와하라까 코리아
CD012-08

CD012 · 8번째 · 1시간 31분 · 원문 녹음

sammā tisaraṇa가 의지처다

සම්මා තිසරණ සරණයි.

ගන්න හුඟාක් වැදගත්ම කොටසක් තමයි අ අපි රාගක්ඛයෝ නිබ්බානං, ද්වේශක්ඛයෝ නිබ්බානං, මෝහක්ඛයෝ නිබ්බානං කියලා නිවන පෙන්නලා තියෙනවා රාගක් සේ කිරීම නිවනයි, ද්වේශක් සේ කිරීම නිවනයි, මෝහක් සේ කිරීම නිවනයි කියලා. දැන් නිවන් දැකීමට නම් රාගය

알아 두어야 할 아주 중요한 부분은 이것입니다. 'rāgakkhayo nibbānaṃ, dosakkhayo nibbānaṃ, mohakkhayo nibbānaṃ'이라고 nibbāna를 보여 주셨습니다. rāga가 다함이 nibbāna요, dosa가 다함이 nibbāna요, moha가 다함이 nibbāna라고.

නිවනයි කියලා. දැන් නිවන් දැකීමට නම් රාගය ක්ෂේන්න ඕනෑ, ද්වේශයෙක් සේවැයි මෝහයෙක් ක්ෂේ වෙන්න ඕනේ. නිකන්ම ක්ෂේ කරන්න බැහැ. හේතුඵල දැක්කහමයි ක්ෂේ වෙන්නේ.

이제 nibbāna를 보려면 rāga가 다해야 하고, dosa가 다하고 moha가 다해야 합니다. 그냥 다하게 만들 수는 없습니다. 까닭과 열매를 보았을 때 비로소 다하는 것입니다.

එහෙනම් එතකොට අපිට දැනගන්න ඕන රාගක්ෂය කරනවා නෙමෙයි රාගක්ෂය වෙනවා.

그러니 우리가 알아야 할 것은, rāga의 다함은 우리가 '하는' 것이 아니라 '되는' 것이라는 점입니다.

ඒකට අවශ්‍ය කරන මූල ධර්ම දැන් අපි ලෙඩේ හොඳ කරගන්නවා නෙමෙයි. බෙහෙත් කිව්වහම ලෙඩේ හොඳ වෙනවා.

그에 필요한 근본 dhamma도 그렇습니다. 우리는 병을 낫게 하는 것이 아닙니다. 약을 마시면 병이 낫는 것입니다.

මෙන්න මේ වගේ. ලෙඩක් තියෙනකොට අපි ලෙඩේ ඇරගන්න බෙහෙතක් බොනවා. ලෙඩය හොඳ කරනවා නෙමෙයි. බෙහෙත බොනකොට ලෙඩේ හොඳ වෙනවා.

바로 이와 같습니다. 병이 있을 때 우리는 병을 없애려고 약을 마십니다. 병을 낫게 하는 것이 아닙니다. 약을 마시면 병이 낫는 것입니다.

කරනවයි වෙනවයි කියන්නේ දෙකක්.

'한다'와 '된다'는 서로 다른 두 가지입니다.

මෙන්න මේ වගේ ධර්ම මාර්ගය ධර්මය නැමති ඖෂධය ගන්නකොට රාගයේ නැවති රෝගය හොඳ වෙනවා. ද්වේශයේ නැවති රෝගය හොඳ වෙනවා. මෝහය නැමති රෝගය හොඳ වෙනවා. හොඳ වුනාට පස්සේ දකිනවා

이와 같이 dhamma의 길, dhamma라는 약을 먹을 때 rāga라는 병이 낫습니다. dosa라는 병이 낫습니다. moha라는 병이 낫습니다.

රෝගය හොඳ වෙනවා. හොඳ වුනාට පස්සේ දකිනවා දැන් මට පෙර රාගය එනවා. දැන් එන්නේ නැහ. පෙර ද්වේශයේ එනවා දැන් එන්නේ නැ. පෙර මෝහය එනවා. දැන් ඒ මෝහේ එන්නේ නැ. ඒ ක්ෂේ වෙලා.

나은 뒤에는 보게 됩니다. '전에는 rāga가 일어났는데 이제는 일어나지 않는다. 전에는 dosa가 일어났는데 이제는 일어나지 않는다. 전에는 moha가 일어났는데 이제는 그 moha가 일어나지 않는다. 그것이 다해 버렸다.'

අන්න තමන්ම දකින හරියක් එනවා. ඒක ක්ෂය කරනවා නෙමෙයි. ක්ෂය වෙනවා. ලෙිදේ හොඳ කරනවා නෙමෙයි හොඳ වෙනවා. අන්න ඒ වගේ. ඉතින් මේ වගේ අපි දැකගන්න ඕනේ එතකොට

바로 스스로 보게 되는 부분이 옵니다. 그것은 다하게 '하는' 것이 아니라 다하게 '되는' 것입니다. 병을 낫게 하는 것이 아니라 병이 낫는 것, 바로 그와 같습니다.

වගේ. ඉතින් මේ වගේ අපි දැකගන්න ඕනේ එතකොට ඒකට අවශ්‍ය කරන මාර්ගයම තමයි තෝරාගන්න ඕනේ. දැන් අපිට වෙලා තියෙන්නේ හුඟ අපි

그러니 이렇게 보아야 하고, 그에 필요한 길 자체를 골라야 합니다.

ඕනේ. දැන් අපිට වෙලා තියෙන්නේ හුඟ අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ රාගයක් එනවනේ මේක නැති කරගන්න ඕනේ. ද්වේශයක් එනවා මේක මැඩ පවත්වන්න ඕනේ. අපි ඒ ඔය විදිහට එක හරි අමාරුවෙන් කරන්න හදන වැඩක් හැටියට කරන්න හදනවා. සිද්ධ වෙන්න ඕන දේ සිද්ධ කරන්න හදනවා.

그런데 지금 우리에게 벌어진 일은 이렇습니다. 우리는 흔히 'rāga가 일어나니 이것을 없애야 한다, dosa가 일어나니 이것을 눌러야 한다'고 기대합니다. 우리는 그것을 아주 힘들게 해내야 하는 일처럼 하려 듭니다. 저절로 일어나야 할 것을 억지로 일으키려 듭니다.

ඉතින් මෙතන්දි අපි දකින්න ඕන යමක් සිද්ධ වෙන වෙන්නේ කොහොමද?

그러니 여기서 우리가 보아야 할 것은, 어떤 일이 어떻게 일어나느냐 하는 것입니다.

දැන් රාගය අයින් කරන්න හැබැයි අයින් වෙනවා. ඒ කොහොමද වෙන්නේ? අන්න ඒක තමයි අත්‍යාවශ්‍යම ක්‍රමය. අපි ඔය ටික

우리는 rāga를 없애려 하지만, 실은 rāga가 없어지는 것입니다. 그것은 어떻게 일어날까요? 바로 그것이 가장 꼭 필요한 방법입니다.

අත්‍යාවශ්‍යම ක්‍රමය. අපි ඔය ටික තෝරාගත්තා නම් අපිට ඕකෙන් පුළුවන්කමක් ලැබෙනවා. හරියටම ආර්ය මාර්ගය තෝරාගන්න.

그것들을 제대로 가려 안다면 거기서 힘을 얻습니다. ariya의 길을 정확히 고르십시오.

ආර්ය මාර්ගය නැවති ධර්ම ඖෂධය අනුගමනය කරුවහම එතන්දි සිද්ධ විය යුතු දෙයක් තමයි ඔය කියන කාරණය.

ariya의 길이라는 dhamma의 약을 따르면, 거기서 일어나야 할 것이 바로 앞서 말한 일입니다.

එහෙනම් අපි දකින්න ඕනේ ඒක සිද්ධ කරගන්නවා නෙමෙයි සිද්ධ වෙන්න මොකක්ද වැඩිය යුතු මාර්ගය කියලා. කොහොමද බලන්න ඕනේ කොහොම බැලුවොත්ද ඒක වෙන්නේ. අන්න දහම් ඖෂධය ගත්තා වෙන්නේ අන්න ඒ ටික හරියට කරගත්තොත්.

그러니 우리가 보아야 할 것은, 그것을 일으키는 것이 아니라 그것이 일어나도록 어떤 길을 닦아야 하는가, 어떻게 보아야 하고 어떻게 보면 그것이 일어나는가 하는 것입니다. 그것들을 제대로 해내면 바로 dhamma의 약을 먹은 것이 됩니다.

ඉතින් දහම් ඖෂධය ගන්නවා කියන්නේ දැන් අපි දැනගන්න ඕනේ මෙන්න මෙහෙම දෙයක්.

그러니 dhamma의 약을 먹는다는 것에 대해 우리가 알아야 할 것은 이런 것입니다.

නොයෙක් නොවේෙක් අරමුණු මුල් කරගෙන දැන් [ගොරවනවා] හිතට එන අරමුණක් මුල් කරගෙන අරමුණෙහි අපි විසින් බැහැගන්න නිගමනයක් තියෙනවා. අරමුණ පිළිබඳ අපේ දැනීමක් තියෙනවා.

이런저런 대상을 바탕으로, 마음에 오는 대상을 바탕으로 [코 고는 소리] 그 대상에 대해 우리가 내리는 결론이 있습니다. 대상에 대한 우리의 앎이 있습니다.

මොනවක් හෝ අරමුණක් ආපුවහම පෘථග්ජන ගති ලක්ෂණ හෝ නැත්නම් සසර පැවැත්මේ ගති ලක්ෂණ අනුව, අවිද්‍යාවේ තෘෂ්ණාවේ ගති ලක්ෂණය අනුව ඒ ආපු අරමුණට අපි පිළිතුරු දක්වන්නේ එකෝ ඇලීම් වශයෙන්. ඒකෝ ගැටීම් වශයෙන්. එක්කෝ මුලා වශයෙන්.

어떤 대상이든 오면, puthujjana의 성질, 곧 saṃsāra를 이어 가는 성질, avijjā와 taṇhā의 성질에 따라 우리는 그 대상에 반응합니다. 들러붙거나, 부딪치거나, 홀리는 방식으로요.

අරමුණු වෙන එක වළක්වන්න බැ. ඇහැට රූප එක, කනට ශබ්ද එන එක, නාසයට ගන්ධ එන එක, දිවට රස එන එක, කයට පහස එන එක, හිතට හිතිවිලි එන එක ඒක නෙමෙයි නවත්වන්නේ.

대상이 오는 것은 막을 수 없습니다. 눈에 형상이 오는 것, 귀에 소리가 오는 것, 코에 냄새가 오는 것, 혀에 맛이 오는 것, 몸에 닿음이 오는 것, 마음에 생각이 오는 것—그것을 멈추는 것이 아닙니다.

ඒවා එනකොට අපි ළඟ අවිද්‍යාව කියලා යම්කිසි කොටසක් තිබුණ නම් ඒ නිසා අපිට අපිට කරන්න බැරි එකක් සිද්ධ වෙනවා ඔය අතරේ.

그것들이 올 때 우리에게 avijjā라는 어떤 부분이 있다면, 그 때문에 그 사이에 우리가 어찌할 수 없는 일이 일어납니다.

ඒ අරමුණ පිළිබඳව එක්කෝ අපි අපිට ඇතිවෙන අදහස ඇලීම් සහගතයි. [ගොරවනවා] එක්කෝ ගැටීම් සහගතයි. එක්කෝ මුලාවීම් සහගතයි.

그 대상에 대해 우리에게 생기는 생각이 들러붙음과 함께하거나, [코 고는 소리] 부딪침과 함께하거나, 홀림과 함께합니다.

ඇලීම නිසා ඇලීමට ප්‍රතිචාර කරන්න. අන්න ඇලීමෙන් සකස් කරන්නා වූ සංකාර ඉපදවන්න හේතු.

들러붙음 때문에 들러붙음에 따라 반응하게 됩니다. 바로 그것이 들러붙음으로 짓는 saṅkhāra를 일으키는 까닭입니다.

ඇලීමක් ඇති වුණා නම් ඇලීමට අනුකූලව හිතන්න කියන්න කරන්න අපි පෙළඹෙනවා. ගැටීමක් ඇති වුණා නම් ගැටීමට අනුව හිතන්න කියන්න කරන්න පෙළඹෙනවා. මුලාවක් ඇති වුණා නම් මුලාවට අනුව හිතන්න කියන්න කරන්න පෙළෙනවා.

들러붙음이 생기면 들러붙음에 맞게 생각하고 말하고 행동하도록 이끌립니다. 부딪침이 생기면 부딪침에 맞게 생각하고 말하고 행동하도록 이끌립니다. 홀림이 생기면 홀림에 맞게 생각하고 말하고 행동하도록 이끌립니다.

එහෙනම් හිතන්න කියන්න කරන්න පෙළඹෙන්නේ ඇලීමක් ඇති වුනොත්, ගැටීමක් ඇති වුනොත් මුලාවක් ඇති වුනොත්

그러니 생각하고 말하고 행동하도록 이끌리는 것은 들러붙음이 생기거나, 부딪침이 생기거나, 홀림이 생길 때입니다.

අරමුණු නවත්තන්න අපිට බැහ.

대상을 멈출 수는 없습니다.

එන එන අරමුණ පිළිබඳව ඇති වුණ ඇලීමක් ඇතිවෙනවා නම් අන්න ඒකටයි ප්‍රතිකර්මය හොයාගන්න ඕනේ.

오는 대상마다 그에 대해 들러붙음이 생긴다면, 바로 그것에 대한 처방을 찾아야 합니다.

එතකොට ඇලීම ක්ෂය වෙලා ගියා නම් ඇලීමෙන් කරන හික් හිතුවිල්ලා ක්‍රියාවක් කතාවක් වෙනවා දැන් ඇති වෙන්න හේතු නැ.

그래서 들러붙음이 다해 사라졌다면, 들러붙음으로 하던 생각, 행동, 말이 이제는 생길 까닭이 없습니다.

ගැටීමට හේතු නැති වෙලා කියන්න. ගැටීම නිසා හටගන්නකට ක්‍රියාවට කතාව හේතු මතු වෙන්නේ නැත්නම් හිතිලක් ක්‍රියාවක් කතාවක් විද්‍යාමානය වෙන්නේ නැ. ගැටීම් සහගත

부딪침의 까닭이 사라졌다면, 부딪침 때문에 생기던 생각, 행동, 말의 까닭이 드러나지 않으니 생각도 행동도 말도 나타나지 않습니다. 부딪침과 함께하는 것들이요.

මුලාව නැති වෙලා ගියානම් මුලාවෙන් මතුවෙන හිතුවිල්ලක් ක්‍රියාවක් කතාවක් මතු වෙන්නේ නෑ.

홀림이 사라졌다면 홀림에서 나오는 생각, 행동, 말이 드러나지 않습니다.

එහෙනම් මෙතන්දි අපිට අවශ්‍ය වෙන්නේ ඇලීමට, ගැටීමට, මුලාවට හේතු වෙන අරමුණක් එනකොට අපේ හිතවට බැඳෙන්නේ ඒ ඇලීමට, ගැටීමට, මුලාවට කියන එක මුලාවට පත් වෙන්නේ මතු වෙලා එන්නේ. යමක් හරියට දැකේ නැති නිදන්.

그러니 여기서 우리가 알아야 할 것은 이렇습니다. 들러붙음, 부딪침, 홀림의 까닭이 되는 대상이 올 때 우리 마음이 그 들러붙음, 부딪침, 홀림에 묶이고 홀림에 빠져 그것들이 드러나는 것은, 무언가를 제대로 보지 못했기 때문입니다.

ඒ ඇලීමට තිබිච්ච හේතුව මොකක්ද කියලා දැක්ක නම්. ගැටීමට හේතුව මුලාවට හේතුව දැක්ක නම් ඇලීමට ගැටීමට මුලාවට තිබිච්ච අවශ්‍යතාවය මූල ධර්මය නැතිවෙලා යනවා.

그 들러붙음의 까닭이 무엇인지 보았다면, 부딪침의 까닭과 홀림의 까닭을 보았다면, 들러붙음, 부딪침, 홀림이 일어날 필요, 그 근본 dhamma가 사라집니다.

මෙන්න මේකයි කරගන්න ඕනකම තියෙන්නේ.

바로 이것을 해내야 합니다.

අරමුණ නැති කරන්න බැහැ. දැන් කවුරු හරි බනිනවා. බින එක නැති කරන්න අපිට බැහැ. බහිනව අපිට තරහ එනවා. අන්න ඒ තරහ යන එක නැති කරගත්තොත් අපි දිනුවා.

대상을 없앨 수는 없습니다. 누군가가 욕을 합니다. 욕하는 것을 우리는 없앨 수 없습니다. 욕을 들으면 화가 납니다. 그 화가 나는 것을 없앤다면 우리가 이긴 것입니다.

තරහ යන එකට අපි ඉඩවා තිබුණා නම් ඒකට හේතු තිබුණනම් තරහ මනසක් අපිට ඇති වුනා අන්න ද්වේශ සහගත විඤ්ඤාණයක් පහළ වෙනවා.

화가 날 여지를 우리가 두었다면, 그 까닭이 있었다면, 화난 마음이 생겨 바로 dosa와 함께하는 viññāṇa가 나타납니다.

එතකොට අපිට නිකන් ඉන්න බැහ. ඒ විඤ්ඤාණයට තනු හිතන්නයි කියන්නයි පෙරන්නයි අපි වහිනකොට අපිට හිතෙනවා බැන්නවොත් බයින්න බැන්නොත් ගහන්න බැන්නොත් සෝක වෙන්න සංවේගන්න මේ විදිට ඒකට මොනවාහරි කම්පාවක් ඒකට ප්‍රතිචාරයක් දක්න්න හේතු වෙනවා.

그러면 가만히 있을 수 없습니다. 그 viññāṇa에 맞게 생각하고 말하고 하려 듭니다. 욕을 들을 때 우리는 생각합니다. 욕하면 맞받아 욕하자, 욕하면 때리자, 욕하면 슬퍼하고 마음 아파하자—이렇게 거기에 어떤 흔들림, 어떤 반응을 보일 까닭이 됩니다.

එතකොට දූෂිතාන්තමෙන් හිතන්න කියන්න කරන්න අපි පෙළමෙනවා.

그러면 더럽혀진 마음으로 생각하고 말하고 행동하도록 이끌립니다.

ඉතින් මේක දූත විදිහට හිතන්න එපා කියන්න එපා කරන්න එපා හිර කරගෙන හිටවන් කිව්වට මේක හරියන්නේ නැ.

그러니 '이것을 더럽혀진 식으로 생각하지 마라, 말하지 마라, 하지 마라, 꾹 누르고 있어라' 해도 이것은 해결되지 않습니다.

අන්න ඒක තමයි බුදු දහමෙන් ප්‍රතිඵලය ගන්නේ මේවා හිර කරගෙන ඉන්න කියන එක නෙමෙයි. මේවා කරන්න කියන එකත් නෙමෙයි. බැන්නහම බයින්න කියන එකත් ගහන්න කියන එකත් නෙමෙයි කියන්න. ඒවා හිර කරන්නේ තද කරගෙන ඉන්න කියන එකක් නෙමෙයි කියන්නේ. අපි ඒ වෙලාවේදී අපි

Buddha의 dhamma에서 열매를 얻는다는 것은 이것들을 억누르고 있으라는 것이 아닙니다. 이것들을 하라는 것도 아닙니다. 욕을 들으면 맞받아 욕하라거나 때리라는 것도 아닙니다. 억누르라는 것도 꽉 참고 있으라는 뜻이 아닙니다.

නෙමෙයි කියන්නේ. අපි ඒ වෙලාවේදී අපි දකින්න ඕනේ. ඇයි මට බනින්න හිතෙන්නේ බහිනකොට ඇයි මට ගහන්න හිතෙන්නේ බහිනකොට මොනවාහරි ආවටක් අනිත්‍ය අරමුණක් එනකොට ඊට විරුද්ධව ප්‍රතිචාර දක්වලා ඒකට ගැටෙන්න හිතෙන්නේ ඇයි?

그때 우리가 보아야 합니다. 욕을 들을 때 왜 나는 욕하고 싶어지는가? 욕을 들을 때 왜 나는 때리고 싶어지는가? 덧없는 대상이 올 때 왜 그에 맞서 반응하며 부딪치고 싶어지는가?

මාගේ මනස තුළ ඒ අරමුණ එනකොට ඒක දරන්න හේතුවක් තියෙනවා. මම කැමති නෑ කියනවට.

내 마음 안에 그 대상이 올 때 그것을 붙들게 하는 까닭이 있습니다. 내가 그것을 좋아하지 않는다는 것입니다.

ඒ නිසා තමයි මම කැමති නැති නිසා තමයි මම ඒකට විරුද්ධව ක්‍රියාත්මක ක්‍රියාක් ගන්නේ.

그 때문에, 내가 좋아하지 않기 때문에 그에 맞서 무언가 행동을 하는 것입니다.

බයිනවට කැමති නෑ. කැමති නැති කෙනාට වයිනකොට ඉන්න බැ. දැන් එයාට සිද්ධ වෙනවා ඒකට මොනවාහරි වැඩපිලක් කරන්න ඕනේ ඒකෙන් නවතින්න.

욕먹는 것을 좋아하지 않습니다. 좋아하지 않는 사람은 욕을 들을 때 가만히 있을 수 없습니다. 이제 그는 그것을 멈추게 하려고 무언가 대책을 세워야 하게 됩니다.

බැම නතර කරගන්න. ඔහුට සිද්ධ වෙනවා මොනවාහරි ඒකට අවශ්‍ය කරන වැඩපිලක් කරන්න.

욕을 멈추게 하려고요. 그는 그에 필요한 어떤 대책을 세워야 하게 됩니다.

මම කොහොමද ඒ වැඩුවම නතර කරගන්නේ කියලා එයා ඒකට අනුව හිතනවා.

'나는 어떻게 그 욕을 멈추게 할까' 하고 그는 그에 맞춰 생각합니다.

ඒ වෙලාවේදී එයාට ක්‍රමයක් නැත්නම් එහෙම මේකට බයින නැති කරනවා මම මොකට බින්න ඕනේ. ආයේ මට නොබනඉන්න මුට බනින්න ඕනේ. එක්කෝ ආයේ මට නොවනඉන්න මුලට ගහන්න ඕනේ. නැ ආයේ මට නොබෙන්නගේ හදිපත් කරන්න කටය ඇද කරන්න ඕනේ ගොඩු කරන්න ඕනේ මට පුළුවන් නම් එහෙම එකට මම ඒක හරි කරනවාමට මෙන්න ඒකෝ බය ගන්නනවා. මෙන්න මෙහෙම අපි ගන්නවා ප්‍රතිචාර දක්වන ක්‍රමයක්.

그때 그에게 마땅한 방법이 없으면 이렇게 생각합니다. '이 욕을 없애야지, 내가 왜 욕을 먹어야 하나. 다시는 나에게 욕하지 못하게 이놈에게 욕해야 한다. 아니면 다시는 욕하지 못하게 아예 때려야 한다. 아니면 다시는 욕하지 못하게 혼내 주고, 입을 비뚤어지게 하고, 벙어리로 만들어야 한다. 할 수만 있다면 그렇게 해서라도 바로잡겠다.' 아니면 겁을 줍니다. 이렇게 우리는 반응하는 방법을 택합니다.

මෙන්න මේ නිසා තමයි සසර පැවැත්මට හේතු වෙන අනාථ වෙන්න හේතු වෙන සංඛාර ගොඩනැගෙන්නේ.

바로 이 때문에 saṃsāra를 이어 가는 까닭, 의지할 데 없게 되는 까닭이 되는 saṅkhāra가 쌓이는 것입니다.

ඒ බයිනය එක මට ප්‍රශ්නයක් නොවුනානම් දැන් මට ගන්න තීරණයකුත් ගන්න ඔය දේ කරන්න.

그 욕이 나에게 문제가 되지 않았다면, 이제 내가 무슨 결정을 내리고 그런 일을 할 까닭이 있겠습니까.

ගන්න තමායි මොක.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න ප්‍රශ්නේ ඉවරයි.

그러면 문제는 끝납니다.

එහෙනම් මෙන්න මෙතෙන්ට පත්වෙන්න පුළුවන් නම් තමයි බුදු දහම ප්‍රතිඵලය හම්බ වුනේ.

그러니 여기에 이를 수 있다면 그때 비로소 Buddha의 dhamma의 열매를 얻은 것입니다.

ලෝකේ බයින එකෙන් තොර කරන්න බුදු දහමක් නෑ.

세상에서 욕하는 일을 없애 주는 Buddha의 dhamma는 없습니다.

බයින කෙනා බහිනකොට ඒක මට වදින්නේ නැත්නම්. අන්න එතන බුදු දහම ප්‍රතිඵලය හම්බවුනා.

욕하는 사람이 욕할 때 그것이 나에게 닿지 않는다면, 바로 거기서 Buddha의 dhamma의 열매를 얻은 것입니다.

ඇලෙන්න හේතු කාරකයක් එනකොට ඇලීමක් එන්නේ නැත්නම්. අන්න බුද්ධාම ප්‍රතිඵල හම්බ වෙලා.

들러붙게 하는 까닭이 올 때 들러붙음이 일어나지 않는다면, 바로 Buddha의 dhamma의 열매를 얻은 것입니다.

මුලා කරන්න හේතුකාරයක් එනකොට මුලා වෙන්නේ නැත්නම්. මුලාව මතු වෙන්නේ නැත්නම් එහෙම එකක්. අන්න බුද්ධහම ප්‍රතිඵලය හම්බ වෙලා.

홀리게 하는 까닭이 올 때 홀리지 않는다면, 홀림이 드러나지 않는다면, 바로 Buddha의 dhamma의 열매를 얻은 것입니다.

ඉතින් අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ බුදු දහමෙන් එහෙම කරන්නේ නෙමෙයි. මේක මට බයිනවා. කොහොම හරිමගේ බනිම නැත කරගන්න පුළුවන් නම් අන්න ඇයි බලාපොරොත්තු වෙන එක.

그런데 우리가 Buddha의 dhamma에서 기대하는 것은 그런 것이 아닙니다. '이 사람이 나에게 욕을 한다. 어떻게든 나에 대한 욕을 없앨 수만 있다면'—바로 이것이 우리가 기대하는 것입니다.

මෙත් වරලා හරි කමක් නෑහැ. මෙත් වන්ට ම බයින්නේ නැත්නම් හරි. අන්න අපි හිතා අඉන්නේ එකක්.

'mettā를 닦아서라도 상관없다. mettā 덕분에 나에게 욕만 안 하면 된다.' 바로 이것이 우리가 생각하고 있는 것입니다.

ආර්ය ආර්යයන් තුළ දැකිය යුතු.

ariya들에게서 보아야 할 것은 이렇습니다.

එදත් බැන්නා. එදා මට රිදුනා. අද බයිනවා. අද මට රිදෙන්නේ නැ. අන්න එහෙම එකක් එනවානම් අන්න නිවන් මග හම්බ වෙලා.

'그날도 욕을 들었다. 그날 나는 아팠다. 오늘도 욕을 듣는다. 오늘은 아프지 않다.' 바로 그런 것이 온다면, nibbāna의 길을 얻은 것입니다.

එදා බැනප එක අද මට ගහනවා. හැබැයි එදා බයිනකොට මට හරියට හිඳුනා. අද මට ගහනකොට හිතෙන්නේ නැ. අන්න එහෙම එකක්වානම් අන්න බුදු දහම තුළින් මානසිකත්වය වැඩිලා.

'그날 욕하던 사람이 오늘은 나를 때린다. 그런데 그날 욕할 때는 몹시 아팠는데 오늘 맞을 때는 마음에 걸리지 않는다.' 바로 그렇게 되었다면, Buddha의 dhamma를 통해 마음가짐이 자란 것입니다.

නමුත් අපි එතකොට දැන් හොයන්නේ ඕක නෙමෙයි. මෙත් වරලා මෙත් වරලා අරු මට ආදරයෙන් ආයසරයක් මට යටත් වෙලා හිටියනේ. මල්ල ළඟට එනු දනගහන තත්ත්වයට පත් කරන්න ක්‍රමයක් තිබුණා. අන්න බුද්ධහම ප්‍රතිවලන මට හම්බවෙලා කියලා අපි හිතාේ.

그러나 우리가 지금 찾는 것은 그것이 아닙니다. 'mettā를 닦고 닦았더니 저 사람이 나에게 다정해져서 다시 나에게 고개를 숙였다. 내 곁에 와서 무릎 꿇게 만드는 방법이 있었다. 바로 Buddha의 dhamma의 열매를 얻었다'고 우리는 생각합니다.

බුදු දහමේ ප්‍රතිඵලය කියන්නේ එහෙම එකක්.

Buddha의 dhamma의 열매란 이런 것입니다.

පෙර මන වඩන රූප දකිනකොට ඇලීමක් ඇති වෙනවානම්. ආසාවක් ඇල්ලමක් ඇති වුණානම් අදත් ඒ මනවඩන රූප ඊට වැඩි ඒවා දැක්කා. මට එහෙම ආසාවක් ඇල්මක් එන්නේ නෑනේ කියලා තත්ත්වයට මානසිකත්වයක් ගොන්නැගුණ නම් කියි බුදු දහමෙන් වටිනා ප්‍රතිඵලයක් මට හම්බවෙලා තියෙනවා.

전에는 마음에 드는 형상을 볼 때 들러붙음이, 바람과 애착이 생겼는데, 오늘은 그런 마음에 드는 형상, 그보다 더한 것들을 보고도 '나에게 그런 바람이나 애착이 오지 않는구나' 하는 마음가짐이 쌓였다면, Buddha의 dhamma에서 값진 열매를 얻은 것입니다.

ඒ මට බයිනකොට හරි අමාරුයි. ඉවසන්න බැ. අද මට බයිනවා ඇට වැඩියි. ඒ වුනට මට එදා තියෙන අද තේ ගානක්වත්. ඒක නිකන් කවුරුහරි කතා කරනවා වගේ විතරයි මට ඔහු කිරි තරහක් එන්නෙත් නැ. ඔහු කොච්චර වැන කියලා මට හින්නෙත් නැ.

'전에는 욕을 들으면 몹시 힘들었고 참을 수 없었다. 오늘은 그보다 더 많이 욕을 듣는다. 그래도 그날 겪던 것의 한 조각만큼도 없다. 그저 누군가 말하는 소리일 뿐이고, 조금도 화가 나지 않는다. 그가 얼마나 욕했는지조차 마음에 남지 않는다.'

එහෙම ශාන්තියක් මට ලැබුණා කිව්ව. අන්න නිවන් ශාන්තිය නිවීමේ ශාන්තිය කියන්නේ ඔන්න ඔහොම එකක්.

그런 평온을 얻었다면, 바로 그것이 nibbāna의 평온입니다. 꺼짐의 평온이란 바로 그런 것입니다.

එතකොටද දැන් බයින්ඩ ඉන්න එක බයින්නේ නැතුව ගියාට පස්සේ මට තරහය නැති එක ඕක කාටත් තියෙන එකක්.

그런데 욕하던 사람이 욕하지 않게 된 뒤에 나에게 화가 나지 않는 것—그것은 누구에게나 있는 일입니다.

කවුරු හරි බයිනකොට තරහ එනවා. අනේ මට සමාට පස්සේ කවද තවත් සමන්න නෑහැ කියලා නම් එහෙම කමා ක්‍රමයක් වුනොත් මිනිහාගේ තරහ වෙන්නේ නැහ ටහා තරහ එන්නේ නැහැ. ඒක සාමාන්‍ය මිනිහාගේ හැටෙන්නේ.

누군가 욕하면 화가 납니다. 그런데 그가 '제발 용서해 주세요, 다시는 욕하지 않겠습니다' 하고 용서를 빈다면 그 사람에게는 화가 나지 않습니다. 그것이 보통 사람의 모습입니다.

ඒකට ආර්යයන්ගේ හැටිය අය ඒක කොයි මිනිහාගෙත්ද හැටියෙන්නේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

බැනප එක ඇවිදිනන් සමාව ගත්තා නම් මීට පස්සේ මම බයින්නේ නෑහ කිව්වා නම් අනේ මට සමා වෙන්නේ. මීට පස්සේ මම ඔයා කවදා බයින්නේ නැහ. ඒ ජාතිය ප්‍රතිඵලයක් හම්බවුනා නම් එහෙම ඒක මේ සාමාන්‍ය මිනිහත් කම්පාව නොවෙන තැනක්.

욕하던 사람이 와서 용서를 빌며 '이제부터는 욕하지 않겠습니다, 제발 용서해 주세요, 앞으로 당신에게 결코 욕하지 않겠습니다' 했다면, 그런 결과를 얻었다면, 그것은 보통 사람도 흔들리지 않는 자리입니다.

වෛනිකා බයින නැති වෙනත් දැන් සහනයක්. බෞද්ධත්වය තුළ දියිනවා කියන්නේ වෛනකා ඇයිට වැඩියන්නත් දැන් සහනයක්. මොකද කොච්චර පැන්නම් කම්පාවෙන් නැත් අතයට පත් වෙලා.

욕하던 사람이 욕하지 않게 되어서 얻는 안도만이 아닙니다. 불자로서 이긴다는 것은, 욕하는 사람이 그보다 더 욕해도 안도하는 것입니다. 왜냐하면 아무리 욕해도 흔들리지 않는 상태에 이르렀기 때문입니다.

මෙන්න මෙහෙම එකක් තියෙනවා. බුදු දහමේ ප්‍රතිඵලය කියන්නේ ඔන්න ඕක මතු කර ගැනීම.

이런 것이 있습니다. Buddha의 dhamma의 열매란 바로 그것을 드러내는 것입니다.

ලෝකයා බයින් නැති තත්ත්වයට පත් වෙලා හිටන් ගන්න ශාන්තියක් නෙමෙයි බුද්ධ දහම කියන්නේ. ලෝකය අපිට විරුද්ධත්වයට පත් වෙන්නේ නැත්තත්වයට පත් කරලා ලබාගන්න ශාන්තියක් නෙමෙයි බුදු දහම කියන්නේ.

세상 사람들이 욕하지 않게 되어서 얻는 평온이 Buddha의 dhamma가 아닙니다. 세상이 우리에게 맞서지 않게 만들어서 얻는 평온이 Buddha의 dhamma가 아닙니다.

මුළු ලෝකේ හැම තැනින්ම එන්න පටන් ගන්නවා හිංගිසා. හැබැයි ඒ එකක්වත් මට ප්‍රශ්නයක් නොවෙන තත්වට පත් වුනානම්. මගේ මනසේ වික්ෂිප්ත කරන්න බැරි වුණානම් අන්න එතන බුදුහාම ප්‍රතිඵලය මතුවෙලා.

온 세상 사방에서 해침이 몰려오기 시작해도, 그 가운데 하나도 나에게 문제가 되지 않는 상태에 이르렀다면, 내 마음을 흐트러뜨릴 수 없었다면, 바로 거기서 Buddha의 dhamma의 열매가 드러난 것입니다.

නමුත් අපි අද ඒකේ යථාර්ථයෙන් අපි හිතලා තියෙන්නේ නිවන කියලා හිතන්නේ නිවීම කියලා ඒක දකින්නේ නැති කර.

그러나 오늘 우리는 그것을 참모습대로 생각하지 않고, nibbāna라고, 꺼짐이라고 생각하면서도 그것을 보지 못하고 있습니다.

රාගක්ෂ සේ වුණා කියලා කියන්නේ අන්න ඒකයි. ද්වේශක් සේ වුණා කියන්නේ ඒකයි. මෝහක් සේ වුණා කියන්නේ ඒකයි. නිවන කියන්නේ ඒකයි.

rāga가 다했다는 것은 바로 그것입니다. dosa가 다했다는 것도 그것입니다. moha가 다했다는 것도 그것입니다. nibbāna란 그것입니다.

නිවනම නාතයි කියලා කියනව නිවන කියන්නේ අන්න එවන් ගහද්දී බනිද්දී හිංගි හිංසා කරද්දී තමන්ට ගැටීමක් එන්නේ නැති තත්ත්වයට මානස පත්වෙලා නම්. අන්න නිමි.

nibbāna라고들 말하는데, nibbāna란 바로 그렇게 때릴 때, 욕할 때, 해칠 때 자신에게 부딪침이 오지 않는 상태에 마음이 이른 것입니다. 바로 꺼진 것입니다.

අන්න නිමුකිය සත්‍ය දැනගන්න ඕනේ.

바로 그 꺼짐의 참을 알아야 합니다.

දැන් ලී දෙකක් අරගෙන ඒකට හයියෙන් ඇතුිල්ලුවොත් මේ ලී දෙක රත් වෙනවා. තවත් ඇතුලුවොත් ගිනිගන්නවා.

나무 두 개를 가져다 세게 비비면 두 나무가 뜨거워집니다. 더 비비면 불이 붙습니다.

හැබැයි මේ මේ ලිය වතුරේ දාලා තියලා ගන්නවා පොලා තියෙන්නේ. දැන් අතුරලා බල. කොච්චර ඇතුලුව සත් වෙන්නෙත් නැහැ කිරිගන්නෙත් නැහ. මොකද ලී දෙක පොකුපු නිසා.

그런데 이 나무를 물에 담가 두어 흠뻑 젖었습니다. 이제 비벼 보십시오. 아무리 비벼도 뜨거워지지도 불이 붙지도 않습니다. 두 나무가 젖었기 때문입니다.

ක්‍රියාවලිය කරගෙන යනවා. ලී දෙක ඇති ලීමේ ක්‍රියාවලිය කරනවා. අර වේලා තියෙන්නේ ලී දෙක තියෙන වෙල ක්‍රියාවලිය තියෙනකොට සත් වෙලා ගිනිගන්නවා.

비비는 일은 계속됩니다. 두 나무를 비비는 일을 합니다. 전에는 두 나무가 마른 상태에서 그 일을 하니 뜨거워져 불이 붙었습니다.

පෙරුවලී දෙක තියෙනවා. අර ක්‍රියාවලිය දැනුත් තියෙනවා. එක එක අතුල් වෙනවා. හැබැයි රත්තයා ගිනිගන්න සත්වය නෑ. ඔය ලීප කරන්න.

전처럼 두 나무가 있습니다. 그 비비는 일도 지금 있습니다. 서로 비벼집니다. 그런데 뜨거워져 불이 붙는 성질이 없습니다. 그 나무가 젖었기 때문입니다.

මෙන්න මේ වගේ දකින්න ඕනේ. [උගුර කෑරීම]

바로 이와 같이 보아야 합니다. [헛기침]

ඇසයි රූපයයි කියන දෙක පිළිබඳ යථාර්ථය අපි දැක්කා නම් එතන්දි අපි දැනගන්නවා අරියලි කාෂ්ටයක් වෙලා තිබුන හා සමානව තිබෙන එක යථා ධර්මයෙන් පොනවා. ධර්ම ජලාසයෙන් පොනවා.

눈과 형상이라는 두 가지의 참모습을 보았다면, 거기서 우리는 압니다. 마른 나무토막 같던 것이 참된 dhamma로 젖습니다. dhamma의 물로 젖습니다.

කෙඟුවට පස්සේ ඇහැත් පොලා ධර්ම ජලාසයෙන් රූපයක් පොඟලා. දැන් ඇහැයි රූපයයි කොච්චරට හැපුණා ඒකෙන් හටගන්නේ නෑහැ. ඇලීමක් ගැටීමක්කට හේතුවක් හටගන්නේ නැහැ. ගැටීමට මුල හේතුවත් ඇලීමක්.

젖은 뒤에는 눈도 dhamma의 물에 젖고 형상도 젖었습니다. 이제 눈과 형상이 아무리 부딪쳐도 거기서 불이 일지 않습니다. 들러붙음이나 부딪침의 까닭이 생기지 않습니다. 부딪침의 뿌리가 되는 까닭도 들러붙음입니다.

ඇලීම හටගත්තේ නැත්නම් ගැටීමට හේතු නැහ. මුල අල්ලගන්න ැ දැන් මෙතන්දි අපි දකින්න ඕනේ. ඇයි ඇලීමට හේතුවක් එන්නේ?

들러붙음이 생기지 않았다면 부딪침의 까닭도 없습니다. 뿌리를 붙잡아야 합니다. 이제 여기서 보아야 합니다. 왜 들러붙음의 까닭이 오는가?

අපි ඒ ඇස දිහෑ ඒ රූපයේදී දිහා බලාපු ක්‍රමයක් තියෙනවා වැරදි ආකල්පය. ඒ වැරදි ආකල්පයෙන් බලපු ක්‍රමය තියෙන තාක්කල්ම අපිට ඕකෙන් බේරෙන්න බැ.

우리가 그 눈을, 그 형상을 바라보는 방식이 있습니다. 잘못된 태도입니다. 그 잘못된 태도로 보는 방식이 있는 한 우리는 거기서 벗어날 수 없습니다.

ඇහැ පිළිබඳ වැරදි ආකල්පයකින් බලන්න පුරුදු වෙලා තියෙනවා. රූපය පිළිබඳ වැරදි ආකල්පයකින් බලන්න පුරුදු වෙලා තියෙනවා. තවින් කියන අවිද්‍යා සහගතව ඇහැ පිළිබඳ බලන්නත් අවිද්‍යා සහගතව රූපය දිහා බලන්නත් පුරුදු වෙලා තියෙන තාත්තා. අපිට පුළුවන්කමක් නැහැ. ඒ ඇලීමෙන් බේරෙන්න ඕන.

눈을 잘못된 태도로 보는 데 익숙해져 있습니다. 형상을 잘못된 태도로 보는 데 익숙해져 있습니다. 곧 avijjā와 함께 눈을 보고 avijjā와 함께 형상을 보는 데 익숙해져 있는 한, 우리는 그 들러붙음에서 벗어날 수 없습니다.

ඒ ඇලුම් කරන දේවල් හොයා යන ඒ පසුබ හඹා යන එකෙන් බේරෙන්න පුළුවන් කමක්. ඒවට විරුද්ධතාවයන් එනකොට ඒවට ගැටීම ඒකාන්තයේම හේතු වෙයි.

들러붙는 것들을 찾아 그 뒤를 쫓는 데서 벗어날 수 없습니다. 그것들에 맞서는 것이 오면 반드시 부딪침의 까닭이 됩니다.

ඇහෙන් රූප පල්ලා මන වටන ආශ්වාදයක් ලබන්න බලාපොරොත්තුව තියෙනවා නම් ඒ සාක් ඒකට විරුද්ධ හැම දේකටම ඔහු විරුද්ධයි. ඔහු ගැටෙනවා.

눈으로 형상을 보며 마음에 드는 맛을 얻으려는 기대가 있다면, 그에 맞서는 모든 것에 그는 맞섭니다. 그는 부딪칩니다.

කනෙන් ශබ්දයක් අහලා මන වඩන මිහිරියාවක් ආශ්වාදන්න බලාපොරොත්තු තියෙනවා නම් ඒකට විරුද්ධ වෙන හැම එකක්ම ඔහුට කරදරයක්, බාධකයක්. ඔහුට විරුද්ධව නැගෙනවා. බාධකය ජයගෙන ෙසේව මම ශ්‍රවන මධුරත්වය ලබන්න ඕනේ.

귀로 소리를 들으며 마음에 드는 달콤함을 맛보려는 기대가 있다면, 그에 맞서는 모든 것이 그에게 성가심이요 걸림돌입니다. 그는 그에 맞서 일어납니다. '걸림돌을 이겨서라도 나는 듣는 달콤함을 얻어야 한다.'

නාසයයි, ගන්ධයයි මුල් කරෙන්නේ ගාන විඤ්ඤාණයක් හටගන්නකොට ආශ්වාදයක් සුවඳ ලැබීමේ බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා නම්. ඒ බලාපොරොත්තුව තියෙන තාක්කල් ඊට විරුද්ධ වෙන හැම එහෙකටම අපි විරුද්ධ වෙලා ගැටිලා. අපි ප්‍රතිකර්මයක් හොයනවා. නැහ උපක්‍රමයක් හොයෙනවා. ඒ විරුද්ධතාවය මැඩ පවත්වාගන්න.

코와 냄새를 바탕으로 ghāna viññāṇa가 생길 때 좋은 향을 맛보려는 기대가 있다면, 그 기대가 있는 한 그에 맞서는 모든 것에 우리는 맞서 부딪칩니다. 처방을 찾습니다. 아니, 꾀를 찾습니다. 그 맞섬을 누르려고요.

මොකටද? අර ආශ්වාදයට තියෙන බලාපොරොත්තුව නිසා.

무엇 때문에? 그 맛에 대한 기대 때문입니다.

දිවට රසයක් අරගෙන රසාදය බලාපොරොත්තු වෙන තාක්කල් ඒවා හොඳයි කියලා ගන්න තාක්කල් ඊට විරුද්ධ දෙයක් එනකොට අපි හැම වෙලේම ඊට විරුද්ධව ගැටෙනවා.

혀로 맛을 보며 맛의 즐거움을 기대하는 한, 그것들이 좋다고 여기는 한, 그에 맞서는 것이 오면 우리는 언제나 그에 맞서 부딪칩니다.

ගැටලා මොකද කරන්නේ? ඇලුම් කරන ප්‍රසාදය ලබා ගැනීමටම ක්‍රම හොයනවා ඒ පස්පත හඹා යනවා. ඒවරට විරුද්ධයන හැම දේකටම ගැටි ගැටිය ඒකට ප්‍රතිකර්ම හෝ හොය ඒක මැඩ පවත්තාන ප්‍රතිකරම හේ ඒ පසපත හඹා යනවා. අන්න ඇලීමටයි ගැටීමටයි ඒ පසපත හඹා වෙන්න හේතුව.

부딪쳐서 무엇을 합니까? 들러붙는 즐거움을 얻을 방법을 찾으며 그 뒤를 쫓습니다. 그것에 맞서는 모든 것에 부딪치고 또 부딪치며, 그에 대한 처방이나 그것을 누를 처방을 찾아 그 뒤를 쫓습니다. 바로 그것이 들러붙음과 부딪침, 그리고 그 뒤를 쫓게 되는 까닭입니다.

කය පිළිබඳව වැරදි ආකල්පයෙන් හිතන සක්කල්. අවිද්‍යා සහගතව හිතන සාක්ඛාර ස්පර්ශයට හේතුකාරක වන්නා වූ රූපය පිළිබඳව නැත්නම් ඒට අවශ්‍ය කරන පොට්ඨබ්බයට හේතුවෙන දේ පිළිබඳව වැරදි ආකල්පයන හිතන තක්කල් අපි ඔය දෙක එකතු කරගෙන අපිට ඕන හැටියට එකතු කරගන්නත් ඒ ආශ්වාදය විඳින්නත් බලාපොරොත්තු වෙනවා.

몸에 대해 잘못된 태도로, avijjā와 함께 생각하는 한, 닿음의 까닭이 되는 형상에 대해, 혹은 그에 필요한 phoṭṭhabba의 까닭이 되는 것에 대해 잘못된 태도로 생각하는 한, 우리는 그 둘을 우리가 원하는 대로 모으고 그 맛을 누리기를 기대합니다.

ඒ බලාපොරොත්තුව පසු පස්සේ ඒවා හොයාගෙන අහඹා යනවා. ඒවට විරුද්ධ වෙන හැමෙහෙකටම විරුද්ධව ගැටි කැඩී ප්‍රතිකර්ම හොයෙනවා. උපක්‍රම හොයනවා ඒවා මැඩ පවත්වන්න. ගැටි ගැටිය ඒ පැස මත හඹා යනවා.

그 기대를 따라 그것들을 찾아 쫓아갑니다. 그것에 맞서는 모든 것에 맞서 부딪치며 처방을 찾고 꾀를 찾아 그것들을 누르려 합니다. 부딪치고 또 부딪치며 그 뒤를 쫓아갑니다.

දැන් මේ සියල්ලටම මුල වුනේ මොකක්ද? ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය, මන කියන මේ පිළිබඳ අවිද්‍යා සහගත හිතයි. අවිද්‍යා සහගත දෘෂ්ටියයි.

그러면 이 모든 것의 뿌리는 무엇이었습니까? 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음에 대한 avijjā와 함께하는 마음입니다. avijjā와 함께하는 diṭṭhi입니다.

ඒවට ගෝචර වෙන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ධර්ම පිළිබඳව අවිද්‍යා සහගතව අකිසිවල ගොන්නැගෙන දෘෂ්ටියයි.

그것들의 대상이 되는 형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma에 대해 avijjā와 함께 쌓인 diṭṭhi입니다.

මෙන්න මේ දෘෂ්ටියේ යම්තාක්කල් තියෙනවද ඒ තාක්කල් අපිට ඒවා අත්හරින්න බැ.

이 diṭṭhi가 있는 한 우리는 그것들을 놓을 수 없습니다.

ඒවා ඇසුරු කරන්න ඕනේ. ඒවයෙන් ආස්වාද ලබන ආස්වාදය ප්‍රියමනාපය ඕනේ. ඒවා හොයාගන්න ඒවා පසුපත හඹා යන්න ඕනේ හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් සිතුවිල්ලෙන්, ක්‍රියාවෙන්, කතාවෙන් ඒ පසුපත හඹා යන්න ඕන ඒවට එන්නා වූ දහසක් විරුද්ධතාවයන් මැඩ පවත්වාගන්න විරුද්ධතාවයන්ට පහර දෙන්න ඒ වතු පත හිතෙන් කය වචනයෙන් හඹා යන්න ඕනේ. ඒ ටික කරගත්තහම ඒ තුළම මොට වෙච්ච ඒ තුළමේ මැඩිච්ච හිතකින් මුලා සහගතව ඒ පසු පසම අත්හරින්න බැරුවෙන්න බැඳිලා හැඳිලා ඉන්න ඕනේ.

그것들을 가까이해야 하고, 그것들에서 맛과 즐거움을 얻어야 합니다. 그것들을 찾아 그 뒤를 쫓아야 합니다. 마음으로, 몸으로, 말로, 생각으로, 행동으로, 말로 그 뒤를 쫓아야 합니다. 그것들에 다가오는 천 가지 맞섬을 누르고 쳐부수며 마음과 몸과 말로 그 뒤를 쫓아야 합니다. 그렇게 하고 나면, 그 안에서 무뎌지고 짓눌린 마음으로 홀린 채 그것을 놓지 못하고 묶이고 얽혀 있어야 합니다.

මෙන්න ලෝක සත්වයාට ස්වභාව වෙලා තියෙන්නේ ඔන්න ඔය ටිකයි. මේ ලෝක සත්වයාගේ ස්වභාවය

세상의 존재들에게 본성이 된 것이 바로 이것입니다. 이것이 세상 존재들의 본성입니다.

ඒ නිසා මේ ලෝක සත්වයා තමන්ට ඕන දේ ජයගන්න මට ඕන විදිහට පවතින්න ඕනේ මට ඕන විදිහට මේවා තියෙන්න ඕනෑ කියන දෘෂ්ටියකට බැහැලා. තමන්ට ඕන විදිහට පවත්වන්න උත්සාහ කරනවා.

그래서 세상의 존재들은 자기가 원하는 것을 이루려고, '내가 원하는 대로 있어야 한다, 이것들이 내가 원하는 대로 있어야 한다'는 diṭṭhi에 빠져 자기 뜻대로 유지하려 애씁니다.

එයා දැකලා නෑ මේ තමන්ට ඕන විදිහට පවත්වන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි මේ ලෝකය කියන්නේ කියලා.

그는 이 세상이 자기 뜻대로 유지할 수 있는 것이 아니라는 것을 보지 못했습니다.

ලෝක කියන්නේ තමන්ට ඕන විදිහට පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයිනේ කියන එක හරියට දැකදා. එයාගේ තිබිච්ච වැරදි බලාපොරොත්තුව අත්හැරලා යනවා.

세상은 자기 뜻대로 유지할 수 있는 것이 아니라는 것을 제대로 보면, 그가 품었던 잘못된 기대를 놓아 버립니다.

ලෝකය කියන්නේ මට ඕන විදිහට පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි. මම කියන්නේ මට ඕන විදිහට පවත්වන්න පුළුවන් කියලා එහෙම දෙයක් නෙමෙයි.

세상은 내 뜻대로 유지할 수 있는 것이 아닙니다. '나'라는 것도 내 뜻대로 유지할 수 있는 그런 것이 아닙니다.

කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි ඇහැ කියන්නේ. කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි කන කියන්නේ. කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි නාති කියන්නේ. කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි දිව කියන්නේ. කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි කය කියන්නේ. කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි මන කියන්නේ. ඒක යථාර්ථය ඒකමයි වෙන එකක් නෙමෙයි කියලා යථාර්ථයම දැක්ක නම් දැකිය යුත්ත ඔන්න ඕකයි.

눈은 마음대로 유지할 수 있는 것이 아닙니다. 귀도 마음대로 유지할 수 있는 것이 아닙니다. 코도 마음대로 유지할 수 있는 것이 아닙니다. 혀도 마음대로 유지할 수 있는 것이 아닙니다. 몸도 마음대로 유지할 수 있는 것이 아닙니다. 마음도 마음대로 유지할 수 있는 것이 아닙니다. 그것이 참모습이며 그것뿐 다른 것이 아니라고 참모습 그대로 보았다면—보아야 할 것은 바로 그것입니다.

කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි රූප කියන්නේ. කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි ශබ්ද කියන්නේ. කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි ගන්ධ කියන්නේ. කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි රස කියන්න. කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි පහස ස්පර්ශ කියන්නේ. කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි ධර්ම කියන්නේ.

형상은 마음대로 유지할 수 있는 것이 아닙니다. 소리도, 냄새도, 맛도, 닿음도 마음대로 유지할 수 있는 것이 아닙니다. dhamma도 마음대로 유지할 수 있는 것이 아닙니다.

ඔන්න ඔය ටික අපි තේරුම් ගත්තා නම් කැමති සේ පවත්වන්න බැරි දේකට නේද අපි මේ උත්සාහ කරන්නේ.

이것들을 알아들었다면, '마음대로 유지할 수 없는 것을 두고 우리가 이렇게 애쓰고 있지 않은가' 하고 보게 됩니다.

මෙන්න මේක අපි ඊළඟට දකින දෙයක් වෙනවා. අන්න නුවලා පහළ වුණා. හිතලා හිතලා බලනකොට නෝනක් පහළ වෙනවා.

이것이 우리가 다음에 보게 되는 것입니다. 바로 지혜가 나타났습니다. 생각하고 또 생각해 보면 지혜가 나타납니다.

කැමති සේ පවත්වන්න බැරි ඇහැකට, කනකට, දිවකට, නාසයකට, මනකට කයකට මනකට නේද? අපි මේ කැමති සේ පවත්වන්න ඕනෑ කියලා උත්සාහ කරන්න පටන් ගෙන මේ දෘෂ්ටියෙන් ඉන්නේ.

마음대로 유지할 수 없는 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 두고 우리는 마음대로 유지해야 한다고 애쓰기 시작해 이 diṭṭhi에 머물고 있지 않습니까?

ඒ වගේම කැමති සේ පවත්වන්න බැරි රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ, ධර්ම කියන බාහිර ලෝකයකට නේද? කැමති සේ පවත්වන්න බලාපොරොත්තුවෙන් මම මේ දෘෂ්ටි ගතව ඉන්නේ.

마찬가지로 마음대로 유지할 수 없는 형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma라는 바깥 세상을 두고 마음대로 유지하겠다는 기대로 나는 이 diṭṭhi에 빠져 있지 않습니까?

ඉතින් කැමති සේ පවත්වන්න බැරි ලෝකය තුළ මම මොනවද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ?

그러니 마음대로 유지할 수 없는 세상에서 나는 무엇을 기대하는가?

කැමති සේ පවත්වන්න බැරි දේනම් ධර්මතාවය ඒක නම් ඒවය උරුමය. මම බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඒවා මොනවා කරන්නද?

마음대로 유지할 수 없다는 것이 그 본성이라면, 그것이 그것들의 타고난 몫이라면, 나는 그것들이 무엇을 해 주기를 기대하는가?

එන් මගේ බලාපොරොත්තුව හරියයිද? කැමති පවත්වන්න මම කරන බලාපොරොත්තුව සාර්ථක ප්‍රතිඵලයක් ගෙන දෙන්න දෙයක්ද? ඒක වෙයිද? වෙන්න හේතු තියෙනවද?

그러면 내 기대는 옳은가? 마음대로 유지하려는 내 기대가 성공적인 결과를 가져다줄 수 있는 것인가? 그것이 이루어질까? 이루어질 까닭이 있는가?

මෙන්න මේක විමසෙලා බලනකොට හරි කොකන වැඩක් වෙනවා මෙතෙන්දි. අපි මෙච්චර කල් මේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරටිය හොය හොය ඕක නෙමෙයි.

이것을 따져 보면 여기서 아주 묘한 일이 벌어집니다. 우리가 지금껏 이 물음의 답으로 찾고 또 찾은 것은 이것이 아니었습니다.

කොහොමහරි කැමති ස පවත්වන්න පුළුවන් ක්‍රමයක් හොයන එක.

어떻게든 마음대로 유지할 수 있는 방법을 찾는 것이었습니다.

මෙන්න මේකටයි මේ ලෝකේ ඉඳගෙන ඔක්කොම එකට දඟලන්නේ සහනය හොයාගෙන කැමති සේ පවත්වන්න ක්‍රමයක් හොයනේ එක.

바로 이를 위해 이 세상에서 모두가 함께 발버둥 칩니다. 안도를 찾아, 마음대로 유지할 방법을 찾아서요.

මට ඕන හැටියට ඉන්න මට ඕන හැටියට පවතින්න සැනසිල්ලේ ජීවත් වෙන්න කරදරයක් නැතුව ඉන්න දුකක් අසාහනයක් නැතුව සැනසිල්ලේ ඉන්න මේ ඔක්කෝ මතය මොකක්ද කැමති සේ පවත්වන්න ක්‍රමයක් හොයන එක නේද

내가 원하는 대로 있고, 원하는 대로 유지되고, 편히 살고, 성가심 없이 지내고, 괴로움과 불편 없이 편히 지내려는 것—이 모든 생각은 무엇입니까? 마음대로 유지할 방법을 찾는 것 아닙니까?

කැමති සේ පවත්වන්න බැරි ලෝක මම ඒ අදහස තියෙන තාක්කල් මම ඉඳලා තියෙන්නේ විද්‍යාවේද අවිද්‍යාවද මෙන්න දකින්න ඕනේ එකක්

마음대로 유지할 수 없는 세상인데 내가 그런 생각을 품고 있는 한, 나는 vijjā 안에 있는 것입니까, avijjā 안에 있는 것입니까? 바로 이것을 보아야 합니다.

විද්‍යාවේ හිටියා එහනම් එයා දකිනවා. කැමති සේ පවත්වන්න බැරි අංශු ලෝකෙක. අංශු මාත්‍ර දෙයක් හෝ අංශු මාත්‍ර මොහොතක් හෝ කැමති සේ පවත්වන්න මම බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් මේ හැකි දෙයක්ද මගේ බලාපොරොත්තු.

vijjā 안에 있다면 그는 봅니다. '티끌만큼도 마음대로 유지할 수 없는 세상이다. 티끌만 한 것이나 티끌만 한 순간이라도 마음대로 유지하기를 내가 기대한다면, 그 기대는 이룰 수 있는 것인가?'

හොරන්න බැරි දෙයක් ගැන බලාපොරොත්තු තියාගෙන මම තෙරනවා නේද මේ? මෙන්න මේකයි දැකිය යුත්තේ.

'이룰 수 없는 것에 대한 기대를 품고 나는 애쓰고 있지 않은가?' 바로 이것을 보아야 합니다.

හැබැයි ඕක දකිනකොට විශාල කලිරීමක් එනවා. අනේ මේකද පිළිතුර බුදු දහම පිළිතුර ඕකද කියලා.

그런데 이것을 볼 때 큰 혼란이 옵니다. '아, 이것이 답인가? Buddha의 dhamma의 답이 이것인가?' 하고.

අපි මෙච්චර කල් හොයාගෙන මෙච්චර කල්ආහොම පිළිතුරක් ගන්න නෙමෙයි.

우리가 지금껏 찾아 헤맨 것은 이런 답을 얻으려던 것이 아니었으니까요.

අන්න අපේ අවිද්‍යාව නිසා අපිට වැහිලා තිබිච්ච දහමක්. අපිට නිවන වැහිලා කියන්නේ ඔන්න ඕකයි.

바로 우리의 avijjā 때문에 가려져 있던 dhamma입니다. nibbāna가 우리에게 가려져 있다는 것은 바로 이것입니다.

ලෝකයා නිවන හැටියට බාහිර ලෝකයේ ශාන්තියක් බලාපොරොත්තු වෙලා නිවන පිළිබඳ දෘෂ්ටියට පත් වෙනවා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා. නිවන පිළිබඳ මිත්‍යා දෘෂ්ටිය කියනවා ඔන්න ඕක

세상 사람들은 nibbāna라고 하여 바깥 세상의 평온을 기대하며 nibbāna에 대한 diṭṭhi에 빠진다고 Buddha께서 설하셨습니다. nibbāna에 대한 micchā diṭṭhi란 바로 이것입니다.

දැන් නිවන පිළිබඳ මිත්‍යා දෘෂ්ටියත් අපි දැනගන්න ඕනේ. නිවන නිවන කියා ලෝක සත්වයා මිත්‍යා දෘෂ්ටියෙන් බදාගන්න එකක් තියෙනවා. නිවන නොවන දෙයක් නිවන හැටියට හොයනවා.

이제 nibbāna에 대한 micchā diṭṭhi도 알아야 합니다. 세상 존재들이 nibbāna, nibbāna 하며 micchā diṭṭhi로 끌어안는 것이 있습니다. nibbāna가 아닌 것을 nibbāna로 찾습니다.

මේක තමයි ලෝක සත්වයාට තේරුම් ගන්න බැරිද තියෙන්නේ. ඒ නිසාම ලෝක සත්වයා ඇලෙන ගැටෙන මුලාවෙන පැත්තකට අහුවෙලා ඒකෙන් බේරෙන්න බැරුව ඉන්නවා.

이것이 바로 세상 존재들이 알아듣지 못하는 것입니다. 그 때문에 세상 존재들은 들러붙고 부딪치고 홀리는 쪽에 걸려 거기서 벗어나지 못하고 있습니다.

හැබැයි රෑ දවල් තිසේ උත්සාහ කරන්නේ අර නිවන කියලා හදාගත්ත දෘෂ්ටිය ලබන්න. ඔහුට කිසි දාසක නිවන් දකින්න බැ. ඒ දෘෂ්ටිය ඉඳ.

그러면서도 밤낮으로 애쓰는 것은 nibbāna라고 지어낸 그 diṭṭhi를 얻으려는 것입니다. 그 diṭṭhi에 머무는 한 그는 결코 nibbāna를 볼 수 없습니다.

හැබැයි නියම විදිහට නිවන කියන්නේ මේක කියලා දැනගත්තහම. අනේ මම බලාපොරොත්තු වෙච්ච ප්‍රතිඵලය ඒකේ නැහැනේ. අනේ මම නිවන කියා සැනසු බලාපොරොත්තු න්නේ ඔහොම ක්‍රමයකින් නෙමෙයි.

그런데 참된 nibbāna란 이것이라고 알게 되면 이렇게 됩니다. '아, 내가 기대한 결과가 거기에는 없구나. 아, 내가 nibbāna라고 기대한 안식은 그런 방식이 아니었구나.'

මේ පැවැත්ම තුළම සැනසුමක් නිවන් බලාපොරොත්තු වුනේ කොහොම හරි නිවී සැනසෙන්න.

'이 존재 안에서 안식을, nibbāna를 기대한 것은 어떻게든 꺼져 편안해지려는 것이었는데.'

අන්න අපි දකින තැනක් කියනවා. ලෝකයේ මොනවා හෝ පැවැත්මක් නිවී සැනසීමට බලාපොරොත්තු වෙනාක්කල්ද අපි යථාර්ථයෙන් නිවන කියන්නේ මොකක්ද? හරියට තේරුම්.

바로 우리가 보는 지점을 말씀드립니다. 세상의 어떤 존재 안에서 꺼져 편안해지기를 기대하는 한, 우리는 참으로 nibbāna가 무엇인지 제대로 알아듣지 못합니다.

නිවන හරියට තේරුම් ගත්තා නම් ඒ තේරුම් ගත්ත තැන් පටහම ඔහු දැනගන්නවා. පැවැත්ම නිවන නෑ. පැවැත්මත් එක්කලා නිවන සම්බන්ධය නෑ.

nibbāna를 제대로 알아들었다면, 알아들은 그 자리에서부터 그는 압니다. 존재 안에 nibbāna는 없다. 존재와 nibbāna는 아무 관계가 없다.

පැවැත්ම යම් තැනක නැද්ද ඒ පැවැත්මත් එකේ තියෙන සම්බන්ධය යම් තැනක නැද්ද නිවන එතනයි.

존재가 없는 곳, 존재와의 관계가 없는 곳—nibbāna는 바로 거기입니다.

පැවැත්ම ස්වභාවය මොකක්ද? එක්කෝ කැඩෙනවා, බිදෙනවා, විනාශ වෙනවා. එක්කෝ කඩනවා, බිදිනවා, විනාශ කරනවා. එක්කෝ කැඩී යනවා, බිදී යනවා විනාශ වී යනවා.

존재의 본성은 무엇입니까? 부서지고 깨지고 망가지거나, 부수고 깨고 망가뜨리거나, 부서져 가고 깨져 가고 망가져 가는 것입니다.

තමන් කැමති කැමැති වුනොත් එහෙම ඒක යම්කිසි විදිහට පවත්වන්න ඒකාන්තයෙන් ඊට විරුද්ධ බලවේ කියන්න ඒක ගොදුරු වෙනවා.

자기가 원해서 그것을 어떤 식으로 유지하려 하면, 그것은 반드시 그에 맞서는 힘에 먹잇감이 됩니다.

ඒකයි ලෝකේ කියන්නේ. ඔයි දිහා ලෝකයක් නෑ. ලෝකේ ගොන්නැගිලා තියෙන්නේ ඔය ධර්මතාවයෙන්.

그것이 세상입니다. 그 너머에 세상은 없습니다. 세상은 그 본성으로 쌓여 있습니다.

ඉතින් එපස ධර්මතාවයෙන් ගොන්නැගිච්ච ලෝකයක නොකැඩෙන්න, නොබිදෙන්න, විනාශ වෙන්න මාත්‍රයක් වෙලාවක් අපි හිතනවා නම් මේක මෙසේ පවත්වා ගත යුතුයි. මේක අපේ මුලාවේ තීරණයක් මිසක් වෙන දෙයක් නෙමෙයි.

그런 본성으로 쌓인 세상에서 부서지지 않고 깨지지 않고 망가지지 않게, 티끌만 한 순간이라도 이것을 이렇게 유지해야 한다고 생각한다면, 그것은 우리의 홀린 결정일 뿐 다른 무엇이 아닙니다.

අන්න අපි දැකගන්න ඕනේ. එතකොට අපිට පේනවා කැඩෙන්නේ, බිදෙන්නේ, විනාශ වෙන්නේ නැති විදිහට මේක පවත්වන්න ඕනෑ මම කියන අදහසකින් ඉන්න තාක්කල්.

바로 그것을 보아야 합니다. 그러면 보입니다. 부서지고 깨지고 망가지지 않게 이것을 유지해야 한다는 생각에 머무는 한,

අත් මේ ලෝකේ ධර්මතාවයට විරුද්ධ පැත්තක් හිතට අරගෙන අපි වැර හොරන්න බැරිහට නගලනවා. බලාපොරොත්තු වෙනවා.

이 세상의 본성에 맞서는 쪽을 마음에 품고 우리는 할 수 없는 일에 발버둥 칩니다. 그렇게 기대합니다.

කඩන බිඳින විනාශ කරන ධර්මතාවය ඇති ලෝකයේ කඩන්න දෙන්නේ නෑ, බිඳින්න දෙන්නේ නෑහැ, විනාශ කරන්න දෙන්නේ නෑහැ කියලා ඔය හැපිපි ඉන්න තාක්කල් අපි කොරන්න බැරි දෙයක් පස්සේ හඹා යනවා. වැඩක් නැති හරයක් නැති දෙයක් පස්සේ හඹා යනවා.

부수고 깨고 망가뜨리는 본성을 지닌 세상에서 '부수게 두지 않겠다, 깨게 두지 않겠다, 망가뜨리게 두지 않겠다'고 버티는 한, 우리는 할 수 없는 일의 뒤를 쫓습니다. 쓸모없고 알맹이 없는 것의 뒤를 쫓습니다.

අපි අපි මේ අප්‍රමාණ සංසාරයේ පටන් ඉන්න ආපු ගමනක් තිබුණම්. කැඩෙන්නේ නැතුව බිදෙන්නේ නැතුව විනාශ වෙන්නේ නැතුව ඉන්න මොන මොනවා හරි අල්ලගෙන දැඟල ප්‍රියමනාප දේවල් කියලා හදාගන්න කඩන්න බෙදන්න විනාශ කරන්න දෙන්නේ නෑහ කියලා තරඟ කර දැඟිලවා උත්සාහ කරලා ඒවා රැකගන්න

헤아릴 수 없는 saṃsāra의 처음부터 우리가 걸어온 길이 있었습니다. 부서지지도 깨지지도 망가지지도 않게 무엇이든 붙잡고 발버둥 치며, 좋아하는 것들이라고 지어내고, 부수게도 깨게도 망가뜨리게도 두지 않겠다며 다투고 발버둥 치고 애써서 그것들을 지키려 했습니다.

මම කැමතියේ පවත්වන්න ඕනේ මේ මේ දේ කියලා බලාපොරොත්තුවෙන් උත්සාහ කළා වීර්ිය කළා නානා ප්‍රකාර දේවල් වලට සියලුම බලාපොරොත්තුව ඔක්කොම කඩ කරලා පුස්ස කරලා පුහුකර දමලා

'이것저것을 내 마음대로 유지해야 한다'는 기대로 온갖 것에 애쓰고 힘썼습니다. 그런데 그 모든 기대를 다 부수고, 헛되게 하고, 텅 비게 해 버렸습니다.

අපේ බලාපොරොත්තු වු මාත්‍රයක් ආවත් ඉෂ්ට කරන්නේ නැතුව ඒ ධර්මතාවය සියල්ලටම ක්‍රියාත්මක තියෙන බව අද ඔප්පු වෙනවා.

우리가 기대한 것은 티끌만큼도 이루어 주지 않은 채, 그 본성이 모든 것에 작용하고 있음이 오늘 증명됩니다.

දෙවියෙක් වෙච්ච නැති, බ්‍රහ්මයෙක් වෙච්ච නැති, මාරයෙක් වෙච්ච නැති, මනුස්සයෙක් වෙච්ච නැති සක්විති රජ කෙනෙක් වෙච්ච නැති, සිතුවරයෙක් වෙච්ච නැති සාමාන්‍ය රජයෙක් වෙච්ච නැති මේ ලෝකේ ප්‍රිය සම්පත් ඇසුරු කරනවා කියන කෙනෙක් වෙච්ච නැති කිසිම සත්වයෙක් ලෝකේ නෑ.

deva가 되어 보지 않은 존재, brahma가 되어 보지 않은 존재, māra가 되어 보지 않은 존재, 사람이 되어 보지 않은 존재, cakkavatti 왕이 되어 보지 않은 존재, 큰 부자가 되어 보지 않은 존재, 보통 왕이 되어 보지 않은 존재, 이 세상의 즐거운 재물을 누려 보지 않은 존재는 세상에 하나도 없습니다.

ලබලා තියෙන වාර මෙච්චරයි කිව්වොත් එහෙම වාර ගාන නියම කරන්න බැහැ මෙච්චරයි කියලා. මෙතෙක් දහස් වාරයක් මෙතෙක් ලක්ෂ වාරයක් මෙතෙක් කෝටිවාරයක් මෙතෙක් ප්‍රකෝටිවාරයක් මම මේ මේ තත්ත්වයට පත් වුණේ කියලා කිව්වොත්. එහෙම කියන්න බැරි බැරි අප්‍රමාණ වාර වෙලා තියෙනවා. දෙවි වෙලා තියෙනවා, මනුස්ස වෙලා තියෙනවා, බ්‍රහ්ම වෙලා තියෙනවා නොයෙක් ආකාර සත්ව කොටස් වෙලා තියෙනවා. බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට කර ගැනීමට ඒ ප්‍රියමනාපයක් ලැබුවා ලැබුවා කියන තැනට පත්වෙලා තියෙනවා.

얻은 횟수가 몇 번이냐고 하면, 몇 번이라고 정할 수가 없습니다. 지금까지 천 번, 십만 번, 천만 번, 억만 번 내가 이런저런 처지가 되었다고 말할 수도 없을 만큼 헤아릴 수 없이 많았습니다. deva도 되었고, 사람도 되었고, brahma도 되었고, 온갖 존재가 되었습니다. 기대를 이루어 그 즐거움을 얻었다, 얻었다 하는 자리에 이르렀습니다.

නමුත් අද බලනකොට ඒ එකක්වත් අපිට මතකෙවත් නෑ. ලැබුවතිය.

그러나 오늘 보면, 그렇게 얻은 것들 가운데 하나도 우리는 기억조차 하지 못합니다.

ඒවා මම කරගන්න මගේ කරගන්න මගේ ආත්මයි කියලා ගන්න නිගමනය කරගන්න කරපු උත්සාහ අප්‍රමාණයි.

그것들을 내 것으로 삼으려고, 내 것이라고, 내 attā라고 결론 내리려고 한 노력은 헤아릴 수 없습니다.

ඒ සියලු උත්සාහයේම අන්තිම ප්‍රතිඵලය බැලුවහම අපේ බලාපොරොත්තුවට බිංදුව 100ීක්ම බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට වෙලා තියෙන්නේ කැඩීමේ, බෙදීමේ, විනාශ වීමේ ධර්මතාවයට කඩා පින්න විනාශ කර දැමීමේ ධර්මතාවයටයි 100ක්ම ලකුණු ලැබිලා තියෙන්නේ.

그 모든 노력의 마지막 결과를 보면 우리 기대는 0점입니다. 100점을 받은 것은 부서지고 깨지고 망가지는 본성, 부수고 깨고 망가뜨리는 본성입니다.

කොතෙක් තක්ෂණය කළත්, පෝෂණය කළා කැඩී පිටී විනාශ වී යාමට අපි කොච්චර කැමතින කැමැත්තට අනුකූල නොවද ඒකට පත් වෙලා වැනසීමට % 100ීට 100ක් ලුනේ.

아무리 다듬고 아무리 길러도 부서지고 깨지고 망가져 가는 것, 우리가 아무리 원해도 그 원함에 맞지 않게 그리되어 망가지는 것—그쪽이 100에 100점입니다.

අපි නමුත් බලාපොරොත්තු වුණේ මොකක්ද? ඒවා එතේ නොවී පවත්වාගන්න අපේ බලාපොරොත්තු වලට ලකුණ බිංදුවයි.

그러나 우리는 무엇을 기대했습니까? 그것들이 그렇게 되지 않게 유지하는 것이었습니다. 우리 기대의 점수는 0입니다.

මෙන්න අපි දැකිය යුත්තද? මේක බොරුවක් නෙමෙයි. බොරුවක් නෙමෙයි කියන එක අපිට ඔප්පු වෙන්න ඕනේ.

바로 이것을 보아야 하지 않겠습니까? 이것은 거짓이 아닙니다. 거짓이 아니라는 것이 우리에게 증명되어야 합니다.

මෙහෙම සසර ගමනක් තිබුණා නම් ඒ ගමන තුළ සිද්ධ වුණේ මේක නෙමෙයි නම් අපේ බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට වෙච්ච තෙනා අපි අද ඉන්න එපැ.

이런 saṃsāra의 여정이 있었다면, 그 여정에서 일어난 것이 이것이 아니었다면, 우리는 오늘 기대가 이루어진 자리에 있어야 하지 않겠습니까.

අලුත් අර මේ මතක මහත්තයකවත් තියෙනවද දෙවියෙක් වෙලා දිව්‍ය සම්පත් ලබාගෙන දෙවරු දේවනම් පිරිවරාගෙන දිව්‍ය සම්පත් දෙවියා මම මේ මගේ සම්පත් කියලා මම මගේ දෙයක් ගොඩනගාගෙන හිටපු ආත්මභාව ගැන හිතුවොත්

그 기억이 조금이라도 남아 있습니까? deva가 되어 하늘의 재물을 얻고 deva들과 하늘 여인들에게 둘러싸여 '나는 deva, 이것은 나의 재물'이라며 나와 내 것을 쌓아 올리고 지냈던 삶들을 생각해 보면,

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මේ මහ පොළොවේ පස්ස අරගෙන නෙල්ලි ගෙඩි තරමට ගෙ ගුලි කළොත් එහෙම ගුලි කොච්චර ඇද්ද මුළු මහ පොළවේ පස්සේ සෙන්න ඔන්න ඔය ගුලිය වලට වැඩිවරගාන ඔය මම කියන දේවත්වය අරගෙන මගේ කියන දේව සම්පත්තිය බදාගෙන ඉන්න හදපු වාර ඔහොම ඔය ගුලි වලට වැඩියි.

Buddha께서 설하십니다. 이 큰 땅의 흙을 가져다 nelli(āmalaka) 열매만 하게 뭉친다면, 온 땅의 흙으로 뭉친 덩이가 얼마나 되겠느냐. '나'라는 deva됨을 지니고 '내 것'이라는 deva의 재물을 끌어안고 있으려 한 횟수는 그 덩이들보다 많습니다.

බ්‍රහ්මයෙක් වෙලා මම බ්‍රහ්මය කියන වචනේ තියාගෙන ඒ සම්මතය ඉඳගෙන මේ මගේ සම්පත් කියලා බ්‍රහ්ම සම්පත්තිය වැළඳගෙන ඉන්න හසපු වාර බැලුවොත් අර මහපළොව පස් නෙල්ලිගිරි තරමට ගුලි කරොත් ගුලි කොච්චරද ඊට වැඩියි.

brahma가 되어 'brahma'라는 이름을 지니고 그 관습에 머물며 '이것이 나의 재물'이라며 brahma의 재물을 끌어안고 있으려 한 횟수를 보면, 큰 땅의 흙을 nelli 열매만 하게 뭉친 그 덩이들보다 많습니다.

නමුත් බලාපොරොත්තුවට ලකුණු බිංදුවයි. බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට වෙලා නෑ පොඩ්ඩක්වත්. ලකුණු ලැබිලා තියෙන්නේ කාරද උඹ කොච්චර මගේ කියලා මම කියලා කැමති වුනත් උඹ කැමති සේ පවතින එකක් ලෝකේ නැහැ කියන එකටු. සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ ඒකයි.

그러나 기대의 점수는 0입니다. 기대는 조금도 이루어지지 않았습니다. 점수를 받은 것은 무엇입니까? '네가 아무리 내 것이다, 나다 하고 원해도, 네 뜻대로 있는 것은 세상에 없다'는 쪽입니다. 일어난 일은 그것입니다.

ඔබ සැප බලාපොරොත්තු වුනත් ඔබට බලාපොරොත්තු වෙච්ච සැපතට හරයට ලකුණු බිංදුවයි. ඔබ සැප හොය හොයා හඹා ගියා. ඔබට සැප හම්බවුනේ නැහැ. ඔය බලාපොරොත්තුව සැප සැප ලබන එක. සැප ලබනවා කියන බලාපොරොත්තුවට ලකුණ බිංදුවයි.

즐거움을 기대해도, 기대한 즐거움의 알맹이에는 0점입니다. 즐거움을 찾고 찾아 쫓았지만 즐거움을 얻지 못했습니다. 그 기대는 즐거움을 얻는 것이었습니다. 즐거움을 얻는다는 기대의 점수는 0입니다.

ඔබට දුක දීවා ඔක්කොම වැඩසිලා යනවා කියන එක ලකුණ සීර 100යි. සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ ඕකයි.

괴로움을 주며 모두 망가져 간다는 쪽의 점수는 100입니다. 일어난 일은 그것입니다.

මේ මම කියන තැන මගේ කියන යමක් ඇත්නම් මම කිව්ව යමක් ඇත්නම් ඒක හරි සාරවත් කියන එක අපි හිතාගෙන හිටියා.

이 '나'라는 자리에, '내 것'이라는 무언가가 있다면, '나'라고 한 무언가가 있다면, 그것이 알맹이 있는 것이라고 우리는 생각하고 있었습니다.

අසාර අන්ධෙන් ගෙවිලා ගියා. කාරත්වයක් තිබෙන එකක් මගේ බලාපොරොත්තු තිබුනේ නැත්නම්. ඒවා අසාරන්දෙමෙන් වැඩලා ගියා මිසක් අසාරත්වයට පත් වුණා මිසක් මම බලාපොරොත් වෙච්ච සාරත්වය නැ. මගේ බලාපොරොත්තුවට ලකුණු බිංදුවයි. මගේ බලාපොරොත්තුවට විරුද්ධව තිබ් අසාරත්වයට % සියි.

그런데 알맹이 없는 방식으로 지나가 버렸습니다. 내가 알맹이 있는 것을 기대했다 해도, 그것들은 알맹이 없이 망가져 갔을 뿐, 알맹이 없음에 이르렀을 뿐, 내가 기대한 알맹이는 없습니다. 내 기대의 점수는 0입니다. 내 기대에 맞섰던 알맹이 없음은 100%입니다.

මෙන්න ලෝකය මෙන්න ලෝකේ හැටි බලන්න කිව්වා. නිතරම සිහි කරන්න ලෝකේ හැටි. ලෝකය කියන්නේ මෙච්චර.

이것이 세상입니다. 이것이 세상의 모습이니 보라고 하셨습니다. 늘 세상의 모습을 떠올리라고. 세상이란 이만큼입니다.

අන්න ලෝකේ හැටි සිහි කරනකොට දකිනවා අපේ බලාපොරොත්තුවට ලකුණු බිංදුවයි. කිසි දවසක එක ලකුණක්වත් මෙච්චර අනත් අප්‍රමාණ සංසාරය හම්බවෙලා නැ.

그렇게 세상의 모습을 떠올리면 봅니다. 우리 기대의 점수는 0이다. 이토록 끝없고 헤아릴 수 없는 saṃsāra에서 단 하루도 1점조차 얻지 못했다.

අපි බලාපොරොත්තු උස්ස වින්දවයි ගෙවිලා ගියා මිසා එක ලකුණක්වත් අපිට හම්බවෙලාන අපේ බලාපොරොත්තුවට. අපේ බලාපොරොත්තුව මොකක්ද?

우리는 기대를 높이 품고 견디며 지나왔을 뿐, 우리 기대에 1점도 얻지 못했습니다.

බලාපොරොත්තුවට. අපේ බලාපොරොත්තුව මොකක්ද? මේ මම මේ මගේ [උගුර කෑරීම] කැමති සේ මේක පැවැත්විය යුතුයි. මේ තුළින් මම සැප ලැබිය යුතුයි. මේවා හරි හරවත් දේවල්.

우리의 기대는 무엇입니까? '이것은 나, 이것은 내 것, [헛기침] 이것은 마음대로 유지되어야 한다. 이것을 통해 나는 즐거움을 얻어야 한다. 이것들은 알맹이 있는 것이다.'

මෙන්න මම පැවැත්ම බලාපොරොත්තු තුනක් හදාගත්තා.

이렇게 나는 존재에 대한 기대 세 가지를 지었습니다.

කැමති සේ පවත්වන්න බලාපොරොත්තු වුණා. සැප විඳින්න බලාපොරොත්තු වුණා. මමයි මගේ කියන්නේ නොනැසතිය මට ඕන හැටියට පවත්වාගෙන හරවත් දෙයක් කියලා වටිනාදයක් කියලා බලාපොළොත්.

마음대로 유지하기를 기대했습니다. 즐거움을 누리기를 기대했습니다. 나와 내 것이 사라지지 않고 원하는 대로 유지되며 알맹이 있고 값진 것이기를 기대했습니다.

ඔන්න අප්‍රමාණ සංසාරය පටන් ගෙන වෙච්ච බලාපොරොත්තු කොටස. ඔය තමයි බලාපොරොත්තු.

이것이 헤아릴 수 없는 saṃsāra의 처음부터 품어 온 기대들입니다. 그것이 기대입니다.

ලකුණු දාලා බලපුවහම කැමති සේ පවතිනවද? කැමති සේ පවතින්නේ නැද්ද කියන එක බලපුවහම වෙලා තියෙන්නේ මොකක්ද? කැමති සේ පැවැත්මක් නෑ කියන එක ලකුණු සීසීයි. කැමති සේ පවත්වනවා කියන බලාපොරොත් වලට ලකුණු බිංදුවයි.

점수를 매겨 보면, 마음대로 유지되는지 안 되는지를 보면 어떻게 되어 있습니까? 마음대로 되는 존재는 없다는 쪽이 100점입니다. 마음대로 유지한다는 기대는 0점입니다.

සැප විඳිනවා කියන බලාපොරොත්තුව තිබුණා නම් ඒකට ලකුණු වින්දුවයි.

즐거움을 누린다는 기대가 있었다면 그것은 0점입니다.

දුක දීලා වනසනවා කියන්නේ ලකුණු බලපුවහම 100යි.

괴로움을 주며 망가뜨린다는 쪽은 점수를 보면 100입니다.

සාරයි කියන එකට බලාපොරොත්තුවල ලකුණු බිංදුවයි. සාරත්වයක් නැතුව ගෙවිල්ලා යනවා කියන ලකුණු 100යි.

알맹이 있다는 기대의 점수는 0입니다. 알맹이 없이 지나가 버린다는 쪽은 100점입니다.

මෙන්න ලෝකේ. කොච්චරයි ලෝකේ ගැන බලාගන්න තියෙන්නේ. දැන් ඕක විග්‍රහ කරගෙන බලන එකයි තියෙන්නේ. ඔය මූල ධර්මය. ඔයි නිහර තවත් ලෝකයක් නෑ.

이것이 세상입니다. 세상에 대해 볼 것은 이만큼입니다. 이제 남은 것은 그 근본 dhamma를 쪼개어 살펴보는 일뿐입니다. 그 밖에 다른 세상은 없습니다.

එහෙනම් ලකුණු බිංදුවක් වෙච්ච අපේ බලාපොරොත්තු වලර තව තවත් බලාපොරොත්තු තිබුවොත් ඒක ලකුණු කීයක් හම්බ වෙයිද?

그러면 0점이 된 우리 기대 위에 또 기대를 둔다면 그것은 몇 점을 받겠습니까?

අප්‍රමාණ සංසාරය පටන් ඉන්න මේ දක්වාහ ලැබිලා තියෙන ඔක්කොම බැලුවහ ලකුණු බිංදුවක්. ලකුණු නැ. අපේ බලාපොරොත්තු වන දැන් මේ පවත්වගෙන යන්නත් ලකුණු බින්දුවයි. ලකුණු දාන්න බැහැ. ලකුණු හින්නේ නැහැ.

헤아릴 수 없는 saṃsāra의 처음부터 지금까지 얻은 것을 다 보면 0점입니다. 점수가 없습니다. 우리의 기대로 지금 이어 가는 것도 0점입니다. 점수를 줄 수 없습니다. 점수가 생기지 않습니다.

දෙකක්වත් තව බලාපොරොත්තු පරදි නැහ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් මතු අනාගතයේදී ඔහොම එකක් බලාපොරොත්තු වුණා නම් කවද හරි ඒකෙත් අපේ ප්‍රතිඵලය ලැබුනේ බිංදුව මිලක් කවදාවත් එකක්වත් එන දවසක් නැහ.

그러면 앞으로 미래에 그런 것을 기대한다 해도, 언젠가 거기서 얻을 결과도 0일 뿐, 1점이라도 오는 날은 결코 없습니다.

එහෙනම් අපේ බලාපොරොත්තුට විරුද්ධ කැමති සේ නොපතින පැත්තට ලකුණු 100යි. අතීතයෙත් තිබුනේ අයට 100යි. දැන් තියෙන්නේ ඒ අයට 100යි. මතු බලාපොරොත්තු වෙච්චර ලකුණු කැමති සේ පවතින්නේ නෑ කියන ලකුණු 100යි.

그러니 우리 기대에 맞서는 쪽, 마음대로 되지 않는 쪽이 100점입니다. 과거에도 그쪽이 100, 지금도 그쪽이 100, 앞으로 아무리 기대해도 마음대로 되지 않는다는 쪽의 점수는 100입니다.

සැප හොය හොයා දුක කරාගෙනවා මිසක් කවදාවත් සැපක් හම්වෙලා හිටන් සැපක නතර කරන්නේ නෑහ කියන එකට ලකුණු 100යි.

즐거움을 찾고 또 찾다 괴로움에 이를 뿐, 결코 즐거움을 얻어 즐거움에 머무르지 못한다는 것이 100점입니다.

එහෙම වෙන්න බෑ. ඒ සැප තමා රැකගන්න ඕනෑ ලකුණු බිංදුවත්.

'그럴 리 없다, 그 즐거움을 지켜야 한다'는 것은 0점입니다.

අසාර අන්දමින් ගෙවිලාසිලා යනවා මිසා හරයක් දෙන්නේ නෑහ කියන එක ලකුණු 100යි.

알맹이 없는 방식으로 지나가며 망가져 갈 뿐 알맹이를 주지 않는다는 것이 100점입니다.

එහෙනම් එහෙම වෙන්න බැහැ සාර ධර්මයක් හැටියට මට මම කියලා මගේ කියලා පවත්වන්න ඕනේ මේක මට ඕන තියාගන්න මේක හරවත් දෙයක් කියන එක ලකුණ බිංදුවක්. දැනුත් එච්චරයි. පෙරත් එච්චරයි මතුත් එච්චරයි.

'그럴 리 없다, 알맹이 있는 것으로서 나와 내 것으로 유지해야 한다, 이것을 내 뜻대로 지녀야 한다, 이것은 알맹이 있는 것이다'라는 것은 0점입니다. 지금도 그만큼, 전에도 그만큼, 앞으로도 그만큼입니다.

මෙන්න මේකේ යළි යළි සිහි කරන්න ඕනේ. මේක ඇත්ත මිසක් මේක බොරුව නෙමෙයි.

바로 이것을 거듭거듭 떠올려야 합니다. 이것은 참이지 거짓이 아닙니다.

මේ ලෝකේ කිසිම උපන් කිසිම සත්වයෙකුට මොන පණ්ඩිතයෙකුටවත් මොන ජාතියේ විද්‍යාඥයෙකුටවත් මොන ජාතියේ ධාර්ශනයකුටුවක් මේක මෙහෙම නෙමෙයි ඔය කතාව වැරදියි. මෙන්න ඇත්ත කියලා පෙන්නන්න එකක් එහෙම නැහ ලෝකේ.

이 세상에 태어난 어떤 존재도, 어떤 학자도, 어느 나라의 과학자도, 어느 나라의 철학자도 '이것은 그렇지 않다, 그 말은 틀렸다, 여기 참이 있다'고 보여 줄 수 있는 것은 세상에 없습니다.

තව එකක් ඇත්ත කරලා පෙන්නන්න නෑ. මෙන්න බුදුපියාණන් වහන්සේගේ සීලනා දේ. උන්වහන්සේ විතරයි ඔය ධර්මය පෙන්නුවේ.

다른 무엇을 참이라고 보여 줄 수 없습니다. 이것이 Buddha께서 설하신 것입니다. 그분만이 이 dhamma를 보여 주셨습니다.

ඕක කොහොම බව දැනෙනතුට ඔප්පු වෙනවා. ඔහොම නෙමෙයි කියලා ඔප්පු කරන්න කිසිම සාතකයක් තුන් ලෝකය කිසිම සත්වයෙක් නැහැ.

이것이 어떠한지는 느끼는 만큼 증명됩니다. 그렇지 않다고 증명할 어떤 증거도 세 세상의 어떤 존재에게도 없습니다.

කිසිම පණ්ඩිතය වවර ඔක්කොම නෙමෙයි කියන්න බැ. මෙන්න අපි දැනගත යුතු පරම පරම සත්‍යය ඔන්න ඔතනයි තියෙන්නේ. ලෝකේ දැනගන්නවා කියන්නේ ඔන්න ඕකයි.

어떤 학자도 이것이 다 아니라고 말할 수 없습니다. 우리가 알아야 할 가장 높은 진리가 바로 거기에 있습니다. 세상을 안다는 것은 바로 이것입니다.

ඔය මූල ධර්මයම තේරුම් ගත්තට පස්සේ මුළු ලෝකෙම තේරුම් ගත්තා. එහෙනම් මුළු ලෝකෙම හැදිලා තියෙන්නේ මොනව යන්නේද?

그 근본 dhamma를 알아들은 뒤에는 온 세상을 알아들은 것입니다. 그러면 온 세상은 무엇으로 이루어져 있습니까?

ඇස, කන, දිව, නාසයේ ශරීරයේ මන කියන මේ අභ්‍යන්තර මම කියලා හදාගත්ත කෑල්ලයි. රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ධර්ම මගේ කියලා හදාගත්ත කොටසයි.

눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는, 안에서 '나'라고 지어낸 조각입니다. 그리고 형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma라는, '내 것'이라고 지어낸 부분입니다.

මෙන්න මේ කියන කොටස් දෙකෙන් තමයි ලෝකය හැදිලා තියෙන්නේ. ඔට එහා ලෝකය හැදිච්ච එකක් නැහ. ඔලෙන් එහා පළනවා ලෝකයක් නැහ.

이 두 부분으로 세상이 이루어져 있습니다. 그 너머로 이루어진 세상은 없습니다. 그 너머로 내세울 세상은 없습니다.

ඇසයි, කනයි, දිවයි, නාසයයි, ශරීරයයි, මනයි කියන මේ හයයි. රූපයයි, ශබ්දයයි, ගන්ධයයි, රසයයි, ස්පර්ශයයි ධර්මයයි කියන ඔය හයයි ඇරෙන්න තවත් ලෝකයා පනවන්න කිසි තෙනකින් කිසි දේකින් බැ. ලෝකයා යමක් යම් තැනකී නම් ඔය ටිකෙන්. දැන් යම් තැනක වෙයි නම් ඔය ටිකෙන්. මතු යම්දසක වන්නේ නම් ඔය ටිකෙන් මිසක් වෙන දේකින් නෙමෙයි.

눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 이 여섯, 그리고 형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma라는 이 여섯 말고는 세상을 내세울 곳도 것도 없습니다. 세상이 어딘가에 있었다면 이것들로 있었고, 지금 있다면 이것들로 있으며, 앞으로 언젠가 있다면 이것들로 있을 뿐 다른 것으로가 아닙니다.

එහෙනම් ඔය අතර ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය යමන කැමති සේ පවත්වන්න මම ඕනෑ කියන බලාපොරොත්තුවක් මගේ තිබුණා නම් හොරන්න බැරිකට බලාපොරොත්තුවක් තිබ්බා මිසක් වෙන එකක් කරලා නැහැ. දැන් මගේ බලාපොරොත්තුවට ලකුණු බිංදුවයි.

그러니 그 가운데 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 마음대로 유지해야 한다는 기대가 나에게 있었다면, 할 수 없는 것에 기대를 둔 것일 뿐 다른 무엇을 한 것이 아닙니다. 이제 내 기대의 점수는 0입니다.

පවත්වන්න බෑහ කියන ධර්මතාවයට කැම සි පවත්වන්න බැහැ කියන ධර්මතාවයට ලකුණු 100යි එතන.

유지할 수 없다는 본성, 마음대로 유지할 수 없다는 본성이 거기서 100점입니다.

රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්ම යම්කිසි ලෝකයේ යම්කිසි පැවැත්මක් විද්‍යාමාන වුනාද ඒවා කැමති සේ පවත්වන්න මම පුළුවන් කියන එකට මට ලකුණු බිංදුවයි. කැමති සේ පවත්වන්න බැරි තත්ත්වයට පත්වීම ලකුණු 100යි. ඔන්න ධර්මතාවය.

형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma로서 세상의 어떤 존재가 나타났든, 그것들을 마음대로 유지할 수 있다는 것에 나의 점수는 0입니다. 마음대로 유지할 수 없게 되는 것이 100점입니다. 이것이 본성입니다.

ඉතින් ඔච්චරයි ලෝකේ කියන්නේ. ඔන්න ඕක දැනගත්තා නම් ලෝකය හැටි දැනගත්තා.

세상이란 그만큼입니다. 이것을 알았다면 세상의 모습을 안 것입니다.

ලෝකේ හැටි දැනගත්තා නම් මගේ බලාපොරොත්තු වල ලකුණු බිංදුව බව දැනගත්තා නම් මම ගන්න තීරණය මග තවදුරටත් අර ලකුණු බිංදුවක් එන හරයක් නැති බලාපොරොත්තුවේ මග හිත පිහිටවාගෙන තවත් දුරට යනවා දේ පසුපෙනම් 100ීට 100ක් රක තියෙන අනිච්ච වූ දුක්ඛ වූ අසාර වූ ධර්මතාවය තේරුම් අරගෙන ඒ අනුව තීරණයක් අරගන්න අද මේ කිළුවන්ද මගේ බලාපොරොත්තු අත්හැරීම හර නොයල්ම හැර මිදීම හැර තවමක්ද මම කරන්න තියෙන්නේ තියෙනවා.

세상의 모습을 알았다면, 내 기대의 점수가 0임을 알았다면, 내가 내릴 결정은 무엇이겠습니까? 계속 0점만 나오는 알맹이 없는 기대의 길에 마음을 세워 더 멀리 그 뒤를 쫓겠습니까, 아니면 100에 100 맞는 anicca요 dukkha요 알맹이 없는 본성을 알아듣고 그에 따라 결정을 내리겠습니까? 오늘 기대를 놓아 버리고 다 놓고 벗어나는 것 말고 내가 할 일이 무엇이 있겠습니까.

අන්න එහා බලාපොරොත්තු අත්හැරියට පස්සේ තියෙන ලෝකේ තියෙයි තියෙන ලෝකයා දුක් දියුනේ බලාපොරොත්තුව. දෘෂ්ටියනි නෙම මුල පටන්ගෙන දුන්නේ.

기대를 놓아 버린 뒤에 보면, 세상 사람들에게 괴로움을 준 것은 기대였습니다. 처음부터 괴로움을 준 것은 diṭṭhi였습니다.

බයිනකොට ඉවසන්න බැරි වුනේ? ගහනකොට ඉවසන්න බැරි වුණේ. මට ඕන විදිහට පවත්වෙන්නේ නැති වුනාම ඉවසන්න බැරි වුනේ. මොකද ඒ ධර්මතාවය වැටිලා තිබිච්ච නැති නිසා.

욕을 들을 때 참을 수 없었던 것, 맞을 때 참을 수 없었던 것, 내 뜻대로 되지 않을 때 참을 수 없었던 것은 왜입니까? 그 본성이 마음에 와닿지 않았기 때문입니다.

ඉතින් පුදුම වෙන්න ඕනේ ඒක නෙමෙයි. මට ඕන විදිහට පවත්වන්න පුළුවන් මොහොතක් හම්බ වුණානේ. ඒකයි පුදුම වෙන්න ඕනේ. තමන්ට ඕන විදියට පවත්වන්න බැරි එක නෙමෙයි පුදුම වෙන්න තියෙන්නේ. ඒක හැටි. තමන්ට ඕන විදිහට ලෝකය පවත්වන්න පුළුවන් කියන තත්ත්වයක් හම්බවුනා නම් අන්න ඒකටයි පුදුම වෙන්න ඕනේ. එහෙම දෙයක් ලෝකේ නැහ.

그러니 놀라야 할 것은 그것이 아닙니다. 내 뜻대로 유지할 수 있는 순간을 얻었다면 그것이야말로 놀라야 할 일입니다. 자기 뜻대로 유지할 수 없는 것은 놀랄 일이 아닙니다. 그것이 본래 모습입니다. 자기 뜻대로 세상을 유지할 수 있는 상태를 얻었다면 그것에 놀라야 합니다. 그런 것은 세상에 없습니다.

දැකියි ඔන්න ඕකයි. ඔය ධර්මය යළි යලි සිහි කෙරුවානම්. අන්න ඒ වෙලාවේදී අපිට දකින්න හම්බවෙනවා ඇත්තා. ඔන්න ලෝකය කියන්නේ ඕකයි.

보아야 할 것은 바로 이것입니다. 이 dhamma를 거듭거듭 떠올리면 그때 참을 보게 됩니다. 세상이란 바로 이것입니다.

ඉතින් එහෙම ලෝකේ හටගන්නේ ඇයි? ඔය ඇත්ත දකින්නේ නැතුව ඔය පසු මත හබා වෙනවා යලි යලි ගොඩ නගනවා. ලෝක සත්‍යයෝ පොදුවේ එකතු වෙලා කරපු ගොඩනැගිල්ලේ ගොඩනැගීම නිසා. පුද්ගලික කරපු ගොඩනැගීම නිසා. පොදු සහ පුද්ගලික කියන දෙපැත්තකින් ගොඩනැගීමක් ගොඩනැගෙන ඒකට අපි කිව්වා ජීවත් වෙන්න ලෝකේ කියලා.

그러면 그런 세상이 왜 생겨납니까? 그 참을 보지 못하고 그 뒤를 쫓으며 거듭거듭 쌓아 올리기 때문입니다. 세상의 존재들이 함께 모여 쌓아 올린 것 때문이요, 저마다 쌓아 올린 것 때문입니다. 함께와 저마다라는 두 쪽으로 쌓아 올린 것을 우리는 살아가는 세상이라고 불렀습니다.

අන්න ලෝකේ හටගන්න හිතු යථාර්ථය දැකලා හිතන්න ඔය ලෝකේ වැඩක් නෑහ හරයක් නෑහ කියන වචනය ගත්තට පස්සේ ආය ලෝකෙත් එක්ක පැවැත්මත් කරලා මොහොතක්වත් තියන්නේ නැත්නම් පත් වෙච්චදාට දැකීම සම්පූර්ණයි. අත්දැකීම සම්පූර්ණයි. එදාට අරිහත් වේදාට

바로 세상이 생겨나는 마음입니다. 참모습을 보고 '그 세상은 쓸모없다, 알맹이 없다'는 말을 받아들인 뒤, 다시는 세상과 함께 한순간도 존재를 이어 가지 않는 데 이른 날, 봄이 완성되고 겪음이 완성됩니다. 그날 arahant가 됩니다.

තවවාරයක් මේ ලෝකයත් එක්කලා සම්බන්ධ වෙන්නච්ච සියලු බලාපොරොත්තු ඉවරයි. රැකගන්න බලාපොරොත්තු ඉවරයි. මොනවා රකින්නද?

다시 한 번 이 세상과 이어질 모든 기대가 끝났습니다. 지키려는 기대가 끝났습니다. 무엇을 지킨다는 말입니까?

මොනවා මට ඕන විදිහට පවත්වන්න. පවතින එක මැරනකම් තියෙන විදිහට තියෙන්නේ. කොහොම පැවදත් මට ඇති ප්‍රශ්නයක්නේ. මට මේකේ විඳින බලාපොරොත්තුක සම්බන්ධයක් මේකේ නැහ.

무엇을 내 뜻대로 유지한다는 말입니까? 있는 것은 죽을 때까지 있는 대로 있을 뿐입니다. 어떻게 있든 나에게 무슨 문제이겠습니까. 거기서 무언가를 누리려는 기대와 나는 아무 관계가 없습니다.

ඉතින් හෙන ගැහුවොත් එහෙන ගහලා මැරෙයි.

그러니 벼락이 치면 벼락 맞아 죽을 것입니다.

වහගන්න වහ කාලලා මැරෙන්නේ නැතැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වැඩක් නැති හරවක් නැති පැවැත්ම වික්මට ඉවරයි. උදා ගමන ඉවරයි.

쓸모없고 알맹이 없는 존재는 이제 끝났습니다. 그 여정이 끝났습니다.

අන්න දකින එක අන්තිම එතන ලැබන්න සැනසුමක් තියෙනවා ඕකට කියනවා නිවන් සැනසු නිවුණේ එතනයි.

그렇게 보는 것이 마지막입니다. 거기서 얻는 안식이 있습니다. 그것을 nibbāna의 안식이라고 합니다. 꺼진 곳이 바로 거기입니다.

නමුත් පැවැත්මක් තුළ නිවෙන තැනක් හොයන්න යන තාක්කල්ලා අපි නිවන පිළිබඳ ඉන්නේ මිත්‍යා දෘෂ්ටිය. ඔන්න ඕක දකින්න ඕනේ.

그러나 존재 안에서 꺼질 자리를 찾아가는 한, 우리는 nibbāna에 대해 micchā diṭṭhi에 있는 것입니다. 바로 이것을 보아야 합니다.

ශාන්තව ඉන්න ප්‍රණීතව ඉන්න කෙනෙගෙන් කරදරයක් නැතුව සැනසිල්ලේ ජීවත් වෙන්න මට මාර්ගයක් කියන්න ඕ කියනකොට අවිද්‍යාවයෙම ප්‍රශ්නයක්. ඒක අවිද්‍යා සහගත ප්‍රශ්නයක්. කොට කියන එක මෝඩ ප්‍රශ්නයක්.

'평온하게, 훌륭하게, 성가심 없이 편안하게 살 길을 말해 주십시오'라고 하는 것은 avijjā의 물음입니다. avijjā와 함께하는 물음입니다. 줄여 말하면 어리석은 물음입니다.

මට සැනසිල්ලේ ඉන්න ක්‍රමයක් බුදු දහමෙන් නැද්ද ඇහුවොත් එහෙම බුදු දහමෙන් මෝඩ ප්‍රශ්නට පිළිතුර ඉල්ලනවා.

'Buddha의 dhamma에는 편히 지낼 방법이 없습니까?' 하고 묻는다면, Buddha의 dhamma에 어리석은 물음의 답을 청하는 것입니다.

සැනසිල්ලේ ඉන්න තැන අහවල් තෙනයි කියලා අහවල් ආකාරයයි කියලා කියන්න එහෙම අද යථාර්ථය දැක්ක කෙනාට කියන්න දෙයක් නෑහ. එයා එහෙම බලාපොරොත්තුවක් කියන්නෙත් නෑහ. මොකද සැනසිල්ලේ ඉන්න බලාපොරොත්තු වෙන ලෝකයක් ලෝකයකන් තුළ නැති බව දැනගන්න නිසා. ඒ ප්‍රශ්නේ නගන්නේ නැ.

편히 지낼 자리가 어디라고, 어떤 방식이라고 말해 줄 것이 참모습을 본 사람에게는 없습니다. 그는 그런 기대를 말하지도 않습니다. 편히 지내기를 기대할 세상이 세상 안에 없다는 것을 알기 때문입니다. 그런 물음을 일으키지 않습니다.

සැනසිල්ල කොහේ ඉන්නේද? සැනසුන තැනක් හොයන්නේ කොහේ යන්නද අන්න යථාර්ථය දැකර පස්සේ සැනසුවම හොයාගෙන යන්න තැනක්න. සැනසුම හොයාගෙන සැනසුමක කියලා ඉන්න තැනකුත්නේ.

안식이 어디에 있습니까? 안식할 자리를 찾아 어디로 가겠습니까? 참모습을 본 뒤에는 안식을 찾아갈 자리가 없지 않습니까. 안식을 찾아 '여기가 안식'이라며 머물 자리도 없지 않습니까.

එහෙනම් ඒක දැක්කට පස්සේ එයා යන්න තැනක් නැති නිසා අතීතයේ නැ. සැනසුම හොයාගෙන ඉන්න තැනක් නැති නිසා වර්තමානයක් නැ. එයා සැනසුමක් හොයාගන්න බලාපොරොත්තුවක ලෝකය නැති නිසා අනාගතයෙත්

그러니 그것을 본 뒤 그에게는 갈 자리가 없기에 과거가 없습니다. 안식을 찾아 머물 자리가 없기에 현재가 없습니다. 안식을 얻으려 기대할 세상이 없기에 미래도 없습니다.

අතීතය අත්හැරින්න නම් වර්තමානයත් අත්ඇැරිලා නම් අනාගතයක් අත්ඇරලා නම් අල්ලපු කිසි තැනක් නැහ. අල්ලපු නැති තැනක් තැනක් නැති කෙනාට උප්පත්තිය වශයෙන් අල්ලන්න තැනක් නැහ. උපත ඉවරයි. පැවැත්ම කෙළවරයි.

과거를 놓았다면, 현재도 놓았다면, 미래도 놓았다면, 붙잡은 자리가 하나도 없습니다. 붙잡은 자리가 없는 사람에게는 태어남으로 붙잡을 자리가 없습니다. 태어남이 끝났습니다. 존재가 끝났습니다.

එවෙලේ මලත් එකයි, පහු වෙලාව මලත් එකයි කොයි වෙලේ මලත් එකයි. ඒ අවබෝධය තිබුන කාන්ට පැවැත්ම ඉවරයි. ඕවා අතීතයේත් නැහැ. වර්තමානයෙත් නෑ අනාගතයේත් නෑ. ලෝකයක පනවන දෙයක් නෑ උන්වහන්සේට ඒ තමා අරිහතුන් වහන්සේගේ ස්වභාවය.

지금 죽어도 같고, 나중에 죽어도 같고, 언제 죽어도 같습니다. 그 깨달음이 있는 사람에게 존재는 끝났습니다. 과거에도 없고 현재에도 없고 미래에도 없습니다. 그분에게는 세상에 내세울 것이 없습니다. 그것이 arahant의 본성입니다.

එදා කටයුතු කරගෙන ඉන්නවා කිසිම ඇලීමට සම්බන්ධයක් නැහ. ඡන්දරාගය සහම්බලින් කෙළවර නම් එදාට නිවුණා සැනුනා.

그날부터 일을 하며 지내도 어떤 들러붙음과도 관계가 없습니다. chandarāga가 뿌리째 끝났다면, 그날 꺼지고 편안해진 것입니다.

බඩි කිනට කන පොඩ දෙයක් කනවා. පිපාසයට බොන දෙයක් බොනවා. ශරීරයට අවශ්‍යතාවයක් තියෙනවා නම් ජීවිතයේ පැවැත්මේදී ඇතිෙන අපහසවල නැදුරු කරගන්න ඒ ගත යුත්ත ගන්නවා. ඒ ඒකකවත් බැඳිලා නෑ.

배고프면 먹을 것을 먹습니다. 목마르면 마실 것을 마십니다. 몸에 필요한 것이 있으면 삶을 이어 가며 생기는 불편을 덜려고 받아야 할 것을 받습니다. 그 어느 것에도 묶이지 않았습니다.

ඉතින් ඔන්න ඔය ටික තේරුම් ගත්තා නම් කැමති සේ පවතින්නේ නෑ කියන දැකට පස්සේ ලෝකේ අනිච්චයි කියලා දැක්කා. කැමති කැමති සේ පවතින්නේ නැති ලෝකය අල්ලගන්න යන එක්කෙනාට දුකට භාජනය වෙනවා මිසක් ඒකෙන් වෙලකෙන්න බැහ කියලා කියා දැක්කා.

그러니 이것을 알아들었다면, 마음대로 되지 않는다는 것을 본 뒤에 세상은 anicca라고 보았습니다. 마음대로 되지 않는 세상을 붙잡으러 가는 사람은 괴로움을 받을 뿐 거기서 벗어날 수 없다고 보았습니다.

එබඳු වන්නා වූ ලෝකෙ හිතම හරයක් නෑහ කිය දැක්. හරයක් නැති ලෝකේ මොනවා පතන්නද? මොන සම්පත්තියක් හොයන්නද? අන්න අන්තිම කෙළවර ඔතනයි.

그런 세상에는 알맹이가 없다고 보았습니다. 알맹이 없는 세상에서 무엇을 바라겠습니까? 무슨 재물을 찾겠습니까? 마지막 끝이 바로 거기입니다.

ඒක තමයි සත්‍යයේ තීරණය. කැ කැටි කරලා ගත්තේ ඔය ටික ඉතින් ඕක විග්‍රහ කරන එක තමයි දවස ගන්නේ තියෙන්නේ. අපි ඉන්නේ ඕගෙන් අනිත් පැත්තේ ඉන්නේ.

그것이 진리의 결론입니다. 압축해 담은 것이 바로 이것들이고, 그것을 풀어 설명하는 데 시간이 걸릴 뿐입니다. 우리는 그 반대편에 있습니다.

මම කැමති සේ පවත්වන්න මට හොඳ ප්‍රියමනාප දෙයක් ලෝකේ තියෙනවා කියලා හරයක් ඇති දෙයක් තියෙනවා කියන දෘෂ්ටිය ඉඳගෙන සැප දෙයක්, සුව දෙයක්, සුඛ ආස්වාද වශයෙන් මිඳින්න පවතින්න සුදුසු දෙයක් තියෙනවා කියන නිගමනය ඉඳගෙන. යම්තාකල්ව මාතෘක ඉන්න තාකල් ඔහු ලෝක පැවැත්ම මාත්‍රයක ඉන්නවා.

'내 마음대로 유지할 좋고 즐거운 것이 세상에 있다, 알맹이 있는 것이 있다'는 diṭṭhi에 머물며, 즐겁고 편하고 맛있게 누리며 머물기에 알맞은 것이 있다는 결론에 머무는 한, 그는 티끌만큼이라도 세상의 존재 안에 있습니다.

ඒ ඒ මාත්‍රයක් නැතුව ගිහිල්ලා අත්රලලා ගියාහම තමයි අරිහත්ය කියන්නේ.

그 티끌만큼도 없어지고 다 놓아 버렸을 때 그것을 arahant라고 합니다.

සම්පත් ආශ්වාද හරි වටිනවා කියන දෘෂ්ටිය බලවත් නම් ඕන අසාධාරණයක් ඕන නරක වැඩක් කරලා ඕන අවැඩක් කරලා මගේ බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට කරගන්න ඕනෑ කියන දෘෂ්ටියේ ඉන්න තාක්කාලය. ඔහු සතර අපායෙන් නිදහස් වෙන්නේ නෑ.

재물과 맛이 아주 값지다는 diṭṭhi가 강하여, 어떤 부당한 일이든, 어떤 나쁜 짓이든, 어떤 해로운 일이든 해서 내 기대를 이루어야 한다는 diṭṭhi에 있는 한, 그는 네 apāya에서 벗어나지 못합니다.

සාධාරණයෙන් දැමීම කාම සම්භෝගයෙන් කාම සම්පත්තියෙන් යුත්තව ජීවත් වෙලා අපේ පිරිසත් එක සැනසිල්ලේ ඉන්නවා කියලා අදහස තියෙන තාක්කල්. ඔබට මනුස්සයා අත්දැව ලැබීමෙන් නිදහස් වෙලා නැහ.

정당하게 감각의 즐거움과 감각의 재물을 누리며 살고 우리 식구도 함께 편히 지낸다는 생각이 있는 한, 당신은 사람의 몸을 받는 데서 벗어나지 못했습니다.

මම බොහෝම නිදහස් පුද්ගලයෙක් හැටියට සන්තෝසයෙන් ලෝකේ අල්ලගන්න බදාගන්නෙත් නැතුව අනුන්ටත් යහපවත කරලා මම ආරියහස හම්බ කරපු දෙයක් ඉතින් අන්නට උදව් උපකාර කරලා ජීවත් වෙලා සැනසිල්ලේ ඉන්නවා කියලා හිතා ඉන්න තාක්කල් දිව්‍යත් බැන් නිදහසක් ලබලා නැ.

'나는 아주 자유로운 사람으로 기쁘게, 세상을 붙잡고 끌어안지도 않고, 남에게도 좋은 일을 하고, 바르게 번 것으로 남을 도우며 편히 지낸다'고 생각하는 한, deva의 삶에서도 벗어나지 못했습니다.

මම හරි නිදහස් බොහෝ විවේකී පුද්ගලයෙක් හැටියට ජීවත් වෙන්නේ කියලා ඉන්න තාක්කල් බ්‍රහ්ම අත්ද්‍යෙන් නිදහසක් ලබලා නැහ.

'나는 아주 자유롭고 한가로운 사람으로 산다'고 하는 한, brahma의 삶에서 벗어나지 못했습니다.

පැවැත්ම තුළ ඉන්න තැනක් කියලා අල්ලන්න කිසිම දෙයක් නෑහ කියලා නිදහස් වෙන තාක්කල් ලෝකය ඌ කොතන හරි අල්ලගත්ත වෙන එක ඉන්නේ.

존재 안에 머물 자리라고 붙잡을 것이 하나도 없다며 벗어나기 전까지, 그는 세상 어딘가를 붙잡고 있습니다.

යම් දවසක පැවැත්ම තුළ අල්ලන්න හරයක් හොඳයි කියලා ගන්න අංශු මාත්‍රයක් නෑහ කියලා දැක්කට පස්සේ ඔහු අතීතය අල්ලත් නෑ. වර්තමානයෙත් නෑහ. අනාගතයේත් නෑහ. ඔහුට පැවැත්මක් නෑහ. පැවැත්ම කෙළවරයි. අන්තිම දේහය ඒ කය අන්තිම දේහරී කියනවා අරිහතුන් වහන්සේට ඉතුරු වෙන නිවන් මගින්

어느 날 존재 안에 붙잡을 알맹이, 좋다고 여길 티끌만 한 것도 없다고 본 뒤에는, 그는 과거를 붙잡지 않습니다. 현재도, 미래도 붙잡지 않습니다. 그에게 존재는 없습니다. 존재가 끝났습니다. 그 마지막 몸을 지닌 arahant를 'antimadehadhārī', 곧 마지막 몸을 지닌 이라고 부르며, 남은 몸과 함께하는 nibbāna로 지내십니다.

ඔය ටික තෝරගෙන යන්න ඕනේ. ඒකයි කාරණ.

이것들을 가려 알며 가야 합니다. 그것이 요점입니다.

අපි අද උදේ කර්මස්ථානයක් වශයෙන් ගත්තා. සම්මාති සරණ සරණයි. මමද සියලු ලෝක සියලු සත්වයෝ නිදුක් වෙත්වා, නිරෝගී වෙත්වා, සුවපත් වෙත්වා. නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් සුඛිත තර වෙත්වා. නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් සුඛිත තර වෙත්වා. නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් සුඛිත තර වෙත්වා කියලා මේ කර්මස්ථාන.

오늘 아침 우리는 kammaṭṭhāna로 'sammā tisaraṇa가 의지처이다'를 받았습니다. '나도, 모든 세상의 모든 존재도 괴로움 없기를, 병 없기를, 편안하기를. nibbāna라는 가장 높은 즐거움으로 즐겁기를, nibbāna라는 가장 높은 즐거움으로 즐겁기를, nibbāna라는 가장 높은 즐거움으로 즐겁기를'이라는 이 kammaṭṭhāna입니다.

දැන් මේ ටික අපිට හුඟාක් වැදගත්යක් තියෙනවා අපිට මොකද නිවන් දකින්න අවශ්‍ය කරන අපිට තේරුම් ගන්න පුළුවන් කොටසක් ඕකේ තියෙනවා.

이것은 우리에게 아주 중요합니다. nibbāna를 보는 데 필요한, 우리가 알아들을 수 있는 부분이 그 안에 있기 때문입니다.

සම්මා තිසරණ සරණයි කියලා වචනයක්. තිසරණ සරණයි කියන්නේ නැතුව සම්මා කියලා කෑල්ලක් මුලට දැන්න.

'sammā tisaraṇa saraṇayi'라는 말이 있습니다. 'tisaraṇa saraṇayi'라고만 하지 않고 'sammā'라는 조각을 앞에 붙였습니다.

දැන් තිසරණය කියන වචනයක්

이제 tisaraṇa라는 말이 있습니다.

සම්මා කියන වචන ධම්මනුප්‍රහං කියන විශේෂණයක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අපි තෝරාගන්න ඕනේ.

우리는 그것을 가려 알아야 합니다.

තිසරණ කියන වචනයේදී බුදු සරණ, දම් සරණ, සඟ සරණ කියන ක්‍රම තුනක් තියෙනවා.

tisaraṇa라는 말에는 Buddha saraṇa, dhamma saraṇa, saṅgha saraṇa라는 세 길이 있습니다.

මේක තමයි ලෝකයේ ලෞකික වශයෙන් හෝ ලෝකෝත්තර වශයෙන් පූර්ණ සැසුමට හෝ යම්කිසි සාර්ථක ක්‍රියා පටිපියක් මාර්ගයක් තියෙනවා නම් ඒ නැනවතුන් විසින් අනුගමනය කළ යුතු මාර්ගය තිසරණය. බුදු සරණේ, දම් සරණ, සඟ සරණය කියන මේ තුන.

세상에서 lokiya로든 lokuttara로든 온전한 안식에 이르는 어떤 성공적인 실천, 어떤 길이 있다면, 지혜로운 이들이 따라야 할 그 길이 tisaraṇa입니다. Buddha saraṇa, dhamma saraṇa, saṅgha saraṇa 이 셋입니다.

මේකෙදි බුදු සරණේ තෝරගන්න ඕනේ. බුදු සරණ කියන්නේ මොකක්ද?

여기서 Buddha saraṇa를 가려 알아야 합니다. Buddha saraṇa란 무엇입니까?

හොඳ හෝ නරක යමක් වේනම් ඒ කුමක්ද? ඒක හටගන්න හේතුව කුමක්ද? ඒක නැති කරගන්න ඕන නම් නැති කරගන්නේ කොහොමද? හොඳ එක නෙමෙයි නරකයකු.

좋든 나쁘든 무언가가 있다면 그것은 무엇인가? 그것이 생긴 까닭은 무엇인가? 그것을 없애야 한다면 어떻게 없애는가? 좋은 것 말고 나쁜 것을요.

යම් නරක යමක් ඇත්නම් ඒ කුමක්ද? ඒ නරක යමක් හටගත්තේ කොහොමද? ඒ නරක යමක් හටගත්ත හේතුව නැති කළොත් ඒ නරකයි කිව්ව යමක් නැති කරගත්ත හැකි.

어떤 나쁜 것이 있다면 그것은 무엇인가? 그 나쁜 것은 어떻게 생겼는가? 그 나쁜 것이 생긴 까닭을 없애면 나쁘다고 한 그것을 없앨 수 있다.

ඒ නරකයි කියන යමක් නැති කරගන්න තියෙන මාර්ගය මොකක්ද? හටගත්ත හේතුව නැති කරපුහම හේතුවේ ඵලය නැති වෙලා යනවා. නරක ඵලය නැති වෙලා යනවා.

그 나쁜 것을 없앨 길은 무엇인가? 생긴 까닭을 없애면 그 까닭의 열매가 사라집니다. 나쁜 열매가 사라집니다.

මෙන්න මේක තෝරා ගැනීමට කියනවා බුදු සරණ.

이것을 가려 아는 것을 Buddha saraṇa라고 합니다.

දැන් බුදු සරණ තෝරගත්තහම බෞද්ධයෙක් හැටියට යා යුත්තේ ඔන්න ඔය මාර්ගය.

Buddha saraṇa를 가려 알았다면, 불자로서 가야 할 길은 바로 그 길입니다.

දැන් අපිට අසනීපයක් හැදෙනවා. දැන් මේ අසනීපය මේබඳු කරදරකාරිය දුක්ඛ දහයක දෙයක්. මේබඳු වසහනකාරියෙන් පාඩු සහගත්ත දෙයක් කියලා අපි දකිනවා. අසනීපය හැටි.

우리에게 병이 났다고 합시다. 이 병은 이렇게 성가시고 괴로운 것, 이렇게 불편하고 해로운 것이라고 우리는 봅니다. 병의 모습을요.

එහෙම අසනීපයක් හටගත්තේ මොන හේතුව තියෙන්නේ? හේතුව හොයාගන්න.

그런 병이 생긴 것은 어떤 까닭 때문인가? 그 까닭을 찾아내십시오.

ඒ හේතුව තියෙන තාකාල ඒ අසනීපය නැති කරන්න බැහ. හොඳ මනා නුවනින් ඒ හේතුව හොයාගෙන ඒ හේතුව දුරු කරගත්තොත් ඒ අසනීප පවතින්න හේතු නැහ. ඒ අසනීප නැති වෙන්නේ.

그 까닭이 있는 한 그 병을 없앨 수 없습니다. 좋은 지혜로 그 까닭을 찾아 없애면 그 병이 이어질 까닭이 없습니다. 그 병이 사라집니다.

ඒ ක්‍රමය නුවණින් තේරුම් ගත්තා. ඒ නැති කරන හේතුව ක්‍රියාත්මක කරපුවහම ඒ අසනීපය දුරු වෙනවා.

그 방법을 지혜로 알아들었습니다. 그 까닭을 없애는 일을 실행하면 그 병이 물러갑니다.

මෙන කළ යුතුද අපිට යම් කරදරයක් එනවා. ඒ කරදරය අපිට අසහනයක් නම් ඒ කරදරය මොකක්ද කියලා බලන්නවා මෙන්න මෙහෙම කරදරයක්. අන්න තෝරගත්තා.

이렇게 해야 합니다. 우리에게 어떤 성가신 일이 닥칩니다. 그 일이 우리에게 불편이라면 그 일이 무엇인지 봅니다. '이런 일이다.' 바로 가려 안 것입니다.

මේ බඳු කරදරයක් ඇති වෙන්නේ මොන හේතුවද? ඒ කරදරයට හේතුව තෝරගන්න. ඒ හේතුව දුරු කොළොත් ඇරෙන්න ඒ කරදරයෙන් මිදෙන්න බෑහ කියන මේ න්‍යාය ධර්මය තෝරගන්න.

이런 일이 생기는 것은 어떤 까닭인가? 그 일의 까닭을 가려 아십시오. 그 까닭을 없애지 않고는 그 일에서 벗어날 수 없다는 이 이치를 가려 아십시오.

ඒ හේතුව දුරු කළොත් තමයි මේකේ නිදෙන කියලා නිගමනය කරගන්නේ.

그 까닭을 없애야 이것에서 벗어난다고 결론 내립니다.

ඊට පස්සේ ඒ කරදරය දුරු කරන්නා වූ හේතුව ක්‍රියාත්මක කරනකොට ඒ කරදරය දුරු වෙනවා.

그 뒤에 그 일을 없애는 까닭을 실행하면 그 일이 물러갑니다.

මෙන්න මේ ක්‍රමයට කියනවා බුදු සරණ.

이 방법을 Buddha saraṇa라고 합니다.

ඒ විදිහට ක්‍රමය දරාගෙන ඒ ක්‍රමය පිළිගරණ කර ගැනීමට කියනවා දම්සරණ වෙන පිළිවෙත් වලට යන්නේ නැතුවද? ඒ ක්‍රම පිළිවෙත අනුගමනය කිරීමෙන් ඒ අපිට අවශ්‍යට පත්වීමට කියනවා සඟ සරණ

그렇게 방법을 지니고 그 방법을 의지처로 삼는 것을 dhamma saraṇa라고 합니다. 다른 실천으로 가지 않고 그 실천을 따라 우리에게 필요한 데 이르는 것을 saṅgha saraṇa라고 합니다.

මෙන්න බුදු සරණ දම් සරණ සඟ සරණ කියන තුන

이것이 Buddha saraṇa, dhamma saraṇa, saṅgha saraṇa라는 셋입니다.

දැන් මේකෙන් අපි ඊට වඩා ගැඹුරු පැත්තක් බුදු දහම තුළින් බැහැලා දැනගන්න මොකක්ද මේ ලෝකයේ හටගත්ත යමක් හටගෙන තියෙනවා නම් පැවැත්මක් විද්‍යාමාන වුනානම් මෙන්න මේවට කියනවා සං කියලා.

이제 여기서 Buddha의 dhamma를 통해 더 깊은 쪽으로 들어가 알아야 할 것은 무엇인가. 이 세상에 무언가가 생겨났다면, 존재가 나타났다면, 이것을 'saṃ'이라고 합니다.

මේ සන්න නැමති පැවැත්ම යම්තාක් පවතිනවද පැවැත්මට උරුම වන සියලුම කරදර එනවා.

이 'saṃ'이라는 존재가 있는 한, 존재에 딸린 모든 성가심이 옵니다.

එහෙනම් මේ පැවැත්ම යම් දාසක මේ පැවැත්මයෙන් මිදුනාද? ඒ සියලු කරදර වලින් මිදුනා.

그러니 어느 날 이 존재에서 벗어났다면, 그 모든 성가심에서 벗어난 것입니다.

පැවැත්ම සතු සියලු කරදර වලින් මිදෙන්න ඕන. ඒ සංවැත්මෙන් මා කියන මිදීමට පත්වෙන්න ඕන. පැවැත්මයෙන් මිදීමට කියනවා සංමා මෙන්න මේ සඳහා.

존재에 딸린 모든 성가심에서 벗어나야 합니다. 그 'saṃ'에서 'mā'라는 벗어남에 이르러야 합니다. 존재에서 벗어나는 것을 'saṃmā'라고 합니다. 바로 이를 위해서입니다.

මේ පැවැත්ම මොකක්ද පැවැත්ම හැටි කොහොමද මේ පැවැත්මට හේතුව මොකක්ද ඒ තැන බැඳුන තෘෂ්ණාව මේ පැවැත්ම හේතු නිරෝධ කරන්නේ කොහොමද පැවැත්ම නැති කරන්නේ ඒ තැන බැඳෙන තෘෂ්ණාවෙන් මිදෙන්න ඕන ඒ තෘෂ්ණාවෙන් මිදුනොත් ඒ පැවැත්ම නැමැති ඵලය ඉවරයි. එදානට දුකෙන් නිදහ

이 존재는 무엇인가, 존재의 모습은 어떤가, 이 존재의 까닭은 무엇인가—거기에 묶인 taṇhā입니다. 이 존재의 까닭을 어떻게 nirodha에 이르게 하는가—존재를 없애려면 거기에 묶이는 taṇhā에서 벗어나야 합니다. 그 taṇhā에서 벗어나면 존재라는 열매가 끝납니다. 그날 괴로움에서 자유롭습니다.

මෙන්න මේ හතර ආකාරයේ තේරුම් අර ගැනීමට කියනවා සංමා බුද්ධ සරණ

이 네 가지를 알아듣는 것을 'saṃmā Buddha saraṇa'라고 합니다.

ඒ පැවැත්මට හේතු වෙන තෘෂ්ණාව බව දැනගෙන ඒ සියලු තෘෂ්ණාවෙන් මිදී අය යුතුයි කියලා දැනගත්තා නම් අන්න මිදී යන ක්‍රමය තෘෂ්ණාවෙන් මිදෙන ක්‍රමේ සං එකතුවෙන් මිදීමේ දම් සරණ සම්මා දම්සරණ

존재의 까닭이 taṇhā임을 알고, 그 모든 taṇhā에서 벗어나야 한다고 알았다면, 바로 그 벗어나는 방법, taṇhā에서 벗어나는 방법, 'saṃ'이라는 모임에서 벗어나는 dhamma saraṇa가 sammā dhamma saraṇa입니다.

ඒ අනුගමනය කිරීම නිසා යම් තෘෂ්ණාවක් සේක දැම්මනම් කෙළවර කරලා දුකෙන් නිදහස් වුණා. සං එකතුවෙන් මිදීමේ සඟ සරණ අහපවුනා. අන්න සිවිධ රත්නය අහප වුණා.

그것을 따라 taṇhā를 다하게 하여 끝냈다면 괴로움에서 자유로워졌습니다. 'saṃ'이라는 모임에서 벗어나는 saṅgha saraṇa에 이르렀습니다. 바로 세 가지 보배에 이른 것입니다.

ඕකට කියනවා සංමා තිසරණ සරණයි. අපේ බලාපොරොත්තු ඔතනයි කියන්නේ. ඒක තමයි මුලේ සිහි කළේ.

이것을 'sammā tisaraṇa saraṇayi'라고 합니다. 우리의 바람이 바로 거기에 있다는 뜻입니다. 처음에 떠올린 것이 그것입니다.

දැන් ඕක පැත්තකින් තියලා. අර දතස් මහා පුරුෂ ලණ 890දෙන සහිත වන්නාවූ කයත් ිවිලා කියන දෙවන් 2005ට ඉස්සෙල්ලා හිටියා කියන බුදුහාමුදුරුවෝ මම මේ සරණේ කියලා ගත්තොත් එහෙම එයා සම්මා බුද්ධ සරණයේ නෙමෙයි ගිහි තියෙන්නේ වෙන.

이제 그것을 한쪽에 두고, mahāpurisa의 서른두 가지 표시와 여든 가지 작은 표시를 갖춘 몸을 지니고 2500여 년 전에 계셨던 Buddha를 '나는 이분께 의지한다'고 받아들인다면, 그는 sammā Buddha saraṇa에 간 것이 아니라 다른 데로 간 것입니다.

උන්වහන්සේ දේශනා මම පස්සේ ඇදිලා වැඩක්න.

그분은 '내 뒤를 끌려다녀 봐야 소용없다'고 설하셨습니다.

උඹුලක් ගැඩි උඹු කරගන්නා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තුම්මේහි ගිච්චං ආතප්පං අක්කාතා තථාගතා අත්තාහි අත්තනෝ නාතෝ කෝහි නාතෝ පරෝතියා ඔය තැන් වලින් බුදුරජාණන් වහන්සේම දේශනා කරනවා. උඹලා උඹලාගේ තර්පනය කරගන්නවා මිසා කණිකේ කොහොමද වේරන්න මම කොහොමද උඹල ඒ ගොඩ කරන්නේ ඔන්න මාර්ගය ඔන්න ක්‍රමය අනුගමනය කරලා මිදි අල්ල

'tumhehi kiccaṃ ātappaṃ, akkhātāro tathāgatā'(애씀은 너희가 해야 하고, tathāgata는 길을 알려 줄 뿐이다), 'attā hi attano nātho, ko hi nātho paro siyā'(자기가 자기의 의지처이니 남이 어찌 의지처가 되랴)—이런 곳에서 Buddha께서 몸소 설하십니다. 너희가 너희 스스로 건너야지, 내가 어떻게 너희를 건져 주겠느냐. 여기 길이 있고 여기 방법이 있으니 따라서 벗어나라.

ඒ ක්‍රමය කියද්දී තව තවත් දුරට නෑ නෑ එහෙම නෙමෙයි ඔබ වහන්සේම අපිට සරණයි. ඒකේ හිටිය මොකක් වෙන්නේ? මේ මෝඩයින්ට නිදහස් වෙන්න ධර්මයක් කියා දීලා තියෙනවා. ඔන් තව තවත් මම පස්සෙන් එනවා මගේ පේ මොන මෝඩකමද කියලා අහන බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒක නෙමෙයිදි එතකොට වෙන්නේ.

그 방법을 말씀하실 때 '아니요, 아니요, 그게 아니라 당신 자신이 우리의 의지처입니다' 하고 거기에 머물면 어떻게 되겠습니까? '이 어리석은 이들에게 벗어날 dhamma를 일러 주었는데 오히려 더 내 뒤를 따라오니 이 무슨 어리석음이냐'고 Buddha께서 물으시게 되지 않겠습니까.

ඉතින් බුදු සරණ කිව්ව ගම අපි මේ ලෞකිකත්වය අදහසකින් අරගන්න පටන් ගත්තොත්. අර බුදුහාමුදුරුවෝ ඒ බුදුහාමුදුරුවෝ තමයි ගෞතම බුදුහාමුදුරුවෝ තමයි අපිට සරණ වෙන්නේ කියලා එහෙම ගියොත් එහෙම අපිට කිව්වම ග අහක් වෙලා වෙන මග අපි යන්න අපි බුදු සරණය නැහැ. එතකොට

그러니 Buddha saraṇa라고 하자마자 이것을 세속적인 생각으로 받아들여 '그 부처님, 바로 Gotama Buddha께서 우리의 의지처'라고 그렇게 간다면, 우리에게 일러 주신 길을 벗어나 다른 길로 가는 것이니 우리는 Buddha saraṇa에 있지 않습니다.

අපි බුදු සරණය නැහැ. එතකොට උඹලා බුදු කියන තත්ත්වයට පත් වෙන්න නම් උඹලා ඔය බුද්ධිය ගෝචර කරගෙන යථාර්ථය තේරුම් කරලා මෙන්න මේ හතරය.

그러면 '너희가 buddha라는 상태에 이르려면, 그 지혜를 대상으로 삼아 참모습을 알아들어라. 바로 이 넷을'이라는 것입니다.

යමක් දුක වේද ඒ යමක් කිව්ව දුක තේරුම් ගයි කුමක්ද දුක වෙන්නේ?

무엇이 괴로움인가, 그 괴로움을 알아들어라. 무엇이 괴로움이 되는가?

ඇස රූපේ චක්ඛු විඤ්ඤාණය කන ශබ්දේ සෝත විඤ්ඤාණය දිව රසේ ගහන විඤ්ඤාණය දිව රසයේ ජිවහා විඤ්ඤාණය නාසයේ ගන්ධයේ ගහන විඤ්ඤාණය කය පොට්ඨබ්බයේ කාය විඤ්ඤාණය මන ධර්ම මනෝ විඤ්ඤාණය කියන ඔන්න ඔය ටික තුළ තමයි ඔය දුක රැඳෙන්නේ. දුක මතු වෙන්නේ ඔතන

눈과 형상과 cakkhu viññāṇa, 귀와 소리와 sota viññāṇa, 혀와 맛과 jivhā viññāṇa, 코와 냄새와 ghāna viññāṇa, 몸과 phoṭṭhabba와 kāya viññāṇa, 마음과 dhamma와 mano viññāṇa—바로 이것들 안에 괴로움이 머뭅니다. 괴로움은 거기서 드러납니다.

ඔය තුළින් තමයි දුක හටගන්න අවශ්‍ය කරන මූල ධර්මය තියෙන්නේ. ඕවා ඇසුරු කරගෙන තමයි ලෝක සත්ත්වයා දෘෂ්ටියෙන් බැඳිලා ඉන්නේ. ඔන්න ඕවත් එක්කලා බැඳිලා ඉන්නවා දෘෂ්ටියකින් හරි වටිනවා කියලා.

이것들을 통해 괴로움이 생기는 데 필요한 근본 dhamma가 있습니다. 이것들에 기대어 세상의 존재들이 diṭṭhi로 묶여 있습니다. '아주 값지다'는 diṭṭhi로 이것들과 함께 묶여 있습니다.

ඔන්න ඔය ටික හරියට තේරුම් ගත්තහම කොතන හින්ද දුක ගොඩනැගෙන්නේ කියලා දැනගත්ත හැකි. කුමක් තිබුනොත්ද දුක ගොඩනැගෙන්නේ? කුමක් ඇසුරු කරගෙනද දුක ගොඩනැගෙන්නේ? ඔන්න ඒක තෝරගන්න.

이것들을 제대로 알아들으면 어디에서 괴로움이 쌓이는지 알 수 있습니다. 무엇이 있으면 괴로움이 쌓이는가? 무엇에 기대어 괴로움이 쌓이는가? 바로 그것을 가려 아십시오.

එතකොට තෝරගන්න පුළුවන් ලෝකයේ යමක් දුකයි කිව්වා නම් මෙන්න මේ ටිකටයි. ඇස කන දිව නාසය ශරීරයේ මන රූප සබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශක්ඛු විඤ්ඤාණ සෝත විඤ්ඤාණ ගාන විඤ්ඤාණ ජිවහා විඤ්ඤාණ කාය විඤ්ඤාණ මනෝ විඤ්ඤාණ ඔන්න දුක ගොඩනැගෙන මූල ධර්මය තියෙන තැන්.

그러면 가려 알 수 있습니다. 세상에서 무언가를 괴로움이라고 했다면 바로 이것들입니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, 형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음, cakkhu viññāṇa, sota viññāṇa, ghāna viññāṇa, jivhā viññāṇa, kāya viññāṇa, mano viññāṇa—괴로움이 쌓이는 근본 dhamma가 있는 곳입니다.

කොතනින් අවිද්‍යා සහගත වෙච්ච පුද්ගලයා. ඕවා ප්‍රියයි, මනාපයි, යහපතයි, නිච්චයි, සැපයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටියට බැහැලා. ඕවා අල්ලගෙනවා. ඕවා සමග බැඳුණු ස්පර්ශයක් ඇති කරගන්න ඕනේ.

거기서 avijjā에 물든 사람은 이것들이 좋고, 마음에 들고, 이롭고, nicca요, sukha요, attā라는 diṭṭhi에 빠집니다. 그것들을 붙잡습니다. 그것들과 묶인 phassa를 일으켜야 합니다.

එතකොට කියනවා චක්ඛු සම්පස්ස, සෝත සම්පස්ස, ගාන සම්පස්ස, ජිහා සම්පස්ස, කාය සම්පස්ස, මනෝ සම්පස්ස කියලා. සම්පස්ස හයක් හදාගන්නවා අවිද්‍යාව නිසා.

그것을 cakkhu samphassa, sota samphassa, ghāna samphassa, jivhā samphassa, kāya samphassa, mano samphassa라고 합니다. 여섯 samphassa를 avijjā 때문에 지어냅니다.

හරි වටිනවා කියන දෘෂ්ටිය ඒ වින්ද්‍රණය ඔහු ප්‍රිය කරලා. චක්ඛු සම්පස්සජා වේදනා, සෝත සම්පස්සා වේදනා, ගාන සම්පස්සා වේදනා, ජිවහා සම්පස්සා වේදනා කාය සම්පස්සා වේදනා, මනෝ සම්පස්සජා වේදනා කියන ඔන්න ඔය වේදනාව හය ආකාරයට බැහැගන්නවා. අවිද්‍යාව නිසා හදාගත්ත ස්පර්ශ සහ වේදනා දෙකට

아주 값지다는 diṭṭhi로 그는 그 누림을 좋아합니다. cakkhusamphassajā vedanā, sotasamphassajā vedanā, ghānasamphassajā vedanā, jivhāsamphassajā vedanā, kāyasamphassajā vedanā, manosamphassajā vedanā라는 여섯 가지 vedanā에 빠져듭니다. avijjā 때문에 지어낸 phassa와 vedanā 두 가지에요.

ඔය අවිද්‍යා සහගත ස්පර්ශයයි වේදනාව හටගන්න මුල් වුණේ මොනවද? ඇහැ රූපය චක්ඛු විඤ්ඤාණය, කන ශබ්දය සෝත විඤ්ඤාණය නාසයේ ගන්ධයේ ගාන විඤ්ඤාණය, දිව රසයේ ජිවහා විඤ්ඤාණය, කය පොට්ඨබ්බයේ කාය විඤ්ඤාණය මන ධර්ම මනෝ විඤ්ඤාණය ඔන්න ඔය ටික තමයි අල්ලගෙන සංස්පර්ශ කරගත්තේ සංස්යෙන් වේදනාවට බැහැගත්තේ. ඒ තාකල් දුකෙන් නිදහස් වීමක් නෑ.

그 avijjā와 함께하는 phassa와 vedanā가 생기는 뿌리는 무엇이었습니까? 눈·형상·cakkhu viññāṇa, 귀·소리·sota viññāṇa, 코·냄새·ghāna viññāṇa, 혀·맛·jivhā viññāṇa, 몸·phoṭṭhabba·kāya viññāṇa, 마음·dhamma·mano viññāṇa—바로 이것들을 붙잡아 phassa를 짓고, phassa로 vedanā에 빠진 것입니다. 그러는 한 괴로움에서 벗어남은 없습니다.

මෙන්න මේ ටික තෝරගත්තහම ඉස්සෙල්ලා අන්න දැනකට කොහෙද දුක හටගන්නේ? අන්න බුදු පිළිනයෙන් තෝරගත්ත එක තමයි දුක හටගන්න තැන. බුද්ධි ගෝචරව හරියට තේරුම් අරගෙන කල්පනා කරලා තෝරාගත්තේ යොතන.

이것들을 가려 알면 먼저 압니다. 괴로움은 어디서 생기는가? Buddha의 지혜로 가려 안 바로 그곳이 괴로움이 생기는 자리입니다. 지혜의 대상으로 삼아 제대로 알아듣고 깊이 생각하여 가려 안 곳이 거기입니다.

දැන් ඕක හටගන්නේ කොහොමද? මුල හටගත්තොත් තමයි අග හටගන්නේ.

이제 그것은 어떻게 생깁니까? 처음이 생겨야 끝이 생깁니다.

එහෙනම් ඇහැ රූපය චක්ඛු විඤ්ඤාණය යම් තැනක හටගත්තා නම් කන ශබ්දය සෝත විඤ්ඤාණය යම් තැනක හටගත්තා නම් දිව රසයේ ගාන විඤ්ඤාණය යම් තැනක නාසයේ ගන්ධයේ ගාන විඤ්ඤාණය යම් තැනක හටගත්තා නම් දිව රසේ ජිව්හා විඤ්ඤාණය යම් තැනක හටගත්තා නම් කය පොට්ඨබ්බයේ කාය විඤ්ඤාණය යම් තැනක හටගත්තා නම් මන ධර්ම මනෝ විඤ්ඤාණය යම් තැනක හටගත්තා නම් මෙන්න දුක හටගන්න තැන

눈·형상·cakkhu viññāṇa가 어딘가에 생겼다면, 귀·소리·sota viññāṇa가 생겼다면, 코·냄새·ghāna viññāṇa가 생겼다면, 혀·맛·jivhā viññāṇa가 생겼다면, 몸·phoṭṭhabba·kāya viññāṇa가 생겼다면, 마음·dhamma·mano viññāṇa가 생겼다면, 바로 그곳이 괴로움이 생기는 자리입니다.

එහම් දුක හටගන්න තැනේ යම් තැනක ඒ හටගත්ත හේතුව මොකක්ද කියලා බලපුහ ඇහැ රූපය චක්ඛු විඤ්ඤාණය කියන එක හටගන්නවා ඇහැ පිළිබඳ හටගන්නා වූ තෘෂ්ණාව නිසා. රූපය පිළිබඳ හටගත්ත තෘෂ්ණාව නිසා. චක්ඛු විඤ්ඤාණය නිසා හටගත්ත තෘෂ්ණාව නිසා. ඒ තෘෂ්ණාව අවිද්‍යාව නිසා බැඳිලා තියෙන නිසා.

그러면 괴로움이 생기는 그 자리에서 그것이 생긴 까닭이 무엇인지 보면, 눈·형상·cakkhu viññāṇa가 생기는 것은 눈에 대해 생기는 taṇhā 때문, 형상에 대해 생긴 taṇhā 때문, cakkhu viññāṇa 때문에 생긴 taṇhā 때문입니다. 그 taṇhā가 avijjā 때문에 묶여 있기 때문입니다.

මතු මතුත් ඇහැක්, රූපයක්, චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් හටගැනීමට තිබිච්ච හේතුවෙන් ගැලවෙන්න බැ. ඒක තියෙන කන්න. හේතුව

앞으로도 눈, 형상, cakkhu viññāṇa가 생기게 하는 까닭에서 벗어날 수 없습니다. 그것이 있는 한. 그것이 까닭입니다.

කනයි, ශබ්දයයි, සෝත විඤ්ඤාණයයි දුකට මුල් වුණා. කනයි, ශබ්දයයි, සෝත විඤ්ඤාණයයි යම් තැනක හටගත්ත නිසා තමයි දුක විඳින්න හේතු වුණේ.

귀와 소리와 sota viññāṇa가 괴로움의 뿌리가 되었습니다. 귀와 소리와 sota viññāṇa가 어딘가에 생겼기 때문에 괴로움을 겪게 된 것입니다.

කන පිළිබඳ යම්කිසි තෘෂ්ණාවක් ඇත්්ද ශබ්දය පිළිබඳ යම් තෘෂ්ණාවක් ඇත්්ද සෝත විඤ්ඤාණය පිළිබඳ යම් තෘෂ්ණාවක් ඇත්්ද ඔය තෘෂ්ණාව අවිද්‍යාව සමඟයි වැඳෙන්නේ.

귀에 대한 taṇhā가 있든, 소리에 대한 taṇhā가 있든, sota viññāṇa에 대한 taṇhā가 있든, 그 taṇhā는 avijjā와 함께 묶입니다.

ඔය පිළිබඳ අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් යුත්ත තාක්කල් ඔහුට මේ කන මැරලා යනකොට තව කණක් හැදෙන්න තිබිපිච්ච හේතු නැති වෙලා නැහ. ඒ නිසා කන නැමති දුක්ඛ එහෙන් බේරෙන්න බැහ. ශබ්දය නිසාන දුක් එහෙන් බේරෙන්න බැහ. සෝට විඤ්ඤාණය නිසා හටගන්න දුක්ඛෙන් බේරෙන්න බැහ. ඔය පිළිබඳ අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් ඉන්න එකක්. ඒකයි හේතු.

그것들에 대해 avijjā와 taṇhā를 지니는 한, 이 귀가 죽어 없어질 때 또 다른 귀가 생길 까닭이 사라지지 않았습니다. 그래서 귀라는 괴로움에서 벗어날 수 없습니다. 소리 때문의 괴로움에서도 벗어날 수 없습니다. sota viññāṇa 때문에 생기는 괴로움에서도 벗어날 수 없습니다. 그것들에 대해 avijjā와 taṇhā로 있는 것, 그것이 까닭입니다.

කන පිළිබඳව යම් අවිද්‍යාවක් තෘෂ්ණාවක් තිබිලා ඉවත් කළා නම් කන පිළිබඳ බලාපොරොත්තුව ඉවරනම් ශබ්දය පිළිබඳ තිබිච්ච ආසාව බලාපොරොත්තුව ඉවරනම්. සෝත විඤ්ඤාණයන් පැවැත්වීම පිළිබඳ ආසාව බලාපොරොත්තු ඉවර නම් කනයි ශබ්දයයි සෝත විඤ්ඤාණය හටගන්න තිබිච්ච හේතුව ඉවරලා.

귀에 대한 avijjā와 taṇhā가 있다가 그것을 없앴다면, 귀에 대한 기대가 끝났다면, 소리에 대한 바람과 기대가 끝났다면, sota viññāṇa를 이어 가려는 바람과 기대가 끝났다면, 귀와 소리와 sota viññāṇa가 생길 까닭이 끝난 것입니다.

වෙන හේතුව

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නාසයේ තියෙන තාක්කල් ගන්ධයේ තියෙන තාක්කල් ගාන විඤ්ඤාණය තියෙන තාක්කල් දුක සමගය බැඳිලා තියෙනවා ඒකෙන් ඉවත් වෙන්න බැ. යම් තැනක නාසයේ නැද්ද ගන්ධය නැද්ද ගාන විඤ්ඤාණය නැද්ද දුක හටගන තිබි වෙච්ච මුල එතනින් ඉවරයි.

코가 있는 한, 냄새가 있는 한, ghāna viññāṇa가 있는 한 괴로움과 함께 묶여 있어 거기서 벗어날 수 없습니다. 코가 없고 냄새가 없고 ghāna viññāṇa가 없는 곳에서는 괴로움이 생길 뿌리가 거기서 끝납니다.

එහෙනම් ඒක ඉවර කරගන්න නම් ඒක හටගත්ත හේතුව බලන්න ඕනේ. නාසය පිළිබඳ තිබෙන ආසාව බලාපොරොත්තුව තියෙන තාක්කල් ගන්ධය ඇසුරු කිරීමේ ආසාව බලාපොරොත්තුව තියෙන තාක්කල් ගහන විඤ්ඤාණ පැවැත්වීමේ ආසාව බලාපොරොත්තුව තියෙන තාක්කල් මේ නාහය මෙතන මැරලා කොණු වුනත් ඉවරයක් වෙන්නේ නැහ. තවත් යම් තැනක ඒට ගැලපෙන නාහයක් හටගන්න හේතු තියෙනවා.

그러니 그것을 끝내려면 그것이 생긴 까닭을 보아야 합니다. 코에 대한 바람과 기대가 있는 한, 냄새를 가까이하려는 바람과 기대가 있는 한, ghāna viññāṇa를 이어 가려는 바람과 기대가 있는 한, 이 코가 여기서 죽어 썩어도 끝나지 않습니다. 또 어딘가에 그에 맞는 코가 생길 까닭이 있습니다.

අන්න නාසය නැමති දුක පැවැත්වීමට ගන්ධය නැමැති දුක පැවැත්වීමට ගහන විඤ්ඤාණය නැති දුක පැවැත්වීමට හේතු වෙන මූල ධර්මයන් අහක් කරන්න පුළුවන් කමක් නෑහ. ඔය ආසාව බලාපොරොත්තු තියෙන තාත්තා. ඔය ආසාව බලාපොරොත්තුව යම් තැනක හිඳී ගියාද හේතුව කෙළවරක්. හේතුව නැති වෙන ඵලයක් නැති නිසා මේ අන්තිම නාහය වෙනවා. මේක දැනෙන ගන්ධයන් අන්තිම ගන්ධය වෙනවා. මේ නාසයයි ගන්ධය නිසා හටගන්න ගාන විඤ්ඤාණයක් ඇත්්ද අන්තිම ඝාන විඤ්ඤාණය වෙනවා.

그 바람과 기대가 있는 한, 코라는 괴로움, 냄새라는 괴로움, ghāna viññāṇa라는 괴로움을 이어 가게 하는 근본 dhamma를 치울 수 없습니다. 그 바람과 기대가 어딘가에서 끊어졌다면 까닭이 끝난 것입니다. 까닭이 없으면 열매도 없으니 이것이 마지막 코가 됩니다. 이것으로 느끼는 냄새가 마지막 냄새가 됩니다. 이 코와 냄새 때문에 생기는 ghāna viññāṇa가 있다면 그것이 마지막 ghāna viññāṇa가 됩니다.

මේක මැරිච්ච දාට නැවත එකක් ගොඩන්න නගන්න නැත්නම් නාසය නිදහස්, ගන්ධය නිදහස්, ගාන විඤ්ඤාණයෙන් නිදහස් දුකෙන් නිදහස් නාසය පිළිබඳ දුකෙන් නිදහස්

이것이 죽는 날 다시 하나를 쌓아 올리지 않는다면, 코에서 자유, 냄새에서 자유, ghāna viññāṇa에서 자유, 괴로움에서 자유, 코에 얽힌 괴로움에서 자유입니다.

අන්න දිව යම් තැනක පවත්වන බලාපොරොත්තු තියෙන තාක්කල් රසය පවත්වන බලාපොරොත්තු තියෙන තාක්කල් ජිව්හා විඤ්ඤාණය පවත්වන බලාපොරොත්තු තියෙන තාක්කල් ඔහුට දිවෙන් බේරෙන්න බැහැ, රසයෙන් බේරෙන්න බැහැ. හා විඤ්ඤානයෙන් බේරෙන්න බැහ.

혀를 어딘가에 이어 가려는 기대가 있는 한, 맛을 이어 가려는 기대가 있는 한, jivhā viññāṇa를 이어 가려는 기대가 있는 한, 그는 혀에서도, 맛에서도, jivhā viññāṇa에서도 벗어날 수 없습니다.

ඒ අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන්ම ඔය බලාපොරොත්තුවේ පසු පස හඹා යන්න තාක්කල්. මේ දිව මෙතන කුණු වෙලා මැටිලා කුණු වෙලා ගියත්. කොහේ හෝ ගැලපෙන දිවක් ආයි මතු වෙනවා. හටගන්නවා. ඒක රසය ආයකට ගෝචර වෙනවා. හා විඤ්ඤාණයක් ආයේ පහළ වෙනවා. ඒකෙන් මිදිලා නෑ. එන් දිව නිසා හටගන්න දුකෙන් මිදුන්නේ නෑ.

그 avijjā와 taṇhā로 그 기대의 뒤를 쫓는 한, 이 혀가 여기서 썩어 흙이 되어 사라져도 어디선가 맞는 혀가 다시 드러나고 생겨납니다. 그것이 다시 맛을 대상으로 삼습니다. jivhā viññāṇa가 다시 나타납니다. 거기서 벗어나지 못했습니다. 혀 때문에 생기는 괴로움에서 벗어나지 못한 것입니다.

දැන් දිව හටගන්න හේතුව හොයෙලා ඒ වගේම රසය හටගන්න හේතුව ඔවෙලා හා විඤ්ඤාණය හටගන්න හේතුව වෙලා ඒකෙන් බෙදුනොත් හේතුව නැති වෙලා යනවා.

이제 혀가 생기는 까닭을 찾고, 마찬가지로 맛이 생기는 까닭과 jivhā viññāṇa가 생기는 까닭을 찾아 거기서 떨어져 나오면 까닭이 사라집니다.

දැන් දිව පිළිබඳව ආසාව බලාපොරොත්තුව අත්හැරණ නම් රසය පිළිබඳිච්ච ආසාව බලාපොරොත්තුව අත්හැරී ගියා නම් ජිව්හා විඤ්ඤාණය පිළිබඳ ආසාව බලාපොරොත්තුව අත්හැරී ගියා නම් මේ අන්තිම දිව මේ දැනෙන අන්තිම රස පෙළේ යන්නේ. අන්තිම ජිවහා විඤ්ඤාණ පරම්පරාව මේ මරණය දක්වා.

혀에 대한 바람과 기대를 놓았다면, 맛에 대한 바람과 기대를 놓았다면, jivhā viññāṇa에 대한 바람과 기대를 놓았다면, 이것이 마지막 혀이고, 이것으로 느끼는 맛이 마지막 맛의 줄이며, 이 죽음까지가 마지막 jivhā viññāṇa의 이어짐입니다.

ඊළඟට අත්බැවකට තවත් දිවක් හදන්න රසයක් එකතු කරවන්න ජිවහා විඤ්ඤාණයක් හටග මූල ධර්මය ඉවරයි. හේතුව ඉවරයි. එහෙනම් දැනගත්තා දිව හටගන්න හේතුව දුක හටගන්න දිව නිසා දුක හටගත්තේ මේකෙන්. දුක හටගත්තා දිව නිසා දිව හටගත්තේ මෙන්න මේ හේතුවෙන්. හේතුව නැති කළොත් ඵලය නෑ. එහෙනම් දිව නැති ඵලය මතුරන. එහෙනම් මතු දුකෙන් නිදහ.

다음 삶에 또 혀를 짓고 맛을 모으고 jivhā viññāṇa를 생기게 할 근본 dhamma가 끝났습니다. 까닭이 끝났습니다. 그러면 알았습니다. 괴로움은 혀 때문에 생겼고, 혀는 이 까닭으로 생겼다. 까닭을 없애면 열매가 없다. 그러니 혀라는 열매는 앞으로 없다. 그러면 앞으로 괴로움에서 자유입니다.

කය පිළිබඳ ආසාව තියෙන තාක්කල් පොට්ඨබ්බයව පිළිබඳ ආසාව තියෙන තාක්කල් කාය විඤ්ඤාණය පිළිබඳ ආසාව බලාපොරොත්තුව තියෙන තාක්කල් ඔහු අවිද්‍යාවකින් යුක්තයි.

몸에 대한 바람이 있는 한, phoṭṭhabba에 대한 바람이 있는 한, kāya viññāṇa에 대한 바람과 기대가 있는 한, 그는 avijjā를 지니고 있습니다.

මේ කය මෙතන කුණු වෙලා මැරිලා ගියත් කෙළවර වෙන්නේ නැහැ. ඒ ආසාව බලාපොරොත්තුව නිසා මතුවිට ගැලපෙන්නා වූ කයක් ඒකට ගැලපෙන ස්පර්ශයක් ඒකට ගැලපෙන කාය විඤ්ඤාණයක් යළි පහළ කරවනවා හේතු තියෙනකක්.

이 몸이 여기서 썩어 죽어도 끝나지 않습니다. 그 바람과 기대 때문에 앞으로 맞는 몸, 그에 맞는 닿음, 그에 맞는 kāya viññāṇa를 다시 나타나게 합니다. 까닭이 있으니까요.

කය පිළිබඳව ආසාව බලාපොරොත්තු කෙළවරද? ස්පර්ශ ආසාව බලාපොරොත්තු කෙළවරද? ඒ කාය විඤ්ඤාණ පිළිබඳ ආසාව බලාපොරොත්තු කෙළවරද? මතුවට කයක් හටගන්නට තිබි වෙච්ච හේතුව ඉවරයි. එහෙනම් මේ අන්තිම කයයි මේ ලබන අන්තිම ස්පර්ශයි. මේ අන්තිම ලබන කාය විඤ්ඤාණ පරම්පරාවයි මේ කියන්නේ මරණය දක්වා. ඔයින් එහාට අයිසරයක් ඔය ටික හටගන්න හේතුවක් නැත්නම් දුකට මුල් වෙච්ච කයෙන් නිදහට කයක් ඉවරයි.

몸에 대한 바람과 기대가 끝났는가? 닿음에 대한 바람과 기대가 끝났는가? kāya viññāṇa에 대한 바람과 기대가 끝났는가? 그렇다면 앞으로 몸이 생길 까닭이 끝났습니다. 이것이 마지막 몸이요, 이것으로 얻는 닿음이 마지막 닿음입니다. 이것이 죽음까지 이어지는 마지막 kāya viññāṇa의 이어짐입니다. 그 너머 다시 이것들이 생길 까닭이 없다면, 괴로움의 뿌리였던 몸에서 자유로워지고 몸은 끝납니다.

මන පිළිබඳ බලාපොරොත්තු ආසා තියෙන තාක්කල් ධර්මය පිළිබඳ ආසා බලාපොරොත්තු තියෙන තාක්කල් ඒවායේ එකතුවේ මනෝ විඤ්ඤාණ පිළිබඳ ආසාව බලාපොරොත්තු තියෙන තාක්කල් මේ මිනිස් කය සමග තියෙන මිනිස් මන මෙතනින් මැරිලා කෙළවර වුණත් ඒ ආසාවෙන් බලාපොරොත්තුවෙන් අනුකූල මනක් ඉපදනාවාා යම් තැනක ඒත නිසා මනෙන් නිදහස් වෙන්න බැහැ. ධර්මයන්ගෙන් නිදහස් වෙන්න බැහැ. මනෝ විඤ්ඤාණයන්ගෙන් නිදහස් වෙන්න බැහැ. දුකෙන් නිදහස් වෙන්න බැහැ.

마음에 대한 기대와 바람이 있는 한, dhamma에 대한 바람과 기대가 있는 한, 그것들이 모인 mano viññāṇa에 대한 바람과 기대가 있는 한, 이 사람 몸과 함께하는 사람의 마음이 여기서 죽어 끝나도 그 바람과 기대에 맞는 마음이 어딘가에 생겨납니다. 그러니 마음에서 벗어날 수 없습니다. dhamma에서도, mano viññāṇa에서도, 괴로움에서도 벗어날 수 없습니다.

එහෙනම් මන හටගන්නේ කොහොමද? ධර්මය හටගන්නේ කොහොමද? මනෝ විඤ්ඤාණ හටගන්නේ කොහොමද කියලා බලනකොට මන පිළිබඳ ආසාව බලාපොරොත්තු යම්තාක් තියෙනවද ඒ තාක්කල් මන හටගැනීම නවත්තන්න බැහැ. ඒ ආසාව බලාපොරොත්තු යම් තැනක නැද්ද මන හටගන තිබිච්ච හේතුව ඉවරයි. ධර්මය පිළිබඳ ආසහා බලාපොරොත්තු යම් තැනක තියෙනවද ඒ තාක්කල් ධර්මයන්ගෙන් නිදහස් වෙන්න බැහ. ධර්මය පිළිබඳ ආසා බලාපොරොත්තු යම් තලය කෙළවරද මතු ධර්මය හටගන්න තිබිච්ච සම්බන්ධයෙන් හේතුව ඉවරයි. මනෝ විඤ්ඤාණ පිළිබඳ ආසා බලාපොරොතු කෙරවර තියෙන තාක්කල් මේකෙන් මිදෙන්න බැහැ. ඒ ආසා බලාපොරොත්තු කෙළවරද මනෝ විඤ්ඤාණය මතු හටගැනීමට තියෙන ආසා බලාපොරොත්තු නවද හේතුව ඉවරයි.

그러면 마음은 어떻게 생기는가, dhamma는 어떻게 생기는가, mano viññāṇa는 어떻게 생기는가를 보면, 마음에 대한 바람과 기대가 있는 한 마음이 생기는 것을 멈출 수 없습니다. 그 바람과 기대가 없는 곳에서는 마음이 생길 까닭이 끝났습니다. dhamma에 대한 바람과 기대가 있는 한 dhamma에서 벗어날 수 없습니다. dhamma에 대한 바람과 기대가 끝나면 앞으로 dhamma가 생길 까닭이 끝납니다. mano viññāṇa에 대한 바람과 기대가 있는 한 이것에서 벗어날 수 없습니다. 그 바람과 기대가 끝나면 mano viññāṇa가 앞으로 생길 바람과 기대가 없으니 까닭이 끝납니다.

එහෙනම් හේතුව දැනගත්තා මන සහ ධර්ම සහ මනෝ විඤ්ඤාණ හටගන්න හේතුව ඒ හටගනතා කල් දුකෙන් නිදහස් වීමක් නෑහ කියලා දැනගත්තාේ. එහෙනම් මනයි ධර්මය මනෝ විඤ්ඤාණය පිරන්තිපිච්ච ආසා බලාපොරොත්තු යම් දස කෙළවරද මේ අන්තිම මනයි. මේ අන්තිමට ගට්ටනය වෙන ධර්ම පරම්පරාවයි. මේ අන්තිමට යන මනෝ විඤ්ඤාණ පරම්පරාවයි. මරණයෙන් එහාට ඊළඟ අත්බවක් හදන්න හේතු නැති නිසා ඒ අවසානයයි.

그러면 까닭을 알았습니다. 마음과 dhamma와 mano viññāṇa가 생기는 까닭을 알았고, 그것이 생기는 한 괴로움에서 벗어남이 없다는 것을 알았습니다. 그러니 마음과 dhamma와 mano viññāṇa에 대한 바람과 기대가 어느 날 끝나면, 이것이 마지막 마음이고, 마지막으로 부딪치는 dhamma의 이어짐이며, 마지막 mano viññāṇa의 이어짐입니다. 죽음 너머 다음 삶을 지을 까닭이 없으니 그것이 끝입니다.

එහෙනම් දුකේ අවසානය. මෙන්න මේ ටික දැනගත්තට පස්සේ මොකද කරන්නේ?

그러면 괴로움의 끝입니다. 이것을 안 뒤에는 무엇을 합니까?

දුක දැනගත්තා දුකට හේතුව දැනගත්තා. දුක නිරෝධය දැනගත්තා. ඇස කන දිව නාසය ශරීරයේ මන රූප සද්ද ගන්ධ රසය ස්පර් ධර්ම චක්ඛු විඤ්ඤාණ සෝත විඤ්ඤාණ ඝාන විඤ්ඤාණ ජිව්ව හා විඤ්ඤාණ කාය විඤ්ඤාණ මනෝ විඤ්ඤාණ යම් තැනක නැද්ද දුක්ඛ නිරෝධයයි.

괴로움을 알았고, 괴로움의 까닭을 알았고, 괴로움의 nirodha를 알았습니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, 형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma, cakkhu viññāṇa, sota viññāṇa, ghāna viññāṇa, jivhā viññāṇa, kāya viññāṇa, mano viññāṇa가 없는 곳이 dukkha nirodha입니다.

එහෙනම් ඒකට තියෙන මාර්ගය මොකක්ද ඒවට ඇලීමක් බැඳීමක් තිබුණ අවිද්‍යා සහකත තෘෂ්ණාවක් තිබුණනම් මෙන්න මේක මිදහැර දාපු දවසට මූල ධර්මය හේතුව ඉවරයි. හේතුව නැති කරණම් අන්තිම දේහරී කියන අන්තිම ඵලය මේකයි. පෙර භවීති වෙච්ච අවිද්‍යා තෘෂ්නා හේතුය මේක හටගත්තේ මේක කරන්න දෙයක් නැහැ. මේක විපාකය මේක කෙළවර මරණය මරණයෙන් පසුව ඊළඟ උපතක් හටගන්නච්ච ඒ විපාකින්න හේතුව ඉවරයි. එහෙනම් අවසාන කාලේ මේක වුණා මිතුවට ගතක් හිතක් ලෝකයක් ඒක සම්බන්ධ ඉවරයි. එහෙනම් දුකෙන් නිදහස් ඉවරයි.

그러면 그에 이르는 길은 무엇인가. 그것들에 들러붙고 묶인 avijjā와 함께하는 taṇhā가 있었다면, 이것을 벗어 던진 날 근본 dhamma, 곧 까닭이 끝납니다. 까닭을 없애면 'antimadehadhārī'라고 하는 마지막 열매가 이것입니다. 전생의 avijjā와 taṇhā라는 까닭으로 이것이 생겼으니 이것은 어찌할 것이 없습니다. 이것은 vipāka입니다. 이것의 끝은 죽음이며, 죽음 뒤에 다음 태어남을 일으킬 vipāka의 까닭은 끝났습니다. 그러니 마지막으로 이것이 되었고, 앞으로 몸과 마음과 세상과의 관계는 끝났습니다. 괴로움에서 자유, 끝났습니다.

ඔ නිරෝධ වෙන ඔ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔක්කොම ඉවරයි. රෝගත් ඉවරයි, පැවැත්මක් ඉවරයි, බයත් ඉවරයි. කම්පා ඉවරයි ඔක්කොම ඉවරයි. මෙන්න අවසානය

모두 끝났습니다. 병도 끝, 존재도 끝, 두려움도 끝, 흔들림도 끝, 모두 끝났습니다. 바로 이것이 끝입니다.

ඉතින් මේකට මොනවද තර්ක කරන්න තියෙන්නේ? දැන් මේකට මොනවද සාකච්ඡා කරන්න තියෙන්නේ? දැනගත්ත කෙනාකින් අහගෙන පිළිපදලා හම් තමන්ග වැඩි කරගන්නවා මිසක්. මේකට මොකක්ද එකතු වෙලා සාකච්ඡා කර තර්ක වාද කරන්න තියෙන්නේ.

그러니 여기에 무엇을 따질 것이 있습니까? 무엇을 의논할 것이 있습니까? 아는 사람에게 듣고 실천하여 자기 일을 이루는 것일 뿐, 함께 모여 의논하고 따지고 다툴 것이 무엇이 있습니까.

මොකක්ද අහලා තියෙන්නේ? ඔය ටිකේ තේරුම් ගතන ප්‍රශ්නේ ඉවර බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔය ටික තමයි දේශනා කලා නිවන් අවබෝධ කරා.

무엇을 물을 것이 있겠습니까? 이것들을 알아들으면 문제가 끝납니다. Buddha께서 바로 이것들을 설하셨고 nibbāna를 깨달으셨습니다.

කොතනේ කරපලා ගෙනා අන්තිරෝතයෙන් තමයි ගෙනා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

රාහුල හාමුදුරුවෝ අන්තිම ටක එක ගිහිල්ලා පෙන්නුවිත් ඔය ටික ඔන්න ඔය ටික තෝරගන්න ඕක තෝරගත්තහම දුකෙන් ඉතාන් කෙළවරක් නේදී

Rāhula 스님께도 마지막에 가서 바로 이것들을 보여 주셨습니다. 이것들을 가려 알라, 이것을 가려 알면 괴로움의 끝이 아니겠느냐고.

සුවාස දහසක් ධර්මාකන්ධය කියලා කෙළවරක් නැත දේශනා කරපු දහම හොය ඔවා කටපාන්ලා පුළුවන්ද මිදේ

팔만 사천 dhammakkhandha라 하여 끝없이 설하신 dhamma를 찾아 다 외운다고 벗어날 수 있습니까?

ඒ එක එක්ක එක එක්කෙනාට මිදෙන්න පෙන්නපු ක්‍රම එක එක අදහස ඒ ඒ අය ඒ අදහස් අති අයට ඒ දහම් අහලා ඔය ටික තෝරගත්තා තෝරගෙන අත්තර වෙලිමි මිදී කෙළවර කරා ගත්තා. දුකෙන් නිදහස් වෙන්න. පැවැත්මයෙන් ඉවරන්න. ඉතින් අපිට ඔය ටික තේරෙනවා ඔය ටික ඇති.

그것은 저마다의 사람이 벗어나도록 보여 주신 방법, 저마다의 생각에 맞춘 것입니다. 그런 생각을 지닌 이들이 그 dhamma를 듣고 이것들을 가려 알았고, 가려 알아 놓아 버리고 벗어나 끝을 보았습니다. 괴로움에서 자유로워지려고, 존재를 끝내려고. 그러니 우리에게 이것들이 이해된다면 이것으로 충분합니다.

ඔය ටික තෝරගන්න බැහැ. ධර්මය කෙළවරක් ඔය දේශනා කළේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් ඔය ටික අපිට තේරෙනවා නම් අපි වැඩේ කරගන්න දැම්බ බැයිනේ.

그러니 이것들이 우리에게 이해된다면 우리 일을 이루지 못할 까닭이 없지 않습니까.

එහම් දුක දැක්කා, දුකට හේතුව දැක්කා, දුක, නිරෝධය දැක්කා දැන් ඉතින් අනුගමනය කරන එකයි තියෙන්නේ. මොනවද අනුගමනය? ඇහැ තියෙනවා රූපය තියෙනවා චක්ඛු විඤ්ඤාණය පහළ වෙනවා. දැන් අපි දැකගන්න ඕන. අල්ලගන්න එකක් වටිනා එකක් ඕකේ නැහැ. ඔයා එකක්වත් කැමති සේ නැහැ.

괴로움을 보았고, 괴로움의 까닭을 보았고, 괴로움의 nirodha를 보았으니 이제 남은 것은 따르는 일뿐입니다. 무엇을 따릅니까? 눈이 있고 형상이 있어 cakkhu viññāṇa가 나타납니다. 이제 보아야 합니다. 그 안에 붙잡을 것, 값진 것은 없습니다. 어느 하나도 마음대로 되지 않습니다.

කැම නැතිවා පවත්වන්න ගියහම බොරු මුලාවෙන් දුක විඳිනවා. හරයක් නැතිවා හරයක් තියෙනවා කියලා හිතාගෙන මා මුලාවට පත් වෙලා ගොදුරු වෙලා ඒව හරය හොය යනවා. මොන මෝර කර මතනේ වැඩක් නැහැ. අත්රලා දැමන එතනම අත්හැර කියන්න.

마음대로 안 되는 것을 유지하려 들면 거짓된 홀림으로 괴로움을 겪습니다. 알맹이 없는 것을 알맹이 있다고 여겨 홀림에 빠지고 먹잇감이 되어 그 알맹이를 찾아갑니다. 아무 소용이 없습니다. 놓아 버리라, 그 자리에서 놓으라고 합니다.

ඉතින් හිස්පොළක හටගන්න තෘෂ්ණාව ඔය විදිහට දැකලා අත්හැරියා පවත් තෘෂ්ණා සේ වුණා. තණ්ක් වේවා සබ්බ දුක්ඛං ජිනති. තණ්හාය වෙනවා සියලු දුක් දිනවා. සියලු දුකෙන් නිදහනවා.

그러니 다섯 자리에서 생기는 taṇhā를 그렇게 보고 놓으면 taṇhā가 다합니다. 'taṇhakkhayo sabbadukkhaṃ jināti'—taṇhā가 다하면 모든 괴로움을 이깁니다. 모든 괴로움에서 자유로워집니다.

ඇහැ පිළිබඳ තෘෂ්ණාව, රූපය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව, චක්ඛු විඤ්ඤාණය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව, චක්ඛු සම්පස්සය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව, චක්ඛු සම්පස්ස ජා වේදනා පිළිබඳ තෘෂ්ණාව ඇහැ මුල් කරගෙන හටගන්න පස්පොළක තෘෂ්ණාව ඔය.

눈에 대한 taṇhā, 형상에 대한 taṇhā, cakkhu viññāṇa에 대한 taṇhā, cakkhu samphassa에 대한 taṇhā, cakkhusamphassajā vedanā에 대한 taṇhā—이것이 눈을 바탕으로 생기는 다섯 자리의 taṇhā입니다.

කන පිළිබඳ තෘෂ්ණාව ශබ්දය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව කනයි ශබ්දයන් නිසා හටගන්න සෝත විඤ්ඤාණය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව සෝත සංස්පර්ශය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව සෝත සංස්පර්ශයෙන් ජනිත වන වේදනා පිළිබඳ තෘෂ්ණාව අත්හැරුවහම කන පිළිබඳ පස් පොළකින් තෘෂ්ණාව අත්හැරියහම කන හටගන්න තිච්ච සියලු හේතු ඉවරයි.

귀에 대한 taṇhā, 소리에 대한 taṇhā, 귀와 소리 때문에 생기는 sota viññāṇa에 대한 taṇhā, sota samphassa에 대한 taṇhā, sota samphassa에서 생기는 vedanā에 대한 taṇhā를 놓으면, 귀에 대한 다섯 자리의 taṇhā를 놓으면 귀가 생길 모든 까닭이 끝납니다.

නාසය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව ගන්ධය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව ගහන විඤ්ඤාණය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව ගාන සංස්රය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව ගාන සම්පස්සයෙන් ජනිතවන ගාන සම්පස්සජා වේදනා පිළිබඳව තෘෂ්ණාව කියන මේ පස් පොලේ තෘෂ්ණාව අත්රපුවහම නාහේ හටගන්න තිබිච්ච නාහය නිසා හටගන්න තිබිච්ච සියලු දුක් ඉවරන්න තෘෂ්ණාව ඉවර දිව පිළිබඳ

코에 대한 taṇhā, 냄새에 대한 taṇhā, ghāna viññāṇa에 대한 taṇhā, ghāna samphassa에 대한 taṇhā, ghāna samphassa에서 생기는 ghānasamphassajā vedanā에 대한 taṇhā라는 이 다섯 자리의 taṇhā를 놓으면, 코가 생기고 코 때문에 생길 모든 괴로움이 끝나도록 taṇhā가 끝납니다.

සියලු දුක් ඉවරන්න තෘෂ්ණාව ඉවර දිව පිළිබඳ තෘෂ්ණාව රසය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව ජිහා විඤ්ඤාණය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව ජිව්හා සංස්රය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව ජිව්හා සම්පස්සජා වේදනා පිළිබඳ තෘෂ්ණාව අත්රපුවහම දිවහට ටගති වෙච්ච සියලු හේතු ඉවරයි.

혀에 대한 taṇhā, 맛에 대한 taṇhā, jivhā viññāṇa에 대한 taṇhā, jivhā samphassa에 대한 taṇhā, jivhāsamphassajā vedanā에 대한 taṇhā를 놓으면 혀가 생길 모든 까닭이 끝납니다.

කය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව, පොට්ඨබ්බය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව, කාය විඤ්ඤාණය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව, කාය සංස්පර්ශය පිළිබඳව තෘෂ්ණාව, කාය සංස් වේදනා පිළිබඳව තෘෂ්ණාවත් ඇරපුහම කය මුල් කරගත්ත පස්ඵලය තෘෂ්ණාව ඉවරයි.

몸에 대한 taṇhā, phoṭṭhabba에 대한 taṇhā, kāya viññāṇa에 대한 taṇhā, kāya samphassa에 대한 taṇhā, kāya samphassa에서 생기는 vedanā에 대한 taṇhā까지 놓으면, 몸을 바탕으로 한 다섯 자리의 taṇhā가 끝납니다.

මන පිළිබඳ තෘෂ්ණාව, ධර්මයව පිළිබඳ තෘෂ්ණාව, මනෝ විඤ්ඤාණ පිළිබඳ තෘෂ්ණාව, මනෝ සංස්රය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව, මනෝ සම්පස්සජා වේදනා පිළිබඳ තෘෂ්ණාව කියන පහත් ඇරපුම මන හටගන්න තිබි වෙච්ච තෘෂ්ණාව ඉවරයි. ඔන්න තණ්හාව විග්‍රහ කළා. ිස්සායකට

마음에 대한 taṇhā, dhamma에 대한 taṇhā, mano viññāṇa에 대한 taṇhā, mano samphassa에 대한 taṇhā, manosamphassajā vedanā에 대한 taṇhā라는 다섯을 놓으면 마음이 생길 taṇhā가 끝납니다. 이렇게 taṇhā를 풀이했습니다.

[උගුර කෑරීම] හැදෙන තැන් වශයෙන් ප්‍රඥාව කොයි කොයි තැන්වල පිහිලලාද හටගන්නේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

චක්ඛු ලෝකේ පියරූපං සත රූපං ඉත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමාන උප්පජ්ජත්ත නිවීසමාණනා නිබෙසය ඔන්න බුදුරජාන් තණ්හා පිහිටන තෙන පෙන්නවා.

'cakkhuṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati'—이렇게 Buddha께서 taṇhā가 자리 잡는 곳을 보여 주십니다.

ඇහැ ලෝකයේ ප්‍රිය ස්වභාවයෙන් යුත්තයි මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්තයි මේ ඇහැ පිමා තෘෂ්ණාව ඇහේ හටගන්නවා. ඇහේ පවතිනවා. මෙන්න තෘෂ්ණාවක් හටගන්න තැන.

눈은 세상에서 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 지닙니다. 이 눈에 대한 taṇhā가 눈에서 생깁니다. 눈에 머뭅니다. 바로 taṇhā가 생기는 자리입니다.

රූපං ලෝකේ ප්‍රිය රූපං සහත රූපං එත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමාණා උප්පජ්ජතිත්ත නිවීසනා නිවේස රූපයෝ ලෝකයේ ප්‍රිය ස්වභාවයෙන් යුත්තයි මතුුර ස්වභාවයෙන් යුත්තයි ඒ රූපයන් මුල් කර ඇතුළුරු කරගෙන ඒ රූප විලිවා තෘෂ්ණාව එහි හටගන්නවා එහි උපදිනවා.

'rūpā loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati'—형상은 세상에서 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 지닙니다. 그 형상을 바탕으로, 그것에 기대어 형상에 대한 taṇhā가 거기서 생기고 거기서 일어납니다.

චක්ඛු විඤ්ඤාණං ලෝකේ පියරූපං සාත රූපං එත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමා උප්පජ්ජතිත එත්ත නිවේසමානං නිව චක්ඛු විඤ්ඤාණය ලෝකයේ පිය ස්වභාවයෙන් යුත්තයි මතුර ස්වභාවයෙන් යුත්තයි. ඒ චක්ඛු විඤ්ඤාණය පිළිබඳ තෘෂ්ණාව ඒ චක්ඛු විඤ්ඤාණය හටගන්නවා. එහි පවතිනවා.

'cakkhuviññāṇaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati'—cakkhu viññāṇa는 세상에서 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 지닙니다. 그 cakkhu viññāṇa에 대한 taṇhā가 그 cakkhu viññāṇa에서 생기고 거기 머뭅니다.

චක්ඛු සම්පස්ස ජා ලෝකයේ පියර රූපං සත රූපං ඉත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමාණා උප්පජ්ජතිත්ත නිවේසමාණා නිවේස චක්ඛු සංස්පර්ශය ලෝකයේහි ප්‍රිය ස්වභාවයෙන් යුත්තයි මතුර ස්වභාවයෙන් යුත්තයි ඒ තෘෂ්ණාව එහි හටගන්නවාහි පවතින චක්ඛු සම්පස්සජා වේදනා

'cakkhusamphasso loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati'—cakkhu samphassa는 세상에서 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 지닙니다. 그 taṇhā가 거기서 생기고 거기 머뭅니다.

හටගන්නවාහි පවතින චක්ඛු සම්පස්සජා වේදනා ලෝකයේ පියරූපං සහත රූපං එත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමානාව උප්පජ්ජති එතනෙවීතමානා නිවසු චක්ඛු සංස්යෙන් ජනිතන වේදනාවක් ඇත්්ද ඒ තෘෂ්ණාව එහිටගන්නවා. එහි පවතිනවා. මෙන්න තෘෂ්ණාව ඇහැ පිළිබඳ හටගන්න පස්ු. තව ඇහැ පිළිබඳ ෘෂ්ණාව හටගන්නේ නැහ.

'cakkhusamphassajā vedanā loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati'—cakkhu samphassa에서 생기는 vedanā가 있다면 그 taṇhā가 거기서 생기고 거기 머뭅니다. 이것이 눈에 대해 taṇhā가 생기는 다섯 자리입니다. 그 밖에서 눈에 대한 taṇhā는 생기지 않습니다.

කන පිළිබඳ ඔය විදිහට පහයි, නාසය පිළිබඳ පහයි, දිව පිළිබඳ පහයි, කය පිළිබඳ පහයි, මන පිළිබඳ පහයි. හිස්පොළක තෘෂ්ණාව හටගන්න තැනයි පවතින තැනයි දැක්කට පස්සේ අයින් කරන්න තියෙන්නේ ඔය තැන වලින් මිසක් වෙනක එහෙමත් බැහැන.

귀에 대해서도 그렇게 다섯, 코에 대해 다섯, 혀에 대해 다섯, 몸에 대해 다섯, 마음에 대해 다섯입니다. 다섯 자리에서 taṇhā가 생기는 곳과 머무는 곳을 본 뒤에는, 치워야 할 것은 바로 그 자리들에서이지 다른 데서가 아닙니다.

එහෙනම් කොහොම කියලා අයින් කරන්නේ ඒ මොහොතේ ඇහැට එන රූපය දැකලා. ඒකට ප්‍රයෝජනයට ගත්තා ඇහැයි රූපයයි දැකලා. ඇහැ රූපයයි නිසා චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් ආපු හැරි දැකලා. ඒකට ස්පර්ශයට ප්‍රියමනාපය බැඳිච්ච හැරි දැකලා. ඒ වින්දනයට ආසා කරෙන්න ඒ පස්සේ දුහබායන ගතිය දැකලා. මෙන්න

그러면 어떻게 치웁니까? 그 순간 눈에 오는 형상을 보고, 그 일에 쓰인 눈과 형상을 보고, 눈과 형상 때문에 cakkhu viññāṇa가 온 모습을 보고, 그 닿음에 즐거움이 묶인 모습을 보고, 그 누림을 바라 그 뒤를 쫓는 성향을 봅니다.

කරෙන්න ඒ පස්සේ දුහබායන ගතිය දැකලා. මෙන්න මේක තමයි ඇහැක් ඇහැ නැමැති දුක පවතින්න ඇහැක් නිසා දුක පවත්වන්න අනන්ත සංසාරය පටන් මට හිතුනේ මෙන්න මේක දැක්කේ නැති එක මෙන්න මේක අත්ඇරපු නැති එකයි. මෙන්න මේ හරයක් නැති එක තේරුම් ගන්න මේ තෘෂ්ණාව අත්ඇලා දැමට පස්සේ අනන්ත අප්‍රමාණ සංසාරයේ මේ ඇහැක් ගැලවෙනට ඇහැක් හදාගත්තා ආයේ ඒක කණි වෙනු තව ඇහැක් හදාගත්තා ඒක මැරලලා කණු වෙන්න තව එකක් හදාගත්තා. ඔය ක්‍රමයට ආපු ගමන, [කැස්ස] අවිද්‍යා [උගුර කෑරීම] සහගත ගමන ඔය පස්කොලේ තෘෂ්ණාව අයින් කරපුහම ආයුහසරයක් හටගන්නේ නෑහ කියලා දැනගත්තා නම් අන්න ධර්මය දැකලා ඉවරයි.

'바로 이것이 눈이라는 괴로움이 이어지게, 눈 때문에 괴로움이 이어지게 끝없는 saṃsāra부터 나에게 있었던 것이다. 이것을 보지 못하고 이것을 놓지 못했던 것이다.' 이 알맹이 없음을 알아듣고 이 taṇhā를 놓아 버린 뒤, 끝없고 헤아릴 수 없는 saṃsāra에서 눈 하나가 떨어지면 또 눈을 짓고, 그것이 썩으면 또 눈을 짓고, 그것이 죽어 썩으면 또 하나를 지으며 그렇게 걸어온 여정, [기침] avijjā와 [헛기침] 함께한 그 여정이 다섯 자리의 taṇhā를 치우면 다시는 생기지 않는다는 것을 알았다면, 바로 dhamma를 다 본 것입니다.

අන්න ඕක දැනගත්තට පස්සේ අපිට තියෙන්නේ අපේ වැඩේ කරගන්න ඕනෑ ඕක අයින් කරගන්න.

그것을 안 뒤에 남은 것은 우리 일을 하는 것, 그것을 치우는 것입니다.

දැන් හරයක් නැති ඇහැ පිළිබඳව තියෙන තෘෂ්ණාව හරයක් නැති එකට මුකට පවත්වනවා හරයක් නැති රූපයන් පිළිබඳව ඇයි මේ තෘෂ්ණාවෙන් බැඳෙන්නේ? හරයක් නැති චක්ඛු විඤ්ඤාණයන් පිළිබඳ මොකටද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? හරයක් නැති චක්ඛු සංස්පර්ශයන් මොනවට ප්‍රියමනාපයි කියලා ගන්නද හරයක් නැති චක්ඛු ස්පර්ශය ලබන වේදනා පස්සේ මොනවට හොඳයි කියලා යනවද මේ හරයක් නැති ඒවා. අසාරයි.

알맹이 없는 눈에 대한 taṇhā를 알맹이 없는 것에 무엇 때문에 이어 갑니까? 알맹이 없는 형상에 왜 taṇhā로 묶입니까? 알맹이 없는 cakkhu viññāṇa에 무엇 때문에 기대를 겁니까? 알맹이 없는 cakkhu samphassa를 무엇 때문에 즐겁다고 여깁니까? 알맹이 없는 cakkhu samphassa로 얻는 vedanā를 무엇 때문에 좋다고 쫓아갑니까? 이 알맹이 없는 것들을요. 알맹이가 없습니다.

අසාර ධර්මය තේරුම් ගන්න තේරුම් ගන්න මොකද වෙන්නේ? ඔය පස්කොලේ තෘෂ්ණාවගේ එවිල යනවා.

알맹이 없는 dhamma를 알아들으면 알아들을수록 어떻게 됩니까? 그 다섯 자리의 taṇhā의 매듭이 풀려 갑니다.

අසාර වූ කන පිළිබඳ මොනවට ආසා කරන්නද? මොකට හරි වටිනවා කියලා හිතන්නද? අසාර වූ ශබ්දයන් පිළිබඳ මොනවට වටිනවා කියලා ගන්න මොනවට අටයක් තියෙනවා කියලා හිතන්නද? අසාර වූ සෝත විඤ්ඤාණ මොනවට හරයක් තියෙනවා කියලා හිතන්න වටිනවා කියලා ගන්නද අසාර වූ සෝත සංස්පර්ශ මොනවට හොඳයි කියලා ගන්නද හරයක් තියෙනවා කියලා ගන්නද අසාර වූ සංස්පර්ධයෙන් හටගන්නේ සෝත වේදනා මොනවට හොඳයි කියලා ගන්නද මොන හරයක් තියෙනවා කියලා ගන්න අසාරයින හරයක් නේ නිතර සිහි

알맹이 없는 귀에 무엇 때문에 바람을 둡니까? 무엇 때문에 아주 값지다고 생각합니까? 알맹이 없는 소리를 무엇 때문에 값지다고, 알맹이 있다고 여깁니까? 알맹이 없는 sota viññāṇa를 무엇 때문에 알맹이 있다고, 값지다고 여깁니까? 알맹이 없는 sota samphassa를 무엇 때문에 좋다고, 알맹이 있다고 여깁니까? 알맹이 없는 samphassa에서 생기는 sota vedanā를 무엇 때문에 좋다고, 무슨 알맹이가 있다고 여깁니까? 알맹이 없다, 알맹이가 없다고 늘 떠올립니다.

කියලා ගන්න අසාරයින හරයක් නේ නිතර සිහි කරනවා. සිහි කරන මොකද වෙන්නේ? අනන්ත අප්‍රමාණ සංසාරය ඔය ටික දැක්කේ නැති නිසා අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් කන පිළිබඳ අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් මිදිලා පස්ොළක වැදගත් තෘෂ්ණාව කෙළවරච්ච දාට මතු කනක් හටගන්න තිබිච්ච හේතුව කෙළවරක්.

떠올리면 어떻게 됩니까? 끝없고 헤아릴 수 없는 saṃsāra에서 이것들을 보지 못했기에 avijjā와 taṇhā에 있었는데, 귀에 대한 avijjā와 taṇhā에서 벗어나 다섯 자리의 taṇhā가 끝나는 날, 앞으로 귀가 생길 까닭이 끝납니다.

අසාර වූ නාසයක් පිළිබඳ මොනවට ප්‍රියයි මනාපයි මේක පවත්වන්න ඕනේ කියලා ගන්න අසාර වූ ගන්ධයන් ප්‍රියයි මනාපයි යහපතයි කියලා අසාර දේවල් පති මොකට යන්නද මොනවට ගන්නද අසාර වූ ගහන ගහන විඤ්ඤාණ මොනවට හොඳයි කියලා පියයි මනාප කියලා අල්ලන්න යන්නද මොනාට හරිට ඒ පසේ හඹා යන්නද අසාර වූ ගාන සංස්පර්ශයන් හොඳයි කියලා මොනවට ගන්නද උනාට පස්සේ හඹා යන්නද ඒ අසාර වූ ගාන සම්පස්ස වේදනාව මොනවට හොඳයි කියලා හඹා යන්නද ඒ පස්සේ යන්නද හරයක් නෑනේ කියලා. නාසය පිළිබඳ පස්පුලේ තෘෂ්ණාව අයින්

알맹이 없는 코를 무엇 때문에 좋고 마음에 든다며 이어 가야 한다고 여깁니까? 알맹이 없는 냄새를 좋고 마음에 들고 이롭다며 무엇 때문에 그 알맹이 없는 것들을 쫓아가 붙잡습니까? 알맹이 없는 ghāna viññāṇa를 무엇 때문에 좋다고, 사랑스럽다고 붙잡으러 가고 그 뒤를 쫓습니까? 알맹이 없는 ghāna samphassa를 무엇 때문에 좋다고 여겨 그 뒤를 쫓습니까? 알맹이 없는 ghānasamphassajā vedanā를 무엇 때문에 좋다고 쫓아갑니까? 알맹이가 없는데요.

කියලා. නාසය පිළිබඳ පස්පුලේ තෘෂ්ණාව අයින් කරපුදාට [කැස්ස][උගුර කෑරීම] අප්‍රමාණ සංසාරය පටන් ගෙනවා. ඕක දන්නේ නැති නිසා ආපු නාහයක් මැරිලා කුණු වෙනකට තව එකක් හදාගෙන ඒක මැරිලක් කුණු වෙ තව එකක් හදාගෙන ආපු ගමනක් තිබුණා. ඔය ගමන කෙරවරයි.

코에 대한 다섯 자리의 taṇhā를 치운 날, [기침][헛기침] 헤아릴 수 없는 saṃsāra의 처음부터 이것을 알지 못해 코 하나가 죽어 썩으면 또 하나를 짓고, 그것이 죽어 썩으면 또 하나를 지으며 걸어온 여정이 있었는데, 그 여정이 끝납니다.

එහෙනම් මතු නාහයකටි ටිච්ච හිමිකන් ඉවරයි.

그러면 앞으로 코를 가질 몫이 끝났습니다.

අසාර වූ දිව පිළිබඳ මොනවට හොඳයි කියලා ගන්නද? අසාර වූ රසයන් පස්සේ මොනවට හොඳයි කියලා හඹා යන්නද? අසාර වූ දිව්හා විඤ්ඤාණ මොනාට හොඳයි කියලා නිගමනය කරන්නද? අසාර වූ දිව්හා සම්පස්සය මොනවට හොඳයි කියලා ඒ පස්සේ යන්නද? අසාර වූ ජිව්හා සම්පත්තිය ලබන වේදනාව හොඳයි කියලා මොනවට පස්සේ යන්නද? වැඩක් නැහැනේ හරයක් නැහැනේ. ඔය ටික තේරුම් ගත්තහම දිව පිළිබඳ පස්පුලේ තෘෂ්ණාව දුරු වෙනවා.

알맹이 없는 혀를 무엇 때문에 좋다고 여깁니까? 알맹이 없는 맛을 무엇 때문에 좋다고 쫓아갑니까? 알맹이 없는 jivhā viññāṇa를 무엇 때문에 좋다고 결론 내립니까? 알맹이 없는 jivhā samphassa를 무엇 때문에 좋다고 그 뒤를 쫓습니까? 알맹이 없는 jivhā samphassa로 얻는 vedanā를 좋다고 무엇 때문에 쫓아갑니까? 소용없고 알맹이가 없습니다. 이것을 알아들으면 혀에 대한 다섯 자리의 taṇhā가 없어집니다.

එහෙනම් අනන්ත අප්‍රමාණ සංසාරය පටන් ඔය තෘෂ්ණාව දුරු කරගන්න බැරුව එක දිවක් මැටිලා කුණු වෙනකොට තව දිවක් හදාගන්නවා. ඒක මැරිලා කෙන තව දිවක් හදාගන්නවා. ඔහොම ආපු සසර ගමන ඉවරයි. මේ අන්තිම දිව මේක මැරිලා පුණු වනට පස්සේ ඉවරයි. ආයසරයක් හද නැත්නම් අර ගමන ඉවරයි. දිව පැවැත්ම ඉවරයි.

그러면 끝없고 헤아릴 수 없는 saṃsāra의 처음부터 그 taṇhā를 없애지 못해, 혀 하나가 흙이 되어 썩으면 또 혀를 짓고, 그것이 죽으면 또 혀를 지으며 걸어온 saṃsāra의 여정이 끝납니다. 이 마지막 혀가 죽어 썩은 뒤에는 끝입니다. 다시 짓지 않는다면 그 여정은 끝입니다. 혀의 존재가 끝났습니다.

අසාර වූ කය හොඳයි කියලා මොකට ගන්නද? අසාර වූ පොට්ඨබ්බයෝ හොඳයි කියලා මොකට ගන්නද? අසාර වූ කාය විඤ්ඤාණය හොඳයි කියලා මොනවට ගන්නද? අසාය වූ කාය සංස්පර්ශ හොඳයි කියලා මොකට අල්ලන්නද? අසාර වූ කාය සංස්පර වේදනාව හොඳයි කියලා මොකට අල්ලන්නද? වැඩක් නැහැනේ හරයක් නැහැනේ. ඔය අවබෝධය ලැබුව නම්

알맹이 없는 몸을 무엇 때문에 좋다고 여깁니까? 알맹이 없는 phoṭṭhabba를 무엇 때문에 좋다고 여깁니까? 알맹이 없는 kāya viññāṇa를 무엇 때문에 좋다고 여깁니까? 알맹이 없는 kāya samphassa를 무엇 때문에 좋다고 붙잡습니까? 알맹이 없는 kāya samphassa의 vedanā를 무엇 때문에 좋다고 붙잡습니까? 소용없고 알맹이가 없습니다.

නැහැනේ හරයක් නැහැනේ. ඔය අවබෝධය ලැබුව නම් දකිනවා. ඔය අවබෝධය නැති වෙච්ච නිසා අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් කය හොඳයි කියලා බහා ගත්ත මුළු කරගෙන පස්කොළක තෘෂ්ණාවෙන් බැඳිලා. මේ කයම එක කයක් හැදිලා මැරිලා හැදිලා වැලා මැරිලා කුණු වුනහම තව කයක් හදාගන්නවා. ඒකත් හැදිලා වැඩිලා මැරිලා කුණු වුනහම තව කයක් හදාගන්නවා. ඔහොම අහපු සසර ගමනක අන්තිම මැරිලා කුණු වෙන කය මේ හම්බ වුේ. ඔය පස්වලේ තෘෂ්ණාව නැත්නම් මේක මැරිලා කුණු වෙලා යයි මතු කයක් හදාගනිච්ච හේතු ඉවරයි. එහෙනම් කය නිසා තුළින් දුකෙන් නිදහර

그 깨달음을 얻었다면 봅니다. 그 깨달음이 없었기에 avijjā와 taṇhā로 몸이 좋다고 빠져들어 홀린 채 다섯 자리의 taṇhā에 묶였습니다. 몸 하나가 생겨 자라 죽어 썩으면 또 몸을 짓고, 그것도 생겨 자라 죽어 썩으면 또 몸을 짓고, 그렇게 걸어온 saṃsāra 여정의 마지막으로 죽어 썩을 몸으로 이것을 얻었습니다. 그 다섯 자리의 taṇhā가 없다면 이것이 죽어 썩어 가고 앞으로 몸을 지을 까닭은 끝납니다. 그러면 몸 때문의 괴로움에서 자유입니다.

වූ මන හොඳයි කියලා මොකට නිගමනය කරන්නද? අසාර වූ ධර්මයෝ හරයක් තියෙනවා කියලා මොකට නිගමනය කරන්නද? අසාර වූ මනෝ විඤ්ඤාණය හරයක් තියෙනවා වැදගත් කියලා මොකට නිගමනය කරන්නද අසාර වූ මනෝ සංස්ර හරයක් තියෙනවා වැදගත් මොකට නිගමනය කරන්නද අසාර වූ මනෝ සංස්රසයෙන් ජනිත වන වේදනාව හරයක් තියෙනවා වැදගත් කියලා මොකට නිගමනය කරන්න ඔ හරයක් නැතිවන දැක්කට පස්සේ මන පිළිබඳ පස් පොලේ තෘෂ්ණාව දුරු වුනහම

알맹이 없는 마음을 무엇 때문에 좋다고 결론 내립니까? 알맹이 없는 dhamma를 무엇 때문에 알맹이 있다고 결론 내립니까? 알맹이 없는 mano viññāṇa를 무엇 때문에 알맹이 있고 중요하다고 결론 내립니까? 알맹이 없는 mano samphassa를 무엇 때문에 알맹이 있고 중요하다고 결론 내립니까? 알맹이 없는 mano samphassa에서 생기는 vedanā를 무엇 때문에 알맹이 있고 중요하다고 결론 내립니까? 알맹이 없음을 본 뒤에 마음에 대한 다섯 자리의 taṇhā가 없어지면,

දැනගන්නවා අනාදියේ පටන් මේ තෘෂ්ණාව දුරු කරගන්න බැරුව හිටපු නිසා. එක මනක් හටගෙන නැතිවෙලා යනකොට තව මනක් හදාගන්නවා. ඒකත් ඒ කාලේ ඉඳ හටගෙන වැඩසිලා යනකොට තව මනක් හදාගන්නවා. ඒක වැනසිලන තව මනක් හදාගන්නවා. ඔහොම ආපු අප්‍රමාණ සසර ගමන තුළ මන හටගෙන මන පවත්වගෙන මිදපු දුක ඉවරයි. එහෙනම් මේ අන්තිම අත්බැවේ මන මේ හරි නැවත මනක් හටගන්න තිබිවිච්ච පස් පොළොවේ තෘෂ්ණාව නැත්නම් ආයේ මන හටගන්න ඉවරයි. මේ අන්තිම මන මරණයෙන් මිනිස් මන ඉවරයි. එහෙනම් මතු මනක්

압니다. 시작 없는 때부터 이 taṇhā를 없애지 못했기에 마음 하나가 생겼다 사라지면 또 마음을 짓고, 그것도 생겼다 망가지면 또 마음을 짓고, 그것이 망가지면 또 마음을 지었습니다. 그렇게 걸어온 헤아릴 수 없는 saṃsāra 여정에서 마음이 생기고 마음을 이어 가며 겪은 괴로움이 끝납니다. 이 마지막 삶의 마음 다음에 다시 마음이 생길 다섯 자리의 taṇhā가 없다면, 다시 마음이 생기는 일은 끝입니다. 이것이 마지막 마음이며, 죽음으로 사람의 마음은 끝납니다.

මරණයෙන් මිනිස් මන ඉවරයි. එහෙනම් මතු මනක් නෑහ. එහෙනම් කොහොම මොකක්ද පෙන්නන්නේ ලෝකේ ඇස කන දිව නාසය ශරීරය මන ඉවරන රූප ශබ්ද ගන්ධ රසපර ධර්ම සම්බන්ධියත් ඉවරයි. එහෙනම් චක්ඛු සම්පස්ස සෝත්ත සම්පස්ස ගාන සම්පස්ස ජිවහා සම්පස්ස කාය සම්පස්ස මනෝ සම්පස්ස කියන ස්පර්ශයක් ඉවරයි. ඒකෙන් ලබන වේදනාවත් ඉවරයි ඒකෙන් ලබන්නා වූ ඒ ස්පර්ශයත් ඉවරයි වේදනාවත් ඉවරයි. එහෙනම් සත්වයාය යමක් පැවතුනද පැවැත්ම දුකයි පැවැත්ම කෙරවර නම් දුකය කෙළවරයි.

그러면 앞으로 마음은 없습니다. 그러면 무엇을 보여 주는 것입니까? 세상의 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 끝나고, 형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma와의 관계도 끝납니다. cakkhu samphassa, sota samphassa, ghāna samphassa, jivhā samphassa, kāya samphassa, mano samphassa라는 phassa도 끝나고, 그것으로 얻는 vedanā도 끝납니다. 그러니 존재에게 무엇이 있었든, 존재는 괴로움이니 존재가 끝나면 괴로움도 끝납니다.

ඔන්න නිවන

바로 이것이 nibbāna입니다.

ඉතින් ඕකට මොනවද සාකච්ඡා කරන්නද තියෙන්නේ? කිව්ව බණ අහලා තේරුම් අරන් තමලා මග වදාගන්නවා මිසා. තවත් තර්කවාද මොනවද? පණ්ඩිතවාද මොනවාද තියෙන්නේ තම?

그러니 여기에 무엇을 의논할 것이 있습니까? 들려준 가르침을 듣고 알아들어 스스로 길을 닦을 뿐, 또 무슨 논쟁입니까? 무슨 학자들의 논쟁이 있습니까?

ඉතින් කාලය දේශනා හොයන්න දේකුත් නැ. කොයි කාලත් සදාකාලේ කොයි කාලේ බැලුත් අතීත අනාගත වර්තමාන තුන් කල්ලේ ඔය ධර්මය වෙනස් කරන්න බැහැ. ඕක තමයි සත්තිස් බෝති වාක්‍යික ධර්ම.

그러니 '시대에 맞는 설법'을 찾을 것도 없습니다. 어느 때든, 영원히, 과거·미래·현재 어느 때를 보아도 그 dhamma는 바꿀 수 없습니다. 그것이 바로 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma입니다.

දැන් ඔතන ඔය ඔක්කොම ටික සම්බන්ධ.

그 모든 것이 거기에 이어져 있습니다.

කය පිළිබඳ යම් දැනීමක් ලැබුවද සතියෙන් තේරුම් ගත්තා නම් සතිය පිහිට එෙව්වා නම් මේ කය අසාරයි. මේකෙන් මොනවා අල්ලන්නද? එහෙනම් මේ කය අල්ලගෙන මොනවා කරන්නද? මොන ආශ්වාදයන් පස්සේ බැඳි බැඳී යන්නද? මේ වේදනා අල්ලගෙන මොනවට ඔය පස්සේ දුවන්නද? මොනවා හරයක් ඇති වේදනාවද? මොනවට ඔය පස්සේ දුවන්නද? ඒ හිත් පහළ කර මොනවට දුවන්නද? මොනවා අල්ලගන්නද? ඒ ඒ ධර්මය හොඳයි කියලා මොනවට අල්ලගන්නද හරයක් නෑන එක දැනගත්තහම සතර පොලේ සතිය පිහිටපුහම සතර සතිපට්ඨානය හිට

몸에 대해 얻은 앎을 sati로 알아들었다면, sati를 세웠다면 이렇게 봅니다. '이 몸은 알맹이가 없다. 이것으로 무엇을 붙잡겠는가? 이 몸을 붙잡고 무엇을 하겠는가? 무슨 맛 뒤에 묶여 가겠는가? 이 vedanā를 붙잡고 무엇 때문에 그 뒤를 달리겠는가? 무슨 알맹이 있는 vedanā인가? 그 마음들을 일으켜 무엇 때문에 달리겠는가? 무엇을 붙잡겠는가? 그 dhamma들을 좋다고 무엇 때문에 붙잡겠는가?' 알맹이 없음을 알면 네 자리에 sati가 세워지니 네 satipaṭṭhāna가 섭니다.

සතර ඉරදි එතකොට සතර සතිපට්ඨානය

네 iddhipāda, 그리고 네 satipaṭṭhāna입니다.

දැන් මේ පිළිබඳ මේ යථාර්ථය දැනගැනීමට යම්කිසි උත්සාහයක් වීර්යක් කරනවා. ඡන්දයක් කැමැත්තක් ඇති වෙනවා. ඇත්ත දැනගන්නවා. ඡන්ද ඉද්ධිපාදය

이제 이것의 참모습을 알려고 애쓰고 힘씁니다. chanda, 곧 하고자 함이 생깁니다. 참을 압니다. chanda iddhipāda입니다.

ඒ වගේම ඒ ඇත්ත දැනගන්න උත්සාහයක් වීර්යක් කරනවා. වීර්ය ඉරපාල

마찬가지로 그 참을 알려고 애쓰고 힘씁니다. viriya iddhipāda입니다.

ඇත්ත දැනගන්න පිහිටපු ඔබ හිතක් තියාගෙන ඇත්ත දැනි සඳහා වෙහෙස කටයුතු කරනවා. චිත්ත ඉදපාද ඇත්ත දැනගැනීමට ධර්මය පිළිබඳ යථා ධර්මය විමර්ශනය කරනවා. විමං සිද්ධිපාද

참을 알려고 세운 마음을 지니고 참을 알기 위해 애써 일합니다. citta iddhipāda입니다. 참을 알려고 dhamma에 대해 참된 dhamma를 살핍니다. vīmaṃsā iddhipāda입니다.

එහෙනම් සතර සතිපට්ඨාන සතර ඉරධිපද ඔය සඳහා කරන්නා වූ යම්කිසි උත්සාහයක් ඇත සතර සම්යක් ප්‍රධාන

그러니 네 satipaṭṭhāna, 네 iddhipāda, 그리고 그를 위해 하는 애씀이 있다면 그것이 네 sammappadhāna입니다.

එතකොට මොකද වෙන්නේ? ධර්මය දකින්න දකින්න ශ්‍රද්ධාව නැමති ඉන්ද්‍රිය වැඩෙනවා. මේකයි ඇත්තම මේ සත්වයමනේ මේ ධර්මය ඇත්තම. ඒ සඳහා වීර්ය කළ යුතුයි. ඇත්ත දැනගන්න. එතකොට වීර්ය ඉන්ද්‍රිය වැඩෙනවා. ඒ සඳහා සතිය යළි යලි මතු කළ යුතුයි. සතිය ඉන්ද්‍රිය වැඩෙනවා.

그러면 어떻게 됩니까? dhamma를 보면 볼수록 saddhā라는 indriya가 자랍니다. '이것이 참이다, 이 dhamma가 참이다.' 그를 위해 참을 알려고 힘써야 합니다. 그러면 viriya indriya가 자랍니다. 그를 위해 sati를 거듭 일으켜야 합니다. sati indriya가 자랍니다.

ඒ සඳහා ආකම්පභාවයට පත්විය යුතුයි අල්ලන්න දෙයක් නෑහැ. අත්හැරයෙන් වැලි අකම්පය භාවයට සමාධියට ප සමාධි ඉන්ද්‍රිය වැඩෙනවා. ලෝකයේ යථාර්ථය විදර්ශනාත්මකව දකිනකොට ප්‍රඥා ඉන්ද්‍රිය වැඩෙනවා. පංච ඉන්ද්‍රිය වැඩෙනවා.

그를 위해 흔들리지 않는 상태에 이르러야 합니다. 붙잡을 것이 없으니 놓아 버리고 흔들리지 않는 상태, samādhi에 이르면 samādhi indriya가 자랍니다. 세상의 참모습을 vipassanā로 볼 때 paññā indriya가 자랍니다. 다섯 indriya가 자랍니다.

එහෙනම් සතර සතිපට්ඨාන, සතර සම්ප්‍රධාන, සතර ඉද්ධිපාද ඒ වගේම පංච ඉන්ද්‍රිය. ඔය ටික බලනගලා බලනගලා විරුද්ධ බලවේගයන්ට යටත් නොවී. එයින් පිටස්ර ලෝක කාම බලවේගයන්ට මාර බලවේගයන්ට අත් ගොදුරු වෙන්නේ නැතුව ධර්මය බලනගාගෙන ඔතන්ට එනකොට පංච බල ශ්‍රද්ධා බල වීර්ය බල සතිපද බල සමාධි බල ප්‍රඥා බල අන්න පංච බල වැඩෙනවා.

그러니 네 satipaṭṭhāna, 네 sammappadhāna, 네 iddhipāda, 그리고 다섯 indriya가 있습니다. 그것들을 힘 있게 하고 또 힘 있게 하여, 맞서는 힘에 굴하지 않고, 바깥의 세상 감각적 즐거움의 힘과 māra의 힘에 먹잇감이 되지 않으며 dhamma를 힘 있게 하여 거기에 이르면, 다섯 bala—saddhā bala, viriya bala, sati bala, samādhi bala, paññā bala—가 자랍니다.

පංච ඉන්ද්‍රිය පංච බල එතකොට මොකද වෙන්නේ?

다섯 indriya, 다섯 bala입니다. 그러면 어떻게 됩니까?

සම්මා දිට්ඨිය ඔතන තියෙනවා. දැන් සම්මා සංකල්පයත් ඔතන තියෙනවා වාචා කම්මන්ත ආජීව වායාම සති සමාධියත් ඔතන තියෙනවා ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ග

sammā diṭṭhi가 거기 있습니다. sammā saṅkappa도 거기 있고, vācā, kammanta, ājīva, vāyāma, sati, samādhi도 거기 있습니다. ariya aṭṭhaṅgika magga입니다.

සති සම්පූජ්ඣංගයත් වැඩෙනවා. ධම්ම විච සම්පජ්ඣංගයත් වැඩෙනවා පර පීති සම්පජඤ්ඣයත් වැඩෙනවා. පස්සද්ධි සම්පජ්ජගයත් වැඩෙනවා. ඒ වගේම විරිය සම්බුජ්ඤගයත් වැඩෙනවා. සමාධි සම්පංජ්ංගයත් වැඩෙනවා. උපේක්ෂා සම්පජ්ඣංගයත් වැඩෙනවා. සත්ත බොජ්ජ 37ම වැඩෙනවා.

sati sambojjhaṅga도 자랍니다. dhammavicaya sambojjhaṅga도, pīti sambojjhaṅga도, passaddhi sambojjhaṅga도, viriya sambojjhaṅga도, samādhi sambojjhaṅga도, upekkhā sambojjhaṅga도 자랍니다. 일곱 bojjhaṅga입니다. 서른일곱 모두가 자랍니다.

ඔය 37න් අහක නෙමෙයි ඔය තියෙන්නේ. නැන් ඔය 37 අතීතයේ තර්කවාද කරලා වෙනස් කරන්න කෙනෙකුත් නෑ. හිටියේ නැහ. දැන් තර්කවාදයට වෙනස් කරන්න පුළුවන් එහෙකුත් නෙමෙයි දැන් වෙනස් වෙනකුට නෙවෙ ධර්මතාවය ඔහොමයි. මතු අනාගතයේ පැවැත්මක් හටගත්තා නම් පැවැත්මෙන් මිදෙන්න ඔය ධර්මතාවය මිසක් වෙන එකකින් නෙමෙයි. ඔයට දැනගත්තට පස්සේ අතීත අනාගත වර්තමාන තුන් කාලේ එහෙම නොස් වන ධර්මතාවය ඕකයි කියලා දකිනවා. මිදෙන ධර්මතාවය ඕකයි.

그 서른일곱을 벗어난 것이 아닙니다. 그 서른일곱을 과거에 논쟁으로 바꾼 사람은 없었습니다. 지금 논쟁으로 바꿀 수 있는 것도 아니고, 지금 바뀌는 것도 아닙니다. 본성이 그러합니다. 앞으로 미래에 존재가 생긴다면 존재에서 벗어나는 것은 그 본성으로이지 다른 것으로가 아닙니다. 그것을 알고 나면 과거·미래·현재 세 때에 바뀌지 않는 본성이 그것이라고 봅니다. 벗어나는 본성이 그것입니다.

ඔය ටික තේරුම් ගත්තා නම් සත්තිස් බෝධි පාක්ෂික ධර්මයන්ගෙන් එහාට අපිට බණ හොයන්න දෙයක් නෑහ. ඔය ටික තමයි මාර්ගය ඔය ටික තමයි වැඩෙන්නේ ඔය ධර්මය සිහි කරනකොට

이것들을 알아들었다면 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma 너머로 가르침을 찾을 것이 없습니다. 이것들이 바로 길이고, 그 dhamma를 떠올릴 때 자라는 것이 바로 이것들입니다.

ඉතින් හැකි තරම් දුරට ධර්මය සිහි කරලා අප්‍රමාදව විමුක්තිය ලබාගන්න බලනවා මිසක් වෙන මොකක්ද කර තියෙන්නේ?

그러니 할 수 있는 만큼 dhamma를 떠올려 게으름 없이 vimutti를 얻으려 할 뿐, 다른 무엇을 하겠습니까?

අමතරව බණ කරේ තියන්න තර්ක වාද කරන්න ගිය එක අතර මං එනවා. බැරි වැඩ කොරලන්න ගිහිල්ලා.

그 밖에 가르침을 덧붙이고 논쟁하러 가면 길을 잃습니다. 할 수 없는 일을 하러 가서요.

ඕ තර්ක වාද කරලා නම් කොහෙ ඉරගන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තමන් පාපයක් නොකරා. පාපය කරන්න තිබෙන්න අනික් අයට අවවාද අනුශාසනා දෙමින් අනික් අයට ඇහි පාපයෙන් වෙන්ගියට සමාදන් කරවලා.

스스로 나쁜 짓을 하지 않고, 나쁜 짓을 할 법한 다른 이들에게 충고와 가르침을 주며 그들도 나쁜 짓에서 벗어나도록 이끌었습니다.

කරගන්න කෙනෙක් කරගනි අනුන්ගේ වැඩ අපිට ඇවිගිල ගහන්න බැහැ. ඉන්න එහාට බලහත්කාරයෙන් ලෝකය පව්වලින් බෙදවන්න ගියොත් එහෙම මේක අපිට හොරන්න බැරි දෙයක්. මිදෙන කට මග පෙන්නවා දෙමින් තමන් විඳිලා තමන්ගේ වැඩිය කරගන්න එකයි.

할 사람은 할 것입니다. 남의 일에 우리가 끼어들어 손댈 수는 없습니다. 그 너머로 억지로 세상을 나쁜 짓에서 떼어 놓으려 한다면 그것은 우리가 할 수 없는 일입니다. 벗어나는 길을 보여 주면서 스스로 누리며 자기 일을 이루는 것입니다.

අද ඕකෙන් අහකට ගිය තර්කවාද තමයි කාලීන දේශනා කිය කිව කියන්නේ. [උගුර කෑරීම] නමුත් ඒවා කාලීන දේශනා කියලා දැනගෙන නෙමෙයි. ඔය බණ කියන්න යන්න.

오늘날 거기서 벗어난 논쟁이 바로 '시대에 맞는 설법'이라고들 하는 것입니다. [헛기침] 그런데 그것들이 시대의 이야기일 뿐임을 알지 못한 채 그런 가르침을 하러 갑니다.

ඒ වගේම අල්ලගන්නවා බණ හැටියට. අල්ලගෙන තමයි තර්ක පද ගොඩොඩනගන්නේ.

그리고 그것을 가르침으로 붙잡습니다. 붙잡아서 논쟁거리를 쌓아 올립니다.

අනික් අය සතුන් මරන්නේ නැතුව ඉන්න හොරකම් කරවන්නේ නැතුව ඉන්න මහා සංවිධාන හදලා බලකම් පෙන්නලා ඒ ජාතිය පටන් ගත් ගියාම අපි යන්නේ ධර්මයෙන් පිට වෙන පැත්තක.

다른 사람들이 살생하지 않게, 도둑질하지 않게 하려고 큰 조직을 만들고 힘을 내보이며 그런 일을 시작하면, 우리는 dhamma에서 벗어나는 쪽으로 가는 것입니다.

අපිට තියෙන්නේ හැදෙන කෙනෙක් හැදියා. තේරුම් ගන්න කෙනෙක් තේරුම් ගනීම.

우리에게 남은 것은, 바르게 될 사람은 바르게 되고 알아들을 사람은 알아들으리라는 것뿐입니다.

පඤ්ඤාවන්ත ආයන් ධම්මෝ නායන් ධම්මෝ දුප්පඤ්ඤස්ස කිව්ව මෙන්න මේ ධර්මය මේකයි. මේ ධර්මය ප්‍රඥාවන්තයාටයි දුෂ්ප්‍රඥාට නෙමෙයි. එහෙනම් අනික් අයට දුෂ්ප්‍රාඥාට බලෙන් කවන්නද මේ ධර්මය මොනවා කරන්නද?

'paññavantassāyaṃ dhammo, nāyaṃ dhammo duppaññassa'—이 dhamma는 지혜로운 이를 위한 것이지 지혜 없는 이를 위한 것이 아니라고 하셨습니다. 그러면 지혜 없는 다른 이들에게 이 dhamma를 억지로 먹이겠습니까, 무엇을 하겠습니까?

ඒ අය කිරෙහි උපේක්ෂාවට පත්වෙලා අපි ගන්න කෙනාට කියමින් අපේ මග අපි යන එකයි තියෙන්නේ. ඒකයි මිදෙන මග.

그들에 대해서는 upekkhā에 머물고, 받아들일 사람에게 말해 주며 우리 길을 우리가 가는 것뿐입니다. 그것이 벗어나는 길입니다.

ලෝකයේ පව්ක එන පාප විපාක විදිෙන ලෝක සත්වයන්ගේ වැඩවලට අපි මුකු ගහන්න ගියොත් එහෙම මේක බුදු දහම නෙමෙයි.

세상에서 나쁜 짓의 열매를 받는 세상 존재들의 일에 우리가 끼어들려 한다면, 그것은 Buddha의 dhamma가 아닙니다.

අද පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ අනුන්ගේ පව් වලට මුකු ගහන බුදු දහමක් හදාගෙන ඒ පස්සේ යනවා නිවන් මග පැත්තකට යනවා.

오늘 익숙해진 것은 남의 나쁜 짓에 끼어드는 Buddha의 dhamma를 지어내 그 뒤를 쫓는 것입니다. nibbāna의 길은 한쪽으로 밀려납니다.

ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ ලෝකයේ සත්තු මරණ අයගින් ඒකෙන් මුදවන්න සංවිධාන හදනවා. ලෝකයේ හොර මැරවಂ කරනයි ඒකෙන් බුදුවන්න සංවිධාන හදනවා. බලකොට පිහිටවන්න හදනවා. සුරාසූ දුරාචාර කරන්නා වූ ලෝකයා ඒවයිබුදුවලා හිටන් සුචරිත සමාධියක් බිහි කරන්න කියලා සංවිධාන හදන්න යා.

그 뒤에는 무엇을 합니까? 세상에서 살생하는 이들을 거기서 벗어나게 하려고 조직을 만듭니다. 도둑질과 살인을 하는 이들을 거기서 벗어나게 하려고 조직을 만듭니다. 힘을 세우려 합니다. 술과 나쁜 행실에 빠진 세상 사람들을 거기서 벗어나게 해서라도 바른 행실의 사회를 만들자고 조직을 만들러 갑니다.

මෙන්න මේ විදිහට නානා ප්‍රකාරයෙන් අමතුු ජාතිය සංවිධානයක් කරලා ලෝකයා සුචරිතා කරන්න හදනවා. ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ ටවත් බැරි වෙච්ච දෙයක් ලෝකයා කරන්න හදනවා.

이렇게 갖가지로 별의별 조직을 만들어 세상 사람들이 바른 행실을 하게 하려 합니다. 세상에서 가장 높으신 Buddha께서도 하실 수 없었던 일을 세상 사람들이 하려는 것입니다.

අල්ලපු වැටේ හිටපු නිගණයේ සුචරිතා කරන්නවත් අනිත් පැතේ හිටපු ශුන්ද සූකර සුචරිත කරන්නවත් තමන්ගේ ළඟම හිටපු දෙවිදත්තට සචරිතා කරන්නවත් බුදුරජාණන් වහන්සේට බැරි වුණේ. උන්වහන්සේ ඒ සඳහා දැඟිළුවේ නැහ.

이웃에 살던 Nigaṇṭha들을 바른 행실로 이끄는 것도, 다른 쪽에 살던 돼지 백정 Cunda를 바른 행실로 이끄는 것도, 바로 곁에 있던 Devadatta를 바른 행실로 이끄는 것도 Buddha께서는 하실 수 없었습니다. 그분은 그것을 위해 발버둥 치지 않으셨습니다.

එහෙනම් අද දානමාන පූජාදීන් පසුව අපිට සාකච්ඡා ආරම්භ කරමු. සෑම සියලු සිල දෙනට එහපතක් කරනවා.

그러면 오늘은 dāna와 공양을 마친 뒤 대화를 시작합시다. 모든 이에게 좋은 일이 있기를 바랍니다.

අපි දැන් තේරුම් අරගන්න ඕනේ අපි අර මුලදී කිව්වා කර්මස්ථානයක් ගැන අපි කිව්වා සම්මාතිසරණ සරණයි කියන වචනය. දැන් අපි ඒක විග්‍රහ කළා.

이제 우리가 알아들어야 할 것은, 처음에 kammaṭṭhāna로 말했던 'sammā tisaraṇa saraṇayi'라는 말입니다. 이제 그것을 풀이했습니다.

සං කියන එකතුවෙන් මිදීම තමයි අපිට අවශ්‍ය වෙන්නේ. සංමා වෙන්නේ. සං කියන්නේ මේ ලෝකේ තියෙන එකතුව. දැන් සං වචනය හොඳට තේරුම් අරගන්න ඕනේ.

'saṃ'이라는 모임에서 벗어나는 것이 우리에게 필요합니다. 'saṃmā'가 되는 것입니다. 'saṃ'이란 이 세상에 있는 모임입니다. 이제 'saṃ'이라는 말을 잘 알아들어야 합니다.

දැන් සංයෝග, සම්බන්ධ, සංපිණ්ඩ ඔයදි වශයෙන් අපි කියනවා. මේ සං වචනයෙන් පෙන්නන්නේ මොනවද? යම් යම් දේවල් වල එකතුවක් නිසා යමක් නඉපද වෙනකොට ඒ එකතු වෙච්ච අර්ථයෙන් තමයි සකස් වුන අර්ථයෙන් තමයි සං කියන්නේ.

우리는 saṃyoga, sambandha, saṃpiṇḍa 같은 말을 씁니다. 이 'saṃ'이라는 말로 보여 주는 것은 무엇입니까? 이런저런 것들이 모여 무언가가 생겨날 때, 그 모였다는 뜻, 지어졌다는 뜻으로 'saṃ'이라고 합니다.

එක දේකින් මේ ලෝකේ එක දෙයක් නෙපද වෙන්නේ නෑ. විද්‍යාමානය හැම සම්මතයක්ම නැගිලා තියෙන්නේ. විවිධාකාර කොටස් වල එකතු වීමේ.

이 세상에서 한 가지로 한 가지가 생겨나지는 않습니다. 나타나는 모든 sammuti는 갖가지 부분이 모여 생겨난 것입니다.

දැන් මේ ලෝකේ ගහ කොළ සත්ව පුද්ගල කියන මේ විද්‍යාමානය අතින්නේ ඔක්කොම ආපෝ ධාතුව, තේජෝ ධාතුව, වායෝ ධාතුව, පඨවි ධාතුව කියන මෙන්න මේ ධාතු හතරක එක්වීමෙන් තමයි හැදිලා තියෙන්නේ.

이 세상의 나무와 풀, 존재와 사람이라는 나타난 것들은 모두 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavi dhātu라는 네 dhātu가 모여 만들어졌습니다.

සංයෝග වෙලා. සං බන්ධ වෙලා. සං වෙලා. හැදිත් තමයි ඇහැ කියන්නේ. කන කියන්නේ, නාසය කියන්නේ, දිව කියන්නේ, කය කියන්නේ ඔක්කොම

saṃyoga 되고, sambandha 되고, 'saṃ'이 되어 만들어진 것이 눈이고, 귀, 코, 혀, 몸 모두입니다.

ඒ වගේම ද්‍රව්‍ය වස්තු කියන්නේ ගස් කොළන් කියලා කියන්නේ මේ ඔක්කොම තියෙන ගස් ගල් පර්වත මේ හැම දෙයක්ම. ඔය ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු කියන මේ ධාතු හතර එකතු වීම නිසා එයින් ජනිත වෙච්ච දේවල්.

마찬가지로 물건이니 나무와 풀이니 하는 것, 여기 있는 나무, 돌, 산 이 모든 것이 āpo, tejo, vāyo, paṭhavi라는 네 dhātu가 모여 거기서 생겨난 것들입니다.

එහම් සං වෙච්ච ඒවා තමයි ඒ තියෙන්නේ. ලෝකේ ඔක්කොම හටගත්ත ඒවා තියෙන්නේ බාහිර අභ්‍යන්තර ඔක්කොම සං.

그러니 거기 있는 것은 'saṃ'이 된 것들입니다. 세상에 생겨난 모든 것은 바깥이든 안이든 모두 'saṃ'입니다.

එතකොට වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ මේ ඔක්කේම එකතු වෙච්ච තමයි හිත තුළ තියෙන සං ක සෑම විඤ්ඤාණයක් වැටුනේ වේදනා, සංඥා, සංඛාර වල පොදියක්. ඒවා තමයි අපි එක එක විදියහ හිත් කියලා කියන්නේ.

그러면 vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa 이 모두가 모인 것이 마음 안의 'saṃ'입니다. 모든 viññāṇa는 vedanā, saññā, saṅkhāra의 꾸러미입니다. 그것들을 우리는 이런저런 마음이라고 부릅니다.

මේ ඔක්කෝම සාමෝහිකව හදාගත්ත ගොඩවල් වලට අපි තියාගත්ත සම්මත සං එකතුවට තියාගත්ත මතයක් තමයි. සම්මතය කියන්නේ.

이 모든 것을 모아 만든 덩어리에 우리가 붙인 동의, 'saṃ', 곧 모임에 붙인 생각(mata)이 바로 sammata입니다.

මත මත් වෙච්ච හින්දා තමයි මේ ඇත්ත දැක්කේ නැත්තේ. නැති දෙයක් ඇති ආකාරයෙන් අපි නිගමනය කරලා මතක් හදාගන්නවා. මතයක් හදාගන්නවා.

생각에 취했기 때문에 이 참을 보지 못했습니다. 없는 것을 있는 것처럼 결론 내려 생각을 지어냅니다.

ඔය එකතු වෙච්ච අතර හදාගත්ත මතය තමයි සම්මතය. ඒ සම්මත සම්මත කියන්නේ ඔන්න ඔකයි. ඒ ලෝකය කියලා කියන්නේ සම්මත.

그 모인 것을 두고 지어낸 생각이 sammata입니다. sammata란 바로 그것입니다. 그 세상이라는 것이 sammata입니다.

අපි ඇහැට මේ ආපෝ ධාතුවේ, තේජෝ ධාතුවේ, වායෝ ධාතුවේ, පඨවි ධාතුව එකතුවකටයි මේ ඇහැ කියන්නේ කියලා කියන්නේ නෑහැ අපි කියනකොට ඇහැ කියන එකම මස්ගුලියක් හැටියට ඒ කියව සලකනවා. අන්න මතයක් හදාගත්තා.

우리는 눈을 두고 이것이 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavi dhātu의 모임이라고 말하지 않습니다. 눈이라고 할 때 그것을 하나의 살덩이로 여깁니다. 바로 생각을 지어낸 것입니다.

ධාතු හතරක එක්වීම ඒ විදිහට දකින්නේ නැතුව ධාතු හතරක් වශයෙන් වෙන් වෙන්ව දකින්නේ නැතුව ඒ ඔක්කෙම හටන් ගත්ත එක ඒක හැක් හැටියටම දකිනවා. ඒ ඇහැ ඇහැ හැටියටම දකිනවා. කන කන හැටියටම දකිනවා. නාසයේ දිව කය නාසය දිව කය හැටියටම දකිනවා. දකිනකොට නැති ආකාර රූප ආකාරයක් ඇතිවයක් හැටියට ලෝකයක් ගන්නවා. ඔන්න ඕක තියෙනවා ආත්ම වශයෙන් බැතිලා දෘෂ්ටියෙන් ගත්තා.

네 dhātu의 모임인데, 그렇게 보지 않고 네 dhātu로 따로따로 보지 않고, 그 모두가 모여 생겨난 것을 눈 그대로 봅니다. 눈은 눈 그대로, 귀는 귀 그대로, 코·혀·몸은 코·혀·몸 그대로 봅니다. 그렇게 보면서 없는 모양을 있는 것으로 여겨 세상을 받아들입니다. 그렇게 attā로 빠져들어 diṭṭhi로 받아들인 것입니다.

මේක ඇති ආකාරය පෙනුනට මේක හටගෙන තියෙන්නේ මේ එක වර්ගයේ ගොඩවල් එකතු වෙලා මේ පෙන්නුම් කරන හැටි. ඒ ගොඩවල් වලට වෙන් වෙලා කියනවා මේක මෙහෙ පේන එකක් නෑහ මෙතන අන්න එහෙම දැනගන්නවා. දැන් ගහක් අරගෙන

이것이 있는 것처럼 보여도, 실은 한 종류의 덩어리들이 모여 이렇게 드러나는 모습입니다. 그 덩어리들로 나누면 '여기 보이는 것은 없다'고 바로 그렇게 압니다.

අන්න එහෙම දැනගන්නවා. දැන් ගහක් අරගෙන ඉලලාන වතුර ටික මිරිකලා මිරිකලා පැත්තකට කරා නම් ඒකෙච්ච වායු කොටස් ටික පැත්තකට කරා නම් ඒක තිච්ච උෂ්ණේ පැත්තකට කරා නම් තද ටික පැත්තකට කරා නම් ගහක් නෑහැ එතන. එතන ගහක් පෙන්නන්න විදිහක් නෑහ. දැන් ගහ කියන එක හැදිලා තියෙන්නේ මොකක්ද? ඔය ධාතු හතර කියන කොටස් හතර යම් යම් ක්‍රමවලට සංයෝග වෙලා එකතු වෙලා ඒ හටගත්ත ආකාරය තමයි ගහ කියන්නේ. ශරීරය කියන්නේ එතන්නේ ඒ වගේ.

나무 하나를 가져다 그 안의 물을 짜고 또 짜서 한쪽에 두고, 그 안의 바람 부분을 한쪽에 두고, 그 안의 열을 한쪽에 두고, 단단한 것을 한쪽에 두면 거기에 나무는 없습니다. 거기서 나무를 보여 줄 길이 없습니다. 그러면 나무라는 것은 무엇으로 만들어져 있습니까? 네 dhātu라는 네 부분이 이런저런 방식으로 결합되고 모여 생겨난 모습이 나무입니다. 몸이라는 것도 그와 같습니다.

මෙන්න මේවට කියනවා මේ සංව. ඉතින් මේ සංා වූ එකතුවට ලෝක එයා බැඳිලා. සත්ව, පුද්ගල ද්‍රව්‍ය වස්තු කියන ඒකීය වස්තු හැටියට අරගෙන පවතින දේවල් හැටියට නම් ඕය හිත බැඳගන්නවා.

이것을 'saṃ'이라고 합니다. 이 'saṃ'이 된 모임에 세상이 묶였습니다. 존재, 사람, 물건이라는 하나의 것으로, 머무는 것으로 받아들여 그 마음을 묶습니다.

ඕයා තමයි ලස්සන දකින්නේ, කැට දකින්නේ. වටිනවා දකින්නේ නොවටිනවා දකින්නේ ඔක්කොම දකින්නේ ඔය තුළ ඔහුන් ගොඩනගාගත්ත ශරීරයකින් එබඳු දේවල් පරිහරණය කිරීමෙන් ලෝක සත්‍යාව ඔය තුළ තරංකාරීව ගමාන් කරනවා. හොඳ හොය හොය පවතින දේවල් හොය හොය එකාකාරව මොහොතක්වත් එකාකාරව පැවැත්මක් නොති ඔය වගේ එක කෑලි එකතු වෙලා හටගත්ත දේවල් වලට ලෝක සත්‍යයා මුලා වෙනවා.

그 안에서 아름다움을 보고, 추함을 보고, 값진 것을 보고, 값없는 것을 보고, 모든 것을 그 안에서 봅니다. 쌓아 올린 몸으로 그런 것들을 다루며 세상 존재는 그 안에서 물결처럼 오갑니다. 좋은 것을 찾고 또 찾고, 머무는 것을 찾고 또 찾지만, 한순간도 한결같이 머무름이 없는 그런 조각들이 모여 생긴 것들에 세상 존재는 홀립니다.

මෙන්න මේක දකින මේකෙන් මිදෙනවට කියනවා සංමා වෙනවා. මිදෙන්න නම් මේක ඇත්ත දකින්න ඕනේ. විභජ්ජවාදී [උගුර කෑරීම] කියන්නේ බෙදලා බලනවා කිව්වේ ඒකයි.

이것을 보고 이것에서 벗어나는 것을 'saṃmā'가 된다고 합니다. 벗어나려면 이것의 참을 보아야 합니다. vibhajjavādī [헛기침]가 나누어 본다는 뜻이라고 한 것이 그것입니다.

එතකොට දකින මොකද සංයන එකතුවෙන් මිදීම දකින්න ඕනේ. අන්න ඒ සඳහා අපි අරගන්න ඕනේ. සම්මා තිසරණ සරණයි කිව්වා. යම් තිසරණය ගන්නේ ඔය වැඩේ.

그러면 볼 때 무엇을 봅니까? 'saṃ'이라는 모임에서 벗어남을 보아야 합니다. 바로 그를 위해 받아야 할 것이 'sammā tisaraṇa saraṇayi'라고 했습니다. tisaraṇa를 받는 것은 바로 그 일을 위해서입니다.

අන්න බුද්ධියෙන් දකිනවා. මේ යමක් කිව්වේ මේ යමක් මේක මොකක්ද ඒක අපි හංගලා බැහැ. ඒක අමතක කරලා බැහැ. ඒ ඒ ආකාරයෙන් එකාකාරයෙන් පේන දේ එක ආකාරයෙන් අර ඒක මොකක්ද කියලා බලන්න ඕනේ.

바로 지혜로 봅니다. '이 무엇'이라고 한 것, 그것이 무엇인지 우리는 감출 수 없습니다. 잊을 수 없습니다. 하나로 보이는 것이 실은 무엇인지 보아야 합니다.

එතකොටන්නම් අපි ඒක ගත්තා මොකක්ද බලන්න අර ගෙඩි පිඩින් තිබිච්ච ධාතු හතර එකතු ඒක සම්පිඩනයක් ගත්තා. මේක මොකක්ද කියලා බලමු එකක් වාගේ පෙනුනට මේකේ තියෙන්නේ තද දේවල්, ද්‍රව දේවල්, වායු දේවල්, උෂ්ණ දේවල් කියන මේ හතර ආකාරයක දේවල් වල එකතුවක් නෙමෙයි තියෙන්නේ. එකතුවෙන් හටගත්ත එකක්නේ. මේ එකතුක ඒවට වෙන් කරලා දැමුත් එහෙම මේක නෑහැනේ මෙතන මෙහෙම විදිහට පේන්නේ. එහෙනම් මේ පේන්න තියෙන්නේ මේ පේන එක ඇත්තක් නෙමෙයි මේ පේන්නේ. එකතුවටුවක් නිසා හටගත්තා මායාවක්. අන්න අපි දකින හැදීම.

그러면 그것을 가져다 무엇인지 봅시다. 덩어리로 뭉쳐 있던 네 dhātu의 모임, 그 압축물을 가져다 이것이 무엇인지 봅시다. 하나처럼 보여도 여기 있는 것은 단단한 것, 물 같은 것, 바람 같은 것, 뜨거운 것이라는 네 가지의 모임, 모여서 생겨난 것 아닙니까. 이 모인 것들을 나누어 버리면 여기 이렇게 보이는 것은 없지 않습니까. 그러니 여기 보이는 것은 참이 아닙니다. 모임 때문에 생겨난 māyā입니다. 바로 우리가 보는 생겨남입니다.

ඉතින් මෙන්න මේ වගේ යමක් හටගත්ත නම් ඒ මොකක්ද කියලා බලන්න ඕනේ ඒක හටගන්න හේතුව බලන්න ඕනේ. ඒ හේතුව නැත්නම් ඒක නැති හැටි බලන්න ඕනේ. එතකොට අපි වැඩක් ඇති නෙමෙයි අල්ලගෙන හිත බැඳගෙන ඉන්න කියලා සකින්න ඕනේ.

그러니 이렇게 무언가가 생겨났다면 그것이 무엇인지 보아야 하고, 그것이 생긴 까닭을 보아야 하고, 그 까닭이 없으면 그것도 없는 모습을 보아야 합니다. 그러면 그것은 쓸모 있는 것이 아니니 붙잡아 마음을 묶어 둘 것이 아니라고 보아야 합니다.

අන්න එතකොත් දකින්න ඕට කියනවා බුද්ධ වෙනවා. බුද්ධ ඒ දකින ක්‍රමය ධම්ම දැකීම නිසා පත් වෙනවා යම්කිසි දෙක අතර අත්හරින වළිමි මිදී යන නිකෙලෙක් තත්වයට ඒක සංඝ

그렇게 보는 것을 buddha가 된다고 합니다. buddha, 그 보는 방법이 dhamma를 보는 것이고, 그 때문에 둘 사이에서 놓아 버리고 벗어나 kilesa 없는 상태에 이르는 것이 saṅgha입니다.

අන්න අන්න සරණ තුන ඔය මගින් යථාර්ථය දැනෙන මිදෙන හමසක් වෙන ක්‍රමයකෙන් මිදෙන්න බැ. සංවලින් මිදෙන්න ඕන ඔය කියන තිසරණය සරණ කරගන්න ඕනේ. ඉතින් සම්මා තිසරණ සරණයි කියන ඔය අදහස එන්න ඕනේ

바로 세 의지처, 그것으로 참모습을 알고 벗어나는 것입니다. 다른 방법으로는 벗어날 수 없습니다. 'saṃ'에서 벗어나야 합니다. 그 tisaraṇa를 의지처로 삼아야 합니다. 그러니 'sammā tisaraṇa saraṇayi'라는 그 뜻이 와닿아야 합니다.

වාගේ කියනකොට ඉතින් ඒක තමයි ලෝක සත්වයන්ටන් මිදෙන්න තියන්නේ එකම කියලා මේ කොයි සත්වයට මිදෙන්න කවදහරි ඔය ධම්මා සරණ සරණය තමයි මිදෙන්න ඕනේ. නිවන් අවබෝධ කරන්න ඕනේ. කිව්වේ ඔන්න ඔය ටිකයි. ඔය ටික

그렇게 말하면, 그것이 세상 존재들이 벗어날 유일한 길입니다. 어느 존재든 언젠가 벗어나려면 그 dhamma를 의지처로 삼아 벗어나야 합니다. nibbāna를 깨달아야 합니다. 말씀하신 것은 바로 그것들입니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ එදා හිටපු බුදුරජාණන් වහන්සේ මට පිළි සරණයි. ඒ දේශනා කරපු ධර්මය තමයි මගේ මේ පොත් වලයි ඔක්කොම තියෙන්නේ ම ඒවයි පිළිසරණ කරගත්තේ. ඉතින් ඒවා සිවුරු බැඳගෙන ඉන්න කටිය තමයි ඒ සංඝයා ඒගොල්ලන්ගේ රාවක තමයි ඒගොල්ලෝ තමයි මට පිළිසරය කියලා මෙහෙම ගත්තොත් එහෙම කවදා මිදෙන මගක් අහුවෙලා නැ. බුදුන් පිළි සරණයි ධර්මය පිළි සරණයි සංඝයා පිළි සරණයි කියලා මේ ලෝකේ බාහිරෝ පේන සම්මත ටරියක් අරගත්තහම එයා කොහොමද මිදෙන්නේ?

'그때 계셨던 Buddha께서 나의 의지처요, 그분이 설하신 dhamma가 이 책들에 다 있으니 그것을 의지처로 삼았다. 그리고 가사를 두르고 있는 이들이 saṅgha이니 그들이 나의 의지처다'—이렇게 받아들이면 결코 벗어나는 길에 닿지 못합니다. Buddha가 의지처, dhamma가 의지처, saṅgha가 의지처라며 이 세상에서 바깥으로 보이는 관습의 무리를 받아들이면, 그가 어떻게 벗어나겠습니까?

ඉතින් බුදු පිළිහරණ කියන්නේ මොකක්ද මේ යමක්ද මේ මේක හටගන්න හේතුව මේ හේතුව නැති. දැන් ඒ හේතුව නැති වෙන්නේ ක්‍රියාත්මක වුනාම මේක නැති වෙනවා. යමක් අපිට දුක නම් ඒ මොකෙද දුක දෙන්නේ? අන්න දුක දෙන එක හොයාගත්තා. ඒ මේක තමයි දුක දෙන්නේ. මේක මොකක්ද? කොහොමද හැදුනේ? මේ මේක තියෙනකන් දුක එනවා. එහෙනම් මේක හටගත්ත හේතුව හොයන්න ඕනේ. මේක ඇති කරගන්න න. එතකොට මේක නැති කරගන්න ක්‍රමය හම්බ වෙන්නේ. දැන් මොනවාහයෙන්ද මේක හටගත්තේ? කොහොමද හටගත්තේ? හොයාගෙන යනවා. හොයාගෙන කියලා මොකද කරන්නේ?

그러면 Buddha를 의지처로 삼는다는 것은 무엇입니까? 이것이 무엇인가, 이것이 생긴 까닭, 그 까닭이 없어짐입니다. 그 까닭을 없애는 일이 실행되면 이것이 없어집니다. 무언가가 우리에게 괴로움이라면 무엇이 괴로움을 주는가? 괴로움을 주는 것을 찾아냈습니다. '이것이 괴로움을 준다. 이것은 무엇인가? 어떻게 생겼는가? 이것이 있는 한 괴로움이 온다.' 그러면 이것이 생긴 까닭을 찾아야 합니다. 그래야 이것을 없앨 방법을 얻습니다. 무엇으로 이것이 생겼는가? 어떻게 생겼는가? 찾아갑니다.

හොයාගෙන යනවා. හොයාගෙන කියලා මොකද කරන්නේ? අන්ත හේතුව දැක්කට පස්සේ මේ දුක් ඵලය මට නැති කරගන්න මේ හේතුව නැති කරන්න ඕනේ. හේතුව නැති කළොත් මේ ඵලය මට මතු වෙන්න විදිහක් නැහ. ඒකයි විද්‍යාව. ඒක නෙමෙයි ඒක නැති කරගන්නවා. එතකොට රකෙන් නිදහස් වුණා.

찾아서 무엇을 합니까? 그 까닭을 본 뒤에는 '이 괴로움의 열매를 없애려면 이 까닭을 없애야 한다. 까닭을 없애면 이 열매가 나에게 드러날 길이 없다.' 그것이 vijjā입니다. 그렇게 그것을 없앱니다. 그러면 괴로움에서 자유로워진 것입니다.

ඔන්න ක්‍රමය ඕකට කියනවා බුදු සරණ. බුදු සරණ කියන්නේ ඔන්න ඕකයි. චතුරාය බුද්ධෝ කියු බුද්ධ කියන එකෙන් පෙන්නන්නේ ඔය ටිකයි අපිට අපිට ගන්න [උගුර කෑරීම] වෙන්නේ. ඕක තමයි අපි දැනගත යුතු බුද්ධ

바로 그 방법을 Buddha saraṇa라고 합니다. Buddha saraṇa란 바로 그것입니다. 'buddho'라는 말로 보여 주는 것도 바로 그것들이고, [헛기침] 그것이 우리가 알아야 할 buddha입니다.

ශ්‍රාවයන් ක්ෂය කරන බුද්ධ වලට කියනවා ශ්‍රාවක බුද්ධ ශ්‍රාවය ක්ෂය කර දමන්නේ ශ්‍රාව කියලා කියන්නේ ආශ්‍රව ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කරන්න නිසා කියනවා ශ්‍රාවක ඉතින් අපි ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කරගෙන නම් යථාබෝධයට පත් වෙන්න ඕනේ.

āsava를 다하게 하는 buddha를 sāvaka buddha라고 합니다. 'sāva'라는 것은 āsava입니다. āsava를 다하게 하기에 sāvaka라고 합니다. 그러니 우리는 āsava를 다하게 하여 참된 깨달음에 이르러야 합니다.

යථාපෝයට පත් වනා ශ්‍රාවක බුද්ධ අපිට වෙන්න තියෙන්නේ ඔතන්ටයි. බුද්ධ ශ්‍රාවක කියන්නේ ඔන්න ඕකයි.

참된 깨달음에 이른 sāvaka buddha—우리가 되어야 할 것은 바로 거기입니다. buddha sāvaka란 바로 그것입니다.

ඒ බුද්ධ ශ්‍රාවක කියන්නේ ඒක වුනාම අපි කරන්නේ එහෙම නෙමෙයි බුද්ධ සාක සම්මතය ගන්න ඉතින් සුපටිපන්න හෝ රූජ පටිපන්නව ඥාය පටිපන්නව ආදී වශයෙන් කිය ඉතින් අරමේ පුද්ගලයම හැමලේම අල්ලගන්න යනවා. එතනින් ශ්‍රාවකය කියලා.

buddha sāvaka란 그렇게 되는 것인데, 우리가 하는 것은 그렇지 않고 바깥의 관습을 받아들여 'supaṭipanno, ujupaṭipanno, ñāyapaṭipanno' 하고 외며 그 사람 자체를 언제나 붙잡으러 갑니다. 그것을 sāvaka라고 여기면서요.

ඒ සුපටිපන්න වෙන්නෙත් සුවේ ගෙන දෙන දෙන්න පිළිපන්න කෙනාට සුපටිපන්න කියනවා. ඒ ප්‍රතිඵලය නිසයි. ප්‍රතිඵලය යම් තැනක මතුුනා නම් එතන සුපටිපන්නයි. එතන උජ්ු පටිපන්නයි එතන ඥාය පටිපන්නයි එතන සාමිජ් පටිපන්නයි. දැන් මොකේද මේ ටිකේ තියෙන්නේ?

supaṭipanna라는 것도, 즐거움을 가져다주는 길을 따른 사람을 supaṭipanna라고 합니다. 그 결과 때문입니다. 결과가 어딘가에 드러났다면 거기가 supaṭipanna요, ujupaṭipanna요, ñāyapaṭipanna요, sāmīcipaṭipanna입니다.

පටිපන්නයි. දැන් මොකේද මේ ටිකේ තියෙන්නේ? මේ ධර්ම මාගය අනුගමනය කිරීමේ ශාන්තියට පත් වුණාද? ඒ පත් වෙච්ච ශාන්තිය පත්වෙච්ච යම්

그러면 이것들에 담긴 것은 무엇입니까? 이 dhamma의 길을 따라 평온에 이르렀는가? 그렇게 이른 평온, 이른 어떤 자리가

තැනක් විද්‍යාමාන වෙනකන් ඔය ටිකේ විද්‍යාමාන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

번역 고르기