모든 loka assāda bandhana는 anātha
සියලු ලෝක ආස්වාද බන්ධන අනාථයි
කීපයක් ලැබිලා තියෙනවා. හොඳක් වටිනවා ඒ ටික මොකද භාවනා පිළිබඳ ප්රශ්න ටිකක් නිසා.
몇 가지 질문을 받았습니다. 좋은 질문들입니다. 값진 것들인데, bhāvanā에 관한 질문들이기 때문입니다.
අපිට එකක් තියෙනවා මේ දීපු කර්මස්ථාන සියණක් දීලා තියෙනවා ඉතින් ඒවයන් එක එක්කෙනා වඩන කර්මස්ථාන තියෙනවා කියලා පෙනීම ඒවා.
우리에게 하나가 있습니다. 여기 주어진 kammaṭṭhāna가 백 가지나 주어져 있으니, 그 가운데 사람마다 저마다 닦는 kammaṭṭhāna가 있다는 것이 보입니다.
සියලු ලෝක ආශ්වාද බන්ධන අනාථයි. අතහැරීම නාතයි, නොල්ම නාතයි, මිදිරම නාත්තයි, නිවනවම නාතයි.
모든 loka assāda bandhana는 anātha(의지할 데 없음)입니다. 놓아 버림이 nātha이고, 달라붙지 않음이 nātha이고, 벗어남이 nātha이고, nibbāna가 바로 nātha입니다.
මමද සියලු ලෝක සත්වයෝ කෙරෙහි සියලු ලෝක ආශ්වාද බන්ධනා අතහැරීම වෙත්වා, නොල්ම වෙත්වා, මිදීම වෙත්වා, නිවනම වෙත්වා.
나와 모든 중생에게, 모든 loka assāda bandhana를 놓아 버림이 있기를, 달라붙지 않음이 있기를, 벗어남이 있기를, nibbāna가 있기를.
මේකත් තර නිවන් දකින කර්මස්ථානයක්.
이것 또한 nibbāna를 보는 kammaṭṭhāna입니다.
මේකෙදී අහනවා මේ ලෝක ආශ්වාද බන්ධන කියලා කියනවා කියන ඒවා අපට දුක් ඇති කරන හැටිය. බාධා පමුණන්නේ කොහොමද කියන එකයි අහන්නේ.
여기서 묻는 것은, loka assāda bandhana라고 하는 것들이 어떻게 우리에게 괴로움을 일으키는지, 어떻게 걸림을 가져오는지 하는 것입니다.
මේ ලෝකාශ්වාදය කියනකොට [උගුර කෑරීම] අපි මේක දැනගන්න ඕනේ මොනවද ලෝක මොනවද ආස්වාද මොනවද බන්ධන මේ කාරණා තුනම දැනගන්නා ලෝක ආශ්වාද බන්ධන තෝරාගන්න.
이 loka assāda라고 할 때 (목을 가다듬음) 우리는 무엇이 loka이고, 무엇이 assāda이고, 무엇이 bandhana인지 이 세 가지를 모두 알아야 loka assāda bandhana를 가려낼 수 있습니다.
ලෝක කිව්වහම මොනවද ලෝකයට අයිති වෙන්නේ?
loka라고 하면 무엇이 loka에 속합니까?
ඇස ලෝකෙට අයිතියි. රූප ලෝකෙට අයිතියි. කන ලෝකෙට අයිතියි, ශබ්ද ලෝකයට අයිතියි. නාසයේ ලෝකයට අයිතියි ගන්ධයේ ලෝකයට අයිති. දිව ලෝකයට අතියි රසයේ ලෝකයට අයිතියි. කය ලෝකයට අයිතියි ස්පර්ශ ලෝකෙට අයිතියි. මන ලෝකයට අයිතියි ධර්මයට අයිතියි. ඔය ටික
눈이 loka에 속합니다. 형색(rūpa)이 loka에 속합니다. 귀가 loka에 속하고, 소리가 loka에 속합니다. 코가 loka에 속하고, 냄새가 loka에 속합니다. 혀가 loka에 속하고, 맛이 loka에 속합니다. 몸이 loka에 속하고, 닿음이 loka에 속합니다. 마음(mana)이 loka에 속하고, dhamma가 속합니다.
ලෝකයට අයිතියි ධර්මයට අයිතියි. ඔය ටික හැරලා තවත් ලෝකයක් පනවන්න කිසිම තැනක් නෑහ.
그것들을 빼고 다른 loka를 세울 자리는 어디에도 없습니다.
ලෝකයයි යමක් පනවනවා නම් ඔය තුළ පනවන්න ඕනේ.
loka라고 무언가를 세운다면 그 안에서 세워야 합니다.
ඔයින් පිටත් අතර යම් කෙනෙක් ලෝකයක් පනවනවා කිව්වා නම් ඒකට හේතු නෑ. පනවන්න ක්රමයක් නෑ. ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරයේ, මන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ධර්ම කියන මේට අහුවෙන අහු නොවන තවත් ලෝකයක් නෑ. මුළු ලෝකයෙම ඕකට අයිති.
그 밖에서 누군가 loka를 세운다고 한다면 거기에는 까닭이 없습니다. 세울 방법이 없습니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, 형색, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma라는 이것에 걸리든 안 걸리든 다른 loka는 없습니다. 온 loka가 이것에 속합니다.
ඒ ලෝක ආශ්වාදවද?
그러면 loka assāda는 무엇입니까?
ඇහෙන් රූප බලලා රූප ආශ්වාද ලබනවා. කනෙන් ශබ්ද අහලා ශබ්ද ආශ්වාද ලබනවා.
눈으로 형색을 보고 형색의 assāda를 얻습니다. 귀로 소리를 듣고 소리의 assāda를 얻습니다.
[උගුර කෑරීම]
(목을 가다듬음)
නාසයෙන් ගන්ධය අරගෙන ගන්ධ ආශ්වාද ලබනවා. දිවෙන් රස අරගෙන රස ආශ්වාද ලබනවා. කයෙන් පහස අරගෙන පොට්ඨබ්බ ආශ්වාද ලබනවා. මනෙන් ධර්ම අරගෙන ධර්ම ආශ්වාද ලබනවා. මෙන්න මේ ආශ්වාදය තමයි මේ ලෝක සත්වයා ආශ්වාද වශයෙන් මේ ලෝකයේ ගන්නේ.
코로 냄새를 맡아 냄새의 assāda를 얻습니다. 혀로 맛을 보아 맛의 assāda를 얻습니다. 몸으로 닿음을 받아 phoṭṭhabba assāda를 얻습니다. 마음으로 dhamma를 받아 dhamma assāda를 얻습니다. 바로 이 assāda가 세상 중생이 이 loka에서 assāda로 얻는 것입니다.
මෙයින් අමතරව ගන්න ආශ්වාදයකුත් ලෝකේ නෑ.
이 밖에 따로 얻을 assāda는 세상에 없습니다.
මේ ආශ්වාද හය ඇරෙන්න තවත් ආශ්වාදයක් පනවනවා කිව්වොත් නිවනෙන් මෙපිට ලෝකය තුළ තව ආස්වාදයක් නෑ.
이 여섯 assāda 말고 또 다른 assāda를 세운다고 한다면, nibbāna 이쪽의 loka 안에는 더 이상의 assāda가 없습니다.
අත්හැරීමෙන් නොවැල්මෙන් මිදීමෙන් ලබන නිර්වාණ ආශ්වාදය ඇරෙන්න ඒක විඳින එකක් නෙමෙයි නොඳින සුවය නැත්නම් ඒ කියන්නේ ආමිස සුවයට අයිති නැති නිරාමිස සුවය සහ නිරාමිස තරසුවය කියලා දෙකක් තියෙනවා.
놓아 버림, 달라붙지 않음, 벗어남으로 얻는 nibbāna의 assāda 말고는 말입니다. 그것은 느끼는 것이 아니라 느끼지 않는 행복, 곧 āmisa sukha에 속하지 않는 것으로, nirāmisa sukha와 nirāmisatara sukha라는 두 가지가 있습니다.
ධ්යානදිය ලබාගත්තහම ඒකෙන් යම්කිසි ලෝකය පිළිබඳ කොටසක් අත්හැරිලා.
jhāna 같은 것을 얻으면 그로써 loka의 어떤 부분이 놓아집니다.
රූපාවචර අරූපාවචර ආදී පරදක පිහිටෙනවා. කාමාවචර ලෝකය අත්හැරෙනවා.
rūpāvacara, arūpāvacara 같은 자리에 머물게 되고, kāmāvacara loka는 놓아집니다.
කාමාවචර යම් ආශ්වාදයක් විඳනම් ඒ ධ්යානයට සමවැදිලා ඉන්න වෙලාවේ. එහෙනම් ධ්යානයේ පවතින්න වෙලාවේ. එයා ඉන්නේ කාමාවචර ආශ්වාදය තොරව.
kāmāvacara의 어떤 assāda를 누리든, 그 jhāna에 들어 머무는 동안, 곧 jhāna에 있는 동안 그는 kāmāvacara의 assāda 없이 지냅니다.
එතකොට ඒවට කියනවා නිරා ආමිස එහෙන් අහත් වෙච්ච නිරාමිස සුවය
그래서 그것을 nirāmisa, 곧 āmisa에서 떨어진 nirāmisa sukha라고 합니다.
කාමාවචර රූපාවචර අරූපාවචර කියන්න මේ සතුන් ආශ්වාදයම තොර සුවයක් තියෙනවා. ඒකට කියනවා නිවන් සුවය හව නිරාමිස තරසුවය.
kāmāvacara, rūpāvacara, arūpāvacara라는 이 세 가지 assāda를 모두 떠난 행복이 있습니다. 그것을 nibbāna의 행복, 곧 nirāmisatara sukha라고 합니다.
නිරාමිස සුවයයි නිරාමිස තර සුවයයි දෙකක්.
nirāmisa sukha와 nirāmisatara sukha, 두 가지입니다.
නිරාමිසයනුත් එතන කරන නිසා. ඒකට කියනවා නිරාමිස එතන සුවේ හෙවත් නිරාමිස තරසුව
nirāmisa마저 건너가기 때문에 그것을 nirāmisa를 넘어선 행복, 곧 nirāmisatara sukha라고 합니다.
එතකොට දකින්න ඕනේ කාමිස සුවය කාම සුවය තියෙනවා. ඒකට අපි ආමිස සුවය කිව්වා. ඊළඟට නිරාමිස සුවය කියන්නේ ඒකෙන් ආශ්රිතච්ච රූපාවචර අරූපාවචර සුවය
그러니 보아야 합니다. kāma sukha가 있습니다. 그것을 우리는 āmisa sukha라고 했습니다. 다음으로 nirāmisa sukha란 그것에서 떨어진 rūpāvacara·arūpāvacara의 행복입니다.
ඒ වගේම කාමාවචර රූපාවචර අරූපාවචරය ලෝක සුවය සියල්ලම අත්රපුණා අත්හැරීමෙන් නොවැල්මෙන් මිදීමින් ලබන සුවය නිරාමිස තරසුවය
또 kāmāvacara, rūpāvacara, arūpāvacara라는 loka의 행복을 모두 넘어서, 놓아 버림·달라붙지 않음·벗어남으로 얻는 행복이 nirāmisatara sukha입니다.
මේ සුවේ තෝරාගන්න ඕනේ. එතකොට මෙතන්දි අපිට පෙන්නන්නේ මොනවද?
이 행복들을 가려내야 합니다. 그러면 여기서 우리에게 보여 주는 것은 무엇입니까?
ලෝක ආශ්වාද කිව්වහම අන්න අර ආමිස නිරාමිස කියන දෙකම ලෝක ආශ්වාදයට අයිති.
loka assāda라고 하면 저 āmisa와 nirāmisa 둘 다 loka assāda에 속합니다.
කාම ලෝකය ආමිස සුවයට අයිටියේ. ඒ වගේම රූපාවචර අරූපාවචර සුවයක් ඇත්නම් නිරාමිස සුවයට අයිතියටියේ.
kāma loka는 āmisa sukha에 속합니다. 또 rūpāvacara·arūpāvacara의 행복이 있다면 그것은 nirāmisa sukha에 속합니다.
ඒ දෙකම ලෝක ආශ්වාද කාම ලෝක රූප ලෝක අරූප ලෝක කියන ඒ ලෝක වලට අයිතියි. ඒ ලෝක ආශ්වාදයට බැඳුනොත් ඒ පුද්ගලයා ඒට බැඳෙන්නේ මොනවැන්ද?
그 둘 다 loka assāda로서 kāma loka, rūpa loka, arūpa loka라는 그 loka들에 속합니다. 그 loka assāda에 묶이면 그 사람은 무엇에 묶이는 것입니까?
යම් කෙනෙකුට රූප ආශ්වාදයක් ඔන්නම්. ඒ රූප ආශ්වාදය ලබන්න වේදනාවක් තියෙන්න ඕනේ.
누군가 형색의 assāda를 원한다면, 그 형색의 assāda를 얻으려면 vedanā가 있어야 합니다.
දැන් සුඛ වේදනාවක් තියෙන්න ඕනේ ආශ්වාදය ලබන්න. එක්කෝ උපේක්ෂා වේදනාවක් තියෙන්න ඕනේ. එතකොට තමයි ආශ්වාදයක් ලැබෙන්නේ.
assāda를 얻으려면 sukha vedanā가 있어야 하거나, 아니면 upekkhā vedanā가 있어야 합니다. 그래야 assāda가 얻어집니다.
එහෙනම් ආශ්වාදයක් ලබනවද? මොනවයන්ද ආශ්වාද ලබන්නේ කොහොමද ආශ්වාද ලැබෙන්නේ? වේදනාව ලැබෙන්නේ මොකෙන්ද?
그러면 assāda를 얻습니까? 무엇으로, 어떻게 assāda가 얻어집니까? vedanā는 무엇으로 얻어집니까?
වේදනාවට මුලක් තියෙනවා.
vedanā에는 뿌리가 있습니다.
අපි ඒකට කියනවා පස්ස පත්යා වේදනාව ස්පර්ශ ප්රත්යයෙන් වේදනා වෙනවා.
우리는 그것을 'phassa paccayā vedanā'라고 합니다. phassa를 조건으로 vedanā가 생깁니다.
එහෙනම් ස්පර්ශ කරන්නේ මොන වැනද?
그러면 phassa는 무엇이 합니까?
වේදනාව ලබාගන්න නම් ස්පර්ශයක් ලබන්න ඕන. ස්පර්ශයක් ලබන්න නම් සලායතන තියෙන්න ඕනේ.
vedanā를 얻으려면 phassa를 얻어야 합니다. phassa를 얻으려면 saḷāyatana가 있어야 합니다.
චක්කායතනය රූපයතනය කියත් දෙක තියෙන්න ඕනේ. එහෙමනම් එතකොට රූප ආශ්වාදයක් ලැබිය හැකි හැ. ස්පර්ශලා.
cakkhāyatana와 rūpāyatana 둘이 있어야 합니다. 그러면 phassa로써 형색의 assāda를 얻을 수 있습니다.
සෝතායතනය සද්දායතනය කියන මේ දෙක එකතු කරලා සෝත ස්පර්ශයක් ලබනවා. ඒ ස්පර්ශයෙන් වේදනාවක් ලබනවා.
sotāyatana와 saddāyatana 이 둘이 합쳐져 sota phassa를 얻습니다. 그 phassa로 vedanā를 얻습니다.
ඒ වගේම ගානායතනය ගන්ධායතනය කියන දෙකක් තියෙන්න ඕනේ ඒ දෙකේ ස්පර්ශයෙන් ගහන ආශ්වාද වේදනාවක් ගන්ධ ආශ්වාද වේදනාවක් ලබනවා.
또 ghānāyatana와 gandhāyatana 둘이 있어야 하고, 그 둘의 phassa로 냄새의 assāda vedanā를 얻습니다.
ගිව්හායතනය රසායතනය කියන දෙකෙන් රහ ආශ්වාද වේදනාවක් ලබනවා.
jivhāyatana와 rasāyatana 둘로 맛의 assāda vedanā를 얻습니다.
කායායතනය සහ පොට්ඨබ්බ ආයතනය කියන දෙකින් කාය ආශ්වාදයක් නැහ ස්පර්ශ ආශ්වාදයක් ලබනවා. මනායතනය සහ ධර්මයතනය කියන දෙකෙන් ධර්ම ආශ්වාදයක් ලබනවා.
kāyāyatana와 phoṭṭhabbāyatana 둘로 몸의 assāda, 아니 닿음의 assāda를 얻습니다. manāyatana와 dhammāyatana 둘로 dhamma assāda를 얻습니다.
මේ ලබන ආශ්වාදයක මේ ආයතන නැතුව බැහ. ආශ්වාදයක් ලබන්න ස්පර්ශ නැතුව බැහැ. ස්පර්ශ ආයතන නැතුව බැහ.
이렇게 얻는 assāda에는 이 āyatana가 없으면 안 됩니다. assāda를 얻으려면 phassa 없이는 안 되고, phassa는 āyatana 없이는 안 됩니다.
එතකොට ආයතන ලබාගන්නවා නම් ඒ ආයතන හැදිලා තියෙන්නේ මොනවද? නාම සහ රූප.
그러면 āyatana를 얻는다면, 그 āyatana는 무엇으로 이루어져 있습니까? nāma와 rūpa입니다.
නාම රූප කියන දෙකක් තෝරාගන්න ඕනේ.
nāma와 rūpa라는 둘을 가려내야 합니다.
වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන මේවයින් සත්වයෙක් හැටියට ආශ්වාද ලබන්න හිතක් අවශ්ය වෙනවා.
vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이것들로 중생으로서 assāda를 얻으려면 마음이 있어야 합니다.
ඒ වගේම රූපස්කන්ධයක් සම්බන්ධ කරලා රූප ලබන්න ඕනේ. රූප එතකොට රූපස්කන්ධ, වේදනා ස්කන්ධ, සංඥා ස්කන්ධ, සංඛාර ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කියන මේ ස්කන්ධ පහක් සම්බන්ධ කරගන්න ඕනේ.
또 rūpakkhandha를 이어 붙여 rūpa를 얻어야 합니다. 그러니 rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha라는 이 다섯 khandha를 이어 붙여야 합니다.
ඒකෙන් තමයි ආයතනයක් ආයතනයකට මුල වෙන්නේ.
그것이 바로 āyatana의 뿌리가 됩니다.
එතකොට අන්න රූපස්කන්ධය ගත්තහම රූපස්කන්ධයට අපි කියනවා රූප කොටස. වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන හතර ගත්තහම ඒක නාම කොටසට වැටෙනවා.
rūpakkhandha를 들면 우리는 그것을 rūpa 부분이라고 합니다. vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa 넷을 들면 그것은 nāma 부분에 듭니다.
දැන් නාම රූප නැතුව ආයතන හටගන්න විදිහක් නෑ. ආයතන හටගන්නේ නාම රූප ඇතුලේ.
nāma-rūpa 없이는 āyatana가 생겨날 길이 없습니다. āyatana는 nāma-rūpa 안에서 생겨납니다.
එහෙනම් රූපස්කන්ධ, වේදනා ස්කන්ධ, සංඥා ස්කන්ධ, සංඛාර ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ නැත්නම් ආයතනයක් ලෝකේ පහල වෙන්න විදිහක් නෑ.
그러니 rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha가 없으면 āyatana가 세상에 나타날 길이 없습니다.
එහෙනම් පංචස්කන්ධය අවශ්ය වෙනවා. අර කියන ආශ්වාදය ලබන්න ඔය විදිහට එක සම්බන්ධ වෙනවා.
그러면 pañcakkhandha가 있어야 합니다. 앞서 말한 assāda를 얻으려면 그렇게 이어집니다.
අන්න එතකොට විඤ්ඤාණයක් නැත්නම් ඔය රූපස්කන්ධය, වේදනා ස්කන්ධය, සංඥා ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය කියන එක පහළ වෙන්නේ නෑ.
그러면 viññāṇa가 없으면 rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha라는 것이 나타나지 않습니다.
විඤ්ඤාණය කියලා කියන්නේ මොකක්ද? හිත කිව්වට බැ.
viññāṇa란 무엇입니까? 그냥 마음이라고 해서는 안 됩니다.
විඤ්ඤාණය කියන්නේ විග්රහ කරලා ගන්න ඕනේ.
viññāṇa는 풀어서 이해해야 합니다.
එතකොට හිතත් විඤ්ඤාණය කියන එකේ මුලට අයිතියි.
그러면 마음(citta)도 viññāṇa라는 것의 바탕에 속합니다.
දැන් තේ එකක් කිව්වහම වතුර එකක් කිව්වහම වතුර එක වෙනම පේනවා. තේ එක වෙනම පේනවා. හැබැයි තේ එක ගත්තහම වතුර අහක්ලා තේ එකක් හදන්න බැ.
차 한 잔, 물 한 잔이라고 하면 물은 따로 보이고 차는 따로 보입니다. 그러나 차를 놓고 보면, 물을 빼고서는 차를 만들 수 없습니다.
ඒකේ මූලවය වතුර.
그 바탕은 물입니다.
හැබැයි වතුර වලට කහටක් එකතු වෙලා සීනි එකතු වෙලා හැදුනහ තමයි අපි ඒක තේ එකක් කියන්නේ. මෙන්න මෙව් වගේ.
다만 물에 찻물이 더해지고 설탕이 더해져 만들어져야 우리는 그것을 차라고 부릅니다. 바로 이와 같습니다.
එතකොට අපි දැනගන්න ඕනේ මූලික දෙයක් තියෙනවා. ප්රධාන කොටසක් තියෙනවා.
그러니 우리가 알아야 할 바탕이 되는 것, 중심 부분이 있습니다.
ඒක තමයි ජලය. ඒ ජලයට කාට සහ සීනි එකතු කරලා උණුක උෂ්ණ එකතු කරලා සකස් කරලා ගත්තහම අපි ඒකට තේ ඒක කියන වචනය. ඒක වතුර කියන්නේ නෑහ අපි. වතුර නොකිව්වට ඒකේ ප්රධාන කොටස වතුර.
그것이 물입니다. 그 물에 찻물과 설탕을 넣고 열을 더해 만들면 우리는 거기에 '차'라는 낱말을 붙입니다. 우리는 그것을 물이라 하지 않습니다. 물이라 부르지 않아도 그 중심 부분은 물입니다.
මෙන්න මේ වගේ චිත්ත කියන කොටස ප්රධානයි. වතුරවා වගේ පිරිසිදු වතුරවාගය ඒකට බාහිරින් එකතු කරගත්ත යමක් ඇත්නම් ඒ හේතුවෙන් විඤ්ඤාණ හැදෙන්න.
이처럼 citta라는 부분이 중심입니다. 깨끗한 물과 같습니다. 거기에 바깥에서 더해진 무언가가 있으면, 그로 말미암아 viññāṇa가 이루어집니다.
දැන් විඤ්ඤාණ කියනකොට හිත විඤ්ඤාණ දහපුවහම හිත විඤ්ඤාණ කියන්න බැ. හිතෙන් තොර විඤ්ඤාණයක් තියෙනවද අහපුහම හිතෙන් තොර විඤ්ඤාණයකුත් නැහැ. ඕක තෝරාගන්න ඕනේ.
이제 viññāṇa라고 할 때, 마음과 viññāṇa를 따져 보면 마음을 viññāṇa라고 할 수 없습니다. 그렇다고 마음 없는 viññāṇa가 있느냐고 물으면, 마음 없는 viññāṇa도 없습니다. 이것을 가려내야 합니다.
සභස්සර මිදං භික්ඛවේ චිත්තං ආරම්මණ විජාන ලක්ඛනං චිත්තං කියලා හිත පිළිබඳ විග්රහ වෙනවා.
'Pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ', 'ārammaṇa vijānana lakkhaṇaṃ cittaṃ'이라고 하여 마음에 대한 풀이가 있습니다.
හිත කියන කොටස විතරක් ගත්තොත් ඒක ප්රභා අස්සරයි.
마음이라는 부분만 놓고 보면 그것은 pabhassara, 곧 빛나는 것입니다.
ඒක ලක්ෂන ස්වභාවය මොකක්ද? අරමුණු විවිධාකාර අරමුණු වෙන් වෙන් කරලා දැනගන්න පුළුවන් ලක්ෂණය
그 특징은 무엇입니까? 갖가지 대상(ārammaṇa)을 하나하나 갈라 알 수 있는 특징입니다.
එච්චරයි හිතයි
마음은 그것뿐입니다.
විවිධාකාර අරමුණක් ලෝකේ පහළ වෙනකොටම ඒ අරමුණු වශයෙන් වෙන් වෙන්න හිතට දැනෙන්නේ ඒ හිතට තව තවත් දේවල් එකතු වෙලා.
갖가지 대상이 세상에 나타날 때 그것들이 대상으로서 따로따로 마음에 느껴지는 것은, 그 마음에 다른 것들이 더 더해져서입니다.
එක ඈ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් ඇහැට රූප අරමුණු වෙනවා. [උගුර කෑරීම] කනට ශබ්ද අරමුණු වෙනවා. ඇහැට ශබ්ද අරමුණු වෙන්නේ නෑ. කනට රූපාරමුණු වෙන්නේ නෑ.
이제 눈에는 형색이 대상이 됩니다. (목을 가다듬음) 귀에는 소리가 대상이 됩니다. 눈에는 소리가 대상이 되지 않습니다. 귀에는 형색이 대상이 되지 않습니다.
නාසයට ගන්ධ අරමුණු වෙනවා. රූප අරමුණු වෙන්නෙත් නෑ. ශබ්ද අරමුණු වෙන්නෙත් නැ. දිවට රසා අරමුණු වෙනවා. රූප අරමුණු වෙන්නෙත් නෑහැ. ශබ්ද අරමුණු වෙන්නෙත් නෑහැ. ගන්ධාර අරමුණු වෙන්නෙත් නැ. කයට පහස අරමුණු වෙන්න. එතකොට දර්ශනයට අහුවෙන රූපයක් අරමුණු වෙන්නෙත් නැහ. ඒ වගේම ශබ්ද අරමුණු වෙන්නෙත් නැහැ, ගන්ධ අරමුණු වෙන්නෙත් නෑහ. රස අරමුණු වෙන්නෙත් නැ. පහම වෙන්න. හිතට ධර්ම.
코에는 냄새가 대상이 되고, 형색도 소리도 대상이 되지 않습니다. 혀에는 맛이 대상이 되고, 형색도 소리도 냄새도 대상이 되지 않습니다. 몸에는 닿음이 대상이 됩니다. 그때 눈에 잡히는 형색도, 소리도, 냄새도, 맛도 대상이 되지 않습니다. 다섯 가지가 다 그렇습니다. 마음에는 dhamma가 대상이 됩니다.
අර රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ කිව්වයන් මනසෙන් ගත්ත කොටස ගත්ත සටහන් අරමුණු වෙනවා. ඒ අරෙන්න අර රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ගන්න ඒවා ඇහෙන් ගන්න ඒවා ඇහෙන් ගන්න ඕනේ. ඒකෙන් හදාගත්තා මනෝසටහන මනස ඔව් ඒක සටහන තමයි මනසට අරමුණු. ඒවා තමයි ධර්ම කිව්වේ.
앞서 말한 형색, 소리, 냄새, 맛, 닿음을 마음이 받아들인 부분, 받아 둔 자국이 대상이 됩니다. 그 밖의 형색, 소리, 냄새, 맛, 닿음은 눈 같은 것으로 받아야 합니다. 그것으로 만든 마음의 자국, 그 자국이 마음의 대상입니다. 그것이 dhamma라고 한 것입니다.
එතකොට ඔය විදිහට විවිධාකාර වෙන්නේ ඔය විදිහටයි.
그렇게 해서 갖가지가 되는 것입니다.
නමුත් ඇහැට රූපයක් ගත්තහම හිතට දැනෙනවා. කන්ත ශබ්දයක් ආවොත් හිතට දැනෙනවා. නාසයට ගන්ධයක් අරගත්තහම හිතට දැනෙනවා. දිවට රසයක් ආවුවහම හිතට දැනෙනවා. කයට පහසක් ආපුවහම හිතට දැනෙනවා. හිතට විවිධාකාර අරමුණු වෙනකොට ඒවත් හිතට දැනෙනවා. අන්න දැනෙන ස්වභාවය හරිය චිත්ත.
그런데 눈에 형색이 들어오면 마음이 압니다. 귀에 소리가 오면 마음이 압니다. 코에 냄새가 들어오면 마음이 압니다. 혀에 맛이 오면 마음이 압니다. 몸에 닿음이 오면 마음이 압니다. 마음에 갖가지가 대상이 될 때 그것들도 마음이 압니다. 그 아는 성질 부분이 citta입니다.
අන්න දැනෙන දේ පිළිබඳව යම්කිසි ආශ්වාදය සහගත හෝ දෘෂ්ටි සහගත හෝ ගන්න බාහිර හරිය හිතට එක වෙච්ච ආගන්තුක උපක්ර.
그 아는 것에 대해 assāda를 곁들이거나 diṭṭhi를 곁들여 받아들이는 바깥 부분은, 마음에 덧붙은 손님 같은 upakkilesa(āgantuka upakkilesa)입니다.
දැනීමෙන් නතර වුනොත් සිත විතරයි.
앎에서 멈추면 그것은 마음(citta)뿐입니다.
නමුත් දැනීමෙන් නතර දැන් ලස්සන දෙයක් දැකලා හරිම ලස්සන ඉන්නවා. ආශ්වාදයකුත් එක්කලා ගත්තා. අනේ එතන විඤ්ඤාණ වෙනවා.
그런데 앎에서 멈추지 않고, 아름다운 것을 보고 '참 아름답다' 하며 assāda와 함께 받아들였다면, 바로 거기서 viññāṇa가 됩니다.
ආශ්වාද සහගතව ගත්තොත් විඤ්ඤාණ දැනීමක් පමණයි කියලා ගත්තොත් දැනී මාත්රයක් විතරයි එතන තියෙන්නේ ගල්ලන්න එකේ දෙයක් නෑහ කියලා ගත්තොත් ඡන්ද රාගයෙන් මිදුනහම ආගන්තුපක් ලේසද ඉවරයි.
assāda를 곁들여 받아들이면 viññāṇa입니다. 그저 앎일 뿐이라고 받아들이면, 거기에는 앎만 있을 뿐 붙잡을 것이 없다고 받아들여 chandarāga에서 벗어나면, 손님 같은 upakkilesa는 끝납니다.
එතකොට ප්රභාතරයි. පේනවා. ඇහෙනවා. අඳුන දැනෙනවා. සහ දැනෙනවා. ස්පර්ශ දැනෙනවා. දැනෙනවා කියන මට්ටම ඉක්මවන්නේ නැත්නම්. ඒක ප්රභාසන චිත්තයේ ආකාරය.
그러면 빛납니다. 보이고, 들리고, 냄새를 알고, 맛을 알고, 닿음을 압니다. 안다는 수준을 넘어서지 않는다면, 그것이 빛나는(pabhassara) 마음의 모습입니다.
විවිධාකාර අරමුණු දැනෙන ආකාරය නිසා කියනවා ආරම්භණ විජානන ලක්ෂණය කොච්චර හිත විතරයි අන්න ඒකයි චිත්ත කියලා. දැන් චිත්ත
갖가지 대상을 아는 모습 때문에 'ārammaṇa vijānana lakkhaṇa'라고 합니다. 오직 마음뿐인 것, 그것이 citta입니다.
අන්න ඒකයි චිත්ත කියලා. දැන් චිත්ත තෝරාගන්න ඕන. නමුත් අපි අද හිත කියනකොට ඔය අදහසින් නෙමෙයි හිත කියන්නේ.
이제 citta를 가려내야 합니다. 그런데 오늘날 우리가 마음이라고 할 때는 그런 뜻으로 마음이라고 하지 않습니다.
අර ආගන්තුක උපක්ලේසයන්ගෙන් නැත්නම් ඡන්දර රාගයන්ගෙන් ගහන වෙලා ඡන්දර රාගයන් සමඟ එකතු වෙච්ච කට කියන්න පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ. මගේ හිත මගේ හිත කියලා කියන්නේ ඒකද? මගේ විඤ්ඤාණය කියන විඤ්ඤාණස්කන්ධය කියන එකයි ඒකට කියන්න තියෙන්නේ. එහෙම උපද
저 āgantuka upakkilesa, 곧 chandarāga로 짙어진, chandarāga와 합쳐진 것을 마음이라 부르는 데 익숙해져 있습니다. '내 마음, 내 마음' 하는 것이 그것입니까? 그것은 '내 viññāṇa', 곧 viññāṇakkhandha라고 해야 합니다.
කියන එකයි ඒකට කියන්න තියෙන්නේ. එහෙම උපද අන්න ඒකයි. අපි හිත කියන්නේ පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ උපක්ීස සහිත හේක ඒක හිත නෙවෙයි. ඒක විඤ්ඤාණ.
그렇게 생겨나는 것이 그것입니다. 우리가 마음이라 부르는 데 익숙한, upakkilesa가 섞인 그것은 마음이 아닙니다. 그것은 viññāṇa입니다.
උපක්ීස සියල්ලම දුරුනොත් හිත. එහෙනම් අරිහත්න් වහන්සේට විඤ්ඤාණ නැහ. විඤ්ඤාණ නිරෝධයි. හිත තියෙනවා.
upakkilesa가 모두 사라지면 마음입니다. 그러니 arahant에게는 viññāṇa가 없습니다. viññāṇa는 소멸(nirodha)했습니다. 마음은 있습니다.
එතකොට චිත්ත තියෙනවා. අරිහතුන් වහන්සේගේ ප්රභාස්සර චිත්තයක් තියෙන්නේ. ඒ නිසා ඒ ප්රභාසර චිත්තය කිසි තැනක ඇලෙන්නේ නැ. බැඳෙන්නේ. ඇලෙනකොට බැඳෙනකොට අපිට ඇත්ත
그러니 citta가 있습니다. arahant에게는 pabhassara citta가 있습니다. 그래서 그 pabhassara citta는 어디에도 달라붙지 않고 묶이지 않습니다.
බැඳෙන්නේ. ඇලෙනකොට බැඳෙනකොට අපිට ඇත්ත තෝරාගන්න බැ. යම් තැනක ඇලුනොත්, යම් තැනක බැඳුනොත් ඇලිච්ච ආකාරයට බැඳිච්ච ආකාරයට ඒක විමර්ශ ඒකේ තීරණය එනවා මිසා. නියම යථාර්ථවත් තීරණයක් ගන්න බැඳුන හිත. දැන් විඤ්ඤාණයකින් ඇත්ත දකින්න බැ.
달라붙고 묶일 때 우리는 참을 가려낼 수 없습니다. 어딘가에 달라붙거나 묶이면, 달라붙은 대로 묶인 대로 살핌과 판단이 나올 뿐, 묶인 마음으로는 참다운 판단을 내릴 수 없습니다. viññāṇa로는 참을 볼 수 없습니다.
ඡන්දරාගයෙන් බැඳිච්ච හිතකින් දකින්නේ හිට පක්ෂා.
chandarāga에 묶인 마음으로 보는 것은 [그쪽으로] 치우친 것입니다.
චන්ද රාගයට පක්ෂා දකිනකොට අපිට ඇත්ත කියලා පේන්නේ බොරුවක්. මායාවක් පේන්නේ. කොටු වෙන්නේ මායාව.
chandarāga에 치우쳐 볼 때 우리에게 참으로 보이는 것은 거짓입니다. 환영이 보입니다. 환영에 갇힙니다.
ඒ ඡන්ද රාගයෙන් මිදුනාට පස්සේ බැලුව. අන්න නිදහස් චින්තනය කියන්නේ අන්න එතෙන්ටයි.
그 chandarāga에서 벗어난 뒤에 보는 것, 바로 그것을 자유로운 생각이라고 합니다.
නමුත් අපි අද නිදහස් චින්තනය කියන්න පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ ඒකට නෙමෙයි. විඤ්ඤාණයේ දෘෂ්ටියොල් දෘෂ්ටියි වලින් බැහැපු නිගම වලින් අපිට පහසු වේවා සුව වේවා වෙන් කරගෙන ඒ සුව පහසු වේවා තුළ ඉන්නවා නම් අපිට නිදහස් චින්තනයෙන් හම්බවෙනවා කියලා අපිට කියනවා. නමුත් ඒක නෙමෙයි නිදහස් චින්තනය. නිදහස් චින්තනය
그런데 오늘날 우리가 자유로운 생각이라 부르는 데 익숙한 것은 그것이 아닙니다. viññāṇa의 diṭṭhi들에서 내린 결론으로 우리에게 편하고 즐거운 것을 골라 그 편안함 속에 머물면 자유로운 생각을 얻는다고 우리에게 말합니다. 그러나 그것은 자유로운 생각이 아닙니다.
නෙමෙයි නිදහස් චින්තනය. නිදහස් චින්තනය හම්බවෙන්නේ අරිහතුන් වහන්සේට අරිහතුන් වහන්සේට චන්ද රාගය නැති නිසා චිත්ත විතරක් තියෙන නිසා හරියටම ඇත්ත නැත්ත වෙන් වෙනවා. මේක හරි මේක වැරදියි. මේක පව් මේක පින් මේක ආර්යය. එහෙනම් මේ කෙලෙස් බිඳ ගිය සුද්ධ බව මේ ආදී වශයෙන් හරියට වෙන් කරගන්න පුළුවන්කම ලැබෙන්නේ ඡන්ද රාගයෙන් තොර වෙච්ච මනසකටයි.
자유로운 생각은 arahant에게 주어집니다. arahant에게는 chandarāga가 없어 citta만 있기에 참과 거짓이 정확히 갈립니다. 이것은 옳고 이것은 그르다, 이것은 pāpa, 이것은 puñña, 이것은 ariya, 이것은 kilesa가 부서진 깨끗함—이렇게 바르게 가를 수 있는 힘은 chandarāga를 떠난 마음에게 주어집니다.
ඒනිසා ඒ ඒක කවදාවත් මානසං කියන මට්ටම ඉක්මවන්නේ නැ. චිත්ත මනෝ මානසං ඒ නිසා එතනත් තාගන්තුක උපක් ලෙස දෙකක් තියෙනවා. බාහිර ලෝකේ බලන වෙලාවට
그래서 그것은 결코 mānasaṃ이라는 수준을 넘지 않습니다. citta, mano, mānasaṃ입니다. 그러니 거기에도 āgantuka upakkilesa 두 가지가 있습니다, 바깥 세상을 볼 때에.
දැනෙන ස්වභාවය විතරක් හිටියොත් එයින් එහාට යන්නේ නැතුව දැනගත්තේ මොකක්ද කියන එක නෑ. දැනෙන ස්වභාවය තියෙන්නේ.
아는 성질에만 머물면, 그 너머로 가지 않기에 안 것이 무엇인지 하는 것이 없습니다. 아는 성질만 있습니다.
අන්න ඒ තත්ත්වය හිටිය චිත්තවල ඉන්නවා. පද සමාපත්තිය ඉන්නකොට චිත්තවල ඉන්නවා.
그 상태에 머무를 때 citta에 머뭅니다. phala samāpatti에 들어 있을 때 citta에 머뭅니다.
ඊට පස්සේ බාහිර ලෝකයේ යමක් බලන්න සිද්ධ වුනොත් ඡන්ද රාගයෙන් තොරව බලනකොට මේ අහවල් දේ කියලා මැනගන්නවා. මේ මේ මෙබඳු සත්වය මේ මෙබඳ නම් ඇති කෙනෙක්. ඒ ටික මැනගන්නවා.
그 뒤 바깥 세상의 무언가를 보아야 하면, chandarāga 없이 볼 때 '이것은 무엇무엇이다' 하고 헤아립니다. 이러이러한 중생, 이러이러한 이름을 가진 사람—그만큼을 헤아립니다.
මෙබඳු ද්රව්යයක්. ඒකට මේ නම තියා තියෙනවා. මේ නමෙන් ඒක හඳුන්නවා. අන්න එහෙමත් තමයි දැනගන්නවා හඳුනාගන්න. අන්න එතන්ට එනකොට එතකොට මනෝ සත්යෙන් වෙන් වෙන් කරලා මැනගෙන ඒකෙන් යමක් කරගන්න ඕන නම් ඒක සමඟ එකතු වෙන්නේ.
이러이러한 물건이고, 거기에 이 이름이 붙어 있고, 이 이름으로 그것을 알아봅니다. 그렇게 알고 알아봅니다. 거기에 이르면 mano로써 갈라 헤아리고, 그것으로 무언가 해야 한다면 그것과 함께합니다.
මේ පාත්තරේ මේකටයි දානේ ගන්න ඕනේ. අන්හන් ගත්ත පාත්රය කියලා මැනගත්තා දානේ කියලා කොටසක් මැනගත්තා. ඉතින් පාත්රය අරගෙන යනවා දානේ ගන්නවා. ඒ සමඟ එකතු වුණා.
'이 patta에 dāna를 받아야 한다.' 이렇게 받아 든 것을 patta라고 헤아렸고, dāna라는 부분을 헤아렸습니다. 그래서 patta를 들고 가서 dāna를 받습니다. 그것과 함께한 것입니다.
හැබැයි එයින් එහාට යන්නෙම. අන්න මාන සංට්ටම චිත්ත මනෝ මානසං කියන මට්ටම් තුනෙන් එහාටන් වහන්සේ යන්නේ නැහ.
그러나 그 너머로는 가지 않습니다. 바로 mānasaṃ 수준입니다. citta, mano, mānasaṃ이라는 세 수준 너머로 그분(arahant)은 가지 않습니다.
හදයන් වෙන්නේ නෑහැ. හදයන් කියන්නේ ඒවත් එක්කත් වෙන එක. හිතවත් වුනගා මාගේ පාත්රයේ මට හොඳ පාත්රයක් හම්බවුණා. අන්න ගතා හදයම් වුණා. මගේ පාත්රය අනිත් අය එක කරන හොඳයි. ආන් හදේන් වෙලාවචරුව. අනේ මගේ පාත්රය අනිත් තරම් හොඳ නැහනේ. ගැටීමක් ආවා. හදයන් වුනොත් ඇලෙනවා ගැටෙනවා. ඔය දෙකෙන් එහකට වැටෙනවා. අභිජ්ජා දෝමනස්ස කියන දෙකට වැටෙන්න එපා කිව්වේ ඔන්න ඕකයි.
hadaya가 되지 않습니다. hadaya란 그것들과 함께 친해지는 것입니다. 친해지면 '내 patta, 내게 좋은 patta가 생겼다'—바로 그때 hadaya가 된 것입니다. '내 patta가 다른 이들 것보다 좋다'—이것도 hadaya가 된 것입니다. '아, 내 patta는 다른 것만큼 좋지 않구나'—반감이 왔습니다. hadaya가 되면 달라붙고 부딪힙니다. 그 둘 쪽으로 떨어집니다. abhijjhā와 domanassa 둘로 떨어지지 말라고 한 것이 바로 이것입니다.
එහෙනම් භාවනාවක් කරලා පුරුදු කරගන්නවා කියන්නේ අපි භාවනාවකින් අපි හිත පුටු කරගන්නවා කියන්නේ ඔන්න ඔය හදයන් කියන මට්ටමට එන්න ඉස්සෙල්ලා නවතාගන්න.
그러니 bhāvanā를 해서 익힌다는 것은, 우리가 bhāvanā로 마음을 길들인다는 것은, 바로 그 hadaya라는 수준에 이르기 전에 멈추는 것입니다.
දැන් අපි භාවනා කරනවා කියන එක දන්නේ නැ. භාවනා කරනවා කියලා අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ එක්තරහ චර්ිය හටාවක්.
그런데 우리는 bhāvanā를 한다는 것이 무엇인지 모릅니다. bhāvanā를 한다고 하면 우리가 기대하는 것은 어떤 행동 방식입니다.
නමුත් භාවනාව කියන්නේ ප්රඥාව තුළින් දැකලා හිතන්නම් පුරුදු වෙන්න ඕනේ. අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් ලෝකයේ අසාරත්වය දැක්කට පස්සේ අසාර දෙයක් සමග මම මොකට හිතවත් වෙනවා.
그러나 bhāvanā란 paññā로 보고 생각하는 데 익숙해지는 것입니다. anicca, dukkha, anatta로 세상의 알맹이 없음을 본 뒤에는 '알맹이 없는 것과 내가 왜 친해지겠는가' 하게 됩니다.
අසාර දෙයක් හොඳයි කියලා අල්ලගන්නේ මොකටද? අන්න එතෙන්ට ඇවිල්ලා සුද්ධ ඇතුව දැක්කොත් එහෙම අන්න එතෙන්දිට හදයන් වෙන්නේ නැ.
'알맹이 없는 것을 좋다고 왜 붙잡겠는가.' 거기에 이르러 깨끗하게 보면 바로 거기서 hadaya가 되지 않습니다.
මනසට ආගන්තුක උපක්ලේසය යාළු වීම හිතවත් වීම කියන උපක්ලේසය නැතුව.
마음에 āgantuka upakkilesa, 곧 사귐과 친해짐이라는 upakkilesa가 없이 말입니다.
ද්රව්ය වස්තුවක් සමග හිතවත් වෙන්නෙත් නැහැ. පුද්ගලය සමග හිතවත් වෙන්නේ නැ. අන්න හිතවත් වුනොත් තමයි එක්කෝ ඇලෙන්නේ. ඒකට විරුද්ධ දෙයක් ඇඳින් ගැටෙන්නේ. නෑ ඇලීමයි ගැටීමයි යම් තැනක නැද්ද කම්පාක කරන එක එතන නැත්නම් එතන සමාධිය.
물건과도 친해지지 않고, 사람과도 친해지지 않습니다. 친해지면 그때 달라붙거나, 그에 반대되는 것을 보면 부딪힙니다. 달라붙음도 부딪힘도 없는 곳, 흔들림이 없는 곳, 거기가 samādhi입니다.
යම් පෙනවට සමාධියක්නම් ඉරියව්වකින් සමාධිය ලබන්න හිටිය බැ. [උගුර කෑරීම]
참된 samādhi라면 한 가지 자세로만 samādhi를 얻어 머물 수는 없습니다. (목을 가다듬음)
හතර ඉරියව්වෙන්ම සමාධියෙන් හිටියෙන්නේ. ඉඳගෙන ඉන්නත් පුළුවන්, හිටගෙන ඉන්නත් පුළුවන්, ගමන් කරමින් ඉන්නත් පුළුවන්, නිදාගෙන ඉන්නත් පුළුවන් සමාධිය.
네 가지 자세 모두에서 samādhi에 머뭅니다. 앉아서도, 서서도, 걸으면서도, 누워서도 samādhi에 있을 수 있습니다.
ඒ ඉඳගන්න හිටගන්න ගමන් කරන නිදාගන්න කියන සතර ඉරියව් වෙන්න. ඡන්ද රාගයෙන් බැඳීමක් තිබුනොත් තමයි හදයන් වෙන්නේ. මොනම දෙයක් සමගවත් ඡන්ද රාගයෙන් බැඳීමක් නැතුව කිය හදයන්නේ නැ. හදයන් කියන එක තිබුනොත් තමයි
앉기, 서기, 걷기, 눕기라는 네 가지 자세에서 그렇습니다. chandarāga로 묶임이 있을 때 hadaya가 됩니다. 어떤 것과도 chandarāga로 묶이지 않으면 hadaya가 되지 않습니다.
හදයන්නේ නැ. හදයන් කියන එක තිබුනොත් තමයි ප්රියමනාප දෙයක් හැදිලා ඇලෙන්නේ. ඒකට විරුද්ධ දෙයක් මනාප වශයෙන් අරෙන්නේ ගැටෙන්නේ. ඇලුනොත් තමයි ගැටුනොත් තමයි වික්ෂිතාවයක් ඇති වෙන්නේ. එතකොට සමාධියෙන් තොරයි.
hadaya가 있을 때 좋아하는 것이 생겨 달라붙고, 그에 반대되는 마음에 들지 않는 것에 부딪힙니다. 달라붙고 부딪힐 때 흩어짐이 생깁니다. 그러면 samādhi가 없습니다.
ඒ අවස්ථාව දැන් සතිය පිහිටවා ගන්න ඕනේ වඩනකම්. වැඩි දේට පිහිටවන්න සතියක් නෑ.
그런 때에는 닦아 나가면서 sati를 세워야 합니다. 그 밖의 다른 것에 세울 sati는 없습니다.
සතිය පිහිටනක වදන්න ඕනේ. මනා සීනුවනින් ඉඳගෙන එළිය කරන්න ඕනේ. මනා සීනුවනින් ඒකක කිරීමට කියනවා සතර සතිපට්ඨානය යුක්ත වෙනවා.
sati가 서도록 닦아야 합니다. 바른 sati와 알아차림으로 머물며 [마음을] 밝혀야 합니다. 바른 sati와 알아차림으로 하는 것을 네 satipaṭṭhāna를 갖춘다고 합니다.
සතර සතිපට්ඨානය යුත්ත වෙනකොට ප්රඥාව. ප්රඥාව පහළ වුනාට පස්සේ ප්රඥාවෙන් තීරණය කරලා හිතේ මූලික චේතනාව නුන තැන ප්රඥාව ගන්න. ඊට පස්සේ හිත පහළ වෙනකොටම ප්රඥාව බලවත් කරගෙනමයි පහළ වෙන්නේ. මේකට කියනවා ඥාන සම්පිච්චත හිතක් හටගන්න.
네 satipaṭṭhāna를 갖출 때 paññā가 생깁니다. paññā가 생긴 뒤에는 paññā로 결정하여, 마음의 바탕이 되는 cetanā의 자리에 paññā를 놓습니다. 그 뒤로는 마음이 일어날 때 늘 paññā를 힘 있게 하여 일어납니다. 이것을 ñāṇa sampayutta 마음이 생겨난다고 합니다.
චේතනාව මුල් වෙලා හිටන් ගියොත් ප්රඥාව දෙවෙනි වුනොත් එහෙම ඥාන විපිත්තයි. ඥානයෙන් තෝරයි. ඒ හින්දා. අන්න ඥාන සම්පිත්ත වෙන්නේ එහෙමයි.
cetanā가 앞서고 paññā가 둘째가 되면 ñāṇa vippayutta입니다. ñāṇa를 떠난 것입니다. 그래서 ñāṇa sampayutta는 그렇게 이루어집니다.
ඥාන සම්පිත්ත වෙනකොට ප්රඥාව මතු වෙලා හිතනම් ප්රඥාවේ තීරණයක් තැන්පත් කරනවා ප්රධාන කරනවා. චේතනා කියන එකට වෙන තීරණය දෙවෙනි වේ. එහෙනම් අපිට ඕන ඕන හැටියට හිත් හදන්න බැරුව.
ñāṇa sampayutta일 때는 paññā가 솟아올라 마음에 paññā의 결정을 자리 잡게 하고 앞세웁니다. cetanā의 결정은 둘째가 됩니다. 그러면 우리가 원하는 대로 마음을 지어낼 수 없게 됩니다.
එකම තීරණයක් තියෙනවා ප්රඥාවේ තීරණය. ප්රඥාව නැමති ඒකක එක තීරණය නම් හටගත්ත හිතේ ස්වභාවය ඒකීය. එකරාව අන්න එරා කියලා කියන්නේ ඒක. අන්න [උගුර කෑරීම] එතකොට ප්රඥාවෙන් ඕනය ඒක
결정은 오직 하나, paññā의 결정입니다. paññā라는 하나의 결정이라면, 생겨난 마음의 성품은 하나입니다. ekagga라고 하는 것이 바로 그것입니다.
[උගුර කෑරීම] එතකොට ප්රඥාවෙන් ඕනය ඒක ගන්න. එහෙනම් භාවනා කිරීමේ වර්ධනය ලැබෙනවා කියන්නේ අර සත මනා සීනුවනින් යුත්තව ඇත්ත බලාගෙන යනකොට හරයක් නෑනේ ලෝකේ අල්ලගන්න කියලා ප්රඥාවේ තීරණයක් තියෙනවා. අන්න ඒ තීරණය ආවට පස්සේ ඒ නැගුණු ප්රඥාවේ ස්වභාවය වෙනස් වෙන්නේ.
(목을 가다듬음) 그러니 paññā로 그것을 받아들여야 합니다. 그러면 bhāvanā가 자란다는 것은, sati와 바른 알아차림을 갖추고 참을 살펴 나갈 때 '세상에는 붙잡을 알맹이가 없다'는 paññā의 결정이 있다는 것입니다. 그 결정이 오고 나면 일어난 paññā의 성품은 바뀌지 않습니다.
ආයේ චේතනාවල නැත්නම් චන්දර [උගුර කෑරීම] රාගයෙන් බැහැව නිගමනට බහින්නේ.
다시 cetanā나 (목을 가다듬음) chandarāga로 결론을 내리지 않습니다.
චඡන්දර රාගය මුල් වුනොත් චේතනාව ප්රධාන වෙන්න. ඡන්දරාගය බිදිලා ගියහම ප්රඥාව ප්රධාන වෙනවා.
chandarāga가 앞서면 cetanā가 중심이 됩니다. chandarāga가 부서지면 paññā가 중심이 됩니다.
යම් හිතක ඡන්දරාගයේ 50ක් ප්රහීන වුණා නම් ප්රඥාව 150ක් වැඩුණා නම් 150ක සමාධියක් තියෙනවා.
어떤 마음에서 chandarāga가 50퍼센트 끊어졌다면, paññā가 50퍼센트 자랐다면 50퍼센트의 samādhi가 있습니다.
175ක් ප්රඥාව ප්රගුණ වුනා 175ක් චේතනා දෙවෙනි වුණාන 175ක සමාධියක් තියෙනවා.
paññā가 75퍼센트 자라고 cetanā가 75퍼센트 둘째로 물러났다면 75퍼센트의 samādhi가 있습니다.
100ක් ප්රඥා වැටුණා. ස 100ීක් ඡන්දරාගය දුරු වුණා. පූර්ණ සමාධියක් තියෙනවා අරිහතුන් වහන්සේ. මෙන්න මේකයි සමාධිය ඉන්නවා.
paññā가 100퍼센트 자라고 chandarāga가 100퍼센트 사라지면 온전한 samādhi가 있습니다. 그것이 arahant입니다. 바로 이것이 samādhi입니다.
ඉතින් සමාධිය ඕනෑ කියලා හතනම් අපි ඕකට චර්යා කතාවක් අරගන්නවා. ඡන්දර රාගය ඇති වෙන්නා වූ දේවල් පිළිබඳ විමර්තනය කරන්නේ නැතුව.
그런데 samādhi가 필요하다고 생각하면 우리는 그것을 위해 어떤 행동 방식을 취합니다. chandarāga가 생기는 것들을 살피지는 않은 채로 말입니다.
එහෙනම් අපි කියන්නේ භාවනා මාර්ගයක නෙමෙයි ලෞකික මාර්ගය.
그러면 우리가 말하는 것은 bhāvanā의 길이 아니라 lokiya의 길입니다.
අන්න ආර්ය භාවනාව තෝරගන්නේ ඔය ක්රමයටයි.
ariya bhāvanā는 그런 방법으로 가려냅니다.
ආර්ය භාවනාවක් නම් නැත්නම් මේ නිවන් දැකීමට හේතු කරකාර කාරක භාවනාවක් බෞද්ධයෙක් වදනවා. එයා යමකින් යමකින් ඡන්ද රාගය ඇති වෙනවද? අන්න ඒක වල්ලා ඒක විදර්ශනා කරලා බලන්න ඕන.
ariya bhāvanā, 곧 nibbāna를 보는 데 원인이 되는 bhāvanā를 불자가 닦는다면, 그는 무엇 무엇에 chandarāga가 생기는지 그것을 잡아 vipassanā로 살펴보아야 합니다.
සියල්ලන්ටම එක විදි එක ඒක දේට ඡන්ද රාගය ඇති වෙන්නේ නැ. එක දෙයක් එක්කෙනෙක් ප්රිය කරන්නේ නැහ. තව දේ කටහොම ඇරුම් කරනවා. ඇහෙන් පියෙන දේවල් සියල්ලටම පරිය කරන්නේ නෑහ.
모두에게 같은 방식으로 같은 것에 chandarāga가 생기지는 않습니다. 한 사람이 좋아하는 것을 다른 사람은 좋아하지 않습니다. 또 다른 이는 또 다른 것을 좋아합니다. 눈에 보이는 것을 모두 좋아하지는 않습니다.
එක්කෙනෙක් ඇහෙන් බලලා සතුටු වෙන දේට තව කෙනෙක් සතුටු වෙන්නේ නැහැ. එයා වෙන දේට සතුටු වෙන්නේ නැ. එතකොට එක්කෙනෙක්ගේ චන්ද රාගය එක දේකට වැඩි.
한 사람이 눈으로 보고 기뻐하는 것에 다른 사람은 기뻐하지 않습니다. 그 사람은 다른 것에 기뻐합니다. 그러니 한 사람의 chandarāga는 어떤 한 가지에 더 큽니다.
තව කෙනෙක් චන්ද රාගය තව දෙයක් පේන්නේ තව දෙයක් කෙරෙහි බැඳිලා. මේවට තමාට ඡන්ද රාගය ඇති වෙන්නේ. කෙබලු දෙයක් දැක්කහම දිග තමා විමර්ශනය කරලා බලන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ.
다른 사람의 chandarāga는 또 다른 것에 묶여 있는 것이 보입니다. 이런 것들에 자기에게 chandarāga가 생기니, 어떤 것을 보았을 때 스스로 살펴보는 데 익숙해져야 합니다.
එයා මේක උගන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. භාවනා කරන්න මොකක්ද අයින් කරන්න ඕනේ කියලා ඇහුවට අප්රමාණ අරමුණසෙන් කෝක පෙන්නන්න භාවනාවේදී එක එක ක එකා අයින් කරන්න ඕනේ මොකක්ද කියලා ඇහුවොත් එහෙම අපිට ඒක කියා දෙන්න ගියොත් එහෙම විග්රහ කරලා අපිට අප්රමාණ අරමුණු ඉස්සෙල්ලා කියලා ඉන්නේ.
이것은 가르쳐 줄 수 있는 것이 아닙니다. 수행할 때 무엇을 치워야 하느냐고 물어도, 헤아릴 수 없이 많은 대상 가운데 어느 것을 보여 주겠습니까. 수행에서 저마다 무엇을 치워야 하느냐고 물어서 우리가 그것을 일러 주려고 풀이해 나가면, 우리 앞에는 헤아릴 수 없는 대상이 놓여 있습니다.
සමහර කෙනෙක් ගස් ජාති අරමුණු කරනවා. සමහර කෙනෙක් පුද්ගලයෝ අරමුණු කරනවා. අනේ
어떤 이는 나무 종류를 대상으로 삼습니다. 어떤 이는 사람들을 대상으로 삼습니다.
සමහර කෙනෙක් පුද්ගලයෝ අරමුණු කරනවා. අනේ මට නම් ඔය පුද්ගලයෝ කියන්නේ ආසාව මට නම් ඇත්තේ නැ. අනේ ඒකනාට මේ මල් ගහ බලන්නකෝ හරිම ලස්සනයි. මේක මල් පිපුනහම හරියේ සුවඳයි මේ පැත්ත මේ හරි ලස්සනයි මල පුද්ගලයෝ කිනේ මේ චන්ද රාගය තියෙන්නේ ගස් වැල් කෙරෙ මල් කෙරෙන්න තව කෙනෙක්
'아, 나는 사람들한테는 애착이 없어요. 그런데 이 꽃나무 좀 보세요, 정말 아름다워요. 꽃이 피면 정말 향기롭고, 이쪽은 정말 예뻐요.' 이 사람의 chandarāga는 사람이 아니라 나무와 덩굴과 꽃에 있습니다.
වැල් කෙරෙ මල් කෙරෙන්න තව කෙනෙක් අනේ මට මේ ලෝකෙට වඩා හදයි මගේ දරුව මට ගස් වැල්ලා ඕ වැඩක් නෑ. මේ දරු සුල බල බලාන් තියෙන මට හිටලා දෙයක්. තව කෙනෙක් දරුවා කෙරෙහි චන්ද රාගය. එයා අර ගස් වල කෙරෙහි චන්ද රාගයක් නැහැ. බාහිර පුද්ගලයෝ කෙරෙහි චන්දර රාගයක්. දැන් මේ වගේ එක
또 다른 사람은 '아, 나에게는 이 세상보다 내 아이가 소중해요. 나무 덩굴 따위는 쓸모없어요. 이 아이를 돌보는 것이 내게 남은 일이에요' 합니다. 이 사람은 아이에게 chandarāga가 있습니다. 그는 나무에는 chandarāga가 없습니다. 바깥 사람들에게 chandarāga가 있는 이도 있습니다.
කෙරෙහි චන්දර රාගයක්. දැන් මේ වගේ එක එක්කෙනාට නානා ප්රකාරමට චන්ද රාගය මැදෙනවා. එහෙනම් ලෝකයේ සියලු අරමුණු පිහි සියල්ලගේම සමාන ඡන්දර රාගයක් නෑ. මේ නිසා භාවනාවක් කරනකොට තමන් විසින්ම දැනගන්න ඕනැන්න ඕකයි.
이렇게 사람마다 갖가지로 chandarāga가 박혀 있습니다. 그러니 세상의 모든 대상에 대해 모두에게 같은 chandarāga가 있는 것이 아닙니다. 그래서 수행할 때 스스로 알아야 하는 것이 바로 이것입니다.
තමාට තමා ඡන්ද රාගයෙන් බැඳෙන දේවල් තමා දැනගන්න ඕනේ.
자기가 chandarāga로 묶이는 것들은 자기 스스로 알아야 합니다.
අනික් කෙනා ඒක විවේචනය කරන්නසා හරියන්නේ නැහ. මම ලෝකය අමුලාවෙන් විවේචනය කරනවා. තමා බැඳිච්ච එක තමයි අනික් කෙනාත් කැමනේ.
다른 사람이 그것을 비판한다고 되는 것이 아닙니다. 사람들은 미혹으로 세상을 재단합니다. 자기가 묶인 것을 다른 사람도 좋아하리라 여깁니다.
දැන් කාන්තාව මොනවටහරියි කස ආහාරයකට කැමතිනවා. එන එන ඔක්කොටම ඒක තමයි හදලා තියෙන්නේ.
이제 어떤 부인이 어떤 음식을 좋아한다면, 찾아오는 사람마다 모두에게 그것만 만들어 줍니다.
සමහර වෙලට අනි කෙනා ඒක අප ඒක ප්රිය කරන්නේ නැහ. සමහර අය කරවල කන්න හරි කැමති.
그런데 때로는 다른 사람은 그것을 좋아하지 않습니다. 어떤 이는 말린 생선을 아주 좋아합니다.
එයා කවුරු හරි ආපුම විදහට කරවෙල ටික උස්සගෙන එනවා මාළුවා ක්රියා.
그 사람은 누가 오기만 하면 말린 생선을 꺼내 옵니다.
මොකක්ද මම හරිය කැමතියි කරවෙන. එන් අනිකත් ඒ වගේම කැමතිනේ. එයා දෘෂ්ටියකට බැස්සොත්
'뭐 어때, 나는 말린 생선을 아주 좋아하니까 남들도 그렇게 좋아하겠지.' 그가 그런 diṭṭhi에 빠지면,
වෙනවා. අර මනසේ පරයද කරගන්නවා අර කඳගිය.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එන එන ගානේ මොකද කරන්නේ? විහ ආහාරයක් අ කරිලා හදන්න. මොකද ඒකට කැමතිනවා.
오는 사람마다 무엇을 합니까? 그 음식을 만들어 줍니다. 자기가 그것을 좋아하니까요.
තව කෙනෙක් මස් මාස වලට කැමතිවා. එයා කවුරු හරි ආපුහම මස් මාසගෙන එහලා හදනවා. තව කෙනෙක් ඒක පිය කරන්නේ නැහ. අනේ මට එළිය
또 어떤 이는 고기를 좋아합니다. 그 사람은 누가 오면 고기를 사 와서 요리합니다. 또 어떤 이는 그것을 좋아하지 않습니다.
තව කෙනෙක් ඒක පිය කරන්නේ නැහ. අනේ මට එළිය තිබුනම් කොච්චර හද මේක එක බලහම මේක දාලා දැන් මේ සෙන් ප්රාද කරලා හදලා කහපත් නැන නම් වවා හරි හදලා තියෙනවා. ඒකේ බලහම ඒකෙත් මත්වරු.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මොන එකක්ද කණ්ඩ එකක් බලහම මර නැති එකක් මම කරන්නේ මෙතන කණඩ එකක්වත් මරනහැනේ. එයා ඒ අදහසින් කරේ. නමුත් අර මස් මාංස පිය කරන එක්කෙනා සතුටෙන්ම හදන ආහාරයක් හැම එහෙනටම ඒවා දාලා.
'무엇을 보든 나는 살생 없는 것을 하겠다, 여기서는 아무것도 죽이지 않는다'—그 사람은 그런 뜻으로 했습니다. 그런데 고기를 좋아하는 사람은 즐겁게 만드는 음식마다 다 고기를 넣습니다.
ඒ එයා පිය කරන ආකාරයෙන් ලෝකයට දුන්න. මේ වගේ ඒක තමයි අපේ සාමාන්ය මනුස්සයාගේ සිටින්නේ. යමක් ප්රිය කරනවා නම් යමෙක් ඔහු ලෝකයට සංග්රහ කරන්න බලාපොරොත්තු වෙන හිතවත් නම් ප්රිය නම් ඒ තමා කැමතිය.
그는 자기가 좋아하는 방식으로 세상에 내주었습니다. 이와 같은 것이 우리 보통 사람의 모습입니다. 무언가를 좋아한다면, 그가 세상을 대접하려 할 때 친하고 사랑스러운 것은 바로 자기가 좋아하는 것입니다.
දැන් සමහර කෙනෙක් කතා කර කර ඉන්න කැමතියි. එයායි චන්ද රාග මැදිලා තියෙන්නේ කතා කරෙන කයි පරල
어떤 이는 쉬지 않고 말하기를 좋아합니다. 그 사람의 chandarāga는 말하는 데 박혀 있습니다.
ඉතින් එයා බලාපොරොත්තු වෙනවා කවුරුහත කළා ඉන්නකොට අනේ එයාට හරි පාලු වැඩ කතා කරන්න කෙනෙක් නැහැනේ. මමත් යන්න වැටියා කතා කරනවා. සමහර අර පුද කළා විවේකිව ඉන්න කෙනා. කවුවත් කතා කරන්නේ නැතුව අරගන්න දැන් මොකද වෙන්නේ?
그래서 그 사람은 누군가 혼자 있으면 '아, 저 사람 참 쓸쓸하겠다, 말 상대가 없잖아' 하고 가서 말을 겁니다. 그런데 그 혼자 있는 이는 고요히 있기를 좋아하는 사람입니다. 아무와도 말하지 않고 지내려는데, 이제 어떻게 됩니까?
තීරණය කොහොමද? කතා කිරීමට චන්ද රාගයෙන් බැච්ච කෙනා හිතනවා අනේ පාලුවෙන් ඉන්නවා ඇති. මම අත්යන්න ඕනේ කතා කරන. එයා කොච්චර හරි කතා කරා දෙයක්. එයා යන්නේ හොඳ හිතක් ගන්න. අර මනුස්සයා දෙකට නැවෙනවා. මොන කලරයක්ද මේ වෙන්නේ? නිදහසේ ඉන්නාව නිදහස ඉන්න දෙන්නේ නැහැ. කොච්චරහර යන කතා කරනවා ඇිලි ගහනවා. ඉතින් එතකොට වෙන විසිෙනවා.
판단은 어떻습니까? 말하기에 chandarāga로 묶인 사람은 '쓸쓸하게 있겠구나, 내가 가서 말을 걸어야지' 하고 생각합니다. 그는 한참 동안 말을 합니다. 좋은 마음으로 갑니다. 그런데 저 사람은 난처해집니다. '이게 무슨 소란인가. 편히 있으려는데 편히 있게 두지를 않네. 끝없이 와서 말을 걸고 귀찮게 하네.' 그러면 마음이 흩어집니다.
අන්න ලෝකය අආමනයි. එහින් ප්රඥාවෙන් ගත්තා තීරණයක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපි ප්රඥාවේ තීරණය ගන්නකොට දැනගන්නවා ඡන්දර රාගය එක එක්කෙනාගේ එක එක විදිට බැඳිලා තියෙන්නේ. සමහර අය චන්ද රාගියාගේ නිදහස් වෙවී යනවා.
우리가 paññā의 판단을 내릴 때, chandarāga가 사람마다 저마다 다르게 묶여 있음을 압니다. 어떤 이들은 chandarāga에서 점점 벗어나 갑니다.
චන්ද රාගයන්ගේ නිදහස් වෙන්න කැමති නම් ආර්ය මාර්ගය වඩන්න.
chandarāga에서 벗어나고 싶다면 ariya magga를 닦으십시오.
එයා ඒකට මාර්ගය වලාගෙන යනවා. ප්රඥාවෙන් තීරණයක් දෙනවා මේ මේ පුද්ගලයෝ මේ මේ දේටයි කැමැත්තේ. මට ඕන හැදියට කරලා.
그는 그것을 위해 길을 닦아 갑니다. paññā로 판단을 내립니다. '이 사람들은 이런 것을 좋아한다. 내가 원하는 대로 할 수는 없다.'
එහෙනම් ධර්මතාවයක් ලෝකේ තියෙනවා මෙන්න මෙහෙ ක්රමය. ඒ නිසා ඒක මට කරන්න තේකුත් නැහැ. ඒගොල්ලන්ගේ නුවණ හැටි හැටියටයි ඒගොල්ලො ඡන්දර රාගයෙන් බැඳෙන්නේ.
그러니 세상에는 dhammatā가 있습니다, 이런 방식이 있습니다. 그래서 내가 그것을 할 까닭도 없습니다. 그들은 저마다 지혜만큼 chandarāga에 묶입니다.
මුලාව නිසා චන්ද රාගයෙන් බැඳෙනවා. ප්රඥාව නිසා චන්ද රාගයෙන් ඉවත් වෙනවා.
미혹 때문에 chandarāga에 묶이고, paññā 때문에 chandarāga에서 벗어납니다.
ඉතින් මේ මේ පුද්ගලයන්ගේ ස්වභාවය මොකක්ද කියලා අපි විමර්ශනය කරලා බලනවානම් අපි දන්න නම් මෙයා කතා කරනවට කැමති නැති. මෙයාගෙන් අයින් වෙලා ඉන්න.
그래서 이 사람들의 성품이 무엇인지 살펴보아 알면, '이 사람은 말 걸기를 좋아하지 않는구나, 이 사람에게서 떨어져 있자' 합니다.
මම එයා ඇතුරු කරනවා නම් එයා ඒක කතා නොක. තරහයක් නෙමෙයි. එයාට බාධාව පමුණ හොඳ නැහ. එයා කතා කරනට එයාට ඒ බාධකයක් වශයෙන් සලකලා එයා ඉන්න කෙනෙක්. අන්න ප්රඥාවෙන් ගත්තා තියෙන තීරණයක් එයාගේ
내가 그를 아낀다면 그와 말하지 않습니다. 화가 나서가 아닙니다. 그에게 방해를 끼치는 것이 좋지 않아서입니다. 그는 말 거는 것을 방해로 여기며 지내는 사람입니다. 이것이 paññā로 내린 판단입니다.
තව කෙනෙක් ඉන්නවා. එයා කැමති මල් ගැන කතා කරනවා. එයා ඒක වෙනි දෙලේ කතා කරන්න ගියොත් එයා කැමතිවා. ඉතින් එයා ඒක කතා කරනවා නම් කතා කරන්න එන්නේ මල් ජාතිය ගැන. එතකොට එයා ඒකට ගැම.
또 어떤 사람이 있습니다. 그는 꽃 이야기하기를 좋아합니다. 그 사람과 그 이야기를 하러 가면 그는 좋아합니다. 그래서 그와 말한다면 꽃 종류 이야기를 하게 됩니다. 그러면 그는 거기에 빠져듭니다.
හැබැයි ආරයෙක් නම් කල්පනා කරනවා මොන ජාතියට කැමති වනත් චන්දරාගරය ඒ විදිහට බැඳිලා ඔහුඟ තියෙන්නේ. ඔහුට බණක් කියා දෙන්න බැහැ ධර්මානුකූල පැත්තක් කියා දෙන්න ප්රඥා පහළ වෙන්න කොයි දේට කැමති තිබෙනත් ඔව අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි කියලා විග්රහ කරලා දීලා එයා ඒකෙන් මුදවන්න අවස්ථාව බලාගෙන කටයුතු කරන්න.
그러나 ariya라면 생각합니다. '어떤 종류를 좋아하든 그의 chandarāga는 그렇게 묶여 있다.' 그에게 dhamma를 설하거나 dhamma에 맞는 쪽을 일러 주어 paññā가 생기게 하려면, 그가 무엇을 좋아하든 그것이 anicca, dukkha, anatta임을 풀어 주어 그가 거기서 벗어나도록 기회를 보아 행해야 합니다.
හැබැයි ඒකෙදී ප්රඥාවෙන් තීරණයක් කරනවා මේ ඡන්දර රාගයෙන් බැඳිලා ඉන්න පුද්ගලයාට මේක අනිච්චයි දුක්ඛයි අනත්තයි කියන්න ගියොත් එහෙම මේ පුද්ගලයා මේකට බොහොම කුපිත වෙනවා. අකමැති. මම එයාට අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත විග්රහ කරන්න යන්නේ නැහැ බණ කියන්න යන්නේ. ඒකත් ප්රඥාව දීර.
다만 그때 paññā로 판단합니다. 'chandarāga에 묶여 있는 이 사람에게 이것이 anicca, dukkha, anatta라고 말하면 이 사람은 몹시 성내고 싫어할 것이다. 그러니 나는 그에게 anicca, dukkha, anatta를 풀이하러, 설법하러 가지 않겠다.' 그것도 paññā입니다.
හැබැයි අපේ බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා ඔහුගේ ඡන්ද රාගය කෙසේ හෝ දුරු කළොත් ඔහු ආරයෙක් වෙනවා. දුරු කරන මාර්ගය පෙලා දුන්නොත් තුළත් ආර්ය මාර්ගය හම්බ වෙන්නේ. ඒක නිසා ඔහුට අනුකූල දෙයක් අරගෙන ඒ අනුසාරයෙන් ඔහුට බොහොම ලැබෙන අවස්ථාව සුදුසු අවස්ථාව ඒකට මග පාදා දීන්න ඕනේ. ඔහු තැනට ඔබ
그러나 우리에게는 바람이 있습니다. 그의 chandarāga를 어떻게든 없앤다면 그는 ariya가 됩니다. 없애는 길을 보여 주면 그 안에서 ariya magga를 얻습니다. 그래서 그에게 맞는 것을 들고, 그에 따라 그에게 알맞은 기회에 길을 열어 주어야 합니다.
ඒකට මග පාදා දීන්න ඕනේ. ඔහු තැනට ඔබ සුදුසු වෙලාව බලා හිටකොට අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් දකින හැටි කියා දෙනවා හැම තැනීම නෙමෙයි. සුදුසු කල් සුදුසු වෙලා දැකලායි ඒක කරන්න. අන්න ඒක ප්රඥාව තියෙනවා.
그에게 알맞은 때를 기다렸다가 anicca, dukkha, anatta로 보는 법을 일러 줍니다. 아무 데서나가 아닙니다. 알맞은 때, 알맞은 시간을 보아 합니다. 거기에 paññā가 있습니다.
ඒ ප්රඥාව නැති පුද්ගලයා. ඒ කරන ක්රමය දන්නේ නැති නිසා. තැනක් නොතැනක් නෑහ බස් එකේදී කඩපොලේදීම් හන්දී පාරේ යනකොටයි හැම තැනම බණ කියන්න.
paññā가 없는 사람은 그 방법을 모르기 때문에 장소를 가리지 않고 버스에서, 시장에서, 길거리에서, 아무 데서나 설법을 합니다.
එයාත් මත් වෙලා ඉන්නවා සමහර වෙලාට එයා ප්රිය කරුණු. මම ධර්මය දන්නවා මම බණ කියන කෙනෙක්, මම හොඳ කෙනෙක් එයා එතන ඡන්දරාගයෙන් බැදුනොත් එහෙම එයා ඒක උලුප්ගන්න තමයි අර පස්වෝල්ඩේ හැම තැනම බලා කියන්නේ. එතකොට මොකද වෙන්නේ?
그 사람도 때로는 자기가 좋아하는 것에 취해 있습니다. '나는 dhamma를 안다, 나는 설법하는 사람이다, 나는 좋은 사람이다'—거기에 chandarāga로 묶이면, 그것을 드러내려고 아무 데서나 설법합니다. 그러면 어떻게 됩니까?
අනිත් පින්සුක නින්ධාන ගැරූම් ලබනවා.
다른 이들에게서 비난과 꾸지람을 듣습니다.
හරි උපාසක අපි දන්නවා එයාගේ මේ හරි උපාසිකාව එයාගේ හැටි අපි දන්නේ නැතුව ඉතින් පටන් ගන්න ඕන විරුද්ධකාරය ඔක්කොම කියලා මට පාරවල් වන්න.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් මේ වගේ හැම අවස්ථාවටම ප්රඥාවෙන් තීරණයක් කරගන්න ඕනේ. සුදුසු තැන සුදුසු වෙලාව බලලා කතා කරන්න.
그러니 이런 모든 경우에 paññā로 판단해야 합니다. 알맞은 곳, 알맞은 때를 보아 말해야 합니다.
ඉතින් මෙන්න මේ වගේ මේ ලෝක ආශ්වාද කියන එක තැන් තේරගන්න. ඔය අපි ප්රියමනාප චන්ද රාගය යම් තැනක බැඳුනොත්. අන්න ඒවා අපිට ආශ්වාද ජනකයි.
이렇게 이 loka assāda라는 것이 어디인지 가려내십시오. 우리가 좋아하는 chandarāga가 어딘가에 묶이면 그것들이 우리에게 assāda를 낳습니다.
ඒ චන්ද රාගයෙන් බැ, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ, ධර්ම කියන මේවයෙන් යමකට නම් ඒවා සියල්ලම ලෝක ආස්වාද අන්න ලෝක ආශ්වාද වෙන් කරලා දැනගන්නා.
그 chandarāga로 형색, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma 가운데 무엇에 묶이든 그것들은 모두 loka assāda입니다. 이렇게 loka assāda를 갈라 알아야 합니다.
ලෝක ආශ්වාද කියන්නේ ඕවර.
loka assāda란 바로 그것들입니다.
එතකොට ඕවර ගියොත් මොකද වෙන්නේ?
그러면 거기로 가면 어떻게 됩니까?
යම් ආශ්වාදයක් හොඳයි, ප්රියයි, මනාපයි කියලා යමකි බැඳෙනවා නම් ඒ ආශ්වාදය අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් ඔහු දැකලා නැ.
어떤 assāda가 좋고, 사랑스럽고, 마음에 든다고 무언가에 묶인다면, 그는 그 assāda를 anicca, dukkha, anatta로 보지 못한 것입니다.
අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් දැක්කේ නැති තාක්කල්. ඔහුගේ ආශ්වාදයට ඡන්ද රාගයෙන් බැඳෙනවා. අන්න ලෝක ආශ්වාදයට බැඳුනා.
anicca, dukkha, anatta로 보지 못하는 한 그는 assāda에 chandarāga로 묶입니다. 그렇게 loka assāda에 묶였습니다.
ඡන්දරාගය යම් තැනකට බැඳුන ඔහුට කවදාවත් ඒකෙන් ඉවත් වෙන්න. ඔහුට ඒකම අවශ්ය වෙනවා. දැන් ලෝකය හටගන්න දේට ඡන්ද රාගයෙන් බැඳුනොත් ඔහුට ලෝකේම අවශ්යයි.
chandarāga가 어딘가에 묶인 그는 결코 거기서 떠나지 못합니다. 그에게는 그것만 필요합니다. 세상이 생겨나는 것에 chandarāga로 묶이면 그에게는 세상 자체가 필요합니다.
ලෝකයෙන් එතෙර වෙන්න ලෝකයෙන් නිදහස් වෙන්න ඔහුට ඕන කමක් නැහ. ඒ නිසා කවදාවත් ඔහුට ඒ බන්ධනයෙන් මිදෙන්න බැ. ඒ චන්ද රාගයෙන් බැඳිලා ඉන්න. අන්න ලෝක ආශ්වාදයට බැඳුනහම ලෝකයෙන් මිදෙන්න බැහැ කිව්ේ ඔන්න ඕකයි නිවන් දකින්න බැ. අත්හැරෙන් වැලීමදී යන්න බැ.
세상을 건너고 세상에서 벗어나려는 바람이 그에게는 없습니다. 그래서 그는 결코 그 bandhana에서 벗어날 수 없습니다. 그 chandarāga에 묶여 있으니까요. loka assāda에 묶이면 세상에서 벗어날 수 없다고 한 것이 바로 이것입니다. nibbāna를 볼 수 없습니다. 놓아 버림, 달라붙지 않음, 벗어남으로 갈 수 없습니다.
ඒ නිසාම තමයි අනාථයට වැටෙන්නේ.
바로 그래서 anātha에 떨어집니다.
ඒ චන්ද රාගයෙන් බැඳුනොත් බැඳෙන්නේ ලෝකෙට නම්. ලෝකේ තියෙන්නේ අනිච්ච දේවල්, දුක්ඛ දේවල්, අනත්ත දේවල් නම් ලෝකේ විද්යාමාන වීම. අපිට දුකෙන් නිදහස් වෙන්න බැ. අසහනයෙන් මිදෙන්න බැ.
chandarāga로 묶이면 묶이는 것은 세상입니다. 세상에 있는 것이 anicca한 것, dukkha인 것, anatta인 것이라면—그것이 세상의 실상이라면—우리는 괴로움에서 벗어날 수 없습니다. 불안에서 벗어날 수 없습니다.
අපේ බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට වෙන්නේ නෑ ලෝකය තුළ. ආයි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ අනිච්ච ලෝකය නිච්ච කරගන්න. දුක්ඛ ලෝකේ සුඛ කරගන්න. අනර්ථ ලෝකය අර්ථවත් එකක් කරගන්න. අනාථ ලෝකය නාත කරගන්නවා. නමුත් මේක කවදාවක් කරන්න බැරි දෙයක් මේක තමයි අවිද්යාවේ තීරණය.
우리의 바람은 세상 안에서 이루어지지 않습니다. 그런데도 다시 바라는 것은 anicca한 세상을 nicca하게 만들고, dukkha인 세상을 sukha로 만들고, 뜻없는 세상을 뜻있게 만들고, anātha인 세상을 nātha로 만드는 것입니다. 그러나 이것은 결코 할 수 없는 일입니다. 이것이 avijjā의 판단입니다.
මේ තීරණය ඉන්න තාක්කල් ඔහුට ඒකෙන් මිදෙන්න එ අනාත අනාථත්වයෙන් මිදෙන්න බැ. නාත නියම නාතත්වය නම් එ හදන්න බැරි, නිච්ච කරන්න බැරි, සුඛ කරන්න බැරි ආත්ම කරන්න එහෙම නැත්නම් අර්ථවත් කරන්න බැරි හරවත් කරන්න බැරි ලෝකය යථාර්ථය ධර්මානුකූලව දැකලා ඒකෙන් අත්හැරීමක් ඇත්්ද නොවැල්මක් ඇත්්ද මිදීමක් ඇත්්ද එතනයි අර දුක ඇති නිදහ ඒකයි නාථ මේක දකින්න ඕනේ. ආ එතකොට අනාථ අනාථ හැටියට දකිනවා නාථ නාථ හැටියට දකිනවා.
이 판단이 있는 한 그는 거기서, anātha에서 벗어날 수 없습니다. 참된 nātha란 이렇습니다. 만들어 낼 수 없고, nicca하게 할 수 없고, sukha로 할 수 없고, attā로 할 수 없는, 곧 뜻있게 할 수 없고 알맹이 있게 할 수 없는 세상의 실상을 dhamma에 맞게 보고, 거기서 놓아 버림, 달라붙지 않음, 벗어남이 있다면, 바로 거기가 괴로움에서 자유로운 곳이고 그것이 nātha입니다. 이것을 보아야 합니다. 그러면 anātha를 anātha로 보고, nātha를 nātha로 봅니다.
එතකොට ලෝකය යමක් ඇත්නම් අනාපතයි. කුමක් නිසාද? අනිච්ච නිසා, දුක්ඛ, අසාර නිසා අනාසයි.
그러면 세상에 무엇이 있든 anātha입니다. 무엇 때문입니까? anicca이기 때문에, dukkha이고 알맹이가 없기 때문에 anātha입니다.
එහෙනම් අපි අනාත්යට වැටෙන්නේ අනිච්ච දේ නිච්ච කරන්න අවිද්යාවෙන් හිතනවා. දුක දෙන්න දේ සුඛ කරගන්න පවත්වාගන්න අවිද්යාවෙන් හිතනවා. අසාර දේ සාරවත් කරගන්න අවිද්යා සහගතව හිතනවා.
그러니 우리가 anātha에 떨어지는 것은, avijjā로 anicca한 것을 nicca하게 만들려고 생각하고, 괴로움을 주는 것을 sukha로 만들어 지키려고 avijjā로 생각하고, 알맹이 없는 것을 알맹이 있게 하려고 avijjā에 휩싸여 생각하기 때문입니다.
නමුත් අනිච්ච දේ කවදාවත් නිච්ච වෙන්න දවසක් නෑහ. ක්රමයක් නෑ. දුක්ඛ [උගුර කෑරීම] දේ සුඛ කරන්න ක්රමයක් නැහ. අසාර දේ සාර කරන්න ක්රමයක් නැහ. මොකද ඒක තමයි ලෝකෙට ඔරුම ධර්මතාවය
그러나 anicca한 것이 nicca하게 될 날은 결코 없습니다. 방법이 없습니다. (목을 가다듬음) dukkha인 것을 sukha로 만들 방법이 없습니다. 알맹이 없는 것을 알맹이 있게 할 방법이 없습니다. 그것이 바로 세상이 물려받은 dhammatā이기 때문입니다.
මෙන්න ලෝක ධර්මතාවය මේකයි කියලා යම් දහවසක නුවණින් තේරුම් ගත්තා නම් එදාට ඔහුගේ මුලා අදහස නැති වෙලා යා.
'세상의 dhammatā는 이것이다'라고 어느 날 지혜로 깨달았다면, 그날 그의 미혹된 생각은 사라집니다.
අන්න මිත්යා දෘෂ්ටිය මිදිලා එතනින් සුද්ධ බවට පත්වෙනවා. සුද්ධ බවට පත් වුනොත නාතත්වය දකින්නේ. මොකක්ද නාසත්වය? ලෝකේ නම් ඔක්කොම අනාථා.
micchā diṭṭhi에서 벗어나 그로써 깨끗해집니다. 깨끗해지면 nātha를 봅니다. nātha란 무엇입니까? 세상에 있는 것은 모두 anātha입니다.
මේ ලෝකේ යමක් අත්හැරී ගියාද නොවැරී ගියාද මිදී ගියාද ඒ අත්හැරිච්ච හරියෙන් දුක එන්න විදිහක් නෑ. අසාහනය එන්න විදිහක් නෑහ. දුකෙන් මිදුනා. යම් තැනක යමක් හේතු වන දුකෙන් මිදුන නම් ඒ දුකෙන් නිදහස් වෙච්ච හරියයි නාථ. දැන් ලෝකේ හැමතැනම තියෙන්නේ අනාථ මිසක් නාත.
이 세상에서 무엇이든 놓아 버렸거나, 달라붙지 않았거나, 벗어났다면, 그 놓아 버린 부분에서는 괴로움이 올 길이 없습니다. 불안이 올 길이 없습니다. 괴로움에서 벗어났습니다. 어딘가에서 무엇 때문에 생기는 괴로움에서 벗어났다면, 그 괴로움에서 자유로워진 부분이 nātha입니다. 세상 어디에나 있는 것은 anātha일 뿐 nātha가 아닙니다.
සියලුම ලෝකේ මිදී ගියා නම් එදාට නාතත්වය පූර්ණ වෙනවා. අනාථත්වය නිදහස් වනාථයෙන් නිදහස් වීම. ආර්ය මාර්ගයේ ප්රතිඵලය
온 세상에서 벗어났다면 그날 nātha가 온전해집니다. anātha에서 자유로워지는 것, 그것이 ariya magga의 열매입니다.
මේ ටික තේරුම් අරගන්න ඕනේ ආශ්වාදය බන්ධනයක් වෙන්න ඒකයි. ලෝක ආශ්වාද බන්ධනයක් වුනේ ඔය ක්රමයට ලෝක ආශ්වාදයන්ගේ අවිද්යාව නිසා තමයි බැඳෙන්නේ.
이것을 이해해야 합니다. assāda가 bandhana가 되는 까닭이 이것입니다. loka assāda가 bandhana가 된 것은 그런 방식입니다. loka assāda에 대한 avijjā 때문에 묶이는 것입니다.
ඔව්ාමී
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් දැන් මෙහෙමයි කාම ලෝක ආමිස පිරීතියට කාම පිරිතියට අයිති. කාම ලෝකයෝ කාමාස්්වාදය අත්හැරුනහම රූප ආශ්වාද සහ අරූප ආශ්වාද කියලා ඉතුරු වෙන හරි. ඒ ටික අයිති නිරාමිස ප්රීතිය.
네, 이제 이렇습니다. kāma loka는 āmisa pīti, 곧 kāma pīti에 속합니다. kāma loka의 kāma assāda를 놓으면 rūpa assāda와 arūpa assāda가 남습니다. 그것들은 nirāmisa pīti에 속합니다.
සාමිස කියලා කිව්වේ කාමයන්ට. කාම රූප කාම සද්ධ කාම ගන්ධ කාම ආදී වශයෙන් ඒවය බැඳෙනකොට ඒ හටගන්න කාමය තමයි ආමිස ප්රීතිය කිව්වේ. කාම සුවය. කාම සුවේ එයෙන්න කියලා. එතකොට ඒක නිරාමිස තර කියලා නිරාමිස තර කියන්නේ එතන නිරාමිසත්වයෙන් එතෙර කළා. නිරාමිස සුවය කියලා කියන්නේ
sāmisa라고 한 것은 kāma를 두고 한 말입니다. kāma rūpa, kāma sadda, kāma gandha 따위에 묶일 때 생기는 kāma가 āmisa pīti라고 한 것입니다. 그것이 kāma sukha입니다. 그리고 nirāmisatara라는 것은 거기서 nirāmisa마저 건너간 것입니다.
එතෙර කළා. නිරාමිස සුවය කියලා කියන්නේ රූපාවචර සුවය සහ අරූපාවචර සුවේ. ඒකත් ඒකත් ලෝකේ ආස්වාදයි.
nirāmisa sukha란 rūpāvacara sukha와 arūpāvacara sukha입니다. 그것도 loka assāda입니다.
ඒක නිරාමිස සුවය කියන එක රූපාවචර ලෝකයට අයිති. රූපාවචර ලෝකයේ යම් ආශ්වාදයක් ඇත්්ද නිර ඒක නිරාමිස සුවයට අයිතියි. අරූපාවචර ලෝකයේ යම් ආස්වාදයක් ඇත්්ද ඒකත් නිරාමිස සුවයට අයිති. ඔය නිරාමිස කියන එකට අයිති නැති. සුවයක් නෑහ ඔය දෙකෙන්. ආමිස සුවයට අයිතියි කාම සුවය. එතකොට ඒකෙනුත් එතෙර
그 nirāmisa sukha는 rūpāvacara loka에 속합니다. rūpāvacara loka에 어떤 assāda가 있든 그것은 nirāmisa sukha에 속합니다. arūpāvacara loka에 어떤 assāda가 있든 그것도 nirāmisa sukha에 속합니다. 이 둘 가운데 nirāmisa에 속하지 않는 행복은 없습니다. āmisa sukha에 속하는 것은 kāma sukha입니다.
අයිතියි කාම සුවය. එතකොට ඒකෙනුත් එතෙර කරනවානම්. ඒ වගේම රූපාවචර සහ අරූපාවචර සූලය නිරාමිසයි. ඒකෙනුත් එතෙර කරනවා.
그것에서도 건너간다면, 또 rūpāvacara와 arūpāvacara의 행복은 nirāmisa인데, 그것에서도 건너갑니다.
අන්න එතකොට කාමය අහක් වෙලයි නිරාමිසයට බහින්න. නැත්නම් රූපාවචර අරූපාවචර දෙකේ සුවයට බහින්න. ධ්යාන උදේ. ධ්යාන සුරයක් ඇට නම් ඒකත් අල්ලන්න දෙයක් නෑහැ කියලා හනම් හිතක් ආපු අන්න නිරාමිසයුත්තර කළා.
그러니 kāma를 떠나서 nirāmisa로, 곧 rūpāvacara·arūpāvacara 두 가지 행복으로 들어섭니다. jhāna가 일어납니다. jhāna의 행복이 있다 해도 '그것도 붙잡을 것이 아니다'라는 마음이 들면, 그때 nirāmisa를 넘어선 것입니다.
එතකොට නිරාමිසයෙන් එතෙර කරුවහම නිරාමිස තර කියලා කියන්නේ ඒකයි.
nirāmisa를 건너가면 nirāmisatara라고 하는 것이 그것입니다.
අන්න නිරාමිසයෙනුත් එතෙර කරා තමයි නිවන් සුව. දැන් තුන් ලෝකයෙන් බැඳීමක් නැ එතනට ආපුවහම සබ්බ ලෝකයේ අනභිරත සංඥා අන්න ආවෙන්න. රු ලෝකයන්ගේ අභිරතියක් නැති සංඥාව. අන්න ඒකට කියනවා නිරාමිස තරසුව. ඒ නිරාමිස තරසුවේ කියන්නේ නිවං සුව.
nirāmisa마저 건넌 것이 nibbāna의 행복입니다. 이제 세 loka에 묶임이 없는 그곳에 이르면 'sabba loke anabhirata saññā'가 옵니다. 온 세상에 즐거워함이 없는 saññā입니다. 그것을 nirāmisatara sukha라고 합니다. 그 nirāmisatara sukha가 nibbāna의 행복입니다.
දැන් අපි සුඛිත තර වෙත්වා කියනවා. සුඛයන්ගෙන් නිර්වාණ සුඛයට තමයි සුඛිත තර කියන්නේ. සුඛයෙන් එතෙර කරන්න. විඳින සුඛයෙන් එතෙර කරපුවහම කියනවා සුඛිත තරුව. නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් සුඛිත තර වෙද් සුඛිත තර කියන්නේ ඒකයි. ලෝක සුඛයෙන් එතෙර
우리는 'sukhitatara가 되기를'이라고 말합니다. 여러 sukha 가운데 nibbāna sukha를 sukhitatara라고 합니다. sukha를 건너가는 것, 느끼는 sukha를 건너가면 sukhitatara라고 합니다. 'nibbānaṃ paramaṃ sukhaṃ'으로 sukhitatara가 되는 것, sukhitatara란 이것입니다.
සුඛිත තර කියන්නේ ඒකයි. ලෝක සුඛයෙන් එතෙර කළා. කාම ලෝකේ සුඛයත් නෑහැ. රූප ලෝකේ සුඛයත් නෑහැ අරූප ලෝකේ සුඛයත් නෑ.
세상의 sukha를 건넜습니다. kāma loka의 sukha도 없고, rūpa loka의 sukha도 없고, arūpa loka의 sukha도 없습니다.
ඒ ඔක්කොම මුලාව නිසා බැහැපු තීරණය කියා දැනගෙන සුඛයයි කියලා ගන්න හොඳ නෑ තේරු ඒක හරයක් නෑහ කියලා දැනගත්තහම ඡන්දර රාගය නිසා බැඳුන යම් සුවයක් තිබුණ නම් ඒකෙන් එතෙරයි. ඒකට කියනවා නිවන් සුවේ සුඛිත තරයි.
그것들이 모두 미혹 때문에 내린 판단임을 알고, sukha라고 붙잡는 것이 좋지 않으며 거기에 알맹이가 없음을 알면, chandarāga 때문에 묶인 어떤 행복이 있었든 그것을 건넙니다. 그것을 nibbāna의 행복, sukhitatara라고 합니다.
ඕක විදිහ තේරුම් ගන්න ඕනේ.
그 방식을 이해해야 합니다.
දැන් තව කර්මස්ථානයක් තියෙනවා සියල්ල ඇවිල ගත්තේ ආදි වශයෙන් පෙන්නපු කර්මස්ථානයක්. එකොළොස් ගින්නකින් ඇවිල ගත්තා කිය විග්රහ කරනා.
이제 또 하나의 kammaṭṭhāna가 있습니다. '모든 것이 불타고 있다'는 식으로 보여 주신 kammaṭṭhāna입니다. 열한 가지 불로 불타고 있다고 풀이합니다.
මොනවද? රාගින්න, ද්වේශ ගින්න, මෝහ ගින්න, ජාති ගින්න, ජරාගින්න, මරණ ගින්න, සෝකගින්න, පරිදේවගින්න, දුක් ගින්න, දෝමනස්සගින්න, උපායාසකින්න ඔය කියන ගිනි 11කින් සත්වයෙන් දැවෙනවා තැවෙනවා. අසානරිත්වයට පත්වෙනවා.
무엇입니까? rāga의 불, dosa의 불, moha의 불, jāti의 불, jarā의 불, maraṇa의 불, soka의 불, parideva의 불, dukkha의 불, domanassa의 불, upāyāsa의 불—이 열한 가지 불로 중생은 타고 달구어집니다. 불안함에 빠집니다.
ගින්නට උපමා කළේ දවන තවන ලක්ෂණය නිසා. ගින්නක් කියලා කිව්වේ ඒකයි. ලෞකික ලෝකය තුළ අපි අරමුණු වෙන්නේ ගින්න කියනකොට මේ පිච්ච ගිනි සිලුවලටයි අපි ගින්න කියන්නේ. හත්වෙනි ඒවට ගිනි කියනවා.
불에 빗댄 것은 태우고 달구는 성질 때문입니다. 불이라고 한 까닭이 그것입니다. 세간에서 불이라고 하면 우리가 떠올리는 것은 이 타오르는 불꽃입니다. 그것을 우리는 불이라고 합니다.
දැන් ජාතීගින්න, ජරාගින්න, ව්යාධි ගින්න කිව්වේ ඒ රත් කරන ඒ ජාතිය රත් කරන ගින්න නෙමෙයි. ගින්න උපමාවක්.
jāti의 불, jarā의 불, 병의 불이라고 한 것은 jāti를 달구는 불이 아닙니다. 불은 비유입니다.
ගින්න ස්වභාවය යමක් දවනවා නම් තවනවා. ඒ වගේම සත්වයා කියන මේ පැවැත්ම තුළ මේ හිත දවනවා නම් තවනවා නම් යමකින් ගින්න ස්වභාවයක් නිසා ඒවරක් තියෙනවා ජාති ගිනි, ජරාගෙන ගිනි, මරණ ගිනි. යම් ජාතියක උපත නිසා දැවීමක් තැවීමක් මනසට එනවා නම්.
불의 성품이 무언가를 태우고 달구는 것이듯, 중생이라는 이 존재 안에서 이 마음을 태우고 달구는 것이 있다면, 불과 같은 성품 때문에 그것들을 jāti의 불, jarā의 불, maraṇa의 불이라고 합니다. 어떤 태어남 때문에 마음에 태움과 달굼이 온다면,
ඒක දරන්න බැරිවැනි අසාහනරිත්වය යුත්තන. මනස දවනවා තවනවා.
그것을 견딜 수 없는 불안함을 지니고, 마음을 태우고 달굽니다.
සියලුම ජාති නෙමෙයි මේ කරන්නේ. තරහ ජාති කොටසක් මනස දවනවා තව
모든 jāti가 그러는 것은 아닙니다. 어떤 jāti는 마음을 태우고 달굽니다.
ඊට පස්සේ අපි යථාර්ථය දැනගත්තහම දකිනවා මොන ජාතිය පන්නත් දවන්න තවන්න හේතු වෙනවා. ආර්යන් දැනගන්නවා සියල්ලම යථාර්ථය. එතකොට හොඳ ජාති උපන්නත් ඒවැත් තියෙනන දැවීම තැවීම. ඒක උපන් නිසානේ මේ දැවීම. මේ තැවීම
그 뒤에 실상을 알면, 어떤 jāti가 생겨나든 태우고 달구는 원인이 된다는 것을 봅니다. ariya는 모든 것의 실상을 압니다. 그러면 좋은 것이 생겨나도 거기에 태움과 달굼이 있습니다. 그것이 생겨났기에 이 태움, 이 달굼이 있는 것입니다.
ලෝකය තුළ ලස්සන වල් ගහම හොඳයි කියලා අපි නිගමනයට.
세상에서 아름다운 꽃나무가 좋다고 우리는 결론을 내립니다.
ඔය නිගමනය ගත්ත තැන්ප හොරු ගෙනනේ අයිති. කවුරුහරි කඩාගෙන යයිද? එහෙම නැත්නම් ඉතින් මේක ම මට හොඳ මල් ගහක් තියෙන දැක්කො තීරිකා කරයි. එහෙනම් ඒ අපි ඕවරසානයට පත් වෙනවා දැනවෙනවා තැවෙනවා.
그 결론을 내린 때부터 '도둑이 가져가지 않을까? 누가 꺾어 가지 않을까? 아니면 내게 좋은 꽃나무가 있는 것을 보고 누가 시샘하지 않을까?' 합니다. 그러면 우리는 불안에 빠져 타고 달구어집니다.
අනේ මේ මල්ග අහම ඇටිලාන්න. හොඳ එකක් කර හිත හිතාට නහා ඒක මැරට පස්සේ අනිය වන්නකෝ මේ අපූර්ව තිත්ත මල්ගහය අද මේ ඔක්කොම ඇලවිලා ගිහිල්ලනේ. ගෝප වෙනවා දුක වෙනවා.
'아, 이 꽃나무가 시들었네.' 좋은 것이라 여겨 아끼고 아꼈는데 그것이 죽은 뒤에는 '아, 이것 좀 보세요, 이 귀한 꽃나무가 오늘 다 시들어 버렸네요' 합니다. 슬퍼하고 괴로워합니다.
න් කැලෙත් ඕන තරම් ගාස් මැරෙනවා. මැරලා තියෙනවත් දකිනවා.
숲에서는 숱한 나무가 죽습니다. 죽어 있는 것도 봅니다.
අනේ බලන්නකෝ අර තනකොළ ගහ මැරිලානේ අනේ විච්ච දෙයක්. එහෙම අපි හිතන්නේ නැහ. අපිට ඒක ප්රශ්නයක් නෙමෙ. ඇයි මල් ගහ මැලහම හිතුනේ. ඒක මනසට දුකක් දුන්නා. මල් ගහගෙහි චන්ධ රාගයෙන් බැඳුනා අර කැලේ තිච්ච තනකුළ ගහ ගෙහි චන්ද රාගයෙන් බැදුනේ නැති නිසා. ඉතින් ඒ තනකොළ ගහ මලාට එයාට දුකක් නැහැ.
'아, 저 풀 포기가 죽었구나, 안타까워라' 하고 우리는 생각하지 않습니다. 우리에게 그것은 문제가 아닙니다. 그런데 왜 꽃나무가 시들면 마음이 쓰였습니까? 그것이 마음에 괴로움을 주었습니다. 꽃나무에는 chandarāga로 묶였고, 숲에 있는 풀에는 chandarāga로 묶이지 않았기 때문입니다. 그래서 그 풀이 죽어도 그에게는 괴로움이 없습니다.
හැබැයි හොඳට තනකළව වැහිලා තියෙන ඉඩමක් තියෙනවා. [උගුර කෑරීම] ඉතින් අපිට ඒක මලත් එකයි තිබුණත් එකයි.
그런데 풀로 잘 덮인 땅이 있다고 합시다. (목을 가다듬음) 우리에게는 그 풀이 죽든 살든 똑같습니다.
හරක් හදන මනුස්සයෙක්. ඒ මනුස්සයා මොකද කරන්නේ? හරක් බඳින්න හොඳ ො තනකොල ටිකක් තියෙනවා කියලා බලා ඉන්නවා බලකොට ඒක මොකක් හරිලා මැරිලා ගිහේ හරි වැඩේ වුණේ. අරකම ැදගන්න තිච්ච හොඳම තැන තනකොලින්ම මැරිලා ගිහිල්ලානේ. එයාට ඒකේ දුකක් වෙන්නේ. මොකද එයා යමක් හේතු කොටගෙන ඒ දේ ලබා ගැනීමට ඒකේ ඡන්ද රාගයෙන් බැඳෙනවා. එතකොට තමයි කැඩෙනකොට, බිදෙනකොට, වැනසෙනකොට එයාට අසානයක් එන්නේ. දුක් වෙන්නේ.
소를 키우는 사람이 있습니다. 그 사람은 무엇을 합니까? 소를 매어 둘 좋은 풀이 조금 있다고 지켜보다가, 보니 그것이 어떻게 되어 죽어 버렸습니다. '큰일이다. 소를 매어 둘 가장 좋은 자리의 풀이 다 죽어 버렸네.' 그에게는 그것이 괴로움이 됩니다. 왜냐하면 그는 무언가 때문에 그것을 얻으려고 거기에 chandarāga로 묶여 있기 때문입니다. 그래서 그것이 망가지고 부서지고 없어질 때 그에게 불안이 오고 괴로워집니다.
යම් තැනක බැඳිලා නැත්නම් කොතනක බැඳිලා නැහ. කොතන කැඩුනත් එකයි, බිදුනත් එකයි, වැනසුණත් එකයි තිබුණත් එකයි වැනත් එකයි එයාට ප්රශ්නයක්. එයාට දුක් ගින්න එන්නේ නැ. දැන් මේ දැන් ජාති දුක එන හැටි ඔහොම දැනගන්න ඕනේ. හරි ජාති දුක ගින්නක් වෙන හැද ජාති ගින්න
어디에도 묶여 있지 않다면, 어디가 망가지든, 부서지든, 없어지든, 남아 있든, 사라지든 그에게는 문제가 아닙니다. 그에게 dukkha의 불은 오지 않습니다. jāti의 괴로움이 오는 방식을 그렇게 알아야 합니다. jāti의 괴로움이 불이 되는 방식, 그것이 jāti의 불입니다.
ඉතින් ඡන්ද රාගයෙන් බැඳුනොත් තමයි මේක ජරාවට පත් නොවී තිබුණ නම් කොච්චර හොඳද කියලා හිතක් එන්නේ.
chandarāga로 묶였을 때 '이것이 늙지 않았다면 얼마나 좋을까' 하는 마음이 듭니다.
එහෙනම් ජරාවට පත් නොවෙන ප්රියමනාප දෙයක් ලෝකේ නැති නිසා. ඒ දේට චන්ද රාගයෙන් බැඳුනොත් ඒක චරාවට පත් වෙනකොට ආයෙත් දුක්කින් අකින්නවා. දවනවා තවනවා මනවා. අන්න ගින්න ස්වභාවයෙන් ජරා වෙන හැ.
그러나 늙지 않는 사랑스러운 것은 세상에 없기에, 그것에 chandarāga로 묶이면 그것이 늙어 갈 때 다시 괴로움으로 마음을 태우고 달굽니다. 그렇게 불의 성품으로 jarā[의 불]이 됩니다.
ප්රියමනාපයෙන් බැඳිච්ච දෙයක් මැරුනොත් එහෙම හිත දවනවා තව පන්නක්වා මෙන්න මේකට කියනවා මරණග
사랑으로 묶인 것이 죽으면 마음을 태우고 달굽니다. 이것을 maraṇa의 불이라고 합니다.
රාගය මතුවෙලා ආවෙත් ඡන්ද රාගය නිසා රාගය මතුවෙනවා.
rāga가 솟아오른 것도 chandarāga 때문에 rāga가 솟아오르는 것입니다.
ඒ රාගය මතුවීමෙන් බැඳුන යම් වස්තුවක් ඇත්්ද කාම වස්තුවක් ඇත්්ද ඒකත් කැඩෙනවා, බිදෙනවා, විනාශ වෙනවා. නොයෙක් ආකාරය උපරියන්න භාජනය වෙනවා. බලාපොරොත්තු පරදි කැමති සේ පවතින්නේ නැ. කැමති සේ නොපවතින්නා වූ ස්වභාවයට පත් වුනහම අනේ මේක කැඩී බිඳී විනාශවී ගියා, කඩාපිද විනාශ කර දැමුවා. ලෙඩ වුණා, වැහැරණා. ඔයාදි වශයෙන් ඒකට වෙන්නා වූ විපත් දැකලා. ඒකත් දුක් වෙනවා. දැවෙනවා තැවෙනවා.
그 rāga가 솟아 묶인 어떤 물건, 어떤 kāma의 대상이 있든 그것도 망가지고 부서지고 사라집니다. 갖가지 뒤바뀜을 겪습니다. 바람과 달리 원하는 대로 남아 있지 않습니다. 원하는 대로 남지 않는 상태가 되면 '아, 이것이 망가지고 부서져 사라졌구나, 누가 부수어 없애 버렸구나, 병들었구나, 여위었구나' 하는 식으로 그것에 닥친 불행을 보고 그것 때문에도 괴로워합니다. 타고 달구어집니다.
අන්න ඒවට කියනවා රාගයෙන් යමක් ඇසුරු කළොත් ගින්නක් හටගන්න. හිතට ගින්නක් හටගන්න. ඒවට කියනවා රාගයෙන්.
그것을 두고, rāga로 무언가를 가까이하면 불이 생긴다, 마음에 불이 생긴다고 합니다. 그것을 rāga[의 불]이라고 합니다.
රාගයෙන් ඡන්ද රාගයෙන් යමක්ව බැඳුනා නම් යමක් ප්රියමනාප වශයෙන් ගත්තා නම් ඒකට විරුද්ධ දේවල් එනකොට අපි ගැටෙනවා.
rāga, 곧 chandarāga로 무언가에 묶였다면, 무언가를 사랑스럽게 받아들였다면, 그에 반대되는 것들이 올 때 우리는 부딪힙니다.
තමා කැමති සේ නොපවතින තත්ත්වයට පත් වෙනකොට ගැටීමක් හටගන්නා. ඒ ගැටීමට හේතුකාරක වෙච්ච යම් කාරණයක් ඇත්්ද ඒ මුල් කරෙන්න ඔහු හු දැවෙනවා තැවෙනවා මනසෙ.
자기가 원하는 대로 남지 않는 상태가 될 때 부딪힘이 생깁니다. 그 부딪힘의 원인이 된 어떤 일이 있든, 그것을 바탕으로 그는 마음에서 타고 달구어집니다.
මෙන්න මේවට කියනවා ද්වේශී.
이것을 dosa[의 불]이라고 합니다.
අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ යම් දෙයක් තියෙනවා. ඒකට එබඳුන්නා වූ කැඩීම් බිඳීම් අපි බලාපොරොත්තු නොවන්නා වූ අකමැටි ස්වභාවයන්ට ගදුරු වෙනකෝ. මොකක් නිසාද මේක වුණේ කියලා තෝරාගන්න බැරි.
우리가 바라는 무언가가 있습니다. 그것에 그런 망가짐과 부서짐, 우리가 바라지 않는 싫은 상태가 닥칠 때, 무엇 때문에 이렇게 되었는지 가려낼 수 없습니다.
මානසිකත්වයක් වුනොත් එහෙම අර වෙච්ච දේ ගැන තැවෙනවා. මොනවා කරන්නද මද මට නම් එකක්වත් තේරෙන්නේ නැහ. කොහොම මේක වුණාද දන්නේ නැහ. මට නම් මේක තේරුම් ගන්න බැහැ කිය ඒත් දැවෙනවා තැවෙනවා.
그런 마음 상태가 되면 일어난 일에 대해 괴로워합니다. '어쩌겠는가, 나는 하나도 모르겠다. 어떻게 이렇게 됐는지 모르겠다. 나는 이걸 이해할 수가 없다' 하면서도 타고 달구어집니다.
යථාර්ථය තෝරගන්න බැරි නිසා දැවෙන තැවෙනට කියනවා මෝහගි.
실상을 가려낼 수 없어서 타고 달구어지는 것을 moha의 불이라고 합니다.
ජාති ගිනි, ජරා ගිනි, මරණ ගිනි රාග ගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි එන. හැටි.
jāti의 불, jarā의 불, maraṇa의 불, rāga의 불, dosa의 불, moha의 불이 오는 방식이 이렇습니다.
ඊට පස්සේ යමක් නිසා දුකක් මතු වුනහම හරි වැඩේන වුනේ කියලා. කාය කාය පිළිබඳව ඇති වෙන්නා වූ අපි අකැමැති වින්දනයන් එනකොට ඒ කිරෙහි අපි දුක් වෙනවා. අසාහනයට පත් වෙනවා. ඒවට කියනවා දුක් ගි. හිත දවනවා තව
그 뒤 무언가 때문에 괴로움이 솟으면 '큰일 났다' 합니다. 몸에 관하여 생기는, 우리가 싫어하는 느낌이 올 때 우리는 그것 때문에 괴로워하고 불안해집니다. 그것을 dukkha의 불이라고 합니다. 마음을 태우고 달굽니다.
ඊට පස්සේ ඒවා ගැන හිත හිතා. එහෙම නැති ලෝකයක් මම බලාපොරොත්තු වුනේ. නමුත් මට සිද්ධ වුනේ මම අකැමැති ලෝකයට මුහුණ දෙන්නනේ. අකැමැති ස්වභාවයකට මුහුණ දෙන්නනේ. වින්දනය වේදනාවකට මුණ දෙන්න කියලා. ඒකෙන් ඇතිෙනම් මානසික ගින්නක් මානසික අථානයක්. ඒක ගොඩනගාගෙන තනවා මේක තියෙනවා දෝමනස්ස ගින්න.
그 뒤 그것들을 거듭 생각합니다. '나는 그런 것 없는 세상을 바랐다. 그런데 내가 겪은 것은 내가 싫어하는 세상, 싫어하는 상태, 그런 느낌을 마주하는 것이었다.' 그로써 마음의 불, 마음의 괴로움이 생깁니다. 그것을 쌓아 올려 달굽니다. 이것이 domanassa의 불입니다.
මනසට ආපු පළවෙනි එක නෙමෙයි. දෙවෙනි මනසක් හදාගත්තා ද්ය මන අස්ස දෝමනාස ද්වය කියන්නේ දෙකයි. මනෙන් දෙවෙනි ආශ්රයක් ඇති කරගත්ත පළවෙනි එක ගන්න බැරි වුනට ඒකට ප්රතිකර්ම වශය.
마음에 처음 온 것이 아닙니다. 둘째 마음을 만들었습니다. domanassa의 'do'는 둘이라는 뜻입니다. 마음으로 둘째 의지처를 만든 것입니다. 첫째 것을 얻지 못한 데 대한 대처로서 말입니다.
ඒ හේතුවෙන් හටගන්න ගෙනවට කියනවා දෝමනස්ස වගේ.
그로 말미암아 생기는 것을 domanassa라고 합니다.
ඒවටම ඇදිලා බැඳිලා. ආයාසයෙන් නෑහැ ඒකම ඇසුරු කරගෙන යළි යළි ඇසුරු කරලා. නිපදවා ගන්නවා මානසික දුකක්. ඒකෙන් දැවෙනවා තැවෙනවා. යලි යලි සිහි කර දැවෙනවා දැවෙනවා. මේකේ තියෙනවා උපායාසකය.
바로 그것들에 끌려 묶여서, 애를 써서—아니, 그것을 의지하고 거듭 의지하여 마음의 괴로움을 만들어 냅니다. 그로써 타고 달구어집니다. 거듭 떠올려 타고 또 탑니다. 여기에 upāyāsa가 있습니다.
පරි මොකද කියේ? පරිදේව
pari… 무엇이라고 했지요? parideva.
පරිදේව කියලා කියන්නේ. අර තමා විසින් පත් වුණා වූ යම්කිසි දෙයක් ඇතනම්. ඒකට පත්වෙලා එහෙනම් යලි යලිත් ඇති කරගන්නවා ඒ දෝමනස්සය නිසා. ඇති කරගන්නා වූ දැන් දුක්ඛ දෝමනස්ස
parideva라고 하는 것은, 자기가 처한 어떤 일이 있다면 그에 처하여 그 domanassa 때문에 거듭거듭 일으키는 것입니다.
නිසා. ඇති කරගන්නා වූ දැන් දුක්ඛ දෝමනස්ස උපායාස එතකොට දුක්ඛ උපායාසන් උපන්නේ ආසන්න. ආසන්නයට ඇදිලා ආසය එතකොට උප ආය ආස කියන එක තමයි උපායාස කියන්නේ. උපන්නේ ආසන්නේ. ආය කියන්නේ එකතු වෙනවා. ආස කියන්නේ ආශ්රය කරනවා. ආසන්නයට එකතුව ආශ්රය කරනකොට කියනවා උපය ආය ආස උපායාස අන්න ඒවට කියනවා.
이렇게 일으킨 dukkha, domanassa, upāyāsa—그때 upāyāsa는 가까이에서 생겨난 것입니다. 가까이 끌려가 의지하니, upa·āya·āsa라는 것이 upāyāsa입니다. upa는 가까이, āya는 모여든다, āsa는 의지한다는 뜻입니다. 가까이 모여 의지할 때 upa-āya-āsa, 곧 upāyāsa라고 합니다.
අර අසානිය මානසිකත්වයක් දැකලා ඒකටම යලි යලිවෙමි. ඒ පිළිබඳවම ඒක යලි යලි ගොඩනගමින්. ඒ දුක්කට හේතුකාරයම ආශ්රය කරමින් යම්කිසි අදානකාරීත්වයට පත් වෙනවා අර කියනවා උපායාසක.
그 불안한 마음 상태를 보고 거기에 거듭 빠져, 그것에 대해 거듭 쌓아 올리며, 그 괴로움의 원인을 의지하면서 어떤 괴로움에 빠지는 것을 upāyāsa라고 합니다.
දුක්ඛ යෝකනස උපායාස. සෝකිනි පරිදේව ගි
dukkha, domanassa, upāyāsa. soka의 불, parideva의 불.
සුවයි සුවයි කියලා යම්කිසි දෙයක් නිගමනය කරගත්ත නම් ඒක ක්ෂය වෙලා යනකොට සුවය ක්ෂය වීමේ මේ අසහනරිත්වෙට කියනවා සෝකී.
행복이다, 행복이다 하고 무언가를 결론 내렸다면, 그것이 사라져 갈 때 행복이 사라지는 그 불안함을 soka라고 합니다.
එතකොට ඒ පරියායම ඇසුරු කරලා. ඒ පිළිවෙලම ඇතුළුරු කරලා. ඒකට යළි යලි බැහැගෙන ඇති කරගන්නට කියනවා පරිදේව.
그러면 그 같은 차례를 의지하고, 그 같은 순서를 붙잡아, 거기에 거듭 빠져 일으키는 것을 parideva라고 합니다.
ඔය විදිහට දුක්ඛ දෝමනස්ස උපායාස ශෝක පරිදේය ඔක්කොම එන්නේ ක්රමයට මේ ආකාරයෙන් ලෝක සත්යයා එකොළොස් ගින්නකින් දැවෙනවා තැවෙනවා. මේ සියල්ලටම මුල මොකක්ද ඡන්දර රාගයෙන් වෙච්ච ආරම්භ
그렇게 dukkha, domanassa, upāyāsa, soka, parideva가 모두 차례로 이런 식으로 와서 세상 중생은 열한 가지 불로 타고 달구어집니다. 이 모든 것의 뿌리는 무엇입니까? chandarāga로 시작된 것입니다.
යමක් කෙරෙහි ඡන්ද රාගයෙන් බැඳිලා ඉන්නවා නම් එතකන් ඔයකොළොස් තියන්නටම මුහුණ දෙන්න.
무언가에 chandarāga로 묶여 있는 한, 그 열한 가지를 모두 마주해야 합니다.
ඔව් ඒ මුහුණ දෙමින් ප්රතිකර්ම හොයෙමින් හොයන්න බැරි නැති ප්රතිකර්මයක් පස්සේ යමින් අවිද්යාව නිසා ඔහු බලාපොරොත්තු වෙනවා. මේකෙන් බැයිනම් මතු එකක් ගොඩනගාගෙන ඒකෙන්වත් අරිලිය ලබාගන්න පුළුවන්.
네, 그것을 마주하며 대처법을 찾고, 찾을 수 없는 대처법을 쫓아가며, avijjā 때문에 그는 바랍니다. '이것으로 안 되면 다음 것을 쌓아 그것으로라도 [안락을] 얻을 수 있겠지.'
මේකෙන් බැරි වුණා. බැරි වෙච්ච එක ඒකේ හැටි බව දන්න නැති නිසා. ඔහු නිගමනයා කරනවා. තව එකක් ආය අලුතෙන් හදාගන්න ඕනේ.
이것으로는 안 되었습니다. 안 된 것이 그것의 본래 모습임을 모르기 때문에 그는 결론 내립니다. '또 하나를 새로 만들어야겠다.'
අද දන්න ඒකෙන් ඒ ආශ්වාදය ගන්න. ඔහුට ඇත්ත පේන්නේ නැති නිසා ඔහු තව එකක් ගොඩන්නන ඒකෙනුත් ඔය ටික බලාපොරොත්තු වෙනවා. නමුත් ඒකට උරුම ධර්මතාවය ඒවට ක්රියාත්මක වෙනවා මිසක් අපේ කැමැත්ත ක්රියාත්මක වෙන්නේ නැති නිසා. අපේ කැමති පරිදි පවතින්නේ නැතුව අර පෙර වෙච්ච විදට සිද්ධ වුනේ දේම අලුතෙන් ගොන්නගා ගාගත්ත සිද්ධ වෙනවා.
그것으로 그 assāda를 얻으려 합니다. 그에게는 참이 보이지 않기에 또 하나를 쌓아 그것으로도 똑같은 것을 바랍니다. 그러나 거기에는 물려받은 dhammatā가 작동할 뿐 우리의 바람이 작동하지 않기에, 우리가 원하는 대로 남아 있지 않고, 앞서 일어난 그대로의 일이 새로 쌓은 것에도 일어납니다.
එතකොටත් ඒකෙන් අපේ බලාපොරොත්තු හිට වෙන්නේ නැතුවහම ඒකේ යථාර්ථය අපි දකින්නේ නැතුව නෑ කෝකයෙන් හරි වෙන්න ඕනේ. මේකෙන් බැ ආය එකක් හදාගන්නඕන. ඒකෙන් බලන්න ඕන. තව එහෙකට හිත තියෙනවා. මෙන්න මේ නිසා සසර ගමනක් කනාදී පටන් ගෙනනවා ඔයා ඇත්ත පේන්නේ නැත්තකම නිසා.
그때도 그것으로 우리 바람이 이루어지지 않으면, 그것의 실상을 보지 못한 채 '어떻게든 되어야 한다, 이것으로 안 되면 또 하나를 만들어 그것으로 보아야 한다' 하고 또 다음 것으로 마음이 갑니다. 참이 보이지 않기 때문에 이렇게 시작 없는 saṃsāra의 여정이 시작됩니다.
පැවැත්ම තුළ සුඛ තියෙනවා කියන නිගමනය නිසා.
존재 안에 sukha가 있다는 결론 때문입니다.
එක එක හොය හොයා හඹා යනවා ඉදිරියට ලෝකය තුළ හඹා යනවා.
이것저것 찾고 또 찾으며 앞으로 쫓아갑니다. 세상 안에서 쫓아갑니다.
සාර දෙයක් හොයන තාකල් ඔහු ඉන්නේ අවිද්යාව.
알맹이 있는 것을 찾는 한 그는 avijjā 속에 있습니다.
ඒකේ යථාර්ථය දැකලා නෑ. ලෝකේ යථාර්ථය දැකලා ඒ නිසා අවිද්යාවෙන් යුක්තව ගොඩනගම ජලි යලි හඹා යනහන නිසා එකක් නැති වෙනවට තාව එකක් ගන්නවා. ඒක නැති වෙනකොට තාව එකක් ගන්නවා. ඒක නැති වෙනකොට තාව එකක් ගන්නවා. ඔය ක්රමය තියෙන ගමන තමයි සංසාර ගමන කියනවා. සං කියන්නේ එකතුව සාරයි කියලා හිතන් ඔය දෘෂ්ටියෙන් හදාගත්ත ගමනට කියනවා සංසාර ගමන
그것의 실상을 보지 못했습니다. 세상의 실상을 보지 못했습니다. 그래서 avijjā를 지닌 채 쌓아 올리며 거듭 쫓아가니, 하나가 사라지면 또 하나를 붙잡습니다. 그것이 사라지면 또 하나를 붙잡고, 그것이 사라지면 또 하나를 붙잡습니다. 이런 방식으로 이어지는 여정을 saṃsāra의 여정이라고 합니다. saṃ은 모음, sāra는 알맹이—알맹이라고 여기는 그 diṭṭhi로 만든 여정을 saṃsāra의 여정이라고 합니다.
යම් දවසක ඔය සංසා සාර නෑ කියලා දැක්කහම සං යනවා.
어느 날 그 saṃsāra에 알맹이가 없음을 보면, saṃ이 떠나갑니다.
සං සිඳෙව්වට පස්සේ කියනවා සංදීම සුවයට පත්වුණා. එදාට තමයි සහනය ලැබෙන්නේ. මෙච්චර කල් මුලාව නිසා සාරත්වය ඔය හොය නැති දෙයක් පස්සේ දිව්වා.
saṃ을 가라앉힌 뒤에는 '가라앉음의 행복에 이르렀다'고 합니다. 그날에야 안락을 얻습니다. 지금까지는 미혹 때문에 알맹이를 찾아, 없는 것을 쫓아 달렸습니다.
හරයක් නැති දෙයක් පස්සේ ගමන් කළා.
알맹이 없는 것을 쫓아 다녔습니다.
දැන් හරයක් නැති දේ හරයක් නැති හැටියට දැනගත්ත නිසා යම් හඹායාමක් මගේ බලාපොරොත්තුවක් මනසට ගොඩනැගුණනම් දැන් ගොඩනගන්නේ නෑ. එහෙනම් ගමන ඉවරයි. සිඳෙව්වා.
이제 알맹이 없는 것을 알맹이 없는 것으로 알았기에, 쫓아감이나 내 바람이 마음에 쌓였다면—이제는 쌓지 않습니다. 그러니 여정은 끝났습니다. 가라앉혔습니다.
සංසිදීමෙන් සුවයක් ලබනවා. එච්චර කල අමතර වෙහෙසක් වින්දා වැඩක් නැති වෙහෙසක් වින්දා දුක් වෙතය දැක්ක නිසා ඒ දුක් ගමන දුක් වෙහෙස ඉවරයි.
가라앉음으로 행복을 얻습니다. 그동안 쓸데없는 수고를 겪고 괴로워했는데, [참을] 보았기에 그 괴로운 여정, 괴로운 수고는 끝났습니다.
දැන් මම වෙහෙසින් මිදුනා. අසාර දෙයක් පස්සේ යන වෙහෙ මිදිලා. මෙච්චර කල් බැරි වෙච්ච එකක් හම්බ වුණා. මෙච්චර කල් මම කොච්චර අසාර වුණා. සාරත්වයා හොයවයා අසාරත්වය පස්සේ දිව්වා. වෙහෙස වුණා. දැන් ඒ සියලුම වෙහෙස ඉවරයි.
'이제 나는 수고에서 벗어났다. 알맹이 없는 것을 쫓는 수고에서 벗어났다. 지금껏 얻지 못한 것을 얻었다. 지금껏 나는 얼마나 헛되었던가. 알맹이를 찾는다며 알맹이 없음을 쫓아 달려 지쳤다. 이제 그 모든 수고는 끝났다.'
බලාපොරොත්තුව නැති දේකට සිද්ධ කරන්න බැරි දේකට. ඒ බලාපොරොත්තුව තියෙෙන තාක්කල් සිද්ධ කරන්න වැරි දේට උරුම ඒ කැඩී බිඳී විනාශ වීම විපරියට පත්වීම සිද්ධ වෙන තුළ. අනේ මම කැමති සේම ඒක නෑහැනේ කියන දුගක් විනු නිදහස් ඒනි ඒනිසා දුක්ඛ දුක්ඛයෙන් නිදහස් ව
이루어질 수 없는 것, 할 수 없는 것에 대한 바람—그 바람이 있는 한, 할 수 없는 것에 물려받은 망가짐, 부서짐, 사라짐, 뒤바뀜이 일어나는 가운데 '아, 내가 바라는 대로 되지 않는구나' 하는 괴로움을 겪었는데, 이제 거기서 자유로워졌습니다. 그래서 dukkha-dukkha에서 자유로워졌습니다.
ඒවා ගොඩන්නගන්න යමක් යම් තරමක් උත්සාහ කළාද හිතෙන් කයෙන් වචනින් ඒ සකස් කිරීම සඳහා ින්ද වෙහෙසත් දැන් ඉවර සංඛාර දුක්ඛෙන්න නිදහ
그것들을 쌓으려고 마음과 몸과 말로 얼마나 애썼든, 그 만들기 위한 수고도 이제 끝났습니다. saṅkhāra dukkha에서 자유로워졌습니다.
අනේ මම කැමතියේ මේක පවතින්නේ නෑහැ මේක වෙනස් වෙලානේ කියලා. පරිණාමය වෙනස් වීම නිසා දුකක් විඳලානවා. වෙනස් වෙන එක හැටි. ඒක මට නැති කළ හැේ. ඒක ඒක ධර්මතාවය ඒක දැක්ක කෙනා විපරිණාමයෙන් වෙන්නා වූ දුකක් විඳන නම් ඒකත් නිදහස්. එහෙනම් ඔහු දුක්ඛ දුක්ඛ
'아, 내가 바라는 대로 이것이 남아 있지 않구나, 이것이 변해 버렸구나' 하며 변함 때문에 괴로움을 겪었습니다. 변하는 것이 그것의 본래 모습입니다. 내가 그것을 없앨 수는 없습니다. 그것이 dhammatā입니다. 그것을 본 사람은 vipariṇāma로 생기는 괴로움에서도 자유롭습니다.
ඒකත් නිදහස්. එහෙනම් ඔහු දුක්ඛ දුක්ඛ සංඛාර දුක විපරිණාම දුක කියන මේ තුන් ආකාරය දුකෙන් නිදහස් වුනාම තවත් දුක දෙන්න දෙයක් ලෝකේ තිබුනේ නැහැ. ඔය ටික තමයි දුක දුන්නේ. ඒකෙන් නිදහස් වුණා කියන දුකෙන් නිදහස් වුණා යථාබෝධය ලබනකොට
그러니 그가 dukkha-dukkha, saṅkhāra dukkha, vipariṇāma dukkha라는 세 가지 괴로움에서 자유로워지면, 세상에 더는 괴로움을 줄 것이 없었습니다. 괴로움을 준 것은 바로 그것들입니다. 있는 그대로의 깨달음을 얻을 때 그것에서 자유로워졌다, 괴로움에서 자유로워졌다고 합니다.
ඉතින් මේක විද්යාවක්. මේක මෙහෙම නෙමෙයි කියන්න කෙනෙක්. කවුරුවත් මුලා කරන එකක්වත් නෙමෙයි. ලෝකයේ ඇති ආකාරයේ යථාර්ථය පෙන්නවා දීලා යථාර්ථය අවබෝධ කරගත්තහම දුකෙන් නිදහස් වෙන හැටි විද්යානුකූලව පෙන්නපු එකක් තමයි බුදු දහම.
그러니 이것은 과학입니다. 이것이 그렇지 않다고 말할 사람은 없습니다. 누구를 속이는 것도 아닙니다. 세상의 있는 그대로의 실상을 보여 주어, 실상을 깨달으면 괴로움에서 자유로워지는 방법을 과학적으로 보여 준 것이 붓다의 dhamma입니다.
නමුත් ලෝකයේ ඔය බුදු දහම ඇරෙන්න තවත් කෙනෙක් ඇත්ත පෙලා හෙනා දුකෙන් නිදහස් කරන මක් පෙලා දීලා නැහ.
그러나 세상에서 이 붓다의 dhamma 말고는 다른 누구도 참을 보여 주어 괴로움에서 자유롭게 하는 길을 보여 준 적이 없습니다.
දුක දකින පැත්ත පළතෙවත් ඉඳලත් නැ.
괴로움을 보는 쪽에 서 본 적도 없습니다.
මුලාවට පත්වෙලා මුලාවෙන් ගත්ත තීරණයකට බැහැලා අන්න ලෝක සත්යයක් මුලාවට පත් කරලා සැප හොය හොය සැප නැති තැනක මුලාවට පත් වරපු පැවැත්මක් පෙන්නුවා මිසා. කිසිම ශාස්තෘපියාණන් වහන්සේ මූලික ඇරෙන්න තවත් ලෝකේ පහළ වෙලා නැහ ඇත්ත පෙන්නපු.
미혹에 빠져 미혹으로 내린 판단에 내려앉아, 세상 중생을 미혹에 빠뜨리고, 즐거움을 찾고 찾아 즐거움 없는 곳에서 미혹된 존재를 보여 주었을 뿐입니다. 근본 스승이신 붓다 말고는 참을 보여 준 스승이 세상에 나타난 적이 없습니다.
විද්යානුකූලව මේක ඔප්පු කළ හැ.
이것은 과학적으로 증명할 수 있습니다.
ඉතින් මෙන්න මේකයි බුදු දහම සත්යයයි කිව්වේ. මේක ආගම් වේදයක් නෙමෙයි. මේක තමයි මහා විද්යාඥාදුන විද්යාව.
그래서 붓다의 dhamma가 참이라고 한 것입니다. 이것은 종교 교리가 아닙니다. 이것이야말로 위대한 과학자가 준 과학입니다.
ඒක ප්රඥා ගෝචරයි සත්යයි. ඒක තමයි සත්ය මාර්ගයක් විද්යා මාර්ගයක් ි.
그것은 paññā로 알 수 있는 참입니다. 그것이 참된 길, 과학의 길입니다.
හරියට තේරුම් ගත්තොත් මෙච්චර කල විද්යාඥය හැටියට පෙන්නාගෙන මොනවද හෙව්වේ? ඒ විද්යාඥය කියන නම අපිට ගැලපු ඒවත් නැති එකක්නේ අපි දරාගෙන හිටියේ කියලා. අන්න එදාට ඒ අයත් දකිනවා ඔය ඇත්ත දැක්කන්න.
바르게 이해하면, '지금껏 과학자라 내세우며 무엇을 찾았는가, 과학자라는 이름은 우리에게 맞지도 않는 것을 지니고 있었구나' 하고, 그날 그들도 그 참을 보게 될 것입니다.
එහෙනම් එකම විද්යාඥා මහා විද්යාඥා කියන්නේ කවදා හරි මේ ශාස්ත්රය ලෝකයට පහළ කරපු උත්තමයක්. එයා තමයි මහා විද්යාඥය බුදුපියාණන් වහන්සේ.
그러니 유일한 과학자, 위대한 과학자란 언젠가 이 가르침을 세상에 드러낸 거룩한 분입니다. 그분이 위대한 과학자 붓다입니다.
ඒ මාර්ගය අනුගමනය කරනා වූ විද්යා පිරිස තමයි අනුගාමික වූ ආර්ය ශ්රාවක පිරිස.
그 길을 따르는 과학자 무리가 바로 따르는 ariya sāvaka 무리입니다.
තවත් මේ ලෝකේ විද්යාඥය විදිලා නෑහ කියලා. ධර්මානුකූලව දකින්නවා.
세상에 다른 과학자는 나타난 적이 없다고 dhamma에 맞게 봅니다.
එහෙනම් මෙච්චර කල් අපි අවිද්යාවක් ඉදිලා විද්යාත්යෝ කියගෙන හිටියා මිසක්. වැඩක් නැති දේවල් දරාගෙන විද්යා දරයෝ කියලා හිටියා මිසක්. පණ්ඩිතයෝ කියලා හිටියා මිසක්. කොහෙද ලෝකේ පණ්ඩිතය විදලා තියෙන්නේ
그러면 지금껏 우리는 avijjā 속에 있으면서 과학자라 자처했을 뿐, 쓸모없는 것들을 지니고 학식 있는 이라 했을 뿐, 현자라 했을 뿐입니다. 세상 어디에 현자가 나타났다는 것입니까?
මෝඩයෝ නිසා. ඊළ අන්ගේ දර්ශි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක තමයි බුද්ධහම දැක යුතු.
그것이 붓다의 dhamma에서 보아야 할 것입니다.
දැන් මේකෙදී අහනවා තව දෙයක්. මෙහි සම්පස්ස සහ සම්පස්ස ජා වේදනා කියලා දෙකක් තියෙනවා.
이제 여기서 또 하나를 묻습니다. 여기에 samphassa와 samphassajā vedanā라는 두 가지가 있습니다.
එතකොට දැන් ඇස ඇවිල ගත්තේ, රූපය ඇවිල ගත්තේ, චක්ඛු විඤ්ඤාණය ඇවිල ගත්තේ චක්ඛු සම්පස්සය ඇවිල ගත්තේ චක්ඛු සම්පස්සජා වේදනාව ඇවිල ගත්තේ.
그러면, 눈이 불타고, 형색이 불타고, cakkhu viññāṇa가 불타고, cakkhu samphassa가 불타고, cakkhu samphassajā vedanā가 불타고 있습니다.
මේ සම්පස කියන වචනෙත් තෝරාගන්න.
이 samphassa라는 낱말도 가려내야 합니다.
දැන් ඇසට ස්පර්ශයක් වෙනවා. මොනවද රූප? මේ ඇසට රූප ස්පර්ශ වෙන මූලික අවස්ථාව ඡන්ද රාගයෙන් ගත්ත අවස්ථාවක් නෙමෙයි.
눈에 phassa가 일어납니다. 무엇이 닿습니까? 형색입니다. 이 눈에 형색이 닿는 처음 순간은 chandarāga로 받아들인 순간이 아닙니다.
දැනෙන හැට රූප පේනවා. පේන්නේ ස්පර්ශ වෙච්ච හින්දා. කනට ශබ්ද ඇහෙනවා. ඒ ශබ්දය ස්පර්ශ වෙච්ච හින්දා
아는 방식입니다. 형색이 보입니다. 보이는 것은 닿았기 때문입니다. 귀에 소리가 들립니다. 그 소리가 닿았기 때문입니다.
නාසයට ගන්ධ දැනෙනවා. ස්පර්ශ වෙච්ච හින්දා දිවට රස දැනෙනවා ස්පර්ශ වෙච්ච හින්දා ඒවා ඔක්කොම හඳුරගන්නවා. ස්පර්ශ වුන නිසා දැනිච්ච නිසා.
코에 냄새가 느껴집니다, 닿았기 때문에. 혀에 맛이 느껴집니다, 닿았기 때문에. 그것들을 모두 알아봅니다. 닿았기 때문에, 알았기 때문에.
අන්න ඒ දැනීම හැඳිනීම කියලා තියෙනවා මූලික වශයෙන් කොටස් දෙකක්. අපි ඕකට වේදනා, සංඥා කියලා.
그 앎과 알아봄이라는 기본적인 두 부분이 있습니다. 우리는 그것을 vedanā, saññā라고 합니다.
මෙන්න මේ වේදනා, සංඥා කිව්ව මූලික හරිය. සෑම හිතක්ම හැදෙනකොට හිතක් සමඟ ගොඩනැගාගෙන ගොඩනැගෙන දෙයක්.
이 vedanā와 saññā라는 기본 부분은 모든 마음이 생길 때 마음과 함께 이루어지는 것입니다.
ඒ නිසා මේවට කියනවා සර්ව චිත්ත සාධාර චෛතසික සියලු සිත් වලටම මේවා සාධාරණයි. අරිහත් ඵල චිත්තයෙත් මේක තියෙනවා. හැබැයි මේ දැනීම මේ හැදීම පින්වත් පව්වත් දෙකටම අයිති නැහ. මේක අවිද්යාවට අයිතිත් නැ.
그래서 이것들을 sabbacitta sādhāraṇa cetasika라고 합니다. 모든 마음에 공통입니다. arahatta phala citta에도 이것이 있습니다. 다만 이 앎과 알아봄은 puñña에도 pāpa에도 속하지 않습니다. avijjā에도 속하지 않습니다.
පෙර භවයෙන් අවිද්යාව නිසා හටගත්ත ඇස කන දිවනාසය, ශරීරයේ මන කියන මේවට ගෝචර වෙන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ. ඒවා තියෙන තාක්කල් දැනෙන හැටි, හැඳිරෙන හැටි. හැබැයි සංඛාර කියන ගොඩට වැටෙන්නේ නෑ. ඔය මට්ටමේ හිටිය.
앞선 삶에서 avijjā 때문에 생긴 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음에 들어오는 형색, 소리, 냄새, 맛, 닿음—그것들이 있는 한 그렇게 알고 알아봅니다. 다만 그 수준에 머물면 saṅkhāra라는 무더기에는 들어가지 않습니다.
රූප, වේදනා, සංඥා වලින් නවතිනවා. ඇත්ත දැනගත්තොත් ප්රියයි මනාපයි කියලා අරගත්තේ නැත්නම් අප්රියයි අමනාපයි කියලා දැ රෝගය ඇති වෙන්නෙත් නැ. එහෙනම් ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි යම් තැනක හටගන්න වැඩපිල්ලක් හැදුනොත් තමයි සංඛාර කියන එකේ.
rūpa, vedanā, saññā에서 멈춥니다. 참을 알면 좋다, 마음에 든다고 받아들이지 않고, 싫다, 마음에 들지 않는다고 받아들이지 않으니 rāga도 생기지 않습니다. 그러니 달라붙음, 부딪힘, 미혹이 어딘가에서 생겨나는 작용이 이루어져야 saṅkhāra라는 것이 됩니다.
එ සංඛාර නිරෝධ කළාට පස්සේ එතනින් එහාට රූප, වේදනා, සංඥා වලින් එහාට යන්නේ.
그 saṅkhāra를 소멸시킨 뒤에는 거기서 rūpa, vedanā, saññā 너머로 가지 않습니다.
රූප දකිනවා, දැනෙනවා, හඳුරනවා. ශබ්ද ඇහෙනවා. මේ ශබ්ද දැනෙනවා. ඒ වගේම මෙබඳ ශබ්දයක් කියලා හිතන් හඳුනාගන්න.
형색을 보고, 알고, 알아봅니다. 소리가 들립니다. 이 소리를 압니다. 또 '이러이러한 소리다' 하고 알아봅니다.
ගන්ධයක් එනවා, ස්පර්ශ වෙනවා. ගන්ධය දැනෙනවා. එතකොට ඒ වගේම මෙබඳු ගන්ධයක් කියලා සංඥාව තියෙනවා.
냄새가 오고, 닿습니다. 냄새를 압니다. 또 '이러이러한 냄새다' 하는 saññā가 있습니다.
චෛතසික වේදනා, සංඥා කියන්නේ චෛතසය මූල චෛතසික. ස්පර්ශ වේදනා, සංඥා, චේතනා, ඒකාග්රතා, ජීවිතයෙන්ද්රිය මනසිකාර සර්ව චිත්ත සාධාරණ චෛතසික හතක් තියෙනවා. මේ හතෙන් එකක් හරි අයින් කරලා හිතක් පහළ වෙන්නේ නෑ. චිත්තයක් පහළ කරන්නත් බැ. ඒ නිසා මේවට කියනවා සර්වචිත්ත සාධාරණ චෛතසික.
cetasika로서 vedanā와 saññā는 근본 cetasika입니다. phassa, vedanā, saññā, cetanā, ekaggatā, jīvitindriya, manasikāra라는 일곱 가지 sabbacitta sādhāraṇa cetasika가 있습니다. 이 일곱 가운데 하나라도 빠지면 마음이 일어나지 않습니다. citta를 일으킬 수도 없습니다. 그래서 이것들을 sabbacitta sādhāraṇa cetasika라고 합니다.
මේක හැම හිතකම මූල ධර්මය තියෙන්නේ.
이것이 모든 마음에 있는 근본 dhamma입니다.
අන්න සංඛාර විඤ්ඤාණ කියන දෙකට ගොඩනගන්නේ අවිද්යාව. අවිද්යාව දුරු කළොත් රූප, වේදනා, සංඥා මට්ටමෙන් එහාට යන්නේ නැ.
saṅkhāra와 viññāṇa 둘을 쌓는 것은 avijjā입니다. avijjā를 없애면 rūpa, vedanā, saññā 수준 너머로 가지 않습니다.
මූලික දැනීමයි, මූලික හැඳිනීමයි දෙකේ තියෙනවා. මනුස්සයෙක් වශයෙන් දැක්කා. මේ මනුස්සයෙක්, මේ ඉස්ත්රියක්, මේ පුරුසයෙක්, මේ ළමයෙක් ඒ මට්ටම දැක්කා.
기본 앎과 기본 알아봄, 이 둘이 있습니다. 사람으로 보았습니다. 이는 사람, 이는 여자, 이는 남자, 이는 아이—그 수준으로 보았습니다.
අන්න රූපය දැක්කා ස්පර්ශය දැක්කා වේදනාව සංඥාව ආවා. ස්පර්ශ වේදනා සංඥාව එනවා. මේන මූල ස්පර්ශ මූල වේදනා මූල සංඥා කියන්නේ ඒකක්. ඒ ටික නැති කරන්න බැහ හිතක් පහළ වෙනවා. ඒ ටික තියෙනවා.
형색을 보았고, phassa가 일어났고, vedanā와 saññā가 왔습니다. phassa, vedanā, saññā가 옵니다. 근본 phassa, 근본 vedanā, 근본 saññā란 그것입니다. 그것들을 없애고서는 마음이 일어날 수 없습니다. 그것들은 있습니다.
ඒ මහරජය කොසොල් රජ්ජුරුව කිව්වා බුදුරජාණන් වහන්සේ මහරජ කියලා කතා කරනා. ආනන්ද හාමුදුරුව කිව් මහරජ කියන්නේ නැහනේ. ආනන්ද සැරියුත් හාමුදුරුව කිව්ත් සාරිබුද්ධ උන්වහන්සේ දැනගත්තා හඳුනාගත්තා.
'대왕이여'—붓다께서는 Kosala 왕을 '대왕'이라고 부르셨습니다. Ānanda 스님을 '대왕'이라고 하지 않으셨습니다. Ānanda는 Ānanda라고, Sāriputta 스님은 Sāriputta라고 부르셨습니다. 그분은 알고 알아보셨습니다.
ස්පර්ශ වුන නිසා රූපය ස්පර්ශ වෙච්ච නිසා මේ ආවේ මේ කොසල රජ්ජුරුවෝ මේ ආවේ ආනන්ද හාමුදුරුවෝ මේ ආවේ සැරියුත් හාමුදුරුවෝ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේලා පේනවා.
닿았기 때문에, 형색이 닿았기 때문에 '이 온 이는 Kosala 왕, 이 온 이는 Ānanda 스님, 이 온 이는 Sāriputta 스님'이라고 붓다께 보입니다.
චන්දරාගය නහ සංඛාර නැහ. දැනුනා. හඳුනාගත්තා. හඳුනාගත නිසයි මහරජ කියලා කතා කළේ. හඳුනා ගත්ත නිසා නිසයි සාරිපුත්ත කියලා කතා කළේ.
chandarāga도 없고 saṅkhāra도 없습니다. 알았고, 알아보았습니다. 알아보았기에 '대왕'이라고 부르셨고, 알아보았기에 'Sāriputta'라고 부르셨습니다.
දැනීමයි හැඳිනීමයි ඒ රූප දැකලා තිබුණා. මේ රූප වේදනා, සංඥා ඒගාය. හැබැයි ඕකින්
앎과 알아봄—그 형색을 보았습니다. 이 rūpa, vedanā, saññā는 똑같이 있습니다.
මේ රූප වේදනා, සංඥා ඒගාය. හැබැයි ඕකින් ගොඩනගමු සංඛාරයක් තිබුණා. ඒක ආනිංජාභි සංඛාරයක්. නැවත මතු සසර පැවැත්මට ඡන්ද රාගය නිසා බැජ් සංඛාරයක්නේ.
다만 그것으로 쌓인 saṅkhāra가 있었다면 그것은 āneñjābhi saṅkhāra로서, chandarāga 때문에 미래의 saṃsāra 존재로 묶이는 saṅkhāra가 아닙니다.
චේතනා තියෙනවා. සංඛාරයක් ගොඩනැගෙන. හැබැයි ගොඩනැගෙන එක සංඛාරය කියන එක අවිජ්ජා පච්චා සංඛාරා කියන එකට අයිති නැහ.
cetanā는 있습니다. saṅkhāra가 이루어집니다. 다만 이루어지는 그 saṅkhāra는 'avijjā paccayā saṅkhārā'라는 것에 속하지 않습니다.
අන්න අවිජ්ජා පච්චා සංඛාරා කියන එකට ආවන්න. අන්න එතකොට ඇතිවෙන චේතනා නිකන්ම චේතනා නෙමෙයි ඒවා සංචේතනාව වෙනවා. චේතනා සහ සංචේතනා වෙනම තෝරාගන්න ඕනේ ඕකේ.
'avijjā paccayā saṅkhārā'에 들어오면, 그때 생기는 cetanā는 그냥 cetanā가 아니라 sañcetanā가 됩니다. cetanā와 sañcetanā를 따로 가려내야 합니다.
අන්න චේතනා කියන එකත් කාට ගැනීමිලා ආවහම හිත ගත්න අරමුණයි චෛතසිකයත් ගන්නේ. හිත කහට සහගත වුනා නම්, විඤ්ඤාණයක් වුනා නම් චෛතසිකත් ඒ කහට අරගෙනවා. එහෙනම් චේතනාව කියන මූල චෛතසිකය කට ගැනු නම් නිකන්ම චේතනා නෙමෙයි සංචේතනාව.
cetanā라는 것도 물들어 오면, 마음이 받는 대상을 cetasika도 받습니다. 마음이 찻물에 물들었다면, viññāṇa가 되었다면 cetasika도 그 물듦을 받습니다. 그러니 cetanā라는 근본 cetasika가 물들었다면 그냥 cetanā가 아니라 sañcetanā입니다.
අන්න චේතනා සහ සංචේතනාවල වෙනස. චේතනා සර්ව චිත්ත සාධාරණ චෛතසිකවලට අයිතිය. සංචේතනා ආකන්තක උපක්රසයන්ගෙන් කහට ගැනිච්ච ඒවට අයිතියි.
이것이 cetanā와 sañcetanā의 차이입니다. cetanā는 sabbacitta sādhāraṇa cetasika에 속합니다. sañcetanā는 āgantuka upakkilesa로 물든 것에 속합니다.
අන්න සංචේතනාවල අර සංහාරියයි දුරු කරගන්නේ සංචේතනාවල තමයි අපිට ඡන්ද රාගය තියෙන්නේ.
없애는 것은 sañcetanā의 그 'saṃ'입니다. sañcetanā에 우리의 chandarāga가 있습니다.
චේතනා අපිට ප්රශ්නයක් නෑහැ. මතු පැත්මට නපදවන්නේ නැති නිසයි වාෙන්ජාම. එතකොට මතුවට උපද්දන්නේ නෑ කියන එකයි. ගෙව කියන්නේ ජනිත කරනවා.
cetanā는 우리에게 문제가 아닙니다. 미래의 존재를 낳지 않기 때문에 āneñja입니다. 앞으로 [존재를] 낳지 않는다는 뜻입니다. [iñja라는 말은] 낳는다는 뜻입니다.
එතකොට නන්දනය මුල් කරගෙන ජනිත කරන නිසා ආශ්වාදය මුල් කරගෙන ජනිත කරනකොට නින්ජාභි වෙනවා. ආශ්වාදය මුල් කරගෙන ජනිත කරන්නේ නැත්නම් නින්ජා ආනෙන්ජාභි වෙනවා.
그러면 nandī를 뿌리로 낳기에, assāda를 뿌리로 낳을 때 iñjābhi가 됩니다. assāda를 뿌리로 낳지 않으면 iñja가 아니라 āneñjābhi가 됩니다.
එතකොට දැන් ආනිංජාභි සංඛාර කියන්නේ ඕකයි. මේ ආනිංජාභි සංඛාර කියන්නේ අරූප සංඛාර කිව්වට හරියන්නේ නැහ.
āneñjābhi saṅkhāra란 이것입니다. 이 āneñjābhi saṅkhāra를 arūpa saṅkhāra라고만 하면 맞지 않습니다.
ඒවා අරූප සංඛාරත් ආනෙන්ජාය තමයි. මොකද රූපයෙන් රූපය කාමයත් කාම කාමයක් දෙකට අතුවිල්ලක් නැත්නම්. කාම ලෝකේ ජනිත කරන්නෙත් නෑහැ. රූප ලෝකේ ජනිත කරන්නෙත් නෑහැ ආෙන්ජාපිය. ඒවයි ජනිත නොකරන නිසා තමයි ඒවටත් ආනෙන්ජාභි කිව්වේ. තුන් ලෝකයම ජනිත කරන්න ඉතින් නියම ආනෙන් ජාව.
그 arūpa saṅkhāra도 āneñja이긴 합니다. rūpa와 kāma 둘에 달라붙음이 없다면 kāma loka도 낳지 않고 rūpa loka도 낳지 않으니 āneñja입니다. 그것들을 낳지 않기에 그것들도 āneñjābhi라고 했습니다. 세 loka를 모두 낳지 않으면 그것이 참된 āneñja입니다.
ලෝක සම්මතය ආනෙන් ජාවය තමයි කාම ලෝකයේ රූප ලෝකය ජනිත කරන්නේ නැතුව ඒකෙන් මිදිලා යන්නේ. ඒවා ලෝක සම්මතය ආනිංජා කාම රූප අරූප කියන තුන් ලෝකයෙන්ම පහළගන්නේ නැත්නම් ඒක තමයි වචනය පරිසමාප්ත අර්ථයම
세간의 관례로서의 āneñja는 kāma loka와 rūpa loka를 낳지 않고 거기서 벗어나는 것입니다. 그것들은 관례상의 āneñja입니다. kāma, rūpa, arūpa라는 세 loka 모두에 다시 나지 않는다면, 그것이 낱말의 온전한 뜻 그대로입니다.
අවිද්යාව එතකොට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අවිද්යාව නිසා ඡන්ද රාගයෙන් යම් යමක් ස්පර්ශ කරනවා නම් ඒ ස්පර්ශය සමග බැඳිලා එකතු වෙලා. ඒකෙන් අහක් වෙන්න බැ. ඒ ස්පර්ශය නිදහස් වෙන්න බැ.
avijjā 때문에 chandarāga로 무엇이든 닿는다면, 그 phassa와 묶이고 합쳐집니다. 거기서 떠날 수 없습니다. 그 phassa에서 자유로워질 수 없습니다.
ස්පර්ශය විතරක් ආවා නම් ඒවා ස්පර්ශ විතරයි.
phassa만 왔다면 그것은 phassa일 뿐입니다.
අර සර්වචිත්ත සාධාරණ චෛතසලට ස්පර්ශ කියන එක අරිහතුන් වහන්සේගේ හිතෙත් තියෙනවා. ස්පර්ශ වෙලා තමයි දැනෙන්නේ. එතකොට ඒකට කියන්නේ ස්පර්ශ.
sabbacitta sādhāraṇa cetasika로서 phassa는 arahant의 마음에도 있습니다. 닿아야 압니다. 그래서 그것을 phassa라고 합니다.
හැබැයි අවිද්යා සහගතනම් ස්පර්ශුනේ ස්පර්ශයේ ඡන්ද රාගයෙන් බැඳිලා ස්පර්ශ කරන්න.
그러나 avijjā가 함께하면 phassa의 chandarāga에 묶여 닿습니다.
චන්ද රාගයෙන් ස්පර්ශය සමග බැඳුනොත් අන්න ඡන්ද රාගයේ කහට ස්පර්ශය සමග එකතු වුනොත් ඒ චෛතසයක සම්පස්සයක් වෙනවා.
chandarāga로 phassa와 묶이면, chandarāga의 물듦이 phassa와 합쳐지면 그것은 samphassa가 됩니다.
අන්න ස්පර්ශ සහ සංස්පර්ශ වල වෙනස.
이것이 phassa와 samphassa의 차이입니다.
දැන් අවිද්යාව නිසාව තමයි දුක දෙන ස්පර්ශේ. ඒ ස්පර්ශ එක්කෝ ඇලෙනවා එක්කෝ ගැටීමට හේතු වෙනවා. මුලාවට හේතු වෙනවා.
avijjā 때문에 괴로움을 주는 phassa가 됩니다. 그 phassa는 달라붙음이나 부딪힘의 원인이 됩니다. 미혹의 원인이 됩니다.
මොකක් නිසාද? අවිද්යාවෙන් බැඳිලාට ගැනීම සංස්පර්ශාක්.
무엇 때문입니까? avijjā로 묶여 물든 samphassa이기 때문입니다.
ඒ සං අහක් කරපු ස්පර්ශයක් ආවා නම් එහෙම ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි තුනමයි ඒ ස්පර්ශය නැති නිසා. ඒක නිදහස් ස්පර්ශය සර්වචිත්ත සාධාරණ ස්පර්ශය.
그 saṃ을 치운 phassa가 왔다면, 달라붙음·부딪힘·미혹 셋이 모두 그 phassa에는 없기에, 그것은 자유로운 phassa, sabbacitta sādhāraṇa phassa입니다.
අරිහතුන් වහන්සේලාත් ඒ ස්පර්ශ පහළ වෙනවා. අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් බැඳිලා නැති නිසා ඡන්ද රාගයෙන් තොර ස්පර්ශය නිසා උන්වහන්සේ සම්පස්සයෙන් විඳිලා.
arahant에게도 그 phassa는 일어납니다. avijjā와 taṇhā로 묶이지 않았기에 chandarāga 없는 phassa이므로 그분은 samphassa로 느끼지 않으십니다.
සම්පස්සයක් යම් තැනක ඇත්. ඇලීම ඡන්ද රාගයෙන් යුත්ත නිසා. ඒක අපි කැමති සේ නැති ස්පර්ශය වෙනකොට අපි ගැටෙනවා.
samphassa가 어딘가에 있다면 그것은 chandarāga를 갖춘 달라붙음이기에, 우리가 원하지 않는 phassa가 될 때 우리는 부딪힙니다.
අපි ප්රිය කරන ස්පර්ශය වෙනකොට ඇලෙනවා. ඇලිලා ගැටලා මුලා වෙනවා. අනිත් සම්පස්සයන් නිසා අරකින්න අසාහනරිත්වයට පත් වෙන්න සිද්ධ වෙනවා. මොකද ස්පර්ශය අපි කැමති සේ එන්නේ නැහ.
우리가 좋아하는 phassa가 될 때 달라붙습니다. 달라붙고 부딪혀 미혹합니다. 다른 samphassa들 때문에 불안해질 수밖에 없습니다. phassa는 우리가 원하는 대로 오지 않기 때문입니다.
ඒක ස්පර්ශයන්ගේ ධර්මතාවය.
그것이 phassa의 dhammatā입니다.
අපි කොච්චර කැමතිලන්න මේ ස්පර්ශය මෙසේ පවතිවා කියලා. අපේ කැමැත්ත අකැමැත්ත අනු ගොනැග නෙමෙයි ස්පර්ශය කියලා.
우리가 '이 phassa가 이렇게 남아 있기를' 아무리 바라도, phassa는 우리의 좋음과 싫음에 따라 이루어지는 것이 아닙니다.
අපේ කැමැත්තට අනුව පවතින හේතුත් නෙමෙයි ස්පර්ශය කියන්නේ. හේතුවක ඵලයක් වශයෙන් හේතු ප්රත්තයෙන් ස්පර්ශය ගොඩනැගිලා.
phassa는 우리 바람에 따라 남아 있는 원인도 아닙니다. 원인의 결과로서, 원인과 조건으로 phassa가 이루어졌습니다.
ඒක අපේ කැමැත්ත අනුව නෙමෙයි. හේතුඵලය අපුඩි හඬක් අපි කැමති වුනොත්. අපිට අපුඩි හඬක් අහන්න බැ.
그것은 우리 바람에 따르지 않습니다. 원인과 결과입니다. 우리가 손뼉 소리를 원한다고 해서 손뼉 소리를 들을 수는 없습니다.
අපි අපඩි ගැහුවොත් තමයි අපුඩි හඬක් පිට වෙන්නේ. අත් පොළොසන්දයක් මතුවෙන්නේ. අත් පොළොසන් දුන්නො.
우리가 손뼉을 쳐야 손뼉 소리가 납니다. 손뼉 소리가 솟는 것은 손뼉을 쳤을 때입니다.
මේක කොච්චර හිතුව අත්ලසන්නාදියත් දැන් මතු වේවා දැන් ඇහේවා, දැන් ඇහේවා කියලා කොච්චර හිටියත්. එහෙම අපේ කැමැත්තට අනුකූලව ඇහෙන එකක් නෙමෙයි අපල සන්නාය.
아무리 '이제 손뼉 소리가 나라, 이제 들려라, 이제 들려라' 하고 생각하며 있어도, 손뼉 소리는 그렇게 우리 바람대로 들리는 것이 아닙니다.
අපි එතන ක්රියාත්මක වුනොත් හේතු ඵලයක් වශයෙන් මතුවෙනවා.
우리가 거기서 움직이면 원인과 결과로서 솟아납니다.
මෙන්න මේ විදිහට තමයි. යම් ස්පර්ශයක් අපි බලාපොරොත්තු වුනාට එන්නේ නැ.
바로 이런 식입니다. 어떤 phassa를 우리가 바란다고 해서 오지 않습니다.
සලායතන සලායතන ප්රත්ය කරෙන්න පහළ වෙන්න ඕන. චක්කායතනය සහ රූපයතන දෙකේ ගට්ටනයක් වීමෙන් තමයි චක්ඛු ස්පර්ශයක් එන්නේ.
saḷāyatana를 조건으로 생겨나야 합니다. cakkhāyatana와 rūpāyatana 둘이 부딪쳐야 cakkhu phassa가 옵니다.
ස්පර්ශයක් අපි බලාපොරොත්තු වුනාට එන්නේ නැහ. සෝතායතනයට ශබ්දායතනයක ගට්ටනයක් වීමෙන් තමයි සෝත ස්පර්ශයක් එන්නේ.
phassa는 우리가 바란다고 오지 않습니다. sotāyatana에 saddāyatana가 부딪쳐야 sota phassa가 옵니다.
එහෙම ස්පර්ශයක් අපි නිකන් බලාපොරොත්තු වෙලා හිටිය ලැබෙන්න ක්රමයක් නෑහැ ඒක හේතු ඵලයක්. ඒක එන්නේ ඒ ක්රමය.
그런 phassa를 그냥 바라고만 있어서 얻을 길은 없습니다. 그것은 원인과 결과입니다. 그것은 그런 방식으로 옵니다.
ඒ නමුත් අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ හේතුවක් හේතුවේ ඵලයක් හැටියට හිතන්නේ නැතුව ඒක ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් ගන්නවා.
그런데 우리가 바랄 때는 원인의 결과로 생각하지 않고 그것을 attā diṭṭhi로 받아들입니다.
අරගෙන ඒ පන්දු ස්පර්ශයක් මම කැමතියි. අනේ මට එහෙම ස්පර්ශයක් ලැබේවා. පත පතා බල බලා ඉන්නවා. යාඥා කරත් ඉන්න පුළුවන්. හැබැයි අපි නියම ධර්මතාවය දැක්කේ නැහ ස්පර්ශයක් හටගන්නේ මොකෙන්ද කියලා.
그래서 '그런 phassa를 나는 좋아한다. 아, 내게 그런 phassa가 오기를' 하고 바라고 바라며 기다립니다. 기도하며 있을 수도 있습니다. 그러나 우리는 phassa가 무엇으로 생기는지, 그 참된 dhammatā를 보지 못했습니다.
ස්පර්ශය හටගන්න හැටි දැනගත්තා නම් යම් ස්පර්ශයක් අපිට ඔන්නා. එබඳු ස්පර්ශයක් ඒමට ඕන ආකාරයෙන් ආයතන සකස් කරලා ඊට අනුකූලව ගත්ත කළොත් ඒ ස්පර්ශය ලැබිය හැ.
phassa가 생기는 방식을 알았다면, 우리가 어떤 phassa를 원할 때 그런 phassa가 오도록 āyatana를 갖추고 그에 맞게 행하면 그 phassa를 얻을 수 있습니다.
අනේ මට මෙහෙම ස්පර්ශයක් දෙවියනේ ලබා දෙන්න කිව්වට ලබා දෙන්න කෙනෙක් නැහැ. යාඥායෙන් හරියන්නේ නෑහ කිව්වේ ඒකයි. අනේ මට මෙහෙම ස්පර්ශයක් ලැබිවා කියලා පත පතා හිටියට හරියන්නේ නෑහ කිව්වේ ඒකයි.
'아, 신이여, 내게 이런 phassa를 주소서' 해도 줄 이가 없습니다. 기도로는 되지 않는다고 한 것이 그것입니다. '아, 내게 이런 phassa가 오기를' 하고 바라기만 해서는 되지 않는다고 한 것이 그것입니다.
හේතුවේ ඵලය දැකලා තිබුණන. අපි අර බාහිර ලෝකයේ තියෙන බලාපොරොත්තු යාඥා ඇදහිලි සියල්ලම දෘෂ්ටි ඉවරයි. ඇත්ත දැක්කන්න ඇත්ත මොකක්ද ස්පර්ශය සලායතන ප්රත්යයෙන් හටගන්න කියලා දකින්න ඕනේ. සලායතන නිරෝධ නම් ස්පර්ශය එන්නේ නෑ කවුරු කිව්වද?
원인의 결과를 보았다면, 바깥 세상에 있는 바람, 기도, 믿음 같은 diṭṭhi는 모두 끝납니다. 참을 보면—참이란 무엇입니까—phassa는 saḷāyatana를 조건으로 생긴다고 보아야 합니다. saḷāyatana가 소멸하면 phassa는 오지 않습니다. 누가 [달리] 말했습니까?
මගේ සරලායතන නිරෝධ නම් උඹට මම ස්පර්ශයක් එවනවා කියලා එවන්න බැහැ කාටවත්
'내 saḷāyatana가 소멸했어도 너에게 phassa를 보내 주겠다'고 해도 누구도 보낼 수 없습니다.
හේතුඵලයක් වශයෙන් ඒ කරන ක්රියාධාමයක් තුළින් ඵලයක් වශයෙන් මතු වෙනකොටයි ඒක මතුවෙන්නේ.
원인과 결과로서, 그 하는 행위를 통해 결과로 솟아날 때 그것이 솟아납니다.
එයා මේවා ඒකීය වස්තු පවතින වස්තු නෙමෙ මේවා හේතුඵල කිව්වේ ඒකයි. හේතුඵල කියන්නේ ලෝකේ පවතින දෙයක්වත් තියෙන දෙයක්වත්, ගෙවනවා කියන්න දෙයක්වත් නෙමෙයි. හේතුවක් ක්රියාත්මක කළොත් ඒකේ ප්රතිඵලයක් වශයෙන් මතු වෙනවා.
그것들은 하나로 된, 지속하는 물건이 아닙니다. 그래서 원인과 결과라고 한 것입니다. 원인과 결과란 세상에 지속하는 것도, 있는 것도, 흘러간다고 할 것도 아닙니다. 원인을 작동시키면 그 결과로서 솟아납니다.
ඒ හේතුව ක්රියාත්මක කරනකන් විතරයි ඒකක්. ස්පර්ශ ඒකකයක් ලබන්න සරායතන ඒකකයකින් ස්පර්ශ ඒකකය. දෙවෙනි ස්පර්ශ ඒකකය ලබලා තමයි දෙවෙනි සරායතනාව ක්රියාත්මක වීමක් වෙන්නේ. නැන්
그 원인을 작동시키는 동안만 하나의 단위입니다. phassa 한 단위를 얻으려면 saḷāyatana 한 단위로 phassa 한 단위입니다. 둘째 phassa 단위는 둘째 saḷāyatana가 작동해야 얻어집니다.
සරායතනාව ක්රියාත්මක වීමක් වෙන්නේ. නැන් ඇහිපිය ගහන මොහොතක් පාසා. ඇහිපිය ගහන්න ආරම්භ කරපු මොහොතේ ස්පර්ශය ලැබුවේ. ඇහිපිය ගහන්න ආරම්භ කරන මොහොතේ තිබිච්ච සලාතන වුනේ.
눈 깜빡하는 순간마다입니다. 눈을 깜빡이기 시작한 순간에 얻은 phassa는 깜빡이기 시작한 그 순간에 있던 saḷāyatana로 된 것입니다.
ඇහිපිය මොහොතේ අවසානය යම් ස්පර්ශයක් ලැබුවානම්. ඒ ඇහිපිය ගහන අවසාන මොහොතේ තිබෙන සලායතනයක්.
깜빡임의 끝 순간에 어떤 phassa를 얻었다면, 그것은 깜빡임의 끝 순간에 있는 saḷāyatana의 것입니다.
එහෙනම් ඇහිපිය ගහන මොහොතවත් සම්පූර්ණ සලායතනයන්ගේ ස්පර්ශයක් කියලා ගන්න බැ.
그러니 눈 깜빡하는 순간조차 온전한 하나의 saḷāyatana의 phassa라고 볼 수 없습니다.
එහෙනම් මේක කොච්චර සූක්ෂමද සලායතන තෝරාගන්න ගියහම
saḷāyatana를 가려내려 하면, 이것이 얼마나 미묘합니까.
අපි සලායතන තෝරාගන්නේ නෑහ එතකොට අපි සම්පූර්ණනය කරගත්ත යම් යා සම්මත වශයෙන් නම් තබාගෙන ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් සාමනෝිකත්වයක් ඒකත්වයෙන් බැඳගෙන අපි සලායතන කියන්න පුරුදු වෙලා තියෙනවා හරි චක්කායතනය කිව්වහම චක්කායතනය කොච්චර වෙලා තියෙන එකක්ද උපතේපටා මැරනකන් චක්කායතනය තියෙනවා කිය හිතා ඉන්න එහෙම කරලත්ද කියලා.
우리는 saḷāyatana를 가려내지 않습니다. 우리는 관례로 이름을 붙여 attā diṭṭhi로 하나로 묶어 saḷāyatana라 부르는 데 익숙합니다. cakkhāyatana라 하면 cakkhāyatana가 얼마 동안 있는 것이냐고 물으면, 태어나서 죽을 때까지 cakkhāyatana가 있다고 생각하고 있습니다.
චක්කායතනය කියන්නේ පේනකන් විතරයි කිව්වොත් එහෙම. පේන එකන් විතරක් තියෙන චක්කායතනයක් සෝතායතනයක් මේ රූපයතනයක් බලාපොරොත්තු වෙ. අපි ඒත් දෘෂ්ටිය තව ඉවර.
cakkhāyatana가 보이는 동안만 있다고 해도, 보이는 동안만 있는 cakkhāyatana, sotāyatana, rūpāyatana를 기대한다면 그것도 아직 diṭṭhi가 끝나지 않은 것입니다.
පෙනීම ආරම්භය තිබිච්ච චක්කායතනයෙන් රූපායතනය තමයි ඒ පෙනීම ආරම්භයේ යාවේ. පෙනීමේ මධ්යයේ තිබෙන්නාවූ යම්කිසි පෙනීමේ යම් පෙනීමක් ආවනම්. ඒ පෙනීම් මධ්යය කො නැගිච්ච ශක්කායතන ස්රූපායතන තුළ තමයි පෙනීම් මධ්යය ආවා.
보임의 시작에 있던 cakkhāyatana와 rūpāyatana가 그 보임의 시작에 온 것입니다. 보임의 중간에 어떤 보임이 왔다면, 그 보임의 중간에 일어난 cakkhāyatana와 rūpāyatana 안에서 보임의 중간이 왔습니다.
ඒ පේනවයි කියන මොහොතේ අවසානයේදී යම් පෙනීමක් ආවන ස්පර්ශයක් ආව. ඒ අවසාන මොහොතේ හටගත්ත සලායතනයන්ගේ ස්පර්ශය තමයි අවසාන ස්පර්ශය ආවේ.
'보인다'는 순간의 끝에 어떤 보임, 어떤 phassa가 왔다면, 그 끝 순간에 생긴 saḷāyatana의 phassa가 끝의 phassa로 온 것입니다.
එහෙනම් හටගැනීම, පැවැත්ම, විනාශය කියන මේ තුළ අපි සම්මත ගොඩනගාගත්ත හැම දේකම තියෙනවා. කාල පදාසයක් තුළ හටගැනීමක් සහ විපරිණාමික ක්රියාකාරීත් සහ අවසානය.
그러니 생겨남, 머묾, 사라짐이라는 이것이 우리가 관례로 세운 모든 것에 있습니다. 한 시간 구간 안의 생겨남, 변해 가는 작용, 그리고 끝입니다.
මේක ඇයිපිය ගහන මොහොතෙත් තියෙනවා. අවුරුදු 80ක ජීවත් වෙන කාල පදාසයක් වෙන් කරලා ඒක වශයෙන් ගත්තොත් ඒකෙත් තියෙනවා.
이것은 눈 깜빡하는 순간에도 있습니다. 80년 사는 시간 구간을 떼어 하나로 보면 거기에도 있습니다.
හැබැයි මේ හැම මොහොදකම මුලදී හටගත්ත එක මුල තියෙන එක මුල හේතු වීමෙන්. මැද හටගන්න ඒවා මැද හේතු වීම. අග හටගන්න ඒවා අග හේතු. එහෙනම් අන්තිමට බලාගෙන යනකොට කාලය සමග මෙන්න මෙච්චර කාලයක් සමග පවතින ඒකකයෙකුයි මේ කරන්නේ කියලා අපිට කියන්න තැනක් නැහ.
그러나 이 모든 순간마다, 처음에 생긴 것은 처음에 있는 원인으로, 중간에 생기는 것은 중간의 원인으로, 끝에 생기는 것은 끝의 원인으로 생깁니다. 그러니 끝까지 살펴 가면, 시간과 함께 이만큼의 시간 동안 지속하는 단위가 이것을 한다고 우리가 말할 자리가 없습니다.
චිත්තක්ෂණයක් ගත නම් උප්පාද චිති භංග කියලා ඒකෙත් අවස්ථා තුනක් තියෙනවා. චිත්තක්ෂනය උප්පාද අවස්ථාවේ හේතුවෙන් උප්පාද අවස්ථාව පහළ වුනේ. ිතිය අවස්ථාවේ හේතුන්ගෙන් තිවස්ථාව පහළ වුනේ. භංග අවස්ථාවේ ලැබෙන හේතුන්ගෙන් භංග අවස්ථාව පලහෙනම් හේතුඵල බලපුවහම මෙන්න මේ කාලය සමගයි මේ හේතුඵල ක්රියා වෙන්නේ කියලා බලපුවහම නැතුවහම අපි කාලය සමග සම්බන්ධ නැති දහමක් දකින්නවා.
한 cittakkhaṇa를 보면 uppāda, ṭhiti, bhaṅga라는 세 단계가 있습니다. cittakkhaṇa의 uppāda 단계는 uppāda 단계의 원인으로 나타났고, ṭhiti 단계는 ṭhiti 단계의 원인으로, bhaṅga 단계는 bhaṅga 단계에서 얻는 원인으로 나타났습니다. 그러니 원인과 결과를 살펴보아, 이 시간과 함께 이 원인과 결과가 작동한다는 것이 없음을 보면, 우리는 시간과 이어지지 않는 dhamma를 봅니다.
මේ ලෝක ධර්මතාවයේ ක්රියාකාරීත්වයට කාලයක් නිර්ණය කරන්න බැහ. මෙන්න මෙතෙක් කල් ස්තිර එකක් තියෙනවා. මෙන්න මේ ස්ථිරව පවතින මෙන්න මෙච්චර කාලයක හේතුවකින් මෙන්න මෙච්චර කාලයක ඵලයක් හටගන්නවා කියලා. ඒකයක් වෙන් කරන්න බැරි බව දැනගන්න.
이 세상 dhammatā의 작용에는 시간을 정할 수 없습니다. '이만큼 동안 굳건한 것이 있고, 이만큼 시간의 원인으로 이만큼 시간의 결과가 생긴다'고 하나로 떼어 낼 수 없음을 아십시오.
මෙන්න මේක දැනගත්තහම. කාලය සමග සම්බන්ධ කරන්න බැරි දහම දකිනවා අකාලික දහම දකිනවා.
이것을 알면 시간과 이을 수 없는 dhamma, 곧 akālika dhamma를 봅니다.
කල්ාවා විපාක දෙනහින් අකාලිකයි කිය හිටියොත් එහෙම අපිට හම්බ වෙන්නේ නැහැ අකාලික ධර්ම. අකාලික දැක්කා නම් ධර්මය
'때를 기다리지 않고 과보를 주니 akālika'라고만 여기고 있으면 akālika dhamma를 얻지 못합니다.
අකාලික ධර්ම. අකාලික දැක්කා නම් ධර්මය දැක්කා. ධර්මය දක්කනම් මේ ලෝකේ ආත්ම දෘෂ්ටිය ඉවරයි. ආත්මාදී වශයෙන් ගන්න ඇපිය තරම් මොහොතක්වත් එකාකාරව පවතින මොහොතක් වෙන් කරන්න බැහැ කියලා දැනගත්තා ඒකත් ඔහොම ක්රමානුකූල හේතුඵල රටාවක හේතු රටාවක ඵල රටාවක් මිසක්. හේතු ඒකකයක ඵල ඒකකයක් නෙමෙයි කියලා දකිනවානම්.
akālika를 보았다면 dhamma를 본 것입니다. dhamma를 보았다면 이 세상에 대한 attā diṭṭhi는 끝납니다. attā 따위로 붙잡을 만큼 눈 깜빡하는 순간조차 한결같이 머무는 순간을 떼어 낼 수 없음을 알고, 그것도 그렇게 차례로 이어지는 원인과 결과의 흐름, 원인의 흐름에 따른 결과의 흐름일 뿐 원인 한 단위의 결과 한 단위가 아니라고 본다면,
අන්න ඒකක වශයෙන් එකක් වශයෙන් අරන් තියෙන්නේ සියුම් තැන් එකක් වශයෙන් අරගත්ත දෘෂ්ටිය ඉවරයි. එදාට ආත්ම දෘෂ්ටිය ඉවරයි.
하나로, 한 덩어리로 붙잡은 diṭṭhi, 미묘한 곳을 하나로 붙잡은 diṭṭhi가 끝납니다. 그날 attā diṭṭhi가 끝납니다.
හැබැයි පේන එක පේනවා. ඒක සම්මත. සම්මත සම්මත හැටියට දකින්න. සම්මතියා පරමාර්ථ කරන්න. පරමාර්ථ කරන්න බැහැ.
다만 보이는 것은 보입니다. 그것은 sammuti입니다. sammuti를 sammuti로 보십시오. sammuti를 paramattha로 만들려 해도 paramattha로 만들 수 없습니다.
අන්න ඒකයි. පේන ඇහිපිය ගහන මොහොතක දැනෙන්න යමක් ඇත්නම්. ඒකේ ස්වභාවය ඔච්චරයි.
바로 그것입니다. 눈 깜빡하는 순간에 느낄 무언가가 있다면 그것의 성품은 그만큼입니다.
ඒ ඇහිපියි ගාන මොහොත කෝටි ගානකට බෙදලා බෙදලා ගෑල්ලක් ගත්තා නම් ඒ මොහොතේ අපිට ගෝචර කරන්න බැහ. නමුත් ඒකෙත් හැටිය එච්චර ධර්මතාවය ඒකයි. එකාකාර මොහොතක්නේ එකාකාර හේතුවකින් එකාකාර ඵලයක් හටගන්නවා කියන්න එහෙම කාල නිර්ණය කරන්න පුළුවන් හේතු අවස්ථාවක් ඵල අවස්ථාවක්වත් නැ. කොච්චර කුඩාලත් ඒ අවස්ථාව ඊට කුඩා කුඩා අවස්ථාවල සම්පිඩනය තබාගෙන තියෙන්නේ සම්මත නාමය. ඒකද? ඉතින්
그 눈 깜빡하는 순간을 수억으로 나누고 나누어 한 조각을 떼면 그 순간은 우리가 알아챌 수 없습니다. 그러나 그것도 그만큼의 dhammatā입니다. 한결같은 순간, 한결같은 원인으로 한결같은 결과가 생긴다고 할 만큼 시간을 정할 수 있는 원인 단계도 결과 단계도 없습니다. 아무리 작아도 그 단계는 더 작은 단계들의 뭉침이고, 거기에 붙여 둔 것이 관례의 이름입니다.
තබාගෙන තියෙන්නේ සම්මත නාමය. ඒකද? ඉතින් අපිට ඒන් එහාට ඒක හොයන්න යන්න අවශ්ය නැහ. යම් යම් දෙයක් නිසා අපේ හිත ඇලෙනවා නම්, බැඳෙනවා නම් අපිට කරදර දෙන්නේ ඒකයි. එහ
그러니 우리가 그 너머까지 찾아갈 필요는 없습니다. 무엇 무엇 때문에 우리 마음이 달라붙고 묶인다면, 우리를 괴롭히는 것은 바로 그것입니다.
බැඳෙනවා නම් අපිට කරදර දෙන්නේ ඒකයි. එහ අපිට ඔය අවස්ථා අවස්ථාවලදී යම් යම් ස්වභාවික අවස්ථාවක් ලෝකේ අපිට කොරනගුනහම අන්න ඒ අවස්ථාව අපේ හිතවනවා නම්, බඳවනවා නම් එතන ඡන්ද රාගය පහළ කරනවා නම්. අන්න ඒ ඡන්ද රාගය පහළ කරන මට්ටමේ අවස්ථාවල හැරිට දැක්ගන්න ඕනේ. ඊට වඩා කුඩා අවස්ථා පස්සේ ගියාහම අතිාවනය කරනවා. මනස අතිධාවනය කරපුවහම
그러니 그때그때 세상에서 어떤 자연스러운 상황이 우리에게 닥칠 때, 그 상황이 우리 마음을 끌고 묶는다면, 거기서 chandarāga를 일으킨다면, 그 chandarāga를 일으키는 수준의 상황들의 모습을 보아야 합니다. 그보다 작은 단계들을 쫓아가면 지나치게 내달리게 됩니다. 마음이 지나치게 내달리면,
අචින්තය වූ ධර්ම විෂය පස්සේ ගිහිල්ලා අපි පිස්සෙක් වෙන්න පුළුවන්. මනස විකෘති වෙන්න පුළුවන්. මොකටද මනස අති සියුම් කරලා සියුම් කරලා දරන්න බැරි මට්ටමක් එනවා. අති
생각으로 헤아릴 수 없는 dhamma의 영역을 쫓아가 우리는 미칠 수도 있습니다. 마음이 비뚤어질 수 있습니다. 왜냐하면 마음을 지나치게 미묘하게, 미묘하게 하다 보면 감당할 수 없는 수준에 이르기 때문입니다.
සියුම් කරලා දරන්න බැරි මට්ටමක් එනවා. අති සියුම්ම මානසිකත්වය ගොන්නැගිලි ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ ඒ මානසිකත්වයට ඔරොත්තු අර මහා පාරමී ධර්ම පූර්ණය කරපු ගුණයෙන් පූර්ණය වෙච්ච ශක්තියෙන් පහළ වෙච්ච කය නිසා. එබඳු ශරීරයකට එබඳු මානසිකත්වයට දරනු නිසා.
가장 미묘한 마음 상태가 이루어진 분은 lokuttara 붓다이십니다. 그 마음 상태를 감당하실 수 있었던 것은 큰 pāramī dhamma를 채운 덕으로 온전해진 힘으로 나타난 몸 때문입니다. 그런 몸이 그런 마음 상태를 지니기 때문입니다.
සර්වජ්ඥ නිසා ඥානය දරන්න තිබෙන මානසිකත්වය උන්වහන්සේට පාරමී බලයෙන් ගොඩනගාගත්ත කුසල ශක්තියෙන් පුණ්ය ශක්තියෙන් ගොඩනැගිච්ච නිසා තමයි. උන්වහන්සේගේ මනසට ඒක ගෝචර වුණේ. කරන්න පුළුවන් වුණා. ඒක අන්යන්ගේ මනසට බැ නිසා තමයි පෙන්නුවේ. තත්ත්ව විම වි, ධර්ම වි, චිත්ත විවා පිළිබඳව අතිධාවනය කරන්න යන්න එපා කියලා. ගියොත් පිස්සෙක් වෙන්න පුළුවන්. දරන්න බැරි. එච්චර හොයන්න ඕනේ නෑ නිවන් දකින්න.
sabbaññu이시기에, 그 지혜를 지닐 마음 상태가 pāramī의 힘으로 쌓은 kusala의 힘, puñña의 힘으로 이루어졌기에 그분의 마음에 그것이 들어왔고, 하실 수 있었습니다. 다른 이들의 마음으로는 할 수 없기에 보여 주신 것입니다—[붓다의] 영역, dhamma의 영역, 마음의 영역에 대해 지나치게 내달리지 말라고. 가면 미칠 수 있습니다. 감당할 수 없습니다. nibbāna를 보기 위해 그만큼 찾을 필요는 없습니다.
යථාබෝධය ලබාගන්න දුකෙන් නිදහස් වෙන්න. අපේ හිත බැඳින්නේ යම් යම් මට්ටමේ කාල පලවාසයන් තුළ සිද්ධ වෙන සිද්ධිය වල මෙන්න මේ ටිකේ හැටි බලාගත්තහම හරියක් නෑ කියලා බලා තමයි හොඳ.
있는 그대로의 깨달음을 얻어 괴로움에서 벗어나려면, 우리 마음이 묶이는 그런 수준의 시간 구간 안에서 일어나는 일들, 바로 그 모습을 보고 알맹이가 없다고 보는 것이 좋습니다.
ඒ මට්ටම ශ්රාවක ගෝචර
그 수준이 sāvaka가 알 수 있는 영역입니다.
හරි ලස්සනයි, හරි සුවඳයි, හරි රහයි මේ ආදි වශයෙන් කියන කාල පදසයන් තියෙනවා. සම්මතයක් ගොන්නගාගෙන තියෙන්නේ.
'아주 아름답다, 아주 향기롭다, 아주 맛있다' 하는 식의 시간 구간들이 있습니다. 관례가 세워져 있는 것입니다.
කොච්චර වෙලාවද හය රහයි. කොහොමද දැනගත්තේ කොච්චර වෙලා ගියද? කට ගාලා බැලුවා. කැපුවා ගිහිල්ලා.
얼마 동안 맛있습니까? 어떻게 알았습니까? 얼마나 시간이 흘렀습니까? 입에 대어 보았고, 씹어 넘겼습니다.
ඔය කාලේ කිරීම තුළ මට රහ දැවුේා. මම ඒකට හිත බැඳුනා. ඒක කාලයක් තියෙනවා. තත්වර ගානක හරි කාලයක් ඒකේ තියෙන්නේ. සත්වර දෙක තුනක් හරි විනාඩියක් හරි ඒව ඉතාම සුළු කාල සීමාව තමයි ඔය ආශ්වාදයක් දැනෙන්න අපි සංඥා සම්පිඩනයක් ගන්නේ.
그 시간 동안 나에게 맛이 느껴졌고, 나는 거기에 마음이 묶였습니다. 거기에는 시간이 있습니다. 몇 초라도 시간이 있습니다. 2~3초나 1분—그런 아주 짧은 시간 범위로 우리는 그 assāda를 느끼려고 saññā의 뭉침을 붙잡습니다.
ක්ෂණය නෙමෙයි. ක්ෂණය අපිට අඳුරන්න බැහ. ක්ෂණය කියන්නේ ඇහි පි මොහොතක් කෝරි ලක්ෂ ගාන්නට බිදුවක් ක්ෂණයක් වෙන්නේ ඒ තරම් සීම් කාලයක්.
khaṇa가 아닙니다. khaṇa는 우리가 알아챌 수 없습니다. khaṇa란 눈 깜빡하는 순간을 수천억으로 나눈 한 점, 그만큼 미세한 시간입니다.
ඒ ක්ෂණය බැලුවා නම් ක්ෂණය කියලා අපි නිගමනය කළේ. ඒකත් සම්මතය. දැන් ක්ෂණයත් උපාදන් වුණා. උපාදනය බලපුවහුවහමත් උපාදනය ආයසරයක් තව බිදෙන්න වෙනවා. උපාදනය කියලා එකක්වත් ඒ කියිය වශයෙන් ගන්න කාල සම්පින්නතය සිද්ධ වෙච්ච එකක් නෑ. එහෙනම් ඒ
그 khaṇa를 보았다면, khaṇa라고 우리가 결론 내린 것도 관례입니다. 이제 khaṇa도 uppāda가 되었습니다. uppāda를 살펴보면 uppāda도 다시 쪼개집니다. uppāda라는 것도 하나로 붙잡을 시간의 뭉침으로 일어난 것은 하나도 없습니다.
සම්පින්නතය සිද්ධ වෙච්ච එකක් නෑ. එහෙනම් ඒ විදිහට බලාගෙන යනකොට අන්තිමට අපි න්යාය ධර්මයක් තියෙන බව දකින්නවා. එකාකාරව පේන මේ සියල්ලම. ඊට කුඩා කුඩා අවස්ථා සම්පිණඩනයන්ගේ හේතුඵල පරම්පරා සම්පිණඩනයක් මිසක්.
그렇게 살펴 가면 마침내 우리는 법칙(niyāma dhamma)이 있음을 봅니다. 한결같이 보이는 이 모든 것이, 그보다 작은 단계들의 뭉침, 원인과 결과의 이어짐의 뭉침일 뿐임을 봅니다.
ඒකයක් දකින්න ලෝකේ නෑ. ඔන්න ඔය න්යාය දකින්න. ධර්ම න්යායෝකයි.
하나인 것은 세상에서 볼 수 없습니다. 바로 그 법칙을 보십시오. dhamma의 법칙입니다.
ඔයින් එහාට ඒක විමර්ශනය කරලා අත්දකින්න ගියොත් එහෙම මූලික ඥානයෙන් ඕක දකින්න පුළුවන්. අපි ඔය ඥානය තුළ අත්දකින්න කිහින්න කිව්වා. අපි ලොව්තුරා බුදු වෙන්න ඕනේ.
그 너머까지 살펴 몸소 겪으려 하면, 근본 지혜로 그것을 볼 수는 있습니다. 그러나 우리가 그 지혜 안에서 몸소 겪으려 한다면 우리는 lokuttara 붓다가 되어야 합니다.
නමුත් නිවන් දකින්න සසර දුක් එළවර කරන්න ඒ අති සූක්ෂමය හොයන්න ඕන කමක් නෑ.
그러나 nibbāna를 보고 saṃsāra의 괴로움을 끝내는 데에는 그 지극한 미묘함을 찾을 필요가 없습니다.
ඒ අති සූක්ෂමය හෙව්වේ බුදුපියාණන් වහන්සේ ලෝකයාට යථාර්ථය පෙන්නවා අංශු මාත්ෘකවත් ඒකීය වශයෙන් ගන්න ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් අල්ලන්න මේ පැවැත්ම තුළ කිසිවක් නෑ කියලා හේතු උදාහරණ සහිතව පෙන්නන්නයි බුදුපියාණන් වහන්සේ ඒ මහා ඥාන ශක්තිය මතු කර ගැනීමට අවශ්ය වශයෙන් අවශ්යන පාරමී ගුණ පුරලා ඒ තත්ත්වයට පත් වුනේ. ලෝකයාට ඇත්ත පෙන්නා දුන්න.
그 지극한 미묘함을 찾으신 것은 붓다께서 세상 사람들에게 실상을 보여 주시려는 것이었습니다. 먼지 한 톨만큼이라도 하나로 붙잡아 attā diṭṭhi로 쥘 것이 이 존재 안에 아무것도 없음을 원인과 예를 들어 보여 주시려고, 붓다께서는 그 큰 지혜의 힘을 일으키는 데 필요한 pāramī 덕을 채워 그 경지에 이르셨습니다. 세상 사람들에게 참을 보여 주셨습니다.
ලෝකයාට මනසට ගෝචර කරගන්න බැරි අති සියුම් තැනට පාව විග්රහ කරන්නේ ගියහම ඔබ වහන්සේ දැක්කේ නැති එකක් අපි දැකලා තියෙනවා. ඔයිට වඩා සියුම්ම තෙනක් අපි දන්නවා. ඒ වචනය කියන්න ලෝකයාට පුළුවන් කමක් නැහ. ඒ නිසා සාමාන්යයෙන් ලෝකයාගේ මනසට ගෝචර කරගන්න ඔබලා දන්නේ නැති ඔට වඩා සියුම් දෙයක් අපි දැකලා තියෙනවා දන්නවා ඒක ආත්මයි දෘෂ්ටියෙන් ගියනම් ආත්මයි කියලා කියන්න. ලෝකේත කිය කිය කිය හිටියා.
세상 사람들이 마음으로 알 수 없는 지극히 미묘한 곳까지 풀이해 가시니, '당신이 보지 못한 것을 우리는 보았다, 그보다 더 미묘한 곳을 우리는 안다'는 말을 세상 사람들은 할 수가 없습니다. 그러지 않았다면 보통 세상 사람들의 마음에 맞추어 '당신들이 모르는 그보다 미묘한 것을 우리는 보았고 안다, 그것이 attā다' 하고 diṭṭhi로 가서 attā라고 말하며 세상은 떠들어 왔을 것입니다.
බුදුපියාණන් වහන්සේගේ දේශනාවට ගත්තට පස්සේ සාමාන්ය මානසිකත්වයට කොච්චර නුවණ තියෙන කෙනා ගිය කෙනාට ගෝචර වෙන මානසිකත්වයට අහලකට කට්ටු කරන්න බැරි අතිසම තැනට බෙදලා පෙර. මෙන්න මෙහෙම එකක් තියෙනවා. මෙන්න න්යාය ධර්ම. මෙන්න මේක දැනගත්තට පස්සේ ඔබ වහන්සේට වැඩිය සවසතිුනක් තියෙනවා. ඒක අපි දැකලා තියෙනවා කියන්නේ කෙනෙක් ලෝකේ නැහැ. ඒනි ඒනිසා ලෝකයා මේ ධර්මය ඉදිරියේ දෙවැනි වෙනවා මිසක්.
붓다의 가르침을 받아들인 뒤에는, 보통 마음으로는 아무리 지혜로운 이라도 그 근처에도 이를 수 없는 지극히 미묘한 곳까지 나누어 보여 주셨습니다. '여기 이런 것이 있다, 여기 niyāma dhamma가 있다.' 이것을 안 뒤에는 '당신보다 더 미묘한 곳이 있고 우리가 그것을 보았다'고 말할 사람이 세상에 없습니다. 그러니 세상은 이 dhamma 앞에서 둘째가 될 뿐,
ඒක යටපත් කරලා පළවෙනිලා තව මතයක් ගොඩනගන්න බැරුවනවා. මෙන්න මේ නිසා තමයි චිත්තක්ෂනයට යනකම්. මේ හේතුඵලයන්ගේ පරම්පරාව විග්රහ කරලා පෙන්නන්නේ.
그것을 누르고 첫째가 되어 다른 견해를 세울 수 없게 됩니다. 이 때문에 cittakkhaṇa에 이르기까지 원인과 결과의 이어짐을 풀이해 보여 주신 것입니다.
මිනිහට ගෝචර නොවන අවිසය රූපයටත් ඒ යනකම් විග්රහ කළේ. විෂය කරන්න බැරි තන් එනකම් විග්රහ කළේ ඔන්න ඕකට ඒ වෙලාවේදී තේරුම් ගන්න අපිට යන් තරමක් නුවට ගෝචර දු. ඊට වැඩිය බුදුපියාණන් වහන්සේ ගෙනුවට ගෝචරා.
사람이 알 수 없는 영역 밖의 rūpa에 이르기까지 풀이하셨습니다. 알 수 없는 곳에 이르기까지 풀이하신 것은 바로 이 때문입니다. 그때 우리가 이해할 수 있는 만큼은 우리 지혜로 알 수 있습니다. 그보다 더한 것은 붓다의 지혜로 알 수 있는 영역입니다.
අන්න විශ්වාසයක් නම් බුදුන් කිරෙහි විශ්වාසයක් එවත් ශ්රද්ධාවක් හටගන්නවා. එතෙක් පෙන්නපු කාරණා හරියට අපිට වැටහෙන මට්ටමටකම් හරියටම හරි.
그러면 붓다에 대한 믿음이 있다면 그 믿음으로 saddhā가 생깁니다. 거기까지 보여 주신 것들이, 우리가 알아들을 수 있는 수준까지는 정확히 맞습니다.
පොඩ්ඩක් වෙනසක් නැහ. එහෙනම් ඒවා හරියට දැකලා තියන හින්දානන්න ඒ විදිහට පෙන්නලා තියෙන්නේ අපිට ගෝචරයිනේ ඒ ටික. දැන් ඒ ධර්මතාවය අපිට හිතාගන්න බැරුව තිබිච්ච එකක්. නමුත් කියා දුන්නට පස්සේ තමයි අපිටත් තේරනේ. ඒක ඒ ආකාරයෙන්ම ඇත්තන කිය අපි මනසට විය වෙන්නේ. එහෙනම් අපිට විෂය නොවීතිවිච්ච සත්වයක් උන්වහන්සේ විෂය කරගෙන අපිට පෙන්නුවා ඒක ඇත්ත බවට ඔක්ු වෙනවා නම් අපිට තේරුම් ගන්න බැරි මට්ටමේ තව දේශනා කරපු හරි අතුන් වහන්සේගේ බුද්ධි මට්ටම අපි විශ්වාස කරන්න ඕන විශ්වාස කරන්න හේතු තියෙන්නේ. මෙන්න මෙහෙම හේතු සාධක ඇති විශ්වාසයක් බුදුන් කිරෙහි ධර්මය කෙරෙහි ඇති වෙච්ච කෙනා ඇතිවෙන ශ්රද්ධාව කඩන්න බැරි එකක්. ඒ විශ්වාසය අචල විශ්වාසයක්.
조금도 다르지 않습니다. 그렇다면 그것들을 바르게 보셨기에 그렇게 보여 주신 것이고, 그 부분은 우리가 알 수 있습니다. 그 dhammatā는 우리가 생각해 내지 못하던 것입니다. 그러나 일러 주신 뒤에야 우리도 이해합니다. 그것이 그대로 참이라고 우리 마음에 들어옵니다. 그렇다면 우리가 알 수 없던 참을 그분이 알아 우리에게 보여 주셨고 그것이 참임이 증명된다면, 우리가 이해할 수 없는 수준으로 더 설하신 것에 대해서도 그분의 지혜 수준을 우리는 믿어야 하고, 믿을 까닭이 있습니다. 이렇게 근거가 있는 믿음이 붓다와 dhamma에 대해 생긴 사람의 saddhā는 깨뜨릴 수 없는 것입니다. 그 믿음은 흔들리지 않는 믿음입니다.
අචල ශ්රද්ධාව කියන්නේ අන්න ඒක.
acala saddhā란 바로 그것입니다.
අනික් අයගේ ශ්රද්ධාව චල ශ්රද්ධාව හෙළවෙනවා.
다른 이들의 saddhā는 흔들리는 saddhā라서 흔들립니다.
අමූලිකා ශ්රද්ධා කිව්වා. මුල් නෑහැ. මුල් බැහැගෙන නැ. කාට හරි මොනවා හරි කියලා බොරුවකට කැවට හටියලා කඩන්න පුළුවන්. වෙන අදහත් කන්න පුළුවන්. ධර්මය තුළින් සත්යය තුළින් මතු වෙච්ච ශ්රද්ධාවත් විශ්වාසයෙන් මොන විදිහකින් ඒවා කන්න බැ. ඒ නිසා කියනවා මූ ඒක මූලික ශ්ද්ධා මුල් සහිතයි මුල් බැහැගෙන බැත්.
amūlikā saddhā라고 했습니다. 뿌리가 없습니다. 뿌리를 내리지 않았습니다. 누가 무슨 말을 하거나 거짓에 넘어가면 깨질 수 있습니다. 다른 믿음으로 옮겨 갈 수 있습니다. dhamma를 통해, 참을 통해 솟은 saddhā와 믿음은 어떤 식으로도 깨뜨릴 수 없습니다. 그래서 그것을 mūlika saddhā, 뿌리 있는, 뿌리 내린 것이라고 합니다.
ඉතින් අචල ශ්රද්ධා කිව්වේ ආර්ය පුද්ගලයන්ට මීටන්නේ අන්න ඒකයි. ධර්මය තුළින්ම දකිනවා ඒ මහා ඥානයේ ස්වභාවය.
그래서 ariya 사람들에게 acala saddhā가 있다고 한 것이 바로 그것입니다. dhamma를 통해 바로 그 큰 지혜의 성품을 봅니다.
එතකොට පස්ස සම්පස්ස වෙන්නේ ඔහොමයි.
그러면 phassa와 samphassa는 그렇게 됩니다.
ස්පර්ශයෙන් වේදනාවක් එන්න. ඒ කියන්නේ දැනෙනවා. විශාශ වෙච්ච දේ දැනෙනවා.
phassa로 vedanā가 옵니다. 곧 압니다. 닿은 것을 압니다.
සංස්යෙන් වේදනාවක් එනවා නම් ඒක වේදනාවත් පැළමෙන් නවතිනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක අර ඡන්ද රාගය නිසා බැඳුන ස්පර්ශය සමත තනිකරල ස්පර්ශය නෙවෙයි. චන්ද රාගය නැවති ආගන්තුක උපක් ලේසයන්ගෙන් කාට ගැංකී ස්පර්ශයක් නිසා. එබඳු හේතු වෙන්නේ නැගෙන ඵලය ඒකත් පස්ස පච්චයා වේදනා කියන සිද්ධාන්තය පරිදි. සම්පස්ස පච්චයා
그것은 chandarāga 때문에 묶인 phassa이지 순수한 phassa가 아닙니다. chandarāga라는 āgantuka upakkilesa로 물든 phassa 때문입니다. 그런 원인으로 생기는 결과도 'phassa paccayā vedanā'라는 원리에 따릅니다.
සිද්ධාන්තය පරිදි. සම්පස්ස පච්චයා කියලාවොත් සම්පස්සජා වේදනා සම්පස්සයෙන් ජනිත වන වේදනාව සම්පස්සජා වේදනා ස්පර්ශයෙන් වන වේදනාව පස්ස පච්චයා වේදනාව
'samphassa paccayā'라고 하면 samphassajā vedanā, 곧 samphassa에서 생기는 vedanā입니다. phassa에서 생기는 vedanā는 'phassa paccayā vedanā'입니다.
ස්පර්ශයෙන් ආයොත් වේදනාවක් ස්පර්ශ හේතුවෙන් හටගන්න ඵලය නම් ස්පර්ශය පමණක් ආවානම් සුද්ධ ස්පර්ශය නම් ආවේ. ඒ වේදනාව සුද්ධ වේදනාවක්.
phassa로 vedanā가 왔다면, phassa를 원인으로 생긴 결과라면, phassa만 왔다면, 순수한 phassa가 왔다면 그 vedanā는 순수한 vedanā입니다.
ඒක ආගන්තුක උපක්ලේස සම්බන්ධ නෑහැ එතකොට ඒ දැනීමට සම්පස්සයක් කියලා ආවනම් ඒක අවිද්යාව නිසා ඡන්දරාගයෙන් කහට ගැනීම තියෙන ස්පර්ශය ඒකයි සම්පර්ශකී.
그것은 āgantuka upakkilesa와 관계가 없습니다. 그런데 그 앎에 samphassa가 왔다면, 그것은 avijjā 때문에 chandarāga로 물든 phassa입니다. 그것이 samphassa입니다.
චන්ද රාගයන්ගෙන් කහට ගැනීම ස්පර්ශයකින් යම් වේදනාවක් ජනිත කළා නැ. ඒක කවදා සුද්ධ වේදනාවක් එන්න බැ. ඒක සම්පස්සයෙන් ජනිත කරපු වේදනා නිසා සම්පස්සජා වේදනා කිව්වා.
chandarāga로 물든 phassa로 어떤 vedanā를 낳았다면, 그것은 결코 순수한 vedanā가 될 수 없습니다. samphassa로 낳은 vedanā이기에 samphassajā vedanā라고 했습니다.
වේදනා කිව්ව පලියට නිගමනය කරන්න බැහැ. ඒ මොකක්ද කිව්ේ? සම්පස්ස වේදනාව තෝරගන්න ඕනේ. ස්පර්ශයි සම්පසයි තෝරගන්න ඕනේ. වෙන වි වෙනසේ වෙන්නේ සංස් වෙන්නේ මොනවා නිසාද? සම්පස්ස ජා වේදනා හැදෙන්නේ කොහොමද?
vedanā라고 했다고 해서 [그냥] 결론 내릴 수 없습니다. 무엇이라고 했습니까? samphassa의 vedanā를 가려내야 합니다. phassa와 samphassa를 가려내야 합니다. 차이가 생기는 것, saṃ이 붙는 것은 무엇 때문입니까? samphassajā vedanā는 어떻게 생깁니까?
අවිද්යා තෘෂ්ණා දෙක නිසා ඡන්දර රාගයක් පහළ වෙලා. ඒ ස්පර්ශය ඡන්දර රාග සහගත වුණා නම් ඒක සම්පස්සයා.
avijjā와 taṇhā 둘 때문에 chandarāga가 생기고, 그 phassa가 chandarāga와 함께하면 그것이 samphassa입니다.
චන්ද රාග සහගත ස්පර්ශයකින් යම් වේදනාවක් ජනිත කළා නම් ඒකට අනුකූල වේදනාවක් ජනිත කරනවා මිසක් සුද්ධ ජනිත කරන්න බැහැ.
chandarāga와 함께한 phassa로 vedanā를 낳았다면, 그에 맞는 vedanā를 낳을 뿐 순수한 것을 낳을 수는 없습니다.
දැන් සම්පස්සයකින් ජනිත කරන වේදනාවක් නැත්නම් සම්පස්සජා වේදනාවක් මිසක් නිකන්ම වේදනාවක් ජනිත කරා කියන්න නිගමනය කරන්න බැහ.
samphassa로 낳는 vedanā는 samphassajā vedanā일 뿐, 그냥 vedanā를 낳았다고 결론 내릴 수 없습니다.
ඔව්
네.
අන්න එතකොට සම්පස්සයක් ආවොත් තමයි. අවිද්යා තෘෂ්ණාකින් ඡන්ද රාගයක් සමග බැඳුනොත් යම් ස්පර්ශයක්. ඡන්ද රාගය තියෙන්නේ මොකේටද? මේක මම කැමති සේ පවතින්න ඕන වෙන මේ ස්පර්ශය මම මෙබන්ධ ස්පර්ශයටයි කැමතියි. මට අවශ්යේ මෙබඳ ස්පර්ශයක්. අන්න බලාපොරොත්තුවක් ඇති වෙනවා ඡන්ද රාගයෙන් නිසා. ඒ ඡන්දර රාගයෙන් ස්පර්ශ කරන්න [උගුර කෑරීම] ගියොත් චන්ද රාගය සහගතව කරන්න ගියොත් ඔහු ස්පර්ශයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා කැමති සේ. කැමති සේ පවතින ස්පර්ශයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් ඒක නිකන්ම ස්පර්ශයක් නෙමෙයි. සම්පස්සයක්.
그러니 samphassa가 오는 것은 이럴 때입니다. avijjā와 taṇhā로 어떤 phassa가 chandarāga와 묶이면—chandarāga는 무엇에 있습니까? '이것이 내가 원하는 대로 있어야 한다, 나는 이런 phassa를 좋아한다, 내게 필요한 것은 이런 phassa다.' 이렇게 chandarāga 때문에 바람이 생깁니다. 그 chandarāga로 (목을 가다듬음) 닿으려 하면, chandarāga와 함께하려 하면, 그는 원하는 대로의 phassa를 바랍니다. 원하는 대로 남는 phassa를 바란다면 그것은 그냥 phassa가 아니라 samphassa입니다.
ඒක ඉන්නේ අවිද්යාව නිසා තෘෂ්ණාව නිසා. ඉතින් අවිද්යාව තෘෂ්ණාව සහගත ස්පර්ශයක් ඇත්නම්. නිකන්ම ස්පර්ශ නෙමෙයි සම්පස්ස. අවිද්යා තෘෂ්ණා සහගත පුද්ගලයෙක්ගේ සංස්පර්ශයෙන් ජනිතන වේදනාවක් නැත්නම් නිකන්ම වේදනාවක් නෙමෙයි සම්පස්ස ජා වේදනාවක්.
그것은 avijjā 때문에, taṇhā 때문에 있습니다. 그러니 avijjā·taṇhā와 함께한 phassa라면 그냥 phassa가 아니라 samphassa입니다. avijjā·taṇhā를 지닌 사람의 samphassa로 생기는 vedanā는 그냥 vedanā가 아니라 samphassajā vedanā입니다.
එහෙනම් සම්පස්සදා වේදනාවේ නිකන් වේදනාවේ කොටස් දෙකක් තියෙනවා. ක්රම දෙකක්.
그러니 samphassajā vedanā와 그냥 vedanā라는 두 부분, 두 방식이 있습니다.
සම්පස්සදා වේදනාවක් ඇති පුද්ගලයා තමා ප්රිය කරන මනාප කරන වේදනාවක් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. එබන්දක් පවත්වන්න. එබන්දක් ගොඩනගන්න ඒ බලාපොරොත්තුවක් ඇතිවයි ඒ වින්දනය පිටන් තියෙන අදහස ඇති කරන්න. නමුත් එහෙම එකක් ලෝකේ නැති නිසා ඕකගේ බලාපොරොත්තු විෂ්ට ලවෙනකොට ඒ සම්පස්ස සහිතවන්නාවූ වේදනාව නිසා ඔහු අසහනයට පත් වෙනවා.
samphassajā vedanā를 지닌 사람은 자기가 좋아하고 마음에 드는 vedanā를 바랍니다. 그런 것을 지키고 그런 것을 쌓으려는 바람을 가지고, 그 느낌을 붙잡으려는 생각을 일으킵니다. 그러나 그런 것은 세상에 없기에 그의 바람이 이루어지지 않을 때, samphassa와 함께하는 그 vedanā 때문에 그는 불안해집니다.
ලැබෙන වින්දනය ඔහුට සහනදායිී වෙන්නේ නෑ. බලාපොරොත්තුව සික් සහගතව සුඛ වේදනාවක් ලෝක සත්යයා බලාපොරොත්තු වෙනවා සම්පස්සජානිතා.
얻는 느낌이 그에게 안락을 주지 않습니다. 세상 중생은 바람과 함께 samphassa에서 생긴 sukha vedanā를 바랍니다.
[උගුර කෑරීම]
(목을 가다듬음)
අවිද්යා තෘෂ්ණාධිකෙන් විලිච්ච පුද්ගලයා භාගයක් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නෑ. යම් වින්දනයක් බලාපොරොත්තු වෙනම් ඕගට බලාපොරොත්තු තියෙන්නේ වින්දනය උපරිම.
avijjā와 taṇhā에 사로잡힌 사람은 절반을 바라지 않습니다. 어떤 느낌을 바란다면 그가 바라는 것은 최대의 느낌입니다.
නමුත් ඔහු බලාපොරොත්තු වෙන එක පස්සේ යනකොට 100න් 100 එකක් හම්බවෙන්නට ඔහු උද්දාම වෙලා දඟලනවා මට වැඩේ හරියන්නයි එන්නේ කියලා. මගේ බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට ඉන්න මගේ ආශ්වාදය ලැබුණා.
그런데 그가 바라는 것을 쫓아가다가 백에 하나만 얻어도 그는 들떠서 날뜁니다. '일이 잘 풀리는구나, 내 바람이 이루어졌다, 내 assāda를 얻었다.'
සමහර අර ඔක්කොම නමුත් බලාපොරොත්තුව ඔක්කොම ලබාගන්න ඔක්කොම ලැබුනොත් තමයි ඔහුගේ අසාහනය සම්පූර්ණයෙන් මිදෙන්නේ බලාපොරොත්තුව පිළිබඳ. නමුත් ලෝකය කිසිම සත්වයෙකුට බලාපොරොත්තු වෙන මට්ටමේ ආශ්වාදය නෑ.
그러나 바람을 모두 얻어야, 모두 얻어야만 바람에 관한 그의 불안이 완전히 사라집니다. 그러나 세상은 어떤 중생에게도 바라는 수준의 assāda를 주지 않습니다.
රසය කොච්චර බලාපොරොත්තු වෙනවද කියලා ඇහුවොත් ඕක අසීමිතයි. මෙච්චර රස ලැබුනොත් මට ඇති කියලා හටම සීමාවක් නෑ.
맛을 얼마나 바라느냐고 물으면 그것은 끝이 없습니다. '이만큼 맛을 얻으면 충분하다'는 한계가 없습니다.
නමුත් අසීමිත බලාපොරොත්තු වලින් පොඩ්ඩක් හරි එකතු වෙන්නට මිනි පුද්ගලයා ඒ කෙලෙහි සතුටු වෙනවා.
그러나 끝없는 바람 가운데 조금이라도 얻으면 사람은 그것에 기뻐합니다.
අසීමිත බලාපොරොත්තුව තිබුනට ලබන්න බැරුවහම ඒකෙන් ඇතිවෙන අසහනය කාලයක් යනකොට ඒ පස්සේම යනකොට වෙන එකක් ලැබෙන්නේ නැත්නම්. ඔහු උපේක්ෂා සහගතව ඒ මට්ටම දැන් ඉතින් ඇති කියන අදහසක් තාවකාලිකවෙනවා. ඊහාන්න බැරි නිසා.
끝없는 바람이 있어도 얻지 못할 때 생기는 불안이, 시간이 흘러 그것만 쫓아가도 다른 것을 얻지 못하면, 그는 upekkhā로 '이 정도면 이제 됐다'는 생각을 잠시 갖게 됩니다. 더 넘어갈 수 없기 때문입니다.
දැන් ගෙදරක තියෙනවා. දුප්පත් ගෙදරක ලණුව ඇදත් තියෙනවා. ඔය ගෝනියක් ගහලා තියෙනවා මොක ට්රයර් එකේට හරි අපි දාපු දාලා හිටන් හදව්පු හාසිපුටු වාගේකු හදලා තියෙනවා. දුපත්කම නිසා නැතිවැඩිකම නිසා හෝ මොන හේතුන් හෝ ඒ විතර තියෙන්නේ බඩුවල හැටිය.
어떤 집이 있다고 합시다. 가난한 집에 줄을 엮은 침대가 있고, 타이어에 자루를 씌워 만든 기댈 의자 같은 것이 있습니다. 가난 때문이든, 가진 것이 없어서든, 무슨 까닭이든 살림이 그 정도입니다.
තව තෙනක පොලි බංකුවක් තියා තියෙනවා ලෑල්ලක් ගහලයි.
또 한쪽에는 판자를 박아 만든 낮은 걸상이 놓여 있습니다.
දැන් ඔය ගෙදර ඉන්නේ පුද්ගෙලය ටික. සුවසේ ඉඳගන්න ගියොත් අර ගෙදර තියෙන බඩු වලින් වෙන එකක් නැති නිසා. ඔහුට ටික කාලයක් එනකොට ඔහුට කුසල් කුරුසයක් ගැන කතාවක් එහෙම් මතකයවත් නැහ. වෙන විශේෂය ඒවා ගැන මතකයක් නැහැ. ගෙදර තියෙන සුවම තැන හොයාගෙන ගිහිල්ලා එනම් අර ගෝනියක් ඔබලා තියෙන්නේ ටරායර් එකට ඉඳගෙන නම් හාන්සිලට හරි කියලා. තරඟෙට පොර කාලලා ඉන්නවා සුවසේ ඉඳගන්න ඇවිදිලා දෙවෙනි එකා බංකුවේ ඉඳගන්නවා අර ඉඳගන්න බැරි වුණා.
그 집에 사는 사람들이 편히 앉으려 하면 집에 있는 살림 말고는 다른 것이 없기에, 시간이 좀 지나면 그들은 다른 좋은 의자 같은 것은 기억조차 하지 못합니다. 다른 특별한 것들에 대한 기억이 없습니다. 집에서 가장 편한 자리를 찾아가, 자루를 씌운 타이어에 앉거나 기대려고 합니다. 앞다투어 편히 앉으려 하고, 거기 앉지 못한 둘째 사람은 걸상에 앉습니다.
එයා සතුුත් වෙනවා. මට සුව යහනක් හම්බුනා කියලා බලනුව ඇඟ. අනික අර තියෙන්නේ දිව පැදුර දාපු දෙනා. දැන් සුවින්න ගිහිල්ලා නම් ඒ අය මොකද කරන්නේ? සතුටු වෙනවා. අර ලනු ඇඳේ හාන්සි වෙලා සතුටු වෙනවා නිදාගෙන සතුටු වෙනවා. අර ටාය දෙකක් වැනිකට ඔබලා තියෙන ගෝනියක් තියෙනනම් ඕකේ ඉඳ ගත්තහමත් කසන කරපු වාගේ කියලා ඒක ඉඳගෙනත් සතුටු වෙනවා ඉඳගත්තටුවක්.
그는 기뻐합니다. '편한 자리를 얻었다' 하며 몸을 기대 봅니다. 또 바닥에 돗자리를 깐 사람들도 있습니다. 이제 쉬러 가면 그들은 무엇을 합니까? 기뻐합니다. 줄 침대에 기대 기뻐하고, 누워서 기뻐합니다. 타이어 두 개에 자루를 씌운 것이 있으면 거기 앉아도 쿠션 의자 같다며 앉아서 기뻐합니다.
හැබැයි එන් හරි දෙයක් එයා ඇසුරු කරන්න අත්දැකීමට ගෝචර කරන්න නැත්නම් ඒගොල්ලන්ට ඇතුලට ගන්න බැරි නිසා. හොඳ නිසා නෙමෙයි ඒ මට්ටමේ සතුටු වෙනවා.
그러나 그것은 그보다 나은 것을 그들이 가까이하거나 겪어 보거나 들일 수 없기 때문입니다. 좋아서가 아니라 [다른 것이 없어서] 그 수준에서 기뻐하는 것입니다.
දැන් ඔයා සුව තැනකින් ඉඳගත්ද කියලා ඇහුවොත් ගෙදර මට්ටේමේ හැටියට කිව්වො සුව තැන ඉඳගත්තා. සුවම තන ඔතනද? ඔට වඩා සුව තැන් එහෙම දැකලා නැද්දේ.
'편한 자리에 앉았느냐'고 물으면, 그 집 수준으로는 '편한 자리에 앉았다'고 말합니다. 가장 편한 자리가 거기입니까? 그보다 편한 자리를 본 적이 없습니까?
අපි මොනවා කර තිබුණාට අපිට ඒවා තියෙන ඔට වලා හොඳ තියෙනවා. හොඳුස්සල කරපු පුරුසයක් තියෙන ඒවා තියෙනවා. ඔට වඩා හොඳට ගයාගනිසන කරලා තියෙන හදපු කාඹර තියෙනවා. ඒබැතින් සුඛඋබෝගී විදිහට බඩු බාහිරාදියේ තියෙනවා. ඔක්කොම තියෙනවා. ඉතින් ඒවා අපිට තියෙන. ඒවා සුව නැද්ද ඔට වලා. සුවයි ඉඩි මොනවා කරන්න නැතුව සුව එහෙනම් ඔහු බලාපොරොත් තියෙන සුවයෙන් කීයද දැන් ලබන්නේ?
우리가 무엇을 해 왔든, 우리에게는 그보다 좋은 것들이 있습니다. 잘 만든 의자들이 있습니다. 그보다 더 좋게 쿠션을 댄 방들도 있습니다. 그렇게 편히 누릴 살림들이 있습니다. 다 있습니다. 그런 것들이 우리에게 있습니다. 그것들이 그보다 편하지 않습니까? 할 일 없이 편합니다. 그러면 그는 바라는 편안함 가운데 지금 얼마를 얻고 있습니까?
ඔහුට හම්බවෙලා තියෙනේ උපකරණ ටිකෙන් 100ක් බලාපොරොත්තු වෙන සුවයෙන් සිහියට පනම් හම්බ වෙන්නේ. ඔහු අනිත් ප නැති නිසා. අර සිහ ලැබිලා සන්තෝස වෙනවා මම බලාපොරොත්තු හම්බවුනා කියලා තියෙනවා.
그가 얻은 살림으로는 100을 바라는 편안함 가운데 백에 하나쯤을 얻습니다. 그에게 다른 것이 없기 때문입니다. 그 하나를 얻고서 '바라던 것을 얻었다'며 기뻐합니다.
දැන් බලමු මනුස්සයින්ට. දැන් කාමය පිළිබඳ අරගෙන අර නන්ද හාමුදුරුවෝ ජනපද කල්යාණ ගැන හිත හිත අඩාන්න හිටියා මට වෙච්ච දේක හැටි මෙච්චර ලස්සන කාන්තාව ගෙදරට ගෙනා විතරයි. විවාහ කරගෙන මට ඇති වුණානේ. එක දවසක්වත් එතන එදැතිය කරලා ඉන්න අනේ මට වෙච්ච දෙයක් කගියේ දැන් මේ පංචකාමයන්ගෙන් ස්පර්ශ කාම සුවය ගැන හිත හිතා අඬවා හිටිය.
이제 사람들을 봅시다. kāma에 관해서, Nanda 스님은 janapada kalyāṇī를 생각하며 울고 있었습니다. '내게 일어난 일 좀 보라. 이렇게 아름다운 여인을 집에 데려오자마자, 혼인하자마자 이렇게 되었구나. 하루도 함께 지내지 못했는데, 아, 내게 일어난 일이여.' 다섯 kāma 가운데 phassa kāma의 즐거움을 생각하며 울고 있었습니다.
දැන් ඊට එහා එකක් තිබින්න ඔබ දැක්කේ නැති හින්දා. බුදුරජාණන් වහන්සේ උපක්රමයක් වශයෙන් නන්ද හාමුදුරුවන්ගේ අතින් අරගෙන අරන් ගියාත් තවුසා දිවල සක්ර දෙයියන්ගේ ඉන්නවා දේව කන්යාාව දෙවඟලා ඒ දෙවඟලනම් දැක්ක අර පස්සේ එන ගමන් ඇහුවා. නකොට පොඩි උපමාවක් පෙන්නලා ගින්න. දැවිලා ගිය හේනකිරියා පිච්චිලා හිටන් ඉන්නවා මවලා පෙන්නලා ගිය.
그보다 더한 것이 있음을 그가 보지 못했기에, 붓다께서는 방편으로 Nanda 스님의 손을 잡고 Tāvatiṃsa 천상으로 데려가셨습니다. Sakka 신 곁에 있는 천상의 여인들, 천녀들에게로. 그 천녀들을 보여 주시기 전, 가는 길에 작은 비유를 보여 주셨습니다. 불에 타 버린 밭에서 그을린 암원숭이가 앉아 있는 모습을 만들어 보여 주시며 가셨습니다.
ඊට පස්සේ ඇව දෙවංගනම් දැක්කා පසේ අහනවා. දැන් කවුද හොඳ පද කල්යාන්නේ හොඳද අර දෙවඟ නම් කොහොම ස්වාමීනි අර පිච්චිච්ච වැඳ වාගෙනනේ අර ජනපද කල්යන්න මේ යනුවට
그 뒤 천녀들을 보고 나서 물으셨습니다. '이제 누가 더 좋은가, janapada kalyāṇī인가, 저 천녀들인가?' '스님, 저 천녀들에 비하면 janapada kalyāṇī는 저 그을린 원숭이 같습니다.'
දැන් එතකොට බලාපොරොත්තු වෙච්ච පංචකාමයෙන් ස්පර්ශ කාමය ලබන්න එහෙම එකක් දැක්කේ නැති නිසා. දත්තයන් නැති නිසා. එයා හිතා හිටියා මේ ලෝකේ තියෙන ලොකුම රූපරාජනය තමයි මගේ භාර්යාව කියලා.
바라던 다섯 kāma 가운데 phassa kāma를 얻는 데 있어 그런 것을 본 적이 없었기에, 경험이 없었기에, 그는 이 세상에서 가장 빼어난 미인이 자기 아내라고 생각하고 있었습니다.
නමුත් තවත් එහා ඉන්න රූපරාජනයෝ කොටසකින්න තැනක පෙන්නුවට පස්සේ දැනගත්තා ඒ අයත් එක්ක සම කරලා බලනකොට දැකවා මෙච්චර කල් හිතා හිට රූප රාජනි කියා හිටපු එක්කෙනා පිචිට වැඳිවාගේ මේ අය යනුව බැලුව. මේ අයට කොච්චර ලස්ස
그러나 더 너머에 있는 미인들을 어떤 곳에서 보여 주시자, 그들과 견주어 보니 지금껏 빼어난 미인이라 여기던 이가 이들 곁에서는 그을린 원숭이 같아 보였습니다. 이들은 얼마나 아름다운가.
හැබැයි ඒ දැක්කේ ඔතෙන්ට එක්ක ගිහියි. තව ටිකක් හැරගෙන ඉච්චර එහෙම මොකද කියන්න. තාවතීන්සයට එක්ක ගිහිල්ලා ඔය පේන්නේ. යාමයට සුසිසේට නිම්මාන සතියට එක්ක ගියානම් පරණීත වසවර්තය දෙව ගැනම් පෙන්නුවා නම් එහෙම එකක් මොකක් අර තවුසා දිව්ය ලෝකේ හිටපු කට පිච්චිජ වැඳග
그런데 그것은 거기까지만 데려가서 본 것입니다. 조금 더 데려갔다면 어땠겠습니까. Tāvatiṃsa에 데려가서 본 것이 그것입니다. Yāma, Tusita, Nimmānaratī로 데려가 Paranimmitavasavattī의 천녀들을 보여 주었다면 어땠겠습니까. Tāvatiṃsa 천상에 있던 이들도 그을린 원숭이 같았을 것입니다.
ඒ අය රස අරන්නේ වුන ඒක දකිනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එහෙනම් මේ වගේ අපිට දත්වයන් නැති නිසා නමුත් කාමාශ්වාදයේ 100ක බලාපොරොත්තුව විඳගන්න අපිට අරමුණු වෙලා නැහ.
이처럼 우리에게 경험이 없기 때문에, kāma assāda에서 100이라는 바람을 누리는 것이 우리에게 대상이 된 적이 없습니다.
හැබැයි අපි බලාපොරොත්තුව තියෙනවා. ඒ වස්තු අරමුණු කරලා ගෝචර කරලා නැති නිසා මතක නැති නිසා. අපි හිත පිහිටන්නේ නෑහ එච්චර එහාට.
그러나 우리에게 바람은 있습니다. 그 대상들을 겪어 알지 못했기에, 기억이 없기에 마음이 그 너머까지 머물지 않습니다.
එහෙනම් අපි බලාපොරොත්තු වෙන කාමයට 100ක් නම් අපි ඒකෙන් වින්දනය කරන්නේ ඒකක්. එතකොට 99 අසානයේ තියෙනවනේ.
그러니 우리가 바라는 kāma가 100이라면 우리가 누리는 것은 하나입니다. 그러면 99는 불안 속에 있습니다.
යම් යම් තලමට ගෝචර වුනොත් ඒ මට්ටම ගන්න නැතිකමයි අසානය. ඊට පස්සේ
어떤 수준이 알려졌는데 그 수준을 얻지 못하는 것이 불안입니다.
නැතිකමයි අසානය. ඊට පස්සේ අපේ ගියේ හරි හොඳයි කියලා සහනයෙන් ඉන්නවා. අපි ඉන්න ස්ථානය හරිම හොඳයි. අල්ලපු ගදේවා වටපිටාව ඒවා පැල්ප නිසා අපේ නම් හොඳගේ තිබුණේ අපේ ගේ හොඳටම ඇති මෙතන වටපිටා බල්ල හටම අපි නිගමනය කරන.
그러다가 '우리 집은 아주 좋다' 하며 편안히 지냅니다. 우리가 사는 곳은 아주 좋다. 이웃집과 주변이 오두막이라서, '우리 집은 좋은 집이다, 우리 집이면 충분하다' 하고 주변을 보고 결론 내립니다.
අර පැල්පතක් හදාගෙන හිටපු කෙනෙක් විදේශ ගත වෙලා හරි විශේෂ රක්තාවක් වෙලා හරි විශේෂ ධනයක් ලබාගෙන අර වගේ දහ ගුණයක් ලොකු මාලිගාවක් ගිය හදනවා. අල්ලපුවත් දැන් මොකද කියන්නේ? කොයි ගේද හොඳ අපේ වෙලාව බාණක අපිට බැරි වුනානම් ඉති කරගන්න අර මේ මුගේ කබලක ඉන්නේ අර වටිනාගිය කබල අරියේ දැකලා
그런데 오두막을 짓고 살던 사람이 외국에 가거나 특별한 일자리를 얻거나 특별한 재물을 얻어서, 열 배나 큰 저택을 짓습니다. 그러면 이웃은 이제 무엇이라 합니까? '어느 집이 좋은가. 우리 운이 나빠서 우리는 못 했구나. 우리는 이 낡은 집에 사는데 저 사람은 값진 집에…' 하고 그것을 봅니다.
දැන් මේ වගේ අපිට සීමාවක් නෑ බලාපොරොත්තු වසීමිතයි. කාම ලෝකයේ සැරිසරණ සත්වයින්ද බුදුපියාණන් වහන්සේ උපමාවක් දෙනවා. මහා කන්දක් රත්තරන් කරලා දුන්නො. ඒකෙන් තෑහෙන්නේ අනේ අර අනිත් කන්ද රත්රන් කරලා දෙන්න කියන තෙල්ු ඉන්න.
이렇게 우리 바람에는 한계가 없습니다. 끝이 없습니다. kāma loka를 떠도는 중생에 대해 붓다께서 비유를 드십니다. 큰 산을 금으로 만들어 주어도 만족하지 않고 '저 다른 산도 금으로 만들어 달라'고 하는 것이 사람입니다.
ඒකසීම නෑ. එහම් පංචකාමයන් පිළිබඳ බලාපොරොත්තු අසීමිතයි. සීමෙන්. අසීමිත බලාපොරොත්තු මනසේ තියෙනවා. හැබැයි සීමා සහිත කොටසක ඉන්නේ. අසීමිත බලාපොරොත්තුයෙන් දැවෙනවා තැවෙනවා. සීමා සහිත කොටස බුද්ධ වෙන්න.
거기에는 끝이 없습니다. 그러니 다섯 kāma에 대한 바람은 끝이 없습니다. 끝없는 바람이 마음에 있습니다. 그러나 한계가 있는 부분에 삽니다. 끝없는 바람으로 타고 달구어지며, 한계가 있는 부분에 갇혀 있습니다.
දැන් රස්සාවක් නැතුව ඉන්නඑකක්. මොකද දැන් කරන්නේ? දැන් එයාට හරි ලැජ්ජයි. අනේ ඔයාට මම රථාව හැටින් එකම කියන්න පුළුවන්ද මට දැන් එතන ප්රශ්නයක් එන්න.
일자리 없이 지내는 사람이 있습니다. 이제 무엇을 합니까? 그는 몹시 부끄럽습니다. '당신 일이 무엇이냐'고 물으면 대답할 수 있겠습니까? 거기서 문제가 생깁니다.
ඊට පස්සේ හම්බවෙනවා කොහේ හරි යම්කිසි ව්යාපාරික ස්ථානයක්. මොනවා හරි පුද්ගලයෙක දෙන්නඑක හරි කමක් නැහැ. ලිවිකරු සේවාවකට හරි කියන්නේ. දැන් එයා කියනවා. මම අහෙනෙන්න ලිපිකරුව සාමාන්ය දැන් බොහොම උදාමෙන් කියනවා.
그 뒤 어딘가 사업장이든 어떤 사람에게서든 괜찮다며 사무원 일이라도 얻습니다. 이제 그는 '나는 어디어디 사무원이다'라고 아주 신이 나서 말합니다.
හැබැයි ටික දවසක් එන්න එතන ඉන්න සාමාන්යකාරී එහෙම වීදුර කූඩුව ඇතුලේ එහෙම ඉන්නවා ටිකක් වි අනික් අයගේ ගරු සැලකිලි එයාට සර්හලා කතා කරනවා ඔයා පේනකොට දැන් ඔතන ඒ ඇසුරු කරන කෙනෙක් ඇවිදිලා හපුනාම. දැන් එයාට කියන්න ලැජ්ජයි ම එතන් ලිපිකරුවෙක් කියලා.
그러나 며칠 지나 보니 거기 있는 총지배인 같은 이들은 유리 칸막이 안에 앉아 있고, 다른 사람들의 존경을 받고, 'sir' 소리를 들으며 말을 합니다. 그런 이들과 어울리는 사람이 와서 물으면 이제 그는 거기 사무원이라고 말하기가 부끄럽습니다.
ඕක එන්නේ නැ. ඊට පස්සේ හසහා තියෙන අර චීප්වක්වත් එන්න තිබුනේ ප්රධාන ලිපිකරුවත් එන්න තිබුනේ.
그 뒤에는 '[적어도] chief 자리나 수석 사무원 자리라도 되었어야 했는데' 합니다.
යන්තම් මට කියන්න පුළුවන් කවුරුවත් ඇහුවොත් ම එතන තීෆ්රලිය හැබැයි චීෆ්රා කියන තන්න ගියාට පස්සේ මොකද කරන්නේ? එතනදි කවුරු හරි ඒ මට්ටමට තව ලොකු කෙනෙක් එහෙම ඇහුවහුවොත් ඔයා මොකද කරන්නේ රස්සාව කියලා. දැන් එයාට රැජ්ජයි මම එතන සාමාන්යෙන් අධිකාරී කියලා තැන කියන්න විදිහක් නැහැනේ මට අන්න ඒක එක නිගමන.
'누가 물으면 겨우 거기 chief라고 말할 수는 있겠다.' 그런데 chief 자리에 간 뒤에는 무엇을 합니까? 거기서 그 수준보다 더 높은 사람이 '당신 직업이 무엇이냐'고 물으면, 이제 그는 부끄럽습니다. '거기 총지배인이라고 말할 수도 없구나.' 그것이 그의 결론입니다.
දැන් ඔහොම එකින් එකට එකින් එකට ගියාම අපිට මේ ලෝකේ සක්විති රජකම ලැබුණා කිවත් ඇති වෙලා.
이렇게 하나씩 하나씩 올라가면, 우리가 이 세상에서 cakkavatti 왕의 자리를 얻었다 해도 만족하겠습니까.
ඊට වඩා එයා වැඩි කෙනෙක් ඇහුවොත් එහෙම ඒ මට්ටමේ අය යන්න ඇසුරු කරන යාළු පිරිසත් සිතවත් පිරිසත් ඊට අනුකූල මට්ටමේ පිරිසක් වෙන්න ඕන. ඒ පිරිස අතර ඊට වඩා විශේෂ පුද්ගලයෙක් වෙන්න පෙන්නන්න ඕනේ.
그보다 높은 이가 물으면, 그 수준 사람들이 어울리는 벗들과 친지도 그에 맞는 수준이어야 하고, 그 무리 가운데서도 더 특별한 사람으로 보여야 합니다.
මහාබන්ධාතු කියන රජ්ජුරුවරු සත්විදි රජ කෙනෙක් වෙලා ඉඳලා හිටා දෙව්ලොවට ගියාම එක ගියා දෙව්ලොව තව නිසා දිව්ය ලෝකේ දිව්ය රාජ්යය දැක්කට පස්සේ හරියට අසාහනයක් වනවා. අනේ මම කොහොමද සක් විතරක් නිරෝගයක්.
Mandhātu라는 왕은 cakkavatti 왕으로 지내다가 천상에 가서, 천상의 왕국을 보고는 몹시 불안해졌습니다. '아, 내 cakkavatti 자리가 얼마나 [하찮은가].'
මනසෝගේ ශක්ි රජ්ජුරුවෝයි මෙතන ඉන්න මේ ශක්ක සරද්දයි දෙන්නගේ තරම වෙනස පේනවා. මේක දැකලා අසානයට පත් කරන්න ඕනේ නැ කියලා ගුණධර්ම ඇති නිසා. සක්රවීන්ද්ර කිව්වා නෑහැ කලබල වෙන්න ඕනේ නැහැ. මගේ රාජ්යයෙන් භාගයක් දෙන්න. ඒ භාගය පාලනය කරගෙන නඉන්න. දිව්ය රාජ්යෙන් භාගයක් පවරලා දුන්නා.
인간 세상의 cakkavatti 왕과 여기 있는 Sakka 왕, 두 사람의 크기 차이가 보입니다. 이것을 보고 그가 불안에 빠지지 않도록, 덕이 있었기에 Sakka 신이 말했습니다. '아니요, 당황할 것 없습니다. 내 왕국의 절반을 드리지요. 그 절반을 다스리며 지내십시오.' 천상 왕국의 절반을 넘겨주었습니다.
ඉතින් එතන්ට යනකොට අනිත් දෙවලුයත් තියෙනවානේ ඔතන් තව තවත් ඊටලා මහේශ සාක්ෂයා එනවනේ. අනේ මට පුළුවන් මෙහෙමයි භාගයක් පාලනය කරන කෙනෙක් කියන්නේ මේ රාජ්යය මට අයිති කරගන්න තිබුනේ. ඒක මහරජ්ජුරුවෝ මම කිව්ේ හැ. ඔය ලාමක දෘෂ්ටිය පහළ වුණා.
그런데 거기 가 보니 다른 천신들도 있고, 더 큰 위세를 지닌 이들도 옵니다. '아, 나는 겨우 절반을 다스리는 자로구나. 이 왕국을 내 것으로 했어야 했는데. 나는 대왕인데' 하는 그 하찮은 견해가 일어났습니다.
ඒක තමයි අර පින ප්රහීණ වෙලා ගිහිල්ලා
그것으로 그 puñña가 다해 버리고,
ආහිරයක් මේ මනුස්ස ලෝකය හැදවැන්ලා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් මේකෙන් පෙන්නන්නේ මොකද මේ කාම සම්පත් කියන ඒවය පුද්ගලයන්ගේ මානසිකත්වය අසීමිතව තියෙනවා. සීමාවක්නේ.
이것으로 보여 주는 것은 무엇입니까? kāma의 재물이라는 것에 대해 사람들의 마음은 끝이 없습니다. 한계가 없습니다.
ඒ නිසා කොච්චර ලොකු තැනක් හම්බ වුණා. ඔහු ඊළඟට අසහනයෙන් පෙන්නවා ඊට වඩා ලොකු තෙන්නට යන්නේ.
그래서 아무리 높은 자리를 얻어도 그는 다음으로 불안에 쫓겨 더 높은 곳으로 갑니다.
අසහනයෙන් බේවිච්ච නැති රැකියාවක් නෑහ මිනිස්සුන් බලනකොට පල්ලෙහා ඉන්නක දගන්න කොහොම හරි රස්සාවක් හොයාගන්න ඕන. රස්සාවක් නෑහ කියන්න ලැජ්ජ.
사람들을 보면 불안에서 벗어난 일자리는 없습니다. 아래에 있는 이는 어떻게든 일자리를 구해야 합니다. 일자리가 없다고 말하기 부끄럽습니다.
රස්සාවක් හොයාගත්තට පස්සේ මම හිතන්නේ සේවකය කියන්න ලැජ්ජා. නිධාරිය කියන්න. නිධාරී මට්ටමට ගියාට පස්සේ මම හිතන්නේ සාමාන්ය නිධාරිය කියන්නේ ලැජ්ජයි. ඒක විධායක නිධාරිය කියන්න තෙන්ට එන්න ඕන. විධායක තැනට ආවට පස්සේ මේක ගැන මූලිකයා පාලකයා මම වෙන්න හනම් මට වැඩක් නැහැ. මූලිකයා පාලකයා වුනහම මම අලුතෙන් කොප්පැයක් ආරම්භ කරලා ඒක අයිතිකාරයා වෙන්න ඕනේ. ඉවරයක් නෑහ මේ ගමන
일자리를 구한 뒤에는 일꾼이라 말하기 부끄러워 관리라 말하고 싶습니다. 관리 수준이 된 뒤에는 보통 관리라 말하기 부끄럽고, 고위 관리 자리에 올라야 합니다. 고위 자리에 온 뒤에는 '이 일의 우두머리, 다스리는 이가 내가 되지 않으면 소용없다' 합니다. 우두머리가 되면 새 회사를 세워 주인이 되어야 합니다. 이 여정에는 끝이 없습니다.
ඒක නිසා මේ හැම මේ කාම ලෝකය බලාපොරොත්තුවේ හැරියි. පංචකාම
그러니 kāma loka는 모두 바람의 모습입니다. 다섯 kāma입니다.
ඒකයි කිව්වේ ඒකයි මේ පංච කාමයන් ඇසුරු කර තාක්කල් ඡන්ද රාගයෙන් බැඳිලා ඉන්න තාකල් අවිද්යාව නිසා ලෝකයා මේකේ සාරත්වයක් හොයෙනවා. පැවැත්ම තුළ සාරත්වයක් ඇතකින දෘෂ්ටිය නිසාම ලෝක සත්වයාට මේ ප්රවේශයට මුහුණ දෙන්න වෙලා තියෙනවා. මේ අසහනයෙන් පෙළෙන්න වෙලා තියෙනවා.
그래서 말한 것입니다. 다섯 kāma를 가까이하는 한, chandarāga로 묶여 있는 한, avijjā 때문에 세상 사람들은 여기서 알맹이를 찾습니다. 존재 안에 알맹이가 있다는 diṭṭhi 때문에 세상 중생은 이런 처지를 마주하게 되었고, 이 불안에 시달리게 되었습니다.
ඒ නිසා කියනවා අර කාල සතිපුත්රයා සෝතාපන්න ඵලයට පත්වෙලා එයාට කහවනුදහක් දුන්නට පස්සේ මොකද පොරොන්දුවක් පිටයි සිල් සමාදන් එන්න ඇහුවේ. බණක් අහලා එන්න ඇහුවේ. ඒ ඔය ඇහුවට පස්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉදිරියම කහවනු දාක පසුම්බියක් දුන්නා මෙන්න මගේ පොරොන්දුව කියලා. අනේ පිට
그래서 이런 이야기가 있습니다. 부호의 아들 Kāla가 sotāpanna phala에 이르렀을 때, 그에게 천 kahāpaṇa를 주겠다는 약속을 하고 sīla를 지키러 가라, 설법을 들으러 가라 했었습니다. 그가 설법을 들은 뒤, 붓다 앞에서 천 kahāpaṇa 주머니를 주며 '여기 내 약속이다' 했습니다.
සිටිතුනා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ පැත්තක් බලන නැතුව අහක බලාගෙන හිජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ලෝකයේ අග්රවන සක්කෘති රජකම හැටියට ලැබුණයි කිව්වා. ඊට වඩා අසීමිත ගුණ ඇති සෝතාපන්න ඵලය ලබලා ඉන්න කාලපුත්තර දැන් ඔයල පසුබිය ගන්නවා. ඕකට ආසන්න
[아들이] 그쪽은 쳐다보지도 않고 고개를 돌리고 있자 붓다께서 설하십니다. 세상에서 으뜸인 cakkavatti 왕의 자리를 얻었다 해도, 그보다 끝없이 큰 덕을 지닌 sotāpanna phala를 얻은 Kāla가 이제 당신들의 주머니를 받겠습니까. 그것에 가까이 가겠습니까.
එහෙනම් සක්ිති රජකම දෙවෙනි කරපු එකක් සෝවාන් ඵලයේ තියෙන ඥානයෙන් ලෝකයෙන් නිදහස් වීම. ඊට වඩානයක්.
그러니 cakkavatti 왕의 자리를 둘째로 만든 것은, sotāpatti phala의 지혜로 세상에서 자유로워지는 것입니다. 그보다 더한 것은 없습니다.
සක්ිති රදකමත් අසාහන වෙච්ච නිසා තමයි දෙව්ලෝ රාජ්යන් භාගයක් දීලාත් අසාහනය අරිලා මැරුේ.
cakkavatti 왕의 자리도 불안이었기에, 천상 왕국의 절반을 받고도 불안을 안고 죽은 것입니다.
නමුත් යම් කෙනෙක් සෝතාපන්න ඵලයට පත්වුණා නම් අනේ ඒ වරට ජීවත් වෙන්න ක්රමයක් තිය හොඳමයි.
그러나 누군가 sotāpanna phala에 이르렀다면 '아, 그만큼 살아갈 방법이 있으면 아주 좋다' 합니다.
මොනවා හරි හරිය දන්න ජීවත් ඒකත් නොකර බැරි කමුදන උපන් එකක් ජීවත් වෙන්න න්න එපැහැ මැ මැරෙන එක ඒ පැවැත්ම පවත්වාගෙන යමක් හම්බවුනොත් ඒ මට හොඳටම ඇති සීමා සහිත මානසිකත්වයක් ඇති වෙනවා.
무엇이든 알맞게 살아가는 것, 그것도 하지 않을 수 없으니—태어났으니 죽을 때까지 살아야 하지 않겠습니까. 그 존재를 이어 가며 무언가를 얻으면 '그것이면 내게 충분하다'는 한계 있는 마음이 생깁니다.
කයක මෙහෙම දෙන්න. අනිය ඔය මහා කරදර මට ඕනේ. කරදර වැ. වැඩක් නැති ඒවා. මට ඕවා නෙමෙයි මේ පොරන්න දෙයක් මේ මැරනකන් ජීවත් වෙන්න ක්රමයක් එපෙන මේ මගේ ඇපෙන කටයක් නම් මගේ යුතුකම ඉ කරන්න එපේ. ඒ යුතුකම හිට කරන්න අවශ්ය කරන මට්ටමක් තිබුනාම මට හොඳට මැති ඒකක් හොඳ හින්දා නෙමෙයි. ඒක නොකර බැරි.
'이 몸에 이만큼 주면 된다. 그 밖의 큰 골칫거리가 내게 왜 필요한가. 골칫거리는 쓸모없다. 내게 필요한 것은 그런 것이 아니다. 죽을 때까지 살아갈 방법, 내가 돌볼 이들이 있다면 내 의무를 다할 만큼—그 의무를 다하는 데 필요한 수준만 있으면 내게 충분하다. 그것이 좋아서가 아니다. 하지 않을 수 없어서다.'
අන්න මානසිකත්වය පරිවර්තනය වෙලා තියෙන හැටි ආර්ය වෙනකොට. එහෙනම් ආර්යාවේ කියන මහා අසහනයෙන් මිදිච්ච කෙනෙක්.
ariya가 될 때 마음이 그렇게 바뀝니다. 그러니 ariya라는 이는 큰 불안에서 벗어난 사람입니다.
ඒ නිසා කියනවා චක්රිය රජකමෙන් ආශ්වාදයක් ඇත්ද සෝතාපන්න පුද්ගලයාට ලබන නිදහස් ආශ්වාදය ආශ්වාදයෙන් කලාවෙන් කලාවකටවත් 60ෙන් 60 පංගුවකටවත් තියන්න පුළුවන් කමක් නැහැ. අර චක්රවත්ත සජ්ජෝයන ආස්වාදය කියලා.
그래서 cakkavatti 왕의 자리에 어떤 assāda가 있든, sotāpanna가 얻는 자유의 assāda에 견주면 그 cakkavatti의 assāda는 그 작은 한 조각, 예순 몫의 한 몫에도 미치지 못한다고 합니다.
දැන් මොකද හේතුව? කාමයෝ හැමදේම මස් කටු වාගේ බල්ලන්ට අහුවෙච්ච මස්කටු වාගේ උකුස්සන්ට අහු වෙච්ච මස් කැටි වාගේ. කාමයෝ ගිනිවා වාගේ කාමයෝ කුණු මඩ වාගේ කාමයෝ සැරව පිරිච්ච ගෙඩි වාගේ මේ ආදි වශයෙන් උපමාව පෙන්නුවේ මොකද ඔය ඔය කියන අසාහනිය මානසිකත්වයෙන් දවන තමන් නිසා.
그 까닭은 무엇입니까? kāma는 모두 고기 뼈와 같습니다. 개에게 걸린 뼈다귀 같고, 매에게 걸린 고깃덩이 같습니다. kāma는 횃불 같고, 썩은 진흙 같고, 고름 찬 종기 같다—이런 비유를 보여 주신 것은 그것들이 그런 불안한 마음으로 태우기 때문입니다.
ඉතින් ඒක අපි විමර්ශනය කරන්නේ නැති නිසා තමයි ආවර්ජනා නොකරන නිසා තමයි අපිට ඒක තේරෙන්නේ නැ. අන්න විදර්ශනා කරනවා කියන්නේ අනිච්ච වශයෙන් දුක්ඛ වශයෙන් අනත්ත වශයෙන් ඔය කාමයන් පිළිබඳ බලන්න ඕනේ නමුත් අද පෙන්න්නේ දුක පිළිබඳන්න.
그런데 우리가 그것을 살피지 않기 때문에, 돌이켜 보지 않기 때문에 그것을 이해하지 못합니다. vipassanā를 한다는 것은 anicca, dukkha, anatta로 그 kāma들을 보아야 한다는 것입니다. 그러나 오늘날 보여 주는 것은 괴로움에 대한 것입니다.
දුක වැටහෙන්න නම් කාමයන් පිළිබඳ මුලාව නැති කරගන්න ඕන. ආර්ය මාර්ගය අනුගමනය කරනවා කියන්නේ. නිවන් දකින මග පාදා ගන්නවා කියන්නේ. දුක ගැන හිත හිතන්න එක නෙමෙයි.
괴로움이 드러나려면 kāma에 대한 미혹을 없애야 합니다. ariya magga를 따른다는 것, nibbāna를 보는 길을 연다는 것은 괴로움을 곱씹는 것이 아닙니다.
මේ සැපයි ප්රියයි, මනාපයි, යහපතයි, සුන්දරයි කියන ආශ්වාද ජනකයි කියන ඒ යමක් ඇත්නම් මේ ලෝකේ විද්යාමානු වෙලා. මෙන්න මේවා හරයක් නෑහ කියලා දකින්න දහම් මගක්. ඒකයි නිවන්.
'이것이 즐겁다, 사랑스럽다, 마음에 든다, 좋다, 아름답다' 하는 assāda를 낳는 것이 이 세상에 있다면, 그것들에 알맹이가 없다고 보는 dhamma의 길—그것이 nibbāna입니다.
නමුත් අද පෙන්නන්නේ හැමතැනකම අනිය බලන්නකෝ වැහැරෙනවා, මැරෙනවා, කුණු වෙනවා, ජරාවට පත් වෙනවා. දුකනේ ඔක්කොම දුකෙ ඉල්ල හටන් නිවන් දකින්න හදනවා මිසා. නිවන් මග දැකලා
그러나 오늘날은 어디서나 '저것 좀 봐, 여위고, 죽고, 썩고, 늙는다. 모두 괴로움이다' 하고 괴로움을 붙들고서 nibbāna를 보려 할 뿐, nibbāna의 길을 보지는 못합니다.
යෝ තස්ස ඒව තණ්හාය අසේ විරාග නිරෝධෝ චාගෝ පඨිනස්සක්ග්ගෝ මුක්ති අනාළුවෝ යම්සේ මේ තෘෂ්ණාවක් ඇත්්ද මේක ත්යාගයක් පිළි නොගැනමක්, මිදීමක්, නොඇල්මක් ඇත්්ද මෙන්න මේකයි කරගන්න කිව්වේ.
'Yo tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodho cāgo paṭinissaggo mutti anālayo'—이 taṇhā가 있다면 그것을 버림, 받아들이지 않음, 벗어남, 달라붙지 않음이 있는 것, 바로 이것을 이루라고 하신 것입니다.
එතකොට ප්රත්යක්ෂ කරන්න තියෙන්නේ නිරෝධය දුරුවන්න තියෙන්නේ දුක්ඛ සමුදය හවා තෘෂ්ණාව
그러니 몸소 실현해야 할 것은 nirodha이고, 없애야 할 것은 dukkha samudaya, 곧 taṇhā입니다.
පිරිසිඳ දැනගන්න තියෙන්නේ දුක පිරිසිඳ දැනගන්නවා කියන්නේ මොකක්ද ප්රියභාවය හින්ද දවසට දකින දුකක් ඇත්ද පිරිසිඳ දකින දුක
두루 알아야 할 것은 dukkha입니다. 두루 안다는 것은 무엇입니까? 좋아함 때문에 날마다 겪는 괴로움이 있다면, 그것이 두루 알아야 할 괴로움입니다.
ස
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)