와하라까 코리아
CD008-04

CD008 · 4번째 · 1시간 · 원문 녹음

바람이 낳은 있음, sota indriya와 ariya mettā의 '때'

කැමැත්ත හේතුවෙන් පැවැත්ම ඇති වූ හැටි, සෝත ඉන්ද්‍රිය භාවනාව හා ආර්ය මෛත්‍රී භාවනාවේ "අවස්ථාව"

භාවයට හැඩ තලයක් දෙන්න. කන නැමති ඉන්ද්‍රියක් එදා හටගන්න විදිහක් නෑහ. එහම් නාම රූප හටගන්න විදිහක් නෑහ. විඤ්ඤාණ ගොඩනැගුවේ නැත්නම්.

…있음에 꼴을 지어 주는 것입니다. viññāṇa를 쌓아 올리지 않았다면 귀라는 indriya가 그때 생겨날 길이 없었고, nāmarūpa가 생겨날 길도 없었습니다.

එහෙනම් විඤ්ඤාණය ගොඩනැගපුය තමයි ඒකට මුල වුනේ.

그러니 viññāṇa를 쌓아 올린 것이 그 뿌리였습니다.

එහෙනම් විඤ්ඤාණය ඇයි ගොඩනැගන්නේ? කොහොමද විඤ්ඤාණ ගොඩනැගුනේ? ඒකට මොනවද ආධාර වුණේ? ඔය හැම තැනකම අවිද්‍යා සහගතව

그렇다면 viññāṇa는 왜 쌓이는가? 어떻게 쌓였는가? 무엇이 그것을 거들었는가?

වුණේ? ඔය හැම තැනකම අවිද්‍යා සහගතව බලාපොරොත්තුව ඇති කරගත්ත නිසා. ඒ බලාපොරොත්තු වෙලා නිකන් හිටියේ නැහ.

그 모든 자리에서 avijjā에 휩싸여 바람을 일으켰기 때문입니다. 그렇게 바라고서 가만히 있지도 않았습니다.

අහන බලාපොරොත්තුවෙන් ඇසීම සඳහා යමක් කට යුතුද? කුමක් සකස් කළ යුතුද? ඒකට අවශ්‍ය දේ හිතුවා කිව්වා කළා.

듣고 싶은 바람으로, 듣기 위해 무엇을 해야 하는가, 무엇을 지어야 하는가 하며 그에 필요한 것을 생각하고 말하고 했습니다.

කාය සංඛාර, වචීය සංඛාර, මනෝ සංඛාර කියලා සකස් කරන්නා වූ වැඩ පිළිවල් තුනකින් අවශ්‍ය කරන ශක්තිය ගොඩනැගාවා.

kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra라는, 짓는 세 갈래 일로 필요한 힘을 쌓았습니다.

මෙන්න මේ ගොඩනැගා වූ ශක්තිය තමයි. සංඛාර, පත්යා විඤ්ඤාණං කියලා ගොඩනැගුණුවේ.

바로 이렇게 쌓은 힘이 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'이라 하여 쌓인 것입니다.

දැන් සංඛාර ගොඩනැගුවේ නැත්නම් ඒ ශක්ති විශේෂය විඤ්ඤාණයත් එක්ක ගොඩනැගින්න විදිහක් නැහ.

saṅkhāra를 쌓지 않았다면 그 남다른 힘이 viññāṇa와 함께 쌓일 길이 없습니다.

එහෙනම් මේකට කවුරුවත් ඵල නැ. කවුරුවත් නෙමෙයි කරලා තියෙන්නේ. හේතුඵල ධර්මතාවයට අවිද්‍යා සහගත ක්‍රියාකලාපයක් සිද්ධ කරලා තියෙනවා. බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරගෙන මතු

그러니 이것은 누가 한 것이 아닙니다. 누구도 아니고, 원인과 열매의 dhamma 이치에 따라 avijjā에 싸인 짓이 일어난 것입니다.

තියෙනවා. බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරගෙන මතු මතුත් අහන්න. මතු මතුත් ජීවත් වෙන්න. මතු මතුත් අහමින් ජීවත් වෙන්න ඕනේ. ඒ කන මට ඕනේ.

바람을 일으켜 '앞으로도 계속 듣고 싶다, 앞으로도 계속 살고 싶다, 앞으로도 들으며 살아야 한다, 그 귀가 내게 있어야 한다'고 한 것입니다.

ඔන්න ඔය දෘෂ්ටිය ඇති කරගෙන තියෙනවා අවිද්‍යාවෙන්. ඔය අවිද්‍යාවෙන් ඕක හිඳගත්තේ නැති නිසා. ඒ ඒ දේ අරමුණු වෙනකොට අවිද්‍යාව ගොඩන්නනැගිමින් යළි යලිත් ඇති කරතක් තව තවත් ඉදිරියට ඉන්න ඕනේ. තව තවත් ඉදිරියට ඉන්න ඕනේ.

avijjā로 바로 그런 diṭṭhi를 일으켜 두었습니다. avijjā로 그것을 깨뜨리지 못했기에, 이것저것이 대상이 될 때마다 avijjā를 쌓으며 거듭 일으켜 '더욱더 앞으로 있어야 한다, 더욱더 앞으로 있어야 한다'고 합니다.

බලාපොරොත්තු ඒකයි.

바람이란 바로 그것입니다.

දැන් අපි ඇහුවොත් එහෙම සමහර අය දැන් ඉතින් මගේ වැඩක් ඔක්කොමත් ඉවරයි. මේ එක එක්කපු සහතික නිසා මෙහෙමත් කියනවා. දැන් ඉතින් පිරණවම් පානකම් වලින් අන්තිම දේහය දරාගෙන ඉන්නවා කියලා.

우리가 물어보면 어떤 이들은 '이제 내 일은 다 끝났다'고 합니다. 누가 붙여 준 보증 때문에 '이제 parinibbāna 할 때까지 마지막 몸을 지니고 있다'고까지 말합니다.

අපි ඇහුවොන් තව තත්ත්වයක් ඔයා ඉන්න ආසද දැන්ම විවර ඉන්න ආසද ඇහුවො අවංකුව කියයිද ඔව් දැන්ම විවරයි ඉන්න ආසායි මම කියලා. මගේ බලාපොරොත්තු වුනා දැන්ම ඉවර මේ මොහොතේ ඉවරනවොත් හොඳයි.

그에게 '더 있고 싶은가, 지금 끝나고 싶은가' 하고 물으면 정직하게 '네, 지금 끝나고 싶습니다, 내 바람은 이루어졌습니다, 지금 이 순간 끝나면 좋겠습니다'라고 하겠습니까?

එහෙම අවංක උත්තරයක් දෙත.

그런 정직한 대답을 할까요.

එහෙම නම් බැ ඉතින් මේ ආත්මයෙන් විම්පන් එක මැරනකන් ඉන්න ඕනේ කොහොමහරි ඕක කියයි

아니라면, 이 생에서는 죽을 때까지 어떻게든 있어야 한다고 말할 것입니다.

හැබැයි උපාකාව මැරෙනකන් ඉන්න ඕනේ කිව්වා අදහස කවදා හරි අවිද්‍යාව දුරු කරනකන් මලත් ඉවර වෙන්නේ නැ. මොකද මලත් මලා කියා දන්නේ නෑනේ.

하지만 '죽을 때까지 있어야 한다'고 한 그 생각은, 언젠가 avijjā를 없애기 전까지는 죽어도 끝나지 않습니다. 왜냐하면 죽어도 죽었다는 것을 모르기 때문입니다.

මරණය පිළිබඳ අහලා තියෙන දේ නිසා මේ මැරුණා කියන වචනය පයන්න සම්මතයක් අපිට ගොන්නැගිලා තියෙන්නේ.

죽음에 대해 들어 온 것 때문에 '죽었다'는 낱말로 가리키는 약속이 우리에게 생겨나 있을 뿐입니다.

මරණ මොහොතක් ඇතිෙනවා මලහම ආ මම මළනේ කියලා හැඟීමක් එන්නේ නැ. ඒ හැඟීම ඊට කල්තියා ගොඩනගාගත්ත මයලට මතු වෙන ඒවා. මැරෙන්න අයින්නේ කියලා.

죽는 순간이 오면, 죽었을 때 '아, 내가 죽었구나' 하는 느낌이 오지 않습니다. 그 느낌은 미리 쌓아 둔 착각에서 떠오르는 것, '죽으려 하는구나' 하는 것일 뿐입니다.

දැන් අපි නිදාගත්තට පස්සේ හීනයක් පේන්න එනකොට හීනයක් පේන්නයි එන්නේ කියලා එහෙම දැනෙනවද

잠든 뒤 꿈이 보이려 할 때 '이제 꿈이 보이려 한다'고 느낍니까?

එහෙම එකක් තියෙනවද අපි නෑනේ. දැන් මම නිදි මේ හීන ලෝකේ ඉන්නේ එහෙමත් හැවද නෑ ජීවත් වෙලා ඉන්න මේ ඉන්නේ කොහොමද? මේ ඉන්න විදිහට නෙමෙයි දැනෙන්න පටන් ගන්නේ.

그런 것이 있습니까? 없지요. '나는 지금 자면서 꿈 세상에 있다'고 그렇게 합니까? 아닙니다. 살아 있는 지금 이대로 있는 것처럼 느끼기 시작합니다.

[උගුර කෑරීම] මැරිලා ගිහිල්ලා පෙරේතියෙක් වුනත් යකෙක් වුනත් ගන්ධබ්බයෙක් වුනත් කොතන වුණා. මම මැරිලයි මෙතෙන්ට ආවේ කියලා දකින්නේ අර හීන ලෝකෙදී මයි කය බුදී මම මේ හීන ලෝකෙටයි ආවේ කියලා දකින්නේ නැතුව පැවැත්මේ බලාපොරොත්තුව තියෙන තාක්කල් පැවැත්ම ගොඩනගනවා.

[목 가다듬는 소리] 죽어서 peta가 되든 yakkha가 되든 gandhabba가 되든 어디에 가든, '내가 죽어서 여기 왔다'고 보지 않습니다. 꿈 세상에서 '내가 자다가 꿈 세상에 왔다'고 보지 않는 것처럼, 그렇게 보지 못한 채 있음에 대한 바람이 있는 한 있음을 쌓아 갑니다.

හැබැයි නමට කියන්න පුළුවන් මේ ආත්ම ඇහන්න මට හොඳටම ඇති කියලා.

그래도 말로는 '이 생이면 내게 아주 충분하다'고 할 수 있습니다.

මේක අර බත්වේලා කාලා බඩි ගෙනනිය වෙනකන් දැන් මට බත් ඇති කිව්වා වගේ තමයි.

그것은 밥을 먹어 배가 부를 때 '이제 밥은 충분하다'고 하는 것과 같습니다.

මදිලාටයි යෝනැගි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ වගේ එකක් ලැබිලා තියෙනකන් ඇති කියනවා. ඒවා එකක් තමයි දැනුත් කියන්නේ. අවිද්‍යාව දුරු කරනකන් ජීවිතය ඉර වෙන්නේ නැ.

그런 것을 얻어 있는 동안에는 충분하다고 말합니다. 지금 말하는 것도 그런 것입니다. avijjā를 없애기 전까지는 삶이 끝나지 않습니다.

අවිද්‍යාව සහමුලින්ම දුරු කර වදාට මම ජීවත් වෙන්න ඕනැසාව ඉවරයි. අන්න එයාට නම් මැරෙන්නමයි ඕනකමකුත්නේ. මට ජීවත් වෙන්න ඕන කමකුත්නේ. මැරදට මැරෙයි. ඒකේ මට ප්‍රශ්නයකුත්නේ. අන්න ඒ මානසිකත්වය උදාවය.

avijjā를 뿌리째 없앤 날, '나는 살고 싶다'는 탐냄이 끝납니다. 그런 이에게는 죽고 싶은 마음도 없고 살고 싶은 마음도 없습니다. 죽을 때가 되면 죽을 뿐, 그것이 내게 문제도 아닙니다. 바로 그런 마음가짐이 생깁니다.

තව මොහොතකින් වැරෙන්නයි එනවා කියලා එහෙනම් කිව්වොනේ අනාවක් එහෙන එහෙනම් ඉතින් ඊට පස්සේ කරදරයක් නැහැ දාන හොයන්න දේකුත් නැහැ කන්න හොයන්න දේකුත් නහ අදින්න දේකුත් නැහැ මොකුත් නැහැ පශ්න ඉවරයිනේ හන කිසීම කම්පනයක් නැතුව ඒ අදහස එනවා. අරිහත්තයට පත් වෙලා හිටියා නම්

'조금 뒤면 죽게 된다'고 하면 '아, 그렇군요. 그러면 그 뒤로는 걱정이 없네요. dāna를 찾을 일도, 먹을 것을 찾을 일도, 입을 것을 찾을 일도, 아무것도 없네요. 문제가 끝났네요' 하고 아무 흔들림 없이 그 생각이 옵니다 — arahatta에 이르렀다면 말입니다.

හැබැයි ඉතින් එහෙම එකක් එනවද නැත් තම තම කොච්චර දුරක දසව ඉන්නේ කියලා.

하지만 그런 생각이 오는지 안 오는지를 보면, 저마다 자기가 얼마나 먼 곳에 있는지 알 수 있습니다.

ඉතින් මෙන්න මේ බලාපොරොත්තුව ඇති කරගත්ත නිසා. පැවැත්මේ විඤ්ඤාණය නිකන්ම පවතින්න නෙමෙයි. අහමින් පවතින්න ඕනේ. බාහිර ලෝකයේ අරමුණු වශයෙන් ශ්‍රවණ අරමුණු අරගෙන ඒවා භුක්ති විඳින්ද පවතින්න කියන හැඟීම තියෙන නිසා. කන ඇත්ත අරගන්නා වූ පැවැත්මක් ඇති වෙන්නේ නැහ. කනක් සහිත පැවැත්මකට හේතු නිපද වෙනවා.

그러니 바로 이런 바람을 일으켰기 때문입니다. 있음의 viññāṇa가 그냥 있으려는 것이 아니라 들으면서 있어야 한다, 바깥 세상의 대상으로 소리 대상을 잡아 누리며 있어야 한다는 느낌이 있기 때문입니다. 귀 없는 있음은 생기지 않습니다. 귀가 달린 있음을 위한 까닭이 만들어집니다.

මෙන්න සෝත විඤ්ඤාණයත් එක්ක සිද්ධ වෙන දේ.

이것이 sota viññāṇa와 함께 일어나는 일입니다.

ඒ නිසා ඒකට අවශ්‍ය කරන සිතුවිලි ක්‍රියාවදන් ගොඩනැගනකොට අන්න ගොඩනැගීමෙන් අර විඤ්ඤාණය නැවති බීජය සකස් වෙලා එනවා.

그래서 그에 필요한 생각과 짓을 쌓아 올릴 때, 그 쌓음으로 viññāṇa라는 씨앗이 다시 꾸려져 나옵니다.

ඒ බීජයට පරාග පෝෂණය තමයි අපි අර හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් හිතපු කියපු කරපු දේවල්.

그 씨앗의 꽃가루받이와 거름이 바로 우리가 마음과 몸과 말로 생각하고 말하고 한 것들입니다.

ඇහීම මුල් කරගෙන යළි යලිත් අහන්න ශ්‍රවණය බලාපොරොත්තු වෙන් ඒ සඳහා හිපුවා කියපුවා කරපුවා [උගුර කෑරීම] නිසා ගොඩනැගුණු ශක්ති විශේෂය තමයි අර විඤ්ඤාණයක් සෝත විඤ්ඤාණයක් ගොඩනගන්න පවත්වන්න හේතු. යළි යලි පවත්වන්න හේතු.

들음을 바탕으로 거듭 듣기를 바라 그것을 위해 생각하고 말하고 한 것 [목 가다듬는 소리] 때문에 쌓인 남다른 힘이, viññāṇa, 곧 sota viññāṇa를 쌓고 이어가게 하는 까닭, 거듭 이어가게 하는 까닭입니다.

එහෙනම් සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කිව්වේ ඔන්න ඕකටයි.

'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'이라 한 것이 바로 이것입니다.

එහෙනම් ඔය සංඛාර කොයින්ද නිකන්ම හිතුවට ගොඩනැගෙන්නේ නැහැ. නිකන්ම කිව්වත් ගොඩනැගෙන්නේ නැහැ. නිකන්ම කරත් ගොන්න නැගෙන්නේ.

그러면 그 saṅkhāra는 어디서 오는가? 그냥 생각했다고 쌓이지 않습니다. 그냥 말해도 쌓이지 않습니다. 그냥 해도 쌓이지 않습니다.

ඡන්දරාග පැවැත්මේ ශ්‍රවණය කරමින් පැවැත්මේ ඡන්ද රාගයෙන් යුත්තව ඒ සඳහා හිතුවොත් ඒ ඡන්දරාගයෙන් යුත්තව කිව්වොත් කළොත් තමයි සංඛාර ගොඩනැගී.

chandarāga — 들으며 있고자 하는 chandarāga를 품고 그것을 위해 생각하고, 그 chandarāga를 품고 말하고 행할 때 비로소 saṅkhāra가 쌓입니다.

එහෙනම් ඇයි එහෙම පැවැත්මක් ඡන්දරාග සහගතව හිතන්න වෙන්නේ? ඒකට හේතුව මොකක්ද?

그렇다면 왜 그런 있음을 chandarāga에 싸여 생각하게 되는가? 그 까닭은 무엇인가?

ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් හරයක් නෑහ කියා දැක්කේ නැති නිසා. හරවත් යන්නා වූ අවිද්‍යාවේ දෘෂ්ටියක් සකස් කරගත්ත නිසා තමයි. වටිනායකක් තියෙනවා කියලා දෘෂ්ටිය අරගෙන තමයි.

참을 있는 그대로 '알맹이가 없다'고 보지 못했기 때문입니다. 알맹이가 있다는 avijjā의 diṭṭhi를 지었기 때문입니다. 값어치가 있다는 diṭṭhi를 붙잡았기 때문입니다.

ආය බලාපොරොත්තු වුනේ ඒ විදිහට හිතන්න කියන්න කරන්න.

그래서 다시 그렇게 생각하고 말하고 하기를 바랐습니다.

අන්න ඒ නිසා ඒ විදිහට හිතපු කියපු කරපු එකේ විපාකය තමයි ඔය වැඩ පිළිවල සකස් වෙලා පටි ඉච්ච සම උප්පාද කියන කැමැත්තට අනුව බැඳීමෙන් සමාන උපතක් හටගනිමින් ආපු වැඩ පිළිවල සකස් වුණේ. ඔය කැමැත්තට අනුව බැඳුච්ච නිසා තමයි සමාන උපත් හටගත්ත.

그러니 그렇게 생각하고 말하고 한 것의 vipāka로 그 일이 꾸려졌습니다. paṭiccasamuppāda라는, 바람에 따라 묶여 닮은 태어남이 생겨나며 이어 온 일이 꾸려진 것입니다. 그 바람에 따라 묶였기에 닮은 태어남들이 생겼습니다.

එහෙනම් සංඛාරයන් ඉපදුනෙත්, විඤ්ඤාණ ඉපදුනෙත්, නාම රූපය ඉපදුනෙත්, සලායතන ඉපදුනෙත්, ස්පර්ශ ඉපදුනෙත්, වේදනා ඉපදුනෙත් සංඥා තණ්හා ඉපදුනෙත්, උපාදානය ඉපදුනෙත්, භවය ඉපදුනෙත්, ජාතිය ඉපදුනෙත් ඔන්න ඔය හේතුව.

그러니 saṅkhāra가 태어난 것도, viññāṇa가, nāmarūpa가, saḷāyatana가, phassa가, vedanā가, saññā와 taṇhā가, upādāna가, bhava가, jāti가 태어난 것도 바로 그 까닭입니다.

එහෙනම් ඔය සියල්ලම ඉපදිච්ච. ඉපදිච්ච හැම එකක්ම විපරිණාමයට පත් වෙලා වැනසිලා යනවා.

그러면 그 모두가 태어난 것입니다. 태어난 것은 모두 바뀌어 사라져 갑니다.

ඒ යන්නා වූ අවස්ථාවක ඔය ඉපදිච්ච අය හැටි සහ උපදින්න හේතුව තමයි වටිනා කියන බලාපොරොත්තු වේ. අවිද්‍යාව ඇත්ත පේන්නේ නැති නිසා ගත්ත වටිනවා කියන දෘෂ්ටියේ බැඳිලා මේ පැවැත්ම නිර්මාණය බලාපොරොත්තු වුණා.

그렇게 사라져 가는 때에, 그 태어난 것들의 모습과 태어난 까닭은 '값지다'는 바람입니다. avijjā로 참이 보이지 않아 붙잡은 '값지다'는 diṭṭhi에 묶여 이 있음을 짓기를 바랐습니다.

ඒ බලාපොරොත්තු අනාදි සංසාරය පටන් වෙන එක අවස්ථාවේ ඒ ඒ අවස්ථාවේදී අරමුණු වෙන ගානේ බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරනවා.

그 바람은 시작 없는 saṃsāra에서부터 그때그때 대상이 될 때마다 바람을 일으킵니다.

ඇති කරගත්තහම ඒ අරමුණු කරපු දේත් ඔක්කොම ගෙවිලා ගියත් ඇති කරපු බලාපොරොත්තුවේ ශක්තිය මතු පැවැත්තුමාට යමක් ගොඩනඟලා ආයතයකට ඇදලා දවනවා.

일으키고 나면, 대상으로 삼은 것은 다 지나가도 일으킨 바람의 힘이 앞으로의 있음에 무언가를 쌓아 어떤 āyatana로 끌고 가 태웁니다.

ආයිතියත්ය මොහොතේ ඒක බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒක භුක්තින්දත් එක්කම ඒක නවතා ගන්න බැහැ තව එකක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. එහෙනම් මේ බලාපොරොත්තුව කියන එකේ ඉවරයක් නැති නිසා.

다가오는 순간 그것을 바랍니다. 그것을 누리자마자 멈추지 못하고 또 하나를 바랍니다. 그러니 이 바람이라는 것에는 끝이 없습니다.

ජීවත් වීමේ බලාපොරොත්තුව ප්‍රධාන කරගෙන ඒ ජීවත් වෙමින් අහන්න බලන්න ගඳ සුවඳගන්න රස විඳින්න ස්පර්ශය දැනගන්නත් එකතු වෙච්ච නිසා ඇස කන දිව නාසය ශරීරය මන කියන ඉන්ද්‍රිය හයක් සහිත පැවැත්මක් අපිට හටගන්නවා.

살려는 바람을 앞세워, 살면서 듣고 보고 냄새 맡고 맛보고 닿음을 알려는 것이 모였기에, 눈·귀·혀·코·몸·마음이라는 여섯 indriya를 지닌 있음이 우리에게 생깁니다.

මෙන්න පැවැත්මට හේතු.

이것이 있음의 까닭입니다.

ඒ නිසා මේ කන කියන්නේ මෙන්න මේ විදිහට පටිච්ච සමුප්පන්න ක්‍රියාවලියට අයිති දෙයක්.

그러니 이 귀라는 것은 이렇게 paṭiccasamuppanna 흐름에 속한 것입니다.

එහෙනම් කන සදාසෙනික ස්ථිර වස්තුවක් නෙවෙයි. සංඛතයක් මේක පටිච්ච සමුප්පන්නයි.

그러니 귀는 영원하고 단단한 것이 아닙니다. saṅkhata이며 paṭiccasamuppanna입니다.

දැන් මේ සංඛතයක් වශයෙන් මෙසේ සකස් කරගෙන මේ පටිච්ච සමුප්පන්න ධර්මතාවයට අනුකූලව වෙන වැඩ පිළිවෙල තුළ තව තවත් බැඳි බැඳී රැඳි රැඳී ඒ මන වඩන ශ්‍රවණයට ආසාවෙන් ඒපසු පස හඹා ගියොත්.

이렇게 saṅkhata로 꾸려져 이 paṭiccasamuppanna dhamma에 따라 일어나는 일 속에서, 더욱더 묶이고 머물며 마음을 즐겁게 하는 들음을 탐내어 뒤쫓아 간다면,

නැවත නැවතත් අවිද්‍යාවේ වැඩ පිළිට බැහැලා කන ඉවර කරගන්න බැරි තැනකට බහිනවා. මේ කන නැති වුනොත් නැවත කනකට අවශ්‍ය ප්‍රත්‍ය ගොඩනගනවා. හේතු ගොඩනගනවා.

거듭 avijjā의 일에 빠져 귀를 끝낼 수 없는 곳으로 내려갑니다. 이 귀가 없어지면 다시 귀에 필요한 paccaya를 쌓고 까닭을 쌓습니다.

ස්වාන් වහන්සේ එතක අවිද්‍ය මෝ සංඛාරය තණ්හාවි තණ්හාව යකිසි නිරෝධ කරගන්නද

(묻는 이) 스님, 그러면 avijjā, saṅkhāra, taṇhā 가운데 어느 것을 nirodha 해야 합니까?

තණ්හාව ඔය දෙක අත්වල බැඳගත්තා දහම් දෙකක්. අවිද්‍යාව යම් තැනකද තණ්හාව එතන තණ්හාව යම් තැනකද අවිද්‍යාව එතන.

(avijjā와) taṇhā, 그 둘은 서로 손을 맞잡은 두 dhamma입니다. avijjā가 있는 곳에 taṇhā가 있고, taṇhā가 있는 곳에 avijjā가 있습니다.

එතකොට විද්‍යාව තුළින් අවිද්‍යාව දුරු කරගන්න ඕනේ. චරණය තුළින් අසංවරය හෙව තෘෂ්ණාව දුරු කරගන්න ඕනේ.

그러니 vijjā로 avijjā를 없애야 하고, caraṇa로 단속 없음, 곧 taṇhā를 없애야 합니다.

විද්‍යා විද්‍යාව තුළින් අවිද්‍යා දුරු වෙනවා. චරණ තුළින් තෘෂ්ණා දුරු වෙනවා.

vijjā로 avijjā가 없어집니다. caraṇa로 taṇhā가 없어집니다.

චර නසනවා නම් යම් තැනක සැරි සැරීම නසනවා නම් චරණ වෙනවා. වැඩ කර නැතිවා පස්සේ සැරි සරණ නතර කරපු දාලාට චරණයි. එදාට සංවරයි.

헤매 다님을 없앤다면, 어딘가를 떠돌아다니는 것을 없앤다면 caraṇa가 됩니다. 쓸모없는 것 뒤를 떠돌기를 멈춘 날이 caraṇa이고, 그날 단속(saṃvara)이 됩니다.

අන්න චරණ ධර්ම චරණ ධර්ම විද්‍යාවක සම්බන්ධ වෙනවා.

그 caraṇa dhamma가 vijjā와 이어집니다.

මේ අවිද්‍යා දුරු කරපුවහම අර අපිත් සරපුවා දුරු වුණා. චර කරපු දහම් දුරු වුණා. චරන වුණා. විජ්ජා චරණ වුණා.

avijjā를 없애자 우리가 떠돌던 것이 없어졌습니다. 떠돌게 하던 dhamma가 없어졌습니다. caraṇa가 되었습니다. vijjācaraṇa가 되었습니다.

විද්‍යාචරණ වෙච්ච දාලා අපිට පුළුවන් කමක් ලැබෙනවා අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි දුරු කරගන්න ඒක තමයි එතන කරගන්න ඕනේ.

vijjācaraṇa가 된 날 우리는 avijjā와 taṇhā를 없앨 힘을 얻습니다. 거기서 해야 할 것이 바로 그것입니다.

තෘෂ්ණාව දුරු කරන්න බැහැ අවිද්‍යා දුරු කරනක.

avijjā를 없애기 전에는 taṇhā를 없앨 수 없습니다.

අවිද්‍යා දුරු කරාට තෘෂ්ණාව හටගන්න විදිහක් නෑ.

avijjā를 없애면 taṇhā가 생길 길이 없습니다.

තෘෂ්ණාව දුරු කරගත්තොත් වැඩේ හරි සම්පූර්ණ ප්‍රතිඵලය ප්‍රතිඵලය තෘෂ්ණාව නම් තෘෂ්ණාවට හේතු අවිද්‍යාව

taṇhā를 없애면 일이 바르게 마무리됩니다. 열매가 taṇhā라면 taṇhā의 까닭은 avijjā입니다.

අවිද්‍යාව දුරු කරගත්තොත් හේතු නිරෝධනම් ඵල නිරෝධයි. තෘෂ්ණා නිරෝධයි. එතකොට තෘෂ්ණාවෙන් නිදහස්.

avijjā를 없애면 까닭이 nirodha이니 열매도 nirodha, taṇhā도 nirodha입니다. 그때 taṇhā에서 풀려납니다.

ඉතින් තෘෂ්ණාව ඉස්සෙල්ලා නිදහස් කරන්න බැහැ අවිද්‍යාව අයින් කරන්න නැතුව.

그러니 avijjā를 치우지 않고 taṇhā에서 먼저 풀려날 수는 없습니다.

අවිත්‍යා මූල

avijjā가 뿌리입니다.

බුදු බලන්න කිව්වා ඔන්න ඕකට බුදුන සත්කරකට පලලා නිදහස් වෙන්න කිව්වා ත්ලය දැනීමද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ිරක් අනිත්‍ය දේ අනිච්ච හැටියට දුක්ඛ දේ දුක්ඛ හැටියට අනත්ත දේ අනත්ත හැටියට තෙහි කරනකොට විද්‍යාව පහළ වෙනවා. අවිද්‍යාව දුරු වෙනවා.

…anicca인 것을 anicca로, dukkha인 것을 dukkha로, anatta인 것을 anatta로 알아볼 때 vijjā가 일어나고 avijjā가 없어집니다.

එහෙනම් අනිච්චයි ඔය සියලුම ශ්‍රවණයක්. ශ්‍රවණයෙන් දරාගන්න වඩන හැම ශබ්ද ස්වභාවයෝම අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි කියලා දකින්න පුරුදු වුනොත් දැක්කොත් හරියට නුවනේ.

그러니 모든 들음은 anicca입니다. 들음으로 받아들이는, 마음을 즐겁게 하는 모든 소리의 성품을 anicca, dukkha, anatta로 보도록 익히고 그렇게 보면 바른 지혜입니다.

වැඩක් නැති සද්දයක් පසන වෙච්ච කල් හොය හොය ගින්න. [උගුර කෑරීම]

쓸모없는 소리를 반기는 동안에는 찾고 또 찾아 다녔습니다. [목 가다듬는 소리]

ආ විද්‍යාව පහළ වෙච්චකම චරණ වුණා. ශබ්දය පස්සේ සරන්නා වූ ස්වභාවයෙන් නතර වුණා. නැති.

아, vijjā가 일어나자 caraṇa가 되었습니다. 소리 뒤를 떠도는 성품에서 멈추었습니다. 없어졌습니다.

ඊට පස්සේ කන සංවරයි. සබ්දේ පසේ යන්නේ නෑ. අන්න චරණය නිසා සීලයක් පහළ වුණා. සිසිල් වුණා.

그 뒤로 귀가 단속됩니다. 소리 뒤를 따라가지 않습니다. 그 caraṇa 때문에 sīla가 일어났습니다. 서늘해졌습니다.

සංවරභාවය ඇති වුණා. එහෙනම් සංවරභාවය සංවරට හෙන්න සීලං කිව්වේ අන්න එතනයි සීල වුණේ.

단속됨이 생겼습니다. 'saṃvaraṭṭhena sīlaṃ'(단속한다는 뜻에서 sīla)이라 한 것은 바로 거기서 sīla가 되었다는 것입니다.

විද්‍යාව පහළ කරගෙන චරණ වෙනකොට එතන සීලය පහළ වෙනවා. මෙන්න මේ සීලය නිසා සමාධියත් ඒ සමාධිය නැගෙන්න ප්‍රඥාවත් පහළ කරන සීල සමාධි ප්‍රඥාව පූර්ණ කරනවා. එතකොට ශාසනය වැඩෙනවා.

vijjā를 일으켜 caraṇa가 될 때 거기서 sīla가 일어납니다. 이 sīla 때문에 samādhi가, 그 samādhi에 기대어 paññā가 일어나 sīla, samādhi, paññā를 채웁니다. 그때 sāsana가 자랍니다.

මෙන්න නිවන් දකින භාවනාවකින් බලන හැරි. ඉන් කන පිළිබඳ සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි.

이것이 nibbāna를 보는 bhāvanā로 살펴보는 모습입니다. 그러니 귀는 saṅkhata이며 paṭiccasamuppanna입니다.

ඉන් එබඳුවන්නා වූ කනක් යම් තැනක හටගන්නවද? කනක් ප්‍රයෝජනය බලාපොරොත්තුවෙන් යම් තැනක තව ඉදිරියටත් බලාපොරොත්තු තබනවද? ඉදිරි ගමනක් හදනවද? ඒ හදන තාකල් අපිට පහත් වෙන ක්ෂය වෙලා යන පැත්තට එකතු වෙන ධර්ම හම්බ වෙනවා මිසා.

그러니 그런 귀가 어딘가에서 생겨납니까? 귀의 쓸모를 바라 어딘가에서 앞으로도 바람을 둡니까? 앞길을 짓습니까? 그렇게 짓는 한 우리는 낮아지고 닳아 없어지는 쪽에 붙는 dhamma를 만날 뿐입니다.

යහපත් දෙයක් හම්බ වෙන්නේ නැහ නාත ධර්මයක් හම්බ වෙන්නේ නැ. හදන හදන එකිලා යනවා. හදන හදන එකෙන් ගන්න හරයක් නැති. ක්ෂයට පත් කරන පැත්තක් මිසක්. ශබ්ද කාමය පස්සේ හඹා යන එක

좋은 것을 만나지 못하고 의지할 만한 dhamma도 만나지 못합니다. 지을수록 무너져 갑니다. 지은 것에서 얻을 알맹이가 없습니다. 닳아 없어지게 하는 쪽일 뿐입니다.

පැත්තක් මිසක්. ශබ්ද කාමය පස්සේ හඹා යන එක හොඳ පැත්තක් නෙවෙයි කියලා දැක්ක දාලා. මේ මන වඩන ශබ්දය ක්ෂේ ධර්මයක්නේ. ඒ පස්සේ ගියොත් සේ වෙනවනේ.

소리 kāma를 뒤쫓는 것이 좋은 쪽이 아님을 본 날, 마음을 즐겁게 하는 이 소리가 닳아 없어지는 dhamma임을 압니다. 그것을 뒤쫓으면 닳아 버립니다.

අයි නැගින්න බැනේ. නිවන කරා නැගී හිටින්න බැනේ. ප්‍රඥාව නගන්න බෑහැනේ. ඒ නිසා ප්‍රඥාව නැගන්න බැරි එක මහා අපරාධයක්.

올라갈 수 없습니다. nibbāna로 올라설 수 없습니다. paññā를 키울 수 없습니다. 그러니 paññā를 키우지 못하는 것은 큰 잘못입니다.

එහෙනම් මේ සද්ද කාමය පස්සේ හඹා යන්න ගියොත් මට මේ ප්‍රඥාව නගලා යථාබෝධය පූර්ණ කරගෙන උසස් වෙන්න බැහ. උඩට යන්න හැබැටෙනවා.

그러니 이 소리 kāma를 뒤쫓아 가면 나는 paññā를 키워 참된 깨침을 채워 높아질 수 없습니다. 위로 가지 못하고 떨어집니다.

ක්ෂේ වෙලා යනවා. එහෙනම් ඒ පැත්තට ගියොත් එහෙම මේක කොච්චර මිහිරියාව දුන්නත් මහා අපරාධයක්. ඔය පස්සේ ගිය.

닳아 없어집니다. 그러니 그쪽으로 가면, 그것이 아무리 달콤함을 주어도 그 뒤를 쫓는 것은 큰 잘못입니다.

දැන් මිහිරියාව නෑ මිහිරියාව නෑ කියලා සද්දයත් අරින්න බැරි ඔන්න ඕකයි.

'달콤함이 없다, 달콤함이 없다'고 말한다고 소리를 놓을 수 없는 까닭이 바로 그것입니다.

ඒකාන්තයෙන් විද්‍යාවන මිහිරියාවක් නෑ කියලා හරින නම් හිත රවට ගැනීමක් නෙමෙයි.

참으로 드러나는 달콤함이 없다고 보아 놓는다면 그것은 마음을 속이는 것이 아닙니다.

මන වඩන හඬක් ආපුවහම ඕක මන වඩන්න එකක් නෙමෙයි කියලා අපි හිතෙන් රවට්ටන්න හැදුවොත්. පුළුවන්ද රවට්ටන්න බොරුවග?

마음을 즐겁게 하는 소리가 들려올 때 '이건 즐거운 게 아니야' 하고 우리 마음을 속이려 한다면, 거짓으로 속일 수 있겠습니까?

දැන් බොරුවෙන් රවට හිත රවට්ටලා නිවන් දකින්න බැ.

거짓으로 마음을 속여서는 nibbāna를 볼 수 없습니다.

මන වඩන මිහිරියාවක් නැත්නම් මන වඩනහිරියාව හැටියටම දකින්න ඕනේ. බොරු කරන්න ඕනේ නැහ. හැබැයි ඔය මෙහරියාව පස්සේ යන්න ගියො සිද්ධ වෙන්න මේකයි කියලා දකින්න ඕනේ.

마음을 즐겁게 하는 달콤함이 있다면 그것을 즐거운 달콤함 그대로 보아야 합니다. 거짓을 지을 필요는 없습니다. 다만 그 달콤함을 쫓아가면 일어나는 일이 이것이라고 보아야 합니다.

අන්න ඒක දැක්ක අර පස්සේ මෙහරි පස්සේ යන්න බලාපොරොත්තුවක් තිබෙනවා අත්තර ඇරලා යා.

그것을 보면 달콤함을 쫓으려던 바람을 놓아 버리고 갑니다.

මෙහරියාවක් තිබුනහම ඒක අපිරියා කරගෙන හිටියට හරියන්නේ නැහ. ඒක හිත රවට්ටා ගැනීම.

달콤함이 있는데 그것을 싫은 것으로 꾸며 붙들고 있어서는 안 됩니다. 그것은 마음을 속이는 것입니다.

සීනි චිත්තයි සීනි චිත්තයි කියලා කකා හිටිය එහෙම සෙ අහක් වෙයිද බලාපොරොත්තු සීන සිද්ධ වෙයිද

'설탕은 쓰다, 설탕은 쓰다' 하며 먹고 있으면 단맛이 사라지겠습니까? 바라는 대로 되겠습니까?

ඉතින් අපි ඔය වගේ කේ කියන්න හදන්නේ ලස්සන දේ කැතයි, ලස්සන දේ කැතයි කිව්වො කැතවෙහි හිත කැතයි කියලා බාර ගනීම

우리는 그런 식으로 말하려 듭니다. 아름다운 것을 '추하다, 추하다' 하면 마음이 그것을 추하다고 받아들이겠습니까?

එහෙනම් හිත රවට්ට වෙලා නිවන් දකින්නේ නේද හදන්නේ? බුදුරජාණන් වහන්සේ රවට වෙලා නිවන් දකින ක්‍රමයක් නෙමෙයි පෙලා දුන්නේ. ඇත්ත දැකලා නිවන් දකින ක්‍රමයක්.

그러면 마음을 속여 nibbāna를 보려는 것 아닙니까? 붓다께서는 속아서 nibbāna를 보는 길을 보여 주시지 않았습니다. 참을 보고 nibbāna를 보는 길을 보여 주셨습니다.

ආශ්වාදය ආස්්දාය හැටියට දකින්න ආදීනවය ආදීනවය හැටියට දකින්න නිසරණය නිස්සරණය හැටියට දකින්න

assāda를 assāda로 보고, ādīnava를 ādīnava로 보고, nissaraṇa를 nissaraṇa로 보라.

ඇහැ කන දිව නාසය ශරීරය මන පිළිබඳ සියල්ල පිළිබඳ ආශ්වාදය ආශ්වාදය හැටියටම දකින්න ආදීනවය ආදීනවය හැටියට දකින්න නිස්සරණය නිස්සරණය හැටියට දකින්න මෙන්න මේ විදිහට කරන ගියොත් ආර්ය මාර්ගය පූර්ණ වෙනවා.

눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음에 관한 모든 것의 assāda를 assāda 그대로 보고, ādīnava를 ādīnava로 보고, nissaraṇa를 nissaraṇa로 보라. 이렇게 해 나가면 ariya magga가 채워집니다.

දැන් ආශ්වාදය ආස්වාදය හැටියට දකින්න කියන්නේ නැහැනේ. ආශ්වාදය දුකයි කිය උගන්න හදන්නේ.

그런데 지금은 assāda를 assāda로 보라고 하지 않습니다. assāda가 dukkha라고 가르치려 듭니다.

මේ ලෝකයේ සැප ස්වභාවයක් නැත්නම් මේ ලෝක සතිය සැරිසරනවද මේකේ ආදීනවයක් නැත්නම් මේ ලෝක සතිය මිදෙනවද බුදුරජාණන් වහන්සේ අහනවා.

'이 세상에 즐거운 성품이 없다면 세상 중생들이 떠돌겠는가? 여기에 ādīnava가 없다면 세상 중생들이 벗어나겠는가?' 하고 붓다께서 물으십니다.

සැප සහභාවයක් ඇති නිසාම ලෝක සත්වයෝ සැරිසරනවා. මේකේ ආදීනවයක් දැකලා ආදීනවයක් ඇති නිසාම ඒකෙන් මිදිලා යනවා. සැප නැති නිසා මිදලා යනවා නෙමෙයි.

즐거운 성품이 있기에 세상 중생들이 떠돕니다. 여기서 ādīnava를 보아, ādīnava가 있기에 거기서 벗어납니다. 즐거움이 없어서 벗어나는 것이 아닙니다.

ඒ සැප ස්වභාවය ලෝකේ තියෙනවා. [උගුර කෑරීම] ඒ ස්වභාවය නැති කරන්න බැහ. අපි හිතව අට්ටාගෙන නිබ දකින්න බැහ. ඒකේ පමණ දැනගන්න ඕනේ. මෙහි ආශ්වාද මට්ටම මෙච්චරයි.

그 즐거운 성품은 세상에 있습니다. [목 가다듬는 소리] 그 성품을 없앨 수는 없습니다. 마음을 속여서 nibbāna를 볼 수는 없습니다. 그 크기를 알아야 합니다. '여기의 assāda 수준은 이만큼이다.'

ඔය පස්සේ ගියාට හරයක් නැ. ආශ්වාදය නැතුව නෙමෙයි. ඒ වගේම ඒ පස්සේ යන්න ගියොත් අනාථ වෙනවා.

그것을 쫓아가도 알맹이가 없습니다. assāda가 없어서가 아닙니다. 또 그것을 쫓아가면 의지할 데 없게(anātha) 됩니다.

අනාත වෙනවා කිය දැනගත්තට පස්සේ ක්ෂේ ධර්මයක් බව වය ධර්මයක් බව දැනගන්නවා. ඔය පස්සේ යන්න ගියොත් ප්‍රඥාව නගන්න බැ පහත වැටෙනවා.

의지할 데 없게 된다는 것을 안 뒤에는 그것이 닳는 dhamma, 스러지는 dhamma임을 압니다. 그것을 쫓아가면 paññā를 키우지 못하고 아래로 떨어집니다.

ක්ෂේ ධර්මයක් එනවා. පහතර වැටිනොත් එහෙම ගොඩේ ඉන්න හම්බවෙන්නේ නැහ කල්ප කාලාන්තරයකට

닳는 dhamma가 옵니다. 아래로 떨어지면 kappa가 지나도록 뭍에 오를 수 없습니다.

වැඩිලා ගියා. ආය කවද ප්‍රඥා පහර කරන්න ලැබිච්ච අවස්ථාව ප්‍රේජන ගත්තේ නැද්ද?

빠져 버렸습니다. 언제 다시 paññā를 일으키겠습니까? 얻은 기회를 쓰지 않았지 않습니까?

සතර අපා ගත වෙලා පල්ලෙහට ගියොත් එහෙම අනාතයෙන් අනාතෙන් මි මිසක් කවදා ගොඩන්නේ අර දෘෂ්ටිය අරගත්තේ නැත්නම් දහම් දැකපු වෙලාවේ

네 apāya로 떨어져 아래로 가면, 의지할 데 없음 속에서 헤맬 뿐 언제 다시 올라오겠습니까 — dhamma를 본 때에 그 diṭṭhi를 붙잡지 않았다면 말입니다.

අපිට සිද්ධ වෙන්නේ පමාදෝ මච්චුනෝ පදං කියන තැනට වැඩෙන්න.

그러면 우리에게 일어나는 것은 'pamādo maccuno padaṃ'(게으름은 죽음의 길)이라는 곳으로 떨어지는 것입니다.

එහෙනම් මේක ක්ෂේ ධර්මයක් වය ධර්මයක් මොකක්ද මේ ආශ්වාදය? ඔය ආශ්වාදය පස්සේ යන්න ගියේ ඒ සඳහා ගත උපකරණ ටික.

그러니 이것은 닳는 dhamma, 스러지는 dhamma입니다. 이 assāda는 무엇인가? 그 assāda를 쫓아간 것은 그것을 위해 쓰인 연장들입니다.

කන ශබ්දය ඔය දෙක නිසා හටගත්ත සෝත විඤ්ඤාණය බොරුවක් ඇත්තයි කියලා හිතාගෙන කැවටිලා ආශ්වාද වස්තුවක් වටිනා වස්තුවක් කියලා හිතාගෙන ඒ තුළින් ගොඩන්නගා ගත්ත එක ඒක හැටිත් එහෙමනේ.

귀와 소리, 그 둘 때문에 생긴 sota viññāṇa라는 거짓을 참이라 여기고 속아, assāda의 대상, 값진 대상이라 여기며 그것을 통해 쌓아 올린 것입니다. 그 모습도 그렇습니다.

ඒ සෝත විඤ්ඤාණයක් සකස් කරගත්ත එකක්. කාගෙවත් එහෙකුත් නෙමෙයි. ඒකත් පටිච්ච සමුප්පන්නාය අර විදිහට.

그 sota viññāṇa는 꾸려진 것입니다. 누구의 것도 아닙니다. 그것도 그렇게 paṭiccasamuppanna입니다.

ඒ පස්සේ ගියොත් ක්ෂේ වෙලා යනවා වැය වෙලා යනවා. එහෙනම් යන්න වටින්නේ නෑ.

그것을 쫓아가면 닳아 없어지고 써 버려집니다. 그러니 쫓아갈 값어치가 없습니다.

මෙන්න මේ විදිහට බලන්න කොච්චර මන වඩන ශබ්දයක් හෙට ආවත් මේ පස්සේ යන්න වටින්නේ නැහ. මේ පස්සේ ගියොත් සිද්ධ වෙන්න වැසෙන්න. මෙන්න මේක දැක්කට පස්සේ වටිනවයි කියලා පේන්න තියෙන්නේ එකේ තියෙන හැඟවුණු ආදීනවය දකිනවා.

이렇게 보십시오. 아무리 마음을 즐겁게 하는 소리가 내일 오더라도 그 뒤를 쫓을 값어치가 없습니다. 쫓아가면 일어나는 것은 무너지는 것입니다. 이것을 본 뒤에는 값지다고 보이는 것 속에 숨은 ādīnava를 봅니다.

මෙන්න සෝතේන්ද්‍රිය භාවනාව වඩනැහැ. ස්වාමීන් වහන්ස

이것이 sota indriya bhāvanā를 닦는 모습입니다.

භාවනාව වඩනැහැ. ස්වාමීන් වහන්ස ඔව් පටිච්ච සමුප්පාදය භව කියන එක මතු බව පෙර බව කියන වචනේ භව දෙකේ වෙනස

(묻는 이) 스님. — 네. — paṭiccasamuppāda의 bhava라는 것과, 다음 bhava·지난 bhava라는 말의 bhava, 그 둘의 차이는 무엇입니까?

දැන් මේක තේරුම් ගන්න මෙහෙම දෙයක්. ඔය පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් පෙන්නන්නේ මේ බොරුව හටගන්න හැටි.

이것은 이렇게 이해해야 합니다. 그 paṭiccasamuppāda로 보여 주는 것은 이 거짓이 생겨나는 모습입니다.

ලෝකයේ බොරුවක් ගොඩනැගුණ නම් ඒ බොරුව ගොඩනැගිච්ච අපි ලෝක සම්මත වචන තියාගන්නවා. ඒවා හඳුන්වන්න.

세상에 거짓이 쌓였다면, 그 거짓을 쌓은 우리는 그것들을 가리키려고 세상에서 약속된 낱말들을 지닙니다.

දැන් ජාති කියලා වචනයක් මේ ලෝකේ තිබුණා නම් බොරුවක් ගොඩනැගිලා ජාති විද්‍යාමාන කරලා තියෙනවා මිසක්. ජාතියයි කියලා ඇති ආකාරයෙන් ගන්න එකක්වත් ධර්මානුකූලව තියෙනවද?

jāti라는 낱말이 이 세상에 있다면, 그것은 거짓이 쌓여 jāti가 드러나 있을 뿐입니다. 'jāti'라고 있는 그대로 잡을 것이 하나라도 dhamma에 맞게 있습니까?

පරමාර්ථ වශයෙන් බැලුවොත් එකම ජාතියක්වත් මම කියනකන් පවත්වන්න ජාතියක් පෙන්නන්න ලෝකේ බෑහ විද්‍යාවේ.

paramattha로 보면, '나'라 할 만큼 이어지는 jāti 하나라도 세상에 보여 줄 수 없습니다.

යථාර්ථයෙන් පෙන්නුවොත් මම කියනකම් පවතින මමෙක් නැත්නම්. ඇහැ කියන එකන්, කන කියන එකන්, දිව කියන එකන් පවතින ඇහැක්, කනක් දිවක් නැත්නම්. හටගන්න හටගන්න ජාති මොහොති මොහොතේ බිදිලා ගෙවිලා යනවා නම් ජාති සම්මතයෙන් පනවාගෙන ඉන්නවා මිසක්. එබඳු ඇති ජාතියක් ලෝකේ පෙන්නන්න විද්‍යාමාන කරන්න බැහ මුලාවක් නිසා කියා දැක්ක කෙනා. දකිනවා භව පච්චයා ජාති කිව්වත්

참으로 보여 주면, '나'라 할 만큼 이어지는 '나'가 없다면, 눈이라는 것, 귀라는 것, 혀라는 것으로 이어지는 눈·귀·혀가 없다면, 생겨나고 생겨나는 jāti가 순간마다 부서져 지나간다면, jāti는 약속으로 세워 둔 것일 뿐입니다. 그런 실제 jāti를 세상에 보여 주거나 드러낼 수 없고 착각 때문이라고 본 사람은, 'bhava paccayā jāti'라 해도 그렇게 봅니다.

සම්මත වශයෙන් මේ ලෝකේ හටගන්න බොරුව හටගන්න හැටි පෙන්නවපු එක තමයි පටිච්ච සමුප්පාදය.

약속으로 이 세상에 거짓이 생겨나는 모습을 보여 준 것이 바로 paṭiccasamuppāda입니다.

එහෙනම් මේ ලෝකේ භව කිව්වත් ජාති කිව්වත් ඒකෙන් වර්ගයක් ලොකුවට හෝ කුඩාවට පෙන්නන්න බැ.

그러니 이 세상에서 bhava라 하든 jāti라 하든, 그것으로 크다거나 작다거나 하는 갈래를 보여 줄 수는 없습니다.

නිර්මාණය වෙන ස්වභාවයට කියනවා භව කියලා. නිර්මාණය නිසා විද්‍යාමානය වෙනවා නම් සතර මහාභූතයෙන් හෝ මොනවැන් හෝ ඒ නිර්මාණය ගොඩනැගිච්ච සම්මතියට ජාති කියනවා.

지어지는 성품을 bhava라 합니다. 지어짐 때문에 드러난다면, 네 mahābhūta로든 무엇으로든 그 지어짐이 쌓은 약속을 jāti라 합니다.

එහෙනම් භව කියලා ගොඩනැගෙන එක යම් යම් තැන පටන්ගෙන සම්මත ගොඩනැගෙනකොට ගොඩනැගෙන සම්මත ඉතාම කුඩා මොහොතේ පටන්ගෙන ඉතා විශාල කාලයකට අයිති.

그러니 bhava라고 쌓이는 것은 어디서부터든 약속이 쌓일 때, 그 쌓이는 약속이 아주 짧은 순간부터 아주 긴 동안까지에 걸칩니다.

යමක් පනවන්න යමක් පෙන්නන්න ලෝක සත්ත්වයා සම්මත කරගන්නවා නම් ගොල් [උගුර කෑරීම] ඉතාම කුඩා කාලයත් තුළ කාල සීමාවක් තුළ යමක් නිර්මාණය වුණානම් ඒ නිර්මාණයෙන් ඒ සම්මතයෙන් පනවන්න පුළුවන් තත්වරය නම් ඒක තත්ත්වරයකට තියෙන නමක් දාලා ඒක පනවම ඒකට ඒ ජාති නමෙන් කතා කළා.

세상 중생이 무언가를 세우고 가리키려 약속한다면, [목 가다듬는 소리] 아주 짧은 동안 안에서라도 무언가가 지어졌다면, 그 지어짐과 약속으로 세울 수 있는 것이 일 초라면 그 일 초짜리에 이름을 붙여 세우고 그 jāti 이름으로 불렀습니다.

ඒ තත්ත්වයක් තුළ යම් ජාතියක් හටගෙන විදිලා යනවා නම් අන්න ඒක හදපු බවක් ඇත්ද ඒකේ බව ඒ තත්ත්වයෙන් බිදින ඒක සම්මතියේ

그 일 초 동안 어떤 jāti가 생겨나 겪어지고 지나간다면, 그것을 지은 bhava가 있고, 그 일 초로 부서지는 그것이 약속입니다.

දැන් ඔහොම දැන් අපි හිතමුකෝ හිදුනා. කොච්චර ගහ්ගමක් හිදුනා. දැවුණා ජාතියක්. හිතට දැනිච්ච ජාතියක්. රිදීම ජාතියක්.

이렇게 생각해 봅시다. 베였습니다. 얼마나 깊이 베였는가. 쓰라린 jāti, 마음에 느껴진 jāti, 아픔의 jāti입니다.

රිදීමට හේතු වෙන භව නිසා ඒ තත්වරයක් නම් ිදෙන්න ගියේ තත්වරයක භව කොටසක් හටගත්තා හිඳවන්න. තත්වර තත්වරයක හිතවන බව ක්‍රියාත්මක වීම නිසා තත්වරයක රිදීමත් දැනුණා. දැන බව එතනත් භව පතියා ජාති

아픔의 까닭이 되는 bhava 때문에, 일 초라면 베이게 한 일 초짜리 bhava 조각이 생겼습니다. 일 초 동안 베는 bhava가 작동했기에 일 초 동안 아픔도 느껴졌습니다. 거기서도 bhava paccayā jāti입니다.

රහයි. සිදෙනවට හරහා ටිකක් වෙලා අල්ලා හිටියා. කපලා ගිල්ලන්නකන් රහයි. බලහම විනාඩියක් විතර කාලයක් අල්ලා හිටියා. රහ ජාතියක් හටගත්තා රහ බව නිසා. විනාඩියක රහ බව ක්‍රියාත්මක වෙලා විනාඩියක රහ ජාතියක් ක්‍රියාත්මක කළා. ඒකත් භව පච්චයා ජාත.

맛있습니다. 입에 넣고 잠시 물고 있었습니다. 씹어 삼킬 때까지 맛있습니다. 보면 일 분쯤 물고 있었습니다. 맛의 bhava 때문에 맛의 jāti가 생겼습니다. 일 분의 맛 bhava가 작동해 일 분의 맛 jāti를 작동시켰습니다. 그것도 bhava paccayā jāti입니다.

එපදුනා බළු පැටිය. බළු බව නිර්මාණය කරන්න පටන් ගත්තා මොහොතක් මොහොතක් ගානේ බල්ලා කියන සම්මතයෙන් යම්තාක්කල් පෙන්නන්න පුළුවන්ද ඒ දේ හටගත්ත කය ඌ ඉපදිලා වැඩිලා මැරෙන එකම් පෙන්නන්න පුළුවන්.

강아지가 태어났습니다. 개의 bhava를 짓기 시작한 순간부터 순간마다, '개'라는 약속으로 가리킬 수 있는 한, 그것이 생겨난 몸, 그것이 태어나 자라 죽는 데까지 가리킬 수 있습니다.

ඒ තාක්කල් කාලයට අපි බලවත් අත් බැව කිව්වේ.

그 동안을 우리는 개의 attabhāva라 했습니다.

එතකොට අර ක්‍රමයම ගිහිල්ලා හිටන් අවුරුදු හත අටක 10ක 15ක්ක විතර ජාති කාලයක් තුළට පෙන්නන්න පුළුවන් ජාති සම්මතයක් ගොරන්න නැවා.

그 방식대로 가서 일고여덟, 열, 열다섯 해쯤의 jāti 동안 안에 가리킬 수 있는 jāti 약속이 쌓였습니다.

දීර්ඝ අන්න ඒකට ඒක දීර්ඝයි බව ඒ කාලේ අවුරුදු පහළ විතර ක්‍රියාත්මක වෙච්ච භව ක්‍රියාවලියක් නිසා. බළු බව ක්‍රියාත්මක වෙලා. බුජාති ක්‍රියාවලියක් අවුරුදු 15ක් විතර සිද්ධ වෙච්චහම ඔය සම්මතය ඇති කරලා ගත්තා බල්ල කිව්වා. බළු ජාතියට ඒකත් සම්මතයක්. ගොන්නගපු සම්මත කිරීම මිසක් ඇත්තකට කිව්ව නමක් නෙමෙයි.

깁니다. 그래서 그것은 깁니다 — 그동안 열다섯 해쯤 작동한 bhava 흐름 때문입니다. 개의 bhava가 작동해 개 jāti 흐름이 열다섯 해쯤 일어나자 그 약속을 지어 '개'라 했습니다. 개라는 jāti도 약속입니다. 쌓은 약속일 뿐 참으로 붙인 이름이 아닙니다.

මෙන්න මේ වගේ භව කියලා කියන්නේ ලොකු එකක්වත් පුංචි එකක්වා කියලා පෙන්නන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. භව කියන්නේ එක්තරා නිර්මානාත්මක ස්වභාවයක්.

이처럼 bhava라는 것은 크다 작다 보여 줄 수 있는 것이 아닙니다. bhava란 어떤 지어 내는 성품입니다.

යමක් යමක් යම් ආකාරයකින් සම්මතියකින් ගොඩනැගිලා මේ ලෝකේ අපි නන්වොත් තියාගෙන ඉන්නවද? ඒ නමින් ඒකට කතා කරන්න පුළුවන්ද? ඒතාක් කල් ඒක හටගෙන පැවතිලා දුර්වල වෙලා විනාශ වෙන්නේ කොච්චරද කල්ලයක්. ඒ කාලය තුළ ඒක එකාකාරව නැතුව වෙනස් වෙනස් බවට පත් කරමින්. හැබැයි බලු බව කියන තත්ත්වය ඉගමන නොයවා. බළු බව තුළ පවත්වනවා එක්තරහ ක්‍රියාභාවයක්.

무언가가 어떤 식으로 약속으로 쌓여, 세상에서 우리가 그것에 이름을 붙여 둡니까? 그 이름으로 그것을 부를 수 있습니까? 그동안 그것이 생겨 이어지고 약해져 무너지기까지 얼마나 걸립니까. 그동안 그것은 한결같지 않고 바뀌고 바뀌어 갑니다. 다만 개라는 처지를 넘지 않고, 개의 bhava 안에서 어떤 짓의 흐름을 이어 갑니다.

ඒ ඒතන හටගන්න ඉතාම සූක්ෂම ක්‍රියාවත් බල. ගමනත් බල. බැල්මත් බල. කනබන හැටිත් බල. දඟලන හැටිත් බල. වැඩෙන හැටිත් බලු. බු නැමති ධර්මතාවය තුළ ඒකා වැන්නකන් ඒකක් බල්ලා කියනවා. ඔවුන්ම බල්ලා උපන්න ොම

거기서 생기는 아주 미세한 짓도 개답고, 걸음도 개답고, 눈길도 개답고, 먹는 모습도 개답고, 뛰노는 모습도 개답고, 자라는 모습도 개답습니다. 개라는 dhamma 안에서 그것이 이어지는 동안 '개'라 합니다.

බල්ලා කියනවා. ඔවුන්ම බල්ලා උපන්න ොම බල්ලා පැටිියා ඔන් දැන් බලා ටිකක් නාම බන් එක දැන් ඔම බල්ලා තරුණයි ඔන්න දැන් බල්ලා මහළු වෙලා දැන් ඔන්න නාි බල ඔනම් වලිත්

개가 태어나면 '강아지', 이제 좀 자랐다, 이제 젊은 개, 이제 늙은 개가 되었다 하고 말합니다.

කියර බව ප්‍රතිලන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තැනක් කියවෙන්නේ පෙර බව මතු බව කියන එකමයි කියව

(묻는 이) 지난 bhava, 다음 bhava라고 하는 것도 바로 그것입니까?

ඕකම තමයි ඉතින්. පෙරදි යම් ක්‍රියාධාමයක් ගේච්ච නම් පෙර බව මතුවට යම් ක්‍රියාධාමයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් ඒක මතු බව දැන් යම් ක්‍රියාධාමයක් ක්‍රියාත්මකමක නම් ඒක වර්තමාන බව භව කියන්නේ ක්‍රියාත්මක වීමේ හැකියාව ක්‍රියාත්මක වීමේ ක්‍රියාදාමයට ක්‍රියා රටාවට කියනවා භව කියලා. ජාති

바로 그것입니다. 앞서 어떤 짓의 흐름이 지나갔다면 지난 bhava, 앞으로 어떤 짓의 흐름을 바란다면 다음 bhava, 지금 어떤 짓의 흐름이 작동하고 있다면 그것이 지금의 bhava입니다. bhava란 작동하는 힘, 작동하는 흐름, 짓의 틀을 bhava라 합니다.

ක්‍රියා රටාවට කියනවා භව කියලා. ජාති කියන්නේ බව

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් කර්ම බව කියන්නේ යම්කිසි උපතක් හටගැනීමට බලු බවක් හටගන්නවන්න. බලපතක් හටගන්නවන්න. අවශ්‍ය වන්නා වූ යම්කිසි හේතුකාරකයක් නිෂ්පාදනය කළ යුද්ද බලු ධර්මයට අංගුව. අන්න ඒක තමයි කර්ම බව.

kamma bhava란 어떤 태어남이 생겨나도록 — 개의 bhava가 생겨나도록, 개의 몸이 생겨나도록 — 필요한 까닭을 만들어 내는 것, 개 dhamma의 조각입니다. 그것이 kamma bhava입니다.

බල්ලෙක් වෙන්න අවශ්‍ය කරන පාප කර්මයා සිද්ධ කරනවා නම් ඒ කළා වූ පාප කර්ම අවස්ථාව තමයි බළු බවින් බළු කර්ම බව ඒක මෝරලා ඒකෙන් ජාතියක් ක්‍රියාත්මක කරලා හිටම මේ සත්ව ජාතියක් බවෙන් යම් සත්ව කොටසක් බවට ක්‍රියාත්මක කරවන්න ක්‍රියාත්මක වෙනකොට ඒකට කියනවා උප්පත්තිය බව නිසා උප්පත්තිය ජාති. දැන් බල්ලා නැමති කයක් ඇති. ඉතින් හතර පයින් යන හොම්බක් මේ නගුඩක් ඇති. ඒ ජාතියේ බල්ලෙක් හටගන්නකොට ඒක උප්පත්තිය බවෙන් හටගන්නවා.

개가 되는 데 필요한 나쁜 kamma를 짓는다면, 그 지은 나쁜 kamma의 때가 개의 kamma bhava입니다. 그것이 익어 jāti를 작동시켜 어떤 중생 갈래로 작동하게 할 때 그것을 upapatti bhava라 합니다. upapatti bhava 때문에 태어남이 jāti입니다. 이제 개라는 몸이 있습니다. 네 발로 걷고 주둥이가 있고 꼬리가 있습니다. 그 갈래의 개가 생길 때 그것은 upapatti bhava로 생깁니다.

එබන්ධයෙක් හටගැනීමට හේතු කරන මූල ධර්මයක් නිෂ්පාදනය කරාද මනසින්. කර්ම ශක්ති වශයෙන්. අන්න ඒ නිෂ්පාදනය කරපු කර්ම ශක්තිය නිෂ්පාදන අවස්ථාවට කියනවා බලු කර්ම බව.

그런 것이 생기는 데 까닭이 되는 뿌리 dhamma를 마음으로, kamma의 힘으로 만들어 냈습니다. 그렇게 만들어 낸 kamma의 힘, 그 만든 때를 개의 kamma bhava라 합니다.

ස්වාමීන් වහන්ස එතම ශක්තියනකන් විතරයි ඒ ඒ වෙන එකක් නෑ ඉන්න පුළුවන්කමක්. ඒ ඒ කර්ම ශක්තිය ගොඩනගපුවහම ඒ කර්ම ශක්තියට යම් ගෙවෙන්න කොච්චර ආයෙසක් යනවද ඒ කාලයෙන් එහාට බල්ලෙක් වශයෙන් විද්‍යා මන්දියා ලෝකේ පහළ කරන්න බැහ. ඒ කැමලීම හේතු ඵලයක් තියෙන්නේ. හේතුව තියෙනකන් විතරයි හේතු පටිච්ච සංභූදා හේතු භංගහා නිරුජ්ජති.

(묻는 이) 스님, 그 힘이 있는 동안만 있을 수 있고 그 밖에는 없는 것입니까? — 그 kamma의 힘을 쌓으면, 그 힘이 다하는 데 얼마의 수명이 걸리든 그 동안을 넘어서는 개로서 세상에 드러날 수 없습니다. 거기에는 원인과 열매가 있습니다. 까닭이 있는 동안만입니다. 'hetuṃ paṭicca sambhūtā hetubhaṅgā nirujjhati.'

හේතුව ප්‍රත්‍ය වෙලා පහළ වෙනවා. හේතු බන්ගයක් නැති වෙලා යනවා. දැන් පෙර භවයේ

까닭이 paccaya가 되어 일어나고, 까닭이 부서지면 없어집니다.

බන්ගයක් නැති වෙලා යනවා. දැන් පෙර භවයේ මිනිස්සු ඉන්න බලාපොරොත්තුවෙන් ගොඩනැගුවා මිනිස් මිනිහෙක් වෙලා මනුස්සයෙක් වෙලා ඉන්න එක මට කොච්චර හොඳද මේක කරන්න පුළුවන්, අරක කරන්න පුළුවන් ඉතින් එක එක විදිහට යන හොඳ වැඩ යන නරක වැඩ ගැනයි කොයි පැත්තෙන් හරි. මිනිහෙක් හැටියට කරන්න පුළුවන් යම්කිසි වැඩ පිළි දැකලා. ඒ වැඩ පිළිවිල මතු මතු පවත්වන කරලා එයාගේ බලාපොරොත්තු ඇතිව හිටියා නම්. එයා මිනිස් සංඛාරයන්ගෙන් ඉවත් වෙලා නැහ. ඒ නිසා

지난 bhava에서 사람으로 있으려는 바람으로 쌓았습니다. '사람이 되어 있는 것이 얼마나 좋은가, 이것도 할 수 있고 저것도 할 수 있다' 하며, 좋은 일이든 나쁜 일이든 어느 쪽으로든 사람으로서 할 수 있는 일들을 보고, 그 일들을 앞으로도 이어가려는 바람을 지니고 있었다면, 그는 사람의 saṅkhāra에서 떠나지 않은 것입니다.

සංඛාරයන්ගෙන් ඉවත් වෙලා නැහ. ඒ නිසා මිනිහෙක් විදියට මිනිස්සු කරන්න හිතනවා, කියනවා කරනවා. ඉතින් මිනිස් බලාපොරොත්තුවෙන් කළා නම් මිනිසක් ඉරියා ඉන්නේ බලාපොරොත්තුෙන් යුත්ත නම් එයා මිනිස් විඤ්ඤාණයකින් යුත්තයි. එහෙනම්

그래서 사람으로서 사람이 하는 것을 생각하고 말하고 합니다. 사람의 바람으로 했다면, 사람으로 있으려는 바람을 지녔다면 그는 사람의 viññāṇa를 지닌 것입니다.

මිනිස් විඤ්ඤාණයකින් යුත්තයි. එහෙනම් මිනිහෙක් වෙන්න නම් හොඳ නරක තේරුම් අරගෙන නරක වැඩ නොකරන්න ඕනේ, හොඳ වැඩ කරන්න ඕනේ ඒ තත්ත්වය ඉන්න ඕනේ. හිතා හිතං මේනාති ජානාතීතෝ මනුස්සෝ කිව්වේ ඒ ස්වභාවය හිත දැනගන්න ඕනේ මිනිහෙක වෙන්න. මනුස්සයෙක්

그러니 사람이 되려면 좋고 나쁨을 알아 나쁜 일을 하지 않고 좋은 일을 하며 그런 처지에 있어야 합니다. 'hitāhitaṃ manaṃ jānātīti manusso'라 한 것은, 사람이 되려면 그 성품을 마음이 알아야 한다는 것입니다.

දැනගන්න ඕනේ මිනිහෙක වෙන්න. මනුස්සයෙක් වෙන්නත්. මේවා හොඳයි, මේවා නරකයි. මේවා සුචරිත, මේවා දුෂ්චරිත තේරුම් අරගත්ත කෙනෙක් දුෂ්චරිත දුරු කරමින්, සුචරිතය කටයුතු කරමින් මේ ආකාරයෙන් ගොඩනගපු ක්‍රියාවලියක් ඇත්නම්. මේක මිනිස් කර්ම බව. දැන් මේ මිනිස් කර්ම බව තුළ වැඩිලා

사람이 되려면 '이것은 좋고 이것은 나쁘다, 이것은 sucarita, 이것은 duccarita'임을 알아, duccarita를 버리고 sucarita로 살며 이렇게 쌓은 흐름이 있다면, 이것이 사람의 kamma bhava입니다.

බව. දැන් මේ මිනිස් කර්ම බව තුළ වැඩිලා වැඩිලා හිටා ශක්තික ආදම්බයක් එයා ගොඩනගනවා. ඒක විශ්වය තුළ කර්ම භවයට අයිති වන භව කියන කොටසේ තැන්පත් වෙනවා. ඒක මනෝ ලෝකයට අයිතියි. අන්න ඒ මනෝය තැන්පත් වෙච්ච එක තමයි අයි සැරේ මනුස්සයෙක් වශයෙන් ජාතියක් උපද්දන්න බලවත් වුනොත් ඒක උපාදානය කරගෙන ඒක බලවත් කරගෙන උපාදාන පච්චයා බව කියලා මිනිස්සු උපාදානය මිනිස් බවට පත්වෙනවා. එතන මිනිස් කයක් ලැබෙනවා. එතන

이 사람의 kamma bhava 속에서 자라고 자라 그는 힘의 덩어리를 쌓습니다. 그것은 우주 안에서 kamma bhava에 속하는 bhava 몫에 쌓입니다. 그것은 마음 세계에 속합니다. 그렇게 마음에 쌓인 것이 다음에 사람으로서 jāti를 낳을 만큼 힘이 세지면, 그것을 upādāna로 삼아 힘을 키워 'upādāna paccayā bhava'라 하여 사람의 upādāna가 사람의 bhava가 됩니다. 거기서 사람 몸을 얻습니다.

පත්වෙනවා. එතන මිනිස් කයක් ලැබෙනවා. එතන පටන්ගෙන උප්පත්ත බව ක්‍රියාත්මක වීම මොහොතක් මොහොතක් පාසා ක්‍රියාත්මක වීම නිසා මිනිජාම ඉපදිනවා ඒ මොහොතේ. ඒ මිනිස් ජාති සම්මත කරෙන අවුරුදු 80වද එයා ජීවත් වෙන්නේ මිනිහෙක් හැටියට. ඒතා කාලේ මිනිස් ධර්ම මිනිස් බවයි කයේ නදවන්නේ. ඒ නදවන්නේ භව මිනිස් බව ඒකෙන් නිපන වන මිනිස්සු උප්පත්තිය බව ඒ කරන්නේ මොහොතක් ගානෙම ඒකේ මිනිස්සු උප්පත්තිය ජාති තමයි මිනිහ ක වශයෙන් විද්‍යාන හැදෙනවා, වැඩෙනවා ලොකු වෙනවා, මහත් වෙනවා එක එක විදිහට යනවා. ඉතින් කොඩ එනවා, කැවුලේ එනවා. ඔක්කොම වෙන්නේ ඒ රටාවේ ඒ වෙන්නේ මිනිස් විදිහට

거기서부터 upapatti bhava가 순간순간 작동하기에 그 순간 사람 jāti가 태어납니다. 사람 jāti로 약속된 여든 해쯤 그는 사람으로 삽니다. 그동안 몸을 움직이는 것은 사람의 dhamma, 사람의 bhava입니다. 그 사람의 bhava, 거기서 생기는 사람의 upapatti bhava가 순간마다 하는 것이 사람의 upapatti jāti이니, 사람의 몸으로 드러나 자라고 커지고 굵어지며 여러 모로 갑니다. 털이 나고 수염이 납니다. 모두 그 틀에서, 사람의 방식으로 일어납니다.

අවසර ස්වාමීන් වහන්ස රාග දෝෂන් මතික් ඇති කර

(묻는 이) 스님, 여쭙겠습니다. rāga, dosa, moha를 일으켜…

ඒ රාග ද ඒවා නැති කරපුවහම දැන් කර්ම භවයයි උප්පත්තිය බවයි. කර්ම භවයයි උප්පත්තිය බවය මෙහෙමයි ලෝකේ යන්නේ. කර්ම බව රැස් කළොත් උප්පත්තිය බවට ඒක මුල් වෙනවා. අවිද්‍යාව තෘෂ්ණාව නොතිබුණ නම් කර්ම බව කොච්චර රැස් කරලා තිබුණත්ද උප්පත්ත බවට ගෙනියන්න ඇතුිලා හතරින් කඩනවා. කර්ම බව තියෙනවා. කරපු එක. හැබැයි කරපු එක තිබුනාට ක්‍රියාත්මක එන මාධ්‍ය කැඩුවා. ඒක තමයි

그 rāga 따위를 없애면 — kamma bhava와 upapatti bhava, 세상은 이렇게 돌아갑니다. kamma bhava를 쌓으면 그것이 upapatti bhava의 뿌리가 됩니다. avijjā와 taṇhā가 없었다면 kamma bhava를 아무리 쌓아 두었어도 upapatti bhava로 데려가는 길이 중간에 끊깁니다. kamma bhava, 지은 것은 있습니다. 하지만 지은 것이 있어도 그것을 작동시키는 매개를 끊었습니다.

ක්‍රියාත්මක එන මාධ්‍ය කැඩුවා. ඒක තමයි තෘෂ්ණාව ක්ෂය කිරීමේ. මතු ඊළඟට තීරණය දෙන්නේ නෑහැ මතු පැවැත්මට කර්ම ශක්තිය

그것이 바로 taṇhā를 다하는 것입니다. 다음으로, 앞으로의 있음에 kamma의 힘을 넘겨주지 않습니다.

ඇවිදින තියෙනවා කොරන්න දෙයක්නවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වැඩ ඔක්කොම එකතු වුණා. ගෙදර හදන්න බඩු ඔක්කොම එකතු කරලා. සිතිමෙන්තිත් වැලිත් ඔක්කොම ගෙන හලා ගලුත් ගෙන හලා පාස් නෑ. කොහොමද ගොඩගන්නේ? වැඩ වැඩේ නවදෙන්න තියෙනවා. බඩු තියෙනවා.

재료는 다 모였습니다. 집 지을 감을 다 모았습니다. 시멘트도 모래도 다 가져다 붓고 돌도 가져다 부었는데 일꾼이 없습니다. 어떻게 쌓겠습니까? 일이 멈춰 있습니다. 감은 있습니다.

ඉතින් අනි ජාති සංසාරං සන්ධාවේ සං අනි නිබ්දං ගහකාරකං ගවේසන්තෝ දුක්ඛාජාති මේ ගේ කරන එක මොකක්ද කියලා හොයම දුක් වින්ද මේ සංසාරයෙන් දුක් සංසාරය නැවත නැවතත් සැරි සැරුව. ගහකාරක දිට්ඨෝති මේ ගහකාරකය හැදැක්කා. පූර්ණ ගේ හන්නාහති නැවතත් ගේ හදන්නේ නැහ. සබ්බාතයේ පහදුකා බග්ගහා ගහ කෝටහසඟිතා ඕගේ ඉතින් කැනීම් මඩලා පරාලා සියල්ලම සුනු විසුණු කරලා දැම්මා. මතු හදන්න විදිහක් නැහැ දැන්. වසංඛාර ගතං

'anekajātisaṃsāraṃ sandhāvissaṃ anibbisaṃ, gahakārakaṃ gavesanto dukkhā jāti punappunaṃ' — 이 집을 짓는 자가 무엇인지 찾아 헤매며 괴로움을 겪었고, 이 saṃsāra에서 괴로운 saṃsāra를 거듭 떠돌았다. 'gahakāraka diṭṭhosi' — 집 짓는 자여, 너를 보았다. 'puna gehaṃ na kāhasi' — 다시는 집을 짓지 못한다. 'sabbā te phāsukā bhaggā gahakūṭaṃ visaṅkhataṃ' — 서까래와 들보, 모든 것을 산산이 부수어 버렸다. 이제 다시 지을 길이 없다.

හදන්න විදිහක් නැහැ දැන්. වසංඛාර ගතං චිත්තං තණ්හානං කය මජ්ජගත ඉතින් විසංඛාරයි දැන්. මෙතන නෑහැ. සංඛාර නෑහ දැන්. වෙන් වෙලා. ගත හිත තියෙනවා සංඛාර නැ. තණ්හාව සය කළා. එහෙනම් මාධ්‍යය ඉවරයි. එහෙනම් වඩුවා ඉවරයි. අන්න ඒක තමයි පෙන්නුවේ සසර ගමන ඉවර

'visaṅkhāragataṃ cittaṃ taṇhānaṃ khayamajjhagā' — 이제 visaṅkhāra입니다. saṅkhāra가 없습니다, 떨어져 나갔습니다. 몸과 마음은 있으나 saṅkhāra는 없습니다. taṇhā를 다했습니다. 그러니 매개가 끝났습니다. 그러니 목수가 끝났습니다.

ඉවරයි. අන්න ඒක තමයි පෙන්නුවේ සසර ගමන ඉවර කරන්නේ කර්ම ශක්තිය ඉවර කරලා නෙමෙයි. කර්ම ශක්තිය ක්‍රියාත්මක වෙන තියෙන හේතුව ඉවර කරලා. කර්ම ශක්තිය ඉවර කරලා මිනිහෙක් ඉවර කරන්න පිරිනිවම පාන්න ගියොත් එහෙම අසංඛය කල්ප ගාණක් කරගත කර්ම ශක්තියගනකන් හිටියත් පිරණවම පාන්න හම්බ වෙන්නේ.

그것이 보여 준 것은, saṃsāra 길을 끝내는 것은 kamma의 힘을 다 써서가 아니라 kamma의 힘이 작동하는 까닭을 끝내서라는 것입니다. kamma의 힘을 다 써서 사람을 끝내 parinibbāna 하려 한다면, 셀 수 없는 kappa 동안 쌓은 kamma의 힘이 다할 때까지 있어도 parinibbāna 할 수 있겠습니까.

අපි එකතු කරලා දැන්ට එකතු කරලා තියෙන කර්ම ශක්තිය අද පටන් නව නිෂ්පාදන නැවැත්තුවා ගනක්ම්. මෙතෙක් නිෂ්පාදනය කරලා තිබිච්ච කර්ම බවේ ගොඩ ගහලා තියෙන හරිය පලෙන්න ගියොත් එහෙම අසංඛය කල්ප ලක්ෂයා තව මේකේ හිටියත්. තව ඉදිරියට ගොඩ ගහලා තියෙනවා. ඒ ටික ඇති කල්‍යාන්න. ආය ඒක ලේසතියෙන් ඉවර කරන්න බැහ. එහෙනම් අපි නිෂ්පාදනය කරපු කර්ම ශක්තිය ඉවර කරලා නෙමෙයි. ඔය කර්ම භවයට තැන්පත් කරපු ගොඩ ඉවර කරලා නෙමෙයි නිවන් දකින්න.

우리가 지금까지 모은 kamma의 힘은, 오늘부터 새로 만드는 것을 멈춘다 해도, 지금까지 만들어 kamma bhava에 쌓아 둔 몫이 익으려면 셀 수 없는 kappa 십만을 더 여기 있어도 아직 앞으로 쌓여 있습니다. 그 몫은 kappa가 다하도록 넉넉합니다. 그것을 쉽게 끝낼 수 없습니다. 그러니 우리가 만든 kamma의 힘을 끝내서, kamma bhava에 쌓아 둔 더미를 끝내서 nibbāna를 보는 것이 아닙니다.

ඒත් එක තියෙන සම්බන්ධතාව සහ ඉවර කරලා. ඡන්ද රාගයෙන් සම්බන්ධ වෙන්නේ නැහැ හැම වෙලේම චන්ද රාගය නොතිබනොත් ඒක තමයි වඩුවා කිව්වේ. අර තෘෂ්ණාව වඩුවා කිව්වා ඔන්න ඡන්ද රාගයද ඔය ඡන්ද රාගයදහැරියොත් වඩුවා නැහ. වඩු තියෙනවා වඩුවා නැත්නම් ගේ හදන්නේ නැහ. සසර ගමන ඉවරයි.

그것과의 이어짐을 끝내서입니다. chandarāga로 이어지지 않습니다. 언제나 chandarāga가 없다면 — 그것이 목수라 한 것입니다. taṇhā를 목수라 했지요, 곧 chandarāga입니다. 그 chandarāga를 놓으면 목수가 없습니다. 감이 있어도 목수가 없으면 집을 짓지 않습니다. saṃsāra 길이 끝납니다.

ස්වාමීන් වහන්ස විඤ්ඤාණයක් පින්ක පටිච්ච සමුප්පාදයද ඊට වැඩි ප්‍රමානයක්

(묻는 이) 스님, viññāṇa 하나에 paṭiccasamuppāda가 몇 개입니까, 그보다 많습니까?

විඤ්ඤා ඔය එක අවස්ථාවක් ගැන විග්‍රහයෙන් පටිච්ච සමුප්පාදය මහාසාගරයක් වාගේ. විඤ්ඤාණය කියන එකක් හටගන්නකොට පටිච්ච සමුප්පාද හතරක් හතර ආකාරයකින් ක්‍රියාත්මක වෙලා එක චිත්තක්ෂණයකට 14 16 ආකාරයක් ක්‍රියාත්මක වෙනවා පටිච්ච සමුප්පාද

viññāṇa, 그 한 때에 대한 풀이로 보면 paṭiccasamuppāda는 큰 바다와 같습니다. viññāṇa 하나가 생길 때 paṭiccasamuppāda 넷이 네 가지로 작동하여, 한 citta-kkhaṇa에 열넷, 열여섯 가지로 paṭiccasamuppāda가 작동합니다.

උප්පාද ටිධි භංග කියන එක අවස්ථාවක් එක චිත්තක්ෂණයක් උප්පාද වෙලා ටිවෙලා භංග වෙනකොට ඔය ක්‍රියාවලිය සිද්ධ කරන්න පටිච්ච සමුප්පාද චක්‍ර හතරක් හතර ආකාරයෙන් ක්‍රියාත්මක වෙනවා කියලා හැරිය එක ළඟ ළඟ එහෙම වෙලාව ඒ ක්‍රියාවලියනින් සම්පූර්ණ මේ පටිච්ච සමුප්පාදය කියන එක සෙල්ලමක් නෙමෙ මහා සාගරයට බැස්සා වාගේ ඉතාම සුළු තෙන පටන් ගෙන්නේ වය විග්‍ර විග්‍රහ කරන්න ගියාම. බුදුපියාණන් වහන්සේ මේ දේශනා කරලා

uppāda, ṭhiti, bhaṅga라는 한 때 — 한 citta-kkhaṇa가 일어나고 머물고 부서질 때, 그 흐름을 일으키려 paṭiccasamuppāda 바퀴 넷이 네 가지로 작동한다고 낱낱이 풀어 보이면, 이 paṭiccasamuppāda라는 것은 놀이가 아닙니다. 풀이하러 들어가면 큰 바다에 들어간 것처럼 아주 얕은 곳에서 시작할 뿐입니다.

ගියාම. බුදුපියාණන් වහන්සේ මේ දේශනා කරලා තියෙනවා මහා ශ්‍රාවක ඥානය සැරියුත් මහරහතන් වහන්සේ විග්‍රහ කරලා දීලා තියෙනවා. ඔය විග්‍රහ කරලා දීලා තියෙන්නේ.

붓다께서 이를 설하셨고, 큰 제자의 앎으로 Sāriputta 큰 arahant께서 풀이해 주셨습니다. 그렇게 풀이해 주신 것입니다.

මේකේ ධර්මයේ තියෙන සියුම්තාවය කොච්චර සියුම්ම උන්වහන්සේලා වටහලා තියෙනවද? මේ මේ හිතේ ගැඹුර කොච්චර සූක්ෂම මේ ප්‍රඥාවට ගෝචර කරලා තියෙනවද කියන එක ඒකයි ඕකෙන් දකින්න තියෙන්නේ. නිවන් දකින්න උච්චරය අද

이 dhamma에 있는 미세함을 그분들이 얼마나 미세하게 깨치셨는지, 이 마음의 깊이를 얼마나 미세하게 paññā의 대상으로 삼으셨는지, 그것을 거기서 볼 수 있습니다.

දකින්න තියෙන්නේ. නිවන් දකින්න උච්චරය අද හොයන්න යන්න ඕනේ නැහැ. හටගත්ත යමක් ඇත්නම් මේකේ හරයක් නෑහ මට ගන්න කියලා දැක්කා නම් ඒක කැමති සේ නැහැ කියලා තේරුම් ගත්තා නම් කැමති සේ නැති එකක් පස්සේ යන්න දුකක් වෙහෙසක් මිසක් වැඩක් ඇති හරයක් නැහැ කියලා තේරුම් ගත්තා නම් ඒක මම කැමති විදිහට පවතින්නේ නැහනම් කැඩිල්ලා බිදිලා වෙනස් වෙලා යනවා නම් මම අකමැටි ආකාරයට පත් වෙනවා නම් ඒ පස්සේ ගියොත් අනාථා කියලා තේරුම් ගත්තා නම් ධර්මයෙ නිවන් දකින්න දවස හරිය තේරුම් ගත්තා. ඉතින් අනාථ වන්නාවූ බව

nibbāna를 보려고 그만큼 멀리 찾아갈 필요는 없습니다. 생겨난 무엇이든 '여기엔 내가 잡을 알맹이가 없다'고 보았다면, 그것이 바라는 대로 되지 않음을 알았다면, 바라는 대로 되지 않는 것을 쫓으면 괴로움과 지침일 뿐 쓸모도 알맹이도 없음을 알았다면, 그것이 내가 바라는 대로 이어지지 않고 깨지고 부서지고 바뀌어 간다면, 내가 싫은 꼴이 된다면, 그것을 쫓으면 anātha라는 것을 알았다면, dhamma에서 nibbāna를 볼 날을 바르게 안 것입니다.

තේරුම් ගත්තා. ඉතින් අනාථ වන්නාවූ බව දැනගත්තට පස්සේ අනාථ පස්සේ මමට යනවා තීරණය ඉතින් ඉවරයි ඉන්නේ. මම යනවද නතර වෙනවද? දැන් තීරණය ගන්න කරුණු හම්බවෙලා නැද්ද?

anātha가 됨을 안 뒤에는 그 anātha를 내가 쫓아갈지 정하는 일만 남습니다. 나는 갈 것인가, 멈출 것인가? 정할 근거를 이미 얻지 않았습니까?

අනාථයි කියලා තේරුම් ගන්න ධර්මය තේරුම් ගත්තා නම් අනාථ නම් ගන්නේ මොකක්ද මම කරන්නේ මේ සසරට දෙවිලත් අනාථයි, බඹලත් අනාතයි මිනිස් වෙලත් අනාතයි තිරිසන් වෙලත් අනාථයි කොතන උපනාත්තත් අනාථයි කියලා දැනගත්තානම් එහෙනම් මගේ තීරණය මොකක්ද ඒ අනාථ ගමන උපදින කැමතිද? බලාපොරොත්තුව මොකක්ද

anātha임을 알게 하는 dhamma를 알았다면, anātha라면 내가 무엇을 하겠습니까. 이 saṃsāra에서 deva가 되어도 anātha, brahma가 되어도 anātha, 사람이 되어도 anātha, 짐승이 되어도 anātha, 어디에 태어나도 anātha임을 알았다면, 그러면 내 결정은 무엇입니까? 그 anātha 길에 태어나고 싶습니까? 바람은 무엇입니까?

මොකක්ද දැන් ආපු තීරණය ඒ ගමන අනාථ නම්, දුක නම් අත්හැරීම නොයල්ම මිදීම හැර කරන්න දෙයක් නැහැ. මගේ එකම බලාපොරොත්තු කවද හරි ඒ සියල්ලෙන් අත්හැරී නොලි මිදි කෙළවර කරන්න. තීරණය විදින් ඉවරයි. දැන් නිවන

이제 나온 결정은 무엇입니까. 그 길이 anātha이고 dukkha라면 놓아 버리고, 붙지 않고, 벗어나는 것 말고는 할 것이 없습니다. 내 하나뿐인 바람은 언젠가 그 모두를 놓고, 붙지 않고, 벗어나 끝내는 것입니다.

කරන්න. තීරණය විදින් ඉවරයි. දැන් නිවන තීරණය ආවනේ. දැන් ආය වෙනස් වෙන්න පුළුවන් සත්‍යය දැකලාප තීරණය ඒ නිවනට පිහිටපු හිත නැවත වෙනස් කරන්න සමථයෙක් නැහ. ඔන්න ඔතෙන්ට ආවා නම් එයා චුල්ල සෝතාපන්න

결정은 끝났습니다. 이제 nibbāna로의 결정이 왔습니다. 이제 다시 바뀔 수 있습니까? 참을 보고 내린 결정, nibbāna에 놓인 마음을 다시 바꿀 수 있는 이는 없습니다. 거기에 이르렀다면 그는 cūḷa sotāpanna입니다.

ඊට පස්සේ එයා කල්පනා කරනවා දෙවෙනිදි පියවර මට නම් දැන් තේරුණා මේක වැඩක් නෑහැ අනාතයි මේක අත්හරින්න ඕන මිදෙන්න නොඇලෙන්න ඕනේ. කොහොමද අත්හරින්න විදෙන්න නඑක දෙවෙනි පියවරට බහිනවා. එතකොට දැනගන්නම් මෙන්න

그 뒤 그는 두 번째 걸음을 생각합니다. '이제 나는 알았다, 이것은 쓸모없고 anātha이다, 놓아야 한다, 벗어나고 붙지 않아야 한다. 어떻게 놓고 벗어나는가?' 하며 두 번째 걸음으로 내려갑니다.

පියවරට බහිනවා. එතකොට දැනගන්නම් මෙන්න මෙහෙමයි හේතුව හටගන්න. මෙන්න මේ හේතු නිරෝධ වුනාත් ඕක නැති වෙනවා. මෙන්න මේ හේතුව තියෙන එක ඵලය නවත්තන්න බැහැ. ඵලය එපා නම් මෙන්න මේ හේතුව නවත්තන්න. ඔය හේතුව නතර කළොත් ඔය ඵලය නවතිනවා. දෙවෙනි පියවර කියා දුන්නේ. ඒ පියවර දැනගත්තහම

그때 압니다. 이렇게 까닭이 생긴다. 이 까닭이 nirodha 되면 그것이 없어진다. 이 까닭이 있으면 열매를 멈출 수 없다. 열매가 싫으면 이 까닭을 멈추라. 그 까닭을 멈추면 그 열매가 멈춘다. 이것이 두 번째 걸음으로 가르친 것입니다.

පියවර කියා දුන්නේ. ඒ පියවර දැනගත්තහම දුකක් දැනගත්තා හේතුවක් දැනගත්තා අත්හරගැනීමට යම්කිසි ආකාරයකින් ඒ ඵලයන් තේරුම් වරා.

그 걸음을 알면 dukkha를 알았고 까닭을 알았습니다. 놓아 버리려고 그 열매들을 어떤 식으로든 깨달았습니다.

ඊට හේතුව තමා හිතින් කයෙන් වචනයෙන් ඇසුරු කරන එක අත්රලා දානවා. යම් ඡන්දර රාගයකින් බැඳිලා හිටියා නම් දෘෂ්ටියක් ඉවර කරගත්තා ඡන්දරාගයක් ඉවර කරගත්තහම වඩුව මලා. එහෙනම් ඒ ජා ටිකක් යළිගොඩ නැගුවේ යම යම් ඡන්දර රාගයක්ද ඒ චන්ද රාගය නැති මනස කෙළවර කළා. නිදහස් වුණා. අන්න ඉතුරු ඵල ටික පූර්ණය කරගෙන අරිහත්තයට පත් වුණා.

그 까닭인, 마음과 몸과 말로 가까이하는 것을 놓아 버립니다. 어떤 chandarāga에 묶여 있었다면 diṭṭhi를 끝냈고, chandarāga를 끝내자 목수가 죽었습니다. 그러니 그 jāti들을 다시 쌓은 것이 어떤 chandarāga였든, 그 chandarāga 없는 마음으로 끝냈습니다. 풀려났습니다. 남은 열매들을 채워 arahatta에 이르렀습니다.

ඉතින් ඔය ටිකෙන් තේරුම්ම අරගන්න ඕනේ. ඔය තත්ත්ව දැන් ආවත් ඒ ටික විතරයි කර ඕන. කෙරෙන්න ඕනන් ටිකයින් ඔයින් එහා තියෙන්නේ ධර්මය කියන්නේ ඔය ධර්මය ගැන මහා අති පණ්ඩි හිටියා දැන් අදත් තියෙන්නේ සික්මන් ප්‍රොට් එහෙම කියලා පුස්සගෙන ඉන්නේ. ලෝකෙම මහා විද්‍යාඥා කියලා. මිතා ගැන මොනවාද දැකලා තියෙනවද?

그러니 이만큼에서 깨달아야 합니다. 어떤 처지가 오더라도 해야 할 것은 그것뿐입니다. 해야 할 것은 그것이고, 그 너머에 있는 것은… dhamma에 대해 큰 학자들이 있었습니다. 오늘도 Sigmund Freud 같은 이들을 세상의 큰 학자라며 떠받듭니다. 그들이 마음에 대해 무엇을 보았습니까?

බලාගත්තු වාන් අනුව ඒ සමව උපදින දේවල් අපි හිතේ බැතගෙන්නේ එකෙන් තමන් භවයක් ඇති වෙන්නේ. ඇති වෙන්නේ. ඒ භවය අනුව තමා රූපයක් ඇත ජාතියක්. එන්නේ. ඒක නැති කරොත් තියවර

(묻는 이) 바람에 따라 그렇게 생겨나는 것들을 우리 마음에 묶으니, 그것으로 bhava가 생깁니다. 그 bhava에 따라 rūpa, 곧 jāti가 옵니다. 그것을 없애면…

ඒක භවය නැති කළොත් ජාතිය නැහැ. ඒකයි භව නැති කර ඒකෙන් එක නැති කරන්න ඕනේ නැහැ. බැඳීම එකෙන් එකට ගිහිල්ලා තණ්හාව නැති කරන්න ඕනේ. චන්ද රාගය දුරු කරා ඔක්කොම ඉවරයි. අවිද්‍යාවත් ඉවරයි. ඉතින් ඒකටයි මාර්ගය තියෙන්නේ ඒකයි නිවන් මග දහසක් ආකාර තියෙනවා.

그 bhava를 없애면 jāti가 없습니다. 그렇다고 bhava를 하나하나 없앨 필요는 없습니다. 묶임을 하나하나 따라가 taṇhā를 없애야 합니다. chandarāga를 없애면 다 끝납니다. avijjā도 끝납니다. 그것을 위해 길이 있는 것이고, 그래서 nibbāna 길은 천 가지가 있습니다.

දහසක් ආකාරයෙන් විග්‍රහ කළ හැේ. ඒ ඒ දහම් නුවණේ හැටියටයි කරන්නේ. දැන් දහසක් නවයෙන් ප්‍රතිමණිත සෝතාපන්න ඵලය කිව්වෙත් ඒකයි. මොකද දහස් ආකාරයකින් ඔය සෝවාන් ඵලය ගැන විග්‍රහ කරන්න පුළුවන්. එක එක ක්‍රමයට හැබැයි එක එක්කෙනා විග්‍රහ කරන ක්‍රමය තව කිනවට වැටහෙන්නේ නැතුව තව ක්‍රමයෙන් කියට වැටහෙන්න පුළුවන්.

천 가지로 풀이할 수 있습니다. 그 dhamma를 저마다의 지혜에 맞게 합니다. '천 가지 방식으로 꾸며진 sotāpanna 열매'라 한 것도 그래서입니다. sotāpatti 열매를 천 가지로 풀이할 수 있기 때문입니다. 저마다의 방식으로요. 다만 한 사람이 풀이하는 방식이 다른 이에게 와닿지 않아도, 다른 방식으로 말하면 와닿을 수 있습니다.

ඒකයි ක්‍රමයන්

그래서 여러 방식이 있습니다.

ඒක අපි ඒකට උදේනම් ගත්තා අත්‍ය එයාවශ්‍යම කාලේ හකක් වැදගත් නිසා.

그것을 우리가 오늘 보기로 가져온 것은 지금 이때 꼭 필요하고 중요하기 때문입니다.

ඒ වගේම එකක් තමයි තවත් එකක් තියෙනවා මේ මොකක්ද අපිට ආර්ය මෛත්‍රී භාවනා වැඩීමේදී මේ අවස්ථාව කියලා වචනයක් ගත්තා. දැන් අද අපි ගත්ත භාවනාව ඊට වඩා පොඩ්ඩක් වෙනස් කරලා ගත්තේ. මොකද අවස්ථාවේදියට බහින්න ඉස්සෙල්ලා

그와 같은 것이 또 하나 있습니다. ariya mettā bhāvanā를 닦을 때 우리는 '때(avasthā)'라는 낱말을 가져왔습니다. 오늘 가져온 bhāvanā는 그보다 조금 바꾸어 가져왔습니다. 때로 내려가기 전에 먼저,

ඊට වඩා ලොකු එකක් අල්ලගත්තහම ලොකු එක හැටි බලාගත් යැ.

그보다 큰 것을 붙잡으면 큰 것의 모습을 보게 되기 때문입니다.

මයිල් ගහේ හැටි අඳුරගන්න ඉස්සෙල්ලා පුද්ගලය අඳුර ගත්තොත් ලොකු ඉන්නේ දේශනේ.

털 한 올의 모습을 알아보기 전에 먼저 그 사람을 알아보는 것과 같습니다.

ඒ වගේ ඉස්සෙල්ලා ලොකු එක අල්ල ගත්තට පස්සේ පොඩි එක අල්ලගන්න පුළුවන් ඒ අසර ගිහිල්ලා. අවස්ථාවේ ස්වභාවය දැනගත්තට පස්සේ අවස්ථාවේ හිත බැඳෙන එකෙන් නතර කරගත්ත හැකි. හැබැයි අවස්ථාවේ හිත බැඳෙන එක නතර කරගන්න බැරි මූලික දහම් අවබෝධයට පසුතලය නැති නිසා.

그처럼 먼저 큰 것을 잡은 뒤에야 그것을 따라가 작은 것을 잡을 수 있습니다. 때의 성품을 안 뒤에는 때에 마음이 묶이는 것을 멈출 수 있습니다. 하지만 바탕이 되는 dhamma 깨침의 밑판이 없으면 때에 마음이 묶이는 것을 멈출 수 없습니다.

අපි ආත්මභාවය කියලා වචනයකින් හඳුන්වනවා ලෝක සම්වතයක්. ආත්ම දෙයක් ආර්යක් ලෝකේ නෑ. එහෙම අල්ලන්න ගියොත් එහෙම වැරදෙනවා.

우리는 attabhāva라는 낱말로 가리킵니다. 세상의 약속입니다. 참된 attā라는 것은 세상에 없습니다. 그렇게 잡으면 틀립니다.

එහෙනම් ලෝක සත්‍යයා මේ අත්ථභාව ආත්මභාව කියන වචනයකින් ලෝක සම්මතය පැනවීමක් කරලා තියෙනවා මේ එක එක පුද්ගලයාගේ ඒ ඒ උපතය පටන් මැරෙනකන් යන කාල සීමාවට මිනිහෙක්ක වශයෙන් ඉපදුනොත් උපන් තැන් පටන් මැරනකන් යන කාල සීමාව මිනිස් අත්ව කියලා හඳුන්වනවා. දැන් මේකෙදී අපි වචනයේ යන්න

그러니 세상 중생은 attabhāva라는 낱말로 세상의 약속을 세워 두었습니다 — 저마다의 사람이 태어나서 죽을 때까지 가는 동안에 말입니다. 사람으로 태어나면 태어난 때부터 죽을 때까지의 동안을 사람의 attabhāva라 부릅니다.

හඳුන්වනවා. දැන් මේකෙදී අපි වචනයේ යන්න හොඳ නැහැ. සාර සාරභාවය කියන එකද මේ කිව්වේ අත්තභාව කියලා ගත්තොත් එහෙම වරදිනවා. ඒ අදහතින් නෙමෙයි එතන කිව්වේ. කාල පරි ඒ යම්කිසි මිනිහෙක් හැටියට ඇති සේ පේනෙන කාල සීමාව

여기서 낱말에 끌려가면 좋지 않습니다. '알맹이 있음'을 attabhāva라 했다고 잡으면 틀립니다. 거기서 그런 뜻으로 말한 것이 아닙니다. 동안 — 어떤 사람으로 있는 듯 보이는 동안입니다.

මිනිහෙක් හැටියට දැන් මේ ඉන්නවා කියලා හඳුන්වන්න පුළුවන් යම් කාල සීමාවක් තියෙනවද? ඒක මිනිස්සු ආත්මභාව බල්ලෙක් හැටියට ඇති සේ පෙනෙන කාල සීමාවක් තියෙනවා. ඒක බලවත් බැව බලු ආත්මභාවය

사람으로 지금 있다고 가리킬 수 있는 어떤 동안이 있습니까? 그것이 사람의 attabhāva입니다. 개로 있는 듯 보이는 동안이 있습니다. 그것이 개의 attabhāva입니다.

එහෙම මිසක් ඒකේ ආත්මභාව කියලා කියන එක අර එදාගත්ත මේ ආත්මයි කියන සදාතනිකයි සාර ධර්මයකින් යුත්තයි කරන්න බිදින්න විනාශ කරන්න බැහැ. ඒ හේතුවෙන් ආත්මයි කියන මේ දෘෂ්ටිය නෙවෙයි මේ කියන්නේ.

그런 것일 뿐, 거기서 attabhāva라 하는 것은 예전에 잡았던 '이것은 attā이다, 영원하고 알맹이를 지녀 부수거나 없앨 수 없다'는 뜻이 아닙니다. 그러니 attā라는 diṭṭhi를 말하는 것이 아닙니다.

ඒ නිසා නිරුක්ති තේරුම් අරගන්න ඕනේ ඒ වචනදී කියපු තැනට ගැලපෙන එක. ඒකයි කාරණය. ඒක වරද්දා ගත්තොත් ඔ තෝරාගන්න බැරු යනවා.

그러니 nirutti, 곧 그 낱말이 쓰인 자리에 맞는 뜻을 알아야 합니다. 그것이 요점입니다. 그것을 잘못 알면 가려낼 수 없게 됩니다.

ඉතින් ආත්මභාව වචනයෙන් පෙන්නන්නේ. දැන් මනුස්සයෙක් වෙලාව පන්නවොත් මනුස්සයා ආත්මාව සතෙක් වෙලාව පන්නවොත් ඒ සත්ව ආත්මාව හරකයෙක් වුනොත් හරක් ආත්මය හරක් ආත්මභාවය නරියඑකුනොත් නරිය ආත්මභාවය බලල්ලලෙකෝ බලල් ආත්මභාවය දෙවියෙක් කුනොත් දිව්‍යාත්මභාවය බ්‍රහ්මයෙක් කුනොත් බ්‍රහ්මත්මභාවයේ දැන්

attabhāva라는 낱말로 보여 주는 것은 이것입니다. 사람으로 때를 보내면 사람의 attabhāva, 짐승으로 보내면 그 짐승의 attabhāva, 소가 되면 소의 attabhāva, 여우가 되면 여우의 attabhāva, 고양이가 되면 고양이의 attabhāva, deva가 되면 deva의 attabhāva, brahma가 되면 brahma의 attabhāva입니다.

බ්‍රහ්මයෙක් කුනොත් බ්‍රහ්මත්මභාවයේ දැන් මෙහෙම අපි යම් යම් තැන මේ තුන් ලෝකය සැරිසරනකොට ඉපදිලා තියෙන්නේ ඔය ඔය කොටස් වල එක්කෝ දෙවියෙක් හැටියට එක්කෝ මනුස්සයෙක් හැටියට එක්කෝ භක්මයෙක් හැටියට එක්කෝ බල්ලෙක් බලයෙක් හැටියට එක්කෝ පිරේතයෙක් යස්සයෙක් හැටියට ඔය ඔය විදිහට සැරි පරි සරපු නැති තැනක් නෑ.

이렇게 우리가 세 세상을 떠돌며 태어난 것은 그 갈래들입니다 — deva로, 사람으로, brahma로, 개나 고양이로, peta나 yakkha로. 그렇게 떠돌지 않은 곳이 없습니다.

ඒ ස්වභාවයන් හොඳයි කියලා අපි නිගමනය කරගත්තා නම් ඒ නිගමනය කරගත්ත එක දැඩි වෙච්ච වෙලාවට ඒකෙන් අපි ගිහින් ඉපදුනොත් ඒ ජාතියකේ උපදිනවා.

그 성품들이 좋다고 우리가 결론 내렸다면, 그 결론이 굳어진 때에 그것으로 가서 태어나면 그 갈래에 태어납니다.

යස්සයා වාගේ ජීවත් වෙන අවස්ථාවක් තියෙනවා. රෞද්‍ර විදිහට. ඒ වගේම රෞද්ධ විදිහට ජීවත් වෙනකොට කවුරුවක් කිව්වොත් එහෙම ඔය තරම් තරහගන්න එපා. අපි ඇරගන්න කැමතිද? ඇත්ත තමයි කියලා. අනේ ඵලයකයන්න කියලා උඩත් ගහලා පන්නලා අපේ වැඩ අපි කරගෙන යනවා. අර තරහ නතර කරන්නේ නැහැනේ. මෙන්න මෙහෙම තරහ දැරි වුනොත් එයා

yakkha처럼 사는 때가 있습니다, 사납게요. 그렇게 사납게 살 때 누가 '그렇게 화내지 마세요' 하면 '내가 받아들일 것 같으냐? 맞는 말이긴 하다만' 하고는 '에이, 저리 가' 하고 소리쳐 쫓아내고 제 일을 해 나갑니다. 그 화를 멈추지 않습니다.

නැහැනේ. මෙන්න මෙහෙම තරහ දැරි වුනොත් එයා ඒ පුද්ගලයා එයාගේ ජීවිතය හැඩ ගහ ගත්තේ එබඳු ස්වභාවය ඉන්නම්. මෙන්න මේ පුද්ගලයාට යස්ස කියන ගෝතරය උපදින්න හේතු වෙන ස්වභාවයක් ඔහු ප්‍රිය කළා.

이렇게 화가 굳으면 그 사람은 제 삶을 그런 성품으로 빚은 것입니다. 이 사람은 yakkha라는 갈래에 태어나는 까닭이 되는 성품을 좋아했습니다.

ඔහු ඒ බවට පත්වෙලා හිටියා. අන්න කර්ම භවය හටගත්ත යස කර්ම භවය ඒ භවයෙන් යම් උපතකට ගියා නම් යස උපත ලැබුවා. යක්ෂ යන සම්මතයෙන් යම්තාක් කාල පවත්වනවා නම් ඒකයි. ඒකට අපි සම්මත කළා යක්ෂ ආත්මභාවය කියලා.

그는 그렇게 되어 있었습니다. 바로 yakkha kamma bhava가 생긴 것입니다. 그 bhava로 어떤 태어남으로 갔다면 yakkha로 태어났습니다. yakkha라는 약속으로 얼마 동안 이어진다면 그것입니다. 그것을 우리는 yakkha attabhāva라 약속했습니다.

එහෙම මේකෙ මේ ආත්මභාවය කියන්නේ ස්ථිර අදහසක් නිසා හරවත් අදහසක් නිසා කියන එක නෙමෙයි. මෙන්න මෙහෙම මේ ලෝකේ පැනවීම් කරන්න. ගත්ත වචනයක් විතරයි ඕක තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඒ අදහසින් වනවා මෙතෙන්ට ගන්න.

그러니 여기서 attabhāva란 단단한 뜻, 알맹이 있는 뜻에서 하는 말이 아닙니다. 이렇게 세상에서 세우려고 가져온 낱말일 뿐임을 알아야 합니다. 그 뜻으로 여기서 받아들여야 합니다.

එතකොට මොකද අපි දකිනවා. ඉස්සෙල්ලාම කඩාගෙන බිඳගෙන යන්න ඕනේ අත්හැරීමට පැත්තක් හරයක් නෑහ කියලා වැටහෙන පැත්තක්.

그러면 무엇을 봅니까. 먼저 깨고 부수고 가야 하는 것은 놓는 쪽, 알맹이가 없다고 깨닫는 쪽입니다.

දැන් මේ ආත්මභාවය මොහොතෙන් මොහොත ගෙවි ගෙවී ගෝස් විනාශයට පත්වන්නෙමයි. අපි සිහි කරා වෙන දෙයක්.

이 attabhāva는 순간순간 닳고 닳아 무너짐에 이르는 것입니다 — 우리가 떠올리는 것이 이것입니다.

එහෙම මිනිස්සු ආත්මභාවය හැටෙන මිනිහෙටින් ඉන්න කාලේ අපි කොච්චර මොනද සිද්ධිය ධර්මතාවය යෝකයි. මොහොත මොහොත ගො ගෙවිලා ගෙවිලා ගෙවිලා විනාශයට පත් වෙනවා. ඒ වගේම තව අපිට පේන තියෙන්නේ බල්ලෝ ඉන්නවා, බලාල්ලෝ ඉන්නවා. එතේ ඒක එක අත් බැ. ලැබුව. මිනිස්සු ඉන්නවා මිනිසත් බැවිල ලැබපු අනික් අය ඒ සියලුම ආත්භාවයෝග මොහොතින් මොහොත ගෙවි ගෙවී ගෝස් විනාශයට පත් වන්න ඕම ඒව හැටිත් එහෙමයි. දැන් හොඳට තේරෙනවා මේ

사람의 attabhāva로 사람으로 있는 동안 우리가 무엇을 하든, 일어나는 dhamma 성품은 이렇습니다. 순간순간 닳고 닳아 무너집니다. 또 우리에게 보이는 개들, 고양이들도 하나의 attabhāva를 얻었습니다. 사람의 몸을 얻은 사람들, 다른 이들 — 그 모든 attabhāva가 순간에서 순간으로 닳고 닳아 무너집니다. 그것들의 모습도 그렇습니다.

ඒව හැටිත් එහෙමයි. දැන් හොඳට තේරෙනවා මේ ටික ඉස්සෙල්ලම අර සියුම බැස්සොත් එහෙම තේරගන්න අමාරු අයට මේකෙන් පුළුවන් තෝරගන්න මේක පුංචි ළමයෙක්ගැහුව පුංචි ළමයා තේරෙනවා.

이제 잘 알 수 있습니다. 처음부터 미세한 데로 내려가면 알아차리기 어려운 이들도 이것으로는 가려낼 수 있습니다. 어린아이에게 물어도 어린아이가 압니다.

මේ චිත්තක්ෂණ 17ක් ගැන චිත්ත වීති පියලා ඕගේ උපාදය පිළිබඳ කතා කරන්න ගියාහම මෙහෙම ලක්ෂයක් ඇහුවොත් එක්කෙනි තේරිය.

그런데 citta-kkhaṇa 열일곱이나 cittavīthi, 그 uppāda에 대해 말하러 가면, 이렇게 십만 명에게 물어도 한 사람이 알까 말까 합니다.

ඕක තෝරගන්න බැහැ. ඕක හරි ඉගෙන ගත්ත ඒ පිළිබඳ හසල දැනුමක් ඇති කෙනෙක් ඒ පිළිබඳ අහගෙන හින් ඕක තේරාගන්නේ මේකෙත් ස්වභාවය මේකයි කියලා. හැබැයි ඕවා තෝරාගන්න ඔය වචනවත් අහලා නැහැ අපේ අය ඉතින් ඕ කොහොම තෝරාගන්නේ ඔය ජාතිය බන කියලා. ඒවා ඒ අයට ඉතින් ගැලපෙනවා. ඉතින් ඒවා ඉන්නේ මේ 10කට

그것은 가려낼 수 없습니다. 그것을 제대로 배워 깊은 앎을 지닌 이가 그에 대해 들어야 '이것의 성품은 이것이다' 하고 가려냅니다. 하지만 그런 낱말조차 들어 보지 못한 우리 사람들이 어떻게 가려내겠습니까. 그런 것은 그런 이들에게나 맞습니다.

ඉතින් ගැලපෙනවා. ඉතින් ඒවා ඉන්නේ මේ 10කට ලක්ෂය එක්කෙනෙක් ඔය අභිධර්මය ගැන හොයලා බලලා ඔය හාර අස්සල යන කට්ටිය ඉන්නේ. ඒවා තේරුම් ගන්නත් බැහැ. ේ ඉතින් මුල ඉඳ වචන හොයා ගන්නත් බැහැ. වචනය කිව්ව මොකක් තේරුම් ගන්නත් බැහැ බැහැ. ඔය තත්ත්ව එයට ඒවා රස විඳින්න බැහැ. දහම රසය ගන්නත් බැහැ. ඒ තුළින් විදර්ශනා කරගන්නත් බැ.

그런 이는 십만에 한 명, Abhidhamma를 찾아보고 그 속을 파고드는 무리일 뿐입니다. 다른 이들은 그것을 알아듣지도 못하고, 처음부터 낱말을 찾지도 못하고, 낱말을 말해도 무엇인지 알지 못합니다. 그런 것을 맛볼 수도, dhamma의 맛을 얻을 수도, 그것으로 vipassanā를 할 수도 없습니다.

නමුත් ඒ අයට ඔය කියන ඒ ටිකම කෙරෙනවා. අපිට සියුම්ම පෙන්නුනට ඒ අභිධර්මය පෙන්නපු සියලු කාරණා ටික සිද්ධ වෙනවා අර ලොකු වශයෙන් සම්මත වශයෙන් අරගත්ත එකෙත් යථාර්ථය බලනකොට දැන් මේ ආත්මභාවය මොහොතින් මොහොත ගෙවි ගෙවීගෝස් විනාශයට පත්වන්න.

그러나 그들에게도 바로 그것이 이루어집니다. 우리에게 미세하게 보이지는 않아도, Abhidhamma가 보여 준 모든 것이, 크게 약속으로 잡은 것에서 참을 볼 때에도 일어납니다. '이 attabhāva는 순간에서 순간으로 닳고 닳아 무너진다.'

අපි ආත්මභාවය කියන පතෙන් කත මේ අවස්ථාව කියන එක දෙවෙනි වතාවට ගන්න තියෙනවා. මොක අද මම ඒක ගත්තේ නවක පිරිසක් වැඩිපුර ඉන්න නිසයි මූලාරම්භක භාවනාවක් වශයෙන් ඒ කර්මස්ථානය ගත්තේ එහෙම

attabhāva라는 자리에서, 이 '때'라는 것을 두 번째로 가져와야 합니다. 오늘 내가 그것을 가져온 것은 새로 온 이들이 많이 있기 때문에, 처음 시작하는 bhāvanā로 그 kammaṭṭhāna를 가져온 것입니다.

අන්න ආත්ම භාවයක් කියනකොට දැන් අපි දකින්න ඕනේ ඕක දැන් අන්න චිත්තක්ෂණයට එනකම්ම අපි දැන් ඕකෙන් ඔය තුළින් දකිනවා. ක්‍රමයක් තියෙනවා. මේ ආත්මභාවය මොහොතෙන් මොහොත ගෙවි ගෙවීගොස් විනාශයට පත්වන්න. දැන් මොකක්ද

attabhāva라 할 때 우리가 보아야 할 것은, citta-kkhaṇa에 이르기까지 그것을 통해 보는 것입니다. 방법이 있습니다. '이 attabhāva는 순간에서 순간으로 닳고 닳아 무너진다.'

ගෙවීගොස් විනාශයට පත්වන්න. දැන් මොකක්ද ආත්මභාවය කියලා අපි දැන් ගත්තේ? දැන් දරුවෙක් උපන්න. ආ මනුස්සයෙක් උපන්න. මිනිස්සු ආත්මභාවය ආරම්භ කළා. දැන් ලදරුවා. ඊට පස්සේ ලදරුව මොකද කරන්නේ? ලරුවෙක් වෙලා, ඒ වගේම ළමයෙක් වෙලා, ගැටවරයෙක් වෙලා, තරුණයෙක් වෙලා ඒබැඳි වයස් පුද්ගලයෙක් වෙලා මහළු බවට පත් වෙලා අන්තිම මහට පත් වෙලා මලා අවුරුදු 80වක් 90 100ක් ගිහිල්ලා.

그러면 우리가 attabhāva라 가져온 것은 무엇입니까? 아이가 태어났습니다. 사람이 태어났습니다. 사람의 attabhāva를 시작했습니다. 이제 젖먹이입니다. 그 뒤 젖먹이는 어떻게 합니까? 젖먹이에서 어린아이가 되고, 아이가 되고, 사춘기가 되고, 젊은이가 되고, 중년이 되고, 늙어서 마지막에 아주 늙어 죽습니다. 여든, 아흔, 백 해가 지나서요.

දැන් ඉතින් මනුසාත්ම භාවයක ඉපදිලා අවුරුදු 80ක් ඉඳිලා 90ක් ඉඳලා 100ක් ඉඳිලා ඔ මනුස්සයා මලා දෙවෙනි තීරණය ආවා. දැන් මිනිසත් බැවේ කාල සීමාවක් වෙන් වුණා. කොච්චර කල් මිනිහෙක් කියලා හිටිය ඉපදිලා. අවුරුදු 80යි 85යි 90යි කාලයක් කිව්වා. මෙච්චර කල් ජීවත් වුණා මනුස්සයෙක් හැටියට. අන්න මනුස්ස ආත්මභාවය කියලා වෙන් කරගත්ත කාලය. දැන් මේ ආත්මභාවය කිව් ඔන්න ඕක දැන් අපි අපි මේ ලබලා තියෙන්නේ එහෙම එකක්. ඒකයි මේ ගෙව ගෙවා යන්නේ.

이제 사람의 attabhāva로 태어나 여든, 아흔, 백 해를 살다가 그 사람이 죽어 결말이 났습니다. 이제 사람으로 있은 동안이 갈라졌습니다. 얼마 동안 사람으로 태어나 있었는가. 여든, 여든다섯, 아흔 해라 했습니다. 이만큼 사람으로 살았습니다. 그것이 사람의 attabhāva라고 갈라 정한 동안입니다. attabhāva라 한 것이 이것입니다. 우리가 얻은 것이 그런 것입니다. 그것이 닳고 닳아 갑니다.

දැන් මේකේ හැටි අපි දකින්නේ නැතුව හඟ දෙනෙක් හිතා ඉන්නේ. විමර්ශනය කරන්නේ නැති නිසා. මැරෙන බව දන්නවා. ඒ මරණය කරා යන්නේ මොහොතින් මොහොතේ යන්නේ මරණය කරා නේද?

그런데 이 모습을 보지 못한 채 많은 이들이 생각하며 지냅니다. 살펴보지 않기 때문입니다. 죽는다는 것은 압니다. 그런데 그 죽음으로 순간순간 가고 있지 않습니까 — 죽음으로?

මේ ජීවිත ශක්තිය ගෙවි ගෙවි යනවා නේද? මොහොතක් මොහොතක් භාෂා කියලා අපි ඒක හිතන්නේ නැහ.

이 목숨의 힘이 닳고 닳아 가지 않습니까? 순간순간마다라고 우리는 그것을 생각하지 않습니다.

අපි ළඟ තිබිච්ච බඩුවක් නැති වෙලා අපි හෝස් ගාලා යනවා. හරි වැඩේ වුනේ මගේ අහවල් එක නැති වුනා කියලා. හරි වැඩේ මගේ ජීවිතය තත්ත්වරයක් ගෙනවා තත්ත්වරයක් ගෙනනවා මේ ගෙනවා ගෙනවා ජීවිතය නේද ගෙන්න කියෙම හිනවද

우리에게 있던 물건 하나가 없어지면 우리는 깜짝 놀랍니다. '큰일 났다, 내 무엇이 없어졌다'고요. 큰일 — 내 목숨이 일 초씩 줄어든다, 일 초씩 줄어든다, 이렇게 줄어드는 게 목숨 아닌가, 그렇게 생각합니까?

හැබැයි අර බඩු ඔක්කොට වඩා අපේ ජීවිතය තත්වරය වඩින්නේ නැද්ද මේ ලෝකේ ජීවිතය බලාපොරොත්තු වෙන ලෝක සත්වයාට අර නැති වෙච්ච බඩුවලට වැඩිය තමන්ගේ ජීවිතය තත්වරයක් තියාගන්න තියන නම් කොච්චර හොඳලා වටින්නේ නැද

하지만 그 모든 물건보다 우리 목숨의 일 초가 더 값지지 않습니까? 이 세상에서 삶을 바라는 중생에게는 없어진 물건들보다 제 목숨 일 초를 지키는 것이 얼마나 값집니까?

ජීවත් වෙන්න බලාපොරොත්තු වෙන කෙනාට ලෝකය වටිනාම දේ තමන්ගේ ජීවිතය තව මොහොතක් හරි ජීවත් වෙන්න දන්නම් ඔක්කොම දීලා හරි කමක් නැහ.

살기를 바라는 이에게 세상에서 가장 값진 것은 제 목숨입니다. 한순간이라도 더 살 수 있다면 다 내주어도 괜찮습니다.

අකු අඩුව නාක් වෙලා. දැන් මොකද කරන්නේ? දැන් මොත අවුරුදු පහක් විදිට ජීවත් කළ හැකි. අවුරුදු දෙකක් විදිට ජීවත් කළ හැකි. මොනවද [උගුර කෑරීම] දැන් නැත්නම් දැන් හෙට වෙනකොට මැරෙනවා. අද දැම්මොත් අවුරුදු පහක් ජීවත් කළ හැර. දැන් මිනිහෙන් මොකද ක මැරෙන්න කැමතියි ජීවත් වෙන්න කැමති. අනේ ඒ දොස්සර මහත්තයෝ කොහොමහරි මාව ජීවත් කරවන්න. හැබැයි වකුඩුවක් අරගෙන මේ වැඩේටන. යනවා ලක්ෂ මෙච්චර ගාන.

콩팥이 망가졌습니다. 이제 어떻게 합니까? 이걸 하면 다섯 해를 살 수 있다, 두 해를 살 수 있다. [목 가다듬는 소리] 그렇지 않으면 내일이면 죽는다. 오늘 넣으면 다섯 해를 살 수 있다. 이제 그 사람은 어떻게 합니까, 죽고 싶습니까, 살고 싶습니까? '아, 의사 선생님, 어떻게든 저를 살려 주세요.' 하지만 콩팥 하나를 받아 이 일을 하는 데 몇십만이 듭니다.

වත්කම් කොච්චර තියෙනවා. මගේ මුළු දේපොල ඉඩකරමයි ඔක්කො මත වතකම තියෙන රුපියල් ලක්ෂද ලක්ෂ 12ක් මේකට යනවා. හැබැයි ඉතින් ලක්ෂ 10ක්වත් දුන්නොත් අවුරුදු පහකට ජීවත් කරලා දෙන්නම් කිව්වොත් අනේ දොස්සර මහත්තය මොනවා කරලා හරි කමක් නැ අවුරුදු පහට ජීවත් කරන්න නැද්ද අර මුළු වත්කමට වැඩිය එයාට ඒ කාලේ ලොකු ඉන්න.

재산이 얼마나 있습니까. 내 모든 재산, 땅, 다 합쳐 가진 돈이 백이십만 루피인데 그것이 이 일에 들어갑니다. 하지만 '백만이라도 주면 다섯 해 살려 주겠다'고 하면, '아, 의사 선생님, 무엇을 해서라도 괜찮으니 다섯 해만 살려 주세요' 하지 않겠습니까? 그 모든 재산보다 그 사람에게는 그동안 사는 것이 더 큽니다.

නමුත් අමතක කරලා තියෙන්නෙත් ඒක. නමුත් අපි අමතක කරලා තියෙන්නේත් ඒක. දැන් අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ අපි අහවල් දේ නැති වුණා, අහවල් දේ නැති වුණා කියලා සෝක වෙනවා. අපි ජීවිතය ඒද මේ මොහොතක් ගාන නැති වෙන්නේ කියලා ඒක සෝක වුනාට කරන්න දීකුත් නැහැ. නැති වෙන එක නතර කරන්නත් බැහැ කියලා ඒකේ ධර්මතාවය දැනගන්න කැමති නැහ. අන්න ඒක දැනගත්තා නම් අපිට පේනවා. මොහොතක් ගානේ ගෙවි ගෙවී යන ජීවිතයක් තුළ මොනවා රැස් කරගෙන කොතනද පවතින්නේ? අම්මය දඟලන්නේ.

그런데 잊고 있는 것이 그것입니다. 우리가 잊고 있는 것이 바로 그것입니다. 우리는 이것저것이 없어졌다고 슬퍼합니다. 목숨이 순간마다 없어진다고 슬퍼해도 할 수 있는 것이 없고, 없어지는 것을 멈출 수도 없다는 그 dhamma 성품을 알려 하지 않습니다. 그것을 알았다면 보입니다. 순간마다 닳고 닳아 가는 삶 속에서 무엇을 모아 어디서 이어 가려고 이렇게 버둥댑니까?

අන්න ඊළඟ නිගමනය මගේ කරගෙන මම කරගෙන අල්ලගෙන වදාගෙන නෑ කියලා හිර කරගෙන ඉන් හදන්නේ.

그 다음 결론은, 내 것으로 삼고 나로 삼아 붙잡고 매달려 가두어 두려 한다는 것입니다.

මේ මට මගේ අත්‍යාවශ්‍ය දේ මෝහන විදිහකම නවත්තන්න මොහොත මොහොත ගෙවි ගෙවී යනවා. විනාශය කරා යනවා. ඒ ගැන බලන්නේ නැතුව පවතින දෙයක් කියන දෘෂ්ටියක ඉඳලා තව දෙයක් අල්ලගෙන පවත්වන්න හදනවා. දැන් මේ ලොකුම අවිද්‍යාවේ වැඩ පිළිවෙල දැන් මේ අවිද්‍යාවේ වැඩ පිළිවිල අපිට වටහාගන්න තමයි. ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් බලන්නේ. එහෙනම්

내게 꼭 필요한 이것이 홀린 듯 멈출 수 없게 순간순간 닳고 닳아 갑니다. 무너짐으로 갑니다. 그것을 보지 않고 '이어지는 것'이라는 diṭṭhi에 앉아 또 다른 것을 붙잡아 이어가려 합니다. 이것이 가장 큰 avijjā의 일입니다. 이 avijjā의 일을 깨닫는 것이 바로 참을 있는 그대로 보는 것입니다.

තමයි. ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් බලන්නේ. එහෙනම් මේ මේ ආත්මභාවය මොහොතෙන් මොහොත ගෙවි ගෙවීගොස් විනාශයට පත්වන්න කියලා සිහි කරනකොට අපි දකිනවා මොහොතක් ගානේ ගෙවෙනේ මේක. ගෙවි ගෙවි යනවා විනාශය කරා. එහෙනම් පැවැත්මියි ජයග්‍රහණයක් කරා යන ලෝක සත්වයෙක් නෑ.

그러니 '이 attabhāva는 순간에서 순간으로 닳고 닳아 무너진다'고 떠올릴 때, 우리는 이것이 순간마다 닳는다는 것을 봅니다. 닳고 닳아 무너짐으로 갑니다. 그러니 있음의 승리로 가는 중생은 없습니다.

මොහොති මොහොත ගෙවි ගෙවිසීම කරා යනවා ඒ මිසක්. මරණය කරා යන ඒ මිසක්. ජීවත් වීම කරා පවතින කෙනෙක් නෑහැ උපන්තැම්ප පටන්. දැන් මේකයි යථාර්ථය. ඒ යථාර්ථය සිහි කරන එක බොරුවට රැවටීමක් නෙමෙයි. ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් දැක්කොත් යහපත් ප්‍රතිඵලයක් හම්බවෙනවා නිසා. ඒකෙන් අයහපත් ප්‍රතිඵලයක් ඇති වෙන්න විදිහක් නැහැ. ඇත්ත දැ කරන්න. බොරුවට රැවටුනොත් නම් යහපත් තියලා අයහපත් දේවල් වලට ගොඩ ගහගන්න වෙනවා රැවටෙන්න වෙනවා.

순간순간 닳고 닳아 다함으로 갈 뿐입니다. 죽음으로 갈 뿐입니다. 태어난 때부터 삶으로 이어지는 이는 없습니다. 이것이 참입니다. 그 참을 떠올리는 것은 거짓에 속는 것이 아닙니다. 참을 있는 그대로 보면 좋은 열매를 얻기 때문입니다. 그것으로 나쁜 열매가 생길 길은 없습니다. 참을 보십시오. 거짓에 속으면 좋은 것을 두고 나쁜 것들을 쌓고 속게 됩니다.

ඉතින් මේ ආත්මභාවය මොහොතීන් මොහොත ගෙවි ගෙවීගොස් විනාශයට පත්වන්නේ. ඉන් සමහර අය අම්මා ජීවත් කරගන්න තාත්තා ජීවත් කරගන්න භාර්යාව ජීවත් කරගන්න ස්වාමී පුරුෂයා අජීවත් කරගන්න ඉතින් පණ නැහැගෙන දඟලනවා. සියලු ආත්මභාවය මොහොතින් මොහොත ගෙවි ගෙවි ගවොත් සනාසයට පත්වන්න ඕනේ. මම විතරක් ඒගොල්ලත් එච්චර නැ.

그러니 '이 attabhāva는 순간에서 순간으로 닳고 닳아 무너진다.' 그런데 어떤 이들은 어머니를 살리려, 아버지를 살리려, 아내를 살리려, 남편을 살리려 목숨을 걸고 버둥댑니다. 모든 attabhāva는 순간에서 순간으로 닳고 닳아 무너져야 합니다. 나만이 아니라 그들도 마찬가지입니다.

ඉතින් මේක නවත්තන්න එහෙම හැබැයිද සියලු ආත්මභාවය මොහොතෙන් මොහොත ගෙවි ගෙවි ගුසු විනාසයට පත් වීම ධර්ම ස්වභාවය කොට ඇත්තාහුය. මේක ධර්ම ස්වභාවයක්. කොහොම නවත්තන්නද? කවුරු නවත්තන්නද? නවත්දපු කෙනෙක් නැහැනේ. ඉතින් ප්‍රඥාවන්තයෝ මෙබඳු ආත්මභාව නිසරයයි දැන් මේක හරයක් නෑහ.

그러니 이것을 멈출 수 있습니까? '모든 attabhāva는 순간에서 순간으로 닳고 닳아 무너짐을 dhamma 성품으로 지닌다.' 이것은 dhamma 성품입니다. 어떻게 멈춥니까? 누가 멈춥니까? 멈춘 이는 없지 않습니까. 그러니 지혜로운 이는 '이런 attabhāva는 알맹이가 없다'고 압니다. 이것에는 알맹이가 없습니다.

අල්ලගෙන ඉන්න හැදු අල්ල ඉන්න පුළුවන් එහෙකුත් නෙමෙයි. ඇති හරයෙකුත් නෑහැ කිසිම දේකම කිය ඉන්නවා මයි කියක ඉන්නවා මැරිලා යනවා. මෙච්චර කල් කොලෙත් ඕ අනන්ත සංසාරේ කරලා තියෙන්නේත් ඕක මම වෙච්ච දසක් මගේ වෙච්ච දවසක් නැහැ. දෘෂ්ටියක් තිබුණා සෝක වෙලා මැරිලා ගියා. අයිතිවාසිකම් කිව්වා මැරිලා ගියා ඔක්කොම ඉවරයි. දැන් මේ රටා

붙잡고 있으려 해도 붙잡아 둘 수 있는 것도 아닙니다. 어느 것에도 알맹이가 없습니다. '나다, 내 것이다' 하며 있다가 죽어 갑니다. 끝없는 saṃsāra에서 지금껏 해 온 것도 그것입니다. 내가 된 날도, 내 것이 된 날도 없습니다. diṭṭhi가 있어 슬퍼하다 죽어 갔습니다. 내 것이라 주장하다 죽어 갔습니다. 다 끝났습니다.

මැරිලා ගියා ඔක්කොම ඉවරයි. දැන් මේ රටා මේක නම් එහෙම එකක් තුළ ප්‍රඥාවන්තයෝ මෙබඳු ආත්මභාව නිසරයයි දැන ඒ එතකොට ඒ කෙරෙහි ඡන්දරාගයේ චන්ද රාගයෙන් මිදෙන්නාහු. එතකොට ඒකො චන්ද රාගය අත්හරින්නා වූ. ඉතින් ඒ වගේ වචනයක් ගන්නවා කර්මස්ථායක. අම්

이런 틀 속에서 지혜로운 이는 '이런 attabhāva는 알맹이가 없다'고 알아 그에 대한 chandarāga, 그 chandarāga에서 벗어납니다. 그렇게 chandarāga를 놓는다는, 그런 말을 kammaṭṭhāna로 가져옵니다.

එතකොට මොකද වෙන්නේ? පැවැත්ම පිළිබඳව තිබෙන යම් ආසාව බලාපොරොත්තුවක් තිබන නම් බලා ඉඳි අහක් වෙන්න පටන් ගන්නවා. මේ බඳු පැවැත්මක හටගෙන විපරිණාමයට පත් වෙලා යන දේවල් නේද මම කිය කිය කිය මගේ කියිය මේ දඟල දඟලා මොකක්ද මේ කරන්නේ? අන්න ප්‍රඥාව වැඩෙන්න වැඩෙන්න ඕක තේරෙන්න පටන් ගන්නවා. වැටහෙන්න වැටහෙන්න පස්සේ වැඩක් නැති හිස් වැඩ කරලා වැඩක් නැහැ. එහෙම ඒවා කියලා වැඩක් නැහැ. එහෙම ඒවා ගැනන හිතලා වැඩක් නැහැ. අන්න සංඛාර නිරෝධ වෙලා යන්න.

그러면 어떻게 됩니까? 있음에 대한 어떤 탐냄이나 바람이 있다면 그것이 떨어져 나가기 시작합니다. '이런 있음 속에서 생겨나 바뀌어 가는 것들 아닌가. 나다, 내 것이다 하며 버둥대며 무엇을 하고 있는가?' paññā가 자랄수록 그것이 알아지기 시작합니다. 깨달을수록, 쓸모없는 헛일을 해도 소용없고, 그런 것을 말해도 소용없고, 그런 것을 생각해도 소용없습니다. 그때 saṅkhāra가 nirodha 되어 갑니다.

සංඛාර නිරෝධ වුනා නම් විඤ්ඤාණ නිරෝධයි. දිගටම නාම රූප සරලායතන ස්පර්ශ වේදනා තණ්හා උපාදාන භව නිරෝධයි. ඊළඟ ඒ ප්‍රඥාවෙන් යුත්තව මතු උප්පත්ත ජාතියක් අරගන්න විදිහක් නැහැ. ජාති නිරෝධ කරලා ජරා මරණ නිරෝධ වෙලා කෙළවර කළා.

saṅkhāra가 nirodha 되면 viññāṇa도 nirodha입니다. 이어서 nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava가 nirodha입니다. 그 paññā를 지니면 앞으로 upapatti jāti를 받을 길이 없습니다. jāti를 nirodha 하여 jarāmaraṇa가 nirodha 되어 끝냈습니다.

මරණය තේරෙන භාෂාවෙන් කිව්වා අන්න ඒකයි. ඒ වගේ දෙයක් ඒකේ තියෙනවා.

(묻는 이) 죽음을 알아듣기 쉬운 말로 말씀하셨지요. 바로 그것입니다. 그런 것이 거기 있습니다.

ඉතින් ඔතන ක්ෂණයක් භාෂාවක් ක්ෂණ බඳුරුවත්ත්වය දැකලා නැද්ද?

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් අපිට දකිනවා. දැක්කේ නැත්නම් තව ටිකක් විග්‍රහ කරලා ගන්නවා.

이제 우리는 봅니다. 보지 못했다면 조금 더 풀이해 봅시다.

අන්න අවස්ථාවලට බහිනකොට අවස්ථාව බලාගන්න හැ. දැන් අපි මිනිසත්මභාවය කිව්වේ ඒක අවස්ථාවක්. ඒක අවුරුදු 80ක අවස්ථාවක්.

때들로 내려갈 때 때를 살펴볼 수 있습니다. 우리가 사람의 attabhāva라 한 것은 하나의 때입니다. 여든 해짜리 때입니다.

දැන් මිනිස් ආත්මභාවය හැදිලා තියෙන්නේ මොන මොන අවස්ථාවලින්ද?

그러면 사람의 attabhāva는 어떤 어떤 때들로 이루어져 있습니까?

මිනිස් ආත්මාවක් කියන දේ තුළට ගැප් කළ හැකි. අතුරු අවස්ථාවන් ගණනාවකින් තමයි මනුස්සයා කියන්නා වූ වචනය සම්මත කරපු උපතේ පටන් මරණය දක්වා අවුරුදු 80 වක්කනක් හිටපු එක්කෙනා අපි සම්මත කළේ. ඒ සම්මත අවස්ථාව ගෙවිලගේ තියෙන්නේ. අතුරු අවස්ථා සම්පිණඩනය

사람의 attabhāva라는 것 안에 맞춰 넣을 수 있습니다. 여러 사이 때들로, '사람'이라는 낱말로 약속한, 태어남부터 죽음까지 여든 해쯤 있었던 이를 우리가 약속한 것입니다. 그 약속된 때가 지나간 것입니다.

ගෙවිලගේ තියෙන්නේ. අතුරු අවස්ථා සම්පිණඩනය ලදරුව අවස්ථාව දරු අවස්ථාව ළමා අවස්ථාව ගැටවර අවස්ථාව තරුණ අවස්ථාව ඊට පස්සේ මැදි වයස අවස්ථාව මහළු අවස්ථාව කෙළවර වුණා මලා. ඉන් උප්පත්තිය අවස්ථාව මරණ අවස්ථාවක් දෙපැත්තේ දෙකක් තියෙනවා.

사이 때들이 모인 것입니다. 젖먹이 때, 어린 때, 아이 때, 사춘기 때, 젊은 때, 그 뒤 중년 때, 늙은 때, 그리고 끝나서 죽었습니다. 그 가운데 태어나는 때와 죽는 때, 양쪽 끝에 둘이 있습니다.

ඕ ගත්තහම ඔය තුළ තමස්ථාව බෙදු වුණා. දැන් ඉතින් අපිට වෙලා තියෙන්නේ. තරුණ මදයක් තියෙනවා නම් මේකත් අවස්ථාවක්නේ.

그렇게 잡으면 그 안에서 때가 나뉘었습니다. 이제 우리에게 — 젊음의 들뜸이 있다면, 이것도 하나의 때일 뿐입니다.

අන්න අවස්ථාවේ හැටි තේරුම් ගත්තට පස්සේ. මේ එකක් ගෙවිලා තවෙහෙකට යන අතර මැදි අවස්ථාවක හැටි විතරයි මේක. තරුණය තරුණයේ කියලා පවත්වන්න පුළුවන් සම්පීඩනය කරපු විස්තරක් නැහැ. මේ මොහොතක් පාසා. ඒ තරුණයා කියන වුනත් ගෙවිලා යනවා. අකුරක් අ කකුරක් ගානේ තරුණ අවස්ථාව ගෙවෙනවා.

때의 모습을 깨달은 뒤에는, 이것은 하나가 지나 다른 것으로 가는 사이의 한 때의 모습일 뿐입니다. '젊음, 젊음' 하며 이어 갈 수 있는 굳은 것이 없습니다. 순간마다 그 젊음이라는 것도 지나갑니다. 글자 한 자 한 자마다 젊은 때가 지나갑니다.

දැන් මේ අවස්ථාවලුත් මේ අවස්ථාව මොහොතෙන් මොහොත ගෙවි ගෙවි ගෝ විනාශයට පත්වෙන්න. අන්න අත්බැව් ගැන බලාපුවහම අත්බැව් ගැන බලාපොරොත්තු ම දෙවියෙක් වෙලා වැඩකුත් නැහැ. බ්‍රාහ්මයෙක් වෙලා වැඩකුත් නැහැ. ඒ අවස්ථාවේ අත්බැව ගෙවෙනවනේ. මනුස්සයෙක්

이제 이 때들도, '이 때는 순간에서 순간으로 닳고 닳아 무너진다.' attabhāva를 그렇게 보면 attabhāva에 대한 바람도 — deva가 되어도 쓸모없고, brahma가 되어도 쓸모없습니다. 그때의 attabhāva도 닳지 않습니까.

අවස්ථාවේ අත්බැව ගෙවෙනවනේ. මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදිලා වැඩකුත් නැහැ. අන්න එක්තරා මට්ටමට මේ ඉපදිලා වැඩක් නෑහ කියන මට්ටමය අවබෝධය ආවා. කොච්චර සුගති කිව්වත් වැඩක් නෑහැ ඉපදුනත් ඒ ඔක්කොම අත් බැයගෙ වෙනවනේ. අන්න බිදිලා ගියා කොටසක්. දැන් අපි ඉන්නත් බැවත් නින් මේ ගතියෙන් එහෙමනේ. මට ආයේ මනුස්සත් බැව ලබන්න ඕනේ නැහැ. අදහසක් ආවා.

사람으로 태어나도 쓸모없습니다. 그렇게 어느 수준까지 '태어나도 쓸모없다'는 깨침이 왔습니다. 아무리 좋은 곳(sugati)이라 해도 태어나 봐야 쓸모없습니다, 그 모든 attabhāva가 닳으니까요. 그렇게 한 부분이 부서져 나갔습니다. 지금 있는 bhava도 이런 성품이니, '다시 사람의 몸을 얻고 싶지 않다'는 생각이 왔습니다.

හැබැයි මේ අත්බැව තුළ ඒ වුනාට තම තව තරුණයිනේ. තා ටික හැඩ වැඩ වෙන්න ඕන. මේ වර්ණ කරගන්න ඕනේ එතෙන් ටිකක් අරමේ අදහස් එනවා. දැන් බෙදෙනවා අවස්ථාවලට. මේ අවස්ථාව මොහොතෙන් මොහොත ගෙවි ගෙවි ගෝසුනාසියට පත් වන්න නෙමෙයි. අන්න අවස්ථාවලට බැත්. දැන්

하지만 이 attabhāva 안에서, '그래도 나는 아직 젊다, 좀 꾸며야 한다, 빛나게 해야 한다' 하는 생각이 좀 옵니다. 그래서 때로 나눕니다. '이 때는 순간에서 순간으로 닳고 닳아 무너진다.' 그때 때들로 내려갔습니다.

වන්න නෙමෙයි. අන්න අවස්ථාවලට බැත්. දැන් මොන අවස්ථාවද තරුණ අවස්ථාව නම් මේ තරුණ අවස්ථාව මේ අවස්ථාව ගමන්ගේ අවස්ථාව බලනවා. ඒකෝ මැදි වයස අවස්ථාව එක්කෝ මහළු අවස්ථාව තමන් ඉන්න අවස්ථාව දැන් කොයි අවස්ථාවක්ද ගෙවන්නේ අන්න බැලුවා අවස්ථාව මේ අවස්ථාව මොහොතින් මොහොත ගෙවි ගෙවිගොස්සු විනාසයට පත්වන්න නෙමෙ අන්න අවස්ථාව වේදය ගත්තා තමන්ගේ මනසට තමාගේ ඉන්න අවස්ථාව තව ටිකක් වැඩි කරලා.

지금 어느 때입니까. 젊은 때라면 이 젊은 때, 이 때, 지나가는 때를 봅니다. 또는 중년 때, 또는 늙은 때 — 제가 있는 때, 지금 어느 때를 지나고 있는지 보았습니다. '이 때는 순간에서 순간으로 닳고 닳아 무너진다.' 그렇게 때를 나누어, 제 마음에 제가 있는 때를 조금 더 키워서 봅니다.

තරුණ අවස්ථාව, ළමා අවස්ථාව ගැටවර අවස්ථාව ඒ අවස්ථාව ඉන්න අයයි තමන්ගේ අවස්ථාව ගැන. ඉතින් තරුණ අවස්ථාව හරි එක අවස්ථාවක් අරගෙන ඒක ආයයි බෙදෙනවා. ඊට සියුම් අවස්ථාවලට ඔම පිභවාදය බෙද බෙදා බලනවා. අන්න බෙද බෙදා බලනකොට දහම් දකින හැටි. බුදුරජාණන් වහන්සේ විභජ්ජවාදී කිව්වෙත් ඔය විදියට බෙදලා බලන්න පුරුදු කරන එකක්.

젊은 때, 아이 때, 사춘기 때 — 그 때에 있는 이들은 제 때에 대해 봅니다. 젊은 때든 어느 한 때를 잡아 그것을 다시 나눕니다. 그보다 미세한 때들로 vibhajja, 나누고 나누어 봅니다. 나누고 나누어 볼 때 그것이 dhamma를 보는 길입니다. 붓다를 vibhajjavādī라 한 것도 그렇게 나누어 보도록 익히는 것입니다.

දැන් මග තරුණ අවස්ථාව බෙදෙනවා. කොච්චර කාලයක්ද අවුරුදු 18 ඉඳලා 30 වෙනකන් තිබ්බා තරුණ අවස්ථාවට දැන් එතකොට අවුරුදු 12ක් විදි. ඒ කාලේ තමයි මේ තරුණ අවස්ථාව. දැන් තරුණ අවස්ථාව

이제 젊은 때를 나눕니다. 얼마 동안인가? 열여덟부터 서른까지를 젊은 때로 두었습니다. 그러면 열두 해입니다. 그 동안이 이 젊은 때입니다.

තමයි මේ තරුණ අවස්ථාව. දැන් තරුණ අවස්ථාව ගොලා තියෙන්නේ මොන මොන අවස්ථාවලින්ද බලනවා ඇ බලනකොට ඉඳගත්ත අවස්ථා, හිටගත්ත අවස්ථා, ගමන් කරපු අවස්ථා, නිදාගත්ත අවස්ථා, ප්‍රධාන අවස්ථා හතරක කෑලි කෑලි එකතු වෙලා එකතු වෙලා ඔය ටිකෙන් තමයි මේ තරුණ අවස්ථාවම ගෙව්වා නම් ගෙවන්නේ. ගෙවලා ඉවර නම් ගෙවලා ඉවරෙලා තියෙන්නේ. ගෙවන්න ආරම්භ කළා නම් ඔය හතරේ තමයි අවස්ථවා ගෙවන්නේ. එක්කෝ ඉඳගෙන එක්කෝ හිටගෙන එක්කෝ බුදියාගෙන එතකොට එක්කෝ ගමන් කරගෙන ඔය හතරෙන් කෝකේ හරි තමයි කොච්චර හරි ගෙවනේ. එහෙනම් ඒක හටන්නේ ඉඳගත්ත අවස්ථා, හිටගත්ත අවස්ථා, නිදාගත්ත අවස්ථා, ගමන් කරන අවස්ථා ඒවන් තමයි දැන් ඔය තරුණ අවස්ථාවේ වෙන්නේ.

이 젊은 때는 어떤 때들로 이루어졌는가 보면, 앉은 때, 선 때, 걸은 때, 잠든 때 — 큰 때 넷의 조각들이 모이고 모여 그것으로 이 젊은 때를 지냈다면 지내는 것입니다. 다 지냈다면 다 지낸 것이고, 지내기 시작했다면 그 넷으로 때를 지냅니다. 앉아서, 서서, 누워서, 걸어서 — 그 넷 중 어느 것으로든 얼마든 지냅니다. 그러니 그것은 앉은 때, 선 때, 잠든 때, 걷는 때로 이루어집니다. 그것들이 이 젊은 때에 일어납니다.

අන්න ගත්තා ඉතුරු ටික. තව මොනවද? නටන අවස්ථා, උඩ පයින නවස්, දඟලන නවත්තා, සෙල්ලම් කරන අවස්ථා, කවි කියන නවත්තා, සින්දු කියන නවත්තා ඉතිනි කොළොප්පන් කරන අවත්තා ඉතින් බිහිළු තළු කරන අවස්ථා ඒවයෙන් තමයි මේ හැදිලා තියෙන්නේ. අර ලස්සනගේ තරුණ අවස්ථාව නාන අවස්ථා කන අවස්ථා ඉතින් සකස් වෙලා තියෙන හැටි.

나머지도 잡았습니다. 또 무엇이 있습니까? 춤추는 때, 뛰노는 때, 장난치는 때, 노는 때, 시 읊는 때, 노래하는 때, 농담하는 때, 먹고 마시는 때 — 그것들로 이루어졌습니다. 그 아름다운 젊은 때가 씻는 때, 먹는 때로 꾸려진 모습입니다.

එහෙනම් ඒ අය හැදිච්ච එකක් තමයි මේ තරුණ අවස්ථාව කියන්නේ. දැකින්න එකට යන අවස්ථාව ඉතින් මේ අවස්ථාව මොහොතෙන් මොහොත ගෙවි ගෙවි කිව්වස් විනාශයට නැ තීම් කරගත්තා.

그러니 그것들로 이루어진 것이 이 젊은 때입니다. 함께 어울려 가는 때도 그렇습니다. 그래서 '이 때는 순간에서 순간으로 닳고 닳아 무너진다'고 마음을 다잡았습니다.

ගමනක් යනකොටත් ඉඳගෙන ඉන්නකොටත් ඉඳගෙන ඉන්න එකකන් විතර ඒකත් ගෙවෙන එකක්. මේ අවස්ථාව මොහොතන් මොහොත ගෙවි ගේ කිව්ව සු විනාසයට පත්න ඉඳගන්න සුව සුව ඉඳගත්තා කියලා සුව සේ ඉඳගෙන ඉහම් වුනා කියලා දැන් සතුරක් වෙන්න බැහැ. වැඩක් හරයක් ඇති එකක් නෙමෙයි ගෙවි ගෙවි යන එකක් මේ අවස්ථාවක් විතරයි මේ තියෙන්නේ. අවස්ථාවක් මිස කල්ලාගන්න එකක් විතර නැහැ. අන්න ගියා එතෙන්.

길을 갈 때도, 앉아 있을 때도 — 앉아 있는 동안만큼 그것도 지나가는 것입니다. '이 때는 순간에서 순간으로 닳고 닳아 무너진다.' 편히 앉았다고, 편히 앉아 있게 되었다고 기뻐할 수 없습니다. 쓸모나 알맹이 있는 것이 아니라 닳아 가는 것, 그저 한 때일 뿐입니다. 때일 뿐 붙잡을 것이 없습니다. 그렇게 거기까지 갔습니다.

අවුරුදු 12ක් තපරයට එනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න ගිහ යනවා ඒකෙන් එකට ඉතින් ඕකෙන් තව කොටසක් අරගත්තා. අරගෙන බලනවා මොද කෑම කන අවස්ථාව මොකක්ද කෑම කන්න අවස්ථාව මොනවා වැදෙලා තියෙන්නේ? බත් බෙදාගන්න අවස්ථාව පිගානු හෝදන අවස්ථාව බට ටික බෙදා ගන්න අවස්ථාව ව්‍යාංජන ටික බෙදාගන්න අවස්ථාව අරන් එන අවස්ථාව ඒක උකුලේ තියෙන ඉඳගන්න අවස්ථාව අනන්න අවස්ථාවින් කටස්ථාව ඒ ගිහිලින අවස්ථාව හපන අවස්ථාව ගිලින අවස්ථාව මෙහෙම පොඩි පොඩි අවස්ථාවන්ගෙන් සම්පිඳිලා සම්පිලා තමයි මේ අවස්ථාව හැදිලා තියෙන්නේ. අන්න කෑම කන අවස්ථාව හැදිච්ච හැට. ඊට පස්සේ ඔය අවස්ථාවට ගියා දැන් ඔවයි හැටවිට බෙදන්න යන්න ඕනේ නැහැ. මොකද ආසා පොදි සකස් වෙන තැනට එනකන් ආවා.

그렇게 하나에서 하나로 가며 거기서 또 한 부분을 잡았습니다. 잡아서 봅니다. 밥 먹는 때는 무엇인가, 밥 먹는 때에는 무엇이 들어 있는가? 밥을 푸는 때, 접시 씻는 때, 밥을 덜어 담는 때, 반찬을 덜어 담는 때, 가져오는 때, 무릎에 놓고 앉는 때, 섞는 때, 입에 넣는 때, 씹는 때, 삼키는 때 — 이런 작은 때들이 모이고 모여 이 때가 이루어졌습니다. 밥 먹는 때가 이루어진 모습입니다. 그 뒤 그 때로 갔으니 이제 더 나눌 필요가 없습니다. 탐냄의 꾸러미가 꾸려지는 자리에까지 왔기 때문입니다.

දැන් මෙන්න මෙතන තමයි. සහ දැනෙන්නේ, සුවඳෙන්නේ, රිදෙනවා දැනෙන්නේ සුව දැනෙන්නේ.

바로 여기입니다. 맛이 느껴지는 것, 향기가 느껴지는 것, 아픔이 느껴지는 것, 편안함이 느껴지는 것.

ඔය සුළු සුළු මට්ටමේ අවස්ථාවට ආවට පස්සේ බයිනවා දැනෙන්නේ. දැනුම් අහනවා දැනෙන්නේ. දැනු අහන එක රිදෙන කායික වේදනා එන්නේ,

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මානසික වේදනා එන්නේ. ඒ ඔක්කොම ඉන්නේ ඔය ටිකට. දැන් ඔන්න ඔතෙන්දි අපිට පේනවා. එක අවස්ථාවත් සැපසේ සේක වෙනවා. එක අවස්ථාවත් දුක සේකය වෙනවා. ඉතින් මේ විදිහට බලාපොරොත්තු වෙන එකක්වත් අපිට එක තිරිට එන්නේ නැහැ. ඒ අවස්ථා අන්න කැමතියේ නැ.

마음의 vedanā가 옵니다. 그 모든 것이 그 안에 있습니다. 이제 여기서 우리에게 보입니다. 한 때는 즐거움에 가깝고, 한 때는 괴로움에 가깝습니다. 이렇게 바라는 것 하나도 우리에게 똑같이 오지 않습니다. 그 때들은 바라는 대로 오지 않습니다.

මේවයෙන් මොන මොනවා කැමතිද? මොන මොන අවස්ථාවලට අකමැතිද දැන් ඔය වගේ බලනකොට පේනවා මම කැමැතියි අවස්ථාව එකක්වත් එන්නේ නැහැනේ මෙතන බලනකොට කලාතුරකින් කැමති අවස්ථාවක් එනවා දහසක් අකැමැති අවස්ථාව අකැමැතිය ඒවා 10කට කැමති එකක් එනවා. ඒකත් ගෙවිලා යනවා. මොහොති

이 가운데 무엇을 좋아합니까? 어떤 때들을 싫어합니까? 그렇게 보면 '나는 좋다' 하는 때는 하나도 오지 않음이 보입니다. 여기서 보면 어쩌다 좋은 때가 하나 옵니다. 싫은 때가 천이고, 싫은 것 열에 좋은 것 하나가 옵니다. 그것도 지나갑니다.

එකක් එනවා. ඒකත් ගෙවිලා යනවා. මොහොති මොහොත ගෙවෙනවා. එහෙනම් මෙතන්දි අපි දකිනවා. මොහොති මොහොත ගෙවෙන ධර්ම සභාවය ඇති දේ පැවැත්ම තුළ නිබඳු අවස්ථාවලින් හටගත්ත ජීවිතයක් තුළ ජීවිත පැවැත්ම කියන්නේ මේක නම්. ඒ පැවැත්ම තුළ මොකක්ද මට ගන්න තියෙන සාරවත් අවස්ථාව ඒක අවස්ථාවක්වත් සාර ධර්මයක් ඇතැයි කියලා මට අල්ලගන්න ගැපෙනකන් පවතින අවස්ථාවක එකක්වත් තියෙනවද

순간순간 지나갑니다. 그러니 여기서 봅니다. 순간순간 지나가는 dhamma 성품을 지닌 있음 속에서, 그런 때들로 생겨난 삶 속에서 — 삶의 있음이 이것이라면, 그 있음 속에서 내가 잡을 알맹이 있는 때가 무엇입니까? 알맹이가 있다고 내가 붙잡을 만큼 이어지는 때가 하나라도 있습니까?

කොච්චර හොඳයි කිව්වත් හටගෙන මොහොතෙන් මොහොතේ ගිවිලා විනාශ වෙලාන අවස්ථා නම් තියෙන්නේ. එබඳු අවස්ථාවල් තුළ මම මෙබඳු තත්ත්වයට පත් වුණා කියලා සන්තෝස වෙන්න පුළුවන් නම් ඒ මොන රටාව වෙන්නේ? මොන ධර්ම න‍යාමෙන්ද න්‍යායෙන්ද සතුටු වෙන්නේ?

아무리 좋다 해도 생겨나 순간순간 닳아 무너지는 때들이 있을 뿐입니다. 그런 때들 속에서 '내가 이런 처지에 이르렀다'고 기뻐할 수 있다면 그것은 어떤 틀입니까? 어떤 dhamma 이치로 기뻐합니까?

මොහොතක් පාසා ගෙවි ගෙවී වැනසිලා යන කැමති සේව නොපවතින නොපතින ආකාරයෙන් එන කැමති ගෙවිලා යනවා. අකැමැත්තේ අකැමැති වෙලා මෙහෙම අවස්ථාවන්ගෙන් සම්පීඩනය වෙච්ච යන්න ඉදි මම බුරු ජීවිතය කියන්නේ.

순간마다 닳아 무너지고, 좋아하는 것은 이어지지 않고 지나가며, 싫어하는 것에서는 싫어하며 — 이런 때들이 모인 것이 내가 사는 삶이라는 것입니다.

අන්න ඉතා කුඩා අවස්ථාව තේරුම් අරගෙන එපදු කුඩා අවස්ථා කෝටි ප්‍රකෝටි ගානන්ගේ සම්පිදනයන්ගෙන් ගෙවිච්ච කාල සීමාවකට මිනිස් ජීවිතය ගෙව්වා කිව්වා. ඕකයි කො කරලා තියෙන්නේ.

아주 작은 때를 깨달아, 그런 작은 때 수억 개가 모여 지나간 동안을 '사람의 삶을 지냈다'고 합니다. 지금까지 해 온 것이 그것입니다.

ඔය අවස්ථාවල් තුළ වැඩි හරියක් අපි ගත කරලා තියෙන්නේ කොහෙද කියලා බලපුවහම අන්න මෙලොව අපායක් දකින හැට

그 때들 가운데 우리가 가장 많이 지낸 곳이 어디인가를 보면 — 이 세상에서 apāya를 보는 모습입니다.

අර කියන අර කියන ගිනි අපාය නෑහ කියන එක නෙවෙයි මේ කියන්නේ. ඒක ඒ ලෝකේ තියෙන ඒ කර්ම විපාක තියෙන ඒවා. මේ මිනිස් භවයක් අරගෙන මේ මිනිස් භවය තුළ ගෙවලා කෙළවර වෙන අවස්ථාව තුළ යම්කිසි රාගය නිසා රත් වෙච්ච ද්වේශය නිසා දැවිච්ච මෝහය නිසා මුලා වෙච්ච සෝක පරිදේව දුක් දෝමනස උපායාසයන්ට ගෝචර වෙලා ගෙවපු අවස්ථා කීයද?

흔히 말하는 그 불 apāya가 없다는 것이 아닙니다. 그것은 그 세상에 있는 kamma vipāka입니다. 이 사람의 bhava를 얻어 이 사람의 bhava 속에서 지내다 끝나는 동안, rāga 때문에 달아오르고, dosa 때문에 타고, moha 때문에 헤매고, soka·parideva·dukkha·domanassa·upāyāsa에 휩싸여 지낸 때가 얼마입니까?

වෙහෙස වෙච්ච මහන්සි වෙච්ච ඇඟ හිගත්ත අවස්ථා කොච්චරද ආශ්වාදයට යොම් වෙච්ච අවස්ථා කීයද බැලුවොත් එහෙම අපිට පේනවද දදහකට එකක් තියෙනවද අපි බලාපොරොත්තු ආශ්වාදයෙන් කිව්වා අවස්ථාව

지치고 애쓰고 몸을 혹사한 때가 얼마이고, assāda에 빠진 때가 얼마인지 보면 우리에게 보입니까 — 우리가 바란 assāda의 때가 천에 하나라도 있습니까?

ආශ්වාදයක් බලාගෙන දුකින් පිරිච්ච අවස්ථා දහස් ගානක් ගෙවනවා. එක ආශ්වාද මාත්‍රයක් බලාගෙන ඒ ආශ්වාද මාත්‍රය ආපු ගාම ආවාගියාසක් ඒකත් අල්ලා හිටියේ නැහැ. ඒකත් ගෙවිලා ගියා. දැන් මොකක්ද මේ කරන විකාරය කියලා? අන්න දකිනවා දහම් ඇස පහළ වෙනවා. ලෝකේ හරයක් නෑ මේ පැවැත්ම හරයක් නෑහ කියලා දකින්න.

assāda 하나를 바라고 괴로움 가득한 때를 수천 개 지냅니다. 한 줌의 assāda를 바라고, 그 한 줌이 오자마자 왔다 갔습니다. 그것도 붙잡아 두지 못했습니다. 그것도 지나갔습니다. 이제 이게 무슨 어리석은 짓인가 하고 — 그때 봅니다. dhamma의 눈이 열립니다. 세상에 알맹이가 없다, 이 있음에 알맹이가 없다고 봅니다.

අර ප්‍රඥාවන්තයෝ මෙපදු අවශ්‍ය අවස්ථා නිසරුවයි දැන ඒ අවස්ථාවේ ඡන්ද රාගය දුරු කරන්නා වූ. අන්න චන්ද රාගය බැඳීම දුරු කරපුවහම තණ්හාක්ෂයේ තණ්හක්යව නිබ්බාන අන්න නිවන් මගක්.

그 지혜로운 이는 이런 때들이 알맹이 없음을 알아 그 때에 대한 chandarāga를 없앱니다. chandarāga, 그 묶임을 없애면 'taṇhakkhayo nibbānaṃ' — 그것이 nibbāna의 길입니다.

මේ බලා සිටියේදී තමන්ට දැනෙනවා හරයක් නැති ලෝකේ ගෙවිලා යන්න ලෝකේ වැනසිලා යන්න ලෝකේ මොනවා පතන්නද

이렇게 보고 있으면 스스로 느낍니다. 알맹이 없는 세상, 닳아 가는 세상, 무너져 가는 세상에서 무엇을 바라겠는가?

පතන බලාපොරොත්තු ඉස්සෙල්ලා නැති වෙලා යනවා. කවුරු වෙන්න පතන්නද වැඩක් නෑ. තවත් අවස්ථා භේදය දුරු යනකොට මොන තත්තටනාතරයක් පතන්නද? මොන නඹුනාමයක් පතන්නද? මොන විදිහේ සැප ජීවිතය කියලා එකක් පතන්නද? එහෙම අත්හැරි අත්හැරිය යනවා. පැතුම් අත්හැරලා යනවා. පතන බලාපොරොත්තු නැතිවෙලා යනවා ක්‍රමක්‍රමය

바라는 마음이 먼저 없어져 갑니다. 누가 되기를 바라겠습니까, 쓸모없습니다. 더 나아가 때의 나뉨이 무너져 갈 때 어떤 지위를 바라겠습니까? 어떤 이름을 바라겠습니까? 어떤 즐거운 삶을 바라겠습니까? 그렇게 놓고 놓아 갑니다. 바람을 놓아 갑니다. 바라는 마음이 차츰 없어져 갑니다.

එතකොට මොනවා රැස් කරගන්නද? මොනවා මම මගේ මග කියලා මගේ හිලා තියාගෙන ගොඩ ගහගෙන මම කරගන්නද මය කරගන්නද එහෙම එකක් තියෙනවද පුළුවන් කමක් තියෙනවද මුලා අදහසක් විතරක් නේද? ඔය මැන ට රැස් කරන බලාපොරොත්තු නැති වෙලා යනවා. තමන්ට තේරෙන්න පටන් ගන්නවා ඒ කෙනෙක් නැති වෙනකොට

그러면 무엇을 모으겠습니까? 무엇을 나다, 내 것이다, 내 길이다 하며 쌓아 두고 무엇을 하겠습니까? 그런 것이 있습니까, 그럴 수 있습니까? 착각일 뿐 아닙니까? 그렇게 모으려는 바람이 없어져 갑니다. 그것이 없어질 때 스스로 알기 시작합니다.

හැබැයි තව ආශ්වාද විඳින බලාපොරොත්තු තියෙනවා. මොන හරයක් ඇති ආශ්වාදයක් පස්සේද මම මේ වින්දනය කර කර යන්නේ. වැඩක් ඇති ආශ්වාදයක්ද ඒ ආශ්වාදය විදින මොහොතෙත් ඒක මතුවෙනවා. එතකොට මොකද වෙන්නේ ආශ්වාදය විදිලා ගියාම අන්න වින්දනය කියන බලාපොරොත්තු නැති වෙලා යනවා.

하지만 아직 assāda를 누리려는 바람이 있습니다. 어떤 알맹이 있는 assāda를 쫓아 내가 이렇게 누리며 가는가? 쓸모 있는 assāda인가? 그 assāda를 누리는 순간에도 그 생각이 떠오릅니다. 그러면 어떻게 됩니까? assāda를 누리고 나면 그 누림에 대한 바람이 없어져 갑니다.

ජීවත් වෙනවා කියන්නේ ඕක. ඔයට එහා මොකක්ද හරි? අන්තිම කියලා ඒ අදහස ආපුවහම දීීමේ ආසාවත් ඡන්ද රාගයක් තියෙනවා ඒකත් බිඳිලා යනවා. එදාට ජීවත් වෙන ආසාව ඉවරන පැවැත්ම රතිච්ච ආසාව පැවැත්මක් ව්‍යාමාන කලින්ද ඇහෙන් බලමින් සද්දාහමින්, දිවෙන් රස බලමින්, නාසයෙන් ගල්ග්‍රාණය කරමින්, කයෙන් පහත ලබමින් හිතෙන් ඔය තුළ පැවැත්මක් තමයි මේ ජීවිතය කියලා බලාපොරොත්තු වන්නේ. ඔය

산다는 것이 그것입니다. 그 너머에 무엇이 옳습니까? 마지막으로 그 생각이 오면, 살려는 탐냄이라는 chandarāga가 있는데 그것도 부서집니다. 그날 살려는 탐냄이 끝납니다. 있음을 즐기는 탐냄 — 눈으로 보며, 소리를 들으며, 혀로 맛보며, 코로 냄새 맡으며, 몸으로 닿음을 얻으며, 마음으로, 그 안에서의 있음을 삶이라고 바랍니다.

ජීවිතය කියලා බලාපොරොත්තු වන්නේ. ඔය ටිකෙන් වැඩක් නෑහ කියලා දැනගත්තහම ඇහෙන් රූප බලලාදී ඇති වැඩකුත් නැහැ. එහෙනම් මට වැඩක් නෑ ඒ රූප බලන වැඩ පිළිග එහෙනම් සංඛාර පිළිබඳ අත්ඇරලා ගියා නම් ඇහැ නැමැති ජා සංඛාරයන් ගැන ති වෙච්ච අවිද්‍යාව අත්හැරුණා. මතු ඇහැ පවත්වන අවිද්‍යාව ඉවරයි.

그것들이 쓸모없다고 알게 되면 눈으로 형색을 보아도 쓸모가 없습니다. 그러니 형색 보는 일이 내게 필요 없습니다. saṅkhāra에 대해 놓아 버렸다면, 눈이라는 것을 낳을 saṅkhāra의 까닭이 된 avijjā가 놓아졌습니다. 앞으로 눈을 이어가게 할 avijjā가 끝났습니다.

මොනවා අහන්නද? මොනවා අහලා වැදගන්නද? මට මේ කන හටගන්න හිතු වෙච්ච අහන ආසාව නැතිවෙලා ගියානම්. අහන බලාපොරොත්තුව ඉවර නම්. මතු කනක් හටගැනීමට හේතු වෙන සංඛාර ඉවරයි. ඡන්ද රාගය ඉවරයි.

무엇을 듣겠습니까? 무엇을 듣고 얻겠습니까? 이 귀가 생기는 까닭이 된 듣고 싶은 탐냄이 없어졌다면, 듣는 바람이 끝났다면, 앞으로 귀가 생기는 데 까닭이 될 saṅkhāra가 끝났습니다. chandarāga가 끝났습니다.

මොන සුවඳක් බලාපොරොත්තු වෙන්නද? මොනවා කරගන්නද? සුවඳ ගන්න බලාපොරොත්තු ඉවර වුණා නම් සුවඳ බලාපොරොත්තු ඉවර වෙච්ච කාම සුවඳ අවිද්‍යාව ඉවරයි.

어떤 향기를 바라겠습니까? 무엇을 하겠습니까? 향기 맡을 바람이 끝났다면, 향기에 대한 바람이 끝났다면 kāma 향기의 avijjā가 끝났습니다.

මොන රහ විද විශේෂ කරන්නද? ඒ පස්සේ මොකට හඹා යන්නද? මොන හරයක්ද ඒකත් ආවම් රහ බලාපොරොත්තු ඉවරයි. පහස පිළිබඳව මොන පහසක් පස්සේ යන්නද මොන හරයක්ද වැඩක් නැති දේවල්. ඒ අදහසෙන් මෝරලාව නම් පහස පිළිබඳ බලාපොරොත්තු ඉවර නම් ඇහැ හටගන්න කන හටගන්න නාහෙය හටගන්න දිව කය හටගන්න තිබිච්ච බලාපොරොත්තු ටික ඉවරයි. පොනවා

어떤 맛을 가려 누리겠습니까? 그 뒤를 무엇하러 쫓겠습니까? 무슨 알맹이가 있습니까? 그 생각이 오면 맛에 대한 바람이 끝납니다. 닿음에 대해서도, 어떤 닿음을 쫓겠습니까, 무슨 알맹이가 있습니까, 쓸모없는 것들입니다. 그 생각으로 익었다면, 닿음에 대한 바람이 끝났다면, 눈이 생기고 귀가 생기고 코가 생기고 혀와 몸이 생길 바람이 끝났습니다.

තිබිච්ච බලාපොරොත්තු ටික ඉවරයි. පොනවා හිතන්නද? මොනවා හිත හිතා ඉන්ද මොකක්ද හරයක් තියෙන හිටින්නේ ඒකත් අතර හිතන බලාපොරොත්තු නැති වුණා නම් හිත හටගන්න තිබිච්ච බලාපොරොත්තුවක් ඉවර නම් ඇහැ හටගන්න කන නාසය ශරීරය මන හටගන්න තිච්ච බලාපොරොත්තු ඉවර නම් බලාපොරොත්තු කෙළවර වෙච්ච තැන අවිද්‍යාව ඉවරයි.

무엇을 생각하겠습니까? 무엇을 생각하고 또 생각하며 있겠습니까? 무슨 알맹이가 있어 그러겠습니까? 생각할 바람마저 없어졌다면, 마음이 생길 바람이 끝났다면, 눈·귀·코·몸·마음이 생길 바람이 끝났다면, 바람이 끝난 그 자리에서 avijjā가 끝납니다.

එහෙනම් බලාපොරොත්තු යම් තැනක නැද්ද සංඛාර ගොන්නගන්න තිබි වෙච්ච හේතු ඉවරයි. කාර තියෙනවා සංඛාර නැහ.

그러니 바람이 없는 곳에서는 saṅkhāra를 쌓을 까닭이 끝났습니다. 몸은 있어도 saṅkhāra는 없습니다.

ජීව වන කනේ බඩගින හින්දා කනවා. පිපාස හින්දා පතුර ටියක් බොනවා. හිත නිසා ඇඳුමක් ඇඳගෙන නිසා මේ වට කරගන්නවා. හොඳ හින්දා නෙමෙයි. වෙන කරන්න දෙයක් නැති මේ විපා කර්ම විපාක කය තියෙන එකක්.

살아가며 배고파서 먹습니다. 목말라서 물 한 모금 마십니다. 추워서 옷을 입어 몸을 두릅니다. 좋아서가 아닙니다. 달리 할 것이 없는, kamma vipāka인 이 몸이 있기 때문입니다.

ඔය බලාපොරොත්තුව තිබ්බට පස්සේ හේතුව ඉවරයි. ඵලය තියෙන එකන් ජීවිතය ගෙනියනවා. හැබැයි යුතුකම ඉටු කරනවා.ම ඉටු කරනවා කියන එක අරකෙන් ඡන්ද රාගයට බැඳිලා කරන එකක් නෙමෙයි.

그 바람이 끝나면 까닭은 끝났습니다. 열매가 있는 동안 삶을 이어갑니다. 하지만 마땅한 일은 다 합니다. 다 한다는 것은 chandarāga에 묶여서 하는 것이 아닙니다.

ඒවා යුතුකම් වශයෙන් කළ යුද්ධවල් කරනවා. එයාගේ ජීවිත කාලය තුළ එතෙක් කල් ඉටු නොකරපු යුතුකම් ඉටු කරන්නවා. ඔය අවබෝධය ආවට පත්. එයා අධෛරය පුද්ගලයෙක් වෙන්නේ නැහැ. දැන් හිතන්න පු කියාගෙන යනකොට ඔහොම කරන්න ගියොව ලෝකේ වැඩක් කරන විෙනහ නැති වෙයි. මොනවක් කරන්නේ නැහැ නිකන් අදර කොටසක් ඇතිවෙලා නිකන් ගලිබ්වා වගේ තිබ්බ තිබ්බ තැන් වල ඉන්න කොටසක් ඇති වෙයි කියලා. එහෙම කොටසක් ඇති වෙන්නේ නැහැ.

그것들을 마땅히 해야 할 일로서 합니다. 그 깨침이 온 뒤에는 제 삶에서 그때까지 하지 않은 마땅한 일들을 해냅니다. 그는 기운 없는 사람이 되지 않습니다. 이렇게 말해 가면 '그렇게 하면 세상에 일하는 이가 없어지겠다, 아무것도 하지 않는 게으른 무리가 생겨 굴러다니는 돌처럼 놓인 자리에 그냥 있겠다'고 생각할 수 있습니다. 그런 무리는 생기지 않습니다.

ඇතිවෙලා තියෙන්නේ මොකක් නිසාද? ඡන්දර රගය නිසා ආත්ම ලාභයට වැඩ කරන පිහි වෙලා තියෙන්නේ. ඒ නිසා යුතුකම් පැහැර හරි. එතන වෙනසතන. ඒ වෙලාවේදී එයාට යුතුකම කළ යුත්ත අයුත් දකින්නේ නැහ. ඒ වගේම උපකාරයට කෘතෝපාරින් නෑහැ වැටහෙන්නේ නැහැ. නමුත් මේ

그런 것이 생겨난 까닭이 무엇입니까? chandarāga 때문에 제 이득을 위해 일하는 데 익숙해진 것입니다. 그래서 마땅한 일을 저버립니다. 거기가 다른 점입니다. 그때 그에게는 해야 할 것과 하지 말아야 할 것이 보이지 않습니다. 도움을 받으면 갚아야 한다는 것도 깨닫지 못합니다.

කෘතෝපාරින් නෑහැ වැටහෙන්නේ නැහැ. නමුත් මේ යථාර්ථය වැටහිලා ලෝකය පිළිබඳ ආත්ම බලාපොරොත්තුව අත්රලා ගියාට පස්සේ එයාට යථාර්ථය පේන්න පටන් ගන්නවා. ගුණයට කළගුණ සලකන්න ඕනේ. උපකාරයට කෘතෝපකාර කරන්න ඕනේ. මා විසින් මේ ටික කරිය යුතුයි. ඒක පැහැර හරින්න හොඳ නැහ. මෙන්න මෙහෙම හරියට දකින්න පටන් ගන්නවා. ඒ නිසා එයා යුතුකම් පැහැර නොහරින්නඑවට පත් වුනහම ඔහුගේ සේවය එදා තිබුනට සිය ගුණයක් වැඩි වෙනවා. හරවත්

하지만 이 참을 깨달아 세상에 대한 제 바람을 놓은 뒤에는 참이 보이기 시작합니다. 은혜에 갚아야 한다, 도움에 갚아야 한다, 나는 이것을 해야 한다, 저버리면 좋지 않다 — 이렇게 바르게 보기 시작합니다. 그래서 마땅한 일을 저버리지 않게 되면 그의 섬김은 예전보다 백 배 커집니다. 알맹이 있는 섬김입니다.

සේවය. ඒකෙන් ලෝකයට හොඳ ඔහුර ක්‍රියාශීලී පුද්ගලයෙක් නිදහස් මානසිකත්වයෙන් වැඩ කරන හොඳ ඉතා පිරිසුදු අවංක ගතිය ඇති හොඳ පුද්ගලයට පත්වෙලා ඔහු ඉතින් කළ යුතු යම් යුතුකමක් ඇත්්ද යම් රැකියාවක් ඇත්්ද ඒ සියල්ල අවංකව විට කරනකන බවට පත් වෙනවා. ඔහුගෙන් රෝගයට බාධකයක් කරදරයක් නැති බවට පත් වෙනවා. එහෙනම් එහෙම පිරිසක් ඇති වුනොත් එහෙම මේ ලෝකේ සශ්‍රීකට එයාගේ පැවැත්මියි අවසානය දක්වා ඒ ලබන සශ්‍රීකත්වය සාමාන්‍ය මිනිස්සු 10ගෙන් ලබන සශ්‍රීකත්‍යයට වඩා වැඩි වෙනවා. එතට විශේෂ වෙනවා.

그로써 그는 세상에 좋은, 부지런한 사람, 풀려난 마음으로 일하는, 아주 깨끗하고 정직한 좋은 사람이 되어, 해야 할 마땅한 일이 있든 맡은 일자리가 있든 그 모두를 정직하게 해내는 사람이 됩니다. 그에게서 세상에 걸림이나 성가심이 없게 됩니다. 그런 무리가 생기면 이 세상이 넉넉해집니다. 그가 있음의 끝까지 이루는 넉넉함은 보통 사람 열이 이루는 넉넉함보다 큽니다. 그만큼 남다릅니다.

නමුත් හිතන්නේ එහෙම නෙමෙයි. මේවා වැඩක් නෑහැ මේවා වැඩක් නෑහැ හරයක් නෑහ කියලා හිතන්න පටන් ගත්තට පස්සේ ලෝකේ මිනිස්සු ඔක්කොම කරන කටයුතු ඔක්කොම දාලා අදාරි කියලා වැඩ කරන නැති වෙනවා එකක් කරන්නේ නැහ. ඊට පස්සේ අවශ්‍ය හරවත් දේවල් අංග සම්පූර්ණව කරනවා. ඒවා එකක්වත් පැහැර හරින්නේ.

그런데 사람들은 그렇게 생각하지 않습니다. '이런 것 쓸모없다, 쓸모없다, 알맹이 없다'고 생각하기 시작하면 세상 사람들이 하는 일을 다 버리고 게을러져 아무 일도 하지 않게 된다고 생각합니다. 그러나 그는 그 뒤로 필요하고 알맹이 있는 것들을 빠짐없이 합니다. 그 가운데 하나도 저버리지 않습니다.

ගටීකාර අනාගාමී බවට පත් වෙලා හිටපු කුඹල් වැඩ කරපු කෙනෙක්. අන්ධ වෙලා හිටපු අමතා දාලා හිටන් ගිය නෑහැ වැඩක් නෑහ හරයක් නෑහ කියලා. එයාගේ රස්සාව අත්රියේ නෑ.

Ghaṭīkāra — anāgāmī가 된 옹기장이였습니다. 눈먼 어머니와 아버지를 버리고 '쓸모없다, 알맹이 없다' 하며 떠나지 않았습니다. 제 일을 버리지 않았습니다.

වළන් හදලා පුච්චලා ඔක්කොම කරලා සෑදාවල් මහන්සි වෙලා අර අම්මා තාත්තා කඬුබඩ ව්‍යා දීලා අම්මා තාත්තාක් පෝෂණය කරලා තා භික්ෂූන් වහන්සේලා කියපනාවට තමන්ට පුරුන් හරි දානයේ දීලා ඔය විදිහට කාලේ ගත කරලා වැලා ගියේ. අනාගාමී වෙලා හිටපු එක්කන බඹලවත් උපන්න. අවසාන

그릇을 빚어 굽고 다 하며 늘 애써 어머니 아버지에게 먹을 것을 드려 봉양하고, 비구들에게도 제 힘이 닿는 대로 dāna를 드리며 그렇게 때를 보내다 갔습니다. anāgāmī였던 그는 brahma 세계에 태어났습니다. 마지막…

ඉතින් එතකොට ඒගොල්ලන්ගේ ජීවිතය තුළ ඒ මාර්ග ඵලලාභවීන්ගේ කොයි වෙලාවකවත් මේ අධෛරය බවක් හැඟවිච්ච බව පෙන්නුවේ නැහ.

그러니 그들, magga와 phala를 얻은 이들의 삶에서는 어느 때에도 기운 없음을 드러내 보인 적이 없습니다.

නමුත් වැඩ කරන හැටිය වනා එකක් කළේ නැහ.

다만 쓸모없는 일은 하나도 하지 않았습니다.

මේ ඇත්ත පේන්නේ නැති අයත්මලාභයට ගෝචර වෙලා. 90ක් වැඩ කර නැති ඒවයි. වැඩකට ඇති ඒවා 110දක් භාගෙටයි. කරන්න පුරුදු වෙච්ච ලෝකයක් තමයි අද තියෙන්නේ.

이 참이 보이지 않는 이들은 제 이득에 휩쓸려, 아흔은 쓸모없는 일을 하고 쓸모 있는 일 열은 반쯤만 하는 데 익숙해졌습니다. 오늘의 세상이 그런 세상입니다.

වැඩ කරන නැති තමන්ට අවැඩ වෙනන්ට අවැඩ වෙන කටයුතු. අනුවක් කරනවා. තමන්ටත් අනුන්ටත් යහපතක් න ඒවා තියෙනවා නම් ඔය අතරින් සාමාන්‍ය මට්ටමයි සිව නමයක් විතර කරලා එකක් විතර තමන්ටයි යන්නයි වැඩක් ඇති වෙන ඒව කරනවා.

쓸모없는, 저에게도 해롭고 남에게도 해로운 일을 아흔쯤 합니다. 저에게도 남에게도 좋은 것이 있다 해도, 보통 수준으로 백에 아흔아홉쯤은 그렇게 하고 하나쯤만 저와 남에게 쓸모 있는 일을 합니다.

ඒ නිසා තමන්ගේ වැඩ කටයුතු ටික කාලේ පැහැර හැරෙනවා. අත්‍යාවශ්‍ය වැඩ කටයුතු කරගන්න වෙලාවක් නෑ. මොකද අනවශ්‍ය වැඩ කටයුතුලට කාලේ වෙන් කරපු එක්කනාට කොයින්ද අත්‍යාවශ්‍ය ිට වෙලාවක්.

그래서 제 일들이 늘 밀립니다. 꼭 필요한 일을 할 시간이 없습니다. 왜냐하면 쓸모없는 일에 시간을 내준 이에게 꼭 필요한 일을 할 시간이 어디서 나겠습니까.

ඉතින් ඒක හදාගත්ත රාමුවක් තුළ අපි කාලයත් තුළ ගිහිල්ලා එබඳු පිරිසක් එක වට වෙලා එබඳු සමාජයක් ඒක එකතු වෙලා. දැන් ඒකේ කොටස්කාරය බවට පත් වෙලා ඉන්නේ.

그렇게 지어 놓은 틀 속에서, 때를 따라 그런 무리가 둘러모여 그런 사회가 이루어졌습니다. 이제 우리는 그 한몫이 되어 있습니다.

ඒ නිසා එකපාරක මහා විපලවයක් වෙනවා. දහම් විපලවයක් එනවා. එකපාර එතෙන්ට බහින්න බැහ. ඒ නිසා අපි ඒවයෙන් යමක් යමක් අයින් කරලා හැකි. යමක් යමක් ඒ විපලවයට පත් වෙන්නේ නැතුව අයින් කරගෙන අපි නිදහස් වෙන්න පුළුවන්ද? ඒ ඒ මට්ටේමේ නිදහස් වෙන්න ඕනේ.

그러니 한꺼번에 큰 뒤집힘, dhamma의 뒤집힘이 온다 해도 단번에 거기로 내려갈 수는 없습니다. 그러니 우리는 그 가운데 몇몇을 치울 수 있습니다. 그 뒤집힘에 휩쓸리지 않고도 몇몇을 치워 풀려날 수 있겠습니까? 저마다의 수준에서 풀려나야 합니다.

ඉස්සෙල්ලා එහෙම වෙනකොට ධම්මෝ හවේ රකති ධම්මචාරී කියන ධර්මය ක්‍රියාත්මක වෙනවා. ක්‍රියාත්මක වෙලා හනම් හරියට ගැලපෙන දිිය පරිසරයට ගැලපෙන විදිහට වැඩපිලක් එතන යෙදෙනවා. ඒ පිරිස අතරේ හැඩ තලේ ගන්නවා. ධර්මය දෙවෙනි කරන්න බැ. ඉන් ඒකයි හේතුව.

먼저 그렇게 될 때 'dhammo have rakkhati dhammacāriṃ'이라는 dhamma가 작동합니다. 작동하면 딱 맞게, 둘레에 맞는 방식으로 일이 거기서 이루어집니다. 그 무리 속에서 꼴을 잡습니다. dhamma를 뒤로 미룰 수 없습니다. 그것이 까닭입니다.

ප්‍රත්‍යවේ දැන් ඇඳුමක් ඇදගත්තේ සීත උෂ්ණ දුරු කරගන්න ලැජ්ජා ස්ථාන මුවාහ කරගන්න ඒ සඳහා අවශ්‍යනේ ප්‍රයෝජනය නමුත් එහෙම ඇඳපු ඇඳුම කාලෙන් කාලයට වෙනස් වෙලා වෙනස් වෙලා ගිහිල්ලා දැන් වෙනකොට හුඟාක් වෙනස් ආකාරයට පත් වෙච්ච ඇඳුමක් බවට පත් වුණා.

paccavekkhaṇa — 옷을 입은 것은 추위와 더위를 막고 부끄러운 곳을 가리려는 것입니다. 그것을 위한 쓸모가 있습니다. 하지만 그렇게 입던 옷이 때에 따라 바뀌고 바뀌어 이제는 아주 다른 모양의 옷이 되었습니다.

නොයෙක් හැඩ තල වලින් නොයෙක් ආකාරයෙන් බාහිර විචරන වැඩින් සකස් කරපු එකක් බවට. දැන් ඒ නිසාම අපේ ජීවන වේදම ඇඳුමක් හදාගන්න කොච්චරන් කරන්න තියෙනවා.

여러 모양으로, 여러 방식으로, 겉치레 꾸밈으로 지은 것이 되었습니다. 그래서 우리 살림살이에서 옷 하나 짓는 데 얼마나 많은 것을 해야 합니까.

දැන් කකුල් දෙකේ ගල් ඇැඳෙනවට, උල්ලැඳෙනවට, ජරාව මඩ පෑගෙනවට ප්‍රයෝජනය ඒකයිෙපු දෙහෙ. ඒකට අවශ්‍ය කරන මට්ටමේ ප්‍රයෝජනය සඳහා පරිහරණය කරන්න ගැලපෙන්නේ සෙරෙපු දෙහෙකුයි.

두 발에 돌이 박히고 가시가 찔리고 더러움과 진흙을 밟지 않게 하는 것 — 그 쓸모는 슬리퍼 한 켤레입니다. 그 수준의 쓸모를 위해 쓰기에 맞는 것은 슬리퍼 한 켤레입니다.

වැඩි විචු දාපු සෙරෙපු දෙහෙකුයි ගත්තහම දැන් ඔය දෙකේ වෙනස කොච්චර තියෙනවා.

꾸밈을 더 단 슬리퍼 한 켤레와 견주면, 그 둘의 차이가 얼마나 됩니까.

අර නිකන්ම නිකන්ම බාට දෙක දාගත්තහම අපුරව අපේ වැඩේ කරගන්න පුළුවන්. ඒ ටික ඔක්කොම කෙරෙනවා. නැත් ඔය ටිකම කෙරෙන්න තව සෙරෙපු තියෙනවා. සපතු තියෙනවා. ඒ වටිනාකම බලහම එකක් රුපියක් 3000 4000 කට්ටලේ. 5000 6000 ඊටත් වැඩික් තියෙනවා. ඒකෙන් කරන්නේ තර ටිකමයි. වැඩි හරිය මොකක්ද අන්න වැඩි වෙච්ච

그냥 끈 두 개 달린 것을 신어도 우리 일을 다 할 수 있습니다. 그 모든 것이 됩니다. 아니면 바로 그 일을 하는 또 다른 슬리퍼가 있고 구두가 있습니다. 값을 보면 한 켤레에 삼천, 사천 루피, 오천, 육천, 그보다 비싼 것도 있습니다. 그것으로 하는 일은 똑같습니다.

ටිකමයි. වැඩි හරිය මොකක්ද අන්න වැඩි වෙච්ච වුරන ටික ඒක තමයි නවීන විලාසීතා ලෝකයේ කර්මාන්ත දියුණු කාර්මික දියුණු ලැබු ලෝකය හරිය. හැබැයි ඒ ටික ප ජීවන විදි මොක කන්නේ අන්න ඒ අනවශ්‍ය හරිය ඒ සෙරෙපු දේ අත්හරින්නේ නැහැ. ඒ වැඩ කරන නැති හිරෙපු ගන එක අත්හරින්න.

더 붙은 몫은 무엇입니까? 바로 그 더해진 꾸밈이 요즘 유행의 세상, 산업이 발달한 세상의 몫입니다. 하지만 그 몫이 살림살이를 갉아먹는데도, 그 쓸데없는 몫, 그런 슬리퍼를 놓지 않습니다. 그 쓸모없는 것을 걸치는 일을 놓아야 합니다.

번역 고르기