kusala sīla
කුසල සීලය
අද අපිට ඒ ධර්ම ප්රශ්නයක් ලැබිලා තියෙන්නේ ධර්මයෝ විසින් ධර්මතාවයන් හේතු කොටගෙන නිවන් පරසරයට පත් කරනු ලබන්නේ නම් අප පළමුවෙන් පිහිටිය යුත්තේ කෙබඳු තැනකද කියලා පහදලා දෙන්න කියන එකයි මේ කියන්නේ.
오늘 우리에게 dharma 물음이 하나 들어왔습니다. dharma들이 dharmatā를 바탕으로 nirvāṇa의 저 언덕으로 이끌어 준다면, 우리가 맨 먼저 자리 잡아야 할 곳은 어떤 곳인지 풀어 달라는 것입니다.
ඉතින් ධර්මයෝ ධර්මය පවත්වනවයි කියන එක අපි දැන් තේරුම් අරගන්න ඕනේ බුද්ධ දේශනාවේ පෙලා තියෙන ක්රමයක්.
dharma가 dharma를 굴러가게 한다는 것은 부처님 desanā에서 pāli 글에 실려 있는 방식이라는 것을 이제 알아야 합니다.
කුසල සීලය අවිප්රතිසාරයත්, අවිප්රතිසාරය ප්රමෝදයත්, ප්රමෝදයේ ප්රීතියත්, ප්රීතිය, ප්රශබ්දියත්, ප්රශබ්දිය සුඛයත්, සුඛයේ සමාධියත්, සමාධිය යථාභූතත් ඥාන දර්ශනයත් යථා භූතත් ඥාන දර්ශනය නිර්වේදයත්, නිර්වේදයේ විරාගයත්, විරාගය විමුක්තියත්, විමුක්තිය විමුක්තිත් ඥාන දර්ශනයත් ලබා දීර්යයෝම ධර්මයෝ පුරවයි නිර්වාණ පරතිරට යාම සඳහා ධර්මයෝම ධර්මයෝ පවත්වයි. මේ චේතනා කරන සූත්රය කෙටි අදහස
kusala sīla는 avipratisāra를, avipratisāra는 pramodaya를, pramodaya는 prīti를, prīti는 praśrabdhi를, praśrabdhi는 sukha를, sukha는 samādhi를, samādhi는 yathābhūta ñāṇadassana를, yathābhūta ñāṇadassana는 nirvēda를, nirvēda는 virāga를, virāga는 vimukti를, vimukti는 vimukti ñāṇadassana를 가져다줍니다. 이렇게 dharma들이 dharma들을 채워 nirvāṇa의 저 언덕으로 가게 하고, dharma들이 dharma들을 굴러가게 합니다. 이것이 Cetanākaraṇīya sutta의 짧은 뜻입니다.
කුසල සීලය ඇත්තහුට අවිප්රතිසාරය උපදීවයි චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවයගි
kusala sīla를 지닌 이에게 'avipratisāra가 생겨나라' 하고 마음먹을(cetanā) 일이 없습니다. 그것을 얻는 것은 dharmatā입니다.
අයිුප්රතිසාරය කියන්නේ විප්රතිසාරය කියන්නේ විපිළිසර බව අයිිප්රතිසාරය කියන්නේ විපිළිසර නොවන බව විපිසර බව කිව්වේ කැළඹෙනවා. විසිරෙනවා. එක දේට අවධානය යොමු කරගන්න බැ. කල්පනා කරනවා දහසක් කල්පනාවල හිතට එනවා. දැන් මේ ජාතිය ආපුගහම විපිසරයි.
avipratisāra란 무엇인가. vipratisāra는 뒤숭숭함이고, avipratisāra는 뒤숭숭하지 않음입니다. 뒤숭숭하다는 것은 마음이 휘저어지고 흩어지는 것입니다. 한 가지에 마음을 모을 수 없고, 생각을 하면 천 가지 생각이 마음에 몰려옵니다. 이런 것이 찾아오면 뒤숭숭해집니다.
අයිිප්රතිසාරය ඇති වෙන්න නම් ඕනේ අවස් අවධානය එල්ල කරගෙන දැන් අද මේ කාලේ කියන්නේ හිතේ අරමුණු කරගන්න කියලා. අන්න ඒ ටික කරන්න නැත්නම් මේ දහම් අවබෝධ කරන්න බැහැ එක අන්න ඒ ටික කරගන්න හිතේ අරමුණට ගන්න කියන අදහසති අදහස් කළේ මොකක්ද යම්කිසි අවධානයක් යොමු කරගත්තා නම් දහම් අවබෝධය සඳහා ඒ පැත්තේ අවධානය හතුරවන්න පුළුවන් විවිධ අවධානයන්ට හිත පාත්ර වෙන්නේ නැත්නම්. අන්න ආයුප්රතිසාරයෙන් යුත්තයි.
avipratisāra가 생기려면 마음을 한곳에 모아야 합니다. 요즘 말로는 마음의 대상으로 삼으라고 하지요. 그것을 하지 못하면 이 dharma를 깨달을 수 없다는 것, 그것을 해서 마음의 대상으로 삼으라는 말이 뜻한 것은 무엇인가. 어떤 곳에 마음을 모았다면 dharma를 깨닫기 위해 그쪽으로 마음을 다스릴 수 있고, 여러 갈래 관심에 마음이 끌려가지 않는다면, 바로 그것이 avipratisāra를 갖춘 것입니다.
දැන් බණ අහන්න ආවට පස්සේ බණ අහන්න කල්පනා කරනකොට වෙන ඒවා කල්පනා වෙනවා නම් වෙන එන පැතිවල හිටියන්න නම් එතන තියෙන්නේ විපිලිසර බව. ඒ විපිලිසර බව තිබුනොත් ධර්මය තෝරගන්න බැ. අන්න එහෙනම් ඒ විපිලිසර බව නැති කරන්න ගන්න කියනවා කුසල සීලය.
bana를 들으러 와서 bana를 들으려 하는데 다른 것들이 떠오르고 마음이 딴 데 가 있다면, 거기 있는 것은 뒤숭숭함입니다. 그 뒤숭숭함이 있으면 dharma를 가려 알 수 없습니다. 그러니 그 뒤숭숭함을 없애려면 kusala sīla를 지니라고 합니다.
කුසල සීලය ගත්තොත් අය ප්රතිසාරයට අමුතුවෙන් කරන්න දෙයක් නැහැ. ලැබෙනවාගේ ධර්මතාවය ඒසා කියනවා කුසල සීලයේ ඇත්තහුට අභවිතිසාරය උපදීමවයි චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවයක.
kusala sīla를 지니면 avipratisāra를 위해 따로 할 일이 없습니다. 얻게 되는 것이 dharmatā입니다. 그래서 'kusala sīla를 지닌 이에게 avipratisāra가 생겨나라고 마음먹을 일이 없다, 얻는 것은 dharmatā이다'라고 합니다.
කුසල සීලය පිහිටියොත් එහෙම එතෙන්දි ආය සැරයක් ඔය කැළඹුම්ම ඇති වෙන්නේ නැහැ. විවිධාකාර අවධානයන්ට යොමු වෙන්නේ නැහ. අවධානය යොමු කරන්න පුළුවන් නම් යම්කිසි ධර්ම රටාවක් තේරුම් ගන්න ඒකට මන අවධානයක් යොමු කරන්න පුළුවන් කිසි අමාරුවක් නැතුව අන්න එතනට අභිවිතිසාරය
kusala sīla가 자리 잡히면 다시는 그런 흔들림이 일어나지 않고, 여러 갈래로 마음이 흩어지지 않습니다. 어떤 dharma의 흐름을 알아듣는 데 아무 어려움 없이 마음을 모을 수 있다면, 바로 그것이 avipratisāra입니다.
දැන් අවිතිසාරය ඇති වෙන්න නම් කුසල සීලය තියෙන්න ඕනේ. නැත්නම් අවිප්රතිසාරය කියන එක ඇති වෙන්නේ නැහ.
avipratisāra가 생기려면 kusala sīla가 있어야 합니다. 그렇지 않으면 avipratisāra는 생기지 않습니다.
අවිප්රතිසාරය ඇතිවට ප්රමෝදය උපදීමආවායයි චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත.
avipratisāra가 있는 이에게 'pramodaya가 생겨라' 하고 마음먹을 일이 없습니다.
එතකොට එහෙම යන්න නැහත් අවධානය වෙන අතර යොමු වෙන්න නැත්නම් දහමට අවධානය යොමුනොත් දහම නිසා ලැබෙන චිත්තප්රසාදයෙන් ප්රමෝදය මතුවෙලා එනවා. ඒකට අමුතුව කරන්න දෙයක් නැහ. ප්රමෝධය මතුව, ප්රමෝදය මතුවා කියලා එහෙම හිතන්න කියන්න භාවනා කරන්න කියලා එහෙම එකක් කරන්න දෙයක් නැහැ. ඒක ලැබෙනවා.
그때 마음이 다른 데로 가지 않고 dharma에 마음이 모이면, dharma로 얻는 마음의 맑은 믿음(citta prasāda)으로 pramodaya가 솟아오릅니다. 그를 위해 따로 할 일이 없습니다. 'pramodaya야 솟아라, 솟아라' 하고 생각하라거나 bhāvanā를 하라거나 하는 그런 일이 없습니다. 그것은 그냥 얻어집니다.
ප්රමුදිතියාට ප්රීතිය මතුවායි චේතරාවෙන් කටයුත්තක් නැත. දහම් ප්රබෝධය ඇතිවෙනකොටම දහම් ප්රීතිය ඇති වෙනවා.
기쁨에 찬 이에게 'prīti가 솟아라' 하고 마음먹을 일이 없습니다. dharma에 깨어나는 기쁨이 일어나는 바로 그때 dharma의 prīti가 생깁니다.
ඔය ප්රීතිය ඇත්ත අර පස්සබ්දය ඇතිවේතනාවෙන් කටයුත්තගන සැහැල්ලු බව සැහැල්ලු බව කියන්නේ අමුතුවෙන් ඇතිවෙන්න හිතන්න කරන්න දෙයක් නැහ. ඒ දහම් ප්රීතියෙන් නිරාමිස ප්රීතියෙන් යුත්ත නම් සැහැල්ලුව ඇති වෙනවමයි.
그 prīti가 있는 이에게 praśrabdhi, 곧 가벼움이 생기라고 마음먹을 일이 없습니다. 가벼움이 생기도록 따로 생각하거나 할 일이 없습니다. dharma의 prīti, nirāmisa prīti를 갖추면 가벼움은 반드시 생깁니다.
එතකොට ප්රශබ්දය අතර සුඛය ඇති වේවාය චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත කාම සුඛය නෙමෙයි ඔය කියන්නේ දහම් සුවය. අන්න දහම් සුවය ඇතිවෙනවා නම් මොකද ඒකට අමුතුවෙන් කරන්න දෙයක් නැහැ. දහම් සුවය ඇති වෙනවමයි. සුඛිත සිත් ඇත්තාහට සිත සමාධිගත වේවාය චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවය. එහෙනම් සමාධිය ලබා දෙන්නේ සුඛය. සුඛිනෝ සමාධියති.
그때 praśrabdhi가 있는 이에게 'sukha가 생겨라' 하고 마음먹을 일이 없습니다. 여기서 말하는 것은 kāma의 즐거움이 아니라 dharma의 즐거움입니다. dharma의 즐거움이 생긴다면, 그를 위해 따로 할 일이 없습니다. dharma의 즐거움은 반드시 생깁니다. 즐거운 마음을 지닌 이에게 '마음이 samādhi에 들라' 하고 마음먹을 일이 없습니다. 얻는 것은 dharmatā입니다. 그렇다면 samādhi를 주는 것은 sukha입니다. 'sukhino samādhiyati.'
සුඛයේ ලබා දෙන සමාධිය ලබාගන්න අද නානා ප්රකාර ක්රමයෝදනාව වෙන එන ඒවා. නිරාමිස සුවය මතු වුනා නම් සමාධිය ඒකෙන් මතු කරන්න. ඒකේ වැඩක්. සුඛයේ වැඩක්.
sukha가 주는 samādhi를 얻으려고 오늘날 온갖 방법들이 나와 있습니다. nirāmisa 즐거움이 솟았다면 samādhi는 그것이 솟게 합니다. 그것은 그것의 일, sukha의 일입니다.
එහෙනම් සුඛය විසින් මතු කරන සමාධියට වෙන ක්රමයකින් කර්මස්ථානය හෙවර හරියනවා. ප්රථමධ්යානට කර්මස්ථානයත් දිතියි අධ්යානයට කර්මස්ථානයත් ෘතිය අධ්යානයට කර්මස්ථානයක් මේ ආදි වශයෙන් කර්මස්ථානය හොයන්න ගියොත් එහෙම කර්මස්ථානය සමාධිය මතු කරනවා කියන අදහසකයි අපි ඉන්නේ. එහෙනම් බුද්ධහමට ඒක ගලපන්න බැ. බුද්ධහම පෙන්නන්නේ සුඛිනෝ සමාධියති.
그런데 sukha가 일으키는 samādhi를 다른 방법으로, karmasthāna를 찾아서 맞추려 합니다. 첫째 dhyāna에 karmasthāna, 둘째 dhyāna에 karmasthāna, 셋째 dhyāna에 karmasthāna, 이런 식으로 karmasthāna를 찾으러 간다면, 우리는 karmasthāna가 samādhi를 일으킨다는 생각에 머물러 있는 것입니다. 그렇다면 그것은 부처님 가르침에 맞출 수 없습니다. 부처님 가르침이 보여 주는 것은 'sukhino samādhiyati'입니다.
ප්රීති මනස්ස කායෝ පස්සද්ධි පස්සද්ධ කායෝ සුඛන්දේති සුඛිනෝ සමාධියති. ප්රීතියෙන් යුත්තවන්නා වූ මානසිකත්වය ඇසුරු කරන්නා වූ තැන ප්රශබ්දය හෙවත් සැහැල්ලුව ඇති වෙනවා. හිත කාය සැහැල්ලු වෙනවා. ප්රශබ්ද කායෝ සුඛන්ේති අන්න ඒ ප්රශබ්දය එහ සැහැල්ලුව කායක වශයෙන් සුවය ඇති කරනවා. සුඛිනෝ සමාධිය අන්න ඒ සුවය සමාධිය ඇති කරනවා.
'pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṃ vedeti, sukhino samādhiyati.' prīti를 갖춘 마음가짐에 기대는 곳에 praśrabdhi, 곧 가벼움이 생깁니다. 마음과 몸이 가벼워집니다. 'passaddhakāyo sukhaṃ vedeti', 그 praśrabdhi, 그 가벼움이 몸으로 즐거움을 일으킵니다. 'sukhino samādhiyati', 그 즐거움이 samādhi를 일으킵니다.
එතකොට ඒක තමයි පෙලා තියෙන ක්රමය. ඉතින් අපි දැනගන්න ඕනේ අන්න ඒ සුවය ඇති කරන්න හේතු වෙන්නේ. මූලික කටයුතු කරගෙන යනකොට එකින් එක මොකෙන්ද ඇති වෙන්නේ කියලා බලනකොට දකිනවා. කුසල සීරිය තුළින් තමයි මේ ඔක්කොම ඇති වෙන්නේ.
이것이 pāli 글에 실린 방식입니다. 그러니 그 즐거움을 일으키는 까닭이 무엇인지 알아야 합니다. 바탕이 되는 일을 해 나가며 하나하나 무엇으로 생기는지 살펴보면, 이 모든 것이 kusala sīla를 통해 생긴다는 것을 보게 됩니다.
දැන් එහෙනම් අපිට තියෙන ප්රශ්නය මොකක්ද ඒකයි කරන්න තියෙන්නේ. කුසල සීලය මොකක්ද කියලා හොයාගෙන ඒක වඩන එකයි. අන්න එතකොට හරියන්න ඕන කුසල සීලය හොයන්න ඉස්සෙල්ලා කුසලය හොයාගන්න ඕනේ. එතකොට කුසලයට අනුව ශික්ෂණය වෙන්නේ යමකින්ද ඒක කුසල සීලය.
그렇다면 우리의 물음은 무엇이며 해야 할 일은 무엇인가. kusala sīla가 무엇인지 찾아내어 그것을 키우는 것입니다. 그런데 kusala sīla를 찾기 전에 kusala를 먼저 찾아야 합니다. kusala에 따라 길들여지게 하는 그것이 kusala sīla입니다.
කුසලය මොකක්ද? කෝසානි විචය කේවලානි දිබ්බං මානුසකංච බ්රහ්ම කෝසං සබ්බෝස මූල බන්ධනා පමුත්තෝ කුසලෝතාදි පෞචතෝ තසතත්තා දිව්ය කෝෂ මනුස්ස බ්රහ්ම කෝෂ මනුස්ස කෝෂ සකල විට කර්ම කෝෂ පිළිබඳව ඒ වායේ ඒපැත්මට හේතු වෙන්නා වූ මූල බන්ධනය වන අවිද්යා තෘෂ්ණාවන්ගේ පහ කිරීමක් ඇත්්ද කුසල්යි කියවු ලැබේ.
kusala란 무엇인가? 'kosāni viceyya kevalāni, dibbaṃ mānusakañca brahmakosaṃ, sabbakosamūlabandhanā pamutto, kusalo tādi pavuccate tathattā.' 하늘의 곳간, 사람의 곳간, brahma의 곳간, 모든 karma의 곳간에 대해, 그것들이 이어지는 까닭이 되는 뿌리 묶음인 avidyā와 tṛṣṇā를 없앰이 있다면 그것을 kusala라 부릅니다.
දැන් අවිද්යාවේ තෘෂ්ණාවේ යම් පහවීමක් ඇත්්ද ඒකයි කුසල කියන්නේ. එහෙනම් කුසල සීලය කියන්නේ අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි යම්කිසි පහවෙන යම් ශික්ෂණ ක්රමයක් තියෙනවද ඒ ක්රමය අනුගමනය කිරීමෙන් කුසල සීලය හම්බ වෙනවා.
avidyā와 tṛṣṇā가 없어짐이 있다면 그것을 kusala라 합니다. 그렇다면 kusala sīla란, avidyā와 tṛṣṇā가 없어지는 어떤 길들임의 방식이 있다면 그 방식을 따름으로써 얻게 되는 것입니다.
කුසල සීලය හොයාගෙන යන්න ඕනේ. අන්න කුසල සීලය මොකක්ද කියලා බලපුවහම අවිද්යාව පහවෙන තෘෂ්ණාව පහවෙන ශික්ෂණය මොකක්ද? අන්න කුසල සීලය යම්කිසි ශික්ෂණයක් තුළින් යම්කිසි හික්මීමක් වලින් අවිද්යාව පහව වෙනවා නම් තෘෂ්ණාව පහෙනවා නම් මෙන්න මේකට කියනවා කුසල සීලය. ඒක තමයි අනුගමනය කරන්න ඕනේ.
kusala sīla를 찾아가야 합니다. kusala sīla가 무엇인가 하고 보면, avidyā가 없어지고 tṛṣṇā가 없어지는 길들임은 무엇인가? 그것이 kusala sīla입니다. 어떤 길들임, 어떤 다스림으로 avidyā가 없어지고 tṛṣṇā가 없어진다면 바로 이것을 kusala sīla라 합니다. 그것을 따라야 합니다.
එයා ඒ ටික අපි කරගන්නේ කොහොමද? අවිද්යාව පහ කරගන්න තෘෂ්ණාව පහ කරගන්න මොකක්ද කරන්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ කියන එක. දැන් අපි ඒකත් හොයාගන්න ධර්මය තුළින්. [උගුර කෑරීම]
그러면 우리는 그것을 어떻게 하는가? avidyā를 없애고 tṛṣṇā를 없애려면 무엇을 하라고 부처님께서 가르치셨는가 하는 것입니다. 이제 그것도 dharma 안에서 찾아봅시다. [헛기침]
එක අවස්ථාවක භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගන්නවා ස්වාමීනි ඉක්මනින් විද්යාව විමුක්තිය හෙවත් නිවන පූර්ණය කරගන්න ක්රමයක් කියන්න ක්රමයක් දේශනා කරන්න
한때 어떤 bhikkhu가 부처님께 여쭙니다. '스님, vidyā와 vimukti, 곧 nirvāṇa를 빨리 이루는 방법을 일러 주십시오, 방법을 가르쳐 주십시오.'
සත්ත බොජ්ඣංග වඩන්න කිව් ස්වාමීනි සත්ත බොජ්ඣංග ඉක්මනින් වලාගන්න ක්රමයක් කියන්න ක්රමයක් දේශනා කරන්න ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය වඩන්න ස්වාමීනි ආර්යෂ්ඨායක මාර්ගය ඉක්මෙනි වදාගන්න ක්රමය මොකක්ද කියලා අහනවා.
'satta bojjhaṅga를 키워라' 하셨습니다. '스님, satta bojjhaṅga를 빨리 키우는 방법을 일러 주십시오, 가르쳐 주십시오.' 'ārya aṣṭāṅgika mārga를 키워라.' '스님, ārya aṣṭāṅgika mārga를 빨리 키우는 방법은 무엇입니까?' 하고 여쭙니다.
සතර සතිපට්ඨානය වඩන්න ස්වාමීනි සතර සතිපට්ඨානය ඉක්මෙන් වඩාගන්න ක්රමය මොකක්ද? ිද සුචරිතය පූර්ණය කරන්න. කාය සුචරිතය, වාග් සුචරිතය, මනෝ සුචරිතය කියන දුෂ්චරිතයෙන් අහ කරපු සුචරිතය පූර්ණය කරගන්න. සාෙනීනි ත්රිවිධ සුචරිතය පූර්ණය කරගන්න ලේසි ක්රමය මොකක්ද? ඉන්ද්රිය භාවනාව වඩන්න.
'네 가지 satipaṭṭhāna를 키워라.' '스님, 네 가지 satipaṭṭhāna를 빨리 키우는 방법은 무엇입니까?' '세 가지 sucarita를 채워라. 몸의 sucarita, 말의 sucarita, 마음의 sucarita, 곧 duścarita를 떠난 sucarita를 채워라.' '스님, 세 가지 sucarita를 채우는 쉬운 방법은 무엇입니까?' 'indriya bhāvanā를 키워라.'
මෙන්න අන්තිමට ආවා ලේසිම තැනට ඔන්න කුසල සීලය වඩන්න අවශ්යම කරන තැන ඉන්ද්රිය භාවනාව
이렇게 마침내 가장 쉬운 곳에 왔습니다. kusala sīla를 키우는 데 꼭 필요한 곳, 바로 indriya bhāvanā입니다.
දැන් මේ ඉන්ද්රිය භාවනාව හොඳට තෝරගත්තහම තමයි අපිට පුළුවන්කම ලැබෙන්නේ කුසල සීලය වඩන්න. කුසල සීලය වඩනවා කියන්නේ ලේසිම ක්රමේ ඉන්ද්රිය භාවනාව වඩනවා. ඉන්ද්රිය භාවනාව වඩනකොට ත්රිවිධ සුචරිතය පූර්ණ වෙනවා.
이 indriya bhāvanā를 잘 가려 알 때에야 우리는 kusala sīla를 키울 수 있게 됩니다. kusala sīla를 키운다는 것은 가장 쉬운 방법인 indriya bhāvanā를 키우는 것입니다. indriya bhāvanā를 키우면 세 가지 sucarita가 채워집니다.
ත්රිවිධ සුචරිතය පූර්ණ වෙනකොට සතර සතිපට්ඨානයයි පූර්ණය වෙන්නේ. දැනගෙන හිටිය නැතත් පූර්ණ වෙන්නේ සතර සතිපට්ඨානය. සතර සතිපට්ඨානය පූර්ණ කරනකොට එයා දැනගෙන හිටියත් නැතත් වචන වශයෙන් පද වශයෙන් පූර්ණ වෙන්නේ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය. ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය පූර්ණය කරනකොට පද වශයෙන් දැනගෙන හිටිය නැතත් සිද්ධ [උගුර කෑරීම] වෙන්නේ සත්ත බොජ්ඣංග ධර්ම පූර්ණ වීම. සත්ත බොජ්ඣංග ධර්ම පූර්ණ වෙනකොට දැනගෙන හිටියත් නැත්තා සිද්ධ වෙන්නේ විද්යා විමුක්තියට පත්වීම හෙවත් නිවන් සාක්ෂාත් කර ගැනීම නිවන් ප්රත්යක්ෂ කර ගැනීම.
세 가지 sucarita가 채워지면 채워지는 것은 네 가지 satipaṭṭhāna입니다. 알든 모르든 채워지는 것은 네 가지 satipaṭṭhāna입니다. 네 가지 satipaṭṭhāna를 채우면, 그가 낱말로 알든 모르든 채워지는 것은 ārya aṣṭāṅgika mārga입니다. ārya aṣṭāṅgika mārga를 채우면, 낱말로 알든 모르든 이루어지는 것은 [헛기침] satta bojjhaṅga dharma가 채워지는 것입니다. satta bojjhaṅga dharma가 채워지면 알든 모르든 이루어지는 것은 vidyā와 vimukti에 이르는 것, 곧 nirvāṇa를 몸소 이루는 것, nirvāṇa를 눈앞에 보는 것입니다.
අන්න ඉතින් අපිට දැන් ලේසිම ක්රමය තියෙනවා. මුලට ගිහින් බලපුවහම එතනත් පෙන්නනවා කුසල සීලය හැටියට පෙන්නනවා ඉන්ද්රිය භාවනාව. දැන් ඉන්ද්රිය භාවනාවක් වඩනකොට අපිට ඔය ටික සිද්ධ වෙනවා.
이렇게 이제 우리에게 가장 쉬운 방법이 있습니다. 처음으로 돌아가 보면 거기서도 kusala sīla로 보여 주는 것이 indriya bhāvanā입니다. indriya bhāvanā를 키우면 이 모든 것이 이루어집니다.
දැන් ඉන්ද්රිය භාවනාව වැඩිය යුතු ක්රමයක් තියෙනවා. ලෝකයාගේ ක්රමයක් තිබුණත් මේ ශාසනයෙන් බැහැර ක්රමයක්. ඒ බැහැර ක්රමය තියෙන්නේ ඇහැ තියෙද්දි කනෙක් වාගේන්න. කන තියෙද්දී ඇහෙද්දී වීරයෙක් වාගේන්න මේ ජාතිය ක්රමයක්. මේක තමා අන්ය පරිබ්රාජකයෝ ඉන්ද්රිය භාවනාව හැටියට දුන්නේ තමන්ගේ ශ්රාවකයයින්.
indriya bhāvanā를 키워야 할 방법이 있습니다. 세상 사람들의 방법도 있지만 그것은 이 sāsana 밖의 방법입니다. 그 바깥 방법이란 눈이 있어도 장님처럼, 귀가 있어도 귀머거리처럼 있으라는 식의 방법입니다. 이것이 다른 paribbājaka들이 자기 제자들에게 indriya bhāvanā라며 준 것입니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ වෙලාවේදී අහනවා. ජාත්යාන්ද ජාති වදිර දෙන්නෙක්. ජාත්යාන්ද කියන්නේ උපදිම ඇසන්දය ජාති වදිර කියන්නේ උපතිම බිහිරියයි.
이때 부처님께서 물으십니다. jātyandha와 jāti badhira 두 사람이 있다. jātyandha란 태어날 때부터 눈먼 이이고, jāti badhira란 태어날 때부터 귀먹은 이다.
අන්ධ වෙලා අන්ධය වාගේ ඉන්නකොටමේ මේම වැඩෙනවා නම් මාර්ගය වැඩෙනවා නම් ඉන්ද්රිය භාවනාව වැඩෙනවා නම් බීරවා වාගේ ඉන්නත් ඉන්ද්රිය භාවනාව වැඩෙනවා නම් අර උපතින්ම අන්ධ බිහිරි අයට නිකන්ම භාවනාව වැඩිලා තියෙන්න එපැ. ඒක හේතු ඒක නම්. ඒක වෙන්න ඕන නේද කියතන් අර කියාපුලගෙන් අහනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ.
'눈먼 이처럼 있을 때 이것이 자라고 길이 자라고 indriya bhāvanā가 자란다면, 귀머거리처럼 있어서 indriya bhāvanā가 자란다면, 태어날 때부터 눈멀고 귀먹은 이들에게는 저절로 bhāvanā가 자라 있어야 하지 않겠는가. 그것이 까닭이라면 그렇게 되어야 하지 않겠는가' 하고 그렇게 말한 이에게 부처님께서 물으십니다.
අන්න ඒ වෙලාවේදී ආනන්ද හාමුදුරතේ යනකොට ආනන්ද හාමුදුරුවන්ට කියනවා ආනන්ද බලන්නකෝ මේ ගුරුවරේ ගෝලයෙකුට ඉන්ද්රිය භාවනා කියා දිා තියෙනවා කියලා ඔය විස්තරයේ කියලා මම මේ අහන්නේ.
그때 Ānanda 스님이 오시자 Ānanda 스님께 말씀하십니다. 'Ānanda여, 보아라. 이 스승이 제자에게 indriya bhāvanā를 일러 주었다고 하기에, 그 이야기에 대해 내가 묻는 것이다.'
ඇහැ තියෙද්දි කනෙක් වාගේ ඉන්නකොට කන් තියෙද්දී බීරෙක් වාගේනකොට ඉන්ද්රිය භාවනාව වැඩෙනවා නම් ජාත්යන්ද ජාති පදර කියන දෙන්නටත් ඉන්ද්රිය භාවනාව බොහෝම ලේසියන් වඩාගන්න පුළුවන්. වෙනවද ඒක? වෙන්න පුළුවන්ද? හේතු තියෙනවද? කියලයි මම මේ අහන්නේ. ඉතින් අරමනසයා බිම් බලාගෙන
'눈이 있으면서 장님처럼 있고 귀가 있으면서 귀머거리처럼 있을 때 indriya bhāvanā가 자란다면, jātyandha와 jāti badhira 두 사람도 indriya bhāvanā를 아주 쉽게 키울 수 있을 것이다. 그렇게 되는가? 될 수 있는가? 까닭이 있는가? 하고 내가 묻는 것이다.'
මේ අහන්නේ. ඉතින් අරමනසයා බිම් බලාගෙන ඉන්නවා. මේට උත්තරයක් දෙන්නේ නැතුව ඒ ඉදි බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් ඉල්ලා හිටෙනවා ආනන්ද හාමුදුරුවෝ ස්වාමීනි ඉන්ද්රිය භාවනාව දේශනා කරන්න සුදුසු කාලයයි. ඒ ඉන්ද්රිය භාවනාව දේශනා කරන සේක්කා කියලා ඉල්ලීමක් කරනවා. අන්න ඒ වෙලාවේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉන්ද්රිය භාවනාව දේශනා කළා. කරන හැටි.
그러자 그 사람은 땅을 내려다보며 대답하지 못하고 앉아 있습니다. 그때 Ānanda 스님이 부처님께 청합니다. '스님, 지금이 indriya bhāvanā를 가르치실 알맞은 때입니다. indriya bhāvanā를 가르쳐 주십시오.' 그때 부처님께서 indriya bhāvanā를, 그것을 하는 법을 가르치셨습니다.
ඉතින් මේ තියෙන්නේ හුඟක් විස්තරව අරගන්න එකත් තේරුම් අරගෙන එකත් ධර්මානුකූලව දකින ක්රමයක්.
이것은 자세히 받아들이고, 알아듣고, dharma에 맞게 보아야 하는 방법입니다.
ඇහැට රූපයක් පේනවා. දැන් මේක වළක් බැහ. ඉතින් අපි ජීවත් වෙලා ඉන්න මනුස්සයෙන්ට බලනකොට මේ ලෝකේ තියෙනවා ඕන තරම් එක ජාතිය රූප. සමහරවා ප්රියමනාපයි. සමහර ඒවා අප්රියයි අමනාපයි දකිනකොට ඔය දෙකම පේනවා. සමහර ඒවා මධ්යයි.
눈에 형상(rūpa)이 보입니다. 이것은 막을 수 없습니다. 우리 사람들이 살면서 보면 이 세상에는 온갖 형상이 넘칩니다. 어떤 것은 좋고 마음에 들고, 어떤 것은 싫고 마음에 들지 않습니다. 볼 때 그 둘이 다 보입니다. 어떤 것은 그 사이입니다.
ඉතින් බලනකොට ප්රියමනාප ඉෂ්ට ප්රියමනාප රූපයක් පෙනහම ඒ පුද්ගලයා හිත ඒවට ආසාවෙන් ඇදිලා යනවා. මන වඩන රූප වලට ඇදෙනවා. ඇදිලා හිටන් ඇලීමක් හටගන්නවා. ඒවා අනිෂ්ඨ නම් අප්රිය නම්. ඒ රූප දකිනකොට ගැටීමක් හටගන්නවා. මේ සාමාන්ය හිතක සිරිත.
보다가 좋고 마음에 드는 형상이 보이면 그 사람의 마음은 바람(āsā)으로 그쪽에 끌려갑니다. 마음을 부풀리는 형상에 끌리고, 끌려서 들러붙음이 생깁니다. 그것이 싫고 마음에 들지 않으면 그 형상을 볼 때 부딪침이 생깁니다. 이것이 보통 마음의 버릇입니다.
දැන් මේ ඇලීමයි ගැටීමයි හටගත්තහම මුලාව නිසා ඇලීම හටගත්ත තෙන එතනම ඇලිලා හිටිනවා ගලවාගන්න බැ. ගැටීමක් හටගත්තහම ඒකෙම ගැටි ගැටී දඟලනවා. ඒකෙන් හිත වෙන් කරගන්න බැ. අන්න මුලාවට පත්වෙලා. ඇලීම යම් තැනකද මුලාවත් එතන ගැටීම යම් තැනකද එතනත් මුලාව.
이 들러붙음과 부딪침이 생기면, 헷갈림 때문에 들러붙음이 생긴 곳에 그대로 들러붙어 떼어 내지 못합니다. 부딪침이 생기면 거기에 부딪치고 또 부딪치며 몸부림칩니다. 거기서 마음을 떼어 낼 수 없습니다. 헷갈림에 빠진 것입니다. 들러붙음이 있는 곳에 헷갈림도 거기 있고, 부딪침이 있는 곳에도 헷갈림이 있습니다.
ඇලීමයි මුලාවයි, ගැටීමයි මුලාවයි. මුලාව නැත්නම් ඇලීමත් නෑහ. මුලාව නැත්නම් ගැටීමත් නෑහ. ඇලීම යම් තැනකද ගැටීම යම් තැනක මුලාවත් එතන වැඩෙනවා එතනත් සකස් වෙනවා. එහෙනම් මේ තුළ ඔය තුළ තමයි ඇලීම ගැටීම මුලාව කියන එක නිසා තමයි මේ සියලුම ප්රශ්න තියෙන්නේ.
들러붙음과 헷갈림, 부딪침과 헷갈림. 헷갈림이 없으면 들러붙음도 없고, 헷갈림이 없으면 부딪침도 없습니다. 들러붙음이 있는 곳, 부딪침이 있는 곳에 헷갈림도 거기서 자라고 거기서 갖추어집니다. 그렇다면 바로 이 들러붙음, 부딪침, 헷갈림 때문에 이 모든 문제가 있는 것입니다.
දැන් ඒ නිසා සාමාන්ය ලෝකයාට ඇහෙන් රූපයක් බලනකොට ඒ රූපය මන වඩන ප්රියමනාප එකක් නම් ඒ පිළිබඳව ඒ භාවනාව වැඩිලා තිබිච්ච නැති කෙනාට වළක් නම් බැහැ. හිත ඇදෙනවමයි ඒ පැත්ත බලන්න.
그래서 보통 세상 사람이 눈으로 형상을 볼 때 그 형상이 마음을 부풀리는 좋은 것이라면, 그에 대한 bhāvanā가 자라 있지 않은 이는 막을 수가 없습니다. 마음은 반드시 그쪽을 보려고 끌려갑니다.
ගැටීමට පත් වෙච්ච කෙනාට ඒ මුලාව නැගෙනමයි ඒ යථාබෝධය තිබුණේ නැත්නම් එයා මොනවා කිව්වත් හරියන්නේ නැාතලා දාපන් ගණන් ගන්න එපා කිව්වට බැහැ එහෙම කියලා හිතෙන් අයින් කරන්න බැහැ මට කරපු එක මට හොඳට මතකයි. මම දන්නවා මට කියපුවා කරපුවා ඔය මටුස්සන්න නැති එකක් කළේ. දැන් අර ඒ අරමුණවගෙන ඒක ගැටෙනවා ගැටෙනවා කොච්චර හරි ඒකට ඇවිදිලා බැඳිලා ඉන්නවා. දැන් මේ ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි
부딪침에 빠진 이에게는 반드시 그 헷갈림이 일어납니다. 있는 그대로의 앎(yathābodha)이 없다면 그가 무슨 말을 해도 소용없습니다. '놓아 버려라, 신경 쓰지 마라' 해도 안 됩니다. 그렇게 말한다고 마음에서 지울 수 없습니다. '나에게 한 짓을 똑똑히 기억한다. 나에게 한 말, 한 짓을 다 안다. 사람이 할 짓이 아니었다.' 그렇게 그 대상을 붙잡고 부딪치고 또 부딪치며, 아무리 해도 거기에 휘감겨 묶여 있습니다.
ඉන්නවා. දැන් මේ ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි කියන මෙන්න මේ තුන නැති කරගන්න තමයි. අපිට භාවනාවක් අවශ්ය වෙන්නේ.
바로 이 들러붙음, 부딪침, 헷갈림 세 가지를 없애기 위해서 우리에게 bhāvanā가 필요한 것입니다.
අපි ඒක තැන්ලා පද වෙලා කිය කිය කිය හිටියට මේක වැඩෙන්නේ නැ. මොකද හේතුව? යමක් නිසා ඇලීම හටගන්නවා නම් ඒක දුරු කර ගත්තොත් ඒකෙන් බිදෙනවා. යමක් යමක් නිසා ගැටීමක් හටගන්නවා නම් ඒක දුරු කර ගත්තොත් ඒ ගැටීමෙන් මිදෙනවා.
그것을 낱말로 되뇌며 말하고 또 말한다고 이것이 자라지 않습니다. 왜 그런가? 무엇 때문에 들러붙음이 생긴다면 그것을 없애면 거기서 풀려납니다. 무엇 때문에 부딪침이 생긴다면 그것을 없애면 그 부딪침에서 벗어납니다.
මේ ලෝකේ සියලු දේවල් පිළිබඳව ලෝක සත්වයා ඇලෙන්නෙත් නැ. ලෝකයේ සියලුම දේවල් පිළිබඳව ලෝක සත්වයා ගැටෙන්නෙත් නැ. මේ ඇලෙනවා ගැටෙනවා කියන එක කාටත් පොදු වචනයක් වුනාට පෘථග්ජනයට පොදු වුනාට සියලු අරමුණ වල සියල්ලම සමානව ඇලෙන්නෙත් නැ. සියලුම අරමුණ වල සමානව ගැටෙන්නෙත් නැ. ඒකේ විවිධාකාරයක් තියෙනවා.
세상 중생은 세상 모든 것에 들러붙지도 않고, 세상 모든 것에 부딪치지도 않습니다. 들러붙고 부딪친다는 것이 누구에게나, puthujjana에게 두루 쓰는 말이지만, 모든 대상에 똑같이 들러붙지도 않고 모든 대상에 똑같이 부딪치지도 않습니다. 거기에는 여러 갈래가 있습니다.
සමහර වෙලාවට එක්කෙනෙක් ඇලුම් කරන දේ අනික් එක්කෙනාට පෙන්නන්න බැ. එයා ගැටෙන එකක් වෙනවා. එක්කෙනෙක් ගැටෙන දේත් අනිත් කෙනාට ඇලෙන එකක් වෙනවා. මේකත් එක එක්කෙනාගේ තියෙන පුද්ගලිකත්වය විවිධාකාර ස්වභාවයක්.
때로는 한 사람이 좋아하는 것을 다른 사람은 보지도 못합니다. 그에게는 부딪치는 것이 됩니다. 한 사람이 부딪치는 것이 다른 이에게는 들러붙는 것이 되기도 합니다. 이것도 저마다의 사람됨, 갖가지 본성입니다.
මේ නිසා අපි දැනගන්න ඕනේ අනුන්ගේ ඇලෙන එක හෝ අනුන්ගේ වැටෙන එක හෝ යන්න ගියොත් අපේ නමින්ම අපි මුලාවට පත් වෙන්නේ එතන. අපේ මිම්මෙන් ඕක මින්න බැහ. තම තමන්ගේ මිම්මෙන් අනුන්ගේ එක මයින්න බැ.
그러니 알아야 합니다. 남이 들러붙는 것이나 남이 부딪치는 것을 따라가면 바로 거기서 우리 스스로 헷갈림에 빠집니다. 우리 잣대로 그것을 잴 수 없습니다. 저마다 자기 잣대로 남의 것을 잴 수 없습니다.
සමහරවට මම ඇලුම් කරන්න නැති න දේ අනිත් කෙනාට විශාල ඇලුම් කරන එකක් පුළුවන්. මම ගැටීමටත් නොවෙන දේ තව කෙනාට විශාල ගැටීමට පත් වෙන එකක් වෙන්න පුළුවන්. එහ තම තමන්ගේ ඇලෙන ඒවා තම තමන් ගැටෙන ඒවා තම තමන් දැනගන්න ඕනේ.
때로 내가 좋아하지 않는 것이 다른 이에게는 크게 좋아하는 것일 수 있습니다. 내가 부딪치지도 않는 것이 다른 이에게는 크게 부딪치는 것일 수 있습니다. 그러니 저마다 자기가 들러붙는 것, 자기가 부딪치는 것을 스스로 알아야 합니다.
ඇලෙන්නේ නැති ගැටෙන්නේ නැති ඒවට මුලා වෙන්නේ නැති ඒවට අපිට ඇඟිලි ගහන්න දෙයක් නැහැ. අපිට මිදෙන්න දෙයක් නැහැ. අපි මිදෙන්න ඕනේ අපි විසි යමක ඇලෙනවා නම් ඒකෙන්. අපි විසි යම ගැටෙනවා නම් ඒකෙන් අපි මිදුන්නේ නැහැ. අපිට මිදීමක් නැහැ. මිදෙනවා නම් මිදෙන්න ඕනේ. ඒකෙන් මිදෙනවා. අපි යම් තැනක මුලාව වෙලා ඉන්නවා නම් ඒ මුලාව වෙච්ච එකෙන් අපි මුලාවෙන් බිදුනොත් මිසා ලෝකේ සියලු තැන්වල මුලාවේ අපි බැඳිලා නැහැ.
들러붙지도 않고 부딪치지도 않고 헷갈리지도 않는 것들에 우리가 손댈 일은 없습니다. 거기서 벗어날 것도 없습니다. 우리가 벗어나야 할 것은, 우리가 무언가에 들러붙는다면 그것에서, 무언가에 부딪친다면 그것에서입니다. 거기서 벗어나지 않는다면 우리에게 벗어남은 없습니다. 벗어나려면 그것에서 벗어나야 합니다. 우리가 어떤 곳에서 헷갈려 있다면 그 헷갈린 것에서 벗어나면 될 뿐, 세상 모든 곳의 헷갈림에 우리가 묶여 있는 것은 아닙니다.
ඒ නිසා අපි හැමලේම ධර්ම මාර්ගය හැම කෙනාටම පුද්ගලිකයි.
그래서 dharma의 길은 누구에게나 저마다의 것입니다.
අර එයාට බලන්න කිව්වේ එක මට හරි යනවද කියලා ඇහුවොත් ඒක හරියන්නේ නැහ. එහම් නුවණින් තේරුම් ගන්න ඕනේ මම දෙයක් දැක්කොත් අරමුණ වල ඇලෙනවද? රූප වලට, ශබ්ද වලට, ගන්ධ වලට,ු රසයන්ට, පහසලට, හිතුවිලි වලට, අදහස් වලට මම ඇලුම් කරනවද? කෙබඳු ජාතිය ඒවා ආවොත් මම ගැටෙනවද? ඔය දෙකම අපි දකින්න ඕනේ.
'저 사람에게 보라고 한 것이 나에게도 맞습니까?' 하고 묻는다면 그것은 맞지 않습니다. 그러니 슬기로 알아야 합니다. 내가 무언가를 볼 때 그 대상에 들러붙는가? 형상에, 소리에, 냄새에, 맛에, 감촉에, 생각에, 뜻에 내가 들러붙는가? 어떤 것이 오면 내가 부딪치는가? 이 둘을 다 보아야 합니다.
අන්න දැක්කහම තමයි. මට මුලාව හටගන්න වෙන්නේ එබඳු ඇලීමක්, එබඳු ගැටීමක් ආවෝ ඒකෙන් මම මිදෙන්න ඕනේ. අන්න තම තමන් විසින් ආර්ය මාර්ගය දැනගන්නවා කියන්නේ ඔන්න ඕකයි. තමන්ට වෙන එක තමන් දැනගන්න ඕනේ.
그것을 보아야만, 나에게 헷갈림이 생기는 그런 들러붙음, 그런 부딪침이 오면 거기서 내가 벗어나야 한다는 것을 압니다. 저마다 스스로 ārya mārga를 안다는 것은 바로 이것입니다. 자기에게 일어나는 것을 스스로 알아야 합니다.
දැන් අපි පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ එහෙම ඒවා නෙමෙයි. ලෝකයේ පොදුවේම ඇලෙන කොටස් ටිකක් හදලා මෙන්න මේ ජාතිය කවුරුත් ඇළුම් කරන ඒවා. අපි හදාගන්නවා අපිට ඕන හැටියට සම්මතයක්. මතයක් ගොඩ නගාගන්නවා. මේ මේ දේවල් එක ඔක්කොම ඇළුම් කරන ඒවා. මේ මේ දේවල් කාටත් හොඳ නැති ඒවා. දැන් ඔහොම නිගමනය කරගන්නවා. දැන් ඕක තමයි සාමාන්ය පෘතග්ජන ගතිය දහම් නුවණින් මෝරපු නැති අයට ඔය අදහස එනවමයි. තමන් මොනවද ප්රිය කරන්නේ? එයා හිතන්නේ ඒවා තමයි අනික් අය ප්රිය කරන්නේ.
그런데 우리는 그렇게 하는 데 길들어 있지 않습니다. 세상에서 흔히 들러붙는 것들을 몇 가지 정해 놓고 '이런 것은 누구나 좋아하는 것이다' 하며, 우리 마음대로 sammuti를 만들고 생각을 쌓아 올립니다. '이런저런 것은 모두가 좋아하는 것이다, 이런저런 것은 누구에게도 좋지 않은 것이다' 하고 결론 짓습니다. 이것이 보통 puthujjana의 버릇입니다. dharma의 슬기로 익지 않은 이에게는 반드시 이런 생각이 옵니다. 자기가 무엇을 좋아하는가? 그는 그것을 남들도 좋아한다고 생각합니다.
ඒ ඔක්කොම අනික අයගේ ප්රියතාවය ලබාගන්න ඒ තමන් ප්රිය කරන ජාතියම කරනවා. තමන්ට තමන් ප්රිය කරන එක තව කෙනෙක් අප්රිය කරනවා නම් එයාගේ හිත ගන්න බැ කවදාවත් තමන් ප්රිය කරන එක පෙන්නලා. මොකද ඔහු ඒක අප්රිය කරනවා නම් තමන් ඒකෙන් අහක් වෙන්නවා. නැත්නම් ඔහු තම ගැටීම අයින් කරන්න බැහ.
그래서 남들의 마음을 얻으려고 자기가 좋아하는 바로 그런 것을 합니다. 자기가 좋아하는 것을 다른 이가 싫어한다면, 자기가 좋아하는 것을 보여서는 결코 그의 마음을 얻을 수 없습니다. 그가 그것을 싫어한다면 자기가 거기서 비켜서야 합니다. 그렇지 않으면 그는 자기 부딪침을 떨칠 수 없습니다.
මට ඕන හැටියට කරන්න ගියොත් වෙන්නේ මට ඕන හැටියට කියලා තම තමන්ට ඕන හැටියට කරන්න ගියොත් ඔය කියන තත්ත්වයෙන් භේද ඇති වෙනවා. වික්ෂිප්ත භාවයක් ඇති වෙනවා. සමාජය තුළවත් එයාට ජීවත් වෙන්න බැහැ හරි ආකාර.
내 마음대로 하려 하면, 저마다 자기 마음대로 하려 하면, 그런 처지에서 갈라짐이 생기고 흐트러짐이 생깁니다. 사회 안에서조차 제대로 살 수 없게 됩니다.
ඉතින් අපි හොඳට හඳුනාගන්න ඕනේ. එක එක්කෙනාගේ මානසිකත්වයන් එක එක ආකාරයි. එහෙනම් එක එක්කෙනා විසින් පුරුදු කරෙන ආපු රටාවක් අනුව තමයි බොහෝකොටම ඇලීමට ගැටීමට හේතුකාර කියන්න ඒ අය ලබලා තියෙන්නේ.
그러니 잘 알아보아야 합니다. 사람마다 마음가짐이 저마다 다릅니다. 그렇다면 저마다 길들여 온 버릇에 따라, 대개 그것으로 들러붙음과 부딪침의 까닭을 얻어 온 것입니다.
නිසා අපි ඉන්ද්රිය භාවනා කරනකොට අනික් නෙවෙයි මගේ ඉන්ද්රිය භාවනාව මා කරගත යුතුයි. තම තමන්ගේ ඇස් දෙකෙන් තම තමන් රූපයක් දිහෑ බලනකොට ඒ තුළින් තම තමන්ට ප්රියමනාප ඇලුම් හැඟීමක් ඇති වෙනවා නම් මෙන්න මේක හොයාගන්න ඕනේ.
그러니 indriya bhāvanā를 할 때 남의 것이 아니라 내 indriya bhāvanā를 내가 해야 합니다. 저마다 자기 두 눈으로 형상을 볼 때, 그것으로 자기에게 좋고 들러붙는 느낌이 생긴다면, 바로 이것을 찾아내야 합니다.
දැන් මේ ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි කියන මේ තුන තමයි මේ සසර මේ ලෝකේ පැවැත්ම ගෙනියන්නේ. සත්වයා සසරට උසි ගන්නවන්නේ. සසරට බඳින්නේ, බැඳ තබන්නේ. සසරට පොළඹවන් ඔන්න ඔය කාරණා තුනකින්.
이 들러붙음, 부딪침, 헷갈림 세 가지가 이 saṃsāra, 이 세상의 이어짐을 끌고 갑니다. 중생을 saṃsāra로 부추기고, saṃsāra에 묶고 묶어 두며, saṃsāra로 꾀어내는 것이 바로 이 세 가지입니다.
ඉතින් ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි කියන එක ලෝක සත්වයාට ප්රියයි. නැත්නම් ඔහු අත්හරිනවා.
그런데 들러붙음, 부딪침, 헷갈림은 세상 중생에게 좋은 것입니다. 그렇지 않다면 그는 그것을 내려놓았을 것입니다.
යමකට ඇලුම් කරනවා. ඒ ප්රිය නිසා. යමගැට ගැටෙනවා. ඒක අප්රිය නිසා ගැටෙන්නේ. ඒකේ තියෙන ඇලුම මොකක්ද? තමන් ප්රිය කරන දේකට විරුද්ධ දෙකක් ආපුවහමයි. විරුද්ධ දෙකක් එයක් විරුද්ධ එකක් එනකොටයි ඔහුේ ගැටෙන්නේ. මොකද ඕකට හැපෙන්නේ?
무언가에 들러붙습니다. 그것이 좋기 때문입니다. 무언가에 부딪칩니다. 그것이 싫기 때문에 부딪치는 것입니다. 거기 있는 들러붙음은 무엇인가? 자기가 좋아하는 것에 맞서는 것이 올 때입니다. 맞서는 것이 올 때에야 그가 부딪칩니다. 왜 거기에 부딪치는가?
මම කිව්වේ මේක මෙහෙම කරන්න. මෙහෙම ඉන්න එයා එහෙම ඉන්න. එහෙම කරන්නේ නැහ. අන්න තමන්ගේ ඇලෙන එකක් තියෙනවා. ඒ ඇලෙන එකට විරුද්ධ මතුවලයි මේ ගැටලා තියෙන්නේ. මම කැමතියි මේ ලස්සන දේවල් බලන්න එහෙනම් මට ඒක හම්බ වෙන්නේ නැහැනේ. හම්බවෙන්නේ මේ වෙන එන ඒවානේ. මට වැඩක් නැහැ. ඒකයි මම මේ වගේ ඇහැපෙන්නේ. එහෙනම් එයාට ලස්සනක බලන්න බලාපොරොත්තුවක් තිබුනේ නැත්නම් විරුද්ධයකුත් එයාට ඇති වෙන්න විදිහක් නෑහ.
'내가 이렇게 하라고, 이렇게 있으라고 했는데 그는 그렇게 있지도 않고 그렇게 하지도 않는다.' 바로 자기가 들러붙는 것이 있고, 그 들러붙는 것에 맞서는 것이 솟을 때 부딪치는 것입니다. '나는 이런 아름다운 것을 보고 싶은데 그것을 얻지 못하잖아. 얻는 건 이런 엉뚱한 것들뿐이야. 나에겐 쓸모없어. 그래서 내가 이렇게 부딪치는 거야.' 그렇다면 그에게 아름다운 것을 보려는 바람이 없었다면 맞섬이 생길 길도 없습니다.
දැන් මෙන්න මෙතනින් අපි දැනගන්න ඕනේ. යමකට අපි ප්රිය කරනවද මේ තෘෂ්ණාව ඇති වෙන්නේ එතන අල්ලගෙනයි. අන්න ඒකයි අපි මිදෙන්න ඕනේ.
바로 여기서 알아야 합니다. 우리가 무언가를 좋아하는가? tṛṣṇā는 바로 거기를 붙잡고 생깁니다. 바로 거기서 우리는 벗어나야 합니다.
එහ ඒකෙන් මිදෙන්න මේ ඇලීම කියන එක වටිනා එකක්ද මේ කියන්නේ? දැන් මේක ටිකක් හෝසි කරලා බලන්න ඕනේ. ඒ ඒ තැන ඇලුම් කරනවා. මට ඇලෙන්න හිතෙනවා එතන ඇලුම් කරන්න හිතෙනවනේ. අපි එහෙම කියනවා. දැන් පුංචි උපමාවක් තියෙනවා. ඔය උපමා ඕක තෝරගත්තම හරි වැදගත් මේ වගේ දැන් තෝරගන්න.
거기서 벗어나려면, 이 들러붙음이라는 것이 값진 것인가? 이것을 좀 살펴보아야 합니다. 이곳저곳에 들러붙습니다. '들러붙고 싶다, 거기에 좋아하고 싶다'고 우리는 말하지요. 작은 비유가 하나 있습니다. 이런 비유를 가려 알면 아주 값집니다. 이렇게 가려 알아 봅시다.
ඉස්කෝලේ පහේ හයේ විතර පන්තියක ඉන්න ළමයෙකුට සාකලේ තියෙන ආරංගඋටන් දැන් දා. ඔව් එහෙනම් බොහොම හොඳින් ඉන්නවා. හොරටන් ගෙදර යනවද? ඔව් ගිහිල්ලා යනවා ගානක් නෑහ ඉතින්. ඔහොම ඉරනම් මේ ළමයි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කට්ටිය ගාලු සත්තු අතරට සත්තු වත අතරට ගිහිල්ලා හිටන් බල බලා ඉන්නකොට ඒක කොල්ලේ කෑදිලා අර හොරංගුටන් කිව්වහම ඒ කියන කොල්ලට අල්ලගෙන ගහගෙන ගහගෙන ගියා.
그렇게 아이들이 동물들 사이에 가서 구경하고 있는데, 한 아이가 소리치며 '저기 오랑우탄' 하자, 그 말을 들은 아이가 그를 붙잡아 때리고 또 때렸습니다.
මොකද ඔය ගහන්න වෙලාවට මොනවා කළාටද මම දන්නේ නෑ මෙච්චර කාල මුරංගඋටහන් කියනවනේ. එහෙන් අද ගැහුවේ. අදනේ මම උදැක්කේ. හොරඟුටන් දැක්කලා තියෙන්නේ එදා.
'왜 때렸니, 무슨 짓을 했다고?' '모르겠어요. 여태까지 나를 오랑우탄이라고 불렀잖아요. 그래서 오늘 때린 거예요. 오늘에야 그걸 봤거든요.' 오랑우탄을 본 것이 그날이었던 것입니다.
එතකොට ඒක තමයි උට තරහ ගිය. ඊට පස්සේ මේක මට ඔරන් වුටන් කියන්නේ මේ මේ හේතුව වුඩන. අන්න සලහාපු වෙලා. හොරංගු උටන් අඳුනා නැති තාක්කල් ලුවට එහනවා කිව්වාම ගානක්
그것이 그 아이가 화가 난 까닭입니다. 그 뒤로 '나를 오랑우탄이라고 부른 건 이런 까닭이었구나' 하고 견주어 본 것입니다. 오랑우탄을 알지 못하는 동안은 그렇게 불러도 아무렇지 않았습니다.
දැන් ඔයා ඇලෙනවද? ඇලුම් කරනවද? ඔව් ඇලීම හොඳයි. ඇලීම ගැන ගානක් නැතුව ඉන්නවා. ඇලීම කියන වචනය හඳුනාගත්තට පස්සේ අපිට කියනකොටත් මහා භයානක බවක් හැඳෙන්නවා. මේ ඇලෙන එක භයානක බව දන්නේ නැහ. ඇලෙන වස්තුවක් ආපුවහම ඒකට ඇලීම කියලා අපි කියනවා.
이제 당신은 들러붙습니까? 좋아합니까? '네, 들러붙음은 좋은 것입니다.' 들러붙음에 대해 아무렇지 않게 지냅니다. 들러붙음(ælīma)이라는 낱말을 제대로 알고 나면, 그 말을 할 때조차 크나큰 두려움이 느껴집니다. 들러붙는 것이 두려운 것인 줄 모릅니다. 들러붙을 것이 오면 그것을 들러붙음이라고 우리가 그냥 말할 뿐입니다.
ගැටීමත් ඔහේ ගින්න තරංගකාරිත්වයක් නැතුව මේ ලෝකේ ජීවත් වෙන්න බැහැ කියලා අපි ඒකත් වර්ණනා කරලා උස්සගෙන ඉන්නවා.
부딪침도, 그런 불같은 기세 없이는 이 세상을 살 수 없다며 그것까지 칭찬하고 치켜세우고 있습니다.
ඇලීමයි ගැටීමයි කියන එක මොකක්ද කියලා බලාපුවහම දැන් මේවා පොත්තර නෑ. අන්න ඒකයි කියන්නේ මේ ලෝකෝත්තර පැත්තට තියෙන අර්ථ මේ පදවල තියෙනවා. හැබැයි ලෝකෝත්තර අර්ථය මතු වෙලා නැති එකයි මේ ප්රශ්නේ තියෙන්නේ. ඒක පොතේ ලියන්න අමාරු නිසා. ඒක අවබෝධ කරගන්න ඕනේ.
들러붙음과 부딪침이 무엇인지 살펴보면, 이것은 책에 있는 것이 아닙니다. 그래서 하는 말이, 이 낱말들에는 lōkōttara 쪽의 뜻이 들어 있다는 것입니다. 그런데 그 lōkōttara 뜻이 드러나 있지 않은 것이 문제입니다. 그것은 책에 적기 어렵기 때문입니다. 그것은 깨달아야 합니다.
ඇලීම ඉම ඇලීම ගැටි ඉම ගැටීම වචන දෙක හැදිලා තියෙන හැද ඇලීම ඉම කියන එකයි ඇලීම වුනේ. ගැටීම කියන එකයි ගැටීම වුනේ. මුල ආව නිසයි මුලාව වුනේ. ඇලීම ඉමයි ගැටි ඉමයි මුල ආපු තැනයි. ඇලීම ගැටීම මුල ආව දැන් ඕගේ විස්තරය බලාගන්න එක විග්රහ කරලා බලන්න ඕනේ.
들러붙음(ælīma)은 ælla ima, 곧 '폭포의 가장자리'이고, 부딪침(gæṭīma)은 gæṭṭa ima, 곧 '벼랑의 가장자리'입니다. 두 낱말이 이렇게 만들어졌습니다. ælla ima가 ælīma가 되었고, gæṭṭa ima가 gæṭīma가 되었습니다. 뿌리가 내렸기(mula āva) 때문에 헷갈림(mulāva)이 되었습니다. 폭포의 가장자리, 벼랑의 가장자리, 뿌리가 내린 자리. 들러붙음, 부딪침, 헷갈림. 이제 그 뜻을 풀어서 살펴보아야 합니다.
දැන් ඇල්ල කියන එක අපි අඳුරනවා. ඇල්ල කියන්නේ වතුර පාරක් ගලාගෙන ගිහිල්ලා විශාල ප්රාතයකට එක සැරේක කඩා හැලෙනවා නම් ඕකේ ඇල්ල දිය ඇල්ල එහෙම කියලා අපි කියන්නේ? අන්න ඇල්ලක හැටි.
ælla, 곧 폭포라는 것을 우리는 압니다. 물줄기가 흘러가다 큰 낭떠러지로 한꺼번에 쏟아져 내리면 그것을 ælla, 물 ælla라 하지요. 그것이 폭포의 모습입니다.
ඉම කියලා කියන්නේ ඔය ඇල්ලේ ආසිත ළඟටම වෙලා ඉන්නවා නම් ඒ කඩා හැලෙන්න යන තැනට අන්තිම කෙරවල ඉම ඇල්ලේ ඉම ලඟටලා හිටියොත් මොකද වෙන්නේ? පොඩ්ඩක් ලෙස ගියොත් කකුල. මොකද ඇල්ලෙමේ හැමෙලිම දියේශවෙල බැඳිලා තියෙන්නේ පොඩ්ඩක් ඇහන්නම් ලෙස.
ima, 곧 가장자리라는 것은, 그 폭포에 아주 바짝 다가가 있다면 쏟아져 내리는 바로 그곳, 마지막 끄트머리가 ima입니다. 폭포의 가장자리에 서 있으면 어떻게 될까요? 조금만 미끄러져도 발이 걸립니다. 폭포 가장자리는 늘 물에 젖어 있어서 조금만 걸려도 미끄러집니다.
ඇල්ලේමක හිටිය කොහොම වෙයිද පොඩ්ඩක් එහාම මෙහා වෙලා හිටන් කකුල අහගෙන ගියොත් එහෙම වැටෙන්නේ ඇල්ලට. ඇල්ලෙ ඉමේ හිටියොත් හරි බයා යන එකක්. ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? ජීවිතය විනාශය හෝ ජීවිතය වැනි මහා භයානක දෙයක් සිද්ධ වෙනවා. හරිම භයානකා එතැනක් තමයි ඇල්ලෙවීම.
폭포 가장자리에 서 있으면 어떻게 되겠습니까. 조금 이리저리 움직이다 발이 걸리면 폭포로 떨어집니다. 폭포 가장자리에 서 있는 것은 아주 두려운 일입니다. 그다음엔 어떻게 되나? 목숨을 잃거나 그와 같은 크나큰 두려운 일이 벌어집니다. 폭포 가장자리(ælīma)는 아주 두려운 자리입니다.
යම්කිසි දේකට ආසා කර කර බැඳි බැඳී ඉන්නවානම් අන්න ඒ ඉඳීමේ තත්ත්වයක්. ඔන්න ඔය ඇල්ලක ඉමක ඉන්නවා හා සමානයි. නැ ඇල්ලෙම හොඳ එකක්ද? ඇල්ලීම හරිම භයානක එකක්. අන්න සිද්ධ වෙන එක.
무언가를 바라고 바라며 묶이고 묶여 있다면, 그렇게 머무는 처지는 폭포의 가장자리에 서 있는 것과 같습니다. 들러붙음이 좋은 것입니까? 들러붙음은 아주 두려운 것입니다. 그것이 벌어지는 일입니다.
යම්කිසි ප්රාතයක් තියෙනවා. ඒකේ වතුර නෑ. කර්කසයි. උඩ තියෙනවා කාණු ගැට්ටා. නැත්නම් මොකමක ගැට්ට තියෙනවා. අපි ගැට්ටේ කෙරවලට වෙලා ඉන්නවා. ගැට්ටේ ඉමට වෙලා ඉන්නවා. හැබැයි පොඩ්ඩක් වටවිඩලා කකුල් අහගෙන තිබුනොත් එහෙම ගැට්ටීමෙන් ඇදගෙන වැටලා හනම් අත පය කැල්ලා යනවා. ඒක වර්ණය හෝ මරණය සම දුකට පත් වෙනවා. හරිම භයානකා. බොහෝම පරිස්සරමෙන් ඉන්න තාක්කල් කොයි මොහොතද දන්නේ නැහ ජීවිතයේ ගැට්ටේ ඉන්නකොට ඇල්ලෙමේ ඉන්නකොට විනාශයට දං වෙලා.
어떤 낭떠러지가 있는데 물은 없고 거칩니다. 위에 벼랑 끝(gæṭṭa)이 있습니다. 아니면 무언가의 벼랑 끝이 있습니다. 우리는 그 벼랑 끄트머리에, 벼랑 가장자리에 있습니다. 그런데 조금 어긋나 발이 걸리기라도 하면 벼랑에서 떨어져 손발이 부러집니다. 죽거나 죽음과 같은 괴로움에 빠집니다. 아주 두렵습니다. 아무리 조심하고 있어도 언제일지 모릅니다. 벼랑 끝에, 폭포 가장자리에 있을 때 삶은 늘 무너짐에 맞닿아 있습니다.
මෙන්න ඇලීමයි ගැටීමයි දෙකේ භයානකත්වය යම් ඇලීමක් යම් ගැටීමක් යම් තැනකද ඒ ඇසුරු කරන පුද්ගලයාට එහි තිබෙන භයානකත්වය ඒහා සමාන විනාශයක්. ඒහා සමානයි ඒකේ තත්ත්වය.
이것이 들러붙음과 부딪침 둘의 두려움입니다. 들러붙음이 있는 곳, 부딪침이 있는 곳 어디든, 그것을 가까이하는 사람에게 거기 있는 두려움은 그와 같은 무너짐입니다. 그 처지가 그와 같습니다.
හැබැයි ඕකෙන් මිදිලා අහක් වෙන්නට විදිහක් නෑහ මුල් ඇදලා. මුල ඇවිදි ඇල්ලෙයි මේ ඉන්නකොට මුල් වදිනවා. ගැට්ටේමේ ඉන්නකොට මුල් වදිනවා. මුල් ැද්දා කියලා කියන්නේ මුල් බැහැගත්තා. ආයි ගහකට යන්න විදිහක් නැහ. භයානකින් පැනලා යන්න හැදුරට යන්න විදිහක් නෑහ මුල් බැහැගෙන. අන්න මුල් බැහැගත්ත එකට කියනවා මුල ආවා.
그런데 거기서 벗어나 비켜설 길이 없습니다, 뿌리가 내려서. 폭포 가장자리에 있으면 뿌리가 내리고, 벼랑 끝에 있으면 뿌리가 내립니다. 뿌리가 내렸다는 것은 뿌리를 박았다는 것입니다. 다시 다른 곳으로 갈 길이 없습니다. 두려운 곳에서 뛰쳐나가 안전한 곳으로 갈 길이 없습니다, 뿌리를 박아서. 그렇게 뿌리 박은 것을 'mula āva', 뿌리가 내렸다고 합니다.
ඇල්ලෙයි කාලයක් ඉන්නකොට මුල් බහිනවා. ගැට්ටේමේ කාලයක් ඉන්න එතන මුල් බහිනවා. මුල් බැහැගත්තට පස්සේ හරි වයනකයි ගැලවිලා යන්න බැ. එහෙනම් මේ පෘථග්ජන ලෝක සත්වයා කාලාන්තරයක් තිස්සේ මේ ඇල්ලේ ඉමේ ඉන්න ගිහිල්ලා ගැට්ටේ ඉමේ ඉන්න ගිහිල්ලා මුල් බැහැගෙන තමයි මේ ඇලීමයි ගැටීමයි මුලාවයි කියන තුනේ ඉන්නේ.
폭포 가장자리에 오래 있으면 뿌리가 내립니다. 벼랑 끝에 오래 있으면 거기에 뿌리가 내립니다. 뿌리를 박은 뒤에는 아주 두려워도 떨어져 나갈 수 없습니다. 그렇다면 이 puthujjana 세상 중생은 오랜 세월 폭포 가장자리에 가 있고 벼랑 가장자리에 가 있다가 뿌리를 박아, 이 들러붙음, 부딪침, 헷갈림 세 가지 속에 있는 것입니다.
මෙන්න උපමාවක්. ඇල්ලෙමට උපමා කළ රාගය ඒ හා සමාන විනාශයට හේතු කරන මුල් බැහැගත්තහම මහා විනාසය අසීද කරනවා ගැලවෙන්න දෙන්නේ. ගැට්ටේ ඉමට ගියහම ඒකේ මුල් බැහැගන්නවා කියන්නේ ද්වේශයට ගිහිල්ලා ද්වේශ සහගතව ජීවත් වෙනකොට ඒකේ මුල් බැහැගත්ත කෙනාට ද්වේශයෙන් මිදෙන්න බැරි. අන්න මුල් දෙක. මුල් හැටි තියෙනවා.
여기 비유가 있습니다. 폭포 가장자리에 빗댄 것이 rāga입니다. 그와 같은 무너짐의 까닭이 되며, 뿌리를 박으면 큰 무너짐을 불러올 뿐 벗어나게 두지 않습니다. 벼랑 가장자리에 가서 뿌리를 박는다는 것은 dvēṣa로 가서 dvēṣa에 찬 채 살아갈 때, 거기에 뿌리 박은 이는 dvēṣa에서 벗어날 수 없다는 것입니다. 이것이 두 가지 뿌리입니다. 뿌리의 모습이 이렇습니다.
මෙන්න මේකේ භයානක බව දැනගත්තහමද අපි දකිනවා. යම් තැනක ඇලීමක් ඇත්්ද, රාගයක් ඇත්්ද ඒක [උගුර කෑරීම] හරි භයානකයි. යම් තැනක ගැටීමක් ඇත්්ද, ද්වේශයක් ඇත්්ද ඒකත් හරිම භයානකයි.
이것의 두려움을 알게 되면 우리는 봅니다. 들러붙음이 있는 곳, rāga가 있는 곳은 [헛기침] 아주 두렵습니다. 부딪침이 있는 곳, dvēṣa가 있는 곳도 아주 두렵습니다.
ඒ රාගය තුළ, ද්වේශය තුළ ගත කරන්න ගියොත් දියන් දෙන්නට ඔහු එතන මුල් බැහැගත්තහම ඔහුට ගැලවිලි යන්නත් බැ. අනාථයෙන් අනාසයි. කොයි වෙලේ හරි සිද්ධ වෙන්නේ ඇල්ලට වැටෙන්න හරි ගැටාපල්ල වැටිලා හරි විනාශ වෙන්නේ. උරුම එච්චරයි. වෙන සැනසිල්ලක් ඒකෙන් ලබා දෙන්නේ නෑ. මෙන්න මේ ස්වභාවයෙන් ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි තුන තේරුම් ගන්න. නැත්නම් රාගයයි, ද්වේශයයි, මෝහයයි තෝරගන්න ඕනේ.
그 rāga 속에서, dvēṣa 속에서 지내다 보면 그가 거기에 뿌리를 박아 떨어져 나갈 수도 없습니다. 의지할 데 없이 무너집니다. 언제든 일어나는 것은 폭포로 떨어지거나 벼랑으로 떨어져 무너지는 것입니다. 물려받는 것은 그뿐입니다. 거기서 다른 위안은 주어지지 않습니다. 이런 본성으로 들러붙음, 부딪침, 헷갈림 세 가지를 알아야 합니다. 다시 말해 rāga, dvēṣa, mōha를 가려 알아야 합니다.
මෙන්න මේක තෝරගත්තහම අපිට ඕනකමක් තිබෙනවා. මේකෙන් ඉවත් වෙන්නේ නැත්නම් මහා භයානකයි. මොන විදිහෙන් හරි කවදහරි මේ භයානකත්වය මිදෙන්න නම් ඒ ඇලීමෙන් ගැටීමෙන් වෙන් වෙන්න මුල් බැහැගත්ත එකකින් ගැලවෙනිලා. රාගයෙන්, ද්වේශය, මෝහයෙන් වෙන් වෙන්න ඕනේ. එදාටයි සැනසුමක් හම්බ වෙන්නේ. රාගය තුළ, ද්වේශය තුළ, මෝහය තුළ මුල් බැහැගෙන ඉඳගෙන සැනසුමක් හෙව්වට කිසිම දවසක ඒ සැනසුමට හේතු නැ.
이것을 가려 알면 우리에게 바람이 생깁니다. 여기서 벗어나지 않으면 크게 두렵다. 어떻게든 언젠가 이 두려움에서 벗어나려면 그 들러붙음과 부딪침에서 떨어져 나와, 뿌리 박은 것에서 풀려나야 합니다. rāga, dvēṣa, mōha에서 떨어져야 합니다. 그날에야 평안을 얻습니다. rāga, dvēṣa, mōha 속에 뿌리 박고 앉아서 평안을 찾아도 어느 날에도 그 평안의 까닭은 없습니다.
ඇල්ලේ ඉමේ ඉදගෙන ආරක්ෂා පතනාව වගේ වැඩක්. ගැට්ටේ ඉමේ මුල් බැහැගෙන ඉඳගෙන ආරක්ෂා පතනාව වාගේ වැඩක්. කාට යාතිකා කරන්නද තමන්ගෙම ප්රමාදු දෝෂයකින් පයහගෙන හිටපු ගම වැදගෙන වැටෙනවා. කාට කියිලා පේරගන්නද? ඉතින් ඇල්ලේ ඉඹේ ඉඳගෙන ගැට්ටේ ඉඹේ ඉඳගෙන මයේ ජීවිතය ආරක්ෂා කරලා දෙන්න දෙයියනේ කියලා කිව්වට පුළුවන් කරන්න. අර පය ලස්සෙලා යන බව වයානකින් අහගෙන ගියා නම් කාටවත් කියන්න දෙයක් නැහැ. තමන්ට එහෙම එකක් හේතු නැහ.
폭포 가장자리에 앉아 안전을 비는 것과 같은 일입니다. 벼랑 가장자리에 뿌리 박고 앉아 안전을 비는 것과 같은 일입니다. 누구에게 빌겠습니까. 자기 pamāda 탓으로 발을 걸치고 있다가 미끄러져 떨어지는데 누구에게 구해 달라 하겠습니까? 폭포 가장자리에, 벼랑 가장자리에 앉아 '신이시여, 제 목숨을 지켜 주십시오' 한다고 될 일입니까. 발이 미끄러져 무섭게 걸려 떨어진다면 누구에게도 할 말이 없습니다. 남을 탓할 까닭이 없습니다.
අන්න ඒ වගේ ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි තේරුම් අරගෙන ඒකෙන් මිදෙන්න ක්රමයක් තියෙනවා. අන්න ඒ ක්රමය අනුගමනය කළොත් තමයි ඒකෙන් මිදෙන්නේ ක්රමය තියෙන්නේ එතනයි. එහෙනම් ඇලීමෙන්, ගැටීමෙන්, මුලාවෙන් මිදීමටයි බුදුරජාණන් වහන්සේ ධර්මයක් දේශනා කළේ මෙන්න මේ ක්රමය අනුගමනය කරන්න. ඒ අනුගමනය කරපුවහම ඕකෙන් මිදු නැහැ කියලා.
그처럼 들러붙음, 부딪침, 헷갈림을 알고 거기서 벗어나는 방법이 있습니다. 그 방법을 따르면 거기서 벗어납니다. 방법은 바로 거기에 있습니다. 그렇다면 들러붙음, 부딪침, 헷갈림에서 벗어나도록 부처님께서 dharma를 가르치셨습니다. 이 방법을 따르라, 그것을 따르면 거기서 벗어나지 못하는 일이 없다고.
දැන් අපි තෝරාගන්න ඕනේ අන්න ඒකට දේශනා කරපු ක්රමය මොකක්ද? ඒ ඇලීමෙන්, ඒ ගැටීමෙන් ඒ මුලාවෙන් මිදෙන්න. අපිට දේශනා කරපු ක්රමයක් තියෙනවා. ඉන්ද්රිය භාවනාව කියලා. අන්න ඉන්ද්රිය භාවනාව වැදගත් වෙන්න හේතු.
이제 그것을 위해 가르치신 방법이 무엇인지 가려 알아야 합니다. 그 들러붙음, 그 부딪침, 그 헷갈림에서 벗어나도록 우리에게 가르치신 방법이 있습니다. indriya bhāvanā입니다. 그래서 indriya bhāvanā가 중요한 것입니다.
අපි ඔය ටික අහගන්නේ නැතුව ඉන්ද්රිය භාවනාව ගැන ඇහුවට අර කනෙන් ඇහු අනිත් කන්යෙන් පිට කරලා දාලා නිගන් හිටියා ඒකත් බුදුහාමුදුරුවෝ ඒක බණක් විතරයි. ඔච්චරයි ගන්නේ නැහ. මේකේ වටිනාකම දකින්නේ නැති නිසා. ඒ නිසා මේකේ භයානකම දැනගත්තට පස්සේ. ඇලීමේ ගැටීමේ මුලාවේ භයානකම තේරුම් ගත්තට පස්සේ ඇලීමෙන් මිදීමට ගැටීමෙන් මිදීමට මුලාවෙන් මිදීමට යම් බනක් දේශනා කළා ධර්මයක් දේශනා කාත්ද ඒක හරි වටින්නේ අන්න එයාටයි.
이것을 듣지 않고 indriya bhāvanā에 대해 들으면 한 귀로 듣고 한 귀로 흘려버린 채 그냥 있게 됩니다. 그것도 부처님의 bana 하나일 뿐이라며 그 정도로만 여기고 제대로 받아들이지 않습니다. 이것의 값어치를 보지 못하기 때문입니다. 그러니 이것의 두려움을 안 뒤, 들러붙음, 부딪침, 헷갈림의 두려움을 안 뒤에, 들러붙음에서, 부딪침에서, 헷갈림에서 벗어나도록 가르치신 bana, dharma가 있다면 그것은 바로 그 사람에게 아주 값진 것입니다.
අන්න ඒ නිසා ඒක අහග දාන්නේ නැ. ඒ ක්රමය ඉතාමත් ඕනකමින් අනුගමනය කරලා තමන්ගේ වැඩිය කරගන්නවා. එහෙනම් ඇලීමෙන් මිදෙනවා, ගැටීමෙන් මිදෙනවා මුලාවෙන් මිදෙනවා. එදාටරට රැකවලා තමන්ට සැලදිලා.
그래서 그것을 흘려듣지 않습니다. 그 방법을 아주 간절히 따라 자기 일을 이룹니다. 그러면 들러붙음에서 벗어나고, 부딪침에서 벗어나고, 헷갈림에서 벗어납니다. 그날 자기에게 보호와 평안이 찾아옵니다.
එහෙනම් අන්න ඒකෙන් මිදෙන ක්රමය මොකක්ද? ඇහැට රූපයක් පේනකොට ප්රියමනාපයක් එක්කෝ ඇති වෙනවා. එක්කෝ අප්රිය අමනාපයක් ඇති වෙනවා. මේ ප්රියමනාපයක් හෝ අප්රිය අමනාපයක් ඇතිවෙනකොට ලෝක සත්වයාගේ සාමාන්ය සිරිස ඒ ප්රියමනාපයට අර ඇලීම ඇති කරගන්නවා. අප්රිය අමනාපය දුර තැන ගැටීම ඇති කරගන්නවා. ඔය පස්සේම ගිහිල්ලා ඒ තැන්වල මුල් බැහැගන්නවා. මුලාවට පත් වෙනවා. දැන් අපි යන්නේ ඒ මග යන්න නෙමෙයි. ඒක ලෝක මග. අනාථ මග අපිට ඕනේ නාත මග නිවන් මග හොයාගන්න නිවෙන මාර්ගය
그렇다면 거기서 벗어나는 방법은 무엇인가? 눈에 형상이 보일 때 좋고 마음에 듦이 생기거나, 싫고 마음에 들지 않음이 생깁니다. 이렇게 좋음이나 싫음이 생길 때 세상 중생의 보통 버릇은 그 좋음에 들러붙음을 일으키고, 싫음이 있는 곳에 부딪침을 일으키는 것입니다. 그 뒤를 따라가 그곳들에 뿌리를 박습니다. 헷갈림에 빠집니다. 이제 우리가 가려는 것은 그 길이 아닙니다. 그것은 세상의 길, anātha의 길입니다. 우리에게 필요한 것은 nātha의 길, nirvāṇa의 길, 꺼지는 길을 찾는 것입니다.
එහෙනම් නිවෙන මාර්ගය හොයාගන්න අපි මොකද කරන්න ඕනේ? ඇලීමට පත්වෙන එකෙන්, ගැටීමට පත් වෙන එකෙන් මිදෙන්න යම් ක්රමයක් දකින්න තියෙනවා නම් අන්න ඒක හොයලා ඒක දැනගන්න ඕනේ. හැබැයි අන්න ඒක තමයි බුදුපියාණන් වහන්සේ අපිට බුද්ධ ධර්මය කියා දේශනා කළේ. ලෝක ධර්මය තේරුම් ගන්න බුද්ධ ධර්මයක් දේශනා කළා. ධර්මය කිව්ව පලියට බෑ. ධර්මය කියන්නේ මොකක්ද? ලෝක ධර්මය ලෝකය හටගන්නවා. බුද්ධ ධර්මය භවය උදුරා දමනවා. ලෝකයට හේතුව උදුරා දමනවා. අන්න අපිට බුද්ධ ධර්මය [උගුර කෑරීම] ඕන වෙන්නේ ඕකටයි.
그렇다면 꺼지는 길을 찾으려면 무엇을 해야 하는가? 들러붙음에 빠지는 것, 부딪침에 빠지는 것에서 벗어나는 어떤 방법을 볼 수 있다면 그것을 찾아 알아야 합니다. 바로 그것을 아버지 같은 부처님께서 우리에게 buddha dharma라며 가르치셨습니다. 세상의 dharma를 알아보도록 buddha dharma를 가르치셨습니다. dharma라고 말만 해서는 안 됩니다. dharma란 무엇인가? 세상의 dharma는 세상을 일으킵니다. buddha dharma는 bhava를 뽑아 버립니다. 세상의 까닭을 뽑아 버립니다. 우리에게 buddha dharma[헛기침]가 필요한 것은 그 때문입니다.
එහෙනම් මෙතන්දි අපි දකින්න ඕනේ. මේ ඇලීමයි ගැටීමයි මුලාවයි දුරු කරන්න දේශනා කළ බුද්ධ ධර්මය මොකක්ද? අන්න ඒක තමයි ඉන්ද්රිය භාවනාව. අන්න දැන් ඉන්ද්රිය භාවනාව හොයාගන්න හැටි ඔය අනුව තේරුම් ගන්න ඕනේ.
그렇다면 여기서 보아야 합니다. 이 들러붙음, 부딪침, 헷갈림을 없애도록 가르치신 buddha dharma는 무엇인가? 그것이 바로 indriya bhāvanā입니다. 이제 indriya bhāvanā를 찾는 법을 이에 따라 알아야 합니다.
ඒ ඇහැට රූප පේනකොට ඇලීමක් හටගත්තා නම් එකින් එකට මෙහෙ තෝරගන්නවා. මේ ඇලීම මහා භයානකයි. ඒ භයානක වන්නා වූ ප්රියමනාපයක් දැක්කහම ඇතිෙන ඇලීම හිතට ඇති වුන බව දැන් මට වැටහෙනවා. බලන්නමයි හිතෙන්නේ. හරි ආසාවක් තියෙනවා. ඇලුම් කිරීමක් එනවා. ඒ පස්සේම ඇලි අලි හඹා යන්න මේ ඇලීමේ හැටියනේ.
눈에 형상이 보일 때 들러붙음이 생겼다면 하나하나 이렇게 가려 봅니다. 이 들러붙음은 크게 두렵다. 그 두려운, 좋고 마음에 드는 것을 보았을 때 생기는 들러붙음이 마음에 생겼음을 이제 나는 압니다. 자꾸 보고만 싶어집니다. 아주 바람이 있고 좋아함이 일어납니다. 그 뒤를 들러붙고 또 들러붙으며 쫓아가는 것, 그것이 들러붙음의 모습이지요.
හැබැයි කොච්චර ආශ්වාදෙන ඇලීමක් වුනත් මේක තමයි මහා භයානක දේ. මේක තමයි මේ විනාශය කරාගෙන ගෙනිහිලා අනාථ බවට පත් කරන්නේ. එහෙනම් ඒ ඇලීමේ මම වෙන් වුණේ නැත්නම් මේක ප්රියමනාපයක් පස්සේ යන්න ගියොත් මට අනාථ භාවය මිදෙන්න බැහ.
그러나 아무리 달콤한(assāda) 들러붙음이라도 이것이 바로 크게 두려운 것입니다. 이것이 무너짐으로 끌고 가 의지할 데 없게 만듭니다. 그렇다면 그 들러붙음에서 내가 떨어지지 않고 이 좋은 것을 뒤따라간다면, 나는 의지할 데 없음에서 벗어날 수 없습니다.
එහෙනම් මේ සඳහා මොකක්ද බුදුරජාණන් වහන්සේ මට ගන්න කියපු පියවර. අන්න ඒ ධර්මය අහගත්තා නම් ඒක අනුගමනය කරා නම් මේ භයානක ආසාවෙන් ආශ්වාදයන්ගෙන් මිදු නැ. ඒ ආශ්වාදයන් දෙවෙනි වෙලා. ඒ ආදීනව හරියට දැකලා ඒ ආශ්වාදයෙන් වෙන්වෙලා ගියා නම් එදයින් පස්සේ මට බලන්න ඕන කමක් නෑ. අන්න බලන්න ඕනකමක් නෑ වැලීමේ ආශ්වාදය මගේ හිත නිදහස් වෙලා ගියානම්. අන්න මම විමිදුනා එතනින්. අන්න ඉන්ද්රිය භාවනාව වැඩුණා.
그렇다면 이를 위해 부처님께서 나에게 내디디라고 하신 걸음은 무엇인가. 그 dharma를 듣고 그것을 따랐다면 이 두려운 바람과 달콤함에서 벗어나지 않을 수 없습니다. 그 달콤함들은 뒷전이 됩니다. 그 ādīnava를 제대로 보아 그 달콤함에서 떨어져 나갔다면 그날부터 나는 보고 싶은 마음이 없습니다. 들러붙음의 달콤함에서 내 마음이 풀려났다면 볼 마음이 없습니다. 그러면 나는 거기서 벗어난 것입니다. indriya bhāvanā가 자란 것입니다.
එහෙනම් ඒක වදාගන්නේ කොහොමද? මේ වෙලාවේදී අපිට බලන්න කියලා පෙන්නුවා. අපි මේ හිත වඩන ආශ්වාදයන් හරි වටිනවයි කියලා හිතාගෙන ඒ මන වඩන දර්ශන ආශ්වාදය හරිම වටිනවයි කියලා අපි අදහස් කරගෙන ඉන්නේ. මොන ජාතිය වටිනාද ඒකටද කියලා. ධර්මානුකූලව සිහි කරලා බලන්න ක්රමයක් දුන්නා. ඒ ක්රමය අපි සිහි කරලා බලන්න නැති නිසා තමයි අපිට ඒක පේන්නේ නැත්තේ. අපි ඒ ධර්මානුකූල ඒ බුද්ධ ධර්මයෙන් වෙන්ව බලන්නයි පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ.
그렇다면 그것을 어떻게 키우는가? 이때 우리에게 보라고 보여 주셨습니다. 우리는 이 마음을 부풀리는 달콤함들이 아주 값지다고 여기며, 마음을 부풀리는 보는 달콤함이 아주 값지다고 생각하고 있습니다. 그것이 어떤 식으로 값진가 하고 dharma에 맞게 떠올려 볼 방법을 주셨습니다. 우리가 그 방법으로 떠올려 보지 않기 때문에 그것이 보이지 않는 것입니다. 우리는 그 dharma에 맞는 buddha dharma에서 벗어나 보는 데 길들어 있습니다.
දැන් භාවනාව පිළිබඳ අපි කොච්චර ඈත් වෙලා තියෙන්නේ? නිවන් දැකීම සඳහා අපිට දුන්න භාවනාවෙන් අපි කොච්චර ඈත් වෙලා වෙන වෙන ඒවා කර කර ඉන්නවද භාවනා කියලා දැන් ඔය තේරුම් ගන්න ඕනේ.
이제 우리는 bhāvanā에서 얼마나 멀어져 있습니까? nirvāṇa를 보도록 우리에게 주신 bhāvanā에서 우리가 얼마나 멀어져 다른 것들을 bhāvanā라며 하고 있는지 이제 알아야 합니다.
අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ නිවන් දකින්න දුන්න භාවනාව තමයි මේ ඉන්ද්රිය භාවනාව වඩන්න කිව්වේ. එ අපි ඉන්ද්රිය භාවනාව කොච්චර වඩලා තියෙනවද මොහොතක් ගානේ අපිට පුරුදු වෙලා තියෙනවද කියලා අපි දකින්න ඕනේ.
부처님께서 nirvāṇa를 보도록 주신 bhāvanā가 바로 키우라고 하신 이 indriya bhāvanā입니다. 우리가 indriya bhāvanā를 얼마나 키웠는지, 순간순간 몸에 배어 있는지 보아야 합니다.
පුරුදු කරලා නැති නිසාම ක්ෂණයකින් මේක කැරකිලා එන්නේ නෑ චක්රයේ. භාවනා චක්රය හරියාකාර කැරකිලා එන්න නම් යළි යළි වඩලා. ඒ ක්රම රටාව පුරුදු වෙලා තියෙන්න ඕනේ. මුලදි පුරුදු කරගන්න හරි අමාරුයි. බොහොම මහන්සි වෙන්න ඕනේ. අවධානය බොහෝම තදින් යොමු වෙලා හැමතෙනම ඕක හුරු වෙලා තියෙන්න ඕනේ. හුරුවීම පොඩි වැඩෙඩක් නෙමෙයි. විශාල නුවණක් වර්තනය කරගෙන මහා කම්පනයන්ගෙන් නිදහස් කරගෙන බලා සිටියදී රාග අක්ෂය, ද්වේශක්ය, මෝහක්සය වෙනවා.
익혀 두지 않았기 때문에 한순간에 이 바퀴가 돌아오지 않습니다. bhāvanā의 바퀴가 제대로 돌아오려면 거듭거듭 키워 그 방식이 몸에 배어 있어야 합니다. 처음에는 익히기가 아주 어렵습니다. 크게 애써야 합니다. 마음을 아주 굳게 모아 어디서나 그것이 몸에 배어 있어야 합니다. 몸에 배는 것은 작은 일이 아닙니다. 큰 슬기를 키워 큰 흔들림에서 풀려나 바라보고 있을 때 rāga의 다함, dvēṣa의 다함, mōha의 다함이 이루어집니다.
හැබැයි මේක හරිය අමාරුව මුලදී පුරුදු වෙන්නේ. අර බහිස කලකලයා පදින එක්කෙනා මුරුදී ඇදගෙන වැටෙනවා. යනකොට ඔය ඔය විදිහට නොයෙක් ආකාරයෙන් අපි අමාරුවෙන් පුරුදු වෙලා පුරුදු වෙලා ගියාට පස්සේ පුරුදු වුනාට පස්සේ අත් දෙක
그런데 이것은 처음 익힐 때가 가장 어렵습니다. 자전거를 타는 사람도 처음에는 넘어집니다. 가다가 이렇게 저렇게 여러모로 힘들게 익히고 익혀 몸에 밴 뒤에는 두 손을
අතහඇරලාත් පුඩ් පයිශ කරේ පැත්දැක එහෙමත් යන්න පුළුවන් ක්රමයක් එනවා. නට් නරත් ගිය හැකි වුනේ. ඒත් වැටෙන්නේ නැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මොකද ඒක පාලනය කරගන්න ක්රමය හරියට හුරු වුනාට පස්සේ හිතට යෝග්ය වුනාට පස්සේ අපිට පුළුවන් වගේ තමයි මේ භාවනාවක් ඉස්සෙල්ලා කරනකොට වැටෙනවා. වැඩි නැගෙන්න ඕනේ. හැබැයි පුරුදු කරගත්තට පස්සේ කිසි අමාරුවක් නැහ.
그것을 다스리는 법이 제대로 몸에 배고 마음에 맞게 된 뒤에는 할 수 있게 되는 것처럼, 이 bhāvanā도 처음 할 때는 넘어집니다. 넘어지면 다시 일어나야 합니다. 그러나 익힌 뒤에는 아무 어려움이 없습니다.
මේ භාවනාව මුලදි හරි අමාරුයි. දුක්ඛා පටිපදාන් විඥා දුක් ප්රතිපදාවක්. මේකේ ලැබෙන සැනසිල්ල සැලසුම බොහොම අඩුවෙ. ඕක සුඛා පටිපදා වෙනකොට හුඟක් අ කල්ල යනවා. හරි ගිහිලා ලාපුවහමයි සුඛා පටිපදා බවට පත් වෙන්නේ. එතකම් හරි අමාරුයි.
이 bhāvanā는 처음에 아주 어렵습니다. 'dukkhā paṭipadā', 괴로운 paṭipadā입니다. 여기서 얻는 위안과 평안은 아주 적습니다. 그것이 sukhā paṭipadā가 되기까지는 오랜 시간이 걸립니다. 제대로 가 닿아야 sukhā paṭipadā가 됩니다. 그때까지는 아주 어렵습니다.
එතකොට ඇහැට පෙනිච්ච රූපයයි දිහැ. ඒ ඇලීමක් එහෙම හටගත්තො. ඒ ගැන මෙහෙම බලන්න කියනවා. මේ මේ ඇලෙන ස්වභාවය හරි ප්රිය ස්වභාවයයි. ඒක හරි මිහිරිය. හැබැයි මේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් මිරි ස්වභාවය මධුර ස්වභාවයෙන් මේ පෙනුනට මේක හරි භයානකයි. මේකෙන් තමයි මේ විනාශයට ගිනිහින් දාන්නේ.
그러면 눈에 보인 형상을 향해 들러붙음이 생겼다면, 그에 대해 이렇게 보라고 합니다. 이 들러붙는 본성은 아주 좋아하는 본성이다. 아주 달콤하다. 그러나 이 좋아하는 본성, 달콤하고 감미로운 본성으로 보이지만 이것은 아주 두렵다. 이것이 바로 무너짐으로 끌고 들어가 던져 넣는다.
නමුත් අපිට බලන්න කිව්වේ දුක දුක එන හැටි මිසා. දුක ගැන අඬ අඩා ඉන්න නෙමෙයි කිව්වේ. දුක එන තැන දුක නෑ. දුක එන තෙන හරි සැපයි. මෙන්න මෙතන හොයාගත්තේ නැත්නම් දුකෙන් මිදෙන්න බැ. නමුත් අද හැමතනම දුක හොය හොයා දඟලනවා. දුක භාවනා කර කර ඉන්නවා. දුකෙන් මිදෙන හැටි භාවනා කරන්නේ නෑ.
그러나 우리에게 보라고 하신 것은 괴로움이 오는 모습이지, 괴로움을 두고 울고 또 울며 있으라는 것이 아니었습니다. 괴로움이 오는 곳에는 괴로움이 없습니다. 괴로움이 오는 곳은 아주 즐겁습니다. 바로 여기를 찾아내지 못하면 괴로움에서 벗어날 수 없습니다. 그런데 오늘날 어디서나 괴로움을 찾고 또 찾으며 몸부림칩니다. 괴로움을 bhāvanā 하며 지냅니다. 괴로움에서 벗어나는 길은 bhāvanā 하지 않습니다.
දුකෙන් මිදෙන හැටි භාවනා කරන්න නම් සැපයි, සැපයි, සුන්දරයි කියලා අපි ඒවා පිළිබඳව ඒව යථාසවභාවය භයානක බව දකින භාවනාවක් කරන්න ඕනේ. ඒකයි නිවන් දකින බව මග. නමුත් අපිට කොහෙවත් කියා දෙන්නේ නෑහැ එහෙම මගක්. හැමතැනම දුක් විඳින එක බල බලා ඉන්න කියන එක තමයි පෙන්නන්නේ. ජරාව බල බලා ඉන්න කුණු ගඳ ගහන එක බලලා ඉන්න ඒක අප්රියා කර කර ඉන්න එහෙම නැත්නම් දුකයි දුකයි කිය කිය කිය ඉන්න ඕක මයි පෙන්න පෙන්නෙන්නේ. අපි ඉන් කටුලැල්ලුවා වගේ හදාගෙන මුන අකුළු වගේ අනේ මේ ලෝකේ ඔක්කොම දුක නෙවා දුක දන්නවා කියග.
괴로움에서 벗어나는 길을 bhāvanā 하려면, 즐겁다, 즐겁다, 아름답다 하는 것들에 대해 그 있는 그대로의 본성, 그 두려움을 보는 bhāvanā를 해야 합니다. 그것이 nirvāṇa를 보는 길입니다. 그런데 어디서도 그런 길을 가르쳐 주지 않습니다. 어디서나 보여 주는 것은 괴로움을 겪는 것을 보고 또 보며 있으라는 것입니다. 늙음을 보고 또 보며, 썩어 냄새나는 것을 보며 그것을 싫어하고 또 싫어하며 있으라, 아니면 괴롭다 괴롭다 하고 말하며 있으라, 이것만 보여 줍니다. 우리는 얼굴을 잔뜩 찌푸리고 '아, 이 세상은 모두 괴로움이다, 나는 괴로움을 안다'고 말합니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ අපිට කිව්වේ ඕක බලන්න නෙමෙයි. ඔන්න ඔය කරදරකාරී ගොඩ ඇති වෙන්න හේතුවක් තියෙනවා. අන්න ඒ දුකට හේතුව දැනගන්න. ඒ දුකට හේතුව හරි ප්රියයි කියලා හිතාගෙන ඉන්න හින්දා තමයි අපිට ඔය අමාරුව වැටෙන්නේ. ඔය දුකට මුහුණ දෙන්න සිද්ධ වෙන්නේ. ඒ දුකට හේතුව ප්රියභාවය. ප්රියභාවය හිඳලා දැනගන්න. අන්න ඒක දුක පිරිසිඳ දැනගන්නවා.
부처님께서 우리에게 보라고 하신 것은 그것이 아닙니다. 그 성가신 무더기가 생기는 까닭이 있습니다. 그 괴로움의 까닭을 알라. 그 괴로움의 까닭을 아주 좋은 것이라 여기고 있기 때문에 우리에게 그 어려움이 닥치고, 그 괴로움을 마주하게 되는 것입니다. 그 괴로움의 까닭은 좋아함입니다. 좋아함을 끊어 알라. 그것이 괴로움을 두루 아는 것입니다.
එහෙනම් එතකොට දුකට හේතුව ප්රිය ස්වභාවය යමකද තියෙන්නේ? අන්න ඒක දුරු කර දවන්න. දුක පිරිහ දැනගන්න දුකට හේතුව දුරු කරන්න.
그렇다면 괴로움의 까닭인 좋아하는 본성이 무엇에 있는가? 그것을 없애 버려라. 괴로움을 두루 알고, 괴로움의 까닭을 없애라.
එතකොට ප්රියභාවය හින්දහමයි අපිට දුක දකින්න පුළුවන් නියම විදිට. ප්රියභාවයෙන් මේ දුක වහගෙන තියෙන්නේ. ප්රියභාවය හැම නැගි නැගි එන දුක් වහනකොට අපිට තියෙන දුක විද්යාමාන දුක හැඟ වෙනවා පේන්නේ නැ. ඒ නිසා අපිට දුක පිරි පිරිසිඳින්නම් දැක්කන්න බැ.
그러니 좋아함을 끊어야만 우리가 괴로움을 제대로 볼 수 있습니다. 좋아함이 이 괴로움을 덮고 있습니다. 좋아함이 솟고 또 솟는 괴로움을 덮을 때, 우리에게 있는 괴로움, 실제 있는 괴로움은 숨겨져 보이지 않습니다. 그래서 우리는 괴로움을 두루 끊어 볼 수 없습니다.
දැන් දුක දුක හැටියට දැනගන්න කිව්වට හරියන්නේ නැ. දුක දුක හැටියට දැනගන්න නම් ඒ දුක වහන යමක් තියෙනවා. ඒ තමයි ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය. අන්න ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය යම් දවසක යම් දහමකින් සිඳ දැම්මනම් යම් දහම් අවබෝධයකින්. අන්න වහන එක ඉවරයි. අර දුක වහලා යටපත් කරාප ඉවරයි. එදාට හැඟිච්ච දුක හොඳට මතුවෙලා පේන්න පටන් ගන්නේ ආ එදාටයි දුක්ඛ ආර්ය සත්යය දකින්නේ.
괴로움을 괴로움으로 알라고 한다고 되는 것이 아닙니다. 괴로움을 괴로움으로 알려면, 그 괴로움을 덮는 무언가가 있습니다. 그것은 좋아하는 본성, 달콤한 본성입니다. 그 좋아하는 본성, 달콤한 본성을 어느 날 어떤 dharma로, 어떤 dharma 깨달음으로 끊어 버리면 덮는 것이 끝납니다. 그 괴로움을 덮어 눌러 두던 것이 끝납니다. 그날 숨어 있던 괴로움이 또렷이 솟아 보이기 시작합니다. 그날에야 dukkha ārya satya를 봅니다.
ප්රියභාවය හින්දාරයි දුක දැනගන්නේ හරියට නමුත් අර දුක්ඛ ආර්ය සත්යය දැනගන්න කියලා මේ සාමාන්ය ලෝකය අර ගෝචර වෙන දුකම ගැන කියා ඉන්නවා. හැබැයි ගෝචර වෙලා නැත්තේ ඒකයි. දුකට හේතුවක් තියෙනවා ඒක ප්රියයි. අන්න ඒක හින්දේ නැත්නම්. වැහිලා තියෙන දුක දකින්න බැ.
좋아함을 끊어야 괴로움을 제대로 압니다. 그런데 dukkha ārya satya를 알라며 이 보통 세상은 눈에 띄는 괴로움만 말하고 있습니다. 그런데 눈에 띄지 않는 것이 바로 그것입니다. 괴로움의 까닭이 있는데, 그것은 좋은 것입니다. 그것을 끊지 않으면 덮여 있는 괴로움을 볼 수 없습니다.
අපි කතාව කියනවානේ ඇරෙන දීගෙට හෙව නැත් ඇදයි කියලා. කන දීගෙට හෙවනැල්ල නෙමෙයි මහ වැරද්දස් ඇද නෑ. ඇද පේන්න ප්රියමනාපයෙන් කනවා. දීග ප්රියමනාපය ඉවත් වෙලා ගියා නම් එහෙම තමයි ඇරෙන දීග හැදෙන්නේ. එදාට හෙව නැැල්ල එදාත් පේනවා.
우리는 '떠나려는 혼인에는 그림자도 굽어 보인다'는 말을 하지요. 머물러 사는 혼인에는 그림자는커녕 큰 잘못도 굽어 보이지 않습니다. 굽은 것이 보일 자리를 좋아함이 삼켜 버립니다. 혼인의 좋아함이 사라지면 그때 떠나려는 혼인이 되고, 그날엔 그림자까지 굽어 보입니다.
එහෙනම් ඒ වගේ තමයි යම්කිසි ආශ්වාදයකින් දුක වහලා තියෙනවානම් ඒ ආශ්වාදය පළවෙනි කරලා ඉන්න තහක්කල්. පුංචි දුක් පේන්නේ කොහොමද? මහා දුකක් වැහිලා තියෙන දුක විවෘතව දැනගන්න ඕනම්. දුක ආර්ය සත්යය දැනගන්න ඕන.
그처럼 어떤 달콤함으로 괴로움이 덮여 있다면, 그 달콤함을 앞세우고 있는 동안 작은 괴로움인들 어떻게 보이겠습니까? 큰 괴로움이 덮여 있습니다. 괴로움을 드러내어 알아야 합니다. dukkha ārya satya를 알아야 합니다.
ඒ දුක යමක් වටා බැඳිලා තියෙනකොට අපි බැඳිලා ඉන්නේ මොකක් නිසාද? ඒ ප්රියභාවය හින්දානම් යම් ක්රමයකින් අන්න ප්රියභාවය ඉවර වුනදාට හැඟිච්ච දුක මතු වෙනවා. එච්චර කල් දැකපු නැති පෙර නොදැනුණු නොවැටහෙච්ච දුක දැකලා දුක්ඛ ආර්ය සත්යය දකිනවා. අන්න එදාටයි චතුරාර්ය සත්යය දකින්න හේතු වෙන්නේ.
그 괴로움이 무언가에 얽혀 있을 때 우리는 무엇 때문에 묶여 있는가? 그 좋아함 때문이라면, 어떤 방법으로든 그 좋아함이 끝나는 날 숨어 있던 괴로움이 솟아납니다. 이제껏 보지 못하고, 전에 느끼지 못하고, 깨닫지 못한 괴로움을 보아 dukkha ārya satya를 봅니다. 그날에야 catur ārya satya를 보는 까닭이 됩니다.
එහෙනම් මෙන්න මේ ප්රියමනාපී එනකොට අපි දකින්න ඕනේ ඒක හිඳින ක්රමය අන්න භාවනාව ඒ ප්රියමනාපය හිඳින්නේ යම් ක්රමයකින්ද ඒකයි නිවන් දකින භාවනාව එහෙනම් ලස්සන රූපයක් දැක්කහම ඒ ප්රියමනාපය කොහොමදෙන්නේ? මෙන්න ඉන්ද්රිය භාවනාව හරියට දැනගත්තා නම් හිඳින ක්රමය අහුවෙනවා.
그렇다면 이 좋아함이 올 때 그것을 끊는 방법을 보아야 합니다. 그것이 bhāvanā입니다. 그 좋아함을 끊는 방법, 그것이 nirvāṇa를 보는 bhāvanā입니다. 그렇다면 아름다운 형상을 보았을 때 그 좋아함을 어떻게 끊는가? indriya bhāvanā를 제대로 알면 끊는 방법이 손에 잡힙니다.
ඒ වෙලාවට ඇලෙන්න ගැටෙන්න යන්නේ නැතුව ඉවසීමේ යුත්තව ඔය ප්රියමනාපයි කියලා මම හිතා ඉන්නේ. යම් ආශ්වාදයක් ඇත්නම් දර්ශන ආශ්වාදයක් ඇත්නම්. ඒක කොහොමද ලැබෙන්නේ? ඒකේ හැටි කොහොමද? කොහොමද ඒක හටගන්නේ? ඒ පැවැත්න ස්වභාවය මොකක්ද? ඒකේ තියෙන හරය මොකක්ද? අන්න ඒ පිළිබඳව විමර්ශනාත්මකව බලන්න කියලා පෙන්නුවා.
그때 들러붙거나 부딪치러 가지 않고 참음을 갖추어, 내가 좋다고 여기는 그것, 어떤 달콤함이, 보는 달콤함이 있다면, 그것은 어떻게 얻어지는가? 그 모습은 어떠한가? 어떻게 생기는가? 그것이 이어지는 본성은 무엇인가? 그 알맹이는 무엇인가? 그에 대해 파고들어 살펴보라고 보여 주셨습니다.
ඒක බැලීමේදී ඒ මන වඩන රූප ස්වභාවය දර්ශන ස්වභාවය අපිට මතු වුණේ මොනවා මොනවා එකතු වෙලාද? මොන මොනවා නිසාද මේක දකින්න ඕනේ. අන්න දැකිය යුතු හරියක් ඔතන පේනවා.
그것을 살펴볼 때, 그 마음 부풀리는 형상의 본성, 보는 본성이 무엇무엇이 모여 우리에게 솟았는가? 무엇무엇 때문인가? 이것을 보아야 합니다. 거기 보아야 할 알맹이가 보입니다.
ඇස තියෙනවා. ඇස නැත්නම් මේ පෙනීම එන්නේ නැ. අර මමිරියා සහගත මන දර්ශනය මට ලබාගන්න බැහ ඇහැ නැත්නම්. එහෙනම් ඇහැ මේකේ ප්රධාන කොටසක්. ප්රධාන අංගයක්. ඇහැ තිබුණට ඒකට ගෝචර වෙච්ච රූපය තිබුණේ නැත්නම් අර මන වඩන ප්රියමනාප රූපය තිබුනේ නැත්නම් ඒත් මේ ප්රියමනාප ආශ්වාදය එන්නේ නැ. එහෙනම් ඒ රූපය තව අංගයක්.
눈이 있습니다. 눈이 없으면 이 보임은 오지 않습니다. 그 달콤함 어린 마음 부풀리는 보기를 눈이 없으면 나는 얻을 수 없습니다. 그렇다면 눈은 이것의 주된 부분, 주된 가지입니다. 눈이 있어도 거기에 닿는 형상이 없다면, 그 마음 부풀리는 좋은 형상이 없다면 그래도 이 좋은 달콤함은 오지 않습니다. 그렇다면 그 형상이 또 한 가지입니다.
හැබැයිම ඇහැත් තියෙනවා රූපෙත් තියෙනවා. චක්ඛුංච පටිච්ච රූපේච උප්පජ්ජති චක්ඛු විඤ්ඤාණං කියන එකක් සිද්ධ වෙන්න ඕනේ. ඇහැට රූපයක් පෙන්නන පලියට චක්ඛු විඤ්ඤාණය. දැන් ඔවය විග්රහ වෙලා නැති නිසා ඕ පටලවාගෙන තියෙන්නේ. චක්ඛුංච පටිච්ච රූපේච උප්පජ්ජති චක්ඛු විඤ්ඤාණං මෙන්න මේක චක්ඛු විඤ්ඤාණය බලාගන්න ඕනේ. ඇහැයි රූපයයි දෙකේ ගැටීමෙන් චක්ඛු විඤ්ඤාණය හටගන්නවා මේක තේරුම් ගන්න බැරි වුණා.
그런데 눈도 있고 형상도 있습니다. 'cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṃ'이라는 일이 일어나야 합니다. 눈에 형상이 보인다고 그것이 곧 cakkhu viññāṇa는 아닙니다. 그것이 풀이되어 있지 않아서 헷갈려 있는 것입니다. 'cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṃ', 이것으로 cakkhu viññāṇa를 살펴야 합니다. 눈과 형상 둘의 부딪침으로 cakkhu viññāṇa가 생긴다는 것, 이것을 알아듣지 못했습니다.
ලෝක සත්වයා පෙර ආශ්වාදයන් ලබාපු දර්ශන ආශ්වාදයන් ලබාපු ඒ අවිද්යාවෙන් වැහිලා ඒක හොඳයි කියලා නිගමනය කරන්නේ සාරයි කියන්නේ නිගමනය කරගෙනෙක්. එබඳු දර්ශන මතු මතු බලන්න බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරගත්තා මානසිකත්වයා ගොඩන්නගාගෙන තිබිච්ච නිසා.
세상 중생은 전에 달콤함을, 보는 달콤함을 얻었던 그 avidyā에 덮여 그것이 좋다고 결론 짓고, 알맹이가 있다고 결론 지었습니다. 그런 보기를 앞으로도 보고 싶다는 바람을 일으킨 마음가짐을 쌓아 두었기 때문입니다.
අන්න ඒකට තමයි මේ දැනුම් කෝදිසිය කරනකොට එහෙම එකක් අහුවුණේ. ඒ බලාපොරොත්තුවෙන් කරපු හෝදිසියේ තමයි මන වඩන රූපයක් දැකලා හිතට අමුතු එකක් වුන්නේ. මන වඩන රූප වැඩීමේ ආසාව නැමති හිත. මන වඩන රූප වන්න බලාපොරොත්තු වෙන චක්ඛුංච පටිච්ච රූපේච උප්පජ්ජති
바로 그 때문에, 이렇게 찾아 헤맬 때 그런 것이 걸려든 것입니다. 그 바람으로 한 찾음 속에서 마음 부풀리는 형상을 보고 마음에 묘한 것이 일어난 것입니다. 마음 부풀리는 형상을 키우려는 바람이라는 마음. 마음 부풀리는 형상을 바라는 'cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati'입니다.
මේ ඇහැට පටි ඉච්ච ඉච්ච කියන්නේ කැමැත්ත කැමැත්තෙන් බැඳුනහම අර රූපයට කැමැත්තෙන් බැඳුනහම මෙන්න මේ දෙක හේතුකට උපදිනවා. චක්ඛු විඤ්ඤාණ
이 눈에 paṭi-iccha, 여기서 iccha란 바람입니다. 바람으로 묶이면, 그 형상에 바람으로 묶이면, 이 둘을 까닭으로 cakkhu viññāṇa가 생깁니다.
ඇහැට කැමැත්තෙන් බැඳුන්ේ නැත්නම් අර රූපයට කැමැත්තෙන් බැඳුන්ේ නැත්නම් ආසාහ හිතක් ඇති කර මත් කරෝන විඤ්ඤාණයක් අපිට හටගන්නේ නැහ. හිත තියෙනවා. ඒකයි කිව්වේ හිතට විඤ්ඤාණ කියන්නේ නැහ. ආගන්තුක උපක්ලේසයන්ගෙන් කහට ගැනීමිලයි විඤ්ඤාණයක් හැදෙන්නේ හිත. විඤ්ඤාණයක් බවට පත් වෙන්නේ.
눈에 바람으로 묶이지 않고 그 형상에 바람으로 묶이지 않으면, 바라는 마음을 일으켜 취하게 하는 viññāṇa가 우리에게 생기지 않습니다. 마음은 있습니다. 그래서 마음을 viññāṇa라 하지 않는다고 한 것입니다. 바깥에서 들어온 더러움(āgantuka upakkilesa)에 물들어야 viññāṇa가 만들어집니다. 마음이 viññāṇa가 되는 것입니다.
දැන් මෙතන හටගත්ත ආගන්ක උපක් ලේසය මොකක්ද? අවිද්යාව නිසා හරි වටිනාදයක් මේ ඇහැ කියලා නිගමනයක් තිබ්ා. ඒ ඇහැට ගෝචරන රූපයත් හරි වටිනවා කියලා නිගමනයක් තිබුණා. ඒවා මතු මතුත් ඒ පස් පස හඹා ගිහින් ඒවා ලබාගන්න ඕනෑ කියන බලාපොරොත්තුවක් ඇති වුණා. අවිද්යා සහගත බලාපොරොත්තුවක්. මෙන්න මේ බලාපොරොත්තුවට කියනවා ඇහෙන් රූප බලන බලාපොරොත්තුවක් හටගත්තහම චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් ඒ බලාපොරොත්තුව මුල් කරගෙන ඇහැයි රූපයයි හම්බු වෙනවට හම්බ වුණා. හැදුනා.
여기서 생긴 바깥 더러움은 무엇인가? avidyā 때문에 이 눈이 아주 값진 것이라는 결론이 있었습니다. 그 눈에 닿는 형상도 아주 값지다는 결론이 있었습니다. 그것들을 앞으로도 뒤쫓아 가서 얻어야 한다는 바람이 생겼습니다. avidyā에 찬 바람입니다. 이 바람, 곧 눈으로 형상을 보려는 바람이 생길 때 그것을 cakkhu viññāṇa라 합니다. 그 바람을 바탕으로 눈과 형상이 만나 생겨났습니다.
මෙන්න තුනක් හටගත්තා හැටි. දැන් ඇහැයි රූපයයි, චක්ඛු විඤ්ඤාණයයි කියලා හටගත්තහම මේ තුනේම වටිනාකම දැන් තියෙනවා. දැන් අපි නිකමට කියනවා. මගේ ඇහැ හොඳට පින් කරලා තියෙනවා. මෙහෙම රූපයක් බලන්න. අපි කතාවට කියන්න.
이것이 셋이 생겨난 모습입니다. 이제 눈과 형상과 cakkhu viññāṇa가 생기면 이 셋 모두에 값어치가 생깁니다. 우리는 그냥 말하지요. '내 눈이 pin을 잘 지어서 이런 형상을 보는구나.' 우리 말버릇으로 그렇게 말합니다.
ඇහැත් පින් කරලා තියෙනවා කියලා කතාවක් කියන්නේ. ඇහැ පින් කරලා කියන එක නෙමෙයි ඔතන කියන්නේ. අන්න ඇහැට තියෙන ආසාව. ඇහේ වටිනාකම දැක්කා. මේ මන වඩන රූප ආශ්වාදය ලබාගන්න මට වටිනා ඇහැක් තියෙන හින්දානේ මම මේක ලැබුවේ කියලා. ඇහැ පිළිබඳව හටගත්තා කැමැත්තක්. අන්න ඒ කැමැත්ත තමයි. කැමැත්තට බැන හතා පටිච්ච වුණේ. චක්ඛුංච පටිච්ච වුනේ ඕකට.
'눈도 pin을 지었다'는 말을 합니다. 거기서 말하는 것은 눈이 pin을 지었다는 것이 아닙니다. 그것은 눈에 대한 바람입니다. 눈의 값어치를 본 것입니다. '이 마음 부풀리는 형상의 달콤함을 얻도록 내게 값진 눈이 있어서 이것을 얻었구나' 하고. 눈에 대해 바람이 생긴 것입니다. 바로 그 바람입니다. 바람으로 묶여 paṭicca가 된 것입니다. 'cakkhuñca paṭicca'가 된 것은 그 때문입니다.
පෙර පින් කරලා තියෙන්නේ නැ මෙහෙම රූපයක් බලන්න රූපේ ගැනත් බැනවා. ආ චක්ඛුජ්ජ පටිච්ච රූපේච වුණා. දැන් ඕකෙන් හටගත්තා නිකන්ම දැනෙන හිතේ ඇරෙන්න ආශ්වාද විඳිමින් බලාපොරොත්තු සහගතව ඒ පසු පස හඹා යන මානසිකත්වයක්. මෙන්න චක්ඛු විඤ්ඤාණය.
'이런 형상을 보도록 전생에 pin을 지었구나' 하며 형상에 대해서도 묶입니다. 그래서 'cakkhuñca paṭicca rūpe ca'가 되었습니다. 이것으로 생긴 것이, 그저 느껴지는 마음이 아니라 달콤함을 누리며 바람에 차서 그 뒤를 쫓는 마음가짐입니다. 이것이 cakkhu viññāṇa입니다.
දැන් මේ තුනටම අපි එකතු වෙලා ඉන්නවා. තින්නාං සංඝ සංඝ කියන්නේ කෙලෙස් වලට අපව කෙලෙසා දමන දහමක් හරහා අපි එකතු වෙනවා නම් ඕකට කියනවා සංඝයා.
이제 우리는 이 셋 모두와 합쳐져 있습니다. 'tiṇṇaṃ saṅgati'. 여기서 saṅga란, 우리를 kilesa로 더럽히는 dharma를 통해 우리가 합쳐진다면 그것을 saṅga라 합니다.
ඔය තුනේ එකතුව එකතුව නෙමෙයි එකතුව කියන්නේ සංඝ සමගියෙන් ඉදීමට එක් කර ගැනීමට එකතු වෙලා සමගියෙන් ඉන්නවට කියනවා සංඝක්. ඒ එකතුවකව කියන්නේ රාගයෙන් එකතු වෙන එක නෙමෙයි. රාගයෙන් එකතු වෙන එක සංඝ.
그 셋의 모임은 그런 모임이 아닙니다. saṃgha라는 모임은 화합하여 지내도록 하나로 모이는 것, 함께 모여 화합하여 지내는 것을 saṃgha라 합니다. 그 모임은 rāga로 모이는 것이 아닙니다. rāga로 모이는 것은 saṅga입니다.
ඒකෙන් නිදහස් වුනාම ලබන්නා වූ නිදහස් මානසිකත්වය ගැටීමක් නැති මානසිකත්වයක් හැටීම සංඝ සංඝ අහක් කරලා සංඝ වෙන්න ඕන. සංඝ රත්නය එහෙම නෙමෙයි සංඝ රත්නය සංඝ නම් මහා කැතයි. සංඝ රත්නයක් නෙවෙයි සංඝ අසුතියක්. සංඝ රත්නයක්.
거기서 풀려났을 때 얻는 자유로운 마음가짐, 부딪침 없는 마음가짐이 saṃgha입니다. saṅga를 치워야 saṃgha가 됩니다. saṃgha ratana는 그런 것이 아닙니다. saṅga라면 아주 흉한 것입니다. 그것은 saṃgha ratana가 아니라 saṅga라는 더러움입니다. saṃgha는 ratana입니다.
අපි සංඝං සරණං ගච්ඡාම එහෙම කිව්වොත් වැඩේ විනාශයි. සංඝහන් වෙන්න ඕන. සංඝ සරණ ගියොත් එහෙම අපි කෙලෙස එනවා. සංඝ කියන්නේ කෙලෙස්.
우리가 'saṅgaṃ saraṇaṃ gacchāmi'라고 한다면 일이 망가집니다. saṅga에서 벗어나야 합니다. saṅga에 귀의하면 우리에게 kilesa가 옵니다. saṅga란 kilesa입니다.
එහෙනම් ඇහැ පිළිබඳ යම් කෙලෙසන දහමක් සමඟ එක්ක හිටියා නම් ඒ ඇහැ පිළිබඳ තියෙන ආසාව. ඒ රූපය පිළිබඳව පිළිබඳ යම් ආසාවක් ඇට නම් අන්න ඒකත් කෙලෙසෙන දහමක්, කෙලෙසයක් එයා සංඝයා. මේ ඇහෙන් රූප බලන බලාපොරොත්තුව පිළිබඳව ඒ බල ආවාදය දීමට බැඳගත්ත මානසිකත්වයත් තුළ තියෙන්නේ. හිත කෙලෙසෙන සංඝයක්. මෙන්න සංඝ තුන. තින්නං සංඝ කිව්වේ ඔන්න ඕකටයි.
그렇다면 눈에 대해 어떤 더럽히는 dharma와 함께 있었다면, 그 눈에 대한 바람이, 그 형상에 대한 어떤 바람이 있다면, 그것도 더럽히는 dharma, kilesa이니 그것이 saṅga입니다. 눈으로 형상을 보려는 바람에 대해 그 달콤함을 누리려 묶인 마음가짐 속에 있는 것도 마음을 더럽히는 saṅga입니다. 이것이 세 가지 saṅga입니다. 'tiṇṇaṃ saṅgati'는 바로 이것을 말합니다.
මෙන්න මේ සංඝ තුනක් ඇත්්ද? මෙන්න මේකට ගියොත් ස්පර්ශයක් ඇති වෙනවා අවිද්යා සහගත ස්පර්ශයක්. මෙන්න ලෝක සත්වයාගේ සසර පැවැත්මට හේතු වෙන ස්පර්ශයක් හටගන්න ඇහ. ඇහැට රූපයක් ස්පර්ශ වෙච්ච එක නෙමෙයි මේ ස්පර්ශීට් තින්නං සංගති පස්සෝ කියලා. ඔන්න ඔතනයි ස්පර්ශය සංඝ කියන එක හටගන්නේ කෙලෙසේ හටගන්නේ.
이 세 가지 saṅga가 있는가? 여기에 이르면 sparśa가 생깁니다. avidyā에 찬 sparśa입니다. 이것이 세상 중생의 saṃsāra 이어짐의 까닭이 되는 sparśa가 생기는 것입니다. 눈에 형상이 닿은 것이 sparśa가 아닙니다. 'tiṇṇaṃ saṅgati phasso'라 했습니다. 바로 거기서 sparśa라는 saṅga가 생기고, kilesa가 생기는 것입니다.
මෙන්න මේක බලන්න. මම කෙලෙසෙන දහම් තුනක් සමඟයි මේ එකතුව හැදිලා තියෙන්නේ මමෙක් හැදෙන්නේ. මමෙක් විද්යාමාන වඑන්නේ දැන් මේ මොහොතේ ඇහෙන් රූප බලලා ආශ්වාද විදිෙන මමෙක් විද්යාමාන වුනේ මොකක් නිසා අද මෙන්න මේ සංඝ තුනක එකතු. මේ කෙලෙස් එෙන දහම් තුනක එකතුවක් මෙතන සිද්ධ වුණා. මෙන්න මේකයි සංඝ තුනේ.
이것을 보십시오. 나는 더럽히는 세 dharma와 함께 이 모임을 이루었습니다. '나'가 만들어집니다. '나'가 드러납니다. 지금 이 순간 눈으로 형상을 보며 달콤함을 누리는 '나'가 드러난 것은 무엇 때문인가? 바로 이 세 saṅga의 모임 때문입니다. kilesa를 일으키는 세 dharma의 모임이 여기서 일어났습니다. 이것이 세 saṅga입니다.
දැන් මේ තුන විමර්ශනය කරලා බලන්න ඕනේ. ඇයි මම මේ කෙලෙස්න දහම්ය කියලා එකතුේ? ඒවා මට වටිනවා කියලා හැඟීමක් තිබිච්ච නිසා. ඒවා පිළිබඳව අවිද්යාවේ නිගමනය නිසායි මේ සංඝ තුනක් හැදුනේ.
이제 이 셋을 파고들어 보아야 합니다. 왜 나는 이 더럽히는 dharma들과 모였는가? 그것들이 나에게 값지다는 느낌이 있었기 때문입니다. 그것들에 대한 avidyā의 결론 때문에 이 세 saṅga가 만들어졌습니다.
ඇහැ තිබුනට කූඩුවක් විතරයි. මේක කෙලෙස් මාර්ගයකට ගෝචර කරගත්තහම තමයි කාම කාම ආයතනයක් බවට පත් වුනේ. ඇහැට කූඩුවක් වශයෙන් ඉන්න දුන්නේ නැහ. ඇහැ ආයතනයක් කරගතා කාමයට මෙන්න චක්ඛු සංඝය අර රූපය ගෝචර කරගත්තා කාමයට රූප සංඝයක් හදාගත්තා.
눈은 있어도 그저 껍데기일 뿐입니다. 이것을 kilesa의 길에 닿게 하자 kāma의 āyatana가 된 것입니다. 눈을 껍데기로 있게 두지 않았습니다. 눈을 kāma를 위한 āyatana로 만들었습니다. 이것이 cakkhu saṅga입니다. 그 형상을 kāma에 닿게 하여 rūpa saṅga를 만들었습니다.
ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? ඒ තුළේ බලාපොරොත්තුවක් හදාගෙන ඒක අහසුරවන්න මානසිකත්වයක් ගොන්නගාගෙන චක්ඛු විඤ්ඤාණ සංඝයක් හදාගත්තා. මෙන්න මේ සංඝ තුනත් එක්ක එකතු වෙලා තමයි සසර ගමට ප ස්පර්ශයක් හදාගෙන්නේ. පස්ස පත්යා වේදනා, වේදනා පත්යා තණ්හා තණ්හා පත්යා උපාදානා උපාදාන පත්යා බහු භව පත්යා ජාති ජාති පත්යා ජරාමරණ සෝක පරිදේව දුක්ඛ දෝමන සු පායසා සම්භවන්ති කියන දුක්ඛස්කන්ධය පස්සේ යන්න වැටු වුණේ.
그다음엔 무엇을 하는가? 그 안에서 바람을 만들고 그것을 다루는 마음가짐을 쌓아 cakkhu viññāṇa saṅga를 만들었습니다. 이 세 saṅga와 합쳐져서 saṃsāra 길의 sparśa를 만드는 것입니다. 'phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā sambhavanti'라는 dukkhakkhandha를 뒤따라 가게 된 것입니다.
දැන් මේ සංඝ තුන බිදින එකක්. අපිට පුළුවන් කමක් නෑ. මේකෙන් මිදෙන්න. ඔන්න ඔය සංඝ තුන බිද මාරුයි තේරුම් ගන්න මුල. මොකද හේතුව? මේ බණ අහන්න නැති නිසා. නිතර නිතර කනට ඕක වැටනම් එහෙම ඕක තේරෙන්න පටන් ගන්නවා. මේක ආගන්තුක බණක් වෙලා තියෙනවා දැන්. නිවන් දකින බණ අති දුර්ලභයි සද්ධම්මෝ පරම දුර්ලභව කිව්වේ ඔන්න ඕකට
이제 이 세 saṅga를 깨뜨리는 일, 거기서 벗어나는 일이 우리에게 쉽지 않습니다. 이 세 saṅga를 깨뜨리는 것을 처음엔 알아듣기 어렵습니다. 왜 그런가? 이런 bana를 듣지 않았기 때문입니다. 자주자주 귀에 들어오면 알아듣기 시작합니다. 이것이 이제 낯선 bana가 되어 있습니다. nirvāṇa를 보는 bana는 아주 드뭅니다. 'saddhammo paramadullabho'라 한 것이 바로 이것입니다.
සද්ධර්මය පරම දුර්ලභයි. එහෙනම් මෙතන්දි අපි දකින්න ඕනේ මේ සංඝ තුන හටගන්න එකෙන් මිදෙන්න නම් ඇහැ පිළිබඳව යථාර්ථය දකින්න ඕනේ. ඒ රූප පිළිබඳව යථාර්ථව දකින්න ඕනේ. ඒ පිළිබඳ ඒවායේ ආසාවෙන් බැඳිලා ඒ පසුපත හන මානසිකත්වය නැත් චක්ඛු විඤ්ඤාණය පිළිබඳ යථාර්ථය දකින්න ඕනේ.
saddharma는 더없이 드뭅니다. 그렇다면 여기서 보아야 합니다. 이 세 saṅga가 생기는 것에서 벗어나려면 눈에 대해 참모습을 보아야 합니다. 그 형상에 대해 참모습을 보아야 합니다. 그것들에 바람으로 묶여 그 뒤를 쫓는 마음가짐인 cakkhu viññāṇa에 대해 참모습을 보아야 합니다.
මෙන්න මේ පුළුවන් යථාර්ථය දැක්කදාට සංඝ තුන බිදිලා යනවා. එදාට සංඝ ඉවරයි. සංඝය ඉවර වුනානම් අවිද්යාවත් ඉවරයි. අන්න නිවන් මග අන්න භාවනාව ඉන්ද්රිය භාවනාවක්
이 참모습을 보는 날 세 saṅga가 부서져 나갑니다. 그날 saṅga는 끝납니다. saṅga가 끝나면 avidyā도 끝납니다. 이것이 nirvāṇa의 길, bhāvanā, indriya bhāvanā입니다.
දැන් මෙතන්දි අපි දැකගන්න ඕනේ. ඒක වඩන ආකාරය. අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ මේක බලන්න පෙන්නුවා. මේ ඇහැ පිළිබඳ බලන්න ක්රමයක්. මේ හරි වටිනාකමක් තියෙනවා කියලා හිතා ඉන්න ඇහැ. කියඳු වස්තුවක්ද? මේ මම කියන තැනට බැස්වා ගන්න. මම කියන ත ගොඩට එකතු කරගන්න. හේතුකාර කියන වස්තුවක්ද මේක? එතකොට ඒකට හේතුකාරක වස්තුවක්ද කියලා. ඉස්සෙල්ලා හොයලා බලන්න.
이제 여기서 그것을 키우는 방법을 보아야 합니다. 부처님께서 이것을 보라고 보여 주셨습니다. 이 눈에 대해 보는 방법을. 큰 값어치가 있다고 여기고 있는 이 눈은 어떤 것인가? '나'라는 자리에 끌어들여 '나'라는 무더기에 넣을 만한 것인가? 까닭으로 생긴 것인가, 이것은? 그렇다면 까닭이 있는 것인가 하고 먼저 찾아보십시오.
අන්න හොයලා බලනකොට පෙනෙයි. අනාදියේ පටන් පවතින එකක් නෙමෙයි මේ ඇහැ කියලා එකක් අනාදිය පටන් ආවේ නැ. මේක අනාදිය කරා යන්නෙත් පවතින්නෙත් නෑ. එක්තරා කාල සීමාවත් තුළ හටගෙන විපරිණාමයන්ට පත්වවිමින් ගිහිල්ලා එක්තරා අවස්ථාවක මේ සම්මතය බිදිලා යනවා. ඇහැ කියන සම්මතිය බිදෙනවා. එහෙනම් මේක සදාතනික වස්තුවක් නෙමෙයි ඇහැ කියන්නේ.
찾아보면 보일 것입니다. 이 눈이라는 것은 시작 없는 옛적부터 이어져 온 것이 아닙니다. 시작 없는 옛적부터 온 것이 아닙니다. 끝없는 앞날로 가며 이어지는 것도 아닙니다. 어떤 기간 안에서 생겨나 vipariṇāma를 겪으며 가다가 어느 때 이 sammuti가 부서집니다. 눈이라는 sammuti가 부서집니다. 그렇다면 눈이라는 것은 영원한 것이 아닙니다.
මම කියලා අල්ලගන්න, මගේ කියලා අල්ලගන්න, මගේ ආත්මයයි කියලා අල්ලගන්න වටින එකක් නෙමෙයි ඇහැ කියන්නේ. ඒ ගන්නවා නම් අවිද්යාව නිසා බැහැපු නිගමනයක් ඒක. ඇහැ මම කියලා අල්ලගත්තා නම්, මගේ කියලා අල්ලගත්තා නම් මගේ ආත්මයට අයිති කොටසක් කියලා හරි අල්ලගත්තා නම් අවිද්යාවේ නිගමනයක් ඇරෙන්න. ඒක සත්යය අදහසක් නෙමෙයි. සත්ය ඥානයට ගෝචර වෙච්ච එකක් නෙමෙයි.
'나'라고, '내 것'이라고, '나의 ātma'라고 붙잡을 값어치가 있는 것이 눈은 아닙니다. 그렇게 붙잡는다면 그것은 avidyā 때문에 내린 결론입니다. 눈을 '나'라고, '내 것'이라고, '나의 ātma에 속한 부분'이라고 붙잡았다면 그것은 avidyā의 결론일 뿐입니다. 참된 생각이 아닙니다. 참된 앎에 닿은 것이 아닙니다.
මේ නිසා දැනගන්නවා මේ ඇහැ සකස් වෙච්ච එකක්. සංඛතයක්. අන්න ඇහැ සංඛතයක් කිව්වේ ආපෝ ධාතුවෙන්, තේජෝ ධාතුවෙන්, වායෝ ධාතුවෙන්, පඨවි ධාතුවෙන් කියන 17හතරක සම්පිණ්ඩනයකින් යම්කිසි බලවේගයක් සමග ක්රියාත්මක වෙලා. පෙර නොතිබිච්ච එකක් ගොඩනැගිලා. මේක කවුරුවත් ඊශ්රවය ගොන්නගලා දුන්නත් නෙමෙයි. අහම්බෙන් ගොඩනැගුණත් නෙමෙයි. හේතුවක් නැති ඵලයක් නැහ. එහෙනම් මේක ගොඩනැගුණ හේතුවක් ඇතුව මොකක්ද හේතුව?
그래서 압니다. 이 눈은 만들어진 것, saṅkhata입니다. 눈이 saṅkhata라 한 것은 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavi dhātu, 이 넷의 뭉침으로 어떤 힘과 함께 작용하여, 전에 없던 것이 쌓여 생긴 것이기 때문입니다. 이것은 누가 īśvara처럼 지어 준 것도 아니고, 우연히 생긴 것도 아닙니다. 까닭 없는 열매는 없습니다. 그렇다면 이것은 까닭이 있어서 생겨난 것입니다. 그 까닭은 무엇인가?
පෙරභවයක අපි විසින් ඇහැක් බලාපොරොත්තු වෙච්ච සංඝයක් මතු කරගත්ත නිසා ඇහැ පිළිබඳව ඒ බලාපොරොත්තුවෙන් හටගත්ත මානසිකත්වය මුල් කරගෙන ඒ බලාපොරොත්තුව පරදි මතුවෙච්ච ශක්ති විශේෂයක් නිදහස් වෙලා. කර්ම ශක්තිය කියලා අපි පසුපස ක්රියාත්මක වෙලා. පෙර කරන ලද කර්මයේ ප්රතිඵලයක් වශයෙන්, විපාකයක් වශයෙන් මේ සතර මහා ධාතූන්ගෙන් එකතු කරලා සම්පිඩනයක් කරලා ඇහැ කියලා එකක් ගොඩනැගුව.
전생에 우리가 눈을 바라는 saṅga를 일으켰기 때문에, 눈에 대해 그 바람으로 생긴 마음가짐을 바탕으로 그 바람대로 솟은 어떤 힘이 풀려났습니다. 그것이 우리가 karma의 힘이라 부르는 것으로 뒤에서 작용하여, 전에 지은 karma의 결과로, vipāka로 이 네 가지 mahā dhātu를 모아 뭉쳐서 눈이라는 것을 쌓아 올렸습니다.
ඒක තමයි අනාදියේ නොතිබිච්ච යම් කාලයකදී ආරම්භ වෙලා ආරම්භ වෙච්ච එක විපරිණාමයට පත්වෙවී ගිහිල්ලා යම් දවසක වෙනසෙන්න හේතු වෙන්නේ. මේ ඇහැ කියන එක මෙන්න මෙහෙම පටිච්ච සමුප්පන්නයි. ආසාවෙන් බැඳීම නිසා ඒකට අනුකූලව උපන්න එකක්. අන්න සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි කිව්වේ ඕකයි. ඒ ඕක හොඳට තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඔය වචන නිතර නිතර සිදලා ඒවා අහලා සංඛතයි කියන්නේ මොකද? පටිච්ච සමුප්පන්නයි කියන්නේ මොකද කියලා තේරුම් ගන්න ඕනේ.
그것이 시작 없는 옛적엔 없던 것이 어느 때 시작되고, 시작된 것이 vipariṇāma를 겪어 가다가 어느 날 바뀌어 사라지는 까닭입니다. 이 눈이라는 것은 이렇게 paṭicca samuppanna입니다. 바람으로 묶였기 때문에 그에 맞게 생겨난 것입니다. saṅkhata, paṭicca samuppanna라 한 것은 이것입니다. 이것을 잘 알아야 합니다. 그 낱말들을 자주자주 듣고, saṅkhata란 무엇인가, paṭicca samuppanna란 무엇인가를 알아야 합니다.
දැන් සංඛතයි කියනකොට සකස් වෙච්ච දෙයක් කිව්ව පලියට බැ. බලන්න ඔව් ඒ කෙටියෙන් කියනකොට කියනවා නම් භාෂාවෙන් කියන්න ගියහම ඔයට වඩා කියන්න බැ. ඒ නිසා තමයි කියන්නේ ආර්යයන් ආර්ය ධර්මය ගේන ආර්ය පැවැත්ම තුළම ආර්ය මේ පරපුරෙන්ම මේක විග්රහ කරලා මේකේ අදහස ගන්න ඕනේ කියලා. සංඛතයි කියන එකේ අදහසයි අපිට ඕනේ.
saṅkhata라 할 때 '만들어진 것'이라고 말만 해서는 안 됩니다. 보십시오. 그렇습니다, 짧게 말하자면, 말로 하려 하면 그보다 더 말할 수 없습니다. 그래서 ārya들이, ārya dharma를 전하는 ārya의 이어짐 속에서, 이 ārya의 계보 안에서 이것을 풀이하여 뜻을 받아야 한다고 하는 것입니다. 우리에게 필요한 것은 saṅkhata라는 말의 뜻입니다.
සංඛතයි කියන්නේ මොකක්ද කියලා භාෂාව විශාර දෙන්ගේ පද නිරුක්ති වලින් පෙන්නන්න ගියේත් සකස් වෙච්ච එකක් කිව්ව පලියට අපිට ඕක තේරෙන්නේ නැහ කොහොමද සකස් වුණේ? හේතුවක් නැතුවද? හේතුවක් ඇතුවද? ඊවරය නිර්මාණය කළාද? කොහොම හැදුනාද? අන්න දකින්න ඕනේ සකස් වෙච්ච එක හැටි. ඇයි සකස් වුණා කියන්නේ? කොහොමද සකස් වෙන්නේ? ඇයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි කියන්නේ? ඔය දෙක විග්රහ කරලා දැනගන්න ඕනේ ඔය විදිහට. අන්න එතකොට අපිට පුළුවන් සංකතයි කියන වැටහෙනවා අපිට ආපු අදහස ලෝකෝත්තර අදහසතින්ම මේකයි සංඛතයි කියන්නේ.
saṅkhata가 무엇인지 말에 능한 이들의 낱말 풀이(nirukti)로 보여 주어도, '만들어진 것'이라고만 하면 우리는 알아듣지 못합니다. 어떻게 만들어졌는가? 까닭 없이? 까닭이 있어서? īśvara가 지었는가? 어떻게 생겼는가? 만들어진 모습을 보아야 합니다. 왜 만들어졌다고 하는가? 어떻게 만들어지는가? 왜 paṭicca samuppanna라 하는가? 이 둘을 그렇게 풀이하여 알아야 합니다. 그러면 saṅkhata라는 말에서 우리가 받은 뜻이 환해집니다. lōkōttara 뜻으로 이것이 saṅkhata라는 것입니다.
ලෝකෝත්තර ධර්මයට අනුකූලව පටිච්ච සමුප්පන්නයි කියන්නේ මේකයි කියලා අදහස් එෙනවා. මෙන්න මේ අදහස වෙනවා නිවන් අවබෝධයට භාවනාව වැඩෙන්න.
lōkōttara dharma에 맞게 이것이 paṭicca samuppanna라는 뜻이 옵니다. 이 뜻이 nirvāṇa를 깨닫는 bhāvanā가 자라는 데 쓰입니다.
ඊළඟට තියෙනවා ක්ෂේ ධර්මයක් වය ධර්මයක් කියලා දෙන්නවා. ඇහැ සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි ක්ෂය ධර්මයක් වය ධර්මයක්. මෙහෙම දකින්න කියලා.
다음으로 kṣaya dharma, vaya dharma라는 것을 보여 줍니다. 눈은 saṅkhata이고 paṭicca samuppanna이며 kṣaya dharma, vaya dharma다, 이렇게 보라는 것입니다.
දැන් ක්ෂේ ධර්ම කියන එකට භාෂාව අනුව නිරුක්ති ලියන්න ගියහම ඒ කියන්නේ භාෂාව ලෞකික වූ පෘථග්ජනයන්ගේ හදාගත්ත ක්රමයක් මිසා සත්වයක් නොවන නිසා ලෝකෝත්තර අදහස ඒකෙන් දෙන්න බැ. මොකද ඒ භාෂා නිර්මාණය කරලා හටන් ඒවට අර්ථ දුන්නයි ලෞකිකත්වය තුළ අදහසකින් අර්ථ දුන්නා මිසා. ඒකේ ලෝකෝත්තර පැත්තට නැඹුරු කරන අර්ථය දෙන්න ඒගොල්ලෝ දක්ෂ නෑහ. එ ලෝක සම්මතය අර්ථයක් ගේනවා ක්ෂය ධර්මයක් කියලා කියන්නේ ගෙවිලා යන එක. වය ධර්මයක් කියන්නේ යන එක. ඔය අර්ථ දෙක ගන්නවා. ක්ෂේ ධර්ම කියන්නේ ගෙවෙනවා වය ධර්ම කියන්නේ වැසෙනවා කියලා. දැන් ගෙවෙනවා වැනසෙනවා කියන එක ලෞකික අර්ථ දෙකක්.
kṣaya dharma라는 말을 언어대로 풀이하려 하면, 언어란 세속의 puthujjana들이 만들어 낸 방식일 뿐 참된 것이 아니기 때문에 lōkōttara 뜻을 그것으로 전할 수 없습니다. 언어를 만들어 낸 이들은 그것에 세속 안의 생각으로만 뜻을 주었을 뿐, lōkōttara 쪽으로 기울게 하는 뜻을 주는 데는 능하지 않습니다. 그래서 세속 sammuti의 뜻을 가져와 kṣaya dharma는 닳아 없어지는 것, vaya dharma는 사라지는 것, 이 두 뜻을 씁니다. kṣaya dharma는 닳는다, vaya dharma는 무너진다. 닳는다, 무너진다는 것은 세속의 두 뜻입니다.
ක්ෂය ධර්ම කියන වචනයෙන් තියෙනවා පද නිරුක්තියක් ඥානයට ගෝචර වෙන්න. ක අය කය ව අය වය ඒක හැදෙන හැද. ක්ෂය වෙනවා කියන්නේ මොනවද? ක්ෂය වීමට අ වෙන්නේ ක්ෂයයි. වැය වීමට අ වෙන්නේ වයයි. ක්ෂය සහ වය තෝරගන්න ඕනේ. දැන් මෙතන්දිත් දකින්න ඕනේ මෙහෙම දෙයක්. අය වෙනවා කියන්නේ එකතු වෙනවා. ක්ෂය වෙන පැත්තට එකතු කරනවා වැය වෙන පැත්තට එකතු කරනවා. ක්ෂේ ධර්ම සහ වය ධර්ම.
kṣaya dharma라는 낱말에는 앎에 닿게 하는 낱말 풀이가 있습니다. kṣa와 aya가 kṣaya, va와 aya가 vaya, 이렇게 만들어집니다. kṣaya가 된다는 것은 무엇인가? 다함 쪽으로 aya하는 것이 kṣaya이고, 써 없앰 쪽으로 aya하는 것이 vaya입니다. kṣaya와 vaya를 가려 알아야 합니다. 여기서도 이렇게 보아야 합니다. aya란 모인다는 것입니다. 다하는 쪽으로 모으고, 써 없어지는 쪽으로 모으는 것, 이것이 kṣaya dharma와 vaya dharma입니다.
දැන් මේකේ ලෞකික අර්ථය මොකක්ද? සේ වෙන පැත්තට එකුතු කරනවා කියන්නේ තිබිච්ච එකක් තිබුණා ආකාරයෙන් ගෙවිලා ගෙවිලා ගෙවිලා ගිහිල්ලා එම් ඒක මහළු බවට පත්වෙලා වැහැරලා ගිහිල්ලා ඉවරෙන එක ක්ෂේ ධර්ම ඒක ගැලා මැරිලා කුණු වෙලා යන එක වය ධර්ම දැන් මේ ලෝකේ කවුරුත් දන්නේ ඒක හැබැයි මීට වඩා ගැඹුරු එකක් දකින්න ඕනේ.
그 세속의 뜻은 무엇인가? 다하는 쪽으로 모은다는 것은, 있던 것이 있던 그대로 닳고 닳고 닳아 가다 늙고 쇠약해져 끝나는 것이 kṣaya dharma입니다. 삭고 죽어 썩어 가는 것이 vaya dharma입니다. 세상 사람 누구나 아는 것은 그것입니다. 그러나 그보다 깊은 것을 보아야 합니다.
ලෝකෝත්තර පැත්තට නැඹුරු වෙන්නන ක්ෂය කියන වචනයෙන් පෙන්නන පහත් පැත්ත මොකක්ද අය කියන එකෙන් පෙන්නන්න එකතු කිරීම මොකක්ද පහත් පැත්තට එකතු කරන ධර්මයක් සේ ධර්මය වැනසෙන පැත්තට එකතු කරන ධර්මයක් වය ධර්මය මේ ඇහැ පිළිබඳ ආසාවෙන් හිටියොත් ඒක පහත් පැත්තට එකතු කරන ධර්මයක් වුනේ කොහොමද
lōkōttara 쪽으로 기울도록 보면, kṣaya라는 낱말이 보여 주는 낮은 쪽은 무엇인가? aya라는 말이 보여 주는 모음은 무엇인가? 낮은 쪽으로 모으는 dharma가 kṣaya dharma이고, 무너지는 쪽으로 모으는 dharma가 vaya dharma입니다. 이 눈에 대한 바람으로 지낸다면, 그것이 어떻게 낮은 쪽으로 모으는 dharma가 되었는가?
ලස්සන රූප බලන බලාපොරොත්තු. ලස්සන ප්රියමනාප මන වඩන රූප බලන ආශ්වාදය බලාපොරොත්තු වීමෙන්. යම්කිසි තෙනකට පුද්ගලයෙක් එකතු වුනා නම් මෙන්න පහත් පැත්තට එකතු කරන්නා වූ ධර්මයක්. ගුණ ක්ෂය කර දමන්න පැත්තට එකතු වෙන ධර්මයක් වෙනවා.
아름다운 형상을 보려는 바람, 아름답고 좋고 마음 부풀리는 형상을 보는 달콤함을 바람으로써 어떤 곳에 사람이 모였다면, 이것이 낮은 쪽으로 모으는 dharma입니다. 덕(guṇa)을 닳아 없애는 쪽으로 모이는 dharma가 됩니다.
කාමයට බැස්සොත් රූප කාමයට බැස්සොත් ඔහුට ආර්ය ගුණ ගුණයට එන්න බැ. ඒ පැත්ත ක්ෂය කරලා හිටන් ලෝක පැත්ත ලෞකික පැත්ත පහත් පැත්ත පහත් පැත්තට එකතු කරනවා. ලෞකික වූ පහත් පැත්තට එකතු කරන ධර්මයක් එනවා මේ ඇහැට ආසා කරන්න කියලා.
kāma로 내려가면, rūpa kāma로 내려가면 그는 ārya의 덕에 이를 수 없습니다. 그쪽을 다하게 하고, 세상 쪽, 세속 쪽, 낮은 쪽으로 모읍니다. 이 눈을 바라라는 것은 세속의 낮은 쪽으로 모으는 dharma가 오는 것입니다.
ඇහැට ආසා කරන පුද්ගලයාට සිද්ධ වෙන්නේ පහත් වූ ලෞකිකත්වයට එකතු වෙන පහත් පැත්තට එකතු වෙන සර් අය වෙන එකක්. ස කියන පහත එකතු වෙනවා. ගෙවෙන්නේ ගුණයෙන්. ගුණ ගෙවිලා නුගුණයට එකතු වෙන ධර්මයක්. ඇහැට ආසා කරන්න කියලා. ගුණ වෙනලා නුගුණය නැගී සිටින්න එකතු වෙන ධර්මය. කොච්චර මනාපුරත් ඇහැට ආසා කරන්න ගි සිද්ධ වෙන්නේ ඕකයි.
눈을 바라는 사람에게 일어나는 것은 낮은 세속에 모이는 것, 낮은 쪽으로 모이는 kṣa-aya입니다. 낮은 곳에 모입니다. 닳는 것은 덕입니다. 덕이 닳아 덕 아닌 것으로 모이는 dharma, 그것이 눈을 바라라는 것입니다. 덕이 무너지고 덕 아닌 것이 일어서도록 모이는 dharma입니다. 아무리 마음에 들어도 눈을 바라러 가면 일어나는 것은 이것입니다.
දැන් මේක දැක්කට පස්සේ දකිනවා මේ ඇහැට ආසා කරන එක නම් සෙල්ලම් වැඩක් නෙවෙයි. ලෞකික වූ පහත් පැත්තට එකතු කරන ගුණ විනාශ කර දමන එබඳු වන්නා එකක් තමයි ඒක හොඳ එකක් වෙන්නේ කොහොමද? මෙන්න ඇහැ පිළිබඳ දැකිය යුතු.
이것을 보고 나면, 이 눈을 바라는 것이 결코 장난이 아님을 봅니다. 세속의 낮은 쪽으로 모으고 덕을 무너뜨리는 그런 것이 어떻게 좋은 것이 되겠습니까? 이것이 눈에 대해 보아야 할 것입니다.
ඔය විදිහට මෙනෙහි කරන්න පටන් ගත්තොත් මේ ඇහැ හරි වටිනවා කියලා ටන් හිතා ඉල්ලා තියෙන මෝඩකමක් මුලාවක් නේද කියලා අවිද්යාව අවිද්යාව හැටියට දැකලා විද්යාව විද්යාව හැටියට දැකලා අවිද්යාවෙන් මිදිලා විද්යාව පහලලා අත් ඇහැ පිළිබඳ බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් අත්හැරි නොලින් මිදී ගියහම නිවන අන්න යථාබෝධයට ඇහැ පිළිබඳ බලන හැටි.
그렇게 manasikāra를 하기 시작하면, 이 눈이 아주 값지다고 여겨 온 것이 어리석음, 헷갈림이 아니었던가 하고, avidyā를 avidyā로 보고 vidyā를 vidyā로 보아 avidyā에서 벗어나 vidyā가 일어나, 눈에 대한 바람을 내려놓고 들러붙지 않고 벗어나 가면 nirvāṇa입니다. 이것이 있는 그대로의 앎으로 눈을 보는 방법입니다.
එතකොට ඇහැට ගෝචර වෙච්ච ඊළඟරණය තමයි අර මන වඩන රූපය. මේ ආසාවෙන් කුළු ගණපු ආසාවට පොළඹපු රූපය. දැන් මේ රූපය මොකක්ද අනාදියේ පටන් පවතින සලාතනික වස්තුවද? මේක අනාගතයටත් නොගෙවී විනාශනී මෙහෙම පවතින එකක්ද?
그러면 눈에 닿은 다음 것은 그 마음 부풀리는 형상입니다. 바람을 부추기고 바람으로 꾀어낸 형상. 이 형상은 무엇인가? 시작 없는 옛적부터 이어지는 영원한 것인가? 앞날에도 닳지 않고 무너지지 않고 이대로 이어지는 것인가?
එහෙනම් මේක කොහොම හටගත්ත එකක්ද? හොඳටම නිගමනය කරන්න අමුතුවෙන් පොත් බලන් දෙයක් නැහැ. මේක අනාදී පටන් හටගත්ත රූපයක් අපේ ඇහෙන් මනවරණ රූපයක් වලින් දැකලා නැහ අපි. ඒ මනවණ රූපේ ඉස්ත්රියක් වෙන්නත් පුළුවන්, පුරුසයෙක් වෙන්නත් පුළුවන්, ගහක් පොළක් වෙන්නත් පුළුවන්, මනවඩන ලස්සන ගෙයක් වෙන්නත් පුළුවන් මොනවාහරි වෙන්න පුළුවන්. ඒ මොනත්.
그렇다면 이것은 어떻게 생긴 것인가? 굳이 책을 볼 것도 없이 똑똑히 결론 낼 수 있습니다. 시작 없는 옛적부터 생겨 있던 형상을 우리는 우리 눈으로, 마음에 드는 형상으로 본 적이 없습니다. 그 마음에 드는 형상은 여자일 수도, 남자일 수도, 나무나 덤불일 수도, 마음 부풀리는 아름다운 집일 수도, 무엇이든 될 수 있습니다. 무엇이든.
අනාදිය පරම් තිබිච්ච එකක් නෙමෙයි. යම් කාලේ ඒක ගොඩනගලා එක ගොඩනැගිලා මොන විදිහෙන් හරි හැදිච්ච එකක්. මේක සදාතනිකව තියෙනකුත් නෙමෙයි. ඒකේ ස්වභාවය එහෙනම් ගොඩනැගිලා විපරිණාමයට පත් වෙලා වැනසෙලා යන එක. ඒක තමයි ඒකේ තියෙන සංඛතය. එකතුවෙන් කරගත්ත දෙසංඛතයක්. සං කියන්නේ එකතුවක්. එකතුවෙන් හැදිච්ච එකක් නිසා.
시작 없는 옛적부터 있던 것이 아닙니다. 어느 때 쌓이고 쌓여 어떤 식으로든 만들어진 것입니다. 영원히 있는 것도 아닙니다. 그 본성은 쌓였다가 vipariṇāma를 겪어 무너져 가는 것입니다. 그것이 그것의 saṅkhata입니다. 모임으로 만든 saṅkhata입니다. saṃ이란 모임입니다. 모임으로 만들어진 것이기 때문입니다.
මේ මේ වගේ ස්ථිරනික වස්තුවක් නෑ රූපය කියලා. යම් යම් ආකාරන්ගෙන් සංවලින් හැදිච්ච එකක් කෘත වෙච්ච එකක්. සංකතයක්. ඒක හැදිලා තියෙන්නේ පටිච්ච සමුප්පන්න.
형상이라는 이런 굳건한 것은 없습니다. 이런저런 모습들로, saṃ으로 만들어진 것, 지어진(kṛta) 것, saṅkhata입니다. 그것은 paṭicca samuppanna로 만들어졌습니다.
කැමැත්තෙන් බැඳිලා ඒ ස්වභාවය හොඳයි කියලා කැමැත්තෙන් බැඳීමක් මුල් කරගෙන ඒකට සමානව පහළ වෙච්ච උප්පත්තියක් තමයි ඒ අපිට මනවරණ රූපය හැටියට පෙනුනේ. පටිච්ච සමුප්පන්නය හැබැයි ඕක සෙල්ලම් නෙමෙයි. ඕක ඇසුරු කරන්න ගියොත් ආසාවේ මොකද වෙන්නේ? කාම සහගතවන්නාවූ ලෞකික වූ පහත් පැත්තට එකතු කරන ධර්මයන් නිසා ධර්මයක් වෙනවා. එතකොට නිවන් පැත්තෙන් ගහක් වෙලාසෙන තත්වයට පත්වෙන්නා වූ තත්ත්වයට පත්වෙලා කාමයන් නිසා වැනසෙන තත්ත්වයට පත් වෙන්නා වූ ධර්මයක් ඕක අල්ලන්න ගි. ඔය ධර්මයක්.
바람으로 묶여, 그 본성이 좋다고 바람으로 묶인 것을 바탕으로 그와 같이 나타난 생겨남이 우리에게 마음에 드는 형상으로 보인 것입니다. paṭicca samuppanna입니다. 그런데 이것은 장난이 아닙니다. 이것을 바람으로 가까이하러 가면 어떻게 되는가? kāma에 찬 세속의 낮은 쪽으로 모으는 dharma들 때문에 그런 dharma가 됩니다. 그러면 nirvāṇa 쪽에서 멀어지는 처지에 이르고, kāma 때문에 무너지는 처지에 이르는 dharma가 됩니다. 그것을 붙잡으려 하면 그런 dharma입니다.
මෙන්න මේ ආකාරයෙන් සංඝතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයයි ක්ෂේ ධර්මයි වය ධර්මයි කියලා ඒ රූපය ගැන දකින පුරුදු වෙන්න ඕනේ.
이런 식으로 그 형상을 saṅkhata, paṭicca samuppanna, kṣaya dharma, vaya dharma로 보는 데 익숙해져야 합니다.
ඒ බඳුම වැඩක් නැති හිස් දෙක දේකින්. කිස්න කොටස් දෙකක් මුල් කරගෙන ඇහැයි එබඳුම ඇහැකුයි එබඳු රූපයෙකුයි. ඒ දෙකෙන් මතුවෙලා ගොඩනැගිච්ච මේ ආශ්වාදයක් අනාදියපව පරන් තිබිච්චකුත් නෙමෙයි. දැන් ඉතින් ආශ්වාදය මතු වුණා කියලා සදහට පවතින එහෙකුත් නෙමෙයි. නිකන් හටගත්ත එහෙකුත් නෙමෙයි.
그런 쓸모없는 빈 두 가지, 빈 두 부분을 바탕으로, 그런 눈과 그런 형상, 그 둘에서 솟아 쌓인 이 달콤함은 시작 없는 옛적부터 있던 것도 아니고, 달콤함이 솟았다고 영원히 이어지는 것도 아니며, 그냥 생겨난 것도 아닙니다.
අවිද්යාව නිසා වටිනවයි කියලා නිගමනයෙන් බැහැලා හරි ලස්සන රූපයක් හරි ආශ්වාදයයි කියලා අපි නිගමනය කරගෙන ඒ නිගමන ආශ්වාද මානසිකත්වයෙන් ඒ දිහාව බලන්න ගිහිල්ලා ඒ තුළින් ගොඩනගාත් එකක් තමයි අර චක්ඛු විඤ්ඤාණය අන්න සංතයක් එකතුීමෙන් හදගත් එකක්. ඒ ටික එකතු වුණේ නැත්නම් ඒ අවිද්යාව ඒ හේෂනාව එතන එකතු වුණේ නැත්නම්. ඒඳු මානසිකත්වයක් හටගන්න විදිහක් නැහ. ආශ්වාද මානසිකත්වයක් ප්රියමනාපයි කියන මානසිකත්වයක් හටගන්න විදිහක් නැහ.
avidyā 때문에 값지다는 결론에 빠져 아주 아름다운 형상, 아주 달콤하다고 우리가 결론 짓고, 그 결론 지은 달콤한 마음가짐으로 그쪽을 보러 가서 그것으로 쌓아 올린 것이 바로 cakkhu viññāṇa입니다. saṅkhata, 모임으로 만든 것입니다. 그것들이 모이지 않았다면, 그 avidyā, 그 바람이 거기 모이지 않았다면 그런 마음가짐이 생길 길이 없습니다. 달콤한 마음가짐, 좋다는 마음가짐이 생길 길이 없습니다.
අන්න සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි. හැබැයි ඔය ආශ්වාද මානසිකත්වය අල්ලගන්න ගියොත් ඔය පස්සේ ගියොත් එහෙම ඔය පස්සේ හඹා ගියොත්. ලෞකික වූ කාම සහගත වූ පහත් පැත්ත එකතු කරන ධර්මයක් සක්සල් ධර්මයක් වෙනවා. ඒකට වැටුනොත් එහෙම මොකද වෙන්නේ? කවදාවත් නිවනක් නෑහැ, සැනසුමක් නෑහැ අනාත් වෙන්නා වූ වැඩසීමට පත් වෙන්නා වූ ධර්මයක් වෙනවා. ඒකට එකතු කරන ධර්මයක් වෙනවා. එහෙනම් එබඳ වන්නා වූ මානසිකත්වයක් අල්ලන්න වටින්නේ නෑහ කියලා දකින්න ඕන හේතු ඇති. අන්න ඒ දා දකිනවා චක්ඛු විඤ්ඤාණය සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි ක්ෂේ ධර්මයි වයධර්ම
이것이 saṅkhata, paṭicca samuppanna입니다. 그런데 그 달콤한 마음가짐을 붙잡으러 가서 그 뒤를, 그 뒤를 쫓아가면 세속의, kāma에 찬, 낮은 쪽으로 모으는 dharma, kṣaya dharma가 됩니다. 거기에 떨어지면 어떻게 되는가? 결코 nirvāṇa도 없고 평안도 없이 의지할 데 없어지는, 무너짐에 이르는 dharma가 됩니다. 그리로 모으는 dharma가 됩니다. 그렇다면 그런 마음가짐은 붙잡을 값어치가 없다고 볼 까닭이 충분합니다. 그날 cakkhu viññāṇa가 saṅkhata, paṭicca samuppanna, kṣaya dharma, vaya dharma임을 봅니다.
එහෙනම් එබඳුන්නා වූ ඇහැකින්, රූපයකින්, චක්ඛු විඤ්ඤාණයකින් යම් ආශ්වාදයක් මම ප්රියයි කියලා ගත්තා නම් මොකක්ද ප්රියයි කියලා ගන්න වටිනෑ එකක් තිබෙනවා වගේ මුලාවෙන් ගත්තා මිස. මුලාවෙන් ගත්ත නිගමනයක් තුළ මම ඉන්නවා හරි වටින දෙයක් ප්රියමනාප ආශ්වාදයක් මම ලබනවා කියග. මෙන්න මුලාවෙන් ආශ්වාදයට වහින්න හේතු.
그렇다면 그런 눈, 형상, cakkhu viññāṇa로 어떤 달콤함을 내가 좋다고 받아들였다면, 좋다고 받아들일 값진 것이 있는 것처럼 헷갈림으로 받아들였을 뿐입니다. 헷갈림으로 내린 결론 속에서 나는 '아주 값진 것, 좋은 달콤함을 얻는다'며 지냅니다. 이것이 헷갈림으로 달콤함에 빠지는 까닭입니다.
යම්කිසි දෙයක් මුලා සහගතනක්. මුලාවෙන් ගොඩනැගුණා නම් ඒකේ ප්රතිඵලයත් මුලාවක්ම කවදාවත් සැනසුමක් ගැනත් දෙන්න ඕනේ. එහෙනම් ඒ චක්ඛු විඤ්ඤාණය නිසා යම් සංස්පර්ශයක් හටගත්තා නම් සංා වූ එකතුව අවිද්යා තෘෂ්ණාදකේ එකතුෙන් යම් ස්පර්ශයක් හටගත්තා නම් තින්නාං සංගති පස්සව කිව්වන්නේ ඒ ස්පර්ශය.
무언가가 헷갈림에 찬 것이라면, 헷갈림으로 쌓였다면 그 결과도 헷갈림일 뿐 결코 평안을 주지 않습니다. 그렇다면 그 cakkhu viññāṇa 때문에 어떤 saṃsparśa가 생겼다면, saṃ이라는 모임, avidyā와 tṛṣṇā 따위의 모임으로 어떤 sparśa가 생겼다면, 'tiṇṇaṃ saṅgati phasso'라 한 것이 그 sparśa입니다.
අන්න ඒ සංස්පර්ධයත් වටිනායකක් වෙන්නේ කොහොමද? කුණෙන් හටගත්තේ කුණක් මිසක් හරියන එකක් නේ වැදගත් එකක් නෙමෙයි. එහෙනම් සංස්පර්ශය කොහොමත් හරියන්න විදිහක් නැහ. ඇහැයි, රූපයයි, චක්ඛු විඤ්ඤාණයයි තුනමත් එක ජාතියේ කුණුගොඩවල් නම් පහත් පැත්තට ඇද දමන විනාශයට පත් කරන දේවල් නම් ඒවයෙන් ගොන්නගලා දුන්න ඒ මානසිකත්වයෙන් ගොන්නගලා දුන්න යම් ආශ්වාදයක් යම් ස්පර්ශයක් ඇත්තටත් නම් ආශ්වාදාත්මක ස්පර්ශයක් ඇත්නම් ඒ දර්ශන ආශ්වාද ස්පර්ශය කොහොමද හොඳ එකක් වෙන්නේ? ඒකත් අර වගේම සංඛතයි. සකස් වෙච්ච
그 saṃsparśa가 어떻게 값진 것이 되겠습니까? 썩은 것에서 생긴 것은 썩은 것일 뿐, 쓸 만한 것, 값진 것이 아닙니다. 그렇다면 saṃsparśa는 어떻게도 쓸 만할 수 없습니다. 눈, 형상, cakkhu viññāṇa 셋이 모두 같은 종류의 썩은 무더기라면, 낮은 쪽으로 끌어내리고 무너뜨리는 것들이라면, 그것들로 쌓은, 그 마음가짐으로 쌓은 어떤 달콤함, 어떤 sparśa가, 정말로 달콤한 sparśa가 있다면, 그 보는 달콤함의 sparśa가 어떻게 좋은 것이 되겠습니까? 그것도 마찬가지로 saṅkhata, 만들어진 것입니다.
වෙන්නේ? ඒකත් අර වගේම සංඛතයි. සකස් වෙච්ච එකක්. ඒකත් කැමැත්තෙන් බැඳිලා හදාගත්ත පරිච්ච සමුප්පාන්න. ඒක ඇසුරු කරන්න ගියොත් අර ලෞකික වූ පහත් වූ කාම සහගත වූ ක්ෂයට පත් වෙන්නා වූ පැත්තට එකතු වෙනවා. පුද්ගලය වැඩසීමට පැත්තට එකතු වෙලා මි මසක් හරියන පැත්තට එකතු වෙන්නේ නැහැ. එහෙනම් ඒකත් සංකතයි පරිත සමපන්නයක සේ ධර්මයි වය ධර්මයි.
그것도 바람으로 묶여 만든 paṭicca samuppanna입니다. 그것을 가까이하러 가면 그 세속의, 낮은, kāma에 찬, 다함에 이르는 쪽으로 모입니다. 사람을 무너짐 쪽으로 모을 뿐, 쓸 만한 쪽으로 모으지 않습니다. 그렇다면 그것도 saṅkhata, paṭicca samuppanna, kṣaya dharma, vaya dharma입니다.
ඒක නිසා හටගන්න යම් වින්දනයක් වේදනාවක් ඇත. විඳින්න සූසු එකක් නම් නෙමෙයි. ඒ වින්දනයක් යම්කිසි විඳිනවා නම් ඒකත් සකස් වෙච්ච දෙයක්. ඒකත් අර විදිහට පටිච්ච සමුප්පන්නයි. කැමැත්තෙන්ම හටගත්ත එකක්. ඒකත් කාම සහගත වූ ක්ෂේවභාවයට පත් කරන පැත්තට ඇද දමන කාමය නිසා වැනසනා වූ තත්ත්වයට ධර්මයෙන් ඉවත් වෙන පැත්තට දමන ධර්මයන් නිසා ඒ යම්කිසි සංස්පර්ශයෙන් හටගත්ත වේදනාවක් ඇතට නම් ඒකත් සංඛතාය පටිච්ච සමුපන්නයි ශ්රී ධර්මයි වය. ඔයිට
그 때문에 생기는 어떤 누림, vedanā가 있다면 그것은 누릴 만한 것이 아닙니다. 어떤 누림을 누린다면 그것도 만들어진 것입니다. 그것도 그처럼 paṭicca samuppanna, 바람으로 생긴 것입니다. 그것도 kāma에 찬 다함의 처지로 끌어내리고, kāma 때문에 무너지는 처지로, dharma에서 멀어지는 쪽으로 던지는 dharma들 때문에, 그 saṃsparśa로 생긴 vedanā가 있다면 그것도 saṅkhata, paṭicca samuppanna, kṣaya dharma, vaya dharma입니다.
පටිච්ච සමුපන්නයි ශ්රී ධර්මයි වය. ඔයිට එහා හොයන්න යන්න දෙයක් නෑහ. අහුවෙලා තිබි වෙච්ච ගොඩ ඔතන විසඳිලා ඉවරයි. ඔය වින්ද්රණය බලාපොරොත්තු ගියා නම් ස්පර්ශ නිරෝධයි වේදනත් නිරෝධයි.
그 너머로 찾으러 갈 것이 없습니다. 걸려 있던 무더기가 거기서 다 풀렸습니다. 그 누림을 바라는 것이 사라졌다면 sparśa가 nirodha하고 vedanā도 nirodha합니다.
අන්න සංඛාරයන්ගෙන් හටගත්ත අවිද්යාවෙන් හටගත්ත වේදනාව නිරෝධ වුණා නම් වේදනා නිරෝධා තණ්හා නිරෝධෝ තණ්හා නිරෝධා උපාදා නිරෝධෝ උපාදා නිරෝධා භව නිරෝධෝ භව නිරෝධා ජාති නිරෝධෝ ජාති නිරෝධා ජරාමරණ සෝක පරිදේව දුක්ඛ දෝමනස පායාසා නිරුජ්ජන්ති බැසයි. අන්න නිරෝධ කරන ක්රම
saṅkhāra에서 생긴, avidyā에서 생긴 vedanā가 nirodha했다면, 'vedanānirodhā taṇhānirodho, taṇhānirodhā upādānanirodho, upādānanirodhā bhavanirodho, bhavanirodhā jātinirodho, jātinirodhā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti'입니다. 이것이 nirodha에 이르게 하는 방법입니다.
ඇහෙන් රූපයක් බලනකොට ඔය විදිහට බලන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ ඇලීමක් ගැන කියක් කියනකොට අන්ති කාලේ යනවානම් ඔ විග්රහ කරන්න පුළුවන් හුඟාක් වෙලා යනවා. ගැටීමක් හටගත්ත නම් ඒකත් බලන්න ඔය ක්රමය මුලාවක් හටගත්තා නම් මුලාව නිසා තමයි ඔය ඇලීමේ ගැටීමේ බැඳෙන්නේ.
눈으로 형상을 볼 때 그렇게 보는 데 익숙해져야 합니다. 들러붙음에 대해 하나하나 말하다 보면 끝없이 시간이 갑니다, 풀이하자면 아주 오래 걸립니다. 부딪침이 생겼다면 그것도 그 방법으로 보십시오. 헷갈림이 생겼다면, 헷갈림 때문에 그 들러붙음과 부딪침에 묶이는 것입니다.
ඔය දෙකෙම ඔය විදිහට කල්පනා කරන්න පටන් ගත්තාහම ඔය ඇහැ ගැන. ඔය විදිහටම කනත් කනට ඇහෙන ශබ්දයත් ඒකෙන් හටගන්න සෝත විඤ්ඤාණයත් තෝරගන්න ඕනේ. සෝත සංස්පර්ශය හවත් ඒකට බැඳීමත් ස්පර්ශයක් තෝරගන්න ඕනේ. ඒ සංස්යෙන් ජනිතන වේදනාවක් ඇතනම් ඒකත් තෝරගන්න ඕනේ. ඒ වගේම නාසයත්, ගන්ධයත්, ගහන විඤ්ඤාණයත්, ගහන සංස්පර්ශයත්, ගහන සංස්පර්ශයෙන් ජනිතන වේදනාවත් තෝරාගන්න ඕන විදිහට.
그 둘을 다 그렇게 생각하기 시작하면, 눈에 대해 그렇게 하듯 귀와 귀에 들리는 소리와 그것으로 생기는 sōta viññāṇa를 가려 알아야 합니다. sōta saṃsparśa, 곧 그에 묶이는 sparśa도 가려 알아야 합니다. 그 saṃsparśa에서 생긴 vedanā가 있다면 그것도 가려 알아야 합니다. 마찬가지로 코와 냄새와 코의 viññāṇa와 코의 saṃsparśa와 코의 saṃsparśa에서 생긴 vedanā도 그렇게 가려 알아야 합니다.
දිවත්, රසයත්, දිවහා, විඤ්ඤාණයත්, දිවහා සංස්පර්ශයත්, දිහා හා සංස්රසයෙන් ජනිතන වේදනාවත් ඔසි තේරුම් ගන්න ඕනේ. කයත් කයට ගෝචර වෙන පොට්ඨබ්බයත් ඒ නිසා හටගන්න කාය විඤ්ඤාණයත් කාය සංස්පර්ශයත් කාය සංස්පරසෙන් ජනිතන වේදනාවත් පින්ද ඔය විදිහට හිතන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ මනත් ධර්මයත් මන හටගන්න මනෝ විඤ්ඤාණයත් ඒ නිසාන මනෝ සංස්රයත් මනෝ සංස්රෙන් හටගන්න වේදනා පිළිබඳවත් ඔහොම හිත තන පුරුදෙන්න ඔයිට වඩා ලෝකයක් නැ මුල ලෝකෙම හිතයි කර එහෙනම් ඔය ටිකෙන් අහක් වෙච්ච තව ඉතුරු වෙච්ච ලෝකයක් නෑ. එහෙනම් ඔය ටික දකිනකොට ලෝකය විදර්ශනා කළා. විදර්ශනා භාවනාව වැඩුවා. ඉන්ද්රිය භාවනාව වැඩුණා.
혀와 맛과 혀의 viññāṇa와 혀의 saṃsparśa와 혀의 saṃsparśa에서 생긴 vedanā도 그렇게 알아야 합니다. 몸과 몸에 닿는 phoṭṭhabba와 그로 생기는 kāya viññāṇa와 kāya saṃsparśa와 kāya saṃsparśa에서 생긴 vedanā에 대해서도 그렇게 생각하는 데 익숙해져야 합니다. mana와 dharma와 mana에 생기는 manō viññāṇa와 그로 인한 manō saṃsparśa와 manō saṃsparśa에서 생기는 vedanā에 대해서도 그렇게 마음을 익혀야 합니다. 그 밖의 세상은 없습니다. 세상의 뿌리는 바로 마음입니다. 그렇다면 이것들을 떠나 남은 다른 세상은 없습니다. 그러니 이것들을 볼 때 세상을 vidarśanā 한 것이고, vidarśanā bhāvanā를 키운 것이며, indriya bhāvanā가 자란 것입니다.
වැඩියෙනනේ ඉන්ද්රිය භාවනාව ඇති අයට අර ප්රියමනාපයන්ට හිත ඇදිලා යනකොට එඹදු අරමුණක් දකිනකොට අර ලෞකික වූ මානසිකත්වයෙන් බැඳීමක් ඇති වෙනකොට විශාල ලැජ්ජාවක් ඇති වෙනවා. තමා තමාට ලැජ්ජා කරගන්නවා. ඇත්ත පෙනි පෙනි මුලාව පෙනි පෙනි. මම තවත් ඇයි මේ සේවෙන වැය වෙන පැත්තේ යන්නේ? අන්න තමන්ට ෙලා තමන්ටම ලැජ්ජා පටන්ගෙන ඒ හිත අත්හැරලා යනවා. ආශ්වාදය එනවා. එනකොටම ඕක මතක් එනවා අත්හැරෙනවා. ඔන්න වැඩෙන්න හිතේ ස්වභාවය
indriya bhāvanā를 더 키운 이는 좋은 것들에 마음이 끌려갈 때, 그런 대상을 볼 때 그 세속의 마음가짐으로 묶임이 생기면 큰 부끄러움이 생깁니다. 스스로 자신에게 부끄러워합니다. 참모습이 보이고 헷갈림이 보이면서 '나는 왜 아직도 이 다하고 써 없어지는 쪽으로 가는가?' 하고 스스로 부끄러워하기 시작해 그 마음을 놓아 버립니다. 달콤함이 옵니다. 오자마자 그것이 떠올라 놓아집니다.
අත්හැරෙනවා. ඔන්න වැඩෙන්න හිතේ ස්වභාවය හදයන් වෙන්න අන්න හදයන් වෙන්නේ නැහැ එතනින් සං මාන සං වලින් නසං කියන්නේ මන එකතු වුනාම මිසා එයින් එහාට යන්නේ නැහැ. හදයන් එන්න හාද වෙන්න විදිහක් නෙ. හදය අත අන්න හදයන් අතන වුනො හදවත නැහ. වතු රූපය ඉවරයි. වතු රූපය නැත්නම් සසර ගමනත් ඉවරයි. හදයන් ඉවර කරෙන්නේ ඔතනින්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
විඤ්ඤාණ මට්ටමට විඤ්ඤාණ මට්ටමට යන්නේ නැහැ. විඤ්ඤා නිරෝධයි. අවිද්යාවෙන් හටගන්න යම් විඤ්ඤාණයක් ඇත්්ද? අවිද්යා සහගත විඤ්ඤාණ නිරෝධයි. ඇහැ තියෙනවා රූප වේවා. ඒක තියෙනවා. ඒක විපාක විඤ්ඤාණය. ඒ විපාක විඤ්ඤාණය අපිට ප්රශ්නයක් නෙමෙයි. විපාකය මතු ගෙනියන්න බැහැ. සංඛාරයෙන් ගොඩාට විඤ්ඤාණයක් තිබුනොත් තමයි සසර ගමට හේතු වෙන්නේ.
viññāṇa 수준으로 가지 않습니다. viññāṇa가 nirodha합니다. avidyā로 생긴 어떤 viññāṇa가 있는가? avidyā에 찬 viññāṇa가 nirodha합니다. 눈이 있고 형상이 있습니다. 그것은 있습니다. 그것은 vipāka viññāṇa입니다. 그 vipāka viññāṇa는 우리에게 문제가 아닙니다. vipāka는 앞으로 이어 갈 수 없습니다. saṅkhāra로 쌓인 viññāṇa가 있으면 그것이 saṃsāra 길의 까닭이 됩니다.
කුසල මූල පච්චා වෙන්නත් එතන කුසල මූල පච්චා එනකොට ඇහැට රූපය වෙනීම තියෙනවා. නමුත් ඒක විපාක විඤ්ඤාණය. කුසල මූල පත්තෙන් හටගන්නා වූ යථාබෝධය ලැබීමට යමක් ඇත්ත නම් ඒ සඳහා ආධාරයක් වශයෙන් ඒක ඇසුරු කරනවා. ඒක අහ කරන්නේ නැ. ඇහැට පේන සියලු මන රූප අයින් කරන්නේ නෑ. යම් රූපයක් නිසා අවිද්යාවට ගෝචර වෙනවද තෘෂ්ණාවට ගෝචරලා හම් ඒ පැත්තට සසර ගමනට හේතු වෙන අවිද්යාවට පිලලා බහිනවද ඒ ජාතියේ රූප බැලීමයි නතර කරන්න. ශාන්ත බුද්ධ රූප ශාන්ත බුදු පිළිවෙ එහෙම බලන්න නැතුව ඉන්නේ නැ.
(물음) 거기서는 kusala mūla paccayā가 되지 않습니까? kusala mūla paccayā가 올 때도 눈에 형상이 보이는 것은 있습니다. 그러나 그것은 vipāka viññāṇa입니다. kusala mūla 쪽에서 생기는 있는 그대로의 앎을 얻는 데 무언가가 있다면 그것을 돕는 것으로 가까이합니다. 그것을 치우지 않습니다. 눈에 보이는 모든 마음 끄는 형상을 치우는 것이 아닙니다. 어떤 형상 때문에 avidyā에 닿는가, tṛṣṇā에 닿아 saṃsāra 길의 까닭이 되는 avidyā에 빠져드는가, 그런 종류의 형상을 보는 것만 멈추는 것입니다. 고요한 불상, 고요한 부처님 모습 같은 것을 보지 않고 지내지는 않습니다.
ඒකත් ඇහැ තියෙනවා, රූපය තියෙනවා, චක්ඛු විඤ්ඤාණය තියෙනවා. චක්ඛු සංස්රය තියෙනවා. චක්ඛු සංස්රදා වේදනා තියෙනවා. හැබැයි ඒ දිහා බලනකොට ඇති කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා කියන එක අලෝභ, ද්වේශ අමෝහ පැත්තට වැඩෙන එකක් මිස රාග, ද්වේශ, මෝහ පැත්තට වැඩෙන්නේ නැති නිසා ඒක නිසා අපි අයින් කරන්නේ රාග, ද්වේශ, මෝහ පැත්තට වැඩෙන්නේ.
거기에도 눈이 있고, 형상이 있고, cakkhu viññāṇa가 있고, cakkhu saṃsparśa가 있고, cakkhu saṃsparśa에서 생긴 vedanā가 있습니다. 그러나 그것을 바라볼 때 생기는 kusala mūla paccayā saṅkhārā는 alōbha, advēṣa, amōha 쪽으로 자라는 것이지 rāga, dvēṣa, mōha 쪽으로 자라지 않기 때문에, 우리가 치우는 것은 rāga, dvēṣa, mōha 쪽으로 자라는 것입니다.
සේ ධර්ම වයධර්ම එතන නැහැනේ ක්ෂේධර්ම වයධර්ම මේකෙත් තියෙනවා. අනිත් පැත්ත ඒක අනිත් පැත්ත. දැන් එතන ක්ෂේ වෙන්නේ මොකක්ද? රාගය ක්ෂේ වෙන පැත්තට යනවා. රාගය වැය වෙන පැත්තට යනවා. අතන තිබුනේ ගුණ ක්ෂේ වෙන පැත්තට යනවා ගුණ වැය වෙන පැත්තට යනවා. එහ ක්ෂේ ධර්ම වය ධර්ම දෙපැත්ත තෝරාගන්න ඕනේ ඇව ක්රමයට අන්න ඒක තමයි කියන්නේ භාෂාව නිරුත්තයකින් ඕක තෝරන්න බැහ කියලා. අදහස ගන්න ඕනේ තැනට ඔබන විදිහට. ඕකට කියනවා නිපක.
(물음) 거기엔 kṣaya dharma, vaya dharma가 없지 않습니까? 여기에도 kṣaya dharma, vaya dharma가 있습니다. 다른 쪽으로요. 그것은 반대쪽입니다. 거기서 다하는 것은 무엇인가? rāga가 다하는 쪽으로 갑니다. rāga가 써 없어지는 쪽으로 갑니다. 저기서는 덕이 다하는 쪽, 덕이 써 없어지는 쪽으로 갔습니다. 그러니 kṣaya dharma, vaya dharma의 두 쪽을 알맞은 방식으로 가려 알아야 합니다. 그래서 언어의 낱말 풀이로는 그것을 가려 알 수 없다고 하는 것입니다. 자리에 맞게 뜻을 받아야 합니다. 그것을 nipaka라 합니다.
දැන් ස්ථානයට උච්ච ප්රඥාවෙන් කියත් ඕක තෝරනවා. තැනට සුදුසු නුවණ කියන්නේ. නිවන් දැකීමට අපි යමක් තෝරගන්න ඕනේ අයින් කරන්න ඕනේ මොකක්ද? ගන්න ඕනේ මොකක්ද එතනයි අපි ඉන්න ඕනේ. අන්න එතන නිපක කියන ප්රඥා ගුණය එතන ඉන්නේ. ඒ ගුණය තුළින් මොකද කරන්නේ? රාග අක්ෂයට, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහ අක්ෂයට යමක් ඇසුරු කළ යුතුද ඒ ඇසුරට ඒකෙන් බහිනවා. හැබැයි ඒක ශාන්ත වශයෙන් පිහිටිය යුතු තැනක් කියලා පෙන්නන්නේ නෑ. එතන්ට ගියාට පස්සේ තමයි දකින්නේ ඒකත් අත්හැරිය යුතු තැනක් තියෙනවා. ඒ තව එහා ඒක අනාගාමී මාර්ගය ආර්හත් මාර්ගයේදී ඒක කරෙන්නේ.
자리에 맞는 paññā로 그것을 가려 압니다. 자리에 맞는 슬기라는 것입니다. nirvāṇa를 보기 위해 우리는 무엇을 가려야 하고, 무엇을 치워야 하며, 무엇을 받아야 하는가, 바로 거기에 우리가 있어야 합니다. 거기에 nipaka라는 paññā의 덕이 있습니다. 그 덕으로 무엇을 하는가? rāga의 다함, dvēṣa의 다함, mōha의 다함을 위해 가까이해야 할 것이 있다면 그 가까이함으로 들어갑니다. 그러나 그것을 끝내 머물 고요한 자리라고 보여 주지는 않습니다. 거기 간 뒤에야 그것도 놓아야 할 자리가 있음을 봅니다. 그것은 더 너머, anāgāmī 길과 arahat 길에서 하는 것입니다.
බුද්ධ රූපයක් දැක්කහම ැතිෙන ශාන්තිය ඒකත් වැඩක් නෑහ කියලා හරයක් නෑහැ කියලා ඒකත් අත් වෙන තැනට එන්නේ අන්න අරිහත් මාර්ගය. ඒන් මෙහාට ඒකට එහෙම බහින්නේ නැ. අන්න අර ධර්මයත් අහක් කරනවා ඔක්කොමත් අහක් කරනවා එකක්වත් අත් අල්ලන්නේ නෑහ කියන තැනට බහින්නේ අරිහත් ඵලයට පත් වුනහම ඒක වෙන්නේ. එදාට එකක්වත් අල්ලන්නේ.
불상을 보면 생기는 고요함, 그것도 쓸모없다, 알맹이가 없다 하고 그것까지 놓는 자리에 이르는 것이 arahat 길입니다. 그 이전에는 그렇게 들어가지 않습니다. 그 dharma도 치우고 모든 것을 치워 하나도 붙잡지 않는 자리에 드는 것은 arahat phala에 이르렀을 때입니다. 그날 하나도 붙잡지 않습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ලස්සන බලන්න යන්නෙත් නැහැ. එදාට ශාන්ත බව බලන්න යන්නෙත්න පිරිත් තියන්න තියෙන මෙහරිවට කන්දීගෙන ඒකේ ආශ්වාද විඳ යන්නෙත් නැ. හැබැයි අනාගාමී කියන ටික තියෙනවා. ඒ අර කොච්චර බැලුවත් මදි. රාග, ද්වේශ, මෝහ පැත නෙමෙයි. ඔය කියන කුසල මූලයෙන් නැගෙන්නා වූ සංඛාර වලට අයිති අලෝභ, අශමෝහ පැත්තේ ලෝකය ඒක අනාගාමී කෙනාට ඇරිලත් නෑහ. අනාගාමී කියන අරිහත් මාර්ගය පූර්ණය කරනකොට ඕකෙත් අසාරත්වය දැනගෙන ක්රමා ක්රමෙන් අත්ඇලා අරිහත් මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න ඕන. එතකොටයි ඒකත් ඉක්මන්න. ලෝකෙම ඉක්මවන්න එහෙමයි. අනුපූර්ව යන්න ඕනේ.
부처님의 아름다움을 보러 가지도 않습니다. 그날 고요함을 보러 가지도 않습니다. paritta를 외는 소리에 귀 기울여 그 달콤함을 누리러 가지도 않습니다. 그러나 anāgāmī에게는 그런 것들이 남아 있습니다. 아무리 보아도 모자랍니다. rāga, dvēṣa, mōha 쪽이 아닙니다. 그 kusala mūla에서 일어나는 saṅkhāra에 속한 alōbha, amōha 쪽의 세상은 anāgāmī에게서도 떠나지 않았습니다. anāgāmī가 arahat 길을 채울 때 그것의 알맹이 없음도 알아 차츰차츰 놓으며 arahat 길을 채워야 합니다. 그때에야 그것도 넘어섭니다. 세상 자체를 넘어서는 것이 그렇습니다. 차례대로 가야 합니다.
ඉතින් ඕක තමයි අපි ඇහෙන්, කනෙන්, නාසයෙන්, දිවෙන්, කයෙන්, මනෙන් ලෝකය ඇසුරු කරනකොට කළ යුතු භාවනාව.
이것이 우리가 눈으로, 귀로, 코로, 혀로, 몸으로, 마음으로 세상을 가까이할 때 해야 할 bhāvanā입니다.
ඉතින් මේක කරනකොට අපි දැන් එක තැනක ඉදගෙන කරන එක නෙවෙයි මේ කියන්නේ. එක තැන ඉඳගෙනත් කරන්න තියෙන්නේ ඔය ටික සිහි කරන එක. ක්රියාත්මක කරනකොට සිහි කරපු දේට අනුව ක්රියාත්මක වීම. සිහි කරන්නේ හොඳට හිතට වැද්දගන්න. ඒක හිතට හොඳට කාවක් දගන්න තමයි. ඇතුල් කරගන්න තමයි. අපි ඒක තැනක ඉඳගෙන යලි යලි ආවර්ජනා කරන්න. යළි යළි ආවර්ජනා කරන එක ක්රමයක්. ඒ ආවර්ජනා කිරීමේ මානසික පුහුණුවක් ලබනවා. ඕකට කියනවා භාවනාව
이것을 할 때 한곳에 앉아서 하는 것만 말하는 것이 아닙니다. 한곳에 앉아서 할 일은 이것들을 떠올리는 것입니다. 행할 때는 떠올린 것에 따라 행합니다. 떠올리는 것은 마음에 잘 새기기 위해서입니다. 마음에 잘 스며들게 하고 들여놓기 위해서입니다. 한곳에 앉아 거듭거듭 āvajjana 합니다. 거듭 āvajjana 하는 것이 하나의 방법입니다. 그 āvajjana로 마음의 훈련을 얻습니다. 그것을 bhāvanā가 자란다고 합니다.
වැඩෙනවා. වැඩෙන භාවනාව ඇති කෙනා අරමුණු කරනකොට ලෝකය තුළට බැහැලා. ලෝකය තුළ ක්රියාත්මක වෙනකොට ඇහැට, කනට, දිවට, නාසයට, ශරීරයට, මනසට රූප, සබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ කියන ඒවා ස්පර්ශ ධර්ම කියන ඒවා යොමු වෙනවා. අන්න යොමු වෙන යොමු වෙන මොහොතෙදී ඔය ධර්මය අනුව දකින්න පුරුදු වෙනවා. අර වගේ ප්රගුණ කරපු භාවනාවක් තියෙන කෙනාට. ඒ නිසා ප්රගුණ කරපු භාවනාව තියෙන කෙනා යම් මොහොතක ඒ භාවනාව තුළින් වැඩුණු මානසිකත්වය ඒ විද්යානුකූල මානසිකත්වයෙන් ඇහැට රූපයක් පේන මොහොතකම ඕක ආවා නම් එහෙම මොහොතේද ඇති වෙනවා විශේෂ අත්දැකීමක්. ඒ ඇතිවෙන මානසිකත්වය තියෙනවා අරිහත් ඵලය ඒ ඵලය ඇති වුනාට පස්සේ ආයුසරයක් ඒ වගේ කෝටියක් දැක ඒ ඵලය අහකට යන්නේ නැහ.
자란 bhāvanā가 있는 이가 대상을 마주하며 세상 속으로 들어가 세상 안에서 움직일 때, 눈에, 귀에, 혀에, 코에, 몸에, 마음에 형상, 소리, 냄새, 맛, 감촉, 곧 sparśa 되는 dharma들이 다가옵니다. 다가오는 그 순간 그 dharma에 따라 보는 데 익숙해집니다. 그렇게 닦아 익힌 bhāvanā가 있는 이에게는요. 그래서 닦아 익힌 bhāvanā가 있는 이는 어느 순간, 그 bhāvanā로 자란 마음가짐, 그 vidyā에 맞는 마음가짐으로 눈에 형상이 보이는 바로 그 순간에 그것이 오면, 그 순간 특별한 겪음이 생깁니다. 그 생기는 마음가짐이 arahat phala입니다. 그 phala가 생긴 뒤에는 다시 그런 것을 천만 번 보아도 그 phala는 떠나지 않습니다.
අමුතමීන් භාවනාව නැහැ වඩලා ඉවරයි
따로 할 bhāvanā는 없습니다. 다 키웠습니다.
අට කර්මස්ථානය අන්න ඇට්ති කර්මස්ථානය කියන්නේ එතකි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් මෙහෙම බලලා අපහු බලන අරිහත්යට පත් වුණා. මොකද වැඩුණු භාවනාවක් ඇති නිසාම අරමුණ එන මොහොතෙදීම ඒ මොහොතෙන් ප්රතික්ෂේප කරන තත්ත්වය මානසිකත්වය වැඩෙනු මොහොතක් ආවා අන්තිම මොහොත කොයි මොහොතක හරි ඇහිපිය ගහන මොහොතකත් ඒ මානසිකත්වය ගොඩනැගෙන්න පුළුවන්. අන්න ඒකට කියනවා අරිහත්යට පත් වෙනවා.
그렇습니다, 이렇게 보고 돌아보다가 arahat에 이르렀습니다. 자란 bhāvanā가 있기 때문에 대상이 오는 바로 그 순간 그 순간에 밀어내는 상태, 그 마음가짐이 자라는 순간이 온 것입니다. 마지막 순간, 어느 순간이든, 눈 깜빡이는 순간에도 그 마음가짐이 쌓일 수 있습니다. 그것을 arahat에 이른다고 합니다.
ඉතින් අරිහත්යට පත් වෙන්න අපිට අමුතුවෙන් කරන්න දෙයක් නැහැ. ඉන්ද්රිය භාවනාව වඩින එක විතයි අපිට කරන්න තියෙන්නේ. අරක ඒ මොහොතක වේ.
그러니 arahat에 이르려고 우리가 따로 할 것은 없습니다. indriya bhāvanā를 키우는 것만이 우리가 할 일입니다. 그것은 어느 순간에 일어납니다.
සමාධියත් ඒ වගේම ඔයිටරිය කරනකොට ලැබෙනවා. ඉතින් මේ බුදු දහම තුළ ධ්යාන ලබන්න අමුතුවෙන් කරන්න භාවනාවක් වෙන පෙනවෙලා නැහ. ඕක තමයි භාවනාව. ඔය භාවනාව කරගෙන යනකොට ඔය ධ්යානත් ලැබෙනවා මාර්ග ඵල අවබෝධයක් ලැබෙනවා පූර්ණ බවයටම පත් වෙනවා. සමථයත් වෙනවා විදර්ශනාවත් වෙනවා. ඔය දෙකම ඔතන වැඩෙනවා.
samādhi도 그렇게, 이것을 할 때 얻어집니다. 그러니 이 buddha dharma 안에서 dhyāna를 얻으려고 따로 하라는 bhāvanā는 보이지 않습니다. 이것이 bhāvanā입니다. 이 bhāvanā를 해 나가면 dhyāna도 얻고 mārga phala의 깨달음도 얻고 온전함에 이릅니다. samatha도 되고 vidarśanā도 됩니다. 둘 다 거기서 자랍니다.
ඉතින් ඕකට කියනවා ඉන්ද්රිය භාවනාව ඉතින් ඕක ප්රගුණ කරගන්න ඕනේ. ඇහැ සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි ක්ෂේ ධර්මයි වය ධර්මයි රූපය ඉතින් නිකන් කිය කිය කිය හිටියා බැහ. අදහස මතු වෙන්න අහපු බණ වලින් අදහස ආවන්නම්. ඒක කියනකොට කියනකොට එක තැනක ඉඳලා. ඕක පුරුදු වෙනකන්.
이것을 indriya bhāvanā라 합니다. 이것을 닦아 익혀야 합니다. '눈은 saṅkhata, paṭicca samuppanna, kṣaya dharma, vaya dharma, 형상은…' 하고 그저 말하고 또 말해서는 안 됩니다. 들은 bana에서 뜻이 왔다면 그 뜻이 솟도록, 말할 때마다 한곳에 앉아 몸에 밸 때까지 해야 합니다.
ඇහැ සංඛතයි කිව්වේ මේකනේ. විවේකව හුද කළා විවේක වෙන්න කල්පනා කරනවා. රූප සංඛතයි කියන්නේ මේකනේ. පටිච්ච සමුප්පන්නයි කියන්නේ මේකනේ. රූප ක්ෂය ධර්මයක් කියන්නේ මේ මේ හේතු වෙන්නේ. වය ධර්මයක් කියන්නේ මේ බඳු හේතු වෙන්නේ. චක්ඛු විඤ්ඤාණය කියන්නේ මේකනේ. ඒ ක්ෂේ ධර්ම ඒත සංඛතාය කිව්වේ මේකනේ. පටිච්ච සමුප්පන්නයි කිව්වේ මේ හේතු වෙන්නේ. ක්ෂේ ධර්මයක් කිව්වේ මේ ඉන්දනේ. පය ධර්මයක් කිව්වේ මේකනේ. දැන් මේ විදිහට මුලදී පටන් ගන්නවා භාවනාව දීර්ඝ වශයෙන් විග්රහ කරලා.
'눈이 saṅkhata라 한 것은 이것이구나.' 홀로 고요히 앉아 생각합니다. '형상이 saṅkhata라는 것은 이것이구나. paṭicca samuppanna라는 것은 이것이구나. 형상이 kṣaya dharma라는 것은 이런 까닭이구나. vaya dharma라는 것은 이런 까닭이구나. cakkhu viññāṇa라는 것은 이것이구나. 그것이 saṅkhata라 한 것은 이것이구나. paṭicca samuppanna라 한 것은 이런 까닭이구나. kṣaya dharma라 한 것은 이것이구나. vaya dharma라 한 것은 이것이구나.' 이렇게 처음에는 bhāvanā를 길게 풀이하며 시작합니다.
ආන්න දීර්ඝ ලස දහම ඇසුරු කරනවා. මුලදි දීඝංවා ආස්සන්තෝ දීඝං අසා සාමිති පජානාතිකෝ නොතෙන්න. දීර්ඝ ලෙස මේ නිවන් දැකීමට අවශ්ය කරන දහම යථාර්ථය හොඳට ප්රගුණ වෙලා එනකම්. මෙහෙම ප්රගුණ කරලා පටන් ගන්න.
길게 dharma를 가까이합니다. 처음에는 'dīghaṃ vā assasanto dīghaṃ assasāmīti pajānāti'라 하지 않습니까. nirvāṇa를 보는 데 필요한 dharma의 참모습이 잘 익을 때까지 길게 합니다. 이렇게 익히며 시작하십시오.
ඉතින් ප්රගුණ වුනාට පස්සේ රස්සංවාස සන්තෝග කියන කෙටියම කියන ඇසුලට වැඩෙනවා. ඇහැ සංඛතා කියනකොටම අර කෙච්චරලා විග්රහ කරපුවා දැන් වැටහෙන පටන් ගන්නවා. ඇහැ පටිච්ච සමුප්පන්නය කියන හිමින් හිමින් හි හිත හිත හිටපු එක වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා. ඇහැ ක්ෂේ ධර්මයක් වය ධර්මයක් කියන එක වචන කියනකොට වැටහෙන පටන් ගන්න ඕන කෙටි වුණා. දැන් ඒ වචනය කියනකොට ඕක සංගතයිනේ පටිච්ච සමුප්පන්නයින කියනකොටම තේරෙන්න පටන් ගන්නා.
익은 뒤에는 'rassaṃ vā assasanto'라는 짧은 가까이함으로 자랍니다. '눈은 saṅkhata'라고 말하자마자, 그렇게 길게 풀이했던 것이 이제 환해지기 시작합니다. '눈은 paṭicca samuppanna'라 하면 천천히 생각해 오던 것이 환해지기 시작합니다. '눈은 kṣaya dharma, vaya dharma'라는 낱말을 말할 때 환해지기 시작해야 합니다, 짧아진 것입니다. 이제 그 낱말을 말하면 'saṅkhata구나, paṭicca samuppanna구나' 하고 말하자마자 알아듣기 시작합니다.
අර පොතේ තියෙන පාඩමක් අරගෙන ගෑණු රූපයක් උඩින් ඇඳලා, අම්මයග්ය රූපයක් ඇඳලා අයන්න, අල්මයන්න, මායන්න කියන්නපු දේ මොකක්ද මේ කවුද ආන් මතක් වෙනවා අම්මා කියන එක. අර අකුරු තුනේ කිව්වෙත් අම්මා කියන එක මතකලා අම්මා ළම එයා කියනවා. දැන් ප්රගුණ කරගන්න මුල් කාලේ එහෙමයි. දීර්ඝ ලෙස භාවිතා කරන්න ඕනේ ඒ අදහස එන්නට අර බාහිර කරුණු ටික බාහිර පසුතලියේ දීර්ඝ ලෙස හොඳට විමර්ශනයෙන් ඇසුරු කරන් ඇසුරු කරගෙන යනකොට අදහසක් එනවා අර පදයට පදය එකතු කරලා කියන හැටි අම්මා කියලා.
책에 있는 공부처럼, 위에 여자 그림, 엄마 그림을 그려 두고 'a', 'm', 'mā' 하고 일러 준 것이 무엇인가? 누구인가? 엄마가 떠오릅니다. 그 세 글자로 말한 것도 '엄마'라는 것이 떠올라 아이는 '엄마'라고 말합니다. 닦아 익히는 처음 시기는 그렇습니다. 그 뜻이 오도록 바깥 것들, 바깥 배경을 길게 잘 살피며 가까이해 가다 보면, 그 글자와 글자를 이어 '엄마'라고 말하는 뜻이 옵니다.
මෙන්න මෙව් වගේ. අපි දීර්ඝ ලෙස ඉස්සෙල්ලා එක තැනක ඉඳලා හරි. ඕවා හිතන්න පටන් ගත්තහම ඕක කියනවා දහම් සංකල්පනා දැන් අපි ඉන්නේ සතියෙන්. සතියෙන් ඉඳලා නිවන් දැකීමට පිහිටවාගත්ත මානසිකත්වයක් යම් තැනක තියෙනවා නම් නිවන් දැකීමට හේතුකාර යමක් නම් අපි හිතින් කයෙන් වචනයෙන් ඇතුළු කරන්නේ ඒ මොහොතේ ඔහු වෙන්නේ සතියෙන්. සම්මා සතියෙන් ඉන්නේ. ඒ සම්මා සතියෙන් ඉඳලා දැක්කේ අහපු බණ සම්මා දිට්ඨිය යුත්තයි.
이처럼 우리도 먼저 한곳에 앉아서라도 길게 이것들을 생각하기 시작하면 그것을 dharma saṅkalpanā라 합니다. 이제 우리는 sati로 있습니다. sati로 있으면서 nirvāṇa를 보려고 세운 마음가짐이 어딘가 있다면, nirvāṇa를 보는 까닭이 되는 것을 우리가 마음과 몸과 말로 들여놓는다면, 그 순간 그는 sati로 있는 것입니다. sammā sati로 있는 것입니다. 그 sammā sati로 있으며 본 것, 들은 bana는 sammā diṭṭhi를 갖춘 것입니다.
එතකොට දැන් අපි කල්පනාවට බැසා. දැන් මේ කල්පනාවට බැස් ලෝකය පිළිබඳව ලෝකය පැවැත්මට බැඳෙන කල්පනාවක් නෙමෙයි. අව්යාපාදයට, අවිහිංසාවට, නෙක්ක හම්මයට ආර්ය වශයෙන් පවතින යම්කිසි නිවනට හේතුකාර වන යම්කිසි පැවැත්මක් ඇද්ද ඒකට ආධාර දේ මේ කල්පනා කරන්නේ. සම්මා සංකල්පයත් ඔතන
그러면 이제 우리는 생각에 들어갔습니다. 이 생각은 세상에 대해, 세상의 이어짐에 묶이는 생각이 아닙니다. abyāpāda, avihiṃsā, nekkhamma로, ārya의 방식으로 nirvāṇa의 까닭이 되는 어떤 이어짐이 있다면 그것을 돕는 것을 생각합니다. sammā saṅkappa도 거기 있습니다.
දැන් මේ ඇසුරු කරන වචනය බොරු නෑහ, කේලන් නෑහැ, පරුෂ වචනය නෑහ, පලාපනය නැහැ එහෙම එකක් අහගත්තේ. ඒ වචනය සිහි කරන්නේ. එහෙනම් ඒ වචනය තුළ බොරුත් නැති කේලනුත් නැති, පරුසත් නැති, ප්රලාපත් නැති ලෝක සම්බන්ධ විපුරීතියට පත් නොකරන වචනයක් තමයි මේ අහගත්තේ. අහගත්ත වචනය පරිදි තමයි මේ සීය කරන්නේ මේ සම්මා වාචා. දැන් මේ ඉඳගෙන ඉල්ලා එකතනිල්ලා හටම් මේ නිකන් ඉන්නවා නෙමෙයි. හිතෙන් වැඩක් කරනවා. මොකක්ද හිතෙන් කරන වැඩේ? විදර්ශනාව කරනවා. මේ තමයි සම්මා කම්මන්තය.
이제 가까이하는 말은 거짓말도, 이간질도, 거친 말도, 쓸데없는 말도 없는 그런 말을 들은 것입니다. 그 말을 떠올립니다. 그렇다면 그 말 안에 거짓도 이간질도 거친 말도 쓸데없는 말도 없는, 세상과 얽혀 뒤틀리게 하지 않는 말을 들은 것입니다. 들은 말대로 떠올리는 것, 이것이 sammā vācā입니다. 이제 이렇게 앉아 있는 것은 그냥 있는 것이 아닙니다. 마음으로 일을 하고 있습니다. 마음으로 하는 일이 무엇인가? vidarśanā를 하는 것입니다. 이것이 sammā kammanta입니다.
මේ ජීවිතය නිකන් කාලේ ගත කොනවා නෙමෙයි. ඒ ධර්මාවබෝධය සඳහා අවශ්ය වෙන වැඩිපිට කාලය ගත කරනකොට ඒක සම්මා ආජීවය. දැන් මෙතන උත්සාහයක් නැතුව මානසික උත්සාහයක් නැතුව මේ කරන්න බැහ. ඒ මානසික වශයෙන් කරන උත්සාහය වීර්යක් ඇත්්ද? සම්මා වායා. දැන් ඕක කරන්නේ නිවනට අරමුණු කර නිවනට පිහිටපු නිසා සම්මා සතිය.
이 삶을 그냥 시간 보내며 사는 것이 아닙니다. dharma를 깨닫는 데 필요한 일에 시간을 쓸 때 그것이 sammā ājīva입니다. 여기에는 애씀 없이, 마음의 애씀 없이는 할 수 없습니다. 그 마음으로 하는 애씀, vīrya가 있다면 sammā vāyāma입니다. 이것을 nirvāṇa를 목표로, nirvāṇa에 자리 잡아 하기 때문에 sammā sati입니다.
ඔතන් කාටිය කරනකොට සම්මා සමාධිය කද ලැබෙනවා වගේ වැඩෙනවා. අන්න සම්මා සතියට එනකම් සාත්තුව හත්තුව කරගෙන යනකොට සම්මා සමාධිය නෙවෙ කදැකිලා ප්රථමයනයට ද්තිය අධ්යානයට තෘතියි අධ්යානය චතුර ධ්යානයට පත් වෙනවා. පත්වෙනකොට දකිනවා දැන් ඉතින් හරි. ඔන්න හැදිට ආවා.
그렇게 일을 해 나갈 때 sammā samādhi가 줄기가 생기듯 자랍니다. sammā sati에 이르기까지 돌봄을 해 나가면 sammā samādhi가 줄기를 맺어 첫째 dhyāna, 둘째 dhyāna, 셋째 dhyāna, 넷째 dhyāna에 이릅니다. 이를 때 봅니다. '이제 됐다, 싹이 텄구나.'
ඔන්න පළවෙනි කඳ ආවා. දැන් කඳ පරීක්ෂා කරලා බලනකොට මේකේ ගන්න කවුලක් නෑ තව. ඇතුලේ බොඩේ තියෙනවා. පිටින් එළ ලීයකුත් තියෙනවා. එළේට කපලා ගන්න තරම් මෝරලත් නෑහ. පොත්තෙන් වටෙච්ච ලීයක මූලාරම්භයේ තියෙනවා. අන්න පළවෙනි කඳ.
첫 줄기가 났습니다. 이제 줄기를 살펴보면 아직 쓸 만한 속심이 없습니다. 속은 무릅니다. 겉에 흰 겉재목이 있습니다. 겉재목을 베어 쓸 만큼 익지도 않았습니다. 껍질에 싸인 나무의 첫 시작에 있습니다. 이것이 첫 줄기입니다.
කඳ මෝරවන්න අපිට දැන් මොනවක් කරන්න දෙන්නේ සාත කරගෙන යනවා. ඔහොම කරගෙන යනකොට තව කවුල හැදුන්නේ නැ. කොහුල හැදෙන්නේ නැතුව ඊළඟට මොකද වෙන්නේ? එළේ මෝරලා තියෙනවා. කඳක් ටිකක් ලොකු වෙලා. දෙවෙනි අවස්ථාවක ස්වභාවයක් දකිනවා.
줄기를 익히려고 우리가 무엇을 할 수 있는가? 돌봄을 해 나갑니다. 그렇게 해 나가도 아직 속심은 생기지 않았습니다. 속심이 생기지 않은 채 다음엔 어떻게 되는가? 겉재목이 익었습니다. 줄기가 좀 커졌습니다. 두 번째 단계의 모습을 봅니다.
ඊට පස්සේ ඊළඟට දකිනවා. ඇතුලෙන් පුංචි කොහුලක් මෝරගෙන එනවා. ලොකු එළයකුත් තියෙනවා. කඳත් ලොකුයි. දැන් පොත්තකින් වට වෙලාත් තියෙනවා. තුන්වෙනි අවස්ථාවක් දකින්න. හොඳට මෝරලාවට පස්සේ එළේට ගන්න දෙයක් නැහ. හොඳ කොහුල හැදිලා වැරටගන්න පුළුවන් ප්රයෝජනවත් ශක්තිමත් ලිය හැදිලා දැන් මෝරලා තියෙන්නේ. හතරවෙනි අවස්ථාවක් දකිනවා. හැබැයි අවස්ථා හතරකම ලීය මේරෙව්වේ අපි නෙමෙයි. කඳ මේරෙව්වෙත් අපි නෙමෙයි. කොවුල හැදුවෙත් අපි නෙමෙයි. එලේ හැදුවෙත් අපි නෙමෙයි. පොත හැදුවෙත් අපි නෙමෙයි. ඔක්කොම ඒ ඔක්කොම හටගන්න අවශ්ය සා කළේ අපි.
그 뒤 다음 것을 봅니다. 안에서 작은 속심이 익어 옵니다. 큰 겉재목도 있습니다. 줄기도 큽니다. 이제 껍질로 둘러싸여 있습니다. 세 번째 단계를 봅니다. 잘 익은 뒤에는 겉재목을 쓸 것도 없습니다. 좋은 속심이 생겨 베어 쓸 수 있는 쓸모 있고 튼튼한 나무가 되어 이제 익었습니다. 네 번째 단계를 봅니다. 그런데 네 단계 모두 나무를 익힌 것은 우리가 아닙니다. 줄기를 익힌 것도 우리가 아닙니다. 속심을 만든 것도 우리가 아닙니다. 겉재목을 만든 것도, 껍질을 만든 것도 우리가 아닙니다. 그 모든 것이 생기는 데 필요한 돌봄을 한 것이 우리입니다.
මෙන්න මේ සාතුව කරපුවහම කඳ ලැබෙනවා වාගේ ඒ ලැබෙනකොට කඳ මෝරලාන් ලොකු වෙනකොට නියම කායේදී මල්ලන වෙලාවට මල්ලෙනවා, ඵලය එන වෙලාවට පළෙනවා. ආමල ආවා ආම ඵලය හැදුනා ගෙඩිය හැටි මෙහෙමයි මලේ හැටි මෙහෙමයි කියලා ඒකක් දැක්කා. අන්න ඒ වගේ ආර්ය ඵලය ලැබෙනකොට ලැබුනහම දැනගන්නවා ආර්ය ඵලය ලැබුණා. කඳ මෝරනකොට සමාධිය ලැබුණා. ලැබුනහම ලැබුන බව දැනගන්නවා.
이렇게 돌봄을 하면 줄기가 생기듯, 줄기가 익고 커지면 제때에 꽃 필 때 꽃 피고 열매 맺을 때 열매 맺습니다. '아, 꽃이 왔다, 아, 열매가 생겼다, 열매는 이렇고 꽃은 이렇구나' 하고 그것을 봅니다. 그처럼 ārya phala를 얻으면 ārya phala를 얻었음을 압니다. 줄기가 익을 때 samādhi를 얻었고, 얻으면 얻었음을 압니다.
න් ලැබුනහම ලැබුණු බව දැනගන්න තියෙන එක අපි කල්තියා ඉගෙනගන්නවා. සමාධිය හැටි අහනවා. හැබැයි ලොකු වැඩක් වෙනවා. අපි මොන මොන දේවල් වලට හරි ලොකුවට ආසා කරන්න ගියහම මොන මොන දේකට හරි. ඒක අපේ පළවැනි මානසික අංගයක් වෙනවා. ඒක හරි වටිනවා. ඊට පස්සේ මූලික කාලේදීක වටිනාකමක් එන්නේ අනුන්ට කියන්න පෙන්නන්න උද්දාම වෙන්න ලාභිය කීර්තිය ප්රහංසාව මුල් කරගෙන තමයි පටන් ගන්නේ. මෙන්න මේ නිසා බොහෝම පරිසං වෙන්න ඕනෑ මුල් කාලේ.
얻었을 때 얻었음을 알 것을 우리는 미리 배웁니다. samādhi의 모습을 듣습니다. 그런데 큰 일이 벌어집니다. 우리가 무엇이든 크게 바라러 가면, 무엇에든 그러면, 그것이 우리의 으뜸가는 마음 요소가 됩니다. 그것이 아주 값지게 됩니다. 그 뒤 처음 시기에 생기는 값어치는 남에게 말하고 보여 주고 들뜨려는 것, 이득과 명성과 칭찬을 바탕으로 시작됩니다. 그래서 처음 시기에는 아주 조심해야 합니다.
මුල් කාලය සමාධි ගැන අහනවට වැඩියම හොඳයි කිව්ව ටික කොරගෙන යන්න. නැත්නම් මනෝ හීන මවලා හිටන් හදාගන්නවා නිර්මාණය පොඩුව බොරුවට හරි. ඉතින් මට එළියක් පේනවා. මට දැන් මෙහෙම එකක් එනවා. උඩනවා වගේ එනවා අර කෑඩි අහගෙන ඉල්ලා යන්තා මොකක් හරි ආපු එක වර්ණනා කරලා නැති එකක් ඇති කරලා කියනවා. අනික් අයට ඒක කියලා ආශ්වාදයක් ලබන්න එනවා කැමැත්තක්.
처음 시기에는 samādhi에 대해 듣는 것보다 일러 준 것을 해 나가는 것이 가장 좋습니다. 그렇지 않으면 마음으로 꿈을 지어내 거짓으로라도 만들어 냅니다. '나에게 빛이 보인다, 이제 이런 것이 온다, 떠오르는 것 같다' 하며, 무언가 온 것을 부풀리고 없는 것을 만들어 말합니다. 남들에게 그것을 말해 달콤함을 얻으려는 바람이 옵니다.
හැබැයි මේක හරි භයානකයි බැරි වෙලා හරි නැති උත්තරී මනුස්ස ධර්ම ප්රකාශ කරන තැනට මනසක කියවුනොත් එහෙම ඔය ටික කියවනොත් එහෙම උපසම්පදාට හාමුදුරුවෝ ඉන්නම් පාරාජකයි. ආය වැඩක් නෑහ ඉතින් මහරකත් ඉවරයි. සාමාන්යයෙන් ගිහි කෙනෙක් හරි කිව්වොත් එයාට හිත බලන්න බැ.
그런데 이것은 아주 위험합니다. 행여 없는 uttari manussa dhamma를 드러내는 데까지 마음먹고 그런 말을 해 버리면, upasampadā를 받은 스님이라면 pārājika입니다. 다시는 쓸모가 없습니다. 스님의 삶도 끝입니다. 보통 재가자가 그런 말을 한다 해도 그는 마음을 키울 수 없게 됩니다.
පෝසලය නවතින ඇට්ටුණා වෙනවා. ඇට්ටුනා වෙච්ච බත හැලිය උයන්න උයාලා කොච්චර ගින්දර දැම්මත් බිරි වෙලා යනවා මිසා ඉදෙන්නේ නැතුව වාගේ. අර මානසිකත්වය ගොඩනැගෙන්නේ නැතුව යනවා.
설익어 굳은 쌀처럼 됩니다. 굳은 쌀로 밥을 지으면 아무리 불을 때도 부스러지기만 할 뿐 익지 않듯이, 그 마음가짐이 쌓이지 않고 맙니다.
ඒ නිසා හැම ඉලියේම පරිස්සෙන්න ඕනේ. ඵලයක් ලැබුණයි කියන මොනවා හරි එකක් එනකොට ඕක අල්ලගෙන අර ඵලය විනා ඵලය වින්නා කියලා ඕක කියාහුවා දක්වන්න යන්න හොඳ නැහ. එහෙම පරිස වෙන්න ඕනේ.
그러니 늘 조심해야 합니다. phala를 얻었다는 무언가가 오면 그것을 붙잡아 'phala를 누렸다, phala를 누렸다' 하고 떠벌리러 가는 것은 좋지 않습니다. 그렇게 조심해야 합니다.
ඔය ටික තමයි තුනින් දකින්න ඕනේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ ඔය පිළිබඳව අහන ප්රශ්නයක් තියෙනවා දැන් අහන්න මොනවා හරි?
이에 대해 물을 것이 있습니까? 이제 무엇이든 물으십시오.
සුලමුව පටිච්ච සමුප්පාදය රාණ නැ ඒ ආර්ය මාර්ගය මා ඔව් දැන් ඵලය ලබපු වින්දා විස්ා කර
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් ඵලය ලැබෙන්න මාර්ගය නිසයි පෙන්නුවේ. මාර්ගය වැඩූ කෙනාට වඩන්න මාර්ගයක් නෑ. මාර්ගය නොවඩන අය ඉන්නවා පෘථග්ජන පුද්ගලයාට මාර්ගයක් වැඩෙන්න නැති නිසා මාර්ගය වැඩෙන්නේ නැ. දහම් අහපු නැති දහම් තුළ නොයන කෙනාට අනිකින් තමයි වැඩූ ආර්යයන් වහන්සේට වඩන්න මාර්ගයක් ඉතුරු නැති නිසා එයාටත් වැඩෙන්නේ නැ. වැඩෙන්න මාර්ගයක් නැති නිසා. එයා සම්පූර්ණ නිසයි. ඔය දෙන්නම මාර්ගය නොවඩන දෙන්නේ. මාර්ගය වැඩිලා ඉවර වෙච්ච කෙනාට වඩන්න දේකුත් නැ. වඩන්න නැති කෙනාට වැඩෙන්නෙත් නැ.
그렇습니다, phala를 얻도록 하는 길이기 때문에 보여 준 것입니다. 길을 다 키운 이에게는 키울 길이 없습니다. 길을 키우지 않는 이들이 있습니다. puthujjana에게는 자랄 길이 없어서 길이 자라지 않습니다. dharma를 듣지 않고 dharma 안으로 들어가지 않는 이에게요. 다른 쪽은, 다 키운 ārya에게는 키울 길이 남아 있지 않아서 그에게도 자라지 않습니다. 자랄 길이 없어서입니다. 그는 온전하기 때문입니다. 이 두 사람이 길을 키우지 않는 두 사람입니다. 길이 다 자란 이에게는 키울 것이 없고, 키우지 않는 이에게는 자라지도 않습니다.
පටිච්ච සමුප්පාදය සාමාන්යයෙන් හරි වැඩෙනවා නේ ඔව් මොහොතක් ගානේ වැඩෙනවා. හිතන හිතන මොහොතක් ගානේ කුසල මූල පටිච්ච සමුප්පාදයටන වැඩෙනවා. විදිට කල්පනා කරනකොට ඇහැ සන්තයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි ධම්මයිමයි කියනකොට ඔව් අවිද්යාවෙන් අවිද්යා පච්චා සංඛාර නෙ කුසල මල ප් කුසල මූල පට්ටියා සංඛාරා ඒ වැඩෙන්නේ. කුසල මූල පත්යා සංඛාරා වන්නොත් ලැබෙන ප්රසාදය තණ්හා වැඩෙන්නේ නෑ ඒකේ. අ ඒකට යන්නේ නැ.
(물음) paṭicca samuppāda는 보통으로라도 자라지 않습니까? 그렇습니다, 순간순간 자랍니다. 생각하는 순간마다 kusala mūla paṭicca samuppāda도 자랍니다. 그렇게 생각할 때, '눈은 saṅkhata, paṭicca samuppanna, dharma'라고 할 때요. (네) avidyā로 하면 avijjā paccayā saṅkhārā이지요. kusala mūla의… kusala mūla paccayā saṅkhārā, 그것이 자랍니다. kusala mūla paccayā saṅkhārā로 얻는 pasāda에서는 taṇhā가 자라지 않습니다. 그리로 가지 않습니다.
මේ ප්රසාදය නිසා අධිමෝක්ෂය අධිමෝක්ෂය භවය භවය නිසා ජාතිය ජාතිය නිසා ජරා මරණ එනවා. නමුත් ඒකෙන් ඒව මේ ධම්මාන සමුදය හෝති කියලා කෙළවර වෙනවා මිසා දුක්ඛන්ත සමුදය ඒ කියා කෙළවර වෙන්නේ.
이 pasāda 때문에 adhimokkha, adhimokkha로 bhava, bhava로 jāti, jāti로 jarāmaraṇa가 옵니다. 그러나 그것은 'evametesaṃ dhammānaṃ samudayo hoti'로 끝날 뿐 'dukkhakkhandhassa samudayo'로 끝나지 않습니다.
[උගුර කෑරීම] කර්ම කර්ම පතයක්ද කර්මයක් දෙන්න නැ කර්ම දැන් කර්ම පතයක් කියන එකයි කර්මයයි කියන තේන්නේ ලෝකය කරන්න නැහ වැඩට.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් ආර්ය මාර්ගයට තියෙන්නේ කර්ම ක්ෂය කිරීම.
이제 ārya mārga에 있는 것은 karma를 다하게 하는 것입니다.
දැන් අකුසල මුල් කරගෙන නැත්නම් අවිද්යාව මුල් කරගෙන හටගන්නවා කර්ම සහ්ම පත ඒ පැත්තට න එතකොට පූර්ණ කර්ම නිරෝධ කරන පැත්තට අවශ්ය කරන්නා වූ කර්ම පතයක් වශයෙන් එනවා
akusala를 바탕으로, 곧 avidyā를 바탕으로 karma와 karma patha가 그쪽으로 생깁니다. 그러면 karma를 온전히 nirodha하는 쪽에 필요한 karma patha로서 오는 것이 있습니다.
කුසල මූල පජ්චා සංඛාරාව සම්පූර්ණ වමල මූල පච්චා සංඛාර මොකක් හරි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එයා කුසල කර්ම පතයක්. කුසල කර්ම පතක් ඔව්
그것이 kusala karma patha입니다. (kusala karma patha입니까?) 네.
කර්ම පතයක් නම් සම්පූර්ණයි. ඒට අපි මොහොතක හරි මොහොතක හරි ඒ සම්පූර්ණත්වය වැඩෙනවා නම් කර්ම පතයක් වශයෙන් තමයි මොහොතක් හරි වැඩෙන්නේ.
karma patha라면 온전한 것입니다. 우리가 한순간이라도 그 온전함이 자란다면, karma patha로서 한순간이라도 자라는 것입니다.
ආර්ය මාර්ගය මොහොතක් හරි වැඩිනුනොත් නැවත වාරයා කිය එක නැති වෙන්නේ නැ. ඒකයි හේතු.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ මේ ප්රශ්නය පවා ඉන්නවද? මේ ආර්ය තෝෂන භූතභාවය සහ මේ හුදකලා බව කියන එක අහපු අය ගියා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ආ දැන් මේ ආර්ය තව ප්රශ්නයක් අහනවා මේ ආර්ය තූස්ම් භූත භාවය කියන එකයි. ඒ වාගේම මේ හුද කරා මේක තියෙන්නේ එකලාභව කියා තියෙන්නේ පෙලා තියෙන්නේ. එකලාවීම.
아, 이제 또 다른 물음을 묻습니다. ārya tuṇhībhāva라는 것과, 또 이 홀로 있음이라는 것입니다. pāli 글에는 ekalābhāva, 곧 홀로 됨이라고 실려 있습니다.
මේ කාරණා දෙකක්. ආර්ය තෝස් භූත භාවය කියලා කියන්නේ දැන් දහම් සිතුවිල්ලක් හිතට අරගෙන ඒ දහම් සිතුවිල්ල තුළ එයා හිත හසුරුවාගෙන ඉන්නකොට එයාගේ මානසිකත්වය ඒකෙම පිහිටියා නම් දැන් ඒ වෙලාවට තව කෙනෙක් කතාබහ කරන එක එයාට කටුවක් වාගේ අනිත් කෙනෙක් කතාබහ කරන්න ගියොත් එහෙම එයාට ඒක කැමති නෑහ. එයා කතා කරන පැත්තකින් එහාට කියලා කල්පනාවට වැටුණා. ඒක අව්යාපාද අවිහිංසා නෙක්කම්ම කියන සංකල්පනා තුනට අයිති දහම් සංකල්පනාවක් නම් නිවන් දැකීමට හේතු වෙන්න දහම සංකල්පනාවක් නම් වදාගෙන යන්නේ.
이것은 두 가지입니다. ārya tuṇhībhāva라는 것은, dharma 생각 하나를 마음에 붙잡고 그 dharma 생각 안에서 마음을 다스리며 있을 때 그의 마음가짐이 거기에 자리 잡았다면, 그때 다른 이가 이야기하는 것이 그에게 가시처럼 느껴집니다. 다른 이가 이야기하려 들면 그는 그것을 좋아하지 않습니다. 그는 이야기하는 쪽에서 비켜나 생각에 잠깁니다. 그것이 abyāpāda, avihiṃsā, nekkhamma라는 세 saṅkalpanā에 속하는 dharma 생각이라면, nirvāṇa를 보는 까닭이 되는 dharma 생각이라면 그것을 키워 나갑니다.
එතකොට එයා ඒ තුළින් ලබන්නා වූ සුවයට පත්වෙනවා. එතකොට නැගෙන වූ දහම් සුවය තුළ එයා විවේකී සුවයෙන් ඉන්නවා.
그러면 그는 그것으로 얻는 즐거움에 이릅니다. 일어나는 dharma의 즐거움 속에서 그는 한적한 즐거움으로 지냅니다.
දැන් මෙහෙම හිතාගන්නකෝ. අපි යම්කිසි මාරක බාධක තියෙන යම්කිසි ප්රදේශයකින් අපි දන්නේ නැතුව ඒ පැත්තට ගිහින් ඉන්නට ආරංචි වෙනවා. මේ පැත්තේ මෙපදු මාර්ක බාධක සහිතයි. ඉක්මන් කරලා මේ පැත්තෙන් පැන ගනීන් කියලා අපිට අදහසක් දුන්නොත් එහෙම අපි දැන් ජීවිතය දෙවෙනි කරලා තියලා පැනලා දුවනවා කොහොමහරි ඒකෙන් බේරෙන්නේ සීමාවෙන්. අපි සීමාවෙන් පැනලා දුවලා හිතනම් පැත්ත කිරිල්ලා හිතන් නිදහස් තැනකට ගියාට පස්සේ. අපි ඉඳගෙන ගෙනිල්ලා හිතන් වැඩක් කරනවා. දිව්ව ගමන නතර කරලා වෙහෙස හරියනවා. මහා වෙහෙසකින් දුවගෙන ගියේ. වෙහෙස බලන්නේ නැතුව හැබැයි ඒ වෙහෙදා බලන්න දුවනකොට අපිට වෙහෙසක් එනවා.
이렇게 생각해 보십시오. 우리가 모르는 사이에 목숨을 앗는 위험이 있는 어떤 곳으로 가 있다가 소식을 듣습니다. '이쪽은 이런 목숨의 위험이 있다. 서둘러 이쪽에서 빠져나가라' 하는 말을 듣는다면, 우리는 목숨을 뒷전에 두고 뛰쳐나가 달립니다. 어떻게든 그 경계에서 벗어나려고. 경계에서 뛰쳐나와 달려 마음이 놓이는 자유로운 곳에 간 뒤에 우리는 앉아 숨을 돌립니다. 달리던 걸음을 멈추고 지침을 풉니다. 큰 지침 속에 달려갔습니다. 지침을 돌보지 않았지만, 그렇게 달리는 동안 우리에게 지침이 옵니다.
ඊට පස්සේ අපි මොකද කරන්නේ? අපි ඒ වෙහෙස නිවාගන්නවා විවේකස්ථානයකට ගිහිල්ලා. මෙන්න මෙහෙස නිමා ගැනීමක් තමයි. සිද්ධ කරගන්නේ ඔය දෙවෙනි ආර්ය තූරණී භූතභාවය. ආර්ය තෝෂණී භූතභාවය කිව්වේ ඒකයි. ඒ වෙහෙස නිවාගන්නවා ඒක තැනකට ගිහිල්ලා. මෙන්න මේ වෙහෙස නිවා ගැනීම තමයි අපිට සුසුම් හැරීම කිව්වේ.
그 뒤 우리는 무엇을 하는가? 한적한 곳에 가서 그 지침을 식힙니다. 바로 이 지침을 식히는 것을 이루는 것이 그 두 번째, ārya tuṇhībhāva입니다. ārya tuṇhībhāva라 한 것이 이것입니다. 그 지침을 한곳에 가서 식힙니다. 이 지침을 식히는 것을 우리는 한숨 돌리기라 했습니다.
දැන් අපි යම්කිසි ආකාරයේ මේ ලෝකයේ රාග සහගත ද්වේශ සහගත්ත මෝහ සහගත කම්කටු සහිත මේ ස්වභාවයෙන් අහක්වෙලා විවේකස්ථානයකට ගියහම එයින් වෙන් වුණු විවේකය අපිට ලැබෙනවා. අන්න ඒ විවේකය පිහිටලා ඒ විවේක සුවයට පත්වෙනවා. දැන් අපි ඉඳලා තියෙන්නේ රාග, ද්වේශ, මෝහ තහගත කාම සුවයෙන්. අපි කාම සුවයෙන් කියලා හිතා හිටපුවහම ඒක වට කරපු විශාල දාහයකට කොටු වෙලායි ඒ සුව පස්සේ ගියේ. සුව හොයාගෙන වින්ද දාහයකින් දැවෙන තැවෙන මානසිකත්වයක් සහ කායකත්වයා අපිට උරුම වෙලා තිබුනේ.
이제 우리가 이 세상의 rāga에 찬, dvēṣa에 찬, mōha에 찬 성가신 본성에서 비켜나 한적한 곳에 가면 그것에서 떨어진 한적함을 얻습니다. 그 한적함에 자리 잡아 한적한 즐거움에 이릅니다. 이제껏 우리는 rāga, dvēṣa, mōha에 찬 kāma의 즐거움 속에 있었습니다. kāma의 즐거움이라 여기고 있었을 때, 그것을 둘러싼 큰 불길에 갇힌 채 그 즐거움을 쫓았습니다. 즐거움을 찾아 누린 불길로 타고 애타는 마음과 몸이 우리에게 주어져 있었습니다.
දැන් අපි ඒවා අත්රලා කාමයන්ගෙන් වෙන්වෙලා අකුසල ධර්මයන්ගෙන් වෙන්වෙලා. මේ දහම් සිතුවිල්ලක් තුළ ඉඳලා දහම් අවබෝධය එනකොට නිවන සුවයි කියලා වැටහෙනකොට අතහැරීම නොයල්ම මිදීම සුවයි කියලා වැටහෙනකොට එතන හිත මානසිකත්වය පිහිටෙනවා නිවනට මුල් කරගෙන මෙන්න මේක තමයි අපේ ආරක්ෂික ස්ථානය
이제 우리는 그것들을 놓고 kāma에서 떨어지고 akusala dharma에서 떨어져, 이 dharma 생각 안에 있으며 dharma 깨달음이 올 때, nirvāṇa가 즐겁다고 알아질 때, 놓음, 들러붙지 않음, 벗어남이 즐겁다고 알아질 때, 거기에 마음이 nirvāṇa를 바탕으로 자리 잡습니다. 바로 이것이 우리의 안전한 곳입니다.
මෙන්න මේ ටික වැටහිරෙන අවස්ථාවට ආවට පස්සේ තමා ලැබූ සුවය කරා පැමිණෙන්න අමාරුයි. ඒ මොකද ඉස්සෙල්ලා රාග ගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනී වලින් දාහයට පත්වෙච්ච කායික මානසික කායිකත්වයක් තිබිච්ච නිසා. දැන් වෙන් වුනාට පස්සේ මොකද කරන්නේ? අර කායික වශයෙන් අසාහනී මානසිකත්වයක් ඉස්සෙල්ලා තිබුණා. ඒකෙන් මිදිලා. ශාන්ත වූ ප්රණීත වූ නිදහස් කායිකත්වය ලබාගන්න. අන්න සැනසුම් සුසුම් හරිමින් ඉන්නවා.
이것이 알아지는 때에 이른 뒤에도 그가 얻은 즐거움에 이르기는 어렵습니다. 왜냐하면 전에 rāga의 불, dvēṣa의 불, mōha의 불로 타는 몸과 마음이 있었기 때문입니다. 떨어져 나온 뒤엔 무엇을 하는가? 전에 몸으로 편치 않은 마음가짐이 있었습니다. 그것에서 벗어나 고요하고 뛰어나고 자유로운 몸을 얻으려고, 평안한 한숨을 쉬며 지냅니다.
ඒ සැනසුම් සුසුම් වලදී සිද්ධ වෙන්නේ රාග ගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි නිසා දැවිලා තැවිලා තිබිච්ච කායිකත්වය ඊට අනුකූල සකස් වෙච්ච කායිකත්වය දැන් නිමිල යනවා. අන්න ඒ කායිකත්වය තුළ නිමා ගැනීම තමයි මේ මේ ආර්ය තුූස්ණි භූතභාවයෙන් කරන්නේ. ආර්යයන්ගේ තූස්ණීම් භූතභාවය කිව්වේ ඔන්න ඕකට
그 평안한 한숨 속에서 일어나는 것은, rāga의 불, dvēṣa의 불, mōha의 불로 타고 애타던 몸, 그에 맞게 만들어진 몸이 이제 식어 가는 것입니다. 그 몸 안에서 식히는 것이 바로 이 ārya tuṇhībhāva로 하는 일입니다. ārya들의 tuṇhībhāva라 한 것은 바로 이것입니다.
එක තැන එක ඉඳගෙන එයා වෙන දෙයක් කල්පනා නොකරන නිදහස් භාවේ හිත තියාගෙන නිවනට යොමු කරගත්ත හිතෙන් සැනසුම් සුදුසුම් හෙළමෙන් ඉන්නවා. මේ වෙලාවේදී හිත ධ්යානයට පත් වෙනවා. දෙතියක් ධ්යානයට එනවා. ද්තියක් ධ්යානයට ඇදිලා මේ කය නිදහස් කරලා මානසිකත්වය නිදහස් කරලා නිදහස් හරියට පුරුම් පුරලා තිබ බැලු නිදහසේ තියෙනවා වාගේ. විශාල සුවයකට පත් වෙලා පිහිටනවා. මෙන්න මේ සුවයට කියනවා द्තියක් ධ්යානයට පත්වුණා. මෙන්න මේකට කියනවා ආර්ය තූණි භුද්ධවායට පත්වුණා.
한곳에 앉아 그는 다른 것을 생각하지 않는 자유로운 상태에 마음을 두고, nirvāṇa로 향한 마음으로 평안한 한숨을 쉬며 지냅니다. 이때 마음이 dhyāna에 듭니다. 둘째 dhyāna에 옵니다. 둘째 dhyāna에 끌려 이 몸을 풀어 놓고 마음가짐을 풀어 놓아, 아주 자유로운 듯 큰 즐거움에 이르러 자리 잡습니다. 이 즐거움을 둘째 dhyāna에 이르렀다고 합니다. 이것을 ārya tuṇhībhāva에 이르렀다고 합니다.
හැබැයි මෙතන හිටියට තමන් සම්පූර්ණ රාගයන්ගේ ආදීනව සාමෙන් දැකලා හිටියේ නැති නිසා. ගැටීමේ ආදීනව සම්පූර්ණ දැකලා හිටපු නැති නිසා. එක එක අවස්ථාවල හරියට අලුයට තියෙන ගිනිපපුරු උඩට මතු වෙනවා වාගේ. අභ්යන්තරයෙන් මතුවෙවි බාහිරට එන්න පටන් ගන්නවා විදෙන් විඩ රාග අදහස් ද්වේශ අදහස් ඇලීම් සහගත කැටීම් සහගත අදහස් ෙන්න පටන් ගන්නවා.
그런데 여기 있어도, 자기가 rāga의 ādīnava를 온전히 보지 못했기 때문에, 부딪침의 ādīnava를 온전히 보지 못했기 때문에, 때때로 마치 재 속의 불씨가 위로 솟듯 안에서 솟아 밖으로 나오기 시작합니다. 이따금 rāga 생각, dvēṣa 생각, 들러붙고 부딪치는 생각이 오기 시작합니다.
අන්න ඒ වෙලාවේදී ඔහු දකිනවා. මම මේ බාහිර ලෝකයේ පංච නීවරණයන්ට කොටු වෙන හරි අත්හැරලා අයින් වුනාට. එහෙනම් වස්තු කාමයට ක්ලේශ කාමයට ගෝචරණය ඒවයෙන් අහක් වෙලා මේ නිදහස් විවේකී මානසිකත්වයන් හිටියන. මගේ මනස තව යනවනේ විදෙන් විදේක දේවල් වලට, රාග අදහස් වලට, ද්වේශ අදහස් වලට යනවනේ. මේක මහා කරදරයක්.
그때 그는 봅니다. '나는 바깥 세상의 다섯 nīvaraṇa에 갇히던 것을 놓고 비켜났다. vatthu kāma와 kilesa kāma에 닿는 것들에서 비켜나 이 자유롭고 한적한 마음가짐으로 있었다. 그런데 내 마음이 아직 이따금 이런저런 것들로, rāga 생각으로, dvēṣa 생각으로 가는구나. 이것은 큰 골칫거리다.'
මෙන්න මේකෙන් මිදෙන්න. මොකද කරන්න ඕනේ? තමාගේ අත්දැකීම් සහිත මාර්ගයක් තියෙනවා. අත්හැරීමේ, නොවැල්මේ, මිදීමේ සැනසුම කොච්චර ශාන්තද ප්රණීතදසද කියලා සිහි කිරීමක් නිවන සිහි කිරීම. අන්න නිවනට හිත පිහිටවාගෙන සිහි කරනකොට අර ලෝකයේ තිබෙන කාම අදහස් ද්වේශ අදහස් වල ආදීනව දකිමින්. නික්කම්මී ආනිසංස දකිමි. නිවන කරා තව තව නැවෙනවා.
여기서 벗어나려면 무엇을 해야 하는가? 자기가 겪어 본 길이 있습니다. 놓음, 들러붙지 않음, 벗어남의 평안이 얼마나 고요하고 뛰어난지 떠올리는 것, nirvāṇa를 떠올리는 것입니다. nirvāṇa에 마음을 두고 떠올릴 때, 세상에 있는 kāma 생각, dvēṣa 생각의 ādīnava를 보며, nekkhamma의 ānisaṃsa를 보며, nirvāṇa로 더욱더 기웁니다.
මෙන්න මේ නම් නිසා අර දහ දෙන මනසට අසාහනී දෙන කාම අදහස් සමතුරිතතාවයට පත්වෙලා ඒවා සංසිඳිලා ගිහිල්ලා අර සුවය බලවත් වෙලා. ආලෝක මනසක් ඇති සත්වයට පත් වෙනවා කිසි දෙයක් අල්ලන්නේ නැති. අදහස් වතින් ලෝකේ තව දෙයක් අල්ලන්නෙත් නැති. නිදහස් මානසිකත්වය හිත පිහිටවහම කියනවා එක බවට හවා චතුර ධ්යානයට පත් වුණේ. අන්න එකලා හුදකලලා බව කියලා කිව්වේ චතුර ධ්යානය.
이 때문에 그 애태우고 마음을 편치 않게 하던 kāma 생각들이 고르게 되어 가라앉고, 그 즐거움이 힘차져 아무것도 붙잡지 않는 밝은 마음을 지닌 존재가 됩니다. 생각으로도 세상의 다른 것을 붙잡지 않습니다. 자유로운 마음가짐에 마음을 두면, 그것을 하나 된 상태로 넷째 dhyāna에 이르렀다고 합니다. 홀로 됨, 혼자 있음이라 한 것이 넷째 dhyāna입니다.
ඉස්සෙල්ලා ආර්ය තෝෂණී භූත භාවයෙන් පටන් ගත්ත කෙනාට එකලාභාවය ලැබෙනවා. එකලාභාවයට පත් වෙච්ච හිතකින් තමයි දිවැස දිව කනාදී පහළ වෙන්නෙත්. පෙරවිසූ කඳ පිරිලාදී දකින අවස්ථාව නම් එහෙම පහළ වෙන්නෙත්. එතකොට ඒවත් විදර්ශනාත්මකව දකින්නෙත්. එසේ නැත්නම් මුලින් වැඩපු විදර්ශනාත්මක ලෝකයේ යථාර්ථය දැකලා අසාර බව යළි සිහි කරනකොට වේගවත් මානසිකත්වයට කිඳා බැහැලා යථාර්ථය මතුවෙලා එන්නේ ඒ වෙලාවේ. ඔන්න ඔය මොහොතේ මතුවෙලා ආවොත් මොකද වෙන්නේ? ලෝකය සහමුලින්ම යථාර්ථය දැකලා අත්හරින්න වැලීම විදේදී ගගිය විමුක්ති ඵලයට එවත් අරිහත් පත් වෙනවා. එදාට සම්පූර්ණ කරෙන්න ඉවරයි.
먼저 ārya tuṇhībhāva로 시작한 이에게 홀로 됨이 옵니다. 홀로 된 마음으로 dibba cakkhu, dibba sota 따위가 나타나고, 전생에 산 무더기를 보는 때도 나타납니다. 그러면 그것들도 vidarśanā로 봅니다. 아니면 처음에 키운 vidarśanā로 세상의 참모습을 보아 알맹이 없음을 다시 떠올릴 때, 빠른 마음가짐에 깊이 잠겨 참모습이 솟아오르는 것이 그때입니다. 바로 그 순간 솟아오르면 어떻게 되는가? 세상을 송두리째 참모습으로 보아 놓아 버리고, 들러붙지 않고 벗어나 vimutti phala에 이르러 arahat가 됩니다. 그날 다 끝납니다.
එහෙම තියෙනවා ප්රඥා විමුක්ත. ධ්යානලාභපී වැදින හම් එහෙම ආවොත් එකෙන එකට තියෙනවා කාය සඛී එතකොට ප්රඥාව මුතන්ට කාය සාක්ෂී වෙනවා. ඒ වගේ උබතෝ විමුක්ත වෙනවා. ඔයාදී වශයෙන් අරිහත් ඵලයත් එක්කලා ධ්යානේ ඔක්කොම සම්පූර්ණ උබතෝ විමුක්ත කියන තත්ත්වයට පත් වෙනවා. ඒ ක්රමයට මාර්ගය වැඩෙන හැටිය තියෙන්නේ.
그렇게 paññā vimutta가 있습니다. dhyāna를 얻은 이가 그렇게 오면 kāya sakkhī가 있습니다. 그러면 paññā vimutta에 더해 kāya sakkhī가 됩니다. 마찬가지로 ubhato vimutta가 됩니다. 이렇게 arahat phala와 함께 dhyāna가 모두 갖추어진 ubhato vimutta라는 처지에 이릅니다. 그 방식으로 길이 자라는 모습이 있습니다.
මොනව ඒක තව කියන්න අහන්න දෙයක් තියෙනනම් අහන්න. තේරුම් ගන්න බැරි තැනක් එහෙම තියෙනවා ඒවා අහගන්න ඕනේ.
그것에 대해 더 말하거나 물을 것이 있으면 물으십시오. 알아듣지 못한 곳이 있으면 그것을 물어야 합니다.
තව ප්රශ්නයක් තියෙනවා ප්රථමධ්යාන, ද්තිය අධ්යාන, ෘතිය අධ්යාන චතුර්යාන යන්න මේවාට පියවරෙන් පියවරට පත්වන්න තැනැත්තෙකුගේ චිත්ත වීති පිළිබඳ විස්තරයක් කරන්න කියලා. දැන් මේක ගැඹුරු අභිධර්මයට අයි ප්රශ්නයක්.
물음이 하나 더 있습니다. 첫째 dhyāna, 둘째 dhyāna, 셋째 dhyāna, 넷째 dhyāna로 한 걸음씩 이르는 이의 citta vīthi에 대해 풀어 달라는 것입니다. 이것은 깊은 abhidharma에 속하는 물음입니다.
මේ ධ්යාන වල තියෙනවා ලෞකික ධ්යාන සහ අනාර්ය ධ්යාන සහ ආර්ය ධ්යාන කියලා දෙකක්. දැන් අබුද්ධෝත්පාද කාලවල ඔය කර්මස්ථාන අරගෙන නැත්නම් ඔය යම්කිසි ඔය ආපෝ කසින තේජෝ කසිනා අදී කසින කර්මස්ථානාදී කරගෙන භාවනා කරන අයට ඒ අයටත් ලැබෙන්නා වූ ක්රමයක් තියෙනවා ධ්යාන ක්රමයක්. සමාධියක් මතුවෙලා සමාධියට සමාධිය හිතේ මතු වෙනවා. ගත අනුකූල වෙලා ධ්යානයට පත්වෙනවා.
이 dhyāna에는 세속 dhyāna, 곧 anārya dhyāna와 ārya dhyāna, 이렇게 둘이 있습니다. 부처님이 나시지 않은 때에도 karmasthāna를 잡거나, āpo kasiṇa, tejo kasiṇa 같은 kasiṇa karmasthāna 따위를 가지고 bhāvanā 하는 이들, 그들에게도 얻어지는 방법, dhyāna의 방법이 있습니다. samādhi가 솟아, 마음에 samādhi가 솟습니다. 몸이 맞추어져 dhyāna에 이릅니다.
දැන් අද හිතෙන්නේ මේ ධ්යාන කියන එක හිතේ තියෙන දෙයක් කියලා. ධ්යානයයි සමාධියයි දෙකක්. සමාධියට පත්වෙච්ච කෙනෙක් ඒ මනසින් ඒ සමාධිය සිහි කරගෙන සිහි කරගෙන යනකොට එයාගේ ගත ධ්යානය තුළින් සුද්ධ වෙනවා. ධ්යාන කරනවා කියන්නේ දවා හරෙනවා කියන එකයි.
그런데 오늘날 dhyāna라는 것을 마음에 있는 것이라고 여깁니다. dhyāna와 samādhi는 둘입니다. samādhi에 이른 이가 그 마음으로 그 samādhi를 떠올리고 또 떠올려 가면, 그의 몸이 dhyāna를 통해 맑아집니다. dhyāna를 한다는 것은 태워 없앤다는 것입니다.
මොනවද දවා හරි තියෙන්නේ? දැන් අභි ධර්මය සඳහන් එනවා අරිහතුන් වහන්සේත් එහාත්ම සුඛ විහරණයට ධ්යාන වඩනවා කියලා. අභිධර්මය එහෙම හක් කරන්න අපිට අයිතියක් නෑ. ඒ ධර්මය එහෙමයි. ධර්මය තුළ විශේෂම කොටසක් වශයෙන් තියෙනවා හරි විද්යානුකූල ධර්ම කොටස. ඒක තමයි අභිධර්මය කිව්ේ. අරිහතුන් වහන්සේත් එහාත්ම සුඛ වේරණය සඳහා ධ්යාන වඩනවා. දැන් ධ්යාන කියන්නේ හිතේ පාරිශුද්ධියක් නම්. අරිහතුන් වහන්සේගේ හිතේ තව පාරිශුද්ධ වෙන එකක් තියෙනවා. අරිහතට පත් වුනාට පත්.
무엇을 태워 없애는가? abhidharma에 나오기를, arahat 스님들도 지금 여기의 즐거운 머무름을 위해 dhyāna를 키운다고 합니다. abhidharma를 그렇게 비켜 둘 권리가 우리에게는 없습니다. 그 dharma가 그렇습니다. dharma 안에서 특별한 부분으로, 아주 이치에 맞는 dharma 부분이 있습니다. 그것을 abhidharma라 합니다. arahat 스님들도 지금 여기의 즐거운 머무름을 위해 dhyāna를 키웁니다. dhyāna가 마음의 맑아짐이라면, arahat 스님의 마음에 더 맑아질 것이 있겠습니까? arahat에 이른 뒤에 말입니다.
දැන් අරිහත් පත් වෙච්ච කෙනාට තියෙනවා සමාධියක්. ඒකට කියනවා ඵල සමාපත්තිය. ඒක රාගයෙන් තොරයි, ද්වේශයෙන් තොරයි, මෝහයෙන් තොරයි. රාග අක්ෂයයි, ද්වේශ අක්ෂයයි, මෝහ අක්ෂයයි. ඒ තුළින් තමයි ඵල සමාපත්තිය ලැබෙන්නේ. ඒ ඵල සමවති වුන්නම් උන්වහන්සේට රාගයෙන් තොරව, ද්වේශයෙන් තොරව, මෝහයෙන් තොරව ඉන්න පුළුවන්.
arahat에 이른 이에게는 samādhi가 있습니다. 그것을 phala samāpatti라 합니다. 그것은 rāga가 없고, dvēṣa가 없고, mōha가 없습니다. rāga의 다함, dvēṣa의 다함, mōha의 다함입니다. 그것으로 phala samāpatti를 얻습니다. 그 phala samāpatti에 들면 그분은 rāga 없이, dvēṣa 없이, mōha 없이 지낼 수 있습니다.
උන්වහන්සේට ඇහෙනවා. අහන බලාපොරොත්තුවක් නැ. පෙනවා. බලන බලාපොරොත්තුවක් නෑ. ගඳ සුවඳ දැෙනවා. ආග්රහණය කරන බලාපොරොත්තුවක් නෑ. රහ දැනෙනවා. රස විඳින බලාපොරොත්තුවක් නෑ. පහස දැනෙනවා. පහස ලබන බලාපොරොත්තුවක් නෑ. හිතන්න පුළුවන්. හිතන බලාපොරොත්තුවක් නෑ. ඒ නිසා උන්වහන්සේගේ සමාධිය අනික් සියලු සමාධීන්ට වඩා බලවත් ශාන්තයි ප්රණීතයි. එහෙනම් අරිහත් ඵලය මොකක්ද නැත්තේ? රාගයේ නෑ, ද්වේශයේ නෑ, මෝහයේ නෑ. මෙන්න අනික්ඒ අනිත් සමාධි වලටයි ආර්යයන්ගේ ඵල සමාපත්තියේ තියෙන වෙනස.
그분께는 들립니다. 들으려는 바람은 없습니다. 보입니다. 보려는 바람은 없습니다. 냄새가 느껴집니다. 맡으려는 바람은 없습니다. 맛이 느껴집니다. 맛보려는 바람은 없습니다. 감촉이 느껴집니다. 감촉을 얻으려는 바람은 없습니다. 생각할 수 있습니다. 생각하려는 바람은 없습니다. 그래서 그분의 samādhi는 다른 모든 samādhi보다 힘차고 고요하고 뛰어납니다. 그렇다면 arahat phala에 없는 것은 무엇인가? rāga가 없고, dvēṣa가 없고, mōha가 없습니다. 이것이 다른 samādhi들과 ārya들의 phala samāpatti의 다름입니다.
ඉතින් ආර්ය සමාපත්තිය වල තියෙනවා ධ්යාන සමාපත්තිය. හැබැයි ධ්යාන සමාපත්තිය කියන එක ලබනකොට කායික වශයෙන් එයා ලබනවා නිදහස්.
ārya samāpatti에는 dhyāna samāpatti가 있습니다. 그런데 dhyāna samāpatti를 얻을 때 그는 몸으로 자유를 얻습니다.
දැන් මම උපමාවක් වශයෙන් කියන්නම් මෙහෙම දෙයක් හිතන්නකෝ. අපි දැන් අ ඔය පැටරෝල්ප එහෙනම් අපි දැන් ඔය කියන ලාම්ප තියෙන්නේ පත්තුනේ මැනට බැඳ පත්තු කරන ළාපු තියෙනවනේ. ඕකට අපි අමුතෙල් එවලා ඉස්සෙල්ලා පත්තු කළොත් එහෙම ගින්දරත් පත්තු වෙනවා. හැබැයි දීප්තිමත් ගින්නක් නෙමෙයි. දැල්ල සහිත ගින්දරක් හුගාල පත්තු වෙනවා. ඒ දැ සහිත ගින්දර පත්තු වෙනකොට මොකද වෙන්නේ? අර මැනටලේ කළු වෙනවා. අර කාබනෙක වැඳිලා.
비유로 말하겠습니다. 이렇게 생각해 보십시오. 우리가 이제… 석유 램프 말입니다, 맨틀을 묶어 켜는 램프가 있지 않습니까. 거기에 날기름을 올려 먼저 켜면 불이 붙기는 합니다. 그러나 밝은 불이 아니라 불꽃이 이는 불이 크게 붙습니다. 그 불꽃 이는 불이 붙을 때 어떻게 되는가? 그 맨틀이 검어집니다. 그을음이 달라붙어서입니다.
ඊට පස්සේ තෙල් ටික රත්ව ආවට පස්සේ. දැන් අමුතෙන් එන්නේ නැතුව ගෑස් වෙලා එනවා. දැන් සෝගාන සද්දෙට අර කළු අඳුරක් නැත්නම් කළු දැල්ලක් නැති ගෑස් එළියෙන් පත් වෙනාවක් එනවා.
그 뒤 기름이 데워지면 이제 날기름으로 오지 않고 가스가 되어 나옵니다. 이제 쏴 하는 소리와 함께, 그 검은 그을음, 검은 불꽃이 없는 가스 불빛으로 켜지는 때가 옵니다.
දැන් දැන් රත් වෙලා තියෙන්නේ තෙල් වලින්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)