고기에 대한 풀이
මස් මාංස විග්රහය.
kiyalā
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
taman pavu kiyalā hitenavā nam ēka pav vennē kohomada mokakda nyāya tattva
스스로 pāpa라고 생각되면 그것이 pāpa가 된다는 것은 어떻게 그런가, 그 이치와 사정은 무엇인가?
satva pudgala dravya vastu kiyalā mē rōgaya koṭas dekak tiyenavā. jīvat velā inna pudgalayō sajīvī pudgalayō satāhō manussayāō jīvat velā inna ekak. malakan̆da sajīvīta ajīvīta
살아 있는 것, 사람, 물건, 대상이라고 하는 이 세상에는 두 갈래가 있습니다. 살아 있는 사람들, 살아 있는 짐승과 사람처럼 살아 있는 것이 하나입니다. 시체는 살아 있는 것입니까, 살아 있지 않은 것입니까?
ajīvītayakin prāṇaghātayak karanna puḷuvanda kapalā koṭa maḷa kan̆dak kæpuvot, maḷa kaḍā keṭuvot, prāṇaghāta pāpa karmaya siddha venavada?
살아 있지 않은 것으로 pāṇātipāta를 할 수 있습니까? 자르고 찍어서, 시체를 자르거나 시체를 찍으면 pāṇātipāta라는 pāpa kamma가 생깁니까?
jīvat velā inna eka kæpuva keṭuva siddha vennē nædda? etakoṭa siddha venavā.
살아 있는 것을 자르고 찍으면 생기지 않습니까? 그때는 생깁니다.
maḷa kan̆dā kapanna kiyalā kavuru hari ana kaḷot prāṇaghātayaṭa anīmē pāpiyā siddha venavā.
시체를 자르라고 누군가 명령하면 pāṇātipāta를 시킨 죄인이 된다는 말입니까?
ēt maḷa kan̆dak kapanna avaśya karana kættak genak dunnot hari pihiyak genak dunnot tē anubala dunna ekaṭa ahuvenavada prāṇaghāta anubalayaṭa ahu venavada? oya mala kata kapalā hin ganin kivvot ehema varṇanā karalaṭa ahuvenavada?
또 시체를 자르는 데 쓸 칼을 가져다주거나 작은 칼을 가져다주면 거든 것에 걸립니까, pāṇātipāta를 거든 것에 걸립니까? ‘그 시체를 잘라 가져가라’고 말하면 그렇게 부추긴 것에 걸립니까?
ehenam prāṇaghātē koyi kǣllen dahuva vennē maḷa kasā kapanakoṭa
그렇다면 시체를 자를 때 pāṇātipāta의 어느 부분으로 pāpa가 됩니까?
paṇa pieni sataya kallagena amu amuvē kǣvot pahu nædda? ēka pav prāṇaghāta pāpayet tiyenavā. okkoma ahuvenavā.
목숨이 붙은 짐승을 붙잡아 날것으로 먹으면 pāpa가 아닙니까? 그것은 pāpa이고 pāṇātipāta의 pāpa에도 들어갑니다. 모두 걸립니다.
mæruṇaṭa passē maḷaveni eka kǣva pavuda dæn mælicca ekāgē minihe kǣva mælicca ekāgē kaya kǣval pahuda
죽은 뒤에 그 시체를 먹은 것이 pāpa입니까? 죽은 사람의 몸을 먹으면, 죽은 자의 몸을 먹으면 pāpa입니까?
kohenda pav vennē? kotana nikan pahu vennē koheda mas kiyannē sattuda mæricca ekak masda mæricca ekak satu
어디서 pāpa가 됩니까? 어디서 그냥 pāpa가 됩니까? 고기란 어디를 말합니까, 짐승입니까? 죽은 것이 고기입니까, 죽은 것이 짐승입니까?
dæn mē minissu hētuphala nyāya dharmaya pættaka tērum ganna bæri mānasikatvayaka in̆dagena mas kǣvot pava kiyanavā. kotaninda pav vunē kavuda pennuvē? kohomada oppu karannē?
그런데 이 사람들은 원인과 결과의 이치, dharma 쪽을 깨닫지 못하는 마음가짐에 앉아서 고기를 먹으면 pāpa라고 말합니다. 어디서 pāpa가 되었는지 누가 보여 주었습니까? 어떻게 증명합니까?
kō pennapu kavuda darśanikayā koyi darśanikayada pelā tiyennē? yathārthavat darśana giyā kavuda?
보여 준 이가 어디 있습니까, 그런 가르침을 편 이는 누구입니까? 어느 가르침을 편 이가 그렇게 가르쳤습니까? 참된 것을 본 이로서 누가 그렇게 했습니까?
hæbæyi nigāṇanāta putta nam pennavā. nigaṇāta putta kiyannē yathāt darśanikayek nemeyi. mityā dr̥ṣṭiya væhægatta śāntūrya vaśayen lōkayaṭa peni hiṭapu kenek. ehemayinam pelā tiyenavā.
다만 Nigaṇṭha Nātaputta는 그렇게 보여 줍니다. Nigaṇṭha Nātaputta는 참된 것을 본 사람이 아닙니다. micchā diṭṭhi에 덮인 채 스승인 양 세상에 보이던 사람입니다. 그런 사람이라면 그렇게 가르쳤습니다.
lovturā budurajāṇan vahansēgē dharmaya tuḷa nam kotanakavat pelā næhæ. mas kanaka māḷu kana pav kiyalā. prāṇaghātē pava.
lokuttara이신 Buddha의 dharma 안에는 고기를 먹거나 생선을 먹는 것이 pāpa라고 어디에도 가르쳐 놓지 않았습니다. pāṇātipāta가 pāpa입니다.
ada inna aya vāgena oya dhyātayama katā kiyana bhavaniyek budurajāṇan vahansē væḍa inna kālē hiṭiya.
오늘날 사람들처럼 바로 그 견해를 말하는 brāhmaṇa 한 사람이 Buddha께서 계시던 때에도 있었습니다.
ādat kiyannē bala amusōnak karagannavā. baraṭa mas māḷu dālā karannē sattungē maḷinī kuṇu dāna senak karagannavā. baḍa amasōnak karagannavā. kaya jarāvak karagannavā.
오늘날 말하기를, 배를 생무덤으로 만든다고 합니다. 배에 고기와 생선을 넣는 것은 짐승들의 시체를 묻는 무덤을 만드는 것이라고, 배를 생무덤으로 만들고 몸을 더러운 것으로 만든다고 합니다.
maḷakuṇu kanavā. oya kiyana katāva ada vitarak nemeyi tibenē budurajāṇan vahansē væḍenna kāla ektarā bamekuṭat tibuṇā. ē kālet ōka viśēta dr̥ṣṭiyak.
‘시체를 먹는다’는 이 말은 오늘만 있는 것이 아니라 Buddha께서 계시던 때 어떤 brāhmaṇa에게도 있었습니다. 그때도 그것은 하나의 그릇된 견해였습니다.
ē bamuṇā kiyanna paṭan gatta yam kenek mas māsa kanavā nam ohu asūci kannē. oya nigamanayak kaḷā.
그 brāhmaṇa는 누구든 고기를 먹으면 그는 똥을 먹는 것이라고 말하기 시작했습니다. 그런 결론을 내렸습니다.
mas māṁsa kana kenāṭa kiyannē asūci kana pudgalayā. dæn adat oya nigamanaya tiyena aya oho innavā.
고기를 먹는 사람을 똥 먹는 사람이라고 했습니다. 오늘도 그런 결론을 가진 사람들이 많이 있습니다.
dæn mē kiyana nigamanaya pennapu ē dharmaya hariyi kiyalā gatta tavat r̥ttivādī sǣheena pirisak eyā gōlayō velā hiṭiyā. ēgollot pævidilā vagē tamayi hiṭiyē. anna paribrājikaya.
이 결론을 보여 준 그 가르침이 옳다고 받아들인, 견해를 내세우는 꽤 많은 무리가 그의 제자가 되어 있었습니다. 그들도 출가한 사람처럼 지냈습니다. 이른바 paribbājaka들입니다.
mehema velā inlā minissunṭa dharma dēśanā kaḷē mokakda masṁsa kanē ekā asūci kanna etnam āma gandhaya vaḷan̆dannē kiyalayi nama tibbā. itin ōkama kiyana nisā ē bamuṇaṭa minissu kiyanna paṭan gattā āmagandha bavunā kiyalā.
이렇게 지내며 사람들에게 설한 것이 무엇이냐 하면, 고기를 먹는 자는 똥을 먹는 것, 곧 āmagandha를 먹는 것이라고 이름 붙였습니다. 늘 그 말만 하니 사람들이 그 brāhmaṇa를 ‘Āmagandha brāhmaṇa’라고 부르기 시작했습니다.
eyāṭama ē nama kiyanna paṭan gattā. asūci bamuṇak. āmagandha brāhmaṇaya kivvē ēkayi. asūci bāhmaṇayak kiya tamayi kiyanna pæna na gattē asūciyak gænama katā karanakoṭa mas pahansa gæna.
그에게 바로 그 이름을 붙이기 시작한 것입니다. 똥 brāhmaṇa. Āmagandha brāhmaṇa라고 한 것은 그 때문입니다. 고기 이야기를 할 때마다 똥 이야기만 하니 ‘똥 brāhmaṇa’라고 부르기 시작한 것입니다.
hæbæyi mehema in̆dalā hiṭama mokada karannē meyē gōlayō. okkoma dæn piṇḍapāta karenna ehema jīvat venavā hāmuduruvō vāgē budurajāṇan vahansē bhikṣūn vahansēlā ē gam pradēśayaṭa væḍiya velāva bhikṣūn vahansēlā piṇḍapāta vaḍannakoṭa
그런데 이렇게 지내던 그의 제자들은 어떻게 했겠습니까? 모두 piṇḍapāta로 bhikkhu처럼 살았습니다. Buddha의 bhikkhu들이 그 마을 지역에 오셔서 piṇḍapāta를 다니실 때였습니다.
svāmīni oba vahansēlā asūciyi ehema gannavada ara vacanaya ahanavā. monavada asūciya kiyannē? mas mas nǣhæ mas manasa asucanaya api gannavā. apiṭa ehema kan ēka tanam karalā næhæ. etakoṭa mokada karannē? ē ayaṭa ara minissu denavā. ēkanē nam apit mē kiyannē. ēka varadak nædda? pavun nædda? nǣ ehema ekak nǣha. apiṭa pelannē næ apē śāstr̥ ēkanē nam kiyalā aragollō bedenavā. īṭa
‘스님들, 똥 같은 것도 받으십니까?’ 하고 그 말을 묻습니다. ‘똥이란 무엇이오?’ ‘고기입니다.’ ‘고기요, 그렇습니다, 고기를 우리는 받습니다. 우리에게 그렇게 먹는 것이 금지되어 있지 않습니다.’ 그러면 어떻게 됩니까? 사람들이 그분들에게 고기를 드립니다. ‘그렇다면 우리가 말하던 것이 바로 그것이군요. 그것이 잘못이 아닙니까? pāpa가 아닙니까?’ ‘아닙니다, 그런 것은 없습니다. 우리 스승께서는 그렇게 가르치지 않으십니다.’ ‘그렇다면’ 하며 그들은 갈라져 나옵니다.
ēkanē nam kiyalā aragollō bedenavā. īṭa passē mokada karannē ara brāhmaṇaya enakoṭa ara brāhmaṇayagē pirisē enakoṭa ēgollanṭa kiyanavā ōka pav nællu ōka væradi næhænu. api kihin tarka karanna yanna nǣha kiyannē kohemada kiyana maṭa kiyalā budurajāṇan vahansē tarka karanna giyāhama vacanayak kiyanna issellama mella venavā. āmagandha brāhmaṇaya ḷan̆gaṭa yanna nætuva mahana venavā. mē śāsanayē pævidi venavā. ohoma velā antimaṭa āmagandha brāhmaṇayā tani vuṇā.
그 뒤 어떻게 됩니까? 그 brāhmaṇa가 오면, 그 brāhmaṇa의 무리가 오면 그들에게 말합니다. ‘그것은 pāpa가 아니라더라, 잘못이 아니라더라.’ ‘우리가 가서 따져 보자, 어떻게 된 것인지 말해 보라’ 하고 Buddha께 따지러 가면, 말 한마디 하기도 전에 먼저 마음이 누그러집니다. Āmagandha brāhmaṇa에게 돌아가지 않고 출가자가 됩니다. 이 sāsana에서 출가합니다. 그렇게 되어 마침내 Āmagandha brāhmaṇa는 홀로 남았습니다.
tani vunāṭa passē magē pirisat ekkenekvat næhæ. mokada vunē koheda giya hoyāgena yanna kiyalā minissungē ahanna kivvahanna bhavat gautamayangē baṇa ahalā pimma ahana velā kiyalā. īpa bhavat gautamayan asūci kanavada ē kiyannē avagandha gannavada kiyalā æhu gannavā gannavā. ā maṭa ē ṭika hon̆daṭama æti. tarka vāda karalā dālā innavā. magē gōlayaṭa tarā. mehema
홀로 된 뒤 ‘내 무리에 한 사람도 없다. 어떻게 된 것이냐, 어디로 갔느냐’ 하고 찾아 나서 사람들에게 물으니, ‘Gotama 존자의 설법을 듣고 출가했다’고 합니다. ‘Gotama 존자는 똥을 먹는가, 곧 āmagandha를 받는가?’ 하고 물으니 ‘받는다, 받는다’고 합니다. ‘아, 나는 그것으로 충분하다. 따지고 논쟁해서 끝을 내겠다, 내 제자들을 되찾겠다.’
kiyalā āmagandha brāhmaṇayā budurajāṇan vahansēlāṭa giyā. gihalā budurajāṇan vahansēgen ahanavā bhavat gautamayō āma gandhaya gannavā kiyalā āraṁciya ættada ē kiyannē ada bhāṣāven kiyanavā bhavat gautamaya asūci karanavā kiyalā āraṁciya ættada kiyana vacana
이렇게 말하고 Āmagandha brāhmaṇa는 Buddha께 갔습니다. 가서 Buddha께 묻습니다. ‘Gotama 존자께서 āmagandha를 받으신다는 소문이 사실입니까?’ 오늘 말로 하면 ‘Gotama 존자께서 똥을 먹는다는 소문이 사실이냐’는 말입니다.
ēpāraṭa budurajāṇan vahansē dēśanā karanavā oba asūci gana gaman magen ahanavā asūci kanavada kiyalā. næha oba āma gandhaya ganna gaman men ahanavā bavat gautumē āma gandha gannavā vagē nættada kiyalā. mokakda oya katāva kiyalā mehema vacanayak budurajāṇan vahansē prakāśa karanavā ārāma gandha bavanaṭa āmaganta bhavaṇaṭa viśāla kōpayak æti vuṇā.
그러자 Buddha께서 말씀하십니다. ‘그대는 똥을 먹으면서 나에게 똥을 먹느냐고 묻는가? 아니, 그대는 āmagandha를 받으면서 나에게 Gotama가 āmagandha를 받지 않느냐고 묻는가? 그게 무슨 말인가.’ Buddha께서 이렇게 말씀하시자 Āmagandha brāhmaṇa에게 큰 분노가 일어났습니다.
eyā kiyanna paṭat śramaṇayō kiyana kaṭṭiya boru kiyannē næ. ēka maha nīca væḍak. āma gandhaya noganna maṭa āma gandhaya ganna pamuṇek hæṭiyaṭa āma gandhaya gannavā kiyalā maṭa nikaru karanavā. āma gandhaya ganna oba gannē nǣ kiyanavā. koyi taram nīcada mehema boru kiyana eka kiyalā budurajāṇan vahansēṭa apahasayak ara.
그는 말하기 시작했습니다. ‘samaṇa라는 사람들은 거짓말을 하지 않는다던데, 이것은 아주 천한 짓이다. āmagandha를 받지 않는 나를 āmagandha를 받는 brāhmaṇa인 것처럼 āmagandha를 받는다고 모욕한다. āmagandha를 받는 그대는 받지 않는다고 한다. 이렇게 거짓말하는 것이 얼마나 천한가.’ 그러며 Buddha를 깎아내렸습니다.
ēpāraṭa budurajāṇan vahansē bamuṇa oba āma gandhaya kiyannē monavaṭada mas māṁsa valaṭa dæn ṭikak vamaæruva āma gandhaya kivvē asōjī kivvē mas māṁsa valaṭa
그러자 Buddha께서 ‘brāhmaṇa여, 그대가 āmagandha라고 하는 것은 무엇인가?’ 하셨습니다. ‘고기입니다.’ 이제 조금 드러났습니다. āmagandha라 한 것, 똥이라 한 것은 고기를 두고 한 말입니다.
balamuna obaṭa puḷuvanda kiyanna oya āmagandhaya hevat namasmāsa nogena ēken ahak velā. yam suddhatāvayāṭa pat kaḷē mokakda? obē suddhatāvayaṭa pat vecca eka maṭa issellā kiyanna. koya hari dāmagandhaya vævæṭunē? baṭa mas māṁsa væṭena baraṭa siddha vennē mokakda mē kesma niyata sammas nahara æṭa æṭadu ādī vaśayen mē deṭaskalapama paṭāsen kōkada suddha kara gattē? mas māsa nogena vitarakennē. maṭa eka deyak kiyanna.
‘자, 그대가 말해 보라. 그 āmagandha, 곧 고기를 받지 않고 그것을 멀리해서 어떤 깨끗함에 이르렀는가? 그대가 깨끗해진 것을 먼저 나에게 말해 보라. 어디에 āmagandha가 떨어졌는가? 고기가 떨어지는 배에서 무엇이 일어나는가? 머리카락, 몸털, 손발톱, 이, 살갗, 살, 힘줄, 뼈, 골수 같은 이 dvattiṃsākāra, 서른두 부분 가운데 어느 것을 깨끗이 했는가? 고기를 받지 않은 것만으로 말이다. 나에게 하나만 말해 보라.’
dæn gata bavaṭa praśnayak vuṇā. suddha vecca kes pennannat bæhæ lom pennannat
이제 brāhmaṇa에게 문제가 되었습니다. 깨끗해진 머리카락을 보여 줄 수도 없고, 몸털을 보여 줄 수도 없습니다.
bæhæ loluva matuvi kāka in̆dalā arakuṇa ehemamayi.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
bamana koranna deyak karanna bæri dēkaṭa karanna puḷuvan kiyalā hitāgena suddha karanna bæri deyak suddha karanna hitāgena oba mē kana bona āhāra ovaṭa ven karagena katā karanavā.
‘brāhmaṇa여, 할 수 없는 일을 할 수 있다고 생각하고, 깨끗이 할 수 없는 것을 깨끗이 하겠다고 생각하면서 그대는 먹고 마시는 음식을 그렇게 갈라놓고 말한다.’
obē dr̥ṣṭiya otanama pēnavā nēda ōka venasa? suddha karanna bæri deyak puḷuvanda suddha karanna? monavā kǣvat nokavā. mē kuṇu kāya suddha karanna puḷuvanda? nokavat kǣvat mat māsa kǣvat nokavat mē kuṇu kaya suddha karanna bæhæ. bæri deyak karanna upadalanavā.
‘그대의 견해가 바로 거기서 드러나지 않는가, 그 차이가? 깨끗이 할 수 없는 것을 깨끗이 할 수 있는가? 무엇을 먹든 안 먹든 이 썩은 몸을 깨끗이 할 수 있는가? 고기를 먹든 안 먹든 이 썩은 몸은 깨끗이 할 수 없다. 할 수 없는 일을 하려고 애쓰는 것이다.’
bamuṇa āma gandhaya kiyalā yamak tiyenavā. nogattot suddha venavā, gattot kuṇu venavā. ēkat ætta. hæbæyi oba oya kiyana mas māḷu nemeyi.
‘brāhmaṇa여, āmagandha라는 것은 있다. 받지 않으면 깨끗해지고 받으면 더러워진다. 그것도 사실이다. 그러나 그대가 말하는 고기와 생선이 아니다.’
kāraṇādayak tiyenavā. suddha karanna puḷuvan tiyenavā. yamak gattot suddha vena deyak tiyenavā. yamak atræpuhama suddha vena deyak tiyenavā. aragattahama aśuddha vena deyak tiyenavā. mokakda? suddha karanna puḷuvan hō asuddha karanna puḷuvan ekak tiyennē. ēka tamayi mē hita kiyannē.
‘까닭이 있다. 깨끗이 할 수 있는 것이 있다. 받으면 깨끗해지는 것이 있고, 놓아 버리면 깨끗해지는 것이 있다. 받으면 더러워지는 것이 있다. 무엇인가? 깨끗이 할 수도 있고 더럽힐 수도 있는 것은 하나뿐이다. 그것이 바로 이 마음이다.’
menna mē hitaṭa nam puḷuvankamak tiyenavā. [ugura kǣrīma] aśuddha dē dunnot mē hita aśuddha venavā. aśuddha dē athæralā dālā saśuddha dē dunnot mē hita suddha venavā. mēkaṭa hētu tiyenavā.
‘이 마음에는 그럴 힘이 있다. 더러운 것을 주면 이 마음은 더러워진다. 더러운 것을 버리고 깨끗한 것을 주면 이 마음은 깨끗해진다. 여기에는 까닭이 있다.’
ē vagēma mama obaṭa ekak kiyannē. oba siddha karanna bæri. mē kaya suddha karanna bæri. mas mahansa athærīmen suddha karanna puḷuvan kiyana dr̥ṣṭiya in̆dalā.
‘그와 같이 내가 그대에게 하나 말한다. 그대는 할 수 없는 것, 이 몸을 깨끗이 할 수 없는데도 고기를 버림으로써 깨끗이 할 수 있다는 견해에 머물러 있다.’
oba mærilā giyot ehema obē sita suddha karagannē nætuva obē uppattiya kohoma vennē? suddha uppattiyak obaṭa hamba vennē. bhāvanāṭa kiyanna uttarayak næ.
‘그대가 죽게 되면, 그대의 마음을 깨끗이 하지 않은 채로 그대의 태어남은 어떻게 되겠는가? 깨끗한 태어남을 얻겠는가?’ brāhmaṇa는 할 대답이 없었습니다.
buna ehenam dænaganna mas māṁsaya asūciya kiyana yamak tiyenavā. ganna paribhō karanna hon̆da næti ekak. monavada prāṇaghātaya āmagandhayak.
‘brāhmaṇa여, 그렇다면 알라. 고기처럼 똥이라 할 것이 있다. 받아 쓰기에 좋지 않은 것이다. 무엇인가? pāṇātipāta가 āmagandha다.’
prāṇaghāta cētanāvak yam hitaka pahaḷa vunot ē hita asuddhayi. hora mæra vaṁcā karana eka āmagandhayak. horamæravaṁcā kirīmen hita asuddha venavā. kāma mityācāraya āmagandhayak. kā mityācārayan hita asunda venavā. asūci venavā.
‘pāṇātipāta의 cetanā가 어떤 마음에 일어나면 그 마음은 더럽다. 도둑질과 폭력과 속임수가 āmagandha다. 도둑질과 폭력과 속임수로 마음이 더러워진다. kāmamicchācāra가 āmagandha다. kāmamicchācāra로 마음이 더러워지고 똥이 된다.’
musāvādaya āmagandhayak musāvādayen hita asūci venavā. apavitra venavā. pisunāvācā parusācā sampalāpāmagandha gattot hita pirisidu venavā. abhijjā vyāpāda micchā diṭṭhiya kiyana menna mē 10hayama āmagandha. onna hita asuvaci karana āmagandha 10.
‘musāvāda가 āmagandha다. musāvāda로 마음이 똥이 되고 더럽혀진다. pisuṇāvācā, pharusāvācā, samphappalāpa가 āmagandha다. 그것을 받지 않으면 마음이 깨끗해진다. abhijjhā, vyāpāda, micchādiṭṭhi, 이 열 가지가 모두 āmagandha다. 이것이 마음을 똥으로 만드는 열 가지 āmagandha다.’
oya āmagandha 10 tiyāgena yam kenek mas māḷu kǣvat nokavat ohu asuddhayi. ohu meyin maḷot yannē kohærada yana sthānayat asuddhayi. ohuṭa suddha vecca ekakvat tiyenavada mas māsa kǣvat nokavat oya dahaya nætnam ehema yam hitaka eyā aśuddha karanna puḷuvanda? eyāgē upata aśuddha karanna puḷuvan.
‘이 열 가지 āmagandha를 지닌 채로는 누가 고기와 생선을 먹든 안 먹든 그는 더럽다. 그가 여기서 죽으면 가는 곳도 더럽다. 그에게 깨끗해진 것이 하나라도 있는가? 고기를 먹든 안 먹든 이 열 가지가 없다면 어떤 마음을 그가 더럽힐 수 있겠는가? 그의 태어남을 더럽힐 수 있겠는가?’
eyāgē upatat suddhayi. eyāgē hitak [ugura kǣrīma] suddhayi inna ekakka. ehenam bamaṇa suddha venna ganna ōnē ayin karanna ōnē mokakda? dasā akusal næmati āma gandhayayi.
‘그의 태어남도 깨끗하고 그의 마음도 깨끗하게 있는 것이다. 그렇다면 brāhmaṇa여, 깨끗해지려면 버려야 할 것은 무엇인가? dasa akusala라는 āmagandha다.’
[ugura kǣrīma] onna otana asūciyē tiyenavā. mas māṁsa kǣvat nokavat dasa akusalin yutta nam ohu huvagandhayen yuttayi. ბmanā mallan̆ga dasa akusalē nǣha. mas māṁsa kǣvat nokavat mallangē dasa akusalē næhæ. oba ḷan̆ga mas māṁsa kǣvat nokavat dasa akusalē nædda?
‘바로 거기에 똥이 있다. 고기를 먹든 안 먹든 dasa akusala를 지녔다면 그는 āmagandha를 지닌 것이다. brāhmaṇa여, 나에게는 dasa akusala가 없다. 고기를 먹든 안 먹든 나에게는 dasa akusala가 없다. 그대에게는 고기를 먹든 안 먹든 dasa akusala가 없는가?’
nǣ kiyanna bæhæ tiyenavā. balunā mama ēkayi kiyannē. mama āma gandhaya ganna næti men oba ahanavā āma gandhaya ganimin men āma gandhaya gannavada kiyalā. onna yathārthaya ōkaṭayi mama uttara dunnē. āma gandhaya gannē nǣ mama oba ama gandhaya gannavā kiyalā. oba aśuddhayi mama suddhayi kivvanna ōkayi. oba suddha karanna bæri hētu næti deyak aragena oya dr̥ṣṭiyē pihiṭalā mat māsa kālā hō nokā hō suddha asuddha panavanna yanavā nam oba yana maga harida? hētuphala sahita
‘없다고 할 수 없습니다, 있습니다.’ ‘brāhmaṇa여, 내가 말하는 것이 그것이다. 나는 āmagandha를 받지 않는데, 그대는 āmagandha를 받으면서 나에게 āmagandha를 받느냐고 묻는다. 그 사실에 대해 내가 대답한 것이다. 나는 āmagandha를 받지 않고 그대는 받는다고. 그대는 더럽고 나는 깨끗하다고 한 것이 그것이다. 그대가 깨끗이 할 수 없는, 까닭 없는 것을 붙잡고 그 견해에 머물러 고기를 먹든 안 먹든 그것으로 깨끗함과 더러움을 정하려 한다면 그대가 가는 길이 옳은가? 원인과 결과에 맞는가?’
ahama gatta balamu æyima pahat velā anē svāmīni. ætta maṭa væṭahuṇā. mamat adaṭa oba vahansēgē śrāvakayek vanavā kiyalā budurajāṇan vahansēgē śrāvakayek vuṇā.
그 말을 듣고 brāhmaṇa는 몸을 낮추며 ‘아, 존자시여, 진실을 알았습니다. 저도 오늘부터 존자의 sāvaka가 되겠습니다’ 하고 Buddha의 sāvaka가 되었습니다.
dæn etakoṭa oya baṇa ada kiyā dennē nǣ vahalā. āmagandha sūtraya adinnē nǣha liyaṭavā. hæbæyi amāru hariya karaganna venavā. dasaku salayin karaganna kipa nam oya kaṭiyaṭa bæ. elolu ivata ekak ayinnaka puḷuvan.
그런데 오늘날은 이 설법을 가르치지 않고 덮어 둡니다. Āmagandha sutta는 꺼내 들지 않습니다. 그런데 정작 어려운 부분을 해야 합니다. dasa akusala를 버리라고 하면 그 무리는 못 합니다. 그중 하나쯤 빼는 것은 할 수 있습니다.
sūtraya karalā ǣ sūtra
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ov dæn ē sūtra supiyā banavara ekak nemeyi tiyennē banavara kiyana dasa dasa mokakda daśamashanamak tiyenavā. bhikṣūn vahansēlāṭa mas māsa gænīma budurajāṇan vahansē anumata karanavada meccara mahā kaṇāvada budurajāṇan vahansē mas māsa kanavada dæn mēkennē tarkāla
그렇습니다, 그 sutta, Suppiyā bhāṇavāra 하나만 있는 것이 아닙니다. bhāṇavāra에는 열 가지 금지된 고기가 나옵니다. Buddha께서 bhikkhu들에게 고기 받는 것을 허락하시는가, 이것이 그리 큰 이야기인가, Buddha께서 고기를 드시는가, 이제 여기서 따져 봅시다.
hon̆dayi budurajāṇan vahansē daśamasthānavā panavanna hētuvak tiyenavada budurajāṇan vahansē mas māsa novaḷana kenek velā bhikṣūn vahansēlāṭa eban̆du anuśāsanāvak karapu kenek nam menna mē mas dahaya kaṇḍa epā kiyalādahaya panavanna bækō mas kanna næti kenekuṭa ekama varadakvan nokarana kenekuṭa menna mē varada karanna epā kivvot ēka gælapenavada
좋습니다. Buddha께서 열 가지 고기를 정하실 까닭이 있습니까? Buddha께서 고기를 드시지 않는 분이고 bhikkhu들에게 그렇게 가르치신 분이라면, ‘이 열 가지 고기를 먹지 말라’고 열 가지를 정하실 수 있겠습니까? 고기를 먹지 않는 사람, 그런 잘못을 하나도 하지 않는 사람에게 ‘이 잘못을 하지 말라’고 한다면 그것이 맞습니까?
mas māsa væradīmak kaḷē nætnam buddha śāsanaya tuḷa pav kiyalā ayin karalā tibuṇānam.
고기가 잘못이었다면 Buddha sāsana 안에서 pāpa라며 아예 빼 버렸을 것입니다.
minī mas kaṇḍa epā, koṭī mas kaṇḍa epā, alimas kaṇḍa epā harak harak nemeyi assa maskaṇaḍa epā. balu maskaṇḍa epā, sarpa maskaṇḍa epā. etakoṭa mē ādī vaśayen mas varga 10k tahanam kaḷā. vaḷas mas kaṇḍaya epā kaḷu vas mas kaṇḍa epa kiyalā vas varga dekak pelā oyagē mas varga 10k ahanak karalā.
사람 고기를 먹지 말라, 표범 고기를 먹지 말라, 코끼리 고기를 먹지 말라, 소가 아니라 말 고기를 먹지 말라, 개 고기를 먹지 말라, 뱀 고기를 먹지 말라. 이처럼 열 가지 고기를 금했습니다. 곰 고기를 먹지 말라, 검은 곰 고기를 먹지 말라 하고 곰 두 가지를 정해서 그렇게 열 가지 고기를 금했습니다.
hæbæyi tahanam kaḷē pav nisā nemeyi. hētu vecca nidhāna katāva mulaṭa tiyenavā. suppriyā vanavaraya kiyana eken ōka paṭan gannavā.
그러나 금한 것은 pāpa 때문이 아닙니다. 그 까닭이 된 nidāna 이야기가 앞에 있습니다. Suppiyā bhāṇavāra라는 데서 그것이 시작됩니다.
anna etanat tiyenavā hon̆daṭama mas māṁsa kǣmē āhāraya gænīmē varavilā næti bavaṭa pennapu dēśanāvaka mulat etanama tiyenavā.
거기에도 고기를 음식으로 먹는 것이 금지되지 않았음을 잘 보여 주는 설법의 시작이 바로 있습니다.
ektaraha bhikṣūn vahansē namakaṭa vaidyavaru mē nigamanaya kaḷā. kayaṭa pōṣaṇaya madhikamak nisā mas māṁśæni deyak āhārayaṭa ganna.
어떤 bhikkhu에 대해 의사들이 이렇게 판단했습니다. 몸에 영양이 모자라니 고기 같은 것을 음식으로 들라고.
dæn bhikṣūn vahansēlāṭa ayitiyak tiyenavā tamāgē kæpakaru dāyakayek hō dāyakāvak innavā nam gnātiyekuṭa hō kiyalā tamanṭa avaśya ban̆du deyak auṣadhayak vaśayen gannē.
bhikkhu들에게는 자기를 돌보는 dāyaka나 dāyikā가 있으면, 또는 친척에게, 필요한 것을 약으로 청해 받을 권리가 있습니다.
menna mē nisā mokada karannē? sr̥piyā upāsikāva kæpakaru dāyikāvak ē dāyakāvaṭa kivvā maṭa mehema vaidyavaru mas vayāṁjanayak mē ganna kiyalā tiyenavā dænum dīlā. ē nisā masak sakas karanna denna puḷuvan.
그래서 어떻게 했습니까? 돌보는 dāyikā인 Suppiyā upāsikā에게, ‘의사들이 나에게 고기 반찬을 들라고 했다’고 알렸습니다. 그러니 고기를 마련해 줄 수 있겠느냐고.
svāmīni heṭa dāneṭa mama masak evanavā kiyalā porundu velā giyā. hæbæyi oheṭanam pavatva māsayak hoyāgena inna oyalā yavanna kiyalā hæma tenema æhuvā hoyāganna kohevat pavat mānasayak na. pavat māṁsaya kiyannē vr̥taya pahava masa pahatayak ættē pavatvayi. vr̥taya kiyannē jīvana vr̥ttaya. jīvat vena satayekgē masa ganna bæhæ pavatvana næha. mæricca hatayekgē masak kohē hiti vunat pavatvayi. hevvā bæluvā
‘존자시여, 내일 dāna에 고기를 보내 드리겠습니다’ 하고 약속하고 갔습니다. 그런데 거기서 pavatta maṃsa를 구해 보내라고 곳곳에 물어보았으나 어디에도 pavatta maṃsa가 없었습니다. pavatta maṃsa란 삶이 떠난 고기, 그것이 pavatta입니다. 여기서 삶이란 살아가는 흐름입니다. 살아 있는 짐승의 고기는 받을 수 없으니 pavatta가 아닙니다. 죽은 짐승의 고기는 어디서 얻었든 pavatta입니다.
kohē hiti vunat pavatvayi. hevvā bæluvā masak næhæ. hæbæyi mama poronduvak vunā kohomaharida mas vaṁjanayak yavanavā kiyalā. magē poronduva kala karanna bæha.
찾고 또 찾아보았지만 고기가 없었습니다. ‘그러나 나는 어떻게든 고기 반찬을 보내겠다고 약속했다. 내 약속을 어길 수 없다.’
ēka hindā mama hon̆da væḍak karanavā kiyalā. kakula hira karalā bæn̆dalā kalaven kæpuvā mas kǣllā. kapalā dunā dāsiyekuṭa menna mēka gihillā uyalā ahaval hāmuduruvanṭa mayi mas vayandena kiyalā hāmuduruvanṭa bāra denna. upāsa upāsakammā kō kiyalā æhuvot sanēpaya nætuva nidinnavā.
‘그러니 좋은 일을 하겠다’ 하고, 다리를 꽉 묶어 허벅지에서 살점을 잘라 냈습니다. 잘라서 하녀에게 주며 ‘이것을 가져가 요리해서 아무개 스님께 드리는 고기 반찬이라고 스님께 전하라. upāsikā님은 어디 계시냐고 물으면 몸이 좋지 않아 누워 있다고 하라’ 했습니다.
dæn mēka sēlan kiyanavaṭa karanna puḷuvan deyak nemeyi. mēkat mahā puduma siddhiya kenekuṭa kanna mas kapalā kaluven kapalā denna poḍi væḍak karannenna bæ.
이것은 말처럼 쉽게 할 수 있는 일이 아닙니다. 이것도 아주 놀라운 일입니다. 남이 먹을 고기를 허벅지에서 잘라 주는 일은 작은 마음으로는 할 수 없습니다.
ē velēdī budurajāṇan vahansē buduæsin oya kāraṇaya dækkā. mē upāsikāvagē śraddhāvat ē vagēma tiyena gaurava bhaktiyak yamak kivvot iṭukara śaktiyak lōkayaṭa pennanna ōna nisā budurajāṇan vahansē ēkaṭa pratikarma tiyena nisā nihan̆ḍava hiṭiyā. avaśyatāvayan samūhayak dænagena
그때 Buddha께서 buddha의 눈으로 그 일을 보셨습니다. 이 upāsikā의 saddhā, 그리고 그 공경과 헌신, 말한 것을 이루어 내는 힘을 세상에 보여 주어야 했기에, 또 그것을 고칠 방법이 있었기에 Buddha께서는 잠자코 계셨습니다. 필요한 여러 가지를 아시고서.
īṭa passē dānaya væḷan̆duvaṭa passē budurajāṇan vahansē vælalāṭa istun vahansē na dānaya væḷan̆duvat svāmīni væḷan̆duga monavā ēkada supriyā upāsikāvē ēvā masjanayak ēkat ekkalā monak svāmīni ēka nam æhuvē nǣ. æyi mōḍiyō masak denakoṭa mona mas kiyalā ahanna ōnē nēda
그 뒤 dāna를 드신 다음 Buddha께서 그 bhikkhu에게 물으셨습니다. ‘dāna를 들었는가? 무엇을 들었는가?’ ‘Suppiyā upāsikā의 고기 반찬입니다.’ ‘그것과 함께, 무슨 고기였는가?’ ‘존자시여, 그것은 여쭙지 않았습니다.’ ‘어리석은 자여, 고기를 줄 때는 무슨 고기냐고 물어야 하지 않는가.’
dæn mēka ayin karanna hæbæyi ara mē mokakda ūruhatu valaṭa dālā hiṭan ara mē issellā madha sū kara kiyana eka urutu kaḷā vagē mēka ayin karanna bæhæ. ekak ayin kara puḷuvan tripiṭakē tava tiyenavānē. ædalā ganna ōnē okko
이제 이 이야기를 빼 버리려 해도, 앞서 sūkaramaddava를 ‘돼지버섯’이라고 바꿔 버린 것처럼 이것은 뺄 수가 없습니다. 하나는 뺄 수 있어도 Tipiṭaka에는 또 있습니다. 모두 끌어내 지워야 할 것입니다.
īṭa passē mokada karannē? æyi mōḍayō mōhaka puruṣayē ehemayi katā karannē. ahanna ō nædda masak um̆ba kālā tiyenē manīmak suppriyā upāsikāvē kalaven kapalā dunna mas kǣllaknē oba kālā tiyennēda
그 뒤 어떻게 하셨습니까? ‘어리석은 자여, moghapurisa여, 그렇게 말하는가. 고기를 물어봐야 하지 않는가. 그대가 먹은 것은 사람 고기다. Suppiyā upāsikā가 허벅지에서 잘라 준 살점을 그대가 먹은 것이다.’
mīṭa passē nindā pahasa labanna vena nisā pavu nisā nemeyi penni. nindā pahasa labanna vena nisā minis kǣma tahanavā. anna paḷaveni mas tahanam māṁsaya panapatanavā.
그러고는 앞으로 비난을 받게 되기 때문에, pāpa 때문이 아니라 비난을 받게 되기 때문에 사람 고기를 금하셨습니다. 이것이 첫 번째 금지 고기를 정하신 것입니다.
unvahansē væḍalā hiṭan supiyā upāsikāvaṭa sēt patapuvahama kakula hon̆dama nægiṭṭā. ara tuvāla tibu tænaka nætuva giyā. ēka buddha āśirvādayen karapu śāntiya.
그분께서 가셔서 Suppiyā upāsikā에게 축복을 해 주시자 다리가 말끔히 나았습니다. 상처가 있던 자리가 없어졌습니다. 그것은 Buddha의 축복으로 이룬 평안입니다.
dæn menna mul karagena menevasnam karapu kāraṇaya
이것을 바탕으로 사람 고기를 금하신 까닭이 이렇습니다.
īṭa passē mokada karannē rajjuruvangē maṁgala ætā malā.
그 뒤에는 어떻게 되었습니까? 왕의 maṅgala 코끼리가 죽었습니다.
oya tun penē minissu ada vitarak nemeyi innē. ē vagē minissu ē kālēt hiṭiya. ēgollō kiyannē minissu tīraṇayak karagattē. mē maṁgalatā raṭa harima magul lakuṇaknē. raṭa saśrīkatvaya udā karaōna. dæn mētā inna kannē apiṭa ē saśrī kaṭ tibunē. dæn mēka vallā dæmot ehema [goravanavā] mē maskuṇu velā giyāṭa passē ætā jīvat vennē næhanē. ætā jīvat venna nam api ekā masa api kǣno masa apē æn̆gē innavanē. ē saśrīkatvaya næti vennē næha kiyalā oya mōṭa tarkayak aragena ara ætatāgē mas ṭika okkoma minissu aran gihillā vallannē nætuva uyāgena kǣvā. bhikṣūn
그런 부류의 사람들은 오늘만 있는 것이 아닙니다. 그때도 그런 사람들이 있었습니다. 그 사람들이 이렇게 정했습니다. ‘이 maṅgala 코끼리는 나라의 아주 상서로운 표시다. 나라에 풍요를 가져다주어야 한다. 이 코끼리가 있어서 우리에게 그 풍요가 있었다. 이제 이것을 묻어 버리면 고기가 썩어 버린 뒤 코끼리는 살아 있지 못한다. 코끼리가 살아 있으려면 그 고기를 우리가 먹으면 그 고기가 우리 몸에 남는다. 그러면 그 풍요가 사라지지 않는다.’ 이런 어리석은 논리로 사람들이 코끼리 고기를 모두 가져가 묻지 않고 요리해서 먹었습니다.
vallannē nætuva uyāgena kǣvā. bhikṣūn vahansēlā piṇḍapāta vanna bhikṣūn vahansēlā pūjā kaḷā. bhikṣūn vahansēṭatma denna ēka aragena væḷan̆duṭa passē nigannanāta puttaka pirisa kǣ gahanna paṭan gattā. bahavat gautamayangē śrāvakayō mahā kǣdarayi. maṁgalatāgē maskikāva tibē næha. anna ēkat mē piṭṭa pada karanavā ēkat hambavelā ēkat kǣvalu. kriyā kǣ gahanna paṭan gattā. oya praśnaya
bhikkhu들이 piṇḍapāta를 다닐 때 bhikkhu들에게도 올렸습니다. bhikkhu들에게도 드리니 그것을 받아 드신 뒤 Nigaṇṭha Nātaputta의 무리가 떠들기 시작했습니다. ‘Gotama 존자의 sāvaka들은 아주 탐욕스럽다. maṅgala 코끼리 고기도 남아나지 않는다. piṇḍapāta를 다니다가 그것도 얻어서 먹었다더라.’ 그렇게 떠들기 시작했습니다.
kriyā kǣ gahanna paṭan gattā. oya praśnaya mul karannē budurajāṇan vahansē maṁgala vaśayen sammata karapu ætāgē mas kǣma gælapennē næhæ. minissu nindā pahata karana nisā. ē nisā ē hētuven ætmat sāhanam karanavā kiyalā ætmathanava pævā.
그 문제를 바탕으로 Buddha께서는, maṅgala로 받들어진 코끼리의 고기를 먹는 것은 맞지 않다, 사람들이 비난하기 때문이다, 그러니 그 까닭으로 코끼리 고기를 금한다 하시며 코끼리 고기 금지를 정하셨습니다.
oya vidihaṭama rajjuruvangē maṁgala asvayā malā ara vidihaṭama minissu mokada karannē? mē assayā jīvat karanavāna ibu mæralot puuṇu velā giyot ehema mēka ællenna maṁgala sammatiya apiṭa næti venavā kiyalā. ēka pavatvā nisā assamassa aragenaivilā hari ariyaru velā kǣvā.
마찬가지로 왕의 maṅgala 말이 죽었습니다. 같은 식으로 사람들은 어떻게 했습니까? ‘이 말을 살려 두어야 한다. 저절로 죽어 썩어 버리면 maṅgala의 복이 우리에게서 사라진다.’ 그리고 그것이 이미 죽은 것이니 말고기를 가져다 익혀서 먹었습니다.
etakoṭat ara nigaṇa nātaputkaya pisa kǣ gahanna paṭan gattā bavat gautamayangē śrāvakaya mahā kǣ darayi. anna ara maṁgala asvayāgē masti gatdunāma ēkat kamalā.
그때도 Nigaṇṭha Nātaputta의 무리가 떠들기 시작했습니다. ‘Gotama 존자의 sāvaka들은 아주 탐욕스럽다. 저 maṅgala 말의 고기를 얻자마자 그것도 먹었다더라.’
ehenam ohoma kǣ gahanna paṭan gattā. oya kāraṇaya mul karagena maṁgala vaśayen sammata karagatta assama masa kaṇḍa epā. ē nisā assamassa sampūrṇayen tahanak kiyalā assamasthānava pænenna. ætmat asmas tahanam paḷavena.
그렇게 떠들기 시작했습니다. 그 일을 바탕으로 ‘maṅgala로 받들어진 말의 고기를 먹지 말라, 그러므로 말고기를 완전히 금한다’ 하시며 말고기 금지를 정하셨습니다. 코끼리 고기와 말고기 금지가 먼저입니다.
īṭa passē minissu koṭi marāgena koyingē mas kālalā hiṭena bhikṣun vahansēlā piṇḍapātana koṭa mas pūjā karanavā. dæn koṭi mas aragenila valā kælē yanakoṭa kos vaṭa koṭi pahinavā hāmuduruvanṭa.
그 뒤 사람들이 표범을 죽여 그 고기를 먹고는 piṇḍapāta를 다니는 bhikkhu들에게 고기를 올립니다. 그 표범 고기를 받아 숲으로 들어가면 냄새 때문에 표범들이 스님들에게 덤벼듭니다.
mē kāraṇaya mul karannē budurajāṇan vahansē pæivvā mīṭa passē koṭapas kǣma tahanak. pavu nisā tahanak karapu ekak na oya praśnē tahanak karā. ē hētu dhyāna katāvak.
이 일을 바탕으로 Buddha께서는 앞으로 표범 고기를 먹는 것을 금한다고 하셨습니다. pāpa 때문에 금한 것이 아니라 그 문제 때문에 금한 것입니다. 그 까닭이 된 nidāna 이야기입니다.
dæn ē etanin tahanam vuṇā. īṭa passē minissu mokada karannē? oya pahat koṭas vala minissu ballō maralā balla ḷan̆gē mas ganavā. itin baḷu mas kǣmaṭa sammata velā hiṭiyā jātiyak ēgollanṭa kiyannē sævul kulēgiya.
그렇게 그것이 금지되었습니다. 그 뒤 사람들은 어떻게 했습니까? 낮은 계층 사람들이 개를 죽여 개고기를 먹습니다. 개고기 먹는 것이 받아들여진 무리가 있었는데, 그들을 sæḍol(caṇḍāla) 계층이라 불렀습니다.
hæḍavalu sæla kiyana eka hædunā kiyannet baḷumas kǣmen ahuvelā ēkehi minissun nigraha karalā baḷumas kanna nīṭayō kiyalā lōka sammatayakin sæla kiyalā kuliyak ven kaḷā.
caṇḍāla가 생겨난 것도, 개고기를 먹다가 사람들에게 걸려 꾸짖음을 받고, 개고기 먹는 천한 자들이라고 세상의 합의로 caṇḍāla라는 계층을 따로 갈라놓은 것입니다.
īṭa passē mokada karannē minissu balu mas hadalā inna minissu kanakoṭa bhikṣūn vahansēlā dunnahama anna bhikṣūn vahansēlā bumas kanavā. sælollu vāgē lā nigraha karanna paṭan gattā. ē nigrahaya mul karina budurajāṇan vahansē baḷumas kanna evāgē sāhana karā. mas jāti ahanna baḷumas kivva ganna evā. bælumas ahanavā kaneku.
그 뒤 사람들이 개고기를 요리해 먹다가 bhikkhu들에게 드리자, ‘bhikkhu들이 개고기를 먹는다, caṇḍāla 같다’고 꾸짖기 시작했습니다. 그 꾸짖음을 바탕으로 Buddha께서 개고기 먹는 것을 금하셨습니다. 고기 종류를 물어서 개고기라 하면 받지 말라, 개고기인지 물어보고 먹으라고 하셨습니다.
minissu sarapaya marāgena sarapayengē mas karanna. dæn adat kannē oya vidihaṭa sarpa māsa kanna paṭan gattahama ahiṇṭika vāgē bat gavasagē śrāvakayō sarpa masuk kanavā kiyalā ēkaṭa nigraha kaḷā. ē mul karannē sarpa maskaḍaya pakayak tahanam karanna. ahiṁsa
사람들이 뱀을 죽여 뱀 고기를 먹습니다. 오늘도 그렇게 먹습니다. 뱀 고기를 먹기 시작하자 ‘ahiguṇṭhika(뱀 부리는 자)처럼 Gotama 존자의 sāvaka들이 뱀 고기를 먹는다’고 꾸짖었습니다. 그것을 바탕으로 뱀 고기를 먹는 것을 금하셨습니다.
sarpa maskaḍaya pakayak tahanam karanna. ahiṁsa kiyalā kiyana eka ūru mas kiyaliya vana hāmuduruva kiyana pota ādā dunnē mahattayā potak. ahiṁsa kiyannē ayi kiyannē sarapayak. poḍi aya nemeyi hāmuduruvō hatara pat denek mahā viśēṣa hāmuduruvaru dænīmē hāmuduruva unvahansēṭa okkoma sambunē ahi māṁsagiṭa urumak kiyalā.
ahi라는 말을 돼지고기라고 풀어 놓은 어떤 스님의 책이 있습니다. 어떤 분이 준 책입니다. ahi란 뱀입니다. 그런데 하찮은 분들이 아니라 서너 분의 아주 학식 있는 큰스님들이 모두 ahi maṃsa를 돼지고기라고 했습니다.
sūkara māṁsa dannet næha ahi māṁsa dannet næ. sipiṭakē piḷiban̆da pāli piḷiban̆dava mahā dænumak æti aya. itin mēvayak huva denek sævaṭa
sūkara maṃsa도 모르고 ahi maṃsa도 모릅니다. Tipiṭaka와 Pāli에 큰 지식이 있다는 사람들이 말입니다.
æti aya. itin mēvayak huva denek sævaṭa enavā īḷan̆gaṭa
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ayimāsa kivvē sarpamā.
ahi maṃsa라 한 것은 뱀 고기입니다.
in kaḷu valassangē mas gālā īṭa passē kælē yanavā. vaḷa panakoṭa goravala panavā massivaṭa. mēka mul karenu valasmaskandha epagē tahana.
그리고 검은 곰의 고기를 먹고 숲에 들어가면, 냄새 때문에 곰들이 덤벼듭니다. 이것을 바탕으로 곰 고기를 먹지 말라고 금하셨습니다.
kara eruṇu valassa giyā tava koṭasak innavā. ēt ē vagēma koṭasak. ē mas kāpu gahamat ē karadara enakoṭa kivvā ē karēruṇu vala vas mas kanna epā kiyalā ēkat ahanak karā. ē vargaya tava vargayak.
곰 말고도 또 한 무리가 있습니다. 그것도 그와 비슷한 무리입니다. 그 고기를 먹었을 때도 그런 성가신 일이 생기자 그 무리의 고기도 먹지 말라고 금하셨습니다. 그것은 또 다른 종류입니다.
dæn mēṭa mas varga 10k oya vidihen tahanam kaḷā. ehenam mas māṁsa vaḷan̆dalā næti vecca samājayaka bhikṣu samājayaka nam oya dahaya ohoma tahanam karanavā.
이렇게 열 가지 고기를 그런 식으로 금하셨습니다. 그렇다면 고기를 먹지 않는 사회, 그런 bhikkhu 사회라면 그 열 가지를 그렇게 금하겠습니까?
ehenam kavuda nigamanaya kiyalā budurajāṇan vahansē ē kālēdī isvan vahansēlā mas māṁsa vaḷan̆dalā tibunē nǣha kiyalā mona nigamendaka.
그렇다면 Buddha와 그 시절 bhikkhu들이 고기를 드시지 않았다는 것은 누가 내린, 어떤 결론입니까?
budurajāṇan vahansēgen baṇa ahalā pera nigannanāta puttagē śrāvaya ekka velā hiṭapu siha sēnādhipati ē nigannanāta puttagē śrāvakatvaya midilā budurajāṇan vahansēgē śrāvakaya kiyalā sōtāpanna phalayaṭa pat vuṇā. budurajāṇan vahansēṭa dānaekaṭa ārādhanāvak kaḷā. aṁgutta nikayi siha sūtraya ōka tiyenavā. apiṭa ōna balana nemeyi.
전에 Nigaṇṭha Nātaputta의 sāvaka로 있던 Sīha senāpati가 Buddha의 설법을 듣고, Nigaṇṭha Nātaputta의 sāvaka 자리에서 벗어나 Buddha의 sāvaka가 되어 sotāpatti phala에 이르렀습니다. 그리고 Buddha께 dāna를 청했습니다. Aṅguttara Nikāya의 Sīha sutta에 그것이 나옵니다. 우리가 지금 그것을 다 볼 필요는 없습니다.
ē velāvēdī ē sīsa sēnādhipatiya tamangē pirisa kiyanavā. gacca kanē pavatva maṁsaṁjānāhi sagaya ikmaṭa gihillā pavatva māsayak karanna. dæn pavat māsaya tōrāganna bæruvayi innē. ē kiyannē jīvat velā inna hataeka enna epā mē dānaṭa mæricca satayek hambavunot aran enna malakana.
그때 그 Sīha senāpati가 자기 사람들에게 말합니다. ‘gaccha bhaṇe, pavattamaṃsaṃ jānāhi.’ 어서 가서 pavatta 고기를 마련하라는 것입니다. 오늘날은 pavatta 고기를 가려내지 못하고 있습니다. 곧 살아 있는 짐승은 데려오지 말고, 이 dāna를 위해 죽은 짐승을 얻으면 그 주검을 가져오라는 것입니다.
īṭa passē ē aya tara satekgē mala sirurā kada gahagena aran āvalu tara satā kiyannē uvura.
그 뒤 그들은 살찐 짐승의 주검을 메고 가져왔다고 합니다. 살찐 짐승이란 돼지입니다.
īṭa passē kǣ gahanna paṭan gattā. hari nigannaṭa pirisīha sēnādhipati meccara kal śuddhavantayek velā in̆dalā bavat gautamayangē śrāvakayek velā. dæn mas kanna paṭan genavā. marāpu sattungē mas aragena yanavā dæn anna bavat gautamayangē śrāvakayanṭa uyalā denna. kiyalā kǣ gahanna paṭan gattā. ekatu velā bahalā mē aparādhaya kiyalā.
그러자 Nigaṇṭha 무리가 떠들기 시작했습니다. ‘Sīha senāpati는 이제껏 깨끗한 사람이더니 Gotama 존자의 sāvaka가 되어서는 이제 고기를 먹기 시작한다. 죽인 짐승의 고기를 가져간다, Gotama 존자의 sāvaka들에게 요리해 주려고.’ 그렇게 떠들기 시작했습니다. 모여서 이것은 범죄라고 떠들었습니다.
itin mē kāraṇaya gihillā siha sēnādhipatiṭa tamangē gōlayō kivvā. jīvita hētuvakaṭavat jīvayek marī magen kurā kumuvakavat api marannē næhæ. mæricca hatekgē mataka prāṇaghātaya ehā sambandhayak næhæ. api sakas karalā budurajāṇan vahansēṭa piḷiganna. mēkaṭa tērum ganna puḷuvan.
그래서 이 일을 Sīha senāpati에게 그의 사람들이 알렸습니다. (그가 말하기를) ‘우리는 목숨을 위해서라도 개미 한 마리 죽이지 않는다. 죽은 짐승의 고기는 pāṇātipāta와 아무 관계가 없다. 우리가 마련해서 Buddha께 올리자.’ 이것은 이해할 수 있습니다.
ē mata hadalā piḷigannavā budurajāṇan vahansē masalan̆dalā puṇyānumōdanāvak karalā væḍi kiyalā tiyenē.
그 고기를 요리해 올렸고, Buddha께서 고기를 드시고 puññānumodanā를 하신 뒤 가셨다고 되어 있습니다.
dæn etakoṭa ara antimaṭa sundu kammāra putrakē dānaṭa sambandha karalā vitarak mēka kiyalā pērenna bæha. ēvā uvuruhatu kararavaṭa anikava avurudu karanna bæ.
그러니 마지막에 Cunda Kammāraputta의 dāna에만 결부해서 이 문제를 비켜 갈 수는 없습니다. 그것들을 모두 버섯으로 바꿔 버릴 수는 없습니다.
vinaya piṭiget bohō katā tiyenavā.
vinaya piṭaka에도 많은 이야기가 있습니다.
kanē amāruvak hædicca bhikṣūn vahansē namakaṭa kakuḷumak guṇayi kiyalā budurajāṇan vahansē duṭu dharmayak tuḷin.
귀에 병이 난 어떤 bhikkhu에게 게살이 좋다는 것을 Buddha께서 꿰뚫어 보신 dharma로 아셨습니다.
kakuluvan marāgena jīvat vena pirisak inna pættaka piṇḍapāta karagena jīvat venna kiyalā unvahansēṭa kriyā. unvahansē ē muhudu karaka kakuḷuvan varāgen jīvat vena minisu pættaka piṇḍapāda unvahansēṭa piṇḍapātayaṭa kakuḷu mas hamba vuṇā. kakuḷu mas vaḷan̆dapu unvahansēgē kanē amāruva ē hituven suvuṇā. dæn mēkat tiyenavā vinaya piṭakayē.
그래서 ‘게를 잡아 사는 사람들이 있는 쪽에서 piṇḍapāta를 하며 지내라’고 그분께 말씀하셨습니다. 그분이 그 바닷가의 게 잡아 사는 사람들 쪽에서 piṇḍapāta를 하자 piṇḍapāta로 게살을 얻었습니다. 게살을 드신 그분의 귀병이 그 덕에 나았습니다. 이것도 vinaya piṭaka에 있습니다.
ektara avasthāvaka a ē kālē tibiccittak tamayi oya mas maraṇa kaṭṭiyē.
어느 때의 일입니다. 아, 그 무렵 고기를 다루는 사람들에게 있던 관습이 하나 있습니다.
darēmak karapuvahama hon̆dama mat koṭasak ven karalā. ē koṭasa gahaka ellalā yanavā. masin prayōjanāvat æti yamek ætnam mē koṭasa gena yāvā. mehema kiyalā kiyana gahē mas koṭasak kelalā yanavā. ēnnē ē minissucca siri satayek.
짐승을 잡으면 가장 좋은 고기 한 부분을 떼어 놓습니다. 그 부분을 나무에 걸어 두고 갑니다. ‘고기가 필요한 누군가가 있다면 이 부분을 가져가라’ 하고 말하며 나무에 고기 한 덩이를 걸어 두고 가는 것입니다. 그것이 그 사람들의 관습입니다.
minihek satayekka maralā mas karagena ara vidihaṭa mas koṭasak ven karalā kāṭada denna kenek hiṭiya dīlā yanavā na ara vagē ellalā yanavā. bæluvā ektarā bhikṣuṇīn vahansē ehenam gahak mula in̆dagena innavā. dæn kiyanna katā karannat nǣhæ balanna innē nǣha. mā kamak nǣha. æhunot onam arayi yanna æta kiyalā.
어떤 사람이 짐승을 죽여 고기를 다루고, 그렇게 한 부분을 떼어 줄 사람이 있으면 주고 가고, 없으면 그렇게 걸어 두고 갑니다. 그가 보니 어떤 bhikkhunī 한 분이 나무 밑에 앉아 계셨습니다. 말을 걸 수도 없고 쳐다볼 수도 없지만, ‘괜찮다, 들리면 가져가시겠지’ 하고 생각했습니다.
masin prayōjanayak æti yamek ætnam mē mas korasa ē aya geniya āvā kiyalā æhenna saddenna kiyalā ara mas koṭasa gahaka pārsalayak karalā eḷalā æn̆da giyā. ē manasayā giyāṭa passē dænagattā ven karapu mas koṭasak mē dæn ayitikārayek nǣha. mēka gævalā gælapena pavatmasayā. budupiyāṇan vahansēṭa mē masin vyaṁjanayak hadalā yavanna ōnǣyi kiyalā.
‘고기가 필요한 누군가가 있다면 이 고기를 가져가라’ 하고 들리도록 소리 내어 말하고, 그 고기를 꾸러미로 싸서 나무에 걸어 두고 갔습니다. 그 사람이 간 뒤 (bhikkhunī는) 알았습니다. 떼어 놓은 고기인데 이제 주인이 없다. 이것은 받아도 되는 pavatta 고기다. 이 고기로 반찬을 만들어 Buddha께 보내야겠다 하고.
ē masa genīsaṭanam ē terenna ivvā. oya velā hiṭan budurajāṇan vahansēṭa agran giyā.
그 고기를 가져가 그 bhikkhunī가 요리했습니다. 그렇게 해서 Buddha께 올리러 갔습니다.
yanakoṭa budurajāṇan vahansēma mē piṇḍapāta væḍalā. etana hiṭūn vahansē namaṭa dunnā. budurajāṇan vahansē væḍiyahama menna mē maskaṭa unvahansēṭa pūjā karanna dunnā. o in etakoṭa arahenavā. ma kaṭakāra bhikṣūn vahansēṭayi bāra dunnē.
가 보니 Buddha께서는 piṇḍapāta를 나가셨습니다. 그래서 거기 있던 bhikkhu 한 분에게 주며, Buddha께서 오시면 이 고기를 그분께 올려 달라고 맡겼습니다. 그런데 하필 말 많은 bhikkhu에게 맡긴 것입니다.
ov itin budurajāṇan vahansēṭa nam okkoma jāti genak denavā. kō apiṭa apiṭa monavada?
‘그래, Buddha께는 온갖 것을 다 가져다 드리는구나. 우리에게는? 우리에게는 무엇이 있소?’
oya vacanaya ahanavā ariṇīn vahansēgen. anē mama monavā dennada? ōka mē ahamben hamba vecca masak. itin okkoṭa gēnna tiyunē næhæ. ēkayi budurajāṇan vahansēṭa genā. ehema hæbæyi apiṭat maṭat monavā hari ōnē. mama monavā dennē? ille
그 말을 bhikkhunī에게 묻습니다. ‘아, 제가 무엇을 드리겠습니까? 이것은 우연히 얻은 고기입니다. 그래서 모두에게 가져올 만큼은 없었습니다. 그래서 Buddha께 가져온 것입니다.’ ‘그래도 우리에게도, 나에게도 무언가 있어야 하오.’ ‘제가 무엇을 드리겠습니까?’
monavā dennē? ille sivurak æn̆dagena nævidiyi oya sivura dīlā yanna kivā.
그러자 그는 청하기를, 입고 계신 그 cīvara를 주고 가라고 했습니다.
anē maṭat tiyennē meccarayi. ēvā hariyannē næ. budurajāṇan vahansēṭa kosa vunā nam maṭa koṭasa kiyanna ōnē. ohoma kiyalā kannalav karanavā bērenna bæhæ ehenam araganna kiyalā a sivura dīlā sāmānyayen æn̆dumakin hiṭapu egin yanna giyā. hæbæyi yanakan irā bhikṣūn vahansēlā mē nīca væḍē hæṭilā nigaru karanna paṭan gattā. mǣṇiyangē sivurat aragattā mē hāmuduruvō mokakda mē karapu kæta væḍiyi kiyā hiṭā.
‘아, 저에게도 이것뿐입니다. 그것은 안 됩니다.’ ‘Buddha께 몫이 있었다면 나에게도 몫을 줘야 하오.’ 그렇게 졸라대니 벗어날 수가 없어 ‘그럼 가져가십시오’ 하고 그 cīvara를 주고는 평상복 차림으로 그 길로 떠났습니다. 그런데 가는 동안 다른 bhikkhu들이 이 천한 짓을 보고 나무라기 시작했습니다. ‘bhikkhunī의 cīvara까지 빼앗다니, 이 스님은 무슨 추한 짓을 한 것인가.’
ēpaṇan vahansēṭa mē kāraṇaya prakāśa kaḷā. budurajāṇan vahansē yanavā ē meheniyek obē nǣ dǣhæ venavada ēt nǣ. maha nindita væra kalin mīṭa passē nǣ tǣya novana kenekgen nosudusu dē illanna epā. ē ban̆du ayagen sivurullanna epā kiyalā vinē iradiyak pænavā. oya ēkaṭa hētu vecca katāvaka mūla katāva ēka.
Buddha께 이 일을 알렸습니다. Buddha께서 물으십니다. ‘그 bhikkhunī가 그대의 친척인가?’ ‘아닙니다.’ ‘크게 비난받을 잘못이다. 앞으로 친척이 아닌 이에게 맞지 않는 것을 청하지 말라. 그런 이에게서 cīvara를 청하지 말라’ 하시며 vinaya의 sikkhāpada를 정하셨습니다. 그 규칙의 까닭이 된 바탕 이야기가 그것입니다.
ehenam mas māṁsa vaḷan̆dalā nætnam budurajāṇan vahansē oya katāvat ayin karanna ōnē mulinma. etakoṭa kakuḷu masladapu katāvat hāmulin kapalā harinna ōnē. daśamasthānama kapalā harinna ōnē. siha sūtraya kapalā harinna ōnē. mē okkoma tripiṭakē sūtraya
그렇다면 Buddha께서 고기를 드시지 않았다면 그 이야기부터 맨 먼저 빼야 합니다. 게살을 드신 이야기도 뿌리째 잘라 내야 합니다. 열 가지 금지 고기도 잘라 내야 합니다. Sīha sutta도 잘라 내야 합니다. 이 모든 Tipiṭaka의 sutta를 말입니다.
kotana in̆dan paṭan gennē tava hun̆gāk tiyenavā.
어디서부터 시작해야 할지, 아직도 많이 있습니다.
ektarā manussayek budurajāṇan vahansēlāṭa ævidilā dānayak denavā. svāmīni oba vahansēṭa deena dēval mahatphalayi mahānisa saṁsāvē bohōkoṭa læbenavā kiyalā mama ahalā tiyenavā. mama ēka oba vahansēgenma ahalā viśvāsat karanavā. mama hari kæmatiyi menna mē kasī saḷuvalaṭa maṭa anukampā karalā mē kasī salu ṭika oba vahansē piḷigannā. budurajāṇan vahansē anukampā karalā piḷigattē.
어떤 사람이 Buddha께 와서 dāna를 올립니다. ‘존자시여, 존자께 드리는 것은 saṃsāra에서 큰 열매와 큰 이익을 많이 가져온다고 들었습니다. 존자께 직접 듣고 믿습니다. 저는 이 Kāsi 옷감을 아주 좋아합니다. 저를 가엾이 여기시어 이 Kāsi 옷감을 받아 주십시오.’ Buddha께서 가엾이 여기시어 받으셨습니다.
etakoṭa kiyanavā svāmīni mama hari kæmatiyi. ælhā sūpa vyāṁjana sahita bat valaṭa sup saha vyāṁjana sahita æl hālē bat valaṭa mama hari kæmatiyi. matu matuut eban̆du dēva mama balāporottu vennē. oba vahansēṭa denna dē mahatphalāvē mahānisanya bohōkoṭa læbenavā kiyalā ma ahalā tiyenavā viśvāsa karanavā. ē nisā maṭa anukampā karalā mē æl hālē bassita vyāṁjana piḷiganna piḷigæn
그러자 말합니다. ‘존자시여, 저는 아주 좋아합니다. 국과 반찬을 곁들인 좋은 쌀밥을 아주 좋아합니다. 앞으로도 그런 것을 바랍니다. 존자께 드리는 것이 큰 열매와 큰 이익을 많이 가져온다고 들었고 믿습니다. 그러니 저를 가엾이 여기시어 이 좋은 쌀밥과 반찬을 받아 주십시오.’ 받으셨습니다.
īṭa passē kiyanavā svāmīni mama tavat dekakaṭa āsayi. murudu ūrumas valaṭa mama hari āsayi. ūrumasyāṁjanaya matu matun maṭa murudu ūrumas balāporottu mama oba vahansēṭa mē urumataya pūjā karanna. maṭa anukampā piḷiganna. unvahansē piḷigattā.
그 뒤 말합니다. ‘존자시여, 저는 두 가지를 더 좋아합니다. 부드러운 돼지고기를 아주 좋아합니다. 돼지고기 반찬을요. 앞으로도 부드러운 돼지고기를 바랍니다. 존자께 이 돼지고기를 올리오니 저를 가엾이 여겨 받아 주십시오.’ 그분께서 받으셨습니다.
svāmīni mama hariya kæmatiyi. menna mē pæni kævum valaṭa maṭa matu matu pæni kævum væḍipura læbēvā kiyalā oba vahansē neme piḷiganna ēkat piḷiganna maṭa anukampāva ēkat piḷigattā.
‘존자시여, 저는 이 꿀 과자(kævum)를 아주 좋아합니다. 앞으로 꿀 과자를 더 많이 얻게 되기를 바라니 존자께서 이것도 받아 주십시오, 저를 가엾이 여기시어.’ 그것도 받으셨습니다.
dæn ohoma karalā oba vahansēṭa dæn maṭa vena denna deyak næhæ kiyalā dahasak vaṭenavā saruḷudeku tara vidihaṭa pūjā karalayi giyē.
이렇게 하고는 ‘이제 존자께 더 드릴 것이 없습니다’ 하고, 천의 값어치가 나가는 옷감 두 벌을 그렇게 올리고 갔습니다.
ohoma ṭika kālayak yanakoṭa mē dharmaya tuḷa hædirena manussayāṭa anē ehema monavada mē patapuva væḍak æti ē kiyā oya daham avabōdhaya næguṇā. dharmāvabōdhaya nisā dharma samādhiyak læbilā ē samādhiya yutu velā bam̆balava gihin upanna anāgāmī brahmayek venavā. dæn meccara pætum pætama kenāṭa ē atbæyama anāgāmī phalaya labanna vāsanāva tibi velā nēda? ada monavada kiyannē etakoṭa mē pætum gæna.
그렇게 얼마의 시간이 지나자, 이 dharma 안에서 닦아 가던 그 사람에게 ‘아, 그렇게 바라던 것들이 무슨 소용인가’ 하는 dharma의 깨달음이 일어났습니다. dharma를 깨달아 dharma samādhi를 얻고, 그 samādhi를 지닌 채 Brahmā 세계에 가서 태어나 anāgāmī Brahmā가 됩니다. 이렇게 많은 것을 바라던 사람에게 결국 anāgāmī phala를 얻을 복이 있었던 것이 아닙니까? 그런데 오늘날 이런 바람에 대해 뭐라고들 합니까.
īṭa passē budurajāṇan vahansē hamennē brahma vēśayen āvā. brahmayek velā ipadilā. svāmīni obaṭa mama mataka æti. manussava inna kālē æl hālē sūpavayandasa bat balāporottu ve dānayak dunnē mama. mas balāporottu ven mas pūjāvak kaḷē mama kævum balāporottu ven kævum pūjāvak kaḷē mama taḷu balāporottu venam saḷu pūjāvak kaḷē mama
그 뒤 그는 Buddha를 뵈러 Brahmā의 모습으로 왔습니다. Brahmā로 태어나서요. ‘존자시여, 저를 기억하시겠지요. 사람으로 있을 때 국과 반찬을 곁들인 좋은 쌀밥을 바라며 dāna를 올린 것이 저입니다. 고기를 바라며 고기 pūjā를 올린 것이 저, 과자를 바라며 과자 pūjā를 올린 것이 저, 옷감을 바라며 옷감 pūjā를 올린 것이 저입니다.’
ada mama brahmayen maṭa væḍak nǣ kiyalā hitenavā okkoma atæralā oba vahansēgē dēśanā gæm̆buru dharmaya sihi karanakoṭa dharma samādhiyakin mē lōkē asāratvaya vaṭalā mama ada brahhamayek kalāā upannāē samādhiya
‘오늘 저는 Brahmā입니다. 그런 것이 다 소용없다고 여겨져 모두 버리고, 존자께서 설하신 깊은 dharma를 떠올리다가 dharma samādhi로 이 세상의 덧없음을 꿰뚫어, 그 samādhi로 오늘 Brahmā로 태어났습니다.’
itin brahmaya edā maṭa oba dīlā yamak pætuvā nam læbuṇā dē svāmīn ahīmitava læbuṇā. ē kālē maṭa asīmitava læbuṇā tæn paṭan. ē veyā kisi aḍuvak vunē næha. namut eyā væḍak næti dænagena mama okkoma asāra dēval athara dāla tamayi mē dharma samādhiya labāgattē.
‘그래서 Brahmā여, 그날 그대가 나에게 주며 무언가를 바랐다면 그것을 얻었는가?’ ‘존자시여, 끝없이 얻었습니다. 그때부터 저에게 끝없이 얻어졌고 아무 모자람도 없었습니다. 그러나 그것이 소용없음을 알고 덧없는 것들을 모두 버리고서 이 dharma samādhi를 얻었습니다.’
kiyalā dēśanā karanā. dæn otanat pelā tiyenavā budurajāṇan vahansē mas māsa gattē næhæ kiyalā nam ōkaṭat uttarayak denna næhæ. ōvat ē guruhatu karanna ōnē ehena. ōvā uru karanna bæhæ. tripṭaka eken kapanna bæhæ kǣli. tripiṭakaṭa væḍi eku tukalā ayin karannat bæhæ. aḍu kiyalā amutu ekak dānnat bæhæ. ehema karalat næhæ.
그렇게 말씀드렸습니다. 이렇게 거기에도 나와 있습니다. Buddha께서 고기를 받지 않으셨다고 한다면 이것에도 대답할 수 없습니다. 그렇다면 이것들도 버섯으로 바꿔야 합니다. 그것들은 바꿀 수 없습니다. Tipiṭaka에서 조각을 잘라 낼 수 없습니다. Tipiṭaka에서 남는다고 빼낼 수도 없고, 모자란다고 낯선 것을 넣을 수도 없습니다. 그렇게 한 적도 없습니다.
dæn mē budurajāṇan vahansē oya ti ekak nemeyi. tava bohōkoṭa tiyenavā. oya mas māṁsa piḷiban̆da siddin davasē sǣhena kālayak katā karē ṭiya hæki triviṭakē tiyena mas māṁsa vala vaḷadalu tæn gæna kiyanavana. occara kiyanna deyak næhæ. ē nisā ekak nemeyi tiyennē ōna taram ōgē tæn tiyenavā. itin ōkēdī api dækaganna ōnē ehenam æyi mas māṁsa pav nædda? apiṭa tiyena praśnaya isin̆daganna ōnē.
Buddha에 관한 이런 이야기는 그것 하나가 아닙니다. 훨씬 더 많이 있습니다. 고기에 관한 일을 날마다 꽤 오래 이야기한다면 Tipiṭaka에서 고기를 드신 곳들을 다 말할 수 있습니다. 그렇게까지 말할 것은 없습니다. 하나가 아니라 그런 곳이 얼마든지 있습니다. 그러니 여기서 우리가 보아야 할 것은, 그렇다면 왜 고기가 pāpa가 아닌가 하는 것입니다. 우리에게 있는 문제를 풀어야 합니다.
mas māṁsa kǣvot pav kiyana adahasa ættada? kohomada ēka pav vennē? cētanāva anuva pav hædenavā misā. citta pāriśuddhiya enavā misak.
고기를 먹으면 pāpa라는 생각이 사실입니까? 어떻게 그것이 pāpa가 됩니까? cetanā에 따라 pāpa가 생기는 것이고, 마음의 깨끗함이 오는 것이지요.
api karana væḍa gæna anun pav karana gānē hō anun pin karana gānē. apiṭa ē pin pav venna kramayak nǣ. mēkayi api dakinna ōnē. mama pak karagattot ē pāpaya maṭayi. anika pak karagattot ē pāpē ohuṭayi.
우리가 하는 일과 관련해 남이 pāpa를 짓든 남이 puñña를 짓든, 그 puñña나 pāpa가 우리 것이 될 길은 없습니다. 이것을 우리가 보아야 합니다. 내가 pāpa를 지으면 그 pāpa는 나의 것입니다. 남이 pāpa를 지으면 그 pāpa는 그의 것입니다.
itin api koyi taram tarka idiripat karalat mē eka tarkayakvat nyāya dharmayaṭa ekan̆ga nǣ.
그러니 우리가 아무리 따짐을 내놓아도, 그 따짐 하나도 dharma의 이치에 맞지 않습니다.
anik aya kana nisayi satva marannē tava kenek. dæn mēkat idiripat karana ektarā vidihaka tarkayak.
‘다른 사람들이 먹기 때문에 또 다른 누군가가 짐승을 죽인다.’ 이것도 어떤 식으로 내놓는 따짐입니다.
anik aya kǣma natara karalada mē api sattu marainnē?
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
dæn api sattu marannē næ. anik aya kana nisayi sattu maranna kiyana yamkisi niyamayak tiyenavā nam anik aya kanavā. api sattu marannē næ. ehenam anik aya kasā tava kenek satu maranavā kiyana nam ēka tanama boru velā nē tamangenma boru venavānē.
지금 우리는 짐승을 죽이지 않습니다. 다른 사람들이 먹기 때문에 짐승을 죽인다는 어떤 법칙이 있다면, 다른 사람들은 먹습니다, 그런데 우리는 짐승을 죽이지 않습니다. 그렇다면 다른 사람이 먹기 때문에 또 다른 누군가가 짐승을 죽인다는 말은 그 자체로 거짓이 되지 않습니까. 자기 자신에게서 거짓이 드러납니다.
anik aya mila dena nisāyi sattu marannē kivvē. menna rupiyal da000k menna lakṣayak menna kukulak maralā denna kivvot api maralā denava ma dannē nǣ. bauddhayan hæṭiyaṭa kī denek ehema kivvot marayida kiyalā.
‘다른 사람들이 값을 치르기 때문에 짐승을 죽인다’고도 했습니다. 여기 몇천 루피, 여기 10만 루피가 있으니 닭 한 마리를 죽여 달라고 하면 우리가 죽여 주겠습니까? 저는 모릅니다, 불자로서 몇 사람이나 그런 말을 들으면 죽일지.
rupiyal lakṣayak aragannavā mavanā marannē nǣhæ itin ani nikayi kohon̆da ma dannē næhæ anika ehema æti lassatiya kōṭik dinavā maṭa madi væḍak næhæ aṁśu mātrayak ē væḍē karalā ganna [ugura kǣrīma] ehenam mudalaṭa sattu maranavā kivvot mudalaṭa nam sattu marannē nǣ mama magenma opuva venavā ēka boruvak bava tava tamangenma opuva vennē.
10만 루피를 받는다 해도 저는 죽이지 않습니다. 남은 어떨지 저는 모릅니다. 10만, 천만을 준다 해도 저는 상관없습니다, 그 일을 티끌만큼도 하지 않습니다. 그렇다면 돈 때문에 짐승을 죽인다고 하면, 돈 때문에는 짐승을 죽이지 않는다는 것이 나 자신에게서 증명됩니다. 그것이 거짓이라는 것이 스스로에게서 증명됩니다.
ehenam api yamkisi vidihakin mas kanaeka pav kiyalā gattē mona nigamanayada?
그렇다면 우리가 어떻게든 고기 먹는 것을 pāpa라고 받아들인 것은 어떤 결론입니까?
satek maraṇa eka avæḍak. ē minihā karaganna avæḍak. mata kiyana ekat ekkalā sambandhayak otana tiyenavada kiyalā balanna nam. anna api ara kivvā paṁcēndriya gōcara mānasika sarka maṭṭamen ehāṭa gihillā atīndriya gōcara manasē tiyena svabhāvayen dakinna ōnē. eha īṭa ehā hētu. etakoṭa ēka tērennē.
짐승을 죽이는 것은 해로운 일입니다. 그 사람이 스스로 짓는 해로운 일입니다. 고기라는 것과 관계가 거기 있는지 보려면, 앞서 말했듯이 다섯 감관의 대상이 되는 마음의 따짐 수준을 넘어, 감관 너머 마음의 성품으로 보아야 합니다. 그 너머의 까닭을요. 그때 그것이 이해됩니다.
dæn api mehema hitamukō. yamkisi manussayek kaviṭa ṇaya venavā. ṇaya velā ṇaya dennē nætuva maga æralā pænalā yanavā. eyā yamkisi lōka adhikaraṇayakaṭa asu velā koṭu velā hitan nigamanayak karagannavā. vahāma ē gatta mudala ē ayaṭa āpahu dīpan nætnam asādhāraṇayi.
이렇게 생각해 봅시다. 어떤 사람이 누군가에게 빚을 집니다. 빚을 지고는 갚지 않고 피해 달아납니다. 그가 세상의 어떤 법정에 걸려 붙잡혀서 판결이 내려집니다. ‘곧장 그 받은 돈을 그들에게 돌려주어라, 그러지 않으면 부당하다.’
dæn eyā kiyana anē svāmīni malla ḷan̆ga davasa salli næha. ehema kiyalā hæbæyi oba ma oba kīya kiya harimaṭa puḷuvan hæṭiyaṭa hari dīlā higē kaṭa piyavanna ōnē. kīyak puḷuvanda mā kohomahari māsekaṭa rūpiya 500k hoyalā denna.
그가 말합니다. ‘아, 나리, 저에게는 지금 돈이 없습니다.’ ‘그렇다면 그대가 갚을 수 있는 만큼이라도 주어서 빚을 메워야 한다. 얼마를 할 수 있는가?’ ‘어떻게든 한 달에 500루피를 구해 드리겠습니다.’
hæbæyi itin mudala geven palitaeka meccara kālayak yanavā. karanna deyak nehenam oba gevalā ivara karaganna nidahat venna nna sādhāraṇa vennē etakoṭa ehema horen balayen aragena anugallenna payinna bæ. dæn nītiyak gattaṭa passē dæn ara manussayā nītiya ræhænna bæn̆dilā.
‘그렇다면 돈을 다 갚기까지 이만큼 시간이 걸린다. 어쩔 수 없다면 그대가 다 갚고 풀려나는 것이 바르다. 몰래 힘으로 빼앗아서는 남에게서 빠져나갈 수 없다.’ 판결이 내려진 뒤 그 사람은 법의 줄에 묶였습니다.
dæn ē manussayā mokada karannē? gihillā nam kohē hari kōl kaḍalā hari, godu gālā hari monavāhari karana kamkaru væḍak karalā hari monavāhari karalā kamak næhæ. kohomahari māsakaṭa rupiya 500k aran ædillā bohō bægǣpattavā ara manussayennaṭa dīlā yanavā.
그 사람은 어떻게 합니까? 어디 가서 돌을 깨든, 무엇을 하든, 막일을 하든, 무슨 일을 하든 상관없이 어떻게든 한 달에 500루피를 모아 와서 몹시 굽실거리며 그 사람에게 주고 갑니다.
dæn vecca siddhiya mula dækkē næti anik ayara manisa inaha vela hæma gannavā dækkot ēka mokak kiyayi maha pav væḍak asādhāraṇa velak ara manasak bæla mehevarakam karalā okkoma karalā davasa gannē māsayak gahannē rupiya pansa ara in̆da gihiddilā enavā mokut næhæ api dannē nǣha hētuvak mona asādhāraṇa dēka gannavanē saddaya nætta kivvota harida
이 일의 시작을 보지 못한 다른 사람들이, 그 사람이 땀 흘려 번 것을 받아 가는 것을 보면 뭐라 하겠습니까? ‘아주 pāpa가 되는 일, 부당한 일이다. 저 사람은 품팔이로 온갖 일을 다 해서 한 달에 500을 버는데, 저 자는 앉아서 받아 간다, 아무것도 안 하고. 우리는 까닭을 모른다. 얼마나 부당한 것을 받는가.’ 그렇게 말한다면 옳습니까?
dæn apē mudala aran gihillā āpaha genak denavā 500 gānē. dæn ē 500 gannē api gattot apiṭa pavuda api væradida api gatta mudalana nēda ennē gevan ṭikaṭa api mēgahen balahatkārayen aragattā nam api minihaṭa gevanna gevanna hitu venavā. metana hiṭannē mokakda apen aragena giyā nam balen āpahu gevanna ōnē. ēkayi sādhāraṇatvaya.
우리 돈을 가져간 사람이 500씩 다시 가져다줍니다. 그 500을 우리가 받으면 우리에게 pāpa입니까? 우리가 잘못입니까? 우리가 준 돈이 갚는 몫으로 돌아오는 것이 아닙니까? 우리가 그에게서 힘으로 빼앗았다면 우리가 그에게 갚아야 할 것입니다. 여기 있는 것은 무엇입니까? 우리에게서 가져갔다면 반드시 갚아야 합니다. 그것이 바름입니다.
kenekuṭa avæḍak karalā asādhāraṇayak karalā ohu nidahasē innavā nam sænasilli. ēkaṭa vadigevannē nætuva ēka sādhāraṇa. hitennē kohomada? kenekuṭa api avaḍak karanavā. loku asādhāraṇayak karanavā. api yahaṭin jīvat venavā. kavadāvat api vipākayak nǣ. dæn ehemanam ēka sādhāraṇa. venna bænē. sādhāraṇatvaya mokakda? apiṭa yam aḍupāḍuvak kaḷā nam ohu ēka piyavanavā nam etana sādhāraṇatvaya iṣṭa venavā.
누군가에게 해를 끼치고 부당하게 하고서, 그 값을 치르지 않고 자유롭고 편안하게 지낸다면 그것이 바릅니까? 어떻게 생각됩니까? 우리가 누군가에게 해를 끼칩니다. 큰 부당함을 저지릅니다. 우리는 편히 삽니다. 우리에게 vipāka는 결코 없습니다. 그렇다면 그것이 바릅니까? 그럴 수 없습니다. 바름이란 무엇입니까? 누가 우리에게 어떤 손해를 끼쳤다면 그가 그것을 메울 때 거기서 바름이 이루어집니다.
ehenam mē lōka dharmatāvaya kiyannē kisi kenekuṭa pættā adina kisi kenekgē lokukamakaṭa hō balakārakamaṭa hō pakṣayak ganna ehema balayak nemeyi mē lōka dharmatāvaya. rajjuruvanṭayi, hin̆gaṭayi sāmānya væsiyaṭayi siyalu denāṭama samānayi.
그러니 이 세상의 dharmatā란 누구 편을 들거나, 누군가의 위세나 힘에 편드는 그런 힘이 아닙니다. 왕에게나 거지에게나 보통 사람에게나 모두에게 똑같습니다.
yamek varadak kaḷā nam pāḍuvak kaḷā nam lōkayaṭa vahāma pāḍuva piyavanna ōnē dharmatāvaya kriyātmaka venavā. asādhāraṇa nævetidin nemeyi kriyātmaka vennē. ē pāḍuva piyaviya yutu nisā. menna mehema dharmatāvayak tiyenavā mēkaṭa api lōka dharmatāvaya kiyanavā.
누가 잘못을 했다면, 세상에 손해를 끼쳤다면, 곧장 그 손해를 메워야 한다는 dharmatā가 작동합니다. 부당함으로 작동하는 것이 아니라 그 손해를 메워야 하기 때문에 작동합니다. 이런 dharmatā가 있습니다. 이것을 우리는 loka dharmatā라고 합니다.
dæn mē lōka dharmatāvayaṭa bænalā hariyanavada? ēvandi kivvanakoṭa lōka satyaya minihek lōbha sahagata dvēśa sahagata mōha sahagata paduṭṭha manasakin yam satva kenuṭa hō satva pirisaṭa avaḍayak asādhāraṇayak karanavā nam eyā dænagena hiṭiyat nætat ektarā deyak mē viṣayē siddha venavā.
이 loka dharmatā를 욕한다고 바로잡아집니까? 값을 치르는 일에 대해 말하자면 세상의 진실은 이렇습니다. 어떤 사람이 lobha, dosa, moha가 섞인 더러운 마음으로 어떤 존재나 존재의 무리에게 해롭고 부당한 일을 하면, 그가 알든 모르든 어떤 일이 이 세계에서 일어납니다.
mē lōka satvayā muladima dasa akusalayaka yedilā hiṭiyē nǣ. brahma kalpika manussayingē kālaya dasākusalayak nætuva hiṭapu lōka satvayāṭa ē ayagē puṇya mahimaya dasa akusal nokarana ē citta saśuddhatāvī nisā. soyaṁ jāta hæl næmati āhārayak niṣpādanaya vuṇā.
이 세상의 존재들은 맨 처음부터 dasa akusala에 빠져 있지 않았습니다. Brahmā 같던 사람들의 시대, dasa akusala 없이 살던 세상의 존재들에게는, 그들의 puñña의 위력과 dasa akusala를 짓지 않는 마음의 깨끗함 덕분에 sayaṃjāta 쌀이라는, 저절로 나는 음식이 생겨났습니다.
mē niṣpādanaya vecca āhāraya kavuruvat goviyek kisi vavalā hadalā denna deyak nemeyi. soyan jātaya kiyannē ēkak. menna mē minis sampattiyaka uparima vædagat sampattiya. hari hamba karalā kanna ōnakamak nǣha manussayangē mini sampattiya hæṭiya ehemayi. mēka minisgayak.
이렇게 생겨난 음식은 어떤 농부가 길러 주는 것이 아닙니다. sayaṃjāta란 그런 것입니다. 이것이 사람이 누리는 풍요 가운데 가장 값진 풍요입니다. 벌어서 먹을 필요가 없습니다. 사람의 풍요란 그런 것입니다. 이것은 사람 세상 속의 천상입니다.
hæbæyi mēkē eka deyak venavā mē svarga guṇaya næti karagattot mē vaṭinākama næti vena minihaṭa siddha venavā utsāhayen vīryayen mahansi velā bohoma amāruven jīvat venna. siddha vennē ēkayi.
그런데 여기서 한 가지가 일어납니다. 이 천상의 성질을 잃어버리면, 이 값어치를 잃은 사람은 애쓰고 힘쓰며 땀 흘려 아주 힘들게 살아야 합니다. 일어나는 것이 그것입니다.
dæn metandi mokakda siddha vennē? anna ara soyaṁjāta hæl bhukti vin̆dagena hiṭapu manussayō inna kālē. ibē hædilā væḍilā pæhilā yana dharmatāvayak tibuṇa aha ē sal va ganna minisunṭa āhāraya gannaṭa potu arinna deyak nǣha. potu nǣha. ov amutuven muyanna pihanna ganna deyak amutuven masavuḷu ēkaṭa avaśya næha.
여기서 무엇이 일어납니까? 저 sayaṃjāta 쌀을 누리던 사람들이 살던 때에는 저절로 자라고 익는 dharmatā가 있었습니다. 그 쌀을 먹는 사람들은 먹으려고 껍질을 벗길 필요가 없었습니다. 껍질이 없었습니다. 따로 요리하고 삶을 필요도, 따로 양념이 필요하지도 않았습니다.
siyallen rasayen, guṇayen siyallen pūrṇayi. amutu āhārayaṭa amatara vyaṁjana avaśya nǣ ē soyaṁ jāta hælleklā āhārayaṭa ganna. ē āhāraya gattama mala paha karanna deyak ituru vennē næha. okkoma śarīrayaṭa irōnavā. śarīraya ædalā gannavā. mala mutrāvaliya yavana dēkut eccara pirisidu āhārayak manussayāṭa tibuṇē.
맛으로나 영양으로나 모든 면에서 온전했습니다. 그 sayaṃjāta 쌀을 먹는 데 따로 반찬이 필요 없었습니다. 그 음식을 먹으면 배설할 것이 남지 않았습니다. 모두 몸에 흡수됩니다. 몸이 다 빨아들입니다. 똥오줌으로 내보낼 것도 없을 만큼 깨끗한 음식이 사람에게 있었습니다.
manussayā krama kramayen anun satuē balen maṁkallen aragænīmē asādhānasīmē paḷamu varada siddha kaḷā.
사람은 차츰, 남의 것을 힘으로 빼앗는 부당함이라는 첫 잘못을 저질렀습니다.
ek kālayakadī kramakramaya mē karaja kāya kiyana mē maslē kaya hædilā væḍilā mōralā āpuvahama mokada bohō kālayak āyusiṭa manussayō hiṭiyē.
어느 때 차츰 이 karaja kāya, 이 살과 피의 몸이 생기고 자라 무르익었을 때, 사람들은 아주 오래 살았습니다.
anna ē kālēdī am̆bu sæman vaśayen ekatu velā jīvat vena kālayak tiyenavā daruvō gævaṭa ennē nǣ. daruva pahaḷa vennē ara ōpapātika kramayaṭa brahma kalpika manussayek hæṭiya siyum śarīrayakin paṭangena kramānukūlava ganībhavanaya velā ganībha bhavaṇa hædilā sāmānyayen bhautika śarīrayak æti manussayek bavaṭa pat vena kramayak tamayi muladī kriyātmaka vuṇē. ē
그 무렵 부부로 함께 사는 때가 있습니다. 그래도 아이가 배에 들지 않습니다. 아이는 저 opapātika 방식으로 나타납니다. Brahmā 같은 사람처럼 미세한 몸에서 시작해 차츰 굳어지고, 굳어져서 보통의 물질적인 몸을 지닌 사람이 되는 방식이 처음에 작동했습니다.
kramayak tamayi muladī kriyātmaka vuṇē. ē kiyannē svāmīn vahanpaya arūpī nemeyi rūpa rūpa prathama dhyānaya bhavaga bhavaya paṭan gannē ehema talayaka ehema
(청중) ‘그러니까 스님, arūpa가 아니라 rūpa, 첫째 jhāna의 bhava가 그런 층에서 시작된다는…’
nǣ mehemayi dæn lōkayak vināśa venakoṭa lōka satyayō gihillā ābhassara kiyana brahma lōkayaṭa enakayi yanavā. āpassara kiyannē catuttana rūpāvacara bam̆ba talayak. ē bam̆ba talaya in̆dalā tamayi kramakramayen prathamadhyāna brahma talayaṭa āyuṣa gevi gevi pahat vennē. prathamadhyāna bamalayen cuta venna ekkenek tamayi brahma kalpika manussayā kiyannē.
‘아닙니다, 이렇습니다. 세상이 무너질 때 세상의 존재들은 Ābhassara라는 Brahmā 세계로 갑니다. Ābhassara는 넷째 jhāna의 rūpāvacara Brahmā 층입니다. 그 층에서 차츰 수명을 다하며 첫째 jhāna Brahmā 층으로 내려옵니다. 첫째 jhāna Brahmā 세계에서 죽어 떨어진 이가 바로 Brahmā 같은 사람입니다.’
eyā tamayi ākāśārīva prītiya āhāra gæna jīvat vena mūla kālayē ennē. eyā kālayak yanakoṭa tamayi kramak kramen ædilā mē lōkē sun̆da laṁ velā mē bhūmi paṭak tiyenavā mē lōkē issellāma ārambhaya ēka haṭagālā ēken haṭaganna siyum śarīra kramayen ganībhavalā lōkayat īṭa anuva parivartanaya velā mē kramayaṭa ævidilā tamayi rabu sæmiyan vaśayen ekutu vena maṭṭamaṭa væḍennē. kālayak yana avuruṭu kōṭi prakōṭi gana yana kālayaka diiyak ōka menna mē velāvēdī bhāryāva kæmatiyi hæma velēma am̆bu sæmiyan vaśayen ekatu velā innavā nam.
그가 하늘을 다니며 pīti를 음식 삼아 살던 처음 시대에 옵니다. 시간이 지나면서 차츰 끌려 이 세상에 가까워지는데, 땅의 맛이 있습니다. 이 세상의 맨 처음 시작은 그것이 생겨난 것이고, 그로써 생긴 미세한 몸이 차츰 굳어지고 세상도 그에 따라 바뀌어, 이런 식으로 부부로 함께하는 수준까지 자라게 됩니다. 수억 년이 지나는 동안의 일입니다. 이때 아내가 늘 부부로 함께 있고 싶어 한다면,
eyāva hæmadēma upades denavā tamangē svāmī puruṣayāṭa. oyā yanakoṭa hari pahaḷuvē. nætuva inna bæha. ēka davasa gānē yanna ōnē næhæ. ōna taram tiyenavānē hædilā. eyan apiṭa āhāra davas dekakaṭa aran ennakō. etakoṭa heṭa yanna ōnē næhænē.
그녀는 남편에게 이것저것 이릅니다. ‘당신은 갈 때마다 늦어요. 당신 없이 있을 수가 없어요. 날마다 갈 필요 없잖아요. 얼마든지 자라 있잖아요. 우리 음식을 이틀 치 가져오세요. 그러면 내일은 안 가도 되잖아요.’
ōka āraṁci venakoṭa anik ayat kiyanavā. tama tamangē bhāryāva tamagē svāmīrasayinṭa oyāt ehema karanna. dæn okkoma eka amata karannē aran enakoṭa davas dekakaṭagena āvā. anē davas dekak ōnē tunakaṭa aran innakō. etakoṭa api davas tunakaṭa passēnē āyanna vennē. hatarakaṭa paseni, pahakaṭa pasnē ohoma kiya gihillā hat davasaṭa ginnavā gattā. hat davasaṭa gennalā gattama poduvē tivicca hāl pramāṇaya hin̆ga vuṇā.
그 소문이 퍼지자 다른 이들도 저마다 아내가 남편에게 ‘당신도 그렇게 하세요’ 합니다. 이제 모두 한꺼번에 이틀 치를 가져왔습니다. ‘아, 이틀 말고 사흘 치를 가져오세요. 그러면 사흘 뒤에 다시 가면 되잖아요.’ 나흘, 닷새, 그렇게 가다가 이레 치를 가져오게 되었습니다. 이레 치를 가져오자 모두의 것으로 있던 쌀의 양이 모자라게 되었습니다.
anit koṭasak gēda yanakoṭa balanakoṭa gēnna hāl næ. vævinnē næha. mokada anun satu deyak gena halalā tamāṭa ganna kiyalā gæp karaganna eka asādhāraṇayi. podu lōkayē podu satvayāṭa pahaḷa vecca āhārayaṭa væṭa væn̆dagattā issellāma poduvē gæp karagattē kavuda? bhāryāvagē kiyavanaṭa svāmīn.
다른 무리가 가서 보니 가져올 쌀이 없습니다. 자라지 않습니다. 남의 몫을 가져다 제 것으로 움켜쥐는 것은 부당하기 때문입니다. 모두의 세상에 모든 존재를 위해 나타난 음식에 울타리를 친 것입니다. 맨 처음 공동의 것을 움켜쥔 이는 누구입니까? 아내의 말을 들은 남편입니다.
menna issellāma lōkaya haṭagatta dūṣatāvaya varṇa bhēdayen paṭangena poḍi vēdayak haṭagena ehema ævidillā īṭa passē pāpa vēdayak hæṭiyaṭa ganna hora anun satuē balen maṁkalen genalā tiyā gænīmē væḍapiḷila issellama haṭagattē.
이것이 세상에 처음 생긴 더러움입니다. 피부색의 차이에서 시작해 작은 갈라짐이 생기고, 그 뒤 pāpa로서 남의 것을 힘으로 빼앗아 쌓아 두는 일이 처음 생겨났습니다.
otana paṭan gattaṭa passē īṭa passē tamayi ōna ævunē ekina ekaṭa ekkenek govi tæn karalā kanna venavā. mokada vævinnē nætuva giyā vidihaṭa karanna paṭan gattaṭa passē. dæn vapuralā kanna siddha vuṇā. ara kiyana bīja vapuruvahama ē bæ hædilā enavā. hædilā yana mokada karannē kavuru hari kapāgena yanavā. mokē tavama kisima nīṭiyak rītiyak næti nisā.
거기서 시작된 뒤에야 저마다 농사를 지어 먹어야 하게 되었습니다. 저절로 자라지 않게 되어 그렇게 하기 시작한 뒤로는 씨를 뿌려 먹어야 했습니다. 씨를 뿌리면 벼가 자라 올라옵니다. 자라면 누군가 베어 갑니다. 아직 아무런 규칙도 법도 없었기 때문입니다.
itin ēgollō atara avulak æti venavā. mahansi velā okkoma karalā mama hadāpu eka mama puragatta eka vena ē kapāgena gihillā. dæn mehema karalā mokada karannē? ē aya okkoma ekatu velā. ēka asādhāraṇayi kiyalā. tama tamanṭa mē lōkē bedalā denna kiyanavā. ektarā hadē pat karagattā.
그래서 그들 사이에 다툼이 생깁니다. ‘애써 다 해서 내가 기르고 내가 지킨 것을 다른 이가 베어 갔다.’ 그래서 어떻게 했습니까? 모두 모여 그것이 부당하다며, 이 세상을 저마다에게 나누어 달라고 했습니다. 한 사람을 뽑았습니다.
okkoma pirisa ekatu velā pat karagatta piṭasama mahā sammata kiyana nama tiyāgattē mahā sammatayen tabāgata rajjuruvaha mahā sammata rajjuruvō kivvā. mahā sammata rāja panaparāvaya mulāpæyi.
모든 무리가 모여 뽑은 그 사람에게 Mahāsammata라는 이름을 붙였습니다. 큰 합의로 세운 왕이라 Mahāsammata 왕이라 했습니다. Mahāsammata 왕의 계보는 거기서 시작됩니다.
etana paṭan gannē eyāṭa kiyā mē lōkē mannavā gattā. eka ekkenāṭa pramāṇayak. īṭa passē tamanṭa hambavena koṭasen rajjuruvangē yæpīmaṭat rāja pālanayaṭat koṭasak ven karanna sammata karagattā. rajjuruvanṭa pirisak ven karagattā tamangē ādāyam anikayek noganna ārakṣā karalā dena poḷonduva rajjuruvanṭa ayiti. mē pālana kramayak aragena tamayi mahārāja sammata pālana kramaya lōkayaṭa issellāma āvayi kiyannē. rājapālaya
거기서부터 그에게 이 세상을 재어 나누게 했습니다. 한 사람 한 사람에게 몫을. 그 뒤 저마다 받는 몫에서 왕의 생계와 다스림을 위해 일부를 떼어 주기로 합의했습니다. 왕에게 사람들을 붙여 주었습니다. 자기 소득을 남이 가져가지 못하게 지켜 주는 약속이 왕의 몫입니다. 이런 다스림을 가지고 Mahāsammata의 다스림이 세상에 처음 왔다고 합니다. 왕의 다스림입니다.
dæn metanin āvaṭa passē mokada karannē? horakam karagena yanna bæri venakoṭa horen ævidilā horakam kara nonna æyi horakam karē kāṭavat nopennē. namut edan oya velāvēdī dækkāya kēlan kiyanavā.
여기서부터 어떻게 됩니까? 대놓고 도둑질해 가기 어려워지자 몰래 와서 도둑질했습니다. 왜 도둑질하느냐, 아무도 안 보니까. 그러나 그때 누군가 보았다며 고자질을 합니다.
allagattahama boru kiyanavā. mama genicca nǣ kiyanavā. boruva kiyalama matu vuṇā. aran enavā bayinavā. sāpa karanavā. matu vuṇā. īṭa passē kavāru gahanna paṭan gattahama pralāpayat mat vuṇā. boru kēram parasavāna pralāpa hatarak lōkayaṭa āvā. īṭa passē alla gattahama hiṁ hiṁsā karanna paṭan gattā. prāṇaka hatayak mata vuṇā.
붙잡히면 거짓말을 합니다. ‘나는 가져가지 않았다’고. 거짓말이 생겨났습니다. 끌고 오면 욕하고 저주합니다. 그것이 생겨났습니다. 그 뒤 쓸데없는 말을 하기 시작하니 헛소리도 생겼습니다. 거짓말, 고자질, 거친 말, 헛소리, 이 네 가지가 세상에 왔습니다. 그 뒤 붙잡으면 해치기 시작했습니다. pāṇātipāta가 생겨났습니다.
īṭa passē mokada karannē? ekin ekaṭa lin gatu velā næti ādarakam pēnalā anugen kanna kāma mityācārayak pæhægattā. dasa akusalayama sampūrṇa venā. dasa akusalayaṭa sampūrṇa venakoṭa ara tibicca sampattiya balāhin in̆dī gevilā gevilā gihillā minisun bohōma amāruven hoyāgena kanna puḷuvan gānaṭa tamayi lōkē āhārayaṭa tænavē. āhāra durvala vuṇā.
그 뒤 어떻게 됩니까? 서로 얽혀 없는 애정을 보이며 남의 것을 탐하는 kāmamicchācāra가 퍼졌습니다. dasa akusala가 모두 갖추어졌습니다. dasa akusala가 갖추어지자 있던 풍요가 저절로 닳고 닳아, 사람들이 아주 힘들게 찾아야 먹을 수 있을 만큼으로 세상의 음식이 줄었습니다. 음식이 약해졌습니다.
menna āhāra nætivelā yanna lōka dharmatāvaya kriyātmaka vuṇē ektarā pirisakgē dasa akusal. mē dasa akusalaya siyallōma kaḷē nǣ. ektarā pirisak kaḷē samājaya tuḷa. hæbæyi ē pirisak visin karapu sāpaya nisā samājayaṭama āhāra hin̆gayak æti vuṇā.
이렇게 음식이 사라지도록 loka dharmatā가 작동한 것은 어떤 무리의 dasa akusala 때문입니다. 이 dasa akusala를 모두가 지은 것은 아닙니다. 사회 안의 어떤 무리가 지었습니다. 그러나 그 무리가 지은 해악 때문에 사회 전체에 음식이 모자라게 되었습니다.
dæn samājayaṭa āhāra hin̆ga karapu pirisa anit pirisaṭa vandi gevanna velā næddē. anna vandī gevanna hædicca tæna vandi gevīmē ārambha karanakoṭa mulma kālē gæp karagatta nisā anungedī ē ayaṭa ṇaya gevanna vunāma ē aya cuta velā gihillā anun kenāgē gæṭa giyā.
그러니 사회에 음식을 모자라게 한 무리는 다른 무리에게 값을 치러야 하지 않겠습니까. 값을 치러야 하게 된 자리에서, 값 치르기가 시작될 때, 처음에 남의 것을 움켜쥐었기에 그들에게 빚을 갚아야 하게 되자, 그들은 죽어서 다른 이의 태에 들어갔습니다.
īṭa passē daruvō gæ. lōka dharmatāvayen pin bǣ. asādhāraṇayak karalā. edā anungidē kǣvā nam ada kirivalin āpahudīpayi. anna dharmatāvagē kriyātmaka va. dæn mav kiri dīlā gæm̆bikā hadalā vaḍalā gannakoṭa edā anungē ekapagē vandi ada gevanavā. kiyapu eka æhælā genak dunnē umanē. um̆ba śramaya væya karanavā. itin kriyā mahansilā okkama karalā genālā denavā. ammā kiridī okkoma karalā daruvā hadanavā.
그 뒤 아이로 태에 듭니다. loka dharmatā에서는 벗어날 수 없습니다. 부당함을 저질렀습니다. 그날 남의 것을 먹었다면 오늘 젖으로 돌려줍니다. 그것이 dharmatā가 작동하는 것입니다. 어머니가 젖을 주어 아이를 길러 키울 때, 그날 남의 것을 먹은 값을 오늘 치르는 것입니다. 시키는 말을 듣고 가져다준 것은 너다, 그러니 너는 노동을 들인다. 그렇게 애쓰고 모든 걸 해서 가져다줍니다. 어머니는 젖을 주고 모든 걸 해서 아이를 기릅니다.
anna mūla paṭan gattā asādhāraṇayak nisā dukak.
이처럼 부당함 때문에 괴로움이 시작되었습니다.
dæn mēvā mē lōkē svabhāvika jāti, jarārṇa duka nemeyi mē tiyennē. api saṁkhāra pāpa saṁkhāra nisā goḍanagāgena goḍa hadāgatta dukak. ē nisā veheta vin̆dinna velā tiyenavā. oya mula paṭan ganna. hæbæyi dōṣiyatāvaya væḍi vena væḍivena maṭṭamaṭa ara pennapu satba ivata damalā sārama kā damalā eka eka satva koṭṭhāsala gihillā nam ōpapāti uppattiya ārambha vuṇā. ē uppattiya ganī bavanalā gihillā nam kal gihillā ghanīva maslē kaya æti uppatta bavaṭa pat vuṇā. ēken satva pirisa upadanā. satvaṭa pat vunē ara pāpayaṭa nīccatāvaya nisā. nīca vunahama lōkeṭa karapu pāḍuvaṭa rasaya næti karalā dāpu pāḍuvaṭa bol karapu pāḍuvaṭa rasa gevanna sidu vuṇā praṇītayaka.
이것은 이 세상의 자연스러운 jāti, jarā, maraṇa의 괴로움이 아닙니다. 우리가 saṅkhāra, pāpa saṅkhāra로 쌓아 올려 만든 괴로움입니다. 그래서 고생을 겪게 되었습니다. 그렇게 시작되었습니다. 그런데 허물이 커질수록 앞서 말한 정수를 없애고 정수를 먹어 치워서 여러 존재 무리로 가 opapātika 태어남이 시작되었습니다. 그 태어남이 굳어져 시간이 흘러 굳은 살과 피의 몸을 지닌 태어남이 되었습니다. 그로써 짐승의 무리가 태어납니다. 짐승이 된 것은 그 pāpa와 천함 때문입니다. 천해지자 세상에 끼친 손해, 맛을 없애 버린 손해, 텅 비게 한 손해에 대해 맛있는 것으로 맛을 갚아야 했습니다.
ē nisā mokada vennē? iven vāgē væṭahenavā. menna mē āhāraya dæn issarayē kanna bæha. bol tasa nǣ vāgē mēka raha karaganna mona monavā hari gammu kiyalā ganna ganna ganna atarēdī ara karmaphalēgiyama kriyātmakalā ahuṇā tathāgē māṁsaya mēkaṭa harima vaṭinavā. [ugura kǣrīma] mē mē sattungē māṁsaya mēkaṭa priyayi. anna praṇīta āhārayak hæṭiyaṭa atdækīmak læbuva ahamben hari ahuvenavā minissunṭa ahambaya vagē apiṭa pēnnē. karma śaktiyen ē koṭu velā ennē. anna sakas velā ævidilā mokada karannē? māṁsa āhārayen ara aḍupāḍuva piyavavā ganna kramaya ahuvuṇā.
그러니 어떻게 됩니까? 본능처럼 알게 됩니다. 이 음식은 이제 예전처럼 먹을 수 없다, 쭉정이처럼 맛이 없다, 이것을 맛있게 하려면 무엇이든 찾아야지 하고 찾는 사이에, 그 kamma의 열매가 작동해서 걸려듭니다. 저 짐승의 고기가 여기에 아주 값지다, 이 짐승들의 고기가 여기에 맛있다 하고. 맛있는 음식으로서의 겪음을 얻은 것이 사람에게는 우연히 걸려든 것처럼, 우리 눈에는 우연처럼 보입니다. 사실은 kamma의 힘으로 몰려온 것입니다. 그렇게 갖추어져 와서 어떻게 됩니까? 고기 음식으로 그 모자람을 메우는 방법이 생긴 것입니다.
īṭa passē mokada karannē? minihaṭa māṁsa āhārayak issellā ōnakamak tibunē næha. soyan jāta æhæl siyallen pōsanayi. dæn api adat kivvot ehema onna kiri ætiliya. kiri haṭṭiyak tiyenavā. onna pæiṭṭiyakut tiyenavā. pæṭṭiyakut tiyenavā. onna māḷu æiliyakut tiyenavā. oyā māḷu kaḍāk hari kæmatiyi kiyalā apiṭa araṁciyi. kannakō kirīt ekaṭa ōna ekak. dæn kirī māḷuvē kæma kayi dēva næhæ. æyi māḷukaṭa hari āsayi kiyanavanē. dæn kirī māḷu kiyannē æhæka gælapennē næ. kirivala pæi dālā kallā.
그 뒤 어떻게 됩니까? 사람에게는 처음에 고기 음식이 필요 없었습니다. sayaṃjāta 쌀은 모든 것으로 영양이 넉넉했습니다. 오늘날로 말하면, 여기 우유 사발이 있습니다. 우유 단지가 있습니다. 꿀 단지도 있습니다. 생선 사발도 있습니다. ‘당신이 생선 조각을 아주 좋아한다고 들었어요. 우유와 함께 무엇이든 드세요.’ 그런데 우유에 생선은 먹지 않습니다. 왜요, 생선을 아주 좋아한다면서요? 우유와 생선은 맞지 않습니다. 우유에는 꿀을 넣어 먹습니다.
etakoṭa ehenam māḷu kanvanaya mokak nisā.
그렇다면 생선을 먹지 않는 것은 무엇 때문입니까.
hon̆dayi ara batat ē jātiyē matak velā tibuṇam ehema
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
bæruva vagē soyaṁjāta hæl soyaṁ jāta hæl batayi. oya kiyannā vū mas māluvē ēkaṭa kanna bæpiriyayi.
그처럼 sayaṃjāta 쌀, sayaṃjāta 쌀밥에는 말한 고기와 생선을 곁들여 먹기를 싫어합니다.
ehenam mas mālu kanna ōnakamak edā æti vuṇē næha. ehenam soyaṁ jāta hæl vala bata roḍu bavaṭa pat kara passē anna ē asādhāraṇaya karapu minihaṭa vandigevanna siddha vuṇā eka pættakin ēka dīlā hiṭan masin rasa karalā denna siddha vuṇā karapu aparādhayak.
그러니 그때는 고기와 생선을 먹을 필요가 생기지 않았습니다. 그런데 sayaṃjāta 쌀의 밥을 쭉정이로 만든 뒤, 그 부당함을 저지른 사람이 값을 치러야 했습니다. 한편으로는 그것을 주고서도, 저지른 범죄 때문에 고기로 맛을 내 주어야 했습니다.
menna mēken lōka satyayaṭagana vandiyak velā tiyenavā. ē satyayō ē bahugevanakoṭa pahugevanavā kiyannē ōkayi. karapu aḍupāḍuva āpahu pōṣaṇaya karalā denavā.
이것으로 세상의 존재들에게 값을 치르게 된 것입니다. 그 존재들이 갚을 때, 갚는다는 것이 바로 이것입니다. 저지른 모자람을 다시 채워서 돌려주는 것입니다.
api dvēśa hitak matu kaḷot api ekkenek mul karanna matu kaḷā. dasa dahak sakvala satvayanṭa ē dvēśaya śaktiya vihidenavā. vināśayak venavā.
우리가 성내는 마음을 일으키면, 한 사람을 두고 일으킨 것이라도 dasa sahassī cakkavāḷa의 존재들에게 그 성냄의 힘이 퍼집니다. 파괴가 일어납니다.
[ugura kǣrīma]
(헛기침)
attibbinna nævatinavada
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
hari nēda? hari
맞지요? 맞습니다.
etakoṭa menna mē vidihaṭa yam kenekuṭa aḍupāḍuvak siddha kaḷot aḍupāḍuva karapu ekkenāṭa vaḍi gevanna siddha vennē.
그러니 이렇게 누군가에게 모자람을 끼치면, 그 모자람을 끼친 이가 값을 치러야 합니다.
dasa dahasak sakvala satvayinṭa api lōbhaya, dvēśaya, mōhaya kiramē pāpa dharma hæn̆gīmē hitak naganakoṭa ēken vihidena visa kiraṇa vihidenavā. ē visa śaktiya lōkayaṭa viśāla pāḍuvak karanavā. māśa sāpayak æti karanavā. dāha gini æti karanavā.
우리가 dasa sahassī cakkavāḷa의 존재들을 향해 lobha, dosa, moha 같은 pāpa dhamma의 마음을 일으키면 그로써 독의 빛살이 퍼집니다. 그 독의 힘이 세상에 큰 손해를 끼칩니다. 큰 저주를 일으킵니다. 불길을 일으킵니다.
oya atara śānta uttama adahas paturavana pirisak nisā. ara lōbha, dvēśa, mōha, sāpayen lōkē giniganna vænasennē nǣ. ēka mækenavā ara utum ayagē set pætima nisā. ē nisā lōkē bērilā tiyenavā. hæbæyi lōkayāṭa mē śāpaya karapuvahama lōkē jīvat vena satvayinṭama van̆digevanna siddha venavā ohu karapu aparādhaya nisā.
그런 가운데 평온하고 뛰어난 생각을 퍼뜨리는 무리가 있어서, 그 lobha, dosa, moha의 저주로 세상이 불타 망하지는 않습니다. 그 뛰어난 이들의 축원 덕분에 그것이 지워집니다. 그래서 세상이 살아남아 있습니다. 그러나 세상에 이 저주를 끼치면 그는 자기가 저지른 범죄 때문에 세상에 사는 모든 존재들에게 값을 치러야 합니다.
ēnisā eka lōbha hitak patiruvot ēken æti vuṇā vū pāḍuvaṭa vandigavanna apiṭa koccara kal gēnna menna mē nisā kiyanavā pāpaya suḷu mohotaka kaḷot kalpa gaṇan vipāka gavanna venavā kiyalā. pāpayaṭa vipāka gevanna.
그러니 탐하는 마음 하나를 퍼뜨리면 그로써 생긴 손해의 값을 치르는 데 우리에게 얼마나 오래 걸리겠습니까. 그래서 pāpa를 잠깐 지어도 여러 kappa 동안 vipāka를 치러야 한다고 하는 것입니다. pāpa의 vipāka를 치르려고요.
okkoṭama gevanna venavā. muḷu saṁsāragata satvayan lōkē inna satvayinṭama van̆di gevanna venavā. eka eka ākārayen gevanavā. menna mēka tamayi satva velā gevannē.
모두에게 갚아야 합니다. saṃsāra를 떠도는 모든 존재, 세상에 있는 모든 존재에게 값을 치러야 합니다. 여러 방식으로 갚습니다. 이것이 짐승이 되어 갚는 것입니다.
dæn satun tuḷin apiṭa dakinna læbenavā sundara lōkayak. paṁcakāma sahita lōkayaṭa ē aḍupāḍu sakas karalā denavā. ekatu karalā denavā kǣli. ē taman karapu karapu karaccalaya hæṭiyaṭa apahu sakas karalā denavā.
이제 짐승들을 통해 우리는 아름다운 세상을 봅니다. 다섯 감각의 즐거움이 있는 세상에 그 모자람을 채워 줍니다. 조각조각 보태 줍니다. 자기가 저지른 말썽만큼 다시 갖추어 줍니다.
sarusāratvayak næti karalā dāpu harē kādamakuva ekkanā. mokada karannē? tamangē asūci piḍapavā lōkayaṭa pōrā karalā apahenna ōnē. ēkat apahadenavā pōra.
풍요를 없애 버리고 정수를 먹어 치운 자는 어떻게 합니까? 자기 똥 덩이를 세상에 거름으로 만들어 돌려주어야 합니다. 그것도 거름으로 돌려줍니다.
dæn asūci ṭikak dāralā ævillā miris gaha hiṭalā valuvot hariyannē næhæ. gompō ṭikak dan hiṭuvahama hariyannavā. venasak tiyeṭa avaśya karannā vū pōra ṭika ehen denavā. harē vināśa karalā dæmmā nam harē hadalā denna ōna.
사람 똥을 조금 가져다 넣고 고추나무를 심으면 잘 되지 않습니다. 소똥 거름을 조금 넣고 심으면 잘 됩니다. 차이가 있습니다. 필요한 거름을 거기서 줍니다. 정수를 망가뜨렸다면 정수를 만들어 주어야 합니다.
maḷaṭa passē gannē æṭa kaṭat kuḍu karalā dæmmahama æṭa pōra kiyalā. ēkat gahaṭa pōrak karalā dennavā. ara harē kāpivaṭa apaha geva næ hæti.
죽은 뒤 뼈까지 빻아 넣으면 뼛가루 거름이라고 합니다. 그것도 나무에 거름으로 만들어 줍니다. 저 정수를 먹어 치운 값을 갚는 것입니다.
ara māṁsayen rasaya næti kara māsayen gevanavā. ara kirihivat sāra dharma vala tiyena guṇaya nætikaṭa pe kiri valin gevanavā. minissu minissu kammæli karavalā minisun pāḍu karapuvaṭa bara ædalā mahansiyen gevanavā.
고기로 맛을 없앤 것은 고기로 갚습니다. 우유 같은 정수의 덕을 없앤 것은 우유로 갚습니다. 사람들을 게으르게 만들고 사람들에게 손해를 끼친 것은 짐을 끌며 땀으로 갚습니다.
antimaṭa minisunṭa talāpa velā śāpa karapu yan lōkeṭa śabda kampana visa śabda kampana hadapu haṁkaḍē hayi karalā denavā ḍḍan gālā gahuvahama ēken gevanavā.
마지막으로 사람들에게 저주를 퍼부어 세상에 소리의 떨림, 독한 소리의 떨림을 만든 것은 가죽을 내주어, 그것을 둥둥 치면 그것으로 갚습니다.
mæruṇat mæruṇat nævatē hamaṭada væṭada hitē kiyalā sindu kivvaṭa hariyannē næ. hamaṭa væṭa denakoṭa eyā puḷuvan kālē manussayaka ævillā kālē lōkaya ara sāpa karapun lōkē haragatta visa kǣli okkoma bidilā bidilā yanavā ara haṁkarayaṭa væṭa denakoṭa ēka ektarā śabda śāstrayak. ē nisā edā pera pada hadalā gahapuma bāhira lōkē tibicca visa keraṇa picciṭa yanavā. ē kampanayaṭa ē śaktiya ætuḷu vunā nam harakāgē haṁkaḍayaṭa nikan ē haṁkaḍiyaṭa gahanna bæhæ. edā karapu eken karapu sāpayaṭa āpahu vandigana hæṭi.
‘죽고 또 죽어도 다시 가죽은 북이 되는가’ 하고 노래해 봐야 소용없습니다. 가죽을 북으로 내줄 때, 그가 사람으로 있던 시절 세상에 저주해서 세상에 퍼뜨린 독의 조각들이 그 가죽을 칠 때 모두 부서지고 부서집니다. 그것은 하나의 소리의 학문입니다. 그래서 옛날에 가락을 만들어 치면 바깥 세상에 있던 독의 빛살이 타 버립니다. 그 떨림에 그 힘이 들어 있다면, 소가죽을 그냥 칠 수는 없습니다. 그날 지은 저주에 다시 값을 치르는 방식입니다.
kohomada api yamkisi kenekuṭa yamak kaḷot mē lōken kavadāvat bērilā yanna tænak nǣha. karapu pāpayak vunot mona vidihen hari vandi gevanna ōnē. vandi gevanaturu apiṭa nidahas venna bæha. ēka nisā kiyanavā karapu pāpayaṭa kavada hari vandigevanakam bērillak nǣha kiyalā.
어떻습니까, 우리가 누군가에게 무언가를 하면 이 세상에서 결코 빠져나갈 곳이 없습니다. 지은 pāpa가 있다면 어떻게든 값을 치러야 합니다. 값을 다 치를 때까지 우리는 풀려날 수 없습니다. 그래서 지은 pāpa에는 언젠가 값을 치를 때까지 벗어남이 없다고 하는 것입니다.
itin menna mēkayi apiṭa velā tiyennē kramaya. dæn api ōka dakinnē næti nisā lōka satvayāṭa asādhāraṇayak karanavā kiyalā kiyanavā. hæbæyi minissu asādhāraṇa karanna avaśya næha. ē gevanna ena vandiya dharmatāvayen gevenna iḍa dunnanam minisunṭa niyama vidihaṭa gevenavā. namut minissu balahatkārayen asādhārayen ēka ganna gihillā ē læbena vandiya ēkat aḍu karagenavā. ēkat mahu venavā.
이것이 우리에게 일어난 방식입니다. 우리가 그것을 보지 못하기 때문에 세상의 존재들에게 부당하게 한다고 말합니다. 그러나 사람들이 부당하게 할 필요는 없습니다. 치러야 할 그 값이 dharmatā에 따라 치러지게 두었다면 사람들에게 제대로 치러집니다. 그러나 사람들이 힘으로 부당하게 그것을 빼앗으려 해서 받을 값마저 줄어들게 만듭니다. 그것도 줄어듭니다.
ēka satayekvat minissu marannē nætuva hiṭiyā nam. prāṇaghāta nokara hiṭiyā nam. mas ōna taram hamba venavā. dæn mēkē loku praśnayak. māḷu marannē nætuva dæl dālā māḷu marannē nætuva hiṭiyā yanavā minissu. kālā ivara karanna bæri taram māḷu hamba venavā.
사람들이 짐승 한 마리도 죽이지 않았다면, pāṇātipāta를 하지 않았다면 고기는 얼마든지 얻을 수 있습니다. 여기에 큰 문제가 있습니다. 사람들이 그물을 던져 물고기를 죽이지 않고 있었다면 다 먹지도 못할 만큼 물고기를 얻습니다.
ehema svabhāva dharmayak lōkē tiyeddī. minissu svabhāva [ugura kǣrīma] dharmayaṭa viruddhava piṭupālā asādhāraṇa vidihaṭa prāṇagha gāta karanna gihillāyi mē vināśa karalā tiyennē. mas næti karalā tiyennē.
그런 자연의 이치가 세상에 있는데, 사람들이 자연의 이치를 거슬러 등지고 부당하게 pāṇātipāta를 하러 가서 이것을 망쳐 놓았습니다. 고기를 없애 놓은 것입니다.
ada hitā innē mæruvē nætnam koyinda mas mas kana hindanē marannē. masin kiyalā kiyanavā. maraṇa hindā mas næti velā tiyenavā kiv mokada kiyannē? minissu sattu maraṇa hindayi mas hin̆ga velā tiyennē. mas kana hindā nemeyi. sattu maraṇa hindā.
오늘날 생각하기를, 죽이지 않으면 고기가 어디서 나오나, 고기를 먹으니까 죽이는 것 아니냐고 합니다. 죽이기 때문에 고기가 없어졌다고 하면 뭐라고 하겠습니까? 사람들이 짐승을 죽이기 때문에 고기가 모자라게 된 것입니다. 고기를 먹어서가 아닙니다. 짐승을 죽여서입니다.
api dæn ō kivot hari praśnayak enavā. mona niya mona nyāyaṭa ekakada mē katā karannē kiyalā ekapāra hitak ehenavā. venna puḷuvan deyakda mē kiyannē kiyalā. aya poḍḍak vimasalā balamu kigamula
우리가 이 말을 하면 곧 문제가 생깁니다. 무슨 이치에 맞는 말을 하느냐는 생각이 단번에 듭니다. 이게 될 법한 말이냐고. 조금 따져 봅시다.
api eka harakayekvat hadannē næha. ēka eḷuvē bæṭaḷuvek eka satikavat hadannē næhæ kukulē kūrek kavuruvat hadannē næha. satvātanayet karannema næha. koṭa marā kannet næhæ vena satēka marā kannet næ. hæbæyi mas kanavā læbuno. etana innē. tavat ēka asādhāraṇayak næti nisā budurajāṇan vahansē væladuvet asādhāraṇayak næti nisayi hētuva dæn api dannavā. mas kǣmi nemeyi praśnē tiyennē. sattu maraṇayanna satu maraṇa nætuva innavā.
우리는 소 한 마리도 기르지 않습니다. 염소, 양, 짐승 한 마리도 기르지 않습니다. 닭 한 마리도 아무도 기르지 않습니다. 짐승을 죽이지도 않습니다. 표범을 죽여 먹지도 않고 다른 짐승을 죽여 먹지도 않습니다. 그런데 고기를 먹습니다, 얻으면 말입니다. 거기에 있습니다. 또, 그것에 부당함이 없기에 Buddha께서 드신 것도 부당함이 없어서라는 까닭을 이제 우리는 압니다. 문제는 고기를 먹는 것에 있지 않습니다. 짐승을 죽이는 것, 짐승을 죽이지 않고 있는 것에 있습니다.
dæn kælē inna kælē inna val harak genallā tamayi mē hīlā karagena kuḷu harak genallā hīlā karagena tamayi apē gaṁ harak karagena tiyennē. nætnam ovun okkoma kælennē. kælǣ kāla hædana sattu. minissu hæduvē nætnam ō minissu āśaraya næ innē kælaya.
숲에 있던 들소를 데려와 길들여서, 숲소를 데려와 길들여서 우리 마을 소로 만든 것입니다. 그렇지 않았다면 그들은 모두 숲에 있습니다. 숲에서 자라는 짐승들입니다. 사람이 기르지 않았다면 사람의 보살핌 없이 숲에 있습니다.
hæbæyi eka deyak venavā. adat dakinna hambenna deyak tiyenavā ungē pāḍuvē unṭa nidahasē hædenna æriyot hæla bō venavā viśāla vaśayen. harak hæla viśāla vaśayen bō venavā. dæn ōka adat oppu velā tiyeena deyak. dæn samahara pæṭi tiyenavā kavuruvat harak balannē næhæ, hadannē nǣhæ. kælēṭa æralā inna harak innavā. un̆gē harak haralā innavā vahā gavaral gavaṭṭi gānnā. menna mē kriyāvaliya otana siddha venavā.
그런데 한 가지가 일어납니다. 오늘도 볼 수 있는 것이 있습니다. 그들을 제 뜻대로 자유롭게 자라게 두면 무리가 크게 늘어납니다. 소 떼가 크게 늘어납니다. 이것은 오늘도 증명된 일입니다. 어떤 곳에는 아무도 돌보지 않고 기르지도 않는, 숲에 풀어 둔 소들이 있습니다. 그 지역에 소를 풀어 두면 곧 소 떼가 불어납니다. 거기서 바로 이 과정이 일어납니다.
upakramayen harak maraṇayaka natara karalā okkoma natara karalā dæmmānam. ara kælǣ harā viśāla vaśayen bō velā dænṭa inna harak goḍa vāgē siya guṇayakaṭa væḍiya harak hædenavā.
꾀를 써서 소를 죽이는 것을 멈추고 모두 멈추었다면, 그 숲소들이 크게 늘어 지금 있는 소 떼보다 백 배 넘게 소가 생겨납니다.
ūru hadannet næ. ūru marannet næ. uṇuta vidihamayi. dæn upakravalin marā venakan nisā tamayi mē ಊurava næti velā tiyennē. uṇut tara vagē siyaguṇayan væḍi venavā. vena ekama satikava hadannē nætuvahama kælǣvē hædena sattu nidahasē hædenna æriyot ovun dænṭa tiyena goraṭa haṭaḍā guṇayakiṭa væḍi satvala bihi venavā. hæbæyi koṭit ē vagēma adē koṭi dennā tun denā nam koṭi 20k 30k hædenavā.
돼지도 기르지 않고 돼지도 죽이지 않습니다. 그것도 마찬가지입니다. 꾀를 써서 죽여 왔기 때문에 돼지가 없어진 것입니다. 그것도 그처럼 백 배 늘어납니다. 다른 어떤 짐승도 기르지 않고 숲에서 자라는 짐승을 자유롭게 자라게 두면 지금보다 백 배 넘는 짐승이 생겨납니다. 그런데 표범도 마찬가지로, 오늘 표범이 두세 마리라면 20마리, 30마리가 생겨납니다.
ungē gāna tiyanna. dharmatāvaya sakas karalā dennē gānaṭa pālanayak tiyenavā.
그들의 수를 맞추도록 dharmatā가 마련해 주니 수에 조절이 있습니다.
īṭa passē mokada karannē? karmayaṭa vipāka gaman tirisanā velā ipadilā. lōkayaṭa gatta pāpayaṭa vandi gevanna næhanam karapu hiṁgī aḍupāḍuṭa van̆di gevanna ē vandi vaśayen ē sāraya denna ipadilā. ū ē vandi gevāgena pāpa vipākevā. dharmatāvaya hædenavā īṭa anukūla pætta.
그 뒤 어떻게 됩니까? kamma의 vipāka로 짐승으로 태어났습니다. 세상에 지은 pāpa의 값, 끼친 해와 모자람의 값을 치르려고, 그 값으로 정수를 주려고 태어났습니다. 그것은 그 값을 치르며 pāpa vipāka를 겪습니다. dharmatā는 그에 맞는 쪽으로 만들어집니다.
gōnā loku venavā. loku venakan ū duvalā pælā jīvat vennavā. mokada saddayak æhuna gama bus galā pænnalā duvā allanna bæ.
사슴(gōna)이 자랍니다. 다 클 때까지 그것은 뛰고 달아나며 삽니다. 소리를 들으면 휙 뛰어 달아나니 잡을 수가 없습니다.
hæbæyi apē katāvak vitarak tiyenavā kanē gōna æṭada kiyalā. eka velak ahanavā. ahanakoṭa ahanakoṭa uttara dunnē nætnam kiyanavā kanē gōnaṭa hita velada kiyalā. gōnaṭa gæna kivvē mokada
그런데 우리말에 ‘귀에 사슴 뼈가 박혔나?’ 하는 말이 있습니다. 누군가에게 묻습니다. 묻고 또 물어도 대답하지 않으면 ‘귀에 사슴 뼈가 박혔나’ 합니다. 사슴이라고 한 까닭이 무엇이겠습니까.
kōnā usmahat velā masen pirilā niyama gānaṭa āvaṭa passē mē kanāsayen u æṭayak matuvelā kan dekē სdrāva væhenavā. væhapanaṭa passēṭa sadda karanavā æhennē næha. koṭa himin himin laṁ venakoṭa piṭipassen laṁ venakoṭa saddaya ahin næti vana hindā āya saddaya nætuva innē. hæbæyi dæn masen ṇaya gevanna niyama gahanna kan̆da pirilā ivarayi. mædi vayasaṭa ævidilā taruṇa vayasa pirilā ogē jātiyak bō karalā avasāna kālēṭayi mēka vennē. hæ vayasaṭa gihinnē næ. anna ahuvenavā koṭiya.
사슴이 크고 살이 차서 알맞은 무게가 되면 귓구멍에 뼈가 솟아 두 귀의 구멍이 막힙니다. 막힌 뒤에는 소리를 들을 수 없습니다. 표범이 살금살금 다가와도, 뒤에서 다가와도 소리를 듣지 못하니 가만히 있습니다. 이제 고기로 빚을 갚을 만큼 몸이 다 찼습니다. 중년에 이르러 젊은 때를 다 보내고 제 종족을 퍼뜨린 마지막 때에 이 일이 일어납니다. 아주 늙어서가 아닙니다. 그때 표범에게 잡힙니다.
anna koṭī ahu vennē dharma haṭāva ūrat duvalā pænalā okkoma jīvat velā innavā. etakanṭa tæn̆ga dēkut næhæ. kælē inna sattu kælē satu allannet kramānukūla raṭāvakin. īṭa gælapena eka misak vena eka kannet næ. kramayet ēkayi.
표범에게 잡히는 것은 dharma의 리듬입니다. 돼지도 뛰고 달아나며 모두 살아 있습니다. 그때까지는 아무 일도 없습니다. 숲의 짐승이 숲의 짐승을 잡는 것도 질서 있는 리듬을 따릅니다. 자기에게 맞는 것 말고는 다른 것을 먹지도 않습니다. 방식이 그렇습니다.
ūrā loku velā loku velā pæṭa dānē pæṭa dālā ē kālē ivaranaṭa passē ugē masa mōralā gihillā baḍa vima gǣvenna paṭan gannā. baḍa pima gǣvenna paṭan gattaṭa passē muṭa duvanna bæha. dæn masa denna gānaṭa hædile ivarayi. dæn kisi amāruvak næhæ pænagavan koṭiyaṭa ahu venavā. pora kannat bæhæ. dan̆garannat bæhæ. antimaṭa mas bōla velā ohuṭa aṭa ahu venavā. anna kūrā goḷu venna dharmatāvaya hædilā tiyena æhaṭa.
돼지가 크고 커서 새끼를 낳고, 그 시기가 끝나면 살이 무르익어 배가 바닥에 닿기 시작합니다. 배가 바닥에 닿기 시작하면 달릴 수 없습니다. 이제 고기를 내줄 만큼 다 자란 것입니다. 이제 아무 어려움 없이 덤벼든 표범에게 잡힙니다. 싸울 수도 없고 몸부림칠 수도 없습니다. 마침내 고깃덩이가 되어 그에게 잡힙니다. 돼지가 그렇게 둔해지도록 dharmatā가 만들어져 있는 것입니다.
dæn oya kramayaṭa ara hædena sattu koṭasa ēka koṭasak siya guṇayak væḍivelā tiyenakoṭa tæn sattungē æn̆gama kannē masama kannē. ohuṭa avaśya pramāṇaya āhāraya næti nisā. ohu
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
avaśya pramāṇaya āhāraya næti nisā. ohu priya karana āhāraya oya satāgē bokka ū vena deyak anna. ōka tamayi koṭagē āhāraya. koṭa mokada karannē ōka allagenāgena ædagena yannē galak uḍaṭa ehāṭa taralā mehāṭa talalā haṁkaḍē ædalā dālā bokkāla yanna yanavā. ūṭa æti satva innavā ogē maṭṭamaṭa ūṭa æti. galavuḍamat ṭika tiyenavā havasa koṭī æddīma mē karalā giyāma kāṭavat satta hiṁsāvak karannē nǣhæ. ara innamē inna manussayō udē gala uḍaṭa giyāma koṭiyat nǣhæ kavuruvat nǣha. nidahas mas vædi galavu.
그가 좋아하는 음식은 그 짐승의 내장입니다. 그것이 표범의 음식입니다. 표범은 어떻게 합니까? 그것을 잡아 끌고 바위 위로 가서 이리 치고 저리 쳐서 가죽을 벗겨 내고 내장만 먹고 갑니다. 그에게는 그만한 짐승이 있습니다, 그의 수준에는 그것으로 충분합니다. 바위 위에 나머지가 남아 있습니다. 저녁에 표범이 끌고 와서 그렇게 하고 가면 아무에게도 해를 끼치지 않습니다. 그 근처에 사는 사람이 아침에 바위 위로 가면 표범도 없고 아무도 없습니다. 바위 위에 임자 없는 고기가 있는 것입니다.
dæn eka ekarakaya ekē næhanam eka gōna ekē mas māsakaṭa næti minissunṭa dæn davasakaṭa gōnu kiyi dinekagē mas tiyenavā. minissu eka sætēkakma mærinnē næ. ehenam massara aḍupāḷu vakkennē nǣhæ.
이제 소 한 마리, 사슴 한 마리 고기를 한 달에 한 번도 못 먹던 사람들에게, 이제 하루에 사슴 몇 마리 분의 고기가 있습니다. 사람들은 짐승 한 마리도 죽이지 않습니다. 그러면 고기가 모자랄 일이 없습니다.
minissu dharmatāvayen kramayak hædilā tiyenavā. pandiyak lōkayāṭa gevanna vunānam ē vandiya gevanna kramayak lōka dharmatāvayen hædilā tiyenavā. anna ē lōka dharmatāvayaṭa piṭupāla minissu upakrama sīlayō sattu maranna paṭan genanna tamayi mas natara velā tiyennē.
사람들에게 dharmatā로 방식이 만들어져 있습니다. 세상에 값을 치러야 했다면 그 값을 치르는 방식이 loka dharmatā로 만들어져 있습니다. 그 loka dharmatā를 등지고 사람들이 꾀를 부려 짐승을 죽이기 시작하면서 고기가 끊긴 것입니다.
mē masvara praśnē nemeyi tiyennē sattu maraṇa praśnaya. mē sattu maraṇaya kohoma ata anuta karanna puḷuvan kamak nǣ hon̆dayi kiyalā. ēka aparādhayak. prāṇaghāta karana mohotak gāna ætivena sāpaya mē lōkaya vināśa venna hētu venavā. ēnisā api dænut venna ōnē mas katāva nemeyi itin otana tiyennē prāṇaghāta nokaḷa yutuyi. prāṇaghātayaṭa nokeraviya yutuyi. anubala nodiya yutuyi ēka varṇā nokaḷa yutuyi. prāṇaghātaya
이것은 고기의 문제가 아니라 짐승을 죽이는 문제입니다. 이 짐승 죽이기를 좋다고 어떻게도 허락할 수 없습니다. 그것은 범죄입니다. pāṇātipāta를 하는 순간마다 생기는 저주가 이 세상이 망하는 까닭이 됩니다. 그러니 우리가 알아야 할 것은, 거기 있는 것은 고기 이야기가 아니라 pāṇātipāta를 하지 말아야 하고, 하게 시키지 말아야 하고, 거들지 말아야 하고, 칭찬하지 말아야 한다는 것입니다.
yutuyi ēka varṇā nokaḷa yutuyi. prāṇaghātaya hon̆da næha. mas kǣmayi prāṇaghātayayi dekak oya deka paṭalavāgena tiyennē onna ohoma siyum tænakin tōraganna bæruvē. siyum nuvaṇin budurajāṇan vahansē dækalā pennu kāraṇayan nisā tamayi massōla æti varadak nǣha prāṇaghātaya karanna epā kinna ōkaṭa prāṇaghātayayi varada mas nemeyi. mas kiyannē pāḍu karapu satva vandigē vena eka. apēma læbicca āhāraya aḍupāḍuvaṭa un āpahu vandigē masvala praśnayak met hærīmaṭa nǣ.
pāṇātipāta는 좋지 않습니다. 고기 먹기와 pāṇātipāta, 이 두 가지를 뒤섞은 것은 그렇게 미세한 지점에서 가려내지 못해서입니다. 미세한 지혜로 Buddha께서 보시고 보여 주신 까닭으로, 고기에는 잘못이 없다, pāṇātipāta를 하지 말라고 하신 것입니다. 잘못은 pāṇātipāta이지 고기가 아닙니다. 고기란 손해를 끼친 존재가 치르는 값입니다. 우리가 받았어야 할 음식의 모자람을 그들이 다시 갚는 것입니다. 고기에는 mettā를 저버리는 문제도 없습니다.
adiṭaṁ asutaṁ kiyalā adiṭaṁ asutaṁ aparisaṁkhitantiya kiyalā tiyennē. passē panavapu nētiyak tiyenavā oya kiyana oya baṇavaraya mul karagena. mokada ara mē kiyannē meyāgē siha sēnādhipatigē oya kāraṇaya mul karagena nigaṇṭa nātha puttagē pirisa kǣ gahana kāraṇaya mul karagena mē velāvē tamayi pennuvē maraṇa vā dækkē nætnam dænunē nætnam æhuvē nætnam sæka nætnam oya kāraṇā tun næti vaṁsayak pariharaṇaya karanna kiyalā pennuvē ēkaṭayi. ēkat pavu nisā nemeyi. ē hētuva nisā.
adiṭṭhaṃ asutaṃ, ‘adiṭṭhaṃ asutaṃ aparisaṅkitaṃ’이라고 되어 있습니다. 그 bhāṇavāra를 바탕으로 뒤에 정하신 규칙이 있습니다. 곧 Sīha senāpati의 그 일을 바탕으로, Nigaṇṭha Nātaputta의 무리가 떠든 일을 바탕으로, 바로 그때 보여 주신 것입니다. 죽이는 것을 보지 않았고, 듣지 않았고, 의심이 없다면, 그 세 가지가 없는 고기는 써도 된다고 보여 주신 것이 그 때문입니다. 그것도 pāpa 때문이 아니라 그런 까닭 때문입니다.
yamkisi kenek prāṇaghātayak karalā hiṭan bhikṣūn vahansēṭa dānayak denavā nam ohu pav pahak karagatta kenek venavā kiyalā pennavā. oṭa pav pahak siddha venavā. yava satā genava yana yam niyōgayak panavayi paḷaveni dūṣa mānasikatvayen panavannā vū dūsa vacanaya nisā paḷaveni pāpa karmaya siddha venavā. ē satā ædagena ēmēdī maraṇayaṭa genīmēdī yamkisi duk vēdanāvak vin̆dinavada ē hētuven vuraṭa deveni pāpa karmayaṭa sambandha venavā. mē satā marava yana niyōgayakdīda tunveni pāpa karmaya siddha vennē. ē anuva satā mæruvēda hataraveni pāpa karmaya siddha venavā. mē ākārayen asādhāraṇava hadāgattā matakin yamī bhikṣukaṭa dānayak dunnot asādhāraṇa dē dandīmē pasveni pāpa kararamaya siddha venavā.
누가 pāṇātipāta를 하고서 bhikkhu에게 dāna를 올린다면 그는 다섯 가지 pāpa를 지은 사람이 된다고 보여 주십니다. 그에게 다섯 가지 pāpa가 생깁니다. ‘가서 그 짐승을 데려오라’는 명령을 내리면, 더러운 마음으로 내린 그 더러운 말 때문에 첫째 pāpa kamma가 생깁니다. 그 짐승을 끌고 와 죽음으로 데려갈 때 그것이 어떤 괴로움과 아픔을 겪는다면 그 까닭으로 그에게 둘째 pāpa kamma가 엮입니다. ‘이 짐승을 죽이라’는 명령을 내리면 셋째 pāpa kamma가 생깁니다. 그에 따라 짐승을 죽이면 넷째 pāpa kamma가 생깁니다. 이렇게 부당하게 마련한 고기로 bhikkhu에게 dāna를 올리면 부당한 것을 dāna로 주는 다섯째 pāpa kamma가 생깁니다.
dæn kāraṇaya hari itin ōka mē mas māḷuvaṭa karavala valaṭa ven karanna puḷuvan ekak nemeyi. ēka balanna ōnē etanin gihillā. hon̆da kaḍēṭa gihillāṭa assa aran innavā. yava satā geneva kænevvalada kænevvak velā tiyenavada etana dæn satā ædagena enavā kiyana ekak velā tibuṇada? mē satā marava kiyannē yōgayak dunnada? dæn apiṭa dānayak denna siddha velā dæn matya hadannē.
이제 옳습니다, 그러니 이것은 고기나 생선이나 말린 생선에 갈라 붙일 수 있는 것이 아닙니다. 거기서부터 따라가 보아야 합니다. 좋은 가게에 가서 사 오는 것이라면, ‘가서 그 짐승을 데려오라’고 시켰습니까? 거기 그런 시킴이 있었습니까? 짐승을 끌고 오는 일이 있었습니까? ‘이 짐승을 죽이라’는 명령을 내렸습니까? 지금 우리는 dāna를 올리게 되어 고기를 마련하는 것입니다.
dæn kaḍēṭilā mat akaran inna kiyanavā. dæn yava satā genava kiyana niyōgayak etana āvada ē pāpaya sambandha ēṭa ēgē uttaraya nisā satayek æædagena āvada mē satā maravaya yana niyōgayak etana siddha vuṇāda? ehema niyōga paṭisatayek mæruvāda oya hatarama siddha vuṇāda? ehenam ē hatara siddha velā tiyena massa maralā dālā tiyena mas valaṭa ēkanē pavatma māsaya varadak nǣha kivvē.
이제 가게에 가서 고기를 사 오라고 합니다. 거기에 ‘그 짐승을 데려오라’는 명령이 있었습니까, 그 pāpa에 엮였습니까? 그 말 때문에 짐승을 끌고 왔습니까? ‘이 짐승을 죽이라’는 명령이 거기서 있었습니까? 그런 명령으로 짐승을 죽였습니까? 그 네 가지가 모두 일어났습니까? 그렇다면 그 네 가지가 일어나지 않은, 이미 죽어 있는 고기를 두고 pavatta maṃsa라 하여 잘못이 없다고 한 것입니다.
jīvat velā inna satāyi oya pav paha tiyennē. ehenam hatarakin aśuddha bhāvayaṭa pat vecca næti masakin dānayak dunnā pasveni eka enavā.
그 다섯 가지 pāpa는 살아 있는 짐승에 걸려 있습니다. 그렇다면 네 가지로 더러워지지 않은 고기로 dāna를 올렸을 때 다섯째가 오겠습니까?
anna pavatsayē dānayat ekkalā kisima sambandhayak nǣhæ. pavatmāsaya kiyannē jīvat venna inna satā neveyi mæricca satāgē mata. jīvat velā inna satāgē masaṭa ana panavanna kiyavanna ayitiyak næha. hæbæyi lōka satyayō sattu maraṇaya kiyannē apiṭa horanna dēkut næhæ. allapu væṭē cunda sūra ōra mæruvā kiyalā budurajāṇan vahansē tahanak kaḷet næ. hētuvak uṭa
pavatta 고기의 dāna와는 아무 관계가 없습니다. pavatta 고기란 살아 있는 짐승이 아니라 죽은 짐승의 고기입니다. 살아 있는 짐승의 고기를 두고 명령하고 시킬 권리는 없습니다. 그러나 세상 사람들이여, 짐승을 죽이는 일은 우리가 숨길 수 있는 것도 아닙니다. 이웃 울타리 너머의 Cunda Sūkarika가 돼지를 죽였다고 Buddha께서 막으시지도 않았습니다. 거기에는 까닭이 있습니다.
sunda suva antimaṭa osupat narakayak dækalā kǣ gahanna paṭan gattā. mē kǣ gahana velāvēdī. o supat narakayak dækalā kǣ gahana velāvēdī. budurajāṇan vahansē ahanavā mahannē æhenavada cundasūgē saddaya. ūrava marapu pāpayaṭa osupat narakayak dækilā ivvē kǣ gahanna.
Cunda Sūkarika는 마지막에 Ussada niraya를 보고 소리치기 시작했습니다. 이렇게 소리칠 때, Ussada niraya를 보고 소리칠 때 Buddha께서 물으십니다. ‘bhikkhu들이여, Cunda Sūkarika의 소리가 들리는가? 돼지를 죽인 pāpa로 Ussada niraya를 보고 소리치고 있다.’
ēka vaḷakanna bæri ēkayi. itin svāmīni meccara ḷan̆ga hiṭiyā. dharmayak dēśanā kira nam bēraganna bæ. bhikṣūn vahansēlā budurajāṇan vahansēga ahanna. ohuṭa dayānukampāven mama baṇa kivvē nættē. baṇa kivvē nē baṇa nokivvē sǣnukampāven kiyalā dēśanā kaḷā. svāmīni ē kiyannē
그것은 막을 수 없었던 것입니다. ‘그런데 존자시여, 이렇게 가까이 있었는데 dharma를 설하셨다면 구할 수 없었습니까?’ 하고 bhikkhu들이 Buddha께 묻습니다. ‘그를 가엾이 여겨 나는 설법하지 않았다. 설법하지 않은 것은 가엾이 여겨서다’라고 말씀하셨습니다.
kiyalā dēśanā kaḷā. svāmīni ē kiyannē cunda sūkaragē mityā dr̥ṣṭiya taramaṭa mama otenna baṇa kiyanna giyā nam ōkā maṭat bahinavā dharmayaṭat kiyanavā. ū ē jātiya. ū ārya upavādayak ragena dharmayaṭa doslā aṭamahana arakiṭa yanavā etakoṭa ū kirehi anukampāva mama nogiyē onna ōkayi. dæn ū ūra maru pāviṭa osut narakayaṭa giyā. īṭa mehāya ēkaṭa mama baṇa kiyanna kiyannam uṭa siddha vennē maṭa vænalā dos kiyalā dharmayaṭa dos kiyalā aṭamahana arakē upadinna īṭa vaḍā kōṭi gānaka pāpayak karagena ē nisā nisayi mama uṭa baṇa kivvē næ.
존자시여, 그것은 이런 뜻입니다. ‘Cunda Sūkarika의 micchādiṭṭhi가 그 정도여서, 내가 거기 설법하러 갔다면 그는 나도 욕하고 dharma도 헐뜯는다. 그는 그런 부류다. 그는 ariya upavāda를 지어 dharma를 헐뜯고 여덟 큰 niraya로 간다. 그를 가엾이 여겨 내가 가지 않은 것이 그것이다. 이제 그는 돼지를 죽인 pāpa로 Ussada niraya에 갔다. 그런데 내가 설법하러 갔다면 그는 나를 욕하고 dharma를 헐뜯어 여덟 큰 niraya에 태어날, 그보다 몇억 배 큰 pāpa를 지었을 것이다. 그래서 나는 그에게 설법하지 않았다.’
dæn hon̆da dēśanāvē taramayama tiyenavā penna ehenam budurajāṇan vahansē dēśanā karanavā mē dharma dēśanā karanna yanna sudussaṭa nosussaṭa baṇa kiyanna yanna epā kiyana. mokada hētuva? ov
좋은 설법의 깊이가 여기 있습니다, 보십시오. 그러니 Buddha께서는 dharma를 설하러 갈 때 맞는 이와 맞지 않는 이를 가려, 맞지 않는 이에게는 설법하러 가지 말라고 하십니다. 왜일까요? 바로 그 까닭입니다.
ē buddha niyamayan ada kalalā mē lōkē innē okkoṭama budu dahama denna yanavā. budu dahamaṭa anukūlava amadhyapa vyāpāra pihiṭavanna yanavā. nirvāsa lōkayak hadanna yanavā.
그런 Buddha의 규칙을 오늘날은 내버리고 이 세상 모든 사람에게 Buddha의 가르침을 주려고 합니다. Buddha의 가르침에 맞게 술 끊기 운동을 세우려 합니다. 허물 없는 세상을 만들려고 합니다.
namut dannē nǣ budurajāṇan vahansē dēśanā karapu nyāyaṭa aḍaṁgu væḍak dē karanna kiyalā. ehema karanna giyāhama api karanna hadapu væḍē meccara kal siddha velā tiyenavā. avurudu kīyaka in̆dan amadhyapa saṁvidhāna karanavada? kaḷāda kohe sampūrṇa velā sārthaka velā tiyenavā. bīma atharavanna sūduva atharavanna kiyalā koyi taram kāla saṁvidhāna karanavada prāṇaghātaya navatvanna kiyalā koccara saṁvidhāna karanavada kerilā tiyenavā dekakvat
그러나 Buddha께서 설하신 이치에 맞게 일을 해야 한다는 것을 모릅니다. 그렇게 해 보려고 우리가 하려던 일을 이만큼 오래 해 왔습니다. 몇 년째 술 끊기 단체를 해 왔습니까? 해 왔지만 어디서 완전히 이루어졌습니까? 술을 끊게 하자, 노름을 끊게 하자고 얼마나 오래 단체를 해 왔습니까? pāṇātipāta를 멈추게 하자고 얼마나 많은 단체를 해 왔습니까? 두 가지라도 이루어졌습니까?
ektarā avasthāvaka [ugura kǣrīma] ektarā avasthāvaka katāvat tiyenavā raja kenek. tamangē uyanē muvarælak innavā dækalā. harima lassana mōrælak dækalā ēkaṭa āsāven væḍi ārakṣāvak sakas karanna giyā. ē mōraha vardhanaya venna kiyalā inna vayāgrayō innum okkoma allalā. ē uyanin ǣta kælǣvaṭa gihin dānna kiyalā. nidahasē muvanṭa jīvat venna salanika.
어느 때의 (헛기침) 어느 때의 이야기도 있습니다. 어떤 왕이 자기 정원에 사슴 떼가 있는 것을 보았습니다. 아주 아름다운 사슴 떼를 보고 그것이 좋아서 더 큰 보호를 마련하려 했습니다. 그 사슴들이 불어나도록, 거기 있는 맹수들을 모두 잡아 그 정원에서 먼 숲에 갖다 놓으라고 했습니다. 사슴들이 자유롭게 살게 하려고요.
ē niyōgaya paridi mokada karannē? gihillā eyina pirisa ara vayāgraya okaṭu karalā allalā ē kælǣven vena kælǣvaṭa tamā muvanṭa hira hæragena kisima satiyet tiyannē nætē. ohoma tiyenalā avuruddak hamārak giyāṭa passē rajjuruvanṭa ōnænā dæn uyenna gihillā muva mōra hælē lassana balanna. dæn koccara mōra hæharak ædda gihillā balapuvahama keṭṭu velā væhærilā giya æṭa gæhecca muva hatara pas denek innavā. muva rælla næhæ.
그 명령대로 어떻게 했습니까? 가서 그 무리가 맹수들을 몰아 잡아 그 숲에서 다른 숲으로 옮기고, 사슴들에게 해가 없도록 어떤 짐승도 남겨 두지 않았습니다. 그렇게 1년 반이 지난 뒤 왕은 정원에 가서 사슴 떼의 아름다움을 보고 싶어졌습니다. ‘이제 사슴 떼가 얼마나 불었을까.’ 가서 보니 야위고 마르고 뼈가 드러난 사슴 네다섯 마리가 있을 뿐입니다. 사슴 떼는 없습니다.
rajaraṭa ahalu mokada mehema venna hētu anē svāmīni oba vahansē kivva nisā ṭika kaḷāṭa siddha vennē mēkayi. dæn ōkē yamkisi muvekaṭa asanīpayak vunot ehema duvanna panna bærina avasthāvēdī aran inna velāvē ara kurkayō inna velāvē un pænalā ēka marā yana kanavā. dæn ara leḍē ekā gāyavi gǣvi yanakoṭa ēkā maranna kenekkut næhæ kavuruvat sambandhayak næhæ. ēkak era gāgena yana tanakaḷa kāgena piṭa passen enavā anit rōgiya. ara leḍē unṭat hædilā vasaṁgata pavenavā. menna mēsā leḍē jīvat venakoṭa ē hētuven anik vuna vasaṁgata velā inna hon̆da muvaral okkoma værilā. dæn oya ituru innē oya leḍa velā innē hatara denek vitarayi kiyalā.
왕이 ‘어찌 이렇게 되었느냐’ 하고 물었습니다. ‘아, 폐하, 폐하께서 말씀하셔서 그렇게 했더니 일어난 일이 이것입니다. 이 안에서 어떤 사슴이 병이 들어 뛰고 달아날 수 없게 되면, 맹수들이 있을 때는 그들이 덮쳐 그것을 죽여 먹고 갑니다. 이제 그 병든 놈이 비틀거리며 다니는데 죽일 자가 아무도 없고 아무도 상관하지 않습니다. 그것이 침을 흘리며 다니며 뜯은 풀을 뒤따라오는 다른 사슴들이 먹으니, 그 병이 그들에게도 옮아 전염병이 됩니다. 이렇게 병든 놈이 살아 있으니 그 때문에 다른 것들이 전염되어 좋은 사슴 떼가 모두 죽었습니다. 이제 남은 것은 병든 네 마리뿐입니다.’
dæn ehenam ælāporottu vecca lōkē apiṭa ōnaṭa hadanna bæhæ. svabhāva dharmaya yam kramayak tibuṇa nam edā siddha vuṇē anna ēkayi. ēkaṭa avaśya karannā vū kāraṇaya etana siddha vunahama ara praśnaya innē næha. api ōnakama rækaval dālā hadanna giyāṭa passē ēkaṭa viruddhava anik ayaṭat ēka karadarayak veyi. dæn mēka mē siyum dēval mē daham raṭā kiyannē. itin ōvā tērum araganna ōnē hæri gæm̆buruyi. adat davasē apiṭa sākacchāvalaṭama kālaya gata velā giyā. īṭa vaḍā sākacchā karannaḍa velāvak næhæ. at davasa tuḷa api apē daham puṇyānumōdanā siddha karanna balāporottu venavā.
그러니 우리가 바라는 세상을 우리 뜻대로 만들 수는 없습니다. 자연에 어떤 방식이 있었다면, 그날 일어난 것이 바로 그것입니다. 그것에 필요한 일이 거기서 일어나면 그런 문제는 없습니다. 우리가 마음대로 지킴을 두어 만들려 하면 그에 거슬러 다른 이들에게도 성가심이 됩니다. 이것이 미세한 dharma의 리듬입니다. 그러니 그것을 이해해야 합니다, 아주 깊습니다. 오늘도 우리는 이야기에 시간을 다 썼습니다. 더 이야기할 시간이 없습니다. 이제 우리는 dharma의 puññānumodanā를 하려고 합니다.
yanṭa matayak mēkē danna ov mēka davas dāna metana tiyennē anit metana i>።
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)