා කමුණගෙන පංචකාමය නැමති හැම ලෝකයේ ජරා මරණ සෝක පරිදේව ඔක්කොම වෙන කොක ගැට ගහලා දාගෙනා සංසාර සාගරය සාගරයේ පේන මාළුවගේන සත්වයෝ අර පංචකාමය නැමති හැමට ගහනවා.
이 세상에는 loka dhammatā라는 낚시꾼이 있습니다. avijjā라는 낚싯대에 taṇhā라는 줄을 매고, 다섯 kāma라는 미끼를, 세상의 jarā, maraṇa, soka, parideva 모두인 바늘에 꿰어 saṃsāra 바다에 드리웁니다. 그 바다에 보이는 물고기인 satta들은 그 다섯 kāma라는 미끼에 달려듭니다.
දුක නැමති කොක්ක පැටීලා අර තෘෂ්ණා රෑයනට අහුවෙලා අවිද්යා පිත්තට හිරවෙලා අර ලෝක ධර්මනාවේ නැමති ධර්මතාවය නැමති බිලී බාන්නගේ කෙමනට අහුවෙලා ඇදලා ගිහිල්ලා අර ගොට්ට වැටනා වාගේ ජරාවට මරණයට කෙළවරක් නැති දුක්කට මූලේදී සසර ගමනක මැරි මැරි යනවා. හදන හදන එක මැරෙනවා. හදන හදන එක මැරෙනවා.
dukkha라는 바늘에 걸리고, taṇhā의 줄에 잡히고, avijjā의 낚싯대에 묶여, loka dhammatā라는 낚시꾼의 손에 걸려 끌려가, 바구니에 떨어지듯 jarā와 maraṇa로 끝이 없는 dukkha 속에서 saṃsāra 길을 죽고 또 죽어 갑니다. 생겨나는 것마다 죽습니다. 생겨나는 것마다 죽습니다.
එහෙනම් දැන් මෙතනින් ලෝකයේ තිබෙන දුක්ගොරට ඇදලා දමපු පළවැගුල පංචකාමය නැවතේ ඇම එහෙනම් ලෝක සත්වයා දුකයි කියලා ගම් ගන්නේ ඒවා ඇති සැපයි කියලා වැරදිලා ගන්නේ. ඔන්න පංචකාමය සැපයි කියලා.
그렇다면 여기서 세상의 dukkha 더미로 끌어들인 첫째 덫은 다섯 kāma라는 미끼입니다. 그렇다면 세상 satta는 dukkha로 받아들여야 할 것을 즐거움이라고 잘못 받아들입니다. 다섯 kāma를 즐거움이라고요.
මේ පංචකාමය උගුලා කියා දැක්කා නම් මහාව මර උගුල කියා දැක්කා නම් මේක සැප ගොරට දාන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. මේක දුක් ගොරට දාන්න පුළුවන් එකක් වරද්දලා සැප ගොරට දාගෙන ඉන්නේ කියලා දකිනවා. සැපයි කියලා හිතා ඉන්නේ මුලාව නිසා කියලා දකිනවා. එහෙනම් පංචකාමය නැවති ආශ්වාද ජනක රූප කාම සද්ධ කාම ගන්ධ කාම රස කාම පොට්ඨබ්බ කාම කියන මේ කාම පහ මේ සසරේ හැමදාම මරණය හා මරණය සමාන දුක දෙන්නේ සසර ගමනට ඇදලා දමන්න ලොකුම උගුලයි කියලා දැනගන්නවා.
이 다섯 kāma를 덫이라고, 큰 죽음의 덫이라고 보았다면, 이것은 즐거움 더미에 넣을 것이 아니라 dukkha 더미에 넣어야 할 것인데 잘못해서 즐거움 더미에 넣고 있다고 봅니다. 즐겁다고 여기는 것은 미혹 때문이라고 봅니다. 그렇다면 다섯 kāma라는 달콤한 rūpa kāma, sadda kāma, gandha kāma, rasa kāma, phoṭṭhabba kāma라는 이 다섯 kāma가 이 saṃsāra에서 늘 죽음과 죽음 같은 dukkha를 주며 saṃsāra 길로 끌어들이는 가장 큰 덫이라고 알게 됩니다.
මෙන්න මේ ඕක දැනගත්තට පස්සේ මෙච්චර කල් ප්රියයි මනාපයි, යහපතයි කියලා හිතාගෙන සැපයි කියලා හිතාගෙන ඉදිලා තියෙන්නේ. පළවෙනි මහා දුකරෙන උගුලට නේද කියලා දකිනවා. එහෙනම් කාමය නැවති මහා උගුලට අහුවෙන නිසා තමයි. මේ සංසාර සාගරයේ පියන මාළුව වගේ අප්රමාණ අහුවෙවි දුක් විඳින්න කියලා දකිනවා.
이것을 안 뒤에는, 지금까지 좋고 마음에 들고 이롭다고, 즐겁다고 여기며 머물러 온 것이 바로 첫째 큰 dukkha의 덫 아니었나 하고 봅니다. 그렇다면 kāma라는 큰 덫에 걸리기 때문에 이 saṃsāra 바다를 헤엄치는 물고기처럼 헤아릴 수 없이 걸려 dukkha를 겪는다고 봅니다.
එහෙනම් කවදාවත් සැප ගොරට දාන්න සුදුසු එකක් නෙමෙයි පංචකාමය කියයා දැක්ක දාලාට මෙච්චර කල් ලෝක සත්වයක් දැක්ක නැති දුක දකිනවා. එදාර දකිනවා. කාමය මඩක් වාගේ, කාමය දුකක් වාගේ, කාමය ගින්නක් වාගේ කාමය ගිඩියක් වාගේ කාමය රෝගයක් වාගේ නොයේ උපමා වලින් දකිනවා කාමය ආදීනව.
그렇다면 다섯 kāma는 결코 즐거움 더미에 넣을 만한 것이 아니라고 본 날, 지금까지 세상 satta가 보지 못한 dukkha를 봅니다. 그날 봅니다. kāma는 진흙 같고, kāma는 dukkha 같고, kāma는 불 같고, kāma는 숯불 구덩이 같고, kāma는 병 같다는 여러 비유로 kāma의 ādīnava를 봅니다.
මෙන්න මේක දැනගත්තට පස්සේ. අන්න කාමයේ දුකයි කියලා දකින දවසක් එනවා ධර්මාවබෝධය තුළින් ධර්මානුකූලව බැලීම තුළින්. අන්න ඒ ලෝක සත්යා කාමය සැපයි කිය කිය ඉන්නවා මිසා කාමයේ දුකයි කියලා නැහ. එන් මෙන්න මේ හේතුවරු උඹලම තැන තීරණය කරලා ඕක දුක දුක් ගොඩට දාන්නද සුදුසු ආශ්වාදය තියෙනවා කියලා සැප ගොඩට දාන්න සුදුසුද කියලා ප්රශ්න ඇහුවේ.
이것을 안 뒤에는 kāma가 dukkha라고 보는 날이 옵니다. dharma 깨달음을 통해, dharma에 맞게 봄을 통해서요. 세상 satta는 kāma가 즐겁다고만 되뇌일 뿐 kāma가 dukkha라고는 하지 않습니다. 그래서 내가 이 까닭으로 여러분 스스로 판단해 보라고, 이것이 dukkha 더미에 넣을 만한 것인지, 달콤함이 있다고 즐거움 더미에 넣을 만한 것인지 물은 것입니다.
අන්න පේනවා ආශ්වාදය පෙලා හිටා මායාවකෙන් රවට්ටලා දුක්රට දානේ යම් භාණ්ඩයේ ප්රධාන භාණ්ඩයේ කොහොමද සැපකොට දානේ. ඒක දුක් වලට තමන්ට නැහැ මෙච්චර කලත් හිතා හිතට යන සැපයි කියලා සම. ඒ නිගමන හිත තමයි මෙච්චර කල් දුක් වින්නේ. එහෙනම් ඕකේ දුක් ගොඩට දාලා යථාර්ථයෙන් දැක්ක නම් අන්න මෙච්චර කල් අහපු නැති දැකපු නැති දුක දැක්කා. දැන් කාමය සැපයි කියන නිගමනය කර
보입니다. 달콤함을 보여 주며 환영으로 속여 dukkha로 던지는 그 주된 물건을 어떻게 즐거움으로 넣겠습니까. 그것이 dukkha인 줄 모르고 지금까지 즐겁다고 여겨 왔습니다. 그런 판단을 한 마음이 지금까지 dukkha를 겪었습니다. 그렇다면 그것을 dukkha 더미에 넣고 있는 그대로 보았다면, 지금까지 듣지도 보지도 못한 dukkha를 본 것입니다.
දැක්කා. දැන් කාමය සැපයි කියන නිගමනය කර කර ඉන්න පුද්ගලයා මේක තමයි ලොකුම මරගුල කියා දැක්කදාට. කාමය සැපයි කියා තීරණය කරන්නේ නැ. සැප මාර්ගයක් කියා තීරණය කරන්නේ නෑ. ඒක දුක් මාර්ගයක් සහ දුකට හේතු වෙන මායාවක් කියලා දැනගන්නවා.
이제 kāma가 즐겁다고 판단해 오던 사람이 이것이 가장 큰 죽음의 덫이라고 본 날에는 kāma가 즐겁다고 판단하지 않습니다. 즐거움의 길이라고 판단하지 않습니다. 그것이 dukkha의 길이고 dukkha의 까닭이 되는 환영이라고 압니다.
කවදාවත් ඇති වෙන්න එන කාමයක් කිසිම ලෝක සත්යයකුට ලැබිලා නැහ. ඇතිවෙන ආකාරයට මතු කරලා පෙන්නලා ඒකෙම දුක් ගොඩක් වෙලා හිටන් ආය වෙන එකක් හොඳයි කියලා පෙන්නනවා. ඒ අල්ලගෙන බලපුවහම ඒකම දුක් ගොඩක් වෙලා ආය ඒක නෙමෙයි වෙන එකක් ගනින් ඒකයි හොඳ කියලා පෙන්නනවා. එහෙනම් කවදාවත් සැප කාමයක් ලෝක සත්යය අර කිසි දවසක ලැබිලා නෑ. දබන්න හේතුත් සැප හොය හොයා දුවනවා මිසක්.
끝내 채워지는 kāma를 얻은 세상 satta는 아무도 없습니다. 채워질 듯이 드러내 보이다가, 그것이 dukkha 더미가 되면 다시 다른 것이 좋다고 보여 줍니다. 그것을 붙잡아 보면 그것도 dukkha 더미가 되고, 다시 그것 말고 다른 것을 잡으라고, 그것이 좋다고 보여 줍니다. 그렇다면 즐거운 kāma를 세상 satta는 어느 날에도 얻지 못했습니다. 즐거움을 찾고 또 찾아 달려갈 뿐입니다.
අල්ලගෙන බලපුවහම ඒකේ සැපක් නෑ කියන තැනින් ගෙවනවා මිසා. ඒක කිසිම දවසක සැපයක් ලබා දුන්නා කියන තීරණය ඇත්තක්ද කියලා බලන්න අපි ඒක විමසලා බලන්න ඕනේ.
붙잡아 보면 거기에 즐거움이 없다는 데서 끝날 뿐입니다. 그것이 어느 날이든 즐거움을 주었다는 판단이 참인지 우리는 따져 보아야 합니다.
දැන් අපි කියනවා කෙනෙකුට හොඳයි ඒක සැප දෙයක් කියන්නේ. අහවල් රූපය දකින එක හොඳ රූප කාමය ඇති කරන සුන්දර රූපයක්. හරි ලස්සන රූපයක්. බලා බලා ඉන්න ඇටනම් එහෙමදෙන් කොකෝම අට ඇල්ලුවා හිට කරලා තියිලා බැන්දත් සෝ ඕකම බල බලා හිටිය. සන්තෝසයෙන්ම හිටිය කියලා පේන්නම තියෙනවා. දැන් බලාපන් පැයක් බලාපන් දෙකක් බලාපන් පැයෙන් දෙකෙන් ඇවිදිහන දැන් මොකද සැපද
우리는 누군가에게 좋다고, 그것이 즐거운 것이라고 말합니다. 어떤 모습을 보는 것이 좋다, rūpa kāma를 일으키는 고운 모습이다, 아주 예쁜 모습이다. 그렇다면 보고 또 보고 있으라고, 그렇게 붙잡아 묶어 놓고 그것만 보게 하면, 처음에는 기뻐하며 보는 듯합니다. 자, 한 시간 보라, 두 시간 보라. 한두 시간 지나면 어떻습니까, 즐겁습니까?
අනේද ඒ පාවුනාප ඒ සෙල්ලම් හරියන්නේ නැහ කොහොමද කිව්වේ? ඔබ පොරොඳුවක් අත්සම් කරලා තියෙනවා. ඒක සැපයි කියලා. විධපන් සැප ඵලපලා හිටප. දැන් මොකක් වෙන්නේ
'아이고, 그만하세요, 그런 장난은 안 됩니다.' 어떻게 말했습니까? 당신은 그것이 즐겁다고 약속에 서명했습니다. 그 즐거움을 누리며 있으십시오. 이제 어떻게 됩니까?
දෙවේලයේ පෙනෙන කුකුලාගේ කරමලා ඒ වේලේ පෙනෙහි සකසේම සුදු වෙලා කිව්වා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ වගේ ලෝක සත්යයම මේ ලස්සන කාමය බලන්න ගිහිල්ලා එකම දේක ලස්සන බල බලාම ඉන්න හරියොත් ඒකම ඔහුට අප්රන්න වෙලා. ඒකම එපා වෙනවා.
그처럼 세상 satta도 이 고운 kāma를 보러 가서 같은 것의 아름다움만 보고 또 보고 있으면 그것이 그에게 싫어지고, 그것에 넌더리가 납니다.
මේ මේ සෙන්ට් එක මේ මල හරි සුවඳයි. සැපද? හරි සැප. හරිි ගානක් ඉඳී. ඊට පස්සේ ආයති මිදෙන මොකද දැනෙනවද අර සුව ආශ්වාදය දෙන්න. ඊට පස්සේ ඒකම දෙන්න පටන් ගත්තොත් ඒකම අප්රියලා වමන යන්නත් පුළුවන්. අප්රියාවල ඒකම එපා වෙනවා.
이 향수, 이 꽃은 아주 향기롭습니다. 즐겁습니까? 아주 즐겁습니다. 한참 동안은요. 그 뒤에 다시 맡으면 어떻습니까, 그 좋은 달콤함이 느껴집니까? 그 뒤로 그것만 계속 주기 시작하면 그것이 싫어져 토할 수도 있습니다. 싫어져서 그것에 넌더리가 납니다.
රස දෙයක් තියෙනවා. මොනවද රහ ජාතියක් වරන කජුමාළුව රහක් රහ කාපි ඉඳගෙන ආය හෙල්ලෙන්න බැගෙන කවනවා ඇති වදන්න. ඇයි රහයිනේ කාපා දැන් ඔන්නනම් රහයි කියලා කයි හුණඩුවා අතර තරම් එහෙනම් ග්රෑම් 100ක් 200ක් අය. කාවි එහෙම හරියන්නේ නැ. එතකොට අහනේ 500ක් අනවා කිලෝ එකක් අහනවා කිලෝ දෙයක් හව මොකක්
맛있는 것이 있습니다. 어떤 맛있는 것, 캐슈와 생선 같은 맛있는 것을 먹고 앉았는데 더는 움직이지 못할 만큼 먹입니다. '왜요, 맛있다고 하셨잖아요, 드세요. 맛있다고 하셨으면 100그램, 200그램 더 드세요.' 그렇게는 안 됩니다. 그러면 500그램을 넣고, 1킬로를 넣고, 2킬로를 넣습니다.
ඉන්නේ? සකත් සිරිය.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒකම අප්රියා වෙලා. ඒකම දකිනකොටත් ඒකේ සුවඳෙනකොටත් අප්රියාන සත්වයට පත් වෙනවා එහෙම කළොත් එහෙම යම් පහතක් සැපයි කියන එකේ. අහ විඳ පිය නිදම හිට එපා. ඒ පහටම දැම්ම මොකද වෙන්නේ? ඔහුට ඒකම අපිරියා වෙනවා.
그것이 싫어졌습니다. 그렇게 하면 그것을 볼 때도 그 냄새가 날 때도 싫어지는 상태에 이릅니다. 즐겁다는 다섯 가지 무엇이든, 듣고 맛보고 마시고 자는 것을 그만두지 말라며 다섯 모두에 그렇게 하면 어떻게 됩니까? 그에게 그것이 싫어집니다.
එහෙනම් මේ පංච කාමයම කිය කියා ලෝකයාට හැමලේම පරිවර්තනය කරන්න අප්රියා වෙන්න ඒ ජාතියේ තව කෑලි එක විදිහ කැඩ තල වෙනස් කරපු කෑලි ගොඩාක් තියෙනවා. එකෙන එකට මාරු කරනවා. මාරු කරගෙන එක ලස්සනයි අරක ලස්සනයි මේක ලස්සනයි අනික ලස්සනයි කියලා එකට ලස්සන පරිවර්තනය කර කර යනවා. ඔහොම කරකට ලස්සන හොය හොය යනවා ලස්සන ලබන කෙනෙක් නෑ.
그렇다면 이 다섯 kāma라고 하며 세상 사람들에게 늘 바꿔 주기를 합니다. 싫어지면 같은 종류의 다른 조각들, 이리저리 잘라 모양을 바꾼 조각들이 많이 있습니다. 하나에서 하나로 바꿉니다. 바꿔 가며 이것이 예쁘다, 저것이 예쁘다, 이것이 예쁘다, 다른 것이 예쁘다 하며 아름다움을 바꾸고 또 바꿔 갑니다. 그렇게 끝없이 아름다움을 찾고 또 찾아가지만 아름다움을 얻는 이는 없습니다.
අර සුවඳත් හොඳයි මේ සුවඳ සත් හොඳයි යන්න ඒ සබන් කෑල්ලනම් හු හඟක් සුවඳයි. මම ගානඑක වගේ නෙම ඕක සුවඳයි මොකද ඒ සුවඳ අප්රියා වෙලා. වෙන ආකාරයක සුවඳත් දැන් ප්රිය වෙලා. දැන් පරිවර්ත කරනවා. පරිවර්තන කර කර යනවා ඒක සුවඳකින්වත් ශෘප්තියට පත් වෙන එකක් නැ.
저 향기도 좋고 이 향기도 좋다며 갑니다. '그 비누는 아주 향기롭다, 내가 쓰는 것과 달리 그게 향기롭다.' 왜냐하면 그 향기는 싫어졌고 다른 향기가 이제 좋아졌기 때문입니다. 이제 바꿉니다. 바꾸고 또 바꿔 가도 어떤 향기로도 채워지지 않습니다.
ඉන්ට අහුවෙච්ච මස් කරුවාගේ රහ හොය හොයා ගඳර හපනවා වාගේ ලෝක සත්වයා පංචකාම සම්පත්තිය හෝසයා යනවා. ලබාගත්ත කෙනෙකුත් නෑහැ. ඇතිව වෙච්ච කෙනෙකුත් නැ. සැනසුමක් ලබා දුන්න කෙනෙකු. ඒ පස්සේ ගිහින් ලබා දීලා තියෙන්නේ මොකක්ද කියලා බලනකොට කොහෙන් හරි විශාල දුක්කට පටලවා තියෙන මිසා සැනසු මෙහෙකවත් ඒ හේතුවෙන් මිනිහා නෑ.
개가 문 살 없는 뼈다귀처럼, 맛을 찾고 또 찾아 피 냄새 나는 것을 씹듯이 세상 satta는 다섯 kāma의 풍요를 찾아갑니다. 얻은 이도 없습니다. 채워진 이도 없습니다. 평안을 준 것도 없습니다. 그 뒤를 따라가서 무엇을 주었는지 보면 어딘가 큰 dukkha에 얽어 놓았을 뿐, 그 까닭으로 평안을 얻은 사람은 없습니다.
දැන් මේ ටික හරි ආකාරය විග්රහ කරලා දකිනකොට කාමයෝ මුලාවක් නේද? කාමයෝ සැපයක් නෙමෙයි නේද කියලා අන්න ධර්මානුකූලව දැකගත්තාට මෙන්න මේ මුලා සහගත කාමයම නේද? මේ දුකට ඇදලා දමන්න හේතු වෙච්ච ආහාරය කියලා. අන්න ඒක දකිනවා. දැක්කාට පස්සේ නිගමනය කරනවා මේ තුළ ගිහින් කිසිම දවසක සැනසුමක් හම්බ වෙන්නේ නෑ. ඒක සැනසුම් මාර්ගයක් නෙමෙයි. මුලා කරලා දුකට ඇදලා දමන මාර්ගයක් නම් තියෙනවා කාමයෝගිය
이제 이것을 바르게 풀어 볼 때, kāma는 미혹이 아닌가, kāma는 즐거움이 아니지 않은가 하고 dharma에 맞게 본 이는, 바로 이 미혹 섞인 kāma가 이 dukkha로 끌어들이는 까닭이 된 먹이가 아닌가 하고 봅니다. 그것을 봅니다. 본 뒤에 판단합니다. 이 안에 들어가서는 어느 날에도 평안을 얻지 못한다. 그것은 평안의 길이 아니다. 미혹하게 해서 dukkha로 끌어들이는 길이 있다면 그것이 kāma의 길이다.
ඒකේ ස්වභාවයයි ඔය ඔය විදිහට රවට රවට ගෙනියන්න කියලා දැක්ක දාන්න. අන්න එයා දකිනවා කාමය පිළිබඳ පෙර නොඇසූ විරූ දහමක්. පුබ්බේ අනනුසු තේසු ධම්ම චක්ඛු විදහල වෙනවා ඉතින්. පෙර නොඇසූ විරු දහමක් කෙරෙහි ඇස පහළ වෙනවා. අන්න එතාට දකිනවා රැවටීම නිසා මේ පස්සේ අසාන කාරියෝ බලාපොරොත්තු ඇති කරනවා.
그것의 본성이 이렇게 속이고 또 속여 끌고 간다는 것을 본 날, 그는 kāma에 대해 예전에 듣지 못한 dharma를 봅니다. 'pubbe ananussutesu dhammesu cakkhuṃ udapādi'가 일어납니다. 예전에 듣지 못한 dharma에 대해 눈이 생깁니다. 그때 봅니다, 속음 때문에 그 뒤에 불안을 주는 것들이 바람을 일으킨다는 것을.
බලාපොරොත්තුව නිසා ලෝක සත්ත්වයාට උණතාවයෙන් යුක්ත වන ඉන්ද්රියන් පහළ කරනවා. ඒ උනසාවීන් යුක්ත වන ඉන්ද්රියන්ට ඒ බලාපොරොත්තුව දුන්නේ නැත්නම් අසානයට පත් වෙනවා. මෙන්න මේ නිසා ලෝක සත්යයාට ආසාව කියලා එකක් හටගන්නවා.
바람 때문에 세상 satta에게 모자람을 품은 indriya가 생겨납니다. 그 모자람을 품은 indriya에게 그 바람을 채워 주지 않으면 불안에 빠집니다. 이 때문에 세상 satta에게 탐냄이라는 것이 일어납니다.
රූප බලන්න ආසයි, ශබ්ද අහන්න ආසයි, ගඳ අහන්න ආසයි, රස බලන්න ආසයි, පහස ලබන්න ආසයි. ඒ ආසාවේ බලට්ටම යන් තරමක් අපි ඇති කළාද ඒ මට්ටමට ඒ දෙයෙන් ඕනතාවයට පත් කරපු ඉන්ද්රියක් අපිට හටගෙන ඉන්ද්රිය පහ හටගන්නවා ඔය විදිහට
모습을 보고 싶고, 소리를 듣고 싶고, 냄새를 맡고 싶고, 맛을 보고 싶고, 닿음을 얻고 싶습니다. 그 탐냄의 힘을 우리가 얼마만큼 키웠느냐, 그 수준만큼 그것을 원하도록 만든 indriya가 우리에게 생겨나, 다섯 indriya가 그렇게 생겨납니다.
මේ පංච ඉන්ද්රිය දැවෙන්න තැවෙන්න පටන් ගන්නවා ඒ උණතාවය සම්පූර්ණ කළේ නැත්නම්. සම්පූර්ණ කරනකොට තාවකාලිකව ඉඳිලා ආය සැරයක් අර උනතාවෙන්ම ගොඩනැගිච්ච එක නිසා. ආයේ පත් කරනවා තාවය මට්ටමට. ආයුසරයක් ඒ පස්සේ ගිහිල්ලා නම් ආයේ තාවකාලිකව තෘප්තියට පත් කරලා අර ඇති කරගත්ත දාහයෙන් මිදෙනවා. තාවකාලිකව
그 모자람을 채우지 않으면 이 다섯 indriya가 타고 애태우기 시작합니다. 채워 주면 잠시 가라앉았다가, 그 모자람으로 쌓아 올린 것이라서 다시 모자람 상태로 돌아갑니다. 다시 그 뒤를 따라가서 잠깐 채워 주고, 스스로 일으킨 그 타는 목마름에서 잠시 벗어납니다. 잠시 동안만요.
එහෙනම් මේ ලෝකේ ආසාව කියලා කියන්නේ යමකට උරුම දෙයක් නෙවෙයි. අපේ මනසෙන්ම දෘෂ්ටියක් නිසා ඇති කරගත්ත උණතාවයකින් මතු කරපු ප්රතිඵලයක්. ඒ නිසා තමයි මේ ඉන්ද්රියන් පෙළෙන්නේ ඒක දුන්නේ නැත්නම්.
그렇다면 이 세상에서 탐냄이란 무엇에 본래 딸린 것이 아닙니다. 우리 마음이 어떤 diṭṭhi 때문에 일으킨 모자람에서 드러낸 결과입니다. 그래서 그것을 주지 않으면 이 indriya들이 시달리는 것입니다.
ඒක ලබා ගැනීමට ආසාව කියන්නේ ඔන්න ඕකට ආසාව කියන එක ලෝක සත්යය අර පොදු ලෝකයේ තියෙන උරුමයක් නෙමෙයි. දැන් අද වුනත් හිතා ඉන්නේ පංචකාමයෝ කියන ඒවා ලෝක සත්යයටර උරුම පොදු පොදු ස්වභාවයක් කියලා. ඒක දකින්නේ නැතිකම නිසා එහෙම කියන්නේ.
그것을 얻으려는 것이 탐냄인데, 그 탐냄은 세상 satta에게, 온 세상에 공통으로 딸린 것이 아닙니다. 오늘날에도 다섯 kāma라는 것이 세상 satta에게 본래 딸린 공통의 성질이라고 여기고 있습니다. 그것을 보지 못해서 그렇게 말하는 것입니다.
පුද්ගලයා යම් තරමක් බලාපොරොත්තුව ඇති කරගන්නවා නම් යමක් කෙනෙහි. ඒ ඇති කරගන්න බලාපොරොත්තුව නොලැබෙනකොට අසහනී ඕනතාවයකින් පෙළෙමි එබන්දක් බලාපොරොත්තුවෙන් ලබා ගැනීමට අවශ්ය පසුතලයක් ගොඩනගනවා. අන්න එහෙම ගොඩනගාගත්ත පසුතල තමයි මේ ශරීර.
사람이 무언가에 대해 바람을 일으킨다면, 일으킨 그 바람을 얻지 못할 때 불안한 원함에 시달려, 그런 것을 바람대로 얻는 데 필요한 바탕을 쌓아 올립니다. 그렇게 쌓아 올린 바탕이 바로 이 몸입니다.
ඒ ගුණතාවයෙන් යුක්ත වන මනසකින් ගොඩන්නගම නිසා. උණතාව සම්පූර්ණ නොකළොත් අසාහනයට පත් කරනවා. උණතා සහගතවන්නා වූ ඇහැක්, කනක්, නාසයක්, දිවක් අය කයක් ඉපදුන. මේකෙන් එකින් එකට බලවත් වෙලා දිව සහ දිවට රසය සහ ඒටත් බලවත් වූ කයට පහස කියන එක ලොකුම උණතාවයට පත් කරලා දුක් දෙන දෙයක් බවට දාසහ දෙන දෙයක් බවට පත් කරනවා.
모자람을 지닌 마음으로 쌓아 올렸기 때문에, 모자람을 채우지 않으면 불안에 빠뜨립니다. 모자람을 지닌 눈, 귀, 코, 혀, 몸이 태어났습니다. 이것들이 하나하나 차례로 세지면서, 혀와 혀의 맛, 그보다 더 센 몸의 닿음이 가장 큰 모자람이 되어 dukkha를 주는 것, 타는 목마름을 주는 것이 됩니다.
ලස්සන නොබලා ඉන්නත් පුළුවන්. සද්දය අහ නැතුව ටිකක් කල ඉන්නත් පුළුවන් ඒක ලස්සන බල නැතුව ඉන්නට අමාරු ටිකක්. හැබැයි ඒකත් අහ කරනවා ගඳ සුවඳ ගන්න නැති සුවඳ ගන්න නැති එක ඒකත් ඉවසන්න පුළුවන්. හැබැයි ඊට වඩා අමාරුයි. රහව බලලා නැතුව ලැබිච්ච දෙයක් අකාන එක ඊටත් අර අමාරු. පහස ගන්න නැතුව වෙන එක ඔකට වලා අමාරු වෙනවා. දැන් එකින් එකටත් මේ ස්වභාවය එනවා.
고운 것을 보지 않고 있을 수도 있습니다. 소리를 듣지 않고 잠시 있을 수도 있지만 그것은 고운 것을 보지 않는 것보다 조금 어렵습니다. 하지만 그것도 견딥니다. 냄새, 향기를 맡지 않는 것도 견딜 수 있지만 그보다 더 어렵습니다. 맛보지 않고, 얻은 것을 먹지 않는 것은 그보다 더 어렵습니다. 닿음을 얻지 않고 있는 것은 그보다 더 어렵습니다. 이렇게 하나하나 이 성질이 옵니다.
මේ හැම වස්තුවක්ම බිහි කරලා තියෙන්නේ. කුණු අදහස රූප බලන ආසාවට වැඩිය කුණු වැඩියි ශබ්ද අහන ආසාව. ඊට වඩා හිතේ කුණු වැඩියි ගන්ධ ආග්රහණය කරන ආසාව. ඊටත් වඩා කුණු වැඩියි රස ආග්රහණය කරන ආසාව. ඊටත් වඩා තමයි පොට්ඨබ්බව ආශ්වාද ලබන මානසිකත්වය.
이 모든 것을 낳은 것은 더러운 생각입니다. 모습을 보려는 탐냄보다 소리를 들으려는 탐냄에 더러움이 많습니다. 그보다 냄새를 맡으려는 탐냄에 마음의 더러움이 많습니다. 그보다 맛을 받아들이려는 탐냄에 더러움이 많습니다. 그보다 더한 것이 phoṭṭhabba의 달콤함을 얻으려는 마음가짐입니다.
එහෙනම් හිත කුණු වුනහම ඇති කරන ඉන්ද්රියත් අනුකූල කුණකින් ඇති කරනවා. ඉන් ඇසත් කුණක් වෙනවා. ඇතට වැඩිය කන කුණක් වෙනවා. ඊට වැඩේ නාහ කුණක් වෙනවා. ඊට වැඩිය දිව කුණක් වෙනවා. ඊට වැඩිය කය කුණක් වෙනවා.
그렇다면 마음이 더러워지면 만들어 내는 indriya도 그에 맞는 더러움으로 만듭니다. 그래서 눈도 더러움이 됩니다. 눈보다 귀가 더 더러움이 되고, 그보다 코가, 그보다 혀가, 그보다 몸이 더 더러움이 됩니다.
දැන් හේතුවේ ඵලය මතු වුනාට පස්සේ ජාතිය මතු වුනාට පස්සේ ඒ ජාතිය ඉවසට දමන්නෙත් ඒ ජාතියේ කුණුග දේවල්. ඇහෙන් ඉවතලා දානවා කඳුළු කබ නැවති කුණු. හැබැයි උදේට බලකොට කඹ පිරිලා. අත ගාලා බලනකොට අහුවෙනවා කබුලි. අරගෙන පොඩි කරලා ඉඹලා බලලා එහෙම ඕකේ සුවඳාගක් එහෙම කියන්න බැහ. ඒකේ අමුත්තක් දකින්නේ නැහ එච්ච. තිබුණා කියලා අනික අයට කබ ගඳක් දැෙන්නේ නැ.
이제 까닭의 열매가 드러난 뒤, jāti가 드러난 뒤, 그 jāti가 밖으로 내보내는 것도 그 jāti의 더러운 것들입니다. 눈에서 내보내는 것은 눈물과 눈곱이라는 더러움입니다. 아침에 보면 눈곱이 끼어 있습니다. 손으로 문질러 보면 눈곱이 묻어납니다. 집어 비벼 냄새를 맡아 봐도 냄새가 난다고 하기 어렵습니다. 별다른 것이 느껴지지 않습니다. 붙어 있어도 남들에게 눈곱 냄새가 나지 않습니다.
හැබැයි කනේ පිරෙනවා ඊළඟට. ඊට වඩා කනේ ගුණක් තියෙනවා. අපතර අපි කලාඳුරු කියලා අපිට කියනවා. ඒ කලාඳුරු කියන කුණු නම් ඊට වඩා පොඩ්ඩක් ගඳයි. ඉබලලා වරුවහම පොඩි ගඳක් දැනෙනවා. තද ප්රසන්දතාවයක් නැතත් ඒක දැනෙනවා.
하지만 다음으로 귀가 찹니다. 귀에는 그보다 더한 더러움이 있습니다. 우리가 귀지라고 하는 것입니다. 귀지라는 더러움은 그보다 조금 더 냄새가 납니다. 맡아 보면 조금 냄새가 납니다. 아주 심하지는 않아도 느껴집니다.
හැබැයි ඊට වඩාත් තියෙනවා නාහය. කොටු නැමැති වුණේ. ඒක ගත්තහම අප්රියාවත් වැඩියි. දුර්ගන්ධයත් වැඩියි. ඒක නක් වෙලා එනකොට ඒකේ දුර්ගන්ධයත් වැඩියි. ඊටත් වඩා ගඳ වැඩි දිවෙන් නිකුත් කරන කුණු. කටහේ නැත්නම් ඒවා ළඟ හඉන්ත් බැ. ගඳ වැඩියි. ඊටත් හරහා ගඳ වැඩියි. පහද ලබන තැන්වල නිකුත් කරපු.
그보다 더한 것이 코입니다. 콧물이라는 것입니다. 그것은 더 싫고 냄새도 더 고약합니다. 그것이 진하게 되어 나오면 냄새가 더 고약합니다. 그보다 더 냄새가 심한 것이 혀에서 내보내는 더러움입니다. 입을 헹구지 않으면 곁에 있을 수도 없습니다. 냄새가 심합니다. 그보다 더 냄새가 심한 것이 닿음을 얻는 곳에서 내보내는 것입니다.
දැන් බලන්න එකම කයේ ශරීර කොටස් වුනාට එකෙන් එක හැදිලා තියෙන ආකාරය වෙනස් නිසා. අනුකූල පුනකානුකූලව පහකන කුණත් ගඳක්යි. එකින් එකට මේ කය ගඳ වෙනස් වෙලා තියෙන්නේ පස් ආකාරයෙන් ගඳ දෙන්නේ ඔය ආකාරයි. ඇහේ කුණුල ගඳ නෙමෙයි කනේ කුණුල ගන්න ඊට වඩා වෙනස් ආකාරය ඊට වඩා දැඩි දුර්ගන්ධයක් තියෙනවා නාහය කුණු වල ගන්න ඊට වඩා දැඩි දුර්ගන්ධයක් තියෙනවා කටේ දිව කුණුවල ගන්න ඊට වඩා දැඩි කගුණක් තියෙනවා මලමරාල ගන්න අන්න ඒකින් එකට යනටි.
보십시오, 같은 몸의 부분들이지만 하나하나 이루어진 방식이 다르기 때문에 그에 맞게 내보내는 더러움도 냄새가 납니다. 하나하나 이 몸의 냄새가 달라져 다섯 가지로 냄새를 내는 것이 그렇습니다. 귀 더러움의 냄새는 눈 더러움의 냄새와 달리 더 고약합니다. 코 더러움의 냄새는 그보다 더 고약합니다. 입의 혀 더러움의 냄새는 그보다 더 고약합니다. 똥오줌의 냄새는 그보다 더 심한 더러움입니다. 이렇게 하나하나 나아갑니다.
දැන් මේ ඔක්කොම හේතුඵල ධර්ම. එහෙනම් සුවඳෙන එකක් ඔය අතරක එකකවත් නෑහැ. මොකද හේතුව? යහපත් දෙයින් හටගත්ත එකක්වත් ඔතන නැති නිසා. ආසාව මුල් කරගෙන හටගත්තා නම් අන්න ඒකට කියනවා ශ්රාවයන් මුල් කරගෙන හටගත්තා. ආසාවන් හැම එකක්ම කෙලෙසෙන දහම් කිලිටි දහම් නිසා. යහපත් දහම් නොවන නිසා. එයින් හටගන්නේ දුක දෙන දෙයක්ම මිසක් සැප දෙන දෙයක් නෙමෙයි. අසන අසහනත්වය ගෙනත් දෙන දෙයක් මිසාහනය ගෙන දෙනක් නෙමෙයි.
이 모든 것이 까닭과 열매의 dhamma입니다. 그렇다면 그 가운데 향기로운 것은 하나도 없습니다. 왜냐하면 좋은 것에서 생겨난 것이 거기 하나도 없기 때문입니다. 탐냄을 뿌리로 생겨났다면 그것을 āsava를 뿌리로 생겨났다고 합니다. 탐냄은 모두 더럽히는 dhamma, 때 묻은 dhamma이고 좋은 dhamma가 아니기 때문입니다. 거기서 생겨나는 것은 dukkha를 주는 것일 뿐 즐거움을 주는 것이 아닙니다. 불안을 가져다주는 것일 뿐 편안함을 가져다주는 것이 아닙니다.
ඒවයෙන් නිතරම මතු කරන්නේ, විහිදුවන්නේ, පතුරුවන්නේ අපවිත්ර දෙයක් මිසා පවිත්ර දෙයක් නෙමෙයි. මෙන්න ඉන්ද්රිය පහකින් ඔය විදිය අපවිත්ර දේ පිට කරන්නත් අසහනී වෙන්නත් හේතු.
그것들이 늘 드러내고 퍼뜨리고 흩뿌리는 것은 깨끗하지 않은 것일 뿐 깨끗한 것이 아닙니다. 이렇게 다섯 indriya가 깨끗하지 않은 것을 내보내고 불안해하는 까닭이 됩니다.
එහෙනම් පෙර භවීධිදී පංචකාම සම්පත්තියට ඇළුම් කරපු ඒ ගති ලක්ෂණයෙන් මතු කරපු ශක්තිය තමයි. මේ භවයට ඇසක් කනක්, දිවක්, නාසයක්, ශරීරයක් ජාති වශයෙන් උපද්දෙලා දීලා තියෙන්නේ. මේක මැරෙනකන් කරන්න දෙයක් නෑහ විපාකයට මුහුණ දෙන්න ඕනේ.
그렇다면 지난 bhava에서 다섯 kāma의 풍요에 들러붙던 그 성향이 드러낸 힘이 이 bhava에 눈, 귀, 혀, 코, 몸을 jāti로 태어나게 해 준 것입니다. 이것은 죽을 때까지 어쩔 수 없습니다. vipāka를 맞아야 합니다.
මිනන් මතුවට ඇහෙන් බලන ආසාවක් තිබුන්ේ නැත්නම්, කනෙන් අහන ආසාවක් තිබුනේ නැත්නම්, දිවෙන් රස විඳින්න ආසාවක් ඒ වගේම නාසයෙන් ගන්ධය ගන්න ආසාවක්, දිවෙන් රස විඳින්න ආසාවක් කයෙන් පහස ලබන ආසාවක් තිබුනේ නැත්නම්. මතු බලාපොරොත්තුවක් හටගන්න විදිහක් නෑ බන්ධ පරිහරණය කිරීමට එහෙනම් මේ අන්තිම කය වෙනවා. මතුවට මිබධ කුණු කයට හේතු නැතුව යනවා. ඔය පහේ ආසාව අත්හැරලා ගියවා. පංචකාමය අත්හැරලා.
앞으로 눈으로 보려는 탐냄이 없다면, 귀로 들으려는 탐냄이 없다면, 혀로 맛보려는 탐냄, 코로 냄새 맡으려는 탐냄, 몸으로 닿음을 얻으려는 탐냄이 없다면, 앞으로 khandha를 지니려는 바람이 일어날 길이 없습니다. 그렇다면 이것이 마지막 몸이 됩니다. 앞으로 그런 더러운 몸의 까닭이 없어집니다. 그 다섯 탐냄을 놓아 버리고 갔습니다. 다섯 kāma를 놓아 버리고요.
පංචකාමයන් ගොන්නගාත මානසිකත්වයක් තමයි අපි මනසින් ආසා කරගෙන හිත නිපදවන්නේ. ඒකත් ඉවර වෙනවා. මේ පංචකාමයන්ගෙන් ආසාව හිතේ හිති වශයෙන් මතු කර ගත්තේ නැත්නම්. මේකට කියනවා ඉන්ද්රිය සංවර කරගන්න ධර්මය දැකලා. නිකන් අතීසාරය මූඩි ගහන සංවර කරන්න බැ. ධර්මය දකිනකොට අසාරයි කියලා දකිනවා.
다섯 kāma로 쌓아 올린 마음가짐으로 우리는 마음으로 탐내며 생각을 지어냅니다. 이 다섯 kāma에 대한 탐냄을 마음에 일으키지 않는다면 그것도 끝납니다. 이것을 dharma를 보고 indriya를 단속한다고 합니다. 그냥 억지로 뚜껑을 덮어 단속할 수는 없습니다. dharma를 보면 알맹이가 없다고 봅니다.
අසාරත්වය දැක්කට පස්සේ අසාර දෙයක් පස්සේ මොනවට හොය හොයා යනවද කියලා බලාපොරොත්තු වෙනකොට අසහනියේ මතු සබන බලාපොරොත්තුව ඉවරලා යනවා. එහෙනම් මතු අසහනී බලාපොරොත්තුවක් තිබ්බේ නැත්නම් අසහනී පීඩනයට ඇති කරන්නා වූ ඉන්ද්රිය පද්ධතියක් අපිට නැති වෙලා යනවා. උපතේදී ලැබුණ ඉන්ද්රිය පද්ධතිය අපි ප්රවෘතිපාක වශයෙන් අසහනය වැඩි වෙන විදිහට ගොඩන නගාගෙන
알맹이 없음을 본 뒤, 알맹이 없는 것을 무엇 하러 찾아다니나 하고 볼 때, 불안을 일으키던 앞날의 바람이 다해 갑니다. 그렇다면 앞으로 불안한 바람이 없으면, 불안한 압박을 일으키는 indriya 짜임이 우리에게서 사라져 갑니다. 태어날 때 받은 indriya 짜임을 우리는 pavatti vipāka로 불안이 커지도록 쌓아 왔습니다.
තියෙනවා. ඒ නිසා තමයි පුංචි ළමයාට නැති කාමය ඉවසන්න අමාරුවක් තිබිච්ච නැති විඳපු නැති කාමාස්වාදය ලොකු අයට තියෙන්නේ. ඒ අයට හරි අමාරු ඉන්නේ. අවුරුදු හේ හතේ පොඩි එකාට තුනේ හතරේ පොඩි එකාට එහෙම එකක් තියෙනවා අතික දන්න ඉන්නේ. ලොකු අයට ඉන්න බැ. මොකද වුනේ? ලොකු අය විසින් මනසින් ගොඩනගාගත්තා සංඛාර කාම සංඛාර සිතුවිලි ක්රියාව වදන් තුළින් ගොඩනැගලා ගොඩනගලා ඒකෙන් කාම විඤ්ඤාණයක් ප්රවෘත්තීපාක වශයෙන් හදාගත්තා.
그래서 어린아이에게는 없는 kāma, 견디기 어려움도 없고 겪어 본 적도 없는 kāma의 달콤함이 어른들에게 있는 것입니다. 그들은 아주 힘들게 삽니다. 예닐곱 살 아이, 서너 살 아이에게는 그런 것이 없습니다. 어른들은 견디지 못합니다. 왜 그렇게 됐습니까? 어른들이 마음으로 쌓아 올린 saṅkhāra, kāma saṅkhāra를 생각과 행동과 말로 쌓고 또 쌓아, 거기서 kāma viññāṇa를 pavatti vipāka로 만들어 냈습니다.
අන්න ඒ කාම විඤ්ඤාණය නිසා බහින නාම රූපයන් තමයි ඒකට අවශ්යම කරන දේවල් ඒ කාම වස්තු. ඒවා නිසා ඒවට ආයතන බලවත් වෙනවා ආයතන කාම සලායතන කාම ස්පර්ශය ඒවන් ලබනවා. කාම වින්ද්රණයට බැහැලා. කාම වේදනාව ලබලා කාම තණ්හාව හටගන්නවා ගන්න. ඒකේ බැඳෙනවා උපාදාන වශයෙන් කාම බවට පත්වෙනවා. මෙලෝදීම කාම ජාතිකයෙක් වෙලා හිටන් කාම කයා කියන තත්ත්වයට පත් වෙලා ඉන්නවා. ඉතින් කවුරුවත් පුංචි කාලේ හැදුවා නෙවෙයි. තමාගේ නොදැනුවත්කම නිසා හොඳ නරක පස්සේ යාමින් කාමුඛයා නැති ජාතියට මෙලුවම පත් වුණා.
그 kāma viññāṇa 때문에 내려앉는 nāma rūpa가 바로 거기에 꼭 필요한 것들, kāma 물체들입니다. 그것들 때문에 āyatana가 세지고, kāma āyatana, kāma saḷāyatana로 kāma phassa를 얻습니다. kāma 느낌에 빠져 kāma vedanā를 얻고 kāma taṇhā가 일어납니다. 거기에 묶여 upādāna로 kāma bhava에 이릅니다. 이 생에서 이미 kāma로 태어난 이가 되어 kāma 몸이라는 처지에 있습니다. 누가 어릴 때 만들어 준 것이 아닙니다. 자기의 모름 때문에 좋고 나쁨을 따라가다가 이 생에서 kāma에 빠진 부류가 되었습니다.
ඉතින් කාමකත්වයට පත් වුනහම අර ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච නැති අසාහනයක් දැන් පීඩනයක් වැඩියි. දැන් ඒකට ප්රතිකර්ම හොයනකොට හොඳින් හෝ නරකින් හෝ ඒ කාමේක්තිවත් වෙන ප්රතිකර්ම හොයන්න ඕනේ.
kāma에 빠지고 나면 예전에 없던 불안, 압박이 이제 더 큽니다. 이제 거기에 처방을 찾을 때 좋은 방법으로든 나쁜 방법으로든 그 kāma를 채울 처방을 찾아야 합니다.
ඒවට හැම වෙලේම බල්ලට අහුවෙච්ච මත් කටුවාගේ ලෝකයා එයා පොර කනවා. අයිතිවාසිකම් තියාගෙන වෙන් කරගෙන හොඳ කෑලි වෙන් කරගෙන ඒකුටත් ඉන්න දෙන්නේ නෑහැ ඒවට කියලා ඔහොම ඉන්නකොට මොන ජාතිය ලෝක නීති වෙලින් වෙන් කළත් මනස ඒවට ගැති වෙලා නැ. මනස හැම වෙලේ බලනවා මට අහුවෙච්ච වෙලාවක මම ඒක භුක්තියෙනවා. දැන් මොකක්ද වෙන්නේ? කාම මිත්යාචාර්යට දණෙම නැතුව යන විදිහට මානසිකත්වය ගොන්න නැගිලා ඉවරයි. එහෙනම් මහා දූෂිතතාවට මුල පුරන්න පටන් ගත්ත පොඩි දෙයින් දැන් මුල හදලා ඉවරන්නා.
그것을 두고 언제나 개가 문 뼈다귀처럼 세상 사람은 서로 다툽니다. 권리를 쥐고 나눠 갖고, 좋은 조각을 갈라 갖고, 남에게는 주지도 않습니다. 그렇게 있을 때 어떤 세상 법으로 나누어 놓아도 마음은 그것에 따르지 않습니다. 마음은 늘 엿봅니다, 내게 걸리는 때가 오면 그것을 누리겠다고. 이제 어떻게 됩니까? 거리낌 없이 kāmamicchācāra로 가도록 마음가짐이 다 쌓여 버렸습니다. 그렇다면 큰 타락의 뿌리를 놓기 시작한 작은 것에서 이미 뿌리를 다 만들어 놓았습니다.
ඒක ප්රතිඵලය අන්තිම කෙළවර මොකක්ද සතර අපා ගත වීමට හිතින දූසිය මානසිකත්වයක් උදා කරලා දෙනකන් ඒක තමයි ඒකේ ක්රියාකාරීත්වය ප්රතිඵලය. ලෝක සත්යයා ඒක දන්න නැති නිසා ඇත්ත පේරෙන්නේ නැති නිසා ඒ මොනවා වුනත් ඒවා මම දන්නේ නැහැ පස්සේ වෙන ඒම දැන් මට අවශ්යතාවය මම හිටු කරගන්නවා කියලා ප්රාණඝාත කරලා හරි හොර මැරවංචා කරලා හරි සුරාසූ දුරාචාර කරලා හරි දොරුවෙන් රහවටලා හරි කේලෙමෙන් බිදවලා හරි. පරු වචනය සැට බවට පත් කරලා හරි ප්රපය මුලා කරලා හරි, ලෝභ වෙලා හරි, තරහ වෙලා හරි, මෝඩ වෙලා හරි මේ දස අකුසලය මුල් කරගෙන ඔය කියන්නා වූ තත්ත්වයට පත් වෙනවා.
그것의 마지막 결과는 무엇입니까? 네 apāya에 떨어질 더러운 마음가짐을 만들어 줄 때까지 가는 것, 그것이 그 작용의 결과입니다. 세상 satta는 그것을 모르고 참이 보이지 않기 때문에 '무엇이 되든 나는 모르겠다, 뒷일은 모르겠고 지금 내 바람을 채우겠다'며, 산 목숨을 죽이든, 훔치고 속이든, 술과 나쁜 짓을 하든, 거짓말로 속이든, 이간질로 갈라놓든, 거친 말로 아프게 하든, 쓸데없는 말로 미혹하든, 탐하든, 성내든, 어리석든, 이 열 가지 akusala를 뿌리로 하여 그런 처지에 이릅니다.
දැන් ඒක තමයි මේ ලෝක සත්වයා සතර අපාය සැරිසර හේතුව හදාගන්න හැරි කාමය මුල් කරගෙන. ඉතින් මේක එකන්න එක එකින් එක තේරුම් ගත්තට පස්සේ දකිනවා. මේ කාමයෝ කියන්නේ මහා දුකට ඇදන්න ලොකුම මරගුල මේක ලෝක සත්යයට නැත්නම්. මේ ලෝකේ සත්යයා මේ දුකෙන් මිදෙනවා.
이것이 세상 satta가 kāma를 뿌리로 하여 네 apāya를 떠도는 까닭을 만들어 내는 방식입니다. 그러니 이것을 하나하나 알아들은 뒤에 봅니다. 이 kāma가 큰 dukkha로 끌어들이는 가장 큰 죽음의 덫이라고요. 이것이 세상 satta에게 없다면 세상 satta는 이 dukkha에서 벗어납니다.
මෙන්න මේක දැනගත්තහම දකිනවා. මෙච්චර කල් දැකම නැති දුක්ඛ අන්තරාය මහාම දුක තියෙන්නේ මේ කාමියත් එක්කලා කාමී තිබෙන ආශ්වාදය තමයි දුකට ඇද දමන උගුල. ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය තමයි මේකට ඇද දමන්නේ. අසනරියේ මානසිකත්වයක් නිසාම තමයි ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ගොන්නගලා තියෙන්නේ. එහෙනම් අසහනියේ මානසිකත්වයක් යථාර්ථය දන්නේ නැතුව හොඳ එකක් හිතපු නිසා. ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් හිතන්න පලාගෙන භාවනා කරනවා කියන්නේ ඕක ඔය විදිහට හිතාගෙන යනවා. අන්න කාමයන්ගේ ආදීනව
이것을 알면 봅니다. 지금까지 보지 못한 dukkha의 위험, 가장 큰 dukkha가 이 kāma와 함께 있다고요. kāma에 있는 달콤함이 dukkha로 끌어들이는 덫입니다. 그 좋아 보임, 달콤함이 이리로 끌어들입니다. 불안한 마음가짐 때문에 그 좋아 보임과 달콤함이 쌓였습니다. 곧 불안한 마음가짐이 있는 그대로를 모르고 좋은 것이라 여겼기 때문입니다. 참을 있는 그대로 생각하며 bhāvanā한다는 것은 이렇게 생각해 가는 것입니다.
විදිහට හිතාගෙන යනවා. අන්න කාමයන්ගේ ආදීනව හිතන්න හිතන්න අසාර ධර්මයක් කියලා දකිනකොට ඒ පඳු දේවල් පිළිබඳව තියෙන බලාපොරොත්තු අත්හැරලා යනවා මානසිකත්වය තුළ අන්න ප්රඥාව නැගියනකොට බලාපොරොත්තුව අත්ඇරනහම එබඳු බලාපොරොත්තු නැති මානසිකත්වයෙක් එබඳු කායකත්වයක් මතු ගොඩනගන්න නැතුව යනවා.
kāma의 ādīnava를 생각하고 또 생각해 알맹이 없는 dhamma라고 볼 때, 그런 것들에 대한 바람을 놓아 갑니다. 마음가짐 안에 paññā가 일어나 바람을 놓으면, 그런 바람 없는 마음가짐은 앞으로 그런 몸을 쌓지 않게 됩니다.
මෙලවදී ගොඩනගපු යම් සංඛාරයක් තිබුණනම් ඒක ගෙවිලා ගියාම පොඩි එකාගේ ගානට පත් වෙනවා. ටික කාලයක් යනකො. ඊට පස්සේ අසාහන කාරිත්වයෙන් මිදෙනවා. දැන් හොඳට පැහැදිලිවියව පේනවා. කාමයෝ කරපු විපද කාමයන්ගෙන් වෙන් වෙන එක කොයි තරම් සැනසුමක්ද ශාන්තියක්ද ලබා දෙන්න කියලා. අන්න එහාත්ම සුභ විහරණය ධ්යාන වලි ලැබෙනවා. ඒ පැත්තෙන් සුවෙලා එනවා. ඒ වගේම කාමයන්ගේ යථාර්ථය වැටහිලා ප්රඥාව පහළ වෙලා කාමයන් නිසා ඇදගෙන ගියේ ුණෙන් නිදහස් වෙලා සසර දුකෙන් නිදහස් වෙනවා.
이 생에서 쌓은 saṅkhāra가 있었다면 그것이 다하면 어린아이 같은 상태가 됩니다. 조금 시간이 지나면요. 그 뒤 불안함에서 벗어납니다. 이제 아주 또렷이 보입니다. kāma가 저지른 재앙과, kāma에서 떨어지는 것이 얼마나 큰 평안과 고요를 주는지가요. 그러면 jhāna에서 좋은 머묾을 얻습니다. 그쪽으로 나아집니다. 또한 kāma의 참모습이 드러나 paññā가 일어나, kāma 때문에 끌려가던 데서 벗어나 saṃsāra의 dukkha에서 벗어납니다.
ඉතින් මේවා ඒකින්න එකට පොත් වල විග්රහ කරන්න බැහැ වෙච්චර. ඔය අපි ධර්මානුකූලව දැකලා විග්රහ කරගන්න ඕනේ. පොත් ලියන්න ගියොත් එහෙම මේවා විග්රහ කරන්න පොත් කොහෙන් කියන්න නැහ. එක කෑල්ලක් අරගෙන පොතක් ලියන්න පුළුවන් මාහ පොතක් ලිව්වත් ඉවර කරන්න බැහැ විග්රහ කරලා. එහෙනම් ධර්මයට පොත් ලියන්න ගියොත් එහෙම කොහොම කරන්නද?
이것들을 하나하나 책에서 다 풀어 낼 수는 없습니다. 우리가 dharma에 맞게 보고 풀어 내야 합니다. 책을 쓰려 하면 이것을 풀이할 책이 끝이 없습니다. 한 조각을 들고 책 한 권을 쓸 수 있지만, 큰 책을 써도 다 풀어 낼 수 없습니다. 그렇다면 dharma를 책으로 쓰려 하면 어떻게 하겠습니까?
ඒ නිසා පොත් වලට අරගෙන තියෙනවා සූත්ර ටිකක්. විස්තරය කරගන්න නෝනින් විස්තර කරගන්න ඔන්න සූත්ර සාරාංශ ඔන්න ත්රිපිටකය කියන්නේ ඔන්න හොඳ සූත්ර ටික සාරාංශය ඕක කිව කියව ඉන්න නෙමෙයි කිව්වේ. ඔය තුළින් විස්තර කරගන්න පුරුදු වෙන්න නුවණ මෙහෙවල එතකොට තමයි දහම් දකින්නේ. ඔය ක්රමයට දකින්න ඕනේ.
그래서 책에는 sutta 몇 개를 담았습니다. 풀이는 슬기로 해 가라고요. 이것이 sutta의 간추림입니다. Tipiṭaka라는 것은 좋은 sutta들의 간추림입니다. 그것을 읽고 또 읽고만 있으라는 것이 아닙니다. 그것을 통해 슬기로 풀어 내는 데 익숙해지라는 것입니다. 그때에야 dharma를 봅니다. 그런 방법으로 보아야 합니다.
දැන් මේ භාවනාවක් කරනකොට මොකද වෙන්නේ? මේකෙදිත් අපි දකින්න ඕනේ මෙන්න මේ කාරණා ටික අපිට ලෝකෙට විද්යාමාන වෙනවා. කාමච්ඡන්ද, ව්යාපාද, ථීනමිද්ධ, උද්දච්ච, කුක්කුච්ච, විතිකිච්චා කියන්නේ නීවරණ පහකි.
이제 bhāvanā를 할 때 어떻게 됩니까? 여기서도 우리는 이것을 보아야 합니다. 이런 것들이 우리에게 드러납니다. kāmacchanda, vyāpāda, thīnamiddha, uddhacca-kukkucca, vicikicchā라는 다섯 nīvaraṇa입니다.
මේකට මුල් වෙන්නේ කාමච්ඡන්දය. ඔය අපි මේ කිව්ව ටිකමයි. මෙන්න මේ කාමච්ඡන්දය මුල් කරගෙන ලෝක සත්ත්වයාට ඒට විරුද්ධ දේවල් එනකොට ගැටෙන්න පටක් ගන්න කාමච්ඡන්දය කිව්වහම අපි එකකින් අරගෙන බැ. රූප පිළිබඳ කාමච්ඡන්ද, සද්ද පිළිබඳ කාමච්ඡන්ද, ගන් දැන් වස්තු කාමයත් කාමයක්. ක්ලේස කාමයත් කාමයක්.
그 뿌리는 kāmacchanda입니다. 우리가 지금까지 말한 바로 그것입니다. 이 kāmacchanda를 뿌리로 세상 satta에게 그와 어긋나는 것이 오면 부딪치기 시작합니다. kāmacchanda라 하면 하나로만 잡을 수 없습니다. rūpa에 대한 kāmacchanda, sadda에 대한 kāmacchanda, gandha에 대한 것… vatthu kāma도 kāma이고 kilesa kāma도 kāma입니다.
දැන් මේ කාම කියන වචනය තෝරගන්නකොට අපි අද අර අන්තිය තියෙන්නේ මේ ලෞකික උඩින්මෙන් ගත්තා අදහස විතරයි. කාමයේ වරදවා හැතිරීමේ වැලකීම කියන්නේ මොකක්ද ටීචර් කියලා ඇහ කිව්වලු ළමය. ආහා පුතාලට ඕවා වැඩක් නැහැ. ඒවා ලොකු කාලෙක දැනගත්ත හැකිව. දැන් හිතාගෙන හිටිය කාමය වැරදවාස කිරීම කියනකොට ඒගොල්ලෝ දැක එකයි. මොකද හිතාගත්තා මේ ඉස්ත්රී පුරුෂ සම්බන්ධය තමයි මේ අහන්නේ කියලා.
이 kāma라는 낱말을 풀 때 오늘 우리에게 남은 것은 세속적으로 겉핥은 뜻뿐입니다. 아이가 '선생님, kāmamicchācāra를 삼간다는 게 뭐예요?' 하고 물었더니 '얘야, 너희에겐 그런 거 필요 없다, 커서 알게 될 거다' 했다지요. kāma를 그릇되게 행한다고 할 때 그들이 본 것은 그것 하나입니다. 남녀 사이의 일을 묻는 것이라고 여긴 것입니다.
නෑ කාම මිත්යාචාරය කියන එකේ වෙනසක් තියෙන එක හරි. කාමයෝ කියන වචන තෝරාගන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලා. රූප කාම සද්ධ කාම ගන්ධ කාම රස කාම පොට්ඨබ්බ කාම කියන මේ ඔක්කොම කාම කාම මිත්යාචාර කියන ශික්ෂාපතයක් ලෝක සමතේ දීලා තියෙන එකක් තියෙනවා. ඒක වෙන එකක් ඒක අෂ්භාර්යසේ සේවනය කියන එකක් විග්රහ කරලා තියෙන එකක් ඒක වෙනයි. ඒක පංච දුච්චරිත වලින් අහක් වෙන එකක්. ඒ පෙන්නන්න.
아닙니다. kāmamicchācāra라는 것에 차이가 있는 것은 맞습니다. 먼저 kāma라는 낱말을 풀어야 합니다. rūpa kāma, sadda kāma, gandha kāma, rasa kāma, phoṭṭhabba kāma, 이 모두가 kāma입니다. 세상 사람에게 준 kāmamicchācāra라는 sikkhāpada가 있는데 그것은 다른 것입니다. abrahmacariya를 삼가는 것으로 풀이된 그것은 다릅니다. 그것은 다섯 duccarita에서 벗어나는 것입니다. 그것을 보여 주려는 것입니다.
කාමය කියන එක ඊට වඩා ගැඹුරු දෙයක්. කාමච්ඡන්දය කියන්නේ අනේ කාමයන් නිසා ලැබෙන්නා වූ දෙයක්. කාම කියන වචන තෝරාගන්න ඕනේ. ඔය ටික ගන්නකොට ඒක බලන්න කාම කියන වචන නිරුක්තිය දකින්න ඕනේ.
kāma라는 것은 그보다 깊은 것입니다. kāmacchanda란 kāma 때문에 얻는 것입니다. kāma라는 낱말을 풀어야 합니다. 그것들을 잡을 때 kāma라는 낱말의 nirutti, 곧 말의 뿌리를 보아야 합니다.
ක අම කාම අම කියන්නේ අමෘතහවත් නොමැරෙන තැන නියම නොමැරෙන තැන් තමයි නිවන. ක්ෂය කරනවා නම් නිවන මේක තමයි ලොකුම කාම අමක්ෂය කරන නිසා.
ka, ama, kāma. ama란 amata, 곧 죽지 않는 곳입니다. 참으로 죽지 않는 곳이 nibbāna입니다. nibbāna를, 곧 ama를 다하게 하기에 이것이 가장 큰 kāma입니다.
සුවපත් සුවපත්
편안하여라. 편안하여라.
ඉතින් මෙතෙන්දි අපි දකින්න ඕනේ. මෙන්න මේ අමෙවත් නොමැරෙන බව කිව්වේ මොකක්ද? ඇයි ලෝකයා අබුද්ධෝත්පාද කාලෙත් මේවයාට කාම කිව්වේ. ඒකත් දකින්න ඕනේ. කාම කියන වචනය බුද්ධෝත්පාද කාල නෙමෙයි. අබුද්ධෝත්පාද කාල වලත් භාවිතා කළා. ඒ කාලේ ඇයි මේවට කාම කියවා මොන අර්ථයන්නේ.
여기서 우리는 보아야 합니다. 이 ama, 곧 죽지 않음이라 한 것이 무엇입니까? 왜 세상 사람은 붓다가 나지 않은 때에도 이것들을 kāma라고 불렀습니까? 그것도 보아야 합니다. kāma라는 낱말은 붓다가 난 때만이 아니라 붓다가 나지 않은 때에도 썼습니다. 그때는 왜 이것들을 kāma라고 했습니까, 무슨 뜻으로요?
ඒ කාලේ ලෝක සත්ත්වයා දිවැස පහළ වුනහම අන්තක්කල්ප 20ක් කියන කාලයක් දකින්න පුළුවන් ලෞකික දිවසක් පහළ වෙනවා. දිවැස් පහළ වෙන අයට. එයාගේ ජීවිත කාලයක් ගැන බැලුවොත් හෝ කෙනෙක්ගේ ජීවිත කාලයක් බැලුවොත් අන්තක්කල්ප 20ක් දුරට යනකන් පේනවා. ඔය කාලේදී මැරෙන කෙනෙක් දැක්කොත් එහෙම ඒගොල්ලෝ නිගමනය කරනවා. එයා මැරෙන කෙනෙක් බව මට පේනවා.
그때 세상 satta에게 dibba cakkhu가 생기면, antarakappa 스무 개라는 시간을 볼 수 있는 세속의 dibba cakkhu가 생깁니다. dibba cakkhu가 생기는 이들에게요. 자기 삶이나 남의 삶을 보면 antarakappa 스무 개까지 보입니다. 그 안에서 죽는 이를 보면 그들은 판단합니다. '그가 죽는 이라는 것이 내게 보인다.'
හැබැයි මහා කල්ප ගණන් ආයුෂ තියෙන බ්රහ්මයෙක්ගේ එහෙම හැම බැලුවොත් අන්තක්කල්පයෙන් එහාට ආයුෂ තියෙන දිහා කොච්චර බැලුවත් එයාගේ දන්න මට්ටමෙන් බැලුවහම තව එයා ජීවත් වෙනවා. එයා නිගමනයට බහිනවා අන්න මැරෙන්නේ නැති කෙනෙක් හම්බ වුණා. එයාගේ මරණය කවත වෙන්නේ කියලා බලපුවහම තව එහර ජීවත් වෙනවා පේනවා මිසක්. එයා මැරෙන මොහොතක් පේන්නේ නැහ මැරෙන කාලයක් පේන්නේ. අන්න අමෙවත් නොමැරන තැන එතනයි කියලා. නොමැරෙන එක්කෙනෙක් ඉන්නවා කියන දෘෂ්ටියට වැනාලා.
하지만 mahākappa 여러 번의 수명을 지닌 brahma를 보면, antarakappa 너머까지 수명이 있으니 아무리 보아도 자기가 아는 수준에서는 그가 여전히 살아 있습니다. 그래서 판단에 이릅니다. '죽지 않는 이를 만났다.' 그가 언제 죽나 보아도 더 멀리 살아 있는 것만 보일 뿐, 죽는 순간도 죽는 때도 보이지 않습니다. 저기가 ama, 죽지 않는 곳이라고 합니다. 죽지 않는 이가 있다는 diṭṭhi에 빠졌습니다.
මේකට වැලා තමයි බ්රහ්මය බ්රහ්ම දෘෂ්ටිය අරගෙන බ්රහ්ම සංකල්පයක් ලෝකෙට දුන්නා මැරෙන තැන් තියෙනවා ලෝකේ පල්ලෙහය නොමැරෙන තැනට යන්න භාවනා කරලා. ධ්යාන වඩලා. එතනට ගියාට පස්සේ අම හම්බවෙනවා, අමෘතය හම්බවෙනවා. නිවන හම්බවෙනවා. නොම මැරෙන තැනට ගියා. ඔය නිගමනයට බැහැගත්තා ඒ අය අන්න ඒකෙන් පල්ලෙ අහ ඉන්නේ. ඒ රූප රාගී ගතිය අහලයි පංචකාමයන්ගෙන් කාම ආශ්වාදයන්ට බහින්නේ.
여기에 기대어 brahma diṭṭhi를 잡고 brahma라는 생각을 세상에 주었습니다. 세상 아래쪽에는 죽는 곳이 있으니 bhāvanā를 하고 jhāna를 닦아 죽지 않는 곳으로 가라, 거기 가면 ama를 얻는다, amata를 얻는다, nibbāna를 얻는다, 죽지 않는 곳에 간 것이다. 그들은 이런 판단에 이르렀습니다. 그 아래에 있는 이들은 rūpa rāga의 성향에서 내려와 다섯 kāma를 통해 kāma의 달콤함으로 내려갑니다.
එතකොට සිද්ධ වෙනකොටද කාම ලෝකේ උප්පත්තියට හේතු වෙනවා. කාම ලෝකය උප්පත්තියට හේතු වෙච්ච කාගේ හෝ වේව ආයුෂ අර දිවැසින් බලනකොට එයාගේ අවසානය මරණය අහවල් දවසේ වෙනවා කියලා ඒකෙන් බලන්න පුළුවන් නිසා. ඒගොල්ලෝ ජීවත් කළා මේවා මැරෙන ලෝක. අම ලෝක නෙමෙයි. මර ලෝක. එහෙනම් අම කියන තැනට යන්න නම් අමර වෙන්න නම් යන්න ඕනේ අර කියන ඉහල් තැනට කියලා ගත්තහම අන්න ඒ අය නොමැරෙන අය නිසා අමර ලෝකය කියලා කිව්වා.
그렇게 되면 kāma 세계에 태어나는 까닭이 됩니다. kāma 세계에 태어나는 까닭이 된 이는 누구든, 그 dibba cakkhu로 보면 그의 끝, 곧 죽음이 어느 날 온다고 볼 수 있기 때문에 그들은 이것들을 죽는 세계라고 했습니다. ama 세계가 아니라 mara 세계라고요. 그렇다면 ama라는 곳으로 가려면, amara가 되려면 저 높은 곳으로 가야 한다고 여겨, 그들은 죽지 않는 이들이니 amara 세계라고 했습니다.
දෙවියන්ට අමර කියන වචනයක් තිබ්බා ඒකෙන්. දෙවියන්ට කියන්නේ ඒ කියන්නේ බ්රහ්ම දේවතාවන්ට අමර කියන නමක් තියාගත්තා. මෙන්න මේ අමර කියන්නා වූ නැත්නම් නොබැන තැනට යන එක ක්ෂේ වෙලා යනවා. මේ කියන්නා වූ ලෝක ආශ්වාද කාමයට බැස්සහ ඒ නිසා මේවා අමක්ෂේකරන අර්ථයෙන් කාම කියනවා කියලා ඒගොල්ලෝ කිව්වා.
그래서 deva들에게 amara라는 말이 생겼습니다. deva, 곧 brahma deva들에게 amara라는 이름을 붙였습니다. 이 amara, 곧 죽지 않는 곳으로 가는 것이 다해 버립니다. 이 세상의 달콤한 kāma로 내려가면요. 그래서 이것들을 ama를 다하게 한다는 뜻으로 kāma라고 한다고 그들은 말했습니다.
බුදු දහම තුළ කාම කියන්නේ ඔයට වඩා හත් වශයෙන් තවත් එහට ගිය එකක්. ලෝකයේ යම් තැනක හටගැනීමක් හටගන්නවා නම් කොහේ හරි. ඒ හටගැනීමට යන්නා වූ මාර්ගයට බාධා පමණ වනා නම් යමක් ක්ෂයකර දමනවා නම්.
붓다의 가르침에서 kāma란 그보다 훨씬 더 나아간 뜻입니다. 세상 어디에서든 생겨남이 일어난다면, 그 생겨남에서 벗어나는 길을 가로막아 무언가를 다하게 해 버린다면 그것입니다.
ඒ කියන්නේ ඒ හටගන්නා වූ දේ යමක උපදිනවා නම්. ඒක කෙළවර කරපුවහම අතහැරින් නොවැලී ගිහිටම් එක තනකවත් උපදින්නේ නැති නිවනක් ඇත්ත නම්. උපදින්නේ නැති තැන මැරෙන දෙයක් නැති නිසා මැරෙන්නේ එකක්න. ඉපදුනවා තමයි මරණයක් හටගන්නේ.
곧 생겨나는 것이 무엇에서 태어난다면, 그것을 끝내 놓아 버리고 들러붙지 않고 가서 어느 곳에서도 태어나지 않는 nibbāna가 있다면, 태어나지 않는 곳에는 죽을 것이 없으니 죽지 않습니다. 태어나야 죽음이 일어납니다.
එහෙනම් උපදින්නේ නැත්නම් යම් හේතුවකින් අන්න එතනයි අම වෙන්නේ. නොමැරන තැන හටගන්න දෙයක් නැති නිසයි නොමැරන තැනක් කියන්න පුළුවන්. අන්න එතන පත්වෙන එක ක්ෂේ කරනවා නම් යමේ. ඔන්න ඔය අර්ථයෙන් කාම කියනවා කියන එක ආර්ය විනය අර්ථයක් වෙනවා.
그렇다면 어떤 까닭으로든 태어나지 않는다면 바로 거기가 ama, 죽지 않는 곳입니다. 생겨나는 것이 없기에 죽지 않는 곳이라 할 수 있습니다. 거기에 이르는 것을 무언가가 다하게 한다면, 그런 뜻으로 kāma라 한다는 것이 ariya vinaya의 뜻입니다.
රූපයන් පස්සේ හඹා යනකොට ශබ්ද පස්සේ හඹා යනකොට ආසාවෙන් ගන්ධ රස ස්පර්ශය හඹා යනකොට අත්හැරීමෙන් නොවැල්මින් මිදීමෙන් හටගන්න නිවනට පත් වෙන්න බැහැ. ඒ පැත්ත ක්ෂය කරනවා. අන්න ඒ හේතුවෙන් කියනවා රූපයන්ට ආශ්වාදයෙන් ඒ පපසු පස හඹා යනකොට රූප කාම පස්සේ යනවා.
rūpa를 뒤쫓을 때, 소리를 뒤쫓을 때, 탐냄으로 냄새와 맛과 닿음을 뒤쫓을 때는 놓음과 들러붙지 않음과 벗어남으로 이르는 nibbāna에 이를 수 없습니다. 그쪽을 다하게 합니다. 그래서 rūpa의 달콤함을 뒤쫓을 때 rūpa kāma를 따라간다고 합니다.
රූපයන්ට ආසා කරනවා කිව්වට මදි ඕක විග්රහ වෙන්න ඕනේ. රූප කාම වෙන්නේ කොහොමද කියලා. ශද්දයක් පස්සේ ඒ ආකාරයෙන් බැඳිලා හැදිලා යනවා නම් අර අම කියන නිවනට බාධකයි.
rūpa를 탐낸다고만 해서는 모자랍니다. 어떻게 rūpa kāma가 되는지가 풀이되어야 합니다. 소리를 따라 그렇게 묶여 끌려간다면 저 ama라는 nibbāna를 가로막습니다.
අන්න ශබ්ද කාම වෙනවා. ගන්ධයන් පස්සේ ඇදිලා පැදිලා යනවා නම් පැවැත්මට වැටෙනවා මිසක් අත්හැරීමට වැල්මට බිදීමට බාධකයි. එහෙනම් අමක්ෂය කරන නිසා ඒවට කියනවා ගන්ධකාම රසයන් පස්සේ ඇලී ගැලී යනවා නම් ලෝක පැවැත්මට මග වැඩෙනවා මිසක් අතහැරීමට නොවැල්මට විදිහට මග වැඩෙන්නේ නැ. ඒකට කියනවා රසම
그래서 sadda kāma가 됩니다. 냄새를 따라 끌려간다면 존재 쪽으로 떨어질 뿐, 놓음과 들러붙지 않음과 벗어남을 가로막습니다. 그렇다면 ama를 다하게 하기에 그것들을 gandha kāma라 합니다. 맛을 따라 들러붙어 빠져 간다면 세상의 존재로 가는 길이 자랄 뿐, 놓고 들러붙지 않는 쪽으로 길이 자라지 않습니다. 그래서 rasa kāma라 합니다.
ආශ්වාදයන් පස්සේ කාමා කායික ආශ්වාදයන් පස්සේ හඹා යනවා නම් පැවැත්මට වැටෙනවා මිසක් අතහැරෙන වැලීමේදී නිවනට වැටෙන්නේ නැ. ඒ නිසා ඒට කියනවා පොට්ටබ්බ කාම එකින් එකට ගිහිල්ලා පොට්ට වෙනවා කියලා වචනයක් අපේ තියෙනේ. පොට්ට වෙනවා කියන්නේ පේනයි සතයට පත් වුණා. අබ්බ කියනවා එල්බ ගන්නවා. ඒකේ බැඳෙනවා. පොට්ට බවට එල්බ ගත්තහම ඒ යම් කාමයක් නිසා සමුනගට පොට්ටබ්බ කාම කිව්වා. එහෙනම් පොට්ට බවට පත් කරන්නේ කාමයන්ගෙන් කායික කාමය.
달콤함, 몸의 달콤함을 뒤쫓는다면 존재로 떨어질 뿐, 놓고 들러붙지 않는 nibbāna로 떨어지지 않습니다. 그래서 그것을 phoṭṭhabba kāma라 합니다. 하나씩 가 보면, 우리말에 '뽀따(poṭṭa)가 된다'는 말이 있습니다. 뽀따가 된다는 것은 눈먼 처지가 되었다는 뜻입니다. abba란 붙잡는다, 거기에 묶인다는 뜻입니다. 눈멂에 붙잡히게 하는 kāma라서 phoṭṭhabba kāma라 했습니다. 그렇다면 눈멀게 하는 것은 kāma 가운데 몸의 kāma입니다.
කායිකවන්නාවූ පහස සංසිඳුන බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. ඒ ආශ්වාදයන් පස්සේ යනකොට මනස පොට්ට වෙනවා. පේන්නේ නැතුව යනවා. පොට්ට බවට එළබ ගත්ත කාමය තියෙනවා පොට්ටබ්බ කාම ස්පර්ශය කියනට වැඩිය විශේෂ වචනයක් දීලා තියෙනවා ඒකට ස්පර්ශ කාම ලෝකයා පොට්ඨබ්බ කාම කියලා.
몸의 닿음으로 가라앉기를 바랍니다. 그 달콤함을 뒤쫓을 때 마음이 눈멀어 갑니다. 보이지 않게 됩니다. 눈멂에 붙잡힌 kāma가 있으니 phoṭṭhabba kāma입니다. 닿음이라 하기보다 특별한 낱말을 주어, phassa kāma를 phoṭṭhabba kāma라 한 것입니다.
අන්න කාම මිත්යාචාරය පස්සේ ගියාම තමයි ඉස්සෙල්ලාම පොට්ඨබ්බ කාමයට පුද්ගලයා ඇදිලා බැඳිලා වැඩි වෙන්නේ. ඒ නිසා ඒකේ අසාරය දැනගෙන ඒ පිළිබඳව ඇලී ගැලී පස්සේ යන එක නතර කළොත්. එයා පොට්ඨබ්බේ නතර වෙනවා. පහසෙන් නතර කරගන්නවා පස්සේ. කාම මිත්යාචාරයට ගිහිල්ලා පොට්ටබ්බ වෙනවා. පොට්ට භවය ඉල්බගන්නවා.
kāmamicchācāra를 따라가면 맨 먼저 사람이 phoṭṭhabba kāma로 끌려가 묶여 커집니다. 그러니 그 알맹이 없음을 알고 거기에 들러붙어 빠져 따라가는 것을 멈춘다면 그는 phoṭṭhabba에서 멈춥니다. 닿음에서 멈추게 됩니다. kāmamicchācāra로 가면 눈멀게 됩니다. 눈먼 bhava를 붙잡습니다.
කාම සේවනයන්ගේ අසාර බව දැනගත්තා ක්රමක්රම කාම පහසති අඩු වෙලා කෙළවර කරගන්න පැත්තට මග යනකොට කාම මිත්යාචාරයෙන් වෙන් එනවා. එතකොට ඒක කාම පහස වෙනවා. ඒ පහසත් ඇලලා දැම්මහම කාමයන්ගෙන් වෙන්වෙලා යනවා.
kāma를 누림이 알맹이 없음을 알고 차츰 kāma의 닿음이 줄어 끝내는 쪽으로 길을 가면 kāmamicchācāra에서 떨어져 나옵니다. 그때 그것은 kāma의 닿음일 뿐이 됩니다. 그 닿음마저 털어 버리면 kāma에서 떨어져 나갑니다.
ඉන් මේ වගේ කාමයන් කිව්වහම රූප කාම සද්ධ කාම කියන්නේ මේ ටික ඔක්කොම දැනගෙන ඔන්න ඔය තුළට පැමිණෙන යමක් ඔය පස්සේ හඹා යන යමක් අපි මානසිකත්වය ගොඩනැගිනා නම් මොනවන් හරි වඩන භාවනාව බාධකයක් වශයෙන් වහනවා කාමච්ඡන්දය මතුවෙලා.
그래서 이렇게 kāma라 하면 rūpa kāma, sadda kāma라 하는 이 모든 것을 알아야 합니다. 그 안으로 들어오는 것, 그것을 뒤쫓는 것으로 우리 마음가짐이 쌓인다면, 무엇이든 닦는 bhāvanā를 가로막는 것으로 kāmacchanda가 드러나 덮어 버립니다.
කාමච්ඡන්දයෙන් යම් තැනක බැඳුනා නම් ඒ කාමයන්ගෙන් බැඳුනා නම් කැඩෙන බිඳෙන විනාශ වෙන කඩන බිඳින විනාශ වෙන කැඩී බිඳී විනාශ වී යන දේක බැඳුනා මිසා. කැමති සේ නොපතින දේක බැඳුනා මිසා. කැමති සේ පවතින කාම වස්තුවක් අපි බඳින්න හොයාගන්න තැනක් නෑ. කැමති සේ පැවැත්මක් නැති වෙන විදියහට අකමැති දේට ගොදුරු වෙන නිසාම අපේ බලාපොරොත්තු විරුද්ධ දෙයක් මේකට සිද්ධ වේද මගේ බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට නොවෙයිද කියන මානසික අසානයකට බැහැලා. සමහර වෙලාවට ඒ මත්තේ දැවෙනවා තැවෙනවා.
kāmacchanda로 어딘가에 묶였다면, 그 kāma에 묶였다면, 깨지고 부서지고 망가지는 것에 묶였을 뿐입니다. 바라는 대로 있지 않는 것에 묶였을 뿐입니다. 바라는 대로 있는 kāma 물체는 우리가 묶이려 해도 찾을 데가 없습니다. 바라는 대로 있지 못하고 싫은 일의 먹잇감이 되기 때문에, 내 바람과 어긋나는 일이 생기지 않을까, 내 바람이 이루어지지 않을까 하는 마음의 불안에 빠집니다. 때로는 그것 때문에 타고 애태웁니다.
මෙන්න මෙතන පැත්තහම පුද්ගලයාගේ මානසිකත්වය තුළ නීවරණ නැගිලා විදිල්ලා ආපු මාර්ගයේ තිබෙන්නා වූ ඵලය කහටකින් බැඳුනා වාගේ. අර නීවරණයන්ගේ කහට බැඳෙනවා. මෙන්න මේ නීවරණ කහට බැඳුනහම භාවනාවක් කරලා හිටන් ටිකක් කල් ගිහලා නොකර හිටියොත් ආයු සැරයක් සුද්ධ කරගන්න අමාරයි. මේක අති සියු.
여기에 이르면 사람의 마음가짐 안에 nīvaraṇa가 일어나 퍼져서, 걸어온 길의 열매가 떫은 진에 엉겨 붙듯 nīvaraṇa의 진이 들러붙습니다. 이 nīvaraṇa의 진이 엉겨 붙으면, bhāvanā를 하다가도 한동안 하지 않으면 다시 깨끗하게 하기 어렵습니다. 이것은 아주 미묘합니다.
දැන් සමහර වෙලා තමන්ගේ දරුවෝ ගැන බැඳෙනවා. දැන් දරුවා කියන්නේ කවුද? දැන් ඉතින් අපි දැන් දරුවා කියන එක වචනය ගත්තහම අපි කාමයන්ගෙන් දරුවාට කොච්චර බැඳිලා ඉන්නවද අනේ ඒ මගේ දරුවා ඉස්සර සෙල්ලම් කරනකොට උඩ පැනලා යනකොට මෙහෙමනේ සුන්දර අර අර ළමයත් අර වගේ මට හරි ආසාවේ වලා ඉන්න බැහැ ඒ යනකොට හිනාහ වෙනකොට සන්තෝස වෙනකොට තමන්ගේ හිතේ තියෙනවා කොටසක්. තමන්ගේ දරුවා කියන එක ගැන එයාගේ රූප කාමයක් සම්බන්ධ වෙලා තියෙන හැටි. එයා කතා කරනකොට මෙහෙමයි හඬ.
때로는 자기 자식에게 묶입니다. 자식이란 누구입니까? 자식이라는 낱말을 들면 우리가 kāma로 자식에게 얼마나 묶여 있습니까. '아이고, 우리 아이가 예전에 놀 때, 뛰어오를 때 이렇게 귀여웠지, 저 아이도 저렇게…' 너무 그리워 견딜 수 없다고 합니다. 갈 때, 웃을 때, 기뻐할 때가 자기 마음에 한 부분으로 남아 있습니다. 자기 아이라는 것에 rūpa kāma가 얽혀 있는 모습입니다. '그 아이가 말할 때 목소리가 이랬지.'
මට මතක් වෙනවා මතක් වෙනවා සද්දයට බැඳිලා ලෝකේ කෑල්ල පිළිබඳව කැමති සේ පැවැත්මට පත් වුනේ නැතුවහම ඒකේ යථාර්ථය දකින්නේ නැතුව හිතන්නේ නැතුව අපි හිතනවා ඒකේ වටිනාගමක්. වටිනා දෙයක් නැති වෙලා කියන්නේ. අන්න මානසිකත්වය ගියා අවුලට
'내게 떠오른다, 떠오른다.' 소리에 묶여, 그 세상 조각이 바라는 대로 있지 않게 되면, 그 참모습을 보지 못하고 생각하지 못한 채 우리는 그것에 값어치가 있다고 여깁니다. 값진 것을 잃었다고 합니다. 그러면 마음가짐이 엉클어졌습니다.
ඉතින් රූප ශබ්ද මුල් කරගෙන ඉන් ඒ වගේම හැඩ වැඩ කරන වැඩ පිළිවෙලවල් ක්රියාකාරකම් තමන්ට කතා කරන හැදි ලෙන් ගතුකම් මගේ කියලා වස්තුවක් මට තියෙනවා කියන්නා වූ බැඳීම මෙන්න මේ වගේ දේවල් මුල් කරගත්තහම තමන්ගේ දුවපුතා නිසා ඇති වෙනවා අන්න ඔය කියන කහට. දැන් මේවා කාම තමා. එක එක විදිහෙන් ඇතිවෙනකොට මේවා අපේ මානසිකත්වයන් පල්ලෙහට [උගුර කෑරීම] තමන්ට හේතු වෙනවා.
그렇게 rūpa와 소리를 뿌리로, 또 생김새, 하던 일과 몸짓, 자기에게 말하던 다정함, 내 것이라는 무언가가 내게 있다는 묶임, 이런 것들을 뿌리로 하면 자기 아들딸 때문에 그 진이 생깁니다. 이것들이 바로 kāma입니다. 여러 모양으로 일어나면서 이것들이 우리 마음가짐을 아래로 끌어내리는 까닭이 됩니다.
මේ වෙලේදී අපි දකින්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු විදර්ශනාත්මක නුවණින් බලන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. එතකොට තමයි පුළුවන් වෙන්නේ චිත්ත සමාධියක් ගොඩනගාගෙන අර චේතෝ විමුක්තිය පහළ කර ගැනීමට අවශ්ය ධ්යාන බලන්න භාවනා වශයෙන් කරන්න නම් ඒකට විරුද්ධව තියෙන කහට දුරු කරගන්න ඕනේ. අන්න විරුද්ධ කහට දුරු කරගන්න නම් හැම වෙලේම දකින්න ඕනේ.
이때 우리는 부처님께서 설하신 vipassanā 슬기로 보는 데 익숙해져야 합니다. 그래야 citta samādhi를 쌓아 cetovimutti를 일으키는 데 필요한 jhāna를 bhāvanā로 닦을 수 있습니다. 그러려면 그것을 가로막는 진을 걷어내야 합니다. 가로막는 진을 걷어내려면 늘 보아야 합니다.
ලෝකේ හැටිය ඕකනේ. මේ ලෝකේ කැමති සේ පවතින එකක් නෙවෙයි. කැමති සේ නොපතින ලෝකයක මගේ ඇඟ හෝ අය හෝ දේපොළ හෝ මේ ආදි වශයෙන් ගන්න නිගමනයක බැහැලා කැමති සේ මෙසේ පැවැත්විය යුතුයි කියන නිගමනයක් මෙසේ පැවතිය යුතුයි කියන නිගමනයක අපි ඉන්න තාක්කල් අපිට පුළුවන්කමක් නැහැ අර කහටෙන් මිදෙන්න. වෙන්න තියෙන ඒ වෙනවා.
세상이란 그런 것입니다. 이 세상은 바라는 대로 있는 것이 아닙니다. 바라는 대로 있지 않는 세상에서, 내 몸이든 남이든 재산이든 이런 것들을 두고 '바라는 대로 이렇게 있게 해야 한다, 이렇게 있어야 한다'는 판단에 우리가 머무는 동안은 그 진에서 벗어날 수 없습니다. 될 일은 됩니다.
ඒක ලෝකේ හැටිය. ලෝකේ යමක් හටගත්ත නම් විපරිණාමයට පත් වෙනවා වැනසෙනවා. ඒකට කාලයක් වෙලාවත් තියන්න බැ. මම කොච්චර කැමති වුනත් මගේ කැමැත්තන්න ඕන ලෝකේ කිසිම දෙයක්. ඒ තට පත් නොවයි මය කියම අහන්නේ නැහ. මගේ කිය අහලා විපරිණාමයෙන් නවත්තපු වැනසීම නවත් ලෝකෙක කිසිම දෙයක් මේ කය තුළත් නෑහැ. බාහිර ලෝකේ තුළත් නෑ. සත්ව පුද්ගලය තුළත් නෑ. මෙන්න මේ ටික හරි ආකාරය අපි අවංකව දැක්කා නම් ඉතින් මම එහෙනම් මොකටද දැවෙන්නේ? මොනවා කරන්නද? දැවිලා දැවිලා මොනවා කරන්නද? ලෝකෙට වෙන්න තියෙන දේ ලෝකෙට වෙන්නේ. ඉතින් ඔය ලෝකේ හැටියෙන්නේ.
그것이 세상의 모습입니다. 세상에 무언가 생겨났다면 변하고 망가집니다. 거기에 때나 시간을 정할 수 없습니다. 내가 아무리 바라도 세상의 어떤 것도 내 바람을 듣지 않습니다. '그렇게 되지 마라'는 내 말을 듣지 않습니다. 내 말을 듣고 변함을 멈추고 망가짐을 멈춘 것은 세상 어디에도, 이 몸 안에도, 바깥 세상에도, satta와 사람 안에도 없습니다. 이것을 우리가 솔직하게 보았다면, 그렇다면 나는 무엇 하러 타고 있습니까? 무엇을 하겠습니까? 타고 또 타서 무엇을 하겠습니까? 세상에 일어날 일은 세상에 일어납니다. 세상이란 그런 것이니까요.
ඉතින් ඔය ටික දැක්කට පස්සේ අපි දක දහසක් මාර්ග මැද්දේ අවුරුදු 80ක් 90ක් ජීවත් වෙන විහා ගිහිලයි කෙළවර වෙලා තියෙන්නේ මැරිලා තියෙන්නේ. මාර්ග මැද්දෙන් ගිහින් ගිහින් බේරි බේරි ගියත් අන්තිමට සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ මොකක්ද? එයාට බේරගන්න බැරි වයසර ගිහි මරණයට පත් වේවා. එහිට අතරමග නානා ප්රකාරයෙන් මැරෙන්න පුළුවන්. ඒ සියල්ලටම මේ ලෝක සත්වයා උරුමයි.
그것을 본 뒤에는 이렇습니다. 우리는 수천 가지 위험 한가운데서 여든 해, 아흔 해를 살다가 끝이 나고 죽었습니다. 위험 한가운데를 지나며 피하고 또 피했어도 끝내 무슨 일이 일어났습니까? 그는 피할 수 없는 늙음에 이르러 죽음에 이르렀습니다. 그 사이에도 갖가지로 죽을 수 있습니다. 이 모든 것이 세상 satta의 몫입니다.
ලෝකය උරුමේ ඔච්චර නම් ඔය ලෝකේ තුළ මම මොනවද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? කවුරු වෙන්නද? ඔය ටිකට පත්වෙ නොවෙන නොවෙන යමෙක් වෙන්න පුළුවන් නම් බලාපොරොත්තු වුනාට කමක්. මම කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් ලෝකේ තියෙනවා නම්. මම කැමති සේ පවතින මට කරරන්නේ නැති මනසට වඳ දෙන්නේ නැති. කැඩෙයිද විදෙයිද විනාශ වෙයිද කියලා මට සැකකුස් උපදවන්නේ නැති දෙයක්. එහෙම කැඩෙද්ද බිදය කියලා හිතන්න දැන කැඩෙන්නේ නැහැ. විදෙන්නේ නැහැ, විනාශ වෙන්නේ නැහැ. ඒක මම කැමතිේ පවතිනවා. එහෙම කියන්න පුළුවන් දෙයක් ලෝකේ තියෙනවා නම් ඒක බලාපොරොත්තු වුනාට කමක් නෑ. බුදුරජාණන්
세상의 몫이 그렇다면 이 세상에서 나는 무엇을 바랍니까? 누가 되려고요? 그것에 걸리지 않는 누군가가 될 수 있다면 바라도 괜찮습니다. 내가 바라는 대로 있게 할 수 있는 것이 세상에 있다면, 내 바람대로 있으며 나를 괴롭히지 않고 마음을 아프게 하지 않는 것, 깨질까 부서질까 망가질까 의심을 일으키지 않는 것, 깨질까 부서질까 생각해도 깨지지 않고 부서지지 않고 망가지지 않는 것, 내 바람대로 있다고 말할 수 있는 그런 것이 세상에 있다면 그것을 바라도 괜찮습니다.
බලාපොරොත්තු වුනාට කමක් නෑ. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා එහෙම එකක් මේ ලෝකේ කොහේ හරි තිබුණ නම් මහණෙනි මම නිවන පනවන්නේ නැහ. තථාගත ලෝකේ පහළ වෙන්න හේතුවකුත් නැහ. මේ ධර්මය ලෝකෙට ඕනෙත් නැහ. මහන ඉතාම සුළ අල්ප මාත්ර අංශු මාත්රයා තරම් දෙයක්වත් මේ මුළු ලෝකේ කොහේ හොයලා බැලුවත් ඔය කියන ධර්මතාවයට ගෝචර නොවන එකක් නැති නිසයි. ධර්මයක් ලෝකෙට විද්යාමාන වෙන්නේ තථාගතයෙක් ලෝකේ පහලලා ඒක දේශනා කරන්න.
부처님께서 말씀하십니다. '그런 것이 이 세상 어딘가에 있었다면, 비구들이여, 나는 nibbāna를 말하지 않았을 것이다. Tathāgata가 세상에 나올 까닭도 없다. 이 dharma가 세상에 필요하지도 않다. 비구들이여, 아주 작은 티끌만 한 것조차 이 온 세상 어디를 찾아보아도 그 dhammatā에 걸리지 않는 것이 없기 때문에, Tathāgata가 세상에 나와 dharma를 설하여 세상에 드러내는 것이다.'
අංශු මාතයක් හෝ තියෙනවා නම් ලෝක සත්යා එතන ඉන්න දෙනවා මිසක්. ඒකෙන් ඉවත් වෙන්න කියලා කියන්න ඕන කමක් නැහ. එහෙම දෙයක් ලෝකේ නැති නිසා තමයි. අත්හැරෙන් වැලීම් මිදී කෙළවර කරන්න කියලා මේ බුදු දහමක් ලෝකෙට විද්යාමාන කරන්නේ බුදුවරු පහළ වෙලා.
티끌만큼이라도 그런 것이 있다면 세상 satta를 거기 있게 둘 뿐, 거기서 벗어나라고 말할 필요가 없습니다. 그런 것이 세상에 없기 때문에, 놓고 들러붙지 않고 벗어나 끝내라고 붓다들이 나와 이 붓다의 가르침을 세상에 드러내시는 것입니다.
එහෙනම් දැන් අපි ඕකෙන් තේරුම් කොහෙද අපි මේ බලාපොරොත්තු වෙන තැන තියෙන්නේ. කවුරු වෙන්නද? කවුරුනවා හරිය අයිද? අපේ බලාපොරොත්තු හිට වුනහම හරිද? කොහෙද එහෙම එකක් වෙලා තියෙන්නේ? කාටද හම්බවෙලා තියෙන්නේ? අන්න ධර්මානුකූලව හිතන්න ඔව් පොත්ත්වල ලියන්න බැහැ.
그렇다면 우리는 이것에서 알아야 합니다. 우리가 바라는 곳이 어디 있습니까? 누가 되려고요? 누가 그렇게 되었습니까? 우리 바람이 이루어지면 다 된 것입니까? 그런 일이 어디서 일어났습니까? 누가 얻었습니까? dharma에 맞게 생각하라는 것이 이것입니다. 책에는 쓸 수 없습니다.
ඒකින් එක හිතලා බලන්න ඕන දහම. හිතලා බලනකොට විග්රහ වෙලා එනවා. මෙන්න මෙහෙම තේරුම් ගත්තට පස්සේ ඉතින් එහෙම ලෝකයක් තුළ සැනසුම හොයාගෙන මට ලෝකය අල්ලන්නම් දෙයක්න. ලෝකේ කවුරු වෙලාවත් සැනසමට පත් වෙන තෙනෙකුත් නෑ. ඒවා ඔක්කොම මුලා බලාපොරොත්තු විතරයි. මෙන්න මේ අදහස ගත්තහම අත්හැරී නොඇලී මිදී කෙළවර කිරීම ඇරෙන්න. සැනසෙන තැනක් මේ පැවැත්මේ නෑහ කියලා දැනගත්තා තා අන්න ධර්මය දැනගත්තා.
dharma는 하나하나 생각해 보아야 합니다. 생각해 보면 풀려 나옵니다. 이렇게 알아들은 뒤에는, 그런 세상 안에서 평안을 찾아 내가 세상을 붙잡을 것이 없습니다. 세상의 누구도 평안에 이른 이가 없습니다. 그것들은 다 미혹된 바람일 뿐입니다. 이 생각을 잡아, 놓고 들러붙지 않고 벗어나 끝내는 것 말고는 이 존재 안에 평안한 곳이 없다고 안 날, 그는 dharma를 안 것입니다.
එදාර එයා දකිනවා යං කිිංචි සමුදය ධම්මං සබ්බන්තං නිරෝධ ධම්මන්ත. මේ ලෝකේ හටගන්න යම් ධර්මයක් ඇත්්ද? ඒ හැම දෙයක්ම සැරි සරන්න වටින ඒවා නෙමෙයි. හොඳයි කියලා ගන්න එකක් රෝද ගහන්න රවුන් ගහන්න එකක් ඒ අතරේ නැහ. හොඳයි කියලා සැරි සරන්න එකක් නෑහ. මෙන්න මේක දැක්කට පස්සේ කියනවා සෝවාන් පුද්ගලයාගේ දහම් අදහස අවබෝධය අදහස ඕකයි. ඔය අදහස යම් විදිහෙන්
그날 그는 봅니다. 'yaṃ kiñci samudayadhammaṃ sabbaṃ taṃ nirodhadhammaṃ.' 이 세상에서 생겨나는 dhamma가 무엇이든 그 모든 것이 떠돌 만한 것이 아닙니다. 좋다고 잡을 것, 바퀴처럼 돌고 돌 것이 그 가운데 없습니다. 좋다고 떠돌 것이 없습니다. 이것을 본 뒤에, sotāpanna의 dharma 생각, 깨달음의 생각이 이것이라고 합니다.
අවබෝධය අදහස ඕකයි. ඔය අදහස යම් විදිහෙන් ආවනම් යම් කෙනෙකුට එයාට කියනවා මේ ලෝකේ බලාපොරොත්තු අත්රලා බැඳීමට හිත තිබ්බේ නැති කෙනෙක් කුලන්. එයා නිවනට හිත තිබ්බො. එයා දන්නවා මොකක්ද ශාන්ත? මේවා අත්හැරිලා මේ වැඩක් නැති දුක් දෙන දේ අත්හැර නොවැලීමදී
그 생각이 어떻게든 누군가에게 왔다면, 그를 두고 이 세상의 바람을 놓고 묶임에 마음을 두지 않는 이라고 합니다. 그는 nibbāna에 마음을 두었습니다. 그는 무엇이 고요인지 압니다. 이것들을 놓고, 쓸모없이 dukkha를 주는 것을 놓고 들러붙지 않고,
කෙළවර කළා නම් එතන දුකක් නැති තැන එතන දුකක් නැ. එහෙනම් එහෙම තැනක් ලෝකේ ලෞකිකත්වය පනවන්න දේකුත්. රූප තුළ, වේදනා තුළ, සංඥා තුළ, සංඛාර තුළ, විඤ්ඤාණ තුළ පනවන්න එකක් නැත්නම්. ඒවාය අත්හැරීමෙන් නොල්මින් මිදීමෙන්ම ලබන්නා වූ ශාන්තයනම් මේ ශාන්තිය වෙන්නේ. වෙන ශාන්තියක් නැත්නම් අන්න ඒක අවබෝධ කරපු ධර්යාහා නිවන දැක්කා.
끝냈다면 거기가 dukkha 없는 곳, 거기에는 dukkha가 없습니다. 그렇다면 그런 곳을 세상에서 세속으로 내세울 것이 없습니다. rūpa 안에, vedanā 안에, saññā 안에, saṅkhāra 안에, viññāṇa 안에 내세울 것이 없다면, 그것들을 놓고 들러붙지 않고 벗어남으로 얻는 고요가 바로 이 고요입니다. 다른 고요가 없다면, 그것을 깨달은 이는 nibbāna를 보았습니다.
නිරෝධයක් දැක්කා. දුකක් දැක්කා, දුකට හේතුවක් දැක්කා, නිරෝධයක් දැක්කා, මාර්ගයක් දැක්කා පූර්ණ කරගත්තා ඒකාන්තයෙන් සෝතාපන්නයෙක් එහෙම නැත්නම් ගින් එහා. මේ ඔය ටික තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඉතින් මේක කාගෙන් වත් අහලා මම සෝතාපන්නද කියලා එහෙම නිගමනය කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි කාටවත් ධර්මය තුළින් තමන්තෙට එන්න ඕනේ.
nirodha를 보았습니다. dukkha를 보았고, dukkha의 까닭을 보았고, nirodha를 보았고, magga를 보았고, 온전히 이루었습니다. 틀림없이 sotāpanna이거나 그 너머입니다. 이것을 알아들어야 합니다. 그러니 누구에게 물어서 '나는 sotāpanna인가' 하고 판단할 수 있는 것이 아닙니다. 누구든 dharma를 통해 스스로에게 와야 합니다.
ඉතින් ඔය ප්රශ්න ටිකට ඔය ආකාරයෙන් උත්තර ගන්න ඕනේ.
그러니 그런 질문들에는 그런 방식으로 답을 얻어야 합니다.
[උගුර කෑරීම]
(헛기침)
පච්චං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤෝ කියන ගුණයේදීට් දකින්නේ. ඔය හැම එහේකතින්ම මේ ප්රත්යය යම් තැනකින් ඒ තැනම අපිට වේදිතබ්බ වෙනවා කියන්නේ විද්යාවෙන් ට අනුව තැබුවා වෙනවා. ඥානවන්තව විද්යාුකූලව දැක්කහම මෙන්න මේ ඵලය මෙන්න මේ හේතුව උඩයි හටගන්නේ. මේකයි මේකේ විද්යාව. මෙයෙන්න මේ ඵලය හටගන්නේ මෙන්න මේ විද්යානුකූලවයි. විද්යාවට අනුකූලව පේනවා මෙන්න මේ අවිද්යා සහගත වැඩපිළිලින් මේ ඵලය හටගන්නේ. ඔන්න ඕක දැක්කන්න නම්. එයා පච්චා වේිතබ්බූ විඤ්ඤ ගුණයට ඇතුලත් වෙලා.
'paccattaṃ veditabbo viññūhi'라는 guṇa에서 봅니다. 그 모든 것에서 이 paccaya가 어디에서 오든 바로 그 자리에서 우리에게 veditabba가 된다는 것은 vijjā에 맞게 놓인다는 것입니다. 슬기롭게 vijjā에 맞게 보면, 이 열매는 이 까닭 위에서 생겨난다, 이것이 이것의 vijjā다, 이 열매는 이 vijjā에 맞게 생겨난다고 보입니다. vijjā에 맞게, 이 avijjā 섞인 방식으로 이 열매가 생겨난다는 것이 보입니다. 그것을 보았다면 그는 paccattaṃ veditabbo viññūhi guṇa에 들어간 것입니다.
තමා විසින්ම ප්රත්යක්ෂ කළ යුතුයි කිවට තේරෙන්නේ නැහ. ඒකම තමයි වෙන්නේ. හැබැයි විග්රහ වෙලා එනකොට වෙන අදහසක් ඔවාගේ පෙවුනට. ඔය තමා විසින්ම ප්රත්යක්ෂ කළේ අදහසම තමයි ඕකේ ආවේ.
'스스로 몸소 알아야 한다'고만 해서는 알아들어지지 않습니다. 결국 일어나는 것은 그것입니다. 하지만 풀려 나올 때 그 안에 다른 뜻이 있는 듯 보여도, 결국 그 안에 온 것은 바로 그 '스스로 몸소 안다'는 뜻입니다.
දැන් එහි පස්ග කියන ඒව බලව කියලා හිටන් කියන එකක් ගැන කියනවා. ඒව බලව කියලා යම් කෙනෙකුට නිවන පෙන්නන්න පුළුවන් නම් බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔකොටම පෙන්නනවනේ. ඔක්කොම නිවන් දක්වනේ. එහෙම පෙන්නන්න එකක් තියෙනවානම් එහෙම පෙන්නන්න පුළුවන්ද?
이제 ehipassiko를 '와서 보라'고 말한다고들 합니다. '와서 보라' 하며 누군가에게 nibbāna를 보여 줄 수 있다면 부처님께서 모두에게 보여 주셨을 것 아닙니까. 모두에게 nibbāna를 보게 하셨을 것입니다. 그렇게 보여 줄 것이 있다면요. 그렇게 보여 줄 수 있습니까?
එහෙනම් ප්රඥාවන්තායන් ධම්මෝ නායන් ධම්ම දුප් පඤඤ්ඤාසය කියන්න ඕනේ නැහැනේ. ඇයි ඒ බලව කියන්න පුළුවන් නම් ඕන මෝඩියුර මෙන්න බලපන් පුළුවන්ද පෙන්නන්න? ඉතින් ඒක තමයි කියන්නේ ඒ වගේ අදහස් වල අපිට ගැඹුරු අදහස එන්නේ නැ. ඒ වගේ කෙටියෙන් ඔය විග්රහ කරන්න ගියාම. ඒකයි.
그렇다면 'paññavantassāyaṃ dhammo, nāyaṃ dhammo duppaññassa'라고 할 필요가 없지 않습니까. 와서 보라고 할 수 있다면 아무 어리석은 이에게나 '자, 보라' 하면 되니까요. 보여 줄 수 있습니까? 그래서 그렇게 짧게 풀이하려 하면 그런 뜻들에서 우리에게 깊은 뜻이 오지 않는다는 것입니다. 그것입니다.
ඒ ඒ තැනම ප්රත්යක්ෂ කරන්න ඕනේ. එහි පස්සීකර වෙන්න ඕනේ. ඒ ඒ තැනම ප්රත්යක්ෂ කරන්නේ ශික්ෂණය වෙන්න ඕනේ. මේක පපදු දෙයක්. මේක රාග එකයි. මේක රාග සහගතයි. මේ ඇසුර කරන්න ගියවොත් රාගයට වැටෙනවා. රාගයට වැටෙනොත් විනාශයට පත් වෙනවා. එහෙනම් විනාශකාරී දහමක් ලෝක දහමක් මිසා ලෝකේ විනාශරී දහමක් මිසා. සැනසුම් දහමක් නෙමෙයි. එහෙනම් මම ඒ දකින ලස්සන දේ, සුන්දර දේ කියා දැක්ක මොහොතෙමු. මට ඔය ආකාරයෙන් දැකලා ශික්ෂණය වෙන්න පුළුවන් මානසිකත්වයක් උදා වුනානම් ප්රඥාවෙන්. අන්න එහි පස්සේ ඒකයි.
바로 그 자리에서 몸소 알아야 합니다. ehipassika가 되어야 합니다. 바로 그 자리에서 몸소 아는 것은 길들여지는 것이어야 합니다. 이것은 낮은 것이다. 이것은 rāga다. 이것은 rāga 섞인 것이다. 이것을 가까이하면 rāga에 빠진다. rāga에 빠지면 망가진다. 그렇다면 이것은 망가뜨리는 dhamma, 세상의 dhamma, 세상을 망가뜨리는 dhamma일 뿐 평안의 dhamma가 아니다. 그렇다면 내가 그 고운 것, 아름다운 것을 본 그 순간, 그렇게 보고 길들여질 수 있는 마음가짐이 paññā로 일어났다면, 그것이 ehipassika입니다.
ඒක කවුරුවත් දෙන එකක් නෙමෙයි. අපි ළඟම තියෙන එකක්. අපි අපිරිසුම ගොඩනගා ගත යුත්තත් එයා. මේ රාග සහගතයි, මේක ද්වේශ සහගතයි, මේක මොහොත සහගතයි. මේ රායක ක්රියාවලියක්, මේ ද්වේශ ක්රියාවලියක්, මේ මෝහ ක්රියාවලියක් මේ රාග සහගත කතාවක්, එබඳු ක්රියාවක් එබඳු දෙයක් ආදී වශයෙන් මෙහෙම දැක්ක නම් ඒ දකිනකොටම අපිට මතක් වෙන්න ඕනේ අරමුණු කරනකොටම ඒතනම අපි දකින්න ඕනේ. මේකෙන් සිද්ධ වෙන්නේ මෙන්න මේ අවැඩ. දැකලා මේකේ ශික්ෂණය වෙන්න ඕනේ. මේක ඉවත් විය යුත්තා. අන්න ඒ මානසිකත්වය ගොඩනැගුණ දාට කියනවා එහි පක්ෂික ගත්තට ඇතුල් වුණා. එහි භක්තිය ගුණයට පත්වුණා.
그것은 누가 주는 것이 아닙니다. 우리 곁에 있는 것입니다. 우리가 쌓아 올려야 하는 것도 그것입니다. 이것은 rāga 섞인 것, 이것은 dosa 섞인 것, 이것은 moha 섞인 것, 이것은 rāga의 작용, 이것은 dosa의 작용, 이것은 moha의 작용, 이것은 rāga 섞인 말, 그런 행동, 그런 것 하는 식으로 이렇게 보았다면, 보는 그때 바로 떠올라야 하고, 대상으로 삼는 그때 바로 거기서 보아야 합니다. 이것에서 생기는 것은 이런 해로움이라고요. 보고 이것에 길들여져야 합니다. 이것은 떨쳐야 할 것이다. 그런 마음가짐이 쌓인 날, ehipassika 안으로 들어갔다고, ehipassika guṇa에 이르렀다고 합니다.
ඉතින් ඒ එව බලගත යුතු කිව්වට මේක හරියන්නේ නැහ. ඔව් ඒකයි.
그러니 '와서 보아야 한다'고만 해서는 맞지 않습니다. 네, 그렇습니다.
තම තමන් දැනගත්තොත් කියන එක සම්බන්ධ වෙනවා ඔව් ඒක හරි. තම තමන්ගේ නැන පමය තම. හැබැයි තම තමා නැන පමණ දැනගන්න දැනගන්න නැ වැඩෙනවා. ඒ පමණින් සීමා වෙලා තියෙන්නේ.
'각자 알아야 한다'는 것과 이어지지요. 네, 맞습니다. 각자 자기 슬기만큼입니다. 하지만 각자 슬기만큼 알고 또 알면 슬기가 자랍니다. 그런데 그만큼으로 한정되어 있다고들 여깁니다.
දැන් හුගිනවට එකත් මතයක් එනවා. තමගේ මට්ටමටනේ මම දැනගන්නේ. කියා. එහෙනම් ඒ මට්ටම හිතා ඉන්නවා ඒ මට්ටම එහෙමමයි කියලා. නෑ උපතේ පටන් මැරෙන එකන් ඥාන මට්ටම එකක් නෙමෙයි. ඒ ඥාන මට්ටම අනුකූලව කටයුතු කරන්න දිනන් දින වැඩෙන එකක්. යවද ඥාන මත්තාය පතිස්සති මත්තය මෙසේ කරන ඥානය මුදුන් පත් වෙනවා සතිය මුදුන් පත්වෙනවා.
많은 이에게 이런 생각이 옵니다. '나는 내 수준만큼 안다.' 그래서 그 수준이 그대로라고 여깁니다. 아닙니다. 태어나서 죽을 때까지 슬기 수준이 하나인 것이 아닙니다. 그 슬기 수준에 맞게 해 나가면 날마다 자라는 것입니다. 'yāvadeva ñāṇamattāya paṭissatimattāya', 그렇게 하면 ñāṇa가 꼭대기에 이르고 sati가 꼭대기에 이릅니다.
අනිසිතෝච විහරති ලෝකේ ආශ්රය කිරීමේ නිසිරයෙන් තොරව වාසය කරනවා. නතකින් ලෝකයේ උපාධිය මේ ලෝකේ ආත්ම අධිසෙන් අල්ලන්නේ නෑහැ කිසි තැනක දෙයක්. දැන් මේ විදිහට මේ වඩනකොට අන්න ඥාන මත්තය ඥානය මස්තකක් ප්රාප්ත වෙනවා. මුදුන් පත් වෙනවා. එහෙනම් මේ ඥානය වැඩෙන එකක් තම පමණ කිව්වද පමණ සීමා කරන්න බැ.
'anissito ca viharati, na ca kiñci loke upādiyati', 세상에 기대지 않고 머물며 세상의 어떤 것도 attā로 붙잡지 않습니다. 이렇게 닦아 가면 ñāṇa가 꼭대기에 이릅니다. 그렇다면 이 ñāṇa는 자라는 것이니, 자기 만큼이라 해도 그 만큼을 한정할 수 없습니다.
නැ පමණින් දැනගත යුතු කිව්වහම මේක ඒකේ ඒක එක අදහසක් එනවා. මට උපතේ පටන් ගෙන තියෙන්නේ ඥාන මට්ටම මෙච්චරනේ. ඒ විදිහ මම දැන ඒක ඉවරයක් වෙන එකක් වෙනවා. ඊට පස්සේ එයා සීමාවට පත් වෙනවා මට පුළුවන් මට මම දැනගත්තේ මට ඔයට වඩා බැහැ. අධෛර්ය වෙනවා. එහෙම එකක් නෙමෙයි මේ. දැනගැනීම දැනගන්න දැනගන්න වැඩි වෙනවා. නැන වැඩෙ වෙන දැනීම වැඩි වෙනවා. මේක දිගටම අරිහත් වෙන්න එකයි යනවා. එහෙම ක්රමයක් තියෙන්නේ.
'슬기만큼 알아야 한다'고 하면 이런 생각이 하나 옵니다. 내가 태어날 때부터 지닌 슬기 수준이 이만큼이다, 그만큼 알면 그것으로 끝이다. 그 뒤로 그는 한계에 갇힙니다. '나는 할 수 있는 만큼 알았다, 더는 못 한다' 하고 기가 꺾입니다. 그런 것이 아닙니다. 알고 또 알면 앎이 늘어납니다. 슬기가 자라 앎이 늘어납니다. 이것은 arahant가 될 때까지 쭉 갑니다. 그런 방식이 있습니다.
ඉතින් හොඳින් විග්රහ කරම දැනගන්න ඕනේ.
그러니 잘 풀어서 알아야 합니다.
දැන් සෑම බුදුවරණන් වහන්සේලාම කියනට පෙන්නවා ඒ පෙර ලකුණු පිහිටීම. දැන් උන්වහන්සේලාට ඒ පිහිටන පෙරල ලකුණු පහළ වෙනවා.
모든 붓다들께는 앞선 표시가 나타난다고들 보여 줍니다. 그분들께 그 앞선 표시가 나타납니다.
පොින් පතින් දැනගන්න දැනුම මේ එච්චර අපිද පොතින් පතින් දැනගන්න දැනුම දැනුමට මූලික ආධාරයක් කරගන්න පුළුවන්. මොකද දැනගැනීමට ගෝචර වෙන සියල්ල විග්රහ කරන්න පොත් ලියන්න බැහ. ඒ කියන්නේ එක කාරණයක් ලියන්න ඔය මහා පොතක් කිව්වත් ඒ පොඩි කාරණයක් පිළිබඳව විග්රහ කරලා ඉවර කරන්න බැහැ. අනි කන්නේ විග්රහ ඥානය කියන එක අපි තුළ අපි ගොඩනාගා ගත යුතුක. අපි හිතන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. මේ බුදු දහම කියන්නේ පොතෙන් කටපාටම් කරන්නේ මතක තියාගන්න පුරුදු වෙන එකක් නෙමෙයි. හිතලා හිතන්න නුවණකාරව හිතන්න පුරුදු කරන එකක්. හිතේ ශක්තිය වර්ධනය වෙනවා. විග්රහ කර ගැනීමේ ශක්තිය වර්ධනය වෙනවා මේ වැඩේ කරන්න. අන්න ඒක තමයි නියම විදර්ශනාව.
책에서 얻는 앎은, 책에서 얻는 앎은 앎의 바탕 도움으로 삼을 수 있습니다. 왜냐하면 앎에 드러나는 모든 것을 풀어 낼 책은 쓸 수 없기 때문입니다. 한 가지를 쓰려고 큰 책을 써도 그 작은 것 하나를 다 풀어 낼 수 없습니다. 그래서 풀어 내는 슬기를 우리 안에서 우리가 쌓아야 합니다. 생각하는 데 익숙해져야 합니다. 이 붓다의 가르침은 책을 외워 기억하는 데 익숙해지는 것이 아닙니다. 슬기롭게 생각하도록 익히는 것입니다. 이 일을 하면서 마음의 힘이 자라고 풀어 내는 힘이 자랍니다. 그것이 참된 vipassanā입니다.
ටිකක් විග්රහ කරන්න ප්රගුණ වෙනකොට තව තවත් ඊට වඩා විග්රහ කරගන්න මනසට දැනෙන්න පටන් ගන්නවා. දැන් කවුරුවක් කියා දෙන්න ඕනේ නැහ ඊට පස්සේ විග්රහ කරන්න. අනිකව ආධාර වෙනවා. ඒ විග්රහ කරන ක්රම රටාවල් දැනගත්තහම ඉතින් එතකොට මේ ක්රම පොතෙත් නැහ. නමුත් බොරුවොත් නෙමෙයි. මේ ක්රමානුකූලව ක්රම සටහාට මේ විග්රහ වෙන්නේ. අන්න තමුත් එහෙම එක කියන එක පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ විග්රහ කරන්න පටන් ගත්තහම තමන්ටත් විග්රහ ඥානය වැඩෙනවා. මෙන්න මේක තමයි විදර්ශනාත්මක වැටෙන නුවණ. එහෙම වර්ධනය වෙලා ගියාම ඒ අවස්ථාවේදී යථාබෝධය ලැබින්න අවස්ථා එනවා. අසාරත්වය වැටහෙනවා ඥානයට වැටහෙන්න වැටහෙන්න. අන්න ඒක තමයි කිව්වේ
조금 풀어 내는 데 익숙해지면 그보다 더 풀어 내는 것이 마음에 느껴지기 시작합니다. 그 뒤로는 누가 풀이를 가르쳐 줄 필요가 없습니다. 서로가 도움이 됩니다. 그 풀이하는 방식들을 알면, 그 방식은 책에도 없지만 거짓도 아닙니다. 차례에 맞는 방식대로 풀립니다. 그렇게 조금씩 풀기 시작하면 자기에게도 풀어 내는 슬기가 자랍니다. 이것이 vipassanā로 떨어지는 슬기입니다. 그렇게 자라 가면 그때 있는 그대로 깨달을 기회가 옵니다. 슬기에 드러나고 또 드러날수록 알맹이 없음이 드러납니다.
වැටහෙන්න වැටහෙන්න. අන්න ඒක තමයි කිව්වේ අර අනිත්යිතෝච විහරති නතකින් ලෝකයේ උපාධියට කියලා. ලෝකේ ආත්මාදිපසයෙන් ගන්නේ නැහ කිව්වේ ඒකයි. ඉතින් ඕක අර දැන් පොතේ තියෙන වාක්ය හට පාරටනේ කොච්චර කිව්වත් ඕක කිව්ව එක තේරෙන්නේ නැහ. ඒක විග්රහ කරලා පුරුදු වෙලා තියෙනව තමයි විග්රහ කරලා ගන්න පුළුවන්. නමුත් අද හුඟාදුර මේ
그것이 'anissito ca viharati, na ca kiñci loke upādiyati'라고 하신 것입니다. 세상을 attā로 붙잡지 않는다고 하신 것이 그것입니다. 그런데 책에 있는 글귀를 아무리 외워 말해도 그 말은 알아들어지지 않습니다. 풀이하는 데 익숙해져 있어야 풀어 낼 수 있습니다.
ගන්න පුළුවන්. නමුත් අද හුඟාදුර මේ විග්රහ කරන්න ඉඩ දෙන්නේ නැහැ. මිනිස්සු රවටලා හිර කරලා තියෙන්නේ. ඔව් හිර හේතුව පණ්ඩිතයන්ගේ පණ්ඩිත වාදයට පහර වදිනවා. ඒගොල්ලෝ අපි තමයි දැනුම ඇත්තො අපි තමයි මේවා ඉගෙන ගත්තේ මෙච්චර මහන්සිල්ලා අපි ඉගෙන ගත්තේ රෑ දාවල් දෙකේ දඟලලා උඹලා කවුද අපි කවුද අපි කියන එකේ උඹලා අහගන්න මිසා උඹලා අහලා පල්ලා උඹලා කවුද දේශපයද මෙන්න මෙහෙම එක්තරා පණ්ඩිත මානයකට මත් වෙන කොටසක් බවට පත් වෙනවා ඉගෙනගැනීමට ගියාය. ඊට පස්සේ ඒගොල්ලෝ ඉන්නවා ඒකෙන් මත් වෙලා. ඒගොල්ලෝ කැමති නෑහ ඉගැනීමෙන් එහාට මිනිහා නැගෙනවට
그러나 오늘날 많은 곳에서 이렇게 풀이할 틈을 주지 않습니다. 사람들을 속여 가두어 놓았습니다. 네, 가두는 까닭은 학자들의 학자 논리에 타격이 되기 때문입니다. 그들은 '우리가 앎이 있는 자들이다, 우리가 이것들을 배웠다, 이만큼 애써 밤낮으로 몸부림쳐 배웠다, 너희가 누구냐, 우리가 말하는 것을 너희는 들을 뿐이다, 너희가 무슨 설법자냐' 합니다. 배우러 간 이들이 이렇게 학자의 자만에 취한 무리가 됩니다. 그 뒤로 그들은 그것에 취해 있습니다. 그들은 사람이 배움 너머로 오르는 것을 좋아하지 않습니다.
විග්රහ ඥානයට ආවොත් ඔහොම නෙමෙයි ඊට වට යනවා. දැන් එක ගාථාවක පද්ධ දෙකකක් පාඩම් කරගන්න හය මාසයක් බැරුවට චුල්ල පන්තක හාමුදුරුවෝ ඵලය ලැබුවා විතරයි. ගාථා 500කින් අනුමෝදනාව බණ දේශනා කළා. කොහොමද කළේ? කවුද කියන්නේ මේ? දැන් උදේවරුවේ බැරුවොත් සිති සිවුරුලා ඵලයන් කියා එහෙනම් මහා පන්තක හාමුදුරුවෝ පන්සලනු දොට දාලා දොරවහල් යන්න ඇන්න ගියේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ ටර දවල් දාන්නට ඉස්සෙල්ලා තව පැයලා තිබුනේ. ඔය වෙලාවේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නපු එක්තරා උපක්රම සීලය සම්ප්රයෝගයෙන් ක්රමානුකූලූපේ ගෙනහලා හිදි කෑල්ලක් මවලා දීලා ඔය විදිහට රජනා රජනා කියලා මේක පිහිදාන්න කියලා ඉතින් ආදි වශයෙන් කිව්ව මූලම්භයක් දීලා එයාගේ ගති ලස්සනට අනුකූලව ආසේ අනුසය ඥානයන් දැකලා එහෙම දුන්න ක්රමයත් වලින් අරිහත්යට පත්වුණා.
풀어 내는 슬기에 이르면 그렇지 않고 그 너머로 갑니다. 게송 한 수의 두 구절을 외우는 데 여섯 달이 걸려도 못 했던 Cūḷapanthaka 스님은 열매를 얻자마자 게송 오백 수로 감사의 설법을 하셨습니다. 어떻게 하셨습니까? 누가 가르쳤습니까? 오늘 아침까지 못 외우면 가사를 벗으라며 형 Mahāpanthaka 스님이 절 문 밖으로 내보냈습니다. 부처님의 점심 dāna까지 한 시간쯤 남은 때였습니다. 그때 부처님께서 한 가지 방편으로 깨끗한 천 조각을 지어 주시며 'rajoharaṇaṃ, rajoharaṇaṃ' 하며 이것을 문지르라고 하시는 식으로 바탕을 주셨고, 그의 성향에 맞게 āsayānusaya ñāṇa로 보시고 그렇게 주신 방법으로 그는 arahant에 이르렀습니다.
ඊට පස්සේ මනෝමීතියෙන් නොයෙක් දේවල් කරනවා දැන්. කවුද කියා දුන්නේ මනෝමතිය වරන්න. දැන් අපෙන් අහනවා භාවනා කරන්න ගියාහම අභිඥා ලබන්නේ කොහොමද? ඉරදි ලබන්නේ කොහොමද? දැන් අපින් අහනවද? මේ කාලේ. එකක් නෑහ. අහලා මතක තියාගන්න හදනවා ඉරිදි බල ලබන හැටි කොරන හැටි. දැන් උන්වහන්සේ ගියාට පස්සේ ඉරධුවෙන් වැඩ කරන හැටි කියා දුන්නේ කවුරු කවුරුත් කියා දීපු කෙනෙක් නැහැ. උන්වහන්සේ හොයන්න න තව නම9යක් මවලා. න් 10ක් ඉන්නවා චුල පන්තක හාමුදුරුවෝ. පෙළක් අය සිවුරු හෝදනවා. පෙළක් අය කය සිවුරු පඬුක පෝවනවා. පෙලක් අය අතු ගානවා. පෙළක් අය කතාව සාකච්ඡා කරනවා. මේ අමුතුම ජාතියේ ලෝකයක් දැන් මේ ක්රියාත්මකයි මෙතන දැන් ඕවා කොරෝනා හැටි කවුද ඉගැන්ලා දුන්නේ?
그 뒤로 manomaya iddhi로 여러 일을 합니다. 누가 manomaya iddhi를 쓰는 법을 가르쳤습니까? 요즘 사람들은 묻습니다, bhāvanā를 하면 abhiññā를 어떻게 얻습니까? iddhi를 어떻게 얻습니까? 이 시대에 그렇게 묻지만 얻은 이는 하나도 없습니다. 묻고 기억해 두려고만 합니다, iddhi 힘을 얻는 법, 쓰는 법을요. 그런데 그분이 그렇게 된 뒤 iddhi로 일하는 법을 누가 가르쳤습니까? 가르쳐 준 이는 아무도 없습니다. 그분을 찾으러 가니 아홉 분을 더 지어 내어 Cūḷapanthaka 스님이 열 분 계셨습니다. 어떤 분들은 가사를 빨고, 어떤 분들은 가사를 물들이고, 어떤 분들은 마당을 쓸고, 어떤 분들은 이야기를 나눕니다. 아주 별난 세상이 여기서 벌어지고 있습니다. 이런 것을 하는 법을 누가 가르쳤습니까?
ඒක තමයි ඒ නුවණට ඕවා තියෙනවා. ඒ නුවනට අසු වෙනවා. ඒ නුවනට ගෝචර දේවල්. ඒවා කල්තියා ඉගෙනගන්න ඕන දේවල් නෙමෙයි. අවිඥාල් ලබලා කොරණ හැටි ඉගෙනගඉන්න ඕනේ නැහැ. දැන් බලන්න අර පුංචි හාමුදුරුවෝ නමක්. බොහොම පොඩි හාමුදුරුවෝ. දැන් ඉතින් මේ හාමුදුරුවෝ මේ මොකද කරන්නේ මේ අර මේ අනි අනිත් ලොකු ලොකු හාමුදුරුවෝ මේ හුරතල පුංචි මේ පොඩි ලබනිටි පොඩි එකා කියලා. කනෙන් අල්ලකුවහම කන රතු වෙනවා. නාහෙන් ඇලුව නාය රතු වෙනවා. ඒ තරම් හොඳ හැඩ වැඩ මේ සුදු පුංචි හාමුදුරුවෝ
그것이 그 슬기에 있는 것입니다. 그 슬기에 걸리는 것, 그 슬기에 드러나는 것들입니다. 미리 배워야 하는 것이 아닙니다. abhiññā를 얻어 쓰는 법을 배울 필요가 없습니다. 이제 저 어린 스님 한 분을 보십시오. 아주 어린 스님입니다. 이 스님에게 다른 큰 스님들이 '귀여운 꼬마야' 하며 귀를 잡으면 귀가 빨개지고, 코를 잡으면 코가 빨개집니다. 그만큼 곱고 하얀 어린 스님입니다.
කෙනෙක්. ඇඟේ තියෙන මට සිලු ගම නිසා නාහ පොඩි කොලා තියෙනවා රෙනවා. ඉතින් අනේ මේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පොඩි කොලා තියෙනවා රෙනවා. ඉතින් අනේ මේ පුංචි නාහේ කියලා ඉම්රි කරලා බලනකොට හිනාහ වෙනවා ඔක්කොම එක. කනෙන් අල්ලා අපටි කරපහමහ කන සතු වෙනවා. ඉතින් ඕක අනික අයහ ඉනහා වෙනවා. ඉතින් කිරිබොලට හිතෙන්නේ නැද්ද අමගේ උකුල නෙම ඉන්න උදින්න හිතෙන්නේ නැද්ද? ඇයි මෙහෙ ඉන්නට පහළ වුනේ නැද්ද? ඕයේ කතා තමයි අහන්නේ මේ පොඩී ළමයකින් අහන ප්රශ්න
'아이고, 이 작은 코' 하며 쓰다듬어 보면 모두 웃습니다. 귀를 잡아 당기면 귀가 빨개집니다. 그러면 다른 이들이 웃습니다. '젖 생각 안 나니? 엄마 품에 있고 싶지 않니? 왜 여기 오고 싶었니?' 이런 이야기, 어린아이에게 묻는 질문을 합니다.
දැන් මේ අවස්ථාවේදී මොකද කරන්නේ? බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නවා මෙතන ඉන්න අයගෙන් කාටද පුළුවන් අනෝතප්ත වලට ගිහිල්ලා මට වතුර කලයක් ගැන දෙන්නවා. ඉතින් ඔක්කොම එකම මොනවා අපිට කරන්න පුළුවන් එකම එකක් පැත්තකට ගියේ. තුන් වතාවක් අහනකොට මොකද කරන්නේ? කවුරුවත් උත්තර දෙන්නේ නැහැ. අර පුංචි හාමුදුරුව කියන ස්වාමීනි කවුරුවක් නැත්නම් මෙනත් දෙන්න. අරගොල්ලෝ ඔක්කොම පුදුම වෙලා බලනවා මේ පුංචි හාමුදුරුව දිහා එතකොට
이때 어떻게 됩니까? 부처님께서 '여기 있는 이들 가운데 누가 Anotatta 못에 가서 내게 물 한 동이를 가져오겠느냐' 하셨습니다. 모두가 '우리가 무엇을 할 수 있나' 하며 옆으로 비켰습니다. 세 번 물으셔도 아무도 답하지 않습니다. 그 어린 스님이 '스승님, 아무도 없다면 제가 가져오겠습니다' 했습니다. 그들은 모두 놀라 그 어린 스님을 바라봅니다.
හොඳයි එහෙනම් ගෙනක් දෙන්න කිව්වහම කලයක් හරින්න අනික් අයට පෙන්නකාශය නගිලා ආකාශයෙම ගිහිල්ලා යනකොට නාග නාග කියන්නේ දිව්ය නාග කොට්ඨාසයට අතින් කොටසක් ඉන්නවා. ඒ අගේ නාග නාගයෙන් රැස් වීමක්. ඒගොල්ලන්ගේ දැක අනවතප්තවලට අධිපති මහා නාගයක ඉන්නවා එයාත් ඒ ජාතියෙන අය එයා විදිහට මොකද කරන්නේ අර රැස්වීම ඉන්නකොට උඩ බලනකොට යනවා පොඩි එකේ කලයක් අරගෙන මේ පොඩි එකාගේ තරම දැනගෙන මගේ තරම දැනෙනගේ ඉහට උඩී යන්නේ. ඔය යන්නේ ගිහිලා වතුර අරන් ඉන්නේ. දෙන්නාද හොඳ වතුරක් කියලා මොහොතකින් අර වෙස අතුරු දහන් කරලා නෛ වෙසින් ගිහිලලා නම් මහා නාගෙසක් මාවාගෙන අර මුළු විලම වහගත්තා. වහගෙන පෙනින් වහගෙන හිටන් ඉන්නවා හදයක් නැත් දවතුර ගන්න විදිහක් නැ.
'좋다, 그럼 가져오너라' 하시자 동이를 들고 다른 이들이 보는 앞에서 하늘로 올라 하늘길로 갑니다. nāga라 하면 deva nāga 무리의 한 갈래가 있습니다. 거기서 nāga들의 모임이 있었습니다. Anotatta를 다스리는 큰 nāga가 있는데 그도 그런 부류입니다. 모임 중에 위를 보니 꼬마가 동이를 들고 갑니다. '이 꼬마가 제 분수와 내 분수를 알면서 내 머리 위로 날아가는구나. 물을 뜨러 가는구나, 좋은 물을 줄 줄 아나' 하고, 순식간에 제 모습을 감추고 다른 모습으로 가서 큰 nāga를 지어 그 온 못을 덮었습니다. 펼친 목으로 덮고 있어 물 한 방울 뜰 길이 없습니다.
ඉතින් ඒ වාරට මොකද කරන්නේ අර පුංචය හාමුදුරුවෝ අහනවා. මට වතුර කලයක් දෙන්නවා. දෙන්නේ නෑ. පුළුවන් නම් ගන්න පුළුවන් නම් ගන්න කියන්න පුළුවන් නම් ගන්න පුළුවන් නම් ගන්න කියන්න. පුළුවන් නම් ගන්න. තුන් වතාව ප්රතිඥා ගන්න. මොහොතකින් අර පුංචි හාමුදුරුවන්ගේ වෙසක් කරලා මහා බ්රහ්මයෙක්ගේ වෙසක් මවාගත්තා. වෙසක් පය මහාපට ඇැඟිලා තියා තලනකොට අර නාගයක් මිරිගිලා ඇතුලට ගිලා වතුර උඩට ආවා. වතුර කලේ ගත්තා ඉන්න ආවා. දැන් නාගයාට හරිම ලැජ්ජයි.
그때 어린 스님이 묻습니다. '제게 물 한 동이를 주시겠습니까?' '주지 않는다. 할 수 있으면 가져가라.' '할 수 있으면 가져가라고 말씀하십시오.' '할 수 있으면 가져가라.' 세 번 다짐을 받고, 순식간에 그 어린 스님의 모습을 바꾸어 큰 brahma의 모습을 지었습니다. 그 모습으로 발을 큰 nāga 위에 대고 누르니 nāga가 짓눌려 안으로 가라앉고 물이 위로 올라왔습니다. 물 동이를 채워 돌아왔습니다. 이제 nāga는 몹시 부끄럽습니다.
මගේ තරම පෙන්නන්න ගිහිල්ලා මේ පොඩි චූඩි හාමුදුරුවන්ට මම මෙල්ල වෙච්ච තරම මගේ තත්ත්වය මොකක්ද මට දැන් එන අපහාදය මොකක්ද කියලා. ඉතින් වේගයෙන්ම බුදුරජාණන් වහන්සේලාට ගියා කියලා කියනවා. ඒක කාරණය කියන්නේ. දැන් මෙතන්දි අපි කතාවක් දීර්ඝ කතාවක්. දැන් මේකේ දැන් අපි යන්නේ ඕක නෙමෙයි. අර හත් අවුරුදු හාමුදුරුවන්ට අවිඥා බලයෙන් නයි දමනය කරන හැටි කවුද කියා දුන්නේ? වතුර ගෙන්න අනවත බිල තියෙෙන තන්නේ කවුද එක්ක ගියේ? ඒවා කවුද පෙන්නන්නේ?
'내 위세를 보이려다 이 작은 꼬마 스님에게 내가 길들여진 꼴이라니, 내 처지가 무엇이며 내게 올 망신이 무엇이냐' 하고, 서둘러 부처님께 갔다고 합니다. 그것이 그 이야기입니다. 이것은 긴 이야기입니다. 우리가 가려는 곳은 그것이 아닙니다. 그 일곱 살 스님에게 abhiññā 힘으로 nāga를 길들이는 법을 누가 가르쳤습니까? 물을 뜨러 Anotatta 못이 있는 곳에 누가 데려갔습니까? 그것들을 누가 보여 줍니까?
දැන් බලන්න අන්න ඒකයි කියන්නේ ඒ ඥානයට ගෝචරලා එතන්ට ආපුවහම ඒ ඥාන මට්ටමට දකින දේවල් අනිත් මිනිසුට අවුරුදු ගානක් ඉගෙන ගොඩ ගහගන්න බැ. ඒ මොහොතක ඥාන මාතෘයකට වැටහෙන හරියි. දැන් ඥානය මුදුන්පත් වෙනවා, සතිය මුදුන්පත් වෙනවා කියන්නේ ඉගෙනගන්න එකක් නෙමෙයි. ඊට පස්සේ මේවා වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා. ඒ ඥානය හැටි. ඉතින් එහෙම ක්රමයක් තිය්දි අය මේ මහන්සි වෙනවා ඉගෙනගන්න ඒ මූලික ආධාරයක් වශයෙන් අවශ්ය කරන ඒ ඥානය මතු කරගන්න අවශ්ය කරන මූ පසුතලය විතරයි දැනගන්න ඕනේ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ
보십시오, 그래서 그 ñāṇa에 드러나 그 자리에 이르면, 그 ñāṇa 수준에서 보는 것들을 다른 사람은 여러 해 배워도 쌓을 수 없습니다. 그 순간 ñāṇa만으로 드러나는 부분입니다. ñāṇa가 꼭대기에 이르고 sati가 꼭대기에 이른다는 것은 배우는 것이 아닙니다. 그 뒤에 이것들이 드러나기 시작합니다. 그것이 ñāṇa의 방식입니다. 그런 방식이 있는데도 사람들은 배우려고 애씁니다. 바탕 도움으로 필요한 그 ñāṇa를 일으키는 데 필요한 바탕만 알면 됩니다.
දැනගන්න ඕනේ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ මහරහතන් වහන්සේලා හෝ බුදුරජාණන් වහන්සේ හෝ ධර්ම දේශනා කර කර උදේ ඉඳන් රෑ වෙනකන් ලඟ තියාගෙන ඕවා කර කර හිටියේ නැහ. එක දවසක් බණ අහනකොට පැයක් දෙකක් බණ කියලා ගියාට පස්සේ දැන් තමන්ග වැඩි කරගන්න කියලා යවනවා. ඒ තියන කියා දියන හරිය කියා දීලා ඉවරනවා. නිවන් දකින්න කියා දින හරිය පැයෙන් කියා දුන්නේ නැහැ. ම පනවා කියන්නේ ඒකයි. මග පෙන්නව කිව්වේ ඒකයි. ඊට පස්සේ තියෙන්නේ තමන් ඊට අනුව ක්රියාත්මක කරලා තමන්ගේ නුවණ වර්ධනය කරගෙන ඊට අනුව අවශ්ය ඥාන ගෝචර කටයුතු කරලා එතනට පත් වෙන්නේ ඒක. ඊට පස්සේ උන්වහන්සේගේ ඥානය ඉදිරිය ඉගෙන ගත්ත මොනවා කරන්නද?
그렇다면 부처님께서 계시던 때 큰 arahant들이나 부처님께서 아침부터 밤까지 곁에 두고 설법만 하며 계시지 않았습니다. 하루 설법을 들을 때 한두 시간 설하시고 나면 이제 스스로 닦으라고 보내셨습니다. 가르칠 부분을 가르치고 끝내셨습니다. nibbāna를 보는 데 가르칠 부분을 몇 시간씩 가르치신 것이 아닙니다. 길을 놓아 준다는 것이 그것입니다. 길을 보여 준다고 한 것이 그것입니다. 그 뒤에는 스스로 그에 따라 행하여 자기 슬기를 키우고, 그에 따라 필요한 ñāṇa의 일을 하여 거기에 이르는 것입니다. 그 뒤로는 그분의 ñāṇa 앞에서 배운 것으로 무엇을 하겠습니까?
දැන් මහා ශ්රාවකයෝ ශ්රාවිකාව හිටියා. බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉගෙනගෙන නෙමෙයි ධර්ම දේශනා කළේ. අරිහත්යට පත්වෙන්න අවශ්ය කරන්නා වූ ඒ මූල ධර්මය විතරයි අහගත්ත තේරුම් ගත්තේ. ඊට පස්සේ එතෙන්ට ගියාට පස්සේ. ඊට මහා ඥානයකින් තේරුම් ගත්තා.
큰 sāvaka와 sāvikā들이 있었습니다. 부처님께 배워서 dharma를 설한 것이 아닙니다. arahant에 이르는 데 필요한 그 바탕 dharma만 듣고 알아들었습니다. 그 뒤 거기에 이른 뒤에 큰 ñāṇa로 알아들었습니다.
දැන් විශාක සිටුවරයයි ධම්මදින්නා තෙරෙන් වහන්සේ කියන්නේ. ධම්මීනා කියන්නේ තමන්ගේ පෙර භාරයාව. ඉතින් අන්තිවන මේ ශාසනය මහණු වුණට පස්සේ අරිහත්යටත් පත්වුණා. තරනිසි නමක් වුණා. විසාගේ සිටුවරයා අනාගාමී කෙනී ධර්මය පිළිබඳ දැනීමක් තියෙනවා. අහපුවක් තියෙනවා.
Visākha 장자와 Dhammadinnā therī가 있습니다. Dhammadinnā는 그의 예전 아내였습니다. 그녀는 이 sāsana에 출가한 뒤 arahant에 이르러 therī가 되었습니다. Visākha 장자는 anāgāmī였고, dharma에 대한 앎이 있었습니다. 들은 것이 있었습니다.
ඉතින් දැන් එයා යනවා බණ අහන්න පෙර භාර්යාවන දිනා තෙරින් වහන්සේට ඉතින් අහනවා නානා ප්රකාර ප්රශ්න ආර්යාවනි වේදනා කියන්නේ මොනවද? වේදනා කී ආකාරයක්ද? මොන මොන හිතවලද වේදනා යෙදෙන්නේ කොහොම තැන්වලද? නොයෙදින්නේ කොහොම තැන්වලද? අහන අහන ප්රශ්නයට උත්තර දෙනවා. දැන් කාගෙන්ද ඔය ඉගෙන ගත්තේ? සංඛාර කියන්නේ මොනවද? කොයි කොයි ආකාරද? මොන මොන තැන්වලද යෙදෙන්නේ? දැ නොවේ ප්රශ්න අහනවා.
이제 그는 예전 아내인 Dhammadinnā therī께 dharma를 들으러 갑니다. 그리고 여러 가지를 묻습니다. '스님, vedanā란 무엇입니까? vedanā는 몇 가지입니까? 어떤 마음에 vedanā가 붙습니까? 어떤 곳에 붙고, 어떤 곳에 붙지 않습니까?' 묻는 질문마다 답합니다. 그분은 누구에게 이것을 배웠습니까? 'saṅkhāra란 무엇입니까? 어떤 어떤 가지가 있습니까? 어디어디에 붙습니까?' 여러 질문을 합니다.
ඉතින් ඒවට ඉතින් උත්තරක් දෙනවා. ඊට කියනවා තවත් පැහැදිලි කරගන්න නම් කියලා බුදුපියාණන් වහන්සේගෙන් අහන්න. උන්වහන්සේ කියා දෙන්න. මම දන හැටියට ඇව කියා දුන්නා. ගිහිල්ලා අහනවා මෙහෙම කිව්වා කොහොමද ස්වාමීනි ඒ කතාව. මම යම් සේ පවසනවා නම් ධම්ම දිනා එහෙම තමයි කියා තියෙන්නේ. මම කිව්වත් ඔච්චරයි. ධම්ම දින මහා ප්රාඥයි. ඒ කිව්ව විදිහටම තරාගන්න ඒක එහෙමයි. දැන් ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුමත කරනවා ධම්මද දිනාතින් වහන්සේගේ දේශනාව. මම කිව්වත් ඔච්චරයි. ඔය ඉතින් දරාගන්න. දැන් පොඩි ප්රඥාවක් ලැබිලා තිබිලා තියා. කාගෙන් ඉගෙන ගත්ත ඉතින් මෙහෙම තමයි මහා ප්රඥා කියන එකේ ස්වභාවය ඒකයි.
그것들에 답을 줍니다. 그리고 말합니다. '더 분명히 하려면 부처님께 여쭈십시오. 그분께서 가르쳐 주실 것입니다. 나는 내가 아는 대로 가르쳐 주었습니다.' 가서 여쭙니다. '이렇게 말했는데 스승님, 그 말이 어떻습니까?' '내가 말한다 해도 Dhammadinnā가 말한 그대로다. 나도 그만큼만 말하겠다. Dhammadinnā는 큰 paññā를 지녔다. 그가 말한 그대로 지녀라, 그것이 그러하다.' lokuttara 부처님께서 Dhammadinnā therī의 설법을 인정하십니다. '나도 그만큼 말한다, 그렇게 지녀라.' 이제 paññā를 얻고 나니 그렇습니다. 누구에게 배웠습니까? 큰 paññā의 성품이란 이런 것입니다.
අපි අදත් දැනගන්න ඕනේ ඒ මාර්ගය අරගෙන මාර්ගය අනුගමනය කරලා ඵලය ලබාගන්න කාලාම සූත්ර කියවත පෙනවල නේද කාලාම සූත්රයට අරගන්නේ මෙහෙමයි. ඉස්සෙල්ලාම යම්කිසි නුවණකාර මනුස්සයෙක් ඉස්සෙල්ලාම දහම් තෝරගන්න නැ. කාලාම සූත්රයේ මට්ටමේදී ඉන්න කෙනෙකුට ඒ පුංචි මට්ටම මහා දහම් තෝරන මට්ටම නෙමෙයි. හැබැයි දහම් තෝරන මූල රටාව එතන තමයි පටන් ගන්නේ. කාගෙන්වත් අහන්නේ නැතුව හරි වැරදි දේක තෝරගන්න නුවණ ඇති සාමාන්ය මනුස්සයෙක්. ඉස්සෙල්ලාම මනස මෙහෙ යවන්නේ.
우리도 오늘 알아야 합니다. 그 길을 잡고 길을 따라 열매를 얻으려면, Kālāma Sutta를 읽어 보면 보이지 않습니까. Kālāma Sutta에서는 이렇게 잡습니다. 슬기로운 사람이라도 맨 처음부터 dharma를 가려내는 것은 아닙니다. Kālāma Sutta 수준에 있는 이에게 그 작은 수준은 큰 dharma를 가려내는 수준이 아닙니다. 하지만 dharma를 가려내는 바탕 틀이 거기서 시작합니다. 누구에게도 묻지 않고 옳고 그름을 가려낼 슬기가 있는 보통 사람이 맨 먼저 마음을 보내는 곳은 이것입니다.
ප්රාණඝාතත්තාන කාම මිත්යාචාර මුසාධ කියන්නේ මේ හතර ධර්ම අධර්මද පවුද පින්ද කාගෙන්වත් අහන්නේ නැතුව මම තෝරාගන්නවා මෙන්න මේ ක්රමයට කියලා. වෙසඳගන්න ක්රම රටාව ආරම්භ කරන හැටි තමයි කාලාමං සූත්රයෙන් පටන් ගන්නේ. ඔතනින් පටන් ගන්නේ ඒ දහම් සිහි කරන පුද්ගලයාට ධර්මඥානය වැඩෙනවා එක්තරා මට්ටමකට.
pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra, musāvāda라는 이 넷이 dharma인가 adharma인가, pāpa인가 puñña인가를 누구에게도 묻지 않고 '내가 이 방법으로 가려내겠다' 하는 것입니다. 가려내는 틀을 시작하는 법이 Kālāma Sutta로 시작됩니다. 거기서 시작하여 그 dharma를 마음에 새기는 사람에게 dharma 앎이 어느 수준까지 자랍니다.
අන්න ඒ මට්ටමට වැඩුනාට පස්සේ එයාට පුළුවන් වෙනවා එතෙක් නොදුටු දහමක් අහපු නැති දහමක් ඔය අනුසාරයෙන් විග්රහ කරගන්න ඒ මට්ටමට විග්රහ කරන්න දහම් නුවණ වැඩෙනවා. ප්රඥාව මෝරනවා. මෝරන්න මෝරන්න එකින් එකට එකින් එකට ගිලා ත්රිලක්ෂණ චතුරාර්ය සත්යය ඉතින් ආදි වශයෙන් ශ්රද්ධා වීර්ය සති සමාධි ප්රඥා මේවා පිළිබඳ එකින් එකට එකින් එකට ගිහිල්ලා සත්තිස් බෝධි පාක්ෂය ධර්ම පිළිබඳ වැටහීමට වහිනවා.
그 수준까지 자라면 그는 그때까지 보지 못하고 듣지 못한 dharma를 그것에 기대어 풀어 낼 수 있게 됩니다. 그 수준까지 풀어 낼 dharma 슬기가 자랍니다. paññā가 여뭅니다. 여물고 또 여물어 하나하나 나아가 tilakkhaṇa, cattāri ariyasaccāni 따위, saddhā, viriya, sati, samādhi, paññā에 대해 하나하나 나아가 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma를 알아보는 데 이릅니다.
ලෝකයේ නොයෙත් දේවල් පිළිබඳ මිනිස්සුන්ග තියෙන ප්රශ්නයක් ඇති වුණත් හේතුඵල න්යායන් දකින්න පුළුවන් තත්වයෙන් විග්රහ කරන්න පුළුවන් නුවණකුත් පහළ වෙනවා. දැන් මේවා ඔක්කොම පහළ වෙන මුල තමයි. අර තමාගේ හරත්ත සාක්ෂියෙන් තමාගන්න පළවෙනි තීරණය ප්රාණඝාථත්තාන කාමමිත්යාචාර මුසාධ කියන මේ හතර පින්ද පවුද කළ යුතුද නොකළ යුතුද? සුචර්ිතද දුර්තද? මෙන්න මේක තමා විසින් තීරණය කරගන්නවා නුවණින් හිතලා.
세상의 여러 일에 대해 사람들에게 생기는 물음이 있어도 까닭과 열매의 이치를 볼 수 있게 풀어 낼 슬기도 생깁니다. 이것들이 다 생기는 뿌리는, 자기 마음의 증거로 스스로 내리는 첫 판단입니다. pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra, musāvāda라는 이 넷이 puñña인가 pāpa인가, 해야 하는가 하지 말아야 하는가, sucarita인가 duccarita인가. 이것을 스스로 슬기롭게 생각해 판단합니다.
මේ තමයි ආරම්භය. යම් කෙනෙක් ඔය ටික නුවණින් හිඳලා පටන් ගත්ත නම් වැඩ පිළිවෙල යාව දේව ඥානමත්තාය පතිස්සද මත්තාය කියන එක එතනම සිද්ධ වෙනවා. මෙහෙම බලනකොට ඥානය මුදුන් පත් වෙනවා. සතිය මුදුන් පත් වෙනවා. එන්න එන්න ලෝකය අත්හැරි අත්රි ගිහිල්ලා පටන් ආරම්භ කරලා එතනින් අන්තිම වනවා ඔය ඔක්කොගෙන් නුවණින් පූර්ණ වෙනවා අරිහත් වෙන්න. එතන්ට එනකොට ඔය කාරණාව විශාල වශයෙන් පූර්ණයි. එයාට පස්සේ පොත්පත් වලින් බණ කියන්න දැනගන්න අවශ්යතාවයක් නෑහ.
이것이 시작입니다. 누구든 그것을 슬기롭게 생각해 시작했다면 'yāvadeva ñāṇamattāya paṭissatimattāya'가 바로 거기서 일어납니다. 이렇게 보면 ñāṇa가 꼭대기에 이르고 sati가 꼭대기에 이릅니다. 갈수록 세상을 놓고 또 놓아 가며, 거기서 시작해 마지막에는 그 모든 것에서 슬기로 온전해져 arahant가 됩니다. 거기에 이르면 그 일이 크게 온전합니다. 그 뒤로는 그에게 책으로 dharma를 설하려 알아야 할 필요가 없습니다.
යමක් අත්හැරිය යුතුනා. ඒ පැත්තේ ආදීනව මෙනෙහි කිරීමත්. යමකට පත්විය යුතුනා. ඒ පැත්තේ ආනිසංස මෙනෙහි කිරීමක් වේගයෙන් දහම් මග වැඩෙන්න හේතු වෙනවා.
무언가를 놓아야 한다면 그쪽의 ādīnava를 마음에 새기고, 무언가에 이르러야 한다면 그쪽의 ānisaṃsa를 마음에 새기는 것이 dharma의 길이 빨리 자라는 까닭이 됩니다.
දැන් කර්මස්ථානයක් වඩනකොට රාග, ද්වේශ, මෝහයන්ගෙන් හිත මිදෙනවා බොහෝම අඩුයි. හරි බව වැටහෙනවා. නමුත් මිදෙනවා බලපුවහම කොහොම හරි.
kammaṭṭhāna를 닦을 때 rāga, dosa, moha에서 마음이 벗어나는 것은 아주 적습니다. 옳다는 것은 알아봅니다. 하지만 벗어나는지를 보면 그럭저럭입니다.
මෙන්න මේ වෙලාවට දැන් පංචකාමයන්ගෙන් වැරදි බව වැටහෙනවා. පංචකාමයන්ගෙන් මිදීම මිදෙන මානසිකත්වය නැගෙනවා අඩුවෙ. මෙන්න මේකට හේතුව මොකද? පංච කාම සහ රාග, ද්වේශ, මෝහයන්ගේ ආදීනව, ආදීනව හැටියට දකිමින් කර්මස්ථානය නැගින්න සකස් වෙන්න ඕනේ. එතකොට බොහොම වේගවත් නගන්න ශක්තියක් ලැබෙනවා. මෛත්රී සහගත භාවනාවකුත් එක්කලා යනකොට ඔය දෙකම ක්රියාත්මක වෙනවා.
이때 다섯 kāma가 잘못이라는 것은 알아봅니다. 그런데 다섯 kāma에서 벗어나는 마음가짐은 적게 일어납니다. 그 까닭이 무엇입니까? 다섯 kāma와 rāga, dosa, moha의 ādīnava를 ādīnava로 보면서 kammaṭṭhāna가 일어나도록 짜여야 합니다. 그러면 아주 빠르게 끌어올릴 힘을 얻습니다. mettā 섞인 bhāvanā와 함께 가면 그 둘이 다 움직입니다.
මටද හැමටද ඔය කඳ කර්මස්ථානයක්. පටහන් කරගත්තහම වඩන්න පුළුවන්.
'나에게도 모두에게도', 이것은 하나의 kammaṭṭhāna입니다. 적어 두면 닦을 수 있습니다.
මටද හැමටද සුච්ච වූ නින්දිත වූ සුචූ නින්දිත වූ නාමක වූ නාමක ඔව් පංච කාමයෝ රාග ද්වේශ මෝහයෝ පංචකාමයෝ රාග ද්වේශ මෝහය යෝ නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා කියලා හත් වතාව.
'나에게도 모두에게도, kuccha한, nindita한, lāmaka한' — 네, lāmaka한 — '다섯 kāma, rāga, dosa, moha가 nirodha하기를, nirodha하기를, nirodha하기를' 하고 일곱 번입니다.
මටද හැමටද සුච්ච වූ, නින්දිත වූ, ලාමක වූ පංච කාමයෝ රාග, ද්වේශ, මෝහය වේවෝ නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා හත් වත කතාවක් හතක් තියෙනවා නිරෝධ වෙත්වා කියලා.
'나에게도 모두에게도, kuccha한, nindita한, lāmaka한 다섯 kāma, rāga, dosa, moha가 nirodha하기를, nirodha하기를, nirodha하기를, nirodha하기를, nirodha하기를, nirodha하기를, nirodha하기를.' 일곱 번, 'nirodha하기를'이 일곱 번 있습니다.
නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් ඒකටම ලියාගන්න ඕන. ඊළඟ නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් සුඛිත තර වෙත්වා සුඛිත තර වෙත්වා ඒකේ සුඛිත තර වෙත්වා කියන එක හත් වතාවක්
'nibbāna paramaṃ sukhaṃ으로', 그것도 그대로 적어 두어야 합니다. 다음은 'nibbāna paramaṃ sukhaṃ으로 더욱 sukhita하기를, 더욱 sukhita하기를.' 거기서 '더욱 sukhita하기를'을 일곱 번 합니다.
දැන් වෙන්න මේ විදියහට කියන මටද හැමටද වූ, නින්දිත වූ, ලාමක වූ පංච කාමයෝ, රාග, ද්වේශ, මෝහයෝ නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා. නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් සුඛිත තර වෙත්වා සුඛිත තර වෙත්වා සුඛිත තර වෙත්වා සුඛිත තර වෙත්වා සුඛිත තර වෙත්වා සුඛිත වෙත්වා සුඛිත වෙත්වා ඕක භාවනාවක් වශයෙන් වඩකොට බලා ඉන්දියි කාම අදහස් කාම දර්ශන රාග ද්වේශ මෝහ දර්ශන අදහස් ඔක්කොම දුරුවෙලා යනවා බලා ඉන්න මොකද නරක පැත්තේ ආදීනව දැකීමත් හොඳ පැත්තේ ආනිසංස දැකීමත් දෙක ඇතුළු කර්මස්ථානය ආවොත් පහුවෙන්ම වඩන්න ලැබුන.
이제 이렇게 말합니다. '나에게도 모두에게도 kuccha한, nindita한, lāmaka한 다섯 kāma, rāga, dosa, moha가 nirodha하기를 (일곱 번). nibbāna paramaṃ sukhaṃ으로 더욱 sukhita하기를 (일곱 번).' 이것을 bhāvanā로 닦으면서 지켜보면 kāma 생각, kāma 견해, rāga, dosa, moha의 견해와 생각이 모두 떨어져 나가는 것을 보게 됩니다. 왜냐하면 나쁜 쪽의 ādīnava를 봄과 좋은 쪽의 ānisaṃsa를 봄, 이 둘이 든 kammaṭṭhāna라서 아주 빨리 닦을 수 있기 때문입니다.
තරුණ පිරිස් වලට හොඳාක්ම
젊은 무리에게 아주 좋습니다.
ප
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දුච්ච නින්දිත ලාමක කියන මේ වචන කර්මස්ථානයදී වැටහෙන්න ඕනේ. ිච්චයි කියනකොට අපි දකිනවා ඒකේ තියෙන පහත් බව අච්ච කියන වචනය පේන්න ඉක්ම යන්න. සූ කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ පහත් බව නැත්නම් නොගත යුතු බව නොගත යුතු පහත් වූ ඉක්ම යාමක් ඇත්ද සුච්චයි.
kuccha, nindita, lāmaka라는 이 낱말들이 kammaṭṭhāna에서 알아들어져야 합니다. kuccha라고 할 때 우리는 그 안의 낮음을 봅니다. accha라는 낱말은 넘어감을 보입니다. ku라는 낱말이 보이는 것은 낮음, 또는 가져서는 안 됨입니다. 가져서는 안 되는 낮은 넘어감이 있다면 그것이 kuccha입니다.
දැන් නින්දිතයි කියන වචනය ඇඳුන්ේ නැතුව ඉන්නවා නී අන්දිත නින්දිත ඇඳුමක් නැතුව ඉන්න එක ලැජ්ජ සහගත වැඩක්. ඒ වගේ නින්දිතයි කියන වචනය පෙන්නන්නේ ඇඳුන් නැත්තවායයි කියන එකයි. කුච්චයි. නී අන්දිතයි හෙවත් නින්දිතයි. සු අච්චයි හෙවත් සුච්චයි.
이제 nindita라는 낱말은 옷을 입지 않고 있다는 것입니다. ni-andita, nindita. 옷 없이 있는 것은 부끄러운 일입니다. 그처럼 nindita라는 낱말이 보이는 것은 옷을 입지 않았다는 것입니다. ni-andita, 곧 nindita. ku-accha, 곧 kuccha입니다.
ලා මකයි. ලා භව හෙවත් සොඳුරු බව මකා දමන සුන්දරත්වය මකා දමන ලාමක පෘත්ය නිදිච්ච ලාමක ඒවය අදහත් තේරුම් ගන්න ඕන.
lā-maka입니다. lā, 곧 고움을 지워 버리는 것, 아름다움을 지워 버리는 것이 lāmaka입니다. kuccha, nindita, lāmaka, 이것들의 뜻도 알아들어야 합니다.
ින් පංච කාමයෝ රාග ද්වේශ මෝහයෝ පහත් බවට ඉක්ම යාවන ගති ලක්ෂණය යුත්තයි. පහත් බව කරා ගෙනනියනවා. ද ලැජ්ජා නැති වැඩ ඉතින් ලැජ්ජා සිද්ධ වෙන වැඩ ඒකයි නින්දිතයි කියන්නේ. යහපත් මග සොඳුරු බව මකා හරි ලාමකයි. කුච්ච නින්දිත ලාමක කොටස් වලට වැටෙන්නේ. අර පැත්තේ හිටිය නම් හොඳයි
그래서 다섯 kāma와 rāga, dosa, moha는 낮음으로 넘어가는 성질을 지녔습니다. 낮음으로 데려갑니다. 부끄러움 없는 일, 부끄러움이 생기는 일, 그것을 nindita라 합니다. 좋은 길, 고움을 지우니 lāmaka입니다. kuccha, nindita, lāmaka의 자리에 떨어지는 것입니다. 저쪽에 앉으셨으면 좋았을 텐데요.
සද්දය ඇහෙනවානේද මේකේ පීකරෙන් ඇහෙනවද? පිරෙන් ඇහෙන්නේ නැද්ද? ඇහෙන්නේ නැද්ද ඒක සද්දය ඇහෙනවා මජිපීකරනේ
소리가 들립니까? 이 스피커로 들립니까? 안 들립니까? 그게 안 들립니까? 마이크 스피커로 소리가 들립니다.
රූප කාම සද්ද කාම ගන්ධ කාම රස කාම පොට්ඨබ්බ කාම කියන පහ පංචකාම රාග ද්වේශ මෝහ ඔයා තේරෙන්නේ ඒවනේ පංච කාමයෝ රාග ද්වේශ මෝහයෝ නිරෝධ වෙත්වා. නිරෝධ වෙත්වා කියන්නේ නැති වෙත්වා කියන අර්ථය නෙමෙයි.
rūpa kāma, sadda kāma, gandha kāma, rasa kāma, phoṭṭhabba kāma라는 다섯이 다섯 kāma입니다. rāga, dosa, moha, 그것들은 아시지요. 다섯 kāma, rāga, dosa, moha가 nirodha하기를. 'nirodha하기를'이란 '사라지기를'이라는 뜻이 아닙니다.
නැති වෙත්වා කිව්වහම ඇත කියන එකත් තියෙනවා. ඇති දෙයක් නැති වෙන්නේ. අපිට හැම මොහොතක් පාසාම කුච්ච බවට නින්දිත බවට පත්වෙන්න ඒ වගේම ලාමක බවට පත්වෙන්න යම් කාමයක් හෝ වැටෙනවා නම් ඒ මොහොතේ නැගෙන ඒ මොහොතේ අවිද්යාව නිසා තෘෂ්ණාව නිසයි නැගෙන්නේ.
'사라지기를'이라 하면 '있다'는 것도 들어 있습니다. 있는 것이 사라진다는 것이니까요. 우리가 순간마다 kuccha함, nindita함, lāmaka함에 이르도록 어떤 kāma에 떨어진다면, 그 순간 일어나는 그것은 그 순간의 avijjā 때문에, taṇhā 때문에 일어납니다.
නිරෝධ කරනවා කියන්නේ. ඒ නැගියක උදා කරන්න නැති කරනවා. උද්ධ නිරෝධ උද්ධ කියන්නේ මතුවෙනවා. මතුව වෙන්නේ
nirodha한다는 것은 그것이 일어나지 않게 하는 것입니다. ud-dha, nirodha. ud-dha란 드러난다는 것입니다.
උද්ධ කියන්නේ මතුවෙනවා. මතුව වෙන්නේ නැත්නම් එකක් තියන එකක් නෑහ කියන එක නැති වෙනවා කියන එක තව ඒකයි. ඇති දෙයක් නැති
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වෙනවා කියන එක තව ඒකයි. ඇති දෙයක් නැති වේවා කියන අදහස ගත්තොත් බුදු දහමට විරුද්ධයි.
있는 것이 사라지기를이라는 생각을 잡으면 붓다의 가르침에 어긋납니다.
එතකොට ඇත නැත කියන අන්ත දෙක වෙනවා. උදා වෙන නිසා ඇති සේ පේනවා. උදා නොවුනොත් ඒක පේන්නේ නැහ. මේ අවිද්යාව තෘෂ්ණාව යම්තාක්කල් මේ දැන් තව තත්ත්වයකට ඉස්සෙල්ලා. යම් අදහසක් ආවනම් ඒ තත්ත්වයකට ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන්. තත්ත්වයෙන් පස්සේ මේ තත්ත්වරයට අදහසක් ආවන්න මේ තත්ත්වය නැගෙන අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවය.
그러면 있음과 없음이라는 두 극단이 됩니다. 드러나기 때문에 있는 듯 보입니다. 드러나지 않으면 보이지 않습니다. 이 avijjā와 taṇhā가 있는 동안, 어떤 처지 이전에 어떤 생각이 왔다면 그것은 그 처지 이전에 있던 avijjā와 taṇhā로 온 것이고, 그 처지 뒤에 이 처지에서 생각이 왔다면 이 처지에서 일어나는 avijjā와 taṇhā로 온 것입니다.
එහෙනම් අපිට යම්කිසි රාගයක්, ද්වේශයක්, මෝහයක් නැගෙන ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච එකක් නැති ඒවාට හරියන්නේ නැහැ. ඉස්සෙල්ලා තිබිවිච්ච එක ඉස්සෙල්ලාම නැති වුණා. ඒක දැන්නේ නැ. දැන් තමයි දැන් තියෙන්නේ. අන්න ඒක දැනගන්න ඕනේ. දැන් රාග, ද්වේශ ම මට ඉස්සරහ රාගී තිබුණා දැනුත් තියෙනවා. ඒක කොහොමහරි නැති කරගන්න ඕනෑ කිව්වොත්. එයා ඉන්නේ බුදු දහම තුළ නෙමෙයි. ඇති දෙයක් නැති කරගන්න බලාපොරොත්තු වෙන තැනට ඇත කියන අන්තයෙන් එයා දෘෂ්ටිය නැතිවෙලා නැහ.
그렇다면 우리에게 어떤 rāga, dosa, moha가 일어날 때 예전에 있던 것을 없앤다는 것은 맞지 않습니다. 예전에 있던 것은 이미 예전에 사라졌습니다. 그것은 지금 없습니다. 지금 있는 것은 지금 있는 것입니다. 그것을 알아야 합니다. '내게 예전에 rāga가 있었고 지금도 있다, 그것을 어떻게든 없애야 한다'고 한다면 그는 붓다의 가르침 안에 있지 않습니다. 있는 것을 없애기를 바라는 데서 그는 '있다'는 극단의 diṭṭhi를 아직 벗지 못했습니다.
දැන් අපි දකින්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලා රාග, ද්වේශ, මෝහක නැගුණේ. ඉස්සෙල්ලා තිබුණ අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාව. දැන් රාග, ද්වේශ, මෝහ නැගින්නේ. දැන් තියෙන අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාව. එහෙනම් උදා වෙනවා නම් යමක්. දැන් දැන් උදා වෙන්නේ. එහෙනම් අපිට ඕනකම තියෙන්නේ දැන් වෙන හේතුව නැති කරගන්න. ඒ කියන්නේ දැන් රෝද කරන්න අන්න ඒකයි. රෝද කියන්නේ අවිද්යාවෙන් තුන ස්වාමී කියන්නේ රවුන් ගැහීම අවිද්යාව උෂ්ණාව නැති වුනාම තමයි ඒ රවුන් ගැහීම නතර වෙන්නේ.
이제 보아야 합니다. 예전에 rāga, dosa, moha가 일어난 것은 예전에 있던 avijjā와 taṇhā 때문입니다. 지금 rāga, dosa, moha가 일어나는 것은 지금 있는 avijjā와 taṇhā 때문입니다. 그렇다면 무언가 드러난다면 지금 드러나는 것입니다. 그렇다면 우리에게 필요한 것은 지금의 까닭을 없애는 것입니다. 곧 지금 nirodha하는 것, 그것입니다. roda(바퀴)란 avijjā 때문에 돌고 도는 것입니다. avijjā와 taṇhā가 없어져야 그 돎이 멈춥니다.
වලා අන්තට වැටෙනවා නැත්නම් අන්තයට වැටෙනවා. ඇත නැත කියන එකට වැටෙනවා. කියන එකක් නැති කරන්න හිතුව එයා ඉන්නේ අන්තයක. ඒ දෘෂ්ටිය අන්තයි. අන්ත දෘෂ්ටියෙන් නිවන් අවබෝධ කරන්න බැ. දැන් මේ කය නැති වේවා කිව්වොත් ඒක හරියන්නේ නැ. එහෙනම් ඇති එකක් කියලා දෘෂ්ටිය ඉන්නේ. දැන් හටගැනීමට තියෙන හේතුව දැන් නැති කරගන්න ඕන.
그렇지 않으면 극단에 떨어집니다. 있음과 없음에 떨어집니다. 있는 것을 없애려고 생각한 이는 극단에 있습니다. 그 diṭṭhi는 극단입니다. 극단의 diṭṭhi로는 nibbāna를 깨달을 수 없습니다. '이 몸이 사라지기를' 하면 맞지 않습니다. 그러면 있는 것이라는 diṭṭhi에 머물러 있습니다. 이제 생겨남의 까닭을 지금 없애야 합니다.
ඔව් දැන් දැන් නැති කරන්න පුළුවන්. ඕක තමයි කියන්නේ ඕකට පෙන්නලා තියෙනවා සූත්රයක් අ බද්ධයක රත්න සූත්රය කියලා. බද්ධේක රත්න සූත්රය කියන්නේ ඒකයි. මොකද තමන් බැඳිලා ඉන්නේ ඒක කරා. අතීතයෙක් නෙමෙයි. අතීතයේ තිබිපිපිටක් ගෙවිලා ගියා. මතුවා අනාගතව හැදුනේ නෑ. දැනුම මේ දැන් තියෙන රාග, ද්වේශ, මෝහ දැන් ක්රියාත්මක වීම නිසා හටගන්නේ. අන්න ඒ දහම තියෙන්න ඕනේ.
네, 지금 지금 없앨 수 있습니다. 그것을 보여 주는 sutta가 있습니다, Bhaddekaratta Sutta라고요. Bhaddekaratta Sutta가 그것입니다. 왜냐하면 자기가 묶여 있는 것은 지금이기 때문입니다. 과거가 아닙니다. 과거에 있던 것은 다 지나갔습니다. 미래는 아직 생기지 않았습니다. 지금 있는 rāga, dosa, moha는 지금 작용하기에 일어납니다. 그 dharma가 있어야 합니다.
දැන් හැම මොහොතක් පාම අපිට යම්කිසි දූසය හිතක් එනවා නම් ඒ මොහොතේ නැගෙන්නා වූ අවිද්යාව නිසා තෘෂ්ණාව නිසා ඒ මොහොතේ දූසය හිත නැගින්න. ඊයේ දූසේ හිතක් නැගුණා නම් ඒ ඊය තිබිච්ච අවිද්යාව තෘෂ්ණාව නිසා අතීතයට ගිහිල්ලා අන්න ඒක අතීතයට ගිහිල්ලා. අතීතයට ගිය එකයි ගොඩගන්න බැහැ. කව කවදාවත් ඒක කරන්න බැහැ.
순간마다 우리에게 더러운 마음이 온다면, 그 순간 일어나는 avijjā 때문에, taṇhā 때문에 그 순간 더러운 마음이 일어납니다. 어제 더러운 마음이 일어났다면 어제 있던 avijjā와 taṇhā 때문이고, 그것은 과거로 갔습니다. 과거로 간 것을 건져 올릴 수 없습니다. 결코 그렇게 할 수 없습니다.
අනාගතය අනාගතයක තව ආවේ නැහැ. ඒකේ අපිට ඇඟිලි ගහන දේකුත් නැහැ. අනාගතය හැදුනොත් තමයි ගොඩ ඉන්නේ නැගෙන්නේ. අත් දැන් අද අවිද්යාව ශුෂණාව නැති කළා නම් ඒ මොහොතේ ඉඳලා ඉදිරියට අවිද්යාවේ තෘෂ්ණාවෙන් ගොඩනගෙන යමක් ගොඩනැගෙන්නේ නැහ. එහෙනම් මතු ගොඩනැගෙන තියෙන්නේ ඒවා නවතිවා වගේට හරියන්නේ නැහැ. අතීත ඒවා නැති වේවා වගේට හරියන්නෙත් නැහැ. දැන් ගොඩනැගෙන යමක් ඇත්නම් ඒ හේතුව නිරුද කළොත් දැන් ඒ ඵලිය දැන් පටන් නැහ. රාගය, ද්වේශය, මෝහය නැගින්නේ. දැන් දැන් තියෙන්නේ අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන්. ඒ මොහොතේ තියෙන්නේ එකේ. යම් මොහොතක අවිද්යා තෘෂ්ණාව දුරු කළා නම් ඒ මොහොතේ පටන් ගෙන්න ඒක නැති වෙන්න හේතුව ඒක අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් ඒ මොහොතේ ගොඩ නැගිච්ච එකක් නිසා. ඕක දකින්න ඕනාගතෙන් උදවලා නැ
미래는 아직 오지 않았습니다. 거기에 우리가 손댈 것도 없습니다. 미래가 생겨야 쌓여 일어납니다. 지금 오늘 avijjā와 taṇhā를 없앴다면 그 순간부터 앞으로 avijjā와 taṇhā로 쌓일 것이 쌓이지 않습니다. 그렇다면 '앞으로 쌓일 것이 멈추기를' 하는 것도 맞지 않고, '과거의 것이 사라지기를' 하는 것도 맞지 않습니다. 지금 쌓이는 것이 있다면 그 까닭을 nirodha하면 지금부터 그 열매가 없습니다. rāga, dosa, moha가 일어나는 것은 지금 지금 있는 avijjā와 taṇhā 때문입니다. 그 순간에 있는 것입니다. 어떤 순간 avijjā와 taṇhā를 걷어냈다면 그 순간부터 그것이 없어지는 까닭은, 그것이 그 순간 avijjā와 taṇhā로 쌓인 것이기 때문입니다. 이것을 보아야 합니다. 미래에서 일어난 것이 아닙니다.
අන්න ඒකයි. දැන් නිරෝධ කියලා කියන්නේ උදාන වේවා කියන එකයි. ඒ උදා වෙනවා කියන්නේ ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච එකක් නෙමෙයි. ඒවලෙමයි උදා වෙන්නේ. අර පූර්ව ස්කන්ධ පංචකය අපරාධි ස්කන්ධ පංචකයේ පූර්ව පන්ස පය කියන්නේ අන්න ඒකයි. ඒවා ඒවත් අපි අවිද්යාස අල්ලන්නේ. පූර්ව කූරුවේ සිද්ධය විච මතක සටහන් අපි අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් දැන් අල්ලනවා. දැන් අල්ලන නිසයි ඒවා දැන් දැන් ආය මතු කර කර ගන්නේ. ඉස්සෙල්ලා වෙච්ච එකක් ගැන දැන් අල්ලගත්තො. අපිට ඕක මතු වෙනවා. ඒකයි වෙන්නේ. ඒ නිසා හැම වෙලේම දැන් යමක් හටගන්නේ දැන් තියෙන්නේ හේතුව.
그것입니다. 이제 nirodha라 하는 것은 '일어나지 않기를'이라는 것입니다. 그 일어난다는 것은 예전에 있던 것이 아니라 그때에야 일어나는 것입니다. 저 pubba khandha pañcaka, apara khandha pañcaka라 할 때 pubba의 다섯이라 하는 것이 그것입니다. 그것들도 우리가 avijjā로 붙잡습니다. 예전에 일어난 기억 자국을 우리는 avijjā와 taṇhā로 지금 붙잡습니다. 지금 붙잡기 때문에 그것들을 지금 지금 다시 드러냅니다. 예전에 일어난 일을 두고 지금 붙잡으면 그것이 드러납니다. 그렇게 됩니다. 그러니 언제나 지금 무언가 일어나는 것은 지금 있는 까닭 때문입니다.
දැන් පෙර කරන ලද කර්මයක් තිබුනොත්. ඒ කර්ම විපාකය වශයෙන් සත්වරයකට ඉස්සෙල්ලා විපාක දුන්නේ තත්වයට ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච කර්ම හේතුව ඒ ශක්තිය ගිවිලා ගියා ඒ තත්ත්වරයට ඉස්සෙල්ලා වැඩේ. තවත් පලෙනවා නම් ඒකේ තව ඉදිරියට දැන් ක්රියාත්මකන හිතුවෙන් තමයි දැන් පලෙන්නේ. ඒකත් දැනුත් දැන්. දැන් කොයි කොයි මොහොතක හයි මේ දැන් කියන මොහොතට තියෙන හේතු ටික නැති කළොත් දැන් කියන තැන හටගන්න ඵලය නැති වෙනවා. දුර එකක් නැති කරන්න බැ
이제 예전에 지은 kamma가 있다면, 그 kamma vipāka로 어떤 처지 이전에 vipāka를 준 것은 그 처지 이전에 있던 kamma 까닭이고, 그 힘은 그 처지 이전에 다 쓰였습니다. 더 열매 맺는다면 그 뒤로 지금 움직이는 마음으로 지금 열매 맺는 것입니다. 그것도 지금, 지금입니다. 그러니 어느 순간이든 이 '지금'이라는 순간에 있는 까닭들을 없애면 '지금'이라는 자리에 일어날 열매가 없어집니다. 먼 것을 없앨 수는 없습니다.
පානාතිපාතා වේරමණය සික්ඛ අහ පදය හදින්නාදානා වේරමණී සික්ඛාපදය අබ්රහ්මචරියාව වේරමනි He.
'pāṇātipātā veramaṇī sikkhāpadaṃ, adinnādānā veramaṇī sikkhāpadaṃ, abrahmacariyā veramaṇī…'