세상의 본성 kammaṭṭhāna
ලෝක ස්වාභාවය කර්මස්ථානය.
අද අපි මේ ශ්රේෂ්ඨ අවස්ථාවක් උතුම් සාකච්ඡාවක් කරන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ.
오늘 우리는 이 뛰어난 자리에서 거룩한 이야기를 나누고자 합니다.
සමාධිය පිළිබඳව මුල ඉඳළම ඒ වගේම ආරම්භයේ පටන් ගෙන ආධුනික පින්වත් පිරිසටත් ඒ වගේ අපේ ස්වාමීන් වහන්සේලාටත් ගැනීම අද බලාපොරොත්තු වෙන විශේෂ අවස්ථාවක්.
오늘 바라는 특별한 자리는 samādhi에 대해 맨 처음부터, 시작에서부터 처음 배우는 재가자들과 우리 스님들께도 함께 풀어 드리는 것입니다.
ඉතින් ඒවා වෙලාවේදී අපි හොඳින් තේරුම් අරගන්න ඕනේ මුල ඉඳලා මොකද ආධුනික පිරිසක් ඉන්න නිසා කොහොමද අපි කර්මස්ථානයක් වැඩීමට මූලික පියවර සකස් කරගන්නේ කියන කාරණය පළමුව හැමදෙනාම තේරුම් අරගන්න ඕනේ.
그러니 이 자리에서 우리는 처음부터 잘 알아들어야 합니다. 처음 배우는 분들이 있으니까요. 우리가 kammaṭṭhāna를 키우기 위한 첫걸음을 어떻게 마련하는지를 먼저 모두가 알아야 합니다.
අපි දැන් ආරම්භයේදීම කර්මස්ථානයක් ඉල්ලන පිරිසක් හිටියොත් ඒ පිරිසට අපි කොහොමද ඉස්සෙල්ලා මේ ශාසන කර්මස්ථානයක් ලබා ගැනීමට මගපාදා දෙන්නේ කියන කාරණය ඉඳන්ම අපි මේ සාකච්ඡාව සිද්ධ වෙන්න ඕනේ.
이제 처음부터 kammaṭṭhāna를 청하는 사람들이 있다면, 그들에게 sāsana의 kammaṭṭhāna를 얻도록 우리가 먼저 어떻게 길을 열어 주는지, 바로 그 점에서부터 이 이야기를 시작해야 합니다.
එතකොට අපි හිතමුකෝ මේ බුද්ධ ශාසනයේ පිළිබඳව සාමාන්ය දැනුමක් තිබුණට මේ කර්මස්ථාන පිළිබඳව දැනීමක් නැති නමුත් මේ භාවනාව කිරෙහි කැමතියි ශාසන කර්මස්ථානයක් වර්ධනය කරගන්න බලාපොරොත්තු වෙන ඒ පින්වත් දරුන් ඇතුළු සෑම පිරිසකටම ඒ උතුම් අවස්ථාව ලබාගන්න නම් බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කළ ඒ ධර්මයේ මූලික ලක්ෂණය නැත්නම් ඒ මූල ධර්මය පළමුව තේරුම් අරගන්න ඕනේ.
그러면 이렇게 생각해 봅시다. 부처님의 sāsana에 대해 보통의 앎은 있지만 kammaṭṭhāna에 대해서는 모르면서도 이 bhāvanā를 좋아하고 sāsana의 kammaṭṭhāna를 키우고 싶어 하는 젊은 분들을 비롯한 모든 이가 그 거룩한 기회를 얻으려면, 부처님께서 가르치신 dharma의 바탕 성질, 곧 그 뿌리 dharma를 먼저 알아들어야 합니다.
අපිට ගොඩාක් හිතන්න දෙයක් නෑහැ, ගොඩාක් ඉගෙන ගන්න දෙයක් නෑ. ත්රිපිටකයයි කියලා ගොඩාක් බලාගන්න පාලි ඉගෙනගන්න මේකක්වත් අවශ්යතාවයක් නෑහ. කර්මස්ථානයක් වැඩීමට මාර්ගය පාදාගන්න.
우리가 많이 생각할 것도, 많이 배울 것도 없습니다. kammaṭṭhāna를 키우는 길을 열기 위해 Tipiṭaka라며 잔뜩 들여다보거나 Pāli를 배울 필요는 전혀 없습니다.
බුදුපියාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේදී සමහර වෙලාවට කිසිම ධර්මයක් පිළිබඳ අහපු නැති මේ එක ආගම් වල හිටපු අය එක දෘෂ්ටි ගත්ත අය ඒ අය තමයිඅ ඇවිදිලා බුදුපියාණන් වහන්සේ හමුවෙලා යම් වෙලාවක ඒ ධර්මයක් අහලා.
부처님께서 계시던 때에 때로는 어떤 dharma도 들어 본 적 없는 이들, 여러 종교에 있던 이들, 여러 견해를 지닌 이들이 와서 부처님을 뵙고 어느 때 dharma를 들었습니다.
ඊට පස්සේ බොහෝම සුළු වෙලාවක් තුළ අහගත්ත ධර්මයක් අර්ථවත්ව අහගෙන එහි සාරාංශයේ කර්මස්ථානයක් වශයෙන් අරගෙන පිටවිලා අරණ්ය සුක්මල සුන්යාගාරාදියට ගිහිල්ලා සමහර වෙලාවට උදේ ගිය කර්මස්ථානයෙන් හවසත් ප්රතිඵල ලබාගත්තා. දින ගනක් ඇතුලතත් ප්රතිඵල ලබාගත්තා.
그 뒤 아주 짧은 시간 안에 들은 dharma를 뜻을 새기며 듣고, 그 줄거리를 kammaṭṭhāna로 삼아 떠나 숲이나 나무 밑, 빈집 같은 곳으로 가서, 때로는 아침에 가지고 간 kammaṭṭhāna로 저녁에 결과를 얻었고, 며칠 안에 결과를 얻기도 했습니다.
ධ්යාන මාර්ගඵල අරිහත් ඵලයට එනකම්ම සිද්ධ කරගෙන සම්පූර්ණ කරගත්ත අවස්ථවා ගැන බොහොම අපේ ධර්මය සඳහන් වෙනවා. ඉතින් ඒ වෙලාවේදී
jhāna와 magga-phala에서 arahant의 열매에 이르기까지 이루어 마친 일들이 우리 dharma에 아주 많이 나옵니다.
අපේ ධර්මය සඳහන් වෙනවා. ඉතින් ඒ වෙලාවේදී අසූහාර් ධාසත් ධර්මාන්ධයයි කියන ඔය සියල්ලම අරගෙන එහෙම ලැහැති වුණේ නෑහ. එක එක ලක්ෂණ පද ඔය රස පචුපට්ඨාන පදට්ඨාන ඕදි වශයෙන් අද කියන මේවා එකක්වත් විග්රහ කරන්නේ ඔය තරම් ගොඩාක් අරගෙන ගිහිල්ලා නෙමෙයි ඒ කර්මස්ථානය සම්පූර්ණ කරගත්තේ.
그런데 그때 그들은 '팔만 사천 dhammakkhandha'라고 하는 그 모든 것을 다 가지고 그렇게 얻은 것이 아닙니다. 오늘날 말하는 lakkhaṇa, rasa, paccupaṭṭhāna, padaṭṭhāna 같은 것을 하나하나 풀어 그렇게 많이 가지고 가서 그 kammaṭṭhāna를 이룬 것이 아닙니다.
අර්ථවත්ව වටහාගන්න පුළුවන් හරවත් ධර්මයක් බොහෝම කෙටියෙන් තේරුම් අරගෙන ඒ කෙටියෙන් දේශනා කරපු ධර්මයක් අර්ථවත්ව විස්තර කරගෙන ඒ ධර්මය අරගෙන ගිහිල්ලා ඒ ධර්මය තුළින් තමයි ධ්යාන මාර්ගඵල සියල්ලම සම්පූර්ණ කරගත්තේ. මේ ධ්යාන කියන ඒවා මාර්ගඵල ලබා
뜻을 새겨 알아들을 수 있는 알찬 dharma를 아주 짧게 알아듣고, 짧게 가르쳐진 그 dharma를 뜻있게 풀어 가지고 가서, 그 dharma를 통해 jhāna와 magga-phala를 모두 이루었습니다.
කරගත්තේ. මේ ධ්යාන කියන ඒවා මාර්ගඵල ලබා ගැනීමට තියෙන මූලික කර්මස්ථානයේදී පෙන්නවා තියෙන්නේ කුමාරයෙකුට ආභරණවාය කියලා. අමුතුවෙන් ගන්න දෙයක් අමුතුවෙන් මහන්සි වෙන්න දෙයක් නැහැ. ධ්යාන කියන ඒනවා නිරායාසයෙන් ලැබෙනවා. හැබැයි මාර්ගය පොඩ්ඩක් හරි වෙනස් වුනොත් ඒ මාර්ගය වෙන පැත්තට හැරුනොත් ඒ කර්මස්ථානය වැඩෙන්නේ නෑ. වැඩනට පස්සේ වැඩුණයි කියලා දැනගන්නවා
이 jhāna라는 것은 magga-phala를 얻기 위한 바탕 kammaṭṭhāna에서 왕자의 장신구와 같다고 보여 줍니다. 따로 얻을 것도, 따로 애쓸 것도 없습니다. jhāna는 저절로 옵니다. 다만 길이 조금이라도 달라지거나 다른 쪽으로 틀어지면 그 kammaṭṭhāna는 자라지 않습니다.
නෑ. වැඩනට පස්සේ වැඩුණයි කියලා දැනගන්නවා මිසක් කල්තියා දැනගෙන ඒ ධර්මය වඩනවා නෙමෙයි. වැඩුනාට පස්සේ වැඩන බව දැනගන්නවා. මේක තමයි තිබුණ ක්රමය.
자란 뒤에야 자랐다고 아는 것이지, 미리 알고서 그 dharma를 키우는 것이 아닙니다. 자란 뒤에 자랐음을 압니다. 이것이 예부터 있던 방식입니다.
ඉතින් අපි ඕක තේරුම් අරගන්න ඕනේ. අන්න ඒ ක්රමයමයි අදත් එදත් කවදාත් ඒ ආර්ය මාර්ගයක්, ආර්ය ඵලයක් ලබනවා නම් ඒ ක්රමය තමයි නියම ක්රමය. ඉතින් අද වෙන එකක් ඒ කාලේ වෙන එකක් එහෙම වෙන්නේ නෑ. ඉතින් අපි හොඳින්ම තේරුම් අරගෙන බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය තුළින් [ගොරවනවා] අපි දැනගන්න ඕනේ ඒ අපිට අවශ්ය කරන කර්මස්ථානය ලබාගන්න.
그러니 우리는 이것을 알아들어야 합니다. 바로 그 방식이 오늘이든 그때든 언제든, ariya magga와 ariya phala를 얻는다면 참된 방식입니다. 오늘 것 따로, 그때 것 따로가 아닙니다. 그러니 우리는 잘 알아듣고 부처님께서 가르치신 dharma를 통해 우리에게 필요한 kammaṭṭhāna를 얻는 법을 알아야 합니다.
කර්මස්ථානයක් දෙනවයි කියලා කියන්නේ වචනයක් දීලා මේක වඩ වඩා ඉන්න කියන එක නෙමෙයි. ඒ කර්මස්ථානය නම් තමාගේ හිතට ධර්මය තුළින් මතු වෙන්න ඕනේ. ඒකයි නියම ක්රමය. මූලිකව
kammaṭṭhāna를 준다는 것은 낱말 하나를 주고 이것을 계속 닦고 있으라는 것이 아닙니다. 그 kammaṭṭhāna는 dharma를 통해 자기 마음에서 떠올라야 합니다. 그것이 참된 방식입니다.
මතු වෙන්න ඕනේ. ඒකයි නියම ක්රමය. මූලිකව ධර්මය ශ්රවණය කිරීම ඒ තුළින් තමන්ට අවබෝධයක් ලැබීම. ඒ අවබෝධය තුළින් ලැබෙන්නා වූ සාරාංශය තමයි තමාගේ හිතේ කර්මස්ථානයක් හැටියට වැඩෙන්නේ.
바탕은 dharma를 듣는 것, 그것을 통해 스스로 깨달음을 얻는 것입니다. 그 깨달음에서 얻은 줄거리가 바로 자기 마음에서 kammaṭṭhāna로 자라는 것입니다.
ඉතින් මේ වෙලාවේදී දකින්න තියෙනවා කිසිම ශාස්තෘවරයෙක් ලෝකයට පෙන්නවා දුන්නේ නැති. ඒ වගේම සත්යය කියන බුදුපියාණන් වහන්සේට ගෝචර වුණ ඒ සත්ය ධර්මය විග්රහ කළාට පස්සේ අන්න ඒ තුළින් ලෝකය කුමක්ද කියලා හඳුනා ගැනීම ඉස්සෙල්ලාම කරනවා.
그러니 여기서 볼 것은, 어떤 스승도 세상에 보여 주지 못한 것입니다. 또 부처님의 눈에 들어온 참된 dharma를 풀어 보이신 뒤, 그것을 통해 세상이 무엇인지를 알아보는 일을 맨 먼저 합니다.
ලෝකයේ නිත්යයි, සැපයි, ආත්මයි කියන මේ දෘෂ්ටිය තමයි මේ ලෝක සත්යයා බොහෝ කාලදී දියපටන් ගමන් කරන්නේ. ඔන්න ඔය දෘෂ්ටිය ඉස්සෙල්ලා කැපිලා යන්න ඕන. ධර්මය තුළින්. නිත්යයි කියන මේ ලෝකය
세상이 늘 있고, 즐겁고, 자아라는 이 견해를 지닌 채 세상 중생은 오랜 세월 걸어왔습니다. 바로 그 견해를 dharma를 통해 먼저 끊어 내야 합니다.
ධර්මය තුළින්. නිත්යයි කියන මේ ලෝකය පිළිබඳ නිත්යයි කියන අදහස වැරැදි හැටියටත් හේතු සාධකතුව දැනගෙන. එහෙනම් මේ ලෝකයේ කිසිම දෙයක් ස්ථිර නෑ කියලා. හිත පිළිබඳ වේවා, ගත පිළිබඳ වේවා කොතන හෝ වේවා. යමක් හටගත්තා නම් ඒ හටගත්ත එක වැඩසිලා යනවා, විනාශයට පත්වෙනවා. කියලා මෙන්න මේ ධර්මය බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය තුළින් මිසක් අන්ය කිසිම ධර්මයකින් දැනගන්න ලැබිලා නෑ.
세상이 늘 있다는 생각이 틀렸음을 까닭과 함께 알아, 이 세상에 굳건한 것은 아무것도 없다는 것을 압니다. 마음이든 몸이든 어디든, 무엇이 생겨났다면 그 생겨난 것은 쇠하고 무너집니다. 이 dharma는 부처님께서 가르치신 dharma 말고는 다른 어떤 가르침에서도 알 수 없었습니다.
ලෝකයේ යම්තාක් පහළ වීම් තියෙනවා නම්, හටගැනීම් තියෙනවා නම් ඒ හටගත්ත සෑම දේකටම උරුම ධර්මතාවයක් තියෙනවා විනාශ වීම.
세상에 나타남, 생겨남이 있는 한, 생겨난 모든 것에는 타고난 성질이 있으니 곧 무너짐입니다.
ඉතින් එබඳු වන්නා වූ ඒ ධර්මතාවය තේරුම් ගන්න බැරි අන්න ඒ ශාස්තෘවරු සදාකාලික ස්ථාන පැනෙව්වා.
그런 성질을 알아듣지 못한 스승들은 영원한 자리를 내세웠습니다.
සමහර වෙල අර බ්රහ්ම ලෝකයේ බ්රහ්මන් ඒ ස්ථානය සදාකාලිකයි කියලා පැනෙව්වා. ඒ වගේම එකම දෙවියන් වහන්සේ සදාකාලිකයි කියලා පැනිව්වා. මේ ආදී වශයෙන් ඒ පුද්ගලත්වයන් ඒවට පනවාගෙන කාලින් කාලේ වෙනස් කරගෙන එහෙමත් ඇවිල් තියෙනවා. නමුත්
어떤 이들은 Brahma 세계의 Brahmā와 그 자리가 영원하다고 내세웠습니다. 또 한 분 신이 영원하다고 내세웠습니다. 이렇게 그런 인격들을 세워 두고 때때로 바꾸어 가며 그렇게 내려오기도 했습니다.
වෙනස් කරගෙන එහෙමත් ඇවිල් තියෙනවා. නමුත් කුමන ශාස්තෘවරයෙක් නමුත් සියලු තැන්නේ සියල්ලම හටගන්න සෑම දෙයක්ම විනාශ වෙන ස්වභාවයෙන් යුත්තයි කියන ධර්මය පෙන්නුවේ නෑ. ඒ සත්යය පෙන්නලා දුන්නේ බුදුපියාණන් වහන්සේ පමණයි. ඒ සත්යය එහෙම නෙමෙයි කියන්න කිසිම සමතයෙක් තුන් ලෝකයම බිහි වෙන්නේ නෑ.
그러나 어떤 스승도 모든 곳에서 생겨나는 모든 것이 무너지는 성질을 지닌다는 dharma를 보여 주지 않았습니다. 그 참을 보여 주신 분은 부처님뿐입니다. 그 참이 그렇지 않다고 말할 수 있는 이는 세 세계 어디에도 나지 않습니다.
කොයි ලෝකයකවත් බිහි වෙන්නේ නැහැ. ක්රිසිම දැගත බිහි වෙන්නේ නෑ. හටගත්ත සියල්ලෙන් මෙන්න මේ දේ විනාශ නොවී පවතිනවා කියලා කියන්න කෙනෙක්. එහෙම කිව්වනම් ඒක තේරුම් ගන්න බැරිකම නිසා, නුවන මධිකම නිසා බැහැපු තීරණයක් නිසා. මුලාසාගත තීරණයක් මිසා සත්ය තීරණයක් නෙමෙයි. ඒක ධර්මය තේරුම් ගත්තට පස්සේ වැටහුනට පස්සේමයි ඒක තේරෙන්නේ එහෙම බව.
어느 세계에도 나지 않습니다. 생겨난 모든 것 가운데 이것만은 무너지지 않고 남는다고 말할 이는 아무도 나지 않습니다. 그렇게 말한다면 그것은 알아듣지 못해서, 지혜가 모자라서 빠져든 판단일 뿐, 미혹한 판단이지 참된 판단이 아닙니다. 그것은 dharma를 알아듣고 깨친 뒤에야 그러함을 알게 됩니다.
බුදුපියාණන් වහන්සේ ලෝකයට මේ උතුම් ධර්මය දේශනා කරන්න ඉස්සෙල්ලා උන්වහන්සේ ආර්ය පර්යේෂණයක් තුළින් ඔය හැම දහමක් පිළිබඳව විග්රහ කළා. තේරුම් ගත්තා. තේරුම් අරගෙන දැනගත්තා ලෝකයේ හැම කෙනෙක්ම විමුක්තිය කියලා පනවන්නේ හටගත්ත දෙයක්.
부처님께서는 이 거룩한 dharma를 세상에 가르치시기 전에 ariya pariyesanā, 거룩한 찾음을 통해 그 모든 가르침을 풀어 보고 알아들으셨습니다. 알아듣고서, 세상 모든 이가 해탈이라고 내세우는 것이 생겨난 것임을 아셨습니다.
කොතන භාවනාවක් කරලා එහෙම නැත්නම් පින්දහම් කරලා ඒ තුළින් ලබන්නා වූ යම්කිසි උපතක් නැත්නම් අන්න ඒ උපතක්ම තමයි විමුක්තිය හැටියට පෙන්නේ.
어디선가 bhāvanā를 하거나 공덕을 지어 그로써 얻는 어떤 태어남, 바로 그 태어남을 해탈이라고 보여 주었습니다.
බුදුපියාණන් වහන්සේ ඒ බෝධිසත්ව අවස්ථාවේදීම ඒක එහෙම වෙන්න බෑ කියන කාරණය අනුමාන සත්ය තීරණයකට බැත්. කොතන නමුත් යමක් හටගත්තා නම් හේතුවක් නිසයි හටගන්නේ. ඒ හටගත්තා වූ හේතුව ඒ හටගත්ත දේක පැවැත්මට ඒකාන්තයෙන් ගෙවෙනවා.
부처님께서는 bodhisatta 때에 이미 그럴 수 없다는 점을 미루어 아는 참된 판단에 이르셨습니다. 어디서든 무엇이 생겨났다면 까닭이 있어 생겨납니다. 그 생겨난 까닭은 생겨난 것이 이어지는 데에 반드시 닳아 없어집니다.
පෙර නොතිබූ දෙයක් ලෝකේ හටගත්තා නම් හේතුවක් මුල් කරගෙනම හටගත්ත දෙයක් මිසක් එහෙම නැතුව හටගන්න හේතුවක් නෑහ. අහේතුකව ලෝකේ යමක් හටගන්න විදිහක් නෑහ කියන මේ ඥානවන්ත තීරණයට බෝධිසත්වෙදිම උන්වහන්සේ බැහැලා තිබුණා.
전에 없던 것이 세상에 생겨났다면 반드시 까닭을 뿌리로 하여 생겨난 것이지, 그렇지 않고 생겨날 까닭은 없습니다. 까닭 없이 세상에 무엇이 생겨날 길은 없다는 이 지혜로운 판단에 그분은 bodhisatta 때에 이미 이르러 계셨습니다.
අන්න ඒකෙන් දැනගත්තා උන්වහන්සේ ආලාර කාලාම උද්ධකාරාම පුත්ත මේ අය ළඟට ගිහිලත් මේ ලෞකික දැහැන් වැඩුවා. ඒවා ආර්ය පරිවේෂණයක් කරන අවස්ථාව නිගමනයකට පැහපුවා නෙමෙයි පර්යේන අවස්ථාව ඒ අවස්ථාවදී ඒ අයගේ අන්තිම කෙළවර විමුක්තිය හැටියට පෙන්නපු අන්තිම තැන බලපුවහම
그로써 아셨습니다. 그분은 Āḷāra Kālāma와 Uddaka Rāmaputta에게 가서도 세간의 jhāna를 닦으셨습니다. 그것은 거룩한 찾음을 하던 때였지 결론에 이른 때가 아니었습니다. 그때 그들이 해탈의 마지막 끝으로 보여 준 마지막 자리를 살펴보니,
ආලාර කාලා කියන ඒ තාපසතුමා පෙන්නනවා ආකිංචඤ්ඤායතන කියන්නා වූ ස්ථානයක් නිත්ය ස්ථානය හැටියට ඒක පැවැත්මක්.
Āḷāra Kālāma라는 그 고행자는 ākiñcaññāyatana라는 자리를 영원한 자리로 보여 주었는데, 그것은 하나의 존재였습니다.
යම් තැනක පැවැත්මක් හේතුවක් නිසා හටගත්තා නම් ඒ හේතුව ඒකට ගෙවිලා යනවා. ඒ පැවැත්ම කවදාවත් ස්ථිරව පවතින්න විදිහක් නෑහ නේද කියන එක මේ මහා බෝධිසත්ව ඥානයෙන් උන්වහන්සේ නිගමනය කළා. යම් තැනක යමක් හටගත්තා නම් හටගත්ත දේ කවදා හරි ගෙවිලා යනවා නම් ඊට පස්සේ ඒ තත්ත්වය ඉවර වෙනවා නම් ඒක විමුක්තියක් වෙන්න බැහැ සැනසෙන්න බැහැ කියනගමනේ සත්ය තීරණයක් වශෙන් උන්වහන්සේ ලැබුවා.
어떤 자리의 존재가 까닭으로 생겨났다면 그 까닭은 거기에 닳아 없어집니다. 그 존재가 결코 굳건히 이어질 길은 없지 않은가 하고 그분은 큰 bodhisatta의 지혜로 결론지으셨습니다. 어디서 무엇이 생겨났고, 생겨난 것이 언젠가 닳아 없어지고, 그 뒤 그 상태가 끝난다면, 그것은 해탈일 수 없고 평안일 수 없다는 참된 판단을 그분은 얻으셨습니다.
ඊට පස්සේ එතනින් එහාට තමයි උද්ධකාරාමපුත්ත කියන තවත් යෝගියෙක් හම්බ වුණේ.
그 뒤 거기서 더 나아가 Uddaka Rāmaputta라는 또 다른 수행자를 만나셨습니다.
ඒ යෝගියාගෙන් බලපුවහම එයා තවත් එහාට තිබිච්ච නැත්නම් ලෝකයේ තියෙන භවාග්රයයි කියන නේව සංඥා නාසං ආයතනයයි කියන යම් තලයක් පිළිබඳව විග්රහ කළා. අන්න ඒ කරගත්ත විග්රහයෙන් එතන්ටත් උන්වහන්සේ බොහොම තුළ සුළු කාලයක් තුළදී පත්වෙලා ඒ ස්ථානයත් හටගන්න තෙනා. ලෝකයේ තැනක හෝ කුමනාකාරයෙන් හෝ හටගැනීමක් වුනානම් හටගත්ත දේ හේතුවක් නිසාමයි හටගන්නේ.
그 수행자에게서 살펴보니, 그는 그보다 더 위에 있는, 곧 세상 존재의 꼭대기(bhavagga)라 하는 nevasaññānāsaññāyatana라는 층에 대해 풀어 주었습니다. 그 풀이로 그분은 아주 짧은 시간 안에 거기에도 이르셨고, 그 자리 또한 생겨난 것임을 보셨습니다. 세상 어디서든 어떤 모양으로든 생겨남이 있다면 생겨난 것은 반드시 까닭이 있어 생겨납니다.
හේතුවක් නිසා හටගත්තා නම් හේතුවක් කවදාවත් සදාතනික වෙන්න බෑ. මොකද යම් ශක්තියක් ගැප් කරලා ඒ ශක්තිය තුළින් නිෂ්පාදනයක් යමක සිද්ධ වුණා නම් ඒ මොන තැන නමුත් ඒ ශක්තියකට ගෙවෙන්න ඕනේ. ඒ ශක්තිය ගෙවිලා ඒක කෙළවර වෙන දවසක් තියෙනවා ඒකාන්තයෙන් ඒ ශක්තිය නැතුව ඒක පවතින්න බැහ. මෙන්න මේ නිගමනය නිසා
까닭으로 생겨났다면 그 까닭은 결코 영원할 수 없습니다. 왜냐하면 어떤 힘을 써서 그 힘으로 무엇이 만들어졌다면, 어느 자리이든 그 힘에 기대어 닳아야 하기 때문입니다. 그 힘이 닳아 끝나는 날이 반드시 있고, 그 힘 없이는 이어질 수 없습니다.
පවතින්න බැහ. මෙන්න මේ නිගමනය නිසා දැනගත්තා නේව සංඥා නාසංයතන කියන තමයි ලෝකය යන්න තියෙන්නේ ඉහළම තැන. එතන්ට ගියත් මහා කල්ප 8හාද00,000ක් කියන කාලයක් තුළදී ඒක නැති වෙලා යනවා. මහා කල්ප 8හාදකින් නැති වෙනවා කිය දැනගත්තේ ලොව්තුරා බුදුනාට පස්සේ. නමුත් මුලදී තිබුණා එක්තරා නිගමනයක්. යම් තැනක යමක් හටගත්තා නම් ඒකාන්තයෙන් ඒට ගෙවීමක් තිබිය යුතුයි. ඒක සදාතනික වෙන්න බැ.
이 결론으로 nevasaññānāsaññāyatana가 세상이 갈 수 있는 가장 높은 자리임을 아셨습니다. 거기에 가더라도 팔만 사천 mahākappa라는 세월 안에 그것은 사라집니다. 팔만 사천 mahākappa에 사라진다는 것은 부처가 되신 뒤에 아셨습니다. 그러나 처음부터 한 가지 결론이 있었습니다. 어디서 무엇이 생겨났다면 반드시 닳아 없어짐이 있어야 하고, 그것은 영원할 수 없다는 것입니다.
එහෙනම් එබඳුවන්නා වූ සදාතනික වෙන්න බැරි. තෙනක හටගෙන නම් ඔහුට ඊළඟට මොකද වෙන්නේ? අන්න ඒ වෙලාවේ දැක්කා.
그러면 그렇게 영원할 수 없는 자리에 태어난 이에게 다음에 무슨 일이 일어나는가? 그때 보셨습니다.
ඔහු සත්යය දැකලා තිබුණේ නැත්නම් ඇත්ත දැකලා තිබුණේ නැත්නම් ඔහුට සිද්ධ වෙනවා එතන කාලේ ගෙවුණට පස්සේ නැවත වාරයක් සසර සැරිමට එන්නේ.
그가 참을 보지 못했다면, 실상을 보지 못했다면, 거기서 시간이 다한 뒤 다시 한 번 saṃsāra를 떠돌러 오게 됩니다.
මෙන්න මේ සත්ය තීරණයක් අනුමාන තීරණයකින් නිගමනයකට බැහැලා. මේ එක තැනකවත් නිවන නෑ කියලා. නිවෙන්න පුළුවන් කමක් නෑහැ. සැනසෙන්න පුළුවන් කමක් නෑහ. හවක් කුමක් නිසාද? මේ සංසාර අනාථ ගමනක් එන බව උන්වහන්සේ තමාගේම ප්රත්යක්ෂ නුවණින් දැනගෙන හිටියා ඒ බෝධිසත්ව අවස්ථාවේදී.
이 참된 판단을 미루어 아는 판단으로 결론지으셨습니다. 이런 자리 어디에도 nibbāna는 없다, 꺼질 수도 없고 평안할 수도 없다고. 왜 그런가? 의지할 데 없는(anātha) saṃsāra의 길이 이어진다는 것을 그분은 bodhisatta 때에 이미 자신의 눈앞 지혜로 알고 계셨습니다.
මොකද ඒ දෙහැන් වලටත් පේනවා සසර ගමනක හැටි. භවයෙන් භවේ මේ ලෝක සත්යයා ගමන් කරන හැටි ඒ මිනිස ඇස ඉක්මෙවූ දිවැසට දකිනවා. ඒ දකින නිසාම උන්වහන්සේ එදා දැනගෙන හිටියා යම් තැනක ඉපදුනා නම් එතනින් චුත වුනා නම් නැවත වාරයක් මේ සසර ගමනට වැටිලා ආයුසරයක් සැරි සැරීමක් තියෙන බව.
그 jhāna에서도 saṃsāra의 길이 어떠한지 보이기 때문입니다. 세상 중생이 bhava에서 bhava로 옮겨 가는 모습을 사람의 눈을 넘어선 하늘 눈으로 봅니다. 그것을 보셨기에 그분은 그때 이미, 어디서 태어나고 거기서 죽으면 다시 이 saṃsāra의 길에 떨어져 한 번 더 떠돌게 된다는 것을 알고 계셨습니다.
මෙන්න මේ නිසා දැනගත්තා නේව සංඥා නාසං ආයතන කියන තෙනෙ උපන්නත් ඒක ගෙවිලා ගියාට පස්සේ ආයෙත් එයා සැරිට වැටිය යුතුයි.
이 때문에 nevasaññānāsaññāyatana에 태어나더라도 그것이 다한 뒤 그는 다시 떠돌이에 떨어져야 한다는 것을 아셨습니다.
මෙන්න මේ නිගමනය ඉඳලා කල්පනා කළා. යම් තැනක හටගැනීමක් තියෙනවා නම් එතන එතන විනාශයක් තියෙනවා. යම් තැනක හටගත්ත දෙයක් විනාශ වෙනවා නම් ඒක විමුක්තිය වෙන්න බැ. ඒක සැනසුන් සහගත තන වෙන්න බැහැ. තාවකාලික ප්රමාද වෙී විවේකයක් ගත කරනවා වාගේ ඉන්නවා විතරයි. එහෙනම් ඒකෙන් කවදාවත් මම සැනසුනා, මම නිබුණා කියලා සතුරු වෙන්න පුළුවන් තැනක් නෙමෙයි. මොකද මතු අනාගතයේදී
이 결론에서 생각하셨습니다. 생겨남이 있는 곳에는 반드시 무너짐이 있다. 생겨난 것이 무너지는 곳이라면 그것은 해탈일 수 없다. 평안한 자리일 수 없다. 잠시 늦추어 쉬는 것처럼 있을 뿐이다. 그러니 그것으로는 '나는 평안해졌다, 나는 꺼졌다'고 기뻐할 수 있는 자리가 결코 아니다.
පුළුවන් තැනක් නෙමෙයි. මොකද මතු අනාගතයේදී සංසාර ගමනකට නැවත වැටෙනවා නම් යම් තැනක් එහෙම වැටෙද්දී වැටෙන්න හේතු තියෙද්දී. යම් තැනක කල්ප මහාකල්ප 8හාද000 කිටියත් වැඩක් නෑ. මොකද හේතුව? කවදා හරි මහාකල්ප 84,000 ගෙවෙනවා.
왜냐하면 앞날에 다시 saṃsāra의 길에 떨어진다면, 떨어질 까닭이 있는 채로 떨어진다면, 어디서 팔만 사천 mahākappa를 살더라도 소용이 없기 때문입니다. 왜인가? 언젠가는 팔만 사천 mahākappa도 다하기 때문입니다.
ඒ ගෙවෙනකන් එයා ඉන්න පුළුවන් මම හරි විවේකයෙන් සැනසිල්ල ඉන්නවා කරදරයක් නැතුව ඉන්නවා කියලා. කොතන හරි ඒට ගැලපෙන අත්බැවක් ලබලා. හැබැයි 8හාද ගෙවිච්චාට අනේපොයි කියන්න වෙනවා. එදාට මොකද වෙන්නේ? ආයුසරයක් අර පෙරවාගේම සසර ගමනට වැටුනා නම් ඒ සසර ගමනකට හිමි යම් උරුම වන්නා වූ යම් දුක් කරදරයක් ඇත්්ද ඔහුට ඒකෙන් මිදීමක් නෑ.
그것이 다할 때까지 그는 '나는 아주 고요하고 평안하게 걱정 없이 있다'며 어딘가 그에 맞는 몸을 얻어 지낼 수 있습니다. 그러나 팔만 사천이 다한 뒤에는 '아이고' 하고 말하게 됩니다. 그날 무슨 일이 일어나는가? 다시 예전처럼 saṃsāra의 길에 떨어진다면, 그 길에 따르는 괴로움과 어려움에서 그는 벗어날 길이 없습니다.
යම් තැනක හටගැනීමක් තියෙනවා නම්, හටගත්ත දේ ජරාවට පත්වෙනවා නම්, වැහැරිලා යනවා නම්,ලා යනවා නම් එතන ඇසුරු කරපු යම්තාක් දේවල් හටගත්තා නම්, හටගත්ත දේ වැහැරෙනවා නම්, වැහැරලා විනාශයට පත්වෙනවා නම් එහෙම දෙයක් කවදාවත් මම කියලා තබාගන්න මගේ කියලා තබාගන්න මගේ ආත්මයා කියලා ඉන්න පුළුවන් සුදුසු තේනක් නෙමෙයි කියන එක සත්යයට අනුකූලව උන්වහන්සේ දැකලා නිගමනය කළා. යම් තැනක හටගැනීමක් නැද්ද එතන විනාශ වෙන්න දේකුත් නෑ.
어디에 생겨남이 있고, 생겨난 것이 늙어 가고, 시들어 가고, 그곳에 기대어 생겨난 모든 것이 시들어 무너진다면, 그런 것은 결코 '나'라고, '내 것'이라고, '나의 자아'라고 붙들어 둘 만한 자리가 아니라는 것을 그분은 참에 맞게 보고 결론지으셨습니다. 생겨남이 없는 곳에는 무너질 것도 없습니다.
හටගැනීමක් යම් තැනක නැද්ද එතන දුක හටගන්න ක්රමයකුත් නෑ. හටගැනීමක් නැති තැනක් යම් තැනක වේනම් යම් තැනක කියන්න දියන්නේ නෑ. හටගැනීමක් නැති ස්වභාවයක් ඇටනම්. අන්න ඒක නිවන විය යුතුයි. මේ බුදුපියාණන් වහන්සේ මූලිකම නිවන ගැන කරපු තීරණය බෝධිසත කාලේදී.
생겨남이 없는 곳에는 괴로움이 생길 길도 없습니다. 생겨남이 없는 곳이 있다면 — 그것을 '곳'이라고 말할 수도 없지만 — 생겨남이 없는 성질이 있다면, 그것이 바로 nibbāna여야 합니다. 이것이 부처님께서 bodhisatta 때에 nibbāna에 대해 내리신 첫 판단입니다.
මෙන්න මේ තීරණය පිහිටලා උන්වහන්සේ බැලුවා හටගැනීමක් සහමුලින් නැති කරන්නේ කොහොමද? කොතන හරි හටගැනීමක් තියෙනවා නම් ඒක ගෙවීමක් තියෙනවා.
이 판단에 서서 그분은 살피셨습니다. 생겨남을 뿌리째 없애려면 어떻게 하는가? 어디든 생겨남이 있으면 닳아 없어짐이 있습니다.
හටගැනීමක් නැතිනම් යම් තැනක එතන ගෙවෙන්න දෙයක් නෑහැනසෙන්න දෙයක් නෑහ. ජරාවට පත් වෙන්න දෙයක් නෑහ. ජරාවක් නැත්නම්, මරණයක් නැත්නම් සෝක කරන්න පරිදේවයක්, දුකක්, දොමනසක්, උපායාසයක් එන්න කිසිම දුක කරෙන්න හේතුවක් නෑ. එහෙනම් දුක නැත්තේ යම් තැනකද හටගැනීමක් නැති තැනයි කියලා උන්වහන්සේ ගත්ත තීරණය බැහැලා තමයි. මේ ආර්ය පර්යේෂණය තුළින් උන්වහන්සේ යම් නිගමනයකට පස්සේ. නිවන එතනයි.
생겨남이 없는 곳에는 닳을 것도, 시들 것도, 늙을 것도 없습니다. 늙음이 없고 죽음이 없다면 슬퍼할 일도, 울부짖음도, 아픔도, 근심도, 절망도 올 까닭이 전혀 없습니다. 그러면 괴로움이 없는 곳은 어디인가? 생겨남이 없는 곳이라는 판단에 그분은 이르셨습니다. 이 거룩한 찾음을 통해 결론에 이르신 것입니다. nibbāna는 바로 거기입니다.
අන්න ඒක කිසිම කෙනෙක් ලෝකේ හොයාගෙන තිබුනේ නෑ. ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේට ඇරෙන්න ලෝකයට දහම් දෙසන් හේතුකාර ඇති ආකාරයෙන් දැනගන්න තව කිසිම සමථයෙක් ලෝකය පහළ වෙලත් නෑහ. පහළ වෙන්න හේතුත් නෑහ. ඒක අද වෙනකන් ඔප්පු වෙනවා. කිසිම ශාස්තෘවරයේ ඒ ධර්මයට ආසන්න ධර්ම මාත්රයක්වත් දේශනා කරලා නැති නිසා.
그것은 세상 누구도 찾아낸 적이 없습니다. 부처님 말고는 세상에 dharma를 가르쳐 까닭을 갖춘 그대로 알게 할 다른 능한 이가 나타난 적도 없고, 나타날 까닭도 없습니다. 그것은 오늘까지 증명됩니다. 어떤 스승도 그 dharma에 가까운 dharma를 조금도 가르친 적이 없기 때문입니다.
ඒ නිසා බුදුපියාණන් වහන්සේඒ බෝධිසත්වයදී මූලික පැහැපු නිගමනය ඉඳලා පරිවේෂණය කරීමේදී. උන්වහන්සේ නිගමනය කළා හැමතැනම මේ හටගැනීමක් තියෙනවා. හටගැනීමක් තියෙනවා නම් හටගත්ත සියල්ලටම වැනසීමක් ඔරුමයි. හටගත්ත දෙයක් වෙනසෙනවා නම් ඒ ස්ථානයේ මමයි කිව්වොත්, මගේයි කිව්වොත්, මගේ ආත්මයයි කිව්වොත් මේක මුලාවක්.
그래서 부처님께서는 bodhisatta 때 이른 첫 결론에서 출발해 찾아 나가시며 결론지으셨습니다. 어디에나 생겨남이 있다. 생겨남이 있다면 생겨난 모든 것에는 무너짐이 따른다. 생겨난 것이 무너진다면 그 자리를 '나'라고, '내 것'이라고, '나의 자아'라고 하는 것은 미혹이다.
මෙන්න බෝධි බුද්ධත්වයට හේතුකාර වෙන මූල ධර්මය පිළිබඳව බෝධිසත්ව අවස්ථාවේදීම අප්රමාණ ගුණ ඇති පාරමිතා බලය නිසාම උන්වහන්සේට නැගුණ අනුමාන ඥානයක්.
이것이 bodhi, 곧 부처 됨의 까닭이 되는 뿌리 dharma에 대해 bodhisatta 때에 이미 헤아릴 수 없는 덕을 지닌 pāramī의 힘으로 그분께 떠오른, 미루어 아는 지혜입니다.
මෙන්න මේ ඥානය පිහිලා තමයි උන්වහන්සේ කල්පනා කළේ. එහෙනම් මොකක්ද මාර්ගය? යම් තැනක යමක් හටගන්නවා නම් ඒ හටගන්න දේ වැනසෙනවා නම් මෙන්න මේ හටගත්ත දේ වැනසෙන තැන මගේයි කියලා අල්ලන්න දෙයක් නෑහ. එහෙනම් ඇයි මේ සත්වයෝ සැරිසරන්නේ කුමක් නිසාද කියලා බලනකොට දැක්කා. යම් තැනක මමයි කියන හැඟීම තියෙනවා නම් දෘෂ්ටිය තියෙනවා නම්.
이 지혜에 서서 그분은 생각하셨습니다. 그러면 길은 무엇인가? 어디서 무엇이 생겨나고 그 생겨난 것이 무너진다면, 그 무너지는 자리에는 '내 것'이라고 붙잡을 것이 없다. 그러면 중생은 왜 떠도는가 하고 살피시다가 보셨습니다. 어디에 '나'라는 느낌, 그런 견해가 있다면,
මගේ කියන දෘෂ්ටිය තියෙනවා නම් මේ මගේ ආත්මයයි කියන මමත්වයෙන් බැහැගත්ත මේ දෘෂ්ටිය තියෙනවා නම් ඒතාකල් ලෝක සත්වයාට මමය මගේ ආත්මය කියන මේ දෘෂ්ටියෙන් මිදෙන්නේ නැත්නම් ඒ තරමටම සසර ගමන කෙළවරක් කරන්න බැහ. සසර ගමනට හේතුව නැගෙන්නේ මමය මගේය මගේ ආත්මයයි කියන මේ තත්ත්වය උඩයි කියලා මූලික වශයෙන් දැනගත්තා.
'내 것'이라는 견해, '이것은 나의 자아'라는 나 됨에 빠져 든 견해가 있다면, 세상 중생이 '나, 나의 자아'라는 이 견해에서 벗어나지 못하는 만큼 saṃsāra의 길은 끝낼 수 없습니다. saṃsāra의 까닭은 '나, 내 것, 나의 자아'라는 이 상태 위에서 일어난다는 것을 바탕으로 아셨습니다.
එහෙනම් මමය මගේ ආත්මයයි කියන දෘෂ්ටියට වැටෙන්න හේතුව මොකක්ද? ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් දකින්න නැති නිසා කියලත් දැනගත්තා. ඇත්ත කිව්වේ මොකක්ද හටගත්ත යමක් ඇත්තනම් ඒ හටගත්ත තැන සදාකාලිකව පවතින්නේ නෑහැ. කවද හරි ඒක විනාශ වෙනවා. අන්න ඒක නොබැලුව නිසාම නොහිතව නිසාම ඒ ස්ථානයේ සද නිත්යයි, සැපයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටියෙන් ලෝක සත්යාව බැඳිච්ච නිසාම ඇත්ත පේන්නේ නැති මුලාවකට ලෝක සත්යයා වැටෙනවා කියලා දැනගත්තා.
그러면 '나, 나의 자아'라는 견해에 빠지는 까닭은 무엇인가? 실상을 있는 그대로 보지 못하기 때문이라는 것도 아셨습니다. 실상이란 무엇인가? 생겨난 것이 있다면 그 생겨난 자리는 영원히 남지 않고 언젠가는 무너진다는 것입니다. 바로 그것을 보지 않고 생각하지 않기에, 그 자리가 늘 있고 즐겁고 자아라는 견해에 묶여, 세상 중생은 실상이 보이지 않는 미혹에 빠진다는 것을 아셨습니다.
මෙන්න මේ මුලාව යම් දවසක අත්හැරගත්තා නම් පැවැත්මට හේතුකාරක වන ශක්තිය නිකුත් වෙන්නේ නෑ. පැවැත්මක් හටගන්නේ නිකන් නෙමෙයි ශක්තියකින්. පැවැත්මට ශක්තිය මොකක්ද? නිත්යයි, සැපයි, ආත්මයි කියන මෙන්න මේ දෘෂ්ටියකට බැහැලා. මෙන්න මේ දෘෂ්ටියෙන් බැහැලා ඒකෙන් මිදෙන්න බැරුව ඒකට අනුකූලවන්නා වූ දේවල් ප්රියයි, මනාපයි, යහපතයි කියලා ලෝකය හොයාගෙන අල්ලගෙන අන්න ඒ සඳහා හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් කටයුතු කෙරනම්. මෙන්න මේ නිසා
이 미혹을 어느 날 놓아 버린다면 존재를 일으키는 힘이 풀려나오지 않습니다. 존재는 그냥 생기는 것이 아니라 힘으로 생깁니다. 존재의 힘은 무엇인가? 늘 있고 즐겁고 자아라는 이 견해에 빠져, 거기서 벗어나지 못한 채 그에 맞는 것들을 사랑스럽고 마음에 들고 좋다고 세상에서 찾아 붙들고, 그것을 위해 마음과 몸과 말로 행하는 것입니다.
කටයුතු කෙරනම්. මෙන්න මේ නිසා නිත්යයි, සැපයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටියෙන් ලෝකේ කොතන හෝ සාරවත් කියලා අරගෙන මේ එකතුව සාරවත්වයෙන් යුත්තයි කියලා අරගෙන අන්න ඒ සාරත්වය කරා ගමන් කිරීමට කාර කරනවා. නැත්නම් ක්රියා කරනවා. මොනවද ක්රියා කරන්නේ? හිතෙන් ක්රියා කරනවා. වචනයෙන් ක්රියා කරනවා, ක්රියාවෙන් ක්රියා කරනවා. මෙන්න මේවට කිව්වා සංඛාර කියලා.
이 때문에 늘 있고 즐겁고 자아라는 견해로 세상 어딘가를 알차다고 여기고, 이 모임이 알참을 지녔다고 여겨 그 알참을 향해 가려고 애씁니다. 곧 행합니다. 무엇을 행하는가? 마음으로 행하고, 말로 행하고, 몸짓으로 행합니다. 이것들을 saṅkhāra라고 했습니다.
අන්න සංඛාර කියලා කිව්ව මොකක්ද? මේ සංා වූ එකතුන් සඳහා යමක් කරන්නේද ඒවා සංඛාරයි. මෙන්න මේ සංඛාර වැඩපිළිල යම්තා කල් තියෙනවද ඒතාක්කල් එකින් එකට එකින් එකට දැක්කා ඒක තිබුනොත් මොකක්ද හටගන්නේ?
saṅkhāra라고 한 것은 무엇인가? 이 모임들을 위해 하는 것, 그것이 saṅkhāra입니다. 이 saṅkhāra의 움직임이 있는 한, 하나하나 보셨습니다. 그것이 있으면 무엇이 생겨나는가?
සං එකතුවේ කටයුතු කරන්න ලෝකය පිළිබඳව නිත්යයි, සැපයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටියෙන් විඤ්ඤාණ හටගන්නවා. නැත්නම් එක එක විදියහ හිත් හටගන්නවා. මට හිතයි මෙහෙම කෙනෙක් වෙන්න. අන්න හිතක් හටගත්තා විඤ්ඤාණයක්.
모임을 위해 행하면서 세상에 대해 늘 있고 즐겁고 자아라는 견해로 viññāṇa가 생겨납니다. 곧 여러 가지 마음이 생겨납니다. '나는 이런 사람이 되고 싶다' — 마음 하나가 생겼으니 viññāṇa 하나입니다.
මට හිතයි මේ ලස්සන දේ බලන්න. චක්ඛු විඤ්ඤාණයක්. මට හිතයි මේ ලස්සන. හොඳ දේ මිහිරි දේ අහන්න. සෝත විඤ්ඤාණයක්. මට හිතයි මේ ගන්ධය ආග්රහණය කරන්න. ගහන විඤ්ඤාණයක්. මට හිතයි මේ රසවදය ඇසුරු කරගෙන රසවිඳ විඳ ඉන්දහා විඤ්ඤාණයක්. මට හිතයි මේ ප්රියමනාප ආශ්වාදය ආශ්වාද විඳ විඳින්න කායික වශයෙන්. කාය විඤ්ඤාණයක්. මට හිතයි මේවා ගැන හොඳට හිත හිතා ඒ මනෝ ලෝකේ ආශ්වාද විඳින්නේ. මනෝ විඤ්ඤාණයක්.
'이 아름다운 것을 보고 싶다' — 눈의 viññāṇa입니다. '이 아름답고 좋고 달콤한 것을 듣고 싶다' — 귀의 viññāṇa입니다. '이 냄새를 맡고 싶다' — 코의 viññāṇa입니다. '이 맛에 기대어 맛보며 지내고 싶다' — 혀의 viññāṇa입니다. '이 사랑스럽고 마음에 드는 즐거움을 몸으로 누리고 싶다' — 몸의 viññāṇa입니다. '이것들을 곰곰이 생각하며 마음의 세계에서 즐거움을 누리고 싶다' — 마음의 viññāṇa입니다.
මෙන්න මේ විඤ්ඤාණ ටික නිකන් නැගෙන්නේ නෑ. මේවා හේතුවක් ඇතුවයි නැගෙන්නේ. ආහාරයක් ඇතුවයි නැගෙන්නේ කියලා දැනගත්තා. මොකක්ද මේවට තියෙන ආහාරය? අර ප්රියයි, මනාපයි, යහපතයි කියන හැඟීමෙන් නිත්යයි, සැපයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටියේ පිහිටලා ඒවා සාරයි කියලා අරගෙන ඒවා පිළිබඳ හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් කරන්න පටන් ගත්තහම ඇතිවෙන ශක්තිය තමයි. ඔය හිත හටගන්නවනේ කියලා දැක්කා.
이 viññāṇa들은 그냥 일어나지 않습니다. 까닭이 있어, 먹이가 있어 일어난다는 것을 아셨습니다. 이것들의 먹이는 무엇인가? 사랑스럽고 마음에 들고 좋다는 느낌으로, 늘 있고 즐겁고 자아라는 견해에 서서, 그것들을 알차다고 여겨 그에 대해 마음과 몸과 말로 행하기 시작할 때 생기는 힘입니다. 그로써 마음이 생겨난다는 것을 보셨습니다.
අපි සංඛාර පත්යා විඤ්ඤාණං කියලා හිටන් කිව්වට එකපාර ඕක තේරෙන්නේ නැහැ. ඔ විදිහට විග්රහ කරගත්තහම ඕක හොඳට පැහැදිලිව තේරෙන්න පටන් ගන්නවා.
우리가 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'이라고 말해도 한 번에 알아듣기는 어렵습니다. 이렇게 풀어 보면 아주 또렷이 알아듣게 됩니다.
මෙන්න මේ හිත හටගත්තහම මොකද වෙන්නේ? ඒ හිත හටගත්තහම ඒ ජාතිය හිතකට බහින අදහස් තියෙනවා. ඒකට නැිලා හිටිනවා.
이 마음이 생겨나면 무슨 일이 일어나는가? 그 마음이 생겨나면 그런 종류의 마음에 내려앉는 생각들이 있습니다. 거기에 기울어 머뭅니다.
අපි හිතමු යම්කිසි ආකාරයකින් ලස්සන රූප බලන එක හොඳයි. මට ලස්සන රූප බල බලා ඉන්න හැන්නම්. ඔන්න හිත හටගත්තා නැහනම් විඤ්ඤාණය හටගත්තා. ඔය හිත නිසාම ඔහුට බහිනවා එක දෙයක්. මොකක්ද ඒ විඤ්ඤාණය හැමලේම ඉල්ලන දෙයක් තියෙනවා. ඒක තමයි ඒක නිෂ්පාදනය වෙච්ච ජාතියේ අර ලස්සනවා බලලාම නිෂ්පාදනය කරගත්තා මට හිතයි ලස්සනවා බලන්න කිව්ව අදහතේ පිහිටලා. ඒවම නැවත නැවත හොය හොයා බල බලා ඇසුරු කරන්න අදහතක් එනවා. ඒකට නැවිලා හිටිනවා.
어떤 식으로든 아름다운 모습을 보는 것이 좋다고 해 봅시다. '나는 아름다운 모습을 보며 지내고 싶다.' 마음이 생겼으니 viññāṇa가 생긴 것입니다. 그 마음 때문에 그에게 무언가 하나가 내려앉습니다. 그 viññāṇa가 늘 바라는 것이 있으니, 그것이 만들어진 그 종류의 것입니다. '아름다운 것을 보고 싶다'는 생각에 서서 만들어 냈으니, 그것을 되풀이해 찾고 보고 가까이하려는 생각이 옵니다. 거기에 기울어 머뭅니다.
අන්න ඒ නැගිලා හිටපුහම කියනවා නාම වුණා. ඒක රූපනය කරනවා. නැත්නම් නැවත නැවතත් ඔපනම්ගෙන ඒකේ බුක්ති විඳින්න බලනවා. එතකොට ඒක රූප වුණා. ඔන්න ඔය නැමිලා හිටලා ඔය රූපයන් පිළිබඳ යනත් එනකොට ඔය විඤ්ඤාණයම තමයි ඒ ජාතියේ නාම රූප බහින්නේ කියලා කිව්වේ.
그렇게 기울어 머물면 nāma가 되었다고 합니다. 그것을 모양 짓습니다. 곧 되풀이해 붙들어 누리려 합니다. 그러면 그것이 rūpa가 되었습니다. 그렇게 기울어 그 모습들을 오가는 것, 그 viññāṇa가 바로 그런 종류의 nāma-rūpa에 내려앉는다고 말한 것입니다.
ඒ නාම රූප බහිනකොට මේක ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවයයි. ඕක තමයි ලෝකේ තියෙන මාර බන්ධනය කියන්නේ.
그 nāma-rūpa가 내려앉을 때 이것은 사랑스러운 성질, 달콤한 성질입니다. 그것이 세상의 Māra의 속박입니다.
ලෝකයට ලෝක සත්යයා නිකන් හැදෙන්නේ නැ. මේ ලෝකයේ රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ආදී කියන මේ ලෝක සත්වයා භුක්ති විඳින්න ඇතුළු කරන දේවල් ප්රිය ස්වභාවයෙන් යුක්ත ඒවා තියෙනවා මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්ත ඒවා තියෙනවා. අන්න ඒ ප්රිය ස්වභාවය නිසාම මධුර ස්වභාවය නිසාම ලෝක සත්වයා ඒවය ඇලෙනවා. ඒවා ආශ්වාද ජනකයි. ආශ්වාද ජනක නිසාම ඒ ආශ්වාදය බැඳිලා නැවත නැවතත් ඒ ආශ්වාදය බුක්ති විඳින බලාපොරොත්තුවෙන් මතු මතු බලාපොරොත්තු ඇති කරගන්නවා.
세상 중생은 그냥 생기지 않습니다. 이 세상에서 중생이 누리려고 끌어들이는 모습, 소리, 냄새, 맛, 닿음 같은 것들 가운데 사랑스러운 성질을 지닌 것이 있고 달콤한 성질을 지닌 것이 있습니다. 바로 그 사랑스러움과 달콤함 때문에 중생은 거기에 달라붙습니다. 그것들은 assāda, 즐거움을 낳습니다. 즐거움을 낳기에 그 즐거움에 묶여 다시 또다시 그 즐거움을 누리려는 바람으로 앞날의 바람을 만들어 냅니다.
මෙන්න මේ බලාපොරොත්තුව ඇති කරගෙන ඒ බලාපොරොත්තු පරිදි ඒවට ගොදුරු වෙලා. ඒවා පස්සේ ගිහිල්ලා ලැබෙන ලැබෙන ඒවා අල්ලගෙන භුක්ති විඳින්න යනවා.
이 바람을 만들고 그 바람대로 그것들의 먹잇감이 되어, 그것들을 뒤쫓아 얻는 대로 붙들어 누리러 갑니다.
ඇහෙන් එන ඒවා ඇහෙන් භුක්ති විඳිනවා. කනෙන් එන ඒවා කනෙන් භුක්ති විඳිනවා. දිවෙන් එනවා දිවෙන් භුක්ති විඳිනවා. නාසයෙන් එනවා නාසයෙන් භුක්ති විඳිනවා. ශරීරයට එනවා ශරීරයෙන් භුක්ති විඳිනවා. මෙන්න මේ භුක්තිය නිසා මෙහි ප්රියමනාපය නිසාම ඒවට මේ ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය, මන කියන මේ ඉන්ද්රිය හය ඒවට ආයතන කරගන්නවා.
눈으로 오는 것은 눈으로 누리고, 귀로 오는 것은 귀로, 혀로 오는 것은 혀로, 코로 오는 것은 코로, 몸에 오는 것은 몸으로 누립니다. 이 누림 때문에, 그 사랑스러움 때문에 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 여섯 indriya를 그것들의 āyatana, 자리로 삼습니다.
ඉන්ද්රිය හය ආයතන කරගත්තහම කියනවා ඔය නාම රූපයන් කිරියේ ප්රියමනාපය බැඳීම නිසා සලායතන පහළ කරගත්තා. ඒවා ආයතන කර තමයි ඒ ධර්මයන්ගේ ඒ ප්රියමනාප ධර්මයන්ගේ ස්පර්ශය ලබන්නේ.
여섯 indriya를 자리로 삼으면, nāma-rūpa에서 사랑스러움에 묶였기에 saḷāyatana가 나타났다고 합니다. 그것들을 자리로 삼아서 그 사랑스럽고 마음에 드는 dharma들과의 phassa, 닿음을 얻습니다.
ඒවා ඇසෙන්, කනෙන්, දිවෙන්, නාසයෙන්, ශරීරයෙන් ඒ අරමුණු අරගෙන ඒවය ප්රිය ස්වභාවයක් තියෙනවා, මධුර ස්වභාවයක් තියෙනවා මේකයි ඒ ප්රිය ස්වභාවය කියලා ඒවා ස්පර්ශ කරන්න පටන් ගත්තහම අන්න කාම ස්පර්ශයව අරගන්නවා.
눈, 귀, 혀, 코, 몸으로 그 대상들을 받아, '이것에는 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 있다, 이것이 그 사랑스러움이다' 하며 닿기 시작하면 kāma의 닿음을 받아들입니다.
මෙන්න මේ රූප කාම ශබ්ද කාම ගන්ධ කාම රස කාම ස්පර්ශ කාම ධර්ම කාම කියන මේ ඉන්ද්රිය හයට ගෝචර වෙන කාමයන් ස්පර්ශ කරන්න පටන් ගත්තහම අන්න මොකද වෙන්නේ? ඕකට කිව්වා ඒවා ආයතන කරන්නේ ඒවායිෙන් ස්පර්ශ ගන්න පටන් ගත්තා. ඒ ස්පර්ශ කරන්න ඕනේ නෑ වේදනාවක් හටගන්න වින්දනයක් හටගන්න
모습의 kāma, 소리의 kāma, 냄새의 kāma, 맛의 kāma, 닿음의 kāma, dharma의 kāma라는, 여섯 indriya에 들어오는 kāma들에 닿기 시작하면 무슨 일이 일어나는가? 그것들을 자리로 삼아 거기서 닿음을 받기 시작했다고 했습니다. 그렇게 닿으면 더 필요한 것 없이 vedanā, 느낌이 생겨납니다.
ලෝක සත්වයා දුක්ඛ ආශ්වාදයෙන් නෙමෙයි බැඳෙන්නේ. අර ප්රිය ස්වභාවයෙන් යුත්තයි මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්තයි කිව්වා අන්න ඒවයන් ලැබෙන්නේ සැප ආශ්වාදය සුවයි සුවයි කියන ආශ්වාදය හිත බැඳගත්තහම අන්න ඒ බැඳ ගැනීම නිසා මොකද වෙන්නේ? ඇතිවෙනවා.
세상 중생은 괴로운 느낌에 묶이는 것이 아닙니다. 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 지녔다고 한 것들에서 오는 것은 즐거운 맛입니다. '좋다, 좋다' 하는 즐거움에 마음이 묶이면, 그 묶임 때문에 무슨 일이 일어나는가? 무언가가 생겨납니다.
ඒ වීම පිළිබඳ නැවත නැවතත් ඒක කරන ගති ලක්ෂණය වීමක් ධන වෙනවා. ධන වෙනවා කියන්නේ ධන සෘණ කියා දෙකක් තියෙනවා. ධන වෙනවා කියන්නේ එකතු වෙනවා. යම්කිසි වීමක් නැවත නැවත එක් කරන්න එක් කරන්න පටන් ගන්නකොට වීම ධන වීමට කියනවා වේදනා වෙනවා. අපි භාෂාවේ සාර්ථා කරපුවහම ඔහො හොඳට තේරෙනවා.
그 '됨(vīma)'에 대해 되풀이해 그것을 하는 버릇이 생기고, 그 됨이 '더해짐(dhana)'이 됩니다. 더해짐이란, 더하기와 빼기 둘이 있는데 더해진다는 것은 모인다는 뜻입니다. 어떤 됨을 되풀이해 모으기 시작할 때, 그 됨이 더해지는 것을 vedanā라고 합니다. 우리 말로 풀어 보면 잘 알아들을 수 있습니다.
වීමක් එකතු කරගත්තහම වීම් ගොඩක් එතන මනසෙන් ගන්නවා. අතීතයේ වෙච්චත් එකතු කරගන්නවා. එවලේ වෙන ඒවත් එකතු කරගන්නවා. මතු අනාගතය බලාපොරොත්තුත් ඇති කරගන්නවා. මේ සියලුම වීම් දන කරගත්තහම වේදනා වුණා.
됨을 모으면 거기서 마음으로 됨의 더미를 받아들입니다. 지난날 된 것도 모으고, 지금 되는 것도 모으고, 앞날의 바람도 만듭니다. 이 모든 됨을 더해 쌓으면 vedanā가 된 것입니다.
එතකොට මොකද වෙන්නේ? අන්න අර ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ඒ තුළින් මතු වෙනකොට ඒකේ ඇලිලා බැඳිලා ඉන්න නිසාම එතන හා වෙනවා. තනි හා වෙනවා. තණි හා වෙනකොට කියනවා වේදනා හින්දා තණ්හා වුණා කියලා.
그러면 무슨 일이 일어나는가? 그 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 거기서 떠오를 때 거기에 달라붙고 묶여 있기에, 거기서 매달리게 됩니다. 오로지 매달리게(tani hā) 됩니다. 그렇게 매달리게 되면 vedanā 때문에 taṇhā가 되었다고 합니다.
ඒ තණ් හා වුනහම මොකටද තණ්හා වුනේ? අර ප්රිය ස්වභාවයට මධුර ස්වභාවයට තියෙන කැමැත්ත නිසා. ඕකට නන්දි කියලත් වචනයක් කියනවා. නන්දනය කරනවා.
taṇhā가 되었다면 왜 taṇhā가 되었는가? 그 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 좋아하기 때문입니다. 이것을 nandi라는 말로도 부릅니다. 기뻐 즐기는 것입니다.
අන්න එතන කැමැත්තෙන් බැදුනාම මොකද වෙන්නේ? අන්න ඒ ස්ථානය කරා ඇදිලා හිටවා ගලවාගන්න බැරුව රූප කාමය මතු වුනහම ඒ ප්රිය ස්වභාවය නිසා, මධුර ස්වභාවය නිසා ඒක හොඳයි කියලා නිගමනයක් කරලා අන්න එතන ඇලිලා ඉන්නකොට මොකද එන්නේ? අන්න ඒ උපස්ථානයට ඇදිලා ඉන්නකොට උපාදාන වුණා කියන.
거기에 좋아함으로 묶이면 무슨 일이 일어나는가? 그 자리로 끌려가 빠져나오지 못합니다. 모습의 kāma가 떠오르면 그 사랑스러움과 달콤함 때문에 그것이 좋다고 결론짓고 거기에 달라붙어 있을 때 무엇이 오는가? 그 자리에 끌려 있을 때 upādāna가 되었다고 합니다.
එතකොට අපිට ඒක කාමයක් නම් අපිට කාම භව ඇතිවෙනවා. ඒක රූප ආශ්වාදයක් නම් රූප බව ඇතිවෙනවා. කාම රූපයි එක මහක්කරුවහම අරූප ආශ්වාදයක් නම් ඒකේ අරූප රාගය හෙවත් එතන බැඳීම ඇති වෙනවා. අරූප බව ඇති වෙනවා.
그때 그것이 kāma라면 우리에게 kāma-bhava가 생깁니다. 그것이 rūpa의 즐거움이라면 rūpa-bhava가 생깁니다. kāma와 rūpa를 비켜 arūpa의 즐거움이라면 거기에 arūpa-rāga, 곧 묶임이 생기고 arūpa-bhava가 생깁니다.
ඒ නිසා මේ ලෝක සත්වයා මේ ලෝකේ සැරි සරනකොට එක්කෝ කාම බවක එක්කෝ රූප බවක එක්කෝ අරූප බවක මෙසේ සැරිසරණ. භව යම් තැනක හටගත්තා නම් ඔය ශක්තියත් එක්කමයි පැවැත්මේ ශක්තිය මතු බලාපොරොත්තුවත් එක්කයි හටගන්නේ.
그래서 세상 중생은 이 세상을 떠돌 때 kāma-bhava나 rūpa-bhava나 arūpa-bhava에서 이렇게 떠돕니다. 어디서 bhava가 생겨났다면 그 힘과 함께, 존재의 힘과 앞날의 바람과 함께 생겨납니다.
මෙන්න මේ ඒ බවට තියෙන බලාපොරොත්තුව නිසාම ඒ භවට පත් වුනහම ඒ භවයේ ඉඳගෙන බලාපොරොත්තු වෙනවා මතු මතුත් බලාපොරොත්තු ඇති කරනවා. යළි යලි රූප බලන්න ඕනේ. ප්රියමනාප රූප යළි යළිත් නම්. ප්රියමනාප ශබ්ද යලි මට අහන්න ඇත්නම්. ප්රියමනාප ගන්ධයෝ යළි රැතිමට ගන්න ඇත්නම්. ප්රියමනාප රසයෝ යි යලිත් භුක්ති විඳින්න ඇත්නම්. ප්රියමනාප ස්පර්ශයෝ යළි යලිත් මට ගන්න ඇත්නම්. ප්රියමනාප දේවල් යළි යලිත් මට හිතා ඉන්න ඇත්නම්. මෙන්න මේ කියන බලාපොරොත්තුවක් ඇති වෙනවා.
그 bhava에 대한 바람 때문에 그 bhava에 이르면, 그 bhava에 있으면서 다시 바라고 또 앞날의 바람을 만듭니다. 다시 또다시 모습을 보아야겠다, 사랑스러운 모습을 다시 보았으면, 사랑스러운 소리를 다시 들었으면, 사랑스러운 냄새를 다시 맡았으면, 사랑스러운 맛을 다시 누렸으면, 사랑스러운 닿음을 다시 받았으면, 사랑스러운 것들을 다시 생각하며 지냈으면 — 이런 바람이 생깁니다.
මෙන්න මේ බලාපොරොත්තුව ඇති වෙනකොට මොකද වෙන්නේ? ශක්තියක් නිකුත් කරනවා. අන්න ඒකට කියනවා කර්ම ශක්තිය ඇති කරන මූලස්ථානය හිත තුළ මේ ටික නැගෙනකොට මෙන්න මේකෙන් ඇති වෙන්නා වූ ආශ්වාදයෙහි ප්රියමනාපය නිසා බැඳීම නිසා යළි යලි මතු මතු බැඳීමට හේතු වෙනවා. මතු එබඳුම තණ්හාවෙන්න හෙවත් තණ්හාවකට හේතු වෙනවා.
이 바람이 생기면 무슨 일이 일어나는가? 힘을 내보냅니다. 그것을 kamma의 힘을 만드는 뿌리 자리라고 합니다. 마음속에 이것들이 떠오를 때, 거기서 생기는 즐거움의 사랑스러움 때문에, 묶임 때문에, 다시 또다시 앞날의 묶임의 까닭이 됩니다. 앞날의 그런 taṇhā의 까닭이 됩니다.
බුදුපියාණන් වහන්සේ බෝධිසත්ව අවස්ථාවදීම දැක්කා මෙන්න මේ තණ් හාන වඩුවා තමයි මේ ගේ ශරීරය නැති ගේ හදන්නේ. තණ්හා නැමති වඩුවා ගේ හදනවා කිව්වේ ඒකයි.
부처님께서는 bodhisatta 때에 이미 보셨습니다. 바로 이 taṇhā라는 목수가 몸이라는 이 집을 짓는다는 것을. 'taṇhā라는 목수가 집을 짓는다'고 하신 까닭이 그것입니다.
මෙන්න මේ හදාගත්තහම මොකද වෙන්නේ? අන්න අර භව ශක්තිය නිකුත් කරලා මෙලවදී කටයුතු කිරීමේදී කර්ම බව කියලා එකක් හටගෙන එයින් ලැබෙන්නා වූ අතිරේක ශක්තියක් ලෝකය නිදහස් වෙලා තියෙනවා නැවත නැවතත් ඒ අවශ්ය දේ නිෂ්පාදනය කරලා දෙන්නේ.
이렇게 지어 놓으면 무슨 일이 일어나는가? 그 bhava의 힘을 내보내 이 삶에서 행할 때 kamma-bhava라는 것이 생겨나고, 거기서 얻은 남는 힘이 세상에 풀려나 필요한 것을 되풀이해 만들어 줍니다.
ඇස බලාපොරොත්තු වෙනවා ලෝක සත්යා ප්රියමනාපයක් ගන්න. එහෙනම් එයාට ඇසක් බලාපොරොත්තු වෙනවා මොකටද? ප්රියමනාපය බලන්න ඇහැක් ඕන නිසා. ඇහෙන් විතරක් ප්රියමනාපය ගන්න බැ රූපයකුත් ඕනේ. ඒ ප්රියමනාපය ගෙනදුන ජාතිය රූපයකුත් බලාපොරොත්තු වෙනවා.
세상 중생은 눈으로 사랑스러움을 얻기를 바랍니다. 그러면 왜 눈을 바라는가? 사랑스러움을 보려면 눈이 있어야 하기 때문입니다. 눈만으로는 사랑스러움을 얻을 수 없고 모습도 있어야 합니다. 그 사랑스러움을 가져다주는 종류의 모습도 바랍니다.
කන බලාපොරොත්තු වෙනවා. කනෙන් විතරක් ශබ්දයක් ගන්න බැහැ. ශද්ද ආශ්වාදයක් විඳින්න බැහ. ඒ ආශ්වාදය ගෙන දෙන්නා වූ ශබ්දයක් ලෝකයෙන් බාහිරින් බලාපොරොත්තු වෙනවා.
귀를 바랍니다. 귀만으로는 소리를 얻을 수 없고 소리의 즐거움을 누릴 수 없습니다. 그 즐거움을 가져다주는 소리를 세상 밖에서 바랍니다.
නාසයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා ආග්රහණ ආශ්වාදය විඳින්න. නාසයට විතරක් ආග්රහණය ගන්න බැරි නිසා බාහිරින් ගන්නා වූ ආග්රහණයට හේතු කාරක වන්නා වූ ප්රියමනාපයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා.
냄새 맡는 즐거움을 누리려고 코를 바랍니다. 코만으로는 냄새를 맡을 수 없기에 밖에서 맡는 냄새의 까닭이 되는 사랑스러운 것을 바랍니다.
දිව බලාපොරොත්තු වෙනවා රස විඳින්න. ඒ වගේම දිව විතරක් තිබුණට මදි බාහිර ලෝකයෙන් දිවට ගෝචර වෙන්නා වූ රසය කියන දේකුත් එන්න ඕනේ. ඒකත් බලාපොරොත්තු වෙනවා.
맛을 누리려고 혀를 바랍니다. 또 혀만 있어서는 모자라고, 바깥 세상에서 혀에 들어오는 맛이라는 것도 와야 합니다. 그것도 바랍니다.
කය බලාපොරොත්තු වෙනවා පහස විඳින්න. කය විතරයක් තිබුනට පහස විඳින්න බැහින් ඒකට හේතු කරා කරන්නා වූ ආශ්වාදෙන ස්පර්ශයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. ස්පර්ශ දෙනපොරොත්තු වෙනවා.
닿음을 누리려고 몸을 바랍니다. 몸만 있어서는 닿음을 누릴 수 없기에 그 까닭이 되는 즐거운 닿음을 바랍니다.
මනස බලාපොරොත්තු මන බලාපොරොත්තු කරගන්නවා මනෝමය වශයෙන් හිතන්න. සිතිමින් ආශ්වාද විඳින්න. මනසට ආශ්වාදෙන්න නිකන් බැහැ. මනසට යමක් ගට්ටනලා හිත් පහළ වෙන්න ඕනේ. එහෙනම් ධර්ම කියන්නා වූ නාම ධර්මයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා මනසෙන් ස්පර්ශ කරන්න.
마음을 바랍니다. 마음으로 생각하고 생각하며 즐거움을 누리려고. 마음은 그냥 즐길 수 없습니다. 마음에 무언가 부딪쳐 마음들이 일어나야 합니다. 그러니 dharma라는 nāma-dharma를 마음으로 닿으려고 바랍니다.
මෙන්න මේ බලාපොරොත්තුවක් කියලා කියන්නේ අපි ඔය කිව්ව ආසාව කිව්වේ ඒකයි. මෙන්න මේක තමයි අර වඩුවා කිව්වේ. මතු මතු ශක්තියෙන දෙන්නේ මතු මතු භවය හදලා දෙන්නේ ඔන්න ඔය වඩුවා.
이 바람이라는 것이 우리가 말한 욕심입니다. 이것이 그 목수입니다. 앞날의 힘을 주고 앞날의 bhava를 지어 주는 것이 바로 그 목수입니다.
දැන් වඩුවාගේ ක්රියාකාරීත්වය දෙපැත්තකින් වැඩ කරනවා. එකක් අභ්යන්තර ආයතන කියන ඇස ගන දිවනාසය ශරීරයේ මන කියන එක හදන්න. අනික බාහිර ආයතන වන්න රූප, ශබ්ද ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ධර්ම කියන මේ ටිකවලා දෙන්න.
이제 목수의 일은 두 쪽으로 움직입니다. 하나는 안의 āyatana인 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 짓는 것이고, 다른 하나는 밖의 āyatana인 모습, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dharma를 주는 것입니다.
මෙන්න මේ කියන අභ්යන්තරායතනයි, බාහිරායතනයි කියන දෙක එකතු කරගෙන කරන වැඩපිළිවෙල තමයි මේ සත්වයා කියන්නේ. ආශ්වාද විඳිමින් ගමනක් හදාගෙන තියෙන්නේ ඔය ටිකෙන්.
이 안의 āyatana와 밖의 āyatana 둘을 모아 벌이는 일, 그것이 바로 이 중생이라는 것입니다. 즐거움을 누리며 가는 길이 이것들로 지어졌습니다.
මෙන්න මේ ටික එකතු වුනාම තමයි ජාති හැදෙන්නේ. භව පච්චයා ජාති කිව්වෙත් ඔන්න ඕකට. ඔය හටගත්ත ජාතියක් යම්තාක්කල් හටෙනවා. මොන ජාතිද හටගන්නේ? ප්රධාන වශයෙන් ඇස් ජාතියක් හටගන්නවා. කන් ජාතියක් හටගන්නවා. නාස් ජාතියක් හටගන්නවා. දිව් ජාතියක් හටගන්නවා. කාය ජාතියක් හටගන්නවා. හිත් ජාතියක් හටගන්නවා. මෙන්න හටගන්න ජාති ටික.
이것들이 모이면 jāti가 만들어집니다. 'bhava paccayā jāti'라고 한 것이 바로 이것입니다. 생겨난 jāti가 있는 한 생겨납니다. 어떤 jāti가 생겨나는가? 주로 눈의 jāti, 귀의 jāti, 코의 jāti, 혀의 jāti, 몸의 jāti, 마음의 jāti가 생겨납니다. 이것이 생겨나는 jāti들입니다.
ඔය ජාති ඒක පොදියකටයි ඉගන්නේ. කාමා ආශ්වාදය විදින්න නම් ඔය ජාති පහෙන්ම අරගෙන හයවෙනි ජාතිය වන හිජාතියෙන් ආශ්වාද විඳිනවා. එහෙනම් ආශ්වාදයක් විඳින්න මේ ජාති හය ඕනේ.
이 jāti들은 한 꾸러미로 옵니다. kāma의 즐거움을 누리려면 이 다섯 jāti를 가지고 여섯째 jāti인 마음의 jāti로 즐거움을 누립니다. 그러니 즐거움을 누리려면 이 여섯 jāti가 있어야 합니다.
අප්රමාණ සංසාරය පටන් එන්න ලෝක සත්යයා කරලා තියෙන්නේ. ඔය ජාති හය නිෂ්පාදනය කරගෙන ඔය ජාති හයට ගෝචරෙන බාහිර ලෝකයයි කියලා යමක් නිෂ්පාදනය කරගෙන දැනුවත් නෙවෙයි නිෂ්පාදනය කරන්නේ ඒ ශක්තිය දුන්නහම බලාපොරොත්තු වැඩි ඇති කරපුවහම බලාපොරොත්තුවෙන් පහළ වෙන ශක්තිය අපි දැනගෙන හිටියත් නැතත් ඒක නිෂ්පාදනය කරනවා. මෙන්න මේකට කියනේ අපි කර්ම ශක්තියේ ක්රියාවලිය සිද්ධ වෙනවා. මෙන්න මේ බලාපොරොත්තුව යම්තා කල් අපිට පවතිනවද? ඒ තාකල් මතු මතු ජාති පහළ කරගන්න ශක්තිය නිෂ්පාදනය කරනවා.
헤아릴 수 없는 saṃsāra에서부터 세상 중생이 해 온 일이 이것입니다. 이 여섯 jāti를 만들어 내고, 이 여섯 jāti에 들어오는 바깥 세상이라는 것을 만들어 냅니다. 알고서 만드는 것이 아닙니다. 그 힘을 주고 바람을 키우면, 바람에서 나오는 힘이 우리가 알든 모르든 그것을 만들어 냅니다. 이것을 kamma의 힘이 움직이는 과정이라고 합니다. 이 바람이 우리에게 남아 있는 한 그만큼 앞날의 jāti를 낼 힘을 만들어 냅니다.
යම් දවසක මෙන්න මේ බලාපොරොත්තුව සහමුලින් සඳී කියදා දාට එබඳු ඇස් ජාතියක්, කන් ජාතියක්, දිව් ජාතියක්, නාස් ජාතියක් කාය ජාතියක්, හිත් ජාතියක් පහළ කරන්න තිබිච්ච ශක්තිය ඉවරයි. ඒ ටික ඉවර වුනානම් රූප ජාතියක්, සද්ද ජාතියක්, ගන්ධ ජාතියක්, රස ජාතියක්, ස්පර්ශ ජාතියක්, ධර්ම ජාතියක් ආග්රාණය කරන්න ඇසුරු කරන්නේ නැත්නම් ඇසුරු කරන්න තිබිච්ච හේතු කාර්ගය ඉවරයි. එදා අර සත්වයා ඉවරයි. අන්න හටගැනීමක් නැති තැන්.
어느 날 이 바람이 뿌리째 사라지면, 그날 그런 눈의 jāti, 귀의 jāti, 혀의 jāti, 코의 jāti, 몸의 jāti, 마음의 jāti를 낼 힘은 끝납니다. 그것들이 끝나면 모습의 jāti, 소리의 jāti, 냄새의 jāti, 맛의 jāti, 닿음의 jāti, dharma의 jāti를 맡거나 가까이할 까닭도 끝납니다. 그날 그 중생은 끝납니다. 생겨남이 없는 자리입니다.
හටගැනීමක් නැති තැනට පත් වුනාට පස්සේ ජාතියක් එතන නැ. ජාතියක් නැහනම් ජරාවක් නෑ. ව්යාදියක් නෑ, මරණයක් නෑ. මෙන්න බුදුපියාණන් වහන්සේ ක්රමානුකූලව දැක පටිච්ච සමුප්පාදය. මෙන්න මේක අපිත් දැනගන්න ඕනේ. මෙන්න මේක තමයි ජාතියට හේතුව.
생겨남이 없는 자리에 이르면 거기에는 jāti가 없습니다. jāti가 없으면 늙음도, 병도, 죽음도 없습니다. 이것이 부처님께서 차례대로 보신 paṭiccasamuppāda입니다. 우리도 이것을 알아야 합니다. 이것이 jāti의 까닭입니다.
දැන් ඉතින් අපි බලාගන්න ඕනේ එක දෙයක්. නොයෙක් නොයෙක් ආකාරයෙන් මෙයා ප්රභේද කරලා තියෙනවා. මේ ටික ඔක්කොම ගතයි හිතයි කියලත් ප්රභේද කරලා දෙහකට බෙදලා තියෙනවා සමහර වෙලාව නාම ධර්මයි රූප ධර්මයි කියලත් ඕකට වෙන් කළා.
이제 우리가 살펴야 할 것이 하나 있습니다. 이것을 여러 가지로 나누어 놓았습니다. 이 모두를 몸과 마음 둘로 나누기도 하고, 때로는 nāma-dharma와 rūpa-dharma로 나누기도 했습니다.
තව අවස්ථාවකදී මේ ටික රූප ධර්ම, වේදනා ධර්ම, සංඥා ධර්ම, සංඛාර ධර්ම, විඤ්ඤාණ ධර්ම කියලා පහකට වෙන් කරලා පංචස්කන්ධය කිව්වා. ඒ එක අවස්ථාවක ලෝක වශයෙන් ඇරගෙන මේ සියල්ලම කාම ලෝකය, රූප ලෝකය, අරූප ලෝකය කියලා ලෝක තුනකටත් වෙන් කළා. මේ තව ක්රමයක්.
또 어떤 때는 이것을 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa의 다섯으로 나누어 pañcakkhandha라고 했습니다. 또 어떤 때는 세계로 보아 이 모두를 kāma 세계, rūpa 세계, arūpa 세계의 세 세계로 나누었습니다. 이것도 한 방식입니다.
ආයතන වතයෙන් අභ්යන්තර ආයතන හයකුයි බාහිර ආයතන හයකුයි කියලා දොළොස් ආයතනයකට වෙන් කළා. චක්කායතන සෝතායතන ගහනායතන ජිව්හායතන කායායතන මනායතන රූපායතන සද්ධායතන ගන්ධායතන රසායතන පොට්ඨබ්බායතන ධම්මායතන කියලා ආයතන 12ටත් වෙන් කළා.
āyatana로 보아 안의 āyatana 여섯과 밖의 āyatana 여섯, 열두 āyatana로 나누었습니다. cakkhāyatana, sotāyatana, ghānāyatana, jivhāyatana, kāyāyatana, manāyatana, rūpāyatana, saddāyatana, gandhāyatana, rasāyatana, phoṭṭhabbāyatana, dhammāyatana의 열두 āyatana로도 나누었습니다.
ධාතු වශයෙන් චක්ඛු ධාතු, රූප ධාතු, චක්ඛු විඤ්ඤාණ ධාතු සෝත ධාතු, සද්ද ධාතු, සෝත විඤ්ඤාණ ධාතු ගහන ධාතු, ගන්ධ ධාතු, ගහන විඤ්ඤාණ ධාතු ජිව්හා ධාතු, රස ධාතු ජිහා විඤ්ඤාණ ධාතු ඒ වගේම කාය ධාතු, පොට්ඨබ්බ ධාතු, කාය විඤ්ඤාණ ධාතු මනෝ ධාතු, ධර්ම ධාතු, මනෝ විඤ්ඤාණ ධාතු ධාතු 18කට වෙන් කරලා.
dhātu로 보아 cakkhu-dhātu, rūpa-dhātu, cakkhuviññāṇa-dhātu, sota-dhātu, sadda-dhātu, sotaviññāṇa-dhātu, ghāna-dhātu, gandha-dhātu, ghānaviññāṇa-dhātu, jivhā-dhātu, rasa-dhātu, jivhāviññāṇa-dhātu, 또 kāya-dhātu, phoṭṭhabba-dhātu, kāyaviññāṇa-dhātu, mano-dhātu, dhamma-dhātu, manoviññāṇa-dhātu의 열여덟 dhātu로 나누었습니다.
දැන් ඔය ඔකගේම කිව්වත් කිව්වේ මේ සත්වයාමයි ඔය එක පැත්තට විස්තර මේ සත්වයා කියන ඔය නාම රූප පිණ්ඩිය කිව්වේ එකම තමයි ඔය එක එක ආකාරයෙන් ස්කන්ධ වශයෙන්, ධාතු වශයෙන්, ආයතන වශයෙන් ඔය විදිහට වෙන් කරලා දුන්නේ. ඉතින් ස්කන්ධ වශයෙන් පෙන්නුවත්, ධාතු වශයෙන් පෙන්නුවවත්, ආයතන වශයෙන් පෙන්නවත් එක එක්කෙනාගේ දැනීම් මට්ටමට අනුව විග්රහ කරලා බලා ගැනීමටයි මේ සත්වයාම කොටස් කරලා පෙන්නේ. ලෝකයම කොටස් කරලා තියෙනවා ඔතන
이 모든 것을 말했지만 말한 것은 바로 이 중생입니다. 중생이라는 이 nāma-rūpa 덩어리 하나를 khandha로, dhātu로, āyatana로 이렇게 저렇게 나누어 준 것입니다. khandha로 보이든, dhātu로 보이든, āyatana로 보이든, 저마다의 앎의 수준에 따라 풀어 살피도록 이 중생을 나누어 보인 것입니다. 거기서는 세상 자체를 나누어 놓았습니다.
නාමයයි රූපයයි කිව්වහම අභ්යන්තර නාම රූප බාහිර නාම රූප කියලා දෙපැත්තකින් ලෝකයයි තමායි සත්වයයි ලෝකයයි කියන දෙකම වෙන් කළා.
nāma와 rūpa라고 할 때, 안의 nāma-rūpa와 밖의 nāma-rūpa라는 두 쪽으로 나와 중생, 그리고 세상, 둘 다를 나누었습니다.
එතකොට එතනින් අරගෙනඉවෙලා හිටන් අනිත්සරයේ ස්කන්ධ වශයෙන් ගත්තහම එතනත් ඒ ක්රමයටම වෙන් කළා. රූපස්කන්ධය, වේදනා ස්කන්ධය, සංඥා ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය කියලා. ස්කන්ධ පහක් කියලත් වෙන් කළා.
그러면 거기서부터 khandha로 볼 때도 같은 방식으로 나누었습니다. rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha라고, 다섯 khandha로 나누었습니다.
ඔය ස්කන්ධ පහ කියලා ගත්තහම පංචස්කන්ධ සංඛ්යාත ලෝකයයි කියලා. ඒකට නමක් තිබ්බා. පංචස්කන්ධ සංඛ්යාත ලෝකයයි කියන වචනය කියලා. එතනත් පෙන්නුවා විග්රහ කරලා.
이 다섯 khandha를 두고 'pañcakkhandha-saṅkhāta loka', 다섯 khandha라 일컫는 세상이라는 이름을 붙였습니다. 거기서도 풀어 보여 주셨습니다.
කොහොමද මේ පංචස්කන්ධය පෙන්නේ? පළවෙනි එක රූපස්කන්ධය. දැන් අපිට වැදගත් වෙනක් තියෙනවා. අද භාවනාවෙදීත් දැනගන්න. මගේ පස්සේ තව ටිකක් විග්රහ කරලා තියෙනවා. ඔය රූපස්කන්ධය කියන එක විග්රහ කරගන්න වෙනවා.
pañcakkhandha를 어떻게 보여 주는가? 첫째는 rūpakkhandha입니다. 이제 우리에게 중요한 것이 있습니다. 오늘 bhāvanā에서도 알아 두십시오. 뒤에 조금 더 풀어 놓았습니다. 이 rūpakkhandha라는 것을 풀어 보아야 합니다.
මෙන්න මෙහෙම පෙන්නනවා. දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා. අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. රූපයයි යමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක වෙයිද මතු යම් තැනක වන්නේද. මේ සියලුම ටික එකතු කර රූපස්කන්ධයයි කිව්වා.
이렇게 보여 줍니다. 멀든 가깝든, 보이든 안 보이든, 섬세하든 거칠든, 지난 것이든 앞으로 올 것이든 지금 것이든, 모습(rūpa)이라 하여 어디에 있었거나 어디에 있거나 앞으로 어디에 있을 것, 이 모두를 모아 rūpakkhandha라고 했습니다.
දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා. අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. වේදනායයි යමක් වීද යමක් වෙයිද ඒ පෙර යමක් වීදියමක් වෙයිද මතු යමක් වන්නේද ඒ සියල්ලම කැටි කරලා ගත්තහම වේදනා ස්කන්ධයයි කියලා පෙන්නුවා.
멀든 가깝든, 보이든 안 보이든, 섬세하든 거칠든, 지난 것이든 앞으로 올 것이든 지금 것이든, vedanā라 하여 전에 있었거나 지금 있거나 앞으로 있을 것, 그 모두를 뭉쳐 vedanākkhandha라고 보여 주셨습니다.
දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා. අතීත වේවා වර්තමාන වේවා, අනාගත වේවා. සංඥායයි යමක් යම් තැනක පෙරීද දැන් වෙයිද මතු වන්නේද ඒ සියල්ලම කැටි කරලා කිව්වා සංඥා ස්කන්ධයයි කියලා.
멀든 가깝든, 보이든 안 보이든, 섬세하든 거칠든, 지난 것이든 지금 것이든 앞으로 올 것이든, saññā라 하여 어디에 전에 있었거나 지금 있거나 앞으로 있을 것, 그 모두를 뭉쳐 saññākkhandha라고 하셨습니다.
එතකොට දැන් අපි රූප රූපය ගැන කිව්වා වේදනා කියලා කියන්නේ මොකක්ද අපි දැනගත්තනේ? යම්කිසි දෙයක් අපිට දැනෙනවා නම් ඒ දැනෙන ස්වභාවයත් කුමකද? වේදනාවීම දැනෙනවා. වීමක් ගන කරනවා. එහෙනම් ඔය නිකන් දැනෙන්නේ නැ.
그러면 rūpa에 대해서는 말했고, vedanā가 무엇인지는 알았지요? 무언가가 우리에게 느껴진다면 그 느껴지는 성질은 무엇인가? vedanā는 됨이 느껴지는 것, 됨을 짙게 모으는 것입니다. 그러니 그냥 느껴지는 것이 아닙니다.
රූප දැනෙනවා, සද්ද දැනෙනවා, ගන්ධ දැනෙනවා, රස දැනෙනවා, ස්පර්ශ දැනෙනවා කියලා කිව්වේ. ඔය වීම් එකතු වුනහම සිද්ධ වෙන දෙයක්. අන්න වේදනා සංඥා කිව්වේ දැනෙන්නේ මොනවද? දැනීමෙන් ගෝචර වෙන්නේ මොනවද? ඒ හැඩ රුව මෙඳු සංඥාවක්. මේ රූපය එක ආකාරයයි. මේ ශබ්දය එක ආකාරය, මේ ගන්ධ එක ආකාරය, මේ රස එක ආකාරය, මේ ස්පර්ශයක ආකාරයේ මේ ධර්මතාවයක ආකාරය මෙන්න මේ ආකාර ස්වභාවයක් මනසින් ගන්නවා හැඩ ගහගෙන. මෙන්න මේවට කියනවා සංඥා සංඥාවල ස්වභාවය ඕකයි.
모습이 느껴지고, 소리가, 냄새가, 맛이, 닿음이 느껴진다고 한 것은 그 됨들이 모일 때 일어나는 일입니다. vedanā와 saññā에서 느껴지는 것은 무엇인가? 느낌에 들어오는 것은 무엇인가? 그 생김새 같은 것이 saññā입니다. 이 모습은 이런 꼴, 이 소리는 이런 꼴, 이 냄새는 이런 꼴, 이 맛은 이런 꼴, 이 닿음은 이런 꼴, 이 dharma는 이런 꼴 — 이런 꼴의 성질을 마음으로 꼴 지어 받아들입니다. 이것을 saññā라고 합니다. saññā의 성질이 그것입니다.
අය ප්රිය ස්වභාවය, මධුර ස්වභාවය නිසා ඒවා පිළිබඳව ඇලිලා, ඒවා පිළිබඳව බැඳිලා. යම්කිසි පුද්ගලයෙක් එහි ආශ්වාද වශයෙන් හිතනවද කියනවද? කරනවද? මෙන්න මේ සියල්ලම සංඛාර ස්වභාවයට වැටෙනවා. සංඛාර කියන්නේ ඒවා.
그 사랑스러운 성질, 달콤한 성질 때문에 그것들에 달라붙고 묶여, 어떤 사람이 거기서 즐거움 삼아 생각하든 말하든 하든, 이 모든 것이 saṅkhāra의 성질에 들어갑니다. saṅkhāra란 그런 것들입니다.
දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා. අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. සංඛාරයයි යමක් පෙරීද දැන් වෙයිද මතු වන්නේද ඒ සියල්ලම කරලා කිව්වා සංඛාර ස්කන්ධයයි කියලා.
멀든 가깝든, 보이든 안 보이든, 섬세하든 거칠든, 지난 것이든 앞으로 올 것이든 지금 것이든, saṅkhāra라 하여 전에 있었거나 지금 있거나 앞으로 있을 것, 그 모두를 모아 saṅkhārakkhandha라고 하셨습니다.
ඔන්න ඔය කියන හිතෙන්, කයෙන්, වචනයෙන් ප්රියයි මනාපයි කියන හැඟීමක පිහිටලා බැඳිලා, ඇලිලා බැඳිලා යම් යම් වැඩනකොට කියනකොට කරනකොට මෙන්න මේ නිසා ඒවා පිළිබඳව හිතන්න පහළ වෙනවා යම්කිසි අදහසක්. යම් ගති ලක්ෂණයක් පහළ වෙනවා හිතන්න. ඒ වගේම නැවත නැවතත් ඒවා ගැන කිය කිය ඉන් හිතෙනවා හිතක්. ඒවම නැවත නැවත කර ආශ්වාද වෙන්න ඉඳත් තව හිතක් පහලක් ඒකෙන් ඒ ආකාරයෙන්.
앞서 말한 대로, 마음과 몸과 말로 사랑스럽고 마음에 든다는 느낌에 서서 묶이고 달라붙어 무엇을 하고 말하고 행할 때, 이 때문에 그것들에 대해 생각하려는 어떤 생각이 일어나고, 생각하려는 어떤 버릇이 일어납니다. 또 그것들에 대해 되풀이해 말하며 지내려는 마음이 생기고, 그것들을 되풀이해 하며 즐기려는 또 다른 마음이 그렇게 일어납니다.
හිතන්න පහළ වෙච්ච එකෙන් සිතුවිලි පහළ කරනවා. කියන්න පහළ වෙච්ච හිතින් කීම් පහළ කරනවා. කරන්න පහළ වෙන හිත් වලින් කරන්න පටන් ගන්නවා. මෙන්න මේවර කිවා කාය සංඛාර, වචේ සංඛාර, මනෝ සංඛාර ඔය පහළ වෙන්නේ කොහෙද? අර හිතේ ඒ ඒ ජාතියේ හිත් වල හිත කිව්වහම එකක් නෙමෙයි.
생각하려고 일어난 마음에서 생각들이 나오고, 말하려고 일어난 마음에서 말이 나오고, 행하려고 일어난 마음들로 행하기 시작합니다. 이것들을 kāya-saṅkhāra, vacī-saṅkhāra, mano-saṅkhāra라고 했습니다. 이것들은 어디서 일어나는가? 그런저런 종류의 마음들에서입니다. 마음이라고 해도 하나가 아닙니다.
හිත කියලා වැටහෙන නිසා හිත කිව්වට එතන නැවතිලා නෑ මේ ලෝක තත්ත්වයා. මොනවා වටහාගන්නද වෙන් වෙලා ඉන්නේ. ප්රිය ස්වභාව ස්වභාවෙන දෙන්න රූප වටහාගන්න ශබ්ද වටහාගන්න ගන්ධ වටහාගන්න රස වටහාගන්න ස්පර්ශ වටහගන්න මේවා එක මට්ටමට.
마음이라고 알아차리기에 마음이라고 부르지만, 세상 중생은 거기서 멈추지 않습니다. 무엇을 알아차리려고 나뉘어 있는가? 사랑스러운 성질을 주는 것, 모습을 알아차리고, 소리를, 냄새를, 맛을, 닿음을 알아차리는 것 — 이것들이 한 수준입니다.
එක එක ගති ලක්ෂණ තියෙනවා. කාම ගති ලක්ෂණය. ආශ්වාදය බලාපොරොත්තුවෙන් එහි ප්රියමනාපය බැඳිලා කාම සහගත රූප වටහාගන්න. රූප ඇසුරු කරන්න. ඒ වගේම කාම ශබ්ද කාම ගන්ධ කාම රස කාම ස්පර්ශ කාම ධර්ම මේවා ඇසුරු කරන්න. යම් හිතක් පහළ වෙනවද? යම් හිත් ප්රභේදයක් හටගන්නවද? ඒවා ඒ ජාතියේ කාම හිත් කියලා හැඳින්නුවා. නැත්නම් රාග හිත් කියලා හැඳින්නවා.
저마다 다른 버릇이 있습니다. kāma의 버릇은, 즐거움을 바라며 그 사랑스러움에 묶여 kāma가 섞인 모습을 알아차리고 가까이하려는 것입니다. 또 kāma의 소리, kāma의 냄새, kāma의 맛, kāma의 닿음, kāma의 dharma를 가까이하려고 일어나는 마음, 생겨나는 마음의 갈래들을 그런 종류의 kāma 마음이라고 불렀습니다. 또는 rāga 마음이라고 부릅니다.
ඔය රාග විඳින්න ගියාහම බල්ලන්ට අහුවෙච්ච මස් කටුවාගේ උගුස්සන්ට අහුවෙච්ච ම කැටිවා වාගේ මහා පොරයක් තියෙන දෙයක් ඔය රාග කියන ඒවා. රාග අරමුණු රාගය ගෙනත් දෙන්නා වූ යම් ද්රව්ය වස්තුවක් සත්ව පුද්ගල ද්රව්ය වස්තු කියන මේ පැවැත්ම තුළ යමකින් කාමය හටගන්න ඕනද? කාමය බලාපොරොත්තු වෙනවද? ඕව ඔය කාම වස්තු වලට ලෝක සත්යා මහා පොරයක් තියෙනවා.
rāga를 누리러 가면, 개들에게 걸린 고기 뼈다귀나 독수리에게 걸린 고기 조각처럼 큰 다툼이 있는 것이 rāga입니다. rāga의 대상들, rāga를 가져다주는 물건, 중생, 사람, 재물 같은 것, 이 존재 안에서 무엇으로 kāma가 생겨야 하는가, kāma를 바라는가 — 이런 kāma의 대상들을 두고 세상 중생에게는 큰 다툼이 있습니다.
අප්රමාණ ලෝක සත්යයෝ මේ පොරය ඇති කරගෙන මේ තරඟයට වැදිලා ඕවා මහා තරඟයක් කරගෙන යන ගමනක් නිසා. ඔන්න ඔය කාම පොරය නිසාම සිද්ධ වෙනවා සටන් කරන්න තරඟ කරන්න එකෙන් අනිකට උදුරාගන්න එහෙකුට නොදී තමා භුක්තිය ලබාගෙන තියාගන්න මෙන්න මේ විදිහට ඇති වෙන හිත් පහළ වෙනවා.
헤아릴 수 없는 중생이 이 다툼을 일으키고 이 겨룸에 뛰어들어 큰 겨룸을 벌이며 가는 길이기 때문입니다. 바로 이 kāma의 다툼 때문에 싸우고, 겨루고, 서로 빼앗고, 남에게 주지 않고 자기가 누리며 지키려는 일이 일어납니다. 이런 식으로 생기는 마음들이 일어납니다.
මේවා හරි වටිනවයි කියලා දැනගන්න. මේවා දුර්ලභයි මොකද එක එක්කෙනා පොර කාලලා අයිති කරගෙන ඉන්නේ හින්දා. මෙන්න මේ අයිතිය නිසාම හිතක් පහළ වෙනවා. මගේ ගොරත් ලොකු කරගන්න ඕනේ. හැබැයි කාටවත් අතගහන්න දෙන්න බැ මේකට. ඒක මගේ ගොඩේ තියාගන්න ඕනේ. අන්න ඒකෙන් හටගන්න හිත් වලට කියනවා ලෝභ හිත කියන වචනේ එක තේරුමක් නෙමෙයි.
이것들이 아주 값지다고 알게 됩니다. 이것들은 드뭅니다. 저마다 다투어 차지하고 있기 때문입니다. 이 차지함 때문에 마음이 일어납니다. '내 더미를 크게 키워야겠다. 그러나 아무도 손대게 해서는 안 된다. 내 더미에 두어야 한다.' 거기서 생기는 마음들을 lobha 마음이라고 합니다. 마음이라는 말이 뜻 하나만은 아닙니다.
යම්කිසි දෙනක පිහිටලා ඒ පිළිබඳව බලාපොරොත්තු ඇති කරවන ඒ පිළිබඳව ඒ ඒ අරමුණු බහින්න පිහිටන අදහස් පිහිටන්න හිතයි යමක යම් සේ පිහිටන්නේ නේද අන්න ඒ පිහිටන ආකාරය අනුවට හිත් වලට නම් වෙන් කරලා තියෙනවා. ඒකින් ලෝභ හිත් කිව්වා එකක්.
어떤 것에 서서 그에 대한 바람을 일으키고, 그런저런 대상에 내려앉으려는 생각이 서는 마음이 어떻게 서느냐, 그 서는 모양에 따라 마음들에 이름을 나누어 놓았습니다. 그 가운데 하나를 lobha 마음이라고 했습니다.
ඒ වගේම එහෙ වුනාම එහෙම දෙන්න බෑහ කියලා අසාධාරණා යෝග කියලා මේ මේ ආකාරය පටන් ගෙන ක්රමක්රමයෙන් ගැටෙන්න පටන් ගන්නේ හිත් පහළ කරන කට්ටියක් ඉන්නවා. කට්ටියක් කියන්නේ දැන් නැහැ. ඉතින් එක එක කරන්නට පහළ වෙනවා. මෙන්න මේ හිත් පහලන ඒවට කියනවා ද්වේශ හිත් පහළ කරනවා.
또 그렇게 되면 '그렇게 줄 수는 없다', '불공평하다' 하며 이런 식으로 시작해 차츰 부딪치기 시작하는 마음을 내는 이들이 있습니다. 이들이라 해도 지금 무리가 따로 있는 것이 아니라, 저마다의 일에서 일어납니다. 이렇게 일어나는 마음들을 dosa 마음을 낸다고 합니다.
ඒ හිත තිබුනහම තමයි ඒ ජාතිය වැඩ හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් කරන්නේ. ලෝභය කියන හිත පහළ වුනහම තමයි ලෝභ සහගතවන්නා වූ දේවල් හිතෙන් කයෙන් වචනය කරන්නේ.
그 마음이 있을 때 그런 종류의 일을 마음과 몸과 말로 합니다. lobha라는 마음이 일어나면 lobha가 섞인 것들을 마음과 몸과 말로 합니다.
සමහර වෙලාට ඒ දෙකම කරගන්න බැරි. තේරුම් ගන්න බැරි අවස්ථාවට පත් වෙලා මුලාවට පත් වෙනවා. මුලාවට පත් වුනහම නත්තාරය යනවා වගේ කිසිම දෙයක් කරගන්න දේ දන්නෙත් නෑහැ. කියන දේ දන්නෙත් නෑ. හරි දන්නෙත් නැහ. වැරෙහි දන්නෙත් නැහ. කොහේ හරි ඇලිලා ගැහිලා ඉන්නවා. ඕවට කියනවා මෝහ හිත් පහළ වෙනවා.
때로는 그 둘 다 하지 못합니다. 알아듣지 못하는 처지에 빠져 미혹에 빠집니다. 미혹에 빠지면 넋 나간 듯 무엇을 해야 할지도, 무엇을 말해야 할지도, 옳은 것도 그른 것도 모릅니다. 어딘가에 달라붙어 박혀 있습니다. 이것을 moha 마음이 일어난다고 합니다.
ඔය ප්රධාන වශයෙන් ලෝභ හිත්, ද්වේශ හිත්, මෝහ හිත් කියලා. ලෝක සත්යය කොටස් වලට වෙන් කරගන්නවා. ලෝකෝ සත්යයන් අතර යන ඒවා දැනවතුන් විසින් දැකලා වෙන් කරනවා. මෙන්න මේ හිත් කොටස මේ කොටසට දාන්න පුළුවන්. මෙන්න මේවා ද්වේශ හිත් කියන කොටසට දාන්න පුළුවන්. මෙන්න මේවා මෝහ හිත් කොටසට දාන්න පුළුවන්. එහෙම වෙන් කරගන්නවා.
주로 lobha 마음, dosa 마음, moha 마음이라고 세상 중생을 갈래로 나눕니다. 세상 중생 사이에 오가는 것들을 지혜로운 이들이 보고 나눕니다. 이 마음은 이 갈래에, 이것들은 dosa 마음 갈래에, 이것들은 moha 마음 갈래에 넣을 수 있다고, 그렇게 나눕니다.
එතකොට ඒ වගේම තව කොටසක් ඉන්නවා. ඒවා එහෙම අසාධාරණය විඳින්න හොඳ නැහ. කාටත් පොදු වෙන්න ඕනේ කාටත් අසාධාරණ වෙන්න ඕනේ. නැත්නම් මේ මේ ආදී වශයෙන් එක එක විදිහට හදාගෙන අපි නම් ලෝභ වෙලා ඉන්නේ නැ. කවුරුත් එක්කලා පොදුවේ භුක්ති විදි එහෙම භුක්ති ඉඳිනක් ම නම් ලෝභ වෙලා ඉන්නේ නැහැ. එහෙම කට්ටියට හිත්නවා. ඒවට කිව්වා අලෝභ හිත් කියලා. මම නම් සැට පරසු වෙලා තරහ වෙලා අනික් අයගේ රණඩු බෙවි ආශ්වාද විදින්නේ නෑ. ඒ අයට කිව්වා අේශ හිත් පහළ වෙන අය. ඔය ඔක්කොම මොනවා කරගත්තත් මෙයා මුලාවනේ වැඩක් නෑනේ කියලා දැනගත්ත කටයට අමෝහ.
그러면 또 다른 무리가 있습니다. '그렇게 불공평하게 누리는 것은 좋지 않다. 모두에게 고루 돌아가야 한다'는 식으로 여러 가지로 지어서, '우리는 욕심내지 않는다. 모두와 함께 고루 누리니 욕심내지 않는다'고 생각하는 이들입니다. 이들을 alobha 마음이라고 했습니다. '나는 성내고 화내어 남과 다투며 즐기지 않는다'는 이들을 adosa 마음이 일어나는 이들이라고 했습니다. '이 모두가 무엇을 하든 미혹일 뿐, 소용없다'고 아는 이들을 amoha라고 했습니다.
ඉතින් ලෝභ හිත්, ද්වේශ හිත්, මෝහ හිත්, අලෝභ හිත් අද්වේශ හිත්, අමෝහ හිත් කියලා. මෙන්න මේ වගේ මේ හිත් පහළ කරගත්තත් මේ ඔක්කොම එක්කෙනලා මේ ලෝක පොදීමයි යන්නේ. මේ නිසා ඥානයක් මෙතන නෑ. නියම දැනීම නෑ. ඥානයෙන් විකෘති බවක් ඇති කරගත්ත නිසා විඤ්ඤාණයා පහළ කරගන්න මෙන්න මේවට කිව්වා විඤ්ඤාණ
그렇게 lobha 마음, dosa 마음, moha 마음, alobha 마음, adosa 마음, amoha 마음이라고 합니다. 이런 마음들을 내더라도 이 모두는 이 세상의 똑같은 틀 안에서 갑니다. 그래서 여기에는 지혜가 없습니다. 참된 앎이 없습니다. 지혜가 뒤틀려 있기에 viññāṇa를 냅니다. 이것들을 viññāṇa라고 했습니다.
දැන් මේ විඤ්ඤාණ ගොඩගහගෙන එක පැත්තේ ඒවා අරගෙන ඒ ඒ අදහත් දරාගෙන සැරිසරණ වැඩපිළිලක් තියෙනවා මේක විඤ්ඤාණ කියනවා. දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. විඤ්ඤාණයයි යමක් වීද පෙර වීද විඤ්ඤාණයයි යමක් දැන් වෙයිද විඤ්ඤාණයයි යමක් මතු හටගන්නේද මෙන්න මේ සියල්ලම එකතු කරලා කවා විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයයි කියලා.
이제 이 viññāṇa들을 쌓아 한쪽으로 모아 그런저런 생각을 지니고 떠도는 움직임이 있으니, 이것을 viññāṇa라고 합니다. 멀든 가깝든, 보이든 안 보이든, 섬세하든 거칠든, 지난 것이든 앞으로 올 것이든 지금 것이든, viññāṇa라 하여 전에 있었거나, 지금 있거나, 앞으로 생겨날 것, 이 모두를 모아 viññāṇakkhandha라고 하셨습니다.
දැන් රූපස්කන්ධය, වේදනා ස්කන්ධය, සංඥා ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය කිව්වහම ඔය ටික ඔක්කොම මේ ලෝකේ පැවැත්මට හදාගත්තා අර හිතයි කතයි නැත්නම් නාමයයි රූපයයි කිව්ව ටිකෙම කරපු විග්රහයක් තව විදිහකට. ඔය ටිකමයි ඔතන තියෙන්නේ. ඔය කිව්වෙත් මේ සත්වයයි ලෝකයයි.
이제 rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha라고 한 이 모두는 이 세상에서의 존재를 위해 지어진 것으로, 마음과 몸, 곧 nāma와 rūpa라고 한 바로 그것을 또 다른 방식으로 풀어 본 것입니다. 거기에는 그것들뿐입니다. 그것이 곧 중생이고 세상입니다.
ඔය ටික අරගෙන යන්නේ මොකක් නිසාද? ඔය කිව්වේ ඇත්ත පෙනෙන්නේ නැති නිසා මේවා වටිනවා කියලා ගත්ත නිගමනය නිසා නිත්යයි, සැපයි ආත්මයි කියන දෘෂ්ටිය නිසා එයින් පහළ කරගත්ත අවිද්යාව නිසා අවිද්යාව මුල් කරගත්ත වැඩපිළිවෙලින් ඔය ටික නිෂ්පාදනය කරන ජාති වල ටික හදාගන්නවා. හදාගෙන ලෝභ ජාති, ද්වේශ ජාති, මෝහ ජාති ගැලපෙන ගැලපෙන විදිහට ජාති පහළ වෙලා ඇඩ ගැහිලා ඉන්නවා.
이것들을 왜 지고 가는가? 실상이 보이지 않기에, 이것들이 값지다고 내린 결론 때문에, 늘 있고 즐겁고 자아라는 견해 때문에, 거기서 낸 avijjā 때문에, avijjā를 뿌리로 한 움직임으로 이것들을 만들어 내는 jāti들을 짓습니다. 지어서 lobha의 jāti, dosa의 jāti, moha의 jāti가 알맞게 일어나 꼴을 갖추고 있습니다.
ඒ අනුව හටගත්තා වූ ඇස, කන දිවනාසය ශරීරය ඒ ගති ලක්ෂණයට උරුම වෙලා හැඩ සලයක් ගන්නවා. බැරි වෙලා හරි ඒක බලුගති ලක්ෂණ නම් තිබුනේ. ඒකෙන් ඒ නාමර නැත්නම් ඒක අරගත්ත ඇස, කන, දිවනාසය, ශරීරය මන කියන මේ ටික බළු හැඩයකට හැඩගැහෙනවා. ඒ හැඩේ හටගන්න ගතියේ රූපය තමයි බළු ගතිය රූපය, බළු රූපය ඕක වෙනස් වෙන්නේ නෑහැ. ඕක තමයි ඒකේ හැඩේ.
그에 따라 생겨난 눈, 귀, 혀, 코, 몸이 그 버릇을 물려받아 꼴을 갖춥니다. 어쩌다 그것이 개의 버릇이었다면, 그것으로 그 nāma를 받은 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 개의 꼴로 빚어집니다. 그 꼴에서 생기는 버릇의 모습이 곧 개의 버릇의 모습, 개의 모습입니다. 그것은 바뀌지 않습니다. 그것이 그것의 꼴입니다.
ඒ වැඩේ තියෙන අසාධාරණ තත්ත්වය උඩ කවුරුවක් කිව්වට නෙමෙයි. ඒකට උරුම තත්ත්වය උඩේ හැඩේ තමයි බල්ලට තියෙන්නේ.
그것은 누가 불공평하게 말해서 그런 것이 아닙니다. 그것이 물려받은 처지 위에서 개가 지니는 꼴이 그것입니다.
ඒ ගතිය සාර ධර්ම විනාශ කරන හරක් ගතියක් නම්. ඒ ගතිරුව හරක් හැඩේ තියෙන ගතිරුව වෙනවා. හරකාගේ ගතිරුව කියලා අපි කියන්නේ ඒ හැදේට පහළ වෙච්ච ගතිරුවටයි. ඒක මනුස් ගතියට සුගති ගතියකට හේතු වුණ නම් ඒ ශරීරය මිනිස් ආකාර ගන්නවා. මිනිහා කියලා අපි හඳුන්නවනේන් ගත්ත ආකාරය ලක්ෂණය දැකලා ඒකටයි.
그 버릇이 알찬 가치를 망가뜨리는 소의 버릇이라면, 그 모습은 소의 꼴을 지닌 모습이 됩니다. 우리가 소의 모습이라고 하는 것은 그 꼴로 나타난 모습을 말합니다. 그것이 사람의 버릇, 좋은 길(sugati)의 까닭이 되었다면 그 몸은 사람의 모습을 띱니다. 우리가 사람이라고 알아보는 것은 그 띤 모습과 생김새를 보고서입니다.
මේ ලෝකේ ඉන්න තාමක් යම්තාක් සත්වයෝ ඉන්නවා නම් ඔය ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ, අලෝභ, අද්දේශ, අමෝහ කියන එක මෙන්න මේ ගති ලක්ෂණයන්ගෙන් ඇති කරගත්ත උරුම කරගත්ත ගති ලක්ෂණය ගතිරුව තමයි. ඒ ඒ ස්වභාවයට අනුව මේ ලෝක සත්වයා ලබන්නේ.
이 세상에 있는 중생이라면 누구든, lobha, dosa, moha, alobha, adosa, amoha라는 이 버릇들에서 만들어 물려받은 버릇과 모습, 그것을 저마다의 성질에 따라 세상 중생이 받습니다.
මොන කාලෙක වුණත්, මොන කල්පයක වුණත්, මොන තව පින සක්වලක වුණත් හිතක පහළ වෙන ඔය ගති ලක්ෂණය ඔය ටික නිසා. ඒ ගති ලක්ෂණයේ ගතිතුරුව තමයි කොයි හතාට තියෙන්නේ. ඉතින් වෙනසක් වලට ගිහින් බැලුවත් මිනිස්සු ඉන්නවා, බල්ලෝ ඉන්නවා, හරක් ඉන්නවා, බෝරුවෝ ඉන්නවා, ඌරෝ ඉන්නවා. ඔය ජාතියම තමයි ඉන්න වෙන්නේ. වෙන එක හටගන්න බැහ. මොකද හේතුව? ගතියට අනුකූල හරුවක් තියෙනවා නම් ඒක වෙනස් වෙන්නේ නැ.
어느 때든, 어느 kappa든, 어느 다른 세계이든, 마음에 일어나는 그 버릇들 때문입니다. 그 버릇의 모습이 바로 누구에게나 있는 것입니다. 그러니 다른 곳에 가 보아도 사람이 있고, 개가 있고, 소가 있고, 멧돼지가 있고, 돼지가 있습니다. 그런 종류만 있게 됩니다. 다른 것은 생겨날 수 없습니다. 왜인가? 버릇에 맞는 모습이 있다면 그것은 바뀌지 않기 때문입니다.
මෙන්න මේකෙන් මේ ලෝක සත්ත්වයෝ ඒ ඒ ගතිරුව අරගෙන ගතිරුවේ නිෂ්පාදනය මුල් වෙලා අර උපාදාන කළා කියවත් ආසන්නට ඇදිලා හිටපු ඒ දේ නිෂ්පාදනය කරගෙන ඒ නිෂ්පාදනය කරගත්ත පොදු ලෝකයකුත් හදාගෙන පොදුව එකතු වෙලා ඒ පොදු ලෝකය තුළ ඒ ජාතියේ ස්වභාවයන් ඇසුරු කරගෙන හැඩුව අරගෙන ඒකට අනුකූලවන්නා වූ සතර මහාභූතයන්ගේ ඝනී භවනයන්ට පත්වෙලා ඒ මට්ටමේ දුක සැපට ගොදුරුවෙලා ඒකට උරුම දේවල් ඉඳගෙන යනවා.
이로써 세상 중생은 저마다의 모습을 받아, 그 모습을 만드는 것을 뿌리로 하여, upādāna라고 한 대로 끌려 가까이 있던 그것을 만들어 내고, 만들어 낸 것으로 함께하는 세상도 지어 함께 모여, 그 함께하는 세상 안에서 그런 종류의 성질을 가까이하고 꼴을 받아, 그에 맞는 네 mahābhūta가 짙게 뭉친 상태에 이르러, 그 수준의 괴로움과 즐거움의 먹잇감이 되어 그에 따르는 것들을 지니고 살아갑니다.
එහෙනම් ප්රියයි, මනාපයි, යහපතයි කියලා යම් දෙයක් ගන්නකොටම එක දෙයක් වෙනවා. මේ අප්රමාණ ලෝක සත්යයව පොරකන්නේ එව්වටමයි. මොකද? මේ ලෝකයේ යමක් ප්රිය ස්වභාවයෙන් යුත්ත නම්, මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්ත නම් ඒ නිසාමයි ලෝක සත්යය මේ සැරි සරාගෙන ඉන්නේ, හොයාගෙන ඉන්නේ.
그러면 무엇을 사랑스럽고 마음에 들고 좋다고 받아들이는 순간 한 가지 일이 일어납니다. 헤아릴 수 없는 세상 중생이 다투는 것은 바로 그것들 때문입니다. 왜인가? 이 세상에서 무엇이 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 지녔다면, 바로 그 때문에 세상 중생이 떠돌며 찾고 있기 때문입니다.
ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසා එහි තිබෙන ආශ්වාද ස්වභාවය නිසා ඒකේ අප්රමාණ ආදීනවයක්. අප්රමාණ දුක්න්දරාවක්. ඒ ආශ්වාද මාත්රයෙන් වැවෙනවා. ඒ දුක් අන්දරාව පේන්නේ නැතුව යනවා. මේකයි අවිද්යාව කිය. නිත්යයි, සැපයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටියේ යම්තාක්කල් යනකම් අර දුක් අන්දරාව ඒ නිසා හටගත්ත ආශ්වාදයෙන් වැහිලා. මෝහය මුලාව කිව්වේ ඕකට අවිද්යාව කිව්වේ ඒකට. අන්න ඒකෙන් වැහිලා තමයි මේ ලෝක සත්වයෝ අනන්තය පටන් එන්නේ.
그 사랑스러운 성질, 달콤한 성질 때문에, 거기 있는 즐거움의 성질 때문에, 거기에는 헤아릴 수 없는 ādīnava, 헤아릴 수 없는 괴로움의 더미가 있습니다. 그것이 즐거움 한 조각으로 덮입니다. 그 괴로움의 더미가 보이지 않게 됩니다. 이것을 avijjā라고 합니다. 늘 있고 즐겁고 자아라는 견해로 가는 한, 그 괴로움의 더미는 거기서 생긴 즐거움으로 덮여 있습니다. moha, 미혹이라 한 것도, avijjā라 한 것도 이것입니다. 그것에 덮여 세상 중생은 끝없는 옛날부터 오고 있습니다.
මෙන්න මේක මෙහෙමයි කියලා දැක්කේ බුදුපියාණන් වහන්සේ. දැකලා පෙන්නවා මේකට හේතුවක් තියෙනවා. මෙන්න මේ තිබෙන්නා වූ අවිද්යාව දුරු කරලා දාන්න ඕනේ. මෙන්න මේක දුරු කරපුවහම තමයි ඇත්ත පේන්න පටන් ගන්නේ. එතකන් වැහිලා තියෙන ආදීනවය එදාට ඇරෙනවා.
이것이 이러하다고 보신 분이 부처님이십니다. 보시고 보여 주십니다. 여기에는 까닭이 있다. 이 avijjā를 걷어 내야 한다. 이것을 걷어 내면 비로소 실상이 보이기 시작합니다. 그때까지 덮여 있던 ādīnava가 그날 열립니다.
මෙන්න මේක ඇරගන්න පුළුවන්කමක් නෑ ලෝක සත්වයෙකුට මූලික වශයෙන් අර බැඳිලා තියෙන මායාවෙන් තාවකාලික මොහොතක හරි ඉවත් වෙනකන්. ප්රිය ස්වභාවයෙන් යුත්තයි, මධුර ස්වභාවයෙන් යුක්තයි කියන මෙතන ඉඳලා.
세상 중생은 이것을 열 수 없습니다. 바탕에서, 묶여 있는 그 환영에서, 잠깐이라도 벗어나기 전까지는. 사랑스러운 성질을 지녔다, 달콤한 성질을 지녔다는 바로 여기에서부터 말입니다.
කවදාවත් මේ ඇත.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
යම් මොහොතක යම් වෙලාවක තාවකාලිකව හෝ සංවරත්තයක් ඇති වෙන්න ඕනේ ඉන්ද්රියන් සංවර කරගෙන සංවරත්වයක් ඇති වෙන්න ඕනේ. මේ අවස්ථාව ඉක්මලා ඒ වැහිලා තියෙන ආදීනව ඉස්මතු කරලා මොහොතක් හරි දකින්න.
어느 순간, 어느 때라도 잠시나마 단속이 일어나야 합니다. indriya를 단속하여 단속됨이 일어나야 합니다. 이 상태를 넘어 그 덮여 있던 ādīnava를 드러내 잠깐이라도 보도록.
මෙන්න මේක තමයි මේ කල්යාණ මිත්රයාගේ සිද්ධ වෙන සේවය. නැත්නම් මේ ශාසනයේ සිද්ධ වෙන සේවය. ශාසනය තුළින් මොකක්ද ලැබෙන්නේ? උපදෙසක් හම්බ වෙනවා. ඔය ප්රිය ස්වභාවය, මධුර ස්වභාවය හිතෙන් අයින් කරගන්න බැහ. ඕක බලා ඉන්නකන්, අහ අහා ඉන්නකන් ඒකේ වදිලා ඉන්නකන්.
이것이 바로 kalyāṇamitta가 해 주는 일, 곧 이 sāsana가 해 주는 일입니다. sāsana를 통해 무엇을 얻는가? 가르침을 얻습니다. 그 사랑스러운 성질, 달콤한 성질은 마음에서 떼어 낼 수 없습니다. 그것을 보고 있는 동안, 듣고 있는 동안, 그 속에 빠져 있는 동안에는.
ඒ නිසා කොහොමහරි හිත හික්මවාගෙන මොහොතක් වෙලා. ඇස් දෙක සංවර කරගන්න. කන සංවර කරගන්න. දිව, නාසය, ශරීරය, මන සංවර කරගන්න උත්සාහ. වැය ටික කරගෙන යන්න. මෙන්න මේ ඉන්ද්රිය සංවර කරගෙන යම් මොහොතක් ඉන්නවා නම් අන්න ඒ වෙලාවේදී. පුළුවන්කමක් ලැබෙනවා. ඒ බාහිර මන වඩන රූප පිළිබඳව බලාපොරොත්තු මොහොතකට අයින් කරලා ඉන්නේ. තදංගප්රහාණය කියලත් ඕකට කිව්වා.
그러니 어떻게든 마음을 길들여 잠깐이라도 두 눈을 단속하고, 귀를 단속하고, 혀, 코, 몸, 마음을 단속하려 애쓰며 그 노력을 이어 가십시오. 이 indriya를 단속하고 어느 순간 머문다면 그때 할 수 있게 됩니다. 마음을 끄는 바깥 모습에 대한 바람을 잠깐 떼어 놓고 머무는 것입니다. 이것을 tadaṅga-pahāna라고도 했습니다.
දැන් මේ බණ අහන වෙලාව විදිය මන වඩන රූප පස්සේ ගිහින් නැහ හිත. ඇත් දෙක ඒවා පස්සේ යන්නේ නැ. ඉතින් ප්රිය වූ මනාප වූ කාම සහගත වූ ශබ්දහන්න යවලත් නෑ. අවධානය ඒ පැත්තට නෑ. ප්රියමනාප මිහිරි ඇති රස පිණිස යවලත් නැහ. ප්රියමනාප ගන්ධයන් පිරිස අග්රහණය කරන පැත්තට යවලත් නෑ. ඒ වගේම කාම ස්පර්ශය පස්සේ යවලත් නෑ. ඒ වගේ හිතන්න හිත අවධානය යොමු කරලත් නෑ.
지금 이 법문을 듣는 동안 마음은 마음 끄는 모습을 뒤쫓아 가지 않습니다. 두 눈도 그것들을 뒤쫓지 않습니다. 사랑스럽고 마음에 들고 kāma가 섞인 소리를 들으러 보내지도 않았고, 주의도 그쪽에 없습니다. 사랑스럽고 달콤한 맛을 위해 보내지도 않았고, 사랑스러운 냄새를 맡는 쪽으로 보내지도 않았습니다. kāma의 닿음을 뒤쫓아 보내지도 않았고, 그런 것을 생각하려고 마음의 주의를 돌리지도 않았습니다.
ඔන්න ඔය ටික නැතුව ඉන්න වෙලාවක තදංග ප්රහාණයයි කියන අවස්ථාවක් එනවා. ඒ මොහොතට මේ ටිකෙන් ටික
그런 것들 없이 있는 때에 tadaṅga-pahāna라는 상태가 옵니다. 그 순간에 이것이 조금씩…
මෙන්න මේ වෙලාවේදී එච්චර කල් වැහිලා තිබිච්ච ආදීනව පේන්න පටන් ගන්නවා ටිකෙන් ටික. මෙන්න මෙහෙම පේන්න පටන් ගත්තහම තමයි දකින්නේ. ආශ්වාද මාත්රයකට ආදීනව ලක්ෂයක් යට කරනවා නේද?
이때 그토록 오래 덮여 있던 ādīnava가 조금씩 보이기 시작합니다. 이렇게 보이기 시작하면 비로소 봅니다. 즐거움 한 조각 밑에 ādīnava 십만 가지가 깔려 있지 않은가.
මෙන්න මේ ආදීනවය තරම දැක්කට පස්සේ. මොකද වෙන්නේ? ආශ්වාද මාත්රය දෙවෙනි වෙනවා. අප්රමාණ ආදීනවය පිළිබඳව කලකිරෙන්න පටන් ගන්නවා. අනේ මෙහෙම ආදීනවයක් තියෙන දෙයක් නේද මේ ආශ්වාදය මේක හරියට මාළුව අල්ලන්න දාපු ඇමක් වාගේ නේද? එක එක උපමාවෙන් දකිනවා.
이 ādīnava의 크기를 보고 나면 무슨 일이 일어나는가? 즐거움 한 조각은 뒤로 밀립니다. 헤아릴 수 없는 ādīnava에 대해 싫증이 나기 시작합니다. '아, 이 즐거움은 이런 ādīnava가 있는 것이구나. 꼭 물고기를 잡으려고 단 미끼 같지 않은가.' 여러 비유로 봅니다.
රසවත් ඇමක් තියෙනවා. බිලීකය අමුල්ලා තියෙනවා. මාළුවා දන්න නැතින නැති නිසා රසයට ආශ්වාදයට ගිජ්ජු වෙලා අර පටලවා නැමට ගහපුවහම මාළුවා බිලීක පැටිලා අප්රමාණ දුකක් විදිෙනිලා මරණයයි මරණය සමාන දුකටයි පත් වෙනවා. මෙන්න මේ ලෝක සත්වයාට දාලා තියෙන ප්රියමනාප ඇම තමයි. අප්රමාණ දුක්ඛ අන්දරාවක් නැද්ද බිලීකෝකට අමුණන්නේ. ඇන්න හේතු වෙන්නේ. ඇම ගිල්ලොත් එහෙම බේරෙන්න නම් පුළුවන්කමක් හම්බවෙන්නේ නෑ. කොක්කෙන් බේරෙන්න බැ. අන්න ඇනා වාගේ අර දුක් අන්දරාවට පත් වෙනවා.
맛있는 미끼가 있습니다. 거기에 낚싯바늘이 꿰어져 있습니다. 물고기는 그것을 모르기에 맛과 즐거움에 눈이 멀어 그 미끼를 덥석 물면, 낚싯바늘에 걸려 헤아릴 수 없는 괴로움을 겪고 죽음이나 죽음 같은 괴로움에 이릅니다. 이 세상 중생에게 던져진 사랑스러운 미끼가 바로 이것입니다. 헤아릴 수 없는 괴로움의 더미가 있는 낚싯바늘에 꿰어지지 않습니까. 그 까닭이 됩니다. 미끼를 삼키면 벗어날 길이 없습니다. 갈고리에서 벗어날 수 없습니다. 그처럼 괴로움의 더미에 빠집니다.
මෙන්න මේක අපි දකින්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලා. ඕක නිකන් දකින්න බෑහ කිව්වේ ඒකයි. මොහොතක් හරි සංවරත්වයට පත්වෙලා කල්යාණ මිත්ර සම්පත්තිය ඇසුරේ ඉන්නකොට ඒ වෙලාවේදී ඔය පහෙන්ම වෙන් මොහොතක් ලබන්න පුළුවන් බණ අහන මොහොත
우리는 먼저 이것을 보아야 합니다. 그냥은 볼 수 없다고 한 까닭이 그것입니다. 잠깐이라도 단속되어 kalyāṇamitta라는 복을 가까이하고 있을 때, 그때 다섯 가지 모두에서 떨어진 순간을 얻을 수 있으니, 바로 법문을 듣는 순간입니다.
මේක තමයි සාමාන්ය කෙනෙකුට හිත වලාපු නැති මූලික කෙනෙකුට සංවර කරගන්න තියෙන මොහොත ඉන්ද්රිය ඔක්කොම ඔතන ඉන්ද්රිය සංවරත්වය සම්පූර්ණ තියෙනවා. දස අකුසලය ඔතන නැගිලා නැහ. එහෙනම් ඔය වෙලාවේදී ඉන්ද්රිය සංඝරත්වය තියෙනවා නම් දසා අකුසලයෙන් මිදිලා ඉන්න වෙලාවක.
이것이 마음을 길들이지 못한 보통 사람, 처음 시작하는 이가 단속할 수 있는 순간입니다. indriya 모두가 거기 있고, indriya의 단속이 온전히 있습니다. 열 가지 akusala가 거기서 일어나지 않았습니다. 그때 indriya의 단속이 있다면 열 가지 akusala에서 벗어나 있는 때입니다.
ඒ වෙලාවේදී කනට ඇහෙන්නේ. ඒ ගැඹුරු ධර්මය. අන්න ගැඹුරු ධර්මය තුළින් වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා. ආනිසංස එහකින් ආදීනව ලක්ෂ ගාණක් වැහිලා තියෙනවා. මෙන්න වැහිලා තියෙන ආදීනවට කියලා ඉහෙනවා.
그때 귀에 그 깊은 dharma가 들립니다. 그 깊은 dharma를 통해 깨닫기 시작합니다. ānisaṃsa, 이로움 너머에 ādīnava 수십만이 덮여 있다는 것을, '여기 덮여 있는 ādīnava가 있다'는 말을 듣습니다.
මෙන්න මේ වෙලාවේදී ඇතිවෙනවා අදහසක්. මෙබඳුන්නා වූ ආදීනවයන්ගෙන් ගහන වෙලා තියෙන පිරිලා තියෙන ආශ්වාදය නැමැති මායාවෙන් වහලා තියෙන ලෝකයක් නේද මේ ලෝකය කියන්නේ. මේකට නේද මේ ලෝක සත්ත්වය අපි කවුරු රැවටි රැවටි යන්නේ. ඒ ආශ්වාදයන් ඇසුරු කරන්න ගිහිල්ලා අප්රමාණ දුකට පත් වෙනවනේ. මෙන්න මේ මූල ධර්මය වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා.
이때 한 생각이 일어납니다. '이 세상이라는 것은 이런 ādīnava로 가득 차 있는데 즐거움이라는 환영으로 덮인 세상이 아닌가. 우리 세상 중생 모두가 속고 또 속는 것이 바로 이것이 아닌가. 그 즐거움들을 가까이하러 가서 헤아릴 수 없는 괴로움에 빠지는구나.' 이 뿌리 dharma가 깨달아지기 시작합니다.
මෙන්න මේ වැටහුණට පස්සේ වැටහෙච්ච එක අයින් කරන්න බැ. වැටහෙන්නේ නැති කල් තමයි උත්තර කල් ගියේ. යම් දසක ඔය ආදීනවය දැක්ක නම් අර විදිහට හිතනකොට ඒ දැකපු දැකීම වෙනස් කරන්න බැරු යනවා. මොක දැක්ක ඇත්තා. සත්වයා දැක්කා නම් ඒ සත්යය බොරු කරන්න බැරු යනවා. ආයතරයක් ඒ හිතෙන් වෙන එකක් ගන්න බැ. දැකපු ආදීනවය කවදාවත් වෙනස් කරන්න බැ.
깨닫고 나면 깨달은 것을 지울 수 없습니다. 깨닫지 못한 동안에만 세월이 흘렀습니다. 어느 날 그 ādīnava를 보았다면, 그렇게 생각할 때 그 본 것을 바꿀 수 없게 됩니다. 실상을 보았기 때문입니다. 참을 보았다면 그 참을 거짓으로 만들 수 없게 됩니다. 다시는 그 마음으로 다른 것을 받아들일 수 없습니다. 본 ādīnava는 결코 바꿀 수 없습니다.
අපි යම්කිසි දෙයක් වහලා තියෙනවා වහලා තියෙන එක ඇතුලේ මොනවා තියෙනවද දන්නේ නැතුව ඉන්න තාක කල් හරි ලස්සන මල් පෝච්චිය කිය එකේ ඉන්නවා. හරි ලස්සනයි මේක කිය. හැබැයි කොයි වෙලාව හරි ඕක බලනකොට ඇරලා බලපු ඇතුලේ අූචි තියෙනවා හැම දැක්කනම්. ආයේ කවදාවත් ඒ දැකපි එක වෙනස් කරන්න බැ. ඔය කොච්චර පිටින් ඇප කරලා තිබුනත් ඕ ඇතුලේ තියෙන්නේ අසූචිතම් තමයි. ඒක නම් නැත්තේ නැ. ඒකත් දකිනවා.
무엇을 덮어 두고 그 안에 무엇이 있는지 모르는 동안에는 '아주 예쁜 꽃병이다, 아주 예쁘다' 하며 지냅니다. 그러나 언제든 그것을 열어 보아 안에 똥이 있는 것을 보았다면, 다시는 그 본 것을 바꿀 수 없습니다. 겉을 아무리 반들반들하게 해 놓았어도 안에 있는 것은 똥일 뿐입니다. 그것이 없어지지 않습니다. 그것도 봅니다.
රත්තරම් පාට පිටින් ගාලා තියෙනවා බලපුහම පිත්තර කෑල්ලක් නැත්නම් වෙන හිස් දෙයක්. මැටි බඳුනා. පිටින් ගාලා තියෙනවා වර්ණය බලපුහම රත්තරන්ගේ ඉලිසෙනවා. රත්තරන් බඳුනා කිය ඉන්න පුළුවන් බලනකම්. කොයි මොහොතක හරි ඇතුල බලනකොට දැක්කා නම් එහෙම මැටි බඳුනක පිටින් ඔප කරලා ඉවරා මේ ගාලා තියෙන්නේ පාටක් මේක කියලා දැක්ක නම් එහෙම ආයුසරයක් කවදාවත් කොයි විදිහ මොහොතක ආයුසරය වටින් බලබලා හිටියත්, ලස්සන බලප බලා හිටියත් මේක මේ මැටි බඳුනක් පිටින් ගහලා තියෙන එක මිසක් මේක වෙන එකක් නෙමෙයි කියලා දැක්කවා ආවාවේ.
겉에 금빛을 발라 놓은 것을 보면, 놋쇠 조각이나 다른 빈 것, 흙그릇입니다. 겉에 색을 발라 놓아 보면 금처럼 반짝입니다. 보고 있는 동안에는 금그릇이라고 여길 수 있습니다. 그러나 어느 순간 안을 보고서 흙그릇 겉에 광을 내어 칠해 놓은 빛깔일 뿐이라고 보았다면, 다시는 결코, 아무리 둘레를 보고 또 보며 예쁘다고 보고 있어도, '이것은 흙그릇 겉에 칠한 것일 뿐 다른 것이 아니다'라고 본 것이 남습니다.
මේ සත්යය දැක්ක තැන්පට වෙනස් කරන්න බැරුව යනවා. දැකපු සත්යය ආදීනයවය හැඟගෙන් පිරිලා තියෙන ආශ්වාද මාත්රයි මේ ලෝකේ රූප ප්රියමනාප රූප ප්රියමනාප ශබ්දිය පිහිටලා තියෙන්නේ. අප්රමාණ ආදීනවයකට යට කරලා. ඒක හංගලා. පිටින් ගාලා තියෙන උපයක් නේද කියලා දකින්න පටන් ගන්නවා.
이 참을 본 그 자리에서는 바꿀 수 없게 됩니다. 본 참이란, 이 세상의 모습, 사랑스러운 모습, 사랑스러운 소리가 ādīnava로 가득 찬 즐거움 한 조각일 뿐이라는 것입니다. 헤아릴 수 없는 ādīnava 밑에 깔아 감추어 두고 겉에 칠한 광택이 아닌가 하고 보기 시작합니다.
මෙන්න මේ මූල ධර්මයට ඔය විදිහට එන්න ඕනේ. මෙන්න මෙතන්ට ආවට පස්සේ දකිනවා. ඔය රූපස්කන්ධය කියන එකට ඇයි සත්වයා හිත බඳින්නේ? ඕකේ ප්රිය මන වඩන ප්රිය ස්වභාව ඇති, මධුර ස්වභාව ඇති ආපයක් තියෙනවා. ඔය රූපස්කන්ධය හැදතල හදලා තියෙන්නේ අන්න ඒ ආටෝපය.
이 뿌리 dharma에 이렇게 와야 합니다. 여기에 오면 봅니다. 중생은 왜 rūpakkhandha에 마음을 묶는가? 거기에는 마음을 끄는 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 지닌 광택이 있습니다. rūpakkhandha는 그 겉치레로 꾸며져 있습니다.
ඇතුලේ තියෙන රූපස්කන්ධය කොහොම හටගත්ත එකක්ද කියලා බලපුවහම දකිනවා. මහා වෙහෙසක් ඇති කරලා නිෂ්ඵල රූප ගොඩක් ඇති කරගන්න ඕනේ. ඒ ගොඩ තුළින් උපමට්ටම් කරපු ආශ්වාදය ලබන්න.
안에 있는 rūpakkhandha가 어떻게 생겨난 것인지 살피면 봅니다. 큰 수고를 들여 쓸모없는 물질 더미를 만들어야 합니다. 그 더미를 통해 광택으로 꾸민 즐거움을 얻으려고.
ඇතුලත රොඩු ගොඩාක් පුරවලා තියෙනවා වාගේ ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, වායෝ ධාතුවයි, පඨවි ධාතුවයි කියලා. මේ ධාතු හතරක් එක ආකාරයෙන් බැඳලා හදලා තියෙන එකක් ඇතුලේ. පිටින් කරලා තියෙන ඔබේ තමයි මේ මන රූපයේ මන වඩන හරියේ. ප්රිය ස්වභාවය ඇති කරන මධුර ස්වභාවය ඇති කරන හරියේ.
안에 쓰레기를 잔뜩 채워 놓은 것처럼, āpo-dhātu, tejo-dhātu, vāyo-dhātu, paṭhavī-dhātu라는 네 dhātu를 한 가지 방식으로 묶어 지어 놓은 것이 안에 있습니다. 겉에 입힌 광택이 바로 이 모습에서 마음을 끄는 부분, 사랑스러운 성질과 달콤한 성질을 일으키는 부분입니다.
ඉතින් ඕක අරගෙන බලනවා මේ ශරීරයේ ස්වභාවය වැලුවොත් එහෙම කෙස් ලොම් නියදත් ස කියන මේ ටිකේ තියෙන පිට ඔයේ මන වඩන ප්රිය ස්වභාවයට මධුර ස්වභාවයට මතු කරන්න පුළුවන් නම් හරි ලස්සන රූපය කිව්වා. හරි ලස්සන සත්වයා, හරි ලස්සන පුද්ගලයා.
그러니 이 몸의 성질을 살펴보면, 머리털, 몸털, 손발톱, 이, 살갗이라는 이것들에 있는 겉 광택이 마음 끄는 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 드러낼 수 있으면 아주 아름다운 모습이라고 했습니다. 아주 아름다운 중생, 아주 아름다운 사람이라고.
ඉතින් ඔය ටිකට උපයන් ඇතුලේ තියෙන හරිය බැලුවොත් එහෙම අර ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු කිව්ව ජලය, ගින්න, වායුව, පොළොව කියන ඔය හතර කොටසක එක ආකාරයන්ට පරිවර්තනය වෙච්චන් හැදිලා තියෙන අර ලස්සන හැඩවැඩ නැති ගොඩවල් ටික ඇතුලේ තියෙන්නේ.
그 광택 안쪽에 있는 것을 보면, āpo, tejo, vāyo, paṭhavī dhātu라고 한 물, 불, 바람, 흙이라는 네 부분이 한 가지 모양으로 바뀌어 만들어진, 아름다움이라고는 없는 더미들이 안에 있습니다.
බැරි වෙලාව හරි හැඩ වැඩ ටික පෙරන් ගාලා අයින් කරන්න කිව්වොත් එහෙම බලපුවහම නියපිටට ගන්න පෙරන් ගාන්න හැඩවැඩක් ඒකේ නෑ. එහෙනම් තිබිලා තියෙන්නේ මොකක්ද? ඔප කරපු මායාවක් මිසක් මොකුත් ඒකේ වෙන එකක් තිබිලා නැහ අනික් ඔක්කොම අර කුණුගොඩ අභ්යන්තරයේ ගොඩ ගහලා තිබිච්ච මේ කිලෝ ගානක කුණු ගොඩක්කින් සූරලා අයින් කරලා මෙන්න අර ලස්සන ටික කියලා පෙන්නන්න බැරි හරියක පිට කරපු පොලිස් එකක් ඔපමැටලම් කිරීමක් දැකලා.
어쩌다 그 아름다움을 긁개로 긁어 떼어 내라고 하여 보면, 손톱 끝에 묻힐 만큼의 아름다움도 거기에는 없습니다. 그러면 거기 있던 것은 무엇인가? 광택을 낸 환영일 뿐 다른 것은 없습니다. 나머지는 모두 안쪽에 쌓여 있던 몇 킬로그램의 썩은 더미입니다. 긁어 떼어 내서 '여기 그 아름다운 것이 있다'고 보여 줄 수도 없을 만큼의 겉 광택, 겉치레를 보고서,
මෙන්න මේකට රැවිටලා තමයි කියන්නේ මේ පුද්ගලයා මට අවශ්යමයි. දැක්කහම දාලා ඉන්න බැහැ. මොන තාලින් හරි කුියක් දීලා හරි මොනවා කරලා හරි මගේ ඇතුලට ගන්න ඕනේ. මොන දහව කරලා හරි මම රකින්න ඕනේ. ලැබුනේ නැහනම් මගේ ජීවිතයෙත් මට එපා. මේ ඔක්කොම කියන්නේ මොකටද අර ටික පෙරංග ගාලා පෙන්නනම් මේකද ඉල්ලුවේ කියලා මොනවා කියන්න
여기에 속아서 '나는 이 사람이 꼭 있어야 한다. 보고 나서 놓아둘 수 없다. 어떻게든, 얼마를 치르든, 무엇을 하든 내 안으로 들여야 한다. 무슨 짓을 해서라도 지켜야 한다. 얻지 못하면 내 목숨도 싫다'고 말합니다. 이 모든 것이 무엇 때문인가? 그 부분을 긁어 떼어 보여 주며 '이것을 원했느냐'고 하면 뭐라고 하겠습니까.
අර පිට හමට තිබිච්ච කුරුට්ට පෙරංග ගාලා හිටලනම් මෙන්න ඔයා ඉල්ලපු එක කිව්වොත් එහෙම ගනීත නියපටින් සූර්ණ තරම් ටික අයින් කරවා නම් මෙන්න අර ඉතුරු ගොඩ ඔක්කොම තියෙනවා. මේකෙන් මම අරගත්තේ කලං භාගයයි. අර මුහුණේ තිබිච්ච හංකඩේ සූරලා ගත්ත උඩින් තිබිච්ච කුරුටයි. ඔය අත පයවල පේන්න තිබිච්ච කුරුට් පොඩ්ඩක් අරගෙන ඉවෙලා හලා නියපිටම් මෙන්න මෙච්චරයි මගත්තේ මෙන්න ඉතුරු ටික කිව්වොත් එහෙම ඔයාගේ ඉල්ලුපු හරි ඔක්කොම තියෙනවා කිව්වා ගනී.
겉 살갗에 있던 껍질을 긁어 떼어 '자, 당신이 원한 것이 이것이오' 하면 받겠습니까? 손톱으로 긁을 만큼만 떼어 내고 '여기 나머지 더미가 다 있소. 나는 이것에서 아주 조금만 가졌소. 얼굴 살갗에서 긁어 낸 겉껍질, 손발에 보이던 껍질 조금을 가졌을 뿐, 손톱만큼이오. 나머지는 여기 있소. 당신이 원한 것은 다 있소' 하면 받겠습니까?
ඒ මොහොත ගත්තා නම් එහෙම අපව බලන්න බැහැ යකා වාගේ කොච්චිය ම නම් පළතල යන්න නෑහ කියන වචන තමයි කියන්නේ. බැරිලා හරි අර
그 순간에 받았다면 '도저히 못 보겠다, 귀신 같다'며 얼른 달아나 버리겠다는 말을 할 것입니다. 어쩌다 그 살갗이
හංකඩේ පොඩ්ඩක් පිච්චි වුනොත් එහෙම බුඩි. මූලේ හරි හැඩයි කිව්වා අංකඩයට ඇසි ටිකක් ගහලා එහෙම ගෑස් එයා අල්ලලා ඔන්නන එහෙන්හ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අර හංකඩේ පොඩ්ඩක් ගැහිල්ලා නම් පළු ගැහිලා ගියා නම් එහෙම පැල් වැල් එහෙමනම් අර පිට තිබිවිච්ච හංකඩන පොඩ්ඩ කිලෝ ගහන එහෙම්ම තියෙනවා අර ලස්සනයික් කියලා පණ දෙන්න හදපු ශරීරය අර පුංචි පොඩ්ඩ අහකර දැමොත් එහෙම අපොය මට නම් දැන් කොහොමත් මේ එප. මග ඇරලා යන්න ඕනේ කියලා පැනලා දුවනවා ඊට පස්සේ.
그 살갗이 조금 상하거나 갈라지고 터졌다면, 겉에 있던 살갗만 조금 그럴 뿐 몇 킬로그램의 더미는 그대로 있는데도, 아름답다며 목숨 바치려던 그 몸에서 그 작은 부분 하나가 망가지면 '아이고, 이제 어쨌든 싫다, 피해 가야겠다' 하고 그 뒤로는 뛰어 달아납니다.
හරි හැඩයි කි්වා බැරිලා හරි අවුවේ එක්ක ගියා. අවුවේ ගිහිල්ලා කළුවෙලා හෙනා පොඩ්ඩක් විරූපී වුණානම්. අර තිබිච්ච කුණුගොඩ එහෙම්ම තියෙනවා. ඔපේ පොඩ්ඩක් වෙනස් වෙලා ගියා. දැන් ආපුවහම ආපු ඉස්සරනම් ලස්සනයි. දැන්නම් බලන්න බැහැ කැටේ මට නම් ඕනේ නැහැ. ඔය ටික දැන් කියලා. එහෙනම් මේ බැඳිලා
아주 곱다고 했는데 어쩌다 햇볕을 쬐고 다녔습니다. 햇볕에 다녀 검게 그을려 조금 볼품없어졌다면, 그 썩은 더미는 그대로 있고 광택만 조금 달라졌는데, 이제 돌아오면 '전에는 예뻤지만 이제는 못 보겠다, 나는 싫다'고 말합니다.
ඔය ටික දැන් කියලා. එහෙනම් මේ බැඳිලා තියෙන්නේ මේ මන වඩන රූප කියන්නේ මොනවටද? අර සතර මහාභූත ගොඩවල් වලින් අංශු මාත්රයක් කියන්නත් බැරි තරම් උපය කරපු විහකටයි බැඳිලා තියෙන්නේ.
그렇다면 마음을 끄는 모습이라는 것이 묶여 있는 대상은 무엇인가? 네 mahābhūta의 더미에서 티끌만큼이라고도 할 수 없을 만큼의 광택에 묶여 있는 것입니다.
මල් පෝච්චියක් අරගෙන ඇවිදිලා අර වැලිකර දාසියක් අතුල් වෙලා ඊට පස්සේ තව ටිකක් පවෙන්න දිනයෙන්න ඇතුල් වට පස්සේ දහන්න දැම් හරි ලස්සන ගෙනියන්න ඕනේ. පොඩ්ඩක් හිටහලා අර ටීක් කඩු කටු ගහන වැලි කර දාසි කැල්ලක් අරන් ආය සැලක් ද පාරක් තුන් පාරක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වටේට අතුරලා දැන් කොහොමද කියලා ඇහුවොත් එහෙම අපු දැන්නම් එපාගේ. ඇයි අර තිබිච්ච බඩු ටික ඔක්කොම ඒකේ තියෙනවා. අහක් කලේ අංශු මාත්රයයි. එපා වුණා. පොලිස් කළේ අංසු මාත්රයයි. පණ දෙන්න හදලා ගන්න හදනවා.
…둘레에 뿌려 놓고 '이제 어떤가' 하고 물으면 '아이고, 이제는 싫다'고 합니다. 왜? 있던 것들은 다 거기 그대로 있습니다. 떼어 낸 것은 티끌만큼뿐입니다. 그래도 싫어졌습니다. 광을 낸 것도 티끌만큼뿐이었는데, 그것에 목숨을 바치려 합니다.
දැන් මෙන්න මේක තමයි මේ ලෝකයාගේ ආශ්වාද මාත්රයෙන් වහලා තියෙන රූපය. ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය දෙන ආශ්වාද මාත්රය වැඩක් නැති මහා කුණු ගොඩක් ඇතුලට දාලා පිරිඟ ඔ කරපු ඔයෙන් වහලා තියෙන ආශ්වාද මාත්රයට තමයි බැඳිල හිටා අර කුණු ගොඩම ගන්නේ.
이것이 바로 세상 사람들의, 즐거움 한 조각으로 덮인 모습입니다. 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 주는 즐거움 한 조각 — 쓸모없는 큰 썩은 더미 안에 넣어 광을 낸 그 칠로 덮어 놓은 즐거움 한 조각에 묶여서, 그 썩은 더미째로 받아들입니다.
ඒ හිත අයින් කරන්න බැරි. ඕක විනිවිද ගිහිල්ලා විඳලා බලන්න බැරි නිසා. විද්යා කරන්න බෑ. විදගන්න බැරුවහම අවිද්යා කිව්වා. විඳලා නෑ. අවිදු විදු කියන්නේ විඳිනවා. විදානම් ඇතුල පේනවා. ඇතුල දැක්න දකිනවා. මොකක්ද මේක අපිට ගන්න තිබුණේ දේ? මායා මාතයකට රැවටිලා නේද?
그 마음을 뗄 수가 없습니다. 그것을 꿰뚫고 들어가 볼 수 없기 때문입니다. 꿰뚫을(vidyā) 수 없습니다. 꿰뚫지 못하니 avidyā라고 했습니다. 꿰뚫지 못한 것입니다. 'vidu'는 꿰뚫는다는 뜻입니다. 꿰뚫으면 안이 보입니다. 안을 보면 봅니다. 여기서 우리가 얻을 것이 무엇이었는가? 환영 한 조각에 속은 것이 아닌가?
කවදා පටන් හරි අපි ආවා නම් මට ඒ අලිත් එබඳු රූපයක් අවශ්යයි කියලා බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරගත්තේ ඔය ඇතුලේ තිබිච්ච කුණුගොඩ දැකලා නෙමෙයි. පිට තිබිච්ච මායා මාත්රය දැකලා. මෙන්න මේක දකින්න පටන් ගන්නවා.
언제부터 왔든, '나는 그런 모습이 있어야 한다'는 바람을 일으킨 것은 그 안에 있던 썩은 더미를 보고서가 아니라 겉에 있던 환영 한 조각을 보고서였습니다. 이것을 보기 시작합니다.
ඉතින් ඔය ටික අරගෙන ඉවෙරලා. ඉතින් වේදනා අරන්නෙත් ඔය ටිකෙන්මයි.
그것들을 받아들이고 나서, vedanā도 바로 그것들에서 받습니다.
සංගීත භාණ්ඩයක් අරගන්නවා. අරගෙන ඉවරෙලා. දැන් බලනවා සංගීත භාණ්ඩයෙන් අපි මොනවද ගත්තේ? අර කම්බියකට අර පතුරකට කම්පනය වෙනකොට එන්න මිහිරි නාද මාත්රයක් දැකලා සිය ගණනක් දීලා හරි. දහස් ගානක් දීලා හරි. හොඳ සංගීත භාණ්ඩයක් මම හම්බවුණා කියලා හරිය ආසාවෙන් ගන්නවා.
악기를 하나 삽니다. 사고 나서 봅니다. 우리가 악기에서 무엇을 얻었는가? 줄이나 판이 떨릴 때 나오는 달콤한 소리 한 조각을 보고서, 수백을 주고서라도, 수천을 주고서라도 '좋은 악기를 얻었다'며 아주 기쁘게 삽니다.
දැන් ඔය සංගීත භාණ්ඩය ඇතුලේ තිබිච්ච හරිය මොනවද? අර ත පොඩ්ඩක් බුරුල් කළා නම් එහෙම අර සද්දය ඔක්කොම ඉවරයි. අනික් ඔක්කොම බරු ටික තියෙනවා. හැබැයි දැන් ඒ තද කරන්න බැරි නම් අර පතුර පොඩ්ඩක් ඇදෙලා ගියා නම් ඒ මිහිරි සද්ද මාත්රය ආවේ නැත්නම් ඒ සද්දය දෙන්න හේතු වෙච්ච ඔක්කොම කෑලි ටික ඒකේ තියෙනවා. අපව මේක එපා.
그 악기 안에 있던 것은 무엇인가? 줄을 조금 늦추면 그 소리는 다 끝납니다. 나머지 무거운 것들은 다 그대로 있습니다. 그런데 이제 그것을 조일 수 없거나, 그 판이 조금 휘어서 그 달콤한 소리 한 조각이 나오지 않으면, 그 소리를 내던 조각들은 다 거기 있는데도 '아, 이것 싫다' 합니다.
මේක කබලක්නේ. මේක වැඩක් නෑහැනේ. දැන් මම පැත්තකට එහෙනම් කබලක්නේ වැඩක් නෑ කිව්වේ කිය තමයි කිළු ගහනක් අතිව්වේ. ඕකේ මොකක්ද අහක් කළේ? අර මිහිරි නද මාතර දෙන පොඩී වෙනසක් කළා විතරයි. ඒක එපා වුණා.
'이건 고물이네, 이건 쓸모없네, 이제 한쪽으로 치워야지' 합니다. 고물이라 쓸모없다고 하며 내던집니다. 거기서 무엇을 떼어 냈는가? 달콤한 소리 한 조각을 내는 데에 작은 변화를 주었을 뿐입니다. 그것이 싫어졌습니다.
එහෙනම් අපි සංගීත භාණ්ඩයට ඇලුම් කළේ මොකේටද ඒකේ තිබිච්ච උපමාත්රයක් නිසා ඒ මහා බර ගොඩක් අරගත්තා. මම කියලා මගේ කියලා අරගත්ත මහා බර ගොඩ ගන්න හේතු වුණේ මොකක්ද? අර පිටින් තිබිච්ච උපමාත්රය ඒ හිටිය තමයි ඒකෙන් ගත්තේ.
그렇다면 우리가 악기를 좋아한 것은 무엇 때문인가? 거기 있던 광택 한 조각 때문에 그 큰 무거운 더미를 받아들였습니다. '나', '내 것'이라며 큰 무거운 더미를 받아들인 까닭은 무엇이었는가? 겉에 있던 그 광택 한 조각, 거기서 받은 것은 그것뿐이었습니다.
මලක් අරගන්නවා, සුවඳක් අරගන්නවා. ඕකේ තිබිච්ච ගන්ධ මාත්රයක් තියෙනවා. අනික් හරි ඔක්කොම ඒකේ තිබිච්ච ජලයයි ද්රව්්ය වස්තුයි ඒ ටික තමයි ඒක අනික් හරි ඔක්කොම තිබුණේ. දැන් මේ තුළින් තිබිච්ච අර ගන්ධ මාත්රයක් තියෙනවා. ඒ ගන්ධ මාත්රය ඒකේ තියෙන එක මොකද කරන්නේ? ඒක හෙන් කුපියක් හරිගින ඉවෙලම් ඕක ඇරලා තියන්න එපා සුවඳ යනවා කියනවා. ඇරලා තිබ්බොත් එහෙම පස්සේ බලනකොට අර කිව්ව ටික තියෙනවා. හැබැයි දැන් සුවඳ නෑහැ. මේක ඇරලා තියලා සුවඳ ගිහිල්ලා ගියනවා.
꽃을 사고, 향을 삽니다. 거기에는 향기 한 조각이 있습니다. 나머지는 모두 거기 있던 물과 물질, 그것들뿐이었습니다. 그 안에 있던 향기 한 조각이 있습니다. 그 향기 한 조각이 거기 있는 것이 무엇을 하는가? 향수병이라도 사 오면 '열어 두지 마라, 향이 날아간다'고 합니다. 열어 두었다가 나중에 보면 말한 것들은 다 있지만 이제 향이 없습니다. '열어 둬서 향이 날아갔다'고 합니다.
පවුඩර් පෙට්ටියක් ගේනවා. ඇරලා තියෙනවා යුත කරලා. අහගෙන ගියො පොඩ්ඩයි. අහගෙන ගිය ටික ගත්තොත් එහෙම නියතුරකට ගන්න හරියක් අහගෙන ගිහින්නේ නෑ. අනික් ඔක්කොම ඒකේ තියෙනවා. ඒ නියදුරකට ගත්ත අහක මාත්රය නිසා හරි හොඳ පෞර ජාතිය කියලා අරක උස්සගෙන ඉන්නවා බදාගන්න. හරි වටිනාදයක් කියලා ඕක බල බලා ඉන්නවා. දැන් ඒකේ තිබුනේ මොනවද? ආශ්වාද මාත්රය නියපිටට ගන්න තරම් දෙයක් නෑ. ඒ ආශ්වාද මාත්රයේ ගාවලා රඳලා තිබිච්ච වැඩක් නැති හිස් හරියේ තියෙනවා මහාභරක්.
분갑을 가져옵니다. 열어 두었다가 다 쓰고 보니 날아간 것은 조금입니다. 날아간 것을 모아도 손톱 끝만큼도 안 됩니다. 나머지는 다 거기 있습니다. 손톱 끝만큼의 그 날아간 조각 때문에 '아주 좋은 분이다' 하며 그것을 들고 안고 있습니다. 아주 값진 것이라며 보고 또 봅니다. 그런데 거기 있던 것은 무엇인가? 즐거움 한 조각은 손톱 끝만큼도 안 됩니다. 그 즐거움 한 조각이 묻어 있던 쓸모없는 빈 부분이 아주 무겁습니다.
රසයට අරගෙන තියෙන ඔක්කගේම තියෙන හරියට පොඩ්ඩක් ලුණු වැඩි කළා. පොඩ්ඩක් ලුණු වඩු කළා. නැත්නම් ඒකේ තියෙන්නේ රස මාත්රයට පොඩ්ඩක් පරක් වෙලා වෙනස් කරලා රස මාත්රය වෙනස් කළා. අර ද්රව්ය වස්තුව කිලෝ ගාන බරට කන්න තියෙනවා. අපහම කන්න බැහැ මට වැඩක් නෑහ. මේ කෑම කන්න බැහ. දැන් මොකෙටද මේ කෑම එකට කැමති වුනේ? අර කිලෝ ගහනක් බරට තිබිච්ච ආහාරයට නෙමෙයි කැමති වුණේ. ඒකේ ගෑවිලා තිබිච්ච උපමාත්රයක් වාගේ තිබිච්ච රස මාත්රයක් නිසා. අර මුළු කෑම එකටම වටිනාකම කිව්වා. කීය දීලා හරි ගන්න ඕනේ. හිලෝ ගානක් හිස් දෙකකට සල්ලි ගෙව්වා. හිස් දෙයක් බදාගත්තා. ඒ හිස්දේ බදාගත්තේ මොකක්ද? අර රස කියන මාත්රයෙන් වැහිලා තිබිච්ච නිසා.
맛있다고 받아들인 음식 전체에 소금을 조금 더 넣었습니다. 아니면 거기 있는 맛 한 조각이 조금 틀어져 맛 한 조각이 바뀌었습니다. 그 음식은 몇 킬로그램이나 먹을 것이 있는데 '못 먹겠다, 필요 없다, 이 음식 못 먹는다' 합니다. 그럼 이 음식을 왜 좋아했는가? 몇 킬로그램 무게의 음식을 좋아한 것이 아닙니다. 거기 묻어 있던 광택 같은 맛 한 조각 때문이었습니다. 그것 때문에 음식 전체에 값을 매겼습니다. 얼마를 주고라도 사야 한다고. 몇 킬로그램의 빈 것에 돈을 치렀습니다. 빈 것을 끌어안았습니다. 왜 그 빈 것을 끌어안았는가? 맛이라는 한 조각으로 덮여 있었기 때문입니다.
හරි හොඳ ස්පර්ශය කියලා ගත්ත එකේ බලපුවහම පෝඩක් රලු කෙරුවා නම් එහෙම අර ස්පර්ශය ඉවරයි. එහෙනම් එතකොට ඒක එපා වෙනවා. අර මාත්රය දැකලා ස්පර්ශ මාත්රයක් ගෑවිලා තියෙන අර මුළු කුණු කන්දලයක්ම අරගෙන කිලෝපක් හටක් බර කුණු කන්දලයක් හරිය වටිනා දෙයක් මගේ වහරා මෙහෙමයි ස්වාමීපුරසයා මෙහෙමයි හරි හැඩ වැඩයි කියලා ගන්නේ. අර සූර්ලා නියපිටට ගන්න තරම් අහත් තිවිච නැති උපමත්තම් මාතෘකට අර ඔක්කොම වටිනාකමක් දැම්මා. දලලානම් අර සුළු මාත්රය නිසා විශාල දුක් ගොඩක් වෙහෙස ගොඩක් එකක් කියලා ගත්තා. මහ ගොඩක් කියලා ගත්තා හැටියට අරගෙන ඒක ආශ්වාදය මගේ වස්තුවක් කියලා ගත්තා.
아주 좋은 닿음이라고 받아들인 것을 보면, 조금 거칠어지면 그 닿음은 끝입니다. 그러면 그것이 싫어집니다. 그 한 조각을 보고서, 닿음 한 조각이 묻어 있는 그 썩은 덩어리 전체를, 몇 킬로그램 되는 썩은 덩어리를 '아주 값진 것, 나의 남편, 아내, 아주 멋지다'며 받아들입니다. 긁어도 손톱 끝만큼도 안 나올 그 광택 한 조각에 그 모든 값을 매겼습니다. 그렇게 작은 조각 때문에 큰 괴로움 더미, 수고 더미를 하나로 여겨 받아들였습니다. 큰 더미를 그렇게 받아들여 그 즐거움을 내 재산이라고 여겼습니다.
එහෙනම් මෙතන පේනවා මන වඩන රූප මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගන්ධ මන වඩන රස මන වඩන ස්පර්ශන යමක් ඇත්්ද ඒ සියල්ලම අංශු මාත්රයි. ඒ අංශු මාත්ර ගෑවිලා තියෙන අප්රමාණ කුණුගොඩවල් මම කියලා ගන්නවා මගේ කියලා ගන්නවා මගේ ආත්මය කියලා බැඳෙනවා. ඒවා ලබාගන්න පොර කනවා. රැස් කරගන්න පොර කනවා. ගොඩ ගහගන්න මහන්සි වෙනවා. කෙළවරක් නැති මහන්සියක් ඇවිල්ලා දරාගෙන ඉන්න කුණුගොඩ කුමක් නිසාද? අර මායා මාත්ර පහක් මුල් කරගෙන ඒ මායා මාත්ර පහට බැඳිලා තිබි වෙච්ච හරිය තමයි අරගත්තේ.
그러니 여기서 보입니다. 마음 끄는 모습, 마음 끄는 소리, 냄새, 맛, 닿음이라는 것이 있다면 그 모두는 티끌 한 조각입니다. 그 티끌 한 조각이 묻어 있는 헤아릴 수 없는 썩은 더미들을 '나'라고, '내 것'이라고 받아들이고 '나의 자아'라고 묶입니다. 그것들을 얻으려고 다투고, 모으려고 다투고, 쌓으려고 애씁니다. 끝없는 수고를 하며 썩은 더미를 지고 있는 것은 무엇 때문인가? 환영 한 조각 다섯 가지를 뿌리로 하여, 그 다섯 환영 조각에 묶여 있던 부분을 받아들인 것입니다.
එහෙනම් මේ මුළු ලෝකයක පරසන්ද ඇහැට පෙන්නන්න තරම් ගන්න දෙයක් නැති මායා මාත්ර පහකට පුළුවන්. මුළු ලෝකයේම තියෙන සියලු ඔපමට්ටම් එකතු කරගත්තත් අල්ලට ගන්න දෙයක්න. ලෝකයේම අපි ප්රියයි කියන සියලුම රූපයන්ගේ උපමට්ටම ඔක්කෝම එකතු වෙලා මෙන්න ඒ උපමට්ම කියලා ගත්තොත් එහෙම ඒ උපමට්ටම එක අල්ලකට ගන්න දෙයක් නෑහ මුළු ලෝකෙම උපමට්ටම මුළු ලෝකයේම සුවඳ කියන ඒවා ඇති වෙන සුවඳ කියන මාත්රය වෙන් කරලා ගත්තොත් එක අල්ල කරගන්න දෙයක් නෑහ සුවඳ මට්ටම අනික් හරි ඔක්කොම ඒක රැඳිලා තිබිච්ච රොඩුව මේ ලෝකයේ තියෙන මුළුම රස ටික විතරක් කරලා ගත්තොත් අල්ල කරගන්න දෙයක් නැහ. අනික් ඔක්කොම මේකේ බැඳිලා තියෙන රොඩුගොඩ මේ මුළු ලෝකේ ආශ්වාද වෙන්නා වූ ස්වභාවය කියන එක වෙනම කරගත්තොත් අල්ලකට ගන්න දෙයක් නෑ. මහා කුණුගොඩ තමයි ඒක බැඳෙත්තේ මුළු ලෝකේ තියෙන සියලු වස්තු.
그러니 이 온 세상을, 눈에 보여 줄 만큼 받을 것도 없는 환영 조각 다섯 가지가 해냅니다. 온 세상에 있는 모든 광택을 모아도 손바닥에 올릴 것이 없습니다. 세상에서 우리가 사랑스럽다고 하는 모든 모습의 광택을 다 모아 '여기 광택이 있다'고 해도 그 광택은 손바닥 하나에 올릴 것도 없습니다. 온 세상의 향기를 일으키는 향기 한 조각을 따로 떼어 모아도 손바닥에 올릴 것이 없습니다. 나머지는 모두 거기 붙어 있던 쓰레기입니다. 이 세상의 모든 맛만 따로 모아도 손바닥에 올릴 것이 없습니다. 나머지는 모두 거기 묶여 있는 쓰레기 더미입니다. 온 세상의 즐거움이 되는 성질을 따로 모아도 손바닥에 올릴 것이 없습니다. 세상의 모든 재물은 큰 썩은 더미에 묶여 있을 뿐입니다.
එහෙනම් ලෝක සත්යයා අප්රමාණ කුණු ගොඩක් බදාගෙන ඉන්නේ මොකක් නිසාද? ඔන්න ඔය මායා මාත්රියකින් තාවකාලික රවට රැවටිලට අහුවෙලා.
그러면 세상 중생이 헤아릴 수 없는 썩은 더미를 끌어안고 있는 것은 무엇 때문인가? 바로 그 환영 한 조각에 잠시 속아 걸려든 것입니다.
මෙන්න රූපයේ තත්ත්වය දකින්න ඕනේ. රූපස්කන්ධයයි කිව්වහම රූපස්කන්ධයට ඇයි වැඳුනේ? කොයි ටිකටද බැඳුනේ. පෙන්නලා නැති වෙන මායාවක් නිසා. යම්කිසි රූපයක තියෙන්නා වූ ඒ ප්රියමනාපය කියලා රූප කුණුගොඩ කද ගස්සවන්න මමය කියලා බදාගන්න. ඒ බර ගොඩ පෝෂණය කරවමින් සැකගෙන ගැනීම නොයෙක් ආකාර අප්රමාණ දුකක් විඳින්න. හේතුකාරක වුණ ඔබ උපමරයට පුළුවන් වුණා. ලෝක සත්යයට ඔතන ලැඳලා දාන්න. එහෙනම් මේ රූපස්කන්ධය කියන දුක්ඛස්කන්ධයක්.
이것이 모습의 처지라고 보아야 합니다. rūpakkhandha라고 할 때, rūpakkhandha에 왜 묶였는가? 어느 부분에 묶였는가? 드러나지 않은 환영 때문입니다. 어떤 모습에 있는 그 사랑스러움이라는 것이, 모습이라는 썩은 더미를 지게 하고, '나'라며 끌어안게 하고, 그 무거운 더미를 먹여 살리며 갖은 헤아릴 수 없는 괴로움을 겪게 하는 까닭이 되어, 세상 중생을 거기에 묶어 둘 수 있었습니다. 그러니 이 rūpakkhandha라는 것은 dukkhakkhandha, 괴로움의 더미입니다.
ඔය උපමට්ටමෙන් අරන් හිටා මාත්රයක් දීලා තියෙනවා. ඒ මාත්රිය දුන්නේ වැි කාලෙකට නෙමෙයි. කොටු කරගන්නකන් විතරයි. තරුණකම දුන්නේ, තරුණිකම දුන්නේ. විවාහ බැඳගන්නකන්, කසාද බැඳගන්නකන් විතරයි. බැඳගෙන කරගහ ගත්තට පස්සේ අවුරුද්දක් යන්නේ නැහ දෙකක් තුනක් යනකොට ඔක්කොම ඉවරයි. දැන් මොකද කරන්නේ? කුණුගොඩ ඉතුරු වුණා. ඔපම මට්ටමෙන් රැවැත්තුුවා. වැඩේට ඇදලා දැම්මා. ජීවිතය වෙනකන් ගෙව. ආය සෙල්ලම් කරන්න හම්බවෙන්නේ නැ.
그 광택에서 조금을 떼어 주었습니다. 그 조각은 오래 준 것이 아닙니다. 가두어 둘 때까지만입니다. 젊은 남자다움, 젊은 여자다움을 준 것은 혼인할 때까지, 결혼할 때까지뿐입니다. 혼인하여 멍에를 지고 나면 한 해도 못 가 두세 해 지나면 다 끝납니다. 이제 무엇을 하는가? 썩은 더미가 남았습니다. 광택으로 속였습니다. 일에 끌어다 넣었습니다. 목숨이 다할 때까지 갚아라. 다시는 놀 수 없습니다.
අයිතිවාසිකම් හදාගත්තා උඹ මම උඹ උඹට ඕන හැටිවා කරන්න බැම් ඔබ මගේ උඹට ඕන හැටි උඹා කරන්න හැබැයි උඹ. දැන් ඉතින් මොකද වෙන්නේ?
권리를 만들어 놓았습니다. '너는 네 마음대로 할 수 없다, 너는 내 것이다. 네 마음대로 해 봐라' 하는 식입니다. 그러면 이제 무슨 일이 일어나는가?
කෙස්වලු පටලවාගෙන තලි බාපුවාක් කොච්චර ඇද්දා මමුළු ජීවිත කාලයක් බැලුවොත් එහෙම ඔය දෙන්නා එකින එකා කෙරෙහි දැවිච්චා කොච්චර ඇැද්ද ඔය එකින එකා කෙරෙහි දැවෙන ඒවා එක පැත්තකින්. ඒ දෙන්න අතර දැවීමක් නැතුව හිටියොත් අනිකට කරදරයක් වෙයිද මූට කරදරයක් වෙද කියලා දෙන්නට දෙන්න ඒ නිසා දැවිච්ච හරිය බැලුවොත් එහෙම ඒ ගිනිකන්දාව එක මොහොතක අලු වෙලා යන්න ඇති. ආදරවන්තයෝ දෙන්නට ආදරවන් දෙන්නට කරදරයක් වේ කියලා එහෙම ඇති වුණා නම් ඒ හිත නිසා හටගත්ත හරිය බැලුවොත් ඒ ටිකත් එක මොහොත කළුවෙලා ඒ තරම් දැවිල්ලක් විඳිනවා. හොරු ගනීද පැහැර ගනීද ගහයිද මරයිද බඩිගින්න වෙයිද නොයෙක් ආකාරයෙන් මේ ශරීරය පෝෂණය කරන්න ඒවය අඩුපාු බලාගෙන ජීවත් වෙන්න ඕනේ. ඒ නිසා ඉන්න තැනක් හදාගන්න ඕනේ. කන්න දෙයක් හම්බ කරගන්න ඕනේ. මේ ඔක්කෝම ආවේ මොකටද
머리채를 엉켜 잡고 끌어당기듯, 온 생애를 보면 그 둘이 서로에게 얼마나 애태웠는지, 서로 때문에 애탄 것만 해도 한쪽입니다. 둘 사이에 애태움이 없더라도 '저 사람에게 탈이 날까, 이 사람에게 탈이 날까' 하며 서로 애탄 것을 보면, 그 불덩이는 한순간에 재가 되었을 것입니다. 사랑하는 두 사람이 서로에게 탈이 날까 하는 마음이 생겼다면, 그 마음으로 생긴 것을 보면 그것만으로도 한순간에 까맣게 탈 만큼 애를 태웁니다. 도둑이 가져갈까, 빼앗아 갈까, 때릴까, 죽일까, 굶주릴까, 갖가지로 이 몸을 먹여 살리려고 모자란 것을 챙기며 살아야 합니다. 그래서 머물 곳을 지어야 하고, 먹을 것을 벌어야 합니다. 이 모든 것이 왜 왔는가?
ආශ්වාද මාත්රය ඔක්කොටම ලොකු වුණා. ඒ ආශ්වාද මාත්රය අවුරුදු පහක් යන්න ඉස්සෙල්ලා පෙන්නලා හැඟෙවිලා ගියා. මෙන්න මේ පොඩ්ඩ ගත්තහම රූපස්කන්ධය මාත්රයකට අප්රමාණ ආදීනවට ලෝක සත්ය ඇද දමනවා. ඔන්න ඔය මාත්රය තේවරගන්න බැරි නිසා. බැඳෙන දේ තමයි රූපස්කන්ධයකිරිහි බැඳෙන ආසාව. ආශ්වාදයට හිතුන ඒ පොඩ්ඩයි. අප්රමාණ දුක් අන්දරාවක් අරගහගන්නවා. ඔය මාත්රයෙන් කිරිහි රැවටිලා.
즐거움 한 조각이 무엇보다 커졌습니다. 그 즐거움 한 조각은 다섯 해도 가기 전에 보여 주고는 사라졌습니다. 이 작은 것을 받아들이면 rūpakkhandha는 한 조각으로 세상 중생을 헤아릴 수 없는 ādīnava에 끌어다 넣습니다. 그 한 조각을 알아차리지 못하기 때문입니다. 묶이는 것이 rūpakkhandha에 묶이는 욕망입니다. 즐거움을 바란 그 작은 것뿐입니다. 그 한 조각에 속아 헤아릴 수 없는 괴로움의 더미를 짊어집니다.
ඉතින් ඔතනින් පටන් ගත්තහම ඔය ටිකම තමයි වේදනා කියලා කිව්වේ. සැප වේදනා, සැප වේදනා කිය කිය හව්වා මිසා දුක් වේදනාව පස්සේ යන්න කැමති නැහ. සැප වේදනා මාතයක් අල්ලගන්න ගිහිල්ලා අප්රමාණයක් දුක් වේදනාව ඉඳලා තියෙනවා ජීවිතයක. හැම මොහොතකම කරලා තියෙන්නේ මොකක්ද? ආශ්වාද මාත්රයක් වේදනා සුඛ වේදනා මාත්රයට ඒ දේ අල්ලගන්න ගියාම අප්රමාණයක් දුක් වේදනා විඳිනවා. නමුත් සැප වේදනා මාත්රියට තමයි හිත බැඳගන්නේ.
거기서 시작하면 바로 그것을 vedanā라고 했습니다. 즐거운 vedanā, 즐거운 vedanā 하며 찾았지 괴로운 vedanā를 뒤쫓고 싶어 하지 않습니다. 즐거운 느낌 한 조각을 붙잡으러 가서 한 생애에 헤아릴 수 없는 괴로운 느낌을 겪었습니다. 매 순간 무엇을 해 왔는가? 즐거움 한 조각, sukha-vedanā 한 조각을 붙잡으러 가서 헤아릴 수 없는 괴로운 느낌을 겪습니다. 그런데도 마음은 즐거운 느낌 한 조각에 묶입니다.
මෙන්න මේ බැඳගත් මාත්රය නිසා වේදනා කියන මාත්රය තුළ තියෙනවා වේදනාවේ සැප, වේදනා, දුක් වේදනා කියන දෙක තුළ. සැප වේදනා මාත්රයට දුක් වේදනා අප්රමාණයක්. හැබැයි අප්රමාණ දුක් වේදනාව, සැප වේදනාව මාත්රයෙන් වහලාගෙනත් දෙනවා. බලපු නැති නිසා, තේරුම් ගත්තේ නැති නිසා ඒ සැප වේදනා මාත්රයක් මතුවටත් බලාපොරොත්තුවෙන් අප්රමාණ දුක් වේදනා විඳිනවා.
이렇게 묶인 한 조각 때문에, vedanā라는 것 안에, 즐거운 느낌과 괴로운 느낌 둘 안에, 즐거운 느낌 한 조각에 괴로운 느낌은 헤아릴 수 없습니다. 그런데 헤아릴 수 없는 괴로운 느낌을 즐거운 느낌 한 조각으로 덮어서 줍니다. 살펴보지 않았기에, 알아듣지 못했기에, 그 즐거운 느낌 한 조각을 앞으로도 바라며 헤아릴 수 없는 괴로운 느낌을 겪습니다.
එහෙනම් මේ වේදනා ස්කන්ධය හැදිලා තියෙන්නේ. සැප වේදනා මාත්රයට අප්රමාණ දුක් අන්දරාවක් දාලා ඒ දුක් වේදනා සියල්ලම සැප වේදනා මාත්රයෙන් වහලා. අන්න රැවටිල්ල. වේදනාවේ රැවටිල්ල. එහෙනම් වේදනා ස්කන්ධය කියන එකේ අපිට ගන්න දෙයක් තියෙන්නේ මොනවද බැලුවොත් අර ආශ්වාද මාත්රය, සැප වේදනා මාත්රය අප්රමාණ දුක් වේදනා ගොඩකින් වහලා. නමුත් මේ දුක් වේදනා ගොඩ පේන්නේ නැ. අර මාතෘයෙන් අයින් වෙලා බලනකන්.
그러니 이 vedanākkhandha는 이렇게 지어져 있습니다. 즐거운 느낌 한 조각에 헤아릴 수 없는 괴로움 더미를 붙이고, 그 괴로운 느낌 모두를 즐거운 느낌 한 조각으로 덮었습니다. 그것이 속임입니다. vedanā의 속임입니다. 그러니 vedanākkhandha에서 우리가 받을 것이 무엇인지 보면, 그 즐거움 한 조각, 즐거운 느낌 한 조각이 헤아릴 수 없는 괴로운 느낌 더미를 덮고 있습니다. 그러나 이 괴로운 느낌 더미는 그 한 조각에서 비켜서서 볼 때까지는 보이지 않습니다.
අන්න වේදනා ස්කන්ධය. සංඥා කියලා ගන්නවා. ඔය සංඥා අතර ප්රියමනාප සංඥා කීයද තියෙන්නේ? ඒක අල්ලගන්න ගිහිල්ලා අප්රිය අමනාප සංඥා කීයක් ලබනවා. දුර ඉඳන් බලනකොට හඳ හරි ලස්සනයි. ළඟට ගියාම දුවිලි ගොඩක් කියලා තමයි අපි කතාවට කියනේ.
그것이 vedanākkhandha입니다. saññā를 받아들입니다. 그 saññā 가운데 사랑스러운 saññā는 몇이나 있는가? 그것을 붙잡으러 가서 사랑스럽지 않고 마음에 들지 않는 saññā를 얼마나 받는가? 멀리서 보면 달이 아주 아름답지만 가까이 가면 먼지 더미라고 우리가 말하곤 합니다.
ඒ වගේ රූප සංඥා, සද්ද සංඥා, ගන්ධ සංඥා, රස සංඥා, පොට්ඨබ්බ සංඥා, ධර්ම සංඥා කියලා. ඔය සංඥා ගොඩවල් වල මාත්රයක් තියෙනවා. යාන්තංර උපමාත්රයක් තියෙනවා ප්රියයි මනාපයි කියන සංඥා මාත්ර තරුණා තරුණි කියන්නා වූ සංඥා මාත්රියට බැඳිලා මහල්ලා මෙහෙ කියන තට නිකන් ලබලා තියෙන සංඥා කීයද? බැලුවොත් මුළු ජීවිත කාලයත් තුළ තරුණයි කියන සංඥාවෙන් තරුණ කය කියන සංඥාව ගත්තහම ඒ ආකාරය ගත්තහම ඒ ආකාරය එතර දවස පැවතුනේ. එතන පටන්ගෙනම ඇද ගැහිච්ච කුද ගැහිච්ච සංඥාවමයි ලැබුවේ මුළු ජීවිත කාලේ. ඒට ඒ ජීවිතය කරගහගත්තේ හරි ලස්සනයි කියන සංඥාව මුල් කරගෙන
그처럼 모습의 saññā, 소리의 saññā, 냄새의 saññā, 맛의 saññā, 닿음의 saññā, dharma의 saññā라는 이 saññā 더미들에 한 조각이 있습니다. 겨우 있는 광택 한 조각, 사랑스럽고 마음에 든다는 saññā 한 조각이 있습니다. 젊은 남자, 젊은 여자라는 saññā 한 조각에 묶여서, 늙은이라는 … 그냥 받아 온 saññā는 몇인가? 온 생애를 보면, 젊다는 saññā, 젊은 몸이라는 saññā, 그 모습이 이어진 것은 며칠이었던가. 거기서부터 휘고 굽은 saññā만 온 생애 동안 받았습니다. 그런데도 그 삶을 짊어진 것은 아주 아름답다는 saññā를 뿌리로 해서였습니다.
ඇඳුමක් අරන් එනවා හරි ලස්සනයි ඇඳුම කියලා. තාන් පාට තියෙනකන් පොඩ්ඩ කාලයක් හොඳයි ඇඳුම කියන වචනේ තිබුණා. ඊට පස්සේ ඇඳුම දකිනකොට පහල වෙන සංඥාව මොනවද? දැන් ඉතින් පාන් කර ඇඳුම. දැන් වැඩි කාලයක් ලැබිලා තියෙන සංඥාව මොනවද? හොඳේ එකක් අල්ලගන්න ගිහිල්ලා ඒකේ බැඳිලා තිබිච්ච අහිතක සංඥාවල්න් ගුණකටම මුහුණ දෙන්න සිද්ධ වුණා.
옷을 하나 가져옵니다. '아주 예쁜 옷이다' 합니다. 새 빛깔이 있는 동안 잠깐 '좋은 옷'이라는 말이 있었습니다. 그 뒤로 그 옷을 볼 때 일어나는 saññā는 무엇인가? '이제 바랜 옷이다.' 이제 더 오래 받아 온 saññā는 무엇인가? 좋은 것 하나를 붙잡으러 가서 거기에 묶여 있던 좋지 않은 saññā 더미 전체를 마주해야 했습니다.
හරි ලස්සන ගේ කියලා හනම් සංඥාවකින් බැඳිලා. ඒ සංඥාවේ මුල් කරින හදාගත්ත එක එන්න ඉන්න කබල් වෙලා ගිය තැන් පටන් වැඩි කාලයක් ගෙවන්නේ. දැන් පරණ ගියේනේ. දැන් මේවා ආදිාලේ ගෙවල්නේ. දැන් මේවා උපමට්ටම් ගෙවල් නෙමෙයි කෙනෙක් අපි හිතට ගෙන්න බැහ. ලස්සන ගෙවල් කොච්චර තියෙනවාද දැන් අර අහවල් තන හදලා තියෙනවා හොඳ අලුත් පැටන එකට ගියා. දැන් සංඥාව වෙනස් වෙලා. එහෙනම් ඒ සංඥාවක් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ අල්ලගෙන බලපුවහම ඒකලා තියෙන්නේ හිත තියන්න බැරි. ප්රණීත නැති. සුව නැති සංඥා ගොඩකින් පිරිලා තියෙනවා ඒක. හැබැයි සුව නැති සංඥා ගොඩටම මුහුණ දෙන්න සිද්ධ වෙන්නේ මොකක් නිසාද? සුවයි කියන සංඥා මාත්රයක් දැකලා ඒක අල්ලගන්න ගිහිල්ලා තමයි අර ගොඩටම මුළු දෙන්න ඕන වුනේ.
'아주 아름다운 집'이라는 saññā에 묶였습니다. 그 saññā를 뿌리로 지은 것이, 낡아 버린 때부터 더 오랜 세월을 보냅니다. '이제 낡았다. 이건 옛날 집이다. 이건 멋진 집이 아니다. 마음에 안 든다. 요즘 예쁜 집이 얼마나 많은데, 어디 어디에 새 모양으로 지었더라' — saññā가 바뀌었습니다. 그러니 어떤 saññā를 바라고 붙잡아 보면, 거기에는 마음 둘 수 없고 훌륭하지 않고 좋지 않은 saññā 더미가 가득 차 있습니다. 그런데 좋지 않은 saññā 더미 전체를 마주해야 하는 것은 무엇 때문인가? 좋다는 saññā 한 조각을 보고 그것을 붙잡으러 가서 그 더미 전체를 마주해야 했던 것입니다.
සංඛාර කියලා කියනවා. අපි හිතෙන් කයෙන් වචනය රැස් කරන ඒවා. ප්රියයි මනාපය කියන එකක් රැස් කරන්න ගිහිල්ලා අරන් ආවට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? එතන පටන් ගෙන්නේ. කැඩෙයි, විඳෙයි, විනාශ වී කියන බය නිසා දුක් සංඛාර නිපදවනවා. දුක සේ කතා කරනවා. දුක සේ හිතෙනවා. අනේ කැඩෙයිද බිදෙයිද විනාශ වෙයිද? අනේ කඩයිද, බිඳීද විනාශ කරයිද? දැන් මොනවදම ඇති වෙන්නේ? ඇති වෙන්නේ ඔක්කෝම සිතුවිලි තියෙනවා නම් මෝහ, සහගත, සංඛාර කැඩෙන දේ කැඩෙනවා නමුත් ඒක හිතන්නේ නෑහ එහෙම. බිඳෙන දේ බිඳෙනවා, විනාශ වෙන දේ, විනාශ වෙනවා ධර්මතාවය ඒක වුනාට එහෙම නම් දීලා බැ. ඒකට නම් ඉඩ දෙන්න බැ. කොහොමහරි රැකගන්න ඕනේ. බැරි දෙයක් කරන්න මුලාවෙන් දඟලන අදහස් වලින්ම පිරිලා තියෙනවා ඔය ඔක්කොම සංඛාර ප්රියයි මනාපයි කියන සංඛාර මාත්රයක් නිසා. අප්රිය වූ අමනාප වූ සංඛාර අප්රමාණයකට මුහර දෙනවා ජීවිතයක.
saṅkhāra라고 합니다. 우리가 마음과 몸과 말로 모으는 것들입니다. 사랑스럽고 마음에 드는 것 하나를 모으러 가서 가져온 뒤 무슨 일이 일어나는가? 거기서 시작합니다. 깨질까, 부서질까, 망가질까 하는 두려움으로 괴로운 saṅkhāra를 만들어 냅니다. 괴롭게 말하고 괴롭게 생각합니다. '아, 깨질까, 부서질까, 망가질까? 아, 누가 깨뜨릴까, 부술까, 망가뜨릴까?' 이제 무엇이 생기는가? 생기는 생각이 모두 moha가 섞인 saṅkhāra입니다. 깨지는 것은 깨지지만 그렇게 생각하지 않습니다. 부서지는 것은 부서지고, 망가지는 것은 망가지는 것이 본래 그러함인데도, 그렇게 내줄 수 없다, 그렇게 두게 할 수 없다, 어떻게든 지켜야 한다고 합니다. 할 수 없는 것을 하려고 미혹으로 버둥거리는 생각들로 그 모든 saṅkhāra가 가득 차 있습니다. 사랑스럽고 마음에 드는 saṅkhāra 한 조각 때문에 한 생애에 사랑스럽지 않고 마음에 들지 않는 saṅkhāra를 헤아릴 수 없이 마주합니다.
ප්රියයි මනාපයි කියන විඤ්ඤාණයක් පහළ කරන ඔය ටිකෙන්. ඒ ගති ලක්ෂණ හිත පිහිටලා ඒක බදාගත්ත තැන් පටන්ගෙන අප්රිය වූ අමනාප වූ හිතිවිලි කෝටි ප්රකෝටි ගණන් පහළ කරනවා. එහෙනම් මෙන්න මේකට කියනවා රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන මේ ස්කන්ධ පහක් තුළ මායාවකට රැවටිලා අප්රමාණ දුක් ඉඳගෙන එන්න එක කාලෙක නෙමෙයි අනන් අප්රමාණ සංසාරයේ ඉඳලා දැක්කේ නැ. ඒ බව ඔක්කොම අමතක වෙලා. නමුත් මේ ආපු බව බොරුවක් නෙවෙයි. දිවැස්ති මිනිස ඉක්ම වූ දිවැසින් දකිනවා. පෙර අනාදියේ පටන්ගෙන භවයක් භවයක් පාසා මෙබඳු කය ලබමින්, කය වැනසෙමින් අනන්ත දුක් විඳගින් මේ පස්සේනේ ඇවිදිලා තියෙන්නේ.
사랑스럽고 마음에 든다는 viññāṇa를 일으키는 것도 그것들에서입니다. 그 버릇에 마음이 서서 그것을 끌어안은 때부터, 사랑스럽지 않고 마음에 들지 않는 생각을 수억 수조 가지 일으킵니다. 그러니 이것을 두고, rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이 다섯 khandha 안에서 환영에 속아 헤아릴 수 없는 괴로움을 겪으며 온 것이라고 합니다. 한때가 아니라 끝없이 헤아릴 수 없는 saṃsāra에서부터, 보지 못했을 뿐입니다. 그것을 모두 잊어버렸습니다. 그러나 이렇게 온 것은 거짓이 아닙니다. 사람의 눈을 넘어선 하늘 눈을 지닌 이들은 봅니다. 시작 모를 옛날부터 bhava마다 이런 몸을 받고, 몸이 무너지며, 끝없는 괴로움을 겪으며 걸어온 것입니다.
බුදු පසේ බුදු මහරහත්නි උත්තමයන් වහන්සේලාගේ පටන් ගෙන දිවැස් හැටි උත්තමයෝ. ලෝකයා නොරවටන උත්තමයෝ. තමාගේ මහා දිවැස් වලින් දැකලා ලෝකයාට පේනවා මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා බොරු නෙමෙයි. මේක වෙන්නේ මෙහෙමයි. ඒ හැම දිවැස් ඇත්තා වූ හැම උත්තමයෙක්ම කියා තියෙනවා. අනාන්දියේ පටන් ඉන්න බව භව ගමනක් තියෙනවා.
부처님, paccekabuddha, 큰 arahant 같은 거룩한 분들을 비롯해 하늘 눈을 지닌 거룩한 분들, 세상을 속이지 않는 거룩한 분들이 자신의 큰 하늘 눈으로 보고서 세상에 보여 줍니다. 이런 것이 있다, 거짓이 아니다, 이것은 이렇게 된다고. 하늘 눈을 지닌 모든 거룩한 분이 말해 왔습니다. 시작 모를 옛날부터 이어 온 bhava의 길이 있다고.
මටත් දිවසක් ලැබුණා ඕක බොරුවක් කියපු එකම දිවැස්වරයෙක්වත් නැ. යම් කෙනෙකුට දිවැස් මාත්රයක් ලැබුණා නම් ඔහු දැකලා තියෙනවා භවයක් දෙකක් හරි. මහ දිවස් ලැබුවා නම් හැම කෙනෙක්ම දැකලා තියෙනවා මට දිවැස තියෙනවා. පෙර භවයක් නෑ බොරු යියේ කිව්වේ කියලා කියපු කෙනෙක් අද වෙනකන් නෑහ ලෝකේ.
'나도 하늘 눈을 얻었는데 그것은 거짓이더라'고 말한 하늘 눈 지닌 이는 하나도 없습니다. 누구든 하늘 눈을 조금이라도 얻었다면 그는 bhava 하나나 둘은 보았습니다. 큰 하늘 눈을 얻었다면 누구나 보았습니다. '나에게 하늘 눈이 있는데 지난 bhava는 없다, 거짓이다'라고 말한 사람은 오늘까지 세상에 없습니다.
මෙච්චර කාලෙකට කෙබඳු ආකාර දිවැස්තෙක් හරි ලෝකේ පහළ වෙලා තියෙනවා නම් මොනාගමේ කිව්වත් බෞද්ධ කිව්වත්, අබෞද්ධ කිව්වත්. දිවැසක් තිබුණා කියන සම්මතය හිටිය නම් ඒ හැම කෙනෙක්ම කියා තියෙනවා අනාදියේ පටන් ගෙන සසර ගමනක භවයක් අපි දැකලා තියෙනවා. අත්බැවෙන් අත්බැව ආපු ගමනක් දැකලා තියෙනවා. පෙර ගමනක් තිබිලා තියෙනවා මේ මව්කුසෙන් උප්පත්තියන් පටන් ගත්ත එකක් නෙමෙයි මේක. ඊට එහාමයි කියලා හටන් දැකපු අය ඔක්කොම කියලා තියෙනවා. නමුත් අපි ලෝකයා හාව විශ්වාස කරන්නේ නෑ උතුමන්ගේ ඇත්ත.
이토록 오랜 세월 동안 어떤 하늘 눈 지닌 이가 세상에 나타났든, 어느 종교라 하든, 불교라 하든, 불교가 아니라 하든, 하늘 눈이 있었다고 알려진 이라면 모두가 말해 왔습니다. 시작 모를 옛날부터 saṃsāra 길의 bhava를 우리가 보았다고. 몸에서 몸으로 온 길을 보았다고. 앞선 길이 있었다고, 이것은 어머니 배에서 태어남으로 시작된 것이 아니라 그보다 앞이라고, 본 이들은 모두 말해 왔습니다. 그러나 우리 세상 사람들은 거룩한 이들의 참말을 별로 믿지 않습니다.
නමුත් ලෝකයට ඇලුම් කරන ලාභ කීති ප්රහංසා බලාපොරොත්තු වෙන ඒවය බැඳී හැඳී හිගේ කතාවක් තියෙනවා නම් ඒක ඇත්ත වෙන්න කියලා කියනවා. නමුත් අපි හොඳටම දන්නවා. ලාභය කීර්තිය ප්රහංසාව බලාපොරොත්තු වෙන එකා කොච්චර බොරු කියන තමන්ගේ වැඩි කරගන්න. හැබැයි ඔහුගේ කීම ඇත්තයි කියලා පිළිගන්න ලෝකයක් හැදිලා තියෙනවා. කිසිම ලාභයක්, කීර්තියක්, ප්රහංසාවක් ලෝකයෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැතුව ඒ වගේම ලෝකයටත් කිසිම දෙයක් අල්ලගන්නේ නැතුව ඒ බැඳීම් රැඳීම් වලින් අහත් ඉතාම නිදහස් ජීවිතයක් ගත කරන මහා උත්තමයන් වහන්සේලාගේ සත්යය කියවනක් ගණන් ගන්න කැමති නෑහ. අර වචනය ඊට වඩා ලොකුයි. මොකද මේ මුලාවේ හැටීම අයියේ. මුලාවෙන් ලෝකය අවහන හැටි. කවුරු මොනවා කිවත් කරන්න දෙයක් නෑහ. කිසිම ලාභයක්, කීර්තිය, ප්රහංසාවක් කිසිම ආකාරයෙන් බලාපොරොත්තු නැති. කාම සම්පත්තියකට බැඳිලා රැඳිලා ඒ වැය සැරි සැරීමක් නැති. කිසියම් ආකාරය ගරු නම්ුවක්වත් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැති. එබඳවන්නා වූ දිවැස්ති උත්තමයන් සැම කෙනෙක්ම කියා තියෙනවා අප්රමාණය පටන් ඉන්න සසර ගමනක් තියෙනවා. එහෙනම් ඒක බොරුවක්
그러나 세상을 좋아하고 이득과 명성과 칭찬을 바라는 것들에 묶인 이야기가 있으면 그것을 참이라고 말합니다. 그런데 우리는 잘 압니다. 이득과 명성과 칭찬을 바라는 자가 제 몫을 늘리려고 얼마나 거짓말을 하는지. 그런데도 그의 말을 참이라고 받아들이는 세상이 만들어져 있습니다. 세상에서 어떤 이득도 명성도 칭찬도 바라지 않고, 세상의 어떤 것도 붙잡지 않으며, 그런 묶임과 매임에서 벗어나 아주 자유로운 삶을 사는 큰 거룩한 분들의 참말은 들으려 하지도 않습니다. 저 말이 더 큽니다. 이것이 미혹의 모습입니다. 미혹이 세상을 덮는 모습입니다. 누가 무엇을 말해도 어쩔 수 없습니다. 어떤 이득도 명성도 칭찬도 바라지 않고, kāma의 복에 묶여 떠돌지 않고, 어떤 존경조차 바라지 않는, 그러한 하늘 눈 지닌 거룩한 분들 모두가 말해 왔습니다. 헤아릴 수 없는 옛날부터 이어 온 saṃsāra의 길이 있다고.
සසර ගමනක් තියෙනවා. එහෙනම් ඒක බොරුවක් නෙමෙයි. එහෙනම් අපි මොකක්ද කරලා තියෙන්නේ? රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන මේ ස්කන්ධ පහක් දරාගෙන අනාදිය පටන් ගෙනාපු ගමනයි. එහෙනම් අනාදිය පටන් මොකක්ද කරලා තියෙන්නේ? මායා මාත්රයකට රැවටිලා අප්රමාණ වෙහෙස කරවන්නා වූ දුක්න්දරාවට කරගහගෙන ආපු ගමනලක් නම් මෙච්චර කල්ලා ඇවිදිලා තියෙනවා. මේක බොරුවක් නෙමෙයි. අප අමතක වෙලායි තියෙන්නේ. අද තියෙන්නෙත් ොච්චරයි. පෙර තිබුනෙත් එච්චරයි නහ මතුන ගමනට තියෙන්නේ ඔච්චලයි. ඔයින් එහාට එහෙම තව සැප සහගත රූපස්කන්ධයක් ලෝකේ හටගන්න විදිහක් නෑහ.
그러니 그것은 거짓이 아닙니다. 그러면 우리는 무엇을 해 왔는가? rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이 다섯 khandha를 지고 시작 모를 옛날부터 온 길입니다. 시작 모를 옛날부터 무엇을 해 왔는가? 환영 한 조각에 속아 헤아릴 수 없이 지치게 하는 괴로움 더미를 짊어지고 온 길을 이토록 오래 걸어왔습니다. 이것은 거짓이 아닙니다. 우리가 잊었을 뿐입니다. 오늘 있는 것도 그만큼이고, 전에 있던 것도 그만큼이고, 앞으로의 길에 있는 것도 그만큼입니다. 그 너머에 더 즐거움 섞인 rūpakkhandha가 세상에 생길 길은 없습니다.
කවුරුයි කිව්වත් ැවිටලා තියෙන්නේ ඔතන්ට සැප සහගත වේදනා ස්කන්ධයක්, සැප සහගත සංඥා ස්කන්ධයක්, සැප සහගත සංඛාර ස්කන්ධයක්, සැප සහගත විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක් අරගත්ත සත්වය කොහෙවත් නැහ. හැම කෙනාම මායා මුලා මාත්රියකට රවට්ටලා ඒ වටා ගොරුවෙලා තිබෙන මහා දුක් අන්දරාවක් අරගහගෙන ඒක පෝෂණය කරමින් ඒක පවත්මින් පවත්වන්න බැරි දෙයක් පවත්වන්න හතලා දුක් විඳිමින් ආපු අනන්ත දුක් ගමනක් ඇවිදින් තියෙනවා කිව්වා ඕකයි.
누가 말하든 속은 것입니다. 거기서 즐거움 섞인 vedanākkhandha, 즐거움 섞인 saññākkhandha, 즐거움 섞인 saṅkhārakkhandha, 즐거움 섞인 viññāṇakkhandha를 받은 중생은 어디에도 없습니다. 모두가 환영과 미혹 한 조각에 속아, 그 둘레에 엉긴 큰 괴로움 더미를 짊어지고, 그것을 먹이고 이어 가며, 이어 갈 수 없는 것을 이어 가려 애쓰며 괴로움을 겪으면서 끝없는 괴로움의 길을 걸어왔다고 한 것이 바로 이것입니다.
ඉතින් මෙන්න මේ ටික දැනගත්ත බුදුපියාණන් වහන්සේ සියල්ලගේම අග්ර ඥානයකින් යුක්ත වෙලා. මේකේ අගමුළු අහුමුළු නෑ පෙන්නුවා හේතුවත් එක්කලා මේක නිකන් හටගන්න නෑ. මේක කොහොමද හටගන්නේ කියලා විග්රහ කරලා දුන්නා. එහෙනම් ස්කන්ධ භාවනාවක් අවශ්ය වෙනවා කිය ඔන්න ඔතෙදී ඔය ටික බලන්න. මූලික අවස්ථාවේ කතාවට ගත්තේ. ස්කන්ධ කියන්නේ මොනවද? හරයක් ඇති දෙයක්ද? මෙන්න මේකයි මේ විග්රහ කරගත්තේ මූලිකම ස්කන්ධ වශයෙන්.
이것을 아신 부처님께서는 모든 것 가운데 으뜸가는 지혜를 갖추시어 이것의 처음과 끝, 구석구석을 까닭과 함께 보여 주셨습니다. 이것은 그냥 생겨나는 것이 아니라고, 이것이 어떻게 생겨나는지 풀어 주셨습니다. 그래서 khandha bhāvanā가 필요하다고 하는데, 거기서 이것들을 살펴보라는 것입니다. 첫 단계에서 이야기한 것은, khandha란 무엇인가? 알맹이가 있는 것인가? 이것을 맨 먼저 khandha로 풀어 본 것입니다.
එහෙනම් අපි ළඟ තියෙන්නේ මොනවද? ඔය කියන රූපස්කන්ධය, ඔය කියන වේදනා ස්කන්ධය, ඔය කියන සංඥා ස්කන්ධය, ඔය කියන සංඛාර ස්කන්ධය ඔය කියන විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය යම් තැනක ඇත්්ද එයාට කියනවා සත්වයා පුද්ගලයා. බාහිර ලෝකේ ද්රව්ය වස්තු තමයි ඒවට ආධාර කර. ඕවා ඔක්කොම අරගෙන මමය මගේ මගේ ආත්මය කියලා ගත්ත මිත්යා දෘෂ්ටිය නිසා අප්රමාණ දුක්න්දරාවෙන් මිදෙන්න බැරු සසර ගමනක් යනවා. මේක වටිනවා කියලම හිතෙනවා.
그러면 우리에게 있는 것은 무엇인가? 말한 rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha가 있는 곳, 그것을 중생, 사람이라고 합니다. 바깥 세상의 물질과 재물이 그것들을 돕습니다. 그 모두를 '나, 내 것, 나의 자아'라고 받아들인 그릇된 견해 때문에 헤아릴 수 없는 괴로움 더미에서 벗어나지 못하는 saṃsāra의 길을 갑니다. 이것이 값지다고만 여겨집니다.
මෙන්න මේ ටික දැක්කට පස්සේ අපි දකින්න ඕනේ පංචස්කන්ධ භාවනාව මොකක්ද කියලා. මෙන්න පංචස්කන්ධ භාවනාවක් අරගන්නකොට වැදගත්ම කොටස දැන් තේරුම් ගත්තා. ඔයින් එහා සත්වයෙක්නේ. ඔය පංචස්කන්ධය ඉක්මලා ඉන්න තවත් ජාතියක සත්වය ගැන කිසිම කෙනෙකුට කියන්න පුළුවන් කමක් නෑහ. ඔය පංචස්කන්ධයෙන් තොර සත්වයෙක්ගේ ස්වභාවය ගැන කතා කරන්න විදිහක් නෑහ. එහෙම සත්වයෙක් ලෝකේ කිසිම තැනක විද්යාමාන නෑහ. යම් තැනක සත්වයෙක් විද්යාමාන වුනාද ඔය කියන පංචස්කන්ධයෙන් විද්යාමාන වෙලා තියෙන්නේ. වෙන දේකින් විද්යාමාන කරලා නැහැ. විග්රහ කරන්න නම් පහකට විග්රහ කළා නම් ස්කන්ධ ඔක්කොම නැත්නම් හිතයි ගතයි නැත්නම් නාමයයි රූපයයි ආදී වශයෙන් කිව්වා මේ තත්වයා ඔන්න ඔය කියන්නා වූ ස්කන්ධ පහකින් වෙන් කරලා පෙලා තියෙනවා විග්රහ කරගන්න ලේසියට හැදෙන ආකාරයත් ක්රමානුකූලව පෙන්නනවා.
이것을 본 뒤 우리는 pañcakkhandha bhāvanā가 무엇인지 보아야 합니다. pañcakkhandha bhāvanā를 할 때 가장 중요한 부분을 이제 알아들었습니다. 그 너머에 중생은 없습니다. 이 pañcakkhandha를 넘어선 다른 종류의 중생에 대해서는 누구도 말할 수 없습니다. pañcakkhandha 없는 중생의 성질에 대해 이야기할 길은 없습니다. 그런 중생은 세상 어디에도 드러나 있지 않습니다. 어디에 중생이 드러났다면 바로 그 pañcakkhandha로 드러난 것입니다. 다른 것으로 드러난 적은 없습니다. 풀어 보자면 다섯으로 풀면 khandha이고, 아니면 마음과 몸, nāma와 rūpa 같은 식으로 말했습니다. 이 중생을 그 다섯 khandha로 나누어, 풀어 보기 쉽게, 생겨나는 모양까지 차례대로 보여 줍니다.
යම්කිසි රූපයක තිබෙන්නා වූ මායා ආකාරය මුල් කරගෙන එහි රසාවාදයෙන් ප්රියමනාපයෙන් හිත බැන්ද අන්න ඒ මුල් කරගෙන ප්රියමනාප රූපස්කන්ධයයි කියලා මහා දුක් බරක් අරගෙන ඔපයට රැවටිලා ප්රියමනාප රූපස්කන්ධයයි කියලා හිත බැඳගත්තා. අන්න ඒ බැඳගත්ත හිත නිසා රූපස්කන්ධය වෙන් වෙන්න බැ. ඒ රූපස්කන්ධයේ ලැබුණා වූ සැප වේදනා මාත්රයක් අල්ලගෙන ඒ මාත්රය ඉක්මගියාට පස්සේ දෙන්නා වූ සියලු දුක් වේදනාවට කරගහගෙන වේදනා ස්කන්ධයක් දලාගෙන එනවා.
어떤 모습에 있는 환영의 꼴을 뿌리로 하여 그 맛과 즐거움, 사랑스러움에 마음을 묶고, 그것을 뿌리로 '사랑스러운 rūpakkhandha'라며 큰 괴로움 짐을 받아 광택에 속아 '사랑스러운 rūpakkhandha'라고 마음을 묶었습니다. 그 묶은 마음 때문에 rūpakkhandha에서 떨어질 수 없습니다. 그 rūpakkhandha에서 얻은 즐거운 느낌 한 조각을 붙잡고, 그 조각이 지나간 뒤에 오는 모든 괴로운 느낌을 짊어지고 vedanākkhandha를 이고 옵니다.
ඒ රූප රූපස්කන්ධයේ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසා හටගත්තා වූ සංඥා ස්කන්ධයක් අල්ලගෙන ප්රියමනාප වින්දනයක් විඳින්න බලාපොරොත්තු. ඒ සංඥා ස්කන්ධය මතකය රඳවාගෙන එබඳුම දෙයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා නමුත් ඒක තාවකාලික එහෙනම් කොටු කරලා දැම්මා. අර ඇමට අමුලා දැම්මා වගේ. ඊට පස්සේ කවදාවත් හරි ලස්සනයි කියන සංඥාවෙන් ඉන්න බැහ. හරි හැඩයි කියන සංඥාව තියාගන්න බැහ. මේ ප්රිය සංඥාවක් මේ වධුර සංඥාවක් කියලා තියාගන්න බැහැ. ඒක අල්ලගත්ත තැන් පටන් ගින අල්ලගත්තා නම් බැඳගත්ත මෙලි ගහනවා වාගේ සිද්ධ වෙනවා අර දුක් සංඥා ඔක්කගේ මිද මිදා එන්නේ. ගමන යන්නේ
그 rūpakkhandha의 사랑스러운 성질, 달콤한 성질 때문에 생겨난 saññākkhandha를 붙잡고, 사랑스러운 느낌을 누리기를 바랍니다. 그 saññākkhandha의 기억을 붙들고 그런 것을 바라지만 그것은 잠깐입니다. 그러니 가두어 버렸습니다. 미끼에 꿰어 놓은 것처럼. 그 뒤로는 결코 '아주 아름답다'는 saññā로 지낼 수 없습니다. '아주 곱다'는 saññā를 지닐 수 없습니다. '이것은 사랑스러운 saññā, 달콤한 saññā'라고 지닐 수 없습니다. 그것을 붙잡은 때부터, 붙잡아 묶은 것은 마치 엉겨 붙듯이, 그 괴로운 saññā가 모두 뒤따라 옵니다. 그렇게 길이 이어집니다.
ප්රිය සංඛාරයයි කියලා ප්රිය රූපයෙන්ම මුල් කරගෙන ඒ හැඩෙන් ගත්තා වූ දේට හිත බැඳගෙන එබඳු දේ මතු මතුත් මට ඕනෑ කියලා හිත ක්රියාව දන්න ලගි මේ සංඛාර පහළ කරගත්තා නම් පහළ කරගත්ත මාත්රය ගෙවිලා ගිය තැන පටන් අනේ ඒ අපොයි වෙච්ච දෙයක් ඉන්න දුක් සංකාරයන්ගෙන් තමයි පූරවයින් තියෙන්නේ. ඒක යන්න වෙනවා. එහෙනම් ඕවා ඔක්කොම පහිටලා හැටම් හටගත්තාින් ගති හිතක් ඇත්්ද හටගත්තා වූ චිත්ත ගති ස්වභාවය මුල් කරගෙන බොහෝකොටම ලෝභ චිත්, ද්වේශ හිත්, මෝහ හිත් කියන ඒවා විඳිනවා. සුඛ හිතක් විඳින්න හම්බ වෙන්නේ නෑ. මාත්රයට වැට්ටුවා විතරලා. මායා දර්ශන චිත්ත ස්වභාවයක් පෙන්නලා ඒකට හවටලා අනන්ත දුක්ඛ හිතක් විඳිනවා. දුක් විඤ්ඤාණ මාර්ගයක් ගෙනියනවා. මෙන්න මේක තමයි පංචස්කන්ධය. දුක්ඛස්කන්ධයයි කියලා කියන්න හේතු. මායාවකින් රවටලා තියෙන එක කවදාවත් සුඛස්කන්ධයක් කියලා ගන්න බැහ.
사랑스러운 saṅkhāra라며, 사랑스러운 모습을 뿌리로 그 꼴에서 받은 것에 마음을 묶고, '그런 것을 앞으로도 갖고 싶다'며 마음과 행동과 말로 이 saṅkhāra를 일으켰다면, 일으킨 한 조각이 다한 때부터 '아, 그건 아이고 싶은 일이었구나' 하는 괴로운 saṅkhāra로 가득 차 있습니다. 그렇게 가야 합니다. 그러니 이 모든 것에 서서, 생겨난 버릇의 마음이 있다면, 생겨난 마음의 버릇을 뿌리로 대개 lobha 마음, dosa 마음, moha 마음을 겪습니다. 즐거운 마음을 누릴 수는 없습니다. 한 조각에 빠뜨렸을 뿐입니다. 환영으로 보이는 마음의 성질을 보여 주고 거기에 속여 끝없는 괴로운 마음을 겪게 합니다. 괴로운 viññāṇa의 길을 이어 갑니다. 이것이 pañcakkhandha를 dukkhakkhandha라고 부르는 까닭입니다. 환영으로 속인 것은 결코 sukhakkhandha, 즐거움의 더미라고 받아들일 수 없습니다.
එහෙනම් මෙතන මොකක්ද වෙන්නේ? හටගත්තා නම් යම්කිසි ආකාර රූපස්කන්ධයක්. යම් තෙනක පහළ වුණා නම්. හටගත් දැන් පටන් ඒකට උරුම ධර්මතාවයක් තියෙනවා කිසි කෙනෙකුට වෙනස් කරන්න බැරි දෙයක් මොකක්ද හටගත්තා නම් විපරිණාමයට පත් වෙනවාසිලා යනවා. යම් තැනකඳු ආකාර හෝ රූපස්කන්ධයක් හටගත්තා නම් මායා ලෝකයක මායා අවස්ථාවක ඒක බැඳලා තබන්න. මම කරගනි, මගේ කරගනීම් මගේ ආත්මයා කියලා ගනින් කියන්නා වූ හැඟීම දෙනේ වෙනවා වාගේ. මාව උඹේ කර ගනින් මෙන්න මම ලස්සනයි. මෙන්න මම හැඩයි කියන අවස්ථාවක් දෙනවා වගේ. ලෝකයා රැවටීමට යම්කිසි අවස්ථාවක් තියෙනවා ඔන්න ඔය කියන ආශ්වාද ජනකව පෙන්නන අවස්ථාවක්. අන්න ඒ අවස්ථාවේ මායාවට අහුවෙලා ලෝක සත්යයා මොකද කරන්නේ ඕක දරාගන්නවා.
그러면 여기서 무슨 일이 일어나는가? 어떤 모양의 rūpakkhandha가 어딘가에 생겨나 나타났다면, 생겨난 때부터 그것에는 타고난 성질이 있습니다. 누구도 바꿀 수 없는 것입니다. 무엇인가? 생겨났다면 viparināma, 변해 가고 시들어 갑니다. 어디서든 어떤 모양의 rūpakkhandha가 생겨났다면, 환영의 세상, 환영의 때에 그것을 묶어 두려고, '나를 너로 삼아라, 너의 것으로 삼아라, 너의 자아라고 받아라'는 느낌을 주는 것처럼, '나를 네 것으로 삼아라, 나는 예쁘다, 나는 곱다'는 기회를 주는 것처럼, 세상을 속이는 어떤 때가 있습니다. 바로 그 즐거움을 일으키며 보여 주는 때입니다. 그때의 환영에 걸려 세상 중생은 무엇을 하는가? 그것을 짊어집니다.
මෙන්න මේ හටගත්ත එක දරාගත්තාට මොකද වෙන්නේ හටගත්තේ කියලා ස්වභාවයක් තියෙනවා හටගත්තා නම් ඒ තත්ත්වය ඒකාන්තයෙන් පරිණාමයට පත් වෙනවා. නැන්න තත්ත්වය වෙනස් වෙීවි වෙනස් යනවා. ඕකට කියනවා නානා භාවයට පත්වෙනවා. ඔහොම පත්වෙලා පත් වෙලා ගිහිල්ලා මොකද කරන්නේ? ආශ්වාද මාත්රයක් දෙන රූපස්කන්ධය දුක් කන්දරාවක් දෙන්නා වූ රූපස්කන්ධයක් හැටියට ගෙවිලා ගෙවිලා ගිහිල්ලාම් නානා භාවෝ ඒක විනාභාව භවයට පත් වෙනවා. විනාශයට පත් වෙනවා. නානත්වයට පත්වෙලා නානත්වයට පත් වෙලා ගිහිල්ලා ඔය අතරදී හැඩ මාත්රයක් පෙන්නලා අනි ඔක්කොම දුක් මාත්ර ඒ වගේම ඇසට අමිහිරී මාත්රව මතු කරලා මතු කරලා දීලා විනාභාවෝ කියවත් විනාශයට පත් වෙනවා. එහෙනම් යම්කිසි දෙයක් ඔය හැම රූපස්කන්ධයකම තිබුණ රස ආශ්වාදයක් තිබුණා නම් ඒ සෑම දෙයක් මොකද කරන්නේ? ඒ ප්රිය ස්වභාවය ඒ මනාප ස්වභාවය මොහොතකින් තිබිලා ඒක වෙනස් වෙලා ගිහිල්ලා නානාභාවයට පත් වෙලා හටම් දැන් එපාවෙන් සත්යයෙන්ම ඒවා දැකලා දැකලා විනාභාවන විනාශයට පත් වෙනවා.
이 생겨난 것을 짊어지면 무슨 일이 일어나는가? 생겨났다는 성질이 있습니다. 생겨났다면 그 상태는 반드시 변해 갑니다. 그 상태가 바뀌고 또 바뀌어 갑니다. 이것을 nānābhāva, 여러 모양으로 바뀜에 이른다고 합니다. 그렇게 바뀌고 바뀌어 가서 무엇을 하는가? 즐거움 한 조각을 주던 rūpakkhandha가 괴로움 더미를 주는 rūpakkhandha로 닳고 닳아 가서 nānābhāva를 지나 vinābhāva, 무너짐에 이릅니다. 무너집니다. 바뀌고 또 바뀌어 가는 동안 고운 모습 한 조각을 보여 주고 나머지는 모두 괴로움 조각, 또 눈에 거슬리는 조각들을 드러내고 드러내다가 vinābhāva, 곧 무너짐에 이릅니다. 그러면 그 모든 rūpakkhandha에 맛과 즐거움이 있었다면 그 모두가 무엇을 하는가? 그 사랑스러운 성질, 마음에 드는 성질이 잠깐 있다가 바뀌어 가서 nānābhāva에 이르고, 이제 싫다는 것을 참으로 보고 또 보면서 vinābhāva, 무너짐에 이릅니다.
ජීවිතයක් අරගත්තා තරුණ කාලේකිලා අවුරුදු 10ක් තිබුණා නම් අන්තිම අවුරුදු 10ක් තියෙයි එතන පටන් ගෙන වෙනස් වෙලා යනවා. ප්රියේහි මනාපේහි කියන තන්ට එකතු වෙලා හටන් ප්රිය ස්වභාවයයි මධුර ස්වභාවයයි පෙන්නනවා. තරුණයි කියන කාලේ බොහොම ටික කාලයක්. එතන පටගෙන ඉන්න නානා භාවයට පත් වෙනන්න බැයසට ආවා. මොහොතක් මොහොතක් පාසා නානාභාවය නොයෙක් නොයෙක් ආකාරයෙන් මෝරාගෙන යනවා. කෙස් විදෙනවා. දත්ත හැලෙනවා. ඇඟ රැලි වැටෙනවා, හම රැලි වැටෙනවා. ඇද කුද ගැහෙනවා, විකෘති වෙනවා. හැබැයි අවුරුදු පහට හරියන්න තව අවුරුදු එකට දහ ලොස් ගුණයක් ජීවත් වෙනවා. 80ක් 90ක් යනකන් ජීවත් වෙනවා විනාභාවයට පත්වෙමි. එහෙනම් නානා භාවයට පත්වෙලා යනකොට නානා භාවයට පත් වෙනකොට අර හැඩයි වැඩයි කිව්වේ එක වෙනස් වෙච්ච කාලෙම වැඩියි. හැඩයි වැඩයි කිව්ව කාලේ ඉතාම මල්පයි. ඒ හැඩයි වැඩයි කියන කාලෙත් හත් දවසක් නොකා හිටියොත් එහෙම වැහැරිලා මැරිලා යනවා.
한 생애를 받았는데 젊은 때가 열 해 있었다면, 마지막 열 해쯤까지 갈까, 거기서부터 바뀌어 갑니다. 사랑스럽고 마음에 드는 자리에 모여 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 보여 줍니다. 젊다는 때는 아주 짧습니다. 거기서부터 nānābhāva에 이르러 나이 든 때로 왔습니다. 순간순간 nānābhāva가 갖가지로 무르익어 갑니다. 머리가 세고, 이가 빠지고, 몸에 주름이 지고, 살갗에 주름이 지고, 휘고 굽고, 뒤틀립니다. 그런데 그 다섯 해에 맞서 열 배, 열두 배를 더 삽니다. 여든, 아흔이 될 때까지 vinābhāva를 향해 가며 삽니다. 그러니 nānābhāva에 이르러 가는 동안, 곱고 멋지다던 것이 바뀐 때가 더 깁니다. 곱고 멋지다던 때는 아주 짧습니다. 그 곱고 멋지다던 때에도 이레만 굶으면 시들어 죽어 버립니다.
එහෙනම් මේ කයක ඒ ප්රිය ප්රියේහි මනාපේහි කියන ප්රියභාවයක් ඇත්්ද මනාපයක් ඇත්්ද ඒ ප්රියභාවය මනාපය පවත්වන්නේ නානා ප්රකාර උපක්රම තුළින් සුද්ධ කරලා. එක දවසක් සුද්ධ කරගන්න බැරි වුනොත් ප්රිය භාවයක් ඉවරයි මනාප භාවයක් ඉවරයි. මහා බබෝධ සතතාන් වහන්සේට හැඟුම් පෙන්නන්න ගියේ කාන්තාව ටික රෑහැ මැදි යම්මයාම වෙනකොට කුණු කෙල පෙරාගෙන ඇදගෙන වැල්ලා කොඩ අවුල් කරගෙන ඉන්නකොට මොකදුනේ? පියේහි මනාපයහි ඉවර වුණාටි කළා. එහෙනම් ඊළඟ දවසේ මොකද කරන්නේ? ආය සුද්ධ කරගෙන හදාගෙන නැති හැඩ හදාගෙන නැති ලක්ෂණ මවාගෙන වෙස් මවාගෙන එන්නේ යස්සනිය වාගේ. ලෝකය රවට්ටන්න කාමයෙන් රවට්ටන්න වෙස්මවාගෙන ඉදිරිපත් වෙනවා. ඔහොමත් ඉදිරිපත් වෙන්නේ බොහොම ටික කාලයයි.
그러니 이 몸에 'piyehi manāpehi', 사랑스러움이 있고 마음에 듦이 있다면, 그 사랑스러움과 마음에 듦은 갖가지 수단으로 깨끗이 해서 이어 가는 것입니다. 하루라도 깨끗이 하지 못하면 사랑스러움도 끝, 마음에 듦도 끝입니다. 큰 bodhisatta께 교태를 보이러 간 여인들이 한밤중이 되자 더러운 침을 흘리고, 옷이 흐트러지고, 머리가 헝클어진 채 있었을 때 어떻게 되었습니까? 사랑스러움과 마음에 듦이 끝나 버렸습니다. 그러면 다음 날 무엇을 하는가? 다시 깨끗이 하고 꾸며, 없는 고움을 만들고 없는 생김새를 지어내어 꾸민 채 yakkhinī처럼 나옵니다. 세상을 속이려고, kāma로 속이려고 꾸미고 나섭니다. 그렇게 나서는 것도 아주 짧은 때뿐입니다.
කවලා පෝවලා හංකඩවල තෙල් ගාලා හරි කමක් නෑහ. ඔපමට්ටම් කරගෙන ගස් ලු ගාලා හරි පිපිඤ්ඤා ගාලා හරි කමක් නැහැ මූල හදාගෙන එන්නේ මොකටද ඔය පොඩ්ඩක් හදාගෙන හිටන් එන්න පටන් ගන්නේ ලෝකයාට මාර දූවරු රවට්ටන්නා වැඩක් ඔය කරන්නේ. තමන් ළඟ නැති හැඩේ ලෝකයට පෙන්නගෙන ලෝකයා රවට්ටනවා. විපරිණාමයට පත්වෙන මොහොතක් එක පැය දෙකක් එකාකාර තියන්න බැරි ශරීරයේ වෙනස් කරගෙන හැද ගහගෙන ඇවිදිනලා හටලා මුහුණ පෙලා මොකක්ද කරන්නේ? කාම යක්ෂනියන්ගේ කාම ක්රියාවලිය ගන්නවා. කාම යක්ෂයින්ගේ කාම ක්රියාවලිය ගන්නවා. නමුත් ඇත්තක් නෙමෙයි කළේ. සැවැටිලා සැවැට්ටුවා. සැවටි සැවටි රවට්ටනවා. කවුද රැවටෙන්නේ? රවට්ටන්න ගිය කෙනා රැවටුනා. රැවටිච්ච එකත් රැවටුනා දෙන්නම රැවටුනා. දැන් මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ? නානාභාවයට පත් වෙන්න පටන් ගන්නා වැඩි කල්යන්නේ නැහැ.
먹이고 마시게 하고, 살갗에 기름을 바르든, 광을 내든, 나무 진을 바르든 오이를 바르든 상관없습니다. 얼굴을 꾸미고 나오는 것은 무엇 때문인가? 조금 꾸미고서 나서기 시작하는 것은 세상 사람들에게 Māra의 딸들이 속이는 일을 하는 것입니다. 자기에게 없는 고움을 세상에 보여 주며 세상 사람들을 속입니다. 변해 가는, 한두 시간도 한결같이 지닐 수 없는 몸을 바꾸어 꾸미고 다니며 얼굴을 내밀어 무엇을 하는가? kāma의 yakkhinī들이 하는 kāma의 짓을 합니다. kāma의 yakkha들이 하는 kāma의 짓을 합니다. 그러나 참된 것을 한 것이 아닙니다. 속고 속였습니다. 속고 속으며 속입니다. 누가 속는가? 속이러 간 이가 속았습니다. 속은 이도 속았습니다. 둘 다 속았습니다. 이제 어떻게 되었는가? nānābhāva에 이르기 시작하는 데 오래 걸리지 않습니다.
දැන් ඉතින් හැඩ ගහලා පෙන්නන්නද? දල ටික වැටෙන දැන් මොකෙන් හැඩ ගහලා පෙන්නන්නද? කෙස් ටික ඇහුණා මොනවා කරන්නද? රැලි වැහෙන මොනවා කරන්න? නැ පිපි ගාවට හරියන්නේ නැහැ. තක්කලි ගෑවට හරියන්නෙත් නැහැ. මොනවාලත් දැන්න නම් ඉතින් අර රැලිවෙදිලා බැහැරුනාහම හදන්න බැහැ. ඔතන පටන් එන්නේ මොකක්ද වෙන්නේ? තව අවුරුද්දකක් ගියා හතරක් පහක් ගියා දැන් මොනවා කරන්නද? දැන් බලපුහම හඕකුත් නැකිල්ලා ඔක්කොම අතිවරයි. හැබැයි මැරුන්නේ නෑ. තව නානාභාවය දැන් නානාභාවය ප්රියමනාපද? නෑ බලන්නක් කැතයි දැන්. ඔහොම ඔහොම ගිහිල්ලා ගිහිල්ලා අන්තිම වෙනකොට මොකද වෙන්නේ? විනාභාවයට පත්වෙනකොට බලපුවහම නානාභාවය තුළින් අප්රමාණ කාලයක් විකෘති වෙලා ඉඳලා හිටම් විනාභාවයට පත් වෙලා වැනසිලා යනවා. එහෙනම් සියලු ප්රියමනාපය ඉතාම අල්ප මාත්රයක මායා කාලයක් විතරයි.
이제 꾸며서 보여 줄까요? 이가 빠지는데 이제 무엇으로 꾸며 보이겠습니까? 머리가 빠졌는데 무엇을 하겠습니까? 주름이 지는데 무엇을 하겠습니까? 오이를 발라도 소용없고, 토마토를 발라도 소용없습니다. 무엇을 하든, 주름 지고 시들어 버리면 고칠 수 없습니다. 거기서부터 무슨 일이 일어나는가? 한 해가 더 가고, 네다섯 해가 갔습니다. 이제 무엇을 하겠습니까? 이제 보면 다 오그라들어 끝장입니다. 그런데 죽지는 않습니다. 더 nānābhāva입니다. 이제 nānābhāva는 사랑스러운가? 아니요, 보기에 흉합니다. 그렇게 그렇게 가서 마지막에 어떻게 되는가? vinābhāva에 이를 때 보면, nānābhāva를 거치며 헤아릴 수 없이 오랜 세월 뒤틀린 채 있다가 vinābhāva에 이르러 무너져 버립니다. 그러니 모든 사랑스러움은 아주 짧은 한 조각의 환영 같은 때일 뿐입니다.
බඩුවක් ගනවා හරි ලස්සනයි, හරි චාම් කියනවා. හරි හොඳයි. තාන් ඇඳුම, හරි හැඩයි. ගෙනහලා හිටන් බලාපුවහම මොකද කරලා තියෙන්නේ? කුණු ගෑ වෙන්නේ නැති ඇඳුමක් හොයාගෙන ඉන්න බැහ කාටවත්. අරගෙන ගමලක් ගියා නම් ඇඳලා ආව නම් ඊට පස්සේ බලහම ඕක ආයුසරයක් ඇඳගෙන එළියට බහින්න බැහැ. එහෙනම් ආයු සැරයක් අපි හොරයක් කරනවා. ආයු සුද්ධ කරලා හැකිලිච්ච ඒවා මැදලා නැති එකක් ඇති කරගත්ත ආය සැරයක්. දැන් හොඳම කියලා ආය ඇඳගෙන ගිය. ආය රැවැට්ටු. හැබැයි රවටලා පැය දෙකක් යන්න හම්බ වෙන්නේ නැහැ. ආයු සැරයක් ඒකට උරුම වුනායයි වන්න නානාභාවයට පත් වුණා. දැන් එහෙනම් හැඩ වැඩ කරගත්ත මාත්රයයි මාත්රය පටන් ගෙන මොකද නානාභාවයට පත් වෙනකොට ඒක හැඩේ ඉවරයි. වැඩි කල්ලව හැඩ කරන්න බැහැ. කය හැදුවා වගේම තමයි. තරුණ කාලේ හැඩ කර හැඩයි කියලා පෙන්නුවා. මහල් වුනාට පස්සේ ඒ ආයු හැඩ කරන්න බැරුවා වගේ වා වගේ. ඇඳුම පොඩ්ඩක් දවස් ගියාට පස්සේ තාං ගතිය ගියාට පස්සේ දැන් පාන්ඩෙ වුණා. දැන් ඉතින් තිර මැදලා පෙන්නන්නත් බැහැ. හදලා පෙන්නන්නත් බැහැ. බූලවිස්සලා නාක් වෙච්චක දැන් ඇඳගෙන කොහොම යන්නත් බැහ. මොනෝ ප දැම්මත් හරි ගසාගන්න බැහරි ගත්තයක් එනවා. එහෙනම් ප්රියයි මනාපයි කියන හැම දෙයක්ම ගෙයක් හැදුවා. හදලා ලස්සනයි කියලා තාන් ගෙලා හිටන් හොඳට හිටියා. නමුත් වැඩිල්ල යන්න ඉස්සෙල්ලා ඕක එහෙන් මෙහෙන් කහ කැඩිලා බිත්ති කැඩිලා ඇතුලේ ඔක්කොම කහට බැඳිලා ලී දිරලා අර ලා තියෙන උළු හරි කමක් නැහැ. මොනවා හරි කමක් නෑහැ. ඒවත් පරණ වෙලා. ඒ ද්වේශවෙල බැඳිලා නැවතත් අලුත් ගියක් කරන්න බැරි තත්තරට එන්න එන්න පරණ වෙලා යනවා. එතකම් මොකක්ද කරන්නේ? පුරුවට රවට රවට හුදු ටිකක් ගානවා. වර්ණ ටිකක් ගානවා. බිම පොලිස් කරනවා ඔක්කොම කරගෙන නැති දෙයක් ඇති කර ඉන්න ලෝකයක් හදනවා. හරිම සුන්දරයි කියලා ලෝකේ පෙන්නනවා. නානාභාවයට පත් වෙනවා. බොහෝ කාලයක් ඒගි නානාභාවයේ ප්රියමනාප නැති දෙයක්. එහෙම ගිහින් අන්තිමට විනාභාවයට පත්වුණා.
물건을 삽니다. '아주 예쁘다, 아주 수수하다, 아주 좋다'고 합니다. 새 옷, 아주 곱다. 가져와서 보면 무엇을 해 놓았는가? 더러워지지 않는 옷을 지닐 수 있는 사람은 아무도 없습니다. 입고 길을 다녀왔다면 그 뒤로는 다시 입고 나설 수 없습니다. 그러면 다시 한 번 우리는 속임수를 씁니다. 다시 빨고, 구겨진 것을 다리고, 없는 것을 있게 만들어 다시 한 번. 이제 '가장 좋다'며 다시 입고 갔습니다. 다시 속였습니다. 그러나 속이고서 두 시간도 못 갑니다. 다시 한 번 제 타고난 대로 nānābhāva에 이르렀습니다. 그러니 꾸민 것은 한 조각뿐, 그 한 조각에서부터 nānābhāva에 이르면 고움은 끝입니다. 오래 꾸밀 수 없습니다. 몸을 꾸민 것과 같습니다. 젊을 때 꾸며 곱다고 보여 주었지만 늙은 뒤에는 다시 꾸밀 수 없는 것과 같습니다. 옷도 날이 지나 새 기운이 가시면 바래 버렸습니다. 이제는 다려서 보여 줄 수도, 고쳐서 보여 줄 수도 없습니다. 곰팡이가 피어 낡아 버린 것은 이제 입고 어디도 갈 수 없습니다. 무엇을 넣어도 털어 낼 수 없는 기운이 옵니다. 그러니 사랑스럽고 마음에 든다는 모든 것이 그렇습니다. 집을 지었습니다. 짓고서 아름답다며 새것인 동안 잘 지냈습니다. 그러나 오래 가기도 전에 여기저기 칠이 벗겨지고, 벽이 갈라지고, 안쪽은 온통 얼룩이 끼고, 나무는 삭고, 덮은 기와든 무엇이든 그것도 낡았습니다. 그것에 성이 나 묶여서, 다시 새집을 지을 수 없는 처지로 점점 낡아 갑니다. 그동안 무엇을 하는가? 앞에서 속이고 속이며 회칠을 조금 하고, 빛깔을 조금 바르고, 바닥을 닦고, 그렇게 다 해서 없는 것을 있게 만들어 지내는 세상을 짓습니다. 아주 아름답다고 세상에 보여 줍니다. 그래도 nānābhāva에 이릅니다. 오랜 세월을 nānābhāva 속에서 사랑스럽지 않은 것으로 지냅니다. 그렇게 가서 마지막에 vinābhāva에 이르렀습니다.
එහෙනම් රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ කියලා බැලුත්. රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියලා බැලුවත්. ඔය ඔක්කොම මොකක්ද වෙන්නේ? සබ්බේපි මේ පියේහි මනාපේහි නානා භාවනා භාවෝති වෙන කර්මස්ථානය සබ්බේපි මේ පියේහි මනාපේහි නානා භාවෝ විනාති මේ සියලුම ප්රියමනාපයෝ නානා භාවයට පත්වෙනවා විනාශයට පත්වෙනවා.
그러니 모습, 소리, 냄새, 맛, 닿음으로 보든, rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa로 보든, 그 모두는 어떻게 되는가? 'Sabbehi me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvo' — 이것이 kammaṭṭhāna입니다. 'Sabbehi me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvo.' 이 모든 사랑스럽고 마음에 드는 것들은 바뀌어 가고, 무너짐에 이릅니다.
දැන් මේ කරපු විග්රහය කර්මස්ථානය සාරාංශය තමයි ඔන්න ඒක කර්මස්ථානයක් ආවා. දැන් කවුරුවක් දුන්නා නෙමෙයි මේ කර්මස්ථානය අහපු ධර්මය තුළින් සියල්ල කැටි කරලා ගත සාරාංශයක් ආව කර්මස්ථානයක්. මේක දැන් තමන් සතු කර්මස්ථානයක්. මේක කාගෙවත් එකක් නෙද. තමන් දැනගත්තා නම් මේ කිව්ව ධර්මය වැටහුණා නම් ඔය ධර්මය සාරාංශය කරගත්තා සබ්බේපිමේ පියේහි මනාපෙහි නානා භාවෝ විනාභාවෝ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළත් ඔන්න ඕක විතර මෙනෙහි කරන්න. පබ්බ චිත්තන අභින්නම් පච්චවිතබ්බ ඔන්න නිවන් මගක්. එහෙනම් මේ බැඳිලා තියෙන රැඳිලා තියෙන ආසාවන්ගෙන් දුරු කරගන්න මූලික අවස්ථාවේ කර්මස්ථානය ඔන්න ඕකයි. ඉස්සෙල්ලාම බලන්න තියෙන කර්මස්ථානය සබ්බේපිමේ පියේහි මනාපේහි නානා භාවෝ විනාති
이제 이 풀이의 줄거리가 바로 kammaṭṭhāna가 되었습니다. 이제 누가 준 것이 아닙니다. 이 kammaṭṭhāna는 들은 dharma에서 모든 것을 뭉쳐 얻은 줄거리로 온 kammaṭṭhāna입니다. 이제 이것은 자기 것인 kammaṭṭhāna입니다. 누구의 것도 아닙니다. 스스로 알았다면, 말한 dharma를 깨달았다면, 그 dharma의 줄거리를 얻은 것입니다. 'Sabbehi me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvo.' 부처님께서 가르치신 것도 바로 그만큼을 마음에 새기라는 것입니다. 'pabbajitena abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ', 늘 돌이켜 살펴야 한다는 것, 이것이 nibbāna로 가는 길입니다. 그러니 묶이고 매인 욕망을 걷어 내기 위한 첫 단계의 kammaṭṭhāna가 바로 이것입니다. 맨 먼저 살펴볼 kammaṭṭhāna, 'Sabbehi me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvo.'
අර්ථය හොඳට තේරුම් අරගෙන නිතර සිහි කරන කර්මස්ථානයක් කරගන්නවා. ඕනම ප්රියමනාපයක් දැක්ුවොත් සබ්බේ පිමේ ප්රියේහි මනාපේහි නානා භාවෝ විනාති පුරුදු කරගන්නවා සිහි කරන්න. වැඩි කල් යන්න ඉස්සෙල්ලා මෙතෙක් කිව්ව සියලු ධර්මය කැටි වෙලා ඔතන්ට එනවා. ඇවිදිලා හිටන් යම් ඇලීමක් තිබුණද මුලාවක් තිබුණද මොහොතකින් මුලාව වහක් වෙලා යනවා ධර්මය හිත හිටිනවා. නිකන්ම අර මායාවෙන් ගිලිහෙලා යනවා. ඔන්න මූලික ඉන්ද්රිය සංවරත්වය ඇති කර ගැනීමට අවශ්ය කරන කර්මස්ථානය තැනට ඔබන විදිහට සිහි කරන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. ඕනම ප්රියමනාපයක් කෙරෙ හිතාපි වෙලා සබ්බේ පිමේප පියේහි මනාපේහි නානා භාවෝ විනාභාවෝ. ඔය ටික සිහි කරනවා.
뜻을 잘 알아듣고 늘 떠올리는 kammaṭṭhāna로 삼습니다. 어떤 사랑스러운 것을 보든 'Sabbehi me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvo'를 떠올리는 버릇을 들입니다. 오래지 않아 지금까지 말한 모든 dharma가 뭉쳐 거기로 옵니다. 그렇게 오면 어떤 집착이 있었든, 어떤 미혹이 있었든, 한순간에 미혹이 비켜나고 dharma가 마음에 섭니다. 저절로 그 환영에서 벗어납니다. 이것이 바탕 indriya의 단속을 일으키는 데 필요한 kammaṭṭhāna입니다. 제자리에 들어맞도록 떠올리는 버릇을 들여야 합니다. 어떤 사랑스러운 것에 대해서든 'Sabbehi me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvo'를 떠올립니다.
ඔන්න එක්තරා පළවෙනි කර්මස්ථානය මූලික වශයෙන් ලෝක ධර්මතාවය දැනගන්න.
이것이 바탕으로 세상의 본성을 알기 위한 첫째 kammaṭṭhāna입니다.
දැන් අපි දැනගන්නවා එක දෙයක්. අපි කිව්වා මේ පංචස්කන්ධයක් ගැන. කොතන සත්වයෙක් වශයෙන් උපන්නත් ඒ උපන් සත්වයා අර තිබෙන ස්කන්ධ පහය රූපස්කන්ධ, වේදනා ස්කන්ධ, සංඥා ස්කන්ධ, සංඛාර ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කිව්ව මේ ටික තමයි මේ තිබුණේ. දැන් මේ රූපස්කන්ධය කියන්නේ මොකක්ද කියලා අපි හොඳට විග්රහ කළා. දැන් මොකක්ද වෙන්නේ? හටගත්ත රූපස්කන්ධයක් ඇත්නම්. නානා භාවයට පත් වෙනවා කිව්වේ විපරිණාමයට පත් වුණා. විනාභාව කියලා කිව්ව වැනසිලා ගියා.
이제 우리는 한 가지를 압니다. 우리는 이 pañcakkhandha에 대해 말했습니다. 어디에 중생으로 태어나든 그 태어난 중생은 rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha라는 이 다섯 khandha일 뿐이었습니다. 이제 rūpakkhandha가 무엇인지 잘 풀어 보았습니다. 이제 무슨 일이 일어나는가? 생겨난 rūpakkhandha가 있다면, nānābhāva에 이른다는 것은 viparināma, 변해 갔다는 것이고, vinābhāva라는 것은 무너져 갔다는 것입니다.
එහෙනම් හටගත්ත යමක් ඇත්නම් විපරිණාමයට පත්වෙනවා වැනසෙනවා. සබ්බේපිමේ පියේහි මනාපෙහි නානා භාවෝ විනාභාවෝති ඔන්න එතන ධර්මය. අරකටම ගැලපුණා. හටගත්ත ප්රියමනාපයක් යම් තැනක විද්යාමාන වෙනවා නම් ඒ සියල්ලම නානා භාවයට පත් වෙනවා කිව්ව විපරිණාමයට පත්වුණා. විනාභෝතය කිවෝසිලා ගියා.
그러니 생겨난 것이 있다면 변해 가고 무너집니다. 'Sabbehi me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvo' — 거기에 dharma가 있습니다. 바로 그것에 들어맞았습니다. 생겨난 사랑스러운 것이 어디에 드러나 있다면 그 모두는 nānābhāva, 곧 변해 감에 이르렀고, vinābhāva, 곧 시들어 갔습니다.
මෙන්න ධර්මය මූලික ස්ථානය මූල සිද්ධාන්තය දහම් අවබෝධය මූල සිද්ධාන්තය යං කිංචි සමුදය ධම්මං සබ්බන්තං නිරෝධ ධම්මං කිව්වේ එතකයි යම් ධර්මයක් පහළ වෙන්නේ සියල් නැති වෙලා යනවා. මේක වෙනස් කරන්න ලෝකය කිසිමට පුළුවන් කමක් නැහැ. කිසිම දෙනක වෙනස් වෙලත් නැහැ. ධර්මතාවයකයි සත්යයෝකයි. මෙන්න මෙතන්ට ගත්තට පස්සේ අපි ඒකක් දකිනවා.
이것이 dharma의 뿌리 자리, 뿌리 원리, dharma를 깨닫는 뿌리 원리입니다. 'Yaṃ kiñci samudayadhammaṃ sabbaṃ taṃ nirodhadhammaṃ' — 그만큼입니다. 일어나는 dharma는 모두 사라져 갑니다. 세상은 이것을 바꿀 수 없습니다. 어디서도 바뀐 적이 없습니다. 본래 그러함이고 참입니다. 여기까지 받아들이고 나면 우리는 한 가지를 봅니다.
දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා. අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා රූපස්කන්ධයයි යමක් යම් තැනක වීද ඒ සියල්ල විපරිණාමයට පත් වුණා වැනසුණා. දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා යම්කිසි ආකාරයක රූපස්කන්ධයයි යන යමක් යම් තැනක වෙයිද දැන් වෙයිද? ඒ සියල්ල විපරිණාමයට පත් වෙනවා වැනසෙනවා. දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා රූපස්කන්ධයයි යමක් යම් තැනක මතු වන්නේද ඒ සියල්ල විපරිණාමයට පත්වන්නමය වැනසී යන්නේය ඔන්න ධර්මතාවය ආවා. ඔය සත්යතාවය
멀든 가깝든, 보이든 안 보이든, 섬세하든 거칠든, 지난 것이든 앞으로 올 것이든 지금 것이든, rūpakkhandha라 하여 어디에 있었던 것, 그 모두는 변해 갔고 무너졌습니다. 멀든 가깝든, 보이든 안 보이든, 섬세하든 거칠든, 어떤 모양의 rūpakkhandha라 하여 지금 어디에 있는 것, 그 모두는 변해 가고 무너집니다. 멀든 가깝든, 보이든 안 보이든, 섬세하든 거칠든, rūpakkhandha라 하여 앞으로 어디에 있을 것, 그 모두는 변해 갈 것이고 무너져 갈 것입니다. 이렇게 본래 그러함이 왔습니다. 그 참됨이.
මෙන්න රූපස්කන්ධය පිළිබඳව මේ ටික දැක්කට පස්සේ අපි එකක් දකිනවා. එහෙමනම් එබඳවන්නා වූ රූපස්කන්ධයක් මම කෙතෙක් කැමැති වුණත් මගේ කැමති සේ පවතීද? මගේ කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් රූපස්කන්ධයක් ලෝකේ නැහ. මමේ කියත් නෑ, මගේ කියත් නෑ ලෝකේ තියන්න පුළුවන් තැනකත් නෑහ. එහෙනම් මෙන්න මේක දකිනවා. මොකක්ද දකින්නේ? හටගත්තා වූ රූපස්කන්ධයක් ඇත්නම් විපරිණාමයට පත් වෙනවා වැනසෙනවා මේක ධර්මතාවය.
rūpakkhandha에 대해 이것을 본 뒤 우리는 한 가지를 봅니다. 그렇다면 그러한 rūpakkhandha가 내가 아무리 바란들 내 바람대로 이어지는가? 내 바람대로 이어 갈 수 있는 rūpakkhandha는 세상에 없습니다. '나'라고 할 것도, '내 것'이라고 할 것도 없고, 세상에 붙들어 둘 자리도 없습니다. 그러니 이것을 봅니다. 무엇을 보는가? 생겨난 rūpakkhandha가 있다면 변해 가고 무너진다, 이것이 본래 그러함이라는 것을.
එබඳු ධර්මතාවයක් ඇත්තා වූ රූපස්කන්ධයක් තුළ කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන්ද කියලා බලපුවහම කිසිම ආකාරයකින් අපිට විද්යානුකූල තීරණයක් දෙන්න බැහැ. සත්ය තීරණයක් දෙන්න බැහ. කැමති සේ පැවැත්තුවේ හැකියට රූපස්කන්ධයක් කියන වචනය. එහෙනම් මොකක්ද ගත්ත තීරණය? රූපස්කන්ධයයි යමක් යම් තැනකඳු ආකාරයෙන් හෝවේද ඒ සියල්ලම ඉච්ච නෑ. කැමති සී නෑ අනිච්චයි. නිත්ය නැති බව ඉස්සෙලා දැනගත්තා. දැන් දැනගත්තා නිත්ය නැති නිසාම තමයි කැමි සේ පවත්වන්න බැරි. එහෙනම් අනිච්චයි. ඉච්ච සේ පවතින්නේ නැති නිසා අනිච්චයි.
그런 본래 그러함을 지닌 rūpakkhandha를 바라는 대로 이어 갈 수 있는가 하고 보면, 우리는 어떻게도 이치에 맞는 판단을 내릴 수 없습니다. 참된 판단을 내릴 수 없습니다. 바라는 대로 이어 갈 수 있는 rūpakkhandha라는 말은. 그러면 어떤 판단을 내렸는가? rūpakkhandha라 하여 어디에 어떤 모양으로든 있는 것, 그 모두는 icca가 아니다, 바라는 대로가 아니다, anicca다. 늘 있지 않음을 먼저 알았습니다. 이제 알았습니다. 늘 있지 않기에 바라는 대로 이어 갈 수 없다는 것을. 그러니 anicca입니다. 바라는 대로(icca) 이어지지 않기에 anicca입니다.
කැමති සේ පවතින්නේ නැති නිසා ඒකට මොකද වෙන්නේ? ඒ නිසාමනේ මේ දුක් විඳින්නේ. ඒ නිසාමන ඒක දුක වෙන්නේ. කැමති සේ පවතින්නේ නැත්නම් ඒක සැපයිද? දුකයිද? ඇහුව සැපයි කියලා තීරණය කරන්න කිසිම විද්යාවක් නැහ. කැමති සේ පවතින්නේ නැත්නම් ඒක දුකමයි. අනිත්යයි නෙමෙයි වචනය ත්රිලක්ෂණය වචනය අනිච්චයි. කැමති සේ නෑ. කැමති සේ නැති නිසාමයි ලෝක සත්යයාක දුකයි කියන්නේ. ඒක හේතු සාධක සහිතමයි. යදනිච්චන්තං දුක්ඛං කිව්වේ ඕකයි. යමක් අනිත්ය නම් ඒ දුකයි කියලා දටුවා තෝරනවා.
바라는 대로 이어지지 않기에 무슨 일이 일어나는가? 바로 그 때문에 이 괴로움을 겪는 것이고, 바로 그 때문에 그것이 괴로움이 되는 것입니다. 바라는 대로 이어지지 않는다면 그것은 즐거운가, 괴로운가? 물어보면 즐겁다고 판단할 어떤 이치도 없습니다. 바라는 대로 이어지지 않는다면 그것은 괴로움일 뿐입니다. ti-lakkhaṇa의 낱말은 'anitya'가 아니라 'anicca'입니다. 바라는 대로가 아님입니다. 바라는 대로가 아니기에 세상 중생이 괴롭다고 하는 것입니다. 그것은 까닭을 갖춘 것입니다. 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ'이라고 한 것이 이것입니다. 무엇이 anicca라면 그것은 dukkha라고 가려 보여 줍니다.
සත්යය මොකක්ද? වැහිලා ගියා? අර්ථය වැහිලා ගියාට පස්සේ දහම් ගැඹුරේ ඉන්නේ නෑ. ගැඹුරු අවබෝධය ගැඹුරු ප්රත්යක්ෂයේ එන්නේ නෑ. විද්යාවට එකඟ නෑ. එහෙනම් මොකක්ද එකඟ වෙන්නේ? යමක් කැමති සේ නැද්ද? ඒක නම් දුකයි. ඒක විද්යාවට එකඟයි සත්යයට එකඟයි. එහෙනම් යමක් කැමති සේ පවතින්න නැති බව ඔප්පු වෙලා ඉවරයි රූපස්කන්ධය.
참이 무엇인가? 가려져 버렸습니다. 뜻이 가려진 뒤로는 dharma의 깊이에 머물지 못합니다. 깊은 깨달음, 깊은 눈앞 앎에 오지 못합니다. 이치에 맞지 않습니다. 그러면 무엇이 맞는가? 무엇이 바라는 대로가 아니라면 그것은 괴로움이다. 그것이 이치에 맞고 참에 맞습니다. 그러니 rūpakkhandha가 바라는 대로 이어지지 않는다는 것은 증명이 끝났습니다.
එබඳු රූපස්කන්ධයක් කැමති සේ පවතින්නේ නැත්නම් ඒකාන්තයෙන් ඒක දුක එන බව සත්ය නම් එබඳන්නා වූ දෙයක් නැත්නම් මම කියලා ගන්න මගේ කියලා ගන්න මගේ ආත්මය කියලා ගන්න එහෙම බැඳෙන දෙයක් මොනවත් අදහස් කරන්න දෙයක් ඒකනේ. එහෙනම් මොකක්ද ඒකේ තියෙන්නේ? වචනයක් තියෙනවා ඕකට කියනවා යං දුක්ඛං තදනත්තා කියලා. යමක් දුක නැ අනාත්මයි කියලා මේක තෝරනවා. ආත්ම කියන්නේ මොකක්ද? අනාත්ම කියන්නේ මොකක්ද ඒක? ඔය දෙපැත්ත හොඳට බලන්න ඕනේ. අද එක්තරා තැනක හැඟිවිලා තියෙන දෙයක්. සියල්ල අනාත්මයි සියල අනාත්මයි කියලා අපි නිවන් දකින්න හදනවා.
그런 rūpakkhandha가 바라는 대로 이어지지 않고 그것이 반드시 괴로움이 된다는 것이 참이라면, 그런 것을 '나'라고, '내 것'이라고, '나의 자아'라고 받아들여 묶일 만한 것이 무엇이 있겠습니까. 그러면 거기에 있는 것은 무엇인가? 그것을 두고 'yaṃ dukkhaṃ tad anattā'라는 말이 있습니다. 무엇이 괴로움이면 anattā라고 이것을 가려 줍니다. ātma란 무엇이고 anātma란 무엇인가? 그 두 쪽을 잘 보아야 합니다. 오늘날 어떤 곳에서 감추어진 것이 있습니다. '모든 것이 anātma다, 모든 것이 anātma다' 하면서 우리는 nibbāna를 보려 합니다.
ඇතනු එකාන්තයකින් ඇතුවූ එකාන්තයකින් මේ අන්ත දෙකට පැමිණේ නැතුව බුදුරජාණන් වහන්සේඒ මාධ්යය තුළින් නිවන් සත්යය කරා ගමන් කරලා කියනවා. ඇතු එකාන්තයක්. නැත යනුව එකාන්තයක්. ඔය අන්ත දෙකටම යන්න නැතුව යන්න මාධ්ය තුළින්. එහෙනම් මොකක්ද මාධ්ය? ආත්ම අනාත්ම ඇත නැත. ආත්ම ඇත. අනාත්ම නැත. ආත්මයක් නෑ. ආත්මයක් තියෙනවා. ඇතයි නැතයි අන්ත දෙක. නමුත් අද වැහිලා තියෙෙන දෙයක් නේද එහෙනම් මොකක්ද වචනයේ? අනත්තා කිව්වේ මොකක්ද?
'있다'는 한쪽 끝과 '없다'는 한쪽 끝, 이 두 끝에 이르지 않고 부처님께서는 가운데를 통해 nibbāna의 참으로 가셨다고 합니다. '있다'는 한쪽 끝, '없다'는 한쪽 끝, 그 두 끝 어디로도 가지 않고 가운데를 통해 갑니다. 그러면 가운데는 무엇인가? ātma와 anātma, 있다와 없다. ātma는 있음, anātma는 없음. 자아가 없다, 자아가 있다. 있다와 없다는 두 끝입니다. 그러나 오늘날 가려져 있는 것이 있지 않습니까. 그러면 그 낱말은 무엇인가? anattā라고 한 것은 무엇인가?
අනත්තා පාලියෙන් අනර්ථ අනර්ථ කියන්නේ සංස්කෘතයෙන්. අපේ වචනය මොකක්ද? අනාථේශී වචනය ළඟම තියෙන්නේ? සිංහල වචනය අනාථ. පාලි වචනේ අනත්ත සංස්කෘත වචනේ අනර්ථ වචන පටලවා ගන්නේ මොකටද යමත් දුක නම් යං දුක්ඛං තදනත්තා යමක් දුක නම් ඒ අනාතයි. අන්න නිවන් දකින වචනය අනාථයි.
Pāli로는 anatta, Sanskrit로는 anartha입니다. 우리 말은 무엇인가? 가장 가까운 낱말은? 싱할라 낱말은 anātha, Pāli 낱말은 anatta, Sanskrit 낱말은 anartha. 낱말을 왜 엉클어뜨립니까? 무엇이 괴로움이라면, 'yaṃ dukkhaṃ tad anattā', 무엇이 괴로움이라면 그것은 anātha, 의지할 데 없음입니다. 바로 그것이 nibbāna를 보는 낱말, anātha입니다.
එහෙනම් අපි දැකගන්න ඕනේ මොකක්ද? අනාත්ම නෙමෙයි අපි දකින්න ඕනේ අනාථ දකින්න ඕනේ. අනාථ කියන වචන එනකොටම අපිට දහම් අර්ථය මාධ්යය පිහිටනවා. ආත්ම අනාත්ම කතාකින් අපි අහක් වෙලා. අපි පිහිටන්න ඕනේ අනාථ කියන වචනය අපේ වචනේ තදනත්තා කිව්වේ එබැයි ඉන්නේ ඒක අනාථයි. අන්න අනාථ ධර්ම කියනකොට අපිට විශාල ගැඹුරු වැටහීමක් එනවා. එහෙනම් මොනවා දරනද?
그러면 우리가 보아야 할 것은 무엇인가? anātma가 아니라 anātha를 보아야 합니다. anātha라는 낱말이 오는 순간 dharma의 뜻에서 가운데가 섭니다. ātma, anātma 이야기에서 우리는 비켜났습니다. 우리가 서야 할 것은 anātha라는 우리 낱말입니다. 'tad anattā'라고 한 것은 그것이 anātha, 의지할 데 없다는 뜻입니다. anātha의 dharma라고 할 때 우리에게 크고 깊은 깨달음이 옵니다. 그러면 무엇을 지니는가?
රූපස්කන්ධය කියන්නේ ලෝකේම කොටසක්. රූපස්කන්ධ, වේදනා ස්කන්ධ, සංඥා ස්කන්ධ, සංඛාර ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ මේ ලෝකය හැදිලා තියෙන්නේ ඔය ටිකෙන්. රූපයෙන් හැදුනා වූ ලෝකයක් නැත්නම් රූපස්කන්ධය රූප ලෝකයයි. රූප ලෝකය අනාථයි.
rūpakkhandha라는 것은 세상의 한 부분입니다. rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha — 이 세상은 이것들로 지어져 있습니다. 모습으로 지어진 세상, 곧 rūpakkhandha는 모습의 세상입니다. 모습의 세상은 anātha, 의지할 데 없습니다.
ඔන්න කර්මස්ථානයට වචනයක් ආවා. රූප ලෝකේ හැටි මෙච්චර විග්රහ කළා. රූපස්කන්ධයන්ගේ හැටි විග්රහ කරපුවහම දැන් අපි නිගමනයක් කළා. එබඳු රූපස්කන්ධයක් අල්ල ගත්තොත් අනාථය තමා. අපි අනාතයි. එහෙනම් අපි දකිනවා එක දෙයක් රූප ලෝක අනාතයි. ඔය රූපස්කන්ධ සියල්ලට රූප ලෝක
이제 kammaṭṭhāna에 낱말 하나가 왔습니다. 모습 세상의 모양을 이만큼 풀어 보았습니다. rūpakkhandha들의 모양을 풀어 보고 이제 결론을 내렸습니다. 그런 rūpakkhandha를 붙잡으면 의지할 데 없는 것은 자기 자신입니다. 우리는 의지할 데 없습니다. 그러면 우리는 한 가지를 봅니다. 모습의 세상은 anātha, 의지할 데 없습니다. 그 모든 rūpakkhandha에, 모습의 세상에…
එහෙනම් එබ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)