Dhamma desanā
ධර්ම දේශනා.
මේ මෛත්රී භාවනාවෙන් නිවන් දකින ආකාරයෙන් ඔය ක්රමයට තේරුම් ගන්න ඕනේ.
이것이 mettā bhāvanā로 nibbāna를 보는 방식이니, 그렇게 알아들어야 합니다.
මේ තවත් එකක් තියෙනවා දැන් මේකත් මේ ලෞකික කතාවක්. මේ වසරකට වරක්වත් ගෙවල් වල බහිරෝ පූජාවක් පවත්වන්න ඕනේ කියලා හිතන්නම් ඉතින් මේවා සමහර අයගේ මතයක් තියෙනවා.
또 하나가 있는데, 이것도 세상살이 이야기입니다. 집집마다 한 해에 한 번이라도 Bahirava pūjā를 올려야 하느냐는 것인데, 어떤 사람들은 그렇게 여깁니다.
ඉතින් ඒක මොකක්ද කියලා තෙන් අහන සත්වයක් තියෙනවා කියලා. මේ පැවැත්ම තුළ තියෙන දේවල් වලදී පැවැත්මය ඇතිවෙන්නා වූ කරදරදී පැවැත්මට අවශ්ය ප්රතිකර්ම ක්රමය ඒකක්.
그것이 무엇이냐고 묻는데, 그런 존재가 있다는 것입니다. 이 있음(bhava) 안의 일들, 있음에 닥치는 어려움에 맞서 있음을 지키려는 막음 방법이 그 하나입니다.
පැවැත්ම අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි කියලා දැකපු කෙනා යථාබෝධය ලබා ගැනීම නිවන් නාමතලා පැවැත්ම කෙළවර කරන්න බලක තව එකක්.
있음을 anicca, dukkha, anatta로 본 사람이 참된 깨달음을 얻어 nibbāna라는 이름으로 있음을 끝내려는 것이 또 하나입니다.
මේ ක්රම දෙකක්. දැන් මේක මේ පැවැත්මේ සැනසුමොන එකක් නේම මේ තියෙන්නේ මේ ලෞකික ධර්මයක් ගැන මේ කියවෙන්නේ. ලෞකික ධර්ම නෑහ කියලා දෙයක්.
이렇게 두 길이 있습니다. 지금 말하는 것은 있음을 달래는 일, 곧 세속의 dhamma에 대한 이야기입니다. 세속의 dhamma가 없다는 말은 아닙니다.
මොන මොන වයවන් හරි මේ ලෞකිකත්වය කියලා කියන්නේ මේ යම්කිසි දෙනකට මේ බාහිරව කියන වචනය තේරුම් ගන්න ඕනේ.
어떤 말이든, 이 세속스러움이라는 것, 무언가를 bahirava라고 부르는 그 낱말을 알아들어야 합니다.
මේ මෙබ්බ කියන මේ බිහිවීමට හිර වෙලා යවාසය කරන්නේ කවුද? බහිර බහ කියන වචනය පෙනන්නේ බිහිවීම භවය භවයට හිර වෙච්ච අයට කියනවා බහිරව
이 태어남에 갇혀 사는 것이 누구입니까? bahira입니다. 'baha'라는 낱말은 태어남, 곧 bhava를 가리키니, bhava에 갇힌 이들을 bahirava라고 부릅니다.
මේ භවයට හිර වෙච්ච අය තමයි දේපොල දාලා යන්න බැරි ඉරටන් දාලා යන්න බැරි ගේ දොර දාලා යන්න බැරි ඒව අල්ලගෙන ඉන්නේ භවයට හිර වෙලා ඉන්න හින්දා භවයට හිර වෙච්ච එකක් හැටියට උපදිනහම ඒකට කියනවා බහිර උපන්න කියලා. දැන් ඒක මොකද කරන්නේ? ඒක හරි වටිනා
bhava에 갇힌 이들은 재산을 두고 떠나지 못하고, 금붙이를 두고 떠나지 못하고, 집을 두고 떠나지 못하여 그것들을 붙들고 있습니다. bhava에 갇혀 있기 때문입니다. bhava에 갇힌 것으로 태어나면 그것을 bahira로 태어났다고 합니다.
කියලා. දැන් ඒක මොකද කරන්නේ? ඒක හරි වටිනා දෙයක් කියලා ගේ දොරක හරි වටිනවා ඉඩ කඩන් හරි වටිනවා මේවා වස්තුව වටිනවා මේවා අපේ මේවා අපි රකින්න ඕනේ. මේවා අපේ ඒවා. ඔය හැඟීමෙන් තමයි ඉන්නේ. අපි තමයි මේවාට අධිපති. අපි තමයි මේවා රැකග ගන්නේ. කොතන තමයි ඒගොල්ලට ඉන්නේ. ඉතින් පැවැත්ම ඕන
그럼 그것은 무엇을 합니까? 그것이 매우 값지다고 여깁니다. 집도 값지고 땅도 값지고 재물도 값지다, 이것들은 우리 것이니 우리가 지켜야 한다 — 그런 마음으로 지냅니다. 우리가 이것들의 주인이고 우리가 이것들을 지킨다는 것, 그들이 머무는 자리가 바로 거기입니다.
තමයි ඒගොල්ලට ඉන්නේ. ඉතින් පැවැත්ම ඕන කෙනා පැවැත්ම ඉන්න තමයි බලාපොරොත්තු
그러니 있음을 바라는 사람은 있음 속에 머물기를 바랍니다.
වෙන්නේ. උන්ට දොරපි දේන දිලා බේරෙන්න එක තමන්ගේ කරගන්න.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉන් පැවැත්මක් නම් ඕන කරන්නේ පැවැත්මට ඕන කෙනා පැවැත්මෙන් එහාට යන ධර්මය දැක්කේ නැත්නම්. අර මොට වෙච්ච ලෞකික ක්රමය බැඳිලා හැදිලා. ඉතින් පැවැත්මට මෙයා වඩනන්ට කත්යක් දෑසා ජීවත් වෙන එකයි තියෙන්නේ. එහෙම ඕන කෙනෙක් ඉන්නම් පූජා තියන්න ඉන්න ඕනේ. බුර ඉන්න
있음을 바라는 사람, 있음 너머로 가는 dhamma를 보지 못한 사람은 저 무딘 세속의 방식에 묶여 길들어 있습니다. 그러니 그는 있음을 위해 살아갈 뿐입니다. 그런 사람이라면 pūjā를 올리며 지내야겠지요.
ඔව් බහරො බිහිවීමට හිර වෙලා තව තවත් සසර ගමනේ යන්න ඕන එක ඉන්නවා නම් පෘථග්ජන මොට්ටයෙක් ඉන්නවා නම් ඒකට ඒක හොඳයි. වෙනවා ඕකක් කියන්නේ උන්ට ඕනම් උන් අවුරුද්දක් ගාන හිටියා මාහසයා ගහ තියා කතා කමක් නැ.
그렇습니다. bahirava, 곧 태어남에 갇혀 saṃsāra의 길을 더 가고 싶은 사람, 어리석은 puthujjana라면 그에게는 그것이 좋습니다. 그들이 원한다면 해마다 그렇게 하든 말든 상관없습니다.
එහෙනම් අපි ඊළඟ අපේ සාකච්ඡා ඊළඟට ගමු දවල් දානමාන පූජාවලින් පසුවත් නැතුම් ලෝක ආග්රව සම්මා සම්බුදු පියාණන් වහන්සේලාග්ර කර මහා සංඝරත්නය මහා ගුණරුව නිර්ිතව වැඩ සිඳෙනා සමාන ගෞරව සිත් ඇති කරගෙන ඒ අග්රහා පූජ්යෝ පාරාදිය තියලා දානමාන පූජාවලින් පස්සේ අපේ ඉදිරි සාකච්ඡාව ආරම්භ කරමු සෑම දෙනට යහපතක් වේවා
그러면 다음 이야기로 넘어갑시다. 낮 dāna 공양을 마친 뒤, 세상에서 으뜸인 Sammāsambuddha와 거룩한 Saṅgha의 큰 덕을 되새기며 공경하는 마음을 일으키고, 그 으뜸가는 분들께 공양을 올린 뒤 이어서 이야기를 시작합시다. 모두에게 좋은 일이 있기를.
හද ම වාසනාවට පින්ත
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දවල් බුද්ධ පුරෝ ප්රහාණය දැක්ක වීම සඳහා සූදානම් වන්න උදේ සියලු දෙනාම ම පූජාවට අතගන්න පුළුවන් වෙන විදිට දෙබෙනට හැදෙන සලව වටේට ඉදගන්න.
낮 Buddha pūjā를 볼 수 있도록 준비하십시오. 모두가 pūjā에 손을 댈 수 있게 둘레에 빙 둘러앉으십시오.
පත පූජාව වැඩේ සඳහා කීපදිනේ ඒ පූජාව වඩම් මග
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අද අපිට දවල් වරුවේ ප්රශ්න කීපයක් තව තියෙනවා. මේ ප්රශ්නයක් අහලා තියෙනවා මේ පංච උපාදානස්කන්ධ විග්රහයේදී නාම හඳුන්වා ඇත්තේ වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ වශයෙන් වශයෙනි. එහෙත් පටිච්ච සමුප්පාද විග්රහයේදී ස්පර්ශ වේදනා, සංඥා, චේතනා, මනසිකාර වශයෙන් හඳුන්නවා ඇත. මේක අහනවා මෙහෙම දෙපොළකේ දෙවි විදිහක් මොකද කියන එකේ.
오늘 낮에 아직 질문이 몇 개 더 있습니다. 이런 질문이 왔습니다. pañca upādānakkhandha를 풀이할 때는 nāma를 vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa로 소개합니다. 그런데 paṭicca samuppāda를 풀이할 때는 phassa, vedanā, saññā, cetanā, manasikāra로 소개합니다. 왜 이렇게 두 가지로 다르냐는 물음입니다.
දැන් පංචස්කන්ධ විග්රහ කරනකොට පංචස්කන්ධ විග්රහයදී පෙන්නන්නේ සත්වයා යනු කවරෙද්ද කියන කාරණයට උත්තරයක්. සත්වයා කියන්නේ මොන මොනවා එකතු වෙලා හැදිච්ච යම් සම්පිඩනයක්ද [උගුර කෑරීම] ඒ වෙලාවේදී පෙන්නන දෙයක් තමයි රූප වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන මේ ස්කන්ධ පහේ සම්පිඩනය කර සත්වයා කියනවා කියන එක.
pañcakkhandha를 풀이할 때 보여 주는 것은 satta(살아 있는 것)란 무엇이냐에 대한 답입니다. satta란 무엇무엇이 모여 이루어진 덩어리인가 — 그때 보여 주는 것이 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 다섯 khandha의 덩어리를 satta라 부른다는 것입니다.
එතකොට පටිච්ච සමුප්පාද විග්රහයේදී පෙන්නන්නේ අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගන්න වැඩපිළිවෙල.
한편 paṭicca samuppāda 풀이에서 보여 주는 것은 avijjā를 조건으로 일어나는 흐름입니다.
සත්වයා වශයෙන් පෙන්නනකොට කුසල මූල සංඛාරයෙන් හටගත්ත ඒවයි, අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගත්ත ඒවායි ආදී සියල්ලමත් එකතු වෙනවා ඒකට. අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් හටගන්න වැඩපිළිවෙල එකක් තියෙනවා. එතකොට අවිද්යාව මුල් කරගෙන හටගන්නවා. කුසල මූලයෙන් කියන්නේ අලෝභයෙන්, අද්දේශයෙන්, හමෝහයෙන් හටගන්න. ඒවට කියන්නේ අවිද්යා ප්රත්යා සංඛාරක් නෙමෙයි කුසල මූල පච්චයා සංඛාරක්. සත්වය සැරි හරාගෙන මේ දෙකේ මත් වෙනවා.
satta로 보여 줄 때는 kusala mūla saṅkhāra에서 생긴 것들과 avijjā를 조건으로 생긴 것들이 모두 함께 들어갑니다. avijjā와 taṇhā에서 일어나는 흐름이 하나 있으니, 그것은 avijjā를 뿌리로 일어납니다. kusala mūla란 alobha, adosa, amoha에서 일어나는 것이니, 그것은 avijjā paccayā saṅkhāra가 아니라 kusala mūla paccayā saṅkhāra입니다. satta는 이 둘 모두를 지니고 있습니다.
ඒ කුසල මූල පච්චයා සංඛාර කියන එකෙත් තියෙනවා ආර්ය ධර්මය අනුගමනය කිරීමේ කුසල මූල පච්චයා සංඛාර කියලා කොටසක්. ඒදී ආර්ය ධර්මය අනුගමනය කරන්න පටන් ගන්න තැන පටිනුත් අරිහත් පත් වෙලා කෙළවර කරනකුත් ඒ අරිහත් පත් වෙනකම සත්ව කියන අවස්ථාවේ ඉන්නේ.
그 kusala mūla paccayā saṅkhāra 가운데에도 ariya dhamma를 따르는 kusala mūla paccayā saṅkhāra라는 부분이 있습니다. ariya dhamma를 따르기 시작한 곳에서부터 arahant가 되어 끝낼 때까지, 곧 arahant가 될 때까지는 satta라는 단계에 있습니다.
සත්ව කියන අවස්ථාවේ එන සියල්ලම කැඩි කරපුවහම තමයි රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන සම්පිණඩනයට ගන්නේ. එත ප්රත්යයෙන් හටගන්නා වූ කොටස කියන එක ඒක විශේෂයක් තියෙනවා.
satta 단계에 오는 모든 것을 갈라 보면 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 덩어리로 묶입니다. 그런데 avijjā를 조건으로 일어나는 부분에는 남다른 점이 있습니다.
අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගන්නකොට අවිද්යා ප්රථයෙන් හටගන්න ස්පර්ශ වේදනා ආදී වශයෙන් පෙන්නන්නේ ස්පර්ශෛතසිකය වේදනා චෛතසිකය සම්බන්ධ කොටස නෙමෙයි.
avijjā를 조건으로 일어날 때, avijjā를 조건으로 일어나는 phassa, vedanā 등으로 보여 주는 것은 phassa cetasika, vedanā cetasika와 관련된 부분이 아닙니다.
දැන් සත්වයෙක් හැටියට පංචස්කන්ධය හඳුනකොට චෛතසිකය පටන් ගෙනන හරියත් සියල්ලම සම්බන්ධයි. ස්පර්ශතය වේදනා චෛතසිකය සර්වචිත්ත සාධාරණ චෛතසික සත්වයා කියන සර්ව චිත්ත සාධාරණ චෛතසිකවලනුත් සම්පූර්ණයි. ඒ වැනුත් යුත්තයි හැම හිතකම යෙදෙනවා.
satta로서 pañcakkhandha를 소개할 때는 cetasika에서 시작하는 부분까지 모두 관련됩니다. phassa와 vedanā cetasika는 sabbacitta sādhāraṇa cetasika입니다. satta는 모든 마음에 두루 있는 cetasika들로 채워져 있고, 그것들은 모든 마음에 딸려 일어납니다.
ඒ ඒදන ස්පර්ශයයි, වේදනාවයි, සංඥා මේ එතකොට ආදී වශයෙන් ගන්න ඒවා එක ක්රමයක්.
그때 phassa, vedanā, saññā 등으로 잡는 것들이 한 가지 방식입니다.
සංඥා ාලය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් එතකොට ඒ කියන්නේ ස්පර්ශ වේදනා කියන ඒද්දී අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගන්න ස්පර්ශ ඒකේ තියෙනවා. විපාක ස්පර්ශි ප්රත්තයෙන් හටගන්න සංඛාර වල වේදනාවක් තියෙනවා, විපාක වේදනාවක් තියෙනවා. එතකොට විපාක සහ සංඛාර කියන මේ දෙකේම එකතුවේ සම්පිණඩනය තමයි සත්වයා පෙන්නනකොට පෙන්නන්න ඕනේ. විපාකස්කන්ධය වෙනමයි, සංඛාරස්කන්ධය වෙනමයි පෙන්නන්න බැහ.
그렇습니다. 그러니 phassa, vedanā라고 할 때, 거기에는 avijjā를 조건으로 일어나는 phassa가 있고 vipāka phassa가 있습니다. 조건으로 일어나는 saṅkhāra의 vedanā가 있고 vipāka vedanā가 있습니다. satta를 보여 줄 때는 vipāka와 saṅkhāra 이 둘을 합친 덩어리를 보여 주어야 합니다. vipāka khandha와 saṅkhāra khandha를 따로 떼어 보여 줄 수는 없습니다.
පටිච්ච සමුප්පාදයේදී පෙන්නන්නේ සංඛාරස්කන්ධය පිළිබඳ විවරණයක්. විපාකස්කන්ධය ගැන නෙමෙයි. සංඛාර ගොඩනැගෙන එකයි සංඛාර ගොඩනැගෙන එක නවත්තන එකයි තමයි පටිච්ච සමුප්පාදය සහ පරිච්ච සමුප්පාදය නිරෝධයෙන් පෙන්නන්නේ.
paṭicca samuppāda에서 보여 주는 것은 saṅkhāra khandha에 대한 풀이이지 vipāka khandha에 대한 것이 아닙니다. saṅkhāra가 쌓이는 것과 그 쌓임을 멈추는 것, 그것을 paṭicca samuppāda와 paṭicca samuppāda nirodha가 보여 줍니다.
අන්න මෙතන්දි පෙන්නවා ස්පර්ශ වේදනා, සංඥා, චේතනා, මනසිකාර කියන්නේ දැන් අවිද්යා ප්රත්යයෙන් කරන ස්පර්ශය ඒකක්. ඒකෙන් හටගන්න වේදනාව ඊට අනුකූල එකක්. අවිද්යා සහගත එකක්.
바로 여기서 phassa, vedanā, saññā, cetanā, manasikāra를 보여 주는데, 이것은 avijjā를 조건으로 하는 phassa입니다. 거기서 일어나는 vedanā도 그에 맞는 것, avijjā가 딸린 것입니다.
දැන් ඒකට අපි උපමාවක් කියනවා නම් දැන් මෙහෙම දෙයක්. දැන් යම්කිසි කෙනෙකුට දරුවෙක් ඉන්නවා. පුත්ර සේහයෙන් ඒ පුතා කියලා එයා කඑහි බැඳීමක් තියෙනවා මව් කෙනෙකුට. දැන් ළමයා ඉතාම කුඩා කාලේ මව් රට ගියොත් එහෙම අවුරුදු 10ක් 12ක් ගියාට පස්සේ ඇඟ එහෙම ගෙදර ආවේ. එකන් පුතා ගැන කිසිම හෝඩුවා ආවා දැනගන්නවත් ෆොටෝ එකක්වත් දකින්න තිබුනේ නැත්නම්. දැන් ලොකු වෙලා ඉන්න පුතාගේ ප්රමාණය දන්නේ නැහැ. එයාගේ හැඩරුව මතකේ නැහැ දැන්. හැබැයි මට පුතෙක් හිටියා දැන් අවුරුදු 12ක් විතර වයසයි ගෙදර යන්න ඕනේ එයා බලන්න කියන හැඟීම තමයි දැන් ඉන්නේ.
이것을 비유로 말하자면 이렇습니다. 어떤 사람에게 아이가 있습니다. 어머니는 아들에 대한 사랑으로 그 아들에게 매여 있습니다. 그런데 아이가 아주 어릴 때 어머니가 외국에 나가 10년, 12년 뒤에야 집에 돌아왔다고 합시다. 그동안 아들 소식을 전혀 못 듣고 사진 한 장 보지 못했다면, 이제 다 자란 아들의 모습을 모릅니다. 생김새도 기억하지 못합니다. 다만 내게 아들이 있었고 이제 열두 살쯤 되었을 테니 집에 가서 그 애를 봐야겠다는 마음만 있습니다.
දැන් ඔය වෙලාවේදී අතරමදි ළමයෙක් දකිනවා පාරේ යනවා. දැක්කාට පස්සේ ළමයෙක් ගිය බව දන්නවා. ඒ ළමයෙක් කියලා ඇහැට රූප ස්පර්ශයත් එයාට ආවා. ඒ දැනගත්ත දරුවෙක් කියලා දැනගන්න වේදනාව දැනීමත් ආවා. දරුවෙක් කියලා හඳුනාගත්ත සංඥාවත් ආවා.
그러다 길에서 한 아이가 지나가는 것을 봅니다. 보고 나서 아이 하나가 지나갔다는 것을 압니다. 아이라는 형상이 눈에 닿는 phassa가 그에게 왔습니다. 아이라고 알아차리는 vedanā, 느낌도 왔습니다. 아이라고 알아본 saññā도 왔습니다.
දැන් ඔය දරුව ඇඟ එහෙම හැපිලා කිය ම දාම ටික තෙරෙ එහෙම කියන්නේ තේරුමක් ඇතු හැදිය ළමයෙක් නම් වටවිපිට බල්ලා එහෙම එහෙදුනා අර මනුස්සයාගේ ඇඟෙත් හැපිලා ගියා නම් එහෙම මේ කොල්ලන්ට වෙලා තියෙන එකක් දැ. මන්ගේ තිය නෑහැදිච්චකම කියලා බයින්න බල තා පොල්ලේ මම මේ කානුවට වැටෙනවා. කොල්ලෝ හදලා තියෙන හැටි මෙහෙම කියටියාලා බයිනවා දැන්. බැන බැනක් තියෙනවා.
그런데 그 아이가 몸에 부딪쳤다면 — 생각 없는 버릇없는 아이가 주변도 살피지 않고 그 사람 몸에 부딪치고 지나갔다면, 그 사람은 하마터면 도랑에 빠질 뻔했다며 '요즘 녀석들은 버릇이 없다, 애들을 이렇게 키웠다'고 욕을 합니다. 욕할 거리가 생긴 것입니다.
අන්තිට බලනකොට මොකද කරන්නේ දැන් ගෙදර ආවට පස්සේ හරි ඊට පහු වෙලාවක හරි කවුද ඉන්නේ? කොහොමද අඳුරානේ දැන්ගමින් ගිහිල්ලා කොච්චර කල්ද? දැන් අවුරුදු ගානකට පස්සේ මේ ගෙදරේ ඉන්නේ. හැපුනේ කවුද? කවුද? ඒ ඔයාගේ පුතානේ දන්නේ නැද්ද? දන්නේ. දැන් මොකද වෙන්නේ?
그런데 나중에 집에 와서든 얼마 뒤에든, 몇 해 만에 집에 와 보니 있는 사람이 누구냐, 부딪친 게 누구냐 하니, '그게 당신 아들인데 모르셨어요?' 합니다. 그러면 어떻게 됩니까?
අවිද්යාවෙන් බැඳුනා සෙනෙහයක් මතු වුණා පුත්ර සෙනෙහය කියලා. ඒක අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගත්ත සංඛාරයක් දැන් ගොඩනැගෙනවා.
avijjā에 묶인 사랑, 아들에 대한 사랑이 솟아납니다. avijjā를 조건으로 일어난 saṅkhāra가 이제 쌓이는 것입니다.
දැන් අර නිකන්ම කොල්ලෙ නෙමෙයි දැන් දකිනේ ඒ මගේ පුතාද? අන්න මගේ පුතා දැක වෙලාව ඒ ළමයාම ඉස්සෙල්ලා දැක්කා. දාංගනගලයේ තියෙන කොල්ලෙක්, නැහදිච්ච කොල්ලෙක් එහෙමයි දැක්කේ. ඇයි දැන් මගේ පුදා කියලා දැක්කට පස්සේ අර කතාව තියෙනවද
이제는 그냥 웬 녀석이 아니라 '그게 내 아들이었어?' 하고 봅니다. 내 아들인 줄 알기 전에 그 아이를 먼저 보았을 때는 버릇없는 녀석, 막 자란 녀석으로 보았습니다. 그런데 내 아들이라는 것을 안 뒤에도 그 말이 남아 있습니까?
දැක්ක ගම මහ පුදුම කම්පනයක් ඇති වෙලා පැනලා දුවලා ගිහිල්ලා මගේ රත්තරම් පුතා කියලා බදාගෙන ඉඹගෙන දැන් ඉතින් ලොකු වෙනසක් එනවා. ඊට පස්සේ
보자마자 크게 놀라 뛰어가서 '내 귀한 아들' 하고 끌어안고 입 맞추니, 큰 바뀜이 옵니다. 그다음에는,
එතකොට අන්න මගේ පුතා කියන දෘෂ්ටිය ආවට පස්සේ [උගුර කෑරීම] ලැබුවා ස්පර්ශයක්. අර ළමයා දැකලා ළමයා කියන ස්පර්ශය නෙමෙයි ඒ ලැබේ මගේ පුතා කියන ස්පර්ශය
그렇게 '내 아들'이라는 diṭṭhi가 온 뒤에 [헛기침] phassa를 얻었습니다. 그 아이를 보고 얻은 것은 아이라는 phassa가 아니라 내 아들이라는 phassa입니다.
ඊට පස්සේ පුත්ර වේදනාවෙන් ඒ ළමයා මුල් කරෙන්න ඇති වුණා යම්කිසි හැඟීමක්. වින්දනයක්. අන්න ස්පර්ශ වේදනාව අවිද්යා ප්රත්ය හටගත්ත වේදනාව ඊට පස්සේ දැන් හඳුනගන්නේ ළමය කියන නම මගේ පුතා කියලා.
그다음 아들에 대한 vedanā로 그 아이를 두고 어떤 느낌, 즐김이 일어났습니다. 이것이 avijjā를 조건으로 일어난 phassa와 vedanā입니다. 그 뒤에는 그 아이를 내 아들이라는 이름으로 알아봅니다.
සංඥා වෙනස් වුණා. ඉස්සෙල්ලා ළමා සංඥාවෙන් ගත්තා කාගේ හරි ළමය කියන සංඥාවෙන් දැන් මගේ පුතා කියන සංඥාව එතෙන්ට ආවා ඔන්න සංඥාව එකතු වෙච්ච ස්පර්ශ වේදනා සංඥාව ඊට පස්සේ දැන් චේතනා කොටගෙන මගේ පුතාට මම මෙච්චර ඒ වගේ ආප පුතාට මිසක් වෙන කාටද ෙන්නේ. දැන් ඔක්කොම ස චේතනා කොටගෙනවා සංඛාර මුල් කරගෙන ස්පර්ශ වේදනාව සංඥා චේතනා එතකොට මනසිකාර දැන් ඉතින් මනෙන් කරගන්න උස්සගෙන ඉන්නේ මොකක්ද කාගේ [උගුර කෑරීම] ළමයෙක් කියන එක නෙමෙයි මගේ පුතා කියන එක අන්න මනසිකාරය කරපු ඉතින් මෙන්න මේ විදිට අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගන්න ස්පර්ශ වේදනා සංඥා චේතනා මනසිකාරයෙන් ඔහොකයි.
saññā가 바뀌었습니다. 처음엔 누군가의 아이라는 saññā로 잡았는데, 이제는 내 아들이라는 saññā가 거기 왔습니다. saññā가 더해진 phassa, vedanā, saññā입니다. 그다음엔 cetanā를 일으켜, 내 아들에게 내가 이만큼 해 줘야지, 아들 말고 누구에게 주겠냐 하며 모든 것을 cetanā로 삼습니다. saṅkhāra를 뿌리로 phassa, vedanā, saññā, cetanā, 그리고 manasikāra — 이제 마음에 높이 들고 있는 것은 [헛기침] 누군가의 아이가 아니라 내 아들이라는 것, 그것이 manasikāra입니다. 이렇게 avijjā를 조건으로 일어나는 phassa, vedanā, saññā, cetanā, manasikāra가 이루어집니다.
දැන් අර ඒ ළමයා දකින්න ඉස්සෙල්ලා එයා රූපයක් දැක්කා. වේදනාව දැයවුණ වුණා ඒක වේදනා ස්කන්ධයට එකතු වුණා. ළමයෙක් කියන සංඥාව සංඥා ස්කන්ධයට එකතු වුණා. මේක මදා දදාංගලච්ච කොල්ලෙක් තිය නම් ඒ ජාතිය එකක් ආවා ඒක සංඛාර ස්කන්ධයට එකතු වුණා. ඔය ටික මනසේ ගොණු වෙලා හිට විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයට පහලලා මට මෙහෙම එකක් සිද්ධ වුණානේ කියා හිටන්න ඒ සිද්ධිය සිද්ධාන්තයේම මනසේ ගොණු වුණා. විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයට එකතු වුණා. අන්න
그 아이를 보기 전에도 그는 형상을 보았습니다. vedanā가 일어나 vedanā khandha에 더해졌습니다. 아이라는 saññā는 saññā khandha에 더해졌습니다. 버릇없는 녀석이라는 그런 것이 와서 saṅkhāra khandha에 더해졌습니다. 그 모두가 마음에 묶여 viññāṇa khandha로 내려가, 나에게 이런 일이 있었다는 그 일의 자국이 마음에 묶였습니다. viññāṇa khandha에 더해졌습니다.
පංචස්කන්ධය එකතු වෙච්ච හැටි. දැන් මගේ පුතා කියන රූපයක් දැක්කේ නැහ. රූපස්කන්ධය ඊට පස්සේ අවිද්යාවෙන් එකතු වුනා මගේ පුතා කියන දෘෂ්ාවට පස්සේ. දැන් මගේ පුතා කියන රූපස්කන්ධයයි එකතු වුනේ. ඒ රූපස්කන්ධය මගේ පුතා. ආ මගේ කියන කෑල්ලකුත් එක්ක එකතු වුණා.
이렇게 pañcakkhandha가 모였습니다. 그런데 내 아들이라는 형상을 본 것은 아닙니다. 그 뒤 avijjā로 내 아들이라는 diṭṭhi가 생긴 뒤에야 내 아들이라는 rūpa khandha가 더해졌습니다. 그 rūpa khandha는 내 아들, 곧 '나의'라는 조각과 함께 더해졌습니다.
ඉතින් මගේ ම මගේ දරුවා ඒ වින්ධනය ඒ ස්වභාවය ඒකට එකතු වුණා. එහෙත් පංචස්කන්ධය මයි. හැබැයි අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගත්ත එක.
그래서 '나의, 내 아이'라는 그 즐김, 그 성질이 거기에 더해졌습니다. 그래도 pañcakkhandha이긴 합니다. 다만 avijjā를 조건으로 일어난 것입니다.
දැන් මගේ පුතාග පුත්ර සංඥාවක් එකතු වුනා ළමට සංඥා ස්කන්ධයට එකතු වුණා. මගේ පුතාට ම ඔක්කොම හරි හම්ම කරෙනාව ආවේ ඔක්කොම කරේ මගේ පුතාට නේ මගේ පුතාට න වෙන කාට දෙන්නද? සංඛාර ස්කන්ධයට ලා ඒ ටික ඇලීම හිටියා එතන. ඉතින් ඕක ගොණු කරගත්ත සම්පින්දනය සටහන විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයට එකතු වෙලා හනම් ලෝකයේ විකෘතියක් ප්රකෘතිය හැටියට තියාගෙන හිතේ තරම් ගත්තා. විඤඥා ස්කන්ධයට එහෙම එකතු වුණා. අන්න පංචස්කන්ධයට එකතු වෙහ හැද
이제 아이에게 내 아들이라는 saññā가 더해져 saññā khandha에 더해졌습니다. 내 아들에게는 모든 것을 해 주고 싶은 마음이 왔으니, 내 아들 말고 누구에게 주겠냐는 그 들러붙음이 saṅkhāra khandha에 있었습니다. 그렇게 묶은 덩어리의 자국이 viññāṇa khandha에 더해져, 세상의 비뚤어짐을 제 모습인 양 여기며 마음에 담았습니다. viññāṇa khandha에 그렇게 더해졌습니다. 이렇게 pañcakkhandha에 더해지는 것입니다.
එතකොට අවිද්යාවෙන් හටගත්ත එක වෙන් කරලා ගත්තහම පටිච්ච සමුප්පාදය විග්රහ වෙනකොට අවිද්යාවෙන්ම හටගත්ත කොටස ඒකටයි වෙනවා. එතකොට ඒකෙන් හටගත්තහම ස්පර්ශ වේදනා, සංඥා, චේතනා, මනසිකාර කියලා නාම ධර්මය හැදෙනවා. අර ටිකම තමයි හැදුනේ. පොඩි වෙනසක් තිබුණා.
그러니 avijjā에서 일어난 것을 떼어 보면, paṭicca samuppāda를 풀이할 때 avijjā에서 일어난 부분은 바로 그것입니다. 거기서 일어나면 phassa, vedanā, saññā, cetanā, manasikāra라는 nāma dhamma가 이루어집니다. 똑같은 것들이 이루어졌는데 작은 차이가 있었습니다.
මම මගේ කියන්නා වූ දෘෂ්ටියෙන් බදාගත්ත වෙනසාව අවිද්යා ප්රත්තයේදී මම මගේ කියන දෘෂ්ටියෙන් බදාගන්නේ නැති වේදනාවන් එනවා පංචස්කන්ධය අනති වෙනස පංචස්කන්ධයට ගුණ වෙනකොට මග මම මගේ කියන බලාපොරොත්තු නැති ඒවත් එකතු වෙලා.
avijjā를 조건으로 할 때는 나, 나의 것이라는 diṭṭhi로 끌어안은 다름이 있습니다. 나, 나의 것이라는 diṭṭhi로 끌어안지 않는 vedanā들도 옵니다. pañcakkhandha로 묶일 때는 나, 나의 것이라는 바람이 없는 것들도 함께 더해집니다.
කවුරු හරි කෙනෙක් කිව්වහම මව මයි කියන දෙකේ එයා හිටියේ. අ මම මයි කියන එක ගෙට වෙච්ච තමයි කැඩෙනකොට බිනකොට වැනසකට ඔක්කොම ප්රශ්නෙන්නේ. දැන් හිඟඑක් කියනවා පාර [උගුර කෑරීම] මගේ හින් ගන්නා කියන්නෙත් නැහ. මම කියන එකට මගේ කියන එකට සම්බන්ධයක් නැත්නම්. එයා හිඟානක් පේනවා.
누군가 말했을 때 그는 '나'와 '나의 것' 사이에 있었습니다. 나, 나의 것이라고 붙든 것이 깨지고 무너질 때 모든 문제가 됩니다. 길에서 거지를 보고 [헛기침] '내 거지'라고 하지는 않지요. 나, 나의 것과 아무 상관이 없다면 그에게 거지 하나가 보일 뿐입니다.
හිඟාගේ රූපයත් දැනෙනවා. වේදනා ස්කන්ධයටත් එකතු වුණා. නිඟා කියන සංඥාවත් එකතු වුණා. ඝණගේ ස්වභාවය සංඥාවත් එයාට ආවා. ඒ පිළිබඳ යම් සංඛාරයක් ඔන්නනම් මුල කීක් හරි දෙන්න ඕනේ කියලා එහෙම අදහසකුත් ආවා. එහෙමත් දුන්නා. ඒකත් එක තුන හිගන්න පිළිබඳව. දැන් මම හිඟෙකුට මේ මට මගෙදි දැක්කා මග දැකලා මෙහම ඉදුන සටහන සටහනක්කුත් පිහිටියා. විඤ්ඤාණයටත් එකතු වුණා.
거지의 형상도 느껴집니다. vedanā khandha에도 더해졌고, 거지라는 saññā도 더해졌습니다. 거지의 모습이라는 saññā도 왔습니다. 그에 대해 어떤 saṅkhāra가 일어나, 돈 몇 푼이라도 줘야겠다는 생각이 왔고 실제로 주었습니다. 그것도 거지에 관한 것입니다. 길에서 거지를 보고 이렇게 했다는 자국도 남아 viññāṇa에도 더해졌습니다.
හැබැයි දැන් ඔය වෙලාවේදි හිගන්න මගේ හරි හැපිලා වැටෙනවා.
그런데 그때 거지가 내 아들과 부딪쳐 넘어진다면,
ආරක වැහන්න නේද උ තියැලික මතපිට බලනවා ගේනේ වැටුවේ ඔය ඔය ඉන්න නවතිනවා අපි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
[උගුර කෑරීම] අර මගේ පුතා කියන එකම හැබුනවා මොකද වෙන්නේ? එහෙම නවතින. පපුවේ අතහප්පෙන කෑ ගලා මගේ රත්තරම් පුතාට මොකද මේ වුනේ මේ රසත් පුරු පව්කරය මුන් කාල කන්නේ බීලා යනවා ගිහිල්ලා ළමයි හප්ප වෙනවා අරක මේක කියලා බැලා උන්ත් බැලා ගහ මරාගන්න හදලා දැන් ලොකු ඇලීමයි ගැටීමයි කර දේ එකතු වෙන්නේ.
[헛기침] 내 아들이라는 그 아이가 부딪쳤다면 어떻게 됩니까? 그렇게 그치지 않습니다. 가슴을 치며 '내 귀한 아들에게 이게 무슨 일이냐, 이 몹쓸 것들이 처먹고 마시고 다니다가 아이들을 치고 다닌다' 하고 소리치며 그들을 때려죽이려 듭니다. 이제 큰 들러붙음과 부딪힘이 더해집니다.
අන්න ඇතිවෙන වෙනස මම මගේ කියන එක හටගන්න එක අවිද්යා ප්රත්ය. දැන් අවිද්යාව සහමුලින් නිරෝධ කරපු බුදුපියාණන් වහන්සේට මහරහතන් වහන්සේලාට පාරේ කවුරු හරි යනවා දැකවොත් පේනවා.
그것이 생겨나는 차이입니다. 나, 나의 것이 일어나는 것은 avijjā를 조건으로 합니다. avijjā를 남김없이 꺼 버린 Buddha나 큰 arahant들은 길에 누가 지나가는 것을 보면 그저 보입니다.
සමහරලා පේන කෙනා කවුද කියලා කසොල රත්ජුරුව එහෙම කියා දැකත් ආ මහා රජ කියලා හඳුරනවා. පොදුල රත්ජ්ජුරුවනේ. ඒකත් දන්නවා. ඒද ඒ පොතොල රජ්ජුරය දැනගත්ත වේදනා ස්කන්ධයටත් එකතු වුණා. හඳුරගත්ත සංඥා ස්කන්ධයටත් එකතු වුණා. ඇයි විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය කිය එතකොට ඒක තියෙනකොට ප්රවෘති වශයෙන් මෙලොව ජීවත් වීමේදී මතු පැත්තල හේතු නොවන්න විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක් එතන සකස් වුණා.
어떤 때는 보이는 사람이 누구인지, 이를테면 Kosala 왕이라는 것도 보고 '아, 대왕이시군' 하고 알아봅니다. Kosala 왕이라는 것도 압니다. 그렇게 Kosala 왕을 알게 된 것이 vedanā khandha에도 더해지고, 알아본 것이 saññā khandha에도 더해졌습니다. viññāṇa khandha는 어떠냐 하면, 이 세상에서 살아가는 흐름(pavatti)으로서, 앞날의 있음에 원인이 되지 않는 viññāṇa khandha가 거기에 지어졌습니다.
ස උපදි ශේෂ නිසා ඒ ටික ඉතුරු වුණා. හැබැයි ඒ ස්කන්ධ අරිහත්යට පත් වූ තැන් පටන් හටගන්න ස්කන්ධය මතු පැවැත්මට හටගන්න ඡන්දර රාගයෙන් තොරක්. ඇලීම ගැටීම ඇලීම් ගැටිම් මුලාවට අහුවෙන්නේ නැහැ. ඒකයි වෙනස. අර ස්කන්ධ පහ තියෙනවා. ඒ ස්කන්ධ පහට පුළුවන් කමක් නෑහැ. ස්කන්ධ පහය චන්ද රාගය නැති නිසා. මතු සතර පැවැත්මට එහේ තියෙන බලයක් ඉපදවන්නේ නෑ. ඒකයි තියෙන්නේ වෙනස.
sa-upādisesa이기 때문에 그만큼은 남았습니다. 그러나 arahant가 된 때부터 일어나는 khandha에는 앞날의 있음을 위해 일어나는 chandarāga가 없습니다. 들러붙음과 부딪힘, 그 홀림에 걸리지 않습니다. 그것이 차이입니다. 다섯 khandha는 있지만, 다섯 khandha에 chandarāga가 없기 때문에 그것들은 앞날의 있음을 낳을 힘을 지니지 못합니다. 그것이 차이입니다.
[උගුර කෑරීම] මේ භාවනාවේ සිටින එක් දවසක මේ සියලු සිතුවිලි නැතිවීගොත් සිටිනාවට මට කිසි දෙයක් නොදැනී. එහෙනම් සියලුම ලෝක සංඥා නැතිවී. ටික වෙලාවක් හිටියා. නැවත මට දැනීම ලැබෙන විට ශරීරයේ ලෝම රූපයක් පාසා අ විවෘත වෙන ස්වභාවයකුත් දැනුණා. විශාල සුවයකුත් ඒ තුළින් මතු වුණා. ඒ අවස්ථාව කුමක්ද කියලා අහනවා. දැන් මෙහෙම දෙයක් වෙනවා.
[헛기침] 이런 질문입니다. 명상하던 어느 날 모든 생각이 사라져 아무것도 느끼지 못한 채 있었습니다. 모든 세상 saññā가 사라진 채 잠시 있었습니다. 다시 느낌이 돌아올 때 몸의 털구멍 하나하나가 열리는 듯한 느낌이 들었고, 그로부터 큰 편안함이 솟아났습니다. 그 상태가 무엇이냐고 묻습니다. 이런 일이 일어납니다.
ධ්යාන වලට සමවදිනකොට ධ්යාන ප්රත්යවේසා ඥානය නැගෙන්න ඉස්සෙල්ලා ඒ පරිවර්තන අවස්ථාව පේන්නේ නැතුනවා.
jhāna에 들 때, jhāna paccavekkhaṇa ñāṇa가 일어나기 전에는 그 바뀌는 순간이 보이지 않습니다.
දැන් ඕකට පොඩි උපමාවක් අපි කියමු කිව්වා දැන් අර රූප වාහන යන්ත්ර වල එක රූපයක් පෙන්නලා තව රූපයක් පෙන්නනකොට හතරට දානවා නිකන් කැරකිලා යන්න වීදුරු කෑල්ලක් වාගේ දෙ දාලා එනවා. ඒක නිකන් ඒ රූපය කරලා ඇරලා. ඊට පස්සේ අතම හතරක් ති නැති හතරක් තියලා අනිරේ කහක් කරනකොට ආයේ රූපය තව රූපයක් පේනවා. දැන් ඕගම දැකලා තියෙනවා අත්දැකීමක් තියෙනවනේ. දැන් රූපයක් පෙන්නලා ඒ රූපය අහකලා තව රූපයක් පෙන්නනකොට එකපාර නිකන් කැලි ගොඩක් ගියා වාගේ එකක් වෙලා අර රූපය එතනින් අහ කරලා ඒ පස්සේ අනික් රූපය තියලා අනිසර්ය අර මේ ආවරණය අහක් කරුවහම ආයේ දෙවෙනි රූපය පේනවා. පළවෙනි රූපය දෙවෙනි රූපය අතරේ අරක අරගන්න අනික මාරු කරනවා අපි දැක්කේ නැ. දැක්කේ නැත්තේ මොකද අතර මගින් යම්කිසි ආකාර ආවර්ණයක් තියලා ඒක හැංගුවා. හැඟපු නිසා මේ රූප දෙක මාරු කරනවා දැක්කේ නැහැ. ඉස්සෙල්ලා රූප දැක්කා පස්සේ රූපය තියෙනවා දැක්කා.
작은 비유를 들어 봅시다. 예전 환등기에서 그림 하나를 보여 준 뒤 다른 그림을 보여 줄 때, 유리 조각이 빙글 도는 듯한 것이 지나가며 그 그림을 치웁니다. 그다음 다른 그림을 넣고 가림막을 치우면 다시 다른 그림이 보입니다. 다들 본 적이 있을 겁니다. 그림 하나를 보여 주고 치운 뒤 다른 그림을 보여 줄 때 한순간 조각들이 휙 지나가는 듯하더니 앞 그림이 치워지고 다음 그림이 놓이고, 가림막을 걷으면 둘째 그림이 보입니다. 첫째 그림과 둘째 그림 사이에 하나를 빼고 다른 것으로 바꾸는 것을 우리는 보지 못했습니다. 왜 보지 못했느냐 하면 사이에 어떤 가림막을 두어 그것을 숨겼기 때문입니다. 숨겼기 때문에 두 그림을 바꾸는 것을 보지 못했습니다. 앞 그림을 보았고, 뒤 그림이 있는 것을 보았을 뿐입니다.
ඔය අතර වුණා සිද්ධ වෙලියක් ඒ සිද්ධාන්තය අපි දැක්කේ නැත්තේ අර ආවරණයක් මැදින් තිබ්බ නිසා.
그 사이에 일어난 일, 그 과정을 우리가 보지 못한 것은 가운데에 가림막을 두었기 때문입니다.
මෙන්න මේ වගේ විදර්ශනා නුවන ඒ කියන්නේ ධ්යානයක් ලබනකොට ප්රත්යවේ සහ ඥාන මතුවෙනකන්. මුල් අවස්ථාවේදී එපදුව අවස්ථාවක් සිද්ධ වෙනවා. ඔය අවස්ථාව තමයි මොකු දැක ගියාවා එකක් වෙලා නිච්ච නෑ කොහේ හිටියද මොනවා කරාද කියලා දන්නේ නැහැ. පොඩ්ඩක් වෙලා කැරකිලා ගියා එකක් වෙලා ආයහස හරයක් අර වෙන තත්ත්වයක් තියෙනවා. මතුන් තත්ත්වය වෙනස් වෙලා. ඒ කැරකිල යන්න දැනෙන්නේ ැතින්න ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච සත්වය දැනෙන්න වුනාට පස්සේ වෙනස් වෙලා. එතකොට දකින්නේ තව තත්වයක්.
이와 같이 vipassanā 지혜, 곧 jhāna를 얻을 때 paccavekkhaṇa ñāṇa가 솟아나기까지, 처음 단계에서는 그런 순간이 일어납니다. 바로 그때 무언가 휙 돌아가는 것 같고, 어디 있었는지 무엇을 했는지 모릅니다. 잠시 빙글 돌아간 것 같더니 다른 상태에 있게 됩니다. 상태가 바뀐 것입니다. 빙글 도는 것을 느끼기 전에 있던 상태가, 느끼고 난 뒤에는 바뀌어 다른 상태를 봅니다.
මෙන්න මේ වගේ කෙනෙක් ඉස්සෙල්ලාම ධ්යානයකට එනකොට ප්රථම ධ්යානයට එනකොටත් ඉස්සෙල්ලා තිබුණ සත්යය ඔය ආකාරයෙන් කැරකිලා ගිහිල්ලා තමයි ඉන්නේ. ඒ මූලික අවස්ථාවල හැටි. ඊට පස්සේ කල්යානකොට එහෙම එකක් වෙන්නේ නැහැ. ක්රමානුකූලව දැනුවත්වම හිටපු තත්වයෙන් පරිවර්තනය වෙනවා දැනෙනවා. දැනලා ධ්යානය ආපු හැටි දැනෙනවා. ඒක ප්රගුණ වෙන්න ඕනේ.
이처럼 누군가 처음 jhāna에 들 때, 첫 jhāna에 들 때에도 그 전에 있던 상태가 이렇게 빙글 돌아가서 바뀌어 있습니다. 처음 단계에서는 그렇습니다. 그다음 익숙해지면 그런 일은 일어나지 않습니다. 차례차례 깨어 있는 채로 있던 상태에서 바뀌는 것이 느껴지고, jhāna가 들어오는 것이 느껴집니다. 그것이 익숙해져야 합니다.
ඒ මූලික ප්රගුණතාවයක් නැති මුල් අවස්ථාවේ දැහැන්න වලට සමවැදින්න ඔහොම තමයි දැනෙන්නේ. කැරකිලා ගියවා එකක් වෙලා හිටන් අන්තිමට ශාන්ත වෙලා හිදින්න. එතකොට වෙන තත්ත්වයක් දැන් ඉන්නේ. ආය ඊළඟ දන්නට එන ආයසරයක් කැරකිලා ගියා එකක් වෙලා හින් ආය කැ මොකක් වුනාද කියලා දන්න තිලා ආයසරයක් දැනෙනකොට ආයුසරයක් අර වෙන තවත් තත්ව ඊළඟ උසත් තත්වය දැන් මුලදී ඔහොම එනවා. ඕක මේ ධ්යානයක් ලැබුණා අවස්ථාවක හැටිය.
그런 익숙함이 없는 처음 단계에서 jhāna에 들면 그렇게 느껴집니다. 빙글 돌아간 것 같다가 마침내 고요해져 머뭅니다. 그러면 다른 상태에 있게 됩니다. 다음에 다시 들 때도 한 번 더 빙글 돌아간 것 같고, 무슨 일이 있었는지 모르다가 다시 느껴질 때는 또 다른, 더 높은 상태에 있습니다. 처음에는 이렇게 옵니다. 이것이 jhāna를 얻은 때의 모습입니다.
ඉතින් ඒක ප්රශ්නයක් නෙමෙයි. ඉතින් ඕක ඉන් ඒ ධ්යාන ලැබෙන ක්රමය රටාව ඒකයි. පහුවෙනකොට එහෙම එන්නේ නැහැ. දැනුවත් තම පරිවර්තනය පේනවා. හිටපු තත්ත්වය නම් කය සාකස් වෙලා ඉන්න හැටි මේ ක්රමානුකූලවය පරිවර්තනය වෙලා හැටි හොඳට දැනෙන්න පටන් ගන්නවා. එතකොට දැනුවත්වම ධ්යානයට යනවා.
그러니 그것은 문제가 아닙니다. jhāna를 얻는 방식, 그 흐름이 그렇습니다. 나중에는 그렇게 오지 않습니다. 깨어 있는 채로 바뀜이 보입니다. 있던 상태, 몸이 놓여 있는 모습, 차례차례 바뀌어 가는 모습이 잘 느껴지기 시작합니다. 그러면 깨어 있는 채로 jhāna에 듭니다.
දැන් ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේලාගේ වාගේ උත්තමයන්ට වෙනසක් තියෙනවා ඒ මුලදිවත් ඒ තත්ත්වය නැහ. මුලදිම දැනුවත් තමයි ධ්යානයට යන්නේ දැනුවත් තමයි ධ්යානයෙන් ආපහු වෙන්නේ. ඒ දෙකම එකක් නෑහට දැනෙනවා. පරිවර්තනය වෙන අවස්ථාව දැනෙනවා. ඉතින් ඒක සියල්ලන්ටම ඒ දැනීම එහෙම හිටෙන්නේ නැහැ. ප්රත්යවේක්ෂ සහ ඥාන වල බලවත්කමේ හැටි හැටියට තමයි ඒ දැනීම එන්නේ.
그런데 lokuttara Buddha 같은 뛰어난 분들은 다릅니다. 처음에도 그런 상태가 없습니다. 처음부터 깨어 있는 채로 jhāna에 들고, 깨어 있는 채로 jhāna에서 나옵니다. 그 둘이 모두 끊김 없이 느껴집니다. 바뀌는 순간이 느껴집니다. 그러나 모든 사람에게 그런 앎이 있지는 않습니다. paccavekkhaṇa ñāṇa의 힘에 따라 그 앎이 옵니다.
[උගුර කෑරීම] ඉතින් මේකේ පහුව වෙනකොට මේ තත්ත්වයන් ඊට පස්සේ දැන් ඔහොම ඇවිදිලා හනම් ඒක නැති වෙලා යනවා සැර ගන්න දැන් අපි ඵලය ගැන විශාල බලාපොරොත්තුවක් ඇති වෙනවා. ඒකම වික්ෂිප්ත කරනවා අනිස්සර්ය වයසරයා කාලෙකට නැගෙන්න බැරි යනවා එතකොට ඵලයක් මොනවා හරි ලැබිච්චකාම බිදුලි කොටනාව වගේ මතු වෙලා හිටන් ගවිල ඇහෙනකොට ඒ තත්ත්වය ශාන්ත සුවේ ඔක්කොම දැනෙන්න පටන් ගත්තට පස්සේ හරි ශාන්ත අයනේ හරි ප්රණීතයිනී අනේ වට ඒ තත්ත්වයට ආයන්න හන්නනම් ආයන්න හන්නනම් කියලා හිත වික්ෂිත් වෙලා විධාරහරට සම්බන්න බලනවා. අර වික්ෂිත්තතාවය නිසාම අරක පහුවෙනවා.
[헛기침] 나중에 이 상태들을 그렇게 지나다 보면 그것이 사라지기도 합니다. 그럴 때 우리에게 결과(phala)에 대한 큰 바람이 생깁니다. 바로 그것이 마음을 흩뜨려, 한동안 다시 오르지 못하게 됩니다. 무언가 결과를 얻고 싶은 마음이 번개처럼 솟아, 그 고요하고 편안한 상태를 느끼기 시작한 뒤 '아, 참 고요하구나, 참 뛰어나구나, 그 상태에 다시 들어야지, 다시 들어야지' 하며 마음이 흩어져 억지로 들어가려 합니다. 바로 그 흩어짐 때문에 그것이 지나가 버립니다.
ලැබෙන ඵලය පිළිබඳව ඇළුම් කරන්නේ නැතුව අපේ වැඩේ අපි කරගෙන යන්න ඕනේ. එතකොට පසේ ක්රමානුකූලව හරියන්න ඕන. [උගුර කෑරීම]
얻는 결과에 매달리지 말고 우리 일을 해 나가야 합니다. 그러면 나중에 차례대로 맞아떨어집니다. [헛기침]
දැන් ප්රීතිය මතුවෙනකොට රෝම රූපයක් පාසා ඇති වෙන්නා වූ ප්රීතිය ඇති වෙනවා. රෝමෝත් ගමනය ඇතිවෙන ප්රීතිය කියන්නේ ඒකයි. උද්වේග ප්රීතිය කියලත් අපි ඕකට කියනවා. ඔහොම කොහොමයන් කෙලින් කරලා තියෙන ප්රීතිය ඒක ප්රීති ධ්යානංගය හැටිය. සුඛ දයනයන්ගේ තමයි ශරීරය සුවය දැලා දැනෙන්නේ. ප්රීති සුඛ කියන තිවෙ. ඒකට එකඟ වෙලා හිතටම ඒකග්ගතා. මේ ප්රීති සුඛ ඒකතා දෑයන්ට එන හැටිය.
pīti가 솟을 때는 털 하나하나마다 일어나는 기쁨이 생깁니다. 털이 곤두서는 pīti란 그것입니다. ubbega pīti라고도 부릅니다. 그렇게 곧게 서는 기쁨, 그것이 pīti jhānaṅga의 모습입니다. sukha jhānaṅga에서는 몸이 편안하게 느껴집니다. pīti, sukha, 그리고 셋째로 그것에 모여 마음이 한곳에 모이는 것이 ekaggatā입니다. 이렇게 pīti, sukha, ekaggatā가 jhāna에 옵니다.
ඒ සවිතක්ක සවිචාර කියන්නේ අපි වඩන කර්මස්ථානය. නැත්නම් ඒ ධ්යානයට වැඩීමට මූලික වශයෙන් අපි අරමුණු කරන දේ හැඟීමක් අරමුණු කරන්න පුළුවන් නැත්නම් වාක්ය වෙලා අරමුණු කරන්න පුළුවන් ඒක එකින් එකෙ එකට හැටිය.
savitakka savicāra란 우리가 닦는 kammaṭṭhāna입니다. 곧 jhāna를 닦기 위해 처음에 우리가 마음에 두는 것으로, 느낌을 대상으로 삼을 수도 있고 말을 대상으로 삼을 수도 있으니, 하나씩 하나씩 그렇게 합니다.
ඒ කොයිකෙන් හරි ඒ සවිතක්ක සවිචාර වෙන්නේ ධ්යානයට යාම සඳහා මූලික වශයෙන් අවශ්ය කරන පසුතලයක් තියෙනවා. එක්කෝ හැඟීමක් අරමුණු කරන්න ඕනේ එක්කෝ වචන වැලක් නිසා හැඟීමක් මතු කරගන්න ඕනේ. මූලික වශයෙන් වචන වැඩක් මතු කරගන්නවා. ඒවට කියනවා සවිතක්ක සවිචාර සමාධිය යන්තං හිත හිටපුහම එකට එන්න සත්යුවහම අවිතක්ක විචාර මාත්ර සමාධිය එතකොට ඒකෙන් අහක් වෙලා දිධ්යානයට එහාට ගියාට පස්සේ අවිතක්ක අවිචාර සමාධිය ඒකට අයි සැරයක් ඒ වගේ මතු කරන්න හැඟීමක් ගන්න දෙයක් නැහ. ඒ ඵලයටම හිත පිහිටනවා ඒ අරමුණු කරගෙන න් ඒක විශේෂ දෙයක් නෙමෙයි මේ දැහැන්න වඩනකොට වැඩෙන අත්දැකීම ඔය විදිහට එනවා.
어느 쪽이든 savitakka savicāra는 jhāna에 들기 위해 처음에 필요한 바탕입니다. 느낌을 대상으로 삼든지, 아니면 말을 이어서 느낌을 일으켜야 합니다. 처음에는 말로 하는 일을 일으킵니다. 그것을 savitakka savicāra samādhi라고 합니다. 마음이 겨우 자리 잡아 한데 모일 수 있게 되면 avitakka vicāramatta samādhi입니다. 그다음 거기서 벗어나 둘째 jhāna 너머로 가면 avitakka avicāra samādhi입니다. 거기서는 다시 그렇게 느낌을 일으키려고 잡을 것이 없습니다. 그 결과 자체에 마음이 자리 잡아 그것을 대상으로 삼습니다. 그것은 특별한 것이 아닙니다. jhāna를 닦을 때 자라나는 겪음이 그렇게 옵니다.
දැන් මේ තව එකක් තියෙනවා ඇස් වසා ගන්නකොටම ඉතාම ඉක්මනින් මේ ඒක අග්රතාව සුවයට පත් වෙනවා. ඒ කියන්නේ සමාධි සුවයට එනවා කියන එක ඒ සමාධි සුවයට ආවට පස්සේ අපි දැනගන්න ඕනේ දැන් ඉතින් අහනවා ඊට පස්සේ මොකක්ද කරන්න ඕනේ කියලා. බුද්ධ ධම්ම සංඝ සීයක කරන එක ඇත්්ද කියන එක. ඒ මොන දෙකින් හරි මූලික වශයෙන් ඒ භාවනාවට ගැනීමටයි පළවෙනි අරමුණ ගන්නේ.
또 하나 질문이 있습니다. 눈을 감자마자 아주 빨리 ekaggatā의 편안함에 이릅니다. 곧 samādhi의 편안함에 온다는 것인데, samādhi의 편안함에 온 뒤 무엇을 해야 하느냐고 묻습니다. Buddha, Dhamma, Saṅgha를 되새기는 것이 맞느냐는 것입니다. 그 가운데 어느 것으로든 처음에 그 bhāvanā에 들기 위해 첫 대상을 잡습니다.
ඒ අරමුණ ගත්තට පස්සේ ඒකග්රතාවයට ආවා නම්. ඒ අරමුණ නොහිතත් ඉන්න පුළුවන් නම්. එතන්ට ආපු අපිහම द्තතියක් ධ්යානයටයි. අන්න द्තතියක් ධ්යානයට එන්න පුළුවන් මට්ටමට හිත සකස් වුනාට පස්සේ ධ්යානංග සිහි කරගන්න පුළුවන් එතන නිසා හිතුවිලි ගන්නේ නැතුව.
그 대상을 잡은 뒤 ekaggatā에 이르렀다면, 그 대상을 떠올리지 않고도 있을 수 있다면, 거기 온 우리는 둘째 jhāna로 갑니다. 둘째 jhāna에 들 수 있는 정도로 마음이 갖추어진 뒤에는 생각을 잡지 않고 jhānaṅga를 되새길 수 있습니다.
ඒකේ ශරීරය ඔද වැඩිය ගෙනන ස්වභාවයක් තියෙනවා ඒක ප්රීතිය. කයට සුවය දැනෙනවා ඒක සුඛය. නිශ්චල තත්ත්වයෙන් හිත ඒකාවය නිවනට පිහිල්ලා තියෙනවා. ඒකග්රතාවය ආර්යන් නම් නිවනට හිත පිහිටෙනවා. අනිත් අනාර්ය නම් ඒ ඒ ධ්යාන සුවේටම හිත පිහිටෙනවා. හිත පිහිල්ලා එකඟ වෙනවා. ඉතින් එතකොට ඒ අවස්ථාව තුළදී ඒ ස්වභාවය සිහි කරගන්න ඕනේ. ඒ ස්වභාවය සිහි කරගන්න පුළුවන් අනික් කාරණය තමයි එතන එතන ඉඳගෙන එයා සුදුසුම් හැරලා සුද්ධ කරගන්න ඕනේ.
거기서는 몸이 부풀어 오르는 듯한 성질이 있으니 그것이 pīti입니다. 몸에 편안함이 느껴지니 그것이 sukha입니다. 움직임 없는 상태로 마음이 하나 되어 자리 잡습니다. ekaggatā — ariya라면 마음이 nibbāna에 자리 잡습니다. ariya가 아닌 이들은 저마다 jhāna의 편안함 자체에 마음이 자리 잡습니다. 마음이 자리 잡아 하나로 모입니다. 그러니 그때 그 성질을 되새겨야 합니다. 그 성질을 되새길 수 있으면, 또 하나는 거기 앉은 채로 깊은 숨을 내쉬어 깨끗이 해야 한다는 것입니다.
දැන් ධ්යාන සිතුවිල්ලක් මේ කර්මස්ථානයක් අරගෙන කර්මස්ථානයෙන් ගියාට පස්සේ ඒ තත්ත්වය කර්මස්ථානය නැතුව ගන්න පුළුවන් වුනාම එයින් එහාට එයා දකිනවා එක දෙයක්. ඒ චිත්ත සුවය එනකොට ශරීරය ඊට ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච රාග ද්වේශ මෝහ ආදිය නිසා ඇතිවීලා තිබිච්ච කහට ඒවා ඔක්කොම දැවිලා පිච්චිලා යන්න පටන් ගන්නවා.
kammaṭṭhāna를 잡고 jhāna 생각으로 나아간 뒤, kammaṭṭhāna 없이도 그 상태를 얻을 수 있게 되면 그 너머에서 한 가지를 봅니다. 마음의 편안함이 올 때, 그전에 rāga, dosa, moha 따위로 몸에 생겨 있던 얼룩들이 모두 타고 그을려 사라지기 시작합니다.
ඒ කහට නිසා හටගත්ත වාපිස්සෙන් කෝප වෙච්ච මේ ඔක්කොම දැවෙන්න පටන් ගන්නවා. අන්න ඒ දැවෙනකොට අපේ මේ අපේ ඇඟ තුළ ඇති වෙනවා එක්තරා ගින්නක්. ගින්නකින් දවනවා කිව්වා. ධ්යාන ගින්නෙන් දවන්නේ. ධ්යාන ශක්තියෙන් දවා හරි. මෙන්න මේ දවාහරින්න ඕනට ඇති වෙන්නා වූ අපතවගේ පිට කරන්න ඕනේ ආශ්වාස ප්රශ්වාස වාසයෙන්.
그 얼룩 때문에 생긴 vāta, pitta로 흐트러진 것들이 모두 타기 시작합니다. 그것들이 탈 때 우리 몸 안에 어떤 불이 생깁니다. 불로 태운다고 했습니다. jhāna의 불로 태우는 것입니다. jhāna의 힘으로 태워 버립니다. 이렇게 태워 버릴 때 생기는 찌꺼기를 들숨 날숨의 바람으로 내보내야 합니다.
මලාවලින් පිට කරන එක ස්වභාවයෙන් සිද්ධ වෙනවා. ඒකට අපිට කරන්න දෙයක් නැහැ. අපිට ක්රියාත්මක කරලා එහෙනම් ඉක්මනින් ඒක ප්රතිඵලය ගන්න නැහැ ඉක්මනින් සුද්ධ කරගන්න අපිට කරන්න පුළුවන් දේ තියෙන්නේ ආශ්වාස ප්රශ්වාස කරන වාතය. හැබැයි වාතය අරමුණු කරන්න ගියොත් එහෙම අපි වෙන පැත්තක යනවා. නාහේය අග හරි තොල් පොටේ හරි හිත තියාෙන වාතය අරමුණු කරන්න ගියොත් ඒක වෙන භාවනාවක්. ඒක වායෝ පසන භාවනාවක් යෝගීන්ගේ. අපි මෙතන්දි ඒකට වන්නේ නෑ.
똥오줌으로 내보내는 것은 저절로 일어나니 우리가 할 일이 없습니다. 빨리 결과를 얻고 빨리 깨끗이 하려고 우리가 할 수 있는 것은 들숨 날숨의 바람입니다. 그러나 바람을 대상으로 삼으려 들면 다른 쪽으로 갑니다. 콧끝이나 입술 끝에 마음을 두고 바람을 대상으로 삼으면 그것은 다른 bhāvanā, 요기들의 바람 수행입니다. 여기서 우리는 그쪽으로 가지 않습니다.
සුවයි සුවයි කියලා ගත්ත ඒවා තමයි අපි ළඟමේ තිබුණේ ඇතුලේ. රාග, ද්වේශ, මෝහයෙන් ගත්තේ ඒවා ඔක්කොම සුවයි සුවයි කියලා ගත්ත ඒවා. සුවයි සුවයි කියලා ගන්න අදහස් නිසා අභ්යන්තරයට ඇදගත්ත දේවල් අපේ ඇඟේ බැඳිලා තියෙනවා.
좋다 좋다 하며 붙잡은 것들이 우리 안에 쌓여 있었습니다. rāga, dosa, moha로 붙잡은 것들은 모두 좋다 좋다 하며 붙잡은 것입니다. 좋다 좋다 하며 붙잡으려는 생각 때문에 안으로 끌어들인 것들이 우리 몸에 묶여 있습니다.
ඒවා උතුජ රූප කලාප කියලා ඒවට කියන්නේ. ඉරතු පරියාසය අට හේතුකාරකවන්න. රූප කලාප කර්ම චිත්ත රූප නෙමෙයි. මෙන්න මේද රූප කලාප කියන ඒවා අපේ ශරීරයේ බදලා තියෙනවා රැඳිලා. රාගයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් හටගත්ත ඒවාය තියෙන ශක්තිය තියෙන්නේ ඒවා නම්. ඒවා කහට සහිතයි.
그것들을 utuja rūpa kalāpa라고 부릅니다. utu가 원인이 된 rūpa kalāpa로, kamma나 citta에서 난 rūpa가 아닙니다. 이 rūpa kalāpa들이 우리 몸에 붙어 머물러 있습니다. rāga, dosa, moha에서 생긴 것들이니, 그 힘을 지닌 것은 그것들입니다. 그것들은 얼룩이 끼어 있습니다.
ධ්යානය සුද්ධයි. ඒ සුද්ධ ධ්යානයෙන් ලගින්න චිත්ත රූප නැගිලා. ඒවත් ඒ චිත්ත අවස්ථාව ඉක්ම ගීගම සුද්ධ උතු රූප බවට පත් වෙනවා. ඒ කියන්නේ සුදු කිරණ ධාරාව බවට පත් වෙනවා අපි අද කියන වචනයෙන් කියනවනේ. ඒ සුදු කිරණ ධාරාවල් වලින් අර කළු කිරණ ධාරාව කපනවා. පුච්චාරිනවා. ධ්යාන කරනවා කිව් ඒවා දවා හරීමටයි.
jhāna는 깨끗합니다. 그 깨끗한 jhāna로 cittaja rūpa가 솟아나고, 그것들도 마음의 순간을 지나면 깨끗한 utu rūpa가 됩니다. 오늘 말로 하면 하얀 빛줄기가 됩니다. 그 하얀 빛줄기로 저 검은 빛줄기를 끊고 태워 버립니다. jhāna를 닦는다는 것은 그것들을 태워 버리기 위해서입니다.
මේවා දවා හැරපුවම දැන් අපි හිතමු යම්කිසි කුණු ගොඩක් පුච්චනකොට කුණු ගොඩ කුණු ගොඩේ තිබෙන අපව්වේ අහකට යන්නේ ගින්නට අහුවෙලා පිට් වෙලා දුම් බවට පත් වෙලා. එක්කෝ කාබන් ඩයොක්සයිඩ් වතය බවට පත් වෙලා. එහෙම තමයි ඒක තිචත ලව පිට වෙලා යන්නේ. ඒ වගේ ඇඟ ඇතුල තිබෙන අපද්රව්ය පිනට නම් පිච්චුනා ධ්යාන ශක්තියෙන් පිච්චුනාට පත්වෙනවා. ඔය අපද්රව්ය බවට පත් වෙලා කාබන් ඩයොක්සයිඩ් බවට පත් වෙලා තමයි ශරීරයෙන් පිට කරන්නේ. තව් කොටස කිරණ වශයෙන්ම පුච්චලා පිට කරනවා. මේ දෙකම ඔතන සිද්ධ වෙනවා.
이것들을 태워 버린다는 것은 이렇게 생각해 봅시다. 쓰레기 더미를 태우면 쓰레기 더미에 있던 찌꺼기는 불에 걸려 연기가 되거나 이산화탄소 가스가 되어 빠져나갑니다. 그렇게 빠져나가는 것입니다. 마찬가지로 몸 안에 있던 찌꺼기도 jhāna의 힘으로 타서 찌꺼기가 되고 이산화탄소가 되어 몸 밖으로 나갑니다. 또 한 부분은 빛줄기로 태워져 나갑니다. 이 둘이 모두 거기서 일어납니다.
අංශ අංශු අශිනු පිට වෙනවා. ඔය හැම අතින්ම සිද්ධ වෙන්න පටන් ගන්නවා. මේකෙදී සුවයි සුවයි කියලා ගත්ත ඒවා සූම් කරන අර්ථයෙන් සුසුම් කියනවා. සුසුම් කියන එකේ අර්ථය ඒකයි. අන්න රාගයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් මූලික වශයෙන් රාගය මුල් කරගෙන අර ගත්ත සුවයි සුවයි කියලා ගත්ත ඒවා. අපිට මේ කායික සුවයට බාධාවක්. ධ්යාන සුවයට බාධාවක්.
알갱이들이 빠져나갑니다. 사방으로 일어나기 시작합니다. 여기서 좋다 좋다 하며 붙잡은 것들을 내쉰다는 뜻으로 'susum'(숨 내쉼)이라고 합니다. susum이라는 말의 뜻이 그것입니다. rāga, dosa, moha로, 무엇보다 rāga를 뿌리로 좋다 좋다 하며 붙잡은 것들은 우리 몸의 편안함에 걸림돌이고 jhāna의 편안함에 걸림돌입니다.
ඒ නිසා ඒවා සුන් කර හරි. සුන් කර හරි සුදුසුම් වලින්. මහන්සියක් අටින ක්රමය හිතට අරගෙන ඒ ක්රමයට ආයාසයෙන් බලන්නෙත් නැතුව ආපු මහන්සිය පිඩ කරන ගාන්නට සුදුසුම් හරෙනවා. වෙන සිතුවිල්ලක් ගන්න යන්නේ නැහ. අර සමාධි සුවයට පත් වෙලා සමාධි සුවේ ඉඳගෙන සුදුසුම් හරිනකොට එන්න එන්න අවශ්යරයක් දීපතිමත් වෙලා හිටියේ द्विතිය ධ්යානයය නම් ෘතිය ධ්යානයට ක්රියාත්මක වෙනවා. ඊට පස්සේ චතුරත් ධ්යානයට යනවා. එතන් එහාට යන්නේ එහෙමයි.
그러니 그것들을 끊어 버리십시오. 깊은 숨을 내쉬어 끊어 버리십시오. 피로를 푸는 방식을 마음에 두고, 애써 살피지도 말고, 지친 사람이 숨을 몰아쉬듯 깊은 숨을 내쉽니다. 다른 생각을 잡으러 가지 않습니다. samādhi의 편안함에 이르러 그 편안함에 머문 채 깊은 숨을 내쉬다 보면 점점 밝아져서, 둘째 jhāna에 있던 이라면 셋째 jhāna로 움직입니다. 그다음 넷째 jhāna로 갑니다. 그 너머로 가는 것도 그렇습니다.
[උගුර කෑරීම] ඕකට කියනවා සත්ත බොජ්ඣංග ධර්ම දෙයාකාරයෙන් වඩනවා කියලා. සත්ත බොජ්ඣංග හත හත එකට වඩන්න බැ. සති සම්පජ්ඣංගිය හැම වෙලේම තියෙන්න ඕනේ. ඒක ප්රශ්නයක් නැතිවිය යුතුමයි. ධම්ම විචය සම්බුජ්ඣංගේ ප්රීති සම්බුජ්ඣංග විරිය සම්බුජ්ඣංගය කියන බොජ්ඣංග ධර්ම තුන කර්මස්ථානය සිහි කරනකොට වැඩෙනවා. හැබැයි කර්මස්ථානය සිහි කරන්නේ වඩාගෙන යනකොට හරියට රසායනයක් දාලා හිටන් කණුපෙන් එෙව්වා වගේ. අර අපේ ඇඟේ තියෙන කුණුගට පිච්චිලා හිටන් මතු වෙලා හැමතෙනම විසිරෙන්න පටන් ගන්නේ. දැන් මේ වෙලාවට තවදුරටත් අපි අර කර්මස්ථානයම සිහි කරගෙන ගියොත්. අපිට වෙහෙසෙන්න පටන් ගන්නවා. මහන්සින්න පටන් ගන්නවා. ඒ වෙලාවට අපි දැනගන්න ඕනේ කර්මස්ථානය නවත්තලා ඉතුරු බොජ්ඣංග තුන වඩන්න.
[헛기침] 이것을 satta bojjhaṅga dhamma를 두 가지로 닦는다고 합니다. 일곱 bojjhaṅga를 한꺼번에 닦을 수는 없습니다. sati sambojjhaṅga는 언제나 있어야 합니다. 그것은 틀림없이 빠짐이 없어야 합니다. dhammavicaya sambojjhaṅga, pīti sambojjhaṅga, viriya sambojjhaṅga라는 세 bojjhaṅga는 kammaṭṭhāna를 되새길 때 자랍니다. 그런데 kammaṭṭhāna를 되새기며 닦아 가면 마치 약품을 넣어 때를 불린 것처럼, 우리 몸에 있던 때가 타서 솟아올라 사방으로 퍼지기 시작합니다. 그때 계속 그 kammaṭṭhāna만 되새기면 지치기 시작하고 피곤해지기 시작합니다. 그때 우리는 kammaṭṭhāna를 멈추고 나머지 세 bojjhaṅga를 닦아야 한다는 것을 알아야 합니다.
පස්සද්ධි සම්පජ්ඣංගය කියන්නේ ශරීරයට ඇතුන සැහැල්ලුව සිහි කරන්න ඕනේ. ඒ තමයි පස්සද්ධි සම්පජ්ඣංගය. නිදහස් වීමේ සැහැල්ලුව සිහි කිරීමේ. [උගුර කෑරීම] සමාධි සම්බුජ්ඣංගය තමයි ඒකෙන් අහකුණාව ලැබෙන නිශ්චලතාවය නැත්නම් නිහරතාවය. බොහොම නිච්චල භාවයට පත් වෙලා හිටිනවා. එතකොට නිච්චලාවය සිහි කරන්නත් ඕනේ සමාධිය සිහි කරන්න ඕනේ. ඇලෙන ගැටෙන පැත්තෙන් අහක් වෙලා ඔක්කොම අත්ඇරපුවහම ලැබෙන්නාූ උපේක්ෂාව සිහි කරන්න ආර්ය උපේක්ෂාව
passaddhi sambojjhaṅga란 몸에 생긴 가벼움을 되새기는 것입니다. 그것이 passaddhi sambojjhaṅga, 풀려남의 가벼움을 되새기는 것입니다. [헛기침] samādhi sambojjhaṅga는 거기서 벗어나 얻는 움직임 없음, 곧 고요함입니다. 아주 움직임 없는 상태에 이르러 머뭅니다. 그러면 그 움직임 없음을 되새기고 samādhi를 되새겨야 합니다. 들러붙고 부딪치는 쪽에서 벗어나 모두 놓아 버렸을 때 얻는 upekkhā를 되새기십시오. ariya upekkhā입니다.
උපේක්ෂා සම්පජ්ඥ මෙන්න මේ සම්පූඤ්ඤ තුන ඒ ළඟට වඩන්නවා. ඒක වඩනකොට කර්මස්ථාන සිහිය කරන්නේ නැහ. අහපු සුවේට හිත තියාගෙන නිදහස් අර නිදහස් පවට හිත තියාගෙන ඒ තුළ ඉන්නකොට වැඩෙන්නේ ඒ බොජ්ඣංග තුන. දැන් ඒක වැඩිලා ගිහිල්ලා අර ශරීරදයේ තිබිච්ච අපද්රව්යය ඔක්කොම අහක් වුනාට පස්සේ. ඒකෙන් වැඩන හරි ආයති වෙලා ආය සාමාන්ය තත්ත්වයට පත් වුනා වගේ. හැබැයි ඉස්සෙල්ලා තිබුන සාමාන්ය තත්වය නෙමෙයි. ඊට සුද්ධ සාමාන්ය තත්වයක්.
upekkhā sambojjhaṅga — 이 세 bojjhaṅga를 그다음에 닦습니다. 그것을 닦을 때는 kammaṭṭhāna를 되새기지 않습니다. 얻은 편안함에 마음을 두고, 풀려난 그 상태에 마음을 두고 그 안에 머물 때 그 세 bojjhaṅga가 자랍니다. 그것이 자라나 몸에 있던 찌꺼기가 모두 빠져나간 뒤에는 다시 보통 상태로 돌아온 것처럼 됩니다. 그러나 전에 있던 보통 상태가 아니라 그보다 깨끗한 보통 상태입니다.
අන්න එතකොට අපි ඊළඟට දැනගන්න ඕනේ. ආයසරයක් අර කර්මස්ථානය වරන්න. එහෙනම් ධම්ම වෙච්චය සම්බුංයයි ප්රීති සම්බුංයයි විරිය සම්බුජ්ඣංගය ආරම්භ කරන්න ඕනේ. ආරම්භ කරන ආයසරයක් සුද්ධ කරෙන්න යනවා තව භාරක්. සෙද්දක කුණු ක්රමය හෝදනවා, සබන් ගානවා, අකුල්ලනවා ඒක වැඩ කියලා. ඊට පස්සේ සබන් කෑලා පැත්තකින් දීලා අකුලන එකක් නවත්ත වතුරට දාලානම් කලත් කරනවා. ඒ තව වැඩපිටලා.
그때 우리는 다음으로 알아야 합니다. 다시 한 번 그 kammaṭṭhāna를 닦으십시오. 곧 dhammavicaya sambojjhaṅga, pīti sambojjhaṅga, viriya sambojjhaṅga를 시작해야 합니다. 시작하면 다시 한 번 깨끗이 하러 가는 것이니 또 한 짐입니다. 더러운 옷을 빨 때 비누칠하고 주무르는 것이 한 가지 일입니다. 그다음 비누를 치우고 주무르기를 멈추고 물에 넣어 헹구는 것이 또 한 가지 일입니다.
හෝද හෝදම සබන් ගාගාමේ හිටියා තියන නම් රෙද්ද කුුණේ යන්නත් නැහැ. වතුරට දාලානම් හෝද හෝද මේ මෙහෙන් මේ කලත හිටියා නම් ඒත් කුණු යන්නේ නැ. ඔය දෙක එකෙන් එක කරන්න ඕනේ.
빨고 빨며 비누칠만 계속하면 옷의 때가 빠지지 않습니다. 물에 넣어 계속 헹구기만 해도 때가 빠지지 않습니다. 이 둘을 하나씩 번갈아 해야 합니다.
කුණු ගියාට පස්සේ බලනකොට ආයේ වතුර හේදුර කුණු යන්නේ නැහ. කොච්චර කත්තලා හිටන් එෙද්ද පොඩි කරලා වතුරේ දාලා බැලුවත් වතුරේ කුණු නැහ. හැබැයි හෙද්ද බලනකොටනකොට කහට පැලම් තියෙන්නේ. එතකොට ඒ කහට යන්න අවශ්ය රසායනයක් දාන එලලාට ආයේ වතුරේ හෝ දන්නේ නැහැ. ඒක පැත්තකට ටෙඩ්ඩ පැත්තකට අරගෙන ඒකට රාශය රසානිත දාලා ආය අකුලනවා. එතකොට කුණු බොනවා. හැබැයි කුණු යන්නේ නැහ. කුණු පෙඟෙව්වා ඒකෙන්. ආයු සැරයක් වතුරට දාලා ආය කලත් වෙනවා. එතකොට ආයේ වතුරේ කුණු දාගෙන වතුරට කුණු මිසරෙලාන හෙද සුදු වෙනවා.
때가 빠진 뒤 보면 다시 물에 헹궈도 때가 나오지 않습니다. 아무리 헹구고 옷을 비벼 물에 넣어 봐도 물에 때가 없습니다. 그런데 옷을 보면 얼룩이 남아 있습니다. 그러면 그 얼룩을 빼는 데 필요한 약품을 넣어야 하니, 다시 물에 헹구지 않고 옷을 따로 꺼내 약품을 넣고 다시 주무릅니다. 그러면 때가 불어납니다. 그러나 때가 빠지지는 않습니다. 그것으로 때를 불렸을 뿐입니다. 다시 한 번 물에 넣어 헹굽니다. 그러면 때가 물에 섞여 나가고 옷이 하얘집니다.
ඊට පස්සේ ආයේ වතුර එකක් දාලා බලනවා. ඔහොම දෙකක් තුනක් දාලා බලනකොට ආය සුදු වෙන්නේ වතුර එක අහට නෑහැ ආයේ සැරයක්. හෙද දිහා බලපුහම පේනවා තවත් එහෙමෙන් ඉස්සෙල්ලට අඩු කුඩු පල්ලම් ටිකක් තියෙනවා. එතකොට මොකද ආයුද්ද පැත්තට අරන් ඒට දවසේ රසයි නැද්ද දලා ආය අකුල් වෙනවා. පොඩි කරනවා. එතකොට ආය හරි ඉතුරු කුණු ටිය පම වෙනවා. ඒකෙන් කුණු පෙගේ පමිස කුණු අරින්න බැ. කුණු අරින්න මොකද කරන්නේ ආය සැරයක් වතුර එකට දාලා ආයේත් වෙනවා. එතකොට යිතුරුක් සුද්ධ වෙලා යනවා. ඊට පස්සේ රෙද්ද බලකම ඔහොම ගිහම රෙද්දේ අන්තිරට පුණිතක් වල නැති සෙදුනාම දැන් දන්නවා ආය හයෙන් දාලා වැඩකුත් නැහැ. වතුර දාලා හෝදලා වැඩකු නැහැ. දැන් ඉතින් මිරිලා හිට වේලා ගන්නයි තියෙන්නේ.
그다음 또 물을 갈아 봅니다. 두세 번 물을 갈아 보면 더는 물로는 하얘지지 않습니다. 옷을 보면 전보다 덜하지만 얼룩이 조금 남아 있습니다. 그러면 옷을 꺼내 다시 약품을 넣고 주무르고 비빕니다. 그러면 남은 때가 불어납니다. 그것으로 때를 불릴 뿐 뺄 수는 없습니다. 때를 빼려면 다시 물에 넣어 헹굽니다. 그러면 나머지도 깨끗해집니다. 그렇게 하다가 옷에 얼룩 하나 없이 깨끗해지면, 이제 약품을 넣어도 소용없고 물에 헹궈도 소용없다는 것을 압니다. 이제는 짜서 말리는 일만 남았습니다.
මෙන්න මේ වගේ තමයි හිත රෙද්දකට උපමා කරලා තියෙනවා. රෙද්දක් හෝදන විදිහට මේ වැඩපිළිවල තියෙන්න ඕනේ. දැන් සෙද්ද හෝදනකොට අපි දැනගන්න ඕනේ. දැන් මේ වෙලාවේදී මේ රෙද්දේ තත්ත්වය මොකක්ද? දැන් මේ රෙද්ද සුද්ධ කරන්න මොකක්ද කළ යුතු ඊළඟ ප්රතිකර්මය? ඒක මනා නුවණින් සිහියෙන් ඒක දැනගන්න ඕනේ ඒ වෙලාවේ.
이처럼 마음을 옷에 비유해 두었습니다. 옷을 빨듯이 이 일의 순서가 있어야 합니다. 옷을 빨 때 우리는 알아야 합니다. 지금 이 옷의 상태가 어떤가? 이 옷을 깨끗이 하려면 다음에 무엇을 해야 하는가? 그때 바른 지혜와 sati로 그것을 알아야 합니다.
ඒ සිහිය නැත්නම් එහෙම එයා සෙද්ද හෝදාගන්න දන්නේ නැ. එයා කුණු තියෙන සිද්ද පතුර දාගෙන අපුල ඉන්නවා. ඒ වගේ හෝද හෝද ඉන්නවා. ඒනම් කුණු නැතිටම මේ රසායන දාහිලාන් ඒක අකුල අකුල ඉන්නවා. ඒක කුණු විවර වෙච්ච හෙද හෝද හෝද ඉන්නවා. මේ මොකක් හරි එක් එයා කරගෙන යනවා.
그 sati가 없으면 옷 빠는 법을 모릅니다. 때가 낀 옷에 비누를 바르고 주무르기만 하거나, 그렇게 헹구기만 합니다. 때도 없는데 약품을 넣어 계속 주무르거나, 때가 불어난 옷을 계속 헹구기만 합니다. 무엇이든 하나만 계속합니다.
සතියෙන් යුත්තව නැත්නම් හැමතැනම ඕකේ තියෙන්න ඕනේ දැනුවත් තියෙන්න ඕනේ. ඒ ෂෙද්දි සත්වය දැනගන්න. ඊළඟට කළ යුත්තේ මොකක්ද දැනගන්න අන්න ඒකට කියනවා සති සම්බුදන්. ඒක හැමෙලේම තියෙන්න ඕනේ. ඒ සති සම්බු් හිත නැමති හෙද්ද සුද්ධ කරන්න සති සම්බුන්ගය නිතරම භාවිතා කරන්නේ කුණු සුද්ධ කරගන්න කුණු පොඟවා ගන්න වෙලාව කුණු උරුප්වා ගන්න වෙලාවට රසායනය දාලා හිටන් අපුලන කාරණය ඒතන කරමි. කොගපු කුණ ටික සුද්ධ කරන්න වතුරට දාලා කරත්ත වනට ඒක කරමි. යලි සෙද්ද දිහේ බලලා හිනාම් සෙද්දේ තියෙන්නේ තත්ත්වය හඳුනා ගනිමින්. නැවත කහට යන්න තියෙන වර්ගය දැනගෙන ඒ කහට වර්ගය යන්න අවශ්ය කරන එක ඊළඟට රසායනය දාලා ඒට පස්සේ අකුලවෙ. ඊට පස්සේ ඒ ආපුල පුරහම ගැලවිච්ච කින්ට යන්න ආය හෝදීම ක්රමයක් තුළින් හරියාකාරවෙද්ද සුද්ධ කරගන්නා වාගේ මේ හිත නැමතිද සුද්ධ කරගන්න කියලා දේශනා කරලා තියෙනවා.
sati를 갖추고 모든 곳에 깨어 있어야 합니다. 옷의 상태를 알고 다음에 할 일이 무엇인지 아는 것, 그것을 sati sambojjhaṅga라고 합니다. 그것은 언제나 있어야 합니다. sati sambojjhaṅga는 마음이라는 옷을 깨끗이 하기 위해 늘 쓰는 것입니다. 때를 불려야 할 때는 약품을 넣고 주무르는 일을 그때 하고, 불어난 때를 빼려 할 때는 물에 넣어 헹구는 일을 합니다. 다시 옷을 보며 옷의 상태를 알아보고, 남은 얼룩의 종류를 알아 그 얼룩을 빼는 데 맞는 약품을 넣어 주무르고, 주물러서 떨어진 것을 빼려 다시 헹굽니다. 이런 방식으로 옷을 제대로 깨끗이 하듯 마음이라는 옷을 깨끗이 하라고 가르치셨습니다.
දැන් මේක තේරුම් ගන්න බැරි කෙනා සත්ත බොජ්ඣංග භාවනාව වඩන්න දන්නේ නැහ. බොජ්ඣංග හත එකට වඩන්න ගියොත් එකට වන්න බැහැ. ඒ කුණුවා පුල්ලන එකයි හෝදන එකයි එක කරලා හැ. සිද්ධේ සබන් ගානවා සිද්ධේ වතුර දාගෙන හෝදෙනවා මේ දෙක එක කරන්න බැහ. සබන් ගාලා අකුල නැට සබන් ගාලා අකුලනේ එලට වතුරේ හෝද හෝද ඉන්නේ නැ. වතුරේ දාලා හෝද වෙනට සබන් කගාපුල අුල ඉන්නේ නැහ. හෙද්ද දිහා බලලා හෙද්දි ස්වභාවය දැනගත්තේ නම් මේ දෙකම හරි ආකාර කරන්නත් බැහ. ඔය උපමාවෙන්ම තෝරගන්න ඕනේ හිතක් සුද්ධ කරගන්න ආකාරය
이것을 알아듣지 못하는 사람은 satta bojjhaṅga bhāvanā를 닦을 줄 모릅니다. 일곱 bojjhaṅga를 한꺼번에 닦으려 하면 한꺼번에 되지 않습니다. 때를 불리는 것과 헹구는 것을 하나로 할 수는 없습니다. 옷에 비누칠하는 것과 물에 넣어 헹구는 것을 동시에 할 수 없습니다. 비누칠해 주무를 때는 물에 헹구지 않고, 물에 넣어 헹굴 때는 비누칠해 주무르지 않습니다. 옷을 보고 옷의 상태를 알지 못하면 이 둘을 바르게 할 수도 없습니다. 바로 이 비유로 마음을 깨끗이 하는 법을 가려내야 합니다.
ඉතින් මේක එක්කෙනාට කියා දෙන්න බැහැ තමන්ගේ හිතේ තත්ත්වය තමන් දැනගන්න ඕනේ. චක්රය ඉගෙන ගන්න ඕනේ. කරන ක්රමය අහගෙන තමන් ක්රමය දරාගෙන ක්රමය ගුරුවරයා කරගෙන තමන් ඊට අනුකූලව මනාසය සිහි කරලා පිහිටලා තමන්ගේ වැඩිය කරගන්න ඕනේ. ඒක නැත්නම් අනිත් කෙනෙකුට මේක සුද්ධ කරන්න බැහැ. ක්රමය කියා දෙන්න පුළුවන්.
이것은 남에게 가르쳐 줄 수 있는 것이 아닙니다. 제 마음의 상태는 스스로 알아야 합니다. 그 돌아감을 익혀야 합니다. 하는 법을 듣고 그 법을 지니고 그 법을 스승 삼아, 스스로 그에 맞게 잘 되새기고 자리 잡아 제 일을 해야 합니다. 그렇지 않으면 다른 사람이 이것을 깨끗이 해 줄 수 없습니다. 방법은 가르쳐 줄 수 있습니다.
තුන්ේච්චං ආතප්පං අක්කාතාරෝ තථාගත බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්න ඔන්න උඹලා විර්පණය ඔබලා කරගන්න ඕනේ. හිත තවා ගැන කුණු කුද්ද ඔබලා කරගන්න ඕනේ. තථාගතයන් වහන්සේ මොනවා තථාගතයන් වහන්සේ ඒක කරන්න බැහැ. තථාගතයන් වහන්සේ ඔන්න මාර්ගයක් කියා දුන්නා. ක කළ යුතු හරිය කියා දුන්නා. උඹලා ඔබලගේ වැඩ ඒ ක්රමය දරාගෙන කරගන්නවා.
'Tumhehi kiccaṃ ātappaṃ, akkhātāro tathāgatā' — Buddha께서 보여 주셨습니다. 애씀은 그대들이 해야 한다, 마음을 달구어 때를 태우는 것은 그대들이 해야 한다. Tathāgata께서는 그것을 대신 하실 수 없다. Tathāgata께서는 길을 알려 주셨고 해야 할 바를 알려 주셨다. 그대들은 그 법을 지니고 그대들의 일을 하라.
ඉතින් ඒ ක්රමය අපිත් දැනගන්න ඕනේ. ඉතින් බුදුපියාණන් වහන්සේ පෙන්න තව කෙනෙකුට පුළුවන්ද කෙනෙක් නැ ධ්යානයට පත් කරන්න තම තමන් ඒක කරගන්න ඕනේ. හැබැයි ධ්යානයට පත් වෙන්නේ මොන ක්රමෙන්ද කියලා හපුවහම ක්රමය අහගන්න ඕනේ. ඒක කල්යාණ මිත්ර සම්පත්තියෙන් ලැබෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන ධර්මය තුළින් සත්යාකාරයම ක්රමේ අවබෝධ කරගෙන අත්දැකීම් ලැබූ තවත් ගුරගලයෙක් තවත් කෙනෙක් ඉන්නවා නම් කල්යාණ මිත්රිය මෙන්න මේ ක්රමයට ඕක කරගන්න මෙන්න මෙහෙම තත්ත්වයන් ඇති වෙනවා. මෙන්න මේ තත්ත්වයදී මෙහෙම මේ විදිහටයි වෙන්නේ කියන එක කිව්වහම මනාසය ඒක දරාගෙන මතක තියාගෙන තමන් ගැටි කරගන්න ඕනේ. එහෙමයි සුද්ධ කරගන්නේ.
그러니 우리도 그 방법을 알아야 합니다. Buddha 말고 다른 누가 jhāna에 이르게 해 줄 수 있습니까? 아무도 없습니다. 스스로 해야 합니다. 다만 어떤 방법으로 jhāna에 이르는지는 물어서 들어야 합니다. 그것은 kalyāṇamitta를 만나는 복으로 얻습니다. Buddha께서 설하신 dhamma를 통해 참답게 그 방법을 깨닫고 겪어 본 스승이나 다른 사람이 있다면, 그 kalyāṇamitta가 '이 방법으로 하라, 이런 상태들이 생긴다, 이 상태에서는 이렇게 된다'고 일러 줄 때 그것을 잘 지니고 기억하여 스스로 해 나가야 합니다. 그렇게 깨끗이 합니다.
ඉතින් බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ කියන සිහි කිරීමම ප්රමාණවත් වෙන්නේ නැහැ. ඒක තමයි සතියෙන් තේරුම් ගන්න කිව්වේ. හීන වලින් ධර්මය තෝරාගන්න ඕනේ. ඒකෙන් කරන වැඩේ ඒකෙන් කරනවා.
그러니 Buddha, Dhamma, Saṅgha를 되새기는 것만으로는 넉넉하지 않습니다. 그래서 sati로 알아들으라고 한 것입니다. 그 가운데서 dhamma를 가려내야 합니다. 그것으로 할 일은 그것으로 합니다.
දැන් නිකන් ශුද්ධ හෝදෙනකොට ඒකේ තියෙන්නේ කුණු දුවිලි බාහිරෙන් ගෑවිච්ච හරි හරිය යනවා. එහ යනවා දැක්ක අර පස්සේ ඉතුරු ටිකත් ඒකම කරෙ නිකම හෝදෝදි හිටියද හරිද කියලා කිව්වොත් හරි යනවා. නෑ ඊළඟට කරන්න ඕනේ මොකක්ද සබන් දාලා හෝදන්න ඕනේ. තව කකු කුණු කොටසක් යනවා. ඊට පස්සේ බලමු සබන් වලට යන්න නැති කුණු පුල්ලි ටිකක් තියෙනවා. කහට පැල්ලන්න ටික. ඉතින් එනෙක් ඇහුවොත් දැන් ඉස්සෙල්ලා සබන් දාපුම ගියානේ. ඉතින් ඔය ටිකේ යනකම සබන් තා හෝදන්න ඇහුවොත් ඉතින් හරි යනවාද? සබන් වලට යන හරි ඒකෙන් ගියා. නිකන් වතුරෙන් හෝදන්න යන හරි ඒකෙන් ගියා. ඊට පස්සේ ඒකට විශේෂ රසායනයක් දාන්න ඕනේ. එතකොට ඒ ගුණ ගැලවිලා යන්න ඕන. ඒ ආකාරයෙන් ධර්මය සිහි කරනකොට ධර්මය සිහි කරන්න ඕනේ ක්රමානුකූලව අනුපිළිවෙල යන්න ඕනේ.
그냥 물로 빨면 밖에서 묻은 먼지 같은 때는 빠집니다. 그것이 빠지는 것을 보고, 남은 것도 똑같이 그냥 계속 빨면 되느냐 하면 되지 않습니다. 다음에 해야 할 것은 비누를 넣어 빠는 것이고, 그러면 또 한 부분의 때가 빠집니다. 그다음 보면 비누로도 안 빠지는 얼룩이 조금 남아 있습니다. 그때 누가 '아까 비누를 넣으니 빠졌으니 다 빠질 때까지 비누로 빨면 되느냐'고 묻는다면, 되겠습니까? 비누로 빠질 만큼은 그것으로 빠졌고, 물로 빠질 만큼은 그것으로 빠졌습니다. 그다음엔 특별한 약품을 넣어야 그 얼룩이 빠집니다. 마찬가지로 dhamma를 되새길 때도 차례대로, 순서를 따라 되새겨야 합니다.
දැන් බුදුන් පුදමින් වන්දනාමාන කරමින්, බුදු ගුණ සී කරමින් ඉන්නකොට එක්තරා මට්ටමක සුද්ධතාවයක් එනවා. පළවෙනි සුද්ධතාවය හැබැයි ඇලීමයි ගැටීමයි දෙක ඇතිවෙන රාග, ද්වේශ අපිට හටගන්නකොට ඒක අයින් කර ගැනීමට ඊළඟට අපිට බැඳිලා තියෙන එක හොලා විශේෂ එකක් දාන්න ඕනේ. විශේෂ රසායනයක්.
Buddha께 공양하고 예배하며 Buddha의 덕을 되새기며 지내면 어느 정도의 깨끗함이 옵니다. 첫째 깨끗함입니다. 그러나 들러붙음과 부딪힘, 곧 rāga와 dosa가 일어날 때 그것을 없애려면 그다음엔 우리에게 붙어 있는 것을 빼는 특별한 것, 특별한 약품을 넣어야 합니다.
ඉතින් මට තරහ එනවද වැඩියෙන් අනික් අය කෙරෙහි නිකන් දැවෙන කැවෙන ගති ඉන්නේ. එහෙනම් මම ඒකට දාන්න ඕනේ මගේ රසානේ මෙත්තානුස්සතිය. මෙත්තානුස්සතිය නැසාන ඒකට දාන්න ඕන. මට රාගය මතුවෙනවද? ඇලීමේ ආසාවලද මතු වෙන්නේ? කාම හැඟීම්ද එන්නේ? මම ඒකට දන්නේ අසුභානුස්සතිය. එතකොට මට ඔය ඕන ලකන්න බැරියා පස්සේ කරගන්න බැරියා මෙහෙම කම්මැලි හිතෙනවද එයා දාන්න මරණානුස්සතියට ඕන හැටියට. මට මේ මොනවා කරත්ම මගේ ශරීරය හැඩ වැඩ වෙලා තියෙනවා නම් ලස්සනට තියෙනවා. ඕක බලන්න හිතිෙනවා. කණ්නාඩියෙන් පොඩ්ඩක් වෙලා ගිහින් බල බලා ඉන්න හිතෙනවා. දැන් ඔය අදහසෙන් ඉන්නවා. ආත අසුභානුස්සතිය.
남들을 향해 화가 많이 나고 늘 속이 타고 끓는 성질이라면 거기에 넣어야 할 내 약은 mettānussati입니다. 그것을 넣어야 합니다. rāga가 솟습니까? 들러붙는 욕심이 솟습니까? kāma 느낌이 옵니까? 거기에 넣을 것은 asubhānussati입니다. 해야 할 일을 미루고 게을러지는 마음이 듭니까? 그 사람은 마음껏 maraṇānussati를 넣어야 합니다. 무엇을 해도 내 몸이 잘생기고 예뻐서 자꾸 보고 싶고, 거울 앞에서 한참 들여다보고 싶은 마음으로 지냅니까? 그렇다면 asubhānussati입니다.
ඒක තමන්ට එන එකට අනුසන් තේරුම් ගන්න දැන් චරිතානුකූල කර්මස්ථානයේ ගුරුවරයාගේ ඉිල්ලා ගන්න බලාපොරොත්තුවෙන් අද ඉන්නවා. ගුරුවරයා කියා දෙන්න ඕනේ මේ කර්මස්ථානයේ චිතානුකූලව වෙන එක උඹ හොයා ගැනීම ක්රමය ගුරුවරයා දෙන්නේ අන්න ඒකයි.
자기에게 오는 것에 맞추어 알아들으십시오. 요즘 사람들은 성품에 맞는 kammaṭṭhāna를 스승에게서 받기를 바랍니다. 스승이 가르쳐 줄 것은 성품에 맞는 kammaṭṭhāna를 그대 스스로 찾는 방법입니다. 스승이 주는 것은 그것입니다.
ගුරුවරයාට පුළුවන් කමක් නෙ. ඒ කරන්න එහ පුළුවන් ගුරුවරයෙක් හිටියා. ය තමයි ලොතුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ. උන්වහන්සේට ආසේ අනුසයත් ඥානය කියලා ඥානයක් තියෙනවා. ඉන්ද්රිය පරෝපරන්ත ඥානය කියලා ඥානයක් තියෙනවා. එහම් ස්වාමීනි මට කර්මස්ථානයක් දෙන්න කිව්වා බුදුරජාණන් වහන්සේ දන්නවා මොහුට මේ කර්මස්ථානයයි මෙතෙන්ට ගැලපෙන්නේ මො무හුගේ ආසය අනුසය මෙහෙමයි තියෙන්නේ. මොහු ශ්රද්ධා ඉන්ද්රිය මෙච්චරයි වැඩිලා තියෙන්නේ. ඉන්ද්රිය සතී ඉන්ද්රිය මෙච්චරයි තියෙන්නේ. මොගේ ප්රබල ඉන්ද්රිය මෙන්න මේකයි. ඔහුට මෙන්න මේ ජාතිය කර්මස්ථානයක් දෙන්න ඕනේ කියලා ඒ ඒ ඥානයෙන් යුත්ත බුදුපියාණන් වහන්සේ ඒක දන්න නිසාම එල්ල කරපු කර්මස්ථානය දෙනවා. හැබැයි ඒක ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේට තියෙන විශේෂ සත්වයක් මිසා කක් මහරහතන් වහන්සේ නමටත් ඒ විෂ සත්වය. ඉතින් දැන් අනික් අය පෙන්නන්නේ පර්යේෂණය කියලා.
스승이 그렇게 해 줄 수는 없습니다. 그렇게 할 수 있는 스승이 한 분 계셨으니 lokuttara Buddha이십니다. 그분께는 āsayānusaya ñāṇa라는 지혜가 있고, indriyaparopariyatta ñāṇa라는 지혜가 있습니다. 누가 '스승님, 제게 kammaṭṭhāna를 주십시오' 하면 Buddha께서는 아십니다. 이 사람에게는 이 kammaṭṭhāna가 맞다, 이 사람의 āsaya와 anusaya는 이렇다, 이 사람의 saddhindriya는 이만큼 자랐고 satindriya는 이만큼이다, 이 사람의 강한 indriya는 이것이니 이런 kammaṭṭhāna를 주어야 한다 — 그 지혜를 갖추신 Buddha께서는 그것을 아시기에 딱 맞는 kammaṭṭhāna를 주십니다. 그러나 그것은 lokuttara Buddha만의 특별한 힘이지 큰 arahant에게도 없는 힘입니다. 그래서 다른 이들이 보여 주는 것은 살펴 찾는 길입니다.
ඒ පර්යේෂණයක් කරනකොට අපේ තියෙන අභ්යන්තර ගති ලක්ෂණය අනුව තමයි අපේ ක්රියාදාමයන් කතාව සහ ක්රියාව සකස් වෙන්නේ.
그렇게 살펴 찾을 때, 우리 안의 성품에 따라 우리의 행동, 곧 말과 몸짓이 이루어집니다.
බොහෝම අවධානයෙන් එතන තියාගෙන ඉන්නවා එක්තරහ කොටසක්. ප්රඥාවන්තය නම් ක්රමය කියා දීලා ඔබ යඩියෙන් ඔබ කරගනී ඔන්න ක්රමය කියලා. එහෙම ප්රඥාවක් නැති කෙනා තේරුම් ගන්න බැරි කෙනාට උදව් ගක් දීම වශයෙන් එයා ළඟ තියාගන්නවා ගෝලයෙක් වශයෙන්. හැබැයි තියාගන්නකොට එයාට කෙලින්ම ගන්නවා. ඔබ තරහ වෙනවා නම් දැම ඵලයක්. මම කියන එක අහන්න කැමති නැත්නම් දැන් වක්තිය ආය මට වෙහෙස දෙන්න එපා. මම කියන එක කරන්න පුරන්ඳු වෙනවා නම් ම තියාගෙන ගෝලයන් තිය ම කියා දෙන්න. හැබැයි ඔබ කියන විදිහට කරලා හිම් ඒකෙන් ජය ගන්නේ. ඒ විදිහට කියලා මොකද කරන්නේ එයා යන හැටි එන හැටි කරන හැටි කතා කරන හැටි වටපිට බලන හැටිමේ මළු හමදින හැටි ඒ වගේම තියෙන වැඩ ඒගොදු මහත් කටයුතු කරන හැටි මේ හැම එහේම අවධානයෙන් ඉන්නවා. අවධානයෙන් ඉන්නකොට පේනවා පුද්ගලයාගේ චරිත ලක්ෂණය. මෙයාගේ චරිත ලක්ෂණය මෙහෙමයි. මේ රාග චරිතය මුලට තියෙන්නේ. මු සද්ද නැතුව බිල්ලක් වාගේ ඉන්නවා අන්න කෙල්ලක් ආවා අන්න ගෑනියෙක් ආවා දැකා පොඩ්ඩක් හැට කොත්තරයි. අන්න යනවා ඕ කතාව අන මූ බූද දන්නේ නෑහැ. ඌ යන්නේ මොකද කියලා. මට පේනවා මු තියෙන රාග චරිතය. අන්න ගුරුවරයා පැත්තක ඉඳිලා බලාගන්නාගේ චරිතය ඔබ අසුභ කර්මස්ථානය වරප ඒක දෙනවා එයාට.
어떤 스승들은 아주 주의 깊게 곁에 두고 지켜봅니다. 지혜로운 사람이라면 방법을 알려 주고 '그대 스스로 해 보라, 이것이 방법이다' 합니다. 그런 지혜가 없어 알아듣지 못하는 사람은 도와주려고 제자로 곁에 둡니다. 다만 곁에 둘 때 대놓고 말합니다. '그대가 화를 낸다면 소용없다. 내 말을 듣기 싫다면 지금 가라, 나를 다시 힘들게 하지 마라. 내 말대로 할 준비가 되어 있다면 곁에 두고 제자로 삼아 가르치겠다. 다만 내가 말하는 대로 해야 이길 수 있다.' 그렇게 말해 두고, 그 사람이 걷는 모습, 오는 모습, 일하는 모습, 말하는 모습, 두리번거리는 모습, 마당 쓰는 모습, 그 밖의 일을 하는 모습을 모두 주의 깊게 지켜봅니다. 주의 깊게 지켜보면 그 사람의 성품이 보입니다. 이 사람의 성품은 이렇다, rāga 성품이 앞서 있다. 이 녀석은 고양이처럼 말없이 있다가 여자아이가, 여자가 오면 보고 살짝 웃고는 그쪽으로 간다. 왜 가는지 본인은 모르지만 내게는 이 녀석의 rāga 성품이 보인다. 이렇게 스승은 옆에서 지켜보며 성품을 알아보고 '그대는 asubha kammaṭṭhāna를 닦으라' 하며 그것을 줍니다.
තව එක්කෙනෙක් ඉන්න ව බලනකොට මේ පොඩ්ඩක් එන්නකෝ. ගත්තා අතුර එන්න. දමා ගැහුවලා යන්න ගියා. මොකද ආ මොකේ තියෙන්නේ ද්වේශ චරිතය. අන්න චරියාවේ බලාගන්න චරිතය මොකක්ද කියලා. අන්න ඒ වගේ බලාගෙන ඉවෙලා හටනම් චරිතානුකූල කර්මස්ථාන දෙනම ශ්රද්ධාධිකයින්ට ශ්රද්ධාධිකයා කියන්නේ කියපු එක විශ්වාස කරන එක කරනවා මිසා ප්රඥාවෙන් කළිත නොකළ හිත සේරුම් ගන්න පුළුවන් කෙනා නෙමෙයි. ශ්රද්ධාධික පුද්ගලයා ළඟ තියාගෙන චරිතානුකූල කර්මස්ථානයක් ඔය විදිහට දෙන දෙන දෙනවා ගුරුවෝ.
또 한 사람을 보면, '좀 이리 와 보라' 하면 잡고 있던 것을 내던지고 가 버립니다. 왜 그런가? dosa 성품이 있기 때문입니다. 이렇게 행동을 보고 성품이 무엇인지 알아봅니다. 그렇게 지켜보며 성품에 맞는 kammaṭṭhāna를 줍니다. saddhādhika, 곧 믿음이 앞선 사람이란 들은 대로 믿고 행하는 사람이지 지혜로 따져 알아듣는 사람이 아닙니다. 스승들은 믿음이 앞선 사람을 곁에 두고 그렇게 성품에 맞는 kammaṭṭhāna를 줍니다.
ඒ කල්යාණ විස්තරා කරන්නේ ඒ ක්රමයට ප්රඥා පුද්ගලයෙකුට ඒවා කිය ඉන්නේ නෑහ. ඔබම තෝරාගන්න ඔබම ඔබේ ක්රමය දැනගන්න රාගයක් ආවොත් මෙන්න මෙහෙම තේරුම් ගන්න ඔබම මේ විදිහට ඔබේ චරිතය ඔබම තෝරාගන්න ඒකට ගැලපෙන කර්මස්ථානය මෙන්න ඒක බලන්න ද්වේශයක් ආවොත් ඔබ චෛතය මෙන්න මේ ඔබට වැටෙහි. එහෙම හිතක් ආවොත ඒක නැති කරන් මේ කර්මස්ථානය බලන්න මෙන්න මේකයි ක්රමය කියලා කියද්ද දැන් ඉතින් මන් ඉන්න ඕනෑැහිලා ඔබේ කරගන්න කියලා යවනවා.
kalyāṇamitta는 그런 방식으로 이끕니다. 지혜로운 사람에게는 그런 것을 일일이 말하지 않습니다. '그대 스스로 가려내라, 그대 스스로 그대의 방법을 알라. rāga가 오면 이렇게 알아들어라. 그대 스스로 그대의 성품을 가려내고 거기 맞는 kammaṭṭhāna, 이것을 보라. dosa가 오면 그대 마음에 이것이 떠오를 것이다. 그런 마음이 오면 그것을 없애는 이 kammaṭṭhāna를 보라. 이것이 방법이다' 하고 일러 준 뒤 '이제 내 곁에 있을 필요 없다, 가서 그대 일을 하라' 하고 보냅니다.
ඒක තමයි තිබුනේ බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩෙන්න කලේත් ඔය ක්රම දෙකම තිබුණා. අන්න අරණ්ය ලොකුමල සුන්යාකාර තියෙනවා ගිහින් ඔයගේ වැඩ කරගන්න සමහර අය එහෙම යානවනා. සමහර භික්ෂූන් වහන්සේලා කියනවා යන්න සංඝේර සංඝයා අතරට ගිහිල්ලා ඕකථාන කර කටයුතු කරගෙන ඉන්න ඒ කියන විදිහට කටයුතු කරන්න. අන්න ශ්රද්ධා දිගාය ඇතට යානව එයාට දෙනවා ඇවැත්නම් ඔන්න ඇවැත් මාලාව ඔන්න වරද්ද ගත්තහම ඔවට දඬුවා. ඔය විදිහට කරෙන කොහොම හරි බේරෙන්න බලන්න කියලා එහෙම යානවා ඒ අය. ප්රඥාති කියලා ඔය එකක්වත් කිව්වේ නැහැ. අධිශීල සිඛා අධිචිත්ත සික අධිපඤඥා සික මරී ශික්ෂාව දලාගෙන තමන්ම වැරද වරද හැටියට දැකලා තේරුම් නම් අත්රගෙන මිදෙන්න. ඔබ ඒ වගේ මගන්න. එහට ඒ ක්රමය තියෙනවා. ඉතින් ඒකයි ක්රමය.
Buddha께서 계실 때에도 이 두 방법이 다 있었습니다. '숲과 빈집이 있으니 가서 그대 일을 하라' — 어떤 이들은 그렇게 갔습니다. 어떤 비구들에게는 'Saṅgha 가운데로 가서 그들이 말하는 대로 지내라' 합니다. 믿음이 앞선 이는 그렇게 가고, 그에게는 āpatti 목록을 주며 '잘못하면 이런 벌이 있으니 어떻게든 피하도록 하라' 합니다. 지혜로운 이에게는 그런 말을 하나도 하지 않았습니다. adhisīla sikkhā, adhicitta sikkhā, adhipaññā sikkhā라는 세 sikkhā를 지니고 스스로 잘못을 잘못으로 보고 알아들어 놓아 버리고 벗어나라, 그대는 그렇게 가라 하셨습니다. 그런 방법이 있습니다. 그것이 방법입니다.
ඉතින් ඒකතා සුවයට පත් වුනා නම් ඒ වෙලාවේදී නිවන මුල් කරගෙන ඉන්න ඕනේ. අත්හැරීම හැර නොයල්ම හැර මිදීම හර තව සැනසුමක් නෑහ. මොනවද අත්හරින ඡන්ද රාගය යම් යම් ද්රව්ය වස්තු වලට යම් යම් දේට බැඳුන ඡන්දර රාගයක් ඇත්නම් ඒ චන්ද රාගය අතහරිනවා. අන්න ඒ චන්ද රාගය අතහරපුවහම ලබනවා විශාල සැනසුමක් නිදහස් සුවයක්. සංසිඳීම් සුවයක් ලබනවා. මෙන්න මේ සංසිඳීම් සුවයට හිත තියාගත්තහම ඒක තමයි නිවන. නිවනට හිත තිබ්බා කියන්නේ ඒකයි. අන්න ඒ නිවනට හිත තියාගත්ත කෙනා දන්නවා මේ සියලුම සංසිදීමට පත් වුණා නම් සියලුම චන්ද රාගය දුරු වෙච්ච දාට කොච්චර ශාන්තද කොච්චර ප්රණීතද එදා අරටර සසර ගමනට හේතු වෙන කෙලෙස් බලන්න නැහැනේ. මම යන්න ඕනේ යන්න එතෙන්ටයි. පරමාර්ථය මගේ ඒකයි. ඒකම ශාන්තයි ඒකම ප්රණීතයි කියලා යන මට්ටන අත්දැකින්න දකින ගාන මට වැටහෙනවා. ලෝකේ ගිනි ගොඩක් කියලත් මට වැටහෙනවා. අත්හැරිච්ච තරමට නිදහස් කියලත් වැටහෙනවා. එහෙනම් මට ඕනේ අන්න ඒ කියන නිදහසක් කියලා හිත පිහිටවා ගත්තහම කියලා නිවනට හිත පිහිටවාගත්තා.
그러니 ekaggatā의 편안함에 이르렀다면 그때는 nibbāna를 뿌리로 삼아 머물러야 합니다. 놓아 버림, 내려놓음, 벗어남 말고 다른 평안은 없습니다. 무엇을 놓느냐 — chandarāga입니다. 어떤 물건, 어떤 것에 묶인 chandarāga가 있다면 그 chandarāga를 놓아 버립니다. 그 chandarāga를 놓아 버리면 큰 평안, 풀려남의 편안함, 가라앉음의 편안함을 얻습니다. 이 가라앉음의 편안함에 마음을 두면 그것이 바로 nibbāna입니다. nibbāna에 마음을 두었다는 것은 그것입니다. 그 nibbāna에 마음을 둔 사람은 압니다. 모든 것이 가라앉아 모든 chandarāga가 사라진 날, 그날은 얼마나 고요하고 얼마나 뛰어날 것인가. 그날은 saṃsāra의 길로 이끄는 kilesa가 없을 것이다. 내가 가야 할 곳은 거기다. 나의 paramattha는 그것이다. 그것이야말로 고요하고 뛰어나다는 것을 겪어 볼수록 깨닫게 됩니다. 세상이 불더미라는 것도 깨닫고, 놓은 만큼 자유롭다는 것도 깨닫습니다. 그러니 내가 바라는 것은 그 자유다 하고 마음을 자리 잡으면 nibbāna에 마음을 자리 잡은 것입니다.
අන්න අර සුදුසුම් හරින වෙලාවේදී නිවනට හිත පිහිටවාගෙන සුදුසුම් හරෙන්න ඕනේ. සුසුමෙන් සුසුමට තියෙන ඒවා ගැලවෙනවා. නිවන සිහිවන්න සිහිවෙන්න ප්රභාසර චිත්තයේ නැගෙනවා. චිත්තය ප්රභාසර වෙන්න ආගන්තුක උපක් ලේස දැවිලා පිච්චිල යනවා. ඒවා නිසා හටගත වාපිස්සෙමාදිය ඔක්කොම නිදහස් වෙලා ඉවත් වෙලා යනවා. ඒවා ඉවත් කරන්න තියෙන පහසුම මාර්ගයක් තමයි සුදුසුම් හැරීම. මේ සුදුසුම් හරමින් හිටිය කරගන්න. එතකොට ධ්යානයට බලවත් ඇතිලා එනවා. ඔය ක්රමය සුද්ධ කරගන්න ඕන.
깊은 숨을 내쉴 때 nibbāna에 마음을 자리 잡은 채 숨을 내쉬어야 합니다. 숨 하나하나마다 붙어 있던 것들이 떨어져 나갑니다. nibbāna를 되새길수록 pabhassara citta가 솟아납니다. 마음이 빛나면 āgantuka upakkilesa가 타서 그을려 사라집니다. 그것들 때문에 생긴 vāta, pitta 따위도 모두 풀려나 빠져나갑니다. 그것들을 없애는 가장 쉬운 길이 깊은 숨 내쉬기입니다. 숨을 내쉬며 그렇게 하십시오. 그러면 jhāna에 힘이 붙습니다. 그 방법으로 깨끗이 해야 합니다.
මේ අභිධර්මය පිළිබඳව මූලික අවබෝධය නිවන් ලැබීම සඳහා අවශ්ය වෙනවද කියලා අහනවා. දැන් මෙතන්දි [උගුර කෑරීම] දැනගන්න ඕනේ අභිධර්මය කියනකොට මොකක්ද අභිධර්මය කිව්වේ? දැන් මේක බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේත් අභිධර්මදර භික්ෂූන් වහන්සේලා හිටියා. හැබැයි 45 අවුරුද්දක් තුළ දේශනා කරපර අභිධර්ම පිටකයේ බෙලා තියෙන විස්තරය නෙමෙයි ඒ කියන්නේ. ඒක හදාගත්ත තුන්වෙනි ධර්ම සංඝායනාවට එනකොට 45 අවුරුදක දහම් කාණ්ඩ ඔක්කොම එකතු කරගෙන ඒ තුළින් ස්කන්ධ ගැන පෙන්නපුවා, ධාතු ගැන පෙන්නපුවා ආයතන ගැන පෙන්නපුවා පරිහම උපාධය ගැන පෙන්නපුවා ඒවා පිළිබඳ විස්තර දේශනා කරුවා ආනන්ද හාමුදුරුවන්ගෙන් තවත් ඒ කල හිටපු ඒක ස්වාමීන් වහන්සේලාගෙන් ධර්ම හාමුදුරුවරු එකතු කරලයි සිවිස බෑපත් මහරහතන් වහන්සේලාගෙන් දුන්න අදහස් ටික ඔක්කෝම කැටි කරලා අරගෙන ඒවයයින් තමයි සකස් කරලා දුන්නේ අභිධර්ම පිටකය කියන එක. ඒ අභිධර්ම පිටකයේ තියෙන අභිධර්මය එකක්. ඒක ධර්මය තියෙන ගැඹුරු කොටසක්. සියුම් නුවණට ගෝචර වෙන දහම් කොටසක්. අභිධර්ම කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ අභ්යන්තරයෙන් නැගෙන්න ඕනේ ධර්මය.
Abhidhamma에 대한 기본 이해가 nibbāna를 얻는 데 필요하냐고 묻습니다. [헛기침] 여기서 알아야 할 것은 Abhidhamma라고 할 때 무엇을 Abhidhamma라 하느냐입니다. Buddha께서 계실 때에도 Abhidhamma에 밝은 비구들이 있었습니다. 그러나 그것은 45년 동안 설하신 Abhidhamma piṭaka에 적힌 풀이를 말하는 것이 아닙니다. Abhidhamma piṭaka는 셋째 saṅgāyana에 이르러 45년 동안의 가르침 묶음을 모두 모아, 그 가운데 khandha에 대해, dhātu에 대해, āyatana에 대해, paṭicca samuppāda에 대해 보여 주신 것들과 그 풀이로 설해진 것들을, Ānanda 스님과 그 시절의 여러 스님들, 신통을 갖춘 큰 arahant들이 전한 뜻을 모두 모아 엮어 만든 것입니다. 그 Abhidhamma piṭaka에 있는 Abhidhamma가 하나입니다. 그것은 dhamma의 깊은 부분, 섬세한 지혜에만 닿는 가르침입니다. 그런데 Abhidhamma라는 말이 가리키는 것은 안에서 솟아나야 하는 dhamma입니다.
අනුන්ගෙන් කියන එක අහගෙන අපිට කවදාවක් නිවන් දකින්න බැහ. නිවන් දකින්න මග අහගත්තට පස්සේ ඔවුන් දැන්නම් මට තේරුණා මෙන්න මේකයි නිවන කියන්නේ. මෙන්න මේකයි ලෝකේ කියන්නේ. මෙන්න මේකයි රාගය කියන්නේ මෙන්න මේකයි ද්වේශය කියන්නේ. දැන් මට තේරෙනවා දැන් මට ඒක කාගෙන්වත් අහන්න ඕනේ නැහැ. යම් කෙනාට හිතන්න පුළුවන් වුනානම්. ඒ ඔහුගේ අභ්යන්තරයෙන් නැගිච්ච නියම ධර්මය. ඒ ධර්මය අනුගමනය කිරීමෙන් තමයි ඔහුට මාර්ගය වඩන්න පුළුවන්. එහෙනම් මෙන්න මේකට අභිධර්මය දන්නේ නැතුව නිවන් දකින්න බැහ කියලා. අභිධර්මය අත්යාවශ්යයි කියලා.
남이 하는 말을 듣기만 해서는 결코 nibbāna를 볼 수 없습니다. nibbāna를 보는 길을 들은 뒤, '이제 알겠다, 이것이 nibbāna다, 이것이 세상이다, 이것이 rāga다, 이것이 dosa다, 이제 알겠으니 더는 누구에게 물을 필요가 없다'고 스스로 생각할 수 있게 되었다면, 그것이 그 사람 안에서 솟아난 참된 dhamma입니다. 그 dhamma를 따름으로써 그는 길을 닦을 수 있습니다. 그러니 이런 뜻에서 Abhidhamma를 모르면 nibbāna를 볼 수 없다, Abhidhamma는 꼭 필요하다고 하는 것입니다.
අභිධර්මය කියලා කිව්වේ අර ත්රිපිටකයේ තියෙන විනේ සූත්ර අභිධර්ම කියන එකෙන් කිව්වා අභිධර්මය නෙමෙයි. හිතන චිත්ත රූප නුන ඉතින් ඒවා පිළිබඳව ඒ තියෙන්නේ අර විග්රහ කරපු හරිය ඔය තියෙන්නේ. ඔය තරම් ලොකුවට යන්න දෙයක් නැහ අභිධර්මය කියන්නේ. දැන් අපි දැනගන්න ඕනේ. අර කියන්නා වූ දැන් සතර සතිපට්ඨානයට පෙන්නපු හරිය අපි තුළින් දැනගන්න අපිට හැකියාවල් ලැබුණා නම් අපි ළඟ අපි ධර්මය නැගුණා.
여기서 Abhidhamma란 tipiṭaka의 Vinaya, Sutta, Abhidhamma에서 말하는 Abhidhamma가 아닙니다. citta, rūpa 같은 것들에 대해서는 앞서 풀이한 정도면 됩니다. Abhidhamma라고 해서 그렇게 거창하게 갈 것이 없습니다. 우리가 알아야 할 것은, 앞서 말한 네 satipaṭṭhāna에서 보여 준 것을 우리 스스로 알 수 있는 힘을 얻었다면 우리 안에서 dhamma가 솟아난 것이라는 점입니다.
මෙන්න මේ ක්රියාකලාපය රාගයට ද්වේශයට මෝහයට හේතු වෙනවා කියලා කාගෙන්වත් අහන්නේ නැතුව තමන්ටම දැනගන්න හැකියාවක් තියෙනවානම්. මෙන්න මේට අනුකූලවඳු ප්රතිාර ක්රියාව රාගක් ක්ෂය කරන්න ද්වේශක් ක්ෂය කරන්න මෝහක් ක්ෂය කරන්න හේතු වෙනවා කියලා තමන්ට වැටහෙනවා නම් දැනෙනවා නම් තමන්ට තේරුම් ගන්න හැකියාව තිබුණා නම් එතකොට ඒ වගේම මෙබඳු දේ ද්වේශයට හේතු වෙනවා. මෙබඳු ක්රියාව ද්වේශය නැගෙන්න හේතු වෙනවා. මෙන්න මේ ක්රියාව දේශක් ක්ෂය කරන්න හේතු වෙනවා කියලා ඒ ක්රියාව පිළිබඳේ දැනුනානම් මෙඳු ක්රියාව මෝහයට හේතු වෙනවා. මෙබඳු ක්රියාව මෝහය නැති කරන්න හේතු වෙනවා. තමන්ට තේරුම් ගන්න හැකියාවක් ඇහුනම්නම් තමන් කරන ක්රියා කලාප ගැන කියන්නේ රාග ද්වේශ මෝහන්න දාලා බලන්න ඒක දැන් කාගෙන්වත් අහන්න දෙයක් නෑහ තමන්ට දැන් තමන්ට අවංකව තමාගේ හිත දිහා එහා බලනකොට තමන්ගේ අභ්යන්තරය බලනකොට අභ්යන්තර තත්ත්වය තෝරගන්න පුළුවන් කළ යුත්ත තෝරගන්න පුළුවන්. ඒ ධර්මය තමා තුළින් නැගියන තත්ත්වයට ආවට පස්සේ තමයි. එයා ළඟ අභිධර්මය ඇගෙන පටන් ගන්නේ. අන්න ඒ අභිධර්මය අවශ්යයි නිවන් අවබෝධ කරන්නඕන.
이런 행동이 rāga, dosa, moha의 원인이 된다는 것을 누구에게 묻지 않고 스스로 알 수 있다면, 이에 맞서는 이런 행동이 rāga를 없애고 dosa를 없애고 moha를 없애는 원인이 된다는 것을 스스로 깨닫고 느끼고 알아들을 수 있다면, 또 이런 것이 dosa의 원인이 되고 이런 행동이 dosa를 일으키고 이런 행동이 dosa를 없앤다는 것을 알게 되었다면, 이런 행동이 moha의 원인이 되고 이런 행동이 moha를 없앤다는 것을 스스로 알아들을 수 있다면 — 자기가 하는 행동들을 rāga, dosa, moha에 비추어 보는 것은 이제 누구에게 물을 일이 아닙니다. 스스로 정직하게 제 마음을 들여다보고 제 안을 들여다볼 때 안의 상태를 가려낼 수 있고 해야 할 일을 가려낼 수 있습니다. 그 dhamma가 자기 안에서 솟아나는 단계에 이르러서야 그에게 Abhidhamma가 자라기 시작합니다. 그 Abhidhamma가 nibbāna를 깨닫는 데 필요합니다.
නිවන් අවබෝධ කරන අභිධර්මය කියන්නේ යම්කිසි වේදනාවක් එනකොට සරාගීක වේදනාවක්ද ආවේ වීත රාගි වේදනාවක්ද මේ දෝෂ සහිත වේදනාවක්ද ආවේ වීත දෝෂී වේදනාවක්ද මෝහ සහගත වේදනාවක්ද මේ දැනෙන්නේ වීත මෝහී වේදනාවක්ද මේ ආදී වශයෙන් වේදනාව පිළිබඳ දකින්න ඕනේ මේ සැප වේදනාව කෙබඳු ජාතියෙන් හටගත්ත එකක්ද තමන්ටම තේරුම් ගන්න පුළුවන් හැකියාවක් ආවානම් අන්න වේදනානුපස්සනාව දකින අභිධර්මය
nibbāna를 깨닫게 하는 Abhidhamma란, 어떤 vedanā가 올 때 이것이 rāga 있는 vedanā인가 rāga 없는 vedanā인가, dosa 있는 vedanā인가 dosa 없는 vedanā인가, moha 딸린 vedanā인가 moha 없는 vedanā인가 하고 vedanā를 보는 것입니다. 이 즐거운 vedanā는 어떤 종류에서 일어난 것인가를 스스로 알아들을 수 있는 힘이 생겼다면, 그것이 vedanānupassanā를 보는 Abhidhamma입니다.
[උගුර කෑරීම] මට මේ පහළවෙන වෙච්ච හිත සරාග හිතක්ද වීත රාගී හිතක්ද සදෝෂ හිතක්ද වීත දෝෂ හිතක්ද මෝහ සහගත හිතක්ද සමෝහ හිතක්ද වීත මෝහ හිතක්දච්ච හිතක්ද විසිරිච්ච හිතක්ද සමාධි හිතක්ද නිවනට පිහිටවපු උපේක්ෂාව පිහිටපු හිතක්ද මෙන්න මේ ආකාරයෙන් තමාගේ හිත දිහෑ බලනකොට තමාටම තේරුම් ගැනීමේ අභ්යන්තර නුවණා පහළ වුනාන මෙන්න මේක චිත්තානුපස්සනාව දකින අවිධර්මය
[헛기침] 내게 일어난 이 마음이 rāga 있는 마음인가 rāga 없는 마음인가, dosa 있는 마음인가 dosa 없는 마음인가, moha 딸린 마음인가 moha 없는 마음인가, 움츠러든 마음인가 흩어진 마음인가, samādhi 마음인가, nibbāna에 자리 잡은 upekkhā가 선 마음인가 — 이렇게 제 마음을 들여다볼 때 스스로 알아듣는 안의 지혜가 솟았다면, 이것이 cittānupassanā를 보는 Abhidhamma입니다.
මේ ලෝකයේ හටගත්ත මේ මේ අදහස් මොන මොන ගති ලක්ෂණට අයිති. මේක කාමච්ඡන්දයට අයිතියි, මේක ව්යාපාදයට අයිතියි, මේක ථීනමිද්ධයට අයිතියි. මේක උද්දච්ච කුක්කුච්චයට අති මේක විතිකිච්චාවට අයිති කියලා තමා පිළිබඳව ධර්මයන් පංචන නීවරණ ධර්මයන් තමා තුළ දැකීමේ හැකියාව තමන්ට ලැබුණ නම් ධර්මයන් පිළිබඳ අභිධර්මය තමන්ට පහළ වුණා. ධම්මානුපස්සනා පිළිබඳ අභිධර්මය මේ අනිච්ච ධර්මයක්, මේ දුක්ඛ ධර්මයක්, මේ අනත්ත ධර්මයක් එයා දැක ගැනීමේ හැකියාව දැකලා අනුන්ගයෙන් අහන්නේ නැතුව තමන්ට තේරුම් ගැනීමේ හැකියාව ලැබුණා. ධම්මානුපස්සනාව පිළිබඳ තුළ පිහිටපු අභිධර්මය
이 세상에서 일어난 이 생각들이 어떤 성품에 속하는가. 이것은 kāmacchanda에, 이것은 byāpāda에, 이것은 thīnamiddha에, 이것은 uddhacca kukkucca에, 이것은 vicikicchā에 속한다 하고, 다섯 nīvaraṇa dhamma를 제 안에서 볼 수 있는 힘을 얻었다면 dhamma에 대한 Abhidhamma가 그에게 솟은 것입니다. dhammānupassanā에 대한 Abhidhamma입니다. 이것은 anicca dhamma, 이것은 dukkha dhamma, 이것은 anatta dhamma라고 보는 힘, 남에게 묻지 않고 스스로 알아듣는 힘을 얻었다면, 그것이 dhammānupassanā 안에 선 Abhidhamma입니다.
ඔන්න ඔය විදිහට කායානුපස්සනා, වේදනානුපස්සනා, චිත්තානුපස්සනා, ධම්මානුපස්සනාව පිළිබඳ අභිධර්මය තමා තුළ පහළ වුණානම්. අන්න එයාට පුළුවන්කමක් තියෙනවා තව ගුරුවරයෙක්ගේ අවශ්යතාවයක් නැතුව තමාටම තමා බැලගෙන දැකලා තමාගේ තත්ත්වය තේරුම් අරගෙන මිදෙනකන් කටයුතු කරගන්න. මෙන්න මේ අවිධර්ම දරහට කාගෙවත් ආධාරයක් ඕනේ නැ. ඒ තමයි ගුරුවලයා.
이렇게 kāyānupassanā, vedanānupassanā, cittānupassanā, dhammānupassanā에 대한 Abhidhamma가 제 안에 솟았다면, 그는 더는 스승이 필요 없이 스스로 저를 살펴보고 제 상태를 알아들어 벗어날 때까지 해 나갈 수 있습니다. 이 Abhidhamma를 지닌 이에게는 누구의 도움도 필요 없습니다. 그것이 바로 스승입니다.
එතකොට චිත්ත චෛතසික රූප නිබ්බාන කියලා විග්රහ කරලා තියෙනවා දහම් විග්රහයක්. ඒක මුල් කරගත්ත දේශනාවක් අභිතරම පිට කේ තියෙනවා. ඒක වෙන අංශයක්. ඒක ධර්මය පිළිබඳව අතිතීක්ෂණ නුවණකට ගෝචර කරගත්ත බුදුරජාණන් වහන්සේගේ අසීමිත ඥාන ශක්තිය හුවාදක් වනවා. ධර්ම දේශනාවක් තමයි තියෙන්නේ අභිධර්මයට හිත පිළිබඳ විග්රහ. ඒවා අවශ්ය කරන්නේ නිවන් දකින මට්ටමටම නෙමෙයි. ඒවයේදී ඒක චක්ර.
한편 citta, cetasika, rūpa, nibbāna로 풀이한 dhamma 풀이가 있고, 그것을 뿌리로 한 가르침이 Abhidhamma piṭaka에 있습니다. 그것은 다른 갈래입니다. 그것은 dhamma를 아주 날카로운 지혜로 꿰뚫으신 Buddha의 끝없는 지혜의 힘을 드러내는 가르침입니다. Abhidhamma에 있는 마음에 대한 풀이들은 nibbāna를 보는 데 꼭 필요한 것이 아닙니다. 그것들은 그 안의 하나의 바퀴입니다.
දැන් අපි සූත්ර පිටකයේදී යමක් පෙන්නලා තියෙනවා නම් ඒ පෙන්නපු එකට අපිට විසඳගන්න බැරි තැනක් එහෙම ආවො ප්රශ්නයක් නැගුනො. ඔය ප්රශ්නය විසඳ ගැනීමට අවශ්ය කරන මූල සිද්ධාන්ත අන්න ඒ චිත්ත චෛත රූප නිබ්බාන විග්රහය තියෙනවා. අන්න ඒකෙදී ඒ පමණක් නෙමෙයි. අභිධර්මයට අයිති පොත් හතක විග්රහ කරලා තියෙනවා අභිධර්ම පිටකයට අයිති ඒවා. අන්න ඒකෙදී ධම්ම සංඝනී කියන එකේ විග්රහ කරලා තියෙනවා ඔය හිරව ධර්මතාවයන් පිළිබඳව ඒක කියන එක සංග්රහ ගතලා. මේ මේ ධර්මය මේ කොටස් වලින් යුත්තයි. අන්න ඒක එක කොටසක් ඒ ධර්මයම කොටසක්. ඉතින් ඒක විග්රහ කරලා දැනගන්න ඕනේ නැහ නිවන් දකින්න.
Sutta piṭaka에서 무엇을 보여 주었는데 우리가 풀 수 없는 곳이 나오거나 물음이 생기면, 그 물음을 푸는 데 필요한 뿌리 원리가 citta, cetasika, rūpa, nibbāna 풀이에 있습니다. 그뿐 아니라 Abhidhamma piṭaka에 속하는 일곱 권의 책에 풀이가 되어 있습니다. 그 가운데 Dhammasaṅgaṇī에서는 여러 dhamma들을 모아 묶어 풀이해, 이 dhamma는 이런 부분들로 이루어진다, 이것이 한 부분이다 하고 보여 줍니다. 그것을 풀어 알아야만 nibbāna를 보는 것은 아닙니다.
ඒවා යෙදෙන්නේ මෙන්න මෙහෙමයි. ඉතින් ඔය ආදි වශයෙන් එක තියෙනවා. විභංග ප්රකරණය පෙලා තියෙනවා එකින් එක විග්රහ කරලා. මෙන්න පටිච්ච සමුප්පාදය විස්තරය. මෙන්න ආනාපාන සතිය විස්තරය ආනාපාන විභංගය මෙන්න පටිච්ච සමුප්පාද විභංගය මෙම මෙන්න ඉන්ද්රිය විභංගය මෙන්න ධාතු විභංගය මේ ආදී වශයෙන් එකින් එක ඔය කියන ආපෝ ධාතු තේජෝ ධාතු ආදී වශයෙන් කියනකොට ධාතු කොටස් කීයක් තියෙනවද ඒ මොන මොනවද තවත් ධාතු කොටස් තියෙනවදින් එක විග්රහ කරනවා. ඉතින් ඒ ධාතු විභංගය දැන් අපි අහලා තියෙනවා ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වාය ධාතු, පඨවි ධාතු කියලා හතරක් ගැනවා. හතර ධාතුවගෙන් හැතුුනා කියලා අපි ඒ ටික දැනගන්නවා මේ සූත්ර පිට ගැනුව අපිට ඒ ටික ඇති මේ කයක් හටගත්තේ කොහොමද කියලා දැනගන්න මේ කය කියන්නේ ඒක වස්තුවක් නෙමෙයි. මේ එක එක කොටස් වල සම්පිඩනයගෙන් ඇති සේ මැහිගිලා පේන ඇති සේ හටගත්ත ආකාරයෙන් ලෝකයා රවට්ටන එක්තරා මායා ස්කන්ධික ගොඩක් තමයි මේ තියෙන්නේ රූප ගොඩක් තමයි මේ තියෙන්නේ. ඒට අපි එක එක නම් මුලුවොත් තියාගෙන අපි මෙහෙම හඳුන්වනවා. නමුත් ඕවා ඔක්කොම හැදිලා තියෙන්නේ වාපස් ගිනිසුලං කියන හතරෙන් නෙන ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වාය ධාතු, පඨයේ ධාතු කියන හතරෙන්. අපිට ඔය ටික දැනගත්තහම ඇති මේ කය පිළිබඳ තියෙන මුලා බලාපොරොත්තු අත්නගන්න ඕන. නිවන් අවබෝධ කරන්න ඒ ටික ඇති. හැබැයි දැන්
그것들은 이렇게 쓰인다는 식으로 하나씩 있습니다. Vibhaṅga pakaraṇa는 하나하나 풀이해 늘어놓았습니다. 여기 paṭicca samuppāda 풀이, 여기 ānāpānasati 풀이인 ānāpāna vibhaṅga, 여기 paṭicca samuppāda vibhaṅga, 여기 indriya vibhaṅga, 여기 dhātu vibhaṅga 하는 식입니다. āpo dhātu, tejo dhātu 하고 말할 때 dhātu가 몇 갈래 있는지, 무엇무엇인지, 다른 dhātu 갈래가 더 있는지를 하나하나 풀이합니다. 그것이 dhātu vibhaṅga입니다. 우리는 āpo, tejo, vāyo, pathavī dhātu 넷을 들었습니다. 네 dhātu로 이루어졌다는 것, Sutta piṭaka에서 그만큼 알면 이 몸이 어떻게 생겼는지 아는 데 넉넉합니다. 이 몸은 하나의 덩어리가 아니라 여러 조각이 모인 것이, 있는 듯이 맞물려 있는 듯이 생겨나 세상을 속이는 일종의 허깨비 덩어리, 형상의 무더기일 뿐입니다. 우리는 거기에 여러 이름을 붙여 부릅니다. 그러나 그것들은 모두 흙·물·불·바람 넷, 곧 āpo, tejo, vāyo, pathavī dhātu 넷으로 이루어졌습니다. 그만큼 알면 이 몸에 대한 홀림과 바람을 놓기에 넉넉하고, nibbāna를 깨닫는 데도 넉넉합니다.
ධාතු විභංගය කියන එකේදී. එදා වෙනකොටත් ලෝකේ එක එක අන්ය බ්රමුණු එක වේද සාස්ත්රය දැනගත්ත අය ත්රිවිද පරප්රාප්ත භනෝ ඒවැත්ත ඕවා ගැන තිබුණා. මූලික කතාවේ මූලික මාතෘකා තිබුණා. පදවැල් තිබුණා. ඕවා අරගෙන උන්ට ඕන ඕනෝ ඕන ඒවා කියලා තිබුණේ ඒ කාලේ උන්ට හිතෙන හිතින ඒවා කියනවා. දැන් අද වෙනකොටත් මේ ඕට කියන එකේ කතාව මෙන්න මේ වගේ ඒ කාලේත් මොකද කරන්නේ උන්ට ඕන එයා ධාතු ගැන විග්රහ කරන. ඒක එක්කෙනා තමන්ගේ මත කියනවා. දැන් මිනිස්සුන්ට තෝරාගන්න බැරුවේ ඉන්නවා.
그런데 dhātu vibhaṅga의 경우, 그 시절에도 세상에 여러 다른 바라문들, Veda를 익혀 세 Veda에 통달한 이들이 그런 것들에 대해 말하고 있었습니다. 기본 주제와 구절들이 있었고, 그것을 가지고 저마다 원하는 대로, 떠오르는 대로 말했습니다. 오늘날에도 그런 이야기들이 있지요. 그 시절에도 이처럼 저마다 dhātu를 풀이하며 제 견해를 말했고, 사람들은 가려내지 못하고 있었습니다.
මෙන්න මේ වෙලේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ ධාතු කියන්නේ මෙන්න මේකයි. ධාතු වර්ග කියන්නේ මේකයි. ධාතු බෝලන් යදෙන ඒවා මෙන්න මේ මේ කොටස් වලින් මේ අහවල් දේ හටගන්නේ. මේ සත්වය හටගැනීමට අවශ්ය කරනා වූ ධාතු හතර නෙමෙයි තවත් එහාට පෙන්නවා ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු ආපෝ, තේජෝ වායෝ පඨවි කියන ඒව ඉතින් ආකාශ ධාතු සහ විඤ්ඤාණ ධාතු කියලා ධාතු හයක් පෙන්නනවා. සත් ධාතුවකින් මේ සත්වය ක්රියාත්මක වීම කියලා එහෙම පෙන්නනවා. එක දෙන සැරි තව විදිහකින් පෙන්නවා. චක්ඛු ධාතු, රූප ධාතු, චක්ඛු විඤ්ඤාණ ධාතු, සෝත ධාතු, සද්ද ධාතු, සෝත විඤ්ඤාණ ධාතු, ගාන ධාතු, ගන්ධ ධාතු, ගාන විඤ්ඤාණ ධාතු, ජිව්හා ධාතු, රස ධාතු, ජිවහා විඤ්ඤාණ ධාතු කාය ධාතු, පොට්ඨබ්බ ධාතු, කාය විඤ්ඤාණ ධාතු, මනෝ ධාතු, ධම්ම ධාතු, මනෝ විඤ්ඤාණ ධාතු 18 ධාතුවක් පෙන්නනවා. ධාතු 18කින් යුත්තයි මෙන්න මේවා සත්වයා කියන එකන මෙන්න ඒ ක්රමයට බෙදෙන හැටි. අන්න තව ක්රමයක් කියා දුන්නා. දැන් මේ වගේ මේ ධාතු විභංගය කියලා එකක් තියෙනවා එක එක ආකාරයෙ මේ ධාතු කියන වචනයෙන් කරපු විග්රහයක්. එක එක විදිහට ඕක විග්රහ වෙනවා. ඉතින් අන්න ඒ කරපු විග්රහ කරපු ධර්මුව ඒක තමයි විභංග ප්රකරණ.
이때 Buddha께서는 dhātu란 이것이다, dhātu의 종류는 이것이다, dhātu들이 이런 부분들로 어우러져 이것이 생긴다 하고 보여 주셨습니다. satta가 생기는 데 필요한 dhātu는 넷만이 아니라 그 너머까지, āpo, tejo, vāyo, pathavī dhātu에 ākāsa dhātu와 viññāṇa dhātu를 더해 여섯 dhātu를 보여 주시고, 이 dhātu들로 satta가 움직인다고 보여 주셨습니다. 또 다른 방식으로도 보여 주십니다. cakkhu dhātu, rūpa dhātu, cakkhu viññāṇa dhātu, sota dhātu, sadda dhātu, sota viññāṇa dhātu, ghāna dhātu, gandha dhātu, ghāna viññāṇa dhātu, jivhā dhātu, rasa dhātu, jivhā viññāṇa dhātu, kāya dhātu, phoṭṭhabba dhātu, kāya viññāṇa dhātu, mano dhātu, dhamma dhātu, mano viññāṇa dhātu, 이렇게 열여덟 dhātu를 보여 주십니다. satta는 열여덟 dhātu로 이루어져 있고 이렇게 나뉜다고, 또 하나의 방식을 가르쳐 주셨습니다. 이처럼 dhātu vibhaṅga라는 것은 dhātu라는 말로 여러 방식으로 한 풀이입니다. 여러 가지로 풀이되는데, 그렇게 풀이한 가르침이 Vibhaṅga pakaraṇa입니다.
ඉතින් ඒක ධම්ම සක්ණී විභංග ඉතින් ධාතු කතා කියන එකේ ධාතු කියන්නේ ඒක සම්පූර්ණ විග්රහයක් ඒක පෙන්නනවා. සෑම මෙහෙටම කුඩා දෙක දේක පටන්ගෙන මේ රූප ධාතු, සද්ද ධාතු, ගන්ධ ධාතු, රස ධාතු, පොට්ඨබ්බ ධාතු, ධර්ම ධාතු ඒකත් පෙන්නනවා විග්රහ කරලා නිසර. ඒ වගේ කිරි කරපු අති සූක්ෂම විස්තරයක් ඒකේ තියෙන්නේ. එතකොට ඒ ධාතු කතාව පුද්ගල පඤ්ඤත්ත ඉතින් පුද්ගලයන්ගේ පැනවීම මේ සම්මත ගොඩන්නගහගෙන තියෙන හැටි. ඒ සම්මතයට අංගි වෙලා තියෙන දේවල්. මේ මේ සම්මතයෙන් පැනෙව්වේ දේට මොනවද අයිතිය? අන්න එහෙම ගතට මොනවද අයිති හිතට මොනවද අයිතියේ. මෙන්න මේ ආදි වශයෙන් මේ පුද්ගලය පැනවදීම මේ මේ පුද්ගලයාට ඇයි මේ නම
그렇게 Dhammasaṅgaṇī, Vibhaṅga, 그리고 Dhātukathā가 있는데, Dhātukathā는 dhātu에 대한 온전한 풀이를 보여 줍니다. 아주 작은 것부터 시작해 rūpa dhātu, sadda dhātu, gandha dhātu, rasa dhātu, phoṭṭhabba dhātu, dhamma dhātu까지 하나하나 풀이해 보여 줍니다. 그렇게 쪼갠 아주 섬세한 설명이 거기에 있습니다. 그다음 Puggalapaññatti는 사람에 대한 이름 붙임, 곧 sammuti가 어떻게 지어져 있는지, 그 약속에 딸린 것들, 이 약속으로 이름 붙인 것에 무엇이 속하는지, 몸에는 무엇이 속하고 마음에는 무엇이 속하는지, 이 사람에게 왜 이 이름이 붙는지 등을 보여 줍니다.
කතාවත් රූපකරණ කියලා තියෙනවා. ඒක ඊට පස්සේ මෙයා මේ මොග්ගලි පුතේ මහරහතන් වහන්සේ මේ ආදීවතින් මේ සකස් කරපු පරවාද බබිදීමට හටගත්තා වූ ප්රශ්න සහ පිළිතුරු මාලාවක් ඒකේ තියෙන්නේ. ඒකෙන්නේ ධර්ම අභිධර්ම කරුණු මුල් කරගෙන ඒ තුළින් අර ප්රශ්න නිරාකරණය කරපු ක්රම රටාවක්. ප්රශ්න 500 ගණක් නිරාකරණය කරපු හැටි. ඒකන් කිව්වේ කතාවත් ඔබ කරන්නට යමක කියලා තියෙනවා කොටස් දෙකෙන් දෙකෙන් හටගත්ත ඒවා. දැන් හොඳ නරක දෙකක් තියෙනවා. යුක්ති අයුත්ත කියලා දෙකක් තියෙනවා. එතකොට ඒ වගේම ගුණ අගුණ කියලා දෙකක් තියෙනවා. මෙන්න මේ දෙක හැදිච්ච දේවල් දෙපැත්ත වෙන්න ඒවා. ඒ වගේ විස්තරයක් තියෙනවා ඒ පට්ඨාන ප්රකරණය කියනඑක ඔක්කොට වඩා ගැඹුරු ඒකේ තියෙන්නේ හැම දෙයක්ම නිර්මාණය වෙන්නට මොන විදිහේ හේතුඵල රටාවකින්ද මේක හටගත්තේ. පටිච්ච සමුප්පාදය විග්රහය තවත් විග්රහ කරලා තියෙනවා පට්ඨානා ප්රකර්ණ 24 ආකාරයකින් ප්රත්ය වෙන ආකාරයක අති සූක්ෂමයි. ඉතින් මෙන්න මේ වගේ අති ගැඹුරු දහම් කොටස් ටික අරගෙන අභිධර්ම පිටකය කියලා වෙනම ධර්ම කාණ්ඩයක් හැදුවා විශේෂ ධර්ම කොටසක්. ඒ ධර්ම කොටස තමයි අපි අභිධර්මය පිටකය කියන්නේ ඒක ඥානවන්තයට ගෝචරෙන අතිුක්ෂම බුදු දහම ඒකේ පෙන්නන්නේ.
Kathāvatthu pakaraṇa도 있습니다. 그것은 그 뒤에 Moggaliputta Tissa 큰 arahant 등이 다른 견해(paravāda)를 깨뜨리려고 엮은, 물음과 답의 묶음입니다. dhamma와 Abhidhamma의 요점을 바탕으로 그 물음들을 풀어낸 방식이니, 오백 가지쯤 되는 물음을 풀어낸 것입니다. 그것이 Kathāvatthu입니다. 그리고 Yamaka가 있으니, 둘씩 짝지어 생긴 것들을 다룹니다. 좋음과 나쁨이 있고, 옳음과 그름이 있고, 덕과 허물이 있듯 둘로 된 것들, 양쪽으로 갈리는 것들에 대한 설명입니다. Paṭṭhāna pakaraṇa는 그 가운데 가장 깊은 것으로, 모든 것이 어떤 원인과 결과의 흐름으로 생겨났는지를 다룹니다. paṭicca samuppāda 풀이를 더 풀어, 스물네 가지 paccaya 방식으로 아주 섬세하게 보여 줍니다. 이처럼 아주 깊은 가르침들을 모아 Abhidhamma piṭaka라는 따로 된 dhamma 묶음, 특별한 가르침을 만들었습니다. 우리가 Abhidhamma piṭaka라고 부르는 것이 그것이며, 거기서 보여 주는 것은 지혜로운 이에게만 닿는 아주 섬세한 Buddha의 가르침입니다.
ඉතින් ඔය නිවන් අවබෝධ කරන අවශ්ය අභිධර්මය කියන්නේ අභ්යන්තරයේ නිවන සඳහා මුල් කරගෙන යම්කිසි වැඩපිල්ලක් කළ යුතුද ඒ සඳහා වශයෙන් ධර්මය තමන්ට තේරුම් ගන්න හැකියාව ලැබුණා නම් ඒ ඥානයට පරලා තමන්ට තමන්ට අනුන්ගෙන් අහන්න නැතුව තේරුම් ගැනීමේ හැකියාව පහළ වුණා නම් මෙන්න මේකට කියනවා ඒකත් විශේෂයෙන්ම අභ්යන්තරයේ නැගෙන ධර්මය. ඒ අභිධර්මය අවස්ථායි නිවන් අවබෝධ කරන්නේ. නිවන් [උගුර කෑරීම] අවබෝධ කරන අභිධර්මය එකක් බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩෙන්න කලෙත් අභිධර්ම කතා කරන භික්ෂූන් වහන්සේලාට වෙනම ආසන පැනෙව්ව ආදී වශයෙන් පෙලා තියෙනවා.
그러니 nibbāna를 깨닫는 데 필요한 Abhidhamma란, 안에서 nibbāna를 위해 어떤 일을 해야 하는지 스스로 dhamma를 알아들을 힘을 얻어, 그 지혜에 기대어 남에게 묻지 않고 알아듣는 힘이 솟았다면 그것을 특히 안에서 솟는 dhamma라고 합니다. 그 Abhidhamma로 nibbāna를 깨닫습니다. [헛기침] nibbāna를 깨닫는 Abhidhamma가 따로 있었으니, Buddha께서 계실 때에도 Abhidhamma를 이야기하는 비구들에게 따로 자리를 마련했다는 등의 말이 경전에 나옵니다.
ඒකයි ඉතින් ඔය හැම ප්රශ්නයක්ම අභ්යන්තරයේ නුවණ නැගි ආවට පස්සේ ඔය ප්රශ්න විසඳීමේ හැකියාව ලැබෙනවා. විස්තර කරන්න හැකියාව ලැබෙනවා. එක එක මට්ටම ඉතින් ඒ හැකියාව මට්ටමෙන් ඒ අය ධර්ම කතා ගැන සාකච්ඡා කරනවා. ඉතින් හේතු උදාහරණ උපමා පෙන්නමින් ඒකින් එක විග්රහ කරලා ධර්ම විද්යාවෙන් කරුණු පෙන්නමින් ඒවා හේතු ගන්ලා පෙන්නනවා මෙන්න මේකයි ඇත්ත මෙහෙමයි මේක ඇත්ත වෙන්නේ. ඔය කියන කතා බොරු වෙන්නේ මෙන්න මේ හේතු ඵලය මෙන්න මේ රටාවට ඔයාදි වශයෙන් කියනඑක විග්රහට තියෙනවා අභිධර්ම කතා ඉතින් අභිධර්ම කතා කරන භික්ෂූන් බොහොම අගය කරා බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ.
그래서 안에서 지혜가 솟은 뒤에는 그런 모든 물음을 풀 힘이 생기고 설명할 힘이 생깁니다. 저마다의 수준에 따라 그 힘의 정도로 그들은 dhamma 이야기를 나눕니다. 이유와 예와 비유를 들어 하나하나 풀고, dhamma의 이치로 요점을 보여 주며, 이것이 참이다, 이렇게 해서 참이 된다, 그대가 하는 말은 이런 원인과 결과 때문에 거짓이 된다 하고 풀이합니다. 그것이 Abhidhamma 이야기입니다. Buddha께서 계실 때 Abhidhamma를 이야기하는 비구들을 크게 높이 여기셨습니다.
ඉතින් ඔය ටික දකින්න ඕනේ මේ නිවන් ලැබීම සඳහා අවශ්යම වනයක අභිධර්මය අවශ්ය වෙනක ඔන්න ඔය අභිධර්මය සතර සතිපට්ඨානය දකින්නා වූ අභ්යන්තර නුවණ ඒක තමයි නිමත් දැකීමට දවසේ අපි දාන.
그러니 이것을 보아야 합니다. nibbāna를 얻는 데 Abhidhamma가 꼭 필요하다고 할 때 그 Abhidhamma는 네 satipaṭṭhāna를 보는 안의 지혜입니다. 그것이 nibbāna를 보는 데 우리가 놓는 바탕입니다.
පාරමිතා නොකුරා මගඵල ලැබිය නොහැකිද කියනවා. දැන් මේ පාරමිතා කියන වචනය අපි අර ඉස්සෙල්ලත් ඕක විග්රහ කරලා පාරමිතා කියන එක තෝරාගන්න ඕනේ. නිවන අරමුණු කරෙන නිවන සඳහා නිවන තේරුම් ගත්ත කෙනෙක් බණ අහලා ධර්මය තුළින් නිවන තේරුම් ගත්තට පස්සේ. ඒ නිවන කරා යාමට තමන්ට තියෙන බාධක මොනවද මොනවද තියෙන හොළ බොරු ටික නිවන ලැබෙන්නේ නැත්තේ ඇයි? නිවන හිත පිහිටලා සුද්ධ වෙන්නේ නැත්තේ ඇයි? ප්රභාස්වර බවට පත් වෙන්නේ නැත්තේ ඇයි? ආගන්ක උපක් ලේසයන්ගෙන් මේ හිත ගහන වෙලා විඤ්ඤාණ බවට පත් වෙලා තියෙන නිසා. මෙන්න මේ නිසා මොකද කරන්න ඕනේ? මෙන්න මේ ටික පෙරාගෙන පෙරාගෙන යනවා නම් මේ රොඩු ටික. ඔය වැඩ පිළිවෙල කියනවා ශ්රාවක පාරමිතාව.
pāramitā를 채우지 않고는 magga phala를 얻을 수 없느냐고 묻습니다. pāramitā라는 말은 앞서도 풀이했지만, pāramitā가 무엇인지 가려내야 합니다. nibbāna를 목표로, nibbāna를 위해, 법문을 듣고 dhamma를 통해 nibbāna를 알아들은 사람이 그 뒤 nibbāna로 가는 데 무엇이 걸림돌인지, 어떤 잡동사니가 있는지, 왜 nibbāna를 얻지 못하는지, 왜 마음이 nibbāna에 자리 잡아 깨끗해지지 않는지, 왜 빛나는 상태에 이르지 못하는지 봅니다. 그것은 이 마음이 āgantuka upakkilesa에 가득 덮여 viññāṇa가 되어 있기 때문입니다. 그러니 무엇을 해야 합니까? 이 쓰레기들을 걸러 내며 걸러 내며 가야 합니다. 그 일을 sāvaka pāramitā라고 합니다.
පාරමිතා කියනවා ලොව්තුරා බුදු පතන්න ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට පාරමිතා රටාවක් තියෙනවා. ඒක බුද්ධත්වයට පත් වෙන පාරමිතාව සර්වත්තතා ඥානය සඳහා මනසද්ධ කරගන්න මනස ක්රියාත්මක කරගන්න මනස උපමට්ටම් කරගන්න යම්කිසි රොඩු බොරු පෙරා හැරගෙන යායුතු ගමනක් තියෙනවද? අන්න ඒක තමයි දස පාරමිතා ආදී වශයෙන් පෙන්නන්නේ ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට හේතු වෙන්නේ පරාගෙන යන වැඩ පිළි පිර ඒක ඒ පාරමිතාව ලොතුරා බුද්ධත්වයට
lokuttara Buddha가 되기를 바라는 이들에게는 Buddha가 되는 pāramitā의 흐름이 있습니다. sabbaññutā ñāṇa를 위해 마음을 깨끗이 하고 마음을 움직이게 하고 마음을 끌어올리려면 쓰레기를 걸러 내며 가야 할 길이 있겠지요? 그것이 열 pāramitā 등으로 보여 주는 것이니, lokuttara Buddha가 되는 원인이 되는 채워 가는 일, 그것이 Buddha가 되기 위한 pāramitā입니다.
අනුන්ගේ වැඩින් මට ඇති වැඩක් නැහැ. ම කොහොමහරි මගේ වැඩේ පේරගන්නවා මට බෑ එක එක බැනුව අහ ඕවා කියා දෙන්න යන්නේ මට මහා කරදරයක් මම මගේ වැඩේ කරගන්නවා. ඒක මට හොඳටම හොඳයි. ඔය විදිහ අදහත් කරනවා පිරක්ක අය මොකද හේතුව? පෘථග්ජන පුද්ගලයාට ධර්මය වහකදුරු ආවේ. හැබැයි දයානුකම්පාව වැඩි පුද්ගලයාට හිතෙනවා මොන විදිහ මට වන්න හරි මේ වටිනාදිය කොහොමහරි හරි බැනු අහරි දෙන්න ඕනේ. ඔහු මට බැන හිටියා බැරිලාආහ එක වචනයක් හරි තෝරා ගත්තොත් මේකේ. ඔහුට කවද හරි මිදීමක් තියෙනවානේ. ඔහ මට බැනපුවා මේ එක්කෙනෙක් ඒවා වඉවසගෙන යන්න පුළුවන් දානුකම්පාවක් තියෙන අය.
'남의 일은 내 알 바 아니다. 나는 어떻게든 내 일만 해내겠다. 이런저런 욕을 들어 가며 가르치러 다니는 건 큰 골칫거리다. 나는 내 일을 하겠다, 그게 내게 가장 좋다' — 이런 생각으로 채우는 이들도 있습니다. 왜냐하면 puthujjana에게 dhamma는 어렵게 다가오기 때문입니다. 그러나 연민이 큰 사람은 '내게 욕을 하더라도 이 값진 것을 어떻게든 주어야 한다. 그가 나를 욕하더라도 한마디라도 가려 알아듣는다면 언젠가는 벗어날 수 있지 않은가' 하고 생각합니다. 욕을 참아 낼 수 있는 연민이 있는 이들입니다.
එහෙම කොටසක් තමයි මම කොහොමහරි මට බුදු වෙන්න නම් බැහැ. හැබැයි මොන කාලින් හරි මමත් තේරුම් අරගෙන අහපු බන මම තේරුම් අරගෙන. ඒ තේරුම් ගද බන කියා දීලා හරි මාත් තව කාට හරි උදව්වක් කරන්න ඕනේ. මට කරන්න පුළුවන් හැටියෙන් දයානුකම්පාවය මම ලෝකෙට මෙහෙම සලකනවා කියලා මේ අදහස ගත්ත කට්ටියමොන්න ඒකට ගැලපෙන්න ආකාරයෙන් යන වැඩක් තියෙන ඒකට තියෙනවා ශ්රාවක භාරමිතා ඔය බැනුන් අහ ඕවා කරන්න මට බැන්ට මේ මෙච්චර හොඳ දෙයක් දෙන්න හදන මුන් එනවා මේ කරේ නගින්න ඕන එකක් ගනවා මට තව කෙනෙක් ගියා දහගන්න එකෙකුට කියා දෙන්න නැහැ මම මගේ වැඩ කර ම නිදහස් වෙනවා. ඒ අදහසට පැහැපු කට්ටියට කියනවා පත්ක බෝද්ධ පාරිතාව ඔය අදහත් වුනේ පුද්ගලයා එනවා ඔය මාධිය පුරාගෙන
그런 이들 가운데 한 부류는 '나는 어떻게든 Buddha가 될 수는 없다. 그러나 언젠가는 나도 들은 법문을 알아듣고, 알아들은 법문을 가르쳐서라도 남을 도와야 한다. 내 힘 닿는 대로 연민으로 세상을 대하겠다'는 생각을 지닌 이들입니다. 그에 맞게 가는 일이 sāvaka pāramitā입니다. 한편 '욕을 들어 가며 그런 일 못 하겠다. 이렇게 좋은 것을 주려 해도 저들은 나를 욕하고 덤빈다. 남에게 가르칠 필요 없이 나는 내 일을 해서 벗어나겠다'는 생각에 기운 이들에게는 pacceka bodhi pāramitā라고 합니다. 그런 생각을 지닌 사람은 그 길을 채워 갑니다.
ඉතින් කොයි ආකාරයෙන් හරි නිවනට පත්වෙන්නද අර ප්රභස්සවර විධන් භික්ඛවේ චිත්තං කියන තෙන්නට ඉස්සෙල්ලා හිත පත් කරන්න ඕනේ. ඒ ප්රභා චිත්තයට තමයි යථාබෝධය ලැබෙන්නේ. ප්රභාස්සර චිත්තය සර්ව සම්පූර්ණයෙන් පහළ වුණා නම් යථාභූතයට කිසි බාධාවක් නෑ. විදර්ශනා නුවන ඒ චිත්තයට හොඳට පැහැදිලිව නැගෙනවා. ඒ නිසා අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් ත්ිලක්ෂණ දැකලා චතුරාර්ය සත්යය අවබෝධ කිරීමේ ප්රධානම පසුතලය පහසුකම චතුරත් ධ්යානයේදී ලැබෙන ප්රභාසර චිත්තයට සම්බන්ධ වෙනවා. එතන පටන් ගෙන සුද්ධ කරගෙන අන්න යන මාර්ගට කියනවා ඒකක් තියෙනවා ශ්රාවක පාරමිතා.
어떤 방식으로든 nibbāna에 이르려면 먼저 'pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ'이라는 그 자리에 마음을 이르게 해야 합니다. 그 빛나는 마음에 참다운 깨달음이 옵니다. pabhassara citta가 온전히 솟았다면 있는 그대로 보는 데 아무 걸림이 없습니다. vipassanā 지혜가 그 마음에 또렷이 솟습니다. 그래서 anicca, dukkha, anatta라는 세 특성을 보고 네 ariya sacca를 깨닫는 가장 중요한 바탕은 넷째 jhāna에서 얻는 pabhassara citta와 이어집니다. 거기서부터 깨끗이 해 가는 길을 sāvaka pāramitā라고 합니다.
පාරමිතා කියලා කියන්නේ අමුතු දෙයක් නෙමෙයි. දන් දෙන එකවත් තිල්කින එකවත්, භාවනා කරන එකවත් ඒවා නෙමෙයි. ඒවා වෙන ඒක තමයි ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේලාගේ ක්රම රටාවට ඒවා තියෙන්නේ. අපිට තියෙන්නේ දන්දීමෙන් අපිට අවශ්ය පසුතලය හදාගන්න. ආයුෂ, වර්ණයේ, සැපයේ බලය නුවණ කියන එක පටිහන ඥානය කියන මේ පහ. ආයුෂ වර්ණයේ සැපය බලයේ පටිබහන ඥානය කියනවා. මෙන්න මේ පහ අවශ්ය වෙනවා නිවන් දකින කෙනෙකුට පසුතලය හදාගෙන මග වලාගන්න.
pāramitā란 별난 것이 아닙니다. dāna를 베푸는 것, sīla를 지키는 것, bhāvanā를 하는 것 — 그런 것이 아닙니다. 그것들은 다른 것으로, lokuttara Buddha들의 길에 있는 것입니다. 우리에게 있는 것은 dāna로 필요한 바탕을 만드는 것입니다. 수명, 용모, 즐거움, 힘, 지혜, 곧 paṭibhāna ñāṇa — 이 다섯입니다. 수명, 용모, 즐거움, 힘, paṭibhāna ñāṇa라고 합니다. 이 다섯이 nibbāna를 보려는 사람이 바탕을 만들어 길을 닦는 데 필요합니다.
ඔය තුළින් ගොඩනැගිච්ච පසුතලයක ඉඳන් තමයි ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න ඕනේ. ඔය පසුතලය දුරවල නම් එහෙම ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය පූර්ණය ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න අපිට හැකියාව නෑ දුර්වල වෙනවා. එතකොට ප්රමාද වෙනවා. [උගුර කෑරීම] ඒ ප්රමාදය දුරු කරගන්න තමයි ඒකට අවශ්ය කරන්නේ යම්කිසි පිනක් කළ යුතුද ඒක කරන්නේ. එහෙනම් ආයුෂ වර්ණය, සැපය, බලය නුවණ කිය ටික ලැබෙන්නේ. අපි කරන පින්දහම් වම මූලික වශයෙන් දන්ව ඒ වගේම මේ මේ ශාසනයසා කරන ඇප උපස්ථානය පූජෝපහාර මේ තුළින් නැගෙන පින්වලින් ඒ ලෞකික වශයෙන් ඒ පැත්තට නැමුණු නිවන් මගට හේතුකාරක වන කුසලයෙන් පිනෙන් තමයි. ඒකට අවශ්ය පැත්ත නැගිලා එන්නේ. ඒනිසා ඒ අය ඒවා කරන්න ඕන.
그렇게 쌓은 바탕 위에서 ariya aṭṭhaṅgika magga를 채워야 합니다. 그 바탕이 약하면 ariya aṭṭhaṅgika magga를 채울 힘이 없고 약해집니다. 그러면 늦어집니다. [헛기침] 그 늦어짐을 없애려면 필요한 puñña를 지어야 합니다. 그러면 수명, 용모, 즐거움, 힘, 지혜를 얻습니다. 우리가 짓는 puñña, 무엇보다 dāna, 그리고 sāsana에 하는 시중과 공양, 이런 데서 솟는 puñña, 세속적으로는 그쪽으로 기울었으나 nibbāna 길의 원인이 되는 kusala와 puñña로 그 필요한 쪽이 솟아오릅니다. 그러니 그들은 그런 일을 해야 합니다.
ඒවා කරනකොට මේ අත්බැරා කොටසක් ඒකෙන් ක්රියාත්මක වෙනවා. පෙර අත්බැවල කරලා තිබිච්චා තිබුනා නම් මේ කාලේ ඒකට අවශ්ය කරන පසුතලය හැදෙනකොට ඒවා ඇදලා එනවා. ඇදලා ඉතින් පුද්ගලයාගේ ආයෝ වර්ණ සැපල නුවන වර්ධනය වෙනවා. ඒ වර්ධනය වෙන නුවණකින් මේ මේ කියන්නේ ආර්යෂ්ඨාංගයක මාර්ගය අනුගමනය කරන්න බහිනකොට මනාසය වැටහිලා පෙිලා මග වැටහිලා ඒ මාර්ගය අනුගමනය කිරීමේ හැකියාව මතුවෙලා ක්රියාත්මක කරලා එනවා. ධෛදේ උත්සාහය වැඩෙනවා. කම්මවැලි නැතුවෙලා යනවා. කොහොමහරි මේ ප්රතිඵලිය ලබන්න ඕනේ විශාල උත්සාහයක්, ධෛර්යක්, හැකියාවක් පහළ වෙනවා. ඒ වගේම නුවණ වැඩෙන්න පටන් ගන්න ඕන. එතකොට ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය වැඩෙනවා. ඉතින් ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය වැඩීමට අවශ්ය කරන්නා වූ පසුතලය එකක්. ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය තව එකක්. දැන් ඕක දකින්න නැති කට්ටියෙන් නිවන් දකින්න ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය ඇති. ඔය දේ තීරණයක් දෙනවා. නිවන් දකින්න ඕන නම් ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය වඩන්න. වෙන ඒවා කරලා හරියන්නේ නැහ කියලා.
그것을 할 때 이번 생의 한 부분이 그것으로 움직입니다. 지난 생들에 해 둔 것이 있다면, 이번 생에 그에 필요한 바탕이 갖추어질 때 그것들이 끌려 나옵니다. 그래서 그 사람의 수명, 용모, 즐거움, 지혜가 자랍니다. 그렇게 자란 지혜로 ariya aṭṭhaṅgika magga를 따르려 할 때 잘 깨달아 길이 보이고, 그 길을 따를 힘이 솟아 실제로 움직입니다. 용기와 애씀이 자라고 게으름이 사라집니다. 어떻게든 이 결과를 얻어야겠다는 큰 애씀, 용기, 힘이 솟습니다. 또 지혜가 자라기 시작해야 합니다. 그러면 ariya aṭṭhaṅgika magga가 자랍니다. 그러니 ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦는 데 필요한 바탕이 하나이고, ariya aṭṭhaṅgika magga가 또 하나입니다. 이것을 보지 못하는 이들은 nibbāna를 보는 데 ariya aṭṭhaṅgika magga면 넉넉하다고 결론 내립니다. nibbāna를 보려면 ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦으라, 다른 것을 해서는 소용없다고 합니다.
ඒ වෙන ඒවා කරලා හරියන්නේ නෑහ කියන්නේ තමන්ගේ දැනීමේ තියෙන අඩුපාඩළුව [උගුර කෑරීම] වෙන ඒවා කරලා හරියන්නේ නෑහ කියන්නේ මාර්ගයක් වැඩීම වශයෙන් වෙන ඒවා කරලා හරියන්නේ නැති එක ඇත මාර්ගයට අවශ්ය කරන අත්යාවසය පසුතලය හදාගන්න අපි ඒකාන්තයෙන් උත්සාහ කරන්න ඕනේ ඒ පසුතලය හැදෙන්නේ ආර්යයන් උදෙසා ආර්යයන් උදෙසා යම් ඇපස්ථාන පූජා සත්කාර ගරු සත්කාර කිරීම ඒ වගේම ඒ ආදී කටයුතු කිරීම ඒ උදව් උපකාර කිරීම මුල් කරගෙන නැහ ලැබෙන කුසලය තමයි. තමන්ටත් ඒ ආර්ය මාර්ගය නගාගන්න පුහුණු කරගන්න අවශ්ය කරන ආයු වර්ණ සැප ප්රඥා කියන මේවා ලැබෙන්න හේතු වෙන්නේ. ඒ නිසා ඒක වත්යාව වශයෙන්ම කළ යුතු දෙයක්.
다른 것을 해서는 소용없다는 말은 그 사람 앎의 모자람입니다. [헛기침] 다른 것이 소용없다는 것은 길을 닦는 일로서는 그렇다는 뜻일 뿐, 길에 꼭 필요한 바탕을 만드는 데는 우리가 반드시 애써야 합니다. 그 바탕은 ariya들을 위해 하는 시중, 공양, 존경, 그런 일들, 그분들을 돕는 일을 뿌리로 해서 얻는 kusala로 만들어집니다. 그것이 스스로 ariya 길을 일으키고 익히는 데 필요한 수명, 용모, 즐거움, 지혜를 얻는 원인이 됩니다. 그러니 그것은 반드시 해야 할 일입니다.
මා භික්ඛවේ පුඤ්ඤානම් භාත මහණෙනි පිනට විය එපා. සුඛස්සතං භික්ඛවේ අධිවතනා පුඤ්ඤන්ති. මේ සුඛයෙට කියන තව නමක් පින කියන්නේ. මොකද මේකට බය වෙන්නේ? මේ පින කවදාවත් බාධකයක් වෙන්නේ නෑ. ආර්ය මාර්ගයට සුමනාවි දන්දිය යුතුමේ පින්කළ යුතුමේ. දෙවිුවන්ටත්, මිනිස්සු උව්වන්ටත් ශ්රමණ උව්වන්ටත් ශ්රවණව නිවන් අවබෝධ කරතුරු පින උපකාර වේවා. මේ පින උපකාර දහම ඒ පිනෙ ලැබෙන්නේ මොනවද? ආයුෂ, වර්ණය, සැපය බලය නුවන ඒ ටික තමයි පසුතලය කරෙන්නේ ඒ තුළ පිහිටිලා තමයි ආර්යෂ්ඨාක මාගය වඩන්න ඕනේ. එතකොටයි වැඩෙන්නේ. වඩන්න අපහතුක් තියෙනවා නම් ඒ අපහතුුවට බාධාව අපි දකින්න ඕනේ ඔය විදිට.
'Mā bhikkhave puññānaṃ bhāyittha' — 비구들이여, puñña를 두려워하지 마라. 'Sukhassetaṃ bhikkhave adhivacanaṃ yadidaṃ puññāni' — puñña란 즐거움의 다른 이름이다. 왜 이것을 두려워합니까? 이 puñña는 결코 걸림돌이 되지 않습니다. ariya 길에 이르도록 dāna를 베풀고 puñña를 지어야 합니다. 'deva들에게도, 사람들에게도, samaṇa들에게도, nibbāna를 깨달을 때까지 이 puñña가 도움이 되기를' 합니다. 이 puñña로 얻는 것이 무엇입니까? 수명, 용모, 즐거움, 힘, 지혜입니다. 그것들이 바탕이 되고, 그 위에 서서 ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦아야 합니다. 그래야 자랍니다. 닦기 어려움이 있다면 그 어려움의 걸림돌을 그렇게 보아야 합니다.
දැන් සමහර වෙලා අර හරි අමාරි භාවනා කරන්න කියලා විදර්ශනාව භාවනා කරන්න ගියාම ඔලුව කෙරින් තියාගන්න බැහැ. කැරකිලක් අල්ලනවා, කළන්තියක් අල්ලනවා. හිරවෙන්න පටන් ගන්නවා. මේ ජයවලට පත් වෙනවා. අන්න ඒකට පත් වුනා මොකද වෙන්නේ? අර ආයු වර්ණ සැපවල ප්රඥාවල තිබි වෙච්ච අඩුපාඩුවක් නිසා තමයි අපිට අර බාධකය යාවේ. දැන් ඒ වෙලාවේදී අපි දැනගන්න ඕනේ ඒකට අවශ්ය කරන වැඩපිල කරලා දෙන්න. සමහර වෙලාවට කරන කිය මතක නෑ. දැනීම නැතිවෙලා යනවා. වටහා ගැනීමට දැක ගැනීම තියෙන ශක්තිය නැති වෙලා යනවා. දැක ගැනීමට වටහා ගැනීමට වටවිපිට බලා ගැනීමට හෝ අවශ්ය කරන දෙයක් කාර්යයන් නිසා පූජා කිරීමෙන් උදව් උපකාර කිරීමෙන්. තමන්ට ලැබෙනවා පිනක් ඒක වහගෙන යන්න. අන්න පහන්කේ තියෙන විශේෂත්වය.
어떤 때는 bhāvanā가 아주 어려워서, vipassanā bhāvanā를 하려 하면 머리를 곧게 가눌 수 없습니다. 어지럼증이 오고 메스꺼움이 오고 꽉 막히기 시작하며 이런 고비에 이릅니다. 그렇게 되면 왜 그렇습니까? 수명, 용모, 즐거움, 지혜에 있던 모자람 때문에 그 걸림돌이 온 것입니다. 그때 우리는 그에 필요한 일을 해 주어야 한다는 것을 알아야 합니다. 어떤 때는 할 일을 기억하지 못하고 앎이 사라집니다. 깨닫고 보는 힘이 사라집니다. 보고 깨닫고 둘러보는 데 필요한 일을 위해 공양하고 도와줌으로써 자기에게 puñña가 생겨 그것을 메워 줍니다. 그것이 등불 공양의 특별함입니다.
ඒ කියන්නේ පහන්ලෝක බුදුරජාණන් වහන්සේගේ නමසීකලා පානාපතු කරන එක නෙමෙයි ඒ කියන්නේ. ආර්යයෝ යන් තැනක ඉන්නවා නම් මාර්ගය තියෙනවා නම් යන්න බැහැ කරුලේ පේන්න නැති තැන් තියෙනවා නම් අරවමයා තියෙනවා නම් ඒ තැන්වල මාර්ගය හදලා දෙනවා. තමන්ට මාර්ග බාධක දුරු වෙනවා ආර්ය මාර්ගයන්න. ඒතන් ආලෝක කරලා තියෙනවා. එතකොට ඒ ආලෝකයෙන් ඒ අයට යන්න එන්න පුළුවන් පහසුවාසැලසෙනවා. ඒ කරලා දුන්න පින තමන්ට තමන්ට අර බාධක නැති වෙන්න හේතු වෙනවා.
등불 공양이란 Buddha 이름으로 등을 켜는 것만을 말하는 것이 아닙니다. ariya들이 가는 곳, 머무는 곳에 길이 있는데 지나가기 어렵고 어두워 보이지 않는 곳이 있다면, 그런 곳에 길을 내어 주는 것입니다. 그러면 자기에게도 ariya 길의 걸림돌이 사라집니다. 그곳을 밝혀 두면 그 빛으로 그분들이 오가기 쉬워집니다. 그렇게 해 드린 puñña가 자기에게 걸림돌이 사라지는 원인이 됩니다.
වැඩේට බැසට පස්සේ ඉන්න යකෙක් කන්න බඩිගිනියනවා. බඩිගින ඉන්නව බැරුව යන්න. ඇඟට පන්න නැතුව එනවා වාගේ එනවා. පෙලක් අයට හරි වැඩේ වුනේ. නොකා ඉන්නත් බැ. භාවනා කරන්න ගිහ ඔය වෙන තව එකක් කියනවා. නැ තව ඒක හැදෙන එක. ඒ අය දැනගන්න ඕනේ ඒ අය දන් දීම නිසා තිබිච්චා වූ ශක්තිය තමන් ළඟ අඩුවෙලා තිබිච්ච නිසා තමයි තමන්ට ඒ බාධකය ඒ නිසාම එන්නේ. ඒ දීමේ ශක්තිය ලැබිලා තිබුණා තමන්ට චිත්ත රූප නැගිලා හර. අර බරන්න නැති කරලා දනම් ප්රබෝධය ඇති කරනවා.
수행에 들어간 뒤 어떤 이는 배고픔이 귀신처럼 덮칩니다. 배고파 견딜 수가 없고 몸에 기운이 빠집니다. 어떤 이들에게는 그게 큰일입니다. 먹지 않고는 있을 수가 없습니다. bhāvanā하러 가서 또 이런 일이 생긴다고 합니다. 그들은 알아야 합니다. dāna로 생겼어야 할 힘이 자기에게 모자라서 그 걸림돌이 오는 것입니다. 베풂의 힘을 얻었다면 cittaja rūpa가 솟아 배고픔을 없애고 생기를 줍니다.
දැන් ප්රීතිය ආහාරකින් ජීවත් වෙන්න පුළුවන් දවස් ගානක් අර විදර්ශනා කර්මස්ථානය වඩමින් ඉන්නත් පුළුවන්. බඩක ඉන්නක් නැහැ. ඇඟට අප්රාණිකත්වයකුත් නැහැ. අන්න අර පිනේ පින්ඵලයක් වශයෙන් ප්රීතිය ආහාර කියන ආහාර නදවනවා. චිත්ත ආහාර ඉපදවලා දෙනවා. එතකොට අර ශක්තිය මතු වෙලා. එක බත් මීටක් අරගෙන අරගත්තත් ඒ බත්මීට හොඳටම ඇති වෙනවා දවසක් ජීවත් වෙන්නත් අර වගේ අර ප්රීති ආහාර කරගත්ත කට්ටියක ප්රීති ආහාරය වක්ෂණය කරමින් ජීවත් වෙනවා. ඒ ආහාරයෙන් නැගිලා එනවා. දැන් [උගුර කෑරීම] මෙහෙම ක්රමයක් තියෙනවා. කයට දුබලතාවයක් ඒක එන්නේ නැ. ප්රබෝධයක් නැගිලා ඉන්නවා. මෙන්න මේ වගේ ඒ අවශ්ය කරන දේවල් සකස් කරගත්තහම තමයි අපිට නිවන් මග සපුරාගන්න අවශ්ය කරන පසුතලය හැදෙන්නේ.
pīti를 먹이로 삼아 며칠이고 살 수 있고, vipassanā kammaṭṭhāna를 닦으며 지낼 수도 있습니다. 배고픔도 없고 몸이 지치지도 않습니다. 그 puñña의 결과로 pīti라는 먹이를 낳아 줍니다. 마음의 먹이를 일으켜 줍니다. 그러면 그 힘이 솟습니다. 밥 한 줌만 먹어도 그 밥 한 줌이 하루 살기에 넉넉합니다. pīti를 먹이로 삼은 이들은 pīti를 먹으며 살아가고, 그 먹이로 힘이 솟습니다. [헛기침] 이런 방식이 있습니다. 몸이 약해지지 않고 생기가 솟아 있습니다. 이처럼 필요한 것들을 갖추었을 때 nibbāna 길을 채우는 데 필요한 바탕이 만들어집니다.
ඉතින් ඒ නිසා අපි අදම ඒක කරගන්න බලනවා. ඒකට තියෙන අඩු පාළු බල බලා දුරු කරගන්නවා. පින් වැඩියෙන් කළයි කියලා අපත යන්නේ නැහ. ආපතයකියත් මට ප්රශ්නයක් නැහැ. මට බාධකයක් වෙන්නේ නැහ කිය දැනගන්න ඕනේ. වැඩිපුර පින් කරලා තිබුණා කියලා හෙම නිවන්ට කිසිම බාධකයක් නැහැ. [උගුර කෑරීම] අඩු වුනොත් තමයි බාධක.
그러니 우리는 오늘 바로 그것을 하려 합니다. 거기 모자란 것을 살펴서 없앱니다. puñña를 많이 지었다고 해서 나쁜 데로 가지 않습니다. 해가 되지도 않고 걸림돌이 되지도 않는다는 것을 알아야 합니다. puñña를 많이 지었다고 nibbāna에 아무 걸림돌이 되지 않습니다. [헛기침] 모자랄 때 걸림돌이 됩니다.
ඉතින් ඕක තේරුම් ගන්න ඕනේ. ප්රඥාව වැඩනාට පස්සේ තමයි වැඩිච්ච පූර්ණ කරගත්ත කෙනාට ඊට පස්සේ පින්වන් ඇති වැඩක් නැහැ. එයගේ වැඩේ කරගෙන ඉවරයි. නමුත් එයා දැන ගන්නවා නිකන් ඉන්නේ මගේ වැඩේ කරගෙන නවරයි දැන් ඉතින් මට කමක් නෑහැ මක් හරි අනික ගැහුවක් කමන්න නෑහ කියලා හිතන්නේ නැහ ආරේ මම කරගත්තා නම් ඊට පස්සේ මම ආපු මාර්ගය වගේ තව කී දෙනෙක් ගොඩගන්න පුළුවන්ද ඒක නම මම කියා දෙන්න ඕනේ. ඒක නෙට මම අත්දුව දෙන්න ඕනේ. ඒනි ඒනිසා මොකද කරන්නේ අරිහතුන් වහන්සේ උන්වහන්සේ අරිහත්යට පත්වෙලා හිටියා. දානේ දෙන කෙනාට පූජාව තියෙන කෙනාට උන්වහන්සේලා හැම ඇපුවත් හැම උත්සාහයක්, වීර්යක්, ධෛර්යයක් ලබා දෙනවා උදව් උපකාර කරනවා ඒවා කරගන්න. උන්වහන්සේලා අටවනට නෙමෙයි. අර ලෝකයාට එන වරට්යට අත දෙන්න. ඒක තමයි දානුකම්පාව කියන්නේ. ඔය ක්රමෙන් තමන් පාරමී ගුණයන් පූර්ණය කරන ගමන් අනික් අයට අත දෙන ක්රමය තියෙන්න ඕනේ. එතකොට බාධක නැති වෙලා තමන්ට මග වලාගන්න පුළුවන්.
이것을 알아들어야 합니다. 지혜가 자라 다 채운 사람에게는 그 뒤로 puñña가 소용없습니다. 그의 일은 끝났습니다. 그러나 그는 '내 일은 끝났으니 이제 아무래도 좋다, 남이야 어찌 되든 상관없다'고 생각하지 않습니다. '내가 해냈으니 이제 내가 온 길로 몇 사람이나 더 건질 수 있을까, 그것을 가르쳐야 한다, 손을 내밀어야 한다'고 합니다. 그래서 arahant 스님들은 arahant가 되신 뒤에도 dāna를 올리는 사람, 공양하는 사람에게 모든 격려와 애씀과 용기를 주고 그 일을 하도록 도우십니다. 그분들 자신을 위해서가 아니라 세상 사람들에게 손을 내밀기 위해서입니다. 그것을 anukampā라고 합니다. 이렇게 스스로 pāramī 덕을 채우면서 남에게 손을 내미는 방식이 있어야 합니다. 그러면 걸림돌이 사라져 스스로 길을 닦을 수 있습니다.
මේ චිත්ත රූප නිසා කය ඉරහඳ ග්රහරකා නිර්මාණය වෙන ආකාරයේ ධර්මානුකූලව පහදා දෙන්න. දැන් මේක ඉතින් ම ගැඹුරු විස්තර මේවායේ තියෙන්නේ. ඒකින් දෙකෙන් කියිලා ඉවර කරන්න පුළුවන් ඒවා නෙමෙයි. ලෝකයක් ආරම්භ වෙනකොට ඉස්සෙල්ලාම මේ ලෝකය ආරම්භ කරන්නේ කවුරුවත් කාගේවත් බලයකින් නෙමෙයි. හැම හැම ලෝක සත්වයෙක්ම ඊට ඉස්සෙල්ලා කල්පයට සක්වලක ජීවත් වුණා. ඒ ජීවත් වෙලා හිටපු මානසික ලෝකේ තමාගේ මනසේ තියෙනවා. ඒ තියෙන බව අපිට මේ සිහි කරපුවහම දැනෙන්නේ නෑහ එහෙම එකක් අපිට තියෙනවද කියලා.
cittaja rūpa 때문에 몸, 해와 달, 별들이 생겨나는 방식을 dhamma에 맞게 설명해 달라는 질문입니다. 이것은 아주 깊은 이야기라 한두 마디로 끝낼 수 있는 것이 아닙니다. 세상이 시작될 때 맨 처음 이 세상을 시작하는 것은 누구의 힘도 아닙니다. 세상의 모든 satta는 그전 kappa에 어떤 cakkavāḷa에서 살았습니다. 그때 살았던 마음의 세상이 제 마음속에 있습니다. 우리는 떠올려 보아도 그것이 있다는 것을 느끼지 못합니다. 우리에게 그런 것이 있는지조차 모릅니다.
දැන් අපිට කිව්වොත් එහෙම දැන් මෙහෙම ඉන්නකොට ඔයා හොඳ ලස්සන කැලෑවත් චිත්රයට නගන්න ඔයා ගිහින් බලපු පූජනීය ස්ථානයක් දැන් දැකලා තියෙනවනේ චිත්රයට නගන්න කිව්වොත් අපිට චිත්රයට නගන්න මතක් කරලා ගත්ත නම් මතකයට නැගෙන්නේ නැ. ඒ ප්රදේශය ඒ ප්රදේශය ආකාරයෙන් ඒ ඒවට ඕන වර්ණ අපි දැකලා තිබුනත් හිතලා බලපුහම නැගෙන්නේ නෑහ මනසට මනෝ රූපයක් ඉස්සෙල්ලා මවාගන්න බැහ. හැබැයි එහෙම බැරි අපි හීනයක් දකිනකොට දකින්නේ නැහ අර වගේ තැන අර වන්දනා ගමනක් ගිය හීනෙන් දකිනකොට අර පියවි තත්වයෙන් මනෝමය වශයෙන් මවලා ගන්න බැරි ඒ ප්රදේශයේ ස්වභාවය කිසීම අපහතුවක් නෑහැ ඇහැට පේනවා එවලේ පේනවා වගේ හීනෙන් බලන්න පුළුවන්නේ.
지금 누가 우리에게 아름다운 숲을 그려 보라고, 가 본 성지를 그림으로 그려 보라고 하면, 떠올려 그리려 해도 기억에 떠오르지 않습니다. 그 고장, 그 모습, 거기 있던 빛깔을 보았더라도 생각해 보면 마음에 마음의 그림을 먼저 지어낼 수 없습니다. 그런데 그렇게 못 하던 우리가 꿈을 꿀 때는 그런 곳을 보지 않습니까? 순례 꿈을 꿀 때, 깨어 있을 때는 마음으로 지어낼 수 없던 그 고장의 모습을 아무 어려움 없이 그때 보는 것처럼 꿈에서 볼 수 있지요.
දැන් මේ ලෝකේ නිර්මාණය වෙලා තියෙන ආකාරය ඔබේ මනසේ තියෙනවා කිව්වොත් එහෙම අපිට එකපාරට ඒක ඇත්තද අපිට ප්රශ්නයක් මතු වෙනවා. අපි හම් හීන දැකලා තියෙනවද? ඔව හීන දැකලා තියෙනවා. මේ මනුස්ස මේ හිටපු ලෝකය වාගේ තමන්ගේ ගේදර ඉඩන් වාගේ පසුතලය වාගේ මේ ගහ පිහිටපු ගහගුල පිහිටපු පරිසරය වාගේ ඒවා දැකලා නැද්ද? ඕන තරම් දැකලා තියෙනවා. කවුද ඒවා මැව්වේ? කවුරුවත් ඇදීම මාරලා දුන්නද? නැත්නම් තමාගේ මනසේ තැන්පත් වෙලා තිබිච්ච මනෝසටහන ආකාරය ලෝක ආකාරයේ නැද්ද? ඔය ලෝකේ ආකාරය අපේ මනසේ තැන්පත් වෙලා තියෙනවා. මෙන්න මේක තමයි මේ භෞතික ලෝකයේ තිබෙන ආකාරය අපේ මනෝ ලෝකේ තැන්පත් වෙලා තියෙනවා.
이 세상이 지어진 모습이 그대 마음속에 있다고 하면 우리는 대뜸 그게 참이냐고 묻게 됩니다. 꿈을 꾼 적이 있습니까? 예, 있습니다. 살던 세상 같은 것, 제 집과 땅 같은 바탕, 나무가 서 있는 숲 같은 둘레를 꿈에서 보지 않았습니까? 얼마든지 보았습니다. 누가 그것들을 지어냈습니까? 누가 그려 주었습니까? 아니면 제 마음에 자리 잡고 있던 마음의 기록, 세상의 모습이 아니었습니까? 그 세상의 모습이 우리 마음에 자리 잡고 있습니다. 바로 이 물질 세상의 모습이 우리 마음의 세상에 자리 잡고 있는 것입니다.
අපි මේ භෞතික ලෝකය භුක්ති වඳීම තමයි සත්වයා වශයෙන් පැවැත්මට අවශ්ය කරන රස භුක්තිය හොයාගෙන යන්නේ පංචකාම භුක්තිය. ඒ පංචකාම භුක්තිය ලබන්න අවශ්ය කරන පසුතාල ක්රම රටාව තමයි මේ ලෝකේ මේ විද්යාමානව තියෙන්නේ. දැන් අපේ බලාපොරොත්තුව මතුවරත් පංචකාම භුක්තිය විදීම නම් බලාපොරොත්තුව නම් ඒ බඳු පරිසරයක් අපි ගොඩනගන්න ඕනේ. ඒ ගොරනැගීමේ බලාපොරොත්තුත් අපේ මනස තැන්පත් වෙනවා. ඒ නිසා මේ ලෝකේ තිබෙන එක්තරා විදිහක ඡායා පිටවතක්. අපි හැම කෙනාගෙම මනසේ තියෙනවා.
satta로서 있음을 이어 가는 데 필요한 맛을 즐기려고 찾아다니는 것이 이 물질 세상을 누리는 것, 곧 pañca kāma를 누리는 것입니다. 그 pañca kāma를 누리는 데 필요한 바탕의 짜임이 이 세상에 드러나 있는 것입니다. 앞으로도 pañca kāma를 누리기를 바란다면 그런 둘레를 지어야 합니다. 그 지으려는 바람도 우리 마음에 자리 잡습니다. 그러니 이 세상의 어떤 그림자 같은 모사본이 우리 모두의 마음에 있습니다.
මේ ලෝකේ විනාශ වුනාට පස්සේ ලෝක සත්යයෝ මෙතනින් ගිහිල්ලාම් ආබාසර කියන බ්රහ්ම ලෝකේ බ්රහ්මයන් වෙලා උපදිනවා. එහ ඉඳලා ක්රමක්රමය මොකද කරන්නේ ආචිය ආයුෂ පිරිහිලා. ප්රථම ධ්යාන තලයට එනකන් බහිනවා. හැබැයි තවත් මේ පංච කාම ආශ්වාද තියෙන කාම ලෝකයක් නෑ. ඒක රූපාවචර ලෝකයක්. ඒකේ ආයුෂ පිරිහෙනකොට අන්න ආයුසරයක් අර ඉස්සෙල්ලා පෙර පෙර සක්වලේ පෙර කල්පයේ ඉඳලා ඉඳපු පංචකාම ආශ්වාද පරිසරයේ මතකය තිබිච්ච එක මතක් වෙලා එනවා. එබඳු ලෝකයක් මතු අපිට තිබුණන ඒ පංචකාභුක්තියෙන් නඉන්න ඇසුරු කරගෙන ඉන්න ඔය අදහස පහළ වෙනවා. අන්න ඒ මනෝ අදහසට අනුකූලවන්නාවූ චිත්ත රූප නැගෙන්න පටන් ගන්නවා අර ආධිකල්පික අර ප්රථමධ්යාන තලයෙන් ඉඳලා මේ ලෝකෙට එන්න එන්න බ්රහ්මයන්ට [උගුර කෑරීම] අන්න ඒ නැගෙන කියන චිත්ත රූප වල බලාපොරොත්තුව මොකක්ද පංචකාම ආශ්වාදය දෙන පෙර තිබුණා වාගේ ලෝකයක් අපිට ආයෙත් හම්බ වුණානේ ඔන්න අදහස් එහෙනම් සටහන කොහෙද තිබිලක් දුන්නේ මතු කළේ අපේම මනසේ තිබිච්ච ආදි සටහන තමයි.
이 세상이 무너진 뒤 세상의 satta들은 여기를 떠나 Ābhassara라는 brahma 세상에 brahma로 태어납니다. 거기서 차츰 수명이 다해 첫 jhāna 단계까지 내려옵니다. 그러나 거기는 pañca kāma의 맛이 있는 kāma 세상이 아니라 rūpāvacara 세상입니다. 거기서 수명이 다해 갈 때, 예전 cakkavāḷa, 예전 kappa에서 지냈던 pañca kāma 맛의 둘레에 대한 기억이 다시 떠오릅니다. '그런 세상이 다시 있었으면, 그 pañca kāma를 누리며 지냈으면' 하는 생각이 솟습니다. 그 마음의 생각에 맞는 cittaja rūpa가 솟기 시작합니다. 첫 jhāna 단계에서 이 세상으로 내려올수록 brahma들에게 [헛기침] 솟는 그 cittaja rūpa의 바람은 무엇입니까? pañca kāma의 맛을 주는, 예전에 있던 것 같은 세상을 다시 얻었으면 하는 생각입니다. 그러면 그 설계도는 어디서 나왔습니까? 바로 우리 마음에 있던 처음의 기록입니다.
ඊළඟ නවසක් වල හදන්න මූලික සැලැස්ම ගෙනක් දෙන්න. අන්න ඒ සැලැස්මට අනුව නදවන චිත්ත රූප නිදහස් වෙවී හිතන හිතන මොහොත නිදහස් වෙලා. තත්ත්වයට කෝටි ලක්ෂ ගාණක් චිත්ත රූප නිදහස් වෙවී සුද්ධාෂ්ටක නැමැති පරමානු බවට පත් වෙනවා. අන්න ඒ සුද්ධාෂ්ටක ඒක නිපදනකොට මොනව කුමක් සඳහාද නිපදෙව්වේ? ඒ දේ ආවේික කරගෙන ඒ ස්වභාවය නිෂ්පාදනය කිරීමේ හැකියාව අරන් ශක්තිය විශේෂය ගැප් කර තමයි ලෝකෙට නිදහස් වෙන්නේ. මෙන්න මේ ශක්තියෙන් තමයි නැවත වාරය සම්පතිකර මහාමග වරාව කියලා ආරම්භ වෙලා.
그것이 다음 cakkavāḷa를 짓는 기본 설계를 내어 줍니다. 그 설계에 따라 솟는 cittaja rūpa가 생각하는 순간순간 풀려나, 수천억의 cittaja rūpa가 풀려나 suddhaṭṭhaka라는 paramāṇu가 됩니다. 그 suddhaṭṭhaka는 무엇을 위해 생깁니까? 그것을 품고 그 성질을 만들어 낼 힘을 담고서 세상에 풀려납니다. 이 힘으로 다시 큰 구름과 비가 시작됩니다.
හැම එතනම මේ ජල කුණාටුවක් වාගේ නැහැ. ජල ජලයක් සකස් වෙලා. [උගුර කෑරීම] මේ වලාකුලක් වැනි ප්රදේශයක් සකස් වෙලා. ඒකේ ගැබ්බෙච්ච ශක්තිය තමයි ක්රියාත්මක වීගෙන නැවත වරයක් ජලය බවට පත් වෙලා, ගොඩබිම බවට පත් වෙලා ක්රමානුකූලව ගස් ගොඩක් හැදෙන්න අවශ්ය මූල රසායන නිෂ්පාදනය කරලා මූලිකව සොයන් ජාත කියන තත්ත්වයෙන් ඉපදවන්න පටන් ගන්න. මෙන්න මේ ඉපදීමේ ක්රමයෙන් තමයි ක්රමානුකූලව මූලික පොළොව නිපද වෙන්නේ. එන් මේ පොළොව නිපද වෙනකොට නිපේ මොකටද? රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ කියන පංචකාමයව ලබා දීමට අවශ්ය යමක්ද ඒ දේ නිෂ්පාදනය කිරීමට තමයි ඒ පරමාණුවල ශක්තිය ගැප් කළේ. ගැක් වුණා අර මූලික බ්රහ්ම කල්පික මනුස්සයන්ගෙන් විහිදිච්ච පරමාණුල කෝටි ප්රකෝටි ගාන බ්රහ්මීන්ගෙන් විහිදෙන පරමාණු ශක්තිය අන්තක්කල්ප ගණාවත් තිස්සේ විහිදෙන්න අන්තක්කල්ප 20ක් කියන කාලයක් තිබ්ේ. ඔන්න ඔය විහිදෙන ශක්තිය ගැබ්බවෙලා ගැබ්බවෙලා තමයි අර මේ ලෝකේ හදන මූලික සුද්ධාර්ථක නැත්නම් අර කියන මේ මූලික රූප කලාප හටගන්න මෙන්න මේ රූප කලාපයව ක්රියාත්මක වෙන ක්රිය භ්රමණ චක්රය අර ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන කියන ඒවට රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්ම කියන මේවා මුණගස්සවන්න අවශ්ය කියන්නේ පසුතලය හදන්න තමයි ලෝකේ නිර්මාණය ආරම්භ වෙන්නේ.
모든 곳에 물의 폭풍 같은 것이 일어나 물이 생깁니다. [헛기침] 구름 같은 곳이 생기고, 거기 담긴 힘이 움직여 다시 물이 되고 땅이 되며, 차례로 많은 나무가 생기는 데 필요한 기본 물질을 만들어 처음엔 저절로 나는(sayaṃjāta) 상태로 낳기 시작합니다. 이 낳음의 방식으로 차츰 처음의 땅이 생깁니다. 그 땅은 무엇을 위해 생깁니까? 형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음이라는 pañca kāma를 주는 데 필요한 것을 만들기 위해 그 paramāṇu들에 힘이 담겼습니다. 처음의 brahma 같은 사람들에게서, 수천억 brahma에게서 퍼져 나온 paramāṇu의 힘이 담겼습니다. 스무 antarakappa라는 시간 동안 퍼져 나갑니다. 그렇게 퍼진 힘이 담기고 담겨 이 세상을 짓는 기본 suddhaṭṭhaka, 곧 기본 rūpa kalāpa가 생깁니다. 이 rūpa kalāpa가 움직이는 회전의 바퀴, 곧 눈·귀·코·혀·몸·마음에 형상·소리·냄새·맛·닿음·dhamma를 만나게 하는 데 필요한 바탕을 만들기 위해 세상 짓기가 시작됩니다.
ඒවා එකින් එකට පරමාණු එකින් එකට සම්බන්ධ වෙලා, ගනීභවනය වෙලා ඒවා කායේ සැරයක් නැවත සම්බන්ධ වෙලා ආයි ගනීභවලා ඒවා නැවත සම්බන්ධ වෙලා ඒවා ආය ගණී බවලා මෙන්න පින්වත්තු ක්රියාවලියක් මේ ලෝකේ සිද්ධ වෙනවා. ආපෝ, තේජෝ, වායෝ, පඨවි කියන මූලික හිතේ තියෙන ගති හතරක් මුල් කරගෙන හටගන්න මූලික කොටසක් තමයි. ඉස්සෙල්ලාම හටගන්නේ හටගන්නේ ලෝකය. ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨවි වණ්ගන්ධ, රස, ඕජා කියන මේ සුද්ධාෂ්ඨකය කියන පරමාණුව ඉස්සෙල්ලා හටගන්නවා. මේක හටගත්තට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? මේවායින් ආපෝ භූත, තේජෝ භූත, වායෝ භූත, පඨවි භූත කියලා. මූලික වන්නා වූ අවස්ථාවක් අරගන්නවා මේ ගති හතරක අවස්ථා හතරක්. රූප අවස්ථා හතරක්. ඊට පස්සේ ඒවා යළිය එකතු වෙලා. ආපෝ මහාභූත, තේජෝ මහාභූත, වායෝ මහාභූත, පඨවි මහාභූත කියලා ඊට වඩා ගනීභවන අවස්ථාවක් නිර්මාණය කරනවා. ඒවායි අලියකතු වෙලා. ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨි ධාතු කියලා පස් ජල ගිනිසුලන් කියන හතරක් නිෂ්පාදනය කරනවා.
그것들이 하나하나 paramāṇu끼리 이어지고 뭉치고, 다시 이어지고 다시 뭉치고, 또 이어지고 또 뭉치는, 여러분, 이런 과정이 이 세상에서 일어납니다. 마음에 있는 āpo, tejo, vāyo, pathavī라는 네 기본 성질을 뿌리로 생기는 기본 부분, 그것이 맨 처음 생기는 세상입니다. āpo, tejo, vāyo, pathavī, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는 suddhaṭṭhaka paramāṇu가 먼저 생깁니다. 이것이 생긴 뒤 어떻게 됩니까? 이것들로부터 āpo bhūta, tejo bhūta, vāyo bhūta, pathavī bhūta라는 기본 상태, 네 성질의 네 rūpa 상태가 됩니다. 그다음 그것들이 다시 모여 āpo mahābhūta, tejo mahābhūta, vāyo mahābhūta, pathavī mahābhūta라는 더 뭉친 상태를 이룹니다. 그것들이 다시 모여 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, pathavī dhātu, 곧 흙·물·불·바람 넷을 만들어 냅니다.
අන්න ඒ නිෂ්පාදනය කරගත්තහම ලෝක භුක්තියට අවශ්ය පසුතලය හැදුවා. ත භුක්තියට අවශ්ය කරන බඩුබාණ්ඩ, බාහිරාදිය හැදුවේ නැ. ලස් කොළන් ආදී අවශ්ය දේ හැදුවේ නැහ. අන්න ධාතු හතරේ ඊළඟ සම්මිස්සරණය හටගත්තහම රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ආශ්වාද යම් ද්රව්යාව වස්තුවක් ඕනැද? සත්ව පුද්ගල වශයෙන් යම් කයක් ඕනැද? ඒක නිෂ්පාදනය කරන්න. මම මගේ කියන දෙකක් නැත්නම් ආධ්යාත්මික බාහිර දෙකක් නිෂ්පාදනය කරලා සම්පූර්ණ කරනවා. ඔයි එහාට සම්පූර්ණ කරන ශක්තියක් ඒවට ගැප් කළේ නෑහ. මොකද පංචකාම භුක්තියෙන් එහාට ලෝකයාට අවශ්යතාවයක් තිබුනේ නැහ. දැන් පංචකාම භුක්තිය ලබා දෙන මට්ටම තමයි යම්කිසි දව්යවයක් ක්රියාත්මක වෙලා සුද්ධාෂ්ටකයා ක්රියාත්මක වෙලා නිෂ්පාදනය අන්තිම අවස්ථාවට නඑක ඉන්නේ ඔන් තන. ඒකේ අන්තිම අවස්ථාව තමයි පශ්චල ගිනිසුලං කියන එක හේතුවෙලා ඒක සංකල්ගෙන් අවශ්ය කරන රස භුක්තිය විඳින්නට අවශ්ය කරන සත්ව පුද්ගල ද්රව්ය වස්තු ගස් කොළන් ආදී සියලුම දේ හටගන්න එක ඔය කෙටින් කිව් ටික මොකද වයන් එක විග්රහ කරන්න ගියොත් නිතිගාක් විග්රහයන වෙලාවක් මූල ධර්මය ඕකයි.
그것을 만들어 내면 세상을 누리는 데 필요한 바탕이 지어졌습니다. 그러나 누리는 데 필요한 물건이나 바깥 것들은 아직 지어지지 않았고, 나무와 풀 같은 것들도 지어지지 않았습니다. 네 dhātu가 다음 단계로 섞일 때, 형상·소리·냄새·맛·닿음의 맛을 주는 물건이 필요한가? satta와 사람으로서 몸이 필요한가? 그것을 만들어 냅니다. 나와 나의 것, 곧 ajjhatta와 bahiddha 둘을 만들어 마무리합니다. 그 너머를 마무리할 힘은 담지 않았습니다. pañca kāma를 누리는 것 너머로는 세상이 바라는 것이 없었기 때문입니다. pañca kāma를 주는 수준, 곧 suddhaṭṭhaka가 움직여 만들어 내는 마지막 단계가 거기입니다. 그 마지막 단계는 흙·물·불·바람이 원인이 되어, 바라던 맛을 누리는 데 필요한 satta, 사람, 물건, 나무와 풀 등 모든 것이 생기는 것입니다. 짧게 말한 이것을 하나하나 풀이하려면 끝없는 시간이 걸립니다. 뿌리 원리는 이것입니다.
ඉතින් ඊරහද ග්රහරකා නිෂ්පාදනයත් ඔය ක්රමයටම මුලින් හටගත්තේ ඉරහද නෙමෙයි. මහ පොළොව හටගෙන මහ පොළොව හටගෙන මේ පොළොවේ තමයි ඒ මූලික අවස්ථාව හටගත්තේ. මෙතන හටගත්ත තැන් පටන් මොකද කරන්නේ පුද්ගලයාට සොයම් ප්රභා ආලෝකය කියන අර ප්රභාස්සර චිත්තයේ ආලෝකය තිබු. හටගත්තේ වායුවක් වශයෙන් වායුවක් වශයෙන් හටගත්ත එක ඝනීභාවනය වෙලා සකස් වුණේ. දැන් මේ සකස් වෙච්ච මේ මහපොළව සකස් වෙලා මේකේ ගනීභවන කය සකස් වීමට බොහෝ කාලයක් අන්තක්කල්ප 20 විස්සක් ගත වුණා. ඒ අන්තක්කල්පස්ස ගත වෙලා ඊට පස්සේ මේ ලෝකේ හැදුනා. ඉස්සෙල්ලාම භූමි පටකයක් වැනි අර රස ආහාරය භුක්ති විඳිලා නැහම් පංචකාම රසයෙන් රසා ආශ්වාදය ලබන්න ගන්ධ ආශ්වාදය ලබන්න අවශ්ය කරන විදිහට පොළොව නිපදුනා. අන්න ඒක තමයි බ්රහ්ම කල්පක මේ බ්රහ්ම කල්පික හිට බ්රහ්මයා ආදී බ්රහ්මය ඒවා. එතනින් චුතේලා මිනිස් පටිසන්ධියක් ලබලා බ්රහ්ම කල්පික මනුස්සය ලැබුවා. ඒ බ්රහ්ම කල්පික මනුස්සය ප්රීතිය ආහාර කිරින් ජීවත් වෙන ආකාශරීය ගමන් කරන්න පුළුවන් එබඳු චිත්ත ප්රබෝධය ප්රසාදයෙන් යුත්ත කයක්. අති සූක්ෂමයි. ඒකයි සැරිසරාගෙන කල්ප අන්තක් කල්ප ගණනක් ඉන්නවා.
해와 달과 별이 생기는 것도 이 방식입니다. 처음 생긴 것은 해와 달이 아니라 큰 땅입니다. 큰 땅이 생기고, 이 땅에서 그 기본 단계가 생겼습니다. 여기서 생긴 때부터 사람들에게는 스스로 내는 빛(sayaṃpabhā), 곧 pabhassara citta의 빛이 있었습니다. 처음엔 기체로 생겨난 것이 뭉쳐서 이루어졌습니다. 이 큰 땅이 이루어지고 몸이 뭉쳐 이루어지기까지 오랜 시간, 스무 antarakappa가 흘렀습니다. 그 뒤 이 세상이 지어졌습니다. 맨 처음 bhūmi papaṭaka 같은 맛있는 먹이를 누리며, pañca kāma 가운데 맛의 즐거움과 냄새의 즐거움을 얻을 수 있도록 땅이 생겨났습니다. 그것을 누린 이들이 처음의 brahma들입니다. 그들이 거기서 죽어 사람으로 다시 태어나(paṭisandhi) brahma 같은 사람이 되었습니다. 그 brahma 같은 사람은 pīti를 먹이로 살며 하늘을 날 수 있는, 마음의 생기와 맑음을 갖춘 아주 섬세한 몸이었습니다. 그렇게 돌아다니며 여러 antarakappa를 지냅니다.
ඔය කාලේ වෙනකොට ඒගොල්ලන්ගේ බලාපොරොත්තුවෙන් හදපු මෙහ නිෂ්පාදනය මේ ලෝකේ හදලා ගනී භව කරලා අර ද්රව මට්ටම ද්රව හදලා ද්රව මත මේ සුවඳ මේ ආහාර තට්ටුවක් හදලා කිරියෝ දෙයක් වැනි ස්වභාවය රසයක් ඇති ඒඳු ආහාර තට්ටුවකින් මේ මුළු පොළො වහගෙන යනවා. ජල පොළ වහනවා. අන්න ඒ ජල පොළොව වහගත්තට පස්සේ ඒක තමයි රස පොළොව කියන්නේ. අන්න රස පොළොව හැදුනාම සුවඳ තියෙනවා රස තියෙනවා. පංචකාම සම්පත්තියෙන් දෙකක් විග්රහ දෙකක් විඳීමට දැන් හැදිලා. අර උඩට විහිදිලාම අර සුවඳ අර ආකාශාරිව ගමන් කරන අයට ඉස්සෙල්ලාම පංචකාම ආශ්වාදයෙන් ගන්ධ ආශ්වාදය ලබන්න අවස්ථාවල් ලැබෙනවා. අන්න පංචකාමයෙන් ඉස්ස ඉස්සර ඉදපු ගති ලක්ෂණය දැන් මතුවෙලා එනවා. ඊට ඉස්සෙල්ලා කල්පය වින්ද සුවඳ. දැන් එයාට අයි අලුතෙන් ලැබෙනකොට ඒ ඉස්සර කල්පති වෙච්ච පංචකාම ආස්්වාදයන් විදගෙන හිටපු කාම ලෝකයේ යම් ආශ්වාදයක් වින්ද යම් ස්වභාවයක් පරිහරණය කළාද ඒ පඳු පරිහරණය කිරීමේ මතක සටහන ආය මතු වෙලා එනවා. මතු වෙලා එනකොට ඒගොල්ලන්ට තියෙනවා නම් ඒක හඹුඹ ඉන්න ඕනේ. ඒ ආශ්වාදය ගන්න ඕනේ කියලා. ඉතින් සුවඳ පස්සේ හඹාගෙන එනවා.
그때쯤 그들의 바람으로 지은 것이 이 세상에 생겨 뭉치고, 액체 단계를 이루고, 그 액체 위에 향기로운 먹이 층을 이루어, 우유 같은 맛을 지닌 먹이 층이 온 땅을 덮어 갑니다. 물의 땅을 덮습니다. 그렇게 물의 땅을 덮은 것이 rasa pathavī, 맛의 땅입니다. 맛의 땅이 생기니 냄새가 있고 맛이 있습니다. pañca kāma 가운데 두 가지를 누릴 수 있게 이제 지어진 것입니다. 그 냄새가 위로 퍼져 하늘을 나는 이들이 맨 처음 pañca kāma 가운데 냄새의 즐거움을 얻을 기회가 생깁니다. 그러면 pañca kāma에 예전에 젖어 있던 성품이 이제 솟아오릅니다. 그전 kappa에서 맡았던 냄새입니다. 이제 다시 새로 얻으니, 예전 kappa의 kāma 세상에서 어떤 즐거움을 누렸고 어떤 것을 다루었는지, 그 다룸의 기억이 다시 솟아납니다. 솟아나니 그것을 좇아야겠다, 그 즐거움을 얻어야겠다 합니다. 그래서 냄새를 따라 내려옵니다.
ඇයි අපි බලන කොහෙන්ද මේ සුවඳ එන්නේ කියලා මූල ස්ථානයට ඇයිින් බලනකොට රස වෙනස්ද එතනින් තමයි සුවඳ ඉන්නේ. ඒක තමයි රස පොළොව. අන්න එතෙන්ට එනකොට මොකද වෙන්නේ? රස විඳපු එකකේ රසාම තෘෂ්ණාවක් දැන් නැගිලා එනවා. අර පෙර රස විඳ තිබිච්ච අදහස මතු වෙලා එනකොට පෙර ඊට ඉස්සෙල්ලා කල්පය එයාට හිතෙනවා ඒකට ගාලා බලන්න. දැන් බාහිරින් ඒ දේ හදනකොට ආධ්යාත්මික වශයෙන් අර සුවඳ ආග්රහණය කරන කාලයක් ඒ සුවඳට අනුකූල වන්නා විදිහට කය හැදිලා. ඊට පස්සේ කය සකස් කරලා දෙනවා. එන්න එන්න ගරනී භවනය කරනවා. ඒක නැත්න සියුම් රසය ගන්න පුළුවන් රසලාටුව කටාලා බලනවා ඒකෙන් ඇඟිල්ලෙන් අරගෙන කටාලා බලනකොටනකොට මොකද වෙන්නේ? ඒක හරි රස දැෙනවා. දැන් එතකොට ආග්රහණය නිසා ගත්ත මේ කාම රාගයක් ආවා. ගන්ධ කාමය රසය ගත්තහම රස කාමයක් ආවා. තම කෙටියෙන් කියන්නේ ො හැදිච්ච ආකාර ඉතින් මොනවද ගාන කියන්නේ කොද රස කියන්නේ මොකද ඔය නිරෘති තියෙනවා. ඔයා කියන්න කිව් මේ අවශ්ය කාලේ වෙන ඒවට යනවා. ඉතින් එතනට ගාත්තට පස්සේ මොකදන්නේ ඒක දාලා යන්න බැරු යනවා. ඒ ඇතුරෙම ඉන්න හිතෙනවා. ඒවම කටගාගෙන ඒවම භුක්තිනවා කය ගනී බව වෙනවා.
이 냄새가 어디서 오나 하고 근원을 찾아보니, 거기서 냄새가 납니다. 그것이 맛의 땅입니다. 거기에 이르면 어떻게 됩니까? 맛을 보았던 데서 맛에 대한 taṇhā가 이제 솟습니다. 예전에 맛보았던 생각이 솟아, 그전 kappa에서처럼 그것을 맛보고 싶어집니다. 바깥에서 그것을 지어낼 때, 안으로는 그 냄새를 받아들일 수 있도록 그 냄새에 맞게 몸이 지어졌습니다. 그다음 몸을 갖추어 줍니다. 점점 뭉쳐 갑니다. 섬세한 맛을 보려고 맛의 땅을 손가락으로 찍어 혀에 대 봅니다. 그러니 어떻게 됩니까? 아주 맛있게 느껴집니다. 그러면 받아들임 때문에 kāma rāga가 왔습니다. 냄새의 kāma, 맛을 보니 맛의 kāma가 왔습니다. 짧게 말하면 이렇게 생겨난 것입니다. 냄새가 무엇이고 맛이 무엇인지 하는 풀이들이 있지만, 그러면 정해진 시간이 다른 데로 갑니다. 그렇게 맛본 뒤에는 그것을 두고 떠날 수 없습니다. 그 안에 있고 싶어집니다. 그것만 맛보며 그것만 누리니 몸이 뭉쳐 갑니다.
කය ඝනීභවනය වෙන්න ගියාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ ක්රමක්රමය පංචකාම ආශ්වාදය වමිදීමට හේතුකාර වන අදහස් වෙන්න පටන් ගන්න කාලට ගනී භවනය හැදෙනවා. ක්රමක්රමයෙන් පංචකාමයන් සඳහායි පුද්ගලයා නැඹුරු වෙන්නේ. නැඹුරු වෙනකොට අනුකූලව මේ ලෝකේ පරිවර්තනයත් ඒ ආකාරයම සිද්ධ වෙලා පස බවට පත් කරනවා මේ මහ පොළො මතුවට. අන්න එතකොට භූමි පටක කියන ආහාරයක් හතුවැනි ආහාරයා කීලට හම්බවෙනවා. ඊට වඩා ගනීභ භවනයක. අර එක්තරා මට ගනී රස විඳලා ගනීභ භවනය වෙච්ච කයින්. දැන් අර හතු ආහාරයට ගන්න පුළුවන්. අපි ගන්න හතුවාග නෙමෙයි හතු නම විතරයි ඔය කියන්නේ. ඒවා ඉතාම සුමුදු බුදුලක් වර්ගයක් ඒක අද කිය අපි හතු කියන්නේ අද තියෙන උපමාවෙන් අද ඒ හතුල ස්වභාවයක් අද ගනීපන්න වෙලා රස නැති වෙලා තියෙන්නේ. පොළොවෙන්ම නැගෙන හතු වර්ගයක් හැදෙනවා ආහාරයට කන්න පුළුවන් එකක්. උලා පිහිලා කන්න ඕන එකක් නෙමෙයි. අර පුණ්ය ඉරතියමයි ඒක නැගිලා ඉන්නේ අනුකූලව අර අර රස ධාතුව වශයෙන් පොළොවේ රසයේ භුක්තිය ඉදපු අය දැන් හතු වලින් ඕනේ ඒක ගන්න.
몸이 뭉쳐 가면 차츰 pañca kāma의 즐거움을 누리는 원인이 되는 생각들이 일어나기 시작하는 만큼 뭉침이 생깁니다. 차츰 사람이 pañca kāma 쪽으로 기웁니다. 기울어 갈 때 그에 맞게 이 세상의 바뀜도 그렇게 일어나 이 큰 땅 위를 흙으로 만듭니다. 그러면 bhūmi papaṭaka라는 먹이, 버섯 같은 먹이를 얻게 됩니다. 그보다 더 뭉친 단계입니다. 뭉친 맛을 보아 뭉쳐진 몸으로 이제 그 버섯 같은 먹이를 먹을 수 있습니다. 우리가 먹는 버섯이 아니라 이름만 버섯이라고 할 뿐입니다. 그것은 아주 부드러운 덩이 같은 것으로, 오늘의 비유로 버섯이라 부르는 것이고, 오늘날 버섯은 그 성질이 뭉쳐져 맛이 사라진 것입니다. 땅에서 바로 나는 버섯 같은 것이 생기니 그대로 먹을 수 있는 것입니다. 껍질을 벗기거나 익혀 먹어야 하는 것이 아닙니다. 그 puñña의 힘으로 그에 맞게 솟아 있는 것입니다. 맛의 땅을 누리던 이들이 이제 버섯으로 그것을 먹습니다.
මෙන්න මේ හතුභුක්තියට පටන් ගත්තට පස්සේ පුද්ගලයාගේ මුළු ශරීරය තුළම ඇතිෙනවා වෙනස් කරනවා. ලිඟේ ඉන්ද්රියන් පහළ වෙලා හනම් ලිඟේ ඉන්ද්රියන් බලවත් වෙන්න පටන් ගන්නා. මෙන්න මෙතෙන්ට ආවට පස්සේ ඉස්ත්රීන්ට ඉස්ත්රී ලක්ෂණ පෙර භවයේ ස්ත්රීව හිටපු අයට ඉස්ත්රී ලක්ෂණ පහළ වෙනවා. පෙර භවය කියන ඊට ඉස්සෙල්ලා කල්පයේ ඒ කල්පයේදී පුරුෂව හිටපු අයට පුරුෂ ලක්ෂණ පහළ වෙනවා. [උගුර කෑරීම] මේකෙන් ඉස්ත්රී පුරුෂද පාරිසයක් මේ ලෝකේ තැනින් තැන විද්යාමාන. ඉස්ත්රීට පුරුසයා පුරුෂයාට ඉස්ත්රිය දකිනකොට ඒ පෙර ඊට ඉස්සෙල්ලා කල්පි තිබිච්ච කාම සංභෝගයන්ගේ ස්වභාවයන් මතුවෙලා යන එනවා. ඒ අදහස් මතුවෙලා එනවා. එතකොට ස්ත්රී පුරුෂ සම්භෝගයන්ට මේ සත්වය පුරුදු වෙනවා. අන්න පුරුදු වෙනකොට මොකද වෙන්නේ? අර තිබි වෙච්ච ආහාරය ගන්න බැහැ. ඊටත් හර දැන් ක්රමක්රමය මේ දූෂිතාවය කරන්නේ ආගන්තක උපක් ලේස වලට මේ බැඳින්නේ. [උගුර කෑරීම] තව පුණ්යේදිය දුරු කරන්න තරම් ශක්තියක් ආවේ නැහැ. දූ සෙවුනේ නැහැ. ඒනි ඒ නිසා ඒකෙන් හටගන්නවා බදා වතා කියලා වැල් වර්ගය.
이 버섯을 먹기 시작한 뒤 사람의 온몸 안에 바뀜이 생깁니다. liṅga indriya가 생겨나고, liṅga indriya가 강해지기 시작합니다. 여기에 이르면 앞선 kappa에서 여인이었던 이에게 여인의 특징이 생기고, 그 kappa에서 남자였던 이에게 남자의 특징이 생깁니다. [헛기침] 이렇게 여자와 남자가 이 세상 곳곳에 나타납니다. 여자가 남자를, 남자가 여자를 볼 때 그전 kappa에 있던 kāma 어울림의 성질이 솟아오릅니다. 그런 생각이 솟습니다. 그러면 satta가 남녀의 어울림에 익숙해집니다. 익숙해지면 어떻게 됩니까? 있던 먹이를 먹을 수 없습니다. 차츰 더럽혀져 āgantuka upakkilesa에 묶입니다. [헛기침] puñña가 그것을 없앨 만큼 힘이 있지 않았고, 더러움이 걷히지 않았습니다. 그래서 거기서 badālatā라는 덩굴이 생깁니다.
ඒකෙම තියෙෙනේ ඊළඟ දැන් හතුවල වෙනසරින් අදහතු දැක්කා වාගේ බදාළතා කියන එකේ අද මෝරලා රොඩු වෙලා අපි එක තමයි බතලා කියන්නේ. එදා තියෙනේ බදාළතා ඒකට කිව්වේ. ඒකේ මුල එතන ඒ මුලින් හටගන්න ඒවා. ඊට පස්සේ කල්පය මුලින්ම පංච ලෝයක් ඇතිව නිසා පංච කාමයන්ට ලොල් වෙච්ච නිසා ඇතිවෙන මානසිකත්වයෙන් අර කිළුටු ගැටියෙන්. ඒකට ගැලපෙන ආහාර සහිතවන්න ගහක් හටගන්නවා කල්පයේ මුලටම හටගත්ත වෘක්ෂය. කල්ප වෘක්ෂය කියලා අපි කියනවා ඒකට කියනවා පහල ඔල් කරන නිසා පෝල් ගහ කියලා. අන්න කල්පය ආදී ගහක් හටගත්ත ඇ.
버섯이 바뀌어 오늘의 버섯이 된 것처럼, badālatā라는 것이 오늘날 자라서 거칠어진 것이 우리가 고구마라고 부르는 것입니다. 그 시절에는 그것을 badālatā라 불렀습니다. 그 뿌리가 거기 있고 그 뿌리에서 생기는 것들입니다. 그다음 kappa 처음에 pañca kāma에 탐이 생겨, pañca kāma에 흔들린 데서 생긴 마음가짐, 그 더러운 성품에 맞는 먹이를 지닌 나무가 생깁니다. kappa 맨 처음에 생긴 나무입니다. 우리는 그것을 kappa 나무라고 부르고, 코코넛 나무라고 합니다. 그렇게 kappa 처음의 나무가 생겼습니다.
මේ ලෝක සත්යය මොකද කරන්නේ? එක කොටසක් ප්රියමනාප කොටස හැඩ වැඩ කොටස එක්ක ඒගොල්ලෝ ගොඩක් ගැහෙනවා. ඒගොල්ලෝ වෙනම ගොඩක් ගැහෙනවා. අනික් අය මඩවන්න පටන් ගන්නවා. උඹලා කැතයි උඹලා රසර නැහ. උඹලා අපි ඔවා ඔයාගේ හැඩයි වැඩයි නෙමෙයි. උඹලාගේ හම කැතයි. ඔන්ගේ වර්ණ වේදය තමයි ඉස්සෙල්ලම හටගන්නේ. ලස්සන පස්සේ ගිහිල්ලා දෙපැත්තක් වෙලා. මෙන්න මේ වෙලේ කොටසක් හැලෙන්න පටන් ගන්නවා. හැලෙන්න පටන් ගන්නවා. එතකොට මානසිකත්වය ආය ආගන්තක උපක් ලේසයන්ගේ කහට අරගෙන කන්නට වදා. අර වදාළතා කියන එකත් අහක් වෙලා සැලවිච්ච කටියගේ ගති ලක්ෂණට ආහාරයක් වශයෙන් හැවී පහළ වෙනවා. මහන්ත්ව වෙච්ච අයගේ ගති ලක්ෂන මහා වී පහළ වෙනවා. ගොඩ අයට මාවී පහලා මඩපු අයට හැවී පහලා ගොඩ මර දෙකේ හැවී මාවී මේ බුවදින තමයි කල්යාණවට පහළ වෙන්නේ. ඉස්සෙලලාම සොයං ජාතව හටගන්න.
이 세상의 satta들은 어떻게 합니까? 한 무리, 곧 보기 좋은 무리, 잘생긴 무리끼리 한데 뭉칩니다. 그들끼리 따로 뭉치고, 다른 이들을 깔보기 시작합니다. '너희는 못생겼다, 너희는 볼품없다, 우리 같은 생김새가 아니다, 너희 살갗은 흉하다.' 이렇게 빛깔의 차별이 맨 처음 생깁니다. 아름다움을 좇아 두 편으로 갈립니다. 이때 한 무리가 떨어져 나가기 시작합니다. 그러면 마음가짐은 다시 āgantuka upakkilesa의 얼룩을 지니게 되니, 그 badālatā도 사라지고 떨어져 나간 무리의 성품에 맞는 먹이로 벼가 생깁니다. 거만해진 이들의 성품에 맞게 큰 벼가 생기고, 깔보인 이들에게는 작은 벼가 생겨, 이 두 무리에게 두 가지 벼가 kappa 시작에 생겨납니다. 처음에는 저절로 나는 것으로 생깁니다.
කල්ලයන්න යන්න මොකද වෙන්නේ පුද්ගලයා දූසේ වෙලා දූසේ වෙලා වැටකොළු ගහගෙන එක එක්කෙනාට අයිති දේවල් මේ තමන්ගේ මේ පොදු ලෝකයේ පුද්ගලයෝ භුක්තියට අරගෙන ඔහොම ගන්නවලට ඔබ පොදු පහළ වෙලා එන්න එන්න රබුඩු වැඩි වෙලා රසය අඩු වෙලා ඔය ක්රමයට මේ අර සොයන් ජාතය නැති වෙලා වවාගෙන හදාන කණ්ඩ වෙලා හමහු ක්රම ක්රමයෙන් වෙලා එනවා. ඉතින් ක්රම දූෂණය නිසා දස අකුසලයන්ම දූෂ වුනාට පස්සේ පුද්ගලයාට ඊට වඩා දෝෂ වෙන්න දෙයක් නැහැ. ඔය අවස්ථාවේ ඊට කැලපෙන්න සතර අපායයි. ඔක්කොම පහළ වෙච්ච සොයම් ප්රභා ලෝකය නැති වෙලා ගිහ අඳුරු වෙන්න පටන් ඉන්න ක්රමක් ක්රමය ඔය දසකුසල නැති වෙන මුල්ම කාලේ සොයම් ප්රභා ලෝකය නැති වුනාම අනේ අපිටත් දැන් කාර්ය සූරාන්දමේ යන්න බැහැ. එන්න බැහැ පේනවා අඩුයි. අපේ වර්ණය බොහොම අඳුරයි. අපිට ඉස්සරයි කාර්ය සූරත්වය යන්න එන කරන්න කියන්න බැහැනේ වනවා. අනේ අපිට ඔක්කොටම කාර්ය සුරව වැඩ කරන්න සූර බලයක් තිබුණනේ. සූර බලයක් පහල නම් කොච්චර හොඳද අපි අටුද ඔය ඔක්කොම එකලා ඔය අදහත ගත්තහම සූර බලයක් පහළ වීම නිසා ඒ ශක්තියන් හටගත්ත එක තමයි සූර්යයා. ඒනම් සූරත්වය නිසා හටගත්තා අපේ බලාපොරොත්තුව නිසා හටගත්තා කියලා අපි ඒකට අපිට සූරත්ය ගෙන දෙන්න අපි එයාට සූර්යයා කියමු කියලා සූර්යා කියන වචනයෙන් භාවිතා කරගත්තා. සූර්යා කියම කියන.
kappa가 흘러가며 어떻게 됩니까? 사람이 더럽혀지고 더럽혀져 울타리를 치고 저마다 제 것을 갖고, 함께 쓰던 세상에서 사람들이 제 몫으로 차지하며, 쭉정이가 늘고 맛이 줄어, 저절로 나던 것이 사라지고 길러서 가꾸어야 하는 것으로 차츰 바뀝니다. 그렇게 차츰 더럽혀져 열 akusala로 모두 더럽혀진 뒤에는 사람이 더 더러워질 것도 없습니다. 그때 그에 맞게 네 apāya가 모두 생깁니다. 스스로 내던 빛의 세상이 사라져 어두워지기 시작합니다. 열 akusala가 생기던 첫 시절에 스스로 내던 빛의 세상이 사라지자 '아, 이제 우리는 일을 하러 씩씩하게 오가지 못한다, 잘 보이지 않는다, 우리 빛깔이 아주 어둡다, 예전처럼 씩씩하게(sūra) 오가며 일할 수가 없다. 아, 우리 모두가 씩씩하게 일할 수 있는 sūra의 힘이 있었는데, sūra의 힘이 나타나면 얼마나 좋을까' 하고 모두 그런 생각을 하자, sūra의 힘이 나타나 그 힘으로 생긴 것이 해(sūriya)입니다. 씩씩함 때문에, 우리의 바람 때문에 생겼으니 우리에게 씩씩함을 가져다준다는 뜻으로 sūriya라고 부르자 하여 sūriya라는 말을 쓰게 되었습니다.
ඉතින් එතකොට මොකද වෙන්නේ කාලින් කලට ඔය තත්ත්වය මතුවෙලා ඉන්නවා. දැන් අර ඉස්සෙල්ලා වාගේ නෙමෙයි. ඉස්සෙල්ලා තමන්ගේ ශරීරයේ ස්වභාවය අර කලාට ඔන්න වැඩි කරන්න පුළුවන් ඔන්න නැති කරන්න පුළුවන් හඟගන්න පුළුවන්. දැන් දෙන්නේ දැන් වෙන බාහිර ලෝකේ එළියක් නෑ. කෑ වෙලාවක එළියක් කරා යනවා වගේ තමයි ඒ කාලේ ගියේ. මහත් ආලෝකය ඇති වෙනුනා ශරීර ආලෝකය සයම් ප්රභ ආලෝකය කාමයන් භුක්ති ඔයලාට මොකද කරන්නේ අර අනි අයට පේන සොයම් ප්රභා ලෝකය නතර කරනවා. එතකොට ඒ අනික් අයට පේන්නේ නෑහැ ඒගොල්ලෝ ඉන්න. ඔය ක්රමය තමයි ඉස්සර ගෙනිච්චේ. දැන් පොදුවේ පහළ වෙච්ච ආලෝකයක් ආවා ඒක එහෙම නතර කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි ඉරේලිය හැමතෙනෙම ලියන්නවා අර අනිකාරට පේනවා ඒගොල්ලන්ට කාම සම්භෝධගයන් ලබන්න විදිහක් නැ. ඉතින් ඒගොල්ලන්ට අනික් අයට හැඟවිලා යන්න බැහැ. ඉරලේ විනවිද ගිහිලා හැම තැනම හැඟිලා යන එකත් පේනවා. හැඟිලා ඉන්න තැනත් පේනවා.
그러면 어떻게 됩니까? 때때로 그 상태가 솟아 있습니다. 이제 예전 같지 않습니다. 예전에는 자기 몸의 성질로 그 빛을 키울 수도 있고 없앨 수도 있고 숨길 수도 있었습니다. 이제는 바깥 세상에 빛이 없습니다. 어두울 때 빛을 찾아가듯 그 시절을 지냈습니다. 몸에 큰 빛, 스스로 내는 빛이 있었는데, kāma를 누리려는 이들은 다른 이들에게 보이는 그 빛을 멈춥니다. 그러면 다른 이들에게 그들이 있는 것이 보이지 않습니다. 예전에는 그렇게 했습니다. 이제 모두에게 나타난 빛이 왔으니, 그것은 그렇게 멈출 수 있는 것이 아닙니다. 햇빛이 모든 곳을 비추니 다른 이들에게 다 보여서 그들이 kāma 어울림을 할 방법이 없습니다. 다른 이들에게서 숨어 갈 수가 없습니다. 햇빛이 뚫고 들어가 숨어 가는 것도 보이고 숨어 있는 곳도 보입니다.
දැන් අපේ ඡන්දය පවත්වා ගන්න ඊට ගැලපෙන පරිසරයක් තිබුණන අර ඉර හැදෙන්න පටන් ගත්ත පායන් වහින් පටන් ගත්ත ක්රමය හැදුනේ. එළියේ තියෙෙන ලාරටත් බැහැ අනිකාරට තදකරුවලා ඒටේ අපේ ඡන්දය පවතන්න යන්තං එලියක් තිබුනේ. අන්න චන්දය කැමැත්තට අනුකූලව පහළ වෙච්ච එලියේ චන්ද්රය. ඒකට ඡන්දය නම තිබ්බා. චන්දර සූර්ය පහලේ මූල ධර්මය ඕකයි කියලා පෙන්නවා මේසාගෙන් චිත්ත ස්වභාවයෙන් පහළ වෙච්ච හැටි. ඒ වගේ තමයි අනිග්රහ පහල වුනෙත් එක්කෙනඑක ග්රහණය කරපු හැටි හැටියට ඒවට විපාක දෙන්න අවශ්ය කරන්නා වූ දෙයක් ඒ පරිසරය තුළ ඒ කර්ම ශක්තියම පහළ කළා. කර්ම ශක්තිය මුල් වෙලා. ඒකෙන් හටගත්ත ලෝකය තමයි අපි අද ජීවත් වෙන ලෝකය.
그러자 '우리의 chanda를 이어 갈 수 있는 둘레가 있었으면' 하는 데서, 해가 생기기 시작해 해가 뜨고 지는 방식이 생겼습니다. 바깥이 밝으면 다른 이들에게 드러나 곤란하니, 우리의 chanda가 이어질 만큼 희미한 빛이 있었으면 했습니다. 그렇게 chanda, 곧 바람에 맞게 나타난 빛이 달(canda)입니다. 그래서 chanda라는 이름을 붙였습니다. 달과 해가 생긴 뿌리 원리가 이것이라고, 이렇게 마음의 성질로 생겨났다고 보여 줍니다. 다른 별들이 생긴 것도 마찬가지로, 저마다 붙든 대로 그에 결과를 주는 데 필요한 것을 그 둘레 안에서 그 kamma의 힘 자체가 낳았습니다. kamma의 힘이 뿌리가 되어 거기서 생긴 세상이 우리가 오늘 사는 세상입니다.
ත්රිහේතුක පරිටිසන්ධියක් නොලබා මාර්ග ඵල ලැබිය නොහැකිද කියලා අහනවා. දැන් මෙතනින්ම තේරුම් ගන්න මෙන්න මේ ටික මාර්ගඵල අවබෝධයට අවශ්ය කරන්නා වූ පසුතඵලය අපි ළඟ ගොඩනැගුණේ නැත්නම්. ඒ ප්රඥාව පහළ වෙන්න අවශ්ය කරන්න පිහිටන්න අවශ්ය කරන මානසිකත්වය ගොඩනැගුණේ නැත්නම්. ඒ මාර්ගඵල අවබෝධය ලබන්නේ කොහොමද? මාර්ගඵල අවබෝධ ලබන්න මහා ප්රඥා ගුණයක්. තීක්ෂණ ප්රඥාවක් අපේ මනසට මනසේ චෛතසිකයක් වශයෙන් ප්රඥා චෛතසිකයක් නැගෙන්න ඕනේ. ඒ ප්රඥා චෛතසිකය නැගීමට අවශ්ය කරන පසුතලය යම් තැනක දුර්වලනවා. ඒ දුර්වල පසුතලයක් තුළ මානසික පසුතලයක් තුළ ප්රඥා චෛතසිකය නැගෙනි හේතු. ඒ නිසා අලෝභ අද්වේශ අමෝහ කියන මේ ගති ලක්ෂණ තුන නිසා හටගන්න මානසිකත්වය තමයි සුද්ධ පසුතලය. අන්න ඒ පසුතලය තුළ අවශ්ය කරන ප්රඥාව පහළ කරන්න අවශ්ය මේ මානසිකත්වය ගොඩනැගෙනවා. ඒක තමයි ත්රේතුක පටිසන්ධියකින් යුත්තන මානසිකත්වය කිව්වේ.
tihetuka paṭisandhi를 얻지 않고는 magga phala를 얻을 수 없느냐고 묻습니다. 여기서 바로 이것을 알아들으십시오. magga phala 깨달음에 필요한 바탕이 우리에게 쌓이지 않았다면, 그 지혜가 솟아 자리 잡는 데 필요한 마음가짐이 쌓이지 않았다면, magga phala 깨달음을 어떻게 얻겠습니까? magga phala 깨달음을 얻으려면 큰 지혜의 덕, 날카로운 지혜가 우리 마음에 cetasika로서, paññā cetasika로서 솟아야 합니다. 그 paññā cetasika가 솟는 데 필요한 바탕이 어딘가에서 약합니다. 그 약한 바탕, 약한 마음의 바탕에서는 paññā cetasika가 솟지 않습니다. 그래서 alobha, adosa, amoha라는 세 성품으로 생기는 마음가짐이 깨끗한 바탕입니다. 그 바탕에서 필요한 지혜를 일으키는 마음가짐이 쌓입니다. 그것이 tihetuka paṭisandhi를 갖춘 마음가짐이라는 것입니다.
ලෝභ මෝහයෙන් නැ අලෝභයෙන් අමෝහයෙන්, අද්වේශයෙන් අමෝහයෙන් අලෝභයෙන්, අද්වේශයෙන් අමෝහයෙන් මේ තුන් කොටසෙන්ම ලෝක සත්යය උපදිනවා. එතකොට උපදිනකොට අලෝභයයි අමෝහයයි දෙකෙන් උපන්නවොත් එයාට තියෙන්නේ හේතු දෙකයි. අද්වේශය හේතුවක් නෑ. හේතු දෙකකින් සුද්ධ වෙනකින් අසුද්ධයි. අද්වේශ අමෝහ කෙනෙකුට තියෙනවා. එයාට අලෝභ හේතුව නැහ. තරහ යන්නෙත් නැ. මුලාවට පත් වෙලා එහෙනම් හොඳට නැති කරගන්නෙත් නෑ. හැබැයි ආසාව ලෝභකම නිසා තමන්ගේ ඒව අන්නට දෙන්නේ නැහ. සැකගෙන ඉන්නවා. ඒ පුද්ගලයා ඒ මානසිකත්වයෙන් ඊළඟට උපනත් මනුස්සය කියලා ද්වේ හේතුක පටිසන්ධියක් ඇත මනුස්සයෙක් වෙලා උපදිනවා. අර කාරණා තුළින්ම සුද්ධ නැති නිසා සුද්ධභාවයට මානසිකත්වය යහ. එහෙනම් ඒ සුද්ධතාවයෙන් අඩු වෙච්ච මානසිකත්වයක් තුළ ප්රඥා චෛතසිකය නගන පසු තරලය නෑහ. ඒ නිසා එයාටන මගඵල ලබන්න බැහැ. ඒ මානසිකත්වය එයාත් බැව ඉඳලා.
lobha, moha가 아니라 alobha, adosa, amoha, 이 세 부분으로 세상의 satta가 태어납니다. 태어날 때 alobha와 amoha 둘로 태어나면 그에게는 원인이 둘뿐입니다. adosa라는 원인이 없습니다. 두 원인으로는 깨끗하지만 하나로는 깨끗하지 않습니다. adosa와 amoha를 지닌 사람도 있습니다. 그에게는 alobha 원인이 없습니다. 화도 내지 않고, 홀려서 일을 망치지도 않습니다. 그러나 욕심, 곧 lobha 때문에 제 것을 남에게 주지 않고 아까워하며 지냅니다. 그 사람은 그 마음가짐으로 다음에 dvihetuka paṭisandhi를 지닌 사람으로 태어납니다. 그런 까닭으로 깨끗하지 않으니 마음가짐이 깨끗함에 이르지 못합니다. 그 깨끗함이 모자란 마음가짐에는 paññā cetasika를 일으킬 바탕이 없습니다. 그래서 그는 magga phala를 얻을 수 없습니다. 그는 그 마음가짐으로 그 생을 삽니다.
එහිදී අලෝභ අද්වේශ අමෝහ සහගත වන්නා වූ සංඛාරයක් වඩලා පුරුදු වෙලා ඒ සංඛාරයෙන් යම්කිසි විඤ්ඤාණයක් ඊළඟට පහළ කරලා ඊළඟ උප්පත්තිය ලබලා දුන්නා. අන්න එතනිදි ත්රිහේ දුක පටිසන්ධියක් ආය ලබනවා. ඒ ත්රිහේ දුක පරිටිසන්ධිය ලැබුවොත් ආයසරයක් පුළුවන් වෙනවා. එයත් බැවි ඊට අවශ්ය පසුතලය ලැබුණු අර ප්රඥාව පහළ කරගන්න අවස්ථාව තියෙනවා. කල්යාණ මිත්ර සම්පත්තියක් ලැබුනොත් ඒ වෙලාවේදී ප්රඥා පහළ කරගන්න ඒ අවස්ථාව ආධාර කරගෙන ප්රඥා පහල කරන්න හැකියාවක් න. එතකොට අවධන් අවබෝධ කරන්න පුළුවන්. දැන් ඉතින් අපි මේක එකපාර නිගමනය කරන්න බැහැ ත්රිහේතුක පටිසන්ධියක් තියෙනවද නැද්ද කියන එක. ඒක නිගමනය කරන්න අපි ඉතින් අපිට අවශ්ය කරන බණ අහලා දහම් සිහි කරලා ඒ කාරණා ටික අපි කරගෙන අපිට තියෙන්නේ එච්චරයි. විහේක පරිසන්ධියක් තිබුණ නම් මේ ආත්මයම අත්බැවේදීම අවබෝධය ලැබෙයි. එහෙම නැත්නම් මතු අත්බැවට හිතු වෙන අලෝභ අද්වේශ අමෝහ මානසිකත්වය ක්රියාත්මක වෙලා සුදුසු පරිසරය උපිදිලා ඒක කරගන්න හම්බ වෙන්නේ.
그 생에서 alobha, adosa, amoha가 딸린 saṅkhāra를 닦아 익히고, 그 saṅkhāra로 다음에 어떤 viññāṇa를 일으켜 다음 태어남을 얻게 했다면, 그때 다시 tihetuka paṭisandhi를 얻습니다. 그 tihetuka paṭisandhi를 얻으면 다시 할 수 있게 됩니다. 그 생에서 필요한 바탕을 얻었으니 그 지혜를 일으킬 기회가 있습니다. kalyāṇamitta를 만나는 복을 얻으면 그 기회에 힘입어 지혜를 일으킬 수 있습니다. 그러면 nibbāna를 깨달을 수 있습니다. 그런데 우리는 tihetuka paṭisandhi가 있는지 없는지 단번에 결론 낼 수 없습니다. 우리는 필요한 법문을 듣고 dhamma를 되새기며 그 일들을 해 나갈 뿐입니다. 그것이 우리에게 있는 전부입니다. tihetuka paṭisandhi가 있다면 바로 이 생에서 깨달음을 얻을 것이고, 그렇지 않다면 다음 생의 원인이 되는 alobha, adosa, amoha 마음가짐이 움직여 알맞은 둘레에 태어나 그것을 이루게 될 것입니다.
අපිටම දැනෙනවානම් ලෝභ ගති අපි ළඟ නෑහ කියලා. ගීමේ චේතනා පහළ වෙනවා නම්. ඒ වගේම අපිට කවුරු හරි ඒක රණඩු වෙනවට වැඩිය අපි කැමති හඬු නොවී ඉඳලා නම් සමගියෙන් ඉන්නා අපේ කැමැත්ත තියෙන්නේ. අපිට ඕනකම තියෙන්නේ ප්රශ්නයක් කවුරුවක් කිව්වට දරාගන්න නෙමෙයි හොඳට හේතුඵල නැතුව තේරුම් අරගෙන දරාගන්න ඕනකම තියෙන්නේ. අපි විමර්ශනය කරන හැකියාවක් බලාපොරොත්තුවක්නු තියෙනවා නම් ඒ හැකියාව තියෙන බවත් පේනවා නම්. කියනකොට අර්ථව වැටහෙනවා නම්. අපි ළඟ අලෝභ හේතු අද්වේශ හේතු අමෝහතු තියෙන බවට සාක්ෂි. ත්රි හේතුක පරිටිසන්ධියක් තියෙන බවට සාක්ෂි. ඒ ටික එක දැනගන්න ඕනේ.
우리에게 lobha의 성품이 없다고 스스로 느껴진다면, 베풀려는 cetanā가 솟는다면, 또 누구와 다투기보다 다투지 않고 화목하게 지내기를 좋아한다면, 누가 무슨 말을 해도 원인과 결과 없이 받아들이기보다 잘 알아듣고 받아들이기를 바란다면, 살펴볼 힘과 바람이 있다면, 그 힘이 있다는 것이 보인다면, 말할 때 뜻이 깨달아진다면 — 그것은 우리에게 alobha 원인, adosa 원인, amoha 원인이 있다는 증거, tihetuka paṭisandhi가 있다는 증거입니다. 그것을 알아야 합니다.
දැන් අද මෙතෙන්ට බණ අහන්න එනකොට එක්තරහ පිරිසකට එන්න බැහැ ඉන්න බැහැ. මොකද තමන්ගේ වැඩ කරරතුවේ ඊට වඩා ලෝකෙ. එහෙනම් අලෝභ හිතු නැහැනේ. [උගුර කෑරීම] ඊට වඩා වටින එකක් ලෝකේ තියෙනවා. ධර්මයට වැඩි වටිනායක ඒක හින්දා ධර්මය අහන එක දෙවෙනි කරලා වටිනායක පළවෙනි කරගත්තහම අලෝභය එයාට ඔය ප්රශ්නේ එනවා. අනේ මද බණ අහන්න ආවට මට බැහැ මට මතක් වෙනා මට හරි කරදරයි. ගෙදර ගියාම බයිනවා ගහ ගන්න එනවා රඩි වෙන්න එනවා. ඔවුන් ඉන්න එකකන් මට ඔය හැතිකන් ඔය හතුර ඉකන් මට නම් බැහැ කවදත් මේක කරන්න එක හරි බැන බැන සාප කරකට මනසෙන් ඇතුලේ ඉන්නනම් ආදේශ ගතිය ධර්මය දෙවෙනි කරලා හටන් ඒ ගැටියට පළවෙනි තැන් දුන්න එයාගේ මානසිකත්වය අද්වේශ මානසිකත්වයෙන් උපන් කෙනෙක් කියලා හිතන්න අමාරු තත්වයක් තියෙනවා.
오늘 여기 법문을 들으러 올 때 어떤 무리는 올 수 없고 머물 수 없습니다. 자기 일이 그보다 더 크다고 여기기 때문입니다. 그렇다면 alobha 원인이 없는 것이지요. [헛기침] 그보다 값진 것이 세상에 있다, dhamma보다 더 값진 것이 있다 — 그래서 dhamma 듣는 것을 둘째로 미루고 값진 것을 첫째로 둘 때, 그 사람에게 alobha 문제가 옵니다. '아, 법문 들으러 와도 나는 안 된다, 생각나면 너무 괴롭다, 집에 가면 욕하고 때리러 오고 싸우러 온다, 그들이 있는 한, 그 원수가 있는 한 나는 절대 이걸 할 수 없다' 하며 마음속으로 욕하고 저주하며 지낸다면, 그것이 dosa의 성품입니다. dhamma를 둘째로 미루고 그 미움에 첫자리를 준 사람을 adosa 마음가짐으로 태어난 사람이라고 생각하기는 어렵습니다.
999ක් මරලා අම්මා मන්න පන්නපු අංගුලි මාට බණක් අහන්න වෙච්චහම ඔක්කොම මතක වුණා නේද? කරන්න ගියේ ගුරු පූජාවත් අමතක වුණා. මම නැවතුනා ඔබත් නවතින්න කියන ඕක තේරුම් ගන්න ඕනේ ුනා. ඊට ඔක්කොට වලා. අර තිබිච්ච ද්වේශ සහගත මානසිකත්වය දෙවෙනි කරලා හිටන් පළවෙනි කරලා අරක දැනගන්න ඕනේ ඒක. අන්න අද්වේශ මානසිකත්වයකින් උපන් වෙනවා බාහිර උපක්රමයක් නිසා ද්වේශයට වැටලා හිටියේ. ද්වේශය තිබුණ පළියටම පුද්ගලය අද්වේශ පුද්ගලයෙක්ද නැද්ද කියන එක නිගමනය කරන්න බැහ. අන්න එපදු අවස්ථාවක් එනකොට ඔහු දකිනවා. ධර්මයක් අවබෝධ කරන්න අවස්ථාව එනකොට අනිත් සියල්ලම දෙවෙනි කරලා ඒකට රඳෙන්න ඒ සවනය කරන ඒක අවබෝධ කරන්න නම් එයාගේ මානසිකත්වය තියෙන්නේ. ඒකාන්තයෙන්ම එයාට අර අද්වේශ මානසිකත්වයක් උප්පත්තක් තිබෙන බවට ලැබුණා. අලෝභ, අද්දේශ අමෝහ මානසිකත්වයක් තිබුන බවට ලැබුණා.
999명을 죽이고 어머니까지 쫓아가던 Aṅgulimāla가 법문을 듣게 되자 모든 것을 잊지 않았습니까? 하려던 스승 공양마저 잊었습니다. '나는 멈추었다, 그대도 멈추어라'라는 그 말을 알아들어야 했고, 그 앞에 모든 것을 내려놓았습니다. 품고 있던 dosa 딸린 마음가짐을 둘째로 미루고 그것을 아는 것을 첫째로 두었습니다. 그는 adosa 마음가짐으로 태어났는데 바깥의 꾐 때문에 dosa에 빠져 있었던 것입니다. dosa가 있었다는 것만으로 그 사람이 adosa한 사람인지 아닌지 결론 낼 수 없습니다. 그런 때가 오면 그는 봅니다. dhamma를 깨달을 기회가 오면 다른 모든 것을 둘째로 미루고 그것에 머물러 듣고 깨달으려는 것이 그의 마음가짐입니다. 그것으로 그에게 adosa 마음가짐의 태어남이 있다는 것이 틀림없이 드러났습니다. alobha, adosa, amoha 마음가짐이 있었다는 것이 드러났습니다.
ඉතින් ඒකෙන් දකින්න ඕනේ. ඉතින් ඔය මේ ඉන්න පිරිස් සතරේ අලෝප ද්වේශ අම්මෝ නෑහ කියලා කියන්න බැහැ. පිහේක පටිසන්ත හින්දා තමයි දහම් මගට බැහැලා මේ පරේෂන කරෙන දහම් පරිේෂන කරේන හරිය එක වැරදි එක වෙන් කරලා හොයාගෙන මේ මගට එන්නේ. නැත්නම් ඉතින් ලෝප තියෙනවා ගෙදර තමන්ට වැඩ තියෙනවා මේට වඩා ද්වේශය තිබුනම් අනු කියිය ප්ශ්න ගැන හිතෙනවා මට බන අහන්න වෙලාවක් නැහැ මට ඔක්කොම කරන්න නිදහසක් ලැබෙන්න ඕනේ මට හිත නිදහසක් නැතුව කරන්න බැහැ. ඒ ජාතිය අදහස තියෙන්නේ අද් මානසිකත්වයක් නැත්නම්. අද් මානසිකත්වයක් තිුනා ඒගලේ තරහ එන එක නෙමෙයි මේ ප්රශ්න තරහ එන ගානේ සිටිනවා. මේකෙන් අහක් වෙලා මට නිදහස් වෙන්න නැත්නම් එක දවසක් හරි මේ බණ පදයක් අහ ඉන්න මට මේ ප්රශ්න එකක් වුණා. කොච්චරද එහෙම ඉින්ද තියෙනවා. අන්න ආවා අේශ මානසිකත්වය අදහස. ඉතින් ඒ අනුව තමන් දැනගන්නවා තමන්ගේ මානසිකත්වය මොකක්ද කියලා. දහමට නැඹුරු කරනකොට බොහොම අවධානයෙන් නැඹුරු කරගන්න තේරුම් ගන්න තේරුම් ගැනීමේ ප්රසාදය නැගෙනවා නම් ඒ ඔක්කොම එනවානම්. එයාට ඒකාන්තේම නෑ කියන්න බැහැ අලෝභ අසාමත හේතුක පටිසන්ධියක් තියෙන්න අපි තමයි ඒවා.
그러니 그것으로 보아야 합니다. 여기 있는 네 무리에게 alobha, adosa, amoha가 없다고 말할 수 없습니다. tihetuka paṭisandhi이기 때문에 dhamma 길에 들어 살펴 찾고, 옳은 것과 그른 것을 가려 이 길로 오는 것입니다. 그렇지 않다면 lobha가 있어 '집에 이보다 중요한 일이 있다' 하고, dosa가 있으면 남이 한 말과 문제들이 떠올라 '법문 들을 시간이 없다, 다 처리할 여유가 있어야 한다, 마음이 풀려야 할 수 있다' 합니다. 그런 생각은 adosa 마음가짐이 없을 때 나옵니다. adosa 마음가짐이 있다면 그들에게 화가 나는 것이 아니라, 이 문제들 때문에 마음이 상할 때마다 '여기서 벗어나 자유로워지거나 하루라도 법문 한 구절 듣고 싶다, 이 문제들이 걸림이 되었다, 얼마나 오래 이렇게 지냈나' 합니다. 그것이 adosa 마음가짐의 생각입니다. 그렇게 자기 마음가짐이 무엇인지 스스로 압니다. dhamma 쪽으로 기울 때 아주 주의 깊게 기울이고 알아들으려 하며, 알아듣는 기쁨이 솟는다면, 그것이 모두 온다면, 그에게 tihetuka paṭisandhi가 결코 없다고 말할 수 없습니다.
මේ තව එකක් තියෙනවා යම් කුසලයක් කිරීමෙන් පසු ඒ පාරමිතාවක් බවට පත්වේ ප්රාර්ථනා කිරීමෙන්. නිවනට පැවීම කල්යාමක් හේතු වෙයිද කියලා අහනවා. දැන් මෙතන්දි අපි දකින්න ඕන යහ මෙහෙම දෙයක්. යමක් කරලා පාරමිතාව බවට පත් වේවා කියනකොට පාරමිතාවක් වෙන්න හේතු වෙන දෙයක් කරදේ මම ඒ පැතුම් පැතු කියලා දකින්න ඕනේ. මොනවාහරි කරලා පාරමිතමිතාවක් බවට පත් වේවා කිව්වට අපි ඒක ඥාන සම්පිත්ත නැහැ. පාරමිතාවක් පිරෙන්න නම් ඥාන සම්පිත්තව වන්නා වූ සිතිවිලි ක්රියාවතන වලින් ගොඩනැගෙන කුසලයක් පිනක් තියෙන්න ඕනේ. පාරමිතාවක් සකස් වෙන්නේ එතකොටයි. එහෙනි ඥාන සම්පිච්ච නම් කොහොමද ඒක පාරමිතාවක් වෙන්නේ? කුමක්ද ඒකෙන් පිරෙන්නේ? කුමක්ද? කුමක්ද මේකෙන් පූර්ණ බවට පත් වෙන්නේ? අන්න ඒක අපි තුළ දැනගෙන තියෙන්න ඕනේ. එතකොට අපි ක්රමානුකූලව කරුණු දැනගෙන කියනවා. ඊට අනුකූල වන්නා වූ ධර්මචරියාවෙන් සමචරයාවෙන් යුක්තව පැතුව වෙනවා. [උගුර කෑරීම] ඒ වගේ පැතුමක් ඒක ඉෂ්ට වෙනවා. පාරමිතාවක් වුනත් ඉෂ්ට වෙන්නේ එහෙමයි. අපි කරන එකක් කරලා හිටන්න මේ පාරමිතාවක් මේ පැතුවොත් එහෙම දැන් එහෙම ඉස්සරත් මිනිසු පැතුව බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩෙන කාලේත් මිත්යා දෘෂ්ටියට අහුවෙච්ච අය ඒ කාලේ ඒකෙනාගේ ක්රියා මම අහලා.
또 하나 질문이 있습니다. 어떤 kusala를 지은 뒤 '이것이 pāramitā가 되기를' 하고 바라는 것이 nibbāna에 이르는 데 원인이 되느냐고 묻습니다. 여기서 우리가 볼 것은 이렇습니다. 무엇을 하고 '이것이 pāramitā가 되기를' 할 때, pāramitā가 될 원인이 되는 일을 하고 그것을 바랐는지 보아야 합니다. 아무거나 하고 pāramitā가 되기를 바란다고 해서 그것이 ñāṇa sampayutta, 곧 지혜를 갖춘 것은 아닙니다. pāramitā가 채워지려면 지혜를 갖춘 생각과 행동으로 쌓은 kusala, puñña가 있어야 합니다. 그래야 pāramitā가 이루어집니다. 지혜를 갖추지 못했다면 어떻게 pāramitā가 되겠습니까? 무엇이 그것으로 채워집니까? 무엇이 이것으로 온전해집니까? 그것을 우리 안에서 알고 있어야 합니다. 그러면 우리는 차례대로 요점을 알고 말합니다. 그에 맞는 dhamma의 행실, 바른 행실을 갖추어 바라면 [헛기침] 그런 바람은 이루어집니다. pāramitā라도 그렇게 이루어집니다. 아무 일이나 하고 pāramitā를 바란다면 — 예전에도 사람들은 바랐습니다. Buddha께서 계실 때에도 micchā diṭṭhi에 걸린 이들이 그 시절 저마다의 일을 했다고 들었습니다.
ඔය අන්න ඒ ආචාර්යන්ගේ කියමන් අහලා සත්තුරු සත්තු මෙච්චර මරලා හටම් බි පූජාවක් දෙන්නකෝ ගින්න දෙවියන්ට බ්රහ්ම ලෝකේ යන්න පුළුවන්. දැන් ඔය කතාව අහලා සත්ව මරලා මරලා පුච්චලකම් මේ පිනෙ මට බඹලව යන්න හේතු ඒවා කියලා පතනවා. දැන් කිසිම ඥාන සම්පිත වැඩක් නෙමෙයි ඒකලින්. කාගේ හරි කියමනක් අහලා කියමන විශ්වාස කරලා වැඩක් කළා. කරලා පැ. මෙන්න මේ වගේ පතන පැතුම් කවදාවත් ඒ වැඩට ඉෂ්ට වෙන පාරමිතා ගුණයක් වෙන්නේ නෑහ. තමන්ම දකින්න ඕනේ මේක කෙසේද මේක මේ සම්බන්ධය ඉන්නේ? මගේ බලාපොරොත්තුව යමක් කරන්න නම් ඒ දේට මොනවද මට අවශ්ය වෙන්නේ? ඒ දේ ලබාගන්න මට මේ කරන වැඩවිල්ල කොහොමද ඒකට උපනිස්සරය වෙන්නේ? ආධාර වෙන්නේ. මෙන්න මේ ටික දැකලා තියෙන්න ඕනේ.
스승들의 말을 듣고 짐승을 이만큼 죽여 불의 신에게 제물을 바치면 brahma 세상에 갈 수 있다고 합니다. 그 말을 듣고 짐승을 죽이고 죽여 태우며 '이 puñña로 내가 brahma 세상에 가기를' 하고 바랍니다. 그것은 지혜를 갖춘 일이 전혀 아닙니다. 누군가의 말을 듣고 그 말을 믿고 일을 했고, 하고서 바랐습니다. 이런 바람은 결코 그 일로 이루어지는 pāramitā 덕이 되지 않습니다. 이것이 어떻게 이어져 있는지 스스로 보아야 합니다. 내가 무엇을 하기를 바란다면 그것에 무엇이 필요한가? 그것을 얻는 데 지금 내가 하는 일이 어떻게 upanissaya가 되고 도움이 되는가? 이것을 보고 있어야 합니다.
දැන් යම්කිසි පාරමිතාවක් පුරනකොට මොන පාරමිතාවක්ද පුරන්නේ? ලොව්තුරා බුදු බවද පසේ මොනවා හරි ඒ වගේ යම්කිසින්තරා බෝධියෙන් බෝධියක් පතනවා කියලා එකක් කියමුකෝ. එතකොට ඒකෙදී මට මොනවද අවශ්ය වෙන්නේ? මට නුවණ අවශ්යයි. එතකොට ඒ වගේ මට කල්යාණ මිතර සම්පත්තිය අවශ්යයි. මට ඊට වන්නා වූ සත්පුරුෂ සේවනය අවශ්යයි. මේ ආදී වශයෙන් අවශ්යතාවයන් තමන් දැකලා මම අද මේ කරන දේ ලබාගන්න කෙතෙ දුරට හේතු වෙනවද? හේතුය ඵලය කොහොමද? වැරූ දේට අනුවසයන්න. එහෙනම් මම වැපිරුවේ සත්පුරුෂ ආශ්රයට අවශ්ය දීෙනම්. මට සත්පුරුෂ ආශ්රයක් ලබන්න හේතු ඒකෙන් හම්බ වෙනවා. මම කල්යාණ මිත්රව සම්බන්ධව නම් මම සමීප නම් ගත කළේ. කල්යාණ මිත්රයා ආශ්රය නම් මම හිටියේ. ඒ හේතුවේ ඵලය මට කල්යාණ මිත්යා ආශ්රයක් ලබන්නම හේතු වෙනවා. එහෙනම් සතං සමාගම හෝතු යාව නිබ්බාන පත්යා කියලා පතන්න පුළුවන් ප්රාර්ථනා කරන්න පුළුවන්. ඔහු දැනුත් සත්පුරුෂ සමාගමයක් ආශ්රය කරමින් කටයුතු කරනවානම්. ඒ හේතුවෙන් ඒ පිණිසත්වයෙන් මට මතු සතුට සමාගමයක් ලැබේවා කියලා පදන්න පුළුවන්. ඒක ලැබෙන්න හේතු තියෙනවා.
어떤 pāramitā를 채울 때 어떤 pāramitā를 채우는 것입니까? lokuttara Buddha가 되는 것인지, pacceka, 아니면 그런 어떤 bodhi를 바라는 것인지, 하나를 들어 봅시다. 그러면 내게 무엇이 필요합니까? 지혜가 필요합니다. 또 kalyāṇamitta를 만나는 복이 필요합니다. 그에 맞는 sappurisa와의 사귐이 필요합니다. 이런 필요한 것들을 스스로 보고, 오늘 내가 하는 일이 그것을 얻는 데 얼마나 원인이 되는지, 원인과 결과가 어떤지, 뿌린 대로 거둔다는 것을 봅니다. 내가 sappurisa와 사귀는 데 필요한 것을 뿌렸다면 그것으로 sappurisa를 사귈 원인을 얻습니다. 내가 kalyāṇamitta와 가까이 지냈다면 그 원인의 결과로 kalyāṇamitta를 사귈 원인이 생깁니다. 그러니 'sataṃ samāgamo hotu yāva nibbāna pattiyā'(nibbāna에 이를 때까지 선한 이들과 만나기를)라고 바랄 수 있습니다. 지금도 sappurisa와 사귀며 지내고 있다면, 그 원인으로 앞으로 선한 이들과의 만남을 얻기를 바랄 수 있습니다. 그것을 얻을 원인이 있습니다.
මොකද ශ්රද්ධා සීල, ත්යාග, ප්රඥා කියන කාරණා හතරකින් යුත්තයි එතන. හේතුඵල ධර්මය විශ්වාස කරනවා. පටිච්ච සමුප්පාද ධර්ම විශ්වාස කරනවා. හේතුවට අනුකූලයි ඵලය කියලා විශ්වාස කරනවා. එහෙනම් එතන ශ්රද්ධාව තියෙනවා. ඊට අනුකූල ශික්ෂණයක් තියෙන්නේ. අලෝභව අද්වේශ, අමෝහ ගතියෙන් යුත්තව ඊට අනුකූලව හික්මීමක් තියෙන්නේ. ඒකට යවසේද කරන්න. සීලයක් තියෙනවා සීල තියෙනවා. ඒ වගේම ත්යාග කරන්න. ත්යාග කරන්න පුළුවන් ඒ තමන්ගේ කාලය කැප කරන්න පුළුවන්, ධනය කැප කරන්න පුළුවන්, ශ්රමය කැප කරන්න පුළුවන්. මේ හැම එකක්ම මේ සඳහා කැප කරන්න හැකියාව තියෙනවා. ධාගුණයේ තියෙනවා. මේ ක්රමය හේතුවට අනුව මේ ඵලය ලැබෙනවා කියන එක මම දකිනවා කියලා නුවණින් තේරුම් ගන්න පුළුවන් වෙනවා න්යාය ධර්මය. එතකොට ප්රඥාව තියෙන්න. ශ්රද්ධා සීල ත්යාග ප්රඥා කියන කාරණාවන්ගෙන් යුත්තව යමක් කරලා ඊට අනුකූල පැතුමක් පැතුවොත් ඒක ඉෂ්ට වෙනවා කියලා දේශනා කරනවා. ඉෂ්ට වෙන පැන් ඒගා.
왜냐하면 거기에는 saddhā, sīla, cāga, paññā라는 네 가지가 갖추어져 있기 때문입니다. 원인과 결과의 dhamma를 믿습니다. paṭicca samuppāda dhamma를 믿습니다. 결과는 원인에 맞는다고 믿습니다. 그러면 거기에 saddhā가 있습니다. 그에 맞는 익힘이 있습니다. alobha, adosa, amoha의 성품으로 그에 맞게 다스림이 있고, 그렇게 애씁니다. 그러면 sīla가 있습니다. 또 내놓을 수 있습니다. 자기 시간을 내놓고, 재물을 내놓고, 수고를 내놓을 수 있습니다. 이 모든 것을 이를 위해 내놓을 힘, 그 덕이 있습니다. 이 방식, 원인에 따라 이 결과를 얻는다는 것을 나는 본다고 지혜로 알아들을 수 있습니다. 그 이치입니다. 그러면 paññā가 있습니다. saddhā, sīla, cāga, paññā를 갖추고 무엇을 하고 그에 맞는 바람을 바라면 이루어진다고 설하십니다. 이루어지는 바람이 그것입니다.
අර බුදුරජාණන් වහන්සේ සංකාස පුරද්යෙන් බැහැලා අභිධර්ම දේශනාවෙන් පස්සේ එනකොට කෝටි ගානක් හිටු බලා හිටපු පිරිස අමාත් බුදුවා මාත් බුදුවා කියලා පැතුවල බුදු බව. කෝටි ගානක් බුදුභාව ඇතිවල. ආනන්ද හාමුදුරුවෝ මේක අහලා ගන බුදුරජාණන් වහන්සේ ගන්න ස්වාමීනි කෝටි ගානක් රිස බුදු බවන. කොට බුදු හම්බවෙයිද ඔකට අනුකූලව කටයුතු කරපු අයට හම්බවෙයි නැති අයට නැහ කියලා. අනුකූලව කටයුද කරන අයට ඒක හම්බ වෙන්නේ. පැතුට හරියන්නේ නැ. මෙන්න මේවාගේ අනුකූල කටයුතුව තමන් දැකලා තියෙන්න ඕනේ. සෙල්ලම් වැඩක් නෙමෙයි බුදු බව කියන්නේ.
Buddha께서 Abhidhamma를 설하신 뒤 Saṅkassa 성문으로 내려오실 때, 바라보던 수천만의 무리가 '나도 Buddha가 되리라, 나도 Buddha가 되리라' 하며 Buddha 됨을 바랐습니다. 수천만이 Buddha 됨을 바랐습니다. Ānanda 스님이 이것을 듣고 여쭈었습니다. '스승님, 수천만이 Buddha 됨을 바라는데, 그들이 Buddha가 되겠습니까?' 그것에 맞게 행한 이들은 얻고 그렇지 않은 이들은 얻지 못한다고 하셨습니다. 맞게 행하는 이들이 얻는 것이지 바라기만 해서는 되지 않습니다. 이런 맞는 행함을 스스로 보고 있어야 합니다. Buddha 됨은 장난이 아닙니다.
එතකොට ඒ වටිනාම දේ තමයි බුදු බව පතන කෙනෙක් දැනගන්න ඕනේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ හොඳ පැත්ත නෙවෙයි. අද නම් මොකද වෙලා තියෙන්නේ? අර එලිපත මිටිවයි, උඩිපත නම් උඩයි උස්මේටි සමවයි සමුද නොනැමීම ගෙට වැඩමයි. මමත් යනකොට එළිපතෙම යයි එයාට පල්ලේ හරිය. මම නැමෙන්න ඕනේ නැහැනේ. කොච්චර මිට තියෙනවත් දොරිල්පති කෙලින්ම උඩ යයි. මොන ප්රාතිහාරයක්ද? මිනිස්සු සාදුකාර දෙන්න. මයි යනකොට බුදු වෙලාව මිසක් නැවත තියෙන්නේ. බුදු වෙන එකක් නෙමෙමයි මේ තියෙන්නේ මහා මහන්ත්ත කුවකකමක් මේ හිටියේ තියන්නේ මේ කියන්නේ. මේ තමන්ගේ ලොකුකම මේ පුරසාරම කොච්චර ඉහෙල්ල හිතලා අරක්ද තියෙන්නේ. අන්න අර ගත ගතියන්න. බිම යනකොට කඳු පල්ලක් මිටි වෙලා සමතලා.
그 값진 것, Buddha 됨을 바라는 사람이 알아야 할 것은 Buddha의 좋은 면만이 아닙니다. 오늘날은 어떻게 되어 있습니까? 문지방은 낮고 위 문틀은 높아서, 높은 곳은 낮아지고 굽히지 않고도 집에 들어가신다고 합니다. 내가 갈 때도 문지방이 그렇게 낮아지겠지, 굽힐 필요가 없겠지, 아무리 낮아도 문틀이 바로 올라가겠지 — 무슨 기적입니까? 사람들이 sādhu를 외치게 하려고? 그것은 Buddha가 되는 것이 아니라 큰 거만함입니다. 제 잘남과 뽐냄을 얼마나 키우려는 생각입니까? 땅을 걸으면 산비탈이 낮아져 평평해진다는 그런 것 말입니다.
හැබැයි සාහිත්ය පොත්කාරයගේ සාහිත්ය පොතේ නම් ඕක තියෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේට අන්තිම තැනවල ආනන්ද ගන්නකෝ හැරමිටි. 0 අවුරුද්දක් ගිහිල්ලා හරම් මේතැම යොදුන් ගානක් ගෙවලා යන්න සිද්ධ වුණා මල්ල රජවන් කුසිනාර නුවරට ගන්න කොහනන්ද හැරමි මිටීම කකුල් දෙක අතේ තිබිමි මිලා. කොහෙද මිටි වුනේ? අර හැරමි ටිකක් ගහ ගියා. මහන්සි ආනන්ද මම ඉඳගන්නවා ටිකක්. 16 පොළොකට දක ඉඳගත්තා කියනවා යනකොට කොහෙද මිටි වුනේ කොහෙද උස්සනේ. හැබැයි උන්වහන්සේට ඉරධි බලයක් තිබුණා. ඒක උන්වහන්සේ කරේ එහෙම පාවිච්චි කරේ නැහ. ලෝකයාට එහාපත යමක් පාවිච්චි කරා නම් ඒ විදිල පැත්තකින් තියලා ස්වභාවික ජීවිතය ගත කළා. ලෝකය හට එහපතට මේ කන්ද රත්තරන් වේවා කියනවා රත්තන් වේවා කියලා රත්තන් කරන්න බලයක් තිබුණා ඉරදි බලයක්.
그런 이야기는 문학가의 문학책에나 있습니다. Buddha께서는 마지막 무렵 'Ānanda, 지팡이를 가져오너라' 하셨습니다. 여든 살이 되어 지팡이를 짚고 여러 yojana를 걸어 Malla 왕들의 Kusinārā로 가셔야 했습니다. 지팡이를 짚고 두 다리로 걸어가셨습니다. 어디가 낮아졌습니까? 지팡이를 짚고 조금 가시다가 'Ānanda, 피곤하구나, 잠시 앉겠다' 하셨습니다. 가시는 길에 열여섯 군데에서 앉으셨다고 합니다. 어디가 낮아졌고 어디가 높아졌습니까? 물론 그분께는 iddhi의 힘이 있었습니다. 그러나 그분은 그것을 그렇게 쓰지 않으셨습니다. 세상 사람 너머의 것이 있었지만 그것은 접어 두고 자연스러운 삶을 사셨습니다. 이 산을 금이 되라 하면 금이 되게 할 iddhi의 힘이 있었습니다.
මේ කය ප්රාණවත් ඒවා කියලා ප්රාණවත් කරගන්න බලයක් නැත්තේ නැහ. හිච්ච ටිකක් කරන්න පුළුවන් කෙනාට අන්න පතුරති බාහය වතුර ටිකක් ගේන්න කියන්න දෙයක් නැහැ. වතුර ටිකක් මැවවා කියන නම් වතුර ටිකක් ක්ෂණයකින් මැවෙනවා. මෙතන ලක්ෂයක් ඉන්නා ලක්ෂයටම වතුර වෑවා කිව්වා ජල කඳන් ගලා ඉන්නිපාත හරි පෙන්නන්න පුළුවන් කියලා. වවන්න පුළුවන්. ඒට ආනන්ද හාමුදුරුවන්ටා ස්වභාව ලෝකයෙන් වතුර ටිකක් ගෙනක් දෙනකම කපාසී වසගෙන හිටියා මිසා කානන්ද වතුර ටිකක් අරන් ඉන්න ගිය අර වැඩගත්ත නේ. මොකද ඒ හැම මොහොතක් ගානේම කෙනෙකුට යහපතක් බැලුවා. දැන් අපි දකින්න නැති බුදුපියාණන් වහන්සේ දකින්නේ. අපිට හැඟවිච්ච පැති. පිපාසිත බුදුපියාණන් වහන්සේට වතුර ටිකක් දීමේ පින අවශ්යක තියුනම් එහෙම ආනන්ද හාමුදුරුවන්ගේ වැඩේ සම්පූර්ණ කරගන්න. බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉරදි බලෙන් වතුර මාළ කිව්ව තරක හරි.
이 몸이 살아나라 하면 살아나게 할 힘이 없지도 않았습니다. 그만큼 할 수 있는 분에게 Ānanda에게 물 좀 떠 오라고 할 필요가 없었습니다. 물이 생겨라 하시면 한순간에 물이 생깁니다. 여기 십만 명이 있으면 십만 명 모두에게 물이 생겨라 하시면 물줄기가 흘러넘치게 보여 주실 수도 있습니다. 그런데도 Ānanda 스님이 자연에서 물을 떠다 드릴 때까지 목마름을 참고 기다리셨고, Ānanda에게 물을 떠 오게 하는 일을 시키셨습니다. 왜냐하면 매 순간 누군가에게 좋은 것을 살피셨기 때문입니다. 우리가 보지 못하는 Buddha, 우리에게 숨겨진 면을 보아야 합니다. 목마른 Buddha께 물을 드리는 puñña가 필요했기에, Ānanda 스님의 일을 온전히 이루게 하려 하셨습니다. Buddha께서 iddhi의 힘으로 물을 만드셨다고 해도 그 나름 이치에는 맞았을 것입니다.
ආනන්ද හාමුදුරුවෝ හය මාසයක් උත්සාහ කළා බුදුරජාණන් වහන්සේ පිරුවම් පාට පස්සේ අරිහත් පත් වෙන්න. ඔච්චර ධර්ම භාණ්ඩාගාරික වෙලා බුදුරජාණන් වහන්සේ ළඟ ඇතු ආනන්ද හාමුදුරුවන්ට හය මාසයක් ගත වුණා අරිහත්යට පත් වෙන්න. එතකොට බාධක තිබිලා නැද්ද තුන් මාසේ අ ඔ තුන් මාසයක් මාස තුනක් ගත වුණානේ. ඉතින් එච්චර කාලයක් ගත වුණා. දැ මාස ගණන් ගත වෙන්න අවශ්යතාවයක් තිබුණද මේ ගුලු දේ ගිහිල්ලා හවත්වෙන්න අරිහතයට පත් වෙන්න පුළුවන් සාමාන්යත් හේතු තිබුනම් ඔච්චර ධර්මය පිළිබඳ සියලු ආකාරයෙන් දැරවීමක් දරාගෙන හිටපු බුදුරජාණන් වහන්සේට ඇපස්ථාන කරගෙන හිටපු ආනන්ද හාමුදුරුවන්ට තවත් අඩුපාඩුවක් තිබිච්ච නිසා සම්පූර්ණ කරන්න ඕන නිසා ඉදනේද බුදුරජාණන් වහන්සේ කට ඉඩ දුන්නේ. එහෙනම් ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ නමකට සියලු ආවතේව කරන්න මට ලැබේවා කියන ප්රාර්ථනාව මුදුන් පත් නොවුණා නම් එහෙම උන්වහන්සේට වික්ෂිප්තතාවය බලපානවා අරිය කරගන්න ඕන.
Ānanda 스님은 Buddha께서 parinibbāna에 드신 뒤 arahant가 되려고 여섯 달을 애썼습니다. 그만큼 dhamma의 창고지기가 되어 Buddha 곁에 있던 Ānanda 스님이 arahant가 되는 데 여섯 달이 걸렸습니다. 그렇다면 걸림돌이 없었겠습니까? (누가 석 달이라고 하자) 아, 석 달이 걸렸지요. 그렇게 오래 걸렸습니다. 몇 달이 걸릴 까닭이 있었습니까? 보통이라면 몇 걸음 걷는 사이에 arahant가 될 수 있었을 겁니다. 그만큼 dhamma를 모든 면에서 지니고 Buddha를 모셨던 Ānanda 스님에게 아직 모자람이 있었고 그것을 채워야 했기 때문에 Buddha께서 그 기회를 주신 것 아닙니까? 그러니 lokuttara Buddha께 모든 시중을 들게 해 달라는 바람이 이루어지지 않았다면 그분께 흩어짐이 미쳐 arahant가 되는 데 걸림이 되었을 것입니다.
එහෙනම් ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේට උපස්ථාන කිරීමේ අන්තිම උපස්ථානය පිපාසයට වතුර ටිකක් දෙන අන්තිම ඒක බුදුරජාණන් වහන්සේ කරගන්න ගියා නම් එහෙම අර උපස්ථායකයාගේ උපස්ථානයට පැදුම පිටු වෙනවා. පු කපූර්ණ වෙන්නේ නැ. ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ පිපාසය විවගෙන ආනන්ද ගිහ වතුරියගන්න කියලා අන්තිම වතුරලා ආනන්ද හාමුදුරුවන්ගෙන් ගත්තා. මොකද බලාපොරොත් වෙජ පැම සම්පූර්ණ වෙන්න නම් ඒක එහෙම වෙන්න ඕනේ. එතන් මිනිස්සු දකින්නේ නැහැ මිනිස්සු කල්පනා කරනවා බුදුහාමුදුරුවෝ කියන්නේ සාමාන්ය කෙනෙක් අන්තිමට වතුර ටිකත් ඉල්ලගෙන්න බිව්වේ ස්වභාවිකත් එක්ම ඔබ කෙනෙක් නෙමෙයි. මේ ආදී වශයෙන් යථාර්ථය තෝරගන්න බැරු නිගමනට බයනවා. ඒ වගේම ස්වාමීන් වහන්ස ධර්මතාවය ධර්මතාවය කියන ආශ්වාදය නිසා අපි මිදට පත් වෙලා තියෙන්නේ. ඒ ධර්මතාවය ආජිනිව ඇති දැනගැනීම සඳහාමයි මේ ඒකමයි ඒ සියලු දේම පෙන්නන්න ඕනේ. ලොව්තුරා බුදු වුනත් මේ ලෝකේ ස්වභාවය මේකයි. ඒ අයටත් මේ ස්වභාවය එනවා. ඒක පෙන්නන්න ඕනේ.
그러니 lokuttara Buddha를 모시는 마지막 시중, 목마름에 물을 드리는 마지막 시중을 Buddha께서 스스로 하셨다면 그 시자의 시중에 대한 바람이 어긋나 온전해지지 않았을 것입니다. 그래서 Buddha께서는 목마름을 참으시며 'Ānanda, 가서 물을 떠 오너라' 하시고 마지막 물을 Ānanda 스님에게서 받으셨습니다. 바람이 온전해지려면 그렇게 되어야 했기 때문입니다. 사람들은 그것을 보지 못하고, Buddha도 보통 사람이다, 마지막에 물 한 모금도 달라고 해서 마셨으니 그저 자연스러운 한 사람일 뿐이다 하는 식으로 참모습을 가려내지 못한 결론에 빠집니다. 또 스님, dhammatā, dhammatā라는 말의 맛 때문에 우리가 헷갈려 있습니다. 그 dhammatā를 바로 알게 하려고 그 모든 것을 보여 주어야 했습니다. lokuttara Buddha라도 이 세상의 성질은 이렇다, 그분들에게도 이 성질이 온다는 것을 보여 주어야 했습니다.
ඉතින් මේ වගේ එතකොට යම්කිසි කෙනෙක් එහෙම පැතුමක් පතනවා නම් දකින්න ඕනේ හොඳ පැත්තේ පැත්ත නෙමෙයි. අන්න අර කලාභු කියන රජ රජ කෙනෙක් වෙලා ඉන්න කාලේ බෝසතාණන් වහන්සේ තවුසයක වෙලා ඉන්න කාලේ අනික් අය සත්කාර කරනට නිහඬයි. ඒවට උද්දාම වෙන්නෙත් නැහැ. මොන තාපසය දහුව මම ශාන්තිවාදී තාපසයෙක් කිව්වහම ශාන්තිය මම පෙන්නන්නම් කියලා අත්ත කැපුවා, කන කැපුවා ඒ නාහෙ කැපුවා කකුල් කැපුවා එතකොට තවත් ශාන්ත වාදී. තවත් ශාන්තිය තියෙන අතේ. ඉතින් ඔය විදිහට ආහා වද දුන්නා. ඉතින් මහරජ අත්තලවත්, පයවලවත්, නාහෙයවත්, කන්වලවත් නෙවෙයි මගේ ශාන්තිය මගේ හදවත. එහෙම ටිකක්ා පකුවට යන්න ඇන්නහම ලේ බමන දාලා උන්වහන්සේ එතන කළුටිය කළා. මෙන්න මෙබඳු අවස්ථාවක පවා මේ ශාන්තිය කඩ කරන්න නැති උත්තමයයි ලොව්තුරා බුදු වෙන්නේ එහෙනම් මහත් එහෙම කෙනෙක් වෙන්න ඕනේ කියලා හිතන අන්න බොහොම වඳින්න නවැඳු බඳින වටිනවා එය අදහසින් අර බුදුභාගනවා.
그러니 누가 그런 바람을 바란다면 좋은 면만 보아서는 안 됩니다. Kalābu라는 왕이 있던 때, bodhisatta가 tāpasa였을 때, 남들이 받들어도 잠자코 있고 그것에 들뜨지도 않았습니다. 왕이 '무슨 tāpasa냐' 하니 '나는 khanti를 말하는 tāpasa(Khantivādī)입니다' 했고, 그러자 왕이 '네 khanti를 보여 주마' 하며 손을 자르고 귀를 자르고 코를 자르고 다리를 잘랐습니다. 그래도 그는 여전히 khanti를 말하며 khanti가 있었습니다. 그렇게 괴롭혔습니다. '대왕이여, 내 khanti는 손이나 발이나 코나 귀에 있지 않고 내 가슴에 있습니다.' 그러자 왕이 가슴을 걷어차니 피를 토하며 그분은 거기서 숨을 거두셨습니다. 이런 때에도 khanti를 깨뜨리지 않는 뛰어난 이가 lokuttara Buddha가 됩니다. 그런 사람이 되어야 한다는 생각 없이, 크게 절 받고 받들어진다는 생각으로 Buddha 됨을 바라서는 안 됩니다.
අන්න බුදුභව පැතුූ උත්තමයන්ගේ ශාන්තිය තරම වෙන්න මෙහෙම එහෙනම් මධුරුවේ කනවා ඉවසගන්න බැරුව ඕතන මට මොනවා බුදු පාවද කියලා නම් පොඩ්ඩක් හිතන්නකෝ. යථාර්ථය බලන්න ඕන වෙන එහෙනම් ඉස්සෙල්ලා මම මගේ ඇඟේ කන මධුරුවට තලන්න නැතුව බේරගන්න ඕනේ. ම බුදුභාපත්තනම් තව ලාභ බුදුභාපතන බෝධිසත්වයා මම ඉස්සෙල්ලා මම මධුරුවෙක් ඇඟේ ඌ මරන්න නැතිවත් බේරෙන තත්ත්වයට මගේ ශාන්තියම පුරුදු කරගන්නවා කියලා පටන් ගන්න ඕනේ. ඔය පටන් ගන්න ඊ එතන ඉඳන් නෙමෙයි පටන් ගන්නේ. අර මහේශසාය බුදුවරණන් වහන්සේලාගේ උත්තරීතර ගුණ ගැන උත්තරීතර ශ්රේෂ්ඨත්වයන් ගැන මිනිස්සුන්ගේ වන්දනාමාන පූජා සත්කාර ගැන සාහිත්ය පොත් ලියා තියෙනවා. ඔය සාහිය පොත් කියවලා බලලා
Buddha 됨을 바란 뛰어난 분들의 khanti가 그 정도라면, 지금 내 몸을 무는 모기 하나도 못 참는 내가 무슨 Buddha 됨을 바라나 하고 조금 생각해 보십시오. 참모습을 보아야 합니다. 그렇다면 먼저 내 몸을 무는 모기를 때려죽이지 않고 견뎌야 합니다. Buddha 됨을 바란다면, Buddha 됨을 바라는 bodhisatta로서 먼저 모기가 몸에 앉아도 죽이지 않고 견딜 만큼 내 khanti를 익히겠다는 데서 시작해야 합니다. 시작은 거기서 하는 것이지 다른 데서 하는 것이 아닙니다. 위대한 Buddha들의 뛰어난 덕과 훌륭함, 사람들의 예배와 공양에 대해 문학책들이 쓰여 있습니다. 그 문학책들을 읽어 보고…