와하라까 코리아
CD010-08

CD010 · 8번째 · 1시간 30분 · 원문 녹음

vāta·pitta·semha kopa가 미치는 모습

වා පිත් සෙම් කෝප බලපාන හැටි.

මෝහ කියන්නේ බලපෑම අනුව වාපික්ෂයෝ බලපාන හැටියට. දැන් ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ කියන

lobha·dosa·moha가 그 미치는 힘에 따라 vāta·pitta·semha에 미치는 모습입니다.

බලපාන හැටියට. දැන් ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ කියන එකේදී අපි දකින්න ඕනේ. දැන් මේ ලෝභ කියන

이제 lobha, dosa, moha라는 것에서 우리가 보아야 할 것이 있습니다.

එකේදී අපි දකින්න ඕනේ. දැන් මේ ලෝභ කියන යම්කිසි කොටසක් තියෙනවා. මේ ලෝභය නිසා හැමෙල්ලේම ලෝභයෙන් දඟලන්නේ මොකටද? සේවමයක් බලාපොරොත්තු වෙන්න. සුවයක් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. ලෝභය ආසාවේ බලවත් පැත්ත. ආසාවේ දැඩි බව නිසා ලෝභය ඇතිවෙනවා.

이 lobha라는 한 갈래가 있습니다. 이 lobha 때문에 늘 lobha로 몸부림치는 것은 왜입니까? 즐거움을 바라서, 편안함을 바라서입니다. lobha는 바람의 센 쪽입니다. 바람이 거세서 lobha가 생깁니다.

ඒකේ ස්වභාවය මොකක්ද? යම් යම් තැනක එල්ලෙන බැඳෙන ස්වභාවය. අන්න ඒක තමයි සෙම පොළ හැටි. සෙමේ ස්වභාවය හැමතැනකම එල්ලිලා බැඳිලා ලාටුවක් වාගේ බැඳිලා හිට ස්වභාවය.

그 성질은 무엇입니까? 어느 곳에 매달리고 묶이는 성질입니다. 바로 그것이 semha의 모습입니다. semha의 성질은 모든 곳에 매달리고 묶여 아교처럼 달라붙어 있는 성질입니다.

මේ විෂම ලෝය නිසා සෙම් කෝප ඇති කරන්න හේතු වෙනවා. විපාක වශයෙන්

이 어긋난 lobha 때문에 vipāka로 semha kopa가 생기는 까닭이 됩니다.

එතකොට කිව්වා ද්වේශය හැමෙලම ගිනිගත්තා වාගේ ශරීරයක් ගිනිගන්නන්නේට පත් කරන්නේ පිට මුල් කරගෙන විසම ද්වේශයක් ඇති කරගත්තො. ඒකෙන් හටගන්නවා පිත්කෝප ඇති කරන්න රෝප. ඒකෙන් ඇති කරන්නේ. මෝහය හැම වෙලේම යමක

그리고 dosa는 늘 불이 붙은 것처럼 몸을 불타게 만든다고 했습니다. pitta를 바탕으로 어긋난 dosa를 일으키면 그로써 pitta kopa를 일으키는 병이 생깁니다. 그로써 일어나는 것입니다.

ඒකෙන් ඇති කරන්නේ. මෝහය හැම වෙලේම යමක එල්බගන්නවත් මොනවක් කරගන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. අසරණ එකක්. මෝහයට පත් වුනාට පස්සේ මෝහය නිසා කර කියාගන්න දෙයක් තේරෙන්නේ නැ. යමක් කරගන්න බැ. ඔහේ සැලෙන එක තමයි වෙන්නේ. හලිය හලිය සුදුසුම හෙළෙ ඉන්න එක තමයි වෙන්නේ.

moha는 언제나 무엇을 붙잡거나 무엇을 해낼 수 있는 것이 아닙니다. 기댈 데 없는 것입니다. moha에 빠지고 나면 moha 때문에 무엇을 하고 무엇을 말할지 알지 못합니다. 아무것도 할 수 없습니다. 그저 흔들릴 뿐입니다. 이리저리 흔들리며 있을 뿐입니다.

ඒ හැමෙලේම මෝහය විසම වාතයට සම්බන්ධයි. විසම වෙච්ච වාතය නිසා වාත කෝප හටගන්නවා. ින් මෝහයෙන් කෝප එනවා, ද්වේශයෙන් පිත්කෝප එනවා. ලෝභයෙන් සෙම් කෝප එනවා. විපාක වශයෙන් වාපි සෙම් දෙකට ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ ඔය විදිහට සම්බන්ධ වෙන්නේ. ගතියට අනුවමයි.

그렇게 moha는 늘 어긋난 vāta와 이어져 있습니다. 어긋난 vāta 때문에 vāta kopa가 생깁니다. 그러니 moha로 vāta kopa가 오고, dosa로 pitta kopa가 오고, lobha로 semha kopa가 옵니다. vipāka로 vāta·pitta·semha에 lobha·dosa·moha가 그렇게 이어집니다. 저마다의 성향에 따라서입니다.

මේ කරගත්ත එකේ විපාකය අරිහත්යට පත් වුනත් වෙන්න පුළුවන්. ලෝභ අක්ෂයයි, ද්වේශ අක්ෂයයි, මෝහ අක්ෂයයි. ඒ හේතුවේ ඵලය මතුඳු කයක් හට ගැනීමට හේතු නැති වෙන්නේ එක. කලින් කිය පරිසන්දනයකි

이렇게 지은 것의 vipāka는 arahant가 되어도 올 수 있습니다. lobha가 다하고, dosa가 다하고, moha가 다하면 그 까닭의 열매로 다음 몸이 생길 까닭이 없어지는 것입니다.

නැති වෙන්නේ එක. කලින් කිය පරිසන්දනයකි ඔව්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අනන්තර සමන්තර ප්‍රත්‍යය සමන්තරය හදන්න නැත තියෙනකොට අහත් වෙන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අනන් ඒක තමයි කියන්නේ ඒ කරපු හැටියට කර්මය හැටියට කියලා. දැන් ආනන්තරයක පාප කර්ම කියලා කොටසක් තියෙනවා. පංචානන්තරය පාප කර්ම කියලා. ඒවට අනන්තරයක් සමනන්තරයක් හදන්න අවශ්‍ය නැහ.

바로 그것을 지은 그대로, kamma 그대로라고 하는 것입니다. 이제 ānantariya pāpa kamma라는 갈래가 있습니다. 다섯 가지 ānantariya pāpa kamma입니다. 그것들에는 anantara와 samanantara를 따로 만들 필요가 없습니다.

ඒවා හදාගෙනයි ඇඟිලා එන්නේ. ඒ ශක්තිය හැටිය. එහෙම නොවනේවර තියෙනවා. අවශ්‍ය පස්සේ පරිසරය හැදුවොත් හදාගෙන හැදුවොත් තමයි එන්නේ. දැන් අපි හුඟාතුරට මේ මොනවා

그것들은 스스로 그것을 만들어 몸에 와 닿습니다. 그 힘의 모습이 그렇습니다. 그렇지 않은 것들도 있습니다. 그것들은 나중에 환경을 만들어 줄 때, 만들어 낼 때에야 옵니다.

තමයි එන්නේ. දැන් අපි හුඟාතුරට මේ මොනවා හරි අවඩක් කරන්නේ කෙනෙකුට තනි කරම නිකන්ම නෙමෙයි. පරිසරයක් හදලා දුන්න නිසා. අනු හද වූ පරිසරයක් මද්දී ඒ නිසා හටගත්ත කුපිතවීමක් මුල් කරගෙන තමයි කෙනෙකුට ගහන්න පුළුවන්. බයින්න පුළුවන්.

우리 대부분이 남에게 무슨 해를 끼치는 것은 그냥 홀로 하는 것이 아닙니다. 환경을 만들어 주었기 때문입니다. 남이 만든 환경 가운데서 그 때문에 생긴 성남을 바탕으로 사람은 때릴 수도 있고 욕할 수도 있습니다.

දැන් අපි එහෙම මම මොකද නිකන් බයින්නේ. මට කරදරන්නේ මොකද අපි ඔහොම දෙනක ඉන්නේ. හැබැයි මට මොනවා හරි කිව්වොල්ලෝ තමයි මා ඕකට විරුද්ධව නැගෙන්නේ. අන්න කෙනෙක්ගේ නිගමනයක්. දැන් එතකොට තියෙන්නේ ආහාරයක් ඇතුවමයි ඔහු ඒ වාපය කළේ. හේතුවක් ඇතුවමයි.

우리는 이렇게 말합니다. ‘내가 왜 괜히 욕하겠나. 내가 왜 괴롭히겠나, 우리는 이렇게 가만있는데. 다만 누가 내게 뭐라 하면 나는 거기에 맞서 일어난다.’ 이것이 한 사람의 결론입니다. 그러니 그는 먹이가 있어서야 그 pāpa를 지은 것입니다. 까닭이 있어서입니다.

එහෙනම් ඕක ඉදෙන්නත් ඔහුට ඔහු හේතුවක් ගොඩනැගුවොත් තමයි ඒ ජාතිය ඇදලා එන්නේ. අ සමන්තර එයා ගොඩන නැගුවොත් තමයි එහෙම අනන්තර පාප කර්ම කර්ම විපාක වශයෙන් ඇදලා එන්නේ. අන්න ඒකයි. ඉතින් අපිට පුළුවන් බොහෝකොට

그렇다면 그것이 무르익으려면 그가 까닭을 쌓아야 그런 것이 끌려옵니다. 그가 samanantara를 쌓아야 그런 ānantariya pāpa kamma가 kamma vipāka로 끌려옵니다. 바로 그것입니다.

අන්න ඒකයි. ඉතින් අපිට පුළුවන් බොහෝකොට අපි කරලා තියෙන්නේ. කිසිම කෙනෙකුට අවැඩක් අසාධාරණයක් නොකළ නිසා ඒ හේතුවෙන්ම ගිහි අපි කරලා නැහැ. බොහොම අඩුවෙ ඒවා. කාට හරි බැලා තියෙනවා නම් හරි හිංගියක් කරලා තියෙනවා නම් අපිට මොකක් හරි කළා කියන නිගමනයක බිහිලා තමයි අපි කරලා තියෙන්නේ.

그러니 우리가 대개 해 온 것은, 누구에게도 해나 부당함을 하지 않았는데 그 까닭만으로 한 것이 아닙니다. 그런 것은 아주 드뭅니다. 누구를 노려보았거나 해코지를 했다면, 그 사람이 우리에게 무엇을 했다는 결론이 서서야 우리가 한 것입니다.

ඒකට හේතු තිබුණා නම් එහෙම අන්න ඒ සහනය ඒ කර්ම විපාක දෙනකොටත් තියෙනවා. තමන්ට බේරිලා තියෙනවා. එබඳු පරිසරයා තමන් ලෝකෙට නඉපදවන්නේ නැත්නම්. ඒකෙන් බේරීමේ හැකියාවක් ලබනවා. තාවකාලික හැකියාවක් සම්‍යා ප්‍රයෝගයක් වශයෙන් ගන්න පුළුවන්.

거기에 까닭이 있었다면 kamma vipāka가 올 때도 그만큼 덜어짐이 있습니다. 자신이 벗어나 있습니다. 그런 환경을 자신이 세상에 만들어 내지 않는다면 말입니다. 그로써 벗어날 수 있는 힘을 얻습니다. 잠깐의 힘입니다. sammā payoga로 볼 수 있습니다.

ඉතින් මේ වගේ දේවල් වලදී උතුර ප්‍රදේශයත් දකුණත් ආදි වශයෙන් තියෙන සටන අද ඊ තිබිච්ච සටක් නෙමෙයි. ඉතිහාස කතා බැලුවත් ඔය හැම කාලයෙකම ඔය ප්‍රශ්නය මතු වුණා.

이런 일들을 보면, 북쪽과 남쪽 따위로 있는 싸움은 오늘 생긴 싸움이 아닙니다. 옛이야기를 보아도 어느 때나 그 문제가 불거졌습니다.

කට්ටියක් කියනවා මේ රට ඔක්කෝම අපේ රාජ්‍යයට ගන්න ඕනේ එක්සීසත් කරන්න ඕනේ. එහෙම කියලා ඉවල හටම් වෙන පැත්තක රජ කරර හිටපු කට්ටිය පරාදය කරලා ඒ පැත්ත අල්ලගන්න බලනවා.

어떤 무리는 ‘이 나라를 모두 우리 나라로 가져와 하나로 합쳐야 한다’고 말합니다. 그렇게 말하고 다른 쪽에서 다스리던 무리를 쳐부숴 그쪽을 차지하려 합니다.

ඒගොල්ලෝ කල්පනා කරනවා අපිත් කොහොමහරි දඟලා හටම් අපේ රාජ්‍යය ක්ෂේසත් කරන්න ඕනේ. ඒගොල්ලෝ එහෙන් සටන මෙහෙගෙන යනවා අනික්ම පරාදය කරලා ඒක අල්ලගන්න ඉතින් ගැටි ගැටී ඉඳලා ගැටීම හේතු කරන්නේ මොකක් හරි ඒ අවස්ථාවේ ජය අරගෙන අය ජය පන්නවා. හැබැයි අනික අදහස අත්හරින්නේ නැහැ. අද බැරිනම් ආයේ සටසාට සංවිධානය කරෙන්නේ අපි නැවත සටම මෙහෙවනවා.

저들도 ‘우리도 어떻게든 애써 우리 나라를 하나로 합쳐야 한다’고 생각합니다. 저들은 저쪽에서 싸움을 이끌어 와 다른 쪽을 쳐부숴 차지하려 합니다. 그렇게 부딪치고 부딪치다가 그때그때 이긴 쪽이 이깁니다. 다만 진 쪽은 뜻을 놓지 않습니다. 오늘 안 되면 다시 힘을 모아 다시 싸움을 이끕니다.

ඔය අදහසතෙන් අය පිරිස ජාති ලක්ෂණයක් අරගෙන ජාති භේදයක් අරගෙන හරි ඔය අදහසත් අරි නැතුව ඔය දෙකේ ඉන්නවා දෙග. එහෙනම් ඔය දෙක මරුවී මරුවට එන්න ඕක සට අත්තර වෙන්න පුළුවන්ද?

그런 뜻을 가진 무리가 겨레의 특징을 내세우거나 겨레 사이의 갈라짐을 내세워, 그 뜻을 놓지 않고 두 편에 서 있습니다. 그렇다면 그 둘이 서로 죽고 죽이는 데까지 가서, 그 싸움이 끝날 수 있겠습니까?

උතුර එක රාජ්‍යයක් තිබුණා දකිනේ එක රාජ්‍යයක් තිබුණා. ඒකටත් හේතුකාරක පසුබිම භූමි පසුබිම යෙදිලා තිබුණා. එක පැත්තක තියෙන පරිසර ස්වභාවය නෙමෙයි අනිත් පැත්තේ. ඒ වගේම ගංගාවලින් වෙන්වච ද්වේශ සීමා වශයෙන් වෙන්වෙච්ච තිබුණා. ඒ නිසා පැත්තෙන් පැත්ත එක අදහස වලයි හජ කළා.

북쪽에 한 나라가 있었고 남쪽에 한 나라가 있었습니다. 거기에도 까닭이 되는 바탕, 땅의 바탕이 있었습니다. 한쪽의 땅 성질은 다른 쪽과 같지 않습니다. 또 강으로 나라의 경계가 갈라져 있었습니다. 그래서 쪽마다 저마다의 뜻으로 다스렸습니다.

ඊට පස්සේ රාජ්‍ය ලෝභය වැඩි වෙනකොට බලය වැඩි කරගෙන සත්නත් කරලා ඔක්කොම එකට ගන්න. මේ එක කට්ටියක් නෙමෙයි දෙපැත්තෙම කට්ටිය ඔය වැඩේ කරලා තියෙනවා.

그 뒤 나라 욕심이 커지자 힘을 키워 쳐들어가 모두를 하나로 가지려 했습니다. 이것은 한 무리만이 아니라 양쪽 무리가 다 그 일을 해 왔습니다.

මේ ලංකාවේ කිව්වහම සොපය වෙන්න කොක අපිත් අහවල් අපේ හදගෙන රජ කරලා තියෙනවා. ඔක්කොම අල්ලගෙන දැන් අපිත් කරලා තියෙනවා. දැන් උඹලා ඉන්නේ කොහොම උඹලා විතරක් ගිටියේ අපිත් ඒ කාලේ හිටිය අපේ කට්ටිය අටේ කාලේ හිටියා.

이 Laṅkā를 두고 말하면 이렇습니다. ‘우리도 우리 것을 세워 다스렸다, 다 차지하고서. 우리도 그렇게 했다. 너희만 있었던 것이 아니라 우리도 그때 있었다, 우리 무리도 그때 있었다.’

දැන් ඉති සරණ විවරයක් වෙන්නේ නැ. මේගොල්ලෝ කියනවා අපි ඒ ඊය රජායක් කරනවා කියලා අරගොල්ලෝ කියනවා අපිත් නැහැ වෙන එකක් අපි තියන්නේ ගිය රාජ්යා තමන් කවද හරි අපිට මෙහාරි ෙතරක් කියලා එකක් නේ. ඒගොල්ලෝ ඒකත් ඒ අදහස තියෙනවා. ඉතින් ඒ කියන්නේ ගැටීමක් මුල් කරගෙන දෙවෝ ගැටෙනවා.

그러니 빠져나갈 틈이 생기지 않습니다. 이쪽은 ‘우리가 그 나라를 다스린다’고 하고, 저쪽은 ‘우리도 그렇지 않다, 우리가 품은 것은 잃은 나라를 언젠가 되찾는다는 것이다’라고 합니다. 저들에게도 그 뜻이 있습니다. 곧 부딪침을 바탕으로 둘이 부딪칩니다.

බලාපොරොත්තුව අර්කන නැති නිසා මේ බලාපොරොත්තුවෙන් පරපුරේ පරපුරට අනුකූල පුද්ගලයෝ ඉපදි ඒකටම අහුවෙනවා. ඒකම කරගෙන යනවා. ඉතින් පැවැත්මේ යමක් අල්ල ගත්තොත් ගැටීමෙන් නිදහස් වෙන්න බැහ. ඒ තරඟෙන් නිදහස් වෙන්න බැහ.

바람이 끊이지 않기에, 그 바람으로 대를 이어 그 대에 맞는 사람들이 태어나 거기에 걸려듭니다. 같은 일을 이어 갑니다. 그러니 있음에서 무엇을 붙잡으면 부딪침에서 벗어날 수 없습니다. 그 겨룸에서 벗어날 수 없습니다.

බල්ලන්ට අහුවෙච්ච මස්කට්ටක් නම් මස් කට්ට කොයි පැත්තට යන්නෙත් නැහැ. ඇද ගත බල්ලගේ පැත්තට යනවා. මස් කට්ට නිදහසේ ඉන්නවා. මස් කට්ට පොර කනවා බල්ලෝ දෙන්නේ දෙපැත්තියට එක වල්ලේ එකවත් අදහස අත්හරිෙනවද අනිගන්නට බයට පැනලා හැංග මිසා මස් කට්ේ පාලා අයින් වෙනවද නෑ ඒක කරන්න නැ. වුත් බලන්නේ හැඟිලා අහක බලා ඉඳිලා පෙලා කොහොමහරි පෙන්නලා අරන් දුවන්නේ එක්කෝ බැක්. ඌරට පුළුවන්කමක් ලැබුනොත් එහෙම අරකට හආකාර කාල උදුරාගන්න රූප.

개들에게 잡힌 고깃덩이라면, 고깃덩이는 스스로 어느 쪽으로도 가지 않습니다. 끌어당기는 개 쪽으로 갑니다. 고깃덩이는 태평하게 있습니다. 개 두 마리가 양쪽에서 고깃덩이를 두고 다툽니다. 개 한 마리라도 뜻을 놓습니까? 다른 놈이 무서워 달아나 숨거나 고깃덩이를 놓고 물러섭니까? 아닙니다, 그렇게 하지 않습니다. 딴 데를 보는 척 숨어 있다가 어떻게든 틈을 보아 물고 달아나거나, 기회가 생기면 상대에게서 낚아채려 합니다.

ඉතින් අන්න ඒ වගේ තමයි රට මස්කට්ටක් න. ඕකට භුක්තියෙන් දඟලන බල්ලෝ තමයි දෙපැත්තේ ඉන්නේ. මේ බලු පොරේ ඇරෙන්නේ නෑහැ කවදාවක් බල්ලෝ මිනිස්සු කරන්නද හදන්න බල්ලන්ට බලකම් කරගන්න තියලා මිනිස්සු තමන් ගෙ කරගන්න ඕනේ.

나라도 바로 그런 고깃덩이와 같습니다. 그것을 차지하려 몸부림치는 개들이 양쪽에 있습니다. 이 개싸움은 결코 끝나지 않습니다. 개들을 사람으로 만들려 합니까? 개들은 개들대로 힘겨루기를 하게 두고, 사람은 자기 일을 해야 합니다.

අපිත් ගියොත් එහෙම මස් කටරකක් නැහැ. පැත්තක් ඉඳලා හනම් එහෙම බැහැ. ඔය මස් කට්ට සාධාරණ බෙදන්න ඕනේ. අපි ඕකට පැත්තොත් මොකක් වෙන්නේ උන්ගේ ලෝභකමට දැන් බල්ලෝ දෙනාගේ කැමතිද සාධාරණ බෙදලා කන්න උන්ට වැහරි සාධාරණයක් නැහැ උන්ට සම්පූර්ණ කර මටත් ඕනේ මට මත් ඕනේ උන් දෙන්නාම ඉල්ලනවා. එක ගාන එකනේ සාධාරණව අපි දන්න

우리가 끼어든다고 고깃덩이가 생기는 것도 아닙니다. 한쪽 편에 서서는 안 됩니다. ‘그 고깃덩이를 공정하게 나눠야 한다’며 우리가 거기 끼어들면 어떻게 됩니까? 욕심 많은 개 두 마리가 공정하게 나눠 먹기를 좋아합니까? 그들에게 공정이란 없습니다. ‘전부 나에게, 나도 갖고 싶다’ 하고 둘 다 요구합니다. 우리가 공정하게 나눠 주려 해도 마찬가지입니다.

යනවා. ඉතින් අපිට කරන්න පුළුවන් දෙයක් දෝ කරන්න.

그러니 우리가 할 수 있는 것이 무엇이겠습니까.

ඔය වැඩේ ලෝභ, ද්වේශ, මෝහයන්ගේ ගැටීමේ ස්වභාවය බල්ලන්ගේ මස් කටුවක් අයිි ලෝකයට පොරකන මෝඩයෝ හින්දා බුදුරජාණන් වහන්සේ කවදාවත් වැඩියේ නෑ ඔය දේශනයට ඕක ඇඟිලි ගහන්න කියනවා.

그 일은 lobha·dosa·moha가 부딪치는 성질이고, 개들의 고깃덩이 같은 세상을 두고 다투는 어리석은 이들의 일이기에, 붓다께서는 결코 그런 정치에 나서지 않으셨습니다. 그런데도 사람들은 거기에 손을 대라고 합니다.

ඕකේ ආදීනව දැකලා කරපු දේශාලනය තත් ඇැලා දාලා ගිහිල්ලා තමයි කවිදට ගිහිල්ලා උන්වහන්සේ ලොවතුරා බුද්ධත්වයට පත් වුනේ.

그 허물(ādīnava)을 보고 하던 정치를 내던지고 떠나서야 그분께서는 위없는 깨달음에 이르셨습니다.

ලෝකයේ සියල්ලට ජයගන්න පුළුවන් දේශපාලනයක් ඓතිවාසිකමක් හිමිකමක් ඔක්කොම උන්වහන්සේට තිබු. උන්වහන්සේ කලකිරණෙත් සාක්‍යය කෝලියන්ගේ තිබෙන්නේ සට නිසාමයි.

세상 모든 것을 이길 수 있는 정치, 권리, 소유가 모두 그분께 있었습니다. 그분께서 싫증을 내신 것도 Sākya와 Koliya 사이에 있던 싸움 때문입니다.

කලකිරණේ මුල් හේතුවක් එදා වුනේ. මේ රජකම කියන එක මහා භයානක වැඩක් නැති දෙයක් ඇලෙන ගැටෙන මුලා වෙන දෙයක් කියලා දැනගෙන රජකමෙහි කලකෙන්න එදා හේතුවක් වුණා ඒකාර්ය. සසර තිබිච්ච මේ පුණ්‍යවන්තකම අරක උපනිසිරය කර නැගිලා ආවා.

그것이 그때 싫증의 첫 까닭이었습니다. 이 왕노릇이라는 것은 아주 위험하고 쓸데없는 것, 달라붙고 부딪치고 미혹되는 것임을 알아, 그때 왕노릇에 싫증을 내는 까닭이 되었습니다. saṃsāra에서 쌓아 온 그 puñña가 그것을 upanissaya 삼아 솟아올랐습니다.

ඉතින් ඊට පස්සේ තුන්වහන්සේ රටාලනය කිරීමට ගියේ නැහැ. කවුරු හරි උපදෙසක් කිල්ගෙන ආවොත් දැහැමින් කරන මෙහෙමයි කියලා උපදෙසක් දුන්න. හොර ගන්නවා නම් හොරගන්න බැරි නම් නිකන් හිට දවස ගානේ අවවාද අනුශාසනා ගන්න ආවා කොසොල සදිරුවන්නට අරක කරන්න එපා මේක කරන්න එපා කියන්න කියනවා. බොලෑ කැමැත්තක් කොරගන්න. හැබැයි මෙන්න මේකයි යථාර්ථය. ඔය ටික දුන්නා.

그 뒤 그분께서는 나라를 다스리러 가지 않으셨습니다. 누가 가르침을 구하러 오면 ‘바르게 하려면 이렇게 하라’고 가르침을 주셨습니다. 받아들일 수 있으면 받아들이고, 못 하면 그냥 있으라고. Kosala 왕이 날마다 가르침을 받으러 왔습니다. ‘이것 하지 마라, 저것 하지 마라’ 하고 다그치지 않으시고, 너희 뜻대로 하되 다만 이것이 참모습이라고 그만큼을 주셨습니다.

ඒකයි ඉතින් ඔය හැටියේ. සටන් නවත්තනවයි කියන එක බෞද්ධයයින්ගේ වැඩක් නෙමෙ. බෞද්ධය වෙන නවත්තන්න නැහ තමන්ගේ හිත තුළ තියෙන රාග, ද්වේශ, මෝහ සටන. ඒ සටන නැත්නම් ජයගත්තොත් බෞද්ධයාට තම තමන්ට නිවන තියෙනවා.

그래서 그런 것입니다. 싸움을 멈추게 하는 것은 불자의 일이 아닙니다. 불자가 멈추게 해야 할 것은 자기 마음속의 rāga·dosa·moha 싸움입니다. 그 싸움을 이기면 불자에게는 저마다 nibbāna가 있습니다.

ලෝකයාටත් ඕනනම් තම තමන්ට ඔන්නනම් ඒක කරගත්ත ඒක. බුද්ධ දහම අනු හදන්න තියෙන එකක් නෙමෙයි. තම තමන්ට හැදෙන්න තියෙන එකක්. [උගුර කෑරීම] දැන් ඒකෙන් අනු හදන්න යන බුද්ධ දහම තමයි අද හදාගෙන ඉඟලන්නේ. උත්සාහ කරන්න.

세상 사람도 원하면, 저마다 원하면 그것을 하면 됩니다. Buddha dhamma는 남을 고치려고 있는 것이 아니라 저마다 스스로 고쳐지려고 있는 것입니다. (헛기침) 그런데 남을 고치려 드는 Buddha dhamma를 오늘 만들어 애쓰고 있습니다.

අනුට උදව් කරන එක හොඳයි. හැබැයි අනු හදනවා කියන එකේ හිටියොත් දෘෂ්ටියක්. ඒ දෘෂ්ටියට නොවැ ඒ උදව්ව කරන්න දහම උදව්ව කරන්න

남을 돕는 것은 좋습니다. 다만 남을 고친다는 데 머물면 그것은 diṭṭhi입니다. 그 diṭṭhi로가 아니라, 그 도움을, dhamma의 도움을 하십시오.

තව මොනවා හරි අහන්න තියෙනවා නම් ස්වාමීන් වහන්ස කර්ම විපාක වලින් ඇති වෙනවා ගැන සාකච්ඡා කරන්නේනේ ඔව් දැන් කුසල් කර්ම වලින් ඒවා යටපත් කරන්න පුළුවන්

더 물을 것이 있으면 물으십시오. (질문) Bhante, kamma vipāka로 생기는 것에 대해 이야기하셨지요. — 예. — 그러면 kusala kamma로 그것들을 누를 수 있습니까?

පුළුවන් ක්‍රම තියෙනවා. තියෙනවා තියෙනවා. දැන් යම්කිසි කර්මයක් කරනකොට එබඳු උතුම්ම කාලයක් එනවා මේ බුද්ධෝත්පාද කාලය.

할 수 있는 길이 있습니다. 있습니다, 있습니다. 어떤 kamma를 지을 때 그런 가장 높은 때가 옵니다. 바로 이 붓다가 나신 때입니다.

මොකද යම්කිසි කර්මයක් කරපුවහම සීමා සහිත විපාකයක් ඒකට උරුම වෙන සීමා සහිත අසාධාරණයක් අපි කරලා තියෙන්නේ. මොන විදිහෙන් මේ ලෞකික කර්මයක් කළත් ඒක සීමා සහිත අසාධාරණ කාරණයක්. මෙන්න මේ වෙලාවේදී ආනාන්තරේ පාප කර්ම නොවන්න දේවල් වලට පුළුවන්කමක් තියෙනවා.

왜냐하면 어떤 kamma를 지으면 그것에는 한계가 있는 vipāka가 따르고, 우리가 한 것도 한계가 있는 부당함이기 때문입니다. 어떤 식으로 세간의 kamma를 지어도 그것은 한계가 있는 부당한 일입니다. 바로 이때 ānantariya pāpa kamma가 아닌 것들에는 길이 있습니다.

අප්‍රමාණ කුසලයක් නගන්න පුළුවන් ශාසනය තියෙන කාලෙක වඳිවාගන්න. අකුසලයක් කරපු කෙනෙකුට කරගත්ත කුසලයකින් වඳි ගෙවන්න පුළුවන්.

sāsana가 있는 때에 헤아릴 수 없는 kusala를 일으켜 값을 치를 수 있습니다. akusala를 한 사람은 지은 kusala로 그 값을 갚을 수 있습니다.

දැන් අපි අතින් යම්කිසි අවැඩක් වුනහම සමහර වෙලාවට ඒගොල්ලන්ට කියනවා මෙන්න මෙච්චර ගණක් වඳි ගෙව්වා. වන්දි ගෙවලා හිටන් අපි නිදහස් වෙනවා. අපි කරපු අසාධාරණය වදී නොගෙව්වොත් අපිට විඳින්න සිද්ධ වෙනවා. ක්‍රම දෙකක් වෙනවා.

우리 손으로 어떤 해가 생기면 때로 그쪽에 ‘여기 이만큼 갚았다’고 합니다. 갚고 나서 우리는 풀려납니다. 우리가 한 부당함을 갚지 않으면 우리가 겪어야 합니다. 두 길이 있습니다.

මේ ලෞකිකත්වයේ තියෙන නීතියෙත් ඕක එක්තරා මට්ටමකට පෙන්නුම් කරනවා. වන්දික වෙලා නිදහස් වෙනවා නැහත්නම් හිරියලා ගිහිල් වෙනවා.

이 세간의 법에서도 그것이 어느 만큼 드러납니다. 갚고 풀려나거나, 아니면 감옥에 갑니다.

දැන් ඕක එක්තරා මට්ටමක දෙයක්. ඒ වගේ මේ ලෝකාධිකරණයක් තමයි මේ අපි මේ හැම කෙනෙක්ම පොදුවේ බැහැලා ඉන්න තන්නේ. කර්මයට විපාකයගෙන තියෙන දෙන්න යම් රටාවක් තියෙනවා මේක කිසි කෙනෙකුට වෙනස් කරන්න බැරි ලෝක අධිකරණය.

그것은 어느 만큼의 것입니다. 그처럼 이것은 우리 모두가 함께 내려와 있는 세상의 재판정입니다. kamma에 vipāka를 주는 어떤 틀이 있고, 이것은 아무도 바꿀 수 없는 세상의 재판정입니다.

මේකදිත් ඔය හා සමාන ක්‍රියාවක් සිද්ධ වෙනවා. හැබැයි මේකෙදි සිද්ධ වෙන්නේ හිරියේදායන කන්න දෙන එකයි ඇදෙනම් හිරිය දානවා කියලා කරන්න. ඒක නෙමෙයි ඒවන්දි. දුක්ඛිත විදියට හරි හම්බ කරලා කවදා හරි ගෙවලා ඉවර කරප. කරපටර වඳී.

여기서도 그와 비슷한 일이 일어납니다. 다만 여기서 일어나는 것은 감옥에 넣고 먹여 주는 것이 아닙니다. 그것이 아니라 갚음입니다. 괴롭게 벌어서라도 언젠가 다 갚아 끝내야 하는 갚음입니다.

දැන් ඒ කතාව අද ඒ විදිහට ගන්නවා නම් එහෙම හිරියේදාන මනුස්සයාට හිරියේ දාගෙන ඒ විහගෙන් කඩලී කොරවලා හරි වැඩ අරගෙන එයාලුව හම්බ කරගත්ත මුදලින් අර වන්දිය ගෙවිල කම් මිනිහ නිදහස් කරන්නේ නැහ කියන එකයි ඒ විදිහට විය යුත්තේ. නමුත් අද කරන් ඉරිය දානවා කියලා මිනිහට අන්තයක් ගෙනහලා කන්න බොන්න දී ඉඳරන් එය නිදහස් කරලා යවන එක. ඒක නීතිය තියෙන දුර්වලකම. නමුත් අර නියම විදිහට ලෝක ධර්මය ලෝක නීතිය කියන එක ඒ ජාතියේ දුර්වල දුර්වල විපාකයක් නෙමෙයි දෙන්නේ.

그 이야기를 오늘에 견주어 본다면, 감옥에 넣은 사람을 가두어 두고 그에게 일을 시켜, 그가 번 돈으로 그 갚음을 다 치르기 전에는 풀어 주지 않는 것이 마땅한 길입니다. 그런데 오늘은 감옥에 넣는다며 사람을 데려다 먹이고 마시게 하다가 풀어 보냅니다. 그것은 법의 약함입니다. 그러나 참된 세상의 dhamma, 세상의 법은 그런 약한 vipāka를 주지 않습니다.

තමන් ලෝකයට යම් අවැඩක් කළා නම් ඒ අවැඩ සංසිදුවන්න තමා ණය ගෙවන තුළ බේරෙන්න බැ.

자신이 세상에 어떤 해를 끼쳤다면 그 해를 가라앉히려 빚을 다 갚기 전에는 벗어날 수 없습니다.

එන්න හරක් කරන අර යෝතිස්ත්‍රය අනුව ඔව් අපල කාලය කියලා තියෙනවා කාලයක්. දැන් කියවන කාලයක්

(질문) 그런데 jyotiṣa에 따르면 — 예 — 나쁜 때라는 것이 있다고들 하는데요.

ඔව් දැන් මෙහෙමයි තියෙන්නේ. අපල කාලයක් කියලා වචනයක් තියෙනකොට ඒකේ තියෙනවා යමක් ඵලදි අන්න ඒක තමයි සමනන්තරය කිව්වේ. සමනන්තරය සම අන් අන්තයක්. එහෙනම් අපි විසින් ඉතින් කරපු යමක් ඇත්නම් ඒක විපාකයට ඇදලා ඉන්න. ඊට සමාන පරිසරයක් ගොඩනැගිය යුතුයි. ඒක ගොඩනැගෙන්න ඕනේ කොහොමහරි මෙන්න මේ ගොඩනැගෙන පරිසරය තමයි මේ ජෝති විද්‍යාව තුළින්. ඒකට ගැලපෙන ගැලපෙන කාල පරාසයකින් ඒ රටාව පෙලා තියෙන්නේ. මෙන්න මේ කාලට මේ මේ දසාව වඑනවා. ඒ කාලට එන්න මේ මේ දසාව ආදි වශයෙන් විග්‍රහ කරලා යනවා. ඉතින් ඒ වගේ දසා ක්‍රමයක් පෙලා තියෙනවා.

예, 이렇습니다. 나쁜 때라는 말이 있을 때 거기에는 무엇이 열매 맺는 것이 있는데, 바로 그것을 samanantara라고 했습니다. samanantara는 같은 것이 사이 없이 이어지는 것입니다. 그렇다면 우리가 지은 것이 있으면 그것을 vipāka로 끌어오려면 그와 같은 환경이 세워져야 합니다. 어떻게든 세워져야 하는데, 이 세워지는 환경을 jyotiṣa를 통해 보여 줍니다. 그에 맞는 때의 폭으로 그 틀을 보여 두었습니다. 이 때에는 이 dasā가 오고, 저 때에는 저 dasā가 온다는 식으로 풀어 갑니다. 그런 dasā 체계를 보여 두었습니다.

දැන් අපල සඵල මේ දෙකටම එන කාලයක් තියෙනවා. ආපු කාලයක් නිසා. 10ක් ආපු වෙන දස ආව දස ආව දසයක් එන හැටි තමයි දසාව.

이제 나쁨과 좋음 둘 다에 오는 때가 있습니다. 온 때이기 때문입니다. 열(dasa)이 온 모습, 열이 오는 모습이 dasā입니다.

දස අකුසල කර්මයක් කර්ම පතයක් කරපුවහම ඒ 10ය ආවා හැටි. දැක්කා ඉරිසිවරු 10 ආවේ මෙන්න මේ මේ කාල මෙන්න මේ පරිසරයටයි කියලා. ඒ පටන් ගත්ත තැන් පටන් 10ය ආපු හැටියට කාලය බෙදුව.

열 가지 akusala kamma patha를 지으면 그 열이 온 모습입니다. rishi들은 ‘그 열이 이 때에, 이 환경으로 왔다’고 보았습니다. 그것이 시작된 곳부터 그 열이 온 대로 때를 나누었습니다.

බෙදලා ඉවලා එහෙනම් මෙන්න මේ කාලේ මෙන්න මේදහයෙන් ආපු ආපු හැටියට එනවා. දසය ආපු හැටියට දසාව බෙදුලා. ඔතන දස දස ආව දස ආව දස පුණ්‍යක් වලින් 10න කාලට ඒකත් ෙන්නේ හොඳ පැත්තට. දස අකුසලයෙන් එන්නේ නරක පැත්තට ඒ දෙකම තියෙන්නේ 10ද000 එහෙනම් ඔය දෙකේමක දැන් ප්‍රාණඝාතයක් කරන්න පුළුවන් නරක පැත්තට දස ආවා. ප්‍රාණඝාත දසයි.

나누고서, 이 때에는 이 열에서 온 대로 온다 하여, 열이 온 대로 dasā를 나누었습니다. 거기서 열 가지 puñña로 오는 때는 좋은 쪽으로 옵니다. 열 가지 akusala로 오는 것은 나쁜 쪽으로 옵니다. 둘 다 열입니다. 그렇다면 그 둘 가운데 pāṇātipāta를 하면 나쁜 쪽으로 열이 왔습니다. pāṇātipāta의 열입니다.

දසිකක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අභේදානය දෙන්න පුළුවන් ඒදහය ප්‍රාණඝාතය මුල් කරගත්ත එකේ හොඳ පැත්තට අන්න ප්‍රාණඝාතය මුල් කරගෙන එන්නා වූ හිංගි හිංසා යම් කාලයක් ඇත්්ද ඒ දහයෙන් ඒක ආපු කාලට කියනවා ඒ දස ආව ආවා. දසෙන් ආපු එක. ඔය ආපු කාලයේදී අපි කරලා තිබුනේ හොඳක් හෝ නරකක් නම්. දසාව හොඳයි දසාව නරකයි කියලා හම් කියන්නෙත් ඔය ක්‍රමයටම දැන් සියලු දසාවන් සියලු අයට නරක හැටියට පෙලානේ.

abhaya dāna를 줄 수 있는 것이 pāṇātipāta를 바탕으로 한 그 열의 좋은 쪽입니다. pāṇātipāta를 바탕으로 오는 해코지와 폭력의 때가 있다면, 그 열에서 그것이 온 때를 ‘그 dasā가 왔다’, 열에서 온 것이라 합니다. 그 온 때에 우리가 해 둔 것이 좋은 것이었느냐 나쁜 것이었느냐입니다. dasā가 좋다, dasā가 나쁘다 하는 것도 바로 그 방식입니다. 모든 dasā가 모든 이에게 나쁘게 나타나는 것은 아니지요.

සමහර කාලයක් එක්කෙනෙක් ගහ පිහිටියනවා හොඳයි. සෙනසුරුගේ දසාව කියනවා. සෙනසුරු දසාව නරකයි කියනවා. නමුත් සෙනසුරු දසාව හොඳට හිටපු කෙනාට කෙළවරක් නැතුව හම්බ වෙනවා. එහෙමත් ක්‍රමයක් තියෙනවා.

어떤 때는 한 사람에게 graha 자리가 좋습니다. 이를테면 Senasuru(토성)의 dasā라는 것이 있습니다. Senasuru dasā는 나쁘다고들 합니다. 그러나 Senasuru dasā가 좋게 놓인 사람에게는 끝없이 들어옵니다. 그런 길도 있습니다.

ඒ කියන්නේ හෙනට හුරුවෙන නැත්නම් අනු විනාශයට කටයුතු කරන ඒ කොටස ආපුවහම අන්න ප්‍රාණඝාත දසාවක් ආවා. ඒ දහයෙන් එකක් එනකොට ඒ විනාශයට හුරු වෙන පැත්ත වළක්කලා දීපු කට්ටියකත් එන්නේ ඒකේ හොඳ පැත්ත. දැන් එයාට මාර්ග බාධක මැද්දේ මාර්ක බාධක වලින් වලක් වෙලා දීලා එහැ හොඳ පැත්තක් ලබා දෙනවා. අන්න සෙරසුකේ හොඳ කාලේ.

곧 해코지에 익숙한, 남을 망가뜨리는 일을 하는 그 갈래가 오면 pāṇātipāta dasā가 온 것입니다. 그 열 가운데 하나가 올 때, 망가뜨림에 익숙한 쪽을 막아 준 이들에게는 그것의 좋은 쪽이 옵니다. 길을 막는 것들 가운데서도 그 막힘에서 비켜서게 해 좋은 쪽을 줍니다. 그것이 Senasuru의 좋은 때입니다.

එහෙම නැත්නම් අපි කරලා තිබෙන්නේ මාර්ග භාතක නම් දීලා තිබුනේ. ඒ කාලේදී අපිට එනවා නරක පැත්ත. ඔය හැම එකකම ස්වභාවය ඒකයි.

그렇지 않고 우리가 해 둔 것이 남의 길을 막는 것이었다면, 그때 우리에게는 나쁜 쪽이 옵니다. 모든 것의 성질이 그렇습니다.

කුඩා දරුවා බොහොම චාරීත්‍රවත් සුචරිතවත් හදන්න පිරිසක් උනන්දු වෙනවා. කුඩා දසර දුසිරිට ලක් කරන්න කට්ටියක් උනදු වෙනවා. දැන් බුද්ධ කියන්නේ පොඩි එකාය කාලේ. පොඩි අයට ආධාර උපකාර කරපු කාලේ ස්වභාවය.

어린아이를 아주 바른 행실을 갖춘 아이로 키우려고 애쓰는 이들이 있습니다. 어린아이를 나쁜 행실에 빠뜨리려 애쓰는 이들도 있습니다. 이제 Budha(수성)라는 것은 어린 때, 어린이를 돕던 때의 성질입니다.

පොඩි එකාට හරි හම්බ කරගන්න බැහැ. කන්න බොන්න දෙන්න ඕනේ. ඇප උපස්ථාන කරන්න ඕනේ. ඉතින් ඒකට අවශ්‍ය වෙන විදිහටුරු කරනවා එක්කනි. ඒ පොඩි එකාගේ දුරවල අවස්ථාව බලලා ඔගෙන් අිතු ප්‍රජනාරාගන දුච්චරිතයට පොළවනවා තව කෙනෙක්. මේ පොඩි එකෙකුට කරපු වැඩ සහ අවැක. එ පොඩි එකාට එහෙම හිමි දසාව තමයි බුද්ධ දසාව.

어린 것은 스스로 벌 수 없습니다. 먹이고 마시게 해야 합니다. 보살펴야 합니다. 그래서 그에 필요한 대로 길러 주는 이가 하나 있고, 그 아이의 약한 처지를 보고 거기서 제 잇속을 챙겨 나쁜 행실로 이끄는 이가 또 하나 있습니다. 이렇게 어린아이에게 한 일과 해코지가 있습니다. 그 어린이에게 그렇게 매인 dasā가 Budha dasā입니다.

එහෙන බුද්ධගේ කාලේ ආපුවහම අර දුච්චරිත කරපු පාප කර්ම කරපු කියනට ඒ කාලේ ආවොත් ඔහුට සිද්ධ වෙන්නේ බුදුගේ නරක කාලේ ලැබුව. හැම එකක්ම කරදර.

그래서 Budha의 때가 오면, 그 나쁜 행실과 pāpa kamma를 한 이에게 그때가 오면, 그에게는 Budha의 나쁜 때가 옵니다. 모든 것이 탈입니다.

අර සුචරිත කරපු යහපත් කරපු ගුණයක් එහෙම ආවා නම් ඒ කාලේදී ඔහුට බුද්ධ දසාව යහපත් කියනවා. ග්‍රහ පිහිටීම යහපත්ව පිහිල්ලා තියෙනවා. ඉතින් ඒකෙන් පෙන්නනවා මෙන්න මේ කාලේ හොඳයි මේ කාලේ නරකයි. මෙයාට මේ බුදුහා නරක කාලයක් වෙනවා. මොකද මෙන්න මේ ග්‍රහ පිහිටීමක පිහිලා තියෙන්නේ බුධ පිහිටලා බුධ රයිත ක්ෂේත්‍රය මෙන්න මෙතනයි පිහිලා තියෙන්නේ. ඒක හයවැන්. ඉතින් ඔය වගේ එකින් එකට පෙන්නනවා. අටවැන්න ඉතින් ඒ වගේ නරක ඒවා ඒක තර ශාස්ත්‍රයක් යනවා. ඉතින්

좋은 행실, 좋은 일을 한 덕이 왔다면 그때 그에게 Budha dasā가 좋다고 합니다. graha 자리가 좋게 놓여 있습니다. 그것으로 이 때는 좋고 이 때는 나쁘다고 보여 줍니다. 이 사람에게는 이 Budha 때가 나쁜 때가 됩니다. 왜냐하면 이런 graha 자리에 Budha가 놓였고, Budha가 놓인 칸이 여기, 여섯째이기 때문입니다. 그렇게 하나하나 보여 줍니다. 여덟째도 그런 나쁜 것들입니다. 그렇게 그 학문이 이어집니다.

නරක ඒවා ඒක තර ශාස්ත්‍රයක් යනවා. ඉතින් මොකද ලෝකය අතැඹුලක් සේ දකින රිසිවරුන්ට පුළුවන්. විපාකය පල දෙන්න මේ ලෝකය තුළද නිසා. මේ ලෝක ක්‍රියාකාරීත්වයේ බෙදලා තිබිච්ච ආකාරයක බෙදලා මෙන්න මේ ආකාර කර්මයක් කළොත් මේ විපාක වශයෙන් මේ ලෝකේ මේ තත්ත්වයට එන්නේ මෙහෙම කර්මයක් කරපුවහමයි. අන්න කර්මය හේතුඵල දැකපු ක්‍රමයක්. ලෞකික පටිච්ච සමුප්පාද ක්‍රමයක් දැකලා තමයි ඒ ඉසිලුත් ඕක වෙදුවේ.

그런데 세상을 손바닥 위 열매처럼 보는 rishi들에게는 그것이 가능합니다. vipāka가 열매 맺는 것이 이 세상 안이기 때문입니다. 이 세상의 움직임이 나뉘어 있는 틀대로 나누어, 이런 kamma를 지으면 vipāka로 이 세상에서 이런 처지에 온다, 이런 kamma를 지어서다 하고 보았습니다. 그것이 kamma의 까닭과 열매를 본 방식입니다. 세간의 paṭicca samuppāda 방식을 보고서 그 rishi들이 그것을 나누었습니다.

ලෝකෝත්තර අන්ධම මේ පටිච්ච සමුප්පාදය හරියට විග්‍රහ කළේ ලෝව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ පටිච්ච සමුප්පාදය පෙන්නපු කාරණා 12ම තමයි අපිට ලග්නය ින් ධනස්ථානයින් එකට කියන ඔය රවමුම පෙන්නුවේ ඒ ඔය ටිකමයි. වික්‍රමස්ථානයේ අයස්ථානයේ ඉතින් ඔයදි වශයෙන් පෙන්නාගෙන ආවනේ. පුත්‍රස්ථානය, රෝගස්ථානය, කුත්භකස්ථානය, මාරකස්ථානය ප්‍රත්‍ය ඒකත් හේතුඵල දහමමයි පෙලා තියෙන්නේ. ලෞකික වශයෙන් ගෝචර වෙච්ච හැටි.

세간을 넘어선 깊이로 이 paṭicca samuppāda를 바르게 풀어 내신 분은 위없는 붓다이십니다. 이 paṭicca samuppāda가 보인 열두 가지가 바로 lagna 자리, dhana 자리 따위로 우리에게 말하는 그 틀이 보인 것입니다. vikrama 자리, āya 자리 따위로 보여 왔지요. putra 자리, roga 자리, kuṭumba 자리, māraka 자리… 그것도 까닭과 열매의 dhamma를 보인 것입니다. 세간에서 드러난 모습대로입니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ ලෝකය පහළ වෙන්න ඉස්සෙලලාත් ඔය පටිච්ච සමුප්පාද කියන වචනය තිබුණා. ඔය වචනයේ ලෞකික අර්ථයක් තිබුණා. මේක ගැඹුර පෙලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්න ඕක නෙමෙයි ඔරි ගැඹුරු අර්ථයක් ඕගේ තියෙනවා. ඕකේ මේ සසර දුකට එන්න එන්නේ මෙන්න මෙහෙමයි. සසර නිදහස් කරන්න යන්නේ මෙන්න මෙහෙමයි. ඕක ලෞකික වශයෙන් දුකට හේතුව මේකයි. ලෞකික වශයෙන් දුකෙන් නිදහස් වෙන්නේ මෙහෙමයි කියලා එක තමයි ලෞකික වශයෙන් දිත්‍ත පරිත සමුප්පාදය.

붓다께서 세상에 나시기 전에도 paṭicca samuppāda라는 말은 있었습니다. 그 말에는 세간의 뜻이 있었습니다. 붓다께서 이것을 깊이 보여 주시며 ‘그게 아니다, 여기에는 더 깊은 뜻이 있다. saṃsāra 괴로움으로 오는 길은 이렇고, saṃsāra에서 풀려나는 길은 이렇다’고 하셨습니다. 세간으로 괴로움의 까닭은 이것이고 세간으로 괴로움에서 벗어나는 길은 이렇다는 것, 그것이 세간의 paṭicca samuppāda입니다.

අවිද්‍යා පච්චා කියන එක තවත් නැහැනේ. අවිද්‍යා පච්චයා කියන එකේ තමයි නමට ආරෙය. හැබැයි අවිද්‍යාව කියලා ඒගොල්ලෝ දැන ගත්තේ නැහැ. සසර ගමන කෙළවර කිරීමයි මේ මේ විද්‍යාව කියලා දැක්කේ නැහ. ඒගොල්ලෝ අවිද්‍යාව හැටියට දැක්කේ පහු. විද්‍යාව හැටියට දැක්කේ පින් පින් පහු දෙක මුල් කර තමයි ලෝකේ පරිච්ච සමුප්පාදය ඒ කාලේ ආවේ.

avijjā paccayā라는 말이 없었던 것은 아니지요. avijjā paccayā라는 말은 있었습니다. 다만 그들은 avijjā를 제대로 알지 못했습니다. saṃsāra 길을 끝내는 것이 vijjā라고 보지 못했습니다. 그들이 avijjā로 본 것은 pāpa였고, vijjā로 본 것은 puñña였습니다. puñña와 pāpa 둘을 바탕으로 그때 세간의 paṭicca samuppāda가 나왔습니다.

අවිද්‍යාපයා සංඛාරා කියන ඒගොල්ලෝ අරගත්තේ. පව් කරන අයට පාප සංඛාර එනවා. ඒකෙන් තමයි ඒගොල්ලන්ගේ මත. අවිජ්‍යා පච්චයා සංඛාර විග්‍රහ කරන්න කියලා තත්ත කතමා අවිජ් පච්චා සංඛාරා පුඤ්ඤාභි සංඛාර අපුඤ්ඤාභි සංඛාර ආනිඤ්ඤාභි සංඛාර අවිජ්ජා පච්ච අයං උච්චති අවිජ්ජා පච්චා සංඛාර කියලා ධර්මය විග්‍රහ කළේ එහා ගැඹුරට බැහැලා. එතනදි

그들은 avijjā paccayā saṅkhārā를 그렇게 받아들였습니다. pāpa를 하는 이에게 pāpa saṅkhāra가 온다는 것이 그들의 견해였습니다. 붓다께서는 avijjā paccayā saṅkhārā를 풀면서 ‘tattha katame avijjāpaccayā saṅkhārā? puññābhisaṅkhāro, apuññābhisaṅkhāro, āneñjābhisaṅkhāro — ime vuccanti avijjāpaccayā saṅkhārā’라고 dhamma를 더 깊이 내려가 푸셨습니다.

විග්‍රහ කළේ එහා ගැඹුරට බැහැලා. එතනදි ඒගොල්ලෝ අර සංඛාර වලින් පුණ්‍ය සංඛාර හැටියට ගත්ත දේවල් අවිද්‍යාවේ කොටසක් හැටියට දැම්මා බෞද්ධය යථාර්ථය දැනගෙන කුසල මූල පච්චයා සංඛාරක් කියා නිවන් මගට හේතු වෙන්නා වූ වැඩපිල වෙන් කළා.

거기서 그들이 saṅkhāra 가운데 puñña saṅkhāra로 여긴 것들을 avijjā의 한 갈래로 넣으셨고, 불교의 참모습을 알아 ‘kusala mūla paccayā saṅkhārā’라 하여 nibbāna 길의 까닭이 되는 길을 따로 나누셨습니다.

ඒක ගැඹුරට පටිච්ච සමුප්පාදය විග්‍රහ කිරීමෙන් ලැබිච්ච දෙයක්. මේ ලෞකික පටිච්ච සමුප්පාදය විග්‍රහ චක්‍රියා තමයි ඔය තියෙන්නේ මේ අකේන්ද්‍රයකින් ඔව් කේ කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ.

그것은 paṭicca samuppāda를 깊이 풀어서 얻은 것입니다. 이 세간의 paṭicca samuppāda 풀이 바퀴가 바로 kēndaraya(태어난 때의 별 그림)라는 것으로 있습니다. ‘kē’라는 말로 보여 주는 것입니다.

ක්ෂය වෙලා යන ඒ වගේම පහත් බවට පත්වෙන්න අන් කියන්නේ ආහාරය දර කියන්නේ දරනවා. කේ අන් දර කියන්නේ පහත් බවට පත්වෙන ආහාරය දරපු හැටිය. කොහෙද පහත් බවට පත් වෙන්නේ? සසර ගමන් කරන තාක්කල් පුද්ගලයා අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් ගමන් කරන්නේ පහක් තැන. කෙ තැන

닳아 없어지고 또 낮아지는 것이 ‘kē’, ‘an’은 먹이(āhāra), ‘dara’는 지님입니다. ‘kē-an-dara’는 낮아지는 먹이를 지닌 모습입니다. 어디서 낮아집니까? saṃsāra를 다니는 동안 사람은 avijjā와 taṇhā로 낮은 곳으로 갑니다.

කේ අන් තමයි භාවිතා කළේ. ඒක තමයි දැනින්නේ. මේ කේ අන් දරාගෙන ඉන්න තාකල් කේන්දරයෙන් බේරෙන්න බැ. සසර සැරිසරණ සියලු සත්වයටම කේන්දරයක් තියෙනවා. කවද හරි ඔය කේන්දරය පුච්චන්න ඕනේ. නිවන් දකින්න. ඒ කියන්නේ කොළ කැලා පුච්චලා හරියන්නේ නැහ.

kē-an을 지녔습니다. 그것을 알아야 합니다. 이 kē-an을 지니고 있는 동안 kēndaraya에서 벗어날 수 없습니다. saṃsāra를 떠도는 모든 중생에게 kēndaraya가 있습니다. 언젠가 그 kēndaraya를 태워야 합니다, nibbāna를 보려면. 그렇다고 종이 조각을 태워서 되는 것이 아닙니다.

ලෝභය ද්වේශය මෝහය කියන සසර ගමට හේතු වෙන රාග ද්වේශ මෝහ කියන පහත් ආහාරය දරන්න නැතුව ඉවත් කරපු දා දවා හැරපු දහට ඔහුගේ කේන්තරයේ පිච්ච වුනා. එදාටත් නිවන් දැක්කා. අරිහත් පවත්වන වුනා. අරිහතුන් වහන්සේ නියම විදිහට කේන්දරය පුච්ච කෙනෙක්. කොළ කෑලි පිච්චුවර කවදාවත් නිවන් දකින්න බැහ. සම්යා දෘෂ්ටික වෙන්නත් බැ.

saṃsāra 길의 까닭이 되는 rāga·dosa·moha라는 낮은 먹이를 지니지 않고 없애 태워 버린 날, 그의 kēndaraya가 탔습니다. 그날 nibbāna를 보았습니다. arahant가 되었습니다. arahant는 참으로 kēndaraya를 태운 사람입니다. 종이 조각을 태운다고 결코 nibbāna를 볼 수 없습니다. sammā diṭṭhi가 될 수도 없습니다.

කේන්ද්‍රය එක සම්ා දෘෂ්ටිකත්. හැබැයි කොළ කැලිකුච්චන එක නෙමෙයි. සසර පැවැත්මට හේතු වෙන කහට ගැන රාග, ද්වේශ, මෝහ කියන ආහාරය දරනවා නම් අන්න ඒ ආහාරය දරන එක පුච්ච වෙලා හැරියා යන කෙනාට නියම විදිහට කේන්ද්‍රය විචෙනවා. අන්න ඒ කේන්ද්‍රය පුච්චා ගත්තොත් අරිහත්යට පත් වෙනවා. සම්මා දිට්ඨිත් වෙනවා පුච්චන්න පටන් ගත්තන පටන් පුච්චල කියලා ලුනාට පස්සේ අරිහත් ආය සසර ගමන ඉවරයි. කේන්දරය ඉවරයි. කේන්ද්‍රය වනවා උපත ඉවරයි.

kēndaraya를 태우는 것은 sammā diṭṭhi이기도 합니다. 다만 종이 조각을 태우는 것이 아닙니다. saṃsāra를 이어 가게 하는 낮은 먹이 rāga·dosa·moha를 지니고 있다면, 그 먹이를 지니는 것이 타 버린 이에게 참으로 kēndaraya가 탑니다. 그 kēndaraya를 태우면 arahant가 됩니다. sammā diṭṭhi도 됩니다. 태우기 시작해 다 태우고 나면 arahant는 saṃsāra 길이 끝납니다. kēndaraya가 끝납니다. kēndaraya가 타면 태어남이 끝납니다.

උපතත් තියෙන්නේ හැම කැරනම කේන්දරයක් හැදෙනවා. කොලයක ලිව්ව නැතත් ඔහුට කේන්දරයක් තියෙනවා. ඉතින් ඕකත් ඔය හොඳ ලස්සන නිරුක්ති වලින් දකින්න ඕනේ ඒක.

태어남이 있으면 언제나 kēndaraya가 생깁니다. 종이에 쓰지 않아도 그에게는 kēndaraya가 있습니다. 그러니 그것도 그 좋고 아름다운 nirutti(말뿌리 풀이)로 보아야 합니다.

ඕක යථාර්ථය තෝරගන්න ඕනේ. හඳ දැන් ඒත් ඒකෙම තමයි එන්නේ. දැන් හඳ දැන් හඳහන කියන වචනය පෙන්නන්නේ. අපි ඉතින් හන හෙවත් විනාශයට හේතු වෙන දේද අපි හද හදා ආවේ. හැඳිනගෙන ආවේ. හඳහන. හේතු කළේ ඕගම වචනය කොයි එකක් නිරුක්තිය එකක් එන්නේ. නිරුක්තියෙන් බලනකොට අර්ථය එකක් එනවා.

그 참모습을 가려내야 합니다. handahana(별 그림)도 마찬가지입니다. 이제 handahana라는 말이 보여 주는 것은, 우리가 ‘hana’ 곧 망가짐의 까닭이 되는 것을 지어 오고 알아 왔다는 것입니다. handahana. 어느 말이든 nirutti가 있습니다. nirutti로 보면 뜻이 하나 나옵니다.

හඬ කියන්නේ විනාශය.

‘hana’라는 것은 망가짐입니다.

ඉතින් හඳ වචන කියන්නේ හා අඳ හන අඳ භවින් හා වුනා නම් හෙවත් විනාශයට. ඒට ආකාර හඳන තියෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේ හඳහන පිට්ජුවා ලෝභය අන්දයි, ද්වේශය අන්දයි, මෝහය හඳායයි පුච්චල ඉවර කරාට හඳහන පිච්ච

이 handahana를 태웁니다. lobha도 눈멂이고, dosa도 눈멂이고, moha도 눈멂입니다. 그것들을 태워 끝내면 handahana가 탑니다.

ලගින තැන මේ කොහෙදගේ මෙච්චරකේ යම් තැනකද ලගන ඒක පෙර භවයේ පෙර භවයේ මරණාසාන වෙනකොට කොහෙද ලැග හිටියේ? ලැගපු දේට අනුකූලව ලැගපු දේට ලග්නය කරගෙන ඉතින් උපදිනවා. ඒක ලග්නය වෙලා උපදිනවා. ලගින තැන.

lagna는 눕는 곳입니다. 어느 곳에 누웠습니까? 앞 생에서 죽음에 다다랐을 때 어디에 누워 있었습니까? 누운 것에 맞게, 누운 것을 lagna 삼아 태어납니다. 그것이 lagna가 되어 태어납니다. 눕는 곳입니다.

ඉතින් එයා උපන් වෙලාවේදී ඒක අරගෙන බලපුවහම ඉස්සෙලලාම උපන් කොටුව බලපුවහම ඒක යම් ග්‍රහචාරයක ලක්ෂණයක් පිහිලා තිබුණාද? එයා ලැගලා තියෙන්නේ එපදු ගති ලක්ෂණය. ඒ ගති ලක්ෂණය මොනවද ග්‍රහණය කරලා තියෙන්නේ? ග්‍රහණය කරපුවා තියෙනවා. ඒකට නුපි හිටපු ග්‍රහයාගේ ග්‍රහයගෙන් බලාගන්නවා එදා ග්‍රහණය කරගෙන හිටපු එක. යමක් ග්‍රහණය කරෙන්න යම් ස්වභාවයක ලැගලා හිටියා නම් ඒ ස්වභාවය ඔතන පෙන්නනවා.

그래서 그가 태어난 때를 가지고 보면, 맨 먼저 태어난 칸을 보면, 어떤 graha 움직임의 특징이 놓여 있었습니까? 그가 누워 있는 것은 그런 성품입니다. 그 성품은 무엇을 붙잡고(grahaṇa) 있습니까? 붙잡은 것들이 있습니다. 거기 있던 graha를 보고, 그날 붙잡고 있던 것을 압니다. 무엇을 붙잡아 어떤 성질에 누워 있었다면 그 성질을 거기서 보여 줍니다.

ඔව් ලග්නය සහ ග්‍රහයක් නම්

(질문) 예, lagna와 graha라는 것은요…

දැන් ඒ දාලා තියෙන එකට පෙලා තියෙන්නෙත් ලෝකේ ටි වෙච්ච හැඩතලයක්. දැන් යම්කිසි ග්‍රහ වලල්ලා තියෙනවා නම් ග්‍රහ චක්‍රියා පිහිටපුහම ග්‍රහචාක්‍රය දිහා බලනකොට ඒකෙන් දර්ශනය වුණා යම්කිසි සතයෙක්ගේ රූපයක්. ඒ රූපාරය බිහිල්ලා හටිය ගති ලක්ෂණයක් තියෙන නිසා.

거기 둔 것으로 보인 것도 세상에 생긴 모양입니다. 어떤 graha 고리가 있으면, graha 바퀴가 놓였을 때 그 바퀴를 바라보면 거기서 어떤 짐승의 모습이 드러났습니다. 그 모습으로 생겨난 성품이 있기 때문입니다.

මර දැන් මකර කියන වචනය දැන් ආධාර අර ගත්ත අපි දකින්නේ නැති සතිකනේ ඔය කියන්නේ. අපි දැක්කේ නැත සත්තු නැහැ කියන්නද ඔහොම සොක හිටියා කියන්න.

makara — 이제 makara라는 말은 우리가 보지 못하는 짐승을 말하지요. 우리가 보지 못했다고 그런 짐승이 없다고 해야 합니까, 그런 것이 있었다고 해야지요.

එක කාලවල එකේ ජාතිය සත්තු යෙදලා තියෙනවා. ඒ සතුන්ගේ ගති ලක්ෂණ ඒ ලැගපු තැන නම් ඒ කියන රාසිය තියෙනවා. රා කියන්නේ සැරිසරණව ආසිය කියන්නේ ආශ්‍රය කරපු තැන. අපි සැරිසරමින් කොහෙද ආශ්‍රය කළේ? ඒක තමයි රාශිය.

그때그때 그런 짐승들이 쓰였습니다. 그 짐승들의 성품, 그 누운 곳이 바로 rāśi라는 것입니다. ‘rā’는 떠돎, ‘āsi’는 기대어 머문 곳입니다. 우리가 떠돌며 어디에 머물렀습니까? 그것이 rāśi입니다.

මේ ලග්න රාශිය රහ ආසි රාශි. සැරි සැරීමේ සඳහා ඇසුලට ගත්තේ රාසියි. ලැග්ගේ එතන නම් ඒක ලග්නය වෙනවා. නොයේ ක්තියට අපි සැරිසරනවා. ඕකේ එකක ලගිනවා. සාමාන්‍යෙන් අක්ක සංඛාරය හැටිය වගේ තමයි ඒකම සම්පූර්ණ සංඛාර විග්‍රහයක් ඔය තියෙන්නේ. ඒකයි.

이 lagna rāśi. rā-āsi, rāśi. 떠돌기 위해 기댄 것이 rāśi입니다. 거기에 누우면 그것이 lagna가 됩니다. 여러 방식으로 우리는 떠돕니다. 그 가운데 하나에 눕습니다. 보통 saṅkhāra의 모습과 같습니다. 그것은 온전한 saṅkhāra 풀이입니다. 그렇습니다.

අර සංකේතයක් පෙන්නලා වි අවිජ්‍ජා පච්චයා සංඛාරා කියන එක තමයි අපි රැස් කරගත්ත තෙනවා රාසිය. අන්න ඒක තමයි ලැග තන්නේ. ඒක තමයි ලග්න වෙන්නේ. මේ ලග්නයෙන් දකින්න පුළුවන් පෙර භවය එපදු සංඛාරයක් ගොඩන්න ලලද මෙතෙනට දාවේ හරියට කේන්දරේ හදාගන්න පුළුවන් නම් දැනගත්ත හැකි පෙර භවය කො කරලා තියෙන වැඩපිළිවෙ මෙන්න මෙහෙම එකක් වෙලා තමයි මෙන්න මෙහෙම ග්‍රහණය කර වූ ගති ලක්ෂණය නිසා තමයි ිදෙන්නට ආවේ. ඔයන් හරි ගැඹුරු විග්‍රහ ලෞකික විග්‍රහ

그 상징을 보이면, avijjā paccayā saṅkhārā라는 것이 우리가 모은 rāśi입니다. 그것이 눕는 곳입니다. 그것이 lagna가 됩니다. 이 lagna로 앞 생에 그런 saṅkhāra를 쌓아 여기에 왔음을 볼 수 있습니다. kēndaraya를 바르게 만들 수 있다면 앞 생에 해 온 길을 알 수 있습니다. 이런 것이 되어 이렇게 붙잡은 성품 때문에 태어나게 되었다고. 이것은 아주 깊은 풀이, 세간의 풀이입니다.

ඔය නිවන් දකින්න අවශ්‍ය නෙමෙයි. නමුත් මේවා තේරුම් ගන්න වැදගත්කමක් තියෙනවා මේ බුදු දහම කියන්නේ. නිවන් දකින්නම තියෙන එකක් නෙමෙයි සියලුම ලෞකික ලෝකෝතර සියලු ප්‍රශ්න විසඳපු එකක්. පටිච්ච සමුප්පාදය කියන්නේ

그것은 nibbāna를 보는 데 꼭 필요하지는 않습니다. 그러나 이것을 알아 두는 데 값어치가 있습니다. 이 붓다의 가르침은 nibbāna를 보는 것만이 아니라 세간과 lokuttara의 모든 물음을 푼 것입니다. paṭicca samuppāda라는 것은

හරව සම්පූර්ණයි. එහෙනම් මේ ලෝකේ මේ ලෝකේ පවතින අයට දුකක් ඇත්්ද දුකට හේතුවක් ඇත්්ද නැති කිරීමක් ඇද නැති කරන මගක් ඇත්්ද ලෞකික වශයෙන් ඒකත් ඕකේ තියෙනවා. ලෝකෝත්තර වශයෙන් සදහටම දුකක් අඳුරක් අත යුතුද ඒ දුකත්. ඒ දුකට හේතුවත් සදහටම දුකෙන් නිදහස් වීමත්, සදහටම දුකෙන් නිදහස් වෙන මාර්ගයත් ඒකත් ඕකේ තියෙනවා. ඔය කාරණා දෙකම පටිච්ච සමුප්පාදයට තියෙනවා.

온통 온전합니다. 그렇다면 이 세상에 사는 이들에게 괴로움이 있는가, 괴로움의 까닭이 있는가, 없앰이 있는가, 없애는 길이 있는가 — 세간으로 그것도 거기 있습니다. lokuttara로 영원한 괴로움, 그 괴로움의 까닭, 영원히 괴로움에서 풀려남, 영원히 풀려나는 길도 거기 있습니다. 그 두 가지가 다 paṭicca samuppāda에 있습니다.

පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් තෝරගත්තහම මේ මුල් ලෝකෙම ජීවත් වෙලා ඉන්න කෙනාට ලෞකික අභිවෘද්ධියත්. ඒ වාගේම ම මෙතනදී නිවන. ඒ වගේම ඒ දෙක අතර තිබෙන්නා වූ යම්කිසි සුගතියක් නම් සුගතියට යන හැටිත් එතන පවත්වන හැටි. මේ සියල්ල පිළිබඳව ප්‍රශ්න වලට උත්තර ටික ඔක්කොම තියෙනවා පටිච්ච සමුප්පාදය තෝරාගන්න බැරිකම ඒ තියෙන්නේ. ඔයින් අහ කරපු ධර්මයක් කතා

paṭicca samuppāda로 가려내면 이 세상에 사는 이에게 세간의 번영도, 또 여기서 nibbāna도, 그 둘 사이에 있는 sugati가 있다면 sugati에 가는 법과 거기서 지내는 법도 있습니다. 이 모든 것에 대한 물음의 답이 다 있습니다. paṭicca samuppāda를 가려내지 못하는 것이 문제입니다.

ඒ තියෙන්නේ. ඔයින් අහ කරපු ධර්මයක් කතා කරන්න දෙයක් විද්‍යාවක් ලෝකය.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ලෝකේ සෑම විද්‍යාවක්ම පටිච්ච සමුප්පාදය තුළින් කතා කළ. හැබැයි එන්න එන්න මහාසාගරය වෙන්න පටිච්ච සමුප්පාදය කිව්වේ ඒකයි. නුවණ මට්ටමට තමයි පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් ඔව වටහගන්න පුළුවන්.

세상의 모든 학문이 paṭicca samuppāda를 통해 말해집니다. 다만 들어갈수록 큰 바다가 된다는 것, paṭicca samuppāda를 그렇게 말씀하신 까닭이 그것입니다. 지혜의 수준만큼만 paṭicca samuppāda를 알아들을 수 있습니다.

ඒකේ ධාන මට්ටම ක හැම ලෞකික ඥාන සික්තයකම මේ මුල දැකලා තියෙනවා.

(질문) 그 앎의 수준이… 세간의 모든 앎에서 이 뿌리를 보아 왔다는 것이지요.

ඔව් අවසානයේ තමයි දැකලා දැක්වේ. අන්න ඒකයි. දැන් මුල හදාගත්ත හැටිය පේන හරිය පේනවා. මුල පිරිසිදුයි කියන එක හැමතැනම ඔව් ඒකයි. ලෞකික වශයෙන් පිරිසිදු භාවය දැක්කා. ලෝකෝත්තර පයිත්‍රභාවය ඒත් දැක්කේනේ.

— 예. — 끝에 가서야 보고 드러낸 것이지요. — 바로 그것입니다. 이제 뿌리를 세운 모습이 보이는 만큼 보입니다. — 뿌리가 깨끗하다는 것이 모든 곳에서… — 예, 그렇습니다. 세간으로 깨끗함을 보았습니다. lokuttara의 깨끗함도 보았지요.

ලෞකික පැවැත්ම අරයි යනකොට ලෝක සත්වයා ගෙනියන ක්‍රමයක් තියෙනවා. ස්වාමීන් වහන්ස මේ හතර කේන්ද්‍රිය පානය කියනවා

세간의 있음 쪽으로 갈 때 세상 중생을 데려가는 방식이 있습니다. (질문) Bhante, ‘네 kendra가 비었다’는 말을 하는데요.

ඒකත් ඕකෙමයි අර ගන්න ඕනේ. අපි මේ ටික විග්‍රහ කරලා ඉමුකෝ. දැන් ලෝක සත්වයා මේ ලෝක පර්යේෂණයක් කරනකොට රාග ද්වේශ මෝහ සහගත පර්යේෂණයක එදිලා ඉන්නේ. දැන් මේ ලක්ෂණ තියෙනවා එක එක සතාගේ ස්වභාවයෙන් මේ ලෝක සත්වයා සැරිසරණ ක්‍රියාකලාපය ගෙනියන ක්‍රමය.

그것도 바로 여기서 가져와야 합니다. 이것을 먼저 풀어 봅시다. 세상 중생이 세상을 찾아 헤맬 때 rāga·dosa·moha가 섞인 찾음에 빠져 있습니다. 이제 이런 특징들이 있습니다. 갖가지 짐승의 성질로 세상 중생이 떠도는 움직임을 이끄는 방식입니다.

දැන් මේස රැස මේෂ රාශිය කියලා අපි එකක් කියනවා. ඔහු ඇසුරු කරලා තියෙන්නේ. එළු වගේ වැඩ පිළිවෙ. මොකද උගේ ස්වභාවය හැමතැනම ඕනම කර්කස තෙනක ඕනම තැනක යන්න පුළුවන් ගිහිල්ලා පළාව කොළාව කඩායන කනවා. මේක තමයි එළුවගේ ස්වභාවය.

이제 meṣa rāśi라는 것을 말합니다. 그가 기댄 것은 염소 같은 방식입니다. 염소는 어디든, 거친 곳이든 어디든 갈 수 있어 가서 잎과 풀을 뜯어 먹습니다. 이것이 염소의 성질입니다.

මෙන්න මේ වගේ ඕනම තැනක මේ ලෝකෙ ගැන කඳු හෙල් ගැන පරිස්සන කරමින් එක්තරා පිරිසක් නිතරෝම ගැවෙනවා අර එළුවා වාගේ වැඩ කරමින්. මොකද පරිස්ස කරන්නේ? අනික් කෙනා පැත්ත දාලා තමන් පළවෙනි වෙන්න පරිස්සනයක් කරනවා. පරිස්සන වලට මුල ඕකයි. හැමතැනම පරිස්සන කරන්නේ ලෝකේ අනිකට හටහා ලෝකයෙක් වෙන්න ක්‍රමයක් හොයාගන්න.

이처럼 어디든, 이 세상의 산과 바위를 두고 찾아 헤매며 어떤 무리는 늘 그 염소처럼 일하며 부딪칩니다. 무엇을 찾아 헤맵니까? 남을 제치고 자기가 첫째가 되려고 찾아 헤맵니다. 찾음의 뿌리가 그것입니다. 어디서나 찾아 헤매는 것은 세상에서 남보다 앞선 사람이 되는 길을 찾으려는 것입니다.

අනු එළවා. මානයක් හ මානයක් හදානවා. අන්න එළු මානය එළු ගතියෙන් කටයුතු කරන පුද්ගලයා ලෞකිකත්වය තුළ තියෙන රාග, ද්වේශ, මෝහයට කොටු වෙලා කරන කටයුත්ක එක්තරා පිරිසක්ගේ වැඩපිළිවෙලා. හැබැයි මේෂ කිව්වේ ඕකට. අන්න අපි මේ සසර පැවැත්මේ අල්ලගත්ත එක රාසියක්.

남을 밀어냅니다. māna를 키웁니다. 바로 염소의 māna입니다. 염소 성질로 일하는 사람은 세간 안의 rāga·dosa·moha에 갇혀 일하는, 어떤 무리의 방식입니다. 그래서 meṣa라고 했습니다. 우리가 이 saṃsāra의 있음에서 붙잡은 rāśi 하나입니다.

තව කෙනෙක් මොකද කරන්නේ මොන මොනවාහරි සශ්‍රීකත්වය බලාගෙන සුඛෝපභෝගී වෙන්න වැඩ කරගන්නවා. වෘෂභ කිව්වේ කිරිහරකක්. ශිරියල්ල දෙන්න වෘෂභ කියනවා. අන්න වෘෂභ කියන ගති ලක්ෂණය අරගෙන සශ්‍රී කට්ය ගොයිතැන්පත් ඕවන් අරගෙන දියුණුවක් වෙලා සැපසේ ජීවත් වෙන බලාපොරොත්තුවෙන් තව කොටසක් වැඩ කරනවා. ඒකත් ලෞකික අය වෘසප ගති ලක්ෂණය වෘසපට උපමා කළේ ඒකයි.

또 어떤 이는 어떻게든 넉넉함을 바라보며 호사롭게 살려고 일합니다. vṛṣabha는 젖소를 말합니다. 젖을 주는 소를 vṛṣabha라고 합니다. vṛṣabha라는 성품을 가지고, 넉넉한 일, 농사 같은 것을 가지고 발전하여 편히 살 바람으로 또 한 부류가 일합니다. 그것도 세간의 부류이며, 그 성품을 vṛṣabha에 견준 까닭이 그것입니다.

අරකෙන් ගන්නේ ඒවා පැරන්න ලගිනවා මඩි. එහෙම නැත්නම් පහත් තැන්වල කනවා. කාලා හිතන් සුඛෝභෝගීව ඉන්න කිරිටිය ගන්නවා. හරය කාපු ගති ලක්ෂන ඒකත්ත ගැලපෙනව. ඉතින් අන්න අපි ලැබ්ව තව තෙන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒකෙනම් ලැග්ගේ අපේ ලග්නය වෘසව ලග්නය වෙනවා. අර පර්යේෂන මට්ටම කියලා ලැගනම් සංසාරේ හිටිය පෙර බව හිටියේ එයාගේ ලග්නය මේෂ ලග්නය වෙනවා. ලැගම තැන

거기에 누웠다면 우리 lagna는 vṛṣabha lagna가 됩니다. 그 찾아 헤매는 수준에 누웠다면, saṃsāra의 앞 생에서 그의 lagna는 meṣa lagna가 됩니다. 누운 곳입니다.

ලැගම එක හොයාගන්නේ නැහැ හැ. තව කොටසක් ඉන්නවා ඔවුන්ට වෙන එකක්වත් වනේ ඔන්ට ඕනේ මයිතුනේ. කාම වෛතුනේ හොය හොයා පස්සේ යනවා. එහෙම ජීවිතයක් ගත කරනවා කල්තියක්. ඒ ගති ලක්ෂණයට තමයි ලැගතන මෙතුන වුනේ.

또 한 부류가 있습니다. 그들은 다른 것은 원치 않고 짝짓기(methuna)만 원합니다. 감각의 짝짓기를 찾고 찾아 뒤쫓습니다. 그런 삶을 한동안 삽니다. 그 성품으로 누운 곳이 mithuna가 되었습니다.

තව කෙනෙක් ඉන්නවා කවුරු මොනවා කිවරනේ තමන්ගේ ගමන යන්නේ තමන්ට ඕන විදිහොත් හරි මගට නෙමෙයි හරහට යන්නේ. වැරදි වැදට හරස් ගමන් යන ගති ලක්තන තමයි කට.

또 어떤 이는 누가 무엇을 말해도 자기 길을 자기 원하는 대로 가는데, 곧은 길이 아니라 비스듬히 갑니다. 그릇되게 비스듬히 가는 성품이 kaṭaka(게)입니다.

ඕකට හේතුව හැම වෙලේම තමන්ගේ හිතේ තියෙන කැමැත්ත. තමන්ගේ කැමැත්තට ඉඩ දුන්නහම ඇත්තම් කොච්චර තිබුනත් කෙලින් යන මාර්ගය හොයාගන්න බැහැ. කෙරෙන් යන මාර්ගය අවංකයි පිරිසිදුයි. නමුත් කාම සහගතයි, ඇදයි හරස් මාර්ගය මේ සඳුර තැන දීලා ඡන්දයක් හෙවත් හිතට තැන දීලා හරස් සතර යන නිසා කක්කුට්ටා තමයි උපමාවට ගත්තේ කටක කියලා ලග්නයට ගති ලක්ෂණය දුන්නේ සඳුට. මේ කටයටු අදු ඒක කරගත්ත ආකාරය

그 까닭은 늘 자기 마음속의 바람입니다. 자기 바람에 자리를 주면 아무리 참이 있어도 곧게 가는 길을 찾지 못합니다. 곧게 가는 길은 정직하고 깨끗합니다. 그러나 감각에 섞인 굽은 비스듬한 길이 있습니다. 달에 자리를 주어, chanda 곧 마음에 자리를 주어 비스듬히 기어가기에 게를 비유로 들어 kaṭaka라 하고, 그 lagna의 성품을 달(Sandu)에게 주었습니다. 이렇게 짜인 방식입니다.

මේසේට කුාධිපති කුන්නේ තරංගරිය සටන්කාරිය අය විදිහන් සටන් කරන්න අනිකත් අයගන්න තමයි කඳුල් පහු කරන්නේ අර වවාමය හොයා පරිස්සන කර කර හැමතාම ගත කරන්නේ ඕකට කන මුල් කරගෙන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේස කුට අයිති එන හැටි බලන්න එකෙන් එක සකස් වෙලා යන එන හැටි

meṣa가 Kuja(화성)에 속하게 되는 모습을 보십시오. 하나하나 짜여 가는 모습을.

මේ වෘෂභ කියලා කියනවා සැප සම්පත් සැප සම්පත් සිකුරුට අයිති වෘෂව රාශිය සිකුරුට අයිති ගති ලක්ෂණ අනුව රාසි බෙදෙන හැටි.

vṛṣabha는 즐거움과 재물이라고 합니다. 즐거움과 재물은 Sikuru(금성)에 속하니 vṛṣabha rāśi는 Sikuru에 속합니다. 성품에 따라 rāśi가 나뉘는 모습입니다.

බුධ හැමිලේම දැන් මිතුන කියන්නේ මෛතුන සේවනය දරුවත් එක්ක සම්බන්ධය දරු පරපුර සම්බන්ධයේ මෛතුන දෙකේ ආසන්න සම්බන්ධතාවය බොහොම තියෙනවා. මරුතුනයට ගියොත් හම්බවෙන්නේ දරුවෝ. දරුව අර සම්බන්ධ දරු ගති ලක්ෂණයට සම්බන්ධයි. ධාරක ප්‍රේමයත්, වෛතුර සේවනයත් ඔය ඔක්කොම වැටෙන්නේ ඒ හැඟීම් පර පැත්ත. ඒ පැත්ත නිසා මෙතුන බුදුරයි අන්න ඒ ගති ලක්ෂණය කටක හැඟීමට අයිති නිසා සඳුට අයිති.

Budha는 늘… 이제 mithuna는 짝짓기, 아이와의 이어짐, 자손의 이어짐이며, 짝짓기와 이 둘은 아주 가깝게 이어져 있습니다. 짝짓기를 하면 얻는 것은 아이입니다. 아이는 아이의 성품과 이어집니다. 아이 사랑도, 짝짓기도 모두 그 느낌 쪽에 떨어집니다. 그쪽이라서 mithuna는 Budha에 속합니다. 그 성품, kaṭaka는 느낌에 속하므로 달에 속합니다.

ඊර සිංහයා වගේ ජීවත් වෙන්න තව කට්ටියක් බලනවා ලෝකේ මා ගරණාදිකමට ලකමට තේජස්පතුල වගේ. ඒ මේ ලෞකිකත්වය තුළ තව වැජෙන්න හැදෙන ක්‍රමයක්. ඒක තමයි රාශිය සිංහ සිංහයාගේ හදනවා. ඒක තේජස්්‍රී රවිත අයිතියි. පූර්යාගේන්ට හදන හඉන්නට ගති ලක්ෂණයට අනුකූලව අයිතිකාසිකම් ග්‍රහයට දීලා තියෙන හැට ග්‍රහණයේ ස්වභාවය මොකක්ද ගති ලක්ෂණයත් ඒ වගේ. වාසි කරපු පසුතලයක් ඊට අනුකූලයි.

또 어떤 무리는 사자처럼 살려고 합니다. 세상에서 존경받고 위엄 있게. 이 세간 안에서 더 빛나려는 방식입니다. 그것이 siṃha rāśi, 사자의 rāśi입니다. 그것은 위엄 있는 Ravi(해)에 속합니다. 그 성품에 맞게 graha에 주인 자리를 준 모습입니다. graha의 붙잡음의 성질이 무엇이냐, 성품도 그와 같습니다. 머문 바탕이 그에 맞습니다.

ඊට පස්සේ අනික තමයි කයක්. ස්ත්‍රී ලක්ෂණයන්ට ඉස්ත්‍රී ඇසුරට කැමතියි. ඉස්ත්‍රී ඇසුරේ ඉන්නවා. ඒකත් අර රදුරු ගති ලක්ෂණය සුන්දර ලෝකයක් මාගේ ඉන්නේ බුදට අයිති. මෙතනත් බුධට අයිති. මේස උරුෂභ නිතුන කටක සිංහ කන්‍යා කන්නාවත් බුතරයිති මේ රයිතියි ඒවි

그 다음은 kanyā입니다. 여인의 특징으로 여인 곁을 좋아합니다. 여인 곁에 머뭅니다. 그것도 아름다운 세상에 머무는 성품이라 Budha에 속합니다. 여기도 Budha에 속합니다. meṣa, vṛṣabha, mithuna, kaṭaka, siṃha, kanyā — kanyā도 Budha에 속합니다.

ඊට පස්සේ තියෙන්නේ තුලා තව කොටසක් ඉන්නවා හැමෙලේම සංසන්දරනාත්මකව බලබලා තමන්ට අවශ්‍ය වෙන විදිහට පාඩු නොවෙන විදිහට කටයුතු කරගන්න තමන්ගේ වාසය බලාගෙන මේක මෙහෙම කළොත් මට පාඩුයි. මෙහෙම කළොත් මෙහෙම කළොත් ලාභයි. ලේ බලාගෙන තුලනය කරමින් කටයුතු කරනවා තුලා. අන්න ඒ ගතිය ලක්ෂනය ුලාවටයි.

그 다음은 tulā입니다. 또 한 부류는 늘 견주어 보며 자기에게 필요한 대로, 손해 보지 않게 일을 하려고 자기 이득을 살피며 ‘이렇게 하면 손해, 이렇게 하면 이득’ 하고 저울질하며 일합니다. tulā입니다. 그 성품이 tulā의 것입니다.

එතකොට එකින් එකට යන මේ සින් කන්න තුලා අ තමයි කුච්චික කිව්වේ. එතකොට මේෂ උරුෂභ මිථුන කටක සිංහ කන් තුලා.

그렇게 하나하나 갑니다. siṃha, kanyā, tulā 다음이 vṛścika라고 했습니다. 그러니 meṣa, vṛṣabha, mithuna, kaṭaka, siṃha, kanyā, tulā.

දැන් වෘචික හැමෙලීම ගෝනුස්සගේ ස්වභාවය තමාගේ තරහෙන් තමාම මරෙනවා. කටුස්සල අහලා තමාගේ මුළුවේ ගහගන්නවා. ගොන්නුසර තරහ ගියා. තමාගේ විසමාට වැදිලා මැරෙනවා. ඒ වගේ හැමෙලිම මාර්කස්ථානය හැටියට පෙන්නුවා අටවැන්.

이제 vṛścika는 늘 전갈의 성질입니다. 제 성으로 제가 죽습니다. 제 몸을 찌릅니다. 전갈이 성나면 제 독에 맞아 죽습니다. 그래서 늘 māraka 자리로 보였습니다, 여덟째로.

අ තුලනය කරන එක තමයි කුට්ටුඹකස්ථානය. හෙවවා තමන්ගේ පිරිසට සමව බෙදාගන්න. අනික්ගේ වෙන් කරගන්න මේ ආදී වශයෙන් ගත්තාන තමයි හත් වෙන්න. හටවැන්න. මාර්කස්ථානයට තිබ්බේ ගති ලක්ෂණය ූච්චික සැරක පරස ගති ලක්ෂණය විහ වෙන වින ගති ලක්ෂණය තමා එතන ගත්තේ.

저울질하는 것이 kuṭumba 자리입니다. 곧 자기 식구에게 고르게 나누고, 남의 것과 떼어 놓는 따위로 받아들인 것이 일곱째입니다. 여덟째, māraka 자리에 둔 성품은 vṛścika의 거친, 독이 되는 성품을 거기 가져온 것입니다.

එතකොට එතනින් එහට ගත්තහම නම වැනට ගියාම ගත්තා න දනු දුන්නකින් තමයි එතන පෙන්නේ. දැන් එතන නම් වවයන්නට අරගත්තහම කන පුණ්‍යස්ථානය කියලත් අපි ඕකට කියනවා.

그다음 거기서 넘어 아홉째로 가면 dhanu(활)입니다. 활로 거기를 보여 줍니다. 그 아홉째를 우리는 puñña 자리라고도 합니다.

දැන් ඔතනදි විද දමන දෙකක් තියෙනවා. එකක් තමයි විඳලා බලනවා කියන විද්‍යාව. විදනා අර්ථයෙන් තමයි දුන්නෙන් කළේ යමකට විඳින එක. එතන අරගත්තේ අර්ථය මොකක්ද? විද්දත් තමයි ඇතුලේ තියෙන එක දකින්නේ. විද බැලීමට කියනවා විද්‍යාවෙන් බලනවා. විද්‍යාවෙන් බැලුවොත් තමයි පින බව තෝරගන්නේ. හොඳ නරක තෝරගන්නේ. අන්න හොඳ නරක තෝරගන්න ස්ථානය පුණ්‍යස්ථානය වුණා. ඒක දනුවෙන් කරන වැඩේ එතන්ට අරගන්න.

거기에 ‘vida’가 둘 있습니다. 하나는 꿰뚫어 보는 앎(vidyā)입니다. 꿰뚫는다는 뜻으로 활로 무엇을 쏘는 것입니다. 거기서 가져온 뜻이 무엇입니까? 꿰뚫어야 안에 있는 것을 봅니다. 꿰뚫어 보는 것을 앎으로 본다고 합니다. 앎으로 보아야 puñña와 pāpa를 가려냅니다, 좋고 나쁨을 가려냅니다. 좋고 나쁨을 가려내는 자리가 puñña 자리가 되었습니다. 활로 하는 일을 거기에 가져왔습니다.

එතකොට එතනින් ගත්තට පස්සේ මමත්වයෙන් තමයි මේ ලබාගන්න මේ ලෞකිකත්වය ඔක්කොම කරගත්තේ. පින් කර ගත්තෙත් ඒකට අර ඔක්කොම කර ගත්තෙත් ඒකට උපක්‍රම කලෙත් ඒකට එකතු කරලා එකතු වෙලා දහගයන්නට අරගත්තා. එතකොට මමත්වය කරා ලබා ගැනීමට කියනවා මා කරා ලබා ගැනීම මරාගය ම කරා. මමත්වය කරා යන්නට කියනවා මරා කරා යනවා. සංකේතය මකරා වුණා.

거기서 넘어가면, ‘나’라는 마음으로 이 세간의 모든 것을 했습니다. puñña를 지은 것도 그것을 위해, 모든 것을 한 것도 그것을 위해, 꾀를 낸 것도 그것을 위해서였습니다. 그것을 모아 열째를 가졌습니다. ‘나’에게로 얻어 오는 것을 ‘mā-karā’, 나에게로 간다고 합니다. 상징이 makara가 되었습니다.

එතකොට එතනින් අරගත්තට පස්සේ ගෙනහලා හදලා ගත්ත ඒවා අමත්තත්වයෙන් ගත්ත ඒවා රැස් කරලා තියාගෙන පත්කම් ඇති කරගන්නේ කලට සම්බන්ධ කරලා පෙන්නවා. කුම්බ එකතු කරගන්න එක.

그다음 거기서 넘어가면, 데려와 만들어 가진 것, ‘나의 것’으로 가진 것들을 모아 두고 지위를 세우는 것을 항아리에 견주어 보입니다. kumbha, 모으는 것입니다.

එතනින් අරගත්තට පස්සේ මොකද කරන්නේ? කොච්චර හදාගත්ත තියාගෙන ඉන්න බැ. ගමන ඇත්තලා යන්න වෙලාවක් එනවා. එයාට සංසාර සාගරයේ බීනන්න ඕනේ. මීනට කියලා. මාළුවට

거기서 넘어가면 무엇을 합니까? 아무리 만들어 두어도 지니고 있을 수 없습니다. 길을 떠나야 할 때가 옵니다. 그는 saṃsāra 바다를 헤엄쳐야 합니다. 그래서 mīna, 물고기라고 합니다.

දැන් මොනවා කරගත්තත් අතන් අන්තිවට චක්‍රය රකිලා තියෙන්නේ? උපක්‍රමයෙන් හම්බ කරගන්නවා, කපටිකකමෙන් හම්බ කරගන්නවා. ලාභගීති ප්‍රහංසා ලබාගන්නවා. භුක්ති විඳිනවා, ඔක්කොම කරනවා. එක්‍රස් කරගන්නවා. ගහ මරා ගන්නවා. ඔක්කොම කරලා හිටා එකතු කරලා අයිසරයක් ඒවයෙන් උපක්‍රම දිලා හිටන් ක්‍රම හොයාගන්නවා. හදාගන්නවා. හදාගෙන ිලා ගොඩ ගහගෙන ඉන්නවා. දාලා මැරිලා හිටන් සසාර සාගරය පීරෙනවා. ඕක තමයි කලේ. මේ ඔය චක්‍රය තමයි ඔය දොස් ආකාරයෙන් ගියේ.

무엇을 하든 끝에 그 바퀴가 무엇을 지키고 있습니까? 꾀로 벌고, 속임으로 벌고, 이득과 칭찬을 얻고, 누리고, 다 합니다. 모읍니다. 때리고 죽여 얻습니다. 다 해서 모아 다시 그것으로 꾀를 내어 길을 찾습니다. 만듭니다. 만들어 쌓아 둡니다. 그리고 다 버리고 죽어서 saṃsāra 바다를 헤엄칩니다. 그것이 한 일입니다. 이 바퀴가 그 열두 가지 방식으로 돌아간 것입니다.

පින ලෝක සත්වයාගේ සැරි සරපු ක්‍රමය මේක නිසා කවදා හරි මේ සක්වලක් හැදිලා හටගන්නේ මේ ග්‍රහ පිහිටිය. වෙන එක අපි හිටන්න විදිහක් නැහැ. ග්‍රහ පිහිටීමට හේතුව අපි කරපු ග්‍රහණය නම්. ග්‍රහණය කළේ අපි ඉසි යම්කිසි ලෝක ධර්මතාවයට අනුව නම් අනන්ත අප්‍රමාණ සංසාරය පටන්ගෙන ඉන්න වෙන ක්‍රමයක් අපිට තිබුනේ නැත්නම්. අපි සුවය හොයාගෙන ගිය ඔය ක්‍රමය තුළ නම් අපි යන්නේ දැනුත් ඒ ක්‍රමය මතු වයන්නේ තව ක්‍රමය තුළ. එහෙනම් ඔය ක්‍රමය තුළ පෙරත් ආව නම් පෙර තිබුන චක්‍රතාවම තමයි දැන් යන්නේ දැන් ඒක නම් ඒ රටාවමයි දැන් තියෙන්නේ. මතු අපිට යන්න ඒ හටාවේ නම් මතු කාර හටගන්නවා නම් හටගන්න තියෙන්නේ චක්‍ර හටාව ග්‍රහ චක්‍රය ඔය විදිහට වෙන එකක් හටගන්න බැ. ඒ නිසා ඔය රටාවම හටගන්න ඕනේ. ධමාස කියන එකෙත් ඒකනේ එක සත්වයාගේ හැඩිය හැටියට. මනුස්සයාටනවා දැන් දස මාසයක් කියලා කිව්වත් ඒත් ඒ වගේ.

세상 중생이 떠돈 방식이 이것이기에, 언젠가 이 sakvala가 생겨 일어날 때 이런 graha 자리가 됩니다. 다른 길은 없습니다. graha 자리의 까닭이 우리가 한 붙잡음이라면, 그 붙잡음이 어떤 세상 dhamma에 따른 것이라면, 끝없는 saṃsāra를 시작해 다른 길이 없었다면, 우리가 편안함을 찾아간 그 방식 안에서 지금도 가고 앞으로도 그 방식 안에서 간다면, 전에도 그 방식으로 왔다면 전에 있던 바퀴 그대로가 지금 돌고, 지금도 같은 틀입니다. 앞으로 다시 생긴다면 생기는 것은 그 바퀴 틀, graha 바퀴 그대로이며 다른 것이 생길 수 없습니다. 그러니 같은 틀이 생겨야 합니다. 열 달이라는 것도 그것이지요, 한 중생의 모양대로. 사람에게 열 달이라 하는 것도 그와 같습니다.

ඒ නිස මේ කරනවා කියලා කියන්නේ ඔය මේ ලෝක ස්වභාවය ඒක කියලා කියන්නේ මිනිස්සු අර නොයෙකු දේවල් කරලා අස සංඛාර නවද භාරයක් ආය ප්‍රති ජීවිතයක් ලබලා ඒ ශක්රය විස්තර කරන්නේ

(질문) 그러니 이 세상의 성질이 그렇다는 것은, 사람들이 여러 가지를 하여 saṅkhāra의 짐을 지고 다시 새 삶을 얻는 그 바퀴를 말씀하시는 것이지요?

ඔව් ඒකම තියෙන්නේ ඔතන ඒ විශ්ව චක්‍රය ග්‍රහණය කිරීම නිසා හටගන්නේ චක්‍රය හැ. ඒ ග්‍රහණය කිරීමේදී යමක් මාධ්‍ය කරගත්තා නම් ඒක තමයි මනුස්ස මාධ්‍යය සත්ව මාධ්‍යය ඒකට ආධාර කරන්නා වූ ග්‍රහපත්තු ඒවට උදව් දෙන ඒවා. මේ උදව් දෙනකෙන්දෙන්නේ උදව් ඉතින් තව තැනක සත්ව හැදෙන්නේ නැහැ. ඉතින් මනුස්ස ලෝකයක් නැත්නම් ඒක තමයි සත්ව ලෝකය. ඒවටත් තියෙන ග්‍රහ ලෝකවල සත්වෙව්වට සත්ව හම්බ වෙන්නේ නැ. සත්ව ලෝකයට ආධාර තමයි ග්‍රහ ලෝකයෙන් තියෙන්නේ. ගහනය කරගත්ත හැටියට ප්‍රතිඵල දෙන්න තමයි ඒවා සකස් වුණේ.

예, 바로 그것이 거기 있습니다. 그 우주 바퀴를 붙잡음으로 생기는 것이 바퀴입니다. 그 붙잡을 때 무엇을 매개 삼았다면 그것이 사람이라는 매개, 중생이라는 매개이고, 그것을 돕는 graha들은 그것을 돕는 것들입니다. 다른 곳에 중생이 생기지 않습니다. 사람 세상이 아니면 그것은 중생 세상입니다. 그것들에 있는 graha 세계에 가 보아도 중생을 만나지 못합니다. graha 세계는 중생 세상을 돕는 것입니다. 붙잡은 대로 결과를 주려고 그것들이 짜였습니다.

ඉතින් දුරට අස් වෙච්ච නිසා තමයි දුරස් වුණේ. ස කියන තමාගෙන් විසි වෙච්ච නිසා තමයි විශ්ව වුණේ. මේ විශ්වයේ දුරට අස් වුණා කියන්නේ තමාගේ ඇසුරෙන් දුරට ඇති වුණා.

그러니 멀리(dura) 떨어져(as) 나가서 ‘duras’가 되었습니다. ‘sva’ 곧 자기에게서 내던져져서 ‘viśva’(우주)가 되었습니다. 이 우주가 멀리 떨어졌다는 것은 자기 곁에서 멀리 생겼다는 것입니다.

මොනවද ඔය ග්‍රහණය කරගත්ත හොඳ ඒවා. හොඳයි නරකයි කියන දෙකේදී. නරක එකෙත් තියෙනවා. මහ නරකට බැස්සහම පොඩි නරකත් ඈත් වෙනවා. ඊට වඩා විශාල නරකයකට බැහැ ගත්තොත් ඒ මට්ටමත් ඈත් වෙනවා. දැන් බයින මට්ටමේ විතරක් මිනිහෙක් ඉන්නවා නම් ඉතුරු ටික හොඳයි. ඒක ඉක්මලා ගහන මට්ටමට කිගි බැහෙන් නතර වෙන්නේ නැහ. ඒක දුරස් කරලා ගහන්න ගියා. තවත් දූසිය වුණා. හැබැයි ගහන වටඩිය තුවාල කරන්නේ නෑ. තවත් දෘෂ්ය වුනොත් ගහන මට්ටම නැතර එන්න අතපය කඩනවා. තවත් දෘෂිය වුණා. එතකොට ගහන මට්ටමක් දුරස් වුණා. අතපය කන්න මට්ටමෙන් ඉන්න මරනවා. අතපය කරලා ඉන්න මට්ටමත් ඇත් වෙලා දුරස් වෙලා ගියා. ඕවා ඔක්කොම විස කිරණ වශයෙන් ලෝකේ විසැන් වශයෙන් ලෝකේ විදුරස් දුරස්ව පිහිටනවා.

붙잡은 좋은 것들은 무엇입니까. 좋음과 나쁨 둘에서 봅시다. 나쁜 것에도 있습니다. 큰 나쁨으로 내려가면 작은 나쁨은 멀어집니다. 그보다 더 큰 나쁨으로 내려가면 그 수준도 멀어집니다. 욕하는 수준에만 머문 사람이라면 나머지는 좋습니다. 그것을 넘어 때리는 수준으로 내려가면 거기서 멈추지 않습니다. 그것을 밀어내고 때리러 갔습니다. 더 거칠어졌습니다. 다만 때려도 다치게 하지는 않습니다. 더 거칠어지면 때리는 수준에서 멈추지 않고 손발을 부숩니다. 더 거칠어졌습니다. 그러면 때리는 수준이 멀어졌습니다. 손발을 부수는 수준에서 죽이기에 이릅니다. 손발을 부수던 수준도 멀어져 떨어졌습니다. 그것들이 모두 독의 빛살로 세상에 흩어져 멀리 놓입니다.

ඔය අතර පිච හොඳ ඒවත් ඒ කරා ඈත් වෙලා යනවා. ගහන්න නැතුව හිටපු හොඳ ගති ලක්ෂණය ගහනකොට ඈත් වෙලා. ඒකත් දුරට යනවා. දුරට අස් වෙනවා. බනින් නැතුව හිටපු හොඳ ලක්ෂණය බයිනකොට ඈත් වෙනවා. හොඳ ලක්ෂණය ඒක ඇතුරට යනවා. ඔය ක්‍රමයට විශ්වයට ඈත් වෙනවා.

그 사이에 좋은 것들도 그쪽으로 멀어집니다. 때리지 않고 있던 좋은 성품이 때릴 때 멀어집니다. 그것도 멀리 갑니다. 멀리 떨어집니다. 욕하지 않던 좋은 특징이 욕할 때 멀어집니다. 좋은 특징이 저쪽으로 갑니다. 그렇게 우주로 멀어집니다.

අපි ස්වෛරීව නැගී හිටලා කරපුවක් තියෙනවා. අනුන්යකලා එකතු වෙලා කරපුවක් තියෙනවා මේ හොඳ නරක දෙකේ. [ගොරවනවා] ඔය දෙකම දුරට අස්වෙලා. ස්ව කියන තමන්ගේ විශ්වගත වෙලා. විශ්වය පිහිටනවා. විශ්ව කියන්නේ ස්ව කියන්නේ තමා. විශ්ව කියන්නේ තමාගේ විසි වුණා. තමා ඇසුරු කරපු දේවල් කොයි තරම් දුරට විසි වෙලාද ඒ තරම් දුරට විශ්වය පිහිටනවා. ඒ විශ්වය තුළ ග්‍රහතක් චක්‍රයත් එක්කලා ඒ ටික පිහිටනවා. ඒක තමයි ලෝක පිහිටීම.

좋고 나쁨 둘에서, 우리가 스스로 나서서 한 것이 있고 남과 함께 한 것이 있습니다. (천둥소리) 그 둘 다 멀리 떨어져, ‘sva’ 곧 자기 것이 우주로 들어가 우주가 놓입니다. viśva에서 sva는 자기이고, viśva는 자기 것이 내던져진 것입니다. 자기가 기대던 것들이 얼마나 멀리 내던져졌는가, 그만큼 멀리 우주가 놓입니다. 그 우주 안에 graha들과 바퀴가 함께 놓입니다. 그것이 세상의 놓임입니다.

ස් 20

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හතර කේන්ද්‍රේ පාල කියන එක දැන් හතර කේන්ද්‍රයේ පහලුව කියන්නෙත් ඔය ක්‍රමයි. මොකද හතර කේන්ද්‍රයේ පළු දෙන්නෙක් ඉන්නවා. දැන් මේකෙන් එකයි තද ජෝතිසිය බොහෝකට භාවිතා කරන්නේ ඒකයි. හතර කේන්ද්‍රය පාලනම මහා කාලය ඕක තමයි අද භාවිතා කරන්නේ එකම තියන්නේ.

(질문) 네 kendra가 비었다는 것은… — 네 kendra가 비었다는 것도 같은 방식입니다. 왜냐하면 네 kendra가 빈 사람이 두 부류 있기 때문입니다. jyotiṣa에서 이것을 많이 쓰는 까닭이 그것입니다. ‘네 kendra가 비면 아주 박복한 사람’이라는 것이 오늘 쓰이는 단 하나의 풀이입니다.

දැන් එක්තරා මහත්තයෙත් දවසක් කේන්ද්‍රයක් ගෙන අහලා ගම් පහේ මහත්තයෙක්. මට දීලා කිව්වා මේ කේන්ද්‍රය කියන්නේ මිත මහලා නැහැ මොකද හිතෙන්නේ කියලා. මම ඒක බැලුව බල බැ බලුසා මරයනවා බැලු බැලු හතර කේන්ද්‍රය පහලුව. දැන් දක්ෂෝසත්නය නම් කියන්නේ මේ හතර කේදියේ පළිව මහා කාලයකේ කේන්ද්‍රයක් කියලා. මම එහෙම කිව්වේ නෑ.

어느 날 한 신사가 kēndaraya를 가져와 물었습니다. 다섯 마을의 어른인 분이었습니다. 제게 주며 ‘이 kēndaraya를 어떻게 보십니까’ 하고 말했습니다. 저는 그것을 보고 또 보았습니다. 네 kendra가 비어 있었습니다. 솜씨 있다는 점성가라면 ‘이것은 네 kendra가 빈 아주 박복한 사람의 kēndaraya’라고 했을 것입니다. 저는 그렇게 말하지 않았습니다.

මම බැලුවා එයාගේ අර හොඳයි කියන ග්‍රහය පිහිලා තියෙනේ අනිච්චක්රයට තැන් ටික බලනකොට එකොලොස්, පස්න්නේ මෙහෙම හොඳ තැන්වල පිහිල්ලා තියෙනවා නම වැන්නේ. පිහිලා තියෙන්නේ මේ ග්‍රහය ටික ගිහිල්ලා ඔක්කොම බැලුව බැලමට මෙයාට ම දැකලා තිබිච්ච ක්‍රමය අනුව නම් හොඳ සුඛෝපභෝගී ජීවිතයක් ගත කරන්න තියෙන්නේ. තමන්ගේ පියවරු වාගේ බාහිර ලෝකේ ඉඳලා තමක් රක්ෂණය පෝෂණය කරන නිදහස් සුඛෝපභෝගී ජීවිතයක් ගත කරන කෙනෙක්ගේ එක කේන්තරයා.

저는 그의 좋은 graha들이 놓인 자리를 보았습니다. 다른 자리들을 보니 열하나째, 다섯째, 아홉째 같은 좋은 자리에 놓여 있었습니다. graha들을 모두 살펴보니, 제가 보아 온 방식대로라면 이 사람은 좋고 넉넉한 삶을 살 사람이었습니다. 아버지처럼 바깥 세상에서 지켜 주고 먹여 주는 이가 있어, 자유롭고 넉넉한 삶을 사는 사람의 kēndaraya였습니다.

මම එයාට කියනවා මේ පුද්ගලයා සාමාන්‍ය කෙනෙක් නෙමෙයි. අනික් අයට වඩා බොහෝම විශේෂ ඇති පුද්ගලයෙක් මහ වාසනාවන්ත පුද්ගලයෙක්. අනුන් හරි හම්බ කරලා දෙනවා පියෙකුට දරුවෙකුට ඔගේ සලකමින් අනික් අයගේ සැලකුණු ලබන මෙන්න මේ සුපෝභෝගී ජීවිතයක් ගත කරන ජාතිය කෙනෙක් වෙන්න ඕනේ මේක. ඒක මේ කොහොමද ඒක කිව්වේ? මට වෙන එකක් ඕනේ නැහ. මේක මෙච්චර කල්ප මේ කේන්දර බලන කෙනෙක් නොකියපු දෙයක්.

저는 그에게 말했습니다. ‘이 사람은 보통 사람이 아닙니다. 남보다 아주 특별한, 큰 복을 지닌 사람입니다. 아버지가 아이에게 하듯 남이 벌어다 주고 보살펴 주어, 남의 대접을 받으며 넉넉한 삶을 사는 그런 사람이어야 합니다.’ 그가 말했습니다. ‘어떻게 그것을 아셨습니까? 저는 다른 것은 필요 없습니다. 이것은 지금까지 kēndaraya를 본 누구도 말하지 않은 것입니다.’

ඕකේ මුකුත් පේන්නේ නැද්ද මහත්තයා අර මේ කියලා වයෙන් අහනවා ඔය හතර පොළ ගැන ඕක පේනවා. කවුරුවත් ඇහුවනක් මේ හතර කේන්දර පාළුවෙක්ගේ ගියේ කේන්ද්‍රයක් මෙහා කාලිය කියන්නේ. හරි හරි ඒක හරියටම හරි. එහෙම තමයි මට ගිය ගිය තැන්වල කිව්වේ. දැන් ඒකයි මෙහෙත් බලන්න. ආය මම මේ ජෝසියේ පිළිගත්තේ නැහැ. ඔය කතාව උඩ දැන් මට ඒ මහ ප්‍රශ්නයක් මතු වුනාත් දැන් ජෝතිසිය පිළිගන්න වෙනවා. මොකද පිළිගන්න වෙන්නේ? මේක මේ කියපු කාරණය අනුව මේ කාලයෙක් නෙමෙයි බව ඇත්ත.

‘이것에서 다른 것은 안 보이십니까, 선생?’ 하고 물으니, ‘네 kendra에 대해서는 보입니다. 누구에게 물어도 이것은 네 kendra가 빈 kēndaraya, 박복한 사람이라고 했습니다. 맞습니다, 바로 그렇습니다. 가는 곳마다 그렇게 말했습니다. 그런데 여기서 보십시오. 저는 jyotiṣa를 믿지 않았습니다. 그런데 이 이야기로 이제 큰 물음이 생겼고, 이제 jyotiṣa를 받아들이게 되었습니다. 왜냐하면 말씀하신 대로 이 사람이 박복한 사람이 아님은 사실이기 때문입니다.’

මෙයා හොඳ ඔය දැනීමක් ඉගැනීමක් ඇතුව හිටපු. කෙනෙක් ඇමෙරිකාවේ ඉඳලා ආපු එක්තරා සුද්ධයෙක්. මේ ඉස්කෝලේ යන කාලේ මෙයාගේ මේස්පෝට් මීට් වැනි සෙල්ලම මොකද මෙයා පළවෙනි තැනට ක්‍රියාත්මක වෙන හැට දැකලා මෙයාසරකම දැකලා. මෙයාගේ මෙයා කෙරෙහි බොහොම හිත වැටලා තමන්ගේ දරුවෙක් හැටියට හදාගන්න. දෙමව්පියන්ගෙන් ඉල්ලගෙන මුළු කෝටි ගානක දේපොරවල් ලියා දීලා මෙයාට එයාගේ දරුකම තියාගෙනවා. එක ගිහිල්ලා.

‘이 아이는 좋은 앎과 배움을 지니고 있었습니다. 미국에서 온 어떤 백인이, 이 아이가 학교 다닐 때 운동회 같은 놀이에서 첫째로 해내는 것을 보고, 그 솜씨를 보고 마음이 끌려 자기 아이로 키우려고 부모에게 청해, 수억어치 재산을 써 주고 이 아이를 양자로 삼았습니다. 그렇게 떠났습니다.’

දැන් මෙහෙ හදලා තියෙනවා මාලිගාවක් ආ ගියහක් ඒ රට තාත්තට කියලා එයා කියන්නේ. ගමේ මේ ලංකාවේ තාත්තායි රට තාත්තයි. ඒ ළමයා කතා කරන්නේ ඒ දෙන්නට තාත්තා කියලා. ඔය විදිහට දැන් ඒ තරම් මහා විශාල ධනස්කන්ධයක් මේ ළමයාට ලැබිලා සුඛෝභෝගව ජීවත් වෙනවා. කිසි අමාරුවක් ලිලක් නැහැ.

‘이제 여기에 저택을 지어 두었고, 아이는 그 사람을 외국 아버지라고 부릅니다. 이 Laṅkā 시골의 아버지와 외국 아버지, 그 아이는 둘 다 아버지라고 부릅니다. 그렇게 그 아이는 그토록 큰 재산을 얻어 넉넉하게 삽니다. 아무 어려움이 없습니다.’

ඉතින් එතකොට ඒ කිව්වා දැන් මේ කේන්ද්‍රය විශ්වාස කරන්නේ මට දැන් තියෙන ප්‍රශ්නේ. මේ හතර කේන්ද්‍රිය පාලු කේන්ද්‍රය වල්ලා මහධ්‍යා කොහොමද එහෙම එකක් කිව්වේ? දැන් දැනගන්න විදිහකුත් නෑහැ මම ගැන. මේ ළමයාග දැනගන්න විදිහ නැතිවා මර විශ්වාසයි. කිව්වේ රටාව මොකක්ද? එතකොට මම කය විග්‍රහ කරලා දුන්නා.

그리고 그가 말했습니다. ‘이제 이 kēndaraya를 믿게 된 것이 지금 제 물음입니다. 이 네 kendra가 빈 kēndaraya를 보고 선생님은 어떻게 그런 말씀을 하셨습니까? 저에 대해 아실 길도 없고 이 아이에 대해 아실 길도 없는데 딱 맞았습니다. 말씀하신 그 틀이 무엇입니까?’ 그래서 저는 그것을 풀어 주었습니다.

මේ හතර කේන්ද්‍රයේ පළු වෙන ක්‍රම දෙකක් තියෙනවා. එක පුද්ගලයෙක් ඉන්නවා මේ ලෝකේ මෙන්න මෙහෙම කෙනෙක්. ලග්නයෙන් පෙන්නන්නා වූ යම් දෙයක් තියෙනවා තමා විසින් තමාගේ පැවැත්මට තමාගේ යහපතට තමා ගොඩනගාගෙන ඉන්න ස්ථානයක් තියෙනවා. යම් පුද්ගලයෙක් තමන්ගේ අසත්පුරුෂ නම් කාල කනිනම්. ඒ පුද්ගලයා තමන් ඉන්න තැන ගැන කිසීම දැකීමක් නැතුව ජීවත් වෙනවා.

이 네 kendra가 비는 데는 두 길이 있습니다. 이 세상에 이런 사람이 하나 있습니다. lagna가 보여 주는 무엇이 있는데, 자기가 자기 삶과 좋음을 위해 세워 둔 자리입니다. 어떤 사람이 못되었다면, 박복한 사람이라면, 그 사람은 자기가 있는 자리에 대해 아무 생각 없이 삽니다.

අනුන්ට යහපතට තමන් ඉන්න තැන හදන්නෙත් නෑ. තමන්ගේ ගෙදර ඉන්න අයට සලකන්න කරන්නේ ඒවා කරන්නෙත් නැහ. උදව් උපකාරයක් කරන්නෙත් නැහ. සශ්‍රීකත්වයක් බලන්නෙත් නැහ. ඔය තියෙන ඒ එයා විනාශ කරකට ජීවත් වෙනවා ගෙදර තියෙන ඒවා. ගෙදර වඩුටු විකුණවා. අරක්කු ගහනවා මොනවා හරි මත්බැන්න බොනවා. දුරාචාරය වලට යනවා. ඔහොම ජීවත් වෙනවා. එතකොට එයා හරි හම්බ කරෙ නැහ රස්සාව කරන්න එනේ නැහැ. මුකුත් නැහැ තියෙනවා විනාශ කර ඉන්නවා. දැන් පළවැන්නත් විනාසයි හතරවැන්නත් විනාශයි.

남의 좋음을 위해 자기 자리를 가꾸지도 않습니다. 자기 집 식구를 보살피는 일도 하지 않습니다. 돕지도 않습니다. 넉넉함을 돌보지도 않습니다. 집에 있는 것을 망가뜨리며 삽니다. 집 물건을 내다 팝니다. 술을 마시거나 무슨 취하는 것을 마십니다. 못된 짓을 하러 다닙니다. 그렇게 삽니다. 그는 벌지도 않고 일하러 가지도 않습니다. 아무것도 없이 있는 것을 망가뜨리며 있습니다. 그러니 첫째도 망가졌고 넷째도 망가졌습니다.

පවුලේ ඉන්න අයට මහා කරදරයක් කරනවා මිසා පවුලේට කිසිම උදව්වක් උපකාරයක් කරන්නේ නැහැ හත්වයන්නත් වෙනසක. එයා මොනව හදාගෙන කරගෙන ඉන්න නැහ. ඉනිරද දන්න නැති කරලා ඉන්න කාලයියෙක් නිසා දහවැන්නත් විනාසයි. එයා මේ ග්‍රහණය කරන්නේ නැතුව හිටියා මේ හතරම හතර පොළොමු. හැබැයි හොඳට නෙමෙයි අසත්පුරුෂකමට නින්දිතකමට තචකමට මෙන්න මෙයා ගිහිල්ලා ඔය හතර පොළ පාළු වෙලා ග්‍රහණය කරගත්තේ නැති කාලිය වෙලා උපදිනවා. කෙරවපායට විපාකය වගේ. අන්න හතර කේන්දර පාළු කාලයක්.

식구에게 큰 괴로움을 줄 뿐 식구에게 아무 도움도 주지 않습니다. 일곱째도 그렇습니다. 그는 무엇을 이루어 가진 것도 없습니다. 아는 것 없이 사는 박복한 사람이라 열째도 망가졌습니다. 그는 이 넷을 붙잡지 않고 살았습니다. 네 자리가 다 비었습니다. 다만 좋게가 아니라 못됨과 천함으로입니다. 이 사람이 가서 네 자리가 비어 아무것도 붙잡지 못한 박복한 사람으로 태어납니다. 지은 대로의 vipāka처럼. 그것이 네 kendra가 빈 박복한 사람입니다.

තවත් කෙනෙක් ඉන්නවා. පින්දහම් කරමින්, ගුණ දහම් වඩමින් අලෝභ, අද්දේශ, අමෝහ සහගතව ජීවත් වෙනවා. ඒ ජීවත් වෙන පුද්ගලයා ගෙවල් වල තියෙන වැට අනික් ඕන කෙනෙකුට කරගන්න කියලා නිදහස දීලා. තමා නිදහසේ පින්දහම් කරමින් ජීවත් වෙනවා. එයාත් ලගින තැන අල්ලගත්තේ නැති කෙනෙක්.

또 한 사람이 있습니다. puñña를 지으며 덕을 키우며 alobha·adosa·amoha로 삽니다. 그렇게 사는 사람은 집에 있는 것을 다른 누구든 하라고 맡겨 두고, 자기는 자유롭게 puñña를 지으며 삽니다. 그도 눕는 자리를 붙잡지 않은 사람입니다.

ඒ වගේම එකතු කරගෙන හරි හම්බ කරගෙන ජීවත් වෙන යමක් තිබුණා. එයා මට රැකී රස්සා ලොකු නැහ. මට ඊටමේ නිදහස් සුවේ ලොකුයි. පින් දහම් කරගෙන සැනසිල්ලේ ඉන්න එක ලොකුයි කියලා. ඒකට තැන දෙනවා. එයාත් හතරවයන්න ග්‍රහණය කළේ නැහ. පවුලේ අය සමග සමඟ සමාදානයෙන් විනෝධය වෙව ඉන්නට වැඩියි. හොඳ කළා ඉවිය කිව්ව සිල් සමාදන් වෙන්න එක මේ ආදි වශයෙන් ජීවත් වෙන එක මට ඊට වට අලොකේ. එයා කුට්ටුම්මකා ස්ථානය අල්ල ගත්තෙත් නෑහ. ඒකෙනුත් මිදුනා. අනේ මගේ කිය කිය ගොඩ ගහගෙන ඉඳලා මට ඇති වැඩකුත් නැහ. දහවෙනි ස්ථානේ අල්ලන්න ඒවත් ගහන අත්හැරියාලා. එයා ඔයා හතර ඇත්තර හැරලා මහා පින්කඳක් වශයෙන් ජීවත් වෙනවා.

또 모아서 벌어 살 무엇이 있었습니다. 그는 ‘내게 일자리는 크지 않다. 내게는 그보다 자유로운 편안함이 크다. puñña를 지으며 고요히 있는 것이 크다’ 하고 그것에 자리를 줍니다. 그도 넷째를 붙잡지 않았습니다. 식구와 화목하게 즐기며 지내는 것보다, 좋은 일을 하고 sīla를 지키는 따위로 사는 것이 그에게 더 큽니다. 그는 kuṭumba 자리도 붙잡지 않았습니다. 거기서도 벗어났습니다. ‘아, 내 것 내 것 하며 쌓아 두어 봐야 쓸데없다’ 하고 열째 자리를 붙잡는 것도 내려놓았습니다. 그는 네 kendra를 놓고 큰 puñña 덩어리로 삽니다.

මෙසේ ජීවත් වෙන කෙනාගේ උප්පත්තියේදී ඔය හතරේ විරහය නැතුව උපදින්නේ. හැබැයි මහා පිනට පහළ වෙච්ච විහ පිහිමක් ඒක. ඒ නිසා එයාට අසීමිතව ලැබෙනවා. සුඛෝබෝගී සියලු ආකාරය පුරණ යහපත් ජීවිතයක් කරන්න ලැබෙනවා.

이렇게 사는 이가 태어날 때는 그 네 자리에 아무것 없이 태어납니다. 다만 그것은 큰 puñña로 나타난 놓임입니다. 그래서 그는 끝없이 얻습니다. 넉넉하고 모든 면에서 가득 찬 좋은 삶을 살게 됩니다.

ඔන්න ඔය කාරණා දෙක බලහම ඕක තොරවා ගන්නේ? අන්න අර හතර කේන්ද්‍රිය ග්‍රහයෝ නැති අයගේ ග්‍රහණය කරපු අසත්පුකෘසු තැන්වල පිහිල්ලා තිබුණො එයා කාලය ජීවිතයක් ගත කරලා තියෙන කෙනෙක්. ඒ වගේම යහපත් පැත්තට ජීවත් වෙලා හිටියොත්. ඒ ග්‍රහය ටික පිහිටනවා යහපතට පිහිටෙන අනිත් ස්ථාන වලට. අන්න ඒකෙන් තෝරාගන්න ඕනේ. එයා මහා පුණ්‍යවන්තයෙක් හැටියට හිටපු කෙනෙක්. ඒකයි ක්‍රම දෙක.

이 두 가지를 보면 그것을 가려낼 수 있지 않습니까? 네 kendra에 graha가 없는 이들 가운데 graha가 못된 자리에 놓여 있었다면 그는 박복한 삶을 살아 온 사람입니다. 또 좋은 쪽으로 살아왔다면 그 graha들이 좋음으로 놓이는 다른 자리들에 놓입니다. 그것으로 가려내야 합니다, 그는 큰 puñña를 지닌 이로 살았던 사람이라고. 그것이 두 길입니다.

ඉතින් හතර කේන්දර පාළු ක්‍රම දෙක ඔන්න ඔයකින් තෝරාගන්න ඕන. ඕය ඉතින් ලෞකිකත්වය තුළත් ඔය ඒ හේතුඵල න්‍යාය තුළ හොඳට පැහැදිලි. සෝ

그러니 네 kendra가 비는 두 길을 그것으로 가려내야 합니다. 그것은 세간에서도 그 까닭과 열매의 법칙 안에서 아주 분명합니다.

සුහ කල්තියක් එන්න එපැ මේ පරක් වුනා මම වැඩ තව තිය වෙලා වෙලාව මේ මහත්තය දහම දෙන්නේ අද උදේ ආවනේ පච්චර වටනවද එන්න න් විදිහක් තිය නැ වැට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් ලෞකික වශයෙන් ලෝකෝතර වශයෙන් පටිච්ච සමුප්පාද දහම් න්‍යාය සියල්ලටම පොදුයි. සියල්ලම සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි කිව්වේ ඒකයි. සංඛත නොවන, පටිච්ච සමුප්පන්න නොවන කිසිම දෙයක් මේ ලෝකේ පහළ වෙන්නේ නෑ.

그러니 세간으로나 lokuttara로나 paṭicca samuppāda dhamma의 법칙은 모든 것에 두루 맞습니다. 모든 것이 saṅkhata이고 paṭicca samuppanna라고 하신 까닭이 그것입니다. saṅkhata가 아니고 paṭicca samuppanna가 아닌 어떤 것도 이 세상에 나타나지 않습니다.

එහෙනම් දුක හටගන්න ඒවා, සැප හටගන්න ඒවත් ලෞකික සියලු දේත් සංකතයි. පටිච්ච සමුප්පන්නයි. එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පන්න කතාවෙන් අපි විග්‍රහ කරන්න පුළුවන් වෙන්න ඕනේ ඒ දේ පටිච්ච සමුප්පන්න වෙන්නේ කොහොමද? එතකොට මේ ලෝකේ තියෙන සියලුම දේ පිළිබඳව යථාර්ථයන් දැනගත්ත හැකි. මේ තුළින් අපිට වැදගත්ද නිවනට යමක්. ඒ ටික හොයාගත්තහම අපිට නිවන් දකින්න ඇති.

그렇다면 괴로움이 생기는 것들, 즐거움이 생기는 것들, 세간의 모든 것도 saṅkhata이고 paṭicca samuppanna입니다. 그렇다면 paṭicca samuppanna 이야기로 그것이 어떻게 paṭicca samuppanna가 되는지 우리가 풀 수 있어야 합니다. 그러면 이 세상 모든 것의 참모습을 알 수 있습니다. 이것을 통해 nibbāna에 중요한 것, 그것을 찾으면 우리가 nibbāna를 보기에 넉넉합니다.

නමුත් මේ ලෝකෙම පටිච්ච සමුප්පන්නව හැදිලා තියෙන ආකාරය පටිච්ච සමුප්පන්න ක්‍රම සා තියෙනවා. පටිච්ච සමුප්පාදය සාගරයක් වාය කියලා දේශනා කළා. මේක මේ එකම ක්‍රම රටාවක එකම අදහසක් පෙන්නන්න පෙන්නපු පුංචි කොටසක් නෙමෙයි. පටිච්ච සමුප්පාදය කියන්නේ සාගරයක් වැනි මහා විශාල පරාසයක විහිදිලා ගිය මහා දැනුමක්. සියලුම දේක හේතුඵල න්‍යායන් පෙලා තියෙනවා. යමක් හටගන්න හැටි, පවතින හැටි, ගෙවිලලා යන හැටි ඒකේ ප්‍රතිඵල, ඒවා ලැබෙන හැටි මේ සියල්ලමයි පටිච්ච සමුප්පාද

그러나 이 세상 자체가 paṭicca samuppanna로 생겨난 모습, paṭicca samuppanna의 갖가지 방식들이 있습니다. paṭicca samuppāda는 바다와 같다고 설하셨습니다. 이것은 한 가지 틀, 한 가지 뜻만 보이려고 보인 작은 조각이 아닙니다. paṭicca samuppāda는 바다처럼 크고 넓게 펼쳐진 큰 앎입니다. 모든 것의 까닭과 열매의 법칙을 보여 줍니다. 무엇이 생기는 모습, 머무는 모습, 다해 가는 모습, 그 결과와 그것을 얻는 모습 — 이 모두가 paṭicca samuppāda입니다.

විදිහේ ආකාරයෙන් අපිට එයා ප්‍රයෝජනවක්ද? ප්‍රයෝජනත් වුනත් නැතත් හටගන්නේ කොහොමද? ඒ ආදී සියල්ලම පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් විග්‍රහ වෙනවා. ඒ නිසා විග්‍රහ කරන්න විග්‍රහ සහිතයි. ඉතින් මේක මේ ඉතාම පටු පරමාර්ථයක් මුල් කරගෙන බොහෝම සුළු අර්ථයකින් විග්‍රහ කරපු හරියක් විතරයි අපිට අද පරිච්ච සමුප්දය කියලා ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ.

그것이 어떻게 우리에게 쓸모 있는가? 쓸모 있든 없든 어떻게 생기는가? 그런 모든 것이 paṭicca samuppāda로 풀립니다. 그래서 풀 수 있고 풀이를 갖추고 있습니다. 그런데 오늘 paṭicca samuppāda라고 남아 있는 것은, 아주 좁은 목적을 바탕으로 아주 작은 뜻으로 푼 부분뿐입니다.

ඉතින් ඒකෙන් එහාට හිතන්න හරි බයයි. හිතාගන්න ශක්තියක් නැති කම පළවෙනි එක ඒක ධර්මයට අනුකූල නැත්ද දන්නේ නැහ. වෙන ධර්මයන් නොවන් දෙයක් කියවුනොත් එහෙම මගත වෙ දන්නේ නෑහැ කියලා බය තව එකක්.

그래서 그 너머를 생각하기가 몹시 두렵습니다. 생각해 낼 힘이 없는 것이 첫째이고, 그것이 dhamma에 맞는지 모르겠다, dhamma가 아닌 것을 말하게 되면 어떻게 될지 모르겠다는 두려움이 또 하나입니다.

නමුත් කවුරුවක් කිව්වට විශ්වාස කරන එකක් නෙමෙයි දහම් කියන්නේ හේතුඵල න්‍යාය ධර්මයක්. එහෙනම් ඒක කාගෙවත් අනුන්ගේ මොලයකට ඉඩ දීලා ඒකට යටත් වෙලා තමන්ගේ මොලය දෙවෙනි කරලා එහෙම යන එකක් නෙමෙයි බුදු දහම.

그러나 dhamma는 누가 말했다고 믿는 것이 아니라 까닭과 열매의 법칙인 dhamma입니다. 그렇다면 남의 머리에 자리를 내주고 거기에 굽혀 자기 머리를 둘째로 두고 따라가는 것은 붓다의 가르침이 아닙니다.

මේ බුද්ධ දහම තුළ හැම කෙනෙක්ම බුද්ධිවන්ත වෙන්න ඕනේ. අන්න බුද්ධිවන්ත කරන ධර්මයක් තියෙනවා පටිච්ච සමුප්පාදය කියලා. ඒ පටිච්ච සමුප්පාද ක්‍රම රටාව තුළින් ලෝක හැදෙන හැටි, ලෝකය පවතින හැටි ලෝකයෙන් වෙළ වෙන හැටි සියල්ල දැනගත්තට පස්සේ එයා කාටවත් දෙවෙනි එක වශයෙන් බැගැපත් වෙන්න දෙයක් නෑහ ධර්මය ගැන. තමා ධර්මය තුළ දන්න කෙනෙක් බවට පත් වුණා. ධර්මය තේරුම් ගන්න පුළුවන් කෙනෙක්. ධර්මය තේරුම් ගන්නේ තමාගේ ප්‍රඥාවෙන් මිසා කණුන්ගේ කෑල්ලකට වහල් වෙලා නෙමෙයි.

붓다의 가르침 안에서는 누구나 지혜로워져야 합니다. 지혜롭게 하는 dhamma가 있으니 그것이 paṭicca samuppāda입니다. 그 paṭicca samuppāda의 틀로 세상이 생기는 모습, 세상이 머무는 모습, 세상에서 벗어나는 모습을 다 알고 나면 그는 dhamma에 대해 누구에게도 둘째로 굽실거릴 것이 없습니다. 스스로 dhamma 안에서 아는 사람이 되었습니다. dhamma를 알아들을 수 있는 사람입니다. dhamma를 알아듣는 것은 자기 paññā로이지, 남의 한 조각에 종이 되어서가 아닙니다.

ධර්ම එහෙනම් එහෙමයි ධර්මයක් මාශය වරෙන් මා වටේම හිටපන්. මගෙන්ම අහගනින් අනිත් කෙනෙකුළඟට යන්නත් එපා. තමන් වෙන එකක් හොරන්නත් එපා. ඕන එකක් මම කිව්වේ කරපන් ඔය ජාතිය කියනවා ඒක බුදු දහම නෙමෙයි. බුදුරජාණන් වහන්සේ කොතනකිදුවත් ඒ වගේ හිර කරපු තැන් තිබුනේ නෑහැ ධර්මයට ධර්මය හොයන ක්‍රමය කියා දීලා නිදහස් කළා. නිදහසේ ඔය ක්‍රමයට ධර්මය හොයාගන්න.

‘dhamma는 이렇다, 너는 내 곁에서만 있어라, 나에게서만 물어라, 다른 이에게 가지도 마라, 스스로 다른 것을 찾지도 마라, 내가 말한 것만 해라’ — 그런 것은 붓다의 가르침이 아닙니다. 붓다께서는 어디에서도 그렇게 가두신 적이 없습니다. dhamma를 찾는 길을 가르쳐 주고 풀어 주셨습니다. 자유롭게 그 길로 dhamma를 찾으라고.

ඔන්න ධර්මය හොයන මූල මාධ්‍ය මූලික ක්‍රමය ඔන්න ඔය ක්‍රමය කියා දුන්නා. තම තමන්ගේ දැනට්ටමට ඒයයි ඒ තුළින් විග්‍රහ කරගත්තා. දැන් කාගේ සැකයක් කරන්න දෙයක් තිබුනේ නැ. ගුරුවරයා වුනේ ධර්මය ධර්මයම ගුරු කරගන්න අවස්ථාව ලැබුණා. එතන පටන් ග ධර්මය ගුරු කරගෙන ධර්මයට අනුකූලව හොඳ නරක තේරුම් අරගෙන කළ යුත්ත නොකළ යුතු තේරුම් අරන් නොකළ යුත්ත පහ කරමින් කළ යුත්ත කරමින් අවශ්‍ය ඉහළම ප්‍රතිඵලය වන නිවන කරා මෙහෙ අවාගත්තා.

dhamma를 찾는 뿌리 되는 기본 길을 가르쳐 주셨습니다. 저마다 자기 앎만큼 그것으로 풀어 냈습니다. 누구를 의심할 일이 없었습니다. 스승은 dhamma였습니다. dhamma 자체를 스승으로 삼을 기회를 얻었습니다. 그때부터 dhamma를 스승 삼아 dhamma에 맞게 좋고 나쁨을 알아차리고, 해야 할 것과 하지 말아야 할 것을 알아차려, 하지 말아야 할 것을 버리고 해야 할 것을 하며, 가장 높은 열매인 nibbāna로 나아갔습니다.

සියල්ලෙන් පූර්ණව වූ පටිච්ච සමුප්පාද ක්‍රමටා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු නිසා යෝ පටිච්ච සමුප්පාදං පස්සති සෝ ධම්මං පස්සති කියලා දේශනා කළා. යමෙක් පටිච්ච සමුප්පාදය දකීද ඔහු ධර්මය දකින්න.

모든 것을 갖춘 paṭicca samuppāda의 틀을 붓다께서 설하셨기에 ‘yo paṭiccasamuppādaṃ passati so dhammaṃ passati’라고 설하셨습니다. 누구든 paṭicca samuppāda를 보면 그는 dhamma를 봅니다.

යමෙක් කහවල් ගුරුවරයා දකීද ඔහු ධර්මය දකිය කියලා එහෙම එකක් තියෙනවද යෝ ධම්ම පස්සේද සෝමන් පස්සේද කියලා යමෙක් ධර්මය දැකත් ඔහු මම දකින්නේ කියලා පෙන්නවා. නැ ලොතරා බුදුරජාණන් වහන්සේඒ කිව්වද යමෙක් මම දැක්ක නම් ඔහු ධර්මය දකිනවා කිය හිට ධර්මය දැක්කොත් මම දකිනවා කියලා පෙන්නවා. පටිච්ච සමුප්පාතය දැක්කො ධර්මය දකිනවා කියලා පෙන්නුවා.

‘누구든 어떤 스승을 보면 그는 dhamma를 본다’는 말이 있습니까? ‘yo dhammaṃ passati so maṃ passati’, 곧 누구든 dhamma를 보면 그는 나를 본다고 보이셨습니다. 위없는 붓다께서 ‘누구든 나를 보면 dhamma를 본다’고 하셨습니까? 아닙니다. dhamma를 보면 나를 본다고 보이셨습니다. paṭicca samuppāda를 보면 dhamma를 본다고 보이셨습니다.

එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ බලන්න පුළුවන්ද බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දිහා බලන්න ජීවමානක බලයිද? කොහොමද කරන්නේ? ජීවමාන වුනා හරි උන්වහන්සේ පිරිණුවන් පෑවවා හරි ධර්මය නුපදෘතව තියෙන තාක්කවත් පටිච්ච සමුප්පාදය නුපතිව තියෙනවානම් ඒ තුළින් ධර්මය දැක්ක හැ තුළින් ධර්මය දැක්කා නම් ධර්මය තුළින් බුදුන් කවුද හඳුනගත් හැකිෙන ක්‍රමය

(질문) 그렇다면 붓다를 볼 수 있습니까? 살아 계실 때만 붓다를 볼 수 있습니까? 어떻게 합니까? — 살아 계시든 parinibbāna에 드셨든, dhamma가 무너지지 않고 있는 동안, paṭicca samuppāda가 무너지지 않고 있다면 그것을 통해 dhamma를 볼 수 있습니다. 그것을 통해 dhamma를 보았다면 dhamma를 통해 붓다가 누구인지 알아볼 수 있는 길입니다.

ින් ලෞකික වේවා ලෝකෝතර වේවා ඉතින් අපි දකින්න පුළුවන් වෙන්න එන්න ඕනේ ඔය ක්‍රම රටාව ඉතින් මූලික ක්‍රම රටාව ධර්මය දැක්කෙන්නේ නැති කෙනාට සතර සතිපට්ඨානයක් වඩන්න බැහැ

세간이든 lokuttara든, 그러니 우리는 그 틀, 그 기본 틀을 볼 수 있게 되어야 합니다. dhamma를 보지 못한 사람은 네 satipaṭṭhāna를 닦을 수 없습니다.

එයා හීන දහම් හීන දහම් හැටියට දැනගන්නේ නැ. මධ්‍යම දහම් මධ්‍යම දහම් හැටියට දැනගෙන අවස්ථාවට අනුව කරන්න දන්නේ නැහ. ප්‍රණීත දහම් ප්‍රණීත දහම් හැටියට දැනගෙන හිස් මුදුනෙන් පිළි අරගෙන අනුගමනය කරන්න දන්නේ නැහ. අනුගෙන් අහන්න බලා ඉන්න ඕනේ. හරියාකාරව දැක්ක නම් පටිච්ච සමුප්පාද ධර්ම හටහාට අනුළුව තෝරගන්න පුළුවන්.

그는 hīna dhamma를 hīna dhamma로 알지 못합니다. majjhima dhamma를 majjhima dhamma로 알아 때에 맞게 행할 줄 모릅니다. paṇīta dhamma를 paṇīta dhamma로 알아 머리 위에 받들어 따를 줄 모릅니다. 남에게 물어보기를 기다려야 합니다. 제대로 보았다면 paṭicca samuppāda dhamma를 따라 스스로 가려낼 수 있습니다.

යම් සංඛාරයක් වැඩීම නිසා උප්පත්තිය සතර අප පාටේ තියෙනවෙන ජාතිය නම් පහළ කරන්න. ඒ සියලුම දහම් හීන දහම් අන්න හීන දහම් හොයාගන්නෙ යම් සංඛාරයක් වැඩීම නිසා ඒකෙන් පහළ කරන ජාතිය

어떤 saṅkhāra를 키운 까닭으로 네 apāya에 있는 그런 태어남을 나타나게 한다면, 그런 dhamma는 모두 hīna dhamma입니다. 그렇게 hīna dhamma를 찾아냅니다. 어떤 saṅkhāra를 키운 까닭으로 나타나는 태어남이

කාම සුගතියක් නම් ඒක ලෝකේ මධ්‍යම දහමක්. තාවකාලික සතර අපායෙන් නිදහස් වෙනවා මිසක් නමුත් සියලු දුකෙ නිදහසක් එතන නැහැ. එක්තරා සහනදායි කළුසුුදු හෙවත් දුක් සැප මිශ්‍ර විපාකයක් විඳිමින් ඉඳලා ටනවා මැරලා යන්න පුළුවන්. පැවැත්මට අයිතියි මධ්‍යම තහ කොහේ උපන්න සුගතියක උපදින සියල්ලම මධ්‍යම තහ

kāma sugati라면 그것은 세상의 majjhima dhamma입니다. 잠시 네 apāya에서 벗어날 뿐, 모든 괴로움에서 벗어남은 거기 없습니다. 어느 만큼 편안한, 검고 흰, 곧 괴로움과 즐거움이 섞인 vipāka를 겪으며 지내다 죽어 갈 수 있습니다. 있음에 속합니다. 어디에 태어나든 sugati에 태어나는 것은 모두 majjhima dhamma입니다.

යම් දහමක් හේතු කරගෙන සසර ගමන කෙළවර කරනවා නම් නිවනින් පූර්ණභාවයට පත් කරලා දුකින් සඳහට නිදහස් කරනවා නම් ඒවා ප්‍රණීත දහම්

어떤 dhamma로 saṃsāra 길을 끝내고 nibbāna로 온전함에 이르게 해 괴로움에서 영원히 풀려나게 한다면, 그것들이 paṇīta dhamma입니다.

එහෙනම් මෙතනින් දැනගන්න පුළුවන් කුමන සංඛාරයක් ඇසුරු කිරීමෙන් සතර අපාගත වෙනවද වෙන්නේ කොහොමද කුමන දහමක් ඇසුරු කිරීමේ කාම සුගතියක උපදිනවද වෙන්නේ කොහොමද කුමන දහමක් ඇතුළු කිරීමෙන් නිවන් දකිනවද? ඒක වෙන්නේ කොහොමද? ඔන්න ඔය කියන කාරණා ටික පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් තේරුම් ගන්න පුළුවන් වුනාම එයා ධර්මය දැක්කා. ඒ ධර්මය දැක්කෙනා හිතම් පටන් සෝතාපන්නක්.

그렇다면 여기서 알 수 있습니다. 어떤 saṅkhāra를 가까이해서 네 apāya로 가는가, 어떻게 그렇게 되는가. 어떤 dhamma를 가까이해서 kāma sugati에 태어나는가, 어떻게 그렇게 되는가. 어떤 dhamma를 받아들여 nibbāna를 보는가, 그것은 어떻게 되는가. 이것들을 paṭicca samuppāda로 알아들을 수 있게 되면 그는 dhamma를 보았습니다. dhamma를 본 이는 그때부터 sotāpanna입니다.

අනුන්ගේ ආධාරයක් අවශ්‍ය නැහ පටිච්ච සමුප්පාද ධර්මය දැක්ක කෙනාට. හැබැයි පටිච්ච සමුප්පාද ධර්මය තනියෙන් හිතලා දකින්න බැහ. බුදුපියාණන් වහන්සේගෙන් ශ්‍රාවක පලපුරතුරින් ඒ ධර්මය හරියට විග්‍රහ කරලා දෙනකොට කල්‍යාණ මිත්‍ර සම්පත්තිය ලැබෙනවා.

paṭicca samuppāda dhamma를 본 이에게는 남의 도움이 필요 없습니다. 다만 paṭicca samuppāda dhamma는 혼자 생각해서 볼 수 없습니다. 붓다로부터 sāvaka의 대를 이어 그 dhamma를 바르게 풀어 줄 때 kalyāṇamitta sampatti를 얻습니다.

ඒ දේශනා කරන තේරුම් ගන්න ක්‍රමය විග්‍රහ කරලා දේශනා කරනකොට ඒ අක අහනකොට පරතෝගෝසක ප්‍රත්‍යය ලැබෙනවා. ඒ කියන බණ අහන්න පුළුවන් හේතු වාසනා ලැබෙනවා. මනා නුවණින් ඒ ගැන මෙනෙහි කරලා තේරුම් ගන්නකොට යෝනිසෝ මනසිකාරය ලැබෙනවා. ඒ ධර්මය අරගෙන ධර්මානුකූලව ජීවිතය හැදගස වෙනකොට ධර්මානුධර්ම ප්‍රතිපත්තිය ලැබෙනවා. ඔය කාරණා හතර තමයි සෝවාන් වෙන්නත් අවශ්‍ය වෙන්නේ.

설하신 것을 알아듣는 길을 풀어 설할 때 그것을 들으면 paratoghosa paccaya를 얻습니다. 그 dhamma를 들을 수 있는 까닭과 복을 얻습니다. 바른 지혜로 그것을 생각하여 알아들을 때 yoniso manasikāra를 얻습니다. 그 dhamma를 가지고 dhamma에 맞게 삶을 가꿀 때 dhammānudhamma paṭipatti를 얻습니다. 이 네 가지가 sotāpanna가 되는 데 필요합니다.

අරත් ඒක සජීවී අහන්න ඕනේ නැත්නම් ඒම සද්ධර්මය පොතක වගේ ලියලා තියවෙලා දැන් ලියලා තිබුනොත් දැන් අපිට එක එක ආකාර මොකද නානා ප්‍රකාරයෙන් එක එක්කෙනාට අදහස් වෙන්නේ.

(질문) 그것은 살아 있는 목소리로 들어야 합니까? 아니면 saddhamma를 책에 써 두면… — 써 두면 갖가지로, 사람마다 뜻이 달라집니다.

දැන් අපි හිතමුකෝ යම්කිසි දෙයක් කියනකොට ඒක තේරුම් ගන්න පුළුවන් ක්‍රම නොදහස් ආකාරයෙන් තියෙනවා. එක එක්කෙනාට කියනකොට එක ක්‍රමයකින් එක උපමාවකින් කිව්වහම තේරෙනවා. ඒක අනිත් කෙනාට තේරෙන්නේ නැහැ. එයාට තේරුම් ගන්න තව එකක් ඕනේ. ඒ ක්‍රමය කියා දෙන්න ඕනේ. එතකොටයි ඒක තේරෙන්නේ. මේ වගේ නානා ප්‍රකාර උපමාව වලින් විග්‍රහ කරලා කෙනෙකුට අවබෝධය ලබා දෙන්න තියෙන ක්‍රමය පොතකට ගන්න බැහැ. එක ක්‍රමයයි ගන්න පුළුවන්. තමන්ට ප්‍රශ්නයක් ආකම් කාගෙන්ද අහන්නේ?

어떤 것을 말할 때 그것을 알아듣는 길은 여러 가지입니다. 어떤 사람에게는 한 방식, 한 비유로 말하면 알아듣습니다. 다른 사람은 그것을 알아듣지 못합니다. 그는 알아들으려면 다른 것이 필요합니다. 그 길을 알려 주어야 합니다. 그래야 알아듣습니다. 이렇게 갖가지 비유로 풀어 누구에게 깨달음을 주는 길은 책에 담을 수 없습니다. 한 길만 담을 수 있습니다. 자기에게 물음이 생기면 누구에게 묻겠습니까?

දැන් නුවණින් මෙනෙහි කරනකොට තමන්ට ප්‍රශ්න මතු වෙනවා. ගැටලු තැ මතු වෙනවා. දැන් පොත හරි පොතේ ලිව්ව එක බලාගෙන ගියාම අපි කාගෙන් අහන්න පොතෙන් අහන්න යමද කියලා? අන්න ප්‍රශ්නයක් මතු වෙන්නේ. මේ එක කාරණයක්.

지혜로 생각할 때 자기에게 물음이 생깁니다. 막힘이 생깁니다. 책이나 책에 쓴 것만 보며 가면 누구에게 묻겠습니까, 책에 물으러 가겠습니까? 그때 물음이 생깁니다. 이것이 한 가지입니다.

මෙච්චර විතරක් නෙමෙයි මේ කල්‍යාණ මිත්‍ත සම්පත්තියේ තව විශේෂයක් තියෙනවා. එබඳු ආර්ය පුද්ගලයන්ගේ එක්තරා ශක්ති විශේෂයක් තියෙනවා නැගෙනවා. ලෝකෝත්තර මාර්ගය වැඩුවා අයගේ එක්තරා ගුණ විශේෂයක් තියෙනවා. මෙන්න මේ ගුණ විශේෂය හැම වෙලේම අනික් කෙනා සමාධියට වට කරලා ලබාගන්නවා. පුද්ගලයාගේ මානසිකත්වය ධර්මයට ගොණු කරලා තබා ගැනීමට ශක්තියක් විහිදෙනවා. මෙන්න මේ ශාන්ත ශක්තිය තුළින් ඔහුට විශේෂ සමාධියක් ලැබෙනවා.

이것만이 아닙니다. kalyāṇamitta sampatti에는 또 다른 특별함이 있습니다. 그런 ariya들에게는 어떤 특별한 힘이 있어 일어납니다. lokuttara 길을 닦은 이들에게는 어떤 특별한 덕이 있습니다. 이 덕이 늘 다른 이를 samādhi로 감싸 이끕니다. 사람의 마음을 dhamma로 모아 두게 하는 힘이 퍼집니다. 이 고요한 힘을 통해 그는 특별한 samādhi를 얻습니다.

ඒ සමාධිය තුළ ඉඳගෙන ධර්මඥානයට පහුව ලැබෙනවා. ආධාරය ලැබෙනවා. මෙන්න මේ ආධාරය නිසා ආර්යයංග බණ අහනකොටමයි තව කෙනෙක් ආර්යත්වයට පත් වෙන්නේ. අනාර්යකුට ඒ විශේෂ ශක්තිය පිහිටන්නේ නැ. එයාගේ හිදිවිලි දුවනවා.

그 samādhi 안에 머물며 dhamma 앎에 이르는 도움을 얻습니다. 이 도움 때문에 ariya에게서 dhamma를 들을 때라야 다른 이가 ariya가 됩니다. ariya 아닌 이에게는 그 특별한 힘이 놓이지 않습니다. 듣는 이의 생각은 이리저리 내달립니다.

ස්වාමීන් වහන්ස ඒ කියන්නේ කන්දෙකට ඇහෙන්න ඕන කන්දෙකට ඇහීම එකක්. ඒ තමන්ගේ හිතට දරාගන්න හරිය.

(질문) Bhante, 그 말씀은 두 귀로 들리는 것은 귀로 듣는 것이고, 따로 마음에 새겨지는 부분이 있다는 것이지요.

එතකොට හදවත වදින හරියක් තියෙනවා. ඒක කන්දක ඇහෙන්න ඕනේ. දැන් හිතන්නකෝ මෙහෙම දෙයක්. යම්කිසි කෙනෙකුට නොපෙන නොදකින නොදකින නොඇසෙන පැත්තක ඉඳගෙන ඉන්න කෙනෙකුට අපි මෙිතක් වඩනවා. ඔහුට ශාන්තියක් ලැබෙනවා. දැන් ඔහුට මෙත් වරනවා දැක්කෙත් නැහැ ඇහුවෙත් නැහැ. එයා කොහේ කරනවත් දන්නෙත් නැහ. එහෙ මතකයක් කරගන්න අරමුණු කරන්නත් එයා කියන්න තිබුනේ. පුද්ගලයාට ඒ ශාන්තිය ලැබෙනවා. ලැබිලට චිත්ත ශාන්තියක් හටගන්නවා. දැන් එතකොට අපි නොදන්න එක්තරා චිත්ත කිරණ විශේෂයක්.

그렇습니다, 가슴에 와 닿는 부분이 있습니다. 그것이 들려야 합니다. 이런 것을 생각해 보십시오. 보이지도 들리지도 않는 곳에 앉아 있는 어떤 이에게 우리가 mettā를 닦습니다. 그에게 고요함이 생깁니다. 그는 우리가 mettā를 닦는 것을 보지도 듣지도 않았습니다. 어디서 하는지도 모릅니다. 그를 떠올려 마음에 두기만 했을 뿐입니다. 그래도 그 사람에게 그 고요함이 생깁니다. 마음의 고요함이 생깁니다. 그러니 그것은 우리가 모르는 어떤 특별한 마음의 빛살입니다.

ශාන්තියට සමාධියට යොමු කරන්න උපනිසරය එන බලවත් උපනිසරයක් දෙනවා. ශක්තියක් විහිදිලා යනවා වෙන්ත් වන්නකොට මෙන්න මේ වගේ ආර්යයන්ගේ තියෙන මහා ගුණයක් තුළින් වඩන මෛත්‍රිය ශාන්තිය මේ අනන්ත සංසාර දුකෙන් නිදහස් වෙලා ධර්මාවබෝධය ලබාගෙන යථාබෝධය ලබන්න ඔහුට හේතු වාසනා වේවා කියන අධිෂ්ඨානය යවෙන්නේ.

고요함과 samādhi로 이끄는 강한 upanissaya를 줍니다. mettā를 닦을 때 힘이 퍼져 갑니다. 이처럼 ariya들이 지닌 큰 덕을 통해 닦는 mettā, 고요함, 그리고 ‘그가 이 끝없는 saṃsāra 괴로움에서 풀려나 dhamma를 깨쳐 참된 깨달음을 얻을 까닭과 복이 있기를’ 하는 다짐이 보내집니다.

මෙන්න මේ ශක්තිය අප්‍රමාණ ශක්තියක්. ඒ ශක්තිය යටතේ හේතු වාසනා තියෙන කෙනාගේ මනස බොහෝම සැහැල්ලු වෙලා සැනසිලා අවබෝධයට නිසි පරිදි සකස් වෙලා පිහිටනවා. මෙන්න මේ පිහිටීම ප්‍රධාන උපනිසයක් ආධාරයක් එනවා ධර්මාවබෝධය ලබාගන්න තමන්ට තනියෙන් බැරි නිසා. තනියෙන් ධර්මාවබෝධය ලබන්නේ ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේලා සහ පසේ බුදුරජාණන් වහන්සේලා විතරයි.

이 힘은 헤아릴 수 없는 힘입니다. 그 힘 아래서 까닭과 복이 있는 이의 마음은 아주 가벼워지고 편안해져 깨달음에 알맞게 갖추어져 자리 잡습니다. 이 자리 잡음이 큰 upanissaya, 큰 도움이 되어 dhamma를 깨치게 합니다. 혼자서는 못하기 때문입니다. 혼자서 dhamma를 깨치는 것은 위없는 붓다들과 paccekabuddha들뿐입니다.

අනේ සියලුම ශ්‍රාවකයන් වහන්සේලාට ආධාරකය අවස්ථා. ඒ ආධාරක මැද්ද ඉඳලා පළවෙනි අවස්ථාවේ අවබෝධය ලැබුවට පස්සේ ධර්මඥානය තමන්ට පිහිටනවා. ඊට පස්සේ ලැබූ ඥානයට අනුකූලව කරුණු වටහාගෙන මගානුගමනය කිරීම විතරයි තියෙන්නේ. ඇලීම් ගැටීම් මුලා දුරු කරගන්න ඒ ටික කරගත්ත ය මූලික දර්ශන කියන දහම් දැකීමේ ඥානය ආර්යයන් ඉදිරියම ලබන්න ඕනේ. අනාර්යයෙන් බණ අහලා ඒක ලබාගන්න බැහැ. අර ශක්තිය නැති නිසා. පටමත් අපි හිතමු

모든 sāvaka들에게는 도움을 받는 때가 있습니다. 그 도움 가운데서 첫 깨달음을 얻은 뒤에는 dhamma 앎이 자기에게 자리 잡습니다. 그 뒤에는 얻은 앎에 맞게 알아차려 길을 따르는 일만 남습니다. 달라붙음, 부딪침, 미혹을 없애는 것, 그것을 하면 됩니다. 기본 dassana, 곧 dhamma를 보는 앎은 ariya들 앞에서 얻어야 합니다. ariya 아닌 이에게서 dhamma를 들어서는 그것을 얻을 수 없습니다. 그 힘이 없기 때문입니다.

අර ශක්තිය නැති නිසා. පටමත් අපි හිතමු දැන් ආර්යයන් වහන්සේ කෙනෙක්ගේ ධර්මයක් ඔව් පටිච්චිගත කරගිහි ටිකක් තවත් ඒ වගේ කෙනෙකුට හානිසලත් වලින් එයාට ඒක අහලා සජීව නැතුව ඒක අහලා අනුමාන ඥානයට ඇහැ. අනුමාන ඥානය කියලා කියන්නේ ඒ මේ පඳු ගුණයකින් යුත්ත අය කියන තන්ට එන්න පුළුවන් අත්දැකීම වෙලා.

(질문) 그러면 어떤 ariya의 dhamma 말씀을 녹음해 가서 또 그런 이에게 들려준다면요? — 살아 있는 목소리가 아니라 녹음으로 들으면 짐작의 앎(anumāna ñāṇa)에 이릅니다. 짐작의 앎이란 그런 덕을 지닌 이들이 말하는 자리에 이를 수 있는 겪음입니다.

දැන් අපිට පුළුවන් මත් පැන් වීදුරුවක් දුන්නොත් ඉඹලා බලන්න වර්ණයත් බලන්න කට ගාත් බලන්න මත් පැනන්න හඳුනාගත්තාද ඔව් හඳුනාගත්තා. වෙරි වුණාද බිව්වේ නැති හින්දා වෙරි වුනේ. වෙරි කොහොමද දන්නේ නැහ නේද? මත්තන්න ඕන රහත් දන්නවා, සුවඳක් දන්නවා පාටත් දන්නවා. අඳුනාගන්නත් පුළුවන් දැක්ක අහම එතෙන්ට ආවා. හැබැයි බීමෙන් ලබන යම්කිසි ආකාරයක වෙනස් වීම කායික වෙනස් වීම ඔහුට දැනුනේ නැහැ. හට ගාලා බැලුවට ඒකට අවශ්‍ය ප්‍රමාණය බිව්වොත් ආන් අමුත්දායනවා මට දැ වෙරි කියන්නේ මොකක්ද කියලා සඳුෙනවා. ඒකත් දැක්ක ඇහගෙන.

술잔을 주면 냄새를 맡아 보고, 빛깔을 보고, 입에 대어 볼 수 있습니다. 술을 알아보았습니까? 예, 알아보았습니다. 취했습니까? 마시지 않았으니 취하지 않았습니다. 취함이 어떤지는 모르지요? 술의 맛을 알고, 냄새를 알고, 빛깔도 압니다. 보고 들어서 알아볼 수 있는 데까지는 왔습니다. 다만 마셔서 얻는 어떤 바뀜, 몸의 바뀜은 그에게 느껴지지 않았습니다. 입에 대 보기만 해서는. 필요한 만큼 마시면 ‘아, 취함이란 이런 것이구나’ 하고 압니다. 보고 들어서 아는 것과는 다릅니다.

මෙන්න මේ වගේ අපි බාහිරින් දෙන දේ තුළින් අනුමාන ඥානයට එන්න පුළුවන්. ප්‍රත්‍යක්ෂය ලබන්න නම් ඒක හරියට පානය වෙන්න ඕනේ. ඒ පානය කිරීමට අවශ්‍යම ආධාරකය තමයි අර කල්‍යාණ මිත්‍ර සම්පත්තිය. ඒ ආධාරකය මැද්ේදී ලැබෙනවා. දහම් රසය කුළුගැඩිලා දහම් සුවය මතුවෙනවා. අන්න ඒකෙන් තමයි මාර්ග වැඩිලා ඵලයට පත්වීමේ ඵල සුවේ ලැබෙන්නේ.

이처럼 바깥에서 주는 것을 통해서는 짐작의 앎에 이를 수 있습니다. 직접 앎(paccakkha)을 얻으려면 그것을 제대로 마셔야 합니다. 그 마심에 꼭 필요한 도움이 바로 kalyāṇamitta sampatti입니다. 그 도움 가운데서 얻습니다. dhamma의 맛이 무르익어 dhamma의 편안함이 솟습니다. 그것으로 magga가 자라 phala에 이르는 phala의 편안함을 얻습니다.

ඒක කොයි මොහොතක හරි මොහොතක් හරි. ඇහි පිය ගහන මොහොතක් හරි. ඒ පළ සුවේ මතු වෙන්න ඕනේ ඒ මොහොතේ එයාට නොදැනෙන්නත් පුළුවන් වැඩිපු. පහුව වෙලාවක ආවර්ජනය වෙලා. අර පලසු මතුවෙලා නම් වැඩිච්ච එක නිසා. ලැබිච්ච එක නිසා. එතකොට දැනගන්නවා සෝවාන් ඵලය මෙප ශාන්තයින ප්‍රණීතයි. එතකොටයි දකින්නේ.

그것은 어느 순간이든, 한순간이든, 눈 깜빡할 사이든 그 phala의 편안함이 솟아야 합니다. 그 순간에 그가 느끼지 못할 수도 있습니다. 나중에 되돌아볼 때, 그 phala의 편안함이 솟았다면 자란 것이기에, 얻은 것이기에, 그때 sotāpatti phala가 이토록 고요하고 뛰어남을 압니다. 그때 봅니다.

ඔන්නනම් ඒ ශාන්තිය තුළ ඔහුට කාලේ ගත කරන්න පුළුවන් අප්‍රමාදීව ජීවිතයේදී ඉදිරි හරිය ගෙන යන්න. ඒක විවේක නිශරිතයි. හැමේම ලොකු විවේකය අහිතයි. රාගයෙන් ඈත් කරනවා විරාග නිශරිතයි.

그러면 그 고요함 안에서 그는 게으르지 않게 삶의 앞길을 이어 갈 수 있습니다. 그것은 viveka에 기댄 것입니다. 늘 큰 한적함입니다. rāga에서 멀어지게 하니 virāga에 기댄 것입니다.

මේ ලෝකේ සැරිසරන පැත්තෙන් එක එක්කෙනා එක හම්බවෙලා කතාබ පහ කරන ජාතිය එකතු වෙන පැත්තෙන් අහක් වෙනවා. සැරිසරන්න හිතෙන්නේ නැහ රාගයන් තුළ විරා ඒ වගේ නිරෝධ නිසයි. සංසාර ගියේ හෙවත් ලෝකයා සමග එකතු වෙලා ඉන්න සන්තෝසයෙන් ඒ සන්තෝසය ඒකට ආහත් පසින් විරුද්ධයි. ඒකීයව ලබන සැනසුමක්. ඒ පෝසග්ග පරිණාමය ඔය කාරණා හතරෙන් යුත්ත වන ශාන්තියක් ප්‍රණීතියක් ලබනවා.

이 세상을 떠도는 쪽, 서로 만나 수다 떠는 그런 모이는 쪽에서 멀어집니다. 떠돌고 싶지 않습니다. rāga 안에서 virāga, 그리고 nirodha에 기대어서입니다. saṃsāra 쪽, 곧 세상 사람과 어울리는 즐거움 — 그 즐거움에 반대되는, 홀로 얻는 편안함입니다. vossagga pariṇāmi입니다. 이 네 가지를 갖춘 고요함, 뛰어남을 얻습니다.

එතැන් පටන් ඔහුගේ ගමන සියල්ලන් සමඟ එකතු වෙලා කරන කටයුතු වලින් ඈත් වෙන්න පටන් ගන්නවා. ඔහු ලැබුව ශාන්තිය හැට හුදකලාභ බව විවේකී බවට ඔහු නිතරම නැඹුරු වෙනවා. ඇසුරු කිරීමෙන් ලබන යම් සුවයක් ඇත්්ද ඒ ලෞකික සුවයන්ගෙන් ඈත් වෙලා ගිහිල්ලා අර ඒකීය වූ ශාන්ත සුවයට පත්වෙලා නිදහස් සුවයට පත් වෙනවා.

그때부터 그의 길은 모두와 어울려 하는 일에서 멀어지기 시작합니다. 그가 얻은 고요함 그대로 홀로 있음, 한적함으로 늘 기웁니다. 어울림으로 얻는 즐거움이 있다면 그 세간의 즐거움에서 멀어져, 그 홀로인 고요한 즐거움에 이르러 자유의 즐거움에 이릅니다.

ඒ ගති ලක්ෂණය තුළ වැඩි වැඩි වැඩ වැඩි වැඩ වැඩි ඇවිදිලා වැඩෙන්න වැඩෙන්න සමාධිය වැඩෙනවා. සමාධියට ගැඹුරෙන් විදර්ශනා නුවන වැඩෙනවා. විදර්ශනා නුවනෙන් අනිස සකෘදාගාමය ඵලයට යථාර්ථය අවබෝධ කරනවා. ඕකට මන අනාගාමී අරිහත් දෙකට යන්නේ. හැබැයි සෝතාපන්න ඵලයට පත්වීම කියන මුල තියෙන්න ඕනේ.

그 성품 안에서 자꾸 자라, 자랄수록 samādhi가 자랍니다. samādhi의 깊이로 vipassanā 지혜가 자랍니다. vipassanā 지혜로 다음 sakadāgāmi phala의 참모습을 깨칩니다. 그렇게 anāgāmi와 arahant 둘로 갑니다. 다만 sotāpatti phala에 이르는 뿌리가 있어야 합니다.

පරයන් වන්සේ ඒ කියන්නේ දැන් වර්තමානය ගත් වලින් අ අනිත් අයට නිවන් දකින්න ගනම් අනිවාර්යෙන් සමාජයේ ජාත සෝතාපන්නෝ සිටිය යුතුමයි. හිටිය යුතුමයි. ඔතේ 100ක් සද්ධර්මය තිබුනත් තිවත් ගන්න බැහැ. කාටත් ගන්න බැහැ.

(질문) Bhante, 그 말씀은 지금 시대로 보면, 다른 이들이 nibbāna를 보려면 사회에 반드시 sotāpanna들이 있어야 한다는 것이지요? — 있어야만 합니다. — 그렇지 않으면 saddhamma가 온전히 있어도 nibbāna를 얻을 수 없습니까? 누구도? — 얻을 수 없습니다.

දැන් මෙහෙම හිතන්නකෝ ගහක ස්වභාවයක් තියෙනවා. තව කාගෙවත් එල්ලිලා පැටිල්ලා යන් නැතුව සෛරියව නැගිහිටින්න. වැලක ස්වභාවයක් තියෙනවා. කවදාවත් කාගේ හරි පැටල් මමි මිසාන් නැගිට වෙන. අත්තක බලට්ටක රිිල්ලක මොකේක හරි බැදිලා හැදිලා ඒක අල්ලගෙන ඒකේ ආධාරයෙන් උඩට නැගෙනවා මිසා වැළකර තනියෙන් ගහකට යන්න බැ. ගහේ කඳ බැත් නැත්නම්. අසුපතර පාත පාත් වෙලා තිබුණෙත් නැත්නම්. ඒකට ගිය තව වැලක් හෝ තව යම්කිසි ගහක් යන්න වැලෙන්න පුළුවන් යම්කිසි ගහක් හෝ පොඩි ගහක් හෝ නොතිබුණානම්. ඒකට යන්න එකක්.

이렇게 생각해 보십시오. 나무의 성질이 있습니다. 다른 무엇에 매달리거나 감기지 않고 스스로 일어서는 성질입니다. 덩굴의 성질이 있습니다. 언제나 무엇엔가 감겨서야 일어섭니다. 가지나 막대나 무엇엔가 감겨 그것을 붙잡고 그 도움으로 위로 오를 뿐, 덩굴 혼자서는 나무에 오를 수 없습니다. 나무 줄기가 낮게 내려와 있지 않거나, 가지가 낮게 늘어져 있지 않거나, 거기에 먼저 올라간 다른 덩굴이나 감길 수 있는 어떤 나무, 작은 나무라도 없다면 거기에 갈 길이 없습니다.

වැලට තනියෙන් වැල් වලට එකතු වෙලා වැල් පොදියක් හිතුනා. අඩි දෙකක් තුනක් ඉස්සෙන්න පුළුවන් එක වටයිතිලා දස් ගල මිවැටෙනවා. වැල් වලට ශක්තියක් නෑහැ. වැලෙන් වැලිතලා තනියෙන් ගිහිල්ලා කට නැගෙන හැබැයි පුංචි රෑනක් ඔයාගේ වැලක් හරි දරන්න පුළුවන් මට්ටමේ වැලක් ගහට ගිහින් තිබුණන නම්. තවත් පුංචිගන්න පුළුවන් ඒකලා ඇති ගිහිල්ලා ගහට ගිහිල්ලා ගහේ හිතින්න. ගහේ හිතුනාට පස්සේ අර ඉස්සෙල්ලා ගහට යන්න ආධාරක වැල මැරිලා ගියා. අර ඉතිච්ච වැල දැන් වැටෙන්නේ.

덩굴이 혼자서 덩굴끼리 모여 덩굴 뭉치가 되면 두세 자 올라가다 꼬여 땅에 떨어집니다. 덩굴에는 힘이 없습니다. 덩굴이 덩굴을 감아 혼자 나무에 오르지는 못합니다. 다만 작은 줄기라도 버틸 만한 덩굴 하나가 나무에 가 있었다면, 다른 작은 덩굴이 그것에 감겨 나무에 이르러 나무에 감깁니다. 나무에 감긴 뒤에는 처음 나무로 가는 데 도운 덩굴이 죽어 버려도, 감긴 덩굴은 이제 떨어지지 않습니다.

හැබැයි ගහට එතිච්ච වැලක හෝ ගහට දන් වෙච්ච ගහක හෝ එතිලා ගිහිල්ලා තව වැලකට ගහට යන්න පුළුවන් වාගේ. මේ බුද්ධ ශ්‍රාවකයෝ වැල්වාගෙන. බුදුපියාණන් වහන්සේ තමයි වෘක්ෂය. ඒ මහා ශ්‍රාවකයන් වහන්සේලා තමයි ඒ ළඟම තිබිච්ච පොඩි ගස් ටික. අත් අසු මහා ශ්‍රාවකයන් වහන්සේලාබව වැනින් ඒ පිරිස. ඊට පස්සේ හිටපු අය තමයි ඒවය ඇති වැල්.

나무에 감긴 덩굴이나 나무에 기댄 작은 나무에 감겨 다른 덩굴이 나무로 갈 수 있듯이, 붓다의 sāvaka들은 덩굴과 같습니다. 붓다께서는 큰 나무이십니다. 큰 sāvaka들이 그 곁에 있던 작은 나무들입니다. 여든 큰 sāvaka 같은 분들입니다. 그 뒤에 온 이들이 거기에 감긴 덩굴입니다.

වැලකැදිලා යනවා වාගේ තමයි ශ්‍රාවකයෙක්ගෙන් බණ අහලා ඒ ආධාරයෙන් ගිහිලලා අර ආර්ය ඵලය නැමති වෘක්ෂයේ එතනක එතුනාට පස්සේ වැටෙන්නේ නැතුවා වගේ වාගේ. ඊට පස්සේ ආයසරයක් බණ අහන්න ආධාර එක්කෙනෙක් ඕනේ නැහැ. එහරිටරිය කරගන්න. අන්න ඒ මූලික ගහට යෑම ආධාරයකින් සිද්ධ විය යුතුයි වැලක ස්වභාවය ඒකයි. ඒ වගේ ශ්‍රාවකයෝ වැල් වලට උපමා කළේ අන්න ඒකයි.

덩굴이 감겨 가듯 sāvaka에게서 dhamma를 듣고 그 도움으로 가서 ariya phala라는 나무에 감깁니다. 감긴 뒤에는 떨어지지 않는 것처럼, 그 뒤에는 다시 dhamma를 들을 도움이 필요 없습니다. 스스로 끝까지 해냅니다. 그 첫 나무에 가는 것은 도움으로 이루어져야 합니다. 덩굴의 성질이 그렇습니다. sāvaka를 덩굴에 견준 까닭이 그것입니다.

දැන් ශ්‍රාවකයෙකුට තනියෙන් කොච්චර බණ ඇහුවත් භාවනා කළත් තනියෙන් පළවැනි සෝතාපන්න ඵලයට පත් වෙන්න බැ. ඒකට අත්‍යාවයම සෝතාපන්න මාර්ග අංග හතර තියෙන්න ඕනේ. ප්‍රත්‍යක්ෂ වෙනවා කියලා වඩක්

sāvaka 혼자서는 아무리 dhamma를 듣고 bhāvanā를 해도 혼자서 첫 sotāpatti phala에 이를 수 없습니다. 그러려면 꼭 sotāpatti 길의 네 갈래가 있어야 합니다. (질문) paccakkha가 된다는 것은…

දැන් අද ප්‍රත්‍යක්ෂ වෙනවා කියලා අද හිතන්නේ මේ තේරුම් ගන්න පුළුවන් වුනා නම් වැට වුනා නම් ප්‍රත්‍යක්ෂ වුණා කියලා. අවබෝධ වුනා අවබෝධ වුණා කියලා.

오늘은 paccakkha가 된다는 것을, 알아들을 수 있게 되었다면, 이해되었다면 paccakkha가 되었다고 생각합니다. — 깨달았다고요. — 깨달았다고요.

ප්‍රත්‍යක්ෂ කියන්නේ මේ ලෝකයෙහි තිබෙන්නා වූ ලෝකයේ පැවැත්මට ප්‍රත්‍ය වෙන යමක් ඇත්නම්. ඒකේ අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් යථාර්ථය දැක්කට පස්සේ. මට දැන් ඒ පැවැත්මේ ප්‍රත්‍ය අවශ්‍ය නැහ. ඒ පැවැත්ම හරයක් නෑ. මොකටද මට ඒ පැවැත්ම සඳහා තියෙන? කොටස් මොකටද ඒවා මට ඉතින් වැඩක් නෑහ කියලා ප්‍රත්‍යය ක්ෂය වෙලා යනවා හිතේ යථාබෝධයති. අන්න ඒ ප්‍රත්‍යය ක්ෂේය වෙලා යන එකට කියනවා ප්‍රත්‍යක්ෂ වුණා.

paccakkha란 이렇습니다. 이 세상에 있는 것 가운데 세상의 있음에 조건(paccaya)이 되는 무엇이 있다면, 그것을 anicca, dukkha, anatta로 참모습을 본 뒤 ‘이제 내게는 그 있음의 조건이 필요 없다. 그 있음에는 알맹이가 없다. 그 있음을 위한 부분들이 내게 왜 필요한가? 그것들은 내게 쓸모없다’ 하여, 마음의 참된 깨달음으로 그 조건이 다해(khaya) 갑니다. 그 조건이 다해 가는 것을 paccakkha가 되었다고 합니다.

නමුත් අද ප්‍රත්‍යක්ෂ වුණා කියන්නේ ඔය අදහසින් නෙමෙයි. අවිද්‍යා ප්‍රත්‍ය සංඛාර ඒ අවිද්‍යා ඒ ප්‍රත්‍ය කියන එකේ ක්‍රම දෙකක් තියෙනවා. ප්‍රත්‍යක්ෂ කියන්නේ එකක්. ප්‍රත්‍ය කියන්නේ තව එකක්. ප්‍රත්‍ය කියන්නේ ආධාර වෙනවා.

그러나 오늘 paccakkha가 되었다는 말은 그런 뜻이 아닙니다. avijjā paccayā saṅkhārā — 그 paccaya라는 것에는 두 갈래가 있습니다. paccakkha가 하나이고, paccaya가 또 하나입니다. paccaya는 돕는 것입니다.

දැන් ලෞකිකත්වය තුළ යම් තැනකට ආධාරයක් වෙනවා නම් අපිට ලෞකිකත්වය ඕනම් තමයි ආධාරය ඕනේ. ලෞකිකත්වය එපා නම් ආධාරය කර දානවා අල්ලගන්නවා. අන්න ප්‍රත්‍යය ක්ෂය කර දැම්ම. අවිද්‍යාව ආධාර කරගෙන ඉන්න අවිද්‍ය ප්‍රත්‍ය කරෙන්න සංඛාර ගොඩනැගෙනවා. ඒකයි අවිද්‍යා ප්‍රත්‍යා සංඛාරා කිව්වේ. සංඛාර ප්‍රත්‍ය කරෙන්නේ විඤ්ඤාණ ගොඩනැගෙනවා. ඒක ආකාර කරන්නේ හේතු කරගෙන කියන එකයි.

세간에서 어느 곳에 도움이 된다면, 우리가 세간을 원하면 그 도움이 필요합니다. 세간을 원하지 않으면 그 도움을 없애 버립니다. 그것이 paccaya를 다하게 한 것입니다. avijjā를 도움 삼아 있으면 avijjā를 paccaya 삼아 saṅkhāra가 세워집니다. 그래서 avijjā paccayā saṅkhārā라고 했습니다. saṅkhāra를 paccaya 삼아 viññāṇa가 세워집니다. 그것을 까닭으로 삼는다는 뜻입니다.

ප්‍රත්‍ය වෙනවා කියන්නේ එකක ඵලයක් තවහෙකට හේතුව වෙනවා. අවිද්‍යා පච්චයා සංඛාරා කියලා කියන්නේ අවිද්‍යාවේ ඵලය තමයි සංඛාර. සංඛාර ප්‍රත්‍ය කරගෙන විඤ්ඤාණ වෙනවා. එකකින් ඵලයක් ලැබුනහම ඒ ඵලය ප්‍රත්‍ය කරගන්න ආය හේතු කරගන්නවා විඤ්ඤාණයට. සංඛාරයන්ගේ ඵලය විඤ්ඤාණයට හේතුවයි. විඤ්ඤාණයට හේතුව සංඛාරයන්ගේ ඵලයයි. ඔය ක්‍රමටයි දිගටම යන්නේ. විඤ්ඤාණ ප්‍රත්‍ය කේ නාම රූප වෙනවා. එතකොට නාම රූපයන්ට හේතුව විඤ්ඤාණ. සංඛාරයන්ගේ ඵලයයි විඤ්ඤාණයට හේතුව. විඤ්ඤාණය සංඛාරයන්ගේ ඵලය ඵලයේ හේතුමඒ හේතුවේ ඵලයක්.

paccaya가 된다는 것은 하나의 열매가 다른 것의 까닭이 된다는 것입니다. avijjā paccayā saṅkhārā는 avijjā의 열매가 saṅkhāra라는 것입니다. saṅkhāra를 paccaya 삼아 viññāṇa가 됩니다. 하나에서 열매를 얻으면 그 열매를 paccaya로, 다시 까닭으로 삼아 viññāṇa로 갑니다. saṅkhāra의 열매가 viññāṇa의 까닭입니다. viññāṇa의 까닭은 saṅkhāra의 열매입니다. 그렇게 죽 이어집니다. viññāṇa를 paccaya 삼아 nāmarūpa가 됩니다. 그러면 nāmarūpa의 까닭은 viññāṇa입니다. saṅkhāra의 열매가 viññāṇa의 까닭입니다. viññāṇa는 saṅkhāra의 열매이고, 그 열매가 다시 까닭이 되니, 까닭의 열매입니다.

විඤ්ඤාණ තණ්හාවෙන් කියලා අහන ප්‍රශ්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් ඒක තියතු තරේ බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් අහන දැන් ජරා මරණ කාගේද කියලා අහනවා. මහණව ප්‍රශ්නය ඇහුවා වැරදියි.

그래서 붓다께 ‘늙음과 죽음은 누구의 것입니까’ 하고 묻습니다. ‘비구여, 물음을 그릇되게 물었다.’

ජරාමරණ යම් කෙනෙක්ගේ කිව්ව එතකොට මමත්වයෙන් ගැනීමක් හටගන්නවා. පුද්ගලත්වයක් ගැන්නවා. ජරාවට පත්වෙන මරණයට පත්වෙන පුද්ගලයෙක් ඉන්නවා කියලා ගත්තොත් පුද්ගල දෘෂ්ටිය ඇරිලා නෑ. පුද්ගල මායාව දුරුවෙලා නෑ. ජරාමරණ කියන එකක් නැද්ද? නෑ තියෙනවා. වෙන්නේ කොහොමද? ජරාමරණ වෙන්නේ කොහොමද? කෙසේ වේද කියලා අහන්න. එතකොටයි ප්‍රශ්නය ඇහුවා හරියන්නේ.

‘늙음과 죽음이 누구의 것’이라 하면 ‘나’로 붙잡음이 생깁니다. 사람이라는 것을 붙잡습니다. 늙고 죽는 사람이 있다고 붙잡으면 사람이라는 diṭṭhi가 풀리지 않았습니다. 사람이라는 허깨비가 없어지지 않았습니다. 그러면 늙음과 죽음이란 없습니까? 아닙니다, 있습니다. 어떻게 됩니까? 늙음과 죽음은 어떻게 되는가, ‘어떻게 되는가’라고 물어라. 그래야 물음이 바르게 됩니다.

ජාති ප්‍රත්‍යයෙන් ජරා මරණ වෙන්නේ. ජාතියේ නැවැති ඵලය නිසයි ජරා මරණ දකින හම්බ වෙන්නේ. ජාතිය නිරෝධ නම් ජරා මරණ නිරෝධ වෙන්නේ. මේ ක්‍රමයට තෝරගන්න. පුද්ගලයට හිත තියන්න එපා.

jāti를 paccaya 삼아 jarāmaraṇa가 됩니다. jāti의 열매 때문에 jarāmaraṇa를 만납니다. jāti가 nirodha되면 jarāmaraṇa가 nirodha됩니다. 이 방식으로 가려내십시오. 사람에 마음을 두지 마십시오.

යම් තැනකට මේ විඳින්නේ මමෙක් කියන හැඟීම ගන්න තමයි ඒ ප්‍රශ්නය ඇහුවේ එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් මම කියලා කෙනෙක් අල්ලගන්නයි මේ හදන්නේ. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ මම කියන මේ දෘෂ්ටිය අත්හරින්න හේතුඵල න්‍යායෙන් යථාර්ථය දකින්න මේක විග්‍රහ කරලා බලහුව තමයි ඒක තේරෙන්නේ. දැන් විග්‍රහ කරලා බලනකොට අන්න ඒ විග්‍රහ කරපු බෙදීම තමයි පෙන්නුවේ පටිච්ච සමුප්පාදය.

어느 자리에서 ‘이것을 겪는 것은 나’라는 느낌을 붙잡으려고 한 비구가 그 물음을 물었습니다. 나라는 누군가를 붙잡으려 한 것입니다. 붓다께서 설하시는 것은 그 ‘나’라는 diṭṭhi를 버리고 까닭과 열매의 법칙으로 참모습을 보라는 것이며, 이것을 풀어 보아야 알아들어집니다. 풀어 볼 때 그 풀어 나눈 것을 보이신 것이 paṭicca samuppāda입니다.

[උගුර කෑරීම] ඉතින් ජරාමරණ යම් තැනක එනවා නම් ජාතිය නිසා. යම් ජාතියක් හටගත්තොත් ජරාමරණ විද්‍යාමානයි. ජාතියක් හටගත්තේ නැත්නම් ඒක ජරාමරයා හටගන්න විදිහක් නැහ. ඒ කියන්නේ ජරාමර කාගේද කියලා ඇහුවොත් එහෙම අන්න අර ඒ කාලේ ගත්ත අන්න අර මේ ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් මේක ඇතුලේ හැඟවිච්ච ආත්මයා තියෙනවා කියලා එයාගේ තමයි මේ එයා තමයි මේ ජරාමරණයට පත් වුන එාදි වශයෙන් ගන්නවා. එයායි ජරාමරණ දැක්කේ. ඒයි ජරාමරණ භුක්තිය විඳි. අන්න හැඟීමක් ගන්නවා. එහෙම ගත්තොත් අර අභ්‍යන්තරයේ යම්කිසි සත්වයෙක් පුද්ගලයෙක් වශයෙන් මේ අභ්‍යන්තරයේ ඉන්නවා කියන දෘෂ්ටිය ඇරෙන්නේ නැහ. ආත්මට් ඇරෙන්නේ නැහ කිව්වේ ඒකයි

(헛기침) 그러니 jarāmaraṇa가 어디에 온다면 jāti 때문입니다. 어떤 jāti가 생기면 jarāmaraṇa가 나타납니다. jāti가 생기지 않으면 jarāmaraṇa가 생길 길이 없습니다. 곧 ‘jarāmaraṇa는 누구의 것이냐’고 물으면, 그 attā diṭṭhi로 이 안에 숨은 attā가 있다고, 그의 것이다, 그가 jarāmaraṇa에 이른 이다 하고 붙잡습니다. 그가 jarāmaraṇa를 보았다, 그가 jarāmaraṇa를 겪었다는 느낌을 붙잡습니다. 그렇게 붙잡으면 안에 어떤 중생, 어떤 사람이 있다는 diṭṭhi가 풀리지 않습니다. attā diṭṭhi가 풀리지 않는다고 하신 까닭이 그것입니다.

සඳහන් ස ම සූත්‍ර ඒක සූත්‍රය මට මතක ගැන ත්‍රිපිටකේ තිපිච්ච සූත්‍රයක් පලලාකය විග්‍රහ කර ඊට පසර ඊට පසරහ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් ඔව් ඒ කියන්නේ එක අහනවා ඉතින් එතකොට අහනවා ස්වාමීනි එතකොට ජාතිකාද මහේ ප්‍රශ්නය ඇහුවා වැරදියි. ජාතිය කෙසේ වේද එහෙම අහන්න භව ප්‍රත්‍යයෙන් ජාති වේ පුද්ගලත්වයක් තියන්න එපා. මේක හේතුඵල දහමක්. මේ හේතු වෙනනේ මේ ඵලය භව නැත්නම් ජාතිය. භව තිබුනොත් ජාතිය හැදෙනවා. මේ ක්‍රමයට විග්‍රහ කරෙන්න ගියේ. මේ සත්වය පුද්ගලයෙක් විසින් ඉතින් කරන ක්‍රියාකාරීත්‍යක් තියෙනවා කියන දෘෂ්ටිය තමයි ලෝකේ සත්වයා අයින්නේ.

예, 예. 곧 그것을 또 묻습니다. ‘Bhante, 그러면 jāti는 누구의 것입니까?’ ‘비구여, 물음을 그릇되게 물었다. jāti는 어떻게 되는가, 그렇게 물어라. bhava를 paccaya 삼아 jāti가 된다. 사람을 두지 마라. 이것은 까닭과 열매의 dhamma다. 이것이 까닭이고 이것이 열매다. bhava가 없으면 jāti가 없다. bhava가 있으면 jāti가 생긴다.’ 이 방식으로 풀어 가셨습니다. 이 중생, 사람이 무엇을 하는 움직임이 있다는 diṭṭhi를 세상 중생이 붙잡고 있습니다.

ඒක තමයි ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් බැඳුනහම ආත්ම සංඥාවෙන් බැඳුනහම සත්වයාට හිතාගන්න බැරිදේ. දැන් මේ හැම එකක්ම හේතුවක් නිසා හටගන්න ඵලයක්. ඒ නිසා මේක නැති කළ හැරේ. සත්වයෙක් කියලා ඒක පුද්ගලයෙක් නම් කොරණ වැඩක් නම්. ඒ සත්වයන් නැති කරලා ඉන්න ඕනේ මේ කරන වැඩේ නැති කරන්න ඕන. නමුත් එහෙම ප්‍රශ්නයක් අවශ්‍ය නැහ. මේ ජාති නැති කරන්න ඕනම්. භව නැත්නම් ජාතින. භව නිර්මාණයකන් ජාති නිර්මාණය වෙනවා.

attā diṭṭhi에 묶이고 attā saññā에 묶이면 중생이 생각해 내지 못하는 것이 그것입니다. 이 모든 것은 까닭 때문에 생기는 열매입니다. 그러므로 이것은 없앨 수 있습니다. 중생이라는 사람이 하는 일이라면, 이 일을 없애려면 그 중생을 없애야 하겠지요. 그러나 그런 물음은 필요 없습니다. 이 jāti를 없애려면, bhava가 없으면 jāti가 없습니다. bhava가 만들어지면 jāti가 만들어집니다.

ඒ නිසා අන්තිට බලනකොට එක ඒකනින් එක ජාතිත් අත්ඇරලා භවත් අත්ඇරලා, උපාදානත් අත්ඇරලා, තණ්හාවත් අත්ඇරලා, වේදනාවත් අත්ඇරලා ඒ වගේම ස්පර්ශ අත්ඇරලා, සලායතනත් අත්ඇරලා, නාම රූපත් අත්ඇරලා, විඤ්ඤානාත් අත්ඇරලා, සංඛාරත් අත්ඇරලා අවිද්‍යාවත් අත්ඇරලා දාශකම් බැලුවට පස්සේ දැන් කොත කිව්වොත් මොකක් පෙන්නන්න. එහෙනම් මේ සත්වයා කියන එක කෙනා ගොඩ නැගිලා තිබුනේ. අවිද්‍යා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ නාම රූප, සලායතන, ස්පර්ශ, වේදනා, තණ්හා, උපාදාන, භව ජාතිරා ජාති නිසා සත්වයා ගොන්නැගුණා. ඒ නිසා ජරාමරණ හටගත්තා. එහෙනම් මේ එකෙන් එක හටගත්තේ හේතුඵල වශයෙන්. හේතු අයින් කළ ඵලය නැති කිරීමෙන් සත්වයාන සමුතිය කෙළවර කරනවා. ඒකයි යථාර්ති.

그래서 끝에 보면 하나씩 jāti도 놓고, bhava도 놓고, upādāna도 놓고, taṇhā도 놓고, vedanā도 놓고, phassa도 놓고, saḷāyatana도 놓고, nāmarūpa도 놓고, viññāṇa도 놓고, saṅkhāra도 놓고, avijjā도 놓고 나서 보면, 이제 무엇을 가리키겠습니까. 그렇다면 이 중생이라는 이는 쌓아 세워져 있었습니다. avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava, jāti — jāti 때문에 중생이 세워졌습니다. 그래서 jarāmaraṇa가 생겼습니다. 그렇다면 이것은 하나에서 하나가 까닭과 열매로 생긴 것입니다. 까닭을 치워 열매를 없앰으로써 중생이라는 sammuti를 끝냅니다. 그것이 참모습입니다.

[ගොරවනවා]

(천둥소리)

බලනකොට මේ ත්‍රිපිටකයේ පාලිපෙල දහම කියන එක 100ක්ම නිවැරද. එතකොට ඒකනම් ආර්යණන් වහන්සේලා

(질문) 그러면 tipiṭaka의 pāli 원전 dhamma라는 것은 백 퍼센트 옳은 것입니까? 그것은 ariya들께서…

නැ මෙහෙමයි වෙන්නේ. මේ බුදු දහමේ ගෙනාවේ ශබ්දය ශබ්ද මාධ්‍ය කරගෙන ශබ්ද මාධ්‍ය කරගෙන ගෙනාපු බුදු දහම ඒ කාලදී ඒ ශබ්දයට අනුකූලව අක්ෂර අමුණලා ඒ අක්ෂර මාධ්‍ය රටාව තුළින් ඒ ශබ්දය ගන්න හදාගත්තා.

아니, 이렇게 됩니다. 붓다의 가르침은 소리를 매개로 전해 왔습니다. 소리를 매개로 전해 온 붓다의 가르침을, 뒷날 그 소리에 맞게 글자를 붙여, 그 글자의 틀로 그 소리를 잡도록 만들었습니다.

දැන් මෙහෙම හිතන්නකෝ ඉංග්‍රීසියෙන් මම කියන්නේ අයි කියනවා. දැන් මම කියලා ඉංග්‍රීසි වචනයක් නෑ. නමුත් අකුරු වලින් අපිට ලියන්න පුළුවන් ඉංග්‍රීසි අකුරු වලින් එම් එම් ලියලා මම කියා ලියන්න පුළුවන්. දැන් එයාට සද්ද කරන්න දුන්නොත් එයා ඒගොල්ලන්ගේ භාෂාවේ නැති වචනයක් සද්ද කරනවා. එම් ඉම් බලලා ම කියලා හරි කියායි. හරියනවා කියන්න දන්නේ නැහැනේ. එහෙම හරි කියාගන්න. කොයි මම කියන හඬ ඉන්න පොඩ්ඩක් හරි ආදේශනකට නගාගන්නවා.

이렇게 생각해 보십시오. 영어로 ‘나’를 ‘I’라고 합니다. ‘mama’(나)라는 영어 낱말은 없습니다. 그러나 영어 글자로 m, m을 써서 ‘mama’라고 쓸 수 있습니다. 이제 영어 쓰는 이에게 그것을 소리 내라고 주면 그는 자기들 말에 없는 낱말을 소리 냅니다. m을 보고 ‘마’라고 하든 어떻게든 말합니다. 바르게 말할 줄은 모르지요. 그래도 어떻게든 말합니다. ‘mama’라는 소리에 조금이라도 비슷하게 소리를 냅니다.

මෙන්න මෙව් වගේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය ලියන්න ලිඛිත භාෂාවක් තිබුනේ නැ. මේක වචන වශයෙන් මේ කටපාඩමින් ගෙනාවේ. භාෂාව අහලා තමයි අනික් එක්කෙනා දරා ගත්තේ. අහපු එක දරාගෙන ඒ හඬ ප්‍රගුණ එයාත් කතා කරන්න පටන් ගත්තා. එහෙනම් ඒ හඬ නැගුවා. ඒ හඬ අහලා අනික් ක ඊළඟ පරම්පරාව ඒක ගෙනාවා. මෙහෙම සද්ද මාධ්‍ය කරෙනයි ඉගෙන ගෙනාවේ භාෂා මාධ්‍යකින් නෙමෙයි.

바로 이와 같습니다. 붓다께서 설하신 dhamma를 적을 글말이 없었습니다. 이것은 말로, 입으로 외워 전해 왔습니다. 말을 듣고 다른 이가 지녔습니다. 들은 것을 지녀 그 소리를 익혀 그도 말하기 시작했습니다. 그렇게 소리를 냈고, 그 소리를 듣고 다음 대가 그것을 전했습니다. 이렇게 소리를 매개로 배워 전해 왔지, 글말을 매개로가 아닙니다.

එහෙනම් ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? අන්න ඒ ශබ්ද මාධ්‍යෙන් ගෙනාහපු දේ. භාෂාවක් හදාගත්තට පස්සේ භාෂාවේ අකුරු වලින් යම් යම් ශබ්ද පදවල ශබ්ද ගන්න පුළුවන් අකුරු ශා තියන්න පුළුවන් නිසා. ඒ ක්‍රමයට ශබ්දයට අකුරු තිබ්බා. අකුරු තියලා බැලපුවට පස්සේ අකුරු බලන කෙනාට ඒ ශබ්ද කළ හැේ. මෙන්න මේකෙන් තමයි අන්තිමට ගෙනාවේ. හැබැයි

그러면 그 뒤에 무엇을 합니까? 소리 매개로 전해 온 것을, 글말을 만든 뒤 그 글자로 낱말들의 소리를 잡을 수 있도록 글자를 놓을 수 있기에, 그렇게 소리에 글자를 놓았습니다. 글자를 놓아 두면 글자를 보는 이가 그 소리를 낼 수 있습니다. 이것으로 마침내 전해 왔습니다.

මෙන්න මේකෙන් තමයි අන්තිමට ගෙනාවේ. හැබැයි ඔහොම ගෙනාවට පස්සේ ඔය [උගුර කෑරීම] ත්‍රිපිටකය ග්‍රන්ථාරූර කළා කියන දැන්ස් ගානකට ඉස්සෙල්ලා මාතලේහාරයේදී ග්‍රන්ථාරූර කළා කියන කාලේ. අද මේ ගත්ත භාෂාව තිබිලා නැහ. අද ත්‍රිපිටකේ ලිව් පාසාව වහලකවත් තිබිලානයි.

다만 그렇게 전해 온 뒤, (헛기침) tipiṭaka를 글로 적었다는, 이천 몇 해 전 Mātale Aluvihāra에서 글로 적었다는 그때에는 오늘 쓰는 이 글말이 있지 않았습니다. 오늘 tipiṭaka를 적은 글말은 그때 있지도 않았습니다.

වටාකුර සිංහල වටාකුර ශාස්ත්‍රයන්ග මේ පාලි ලියා තියෙන්නේ. ඔය පාලියක්කුරුද සිංහල වටාකුරුනේ. එහෙන් කොහොද පාලි භාෂාවක් කොහඉද අපිට ස්වාමීන් වහන්ස දැන් ගන්තාවල කරන ඒ ආර්යයන් වහන්සේ උදෙට පටන්ද

이 pāli는 둥근 글자, Sinhala 둥근 글자 체계로 쓰여 있습니다. pāli 글자라는 것도 Sinhala 둥근 글자지요. (질문) 그럼 pāli라는 말은 어디서 왔습니까, Bhante? 지금 책을 만든 그 ariya들은 언제부터…

නැ දැන් ඒ කාලේ ගෙනාවට පස්සේ ක්‍රමක්‍රමයෙන් ආර්යෝ ආර්යයන්ගේ මාර්ගයෙන් ආවහම ක්‍රමානුකූලව එන පිරිසක් එනවනේ. ආර්ය පරපුරක්. ඔය පරපුරෙන් එන පිරිස අතර පහුකාලික මේ ඉතා මෑතකෙ තමයි දැන් ඔය වටක්කුරු ශාස්ත්‍රයෙන් ග්‍රන්ථුල කරලා තියෙන්නේ.

아니, 그때 전해 온 뒤로 차츰 ariya들의 길을 따라 차례로 이어지는 무리가 있지요. ariya의 계보입니다. 그 계보로 이어 온 이들 가운데서, 나중에, 아주 최근에야 그 둥근 글자 체계로 책을 만들었습니다.

ඉතින් ඊට ඉස්සෙල්ලා ඔය කියන මාතලිය අලුහරයේදී ග්‍රන්ථාරූඩ කරා කියලා තියෙන එක ඉතිහාස කතාවක්. ඇත්ත නැත්ම් අපි දන්නේ නැහ කොච්චර දුරට තියෙනවද කියලා. හැබැයි ඒ කාලේ ග්‍රන්ථාර කරා නම් කරලා තියෙන්න ඕනේ. ඒ කාලේ තිබිච්චලය භාවිතා කරලා තියෙන්නේ නාගර කියන භාෂාව.

그 앞서 Mātale Aluvihāra에서 글로 적었다는 것은 옛이야기입니다. 참인지 아닌지, 어디까지 그런지 우리는 모릅니다. 다만 그때 글로 적었다면 그때 있던 Nāgara라는 글말을 썼어야 합니다.

නාගර භාෂාවේ මේ ඉතිහාසයේ අවුරුදු 10 15ක් 16ට වෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔප්ප කරන්නේ ඒ කාලේච්ච හෙල්ලිපිවලින්. විහාර හදන චතුර ඔද අගත අනගත චතුදිස සගසති තිනේ. දැන් ඒ කාලේ ගහ තියනේ සෙල්ලිපිය අන්තිම එනකම් සෙල්ලිපිය තියෙන්නේ දොච්චරයි. දැන් පැමිණි නොපැ සිව්දැසින් වඩින සංඝයාට පූජා කරලා ලදී කියලා සිංහලට ඕක තෝර ඒ වාක්‍ය ටික

그것은 그때 남은 바위 새김글로 밝혀집니다. 절을 지어 바친 새김글: ‘agata anagata catudisa sagasa dine’. 그때 새긴 바위 글은 끝까지 그 정도입니다. ‘오고 오지 않은 사방의 saṅgha에게 바쳤다’고 Sinhala로 풀이하는 그 문장입니다.

දැන් අපි අද භාවිතා කරන පෙරදහම භාවිතා කරන යම් වාක්‍ය විලාසයක් ශබ්ද විලාසයක් තියෙනවා. හැබැයි ඒ වෙනුවට එදා මේ අර නාගර භාෂාවෙන් සද්ධ කළේ අගත අනගත ආගතානාගත කියලා අද ඒක ශබ්ද කරනවා. චතුදිස කිව්වේ ඒක චාතු දිශා කියලා සබ්ද කරනවා. සගස කියන එක සංඝස්ස කියලා සද්ද කරනවා. දිනය කියන එකට දේම කියලා සද්ද කරනවා. ආගතා අනාගතස්ස චාතුර්ධිතස්ස සංඝස්ස දේව අද පාලියට ගන්නකොට අගත අනගත චතුස සගස දිනේ එදා ඒ සද්දේ ලියා තිබෙන ක්‍රමය දැන් මෙතන කොයි තරම් වෙනසක් තියෙනවද

오늘 우리가 쓰는, 원전 dhamma에서 쓰는 어떤 문장 꼴, 소리 꼴이 있습니다. 그러나 그때 Nāgara 글말로는 ‘agata anagata’라고 소리 냈고, 오늘은 그것을 ‘āgatānāgata’라고 소리 냅니다. ‘catudisa’를 ‘cātuddisa’로, ‘sagasa’를 ‘saṅghassa’로 소리 내고, ‘dine’도 다르게 소리 냅니다. 오늘 pāli로 할 때의 ‘āgatānāgatassa cātuddisassa saṅghassa…’와 그때 쓴 ‘agata anagata catudisa sagasa dine’ 사이에 여기서 얼마나 차이가 있습니까.

අපිට දැනගන්න තියෙන්නේ මේ පාලි පද අල්ලගෙන මේ පද හරමිට යන එක නෙමෙයි. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනාව අර්ථවත් වටහගන්න ඕනේ. යම් මගක් ඇසුරු කරනකොට රාගක් සේවෙන බව, ද්වේශක් සේවෙන බව, මෝහක් සේවෙන බව පේනවද? එහෙනම් රාගය ගෙවෙන බව, ද්වේශය ගෙවෙන බව මෝහය ගෙවී යන බව පේනවද? යථාබෝධයෙන් ඒකට හේතුඵල න්‍යායති ක්‍රම අදහසක් අපිට දුන්න ඕනේ. මෙන්න මේක බුද්ධහම.

우리가 알아야 할 것은 이 pāli 낱말을 붙잡고 낱말을 따지는 것이 아닙니다. 붓다의 설법을 뜻 있게 알아들어야 합니다. 어떤 길을 가까이할 때 rāga가 자라는지, dosa가 자라는지, moha가 자라는지 보입니까? 그렇다면 rāga가 다해 가는지, dosa가 다해 가는지, moha가 다해 가는지 보입니까? 참된 깨달음으로. 그에 대해 까닭과 열매의 법칙으로 된 뜻을 우리가 가져야 합니다. 이것이 붓다의 가르침입니다.

ඕක අහක්ලා මේ අපි තර්කවාදයට ගිහිල්ලා ඉතිහාස ගත ඔය වාක්‍ය, භාෂාව විලාසව තර්කවාද මේවට ගියොත් එහෙම. ඒවා එකක්වත් බුදුරජාණන් වහන්සේ ලෝකයට දහම් දකින්න එළි දකපු භාෂාව විලාස නෙමෙයි. එහෙම ඔප්පු කරන්න ඒවා නෑහැ සාධක නෑ. වහන්ස ඒ පාලි පෙළ දහමෙත් වැරදි තියෙන්න පුළුවන් තියෙන්නේ ඉඩ තියෙනවා. මොකද වෙලා තියෙන්නේ?

그것을 제쳐 두고 따지기(takka)로 가서, 옛 문장이나 글말 꼴, 따지기 이런 데로 가면 안 됩니다. 그 어느 것도 붓다께서 세상에 dhamma를 보이시려 드러내신 글말 꼴이 아닙니다. 그렇게 밝힐 근거도 없습니다. (질문) Bhante, 그 pāli 원전 dhamma에도 잘못이 있을 수 있습니까? — 있을 여지가 있습니다.

තියෙන්නේ ඉඩ තියෙනවා. මොකද වෙලා තියෙන්නේ? ඒ පෙළ දහම තුළ දුන්න ශබ්ද රටාව තෝරාගන්න ශබ්ද නිරෘත්ති දන්නේ නැත්නම්. ඒ වෙලාවට හිතුමත නිරුක්ති වලින් තෝරන්න ගියොත් භාෂාවේ හදාගත්ත අර ව්‍යාකර නිරුක්ති වලින් තෝරන්න ගියොත්. අර බුදුරජාණන් වහන්සේ දුන්න අදහස අහක් වෙලා ගිහිල්ලා වෙන අදහසක් එනවා. ලෞකික අදහසක්. මොකද හේතුව? ඔය භාෂාව විශාරිතය වශයෙන් භාෂාවක් ගොන්නැගිවේ ලෞකික විද්‍යාඥය ලෞකික විශේෂඥය ලෞකික භාෂා විශේෂඥය එනම් ත්‍රීවේද පරප්‍රාප්ත බමුණ ඒගොල්ලෝ තමයි භාෂාව පිළිබඳ එක විදිහට පරිවර්තනයක් කරගෙන ඕවා ගෙනාය. ඉතින් අන්න ඒගොල්ලන්ගේ තිබිච්ච භාෂාව විලාසයන්ගෙන් තමයි ඕවා ලිව්වේ. ඒකයි කාරණය.

어떻게 되었느냐 하면, 그 원전 dhamma에 담긴 소리 틀을 가려낼 소리의 nirutti를 모르면, 그때 제멋대로의 nirutti로 가려내려 하면, 글말에서 만든 문법의 nirutti로 가려내려 하면, 붓다께서 주신 뜻은 비켜 가고 다른 뜻이 옵니다. 세간의 뜻이 옵니다. 왜냐하면 그 글말을 학문으로 세운 이들은 세간의 학자, 세간의 전문가, 세간 언어 전문가, 곧 세 veda에 통달한 brāhmaṇa였기 때문입니다. 그들이 글말에 대해 한 방식으로 옮겨 그것들을 들여왔습니다. 그들이 가진 글말 꼴로 그것들을 적었습니다. 그것이 까닭입니다.

ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ එහෙම භාෂාවට ගොඩක් ගන්නේ නැතුව මේ දේශනා කරපු සබ්දයෙන් ඒ සූත්‍රයත් ඒ වගේම ඒකට දීලා තියෙන මතු කරලා දුන්න ඒකෙ දහම් මේ ශාසනික අර්ථයක්. මේ දෙක අරන් හින්ද ඒ දෙක යම්තා තාක්ක නපද්‍රීතව පවතින තාක්කල් එන තාක්කල් ඒ අදහස ලබාගන්නවා නැවත් මනුස්සයෝ ඒ අදහස අහලා. අන්න දහම් අදහස හිතාපුවහම වචන එකක්වත් අත ඕනේ. දහම් අදාත තුළින් යථාබෝධය ලබනවා.

그러니 붓다께서는 그렇게 글말을 크게 따지지 않고 설하신 소리로 된 sutta와, 그에 덧붙여 드러내 주신 dhamma의 sāsana 뜻, 이 둘을 남기셨기에, 그 둘이 무너지지 않고 이어지는 동안 사람들은 그 뜻을 다시 듣고 그 뜻을 얻습니다. dhamma의 뜻을 붙잡으면 낱말 하나하나에 매일 필요가 없습니다. dhamma의 뜻을 통해 참된 깨달음을 얻습니다.

එතකොට ස්වාමීන් වහන්ස ඒක මුඛ පරම්පාවෙන් ගේන්නත් කියපු ප්‍රකාශන වලට ප්‍රකාශන වලට ගන්න බැහැ. ගත්තට පස් පස්සේ වෙනස් වෙන්න පුළුවන්.

(질문) 그러면 Bhante, 입으로 전해 온 것을 출판물로… — 출판물로 옮길 수 없습니다. 옮기고 나면 바뀔 수 있습니다.

නෝන මහත්තයාට අර පැත්ත ඉඳන් අමාරුද මොකද මේක වෙන් කරලා තියෙන්නේ කනුවෙන් එහා නෝන මහත්වයලට ිලිමට මේ පැත්ත අහුව නම් මේ මෙහාටවත් එන්න ටිකක් මෙහාට ඉස්සරහ පැත්තට එන්න

(부인께서 저쪽에 계시기 힘드십니까? 왜 기둥 너머로 갈라 두었는지. 부인들께서 이쪽이 잘 안 들리시면 이쪽으로 좀 오세요. 이쪽으로. 앞쪽으로 오세요.)

ඉතින් එතකොට අපිට ඕකෙන් දැනගන්න තියෙන්නේ මෙච්චරයි. එතන අපිට ගොඩාක් හිතන්න දෙයක් නැහැ. ඔය හුඟා පටළවාගන්න ගියාම දහම් පැලීල් වලට භාජනය වෙනවා. අපිට ඕන කරන්නේ නිවන් දැකීමට යම්කිසි ධර්මයක් තියෙනවද හරවත්ව අන්න ඒ ටික හරියට තෝරගන්න. ඒ තුළින් අපිට යථාබෝධය ලැබෙනවා නම් ඒ යථාබෝධය අපිට අවශ්‍ය වෙන්නේ ප්‍රයෝජනවත් වෙන්නේ නිවන් අවබෝධ කරන්න.

그러니 이것으로 우리가 알 것은 이만큼입니다. 거기서 우리가 많이 생각할 것은 없습니다. 너무 얽히게 하면 dhamma가 갈라지게 됩니다. 우리가 원하는 것은 nibbāna를 보는 데 어떤 dhamma가 알차게 있는지, 바로 그것을 바르게 가려내는 것입니다. 그것을 통해 참된 깨달음을 얻는다면, 그 깨달음이 우리에게 필요하고 쓸모 있는 것은 nibbāna를 깨치는 데입니다.

දට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් බලමු අපි අහ

예, 들어 봅시다.

හොඳයි දැන් අපි මොකද කාල වේ වෙලාව ටිකක් අඩු නිසා අපේ නුවණ මහත්තයට මුත් අහන්න දෙයක් එහෙම තියෙනවා නම් පොඩ්ඩක් අහලා ගන්න ඒගොල්ලන ප්‍රශ්නේ ගොඩක් අහලා ඉන්න මුකුත් දැනගත යුතු දෙයක් විශේෂ දෙයක් තියෙනවා නම් මොකද එනවා නම් එන්න ඕනේ සිරසුර දවස් වල නමයට පූජාවට ඇවිදිල්ලා ඊට පස්සේ දන් පස්සේ මේ සාකච්ඡා තියෙනවා හතර වෙනකන් ඒවදී ඕන ප්‍රශ්නයක් අහන්න වෙලාව තියෙනවා. ඔය හතර වෙනකන් මම කාලේ දීලා තියෙන්නේ. ඉතින් එහෙම නැත්නම් මාස පෝයේ හරි පසලො ඔස්සක දවස් දෙක උදේ ඉන් රෑ වෙනකන් පහ වෙනකන් ඒත් වෙලාව තියෙනවා ඕන සාකච්ඡාවක් කරගන්න. ඒ නිසා ඒ දවස් වලට ඒ සාකච්ඡා කරගත්ත හැකිගි. එතකොට ඒ නිසා ඉතින් ඊන් මෙහාට අහනවා නම් ඉතින් මේ ඔය වගේ කල් තියා ඉන්න ඕනේ. ඉතින් අද ආපු යේති අත්‍ය එයාවශ්‍ය දෙයක් මොනවර තියෙනවා අහන්න ඒකට ම උත්තරයක් දෙන්නම්.

좋습니다. 이제 시간이 좀 모자라니, 우리 Nuwan 선생께 물을 것이 있으면 조금 물으세요. 다른 분들이 물음을 많이 물으셨으니까요. 꼭 알아야 할 특별한 것이 있으면, 올 수 있으면 토요일과 일요일 아홉 시 공양에 오십시오. 그 뒤 dāna를 마치고 네 시까지 이야기 자리가 있어 그때 어떤 물음이든 물을 시간이 있습니다. 네 시까지 제가 시간을 내어 두었습니다. 아니면 달마다 pōya 날과 pasaḷosvaka 두 날, 아침부터 저녁 다섯 시까지 그때도 이야기할 시간이 있습니다. 그러니 그날들에 이야기할 수 있습니다. 앞으로 물으려면 그렇게 시간을 넉넉히 두고 와야 합니다. 그러니 오늘 오신 분이 꼭 필요한 것이 있으면 물으십시오, 그것에만 답하겠습니다.

ඔව් දැන් ඕක තමයි ලොකුම ප්‍රශ්නය අපිට ගොඩාක් වෙලා දැන් ඒකම තමයි ප්‍රශ්නේ තියෙන්නේ. දැන් චතුරාර්ය සත්‍යය කියලා කියන්නේ මැද. චතුරාර්ය සත්‍යයට මුල හරියක් තියෙනවා. චතුරාර්ය සත්‍යය කියන හරිය අපිට අවබෝධ වෙන හරියක්. චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ වීමට අවශ්‍ය කරන්නා වූ පසුතල දහම් කොටසක් තියෙනවා. අන්න ඒ දහම් කොටස අපි දැනගන්න ඕනේ. දහම් කොටස දැනගත්තට පස්සේ ඒකේ හැටි අවබෝධ වෙනවා.

(질문) 예, 이것이 우리에게 가장 큰 물음입니다… 오래도록… — 바로 그것이 물음입니다. catu ariya sacca라는 것은 가운데입니다. catu ariya sacca 앞에 뿌리 부분이 있습니다. catu ariya sacca는 우리에게 깨달아지는 부분입니다. catu ariya sacca를 깨치는 데 필요한 바탕 dhamma 부분이 있습니다. 그 dhamma 부분을 우리가 알아야 합니다. 그 dhamma 부분을 알고 나면 그것이 어떤지 깨달아집니다.

දැන් අපි හිතමුකෝ මෙන්න මෙහෙම දෙයක්. යම්කිසි පඳුනක් අපිට දීලා හැඩ වැඩ කරලා ලස්සන කරපු බඳුනක් දෙනවා මේකේ ඇතුලේ මොනවාහරි පුරවලා. [උගුර කෑරීම] අපිට කටුවකුත් දෙනවා විදින්න විදින හැටියත් තියා දෙනවා. ඉතින් අපි ඕක ගෙනිහිල්ලා ඇල්ලා විද්දොත් එහෙම ඇතුලේ තිබිච්ච එළියට බහිනකොට අසූචි එහෙම තිබුණනම් අසූචි ගතට පිට වෙනවා අර ඕජස දැක්ක ගාම මොකද කරන්නේ? දැන් අපිට ඉගෙන ගන්න ඊ විසි කරම කියන්නේ.

이런 것을 생각해 봅시다. 어떤 그릇을, 모양내어 예쁘게 꾸민 그릇을 주는데 그 안에 무엇을 채워 두었습니다. (헛기침) 꿰뚫을 송곳도 주고 꿰뚫는 법도 알려 줍니다. 우리가 그것을 가져가 대고 꿰뚫으면, 안에 있던 것이 나올 때 똥이 들어 있었다면 똥이 몸에 튑니다. 그 진물을 보자마자 무엇을 합니까? ‘내던져라’라는 것을 따로 배워야 합니까?

දැන් ඒක අහගන්න ඕන කාගෙක ඕකේ තියෙන එක තමන්ම අත්දැකලා බලන්න විඳලා බලන්නකෝ. කටුවක් දෙනවා විදින්න පුළුවන් කටුවක් අර භාජනයත් තත් එක්කලා. භාජනය ඇතුලේ පුරලා තියෙන එක පේන්නේ නැහ. පිටින් සුවඳලා හැඩ වැඩ කරලා අර ජරාග ඇතුලේ පුරවා තියෙනවා වහලා. ගඳ ඉන්නෙත් නැහ. ලස්සනක් තියෙනවා පිටි හදවු ලස්සන. අර අතරින් අර කටුවෙන් විද්දුත් එහෙම ඕජස්සවා වගේ එන්න පටන් ගන්නවා අර අති දුර්ගන්ධ ජරාව ඊට පස්සේ අපි දකිනවා මේක පුරවා තියෙන්නේ මේ ලස්සනය පුරවා තියන්නේ මහා ජරාවක්නේ.

그것을 누구에게 물어야 합니까? 그 안에 있는 것을 스스로 겪어 보십시오. 꿰뚫을 수 있는 송곳을 그 그릇과 함께 줍니다. 그릇 안에 채운 것은 보이지 않습니다. 밖은 향기롭게 꾸미고 그 오물을 안에 채워 덮었습니다. 냄새도 나지 않습니다. 겉을 꾸민 아름다움이 있습니다. 그런데 송곳으로 꿰뚫으면 진물처럼 그 아주 고약한 오물이 나오기 시작합니다. 그때 우리는 봅니다. ‘이것에, 이 아름다움에 채운 것은 큰 오물이구나.’

දැන් ඔය ටික විතරයි අපි දැක්කේ. දැන් අපි එයාගෙන් ඇහුවොත් දැන් ඕක විසි කරන්නද? බලාපොරොත්තුව තියාගන්නද? බලාපොරොත්තු හුවත් එයා මොකක් කියයි සීචි මේක විසි කරන අය මේක තියාගන්නේ කවුද? කවුද ඔයට ඕක කිව්වේ එහෙම කරන්න කියලා ඔයාට ඕක විසි කරන්න ඕකේ ජරාව කියලා කවුරුද කා දුන්නේ? ඇහුව දැන් කවුරු කියා දුන්නද? නැගේ තමන්ගේ මනසේ නේද නැගුනේ? අන්න චතුරාර්ය සත්‍යය කියන එක තමාගේ මනසෙන් නැගිලා එළි වහින එකක්.

이제 그만큼만 우리가 보았습니다. 이제 그에게 ‘이것을 버리겠습니까, 바람을 두고 가지겠습니까?’ 하고 물으면 그는 무엇이라 하겠습니까? ‘퉤, 이것을 버리지 누가 가지겠습니까?’ 누가 그렇게 하라고 말했습니까? 이것을 버리라고, 이것이 오물이라고 누가 가르쳐 주었습니까? 물어보십시오, 누가 가르쳐 주었습니까? 자기 마음에서 일어나지 않았습니까? 바로 catu ariya sacca라는 것은 자기 마음에서 일어나 드러나는 것입니다.

මේ චතුරාර්ය සත්‍යය අහලා කටපාඩම් කරගෙන දරන්නයි අද පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ. චතුරාර්ය සත්‍යය කියන එකෙත්දි දුක්ඛාර්ය සත්‍යය තමාගේ මනසට වැටහිලා ඒ මනස තුළින් නැගිලා එළියට එන්න ඕනේ තමන්ගේ අදහතට මතු වෙන්න ඕනේ. එතකොට ඒ නොවෙන්න අපිට ලබාගන්න විදිහක් නෑ පිටින් පෙලා තියෙන්නේ වහලා. ඒ වහලා තියෙෙන ඒ යථාබෝධය තුළින් නැගිලා දැක්කා නම් දැක්කහම ෙන අදහස අපිට කොයි වෙලාවකවත් මතු වෙන්නේ නැහැ.

오늘은 이 catu ariya sacca를 듣고 외워 지니는 데 익숙해져 있습니다. catu ariya sacca에서 dukkha ariya sacca는 자기 마음에 알아차려져 그 마음에서 일어나 밖으로 나와야 합니다. 자기 뜻으로 솟아야 합니다. 그렇게 되지 않으면 얻을 길이 없습니다. 밖에서 보면 덮여 있습니다. 그 덮인 것을 참된 깨달음으로 일어나 보았다면, 보고 나면 다른 생각은 결코 솟지 않습니다.

කියා දීලා ලබා දෙන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි. දැන් පුංචි ළමයෙකුට වැඩි සෙල්ලනම් පත් වෙන පුංචි ළමයෙකුට අපි කියනවා. ඕක වැඩ කරන නෑහ පුතේ අත්රලා නිකන් ඉන්නද? තේරෙද ළමයාට.

가르쳐서 줄 수 있는 것이 아닙니다. 놀이에 빠진 어린아이에게 ‘얘야, 그거 쓸모없다, 놓고 가만있어라’ 하면 아이가 알아듣습니까?

දැන් අපිට තේරෙන්නේ වැටහෙම අපි ළමයාට කියනවා. ඔය සෙල්ලම් වැඩක් නෑහ. මට ගාගෙන දගලන්නේ මොකද වෙන්නේ? ඕක අතැරලා නිකන් ඉන්නේ. ඇත්තන ඉන්නවා වැඩක් නෑහ. මීට පස්සේ මම වඩ ගාගන්න ළමයි පුංචි එක පොඩි එක නිකන් ඉදි ඒක අල්ල ගත්තොත් අඬරාට අර මඩ ගාගන්න ගිහිල්ලා ටනම් අර වැලි අතකඉන්න නැත්නම් එහෙම හිර කරලා තිබොත් එහෙම ගිය ඇතුලේ යන්න දෙන්නේ නැතුව ලොකු අඩු පාඩුවකින් අසාහනින් කනන්න පටන් ගන්නේ ඕවා වැඩක් නෑහ පුතේ කිව්වට ළමහරට තේරෙන්නේ නැහ. ඕවා ජරාවක් කිව්වත්වට ළමයාට තේරෙන්නෙත් නැහ. හැබැයි ඔය දරුවම ටික කාලයකින් වැඩෙනවා වැඩෙන වයසට එනවා. ආට පස්සේ කවුරුවත් එයාට කිව්වේ නැහැ. ඔය සෙල්ලම් පත් යන්න එපා. වැලි අත ගාන්න එපා. ඒ ජාතියක් කිව්වේ නැහ. නමුත් ඒ වැඩිච්චල එයාගේ මනසට තේරෙනවා මේක වැඩක් නැ.

우리는 알기에 아이에게 말합니다. ‘그 놀이 쓸모없다. 진흙 바르고 뒹굴어서 뭐 하니? 놓고 가만있어라.’ 정말 쓸모없지요. 그래도 어린것은 가만있지 않고, 못 하게 붙잡으면 웁니다. 진흙 바르러 가는데 모래를 못 쥐게 하거나 가둬 두어 못 들어가게 하면 크게 서운하고 괴로워 울기 시작합니다. ‘얘야, 그거 쓸모없다’ 해도 아이는 알아듣지 못합니다. ‘그거 더럽다’ 해도 아이는 알아듣지 못합니다. 그러나 그 아이도 얼마 지나 자랍니다, 자랄 나이에 이릅니다. 그 뒤에는 아무도 그에게 ‘그 놀이에 가지 마라, 모래를 손에 바르지 마라’ 하는 말을 하지 않았습니다. 그래도 자란 그의 마음에 알아집니다, ‘이것은 쓸모없다’.

මේ ලෞකික පොඩි උපමාවක්. මෙන්න මේ චතුරාර්ය සත්‍යය කියන්නේ ධර්ම අවබෝධය නිසා ලැබෙන ප්‍රඥාවේ ඵලයක්. ප්‍රඥාව ලබා ගැනීමට අවශ්‍යයි සමාධියක්. සමාධියක් ලබා ගැනීමට අවශ්‍යයි සීලයක්. ඒ සීලය ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය වෙන පූර්ව භාග නුවණක් අවශ්‍යයි. ආර්ය විනය සීලය කියන්නේ මේ සමාදන් වෙලා කවුරුත් රකින එක නෙමෙයි. ආර්ය විනය සීලය කියන එක ප්‍රඥාව තුළින් වැඩෙන්න ඕනේ. මූල ප්‍රඥාවක් තුළින් වැඩෙනවා සීලයක්. ඒ සීලය නිසා සමාධියක් හටගන්නවා. හටගන්න සමාධියේ මානසිකත්වය මෝරනවා. මෝරපු මානසිකත්වයට වැටහෙනවා චතුරාර්ය සත්‍යය. අන්න ඒකෙන් චතුරාර්ය සත්‍යය දැනගන්න ඕක

이것은 세간의 작은 비유입니다. catu ariya sacca라는 것은 dhamma를 깨쳐 얻는 paññā의 열매입니다. paññā를 얻으려면 samādhi가 필요합니다. samādhi를 얻으려면 sīla가 필요합니다. 그 sīla를 얻는 데에는 앞부분의 지혜가 필요합니다. ariya vinaya sīla는 받아 지녀 누구나 지키는 그런 것이 아닙니다. ariya vinaya sīla는 paññā를 통해 자라야 합니다. 뿌리 paññā를 통해 sīla가 자랍니다. 그 sīla 때문에 samādhi가 생깁니다. 생긴 samādhi에서 마음이 무르익습니다. 무르익은 마음에 catu ariya sacca가 알아집니다.

අන්න ඒකෙන් චතුරාර්ය සත්‍යය දැනගන්න ඕක ඉගෙනගින්න ගියොත් එහෙම අපි ජාති පිඛා ජරාපි දුකා ව්‍යාධි දුක්ඛව මරණ අපි දුක අපිය සම්පයෝග දුක පියහ විපයෝග දුක යම් පිච්චර අපි දුකා සංඛිතේන පංච උපාදානකන්ධා දුකක් ම දුක්ඛාර්ය සත්‍යය කියන්නම්. ඒ කියන්නේ විත ඔක්කොම දන්නවා. කියන්නේ නැද්ද කටපාඩම් කරෙන වාක් ටික ගත්තට පස්සේ කියන්න පුළුවන්. ඈ දුක සමුදාරය සති යායයා තණ්හා පෝනෝභිකා නන්දි රාග සහතා තත්ත සතරාභිනන්දනි සැයතං කාම තණ්හා භව තණ්හා භවතාව අපි මම දන්නවාකෝ නිරෝසත්‍ය යෝතසායෝ තණ්හාය අසේ විරාග නිරෝධෝ චාගෝ පටීසග්ගව මුක්ති අනාලයෝ ඒකත් දන්නවා. න් මාර්ගය සත්‍යය සම්මා දිට්ඨිය සම්මා සංකල්පෝ සම්මා වාචා සම්මා ගම්මන්තෝ සම්මා දිවෝ සම්මා වායාම සම්මා සති සම්මා සමාධි ම ආර්යටාංගයක මාගේ දන්නවා. චතුරාසය දන්නවද?

그렇게 catu ariya sacca를 알아야 하는데, 그것을 배우러 가면 이렇습니다. ‘jātipi dukkhā, jarāpi dukkhā, byādhipi dukkhā, maraṇampi dukkhaṃ, appiyehi sampayogo dukkho, piyehi vippayogo dukkho, yampicchaṃ na labhati tampi dukkhaṃ, saṃkhittena pañcupādānakkhandhā dukkhā’ — 이것이 dukkha ariya sacca라고 말합니다. 다 압니다. 못 외웁니까? 외운 문장들을 익히면 말할 수 있습니다. ‘dukkha samudaya: yāyaṃ taṇhā ponobbhavikā nandirāgasahagatā tatratatrābhinandinī, seyyathidaṃ kāmataṇhā bhavataṇhā vibhavataṇhā’ — 나 압니다. ‘nirodha sacca: yo tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodho cāgo paṭinissaggo mutti anālayo’ — 그것도 압니다. ‘magga sacca: sammā diṭṭhi, sammā saṅkappo, sammā vācā, sammā kammanto, sammā ājīvo, sammā vāyāmo, sammā sati, sammā samādhi’ — ariya aṭṭhaṅgika magga도 압니다. 그러면 catu ariya sacca를 아는 것입니까?

දැන් නිගමනය කරන්න එනවා. මේවා සෝවා දැන් මොකක්ද? අන්න කල්පනා කරලා බලන්න අපිට වෙන දේ. ඕක

그러고는 결론을 내리려 듭니다, 이것이 sotāpanna라고. 이제 무엇입니까? 그러니 우리에게 일어나는 일을 생각해 보십시오.

අන්න කල්පනා කරලා බලන්න අපිට වෙන දේ. ඕක දන්න දහ බාළුකම් කරන එක කොච්චර ඉන්නවද? ඔය විදිහට ඔය පාලි පාට ටික කටපාඩම් දහ බඩු වැඩ කරන කොච්චර ඉන්නවද? හාමුදුරුවෙන් ගිය වතර. ඔන් ටික සෝවාන්ගේ මගඵල පොලත්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් මේ හිතලා බලාගන්න අත්‍යාවශ්‍ය හරියක් තියෙනවා.

이제 생각해 보아야 할 꼭 필요한 부분이 있습니다.

එහෙනම් අපි දකින්න ඕනේ මේ ලෝකය කියන්නේ මොකක්ද? පූර්ව නුවණ කියන මූලික නුවණින් අපි දකින්න ඕනේ. ඉස්සෙල්ලාම මේ ලෝකය කියන එක හැටි. මේ ගොඩාක් හිතන්න දෙයක් නැ. මහා ගොඩක් ඉගෙනගෙන නිවන් දකින්න දෙයක් නෑහ මුල අල්ලන්න.

그렇다면 우리는 이 세상이 무엇인지 보아야 합니다. 앞선 지혜라는 기본 지혜로 먼저 이 세상이 어떤지 보아야 합니다. 많이 생각할 것은 없습니다. 아주 많이 배워야 nibbāna를 보는 것은 아닙니다, 뿌리를 잡는 데에는.

අපි දන්නවා මෙන්න මේ ටික. මේ ලෝකයට අයිතියි මොනවද? ඉස්සෙල්ලා බලාගන්න. අපිට ඕන කරන්නේ ලෝකය දැනගන්න ඕනේ. ලෝකේ කියන එකේ හැටි දැනගන්න ඕනේ. ඒක හැදෙන්නේ කොහොමද කියලා දැනගන්න ඕනේ. ලෝකේ හැටි හරියට දැනගත්තොත් ඒ වෙලාවේදී අපිට එක්තරා නිගමනයක් එනවා මේ ලෝකේ හැටි දැනගත්තා නම් හරියට මේකේ සාරවත් මුකුත් නැ.

우리는 이것을 압니다. 먼저 이 세상에 무엇이 속하는지 살펴보십시오. 우리에게 필요한 것은 세상을 아는 것입니다. 세상의 모습을 알아야 합니다. 그것이 어떻게 생기는지 알아야 합니다. 세상의 모습을 바르게 알면 그때 우리에게 한 결론이 옵니다. 세상의 모습을 바르게 알았다면, 여기에 알찬 것은 아무것도 없다는 것입니다.

සාරයි කියලා අල්ලන්න වටිනා දෙයක් මේ ලෝකේ තුළ නැහ. මෙන්න මේ ටික දැනගන්න තියෙනවා පූර්ව භාග නුවණක්. මෙන්න මේක ඉස්සෙල්ලා අරගන්න නෙමෙ ඔක්කොම වත්තුවිලි කෑලි නෙමෙයි. දැන් මේ බණ අහන වෙලාවේ ඉන්නේ.

알차다고 붙잡을 만한 것이 이 세상에는 없습니다. 이것을 아는 것이 앞부분의 지혜입니다. 이것을 먼저 가져야지, 이것저것 조각들이 아닙니다. 지금은 dhamma를 듣는 때에 있습니다.

ප්‍රාණඝාත චේතනාව අදත්තාන චේතනාදී දස අකුසල චේතනාවක් නැතුව ඉන්නේ දැන්. දැන් මේ වෙලාවේදී අහන බණක් තියෙනවා නම් තේරෙනවා. නුවණ තියෙනවානම්. තේරුම් ගන්න පුළුවන් නම්. කියන බණ වටහාගන්න පුළුවන් මානසිකත්වය දැන් තියෙනවා. දැන් මෙතන ඉඳලානේ මේක වටහාගන්න.

지금은 pāṇātipāta cetanā, adinnādāna cetanā 같은 열 가지 akusala cetanā 없이 있습니다. 지금 이때 듣는 dhamma가 있다면 알아들어집니다, 지혜가 있다면, 알아들을 수 있다면. 말하는 dhamma를 알아들을 수 있는 마음이 지금 있습니다. 지금 여기 앉아서 이것을 알아듣습니다.

එහෙනම් ලෝකය හැටි වලාගන්න ඉස්සෙල්ලා. ලෝකය කියන්නේ මොකක්ද? මේක අපේ අර පූර්ව භාග නුවණ කියනවා. මාර්ග ඵල අවබෝධ කරන චතුරාර්ය සත්‍යය දකින නුවණට ඉස්සෙල්ලා පහළ වෙන නුවණක්. ඒකෙන් මේ ලෝකේ හැටි දැනගන්න. මොකද මේකේ අත්දැකීම අපිට තියෙනවා. ලෝකයෙන් එතෙර තියෙන ලෝකෝත්තර අත්දැකීම් නැතුව චතුරාර්ය සත්‍යය කියන්නේ ලෝකෝත්තර අත්දැකීමක්. ඒ චතුරාර්ය සත්‍යයගෙන් ලෝකෝත්තර අත්දැකීම ලබන්න ඉස්සෙල්ලා ඒකට යන මාධ්‍යයක් තියෙනවා ලෝකය තුළින් ඒ කරා යන මාධ්‍යයක්. අන්න ඒ මාධ්‍යය තමයි ලෝකේ කියන්නේ මොකක්ද කියලා බලාගන්න.

그렇다면 먼저 세상의 모습을 살펴보십시오. 세상이란 무엇입니까? 이것을 우리는 앞부분의 지혜라고 합니다. magga phala를 깨치는, catu ariya sacca를 보는 지혜보다 앞서 나타나는 지혜입니다. 그것으로 이 세상의 모습을 압니다. 이것의 겪음은 우리에게 있기 때문입니다. 세상 너머의 lokuttara 겪음 없이는 — catu ariya sacca는 lokuttara 겪음입니다. 그 catu ariya sacca로 lokuttara 겪음을 얻기 전에 그리로 가는 매개가 있습니다. 세상을 통해 그리로 가는 매개입니다. 그 매개가 바로 세상이 무엇인지 살펴보는 것입니다.

දැන් මේ ලෝකය කියන්නේ මොකක්ද කියලා බලනකොට ලෝකෙට මොනවද අයිති? මෙන්න මේ ටික දකින්න ඕනේ. මේ ලෝකෙට අයිති මොනවද කියලා. ඇසයි, කනයි, දිවයි, නාසයයි, ශරීරයයි, මනයි කියලා කොස් ටිකක්. ඒවට ගෝචර වෙන රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්ම යම් කොටස් ටිකක් තිබුණනම් මෙන්න මේ අධ්‍යා ඇතුලත කොටස් හයයි පිටත කොටස් හයයි අරගත්තහම ඕකට අහු නොවෙන ලෝකයක් පනවන්න පුළුවන්ද කියලා හිතලා බලන්න ඕනේ.

이제 이 세상이 무엇인지 볼 때 세상에 무엇이 속합니까? 이것을 보아야 합니다, 이 세상에 무엇이 속하는지. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 부분들. 그것들에 잡히는 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma라는 부분들이 있다면, 이 안쪽 부분 여섯과 바깥 부분 여섯을 놓고, 여기에 걸리지 않는 세상을 내세울 수 있는지 생각해 보아야 합니다.

ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය, මන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ මෙන්න මේ ටිකට කොටු නොවිච්ච තවත් ඉතුරු ලෝකයක් පෙන්නන්න අපිට පුළුවන් හැකියාවක් තියෙනවා. අපි දැකපු ලෝකය තුළ ලෝකයකින යමක් ඇටනම්. ඔයින් එහා ලෝකයක් පෙන්නන්න පුළුවන්ද කෙනෙකුට අන්න හිතලා බලන්න ඕනේ. හිතලා බලනකොට තමන්ගේ නුවණින් විමසන්න ඕනේ. අන්න එතකොට පෙනෙයි. ඔයින් එහා මොනවා පනවන්නද? ගත් කල් අතර පනවන්නද? ආකාශය පනවන්නද? මහ පොළොව පනවන්නද? පොළොව යට පනවන්නද? වෙන තැනක පනවන්නද? ඔය ටිකෙන් අහක් වෙච්ච ලෝකයක්. ගැලුවත්න පේනවා ඔය ටිකට අහක් වෙච්ච ලෝකයක් පනවන්න නෑහැ. ඔය ටිකට ඔක්කොම ලෝකේ අහුවෙලා.

눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba — 이것에 갇히지 않은 다른 남은 세상을 보일 수 있습니까? 우리가 본 세상 안에서 세상이라 할 무엇이 있다면, 그 너머의 세상을 누가 보일 수 있습니까, 생각해 보아야 합니다. 생각해 볼 때 자기 지혜로 따져 보아야 합니다. 그러면 보일 것입니다. 그 너머에 무엇을 내세우겠습니까? 돌과 바위 사이를 내세우겠습니까? 하늘을? 큰 땅을? 땅 밑을? 다른 어느 곳을? 그것들에서 벗어난 세상을. 따져 보면 보입니다, 그것들에서 벗어난 세상은 내세울 수 없습니다. 그것들에 온 세상이 걸려 있습니다.

මෙන්න අපි ඉස්සෙල්ලාම දැනගත යුතු හරියා. දැන් අපි දකින්නේ නැති පැත්තක් තියෙනවා. අපි කොහේ ඉඳන් මොන ගමනක් රවුන් ගහලා මේ අත්දැවි මේ විද්‍යාමානය වෙලා ඉන්නවද? කවුරු හරි කියන එකට විශ්වාසය තියලා කියනවා හිසක් අපි දන්නවද පෙර කොහේ හිටියද කියලා නැද්ද කියලා අපි දන්නවද ඔය ගහ කැටයක් පැලලා හිටන් හැදිලා ගහ හැදුනා වගේ අපි හැදුනද දන්නවද එහෙමත් අපි දන්නේ නැ. මේකෙන් මලා ගහ මලා වගේ මෙහෙම ඉවරද දන්නවද අපි? නැත්නම් එතරකින් උපදින මොකක්වත් තියෙනවද අපි දන්නවද එහෙම ඥානයකුත් අපිට නැහ.

이것이 우리가 맨 먼저 알아야 할 부분입니다. 이제 우리가 보지 못하는 쪽이 있습니다. 우리는 어디서 어떤 길을 돌아 이렇게 나타나 있습니까? 누가 말하는 것을 믿어 말할 뿐, 우리는 앞서 어디 있었는지 압니까, 아닌지 압니까? 씨앗이 갈라져 나무가 생기듯 우리가 생겼는지 압니까? 그것도 우리는 모릅니다. 나무가 죽듯 이렇게 끝나는지 압니까? 아니면 거기서 다시 태어나는 무엇이 있는지 압니까? 그런 앎도 우리에게는 없습니다.

අපි දැන් මේ හේරුම පිළිගන්නේ කවුරු හරි කියන දෙයක් අහලා කාගේ හරි කියවනකෝ බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කා කියලා අපි දැක්කේ නහ බුදුපියාණන් වහන්සේ නැත් උන්වහන්සේ කිව් දේශනා කළා කියලා ඒකෝ ඒ මාර්ගී අරන් ආපු රහතන් වහන්සේලා දැක්කා දිවැස් හැතිය දැක්කා කියලා ඒ කියන කියමන් අහලා තමයි අපි ඕක පිළි අරන් තියෙන්නේ. අපි ඒකට විරුද්ධ වෙනවා නෙමෙයි. ඉස්සෙල්ලාම දහම් දකින්න ඕන තමාට වැටහෙන නුවණින්. ඊට පස්සේ ඔය තත්ත්වය දකින දවසක් එනවා. ඒවා දැක්ගන්න පුළුවන් දවසක් එනවා. තමන්ටම සැක නැතුව ඒ දවස ආපුවහම ඒවා දැනගන්නවා.

이제 우리가 이 뜻을 받아들이는 것은, 누가 말하는 것을 듣고, 누가 읽어 주는 것을 듣고서입니다. 붓다께서 설하셨다고 하는데 우리는 붓다를 보지 못했습니다. 그분이 설하셨다고, 그 길을 따라온 arahant들이 보았다고, 하늘눈(dibba cakkhu)으로 보았다고 하는 말을 듣고서 받아들였습니다. 우리는 그에 반대하는 것이 아닙니다. 먼저 dhamma를 자기에게 알아지는 지혜로 보아야 합니다. 그러고 나면 그 처지를 보는 날이 옵니다. 그것들을 볼 수 있는 날이 옵니다, 스스로 의심 없이. 그날이 오면 그것들을 압니다.

ඒ නිසා අපි අනුපූර ක්‍රමයකින් යන්න ඕනය නිවන් දකින්න. අනුපූරව ශික්ෂා, අනුපූර්ව සමාධි, අනුපූර්ව සීල මේ හැම එකක්ම අනුපූර්ව මාර්ගයක් තියෙනවා. ඒ අනුව යන්න ඕනේ. එහෙනම් මෙන්න මේ ටිකන් යනකොට අපි දැනගන්නවා එක දෙයක්. මොකක්ද?

그러니 nibbāna를 보려면 차례 있는(anupubba) 길로 가야 합니다. anupubba sikkhā, anupubba samādhi, anupubba sīla — 이 모든 것에 차례의 길이 있습니다. 그에 따라 가야 합니다. 그렇게 이것들로 가면 우리는 하나를 압니다. 무엇입니까?

ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය, මන කියන මේ ටිකයි. අපි මම කිව්වා. රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රාස, ස්පර්ශ කියන බාහිර හරියට මගේ කිව්වා. ඔය අප්‍රමාණයකින් අල්ලගත්ත පොඩ්ඩක්. ලෝකයයි යම් තරමක් මේ විශ්වය සක්වල තුළ ලෝකයට අයිති යම්තාක් දිය ඇද්ද ඔය තින් අල්ප මාත්‍රයක් මම කියන කොටසට අයිති ඇස, කන, දිව, ශරීරය, මන කියන ටිකුයි. ඒකට මගේ කියන කොටසට අයිති රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ කියන ටිකුයි. අපි අල්ලගත්තා.

눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 이것들을 우리는 ‘나’라고 했습니다. rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba라는 바깥 부분을 ‘나의 것’이라고 했습니다. 헤아릴 수 없는 것에서 붙잡은 아주 조금입니다. 이 우주 sakvala 안에서 세상에 속하는 것이 아무리 많아도, 그 가운데 아주 작은 것, ‘나’라는 부분에 속하는 눈, 귀, 혀, 몸, 마음과, ‘나의 것’이라는 부분에 속하는 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba를 우리가 붙잡았습니다.

අල්ලගන්න හදනවා. දෘෂ්ටියෙන් අල්ලගත්තා. අල්ලගත්තේ මොකක් නිසාද? ඒවා හරි වටිනවා. ඒවා හරි ආශ්වාදයි. ඔන්න කොටසක් අල්ලගත්තා එහෙ අල්ලගත්තා, මගේ කියලා අල්ලගත්තා. ඉතින් මම කියලා අල්ලගත්තා, මගේ කියලා අල්ලගත්ත මේ කොටසට හැම වෙලේම විරුද්ධ පහර වදිනකොට විරුද්ධකාරකයන් එනකොට ඒ මම මගේ කියන එක රැකගන්න තවත් කොටසක් අල්ලගත්තා. ඒවත් මට ආධාර කරන දේවල්. මගේ දේ රැක ගැනීමට මට අවශ්‍ය දේවල්. මගේ කියන්න ඇයි මම කියන්නයි අල්ලගත්ත කොටසට කියනවා ඇලෙන කොටස ඇලුම් සහගතව අල්ලගත්තා.

붙잡으려 합니다. diṭṭhi로 붙잡았습니다. 무엇 때문에 붙잡았습니까? 그것들이 아주 값지기 때문에, 아주 달콤하기(assāda) 때문입니다. 그렇게 한 부분을 붙잡았고, ‘나의 것’이라고 붙잡았습니다. ‘나’라고 붙잡고 ‘나의 것’이라고 붙잡은 이 부분에 늘 거스르는 타격이 올 때, 맞서는 것들이 올 때, 그 ‘나’와 ‘나의 것’을 지키려고 또 한 부분을 붙잡았습니다. 그것들도 나를 돕는 것들, 내 것을 지키는 데 필요한 것들입니다. ‘나의 것’이라 하고 ‘나’라 하여 붙잡은 부분을 달라붙는 부분, 애착으로 붙잡은 것이라고 합니다.

ඒක රැක ගැනීම සඳහා යම්තා තාත්තා වල්ල ගත්තද? ගැටෙන කොටස ගැටීමට හේතු වෙන්නේ. ඔය දෙක හරි වටිනවායි කියලා පවතින්න හිතුවද? ඒක මුලාව ඔන්න ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි මමයි මගේයි කියන දෙක තුළ ක්‍රියාත්මක වෙන හැටි. දැන් ඔය ටික තේරුම් ගන්න ඕනේ.

그것을 지키려고 붙잡은 것은 부딪치는 부분, 부딪침의 까닭이 됩니다. 그 둘이 아주 값지다고 여겨 이어지기를 바랐습니까? 그것이 미혹입니다. 이렇게 달라붙음, 부딪침, 미혹이 ‘나’와 ‘나의 것’ 둘 안에서 움직이는 모습입니다. 이것을 알아들어야 합니다.

එහෙනම් අපි යම්කිසි දුකක් විඳිනවා නම් කායික දුකක් තියෙනවා මානසික දුකක් තියෙනවා. කායික දුකට අපි දුක කිවා මානසික දුකට දොම්නස කිව්වා. මේ පැවැත්ම ඉන්නකන් අපි විඳින ක්‍රම දෙකක්. දුක සහ දොම්නස. මෙන්න මේ දුකයි දොම්නසයි එන්න මූල හේතුව එවුනවද? මම කියලා අල්ලගත්ත හරිය සහ ඇලියෙන් සහගත හරියයි. මම මගේ කියලා අල්ලගත්ත හරියයි. ඒවට විරුද්ධව ගැටෙනකොට ප්‍රතිචාර දක්වන්න අල්ලගත්ත ගැටීමට අවශ්‍ය කරන්නා වූ මගේ කියන හරියයි. ඇලීමේ දාහයත් ගැටීමේත් ගෙනද්දෙනවා. ඒ තුළ මුලා වෙලා ඒක වටිනවා කියන හැඟීම නිසාම ඒක අත්හැරලා යන්න බැරුව ඒකේ බැඳිච්ච ක හැ රැඳිච්ච දාහිට මූලික වන හේතුකාරය ගෙනන් දෙනවා. ඔය නිසා ලෝක සත්ත්වයට තේරුම් ගන්න බැරි අසහනිය මානසිකත්වය ඒක පීඩිත වෙමි.

그렇다면 우리가 어떤 괴로움을 겪는다면, 몸의 괴로움이 있고 마음의 괴로움이 있습니다. 몸의 괴로움을 dukkha, 마음의 괴로움을 domanassa라고 했습니다. 이 있음이 이어지는 동안 우리가 겪는 두 가지, dukkha와 domanassa입니다. 이 dukkha와 domanassa가 오는 뿌리 까닭이 무엇입니까? ‘나’라고 붙잡은 부분과 애착이 섞인 부분, ‘나’와 ‘나의 것’으로 붙잡은 부분, 그리고 그것들에 맞서 부딪칠 때 응하려고 붙잡은, 부딪침에 필요한 ‘나의 것’ 부분입니다. 그것들이 달라붙음의 불길과 부딪침의 불길을 가져옵니다. 그 안에서 미혹되어 그것이 값지다는 느낌 때문에 그것을 놓고 가지 못해 거기 묶이고 매인 불길의 뿌리 까닭을 가져옵니다. 그 때문에 세상 중생은 알아듣지 못하는 불안한 마음으로 시달립니다.

ඒ කියන ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය, මන කියන ටිකක්ම ගහගෙන ඒවට ගෝචරෙන් රූප, සබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ කියන මේ ටිකක්ම එකතු කරගෙන ඔය තුළින් සැනසුමක් හොයාගෙන එන ක්‍රියාදාමයක් තියෙනවා. සැනසුම් මාර්ගය හැටියට හිතා ඉන්නේ ඔන්න ඕකයි. ඔය තුළ තමයි සැනසුම හොයන්නේ. ඔන්න ඔය තුළ සැනසුම හොයන එකක් කියනවා අවිද්‍යා සහගතව ඇත්ත පේන්නේ නැති නිසා සැනසුම හොයාගෙන ලෝකේ දුකෙහිම ගමන් කරනවා කියලා. දුකෙන් නිදහස් වෙන්න හිතාගෙන දුක ගොඩගහන තැනම ගමන් කරනවා. මෙන්න මේ ටික මූලික වශයෙන් තේරුම් ගන්න ඕනේ.

눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 것들을 쥐고, 그것들에 잡히는 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba를 모아, 그 안에서 편안함을 찾아 나서는 움직임이 있습니다. 편안함의 길이라 여기는 것이 그것입니다. 그 안에서 편안함을 찾습니다. 그 안에서 편안함을 찾는 것을, avijjā에 덮여 참모습이 보이지 않기에 편안함을 찾으며 세상의 괴로움 속으로만 간다고 합니다. 괴로움에서 벗어나려고 하면서 괴로움을 쌓는 곳으로만 갑니다. 이것을 기본으로 알아들어야 합니다.

එහෙනම් අපිට අපි දකින්න ඕනේ ඇයි අපි ඒවට ඇලෙන්නේ? ඒවට විරුද්ධ ඒවට ආරක්ෂා කරන්න ගැටි ගැටී ඒකට අවශ්‍ය කරන දේවල් කරන්නේ ඇයි? ඒවා තුළ හොඳයි ප්‍රියයි මනාපයි මම මේක අත් ඇරලා බැහැ මේකේ යායුතුයි කියලා ඒකේ ඇලී ගැලී ඉන්නේ ඇයි ඔය ඔක්කොටම එක හේතුවක් තියෙනවා. මොකක්ද ඇස කන දිව නාසය ශරීරය මන කියන ඒවා හරි ප්‍රියයි මධුරයි වටිනවා කියන දෘෂ්ටිය ඒ වගේම ඒවට ගෝචර කරගන්න රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ කියන ඒවා ධර්ම කියන ඒවා හරි වටිනවා හොඳ වැදගත් දේවල් කියන දෘෂ්ට්ටිය ඔන්න ඔය දෘෂ්ටිය දෙකට කොටු වෙච්ච නැති මමත්ත්වයා තව නෑහ. මමය මගේය මගේ දේය කියන හැඟීමෙන් යම්කිසි මොන අදහසකින් ගත්තත් අරන් තියෙන්නේ ඔන්න ඔය දෘට්තිය. ඔ වටිනවා කියන දෘට්තිය එහෙනම් මූලික දහමක් අපි දැනගන්න එවා චතුරාර්ය සත්‍යයට ඉස්සෙල්ලා.

그렇다면 우리는 보아야 합니다. 우리는 왜 그것들에 달라붙습니까? 왜 그것들을 지키려 부딪치고 부딪치며 필요한 일들을 합니까? 왜 그것들 안에서 좋다, 사랑스럽다, 마음에 든다, 이것을 놓을 수 없다, 이것에 가야 한다 하고 달라붙어 빠져 있습니까? 그 모두에 까닭이 하나 있습니다. 무엇입니까? 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 아주 사랑스럽고 달콤하고 값지다는 diṭṭhi입니다. 또 그것들에 잡히는 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma가 아주 값지고 좋은, 중요한 것이라는 diṭṭhi입니다. 이 두 diṭṭhi에 갇히지 않은 ‘나’라는 마음은 따로 없습니다. ‘나다, 나의 것이다, 내 것이다’ 하는 느낌으로 어떤 뜻으로 붙잡든, 붙잡은 것은 이 diṭṭhi, 값지다는 diṭṭhi입니다. 그렇다면 catu ariya sacca 앞서 우리가 알아야 할 기본 dhamma가 이것입니다.

ඔන්න ඔය මමයි කියන මගේ කියන හරයක් තියෙනවා ආත්මාදි වශයෙන් ගන්න හොඳ දෙයක් තියෙනවා කියන මෙන්න මේවා ඇත්ත වශයෙන්ම ඇත්තද? ඒවා එහෙම ගන්න සුදුසුද? ඒවා මම කියලා ගන්න සුදුසුකම් තියෙනවද? මගේ කියලා ගන්න සුදුසුද? එහෙම ගත්තොත් හරියයිද? ඒ හරයක් තියෙනවද ඒ අල්ල ගැනීමේ. මෙන්න මේකට පිරිුරු ටික හොයාගන්න ඕනේ. මේක අපේ දත්තයන් සහිත ලෝකේ මේකට හේතු තියෙනවා. ඒ කියන්නේ අපි අහලා දැනගෙන හිතේට යා ඉන්නේ කෑල් කොටස් තුළ මේ ටික විසඳගන්න කරුණු තියෙනවා.

이 ‘나’라는, ‘나의 것’이라는 알맹이가 있다, attā 따위로 붙잡을 좋은 것이 있다 — 이것들이 참으로 사실입니까? 그렇게 붙잡기에 알맞습니까? 그것들을 ‘나’라고 붙잡을 자격이 있습니까? ‘나의 것’이라고 붙잡기에 알맞습니까? 그렇게 붙잡으면 맞습니까? 그 붙잡음에 알맹이가 있습니까? 이것의 답을 찾아야 합니다. 우리가 아는 사실들이 있는 세상이니, 이것에는 근거가 있습니다. 곧 우리가 듣고 알아 마음에 둔 조각들 안에 이것을 풀 거리들이 있습니다.

මෙන්න මේකේද අපි බලන්න ඕනේ මේ ඇහැ කියන්නේ මොකක්ද? මේ ඇහැ කියන්නේ පදු දෙයක්ද? දැන් මගේ ඇහැ, මගේ කන, මගේ නාසය, මගේ දිව, මගේ කය. දැන් මෙහෙම අපි නිගමනයක් කරෙන්නේ ඇස කන දිවනාසය ශරීරය සහ මගේ හිත කියලා මන ගැනත් හිතා ඉන්න. දැන් මේ හිතා ඉන්නේ ඒවා වටිනවයි කියන හැඟීම නිසා තමයි මම අත්හැරගන්න බැරි. මම කියන එක පවත්වන්න හිතෙන්නේ නැ. එහෙනම් මේවා තුළ ලෝකයේ එක කොටසක් තමයි මේ කිව්වේ. අනිත් කොටස බාහිර මේ කොටස අභ්‍යන්තර. අන්න අභ්‍යන්තරව කිව්ව කොටස තුළ මේ මම කිව්ව මගේ කිව්ව ආත්මයි හරයක් තියෙනවා කියලා ගත්ත මෙන්න මේ කියන අ මේ දෘෂ්ටියෙන් ගත්ත දේ තුළ යථාර්ථය ඒක එහෙමද කියලා බලන්න ඕනේ.

여기서 우리는 보아야 합니다. 이 눈이란 무엇입니까? 이 눈은 어떤 것입니까? 우리는 ‘내 눈, 내 귀, 내 코, 내 혀, 내 몸’, 그리고 ‘내 마음’이라고 마음까지 그렇게 결론 내리고 있습니다. 그것들이 값지다는 느낌 때문에 ‘나’를 놓을 수 없습니다. ‘나’라는 것을 그만 이어 가겠다는 생각이 들지 않습니다. 그렇다면 이것들로 세상의 한 부분을 말한 것입니다. 다른 부분은 바깥, 이 부분은 안쪽입니다. 안쪽이라 한 부분 안에서 ‘나’, ‘나의 것’, attā, 알맹이가 있다고 이 diṭṭhi로 붙잡은 것 안에서, 참모습이 정말 그런지 보아야 합니다.

අන්න බලනකොට දැන් පෙර බව අපි දැක්කේ නැහ. දැන් මේ ඇහැ අන්න අපි හිතලා බලන්න ඕනේ. මේ ඇහැ කියන එක කවදා ඉඳන්ද පවතින්නේ? අනාදියේ පටන් පවතින එකක්ද මේ ඇහැ කියන එක මතු අනාධිමත් කාලයක් පවතින දෙද ඇහැ කියන්නේ? දැන් අපිට මේකට දත්වයන් තියෙනවා. අපි හොඳටම දන්නවා තම තමන්ගේ වයස මට දැන් මෙච්චර වයසයි. ඒ වයස මම උපන් වයස ඊට අවුරුදු මාස නමකට 10ට ඉස්සෙල්ලා මම කොහෙද හිටියේ. මව්ගැහිටපු කාලේ හා කාලේ බලපුවහම ඒ කාලේ මට මේ කියන මස් ඇහැක් තියෙන මේ මස් ලේ සහිත මේ පේන ඇහැ මෙහෙම ඇත්තක් තිබුණට ලාංචනයක්වත් තිබුණද?

보면, 앞 생을 우리는 보지 못했습니다. 이 눈을 생각해 보아야 합니다. 이 눈은 언제부터 있습니까? 시작 없는 때부터 있는 것입니까? 앞으로 끝없는 때 동안 있을 것입니까, 눈이라는 것이? 이제 이것에 대해 우리에게는 근거가 있습니다. 우리는 저마다 나이를 잘 압니다. ‘나는 이제 이만큼 나이다.’ 그 나이, 내가 태어난 때, 그보다 아홉 달, 열 달 앞서 나는 어디 있었습니까? 어머니 배 속에 있던 때를 보면, 그때 내게 이 살 눈, 살과 피가 있는 이 보이는 눈, 이런 눈의 흔적이라도 있었습니까?

මව් ගැබේ හටගන්නකොට හටගන්න තැන් පටන් අද වෙනකන් මේකේ වැඩන බව හැදුනු බව මෝරපු බව තව මෝර මෝර යන බව අපි ඒක දකිනවා. එහෙනම් එයින් එහාට වෙන ඇත්ත එක තියෙන්න ඇති. අපි දන්නේ නෑ කිව්වා. මේ මස් ලේසයි මේ ඇත්ත එක තිබුනේ නැහ. අන්න බැහැ ගන්නවා නිගමනයක් තියෙනවා. මේ මස්ලේ සහිත මේ ඇත්ත එක්ක මම උපතේ පටන් ගෙන බුබද නව මසක් දස මසක් හිටියානම් [උගුර කෑරීම] ඒ කාලයෙන් එහාට තිබුනේ නැ. [ගොරවනවා]

어머니 배 속에 생겨날 때부터 오늘까지 이것이 자라고 생기고 무르익고 더 무르익어 가는 것을 우리는 봅니다. 그렇다면 그 너머에 다른 눈이 있었을지도 모릅니다, 우리는 모릅니다. 그러나 이 살과 피의 눈은 없었습니다. 그러니 결론이 섭니다. 이 살과 피의 눈을 가지고 내가 태어남부터 거슬러 아홉 달, 열 달 있었다면, (헛기침) 그 너머에는 없었습니다. (천둥소리)

එහෙමනම් එතන පටන් ගන්නේ මේ ඇස් දෙක කොයින්ද මොනවයන්ද හටගත්තේ? අන් තව ටිකක් විග්‍රහ කරලා බලනවා. මව් කනබොන ආහාරයෙන් ගත්ත ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු කියලා අපි ධාතු වශය වෙන් කර කොටස් හතරකින් හැදිලා තියෙන මෙන්න මේ කොටස් හතරක සංයෝගයන්ගෙන් ඕජසක් හැදිලා අන්න ඒ ඕජස ගලාගෙන ඇවිදිල්ලා යම් බල ශක්තියක් මුල් කරගෙන අපිට ඒකටර හැඩතලයක් හැදිලා ඇහැ කියන හැඩතලයට පිහිටීමේ ආරම්භයක පටන්ගෙන තමයි මේ ඇහැ කියන එක මතු වුණේ. ඒ හේතු ඵලය ක්‍රියාත්මක වීමක් වශයෙන් ඇහැක් කියන එකක් දැන් පේනවා.

그렇다면 거기서 시작한 이 두 눈은 어디서, 무엇에서 생겼습니까? 좀 더 풀어 봅니다. 어머니가 먹고 마신 음식에서 얻은 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu, 곧 우리가 dhātu로 나눈 네 부분으로 된 것, 이 네 부분의 어울림에서 ojā가 생기고, 그 ojā가 흘러와 어떤 힘을 바탕으로 우리에게 모양이 생겨, 눈이라는 모양으로 자리 잡는 시작부터 이 눈이라는 것이 솟았습니다. 그 까닭과 열매가 움직인 것으로 눈이라는 것이 지금 보입니다.

මේ පේන ඇහැ කියන එක කොච්චර කාලයක් දැන් තියෙනවද? මගේ වයස මෙච්චරයි. තමන්ගේ වයසක් දාන්න. ඒ ගාණ මෝරලා තියෙනවා. හැබැයි උපන් කාලේ තිබිච්ච ඇහැ නෙමෙයි මේ තියෙන්නේ. හිට වෙනස් එකක්. ඒක මොහොතක් ගානේ වෙනස් වෙලා තිබිච්ච නිසායි මේ වෙනස ආවේ. මම බලාපොරොත්තු වුනාට එක එකක්වත් ඒ ඇහැක් මට හෝ කාටවත්. ඒ ආකාරයෙන් පවත්වන්න බැහ. ඒවට උරුම ධර්මතාවයක් පරිදි දවස ගානේ මරීමක් තියෙනවා ඒ ඇහැ මෝරනවාමයි කාලේ.

이 보이는 눈은 이제 얼마 동안 있었습니까? ‘내 나이는 이만큼.’ 자기 나이를 넣어 보십시오. 그만큼 무르익었습니다. 다만 태어날 때 있던 눈이 지금 있는 것이 아닙니다. 다른 것입니다. 그것이 순간마다 바뀌어 왔기에 이 바뀜이 왔습니다. 내가 바란다고 그 눈 하나라도 나든 누구든 그 모습 그대로 이어 갈 수 없습니다. 그것에 물려받은 dhamma의 성질대로 날마다 죽음이 있고, 그 눈은 때가 되면 무르익어만 갑니다.

ලදරු වයසදී තිබුණ ඇහයි පළවෙනි අවුරුද්දය ළමයාගේ ඇහැයි දෙකක්. දෙආකාරයක්. එකක් මෝරලා ටිකක්. දෙවෙනි වසරට ඊට වඩා මෝරලා තුන් වසරට ඊට වඩා මෝරලා හතර පහ එනකොට එන්න එන්න මෝරලා මෝරලා තරුණ වයසට එනකොට තරුණ මට්ටමේ ඇහැක් තියෙනවා. ඇස් දෙකක් තියෙනවා. දැන් මැඩි වයස නවත්තන්න පුළුවන්. නවත්තන්නත් බැහ. එහෙනම් මේ කවදා යනකන් මේ ඇහැ මෙහෙම පෙනි පෙනි තියෙයිද? පෙනිලා හෝ ඇහැක් වශයෙන් තියෙයි

갓난아기 때의 눈과 첫 해 아이의 눈은 둘입니다, 두 모습입니다. 하나는 조금 무르익었습니다. 둘째 해에는 그보다 무르익고, 셋째 해에는 그보다 무르익고, 넷째 다섯째로 갈수록 무르익고 무르익어 젊은 나이에 이르면 젊은 수준의 눈이 있습니다. 두 눈이 있습니다. 이제 자라는 나이를 멈출 수 있습니까? 멈출 수도 없습니다. 그렇다면 이 눈이 언제까지 이렇게 보며 있겠습니까? 보면서, 아니 눈으로서라도 있겠습니까?

번역 고르기