Tālapuṭa sutta에서 anusaya까지
තාලපුට සූත්රය, සරණාගමනය, පිරිකර පූජා විපාක, ශුණ්යතා විහරණය, ඉෂ්ට දේවතා, අනුසය දුරු කිරීම
ධර්ම සාකච්ඡාව සඳහා සූදානම් වෙනවා පටන් තිබ්බා [උගුර කෑරීම]
dharma 이야기 나눔을 준비합니다. 시작해 두었습니다. [헛기침]
තියන මේ ප්රශ්න එකින් එක අරගෙන අපි සාකච්ඡා කරමු. ඒ කියන්නේ අලුත් අයගේ ප්රශ්න තියෙනවා. අපි ඒවා සාකච්ඡාවට අරගන්න.
여기 있는 물음들을 하나씩 들어 이야기해 봅시다. 새로 온 분들의 물음이 있습니다. 그것들을 이야깃거리로 삼읍시다.
අහන්න ඒක ප්රශ්නයක්මේ ෙලිාර්ථයක රඟපාන චිත්රපටියක ආදිය සඟපාන නළුවෙක් හෝ නිලියක්. කරන්නේ සඟපෑමක්. නැත්නම් බොරුවක්. ඒ අයට පව්සිදු වෙනවද කියලා එකක් අහලා තියෙනවා.
물음 하나는 이렇습니다. 텔레비전 드라마나 영화 같은 데서 연기하는 남자 배우나 여자 배우가 하는 것은 연기, 다시 말해 거짓입니다. 그 사람들에게 pāpa가 생깁니까 하고 물었습니다.
දැන් මේක බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු සූත්රයක්ම තියෙනවා තාලපුට සූත්රය කියලා සූත්රයක්.
이 일에 대해 부처님께서 설하신 sutta가 바로 있습니다. Tālapuṭa sutta라는 sutta입니다.
මේ තාලපු සූත්රය කියන එකේ නළුවා. බුදුරජාණන් වහන්සේට ඇවිදිලා කියනවා. ස්වාමීනි අපේ පැරණි ආචාර්ය ප්රාචාර්ය වරු ඒ කියන්නේ පිළිබඳව කියා දුන්න මූලික ගුරුවරු.
이 Tālapuṭa sutta에서 한 배우가 부처님께 와서 말합니다. 스님, 저희 옛 스승들과 그 스승의 스승들, 곧 이 일에 대해 가르쳐 준 첫 스승들이
ඒගොල්ලෝ කියනවා සඟ මැද නෘත්ය මැද ලෝකයා පිනවන නළුවන්ට පහාසනම් සුගතියේ උපදිනවා. දෙවුලොව උපදිනවා කියලා.
말하기를, 무대와 춤판 한가운데서 세상 사람을 즐겁게 하는 배우는 몸이 무너진 뒤 sugati에 태어난다, deva 세계에 태어난다고 합니다.
ඉතින් මේක ඇත්තද කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් ඇවිදිලා ඒ නළුව අහනවා.
그래서 그 배우가 부처님께 와서 이것이 참말이냐고 묻습니다.
පළවෙනි වතාවේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මේ දාලාපුර ඕක මගෙන් අහන්න එපා.
처음에는 부처님께서 'Tālapuṭa여, 그것을 내게 묻지 말라'고 하십니다.
දෙවෙනි වතාවටත් අර විදිහටම අහනවා. ජනතාව මැද ඒ රඟපෑමෙන් ගිහි කීමෙන් මේ ආදී වශයෙන් මේ සඟපාන නළුවට පහාසනම් දෙව්ලෝ උපදින්න ලැබෙනවයි කියලා. අපේ පැරණි ආචාර්ය ප්රාචාර කියනවා මේක ඇත්තිලා ආයෙත් අහනවා. එසේ තුන් වතාවක් ඇහුවා.
두 번째에도 똑같이 묻습니다. 사람들 가운데서 연기하고 노래하는 따위로 연기하는 배우는 몸이 무너진 뒤 deva 세계에 태어난다고 저희 옛 스승과 스승의 스승들이 말하는데 이것이 참말입니까 하고 또 묻습니다. 그렇게 세 번을 물었습니다.
අහනකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මම ඔබෙන් තුන් වතාවක් මේ ගැන අහන්න එපා කිව්වා. නමුත් මට ඒකෙන් අවසරයක් ලැබෙන්නේ නැහ නඇලිත් අහනවා. එහෙනම් මම ඔබට ඒක කියන්නම් කියලා. බුදුරජාණන් වහන්සේ විස්තර කළා.
그러자 부처님께서 '내가 세 번이나 이것을 묻지 말라고 했건만, 그래도 그대가 물러서지 않고 묻는구나. 그렇다면 내가 그대에게 말해 주겠다' 하시고 풀어 말씀하셨습니다.
යම් නළුවෙක් ජනතාව මැද නැමෙන් ගීකීමෙන් ආදියෙන් යම්කිසි කෙනෙක් ඇත්තෙන් හෝ ඔරුවෙන් හෝ සඟදක් වෙනවා නම්
어떤 배우가 사람들 가운데서 춤추고 노래하는 따위로, 참으로든 거짓으로든 연기를 한다면,
රාගයට හේතුකාරක තිබිච්ච පුද්ගලයෝ ඒක දැකලා හිත රාගික කරගන්නවා නම් ද්වේශයට හේතු කාර්ක තිබිච්ච මනුස්සයෝ ඒ නැම දැකලා සඟපෑම දැකලා හිත දූෂය කරගන්නවාන
rāga로 이끌릴 까닭을 지닌 사람들은 그것을 보고 마음을 rāga로 물들이고, dvēṣa로 이끌릴 까닭을 지닌 사람들은 그 춤과 연기를 보고 마음을 더럽힙니다.
ඒ පුද්ගලයා ලෝකයට කරන්නේ වැඩක්ද අඩක්ද?
그 사람은 세상에 좋은 일을 하는 것입니까, 해로운 일을 하는 것입니까?
රාගයෙන් රත් කරනවා නම්, ද්වේශයෙන් දැවෙන කම්පා ඇති කරන දේවල් කරනවා නම් ඇත්තකින් හෝ බොරුවකින් හෝ රඟපාරක්. ඒ හේතුව නිසා ඔහුට කවදාවත් සුගතියක් ලැබෙන්න හේතු නෑ. ඔහු උපදින්නේ පහාසනම් නරකයේ උපදිනවා. කියලා පෙන්නවා.
rāga로 달아오르게 하고 dvēṣa로 타오르게 하며 마음을 흔드는 일을 참으로든 거짓으로든 연기로 한다면, 그 까닭으로 그에게 sugati가 주어질 까닭은 결코 없습니다. 그는 몸이 무너진 뒤 niraya에 태어난다고 보이셨습니다.
යම්කිසි ආචාර්ය ප්රාචාරයේ සත්යය එහෙම තියෙද්දී.
스승과 스승의 스승들이 하는 말이 그러하더라도 말입니다.
එතකොට ජනතා මැද සංඝනයෙන් ඒ වගේම නැමෙන් ඒ ආකාරයෙන් යම්කිසි කෙනෙක් ඒ මත්වීමට පත් කරනවා නම් ඇලීමෙන් ගැටීමෙන් මත් කරන්න පටන් ගන්නවානම් ඒ පුද්ගලයා පහාසනම් දෙවුලෝ උපදිනවා යන යම්කිසි කතාවක් ඇත්්ද ඒ දෘෂ්ටිය මිත්යා දෘෂ්ටියක්. සිද්ධ වෙන එකක් නෙමෙයි.
사람들 가운데서 연기와 춤으로 누군가를 들뜨게 하고, 집착과 거슬림으로 취하게 하기 시작한다면, 그 사람이 몸이 무너진 뒤 deva 세계에 태어난다는 말이 있다면 그 견해는 micchā diṭṭhi입니다. 그렇게 되는 일이 아닙니다.
යම් කෙනෙක් ඒ මිත්යා දෘෂ්ටිය අතන නොහැර ඒ දෘෂ්ටියෙහි ඒ ලබ්දයෙහි රැඳිලා හිටියොත් එයාට සිද්ධ වෙනවාගත වෙන්න. ඔහුට නිරේ හෝ තිරිසන්යෝ මේ යන දෙකින් එහෙක උපතක් වෙනවා කියලා පනවනවා. කියලා පෙන්නුවා.
누군가 그 micchā diṭṭhi를 버리지 않고 그 견해, 그 믿음에 머물러 있으면, 그에게는 niraya나 tiracchāna, 이 두 곳 가운데 한 곳에 태어남이 있다고 말씀하셨다고 보이셨습니다.
ඒ නිසා ඇත්තෙන් වේවා බොරුවෙන් වේවා. ඇලීමට ගැටීමට මුලාවට පත් කරන වැඩක් කරනවා නම් යම්කිසි කෙනෙක් නළුවේ. ඒ හේතුව නිසා ඒකෙන් සිද්ධ වෙන්නේ අවැඩක්. අන්න ඒ නිසා ඒක පාපයක් කියලා පෙන්නනවා.
그러니 참으로든 거짓으로든 집착과 거슬림과 헷갈림으로 이끄는 일을 어떤 배우가 한다면, 그 까닭으로 생기는 것은 해로움입니다. 그래서 그것을 pāpa라고 보이십니다.
එහම් නතන අය ගිය කියන අය බොහොම පර්ස්ථාව වෙන්න ඕනේ. ඒකේ වරද වරද හැටියට දැක්කේ නැත්නම්. එයාට සිද්ධ වෙනවා කොච්චර ලෝකයා සුන්දරත්වයට ඇලුම් කළත්.
그러니 연기하고 노래하는 사람들은 아주 조심해야 합니다. 그 잘못을 잘못으로 보지 못한다면 그에게 그런 일이 생깁니다. 세상 사람이 아무리 아름다움을 좋아하더라도요.
ලෝකයා රාගයට ඇළුම් කරනවා. ද්වේශයෙන් දැවි දැවින්න එපා කිව්වට ඉන්න බැ කැමතියි ඒකට. ඒ කැමති වන නිසා ලෝක සත්වයා ඒකට පෙළඹෙනවා.
세상 사람은 rāga를 좋아합니다. dvēṣa로 타오르지 말라고 해도 그러지 못하고 그것을 좋아합니다. 좋아하기 때문에 세상 중생은 그쪽으로 끌려갑니다.
ඒකට හේතුකාරක ලෝකය නිෂ්පාදනය කරලා දුන්නොත්. ඒ හේතුවෙන් ඒ ලෝක සත්යයාට රාගය, ද්වේශය හටගන්නවා නම්. ලෝකයා රාගයට දමන ද්වේශයට දමන වැඩ පිළිවිලයක් යමෙක් කරනවා නම් ඒක ලෝකයට අවඩා. කොච්චර සුන්දර විදිහට ලෝක එයා පිළිගත්තා ඒක පවක් වෙනවා.
그것을 부추기는 것을 만들어 세상에 내놓아서, 그 까닭으로 세상 중생에게 rāga와 dvēṣa가 일어난다면, 세상을 rāga와 dvēṣa로 몰아넣는 일을 누가 한다면 그것은 세상에 해롭습니다. 세상이 그것을 아무리 아름답게 받아들여도 그것은 pāpa가 됩니다.
එතකොට ඒකේ වැඩි වෙන්න හේතුවක් වෙනවා. ඒක පවක් නෙමෙයි පිනක් කියලා හිතන් යම්කිසි දෘෂ්ටියක් දැම්මනම්. අන්න ඒ මිත්යා දෘෂ්ටිය ඊට වඩා බලවත්.
그리고 그것이 더 커질 까닭이 생깁니다. 그것이 pāpa가 아니라 puñña라고 생각하는 견해를 가진다면, 그 micchā diṭṭhi는 그보다 더 힘이 셉니다.
ඒ නිසා ඒ මිත්යා දෘෂ්ට ගත එයාට නිරය හෝ තිරිසන් යන දෙක එකක් පෙන්නනවා පනවවා කියලා පෙන්නනවා. ඒ නිසා ඒ අයට සිද්ධ වෙනවා ඒකට ගැලපෙන පාප කර්මයක් ගොඩනගාගන්න.
그래서 그 micchā diṭṭhi를 지닌 이에게는 niraya나 tiracchāna 둘 가운데 하나를 말씀하셨다고 보이십니다. 그래서 그런 이들은 거기에 걸맞은 pāpa kamma를 쌓게 됩니다.
හැබැයි එයා ඒකාන්තයෙන් මේකෙන් නිරයට යනවා තිරිසං සංයෝට යනවා කියලා කිව්වොත් එහෙම එකක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ නෑ.
그렇다고 그가 이것 때문에 반드시 niraya에 간다, tiracchāna에 간다고 부처님께서 설하시지는 않습니다.
නිරත යෑමට හේතු වෙන පාප කර්මයක් ඔහු කරනවා. ඒකේ විපාකය ඔහු මේ අත්දැවේ යම්කිසි හරියක් විඳින්න තියෙනවද ඒක විඳිනවා. සමහර වෙලාවට මතු බවයක කවද හරි. ඒකේ ඉතුරුටිය විඳින්න පුළුවන්.
그는 niraya에 갈 까닭이 되는 pāpa kamma를 짓습니다. 그 vipāka 가운데 이번 삶에서 받을 몫이 있으면 그것을 받습니다. 때로는 앞으로 언젠가의 삶에서 그 남은 것을 받을 수도 있습니다.
ඒකාන්තයෙන්ම ඊළඟ භවය විඳිනවා කියලා එහෙම නිගමනයක් කරන්නේ නැහ. මොකද සමහර කෙනෙක් ඒ පව් කර කර ඉඳලා. මරණයෙන් පස්සේ බලනකොට එයා සුගතිය ඉන්නවා පේනවා.
다음 삶에 반드시 받는다고 단정하지는 않습니다. 왜냐하면 어떤 사람은 pāpa를 지으며 살다가도 죽은 뒤에 보면 sugati에 있는 것이 보이기 때문입니다.
ධර්මඥානයෙන් ධර්මාවබෝධයෙන් ඒ ධර්මය පිළිබඳ විග්රහ කිරීමේ ඥානය තේරුම් ගන්න පුළුවන් ඥානය ඇති නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. ඒ පුද්ගලයා දෙව්ලෝපන්නේ අර කරගත පව් වලින් නෙමෙයි. ඒ අවසාන මොහොත වෙනකොට ඔහුට යම් සුගතියටක හේතු වෙන්නා වූ පිනක් දහමක් මතු වෙලා.
dharma에 대한 앎과 깨달음, 그 dharma를 나누어 풀어 볼 수 있는 앎을 지니셨기에 부처님께서는 설하십니다. 그 사람이 deva 세계에 태어난 것은 지은 pāpa 때문이 아니다. 마지막 순간에 그를 sugati로 이끌 puñña가 떠올랐기 때문이다.
එහෙම එකක් ආවානම් එහෙම අර කරගෙන තිච්ච පවටික පසු පාසට ගිහිල්ලා ඊළඟ අත්බැම සුගතියට යන්න පුළුවන්. නමුත් මේ ධර්ම ප්රභේදය දකින්නේ නැත්තේ. දැන් මහා විභංග සූත්රය කියලා මහා කම්ම විභංග සූත්රය කියන එක හොඳට පැහැදිලිව දේශනා කරනවා එහම.
그런 것이 오면 지어 둔 pāpa는 뒤로 밀려나 다음 삶에 sugati로 갈 수 있습니다. 그런데 이 dharma의 갈래를 보지 못합니다. Mahākammavibhaṅga sutta가 이것을 아주 또렷하게 설합니다.
ඒ කාරණය තේරුම් ගන්න බැරි සාමාන්ය ලෝකයා. පුද්ගලයා ජීවත් වෙච්ච හැටි බලලා එයා දෙව්ලෝ ඉන්නවා දැක්කො මෙයා මේවා පින් කරලා තියෙන්න ඇති ඒකයි මේ පින් වෙන්න. ඒකයි දෙව් ලෝකිය කියලා මෙහෙම දෘෂ්ටිය වහිලා. ඒ දෙවුලෝ යන්න වෙච්ච හේතුව එයා දකි අනික අය දකින්නේ නැහ.
그 까닭을 알지 못하는 보통 세상 사람은 그 사람이 살아온 모습을 보고, 그가 deva 세계에 있는 것을 보면 '이 사람이 이런 일로 puñña를 지었나 보다, 그래서 deva 세계에 갔다'는 견해에 갇힙니다. 그가 deva 세계에 간 참된 까닭은 그분만 보시고 다른 이들은 보지 못합니다.
සමහර අය පව් කරගෙන ඉඳලා හිටන් දෙවුලට ගියාට පත් වේවා. සාමාන්යයෙන් දිවැසක් ඇති පුද්ගලයෙකුත් ඕක දැකොත් එහෙම පව් කළාට කමක් නෑ. අපාය යන්නේ නැ. ඒවා පව් වෙන්න බැහැ. එයා කොහොමද දෙව් ලෝකිය කියලා ඔය දෘෂ්ටියට වැලා එහෙම නිගමනයක් කරනවා.
어떤 이들은 pāpa를 지으며 살다가도 deva 세계에 가 있을 수 있습니다. 보통 하늘눈을 지닌 사람이라도 그것을 보면 'pāpa를 지어도 괜찮다, apāya에 가지 않는다, 그것들은 pāpa일 수 없다, 그렇지 않으면 그가 어떻게 deva 세계에 갔겠느냐' 하는 견해에 빠져 그렇게 단정합니다.
එහෙනම් පව් වලට විපාක නෑහ කියලා දෘෂ්ටියක් ලෝකයට නැති කරනවා කියලා පෙන්නවා එතකොට
그렇게 되면 pāpa에는 vipāka가 없다는 견해가 세상에 생긴다고 보이십니다.
අර මහා කම්ම විභංගය කියලා කියන්නේ හරියටම සියලු ආකාරයෙන් සූක්ෂම බෙදලා බලන්න පුළුවන් ඥානයක් ඇති බුදුරජාණන් වහන්සේත් තමයි දකින්නේ. ඒ පව් කර කර හිටපු මිනිහා දෙව්ලෝට ගිය මොකෙන්ද?
그래서 Mahākammavibhaṅga라는 것은, 모든 면으로 미세하게 나누어 볼 수 있는 앎을 지니신 부처님만이 보시는 것입니다. pāpa를 지으며 살던 사람이 deva 세계에 간 것은 무엇 때문인가?
උන්වහන්සේ දකිනවා පව් වලින් ගියා නෙමෙයි. කෙවපු පව් වලින් ගියා නෙමෙයි. සසර කරන ලලාද නැත්නම් ඊට බලවත් පුණ්ය කර්මයක් එහෙම තිබිලා. ඒ සිහි වෙලා ඒක විපාක දෙන්න ආවානම්. ඔහුට ඊළඟත් බැව සුගතියක් ලැබෙනවා.
그분은 보십니다. pāpa 때문에 간 것이 아니다. 지은 pāpa 때문에 간 것이 아니다. saṃsāra에서 지은 어떤 것, 혹은 그보다 힘센 puñña kamma가 있었다. 그것이 떠올라 vipāka를 주러 왔다면 그는 다음 삶에 sugati를 얻는다.
හැබැයි ඔහු කරගත්ත යම්කිසි පාපයක් ඇට නම් මෙලවදි වෙන්න තියෙන කොටසක් ඇත්නම් මෙලෝ ඉන්න කම තියෙනවා. ඊට පස්සේ ඊළඟ භවයට ගත්තේ නැත්නම් මතු අන්නර භවයට ඒක වින්න ඉඩ තියෙනවා. පාපයට විපාකයත් පාප විපාකයක්ම මිසක් සුගති විපාකයක් වෙන්නේ නෑහ කියලා පෙන්නනවා.
하지만 그가 지은 pāpa가 있다면, 이번 삶에서 받을 몫이 있으면 이 세상에서 받을 수 있습니다. 그 뒤 다음 삶에 받지 않았다면 앞으로 다른 삶에서 받을 여지가 있습니다. pāpa의 vipāka는 pāpa의 vipāka일 뿐 sugati의 vipāka가 되지는 않는다고 보이십니다.
ඒ වගේ දැන් වුනත් නළුවෙක් නිලියා. සඟපාමෙන් ඉිලා මැරිලා ගියාට පස්සේ. ඒකාන්තයෙන් එයා අපාය කියන්න බැහ. ඔය රඟ පපා කියලා එහෙනම් කාලු 6000 ගියාට පස්සේ රඟ පාන්න බැහැ නාකි වුනාට පස්සේ ගියාට පස්සේ ඔක්කොම අතඇරලා දාලා ඉබරලා හනම් එයා බහින්න පුළුවන් යහපත් පැත්තකට.
그와 같이 오늘날의 남자 배우나 여자 배우도 연기를 하다 죽었다고 해서 반드시 apāya에 간다고 말할 수는 없습니다. 그렇게 연기하다가도 세월이 흘러 늙어서 더는 연기를 못 하게 되어 모든 것을 내려놓으면, 그는 좋은 쪽으로 들어설 수 있습니다.
එයාගේ මරණයදී වැඩුව ඒ යහපත් පැත්තේ හිටියොත් එහෙම අර කරපු ආපය ඵල දෙන්න ඉස්සෙල්ලා අර කරපු යහපතේ කුසලය පින මතුවෙලා එයා සුගතියට යන්නත් පුළුවන්. මිනිස්සු වෙන්නත් පුළුවන්.
죽을 때 그 좋은 쪽에 머물러 있다면, 지어 둔 pāpa가 열매를 맺기 전에 지어 둔 좋은 kusala, 그 puñña가 떠올라 sugati로 갈 수도 있고 사람으로 태어날 수도 있습니다.
හැබැයි ඒක දකින්නේ නැතිඒ ලෝකයා හිතෙනවා. ඉතින් සංඝනය කළා වෙලාට කමක් නෑහ. එයාට සුගතියක් තියෙනවා නම් ඒක පාපයක් තිබිලා නැහැනේ කියලා සාමාන්ය ලෝකය නිගමන්නට බහිනවා.
하지만 그것을 보지 못하는 세상 사람은 '연기를 했어도 괜찮다, 그에게 sugati가 있다면 그건 pāpa가 아니었던 것이다' 하고, 보통 세상은 그렇게 결론을 내립니다.
ඉතින් ඒ නිසා දකින්න ඕනේ යමක් නිසා ලෝකයා රාගයෙන් රත් කරනවා නම්, ද්වේශයෙන් දවනවා නම්, මෝහයෙන් මුලා කරනවා නම් ලෝකයාට අවඩක් කරන්න. ඒ සඳහා සිතිවිලි ක්රියාවදන්න යම් කෙනෙක් ක්රියාත්මක කිරීම නිසා ඒක කළන්නේ. චේතනා වශයෙන්ම ඔහු එතෙන සම්බන්ධයි.
그러니 보아야 할 것은 이렇습니다. 무엇으로 세상 사람을 rāga로 달아오르게 하고 dvēṣa로 태우고 moha로 헷갈리게 해서 세상에 해를 끼친다면, 그 일을 위해 생각과 몸짓과 말을 누군가 움직였기 때문에 그 일이 일어납니다. cetanā로 보면 그는 바로 거기에 얽혀 있습니다.
අනුන් පාප දෘෂ්ටියට ඇද දමා පාපයට ඔහුට සිද්ධ වෙනවා පාපයට හිමිකාරයෙක් වෙන්න. හැබැයි ඒ පාපය නම් මරණාසන්න මොහොතක මතුවෙලා ආවේ. ඔහුට තිරිසන් හෝ නිරයට යන්න හේතු වෙනවා. ඒක දැකගන්නවා ඉතින් ඒ විදිහට.
남을 pāpa의 견해로 끌어들였기에 그는 pāpa의 임자가 됩니다. 그리고 그 pāpa가 죽음에 이른 순간에 떠올라 오면, 그것은 그가 tiracchāna나 niraya로 갈 까닭이 됩니다. 그렇게 보아야 합니다.
මේ බුදුන් සරණයමි දහම් සරණයමි සඟුන් සරණමි මෙහි සරණයාම නම් සරණ කිනම් ආකාර දය පහදලා දෙන්න. දැන් මේ සරණයාම ගැන අපි ඔයට ඉස්සෙලත් විග්රහ කරලා තියෙනවා. ලෞකික සරණ යාමක් තියෙනවා ලෝකෝත්තර සරණ යාමක් තියෙනවා.
'Buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi, dhammaṃ saraṇaṃ gacchāmi, saṅghaṃ saraṇaṃ gacchāmi' — 여기서 saraṇa에 간다는 것은 어떤 방식인지 풀어 달라는 물음입니다. 이 saraṇa 가는 일에 대해서는 전에도 풀어 드린 적이 있습니다. lokiya saraṇa 가는 일이 있고 lokuttara saraṇa 가는 일이 있습니다.
ලෞකික සරණ යෑමක්තල මොක බුදුරජාණන් වහන්සේගේ පිළිසරණ කියන එක නිවන් දැකීමට පමණක් සීමා කරලා නෑ.ල ලෞකික යහපතක් කරන්න ලෞකික සුගතිගාමී ගුණ ඇති කරගන්නත්. බුදු පිරි සරණ, දම් පීලි සරණ, සඟ පිරි සරණ කියන මේ තුනේ ආශීර්වාදයක් තියෙනවා.
lokiya saraṇa 가는 일이란, 부처님이라는 의지처가 nibbāna를 보는 데에만 한정되어 있지 않다는 것입니다. 세간의 좋은 일을 하고 sugati로 이끄는 덕을 기르는 데에도, 부처님이 의지처, dharma가 의지처, saṅgha가 의지처라는 이 셋의 축복이 있습니다.
යම් කෙනෙක් බුදුරජාණන් වහන්සේ සරණ කරගත්තේ මොනවටද? ඒක ඒ පුද්ගලයාට සතු නිගමනයක්.
누군가 부처님을 saraṇa로 삼은 것은 무엇 때문인가? 그것은 그 사람 자신이 내린 결정입니다.
හරියට ධර්මාවබෝධය ලබාගෙන මේ ලෝකේ අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන කාරණය තේරුම් අරගෙන ඒ තැනත්තට ඕනකමක් එනවා. මට අනිච්ච, දුක්ඛ වූ, අනත්ත ලෝකයේ මිදෙන්න ක්රමයක් තිබුණම් කොච්චර හොඳ අන්න එයාට ඒකට ප්රශ්නයක් අරගත්තොත් නියම ආර්ය සත්යයට හේතු වෙන්නා වූ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ලබාගන්නා වූ සත්යය ඒකට ආධාරයක් කරගන්නවා. මෙන්න මේකට කියනවා ලෝකෝත්තරනුගමනයට හිතු වෙන තිසරණය
dharma를 제대로 깨달아 이 세상이 anicca, dukkha, anatta라는 것을 알게 되면 그 사람에게 바람이 생깁니다. 'anicca하고 dukkha하고 anatta한 세상에서 벗어날 길이 있다면 얼마나 좋을까.' 그가 그것을 물음으로 삼으면, 참된 ariya sacca로 이끄는, 부처님께서 얻으신 진리를 그 도움으로 삼습니다. 이것을 lokuttara로 나아가는 까닭이 되는 tisaraṇa라고 합니다.
බයත් ඇති ගැන්ුමක් ලොමුදහ ගන්මක් ඇති වුනොත් මාව සිහි කරන්න ඔබගේ බය නැති ලොමු දැහැ ගැනීම නැති වෙලා යනවා කියලා තජගත සූත්රය ආදී පෙලා තියෙනවා.
두려움과 떨림, 털이 곤두서는 일이 생기면 나를 떠올려라, 그러면 너희의 두려움과 털이 곤두서는 일이 사라진다고 Dhajagga sutta 같은 데 나와 있습니다.
ඉතින් අපිට බයත් ඇති ගැනුත් ලොමු දැහැමක් එනකොට බුදුන් සිහි කරන්න දහම් සිහි කරන්න සනුල් සිහ කරන්න කෙනෙක් පුරුදු වුනොත්. ඒ පුද්ගලයාගේ පරමාර්ථය මේ ලෝකේ ජීවත් වෙන්න මට බයත් ඇති ගැනතරයක් ආපුම පිළිසරණක් කියන එකයි ඒක නම් බලාපොරොත්තු වුනේ.
그래서 두려움과 떨림과 털이 곤두서는 일이 올 때 부처님을 떠올리고 dharma를 떠올리고 saṅgha를 떠올리는 버릇을 누가 들였다면, 그 사람의 목적은 이 세상을 살면서 두려움이나 떨림이 올 때 의지처를 얻는 것, 그것을 바랐던 것입니다.
ඔහුට ඒ ලෞකික පිරිසරණට හේතු වෙනවා. එයාට ටික නිවන් දකින්න හේතු වෙන එක නෙමෙයි. ලෞකික පැවැත්මය පිරිසරණ කර ඒ හේතු වෙනවා. ඒකට එන ලෞකික සරණාගමනය. මේ ලෝකෝත්තර සරණාගමනය එකක් ලෞකික සරණාගමනය එකක්.
그에게 그것은 lokiya 의지처의 까닭이 됩니다. 그것이 그에게 nibbāna를 보는 까닭이 되는 것은 아닙니다. 세간의 살아감에 의지처가 되는 까닭이 됩니다. 그것을 lokiya saraṇāgamana라고 합니다. 이렇게 lokuttara saraṇāgamana가 하나, lokiya saraṇāgamana가 하나입니다.
ඉතින් බුදුන් සරණාමි කියලා කියනකොට දහම් සරණයාමි සඟුන් සරණයාමි කියනකොට ඒ වචනයෙන් නෙමෙයි ඒක ගන්න ඕනේ ගත්ත අදහසෙන්.
그러니 Buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi, dhammaṃ saraṇaṃ gacchāmi, saṅghaṃ saraṇaṃ gacchāmi 하고 말할 때, 그 말로가 아니라 품은 뜻으로 그것을 헤아려야 합니다.
බුදුන් සරණන්නේ මොනවා කරගන්නද? මට මේ තියෙන බය නැති ගැනු දුක් දොමනක් දුරු කරගන්න කරදරයක් දුරු කරගන්න පිරිසරණක් වශයෙන් මම බුදුන් සරණ යනවා කියලා නම් ගත්තේ එයා නිවන මුල් කරෙන සරණ ගිය එක්කෙනෙක් නෙමෙයි. හැබැයි එහෙම සරණක් නැත්තේ නැහ. එහෙම ක්රමයකුත් තියෙනවා.
부처님께 saraṇa로 가는 것은 무엇을 하려고인가? '내게 있는 두려움과 떨림, 괴로움과 근심, 성가신 일을 없애려고 의지처로서 부처님께 saraṇa로 간다'고 받아들였다면, 그는 nibbāna를 바탕으로 saraṇa에 간 사람은 아닙니다. 하지만 그런 saraṇa가 없는 것은 아닙니다. 그런 길도 있습니다.
දැන් අපේ ධර්මය ඔය වගේ එක දැයක් පෙන්නලා තියෙනවා තෙනක විස්තරයක්. බෞද්ධ දරුවෙකුයි තවත් මිත්යා දෘෂ්ටිය කුලයක දරුවෙකුයි මේ දෙනා සෙල්ලම් කර කර ඉන්නකොට. එක්තරා සෙල්ලමක් කරනවලු ඔය අපි ජිල් ගහනවා කියන්නේ ඔන්න වගේ වැඩක්.
우리 dharma 이야기에 그런 이야기가 하나 나옵니다. 불자 아이와 micchā diṭṭhi 집안의 아이, 이 둘이 놀고 있을 때 어떤 놀이를 했다고 합니다. 우리가 구슬치기 하듯 그런 놀이입니다.
ඒ සෙල්ලම කරනකොට මොකද කරන්නේ එක ළමයෙක් නමෝ බුද්ධාය කියලා ගහනවා. අර බෞද්ධ ළමය හැමදාම එයා දිනවල අර ළමෙයා පැරදෙනවා. දැන් ඔය ළමයා වෙනම මුකුත් බුදු දහම ගැන දැනගෙන හිටියේ නැහ.
그 놀이를 할 때 한 아이, 곧 불자 아이는 'namo buddhāya' 하고 치니 날마다 그 아이가 이기고 다른 아이는 졌습니다. 그 다른 아이는 따로 부처님 dharma에 대해 아는 것이 없었습니다.
ඒ මිත්යා දෘෂ්ට කුලේ ළමයයි. එයාගේ පියයේ සැවැත් නුවරට ඇතුලුනාලු එක අවස්ථාවකදී මොනවාහරිවසගෙන බඩු බාහිරාදිය ගන්න.
그 micchā diṭṭhi 집안 아이의 아버지가 한번은 물건 같은 것을 사러 수레를 끌고 Sāvatthi 성 안으로 들어갔다고 합니다.
හරියට හය වෙනකොට නගරත් ද්වාරයේ දොරක් තියෙනවා. ඒ දොර වහනවා. අද ඔගේ විවෘත නෑහ. හයෙන් පස්සේ ආය ඊළඟ දවසේ හනකන් දොර ඉන්න.
딱 여섯 시가 되면 성문의 문을 닫습니다. 그 뒤로는 열지 않습니다. 여섯 시가 지나면 다음 날 아침까지 문이 닫혀 있습니다.
මොනවාහරි බඩුවක් ගේන්න දිහනම් අමතක වෙලා පුතාට පොඩ්ඩක් ඔත එඩියෙන් ඉන්න මම ඉක්මන්ට ඇහේනවා කියලා ඇතුලට කියා තාත්තා.
무슨 물건을 가져오는 걸 잊어서, 아버지가 아들에게 '여기서 잠깐 기다려라, 내가 금방 다녀오마' 하고 안으로 들어갔습니다.
ඇතුලට යන්න හරියට හයයි වෙලා වහුව දොර. දොර වහකුහම ඒ කාලේ තියෙනවා. නගරද්ය අධිපති යක්ෂයින්ට බාර කරලා ආරක්ෂා කරන්න. ඒවා ඒ කාලෞකික ක්රම වැහුව තැනපටන් ඒකට යක්ෂය අරක් ගන්නවා. උන්ට දොපිදේන් දීලා ඒ විදිහට කරලා හන් හදාගන්න එක්තර ගුත්ත ක්රමයක් ඒ.
안으로 들어가자 딱 여섯 시가 되어 문이 닫혔습니다. 그 시절에는 문을 닫으면 성을 지키는 일을 yakkha 우두머리들에게 맡겼습니다. 그것이 그 시절의 세간 방식이었습니다. 문을 닫은 때부터 yakkha가 거기 자리를 잡습니다. 그들에게 제물을 바쳐 그렇게 지키게 하는 일종의 비밀스러운 방식이었습니다.
දැන් මේ වෙලාවදි අර ළමයාමොක දන්නේ දොරට හේතු වෙලා හිටියා දැන් තාත්තා ඇතුලේ පුතා එලියේ. වෙන කරන්න දෙයක් නැහැ යන්න පාර දන්නෙත් නැහ.
그때 그 아이는 문에 기대어 있었습니다. 아버지는 안에, 아들은 밖에. 달리 할 일도 없고 갈 길도 몰랐습니다.
අර දොරට හිටියා වෙලා හිටා එහෙමම නිදාගත්තා.
그 문에 기대어 있다가 그대로 잠이 들었습니다.
ඔයසේ අර සදබල යක්ෂය අර දොරට අධිග්රහිත වූ යක්ෂයෙක් මේ ළමයා බිගන්න බලාපොරොත්තු වෙ එතන්ට ආවා.
그러자 그 힘센 yakkha, 그 문을 지키는 yakkha가 이 아이를 잡아먹으려고 그곳으로 왔습니다.
මේ ළමයාට පාර බය වුණා මේ අමනුස්සයා දැකලා. මෙයාට වෙන කරන්න දෙයක් නැහැ. දැන් තාත්තටත් නැහැ බේරෙන්න මුකුත් නැහැ. තමන්ගේ යාළුවා ජයග්රහණය ලබන්න කිරුවේ නමෝ බුද්ධාය කියපු එක මතකයි.
아이는 이 사람 아닌 것을 보고 몹시 겁이 났습니다. 할 수 있는 일이 없었습니다. 아버지도 없고 살 길도 없었습니다. 그때 친구가 이기려고 외치던 'namo buddhāya'가 떠올랐습니다.
නමෝ බුද්ධාය නමෝ බුද්ධාය නමෝ බුද්ධාය කියාගෙන ගැටලා නැ. අර යක්ෂයහාව වෙගුලන්න පටන් ගත්ත අර වචනය ඇහෙනකෝ.
'namo buddhāya, namo buddhāya, namo buddhāya' 하고 외우며 웅크렸습니다. 그 말이 들리자 그 yakkha는 떨기 시작했습니다.
මොහොතකින් පියාගේ වෙස්ම වාගෙන එතනට ඇවිදිලා ඉඳලා එළියෙනකන් ඉඳලා ළමය ආරක්ෂා කරලා පාන්තට යන්න ගියා.
잠시 뒤 yakkha는 아버지의 모습으로 둔갑해 그곳에 와서 날이 밝을 때까지 머물며 아이를 지켜 주고 새벽에 떠났습니다.
අන්න දැන් ඕක ලෞකික පිළිසරණ කරත් බුදු සරණ භාවිතා කරගත්ත සැනක් ළමෙනවා. ඒ ළමයා ඉන්නහා දෙයක් දන්නේ නැහ. නමුත් බයත් ඇති ගැන්මක්, ලොමු දැහැක ගන්නමක් ඇති වුනහම බුදුන් සිහි කරපුවහම ඒක නැති වෙනවා කියන ඔය වචනය යම්කිසි සත්යතාවයක් තියෙනවා.
자, 이것이 lokiya 의지처로서 부처님 saraṇa를 쓴 한 사례입니다. 그 아이는 아무것도 몰랐습니다. 그런데도 두려움과 떨림과 털이 곤두서는 일이 생길 때 부처님을 떠올리면 그것이 사라진다는 그 말씀에는 참됨이 있습니다.
ඉතින් ඔය වචනය අරන් ආපු අපේ පිරිසිද කවුරු හරි ගහන්න නෙනවා බුදු අම්මෝ කියලා කෑ ගහන්න පටන් ගත්තා. ඒ අම්මට නෙමෙයි බුදු අම්මට කෑ ගැහුවේ. අමාම මෑණියන් වහන්සේ කියලා අපි බුදුරජාණන් වහන්සේට කියන්නේ. ඒ නම සිහි කරනා වූ පුරුද්ද තමයි පාරම්පරිව අපි පිරිස වලට අදත් මතුවෙලා.
그래서 그 말을 받아 온 우리 사람들은 누가 때리려 하면 '부처 엄마!' 하고 외치기 시작했습니다. 낳아 준 엄마가 아니라 '부처 엄마'를 부른 것입니다. 우리는 부처님을 'amā mæṇiyan vahansē', 곧 불사의 어머니라고 부릅니다. 그 이름을 떠올리는 버릇이 대대로 오늘까지 우리 사람들에게 이어져 왔습니다.
ඒ වගේ බයත් ඇති ගැනැන් ආපුවහම ඔහොම වචනයක් මතක් වෙලා කෑ ගහන්න. බොහෝ අය බුදු අම්ම වූ කියලා කෑ ගහන්නවා. ඒ කියන්නේ බුදුන් සිහි කරලාදරයක් එන වෙලාවට ඉතින් ඔය වචනේ තියෙනවා සහනයක්. ඒ ලෞකික පිළි සරණක් තියෙනවා.
그처럼 두려움과 떨림이 오면 그런 말이 떠올라 외칩니다. 많은 사람들이 '부처 엄마!' 하고 외칩니다. 곧 어려움이 닥칠 때 부처님을 떠올리는 것입니다. 그 말에는 위안이 있습니다. 그 lokiya 의지처가 있습니다.
දැන් කැක්කුමක් ඉනලට අම්ම වූ, බුදු අම්ම වූ ඔහො විදිහට කෑ ගහනකොට අර කැක්කුම විවසාගන්න පුළුවන් හැපියාවක් එනවා. ඒක හොඳට තේරෙනවා ඒ වගේ ිදෙන්න කෑ කේන් ගාන වෙලාවක කටහපිය කියලා කටහලා හිර කරලා එහෙම තිබ්බා නම් එහෙම අර වේදනාව ඉහම විහ මුදුන් කරා යනවා වාගේ දැනෙනවා.
아픔이 있을 때 '엄마!', '부처 엄마!' 하고 외치면 그 아픔을 견딜 수 있는 힘이 생깁니다. 그건 잘 압니다. 그렇게 외치고 싶을 때 입을 막아 꽉 눌러 버리면 그 아픔이 머리끝까지 치솟는 것처럼 느껴집니다.
අර වචන කියනකොට සහනයක් තියෙන බවත් හොඳ අත්දැකීමෙන් තියෙනවා.
그 말을 할 때 위안이 있다는 것을 겪어서 잘 압니다.
මේ ඉස්සර කතා කළා. ලෞකික වශයෙන්ම පිරිසරණ වෙන්න යම් වැඩි හිටියා. කරදරයක් ආුවහම අයියට කතා කරනවා.
이것은 예전에도 이야기했습니다. 세간에서 의지처가 되는 어떤 어른이 있었습니다. 어려움이 오면 형을 부릅니다.
බාල සහෝදරයා කරදරයක් එනකොට වැඩිමහල් සහෝදරයා ගුණ හිටියේ අයියේ කියන එක තමයි අයියෝ අයියෝ කියන්න පටන් ගත්තේ. කරදරයක් කියන්න අයියෝ අයියه කියන්න පටන් ගත්තා.
어린 동생은 어려움이 오면 형이 지켜 주었기에, '형!' 하는 말에서 'ayyō ayyō' 하고 외치기 시작했습니다. 어려움을 당하면 'ayyō ayyō' 하고 외치기 시작했습니다.
අනේ අප්පේ අනේ අප්පේ කියලා තාත්තට කතා කරන්න පටන් ගත්තා. අනේ අම්මේ අනේ අම්මේ කියලා අම්මට කතා කරන්න පටන් ගත්තා.
'anē appē, anē appē' 하고 아버지를 부르기 시작했고, 'anē ammē, anē ammē' 하고 어머니를 부르기 시작했습니다.
ඔය අතර ඉතින් බෞද්ධයෝ ඒ අම්මා ඇරෙන්න ඊට වට ලොකු අම්මයෙක් හම්බවෙලා බුදු අම්මා හම්බ වෙච්ච නිසා බුදු අම්මෝ කියන්න පටන් ගත්තා.
그 가운데 불자들은 그 엄마 말고 더 큰 엄마, 부처 엄마를 만났기에 '부처 엄마!' 하고 외치기 시작했습니다.
මෙන්න මේ වගේ එක එක්ක එකා එක එක විදිහට බයත් ඇති ගැනුමක් එනකොට උතුමන් සිහි කරලා වැඩිහිටියන් සිහි කරලා ඒකට ප්රතිකර්මයක් කරගන්නවා.
이렇게 저마다 제 방식대로, 두려움과 떨림이 올 때 훌륭한 분들이나 어른들을 떠올려 그것에 맞섭니다.
හැබැයි මේකේ හරයක් නොතිබුණා නම් ලෝක සත්ත්වයට ගහනකොට හිංගියක් හිංසාවක් කරනකොට බයත් ඇති ගැන්මක් එනකොට ඔය වචනය භාවිතා කරනිතක් හිටින්නේ නැහැ. පොඩ්ඩක් හරි ඒක සහනයක් වෙනහට දැනෙන්නේ නිසා තමයි හැම කෙනෙක්ම බයත් ඇති ගැන්මක් ආපුවහම ඔයගේ වචනයක් කියලා කෑ ගහන්න පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ.
하지만 여기에 알맹이가 없었다면, 세상 중생이 맞거나 괴롭힘을 당해 두려움과 떨림이 올 때 그 말을 쓰는 이가 없었을 것입니다. 조금이라도 위안이 되는 것으로 느껴지기 때문에 누구나 두려움과 떨림이 올 때 그런 말을 외치는 버릇이 든 것입니다.
ඉතින් අන්න ඒ වගේ එක ඒක එක විදිහට තියෙනවා. ඒක එකනම් කතා කරපු ක්රම.
그렇게 저마다 다른 방식이 있습니다. 그것이 이야기한 한 가지 방식입니다.
ඉතින් මෙන්න මේ වගේ බුදු සරණ, දම් සරණ, සංඝ සරණ කියන එක ලෞකික බයත් ඇති ගැන්මක් ලොමු දැහැගැන්මක් ඇති වුනාම පිළිසරණ කරගන්නත් පුළුවන්. ඒ එක ක්රමයක්.
이처럼 부처님 saraṇa, dharma saraṇa, saṅgha saraṇa는 세간의 두려움과 떨림과 털이 곤두서는 일이 생길 때 의지처로 삼을 수도 있습니다. 그것이 한 가지 방식입니다.
ඒ වගේම යම්කිසි කෙනෙක් වචනේ ගැඹුරු අර්ථ දැකලා. යමක් කරනවා නම් මම එක විශ්වාස වලට කාටවත් කියන ඒවට කරන්නේ නැතුව බුද්ධිය පිළිසරණ කරගෙන බුද්ධිමත්වය ක්රමය තේරුම් අරගෙන ඒ බුද්ධිමත්ව තේරුම් ගත්ත ක්රමයට අනුව කටයුතු කරලා ප්රතිඵලය ලබාගන්නවා කියලා කාගෙවත් පිරිසරණා පස්සේ යන්නේ නැතුව තමාගේ නුවණින් යථාර්ථය තුළින් ඔහු එන පුරුද්ධත්ව ඥානවන්තය ඉන්න.
또 어떤 사람은 그 말의 깊은 뜻을 보고, 무엇을 하든 '나는 어떤 믿음이나 누가 하는 말에 따라 하지 않고, 지혜를 의지처로 삼아 슬기롭게 방법을 헤아리고, 그렇게 헤아린 방법에 따라 일해서 결과를 얻겠다' 하며, 누구의 의지처도 따라가지 않고 자기 슬기로 실상을 통해 나아가는 슬기로운 사람이 있습니다.
ඥානවන්තයෙන් ගිය බුදු පිළිසරණ, දම් පිළි සරණත්, සඟ පිළි සරණක් තිබුණා. ඔහු කරන කියන ඕනම දෙයක් ඊට අනුව සිහි නුවනින් හිතලා බලලා තේරුම් මරෙන්න කටයුතු කරලා ඒකෙන් ජයගන්න. මෙන්න මේක හොඳ ක්රමයක්. මෙහෙමත් බුදු දම්සක පිළිසනක් තියෙනවා.
슬기로 나아간 그에게도 부처님 의지처, dharma 의지처, saṅgha 의지처가 있었습니다. 그는 하고 말하는 무엇이든 그에 따라 sati와 슬기로 생각해 보고 헤아려 일해서 이깁니다. 이것은 좋은 방법입니다. 이렇게도 부처님과 dharma와 saṅgha의 의지처가 있습니다.
ඒ වගේම තම තමන්ට යම් ප්රතිඵලයක් අවශ්ය වෙනවා. බුද්ධිමත්ව තීරණය කරනවා ඒ ප්රතිඵලය ගන්න මම කාගෙවත් ආධාරයක් ගන්න ඕනේ. ගන්න ඕන නම් බුද්ධිත්තම තීරණය කරනවා ඒ ආධාරය ගත යුතු.
또 저마다 어떤 결과가 필요합니다. 그 결과를 얻는 데 누구의 도움이 필요한지 슬기롭게 판단합니다. 필요하다면 그 도움을 받아야 한다고 슬기롭게 판단합니다.
මේ කාගෙවත් පිළිසරණක් නැතුව මටම හිතලා කරන්න පුළුවන්. එහෙනම් මම අනික අය පත් යන්නේ නැහ මම හිතලා කරගන්න අන්න එහෙම තේරුම් ගන්න
'이건 누구의 의지처 없이 나 혼자 생각해서 할 수 있다. 그러면 다른 이에게 가지 않고 내가 생각해서 하겠다' 하고 그렇게 헤아립니다.
ඉතින් බුද්ධියෝ බුද්ධියේ පිළිසරණක්ම තමයි බුද්ධියම තීරණය කරගන්නවා මේක මට සනියෙන් කරන්න බැහ. මේකට මේකට ඕනේ විශේෂ කෙනෙක්. හොඳ නෝන තියෙන කෙනෙක් ඕනේ. ඒකත් එයාවේ බුද්ධියෙන් ගත තීරණයක්.
그러니 지혜로운 이는 바로 지혜의 의지처로써, '이것은 나 혼자 할 수 없다, 여기에는 특별한 사람, 좋은 앎을 지닌 사람이 필요하다'고 지혜로 판단합니다. 그것도 그의 지혜로 내린 결정입니다.
එයාටත් ඒ බුදුලසරණ තියෙනවා. දැන් නිවන් දකින්න ඕනේ කියලා දැනගත්තොත්. ඒක මට තනියෙන් කරගන්න එබැහැම මාර්ගය දන්නේ නැහ. සාමාන්ය කිරෙන් අහර ඒක හරියන්න එත් නැහ. ඒ මග අනුගමනය කරලා ඒ අත්දැකීම ලැබූ යම් උත්තමයක නම් එබඳ උත්තමය තමයි ඒ ක්රමය දන්නේ. ඒ නිසා මම ඒ සඳහා බුදුන් තෝරාගන්න උන්වහන්සේ දුන්න ක්රමය තමයි අපිට ඕක ලේසියෙන් තෝරගන්න පුළුවන් ක්රමයක් නෙමෙයි. උන්වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාසය ලබලා මම ඒ ක්රමය තෝරගන්නවා නිවන් දකින්න. ඊට පස්සේ මම ඒට අනුකූලව කටයුතු කරනවා. ඒකත් ගත්තේ බුද්ධිමත් තීරණය
그에게도 그 부처님 saraṇa가 있습니다. nibbāna를 보아야 한다는 것을 알았는데, '그건 나 혼자 할 수 없다, 나는 길을 모른다, 보통 방법으로는 맞지도 않다. 그 길을 따라가 그 경험을 얻은 훌륭한 분이 있다면 그런 분만이 그 방법을 안다. 그래서 나는 그것을 위해 부처님을 택한다. 그분이 주신 방법은 우리가 쉽게 고를 수 있는 방법이 아니다. 그분께 믿음을 얻어 nibbāna를 보려고 그 방법을 택한다. 그 뒤로 그에 맞게 행한다.' 이것도 슬기로운 결정으로 받아들인 것입니다.
එහෙමත් බුදු සරණ ධම්ම සරණ සංඝ සරණ ගන්න පුළුවන්. ඔය හැම ක්රමයකින්ම අරගන්නේ මොකක්ද? බුදු සරණ කියන වචනය ගත්තහම ඒ සරණ ගන්න ක්රමය දැනගෙන ගන්න ඕනේ. ඒ සරණේ කොටසක් ලෞකිකයි. කොටසක් ලෝකෝත්තරයි. ලෝකෝත්තර සරණාගමනය සහ ලෞකික සරණාගමනය කියලා ඕකට කියනවා.
그렇게도 부처님 saraṇa, dharma saraṇa, saṅgha saraṇa를 받을 수 있습니다. 이 모든 방법에서 받는 것은 무엇인가? 부처님 saraṇa라는 말을 받을 때는 그 saraṇa를 받는 방법을 알고 받아야 합니다. 그 saraṇa의 한 부분은 lokiya이고 한 부분은 lokuttara입니다. 그것을 lokuttara saraṇāgamana와 lokiya saraṇāgamana라고 합니다.
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමි කිව්ව පලියටම එකම අදහසක් නෙමෙයි තියෙන්නේ. අදහස් විවිධාකාරයි. වචන එකාකාරයි. ඔහොම තේරුම් ගන්න ඕනේ ඒක. ඔය කියන එක තේරෙන්නේ නැත්නම් නැවත අහලා හරි ඒක තේරුම් ගන්න බලන්න.
'Buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi'라고 말했다고 해서 똑같은 뜻이 있는 것이 아닙니다. 뜻은 여러 가지이고 말은 한 가지입니다. 그렇게 알아들어야 합니다. 이 말이 이해되지 않으면 다시 들어서라도 알아들으려 해 보십시오.
දැන් මේ අර්ථයෙන් ධර්මයෙන් මිනිසුන් යහමගට යවන සිමිකගේ චරිතයක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
රඟපෑම පවක්ද පිනක්ද? දැන් මෙතන්දි අපි දකින්න ඕනේ යම්කිසි කෙනෙක්ගෙන් රාගයට ද්වේශයට මෝහයට හේතු වෙන්නේ. යම්කිසි කටයුත්තක් ඒ ආකාරයෙන් අයින් කරන්න පුළුවන් නම්.
연기는 pāpa입니까 puñña입니까? 여기서 우리가 보아야 할 것은, 어떤 이로 인해 rāga, dvēṣa, moha의 까닭이 되는 어떤 일을 그런 식으로 없앨 수 있느냐 하는 것입니다.
ඉතින් අපි කාගෙවත් එකක් ගන්න ඕනේ. කාගෙවත් චරිතය මොකටද අපි මේ මතු කරගන්නේ. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ චරිතය මතු කරන්න සමතයෙක් ලෝකේ නෑ.
그런데 우리가 왜 누군가의 것을 가져와야 합니까? 누군가의 배역을 우리는 왜 끄집어냅니까? 부처님의 배역을 그려 낼 수 있는 사람은 세상에 없습니다.
ධර්මානුකූල යමක් රාගක්ෂයට, ද්වේශක්යට, මෝහයට පෙන්නන්න යම් කෙනෙක් සඟපාන්න පුළුවන් බුදුරජණන් වහන්සේගේ චරිතය
dharma에 맞는 것, rāga의 다함, dvēṣa의 다함, moha의 다함을 보여 주려고 누군가 부처님의 배역을 연기할 수 있다고 해 봅시다.
දැන් අපිට මෙතන්දි එක පැත්තක් පේනවා මිනිහා රාග අක්ෂයට, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහ අක්ෂයට හේතු වෙන දෙයක් හම්බ වෙනවා. ඒක ඇත්තෙන් ඒක හරි.
여기서 한쪽 면은 보입니다. 사람이 rāga의 다함, dvēṣa의 다함, moha의 다함의 까닭이 되는 것을 얻습니다. 그건 참으로 맞습니다.
හැබැයි සඟපාන තමා පෙනී හිටපු චරිතයට අනුකූල පුද්ගලයෙද තමා. තමා එතෙන් ඉඳලාද ඒක නිගමනය කළේ.
하지만 연기하는 사람 자신이 맡은 배역에 걸맞은 사람입니까? 그 자리에 서서 그것을 판단한 것입니까?
ඔතුමන්ගේ චෛතයක් විශ්වයාලාගෙන සඟපාලලා ඒ වෙනුවෙන් පෙනී සිටියොත්. තමන්ට නොගැලපෙනවා නම් ඒක ගලපන්න බැරු යනවා.
훌륭한 분의 배역을 맡아 연기하고 그분을 대신해 나섰는데, 그것이 자기와 맞지 않으면 그것을 맞출 수가 없습니다.
ඒකෙදී දෝෂයක් එනවා. දැන් ඔරට උපමා කතාවක් තියෙනවා.
거기서 허물이 생깁니다. 여기에 맞는 비유 이야기가 있습니다.
එක මිනිහෙකුට කොටළුවෙක් හිටිය. දැන් මේ කොටළුවට මොකද කරන්නේ? කන්න බොන්න දෙන්න කරදරයි. ඒක හින්දා මුට හොඳ වැඩක් කරන්න ඕනේ කියලා සිංහක් අරගෙන කොටලුවට පොළවනවා.
어떤 사람에게 당나귀가 한 마리 있었습니다. 이 당나귀를 어떻게 했을까요? 먹이고 마시게 하기가 번거로웠습니다. 그래서 좋은 수를 써야겠다며 사자 가죽을 구해 당나귀에게 씌웠습니다.
පස්සේ මොකද කරන්නේ? මේක දකිනකොට මිනිස්සු පැලා දුවනවා. සිංහේ කියලා හිතාගෙන. අර කකුඹුරුවලට පැලා හොඳට ගොයන් එහෙම කාල යනවා.
그 뒤 어떻게 되었을까요? 사람들은 그것을 보면 사자인 줄 알고 달아납니다. 그러면 그 당나귀는 논에 들어가 벼를 실컷 먹고 갑니다.
ඉතින් මිනිස්සු කල්පනා කරලා බැලුව මේක මොකුම ජාතියකින් හේතු. අනික් ඒවා මස් ගන්නේ මුහු ගොයන් කන්නේ. අනුධ්යාතී සිංහනේ කියලා බලලා හිටාම මොකද කරන්නේ එක පාරට ඔක්කෝම කියලා අවුල හඳුනා මේක නම් සිංහේකු වෙන්න බැහැ. හැබැයි කිට්ටු වෙන්නත් බයයි මේ පින් පිටින් තියෙන ස්වභාවයන්
그래서 사람들이 곰곰이 생각해 보니, 이건 어떤 짐승인가? 다른 것들은 고기를 먹는데 이놈은 벼를 먹는다. 아무래도 사자일 리가 없다. 하지만 겉모습이 그러하니 가까이 가기는 겁이 났습니다.
ඔල්ලුවරන්ද එනකොට මොකද කියන්නේ සිංහයා නම් ඒ තත්ත්වය නෙවෙයි. ූයට කම්පාව ඉන්නේ. මේක කොරලුව හින්දා මහා හයියෙන් කෑ ගහලා බයේ පැනලා තිබ්. දොවනකොට පන්ලා අල්ලගත්තා. මේක සිංහට නෙමෙයි බලමුකෝ. බලනකොට සින් මහා පොටවා තියෙන කොටුවෙක් හින්දටම තැලු අලු අල්ලගෙන
모두 함께 다가가 보니, 사자라면 이런 모습이 아닐 텐데 겁에 질려 떨고 있습니다. 당나귀라서 겁에 질려 크게 울며 뛰어오르고 달아나는데, 사람들이 쫓아가 붙잡았습니다. 사자인지 아닌지 보자 하고 보니 사자 가죽을 쓴 당나귀였기에 붙잡아 흠씬 두들겨 팼습니다.
මෙන්න මේ වගේ අපි සිංහමක් පොරවා ගන්නවා වගේ තමයි උතුමන්ගේ චරිතයක් සඟපාන්න අපි එතන ගියොත්. එ මොකටද අපි සිංහපොරවන්නේ අපිට පුළුවන් චරිතයෙන් අපි ටික පෙන්නුවානම් ඉවරයි.
이처럼 우리가 훌륭한 분의 배역을 연기하러 나선다면 사자 가죽을 뒤집어쓰는 것과 같습니다. 왜 우리가 사자 가죽을 씁니까? 우리가 할 수 있는 배역으로 우리 몫을 보여 주면 그만입니다.
අනුන්ගේ චරිත සඟපාන්න යනවා කියන එක හරි භයානකයි. මොකද හේතු? අපි ඒ හසල විද්යාව දන්නේ නැත්නම්. ඒ චරිතයට අනුකූල පුද්ගලයාගේ උතුම් ගුණාංගයට අනුකූලව ඔහුගේ ක්රියාකලාපයන්ගේ කෙස් ගහකවත් වෙනස් වෙන්න බැහ. මොකද ගුණය තුළින් ක්රියාත්මක වන සෑම ඉරියව්වක්ම ඊට අනුකූලයි.
남의 배역을 연기한다는 것은 아주 위험합니다. 왜 그럴까요? 우리가 그 미묘한 기술을 모른다면 말입니다. 그 배역에 걸맞은 분의 고귀한 덕에 맞게, 그분의 몸가짐은 머리카락 한 올만큼도 어긋날 수 없습니다. 덕에서 나오는 모든 몸가짐이 그 덕에 맞기 때문입니다.
සඟපානේ යන පනේ මනුස්සයාගේ සඟපාඩ යනවා නම් කෙනෙ. එයාට ඒ ගුණය නැති කෙනාට යන එන කරන කියන සියලු කටයුත්තක් තුළම ඔහුගේ ගති ලක්ෂණයට අනුකූල රූපයයි ක්රියාත්මක වෙන්නේ.
연기하는 사람이 다른 이를 연기하려 한다면, 그 덕을 지니지 못한 그에게는 오가고 하고 말하는 모든 일 속에서 자기 성품에 맞는 모습만이 드러납니다.
ඔහු බලාපොරොත්තු වෙන රඟපෑමත් ඔහු ඉතින් ගොඩ නගාගත්ත උතුමන්ගේ රඟපෑම් මෙහෙමයි කියලා හදාගත්ත එකක් නිසා. උතුමන්ගේ උරුම රඟපෑම මෙතන සිද්ධ වෙන්නේ නැහ. එයා හිතායි ඉන එක සිද්ධ වෙනවා මිසක්.
그가 하려는 연기도 '훌륭한 분의 연기는 이렇다' 하고 그가 지어낸 것이기에, 훌륭한 분 본래의 모습은 거기서 드러나지 않습니다. 그가 생각한 것만 드러날 뿐입니다.
ඉතින් එතකොට බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ස්වරූපය රඟපාන්න කෙනෙක් නෑ.
그러니 부처님의 모습을 연기할 수 있는 사람은 없습니다.
දැන් උන්වහන්සේගේ ගුණය මතුවෙන සියලුම ක්රියාවලියක්, සියලුම කතාම සිතුවිලි සෑම ඉරියව්වක්ම. අංශු මාත්රයක්වත් ඒ ගුණයෙන් පිට පයින්නේ නැ. ඒ ගුණයට අනුකූලයි.
그분의 덕이 드러나는 모든 행동, 모든 말과 생각, 모든 몸가짐이 티끌만큼도 그 덕에서 벗어나지 않습니다. 그 덕에 맞습니다.
ඒක කෙනෙක්ගේ චරිතයක් සඟපාන කෙනෙකුට බැ. ඔහුගේ ගුණාංගය යම්සේද ඔහුගේ මුළු සිතිවිලි ක්රියාවතන් ඊට අනුකූල වෙනවා. ඊට ගැලපෙන එකක් වෙනවා.
다른 사람의 배역을 연기하는 이는 그렇게 할 수 없습니다. 그분의 덕이 어떠하든 그분의 모든 생각과 행동과 말이 그에 맞고 그에 어울립니다.
තව කෙනෙක් එක රඟපාන්න ගියොත් ඒ අතිසියුම් තැන් එකක්වත් අල්ලගන්න බැහ ඒ විදිහට. එතකොට සිද්ධ වෙන්නේ මොකක්ද? බලා ඉන්න මිනිස්සුන්ට බුදුහාමුදුරුවෝ මෙහෙම කෙනෙක් කියන එක හැඟීමක් එනවා.
다른 사람이 그것을 연기하러 나서면 그 아주 미세한 곳을 하나도 그대로 붙잡지 못합니다. 그러면 어떻게 됩니까? 지켜보는 사람들에게 '부처님은 이런 분'이라는 느낌이 생깁니다.
සමහරට එක්ක බොලු බාධකයට සිද්ධ වෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් අපි හිතමු බැටිලා හරි කෙනෙක් රඟපාන්න ගිහිල්ලා බුදුහාමුදුරුවන් තත්තා රඟපානකොට කෑවක් කඩියෙක් එහෙමවා කකුදෙ.
예를 들어 어떤 배우가 부처님을 연기하는데 개미 같은 것이 다리를 문다고 해 봅시다.
එක පාරට වචනයක් කියලා බැලුවොත් මොකක්ද ඒ හාමුදුරුවනි බුදුරජාණන් වහන්සේත් හරින පදය කියලා බලනවදෙසුවක් අකුල
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔය පුරුදු වෙලා තියෙන්න ඉබේම කියනවා වචනයක් කියලා එකපාර ගැස්සෙලා යනවා. ඔය චරිත ලක්ෂණය කවදාවත් ඒ උත්තමයන්ගේ නැහැනේ. මෙන්න මේ වගේ චරිත රඟපාන්න ගියහම හරි අමාරුවක වැටෙනවා.
몸에 밴 대로 저절로 어떤 말이 튀어나오고 깜짝 놀라 움찔합니다. 그런 성품은 그 훌륭한 분께는 결코 없는 것이지요. 이처럼 배역을 연기하러 나서면 아주 곤란한 데 빠집니다.
ඔට ඔක්කොට ඔඩාම හොඳම හොඳයි තමාගේ ස්වභාවික ගුණයෙන් තමාගේ ස්වභාවයෙන් තමන් දන්න දෙයින් ලෝකයට යහපතක් කිරීම ඔය රඟ [උගුර කෑරීම] පෑමදී හරි බයානක දෙයක් වෙනවා.
무엇보다 가장 좋은 것은 자기 본래의 덕으로, 자기 성품으로, 자기가 아는 것으로 세상에 좋은 일을 하는 것입니다. 그 연기에서는 [헛기침] 아주 위험한 일이 생깁니다.
එහෙනම් පුළුවන් තරම් දුරට අපි බලන්න ඕනේ තමාගේ දත්තය තමා ඒ ආකාරය මතු කරලා තමා දන්න දේ තුළින් ලෝකයට යහපතක් කරන්නේ. ඒක තමයි හොඳම කරන්නේ. එක පැත්තක් හොඳ වාගේ පේනකොට තව පැත්තකින් නරකක් එනවා.
그러니 되도록 우리는 자기가 가진 것을 그대로 드러내어 자기가 아는 것으로 세상에 좋은 일을 하도록 해야 합니다. 그것이 가장 잘하는 것입니다. 한쪽은 좋아 보여도 다른 쪽에서 나쁜 것이 옵니다.
ඒ නිසා අනුන්ගේ චරිත එක එක්කෙනාගේ චැරිත ඒ එක්කෙනාගේ හැඟීමට අනුකූලයි. ඒ නිසා තව කෙනෙක් ඒක සඟපාන්න ගියාම 100ී එකක් විතර අල්ලන්න යනවා. 99ක් විතර එයාට දුන්න දැනුවත්වම ගිරිලා තමන්ගේ චරිතය වැටෙනවා.
그러니 남의 배역, 사람마다의 성품은 그 사람의 마음에 맞는 것입니다. 그래서 다른 사람이 그것을 연기하러 나서면 백 가운데 하나쯤 붙잡을 뿐, 아흔아홉쯤은 자기도 모르게 미끄러져 자기 성품으로 떨어집니다.
එතකොට නියම යථාර්ථය එන්නේ නැ. ඒවා දොස්සිෙනවා. එහෙම නැත්තේ නෑ.
그러면 참된 실상은 나오지 않습니다. 그것들은 허물이 됩니다. 그렇지 않은 경우가 없지는 않지만요.
ස්වාමීන් වහන්ස පුසින්ම ප්රමිතියට නිලන්න එත ඔය එතු නිසා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් ඒ නිසානේ ඒක කරන්නේ. ඒ කියන්නේ ඒ විදිහටම කරන්න ප්රතිමාව දැන් බුද්ධ ප්රතිමහා කියන්න වචනය ගන්නේත් අද මුල් කාලෙක ප්රතිමාව පටිමා ගෘහය කිව්වා මිසා බුදුගේ කිව් මුද. ප්රතිමාව කිව්වා මිසා බුද්ධ ප්රතිමාව කිව්වේ නෑහ මුල් කාලේ.
예, 그래서 그렇게 하는 것입니다. 곧 그렇게 하려고 상(pratimā)을 만듭니다. 오늘날 'Buddha pratimā'라는 말을 쓰지만 처음에는 그냥 pratimā였습니다. 'paṭimā ghara'라고 했지 '부처님 집'이라고 하지 않았습니다. pratimā라고 했지 처음에는 Buddha pratimā라고 하지 않았습니다.
බුදු පිළිම කියන වචනය ගත්තේ අද ප්රතිමා වහන්සේ කියන වචන දැම්ම. ප්රතිමා කියන්නේ තමන්ට පුළුවන් ආකාරයෙන් තමා විසින් හැඩ ගහලා හිටන් හදාපු වස්තුවක් මිසක්. ඒකෙම තියෙනවා මේ බුදුන් නෙමෙයි කියලා.
'부처님 상'이라는 말은 오늘날 쓰는 것이고, 'pratimā vahansē'라는 말도 붙였습니다. pratimā란 자기가 할 수 있는 만큼 손수 빚어 만든 물건일 뿐입니다. 바로 그 말 속에 '이것은 부처님이 아니다'라는 뜻이 들어 있습니다.
ඒ ඒ ගුණයක් හඟවන්න තමන්ට පුළුවන් යමක් ඇත්නම් ප්රතිමූර්තයක් ඇති කළා ඒ තුළින්. ඉතින් ඒ ප්රතිමූර්තය වශයෙන් ප්රතිමූර්තය හැටියට කතා කළා පටිමා කියලා කතා කළා මිසක්. ඒ බුද්ධ කියන කොටස දැම්මේ නැහ.
그 덕을 나타낼 수 있는 무엇이 있다면 그것으로 닮은꼴(pratimūrti)을 만들었습니다. 그래서 그 닮은꼴로서 paṭimā라고 불렀을 뿐, 'Buddha'라는 말을 붙이지 않았습니다.
කෙසකක් තරම් ප්රමාණයක්වත් මේ ආකාරයයි කියලා ගොඩනගන්න බෑ කියලා අපේ අටුවාවල කතාවක් තියෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කෙසැකත් අර තරම් ප්රමාණයක්වත් මෙන්න මේ ආකාරය කියලා ඒ ආකාරයෙන් පෙන්නන්න සමථය තුන් ලෝකෙම නෑහ කියලා.
머리카락 한 올만큼도 '이런 모습이다' 하고 지어낼 수 없다는 이야기가 우리 aṭṭhakathā에 있습니다. 부처님의 머리카락 한 올만큼도 '바로 이런 모습'이라고 보여 줄 수 있는 이는 세 세상에 없다고 합니다.
ඉතින් බුදු පිළිම කියන වචනය අපි අද භාවිතා කරනවා.
그런데 '부처님 상'이라는 말을 오늘날 우리가 씁니다.
සමාධියි ඒකට ඒ වෙන් කරපු නිසා. මේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ප්රතිමා කියන වචනය තමයි ඕකට ගත්තේ ඒකාලේ. පටි කියන්නේ බැඳීම. මා කියන්නේ මිදෙනවා. බැඳීමෙන් මුදවපු ලක්ෂණයෙන් කියනවා පටිමා. බැඳීමෙන් මිදුණු කෙනාගේ ලක්ෂණය පෙන්නන්න පටිමාවක් හදනවා. පටිමා කියන වචන ගත්තේ ඒකට.
그 무렵에는 pratimā라는 말을 썼습니다. paṭi는 묶임을 뜻하고, mā는 벗어남을 뜻합니다. 묶임에서 벗어난 모습이라는 뜻으로 paṭimā라고 합니다. 묶임에서 벗어난 분의 모습을 보여 주려고 paṭimā를 만듭니다. 그래서 paṭimā라는 말을 쓴 것입니다.
කෙලෙස් දුරු කරපු කෙනාගේ ස්වභාවයක් පෙන්නන්න යම්කිසි කෙනෙක් මූර්තිමත් කරපු දේ තමයි පටිමා කියලා පෙන්නන්නේ. ඉතින් ඒ නිසා ඒවා නියමාකාරයෙන් පෙන්නන්න බැ.
kilesa를 없앤 분의 성품을 보여 주려고 누군가 형상으로 빚어낸 것을 paṭimā라고 합니다. 그러니 그것으로 참모습을 보여 줄 수는 없습니다.
හැබැයි ඉතින් ඥානවන්තයෝ දැනගන්නවා. සාමාන්ය පුද්ගලය තමාගේ මනසට ගෝචර වෙන මට්ටමෙන් ඒ ගුණ පෙන්නන්න මෙච්චර හැකියාවක් තිබුණනම්. අසම සම බුදුපියාණන් වහන්සේගේ ගුණ පෙන්නන්න බැරි බුදුපියාණන් වහන්සේගේ නියම ගුණය නියමාකාරය කොච්චර ශාන්තද ප්රණීතද කියලා පුද්ගලයා ඒ තුළින් මැනගන්නවා බුදුරජාණන් වහන්සේගු. ඒ තුළින් දැගන්නේ
하지만 슬기로운 이들은 압니다. '보통 사람이 자기 마음에 닿는 만큼 그 덕을 이 정도로 보여 줄 수 있다면, 견줄 데 없는 부처님의 참된 덕, 그 참모습은 얼마나 고요하고 뛰어나겠는가' 하고, 사람은 그것으로 부처님을 가늠합니다. 그것으로 알게 됩니다.
අර මලිය දේව රහතන් වහන්සේ ගේ කාලයේදී උන්වහන්සේ මළුව අතු ගාලා ඉවරනකොට මාර දිව්ය පුත්රයා වස්සේගේ වෙසක් වගෙන මුළු හැමතෙනවම අවුස්සලලා යනවලු.
Maliyadeva arahant 시절, 그분이 마당을 쓸고 나면 Māra devaputta가 송아지 모습을 하고 와서 온 데를 다 헤집어 놓고 갔다고 합니다.
ඉතින් මේ අවස්ථාවේදී ඔබ හරකයෙක් නෙමෙයි. ඔබ මාරයා නේද? ඔබ කවුද එතකොට මම මාර දෙවිය පුත්රයා කියල පෙනිවිසිටිය.
그때 스님이 '그대는 소가 아니다. 그대는 Māra가 아니냐? 그대는 누구냐?' 하자, '나는 Māra devaputta다' 하고 모습을 드러냈습니다.
හොඳ වැඩක් මේකෙන් කරගන්න පුළුවන් මේක බුදුහාමුදුරුවෝ දැකලා තියෙන්නේ එහ එහෙමනම් බුදුරජාණන් වහන්සේට රත්තර අරවමයා කරන්න ගියානම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දැකලා හැකි හැටිය ඇති. මුට මවන්නත් පුළුවන්. කොච්චර දුරට මාවයිද කියලා බලන්න උපක්රමයක්දන්න ඕන නැහ කියලා. මට නම් පිළිගන්න බැහැ ඔබ මාරයා කියන එක ඇත්ත කියලා. එහෙනම් මාරයා බුදුන් දැකලා තියෙන්නෙ. ඔබ දැකලා තියෙනවද? ඔව් දැකලා තියෙනවා. ඒ වුනාට මම පිළිගන්නේ නැහැ මවලා පෙන්නකෝ කොහොමද හැටිලා බලන්නේ මැහුවා රූපය
스님은 이것으로 좋은 일을 할 수 있겠다고 생각했습니다. 'Māra는 부처님을 괴롭히러 갔으니 부처님을 보았을 것이고, 이자는 모습을 지어낼 수도 있다.' 그래서 '나는 그대가 Māra라는 것이 참말이라고 믿을 수 없다. Māra라면 부처님을 보았을 터인데, 그대는 본 적이 있느냐?' '예, 보았습니다.' '그래도 나는 믿지 않는다. 지어서 보여 보라, 어떠신지 보자.' 그러자 Māra가 그 모습을 지어냈습니다.
ඒ රූපය දැක්කහම ඇති වුන ශාන්තිය කොච්චරද කියනවා නම් පුදුම ශාන්තියක්. මාරය මහාපු බුදුරුව
그 모습을 보았을 때 생긴 고요함이 얼마나 컸냐 하면, 놀라운 고요함이었습니다. Māra가 지어낸 부처님 모습이었는데도요.
රාග සහිත වූ, ද්වේශ සහිත වූ, මෝහ සහිත වූ මේ මාර දිව්ය පුත්රයාට මෙච්චර ශාන්තව පෙන්නන්න පුළුවන් නම් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ රූපය ස්වභාවය මෙහෙමයි කියලා. ඒ රූපෙත් මෙච්චර ශාන්තනා. වීත රාගී වූ, වීත දෝෂී, වීත මෝහී තථාගතයන් වහන්සේගේ ස්වභාවයක් තියෙන්නේ ඇද්ද කියලා අන්න බුද්ධ ප්රසාදය ඇති කරගත්තා.
'rāga와 dvēṣa와 moha를 지닌 이 Māra devaputta가 부처님의 모습과 성품을 이토록 고요하게 보여 줄 수 있다면, 그 모습마저 이렇게 고요하다면, rāga를 떠나시고 dosa를 떠나시고 moha를 떠나신 Tathāgata의 성품은 어떠하겠는가' 하고 부처님에 대한 깊은 믿음(pasāda)을 일으켰습니다.
උන්වහන්සේ රඩු පඩුවති ප්රීති සම්බුජ්ඣංග එතනින් සම්පූර්ණ වුණා. උන්වහන්සේ අරිහත් පත් වුනා. මාරයා ඇතන නෙමෙයි ඇඳ ගියලු මගේ උපක්රමයෙන් මමයි පැරදුනේ කියලා. මෙන්න මේ වගේ අපිටත් පුළුවන් දැනගන්න.
그분은 그 자리에서 pīti sambojjhaṅga가 무르익어 arahant가 되었습니다. Māra는 '내 꾀에 내가 졌구나' 하며 떠났다고 합니다. 이처럼 우리도 알 수 있습니다.
බුද්ධ සංඥාවක් උපදවන්න රූපයක් හදනකොට යම්කිසි කෙනෙක් රාග සහිත වූ, ද්වේශ සහිත වූ, මෝහ සහිත වූ සාමාන්ය පුද්ගලයෙකුටත් මෙන්න මෙච්චර ශාන්තියකින් පෙන්නන්න පුළුවන් නම්. උන්වහන්සේගේ නියම ස්වරූපය වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී උන්වහන්සේගේ නියම ස්වරූපය කොච්චර ශාන්ත කොච්චර ප්රණීත ඇද්ද කියලා අසීමිත ගුණයක් සිහි කරගන්න එකුත් පුළුවන්.
부처님을 떠올리는 생각(buddha saññā)을 일으키려고 상을 만들 때, rāga와 dvēṣa와 moha를 지닌 보통 사람도 이만큼 고요하게 보여 줄 수 있다면, rāga를 떠나시고 dosa를 떠나시고 moha를 떠나신 그분의 참모습은 얼마나 고요하고 얼마나 뛰어나겠는가 하고 끝없는 덕을 떠올릴 수도 있습니다.
මේ විදිහට බුදු ගුණ සිහි කර ගැනීමේදී හැකියාවක් ලැබෙනවා. ඒ ක්රමයට ලබාගන්න.
이렇게 부처님의 덕을 떠올리는 데 힘을 얻습니다. 그런 방식으로 받아들이십시오.
අන්න ඒ බලන්නකෝ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ රස්සන කොහොම තියෙන්නේ ඇද්ද මේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ රූපයනේ කිව්වොත් අන්න අපි නොදනවත්කම නිසා අවිද්යාව නිසා අර උතුම් වඩා කරගන්න තිබිච්ච අවස්ථාව ඉක්ම ගිහිල්ලා වෙනස් පැත්තකට පන.
그런데 '보아라, 부처님의 모습이 이러하다, 이것이 부처님의 모습이다' 하고 말한다면, 우리는 모름 때문에, avijjā 때문에 그 고귀한 것을 기를 수 있었던 기회를 지나쳐 다른 쪽으로 빠집니다.
එහෙනම් බුද්ධ රූපයක් දැක්කහම අවුකන පිළිමේ හරි දැක්කහම අපි ඒක බලන්නකෝ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ස්වභාවය කියලා ගන්නතුව අපි දකින්න රාග ද්වේශ මෝහ සහිතිය විසින් නිර්මාණය කරලා ලද රූපය තුළ මෙච්චර ශාන්තියක් මතු කරන්න පුළුවන් නම්. වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී බුදුපියාණන් වහන්සේගේ නියම ස්වභාවය කොයි තරම් ශාන්ත කොච්චර ප්රණීතදත අන්න එහෙම බලනකොට පේනවා කෙනෙකුට ම ඉන්න බැරි බුදු ගුණය තමා උපක්රමයෙන් එතනට යහපතට ගත්තා.
그러니 부처님 상을 보거나 Avukana 불상을 보더라도 '보아라, 이것이 부처님의 성품이다' 하고 받아들이지 말고, 'rāga와 dvēṣa와 moha를 지닌 이가 만들어 낸 상에 이만큼 고요함을 드러낼 수 있다면, rāga를 떠나시고 dosa를 떠나시고 moha를 떠나신 부처님의 참성품은 얼마나 고요하고 얼마나 뛰어나겠는가' 하고 보아야 합니다. 그렇게 보면, 누구도 그려 낼 수 없는 부처님의 덕을 그 방편으로 좋은 데 쓴 것이 보입니다.
අන්න එහෙම ක්රම අපි දැනගන්න ඕනේ.
그런 방법을 우리는 알아야 합니다.
මේ පින්කමකදී අට පිරිකරක් පූජා කිරීම හා අවශ්යතාවය සලකා බලා වෙනත් දෙයක් පූජා කිරීමේදී. ලැබෙන ආනිසංස කිනම් ආකාරය පහදා දෙන්න. දැන් මෙතන්දි අපි දැකිය යුතු ක්රම දෙකක් තියෙනවා.
puñña를 짓는 자리에서 aṭṭhaparikkhāra를 바치는 것과, 필요를 헤아려 다른 것을 바치는 것에서 얻는 ānisaṃsa는 어떠한지 풀어 달라는 물음입니다. 여기서 우리가 보아야 할 두 가지 방식이 있습니다.
දැන් මේ යම්කිසි වැඩක් කරනකොට ඒ වැඩේ ලැබෙන්නේ කෙබඳු ඵලයක්ද කියලා. හේතුවට අනුකූලව ඵලය දැකීමේ හැකියාව අපි පුරුදු කරගන්න ඕනේ.
어떤 일을 할 때 그 일에서 어떤 열매를 얻는지, 원인에 맞게 열매를 보는 힘을 우리는 길러야 합니다.
බෞද්ධයෙක් හැටියට අත්යාවශ්යම දෙයක් වුනොත් පින්ව් හඳුනාගන්න ක්රමය කියන ක්රමය යන්නේ නැතුව හේතුවයි ඵලයයි හඳුනාගන්න තැනට පත් වෙන්න ඕනේ. එතකොට හේතුව යම් සේද ඵලය ඊට අනුකූලයි. ඒකයි රටාව.
불자로서 가장 꼭 필요한 것을 꼽는다면, puñña를 알아보는 방식이라는 데 머물지 말고 원인과 열매를 알아보는 데까지 이르러야 합니다. 원인이 어떠하면 열매도 그에 맞습니다. 그것이 이치입니다.
දැන් අට පිරි කරා පූජා කරනවා කිව්වොත් මම ඒ කරන ක්රියාව කරන්නේ. කුමන හේතුවක් උඩද ඒක අපි දැකලා තියෙන්න ඕනේ.
aṭṭhaparikkhāra를 바친다고 하면, 나는 그 일을 어떤 까닭으로 하는지를 우리가 보고 있어야 합니다.
ජීවමානව වැඩ ඉන්න බුදුරජාණන් වහන්සේට සංඝ රත්නයට හට පිරක් පූජා කරනවා නම් අපි දන්නවා ඒක සිව්පස පූජාවේ අග්රම පූජාවක්.
살아 계신 부처님께, 또는 saṅgha에 aṭṭhaparikkhāra를 바친다면, 우리가 알듯 그것은 네 가지 필수품(catupaccaya) 공양 가운데 으뜸 공양입니다.
ඒ වගේම භික්ෂූන් වහන්සේ නමට අත්යාවශ්ය වෙන කොටස් අටක්ම එක්කලා කරන පූජාව. උන්වහන්සේගේ ජීවන පැවැත්මට අත්යාවශ්ය කොටස් අටක් එකතු කරලා පූජාව.
또 스님 한 분에게 꼭 필요한 여덟 가지를 모두 모아 바치는 공양입니다. 그분이 살아가는 데 꼭 필요한 여덟 가지를 모아 드리는 공양입니다.
එහෙම අවස්ථාවක් අපිට ලැබෙනවා ලොකු වාසනාවක්. ජීවමානව වැඩ ඉන්න බුදුපියාණන් වහන්සේ මහරහතන් වහන්සේ නමක් හෝ සංඝරත්නයට එබඳු වට පිර කරත් ජීවමානව වැඩින්න පූජා කරන්න ලැබෙනවා නම් ඒක සිව්පස පූජාවන්ගේ අයිති උත්තම පූජාව ඒකෙන් විශාල ප්රයෝජනයක් උන්වහන්සේත් ලබනවා.
그런 기회를 얻는 것은 큰 복입니다. 살아 계신 부처님이나 mahā arahant 한 분, 또는 saṅgha에 그분들이 살아 계실 때 그런 aṭṭhaparikkhāra를 바칠 수 있다면, 그것은 네 가지 필수품 공양 가운데 가장 높은 공양입니다. 그로써 그분도 큰 이로움을 얻습니다.
ඒ නිසා එබන්ධ පූජාවන් හිටිය පුද්ගලිකවර ගත්ත නම් ඒක හට පිර කරා ඒක භික්ෂූන් වහන්සේ නම. දෙකක් ගන්න අයිතියක් නැහ. පරිහරණයට ප්රයෝජනයට ගන්නවා නම් එකාට පිරිකයි.
그래서 그런 공양을 개인으로 받는다면 aṭṭhaparikkhāra 한 벌이 스님 한 분의 몫입니다. 두 벌을 가질 권리가 없습니다. 쓰려고 받는다면 한 사람에게 한 벌입니다.
හැබැයි සංඝයා ආපු නිසා පූජා කරනවා ලක්ෂ කෝටි ගණක් හරි පූජා කරලා තිබ්බ. හැබැයි සංඝයා අවුසා කරන පූජාව භාර ගන්න නියෝජිතයෙක් වශයෙන් සංඝාසේ නමක් ඉදිරිපත් වෙනවා.
하지만 saṅgha가 왔기에 바친다면 수십만, 수천만 벌이라도 바칠 수 있었습니다. 다만 saṅgha를 대상으로 하는 공양을 받을 대리인으로 스님 한 분이 나섭니다.
උන්වහන්සේ නියෝජනය කරලා හටන් ඒක සංඝයා පූජා කරලා හිතන් පැත්තකින් තියෙනවා ඔන්න සංඝුස්සාවෙන් කරපු කර සංඝයාට අයිති. ඊට පස්සේ සංඝ්යාගෙන් සුදුසු කෙනෙක් නැත්නම් ඒක ගන්න අයිතියක් තියෙන්නේ.
그분이 대신해 받아도 그것은 saṅgha에 바친 것이 되어 따로 두어집니다. saṅgha를 대상으로 바친 것은 saṅgha의 것입니다. 그 뒤 saṅgha 가운데 알맞은 분이 그것을 받을 권리가 있습니다.
හැබැයි ඒකත් වැදගත් පූජාවක්. සංඝය අවුසා කරන පූජාවක්. ඒක සාංකකම දාන පූජාවක් එනවා ඒකයි.
그것도 소중한 공양입니다. saṅgha를 대상으로 하는 공양, 곧 saṅghika dāna가 되기 때문입니다.
ඉතින් ඒ වගේ නැති කාලෙක තවත් ක්රමයක් තියෙනවා. අර මනෝමය වශයෙන් කරන පූජා. ඒකත් එක්තරා විදිහක පුණ්ය රටාවක්. විශාල පින්බලයක් ඒකෙත් තියෙනවා. ඒ නිසා ඒ වගේ අවස්ථාවක් වල අපි අෂ්ට පරිෂ්කාර පූජාවක් කරලාවා.
그런 기회가 없는 시절에는 또 다른 방법이 있습니다. 마음으로 하는 공양입니다. 그것도 일종의 puñña 방식입니다. 거기에도 큰 puñña의 힘이 있습니다. 그래서 그런 때에 우리는 aṭṭhaparikkhāra 공양을 해 왔습니다.
එහෙනම් ඒකේ තිබෙන ප්රයෝජනය මොකක්ද? අපිට ලැබෙන්නේ තීටනුකූල ප්රයෝජනය ආර්ය මාර්ගය අනුගමනය කරන්නා වූ උතුම් බුද්ධ ශ්රාවකයන් වහන්සේලාටත් අෂ්ඨ පරිෂ්කාරය අත්යාවශ්ය දෙයක් වෙනවා තමාගේ පැවැත්මට අත්යාවශ්ය කොටසක්. ඒ ආර්ය මාර්ගය වඩන්නා වූ උත්තමයන් වහන්සේ නමට අත්යාවශ්ය කොටස් හටගපෙලා දුන්න නම්.
그렇다면 그 이로움은 무엇인가? 우리가 받는 것은 원인에 맞는 이로움입니다. ariya magga를 따르는 고귀한 부처님 제자들에게도 aṭṭhaparikkhāra는 꼭 필요한 것, 자기 살아감에 꼭 필요한 몫입니다. ariya magga를 닦는 그 훌륭한 분께 꼭 필요한 여덟 가지를 갖춰 드렸다면,
උන්වහන්සේට ඉතුරු ටික උන්වහන්සේ සලකන්නෙත් අතිරේක ලාභයෙන්. ඒ වගේ ලැබෙන හරිය හොඳටම උන්වහන්සේට සෑහෙන්න ඇති. බදින කියන්න ඇති හරියක් තමයි භික්ෂූන් වහන්සේ නාවට අට පිරා සම්පූර්ණයෙන් දුන්නොත්. උන්වහන්සේගේ ජීවිතයට අවශ්ය කරන ප්රධාන අංගීන උන්වහන්සේ සැනසෙනවා. අල්පේච්ච ජීවිතයක් නිසා මට මේ ටික මගේ ගමන යන්න මේ ටික තිබුණත් ඇති කියන්නාවූ සැනසීමට බහිනවා.
그분은 나머지는 덤으로 받은 것으로 여깁니다. 그렇게 받은 것으로 그분께는 넉넉합니다. 스님 한 분께 aṭṭhaparikkhāra를 온전히 드리면 그분 삶에 필요한 주요 것들로 그분은 마음이 놓입니다. 적은 것에 만족하는 삶이기에 '내 길을 가는 데는 이만큼만 있어도 넉넉하다'는 편안함에 듭니다.
අන්න අඩුපාඩුවක් නැතුව සම්පූර්ණ කරලා දුන්න ගති ලක්ෂණය නිසා. ඒක පින ක්රියාත්මක තමන්ටත් හේතුවට අනුකූලක්. කවදා හරි ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කර ගැනීමේ විශාල නිදහස් ශාන්ත ස්වභාවයකින් බාහිර බාධක වලින් තුරව මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න අවශ්ය කරන සියලු පහසුකම් සැලසෙන්න හේතුවක් වෙනවා.
모자람 없이 온전히 채워 드린 그 성품 때문에, 그 puñña는 자기에게도 원인에 맞게 작용합니다. 언젠가 ariya magga를 완성할 때, 크고 자유롭고 고요한 성품으로 바깥 걸림 없이 길을 완성하는 데 필요한 모든 편의가 갖춰지는 까닭이 됩니다.
ඒක තමයි ඒකේ තියෙන විශේෂත්වය. ලොව්තුරා බුද්ධ ශාසනයක ඉඳන් අරිහත් පත් වෙන්න හේතු වාසනා තිබුනේ. ආය අට පිර ගිහින් හොයා ඉන්න කියලා වචන කියන්න දෙයක් නැහැ. මහණ මෙහි එන්න කියනකොටම එහි භික්ෂූ භාවය මහනකලා අට පිරික සම්පූර්ණ වෙලා උන්වහන්සේ ලුනම් මැවිලා එනවා.
그것이 그 특별함입니다. 부처님 sāsana에서 arahant가 될 복된 까닭이 있는 이에게는 aṭṭhaparikkhāra를 찾아다니라고 말할 것도 없습니다. 'ehi bhikkhu(오너라, 비구여)' 하시는 순간 비구가 되고 aṭṭhaparikkhāra가 다 갖춰져 저절로 생겨납니다.
ලෝකයේ සතර මහාභූතයන්ගෙන් මැවිලා නිෂ්පාදනය වෙලා ඉන්න මහා පුණ්ය ශක්තියක් තියෙනවා ඒ යට පිර පූජාව. ඒ නිසා එහි ික්ෂූවභාවයෙන් මහන කරපු ික්ෂූන් වහන්සේලාට සිති සිවුරු සිවුරු පාත්ර සියල්ල මැවිලා ආවේ.
그 aṭṭhaparikkhāra 공양에는 세상의 네 가지 큰 요소(mahābhūta)로 지어져 나타나는 큰 puñña의 힘이 있습니다. 그래서 ehi bhikkhu로 출가한 스님들에게 가사와 발우 모두가 생겨났습니다.
මහණ මෙහිය ඒව කියනකොටම 60ක්ස් ිරන මහතර නමක් වාගේ සිරු පෙරවිලා පාදා පාත්ර ලැබිලා ඒ ආකාරයෙන්ම පූර්ණය ඉස්සරහට මැවිලාවටක් ගා මොහොතකින් මෙන්න මෙහෙම හේතු වාසනාවක් තියෙනවා පුණ්යක් ලැබෙනවා. ඒ නිසා ඒ අයට අටපිට හොයන්න යන්න දෙයක් නෑ. එහෙම හේතු වාසනාවක්.
'ehi bhikkhu' 하시는 순간 예순 해 된 장로처럼 가사를 두르고 발우를 받아, 그대로 갖춰져 눈앞에 순식간에 생겨납니다. 이런 복된 까닭과 puñña를 얻습니다. 그래서 그들은 aṭṭhaparikkhāra를 찾아다닐 일이 없습니다. 그런 복된 까닭입니다.
ඉතින් ඒ නිසා ඒ වගේ ක්රමයක් තියෙනවා ඒ වගේ කාලෙක වුණ. අන්න ඒ කාලෙක නමුව එයාට කවදාවත් ඒ අවශ්ය කරන පහසුකම් සලස දුන්න පිනේ නිවන් මගට බාධා පැමිණෙන්නේ නෑ.
그래서 그런 방식이 있습니다. 그런 시절이 되면, 필요한 것을 마련해 드린 puñña 덕분에 그의 nibbāna 길에는 결코 걸림이 오지 않습니다.
ගිහිව හිටියත් ඒ අවශ්යතාවයන් සම්පූර්ණ වෙනවා. රැකවර්ණ ලැබෙනවා. බාධක හතර දුරු වෙනවා.
재가자로 살아도 그 필요들이 채워지고 보호를 받습니다. 네 가지 걸림이 사라집니다.
මේ සීත උෂ්ණ දුරු කරගන්න යමක් දුන්නනම් සීතයෙන් උෂ්ණෙන් පීඩාවක් ඇති නොවන විදිහ පරිසරයක් ඔහුට ලැබෙනවා.
추위와 더위를 막을 것을 드렸다면, 추위와 더위로 괴롭지 않은 환경을 얻습니다.
අවශ්ය කරන ඇඳුම සම්පූර්ණයෙන් දුන්න නම් කිසි දවසක ඇඳුමෙන් හානියක් ඇඳුමෙන් අගියක් වෙන්නේ නෑ.
필요한 옷을 온전히 드렸다면 어느 날도 옷 때문에 해를 입거나 모자람을 겪지 않습니다.
පිණ්ඩපාත කරගන්න අවශ්ය කරන පාත්රය දුන්න නම් මොන විදිහෙන්වත් තමන්ට අවශ්ය සුඛෝභෝගීත්වයට බාධකයක් වෙන්නේ නැහ. නැත යන වචනයක් අහවල් දේ මට නෑහනේ කියලා වචනයක් අහන්න නැති හැටිවන් ශක්තියෙන් ලැබෙනවා. අනුකූල පුය විදියි. ඒ ස්වභාවයක් ඒකේ තියෙනවා.
탁발에 필요한 발우를 드렸다면 어떤 식으로든 자기에게 필요한 넉넉함에 걸림이 없습니다. '없다'는 말, '무엇이 내게 없다'는 말을 들을 일이 없을 만큼 힘을 얻습니다. 맞는 열매를 누립니다. 그런 성품이 거기에 있습니다.
ඒ වෙනුවෙන් වෙන උපහාර පූජාවක් කළත් චිත්ත ප්රහාදය නිසා විශාල පිනක් ඒකෙන් ලැබෙනවා.
그것을 위해 다른 선물 공양을 하더라도, 마음의 맑은 믿음(citta pasāda) 때문에 큰 puñña를 얻습니다.
ඉතින් ඒ නිසා එබඳු පිනක් කරගන්න පුළුවන්
그래서 그런 puñña를 지을 수 있습니다.
මනෝමය වශයෙන් උද්දේශිකං අබත්තුකං මමායන මත්තමේ හෝතිය කියලා උදෙසා කරන වස්තුවක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නෑ. භෞතිකමේ වස්තුවක් නෑ එතන මමයනය මමයන කරනවා. ඒ තමා විසින් හිතින් ගොඩනගනවා.
바칠 물질적인 물건이 거기에는 없습니다. 마음으로 '내 것'이라 여기며 바칩니다. 스스로 마음속에 쌓아 올립니다.
ඇති සේ හිතලා ඇති සේ උපාරයක් කරනවා. ඒ වෙලාවේදී ඇතිෙන චිත්තක් ප්රසාදයන් නිසා හටගන්න පිනත් විශාල බලයක් ඇති කරඕන.
있는 것처럼 생각하고 있는 것처럼 공양합니다. 그때 생기는 citta pasāda로 생겨나는 puñña도 큰 힘을 냅니다.
අර බුදුරජාණන් වහන්සේ ත්රී වේදේව චක්රවර්ති කියන රජ කෙනෙක් වෙලා එකම භෞතික ද්රව්ය වස්තුවක්වත් නැතුව මහා දානයක් දුන්නා විදිහට මහා මාලිකාවක් හිතෙන් මවලා බුදු පසේ බුදු මහරහතන් වහන්සේලා හිතෙන් මවලා වැඩමලා ආසන හිතෙන්ම මවලා ආසනවල වැඩ හිඳවලා භෝජන හිතෙන්ම මවලා, පීත හිතෙන්ම මවලා උන්වහන්සේලාට මහා ඇපස්ථානයක් කරලා ඒ කරගත්ත පින දිව්ය්රහම සම්මාතයන් පටන් ගෙන සියලු ලෝක සතයන්ට අනුමෝදනා කා. අපේ බෝසතාන් වහන්සේ බෝධිසත කාලේ කරපු වැඩක්.
부처님께서 Vedeva cakkavatti라는 왕이었을 때, 물질은 하나도 없이 큰 dāna를 베푼 것처럼 — 큰 궁전을 마음으로 지어내고, 부처님과 paccekabuddha와 mahā arahant들을 마음으로 지어 모셔 오고, 자리도 마음으로 지어 거기 앉으시게 하고, 음식도 마실 것도 마음으로 지어 그분들께 크게 시중을 들고, 그렇게 지은 puñña를 deva와 brahmā를 비롯한 모든 세상 중생에게 나누어 기뻐하게 했습니다. 우리 보살님이 bodhisatta 시절에 하신 일입니다.
උන්වහන්සේ දේශනා කරනවා එතැන් පටන් මට අත දකු කරන සැරෙන් ලැබෙනවා. නැත යන වචනයක් අසට මේ සසර එනකම් පාරමිතා පූරාගෙන එනකම මට නැත යන වචනයක් අහන්න හම්බුනේ නැහ. මගේ බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට වෙනවා. මෙන්න මෙහෙ පිණ් ඵලයක් ලැබුණා කියලා පෙන්නනවා.
그분은 설하십니다. '그때부터 나는 손만 내밀면 얻었다. 이 saṃsāra를 거쳐 오며 pāramitā를 채우는 동안 '없다'는 말을 들어 본 적이 없다. 내 바람이 이루어졌다.' 이런 puñña의 열매를 얻었다고 보이십니다.
අපදාන පාලිය පළවෙනි බුද්ධාපදානය කියන එක තියෙනවා. වේදේව චක්කලවති හදකෙනෙක් කියලා මනෝමේ දානය දුන්නේ නැහැ. අන්න ඒ දාන රටාව අනුගමනය කරලා තමයි අපිත් මේ දාන රටාව ඒ ක්රමයටම කරන්නේ.
Apadāna pāḷi에 첫째 Buddhāpadāna라는 것이 있습니다. 거기서 Vedeva cakkavatti라는 이가 마음의 dāna를 베풀었습니다. 그 dāna 방식을 따라 우리도 이 dāna를 바로 그 방식으로 합니다.
එහෙනම් සනිකරම දහමට එකක ධර්මානුකූල ක්රමයක්. ප්රතිමාන් වහන්සේ සිත් නැතත් ඔය ඒ භාවනාව ඔ ඒ කියන්නේ කර්මස්ථානයක් වශිනුත් වැඩෙනවා. එතකොට ඒ වගේම මනෝමේ මහා දානයක් දෙවෙනවා. බත් ඇටයක් වගේ පූජා කිව්වේ නැතත් මහා අප්රමාණ පූජාක පිනපු ලැබෙනවා.
그러니 이것은 dharma에 맞는 방식입니다. 상이 앞에 없어도 그 수행, 곧 kammaṭṭhāna로서도 자랍니다. 그리고 마음의 큰 dāna가 베풀어집니다. 밥알 하나 바치지 않았어도 헤아릴 수 없는 큰 공양의 puñña를 얻습니다.
ආය කිසි කෙනෙකුට මොන විදිහකින්වත් ඒකට වාද කරන්න බැහැ. දෝෂ ආරෝපණය කරන්න බැ. විතවාදීට විරුද්ධවා වාදීන්ට ඊට විරුද්ධව නගන්න බැහ කිසිම දෙයක්. අපරාධය බත්තම්බතම් අහක දානවා කියලා මෝඩියෝ කියලා කියන්න බැ. උඹටත් ඔන්න මවල් දීපංක ලෝකෙට භෞතික බත් අඩු වෙන්නේ නැහැනේ.
그리고 누구도 어떤 식으로든 그것을 따질 수 없습니다. 허물을 씌울 수 없습니다. 반대하는 이들도 그것에 맞서 아무것도 내세울 수 없습니다. '아깝게 밥을 버린다, 바보들'이라고 할 수 없습니다. 우리가 지어서 바쳐도 세상의 실제 밥이 줄지는 않으니까요.
අපරාධය සල්ලි වේදන් කරලා මු මහා ලොකුවට මේ මාලිගාවල් වගේ ඒවල් හදලා මැටිපිලීම තියාගෙන මොකක්ද මේ කරානේ කියලා බයින්න බැහැ.
'아깝게 돈을 낭비해서 궁전 같은 것을 크게 짓고 흙 상을 모셔 놓고 무슨 짓이냐'고 꾸짖을 수도 없습니다.
අපි මනෝමය වශයෙන් මාලිකාවක් මවත් මනෝමය වශයෙන් බුදුවරු මනලා මනෝමේ දානයක් දුනා. කාටවත් සතහකවත් පඩු කරලා නැ. අර භෞතික විතවාදින්න අපිට නිගරු කරන්න විදිහක් නැහ. හැබැයි අපේ පිනුවක් නැතුව ඒකත් සිද්ධ වෙන්නේ. ඒ වගේ ක්රම තියෙනවා.
우리는 마음으로 궁전을 짓고 마음으로 부처님들을 모셔 마음의 dāna를 베풀었습니다. 누구에게도 한 푼 손해를 끼치지 않았습니다. 물질만 내세우는 이들도 우리를 깎아내릴 길이 없습니다. 그러면서도 우리 puñña는 빠짐없이 이루어집니다. 그런 방법들이 있습니다.
ඉතින් පිළිමේ බත් කනවද? ඔය ජාතිය ඒ වහලලා එනම් කරන නිග්රහ එතන කරන්නත්ද? ඔහුගේ පිළිම කඩමු ඔකෙන් සබන් පෙට්ියක් හදමු කියලා එක ජාතී කට්ටියෙන් පිළිමට නිග්රහ කරන ක්රමයක් තියෙනවා එක එක ඔය ආගම්ය දෙක. අපි මනෝමය වශයෙන් මවාගන්න බුදුහාමුදුරුවෝ උන්ට ගිහිල්ලා සවන් පිටියට ගන්න බැහ. උන්ට කඩලා දාන්නත් බැහ.
'상이 밥을 먹느냐?' 하고 그런 무리가 와서 꾸짖기도 하지 않습니까? '그의 상을 부수어 비누 상자를 만들자' 하며 어떤 무리가 상을 모욕하는 방식이 있습니다, 이런저런 종교들이요. 우리가 마음으로 지어낸 부처님은 그들이 가져가 비누 상자로 만들 수도, 부술 수도 없습니다.
ඉතින් මේ වගේ ක්රමයක් තිබුනේ අපේ ඉදිරි ආදි පැරැන්නු බුදුම පුදපු ක්රම මේවාද වැහිලා ගිහින් තියෙන්නේ. න් ඒවා පුරුදු කරලා හරි ආකාරව තේරුම් ගන්න ඕනේ.
이런 방식이 있었는데, 우리 옛 조상들이 부처님을 공양하던 이런 방식들이 덮여 버렸습니다. 그것들을 익혀 바르게 알아야 합니다.
ඉතින් අවශ්යතාවයක් යම් දෙයක් පූජා කරන් අත්ය එයාව අවශ්යතාවයක්. ඉතින් අපිටත් යමක් අවශ්ය වෙන්නේ කොයි වෙලාවෙද අවශ්ය වෙන දේ ලැබෙන්න හේතුකාර වෙලා කියකිල් ලැබෙනවා.
필요에 따라 무엇을 바치면 그것은 꼭 필요한 것입니다. 그러니 우리에게도 무엇이 필요할 때 필요한 것을 얻는 까닭이 되어 얻게 됩니다.
අට පිරකට නිවන මූල් කරගෙන ඒ මගට හේතුකාර වන විදිහම කටයුතු කියෙනුල් ලැබෙනවා. ඒ වගේම ශාසනය සඳහා අවශ්යතාවයක් බලලා ගොඩනැගීමක් වුරුවොත් අපිට ශාසනික මාර්ගය අනුගමනය කිරීමේදී අවස්තාවය පලා දුන්නා වූ පිනෙන් අවස්තාවය අඩුපාඩුවක් නොවී ලැබෙන විදිට මග පැදෙනවා.
aṭṭhaparikkhāra로는 nibbāna를 바탕으로 그 길에 까닭이 되는 방식으로 일이 이루어집니다. 또 sāsana에 필요한 것을 보고 무엇을 지었다면, 우리가 sāsana의 길을 따를 때 기회를 마련해 준 그 puñña로 모자람 없이 기회를 얻도록 길이 열립니다.
ඒක ඒ අනුකූලම සිද්ධ වෙනවා. හේතුරවාය ඵලය නැත්න වගේ බලගත වද කෙනෙක් කෙනෙක් පූජාවක් කරා සාමාන්ය කෙනෙක් කරාමත් ඒ ශක්තිය ලැබෙනවද?
그것은 그에 맞게 이루어집니다. 원인과 열매입니다. (물음) 왕처럼 힘 있는 사람이 공양하는 것과 보통 사람이 하는 것, 그 힘을 똑같이 얻습니까?
ඔව් ඉතින් රජ්ජුරුවන්ගේ බලගම විතරක් නෙමෙයි එතන තිබුනේ. දැන් නුවණ එක මට්ටමයි එක එක ආකාරයේ තියෙන එකක්. දැන් ඒ රජ්ජුරුවන්ට තිබුණා මනෝමය වශයෙන් නිර්මාණය කරලා ගන්න පුළුවන් හැකියාවක්.
예, 그 왕에게 있던 것은 힘만이 아니었습니다. 슬기도 한 수준이 아니라 사람마다 다릅니다. 그 왕에게는 마음으로 지어낼 수 있는 능력이 있었습니다.
දැන් මේ එකක්. දැන් යම්කිසි කෙනෙකුට පුළුවන් ඒ නිර්මාණාත්මක හැකියාව ආධාර කරලා හිතන්නා. අනිත් කෙනාට ඒකට මග පාදලා දෙන්න. දැන් තමන්ට මවාගන්න බැරි දෙයක් හිතෙන් මවාගන්න බැරි දේකට අවශ්ය උපනිසරය ලබා දුන්නොත් අනික් කෙනාටත් ඒකට සිය ගුණයක් හදාර ලැබෙනවා. යන්තම් හැකියාවක් එවුන කෙනාට ඒක වැඩිලා එනවා.
이것이 하나입니다. 어떤 이는 그 지어내는 능력에 도움을 받아 생각하고, 다른 이에게 길을 열어 줄 수 있습니다. 자기 마음으로 지어내지 못하는 것에 필요한 바탕(upanissaya)을 마련해 주면 다른 이도 그것을 백 배로 익히게 됩니다. 겨우 능력이 생긴 이에게 그것이 자라납니다.
ඉතින් ඒ අයටත් එහෙම එනවා. ඉතින් උපරිම හැඟීම කියන එකේ මැවුවීම ඔට වඩා හුඟාක් වෙනස්. එකෙන් එකට වෙනස් වෙනවා.
그래서 그들에게도 그렇게 옵니다. 그런데 가장 높은 수준의 지어냄은 그보다 훨씬 다릅니다. 사람마다 다릅니다.
දැන් අභිඥායාභිලාභී යෝගියෙකුට පුළුවන් ඔන්න ඒ වගේ රූපයක් ගනී භවෙම මවන්න. මනෝමය වශයෙන් මනට්ටම තව කෙනෙකුට පුළුවන්. හිතෙන් ආකාරය හිතාගන්න පුළුවන් කව තව කෙනෙකුට පුළුවන්.
abhiññā를 얻은 수행자는 그런 모습을 실제로 지어낼 수 있습니다. 다른 이는 마음으로 그 수준까지 할 수 있고, 또 다른 이는 마음으로 모습을 떠올릴 수 있습니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ රූපය පේන්නේ නැහ. වැඩියා වාගේ හිතෙන් හිතාගන්න පුළුවන්. ඒකත් විශාල හැඟීමක්. චිත්ත ප්රසාදයක්.
부처님의 모습은 보이지 않지만 오신 것처럼 마음으로 떠올릴 수 있습니다. 그것도 큰 느낌이고 citta pasāda입니다.
දානි දෙනවා වගේම හිතෙන් හිතාගන්න පුළුවන්. එච්චරත් බැරි කෙනෙක් නැහැනේ. ඒකෙන් මනෝමය වශයෙන් නිර්මානාත්මක හැකියාව ඊට වඩා තව එහාට වැඩිද බව ඇත්ත. හැබැයි ඒකට එක කෙනාගේ දක්ෂතාවයන් අනුව මානසික ප්රගුණතාවයන් අනුව එක එක්ක එක කෙනාට එහෙම ලැබෙන්නේ. ඒක ස්වභාවය.
dāna를 드리는 것처럼 마음으로 떠올릴 수 있습니다. 그만큼도 못 하는 사람은 없지요. 마음으로 지어내는 능력이 그보다 더 나아갈 수 있는 것은 맞습니다. 하지만 그것은 사람마다 재주와 마음의 익음에 따라 저마다 다르게 얻습니다. 그것이 본성입니다.
දැන් අපිටනම් නෙළුම් මලක් අතේ තියෙනවා කියලා හිතනකොට නෙළුම් වලක ආකාරය හිතට එනවා. එකක්. තව ටිකක් මානසිකත්වයෙන් වර්ධනය කරපු කෙනාට හිතෙන් බලාගෙන ආකාරය එයාට දර්ශනය වෙන මට්ටමට මවාගන්න පුළුවන්. තව ටිකක් ගියහම අනික් කෙනට පේන කට්ට මවාගන්න පුළුවන්. තව කෙනෙක් දුනාට පස්සේ බරත් ඇති භෞතික නිුම් මලක්මලා ඔහොම කියා දෙන්නත් පුළුවන්. බලපුහාම මේක කොහොම බැලුවත් භෞතික නිල්මක්. අන්න මානසිකත්වය එක එක මට්ටක්.
우리라면 연꽃 한 송이가 손에 있다고 생각하면 연꽃 모양이 마음에 떠오릅니다. 이것이 하나입니다. 마음을 조금 더 기른 사람은 마음으로 바라보며 그 모양이 눈앞에 보이는 수준까지 지어낼 수 있습니다. 조금 더 가면 다른 사람에게도 보이도록 지어낼 수 있습니다. 또 어떤 이는 손에 쥐면 무게까지 있는 실제 연꽃을 지어 줄 수도 있습니다. 어떻게 보아도 실제 연꽃입니다. 이렇게 마음의 힘은 수준마다 다릅니다.
උපරිම මට්ටමට තියෙන අභිඥාලාභයකුත් ඇති සේ මවලා එහෙම කරන්න පුළුවන්. ඉතින් තමන්ට පුළුවන් මට්මයෙන් හැරි කමක් නැහැ හැකියාව කොහොමත් තමන්ට පුළුවන් මට්ටමය තමයි පින්දහම් කරගන්නේ.
가장 높은 수준의 abhiññā를 얻은 이는 실제로 있는 것처럼 지어내어 그렇게 할 수 있습니다. 그러니 자기가 할 수 있는 수준으로 해도 괜찮습니다. 어쨌든 자기가 할 수 있는 수준으로 puñña를 짓는 것입니다.
නමුත් ඒක කවදාවත් එන්න එන්න වර්ධනයට හේතු වෙනවා මිසා. මානසික ගුණ වර්ධනය සහ මානසික වශයෙන් හැකියාවන් වර්ධනය වෙන්න හේතු වෙනවා මිසක් අඩු වෙන්න හේතු වෙන්නේ. ඒක විචේ.
그러나 그것은 언제나 점점 자라는 까닭이 될 뿐입니다. 마음의 덕이 자라고 마음의 능력이 자라는 까닭이 될 뿐, 줄어드는 까닭이 되지는 않습니다. 그것이 특별한 점입니다.
තා මේ ආනාපානසති භාවනාව පිළිබඳව විස්තරයක් අපි ඒක ඊළඟට අරගන්න තියපි විස්තර කරන්න තියෙන එකක්.
ānāpānasati 수행에 대한 풀이는 다음에 다루어 풀어야 할 것입니다.
මේ පිණ්ඩපාත පාරිශුද්ධ සූත්රයේ සඳහන් පේදී සැරියුත් හිමි බුදුරජාණන් වහන්සේ හම වූ විට සැරියුත් හිමියන්ගේ මුහුණ ඉතා ප්රසන්න දීප්තිමක් ප්රියමනාප ලෙස පෙනෙන්නේ කුමක් නිසාද අසද්දී. සැරියුත් හිමියන්ගේ පිළිතුර වන්නේ මම සුන්්යතා විහරණයෙන්. හෙවත් මහා පුරුෂ විහරණයෙන් වාසය කරන බවයි. ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේද? වදාරන්නේ තමන් වහන්සේද නිරතුරුවම සුඤ්ඤතා විහරණයෙන් හෙවත් මහා පුරුෂ විහරණයෙන් වාසය කරන පහදා දෙන්න කියලා තියෙනවා. දැන් මේ
Piṇḍapātapārisuddhi sutta에 나오듯, Sāriputta 스님이 부처님을 뵈었을 때 'Sāriputta여, 그대의 얼굴이 어찌 이리 맑고 빛나고 보기 좋은가' 하고 물으시자, Sāriputta 스님은 '저는 suññatā vihāra, 곧 mahāpurisa vihāra로 지냅니다'라고 답합니다. 부처님께서도 당신 또한 늘 suññatā vihāra, 곧 mahāpurisa vihāra로 지낸다고 하십니다. 이것을 풀어 달라는 물음입니다.
කරන පහදා දෙන්න කියලා තියෙනවා. දැන් මේ සුන්්යතා විහරණය කියලා කියන්නේ අ මේ ලෝකය සැපයෙන් සූන්යයි කියලා. සාරත්වයෙන් සූන්යයි කියලා මේ ධර්මානුකූලව මේ අදහස ආවට පස්සේ මෙන්න මේ අදහසට අනුකූලව ඒ පුද්ගලයා ලෝකයේ සැපයෙන් සූන්යයි කියන මානසිකත්වය ගොඩගාගන්න
자, 이 suññatā vihāra라는 것은, 이 세상이 즐거움에서 비어 있다, 알맹이(sāra)에서 비어 있다는 생각이 dharma에 맞게 든 뒤, 그 생각에 따라 그 사람이 '세상은 즐거움에서 비어 있다'는 마음가짐을 쌓는 것입니다.
සැපයෙන් සූන්ය නම් එබඳුන්නා සූන්යතාවයක් ඇති ලෝකයක මම මොනවා අල්ලන්නද අත්හැරීම හැර නොයල්ම හැර මිදීම හැර එහි ඡන්දරාගයන්ගෙන් නිදහස් වීම හැර මට වෙන කරන්න දෙයක් නෑ කියලා. මෙන්න මේ දහම් අදහස එනවා.
'즐거움에서 비어 있다면, 그런 텅 빔이 있는 세상에서 내가 무엇을 붙잡겠는가? 놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남, 거기에 대한 chanda rāga에서 자유로워지는 것 말고는 내가 할 일이 없다.' 이런 dharma의 생각이 듭니다.
මෙන්න මේ අදහස වැඩෙන්න වැඩෙන්න මොකද වෙන්නේ? අත්හැරීමේ නොවැල්මේ මිදීමේ ශාන්තිය ඔහු අත්දකිනවා. ඔහු දකිනවා අල්ලගන්න ගිය තැන තිබෙන රාග ගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි. ඕවෙන් ඇවිලිච්ච දාහයක් තමයි තිබු.
이 생각이 자라고 자라면 어떻게 됩니까? 놓아 버림과 들러붙지 않음과 벗어남의 고요함을 그는 겪습니다. 그는 봅니다. 붙잡으려던 곳에 rāga의 불, dvēṣa의 불, moha의 불이 있었습니다. 그것들로 타오르는 열기가 있었을 뿐입니다.
ධර්මානුකූලව දැකලා අත්හැරීමේදී ඔහු ලබනවා. පෙර තිබුණ ගිනි සංසිදීමෙන් ලැබුණා වූ ශාන්ත ප්රණීත නිවන් සුවය මෙන්න මේ ඒතං සන්තං ඒතං පනීතං කියපු එහෙම ශාන්තයි එහෙම ප්රණීතයි කියලා පෙන්නනවා.
dharma에 맞게 보고 놓아 버릴 때 그는 예전에 있던 불이 꺼져서 얻은 고요하고 뛰어난 nibbāna의 즐거움을 얻습니다. 'etaṃ santaṃ etaṃ paṇītaṃ', 이것은 고요하다, 이것은 뛰어나다고 보이십니다.
සංඛාර සමථයක් ඇත්්ද උපාදානයන්ගේ දුරලීමක් ඇත්්ද මේ ආදී වශයෙන් දාහ ගිනියෙන් නිමුන ශාන්ත ප්රණීතතාවය සිහි කරන කෙනාට නිවන් ශාන්තිය මුල් කරගෙන හිත පිහිටනවා සමාධියට
saṅkhāra의 가라앉음이 있고 upādāna를 내려놓음이 있다는 식으로, 뜨거운 불에서 벗어난 고요하고 뛰어남을 떠올리는 이에게는 nibbāna의 고요함을 바탕으로 마음이 samādhi에 자리 잡습니다.
මේ තුළින් එකින් එකෙකට අත්හැරීගෙන නොවැලීගෙන විදියගෙන ගිය කෙනාට අරිහත් ඵල සමාපත්තියට පත්වෙන වුනහම උන්වහන්සේට පුළුවන් පෙනීම තියෙද්දී බලන්නේ නැතුව අතමිදිලා නිදහස් වන්නේ.
이것을 통해 하나씩 놓아 버리고 들러붙지 않고 벗어나 간 이가 arahant phala samāpatti에 들면, 그분은 눈에 보이는 것이 있어도 그것을 바라보지 않고 놓여나 자유로울 수 있습니다.
ඒක හරයක් නැති දෙයක් කියලා දැනගත්තහම සූන්යතාවයෙන් යුත්තක් කියලා දැනගත්තහම සාරත්ත්වයෙන් සූන්යයක් කියලා දැනගත්තහම ඒ සූන්යතාවය මුල් කරගෙන ඒ පිළිබඳව ඡන්ද රාගයෙන් මිදිලා. පෙනෙද්දී නිදහස් ව ඉන්න පුළුවන් බලන්න නැති. බලන්න අවශ්යතාවයක්නේ.
그것이 알맹이 없는 것이라고 알았을 때, 텅 빈 것이라고 알았을 때, 알맹이에서 비어 있다고 알았을 때, 그 텅 빔을 바탕으로 그것에 대한 chanda rāga에서 벗어나, 보이는 가운데서도 자유롭게 있을 수 있습니다. 볼 일이 없습니다. 볼 필요가 없지요.
ලෝකයේ මොනවා ඇහුණත් හරයක් නැති දේවල් පස්සේ බලන්නේ නැතුව නිදහස් වෙන්න පුළුවන්. අහන බලාපොරොත්තුවක් නැතුව
세상에서 무엇이 들려도 알맹이 없는 것을 좇아 보지 않고 자유로울 수 있습니다. 들으려는 바람 없이.
මෙන්න මේ අරිහත් ඵල චිත්තයේ ස්වභාවයක් ඇත්්ද සුන්යතාවයෙන් ගත කරන්න පුළුවන් හැකියාවක් තියෙනවා. මේක හරයක් සුන්ත විමෝක්ෂය කිව්වේ ඒකයි.
이런 arahant phala 마음의 성품이 있다면 텅 빔으로 지낼 수 있는 힘이 있습니다. 이것이 알맹이입니다. suññata vimokkha라고 한 것이 이것입니다.
එතකොට අරමුණ වෙන්නේ මොකක්ද? මේ ලෝකයේ සාරයි කියලා ගන්න, සැපයි කියලා ගන්න, සුවයි කියලා ගන්න, හරයක් ඇති එකක් නෙවෙයි කියන. මෙන්න මේ ඉහළම දහම් අවබෝධයේදී ඒ දහම් අවබෝධය ප්රමුඛ කරගෙන හිත පිහිටියා නම් ඒකට කියන්නේ නිවනට හිත පිහිටියා කියලා.
그러면 대상은 무엇이 됩니까? 이 세상에 알맹이라고, 즐거움이라고, 편안함이라고 받아들일 것이 없다, 알맹이 있는 것이 아니라는 이 가장 높은 dharma의 깨달음에서, 그 깨달음을 앞세워 마음이 자리 잡았다면, 그것을 nibbāna에 마음이 자리 잡았다고 합니다.
නිවනට හිත පිහිටවන ක්රම තුනක් තියෙනවා. සුන්යත, අනිමිත්ත, අපනිහිත කියලා. මේ ලෝකය පිළිබඳව සැපයෙන් සූන්යයි කියලා. සාරත්වයෙන් සූන්යයි කියලා. මේ අවබෝධයක් එනවා නම් ඒක අරිහත්ඵල චිත්තයේ එක්තරා ස්වභාවයක්. වැටහෙන ස්වභාවයක්.
nibbāna에 마음을 자리 잡게 하는 방법이 셋 있습니다. suññata, animitta, appaṇihita입니다. 이 세상이 즐거움에서 비어 있다, 알맹이에서 비어 있다는 깨달음이 온다면, 그것이 arahant phala 마음의 한 성품, 드러나는 한 성품입니다.
තව එකක් තමයි මේ ලෝකේ නිමිති වශයෙන් ගන්න තියෙන්නේ මායාවල් මිසක්. ඇත්තක් නම් මේ ලෝකේ නිර්මාණය වෙන්නේ නැහ. [කැස්ස] මේ මායා දර්ශන වල මොනවා ගන්නද? මට ඔය ලෝකේ පස්සේ හොයලා වැඩක් නෑහ කියලා අරිහත් ඵලය වැටහෙන කෙනාට ධර්මාවබෝධයක් ලැබෙනවා මෙන්න මෙවා නිමිති වශයෙන් ගන්න මට මේ ලෝකේ දෙයක් නෑහ කියලා. මේ තව ක්රමය ඒකට කියනවා අනිමිත්ත චේතෝ විමුක්තිය අරක සුන්ත චේතෝ විමුක්තිය
또 하나는, 이 세상에서 표상(nimitta)으로 붙잡을 것은 허깨비뿐이라는 것입니다. 참된 것은 이 세상에서 만들어지지 않습니다. [기침] 이 허깨비 같은 모습들에서 무엇을 붙잡겠는가? '이 세상을 좇아 찾아봐야 쓸데없다' 하고, arahant phala를 깨친 이에게 '이 세상에 내가 표상으로 붙잡을 것은 없다'는 dharma의 깨달음이 옵니다. 이 다른 방법을 animitta cetovimutti라고 하고, 앞의 것을 suññata cetovimutti라고 합니다.
මේ අරිහත් ඵල මේ චතුරත් ධ්යානය ස්වභාවය උපේක්ෂා ඒකතාවයෙන් ගිහිල්ලා ඒ උපේක්ෂාවත් අනිච්චයි කියලා දැකලා අත්හැරපු තැනදී. ලැබෙන අවස්ථාව තමයි මේ අරිහත්ඵල සමාධිය ස්වභාවය.
이 arahant phala는 넷째 jhāna의 성품인 upekkhā와 ekaggatā로 가서, 그 upekkhā마저 anicca라고 보고 놓아 버린 자리에서 얻는 상태입니다. 그것이 arahant phala samādhi의 성품입니다.
එතකොට සාරත්වයෙන් සූන්යයි කියලා ගන්නවා. ඒ වගේම දර්ශන වශයෙන් අල්ලන්න නිමිති වශයෙන් ගන්න වටිනාදයක් මේ ලෝකේ නෑහ කියන අදහසතින් අරගෙන කිසිම නිමිත්තක් අල්ලන්න නැතත් වෙන මානසිකත්වය පත් කරගන්න
그러면 알맹이에서 비어 있다고 받아들입니다. 또 모습으로 붙잡고 표상으로 받아들일 값진 것이 이 세상에 없다는 생각을 지니고, 어떤 표상도 붙잡지 않는 마음가짐에 이릅니다.
එතන්ට පත් කරගත්තට පස්සේ මොකද කරන්නේ උන්වහන්සේ අවශ්ය කාරණයකට ගත හිත මෙහෙ යවලා සිව්පස පරිභෝගාදියක් කරනවා. නිදහස් වෙලාවට නිමිති වශයෙන් ලෝකේ අල්ලන්න නැති නිමිති අත්හරින්න. අත්හැරලා ඉන්න.
거기에 이른 뒤 그분은 어떻게 하십니까? 필요한 일에는 마음을 이쪽으로 보내 네 가지 필수품을 쓰는 등의 일을 합니다. 한가한 때에는 세상에 붙잡을 것 없는 표상을 놓아 버리고, 놓아 버린 채 지냅니다.
ඇහැට පේනවා දර්ශන නිමිත්ත ගන්නනැ. අන්න අනිමිත්ත චේතෝ විමුක්තිය කියනවා එතකොට
눈에는 보입니다. 보이는 표상을 붙잡지 않습니다. 그것을 animitta cetovimutti라고 합니다.
කන්ට ඇහෙනවා. ශ්රවණ නිමිත්ත ගන්නේ නෑ. ගන්ධය දැෙනවා. ආග්රහණ නිමිත්ත ගන්නේ නෑ. රස දැනෙනවා රස නිමිත්ත ගන්නේ නෑහැ. පහතෙනවා ස්පර්ශ නිමිත්ත ගන්නේ. මෙන්න මේ ආකාරයෙන් පංචේන්ද්රයන්ට අහුවෙන නිමිත්ත නොගෙන හිතට දැනෙනවා. දැනෙන නිමිත්තෙන්වත් ඒ අරමුණු අල්ලන්නේ. ධර්මතාවය අල්ලන්නේ. සිතුවිලි අල්ලන්නේ.
귀에는 들립니다. 들리는 표상을 붙잡지 않습니다. 냄새가 맡아집니다. 냄새의 표상을 붙잡지 않습니다. 맛이 느껴집니다. 맛의 표상을 붙잡지 않습니다. 닿음이 느껴집니다. 닿음의 표상을 붙잡지 않습니다. 이렇게 다섯 감관에 걸리는 표상을 붙잡지 않고, 마음에 느껴지는 것도, 그 느껴지는 표상으로 대상을, dharma를, 생각을 붙잡지 않습니다.
මෙන්න මේ ශාන්ත වූ ප්රණීත වූ නිමිති නොගන්න මානසිකත්වයක් තියෙනවා. ඒ අරිහත් ඵල චිත්තය ක්රියාත්මක වන තව විදිහක්.
이런 고요하고 뛰어난, 표상을 붙잡지 않는 마음가짐이 있습니다. 그것이 arahant phala 마음이 작동하는 또 하나의 방식입니다.
ඔන්නනම් උන්වහන්සේට පුළුවන් නිමිති හරයක් නෑ කියලා දැකලා. නිමිති වශයෙන් ගන්න වටිනා දෙයක් නෑහ කියලත් ඒ හිතට සමවදින්න පුළුවන්. අරිහත් ඵල චිත්තයට සමවදින්න පුළුවන් එහෙමයි.
그렇게 그분은 표상에 알맹이가 없다고 보고, 표상으로 받아들일 값진 것이 없다고 하여 그 마음에 들 수 있습니다. arahant phala 마음에 그렇게 들 수 있습니다.
ලෝකේ අල්ලන්න සාරපත්වයක් නෑහ කියලා සුඤ්ඥත විමුක්තියෙන් සමවදින්නත් පුළුවන්. ශාන්තයි ප්රණීතයි කියලා ගන්න හරයක් මේ ලෝකේ නෑහ කියලා අප්පනහිත විමුක්තියට සමවදින්නත් පුළුවන්. ඒ සමනම් සමවදින්නේ අරිහත් ඵලය සමවදින ක්රම තුන. ලෝකේ අල්ලන ඒවා අත්හරිපු පැත්තෙන් නොවැල්ලන විදින පැත්තෙන් ලබන ක්රමයක්.
세상에 붙잡을 알맹이가 없다고 suññata vimutti로 들 수도 있습니다. 고요하다, 뛰어나다고 받아들일 알맹이가 이 세상에 없다고 appaṇihita vimutti에 들 수도 있습니다. 이것이 arahant phala에 드는 세 가지 방법입니다. 세상에서 붙잡던 것을 놓아 버린 쪽, 들러붙지 않고 벗어난 쪽으로 얻는 방법입니다.
ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේ බොහෝකොටම මේ ලෝකයේ සැපයෙන් සූන්යයි. සාරත්වයෙන් සූන්යයි කියන අදහස සිහි කරලා තමයි උන්වහන්සේ විමුක්ති සුවයෙන් ගත කළේ. ඒක තමයි සුන්ත විමුක්තිය කියන්නේ.
부처님께서는 대부분 이 세상은 즐거움에서 비어 있다, 알맹이에서 비어 있다는 생각을 떠올리며 vimutti의 즐거움으로 지내셨습니다. 그것을 suññata vimutti라고 합니다.
එතන්ට පත් වුනාට පස්සේ ලෝකය පිළිබඳ දාහ ගති මොකුත් නැති චිත්තයේ විශාල ප්රසාදයට පත් වෙන්න. ඒ චිත්ත ප්රසාදය අකම්පයයි. ශාන්තයි ප්රණීතයි. එබඳු අරිහත්ඵල චිත්තය ඇතුළු කරන්නා වූ ගත අනුකූල ශාන්ත ප්රණිත්ත සත්වයෙන් විද්යාමාන වෙන්න. ඒ නිසා උන්වහන්සේගේ මුහුණ ප්රබෝධයි මලක් විපුනා වගේ පැහැප ප්රත්තරය සමාධිච්ච කෙනාගේ මූලේ ස්වභාවය.
거기에 이른 뒤에는 세상에 대한 뜨거운 기운이 하나도 없는 마음의 큰 맑음에 이릅니다. 그 citta pasāda는 흔들림 없고 고요하고 뛰어납니다. 그런 arahant phala 마음을 지닌, 그에 맞는 고요하고 뛰어난 성품으로 드러납니다. 그래서 그분의 얼굴은 생기 있고 꽃이 핀 것처럼 환합니다. 그것이 samādhi에 든 분의 얼굴의 성품입니다.
මේ සෑම පුද්ගලයෙකුටම ඉෂ්ට දේවතාවයෙක් සිටියද මහු කවුද මොහුට අමතරව තවත් අය අපගේ උදව්වට සිටියද මොහුගෙන්නේ උදව් ගැනීම හොඳද එසේ උදව් ගන්නේ කෙසේද මේ ඉෂ්ට දේවතාව
모든 사람에게 iṣṭa devatā가 있습니까? 그는 누구입니까? 그 밖에 우리를 돕는 다른 이들도 있습니까? 그에게 도움을 받는 것이 좋습니까? 그렇다면 어떻게 도움을 받습니까? 하는 물음입니다.
එසේ උදව් ගන්නේ කෙසේද මේ ඉෂ්ට දේවතාව කියන්නේ තමාට ඉෂ්ට දේවතාවගේම හිත මේ තව කෙනෙක් බාහිර පෙර පුද්ගලයෙක් නෙමෙයි මේ ඉෂ් දේවතාවක් කියලා කියන්නේ. තමාගේ ඉටු දෙවියා තමාගේම මනසයි.
이 iṣṭa devatā라는 것은 자기 자신의 마음입니다. 바깥의 다른 사람이 아닙니다. 자기의 iṣṭa devatā는 자기 마음입니다.
හැමවෙලේම මනස බලාපොරොත්තු වෙන්නේ තමට සැකවරණයක් සලස්වන්න. ඒ නිසා මනසින්ම නැගෙනවා එක්තරා විදි මනෝ රූපයක්. තමාටම උපදෙස් දෙන්න. තමාටම අදහස් ඇති කරවන්න. මෙන්න මෙහෙම ස්වභාවයක් තියෙනවා ඉෂ්ට දේවතා කියන එක.
마음은 언제나 자기를 보호하려고 합니다. 그래서 마음에서 일종의 마음의 형상이 떠오릅니다. 자기에게 일러 주고 자기에게 생각을 일으키려고요. iṣṭa devatā라는 것에는 이런 성품이 있습니다.
ඉෂ්ට අනිෂ්ට දැනගත්ත කෙනාට මේ ඉෂ් දේවතාව යහපත් වෙනවා. ඒ කියන්නේ ඉෂ්ටත්වය මූලික කරගත්ත හිතක්. වරදක් කරන්න යනකොට මොකක්ද ඔය කරන්නේ? වැරදි නේද? ඇයි ඔහොම කරන්නේ? ඇයි අමාරුව වැටෙන්නේ?
좋은 것과 좋지 않은 것을 아는 이에게 이 iṣṭa devatā는 좋은 쪽이 됩니다. 곧 좋음을 바탕으로 한 마음입니다. 잘못을 하려 하면 '무엇을 하는 것이냐? 잘못 아니냐? 왜 그러느냐? 왜 곤란에 빠지려 하느냐?'
තමන්ටම අදහස් දෙනවා. මේ තමාගේම මනස තමන්ට දෙන අදහත් ඕක කරන්න යන්න එපා. ඔය පාරේ යන්න එපා. ඔය පාරේ හොරු ඉන්නවා. කරදර වෙන්න පුළුවන්. ඔහෙන් අඩිය ගහන්න එපා. අපේ හිත අපිට කියනවනේ
자기에게 생각을 줍니다. 이것은 자기 마음이 자기에게 주는 생각입니다. '그거 하지 마라. 그 길로 가지 마라. 그 길엔 도둑이 있다. 해를 입을 수 있다. 거기 발을 들이지 마라.' 우리 마음이 우리에게 말하지요.
හුද සාක්ෂිය කියන්නේ ඈ ඔව්ද සාක්ෂිය කියලා අපි කිව්වෙද ඕක හරද සාක්ෂිය කියන එක තියෙනවා එකක්. Хරද සාක්ෂිය කියලා කියන්නේ ඒක කිසිම විදිහකින් වෙනස් කරන්න බැරි ඒක හේතු සහිතවන්නා වූ තමාටම තේරුම් ගන්න පුළුවන් සාක්ෂියක් එනවා. තමාගේම දැනීම.
(물음) 양심이라는 것이 그것입니까? (답) 예, 우리가 양심이라 하는 것이 있습니다. 양심이란 어떤 식으로도 바꿀 수 없는, 까닭이 있는, 자기가 알아차릴 수 있는 증언입니다. 자기 자신의 앎입니다.
ඒ තමාගේ දැනීම සාක්ෂියට එක්කයි කියලා කියනවා. විශ්වාසයෙන් තමන්ටම හැකි විශ්වාසය. අතන තියෙන්නේ ඉෂ්ට අනිෂ්ඨ දෙක පෙන්නවා දෙනවා.
그 자기의 앎이 증인과 함께한다고 합니다. 자기 스스로 할 수 있는 믿음입니다. 거기서는 좋은 것과 좋지 않은 것 둘을 보여 줍니다.
ඉතින් හැම කෙනෙකුටම ඉෂ්ඨ දේවතාවයෙක් ඉන්නවා කියන්නේ කොහොමහරි සමාව දැකලා දෙන්න බලයක් හොරාටත් තියෙනවා. ජීවිතය ආරක්ෂා කරන්න තමන්ටත් අදහසක් දෙනවා. ඔය පාරේ යන්න එපා. ඔහෙ හොරු ඇති. අද අහවල්ගෙදර ඇහැරලා. කට්ටියක් ඇවිදින් හිටියා. අද ඔතන හොරකම් කරන්න යන්න එපාම බමාරුවෝ වැටෙන්න. අර හොරා තමන්ගේ ජීවිතයට ගන්න තමාගේ හිත තුළම තමාගේ හිත මානසිකත්වය ක්රියාත්මක වෙන ක්රමයක් තියෙනවා.
그러니 누구에게나 iṣṭa devatā가 있다는 것은, 어떻게든 보여 주는 힘이 도둑에게도 있다는 것입니다. 목숨을 지키려고 자기에게 생각을 줍니다. '그 길로 가지 마라, 거기 도둑이 있을라. 오늘 아무개 집은 깨어 있다, 사람들이 돌아다니고 있었다. 오늘 거기 도둑질하러 가지 마라, 곤란해진다.' 그 도둑이 자기 목숨을 지키려고 자기 마음속에서 마음가짐이 작동하는 방식이 있습니다.
මෙන්න මේ ක්රමර රටාව තමයි හැම කෙනෙකුටම තමාට සතු ඉෂ්ඨ දේවතාව. ඉතින් මේ ඉෂ්ට දේවතාව අදහනවා කියලා කෙනෙක් අරගෙන ඉතින් මොකද ඕක දේවත්වයට ගත්තට පස්සේ දේව පුද්ගලත්වයට අරගෙන තමයි පුද්ගලයා එහෙම අදහන්න පටන් ගන්නේ. ඉෂ්ට දේවතා කියන එකේ අර්ථය ඒකයි.
이 방식이 누구에게나 자기의 iṣṭa devatā입니다. 그런데 어떤 이는 이 iṣṭa devatā를 섬긴다고 하며 그것을 신으로, 신적인 인격으로 받아들여 그렇게 섬기기 시작합니다. iṣṭa devatā라는 말의 뜻은 이것입니다.
දැන් මේකෙදී අපිටම පුළුවන්. යම් යම් ආකාර රූපයක් අපේ ආරස්සාර මවන්නා. පිළිසරණට තමා මවාගත්ත රූපයෙම තමන්ට හිටිනවා.
여기서 우리 스스로 어떤 형상을 우리를 지켜 줄 것으로 지어낼 수 있습니다. 의지처로 자기가 지어낸 그 형상이 자기 곁에 머뭅니다.
දැන් ඕක හුව දෙනෙක් දන්නේ නැතුව ඔය පහන් තියලා අරමයක් ආවේස අරගෙන එහෙම කටයුතු කරනකොට ඔතන්දි බොහෝකොටම අමනුෂයෝ විතරක් නෙමෙයි එන්නේ. තමාගේ මනසෙන් මවාගත්ත චිත්ත රූපයම ඒ තමාට අවනත වෙලා වැඩ කරනවා. එහෙම ක්රමයකුත් තියෙනවා.
많은 사람들이 이것을 모른 채 등불을 켜 놓고 무엇이 씌었다며 일을 할 때, 거기에 오는 것은 대개 사람 아닌 것들만이 아닙니다. 자기 마음으로 지어낸 마음의 형상이 자기에게 고분고분 일을 합니다. 그런 방식도 있습니다.
ඒ වෙලාවේ ඉතින් ආවේශයෙන් එනවා වගේ වැඩ කරනවා. කෙනෙක් ආවා වගේ ක්රියාත්මක වෙනවා. බලපු මෙහෙම කෙනෙක් එතන සම්බන්ධයක් නැතුව තමාගේම මනසය නිර්මාණය ගොඩනැගෙන ක්රමයක් තියෙනවා. මේක අතර ඉෂ් දේවතා වර්ධනය එහෙනම් ඒක ප්රගුණ ගැනීම.
그때는 무엇이 씐 것처럼 일합니다. 누가 온 것처럼 작동합니다. 보면 누구와도 관계없이 자기 마음이 지어 쌓아 올리는 방식이 있습니다. 이것이 iṣṭa devatā를 기르는 것, 곧 그것을 익히는 것입니다.
අමනුස්සයෙක්ම ඇවිදිලා කරන ඒවා තියෙනවා. කවුරු හරි ඒක ගැලපෙන භූතයෙක්ක හරි එහෙම කරන ඒවා තියෙනවා තව ක්රමයට
사람 아닌 것이 실제로 와서 하는 일도 있습니다. 거기에 맞는 어떤 귀신이 하는 일도 또 다른 방식으로 있습니다.
මේක අපි හැම වෙලේම මේ ඉෂ්ට දේවතාව සකස් කරගන්නකොට අපි දැනගන්න ඕනේ යහපත තුළින්ම අපේ මනස ක්රියාත්මක වේවා කියලා අපි මනසින් සකස් කරගන්න පුළුවන්.
우리가 언제든 이 iṣṭa devatā를 다듬을 때, 우리 마음이 좋음을 통해서만 작동하기를 바라며 마음으로 다듬을 수 있다는 것을 알아야 합니다.
දැන් මනසින් රූපයක් මවාගන්නවා. උතුම් රූපයක් මවාගන්නවා. කාගේ හරි වැදගත් කෙනෙක්ගේ ස්වරූපයේ රූපයක් මවාගන්නත් පුළුවන්. අපිටම නිර්මාණය කරගත්ත රූපයක් මවාගන්නත් පුළුවන්.
마음으로 형상을 지어냅니다. 고귀한 형상을 지어냅니다. 어떤 훌륭한 분의 모습으로 형상을 지어낼 수도 있고, 우리가 만든 형상을 지어낼 수도 있습니다.
යහපත් හිතකින් මවා ගත්තා නම් එහෙම ඒ යහපත් හිතින් ගොඩනගපු රූපේ කොම්පියුටර්යක් වාළු. ඒක අයහපතට අපිට මගපාද දන්නේ නැ. ඒ රූපයෙම අදහත් වෙන්න පටන් ගන්නවා. කෙනෙක් වාගේ එහෙම ක්රම තියෙනවා.
좋은 마음으로 지어냈다면, 그 좋은 마음으로 쌓은 형상은 컴퓨터 같아서 우리를 나쁜 쪽으로 이끌지 않습니다. 그 형상이 사람처럼 따르기 시작합니다. 그런 방법이 있습니다.
න් ඒ වගේ ඉෂ්ට දේවතා මේ වර්ධනය කරගන්න පුළුවන් භාවනා ක්රම තියෙනවා. ඒන් හුඟක් ගැඹුරුයි ඔයා නිකන් වහින්න ගියොත් එහෙම පිස්සු වෙන්න පුළුවන්.
그런 iṣṭa devatā를 기를 수 있는 수행 방법도 있습니다. 그것은 아주 깊습니다. 함부로 손대면 미칠 수도 있습니다.
ස්වභාවික හැම කෙනෙක්ගෙම හිතක් තුළ ක්රියාත්මක වෙන එහෙම රටාවකුත් තියෙනවා.
본래 누구의 마음속에서나 작동하는 그런 방식도 있습니다.
දැන් හැම කෙනෙකුටම ඉෂ්ට දේවතාව කියන්නේ ඒ අයකිසි කෙනෙකුට යහපතක් ඉටු කරලා ඉඳින්නේ යම් දේවතා කොට්ඨාසය වැටෙනවා. ඒ සියල්ලුත් ඉෂ්ට දේවතා කියන කොටසට වැටෙනවා. මේ තව පැත්තක්. අර සියල්ලන්ටම හිටෙන ඉෂ්ට දේවතාවයෙක් ඉන්නවා කියන කතාවටයි අර අපි ඉස්සෙල්ලා කිඉ්. හැම කෙනෙකුටම ඉෂ්ට දේවතාවයෙක් ඉන්නවා කිව්පු කතාව ඒ විසඳු වෙන්නේ.
또 누구에게나 iṣṭa devatā란, 누군가에게 좋은 일을 해 주는 어떤 devatā 무리가 있습니다. 그들도 모두 iṣṭa devatā라는 부류에 듭니다. 이것이 또 다른 면입니다. 앞에서 우리가 말한, 누구에게나 iṣṭa devatā가 있다는 이야기의 풀이가 이것입니다.
තවත් ඉන්නවා ඉෂ්ඨ දේවතා කියලා කොටසත් අපිට යහපත ඉන්න අපේම පිරිස අතර ඉන්න කොටස. අනාදි සංසාරය පටන් ගෙන්නන සසර ගමනේදී අපි කරපු සසර ගණනු දෙනුවෙන් එක එක මට්ටමේ පිරිස් අපි ඒක සම්බන්ධ වෙලා ඉන්නවා.
또 iṣṭa devatā라는 부류가 있는데, 우리에게 좋은 일을 하는, 우리 사람들 가운데 있는 이들입니다. 시작 없는 saṃsāra를 거쳐 오며 우리가 맺은 saṃsāra의 주고받음으로 여러 수준의 무리가 우리와 이어져 있습니다.
ඕගෙන් කොටසක් ඉන්නේ අපිට උදව් කරපු උපකාර කරපු අපෙන් උදව් ලබපු මේ විදිට ගඳෙනුවට සම්බන්ධ වෙලා ඉන්න ප්රියමනාපයට බැඳිච්ච කොටසක්. ඒගොල්ලෝ කරගත්ත කරගත්ත මේ අකුසලයන්ට අනුව සංඛාරයන්ට අනුව ඊට ගැලපෙන ගැලපෙන උප්පත්තියලු ඒගොල්ලෝ ඉන්නවා.
그 가운데 한 무리는 우리를 돕고 우리에게 도움을 받으며 그렇게 주고받음으로 이어진, 정으로 묶인 무리입니다. 그들은 저마다 지은 akusala와 saṅkhāra에 따라 그에 맞는 태어남을 얻어 있습니다.
අපි ඒකලා උදව් උපකාර අපිට හිතවත් හිටපු කොටස සමහර වෙලාට අපාගත් වෙලා දුක් විඳිනවා. ඒගොල්ලෝ කරපු පව්ගුවල්ලට තව කොටරසා තිරිසන් ලෝකෙත් ඉන්නවා. තව කොටසක් ප්රේත ලෝකෙත් ඉන්නවා. තව කොටසක් ඉන්නවා භූමාටු දේව වැනි කොටස් වල තව කොටසක් ඔ ඉහළ දෙව්වල බඹලව මේ හැම තැනකම ඉන්නවා ඔ වගේ කොටස්.
우리를 돕던 가까운 무리 가운데 어떤 이들은 지은 pāpa 때문에 apāya에 떨어져 괴로움을 겪습니다. 또 어떤 이들은 tiracchāna 세계에, 어떤 이들은 peta 세계에 있습니다. 또 어떤 이들은 땅에 사는 deva(bhummaṭṭha) 같은 무리에, 또 어떤 이들은 더 높은 deva 세계와 brahmā 세계에 — 이 모든 곳에 그런 무리가 있습니다.
එහෙන් මෙන්න මේකෙන් අපිට ඉෂ්ටත්වය බලාපොරොත්තු වෙච්ච යම්කිසි කොටසකට හැකියාවක් තියෙන තැනක හිටියොත්. ඒ අය අපිට සම්බන්ධය අපිව ආරක්ෂා කරනවා. මේ අපේ අහවල් එක්කෙනා. අපිට අහවල් කාලේ උදව් කරපු එක්කන. මෙන්න මේ විදියහට. දැන්
그 가운데 우리에게 좋음을 바라는 어떤 무리가 힘 있는 자리에 있다면, 그들은 우리와의 인연으로 우리를 지켜 줍니다. '이 사람은 우리의 아무개다, 아무 때 우리를 도와준 이다' 하며 이렇게요.
කරපු එක්කන. මෙන්න මේ විදියහට. දැන් පළින්ද හාමුදුරුවන්ට උන්වහන්සේගෙන්ම ඇසුරු කරලා ඒ හේතුවෙන් දේවත් පත්වෙච්ච අයත් අපි කොහොමද මෙතන්ට පත් වුනේ කියලා දැක්කහම මේ පිළිඳච්ච හාමුදුරුවන්ට ඇප උපස්ථාන කරලා ඒ වගේ උන්වහන්සේුන් පසු පසවිලිලා උන්වහන්සේගේ අවවාද අනුශාසනාව පිළිපදලා ඒ හේතුවෙන් අපිට මේ සුගතිය ලැබුණයි කියලානම් සතුට වෙච්ච දේවතාව විශාල පිරිසක් හිටියා.
Pilindavaccha 스님을 보면, 바로 그분을 가까이 모셔 그 덕분에 deva가 된 이들이 '우리가 어떻게 여기에 이르렀나' 하고 보니, 이 Pilindavaccha 스님을 시중들고 그분께 믿음을 내어 그분의 가르침을 따랐기에 이 sugati를 얻었다 하여 기뻐하는 devatā가 아주 많았습니다.
උන්වහන්සේට වචනයක්වා කියන්න ඉඩ දෙන්නේ නැහ තව කෙනෙකුට අර දේවතාව හරත් කපලා එයාව රකිනවා. එයාට පහරක් ගැහුවොත් එහෙම පහර ගහපු පහර ගහනවා. පහර ගහලා ඉපිලා හිම් ආරස්සාව සලසලා දෙනවා.
그분께 누가 한마디도 못 하게 했습니다. 누가 그분께 해를 끼치려 하면 그 devatā가 막아서 그분을 지켰습니다. 그분을 때리면 때린 자를 때렸습니다. 때려서 떨쳐 내고 그분을 지켜 드렸습니다.
උන්වහන්සේට විරුද්ධව නිග වෙන්න කතා කළොත් එහෙම නිගරුව කතා කරලා අච්චිවත් ඒ දේවතාව එවලේව.
그분께 무례하게 말하면, 무례하게 말한 자에게 그 devatā가 그 자리에서 바로…
දියලා නැහනම් ගිහ සමාගනී
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ විදිහට ඇදගත් වෙනවා. එහෙමස පාක්ෂිකත්වය එ උන්වහන්සේගේ සසර පුරුද්දක් තිබුණා ඉතින් අත්දැව් 500ක් තුළ ගැල්සාතු නායකයෙක් වශයෙන් ගිහිල්ලා වෙළඳන් කරපු කෙනෙක් තමයි පිරිඳ වච්ච හදතුන් පෙර අත්බැව ගැන කියවේ.
그렇게 감싸 줍니다. 그런 편들기가 있었습니다. 그분에게는 saṃsāra에서 밴 버릇이 있었습니다. 오백 생 동안 수레 행렬의 우두머리로 장사하던 이가 Pilindavaccha 스님의 지난 생이라고 전합니다.
ඔය කාර්ය තිබ්ච්ච පුරුද්දක් තමයි කවුරු හරි මොනවා හරි අරන් ගියොත් මොනවද මල්ලි මොනවද බඩු විගුරන්න තියෙෙන දෙයක්ද ඔක්කොම හොයලා බලලා හොඳ පර්වේෂනාක් කර විකුණාන තියෙන්නේ ඔක්කොම අරගෙන බෙදම් කරන්න අරගෙන යනවා. ඉතින් පුරුද්ද එයාගේ පර්ේෂණය හැටි. ඔය ගති ලක්ෂණය ඇරිලා තිබුනේ නෑ දැන් මෙයාගේ මේ මේ අරිහත්යට පත් වෙලා හිටියා. අන්න වාසනා කේසයක් කිව්වේ ඒකයි.
그 일에서 밴 버릇이, 누가 무엇을 가져가면 '얘야, 무엇이냐, 팔 물건이냐' 하고 다 뒤져 보고 잘 살펴서, 팔 것이 있으면 다 사서 나누어 팔러 가는 것이었습니다. 그것이 그가 살피던 버릇이었습니다. 그 성품이 떨어지지 않은 채 그는 arahant가 되었습니다. vāsanā라고 한 것이 이것입니다.
ඉතින් ඒ වගේම මිනිසුන්ට කතා කරන්නේ බල්ලන්ට කතා කරන්න. මොකද ගැලත් නායකය කියන්නේ ඉතින් මේක අගත තැන් පත් වෙනවා. එයාගේ දාසට කතා කරන්නේ ඒ කාලෙක කතා කරා සිද්ධ මොකක්ද මෙහාට වර ඵල වසලයක් මොනවාහරි කරුවහම ඔහොසාව පුරුදු වුනේ. ඕන කරන්නේ වසලවාදය
또 사람들에게 말할 때 하인에게 말하듯 했습니다. 수레 행렬 우두머리는 높은 자리에 있으니까요. 그 시절 하인을 부를 때 '이리 오너라, vasala(천한 놈)' 하고 부르곤 했는데 그 버릇이 들었습니다. 이른바 vasala라는 말입니다.
මේ රජ්ජුරුවන්ට බේත් සපයන කෙනා මහා නම්කාරිය විශ්වාසවන්තය රජ්ජුරුවන්ගේ සාමාන්ය කියන්නේ රාජ මාලිකවට බේසාපය යන්නේ නැහ. මේක හොඳ තානාතරයක් දරාගෙන හිටපු විශාල නිලතලයක් හැටියට ගෞරවන්න නිලතලයක් තමයි රජ්ජුරුවන්ට බේත්් ගබා ඔයට වේපයන ඒකෙනා. එයා ලොකු වෛද්යවරය. මෙයා මොකුරුවන්ට අවශ්ය කරන සිත්පිලි ඒ රජ්ජුරුවන්ට විතරක් නෙවෙයි ඒ රාජ පිරිසටම අවශ්ය කියන්නේ බෙහෙත් වලට අවශ්ය කියන්නේ තිප්පිලි කරත් එයක් අරන් ආවා. සසලය මොනවද ඒ මළුවද කියලා එනකොටම ඇහුවේ.
왕에게 약을 대는 사람은 이름난, 믿음직한 사람입니다. 왕궁의 약은 아무나 대지 못합니다. 그것은 높은 자리, 존경받는 지위입니다. 왕에게 약을 대는 그는 큰 의사입니다. 그가 왕뿐 아니라 왕실 사람들 모두에게 필요한 약재인 pippali를 한 짐 가지고 왔습니다. 스님이 그를 보자마자 'vasala, 그 자루에 무엇이냐?' 하고 물었습니다.
දැක මම කවුරු කියා හිතන්නද මට කතා කරන්න මේ හාමුදුරුවෝ හාමුදුරුව හඉඳ මට කොරන්න දෙයක් නෑහැ කියලා මේකට කියන්නේ මොකක්ද කියලා ඔයා මී බෙටි කියගෙන යන්න ගියා.
그는 '나를 누구라고 생각하고 이 스님이 이렇게 말하는가. 스님에게 내가 할 말은 없다' 하며, 이게 무엇이냐는 물음에 '쥐똥이오' 하고 가 버렸습니다.
සිහිපෙලේ සිවුනේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ පාර මොකද කරන්නේ අර දේවතාව කල්පනා කාලාා මූ ය සෙල්ලම් කරන්න හදන්නේ කවුරුද මල්ලේ තිප්පිලි තියන්න මූ මීබ වෙටි කිව්වා අභාසයෙත් හොඳ වැඩක් කරන්න කිව්වා ඔය මී වෙටි මේ වේවා කියලා දේවතාව අධිෂ්ඨාන කළා.
그러자 그 devatā가 생각했습니다. '이놈이 누구를 놀리려 드는가? 자루에 pippali가 있는데 쥐똥이라고 했다. 그렇다면 그 쥐똥이 되어라' 하고 devatā가 결의(adhiṭṭhāna)했습니다.
ඉතින් ගෙදර ගිහිලාන් එයාගේ භාර්යාවය කරලා කියනවා. මගදි හාමුදුරෙන්න මට වසලය කියලා කතා කළා. මොනවද මළුවල්ල ඇහුවා මම ඇරිේ මීබෙටි කිව්වා. කිව්වා. ඉතින් අර බාර්යාව එකක් ලෙහෙලා බලනකොට මී බෙටි නම් ගන්ධසාරේ බැය මී බෙටි නැතු වෙන මොනවද මේවා කිව්ේ. බලමු ඔම මී බෙටි. එපාර අර මනුස්සයා ඉන්න බලලා අනේ මේක හුදුමයිනේ. මම ගෙනාවේ තිබ්බි. දැන් මීබෙටි වුනාදනේ. මීබෙටනේ එන්නනන් තියෙන්නේ.
그가 집에 가서 아내에게 말합니다. '길에서 스님이 나를 vasala라고 불렀소. 그 자루에 무엇이냐 묻길래 쥐똥이라고 했지.' 아내가 자루를 풀어 보니 쥐똥이었습니다. 'pippali라더니 쥐똥 말고 이게 무엇이오?' 보니 쥐똥이었습니다. 그 사람이 보고 '아이고, 이상하다, 내가 가져온 건 pippali였는데. 이제 쥐똥이 되었구나, 쥐똥만 남았구나.'
ඒ පාරකා අරින්ද වච හාමුදුරුවන් කර නේද ඔය කතාව කියවු සෙල්ලම් කෙනෙක් නෙමෙයි. මහා බලවත් කෙනෙක්. ඒ කියපු වරදටයි යෝග වුනේ. ඉක්මක් කරලා හම්බවෙන්න පලේ යන්න ආයේ සැරයක්. ගිහිලා නැතම් සමාව ගනි වැඳලා. ආයේ වසලය මොකද ආවේ කියලා එහෙමයි. ඒකට එහෙම ගොලපුවෙන්න එපා. අන්න ඒ ස්වාමීන්යා ගරුත්තෙන් කතා කරලා ඒ සමා කියලා.
그러자 아내가 말했습니다. '그 Pilindavaccha 스님께 그렇게 말했단 말이오? 그분은 만만한 분이 아니라 큰 힘을 지닌 분이오. 당신이 한 그 잘못 때문에 이리된 것이오. 어서 한 번 더 뵈러 가시오. 가서 엎드려 용서를 비시오. 다시 vasala, 왜 왔느냐 하시더라도 대들지 마시오. 그 스님께 공손히 말씀드려 용서를 비시오.'
ඒපාරය ආ මොකද වසල ආවද කියලා ඇහුවා අරා විදිහට අනේ ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේට අර මදි හම්බවෙලා මම කිව්වනේ අර මළුවල මොනවා තියෙනවා මීබෙටි ගා අනේ ස්වාමීනි මී බෙට නෙමෙයි තිබුනේ තිබිත්ලි කියලා. තිබිත්විලිද එසේම වේවා කියලා.
다시 가니 '그래, vasala, 왜 왔느냐' 하고 물으셨습니다. '아이고 스님, 아까 스님을 뵈었을 때 그 자루에 무엇이 있느냐 하셔서 쥐똥이라고 했는데, 스님, 쥐똥이 아니라 pippali였습니다.' 'pippali냐? 그렇게 되어라.'
ඒපාර දේවතා අධිෂ්ඨාන කරලා මුදයි දැන් ඇදිලා කරරුකොට සමාව ගත්තන්නේ. ඕක අර හොඳම තිපිළි මැව වේවා කියලා අධිෂ්ඨාන කරා දේවතාව ඒ පාර ගෙදර ගිහිල්ලා බලනකොට ඉස්තරන් සිත්පිලි අර ඔක්කොම වෙලා. ඉස්සරම් තිප්පිල කියන එකයි සාමාන්ය තිවිලට අර විශාල විහාංස තියෙනවලු මිලොදල්.
그러자 devatā가 '이제 이놈이 굽혀서 용서를 빌었구나' 하고 '그것이 가장 좋은 pippali가 되어라' 하고 결의했습니다. 집에 가서 보니 모두 최상품 pippali가 되어 있었습니다. 최상품 pippali는 보통 pippali보다 값이 훨씬 비싸다고 합니다.
විශාල ලාභයක් හම්බවුන ඊට පස්සේ අර මනුස්සයා අර ස්තරන් තිබ්බිලි හජමාලිගාවට දීලා. දැන් මේවයේ කතාවලා පෙන්නවා තියෙන අන්න අර ඉෂ්ට දේවතාවියා තමන්ට යහපත ඉන්න පිරිසක් හැදෙන තව ක්රමයක්.
큰 이문을 남겼고, 그 사람은 그 최상품 pippali를 왕궁에 바쳤습니다. 이 이야기들이 보여 주는 것은 iṣṭa devatā, 곧 자기에게 좋은 일을 하는 무리가 생기는 또 다른 방식입니다.
තමන් තමන්ගෙන් යහපතක් අභිුධියක් ලබාගත්තා කෙනෙක්. ඒ හේතුවෙන් තමා කිරේ ප්රසාදයට පත්වෙලා. එයාත් යහපතක් කරෙන දේවත්තයක එහෙම හිටියා නම්. ඒ දේවත්තයක ඉන්නේ ඒ බඳු දේවපිට. ඉෂ්ට දේවතාව වශයෙන් තමන්ට ඉෂ්ටත්වය ඉෂ්ට කරලා දෙන්න යහපත කරලා දෙන්න ඒ අය වටා හිටිනවා. ඒ අයගෙන් රැකවර්ණ සැරසෙනවා. එහෙම නානා ප්රකාර ක්රමය විදෙනවා.
자기에게서 좋은 일, 이로움을 얻은 이가 그 덕분에 자기에게 믿음을 내고, 그가 좋은 일을 해서 deva가 되어 있다면, 그런 deva로 있는 devatā들이 iṣṭa devatā로서 자기에게 좋음을 이루어 주고 좋은 일을 해 주려고 그 둘레에 머뭅니다. 그들에게서 보호가 마련됩니다. 이렇게 여러 방식이 있습니다.
දැන් තමාගේ මනස තමාට උත්තර දෙන හැටි දැනගන්නකොට අපි හොඳට දන්නවා කවුරුත් හීන දැකලා තියෙනවා. මේ හීන දැකපු පුද්ගලයින්ට අපි අපිට ආයෙත් දැක්ක හැකිනේ අපේ කය ඇරල. මනසේ මවාගත්ත කයක් අපිට තිබුණේ නැද්ද? එහෙම හැකියාවක් තිබුනේ නැද්ද හීනෙන් අපේ රූපය දකින්නේ නැද්ද.
자기 마음이 자기에게 답하는 방식을 알아볼 때, 우리는 모두 꿈을 꾸어 보았음을 잘 압니다. 꿈을 꾼 사람은 자기 몸 말고 다른 것을 보지요. 마음으로 지어낸 몸이 우리에게 있지 않았습니까? 그런 능력이 있지 않았습니까? 꿈에서 우리 모습을 보지 않습니까?
හීන දකින හැම කෙනෙක්ම තමාගේ රූපය තමා හීනෙන් දකිනවා. ඒ රූපය යන්න එන්නත් පුළුවන් කතා කරන්නත් පුළුවන්. හිතන්නත් පුළුවන්. අපි හීන ලෝකෙදී ඒ රූපය ඇසුරේ ඉන්නවා. මෙන්න අර තමාට ඉෂ්ඨ දේවතාවයෙක්ක ඉන්නවා කිව්වේ ඒ තමාගේම මනස්.
꿈을 꾸는 사람은 누구나 꿈에서 자기 모습을 봅니다. 그 모습은 오갈 수도 있고 말할 수도 있고 생각할 수도 있습니다. 우리는 꿈 세상에서 그 모습에 기대어 지냅니다. 자기에게 iṣṭa devatā가 있다고 한 것은 바로 자기 마음입니다.
අන්න ඒක තමයි ඒක කරන්නේ එකම ඉෂ්ට දේවතාවක්. තමාගේ මනස පුද්ගලත්වයෙන් තමා කරා ක්රියාත්මක වෙන හැටි. අර බාහිර ඉෂ්ට දේවතාව තමයි අර වගේ තියෙන සම්බන්ධය වෙච්ච අය.
그것이 그 일을 하는 유일한 iṣṭa devatā입니다. 자기 마음이 인격의 모습으로 자기에게 작동하는 방식입니다. 바깥의 iṣṭa devatā는 앞서 말한, 인연을 맺은 이들입니다.
ඉතින් ඒ නිසා ඒ බදුවායකයෙන් උදව් ගැනීම කියනකොටම ඉතින් අපි දැනගන්න ඕනේ උදව් ගන්නවා කියන එකට නෙමෙයි අපි බහින්න ඕනේ. හේතුවටර අනුකූලන ඵලය කෙනෙකුට උදව් කළොත් අපිට උදව් ලැබෙන්න හේතු වෙනවා. හේතු රෝය ඵලය අපිට උදව් ඉල්ලන්න කියන්න දේකුත් නෑහ එතන අපි කෙනෙකුට යහපතක් කරනකොට හේතුවේ ඵලයෙත් අපි කරා යහපතක් ලැබීම. කෙනෙකුට උදව්වක් කරපුම් උදව් ලබන්න හේතු එතන යෙදෙනවා.
그러니 그런 이들에게서 도움을 받는다고 할 때, 우리는 도움을 받는다는 데 빠져서는 안 됩니다. 원인에 맞는 열매입니다. 누군가를 도우면 우리가 도움을 받을 까닭이 됩니다. 원인과 열매입니다. 거기서 우리가 도움을 청할 일도 없습니다. 우리가 누군가에게 좋은 일을 하면 원인과 열매로서 우리에게 좋은 일이 옵니다. 누군가를 도우면 도움을 받을 까닭이 거기에 생깁니다.
ඉතින් ඒක මතු කරගන්නකොට අපි කොහොමත් ලෝකයේ බෞද්ධයෙක් හැටියට ඉන්නවානම්. කාටවත් ආවෙලා කරන්න හිතන්නේ නැහ. හතුරු මිතුරු භේදයක් නැතුව කාට හරි කරන්න පුළුවන් ඉහළම උදව්වා කරන්නයි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ.
그것을 드러낼 때, 우리가 세상에서 어쨌든 불자로 산다면 누구에게도 해를 끼칠 생각을 하지 않습니다. 원수와 벗을 가리지 않고 누구에게든 할 수 있는 가장 높은 도움을 주려고 합니다.
එහෙනම් මේ ලෝකේදී අපිට හතුරුකම් කරන්න බලාපොරොත්තු හිටපු කොටසක් හි. දහම් නොදන්න කාලේ අපි කරපු වැඩ වලින්. අලෝභ අද්වේශ අමෝහ ගුණයන් යුතුව කටයුතු කරමින් යහපතාක් උදව්වක් අපි නිතර කරන්න පටන් ගත්තොත්. අර හතුරු ගතිය ඔක්කොම නැති වෙලා යනවා.
그렇다면 dharma를 모르던 시절 우리가 한 일들 때문에 이 세상에서 우리에게 원수짓을 하려는 무리가 있다 해도, alobha, adosa, amoha의 덕을 지니고 일하며 좋은 일과 도움을 늘 하기 시작하면 그 원한의 기운은 모두 사라집니다.
හතුරුගම් කරන අමනුස්ස ලෝකේ හිටපු කෙනෙක් හිටියත්. අපි හතුරුකම්ලට අපිට හතුරුකම් කරන්නේ නැහැ අපිට උදව්වක් කරන්නේ. මොකද හතුරකම් කරන්න හොඳ නෑ කියලා. ඒ අයත් එහාපත හිටිනවා.
원수짓을 하던, 사람 아닌 세상의 누가 있더라도 우리에게 원수짓을 하지 않고 도움을 줍니다. 원수짓은 좋지 않다고 여겨서요. 그들도 좋은 쪽에 서게 됩니다.
ඉතින් ඒ නිසා බොහොම යහපත් දැහැම ක්රමයකින් එබඳු ඉෂ්ඨයක් ලබාගා කරගන්න පුළුවන්.
그래서 아주 좋고 바른 방식으로 그런 좋음을 얻을 수 있습니다.
ඉතින් විශේෂයෙන්ම ඉෂ්ඨ දේවතාවන්ට ගියානම් එහෙම කියලා කිං අනුබෝදන් කරන්න ගියාහමති අපි දකින්නේ නැති පැත්තක් තියෙනවා. හැබැයි ඉතින් උදව් කරපු අයට කෘතෝපකාර සලකන ගුණියෙන් එහෙම කරන්නත් පුළුවන්. හැබැයි ඉට දේවතාව කියන්නේ කවුද? අපි කෙරෙහි පැහැදිච්ච කොටසක් අපිට යහපත කරන්න ඉන්නවා.
특히 iṣṭa devatā들에게 가서 anumodanā를 하려 할 때 우리가 보지 못하는 면이 있습니다. 물론 도와준 이들에게 은혜를 갚는 마음으로 그렇게 할 수도 있습니다. 그런데 iṣṭa devatā란 누구입니까? 우리에게 믿음을 낸 무리가 우리에게 좋은 일을 하려고 있는 것입니다.
ඉතින් මට මත කරන උදව් වලට මාත් පෘතෝපකාරයක් කරනවා කියලා විශේෂ කළා ඉෂ්ට දේවතාන්න විඳින්න පුළුවන්. ඒක කෘතෝපකාර ගුණයක්.
그러니 '내게 해 주는 도움에 나도 은혜를 갚는다' 하고 iṣṭa devatā를 특별히 기릴 수 있습니다. 그것은 은혜 갚음의 덕입니다.
හැබැයි උදව් ලබාගන්න බලාපොරොත්තුවෙන් යම් කෙනෙකුට කරන්න යනයි උදව්වයි. උදව්වක් කරපු ගුණය දැකලා ක ප්රතිචාර වශයෙන් දෙන්නා වූ පෘතෝපකාරයයි දෙකක්. ඒකෙන් ශ්රේෂ්ට වෙන්නේ පෘතෝපය කරන්න එක උතුම් ගුණයක්.
하지만 도움을 받을 바람으로 누군가에게 하는 도움과, 받은 도움의 덕을 보고 응답으로 갚는 은혜 갚음은 서로 다른 두 가지입니다. 그 가운데 뛰어난 것은 은혜 갚음, 그것이 고귀한 덕입니다.
ඒකට කිසිම ආකාරයෙන් අර මේ ලෝභ, ද්වේශ, මෝහී ගෑවීමක් නෑ. තමාට තමාගේ ලාභය කියලා ගන්න. තමාගේ ලාභයට කරනවා කියන එකක් එතන සම්බන්ධ වෙන්නේ. අපි උදව්වක් ඉඳලයි යම්කිසි විදියක උදව් කරන්න ගියව්. අපි මොනවාහරි පරමාර්ථයක් ලාභ පරමාර්ථයක් බලාපොරොත්තු වෙන් තමයි අර උදව්ව කරන්නේ. ඒක පොඩ්ඩක් බහලයි.
거기에는 lobha, dosa, moha가 조금도 묻어 있지 않습니다. 자기 이익을 챙기려는 것, 자기 이익을 위해 한다는 것이 거기 끼어들지 않습니다. 우리가 도움을 바라고 어떤 식으로 도우러 간다면, 어떤 목적, 이익을 바라고 그 도움을 하는 것입니다. 그것은 조금 낮습니다.
හැබැයි අපිට උදව් කරන අය ඉන්නවා. අපි යුතුකමත් තියෙනවා ඒගොල්ලන්ට උපකාර කරන. උපකාරය රෘතෝපකාර ඒක ශ්රේෂ්ඨයි. ඒක අරිහතුන් වහන්සේ කරපු දෙයක්. ඒකට කිසිම රාගයක්, ද්වේශයක්, මෝහයක් මූලික වෙන්නේ නැ.
하지만 우리를 돕는 이들이 있고, 우리에게는 그들을 도울 도리도 있습니다. 그 은혜 갚음은 뛰어납니다. 그것은 arahant들도 하신 일입니다. 거기에는 어떤 rāga, dvēṣa, moha도 바탕이 되지 않습니다.
රෘතෝපකාරය උදව්වක් බලාපොරොත්තු වෙන් උදව් ගන්න ඔක හෝ උදව් කරනවා නම් අපේ බලාපොරොත්තු වෙච්ච ලෝක සම්මතය යමක් බලාපොරොත්තු වක්ක හා බැඳිලා තියෙනවා. ඒකන උදව්ව ඒක දුර්වලයි. කිසි යථාර්ථය දැකලා කරන එක ඉතාම යහපත්.
은혜 갚음입니다. 도움을 바라고 도움을 받으려고 돕는다면, 그것은 우리가 바라는 세상의 무엇과 묶여 있습니다. 그런 도움은 약합니다. 실상을 보고 하는 것이 아주 좋습니다.
පැවැත්ම බලාපොරොත්තුවක බැඳිලා ඒ ලබා ගැනීමේ අපේක්ෂාව පැත්තක තියෙනවා. ඒ බලාපොරොත්තුව පැත්තකින් තියාගෙන ඒ සඳහා අපේ වැඩෙත් අපි කරනවා. ඔදව්වත් දෙනවා. මේ කාරණා දෙකක් මේකේ වැඩිපුරම වටින්නේ අපේ බලාපොරොත්තු සඳහා කරනවයි කියන එක නෙමෙයි. උපකාරයට කෘතෝ උපකාර කරන එක උතුම් ගුණයක්. නේද අපි ඒක කරනවා කියලා කරනකොට එළිය කෙරෙනවා. අර කෙරෙන හරියත් ලැබෙනවා. ඉතින් ඒක ස්වභාවයම ලැබෙනවා එතකොට
살아감은 바람에 묶여 있고, 얻으려는 기대는 한쪽에 있습니다. 그 바람은 한쪽에 두고 우리는 그것을 위해 우리 일도 하고 도움도 줍니다. 이 두 가지 가운데 가장 값진 것은 우리 바람을 위해 한다는 것이 아닙니다. 도움에 은혜로 갚는 것이 고귀한 덕입니다. 그렇게 할 때 빛이 납니다. 그리고 생길 몫도 생깁니다. 그것은 저절로 따라옵니다.
කොතන ස්වාමීන් වහන්ස මේ අර දැන් චිත්ත දේවත්තව කියන කර්මයට ඒගොල්ලන් යටත් වෙනවද සාමාන්ය? දැන් මේ කර්ම බලවේගයන්ගෙන් ඇත්ත වශයෙන්ම මෙහෙමයි. කර්මයක් කරනකොට පුද්ගලයෙක් කරනේ සමහර කර්ම තියෙනවා කෙනෙකුට වක්කන්න බැරි ඒවා. උපක්රමය වළගන්න පුළුවන් කර්ම තියෙනවා. උපක්රමය වළගන්න බැරි කර්ම තියෙනවා.
(물음) 스님, 이 devatā들도 kamma에 매입니까? (답) kamma의 힘은 실제로 이렇습니다. 사람이 짓는 kamma 가운데는 누구도 막을 수 없는 것이 있습니다. 방편으로 막을 수 있는 kamma가 있고, 방편으로 막을 수 없는 kamma가 있습니다.
දැන් අර සුනාමිත මීකඩ අන්න ඒකයි කියන්නේ. උපක්රමයෙන්වත් වළක්කන්න බැරි ඒවා තියෙනවා. ඒවට තවකරු එකතු වුනත් බැහැ. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ කී වතාවක් සාකෝලිය යුද්ධය නවත්තන්න බලාපොරොත්තු වුණාද? තුන් වතාවක් තුළ උන්වහන්සේ උපක්රමයද? දැහැම උපක්රම.
쓰나미 같은 것이 바로 그것입니다. 방편으로도 막을 수 없는 것들이 있습니다. 거기엔 누가 힘을 보태도 안 됩니다. 부처님께서 Sākiya와 Koliya의 싸움을 몇 번이나 막으려 하셨습니까? 세 번이나 방편을, 바른 방편을 쓰셨습니다.
සම්මයක් ප්රෝලගැලක් කිව්වා. නමුත් වක්න්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
බැතනේ උන්වහන්සේ පැත්ත නික නිහඬ වුණා. ඒකාන්තයෙන් ඔහුට එන්න තියෙන එකක්. මෙන්න මෙහෙම අවස්ථා තියෙනවා.
하지만 막을 수 없었기에 그분은 한쪽으로 물러나 잠잠하셨습니다. 반드시 그들에게 닥칠 일이었습니다. 이런 경우들이 있습니다.
මේ සියලුම පාප කර්ම ඒකාන්තයෙන් ඵල දෙනවා කියන ඒවත් නෙමෙයි. ඒකත් කර්මය විපාක කියන්නේ හැටියට අනුක්රමයෙන් මිදිලා යන්න ඉඩ තියලා කරපු කර්මයක් ඇත්නම්. උපක්රමයෙන් මිදෙන්න හේතු ඇති විපාකයක් ලබනවා. ඒකට උපක්රමය මිදීමට අවශ්ය කරන කළොත් අපිට ඒ විපාකයෙන් ඒ අනුව ප්රතිඵලයක් ලබාගන්න පුළුවන්. [ගොරවනවා] සැකවරණය ලබාගන්න පුළුවන්. එහෙම රටාවක් තියෙනවා ඒකේ.
이 모든 pāpa kamma가 반드시 열매를 맺는다는 것도 아닙니다. kamma vipāka라는 것에 따라 차례로 벗어날 여지가 있게 지은 kamma라면, 방편으로 벗어날 까닭이 있는 vipāka를 받습니다. 거기에 벗어나는 데 필요한 방편을 쓰면 그 vipāka에서 그에 따른 결과를 얻을 수 있습니다. [코 고는 소리] 보호를 얻을 수 있습니다. 그런 이치가 있습니다.
දැන් ඒ කරමා ඉස්සර දැනගෙන හිටපු නිසා තමා. ඔය ආදී පැරනිය අය සතන් කරන්න ගිහිල්ලා එක පාර හොරෙන් ගහන්නේ නැහ. ප්රසිද්ධිය කියා සිටිනවා. වතා තුනක් දැනුම් දෙනවා. සටන් කරන්න එනවද යටත් වෙනවද? යටත් වුනොත් සටන් කරන්නේ නැ. ඒ නිසා සටනක් නැතුව යටත් වෙන්න විනාශ වෙන්න එපා. එහෙමයි දෙපැත්තට කියාගන්න
옛사람들은 그 kamma를 알았기에 싸우러 가서도 갑자기 몰래 치지 않았습니다. 드러내 놓고 세 번 알립니다. '싸우러 오겠느냐, 항복하겠느냐? 항복하면 싸우지 않는다. 그러니 싸우지 말고 항복하라, 망하지 마라.' 그렇게 양쪽에 말합니다.
පොලෙන් බෙද අන්න බෙදන්න ඉතිනේ. අදත් ඒක රති ලස්සන ඒව
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඇති වෙනවා. එහෙම කරලා අන්තිමට තමා. තුන් වතාවක් අවස්ථාව දීලා තමයි සටන් කරන්නේ. මොකද ඒ කර්මයට විපාක ඉන්නේ කවද හරි විපාක දෙන දාන්නේ.
그렇게 해서 마지막에야, 세 번 기회를 준 뒤에야 싸웁니다. 그 kamma는 언젠가 vipāka를 주기 때문입니다.
උඹුඩි කනවද යටත් වඑෙනවද? අපිුත් අහනවා. ඔන්නනම් අපිට පුළුවන් යටත් වෙන්නනම් ගුටිකක් නැතුව කියලා යන්න අන්න කර්මය දිපක් වශයෙන් එනවා. යටත් නොවුන නිසා ගුටි කන්නා සිද්ධ වුණේ. ගැහුවා නම් අපිටත් ඒ කර්ම විපාකනින් යටත් නොවන පිඩි කර්ර ඒ හේතුව ඵලය වෙන්නේ එහෙමයි. ඒක තමයි පින් පව් දෙකෙන් තෝරන්නේ නැතුව හේතුඵල වශයෙන් තෝරන එක හරි භහසුව පැහැදිලි කර්ම විපාසය කියන එක.
'얻어맞겠느냐, 항복하겠느냐?' 우리도 묻습니다. 그때 항복한다면 얻어맞지 않고 지나갈 수 있습니다. 거기서 kamma가 그렇게 작용합니다. 항복하지 않았기에 얻어맞게 된 것입니다. 때렸다면 우리에게도 그 kamma의 vipāka가 따릅니다. 원인과 열매는 그렇게 이루어집니다. 그래서 puñña와 pāpa 둘로 가르지 않고 원인과 열매로 가르는 것이 kamma vipāka를 아주 쉽고 또렷하게 이해하는 길입니다.
දැන් මේ සකෘදාගාමී ඵලය සහ අනාගාමී ඵලයේ ස්වභාවය සහ එම ඵලයන්හි ප්රත්යවේක්ෂා නුවන ගැන ගැඹුරින් පහදා දෙන්න. දැන් මේක මම එදත් කිව්වා ඔට ඉස්සෙල්ලා දවසකුත් කිව්වා. මේ ඵලයක් ලබන පුද්ගලයා පිළිබඳව ඵලය ලැබූ කෙනාගේ මානසිකත්වය ඊට පල්ලේ කෙනාට නෑහ.
sakadāgāmī phala와 anāgāmī phala의 성품, 그리고 그 phala들의 paccavekkhaṇa ñāṇa를 깊이 풀어 달라는 물음입니다. 이것은 그날도, 그 전날에도 말했습니다. phala를 얻은 이의 마음가짐이 그 아래 단계의 사람에게는 없습니다.
ඉතින් අපි එයාගේ විස්තර ටික අනුමාන වශයෙන් දැනගන්න කෙනෙකුට කියන්න පුළුවන්. [කැස්ස] නමුත් ඒ කියන්නේ ඒ ඵලය ස්වභාවය ගැන කියන්න ගියාට පස්සේ අපි දත්තයන් ලබන්නේ. අපේ දැනට තියෙන දත්තයන් තුනින්. ඒකේ නියම යථාර්ථය අපිට වටහාගන්න බැරි වෙනවා එතනට පත් නොවුන කෙනෙකුට.
그래서 그의 모습을 짐작으로 아는 이가 말할 수는 있습니다. [기침] 하지만 그 phala의 성품을 말하려 하면 우리는 지금 가진 자료로만 받아들입니다. 거기에 이르지 못한 이는 그 참된 실상을 알아차릴 수 없습니다.
දැන් සකෘදාගාමී ඵලයට පත්වුන කෙනෙක්ගේ ස්වභාවය මොකක්ද කියපුවහම. දැන් එතකොට එයා යම්කිසි දුකක් දැක්ක නම්. එයා ඒ දුකෙන් මම ඒ දුකෙනු නිදහස් කියලා එයා කියන්න පුළුවන්. ඒ දුක සෝවාන් පුද්ගල හිත ඉන්නේ තව සැපක් හැටියට. එයාට හිතිලා නෑහැ ඒක අහක් කරන තරා වටිනාදයක් මේ නොවටනාදයක් කියලා.
sakadāgāmī phala에 이른 이의 성품이 무엇이냐고 하면, 그가 어떤 괴로움을 보았다면 '나는 그 괴로움에서 자유롭다'고 말할 수 있습니다. 그 괴로움이 sotāpanna의 마음에는 아직 즐거움으로 있습니다. 그는 그것을 버릴 만큼 값없는 것이라고 여기지 않았습니다.
දැන් අපි හිතන්නකෝ මෙහෙම දෙයක්. සෝවන් පුද්ගලයා අමු දරුවන් පෝෂණය කරගෙන ඉන්න පවුලේ සමගියෙන් ඉන්නවා සතුටින්. එතකොට අර සකෘදාකාමී පුද්ගලයා ගැන කියන්න ගියහම එයාත් කිව්වොත් එහෙම. නෑ එයා ඒ කසාද බඳින ඒවා ඔක්කොම පැත්තකට දාලා එලා සතුරෙන් ඉන්නවා කිව්වොත් එහෙම දන්න නැහැ. ඒක මට්ටන සතුරක් කියලා පේන්නේ නැහැ. පාලුක් වගේ පේන්නේ. අන්න එයාට පේනවා එහෙම එකක්. මොකද එයා ඒ දත්තයට පත්වෙලා ඒඒ ඒක ලබලා නැති නිසා ඒ ඵලය ස්වභාවය ලබලා නැති නිසා. එයාට කිව්වට ඒක සැනසුමක් කියලා. එයාට ඒක ඇත්ත වශයෙන්ම තේරුම් ගන්න බැහ සැනසුමක්ද කියලා.
이렇게 생각해 봅시다. sotāpanna는 아이들을 기르며 집안이 화목하게 즐겁게 삽니다. 그런데 sakadāgāmī에 대해 '그는 혼인하는 일 따위를 다 제쳐 두고 즐겁게 지낸다'고 하면, sotāpanna는 그것이 즐거움이라고 보지 않습니다. 쓸쓸함처럼 보입니다. 그에게는 그렇게 보입니다. 그는 그 자리에 이르러 그 phala의 성품을 얻지 못했기에, 그것이 편안함이라고 말해 줘도 정말 편안함인지 알아들을 수 없습니다.
අත්දැකීමක් නැති නිසා. ඒනිසා මේ ගැඹුරින්ම විග්රහ කරලා ගත්තත් මේ මේ විදිහ ස්වභාවයම මේ සකෘදාගාමී කෙනාගේ ස්වභාවය සකෘදාගාමී තත්ත්වයට එන කෙනාම දැනගන්න ඕනේ. හැබැයි මාර්ගයක් තියෙන අනුගමනය කරගෙන යනකොට තමන්ට එතෙන්ට පත් වුනහම එතන්දිම ඒක දැනගත්ත හැකි. කල්තියා දැනගෙන ඒ කියන්නේ නොදත් දත්තයන් පිළිබඳ විස්තරයක්. අපි කල් තියාහා විමර්ශනය කරලා තීරණය කරන්න ගියොත්. බොහෝකොට අපේ තීරණය යථාර්ථයට වෙනස් වෙනවා. ඉතින් ඒ නිසා එතකොට වෙන්නේ මොකද යථාර්ථය ඵලය ලබන්න අමාරු වෙනවා.
겪어 보지 않았기 때문입니다. 그러니 아무리 깊이 풀어도 sakadāgāmī의 성품은 sakadāgāmī 자리에 이른 이만이 알 수 있습니다. 다만 길을 따라가다 자기가 거기에 이르면 그 자리에서 알 수 있습니다. 미리 안다는 것은 모르는 자료에 대한 설명입니다. 우리가 미리 살펴 판단하려 하면 대개 우리 판단은 실상과 달라집니다. 그러면 실상의 phala를 얻기가 어려워집니다.
ඉතින් අපිට දකින්න තියෙන්නේ එකම ක්රමය මොකක්ද? රාග අක්ෂයට, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහක්යට හේතු වෙන මාර්ගයක් තියෙනවා නම් මාර්ගය අනුගමනය කරන යන පුද්ගලයාට අනුන්ගෙන් අහන්න ඕනේ නෑ ඵලය ස්වභාවය. ඒක එතන්ට පත්වෙනකොටම ඒක දකිනවා. එහෙම රටාවක් තියෙනවා. ඒ ස්වභාවය තම තමන්ටම වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා. මේ වැඩෙන්නේ මාර්ගයයි. මේ ලැබුණේ ඵලයයි. එහෙම දැකගන්න පුළුවන් ක්රමයක් හැදෙනවා.
그러니 우리가 볼 유일한 방법은 무엇인가? rāga의 다함, dvēṣa의 다함, moha의 다함으로 이끄는 길이 있다면, 그 길을 따라가는 이는 phala의 성품을 남에게 물을 필요가 없습니다. 거기에 이르는 순간 봅니다. 그런 이치가 있습니다. 그 성품이 저마다 스스로 드러나기 시작합니다. '이것은 자라는 길이다, 이것은 얻은 phala다' 하고 볼 수 있는 길이 생깁니다.
සමහර වෙලට ඵලය ලැබුණු අවස්ථාව එලේ මතක් කර නැති වෙන්න පුළුවන්. ඒ නුවණ මෝරලා ප්රත්යයවේක්ෂා න ඥාන පහළ වෙනකොට එතකොට දකින පටන් ගන්නවා මට මේ අහවල් දවසේ අහවල් වෙලාවේදී මෙහෙම අහනකොට මෙන්න මෙහෙම මානසිකත්වයක් ඇති වුණා. ඒ විශේෂත්වයට දැන් මතකයි. අන්න පස්සේ මතක් වෙනවා. මෙන්න මෙහෙම තේරුම් ගන්න පුළුවන් වෙනවා.
때로는 phala를 얻은 순간이 그때는 떠오르지 않을 수도 있습니다. 그 슬기가 무르익어 paccavekkhaṇa ñāṇa가 일어날 때 보기 시작합니다. '내가 아무 날 아무 때 이렇게 들을 때 이런 마음가짐이 생겼다.' 그 특별함이 이제 기억납니다. 나중에 떠오릅니다. 이렇게 알 수 있게 됩니다.
දැන් සකෘදාගාය පුද්ගලයා කාම රාගයයි පටිඝයයි කියන දෙක තුනී කරපු කෙනෙක් කියලා අපි කියනවා. දැන් මේක අපි කිව්වට අපිට ඕක තේරුම් ගන්න බැහැ. කාමරාගය තුනී කරගත්තේ කොහොමද? ගහන් දෙනවා. හැට තරහෙන් නැත තත්වයට පත් වුනේ කොහොමද?
sakadāgāmī는 kāma rāga와 paṭigha 둘을 엷게 한 사람이라고 우리는 말합니다. 그런데 말은 해도 우리는 그것을 알아듣지 못합니다. kāma rāga를 어떻게 엷게 했는가? 누가 때려도 성내지 않는 상태에 어떻게 이르렀는가?
මද මට නම් ගහන්නවත් කන්න පැලෙන්න ගහන්න හිතෙනවා කියලා හිතට. අහපුම කියනවා එන්න මට ගහන්නවත් මම කිව් කන පැලෙන්න ගහන්න. ආයි මම නම් බල බලා ඉන්නවා. නෑ නෑ නැ ඊට වඩා ශාන්තියට පත් වෙච්ච එක්කෙනෙක් ඉන්නවා. එයා ගුටි කාල නිකන් ඉන්නවා. අල්ල වගුලට න කොය ගුටි කාල නිකන් ඉන්න. මොන ශාන්තියක්ද විල්ල ඇච්ච නැති වරක්. එයාට කවදාවත් ඒක ශාන්තියක් කියලා පේෙන්නේ නැහැ. මට ගහන්නවත් මම ඔලුව පවත් කරලා කුටි කාල නිකාග ඉන්නවා. ඒක මට සැපයි. කෙනෙක් කිව්වො කම බයබුල්ලෙක්න. මට ගහන්නනම් මැරුණක් කමක් නෑ ගහන පොල්ල ගෙනා කේ කියලා ගහලාගෙන් මැරෙනවා. කෙනෙක් කොහොමත් තියෙනවා. මණ අයහටත් වෙන්න. එයාට
'나라면 누가 때리면 귀가 터지게 때려 주고 싶다' 하고 마음에 생각합니다. 묻기만 하면 '나를 때리면 귀가 터지게 때려 줄 거다, 가만있지 않는다'고 말합니다. '아니, 그보다 더 고요해진 사람이 있다. 그는 맞고도 가만히 있다.' '맞고도 가만히 있는 게 무슨 고요함이냐, 줏대 없는 놈이지.' 그에게는 결코 그것이 고요함으로 보이지 않습니다. '나를 때려도 고개 숙이고 맞고 가만있는다, 그게 내게는 즐거움이다' 하는 이를 보고 어떤 이는 '겁쟁이구나' 합니다. '나를 때리면 죽어도 좋다, 몽둥이를 가져와라' 하며 맞서다 죽는 사람도 있습니다.
හිතන්නේ ඒක සුවයි කියලා. ඉතින් මේ වගේ එක එක්කෙනාගේ තියෙන මට්ටම් වලදී එයා ඒ තත්ත්වය ඉක්මනකන්. අත්හැරීමේ, නොවැල්මේ, මිදීමේ, රාගක්ෂය, ද්වේශක්ය, මෝහක්ය ශාන්තිය දකින්න බැහ. ඒ ශාන්තිය දකින්නේ වික්ෂිප්තයෝමයි.
그는 그것이 편안함이라고 여깁니다. 이처럼 사람마다 수준이 다른데, 그 상태를 넘어서기 전까지는 놓아 버림, 들러붙지 않음, 벗어남, rāga의 다함, dvēṣa의 다함, moha의 다함의 고요함을 볼 수 없습니다. 그 고요함을 보는 것은 그 자리에 이른 이들뿐입니다.
ඒක ශාන්තයි ප්රණීතයි කියලා කිවට ඒක දකින්නේ නැ. කෙනෙක් බහිනකොට හිනහා ඇවිල්ලා එයාගේ හිතෙරෙදවා නැත්ත ඔයාගේ පාඩුවේ ඉන්නක හරි ශාන්තයි ප්රණීතයි කිව්වේ. දැන් අපි අහන්නේ ඇත්ත වශය මට ඒක තේරෙනවද කියලා බැලුවේ. දැන් අපි ගන්න නිගමනය මොකක්දන අහ වෙලා ඉන්නවා කියලා අන්න ඒවන් දන්න ඒ තරම් මහා නෝජල් වෙන්න මටනම් බැ. මට නම් බැට යටත් වෙන්න. හිනාහ වෙලා ඉන්න බයින්නහම බයින්නේ නැතුව ඉන්නේ. එයා පන්ගේ මොකක්ුද මම? උේ කවුද එහෙම ඉන්නවා. මම අපිට එහෙම හිතක් කොච්චර හරි ඉන්නවා. ඒක උතුම් ගුණයක්, ඒක සාන්තයි ප්රණිතයි කිව්වට කවදාවත් අපි ඒකේ නැහ. ඒකට ආපු කෙනාට
그것이 고요하고 뛰어나다고 말해도 그는 보지 못합니다. 누가 꾸짖을 때 웃으며 마음을 흔들리지 않고 제 갈 길을 가는 것이 아주 고요하고 뛰어나다고 했습니다. 이제 우리가 묻는 것은 정말 내게 그것이 이해되는가 하는 것입니다. 우리가 내리는 결론은 무엇인가? '꾸지람을 듣고 가만있는다니, 그렇게 바보가 되는 건 나는 못 한다. 그렇게 굴복 못 한다. 꾸짖는데 웃으며 가만있다니, 누가 그렇게 있느냐.' 우리에게 그런 마음이 꽤 있습니다. 그것이 고귀한 덕이고 고요하고 뛰어나다고 해도 우리는 결코 거기에 있지 않습니다. 거기에 이른 이에게는,
ඉස්සරලා නම් මට මෙහෙම එකක් තිබුණා තමා. ඒ කාලේ මටත්තුුනේ මෙහෙමයි. එහෙනම් ඒ කාලේ මට කවුරු හරි කිව්වන්නේ එහෙම මේ තත්ත්වය ශාන්තා ප්රණීතයි කියලා මම පිළිගන්නේ නැහැනේ. මට මතකයිනේ මම ඒ කාලේ ගත්ත තීරණය එහෙම කියනකොට අන්න එයාම දකිනවා අත්දැකීම් තියෙනවා. ඉතින් ඊයාගේ ඒ තත්ත්වයට පත්වුන කෙනාම ඒ ශාන්තියේ අත්දැකීම් ලබනවා මිසන් කල් තියා මේක වැඩි විස්තරයක් අරගෙන ඒ අත්දැකීමට ගන්න බැ.
'예전에 나에게도 이런 것이 있었지. 그 시절 나도 그랬다. 그때 누가 이 상태가 고요하고 뛰어나다고 했다면 나는 받아들이지 않았을 것이다. 그때 내가 내린 판단이 기억난다.' 그렇게 말할 때 그는 스스로 봅니다. 경험이 있으니까요. 그러니 그 상태에 이른 이만이 그 고요함을 겪을 뿐, 미리 많은 설명을 들어 그 경험을 얻을 수는 없습니다.
මූලික ධර්මයක් තියෙනවා. එයාට කාමරාගයයි ඇලීමයි ගැටීමයි දෙක. බොහෝම සීමා සහිත මාත්රයයි තියෙන්නේ කියලා.
기본 dharma가 있습니다. 그에게는 kāma rāga, 곧 집착과 거슬림 둘이 아주 제한된 만큼만 있다는 것입니다.
සුලගියාවෙද රාදා ියු
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අනාගාමී වෙච්ච කෙනෙකුට ඇලීමක් ගැටීමක් නෑ. එයාට බැන්න අර තරහ යන්නෙත් නැ. රාගයට එහේ තියෙන පංචකාම අරමුණු ආවා කියලා ඒවයේ බැඳී හැඳී යන බලාපොරොත්තුවකුත් නැහ. එහෙම එකක් එයාට නෑහ කියලා අපි අහලා තියෙනවා. හැබැයි ඔයි එහාට හොයන්නේ නැතුව ඉඳලා කවද හරි අත්දැකීම ලැබූ දාසක අන්න අර කිව්වා වචනේ යථාර්ථය දැන් මට පේනවා කියලා තමන්ටම දකින්න හම්බ වෙනවා.
anāgāmī가 된 이에게는 집착도 거슬림도 없습니다. 꾸짖어도 화가 나지 않습니다. rāga를 일으키는 다섯 감각 대상이 와도 거기 묶여 들어갈 바람이 없습니다. 그에게 그런 것이 없다고 우리는 들었습니다. 하지만 그 이상 파고들지 않고 있다가 언젠가 경험을 얻는 날, '아, 그 말의 실상이 이제 보인다' 하고 스스로 보게 됩니다.
ඒක තව හාරා උස්සෙලා ගන්න ඒ දත්තය අපි තුළ අභ්යන්තරය නැත්නම්. ඒක යථාර්ථය මතු කරගන්නද? [උගුර කෑරීම] තව කෙනෙකුට ඒක දැනුම් දෙන්න බැහැ. මේ රහයි මේ ස්වභාවය කියලා. ඒක අත්දැකලා නැති නිසා.
그 자료가 우리 안에 없다면 그것을 더 파헤쳐 실상을 드러낼 수 있겠습니까? [헛기침] 다른 사람에게 '이런 맛이다, 이런 성품이다' 하고 알려 줄 수 없습니다. 겪어 보지 않았으니까요.
ලුණු කාපු නැති කෙනෙකුට ලුණු කැටයත්මේ ලුණු රහ කොහොමද ඇහුවොත් අපි අර ලුණු ලුණු රහය කියන්න පුළුවන්. මට ලුණුහ කියා දෙන්නක. කොහොමදෙන්නේ ලුණුරහ මෙන්න මේ ලුණු කැටේ කාල කියා දුන්නොත් ක්ෂණයකින් දිවේ ගාපු සැනින් එහා ලුණු රහ වැටහෙනවා. හැබැයි ඒකට ක්රමයක් දුන්නා. ඒ හැඟීම ගන්න මේ ලෞකික ක්රමයක් වන ලුන් රස කියන මේ සංඥාවක්. ඒ සංඥාවක් කෙනෙකුට දෙන්න ක්රමයක් නෑහැ. ඒකට අවශ්ය අත්දැකීමට අවශ්ය දෙ දීලා ඒ තුළින් ගොඩන්නගලා දෙනවා.
소금을 먹어 본 적 없는 이가 소금 맛이 어떠냐고 물으면 우리는 '짠맛'이라고 말할 수는 있습니다. '소금 맛을 알려 줘요' 하면 어떻게 알려 줍니까? '이 소금 덩어리를 먹어 보라'고 하면, 혀에 대는 순간 그 맛을 압니다. 하지만 그것은 그 느낌을 얻을 방법을 준 것입니다. 소금 맛이라는 이 세간의 saññā를 누군가에게 그대로 건넬 방법은 없습니다. 그 경험에 필요한 것을 주어 그것을 통해 쌓아 올리게 합니다.
එහෙනම් මේ සංඥා නිරෝධයේ තිබෙන්නා වූ ශාන්තිය ප්රණීතියත් කියලා අනන්ත සංසාරය අත් නොදැකපු මේ හැඟීම මේ ස්වභාවය මොනවන් කියා දෙන්නද කොහොම වටහගන සමහර වෙලාට අනුමාන වශයෙන් වටහගත්තත් යථාර්ථය වැටහෙන්න ඒකත් වැහෙන.
그렇다면 saññā nirodha에 있는 고요함과 뛰어남, 끝없는 saṃsāra 동안 겪어 보지 못한 그 느낌, 그 성품을 무엇으로 알려 주며 어떻게 알아듣겠습니까? 때로는 짐작으로 알아들어도 그것이 오히려 실상을 가리기도 합니다.
හැබැයි මාර්ගය අනුගමනය කළොත් ලුණු කැඩේ කෑවවා එතකොට ඵලය තමන්ටම දකින දාර දකිනවා. ඉතින් ඔතනින්ම දැනගන්නවා මිසක් එයින් එහාට අපිට මේ පිළිබඳව දැනගැනීමේ තේරුමකුත් නැහැ. හැබැයි එකක් දකිනවා. අපි විශ්වාසයක් තියා තියෙනවා. මෙබඳ උත්තමයන්ගේ මේ මේ ස්වභාවය කියලා තියෙනවා. එතන්නේ පත් වුනුදාට ඒක දැනගත්ත හැකි.
하지만 길을 따라가면, 소금 덩어리를 먹은 것처럼 phala를 스스로 보는 날이 옵니다. 그 자리에서 알 뿐, 그 너머로 이것을 알려는 것은 뜻이 없습니다. 하지만 하나는 봅니다. 우리는 믿음을 두고 있습니다. 이런 훌륭한 분들의 성품은 이러하다고 했으니, 거기에 이르는 날 알 수 있다고.
ඒකේ මුලක් කිව්වෙ තන පොඩ්ඩක් පොඩ්ඩක් හරි ඇවිදින තියෙනවා මේ ආර්ය මාර්ගය තුළින්. ඔහු දැනගන්නවා මේකෙන් මේ ඉස්සෙල්ලාම කිව්වා හරිය මට තියෙනවා. මට මේ ආත්ම වශයෙන් අල්ලගන්න වටිනවා කියලා හන් හිතන්න එහෙම දෘෂ්ටියක් නැහැ. මේවා ඔක්කොම ලෝපු ස්වභාවය මට පේනවා.
그 시작은 이 ariya magga를 통해 조금씩이라도 와 있습니다. 그는 압니다. '처음에 말한 그만큼은 내게 있다. 이것을 attā로 붙잡을 가치가 있다는 견해가 내게 없다. 이것들 모두의 세간의 성품이 내게 보인다.'
මේ හටගන්න යමක් නැත්නම් සාර ධර්මයක් ඇතින් ගන්න වටිනා එකක් නෙමෙයි මේවා කැමිසේ පවතින ඒවා නෙමෙයි. විපරිණාමයට පත් වෙලා වැනසෙන එක ඒ ස්වභාවයත් මේකේ තියෙනවා. හටගත්ත ඒවයට සිද්ධ වෙන දෙයක්. ඒක සැපයි කියලා ගන්න ගියොත් දාහයට පත් වෙන්න එන බවත් ඇත්ත කොච්චර මගේ බලාපොරොත්තු වෙන මගේ බලාපොරොත්තු සියල්ල කෙළවර කරලා ඒකට උරුම ධර්මතාවය පරිදි. ඒකේ වැනසීම තියෙනවා. එබඳු ධර්මතාවයක් ඇති දෙයක් කොච්චර මම කිව්වත්, මගේ කිව්වත්, මගේ ආත්මය කිව්වත් ඒක වෙන්නේ නැති දෙයක්. මේ වැටහීම මට තියෙනවා.
'생겨난 것에는 알맹이가 없다, 붙잡을 값진 것이 아니다, 마음대로 머무는 것이 아니다. 변해서 무너지는 성품도 여기에 있다. 생겨난 것들에 일어나는 일이다. 그것을 즐거움이라 붙잡으면 뜨거움에 빠진다는 것도 사실이다. 아무리 내가 바라도 내 모든 바람을 끝내고 그 본래의 dharma대로 무너짐이 있다. 그런 성품을 지닌 것은 아무리 나라고, 내 것이라고, 내 attā라고 해도 그렇게 되지 않는다. 이 앎이 내게 있다.'
එහෙනම් මේකට කියනවා මේ වැටහීම නැතුව එහෙම වටිනාදියක් කියලා හිතා ඉන්නනම් ආත්ම දෘෂ්ටිය. දැන් මට ඒ ආත්ම දෘෂ්ටිය නැහ. දැන් ඒක වැටහෙනවා අත්දැකීමක් තියෙනවා. ඒක නැති වුනේ මොකක් අහලා අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් මේ ලෝකේ යථාර්ථය දැකලා. සිව් දහමට අනුව සිනවා ඇත්ත කියලා වැටහුණා.
이 앎 없이 그것을 값진 것이라고 여기는 것을 attā diṭṭhi라고 합니다. '이제 내게 그 attā diṭṭhi는 없다. 이제 그것이 이해되고 경험이 있다. 그것이 사라진 것은 무엇 때문인가? anicca로, dukkha로, anatta로 이 세상의 실상을 보아서다. 네 가지 sacca에 따라 참으로 그렇다고 알게 되었다.'
එහෙනම් වටහා ගත්තේ ධර්මානුකූලව මිසක්. මේ නිකන් කාටවා කියලා රැවටිලා මේ මේක මට වැඩක් නෑහැ මේ ආත්ම මේ ආත්මාදී වශයෙන් ගන්න දෙයක් නැහැ කියලා ම නික කවුරුගේ කියමට කිව්වා නෙමෙයි. ධර්ම අවබෝධය තුළින්මයි මම ඒ අත්දැකීමෙ මම හැරද සාක්ෂය අනුව මේ කියන්නේ. සැක නැතුව කිව්වේ හැ.
'dharma에 맞게 알게 된 것일 뿐, 누가 말해서 속아 넘어가 이것이 내게 쓸데없다, attā 따위로 붙잡을 것이 없다고 한 것이 아니다. 누구의 말 때문에 말한 것이 아니다. dharma의 깨달음을 통해서, 그 경험으로, 나의 양심에 따라 말하는 것이다.' 의심 없이 말합니다.
ඉතින් මට ලබාගන්න එකක් තියෙනවානම් නැහ මේ උත්සාහ කරන්න ඕනේ වීර් කරන්න ඕනේ ලෝකෙ. මෙච්චර කල් උත්සාහයෙන් වීර්ියයෙන් ලැබලා තියෙන්නේ අනිච්ච දේවල්, දුක්ඛ දේවල්, අනත්ත දේවල් නම් උත්සාහය වීර්ය ඕන කරන්නේ අනිච්ච, දුක්ඛ, අනත්ත දේවල් නඉපදවන්න නිසා. ඒකෙන් අත්හරින්න මිදෙන්න නෙමෙයි. අත්හරින්න මිදෙන්න කරන්න ඕනේ මොකක්ද? මෙතෙක් කල් කරපු මුලා උත්සාහය අත්හරින එක මිසක්. අමුත්තුව එකක් ගොඩනාගන්න උත්සාහයක් එතන නැහ.
'내가 얻을 것이 있다면, 세상에서 애쓰고 vīriya를 내야 할까? 지금껏 애써서 얻은 것이 anicca한 것, dukkha한 것, anatta한 것이라면, 애씀과 vīriya가 필요한 것은 anicca·dukkha·anatta한 것을 일으키지 않기 위해서다. 그것으로 놓아 버리고 벗어나는 것이 아니다. 놓아 버리고 벗어나려면 무엇을 해야 하는가? 지금껏 해 온 헷갈린 애씀을 놓아 버리는 것뿐이다. 새로운 무엇을 쌓아 올리려는 애씀은 거기에 없다.'
එහෙනම් ගරුත පරාමර්ශනය කරලා හනම් ලබන ඵලයක් නෙමෙයි නිවන කියන්නේ. මෙච්චර කල් පරාමර්ශනය කර හිටපු සියලු වෘත පැත්තකට දාලා. නිදහස් වීමෙන් ලබන දෙයක්. සීල අපත පරාමාසයකුත් න. එහෙනම් ඔය ටික තමන්ගේ අත්දැකීමට තියෙනවා නම් සක්කාය දිට්ඨි විතිකිච්ඡා සීල අබ්බත පරමාස කියන එක සෝවාන් පුද්ගලයාට නෑහ කියන එක තමන් අත්දකිනවා නම් ඉතින් තමන් දකිනවා අත්හැරීමේ ශාන්තියක් මට ලැබිලා නැද්ද අසීමිත බලාපොරොත්තු දැන් මට තියෙනවා මගේ අසහනයක් අසීමිතද බලනකොට පේනවක් නෑ කියලා. ඒවා සීමිත වෙලා තියෙනවා. අසීමිත බලාපොරොත්තු නැත්නම්. මම අසීමිත අදහනයෙන් මිදිලා කියන එක තමන්ට තේරෙන්නේ නැ. අන්න පළවෙනි නිවන් සුවෙ.
'그러니 nibbāna는 어떤 vata를 붙들고(parāmāsa) 해서 얻는 열매가 아니다. 지금껏 붙들던 모든 vata를 한쪽에 내려놓고 자유로워져서 얻는 것이다. sīlabbata parāmāsa도 없다.' 그것이 자기 경험에 있다면, 곧 sakkāya diṭṭhi, vicikicchā, sīlabbata parāmāsa가 sotāpanna에게 없다는 것을 자기가 겪는다면, 그는 봅니다. '놓아 버림의 고요함을 내가 얻지 않았는가? 끝없는 바람이 지금 내게 있는가? 내 괴로움이 끝없는가?' 보면 그렇지 않습니다. 그것들은 한정되어 있습니다. 끝없는 바람이 없으니 끝없는 괴로움에서 벗어났다는 것을 스스로 알게 됩니다. 그것이 첫째 nibbāna의 즐거움입니다.
ඉතින් තවදුරටත් පූර්ණ වෙලා එනකොට රැස් කරගන්න බලාපොරොත්තු තියාගෙන ඉන්නවා තව අසීමිත රැස් කිරීම නෙමෙයි. පංචකාම ආශ්වාදය ඇරිලා නැති නිසා. ඊ අවශ්ය කරන්නේ යමක්ද සීමා සහිත මට්ටමකට සීමා වෙච්ච මානසිකත්වයක් තුළින්. ඒකට අවශ්ය රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ඇසුරු කරනවා. ඒ වගේ හරියක් අයිතියේ ඇරතේ පාලනය කර ඉන්න කැමැත්තක් තියෙනවා. රැස් කරගෙන ඉන්න බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා. ඒ රැස් කරගන්න ලැබුනාම සතුටක් පාකිනවා.
더 온전해져 가면, 모아들이려는 바람을 지니고는 있지만 더는 끝없이 모으려는 것이 아닙니다. 다섯 감각 즐거움(pañcakāma assāda)이 떨어지지 않았기 때문입니다. 필요한 것을 한정된 수준으로, 한정된 마음가짐으로 구합니다. 그것을 위해 모습, 소리, 냄새, 맛, 닿음을 가까이합니다. 그런 만큼은 제 것으로 거느리고 싶은 마음이 있습니다. 모아 두려는 바람이 있습니다. 그것을 모으면 기쁨이 일어납니다.
හැබැයි ඊට පස්සේ ඒකෙත් දකිනවා. නානා ප්රකාර ආදීනව මම මේ වටිනාදයක් කියලා අල්ලගෙන කොච්චර ඉන්න හැදුවා මොන හරයක්ද ඕකේ තියෙන්නේ? සතුටෙවී ඉන්න තරා වටිනාදයක් නැහනේ මේ ගෙවිඩ යන ලෝකෙට කැමති සේ නොපතින එකක් නෙමෙයි යමට හම්බවෙලා තියෙන්නේ. මේ මන වඩන රූපයක් හොඳ එකක් හොය ඇය ගිහිට මට වෙච්ච දේක හැ. දැන් මට ඒක රැක රැකා ඉන්න එබැ. අනිකයි ඒ පැත්තෙන් ඇහැ ගහනවා. බලනට රව්හිච්ච මස් කට්ටක් ඔයාගේ උකුසන්ගේ මස් කැටියක් ඔයාගේ අ ලස්සන එකක් ගෙනක් තියාගෙන් දැන් මට ලස්සන එක රකින්න වෙලා තියෙන්නේ අහික කරදරයක් අන්න දකින දවසක් එනවා. මේ අසාර ලස්සනා පස්සේ ගිහිල්ලා මේක මගේ කරගන්න ගිහිල්ලා මට වෙච්ච මෝඩකම කැහැටි. දැන් ඉතින් මම කොටු වෙලා ඉන්නවා ඒක රකින්න පෝෂණය කරන්න මම මොනවා කරන්න නැතුවත් ඒක මගේ කැමැත්තට තියෙන එකක් නෙමෙයි.
하지만 그 뒤 거기서도 여러 가지 ādīnava를 봅니다. '내가 이것을 값진 것이라 붙잡고 얼마나 버티려 했던가, 거기에 무슨 알맹이가 있는가? 기뻐할 만큼 값진 것이 없지 않은가. 흘러가는 이 세상에서 내 뜻대로 머무는 것을 만난 것이 아니다. 마음에 드는 좋은 모습을 찾아 나섰다가 이리됐구나. 이제 그것을 지키고 지키며 살 수가 없다. 다른 이들이 그쪽으로 눈독을 들인다. 매들이 노리는 고깃덩이처럼, 예쁜 것을 가져다 두었더니 이제 그 예쁜 것을 지키느라 쓸데없는 골칫거리가 생겼다' 하고 보는 날이 옵니다. '알맹이 없는 아름다움을 좇아 그것을 내 것으로 만들려다 내가 저지른 어리석음이란. 이제 나는 그것을 지키고 기르느라 갇혀 있는데, 내가 무엇을 해도 그것은 내 뜻대로 있는 것이 아니다.'
ඉතින් මම ගැටි ගැටි දා කරන්නේ මොකටද මේ? මෙන්න මෙහෙම දකිනකොට මම මේ එකතු කරගත්ත දෙන්නද මට දුක් දෙන්නේ කියලා. මම මේක මගිහිල්ලා අල්ලගත්තේ නැත්නම්. ඒ සම්බන්ධය මගේ ඉවත් වුනානම් මොනවා වුනහමය මොකද මේ මගේ කියන රක්ෂණය කරන්න පෝෂණය කරන්න මගේ කියන කොටසල අයිතිවාසිකම් කියන්න කොටු කරගත්ත නිසා. ඒ නිසා මට මහා ආදීනව කර කොටු වෙලා දැවෙන්නට සිද්ධ වුණා. මේ දැවීම ඇති තැන දුකයි. දාහේ අසහනය නැති වෙන ශාන්තයි කියලා අත්දැකීම් මූල අත්දැකීම දැක්ක කෙනා.
'그런데 나는 왜 이렇게 부딪치고 부딪치는가?' 이렇게 볼 때, '내가 모은 이것들이 내게 괴로움을 주는구나. 내가 가서 이것을 붙잡지 않았다면, 그 인연이 내게서 떨어졌다면 무슨 일이 있겠는가. 내 것이라며 지키고 기르고 내 몫이라며 권리를 내세우려 갇혔기 때문에 큰 ādīnava 속에 갇혀 타게 되었다. 이 타오름이 있는 곳이 괴로움이다.' 뜨거움과 괴로움이 사라진 것이 고요함이라는 경험, 그 근본 경험을 본 이는,
කොහොමවත් නවත්වන්න බැහැ අත්හැරීමේ ශාන්තියෙන් අහකට පනන්න බැහ. එයා එතැන් පටන් දකිනවා අත්ඇරපු තරමට නොඇරච්ච තරමට මෙදිච්ච සරණ සාන්තයි ප්රණීතයි. මම අත්දැකලා තියෙන්නේ. ඇසුරු කරන එකක් ගානේ ඔහු දකින්න ඇසුරු කරනකොට ගින්න. අත්හරුවහම ශාන්තයි. මොකටද ඇසුරු කරන්නේ? ආශ්වාදයට තියෙන ප්රියමනාපය නිසා ඇසුරු කරනවා. ඒක නොතිබුණ නම් එහෙම මට කොහොම පත්ත පළක් ගන්න ඕනේ. ඔන්න ප්රශ්නය අමති වෙනවා.
어떻게 해도 멈출 수 없고, 놓아 버림의 고요함에서 벗어날 수 없습니다. 그때부터 그는 봅니다. '놓은 만큼, 들러붙지 않은 만큼, 벗어난 만큼 고요하고 뛰어나다. 나는 그것을 겪었다.' 가까이할 때마다 그는 가까이하는 데서 불을 봅니다. 놓으면 고요합니다. 그러면 왜 가까이하는가? assāda에 있는 정다움 때문에 가까이합니다. 그것이 없었다면 내가 왜 그런 짐을 져야 하겠습니까. 이렇게 물음이 또렷해집니다.
ආශ්වාදයට ගිහිල්ලා තමයි මේ මරගුලට ඉන්න තමයි මේ දුකට අහුවේ. ඕකෙන් අහකට යන්න බැ මනස. හැම වෙලේ මනස කියන්නේ. ප්රියමනාප ආශ්වාදයන් පස්සේ ගිහිල්ලා ඒකේ රිංගන්න ගිහින් තමයි මම මේ දාහ සහගත උබුලට කොටු වුණේ. මේ හරයක් ඇති එකක් නෙමෙයි. දැන් අමුතු බුදුන් වඳින්න ගියේ නැතත් මොනවා කරන්න ගියේ නැතත් බණ අහන්න ගියේ නැතත් ඔය මානසිකත්වය සත්යය වැඩෙන්න පටන් ගන්න ඇතුලේ. ඒක ඇත්ත ඔ හිටෙන්නේ. ඔය මොහොතක් ගහ වැඩෙනකොට අන්තිමට මොකද වෙන්නේ? ආශ්වාදය මරගුලක්, ආශ්වාදය මරගුලක් මේක තමයි මේ ඔක්කොටම කොටු කරන්න කියලා. අර එච්ච කල් අවිද්යාවෙන් වැහිලා ආශ්වාදය හරි ශාන්තයි, ප්රණීතයි හොඳ එකක් කියලා හිතා හිටපු මානසිකත්වය නැති වෙලා. ආශ්වාදය යථාර්ථය වැටහෙන පටන් ගන්නවා. ආශ්වාදය වටිනාකම මොහොතක් මාන හෝ හිතට බහිනවා. ආශ්වාදය නිසා වහලා තිබිච්ච අර ආදීනව ගොඩ ආදීනවෙහි යථාර්ථය වහලා තිබුණා අර ආශ්වාදය ආශ්වාදය වටිනාකම වහිනකොට ආදී නෙවෙයි නියමය යථාර්ථය පේන්න පටන් ගන්නවා. එතකොට ඉස්සෙල්ලා දැක ඉතාම පුංචි දේ මහරක් වාගේ ලොකු දැන් ආදී නවය දකිනවා. අන්න දුක්ඛාර්ය සත්යය දැකලා සකෘදාගා කෙනා.
'assāda를 좇아 가서 이 죽음의 덫에 걸려 이 괴로움에 잡혔구나. 마음은 거기서 비켜나지 못한다. 마음이란 언제나 정다운 assāda를 좇아 그 속으로 기어들다가 내가 이 뜨거운 덫에 갇혔다. 이것은 알맹이 있는 것이 아니다.' 굳이 부처님께 절하러 가지 않아도, 무엇을 하러 가지 않아도, 설법을 들으러 가지 않아도 그 마음가짐, 그 진리가 안에서 자라기 시작합니다. 그것이 참으로 서는 것입니다. 그것이 순간순간 자라나면 마지막에 어떻게 됩니까? 'assāda는 죽음의 덫이다, assāda는 죽음의 덫이다, 이것이 모두를 가두는 것이다.' 그때까지 avijjā에 덮여 assāda가 아주 고요하고 뛰어나고 좋은 것이라 여기던 마음가짐이 사라집니다. assāda의 실상이 드러나기 시작합니다. assāda의 값이 순간순간 마음에서 내려앉습니다. assāda 때문에 덮여 있던 그 ādīnava 무더기, ādīnava의 실상을 assāda가 덮고 있었습니다. assāda의 값이 사그라들 때 ādīnava의 참된 실상이 보이기 시작합니다. 그러면 전에는 아주 작게 보이던 것이 이제 산처럼 큰 ādīnava로 보입니다. 그것이 dukkha ariya sacca를 보고 sakadāgāmī가 된 이입니다.
සෝවාන් වෙච්ච කෙනා දැක්ක දුක්ඛාර්ය සත්යයට ඉක්මවාගේ දුකාර්ය සත්යය සකෘදාගාමී ඵලයෙන් දැක්කා. කොයි මොහොතකදී හරි ආශ්වාදය මහා දුකක්, ආශ්වාදය මුලාවක් ඔය ක්රමයටද වැටහිලා. ආශ්වාදය දෙවෙනි කරලා ආදීනවය පළවෙනි වෙච්ච එක අවස්ථාවක් එනවා. ඒක සන්ධිෂ්ඨානයක්. ආශ්වාදය වටිනාකම අඩුවෙලා යනවා. ආදීනවය වැඩියෙන් පේන්න පටන් ගන්නවා. ඒකේ ප්රතිඵලය මොකක්ද? අත්හරින්න ඕන අත්හරින්න ඕනෑ. මේකෙන් එහෙම මිදෙන්න ඕනෑ කියන හැඟීම මතු වෙන එක ඔහොම ගිහිල්ලා ගිහිල්ලා නම් ආශ්වාදය පල්ලෙහට වැහැගෙන ගිහිල්ලා ආදීනවය වැඩි බීගෙන ගිහිල්ලා යනකොට ආදීනවයට පළවෙනි තැනයි ඉතින් ආස්වාරය දෙවෙනි තැන ආපු යම්කිසි මිම්මක් කොතනද හැදුනේ. අන්න එතනදි පරිවර්තනයක් වෙලා දකිනවා. විශාල වශයෙන් දුක දැකලා හිතන් අත්හැරියාම. එතන පටන්ගෙන ආශ්වාදය දෙවෙනි ආදීනවය පළවෙනි.
sotāpanna가 본 dukkha ariya sacca를 넘어서는 dukkha ariya sacca를 sakadāgāmī phala에서 보았습니다. 어느 순간 'assāda는 큰 괴로움이다, assāda는 헷갈림이다' 하는 방식으로 깨쳤습니다. assāda가 둘째가 되고 ādīnava가 첫째가 되는 순간이 옵니다. 그것은 갈림목입니다. assāda의 값은 줄어들고 ādīnava가 더 보이기 시작합니다. 그 결과는 무엇인가? '놓아야 한다, 놓아야 한다, 여기서 벗어나야 한다'는 느낌이 솟는 것입니다. 그렇게 가고 가서 assāda는 아래로 가라앉고 ādīnava가 더 커지면, ādīnava가 첫째 자리이고 assāda가 둘째 자리로 오는 어떤 잣대가 어디선가 생깁니다. 바로 거기서 뒤바뀜이 일어납니다. 크게 괴로움을 보고 놓아 버렸을 때, 그때부터 assāda는 둘째, ādīnava는 첫째입니다.
අන්න ආශ්වාදය දෙවෙනි වුණා නම් යම් තැනකදී ආයේ ඵලයක් ලැබුණා. එතන පටන්ගෙනවා එයා ආශ්වාදය පළවෙනි කරන්නේ ආධීනය පළවෙනි කරන තැනක් එනවා. අන්න රැස් කරගන්න එක මහා ආදීනව සහිතයි. රැස් කිරීමේ තිබිච්ච ආශ්වාදය දෙවෙනි කරලා රැස් කිරීමේ ආදීනවය පළවෙනි වෙච්ච මොහොතපු වෙලාවේදී රැස් කරන බලාපොරොත්තු හැදිලා ගියා. ආය බලාපොරොත්තු වෙන්න විදිහක් නෑහැ. යථාතය ඉතින් ඔතෙන්නට ආවේ.
assāda가 둘째가 된 어떤 자리에서 다시 phala를 얻었습니다. 그때부터 그는 assāda를 첫째로 하던 것에서 ādīnava를 첫째로 하는 자리로 옵니다. 모아들이는 일은 큰 ādīnava를 지녔습니다. 모아들임에 있던 assāda를 둘째로 하고 모아들임의 ādīnava가 첫째가 된 순간, 모아들이려는 바람이 무너졌습니다. 다시 바랄 길이 없습니다. 그렇게 실상이 거기에 이르렀습니다.
හැබැයි ඒ නැත්නම් විඳින බලාපොරොත්තු වෙනවා පංච කාම ආශ්වාදය විඳින බලාපොරොත්තු වෙන. තව ඒක පළවෙන්නේ. පංචකාම ආශ්වාද විදින්න ගිහිල්ලා ලබන ආදීනවය දෙවෙනි තව නමුත් එතන පටන් ඉන්න ඔහුගේ මනස ක්රියාත්මක වෙනවා. පංචකාමයෝ මරුවෝ. පංචකාම මරවලට යන්න ගිහින් තමයි මේ ආදීනවලට කොටු වෙලා ඉන්නේ. ආදීනවය ආදීනව හැටියට දකින්නේ. ආශ්වාදය මර උගුලක් හැටියට දකින්නේ. ආශ්වාදය කෙරෙහි යම් වටිනාකමක් තියෙනවද බහින්න පටන් ගන්නවා. ආදීනවද යන් නොතේරෙන කමක් තියෙනද? දැන් වැඩිපුර තේරෙන්න පටන් ගියන්න. තව තවත් අත්හැරෙන පැත්තට ආදීනව දකින්න පටන් ගන්නේ. ආශ්වාදය දෙවෙනි කරලා ආදීනවය පළවෙනි කරන මට්ටමක් ආපු දාට ටක් ගාලා ආයේ පරිවර්තනයක් වුණා අනාගාමී පරිවර්තනය. දැන් එතට ගන්නේ කාමාශවාදයන්ට කවදාව පළවෙනි තැන දෙන්නේ නැහ. ආදීනව පළවෙනි තැනකින ආශවාදය දෙවෙනි තැනට ගත්තම කාමට හිත හිටෙන්නේ නැතුව යනවා.
하지만 누리려는 바람, 다섯 감각 즐거움을 누리려는 바람은 아직 첫째입니다. 다섯 감각 즐거움을 누리다 얻는 ādīnava는 둘째입니다. 그러나 그때부터 그의 마음이 작동합니다. '다섯 감각 대상은 죽음이다. 다섯 감각의 죽음에 가서 이 ādīnava에 갇혀 있다.' ādīnava를 ādīnava로 봅니다. assāda를 죽음의 덫으로 봅니다. assāda에 어떤 값이 있는지 의심이 들기 시작합니다. ādīnava를 모르던 데가 있었는가? 이제 더 많이 알기 시작합니다. 더욱더 놓아 버리는 쪽으로 ādīnava를 보기 시작합니다. assāda를 둘째로, ādīnava를 첫째로 하는 수준에 이른 날, 탁 하고 다시 뒤바뀜이 일어났습니다. anāgāmī의 뒤바뀜입니다. 이제 그는 감각 즐거움에 결코 첫째 자리를 주지 않습니다. ādīnava를 첫째로, assāda를 둘째로 두니 마음이 감각 대상에 머물지 않습니다.
අන්න කාමරාග නැති වෙනකොට කාම රාගය නිසා යම්කිසි ආකාරයෙන් ගැටීමක් තිබුණා ඇලීම නැති වෙන්න ගැටීමක් ඉවරයි. ඒ දෙකම සිඳිලා යන වෙලාව. හැබැයි තමත් වීම ආශ්වාස ජනකයි. ආශ්වාස සහගතයි. හැබැයි ජීවත් වෙන්න ගියහම සිද්ධ වෙන ආදී නෙවෙයි අර ආශ්වාද ජීවත් වීමේ ආසාව නිසා තියෙන ආශ්වාදයෙන් වැහිලා තියෙන්නේ. දැන් ජීවත් වෙන එකත් මරගු. ජීවත් වෙන හින්දයි දුක. ජීවිතය කවදහරි නැද්ද ඒ දුකෙන් එදාටයි නිදහ. පැවැත්ම යම් තැනක නැද්ද එතනයි නිදහස්. ඔය විදිහ දැක දැකා ජීවත් වෙන ආසාව කපා හරි. ජීවත් වෙන්න ගිහිල්ලා මේ ආකාර දුක් විදිහට සිද්ධ වෙනවා කියලා ඇති වෙන විවිධාකාර දුක් දකිනකොට ජීවත් වීමේ ආදීනව වැඩිවෙන්න පටන් ගන්නවා. කොයි වෙලේ හරි ජීවත් වීමේ ආසාව දෙවෙනි කරලා. ජීවත් වීමේ ආදීනව පළවෙනි වෙච්ච මොහොත ආපු තරට අරිහත්. එදාට ජීවත් වෙන බලාපොරොත්තු දෙවෙනි. දැන් කොයි මොහොතේ මරත් කිසි බයක් නෙ. පැවැත්මට කිසි ආකාරයකින් තැන දෙන්නේ නැහ. පැවැත්ම හොඳයි කියලා කවදා නිගමනයක් වෙන්නේ නැහැ එතෙන් පටන්.
kāma rāga가 사라질 때, kāma rāga 때문에 있던 거슬림도 집착이 사라지면 끝납니다. 둘 다 끊어지는 때입니다. 하지만 살아 있음은 assāda를 일으킵니다. assāda를 지녔습니다. 살아가면서 생기는 ādīnava는 살고 싶은 마음 때문에 있는 assāda에 덮여 있습니다. 이제 살아가는 것도 죽음의 덫입니다. 살아가기 때문에 괴로움입니다. 삶이 언젠가 없을 때 그 괴로움에서 그날 자유롭습니다. 존재가 없는 곳, 거기가 자유입니다. 그렇게 보고 또 보며 살려는 마음을 끊어 냅니다. 살아가다 보면 이런 괴로움을 겪게 된다며 생기는 갖가지 괴로움을 보면 살아감의 ādīnava가 커지기 시작합니다. 어느 때든 살고 싶은 마음이 둘째가 되고 살아감의 ādīnava가 첫째가 된 순간, 그때 arahant입니다. 그날 살려는 바람은 둘째입니다. 이제 어느 순간 죽어도 아무 두려움이 없습니다. 존재에 어떤 식으로도 자리를 주지 않습니다. 그때부터 존재가 좋다는 결론은 결코 나지 않습니다.
හැබැයි ඉතින් හොරන්න දෙයක් නැතුව පැවැත්ම ගෙනියනවා පිරුම පාන අන්න අවස්ථාව යන හැටි. ඉතින් ඔය අවස්ථාවන්ට එනකම්ම අපිට ඔය කිව්වා ආකාරයෙන් ඔය ටික කිව්වන්න. ඕකේ යථාර්ථය වැටහෙන්නේ නෑ. යථාර්ථය වටහාගන්න බැරි විදිහට ආශ්වාදය වහලා තියෙන්නේ.
다만 버릴 것 없이 존재를 이어 가다 parinibbāna에 듭니다. 그렇게 단계가 나아갑니다. 그런 단계에 이르기까지는 우리가 이렇게 말해도 그 실상은 알아지지 않습니다. 실상을 알아차릴 수 없게 assāda가 덮고 있습니다.
කවද ආශ්වාදයන්ගේ ආදීනව දකින්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. ඒ වගේම එතෙක් නොදැකපු ආදීනවය යළි යළි සිහි කරලා ආදීනව ආදීනව වශයෙන් දකින පුරුදු වෙන්න ඕනේ. ආශ්වාදය ආශ්වාදය හැටියට ආදීනවය ආදීනවය හැටියට නෙක්කම්මය නෙක්කමය හැටියට දැක්කහම මාර්ගය පූර්ණය වෙනවා කියලා පෙන්නනවා. හැබැයි ආශ්වාදය ආශ්වාදය හැටියට දකින්න ඕන පොත් වල ලියා තියෙනවා මේක විග්රහ කරගන්න බැරි.
언제든 assāda의 ādīnava를 보는 버릇을 들여야 합니다. 또 아직 보지 못한 ādīnava를 거듭 떠올려 ādīnava를 ādīnava로 보는 버릇을 들여야 합니다. assāda를 assāda로, ādīnava를 ādīnava로, nekkhamma를 nekkhamma로 보면 길이 완성된다고 보이십니다. 그런데 'assāda를 assāda로 보아야 한다'고 책에 적혀 있는 것을 풀어 이해하지 못합니다.
ලෝකයා මොකනේ සුවේ සුවය හැටියටම දකිනවා කිය ඉන්නවා. ඒ සුවයෙහි යථාර්ථය දකිනවා නම් සුවේ මරකුලා කියා දකින්න ඕනේ. එතකොට තමයි ඒකෙන් මිදෙන්නේ ඒකේ යථාර්ථය දැක්කේ. ආශ්වාදය ආශ්වාදය හැටියට දකින ආශ්වාදය යථාර්ථය දකින්න. ආශ්වාදය ආශ්වාදය හැටි දැක්කහම අවිද්යාවෙන් අයිඳගෙන අවිද්යා සහගත වල ඉන්නේ කියලා කරන්න. ආශ්වාදය අවිද්යාවේ තීරණයක්. වටිනවයි කියන එක. ඒක එසේම දැක දැක හිටියොත් එහ අවිද්යාවෙන් අවිද්යාව බල බලා ඉන්නවා. එතකොට මිදෙන්නේ කොහොමද? අවිද්යාවෙන් බැහැපු තීරණය විද්යාව තුළින් කපා හරින්න ඕනේ. විද්යාව තුළින් බලන්න මේ අවිද්යාවෙන් බැහැලා ඉන්න ආශ්වාදය මොකක්ද කියලා. එතකොට දකිනවා ආශ්වාදය මරගුලක්. ආශ්වාදය තොණ්ඩුවා. මේ ආශ්වාද පස්සේ ගිහින් තමයි මේ ඔක්කොම ආදීන වලට වැටෙන්නේ. ඒ ආශ්වාදය ආශ්වාදය හැටියට බැලුවා නෙමෙයි. ආශ්වාදය යථහතය බැලුවේ. නමුත් ඕක විග්රහ කරගන්නේ නැතුව ආශ්වාදය ආශ්වාදය හැටියට බලන්න ආදී නවය ආදීනවය හැටියට බලන්න ආදී වශයෙන් විග්රහ කරලා තියෙනකොට අපිට තෝරගන්න බැහැ සැපයි සැපයි කියින්න ගියොත් එහෙම හරියන්නේ නෑහ ඒක බල. අන්න ආදී වෙනව දකින ආකාරය.
세상 사람은 즐거움을 즐거움 그대로 본다고 하잖습니까. 그 즐거움의 실상을 본다면 즐거움을 죽음의 덫으로 보아야 합니다. 그래야 거기서 벗어납니다. 그것이 그 실상을 본 것입니다. assāda를 assāda로 본다는 것은 assāda의 실상을 본다는 것입니다. assāda를 그냥 assāda로만 보면 avijjā에 갇혀 avijjā의 구덩이에 있는 것입니다. assāda는 avijjā가 내린 판단, 값지다는 판단입니다. 그것을 그대로 보고만 있으면 avijjā로 avijjā를 보고 있는 것입니다. 그러면 어떻게 벗어납니까? avijjā로 내린 판단을 vijjā로 끊어야 합니다. vijjā로 보십시오, avijjā에 빠져 있는 assāda가 무엇인지. 그러면 assāda가 죽음의 덫임을 봅니다. assāda는 올가미입니다. 이 assāda를 좇아 가서 모든 ādīnava에 떨어집니다. 그것은 assāda를 그냥 assāda로 본 것이 아니라 assāda의 실상을 본 것입니다. 하지만 이를 풀지 않고 'assāda를 assāda로 보라, ādīnava를 ādīnava로 보라' 하고만 적혀 있으면 우리는 가려내지 못합니다. '즐거움이다, 즐거움이다' 하고 보면 맞지 않습니다. 그것을 보십시오. 그것이 ādīnava를 보는 방식입니다.
ස්වාමීනි අර මනෝමය පූජාව කලින් ප්රශ්නය මේමේ අනිය පිරිසිතුමා ආරාම පූජා කරපු අවස්ථාවේ ඔව් වෙන කෙනෙකුට අර වස්තා විමානයක් මැන්න ඔව් ඔව් ඒ අවස්ථාව මනෝමය පූජාවක් දන්නේ නැත්නම් චිත්ත ප්රසාදය නැ එතන චිත්ත ප්රසාදය ඒන චිත්ත ප්රසාදය ප්රසාදයෙන් පුණ්ය වැඩිවීම කරන දැන් ඒකේ තියන්නේනේ පුණ්ය අනුමෝදනාව කියලා අනුමෝදනාව කියන්නේ අනුව සතුටු වෙනවා කියන එකයි. අනුව ඔබ වැඩෙනවා. දැන් කරපු පිනක් දැකලා පින අනුව සතුරු වෙනවා. ඒ කෙරෙහි උද්දීපනයට පත් වෙනවා. සතුට වී ඉන්නවා. අනේ කොච්චර යහපත්ද කොච්චර හොඳ දෙයක්ද කළේ. අනේ ශ්රේෂ්ඨ ධ්යානය කළේ. අන්න ඒ ආදී වශයෙන් ඒක සතුු වෙනවා.
(물음) 스님, 앞의 마음 공양 물음에 이어서요. Anāthapiṇḍika 장자가 승원을 바친 때, (답) 예, (물음) 다른 사람에게 그 vimāna가 생겨났지요, (답) 예, 예. (물음) 그때 그것은 마음 공양이었습니까, 아니면 citta pasāda였습니까? (답) 아닙니다, 거기서는 citta pasāda입니다. citta pasāda로 puñña가 늘어난 것입니다. 거기 있는 것은 puñña anumodanā라는 것입니다. anumodanā란 따라 기뻐한다는 뜻입니다. 따라서 자란다는 것입니다. 지은 puñña를 보고 그 puñña에 따라 기뻐합니다. 그것에 북받쳐 기뻐합니다. '아, 얼마나 좋은가, 얼마나 좋은 일을 했는가, 아, 뛰어난 dāna를 했다' 하는 식으로 기뻐합니다.
එතකොට අර කර්ම කර්ම පතවලට ගත්තහම ඔව් අනේ සිටතුමා කරපු දේ සිතුවිලි ක්රියාවතන් තුනම වෙනවලා ඔව් කර්ම පතයක් සකස් කරපු. ඔව් දැන් අතන අර අර පුද්ගලයා කරන්නේ මේ කර්මයක් වගේ සිතුවිල්ලක් විතරයිනයිනේ. සිතුිවිල්ල කට වචනය නගනැගනවනේ. වචනයක් නැගෙන සිතුවිල්ල දැන් සිතුවිල්ලක් කියපු හැම දැන් මෙහෙම හිතන්නකෝ දැන් සිතුවිලි ක්රියාව වදන් කියන මේ තුනම සිද්ධ වෙනවා. අනේ සාධු අනේ සාධු කියන එක අත් දෙකත් වනවා නම් ඒක කෙරි ක්රියාත්මක වෙනවා නම් කාය සංඛාර, වච සංඛාර, මනෝ සංඛාර තුනම ක්රියාත්මකයිනේ.
(물음) 그러면 kamma patha로 보면, (답) 예, (물음) 장자가 한 것은 생각·몸·말 세 가지가 다 되어, (답) 예, (물음) kamma patha가 이루어졌습니다. (답) 예. (물음) 그런데 저 사람이 한 것은 생각 하나뿐이지 않습니까? (답) 생각이 입의 말을 일으키지요. 말이 일어나는 생각입니다. 이렇게 생각해 보십시오. 생각, 몸짓, 말 세 가지가 다 일어납니다. '아 sādhu, 아 sādhu' 하며 두 손도 흔든다면 몸으로도 작동하니 kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra 세 가지가 다 작동하지요.
අන්න ඇතිවෙන ආකාරය. එතන අහුනේ අර ඒ වගේ දහම දන්නේ නැතුවඔව් ඒ වගේ හන තත්ත්වයට කෙනෙකුට එහෙම මේ චිත්තාවදයක් ඇතිවෙන එකේ දැන් ඒකෙෙනදිත් විශේෂයක් තියෙනවා. දැන් අපි ඕක කිව්වොත් එහෙම දහම දන්න නැති කෙනෙකුට ඇතිවෙන ස්වභාවයක් වුනානම් අර හතරන් වහනට කෝටි ගානක් පහළ වෙන්න ඕනේ. ඇයි කී දෙනා දෙන්නේ ඇද්ද? එතන හිටපු අය කාටවත් පහළ වෙලා නැහ. එහෙනම් එකනෙකුට පහළ වුනේ මොකද බුදුපියාණන් වහන්සේ කියන්නේ කෙත්ත කොච්චර උත්තමයද? රහතන් වහන්සේලා කියන්නේ කොච්චර උත්තමයද? මොන්වහන්සේ අරට ඇනට වෙනද මේ ලෝකේ ඇපස්ථාන කරන්න තියෙන්නේ? මේ වගේ යම්කිසි මාලිගාවක් ගැන ස්ථාන හදලා වටිනවා නම් පූජා කරන්න මිබඳ උත්තමටමයි නේද? ඇයි මෙන්න මේ ගුලවුල නේ මේක මහෙම හිතන්නේ කියලා. අන්න එහෙම ඥාන සම්පිත්තව හිතන්න පුළුවන් හැකියාවක් වෙච්ච උපාසක මහත්තය තමයි අනි සාධු කියන සතුටින් චිත්ත ප්රහදනය.
그렇게 일어나는 것입니다. (물음) 그런데 그렇게 dharma를 모르는데도, (답) 예, (물음) 그런 상태에서 누군가에게 그런 마음의 북받침이 생긴 것은… (답) 거기에도 특별함이 있습니다. 그것이 dharma를 모르는 이에게 그냥 생기는 성품이었다면 거기 있던 수많은 사람에게 일어났어야 합니다. 몇 사람이나 그랬습니까? 거기 있던 이들 누구에게도 일어나지 않았습니다. 그렇다면 한 사람에게 일어난 것은 무엇 때문인가? '부처님은 얼마나 훌륭한 분인가, arahant들은 얼마나 훌륭한 분들인가, 이 세상에서 그분들 말고 누구를 시중들겠는가. 이런 궁전 같은 곳을 짓는 것이 값지다면 바치기에 그런 훌륭한 분들뿐이지 않은가' 하고, 슬기를 갖춰 그렇게 생각할 힘을 지닌 그 upāsaka가 'anē sādhu' 하며 기쁨으로 마음이 맑아진 것입니다.
ඒ කියන්නේ කර්ම පතය සකස් වෙලා තියෙන අන්න ඒකයි කියන්නේ. ඒක සකස් වෙන්න අවශ්ය කරන්න ඒ ඥාන සම්ප්රවිත්ත භාවය එයාට තියෙන්නේ. සෝමනස්ස ඥාන සම්ප්රවිත්ත උපතුෘෂ්ට හිතක් වෙන්න අර බලය පහළ වෙන්න. අනික් අයට ඒක පහළ වුනේ නැහැනේ. පින් ලැබුණා. අර වගේ විශාල බලයක් පහළ කරලා හිටන් අර දනිපිර සිතුමාගේ බලය ඉක්මවා යන්න එහෙම එකක් පහළ කරන්න හේතු වුණේ. ශ්රද්ධා සීල සුත ත්යාග ප්රඥා කියන කාරණා පහ ඔය පහම තියෙන්නවා වර්ධනය වෙලා. පහලා තියෙ වැඩිලා තියෙන්න ඕනේ.
곧 kamma patha가 이루어졌다는 것이 그것입니다. 그것이 이루어지는 데 필요한 슬기를 갖춘 마음이 그에게 있었습니다. somanassa ñāṇa sampayutta, 크게 기뻐하는 마음이 되어 그 힘이 일어난 것입니다. 다른 이들에게는 그것이 일어나지 않았지요. puñña는 받았지만요. 그렇게 큰 힘을 일으켜 Anāthapiṇḍika 장자의 힘을 넘어설 만큼 일어나게 한 것은 saddhā, sīla, suta, cāga, paññā 다섯 가지가 자라 있었기 때문입니다. (물음) 다섯이 있었던 것이지요? (답) 자라 있어야 합니다.
ස්වාමීන් වහන්ස අර කන ප්රීතිය ඔක් උපකන්ත කරන ඒවත් අර උසස්ම ප්රති
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් ඒකෙත් උසස් මේකට එනවා. එක එක ප්රීතියෙන් ප්රීතියට සම්බන්ධ වෙනවා. ඒ අනුව තමයි සකස් වෙන්නේ.
(답) 예, 그것도 높은 것으로 여기에 들어옵니다. 저마다 pīti에서 pīti로 이어집니다. 그에 따라 이루어집니다.
රාග අනුසය, ද්වේශ අනුසය, මෝහ අනුසය අනු කුමක්ද? පරමාර්ථය පහදලා දෙන්න කියනවා. අනුසය සූත්රය සඳහන් ආනාපාන සතිය අනුසය නැසීම පිණිසයි. කියන එක පහදලා දෙන්න තියෙනවා. දැන් අනුසය කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ මේකයි. අනුව සයනය කරනවා කියන වචනය තමා අනුසය කියන්නේ.
rāga anusaya, dvēṣa anusaya, moha anusaya에서 anu는 무엇인가, 그 뜻을 풀어 달라고 합니다. 또 Anusaya sutta에 나오는, ānāpānasati는 anusaya를 없애기 위한 것이라는 말을 풀어 달라는 물음이 있습니다. anusaya라는 말이 보여 주는 것은 이것입니다. '따라 누워 잔다'는 말이 anusaya입니다.
දැන් අපි හිතමු යම්කිසි රාගයක් ඇසුරු කරපු කෙනාට ඒ රාග ස්වභාවය මතු කරන්න හේතු කාරකය. අවස්ථාව ලැබුණු වෙලාවට මතුවෙලා එන විදිහට හිත තුළ නිදිගන්නවා. හිත තුළ නිදිගන්නවා කියන්නේ විඤ්ඤාණස්කන්ධය තුළ විඤ්ඤාණස්කන්ධයට අතීත අනාගත වර්තමාන තුන් කාලය සම්බන්ධ වන්නා වූ සියලුම දැනීම් සම්භාරය අයිතියි. අන්න ඒ දැනීම් සම්භාරය තුළ ප්රඥාව පහළ වෙලා තිබුනේ නැත්නම්. අන්න එතෙන්දි මොකද කරන්නේ? රාගයක් රාගික අරමුණක් ආවොත් ඒකට ඇදී යන මානසිකත්වය ඒකේ සම්බන්ධ වෙලා තියෙනවා. ඒ ගති ලක්ෂණය නිදි.
어떤 rāga를 가까이한 이를 생각해 봅시다. 그 rāga의 성품을 일으키는 까닭이, 기회가 오면 떠오르도록 마음속에 잠들어 있습니다. 마음속에 잠들어 있다는 것은 viññāṇakkhandha 속에서입니다. viññāṇakkhandha에는 과거·미래·현재 세 때에 걸친 모든 앎의 무더기가 속합니다. 그 앎의 무더기 속에 paññā가 일어나 있지 않다면, 거기서 어떻게 됩니까? rāga를 일으키는 대상이 오면 그쪽으로 끌려가는 마음가짐이 거기 얽혀 있습니다. 그 성품이 잠들어 있습니다.
හිත තුළ කිව්වහම හිත තෝරාගන්න ඕනේ. චිත්තක්ෂණය තුළ නෙමෙයි. අර අතීත අනාගත වර්තමාන සම්බන්ධ වෙලා තියෙ විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය තුළ රාග අනුසය නිදි දැන් රාගික හිතක් මතු වුනොත් අරමුණක් ආවොත් අන්න අර හැඟවිලා තිබවිච්ච අනුසය එතනට අර අනන්තර සමානන්තර ප්රත්යක්කමෙන් ඇදලා එනවා. අන්න අන්තය තමයි අනුසය අනුසය කොටස ඒක තියෙන්නේ. සමනන්තරය අරමුණක් කාපු වෙලාවට අනන්තරය ඇදලා එවා එතෙන්ට අන්න අනුසය මතු වෙලා එනවා. අනුසය මතු වුනාම මොකද න්නේ පරිට්ඨාන කියලා රාගය ආයේ නැගර වනවා.
마음속이라고 할 때 마음을 가려내야 합니다. 한 찰나의 마음(citta khaṇa) 속이 아닙니다. 과거·미래·현재에 걸친 viññāṇakkhandha 속에 rāga anusaya가 잠들어 있습니다. rāga의 마음이 일어나거나 대상이 오면, 숨어 있던 anusaya가 anantara·samanantara paccaya로 거기에 끌려옵니다. 그것이 anusaya가 있는 자리입니다. 대상을 만난 때가 samanantara이고, anantara가 그것을 끌어와 거기에 anusaya가 떠오릅니다. anusaya가 떠오르면 pariyuṭṭhāna라고 하여 rāga가 다시 일어납니다.
ඉතින් අනුසය කියන එකේ අර්ථය අන්න ඒකයි. අරමුණක් ආවොත් මතුවෙලා එන්න හේතු තිබුනොත් ඒ වෙලාවේදී ඒක මතු කරලා එනවා. හැබැයි ඒ හේතු නොතිබුණු ඒ හේතු නැතිම ප්රඥාවෙන් කරන වැඩ.
anusaya라는 말의 뜻은 그것입니다. 대상이 오고 떠오를 까닭이 있으면 그때 그것을 끌어올립니다. 하지만 그 까닭이 없을 때, 그 까닭을 없애는 것은 paññā가 하는 일입니다.
ප්රඥාව තුළින් අපිට රාගය අසාරයි කියලා වැටහුණා නම් අතීත ආරම්මණයන් කොච්චර අතර අපි අතීතයට විහිදිලා තිබුණත් අතීත පංචස්කන්ධය ඒ හැම අරමුණක්ම අරමුණු වෙන ගානේ ඔහු ඒ කාලේ ප්රියයි කියලා ගත්තේ අසාර දෙයක්නේ. අසාර රාගයක් පියයි කියලා මගේ මොටකමට මම ඉස්සර කොච්චර හිතුව ඔය අදහස මතු වෙනවා මිසා. අතීත පංචස්කන්ධය හා බැඳුණු අනුසයක් නෑ. අනේ මගේකට අනාගතයේදී මෙහෙම ඉන් මෙහෙම කරන්න නැත්නම් මම එදා මේ හරයක් ඇති දෙයක් කියලා හිතාගෙන මෝඩකමකුට අනාගත පැතමකුත් පැතුව අනේ මම ඔයාගේ මෝඩිය කියලා තමා තමාටම කියාගන්න. තමන්ටම දකින්න පටන් ගන්නේ. එහෙනම් අනාගතය අත්හැරිලන අනාගතය බැඳිලා නැහැනේ. දැන් අනාගතය පිළිබඳ බැඳුන ඡන්ද රාගයක් තිබුණ නම් අනුසයක් තියවන්න නම් ඒකත් මිදි
paññā로 rāga에 알맹이가 없다는 것을 알았다면, 과거의 대상들이 아무리 과거로 펼쳐져 있어도, 과거 오온의 그 모든 대상이 떠오를 때마다 '그때 좋다고 받아들인 것은 알맹이 없는 것이었다. 알맹이 없는 rāga를 좋다고 내 어리석음으로 예전에 얼마나 여겼던가' 하는 생각이 떠오를 뿐입니다. 과거 오온과 묶인 anusaya는 없습니다. '아, 미래에 이렇게 하겠다고, 그때 알맹이 있는 것이라 여기고 어리석게 미래의 바람까지 빌었구나, 아 나는 바보였다' 하고 스스로에게 말하고 스스로 보기 시작합니다. 그렇다면 미래를 놓아 버려 미래에 묶여 있지 않습니다. 미래에 대한 chanda rāga가 anusaya를 남길 만큼 있었다 해도 그것에서도 벗어났습니다.
වර්තමාන ක්රියාවේන් හරයක් නැති බව මට පේනමන අල්ලන්න අනුසය වර්තමානයෙත්නේ. අනුසය බිඳ ගියා නම් ප්රඥාව එතන මතුවෙලා. මේ ඒ ප්රඥාව තුළින් අතීත අනාගත වර්තමානය තුන් කාලේම පංචස්කන්ධය එහා තියෙන සම්බන්ධතාවය අත්හැරෙනවා. අනුසය කෙළවර වෙනවා. අන්න ඒකනම් අනුසය යම් තැනක නැති වුනානම් කිරණුවන් පැවනා නම් අනුසය පිරිණුවන් පානවා. සෝපදිශේ නිවානය කියන්නේ එතන.
'지금 하는 일에도 알맹이가 없음이 내게 보이는데 무엇을 붙잡겠는가.' 현재의 anusaya도 무너졌다면 거기에 paññā가 떠오른 것입니다. 그 paññā로 과거·미래·현재 세 때 모두의 오온과의 인연이 놓아집니다. anusaya가 끝납니다. anusaya가 어느 곳에서 사라졌다면, 그것이 kilesa parinibbāna입니다. 그것을 sa-upādisesa nibbāna라고 합니다.
ඉතින් යමක් නිවන් දකිනවා කියන්නේ අනුසය නිවී යනවා. ක්ෂය වෙලා යනවා. කාමරාග අනුසය පටිඝ අනුසය ඔය දෙක අනාගාමී වෙන්නට ක්ෂය වෙනවා. ක්ෂය අන්න ඒක ක්ෂේය වෙලා යනවා කියන්නේ ඒකෙන් නැතුව ඒකට සම්බන්ධ වෙන්න බැහැ දැන් ඉද නෑ. සමන් ප්රඥා තුළින් ඒ ප්රඥාව වැඩිලා. ඒ කියන්නේ අනාගාමී උත්තරමය හාම සමනන්තරයක් සමන්තරයක් නැහැ. සමන්තරය නැති ඔව් සමනන්තරය නැති. නිසා අනන්තරයට ඇදලා ෙන්න විදිහක් නැහැ. අනන්තරයට එහි තියෙන සමනන්තරය මෙතන ගොඩ නැගෙන්නේ නැහ ප්රඥාව නිසා. අනන්තරයට විතරක් පුළුවන් කමක් නැහැ. ඉස්සර රාගය තිබුනට ඉස්සෙල්ලා තිබි වෙච්ච රාගයෙන් දැන් රාගයක් ගොන්න ගන්න බැහැ. එතකොට ඉස්සර තිබුණා.
그러니 nibbāna를 본다는 것은 anusaya가 꺼져 다하는 것입니다. kāma rāga anusaya와 paṭigha anusaya 둘은 anāgāmī가 될 때 다합니다. (물음) 다한다는 것은… (답) 다한다는 것은 그것으로 다시 이어질 수 없다는 것, 이제 없다는 것입니다. paññā를 통해 그 paññā가 자란 것입니다. (물음) 곧 anāgāmī에게는 samanantara가 없다는 거지요? (답) 예, samanantara가 없기에 anantara로 끌어올 길이 없습니다. anantara에 이어지는 samanantara가 paññā 때문에 여기에 쌓이지 않습니다. anantara만으로는 안 됩니다. 예전에 rāga가 있었어도, 예전에 있던 rāga로 지금 rāga를 일으킬 수 없습니다. (물음) 예전에는 있었지요. paññā가 힘이 세서…
ප්රඥා බලවත් ප්රඥා බලවත් ඉස්සර රාගය තිබුණ ද තිබුණා. මතකද මොකද නැත්තේ? මට මතකයි ම රාගයෙන් මත් වෙලා දඟ ලුවපු හැටි. ඒක මතකේ තියෙනවා. එදා ආශ්වාදත් වින්දත්ද එදා මට ඒ හැලියට ආශ්වාදය වගේ එදා. අද මොකද හිතෙන්නේ? මම ඔයාගේ මොට්ටේ මෝඩකමකට මම ඒ කාලේ නොදැනවත්කම නිසා හරයක් නැති ස්වභාවය හරයක් තියෙනවා කියලා හිතාගත්ත අවිද්යාවේ වැහිල හිටපු එක්කෙනාගේ ස්වභාවය යෝගෙන් මම එදා හිටියේ එහෙම තමා. නමුත් අද මොකද කියන්නේ? එදා හිටපු ගැන මතක් වෙන අද මොකදෙන්නේ? හරයක් නැති හරක් කියලා මතක් වෙනවා මිසා කීඩට ආශ්වාද වශයෙ මට ඒක මතක් කෙ. අන්න එහැ. අතීත ඡන්ද රාගය මිදුනා. අතීත කාම රාගයෙන් මිදිලා. කාමරාග අනුසයක් නැ.
(답) paññā가 힘이 셉니다. 예전에 rāga가 있었습니까? 있었습니다. 기억 못 할 까닭이 있습니까? 'rāga에 취해 날뛰던 것이 기억난다. 기억 속에 있다. 그날 즐거움을 누렸다. 그날 내게는 그것이 즐거움 같았다. 오늘은 어떻게 생각되는가? 내 어리석음 때문에, 모름 때문에 알맹이 없는 것을 알맹이 있다고 여긴, avijjā에 덮인 사람의 성품으로 그날 내가 있었다.' 오늘은 그날 일을 떠올리면 어떻게 느낍니까? 알맹이 없는 것을 알맹이로 여겼다는 생각이 날 뿐, 즐거움으로 떠오르지 않습니다. 그렇게 과거의 chanda rāga에서 벗어났습니다. 과거의 kāma rāga에서 벗어났습니다. kāma rāga anusaya가 없습니다.
අතීතය හරි වටිනවා කියා හිතාගෙන ඒ වගේ දේට විරුද්ධ දෙයක් ආවොත් මම ගහනවා, මරනවා, බයනවා, කපනවා, කොටනවා මම එහෙමත් අදහත් තිනවා. අද තේරෙනවා මගේ එදා තිබ්ච්ච අදහස කොච්චර මෝඩ එකක්ද මොන හරයක් ඇත්තයක් රකින්නද මම එදා එහෙම හිතාගත්තා මගේ නොදරිමත් හරයක් දක හිපු හින්දාන එහෙම වුනේ. අද මට තේනවා ඒවා හරයක් නැහැ. අතීතයේ මම හරයක් නැතිවට හරයක් ඇති අයියා හිතාගෙන හිටියා. ඒව ඒවට විරුද්ධ දේ විදිට මම ගැටුනා. කපන්න කොටන්න ගහන්න බින්න මම ලැහැති වෙලා හිටියා. ගැටු ගැටී හිටියා. හරයක් නැති බව දැක්කාද මට කපන්න කොන්න ගහන්න බයින්න හිං හිංසා කරන්න රැක්ගන්න දෙයක් වටිනා දෙයක් නෑ. එහෙනම් මතු මොකද කියන්නේ? ඉතින් මතුත් එච්චරද මතු අල්ලන්න දේකුත් නැහ. ඇලෙන දේකුත් නෑහැ ගැටෙන දේකුත් නැහ. එහෙනම් කාම රාගානුසය පටිඝානුසය දෙකම එතනින් ඉවරයි. පැවැත්ම ගැන
'과거에는 아주 값지다고 여겨, 그에 맞서는 것이 오면 때리고 죽이고 꾸짖고 베고 찍겠다고 마음먹었다. 오늘 보니 그날 내 생각이 얼마나 어리석었는가. 무슨 알맹이를 지키려고 그날 그렇게 여겼는가. 모름 때문에 알맹이를 보았기에 그리됐다. 이제는 그것들에 알맹이가 없음을 안다. 과거에는 알맹이 없는 것을 알맹이 있다고 여겼고, 그에 맞서는 것에 부딪쳤다. 베고 찍고 때리고 꾸짖으려 채비하고 있었다. 부딪치고 부딪치며 있었다. 알맹이가 없음을 보았으니 내게 베고 찍고 때리고 꾸짖고 해치며 지킬 값진 것이 없다. 그렇다면 앞으로는? 앞으로도 붙잡을 것도, 들러붙을 것도, 부딪칠 것도 없다.' 그렇다면 kāma rāga anusaya와 paṭigha anusaya 둘 다 거기서 끝납니다.
පටිඝානුසය දෙකම එතනින් ඉවරයි. පැවැත්ම ගැන අතීත පැවැත්මක් ගැන මේ අවබෝධය ඉන්න ඉස්සෙල්ලා. හරි වටිනා පැවැත්මක්නේ මම ගෙවාගෙන ආවේ කියලා ආශ්වාද වශයෙන් ගෙව්වේ කියලා එදා හිතුනා. දැන් මේ ගෙවන පැවැත්නම් හරි වටිනවා කියලා එදා හිතුනා. ඒ ඒ මොහොතේ. මතු වනාගතය ගැන බලාපොරොත්තු තියන්න වටිනා පැවැත්මක් කියලා බලාපොරොත්තු තියාගත්තා. මේ පැවැත්ම කියන එක තිරිම හරයක් නෑහ කියලා දැන් පේනවා. ආදීනව කඳක් ගොඩනගෙන හරයක් නැති පැවැත්මක් කියලා දැන් වැටහෙනවා. දැන් මොකද අතීත ගැන හින්න. අතීතයේ නොදන්නකම නිසා මම හරයක් තියෙනවා කියලා හිදාගෙන හිටියා අතීතේ පවත්මනාකමකුත් නැහැ. අනාගත බලාපොරොත්තු තිබි වෙච්ච ඒවා ගැන මූලයකමට මම අනාගත බලාපොරොත්තු තිබ්බා මිසක් එහෙම බලාපොරොත්තු වටනා එකක් දැන් මට ඇත්ත වෙන්නේ නැ. දැන් මොකද කියන්නේ? දැනුත් හරයක්නේ. එහෙනම් අතීතයෙත් නැහැ අනාගතයෙත් නෑහැ වර්තමානය පැවැත්ම තුළ නැහ. අන්න පැවැත්ම පිළිලා තියෙන අවිද්යා අනුසයෙන් බිදුර. අනුසයෙන් බිදුනා නම් පැවැත්මට හේතු වෙන්නා වූ ක්ලේසයක් නැගිලා එන්න හේතු නෑහ කවදාවත්. දැන් උන්වහන්සේ පිරණව පනව මිසක් සසර පැවැත්නට අය වැටෙන්න හේතු නැහැ. යන අවිද්ය අනුසය ඉවරයි.
존재에 대해서는, 과거의 존재에 대해 이 깨달음이 오기 전에는 '나는 아주 값진 존재를 살아왔다, 즐거움으로 살았다'고 그날 여겼습니다. 지금 사는 존재도 아주 값지다고 그 순간순간 여겼습니다. 앞날에 대해서도 바랄 만한 값진 존재라고 바람을 품었습니다. 이 존재라는 것에 조금도 알맹이가 없다는 것이 이제 보입니다. ādīnava 덩어리로 쌓인, 알맹이 없는 존재라는 것이 이제 알아집니다. 이제 과거를 어떻게 여깁니까? '과거에는 모름 때문에 알맹이가 있다고 여겼을 뿐, 과거의 존재에도 값짐은 없다. 미래에 품었던 바람도 어리석어서 품었을 뿐, 그런 바람이 값지다는 것이 이제 내게 참이 되지 않는다.' 지금은 무엇이라 합니까? 지금도 알맹이가 없다. 그러니 과거에도 없고 미래에도 없고 현재의 존재에도 없다. 그렇게 존재에 깔려 있던 avijjā anusaya가 깨졌습니다. anusaya가 깨졌다면 존재의 까닭이 되는 kilesa가 일어날 까닭이 결코 없습니다. 이제 그분은 parinibbāna에 들 뿐, saṃsāra의 존재로 떨어질 까닭이 없습니다. avijjā anusaya가 끝났습니다.
අනුසය කිව්වේ ඒකයි. මතු වෙච්ච නෙමෙයි. අරමුණක් ආවොත් මතුවෙද හේතු තිබුණා. ඒකයි අනුසය කිව්වේ. අනුසය යමකින් ඉතුරු වෙච්ච තා කුඩා ප්රමාණය කියන අර්යක් නැත.
anusaya라고 한 것은 그것입니다. 이미 떠오른 것이 아닙니다. 대상이 오면 떠오를 까닭이 있던 것, 그래서 anusaya라고 했습니다. anusaya에는 무엇에서 남은 아주 작은 양이라는 뜻이 없습니다.
දැන් අපි එහෙනම් මේ ආනාපාන සතිය රාග අනුසය, ද්වේශය අනුසය සීත කියනවනේ. ඔව් එතකොට සෝතාපන්න අරිසට තමයි ආනාපාන රගයක් දෙන්නේ. ඔව් දැන් එතකොට සෝතාපන්න ඵලයදී මහා රාග ද්වේශ මෝහ මූල පාතති කැපිලා යනවනේ ඔව් කැපිලම කිසි වෙලා තියෙන රාග ද්වේශ මෝහ ටික කැපිලා යන්නද ආනාපාන තිය එහෙමත් අ එහෙම තියෙනවා. දැන් ඒකෙදි තියෙන්නේ මෙහෙමයි.
(물음) 그러면 ānāpānasati가 rāga anusaya, dvēṣa anusaya를 없앤다고 하지요? (답) 예. (물음) 그러면 sotāpanna 성인에게 ānāpāna를 권하는 것이지요? (답) 예. (물음) sotāpanna phala에서 큰 rāga, dvēṣa, moha의 뿌리가 잘려 나가지요? (답) 예. (물음) 잘리고 남은 rāga, dvēṣa, moha를 잘라 내려고 ānāpānasati가 있는 것입니까? (답) 그런 면도 있습니다. 거기서는 이렇습니다.
අනුසය කියන එකයි අ ඒවට කියන්නේ මේ ශේෂක්ේස් කියලා. ශේෂ වුනක්ේසය ප්රත්යවේසා ඥාලද තියෙනවා මින ආකාරයක්. මෙබඳු මාර්ගය අනුගමනය කරලා මෙබඳු ඵලයක් ලැබුවා. මෙබඳු ක්රේසයක් ක්ෂේ වෙලා ගියා. මෙබඳු කේසයක් ශේෂයි එතුරු. එතකොට ඒ නිසා කටයුතු කරන්න මට මේ මාර්ගය වඩන්න තියෙනවා. ඒ කියන කාරණා පහ ප්රත්යවේක්ෂා පහ.
anusaya라는 것을 남은 kilesa라고도 합니다. paccavekkhaṇa ñāṇa에도 그런 방식이 있습니다. '이런 길을 따라 이런 phala를 얻었다. 이런 kilesa가 다했다. 이런 kilesa가 남아 있다. 그러니 할 일로 이 길을 더 닦아야 한다.' 이것이 다섯 가지 paccavekkhaṇa입니다.
දැන් අනුසය කියන එක දැන් අපි ඉතුරු වෙච්ච කොටස කියලා ගන්න කිව්වොත් අපි ඉස්සෙල්ලාමත් අනුසයක් අයින් කරනවානේ සක්කා දිට්ඨිය පිළිබඳවට කොටසක් නෙමෙයිනේ සේකලි සම්පූර්ණ මාව විශාල කොටසක් රකීම අනුසය කියලා කියනවා අපි සර ඔව් මහා අනුසයක්නේ ක්ෂය කරන්න ඉස්සෙල්ලම දැන් සෝවාන් වෙන පුද්ගලයා පෘථග්ජන කාලයෙත් අනුසයක් තිබුනේ. දැන් ඒ කියන්නේ ඉතාම කුඩා කොටසක් ක්ෂය කිරීම කියන එකට අනුසය කියලා ගත්තොත්. ආර්ය ඵලය ලැබුවට පස්සේ අනුසය මතු වෙන්න ඕනේ.
(물음) anusaya를 남은 부분이라고 받아들인다면, 우리는 맨 처음 sakkāya diṭṭhi에서부터 anusaya를 없애지 않습니까? 일부가 아니라 온전히, 아주 큰 부분을 anusaya라고 하지 않습니까? (답) 예, 처음부터 큰 anusaya를 다하게 하지요. sotāpanna가 될 사람에게도 범부 시절에 anusaya가 있었습니다. 아주 작은 부분을 다하게 하는 것을 anusaya라고 받아들인다면, ariya phala를 얻은 뒤에야 anusaya가 나와야 합니다.
ස්වාම කියන නූතර මතුක අදාලා ් ඒක හරි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මෙච්චර තමයි ඉතුරු වෙන්න මෙන්න මේ කොටස මහා ගොඩක් අතහැතහැරලා කියන්නේ සෝතාපර ඔව් එතකොට මෙන්න මේ ප්රමාණය නේද මේක නසන්න නේද? අනුසය ආනාපාන ඕන කියලා එහෙම ගත්තා වැරදි
(물음) 이만큼이 남는다, 이 큰 무더기를 놓아 버린 것이 sotāpanna이고, (답) 예, (물음) 그러면 이 남은 양을 없애려고 ānāpāna가 필요하다고 받아들이면 틀립니까?
නැ දැන් මෙහෙමයි වෙන්නේ. අනුසය කියලා කියන්නේ ඉතිරු වෙච්ච පොඩ්ඩක් ක්ෂය කිරීම කියන එකට ගත්තොත් එහෙම අපිට එහෙනම් සෝතාපන්න වුනාට පස්සේ නේද අනුසයක් ගැන කතා කරන්න වෙන්නේ. තේරුණානේද? නමුත් අපි කතා කරන්නේ මහා අනුසයක් තියෙනවා කියලා කතා කරන්නේ පෘථග්ජනයක්. එහෙනම් ඉතුරු වෙච්ච පොඩ්ඩට අනුසය කරනවා කියලා අර්ථය ගන්න බැහැ. අනුසය කියන වචනයට. මොකද එහෙම ගන්න පුළුවන් වෙන්නේ සෝවාන් ඵලයට පත් වුනාට පස්සේ නම් අනුසය කතාවට ඔහු සම්බන්ධ වෙන්න වෙන්නේ. එයාට කිය ඉතුරු වෙච්ච පොඩ්ඩක් ක්ෂේ කරන්න අනුසය කියලා.
(답) 아니, 이렇게 됩니다. anusaya를 남은 조금을 다하게 하는 것으로 받아들인다면, 우리는 sotāpanna가 된 뒤에야 anusaya를 이야기하게 됩니다. 아시겠지요? 하지만 우리는 범부에게 큰 anusaya가 있다고 이야기합니다. 그러니 anusaya라는 말에 남은 조금이라는 뜻을 줄 수 없습니다. 그렇게 받아들이면 sotāpanna phala에 이른 뒤에야 그가 anusaya 이야기에 들어오게 되기 때문입니다. 그에게 남은 조금을 다하게 하는 것을 anusaya라고 하게 됩니다.
ස්වාමීන් වස එතකොට අර මේ මෝහ චරිතාට ආනාපාන සතියක් නොකිය තැන ඒ මෝහ චරිතය අදහස් වේ කවුද
(물음) 스님, 그러면 moha carita의 사람에게 ānāpānasati를 권하지 않는다는 곳에서, 그 moha carita는 누구를 말합니까?
මෝහ චරිතියා කියන්නේ මේ කියන කාරණාද මේ කළ යුත්ත නොකළ යුත්ත තෝරගන්න බැරි කෙනා. දැන් පහ කළ යුත්ත පහ කරන්න මේක පහ කළ යුත්තයි මේක අර ගත යුත්තයි කියලා තෝරගන්න බැයිනම්. මේක රාගයට ද්වේශයට මෝහයට හේතු වෙනවා. මේක පහ කළ යුතුයි. මෙන්න මේ හේතුරයි මේක පහ කළ යුතුයි කියන්නේ. ඕක තෝරාගන්න හැකියාවක් නැති පුද්ගලයෝ ඉන්නවා. අන්න ඒ පුද්ගලයාට ආනාපාන සතියක් මේ ඒක මෝහ චරිතය කිව්වේ ඒකයි. මෝහ චරත්යය නිසා තේරෙන්නේ නැ. එන්න නොතේරෙන පුද්ගලයාට මොන විදිහෙන්ද පෙන්නලා දෙන්නේ පහ කළ යුත්ත.
moha carita란 할 일과 하지 않을 일을 가려내지 못하는 사람입니다. 버릴 것은 버리라는데 '이것은 버릴 것, 이것은 받을 것' 하고 가려내지 못한다면요. '이것은 rāga, dvēṣa, moha의 까닭이 된다, 이 까닭으로 버려야 한다' — 그것을 가려낼 힘이 없는 사람들이 있습니다. 그런 사람에게 ānāpānasati를 권하지 않는다는 것, moha carita라고 한 것이 그것입니다. moha 성향이라 알아듣지 못합니다. 알아듣지 못하는 사람에게 버릴 것을 어떤 식으로 보여 주겠습니까?
ආශ්වාස කළ යුත්ත කොහොමද පෙලා දෙන්නේ? දැන් නිවනට කියන නං වුලින් එක නම තමයි ආශ්වාස. නිවනට කියන නම ආශ්වාස කියන්නේ. එහෙනම් අන්න ඒ ආශ්වාසතිය කියනවා නිවනට. මේ ආශ්වාස කරන්න ඕනේ නිවන. නිවනට ආස ආ අශ්වාස යනු නිවනට නමකින්නේ. කේම යනු නිවනට නමකි. එතකොට අශෝකයනු නිවනට නමක කියි. මේ වගේ නිවනට විශාල නම් කොටස සත්වයා නිවන පෙන්නන්න ඒ නම් නම වල තියෙනවා ආශ්වාස යන නිවන නමක. එතනත් තියෙනවා. අන්න නිවන ආශ්වාස කරන්න. නිවන ආශ්වාස කරන්න නම්. එයා නිවීම සැනසීම කුමක්ද කියලා දැනගන්න හැකියාවක් ඇති නුවණක් ඇති කෙනෙක් වෙන්න ඕනේ. මෝහ චරිතයක් ඇති කෙනෙකුට කල්තියාමී නිවීමේ තත්ත්වය ගැන කිව්වට ඕක තේරුම් ගන්න බැ. යට වැටෙහෙන්නේ නෑ.
들이쉴 것(assāsa)을 어떻게 보여 주겠습니까? nibbāna를 이르는 이름들 가운데 하나가 assāsa입니다. nibbāna를 assāsa라고 부릅니다. 그러니 그 assāsa sati를 nibbāna와 이어 말합니다. 들이쉬어야 할 것은 nibbāna입니다. assāsa는 nibbāna의 이름입니다. khema는 nibbāna의 이름입니다. asoka도 nibbāna의 이름입니다. 이처럼 중생에게 nibbāna를 보여 주려고 nibbāna에 많은 이름이 있습니다. 그 이름들 가운데 assāsa라는 이름이 있습니다. nibbāna를 들이쉬라는 것입니다. nibbāna를 들이쉬려면 꺼짐과 편안함이 무엇인지 알 힘이 있는 슬기를 지닌 사람이어야 합니다. moha carita를 지닌 이에게 미리 꺼짐의 상태를 말해 주어도 그는 알아듣지 못합니다. 알아차려지지 않습니다.
ඒක හාමුදුරුවෝ කෙනෙක් අපිත් එක්කලා කතා කර කර ඉන්නකොට මම මේ මෝහ චරිතාගේ ලක්ෂණයක් ගැන කියන්න. හොඳට අහගෙන හිටියා. අහගෙන ඉඳලා අවසානයදී එක්කෙනෙක්ගේ කන්න කියලා කියනවා. ඇත්තට බුදුහාමුදුරුවෝ කියලා හිටින්න හිටියක් දන්නේ නැහ නේද? කල්පනා කරලා බලන්නක මොකක්ද වැටි තිබුනේ කියලා. ඔහ කිව්වට අනේ බුදුහාමුදුරුවෝ කියලා කෙනෙක් හිටිය හදන්නෙත් නැහ. කිව්වා. ඉතින් එතකොට බලන්න එයාගේ මානසිකත්වය තිබුනේ. ඉතින් එහෙම කෙනාට මොනවද නිවන ගැන කතා කරන්නේ කොහොමද ඉතින් එච්චර තේරුම් ගැනීමේ හැකියාවක්නේ. අන්න එහෙම කොටසක් ඉන්නවා.
어떤 스님이 우리와 이야기를 나누던 중에, 내가 moha carita의 특징에 대해 말하고 있었습니다. 다들 잘 듣고 있다가 마지막에 한 사람이 '정말 부처님이라는 분이 있었는지는 모르는 거죠?' 하고 말했습니다. 생각해 보십시오, 무엇에 빠져 있었는지. 그렇게 말하니 부처님이라는 분이 있었는지 알 수도 없다고 했습니다. 그의 마음가짐이 어떠했는지 보십시오. 그런 이에게 nibbāna에 대해 무엇을 어떻게 말하겠습니까? 그만큼의 알아듣는 힘이니까요. 그런 무리가 있습니다.
අර අපේ කතාවක් තියෙනවා එක මනුස්සයෝකට පත්තරේ දැක්කලු ලෝකය විනාශයක් එනවා කියන්න එක කාලෙකදී මේ මෑතකදී ලෝක විනාශයක් එනවා කියලා. ඒ ගෑණු කෙනා ගෙදර ගිහිල්ලා එයාගේමේ ඒඒ ස්වාමියා ගෙදර ගිහිල්ලා එයාගේ භාර්යාවට කිව්වලු වත්තරේ තිබුණා අහවල් දවසය ලෝක විනාශයක් එනවා කියලා කිව. අනේ අපි ආ වෙන හටකට අනේ අපි අය වෙන හටකට කියනව කෑ ගහනාව. දැන් අප වෙන හටකට ගා ලෝකය විනාශ වෙනවා. නෑ අපි වෙන හටකට යන්නේ. ආයෙත් ඒකම කියනවලු. මල කරදරේ බේරෙන්න බැර ගියා. දැන් තව අනිණි පින එහා කිවලු එයාත් ගිහින් කිවලු ඒකනේ සද්දය නැතුව ඉන්නවා. ඊට පස්සේ අර වහකච්ච කැමතර හැටියම අර ලෝක විනාශය ගැන කියලා ගෙදර එළියන එක බේරිල්ලක් නැහැ. ඒ කියන්නේ වෙන රටකට යන් කියනවා. ඉතින් කොච්චර කිව්වත් තේරෙන්නේ නැහැ. වෙන රටක් කිවත් ලෝකය ඇතුලේල මවා ඒ රටියන්නේ කිව්වට තේරෙන්නේ නැහැ. කොච්චර හරි වෙන රටකට යන්න කියනවා. උඹර [උගුර කෑරීම] තියෙන කරදරේ මට නම් පොඩ්ඩක් අත්තාරේ නැහැ කියලා.
우리 이야기가 하나 있습니다. 얼마 전 한때 세상 파멸이 온다는 말이 돌았을 때, 한 사람이 신문에서 세상의 파멸이 온다는 것을 보았다고 합니다. 그 남편이 집에 가서 아내에게 '신문에 아무 날 세상 파멸이 온다고 났다'고 하자, 아내가 '아이고, 우리 다른 나라로 가요, 다른 나라로 가요' 하고 소리칩니다. '세상이 망한다는데 다른 나라로 어떻게 가' 해도 또 같은 소리를 한답니다. 골치가 아파 빠져나갈 수가 없었습니다. 이웃에게 말했더니 그도 가서 말했는데, 그 집에선 조용히 있었다고 합니다. 그 뒤로도 세상 파멸 이야기만 나오면 집에서 견딜 수가 없었습니다. 다른 나라로 가자고만 합니다. 아무리 말해도 알아듣지 못합니다. 다른 나라도 이 세상 안에 있다고 해도 알아듣지 못합니다. 그저 다른 나라로 가자고 합니다. '[헛기침] 이 골칫거리에 나는 조금도 못 견디겠다' 했답니다.
ඇයි? එයා වගේ නෝන කාලේ ගැනීම අමරහත් හිටියා නම් නුවණ නෙමෙයි බන් ඒ ගැහට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එච්චරත් තේරෙන්නේ නැැ කියලා. [හාස්යය] ඒ කිව්වේ එක තෝරාගන්න ඒකට මොලයක් නැහැ. ඔය මට්ටම තෝරගන්න.
그 여자는 그만큼도 알아듣지 못한다는 것이지요. [웃음] 그것을 가려낼 머리가 없다는 것, 그 수준을 가려내지 못한다는 것입니다.
ඉතින් අන්න අර මෝහ චරිතයාගේ ස්වභාවය කියන්නේ උපමාවක්. මම එකේ මේ මෑත කාලේ ගැලපෙන උපමාවක්. දැන් ඔය වගේ අයට මේ බණ කියලා. එහෙනම් නිවන් වග කිව්වට තේරෙයිද. ඉතින් තේරෙන්නේ නැති එකක් මොකක්ද වඩන්නේ? කොහොම මොකක්ද ආශ්වාස කරන්නේ? කෝ නිවන් මග ආශ්වාස කරන්නේ කොහොමද? මෙන්න රාග අක්ෂය මෙන්න ද්වේශ අක්ෂය මෙන්න මෝහක්ය මේ ස්වභාවය මෙන්න රාග ද්වේශ මෝහයන්ගේ ස්වභාවය මේ දේවල් හිතනකොට කියනකොට කරනකොට රාග ද්වේශ මෝහ නැගෙනවා. මේකෙන් අහක් වුනාම රාග ද්වේ මෝහ සේවෙලා යනවා. ඉතින් මේක තේරුම් ගන්න පුළුවන් නම් එයාට පුළුවන් අන්න ඥානවන්තයි. ඉතින් ඕක තේරුම් ගන්න බැරි පිරිස මෝහ චරිතය මෝහ චරිතයාට ආනාපාන සතියක් නොකීම කිව්වේ අන්න ඒකයි. එයාට ඒ මගින් යන්න බැ.
moha carita의 성품을 보여 주는 비유입니다. 내가 요즘 시절에 맞는 비유를 든 것입니다. 그런 이들에게 설법을 하며 nibbāna를 말해 준들 알아듣겠습니까? 알아듣지 못하는 것을 무엇을 닦겠습니까? 무엇을 어떻게 들이쉬겠습니까? nibbāna의 길을 어떻게 들이쉬겠습니까? '여기 rāga의 다함이 있고 dvēṣa의 다함이 있고 moha의 다함이 있다. 이것이 그 성품이고 이것이 rāga, dvēṣa, moha의 성품이다. 이런 것을 생각하고 말하고 할 때 rāga, dvēṣa, moha가 일어나고, 이것을 비키면 rāga, dvēṣa, moha가 가라앉는다' — 이것을 알아들을 수 있다면 그는 슬기로운 사람입니다. 그것을 알아듣지 못하는 무리가 moha carita입니다. moha carita에게 ānāpānasati를 권하지 않는다는 것은 그 까닭입니다. 그는 그 길로 갈 수 없습니다.
එහෙම පුද්ගලයාට මූලික නුවණ වැඩෙන්න එයාව හික්මන ක්රමයක් තියෙනවා. ගුරුවරයෙක් ළඟ තියාගෙන එයාට උපදෙස් දීගෙන කරන්න ඕන ඒවා කියන්න ඕනේ එයා නොකරන්න ඕන ඒවා නොකියන්න ඕන ඒවා ඔක්කොම කියා දීලා මෙහෙම කතා කරපන් මෙහෙම ක්රියා කරපන් එකින් එකට ඇඟිල්ලෙන් එන එනවා බල බලා කිය කියිය මෙහෙම හුරු කරගන්න කාලයක් තියෙනවා. ඔහොම කාලයක් යනකොට අභ්යන්තරය හැඟවිලා තිබච්ච නුවණක් තිබුණා. අර බාහිර ආටෝපයන්ගෙන් වැහිලා තිබුණා. දැන් ඒක මතුවෙලා එනවා. අන්න මතුන වුනාට පස්සේ එයාගේ චරිතයට ඒක ගැලපෙනවා.
그런 사람에게는 기본 슬기가 자라도록 그를 길들이는 방법이 있습니다. 스승을 곁에 두고 가르침을 받으며, 해야 할 것은 말해 주고 하지 말아야 할 것, 말하지 말아야 할 것을 다 일러 주어 '이렇게 말해라, 이렇게 행동해라' 하고 하나하나 손가락으로 짚어 가며 길들이는 기간이 있습니다. 그렇게 시간이 가면 안에 숨어 있던 슬기, 바깥의 겉치레에 덮여 있던 것이 이제 떠오릅니다. 떠오른 뒤에는 그것이 그의 성향에 맞습니다.
ඉතින් ශ්රද්ධා චරිතයක් තියෙන කෙනෙක් ඉන්නවා. බුද්ධි චරිතයක් නැති එක්කෙන ශ්රද්ධා චරිතයක් තියෙන කෙනා විශ්වාසයෙන් කටයුතු කරපුවහම විශ්වාසය හරි නම් ඒ කටයුතු කරපු වැඩපිල හරිනවා. හේතුරනුව ඵලය ලැබිලා ක්රම ක්රමයෙන් ඔහුට ජයග්රහණය වෙනවා. එතකොට ඔහු තේරුම් ගන්නවා පස්සේ කාලයක තේරුම් ගන්නවා නිවන කියන්නේ මේකයි. ඔහුට වැටෙහෙ නුවණක් පහළ වෙනවා. ඒ හේතු තියෙන ශ්රද්ධා චරිතයාට. ශ්රද්ධා චරිතයාට තමන්ට ස්වයන් තීරණයක් අරගෙන මේක නොකළ යුතුයි, මේක කළ යුතුයි. මේක වැඩක් වෙනවා, මේක අවඩක් වෙනවා තේරුම් ගන්න ශක්තියක් නැහ. එයාට කවුරු හරි දන්න කෙනෙක් කියා දුන්නට පස්සේ කියා දුන්න එක විශ්වාස කරලා ඒ කරනකන් එයා ඒකෙන් ජයගන්නවා. මේ ශ්රද්ධා චරිතය හැදි.
또 saddhā carita를 지닌 사람이 있습니다. buddhi carita가 없는 사람입니다. saddhā carita인 사람은 믿음으로 일하는데, 믿음이 바르면 그 일이 맞아떨어집니다. 원인에 따라 열매를 얻어 차츰 이겨 나갑니다. 그러면 나중에야 nibbāna가 이것이라고 알게 됩니다. 알아차리는 슬기가 그에게 일어납니다. 그런 까닭이 있는 saddhā carita에게는 스스로 판단해 '이것은 하지 말아야 한다, 이것은 해야 한다, 이것은 이롭다, 이것은 해롭다'고 알 힘이 없습니다. 누군가 아는 이가 일러 주면 그 일러 준 것을 믿고 하여 그것으로 이깁니다. 그것이 saddhā carita입니다.
එතකොට ප්රඥාව තියෙන චරිතයක් නම් බුද්ධි චරිතය කියලා. මේ බුද්ධිය වර්ධනය වෙන කෙනෙක්. එයාට ඕවාගේ ඒවා ගණන් ගන්නේ ඒ අර යා මෙයා කිව්වට මට වැඩක් නැහැ. මට තේරුම්ේ නැහ නම් මම කරන්නේ. ඇයි මට තේරුම් ගන්න බැහැනේ? කොහොමද රාගයට පත් වෙන්නේ ඕකෙන් කොහොමද ඕකෙන් ද්වේශය න්නේ. අන්න එතකොට කියනට අර තේරෙන්න පටන් ගන්නවා. දැන්නා මට තේරෙනවා කවුරු හරි කියා දෙන්න ඕන නැහැ ඊට පස්සේ මට රාගය ඇති වෙන්න මම ඒ සිතුවිලි ක්රියාවදන කරනකොට මේ රාගය ඇති වෙන්නේ මෙන්න මේ ජාතියට මට දැන් වටහගන්න හැකියාවක් තියෙනවා. අන්න දැනගත්තා එක්කෙනෙක්. තරහ එනවා නම් මෙන්න මේ හි දන වලි මට තරහෙන කියලා මම ඒකක් දැනගත්තා. මුලාවක් එන මෙන්න මෙහෙම හිතන්න කියන්න කරන්න ගියහ මුලාවට පත් වෙනක ම දැන් වැටහෙනවා. දැන් මම දන්නවා අයින් කරන්න ඕනේ ඒවා.
그리고 paññā를 지닌 성향은 buddhi carita라고 합니다. 이는 지혜가 자라는 사람입니다. 그는 그런 것들을 아랑곳하지 않습니다. '저 사람이 말해도 나와는 상관없다. 내가 알아들어야 한다. 왜 나는 알아듣지 못하는가? 그것으로 어떻게 rāga에 빠지고 어떻게 dvēṣa가 생기는가?' 그러면 알아듣기 시작합니다. '이제 알겠다, 누가 일러 줄 필요 없다. 내가 그런 생각과 행동과 말을 할 때 rāga가 이렇게 생긴다는 것을 이제 알아차릴 수 있다.' 그렇게 안 사람입니다. '이런 생각을 하면 내게 화가 난다는 것을 알았다. 이렇게 생각하고 말하고 하면 헷갈림에 빠진다는 것을 이제 안다. 이제 나는 비켜야 할 것을 안다.'
මෙන්න මේවා ඇසුරු කරපු එහා මට රාග, ද්වේශ, මෝහ සේවෙලා යනවා. මේ ආදී වශයෙන් දකිනවා. දකින මොකද කරන්නේ? එයා රාගයට, ද්වේශ අක්ක්ෂයට, මෝහක්ෂයට කළ යුතු, කිය යුතු, හිටිය යුතු යමක් ඇට නම් ඒ මග අනුගමනය කරලා හිටිය කරගන්නවා. අන්න පහ කළ යුත්ත දකිනවා ඇතුරු කළ යුත්ත දකිනවා. පහ කළ යුත්ත පහ කරනවා ඇසුරු වෙත්ත ඇසුරු කරනවා. ආශ්වාස කළ යුත්ත රාග අක්ෂයට, ද්වේශ අක්සේට, මෝහ අක්ෂයට ඕන ශාන්තිය ආශ්වාස කරගෙන රාග, ද්වේශ, මෝහයන්ට අහුවෙන ගිරිපැත්ත පස්වාස කරගනි. කටයුතු කරනකොට ඒ ආශවාසයෙන් පස්සාතිසයෙන් පහ කළ විත්ත පහ වෙනවා ඇතුරු කළ යුතු මාර්ගය ඇතුලට තියෙනවා.
'이것들을 가까이하면 내게 rāga, dvēṣa, moha가 가라앉는다' 하는 식으로 봅니다. 보고 어떻게 합니까? 그는 rāga의 다함, dvēṣa의 다함, moha의 다함을 위해 해야 할 것, 말해야 할 것, 지녀야 할 것이 있다면 그 길을 따라 이루어 냅니다. 버릴 것을 보고 가까이할 것을 봅니다. 버릴 것은 버리고 가까이할 것은 가까이합니다. 들이쉴 것, 곧 rāga의 다함, dvēṣa의 다함, moha의 다함에 필요한 고요함을 들이쉬고, rāga, dvēṣa, moha에 걸리는 쪽은 내쉬며 일하면, 그 들이쉼과 내쉼으로 버릴 것은 버려지고 가까이할 길은 안에 자리합니다.