서른두 kuṇapa 풀이
දෙතිස් කුනප විග්රහය.
සංඥාව කියන එක ගන්න වෙනකොට පිළිකුල් භාවනා කියලා උගන්නවා. මේකෙත් කැටයි, මේකෙත් ගඳයි, මේකෙත් පිළිකුලයි. මේ ලොම් කැතයි, මේ ලොම් ගඳයි මේ ලොම් පිළිකුලයි. මේ නියපතු කැතයි මේ නියපතු ගඳයි මේ නියපතුරිලයි. දැන් මෙහෙම ගන්න භාවනා තියෙනවා. අසු භාවනා කියලා ඕක ඉදිරියක්.
saññā를 잡을 때 역겨움을 보는 bhāvanā라고 가르칩니다. ‘이것도 흉하고, 이것도 냄새나고, 이것도 역겹다. 이 털은 흉하고, 이 털은 냄새나고, 이 털은 역겹다. 이 손발톱은 흉하고, 이 손발톱은 냄새나고, 이 손발톱은 역겹다.’ 이렇게 잡는 bhāvanā가 있습니다. asubha bhāvanā라고 하는 것이 그것입니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ආර්යන්ගේ ඉරදි හතරක පළවෙනි ඉන්ද්රිය මොකක්ද ලෝකයා කැතයි කියලා අයි කියලා යමක් අයින් කරනවද? ආර්යෝ පිළිකුල් නොකරන්නද?
그런데 붓다께서는 이렇게 가르치십니다. ariya의 iddhi 네 가지 가운데 첫째는 무엇입니까? 세상 사람들이 흉하다 하여 밀어내는 것을 ariya는 역겨워하지 않는 것 아닙니까?
ක පළවෙනි එකට දැන් ලෝකෙයා මලත්තර ඒත් ලොම් නියදා සම්මනහර ටැඳුනු මේ කුණු කුඩවල් මේ ගැන පිළිකුල කියන්නේ නැත්ත ලෝකේ ලෝකයා යමක් පිළිකුල් කියන්නේද ආර්යව පිළි කරන්න පළවෙනි ආර්ය
그 첫째로 말하자면, 세상 사람들은 똥이며 털, 손발톱, 살, 힘줄로 엮인 이 썩은 덩어리를 두고 역겹다고 하지요. 세상 사람들이 역겹다고 하는 것을 ariya는 역겨워하지 않는다는 것이 첫째 ariya [iddhi]입니다.
දැන් ලෝකෙකු කියන එක අපි පිළිකුල් කරොත් ආරේපිය හම්බවෙ එතන ඉවරයි හින් පිළිකුල් භාවනාව කියලා කවුද දුන්නේ?
세상 사람이 하는 대로 우리도 역겨워하면 ariya의 자리를 얻겠습니까? 거기서 끝입니다. 그렇다면 역겨움 bhāvanā라는 것을 누가 주었습니까?
අසුභ කියන්නේ මොනවද? සුභ අසුභ වෙන් කරගෙන යතා ලෝකය අසුභයි නිව සුභයි. කෙටිම වෙන් කරනවා. කොහෙද ලෝකේ සුභ දෙයක් තියෙන්නේ?
asubha란 무엇입니까? subha와 asubha를 나누어, 있는 그대로 보면 loka는 asubha이고 nibbāna는 subha입니다. 가장 짧게 이렇게 나눕니다. loka 어디에 subha한 것이 있습니까?
මේ ලෝකේ සුභ දෙයක් තියෙනවා. මහණෙනි වැලි කැටයත් තරන්වත් මේ ලෝකයේ ලෝකය තුළ සුභ දෙයක් තියෙනවා නම් මම නිවන් දකින කියන්න. තථාගත ලෝකේ පහළ වෙන්නේ.
만약 이 loka에 subha한 것이 있다면, ‘bhikkhu들이여, 모래알만큼이라도 이 loka 안에 subha한 것이 있다면 나는 nibbāna를 보라고 말하지 않을 것이다’ 하셨습니다. Tathāgata가 세상에 나타나시는 것은 그 때문입니다.
වැලි කැටයත් තරන්වත් දූවිලි අංශුවත් අර තරන්වත් සුභ දෙයක් මේ ලෝකය තුළ පෙන්නන්න නැති නිසාම තමයි තථාගතයන් වහන්සේ නමක් ලෝකය අනාථයි කියලා පෙලා තියෙන්නේ. ලෝකේ අනිච්චයි දුක අනත්තයි කියලා පෙන්නන්නේ
모래알만큼도, 먼지 한 톨만큼도 subha한 것을 이 loka 안에서 보여 줄 수 없기에 Tathāgata께서 loka는 기댈 데가 없다(anātha)고 설하신 것이고, loka를 anicca, dukkha, anatta라고 보여 주시는 것입니다.
සූ කියන්නේ සුවයි කියන එකයි. සබ්බ කියන්නේ එල්බගන්න සුවයි කියලා එල්බගන්න දෙයක්. සුවයි කියලා ලැබන්න දෙයක්. මේ ලෝකෙ තුළ නැ. සුභ වශයෙන් ගන්න දෙයක් නෑහ කියන එකයි.
‘su’는 즐겁다는 뜻입니다. [subha는] 즐겁다고 붙잡을 것, 즐겁다고 얻을 것을 말하는데, 그런 것이 이 loka 안에는 없습니다. subha로 잡을 것이 없다는 말입니다.
මොනද මේ ලෝකේ සුභ වශයෙන් ගන්නේ? එහෙනම් අසුභයි.
이 loka에서 무엇을 subha로 잡겠습니까? 그렇다면 asubha입니다.
සුවයි කියලා ඇල්බගන්න වටිනා දෙයක් අපිට තීරණය කරන්න වටිනා දෙයක් අනිච්ච වූ, දුක්ඛ වූ, අනත්ත වූ කිසි තැනක. අනිච්ච නවනම්, දුක නවා, අනත්තනම්, ඇහැක්, කනක්, දිවක්, නාසයක්, ශරීරයක්. රූපයක්, සද්දයක්, ගන්ධයක්, රසයක්, පොට්ඨබ්බයක්. ඒ වගේ මනක් ධර්මයක්.
즐겁다고 붙잡을 만한 값진 것, 우리가 고를 만한 값진 것은 anicca이고 dukkha이고 anatta인 어디에도 없습니다. anicca라면, dukkha라면, anatta라면 말입니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 그리고 형색, 소리, 냄새, 맛, 감촉, 그와 같이 마음과 dhamma도 그렇습니다.
තිර තිබුනෙත් නෑහ. දැනුත් නෑහ මතු හටගන්න හේතුත් නැ. ලෝකය තුළ හටගන්න හේතුත් නෑහ කියලා ධර්මානුකූලව ඉස්සෙල්ලා දැක්ක නම්. ඒ දැකපු කෙනාට
단단히 머문 적도 없고, 지금도 없고, 앞으로 생길 까닭도 없습니다. loka 안에서 생길 까닭도 없다고 dharma에 맞게 먼저 보았다면, 그렇게 본 사람에게
ඊට පස්සේ කොහොමද සුභ දෙයක් පනවන්නේ ලෝකයට කුමක් සුභයි කියලා පනවන්න?
그 뒤에 어떻게 loka에 subha한 것을 내세우겠습니까? 무엇을 subha하다고 내세우겠습니까?
සුභස්ථානයක් වශයෙන් සුභ ස්ථානයක් වශයෙන් පනවන්න තැනක් නැහැ. මෙන්න මේක සුවයි මේක එබගෙන ඉන්නේ. මෙන්න මේකේ දුක නැහ. මේකට පත්වෙලා ඉන්න. එහෙම පනවන්න තූවිලි අංශුවත් අරන්වත් මේ ලෝකේ තැනක් නැ.
subha한 자리로 내세울 곳이 없습니다. ‘여기가 즐겁다, 여기에 붙어 있어라, 여기에는 dukkha가 없다, 여기에 이르러 머물라’ 하고 내세울 곳이 먼지 한 톨만큼도 이 loka에는 없습니다.
එහෙම තැනක් තියෙනවා නම් මහණෙනි තථාගතයන් වහන්සේ නමක් ලෝකේ පහල වෙන්න ඕනේ නැහ. මේ ලෝකේ නැති ඉන්න තැනක් තියෙනවා. තැන එහෙම තැනක් නැති නිසාම තමයි තථාගතයන් වහන්සේලා පහලලා මේ ධර්මය දේශනා කරන්නේ. දේශනාවෙම තියෙනවා.
그런 곳이 있다면, bhikkhu들이여, Tathāgata께서 세상에 나타나실 까닭이 없습니다. 이 loka에 [dukkha] 없이 머물 곳이 있다면 말입니다. 그런 곳이 없기 때문에 Tathāgata들께서 나타나 이 dharma를 설하시는 것입니다. 가르침 속에 그렇게 있습니다.
එහෙනම් මොනවද අසුභී අසුභ භාවනාවෙදී දකින්න ඕනේ. ඔන්න ඔය කියන කාරණාව. එහෙනම් අපි පිළිකුල් වශයෙන්, අසුභ දකිනකොට අපි දැකිය යුත්තේ මොනවාද
그렇다면 asubha bhāvanā에서 보아야 할 것은 무엇입니까? 바로 지금 말한 이것입니다. 그렇다면 역겨움으로, asubha로 볼 때 우리가 보아야 할 것은 무엇입니까?
හොඳයි අපි දැන් ඕකට කියනවා කුණුප දෙතිස් කුණුප කොට්ඨාස වචන එනවා. අසූචි කියලත් ඔයකට හඳුන්නවා.
좋습니다. 이것을 두고 우리는 서른두 kuṇapa, 서른두 kuṇapa koṭṭhāsa라는 말을 씁니다. asuci라고도 압니다.
ඉම මේව කායං උද්ධං පාත තලං අද කේස මත්තා තරියන්තං පූරං නානාප්රකාරං අසූචීනං පච්චවෙක්ති.
‘imameva kāyaṃ uddhaṃ pādatalā adho kesamatthakā tacapariyantaṃ pūraṃ nānappakārassa asucino paccavekkhati’ — 이 몸을 발바닥에서 위로, 머리카락 끝에서 아래로, 살갗으로 둘러싸인, 여러 가지 asuci로 가득 찬 것으로 되돌아 살핀다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන ධර්මය තියෙනවා මේ අසූචි නානා ප්රකාර අසූච ප්රත්යවේක්ෂා කරන්න සිහි කර බලන්න කියලා. මොනවද මේ අසූචය
붓다께서 설하신 dharma에 이 여러 가지 asuci를 되돌아 살피라, 떠올려 보라는 말씀이 있습니다. 이 asuci란 무엇입니까?
උද්ධං පාදසතරං අදෝ කේසත්තාං පාදසලයෙන් උඩ කේස මතුවෙන් යට තච පරියන්තා මේ හමින් වට කරලා තියෙන්නේ. පූර මේක ඇත පිරිලා තියෙන්නේ නානාපකාර රස අසූචනවා. නොයෙක් නොයෙක් ප්රකාර අසි ප්රත්ය වෙච්ා කරන්න.
uddhaṃ pādatalā adho kesamatthakā — 발바닥에서 위로, 머리카락 끝에서 아래로, tacapariyantaṃ — 이 살갗으로 둘러싸여 있습니다. pūraṃ — 이것이 가득 차 있는 것은 여러 가지 asuci입니다. 여러 가지 asuci를 되돌아 살피라는 것입니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ ආමගන්ධ සූත්රයේ ආමගන්ධ බමුණට දේශනා කරනවා. මේ කුණු කය සුද්ධ කරගන්න යම් කෙනෙක් හිතනවා නම් ඒක මහෝඩකමක් කාර්ථ කරන්න පුළුවන්. මේ කුණුට නම් සුද්ධ කරන්න බැග.
붓다께서 Āmagandha sutta에서 Āmagandha brāhmaṇa에게 설하십니다. 이 썩은 몸을 깨끗이 하려고 누가 생각한다면 그것은 어리석은 짓이라고 할 수 있습니다. 이 썩은 것은 깨끗이 할 수 없습니다.
එහෙනම් හිත තුළයි කුණු හැදෙන්නේ සුද්ධ කරගන්න පුළුවන් ජාතිය. හිත තුළ තියෙන කුණු ටික දැනගෙන ඒක අයින් කරන්න. අන්න ඒ දර්ය නිවන් තියෙනවා.
그렇다면 썩은 것은 마음 안에서 생기는데, 그것은 깨끗이 할 수 있는 종류입니다. 마음 안에 있는 썩은 것들을 알아서 그것을 치우십시오. 바로 거기에 ariya nibbāna가 있습니다.
ගතේකුණ අරින්න බැ. හිතේකුන ඇරගන්න හැබැයි පද මාලාවල් බුදුරජාණන් වහන්සේ පහළ වෙන්න ලෝකේ තිබුණා.
몸의 썩은 것은 치울 수 없습니다. 마음의 썩은 것은 치울 수 있습니다. 그런데 이 낱말 목록은 붓다께서 나타나시기 전부터 세상에 있었습니다.
ඒ පද මාලාවට ලෞකික අර්ථයෙන් කෙස් ලොම් නිය දස්ම් මස් නහර ඇට ඇට මිදුළු වකුඩු මේ ආදී වශයෙන් කෑලි 32ක් වෙන් කරලා. වෙන් කරලා ඔය ටික පෙන්නවා.
그 낱말 목록에 lokiya한 뜻으로 머리카락, 털, 손발톱, 이, 살갗, 살, 힘줄, 뼈, 골수, 콩팥 같은 식으로 서른두 조각을 나누어 놓았습니다. 나누어서 그것들을 보여 줍니다.
හැබැයි පෙන්නන්න ගියාම කයට අයිති නැති බාහිරෙන් කාපුවත් කයේ කෑලිවල අරන් තියෙනවා.
그런데 보여 주다 보니 몸에 속하지 않는, 밖에서 먹은 것까지 몸의 조각에 넣어 두었습니다.
මොනව තියන්නේ පැසුණු වහරයි නොපැසුණු වහරයි කියනවා උදරියන් අරියසං කියන දෙක. උදරියං අරියසං කියන එක විග්රහ කරන්න කියලා හිතම් සිංහලට අර්ථ දීලා තියෙන්නේ පැසුුණු වහාර සහ නොපැසුණු වහාර
무엇을 넣었느냐 하면, 삭은 음식과 삭지 않은 음식이라며 udariyaṃ과 karīsaṃ 두 가지를 말합니다. udariyaṃ, karīsaṃ을 풀이한다며 싱할라 말로 삭은 음식과 삭지 않은 음식이라고 뜻을 달아 두었습니다.
එහෙනම් ඇයි අතීතියාට පොල්ලක් මේ 33 වෙන කොට්ඨාස වෙන්නේ නැත්තේ.
그렇다면 손에 막대기 하나를 쥐면 왜 그것이 서른세 번째 덩이가 되지 않습니까?
අපි අතර හර අරගන්නා තව මොනවාහරි ටිකක්. දැන් කාපටිකෙන් කොටසක් බඩේ තියෙන පැතිච්ච නැති හරිය එක දෙති සුම කොටස එහකට අයිතිනවා. අර අසූචි වෙච්ච හරිය තව එහකට අයිති. පිටින් ගත්ත ඒවා. අපි අත ගත්තොත් එහෙම මොනවා හරි ඔය කුණුගොඩක් එහෙම අතේ තියන්න එකකන් 33 වෙනි කොටසකුට් එක තියනේ තත් ඒකත් දෙටිස්කුණේ තෙටීස් ගුණප වෙන්න එපැ එතකොට
우리가 다른 무엇을 조금 집어 든다고 해 봅시다. 지금 먹은 것 가운데 배 속에서 삭은 것과 삭지 않은 것이 서른두 덩이 쪽에 속하고, asuci가 된 것도 그쪽에 속합니다. 밖에서 들여온 것들입니다. 우리가 손에 무슨 썩은 덩어리를 쥐고 있으면 그것이 서른세 번째 덩이가 되어야 하고, 그러면 서른두 kuṇapa가 아니라 서른세 kuṇapa가 되어야 하지 않겠습니까?
එහෙනම් පැසුණු හරයි නොපැසනුහරයි කියන්නේ ඇඟේ කොටස පිටින් අරකව.
그렇다면 삭은 음식, 삭지 않은 음식이라는 것은 몸의 덩이가 아니라 밖에서 들여온 것입니다.
හැබැයි දෙකක් ඇරගන්න හරි ලේතිය. ඒ කියන්නේ දෙතිස් කුණුප කොට්ඨාසිය මම අද ඉන්නේ කුණුබ කොට්ඨාසය කියලා කෙනවට කියන්න පුළුවන්. මොකද ගිව්වා බඩුදෙන්න බෙටක් ගහගෙන ගිය ඔක්කොම ටික තව කෑ වෙන්නේ නැහැ මොකද පැසුණුහරක් නෑහැ නොපැසහරක් නෑහැ බඩි දැන් තියෙන්නේ මලන් කුණු කොටස් 30යි කියන්න පුළුවන්.
게다가 그 둘은 빼기가 아주 쉽습니다. 곧 어떤 사람에게 ‘나는 오늘 서른 kuṇapa koṭṭhāsa만 지니고 있다’고 말할 수 있다는 것입니다. 왜냐하면 배를 비우는 약을 먹고 모두 빼내면 그것들이 더는 없으니, 배에 삭은 것도 삭지 않은 것도 없어서 지금 있는 것은 썩은 덩이 서른뿐이라고 말할 수 있기 때문입니다.
පැසුණු අහරයි නොපැසනු අහරයි කියන බරක කාපු ටිකත් කකුණු කොටස් තියට ගැන්න නම් හොඳට බරිරේ එකක් එන්න බයිත්් ටිකක් බීලා ගිහිලනම් යටර කියන්න පුළුවන්. දෙතිස්කුණු කොටසින් දෙකක් නම් අයිගුණා. තව 30යි මර තියෙන්නේ. කියන්න බැරි. එහෙම කරන්න පුළුවන් එකක්ද මේ කිව්වේ?
삭은 음식, 삭지 않은 음식이라 하여 먹은 것까지 썩은 덩이에 넣는다면, 약을 조금 먹고 배를 비운 뒤에는 ‘서른두 썩은 덩이 가운데 둘은 빠졌다, 이제 서른만 남았다’고 말할 수 있어야 하는데, 그렇게 말할 수는 없습니다. 이런 것을 두고 하신 말씀이겠습니까?
ගත ගතයේ හැදෙන කුණු කොටස් 32ක් තියෙනවා ජාතියේ.
몸에서 생기는 썩은 덩이 서른두 가지 jāti가 있습니다.
ඔය පැහර නෙමෙයි උදරියන් කිව්වේ ආමාසට. කිව්වේ මුද්රාසයට ආමාසයයි මුත්රාසයයි දෙකට උදරියංසං කියලා. නමුත් අර්ථ ලියන්න ගිය අර්ථ කතායන් වහන්සේලා මේක තෝරාගන්න බැරුව මේකට පැණුරයි නොපැසුණු හරයි කියලා අපිත් ඕක උස්සගෙන එනවා.
udariyaṃ이라 하신 것은 그 음식이 아니라 밥통(āmāsaya)을 말하고, [karīsaṃ은] 오줌보(muttāsaya)를 말합니다. āmāsaya와 muttāsaya 둘을 udariyaṃ, karīsaṃ이라 한 것입니다. 그런데 뜻을 적으려던 aṭṭhakathā 스승들께서 이것을 가려내지 못해 삭은 음식, 삭지 않은 음식이라 했고, 우리도 그것을 그대로 들고 다닙니다.
කයේ කොටස් තිස් දෙකෙන් දෙකක් අමතක වෙලා. එතන ආමාසය කියලා කොටසක් තියෙනවා. ඒක අර තිස් දෙකට රහුවෙලා නැහැ. මුත්රාසය කියලා එකක් වෙනම තියෙනවා ගොට්ටක් ඒක අහුවෙලත් නැහැ. පිත්තාසය අහුණා මුත්රාසය අහුනේ. පිතාසය අහුවෙ නම් පිතං කියලා කිව්වා ඒක මුත්රාසය අහුවෙච්ච නැති නිසා ඒකටීසං කියන එක හොයාගන්න බැරිලා ඒකට ඒකට කිව්වා නොපැසු පැච්ච ආහාර කියලා අසූතියට කිව්වා.
몸의 서른두 덩이에서 둘이 잊혔습니다. 몸에 āmāsaya라는 덩이가 있는데 그것이 서른둘에 들어가 있지 않습니다. muttāsaya라는 따로 있는 주머니도 들어가 있지 않습니다. 쓸개(pittāsaya)는 들어갔는데 muttāsaya는 빠졌습니다. pittāsaya는 들어가서 pittaṃ이라 했지만, muttāsaya는 들어가지 않았기에 karīsaṃ이라는 것을 찾지 못하고, 그것을 삭은 음식, 삭지 않은 음식이라 하고 똥이라고 했습니다.
දැන් උදරංකාරි සන්දකවත් දෙතිස්කුණ පදාගත්ත ඒකටවත් අල්ලගන්න බැරිනවා වෙහෙ ඇඟේ කොටස් වල බාහිර කොටස් ගත්තේ ඒකයි. හැබැයි ඒ දෙක අයින් කරන්න බැ. ඒ විදිහට ගිය.
udariyaṃ과 karīsaṃ, 이 둘을 서른두 kuṇapa 낱말에 맞추어 잡지 못해서 몸의 덩이에 바깥의 것을 넣은 것입니다. 그런데 그 둘[āmāsaya와 muttāsaya]은 빼낼 수 없습니다. 그렇게 흘러온 것입니다.
එහෙනම් මොකද වෙන්නේ? හැබැයි අරින්න පුළුවන් කුණු කොටස් නෙමෙයි ඒවා මැරනකන් තියෙන්නේ. ඕක කොච්චරද අරින්න බැ.
그렇다면 어떻게 됩니까? 그것들은 치울 수 있는 썩은 덩이가 아니라 죽을 때까지 있는 것입니다. 아무리 해도 치울 수 없습니다.
ඔය කුණු කොටස් 32 ජාති 32ක්. මේ අඟ ඇතුලේ තියෙෙන.
그 썩은 덩이 서른둘은 jāti 서른둘입니다. 이 몸 안에 있습니다.
යම් ජාතියක් හටගන්නේ භවයක් හේතුකට වෙන්නේ. භවයක් හටගන්නේ උපාදානයක් හේතු කරගෙන උපාදානයක් හටගන්නේ තණ්හාවක් හේතු කරගෙන තණ්හාවක් හටගන්නේ වේදනාවක් හේතු කොටගෙන වේදනාවක් හටගන්නේ ස්පර්ශයක් හේතු කොටගෙන. ස්පර්ශයක් හටගන්නේ සලායතනයක් හේතු කොටගෙන. සලායතනයක් හටගන්නේ නාම රූපයක් හේතු කරගෙන නාම රූපයක් හටගන්නේ විඤ්ඤාණයක් හේතු කරගෙන විඤ්ඤාණයක් හටගන්නේ සංඛාරයක් හේතු කරගෙන සංඛාරයක් හටගන්නේ අවිද්යාවක් හේතු කරගෙන අවිද්යාවක් නිසා හටගන්න යම් සංඛාරයක් තියෙනවා නම් මෙන්න කුණු වල මුල
어떤 jāti가 생기는 것은 bhava를 까닭으로 합니다. bhava는 upādāna를 까닭으로, upādāna는 taṇhā를 까닭으로, taṇhā는 vedanā를 까닭으로, vedanā는 phassa를 까닭으로, phassa는 saḷāyatana를 까닭으로, saḷāyatana는 nāmarūpa를 까닭으로, nāmarūpa는 viññāṇa를 까닭으로, viññāṇa는 saṅkhāra를 까닭으로, saṅkhāra는 avijjā를 까닭으로 생깁니다. avijjā 때문에 생기는 saṅkhāra가 있다면, 바로 여기에 썩은 것들의 뿌리가 있습니다.
හේතු 32ක් හැදෙනවා අවිද්යා සංඛාර නිසා. ඵල 32ක් මතු වෙනවා ජාති වර ජාතිය ඵලය සංඛාරය හේතු
avijjā와 saṅkhāra 때문에 hetu 서른둘이 생깁니다. phala 서른둘이 jāti로 드러납니다. jāti는 phala이고 saṅkhāra는 hetu입니다.
කුණේ මුල හොයාගෙන යන්න ඕනේ මුල බලන්න ඕක අනුලෝම ප්රතිලෝම වශයෙන් කිව්වට අපිට අහුවෙන්නේ නෑහ මුල අගමුල දකින්න ඕනේ අනුලෝම ප්රතිලෝම වශයෙන් දකින්න ඕනේ මුල ඉඳලා අගට හැදිච්ච හැටිය අග ඉඳලා මුලට හැදිච්ච හැටිය පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් දකින්න ඕන පටිච්ච සමුප්පාදය දැකේ නැති කෙනාට මුල වෙන් කරන්නත් බැහැ මැද වෙන් කරන්නත් බැහැ අගවෙන් කරන්නත් බැ. ැෝ පටිච්ච සමුප්පාදං පස්සති සෝ ධම්මං පස්සති යමේ පටිච්ච සමුප්පාදය දකිද ඔහු ධර්මය දකින්න. ධර්මය දකිනම් පටිච්ච සමුප්පාදය දකින්න ඕනේ.
썩은 것의 뿌리를 찾아가야 합니다, 뿌리를 보아야 합니다. anuloma, paṭiloma라고 말만 해서는 우리에게 잡히지 않습니다. 뿌리와 끝을 보아야 합니다. anuloma, paṭiloma로 보아야 합니다. 뿌리에서 끝으로 생겨난 모습, 끝에서 뿌리로 생겨난 모습을 paṭicca samuppāda로 보아야 합니다. paṭicca samuppāda를 보지 못하는 사람은 뿌리도, 가운데도, 끝도 가려낼 수 없습니다. ‘yo paṭiccasamuppādaṃ passati so dhammaṃ passati’ — paṭicca samuppāda를 보는 이는 dharma를 봅니다. dharma를 보려면 paṭicca samuppāda를 보아야 합니다.
එහෙනම් මේ දෙතිස්කුණප කුට්ඨාසය අනුලෝම ප්රතිලෝම වශයෙන් බලන්න කිව්වේ මේ ජාතිය පටන් ගෙන යන්න මුල අවිද්යා සංඛාර දෙකට කොහොමද හටගත්ත? ක්ෂේසා කුමක් නිසාද හටගත්ත? ශේෂා හටගැනීමට මුල මොකක්ද?
그렇다면 이 서른두 kuṇapa koṭṭhāsa를 anuloma, paṭiloma로 보라는 것은, 이 jāti에서 시작해 뿌리인 avijjā와 saṅkhāra 둘까지 가라는 것입니다. 어떻게 생겼는가? kesā는 무엇 때문에 생겼는가? kesā가 생겨난 뿌리는 무엇인가?
අන්න අපි දැකගෙන යන්න ඕනේ. කෙස් වලට මුල කොටස කෙස් ජාතිය සංඛාරය මොකක්ද? අවිද්යාව මොකක්ද කෙස් හටගන්න
바로 그것을 보아 가야 합니다. 머리카락의 뿌리 덩이, 머리카락 jāti — 머리카락이 생기게 한 saṅkhāra는 무엇이고 avijjā는 무엇인가?
කෙස් නිකන් හටගන්නේ නෑ මේක හේතුඵලයක්. එහෙනම් කෙස් හටගත්ත මුදල කොහෙද පටන් ගත්තේ මුල
머리카락은 그냥 생기지 않습니다. 이것은 hetu와 phala입니다. 그렇다면 머리카락이 생긴 뿌리는 어디서 시작했습니까? 그 뿌리를
ම අහගන්න එපා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සංඛාර වලට වැටෙන්නේ කයද ජාතියවට වැටෙන්නේ මොකක්ද එ
saṅkhāra에 떨어지는 것이 몸입니까? jāti에 떨어지는 것은 무엇입니까?
සංඛාර වලින් පටන් ගන්න ජාතියක්. ජාතියට මුලක් ඇත්. සංඛාර හටගන්නවා හිතේ. රාගය, ද්වේශය, මෝහය මුල් කරගෙන පටන් ගන්නවා සංඛාර කොටසක්.
saṅkhāra에서 시작하는 jāti입니다. jāti에는 뿌리가 있습니다. saṅkhāra는 마음에서 생깁니다. rāga, dosa, moha를 뿌리로 saṅkhāra 한 덩이가 시작됩니다.
මෙන්න මේ සංඛාර කොටසක් පටන් ගත්තහ මේ පැවැත්ම තුළ සුගතියයි දුගතියයි කියන මේ දෙකක් තියෙනවා. මේ දෙකේදී සුගතියෙන් ශේෂයක් ඉතුරු වෙලා තියෙනවා.
이 saṅkhāra 덩이가 시작되면, 이 이어짐 속에 sugati와 duggati라는 두 가지가 있습니다. 이 둘 가운데 sugati에서 남은 것이 남아 있습니다.
අන්න ඒ ශේෂයක් ඉතුරු වෙච්ච නිසා තමයි මේ සුගතියක මනුස්සයෙක් කලාා උපදින. කල්ල සුඛං කල්ල සුක්ඛ විපාකං කියනුසු සුදු සහුසු දෙකේ විපාකයකින් මනුස්සයෙක් කියලා උපදිනවා කියලා පෙන්නවා. අන්න සුදු වශයෙන් ඉතුරු වෙච්ච ශේෂයක් තියෙනවා.
그 남은 것이 있기에 sugati에 사람으로 태어납니다. ‘kaṇhasukkaṃ kaṇhasukkavipākaṃ’, 곧 검은 것과 흰 것 두 가지의 vipāka로 사람이 되어 태어난다고 보여 줍니다. 흰 것으로 남은 것이 있는 것입니다.
අන්න ඒ ශේෂය මුල් කරගෙන ඉපදුනා මේ ලෝකේ මනුස්සයෙක් වෙලා. හැබැයි ක්ෂේ වෙන දේට ආසා කළා.
그 남은 것을 뿌리로 이 세상에 사람이 되어 태어났습니다. 그런데 닳아 없어지는 것을 바랐습니다.
මොනවද ක්ෂේවය? පංචකාමයට පත් වුනොත් ඒ පුද්ගලයා ක්ෂේ වෙන පැත්තට ආසා කරනවා. පංචකාමයට ආසා කරන්න පටන් ගත්තහම සේට ආසා කරන නිසා සේ ආසා කේසා වුණා.
닳음(khaya)이란 무엇입니까? pañcakāma에 이르면 그 사람은 닳아 없어지는 쪽을 바랍니다. pañcakāma를 바라기 시작하면 닳음(khe)을 바라기(āsā) 때문에 ‘khe-āsā’, 곧 kesā가 되었습니다.
ක්ෂයට ආසා කිරීමේ සංඛාරයෙන් කේසා නැවති ජාතිය නිබා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සත්වයා ක්ෂේ වෙලා ඉවරයි. ක්ෂේට ආසා කරන්නේ ක්ේ වෙලා නැති කෙනෙකු පොඩ්ඩක් ඉතුරු වෙලා තිබුණා ශේෂ මාත්රයා. ඒ ශේෂ මාත්රයේ තියෙන සුගති ශේෂ මාත්රය ඒකත් ක්ෂය කරගන්නවා පංචකාමයට ඇතිවෙනවා.
satta는 닳아 버렸습니다. 닳음을 바라는 것은 아직 다 닳지 않은 이, 조금 남아 있던 남은 몫입니다. 그 남은 몫 안의 sugati의 남은 몫마저 pañcakāma로 기울어 닳게 합니다.
මේ ලෝකේ පංචකාමය හොයාගෙන ඉපදිලා හිතම් සේවෙන පහත් පැත්තට හෙවත් සේ වෙන්නේ කාමය. කාමයට ආසා කරන්න ගියහම මොකද වෙන්නේ? සේයට ආසා කරන්නා වූ ගති ලක්ෂණය නිසා අන්න සංඛාරය බිහිවුණා අවිද්යාවේ. සේවෙනි දේට ආසා කරන්නේ අවිද්යාව.
이 세상에 pañcakāma를 찾아 태어나서 마음이 닳아 낮아지는 쪽, 곧 닳게 하는 kāma로 갑니다. kāma를 바라러 가면 어떻게 됩니까? 닳음을 바라는 그 됨됨이 때문에 avijjā 속에서 saṅkhāra가 태어났습니다. 닳는 것을 바라는 것이 avijjā입니다.
එතන ඒ ස්ථානය එයා තෘෂ්ණාවෙන් අල්ලගත්තහම මොකද වෙන්නේ? අවිද්යා තෘෂ්ණා මුල් කරගෙන සංඛාර ගොඩනගන්න පටන් ගත්තා ක්ෂය වෙන පැත්තට එහෙනම් කාම පැත්තට
그 자리를 taṇhā로 붙잡으면 어떻게 됩니까? avijjā와 taṇhā를 뿌리로 닳는 쪽, 곧 kāma 쪽으로 saṅkhāra를 쌓기 시작했습니다.
කාම පැත්තට සංඛාර ගොඩන්නගන්න පටන් ගත්තහම මොකද වෙන්නේ? ක්රමක්රමී මනුස්සයත්වය ඉක්මවා ගිහිල්ලා තිරිසම් පැත්තට හිත යනවා. ක්ෂේ වෙන්න පටන් ගන්නවා. ක්ෂේ වෙන පැත්තට ආසා කරන්නා වූ මෙන්න මේ මානසිකත්වය මුල් කරගෙන හේතුව බවට පත් වෙනවා. සංඛාරය බවට පත් වෙනවා. අවිද්යාවේ සංඛාරය බවට පත් වෙනවා කෙස්රගන්න
kāma 쪽으로 saṅkhāra를 쌓기 시작하면 어떻게 됩니까? 차츰 사람다움을 넘어 tiracchāna(짐승) 쪽으로 마음이 갑니다. 닳기 시작합니다. 닳는 쪽을 바라는 이 마음가짐을 뿌리로 hetu가 됩니다. saṅkhāra가 됩니다. 머리카락을 생기게 하는 avijjā의 saṅkhāra가 됩니다.
අන්න ඒකේ කෙළවට ආපු ජාතිය තමයි කේසා කියන සංඛාරයෙන් සේට ආසා කරන විඤ්ඤාණයක් ආවානම් අන්න විඤ්ඤාණය පහළ වෙනවා. සංඛාරයට සේ වෙන පැත්තට ආසා කරන පංචකාමයට ආසා කරන නාම රූප ගන්න පටන් ගන්නවා. අන්න නාම රූප හටගත්තා.
그 끝에 온 jāti가 바로 kesā입니다. saṅkhāra에서 닳음을 바라는 viññāṇa가 오면 viññāṇa가 나타납니다. 그 saṅkhāra로, 닳는 쪽을 바라고 pañcakāma를 바라는 nāmarūpa를 잡기 시작합니다. 이렇게 nāmarūpa가 생겼습니다.
ඇස, කන, දිව, ශරීරය ක්ෂේ වෙන පහත් පැත්තට කාමයට ආයතන කරගත්තා. අන්න සලායතන හටගත්ත අක්ෂය වෙන පැත්තට ඒ ඇසතින් රූපය කනින් ශබ්දය ආදී වශයෙන් කාමයෝ ස්පර්ශ කරන්න පටන් ගන්නවා. සේවෙන පැත්තට ස්පර්ශයක් හටගත්තා. ඒකේ වින්දනයට බැත්වා. සේවෙන පැත්තට වේදනාව හටගත්තා.
눈, 귀, 혀, 몸을 닳아 낮아지는 쪽인 kāma의 āyatana로 삼았습니다. 이렇게 닳는 쪽으로 saḷāyatana가 생겼습니다. 그 눈으로 형색을, 귀로 소리를 하는 식으로 kāma에 닿기 시작합니다. 닳는 쪽으로 phassa가 생겼습니다. 그 느낌에 빠졌습니다. 닳는 쪽으로 vedanā가 생겼습니다.
එතකොට ඒකේ තණ්හාවෙන් ඇලුනා. සේවයන පැත්තට තණ්හා හටගත්තා. ඒකේ බැඳුනා. සේවයන පැත්තට උපාදාන හටගත්තා. ඒ බවට පත්වුණා. සේවය බවට පත්වුණා. ඒ ජාතියම සේවයන ජාතියට ආසා කරන ජාතිය ලක්ෂණය කේසා වශයෙන් හටගත්තා.
그러면 그것에 taṇhā로 달라붙었습니다. 닳는 쪽으로 taṇhā가 생겼습니다. 그것에 묶였습니다. 닳는 쪽으로 upādāna가 생겼습니다. 그 bhava에 이르렀습니다, 닳음의 bhava에 이르렀습니다. 그 jāti, 닳음의 jāti를 바라는 jāti의 됨됨이가 kesā로 생겼습니다.
අන්න ජාතිය හටගත්ත මුල ඉඳන් අගට කේසාවල අනුලෝම ප්රතිලෝම වශයෙන් බලාගෙන යනකොට බලපු හැරි. ඔන්න කේසාවලට මුල.
이렇게 jāti가 생긴 것을 뿌리에서 끝까지, kesā를 anuloma, paṭiloma로 살펴 가면 보이는 모습입니다. 이것이 kesā의 뿌리입니다.
එහෙනම් කේසා කියන කුණක් තිබුණා. සේවෙන දේට ආසා කරපු කුණේ තිබුනේ. මෙන්න පළවෙනි කුණු කොටේට ඇදලා දමන්නා වූ කාමයට තියෙන ආසාව අත්ඇරලා දැම්මදාට හිතෙන් කුණු කොටසක් ඉවත් කළා. ලොකුම කුණු කොටස හකර දැම්මා. කේසාකස
그렇다면 kesā라는 썩은 것이 있었습니다. 닳는 것을 바란 썩은 것이었습니다. 이것이 첫째 썩은 덩이입니다. 끌어당기는 kāma에 대한 바람을 내려놓은 날, 마음에서 썩은 덩이 하나를 치웠습니다. 가장 큰 썩은 덩이를 걷어냈습니다.
ලොකුම කුණු කොටස හකර දැම්මා. කේසාකස කොටසක්ක දැමට පස්සේ පෙර භවයෙන් හටගත්ත ජාතියේ හේතුවේ ඵලය වශයෙන් මේක අය හම්බුණා. මතු භවයට කෙස් හටගන්න තිබිච්ච හේතුව ඉවරයි. එහෙනම් කෙස් හටගන්න සතෙක් වෙන්න කෙස් හටගන්න ලෝකය ජාතියක් උපදින්න. දැන් හේතුව ඇති කළා.
kesā라는 덩이를 치운 뒤에는, 지난 bhava에서 생긴 jāti의 hetu의 phala로 이것을 얻기는 했지만, 앞으로의 bhava에 머리카락이 생길 hetu는 끝났습니다. 머리카락이 나는 satta가 되어, 머리카락이 나는 loka에 jāti로 태어나게 할 hetu를 만들던 것이 끝난 것입니다.
ඊට පස්සේ මොකක්ද වෙන්නේ? දෙවෙනිගුණට්ඨාසය ලෝමා කියන ජාතිය අපි දන්නවා ලොම් ජාතිය. හේතු ඵලයක් වශය ලොම් හටගන්න. ඒක නැතුව හටගන්නේ නෑ.
그 뒤에는 무엇이 됩니까? 둘째 kuṇapa koṭṭhāsa, lomā라는 jāti, 우리가 아는 털의 jāti입니다. 털은 hetu와 phala로 생깁니다. 그것 없이는 생기지 않습니다.
එහෙනම් ඒක සංඛාරය බලන්න ඕනේ අවිද්යාවෙන් හටගත්ත සංඛාරය ලෝමා කියන පදයේ තියෙනවා සංඛාරය නිරුක්තිය. ලෝ අමා ලෝමා
그렇다면 그 saṅkhāra, avijjā에서 생긴 saṅkhāra를 보아야 합니다. lomā라는 낱말 안에 saṅkhāra의 nirutti가 있습니다. lo-amā, lomā.
ලෝකය අමෘතයක් හා සමානව සලකලා පංචකාම සහිත ලෝකය අමෘත්තයක් වාගේ ආශ්වාදයෙන් ගන්න පුරුද්දක් තියෙනවා. මොකක් නිසාද? අවිද්යාවෙන් යුත්ත වූ තෘෂ්ණාවෙන් යුත්ත වූ කහට ගැනුන හිතක ස්වභාවය තමයිගන්නේ. කිරි හිත ගන්න අදහස කිලිට හිත මේ ලෝකේ අමෘතයක් ඔ වගේ සලකනවා. ලෝ අම කියලා සලකනවා.
loka를 amata(죽지 않는 단물)와 같다고 여기는 것입니다. pañcakāma가 있는 loka를 amata처럼 assāda로 잡는 버릇이 있습니다. 무엇 때문입니까? avijjā와 taṇhā가 깃든, 물든 마음의 됨됨이가 그렇게 잡기 때문입니다. 더러워진 마음은 이 loka를 amata처럼 여깁니다. ‘lo amā’라고 여기는 것입니다.
ලෝ අම කියලා සලකන්නා වූ ගති ලක්ෂණය ආවහම අර ක්රමයටම පටිච්ච සමහම උපාචක්රයකර කියලා. අවිද්යාවේ තෘෂ්ණාවී නිගමන ඒකයි.
loka를 amata라고 여기는 됨됨이가 오면, 앞서와 같은 길로 paṭicca samuppāda의 바퀴가 돕니다. avijjā와 taṇhā가 이르는 곳이 그것입니다.
ලෝකේ අමෘත්තයක් වාම සංඛාර පටන් ගන්නවා හිතෙන් කයෙන් වතන්නේ ලෝකේ අමෘත්තයක් හා සමානව කටයුතු කරන්න. ඒකෙන් හටගන්නවා අම විඤ්ඤාණ ලෝකේ අමෘත්තයක් කියලා ගන්න අදහස ගැන විඤ්ඤාණය හටගන්නවා. ලෝකේ අමෘත්තයක් කියන අදහස ඒකේ වැහැගන්නවා.
loka가 amata인 것처럼 여겨, loka를 amata처럼 대하려고 마음과 몸과 말로 saṅkhāra를 짓기 시작합니다. 그로부터 ‘amā viññāṇa’, 곧 loka를 amata로 잡는 생각에 대한 viññāṇa가 생깁니다. loka가 amata라는 생각이 거기에 덮입니다.
නාම විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං ඇසකන්න. දිවනාසය ශරීරය මන ඒකට ආයතනය කරගන්න ලෝකය අමෘතයක් කියන තැන පිහිටවන්න ආයතනයක් කරගන්න.
‘viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ’ — 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 거기에 āyatana로 삼아, loka가 amata라는 자리에 세우려고 āyatana를 만듭니다.
ලෝකය අමෘතියක් වැනි කියන ස්පර්ශය ලබනවා. ලෝකය අමෘතයක් වැනි කියන අදහසින් විඳිනවා. ස්පර්ශතයා වේදනා ලෝකය අමෘත්තියක් ඔවාගේ හිතානයින එතන බැඳෙනවා. වේදනා, පච්චා තණ්හා ඇලෙනවා. එතන ලෝකේ අමෘතයක් කියලා බැඳෙනවා. තණ්හා පත්ාව උපාදාන ඒ දෘෂ්ටියෙන් ඒ භව තුළ ඉන්නවා. උපාදාන පච්චයා බව අමෘත බව කියනවා ලෝකේ අමෘත්ත කියන බව භව ලෝ අම භවයේ ඉන්නවා. පච්චයා ජාතියා අමති පහළ වෙනවා, ලෝම ජාති පහළ වෙනවා.
loka가 amata 같다는 phassa를 얻습니다. loka가 amata 같다는 생각으로 느낍니다, phassapaccayā vedanā. loka가 amata 같다고 여겨 거기에 묶입니다, vedanāpaccayā taṇhā, 달라붙습니다. 거기서 loka를 amata라며 묶입니다, taṇhāpaccayā upādāna. 그 diṭṭhi로 그 bhava 안에 머뭅니다. upādānapaccayā bhavo, loka가 amata라는 bhava, ‘lo amā’ bhava에 머뭅니다. bhavapaccayā jāti, lomā jāti가 나타납니다.
ඔන්න බාහිර පුණු කොට්ඨාස දෙවෙනි කුණුට්ඨාසය පහළ වෙන්න අභ්යන්තරයේ පුණු කොට්ඨාසය හොයාගෙන ගිය හැබ්යන්තර කුණු කොට්ඨාසය දැක්කට පස්සේ හේතුව දැක්කා.
이렇게 바깥의 kuṇapa koṭṭhāsa인 둘째 썩은 덩이가 나타나게 한 안쪽의 kuṇapa koṭṭhāsa를 찾아가, 안쪽의 썩은 덩이를 본 뒤에 hetu를 보았습니다.
මේ ලෝමකින් තිතයකින් දෙවින් දෙවෙනි එක ගලවා දමන්න ඕන. මතු හට නොගන්න ඕන. ලෝකේ අමෘතයක් කියන මුලා දෘෂ්ටිය අත්රගත්තහම ලෝම ජාති හටගන්න එක එදා වෙනවා. විද්දකින් දෙකක් ඉවරගන්න නැ.
이 lomā를, 서른둘 가운데 둘째 것을 뽑아내야 합니다. 앞으로 생기지 않아야 합니다. loka가 amata라는 미혹된 diṭṭhi를 내려놓으면 lomā jāti가 생기는 일이 그날로 끝납니다. 서른둘 가운데 둘이 끝났습니다.
දැන් මොකද වෙන්න ඕනේ? ලෝකය අමෘතයක් එන්න මේ දෘෂ්ටිය ගත්ත කෙනාට ලෝම දෘෂ්ටිය ගත්ත කෙනාට හොඳ නරක තේරුම් ගන්න බැ. හොඳ දේ මොකක්ද නාක දේ මොකක්ද කියලා තෝරගන්න බැ.
이제 어떻게 되어야 합니까? loka가 amata라는 이 diṭṭhi를 잡은 사람, lomā diṭṭhi를 잡은 사람은 좋고 나쁨을 알아보지 못합니다. 무엇이 좋은 것이고 무엇이 나쁜(nāka) 것인지 가려내지 못합니다.
නාක දේ අල්ලන්න ගියොත් මොකද වෙන්නේ? හිතේ කිළුටක් හටගන්නවා හිතේ කුණක් හටගන්නවා. නාක දේ හොඳයි කියලා අල්ලන්න ගියාම නාක කොටස තමයි නකාගෙන නාක ජාති හොයාගෙන ගිහිල්ලා හිතන් ජාතියේ නාක ජාති නක ජාති වුණා. නකහා ජාතිවා නියපොතු ජාති.
나쁜 것을 붙잡으면 어떻게 됩니까? 마음에 때가 끼고 마음에 썩은 것이 생깁니다. 나쁜 것을 좋다며 붙잡으러 가면, 나쁜 덩이를 붙들고 나쁜 jāti를 찾아가 마음에 나쁜 jāti가 생기니, nāka jāti가 nakha jāti가 되었습니다. nakhā jāti, 곧 손발톱 jāti입니다.
පොතු වලට නියවන්න ගිහින් හම්බුනේ නියපු නාකය ඒවායන්න ගෙනවා කියලා තවෙන. පොතුගේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හිස් දේවල් වලට නියවන්න යනවා. එතකොට පොතේ තියෙන්නේ පොතු වලට නියෝපුවහම ජාතියක් හටගන්නවා නිය පොතු කියලා. ඒවා නාක නිසා ඕකට නගා කිවා පාලි. නකා ජාති.
껍데기(potu)의 빈 것들에 매달리러 갑니다. 그러면 껍데기에 매달리니 손발톱(niyapotu)이라는 jāti가 생깁니다. 그것들이 나쁜(nāka) 것이라서 Pāḷi로 nakhā라 했습니다. nakhā jāti입니다.
අන්න නකා හටගත්ත හැටි. නක හටගත්ත තැන මුලට යන්න ඕනේ. මොකද මුල මැදග දකින්න ඕනේ.
이렇게 nakhā가 생겼습니다. nakhā가 생긴 곳의 뿌리로 가야 합니다. 뿌리와 가운데를 보아야 하기 때문입니다.
එහෙනම් මුල මැද දකින්න පරිච්ච සමුප්පාදය තුළින් යන්න ඕනේ. මුල කොහෙද තියෙන්නේ? අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් යම් සකස්කාරීමක් සංඛාරයක් නෙපදෙව්වද පටන් ගත්තද? අන්න එතන හොයාගෙන යන්න ඕනේ නියපොතු වල නැහනම් නකාවල මුල හොයන්න.
그렇다면 뿌리와 가운데를 보려면 paṭicca samuppāda를 거쳐 가야 합니다. 뿌리는 어디에 있습니까? avijjā와 taṇhā로 어떤 지음, 어떤 saṅkhāra를 일으켰는가, 시작했는가? 바로 거기를 찾아가 손발톱, 곧 nakhā의 뿌리를 찾아야 합니다.
නගා ජාතිවන් නාක ජාති වලින් තමයි පටන් ගන්නේ. හොඳ ජාති පැත්ත කර දැම්මා. අවිද්යාවෙන්, තෘෂ්ණාවෙන්, පංචකාමයෙන් හොඳයි කියලා ඒකට නාකය කිය ජාතිය හදාගන්න ගිහිල්ලා හිත කුණු කරගන්නවා. හිතට තුන්වෙනි කුණු කොටසත් එකතු
nakhā jāti는 나쁜 jāti에서 시작합니다. 좋은 쪽은 밀쳐 두었습니다. avijjā와 taṇhā와 pañcakāma로 좋다고 여겨 나쁜 jāti를 지으러 가서 마음을 썩게 합니다. 마음에 셋째 썩은 덩이도 더해졌습니다.
වුණා. අභස්සරමිතන් භික්ඛවේ චිත්තං තියෙන්නද බැ. අහගත්තුනේ උපකිලිට එන උපකිලිටන් වෙවී යන්නෙ. ඔන්න තුන්වෙනි උපකිටියෙන් නකා නාක ඒවා. නාක ඒවා හොඳයි
‘pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ’ — 마음은 본래 빛나지만, 들어오는 upakkilesa로 더럽혀져 갑니다. 이렇게 셋째 upakkilesa로 nakhā, 곧 나쁜 것들이 [생겼습니다].
උපකිටියෙන් නකා නාක ඒවා. නාක ඒවා හොඳයි කියලා ගන්න ගියාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? අන්න අර වගේම සංඛාරය ඇති වෙනවා නාක සංඛාර නක සංඛාර
나쁜 것들을 좋다고 잡은 뒤에는 어떻게 됩니까? 앞서와 똑같이 saṅkhāra가 생깁니다. nāka saṅkhāra, nakha saṅkhāra입니다.
ඒ සංඛාරය ඇතුරුවන නාක විඤ්ඤාණ හෙවත් නක විඤ්ඤාණ හටගන්න. ඒ හිතේ නකනා නාම රූප වැහැගන්න නකානාම රූප වැහැගන්න ඒකෙන් ඇසකන දිවනාසය ශරීරය මන නාග දේට ආයතනය වෙනවා නකා සලායතන වෙනවා. නරක දේවල් ස්පර්ශ කරනවා නකා ස්පර්ශය වෙනවා.
그 saṅkhāra에 기대어 nāka viññāṇa, 곧 nakha viññāṇa가 생깁니다. 그 마음에 nakha nāmarūpa가 덮입니다. 그로써 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 나쁜 것의 āyatana가 되어 nakha saḷāyatana가 됩니다. 나쁜 것들에 닿아 nakha phassa가 됩니다.
නරක වින්දනය විඳිනවා හොඳයි කියලා නාක වින්දනය ලැබෙනවා. වේදනා පච්චා තණ්හා කියලා නාග තැන ආ වෙනවා. නාග තණ්හාවට පත්වෙනවා. ඒකේ බැඳෙනවා නාක උපාදානයට එනවා. නාක බවට පත් වෙනවා උපාදාන පත්ියා බව කියලා. නාක ජාතියක් අපිට පහළ වෙනවා හේතුවේ ඵලය වශයෙන් ඒකට අපි නකා කිව්වා. අන්න තුන්වෙනි කොණු කොට්ටාසය ජාතියෙන් හටගන්නකොට
나쁜 느낌을 좋다며 느껴 nāka vedanā를 얻습니다. vedanāpaccayā taṇhā라고, 나쁜 자리에 달라붙어 nāka taṇhā에 이릅니다. 그것에 묶여 nāka upādāna에 이릅니다. upādānapaccayā bhavo라고 nāka bhava에 이릅니다. hetu의 phala로 nāka jāti가 우리에게 나타납니다. 그것을 우리는 nakhā라 했습니다. 이렇게 셋째 kuṇapa koṭṭhāsa가 jāti로 생길 때
අරින්න ඕන හිතේ තියෙන පුන් යම් දෙයක් මේ ලෝකයේ නාකද නාක දේවල් අත්හැරපුහම මතු නකා හටගන්න තිබිච්ච හේතු ඉවරයි. එහෙනම් මතු කුණු කයක හටගන්න තිබිච්ච කොටස් තුනක් හටගන්න තිබිච්ච හේතු ඉවරයි.
치워야 할 것은 마음에 있는 썩은 것, 이 loka의 무엇이든 나쁜 것입니다. 나쁜 것들을 내려놓으면 앞으로 nakhā가 생길 hetu가 끝납니다. 그렇다면 앞으로 썩은 몸에 생길 덩이 세 가지가 생길 hetu가 끝났습니다.
නාක දේවල් ගත්තට පස්සේ ඇත්ත නැත්ත හොයාගන්න බැරිවෙලා ලෝක සත්වයා අන්තයට වහිනවා. අන්ත දෙකකට වහිනවා. අන්ත දෙකකට බැසට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? ද්ව අන්ත කියන තත්ත්වයට පත් වෙනවා. ද්ව අන්තා දන්තා
나쁜 것들을 잡은 뒤에는 참과 거짓을 찾지 못하게 되어 loka의 satta는 anta(끝)로 떨어집니다. 두 anta로 떨어집니다. 두 anta로 떨어진 뒤에는 어떻게 됩니까? ‘dvi anta’라는 자리에 이릅니다. dvi antā, dantā.
අන්න නිරුක්ති දන්තා නිරුක්තිය දන්තා දන්තා කියලා මේ ඇටක දිහා බලා හිටියට කටහ වල හිටියට හරියයි. දන්තා හැදිච්ච හැටි දකින්න ඕන. දන්තා නිරුක්තිය ද්ව අන්තා දන්තා අන්න නිරුක්තිය බලනකොට පේනවා හේතුව මුල නිරුක්තිය තියෙනවා හේතු
이것이 nirutti입니다, dantā의 nirutti. ‘dantā, dantā’ 하며 입 안에 있는 이 뼈만 바라보고 있어서는 안 됩니다. dantā가 생겨난 모습을 보아야 합니다. dantā의 nirutti는 dvi antā, dantā입니다. nirutti를 보면 hetu, 곧 뿌리가 보입니다. nirutti 안에 hetu가 있습니다.
එහම් අන්ත දෙක මොකක්ද අත්ත කිළමතානෝගයායි කාමසිකල්ලිකාන යෝගයයි කියන මේ දෙකට බැහැලා තීරණය කරගන්නවා නාක පැත්තට ගියාම හොඳ පැත්ත වැහිලා ගියා නාක පැත්ත ඇරු
그렇다면 두 anta란 무엇입니까? attakilamathānuyoga와 kāmasukhallikānuyoga, 이 둘에 빠져들어 고르게 됩니다. 나쁜 쪽으로 가자 좋은 쪽은 닫혀 버렸고 나쁜 쪽이 열렸습니다.
ඊට පස්සේ ද්ය අන්ත කියන සංඛාරය ගොන්න ලැබෙනවා. අන්ත දෙකේ සංඛාර සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියලා ද්ය අන්ත විඤ්ඤාණය පහළ වුණාද දන්ත විඤ්ඤාණය පහළ වුනේ.
그 뒤에 dvi anta라는 saṅkhāra 무더기를 얻습니다, 두 anta의 saṅkhāra입니다. saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ이라고 dvi anta viññāṇa, 곧 danta viññāṇa가 나타났습니다.
ඒකට වැහැගත්ත නාම රූප දන්ත නාම රූප ඇස කන දිවනා වහන්සේගේ ශරීරය මන්න අන්ත දෙකට ආයතන වුණා. දන්ත සලායතන හැදු. අන්ත දෙකේ ස්පර්ශුවා. දන්ත ස්පර්ශය ලබනවා. පස පච්චයා වේදනා කියලා ඒක වින්දනය ලැබුවා. දන්ත වේදනාව ලබනවා. අන්ත දෙකේ වේදනාව ඒකට තණ්හාවෙන් බැඳෙනවා. ද්වන්ත තණ්හා ඒකේ උපාදානය බැඳෙනවා. දන්ත උපාදානය අන්ත දෙකේ ඉන්නෙක් බවට පත්වෙනවා. දන්ත භව භව පච්චයා ජාති කියලා ඒ ගතියෙන් ජාතියක් පහළ කරනා දන්ත ජාති අන්න දන්ත ජාතියක් අරගෙන අපි ඕකට දත්.
거기에 덮인 nāmarūpa가 danta nāmarūpa입니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 두 anta의 āyatana가 되어 danta saḷāyatana가 생겼습니다. 두 anta에 닿아 danta phassa를 얻습니다. phassapaccayā vedanā라고 그것을 느껴 danta vedanā, 두 anta의 vedanā를 얻습니다. 그것에 taṇhā로 묶이니 dvanta taṇhā, 그것에 upādāna로 묶이니 danta upādāna, 두 anta에 머무는 이가 되니 danta bhava입니다. bhavapaccayā jāti라고 그 됨됨이로 jāti를 내니 danta jāti입니다. 이렇게 danta jāti를 가져와 우리는 그것을 이라 부릅니다.
දත්න නැමති ජාතිය පහළ කරපු හේතුව ඔතන. එහෙනම් දත කුණක් පහළ කළේ මොකක් නිසාද? හේතුව කුණක් නිසා. ආගන්තු රූපක් ලේසිය කුණක්. ඇරගන්න පුළුවන් කුණක්.
이라는 jāti를 나타나게 한 hetu가 거기 있습니다. 그렇다면 이라는 썩은 것은 무엇 때문에 나타났습니까? hetu인 썩은 것 때문입니다. 밖에서 들어온 upakkilesa, 쉽게 치울 수 있는 썩은 것입니다.
අත්ත කෙලමතානි යෝගයයි කාම සුකල්ලිකානි යෝගයයි හරිය කියන්නා වූ මුලාව අරගත්තාට දන්ත හටගන්න වෙච්ච හේතුව මුල ඉවරයි. හේතුව අත්හැර නම් හිත ප්රභාස රත්වයට පත් වෙනවා. ආගත්තක තව උපක්සයක් ගුණක් ගැලවිලා ගිය. තව කුණු කොටසක් ගියා. ඔන්න හතරවෙනි කුණු කොටසක් ගැලවිලා ගියා හිතෙන්. අන්නශුද්ධ වුණ කුණු ගොඩක් 32ක් ඔය විදිහට අහ කරන්න ඕනේ.
attakilamathānuyoga와 kāmasukhallikānuyoga가 옳다는 미혹을 걷어내면 danta가 생길 hetu의 뿌리가 끝납니다. hetu를 내려놓으면 마음은 pabhassara 자리에 이릅니다. 들어온 upakkilesa, 썩은 것 하나가 또 떨어져 나갔습니다. 썩은 덩이가 또 하나 갔습니다. 이렇게 넷째 썩은 덩이가 마음에서 떨어져 나갔습니다. 그만큼 깨끗해졌습니다. 서른두 썩은 무더기를 이렇게 치워야 합니다.
අන්ත දෙකට බැසට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? අච්ච කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ යථාර්ථය ඉක්මවා යනවා. ස අච්ච කියන්නේ යථාර්ථය ඉක්මවා පිහිටනවා. යථාර්ථය ධර්ම මාර්ගය ධර්ම මාර්ගයෙන් ඉක්මවා ගිහිල්ලා ලෝකයේ අන්තයට ගිහිල්ලා එනම් යථහර්ථය ඉක්මගිය තන පිහිටපුහම කියනවා අච්චයේ පිහිටිය. අච්චයම්කම මේ බන්ති එහෙම කියන්නේ තමන්ගෙන් වුන ඉක්මගිය වැරදි වලට කමා වෙන්න කියලා. අන්න අච්ච වෙනවා කියන්නේ යථාර්ථය ඉක්මවා පාපයට නොවැ.
두 anta에 빠진 뒤에는 어떻게 됩니까? ‘acca’라는 말로 보여 주는 것은 있는 그대로(yathābhūta)를 넘어간다는 것입니다. ‘sa acca’란 있는 그대로를 넘어서 자리 잡는 것입니다. 있는 그대로, 곧 dharma의 길을 넘어 loka의 anta로 가서, 있는 그대로를 넘어선 곳에 자리 잡으면 accaya에 자리 잡았다고 합니다. ‘accayo maṃ bhante’라고 하는 것도 자기가 저지른, 넘어선 잘못을 용서해 달라는 말입니다. 이렇게 acca가 된다는 것은 있는 그대로를 넘어 pāpa에 떨어지는 것 아닙니까?
අන්න එතන පිහිටපු හම වෙනවා. තච වෙනවා. යම් කෙනෙක් යථාර්ථය ඉක්මවා පාපයට වැටෙන්න තිබෙන අනුපිළිවිය තමයි කේසා, ලෝමා, නකා දන්තා කියලා ඇවිදිලා අන්ත දෙකට ඇවිදිලා තචෝ කියලා යථාර්ථව පිහිටී. එයාට නිවන් නෑ.
거기에 자리 잡으면 살갗(taca)이 됩니다. 어떤 사람이 있는 그대로를 넘어 pāpa에 떨어지는 차례가 kesā, lomā, nakhā, dantā로 와서 두 anta에 이르고, taco로 있는 그대로를 넘어 자리 잡는 것입니다. 그에게는 nibbāna가 없습니다.
එහෙනම් නිවන් වහන කාරණා පහක් කේසා, ලෝමා, නකා, දන්තා, තචෝ කියලා හිත තුළ කුණක් වශයෙන් හටගන්නවා. හිතේ තියෙන කුණු පහකින් තමයි ඇතුලේ තියෙන කුණුගොඩ ඔක්කොම වහලා තියෙන්නේ.
그렇다면 nibbāna를 가리는 다섯 가지, kesā, lomā, nakhā, dantā, taco가 마음 안에 썩은 것으로 생깁니다. 마음에 있는 이 다섯 썩은 것이 안에 있는 썩은 무더기를 모두 덮고 있습니다.
හිතට බාහිරට විද්යාමානයන් ඔය කුණු පහෙන් ඉතුරු කුණු කොටස් සියල්ලම තිත්තයකින් ඉතුරු ඔක්කොම ඇතුලේ වහලා. ඔය කුණු කොටස් 32ටම තියෙනවා හිතේ කුණු 32ක්.
마음 밖으로 드러난 그 다섯 썩은 것 말고, 서른둘 가운데 나머지 썩은 덩이는 모두 안에 덮여 있습니다. 그 썩은 덩이 서른둘 모두에 마음의 썩은 것 서른둘이 있습니다.
ඔය මුල් පහෙන් හටගත්තහම හිත කුණු වෙන්නේ. ඉතුරු ඔක්කොම අනුපිළිවලනින් හටගෙන ගිහිල්ලා කුණු කොටත් 32ක් හිතේ හැදෙනවා. අන්න ඒ කුණු කොටත් 31 යම්තා දරාගෙන යනවද? හේතු වශයෙන් හටගත්ත කුණු කොටත් 31ක හිතේ තියෙනවා නම් ඒ තාක්කල් ඵලය වශයෙන් හම්බවෙන්න ගතේ කුණු කොටස් දෙකෙන් මිදෙන්න බැහ.
처음 다섯이 생기면 마음이 썩습니다. 나머지는 모두 차례로 생겨나 마음에 썩은 덩이 서른둘이 만들어집니다. 그 썩은 덩이를 붙들고 가는 한, hetu로 생긴 썩은 덩이가 마음에 있는 동안은 phala로 얻는 몸의 썩은 덩이에서 벗어날 수 없습니다.
එහෙනම් හිතේ තියෙන හේතු 32 අයින් කරා නම් ඵල 32ක් වශයෙන් එන්න තියෙන්නේ දෙති ගුණය ඉවරයි. එහෙනම් මතුවට දෙතිස් ගුණයට හේතු නැතුව කියගානම් අරිහත් ඵලයෙන් ගමන කෙලවර කළා සසර ගමන ඉවරයි. ඔන්නම් නිවන් දකින දෙතිස්කුණ පොට්ඨාසය බලන කතාව
그렇다면 마음에 있는 hetu 서른둘을 치웠다면, phala 서른둘로 올 서른두 썩은 것은 끝납니다. 그렇다면 앞으로 서른두 썩은 것에 hetu가 없다고 하면, arahant phala로 길을 마쳤고 saṃsāra의 길이 끝났습니다. 이것이 nibbāna를 보는, 서른두 kuṇapa koṭṭhāsa를 살피는 이야기입니다.
දැන් 32ටම තියෙනවා කහට 32ක් හැදෙන හැටි. නමුත් අද නිරුක්තිය ඇති යටපත් වෙලා හොයන්න බැ. අන්න ඒක වැහිලා තියෙනවා.
서른둘 모두에 물든 때 서른둘이 생기는 모습이 있습니다. 그런데 오늘날에는 nirutti가 묻혀 버려 찾을 수가 없습니다. 그것이 덮여 있습니다.
ඔතන්ට ගියාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? යථාර්ථය ඉක්මවා ගියාට පස්සේ මමයි මගේ කියන එකයි ලොකු වෙන්නේ. මා කියන අංශය වැඩිවෙලා එනවා. මා කියන අංශයට බැසට පසන්න. මා අංශ මංස අන්න තවක හතක් මම මගේ කියන්නා වූ දෘෂ්ටිය දරාගත්තහම ආගන්තුක උපක් ලියති ඉතින් ආය හිත කුණු වුණා. හයවෙනි වතාවට කුණු හයක් එකතු වුණා.
거기에 간 뒤에는 어떻게 됩니까? 있는 그대로를 넘어간 뒤에는 ‘나’와 ‘나의 것’이 커집니다. ‘나(mā)’라는 쪽(aṃsa)이 늘어납니다. ‘나’라는 쪽에 빠집니다. mā aṃsa, maṃsa. 나와 나의 것이라는 diṭṭhi를 지니면 들어온 upakkilesa로 마음이 다시 썩었습니다. 여섯 번째로 썩은 것이 쌓여 여섯이 되었습니다.
මා කියන අංශය අරගත්තා. මමත්වය අරගත්තා. මමත්වය අංශයට වැහැගත්තහම වංස ජාතිය මුලේ ඒකයි. මමත්වය අංශයට වැහැගැනීම මංසා හටගන්න හේතු.
‘나’라는 쪽을 잡았습니다. mamatta를 잡았습니다. mamatta의 쪽에 덮이니, 그것이 maṃsa jāti의 뿌리입니다. mamatta의 쪽에 덮이는 것이 maṃsa가 생기는 hetu입니다.
හරයක් නැති දේට බැස්සහම හර නැති දේට ගත්තහම න හර නහර ඇති.
알맹이(hara) 없는 것에 빠지면, 알맹이 없는 것을 잡으면 ‘na hara’, 곧 nhāru가 생깁니다.
එතකොට ඒ පුද්ගලයා එක දෙයක් වෙනවා. හරයක් නැති දේ ඇතුළුරු කරන හිත ඊළඟට බහින්නේ මොකෙද ඇත්තට්රෙන. හිතේ ඇත්තටරකම ඉන්නවා. අන්න ඇත්තටරකම ආපු හාමු මොකද ෙන්නේ අට්ඨිය කියනවා.
그러면 그 사람은 한 가지가 됩니다. 알맹이 없는 것을 가까이하는 마음이 다음에 빠지는 것은 무엇입니까? 고집(aṭṭara)입니다. 마음에 고집이 자리 잡습니다. 고집이 오면 어떻게 됩니까? aṭṭhi라고 합니다.
ඇත්්ටර වෙන්නේ එහෙමයි. හිත ඇටර වුනාම කුණකින් ඇත්තටර වුනේ. ඒ ඇරකුනේ ජාතිය අට්ඨී ජාතිය.
고집스러워지는 것이 그렇습니다. 마음이 고집스러워지면 썩은 것으로 고집스러워진 것입니다. 그 고집의 jāti가 aṭṭhi jāti입니다.
ඒ ඇට්ටකමට ඒ පුද්ගලයා අවශ්ය කරන්නා වූ මිදීම සිද්ධ කරනවා මිංජා වේවා. ඇත්තට්රකම හරි වටිනවා කියලා දැනගෙන. ඒකට අවශ්ය ආහාරය ජනිත කරනවා කියනවා මා ඉන්ා මිංජා
그 고집 속에서 그 사람은 자기가 바라는 엉겨 붙음(midīma)을 일으키니, miñja가 됩니다. 고집이 아주 값지다고 여겨 거기에 필요한 먹이를 만들어 냅니다. 그래서 miñjā라고 합니다.
මා. එතකොට එයායි පුද්ගිලා එතන්ට එන හැටිය කියන එක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මිංජ කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ යම්කිසි තැනක බැඳෙනවා ැඳෙනවා. එතනට අවශ්ය ඉපදවා ගන්නවා කියලා. ඔව් ඒක ඔක්කොම එනවා සම්බන්ධයි.
miñja라는 말로 보여 주는 것은 어떤 곳에 묶이고 또 묶여서 거기에 필요한 것을 생겨나게 한다는 것입니다. 네, 그것이 모두 이어져 있습니다.
අට්ර ගතියට අට්ටීම. ඇත්්ටර ගතිය තුළ ඒ පුද්ගලයා මිදිලා හිටපුහම පිහිටලා හිටපුහම අට්ටී මින්ජා හටගන්න ජාතිය මුලය ඒකයි.
고집스러운 버릇에 aṭṭhi입니다. 고집스러운 버릇 안에 그 사람이 엉겨 붙어 머물면, 자리 잡고 머물면, 그것이 aṭṭhimiñja가 생기는 jāti의 뿌리입니다.
ඇට්ටර ගතියෙන් මිදිලා ඉන්න පුද් ඒක හිරවෙලා ඉන්න පුද්ට ඇට මිදුද රෝග හටගන්නවා. අන්න රෝගයට හේතු අත් ඒකයි. ඔන්න මුළු භෞතික විද්යාවත් ඕකේ තියෙනවා. කයට හටගන්න රෝග දැනගන්න ඕන නම් මුලට හටගත්ත රෝගයට මුල බලන්න ඕන ජාතිය හේතු. අන්න ඒ මුල තියෙන හේතුවේ ලක්ෂණය දැනගත්තහම මේ කයේ තියෙන රෝගය කී
고집스러운 버릇에 엉겨 붙어 있는 사람, 거기에 갇혀 있는 사람에게 골수의 병이 생깁니다. 그 병의 hetu가 바로 그것입니다. 몸에 관한 앎이 모두 여기에 있습니다. 몸에 생기는 병을 알고 싶다면, 처음 생긴 병의 뿌리, 곧 jāti의 hetu를 보아야 합니다. 그 뿌리에 있는 hetu의 됨됨이를 알면 이 몸에 있는 병이 [무엇인지 압니다].
මුල් කරගෙන කයට ගතට රෝගය නැහැ. ඇටමි මිදුළුවල රෝගයක් එනවා නම් ඇත්්ටරකම ලොකු කරගෙන එයා ඒකෙම විදිලා හිටිය. කවද හරි එයාට ඇට මිදුළු රෝගයක් හටගන්න හිතුෙනවා. මොකද ඇටමි මිදුළු නිබවන්නේ අට්ඨී මිංජාව. අට්ඨී මිංජා කියන්නේ ඇට්ටර ගතියෙහි මිදී ඉන්න මානසික ලක්ෂණය
그것을 뿌리로 하지 않고는 몸에 병이 없습니다. 골수에 병이 온다면, 그는 고집을 키워 그 안에 엉겨 붙어 있었던 것입니다. 언젠가 그에게 골수 병이 생깁니다. 골수를 만드는 것이 aṭṭhimiñjā이기 때문입니다. aṭṭhimiñjā란 고집스러운 버릇에 엉겨 붙어 있는 마음의 됨됨이입니다.
ඒක තමයි හිතේකුනේ. සිතේ කුණ ඇසුරු කළොත් හේතුවේ ඵලය වශයෙන් ජාතිය පහළ වෙනකොට ඒකත් කුණු කරලා උපද්දනකොට ඇටම විහිනවා. ඊට පස්සේ ඇටමිඳුරු බිය වෙනවා. ඇටුදු සම්බන්ධ හැදෙනවා. ඇටමිට පිළිකාවක් හටගන්නවා. අන්න සකස් වෙනවා. හිතෙන් ගතටේ ලෙඩ හැදෙන හැටිත් ඔතනින් බලාගන්න.
그것이 마음의 썩은 것입니다. 마음의 썩은 것을 가까이하면 hetu의 phala로 jāti가 나타날 때 그것도 썩혀서 태어나게 하니, 뼈가 상하고 그 뒤 골수가 상하며 골수에 얽힌 탈이 생깁니다. 골수에 혹이 생깁니다. 이렇게 짜여집니다. 마음에서 몸의 병이 생기는 모습도 여기서 살펴보십시오.
දැන් මෙච්චර කල්ති වෙච්ච අවංකකම දැන් තියෙනවද? නෑ දැන් ගමන වක්රයි.
이제껏 있던 곧음이 지금도 있습니까? 없습니다. 이제 길이 굽었습니다.
මොකද වෙන්නේ? වක්රභාවයට පත්වෙනකොට වක්ර සංස්කාරය නිසා වක්රං කියන්නා වූ වකුගඩු කියන එක හැදෙනවා. වු වෙලා හටගන්නවා. වක්ර වෙලා හටගන්නවා. අන්න වක්කං හටගැනීමි වක්කා අංශයක් හටගන්නවා. වක්කම් ගතිය වක්රුනහම ජාතිය වක්රයකින් පෙන්නනවා. ඒකට අපි කිව්වා වක්කම් හටගන්නවා වක්කුඩු හටගන්නවා.
어떻게 됩니까? 굽은 자리에 이르면 굽은 saṅkhāra 때문에 vakkaṃ이라는 콩팥이 생깁니다. 굽어서 생깁니다. vakka 쪽이 생깁니다. 버릇이 굽으면 jāti가 굽음으로 드러납니다. 그래서 vakkaṃ이 생긴다, 콩팥이 생긴다고 했습니다.
ැ වුගඩු හටගන්න හේතුව මොකක්ද? අර ඇත්තට්ටරකමේ මිදුනහම හටගන්න අවංක බව නැතිවෙලා වංක බවට පත්වෙලා වක්ර ගති ලක්ෂණය හටගන්න. අන්න වක්කම් හටගන්න හේතුන.
콩팥이 생기는 hetu는 무엇입니까? 그 고집에 엉겨 붙으면, 곧음이 사라지고 굽음에 이르러 굽은 됨됨이가 생기는 것입니다. 이것이 vakkaṃ이 생기는 hetu입니다.
දැන් එතකොට මොකද වෙන්නේ? ඒ පුද්ගලයා එතකොට හැම වෙලාවෙම අනුන් සම්බන්ධව තමාට අරගන්න සාද කරගන්න හිතවත් කරගන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. පොදුවේ ජීවත් වෙන්න පොදුවේ වෙන් කරන්න දෙන්නේ නෑ. එහෙම බැහ.ම මාත් එක්ක හිතවත් තිය අනිකත් එක්ක තරහ තියවා. මාත් එක්ක විශේෂ හිතවත්කම පවත්වනවාන් අනිකට වඩා විශේෂ විය මාත්තයෙක් කරනවා. දැන් මොකද වෙන්නේ? ලෝකයේ හදගත්ති ලක්ෂණයක් හටගන්න පොදු ලෝකයට පොදුවේ ඉන්න දෙන්නේ. නිදහසේ ඉන්න දෙන්නේ මගේ කොටසක් කරගෙන මමත්වයෙන් ඒකෙන් බැඳගින්නේ. දැන් මොකද වෙන්නේ? අන්න
그러면 어떻게 됩니까? 그 사람은 늘 남을 두고 자기 쪽으로 끌어오고, 제 편으로 만들고, 친하게 만들려 합니다. 함께 살게도, 함께 나누게도 두지 않습니다. 그렇지 않으면 ‘나와는 친하고 다른 이와는 다투어라, 나와 특별히 친하게 지내면 다른 이보다 특별히 대해 주겠다’ 합니다. 이제 어떻게 됩니까? loka를 끌어 담는(hada) 됨됨이가 생겨, 모두의 loka에 모두가 함께 있게 두지 않고, 자유롭게 두지 않고, 내 몫으로 삼아 mamatta로 묶어 둡니다.
ඒකෙන් බැඳගින්නේ. දැන් මොකද වෙන්නේ? අන්න ඊළඟ කුණු කොටස හදට ආවා. ආපු හාමු හදයන් කියන කුණු කොටසක් කයේ හටගත්තා හදවත කියලා අපි ඒකේ. හද වෙන වැඩ පිළිවෙල නිසා හදවතක් හටගත්තා. තව කුණු ගොඩක් ආවා හිතට. ඔයා හිතට තියෙන පුන්
이제 어떻게 됩니까? 다음 썩은 덩이가 ‘끌어 담기’로 왔습니다. 그렇게 오자 hadayaṃ이라는 썩은 덩이가 몸에 생겼으니, 우리가 염통이라 하는 것입니다. 끌어 담는 짓 때문에 염통이 생겼습니다. 또 썩은 무더기가 마음에 왔습니다. 마음에 있는 썩은 것입니다.
දැන් ඔතෙට ආවට පස්සේ මොකද තියෙන? ආද වුනාට පස්සේ තමයි ඇලීමක් ආවට පස්සේ තමයි ගැටීම ආරම්භ කරන්නේ. ගැටෙන්න පටන් ගන්නේ. යකුනගින්න කතාවට කියන්න යකු නගෙන්න පටන් ගත්ත අරට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? යකනං කියලා තව කොටසක් හරගන්නවා කුා.
거기에 이른 뒤에는 무엇이 있습니까? 끌어 담은 뒤, 달라붙음이 온 뒤에야 부딪힘이 시작됩니다. 부딪히기 시작합니다. 흔히 ‘귀신 들렸다(yaku nagina)’고 하지요. 귀신이 오르기 시작한 뒤에는 어떻게 됩니까? yakanaṃ이라는 덩이가 또 하나 생깁니다.
හේතුවේ ඵල බණ ගතේ කුණු හිතේ කුණු ගත හදන හැති. හිතේ කුණු 32 නැගෙන හැති. ගතේකුණු 32 නැහැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඊට පස්සේ මොකද දෙන්නේ? සීල බවට හෙවත් උලක් බවට පත්වෙෙනවා. සීල වූ මු බවට පත්වෙනවා. මකු කියන්නේ ගුණ මකන සත්වයට පත්වෙනවා. අනුන්ට ඇනින උලක්ඛ හා සමාන මානසිකත්වයක් ගොඩනක් ගාගන්නවා. හීල වූ මකු බව කියනවා උල් වුනා වූ මකු බවට ගුණ මකන උලක්මේ නැෙන අන්ත හිදන හිංසා කරන ගති ලක්තන හිතට එන්න.
그 뒤에 어떻게 됩니까? 뾰족한 것, 곧 꼬챙이가 됩니다. 뾰족한 maku가 됩니다. maku란 덕(guṇa)을 지워 버리는 satta가 되는 것입니다. 남을 찌르는 꼬챙이 같은 마음가짐을 쌓아 올립니다. 뾰족한 maku, 꼬챙이 같은 maku, 덕을 지우는 꼬챙이가 되어 남을 찌르고 해치는 됨됨이가 마음에 옵니다.
කීල වූ මකු ගතිය නිසා කීල වූ මුගතියට ආපු යදේට කියනවා කීල වූ මකන් කිලෝමකන්. ඊළඟ ජාතිය හටගන්න. අන්න කිලෝමකන් කියන ජාතිය හටගන්න. හදනයි හදයන් යකනන් කිලෝමකන්.
kīla(말뚝) 같은 maku 버릇 때문에, 그 버릇에 이른 것을 kīla maku, kilomakaṃ이라 합니다. 다음 jāti가 생깁니다. kilomakaṃ이라는 jāti가 생깁니다. hadayaṃ, yakanaṃ, kilomakaṃ입니다.
දැන් ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? අනුන්ගේ තියෙන් දි පැහැරගෙන කන්න පටන් ගන්නවා. අනුන්ගේ දේ පෑහැලා කනවා කියලා වචනයක් තියෙනවා. පෑහැගෙන කනවා කියන්නේ ඉතුරු කරන්නේ නෑහ අනුව ගහක අතුෑහැලා කෑවොත් එහෙම ගහට ආයුසරයා ගිලි හැදෙන්න ඉතුරු වෙන්නේ නැ. මෙන්න මේ වගේ ලෝක සත්යය අගුචන ගසා කනවා පෑහැලා කන්න පටන් ගන්නවා. අන්න තව ඊළඟට කුණා. හිතේ කුණා.
이제 그 뒤에 어떻게 됩니까? 남의 것을 빼앗아 먹기 시작합니다. 남의 것을 ‘훑어 먹는다’는 말이 있습니다. 훑어 먹는다는 것은 남기지 않는다는 뜻입니다. 나무의 가지를 다 훑어 먹어 버리면 나무가 다시 살아날 만큼도 남지 않습니다. 이처럼 loka의 satta를 훑어 먹기 시작합니다. 이것이 또 다음 썩은 것, 마음의 썩은 것입니다.
පෑහැර කන්න පටන් ගත්තට පස්සේ පෑහැලා කන දක්ෂයන කිව්වා පෑහැලා කනසා පිහකන් කියලා. පියකම් කියන ජාතිය හටගත්තා.
훑어 먹기 시작한 뒤, 훑어 먹는 데 능한 것을 ‘훑어 먹는 것’이라 하여 pihakaṃ이라 했습니다. pihakaṃ이라는 jāti가 생겼습니다.
ඊළඟට මොකද වෙන්නේ? පහ කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ මේ ලෝකයේ යම් පහසක් තියෙනවානම්. ඒක අපහසක් කරන්න පටන් ගත්තා. පහසට අපහාස
다음에는 어떻게 됩니까? ‘paha’라는 말로 보여 주는 것은 이 loka에 어떤 편안함(pahasu)이 있다면, 그것을 불편하게 만들기 시작했다는 것입니다. 편안함을 헐뜯[습니다].
කරනවා. ගිරිසියාව කෝරුදන්ට ගිලා තියෙන්නේ?
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පහසට අපහාස කරන්න පටන් ගත්තහම පහා අපහාස කරනකොට පප්පහාසං කියලා හටගත්තා. ජාතිය පහසට අපහස කරනවා. අනිකව හොඳින් ඉන්න දේ. අනුන්ගේ සතුට පහර ගහනවා. අනුගේ සුවයට අපහාස කරනවා. අන්න පහට අපහාස කරන ගති ලක්ෂණය ආපුවහම පප්පහාස කියන කුණාව හිතට. ඒකෙන් හටගත්ත අංශයක්. පප්පහාසං කිව්වා ඒකට. ඒකම් පප්පං.
편안함을 헐뜯기 시작하면, 편안함(pahā)을 헐뜯으니 papphāsaṃ이라는 것이 생겼습니다. 그 jāti는 편안함을 헐뜯는 것입니다. 남이 잘 지내는 것을 헐뜯고, 남의 기쁨을 치고, 남의 편안함을 헐뜯습니다. 이렇게 편안함을 헐뜯는 됨됨이가 오면 papphāsa라는 썩은 것이 마음에 옵니다. 그로써 생긴 덩이를 papphāsaṃ이라 했습니다. 그것이 허파입니다.
දැන් මොකද වෙන්නේ? ගලවගන්න බැරි පාප පැත්තේ අන්තයට ගියා.
이제 어떻게 됩니까? 빠져나올 수 없는 pāpa 쪽의 anta로 갔습니다.
හිත අන්තයට ගිහි අහටගන්නට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? අන්තයෙන් ජාතියක් හටගත්තා අන්තං කියලා. තවකුණ කොටසක් අය දාවා. හිත අන්තයට ගියහම ඊට අන්තං ඒකම ගුණ වුණා. තව තව වර්තනය වුණා. අන්ත ගුණ වුනහම අන්ත ගුණන් කියලා ජාතියක් හටගත්තා. ඉති අන්තභාවය ගුණ වුනහම ගතට අන්ත ගුණයක් හටගත්තා. අන්තගුණේ ජාතිය අන්ත ගුණක්. වඩවැල් බැඳලා තියෙන්නේ අන්තගුණා.
마음이 anta로 가서 거기에 생긴 뒤에는 어떻게 됩니까? anta에서 jāti가 생기니 antaṃ이라 했습니다. 썩은 덩이 하나가 또 더해졌습니다. 마음이 anta로 가자 그 antaṃ이 거듭(guṇa)되었습니다. 거듭거듭 되풀이되었습니다. anta가 거듭되자 antaguṇaṃ이라는 jāti가 생겼습니다. 이렇게 anta의 자리가 거듭되자 몸에 antaguṇa가 생겼습니다. antaguṇa의 jāti가 antaguṇa입니다. 창자를 묶어 둔 끈이 antaguṇa입니다.
දැන් ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? ඒ තත්ත්වයට පත්වුනාට පස්සේ ඒ අන්තයට වැහැගත්තට පස්සේ ඒ පුද්ගලයාට ධෛර්ය උපදවන්න වෙලා තියෙනවා ඉස්සෙල්ලා මේ ලෝකේ කාලා දීලා කියිය ධෛර්ය උපදලා නෙමෙයි. සොයංජාතය ලැබවිච්ච දේ නැතිවෙලා යන්න පටන් ගත්තා. දැන් ඒ දේ උපදවාගන්න ධෛර්ය කරන්න සිද්ධ වුණා. උපදන්න ධෛර්ය කරන පටාගත්තහම මොකද වුනේ? උපදවන දිහට ධෛර්ය උපදහ උදරියම් කියන්නා වූ ජාතිය හදගත් උපදවන ධෛර්ය උපදවනවා හිතේ කිළිට නිසා හටගත්තා උදරයන් කියන ජා
이제 그 뒤에는 어떻게 합니까? 그 자리에 이르러 그 anta에 덮인 뒤, 그 사람은 [먹을 것을] 만들어 내려 애써야 하게 되었습니다. 예전에는 이 세상에서 먹고 주고 하며 애써 만든 것이 아니라 저절로 생긴 것을 얻었는데, 얻던 것이 사라지기 시작했습니다. 이제 그것을 만들어 내려 애써야 했습니다. 만들어 내려 애쓰기 시작하니 어떻게 되었습니까? 만들어 내는 쪽으로 애쓰니 udariyaṃ이라는 jāti를 만들었습니다. 만들어 내려 애쓰는 마음의 때 때문에 udariyaṃ이라는 jāti가 생겼습니다.
එතකොට මොකද වෙන්නේ? ඊරිසියහා කරන්න පටන් ගත්තා. කර ඉසියංසං ඉරිසියා කිරීම නිසා හටගත්තා. ඊලඟුන
그러면 어떻게 됩니까? 시샘(issā)하기 시작했습니다. karīsaṃ — 시샘하기 때문에 생겼습니다. 다음은
ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? එක එක්කෙනාගේ උගත්කම් මත වශයෙන් මතු කරන්න පටන් ගත්තා. මස්තකයට මුදුපත් කරන්න පටන් ගත්තා. යථා ධර්මය වැහිලා ගියා. මත්තු උංග කියන්නේ එක එක්කෙනා ඉගෙනගත්ත මත දෙන්න පටන් ගන්නා. මත්තලෝ උන් නිසා මත්ත උන්ගම් කියලා කොටසක් හත කරනා.
그 뒤에는 어떻게 됩니까? 저마다 배운 것을 견해(mata)로 내세우기 시작했습니다. 정수리에 새겨 넣듯 하기 시작했습니다. 있는 그대로의 dharma는 덮여 버렸습니다. ‘matta uṅga’란 저마다 배운 견해를 내놓기 시작하는 것입니다. 견해에 취한 자들 때문에 matthaluṅgaṃ이라는 덩이를 만들었습니다.
මෙන්න මේවා හිතක තියෙන දැඩි කෙලෙස් කහට. ඒ නිසා මේ ධාතු හතරේ මුල පඨවි මූලය දැඩිගති මුල් වෙලා පඨවි 20කින් හටගත්තා. ඕගොට කිව්වා පඨවි ධාතු 20ක් හටගන්නවා කියලා. හිතේ හේතු විස. හේතු විසඩියවා නිසා ඵල විසත් දැඩිවෙලා පඨවිධාතුවෙන්ම විස හටගත්තා. ඕකට කියනවා පඨවි ධාතු 20ක් මේ කයේ කුණු කොටස් වශයෙන් හටගත්තා.
이것들이 마음에 있는 단단한 kilesa의 물듦입니다. 그래서 네 dhātu의 뿌리인 pathavī를 뿌리로, 단단한 버릇을 뿌리로 하여 pathavī 스물로 생겼습니다. 그것을 pathavī dhātu 스물이 생긴다고 했습니다. 마음의 hetu가 스물입니다. hetu 스물이 단단하기에 phala 스물도 단단해져 pathavī dhātu로 스물이 생겼습니다. 이것을 pathavī dhātu 스물이 이 몸의 썩은 덩이로 생겼다고 합니다.
දැන් මොකද වෙන්නේ? ඔය ටික හටගත්තට පස්සේ යම්කිසි කායික මානසික සුවයක් තිබුණා. දැන් ඒවා අදෝභාවයට පත්වෙනවා. සේ කියන වචනය පෙන්නන්නේ සුවභාව සුව ස්වභාවය සුවය අදෝභාවයට ගියහම සේදෝ කියලා කොරෙසක කුණක් හටගත්තා.
이제 어떻게 됩니까? 그것들이 생긴 뒤, 몸과 마음에 어떤 편안함이 있었는데 이제 그것이 아래로(adho) 떨어집니다. ‘se’라는 말이 보여 주는 것은 편안한 됨됨이입니다. 편안함이 아래로 가자 sedo라는 썩은 것이 생겼습니다.
අන්න ඊට පස්සේ හටගත්ත ඊළඟ කුටගත්ත කුණ නිසා වැගිරෙන්න පටන් ගත්ත කුණු හිතේ කුණු මූලික දැඩි කුණු කොටස් 20ක් හටගත්තහම හිතෙන් වැගිරෙන්න පටන් ගන්නවා තව කුණු කොටස් 12ක් වැගිරෙන කුණු කොටස් 12ක් හැදෙනවා එවිදි අන්න සුවය අදෝට යනකොට සුවේ පහත් බවට යනකොට ඔය වැඩ පිළි පිරියෙල නිසා සේ අදෝ හෙවත් සේදෝ කියන කුණු කොටසක් හටගත්තා.
그 뒤에 생긴 다음 썩은 것으로 흘러내리기 시작하는 썩은 것들이 생깁니다. 마음의 썩은 것 가운데 바탕이 되는 단단한 썩은 덩이 스물이 생기면, 마음에서 흘러내리기 시작하여 또 썩은 덩이 열둘, 흐르는 썩은 덩이 열둘이 그렇게 만들어집니다. 편안함이 아래로 가서 낮아질 때, 이 흐름 때문에 ‘se adho’, 곧 sedo라는 썩은 덩이가 생겼습니다.
සුවය අෝභාවයට පහත් පාරට පත්වෙනකොට තමන්ට තිබෙන්නා වූ මහේශාක් ස්වභාවයත් අදෝයට පත්වෙලා. මෙහේ එහේවත් තමාගේ වීර්ය ශක්තිය අදෝයට පත් වුනාම මෙහෙ අද වෙච්ච නිසා මේදෝ කියලා ඒක හටගත්තා. ඊළඟට කුණ හටගත්ත හේතු. හිතේ හටගන්න කුණය නෙට.
편안함이 아래로, 낮은 길로 떨어질 때 자기가 지니던 큰 힘의 됨됨이도 아래로 떨어졌습니다. 자기 viriya의 힘이 아래로 떨어지니, ‘me adho’라서 medo라는 것이 생겼습니다. 다음 썩은 것이 생긴 hetu, 마음에 생기는 썩은 것입니다.
දැන් ඔතනට ගියාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? සුවය අස් වෙන්න පටන් ගත්තා. ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච සුවය දැන් කයට නෑ. සුවය අස්වෙලා හැමියේම දහින් දාඩිය දානවා මහන්සී වෙහෙසයි සුවය අස් වෙලා. සුවය අස් වුනහම ඒ කහර කොටසෙන් හටගත්තා අස්සූ කියලා කොටු.
이제 거기에 이른 뒤에는 어떻게 됩니까? 편안함이 떠나기(as) 시작했습니다. 예전에 있던 편안함이 이제 몸에 없습니다. 편안함이 떠나서 늘 땀을 흘리고 지치고 고단합니다. 편안함이 떠나자 그 물든 덩이에서 assu라는 덩이가 생겼습니다.
එතකොට මොකද වෙන්නේ? එච්චර කල් තිබුණ සැප ස්වභාවය වැහිලා ගියා. වසා ගත්තා. ඒ කොටස වැහිලා ගියහම වසා කියන කොටසක් හටගන්නවා.
그러면 어떻게 됩니까? 그때까지 있던 즐거운 됨됨이가 덮여 버렸습니다, 가려졌습니다. 그 덩이가 덮이자 vasā라는 덩이가 생깁니다.
ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? ක්ෂේ වෙච්ච දේට ආලය කරන්න පටන් ගත්තා හොඳ ඇති. ක්ෂේ වෙච්ච දේට ආලය කරන්න පටන් ගත්තම් කේ ආලෝ කේලෝ වුණා. ක්ෂයට ආලය කරන නිසා කේ ලෝදෙනවා.
그 뒤에는 어떻게 됩니까? 닳아 버린 것을 아끼기(ālaya) 시작했습니다. 닳은 것을 아끼기 시작하니 ‘khe ālo’, kheḷo가 되었습니다. 닳음을 아끼기 때문에 kheḷo가 생깁니다.
ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ වැඩ කරන්නත් බැහැ මහන්සිය කරන්න නැහැ. නිකන් ඉඳලා හිඟ පටන් ගත්තා. නිකන් ඉඳන් හිඟා කනවට කියනවා සිංගාන නිකන්
그 뒤에는 어떻게 합니까? 일도 할 수 없고 애쓰지도 않습니다. 그냥 앉아서 빌어먹기 시작했습니다. 그냥 앉아 빌어먹는 것을 siṅghāṇikā라 합니다.
න එකින් එකට එන නැහැනේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් අභ්යන්තරය තිපිච්ච ලය තිපිච්ච සුවයක් නැති වෙලා. හිතට සුවයකුත් දැක් නෑහැ. ගත සුවය නැති වුනාහම හිතේ සුවයක් නැති වෙනවා.
이제 안에 있던, 가슴에 있던 편안함이 사라졌습니다. 마음에도 편안함이 보이지 않습니다. 몸의 편안함이 사라지면 마음의 편안함도 사라집니다.
ලයේ සුවේ කාලගේ නිසා ලාසී කහාව වුන ලයේ සුවේ කැවියඑක නිසා ලසිකාවු සීලා පුල් කොටසක් ආවිත. එතකොට කතක් හැදුනා ලසිකාව
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෝහය අත්තයට පත්වුණා මෝහයේ පැවැත්ම ඇති වුණා. මෝහයේ අත්තයක් එවත් මෝහයේ කයක් හටගන්න තැන පටනා මූ අත්තං මුත්තං මු කියන්නේ මෝහය මෝහයෙන් හටගත්තා වූ අත්ත හෙවත් අත්බ්බැවට කියනවා මුත්තං හටගත්තා.
moha가 atta에 이르렀고, moha의 이어짐이 생겼습니다. moha의 atta가 오니 moha의 몸이 생기는 자리가 시작됩니다. mū attaṃ, muttaṃ. ‘mu’는 moha이며, moha에서 생긴 atta, 곧 attabhāva를 두고 muttaṃ이 생겼다고 합니다.
දැන් මෙන්න මේ ටික හටගත්තහම සිතේ කුණු කොටස් 32ක් හටගෙන හේතුවේ ඵලය වශයෙන් කුණු කොටස් 3ක ගතකට උරුමකාරය වුණා. සිතේ කුණු කොටස් සික ඉවරත දැමට පස්සේ කුණු කොටස් සිකට හේතුව නැතුව කියන්න නම් ඵලය වශයෙන් හේතු නිරෝධයෙන් ඵල නිරෝධ වුනා නම් කුණු කොටස් දිස්සක මතු හටගන්න හේතු නැතුව කියලා. හිතේ ඔය කුණු කොටස් තිස්සක ඉවත් වෙච්ච කෙනාට මතු දෙතිස්කුණු කොට්ඨාසියකට හිමිකන් නැ. එයා දෙතිස්කුණු පට්ඨාසය අත්හැරපු භාවනාව වඩපු කෙනෙක්.
이것들이 생기면 마음의 썩은 덩이 서른둘이 생겨, hetu의 phala로 썩은 덩이 서른둘의 몸을 물려받게 됩니다. 마음의 썩은 덩이 서른둘을 다 치운 뒤, 썩은 덩이 서른둘에 hetu가 없다면, 곧 hetu의 nirodha로 phala의 nirodha가 되었다면, 썩은 덩이 서른둘이 앞으로 생길 hetu가 없습니다. 마음에서 그 썩은 덩이 서른둘이 치워진 사람은 앞으로 서른두 kuṇapa koṭṭhāsa의 임자가 아닙니다. 그는 서른두 kuṇapa koṭṭhāsa를 내려놓는 bhāvanā를 닦은 사람입니다.
තුනුකොටත් සිත්කින් බමිදුනා. ඔය ධර්මය හද වැහිලා. ඔය වෙනුවට මොකද කරන්නේ? කෑලි ටිකක් දැනගෙන උඩටයි පළතැනගෙන ඉන්නවා. මේක කුණු කියිය කියියේ ඉන්නවා. කුණු කියන හිතේ මුල ඔහෙලා මුල කපන්නයි කිව්වේ.
몸에서도 마음에서도 벗어났습니다. 이 dharma가 덮여 버렸습니다. 그 대신 무엇을 합니까? 조각 몇 개를 알고서 겉만 붙들고 있습니다. ‘이것은 썩었다’고 말하고 또 말하며 있습니다. 그러나 마음에 있는 썩은 것의 뿌리를 찾아 그 뿌리를 자르라고 하신 것입니다.
අග දැක්කහම ඵලය දැක්කහම ඵලය තුළින් හේතුව හොයාගන්න යන්න පෙන්නවා. පටිච්ච සමුප්පාදය තුනින් ධර්මය දකින්න එතනින් දැකලා මුලට ගිහිල්ලා කුණ හොයාගන්න මුල හොයාගන්න හිතේ තියෙන කුණු කුඩක් සිච්ච දැනගෙන මේක අයින් කරන්න පුළුවන්. ගතට අයින් කරන්න බැහ.
끝을 보면, phala를 보면, phala를 통해 hetu를 찾아가라고 보여 줍니다. paṭicca samuppāda로 dharma를 보고, 거기서 보아 뿌리로 가서 썩은 것을 찾고 뿌리를 찾아, 마음에 있는 썩은 덩이 서른둘을 알면 이것은 치울 수 있습니다. 몸에서는 치울 수 없습니다.
මේ ගත හැදිච්ච හිත හොයාගන්න ඒ හිත නැති කළු මතු ගතක් නැති වෙන බව දැනගන්න මතු ගතක් නැති කර ගත්තොත් දුකෙන් නිදහාව මතු ගත හදන නැ කුණු කොටස් 32 ඔන්න ඔය දෙතිස්කුණු තේරුම් අරින අහකලා පිරිසිදු වෙන්න එදා අර කුණු කොටස් 31 අත්ඇරලා විපාක වශයෙන් හරකද ඵල 32 ඉන්නවා හේතු 32. එහෙනම් මතු කායකට හේතු නැත්නම් ුණේ නිදහනවා. පිරිස්කුණය අත්හැරලා භාවනාව පූර්ණ කළා.
이 몸을 만든 마음을 찾고, 그 마음을 없애면 앞으로 몸이 없어진다는 것을 아십시오. 앞으로 몸을 없게 하면 dukkha에서 벗어납니다. 앞으로 몸을 만들 썩은 덩이 서른둘이 없습니다. 이 서른두 썩은 것을 알아 치워 깨끗해지는 날, 그 썩은 덩이 서른둘을 내려놓으면, vipāka로 phala 서른둘은 남아 있어도 hetu 서른둘은 없습니다. 그렇다면 앞으로 몸에 hetu가 없으니 썩은 것에서 벗어납니다. 서른두 썩은 것을 내려놓아 bhāvanā를 다 채웠습니다.
ඔය ටිය කරගත්තොත් නිවන්. උදේ ඉඳන් රෑව වෙනකන් සියක්රුදක් ඔය කෑල් ටික දැනගෙන හිටියා නිවන් දකින්න හේතුඵල ඇති.
그것을 해내면 nibbāna입니다. 아침부터 밤까지, 백 년 동안 그 조각들을 알고 있었다고 해서 nibbāna를 볼 hetu와 phala가 있겠습니까?
ඈ තියෙන්නේ ඒ ගණන් කරගෙන ඉන්නේ. ඵලයට තහම්බිච්ච කෑල් ටික ගණන් කරලා බැ.
에… 그저 그것을 세고 있는 것입니다. phala로 얻은 조각들을 세어서는 안 됩니다.
හේතුම් පටිච්ච සම්භූතං හේතු භංගා නිරුජ්ජති. හේතු ප්රත්යයෙන් මේ පහළ වුනේ. හේතුව හොයලා හේතුව භංග කරන්න නිරුද්ධ වෙනවා.
‘hetuṃ paṭicca sambhūtaṃ hetubhaṅgā nirujjhati’ — hetu와 paccaya로 이것이 나타났습니다. hetu를 찾아 hetu를 부수면 그쳐 사라집니다.
අනුලෝම ප්රතිලෝම කියන්නේ ඕකයි. පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් අඩුවම ප්රතිලෝම වශයෙන් දකින්න ඕනේ. මේ හේතුව නිසා මෙහෙමයි ඵලය හටගත්තේ. මේ ඵලය මෙහෙම හේතුවකින් හටගත්තේ. එහෙනම් මේ හේතුව නැති කළොත් මේ ඵලය නැහ. හැදිච්ච ඵලයට කරන්න දෙයක් නැහ. මතුඵලයක් හටගන්න ක්රමය දැනගත්තා දැන් හේතුව නැති කරා මතුඵලය එන්න.
anuloma, paṭiloma란 이것입니다. paṭicca samuppāda로 적어도 paṭiloma로는 보아야 합니다. ‘이 hetu 때문에 이렇게 phala가 생겼다. 이 phala는 이런 hetu로 생겼다. 그렇다면 이 hetu를 없애면 이 phala는 없다.’ 이미 생긴 phala에는 할 일이 없습니다. 앞으로 phala가 생기는 길을 알았으니, 이제 hetu를 없애면 앞으로 phala가 오지 않습니다.
දැන් හේතුව නැත්නම් මතු දෙතිස්කුණ කොට්ඨාසියකට හිමික් නෑහ කියලා දකිනවා. එහෙනම් මතු මට කයක් නෑහ. කොහොමද මම උපදින්නේ?
이제 hetu가 없으면 앞으로 서른두 kuṇapa koṭṭhāsa의 임자가 아니라고 봅니다. 그렇다면 앞으로 나에게 몸이 없습니다. 내가 어떻게 태어나겠습니까?
ඉතින් හිතේ කුණු අයින් කරගන්න පුළුවන් නම් මතු කයක් නැති කරගන්න පුළුවන්. ඔය හිතේ කුණු ටියේ තියාගෙන කොච්චර අනේ ඒවට මේ කය එපා උපදින්න නම් එපා එපාමයි කිව්වත් හරියන්නේ. හේතුව තියෙනවා ඵලය තියෙනවා. හේතු නැත්නම් ඵලය නැ.
그러니 마음의 썩은 것을 치울 수 있다면 앞으로의 몸도 없앨 수 있습니다. 마음의 썩은 것을 지닌 채로 아무리 ‘아, 이 몸이 싫다, 태어나기 싫다, 정말 싫다’고 말해도 되지 않습니다. hetu가 있으면 phala가 있습니다. hetu가 없으면 phala도 없습니다.
හැබැයි හරි ප්රශ්නයක්. ඔව් අන්න එතකොට දැන් ඔය ඵලය ලබලා තියෙනවා කවුරුවක් කියා දෙන්න ඕනේ නැහැ. ඕක දන්නවා මේ ඵලය මට දැන් මතුවට තියෙනවද තියෙන්න පුළුවන්ද
그런데 좋은 물음이 하나 있습니다. — 네. — 그러면 지금 이 phala를 얻었는지는 누가 말해 줄 필요가 없습니다. 그것은 스스로 압니다. 이 phala가 앞으로 나에게 있는지, 있을 수 있는지를 말입니다.
ඈ ඉතින් ආදීනවත් ඔතනින් බලන්න ඕනේ. දැන් ආදි දැකේ නැද්ද නව දැකේ නැද්ද? දැන් ආදී තමයි හේතු. නව තමයි ඵලය. හේතුවයි ඵලයයි දකිනවා නම් ආදිත් දකිනවා නවත් දකිනවා.
에… 그러니 ādīnava도 거기서 보아야 합니다. 이제 ādi가 보이지 않습니까, nava가 보이지 않습니까? ādi가 hetu이고 nava가 phala입니다. hetu와 phala를 본다면 ādi도 보고 nava도 봅니다.
ආදීනව සංඥා දෙආකාරයක්. ඒකක් තමයි දුකක් කරදරයක් ආපුවහම ඒ කලා හිතලා ඒක ආදීනව හැදි. අනික තමයි පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් ආදිය මොකක්ද නව මොකක්ද කියලා ආදි නවයක් තියෙනවා. ආදියේ තිබිච්ච නවයක් හේතු කරගෙන දහවෙනි එකොස්වෙනි තුොස්වෙනි කියන පල්ල ටික හටගන්නවා නව වගේ.
ādīnava saññā는 두 가지입니다. 하나는 dukkha나 괴로움이 왔을 때 그때 생각하여 그것을 ādīnava로 아는 것입니다. 다른 하나는 paṭicca samuppāda로 ādi가 무엇이고 nava가 무엇인지 하는 ādi-nava입니다. ādi에 있던 아홉(nava)을 hetu로 하여 열째, 열한째, 열두째라는 열매들이 새것(nava)처럼 생겨납니다.
ආදිය තිවිච්ච ටික හැඟවිලා. නව මතුවෙලා. භවයට එනකන් හැඟෙනවා. භවයේ මතු වෙලා එන ජාති සහ ජරා මරණ විද්ය අමාර වෙලා පේනවා. නව පේනවා. ආදී නවය පේන්නේ නැ.
ādi에 있던 것들은 숨어 버리고 nava가 드러났습니다. bhava에 이르기까지는 숨어 있습니다. bhava에서 드러나는 jāti와 jarāmaraṇa는 뚜렷이 보입니다. nava는 보입니다. 그러나 ādi의 아홉은 보이지 않습니다.
ඇඟවි මොනවද ආදී නවය දැන් හටගන්න හැම ජාතියකම ඒ හටගැනීමට ආදිය හටගත්ත එකක් හේතු වෙනවා. මොනවද හේතු වුනේ? ආදී හේතුනේ භව ප්රතයෙන්ම ජාතිය වෙනවා මිසක් මේ ලෝකේ කිසිම ජාතියක් භව නැත්නම් හැදෙන්නේ නැ.
숨어 있는 ādi의 아홉은 무엇입니까? 이제 생기는 모든 jāti마다, 그 생김에는 ādi에 생긴 것이 hetu가 됩니다. 무엇이 hetu였습니까? ādi의 hetu입니다. bhava의 paccaya로만 jāti가 되는 것이지, bhava가 없으면 이 세상에 어떤 jāti도 생기지 않습니다.
එහෙනම් මේ ලෝකයේ යම් ජාතියක් මේ ලෝකේ විද්යාන නොපෙන පැත්තේ තිබිච්ච ආදියේ නවයෙන් භව තියෙන්න ඕනේ. ආදියේ තිබිච්ච නවය දැක්කො මෙන්න මේ ඵලය මෙන්න මේ හේතුවෙන් ඉපදෙනු කියලා දකිනවා.
그렇다면 이 세상에 드러난 어떤 jāti든, 보이지 않는 쪽에 있던 ādi의 아홉으로 bhava가 있어야 합니다. ādi에 있던 아홉을 보았다면, 이 phala가 이 hetu로 생긴다고 봅니다.
ආරියේ නවයක් ආයුහිරි බලාගෙන යන්න ඕන. සංඛාර, විඤ්ඤාණ, නාමරූප, සලායතන ස්පර්ශ, වේදනා, තණ්හා, උපාදාන භව අවිද්යාමේ හැමතැනම තියෙනවා. මෙන්න ආදී තිබිච්ච නවය. ඔය ආදී විච්ච නවය දැක්ක නම් දැන් මේ ජාතිය හැදෙන හැටි ස්වාම ආදී නවය හැඟවෙනවා.
ādi의 아홉을 거꾸로 살펴 가야 합니다. saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava — 그리고 avijjā는 어디에나 있습니다. 이것이 ādi에 있던 아홉입니다. 그 ādi에 있던 아홉을 보았다면, 이제 이 jāti가 생기는 모습을, 숨어 있던 ādi의 아홉을 [봅니다].
ආ නිශ්රය අංශය දකිනවා. අආහ නිශ්රය කරපු අංශය එකක්. ආපු ආපු නවය නිසා නිශ්රය කරපු අංශයක් මෙහෙ හම්බ වුණා. ආපු නිශ්රය අංශයට කියනවා ආනිසංස. ආදීනව දකින්න ඕනේ ආනිසංස දකින්න ඕනේ. ඔය කර්තයක් එහෙනම් මොනවද ආපු නිශ්රියෙන් ආපු වංසය මොකක්ද භව නිසා නිශ්රය කරගෙන ජාති පහළ වුණා. ඒ නිසා ජරා මරණ දැක් අන්න ඒකෙන් ආපු ජාති සහ ජරා මරණ ආපු නිශ්රයකරෙන ආපු නිසා පහළ වෙච්ච අන්තය
‘ā nissaya aṃsa’를 봅니다. 기대어 온 쪽이 하나 있습니다. 온 아홉 때문에 기대어 생긴 쪽이 여기서 얻어졌습니다. 기대어 온 쪽을 ānisaṃsa라 합니다. ādīnava를 보아야 하고 ānisaṃsa를 보아야 합니다. 그렇다면 기대어 온 쪽은 무엇입니까? bhava에 기대어 jāti가 나타났습니다. 그 때문에 jarāmaraṇa를 봅니다. 그로써 온 jāti와 jarāmaraṇa, 기대어 온 것 때문에 나타난 끝입니다.
මේ අර්ථය ආනිසංස කියන එකේ ඒකා අර්ථයක්. ආනිසා අංශ එකාර්ථයක්.
이 뜻은 ānisaṃsa라는 말의 한 가지 뜻입니다. ‘āni-sā aṃsa’라는 한 가지 뜻입니다.
ආ නිසා අංශවෙන් ඔය වචනයම නිරුද්ධ ආස අංශ එකක් ආනිස අංශ තව එකක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ආනිසාංසය කියන අර්ථයෙන් ආනිසංස කියන්නේ ඔය හේතු නමය නිසා හටගත්ත ඵලයට ජාතියේ නැමති ඵලය ආපු නිශ්රය කරපු අංශය
ānisaṃsa라는 뜻에서 ānisaṃsa란 그 아홉 hetu 때문에 생긴 phala, jāti라는 phala, 곧 기대어 온 쪽입니다.
ආනිස ආනිස අංස කියලා කියනවා. තව අන්සයක් ආනිස කියලා වචනයක් කරනවා. නිශ්රය නොප කරපු අංශය ඒක නිවන.
그래서 ‘ānisa aṃsa’라고 합니다. 또 한 가지로 ‘anissa’라는 말을 만듭니다. 기대지 않은 쪽, 그것이 nibbāna입니다.
ඒ ආනිසා අංශක නිවන කියන්නේ නිවනට ආනිසා අංශ කියන්නේ භවය එකම වචනය අර්ථ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් නිරුක්ති තෝරාගන්නකොට නිරුක්ති පදාර්ථ තෝරගන්න ඕනේ එකින් නිකන්
그러니 nirutti를 가릴 때는 nirutti의 낱말 뜻을 하나하나 가려야 합니다. 그냥
හිතේ කුණු 31 අරගත්ත දර ගතේ කුණු 31ක් හටගන්න තිබිච්ච ටික නෑ. කුණු කොටස් 31 යම් තැනක හටගන්න නැත්නම් ගතක් හටගන්න විදිහක්. ගතෙන් නිදහස් ගතෙන් නිදහස් වුනා නම් හිතෙන් නිදහස් වෙන්න ඕන. එහෙනම් පබස්සර මිදන් භික්ඛවේ චිත්තං කියෙන ඔය සිද්ධ දෙකම
마음의 썩은 것 서른둘을 치운 날에는 몸에 썩은 것 서른둘이 생길 것이 없습니다. 썩은 덩이 서른둘이 어디에서도 생기지 않는다면 몸이 생길 길이 없습니다. 몸에서 벗어납니다. 몸에서 벗어났다면 마음에서도 벗어나야 합니다. 그렇다면 ‘pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ’이라는 그 두 가지 모두
අන්නක් කවෙන පිරුණේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් දෙතිස් කුණ කොට්ඨාසයට පිරුනාම තමයි පල්ලිහරග. කුණු කොටස් තිත්තගින් යුද්ධ වුණා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් හිතේ කුණු කොටස් නිසා ගතේ කුණු කොටස් දෙකක් හටගත්තා. එකින් එකට සුද්ධ කරගෙන සුද්ධ කරගෙන යන්නෙත් ඔය තිස් දෙක සුද්ධ වෙන හැටි අපුද්ධ වෙලා යනවා. ඔය 32ම නැතුව ගියාහම පබස්සරමිං භික්ඛවේ චිත්තං කියන තෙනකන් සුද්ධයි.
그러니 마음의 썩은 덩이 때문에 몸의 썩은 덩이가 생겼습니다. 하나하나 깨끗이 해 가며 가는 것이 그 서른둘이 깨끗해지는 모습이고, 그렇지 않으면 더러워져 갑니다. 그 서른둘이 모두 없어지면 ‘pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ’이라는 데까지 깨끗합니다.
දැන් කාය අනුටික දැක්කනේ. කායානුපස්සනා කරාතේ. දැන් කාය අනුවත් කාය කොටස් දෙකක් තියෙනවා. දැන් කාය අනුත් එක ස්පර්ශ කරන හැටි දැක්කා. දැන් ඔතනින් දැක්කහම දුකක් දැක්කා දුකට හේතුවක් දැක්කා. නිරෝධයක් දැක්කා මාර්ගයක් දැක්කා. කය කරදරයක් ෙනා. මේ කය අවැඩක්.
이제 몸을 따라가며 보았지요. kāyānupassanā를 한 것입니다. 몸을 따라가 보니 몸에 [마음과 몸] 두 덩이가 있습니다. 몸을 따라가 그것이 닿는 모습을 보았습니다. 거기서 보면 dukkha를 보았고, dukkha의 hetu를 보았고, nirodha를 보았고, magga를 보았습니다. 몸은 괴로움거리입니다. 이 몸은 쓸모없는 것입니다.
මේකෙන් අහක් වෙන්නන මෙන්න මේ කාරණා තිස්ක නිසා කයේ කෑලියකින් මේ කය හටගන්නවා. ඉතින් මේ කය අවඩනවා. මේක හටගත්ත හිතේ කුරක් සිත්තයක අයින් කරපුවහම කුණු කුරත් සිත්ත නැත්නම් මතු කුණු කොටස් සිත්ත එකක් හඩගන්න විදිහක්.
이것에서 벗어나려면 [알아야 합니다]. 이 서른두 가지 때문에 몸의 조각들로 이 몸이 생깁니다. 그러니 이 몸은 쓸모없습니다. 이것을 만든 마음의 썩은 것 서른둘을 치우면, 썩은 것 서른둘이 없으면 앞으로 썩은 덩이 서른둘이 생길 길이 없습니다.
එහෙනම් ඒ හිතේ කුණු කොටස් සිත්ත එක අයින් කරන එක පහසුයි. හැබැයි ගතයකුණු සුද්ධ කරන්නත් බැහැ අයින් කරන්නත් බැහැ. ඉතින් මේක මොනව සුද්ධ කරන්න හැදුවත් මේක කුණු කිය ග කියිය හිටියත්, ඒ කියිය ග කියිය හිටියත් මේකෙන් මිදෙන්න බැ. මිදෙන්න දුන්න නම් මේක කැතයි ගඳයි කියක ඉඳලා හරියන්නේ නැ.
그렇다면 그 마음의 썩은 덩이 서른둘을 치우는 것은 쉽습니다. 그러나 몸의 썩은 것은 깨끗이 할 수도, 치울 수도 없습니다. 그러니 이것을 아무리 깨끗이 하려 해도, ‘썩었다’고 말하고 또 말하고 있어도 이것에서 벗어날 수 없습니다. 벗어나려면 ‘이것은 흉하다, 냄새난다’ 하고만 있어서는 되지 않습니다.
මේකේ තිබෙන්නා වූ හැදෙන හේතුව දැකලා හේතුව අයින් කරන්න ඕන. කැතයි, ගඳයි, ජරාවයි, පිළිකුලයි කියනකොට මිනිහෙක උපදින්නේ නැත්නම්. එප වෙනවා නම් ඒක අත්හැරී යනවා නම්.
이것이 생기는 hetu를 보고 그 hetu를 치워야 합니다. ‘흉하다, 냄새난다, 더럽다, 역겹다’고 말한다고 해서 사람이 태어나지 않게 된다면, 싫어져서 그것이 내려놓아진다면 [모르겠지만 그렇지 않습니다].
මල පිරේතයා මල යකා කියන එක අර මිනිස්ද කියන්නේ ගමුනේ? M.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)