dharma 가르침
ධර්ම දේශනා.
ඒ අයට නමා තමන්ගේ ජාතිය කෙනෙක් බවට පත් කරගත්තොත් මහරජ්ජුරුවෝ ඒගොල්ලන්ට ලොකුක් හම්බ වෙනවා.
그들에게는, 자기네 무리의 사람을 그런 자리에 앉혀 두면 임금에게서 큰 것을 얻게 됩니다.
මෙයා රජ්ජුරුවන්ගේ හිතට රජ්ජුරුවන්ගේ ශ්රේෂ්ඨත්වය වර්ණනා කරලා බුදුවරෙක්ගේ ගුණ බෝධිසත්ව ගුණට තියෙනවා කියලා පෙන්නලා එහෙම සාහිත්ය පොත් ලියලා ඉවෙලා හටන් වන්දි පට්ටකම් කරලා හනම් සජ්ජුරුවන්ට පිළිගැන්ව.
이 사람은 임금의 마음에 들게 임금이 얼마나 뛰어난지 칭송하고, 임금에게 Buddha의 덕, bodhisatta의 덕이 있다고 보여 주며 그런 글과 책을 쓰고, 아첨꾼처럼 비위를 맞추어 임금에게 받아들여집니다.
රජ්ජුරුවන්ගේ තියෙන තත්ත්වය මොකක්ද පෘථග්ජන ගතිය නිසා.
임금의 처지가 어떻습니까? puthujjana의 기질 때문에 그렇습니다.
ඕන අන්තට්ටුවක් දුනාහම උත්සාහගන්න ලැහැ හොඳයි කියලා දුන්නට පස්සේ ඒ වගේ ගුණ මෙහෙම කියලා හිතන් කියනම් ඇත්ත වශයෙන් මම ගුණති ආත්ම තෘට්ටිය යනවා ඒ තෘට්ටියම ගන්නවා.
어떤 아첨을 받아도 좋다고 여기고, 그런 덕이 있다고 하니 ‘정말 나에게 덕이 있구나’ 하고 스스로 흐뭇해하며 그 흐뭇함을 그대로 받아들입니다.
අරන් එලා මහත්තය ඇත්ත වශයෙන්ම බුදු බව පතන කෙනෙක් කියනවා ඒගොල්ලෝ මගේ පාක්ෂික කියලා එයත් එක්තරා බෝධිසත්වයන් වහන්සේ නමක් වඑන්නේ.
그러고는 ‘대왕이시여, 정말로 Buddha 되기를 바라는 분이십니다’ 하고, 그들은 ‘우리 편이다’ 하니, 그 임금도 어떤 bodhisatta 한 분이 되어 버립니다.
ඊට පස්සේ මොකද කාටද බඩැන්නේ අර ආගමේ පිරිස තමන්ගේ බලය තමාගේ පිරිස වර්ධනය කරගන්න රාජ්ය ඵලය ලබාගන්න උපක්රමයක් වදලා ඒකෙන් එරිය කරගත්තා.
그 뒤에 무엇이 남습니까? 누가 이득을 봅니까? 그 종교 무리가 자기들 힘과 무리를 키우고 나라에서 이득을 얻으려고 꾀를 내어 그것을 이루어 낸 것입니다.
ඒකෙන් තමයි බොහෝකොටම ඔය බුදුභාපැති සම්ප සකස් වුණේ.
대개 그렇게 해서 이런 Buddha 되기 바람들이 꾸며졌습니다.
කිසිම හරවත මේක තේරුම් අරගෙන පැතුව නෙමෙයි කියන එක්කෙනෙක්වත් මේ තරම් අවස්ථාවක් තියෙන්නේ.
이것을 제대로 알고서 바란 사람은 단 한 사람도 없습니다. 지금 우리에게는 이만한 기회가 있는데도 말입니다.
අතට අහුවෙලා තියෙන නිවන් මග පැත්තකට දාලා ඉතින් අර ඉගිල් එන උගුස්සන්ට අත දික් කරනවා වගේ වැඩක් තමයි අතේ ඉන්න කුරුල්ලත් ඇරේ.
손에 잡힌 nibbāna의 길을 한쪽에 밀어 두고, 날아오는 새를 잡으려 손을 뻗다가 손에 쥔 새마저 놓쳐 버리는 짓입니다.
ගෙදර ඉන්න පිරිසත් එක්කලා අවුලක් හදාගන්නේ නැතුව ඉන්න බැරි මනුස්සයෝ.
집에 있는 식구들과도 다툼을 만들지 않고는 살지 못하는 사람들입니다.
මේ මුළු ලෝකයට සියලු අවුල් වලට මුහුණ දීලා බුදු බව කතලා එහැත් තියෙන්නේ. ඔක්කොම ඉවසගෙන බලපුවහම ගෙදර ඉන්නේ අම්මයි, තාත්තයි දුවයි පුතයි වෙන්න පුළුවන්.
이 온 세상의 온갖 어지러움을 마주하며 Buddha 되기를 바라고 있습니다. 하나하나 차분히 살펴보면, 집에는 어머니와 아버지, 딸과 아들이 있을 수 있습니다.
කායකෙත් දෙන්නෙක් වෙන්න පුළුවන්. ඒ තුන් හතර දෙනා එක පවුලේ ආරාවුලක් නැතුව ඉන්න බැහ එක විදිහකට
부부 두 사람뿐일 수도 있습니다. 그 서넛이 한 집안에서 다툼 없이 한마음으로 지내지도 못합니다.
ඒ ජාතියේ අය තමයි අනිරියේ මුළු ලෝකෙම තමගේ සමාදානය බැඳලා මුළු ලෝකෙම විරුද්ධව දස මාර සේනාවක් ආවත් මම කම්පා වෙන්නේ නැති කෙනෙක් කියන තත්ත්වයට පත් වෙන බුදු බවට හිත තියාගෙන. මේ හිතලා බලන්න ඕනේ තමන් ඇත්ත වශයෙන්ම ඉන්නේ කොතනද කියන. හරි බය නැතයි.
그런 사람들이, 온 세상의 평화를 짊어지고 온 세상이 맞서 열 겹의 Māra 군대가 몰려와도 흔들리지 않는 이가 되는 Buddha의 자리에 마음을 두고 있습니다. 자기가 참으로 어디에 서 있는지 생각해 보아야 합니다. 참 겁도 없습니다.
හේතු නැතුව යම්කිසි කෙනෙක්ක පැතුම් හදාගෙන ගියහම ලැබිච්ච වාසනාවට පයින් ගහලා ඒකත් නෑහ මේකත් නෑහ කරගන්න.
까닭도 없이 누군가 바람을 세우고 나아가면, 받은 복을 발로 차 버리고 이것도 저것도 다 놓치게 됩니다.
ඉතින් මේ හිතාගන්න තියෙන්නේ මෙච්චරයි. එහෙම පැතුමක් අනාදිය පටන් ආවා නම් එහෙම ඒ පුද්ගලයා කොච්චර අරි හතයට පොත් වෙන්න හැදුවත් එයාට ඵලය ලැබෙන්නේ නැහ.
그러니 생각해 둘 것은 이것뿐입니다. 그런 바람이 처음 없는 때부터 이어져 왔다면, 그 사람이 아무리 arahant가 되려고 애써도 그 열매를 얻지 못합니다.
හැබැයි ගුණ වැඩෙනවා. එයාගේ උත්සාහය වීර්ය පාරමිතා ගුණ සතුරන්නත් හේතු වෙනවා.
그렇지만 덕은 자랍니다. 그의 애씀이 viriya pāramitā의 덕을 채우는 데 밑거름이 됩니다.
අදම අරිහත් පත්වෙන්න ඕනෑ අදහසින් තමයි. විවරණ 23ක් ගත්තා අපේ බෝසතාණන් වහන්සේ ජෝති පාලනව කියලා මහණ වෙලා උත්සාහ කළේ.
오늘 당장 arahant가 되겠다는 마음으로, 이미 vivaraṇa를 스물세 번 받은 우리 Bodhisatta께서 Jotipāla라는 이름으로 출가하여 애쓰셨습니다.
හැබැයි උන්වහන්සේ අදම මාත් අරිහතයට පත් වෙලා කෙළවර කරගන්න ඕන කියලා උත්සාහ කරලා බැරි තැන තමයි කිව්වේ. මගේ මොනවත් අඩු වෙලා තියෙන්නේ. මගේ සීලය අඩුකුත් නැහ. මගේ සමාධියට බාධක නෑහ. එතකොට එහෙම මොනවත් බාධකයක් නැතුවත් ඉන්දැද්දී ඇයි මට වැඩෙන්නේ නැත්තේ. එහෙම කිය තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේට ගිහින් අහුවේ ඉතින් මොකක්වත් හේතුවක් තියෙනවද මේක
그분은 ‘오늘 당장 나도 arahant가 되어 끝을 내야 한다’ 하며 애쓰다가 되지 않자 이렇게 말했습니다. ‘나에게 무엇이 모자라는가? 나의 sīla도 모자라지 않다. 나의 samādhi에도 걸림이 없다. 아무 걸림도 없는데 왜 나는 나아가지 못하는가?’ 그렇게 말하며 Buddha께 가서 여쭈었습니다. ‘무슨 까닭이 있습니까?’
ඒ වෙලාවේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔබ කොච්චර වෙලාව වැඩෙන්නේ කොහොමද ඊළඟට බුද්ධත්වයට පත් වන්න ඔබ මිවරණ විතුනක් අරන් ඉන්න. ඒ වෙලාවේදී කාසය බුදුරජාණන් වහන්සේ කියන එකන් ජෝතිපාල මානවක වෙලා මහණ වෙලා ඉඳලා දන්නේ නැහැ. මම බුදුප හදාගෙනද යන්නේ කියලා.
그때 Buddha께서는 그가 얼마나 오래 걸려 어떻게 자라 다음에 Buddha가 될지, 그가 이미 vivaraṇa를 스물세 번 받은 사람임을 아셨습니다. 그때 Kassapa Buddha 아래에서 Jotipāla 젊은이로 출가해 있던 그는, 자기가 Buddha 되기를 바라며 가고 있는 사람인지조차 몰랐습니다.
කොහොමද වෙනස? කොච්චර වෙනසක් තියෙනවදන් අපි අද යන්නේ බුදුභාපතාගෙන හරියට කල් තියා දන්නවා ඉස්සර අපි එහෙම වෙන්න ඇති. හැබැයි වෙන්න ඇති කියන එක ජෝති පාලමානකොට හිදිලා නැහ නිසා
얼마나 다릅니까? 그 차이가 얼마나 큰지 보십시오. 우리는 오늘 Buddha 되기를 바란다며 마치 미리 다 아는 듯이 ‘전생에 우리는 그런 사람이었겠지’ 합니다. 그런데 Jotipāla는 그런 줄도 몰랐습니다.
මේ ශාසනය මහන වෙලා ඉන්දැද්දිවා හිදිලා මිවන ිතුනා ලබාගෙන ඉන්දැද්දි මම බුදු වෙන්නවත් ඉන්න කෙනෙක් වෙන්න කිය එහෙමයි හිටි වෙන්නේ නැහැ. ඇයි මට ලැබෙන්නේ ැලා බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් යනවා.
그 sāsana에서 출가해 있으면서, vivaraṇa를 스물세 번 받아 놓고도 자기가 Buddha가 될 사람이라는 것을 몰랐습니다. ‘왜 나는 얻지 못하는가’ 하며 Buddha께 갔습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ තමයි පිළිතුරක් දුන්නේ. එහෙම ලබන්නකොට හැකියාවක් නැහැ. මෙන්න පාරමිතාවක් තියෙනවා සම්පූර්ණ වෙන්න. ඒකේ අවසාන විවරණය අද දෙන්නේ කියලා 24 විවරණය දුන්න.
Buddha께서 답을 주셨습니다. ‘그대는 그렇게 얻을 수 없다. 채워야 할 pāramitā가 있다. 오늘 그 마지막 vivaraṇa를 준다.’ 하시며 스물네 번째 vivaraṇa를 주셨습니다.
ඉතින් ඒ නිසා අපි හදිස්සෙන්නේ නැතුව ලැබිච්ච අවස්ථාවෙන් ලෝකයේ යථාර්ථය තේරුම් අරගෙන ධර්මාවබෝධය ලබන්න උත්සාහ කරන්න ඕනේ.
그러니 우리는 서두르지 말고, 얻은 이 기회에 세상의 참모습을 알아 dharma를 깨닫도록 애써야 합니다.
දැන් මිතාවගේ ප්රශ්නයක් අහනවා ඔය සෙනසුරාදා දිනයේ පවත්වන බුද්ධ පූජාව මගින් අප පූර්වය කරන ලද අයහපත් කර්ම දවාහරිණු හැකි බව සමහරු කියනවා මේ පහදා දෙන්නේ.
이제 어떤 이가 묻습니다. 토요일에 여는 Buddha pūjā로 우리가 예전에 지은 나쁜 kamma를 태워 없앨 수 있다고 어떤 이들은 말하는데, 이것을 풀어 달라는 것입니다.
දැන් අපි හොඳට දකින්න ඕනේ මෙන්න මෙහෙම දෙයක්. අපාතීන් යම්කිසි අවැඩක් අසාධාරණයක් සිද්ධ වුනා නම් අපිට පාපයක් වුණා කියන්නේ අපෙන් කාට හරි වෙච්ච අවැඩක් අසාධාරණයක්.
이제 우리는 이것을 잘 보아야 합니다. 우리에게서 어떤 해코지나 부당한 일이 생겼다면, 우리에게 pāpa가 생겼다는 것은 곧 우리가 누군가에게 해코지와 부당한 일을 했다는 뜻입니다.
දස අකුසලයකට හෝ කර්මයක් කර්ම පතයක් ආදී මොනකින් හරි කාට හරි අවෙලයක් අසාධාරණයක් කළා නම් මෙන්න මේ කරපු එකට විපාක තමයි අපිට විපාක වශයෙන් එන්න තියෙන්නේ. පාප විපාකය කියන්නේ ඒවා. ඔය විපාකයක් ගෙවිලා යන ක්රම දෙකක් තියෙනවා. ඒකත් තමයි විඳලාම ගෙවන්න ඕනේ.
열 가지 akusala든, kamma의 길이든, 무엇으로든 누군가에게 해를 끼치고 부당한 일을 했다면, 그 한 일의 vipāka가 우리에게 열매로 돌아오게 됩니다. 그것이 pāpa vipāka입니다. 그 vipāka가 다 치러지는 길은 두 가지가 있습니다. 그것도 결국 겪어서 치러야 합니다.
මොන විදිහෙන් හරි අපි ඒ කරපු පාඩුවට ලෝකෙට වන්දිගෙවලා. ඒ වෙහෙත විඳලා ඒ ටික ඉවර කරපු දාට එක කරපු පාප කර්මය බලය ගෙවෙනවා.
어떤 식으로든 우리가 끼친 손해를 세상에 물어 주고, 그 괴로움을 겪어 다 끝내는 날, 지었던 pāpa kamma의 힘이 다 치러집니다.
ඊට පස්සේ ඒ පාප කර්මය නැවත වරයක් විපාක දීන් වශයෙන් අපි කරා එන්නේ නැහ. ඒ එන්න නැති වෙන්න හේතු වුනේ මොකද ඒකට අවශ්ය වන්දිය ගෙවලා ඉවර වෙච්චන නිසා එකක්.
그 뒤에는 그 pāpa kamma가 다시 vipāka로 우리에게 오지 않습니다. 다시 오지 않는 까닭은 치러야 할 값을 다 치렀기 때문입니다.
එහෙනම් මේ මුළු වන්දිය කියන්නේ මොකක්ද? මුළු ලෝකෙටනම අපි විසින් කරපු පාඩුවක්. අපි එක්කෙනෙකුට පාඩුවක් කරනකොට අපි හිතා ඉන්නේ එයාට විතරක් පාඩු කළා කියලා.
그렇다면 이 모든 값이란 무엇입니까? 우리가 온 세상에 끼친 손해입니다. 우리는 한 사람에게 손해를 끼칠 때 그 사람에게만 손해를 끼쳤다고 생각합니다.
අපිගේ දූෂය මානසිකත්වයක් ගොඩනැගුනුවොත් ඒ දූෂය හිතෙන් නිකුත් වෙන චිත්ත කිරණ චිත්ත ධාරාවන් [හාස්යය] මුළු විශ්වයටම බලපානවා. මුළු විශ්වයටම විනාශයක් කරන්න හේතු වෙනවා.
우리 안에 더럽혀진 마음가짐이 쌓이면, 그 더러운 마음에서 나오는 마음의 빛살, 마음의 흐름이 [웃음] 온 우주에 미칩니다. 온 우주를 망가뜨리는 까닭이 됩니다.
මෙන්න මේ නිසා අපි සුළුවෙන් එක්කෙනෙකුට බැන්නොත් එහෙම ඒ වෙලාවේදී ඇති වෙච්ච දෝෂය මානසිකත්වය මේ විශ්වයටම සාපයක් ගොඩගන්න හිතු වෙනවා. මෙන්න මේ නිසා එක වාරයක් බැන්නොත් එහෙම එක වවාරයා බැනීමේ වන්දිගවන්න ගිය කියලා අපි කවද ගැලවෙර කරන්නේ.
그러니 우리가 누군가를 조금만 꾸짖어도, 그때 생긴 더러운 마음가짐이 온 우주에 저주를 쌓는 까닭이 됩니다. 그러니 한 번 꾸짖고서 그 한 번의 꾸짖음 값을 치렀다고 해서 우리가 언제 벗어나겠습니까?
අපි අර ලෝකයට කරපු පාඩුව එක දේකට නෙමෙයි බලපාන්නේ. අපි කන බොන ආහාරය දූෂය වෙන්න බලපානවා එක පැත්තකි. අපි ඇසුරු කරන පරිසරය විෂෙන්න බලපානවා.
우리가 세상에 끼친 손해는 한 가지에만 미치지 않습니다. 우리가 먹고 마시는 음식이 더러워지는 것이 한쪽입니다. 우리가 몸담은 둘레가 독으로 물드는 데에도 미칩니다.
අපිට ඕකේ දැනෙන්නේ නැත්තේ මොකද ශාප කරනවා වාගේම මෙත් වර්ණය සෙත් පත්තනායත් ලෝකේ ඉන්න හින්දා.
우리가 그것을 느끼지 못하는 까닭은, 저주하는 이들이 있는 것처럼 mettā를 펼치고 복을 비는 이들도 세상에 있기 때문입니다.
ඒගොල්ලන්ගේ ශාන්තිය විහිදෙන ඉඳන්ම අර ශාපකාරයන්ගේ සාපය මැඩ පවතිනවා. නැත්නම් අරුට හෙන ගහපන් මූට හෙන ගහපන් ඕක හැඳි ගෑවියන් කියලා කියනකොට මහාන දූෂ මනසකින් කියනකොට විස කරන පිට නොය ලෝකේ ගිනි හරහා
그들의 평화가 퍼지는 그 자리에서 저주하는 이들의 저주가 눌립니다. 그렇지 않았다면, ‘저놈에게 벼락이나 떨어져라, 이놈에게 벼락이나 떨어져라’ 하고 아주 더러운 마음으로 말할 때 나오는 독 때문에 세상은 불에 휩싸여 망했을 것입니다.
විනාශ වෙන්න ඇති. ඒ තරම් විනාශයක් කරන්න බලයක් විහිදාන ඒ වගේම ස්වාමීන් වහන්ස හැම වෙෙන ධර්මතාවය සිදු වෙනුන නිසාම මේක එහෙම දැන් පොදු ලෝකය තුළ පොදු ප්රතිඵලය භුක්ති විඳින්න වෙන නිසාම ඔය දෙගොල්ලෝම එවන ඒවයි මිශ්රණය තමයි භුක්ති විඳින්නේ.
그만큼 망가뜨릴 힘이 퍼집니다. 그리고 모든 것이 dhammatā대로 일어나기에, 함께 쓰는 이 세상 안에서 함께 결과를 누려야 하므로, 그 두 무리가 내보낸 것들이 섞인 것을 우리가 누리는 것입니다.
ඒ නිසා එකේ කෙන ගහපන් කියනකොට එක්කෙනෙක් එහා සියලු සත්ය ඉන්න යහපතක් වේවා. එතකොට එක්කෙනෙක් සේත් කරනකොට එක්කෙනෙක් වස් කරනකොට සේත් කරන බලය නිසා වස් කැපෙනවා. ඒක නිසා අර මනුස්සයෙක්ගෙන් තියෙන එයා බොහෝකොටම මෙල්ල වෙලා තියෙනවා.
그래서 한 사람이 ‘저놈에게 벼락이 떨어져라’ 할 때, 다른 사람은 ‘모든 중생에게 좋은 일이 있기를’ 합니다. 한 사람이 복을 빌고 다른 사람이 독을 뿜을 때, 복을 비는 힘으로 독이 끊어집니다. 그래서 그 사람에게서 나오는 것이 대개는 다스려져 있습니다.
හැබැයි නමුත් ලෝකයට කරපු පාඩුවට කවුරුහරි කරගහන්න ඕනේ සෙත් කරන්න. සෙත් කරනවා කිව්වහම ලැබෙන බලයත් ලේසතියෙන් ඇරෙන්න බැහැ. අර විස බිඳගෙන යන්න ශක්තියක්තියක් වෙහෙද වෙලා උත්සාහ වෙලා ලෝකයට සෙත කරන්නත් උත්සාහ කරන්න ඕනේ.
그렇지만 세상에 끼친 손해 때문에 누군가는 복을 비는 짐을 져야 합니다. 복을 빈다고 해서 얻는 힘도 쉽게 생기지 않습니다. 그 독을 깨뜨릴 힘을 얻으려 애쓰고 수고하며 세상에 복을 비려고 힘써야 합니다.
[උගුර කෑරීම] අන්න ඒ නිසා ඒ අන්ය වෙහෙසට පත් වෙනවා. උතුමන් පව වෙහෙසට පත් වෙනවා අර සාපරණය අයගේ සාප කපන්න. විශාල වෙහෙසක් ගන්නවා. ශාන්තිය ගොඩනාගන්න මේ හැම එකකම වන්දිය ගෙවන්න වෙනවා අර සාප කරන අයට.
[헛기침] 그래서 그 다른 이들이 지치게 됩니다. 거룩한 이들이 저주하는 이들의 저주를 끊느라 지칩니다. 평화를 세우려고 큰 수고를 합니다. 이 모든 것의 값을 저주하는 이들이 치러야 합니다.
මම ඔහුට විතරයි බැන්නේ අනික තියෙන අමාරු මොකක්ද කියලා කියන්න බැහැ. ඒ අපිට නොපෙනෙන්නේ නිසා අපි එහෙම කියන්න පුළුවන්. දස දහ සක්වල ඉන්නේ සියලුම සත්වයන්ට කරදරයක් එවා පැත්තක. ඒකයි කාරණය.
‘나는 그 사람만 꾸짖었을 뿐인데 다른 무슨 탈이 있겠는가’ 하고 말할 수 없습니다. 우리 눈에 보이지 않으니 그렇게 말할 수 있을 뿐입니다. 일만 세계에 있는 모든 중생에게 괴로움을 보낸 것입니다. 그것이 요점입니다.
ඉතින් අපි දැනගන්න ඕනේ ඒ ඇතිවෙන තත්ත්වයන් නිසා අපි ලෝකෙට කරපු අවැඩ අසාධාරණ යන්න වදී තමයි අපි මේ පාප කියලා ගෙවන්නේ.
그러니 우리가 알아야 할 것은, 그렇게 생겨난 형편 때문에 우리가 세상에 끼친 해코지와 부당함의 값을 우리가 pāpa라는 이름으로 치르고 있다는 것입니다.
දැන් අපිට අහනවා දැන් මේ අයහපත් කර්ම වලින් අපි මුදවා මුදෙන්න නම්. අපි ඒකට මොකද කරන්න ඕනේ? එහම් අපි අර බැන්න සදාර විතරක් වන්දිගය වෙලා හරියන්නේ නැහ. අපෙන් අවැඩ වෙච්ච පහළි වෙච්ච සියලුම ලෝක සතුට වදිඳ ගවන්න වෙනවා.
이제 묻습니다. 이 나쁜 kamma에서 벗어나려면 무엇을 해야 합니까? 그렇다면 우리가 꾸짖은 그 한 사람에게만 값을 치러서는 모자랍니다. 우리 때문에 해를 입고 괴로움을 겪은 온 세상 중생에게 값을 치러야 합니다.
එහෙනම් සියලු ලෝක සත්යන්ට අපි යහපතක් ශාන්තියක් ඉච්ච වේවා කියලා හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් කියන ඒ තුන් තෙනින්ම අර කියන්නා වූ මෙත් වැඩීම කළු මෙත්තා සහගත කාය කර්ම වචී කර්ම මනෝ කර්ම කරුණා, මුදිතා, උපේක්ෂා කියන මේ ගුණය ඇති සතර බ්රහ්ම විහරණයන්ගෙන් යුක්තව කාය කර්ම, වචී කර්ම, මනෝ කර්ම කියන්නේ මේ තුන සිද්ධ කළොත් තමයි. අපිට පුළුවන්කමක් ලැබෙන්නේ අරවට වදි ගෙවන්න. ඒ ශාන්තිය විහිදිලා පැතිලා මේ සියලු සත්වයයින් කරා යනවා.
그러니 ‘모든 세상 중생에게 좋은 일과 평화가 있기를’ 하고, 마음과 몸과 말 이 세 곳 모두로 앞서 말한 mettā를 키워야 합니다. mettā가 깃든 몸의 kamma, 말의 kamma, 마음의 kamma, 그리고 karuṇā, muditā, upekkhā라는 덕을 갖춘 네 가지 brahmavihāra를 지니고 몸의 kamma, 말의 kamma, 마음의 kamma 이 셋을 행할 때 비로소 우리는 그 값을 치를 힘을 얻습니다. 그 평화가 퍼지고 번져 모든 중생에게 닿습니다.
අපෙන් ශාප කිරීමේ යම්කිසි අවඩක් වෙලා තිබුනම් අපි අදත් හෙත් කිරීමෙන් ලබන්නා වූ යහපත නිසා එදා කරපු එකට වන්දිගී වෙනවා. අපෙන් වෙච්චා පාඩුවට අපි ණය ගෙව්වොත් තවදුරටත් ණයකාරයෙක් වෙන්නේ නැහ.
우리가 저주하여 어떤 해를 끼친 적이 있다면, 오늘 복을 빌어 얻는 좋은 힘으로 그때 한 일의 값을 치르게 됩니다. 우리가 끼친 손해에 빚을 갚으면 더는 빚진 사람이 아닙니다.
මෙන්න මේ නිසා තමයි මේ වඩන ක්රමය දැනගන්න ඕනේ.
그러므로 바로 이 키우는 방법을 알아야 합니다.
දැන් සමහර අයගේ මතයක් තියෙනවා. උදේ දන් රෑ වනකන් මෙත් බලන්න මෛත්රී කර්මස්ථානය වඩනවා. ඊට පස්සේ ආචාර්යවරු දේශකයෝ ඒ මූල මූලික අය කියනවා. මිත්යා දෘෂ්ටිය ගයට පින් දෙන්න එහෙම එපා. බැරි වෙලාව දැන් දෙනවා තව නිගමනයක්. සම්යා දෘෂ්ටික දෙයියන්ට විතරහ පින් දෙන්න. ඔය මිත්යා දෘෂ්ටික එහෙම පිතබුලට කරෙනවා දෙන්න එපා.
그런데 어떤 이들은 이런 생각을 합니다. 아침부터 밤까지 mettā를 펼치며 mettā kammaṭṭhāna를 닦습니다. 그러고는 스승과 설교자, 그 우두머리들이 말합니다. ‘micchā diṭṭhi인 이들에게는 puñña를 나누지 마라.’ 거기에 또 하나 결론을 붙입니다. ‘sammā diṭṭhi인 신들에게만 puñña를 나누어라. 저 micchā diṭṭhi인 이들에게는 나누지 마라.’
දැන් මෙත් වඩනවා කියන්නේ මොකක්ද? ලෞකික වශයෙන් ලෝකයාට මෙත් වරනවා යහපතක් වෙන්න කියලා. අයිසර කියනවා පින් දෙන්න එහි පවුණන්ට මන් අපිට ගහනවා.
그렇다면 mettā를 키운다는 것이 무엇입니까? 세속의 뜻으로는 세상 사람들에게 좋은 일이 있기를 바라며 mettā를 펼치는 것입니다. 그런데 ‘저 나쁜 이들에게 puñña를 나누어 주면 그들이 우리를 친다’고 말합니다.
එහෙනම් සම්ම්යා දෘෂ්ට්ිය දෙවි දේවතා වූ නිදුක් වෙත්වා, නිරෝගී වෙත්වා, සෝපත් වෙත්වා කියලා මෙතන කියා දෙන්න එ ඔකොට මෙත් වඩනවා කියලා අනිත් පැත්තෙන් හොඳට දෙන්න එපා කියලා. මොකක්ද ඒ වරලා තියෙන්නේ මේ
그러니 ‘sammā diṭṭhi인 신들이 괴로움 없기를, 병 없기를, 행복하기를’ 하라고 가르치면서, 한쪽으로는 mettā를 키운다 하고 다른 쪽으로는 좋은 것을 나누지 말라고 합니다. 이것이 대체 무엇을 펼치는 것입니까?
ඉතින් මෙන්න මේ වගේ මේ ලෝක සත්යයා යහපත දකින්නේ නෑහැ. කෙනෙක්ගේ යහපත දකින්නේ නෑ. ඒකත් තමන්ගේ වාසයට හරවන්නවා. මොකද ඇහුවොත් එහෙම කියන්නේ?
이렇게 해서는 세상 중생의 좋음을 보지 못합니다. 누구의 좋음도 보지 못합니다. 그것마저 자기 잇속으로 돌립니다. 왜 그렇게 말하느냐고 물으면,
මිත්යා දෘෂ්ටියකාය පින් අරගෙන බලවත් වෙලා අපිට ගහය තමන්ගේ ආත්මලාභය නිසා උට පින් දෙන්න එපා. සම්යයක් දුදර ටික දුනොත් ඒගොල්ලෝ අපිට උදව් කරයි. උදව් අරගන්නයි උදව් නොදෙන කෙනාට බැ අයින් කරන්නයි දෙකට නේද මේ කටයුතු කරන්නේ. ඉතින් මේක බුදු. එතකොට මොකක්ද මේ ධර්ම?
‘micchā diṭṭhi인 자가 puñña를 받아 힘이 세지면 우리를 칠 것이다.’ 자기 잇속 때문에 그에게는 puñña를 주지 말라 하고, ‘sammā diṭṭhi인 이들에게 조금 나누어 주면 그들이 우리를 도울 것이다’ 합니다. 도움을 받으려는 것과 돕지 않는 이를 밀어내려는 것, 이 두 가지를 위해 하는 일이 아닙니까? 이것이 Buddha의 가르침입니까? 그렇다면 이것이 무슨 dharma입니까?
දැන් මේ එක කෙනාගේ ප්රශ්න ඇතිවෙන හැටි. ඕවා ගොඩනැගෙන්නත් හේතු තියෙනවා. ඕවා දේශනා කරන මූලික දේශකයෝ සමහරට ලෙඩක් හැදිලා දුකක් කරදරයක් ඇති වෙලා ඊට පස්සේ ඔක්කොටම ගිහින් කියන්න යනවා.
이것이 한 사람의 문제가 생겨나는 모습입니다. 그런 생각이 생겨나는 데에도 까닭이 있습니다. 그런 것을 가르치는 우두머리 설교자 가운데 어떤 이는 병이 나고 괴로움과 탈이 생기자 온갖 곳에 다 빌러 다녔습니다.
මුල හොයලා බැලුවොත් එහෙම දෙන්න එපා කියන්නේ අත්දැකීම මොකක්දවාලට ගිහිල්ලා පූජාවට්ටියකු තියලා ආවා. වැඩේ කෙරුන්ේ නැ. ඊට පස්සේ තව දෙවියන්ටයි ඔක්කොම කියන අයට කිව්වා. තමන්ගේ ලෙඩේ සුව වුනේ නැහ. ඔ හෝම ඔහො හෝ කොයර ඉන්නවා. එතරා වෛරයක් හටගන්නවා. ඔවුන් එකවත් මට පීල වුනේ නෑහැ කියලා.
뿌리를 캐 보면, ‘나누지 마라’는 말은 이런 겪음에서 나옵니다. 어느 신당에 가서 pūjā 쟁반을 바치고 왔는데 일이 이루어지지 않았습니다. 그다음 다른 신들에게도, 남들이 말하는 모든 곳에 다 빌었습니다. 자기 병은 낫지 않았습니다. 그러자 어떤 미움이 생깁니다. ‘그들 가운데 누구도 나를 돕지 않았다’ 하고.
ඔවුන්ට දෙන්නා හොඳ වැඩක් කවද හරි කියන එක තමයි හිත ඇතුරි පැහැවන්නේ. තමන්ට වෙලාවදිලා තමා දේශකයෙක් වෙච්ච ගහම දෙනවා දේශනාව අහවල් ජාතිය වන දෙන්න එපා පළවදරත් පින් ගොඩක් ඔන් අසත්පුරය ඔවුන් කවදාත් උදව් කරන්න. අන්න තමන් දැකපු අත්දැකියට ඕක දෙනා ලෝකයට ලොකු විනාශයක් කරගන්න
‘저들에게 좋은 일은 절대 해 주지 마라’ 하는 생각이 마음 깊이 박힙니다. 나중에 자기가 설교자가 되면 그대로 가르칩니다. ‘이런 부류에게는 나누지 마라. puñña를 아무리 많이 주어도 그 나쁜 것들은 결코 돕지 않는다.’ 자기가 겪은 일을 가지고 그것을 세상에 퍼뜨려 큰 망가짐을 만듭니다.
අපි ලෝකයේ යම් සත්යන්ට ණය වුනානම් ඒ සත්වයා දැන් අපි හිතමුකෝ මෙහෙම දෙයක් හිතන්නකෝ.
우리가 세상의 어떤 중생에게 빚을 졌다면, 그 중생은… 자, 이런 것을 한번 생각해 봅시다.
මුස්ලිම් උදලාලි කෙනෙක් ඉන්නවා. දැන් සම්මා දිට්ඨික මිත්යා දිෂ්ඨික තෝරන දැන් ඉන්න පිණිස බෞද්ධය සම්මා දිට්ඨිකයි අනික් ඔක්කොම මිත්යා දෘෂ්ටිකක් කියලා තෝරනවා. මුස්ලිම් මුදලාගෙන් කන්න බඩු ටිකක් අරන් එනවා කියලා පල්ලි තුනන් ණය අය වුණා. දැන් මුදුලාට අපි ණයකාරයෙක් කියලා.
무슬림 장사꾼이 하나 있습니다. 지금 sammā diṭṭhi와 micchā diṭṭhi를 가르는데, 불교도는 sammā diṭṭhi이고 다른 이들은 모두 micchā diṭṭhi라고 가릅니다. 그 무슬림 장사꾼에게서 먹을 것을 좀 사 오면서 값을 갚지 못해 빚이 되었습니다. 이제 우리는 그 장사꾼에게 빚진 사람입니다.
දැන් ඒ අත් බැවේ මැරිලා හිටන් අපි ඇවිදිලා හන් තව කොය හරි ඉපදිලා ඉන්නවා. දැන් ඉතින් අපි කියනවා මිත්යා දෘෂ්ටියකුට පින් දෙන්න එ උදව් කරන්න එපා.
그 생에서 죽고 떠돌다 다른 어딘가에 태어나 있습니다. 그러고는 ‘micchā diṭṭhi인 이에게 puñña를 나누지 마라, 돕지 마라’ 하고 말합니다.
දැන් මුස්ලිම් උදලාත් මැරලා ඉවරලා හනම් භූතයෙක් වෙලා හරි කමක් නෑහැ බලා ඉන්නවා පැත්ත කරලා හටම් මට අරු මගෙන් මෙච්චර බඩු මල්ලක් අරන් ගියා මෙච්චර ගානකෝමට රුපියල්දක් දෙන්න තියෙනවා නැහැනේ. ඒක දිය බලාගෙන ඉන්නවා.
그 무슬림 장사꾼도 죽어서 귀신이 되었든 무엇이 되었든 지켜보고 있습니다. ‘저 녀석이 나에게서 물건을 이만큼 가져갔다. 나에게 갚을 돈이 이만큼 있는데 안 갚았다.’ 그것만 바라보고 있습니다.
මේගොල්ලෝ පින් කරලා ඉවරලා කියනවා මිත්යා දෘෂ්ටිකෙන් අපි පින් දෙන්න. පන නෙවෙයි මට මෙන් ගත්තේ එක දී අර බලා ඉන්නවා.
이 사람들은 puñña를 짓고 나서 ‘micchā diṭṭhi에게는 puñña를 주지 않는다’고 합니다. 그 장사꾼은 ‘puñña가 아니라 나에게서 가져간 그것을 내놓아라’ 하며 지켜보고 있습니다.
දැන් ඉතින් අපිට මිදෙන්න හම්බවෙන්නේ මේ අප්රමාණ අනාදී පටන් එන සසර ගමනේ අපි සම්මා දිට්ඨිය එකද ගන්න.
그러면 우리는 어떻게 벗어나겠습니까? 헤아릴 수 없이 처음 없는 때부터 이어 온 이 saṃsāra의 길에서 우리가 sammā diṭṭhi인 이들하고만 거래했겠습니까?
ඔය එකම ආගමක්වත් නැති අය එක්ක විවිධාකාර ආගම් විදෘෂ්ටිය දරන අය එක්ක අපි ගනුදෙනු කරලා නෙමෙයි එයාවේ. අපේ නය කීයක් ඒ අයට ගෙවෙන්න තියෙනවා.
아무 종교도 없는 이들, 온갖 종교와 다른 견해를 가진 이들과 거래하지 않았겠습니까? 우리가 그들에게 갚을 빚이 얼마나 많겠습니까?
හොඳයි ඒගොල්ලන්ට ණය ගෙවන්නේ නැතුව අපි සම්මා දිට්ඨිය කියන ණයගලා ඉවරලා සම්මා දිට්ඨියට උදව් කරලා ඉවරලා ඉන්නකොට දැන් අර අපි කියමු දැන් මෙලෝම ඉන්නවා කිය මුස්ලිම් මුදලා මැරලා නෑහැ කියමුකෝ තව ඉන්නවා. අර මනුස්සයා තව ඉන්නවා කියමුකෝ.
좋습니다. 그들에게는 빚을 갚지 않고 ‘sammā diṭṭhi’에게만 갚고, sammā diṭṭhi만 도와주고 있을 때, 그 무슬림 장사꾼이 아직 죽지 않고 이 세상에 살아 있다고 해 봅시다. 그 사람이 아직 살아 있다고 칩시다.
දැන් ණය ගෙවන ක්රමයක් තියෙනවා කියලා අපිට ක්රමයක් තියෙනවා. මොකක්ද මේ ශාසනයට උදව් කරන්න උපකාර කරන්න
이제 우리는 빚 갚는 방법이 있다고 합니다. 무엇입니까? sāsana를 돕고 거드는 것이라고 합니다.
මුදලාට රුකියල්දක් ණය මම චෛත්ය බඳින රුකියල් ලක්ෂයක් තියෙනවා පරිත්යා කරන පන්සලේ චෛත්ය වඳින්න. මුදලි අහනවා වගේ දෙනා කොහොමගය ආ හා ඒවා පියිලා කොච්චර කල්ද ඒ කොහොමද මම චෛත්යද රුපිය ලක්ෂයක් දුන්නා. දැන් මුදුලත් පිළිගන
장사꾼에게 몇 루피 빚이 있는데, 나는 절에 cetiya를 짓는 데 바칠 십만 루피가 있습니다. 장사꾼이 빚을 달라고 하면 ‘나는 cetiya에 십만 루피를 바쳤다’고 합니다. 그러면 장사꾼이 그것을 받아들이겠습니까?
එහෙමයි එහෙමයි. ඔව් මයනාය පිව්වා කියයි කල්පනා කරලා පන්න විහිද කියලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
චෛත්ය හදන්න රූපිය ලක්ෂය තුන එකේ පින වෙනවා. ඒක වෙනම තියෙන්නේ. මුදලාට නය ගෙවෙන නැහෙනම් අපි නයක හාර නිදහස් වෙනවද අන්න ඒ වගේ දෙයක් ඔතනද තියෙන්නේ?
cetiya를 짓는 데 바친 십만 루피에는 그 puñña가 생깁니다. 그것은 따로입니다. 장사꾼에게 빚을 갚지 않으면 우리가 빚 짐에서 벗어나겠습니까? 거기에 그런 무엇이 있습니까?
යම්කිසි දෙයක් කරලා ණය ගෙවන ක්රමයක් තියෙනවා. පින් දහමකින් ණයගෙවන්න පුළුවන් ක්රමයකුත් තියෙනවා.
무언가를 해서 빚을 갚는 방법이 있습니다. puñña로 빚을 갚을 수 있는 방법도 있습니다.
නොපෙනන ලෝක සියුමු ලෝක වල ඉන්න අයට ඒ මොහොතෙත් මැවිලා යනවා ඔයගොල්ලන්ට අවශ්ය කරන ආහාර සුඛෝභෝගී දේවල් ඒගොල්ලන්ගේ බලාපොරොත්තු ලෞකික දේවල්. ඒ නිසා ඒවට අවශ්ය කරන්නා වූ දේවල් ලැබෙන ක්රමයක් තමයි ඔය බුද්ධ පූජෝපහාර ක්රමය.
보이지 않는 여린 세계들에 있는 이들에게는 그 순간 그들이 바라는 음식과 편한 것들, 그들이 기대하는 세속의 것들이 지어져 생겨납니다. 그러니 그들에게 필요한 것을 얻게 하는 길이 바로 이 Buddha pūjā를 바치는 방법입니다.
දැන් හු දෙනකෙහෙ මත තියෙනවා. පිළිමේ බත්නවද පිළිමෙට ලෙඩ හැදෙනවද ඇයි බෙහෙත් පූජා කරන්නේ දැන් මේ දේවල් හුඟාක් අයගේ තියෙනවා ඔප ප්රශ්න බොහොම අදිම යන එකක් ඕක ඇයි මේ පිළිමල් රූප වලට කන්න දෙන්නේ? ඔය මෝඩ වැඩක් නෙමෙයිද මේ ආදී වශයෙන්
그런데 여기에 많은 이들이 생각을 가지고 있습니다. ‘불상이 밥을 먹느냐, 불상이 병이 나느냐, 왜 약을 바치느냐’ 이런 물음이 많은 이에게 있습니다. 아주 흔히 묻는 것입니다. ‘왜 불상에 먹을 것을 주느냐, 어리석은 짓 아니냐’ 하는 식입니다.
චේතනාව තුළින් පුණ්ය දහමක් නැගෙන ආකාරය හොඳට පැහැදිලි කරලා තියෙන විස්තර කරලා තියෙනවා මේ පිනක් පලින ආකාරය කාටවත් දුන්නහම කොහොමද අපිට ලැබෙන්නේ? ඒකත් අපි දැනගත යුතු හරි ගැඹුරු තැනක්.
cetanā를 통해 puñña가 어떻게 일어나는지, puñña가 어떻게 열매 맺는지 잘 풀어 놓았습니다. 누군가에게 주었는데 어떻게 우리가 받게 됩니까? 그것도 우리가 알아야 할 아주 깊은 곳입니다.
අපි යම්කිසි ලැබීමකට හිමිකාරයෝ වෙලා ඉන්නවා නම් කාටවත් දීපු හින්දා නෙමෙයි. ඒක තමයි අපේ පැවැත්මේ උරුමය. මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදුනාලා යම්කිසි පුද්ගලයෙක් මනුස්සයාට එහෙම යම් ආහාරයක් ඇත්්ද ඔහුට ඒක උරුමයි. ඒ පිනේ මේක ගැබ්බෙලා තියෙනවා.
우리가 무언가를 받을 주인이 되어 있다면, 그것은 누군가에게 주었기 때문이 아닙니다. 그것은 우리 존재가 물려받은 몫입니다. 사람으로 태어났다면, 그 사람에게 어떤 음식이 있든 그것은 그의 몫입니다. 그 puñña 안에 이것이 담겨 있습니다.
මිනිහෙකවෙන්න අවශ්ය කරන පිනක් කළා නම් ඒ කරපු පින තුළ ඒකට අවශ්ය සියලු කාරණා පෝෂණයක් ගැබ්බවෙලා තියෙන්නේ. ඒ කාටවත් දීපු එකක් නෙමෙයි. ප්රසන්න මනසේ හැටිය.
사람이 되기에 필요한 puñña를 지었다면, 그 지은 puñña 안에 필요한 모든 것과 먹거리가 담겨 있습니다. 누군가에게 준 것이 아닙니다. 맑은 마음의 결과입니다.
හැබැයි දීපහම ලැබෙන්න හේතුව මොකක්ද? ප්රසන්න මනසෙන් උපන් අයට ඒකට හිමි ආහාරය ලැබුනහ ඕක උදුරාගන්නවා ලෝභකමට තමන්ගේ කරගන්න හදනවා අනුන්ගිතිය.
그런데 주면 받게 되는 까닭은 무엇입니까? 맑은 마음으로 태어난 이들이 자기 몫의 음식을 받게 되면, 그것을 욕심 때문에 빼앗아 자기 것으로 삼으려 합니다. 남의 몫을 말입니다.
මෙන්න මේ නිසා ලෝකේ තියෙන ඒවයි අපි කාලයක් තුළ අසාධාරණ විදිහට අනුන්ගේ දේවල් පොදු ගහගත්තා. අපේ අපිට ස්වභාවයෙන් ලැබෙන තිබිච්ච ස්වභාවික ලැබීම ඒ නිසා පිරිහ වුණා.
그래서 우리는 한동안 세상에 있는 남의 것을 부당하게 끌어모았습니다. 그 때문에 우리에게 저절로 오던 본디의 받음이 줄어들었습니다.
දැන් දාන දුන්නහම ලැබෙනවා කියන්නේ පොදි ගහගත්ත ඒවා ආපහුතාලලා සාධාරණත්වයට පත් වෙනකොට අපේ උරුමය මතු වෙලා එන්න ඕන. ඒක තමයි ලැබීම සීමේ ලැබීම කියන්නේ.
dāna를 하면 받는다는 것은, 끌어모은 것을 다시 내려놓아 바름이 되살아날 때 우리의 몫이 드러나 돌아온다는 뜻입니다. 그것이 받음이라는 것입니다.
ඉතින් ශාසනයෙන් ගත්ත දෙයක් නැත්නම්. දැන් මේ ලෝකය අපි කියලා අල්ලගත්ත ලෝකය තුළ මම මගේ කියලා අල්ලගත්ත කොළ තුළ පොදු පරිහරණය කරන ලෝකයත් මගේ කියලා අල්ලගෙන තියෙනවා.
sāsana에서 가져온 것이 없다 해도, 지금 우리가 ‘우리 것’이라 붙잡은 세상, ‘나’와 ‘내 것’이라 붙잡은 울타리 안에서, 모두가 함께 쓰는 세상마저 내 것이라고 붙잡고 있습니다.
දැන් මේ ලෝකේ කවුද අල්ලලා දුන්නේ? කොහොමද අයිතිවාසිකම අපිට ආවේ. අපි විසින්ම ගොඩනැගාගත්ත දෘෂ්ටියක් තුළින් ඉඳලා.
이 세상을 누가 쥐여 주었습니까? 그 주인 됨이 어떻게 우리에게 왔습니까? 우리 스스로 쌓은 견해에서 비롯되었습니다.
මෙන්න මේක අපි සම්මත කරගන්නේ. මේක අපි කියලා. මිනිස්සු කට්ටියක්ම එක ඔබක සම්මත කාවදාව හරි ඔය සම්මත කරන්න මේක හිටිය සතුත් ඔය අනුමතිය දුන්නද? සියලු සත්වය අනුමතිය දුන්නද? ඔව් අපිට ඕනේ නැහැ. උඹලා සම්මතක කරන්නේ උඹලා කොටුකොර ගනිල අපි කොහේ ගියා කවන්නේ නැහ. ඔය බල්ලෝ හරා එක එක සතුත් අපිට දුන්නාද අනුමතිය කියලා.
이것을 우리가 서로 정합니다. ‘이것은 우리 것’이라고. 사람들이 어느 때 한데 모여 정했습니다. 그렇게 정할 때 거기 있던 짐승들이 허락했습니까? 모든 중생이 허락했습니까? ‘우리는 싫다. 너희가 정하고 울타리를 치면 우리는 어디 가서 먹느냐.’ 개를 비롯한 온갖 짐승이 우리에게 허락했습니까?
අපි ඒගොල්ලෝ ගැන දකලා ඒගොල්ලෝ ගැන හිතලා ඒගොල්ලන් කොටස වෙන් කරලාද අපි අනුමැ අපි සම්මත කරගත්තේ.
우리가 그들을 보고 그들을 생각하여 그들 몫을 떼어 두고서 정했습니까?
සියලු සත්වයන්ට පොදු ලෝකෙක හැකියාවෙන් බලවත් නිසා අනික්වන් දුට්ටුවර ගණන් ගන්නේ නැතුව ඔවුන් උන්ගේ අයිතිවාසිකම් පැත්තකට දාලා අපේ කට්ටිය වෙලා මේ ලෝකේ මේ කෑල්ලට මේ කෑල්ල උඹට කියලා වෙන් කරෙන්න සම්මත කරගත්තා. ඒ සම්මතන ඔප්පුතිකු හදාගත්තා.
모든 중생이 함께 쓰는 세상을, 힘이 세다는 까닭으로 다른 이들을 셈하지 않고 그들의 권리를 한쪽에 밀어 두고, 우리끼리 ‘이 조각은 너, 이 조각은 나’ 하고 나누어 정했습니다. 그 정한 것으로 문서를 만들었습니다.
නීති මාලාවටත් හදාගෙන නීති මාලාවටත් සැදුව ඒ ඔප්පතිරපු අයිතිකාරයාගේ පරම්පරාවට ඒ අනුකූලයෙන් යන පිගුරවන්න බෞද්ධ දෙන්න උගත් යන්න කැමැත්තක් කරගන්න අවසර ඇතුව ඒ අයට එහෙම අහටි හිමික අපිට තමයි අපේ රාජ්යයෙන් දීලා තියෙන්නේ කියලා රජයෙන්ම සම්මත කරගත් ඒක තමයි රජය කිව්වෙත් ඒකේම සම්මතය
법도 만들고, 그 법에 따라 문서 주인의 자손에게 그것이 물려지게 하고, 원하는 대로 할 수 있게 하고, ‘이 주인 됨은 우리 나라가 준 것이다’ 하고 나라가 인정했습니다. 나라라는 것도 바로 그 약속입니다.
ඔන්න ඔය සම්මතය කරගත්ත අර කෝ දැන් සාධාරණී ඉටු වෙලාද කොහොම එකේ හිමිකාරයා හිමි කොටස පොදු ලෝකේ අපිට ඕන හැටියට සම්බන්න පිය අයිතිවාසික මොකක්ද සත්වයෙකුට පොදුවේ භුක්ති ඉඳපු කියපු ලෝකයක්. පුද්ගලිකව වෙන් කරගන්න තිබිච්ච හිමිකම අයිතිවාසිකම මොකක්ද? සියලු ලෝකේ සියලු සත්වයෙන් හිමි ලෝකය. එහෙම අතයකුත් නැහ. මොන විදිහෙන්කවත් එහෙම අයිතියක් නැහැනේ.
그렇게 약속한 것으로 바름이 이루어졌습니까? 그 주인의 몫이 어떻게 되었습니까? 함께 쓰는 세상을 우리 마음대로 차지할 권리가 무엇입니까? 중생이 함께 누리던 세상입니다. 개인으로 떼어 가질 권리가 무엇입니까? 온 세상 모든 중생의 세상입니다. 그런 권리는 없습니다. 어떤 식으로도 그런 주인 됨은 없습니다.
එහෙනම් අසාධාරණ ඉස්සෙල්ලාම කවුද කරලා තියෙන්නේ? මුලින්ම වෙන් කරගෙන අපි සාධාරණ අයගේ අපේ නීත්යනුකූලයි අපේ දාඩිය අහතය හරිම සල්ලිදිලා මේ ඉඩම ගත්තේ ආදී වශයෙන් කියන අපිම නේද මේක කරලා තියෙන්නේ?
그렇다면 처음 부당한 일을 한 것은 누구입니까? 먼저 떼어 가지고는 ‘우리 것은 바르다, 법에 맞다, 우리 땀 흘려 번 돈으로 이 땅을 샀다’ 하고 말하는 우리 자신이 그렇게 한 것 아닙니까?
හැබැයි මේක දැන් ලෝක සම්මතියක් වෙලා කඩන්න බැරි සම්මතියක් වෙලා ඉවරයි. දැන් මේක අපි දැනගත්තට අපිට පුළුවන් කමක් නෑහැ. ඒක නැති කරන්න.
그렇지만 이것은 이제 세상의 약속이 되어 깨뜨릴 수 없는 약속이 되어 버렸습니다. 우리가 이것을 안다고 해서 없앨 수는 없습니다.
දැන් අපිට සිද්ධ වෙනවා ඒක දෙයක්. මොකද අපේ ඒ කියන කොටස තුළ යම්කිසි කෙනෙක්ගේ කොටසක් තියෙන බව අපි දන්නවා. ඒ කොටස අපි අපේ කොටස විතරක් අරගෙන අනිත් කොටස ඒ අයට නිදහස් කරනවා.
이제 우리가 해야 할 한 가지가 있습니다. 우리 몫이라는 것 안에 다른 누군가의 몫이 있다는 것을 우리는 압니다. 그러니 그중 우리 몫만 갖고 나머지 몫은 그들에게 풀어 줍니다.
ඔන්න ඔය නිදහස් කිරීමට කියනවා අපේ ටික අර හිත ටික දැම්මා. දාන හරිය තමයි ඒ ටික. අල්ලගෙන ඉන්න හරියයි දාන්නේ. දාන හරිය තමයි දානය.
그렇게 풀어 주는 것을, 우리 몫에서 그만큼을 내려놓았다고 합니다. 내려놓는 그만큼이 dāna입니다. 붙잡고 있던 것을 내려놓는 것입니다. 내려놓는 것이 바로 dāna입니다.
එහෙනම් අපි අල්ලගෙන ඉන්නේ කිය දැන් එදා භුක්ති ඉඳගෙන හිටපු නිදහස් ලෝකය ඉරිසිවරයෙක් හිටියා නම් ඒ වගේම ආර්ය උත්තමයෙක් හිටියා නම් නිදහස් ලෝකේ තමන්ගේ පංගුව කොතන හරි කියන එකෙන් ගන්න පුළුවන්. බඩිකිනි වුණා බඩගිනි වෙච්චක වටවිපිට බැලුවා ගහක ගෙඩියක් තියෙනවා. ඉතින් පොදු ලෝකේ ගහක ගෙඩියත් තමන්ගේ බඩින වඩන කෑවා. ඒ හිමිකම තිබුණා.
그렇다면 우리가 붙잡고 있는 것은, 옛날 모두가 자유롭게 누리던 세상입니다. 그때 ṛṣi나 거룩한 이가 있었다면 자유로운 세상 어디서든 자기 몫을 가질 수 있었습니다. 배가 고프면 둘레를 둘러보고 나무에 열매가 있으면, 함께 쓰는 세상의 나무 열매를 배고픈 만큼 먹었습니다. 그럴 권리가 있었습니다.
දැන් කඩන්න ගියාම ආහා ඔය අිගහන්න නඩිගහන්නේ ඕක මට අයිතියි. ප්රාග්රහත කඩන්න. දැන් එහෙම අයිතියක් නෑ. එහෙනම් අපි ලොකුම සාපිවදින කොටසක් කරලා තියෙනවා.
지금 따러 가면 ‘어이, 송사 건다, 이건 내 것이다, 따지 마라’ 합니다. 이제는 그런 권리가 없습니다. 그렇다면 우리는 가장 큰 저주를 받을 몫을 지은 셈입니다.
මොකක්ද ලෝකයේ උතුමන්යයි යම් සම්මත ගුණයක් ධර්ම ඇති පිරිසක් ඇත්්ද? ඒ පිරිසට හිමිදේ වැටකළු ගහලා කොටුකොලා කන එක තමයි ඒක මහා සාපයක් පල දෙන එක හේතුව.
무엇입니까? 세상에 덕과 dharma를 갖춘 거룩한 이들이 있다면, 그들 몫을 울타리 치고 가두어 먹는 것, 그것이 큰 저주를 열매 맺게 하는 까닭입니다.
මෙන්න මේක අපි ඒ අයට දැන් ආපහු දුන්නේ නැත්නම් එහෙම අර සාපයට මහා ශාප ලද්දව වෙනවා. මහා ශාපයට ගොදුරණ අය වෙනවා.
이것을 지금 그들에게 돌려주지 않으면 큰 저주를 받은 이가 됩니다. 큰 저주의 먹이가 됩니다.
ඒ විදිහට නොදී කන තාක්කල් අපිට සාපයක් වැදිලා හිටන් අපේ සම්පත්තිය විනාශ වෙලා දැවිලා ගිහින් තියෙන්නේ බොහෝම පොඩ්ඩයි තියෙන්නේ. 16 එකක්වත් ලැබෙන සම්පත්තියෙන් අද හිමි කරගෙන ඉන්නේ නැ. ඒවා පිරිහිලා ගිහිල්ලා. හැදෙන ගහ කොළ බව නිසරු වෙලා ගිහිල්ලා මතුවෙන්න තිබි වෙච්ච ඒ ඇතිවෙන ඵල ධර්ම සත්යයන් නැති වෙලා ගිහිල්ලා. මොකද පුතුමන්ගේ කොටස කන එක පැත්ත.
그렇게 주지 않고 먹는 동안 저주를 맞아 우리 재산이 망가지고 타 버려서 아주 조금만 남아 있습니다. 받아야 할 재산의 16분의 1도 오늘 우리는 가지고 있지 않습니다. 다 줄어들었습니다. 자라는 나무와 풀이 메말라 버렸고, 맺혀야 할 열매들이 사라졌습니다. 왜냐하면 거룩한 이들의 몫을 먹어 버렸기 때문입니다. 이것이 한쪽입니다.
ඒ වගේම ලෝකේ සාමාන්ය අයගේ කොටස් ඕකේ තියෙනවා. ඒ ඒ අයගේ හිමි කොටස් ඒ අයට දෙන්නේ නැතුව ඒ අය තැනින් තැන ඉන්නවා. නැති අය තැනින් තැන ඉන්නවා. ඒගොල්ලෝ පැත්තක අපි අපේ එක කනවා. සාමාන්ය අයටත් අසාධාරණයක්.
또 세상의 보통 사람들 몫도 거기에 있습니다. 그들 몫을 주지 않아서 그들은 여기저기 흩어져 있습니다. 가난한 이들이 여기저기 있습니다. 그들을 밀어 두고 우리는 우리 것만 먹습니다. 보통 사람들에게도 부당한 일입니다.
බල්ලෙකුට බල්ලලෙකුට සතෙකුට කකුටෙකුට ඌට හිමකුටත් අපේවත් වත්තේ හි තියෙනවා. ඌටත් අසාධාරණයක් කරලා උන් කන්න දෙන්නේ නැහ අපේවත් ඒ මොනවා හරි දාලා කොල්ල දාලා හරි වතු මොනවා හරිහරි දාලා හරි පන් වෙලා හරි රොකට බැඳගෙන හරි පාන් තියාගෙන හරි පවුලේ ගොඩ කන්න දෙන්නේ නැහැ. ඒ පැතෙන් රකිනවා. එතකොට තිරිසන් සත්වන්ගේ කොටස අපි අයින් කරලා දාලා.
개와 고양이, 짐승과 닭에게도 우리 뜰에 몫이 있습니다. 그들에게도 부당하게 굴어 먹지 못하게 합니다. 울타리를 치든, 그물을 치든, 무엇을 두르든, 덫을 놓든, 먹지 못하게 그쪽을 지킵니다. 그렇게 짐승들의 몫을 우리는 밀어내 버렸습니다.
නැති බැරි අහිංස කියන හිමි කොටස අපි අසාධාරණය අපේ කොටස කරගෙන.
없고 힘없는 이들의 몫을 우리는 부당하게 우리 몫으로 삼았습니다.
දැන් මේ දෙකෙන් ලොකුම බලවත් විදිහට ප්රතිචාර දක්වන කරුණු දෙකක් තියෙනවා. ඒකක් තමයි ගුණවතුන්ට කරන අඩුපාඩුව නිසා ඇති වෙන්නා වූ ශාපය. ඒකත් බලවත් තමන් කරා ගමන් කරා කරදර කරනවා.
이 가운데 가장 세게 되돌아오는 것이 두 가지 있습니다. 하나는 덕 있는 이들에게 끼친 잘못 때문에 생기는 저주입니다. 그것은 세게 자기에게 다가와 괴롭힙니다.
අනික තමයි පහත් නීච පුද්ගලයාට නොදෙන හිමිකව දෙන්න නැත්තහම ඌ ගහනවා පහර ගහනවා. ඌට එන එක එන්නේ සාපය නෙමෙයි. ඌ ගුණ හීනියා නිසා ඌගේ ගතියක් තියෙනවා. ඔගේ එක ගත්තොත් එහෙම එක ඒකට 10යක් ගහන්න බලා ඉන්නවා.
다른 하나는 낮고 거친 사람에게 그의 몫을 주지 않을 때입니다. 주지 않으면 그는 칩니다. 그에게서 오는 것은 저주가 아닙니다. 덕이 모자라기에 그런 기질이 있습니다. 그의 것 하나를 가져가면 열 대를 치려고 벼르고 있습니다.
එයා තමයි හෙනරුගේ පැත්තේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ හෙන හුරුගේ පැත්තේ අයට අපි ඒ පැත්ත කන ගෙවන්න ඒගොල්ලන්ට දෙන්න එනවා ඒගොල්ලන්ට දීලා ඒකෙන් බේරෙන්න ඕනේ. සාපය නිදහස් වෙන්නේ උතුමන්ගේ කොටස ඔතුමන්ට ඉන්න ඕනේ. අනිත් භව භෝග සම්පත්තියකින් අපිට හිමි කොටස තියාගෙන ඒ ඒ අයගේ හිමිකක් කොටස් නිදහස් කරන්න ඕන.
그쪽 사람들에게는 그 몫을 갚아 주고 나누어 주어서 거기서 벗어나야 합니다. 저주에서 풀려나려면 거룩한 이들의 몫은 거룩한 이들에게 가야 합니다. 다른 재산에서도 우리 몫만 지니고 저마다의 몫은 풀어 주어야 합니다.
අන්න ලෝකේ මේට පේරලා තිබුණ ක්රමයක්. බුදු දහම හරියට දැනගෙන හිටපු කාලේ කමතේ ඉඳලා වීටිය ගන්න ඉස්සෙල්ලාම කොටස් ටික වෙන් කරනවා. මුලින්ම වෙන් කරනවා. අග්ර සත්සය ගිහිල්ලා බුද්ධ පූජාව දෙන්න හතෙක් හරි ඉඳුණු කරන්න ඉස්සෙල්ලා කරල කිරි වැඩිගෙන එනකොට කපලා අතින් පොඩි කරලා කිරි ඇට වෙන් කරලා අරගෙන ඕකෙන් නොයිඳුල් කිරිතක් හදලා ගිහිල්ලා නම් කිරිවත් පූජාවක් බුද්ධ පූජාව වශයෙන් තිබ්බා ඉස්සර. පළවෙනි කොටස අග්ර සත්යය දිහා නිදහස් වුණා. ඉස්සෙල්ලාම
세상에는 이것이 이어져 내려온 방법이 있었습니다. Buddha의 가르침을 제대로 알던 때에는 타작마당에서 벼를 가져가기 전에 먼저 몫을 떼어 놓았습니다. 맨 먼저 떼었습니다. 으뜸 되는 분께 Buddha pūjā를 바치려고, 벼가 여물기 전 젖이 들 무렵 베어다 손으로 비벼 젖 든 낟알을 골라, 그것으로 새 우유밥을 지어 Buddha pūjā로 바쳤습니다, 옛날에는. 첫 몫이 으뜸 되는 분께 풀려났습니다. 맨 먼저.
ඊට පස්සේ ඒ කොටස ගත්තට පස්සේ මුළු කුඹුරු ඔක්කොම කැපුවේ නැහැ අන්තිමට කපන කුරුල්ලුල්ලන්ගේ කොටස කුරුල්ලන්ට තියලා තමයි කපාගෙන ආනවා. කුඹුර සියලු [උගුර කෑරීම] ඔයන් කැපුවේ නැහ. පැත්තක් හිඩ ඇරලා හනම් පැත්තක් වෙන් කරලා තියෙනවා සත්තුන්ට කන්න.
그 몫을 떼고 나서도 논 전부를 베지 않았습니다. 마지막에 새들 몫을 새들에게 남기고 베어 왔습니다. 논 전부를 [헛기침] 다 베지 않았습니다. 한쪽 귀퉁이를 남겨 짐승들이 먹도록 떼어 두었습니다.
වැටෙන කරා අහුල ගත්තේ නැහැ දුගී මගි අයට අහුගන්න මළු අරන් ඇවිදිලා පෙටි අරන්දිලා අහුනකොට හොඳයි පුතේ යන්න ගිහින් අහුගන්න කියලා ඒකට ඉඩ දුන්නා. ඒ අයට ඒවා තහනම් කළේ නැහැ. දාවේ ඒ ඔක්කොම තහනම් අපි අතට කුඹුරේ ඔක්කොම හදලා උවුනාට පස්සේ කුඹුරු අස් හදලා දුන්න. ඔක්කොම ඇලවීලි හදලා දුන්නා ආයේ
떨어진 이삭도 줍지 않았습니다. 가난한 길손들이 자루와 바구니를 들고 이삭을 주우러 오면 ‘얘야, 가서 주워 가거라’ 하고 허락했습니다. 그들에게 막지 않았습니다. 지금은 그 모두를 막아 우리 손에 쥐었습니다. 논을 일구어 주고 도랑과 둑을 다 만들어 준 이들도 있습니다.
දේවත්ය පවාද ඉන්නවා. ඒ සියලු අයට දේව පූජාවක් වශයෙන් කියලා අපිට උදව් උපකාර කරපු අයට කියා පෘථිවිපකාර වශයෙන්. ඒ අයට දේව දෙවියන්ගේ කොටස කියලා වෙන් කරා කොරතා. දිව්ය දානුලට ඒගොගොල්ලන්ට පින් සඳහා. ඒ කොටස වෙන් කරලා හනම් දේවාලයකට හරි නැත්නම් ඒ බඳු දේව පූජාවකට හරි වෙන් කරලා ඒ පූජාව තියලා දෙවියන්ට පින් පෙන්නන්නේ.
그리고 신들도 있습니다. 그 모든 이들에게 신께 바치는 pūjā로, 우리를 도와준 이들에게 갚는 고마움으로, 신의 몫이라 하여 떼어 두었습니다. 신들에게 puñña를 주려고 그 몫을 떼어 신당에든 그런 신께 바치는 pūjā에든 내놓고 신들에게 puñña를 보여 주었습니다.
දෙමව් කියන්න වැඩි හිටියන්න තියෙන කොටස ගුරුවරුන්ට තියෙන කොටසට කොටසක් වෙන් කරලා හෙනම් තමන්ගේ යම්කිසි ඉතුරු කොටසක් ඒ අය ගිහින්ද වෙන් කරලා වෙන් කරලා තියෙනවා.
부모와 어른들 몫, 스승들 몫으로도 한 몫씩 떼어, 자기가 가진 것에서 남은 몫 일부를 그분들께 가져다 드렸습니다.
ඊට පස්සේ අසල් වැසියා ආදී තව උදව් උපකාර කරන පිරිස වලට යම්කිසි එක වෙලාවක් කන්න හරි කමක් නෑහැ තමන් තියෙන හැටියට තියන හරිය හැටියට වෙන් කරලා. එන යන් අයට මොකද කරන්නේ උල්ලෙ බලාපොරොත්තු ෙන දුගි මගේ අයට වෙන් කොටස වෙන් කරලා ඒගොල්ලන්ට ටික ටික අරකින් දුවන්න. මෙහෙම දීලා අන්තිලා මෙන්න අනිත් කටක්කොටම තියෙන පස්සේ මගේ ටික මේ තියෙන්නේ මට කන්න මගේ ගෙදර පරිහරණයට ගිහලා ඒ ටික අරන් ගියේ.
그다음 이웃과 또 도와주는 이들에게도 한 끼라도 좋으니 자기 형편대로 떼어 두었습니다. 오가는 이들은 어떻게 했겠습니까? 바라고 오는 가난한 길손들에게도 몫을 떼어 조금씩 나누어 주었습니다. 이렇게 다 주고 나서 마지막에 ‘남은 다른 몫들을 다 주었으니 이것이 내 몫이다, 내가 먹고 집에서 쓸 것이다’ 하며 그만큼을 가져갔습니다.
දැන් බලනකොට වීගොරින් හතරෙන් තුනෙන් දෙකක් විදිහට දීලා තුනෙන් එකයි ගන්නේ.
보면 벼의 삼분의 이를 나누어 주고 삼분의 일만 가져간 셈입니다.
හැබැයි අපි ඔය ඔක්කොම නැතුව මුළු සම්පූර්ණම පරිහරණය කරලා භුක්ති විදිට අද තියාගෙන ඉන්න ප්රමාණය කොච්චරද එදා එසේ කරලා තුනෙන් එක කියලා ගත්ත ප්රමාණය අර වගේ දහගුණයක් ලොකුව අර සම්පූර්ණ අස්සයන්න දහ ගුණයක් එයායේ කොටස ලොකු වෙනවා. මෙච්චර විශාල අස්සයන්නක් ආවා.
그런데 그런 것 없이 통째로 다 쓰고 누리는 지금 우리가 가진 양보다, 그때 그렇게 하고 삼분의 일만 가져간 양이 열 배나 컸습니다. 온 수확이 열 배가 되니 그의 몫도 커졌습니다. 그렇게 큰 수확이 왔습니다.
ශුද්ර ජීවීන්ගෙන් හානියක් නැතුව ගියා. සතුන්ගේ විනාශයක් ගොවි තැන්ට නැතුව ගියා. විශාල සශ්රීකත්වයක් නෑ. පෝර දාන්න වේද ගහන්න ඕනකමක් තිබුනේ නැ. කිසි මහන්සියක් නැතුව විශාල අස්සයන් ගත්ත ක්රමය.
작은 벌레들의 해도 없었습니다. 짐승들이 논밭을 망치는 일도 없었습니다. 땅이 아주 기름졌습니다. 거름을 넣거나 독을 뿌릴 필요도 없었습니다. 아무 수고 없이 큰 수확을 거두던 방법입니다.
අන්න අපේ ලෝකේ සශ්රීකත්තේ පිරිහිලා තියෙන ක්රමය අනුන්ගේ අරගන්න එකයි අපේ ඒක කිය මේ කියන්නේ අපි දන් දෙනවා අපේ සල්ලියලින් දන් දෙනවා කිව්වා. [හාස්යය]
우리 세상의 기름짐이 줄어든 까닭은 남의 것을 가져가는 데 있습니다. 그런데 우리는 ‘우리가 dāna를 한다, 우리 돈으로 dāna를 한다’고 합니다. [웃음]
යථාර්ථය ඒක නෙමෙයි. අපි අනුන්ගේ එක පොදි ගහගෙන කන ලෝක සම්මතියක් තියෙනවා. මට ඒ ලෝක සම්මතිය වෙනස් කරන්න බැහැ. මගේ පඩිය හරි මේ හම්බවෙන්න එක හරි ඔ සියල්ලෙන්ම සම්පූර්ණය එකක් ලැබිලා තියෙන්නේ. ඒ සම්මතය කරන්න බැරි නිසා මම නිදහස් වෙනවා මගේ කොටසෙන් ඒ ටික සිද්ධ කරලා කියා. එහනම් යම් කෙනෙක්
참모습은 그렇지 않습니다. 우리가 남의 것을 끌어모아 먹는 세상의 약속이 있습니다. 나는 그 세상의 약속을 바꿀 수 없습니다. 내 월급이든 벌이든, 그 모든 것에서 모아져 나에게 온 것입니다. 그 약속을 바꿀 수 없으니 내 몫에서 그만큼을 해서 나는 풀려납니다.
හිතලා. තමාගේ පඩියකින් ඔය විදිහ ක්රමයක් වෙන් කරගත්තා නම් තමන් ලැබෙන ආධායමකින් ක්රමයක් හදාගත්තා නම් අවුරුද්දක් යනකොට ලොකු වෙනසක් බලාගත්ත හැකි තියෙන සත්ව. අන්න හේතු රණව ඵලය ලැබෙන හරි බලාගත්ත.
그러니 누구든 생각해서 자기 월급에서 이런 방법을 떼어 두고, 버는 것에서 방법을 세워 두면, 한 해가 지나면 큰 달라짐을 볼 수 있습니다. 까닭에서 열매가 오는 것을 바로 볼 수 있습니다.
අග්රයක් වෙන් කරන්න ඕනේ ශාසනය සුරු ගන්න තව ලැබෙන පඩියක් පඩියෙන් කද දනවා කැටයක් හල ඒක වෙන කිසි දේට ගන්න ඒක ශාසනය විදිසා.
sāsana를 지키기 위해 으뜸 몫을 떼어 두어야 합니다. 월급을 받으면 그중에서 저금통에 넣어 두고, 그것은 다른 어떤 데도 쓰지 말고 sāsana를 위해 둡니다.
එතකොට අපිට උදව් උපකාර කරපු අපි අද ජීවත් වෙන ලෝකය අපිම හදාගත්ත ලෝකයක් නෙවෙයි. මේවට නොයේ ආකාරයෙන් ධාරිය මහන්සිය පෙරලා තමන්ගේ කාලය ශ්රමය වැය කරලා වැහු අමුණු හදලා දීලා ඔක්කොම කරලා දීලා හදලා දුන්න පිරිසක්ගේ ඒ උදව් උපකාරය අපිට අදත් අපිට ජීවත් වෙන්න ආධාර දෙනවා. එහ දිව්ය ඒ දෙව්යාදී වන්නාවූ කොට්ඨාසතින් ඉන්න අයටත් ඒ අය සඳහා මෙන්න මගේ කෘතෝපකාරය කියලා කොටස වෙන් කරනවා. මෙන්න අම්මට තාත්තාට මම හැදුවට වැඩුවට කියලා කොරෙසක් කීක් හරි කන්න වෙන් කරනවා.
그리고 우리를 도와준 이들. 오늘 우리가 사는 세상은 우리가 혼자 만든 세상이 아닙니다. 온갖 방법으로 땀 흘리고 애쓰고 자기 시간과 힘을 들여 저수지와 둑을 만들어 주고 모든 것을 만들어 준 이들의 도움이 오늘도 우리가 살도록 받쳐 줍니다. 또 신들을 비롯한 무리에 있는 이들에게도 ‘나의 고마움이다’ 하고 몫을 떼어 둡니다. 어머니와 아버지께 ‘나를 낳아 길러 주셨으니’ 하고 몇 푼이라도 드시도록 떼어 둡니다.
ගත්තානුගතා වෙනම දෙයක් විගන් කරනවා. මට උගන්නපු කරලා දුන්නා මග පෙන්න දුන්න ගුරුවරුන්ට ආදීන්න කියලා කොරසක් කීයක් හරි වෙන් කරනවා.
세상을 떠난 이들을 위해서도 따로 떼어 둡니다. 나를 가르쳐 주고 길을 보여 준 스승들께도 몇 푼이라도 떼어 둡니다.
ඒක එකතු වෙන්න තියලා ඉල්ල නම් යම් මොහොතට අවංකම ඒ පිරිස වලට ගිහිල්ලා වාර දීලා ගෞරවයෙන් දෙන එක්කෙනාට ගෞරවයෙන් දෙනවා. ඒ වගේම අනුකම්පා බුද්ධියෙන් තියෙන එක අනුකම්පා බුද්ධියෙන් දෙනවා. මෙන්න මේ ක්රමයට තමන්ගේ කොටස නිදහස් කරලා තමන්ට ලැබෙන හරිය නිදහස් භුක්තිය පටන් ගත්තනම් වැඩි කලයන්න ඉස්සෙල්ලා කිරී තිරෙන්නේ නෑහැ හරියන්න පටන් ගන්නවා එය අය මොකද හේතු අන්න දානේ ආනිසංසතිය කියන්නේ ඔන්න ඕකයි.
그것을 모아 두었다가 어느 때 정직하게 그 무리들에게 가서 차례대로 줍니다. 공경해야 할 이에게는 공경하며 드리고, 가엾게 여길 이에게는 가엾은 마음으로 줍니다. 이런 방법으로 자기 몫을 풀어 주고 자기가 받을 만큼만 자유롭게 누리기 시작하면, 오래지 않아 일이 바로잡히기 시작합니다. 그 까닭이 바로 dāna의 ānisaṃsa라는 것입니다.
දා ණය අය වෙච්චල දාපන් කියන එකයි කියන්නේ. ණය තියාගෙන ඉන්නේ ණය දාන්නේ නැතුව ණය වෙලා ඉන්නේ. ඔය වෙලා තියෙෙනේ ණය ආපහු දාදාපන් කියලා ක දා කිය කිව්වේ දානය තමයි දානය වුනේ.
dāna란 진 빚을 내려놓으라는 뜻입니다. 빚을 지고 있으면서 갚지 않고 빚진 채로 지냅니다. ‘그 빚을 도로 내려놓아라’ 한 것이 dāna가 되었습니다.
ණයෙන් නිදහස් වෙන්න නම් එළිය කරගන්න ඕනේ. එතකොට අපි ණය නැතුව ජීවත් වෙන්න නො වෙනවා.
빚에서 풀려나려면 갚아 끝내야 합니다. 그러면 우리는 빚 없이 살게 됩니다.
[උගුර කෑරීම] ඉතින් මේ පූජාව සිද්ධ කිරීමේදී අපි කරන්නේ ඔන්න ඔය ටික තමයි ඉස්සෙල්ලාම දැන් බලන්න ඕකදි කීයක් කියවෙනවද කියලා
[헛기침] 그러니 이 pūjā를 할 때 우리가 하는 것은 먼저 바로 이것입니다. 거기서 얼마나 많은 것이 말해지는지 보십시오.
දැන් මේක පිනක් වෙන්නේ කොහොමද? පරිභෝග කළා හෝ නොකළා හෝ හිමික අයගේ කොටස හිම අයට වෙන් කිරීමයි කරා. අපේ පරිත්යාගය ඒකයි.
그러면 이것이 어떻게 puñña가 됩니까? 쓰든 쓰지 않든, 주인 있는 몫을 그 주인에게 떼어 주는 것입니다. 그것이 우리의 pariccāga입니다.
දැන් ශාසනය අග්ර බුදුපියාණන් වහන්සේ මහරහතන් වහන්සේලාගෙන් අපි ලැබිච්ච ආශිර්වාදය අපි ලැබුණ යහපත ශාන්තිය විමුක්තිය සලසා ගැනීමට අද මේ කාලේ වෙනකොට අපිට ඒකට හේතු කරා කියන ධර්මය පැවතිනේ කුමක් නිසාද? ඒ මාර්ගය කොහොමද අපිට හම්බ වුනේ? ඒ මාර්ගය මතු කරලා දුන්නේ කවුද? ගෙන දුන්නේ කවුද? අපිට කරලා තියෙන අනන්ත උපකාරයක් බව සිහි කරලා. අන්න ඒ උපකාරයට පෘතෝපකාරයක් තමයි මේ සිද්ධ කරන්නේ.
그리고 sāsana, 으뜸이신 Buddha, 큰 arahant들께 받은 축복, 우리가 얻은 좋음과 평화, 해탈을 이루게 해 주는 dharma가 오늘날까지 남아 있는 것은 무엇 때문입니까? 그 길을 우리는 어떻게 얻었습니까? 그 길을 드러내 준 이는 누구이며 가져다준 이는 누구입니까? 우리에게 베풀어진 끝없는 도움을 떠올리며, 그 도움에 대한 고마움 갚음으로 이것을 하는 것입니다.
ඒ සඳහා උපහාරයා සිද්ධ කිරීමේ වටිනාකමත් ඒ වගේමයි. චිත්ත ප්රහාදය ඇතිවෙන දෙයක් වෙනවා. අපේ ගුණය අපේ තුළින් හිත වෙනවා.
그것을 위해 공양을 올리는 값어치도 그렇습니다. citta pasāda가 생기는 일이 됩니다. 우리 안에서 우리의 덕이 자랍니다.
දැන් ඔතන අපි නොදකින පැටි ගොඩාක් තියෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ අග්රෙන මහා සංඝ රතයට පූජා කරනකොට අන්තර පරිනිබ්බාීය කියනා විධියේ කොටසක් ඉන්නවා අනාගාමී ඵලයට පත්වෙලා අරිහත්යට පත් නොවිච්ච ආර්ය කොටසක් ඉන්නවා භික්ෂූන් වහන්සේලා
여기에는 우리가 보지 못하는 쪽이 많습니다. Buddha를 으뜸으로 한 큰 Saṅgha께 공양할 때, antarāparinibbāyī라는 무리가 있습니다. anāgāmī 열매에 이르렀으나 arahant에는 이르지 못한 거룩한 무리, bhikkhu들이 계십니다.
කාම රාග රූප රාග අරූප රාග කියන මේ රාග තුනම ගෙවලා. කාම රාග නැති නිසා කාම ලෝකය උපදින්න විදිහකුත් නැ. රූප රාග නැති නිසා රූප උපාදානයක් නෑහැ රූප ලෝකේ උපදින්න විදිහකුත් නෑහ. අරූප රාගත් දුරු වෙලා අරූප ලෝකයක උපදින්න විදිහක් නැහැ. තුන් භවය කොහෙවත් උපදින්න විදිහක් නැහැ. මාන, උද්දච්ච, අවිද්යා කියන මේ ඉතුරුතන සංයෝජන දුරු කරලා නැති නිසා පිරණවම පාන්න විදිහකුත් නැ.
kāma rāga, rūpa rāga, arūpa rāga 이 세 가지 rāga를 다 치렀습니다. kāma rāga가 없으니 kāma 세계에 태어날 길이 없습니다. rūpa rāga가 없으니 rūpa upādāna가 없어 rūpa 세계에 태어날 길도 없습니다. arūpa rāga도 버려 arūpa 세계에 태어날 길도 없습니다. 세 bhava 어디에도 태어날 길이 없습니다. 그런데 māna, uddhacca, avijjā라는 남은 saṃyojana를 버리지 못했으니 parinibbāna에 들 길도 없습니다.
මෙන්න මෙත කොටසක් අපවත් වෙනවා. මෙන්න මේ අපවත් වෙච්ච කොටස. අන්තරා භව කියන අවස්ථාව තුළ ඒ හිටිය ස්වභාවයෙන් ජීවත් වෙනවා. ඒ අත්දැවට හිමි ආයුෂ ගෙවිලා ඉවරෙන දවස වෙනක.
그런 무리가 세상을 떠납니다. 이렇게 세상을 떠난 무리는 antarābhava라는 상태 안에서 그 모습 그대로 살아갑니다. 그 생에 주어진 수명이 다하는 날까지.
අපිට නොපෙන්න පැත්තක ඔන්න ඔය භික්ෂූන් වහන්සේලා ඉන්නවා අද බුදුන් මහා සංඝරත්නයට කියලා පූජා කරපුවහම උන්වහන්සේත් එතෙන්ට වැඩිලා ඒ දානේ උන්වහන්සේලාට ලැබෙනවා.
우리 눈에 보이지 않는 쪽에 그 bhikkhu들이 계십니다. 오늘 Buddha와 큰 Saṅgha께 공양하면 그분들도 그곳에 오셔서 그 dāna를 받으십니다.
දැන් අපි දැකලා නැමේ දෙන එක අහගෙන යනවා කියලා අපි හිතන්නේ. ඕකෙන් කොටසක් මැවිලා උන්වහන්සේලාගේ පාත්ර වලට යනවා. මේක නොපෙන්න පැත්තක්.
우리는 눈에 보이는 분들께 드리면 그분들이 받아 가는 줄로만 압니다. 그런데 그중 일부가 지어져서 그분들의 발우로 갑니다. 이것은 보이지 않는 쪽입니다.
නමුත් යම් දවසක කෙනෙකුට දැකීමෙන් නුවණා පහළ වෙච්ච 18 ඕක පෙනෙයි. ඔය වගේ සිද්ධි තියෙනවා ලෝකේ අපි දකින්න නැති.
그러나 어느 날 누군가에게 꿰뚫어 보는 슬기가 생기면 그것이 보일 것입니다. 세상에는 우리가 보지 못하는 그런 일들이 있습니다.
මම දැනුවත් වෙච්ච සිද්ධියක් තියෙනවා පොඩ්ඩක් දැනුත් දෙන්නා එකත් දෙකක් වගේ වෙන හැටි පෙන්නන්න. දැන් මේ වගේ අවස්ථාවලම බොහෝකොටම ඒක සිද්ධ වෙනවා.
내가 알게 된 일이 하나 있습니다. 그것이 어떻게 이루어지는지 조금 보여 드리려고 합니다. 이런 때에 대개 그 일이 일어납니다.
අපේ පැත්තෙන්ම එක්තර ආරම් තියෙනවා මේ ආරම් හිටපු නායක හාමුදුරුවෝ අපවත් වුණා අපවත් වෙලා ඒ කාලෙකට පස්සේ අපේ ඉන්න අනික් අපේ කියපු අනික් හාමුදුරුවෝ තමයි මේ අර පින් අනුබෝධන් කරනවා එයාට දානේ දුන්නහ මේම ස්ථානයේ මේට ඉස්සෙල්ලා හිටපු සියලුම මේ ස්ථානයේ ගොන්නගපු ඒ වගේම ස්ථානය කටයුතු කරපු අපේ ස්වාමීන් වහන්සේලාට ගියා උන්වහන්සේලාටත් මේ පින් අයිති ඒ වගේ නම් මම් මෙහෙ පින් දෙනකොට එක දවසක් මාත්වය දෙන්න දවසක මහත් එතන්ට ගිහිල්ලා බලා හිටියා. මෙතන එන සිද්ධිය මොකක්ද? කවුද ඉන්නේ? මොකද වෙන්නේ? නොපෙන්න පැත්ත කොහොමද කියලා. ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලාත් කරලා පැත්තකින් තවත් වයසක හාමුදුරෙන පාතයක් අරන් විවින් ඉන්නවා. අර හොඳට පැහැදිලිවද පේනවා.
우리 쪽에 어떤 수행처가 있습니다. 그곳에 계시던 큰스님이 세상을 떠나셨습니다. 떠나신 지 얼마 뒤, 그곳의 다른 스님들이 dāna를 받고 puñña를 나누는 anumodanā를 할 때 ‘이곳에 앞서 계셨던, 이곳을 일구고 돌보셨던 모든 스님들께도 이 puñña가 가기를’ 하고 말했습니다. 나도 그곳에서 puñña를 나누던 어느 날 그 자리에 가서 지켜보았습니다. 여기서 무슨 일이 일어나는지, 누가 있는지, 보이지 않는 쪽은 어떤지. 그 bhikkhu들 말고도 한쪽에 나이 든 스님 한 분이 발우를 들고 서 계셨습니다. 아주 또렷하게 보였습니다.
මම බලාගෙන හිටියා දැන් මොකද මේ ඉන්නේ කවුද මෙයා. එතන හිටපු වයසක හාමුදුරුවෝ තමයි එක්තරා අත්දැවක හැටියෙන් ඉඳලා අර දාන දෙන්නත් පාත්ර තරම් එතනට වඩින්නවා.
나는 지켜보았습니다. 이분은 누구신가. 그곳에 계시던 그 나이 든 스님께서 어떤 생의 모습으로 계시다가, dāna를 받으려고 발우를 들고 그 자리에 오신 것이었습니다.
ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? අර හාමුදුරුවෝ අර වචනය කියනකොට මෙම ස්ථානයේ මේ කටයුතු කරපු අපේ ආදී මූලිකව හිටපු ස්වාමීන් වහන්සේලාටත් මේ පින් බලයෙන් යාපත වෙන්න කියලා කියනකොට අර පාත්රය විරෙනවා දානය අර හාමුදුරුවෝ අරගෙන උන්වහන්සේලා කුටියොලට වඩනවා. දැන් මම බලා හිටියා අර මනෝමය වශයෙන් මැවිච්ච රූපයෙන් හිටපු ඒ හාමුදුරුවෝ කොහෙදට ගිය කියලා.
그러고는 어떻게 되었겠습니까? 그 스님들이 ‘이곳에서 일하셨던 처음의 스님들께서도 이 puñña의 힘으로 평안하시기를’ 하고 말하자 그 발우에 dāna가 가득 찼습니다. 그 스님은 그것을 들고 자기 kuṭi로 가셨습니다. 나는 마음으로 지어진 모습으로 계시던 그 스님이 어디로 가시는지 지켜보았습니다.
මිල් අත්තක් තියෙනවා ගල ගල් තලාවක් තියෙනවා මිල් අත්තක වැහිලා අන්න එතෙන්ට ගියා. ඊලා උන්වහන්සේ දානේ වැලකා.
mil 나뭇가지가 하나 있고 너럭바위가 하나 있는데, mil 나뭇가지에 덮인 그곳으로 가셨습니다. 거기서 그분이 dāna를 드셨습니다.
දැන් මේක පුදුම සිද්ධියක් මේ ඇහැට පේන්නේ නැහ. නිකන් බැලුව පේන එකක් නෙමෙයි මේ මොහොත වෙච්ච සිද්ධියක්. ඊට පස්සේ මම උන්වහන්සේලාට කිව්වා අපේ හාමුදුරුවේ මෙන්න මෙහෙම සිද්ධියක් වුණා.
참 놀라운 일입니다. 눈에는 보이지 않습니다. 그냥 보아서 보이는 것이 아니라 그 순간에 일어난 일입니다. 그 뒤 나는 그 스님들께 말씀드렸습니다. ‘스님, 이런 일이 있었습니다.’
මම හිත මහනෙලා අනේ. අනේ මහත්තය අපි දන්නේ නෑහම එකක් වෙන බව. අපි සමහර වෙදාට එහෙම කරන්නේ නැතුව නිකිනුත් දානේ ගන්න. මීට පස්සේ නම් කවදාවත් අපි ඔය කියන විදිහටම අනුමෝදන් කරලා තමයි දානේ ගන්නේ. දැනගත්ත එක අහගත්තඑක ලොකුවටනාකමක් අපිට මෙහෙම දෙයක් සිද්ධ වෙනවා කියලා. ඉතින් ඒ උන්වහන්සේලා කිව්වා. දැන් මෙන්න මෙහෙම දේවල් මෙහෙම වෙනකොට අපි හිතන්නේ නෑ මේ බුද්ධ පූජාව අහක දැම්මා කියලා අපි හිතන්නේ. බුදුන් ප්රමුඛ මහා සංඝරත්නයට පූජා කරපු පූජාව තුළ උන්වහන්සේලාගේ හිමිකම් කොටසත් ඕකෙත් තියෙනවා.
그분들은 마음이 크게 움직였습니다. ‘아, 우리는 그런 일이 있는 줄 몰랐습니다. 어떤 날은 그렇게 하지 않고 그냥 dāna를 받기도 했습니다. 앞으로는 꼭 말씀하신 대로 anumodanā를 하고 dāna를 받겠습니다. 이런 일이 일어난다는 것을 알게 된 것이 우리에게 큰 값어치가 있습니다.’ 그분들이 그렇게 말했습니다. 이런 일들이 일어나니, 우리는 Buddha pūjā가 헛되이 버려진다고 생각하지 않습니다. Buddha를 으뜸으로 한 큰 Saṅgha께 바친 pūjā 안에 그분들의 몫도 들어 있습니다.
උන්වහන්සේලාට ඕගේ කොටසේ යනවා. අර ජීවත් වෙලා අර අන්තර ලෝකේ ඉනට ඔයට කියනවා අන්තර පරිනිබ්බාය කියන එක හොයාගන්න බැරු වෙන්නේ කොතන මොකක්ද වෙන්නේ කියලා. අන්තර පිනිබ්බාය කියන්නේ ඔන්න ඔතන ඉඳලා හටම් පිරව පනයි. ඒ කාල අවසානය මෙහෙම දේවලුත් හිමිකාව පතින්න ලැබෙනවා.
그분들께 그분들 몫이 갑니다. 그 사이 세계에 살고 계신 분들, 그것을 antarāparinibbāyī라고 하는데, 어디서 무엇이 일어나는지 찾기가 어렵습니다. antarāparinibbāyī란 바로 그곳에 머물다가 parinibbāna에 드는 것입니다. 그 때가 다할 무렵에. 이런 이들도 자기 몫을 받게 됩니다.
බුද්ධ ශ්රේෂ්ඨ ගුණය සිහි කරලා බුදුරජාණන් වහන්සේලා උදෙසා උන්වහන්සේලා පිරණවන් පාලද නැතත් ඒ නාමය සිහි කරලා හිරන් දුන්න දානයේ ආනිසංසය අප්රමාණයි කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු දේශනාවක් හොඳට පැහැදිලිව තියෙනවා අපදාන පාලියේ පළවෙනි බුද්ධාපදාන කියන අපදානය. බුද්ධාපදානය
Buddha의 뛰어난 덕을 떠올리며 Buddha들께 바치는 것, 그분들이 parinibbāna에 드셨더라도 그 이름을 떠올리며 바친 dāna의 ānisaṃsa는 헤아릴 수 없다고 Buddha께서 아주 또렷하게 가르치신 것이 있습니다. Apadāna Pāli의 첫 apadāna인 Buddhāpadāna입니다.
ත්රී වේදේව චක්රවාදී කියන රජ කෙනෙක් වෙලා ඒ රජ්ජුරුවෝ මහා දානයක් මනෝමය වශයෙන් දුන්නා. හිතෙන් මවලා දුන්න දානයක්. එහෙකුත් පිරණවන් පෑ සියලුම බුදු පසේ බුදු මහරහතන් වහන්සේලා අද මාගේ දානට වඩිත්වා කියටම් මනසින් ආරාධනාවක් කළා.
cakkavatti 왕으로 계실 때, 그 임금은 마음으로 큰 dāna를 베풀었습니다. 마음으로 지어 베푼 dāna입니다. 이미 parinibbāna에 드신 모든 Buddha, Paccekabuddha, 큰 arahant들께 ‘오늘 저의 dāna에 오소서’ 하고 마음으로 청했습니다.
එයාට මනෝ චිත්ත රූප මැවීමේ හැකියාවක් තියෙනවා. එයා උන්වහන්සේට පේනවා. දැන් යමක් නිර්මාණය කරලා හිතන හිතන ඒවා කරන්න පුළුවන් මානසික ශක්තියක් වονැගිලා තියෙන බව. හැබැයි මානසික ලෝකේ සිද්ධ වෙෙන මනෝ රූප සටහනක් මිසක් මේක සත්ය වශයෙන් සිද්ධ වෙන දෙයක් නෙමෙයි.
그에게는 마음의 모습을 지어내는 힘이 있습니다. 그분들이 그에게 보입니다. 무언가를 지어내어 생각하는 대로 할 수 있는 마음의 힘이 자라 있다는 것입니다. 그러나 이것은 마음의 세계에서 일어나는 마음의 그림일 뿐, 실제로 일어나는 일은 아닙니다.
මේ ත්රීවේත දේවක්රවර්තය රජ්ජුරුවන්ට හිතුනා එක දවසක්. මම කිසි කෙනෙක් නොදුන්න මහා දානයක් අද දිනවා. මේක සෙල්ල මේක සාමාන්යට දෙන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. හැබැයි මම එහෙම දානයක් අද දෙන්නේ.
이 cakkavatti 임금이 어느 날 생각했습니다. ‘오늘 나는 누구도 베풀지 못한 큰 dāna를 베풀겠다. 이것은 장난이 아니고 보통으로 베풀 수 있는 것이 아니다. 그렇지만 나는 오늘 그런 dāna를 베풀겠다.’
මේ දානේ දෙන්න මම විශාල මාලිගාවක් හදනවා. මේ මාලිගාව මොකෙන්ද හදන්නේ? මේ ලෝකයේ යම්තාක් ලෝකෙයින් රන් රිදී මුතුමැනි යම්තාක් ඇත්්ද මේ සියල්ල ගොඩක් ගැහේවා. මට පෙනෙන්නේ.
‘이 dāna를 베풀려고 나는 큰 궁전을 짓겠다. 이 궁전을 무엇으로 짓는가? 이 세상에 있는 금과 은, 진주와 보석을 모두 쌓아라. 내 눈에 보이도록.’
දැන් මනසට මැහිලා පේනවා ලෝකේ තියෙන තරම් සංක්රධී මුතුම මැණි ඔක්කොම එකතිලා මහා ගොඩවල් හතරක්. සත්තරන් ගොඩක්, සරි ගොඩක්, මුතු ගොඩක්, මැරිලා මහා කඳු. මේ සියලු සංිදී මැණික් වලින් සැරසිලා. මම අද මේ දෙන මහා ධර්ම දානශාලාව මහා විශාල දාන ශාලාවක් නිර්මාණය වේවා. දැන් හිතෙන් හිතලා බලා ඉන්න අර මනෝ ලෝකෙ දීලා.
이제 마음에 지어져 보입니다. 세상에 있는 금, 은, 진주, 보석이 모두 모여 큰 더미 넷이 되었습니다. 금 더미, 은 더미, 진주 더미, 보석 더미가 큰 산처럼. ‘이 모든 금은보석으로 꾸며진, 오늘 내가 베풀 크나큰 dāna 집이 지어져라.’ 이제 마음으로 생각하며 그 마음의 세계를 바라봅니다.
දැන් වේද තකරවත්තය රජ්ජුරුවන්ට පේනවා විශාල මාලිගාවක් රන් හිටි මුත මැණික් වලින් සැරදිලා බොහෝම ලස්සන මතුවෙනා. රන් පුටු, රිදීපුටු මැණික්කුටු ආදී වශයෙන් උපකරණ ඔක්කොම රන්ධී මුතමැක්ි වලින් සකස් වෙලා හැඩ වැඩෙලා රස්සනැඩ වෙල මේ විශාල මාලිගාර
이제 cakkavatti 임금에게 금, 은, 진주, 보석으로 꾸며진 아주 아름다운 큰 궁전이 솟아오르는 것이 보입니다. 금 의자, 은 의자, 보석 의자 같은 온갖 살림이 다 금은보석으로 만들어져 곱게 꾸며진 큰 궁전입니다.
අද මා මහා දානයක් දෙන්නයි මේ සැරසෙන්නේ. බුදු පසේ බුදු මහරහතන් වහන්සේලා කැඳවලා. උන්වහන්සේලාටයි මේ මහා දානි දෙන්නේ. දැන් උන්වහන්සේලා රූපයෙනුත් නෑහැ වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන මේ පහේම පෙන්නන්න සෙනක නැහැ. පිරුම්පාර ඉවරයි. මනෝමය රූපය උන්ව ඒ රජ්ජුරුවන්ගේ ඒවා හිතේමේ රූපය විතරයි මෙතන තියෙන්නේ.
‘오늘 나는 큰 dāna를 베풀려고 이렇게 차리고 있다. Buddha, Paccekabuddha, 큰 arahant들을 모셔서 그분들께 이 큰 dāna를 드린다.’ 그런데 그분들은 rūpa로도 없고, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa 이 다섯 가운데 무엇으로도 보일 것이 없습니다. parinibbāna가 끝났습니다. 여기 있는 것은 그 임금의 마음속 모습, 마음으로 지은 모습뿐입니다.
මොකද කරන්නේ? ඒ මහා දානය දෙන්න අවශ්ය සියලුම දානපාන්ද මේ මහා මාලිගාවේ මැවවා. ඉතින් එයාට පේනවා අප්රමාණව ව්යාංජන සියලුම දේවල් මැවිලා ගොඩගැහිලා. කිසිම අඩු පාඩුවක් නැතුව මේ මහා දානය දෙන්න සේවක පිරිස මටම ඇවිවා. විශාල සේවක පිරිසක් ඇවිලා පේනවා.
그는 어떻게 합니까? 그 큰 dāna에 필요한 모든 먹을 것과 마실 것을 이 큰 궁전에 지어냅니다. 그러자 헤아릴 수 없이 많은 반찬이 지어져 쌓인 것이 보입니다. 모자람 없이 이 큰 dāna를 베풀 일꾼들도 나에게 오너라. 많은 일꾼들이 온 것이 보입니다.
දැන් මගේ දායට ඔක්කොම හරි මම ආරාධනාවක් කරනවා කාරදත් පිරණවන් පැ සියලුම බුදුපියාණන් වහන්සේලාත් පසේ බුදුරජාණන් වහන්සේලාත් මහරහතන් වහන්සේලාත් මගේ දානයේ ආරාධනා පිළිබඳ වඩීවා. මනසින් ආරාධනාවක් කළා. දැන් එයාටම පේනවා. සජ්ජුරුවන්ටම පේනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේලා ලක්ෂ ගණන් භික්ෂූන් වහන්සේලා පිරිාගෙන අර විදිට වඩිනවා. පසේ බුදුන් වහන්සේලා එක එක පැත්තෙන් වටිනවා. විශාර බුදුරජාණන් වහන්සේලා පිරිසපුත් භික්ෂූන් වහන්සේලා මහ රහතන් වහන්සේලා ඔක්කොම වැඩිලා ඉන්නවා පේනවා. [උගුර කෑරීම]
‘이제 나의 dāna 준비가 다 되었다. 나는 청한다. 이미 parinibbāna에 드신 모든 Buddha와 Paccekabuddha와 큰 arahant들이시여, 저의 dāna 청에 오소서.’ 마음으로 청했습니다. 그러자 그에게 보입니다. 임금에게 보입니다. Buddha들께서 수십만 bhikkhu를 거느리고 그렇게 오십니다. Paccekabuddha들은 저마다 여러 쪽에서 오십니다. 수많은 Buddha와 그 무리의 bhikkhu들, 큰 arahant들이 모두 와 계신 것이 보입니다. [헛기침]
පා සෝද වෙලා ඔක්කොම කරනායා කරලා අනිත් ඇතුලට ගිහිල්ලා උන්වහන්සේලාට ආසනවලා වඩලා ඔහො තරම් ආසන වැහෙනවා හිතු හිතු හැටියට. දැන් මගේ පිරිස කිසිසේ අඩුවක් නැත උන්වහන්සේලාට මහා දානය පූජා කරත්.
발을 씻어 드리고 모든 것을 해 드린 뒤 안으로 모셔 자리에 앉으시게 합니다. 생각하는 대로 그만큼 자리가 생겨납니다. ‘이제 나의 일꾼들이여, 아무 모자람 없이 그분들께 큰 dāna를 올려라.’
මට මේ සිරියාව බලන්න මටත් මාලිකාවක් පැත්තකම ඇේවා. ඉහළඟින් දැන් කියනවා ඉහළ මාලිකාවක් රජ්ජුරුවෝ ඒකෙන් ඉඳෙන බලා ඉන්නවා හා සමානව පේන්නේ. දැන් රජ්ජුරුවන්ට පේනවා භික්ෂූන් වහන්සේලාට දන් දීලා උන්වහන්සේලා දානේ වළඳලා ඒ වගේම සමහර අය සක්මන් කරනවා. සමහර අය සැත වෙලා ඉන්නවා. සමහර අය තැන තැනට ධර්ම සාකච්ඡා කරනවා. මේ මේ ආකාරයෙන් එක එක විදිහේ ලස්සන සුන්දර ලෝකයක් අර මානසික වශයෙන් මවලා බලලා. මම අද කවදාවත් කෙනෙකුට කරන්න බැරි මහා දානයක් අද ශක්ේෂ දානයක් දුන්නා.
‘나도 이 아름다움을 볼 수 있게 한쪽에 궁전 하나가 생겨라.’ 높은 궁전에서 임금이 앉아 지켜보는 것처럼 보입니다. 이제 임금에게 보입니다. bhikkhu들께 dāna를 올리고, 그분들이 dāna를 드시고, 어떤 분들은 걷기 수행을 하시고, 어떤 분들은 앉아 계시고, 어떤 분들은 곳곳에서 dharma를 나누십니다. 이렇게 저마다 아름다운 세상을 마음으로 지어 바라보았습니다. ‘오늘 나는 누구도 해낼 수 없던 큰 dāna, 뛰어난 dāna를 베풀었다.’
මේ දානයේ පින දිව්ය බ්රහ්මාදී යම්තාක් මෙත රැස් වුණාද මේක බලන්න. සියල්ලෝම අනුමෝදන් වෙත්වා. දස දහසක් සක්ල ඉන්න සියලු දෙව් දේවතාව අනුමෝදන් වෙත්වා. ජන් තරමක් මේ පින ලබා ගැනීමට ගන්න බැරි කෙනෙක් ඇත්නම් අනුබෝදන් වෙච්ච අය ගිහින් දැනුම් දිත්වා අනුබෝදන් කරත්වා. මෙන්න මෙහෙම කරලා අනුමෝදනාවකුත් කළා. අපේ මහා බෝසතන් වහන්සේ මනෝමය දානයක් දුන්න හැටි එක අත් බැව. හජ කෙනෙක් වෙලා.
‘이 dāna의 puñña를, 이것을 보려고 모여든 deva와 brahmā들이 모두 함께 기뻐하기를. 일만 세계에 있는 모든 신들이 함께 기뻐하기를. 이 puñña를 받지 못하는 이가 있다면, 함께 기뻐한 이들이 가서 알려 주어 함께 기뻐하게 하기를.’ 이렇게 anumodanā까지 했습니다. 우리의 큰 Bodhisatta께서 어느 한 생에 임금이 되어 마음으로 지은 dāna를 베푼 모습입니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා එදා මම ඒ සේ දුන්න දානයේ පින කොච්චරද කියනවානම්. එතැන් පටන් ගෙන සසර සරණාපාක් කාල මට අත දිගවරන සැරෙන් ලැබෙනවා. නෑ කියන වචනයක් අහන්න හම්බවුනේ නැ. මෙන්න මෙබඳ විශාල වාසනාවක් මට ලැබුණා. ඒ හේතුවේ
Buddha께서 가르치십니다. ‘그때 내가 그렇게 베푼 dāna의 puñña가 얼마나 컸는가 하면, 그때부터 saṃsāra를 떠도는 동안 손을 뻗을 때마다 얻었다. 없다는 말 한마디 들어 본 적이 없다. 이렇게 큰 복을 얻었다.’ 그 까닭으로.
දැන් මේ පිර කොහොම එකක් දැන් පෙන්න නැගෙන්නේ නැද්ද බුද්ධ පූජාවෙ රූකට පත් කරනවද කියලා කියන එක ගැලපෙනවද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපේ දෘෂ්ටි වලට නම් තර්කපාද තියෙනවා. පංචේන්ද්රිය ගෝචර මානසිකත්වයත් වලින් මේ අතිශීවීම් තැන් කොහොම දකින්නද මෙන්න මේ හිතේ තියෙන මානසිකත්වය තුළ තියෙන නැගෙන ගුණ වලින් ලැබෙන ප්රතිඵලය
우리 견해로는 따질 거리가 있습니다. 다섯 감각의 영역에 머무는 마음가짐으로 이런 놀라운 자리를 어떻게 보겠습니까? 이것은 마음속 마음가짐 안에서 일어나는 덕에서 얻는 결과입니다.
ඉතින් බුදුවරණන් වහන්සේලා පසේ බුදුරජාණන් වහන්සේලා ඒකට ලෝකේ පහළ වෙනවා කියන එක ධර්මතාවයක් නෙමෙයි. එහෙම ධර්මතාවයකුත් නෙ. නමුත් එහෙම සිද්ධියක් තමයි නමුත් මේ එකට ගෙන්න ඉව්වේ මනසින් වැඩම. මනසින් ඇති කරගත්ත චිත්ත ප්රසාදය කොයි තරම් යහපතක් විදා කරලා තියෙනවා.
Buddha와 Paccekabuddha들이 그 때문에 세상에 나타난다는 것은 dhammatā가 아닙니다. 그런 법칙도 아닙니다. 그렇지만 그런 일이, 마음으로 모셔 온 것입니다. 마음으로 일으킨 citta pasāda가 얼마나 큰 좋음을 이루었는지 보십시오.
තබ සතියක්වත් වියදන් කරන්න පැත්ත කරලා හිටපු එක්තරා උපාසක මහත්තයෙක් අනේ සාදු අනේ සාදු කිය ජේතවනාරාමේ පූජා කරන එලාදී සාදුකාරයක් දීලා එයාටත් විමාණයක් පහළ වුනො. [උගුර කෑරීම] තව්සා දෙවිගලෝ විමානයක් පහළ වුණා. අනේබිර සිටුතුමාටත් විමාණයක් පහළ වුණා. මොගලා මහරහතන වහන්සේ ඉරධියෙන් තව්සාහ දෙබලොවට වැඩප වෙලා ජේතවනාරාමේ වාගේම විමාණ දෙකක් දැක්කා.
돈 한 푼도 쓸 수 없어 한쪽에 서 있던 어떤 upāsaka가 Jetavana를 바치는 자리에서 ‘sādhu, sādhu’ 하고 sādhukāra를 했는데, 그에게도 vimāna가 생겼습니다. [헛기침] Tāvatiṃsa 하늘에 vimāna가 생겼습니다. Anāthapiṇḍika 장자에게도 vimāna가 생겼습니다. Moggallāna 큰 arahant께서 iddhi로 Tāvatiṃsa 하늘에 가셔서 Jetavana 같은 vimāna 두 채를 보셨습니다.
එකක් රිදී විමානයක් ඒ වගේම රත්තර විමාණයක් උඩින් තියෙනවා ඊට වඩා. ඒක ඊට වඩා විලා ඒ වගේම ඉහල තියෙන එකක්. පස්සේ අර විමාණ දෙකේ හිස් විමා දෙකක් කවුරුවත් නැහැ. කවුද ඒවා ඉන්නේ කාටද පහළ වුනේකම් අනික් දෙවියන්ගේ නහ ස්වාමීනි ජේතවනාරාය සූජා කරනඕන අනිපිට සිටුතුමා. අන්න අර ඉඳීමි පහළ වනා උන්වහන්සේ ඒතුමාට එතුමා තමයි ඕකට එන්න ඉන්නේ. ඇල තියෙන රත්තට විමාණය කාගේද ඒ වගේම ඊට වඩා වටනවනේ ඒක එදා පැත්තකින් බොහොම චිත්ත ප්රහාදයන් සාධුකාර දුන්නා එක්තරා ගිහියේ. අන්න එයාගේ සාදුකාර දෙන්නලද එයාට පහළ වුනා අර වෙල විමානය.
하나는 은 vimāna이고, 그보다 위에 금 vimāna가 있었습니다. 그것이 더 뛰어나고 더 높이 있었습니다. 그 두 vimāna는 비어 있어 아무도 없었습니다. ‘누가 여기 사는가, 누구에게 생긴 것인가?’ 하시자 다른 신들이 말했습니다. ‘스님, Jetavana를 바친 Anāthapiṇḍika 장자께 생긴 것입니다. 그분이 이리로 오실 것입니다.’ ‘위에 있는 금 vimāna, 그보다 더 값진 것은 누구 것인가?’ ‘그날 한쪽에서 아주 맑은 마음으로 sādhukāra를 한 어떤 재가자가 있었습니다. 그의 sādhukāra 덕분에 그 vimāna가 생겼습니다.’
දැන් කාරද මේ විමානේ පහලලා තියෙන්නේ. සල්ලි දීලා මහන්සි වෙච්ච කෙනාට රජ විවාමානය පල්ලේ සතුලෙන් චිත්තප්රහාදය මතපු කෙනාට සත්තරිවානයක් කියත් එහෙම දැන් පින් මොකක්ද කොහොමද ඇවින්නේ? තම තමන්ගේ චිත්තා ප්රසාදය විශාල වශයෙන් බලපානවාය පින බලවත් වෙන්නේ. පිඵල භුක්තියට හේතුවේ නැහැ.
누구에게 어떤 vimāna가 생겼습니까? 돈을 내고 애쓴 이에게는 은 vimāna가, 한쪽에서 citta pasāda를 일으킨 이에게는 금 vimāna가 생겼습니다. 그러면 puñña란 무엇이고 어떻게 옵니까? 저마다의 citta pasāda가 크게 미쳐 puñña가 세집니다. 열매를 누리는 데에는 겉모습이 까닭이 되지 않습니다.
ඉතින් මේ කර්ම විෂය අචින්තියයි. ධර්ම විෂය අචින්තියයි. මේවා ලෝකය හරි හිතලා හිටන් මේක කොහොමද වෙන්නේ කියලා හේතුඵල න්යායන් සියලු ආකාරයෙන් තේරුම් ගන්න බැහ. ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේලාට පමණයි සියලු ආකාරයෙන් ඒවයි මේ නිරවුල්ව විග්රහ කරලා දෙන්න පුළුවන්.
kamma의 영역은 acinteyya, 생각으로 헤아릴 수 없습니다. dharma의 영역도 acinteyya입니다. 세상 사람이 아무리 생각해 보아도 이것이 어떻게 되는지 까닭과 열매의 이치를 모든 면에서 알 수는 없습니다. 오직 Buddha들만이 모든 면에서 그것을 또렷하게 풀어 주실 수 있습니다.
ඉතින් ඒබඳ උත්තම සර්වච්ච ගෝචර ධර්මයක් සාමාන්ය මිනිහෙ තමන්ගේ මනසට ආව මේ පංචේන්ද්රිය ගෝචර මනසක තර්කවාදයකින් ඒක නෙමෙයි ඕක වෙන්නේ කොහොමද කියලා අයින් කරන්න ගියොත් එහෙම කොහොම කරන්නේ. එතකොට ලෝකේහා මුලාවට පත් වෙනවා. ඒ වගේ අපි දකින්න ඕනේ යථාර්ථයන්.
그렇게 가장 높은 앎의 영역에 있는 dharma를 보통 사람이 자기 마음에 떠오른 다섯 감각 영역의 따짐으로 ‘그게 아니다, 그게 어떻게 되느냐’ 하며 밀어내려 하면 어떻게 되겠습니까? 그러면 세상이 헤맴에 빠집니다. 우리는 그렇게 참모습을 보아야 합니다.
ඉතින් මේ බඳු පූජාවක් තියෙනම් අපි හැමලියෙන්ම කියනවා. ඒ පූජාව දෙනවා ක්රම දෙකකට කරනවා. අත හිත දෙන්න පුළුවන් කෙනාට අවස්ථාවක් ලබා දෙනවා. ඉස්සෙල්ලාම ආරාධනාවක් කරලා මේ පූජාවට එන්න බැරි දක් දිව්ය බ්රහ්ම මනුස්ස මුද සෑම දෙනාම තමන්ත් තියාගත්ත පූජාව සමනවා අත හිත දීගන්න කියලා අවස්ථාවක් ලබා දෙෙනවා. දැන් මේ අවස්ථාව තමන්ට තනියෙන් උදා කරගන්න පැරුව හිටපු දිව්යා බ්රහ්මාදී තැන් පටන් වෙන නොනිස් කොටස්. ඒ උදව්ව ලබා දුන්නහම කොච්චර සන්තෝසයෙන් ඒකට අත ගහගන්නවද කියත් නොපෙන නිසා දකින්න.
그래서 이런 pūjā가 있으면 우리는 모두에게 말합니다. 그 pūjā는 두 가지로 합니다. 함께 손 모을 수 있는 이에게 기회를 줍니다. 먼저 청을 하여, 이 pūjā에 올 수 없는 deva, brahmā, 사람 모두가 자기가 차린 pūjā에 함께 손 모으도록 기회를 줍니다. 스스로는 이런 기회를 만들 수 없던 deva와 brahmā를 비롯한 사람 아닌 무리들이 그 도움을 받으면 얼마나 기뻐하며 함께하는지, 보이지 않으니 볼 수가 없습니다.
නමුත් ඒ ඇරවෙන්ම පරිදි ඇවිදිලා අතගහන පිරිස ගණන් කරන්න කිව්වොත් එහෙම දන්න කෙනෙක් දැක්ක කෙනෙකුට ජීවිත කාලේ ගණන් කරයි ගණන් කරලා ඉවර කරන්න බැ. එච්චර පිරිසක් කත ගහන නමුත් ඕක දකින්නේ. අපි යම් යම් අවස්ථාවල දැකලා තියෙන නිසයි කියන්නේ.
그러나 그렇게 와서 함께하는 무리를 세어 보라고 하면, 아는 이, 본 이라도 평생 세어도 다 셀 수 없습니다. 그만큼 많은 무리가 함께합니다. 그렇지만 그것을 보는 이도 있습니다. 우리가 어떤 때 보았기 때문에 하는 말입니다.
ඔය ආරාධනාව කරලා හිටන් පූජාවක් තිබ්බ දවසක එක්තරා කාන්තාවක් එයාට ආවේශයක් තිබුණා. එක්තරා විදියක මේ අමනස ආවේශයක්. එතන පූජා ඉවර කරලා හටම් ඒ ගෑණු කෙනා පැත්තකට ගිහින් ඒ පැත්ත බලාගෙන අඬනවා සතුරු වෙවි කෑ ගහන්න මම මෙච්චර සෙනගත් දැකේ නෑහැනේ කවදාවත් දැකලා නැහ පුදුමයි මට පුදුමයි. කවුද මේ සෙනඟ කවුද මේ ඉන්න සෙනඟ අනේ ලස්සන ඔහොම කිය කිය කිය නොයෙක් විදිහට කියනවා පපුවේ අත ගහගන්නවා, හූල්ලනවා, උඩ පනිනවා දඟලනවා. අර පූජා තිබ්බ පැති අහත බලාගෙන
그렇게 청을 하고 pūjā를 차린 어느 날, 어떤 여인에게 무엇이 씌어 있었습니다. 사람 아닌 것이 씌어 있었습니다. pūjā를 마치자 그 여인이 한쪽으로 가서 그쪽을 바라보며 울고 기뻐하며 소리쳤습니다. ‘이렇게 많은 사람은 한 번도 본 적이 없어요, 정말 놀라워요. 이 사람들은 누구예요, 여기 있는 이 많은 이들은 누구예요, 아, 아름다워라.’ 이렇게 여러 말을 하며 가슴을 치고, 한숨 쉬고, 뛰고, 몸부림쳤습니다. pūjā를 차린 쪽을 바라보면서.
ඉතින් ඒ දක දැනගලූප බොරුවක් නෙමෙයි ඒක ඇත්තා. ඒක එහෙම තිබුනවා අපි අපිත් දන්න දෙයක්. ඒක එහෙම වුවක්. ඉතින් ඒ වගේ දැකපු අවස්ථාවල ඉන්නේ ඒ අමනුස්සයෝ වැහිච්ච අයට ඒක පේන අවස්ථාව තියෙනවා. එබඳු අවස්ථාවලෝ ඒගොල්ලන් එහෙම කියනවා බාහිර ලෝකේට සාක්ෂියක් වශයෙන් ඒවා දැක්ක හැකි ඒ වෙන සිද්ධි. ඕගේ අවස්ථාවලව නානා ප්රකාර ක්රම සිද්ධ වෙනවා. මිනිස්සු ඕක දකින්න.
그것은 지어낸 거짓이 아니라 참이었습니다. 그렇게 있었던 일이고 우리도 아는 일입니다. 그렇게 보이는 때가, 사람 아닌 것이 씐 이들에게는 그것이 보이는 때가 있습니다. 그런 때 그들이 그렇게 말하는 것이 바깥세상에 증거가 될 만한 일들입니다. 그런 때 온갖 일이 일어납니다. 사람들이 그것을 봅니다.
මහා ප්රබල යක්ෂය ඔය පූජාවට සම්බන්ධ කරගන්න හතරවර දිපිය අරන් එනවා. අලිය පඳි දංවැල්ලවා වගේ දං වැල්ලු වනින් බැඳලා අරන් එන්න. එකින එකාට එකින් එකට වෙලලා වෙලලා බැඳලා හිටන් විශාල සෑනක් ගෙන අහලා ඈත තියාගන්න. තියාගෙන නියෝග කරනවා කන්දිය පල්ල පූජාවට පූජාව කර පල්ලා. උඹලත් පිනක් කර ගිහිල්ලා කියලා. මෙහෙම කරලා පූජා අවසානයේ අරයි
힘센 yakkha들을 그 pūjā에 함께하게 하려고, 코끼리를 묶는 쇠사슬처럼 쇠사슬로 하나하나 서로 감아 묶어 큰 무리를 이끌고 와서 멀리 두고 명령합니다. ‘가서 pūjā를 올려라. 너희도 puñña를 짓고 가라.’ 이렇게 하고 pūjā가 끝나면 그들이 떠나갑니다.
යනවා. නමුත් මේවා ඉතින් ලෝකය අර කියන්න බැහැ කවද හරි ලෝකයේ විද්යාව තියවිරු වනොත් ගමුණු ෆොටෝ ගහලා පෙන්නන්න ඕ වගේ දෙයක් වෙන හැටි කියන්න පුළුවන් අන්න අර පැත්ත ෆොටෝ ගහලා මේ සිද්ධිය ඇත්තද නැත්ත බලන්න කියලා.
그러나 이런 것을 세상에 대고 말할 수는 없습니다. 언젠가 세상의 과학이 더 나아가 사진을 찍어 보여 줄 수 있게 되면, 그쪽을 사진 찍어 이 일이 참인지 아닌지 보라고 말할 수 있을 것입니다.
මෙන්න මෙහෙම දේවල් සිද්ධ වෙනවා. අප්රමාණයක් ඔවට සහභාගී වෙනවා. ඒ සහභාගී වෙන පැත්ත.
이런 일들이 일어납니다. 헤아릴 수 없이 많은 이들이 함께합니다. 그것이 함께하는 쪽입니다.
එතකොට ඊට පස්සේ අපි මොකද කරන්නේ? ඒ පින අනුමෝදන් කරනවා අපෙන් අබැට වෙච්ච අසාධාර වෙච්ච ලෝකයා එබඳු පතකබඳුධ භවයක හිටියත් ඔවුන් කොතන හිටියා. ඒ අය කරා මේ පිට් පිහිට ආවා කියලා. අපි දන්නේ කොහේ ඉන්නවද කියලා. නමුත් යන ක්රමයක් තියෙනවා.
그러면 그다음에 우리는 무엇을 합니까? 그 puñña를 anumodanā합니다. 우리 때문에 해를 입고 부당한 일을 겪은 세상 사람들이 어떤 bhava에 있든, 어디에 있든 그들에게 이 도움이 닿기를. 그들이 어디 있는지 우리는 모릅니다. 그러나 닿는 길이 있습니다.
යථාවාරී වහා පූරා පරිපූරෙන්ති සාගරං ඒව මේව හිෝින්නම් පේතානං උපකපති බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා යන හැට. උන්න මේ උදකං වට්ටන් යථා නන්නම් පවත්ති ඒව මේවාදින්නම් පේතානම් උප මේ යන පෙන්නලා තියෙනවා උපමාවක.
‘Yathā vārivahā pūrā paripūrenti sāgaraṃ, evameva ito dinnaṃ petānaṃ upakappati.’ Buddha께서 어떻게 닿는지 가르치십니다. ‘Unname udakaṃ vaṭṭaṃ yathā ninnaṃ pavattati, evameva ito dinnaṃ petānaṃ upakappati.’ 이렇게 비유로 닿는 길을 보여 주셨습니다.
මේ වහින මහ ජලය වැහි ජලයේ. වැව්හේ පුරුවාගෙන ගිහිල්ලා ගංගා පුරවාගෙන ගිහිල්ලා මුහුදර කරා යන්නේ යම් සේද මෙන්න මේ උපමා පරිදි තමයි මේ දෙන්න. දෙ පේරෙ තියා කරා යන්නේ. ඒ දෙන නැත්න පින් අනුබෝධ වෙන ක කරා යන්නේ.
내리는 큰 빗물이 저수지를 채우고 강을 채우며 바다로 가듯이, 이 비유대로 주는 것이 떠난 이들에게 닿습니다. 그 주는 puñña가 함께 기뻐하는 이에게 닿습니다.
වැස දන්නේ නෑ. මුහොඳට යන්න යන බව වහිනකොට ගංගා දන්නේ නෑ. අපි මුහුද කරා වතුර එක්ක යනවා කියලා. මුහුද දන්නේ නෑ. මා කරා ගංගාවලින් වහින වතුර එනවා කියලා. නමුත් එක්තරා ධර්මතාවයක් ක්රියාත්මක වෙනවා. ඔය සිද්ධිය සේම වෙන්නේ. මෙන්න මේ වගේ තමයි ඒ
비는 바다로 가는 줄 모릅니다. 강도 ‘우리가 물을 싣고 바다로 간다’는 줄 모릅니다. 바다도 ‘강에서 빗물이 나에게 온다’는 줄 모릅니다. 그러나 어떤 dhammatā가 움직입니다. 그 일도 그렇게 일어납니다.
කෙනෙක් පින් දෙනකොට දෙන කෙනා දන්නේ නැහ. මේ පින යනවද නැද්ද කියලා. ඒ ධර්මතාවය පරිදි පින ක්රියාත්මක වෙනවා. ක්රියාත්මක වෙනකොට දන්න කෙනෙක් නෑහැ. ඒක එහෙම ක්රියාත්මක වෙන්නේ ඇයි කියලා. පුද්ගලයා කරා ලැබෙනවා පුද්ගලයා දන්නේ නැහ මම කරා පිනක් ආවා කොහෙන් දාවේ කියලා. සම්පත්තියක් කඩා හැලනවා ඇර පේනවා.
이와 같이 누군가 puñña를 나눌 때, 주는 이는 이 puñña가 가는지 안 가는지 모릅니다. 그 dhammatā대로 puñña가 움직입니다. 움직일 때 그것이 왜 그렇게 움직이는지 아는 이는 없습니다. 그것을 받는 이도 ‘나에게 어디서 puñña가 왔구나’ 하고 알지 못합니다. 그저 재물이 쏟아지는 것이 보일 뿐입니다.
දැන් මේවා විශාල සාක්ෂිය තුළ ඔප්පු වෙන්න දේවල්. අපි යමක් දැකීමෙන් කියනවා. ඒ වගේ දේවල් අත්දැකීමෙන් ඔය නොමිනස් ලෝක වල ඉන්න අය ඔය මෙහ දිලා පිණ් පේ දීලා අන්තිට බලනකොට ඒ තවත් ඒ වගේ ගුත්ත ක්රම වලින් අහපුහම දැනගන්න හම්බවෙනවා. හිටිය ගමන් එයා එතනින් ගිහිල්ලා එනම් අහවා මෙහෙම දෙව් ලෝකේ ඉන්නවා. මෙහෙම තැනකට ඉන්නවා. එහෙම අවස්ථා තියෙනවා. එහෙමයි ඒක කතා කරන්න පුළුවන් අවස්ථා තියෙනවා.
이런 것들은 많은 증거 안에서 밝혀지는 일들입니다. 우리는 보아서 말합니다. 그런 겪음으로, 사람 아닌 세계에 있는 이들에게 puñña를 나누어 주고 나중에 그런 감추어진 방법으로 물어보면 알게 됩니다. ‘그는 곧바로 그곳을 떠나 지금 이러이러한 하늘 세계에 있다, 이런 곳에 있다.’ 그런 때가 있습니다. 그렇게 말을 나눌 수 있는 때가 있습니다.
ඒගොල්ලෝ කියන්නේ මම හිටියා මෙහෙ. මම දන්නේ නෑහ මොකක් වුනාද කියලා මම කැරකිලා ගියආහා එකක් වුණා බලනකොට මම මේ හනුම් වන ඉන්නේ. මේක දෙවිලුවා කියලා දැනගත පස්සේ මම දන්නේ නෑහ මට මේ ශාන්තිය සුවය කොහොම ලැබුණද කියලා. එදා පටන් මට පුදුම සුවයක් තියෙන්නේ. දැන් මෙහෙම කියනවා එ අය එතනට පත්වුනා ආකාර
그들이 말합니다. ‘나는 여기 있었다. 무슨 일이 있었는지 모르겠다. 빙 돌더니 무엇이 일어났고, 보니 내가 이런 데 있었다. 나중에야 이곳이 하늘 세계인 줄 알았다. 나에게 이 평화와 편안함이 어떻게 왔는지 모르겠다. 그날부터 놀라운 편안함이 있다.’ 이렇게 그들이 그곳에 이른 모습을 말합니다.
ඉතින් මෙහෙම රටාව තියෙනවා මේ බුද්ධ පූජෝ උපහාරය පුණ්යාුමෝදනාවේදී ලෝක සත්වයාට ලැබෙන හෙ. එහෙනම් අපි අවෙලක් අසාධාරණයක් අපේ සිද්ධ වෙච්ච අයට සිහි කරලා මේ පින් තේරුම් අරන් දුන්නහ ඒ අයට ඔය වන්දිය ගෙවෙලා ඉවර වුනාට පස්සේ අපි දැන් තවත් වන්දිගෙවන්න ඉදුරු වෙනවා.
그러니 Buddha pūjā와 공양, puñña의 anumodanā에서 세상 중생이 받는 이런 흐름이 있습니다. 그렇다면 우리 때문에 해코지와 부당함을 겪은 이들을 떠올리며 이 puñña를 알고서 나누면, 그들에게 그 값이 다 치러지고 나서 우리는 더 값을 치를 일에서 벗어납니다.
අපි කරලා තියෙන පාපයක් නැත්නම් සීමා සහිතයි නමුත් මේ පින අප්රමාණයි. අප්රමාණ පිනකින් ප්රමාණවත් වන පාපයට වන්දිගෙවන්න බැයිිද?
우리가 지은 pāpa는 끝이 있지만 이 puñña는 헤아릴 수 없습니다. 헤아릴 수 없는 puñña로 끝이 있는 pāpa의 값을 치르지 못하겠습니까?
හැබැයි ඕක ගෙවෙන්න නැති හේතුවක් තියෙනවා. හාමුදුරුවෝ කිව්වා පූජා හතකර ඉන්න කියලා. අනේ මඳ එකක් ගියා දෙකක් ගියා හරි අමා ඔකොම හරි වැඩේ හරි කිව්වනේ බලමුකෝ හරියද කියලා. හරි ගියේ නැත්නම් මම කතා කරනවා ගිහි. දැන් මොකේද ඉන්නේ? පූජාවකුත් තිබ්බාද ඇපෙන් ඇපෙන් බේරෙන්න මොනවා හරි කළොත් හරියයි කියන එක අහගෙන කොහොමහරි කටේ වචනය අරගන්න හදලා ඕක හිතේ තියන්න එහෙම කිව්වම
그런데 그것이 치러지지 않는 까닭이 있습니다. ‘스님이 pūjā를 일곱 번 차리라고 했다. 아이고, 한 번 갔고 두 번 갔다. 다 잘될 거라고 했으니 잘되나 보자.’ 잘 안 되면 ‘가서 따져야지.’ 이 사람은 어디에 있습니까? pūjā를 차렸다 해도, 탈에서 벗어나려면 무엇이든 하면 된다는 말을 듣고, 어떻게든 그 말을 붙잡아 마음에 두고 그렇게 말했으니,
කියලා. අයි සැරේ ගිහින් බලා ඉන්නවා. පූජා ටික තියලා වැඩේ හරි බලමුකෝ. හැබැයි හරි ගිය නැහැ පැත්ත බලාතු අතර ඊට පස්සේ යන්නෙත් නැහැ ඔතේට යන තියෙත් නැහැ. බලමුක මග හරි හරගියොත් හරි ගියොත් නම් හරි නැත්නම් කෝ දැන් මොකෙන්ද පිළිගන්නේ? කෝ ඔලුව මොලේ හෝ හේතුඵල දැකා.
이번에도 가서 지켜봅니다. pūjā를 차려 놓고 ‘일이 되나 보자.’ 그런데 일이 되지 않으면 그쪽을 바라보다가 다시는 가지도 않습니다. ‘되나 보자, 되면 좋고 안 되면 이제 무엇을 믿나.’ 머리는, 생각은 어디 있습니까? 까닭과 열매를 보지 못합니다.
ඉතින් මෙහෙම ලෝකයාට හරියන්නේ නෑහ ඉතින් කොච්චර පූජාතිවා පින වැඩෙන්නේ නැහැනේ අප්රමාණ පින ලගන්නේ කොහොමද එතකොට එයාට ඒකෙන්න නම් ශ්රද්ධා සීල සුත ත්යාග ප්රඥා කියන මේ කාරණා පහේ. ඔය කියන එක ඔප්පු වෙන්න සිද්ධ වෙන්නද ඕකට මේ හේතුඵල න්යාය දැකපු සත්ය විශ්වාසය තියෙන්න ඕනේ.
그러니 이렇게 해서는 세상 사람에게 일이 되지 않습니다. 아무리 pūjā를 차려도 puñña가 자라지 않습니다. 헤아릴 수 없는 puñña를 어떻게 얻겠습니까? 그것을 얻으려면 saddhā, sīla, suta, cāga, paññā 이 다섯 가지가 있어야 합니다. 그 말이 이루어지려면 까닭과 열매의 이치를 본 참된 믿음이 있어야 합니다.
බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මතාවරයි විශ්වාසයක් තියෙන්නත් ඕනේ ශ්රද්ධාවක් තියෙන්න ඕනේ. ඒ වගේම ඊටා ඊට අනුකූලව ඔහු සැනසුම දකින්න ඕනේ. ඒතුරි ලැබෙන්න සැනම විශ්වාසය තියෙන්නත් ඕනේ. ශීලනය තියෙන්නත් ඕනේ ශික්ෂණය වෙන්නත් ඕනේ. අලෝභ අේශ ගුණයෙන් යුත්ත වෙන්න ඕනේ ඒක කටයුතු කරනකොට ඒ වගේම දැනුවත් වෙලා තියෙන්නේ මේක ලැබෙන්නේ මෙන්න මේ ක්රම රටාවෙන් හේතුඵල නියාම මේකයි කියලා. සෘත තියෙන්න ඕනේ. ඒ වගේම පරිත්යාග සීලයේ මානසිකත්වයක් තියෙන කිසිම ලෝභකමකින් බැගන එකත් තමන්ට ආපහු බඩ වලාගන්න බලාගෙන එකක්වත් මේක කෙ කරන හිඳයි මේ කරන්නේ ආදී වශයෙන් අදහස් ගන්නේ නැතුව අවංකම ගුණ උපහාරයම මම කරනවා. ඒ පරිත්යාග සීලී මානසිකත්වයේ තියෙන්න ඕන. හේතුලින් ලැබෙන හේතුඵල නයාමේ දකින්නා වූ ප්රඥාව පහළ වෙලා තියෙන්න ඕන. මෙන්න මේ කරුණු පහ තිබිච්ච කෙනෙක් ඔය පූජාවට හිටියොත් පළවෙනි වතාව තිබ්බහමත් ඇති. ඒක වතාවෙ මත් ටික සුද්ධ වෙලා නිදහස ලබනවා.
Buddha께서 가르치신 dhammatā에 믿음이 있어야 하고 saddhā가 있어야 합니다. 그에 맞추어 편안함을 보아야 합니다. 그 안에서 얻는다는 믿음이 있어야 합니다. sīla도 있어야 하고 다스림도 있어야 합니다. alobha, adosa의 덕을 갖추어야 합니다. 또 ‘이것은 이런 흐름으로 얻어진다, 까닭과 열매의 법칙은 이것이다’ 하고 알고 있어야 합니다. 그것이 suta입니다. 또 내놓는 마음가짐이 있어야 합니다. 욕심으로 하거나 다시 제 배를 채우려 하거나 ‘무엇을 위해 이것을 한다’는 생각 없이, 정직하게 덕을 기려 공양을 올린다는 그 내놓는 마음가짐이 있어야 합니다. 까닭에서 열매가 오는 이치를 보는 paññā가 생겨 있어야 합니다. 이 다섯 가지를 갖춘 이가 그 pūjā를 차리면 첫 번에 차려도 됩니다. 그 한 번에 그 탈이 맑아지고 풀려납니다.
සිය වතාවක් පූජාවට තිබ්බත් අර මානසිකත්වය තේරුම් ගන්න බැරි මානසිකත්වයක් තිබ්බහම අර පින බලවත් ෙන්නේ නෑ ඒ කියන තත්ත්වය. ඒ නිසා අපිට ලෝකේ අරගෙන කියන්න බැහැ. මේ පූජාවට හිටියොත් මගේ වැඩේ හරි යනවද ඇහුවොත් ඔබ හරියට කරගත්තොත් හරියයි නැන්නක් නැහැ. අපිට කියන්න තියෙන්නේ වෙච්චර හරියට කරගන්නේ කොහොමද බණ අහලා තේරුම් අරගන්නේ මේක මොකක්ද මේකේ වෙන්නේ මොකක්ද නොදන්න දේ කියලා අහලා තේරුම් අරගෙන හරියට ශ්රද්ධා සීල සුත ත්යාග ප්රඥා කියන කාරණා පාවිස්සෙලා උදා කරගන්න මෙන්න මේ පහ උදා කර ඉන්නා වැඩියට බහින්න එදාර සාර්ථක
백 번을 pūjā에 차려도 그 마음가짐을 알지 못하는 마음으로 차리면 그 puñña가 세지 않습니다. 그래서 우리는 세상에 대고 말할 수 없습니다. ‘이 pūjā를 차리면 내 일이 되겠습니까?’ 하고 물으면 ‘제대로 하면 됩니다, 안 될 리가 없습니다’ 하고 말할 뿐입니다. 우리가 말할 것은 그것을 제대로 하는 방법입니다. 가르침을 듣고, 이것이 무엇인지, 여기서 무엇이 일어나는지, 모르는 것을 물어 알고, saddhā, sīla, suta, cāga, paññā 다섯 가지를 바르게 일으키십시오. 이 다섯 가지를 일으켜 일에 나서면 그날로 이루어집니다.
ඉතින් මම හොඳට පැහැදිලිවම දකින දෙයක් ඕ බොහෝ කාලයක් තුළ අපි අසුරේ ඉඳගෙන පූජාව ඔක්කොම කරෙනවා. අනේ ඇතට හුඟාක් කල භාවනා කරනවා. තාම අනේ ඉඳගෙන ඉන්නවා විතරයි. එහෙම ගියාවාගෙන මගේ මනස සම්පූර්ණ නිදහස් වෙලා ගියා වගේ වුණා. නිකන්ම නෙමෙයි අහපුහම විග්රහ කරනට ම ක කියන කෙනෙක අහනකොට කොහොමද එහෙම වුනේ? මේ මේ තැන් අහනකොට මේ තැන් මේ හේතුඵලයන් විග්රහ කරනකොට මෙන්න මෙහෙම මට අදහස ආවා. ඉතින් හොඳට කියනකොට තේරෙනවා තේරිලමයි මේ කියන්නේ. අන්න එහෙම කෙනාට ඒ එක දවසත් ඇති. ඒක හේතු වාසනාවන්තය කියන්නේ අන්න ඒකයි.
내가 아주 또렷하게 보는 것이 있습니다. 오랫동안 우리는 자리에 앉아 pūjā를 다 합니다. 아주 오래 수행을 합니다. 그런데 아직 앉아만 있습니다. 어떤 이는 ‘내 마음이 완전히 풀려난 것 같았다’ 합니다. 그냥 그런 것이 아닙니다. 어떻게 그렇게 되었느냐고 물으면 그가 풀어 말합니다. ‘이런저런 곳을 듣고 이런 까닭과 열매를 풀어 주실 때 이런 생각이 왔습니다.’ 잘 말해 줄 때 알아듣는 것입니다, 알아듣고서 말하는 것입니다. 그런 이에게는 그 하루로도 됩니다.
ඉතින් අපි හරියට කොහොමහරි බලාපොරොත්තු වෙන්න ඕනේ ඒ ශ්රද්ධා ථීල සුත ාග ප්රඥා කියන කාරණා පහක් ඇති කරගෙන ඒ තුළින් ඔතන්ට එන්න ඕන. එතකොට මේ පූජාවල් වලින් ඔය කියන්නා වූ තත්ත්වය මතු වෙලා එනවා. අයහපත් කර්මයන්ගෙන් ඒවා දවා හරි හැරින්නේ ඔය ක්රමයට
까닭에서 오는 복이란 바로 그것입니다. 그러니 우리는 어떻게든 saddhā, sīla, suta, cāga, paññā 다섯 가지를 일으켜 그것을 통해 그 자리에 이르기를 바라야 합니다. 그러면 이 pūjā들에서 말한 그 상태가 드러납니다. 나쁜 kamma를 태워 없애는 것은 그런 방법으로 이루어집니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ ඕක තමයි මෙත් වැඩීම කියන්නේ. දැන් මෙත් වැඩි කියන්නේ සියලු සත්වයත්වය නිදු තක කිය හිටියට හරියන්නේ. නිවනට මුල් කරන පින්දහම් කරලා ඒ පින ලෝක සත්වයාට අප්රමාණ ලෝක සත්වයාට අඩුවක් නැතුව පතුරවන්න ඕනේ. ඒ පැතිරීමේදී ඔවුන්ට ලෞකික වශයෙන් බලාපොරොත්තු වෙන යමක් වෙනවා ඒකත් ගෙවෙනවා. සුගති ගුණයෙන් බලාපොරොත්තු වෙනම වෙනවා ඒකත් ලැබෙනවා. නිවනුකූලවන්න හිත පිහිටන්න බලාපොරොත්තුක් වෙනවා. ඒකටත් උපනිත්රය ලැබෙනවා. සියල්ලෙන් පූර්ණයි. ඒ නිසා ඒක විශේෂ වෙන්නේ ඒකයි.
Buddha께서 mettā를 키운다고 하신 것이 바로 그것입니다. mettā를 키운다는 것은 ‘모든 중생이 괴로움 없기를’ 하고 말만 하는 것으로 되지 않습니다. nibbāna로 이끄는 puñña를 짓고, 그 puñña를 헤아릴 수 없는 세상 중생에게 모자람 없이 펼쳐야 합니다. 그렇게 펼칠 때 그들이 세속으로 바라는 것이 이루어지고 그것도 치러집니다. 좋은 갈래에 태어나기를 바라면 그것도 얻습니다. nibbāna 쪽으로 마음이 서기를 바라면 그것에도 upanissaya를 얻습니다. 모든 면에서 가득합니다. 그래서 그것이 특별합니다.
[උගුර කෑරීම] දැන් මේ තවත් මේ වගේ ප්රශ්න තියෙනවා මොකද මේ බෞද්ධ ගොඩනැගිලි ආදිය පිළිබඳව දඹදිව සහ ලංකාවේ ගොඩනැගිලි වල කාබනික පරීක්ෂණ ක්රමයක් කියලා තියෙනවා. ඒ පරීක්ෂණ ක්රම තුළින් කාලය මයිනවා.
[헛기침] 이와 같은 또 다른 물음이 있습니다. 인도와 Laṅkā의 불교 건물들에 대해 탄소로 살피는 방법이 있다고 합니다. 그 살피는 방법으로 햇수를 잽니다.
දැන් යකඩ කනුවක් තිබුණා නම් ඒ ආදි වශයෙන් ගල්කනුවන ගල් කනුවක් තිබුණම් මේ ගල් කනුව කොච්චර පැරෙන්නිද කියලා. ඒ විද්යාුකූල ක්රම තියෙනවා ඒ ක්රම තුළින් මයිනවා කාබන තක්රාදී ක්රම වලින්. ඒ මහින ක්රම තුළින් මැනගන්නවා එක එක සීමාවන් බොහොම දල වශයෙන් ඉතාම ආසන්න වශයෙන් මයිනවා.
쇠기둥이 있든 돌기둥이 있든 그 돌기둥이 얼마나 오래되었는지 잽니다. 과학에 맞는 방법들이 있어서 탄소로 재는 방법 같은 것으로 잽니다. 그 방법들로 이런저런 범위를 아주 대략, 꽤 가깝게 잽니다.
දැන් මේ ලංකාවේ සහ ඉන්දියාවේ තිබෙන ගොඩනැගිලි පිළිබඳවත් ඔය පරික්ෂණය කරලා තියෙනවා. බෞද්ධ ගොඩනැගිලි පිළිබඳව. හැබැයි
Laṅkā와 인도에 있는 건물들, 불교 건물들에 대해서도 그 살핌을 해 보았습니다.
මේකෙදී දඹදිව තියෙන ඒවා තියෙන්නේ අවුරුදු 16ක පැරණිතාවයක් පෙන්නන කාපනික ගුණයක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තාවන පරික්ෂනය පෙන්නන්නේ එහෙමයි. අවුරුදු 2500ට හටා පැරණි ගොඩනැගිලි තිබෙන බවට ලංකාවේ තිබෙන ලෝවා මහා ප්රාසාදය ගල්කනුවාදී ඒවාප්පු වෙනවා.
그 살핌이 그렇게 보여 줍니다. 2,500년보다 오래된 건물이 있다는 것을 Laṅkā의 Lovāmahāpāsāda 돌기둥 같은 것들이 증명합니다.
ඉතින් මේක ඉතින් අපිට වෙනසක් තියෙනවා පේනවා. නමුත් මේවා ගැන අපි කතා කරන්න ගියොත් විපලවයක් ඇති වෙනවා මේ කාලේ. ඔන් අහවල් හාමුදුරුවෝ කියනවා බුදුහාමුදුරුවෝ උපදුනේ එහේ නෙමේලු දවද නෙමේලු ලංකාවේලු කාගේත් දන්නේ නැහ. ඔය ජාතිය කියන්න පටන් ගත්තොත් මේ අහගන්න වැදග නිවන් දකින්න බණ අහන කට්ටියටත් ඒකත් ප්රශ්නයක් එනවා. එහෙනම් අපි ඔහ යන්න ඕනේ නැහැ. ඕවා අහන්න කොහෙ මේ බේගලනේ ඔවා බෙන්නක් නේ ඔහො විහාදස කතා කරොත් ඔක්කොම තියෙනවා ඉන්දියාව උපන්න කියලා. ඒක නෑ කියන්න හදන ඔය එක බොනු බණක් ඔය කියන්නේ ඔහ යන්න එපගේ අනි කට්ටිය නතර කරනවා. ඕක පොඩ්ඩක් අපි නතර කරමු. ඔයා දැන්ම ඔහෙ යන්න ඕනේ නැ.
그러니 여기에 어떤 차이가 있는 것이 보입니다. 그런데 요즘 이런 것을 말하기 시작하면 큰 소동이 일어납니다. ‘아무개 스님이 Buddha께서 거기, 인도에서 태어나신 게 아니라 Laṅkā에서 태어나셨다고 한다더라’ 하는데, 누구도 알지 못합니다. 그런 나라 이야기를 하기 시작하면, nibbāna를 보려고 가르침을 듣는 사람들에게도 문제가 생깁니다. ‘그러면 우리는 거기 가지 말아야지. 그런 걸 뭐 하러 들어. 헛소리야. 다른 설법에서는 다 인도에서 태어나셨다고 하는데 그걸 아니라고 하는 엉터리 설법이야. 가지 마라’ 하며 다른 이들을 막습니다. 그러니 그 이야기는 잠시 접어 둡시다. 지금 당장 거기까지 갈 필요는 없습니다.
අපි දකිනවා එක දෙයක්. කොහේ උපන්නත් කමක් නෑහ බුදුරජාණන් වහන්සේ කොහේ වැඩ හිටියක් කමක් නෑහ. නිවන් දකින්න ඕන කරන සත්තිස් බෝධි පාක්ෂික ධර්ම නිරුපදිතව අද තියෙනවා ඒක ශය කියලා පේනවා. අපිට ඕනේ ඔන්න ඔය ටික හොයාගන්න එක
우리가 보는 것은 한 가지입니다. 어디서 태어나셨든, Buddha께서 어디에 머무셨든 상관없습니다. nibbāna를 보는 데 필요한 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma가 오늘도 흐트러짐 없이 있다는 것이 보입니다. 우리에게 필요한 것은 그것을 찾는 일입니다.
ස්වාමීන් වහන්ස ඒ වගේම දැන් ඔබ වහන්සේ කරපු දේශනා [උගුර කෑරීම] කොටසක් හැටියටද ඔව් මා දකිනවා මේ විදියහට දැන් ඔබ වහන්සේ උත්තර කරන්න මේ අපි සියලුම දෙනාම පොඩි මනසටක් සහිතවයි ජීවත් වෙන්නේ. මේ පොඩි මතක් අයට ජීවත් වෙන්නවා අප අපි කෑම දෙනාම ළඟ තියෙන්නේ රාගය හා ද්වේශය හා මෝහයයි. ඔව් ඔය තුනට පැටිල්ලයි අපි මේ කරකවින් වෙන්නේ. එහෙමනම් මේ තුළින් කතා කරත බුදු දාජන් වහන්සේ තමයි අපිට මෙහෙන් ගැලවෙන මග පෙන්නවා තියෙන්නේ.
‘스님, 그리고 지금 스님께서 하신 설법 [헛기침] 의 한 부분으로 여쭙니다.’ ‘그러세요.’ ‘저는 이렇게 봅니다. 스님께서 답하신 대로, 우리 모두는 작은 마음을 지니고 살아갑니다. 작은 마음으로 사는 우리 모두에게 있는 것은 rāga와 dosa와 moha입니다.’ ‘그렇습니다.’ ‘그 셋에 얽혀 우리가 이렇게 맴돌고 있습니다. 그러니 Buddha께서 우리에게 여기서 벗어나는 길을 보여 주고 계신 것입니다.’
ඒ නිසා ඒ මගට පිවිසෙන්නට ඔය පෙන්නපු ආර්ය මාර්ගය වැඩුවොත් මේ කරකි ඒකෙන් ඉවත් වෙලා මේ සසර ගමනට හේතු වෙන රාග ද්වේශ මෝහ බැම්මෙන් චක්රයෙන් ඉවත් වෙන්න පුළුවන්. ඔන්න ඕකයි අවශ්ය වෙන්නේ. වෙන්න
‘그러므로 그 길에 들어서려고 보여 주신 거룩한 길을 닦으면, 이 맴돎에서 벗어나 saṃsāra의 길을 이어 가게 하는 rāga, dosa, moha의 묶임과 바퀴에서 벗어날 수 있습니다. 바로 그것이 필요합니다.’
ඔව් ඉතින් ඔය ටික තමයි හොයන්න ඕනේ. ඔයට එහා තියෙන තර්කවාද ගොඩගා ගත්තහම නොයෙක් ආකාර අපිට පැටලි එනවා. වැඩකට නැති තර්කවාද සහ මේ අභියෝග වලට මුහුණ දෙන්න සිද්ධ වෙනවා. ඉතින් ඒවා අත්ත වශයෙන්ම අභියෝගයට මුහුණ දීන් අපි ජය ගන්න තරම් හරවත් හරියාට ඒකේ නෑ. සතිස් භෞති පාක්ෂික ධර්ම වලට කිසිම අභියෝගයක් තර්කවාදයක් නෑහ. අතක්
그렇습니다. 바로 그것을 찾아야 합니다. 그 너머의 따짐을 쌓아 가면 온갖 것이 우리에게 얽혀 듭니다. 쓸모없는 따짐과 도전에 맞서야 합니다. 그런데 그것들은 정말로 도전에 맞서 우리가 이길 만큼 알맹이가 있지 않습니다. 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma에는 어떤 도전도 따짐도 없습니다.
ආවචරයි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ආ ඒක හතක් ආවචරයි. ඉතින් ඒ ටික අපිට ඇති ඒ ටික ගත්ත හොඳටම
그러니 그것이면 우리에게 넉넉합니다. 그것을 붙잡는 것이 가장 좋습니다.
දැන් මේ තවත් තියෙනවා මේ අට විසි බුදු පිතෙහි මේ අර්ථ පැහැදිලි කරන්න. දැන් මේ මේ වගේ අපි දකින්න ඕනේ මෙහෙම දෙයක්. මේ මේවා ඔක්කොම අපිට හුඟාක් මේ වැඩක් නැහ. ඇති ඇදිහරියයි නැති හරියයි දෙකක්. ඔන්න සත්තිස් බෝධිපාක ධර්ම වලට අයිති හරියක් නෙමෙයි මේ ටික දැන් මේවා තියෙනවා විග්රහ කරන්න පුළුවන්. බොහෝ කාලයන්
이제 또 있습니다. 스물여덟 Buddha의 뜻을 풀어 달라는 것입니다. 이런 것은 이렇게 보아야 합니다. 이런 것들은 우리에게 그리 쓸모가 없습니다. 있어도 되는 것과 없어도 되는 것 두 가지가 있습니다. 이것은 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma에 드는 것이 아닙니다. 그래도 풀어 볼 수는 있습니다. 오랜 시간이…
දැන් බුදුවරණන් වහන්සේලාගේ ගුණ කියන ඒවා ඇදී මේ ගුණ අටවිසි ගුණ කියන්නේ මොනවද? ඇයි අටක් ගත්තේ ඔතෙන්ට බුදු වෙච්ච බුදුවරු ගාන බලපුවහම විශාල සංඛ්යාවක් යනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ පාරමිතා පුරන්න පටන් ගත්තැන් පටන්. ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට පත්වෙන කාලය තුළ බුදු වුණාම විශාල පිරිසක්. [උගුර කෑරීම] එතකොට 25ද000ස් ගන්නක පිරිසක් ඉන්නවා භාරමිතා ගත්තයන් පටන්ගෙන බුද්ධත්වයට පත් වෙනකන් අතර බුදු වෙච්ච ලොව්තුරා බුදුවරු ගැන සඳහන් වෙනවා.
Buddha들의 덕이라 하는 것, 스물여덟이라는 것은 무엇입니까? 왜 스물여덟을 거기에 두었습니까? Buddha께서 pāramitā를 채우기 시작하신 때부터 Buddha가 된 Buddha들을 세어 보면 아주 많은 수가 됩니다. 위없는 깨달음에 이르는 동안 Buddha가 된 이들은 아주 많습니다. [헛기침] pāramitā를 시작한 때부터 깨달음에 이를 때까지 그 사이에 Buddha가 된 위없는 Buddha들이 2만 5천 분쯤 된다고 나옵니다.
එතකොට දැන් උන්වහන්සේලාගේ නං හෝ විසිටක් වෙන් කරගත්ත තැනට හේතුව හෝ එතන නැහ. ඉතින් මේවා විග්රහ කරන්න ගියා මේ හරි ගැඹුරු අර්ථ තියෙන්නේ.
그런데 그분들 이름 가운데 스물여덟을 따로 떼어 놓은 까닭은 거기에 나와 있지 않습니다. 그것을 풀어 보면 아주 깊은 뜻이 있습니다.
මේ බුදුවරුන්ගේ නදුව මේ බුදු මග යන අයගේ යම්කිසි ගුණයක් වඩන වෙලාව ඒ ගුණ වඩන වෙලාවක ඒ ගුණය සහිත බුදුන් වහන්සේට පවසපු නමද මේ තියෙන්නේ?
Buddha의 길을 가는 이가 어떤 덕을 키울 때, 그 덕을 키우는 때에 그 덕을 지닌 Buddha께 붙인 이름이 바로 이것이 아닐까요?
දැන් අපි හිතන්නකෝ මෙහෙම දෙයක්. උපාධිධාරී ගුරුවරයෙක් පොළක පන්ති තුනක් පවත්වනවා. එකක් තමයි ළමට අනුකම්පාව සඳහා පුංචි ළමයින්ට මොනටි සෝරි පන්තියකුත් ඒ ගුරුවරයා පවත්වනවා කියලා. දැන් තව ස්ථානයක රමීට ගණන් උගන්නනවා. ගණිත ශාත්රය තව තැනක විද්යාව උගන්නනවා. දැන් පංචි තුනක මේ කරන්න. දැන් අර ගුරුවරයා එනකොට දැන් ළමයි කතා කරනවා. ඒ අර කවුද ඒ අපේ මොනටි සෝරිය ටීචර්නේ. අර පුංචි ළමයි තියෙනවා. අර ගණන් එය මොකද කරන්නේ? ඒ අපේ ගණිත සවරනේ. අරක නේ යප විද්යාස
이런 것을 생각해 봅시다. 학위를 가진 선생님 한 분이 어느 곳에서 반을 셋 엽니다. 하나는 어린아이들을 가엾게 여겨 어린아이들을 위한 Montessori 반도 연다고 합시다. 다른 곳에서는 수학을 가르칩니다. 또 다른 곳에서는 과학을 가르칩니다. 세 반을 하는 것입니다. 그 선생님이 오면 아이들이 말합니다. ‘저분 누구야? 우리 Montessori 선생님이잖아.’ 어린아이들이 그렇게 말합니다. 수학 반 아이들은요? ‘우리 수학 선생님이잖아.’ 저쪽은 ‘과학 선생님이잖아.’
දැන් මේ එක්කෙනාට තුන් දෙනා නම් තුනක් දැම්ම. එක්කෙනෙක්ලා ගියාම විද්යාස අනිත් ගියාහම ගණිත ගණන් සනා ගන එක්ක මන්ිසෝල්චර දැන් මේ තුන්දෙනා පෙන්නුවේ එක්කෙනාට නේද තමන්ගේ වැඩ කොටස යමෙගින් කරගන්න පුළුවන් නම් තමන් ඒ නමින් ගුරුවරයෙක් වශයෙන් ඔහු හඳුන්වනවා.
이제 한 사람에게 세 무리가 이름을 셋 붙였습니다. 한 무리에 가면 과학 선생님, 다른 무리에 가면 수학 선생님, 또 Montessori 선생님. 이 셋이 보여 준 것은 한 사람 아닙니까? 자기가 어떤 일을 하느냐에 따라 그 이름의 선생님으로 불리는 것입니다.
මෙන්න මේ වගේ යම් යම් අවස්ථාවල බෝධිසත්ව පාරමිතා පුරන කෙනෙක් ආපු ආකාරයක් තියෙනවා. කිසි ආකාරයක් තුළින් පූර්ණය කරගෙන හිඳා ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට ගුණ පූර්ණ වෙන්නේ. ඒ පුරාගෙන පුරාගෙන එනකොට යම්කිසි කාලෙක බුදුරජාණන් වහන්සේ එනවා. ඒ අවස්ථාව දැකලා ඔබ දැන් මෙන්න මේ අවස්ථාව පූර්ණය කළා කියලා විවරණයක් දෙනවා. අන්න ඒ විවරණය තුළින් මට අහවල් ආකාර විවරණය දුන්න. බුදුහාමුදුරුවෝ කියලා කිව්වහම ඒ නවෙන් ඒ බුදුහාමුදුරුවෝ හඳුන්වනවා.
이와 같이 pāramitā를 채우는 bodhisatta에게도 이런저런 때를 지나오는 모습이 있습니다. 어떤 모습으로든 채워 가며 위없는 깨달음을 향해 덕이 가득 찹니다. 그렇게 채워 오다가 어느 때 Buddha께서 오십니다. 그 단계를 보시고 ‘그대는 이제 이 단계를 채웠다’ 하고 vivaraṇa를 주십니다. 그 vivaraṇa로, ‘나에게 이러이러한 vivaraṇa를 주신 Buddha’ 하고 말하면 그 Buddha를 그 이름으로 부르는 것입니다.
ඉතින් මෙහෙම ගුණයක් තියෙන්නේ. දැන් මේ ලෝක සත්වයා තණ්හාවෙන් කටයුතු කරමින් එන්නේ. කවදාහරි ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට පත්වෙන්න යන කෙනෙක් මූලාරම්භක අවස්ථාවෙදීම තණ්හා කරන තත්ත්වය අන් කර කරන්න ඕන. අන් කර කරනවා කියන්නේ ඒකෙන් අහක් වෙනවා. තණ්හාවෙන් කටයුතු නොකරන්න බවට පත් වෙන ගුණ වැඩුනට පස්සේ බෝධිසත්ව ගුණය පළවෙනි අවස්ථාව වැඩුණා.
이런 덕이 있습니다. 세상 중생은 taṇhā로 움직이며 살아옵니다. 언젠가 위없는 깨달음에 이를 이는 맨 처음 때에 taṇhā로 움직이는 상태를 끝내야 합니다. 끝낸다는 것은 거기서 비켜나는 것입니다. taṇhā로 움직이지 않는 덕이 자라면 bodhisatta 덕의 첫 단계가 자란 것입니다.
තව නියත වුණේ නෑහැ. නමුත් අනියතයි නමුත් බෝධි හත්ව ගුණයක් පූර්ණ වුණා. යම්කිසි කාලයකදී ඒ ගුණය පූර්ණය වෙච්චහම ඒ ඒ බෝසතාණන් වහන්සේ බුදුපියාණන් වහන්සේ නමක් ළඟදී. උන්වහන්සේ බුදුසින් ඒ ටික දැකලා. ඔබ දැන් තන් හංකර තත්ත්වයට විවෘක්ත කරගත්තා. විවරණය කරගත්ත ආවරණය අහක් කරගත්තා. දැන් ඉන් පස්සේ ඔබට තණ්හාව නිසා මග වඩන්න බාධකයක් වෙන්නේ නෑහ. තණ්හාව දෙවෙනි කරලා තියෙන්නේ. අන්න තණ්හ කරර ඉවරන. මුලින්ම ආපු විවරණය.
아직 정해진 것, niyata가 아닙니다. aniyata이지만 bodhisatta의 한 덕이 가득 찼습니다. 어느 때 그 덕이 가득 차면 그 bodhisatta는 어느 Buddha 곁에 있게 됩니다. 그분이 Buddha의 눈으로 그것을 보시고 말씀하십니다. ‘그대는 이제 taṇhā를 끝내는 상태를 열어젖혔다.’ vivaraṇa, 곧 덮개를 걷어 낸 것입니다. ‘이제부터 그대에게 taṇhā가 길을 닦는 데 걸림이 되지 않는다. taṇhā를 뒤로 밀어 두었다.’ 그것이 Taṇhaṅkara입니다. 맨 처음에 온 vivaraṇa입니다.
එතකොට යම්කිසි පුද්ගලයෙක් ඉන්නවා ඒ පුද්ගලයාට කම් මැලියි මිද්ධ වෙනවා. මිද්ධ වෙනවා කියන්නේ මැලි බවට පත් වෙනවා. අනු උදෙසා සේවය කරන්න කටයුතු කරගෙන යනකොට තමන්ගේ වාසියට තමන්ගේ වෙලාවට පාලුවක් එනකොට අනේ මට බැහ. අන්න එහෙම ගතියක් තියෙනවා. ඔය ගතිය අහකලා තමන්ගේ වැඩ කොච්චර තිබුණාද කම්මැලි වෙන්නේ නැතුව. අවස්ථාවේදී ලෝක සේවයට උදව් දින උපකාර දෙන මටවනට මනස වැඩුනට පස්සේ. අන්න බුද්ධත්වය කරා යන ගුණ මානසිකත්වය දැන් තවත් ටිකක් පිරිලා.
그리고 어떤 사람은 게으름, middha에 빠집니다. middha란 게을러진다는 뜻입니다. 남을 위해 일하다가 자기 잇속이나 자기 시간에 빈 데가 생기면 ‘아, 나는 못 하겠다’ 합니다. 그런 기질이 있습니다. 그 기질을 치우고, 자기 일이 아무리 많아도 게을러지지 않고, 그럴 때 세상을 섬기고 돕는 데로 마음이 자라면, 깨달음을 향한 덕의 마음가짐이 조금 더 찬 것입니다.
මිද්ධ කරන්නේ නැති මිද්ධ අන් කර තත්ත්වයට ආවට පස්සේ තව බුදුරජාණන් වහන්සේ තියෙනවා ඒය කාලේදී. ඔබ දැන් මිද්ධ අන් කර තත්ත්වයට පත් වුනා මේතංර තත්ත්වයට පත්වුණා. අන්න ඊළඟ අවස්ථාව දුන්නා.
middha에 빠지지 않는, middha를 끝낸 상태에 이르면 그때 또 Buddha가 계십니다. ‘그대는 이제 middha를 끝낸 상태, Medhaṅkara의 상태에 이르렀다.’ 그렇게 다음 단계를 주셨습니다.
තමන්ට වාසියක් ඇහෙන නම් තමයි ලෝකයා සැරිසරන්නේ. ලාභයක් කීපතියක්, ප්රශංසාවක් දෙන්නේ නැත්නම් සැරි සරන්න හිතෙන්නේ නැ. හැබැයි කවද හරි තවත් ගුණය වර්ධනය වෙලා එනකොට කිසිමලාගය ලාභයක් කේතයා ප්රහංසාවක් බලාපොරොත්තු නැතුව ඒ බලාපොරොත්තු පටිරණ තත්ත්වය නැති වෙලා යනවා. බලාපොරොත්තු නැති තත්ත්වයට පත් වෙනවා.
세상 사람은 자기에게 이득이 들려야 움직입니다. 이득이나 이름이나 칭찬을 주지 않으면 움직일 마음이 나지 않습니다. 그런데 언젠가 덕이 더 자라면 어떤 이득이나 이름이나 칭찬도 바라지 않게 되어, 그 바람에 매달리던 상태가 사라집니다. 바람 없는 상태에 이릅니다.
අන්න ඒක ඉවත් කරා. ඒතා ගුණයු වුණා. දැන් උන්වහන්සේ කටයුතු කරන්න බහින්නේ අනුගේ ලාභයක් කියත්ත අප ප්රහංසාව බලාපොරොත්තු වෙන්නේ මේ අන්න ඒ ගුණය වන්නට පස්සේ කියනවා සරණ යමක් ඇත්්ද හැරීම කරන්නේ නෑ ඒ සඳහා. ලෝකයේ තමන්ට සාර ධර්මයක් හොයාගෙන සලන්නේ නෑ. ලෝකයාට අනුගයෙන් ලාභයා කීතියා ප්රහංසාව බලාපොරොත්තුවෙන් ඒ සේවයට වහින්නේ නැ. එකක්වත් බලාපොරොත්තු නැතුවයි කරන්නේ. අන්න ඒ තත්ත්වයට ගුණ නැගුණහ එච්චර කාල අන් කරා. ලාභකීති ප්රහං ශාසන කාලේ නැහ. අන්න තව ගුණ වැටෙනවා.
그것을 치웠습니다. 그 덕이 생겼습니다. 이제 그분은 남에게서 이득이나 이름이나 칭찬을 바라고 일에 나서지 않습니다. 그 덕이 자란 뒤로는, 어떤 의지처가 있든 그것을 위해 기대지 않습니다. 세상에서 자기를 위한 알맹이를 찾아 헤매지 않습니다. 세상 사람에게서 이득과 이름과 칭찬을 바라며 섬김에 나서지 않습니다. 아무것도 바라지 않고 합니다. 덕이 그 자리까지 오르면 그렇게 끝을 낸 것입니다. 이득과 이름과 칭찬을 바라는 마음이 없습니다. 그렇게 덕이 더 자랍니다.
ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? තමා ලෝකය ජයග්රහණය කරන්න ශ්රේෂ්ඨ පුද්ගලයෙක් කියලා බබලලා පේන්න ලෝකයා කටයුතු කරන්න හරි කැමති. අන්න ඒ අනුන්ගෙන් බැබලීම ලබාගන්න කරන කටයුතු දැන් නැත්තට ගුණය දියුණු වුණා. කාගෙන්වත් ලාභයක්, කීර්තියක්, ප්රහංසාවක්, ප්රබෝධයක් විශේෂ සත්වයා බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නෙමෙයි මම කටයුතු කරන්නේ මම ඒකට කැමති නැහැ. මගේ බව බලාපොරොත්තුවක් නැහැ. මේ පූර්ණාන්ත ලෝක සේවටයි මම බැස්සේ කියලා මෙන්න මෙතන බැස්සට පස්සේ අන්න නියත බවට පත් වුනා ඒකාන්තයෙන් බුදු වෙන කෙනෙක් බවට ද්ප කරන්නේ නැති ද්ප අංකර කරන කෙනෙක් බවට පත් වුණේ. අන්න ද්ප අංකර විවරණය ඒ විවරණය දුන්න බුදුරජාණන් වහන්සේට ඒ නමෙන් ඇමතු තණ්හං කරපු බුදුන්දන් කරන් සරණං කරන් දීපං කරන් ඔය අදිවතිසින් ඔය නම් ක්රමයක් ආවා.
그다음엔 어떻게 됩니까? 세상 사람은 자기가 세상을 이기는 뛰어난 사람이라고 빛나 보이도록 움직이기를 아주 좋아합니다. 남에게서 그 빛남을 얻으려는 일이 이제 없어지도록 덕이 자랐습니다. ‘누구에게서 이득도, 이름도, 칭찬도, 남다른 대접도 바라고 내가 일하는 것이 아니다. 나는 그런 것을 좋아하지 않는다. 내 바람은 없다. 나는 온 세상을 섬기는 데 나섰다.’ 이렇게 나선 뒤에 비로소 niyata, 반드시 Buddha가 될 이가 되었습니다. 빛내려 하지 않는, 빛냄을 끝낸 이가 되었습니다. 그것이 Dīpaṅkara vivaraṇa입니다. 그 vivaraṇa를 주신 Buddha를 그 이름으로 불러 Taṇhaṅkara Buddha, Medhaṅkara, Saraṇaṅkara, Dīpaṅkara 하는 식으로 이름이 붙었습니다.
තමා ඥානවන්තිය කියලා පෙනි සින්නිඳ හරි කැමතියි ඕක. අන්න ඒ තත්ත්වය ඉවත් කරලා දමන්න. මුදුන් පත් කරගන්න මුදුනා වෙන්න කැමතියි කොින් කියලා. හොඬේ පෙන්නුවෙ මුදුනා පෙන්නන්න කොණ්ඩ අඤ්ඤ කළා කියලා කියන්නේ ඒක මුදුන පත් කිරීමෙන් අතරකු තමන් ප්රධාන වෙන්න කෑම තියෙනවා ලොකු වෙන්න ඕනේ නැහැ. ලොකු වෙන්න යනවා නෙමෙයි යනකොට ලෝක අනුකම්පාවෙම බහිනවා මිසාන්ලා ලොකු තැන ගන්න බහින්නේ නැහැ. අන්න ඒක ඔන්න ගුණැන්නකොට කොණ්ඩඤ්ඤ විවරණය හම්බ වුණා. කොණ්ඩඤ්ඤ නෙමෙයි කොණ්ඩ අඤ්ඤ වුණ.
자기가 슬기롭다고 보이기를 아주 좋아합니다. 그런 상태를 치워 버려야 합니다. 꼭대기에 오르기를, 우두머리가 되기를 좋아합니다. Koṇḍa-añña라고 한 것은 꼭대기에 오르는 데서 벗어난 것입니다. 자기가 으뜸이 되려는 마음, 커지려는 마음이 없습니다. 커지려고 나아가는 것이 아니라, 세상을 가엾게 여기는 마음으로만 나설 뿐 큰 자리를 차지하려고 나서지 않습니다. 덕이 그렇게 자라자 Koṇḍañña vivaraṇa를 받았습니다. Koṇḍañña가 아니라 Koṇḍa-añña입니다.
න් කොණන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න ඒකයි අන්න ඔය ගුණ වඩාගෙන ආපු පාරමිතා ගුණ වඩපු ආකාරයයි ඔය ඕ කියන්නේ. අටසි අවස්ථාවක වැඩුවා. ඕකේ 24ක් නියත විවරණ වුණා. මෙතේ විවෘත කරනා වූ වැඩපිලා තමයි ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට සැම බුදුවරයෙක්ම පුරන්නේ.
그것이 바로 그런 덕을 키워 온 모습, pāramitā의 덕을 키운 방식이라는 것입니다. 스물여덟 단계에서 키웠습니다. 그 가운데 스물넷이 niyata vivaraṇa였습니다. 이렇게 열어젖히는 일의 흐름을 모든 Buddha가 위없는 깨달음을 위해 채웁니다.
එහෙනම් සැම බුදුවරයෙක්ම ඔය කියන ආකාරයේ තණ්හංකර විවීරණය, මේදංකර විවරණය, සරණංකර විවරණය, දීපංකර විවරණය, කොණ්ඩඤ්ඤවරණයේ ඉතින් අවිද්ය මංගල විවරණය ඉතින් සුමන විවරණය ඔක්කොම ගන්න ඕනේ ඔය ක්රමයට ශ්රේවත විවරණය දැන් ඔය හැමෙහෙකටම ඔයාගේ අර්ථයක් තියෙනවා. එහෙම පූර්ණය කරෙන පූර්ණය කරෙන්න ඇවිදිලා අන්තිමට ආවට පස්සේ මොකද වෙන්නේ?
그렇다면 모든 Buddha가 이런 식으로 Taṇhaṅkara vivaraṇa, Medhaṅkara vivaraṇa, Saraṇaṅkara vivaraṇa, Dīpaṅkara vivaraṇa, Koṇḍañña vivaraṇa, Maṅgala vivaraṇa, Sumana vivaraṇa, Revata vivaraṇa를 모두 이 방법으로 거쳐야 합니다. 그 하나하나에 뜻이 있습니다. 그렇게 채우고 채워 마지막에 이르면 어떻게 됩니까?
තමා යන යමෙක් ඇත්්ද මමත්වය ඒ ගෙවා දමන තැනට ආපුවහම මමත්වය විරා සම්පූර්ණයි. එතකොට අර ගෞතම එහම් සියලුම බුදුවරු ගෞතම බුදුවරු. නමුත් මේ නං වලින් වෙන් කරගත්තට පස්සේ සම්මත වලට ගියාට පස්සේ වහිනවා. එක එක බුදුරජාණන් වහන්සේලාගේ නම් වලට වෙන් කරලා හම් ඒ විදිහට ගන්න.
‘나’라고 하는 것, 나라는 생각을 닳아 없애는 자리에 이르면 나라는 생각이 사라져 완전해집니다. 그러면 그것이 Gotama입니다. 그렇다면 모든 Buddha는 Gotama Buddha입니다. 그러나 이름으로 나누고 세상의 약속으로 넘어가면서, 저마다 Buddha의 이름으로 나누어 그렇게 부르게 된 것입니다.
ඉතින් මේ විවරණ මාර්ගයක් සියලුම බුදුරජාණන් වහන්සේලා ගමන් කරන්නේ අටවිසිවරණ මාර්ගය ඒක තමයි බුද්ධ ඉවරණ ක්රමය.
이 vivaraṇa의 길을 모든 Buddha가 걸어가십니다. 스물여덟 vivaraṇa의 길입니다. 그것이 Buddha vivaraṇa의 방법입니다.
ඉතින් මේවා එච්චර අපි ඔයා දුරට දඟලන්න හොයන්න යන්න අවශ්යතාවයක් නැහ. අපිට අවශ්ය කරන ටික ගන්න. මොකද මම මේ ටික හරි නෙමෙයි ටික ටික කියන්නේ මේවා පටලවාගෙන තියෙන්නේ නිසා. ඉතින් මේ වගේ [උගුර කෑරීම] හදන්න ඕන නැැ නිවන් දකින්න. ඒකයි කාරණය ඉතින් මේ ප්රශ්න වල ටි අපිට වැඩක් නැහැ ඉච්චර.
그러니 이것을 그렇게 멀리까지 애써 찾으러 갈 필요는 없습니다. 우리에게 필요한 것만 가지십시오. 내가 이것을 조금씩 말하는 것은 이것들이 얽혀 있기 때문입니다. 이런 것을 [헛기침] 따지지 않아도 nibbāna는 볼 수 있습니다. 그것이 요점입니다. 그러니 이런 물음들은 우리에게 그리 쓸모가 없습니다.
ද තියෙන්නේ මේ ධම්ම චක්කාත්පාතන සූත්රයේ පෙන්නුවන දෙව්ලොව සියල්ල මිනිස් සිතක් ඇතිවද මොකදන්න පොඩ් හොයන්න අමාරු වෙන එක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මිනිස් හිතක ඇතිවෙන තත්ත්වයක් කියලා තමයි මේ සිතේ ඇතිවන තත්ත්වයක් ඔව් පැහැදිලි කර දෙවුලොවක් නෙමෙයි මේ මිනිස්ක ස්වභාවයන් පැහැදිලි කරන්නද කියන එකයි අහන්නේ.
사람의 마음에 생기는 상태라고, 이 마음에 생기는 상태라고 풀어 주실 수 있는지, 하늘 세계가 아니라 사람의 모습을 풀어 주실 수 있는지 묻는 것입니다.
නැ දෙව්ලොව පිළිබඳව තියෙන දෙව්ලොව පමණක් නෙමෙයි බඹලට අකරහිටා බඹලවට යනකම්ම ධම්ම චක්කාපතන සූත්රය විග්රහ කරනකොට විග්රහ වෙනවා ඒ සැමෙහෙකටම සම්බන්ධ වෙලා ගමන් කරන ආකාරය ශබ්දය ගිය හැටි. මේක මිනිස්ක ඇතිවෙන තත්ත්වයක්ද කියලා මේ මිනිස්කත් මේ තත්ත්වය ඇති වෙනවා සංඛාර වශයෙන්. ජාතියක් යම් තැනක හටගන්නවා නම් ඒකට හේතුවක් තියෙනවා සංඛාර. ඒ ජාතියේ ස්වභාවයට අනුකූලයි සංඛාර ස්වභාවය.
아닙니다. 하늘 세계에 대한 것, 하늘 세계만이 아니라 brahmā 세계를 거쳐 Akaniṭṭha brahmā 세계에 이르기까지, Dhammacakkappavattana sutta를 풀면 그 모든 곳에 이어져 나아가는 모습, 그 소리가 퍼져 간 모습이 풀립니다. 이것이 사람 마음에 생기는 상태냐 하면, 사람 마음에도 이 상태가 saṅkhāra로 생깁니다. 어느 곳에 jāti가 생긴다면 그 까닭이 있으니 그것이 saṅkhāra입니다. saṅkhāra의 성질은 그 jāti의 성질에 맞습니다.
බීජය V නම් කරල වී කරරලක් ඵලය වශයෙන් ලැබෙන්නේ. කරලේ තිබෙන ඇටවල ස්වභාවය තමයි බීජයේ තිබුනේ. මූලික බීජය.
씨가 벼라면 열매로 벼 이삭을 얻습니다. 이삭에 달린 낟알의 성질은 씨에 있던 것입니다. 처음의 씨에.
ඒ වගේ චාතුම් මහා රාජික දේව ගති ලක්ෂණයක් අපේ මනසට ආපුවහම ඒ ගති සංඛාරයට අනුව තමයි ඡාතූර් මහාරාජිත ලෝකේ දෙවියෙක් වෙලා උපදින්නේ. ඉතින් ඔය සියල්ලම දෙවුලෝ ඔක්කොම මෙලොව මේ හිතේ තියෙන ඒවා ආදී වශයෙන් අපිට අද තියෙන අදහස් නිසයි මේ ප්රශ්නය මතු වෙන්නේ. දෙවුලොවත් මේකේ අපායත් මේක මනුස්ස ලෝකෙත් මේකේ මේකේ වෙන එකක් නෑහ. ඔය ආදි වශයෙන් මිනිස්සු අදහස් ගන්නවා. ඔප්පු කරන්න සාධකත් පෙන්නනවා තැනින් තැන ඒකට ගැලපෙනවා ඉන්න හැටි. ඉතින් එහෙම සාධකයක් නැත්නම් සංඛාරයා ගොඩනැගෙන්නේ නැ. හැම ජාතියක්ම ගොඩනැගෙන තියෙන්නේ අනුකූල සංඛාරයක් විද්යාමාන වෙච්ච නිසයි. මනුස්සය අතර මේ සියලුම සංඛාර විද්යාමාන වෙනවා. ශේෂ මාත්රයක් විද්යාමාන වෙන්නේ. ඒ ශේෂ මාත්රයන්ගේ ඵලය වශයෙන් කර්ම විපාකය වශයෙන් ලැබෙන තැන ඊට අනුකූල ලෝකයක් ක්රියාත්මක වෙනවා.
이와 같이 Cātumahārājika 신의 기질이 우리 마음에 오면, 그 기질의 saṅkhāra에 따라 Cātumahārājika 세계에 신으로 태어납니다. 그 모든 하늘 세계가 이 세상, 이 마음 안에 있는 것이라는 등, 오늘 우리가 가진 생각 때문에 이 물음이 생깁니다. ‘하늘 세계도 여기, 지옥도 여기, 사람 세계도 여기, 다른 것은 없다’ 하는 식으로 사람들이 생각합니다. 증거라며 곳곳에 맞아떨어지는 모습을 보여 주기도 합니다. 그런데 그런 바탕이 없다면 saṅkhāra가 쌓이지 않습니다. 모든 jāti가 쌓이는 것은 그에 맞는 saṅkhāra가 드러나 있었기 때문입니다. 사람들 사이에는 이 모든 saṅkhāra가 드러납니다. 남은 조각만큼 드러납니다. 그 남은 조각들의 열매로, kamma의 vipāka로 받는 자리에서 그에 맞는 세계가 움직입니다.
දේව සංඛාර අතර චාතුර් මහාරාජික දේව සංඛාර තාවතීසත දේව සංඛාර යාම දේව සංඛාර තුසිත දේව සංඛාර නිම්මානුසී දේව සංඛාර පරනිමිත වසවරදි දේව සංඛාර ඒ ආකාරයෙන් සංඛාර වැඩෙනවා. ඒ වැඩෙන සංඛාරය යංශයද ඊට අනුකූලවයි ජාතිය. මේ චාතුර් මහාරාජ දේව සංඛාරයක් අද හිතෙන් කයෙන් වචනය වැඩුවා නම් ඒක උපාදානය කරා නම් ඒකෙන් ලැබෙන භවය වශයෙන් උපදින්නේ චාතුර් මහාරාජික කියන දෙව්ලෝ යාම කියන ලෝකයට අයිති සංඛාරයක් වැඩුවා නම් ඒකෙන් උපදින ලෝකය උපදින්නේ ජාතිය වශයෙන් යාම කියන දෙවුලෝ ඉතින් හැම චාතර් මාර්ග තාවතින්සකින් දෙවලටයි සංඛාරය වනයි තාවතිස දෙවිලෝ ඒ ආකාරේ වැඩූ සංඛාරය මෙහේ තියෙන්න ඕනේ අනුකූල තුළ දෙව්ලොක උපදින්න. එහෙනම් ඒ සදෙව්ලොවටම හිමි සැම සංඛාරයක්ම මනුස්සය අතර තියෙනවා ඒකේ උපදින්න කෙනාට.
신의 saṅkhāra 가운데 Cātumahārājika 신의 saṅkhāra, Tāvatiṃsa 신의 saṅkhāra, Yāma 신의 saṅkhāra, Tusita 신의 saṅkhāra, Nimmānarati 신의 saṅkhāra, Paranimmitavasavatti 신의 saṅkhāra, 이렇게 saṅkhāra가 자랍니다. 자라는 그 saṅkhāra에 맞추어 jāti가 됩니다. 오늘 마음과 몸과 말로 Cātumahārājika 신의 saṅkhāra를 키우고 그것을 upādāna하면, 그로써 얻는 bhava로 Cātumahārājika라는 하늘 세계에 태어납니다. Yāma라는 세계에 속한 saṅkhāra를 키웠다면 그로써 jāti로 태어나는 곳은 Yāma라는 하늘 세계입니다. Tāvatiṃsa 하늘에 태어나려면 그렇게 키운 saṅkhāra가 여기에 있어야 합니다. 그렇다면 여섯 하늘 세계 모두에 속한 saṅkhāra가 사람들 사이에 있는 것이니, 거기 태어날 이에게 있습니다.
දෙවියෙක්වාය කියන්නේ පොදු වචනය. දැන් ලෝකය පාලනය කරමින් ලෝකයාට යහපස්සය කරන යුක්තිය සාධාරණත්වයට කොර කරලා කටයුතු කරනවා. එබඳුන්නා වූ කෙනෙක් පගා ගන්නේ නැත්නම් පගාවට යටත් වුනේ නැත්නම්. කීයක් දෙනවා කිව්වත් මම ඒ අසාධාරණය කරන්නේ නැහැ. මට අයිති රාජකාරිය හරියට ඉටු කරනවා මම එහෙම කෙනෙක් කියලා. එහෙම හිටියානම් එයාට තියෙනවා චාතර් මහාරාජිත දේවංඛාරය එයා ලෝකපාලක දෙවියන් අතර උපදිනවා. සතරන් දෙවියන්ට අයිති කොටස අතර එයා උපදින්නවා. දැන් බිම්බිසාර රජ්ජුවා ගිහින් උපන්නේ චාතුර් මහාරාජික දෙවියන් අතර. අන්න ගිහින් ඉපදුනා ආකාරය. රටාලනය කළේ ඒපදු ආකාර ස්වභාවය.
신이라는 것은 두루 쓰는 말입니다. 세상을 다스리며 세상 사람에게 좋은 일을 하고, 바름과 공정함을 지켜 일합니다. 그런 이가 뇌물을 받지 않고 뇌물에 굽히지 않으며 ‘얼마를 준다 해도 나는 그 부당한 일을 하지 않겠다, 내 일을 바르게 하겠다, 나는 그런 사람이다’ 하고 살았다면, 그에게는 Cātumahārājika 신의 saṅkhāra가 있어 세상을 지키는 신들 사이에 태어납니다. 네 큰 왕의 신들 몫에 태어납니다. Bimbisāra 임금도 Cātumahārājika 신들 사이에 가서 태어났습니다. 그렇게 가서 태어난 모습입니다. 나라를 다스린 그 모습대로입니다.
ඉතින් අන්න එව්වා වගේ තාවතින්ස ගති ලක්ෂණ ඇති දෙවියන්ගේ ස්වභාවයට අනුව කටයුතු කරපු අයට තමයි ඊට ගැලපෙන්නා වූ මේ පැවැත්ම තුළ තියෙන මේ ලෝකය අත්හැරලා යන්නත් බැහ. ලෝකයේ තිබෙන ඉහළමහිරියාවට සිමිකාරය
이처럼 Tāvatiṃsa의 기질을 지닌 신들의 성품대로 살아온 이들에게는 그에 맞는 자리가 있습니다. 이 삶 안에서는 이 세상을 버리고 떠날 수도 없고, 세상에 있는 가장 높은 달콤함의 주인이 됩니다.
මහා මිහිරියාව මුදුන් පත් කරගත්තා ඒ නිසා මහිරෙර මුදුනත හේතු ඵලය වශයෙන් ඒගයට පිහිටියා තාවත තියිස විමන තව තියනස දෙවුලට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ලෝකයාට යහපත කරගන්න සන්තෝසයෙන් ඉන්න මග පාදලා දුන්නා කිසිම ලාභයක් කීර්තියක් ප්රහංසාවක් බලාපොරොත්තු නැතුව උදව්වක් උපකාරයක් වශයෙන් මග පාදා දුන්න මේ විදිහ කටයුතු කරපු එකේ ගුණය තමයි සාවතීත දේවංඛාර ඒකෙන් තමයි ගිහිල්ලා ඊට ගැලපෙන තෙන ඉපදු වෙන.
세상 사람이 좋음을 얻고 기쁘게 살도록 길을 닦아 주었습니다. 아무 이득도 이름도 칭찬도 바라지 않고 도움으로 길을 닦아 준, 이렇게 살아온 그 덕이 바로 Tāvatiṃsa 신의 saṅkhāra입니다. 그것으로 그에 맞는 곳에 가서 태어납니다.
ස්වාමීන් වහන්ස ඔය සියල්ලක්ම විඤ්ඤාණ ගතවක් හටගන්න දෙයක් නේද? ඔව් මේකට ගැලපෙන හැම එකටම පුණ්ය විඤ්ඤාණයක් බලපානවා. පුණ්ය විඤ්ඤාණයක් සහ පැවැත්මක් හොඳක් කියලා නිගමනය කරලානේ මේ තියෙන්නේ කොතන කලාද? පැවැත්ම ස්වභාවය ඒකයි.
‘스님, 그 모든 것이 viññāṇa에서 생겨나는 것 아닙니까?’ ‘그렇습니다. 여기에 맞는 모든 것에 puñña viññāṇa가 미칩니다. puñña viññāṇa와 그 삶이 좋은 것이라고 매듭지어 놓은 것입니다. 삶의 모습이 그렇습니다.’
ඉතින් මෙතන මේ සැම එකක්ම හිතේ හටගන්න ගතිය නෙමෙයි. හිතේ හටගන්න ගති තියෙනවා. ඒ ගතිය නැත්නම් ඒ උපතක් නැහ.
그러니 여기서 모든 것이 마음에 생긴 기질 그 자체인 것은 아닙니다. 마음에 생기는 기질이 있습니다. 그 기질이 없으면 그 태어남도 없습니다.
දැන් කෙනෙක් මළට පස්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් කියන්න ස්වාමීනි අහවල් පුද්ගලයා මලා. එයාගේ ගතිය මොකක්ද උපත මොකක්ද? කාරණා දෙකක් අහන්න. මොකක්ද ගතිය මොකක්ද උපත කියලා. අන්න ගතිය තමයි මෙලවති වෙච්ච සංඛාරය. උපත තමයි ඒකේ තියෙන විපාක. ඉතින් එයා දැනගන්න ඕනේ මේ ගතියයි උපතයි දෙකම.
누군가 죽은 뒤 사람들이 Buddha께 여쭙니다. ‘스님, 아무개가 죽었습니다. 그의 gati는 무엇이고 태어남은 무엇입니까?’ 두 가지를 묻는 것입니다. gati가 무엇이고 태어남이 무엇인지. gati는 그가 키운 saṅkhāra이고, 태어남은 그 안에 있는 vipāka입니다. 그러니 그는 gati와 태어남 두 가지를 다 알아야 합니다.
මොකද ලෝකයා හොයන්නේ යම් ඵලයක් ලැබෙන්නේ මොන හේතු වෙන්නේද?
세상 사람은 어떤 열매를 얻는 것이 무슨 까닭에서 비롯되는지를 찾기 때문입니다.
හැබැයි ඉතින් ඒක අනිත් පැත්තොත් ශ්රී සංඛාර ගතන් චිත්තන් කරන්නත් වෙනවා නැත්නම් ඒක වැඩක් නැති හරි පුරබුල කරගත්ත කෙනා මේ ටික යන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සංඛාරයන්ගේ වෙන් තත්තට හදා ගත හදාගන්න ඒ පුද්ගලයා මේරුවට පස්සේ ඕනේ. [උගුර කෑරීම] එතකොට මූලික අවස්ථාව හැම කෙනෙක්ම එන්න ඕනේ මේ තුළින් දැනුවත් වෙලා ඒ ගුණ මාර්ගයන් වඩලා අනුපූරව ඉන්න ඕනේ. අනුපූරව ශික්ෂා අනුපූරව කුසල හැම දෙයක්ම අනුකූරවයි. එක පාරකම යන්න බැහැ ඉහළම තැන. අනුකිලින් යන්න ඕනේ.
saṅkhāra들을 따로따로 다듬는 일은 그 사람이 익은 뒤에 필요합니다. [헛기침] 그러니 처음 단계에서는 누구나 이것을 통해 알게 되어 그 덕의 길을 닦으며 차례차례 나아가야 합니다. 차례로 배우고, 차례로 kusala를 지어, 모든 것이 차례대로입니다. 한 번에 가장 높은 곳으로 갈 수는 없습니다. 차례차례 가야 합니다.
මේ ආනාපාන සතිය වඩන විට මේ ප්රීති පටිසංවේදි පස්සම්භයං කාය සංඛාරං ආදී වශයෙන් ඒ කොටස් වඩන ආකාරයේ තේරුම් සහිත පැහැදිලි කරලා දෙන්න කියලා කියන්නේ. දැන් මෙතන පටන් ගන්නකොට
ānāpānasati를 닦을 때 ‘pītipaṭisaṃvedī’, ‘passambhayaṃ kāyasaṅkhāraṃ’ 같은 부분을 닦는 방법을 뜻과 함께 풀어 달라는 것입니다. 여기서 시작하자면,
කාරණා දෙකක් මෙතන තියෙනවා මේ දැනට තියෙන මේ මතයත් එක්කලා මේක ගලපන්න බැ. ආනාපානසති භාවනාවට මේක විශේෂ කාලයක් පැය ගානක කාලයක් යනවා මේක විග්රහ කරන්නේ මේ 12 ආකාරයට බෙදෙන 16 ආකාරයකට මේ විදිය මේ බෙදිලා ඇන හැටි එකට සතෝ වාස සති සතෝ පස්ස දති කිව්ව තෙන්න පටන් දීඝං වාස්ස සන්තෝ දීඝං අස්ස සාමිත පජානාති දීඝං පස්ස සන්තෝ දීඝං පස්ස සාමමිති පජානාති අදීං රස්සංවා අස්සන්තෝ රස්සංවා පස්ස සන්තෝ මේ විදිට යනවා ඒකෙන්න සබ්බ කාය පටිස සංවේදී ඔහොම ඔහො ගිහිල්ලා ඉතින් ඒකට යන ප්රීති සංවේදී පටිස සුඛ පටිස සංවේදී ඉතින් ඔහොම එකින් එකට ගිහිල්ලා අන්තිමට මේ මේ එකින් එකට අන්තිම අස්ව ශිස්සාමි කියන්නේ පටිනිසක්ගානු පසේ පස්ස ශිස්සාමිසිකින් කෙළවර වෙනවා. ඔතන පෙන්නන්න සියලුම කාරණා විග්රහ කරලා පෙන්නන්න. ආශ්වාස පස්වාස කියන්නේ මොකක්ද? මේ ආර්ය විනය කියලා විග්රහ කරලා ඉන්න ඕනේ.
여기에는 두 가지가 있습니다. 이것을 지금 있는 견해와 맞출 수는 없습니다. ānāpānasati 수행은 따로 시간이 들어 몇 시간이 걸립니다. 열여섯 가지로 나뉘어 풀리는데, ‘sato va assasati sato passasati’에서 시작하여 ‘dīghaṃ vā assasanto dīghaṃ assasāmīti pajānāti, dīghaṃ vā passasanto dīghaṃ passasāmīti pajānāti’, ‘rassaṃ vā assasanto, rassaṃ vā passasanto’ 이렇게 나아갑니다. 그다음 ‘sabbakāyapaṭisaṃvedī’ 이렇게 가고, 이어서 ‘pītipaṭisaṃvedī’, ‘sukhapaṭisaṃvedī’ 이렇게 하나씩 나아가 마지막은 ‘paṭinissaggānupassī passasissāmī’로 끝납니다. 거기서 보여 주려면 모든 것을 풀어 보여야 합니다. assāsa passāsa란 무엇인가? ariya vinaya로 풀어 두어야 합니다.
ඒ ආශ්වාස ප්රශ්වාස කියන්නේ මේ නාසයේ හෝ තොල් පොටේ හෝ තියාගෙන බලන උඩට පල්ලේ හැටෙන හුළඟ කියලා ඉන්න තාක්කල් මේ භාවනාව විග්රහ කරලා දෙන්න බැහ. එහෙනම් ඒකත් එක්ක විග්රහ කරලා ඕන නම් මේ භාවනාව නියම තත්ත්වය විග්රහ කරලා දෙන්න.
assāsa passāsa를 코끝이나 입술에 두고 위아래로 오가는 바람이라고 여기는 동안에는 이 수행을 풀어 줄 수 없습니다. 그러니 그것과 함께 풀어서, 원한다면 이 수행의 참모습을 풀어 주어야 합니다.
ඉතිත්තංවා කායේ කායානුපස්සති විහරති බහිද්දා කායේ කායනුපස්සති විහරති කියන එක තෝරලා යනවා ඔය විදිහට හැබැයි තෝරගෙන ගිය කෙනා කනා පොට්යා තෝරනවා වගේ අය කියාගෙන ගියා මිසක් දන්නේ නෑහ මේ කරන හැටි. දැන් නාහෙන් උඩට ගන්න හුස්මයි පාත්රන හුස්මයි දෙක බලන එකයි මේ ආශ්වාස බලනවා පස්වාස බලනවා කියන්නේ කියලා. මේ දජ්ජත්තා කායේ කායට පස්සේ තමාගේ කයේ මේ හුස්ම උඩට යන්න හැටිය පල්ලටන හැටිය බලන්න බහිද්දාවය කියලා අනුන්ගේ කයත් ඔහොම බලන්න කියලා කිව්වා. අජ්ජත්ත බහිද්දාව කියලා මේ දෙකම මේකට බලන්නත් කිව්වා. හැබැයි කිව් මොකක්ද කියන තමන්ටවත් තේරුේ නැහැ. හැබැයි හුස්මයකට
‘Iti ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati’라는 것을 그렇게 풀어 갑니다. 그런데 풀어 간 이는 앵무새가 말하듯 외워 갔을 뿐, 어떻게 하는지는 모릅니다. 코로 들이쉬는 숨과 내쉬는 숨 두 가지를 보는 것이 assāsa를 보고 passāsa를 본다는 것이라고 합니다. ajjhatta, 곧 자기 몸에서 숨이 올라가고 내려가는 모습을 보고, bahiddhā라 하여 남의 몸도 그렇게 보라고 했습니다. ajjhatta-bahiddhā라 하여 이 둘을 함께 보라고도 했습니다. 그런데 그 말한 것이 무엇인지 자기도 알지 못했습니다.
බලන්න ගිය දාර කුඩි කන්න වෙනවා. පොළු පාරක් හරි කණ වෙනවා. හුස්ම පාරක් හරි කණ්ඩ වෙනවා. වැඩ කරන්න ගිය දර
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තමන්ගේ තමන්ගේ හුස්ම යන හැටි අනික් කෙනාගේ හුස්ම යන හැටි දෙක එකට තියා බලන්න ගියාම මොකක්ද වෙන්නේ? කොහොමද බලන්න අජ්ජත්ත වෛදාව කාය කායන පති කරන්නේ කොහොමද ඒකට නමේ. හුළඟ නම් මේ බලන්න කිව්වේ.
자기 숨이 오가는 모습과 남의 숨이 오가는 모습 두 가지를 함께 두고 보려 하면 어떻게 됩니까? ajjhatta-bahiddhā로 몸에서 몸을 따라 보는 것을 어떻게 합니까? 바람을 보라고 했다는 것입니다.
කුලට යන පල්ලට යනුළඟ නම් බලන්න කිව්වේ. ඉතිත්තංවා කායේ කායානුපස්සති විහිරති කියන්නේ මේ අභ්යන්තර තමාගේ කයේ හුළඟ උඩට යන හැටි බලන්න ඒ පල්ලහයහට යන හැටි බලන්න බහිද්දාව කායේ කායනප කියන අනුන්ගෙත් හු උඩටයි පල්ලෙහට යන හැටි බලන්න [උගුර කෑරීම] තුන්වෙනි එකේ භයානක වැඩේ. අජ්ජත්ත වහිදාව ආකාරය කරන්න පුළුවන් ඉතින් මේ තමන්ගේ උඩට පල්ලහට යන්න හුළඟයි. අනුන් ගෙනායෙන් උඩට පල්ල හහට යන්න පුළුවන්යි දෙක එකට තියලා බලන්න නැහ මේ දෙක එකට කරන්නේ කොහොමද කරන්නේ දැන් මේ භාවනාව මොකක්ද
오르고 내리는 바람을 보라고 했다는 것입니다. ‘Iti ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati’는 안쪽, 자기 몸에서 바람이 올라가는 모습을 보고 내려가는 모습을 보라는 것이고, ‘bahiddhā vā kāye kāyānupassī’는 남의 바람이 오르고 내리는 모습을 보라는 것입니다. [헛기침] 세 번째가 위험한 일입니다. ajjhatta-bahiddhā를 하려면, 자기 바람이 오르내리는 것도 볼 수 있고 남의 바람이 오르내리는 것도 볼 수 있지만, 둘을 함께 두고 보는 것은 안 됩니다. 이 둘을 함께 어떻게 합니까? 그렇다면 이 수행은 무엇입니까?
දැන් ඇත්ත වශ මත්තර ස්වාමීන් වහන්සේ නමගයෙන් ඕක ආවා උන්වහන්සේ තරහත් ආවා. තරහ වෙන එකක් ම ඇවිත් නැහැ කොප්පමක් විහිලුවක් උනහරයක් කිව්වා නෙමෙයි මම. මේ භාවනාව අවංකව තෝරාගන්නේ කොහොමද මෙතෙන්දි මේ දෙක එකට බලන්නේ කොහොමද කියන්නකෝ. මේක හරි නම් මේකේ හරි.
실제로 어떤 스님께 이것을 여쭈었더니 그분이 화를 내셨습니다. ‘화내실 일이 아닙니다. 놀리거나 농담하거나 비꼬려고 드린 말이 아닙니다. 이 수행을 정직하게 풀자면 여기서 이 둘을 함께 어떻게 보는지 말씀해 주십시오. 이것이 맞다면 그것도 맞을 것입니다.’
ඉතින් පොතේ සිංහල අර්ථයට දීලා තියෙනවා නම් පාලි අර්ථය ඒක පාලි පාලි වාක්කය හරි. ඒ පාලි වාක්කය නියම අර්ථය සිංහලෙන් දුනා මේ බාධකය එන්නේ නැහැ ප්රශ්නය එන්නේ නැහැ. ගැටලුවක් වන්නකින් නැහැ.
책에 싱할라 말 뜻으로 옮겨 놓았다면, 빠알리 문장은 맞습니다. 그 빠알리 문장의 참뜻을 싱할라 말로 옮겼다면 이런 걸림이 생기지 않고 문제도 생기지 않습니다. 어려움이 생길 까닭이 없습니다.
විඤ්ඤා කායවල පිළිබඳ දැනීමක් තියෙන්නේ නමුත් ඒක බලන ආකාරය තමයි ඉතින් ඒකයි කියන්නේ තමා තුළ තිබෙන දෙයක් මේ බලන ආකාරය පෙන්නන්නේ. තමා විසින් ඉතින් බාහිර ලෝකයට බලපු මිසක් මේ අනුන් එකලා තියෙන සම්බන්ධයක් මේ භාවනාවේ නැහ.
viññāṇa의 몸들에 대한 앎은 있지만, 그것을 보는 방식이 바로 그것입니다. 자기 안에 있는 것을 보는 방식을 보여 주는 것입니다. 자기가 바깥세상을 보는 것일 뿐, 이 수행에는 남과의 관계가 없습니다.
මොනවද ආශ්වාස කරන්න කිව්වේ මොනවද පස්වාස කරන්න කිව්වේ කියන එක ධර්මය තුළින් හොයාගෙන ඉන්න ඕනේ. හුළඟද වෙන දෙයක්ද කියලා.
무엇을 들이쉬라 하셨고 무엇을 내쉬라 하셨는지를 dharma를 통해 찾아 두어야 합니다. 바람인지 다른 무엇인지.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ පාපය පස්වාස කරන්න කුසලය ආශ්වාස කරන්න ආශ්වාස කළ යුතු කුසලය වෙනකොට අද හුළඟ ආශ්වාස කරනවා කියලා ගන්නවා හුළඟට පාපය පස්වාස කරන්න කිව්වහම පස්වාස කරන පස්වාස වාතය කියලා වාතය ගන්නවා. සතෝ අස්සති සතෝ පස්සති කියන්නේ සිෙන් හුස්ම ගන්න සිහියෙන් හුස්ම අරින්න කියලා පටන් ගන්නවා. ඔතන් පටන් ගන්නකොටම ආර්ය මාර්ගයෙන් පිට යනවා.
Buddha께서 가르치신 것은 pāpa를 내쉬고 kusala를 들이쉬라는 것이었습니다. 들이쉬어야 할 kusala가 오늘날에는 바람을 들이쉰다는 것으로 받아들여집니다. pāpa를 내쉬라 하신 것을 내쉬는 바람으로 받아들입니다. ‘sato va assasati sato passasati’를 ‘알아차리며 숨을 들이쉬고 알아차리며 숨을 내쉬어라’로 시작합니다. 거기서 시작하는 순간 거룩한 길에서 벗어나 버립니다.
මොකක්ද අපි අරගන්න දේ මොකක්ද අපි කරලා තියෙන්නේ කියන එකයි යථාර්ථයෙන් දකින්න ඕනේ. නිවන් දකින්න කුමක්ද පහ කරන්න ඕනේ කුමක්ද ඇසුරු කරන්න ඕනේ. ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය ඇසුරු කරන්න ඕනේ අනාර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය හෙවත් ලෝකය ප්රශ්වාස කරන්න ඕනේ.
우리가 받아들이는 것이 무엇이고 우리가 한 것이 무엇인지를 참모습대로 보아야 합니다. nibbāna를 보려면 무엇을 버리고 무엇을 가까이해야 합니까? 거룩한 여덟 갈래 길을 가까이해야 하고, 거룩하지 않은 여덟 갈래 길, 곧 세상을 내쉬어야 합니다.
[උගුර කෑරීම] සම්මා දිට්ඨිය පටන් ඉන්න සම්මා සංකල්ප්ප සම්මා වාචා සම්මා කම්මන්ත සම්මාජීව සම්මා වායාම සම්මා සති සම්මා සමාධිය ආශ්වාස කරන්න ඕනේ. මිච්ඡා දිට්ඨි, මිච්ඡා සංකප මිච්ඡාචා මිච්ඡා කම්මත්ත මිච්ඡා වායා මිච්ඡා සති මිච්ඡා ආදි වශයෙන් ආජීව සති සමාධි මේ ටික පස්වාස කරන්න ඕනේ. පස්වාස කරන එක දැනගන්න ඕනේ. ආශ්වාස කරන එක දැනගන්න ඕනේ. අන්න දැනගෙන තමයි මේ වැදිට බහින්න ඕනේ. ඊට පස්සේ මනාව සතියෙන් ඉන්න ඕනේ මේ ආශ්වාස කරන්න සූක්ද මේ පස්වාස කරන්න සූ එකක්ද?
[헛기침] sammā diṭṭhi부터 sammā saṅkappa, sammā vācā, sammā kammanta, sammā ājīva, sammā vāyāma, sammā sati, sammā samādhi를 들이쉬어야 합니다. micchā diṭṭhi, micchā saṅkappa, micchā vācā, micchā kammanta, micchā vāyāma, micchā sati, 그리고 micchā ājīva, micchā samādhi를 내쉬어야 합니다. 내쉬는 것을 알아야 하고 들이쉬는 것을 알아야 합니다. 그것을 알고서 이 일에 나서야 합니다. 그다음 바르게 알아차리고 있어야 합니다. 이것이 들이쉴 것인가, 이것이 내쉴 것인가?
එතකොට ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන කියන මේ ඉන්ද්රියන්ට රූප සබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ල ධර්ම ගෝචර වෙලාවේ විදේදී අපි ඔය ටික දකින්න ඕනේ. ඒවා සඳහා ප්රතික්රියා දකන හතිවිලි ක්රියාවදන් ක්රියාත්මකන වෙලාවේදී මොනවටද මේ යොදවන්න කියලා දකින්න ඕනේ. ඒ යොදවනේ රාග ද්වේශ මෝහ වැඩපිළිවෙලකට සම්බන්ධ වුණා. ඒවා පහ කරන්න ඕනේ. රාග අක්ෂයට ද්වේශ අක්ෂයට මෝහ අක්ෂයට හේතු වෙන එකක් නම් නිරන්තරයෙන් ඇසුරු කරන්න ඕනේ.
눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 이 indriya에 형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma가 닿을 때, 그것을 겪는 때에 우리는 이것들을 보아야 합니다. 그것들에 대해 일어나는 반응이 움직일 때 그것을 무엇에 쓰는지 보아야 합니다. 그것이 rāga, dosa, moha의 흐름에 이어져 있다면 버려야 합니다. rāgakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya의 까닭이 되는 것이라면 늘 가까이해야 합니다.
ඒක හුස්ම ගන්න තැනදීත් එහෙම ක්රියාවලිය සිද්ධ වෙන්න තියෙනවා. නමුත් ඒ සිද්ධ වෙන සිද්ධිය සිද්ධාන්තය පොඩ්ඩක් වෙනස් කරලා. ඒ වෙනුවට පටලෝ තැනක් තියෙනවා. එතනින් හරි ඉක්ම යන්න බැරි වෙන්නේ. ලෞකික ක්රියාදාමයක හිත පටවලා නවත්තනවා. ඒ නැවැත්තුවට පස්සේ එතනින් එහාට හොයාගන්න බැරි වෙනවා කරන්න ඕනේ මොකක්ද කියලා.
숨 쉬는 자리에서도 그런 과정이 일어날 수 있습니다. 그런데 그 일어나는 이치를 조금 바꾸어 놓았습니다. 그 대신 얽히는 자리가 있어서 거기서 넘어가지 못합니다. 세속의 과정에 마음을 묶어 멈추게 합니다. 멈추게 한 뒤로는 그 너머에서 무엇을 해야 하는지 찾지 못하게 됩니다.
නිවන අරමුණු කරගෙන පිහිටවන්න ඕන හිත මොක නිමිත්තේවා නාසිකක් වේවා කියන වචනයට අරගෙන ඉවෙලලා හටම් මොකද කියලා මොකයටත් [උගුර කෑරීම] නාසිකක් ග්ේවා කියලා නාහයගටත් පිහිටවා ගන්න මුඛ නිමිත කියන්නේ මෝඛය නිමිත්ත මොකක්ද මූය නිමිත්ත මෝ පරමාර්ථය මොකක්ද නීවරණ නේද එහෙනම් ඒ සඳහා යන්න මොකද කරන්නේ න ආසික අග්ර ආශ්රය නොකරන පැත්ත අග්රහ කරගන්න ඕනේ ආශ්රය කරන පැත්ත අග්ර කරගත්තොත් න ආසික අග්ග හෙවත් නාසික අග්ග වෙන්නේ නෑ. එහෙනම් හිත තියාගන්න කිව්ේ ඔන්න ඔය දෙකේ.
마음은 nibbāna를 대상으로 삼아 세워야 합니다. ‘mukha nimitta든 nāsika든’이라는 말을 붙잡고서 [헛기침] 코끝에다 마음을 세우라고 합니다. mukha nimitta란 mokkha nimitta입니다. mokkha의 궁극은 무엇입니까? nibbāna 아닙니까? 그렇다면 그리로 가려면 어떻게 합니까? na-āsika-agga입니다. 기대지 않는 쪽을 으뜸으로 삼아야 합니다. 기대는 쪽을 으뜸으로 삼으면 na-āsika-agga, 곧 nāsikagga가 되지 않습니다. 그러니 마음을 두라고 하신 것은 바로 그 둘에입니다.
මූක්ඛ්යය නිමිත්ත වන නිවනට හෝ ලෝකය ඇතුළු කිරීමේ වෙන් කරන්නා වූ මාර්ගයට හෝ හිත තියාගන්න අග්ර කරගන්න නිවනට හිත පිහිටවා ගන්න. නිවන් මගට හිත පිහිටව ගන්න කෙන එකක් කිව්. මොකිත්ය ඒවා නාසතික් ඒවා කියවනකට මොකද ඕකට හේතුව? ඔය විදිහම වචන වැඩලක් ඔය විදිහම ක්රියාදාමයක් අරගෙන වේදය ගෙනාවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ වේදය ගෙනාපු ඒකටම ආර්ය අර්ථයක් දුන්නා. ඒ ආර්යතය වැහිලා ගියාට පස්සේ ආයෙත් පැරනි ලෞකික අර්ථයට වැහලා හනම් ඒ ලෞකික අර්ථයෙන්
mokkha nimitta인 nibbāna에, 또는 세상에서 떼어 내는 길에 마음을 두고 으뜸으로 삼으라는 것, nibbāna에 마음을 세우고 nibbāna의 길에 마음을 세우라는 것이었습니다. 그런데 mukha nimitta, nāsika를 그렇게 읽어 버립니다. 왜 그렇게 되었습니까? 바로 그 말들, 바로 그 과정이 Veda에 들어갔습니다. Buddha께서는 Veda에 들어 있던 바로 그것에 거룩한 뜻을 주셨습니다. 그 거룩한 뜻이 덮인 뒤 다시 옛 세속의 뜻이 덮여서 그 세속의 뜻으로 가져옵니다.
ගේනවා. මේ ඔය ජාතියේ භාවනාවක් නෑහ කියන්නේ නැහැ. එහෙම එකක් තියෙනවා. හැබැයි ඒක ලෞකික අභිඥාලාභවීන්ගේ භාවනාවක් මිසා මේ විෝගීන්ගේ භාවනාවක් මිසක්. නිවන් දකින භාවනාවක් වෙන්නේ නැහ. ඕකෙන්ම තියෙනවා ගැඹුරු දහම් අර්ථයක්. ඔන්න ඒ ගැඹුරු දහම් අර්ථය ලෝකෝතර අර්ථය. ඒ ලෝකෝතර අර්ථය තේරුම් අරගෙන ඉන්නාකල් ධර්මයේ හරය ඔපනැගිලා තියෙනවා. ශාසනය මතු වෙලා තියෙනවා. ඒ හරවත් ධර්මය ඇසුරු කරන යනකොට එයාට නිවන් වග වැඩෙනවා. නිවන් ලැබෙන්නේ එහෙමයි.
그런 종류의 수행이 없다는 말이 아닙니다. 그런 것이 있습니다. 그러나 그것은 세속의 abhiññā를 얻은 이들, 요가 하는 이들의 수행일 뿐 nibbāna를 보는 수행이 되지 않습니다. 바로 그 안에 깊은 dharma의 뜻이 있습니다. 그 깊은 dharma의 뜻이 lokuttara의 뜻입니다. 그 lokuttara의 뜻을 알고 있는 동안에는 dharma의 알맹이가 빛나고 sāsana가 드러나 있습니다. 그 알맹이 있는 dharma를 가까이해 가면 그에게 nibbāna의 길이 자랍니다. nibbāna는 그렇게 얻습니다.
ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නනවා වේදයට ඕවා ආවේ කොහෙන්ද? මට පෙර බුදු වෙලයක් හිටියා බුදුරජාණන් වහන්සේ නමා කාසයව බුදුරජාණන් වහන්සේ කියලා. උන්වහන්සේ ලෝකයට දේශනා කරපු ධර්මය තමයි ඔය වේදයට අදගෙනත් තියෙන්නේ. හැබැයි ලෝකෝතර අර්ථය යට වෙලා ලෞකික අර්ථයක් ඒකට මතු කරගෙන ඒකයි ගියෙන්නේ. ලෝකෙ මෙනෙද්දි ස්වාමීන් වහන්ස වටන එකට වැටෙන්න තියන්නේ වෙන්නේ ඒකේ. ඉතින් මේකෙදී අපි ලෞකික ලෝකෝතර අර්ථ දෙක වෙන් කරගන්න ඕනේ.
Buddha께서 계실 때 Buddha께서 그것들이 Veda에 어디서 왔는지 보여 주십니다. ‘나보다 앞서 Buddha 한 분이 계셨으니 Kassapa Buddha이시다. 그분이 세상에 가르치신 dharma가 바로 Veda에 끌려 들어가 있다. 그러나 lokuttara의 뜻은 묻히고 세속의 뜻을 드러내어 그렇게 이어졌다.’ ‘스님, 세상이 그렇게 빠지는 것입니까?’ ‘그렇게 되는 것입니다.’ 그러니 여기서 우리는 세속의 뜻과 lokuttara의 뜻 두 가지를 갈라내야 합니다.
ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය කියන වචන වැල වේදය ගෙනාවා. සත්ත බොජ්ඣංග වතන වැල එසේම වේදය ගෙනාවා. සතර බ්රහ්ම විහරණ ඔය ඔක්කොම වේදය ඔය විදිහටම ගෙනාවා. දේශනාවෙම සඳහා වෙනවා ගෙනා වූ බව ඊදසි වෙච්ච ගාථා වේදය ගෙනාවා. හැබැයි අර්ථය වැහිලා ගිහිල්ලාට ලෞකික අර්ථයෙන් තමයි ගෙනාවේ.
거룩한 여덟 갈래 길이라는 말 줄기를 Veda가 가져갔습니다. 일곱 bojjhaṅga라는 말 줄기도 그렇게 Veda가 가져갔습니다. 네 brahmavihāra, 그 모두를 Veda가 그렇게 가져갔습니다. 가져갔다는 것이 가르침에도 나옵니다. 그런 게송들을 Veda가 가져갔습니다. 그러나 뜻이 덮여 세속의 뜻으로 가져갔습니다.
ඉතින් අන්න ඒ ලෞකික අර්ථයෙන් ගෙනාපු එක තමයි පස්සේ කාලෙක අපේ හෙළාටුවා නැති වෙලා ගියාට පස්සේ ආසරයක් අපිට වැළඳගන්න සිද්ධ වුණේ. මොකද හේතුව? අර්ථය හොයාගන්න බැරුවහම නැවතත් ඉන්දියාවෙන් අර්ථ විග්රහ කරන අය ගෙන්න්න සිද්ධ වුණා. ත්රීද පරප්රාප්ත බ්රාහ්මණයෝගෙන් සිද්ධ වුණා. අන්න ඒ ත්රීද පරප්රාප්ත බ්රාහ්මණය මහණ වෙලා හිටන් යාපු භික්ෂුවක් හැටියට තමයි බුද්ධකෝෂ හාමුදුරුවෝ ආවේ. ඉතින් බුද්ධකෝෂ හාමුදුරුවෝ ීවේදයේ තිබුණා වූ ගාථාවල අර්ථය ඒ ආකාරයෙන්ම දන්නවා හොඳට හසල දැනුමක් තිබුණා. අන්න ඒ අර්ථය තමයි අරගෙන ඉවිල්ලා අපේ ගාථාවල අද දීලා ගියේ.
그 세속의 뜻으로 가져간 것을, 훗날 우리의 Hela Aṭṭhakathā가 사라진 뒤 우리가 기댈 데로 끌어안게 되었습니다. 왜 그랬습니까? 뜻을 찾지 못하니 다시 인도에서 뜻을 풀어 줄 이들을 불러와야 했습니다. 세 Veda에 통달한 brāhmaṇa들에게서 와야 했습니다. 세 Veda에 통달한 brāhmaṇa가 출가하여 bhikkhu가 된 이로서 Buddhaghosa 스님이 오셨습니다. Buddhaghosa 스님은 Veda에 있던 게송들의 뜻을 그대로 잘 알았고 깊은 앎이 있었습니다. 그 뜻을 가져와 오늘 우리의 게송들에 붙여 놓고 가셨습니다.
එහකෙන් සිද්ධ වුණේ මොකක්ද? ලෞකික අර්ථය මතු වුණා, ලෝකෝතාසතය ඇරගියා. නිවන් මග වැහුණා. ඉතින් මේක පැය ගානක් විග්රහ කරන්න තියෙන්නේ දෙයක් මේක වැඩිලාවක විග්රහ කරගන්නවා මදින්න.
그 때문에 무슨 일이 일어났습니까? 세속의 뜻이 떠오르고 lokuttara의 뜻은 떨어져 나갔습니다. nibbāna의 길이 덮였습니다. 이것은 몇 시간을 들여 풀어야 할 일이니 다른 때 풀어 보기로 합시다.
දැන් මේ ලොව්තුරා බුදාව පතන කෙනෙකුට මේ අහනවා මේ බුද බව ගැන මුල් මේ ආත්මයම ජාති ජරා ජාති ස්ම ඥානයක් පහළ නොවී නම් ඊළඟට පවිධිය බුදුභාව පතන කුසල් දහම වඩන්න නම් ඒට අවශ්යන කටයුතු කරන්න හැකියාවක් තිබෙනවද කොහොමද දැනගන්නේ කියලා.
이제 위없는 Buddha 되기를 바라는 이에 대해 묻습니다. 이 생에서 지난 생을 떠올리는 앎이 생기지 않았다면, Buddha 되기를 바라며 kusala를 키우는 데 필요한 일을 할 수 있는지 어떻게 알 수 있느냐는 것입니다.
බුදු බව පතනවයි කියන වචනයක් අරගත්තහම ඒ වගේ වචනයක් අරගෙන නෙමෙයි බෝසත්වරු බුදුහා පතන්න. බෝසත්වරුන්ගේ එක්තරා බලාපොරොත්තුවක් ඇති වෙනවා. ඒ බලාපොරොත්තුව මම අන්න අර බුදුහාමුදුරුවෝ ඔයාගේ බුදු වෙනවා කියලා එකක් නෙමෙයි මුලදී ඇති වෙන්නේ.
‘Buddha 되기를 바란다’는 말을 붙잡는다고 되는 것이 아닙니다. bodhisatta들은 그런 말을 붙잡아서 Buddha 되기를 바라지 않습니다. bodhisatta에게는 어떤 바람이 생깁니다. 그 바람은 처음에 ‘나는 저 Buddha처럼 Buddha가 되겠다’ 하는 것이 아닙니다.
එහෙම ජාතියක් හඳුනාගන්න කිසි කෙනෙකුට බැහැ. ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් අර යන්නේ මාත් උන්වහන්සේ වගේ බුදු වෙනවා කියලා හිතන්න. ලොව්තුරා බුදු කෙනෙක්ගේ ලොව්තුරා බුදු බව හඳුනානේ තවත් ලොව්තුරා බුදුරුවරණන් වහන්සේ නමක්මයි. මමත් ඒ තත්ත්වයට පත් වෙනවා කියන්නේ ඒ තත්ත්වය හඳුනාගන්න කිසිම මානසිකත්වයක් මේ පෘථග්ජනයෙකුට නැහ. මොන බෝසතාණන් වහන්සේ නම මාර්ග ඵල අවබෝධයකින් මෙහා ඉන්නේ. මොන විදිහක් නවා ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ නමගේ ස්වභාවය හඳුනාගන්න බැහැ. මමත් ඒ තත්ත්වයට පත් වෙනවා කියන්නේ. නමුත් ඊට හේතුකාර තියෙනවානම්.
그런 것을 알아볼 수 있는 이는 아무도 없습니다. 위없는 Buddha 한 분을 보고 ‘나도 저분처럼 Buddha가 되겠다’고 생각한다는 것, 위없는 Buddha의 위없는 깨달음을 알아보는 것은 오직 다른 위없는 Buddha뿐입니다. ‘나도 그 자리에 이르겠다’고 할 때 그 자리를 알아볼 마음가짐이 puthujjana에게는 없습니다. magga와 phala를 깨닫기 전에 있는 bodhisatta는 어떤 식으로도 위없는 Buddha의 모습을 알아볼 수 없습니다. ‘나도 그 자리에 이르겠다’는 것은. 다만 그 까닭이 되는 것이 있다면,
දැන් හිතන්නකෝ මෙහෙම දෙයක්. බීජයක් අරන් රෝපණය කරගන්නවා නම් යම්කිසි පුද්ගලයෙක්. ඒ බීජය රෝපණය කරගත්ත කෙනාට ඒකට සාත්තු කළොත්. මාත් මේ ජාතියේ ගහක් ගොඩනගාගන්නවා කියන බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරගන්න දෙයක් නෑ. ඒ ගහින් නම් වීදියක් ගත්තේ ඒ වීදිය රෝපනලා වැඩෙන්නේ ඊට අනුකූලවයි.
이런 것을 생각해 봅시다. 어떤 사람이 씨를 하나 심는다면, 그 씨를 심은 이가 그것을 돌보면, ‘나도 이런 나무를 길러 내겠다’는 바람을 세울 필요가 없습니다. 그 나무에서 벼를 얻었다면 그 벼를 심으면 그에 맞게 자랍니다.
මෙන්න මේ වගේ යම්කිසි පුද්ගලයෙකුට මම කවදා හරි මේ නොදන්න ලෝකයාට මමත් දැනුවත් වෙලා. ඇත්ත හොයලා දෙනවා. මුලාවට රැවටෙන මේ ලෝක සත්වයා කොහොමහරි ගොඩගන්නවා. මමත් ඇත්ත හොයාගෙන මම දුත්ත මම අනිකාර කියා දෙනවා. මෙන්න මෙච්චරයි අදහස. මෙන්න මේකයි බෝධි සත්වය පැතු ඔච්චරයි. ඔයින් එහාට එයා දකින්නේ නැහැ. ඔතන පටන් ගෙන ඇත්ත හොයාගෙන යනවා.
이와 같이 어떤 사람에게, ‘나는 언젠가 이 모르는 세상 사람들을 위해 나도 깨쳐서 참을 찾아 주겠다. 헤맴에 속는 이 세상 중생을 어떻게든 건져 내겠다. 나도 참을 찾아 남들에게 가르쳐 주겠다.’ 생각은 이만큼입니다. bodhisatta가 바란 것은 이것뿐입니다. 그 너머는 그가 보지 못합니다. 거기서부터 참을 찾아 나아갑니다.
ඇත්ත කෝකද බොරු කොකද කියලා තමා විසින්ම අත්දැකීමෙන් පරිස්සක්ෂන කරලා දැකගන්නවා. දැනගෙන දැනගෙන කිසිම ආකාරයෙන් බොරු නොවන ඇත්ත හම්බෙච්ච දවස කියනවා ලොව්තුරා බුදුා. එතකයි යන එකයි තියෙන්නේ.
무엇이 참이고 무엇이 거짓인지 스스로 겪어 살펴서 봅니다. 알고 또 알아서 어떤 식으로도 거짓이 아닌 참을 얻은 날을 위없는 Buddha라고 합니다. 그것뿐입니다.
එකින් එක පරීක්ෂණයක් කරගෙන තමන් යනවා ලෝකයාට උදව් කරගෙන මම ලෝකයාට කරන්න තියෙන ඉහළම උදව්ව කරනවා. මේ සියලුම අසාහනයන්ගෙන් මාත් මිදිලා. ඒ මම මිදුන මග ලෝකයාට කවද හරි සම්පූර්ණයෙන් මම කියා දෙනවා. ම මගේ බලාපොරොත්තු ඔන්න ඕකයි. නොදන්න දේ මම දැනගෙන අනික් අයට කියා දෙනවා.
하나하나 살펴 가며 나아가고, 세상을 도우며, ‘나는 세상에 할 수 있는 가장 높은 도움을 하겠다. 이 모든 괴로움에서 나도 벗어나, 내가 벗어난 그 길을 언젠가 세상에 온전히 가르치겠다. 나의 바람은 그것이다.’ 모르는 것을 알아서 남들에게 가르쳐 줍니다.
හැබැයි මම කොහොමහරි ඕක ජය ගන්නවා. මම හොයාගන්නවා කොහොමහරි ඔය ප්රශ්න අසාහනයන්ට පිළිතුර සියලු අසාහනයන්ගේ මිදෙන මාර්ගය කවද හරි මම හොයාගන්නවා මම ඒක ඒ ඒ අයට කියා දෙනවා. යමක් යමක් හොයා ගත්තා අද හොයා ගත්තා හොයාගත්තා හරි මම අනික අයට කියා දෙනවා. මෙහෙම කියා දීලා මම මේ යහපත් සාර්ථක ගමන යනවා කියලා ඔය තිය ගත්තා. ඔය ගමනේ අවසානයේ සියලු අසානයෙන් මිදෙන දවසක මග යන් දවසක හොයාගත්තද? එදාට ගමන කෙළවරක්. එදාට ලොතුරා බුදුභුවම. එදාට කියා දෙනවා ඒ තත්ත්වයෙන් ගමන කෙළවර කරන්න කන්න ආපු පාරමිතාව අනුවම අන්න ඒ ටික කියා දෙනවා ලෝකයට
‘나는 어떻게든 이것을 이겨 내겠다. 어떻게든 찾아내겠다. 이 물음들, 이 괴로움들의 답, 모든 괴로움에서 벗어나는 길을 언젠가 찾아내어 저마다에게 가르치겠다. 무엇을 찾든, 오늘 찾았든, 찾은 만큼 남들에게 가르치겠다. 이렇게 가르치며 이 좋고 뜻있는 길을 가겠다.’ 이렇게 마음을 세웠습니다. 그 길 끝에 모든 괴로움에서 벗어나는 길을 찾은 날, 그날로 길이 끝납니다. 그날 위없는 Buddha가 됩니다. 그날 그 자리에서 길을 마치며, 채워 온 pāramitā대로 그것을 세상에 가르칩니다.
කල්තියා බුදු බව කියන්නේ අහවල් එකයි කියා දැනගෙන ම එතන් යනවා කියන්න යන්න දෙයක් නැහැ. එහන්න කියන්නේ ටසෙ දැනගෙන ඉවරයි මාර්ගඵල අවබෝධ කරලා ඉවරයි. මුදු බව අටහා ගත්තොත් එහෙම ඒන්ඉහාර යන්න බැ. දහම් ඇස පහළ වෙනවා. දහම ඇස පහළ වුනොත් එහෙම ඉතින් එහාර එයා සෝතාපන්නයෙක් වෙනවා මිසා කොහොමද යන්නේ. ගමන ඉවර වෙනවා. අන්තිමට හොයාගන්නේ අන්තිම අවස්ථාව එතකම් යන්නේ පර්යේ ආර්ය පර්යේෂණයක් හොයාගෙන යන්න.
Buddha란 이런 것이라고 미리 알고서 거기로 간다고 말할 것이 없습니다. 그렇다면 이미 다 알고 magga와 phala를 깨달은 것입니다. Buddha 됨을 붙잡으면 그 너머로 갈 수 없습니다. dhamma의 눈이 열립니다. dhamma의 눈이 열리면 그는 sotāpanna가 될 뿐 어떻게 더 가겠습니까? 길이 끝나 버립니다. 마지막에 찾는 것은 마지막 자리이고, 거기까지는 거룩한 찾음, ariya pariyesana를 하며 가는 것입니다.
ඉතින් ඕකේ දකින්න ඕන. ඉතින් පෙර අත්දැ කරපු එක බලාගෙන දැන් කරන එකක් නෙමෙයි තිබෙන්නේ.
그러니 그것을 보아야 합니다. 지난 생에 한 것을 보고서 지금 하는 것이 아닙니다.
අද මා අදහස නැති වෙන්නේ. යම් අදහසක් පුරුදු කරගත්ත නම් මම අනුට උදව් උපකාර කරනවා. නොදන්න දේ හොයලා දෙනවා කියා දෙනවා. මමත් මේ කිවුරුවක් කිව්වට අරගන්නේ නැහැ පිළිගන්නේ නැහැ මාතයක පරිවේෂණයක් කරලා හිට කොහොමහරි මම ඒක සෝයා ගන්න තෝරාගන්නවා. හැබැයි මට විතරක් නෙමෙයි මේ තෝරගන්නේ. මට අනික් අයත් ගොඩ දාන්න ඕනේ අනික් අයටත් කියා දෙන්න ඕනේ. නොදන්න නිසානේ මේ ලෝකේ සත්වය මේවාය හැඟිලා ඉන්නේ. මම එහෙම ඉදිලා බැහැ. ඒත් සාමාන්ය නුවණ පටන් ගෙන්න එයා පටන් ගත්තට පස්සේ අතීවිත නුවණක් ලැබෙන්න පටන් ගන්නවා ඒ හේතුඵල වශයෙන් පසේ හොයාගන්න බැහරි ප්රශ්නය උන්වහන්සේලා නිරාකරණය කරනවා එතන පටන් ඔය අන්තිම කෙළවලට යනකම් නිරාකරණය කරලා තියෙන්නේ ලෞකික ප්රශ්න
오늘 그 생각이 사라지지 않습니다. 어떤 생각을 익혀 두었다면, ‘나는 남을 돕겠다. 모르는 것을 찾아 가르치겠다. 누가 말한다고 해서 그냥 받아들이거나 믿지 않겠다. 나 스스로 살펴서 어떻게든 찾아 가려내겠다. 그런데 나만을 위해 가려내는 것이 아니다. 다른 이들도 건져 내야 하고 다른 이들에게도 가르쳐야 한다. 몰라서 세상 중생이 이렇게 빠져 있다. 나는 그렇게 있을 수 없다.’ 그렇게 보통의 슬기에서 시작하여 시작한 뒤에는 남다른 슬기를 얻기 시작합니다. 그 까닭과 열매로, Paccekabuddha들이 풀지 못한 물음을 그분들이 풀어 갑니다. 거기서부터 마지막 끝에 이르기까지 풀어 온 것은 세속의 물음들입니다.
සියලු දේම නිදහස් වෙන අවස්ථාව දැනගත්තේ ලොව්තුරා බුදුනා පටන් තමයි ලෝකෝතර වරණය නිරාකරණය කරලා දේඳින්නේ. ලෝකෝත්තර මාර්ගය දෙන්න. ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට පත් වෙන උත්තමයන් වහන්සේලා ගත කරන්නේ ලෞකික යහපත කරලා තියෙන්නේ. ඒ වගේම නෙදි ස්වාමීන්
모든 것에서 풀려나는 자리를 안 것은 위없는 Buddha가 되고서부터이고, 그때 lokuttara의 덮개를 풀어 주십니다. lokuttara의 길을 주시려고. 위없는 깨달음에 이르는 거룩한 분들이 그동안 지내 온 것은 세속의 좋음을 지은 것입니다.
වහන්ස මේ දැන් අපිට මේ චතුරාර්ය සත්ය පිළිබඳවත් පෙලා දීලා තියෙන්නේ දැන් එච්චර නම් පෙන්නන්නේ දුක ඔව් දුක කියන්නේ පටන් ගන්නේ නමුත් ස්වාමීන් වහන්ස ඔතන පටන් ගන්න ඕනේ සමුදය නිරෝධ මාර්ගය ඊට පස්සේ ඒකට තුනට දැගන්න බැරි වුනොත් නැ අපි දුකට පත් වෙන්නේ
‘그리고 스님, 지금 우리에게 네 거룩한 진리에 대해서도 보여 주셨는데, 그것으로 보여 주시는 것은 dukkha입니다.’ ‘그렇습니다.’ ‘dukkha라는 것에서 시작하는데, 스님, 거기서 samudaya, nirodha, magga로 시작해야 합니다. 그 셋을 알지 못하면 우리가 dukkha에 빠지는 것 아닙니까?’
දැන් මෙහෙමයි වෙන්නේ. පළමුවම ලෝක සත්යයේ දුකක් අසාහනයක් දැකලා තමයි මේකෙන් මිදෙන්න බලන්නේ. දැන් දුකක් එනවයි කියලා දැනගත්තට පස්සේ ඉස්සෙල්ලාම ලෝක සත්යයාට දැනෙනවා මෙහෙම දෙයක්. මේ සෝක පරිදේව දුක් දොම්නස් උපායාස දාහයන් අසහනයන් අපිට හටගන්නවා. ඇයි මේ? මොනවාගෙන හින්දස්ස වෙන ප්රශ්නයක් හටගන්නවා.
이렇게 됩니다. 먼저 세상 중생이 괴로움과 편치 않음을 보고서야 거기서 벗어나려고 합니다. 괴로움이 온다는 것을 안 뒤에 세상 중생이 맨 먼저 느끼는 것은 이렇습니다. ‘이 soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa, 타는 듯한 편치 않음이 우리에게 생긴다. 왜인가? 무엇 때문인가?’ 하는 다른 물음이 생깁니다.
ඉතින් ස්වාමීන් වහන්ස සම්මතය පිළිබඳව ඒ සම්මතය පිළිබඳව ඒ ටික පින්වෙනවා. නමුත් ලෝකෝත්තර වශයෙන් කතා කරගත බුදුරජාණන් වහන්සේ අපිට ඒ දුක පෙන්නලා දෙන්න
‘스님, 세상의 약속에 대해서는 그것이 분명합니다. 그런데 lokuttara로 말하자면 Buddha께서 우리에게 그 dukkha를 보여 주셨습니다.’
ඔ දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දුක පෙන්නලා දෙනකොට ලෝක සත්වයාට වැටහෙන ආකාරයෙන්නුයි දෙන්නේ. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේට වැටහන ආකාරය ලෝකයාට කියා දෙන්න බැහැ අනුපූර්ව ගිහින් තියෙන්නේ. අනුපූර්ව ශික්ෂා අනුපූර්ව අවබෝධ මේ හැම එකක්ම අනුපූරව යන්න ඕනේ. අනුපූර්ව යනකොට ලෝක සත්ත්වයාට ඉස්සෙල්ලාම මේ මේ යථා දුකය මේ අවබෝධ වෙන්නේ නැහැ. දුක්ඛ ආර්ය සත්යය අවබෝධ වෙන්නේ නැහ. හැබැයි ලෝක සත්ත්වයට අහනවා සහනයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. මොකක්ද එයා බලාපොරොත්තු වෙන සහනය මට අසහනයක් තියෙනවා. මේ දුක් දාහයක් එනවා හැමෙලේ අහනී මානසිකත්වයක් ගොඩනැගෙනවා. මට මේකෙන් මිදෙන්න ඕනේ. ඔන්න ඕක තමයි ලෝක සත්ත්වයට ඉස්සෙල්ලාමේ ආගමක් අවශ්ය කරන්නේ.
Buddha께서 dukkha를 보여 주실 때는 세상 중생이 알아들을 수 있는 방식으로 보여 주십니다. Buddha께서 아시는 방식 그대로 세상에 가르칠 수는 없습니다. 차례차례 나아가는 것입니다. 차례로 배우고 차례로 깨닫고, 모든 것이 차례대로 가야 합니다. 차례로 가면 세상 중생에게 처음부터 참된 dukkha가 깨쳐지지는 않습니다. dukkha ariya sacca가 깨쳐지지 않습니다. 그러나 세상 중생은 편안함을 바랍니다. 그가 바라는 편안함은 무엇입니까? ‘나에게 편치 않음이 있다. 이 괴로움과 타는 듯함이 늘 오고 편치 않은 마음가짐이 쌓인다. 나는 여기서 벗어나야 한다.’ 바로 그 때문에 세상 중생에게 맨 먼저 종교가 필요해집니다.
විමුක්තියක් හොයාගෙන යන්න හේතුව ඔන්න ඔතනයි. මට කරදර මානසිකත්වයක් මට මහා කරදරකාරී තත්වයක් ගොඩනැගෙනවා. මම කොහොමද මේකෙන් බේරෙන්නේ? මට මේකට ප්රශ්නයක් කියන්න කෙනෙක් නැද්ද? තෝරලා දෙන්න කෙනෙක් නැද්ද ඔතන තමයි ඉස්සෙල්ලාම මේ අවතීන කරන්නේ පළවෙනි තැන දුකක් මුල් කරගෙන තමයි ලෝක සත්වයා සැරසුමක් හොයන්නේ. දුකෙන් නිදහසක් හොයන්නේ. දුකක් දැක්කේ නැත්නම් යම් තැනකදී මූලික වශයෙන්වත් ලෝක සත්යයට ඊට අවතීන වෙන්න හේතු නැහ.
해탈을 찾아 나서는 까닭이 바로 거기 있습니다. ‘나에게 괴로운 마음가짐, 큰 괴로움이 쌓인다. 나는 어떻게 여기서 벗어나는가? 나에게 이것을 말해 줄 이가 없는가? 풀어 줄 이가 없는가?’ 바로 거기서 맨 처음 들어섭니다. 처음 자리에서 괴로움을 뿌리 삼아 세상 중생은 편안함을 찾습니다. 괴로움에서 벗어남을 찾습니다. 어디서든 괴로움을 보지 못했다면 세상 중생이 처음이라도 거기에 들어설 까닭이 없습니다.
ඉස්සෙල්ලම දකින්නේ වූ ලෞකික දුකක් තමා. නමුත් ඊට පස්සේ තමයි හරියට ක්රමානුකූලව යනකොට මේ දුකට හේතුවමයි මේ දුක ගෙන දෙන්න කියලා දැකගන්නේ.
맨 먼저 보는 것은 세속의 괴로움입니다. 그러나 그 뒤 제대로 차례를 밟아 가면 ‘바로 이 까닭이 이 괴로움을 가져다준다’는 것을 보게 됩니다.
එතකොට දුක ඉස්සෙල්ලා දුකක් දැකලමයි ඒකට ගොඩ බහින්නේ. ඊට පස්සේ තමයි කල්පනා කරන්නට යන්නේ මෙන්න මේ දුකට හේතුව නිසයි මේ දුකට වැටෙන්නේ. දැන් දුක මුලින් තේරුම් අරගෙන ඒක අවතීරණය වුණා. සත්යය හොයන්න. එතකොට දැනගත්තා දුකට හේතු වන තෘෂ්ණාව නිසා තමයි මේ දුකට උපාජනය වෙන්නේ කියලා. අන්න එතකොට දැනගත්තා මට නිරෝධ කරගන්න ඕනේ සැනසුම ලබාගන්න මොකද කර. දැන් ප්රශ්නයට උත්තරය තියෙනවා. මෙන්න තෘෂ්ණාව නිරෝධ කරනකන් දුක නිරෝධ කරන්න බැ. මොකද තෘෂ්ණාව තමයි දුකට මුල. මුල කපනකන් මේ අග කපාගන්න බැ. අන්න ඒකයි බලාගන්නේ. එහෙනම් නිරෝධ කරන්න නම් තෘෂ්ණාව නිරෝධ කරන්න ඕනේ. දැන් මට ඒකට මාර්ගය කිව්ව. අන්න දැන් ඒකට මාර්ගය
그러니 먼저 괴로움을 보고서 거기에 발을 들입니다. 그다음에 ‘바로 이 괴로움의 까닭 때문에 이 괴로움에 빠진다’ 하고 생각하게 됩니다. 처음에 괴로움을 알고 들어섰습니다. 참을 찾으러. 그러자 괴로움의 까닭인 taṇhā 때문에 이 괴로움이 생긴다는 것을 알았습니다. 그러자 ‘나는 그치게 하고 편안함을 얻으려면 무엇을 해야 하는가’를 알았습니다. 이제 물음에 답이 있습니다. ‘taṇhā를 그치게 하기 전에는 dukkha를 그치게 할 수 없다. taṇhā가 dukkha의 뿌리이기 때문이다. 뿌리를 자르기 전에는 끝을 잘라 낼 수 없다.’ 그것을 봅니다. 그렇다면 그치게 하려면 taṇhā를 그치게 해야 합니다. 이제 ‘나에게 그 길을 말해 달라’ 합니다.
මොකක්ද කියලා අහන්න බුද්ධහම දෙවෙනි වතාර බහිර මාර්ගය හොයන්න පූර්ව භාග නුවනින් ඔතන්එකන් ඇවි විදිලා හිටන් ඊට පස්සේ නියම විදිහට මාර්ගය අවශ්ය වෙන්නේ අන්න එයාට ඊට පස්සේ එයාට ඕන මට දුකෙන් නිදහස් වෙන මාර්ගය නෙමෙයි දැන් එයා ඉල්ලන්නේ. මට මේ ඒ තැන ඇලෙන බැඳෙන තණ්හාවෙන් නිදහසෙන මාර්ගයක් දෙන්නේ. දැන් අපි හිතා ඉන්නේ දුකෙන් නිදහස් වෙන මාර්ගය ඉල්ලුවා කියලා. එයා දුකෙන් නිදහස් වෙන මාර්ගය බණ අහනකොට දැනගත්තා තණ්හාව දුකට මුලයි කියලා. දැන් දුකෙන් නිදහස් වෙන්න නම් මට තණ්හාවෙන් නිදහස් වෙන්න ඕන කියලා දැනගත්තා.
이제 그 길이 무엇이냐고 묻습니다. 두 번째로 들어서는 것은 pubbabhāga의 슬기로 길을 찾으려는 것입니다. 거기까지 오고 나서야 제대로 된 길이 필요해집니다. 그때 그가 원하는 것은 ‘괴로움에서 벗어나는 길’이 아닙니다. 이제 그가 청하는 것은 ‘여기저기 들러붙고 묶이는 taṇhā에서 벗어나는 길을 주십시오’입니다. 우리는 그가 괴로움에서 벗어나는 길을 청했다고 생각합니다. 그는 괴로움에서 벗어나는 길에 대한 가르침을 들으면서 taṇhā가 괴로움의 뿌리라는 것을 알았습니다. 이제 괴로움에서 벗어나려면 taṇhā에서 벗어나야 한다는 것을 알았습니다.
[උගුර කෑරීම] දැන් ඉතින් එදා බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් බලාපොරොත්තු වෙන තණ්හාවෙන් නිදහස් වෙන්න මාර්ගයක්. ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒ ඒ තැන ඇලෙන ගැලෙන බැඳෙන තණ්හාවෙන් නිදහස් වෙන්න මාර්ගයක් පෙන්නලා දුන්නා. ඒ මාර්ගය අනුගමනය කරපුම තණ්හා නිරෝධනාව දුක නිරෝධය සිද්ධ වුණා. දැන් අද ඊලන්නේ දුකෙන් නිදහස් වෙන්න මාර්ගය.
[헛기침] 그러니 그때 Buddha께 바란 것은 taṇhā에서 벗어나는 길이었습니다. 그래서 Buddha께서는 여기저기 들러붙고 빠지고 묶이는 taṇhā에서 벗어나는 길을 보여 주셨습니다. 그 길을 따르자 taṇhā가 그치고 dukkha가 그쳤습니다. 오늘날에는 괴로움에서 벗어나는 길을 청합니다.
ඉතින් ඒ නිසාම හැම වෙලේම මොකද කරන්නේ දුක තියන තැන් හෝ හොයා එතනම ගැන කලකිරි කලකිර ඉන්නවා. දුකට හේතු වෙන තෘෂ්ණාව පතන ඇලි ඇලි බැඳි බැඳී ඉන්නවා. දැන් අන්න ඒ බැඳෙන ඇලෙන තෘෂ්ණාව බැඳෙන තැන හොයාගින් ඔන්න ඕකෙන් නිදහස් වෙන්න බලන්න ක්රමයක් තියෙනවා. ඒක අනුගමනය කරන්න කිව්වන දුකෙන් නිදහස් වෙනවා. නමුත් අපි යන්නේ ඒකට නෙමෙයි. මොකද දුකෙන් නිදහස් වෙන්න හැම කියන්නේ දුකෙන් නිදහස් වෙන්න කියලා ඒකට ක්රමයක් කියනවා. දුකෙන් නිදහස් වෙන්න නම් කරන්න ඕනේ මොකක්ද කිිනවතා තව උත්තරය නැහැ. දුකෙන් නිදහස් වෙන ඒ හිතන ඇලෙන බැඳිලා තණ්හාවෙන් නිදහස් වෙන්න ඕ කියලා උත්තරය ආවට පස්සේ. ඊට පස්සේ එනවා තව එකක්. දුකෙන් නිදහස් වෙන්න නම් තණ්හාවෙන් නිදහස් වෙන්න බැහැ. තණ්හාවෙන් නිදහස් වෙන්නේ මොකක්ද කරන්න ඕනේ? අන්න උත්තරය. අන්න අන්න මාර්ගය හම්බවෙන්න ඔතෙදි. එතකම් ඔහුට අනුකූල ප්රතිපදාවක් හම්බුවෙන්නේ නැහැ. පිරිසින් එකක් ඔහු දන්නේ නැහැ.
그래서 늘 어떻게 합니까? 괴로움이 있는 곳을 찾아 그것만 두고 싫증 내고 또 싫증 냅니다. 괴로움의 까닭인 taṇhā에는 들러붙고 묶인 채로 있습니다. 그 묶이고 들러붙는 taṇhā가 묶이는 자리를 찾아 거기서 벗어나는 방법이 있습니다. 그것을 따르라고 하셨으니 괴로움에서 벗어납니다. 그런데 우리는 그쪽으로 가지 않습니다. ‘괴로움에서 벗어나려면’ 하고 물으면 괴로움에서 벗어나는 방법을 말해 줍니다. ‘괴로움에서 벗어나려면 무엇을 해야 합니까?’ 하면 다른 답은 없습니다. ‘들러붙고 묶이는 taṇhā에서 벗어나야 한다’는 답이 나온 뒤, 또 하나가 옵니다. ‘괴로움에서 벗어나려면 taṇhā에서 벗어나야 하는데, taṇhā에서 벗어나려면 무엇을 해야 합니까?’ 거기에 답이 있습니다. 바로 거기서 길을 얻습니다. 그때까지 그에게는 맞는 paṭipadā가 주어지지 않습니다. 그는 그것을 모릅니다.
දැන් අද දුකෙන් නිදහස් වෙන්න ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයක් හොය වෙනවා මිසා තණ්හාවෙන් නිදහස් වෙන්න ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය හොයන කෙනෙක් නැහැ.
오늘날 괴로움에서 벗어나려고 거룩한 여덟 갈래 길을 찾는 이는 있어도, taṇhā에서 벗어나려고 거룩한 여덟 갈래 길을 찾는 이는 없습니다.
එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ දුකෙන් නිදහස් වෙන්න නම් තණ්හාවෙන් නිදහස් වෙන්න තණ්හාවෙන් නිදහස් වෙන්නන ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය වඩන්න දුකෙන් නිදහස් වෙන්න නෙමෙයි ඕනේ අපිට දුකෙන් නිදහස් වෙන එක එතකොට වෙයි. දුකෙන් නිදහස් වෙන එක වෙන්නේ ප්රතිඵලයක් වශයෙන්. මොකේ ප්රතිඵලයද? තණ්හාවෙන් නිදහස් වීමේ ප්රතිඵලයක් වශයෙන් දුකෙන් නිදහස් වීම ලැබෙනවා. නමුත් අද ඉල්ලින්නේ මොකක්ද? දුකෙන් නිදහස් වෙනවාග කියන්න. අන්න එතන ප්රමාණය ඉක්මා ගියා කියන්නේ යථාර්ථය වැහුණා කියන්නේ ඕකයි.
그렇다면 Buddha께서 가르치신 것은, 괴로움에서 벗어나려면 taṇhā에서 벗어나고, taṇhā에서 벗어나려면 거룩한 여덟 갈래 길을 닦으라는 것입니다. 우리에게 필요한 것은 괴로움에서 벗어나는 것 자체가 아닙니다. 괴로움에서 벗어나는 것은 그러면 저절로 됩니다. 괴로움에서 벗어나는 것은 결과로 옵니다. 무엇의 결과입니까? taṇhā에서 벗어난 결과로 괴로움에서 벗어남을 얻습니다. 그런데 오늘날 청하는 것은 무엇입니까? ‘괴로움에서 벗어나게 해 달라’는 것입니다. 바로 거기서 선을 넘었다, 참모습이 덮였다는 것이 이것입니다.
යෝතස්සා ඒව තණ්හාය අසේ විරාග නිරෝධෝ චාගෝ පඨින නිසාගෝ මුක්තිනාඩය හොඳට පැහැදිලිව පෙලා තියෙනවා. යම් ආකාරයකින් මේ ඒ තැන ඇලෙන බැඳෙන මේ තෘෂ්ණාවේ. ාග කිරීමක්, පොළි නොගැන්වීමක්, මිදීමක්, නොවැල මෙන්න දුක නිරෝධයයි කියනවා.
‘Yo tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodho cāgo paṭinissaggo mutti anālayo’라고 아주 또렷하게 경에 나옵니다. 여기저기 들러붙고 묶이는 이 taṇhā를 남김없이 빛바래게 하고 그치게 하고, 내려놓고 놓아 버리고, 벗어나고 들러붙지 않는 것, 이것이 dukkha nirodha라고 합니다.
ඉතින් දුක්ඛ නිරෝධයට පත් වෙන්න ඕනම්. ඒ පුද්දාවේ මොකක්ද කරන්න තියෙන්නේ? තණ්හාව නිරෝධ කරගන්න ඒකට මාර්ගය මොකක්ද? අය මේවා අරියෝ අරිය වට්ඨාිකෝ මග කිව්වෝ. මෙන්න මේ ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයයි. මේක දුක නිරෝධ ගාමිණී ප්රතිපදා ආර්ය සත්යය දුක නිරෝධ කරන්න නම් ගමන් කරන්න ඕනේ මෙන්න මේ පිළිවිදේ.
그러니 dukkha nirodha에 이르려면 그 사람은 무엇을 해야 합니까? taṇhā를 그치게 해야 합니다. 그 길은 무엇입니까? ‘Ayam eva ariyo aṭṭhaṅgiko maggo’라고 하셨습니다. 바로 이 거룩한 여덟 갈래 길입니다. 이것이 dukkhanirodhagāminī paṭipadā ariya sacca입니다. 괴로움을 그치게 하려면 바로 이 길로 가야 합니다.
ඒ පිළිවෙත මොකද තියෙන්නේ? තෘෂ්ණාවෙන් නිදහස් වෙන්න. දුකෙන් නිදහස් වීම කියන කතාවට වඩා අතන ගැලපිලම තියෙන්නේ. තෘෂ්ණාවෙන් නිදහස් වෙන්නේ මග දුන්නා. තෘෂ්ණාවෙන් නිදහස් වෙච්ච කෙනා දුකෙන් නිදහස් වෙනවා.
그 길에는 무엇이 있습니까? taṇhā에서 벗어나는 것입니다. ‘괴로움에서 벗어난다’는 말보다 그쪽이 더 잘 맞습니다. taṇhā에서 벗어나는 길을 주셨습니다. taṇhā에서 벗어난 이는 괴로움에서 벗어납니다.
දුකෙන් නිදහස් වෙන්න මග දුනා කියන වැඩි ගැලපෙන තන මොකද තෘෂ්ණාවෙන් නිදහස් වෙන්න දුන්නා. හැබැයි ඕක කිව්වා නම් එහෙම අනේ ඒක නම් බැහ. ඒ කියන්නේ ආසාවන් අත්හරින්නද කියන්නේ? මාගේ ආසාවත් හැරෙනවද ඒක නම් කරන්න බැහ. අර අඬන ප දුක් එක අත් ඇලලා දෙන්න පුළුවන් සහනේ. ආ ඒක නම් අපිට ඕනේ ඒක තමා. දැන් මේ කොතනද ඉන්නේ එතකොට තණ්හාවෙන් බදාගන්නේ නැති දුකෙන් නිදහස් වෙන්නයි මේ ඉල්ලන්නේ. ඒකෙන් ආය තණ්හාවලා බදෙන්න කියලා. ඒක නේද කියන්නේ.
‘괴로움에서 벗어나는 길을 주셨다’는 말보다 더 맞는 것은 ‘taṇhā에서 벗어나는 길을 주셨다’는 것입니다. 그런데 그렇게 말하면 ‘아이고, 그건 안 됩니다. 욕심을 버리라는 말입니까? 내 욕심이 없어집니까? 그건 못 합니다’ 합니다. ‘우는 괴로움 하나를 떼어 내어 편하게 해 줄 수 있다면? 아, 그거라면 바로 우리가 원하는 것입니다.’ 이 사람은 어디에 있습니까? taṇhā를 붙잡은 채로 괴로움에서만 벗어나게 해 달라고 청하는 것입니다. 그래서 다시 taṇhā에 들러붙으려는 것입니다. 그것 아닙니까?
කාටත් තාක්ම කොටගන්න ඉන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒකනේ ඉල්ලන්නේ. දැන් දුක නිගමනය කරගත්තේ මොකක්ද? තණ්හාවෙන් ඒ දේ ඇසුරු කරන්න නැති දුක බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා. තමන්ට කැමති එක ඇසුරු කරගන්නේ නෑහ අසාහනයට පත් වෙලා. දැන් මම දුකෙන් නිදහස් කරන්න මාර්ගයක් ගන්නවා කියලා වඩන්නේ මොකක්ද ඒ අසාහනය නැති කරලා දෙන්න. ඒ කියන්නේ තණ්හාවෙන් ගන්න දේ කරදරයක් නැතුව ගෙනියන්න මග හදලා දෙන්න ඕන. එතකොට මම දුකෙන් නිදහස්. අන්න මානසිකත්වය තව යථාර්ථයට කිය නැ.
바로 그것을 청합니다. 그는 괴로움을 무엇이라고 결론지었습니까? taṇhā로 바라는 것을 누리지 못하는 괴로움, 그런 바람이 있습니다. 자기가 좋아하는 것을 누리지 못해 편치 않습니다. ‘나는 괴로움에서 벗어나는 길을 잡겠다’ 하며 닦는 것은 무엇입니까? 그 편치 않음을 없애 달라는 것입니다. 곧 taṇhā로 원하는 것을 아무 탈 없이 끌고 갈 길을 만들어 달라는 것입니다. ‘그러면 나는 괴로움에서 벗어난다.’ 그 마음가짐은 아직 참모습에 이르지 못했습니다.
දුකෙන් නිදහස් වෙන්න නම් දුකට හේතුව තණ්හාව දැනගන්න. සතර සත්රා මේ තැන ඇලුම් කරන තණ්හාවයි. ඒක තමයි රූප තණ්හා, සද්ද තණ්හා, ගන්ධ තණ්හා, රස තණ්හා, පොට්ඨබ්බ තණ්හා කියලා මේ එක තන පංචකාම තණ්හාව ඔන්න ඔය තණ්හාවේ යම් තැනක නැති කරගන්න ක්රමයක් තියෙනවා. ඒ ක්රමය කර ගත්තොත් මතු දුකක් එන්නේ නැහැ. ඒකෙන් නිදහස් වෙන්නේ ඔන්න ඔක නැති කරගත්තො. ඕකට උත්සාහ කරන්න කියන එකයි යථාර්ථය.
괴로움에서 벗어나려면 괴로움의 까닭인 taṇhā를 알아야 합니다. 여기저기 들러붙는 taṇhā입니다. 그것이 rūpa taṇhā, sadda taṇhā, gandha taṇhā, rasa taṇhā, phoṭṭhabba taṇhā라는 다섯 감각의 kāma taṇhā입니다. 그 taṇhā를 어디에서 없애는 방법이 있습니다. 그 방법을 행하면 앞으로 괴로움이 오지 않습니다. 그것을 없애야 거기서 벗어납니다. 그것에 힘쓰라는 것이 참모습입니다.
දැන් අද අපිට තියෙන්නේ දුකෙන් නිදහස වෙන්නේ මොන දුකෙන්ද? ජාති දුකෙන්, මරණ දුකෙන්, සෝක දුකෙන්, පරිදේව දුකෙන් උදුම්මනස් උපාසයන්ගන්ගෙන් නිදහස් වෙන්න අපි මේ කරන්නේ කියලා කියනවා. ඒකෙන් නිදහස් වෙන්න කරන ක්රමයවත් දැකලා නෑහැ. එතකොට ඒකෙන් නිදහස් කරන්න නම් ඒවට තියෙන ඇලීමත් අරගන්න ඒවට පත් වෙන්නේ මොකක් නිසාද? රූප තණ්හා, සද්ද තණ්හා, ගන්ධ තණ්හා, රස තණ්හා, පොඩ්ඩප තණ්හා, ධර්ම තණ්හා කියන්නේ මෙන්න මේ තණ්හා නිසයි ඕකට වැදෙන්නේ. තණ්හා නිසා උපාදාන වෙනවා, උපාදාය නිසා භවය වනවා භව නිසා ජාති වනවා, ජාති නිසා, ජරා මර සෝක පරිදි දුක්ඛ වනත් ඒකෙන් හටගන්න. ඒකේ එපානම් තණ්හාව දුරු කරගන්න මේ පංච තණ්හාව. දැන් හය පොලෙම තියෙන තණ්හාව දුරු කරගන්න. තණ්හාව දුරු කරගන්නේ කොහොමද? ඒකට මාර්ගයක් තියෙනවා. ඒකේ ආදීනව බලන්න. මොකේද?
오늘날 우리는 괴로움에서 벗어난다는데, 어떤 괴로움입니까? jāti의 괴로움, maraṇa의 괴로움, soka의 괴로움, parideva의 괴로움, dukkha, domanassa, upāyāsa에서 벗어나려고 이것을 한다고 말합니다. 거기서 벗어나는 방법조차 보지 못했습니다. 거기서 벗어나려면 그것들에 대한 들러붙음을 알아야 하는데, 무엇 때문에 그것들에 빠집니까? rūpa taṇhā, sadda taṇhā, gandha taṇhā, rasa taṇhā, phoṭṭhabba taṇhā, dhamma taṇhā, 바로 이 taṇhā 때문에 거기에 빠집니다. taṇhā 때문에 upādāna가 생기고, upādāna 때문에 bhava가 생기고, bhava 때문에 jāti가 생기고, jāti 때문에 jarā, maraṇa, soka, parideva, dukkha가 생깁니다. 그것이 싫다면 이 다섯 taṇhā를 버리십시오. 여섯 자리에 있는 taṇhā를 버리십시오. taṇhā는 어떻게 버립니까? 거기에 길이 있습니다. 그것의 ādīnava를 보십시오. 무엇의?
ප්රියයි මනාපයි යහපතයි කියලා හිතා ඉන්නේ ආදීනව බලන්න පුරුදු වෙන්න. අද බලන්නේ ආදීන බලන්න නෙමද නැ සුන්දර ලෝකේ ආදීන වුනේ බලන්නකෝ නාී වෙනවා, මැරෙනවා, හැරමිටිය යන්න වෙනවා. ඉතින් කන්න බැරුව ඉන්නවා ඇත් පේන්නේ නැති යනවා. බලන්නකෝ අපි විඳින දුක
사랑스럽고 마음에 들고 좋다고 여기는 것의 ādīnava를 보는 데 익숙해지십시오. 그런데 오늘날 ādīnava를 본다는 것이 무엇입니까? ‘아름다운 세상의 ādīnava를 보아라. 늙고, 죽고, 지팡이를 짚게 되고, 먹지도 못하고, 눈도 보이지 않게 된다. 우리가 겪는 괴로움을 보아라’ 합니다.
අපිට බලන්න කිව්වේ ඕක නෙමෙයි හරයක් නැති පැත්තක් තියෙනවා. ඕක දන්නේ නැතුව තරුණ කාල ඉඳගෙන පුුවන් තරම් පෙන් කලිමින් උඩ පයමින් නට නටා ජැඩ බළු වැඩ ඔක්කොම කර කරා සන්තෝසය හඩන් ඉන්නවා. ඔන්න ලෝකය ඇත්ත වැහරයක් නැ කියලා කියනේ කිකෝ. ඒ දාරුටුමට ඔය මතු බව බයට යනක හතරේ එතනින්. ඒකයි කියා දෙන්න තියෙන්නේ. ඉල්ලන්නේ ඒක නෙමෙයි.
우리에게 보라고 하신 것은 그것이 아닙니다. 알맹이 없는 쪽이 있습니다. 그것을 모르고 젊을 때 할 수 있는 만큼 뽐내고 뛰고 춤추며 온갖 짓을 다 하며 즐겁게 지냅니다. 세상에는 참으로 알맹이가 없다는 것, 그것을 알면 그 즐김을 따라 다음 생으로 가는 일에서 물러납니다. 그것을 가르쳐야 합니다. 청하는 것은 그것이 아닙니다.
අනේ ඇත්ත වශයෙන් අපිට මේ රූප බලන්න නැතුව ඉන්න බැහැ. ඇ මට ඕනකමක් තියෙනවා මේ ලස්සනට රූප බලන්න නැතුව ඉන්න තත්ද අහන්න නැතුව ඉන්න බැහැ හරි අමාරු මේ කන්න මි පිනවන්න මයිෙන්නේ. මට ඒකෙන් මිදෙන්න ක්රමයක් නැද්ද ඒකෙන් මිදුනොත් තමයි මට නිවන් දකින ම දැන් ඒක දැකලා ඉවරයි. මට ඒකට ක්රමයක් කියා දෙන්න මේ සුවඳ උල වුලා සන්තෝසයෙන් ඉන්න එක මට හරි ප්රියයි. මට ඒක ඒකෙන් අහක්ක මට නිවන් දකින්න බැරි බව මම දන්නවා. ඒ නිසා මට ඒකෙන් අහකෙන ක්රමයක් කියා දෙන්න මේ රහට කෑද වෙී රහ යන ගතියක් මට තියෙනවා. ඒකේ තියෙන එකක් නිවන් ලතේ ඒවා මම දන්නවා. ඒක නිදහස් වෙන්න ක්රමයක් මට කියා දෙන්න. මේ ආශ්වාදයන්ට මුලා වෙලා ඒ පස්සේ යනක් මට තියෙනවා. ඒක ඒක මට මහා වදයක් බව දන්න. ඒකෙන් තව මේ සතර ගමට හිතු වෙෙනා ම දන්නවා. මට ඒ කාමා ආශ්වාදයන්ගෙන් මැට පවතින්න දාහට පත් නැති ක්රමයක් කියා දෙන්න ඒවය නිදහස් වෙන්නේ කොහොමද මම. අන්න ඒක ඇහුවහම බුදු දහමේ ප්රතිඵලය එයාටයි.
‘아, 참으로 우리는 형상을 보지 않고는 살 수 없습니다. 아름다운 형상을 보고 싶은 마음이 있습니다. 소리를 듣지 않고는 살 수 없습니다. 이 귀를 즐겁게 하는 것을 떨치기가 너무 어렵습니다. 여기서 벗어나는 방법이 없습니까? 여기서 벗어나야 nibbāna를 볼 수 있다는 것을 이제 알았습니다. 그 방법을 가르쳐 주십시오. 이 향기를 맡으며 즐겁게 지내는 것이 나에게 너무 사랑스럽습니다. 여기서 비켜나지 않으면 nibbāna를 볼 수 없다는 것을 압니다. 그러니 거기서 비켜나는 방법을 가르쳐 주십시오. 나에게는 맛에 끌려가는 기질이 있습니다. 그것이 nibbāna를 막는 줄 압니다. 거기서 벗어나는 방법을 가르쳐 주십시오. 나는 이 즐거움들에 홀려 그것을 쫓아갑니다. 그것이 나에게 큰 고통이라는 것을 압니다. 그것이 saṃsāra의 까닭이 된다는 것도 압니다. kāma의 즐거움에 타 들어가지 않는 방법을 가르쳐 주십시오. 내가 거기서 어떻게 벗어납니까?’ 그렇게 물을 때 Buddha 가르침의 결과는 그에게 갑니다.
ඒ වගේම ස්වාමීන් වහන්ස මේ ප්රතජනාගේ රම වෙලාම සිත තමයි සැප සතුට දියුණු හොයන වෙනවා මිසක.
‘그리고 스님, puthujjana의 마음은 늘 즐거움과 기쁨만 찾아다닙니다.’
අන්න ඒකයි කියන්නේ. සැප සතුට කියන්නේ මොකක්ද කියන එක මේ දුකට මුල කියලා දැකලා නැත්නම්. එයා දුක හේතුව දැක්කේ නැහැනේ. දුක සමුදාරී සතිය දැකලා නැහනේ. මොකක්ද දුරු කරන්නේ? දුක හටගන්න හැටි දැකේ නැත්නම් නිරෝධ කරන්නේ මොකක්ද? හටගන්න හරි දැකලා ඒක දුරු කරළොවො නිරෝධ වෙනවා. දුක හටගන්නේ මොකෙන්ද? ඒ තැන ඇල්ල බැඳෙන තුනාවෙන්. ඇයි ඒක හටගන්නේ? මේ ලෝකේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්තයි. යම් ලෝකේ පියරූපං සාත රූපං එත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමාන උප්පජ්ජති එත මානා නිවීස. ඒ ලෝකේ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් ඇත්්ද මතුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද මේ තෘෂ්ණාව එහි උපදිනවා ඒකයි පවතින්නේ. ක්රියාත්මකම කියන්නේ එතනයි.
바로 그것입니다. 즐거움과 기쁨이라는 것이 이 괴로움의 뿌리라는 것을 보지 못했다면, 그는 괴로움의 까닭을 보지 못한 것입니다. dukkha samudaya sacca를 보지 못한 것입니다. 무엇을 버리겠습니까? 괴로움이 생겨나는 모습을 보지 못했다면 무엇을 그치게 하겠습니까? 생겨나는 곳을 보고 그것을 버려야 그칩니다. 괴로움은 무엇에서 생깁니까? 여기저기 들러붙고 묶이는 taṇhā에서입니다. 그것은 왜 생깁니까? 이 세상은 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 지니고 있습니다. ‘Yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati ettha nivisamānā nivisati.’ 세상에서 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 있는 곳, 이 taṇhā는 거기서 생겨나고 거기에 머뭅니다. 움직이는 곳이 바로 거기입니다.
ඉතින් මේ කිංචි ලෝකේ පිය රූපං සහත රූපං එත්තේ සතන්නාහා උප්පජ්ජමාන උප්පජ්ජති නිමිසමාන නිවිස නැ. ආ බුදුරජාණන් වහන්සේ ප්රශ්නයක් කරන්න මහන්නේ කොහෙද මේ තණ්හාව උපදින්නේ? කොහෙද පවතින්නේ? කොහෙද ක්රියාත්මක වෙන්නේ? ඉතින් චක්ඛු ලෝකේපිය රූපං සහත රූපං එත්තේසාතහා උප්පජ්ජමාන උප්පජ්ජති නිවසමානං නිවිසති. රූපං ලෝකේපිය රූපං රාත රූපං එතහා උප්පජ්ජමානා උප්පජ්ජති එතනි නිවීසමාණ නිවිසති. චක්ඛු විඤ්ඤාණං ලෝකේප පිය රූපං සාත රූපං එසා තණ්හා උප්පජ්ජමාණා උප්පජ්ජති නිවීසමාණ නිවීසති. චක්ඛු සම්පස්සජා ලෝකේපිය රූපං සහත රූපං එතේසා උප්පජ්ජමානා උප්පජ්ති සිත්ත නිවසමාණ නිවිසති. චක්කු සම්පස්ස වේදනා ලෝකී පිය රූපං සාත රූපං එතේසා තණ්හාං එත උප්පජ්ජමා උප්පජ්ජමා උප්පජ්ජති එත්ත නිවසමාණා නිවීසති ඔන්න ඇහැ පිළිබඳව ඇහැ රූපය චක්ඛු විඤ්ඤාණය චක්ඛු සම්පස්සය චක්ඛු සම්පස්සයා වේදනා කියලා තණ්හාව පහළ වෙන ස්ථාන පහත
‘Kiñca loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ? Etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati.’ Buddha께서 물음을 던지십니다. 이 taṇhā는 어디서 생겨나고 어디에 머물며 어디서 움직이는가? ‘Cakkhuṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati. Rūpā loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ… Cakkhuviññāṇaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ… Cakkhusamphasso loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ… Cakkhusamphassajā vedanā loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati.’ 이렇게 눈에 대해, 눈, 형상, 눈의 viññāṇa, 눈의 닿음, 눈의 닿음에서 생긴 vedanā라는, taṇhā가 생겨나는 다섯 자리를 보이셨습니다.
සද්ද සෝත විඤ්ඤාණ සෝත සම්පස්ස සෝත සම්පස්ස ජා වේදනා කියලා කනමුල් කරගෙන තෘෂ්ණාව පිහිටන ස්ථාන පහක් පන්නවා. ගාන ගන්ධ ගාන විඤ්ඤාණ ගාන සම්පස්ස ගාන සම්පස්ස ජා වේදනා කියලා නාසය පිළිබඳව ආශ්වාදයන් පිහිටන තෘෂ්ණා පින ස්ථාන පහක් පෙන්න දිව රසය ජිව්හා විඤ්ඤාණය ජිව්හා සංස්පර්ශය ජිව්හා සම්පස්සජා වේදනා කියන පස්පොලක් පෙන්නුවා දිව පිළිබඳ තෘෂ්ණාව පිහිටන දිව මුල් කර තෘෂ්ණාව පිහිටන කය පොට්ඨබ්බ කාය විඤ්ඤාණ කාය සම්පස්ස කාය සම්පස්සා වේදනා කියලා කය මුල් කරගෙන පිහිටින පස්ප කරලා පළක් පෙන්නනවා. මන ධර්ම මනෝ විඤ්ඤාණ මනෝ සම්පස්ස මනෝ සම්පස්ස ජා වේදනා කියලා මන මුල් කරින පස් පොළ පෙන්නවා. එහෙනම් පොලක් පෙන්නුවා කාම හටගන්න තැන්.
귀, 소리, 귀의 viññāṇa, 귀의 닿음, 귀의 닿음에서 생긴 vedanā라고 하여 귀를 뿌리로 taṇhā가 자리 잡는 다섯 자리를 보이셨습니다. 코, 냄새, 코의 viññāṇa, 코의 닿음, 코의 닿음에서 생긴 vedanā라고 하여 코에 대해 즐거움이 자리 잡는 taṇhā의 다섯 자리를 보이셨습니다. 혀, 맛, 혀의 viññāṇa, 혀의 닿음, 혀의 닿음에서 생긴 vedanā라는 다섯 자리, 혀를 뿌리로 taṇhā가 자리 잡는 곳을 보이셨습니다. 몸, 닿는 것, 몸의 viññāṇa, 몸의 닿음, 몸의 닿음에서 생긴 vedanā라고 하여 몸을 뿌리로 자리 잡는 다섯 자리를 보이셨습니다. 마음, dhamma, 마음의 viññāṇa, 마음의 닿음, 마음의 닿음에서 생긴 vedanā라고 하여 마음을 뿌리로 한 다섯 자리를 보이셨습니다. 그렇게 kāma가 생겨나는 자리들을 보이셨습니다.
ඔන්න ඔය ටික ඇරෙන්න තව තෙනක තෘෂ්ණාව හටගන්නේ නැහ. එහෙනම් හොයාගෙන පරි පර්යේෂණයෙන් ඉන්න ඕකෙන් කොයි එකේ තෘෂ්ණාව මට හටගන්නා. අන්න හොයාගන්න පුළුවන් තැන. යම් තැනක ඒ අතරින් තෘෂ්ණාව කෝකේ හරි හටගන්නවා. මම දුකෙන් මිදිලා නැහැ. මොකද මම තෘෂ්ණාවෙන් නිරෝධ කරලා නෑහ.
이것들 말고 다른 곳에서는 taṇhā가 생기지 않습니다. 그러니 살피고 찾아 들어가야 합니다. 이 가운데 어느 것에서 나에게 taṇhā가 생기는가. 바로 그곳이 찾아낼 수 있는 자리입니다. 그 가운데 어디서든 taṇhā가 생긴다면, 나는 괴로움에서 벗어나지 못한 것입니다. taṇhā를 그치게 하지 못했으니까요.
සියුම ටික එකතු කරලා එතන මනස කියලා කියන්නේ බැරිද? මනස ගත්තහමත් ඕකොටම ඔතන මනෙන් ආශ මැන මැන ආශ්රය කරන ඒවා තමයි ඔය ඔක්කොම කැටි කරලා ගත්ත එක ගත්තොත් එහෙම ගන්න පුළුවන්.
‘그 여린 것들을 모아서 그것을 마음이라고 할 수는 없습니까?’ ‘마음으로 잡아도, 거기서 마음이 기대고 가까이하는 것들, 그 모두를 한데 묶어 잡는다면 그렇게 잡을 수도 있습니다.’
ඉතින් ඔය හැම එකක්ම දකින්න ඕනේ අර යථාර්ථය හුඟක් විග්රහ කරලා ඉතින් ඔයා ගන්න ඕනේ එකින් එකට විග්රහ කරන්න ගියාම නමුත් විග්රහ කරගතෙන් නිවන් දකින්න ඔය ටිකයි. එතකොට අපිට තේරෙනවා මේකෙන් කොයි කොයි ඒවය අපි ඉන්නවද කොයි කොයි තට බැඳෙනවද ඒ බැඳෙන තාක්කාල අපිට ඒ බැඳුන එකෙන් මිදෙන්න බැහ. ඕක දකින්න ඕනේ. දැන් මේ ප්රශ්නය පස්සේ වෙලාවක විග්රහ කරලා ගන්න ඕනේ මොකද මේ මේක අර නිවැරදිව පහදා කියලා තියෙනවා මේ ආනාපාන සති භාවනාව ඉතින් විදර්ශනාවට යොමු වෙන්න ඕන ආකාරයත් අහනවා. ඉතින් ආනාපාන සති භාවනාව නිවැරදිව ලබාගන්න නම්.
그러니 그 하나하나에서 참모습을 보아야 합니다. 많이 풀어 놓았으니 하나씩 풀어 가며 잡아야 하지만, 풀어서 nibbāna를 보는 데에는 그것이면 됩니다. 그러면 우리가 이 가운데 어느 것에 있고 어느 것에 묶여 있는지 알게 됩니다. 묶여 있는 동안에는 그 묶임에서 벗어날 수 없습니다. 그것을 보아야 합니다. 이 물음은 다음에 풀어야 합니다. 그것을 바르게 풀어 놓았으니까요. ānāpānasati 수행이 vipassanā로 이어지는 방법도 묻습니다. ānāpānasati 수행을 바르게 얻으려면,
දැන් අපි අරගන්නවා මෙහෙම දෙයක්. කෙටියෙන්ම අරගන්න දැන් එකක් පෙන්නපුවහම දැන් අපි උදෙත් වැඩුවා භාවනාවක්. ඒ භාවනා වැඩ කරනකොටත් අපි යම්කිසි දෙයක් දැක්කා වැඩිය යුතු ආකාරය.
이런 것을 짧게 잡아 봅시다. 하나를 보여 드리면, 오늘 아침에도 우리는 수행을 닦았습니다. 그 수행을 할 때에도 우리는 무언가를 닦아야 할 방법으로 보았습니다.
දැන් ලෝකය කියන්නේ මොනවද? ඔය අපි කිව්වොලලා තමයි ලෝකෙට අයිති වෙන්නේ. ඇස රූපය චක්ඛු විඤ්ඤාණය චක්ඛු සම්පත්තය චක්ඛු සම්පස්ස සදාජා වේදනා කිව්වහම තෘෂ්ණාවෙන් ඇලෙන ලෝකයට අයිති. තව විදිහකින් කියනම් ඇහයි ඇහැයි රූපයයි, කනයි, ශබ්දයයි, නාසයයි, ගන්ධයයි, දිවයි, රසයයි, කයයි, පොට්ඨබ්බයයි මනයි, ධර්මයි කියන මෙන්න
그러면 세상이란 무엇입니까? 우리가 말한 것들이 세상에 속합니다. 눈, 형상, 눈의 viññāṇa, 눈의 닿음, 눈의 닿음에서 생긴 vedanā라고 하면 taṇhā로 들러붙는 세상에 속합니다. 달리 말하면 눈과 형상, 귀와 소리, 코와 냄새, 혀와 맛, 몸과 닿는 것, 마음과 dhamma라는 이…