남녀 됨·paṭiccasamuppāda·pīti-sukha·sotāpatti·ānāpānasati 풀이
ස්ත්රී පුරුෂ බව, පටිච්චසමුප්පාදය, ප්රීති-සුඛ, සෝවාන්වීම, ආනාපානසතිය පැහැදිලි කිරීම
කෙටි ක ප්රශ්න ටිකක් අන්න අපි ප්රශ්නයක් තියෙන මේ ආනාපාන සතිය විස්තර විස්තර තේරෙන්නේ
짧은 질문이 몇 가지 있습니다. ānāpānasati를 자세히 풀어 달라는 질문도 있습니다.
මේ ස්ත්රී පුරුෂයින් වශයෙන් උප්පත්තියක් ලැබෙන්නේ කුමන කුසලයක් හෝ අකුසලයක් නිසාද කියල ප්රශ්නයක් අහලා
여자나 남자로 태어나는 것은 어떤 kusala나 akusala 때문이냐는 질문을 했습니다.
මේකෙදි මේ කුසල අකුසල කියන දෙකට විග්රහ කරලා ගන්න ගියාමත් අර පින් පව් කියන වචනය ගත්තා වාගේ වැඩක්
여기서 이것을 kusala와 akusala 둘로 나누어 보려 해도, 저 puñña와 pāpa라는 말을 끌어온 것과 같은 일이 됩니다.
අපි පින්ව තෝරගන්න හේතුඵල ක්රමය ගත්තා පින්පව් තුරාගන්න පහදු ක්රමයක් තමයි හේතුවට අනුකූල ඵලයක් ලැබෙනවා කිහම හේතුව යහපත් නම් ඵලය යහපත් වෙනවා. හේතුව අයහපත් නම් ඵලය අයහපත් වෙනවා. හේතුව යම් ආකාර ඵලය ඊට අනුකූලයි. මේ කාරයෙන් අපි ගත්තා.
우리는 puñña를 가려내려고 원인과 열매의 방식을 썼습니다. puñña와 pāpa를 가려내는 쉬운 방법은 원인에 맞는 열매가 온다는 것입니다. 원인이 좋으면 열매가 좋고, 원인이 나쁘면 열매가 나쁩니다. 원인이 어떠하면 열매도 그에 맞습니다. 이런 식으로 우리는 받아들였습니다.
එතකොට මෙන්න මේ වගේ ස්ත්රී සංඛාරයෙන් ඉස්ත්රීන් උපදිනවා. පුරුෂ සංඛාරයෙන් පුරුෂ උපදිනවා.
그런데 이처럼 여자 saṅkhāra로 여자가 태어나고, 남자 saṅkhāra로 남자가 태어납니다.
මේක පින් පව් දෙකම වැඩකන් නිගමනය කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි.
이것은 puñña와 pāpa 둘 가운데 어느 하나로 매듭지을 수 있는 것이 아닙니다.
දැන් දෙවන් ගැන වෙන්නේ පින් කරලා. එතකොට පව් වලින් ස්තීන් වෙනවා කියලා ගත්තහම පව් කරලා දෙවගනක් වෙන්න බෑනේ. පිනක ඵලයක් වශයෙන් පන්න නම් එහෙත් දෙවඟනම් උපදිනවා. දෙවඟෙන කියන්නේ.
deva가 되는 것은 puñña를 지어서입니다. 그런데 pāpa 때문에 여자가 된다고 하면, pāpa를 지어서 하늘 여인(devaṅganā)이 될 수는 없지 않습니까. puñña의 열매로라면 하늘 여인으로도 태어납니다. 하늘 여인이라는 것 말입니다.
එහෙනම් මේ පින් පවු දෙක කියන එකින් හොයන්න ගියාම මේක තෝරා බෙරි ලගන්න බැරුව යනවා.
그러니 puñña와 pāpa 둘로만 찾으려 하면 이것을 가려낼 수가 없게 됩니다.
සංඛාරය යම් ආකාරයක්ද විඤ්ඤාණය ඊට අනුකූලයි. සංඛාරය ස්ත්රී නම් විඤ්ඤාණයත් ඉස්ත්රි. ස්ත්රී සංඛාරයෙන් ස්තී විඤ්ඤාණ පහළ වෙනවා. පුරුෂ සංඛාර වලින් පුරුෂ විඤ්ඤාණ පහළ වෙනවා.
saṅkhāra가 어떠하면 viññāṇa도 그에 맞습니다. saṅkhāra가 여자이면 viññāṇa도 여자입니다. 여자 saṅkhāra로 여자 viññāṇa가 생기고, 남자 saṅkhāra로 남자 viññāṇa가 생깁니다.
ඒක පින් පවුදට දාන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. ඒක භවගාමී. භවගාමී සහ පුණ්යගාමී පාපගාමී කියන්නේ දෙකක්.
그것은 puñña·pāpa 쪽에 넣을 수 있는 것이 아닙니다. 그것은 bhava로 이끄는 것(bhavagāmī)입니다. bhavagāmī와, puññagāmī·pāpagāmī는 서로 다른 둘입니다.
භවයට හේතු වෙන්නා වූ සංස්කාරය භව ගමට හේතු වෙන ආකාරය තව එකක්.
bhava의 원인이 되는 saṅkhāra가 bhava로 가는 길의 원인이 되는 방식은 또 다른 하나입니다.
දැන් ඉස්ත්රී සංඛාරය කියලා කියන්නේ පින් පවුද දෙකට දාන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි.
이제 여자 saṅkhāra라는 것은 puñña·pāpa 둘에 넣을 수 있는 것이 아닙니다.
ඒක කාම සංඛාරයන් තුළම ගොඩනැගෙන එක්තර අවස්ථාවක් තියෙනවා එක්කෙනෙක් ඉන්නවා බැගෑපත්වෙමින් බලාපොරොත්තු වෙන කෙනෙක්. ඔවුන් කිරෙහි උදව් උපකාර කරන මානසිකත්වය තව කෙනෙකුට තියෙනවා.
그것은 kāma saṅkhāra 안에서 쌓이는 어떤 상태입니다. 한 사람은 애처롭게 매달리며 바라는 사람입니다. 그런 이들을 도와주려는 마음은 또 다른 사람에게 있습니다.
දැන් තමන්ට පිරිසරණා බලාපොරොත්තු වෙන ජාතිය, මානසිකත්වයා ගොඩැබෙනෙකු. ඔහු හැම වෙලේම තව කෙනෙක්ගේ පිහිටක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. එතනදි අධෛරයක් හටගන්නවානසතුවේ.
이제 자기에게 기댈 곳을 바라는 그런 마음가짐이 쌓인 사람이 있습니다. 그는 늘 다른 사람의 도움을 바랍니다. 거기서 마음에 용기 없음(adhairya)이 생깁니다.
මට තනියෙන් ජීවත් වෙන්න බැ. මට කවුරුහරි මගේ පිරිසරණට ඉන්න ඕනේ. ඒ වෙලාවේ චිත්ත අධෛරයක් මතුවෙනවා.
‘나는 혼자서는 살 수 없어. 누군가 내 곁에서 기댈 곳이 되어 주어야 해.’ 그럴 때 마음의 용기 없음이 올라옵니다.
ඒක පව් කියන කොටසට දාන්න බැහැ. ඒක තමයි ස්ත්රී කොටස කිව්වේ. ඉදිරි සංඛාරය.
그것은 pāpa 쪽에 넣을 수 없습니다. 그것이 바로 여자 쪽이라고 한 것, 여자 saṅkhāra입니다.
අනේ බැරි කෙනාට අපි උදව්ක කරන්න එපැ. බැරි අයනේ. අන්න එහෙම හැඟීමක් මතුවෙනවා. එහා උත්සාහය ධෛරය වඩලා අනිත් කෙනාට උදව් උපකාර කරනවා. එතකොට මේක පුරුෂ සංඛාරය.
‘아, 못하는 사람을 우리가 도와야지. 못하는 사람들이잖아.’ 이런 느낌이 올라옵니다. 그래서 애씀과 용기를 키워 다른 사람을 돕습니다. 이것이 남자 saṅkhāra입니다.
ඒ ස්ථයි පුරුෂ සංඛාර හැදෙන්නේ ඔය ක්රමය.
여자·남자 saṅkhāra가 생기는 것은 이런 방식입니다.
දැන් නැතිව බැරි කෙනා ඉල්ලන්න අත මෙහෙම කරනවා. තියෙන කෙනා දෙන්න අත මෙහෙම කරනවා. ක්රම දෙකක්නේ.
없어서는 못 사는 사람은 달라고 손을 이렇게 합니다. 가진 사람은 주려고 손을 이렇게 합니다. 두 가지 방식이지요.
හෝ දෙන්න කිව්වොත් මෙහෙමයි ඉල්ලන්නේ. අහ ගන්න කිව්වොත් මෙහෙම අයිති දෙන්නේ. ඇඟිලි මුනින් හරවුගන්න අල්ල පිටිල්ල උඩට අරගන්න ගන්න කෙනා පිටිල්ල උඩට ගන්නවා.
달라고 할 때는 이렇게 청하고, 가지라고 할 때는 이렇게 건넵니다. 주는 사람은 손을 엎어 내밀고, 받는 사람은 손바닥을 위로 해서 받습니다.
එහෙම ඉල්ලනවා. අන්න ඉල්ලන එක ස්ත්රී සංඛාර දෙන එක පුරුෂ සංඛාර ක්රම දෙක ඕකයි.
그렇게 청합니다. 청하는 것이 여자 saṅkhāra, 주는 것이 남자 saṅkhāra입니다. 두 방식은 이것입니다.
මේ සසරේ පුද්ගලය ඔය විදිහ ඔය දෙකම ඒ පුද්ගලයෝ තමන්ගේ මානසික මට්ටනම් ඔය දෙකෙන්ම ගෙනියනවා.
이 saṃsāra에서 사람들은 이 두 가지로 자기 마음의 수준을 끌고 갑니다.
ඉතින් අනුන්ගේ පිරිසරණක් පථාගෙන ක්රය එක්තරා බැගැපත් බවක් ඇති වෙනවා. ඒ මානසිකත්වය බැගැපත් නිසා ඔහු ඒ වෙලාවෙන් බලාපොරොත්තු වෙනවා ඔහුට පුළුවන් උදව්ව කරන්න.
남이 기댈 곳이 되어 주기를 바라며 일종의 애처로움이 생깁니다. 그 마음이 애처롭기에 그는 그때 남이 자기를 도와줄 수 있기를 바랍니다.
ඒ අර හිනාවකින් උදව් කළ හැි. අතපත ගාලා උදව් කළ හැි. මොනවා හරිට පහත ලබා දීලා උදව් කළ හැි. එයාගේ මානසිකත්වය මුරුදු වෙනවා ඒ පැත්තේ.
웃음 하나로도 도울 수 있고, 손을 어루만져서도 도울 수 있고, 무엇이든 내주어서도 도울 수 있습니다. 그 사람의 마음은 그쪽으로 부드러워집니다.
තමාට දෙන කෙනා කෙනෙහි උදව් උපකාර කරන කෙනා කෙනෙහි ඔහු ප්රතිපකාර සලකන්න මුරුදු භාවය ගන්නවා. පැවැත්මයි මුරුදුභාවය අන්න මානසික ගතියක් ඒකෙන් මුරුදු බවට හටගන්නවා.
자기에게 주는 사람, 도와주는 사람에게 그는 보답하려는 부드러움을 지닙니다. 그 존재의 부드러움에서 어떤 마음 성향이 부드러운 쪽으로 생겨납니다.
ඉතින් ඒ ඒ මානසික ගතියේ ඒ සංඛාරය මුරුදු සංඛාරයක් නිසා. බැගැපත් සංඛාරයක් නිසා. බැගෑපත් බව සහ මරුදු බව ස්ථිරන්ට ආවීනික වෙනවා. ශරීරය මුරුදු වෙනවා. බැගැපත් ලක්ෂණයට පහළ වෙනවා.
그 마음 성향의 saṅkhāra가 부드러운 saṅkhāra, 애처로운 saṅkhāra이기에, 애처로움과 부드러움이 여자들에게 몸에 배게 됩니다. 몸이 부드러워지고, 애처로운 모습으로 드러납니다.
අනුන් යටතට ඉන්න මානසිකත්වයක් ගොඩනැගනවා. එතකොට ස්ත්රී ලක්ෂණ පහළ වෙනවා.
남 밑에 있으려는 마음가짐이 쌓입니다. 그러면 여자의 특징이 드러납니다.
අන්න උදව් කරන කෙනා අර වගේ බැගැපක් නෑහ. එතකොට එයාට තියෙන්නේ එක්තරා විදිහක උත්සාහ වීර්ය සහිත ඕනෙහෙකට ඔරුත් වෙන සළු ගතියක් හැට.
도와주는 사람은 그렇게 애처롭지 않습니다. 그에게는 일종의 애씀과 vīriya가 있어, 무엇에든 맞서는 굳센 성향이 있습니다.
අධෛර්ය නොවී ධෛර්යමවත් අණුට උදව් උපකාර කරන ඒ ගති ලක්ෂණ අනුව පුරුෂ සංස්කාරයේ ශරීරය දැඩි වෙනවා. පුරුෂ ගති ලක්ෂණ පිහිටනවා.
용기를 잃지 않고 굳세게 남을 돕는 그 성향에 따라, 남자 saṅkhāra로 몸이 단단해지고 남자의 특징이 자리 잡습니다.
ලබා දෙන ලක්ෂණය උපදිනවා. ලබා ගන ලක්ෂණය ස්ත්රී උපදිනවා. ඒක පින් පව් දෙකට දාන්න බැහැ.
주는 성향은 남자로 태어나고, 받는 성향은 여자로 태어납니다. 그것을 puñña·pāpa 둘에 넣을 수는 없습니다.
පව් කරලා අ ස්ථිරීන් වෙනවා කිව්වහමත් එහෙම ගලපන්න බැ. හැබැයි එක්තරා අධෛරයක්, බැගෑපත් බවක්, අන්යයන්ගේ පිළිසරණක් බලාපොරොත්තු වෙන ලක්ෂණයක් තියෙනවා.
pāpa를 지어서 여자가 된다고 해도 그렇게 맞출 수는 없습니다. 다만 어떤 용기 없음, 애처로움, 남이 기댈 곳이 되어 주기를 바라는 성향이 있습니다.
මේක භව පැවැත්ම තුළ තිබෙන ස්ථි පුරුෂ ලක්ෂණයේ ස්වභාවය ස්ථි සංඛාරය කියලා ඒකට කියන්නේ.
이것이 bhava의 이어짐 안에 있는 여자·남자 특징의 본성이며, 그것을 여자 saṅkhāra라고 합니다.
සංඛාර, පච්චයා, විඤ්ඤාණං කියන සිද්ධාන්තය සංඛාර කියනකොට විවිධාකාරයි. ඒ විවිධාකාර සංඛාර වලින් මැනගන්න ඕනේ. ඒ විඤ්ඤාණයට අනුකූලයි නාමරූප. ඊට අනුකූලයි සලායතනය.
saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ이라는 가르침에서 saṅkhāra는 여러 가지입니다. 그 여러 saṅkhāra로 헤아려야 합니다. 그 viññāṇa에 맞게 nāmarūpa가 있고, 그에 맞게 saḷāyatana가 있습니다.
මේ සලායතනය පහළ කරන්නේ සංඛාරයන්ට අනුකූලව විඤ්ඤාණ පහළ වෙලා. විඤ්ඤාණයන් අනුකූලව නාම රූප පහළ වෙලා. නාම රූපයන් අනුකූලව සලායතන පහළ වෙනවා.
이 saḷāyatana가 생기는 것은, saṅkhāra에 맞게 viññāṇa가 생기고, viññāṇa에 맞게 nāmarūpa가 생기고, nāmarūpa에 맞게 saḷāyatana가 생기는 것입니다.
මේ පටිච්ච සමුප්පාද ක්රමය තුළින් ඕක වෙන්දන්න හරි ලේසියි. ඕකේ පින්ද පවුද කියලා ගත්තට පස්සේ මිනිස්සු එක අදහස් ගන්නවා පව් කරලා ස්ථිරීග වෙනවා. පින් කරලා පුරුෂ වෙනවා කියලා.
이 paṭiccasamuppāda의 방식으로 보면 그것을 가려내기가 아주 쉽습니다. 거기에 puñña니 pāpa니 하는 것을 끌어오면, 사람들은 pāpa를 지어서 여자가 되고 puñña를 지어서 남자가 된다는 생각을 갖게 됩니다.
පින් පව් කියන දෙක එකක්. භව පැවැත්මට හේතු වෙන ක්රියාවලිය තව එකක්.
puñña와 pāpa는 하나이고, bhava의 이어짐의 원인이 되는 흐름은 또 다른 하나입니다.
ඕක දම් දැන් කයක් තියනව එතකොට ඒක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක හොඳට පැහැදිලි වෙනවා පාපයෙන් ඉස්ත වුණා නෙමෙයි කියලා. හැබැයි එක්තරා අධෛරයක් තියෙනවා.
그것이 아주 분명해집니다. pāpa 때문에 여자가 된 것이 아니라는 것이. 다만 어떤 용기 없음이 있습니다.
අනුන් බැපත්කමක් තියෙනවා. අනුන්ගේ පිරිසට බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා. ඒක ස්ත්රීපක්ෂයට තියෙනවා. ඒක තමයි ස්ත්රී සංඛාරය හැටියේ.
남에게 매달리는 애처로움이 있고, 남이 기댈 곳이 되어 주기를 바라는 마음이 있습니다. 그것이 여자 쪽에 있습니다. 그것이 바로 여자 saṅkhāra의 모습입니다.
ඉතින් ඒ සංඛාරය වෙනස් කරන්න ඕනම්. ඒ ඉස්ත්රී ලක්ෂණ අයින් කරලා යම් කෙනෙකුට උත්සාහයෙන් වීර්යයෙන් ධෛර්යෙන් අනික අයට උදව් කරන උපකාර කරන ඒ ගති ලක්ෂණ ප්රගුණ කරගත්තොත්. ක්රමක්රමය නැවත පුරුෂ සංඛාර වර්ධනයට වැටෙනවා.
그러니 그 saṅkhāra를 바꾸고 싶다면, 그 여자 특징을 걷어내고 애씀과 vīriya와 용기로 남을 돕는 성향을 길러 나가면, 차츰 다시 남자 saṅkhāra가 자라는 쪽으로 넘어갑니다.
හැබැයි පුරුෂ සංඛාර දැන් 49ක් වැඩිලා.
그런데 남자 saṅkhāra가 이제 49만큼 자랐다고 합시다.
ඉස්ත්රී සංඛාරතාව එකක්නම් මැද පනිනවා. මිම පිනවා. 149ක් පුරුෂ සංඛාර වඩලාප ඉතිස් සංඛාරන.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එයා ඉස්ත්රියක් වෙලාවම උපදිනවා. හැරුෂ ගති ලක්ෂණ වලින් පිරිලා ඉන්නවා.
그 사람은 여자로 태어납니다. 그러면서도 남자 성향으로 가득 차 있습니다.
හැබැයි ඔය සංඛාරයේ බලය නැගිලා හිතන් ඒකෙන් විඤ්ඤාණය පහළ වෙන අවස්ථාවේදී තෝරෘතීපාකක් වශයෙන් ජීවිතය අතන මැද්දදී අර [ගොරවනවා] එක පිරුනාම මොකද වෙන්නේ? ඒ ඉදිරිය වරුසයෙක් වෙනවා. හතර මැද
그런데 그 saṅkhāra의 힘이 올라와 그것으로 viññāṇa가 생기는 때에, pavatti vipāka로서 삶의 한가운데에서 그것이 다 차면 어떻게 될까요? 그 여자가 남자가 됩니다. 삶 도중에 말입니다.
එතකොට ස්ත්රීව ඉපදිලා වයස අවුරුදු 25 30ක් හරි ගිහිල්ලා අන්න සංඛාරය පූර්ණ වෙච්චකම පුරුෂ පැත්තට පහිනවා.
그러면 여자로 태어나 스물다섯이나 서른 살쯤 되어, 그 saṅkhāra가 다 차자마자 남자 쪽으로 넘어갑니다.
එතකොට ඉස්ත්රී ගති ලක්ෂණය 49ක් එනවා. කුරස ගති ලක්ෂණ එකක් වෙනවා. වැඩි පැත්තට ගිලා පුරුෂ වෙනවා.
그러면 여자 성향은 49가 되고, 남자 성향이 하나 더 많아집니다. 많은 쪽으로 기울어 남자가 됩니다.
දැන් පුරුෂයෝ ශ්රී ලක්ෂණය ඉන්නවා. ක්රමක්රමය පුරුෂ සංඛාරය බැහැලා ගිහිල්ලා පුරුෂ සංඛාර 49ක් තියෙනවා. 51ක් තියෙනවා. ස්ත්රී සංඛාරය 49ක් එනඑකක් නැගිලා තියෙනවා.
이제 여자 특징을 지닌 남자도 있습니다. 차츰 남자 saṅkhāra가 줄어들어 남자 saṅkhāra가 49가 되고, 여자 saṅkhāra가 51로 올라가 있습니다.
එයා ඒ පැත්ත නම් නගාගෙන යන්නේ. එයා උපදිනකොට පුරුෂයෙක් වෙලා ඉපදිලා. අතර මැද්දේ ඉස්ත සංඛාරය ඉතුරුක සම්පූර්ණ වෙලා සම වෙච්චකාම ඉස්ත්රී පුරුෂ භේදය වෙනස් වෙලා හිටන් පුරුෂයා ඉදිරියක් වෙනවා.
그는 그쪽을 키워 가는 것입니다. 태어날 때는 남자로 태어났습니다. 도중에 여자 saṅkhāra의 남은 부분이 다 차서 같아지자마자 여자·남자의 구분이 바뀌어, 그 남자가 여자가 됩니다.
ඔය ක්රමයට ස්ථතිස අතර මැද වෙනස් වෙනවා.
이런 식으로 여자와 남자가 도중에 바뀝니다.
ස්වාමීන් වහන්ස රහතන් වහන්සේ නකොටත් අර ප්රජ කෙනෙක් ඔව් තියෙනවා පිළිදවච්ච හාමුදුරුවන්ට මෙයාවට භාර්යාවක් වුනානම් කියලා මේ විදිහට හැඟීමක් ඇති වුණා.
(질문) 스님, arahant 스님을 두고도 그런 일이 있었던 사람이 있지요? (답) 네, 있습니다. 어떤 스님을 보고 ‘이분이 내 아내였으면’ 하는 느낌이 일어났습니다.
ඒ හැඟීමක් ඇති කරගන්නවත් එක්කම එයාගේ අර ස්ථිර සංඛාරයේ අඩු එකක් තිබිලා ඇඟැගිලා ආවා.
그 느낌을 일으키자마자 그의 여자 saṅkhāra 쪽에 모자랐던 것이 채워져 몸에 나타났습니다.
අන්න එයා බලාපොරොත්තු ඇති කරගත්තා. කාම පැත්තෙන් අධික බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරගත්තා. බලාපොරොත්තු එයට අසහනයක් වුණා.
그는 바람을 품었습니다. kāma 쪽으로 지나친 바람을 품었습니다. 그 바람이 그에게 괴로움이 되었습니다.
ප්රඥාතයිසිකත්වය වැඩි වුනාම පිරිමි වැඩි වෙනවා කියන එක වෙන්නේ ඒකයිනේ ඉතින් දැන් ප්රඥා චෛතසිකය වැටුනාට පස්සේ අනුන්ගේ ආධාර උපකාර බලාපොරොත්තු වෙන මානසිකත්වය එයාට නැතුව යනවා.
(질문) paññā cetasika가 늘면 남자 쪽이 늘어난다는 것이 그것이군요. (답) 그래서 이제 paññā cetasika가 자라면 남의 도움을 바라는 마음가짐이 그에게서 사라집니다.
ඒ පුණ්ය චෛතසික පාප චෛතසික ප්රඥා චෛතසික කියන්නේ තුනා.
puñña cetasika, pāpa cetasika, paññā cetasika, 이렇게 셋입니다.
දැන් අලෝභ, අද්වේශ අමෝහ පු එතකොට අමෝහ කියන්නේ එකක්. අමෝහ කියන එකේ ප්රඥා කියන්නේ ඊට වඩා ඒක ගැඹුරු පැත්තක්.
alobha, adosa, amoha가 있는데, amoha는 하나입니다. amoha에서 더 나아가 paññā는 그보다 깊은 쪽입니다.
ප්රඥා චෛසික ප්රකාරයන් දකිනවා යථාර්ථය දකිනවා.
paññā cetasika는 여러 모습을 보고, 있는 그대로를 봅니다.
ප්රඥා චෛතසිකය තීරණය එකක්. අමෝහ චෛතසිකය තීරණය යමක් තේරුම් ගැනීමේ හැකියාව. ප්රඥා චෛතසිකය කියන්නේ ඒක ඉක්ම තව හැකියාවක්. බලවත් හැකියාවක්.
paññā cetasika는 판가름하는 것입니다. amoha cetasika는 무언가를 알아차리는 능력입니다. paññā cetasika는 그것을 넘어선 또 하나의, 힘센 능력입니다.
එතනදි කළත්ත නොකළ යුත්ත වැඩමාගෙන් අණුන්ට අනුලවට පාලනය වෙනවද? ශවෛරීව තමා පාලනය වෙනවද? මේ ආදී වශයෙන් නිගමනය කරනවා ප්රඥාවෙන්.
거기서 해야 할 것과 하지 말아야 할 것을 가리고, 남에게 끌려 다스려지는가, 스스로 다스리는가 하는 것들을 paññā로 판가름합니다.
අරිහත් පත් වුනොත් ඉස්ත්රියක්. [උගුර කෑරීම] එයාගේ ස්ත්රී ලක්ෂණය එතනින් එහාට සංඛාරය ඉවරයි. ස්ත්රී සංඛාරය ඉවරයි. එයාට පුරුදු සංඛාරක් ඉවරයි. එයාට ප්රඥා සංඛාර වැඩෙනවා. ප්රඥාව අනුව
여자가 arahant가 되면, [헛기침] 그의 여자 특징은 그 너머로는 saṅkhāra가 끝납니다. 여자 saṅkhāra가 끝납니다. 남자 saṅkhāra도 끝납니다. 그에게는 paññā saṅkhāra가 자랍니다. paññā에 따라서 말입니다.
එක්තරා තිරණින් වහන්සේ නමකට මාර දෙවිය පුත්රය ඇවිදිල්ලා [ගොරවනවා] දෑඟුලක නුව නැති ස්ත්රිය කෙසේ නම් උත්තරී මනුස්ස ධර්මයක් අවබෝධ කරන්නද? ඔය බොරු වැඩ කරන්න නැතුව ගිහිල්ලා එනම් ගෑණියඑක වගේ ජීවත් තියා. කියා මෙහෙම අපහසතයක් කළා.
어떤 therī 스님에게 Māra devaputta가 와서 [코 고는 소리] ‘두 손가락만큼의 슬기도 없는 여자가 어찌 uttarimanussa dhamma를 깨닫겠느냐? 그런 헛짓 하지 말고 가서 여자답게 살아라’ 하고 업신여겼습니다.
ඉස්ත්රී යන හැඟීම යමෙකුටත් නම් උඹ ගිහින් එයාට කියප. ඔය උඹගේ බලාපොරොත්තු ඔබගේ ඔ ඉස්තී හැඟීම නැහැ. ඉස්රීයයි සංඥාව ගත්ත කෙනෙත් නම් එයාට කියලා ඔබේ කතාව ගියපක්. මාරයාට උපදෙසක් දුන්නා තිරණින් වහන්සේ මාරයා යන්න ගියා.
‘여자라는 느낌이 누군가에게 있다면 너는 그에게 가서 말해라. 내게는 그런 여자라는 느낌이 없다. 여자라는 saññā를 가진 사람이 있다면 그에게 가서 네 말을 해라.’ therī 스님이 Māra에게 그렇게 일러 주자 Māra는 떠나갔습니다.
එතත්ත හොඳට පැහැදිලිව පේනවා ස්ත්රී යනාවක් ඇත්්ද? ඉස්ත්රී සංඥාවේ බැඳීමක් අරිහත් පත්තෙද කාන්තාවට නැහ. එහෙනම් තෙරේන් වහන්සේට නැහ.
거기서 분명히 보입니다. 여자라는 것이 있습니까? arahant가 된 여자에게는 여자 saññā에 묶임이 없습니다. 그러니 therī 스님에게는 없습니다.
පුරුසයයි යම් බැඳීමක් ඇට නම් ඒකත් නෑ. පුරුෂ කෙනෙක් හරි හත්යයට පත් වෙලා හිටියනවා. එහරත් ස්ත්රී සංඥාවකුත් නෑහ පුරුෂ සංඥාවකුත් නැ.
남자라는 묶임이 있다면 그것도 없습니다. 남자가 arahant가 되었어도, 그에게는 여자 saññā도 없고 남자 saññā도 없습니다.
ඒ දෙකම කාමය මුල් කරගත්ත සංඥා දෙකක්. ස්ත්රී සංඥාවයි, පුරුෂ සංඥාවයි. කාමය ඉක්මෙව්වට පස්සේ ඔය සංඥා දෙකම නැති නිසා.
그 둘은 모두 kāma에 뿌리를 둔 두 saññā입니다. 여자 saññā와 남자 saññā입니다. kāma를 넘어선 뒤에는 그 두 saññā가 다 없기 때문입니다.
ඊළඟ උප්පත්තියක් නැත්නම් බ්රහ්ම උප්පත්තියේදී ඉස්ත්රී කියන්නත් බැහැ පුරුෂ කියන්නත් බැහැ. ධයත් ඒ භේදේ නැහ.
다음 태어남이 없다면, 혹은 brahma로 태어날 때는 여자라고도 남자라고도 할 수 없습니다. jhāna에도 그런 구분이 없습니다.
ඇතිවෙන වෙනස ඒකයි. දැන් ඉතිර කනෙක් ධ්යානලාභී වෙලා හිටියොත් එයාට ඒ ප්රඥා ගුණය වැඩිලා තියෙනවා ඒ මට්ටම.
생기는 차이는 그것입니다. 이제 여자가 jhāna를 얻은 사람이라면, 그에게는 그만큼 paññā의 성품이 자라 있습니다.
ඒ නිසා එයාට ස්ත්රීය සංඥාවෙන් නැගෙන ලැ ස්වභාවය එයාගෙන්නේ නැහ. හැබැයි ධ්යාන චිත්තිය ස්වභාවය ඉස්ත්රී පුරුෂ භේදය අත්හැරපු එකක්. කාමය ඉක්ම එව්වේ එකක්.
그래서 그에게는 여자 saññā에서 올라오는 성향이 나타나지 않습니다. jhāna 마음의 본성은 여자·남자의 구분을 내려놓은 것, kāma를 넘어선 것입니다.
කාමය ඉක්මපු තැන ඉත්රී පුරුෂ සංඥාවට අයිති නැතුව උප්පත්තියක් ලැබෙන්නේ. දැන් බ්රහ්මයට ඉස්ත්රීපු සම්බන්ධයක් නැහ. ඉතිීපු පෘෂ භේදයක් නෑහ.
kāma를 넘어선 곳에서는 여자·남자 saññā에 속하지 않는 태어남을 얻습니다. brahma에게는 여자·남자와 얽힌 것이 없습니다. 여자·남자의 구분이 없습니다.
ස්ත මේ කාන්තාවය මේ භවතා කියලා තියෙන ඒකේ නිරුක්තය මොන කියන භවයටාවක් වන නිසා භව පැවැත්මටාවක් වන වෙළෙන ගති ලක්ෂණය නිසා තමයි කියන්නේ වැල පිරිමත්
여자를 일컫는 이 낱말의 뜻풀이는, bhava에 감겨드는 것, bhava의 이어짐에 덩굴처럼 감기는 성향 때문이라고 합니다. 남자는
භවයට මේ භවයටාවක් වවායත පිරිමියා වැළඳගැනීමයි වැළඳ ගැනීම කියන එකයි එතකොට වැළඳ ගැනීමට ගෝචර වීමයි දෙකක්. දැන් වැලේ
bhava 안에서 감김을 받는 쪽입니다. 감싸 안는 것과, 감싸 안김의 대상이 되는 것, 이렇게 둘입니다.
ස්වභාවයයි, ගහේ ස්වභාවයයි ගත්තහම දෙකම වැඩෙන ඒවා. දෙකම ජීවත් වෙන්න ඒවා අන්ය ඔන්න ආධාරය හැබැයි ග්රහ කෙලින් ඉඳලා ජීවත් වෙනවා. වැල එක වෙලලා ජීවත් වෙනවා. වෙළ ලක්ෂණය තමයි කිව්වේ.
덩굴의 성질과 나무의 성질을 보면 둘 다 자라는 것들이고, 둘 다 살아가는 것들입니다. 그런데 나무는 곧게 서서 살고, 덩굴은 감겨서 삽니다. 감기는 성질이라고 한 것이 그것입니다.
භවයට වෙළෙන ලක්ෂණය භව කියන්නේ පැවැත්ම. පැවැත්ම තුළ වෙළෙන ලක්ෂණයක් කියන්නේ අනුන්ගේ ආධාරයක් උපකාරයක් අරගෙන ජීවත් වෙන ලක්ෂණය
bhava에 감기는 성질, bhava란 이어짐입니다. 이어짐 안에서 감기는 성질이란 남의 도움과 받쳐 줌을 받아 살아가는 성질입니다.
ස්වෛරීත්වය එතනින් දෙවෙනි වෙනවා. ස්වෛරී භාවය දෙවෙනි කරපුවහම කවුරුහරි ඉන්න ඕනේ පිරිසරණට සකවර්ණයට ඉන්න ඕනේ බලාපොරොත්තු තියාගන්නවා. ඒක අතිලක්ෂණය තමයි එතන හිටියේ.
거기서는 스스로 서는 것이 뒷전이 됩니다. 스스로 서는 것을 뒷전으로 하면, 누군가 기댈 곳으로 있어 주어야 하고 도와줄 사람이 있어야 한다는 바람을 품습니다. 거기 있었던 것이 바로 그 성향입니다.
එහ මේ සම්පත්ත පටිච්ච සමුප්පාදය අඤ්ඤ මඤ්ඤ පටිච්ච සමුප්පාදය හේතු පටිච්ච සමුප්පාදය දැන් මේක කෙටියෙන් පහදලා දෙන්න කියලා කියනවා.
이제 sampayutta paṭiccasamuppāda, aññamañña paṭiccasamuppāda, hetu paṭiccasamuppāda를 짧게 풀어 달라고 합니다.
මේ සම්පුත්ත කියන්නේ සමග යෙදෙනවා කියන එකයි.
sampayutta란 함께 붙어 있다는 뜻입니다.
දැන් අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාරා අවිජ්ජා සම්පයුත්තා අවිද්යා ප්රත්යයෙන් සංඛාර වේ අවිද්යාව සමගිති යම් තැනක සංඛාර කොට නැගෙනවා නම් අවිද්යා ප්රත්යයෙන් නැගෙන සංඛාරයක් ඇට නම් ඒ සංඛාරය අවිද්යාව සමග අවිද්යා සමඟ සම්පත්තයි.
avijjā paccayā saṅkhārā, avijjā sampayuttā. avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 있고, avijjā와 함께한다는 것입니다. 어디서든 saṅkhāra가 올라온다면, avijjā를 조건으로 올라오는 saṅkhāra가 있다면, 그 saṅkhāra는 avijjā와 함께, avijjā와 sampayutta입니다.
එතකොට අවිද්යාව සමගය තියෙනවා. අවිද්යා සහගතයි.
그러면 avijjā가 함께 있습니다. avijjā를 동반합니다.
දැන් අපි හිතමුකෝ රාගයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් යුත්තව යම් කෙනෙක් හිතනකොට, කියනකොට කරනකොට ඒ සිතුවිල සමඟ ක්රියාව සමගතාව සමඟ අවිද්යාව එදිලා තියෙනවා.
누군가 rāga, dosa, moha를 지닌 채 생각하고 말하고 행할 때, 그 생각과 행위에 avijjā가 함께 붙어 있다고 해 봅시다.
අවිද්යාව නිසාම තමයි ඒ හිතුවිල්ල එසේ මෙහෙ යවන්නේ. රාගයට මෙහෙ යවන්නේ. ද්වේශයට, මෝහයට මෙහෙ යවන්නේ. මේ රාගය, ද්වේශය, මෝහය අවිද්යාව නිසා හටගන්න ලක්ෂණ තුනක්.
그 생각을 이리저리 내모는 것은 바로 avijjā 때문입니다. rāga로, dosa로, moha로 내모는 것입니다. rāga, dosa, moha는 avijjā 때문에 생기는 세 가지 특징입니다.
අවිද්යාව යම් තැනක නැත්නම් රාගය, ද්වේශය, මෝහය එතන නැහ. රාගය, ද්වේශය, මෝහය යම් තැනක නැත්නම් රාග සහගතෝ, ද්වේශ සහගතෝ, මෝහ සහගතෝ හිතන කියන කරන වැඩන්නක් නෑ.
어디서든 avijjā가 없으면 거기에 rāga, dosa, moha가 없습니다. rāga, dosa, moha가 없으면 rāga를 동반하고 dosa를 동반하고 moha를 동반해 생각하고 말하고 행하는 일이 없습니다.
එහෙනම් අවිද්යාව යම් තැනක ඇක්ද රාගය, ද්වේශය, මෝහය එතන මතුවෙනකොට රාගයට අනුව හිතනවා කියනවා කරනවා, ද්වේශයට අනුව හිතනවා කියනවා කරනවා මෝහයට අනුව හිතනවා කියනවා කරනවා. එතකොට අවිද්යා පච්චා සංඛාරා අවිජ්යා සම්පිත්ත අවිද්යා ප්රත්යයෙන් සංඛාර වේ අවිද්යා සමගයේදය කිව්වේ ඒකයි.
그러니 어디든 avijjā가 있으면 rāga, dosa, moha가 거기서 올라올 때, rāga를 따라 생각하고 말하고 행하며, dosa를 따라, moha를 따라 생각하고 말하고 행합니다. ‘avijjā paccayā saṅkhārā avijjā sampayuttā, avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 있고 avijjā와 함께한다’고 한 것이 그것입니다.
එතකොට ඒකෙන් හටගන්න විඤ්ඤාණයක් බලාපොරොත්තුවක් ඇති වුණා නම් මනස තුළ නව බලාපොරොත්තුවක් රාග සහගතව ගොඩනැගුණා නම්, ද්වේශ සහගතෝ මෝහ සහගතව ගොඩනැගුණ නම් අන්න ඒ මානසිකත්වයට කියනවා සංඛාර ප්රත්යයෙන් විඤ්ඤාණ වුණා. සංඛාර පත්යා විඤ්ඤාණං සංඛාර සම්පත්තං
그로써 생기는 viññāṇa, 곧 바람이 생겼다면, 마음 안에 새 바람이 rāga를 동반해, dosa를 동반해, moha를 동반해 쌓였다면, 그 마음가짐을 두고 saṅkhāra를 조건으로 viññāṇa가 생겼다고 합니다. saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, saṅkhāra sampayuttaṃ.
ඒ සංඛාර වලින් ගොඩන්නැගෙන විඤ්ඤාණයක් නම් සංඛාරත් එක්කයි ඒක ගොන්නැගේ. විඤ්ඤාණ ලැබීමේ හේතුව එකක් ඒක අනුසය. සංඛාර සමග ඒ බලාපොරොත්තු වෙන නැගිලා එනවා.
saṅkhāra로 쌓이는 viññāṇa라면, 그것은 saṅkhāra와 함께 쌓입니다. viññāṇa를 얻는 원인의 하나는 anusaya입니다. saṅkhāra와 함께 그 바람이 올라옵니다.
දැන් රාග සංඛාරයෙන් හිතනකොට කියනකොට කරනකොට රාග සාකතව හිතනකොට කියනකොට කරනකොට එතන රාග හිතක් පහළ වෙනවා. රාග බලාපොරොත්තුවක් ඇති වෙනවා. ද්වේශ සහගතව හිතනකොට කියන කරනකොට ද්වේශ බලාපොරොත්තුවක් ඇති වෙනවා.
rāga saṅkhāra로, rāga를 동반해 생각하고 말하고 행할 때 거기에 rāga의 마음이 생기고 rāga의 바람이 일어납니다. dosa를 동반해 생각하고 말하고 행할 때 dosa의 바람이 일어납니다.
ඒ සිතුවිල්ල ක්රියාව කතාව යම් තැනක නැත්නම් එබඳු බලාපොරොත්තුව ගොඩනැගින්නේ මතු වෙලා එන්නේ නැහ.
그 생각과 행위와 말이 없는 곳에서는 그런 바람이 쌓여 올라오지 않습니다.
ආවොත් එන්න අනුසය වශයෙන් අවිද්යාව තියෙනවා නම් අනුසය කිව්වේ යන්න අන්න යටපත් වෙලා තියෙනවා. අරමුණ නැති නිසා යටපත්. අරමුණ ආපු හාම මතු වෙනවා. අන්න මතුවෙලා ආපුහාම තමයි විඤ්ඤාණ මතු වෙන්නේ.
올라온다면, anusaya로서 avijjā가 있다면 말입니다. anusaya란 눌려 숨어 있는 것입니다. 대상이 없기에 눌려 있다가 대상이 오면 올라옵니다. 그렇게 올라올 때 viññāṇa가 올라옵니다.
විඤ්ඤාණ වලට හේතු තියෙනවා අනික් අයට අරමුණක් ආපුහමහම විඤ්ඤාණ මතු වෙනවා.
viññāṇa의 원인이 있는 사람에게는 대상이 오면 viññāṇa가 올라옵니다.
රාග විඤ්ඤාණයට හේතු තියෙන කෙනාට අවිද්යා සහගතව රාග හිත ක්රියාවදන් මතු වෙනකොට රාග සහගත හිතක් බලාපොරොත්තුවක් රාගය සඳහා කටයුතු කරන බලාපොරොත්තුවක් එයාගේ මනසේ මතුවෙනවා.
rāga viññāṇa의 원인이 있는 사람에게 avijjā를 동반해 rāga의 생각과 행위가 올라오면, rāga를 동반한 마음, rāga를 위해 움직이려는 바람이 그의 마음에 올라옵니다.
ඒ මතු වෙච්ච බලාපොරොත්තුවෙන් එයා ඒ සමඟ අවශ්ය කරන නාම රූපයන්ගේ යෙදෙනවා.
그렇게 올라온 바람으로 그는 그와 함께 필요한 nāmarūpa에 붙습니다.
අන්න විඤ්ඤාණයට අනුව නාම රූප. ඒ නාම රූප වල යෙදෙන්නේ අර අවිද්යා සහගත විඤ්ඤාණයේ ඒ විඤ්ඤාණය ඇසුරු කරන නාම රූපයක් නැත්නම් ඒ නාම රූපලත් අවිද්යාවේ නම්ම සම්බන්ධයි.
그것이 viññāṇa에 따른 nāmarūpa입니다. 그 nāmarūpa에 붙는 것은 avijjā를 동반한 viññāṇa이고, 그 viññāṇa에 기대는 nāmarūpa라면 그 nāmarūpa도 avijjā와 이어져 있습니다.
විඤ්ඤාණ පච්චා නාම රූපං විඤ්ඤාණ සම්පිත්තා විඤ්ඤාණ ප්රත්යයෙන් නාම රූපය විඤ්ඤාණ සමගයේදී. විඤ්ඤාණය අවිද්යා සහගත නම් ඒකේ යදුන නාම රූපයත් ඒ සමඟ නම් ඒකත් ඒක අවිද්යා සහගතව ගොන්නැගෙනවා. ගොන්නැගෙන නාම රූපත් අවිද්යා සහගතයි.
viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, viññāṇa sampayuttā. viññāṇa를 조건으로 nāmarūpa가 있고 viññāṇa와 함께합니다. viññāṇa가 avijjā를 동반한다면, 거기 붙는 nāmarūpa도 그와 함께이므로 avijjā를 동반해 쌓입니다. 쌓이는 nāmarūpa도 avijjā를 동반합니다.
නාම රූපච්ඡා සලා ආයතන ඒකෙන් ඇතන දිව නාසය ශරීරයේ ඒවට ආයතන වුණානම් ඒකත් නාම රූප සම්පිතයි. නාම රූප සමගය දෙනවා. ඒ නාම රූප වල අවිද්යා සහගතව නම් තිබුනේ. අවිද්යා සහගත නාම රූපයන්ගෙන් නැගෙන්නා වූ සලායතනත් අවිද්යා සහගතයි. ඔක්කොම ඒකට සම්බන්ධයි.
nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ. 그로써 눈, 귀, 혀, 코, 몸에 āyatana가 생겼다면 그것도 nāmarūpa와 sampayutta이고 nāmarūpa와 함께합니다. 그 nāmarūpa가 avijjā를 동반했으니, avijjā를 동반한 nāmarūpa에서 올라오는 saḷāyatana도 avijjā를 동반합니다. 모두가 그것과 이어져 있습니다.
සලායතන පච්චයා පස්සව කිව්වා ඒ අවිද්යා සහගත වන්නා වූ සලායතනයන්ගෙන් හටගන්න ස්පර්ශයක් ඇත්නම්. ඒ ස්පර්ශයත් අවිද්යාව සමයි. අවිද්යා සහගතායි ඒකක්.
saḷāyatana paccayā phasso라고 했으니, avijjā를 동반한 saḷāyatana에서 생기는 phassa가 있다면 그 phassa도 avijjā와 함께입니다. avijjā를 동반한 것입니다.
ඒ ස්පර්ශයටත් අවිද්යා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ, නාම රූප ඔක්කොම සමගය දීලා. දැන් යම් තැනක ස්පර්ශයක්ද එතන අවිද්යා සංඛාර විඤ්ඤාණ නාමරූප සලායතන ඔක්කොම තියෙනවා අවිද්යා සහගත ස්පර්ශය
그 phassa에도 avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa가 모두 함께합니다. 이제 phassa가 있는 곳 어디에나 avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana가 모두 있습니다. avijjā를 동반한 phassa입니다.
පස්ස පච්චා වේදනා පස්ස සම්පිත්තා ස්පර්ශය සමගය තියන්නේ වේදනාවක්. එන් අවිද්යාවෙන් හටගන්න සැප දුක් උපේක්ෂා කියන අවිද්යා සහගත වේදනාවක් හටගත්තා නම් ඒ වේදනා සම්පිඩනයක් සමඟම අවිජා සංඛාර නාම රූප සලායත් ස්පර්ශ වේදනා ඔක්කොම සම්බන්ධයි.
phassa paccayā vedanā, phassa sampayuttā. phassa와 함께 있는 것이 vedanā입니다. avijjā로 생기는 즐거움, 괴로움, 덤덤함이라는 avijjā를 동반한 vedanā가 생겼다면, 그 vedanā가 뭉쳐짐과 함께 avijjā, saṅkhāra, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā가 모두 이어져 있습니다.
එකක්වත් අත්ඇරලා වේදනා ලගන්න එපැ. වේදනා පච්චයා තණ්හා වේදනා සම්පිදා තණ්හාවක් අවිද්යා සහකතව ගොඩනැගුණ නම් ඒ තණ්හාව ක්රියාත්මක වෙන විද්යාමාන වෙලා විදිය. අවිද්යා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ නාවරූප, සලායත්, ස්පර්ශ, වේදනා ඔක්කොම ඒක සම්බන්ධයි. සම්පිඩනයක්.
하나라도 빼놓고 vedanā를 받을 수는 없지요. vedanā paccayā taṇhā, vedanā sampayuttā. avijjā를 동반해 taṇhā가 쌓였다면, 그 taṇhā가 움직여 드러날 때 avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā가 모두 그것과 이어져 있습니다. 하나로 뭉쳐진 것입니다.
මේ තණ්හා පච්චයා උපාදානං කිව්වා නම් තණ්හාව අවිද්යා සහගත නම් අවිද්යා සහගත තණ්හාවෙන් බැඳීමක් තියෙනවා. ඒකත් උපාදානය අවිද්යා සහගතයි. උපාදානය තියෙනකොට අවිද්යා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ, නාමරූප, සලායතන, ස්පර්ශ, වේදනා, තණ්හා උපාදාන කියන ඔක්කොගෙම සම්පිනය තමයි උපාදානය කියන්නේ. අවිද්යාවේ උපාදානය
taṇhā paccayā upādānaṃ이라고 했으니, taṇhā가 avijjā를 동반한다면 avijjā를 동반한 taṇhā로 붙잡음이 있습니다. 그 upādāna도 avijjā를 동반합니다. upādāna가 있을 때, avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā가 모두 뭉쳐진 것을 upādāna라고 합니다. avijjā의 upādāna입니다.
උපාදාන පච්චහා බහු හැබැයි එතන උපාදාන සම්පිත්තව කියලා එතනට කියන්නේ නැහ. සමගය දෙන්නේ උපාදානයට එක විතරයි.
upādāna paccayā bhavo. 그런데 거기서는 ‘upādāna sampayutta’라고 하지 않습니다. 함께함은 upādāna까지만입니다.
උපාදානයට ආවට පස්සේ මොකද ශක්තියක් නඉපදනවා. අන්න නිපදවපු ශක්තිය නිදහස් වෙනවා විශ්වයට තමාගේ භවයට ගෝචර වෙලා භවය සමග බැඳිලා භව කොටසට වැටලා තියෙනවා උපාදාන කිරීමෙන් ගොඩන්නැගිච්ච ශක්තිය.
upādāna에 이르면 어떤 힘이 생겨납니다. 그렇게 생겨난 힘은 우주로 풀려납니다. upādāna로 쌓인 힘은 자기 bhava의 대상이 되어 bhava와 묶여 bhava 쪽으로 떨어져 있습니다.
අන්න ඒ ශක්තිය කොයි මොහොතක හරි ක්රියාත්මක කියලා තමයි ආයචරයක් භවයක් නඉපදවන්නේ.
그 힘이 어느 순간이든 움직여서 다시 한 번 bhava를 낳는 것입니다.
ඉතින් අවිද්යාවෙන් ගොඩන්නගාපු ශක්තිය නිදහස් වෙලා තිබිලා ශක්තියෙන් නැවත වාරයක් ගොන්නනවා භවයක්.
그러니 avijjā로 쌓은 힘이 풀려나 있다가, 그 힘으로 다시 한 번 bhava를 쌓습니다.
ඉතින් එතකොට ගොන්නගමු ශක්තියෙ අවිද්යාව නිසා භවය ගොන්න නැගුවට ඒ භවයට අවිද්යා සහගත වෙන්නේ නැහැ. භවය මිදෙන්න බැහ එහෙම වුණාන. ජාතිය මිදෙන්න බැ අවිද්යා සහගත වුණානම්. අවිද්යා සහගත වෙන්නේ සංඛාර කොටසට විතරයි.
그런데 avijjā 때문에 쌓은 힘으로 bhava를 쌓았다 해도 그 bhava가 avijjā를 동반하지는 않습니다. 그렇다면 bhava에서 벗어날 수가 없을 것입니다. avijjā를 동반한다면 jāti에서 벗어날 수 없습니다. avijjā를 동반하는 것은 saṅkhāra 부분뿐입니다.
උපාදානයට එනකොට සංඛාර කොටස සම්බන්ධ උපාදානයට කර්ම කොටස සම්බන්ධ උපාදානයට භවය සහ ජාති විපාක භව සහ ජාති විපාක අන්න භව ජාති විපාක
upādāna에 이를 때는 saṅkhāra 부분에 얽힌 upādāna, kamma 부분에 얽힌 upādāna이고, bhava와 jāti는 vipāka입니다. bhava와 jāti의 vipāka, 그것이 bhava와 jāti의 vipāka입니다.
එතකොට කර්ම කොටසෙන් ගොඩනැග එකක් ඇත්්ද ඒක පූර්ව කර්ම ඔක්කොටම අහුවෙනවා.
(질문) 그러면 kamma 부분에서 쌓인 것이 있다면 그것은 지난 kamma 모두에 걸립니까?
ඔව් කර්මයක් ගොඩනගපුවහම කර්මය ගොඩනගපු වෙලාවේදී කර්මය ගොඩනගලා ශක්තියක් නපදවලා කර්මය කෙළවර වෙනවා. අවිද්යාවෙන් උපාදානටකන් සම්පීඩනයක් වෙලා හිතා. කර්ම බීජියක් ගොඩනවා.
(답) 네, kamma를 쌓으면, kamma를 쌓는 그때 kamma를 쌓아 힘을 만들어 내고 kamma는 끝납니다. avijjā에서 upādāna까지 뭉쳐져서 kamma의 씨앗을 쌓습니다.
සලායත නිර්මාණය වුනාට පස්සේ ඒක විපාක වෙනකොට අපි වෙනස් වෙනවා නැ ඒ ඉස්සෙල්ලා සලායතනයන්ගෙන් ගොන්න කරන්නේනේ ස්පර්ශ වේදනා තණ්හා ලැබුවේ. උපාදාන කළේ. එහෙමයි.
(질문) saḷāyatana가 만들어진 뒤, 그것이 vipāka가 될 때 우리는 달라집니까? (답) 아닙니다. 그 전에 saḷāyatana로 쌓아서 phassa, vedanā, taṇhā를 얻었고 upādāna를 했습니다. (질문) 그렇군요.
උපාදාන කළාට පස්සේ ශක්තිය බලවත් වුණා. ශක්තියක් විහිදෙන මට්ටමට ආවා. විහිදෙන මට්ටම ආවට පත් වේවා. නව ප්රතිඵලයක් නපතෙව්වා. කියා අන්න භව කියන්නේ නිර්මාණ අවස්ථාවේ ශක්තිය. නිර්මාණ ශක්තිය භව
upādāna를 한 뒤 힘이 세졌습니다. 힘이 퍼져 나가는 수준에 이르렀습니다. 퍼져 나가는 수준에 이르러 새 결과를 낳았습니다. bhava란 만들어 내는 때의 힘입니다. 만들어 내는 힘이 bhava입니다.
දැන් භව සහ භව ශක්තිය තෝරාගන්න ඕනේ. නිර්මාත්මක වෙන එක උප්පත්ති බව නිර්මාණ කරන ශක්තිය කර්ම බව. අත්ථි කර්ම බවෝ අත්ථි උප්පත්තිය බවෝ ඔය භව දෙකක් වෙන් කළේ ඒකයි. භව එකක් නෙවෙයි. කර්ම බව සහ උප්පත්තිය බව කියලා භව දෙආකාරයි.
이제 bhava와 bhava의 힘을 가려내야 합니다. 만들어지는 것은 upapatti bhava, 만들어 내는 힘은 kamma bhava입니다. ‘atthi kamma bhavo, atthi upapatti bhavo’ 하고 bhava를 둘로 나눈 것이 그 때문입니다. bhava는 하나가 아닙니다. kamma bhava와 upapatti bhava, bhava는 두 가지입니다.
[කැස්ස][උගුර කෑරීම] එතකොට භවය කියනකොට කර්ම භවය සහ උප්පත්ත භවය වශයෙන් භවය දොකාර වෙනවා. අන්න කර්ම භව කියන එක තමයි නිෂ්පාදනය කළේ උපාදානයකන් ගොඩ නගලා.
[기침][헛기침] 그러니 bhava라고 하면 kamma bhava와 upapatti bhava로 bhava가 둘이 됩니다. kamma bhava라는 것이 upādāna까지 쌓아서 만들어 낸 것입니다.
උපාදානයට කරාට පස්සේ ඒක අර චිත්තක්ෂණයක් සමග සම්බන්ධ වෙලා උපාදානයකන් උප්පාද ටිධි වංග කියන අවස්ථා තුනේ චිත්තක්ෂණය භංග වුණා. ක්රියාකාරී අවස්ථාව ඉවරයි.
upādāna를 한 뒤 그것은 한 cittakkhaṇa와 이어져, upāda, ṭhiti, bhaṅga라는 세 단계에서 그 cittakkhaṇa가 무너졌습니다. 움직이는 단계는 끝났습니다.
හැබැයි ඒක ක්රියාකාරී අවස්ථාව ඉවර කළේ කර්ම භව නැමති ශක්තිය ගොන්නගලා. අන්න කර්ම බව නැමති ශක්තියක් කොයි වෙලේ හරි ක්රියා නිර්මාණත්මක බවට එන්න උප්පත්තිය බව වුණා. එතකම් ශක්තිය නිදහස්ව තිබුණා කර්ම අපේ කර්ම කෝෂයේ
하지만 움직이는 단계를 끝내면서 kamma bhava라는 힘을 쌓아 두었습니다. kamma bhava라는 힘이 언제든 만들어 내는 쪽으로 오면 upapatti bhava가 되었습니다. 그때까지 그 힘은 우리의 kamma 곳간에 풀려나 있었습니다.
අන්න කර්ම කෝෂ හැම කෙනාටම තියෙනවා. එතන තමයි සමනන්තරය හැද අන්න ඒකයි. අන්න අනන්තරය ඒක දැන් අනන්තරයේ සමනන්තරයට ඇදෙන්න නම් අර අනන්තරයේ සමනන්තරයත් එක්ක සම්බන්ධ වෙලා නැවත ඇදෙනකොට තමයි අර කර්ම භව උප්පත්ත බව එන්නේ.
kamma 곳간은 누구에게나 있습니다. 거기서 samanantara로 끌려갑니다. 그것이 anantara입니다. anantara가 samanantara로 끌려가려면, anantara가 samanantara와 이어져 다시 끌려갈 때 kamma bhava가 upapatti bhava로 옵니다.
මේ උප්පත්ති බවගේ ජනක කර්ම උප්පත්ත බව ඒකක්.
이 upapatti bhava 가운데 janaka kamma의 upapatti bhava가 하나입니다.
ඒක උපතක් ගෙන දෙනවා. උපතක් ගෙන දුන්න තැන් පටන් අතර මග අතුරු විපාක හටගන්න. ප්රවෘත්ති උප්පත්තිය බව ඒවට ක්රියාත්මක වෙනවා.
그것은 태어남을 가져다줍니다. 태어남을 가져다준 때부터 도중의 vipāka가 생깁니다. pavatti upapatti bhava가 그것들에 대해 움직입니다.
එතකොට ජනක කර්මයක් ගෙන දෙන කර්ම බව ජනකර්මයක් උපද්දනා මිසක් වෙන එකක් කරන්නේ. උප්පත්ත කර්මයක් නපද වුණා.
그러니 janaka kamma를 가져다주는 kamma bhava는 janaka kamma를 낳을 뿐 다른 일은 하지 않습니다. 태어남의 kamma를 낳았습니다.
ඒ කර්ම භවය තුළ ප්රවෘති කර්ම බවක් තියෙනවා නම් ඉපදුනාට පස්සේ ප්රවෘති උප්පත්තිය බවක් නඉපදවනවා. ඒක ප්රවෘති උප්පත්ත බව තුළින් අතර මග විපාක වෙනවා. විදිට විපාක ඒකෙන් තමයි පැවැත්ම තුළ අතල මැග තියෙන විපාක හටගන්නේ.
그 kamma bhava 안에 pavatti kamma bhava가 있다면, 태어난 뒤 pavatti upapatti bhava를 낳습니다. 그것이 pavatti upapatti bhava를 통해 도중에 vipāka가 됩니다. 겪어지는 vipāka입니다. 그것으로 이어짐 안에서 도중의 vipāka가 생깁니다.
ජනක කර්ම උප්පත්තිය ජනක කර්ම උප්පත්තී බව අර අත්ථි උප්ප අත්ථි කර්ම බවෝ අත්ථි උප්පත්ත බව කිව්වේ කිය. කර්ම භවයක් ජනක කර්ම උප්පත්ත භව එකක්.
janaka kamma upapatti, janaka kamma upapatti bhava. ‘atthi kamma bhavo, atthi upapatti bhavo’라고 한 것이 그것입니다. kamma bhava 하나가 janaka kamma upapatti bhava 하나입니다.
කර්ම බව, උපතම්භක කර්ම බව, උපපීලක කර්ම බව, උපගහතක කර්ම බව කියන ඔය හතර ආකාරයෙන් කර්ම බව නපද වුනා.
janaka kamma bhava, upatthambhaka kamma bhava, upapīḷaka kamma bhava, upaghātaka kamma bhava, 이렇게 네 가지로 kamma bhava가 생겨났습니다.
එතකොට ඒ අනුව උප්පත්ත බව ඉපදවන්නේ ජනකම උප්පත්තිය බව, උපතම්භක කර්ම උප්පත්තිය බව. එතකොට ඒ වගේම උපපීලක කර්ම උපගාත කර්ම වල උප්පත්තිය බව. අපි එතකොට අර එක මූල පච්චා සංඛාර කරලා
그에 따라 upapatti bhava가 생겨나는 것은 janaka upapatti bhava, upatthambhaka kamma upapatti bhava이고, 그와 같이 upapīḷaka kamma, upaghātaka kamma의 upapatti bhava입니다. 우리는 그 뿌리인 paccayā saṅkhārā로 해서
හදාඔව් ආර්යණන් වහන්සේ නමක් ඒ අරියක් ඵලය ලබාගත්තට පස්සේ ඔව් ඒත් අර මේ විපාක වශයෙන් ප්රත්තිප පටිසන්දෙන්න ඔය හේතු වෙන්නේ.
(질문) 그렇군요. ariya 스님이 ariya phala를 얻은 뒤에도, 네, 그래도 vipāka로서 pavatti paṭisandhi가 생기는 것이 이것 때문입니까?
ඔව් ඔය ක්රමයටයි එන්නේ. ඒ සම්බන්ධය තිබිච්ච නිසා. ඒ කියන්නේ බව තිබි අවිද්යා සහගත නිර්මාණය තුළින් නිෂ්පාදනය කරලා ගත්ත ශක්තියෙන් නිදහස් වෙලා තිබිලා ඒකෙන් ගොඩන්නගූ භව ශක්තියත් අවිද්යා සහගතව තිබිච්ච නිසා මුලදී පටන් නිර්මාණය කළේ ඒකෙන් නිසා. මාන අවස්ථාව
(답) 네, 그런 식으로 옵니다. 그 이어짐이 있었기 때문입니다. 곧 avijjā를 동반한 만듦으로 만들어 낸 힘이 풀려나 있었고, 그것으로 쌓은 bhava의 힘도 avijjā를 동반했기 때문입니다. 처음부터 그것으로 만들었기 때문입니다.
අන්න ඒකෙදී අනුසය වශයෙන් අන්න අර අවිද්යා අනුසය සමග සම්බන්ධ වෙනවා අර අපි අර නිෂ්පාදනය කරන අර භවය නව භවයක් නිෂ්පාදනය කරන දේක ඒක අවිද්යා අනුසය සහිතයි. පරිට්ඨහන අවිද්යාවක් ඒකේ නෑ.
거기서 anusaya로서, 저 avijjā anusaya와 이어집니다. 우리가 만들어 내는 bhava, 새 bhava를 만들어 내는 것은 avijjā anusaya를 지니고 있습니다. 거기에 pariyuṭṭhāna avijjā는 없습니다.
දැන් අරිහතුන් වහන්සේගේ තියෙන විපාකස්කන්ධය අවිද්යා අනුසයෙන් තිබිච්ච මූලික කොටස තිබුණා. මූලික කොටසෙන් ඉපදෙව්වා.
이제 arahant 스님에게 있는 vipāka khandha에는 avijjā anusaya로 있던 뿌리 부분이 있었습니다. 그 뿌리 부분으로 태어난 것입니다.
එතන පටන් වෙන යථාබෝධයක් ලැබුණ තැන් පටන් සංඛාර ගොඩන ගන්න නෑ අවිද්යා සහගතව ප්රත්තිපාක පරිසම් ප්රවෘත්තිපාක පරිසන්දෙනවා. ඒකයි. එහම් සංඛාර සම්පූර්ණය නිරෝධ කරනවා අවිද්යාත්ය වශේෂ විරාග නිදා සංඛාර නිරෝධෝ සංඛාරයක් ගොන්න අවිද්යාව ඇත්තෙමන.
있는 그대로의 앎을 얻은 때부터는 avijjā를 동반해 saṅkhāra를 쌓지 않습니다. pavatti vipāka로 paṭisandhi가 있을 뿐입니다. 그것입니다. 그래서 saṅkhāra를 온전히 nirodha합니다. avijjāya tveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho. saṅkhāra를 쌓는 것은 avijjā가 있을 때뿐입니다.
විපාක ස්කන්ධයට අවිද්යාව හේතුකාරක වුණානම් ඒකට කරන්න දෙයක් නෑහැ. ඒක පිරණවම පාරකම් තියෙනවා. ඒක ගෙවන්න ඒක ගෙවන්න එනවා. ඉතින් අවිද්යාවෙන් හේතු කරපු නිසා තමයි බඩිකින්න ඇති වෙන්නේ.
vipāka khandha에 avijjā가 원인이 되었다면 그것은 어찌할 수 없습니다. 그것은 갚아야 할 빚처럼 남아 있습니다. 그것을 갚으러 옵니다. avijjā가 원인이 되었기에 배고픔이 생기고,
පිපාසය ඇති වෙන්නේ. අවිද්යාවෙන් දුකක් නිෂ්පාදනය කළා මිසා සැනසුමක් නිෂ්පාදනය කළේ නැහ.
목마름이 생깁니다. avijjā로는 괴로움을 만들어 냈을 뿐 편안함을 만들어 내지 않았습니다.
මේ අරිහතුන් වහන්සේගේ කයටත් අර දුකට ගෝචර වෙන්න සිද්ධ වෙනවා. මොකද අවිද්යා සහගතව මුලදි නිෂ්පාදනය කරපු විපාකයක් නිසා.
arahant 스님의 몸도 그 괴로움을 겪어야 합니다. 처음에 avijjā를 동반해 만들어 낸 vipāka이기 때문입니다.
හැබැයි උන්වහන්සේට සංඛාර නිෂ්පාදනය කරන අවිද්යාවක් සහමුලින් නෑහැ එක කබද හැරියා. ඒකයි තියෙන වෙනස.
하지만 그분에게는 saṅkhāra를 만들어 내는 avijjā가 뿌리째 없습니다. 그것을 끊어 버렸습니다. 그것이 차이입니다.
දැන් මේ ප්රීති සුඛ කියන ධ්යානංගයන් වල මේ ප්රීති චෛතසිකය සහ සුඛ චෛතසිකය මේ ප්රීතිය සුඛය කියන මේ දෙකම අපිට ලෞකික වශයෙන් මේ කාම ලෝකයෙත් දැනෙනවා. කාමවත් වස්තුවක් ඇතුු වුනත් ප්රීතිය දැනෙනවා. සුඛය දැනෙනවා. එතකොට එතන තියෙන්නේ ධ්යානංග නෙමෙයි.
이제 pīti와 sukha라는 jhānaṅga에서, 이 pīti cetasika와 sukha cetasika, 곧 pīti와 sukha 둘 다 우리는 세간적으로 이 kāma 세계에서도 느낍니다. kāma의 대상이 생겨도 pīti를 느끼고 sukha를 느낍니다. 그런데 거기 있는 것은 jhānaṅga가 아닙니다.
ධ්යානංග වලින් ඳන එක එකක්. කාම වස්තුව නිසා ඇති ප්රීතිය, සුඛය චෛතසික ඒක තව එකක්.
jhānaṅga로 얻는 것은 하나이고, kāma 대상 때문에 생기는 pīti와 sukha cetasika는 또 다른 것입니다.
එතකොට එයා කාමාවචර ලෝකේ කාම ධර්මය හා සම්බන්ධයි. ඒ ප්රීති සුඛ චෛතසිකය එතකොට මේකෙම තියෙන විශේෂ අවස්ථාවක් තමයි.
그 사람은 kāmāvacara 세계의 kāma dhamma와 이어져 있습니다. 그 pīti·sukha cetasika 말입니다. 그런데 이것에도 특별한 경우가 있습니다.
ධ්යානයේ ලබන ප්රීතිය සහ ධ්යානයේ ලබන සුඛය ඒ ප්රීතිය නිරාමිසයි. නිරාමිස දු සුඛය. පංචේන්ද්රිය ගෝචර වන සුඛය වෙන එකක්.
jhāna에서 얻는 pīti와 jhāna에서 얻는 sukha입니다. 그 pīti는 nirāmisa입니다. nirāmisa sukha입니다. 다섯 감관의 대상이 되는 sukha는 다른 것입니다.
ඒවා නිසා වෙන දාහයෙන් පෙළීමෙන් නිසා වෙන්වීමේ ලබන ඒ දාහයෙන් නිදහස් වීමේ සුඛය තව ඒකක්.
그것들 때문에 생기는 뜨거움에 시달림에서 떨어져 나와, 그 뜨거움에서 풀려나는 sukha는 또 다른 것입니다.
දැන් පංචකාම ඉන්ද්රියන් අරගන්නවා පංචකාම අරමුණු අරගෙන ආස්වාද විඳින්නේ.
이제 다섯 kāma의 감관을 써서, 다섯 kāma의 대상을 잡아 맛을 누립니다.
දැන් අසාහනී උන මානසිකත්වයකින් ගොන්නැගිච්ච ඉන්ද්රිය පහක් තමයි ඇස කන දිවනාසයේ ශරීරය කියන්නේ.
편치 못한 마음가짐으로 쌓인 다섯 감관이 바로 눈, 귀, 혀, 코, 몸입니다.
දැන් ඒ නිසා මේ ඇස කන දිවනාසය ශරීරය නොයෙක් ආකාරය තැලීමට පෙළීමට උෂ්යට දාහයට ගෝචර වෙනවා.
그래서 이 눈, 귀, 혀, 코, 몸은 여러 가지로 짓눌림과 시달림과 열과 뜨거움을 겪습니다.
ගෝචර වීම නිසා ඒවට අපිට ඒකෙන් සැප විඳිට හදාගත්ත එක දාහයට හේතුකාරයක් නිසා. ඒ දාහයෙන් දැවි දැවී පෙළි පෙළිවා.
그것들이 겪는 까닭은, 우리가 그것으로 즐거움을 누리려고 만들어 낸 것이 뜨거움의 원인이기 때문입니다. 그 뜨거움에 타고 또 타며 시달리고 또 시달립니다.
එතකොට ඒ දාහයෙන් දැවි දැවී පෙළි පෙළි එක දහස් ගුණයක් වර්ධනය කරනවා. යළි යළි කාම හිත් ගොඩනැගීම නිසා හටගන්න නව නිර්මාණයක් වන කාම දාහයන්ගෙන් අරක දැවෙනවා.
그렇게 뜨거움에 타고 시달리는 것을 천 배로 키웁니다. 거듭 kāma의 마음을 쌓아서 새로 만들어지는 kāma의 뜨거움에 그것이 탑니다.
මෙන්න මේ දාහයෙන් තමයි කාම ලෝකේ ජීවත් වෙනකන් ඒකේ පංචේන්ද්රිය ජීවත් වෙන්නේ.
kāma 세계에 사는 동안 다섯 감관은 바로 이 뜨거움 속에서 살아갑니다.
එතකොට මේ පංචේන්ද්රයන් ජීවත් වෙන්නේ ලෝකය තුළ අර සිතුවිලි රූපාවචර වුනා නම් කාමාවචර අත්හැරියානම් කාමාවචර හිත් පහළ වෙන්නේ නැති නිසා ඒ වෙලාවේ කාමාවචර දාහයෙන් දවන යම් දැවිල්ලක් තිබෙනා අර ඉන්ද්රියන් ඒවය පෙරන්නේ නැහ.
그런데 이 다섯 감관이 사는 세계 안에서 생각이 rūpāvacara가 되었다면, kāmāvacara를 내려놓았다면, kāmāvacara 마음이 일어나지 않기에 그때 kāmāvacara의 뜨거움으로 태우던 그 불길이 감관들을 시달리게 하지 않습니다.
එහිත් ක්රමා ක්රමය විස්කම්ධනය කළා නම් තදංග විස්කම්භ දෙකක් තියෙනවනේ. විස්කම්භනය කරාට පස්සේ කාලයක් ගොඩන නැගෙන්නේ නැ. කාමයෝ ක්රමක්රමය සංසිඳිලා යනවා. කාම සිත් සංසිඳෙනකොට කාම සිත් නිසා මේ ඉන්ද්රියන් පෙළන දාහයක් තිබුණා. ඒ දාහය දැන් ගොඩනැගෙන්නේ නැ.
그렇게 차츰 vikkhambhana를 했다면, tadaṅga와 vikkhambhana 두 가지가 있지요, vikkhambhana를 한 뒤에는 한동안 쌓이지 않습니다. kāma가 차츰 가라앉습니다. kāma의 마음이 가라앉으면, kāma의 마음 때문에 감관을 시달리게 하던 뜨거움이 이제는 쌓이지 않습니다.
එතකොට ඉන්ද්රියන් නිසා අමතරව වින්ද දාහය කාමහි නැති නිසා. බතු වෙන්නේ නැති වෙනකොට අන්න එයාට එච්චර කල් අත් නොදැකපු ඒ භවය අත් නොදැකපු සුවයක් ලැබෙනවා.
그러면 감관 때문에 덧붙여 겪던 뜨거움이 kāma가 없으므로 생기지 않게 될 때, 그는 그때까지 겪어 보지 못한 편안함을 얻습니다.
ඉන්ද්රියන්ගේ සමාවය නිසා ලැබෙන්නා වූ දාහයෙන් මිදීමේ සුවය මෙන්න මේකට කියනවා අර කියන මේමේ අර නිරාමිස සුවය
감관이 고요해져서 얻는, 뜨거움에서 벗어난 편안함, 이것을 nirāmisa 편안함이라고 합니다.
පංචකාමයෝ ආමිස වශයෙන් වළඳනවා නම් පරිභෝගව කරනවා නම් ඒ නිසා හටගත්ත දාහය මිදිලා ගියා නම් ඒක නැත්නම්. අන්න ඒක දැනෙන්න පටන් ගන්නවා කය නිසා වෙච්ච දාහ අඩු වෙලා ගිහිල්ලා සැහැල්ලුව හැටි. අන්න ඒ සැහැල්ලුව සුවයක් ගෙන දෙනවා ප්රීති මනස්ස කායෝ පස්සද්ධ ය නිරාමිස ප්රීතිය සුඛය සැහැල්ලුවගෙන ගෙන දෙනවා. පස්සද්ධ කායෝ
다섯 kāma를 āmisa로 누리고 즐긴다면, 그 때문에 생긴 뜨거움이 풀려나 없어졌다면, 그것이 느껴지기 시작합니다. 몸 때문에 생긴 뜨거움이 줄어들어 가벼워집니다. 그 가벼움이 편안함을 가져다줍니다. ‘pītimanassa kāyo passambhati’, nirāmisa pīti와 sukha가 가벼움을 가져다줍니다. ‘passaddhakāyo sukhaṃ vedeti, sukhino cittaṃ samādhiyati.’
සුඛන්දයේදී සුඛිනෝ සමාධියේ. අන්න එතකොට ඒ ලබන සුවය මොකක්ද අර පංචකාමයන්ගෙන් දාහයට පත් වෙලා තිවිච්ච දාහය කාමයන් නිසා ගොඩන්නකපු දාහයේ කාම හිත් නැති වෙලාවේ. ගොඩනගන්නේ නැතුව ගිය අහම ඒකෙන් නොදවන පංචේන්ද්රිය පද්ධතියක් ඇති වෙනවා.
그때 얻는 편안함이 무엇이냐 하면, 다섯 kāma로 뜨거움에 빠져 있던, kāma 때문에 쌓은 뜨거움이 kāma의 마음이 없을 때 더는 쌓이지 않게 되어, 그것으로 타지 않는 다섯 감관의 체계가 생기는 것입니다.
ඒ පංචේන්ද්රිය පද්ධතිය අනික් අයගේ පංචේන්ද්රිය පද්ධතිය ඉක්මවාගේ එක්තරහ ආමිස දුකින් නිදහස් වෙච්ච තැනක්. මෙන්න මේ නිසා ඇති වෙන්නා වූ ප්රීතියක් ඇති වෙනවා.
그 다섯 감관의 체계는 다른 이들의 다섯 감관 체계를 넘어선, 어떤 āmisa의 괴로움에서 풀려난 자리입니다. 바로 이 때문에 생기는 pīti가 생깁니다.
මට පෙර කාමේන්ද්රයන් පෙළ පෙලා තිබුණා. දැන් මේ සමාධිය අවස්ථාවේදී ඒ පෙළීමේ දාහේ නෑනේ. අන්න ඒක මතක් වෙනවා ඇති වෙනවා ප්රීතියක් සහ සුවයක්.
‘전에는 kāma의 감관이 나를 시달리게 했다. 이제 이 samādhi에서는 그 시달림의 뜨거움이 없구나.’ 그것이 떠오르며 pīti와 편안함이 생깁니다.
අන්න ඒ ඇතිවෙන නිදහස් ප්රීතිය සහ නිදහස් සුවය කාමයන්ගෙත් තොර එකක්. කාමයන්ගෙන් අත්හැරී ගියහම කාම ආදීනවන්ගෙන් අත්හැරී ගියහම ලැබුව නිදහස් වේ ප්රීතිය
그렇게 생기는 자유로운 pīti와 자유로운 편안함은 kāma와 떨어진 것입니다. kāma를 놓아 버리고 kāma의 위험에서 벗어났을 때 얻은 자유의 pīti입니다.
දැන් හිත තුළ වැඩනකොට රූපාවචර හිත් කියලා අපි වට කියනවා. දැන් ක්රියාත්මක එන්නේ රූපාවචර හිත් නිසා. ඒවා ආලෝකයි. දීපතින අඳුරු නැහ.
이제 마음 안에서 자라는 것을 우리는 rūpāvacara 마음이라고 합니다. 이제 움직이는 것은 rūpāvacara 마음 때문입니다. 그것들은 빛이 납니다. 환하고 어둡지 않습니다.
ඒ ආලෝකය විසිදිලා පැතිලා යන චිත්ත රූපත් ආලෝක වෙනවා. චිත්තලෝකය චිත්ත රූප බවට පත් කරනවා. මොහොතක් ගානේ චිත්ත රූප උතු රූප කලාප වශයෙන් නිදහස් කරනවා. ඒ නිදහස් කරන උතුජ රූප කලාප කියන චිත්තක්ෂණ නැහ අපි ඇට කියනේ කිරණ නීප දෙව්ව හා සමානයි කියලා. ඒක ක්රියාත්මක වෙන්න පටන් ගන්නවා අර පංචේන්ද්රයන්ගේ මස්ලේ පද්ධතිය ඇසුරු කරගෙන.
그 빛이 퍼져 나가며 citta rūpa도 빛나게 됩니다. 마음의 빛을 citta rūpa로 만듭니다. 순간마다 citta rūpa를 utu rūpa kalāpa로 내보냅니다. 그렇게 내보내는 utuja rūpa kalāpa를 우리는 빛살을 내보내는 것과 같다고 합니다. 그것이 다섯 감관의 근육 체계에 기대어 움직이기 시작합니다.
ඒකට අනුකූලව මස්ලේ පද්ධතිය සකස් කරනකොට දාහයෙන් තොරවුන මාංසලයේ සහිත විෂ්ණාවි පද්ධතියක් සකස් කරනකොට ඇඟ සැහැල්ලු වෙලා ගියා ඇඟේ පර නැති වෙලා ගියා හටින්දහසක් ආවා. ඇඟක් තියෙනවද කියා දැෙන්නේ නැතුව ගියා. අන්න කිය කිය සුවයට පත් වෙනවා. දැන් ඒකම දකිනකොට ප්රීතියක් සහ සුඛයක් එනවා.
그에 맞게 근육 체계를 가다듬어, 뜨거움에서 벗어난 근육과 신경의 체계를 가다듬으면 몸이 가벼워지고 몸의 무게가 사라지고 자유로움이 옵니다. 몸이 있는지도 느껴지지 않게 됩니다. 그렇게 편안함에 이릅니다. 이제 그것을 볼 때 pīti와 sukha가 옵니다.
අන්න ධ්යානංගල තියෙන්නේ ප්රීතියයි සුඛයයි. ඒක කාම ප්රීතියයි නෙමෙයි කිව්වේ ඒකයි. ධ්යානය ධ්යානංග වශයෙන් ගන්න ප්රීති සුඛය අන්න ඒකයි.
jhānaṅga에 있는 것이 바로 그 pīti와 sukha입니다. 그것이 kāma의 pīti가 아니라고 한 까닭이 그것입니다. jhāna에서 jhānaṅga로 얻는 pīti와 sukha가 그것입니다.
එතනත් ලැබෙනවා ප්රීති චෛතසිකයක්, සුඛ චෛතසිකයක් ඒක ධ්යානංග ඒ චෛතසිකය ධ්යානංග වලට සම්බන්ධ එක. කාම ලෝකය ලබන ප්රීති සුඛ චෛතසික දෙක කාමය හා සම්බන්ධ දෙක ඒ කාමාස්වාදය ලබන ප්රීති සුඛ පංච කාමාශවාදය ඉක්මවාගිය පීති සුඛයක් තමයි ධ්යානයේදී ලැබෙන්නේ.
거기서도 pīti cetasika와 sukha cetasika를 얻는데 그것은 jhānaṅga입니다. 그 cetasika는 jhānaṅga에 속한 것입니다. kāma 세계에서 얻는 pīti·sukha cetasika 둘은 kāma와 이어진 것으로, kāma의 맛을 누리는 pīti·sukha입니다. 다섯 kāma의 맛을 넘어선 pīti·sukha를 jhāna에서 얻습니다.
හැබැයි ඒක අයිුට වඩා විශාල සහනයක්. ඒ ක්රම දෙකක් තියෙන්නේ.
그런데 그것은 그보다 훨씬 큰 놓임입니다. 그렇게 두 가지 방식이 있습니다.
අර කාම විඤ්ඤාණ තියෙන තාක්කල් අපිට ඒක සම්පූර්ණ දැනෙන්නේ නැහ. අර කාම ආස්වාදයෙන් වහන නිසා නැවත නැවතත් කාම ආස්වාදයට ඇදලා දමනවා.
kāma viññāṇa가 있는 동안은 우리는 그것을 온전히 느끼지 못합니다. kāma의 맛에 덮여 있어서 거듭 kāma의 맛으로 끌려갑니다.
ආසේවිත භාවිතලීකෘත කියන ඇසුරු කරන භාවිතා කරන බොහෝකුට ඇසුරු කරන ධ්යානලාභියාට ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? අර කාම හිත හටගන්න කාම විඤ්ඤාණ හටගන්න තිබිච්ච සංඛාර ගොඩන අවස්ථාව දුර්වල වෙනවා. ඒ විඤ්ඤාණ වලට ආහාර දුර්වල වෙනකොට කාම හැඟීම ඇති කරපු විඤ්ඤාණය දැන් නැති වෙනවා. ඒවා නිරෝධ වෙනවා. එතකොට රූපාවචර විඤ්ඤාණය විතරයි දැන් ක්රියාත්මක වෙන්නේ.
āsevita, bhāvita, bahulīkata, 곧 가까이하고 닦고 많이 거듭하는 jhāna를 얻은 사람에게는 그 뒤에 어떻게 될까요? kāma의 마음, kāma viññāṇa가 생기게 하던 saṅkhāra를 쌓을 기회가 약해집니다. 그 viññāṇa의 먹이가 약해지면 kāma의 느낌을 일으키던 viññāṇa가 이제 사라집니다. 그것들이 nirodha합니다. 그러면 이제 rūpāvacara viññāṇa만 움직입니다.
එතකොට නිරන්තරයෙන් ඉන්න වෙලාවටත් අර රූපාවචර ස්වභාවයම ප්රිය කරන්න පටන් ගන්නේ. එතකොට එයාට හිතෙනවා කාම ඇසුර ඉන්නවට වැඩියි. ධ්යාන සුවය ඇසුර ඉන්න එක කොච්චර හොඳද කියලා.
그러면 늘 지낼 때도 그 rūpāvacara의 본성을 좋아하기 시작합니다. 그러면 그는 ‘kāma 곁에 있는 것보다 jhāna의 편안함 곁에 있는 것이 얼마나 좋은가’ 하고 생각하게 됩니다.
මේ දවසකර ධ්යානය ලබාගෙනත් පැයක් දෙකක් ඉන්නකොට ඇති වෙනවා නම්. ඊට පස්සේ පැය දෙක හිටියට මදි පැය තුන හතරක් ඉන්න හිතෙනවා. හතරක් ඉන්න හිතෙනවා. අන්තිමට ගියාට පස්සේ කන බොන වෙලාවේ අත්යාවශ්යයෙන් කටයුතු කරන මේ ලෝකය කාම ලෝකය ඇසුරු කරන වෙලාවේ ඇරෙන්න හැම වෙලේම නිදහසක් බලා ඉන්නවා. අර වැට ගිය එකක් කොයි වෙලේද විවේකයක් වන්නේ අපිට එලියට බහින්න කියලා හිතා ඉන්නවා කොයි වෙලේට ධ්යාන සබාදිනවට වෙලාවක් අහුවෙන කොයි වෙලේද කියලා. එහ ධ්යානයට හිත තියාගෙනම ඉන්න අවස්ථාව වෙන එකක්. ඊට පස්සේ
처음에는 jhāna를 얻어 한두 시간 있으면 넉넉했다면, 나중에는 두 시간으로는 모자라 서너 시간 있고 싶어집니다. 마지막에 가서는 먹고 마실 때나 꼭 해야 할 일로 이 kāma 세계를 가까이할 때 말고는 늘 자유를 기다립니다. 울타리에 갇힌 것처럼 ‘언제 틈이 나서 밖으로 나갈까, 언제 jhāna에 들 틈이 잡힐까’ 하고 생각합니다. 마음을 늘 jhāna에 두고 지내는 상태가 됩니다.
මොකද කරන්නේ? ඒක වටිනාකම වැඩි වෙන්න වැඩි වෙන්න කාම ලෝකයේ කාම කටයුතු සඳහා යම් වැඩපිලක් විදාගෙන තිබුණාද? ඒ රාම ටිකටිය කලාා දමනවා. කඩා දමන්න කඩා දමන්නට එයා කාමයන්ගෙන් වෙන්ලා අකුසල ධර්මයන්ගෙන් වෙන් වෙලා ධ්යානය පැත්තට නැවිලා හිට ගියාට පස්සේ කාම ලෝකයේ තියෙන කාම සංඛාරික සම්බන්ධය ක්රමක්රමය අඩුවෙලා යනවා. ඊට පස්සේ රූපාවචර සම්බන්ධයට වැටෙනවා. රූපාවචර සම්බන්ධය කාමය මත් කරන්නකට නොවන්න නිසා.
그 뒤에는 어떻게 할까요? 그것의 값어치가 커지고 커지면서, kāma 세계에서 kāma의 일을 위해 펼쳐 둔 일거리가 있었다면 그 틀을 조금씩 허물어 버립니다. 허물고 허물어 kāma에서 떨어지고 akusala dhamma에서 떨어져 jhāna 쪽으로 기울어 자리 잡은 뒤에는, kāma 세계의 kāma saṅkhāra와의 이어짐이 차츰 줄어듭니다. 그러고는 rūpāvacara와의 이어짐으로 넘어갑니다. rūpāvacara와의 이어짐은 kāma에 취하게 하는 것이 아니기 때문입니다.
ඒක සතියට තෝතැන්නක් වෙනවා. පසුතලයක් වෙනවා. නුවණට පසුතලයක් වෙනවා. සිහි නුවණට පසුතලයක් වන රූපාවචර ක්රියාකලාපය නිසා ධර්මාවබෝධය බොහෝම බලවත් ලැබිලා නම් මාර්ග ඵල අවබෝධයෙන් අත්හැරිණ වෙලීම විදේදී යනවා. එතනදි දකිනවා. කාමාස්වාදය අත්හැරලා රූපස්වාදයකට නම් ඒකත් පැවැත්ම සතුි. පැවැත්ම අත්හැරීමෙන් ලබන්නා වූ විමුක්තියක් නැත්නම් ඒක අත්තිශේෂ්ටයි කියලා ව අන්න මාර්ග ඵල පැත්තට වහිනවා.
그것은 sati가 머물 터전이 됩니다. 바탕이 됩니다. 슬기의 바탕이 됩니다. sati와 슬기의 바탕이 되는 rūpāvacara의 움직임 때문에 dhamma를 깨닫는 힘이 아주 세게 얻어졌다면, magga phala를 깨달아 내려놓음과 들러붙지 않음을 겪어 갑니다. 거기서 봅니다. kāma의 맛을 내려놓고 rūpa의 맛으로 갔다 해도 그것도 존재에 속한다는 것을. 존재를 내려놓아 얻는 해탈이 아니라면 그것이 가장 뛰어난 것이 아니라고 보고 magga phala 쪽으로 넘어갑니다.
එතකොට එයා ධ්යානයේ හිටියාන ධ්යානය ඇවිල්ලා නැහැ. චන්ද රාගයක් තියවෙෙන වනවා එක දුරු වෙනවා. කාමයන්ට ඡන්දර රාගයක් තියෙන වුණා ඒකත් දුරු වෙනවා. රූපාවචරට පැවැත්තු වුන චන්ද රාගයක් තියවා ඒකත් දුරු වෙනවා. පැවැත්ම වැඩක් නෑහැ කියලා තේරුම් ගත්තහම අරූපාවත චන්ද රාගයක් තියෙනවා ඒකක් දුන්නාම තුන් භා චන්ද රාගය ඉවරයි. එදාට හරි හත්වේ. යන්න ක්රමය ඒකයි.
그러면 그는 jhāna에 있었어도 jhāna에 들러붙지 않습니다. chandarāga가 있었다면 그것을 버립니다. kāma에 chandarāga가 있었다면 그것도 버립니다. rūpāvacara 존재에 chandarāga가 있었다면 그것도 버립니다. 존재가 쓸모없다는 것을 알고 나서 arūpa에 chandarāga가 있다면 그것까지 버리면 세 갈래 bhava의 chandarāga가 끝납니다. 그날 arahant가 됩니다. 가는 길은 그것입니다.
අර යෝනිසෝ මනසිකාරය කියන වචනය නු කියිය දැන් යෝනිසෝ මනස යෝනිසෝම යෝනිසෝ කියලා කියන්නේ. යෝනි කියන වචනය පෙන්නන්නේ උප්පත්තියට හේතු වෙනවා කියන එකයි. සෝ කියන්නේ තමාගේ උපතට හේතු වෙන්නේ මෙන්න මේ ටිකයි කියලා මනසිකාරයෙන් තේරුම් ගන්න පුළුවන් නම් මන ස්තිකාර [උගුර කෑරීම] කරනකොට එහෙනම් මැනලා දකිනකොට එයා දැනගන්නවා. මෙන්න මේවයි මමත්වයේ උප්පත්තියට හේතු වෙන්නේ. මම හටගන්නේ මම ජනිත වෙන්නේ මෙන්න මේ ටිකා තේරුම් ගත්තහම අන්න ඒ නුවණට කියනවා යෝනිසෝ මනසිකාරය දැන් ඔය වචනය හාමුදුර කොහොමද? භාවනාව කියන වචනට සම්බන්ධ කරන්න බැහැ. ඒක සම්බන්ධ කරන්න.
(질문) 저 yoniso manasikāra라는 말 말인데요. (답) yoniso란, yoni라는 말은 태어남의 원인이 된다는 뜻입니다. so는 자기가 태어나는 원인이 바로 이것들이라는 것을 manasikāra로 알 수 있다면, [헛기침] 그렇게 헤아려 볼 때 그는 압니다. ‘바로 이것들이 나라는 것이 태어나는 원인이다. 나는 이것으로 생기고 태어난다.’ 이것을 알게 될 때 그 슬기를 yoniso manasikāra라고 합니다. (질문) 스님, 그 말을 bhāvanā라는 말과 이을 수는 없습니까? 이어 주십시오.
දැන් භාවනාවේදීත් අපි දකිනවා. කාම ලෝකයේ කාම පැවැත්ම හටගන්නේ මෙන්න මේ කාම සංඛාරයන්ගෙන්. අන්න කාමයන්ට යෝනි හද යෝනිසෝ මනසනසිකාර කියන වචනයට
(답) bhāvanā에서도 우리는 봅니다. kāma 세계의 kāma 존재는 바로 이 kāma saṅkhāra로 생긴다는 것을. kāma의 yoni, yoniso manasikāra라는 말에
ඔව් මේ ඒ යෝනිසෝ මනසිකාර කියන වචනයෙන් අදහස් කරන්නේ භාවනාව කියන එක ගත්තොත් කියලා අදහස ගත්තොත් වැරදියන. එහෙම පැරදියි. එහෙම ගන්න බැ. යෝනිසෝ මනසිකාරය ප්රඥාව සතු සාමාන්ය නුවණින් මෙනෙහි කරනවා කියන
(질문) 네. 이 yoniso manasikāra라는 말이 bhāvanā를 뜻한다고 받아들이면 틀린 것이지요? (답) 그렇게 하면 틀립니다. 그렇게 받아들일 수 없습니다. (질문) yoniso manasikāra는 paññā에 속한, 보통의 슬기로 곰곰이 생각한다는 것이지요?
ඔව් නුවණින් මෙනෙහි කරනවා. නුවණින් නම් මොකක්ද මෙනෙහි කරන්න තියෙන්නේ? කාමයෝ ආදීනව හැටියට මෙනෙහි කරන්න ඕනේ. කාමියන්ගෙන් වෙන්වීම ආනිසංස හැටියට මෙනෙහි කරන්න ඕනේ. ශික්ෂණය කියන වචනෙතාවය ඒක ඔව් නුවණින් ඒ ආවෙත් ඒකයි.
(답) 네, 슬기롭게 곰곰이 생각하는 것입니다. 슬기롭게라면 무엇을 생각해야 합니까? kāma를 위험으로 생각해야 합니다. kāma에서 떨어지는 것을 이로움으로 생각해야 합니다. (질문) 길들인다는 말이 그것이군요. (답) 네, 슬기롭게, 그래서 그것이 나온 것입니다.
යෝනිසෝ මනසිකාරය ඔව් යෝනිසෝ මනසිකාරය කියන්නේ ඒකයි. නුවණින් මෙනෙහි කරනවා කිව්වා නුවණින් මෙනෙහි කරනවයි නුනුවනින් මෙනෙහි කරනවායි දෙකක්. කාමයව හොඳයි කියලා මෙනෙහි කරනවා කියන ක නුවණින් නෙමෙයි මෙනෙහි කළේ. කාමයෝ ආදීනව වශයෙන් මෙනෙහි කරනවා නුවණින් මෙනෙහි කළා. ඒත් යෝනිසෝ මනසිකාරයනේ ආවේ.
(질문) yoniso manasikāra 말입니다. (답) 네, yoniso manasikāra란 그것입니다. 슬기롭게 생각한다고 했는데, 슬기롭게 생각하는 것과 슬기롭지 않게 생각하는 것 두 가지가 있습니다. kāma가 좋다고 생각하는 것은 슬기롭게 생각한 것이 아닙니다. kāma를 위험으로 생각하는 것이 슬기롭게 생각한 것입니다. 그것이 yoniso manasikāra로 나온 것이지요.
මේ නුවණින් මෙනෙහි කිරීම කියන එකත් ඔය අර්ථය තියෙනවා. හැබැයි නුවණින් මෙනෙහි කිරීම කියන එක මේ ලෞකික අදහසතින් ගත්ත කෙනා. තුක් කිව්ලයක් හදන නුවනින් මෙනෙහි කරන්න එපැහැ නැත්නම් අත කඩාගන්න මේ බෝම්බයක් එහෙම නිෂ්පාදනය කරන්න ගිය. හොඳ මනා නුවනකින් මේකත් කරන්න ඕනේ අද කඩාගන්න නැති වෙන මෙහෙම කරලා මේක පත් වෙනවා. ඒ මේක මේ මේ විදිහට ඔතන්න ඕනේ ගන්න ඕනේ. මේ මේ විදිහට පාවිච්චි කරන්න ඕනේ මේ බේත් වර්ගය මෙච්චර දාන්න ඕනේ. එහෙමත් නුවණින් මෙනෙහි කිරීමක් තියෙනවා. හැබැයි ඒක නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීම.
이 ‘슬기롭게 생각함’에도 그 뜻이 있습니다. 그런데 슬기롭게 생각함을 세간의 뜻으로 받아들인 사람은, 총을 만들 때도 슬기롭게 생각해야 하지 않느냐, 아니면 손이 날아간다, 폭탄을 만들러 갈 때도 아주 슬기롭게 해야 손이 날아가지 않는다, 이렇게 하면 이것이 터진다, 이건 이렇게 싸야 하고 이렇게 잡아야 하고 이렇게 써야 하며 이 약품은 이만큼 넣어야 한다, 하는 식입니다. 그렇게도 슬기롭게 생각함이 있습니다. 하지만 그것은 슬기롭지 않은 생각입니다.
ඒක ලෞකික ඒ ලෞකික වශයෙන් කිව්වා නුවණ කියන ලෞකික ප්රඥාව එක තමයි කියන්නේ මිත්යා ඥානය කියලා. මිත්යා දෘෂ්ටියෙන් නැගුන එකට මිත්යා ඥානයක් තියෙනවා. මිත්යා විමුක්තියක් තියෙනවා. එතනත් අංගද 10යක් තියෙනවා. සම්මා සම්මා ඥාන වගේම අනිත් පැත්තෙත් තියෙනවා. මිත්යා ඥාන මිත්යාපු කෙනාට කියනවා පරමා සත්පුනුසයා.
그것은 세간적인 것입니다. 세간적으로 슬기라고 하는 그 세간의 paññā를 micchā ñāṇa라고 합니다. micchā diṭṭhi에서 올라온 것에는 micchā ñāṇa가 있고 micchā vimutti가 있습니다. 거기에도 열 가지 갈래가 있습니다. sammā ñāṇa가 있듯이 반대쪽에도 있습니다. micchā ñāṇa를 지닌 사람을 두고 ‘더한 asappurisa’라고 합니다.
ඒ මිත්යා ඥානයෙන් තමයි බෝම්බ හදන්නේ මේ අහස්යානා හදන්නේ, ප්ලේන් හදන්නේ මේවලට යුද්ධ ඇව් හදන්නේ. යුද්ධ හස්යානා හදන්නේ. මිසයිල හදන්නේ ඒ මිත්යාඥානය.
그 micchā ñāṇa로 폭탄을 만들고, 비행기를 만들고, 전쟁 무기를 만들고, 전투기를 만들고, 미사일을 만듭니다. 그것이 micchā ñāṇa입니다.
ඒගොල්ලෝ බලාපොරොත්තු වෙද්ද නිවන නෙමෙයි. සටා පරාජය කරලා අපි ජය ගන්නවා කියන එක. ඒ ඥානය වැඩි වෙච්ච කෙනා අනික පරද්දන්න උපකරණ හදලා ඒවයන් පරද්දලා මිත්යා විමුක්තියට පත් වෙලා සන්තෝස වෙනවා ජය පැන්වා. මම ජය ගත්තා කියලා. අන්න පරමා සත්පුරුෂයක්. ඒ අසත්පුරුෂ පැත්ත.
그들이 바라는 것은 nibbāna가 아닙니다. 적을 무너뜨리고 우리가 이긴다는 것입니다. 그 앎이 커진 사람은 남을 무너뜨릴 도구를 만들어 무너뜨리고, micchā vimutti에 이르러 기뻐하며 ‘내가 이겼다’ 하고 이김을 드러냅니다. 그것이 더한 asappurisa이고, asappurisa 쪽입니다.
යෝනිසෝ මනසිකාරය කියලා මෙතන කියන්නේ සම්මා ඥානය මෙනෙහි කරන පැත්තට. එකතුවෙන් මිදීම සඳහා නුවණ මෙහෙවන පැත්ත.
여기서 말하는 yoniso manasikāra는 sammā ñāṇa로 생각하는 쪽입니다. 모여듦에서 벗어나기 위해 슬기를 쓰는 쪽입니다.
එහම් ප්රීති සුඛ කියන්නේ අන්න ඒකයි. චෛතසිකවල තියෙන ස්වභාවය ඒකයි. චෛතසික කියන්නේ හිතක් ගොඩනගනවා නම් චෛතසිකයන්ගේ ගොඩනගනවා.
그러니 pīti·sukha란 그것입니다. cetasika의 본성이 그것입니다. 마음을 쌓는다면 cetasika로 쌓습니다.
ප්රීතිය සුඛය කියලා කියන්නේ චෛතසික ඔය අන්ය සමාන සිත් කියලා කියනවා. ඒකට ගැලපෙන සිත් වලට යෙදෙනවා. ලෞකික සිත් වලත් යේදෙනවා, ලෝකෝතර සිත් වලත් යේදෙනවා. ඒ වගේම මහත්ගත සිත් හැට ධ්යානය සිත් වලත් යෙදෙනවා. ඒවට යෙදෙන්නේ එකින් එක.
pīti와 sukha라는 cetasika를 aññasamāna라고 합니다. 그에 맞는 마음에 붙습니다. 세간의 마음에도 붙고 lokuttara 마음에도 붙습니다. 그와 같이 mahaggata 마음, 곧 jhāna 마음에도 붙습니다. 그것들에 하나하나 붙습니다.
ලෝකෝත්තර සිත් වල යෙදෙන එකට කියනවා ප්රීති තර සුඛ තර කියලා. ඒ කියනවා චෛතසිකය ඉක්මවා කියත. ඒ අත්හැරීමේ නොවැල්මේ මිදීමේ සැනසුම ලබනවා. ඒ සැනසුම ලබන කියන ප්රීති තර සුඛ තර කියලා.
lokuttara 마음에 붙는 것을 nirāmisatara pīti, nirāmisatara sukha라고 합니다. cetasika를 넘어선 것이라는 뜻입니다. 그것은 내려놓음, 들러붙지 않음, 벗어남의 평안을 얻습니다. 그 평안을 얻는 것을 nirāmisatara pīti, nirāmisatara sukha라고 합니다.
අනික් වර ප්රීති තර කියන්නේ අනිත් ප්රීති වලට ආමිස ප්රීතිය නිරාමිස ප්රීතිය ප්රීති තර ප්රීතිය ආමිස සුඛය නිරාමිස සුඛය සුඛ තර සුඛය
다르게 말하면 nirāmisatara pīti란 다른 pīti들에 견주어 하는 말입니다. āmisa pīti, nirāmisa pīti, nirāmisatara pīti. āmisa sukha, nirāmisa sukha, nirāmisatara sukha.
අ සුඛ තර කියන වචනයෙන් දාග කියන්නේ සුඛයන්ගෙන් එතෙර කරපු සුඛය ලෝක සුඛයන්ගෙන් එතෙර ගිය සුඛයක් තියෙනවා. ඒක තමයි ලෝකෝත්තර සුවය. ඒක අර චෛතසික කියන්ගේ ඉක්මගී එකක්. ඒ චෛතසිකවලට දාන්න බැ. නොදිඳින සුඛය කිව්වේ අන්න ඒකයි.
nirāmisatara sukha라는 말로 가리키는 것은 sukha들을 건너간 sukha입니다. 세간의 sukha를 건너간 sukha가 있습니다. 그것이 lokuttara 편안함입니다. 그것은 cetasika를 넘어선 것이라 cetasika에 넣을 수 없습니다. ‘겪지 않는 sukha’라고 한 것이 그것입니다.
මණ්ඩපාන සදල එකක් තියන්න ඉස්සලට පස්සේ ඔව් ඒක තමයි බලන්න පිය බලමු
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් මේ තව එකක් තියෙනවා මේකේ මොකක්ද මේ සාක්ක කෝලී යුද්ධයේදී ඒ වැලැක්කු එක් අවස්ථාවක් පිළිවීම කරන තනම් මේ ගැල් එරණු ස්ථානය අදත් ඉන්දියාවේ දැකගත හැකිය. දැන්
이제 또 하나가 있는데, Sākya와 Koliya의 싸움 때 그것을 막았던 한 사건과 관련해, 그 자리를 오늘도 인도에서 볼 수 있다고 합니다.
මේ වගේ දේවල්න් දැනගත්තට පේ ඕන කියන හදන්නම පුළුවන්. ඉති ලොකු ප්රශ්නයක් නෙමෙයි ගැලක ගලක කොට ගැලක් කෙරිච්ච හැටියට අර බෙල්ල කපු එක්කෙනෙක් ඉන්නේ මේ කවදා මේ අපේ මේම මේමේ සංඝබෝධි කුමාරයා මෙහෙ විජේ බෙල්ල කපාගත්තා කියලා. අපි අත්තන කලින් කිය මෙහෙ තියෙන්නේ හදලන්න ඕගේ දේවල් කොලහැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ සෝවාන් වීමේදී කය ගල් ගැසී සුවයක් ලැබුණා.
(질문) sotāpanna가 될 때 몸이 돌처럼 굳으며 편안함을 얻었다는데요.
යම් මග පෙන්නීමක් ඇරතේහි ආර්යයන් වහන්සේගේ හුදුේ සිට වම්පතුවල දක්වා ශරීරයේ කොටස් 25කට බෙදා සම්මා සම්බුද්ධං සරණංද මේක වෙලා තියෙන්නේ?
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා මේ සෝවාන් පුද්ගලයෙක් භාවනා කරනකොට සෝවාන් වුණා කිව්වා නම් මේක ධර්ම විරෝධී
(답) 이런 일이 있습니다. 어떤 사람이 bhāvanā를 하다가 sotāpanna가 되었다고 한다면 그것은 dhamma에 어긋납니다.
භාවනා කිරීමේදී සෝවාන් වෙනවා කියලා යම් කෙනෙක් කියනවා නම් භාවනා කරමින් ඉන්න වෙලාවක නෙමෙයි පර්තෝ ඝෝෂක ප්රත්ය ලැබිච්ච මොහොතකයි සෝවාන් වෙන්නේ.
bhāvanā를 하다가 sotāpanna가 된다고 누가 말한다면, sotāpanna가 되는 것은 bhāvanā를 하고 있는 때가 아니라 paratoghosa라는 조건을 얻은 순간입니다.
කල්යාණ මිත්ර සම්පත්තිය පරතෝකෝෂක ප්රත්යය සද්ධර්ම ඒ වගේම නුවණින් යෝනිසෝ මනසිකාරය ධර්මානධර්ම ප්රතිපත්තිය කියන මේ හතර එක්ව වෙච්ච තැනකයි සෝවාන් ඵලය ලැබෙන්නේ.
kalyāṇamitta를 갖춤, 곧 paratoghosa라는 조건인 saddhamma, 그리고 슬기로운 yoniso manasikāra, dhammānudhamma paṭipatti, 이 넷이 하나로 모인 자리에서 sotāpatti phala를 얻습니다.
ඔයට විරුද්ධව යම්කිසි කෙනෙක් භාවනා කර ඉන්නවලට සෝවාන් වුණා කිව්වානම්. භාවනා කිරීමට සෝවාන් වුණා කියනවා ඔය කල්යාණ විතර සම්පත්තිය සද්ධර්ම ශ්රවණය එතකොට ඔය දෙකම ඔතන නෑ. එහෙනම් ප්රත්ය දෙකක් නැතුව සෝවාන් වෙන්න බැ.
이와 달리 누가 bhāvanā를 하고 있다가 sotāpanna가 되었다고 한다면, bhāvanā를 하다가 sotāpanna가 되었다고 하면, kalyāṇamitta를 갖춤과 saddhamma를 들음, 그 둘이 거기에 없습니다. 그러니 두 조건 없이는 sotāpanna가 될 수 없습니다.
සෝවාන් ඵලය දෙපාරක් ලැබෙන්නේ නෑ.
sotāpatti phala는 두 번 얻는 것이 아닙니다.
ඔය භාවනා කරො කී වතාවක් ඔය කය ගල් ගැහෙවා දකිනවද පලක්කයා කියනවා මයි කය උඩ ගියා වාගේ වුනා මට ආලෝකයක් පහළ වුණා ඉතින් සෝවාන් වුණා කියලා අනුමත කරනවා. ආය භාවනා කර ඉන්නට ආයෙත් පහළ වෙනවානේ එහෙම අවස්ථා. දෙපාර සෝවාන් වෙනවා.
그렇게 bhāvanā를 하는 사람이 몸이 돌처럼 굳는 것을 몇 번이나 봅니까? 수행자가 ‘몸이 위로 떠오르는 것 같았다, 빛이 나타났다’ 하면 sotāpanna가 되었다고 인정해 줍니다. 그런데 다시 bhāvanā를 하면 그런 일이 또 일어나지 않습니까. 그러면 sotāpanna가 두 번 되는 셈입니다.
යම්කිසි සත්වයෙක් සෝවාන් ඵලයට පත් වෙන්නේ එක වතාවයි. සකෘදාගාමී ඵලයට පත් වෙන්නේ එක වතාවයි අනාගාමී ඵලයට පත් වෙන්න එක වතාවයි අරිහත්යට පත්වෙන්න එක වතාවයි දෙව වතාව සිද්ධ වෙන කාරණයක් නෙමෙයි.
어떤 중생이든 sotāpatti phala에 이르는 것은 단 한 번입니다. sakadāgāmī phala에 이르는 것도 한 번, anāgāmī phala에 이르는 것도 한 번, arahant에 이르는 것도 한 번입니다. 두 번 일어나는 일이 아닙니다.
සෝවාන් ප ඵලයට පත්වුන කෙනා යම්කිසි සෝවාන් ඵලයට පත්වීමේ යම් සංඥාවක් ගත්තා නම් සකෘදාගාමී ඵලයට පත් වෙන්නට ඊට පස්සේ ආය අර සෝවාන් ඵලය සංඥාව එතන නැහ.
sotāpatti phala에 이른 사람이 sotāpatti phala에 이른 어떤 saññā를 가졌다면, 그 뒤 sakadāgāmī phala에 이르면 그 sotāpatti phala의 saññā는 더는 거기에 없습니다.
දැන් ධ්යාන වල නම් ප්රථම ධ්යාන ලබලා, ධ්යාන ලබලා, තෘතිය ධ්යාන, චතුරත් ධ්යාන ලබලා ඔන්නම් එයාට ප්රථම ධ්යානට රයි සමව වැතුනේ. ඔන්න द्තිය ධ්යානට හිතලා සමවදින්න පුළුවන්. ඒ වගේ සෝවාන් ඵලය ලබලා සකලදාගාම ඵලය ලබලා අනාගාමී ඵලලා අරිහත් ඵලයට පත් වුණත් නැවත හිතෙලා සෝවාන් ඵලයට සකල දාගාම ඵලයට අනාගාම ඵලය තිය සමවදින්න බැහ. එහෙම ක්රමයක් නෙමෙයි. ඵල සිත කියන්නේ.
jhāna라면 첫째 jhāna를 얻고, 둘째 jhāna, 셋째 jhāna, 넷째 jhāna를 얻은 뒤에도 마음먹으면 첫째 jhāna에 들 수 있고, 둘째 jhāna에도 마음먹고 들 수 있습니다. 하지만 그처럼 sotāpatti phala를 얻고 sakadāgāmī phala, anāgāmī phala를 얻어 arahant phala에 이른 뒤에, 다시 마음먹고 sotāpatti phala, sakadāgāmī phala, anāgāmī phala에 들 수는 없습니다. phala 마음이란 그런 방식이 아닙니다.
ලැබු ලැබූ යම් ඵලයක් තියෙනවා නම් ඒ ඵල චිත්තයට පත්වෙන්න පුළුවන්. නමුත් පත් වෙනවා කියන එකයි දෙකක්. අවබෝධය එකක්. ප්රත්යක්ෂ අවබෝධයෙන් ප්රත්යක්ෂයට පත්වීම තමයි මාර්ගක්ෂණය සහ ඵලක්ෂණය කිව්වේ.
얻은 phala가 있다면 그 phala 마음에 들 수는 있습니다. 그러나 이르는 것과 그것은 둘입니다. 깨달음은 하나입니다. 몸소 깨달아 몸소 이르는 것을 maggakkhaṇa와 phalakkhaṇa라고 한 것입니다.
ඒ අවස්ථාව එකම ගියාට පස්සේ ලැබූ ඵලය ඇලී ආවර්ජනා කිරීම කරන්න පුළුවන් ඵල ඵල සිත් පහළ කිරීම වශයෙන්. ඵල සමාපත්තිය වශයෙන්. ඵලය දෙපාරක් ලබන්න දෙයක් නෑ.
그 때가 한 번 지나간 뒤에는 얻은 phala를 다시 되돌아볼 수 있습니다. phala 마음을 일으키는 방식으로, phala samāpatti로서 말입니다. phala를 두 번 얻을 일은 없습니다.
දැන් ගණනක් හදන හැටි දන්න නැති කෙනෙක්. කල්පනා කරනවා කල්පනා කරනවා ගාන හදන ක්රමය අහුවෙන්නේ නැහ. තමන්ට තේරුම් ගන්නත් බැහැ යනවා ගුරුවරයා හම්බවෙලා කියන මේ ගානේ කොහොමද මේ උත්තරේ එන්නේ? මට මේ ක්රමය තේරෙන්නේ නැහේ.
셈을 푸는 법을 모르는 사람이 있다고 합시다. 생각하고 또 생각해도 푸는 법이 잡히지 않습니다. 스스로는 알 수 없어서 선생님을 찾아가 ‘이 셈에서 어떻게 이 답이 나옵니까? 저는 이 방법을 모르겠습니다’ 하고 묻습니다.
දැන් එයා හොඳර අවධානයෙන් අහගන්නකෝ. මෙන්න මෙහෙමයි මේ උත්තරය ගත්තේ මෙන්න මේකේ න්යාය ධර්මය ගාන හදන කියලා. ගුරුවරයා කියා දෙනකොට එක මොහොතකේ ටක්් ගාලා අහ දැන් තේරුණා කියනවා. දැන් මට හැදිය හැන් හදන්න [උගුර කෑරීම] බලන්න මේ ගානේ අර ක්රමය හදලත් පෙන්නනවා.
그 사람이 잘 귀 기울여 듣습니다. 선생님이 ‘이렇게 해서 이 답이 나왔다, 이 셈의 원리는 이렇다’ 하고 가르쳐 줄 때, 한순간에 탁 ‘아, 이제 알았다’ 하고 말합니다. ‘이제 풀 수 있겠다. [헛기침] 보세요, 이 셈에서 그 방법으로 풀었습니다’ 하고 풀어 보이기까지 합니다.
දැන් එයාට වෙනසක් තියෙනවා. තේරච්ච අවස්ථාව ඒකක්. දැන් ආයුසරයක් ගානක් හදනකොට තේරිච්ච අවස්ථාවට අනු හදලා ප්රතිඵල. දෙපාරක් තේරුම් ගන්න බැ.
이제 그에게는 달라진 것이 있습니다. 알게 된 때는 한 번입니다. 다시 셈을 풀 때는 알게 된 것에 따라 풀어서 답을 냅니다. 두 번 알 수는 없습니다.
තේරුම් ගත්තේ එක අවස්ථාවයි. වැටහන අවස්ථාව මතකයි. මේ ගාන හදනකොට මේක මෙච්චර කලන්න බැරුව තිබිලා. මට කියා දෙනකොට මට හරියටම තේරුණා අහවල් වෙලාවේදී. කොත කොයි වෙලාවද කොහොමද තේච්ච වෙලාව මතකද ඔව් මට මතකයි අහ වතනේකේ ඉඳගෙන පුටුවේ ඉඳගෙන මේ දේශක වලින් මේකක් තියන්න. මේ රතු පානක් නැත්නම් මේ විදිහට පයානක් අරගෙන මෙහෙම ඉන්න වෙලාවේදී මට ටරක් ගාලා තේරුණා. ගුරුවරයා කියා දෙනකොට අන්න ඔයාට තේරිච්ච වෙලාව
알게 된 것은 한 번입니다. 깨친 때를 기억합니다. ‘이 셈을 풀 때 이만큼 갈피를 못 잡았는데, 가르쳐 줄 때 바로 그때 딱 알았다.’ ‘그게 언제였고 어땠는지, 알게 된 때를 기억합니까?’ ‘네, 기억합니다. 아, 거기 의자에 앉아 공책에 무언가 적으려고 빨간 펜인가, 이렇게 펜을 들고 있을 때 딱 알았습니다.’ 선생님이 가르쳐 줄 때, 그것이 알게 된 때입니다.
ඊට පස්සේ එයා මොකද තේරිච්ච දේට අනු දැන් හැදිය හැකි හැ. දැන් ඒ ක්රමය මට ආය දෙපාරක් අහන්න ඕනේ නැහැ. අන්න එකපාරක් තේරුම් ගත්තා. තේරුම් ගත්තට පස්සේ තේරුම් ගත්ත දේට අනුකූලව ඕන තරම් හැදි හැටා.
그 뒤 그는 어떻게 합니까? 알게 된 것에 따라 이제 풀 수 있습니다. ‘이제 그 방법을 다시 물을 필요가 없다.’ 한 번에 알았습니다. 알게 된 뒤에는 알게 된 것에 맞게 얼마든지 풀 수 있습니다.
මෙන්න මේ වගේ සෝවාන් ඵලය හෝ සකෘදාගාමී ඵලය හෝ එක පාරක තේරෙනවා. වැටහෙනවා. වැරදිච්ච තැන් පටන් ගෙනියා එතන පිහිටියට පස්සේ ආයෙ ඒ අවබෝධය වෙනස් වෙන්නේ නැහ. අන්න එහෙම ලබන අවබෝධයක් තමයි. ඒ ඵලයත් එක්ක ලබන වෙලාව. ඒක වෙනම විශේෂයෙන් දකිනවා. තේරෙනවා.
이처럼 sotāpatti phala나 sakadāgāmī phala는 한 번에 알아지고 깨쳐집니다. 거기에 자리 잡은 뒤에는 그 깨달음이 다시 바뀌지 않습니다. 그렇게 얻는 깨달음이 바로 그 phala와 함께 얻는 때입니다. 그것은 따로 특별히 보고 압니다.
ඊට පස්සේ වැටහිච්ච දේට අනුව යලි යලි සිහි කරන්න ඕනනම් පුළුවන්. හැබැයි අපිට ආය සැරියත් දෙපාරක් තේරුණාදක. ඔහු ආයෙත් මට තේරුණාදේ. එහෙමත් එයක් කියන්න තින
그 뒤에 깨친 것에 따라 거듭거듭 떠올리고 싶으면 떠올릴 수 있습니다. 하지만 ‘두 번 알았다, 또 알았다’ 하고 말할 수는 없습니다.
එක සැරයක් ගාන හදලා තේරුම් ගත්තා. දැන් තේරෙනවා. ආයේ ගානක් හදලා ගත්තා ඔත ඔහොම මට ආයෙත් තේරුනා අර ඉස්සෙල්ලා වගේ එහෙම එකක් එනවද
한 번 셈을 풀어 알았습니다. 이제 압니다. 다시 셈을 풀면서 ‘아, 나 또 알았네, 처음처럼’ 하는 일이 생깁니까?
නෑ ඉස්සෙල්ලා තේරිච්ච එක තේරුනා ආයසරයක් දෙපාරක් තේරනේ නැහැ. තේරිච්ච එක න හැදි හැ. අන්න එයා ඵලය ඔන්න ලැබුණා. අහවාල් වෙන අහල් වෙලේද මට මෙහෙම ලැබුණා. ඔන්නනම් කියන්නත් පුළුවන්. ඊට පස්සේ ලැබිච්ච ඵලය ආවර්ජනා කරනවාට රෝන් ලවන්න පුළුවන්ද? අන්න පළවෙනිතු.
아닙니다. 처음에 알게 된 것을 알았을 뿐, 다시 두 번 알지는 않습니다. 알게 된 것으로 풀 수 있습니다. 그렇게 그는 phala를 얻었습니다. ‘언제 어느 때 나는 이렇게 얻었다’고 말할 수도 있습니다. 그 뒤에는 얻은 phala를 되돌아보며 거기 머물 수 있을까요? 그것이 첫째입니다.
ඉතින් එහෙනම් ඒකට ඒ ලබන්න අවශ්ය කරන වෙලාවට ඔය කියන සෝවාන් අංග හතරක් තියෙනවා. කල්යාණ මිතර සම්පත්තිය, සද්ධර්ම ශ්රවණය, යෝනිසෝ මනසිකාරය ධර්මානද්ධර්ම ප්රතිපත්තිය ඔය හතරම සම්පීඩනය වෙච්ච වෙලාවක තමයි ඔය තේරීම එන්නේ වැටහීම එන්නේ.
그것을 얻는 데 필요한 sotāpatti의 네 갈래가 있습니다. kalyāṇamitta를 갖춤, saddhamma를 들음, yoniso manasikāra, dhammānudhamma paṭipatti, 이 넷이 다 모인 때에 그 앎이 오고 깨침이 옵니다.
වැටහෙන්නේ මොකක්ද? මට දැන් මේ ලෝකේ හරි වටිනාවාදයක් කියා හිතාගෙන හිටියා මේක අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් මට මේ විදිහට බලනකොට ඒ අනිච්ච වශයෙන් දුක්ඛ වශයෙන් බලනකොට මට වැටහීමක් ආවා. ඇත්තට මේ ලෝකේ හරියක් නැහ. දැන් තමයි මට ඒක පාලක තේරු. ආ වැටහීමක් ආවා.
무엇을 깨칩니까? ‘나는 이 세상이 아주 값진 것이라고 여겨 왔는데, 이것을 anicca로, dukkha로, anatta로 이렇게 보니, anicca로 dukkha로 보니 깨침이 왔다. 정말로 이 세상에는 알맹이가 없구나. 이제야 그것을 알았다.’ 아, 깨침이 온 것입니다.
ඒක ගල් ගැහෙන එකක්වත්, උඩන එකක්වත් එහෙම එකක් නෙමෙයි. ඒක මනසට දැනෙන ප්රඥා ගෝචර තේරීමක් වැටහීමක්.
그것은 돌처럼 굳거나 위로 떠오르는 그런 것이 아닙니다. 그것은 마음에 느껴지는, paññā의 대상이 되는 앎이요 깨침입니다.
ඒ ප්රඥාවෙන් වැටහෙන එකක් තමයි මාර්ග ඵලය කියන්නේ. ඵලය ලැබුවා කියන්නේ. ඔන්න ඊට පස්සේ ඵල චිත්තය ආවර්ජනා කරමින් ඉන්නකොට චිත්ත ප්රහාදය මතිවෙලා අර ප්රීති මනස කායෝ පස්සද්ධිති පස්සද්ධ කාය සුඛදයේ සුඛිනෝ සමාධියේති කියලා අර ඉස්සෙල්ලා ගියා විදිහටම උපසමානුස්සතිය තුළින්. එයාට ධ්යානයට යන්නත් පුළුවන්.
그 paññā로 깨치는 것을 magga phala라고 하고, phala를 얻었다고 합니다. 그 뒤 phala 마음을 되돌아보고 있을 때, 마음의 맑은 믿음이 올라와 앞서 말한 ‘pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṃ vedeti, sukhino cittaṃ samādhiyati’ 그대로 upasamānussati를 통해 jhāna에 들 수도 있습니다.
ඵලය සිහි කරගෙන ඵලය සිහි කරගෙන ඉන්නකොට උපසමෙහිවා සංසිදියම් සුවය එනවා. නිවනට හිත පිහිටවාගෙන සංසිදීම සුවේ ඉන්නකොට ඒකෙන් නිරාමිස ප්රීතියයි නිරාමිස සුඛයයිලා ඒකාග්රතාවයට පත් වෙලා ධ්යානයක් ලැබෙනවා.
phala를 떠올리며 지낼 때 upasama, 곧 가라앉음의 편안함이 옵니다. nibbāna에 마음을 두고 가라앉음의 편안함에 머물 때 그로써 nirāmisa pīti와 nirāmisa sukha로 ekaggatā에 이르러 jhāna를 얻습니다.
ඔන්නම් ඒසුවේම සී කරෙන අර කියන විදිහට උපසමානුස්සතියෙන් දානුස්සතිය වන ඒකක්න ධ්යාන ලබන්නත් පුළුවන්. මාර්ග ඵලය අවබෝධ කරන්නත් පුළුවන්.
그렇게 그 편안함을 떠올리는 방식으로, upasamānussati로, anussati로 jhāna를 얻을 수도 있고 magga phala를 깨달을 수도 있습니다.
ඉතින් මේ තියෙන්නේ ඔක්කොම මේ ධ්යාන ඵල ලබන පුද්ගලයා ධ්යාන මාර්ගයට යනකොට ඇති වෙන්නා වූ කායික වෙනස්කම් මනස ප්රීතිය සුඛය එනකොට ඒ අනුව ඒකාග්රතාවය නැගෙනකොට අර කාමයන් නිසා බැඳලා හිර කරලා තිබ්ච්ච ඒ පැත්තට අඹරවලා තිබිච්ච විෂ්ණාවය පද්ධතිය ගැලෙවිලා ලිහිලා අනිත් පැත්තට කරකෝන ඒට කැරකිලා යනවා වාගේ ගල් ගැහිලා ගියා වාගේ හිර වුනා වාගේ ලිහිල් වුනා වාගේ උඩ ගිය වාගේ එහෙම ගති ලක්ෂණ දැනෙනවා මේ ධ්යානයේ අතුරු ලක්ෂණ දැන් මේ අතුරු ලක්ෂණ ධ්යානය මාර්ග ඵලය ගැන කියන්න තෝරාගන්න බැරි අය මේ ධ්යානයක් ලබනකොට පිහිටන අතුරු ලක්ෂණ වලට රැවටිලා ඔය වෙලාවට කියනවා ඔබට මාර්ග ඵලයක් ලැබුණා කියලා.
여기 있는 것은 모두, jhāna와 phala를 얻는 사람이 jhāna의 길로 갈 때 생기는 몸의 변화입니다. 마음에 pīti와 sukha가 오고 그에 따라 ekaggatā가 올라올 때, kāma 때문에 묶이고 조여 그쪽으로 비틀려 있던 신경 체계가 풀리고 느슨해져 반대쪽으로 돌아갑니다. 그래서 빙빙 도는 것 같고, 돌처럼 굳는 것 같고, 조이는 것 같고, 풀리는 것 같고, 위로 떠오르는 것 같은 성향이 느껴집니다. 이것은 jhāna의 곁가지 특징입니다. jhāna와 magga phala를 가려내지 못하는 이들은 jhāna를 얻을 때 생기는 이 곁가지 특징에 속아, 그때 ‘당신은 magga phala를 얻었다’고 말합니다.
ඉතින් එතකොට එයා දන්නේ නැ ඒ මාර්ග ඵලය මොකක්ද හොඳ ගල් ගැහිලා ගල් ගැහිලා ඔයාගේ විහිඩන්නක් නැතුනාට පස්සේ දැන් ඔබට මෙච්චර කල් දැක්කා අනිච්චතාවය වෙනසක් ආවද මෙච්චර කල් දුක්ඛ ලක්ෂණය පිළිබඳ වෙනසක් ආවද ඔබට අනත්ත ලක්ෂණය පිළින්නද වෙනසක් දැවුණද ඔබට යම්කිසි ආකාරයක මේ මේ ඇහුවොත් එහෙම සුන්ත විමෝක්ෂයෙන් පිළිබඳ මතකයක් වෙනසක් ආවද අනිත්ත [උගුර කෑරීම] විමෝක්ෂය පිළිබඳ වෙනසක් දැවුණද අප්පනින්හත විමෝක්ෂය ඒ පිළිබඳ තුන්ව විමෝක්ෂය මොන කාලේ අමතක් දැවුණාද ඔහු කියන්නද
그러니 그 사람은 magga phala가 무엇인지 모릅니다. 돌처럼 굳고 또 굳었다가 깨어난 뒤에, ‘이제 당신은 지금까지 본 anicca에 달라짐이 왔습니까? 지금까지의 dukkha 특징에 대해 달라짐이 왔습니까? anatta 특징에 대해 달라짐이 보였습니까?’ 이렇게 묻는다면, ‘suññata vimokkha에 대한 앎에 달라짐이 왔습니까? [헛기침] animitta vimokkha에 대해 달라짐이 보였습니까? appaṇihita vimokkha, 그 세 vimokkha에 대해 언제 달라짐이 보였습니까?’
මට ඒකෙන් පස්සේ ඒ මොහොතේ ඉඳලා මෙන්න මේ විදිහට මේ ලෝකය සාරත්වයෙන් සූන්යයයි කියන මානසික වශයෙන් පරිවර්තනයක් වුණා. දැන් මට ඒ නිසා අත්හරි නොඇලීම් මිදීමක් සිද්ධ වුණා. මෙන්න මේ කෙලෙස් මල්ලගේ දැන්නේ නැහැ. එතන පටන් එහෙම එකක් කියන්න පුළුවන්ද ගල් ගැහිලා වගේ හිටන් ආපහු සිහි වුනහම සාමාන්ය පත්මනේ. එතන එහෙම එකක් මතකයි.
그가 ‘그 뒤 그 순간부터 이 세상이 알맹이 없이 비어 있다는 마음의 바뀜이 있었습니다. 그래서 이제 내려놓음, 들러붙지 않음, 벗어남이 일어났습니다. 이 kilesa 다발이 이제 느껴지지 않습니다’ 하고 말할 수 있겠습니까? 돌처럼 굳었다가 다시 정신이 들면 그저 평소 그대로입니다. 거기서 그런 일이 있었다는 것만 기억합니다.
එහෙම එකක් උනප බව එළියක් දැක්ක අය කියනවා. ආ එහෙනම් ඉස්සරම්ම ඉදු කෙටුවා වගේ ඉස්සෙල්ලම් නිවන දැක්කා. අන්න එහෙම වහනවා නිගමනයට. මේ එළි දකින ඒවා, උඩ යනාව වාගේ ඇතෙන ඒවා, ඇඟ සැහැල්ලු වෙන ඒවා. ඒ වගේම කරකොල අතරියා වගේ වාගේවා. උඩුකුරු යටකුරු කළා වාගේ වෙන ඒවා. එතකොට මේ ශරීරය කරකොලා ගිය වාගේ නිකන් සුලියක් වෙලා ගිය වාගේ වෙන ඒවා. ගල් ගැහුණත් අද වුනා වාගේ වෙන ඒවා.
그런 일이 있었다, 빛을 보았다고 하는 사람들이 말합니다. ‘아, 그러면 처음에 맨 먼저 nibbāna를 보았구나.’ 이렇게 결론으로 뛰어듭니다. 빛을 보는 것, 위로 떠오르는 것 같은 것, 몸이 가벼워지는 것, 빙빙 도는 것 같은 것, 거꾸로 뒤집힌 것 같은 것, 몸이 돌아가 회오리가 된 것 같은 것, 돌처럼 굳어 마비된 것 같은 것들입니다.
මේවා මේ ධ්යාන වඩන පුද්ගලයාට මේ පංචකාමයන් ඇසුරු කරලා හිරවෙලා තිබිච්ච කයේ ස්නාපි පද්ධතිය වෙනස් වෙනකොට, පරිවර්තනය වෙනකොට ඇතිවෙන්නේ නානාකාර විවිධ ලක්ෂණ. මේවා එකක්වත් මාර්ගඵල නෙමෙයි. ඉතින් මේවට මේ අපිට උගන්නන ආචාර්යවරු ඒ වෙලාවේදී රවටනවා. වැඩේ හරි. දැන් ඔක්කොම හරි.
이것들은 jhāna를 닦는 사람에게, 다섯 kāma를 가까이해 조여 있던 몸의 신경 체계가 바뀌고 뒤바뀔 때 생기는 여러 가지 특징입니다. 이 가운데 어느 것도 magga phala가 아닙니다. 그런데 우리를 가르치는 스승들이 그때 이것으로 속입니다. ‘됐다. 이제 다 됐다.’
දැන් එක්තරා උපාසක අම්මා කෙනෙක් අය ඉතින් අහනවා. ඉතින් මේ පච්චිම දේහය දැරුවත් ම එතකොට මහණලත් නැහැ. මහත්තයා පච්චිම දේහය දැරුවට ඉතින් අපිත් ඔය සිරි සමාදන් වෙලට කමක් නැහැනේ. නේද කියලා? ම පච්චිම දේහ දරන්න මට කවුද පච්චිම දේහය දරන්නේ? අරිහතුන් වහන්සේට ඉතින් ඔබ කවුද?
어떤 upāsikā 어머니가 묻습니다. ‘이 마지막 몸(pacchima deha)을 지녔어도 출가하지는 않았습니다. 마지막 몸을 지녔으니 우리가 sīla를 지키지 않아도 괜찮지 않습니까?’ ‘마지막 몸을 지닌다고요? 누가 마지막 몸을 지닙니까? arahant 스님입니다. 그러면 당신은 누구입니까?’
නෑ ඉතින් අපිට කියා කියනවා එහෙම පච්චම දේශය දර කොහොමද දැනගත්තේ පච්චම දේශය ධර්ම බව ආත්මය ඉවර වුනාදනේ දිය වුනාදේ මන ආත්මයද? මොකක්ද වෙච්ච හැටි කියන්නකෝ භාවනා කර කර ඉන්නකොට මෙයා ගියාළු මනෝමයක පාවෙලා ගියා වගේ දැක්කලු. ගංගාවක් තිබුණලු. එයා ගඟ මැදට ගියාලු. ඔක්කොම දිය වෙලා දිය වෙලාලු මුකුත් නැහැදුරු වුනේ. දැන් හාමුදුරුවන්ට කිව ඔය ටිය තමයි කොඩගන්න ඕනේ ආත්මී ඉවරයි. ආය උපදෙන්න එකක් නැහැ. උපදින එක දිය වෙලා කියලා.
‘아니요, 우리에게 그렇게 말해 주었습니다.’ ‘마지막 몸을 지녔다는 것을 어떻게 알았습니까? 마지막 몸이라는 것이 attā가 끝났다는 것, 녹아 없어졌다는 것입니까? 마음이 attā입니까? 어떻게 된 일인지 말해 보십시오.’ bhāvanā를 하고 있는데 그가 manomaya로 떠가듯 갔다고 보았답니다. 강이 있었는데 그가 강 한가운데로 갔답니다. 모든 것이 녹고 녹아 아무것도 남지 않았답니다. 스님께 말했더니 ‘바로 그거다, 그걸 붙잡아야 한다, attā가 끝났다, 다시 태어날 일이 없다, 태어나는 것이 녹아 버렸다’ 했답니다.
තව එක මමත් දැක්කා. ඔයා කොහොමද කියනේ? මම ඒවා ගිහිල්ලා කලසියක් වුණා. හුළඟගේ ගියාවයි කරාසියක් යනාවයි කියා. ඒක ගිනිගත්තා. අළු වෙලා අළු වෙලා ගිහිල්ලා හුළඟු විසිල්ලා ගියා.
또 한 사람은 ‘저도 보았습니다’ 합니다. ‘당신은 어떻게 말합니까?’ ‘저는 그것들이 가서 마른 잎이 되었습니다. 바람에 마른 잎이 날려 가는 것처럼요. 그것에 불이 붙어 재가 되고 재가 되어 바람에 흩어져 갔습니다.’
දැන් ඒක අතුරු දහමනවා. ඔයාගේ වැඩෙත් ඉවරයි කිව. ආත්මය කරදසියක් වෙලා පිච්චිලා ගියා දැන් උපදින්න එකක් නැහැ පිච්චිලා ඉවරයි. අළු වෙලාත් ඉවරයි. දැන් ඔයා කොහොම හිත්ද උපදින්නේ නැහ. ඔය තව තීරණයක් තියා. දැන් බලන්න මේ වගේ මානසිකත්වයන් කොයි තරම් ඇති වෙනවද?
그것이 사라지자 ‘당신의 일도 끝났다’고 했답니다. ‘attā가 마른 잎이 되어 타 버렸으니 이제 태어날 일이 없다. 타서 끝났고 재가 되어 끝났다. 이제 당신은 어떻게 생각하든 태어나지 않는다.’ 이렇게 또 판정을 내려 주었습니다. 보십시오, 이런 마음가짐이 얼마나 많이 생깁니까?
මේ ධ්යානලාභීව වඩාගෙන යනකොට උද්ගහ නිමිති කියන අවස්ථාවක් තියෙනවා. මේ උද්ගහ නිමිති කියන එකෙන් තමන් මොනවාහරි ගත්ත දෘෂ්ට් වාද අරවමයා ගත්ත ඒවට අනුකූලව මනස හැදිලා ඔයිට අනුකූලව මනෝමය ක්රියාවලියක් අර හීන ලෝකයක් නිර්මාණය වුණා වගේ සිද්ධ වෙනවා. ඔය නිර්මාණය වෙච්ච හීන ලෝකය තුළ ඔය උද්ගහන විති අවස්ථාවන් ඔයිට අනුව ක්රියාත්මක වෙනකොට ඒක තමයි ඔයගේ පෙන්නන ලක්ෂණ.
jhāna를 얻으려고 닦아 갈 때 uggaha nimitta라는 단계가 있습니다. 이 uggaha nimitta에서는 자기가 받아들인 무슨 견해든, 저 사람이 받아들인 것이든, 그에 맞게 마음이 지어져, 그에 맞는 마음으로 된 과정이 마치 꿈의 세계가 만들어진 것처럼 일어납니다. 그렇게 만들어진 꿈의 세계 안에서 그 uggaha nimitta의 상태가 그에 따라 움직일 때, 그것이 바로 당신에게 보이는 특징들입니다.
පටිග නිත කියන එකවත් නෑ ධ්යානය ඔතන උද්ගහ නිත කියන එකේදී සිද්ධ වෙන දෙයක් ඕක ඔහොම දේවල් සිද්ධ වෙනවා.
거기에는 paṭibhāga nimitta도 없고 jhāna도 없습니다. 그것은 uggaha nimitta에서 일어나는 일입니다. 그런 일들이 일어납니다.
ඉතින් ඒ වගේ අවස්ථාව තව එක්කෙනෙක් ඔයා කිවා මම ඇඟෙන් පිට වෙලා ගියා. හරි ලස්සන කුමාරයෙක් වාගේ වුණා. ඊට පස්සේ ආයුසරයක් බලනකොට මස්ක දියහලගන් ඇට සැකිල්ලක් ආගුණා ඒකත් සතුරු දහන් වුණා.
그와 같은 경우로, 또 한 사람은 ‘저는 몸 밖으로 나갔습니다. 아주 고운 왕자처럼 되었습니다. 그 뒤 다시 보니 살이 녹아내려 뼈대가 나타났습니다. 그것도 사라졌습니다’ 하고 말했습니다.
නරහා හඳුර කිව්වා නම් කියන්නේ ඔබගේත් ආත්මය ඉවරයි. කියලා ගිය ඇටත් ඉවරයිනේ. ආය ඇට කට සහිත මත් සහිත කයක් හටගන්න ඔබට හේතු නැ ආත්මය ඉවරයිනේ. ආත්ම දෘෂ්ටියවත් ඇරගෙන නැහැනේ. මේක ඇතුලේ ආත්මයා තියෙනවා කියන දෘෂ්ටියවත් ඇරිලා නැහැනේ. තිබිච්ච එකක් පිච්ච වුනා කියලා ගත්තහම එතකන් මෙයාගේ ආත්මයක් ඇතිවලා තියෙන්නේ. ඒක තමයි දිය වෙලා ඉන්නේ.
그러자 스님이 ‘당신의 attā도 끝났다. 뼈까지 사라졌으니 끝났다. 다시 뼈와 살을 지닌 몸이 생길 원인이 당신에게 없다. attā가 끝났으니’ 했답니다. attā에 대한 견해조차 버리지 못했는데 말입니다. 이 안에 attā가 있다는 견해조차 버리지 못했습니다. 있던 것이 타 버렸다고 받아들이면, 그때까지 그 사람에게 attā가 있었던 셈입니다. 그것이 녹아 버렸다는 것입니다.
දැන් ඒකච්ච ශාස්තවාෙක්නේ එතනම මෙච්චර කල් ආත්මයක් තිබුණා.
이것은 ekacca sassatavāda입니다. 바로 거기에 그때까지 attā가 있었다는 것이니까요.
ආත්මයක් ඇත්්ද නැද්ද කියන ප්රශ්න කියනකොට අර මේ වචගොත්ත පරිබ්රාජකයට උත්තර දුන්නේ නැතුවහම ආනන්ද හාමුදුරුවෝ අහනවා ස්වාමීනි ඇයි ඒකට උත්තරයක් දුන්නේ නැත්ත මම ආත්මයක් මෙච්චර කල් තිබු ආත්මයක් කියලා එකක් තිබුණා දැන් කිව්වා නම් ඒක නැති කරන්නේ මෙහෙමයි කිව්වානම් ආත්මයා තියෙනවා කිව්ව ගමන් එයා හිතාගන්නවා.
attā가 있느냐 없느냐 하는 질문을 했을 때 저 Vacchagotta 유행자에게 대답하지 않으시자, Ānanda 스님이 ‘세존이시여, 왜 그것에 대답하지 않으셨습니까?’ 하고 묻습니다. ‘지금까지 있던 attā라는 것이 있었는데 그것을 이렇게 없앤다고 내가 말했다면, attā가 있다고 말하는 순간 그는 이렇게 생각할 것이다.
භවත් ගෞතමයන් වහන්සේටත් ඉස්සෙල්ලා ආත්මයක් තිබිලා තියෙනවා. උන්වහන්සේ විදර්ශනාව වඩලා ඒක නැති කළා. ඒ වගේම රහතන් වහන්සේලාටත් ඉස්සෙල්ලා ආත්මයා තිබිලා තියෙනවා. ඒක මාර්ගය වලා නැති කරගත්තා කියලා මේ දෘෂ්ටියට බහිනවා. ආත්මයක් නැති කරන්න පුළුවන් කියලා එකක් කිව්වන.
고따마 존자에게도 전에는 attā가 있었구나. 그분이 vipassanā를 닦아 그것을 없앴구나. 그와 같이 arahant들에게도 전에는 attā가 있었고, 그것을 magga를 닦아 없앴구나, 하고 이 견해에 빠질 것이다. attā를 없앨 수 있다는 것을 말한 셈이 되었을 것이다.
ආත්මයක් තියෙනවා ඇති කරන්න බැහ. ආත්මයක් නෑහ කිව්වා නම් පින් පව් කරන ඒකේ කවුරුවත් නෑහැ ඔය කියන එක ඇත්ත. උච්චය දෘෂ්ටිය කියන එක තමයි එහෙනම් සත්යය කියලා එකට වහිනවා. වරද්දලා ගන්න තීරණය නිසා ඔය දෙකටම උත්තර දුන්නේ නැහ කියලා. දැන්න මේ වගේ දෙයක් තමයි ඔය සිද්ධ කරන්නේ.
attā가 있다고 하는 것은 할 수 없다. attā가 없다고 했다면, 그러면 puñña와 pāpa를 짓는 자가 아무도 없다는 그 말이 참이구나, uccheda diṭṭhi가 진실이구나, 하고 그쪽에 빠질 것이다. 잘못 받아들일 것이기에 두 가지 모두에 대답하지 않았다.’ 지금 일어나는 것이 바로 이런 일입니다.
වෙලාව හතරයි. අනිත් පශ්න ටික ඔක්කොම ඉවරයි දැන් මේකට කරන්න ගියොවොත් ආයේ සැරයක් ගොඩාක් වෙලාව යනවා. නමුත් මේක පොඩ්ඩක් කියන්න හිට එනවද? ලక్
벌써 네 시입니다. 나머지 질문은 다 끝났습니다. 이제 이것을 하려면 또 한참 시간이 걸립니다. 그래도 조금 말씀드려 볼까요?
මේ ආනාපාන සතිය පිළිබඳව තේරුම් ගන්න ක්රම කීහිපයක් තියෙනවා. ලෞකික ආනාපාන සතියක් තියෙනවා ලෝකෝත්තර ආනාපාන සතියක් තියෙනවා. මේ දෙක වෙනම තෝරගන්න ඕනේ.
이 ānāpānasati에 대해서는 이해하는 방식이 몇 가지 있습니다. 세간의 ānāpānasati가 있고 lokuttara ānāpānasati가 있습니다. 이 둘을 따로 가려내야 합니다.
මේ ලෞකික වූ ආනාපාන සතිය කියන එක බුදුරජාණන් වහන්සේ ලෝකේ පහළ වෙන්න ඉස්සෙල්ලත් ලෝකේ ඉන්නේ යෝගීන් වැඩුව එකක්. ආලාර කාලාම උද්ධකාරාම පුත්ත ආදී වන්නා වූ අයත් ඕක වැඩුවා. ඒ කාලේ හිටපු අයත් ඔතය මුල් කරගෙනා වූ කසින මණ්ඩලයක්ට වායෝ කසින ඔතන ගන්නේ. ඔය වායුව මුල් කෙෙන වායුවට හිත තියාගෙන එකඟ කරපු හිතකින් ආනාපාන සතිය කියලා එකක් වැඩුවා.
이 세간의 ānāpānasati라는 것은 붓다께서 세상에 나시기 전부터 세상에 있던 요기들이 닦은 것입니다. Āḷāra Kālāma, Uddaka Rāmaputta 같은 이들도 그것을 닦았습니다. 그때 사람들도 그것을 바탕으로 한 kasiṇa maṇḍala, 곧 vāyo kasiṇa를 거기서 썼습니다. 그 바람을 바탕으로, 바람에 마음을 두고 하나로 모은 마음으로 ānāpānasati라는 것을 닦았습니다.
හුස්ම අරගන්නවා, හුස්ම පහ කරනවා මෙන්න මේ කියන එකට හිත තියාගෙන ඒ වාතය ඇසුරු කරගෙන වාත අරමුණට හිත තියාගෙන කාලයක් වඩනකොට ඒ මුල් කින වාතය කියන්නේ රූපාවචර අරමුණක් කාමාවචර නෙමෙයි. ඒ රූපාවචර අරමුණට අනුකූලව ඒ සංඛාරය වඩලා හටම් ඒකෙන් හටගත්තා වූ ධ්යානයට පත්වුණා. ඒකත් ධ්යාන මාර්ගයක්. එහෙම නැත්තේ නැ.
숨을 들이쉬고 숨을 내쉬는 것에 마음을 두고, 그 바람에 기대어 바람이라는 대상에 마음을 두고 한동안 닦으면, 그 바탕인 바람은 rūpāvacara 대상이지 kāmāvacara가 아닙니다. 그 rūpāvacara 대상에 맞게 그 saṅkhāra를 닦아 거기서 생긴 jhāna에 이르렀습니다. 그것도 jhāna의 길입니다. 그렇지 않은 것은 아닙니다.
එතකොට මෙබඳු මාර්ග බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුගමනය කරලා හිතා. මේක අත්තිලමතානු යෝගයට අයිතියි. මේකෙන් නිවන් දකින්න බැහ කියලා පැත්තක කරපු එකක්. ඔය ආලාර කාලාම උද්ධකාරාම පුත්ත ඔයගොල්ලන්ගේ බුදුරජාණන් වහන්සේ බෝධිස කාලේදී ඔය ඔක්කොම අත්හ බැලුවා. එතෙක් තිබිච්ච සියලුම භාවනාවල් ඔක්කොම පරලා.
이런 길들을 붓다께서도 따라 해 보셨습니다. 이것은 attakilamathānuyoga에 속한다, 이것으로는 nibbāna를 볼 수 없다 하고 한쪽으로 치우신 것입니다. 저 Āḷāra Kālāma, Uddaka Rāmaputta의 것들을 붓다께서 bodhisatta이던 때 모두 해 보셨습니다. 그때까지 있던 모든 bhāvanā를 다 거쳐 보셨습니다.
කාම ලෝකයේ කාම ආශ්වාදයක් තියෙන ඒවා කාම සුකල්ලිකානුයෝගයට ඒ පැත්තට බෙහෙුනොත් යනවා කියලා දැකලා. ඒ වගේම මේ අත්දැව ක්ලාන්ත බවට පත් කරනවා වෙහෙතට පත් කරනවා මිසක් මේ වෙන හරියක් නෑහ. හටගත්ත යමක් ඇත්නම් විපරිණාමයට පත් වෙනසෙන දෙයක් මේකෙන් හම්බ වෙනවා මිසා බ්රහ්මයෙක් වුනත් වැඩක් නැහැ. කවුරු වුනත් වැඩක් නෑහ කියලා. එහෙනම් ඒ බඳු ප්රතිඵලයක් නම් දෙන්නේ. එබඳු භාවනාවේදී හරීම මොකක්ද ක්ලාන්ත බවට පත් කරනවා විහසට පත් කරනවා මිසා ඒක වැඩක් ඇති එකක් නිවන් මගක් නෙමෙයිනේ කියලා ඒකත් අත්හැරියලා.
kāma 세계의 kāma의 맛이 있는 것들은 kāmasukhallikānuyoga 쪽으로 빠져 버린다고 보셨습니다. 그와 같이 이것은 몸을 지치게 하고 고달프게 할 뿐 다른 알맹이가 없다, 생겨난 것이 있다면 뒤바뀌어 변하는 것을 얻을 뿐, brahma가 되어도 소용없고 누가 되어도 소용없다 하셨습니다. 그런 결과밖에 주지 않는다면, 그런 bhāvanā에서 알맹이가 무엇이냐, 지치게 하고 고달프게 할 뿐 쓸모 있는 nibbāna의 길이 아니지 않느냐 하고 그것도 버리셨습니다.
ඔය දෙකම අත්හැරලා තමයි ඒතේතයේ උබ්බෝවන්තෝ අනුපගම්ම මජ්ඣිමා පටිපදා තථාගතය අභිසම්බුද්ධා කියලා පෙන්න. මේ අන්ත දෙකම අත්හැරලා මාධ්ය ප්රතිපදාව තුළින් තථාගතයන් වහන්සේ අවබෝධය ලැබුවා.
그 둘을 모두 버리고서 ‘ete te ubho ante anupagamma majjhimā paṭipadā tathāgatena abhisambuddhā’라고 보이셨습니다. 이 두 끝을 모두 버리고 majjhimā paṭipadā로 Tathāgata께서 깨달음을 얻으셨습니다.
දැන් මෙතන්දි හදත් අද පටලවාගෙන තියෙන්නේ? හැ ආනාපාන සති භාවනා කියන දැනට භාවිතා කරන උත්ම ගන්න අරින ක්රමය බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුමත කරපු ආනාපානසති භාවනා කියලයි අදත් භාවිතා කරන්නේ.
그런데 오늘날 여기서 무엇을 뒤섞어 놓았습니까? 지금 쓰는 ānāpānasati bhāvanā, 곧 숨을 들이쉬고 내쉬는 방식을 붓다께서 인정하신 ānāpānasati bhāvanā라고 하며 오늘도 쓰고 있습니다.
ආශ්වාස පස්වාස කියන මේ දෙක පිළිබඳව බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නපු තැන් ටිකක් ඉස්සෙල්ලා පරීක්ෂා කරලා බලලා ඉන්න ඕනේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ ආනාපානසති භාවනාව ගැන විග්රහ කරනකොට පෙන්නපු ආස්වාස අස්ස පස්ස ශාස කියන මේ වචන දෙක මොන අදහසකින් පෙන්නපු තැන් තියෙනවද කියලා ත්රිපිටකයේ නොයෙත් තැන්වල පෙලා තියෙනවා.
assāsa와 passāsa, 이 둘에 대해 붓다께서 보이신 곳들을 먼저 살펴보아야 합니다. 붓다께서 ānāpānasati bhāvanā를 풀이하실 때 보이신 assāsa, passāsa라는 이 두 낱말을 어떤 뜻으로 보이셨는지가 tipiṭaka의 여러 곳에 나와 있습니다.
ආස්වාස දහම් සහ අනස්සා දහම් ඔය දෙක වෙනවා පෙිලා තියෙනවා. නදාමයං ආනන්ද සබ්බේ සංඛාරා අනස්වාසිකා ආනන්ද මේ සියලු සංස්කාරයම ආශ්වාස විරහිතයි. ආශ්වාස කරන්න වනය වනේ අනස්වාසිකයි.
assāsa dhamma와 anassāsa dhamma, 이 둘이 나뉘어 나와 있습니다. ‘idaṃ, Ānanda, sabbe saṅkhārā anassāsikā.’ Ānanda여, 이 모든 saṅkhāra는 assāsa가 없다. 들이쉴 만한 것이 아니어서 anassāsika이다.
සිහ සූත්රයක අංගුත්තර නිකායේ සිහ සූත්රයේ සිහ සේනාධිපති අහන ප්රශ්න වලට උත්තර දීලා බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩිමනත් උත්තරයක් දුන්නා.
Aṅguttara Nikāya의 Sīha sutta에서, Sīha 장군이 묻는 질문들에 답하시고 붓다께서 덧붙여 대답을 하나 더 주셨습니다.
යමෙක් මට ආශ්වාසවාදී කියනවා නම් කරුණු සහිතව කියන්නේ. භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ චාතුර් මාර්ග ඵල සංඛ්යාත උත්තම ආශ්වාසයෙන් ආශ්වාසක වූ. එම උත්තම ආශ්වාසය සඳහා දහම් දෙසන්නේ එයින් සව්වනදු හික්මවන්නේ අය කියා නම් මේ සත්ය කරුණයි වෙන කරුණකින් නෙමෙයි. මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේට කෙනෙක් සත්ය වශයෙන් ආශ්වාස වාදී කියනවා මෙන්න මේ හේතුවෙන් කියන්නේ.
‘누가 나를 assāsavādī라고 한다면 까닭이 있어서 하는 말이다. 고따마 존자는 네 가지 magga phala라 일컫는 으뜸 assāsa로 assāsa를 얻은 분이고, 그 으뜸 assāsa를 위해 dhamma를 설하며 그것으로 제자들을 길들인다고 한다면, 이것이 참된 까닭이지 다른 까닭이 아니다.’ 누가 붓다를 참으로 assāsavādī라고 한다면 바로 이 까닭에서입니다.
චාතුර් මාර්ගඵල සංඛ්යාත උත්තම ආශ්වාසය අන්න නිවනට ආශ්වාස කියනවා කියලා වචනයක් එක තැනක විග්රහ කරලා පෙන්නුවා. අන්න චාතුර් මාර්ගඵල කියන්නේ උත්තම ආශ්වාසය.
네 가지 magga phala라 일컫는 으뜸 assāsa, 이처럼 nibbāna를 assāsa라고 부른다는 낱말을 한 곳에서 풀어 보이셨습니다. 네 가지 magga phala가 으뜸 assāsa입니다.
එහෙනම් මේ ආශ්වාස කරන්න කිව්වේ මොනවද? මාර්ග ඵල අවබෝධය අන්න ආශ්වාසයක්. ඒ ආශ්වාස මාර්ගය මොකක්ද? ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය ආශ්වාස කර යනකොට එයා අස්වැසිල්ලට පත් වෙනවා නැත්නම් ආශ්වාසයට පත්වෙනවා. ඒ ආශ්වාසය රාග අක්ෂයයි, ද්වේශ අක්ෂයයි, මෝහ අක්ෂයයි. ඒ තමයි ඵලය. මෙන්න මෙතෙන්ට පත්වීම සඳහා පෙන්නන මාර්ගයට කිව්වා ආශ්වාස ආශ්වාසය කියලා මේ තව එතන.
그러면 assāsa하라고 하신 것은 무엇입니까? magga phala의 깨달음입니다. 그것이 assāsa입니다. 그 assāsa의 길은 무엇입니까? ariya aṭṭhaṅgika magga입니다. ariya aṭṭhaṅgika magga를 assāsa하며 가면 그는 숨 돌림, 곧 assāsa에 이릅니다. 그 assāsa는 rāgakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya입니다. 그것이 phala입니다. 여기에 이르기 위해 보이신 길을 assāsa라고 하셨습니다. 이것이 또 한 곳입니다.
අස්සා සූත්රය සහ පරම අස්වාස සූත්රය කියලා සූත්ර දෙකක් තමන්ගේ උත්තර නිකායි තියෙනවා. ස්පර්ශ ආයතන හය පිළිබඳ උදයංගම අත්තංගම ආශ්වාද ආදීනව නිස්සරණ සතුසය දකීද ඒල්ලි ආශ්වාසයව පූර්ණය. හරිද? පූර්ණ කරන ආශ්වාසයක් ගැන තව සඳහන් වෙන තැනක්.
Assāsa sutta와 Paramassāsa sutta라는 두 sutta가 Aṅguttara Nikāya에 있습니다. 여섯 phassāyatana에 대해 samudaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa를 있는 그대로 보는가, 그것이 assāsa의 온전함입니다. 아시겠습니까? 온전하게 하는 assāsa에 대해 또 나오는 곳입니다.
දැන් මේ වගේ ආශ්වාස කියන වචනය බොහෝ තැන්වල තිපිටකයේ නස් පොළොකට වැඩියි. ආශ්වාස කියන වචනය භාවිතා කරනවා අස්ස ශාස කියන වචනය
이처럼 assāsa라는 낱말은 tipiṭaka의 여러 곳, 열 군데가 넘는 곳에 나옵니다. assāsa라는 낱말을, assāsa라는 말을 씁니다.
චත්තාරෝ අස්සෝ අධිගතෝ හෝති කියලා වෛර පහක් බය පහක් දුරු කළ සෝතාපන්න ආර්ය ශ්රාවකයා ඉහාත්මය දීපං ආත්මය මැරනකන් ඉන්න කාලය තුළද තියෙනවා. ආස්ාස හතරක් ලබනවා කියලා දේශනා කළා චත්තාරෝ අස්ස ශාසෝ අධිකතෝ හෝතිචති කියන වචනය
‘cattāro assāsā adhigatā honti’, 다섯 원한과 다섯 두려움을 없앤 sotāpanna ariya sāvaka는 이 삶에서, 죽을 때까지 사는 동안 네 가지 assāsa를 얻는다고 설하셨습니다. ‘cattāro assāsā adhigatā honti’라는 말입니다.
ඒ ආස්වාස හතර කියන්නේ මොනවද යථාපෝදය ලබාගෙන පව්වත් අර පංච දුෂ්චරිත නැත්නම් පානගාතත්තාදාන කාමමිත්යාචාර මුසාවාද ිසුනාවාත පරුසාවාචාදී මේ දස අකුසල් අත්හැරලා ඉන්න ඒවා වැඩක් නෑහ කියලා දැනගන්න ආර්ය ශ්රාවකයා කවුරු හරි බණක් කියනවා. ඔය එක කාල ඉන්න ඕරම් බණ කිය කියන අය එක දෘෂ්ටි ලද්යාවයින් කියනවා. පෙළක් අය කියනවා. පින් පවු දෙකක් තියෙනවා. පව් කරන්න හොඳ නැ. පින් කරන්න එහෙම කියාගෙන නනවා. ඉතින් එයාගේ කියම අහලා හිටන් ඒ හේතුවෙන්. පව් නොකර ඉන්නවත් පින් කරන්නවත් හේතුවක් අර ධර්මාවබෝධයෙන් යථාබෝධය දැක්ක කෙනාට අවශ්ය නැහ.
그 네 assāsa란 무엇입니까? 있는 그대로의 앎을 얻어 pāpa, 저 다섯 duccarita, 곧 pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra, musāvāda, pisuṇāvācā, pharusāvācā 같은 열 akusala를 버리고 ‘그것들은 쓸모없다’고 아는 ariya sāvaka가 있습니다. 누가 설법을 합니다. 그때 설법하는 이들 가운데 어떤 견해를 지닌 이들이 말합니다. 몇몇은 ‘puñña와 pāpa 둘이 있다. pāpa를 짓는 것은 좋지 않다, puñña를 지어라’ 하고 말합니다. 그의 말을 듣고 그 까닭으로 pāpa를 짓지 않거나 puñña를 지을 까닭이, dhamma를 깨달아 있는 그대로를 본 사람에게는 필요하지 않습니다.
පව් තිබුනත් එකයි පින් තිබුණත් එකයි. මට ඒක ප්රශ්නයක් නැහැ. මම මේ පව් නොකර ඉන්නේ ඒ හේතුවෙන් නෙමෙයි. මේක අවැඩ බව, දුච්චරිත බව නොගැලපෙන බව මම වටහාගත්ත නිසා. මම ඒ නිසයි නිකන් ඉන්නේ. මට පව් තිබුණත් එකයි ඕකේ පින් තිබුණත් එකයි. මට පව් පින් නොතිබුණත් එකයි මට ප්රශ්නයක්. මම මේයා නොකරෙන්නේ ඒ හේතුව.
‘pāpa가 있어도 마찬가지고 puñña가 있어도 마찬가지다. 나에게 그것은 문제가 아니다. 내가 pāpa를 짓지 않는 것은 그 까닭에서가 아니다. 이것이 해롭고 duccarita이고 맞지 않는다는 것을 내가 깨쳤기 때문이다. 그래서 그저 하지 않을 뿐이다. 나에게는 pāpa가 있어도, puñña가 있어도, puñña·pāpa가 없어도 마찬가지로 문제가 아니다. 내가 하지 않는 것은 그 까닭이다.’
ඒ මට ඕකේ අමුතු බණක් අහන්න දෙයක් නෑහැ. ඕකට පවු තියෙනවද පියන් තියෙනවද කියලා අහලා බලලා. ආ මම එහෙනම් පව් තියෙන හින්දා විශ්වාස කරලා නොකර ඉන්නකෝ. එහෙම කියන්නේ එකක්වත් වෙන්න. සමහර කියන ඔය පින් පවු කියන එක බොරුවා. ඔහොම එකක් ලෝකේ නැහැ. ඔය මේක එක්කෙනා හදාගත්ත ඒවා. ඔහොම බණක් ඇහෙනවා. ඉතින් ඒ බණ කිව්වත් මය මොකද පින් පව කියන එක බොරු වුණා. මට ඇති ප්රශ්නයක් නැහැ. මම මේ පව් නොකන්නේ ඒක ඇත්තද බොරුද කියන ප්රශ්නයාව පව් සිද්ධ වෙනවද කියන ප්රශ්නයක්කුට නෙමෙයි. මේක වැරදි බව දුෂ්චරයක් බව නොගැලපෙන්නක් බව යථාර්ථයෙන් වැට හිච්චෙන නිසා මන්න නොකරියේ.
‘그러니 나는 그것에 대해 별다른 설법을 들을 필요가 없다. pāpa가 있는지 puñña가 있는지 물어보고서 아, pāpa가 있다니 믿고 짓지 말자, 그런 것이 아니다.’ 어떤 이들은 ‘puñña·pāpa라는 것은 거짓이다, 그런 것은 세상에 없다, 누가 지어낸 것이다’ 하고 설합니다. 그런 설법이 들려도 ‘puñña·pāpa가 거짓이라 한들 내게는 문제가 아니다. 내가 pāpa를 짓지 않는 것은 그것이 참이냐 거짓이냐, pāpa가 생기느냐 하는 문제 때문이 아니다. 이것이 잘못이고 duccarita이고 맞지 않는 것임을 있는 그대로 깨쳤기에 하지 않는 것이다.’
හැබැයි කරපු කෙනාට පව් සිද්ධ වෙනවා. ඒ නිසා එයට දුක් විඳින්න අපාගත්තත් වෙන්න වෙනවා. සතර අපායත් යන්න වෙනවා. ඒක හින්දා කරන්න හොඳ නැහ. මම ඒ හින්දා පව්කු කරන්නේ නැතුව නෙමෙයි. මට සරපයක් තිබුනත් එකයි නැතත් එක මට ඒකේ ප්රශ්නය යන්නේ නැහ. දුෂ්චරිතයක් නිසා, අවැඩක් නිසා, නොගැලපෙන්නක් නිසා යථාභෝධය මට නුවට වැටහිච්ච නිසා මගේ හරද සාක්ෂියට එකක තේරුම් ගත්ත නිසා. මම ඕවා කරන්න.
‘하지만 지은 사람에게는 pāpa가 생긴다. 그래서 그는 괴로움을 겪으려고 apāya에 떨어져야 하고, 네 apāya에도 가야 한다. 그러니 지어서는 안 된다. 내가 pāpa를 짓지 않는 것은 그 때문이 아니다. 나에게 저주가 있든 없든 문제 되지 않는다. duccarita이기에, 해롭기에, 맞지 않기에, 있는 그대로 내 슬기로 깨쳤기에, 내 양심으로 알았기에 나는 그것을 하지 않는다.’
ඔය තුන්වෙනි ආශ්වාසයක් ලබනවා.
그렇게 세 번째 assāsa를 얻습니다.
ඉතින් පින් පව් කළත් නොකලත් මේ සසර ගමන යම්කිසි ක්රමයකට ගිහිල්ලා කෙළවර වෙනවා. ඔයා දේවසෙන් තව බණක් කියනවා. ඉතින් මට ඔයගොල්ලන්ගේ බණ අහලා කවද හරි කොහොම කරත් එකයින් කෙළවර වෙනවා කියලා මට එහෙම අහලා එහෙනම් මේ පව් කරන්න මට අවශ්යතාවයක්. මම හරද සාක්ෂියට එකම මේකටත් දුච්චරයක් නොකළ යුත්තක් එයා තේරුම් ගත්ත නිසා නිසයි මම පහු කරන්නේ නැ. මෙන්න මේ සෝතාපන්න
또 ‘puñña·pāpa를 짓든 안 짓든 이 saṃsāra의 길은 어떤 식으로든 가다가 끝난다’는 설법을 어떤 이들이 합니다. ‘그래서 당신들의 설법을 듣고, 언젠가 어떻게 하든 끝난다고 들었다 해서 내가 pāpa를 지어야 할 까닭은 없다. 내 양심으로 이것도 duccarita요 하지 말아야 할 것임을 알았기에 나는 짓지 않는다.’
මම පහු කරන්නේ නැ. මෙන්න මේ සෝතාපන්න පුද්ගලයා තමාට තමා සාක්ෂි කරලා දැනගෙන. ඔය කියන හතර ආකාරයකින් ආශ්වාසයක් ලබනවා. ආශිල්ලක් ලබනවා. කාගෙවත් ප්රශ්න අසාහනයට පත් වෙන්න දෙයක් නැ. මෙන්න මේකේ තියෙනවා සතර ආශ්වාස.
이 sotāpanna는 스스로를 증인 삼아 알고서, 이렇게 네 가지로 assāsa를 얻습니다. 숨 돌림을 얻습니다. 누구의 말에도 마음이 흔들릴 일이 없습니다. 여기 있는 것이 네 assāsa입니다.
මේ ආශ්වාස කියන්නේ මොකක්ද? යථාර්ථය අවබෝධ කිරීම නිසා යම්කිසි අස්වැසිල්ලකට පත් වුනා නම් මෙන්න මේ අස්වැසිලි ස්වභාවයට පත්වීමට කියනවා ආශ්වාසයට පත් වුණා. මෙන්න සතියෙන් තේරුම් අරගන්න ඕනේ ආශ්වාසය. සතියෙන් මෙන්න මේ ආශ්වාසය තේරුම් ගත්තා කියන පුළුවන්කම ලැබෙනවා. අන්න එතන්ට පත් වෙන්න.
이 assāsa란 무엇입니까? 있는 그대로를 깨달아 어떤 숨 돌림에 이르렀다면, 이 숨 돌림의 상태에 이른 것을 assāsa에 이르렀다고 합니다. sati로 알아야 하는 것이 이 assāsa입니다. sati로 이 assāsa를 알았다는 힘을 얻습니다. 거기에 이르려는 것입니다.
ඒ පුද්ගලයා දන්නවා මේ අස්වැසිල්ල ලබාගන්න නම් ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය මනාසයේ ප්රගුණ කළ යුතුයි. ආර්යටක මාර්ගය මනාසය ප්රගුණ කරන පුද්ගලයාට තමයි මේ කියන නිවන අස්වැසිල හම්බ වෙන්නේ. නිවන් ආශ්වාසය හම්බ වෙන්නේ. ඒ නිසා මම සතියෙන් යුක්තව ආර්යෂ්ඨායික මාර්ගය තේරුම් අරන් ඊට අනුකූලව හිතන්න ඕන කියන්න ඕන කරන්න ඕනේ ඊට අනුකූලව අන සතෝ ආස්සති
그 사람은 압니다. 이 숨 돌림을 얻으려면 ariya aṭṭhaṅgika magga를 잘 닦아야 한다는 것을. ariya aṭṭhaṅgika magga를 잘 닦는 사람에게 이 nibbāna라는 숨 돌림이 옵니다. nibbāna의 assāsa가 옵니다. 그러니 ‘나는 sati를 갖추고 ariya aṭṭhaṅgika magga를 알아 그에 맞게 생각하고 말하고 행해야 한다.’ 그에 맞게, ‘sato assasati’입니다.
එතකොට මෙයින් පිරස්ට තිබෙන්නා වූ යම්කිසි ලෝක මාර්ගයක් අනිච්චයි දුක්ඛයි අනත්තයි. ඒක ආශ්වාස කරන්න ගියොත් එහෙම මෙච්චරම සසර ගමන ආවාපව මට සිද්ධ වෙන්නේ අනස්වාසික දහමක් ආශ්වාස කරන්න ඒවා ආශ්වාස කරන්න ගැලපෙන්නේ නෑහැ පස්වාස කළ යුතු පහ කළ යුතු.
그리고 이것과 반대편에 있는 세간의 길은 anicca이고 dukkha이고 anatta입니다. ‘그것을 assāsa하려 하면, 이렇게 긴 saṃsāra를 거쳐 온 내게 일어나는 것은 anassāsika dhamma를 들이쉬는 것이다. 그것들은 들이쉬기에 맞지 않고 passāsa해야 할 것, 내버려야 할 것이다.’
එයා අනාර්යටාක මාර්ගය යමක් ඇත්්ද පස්වාස කරමින් ආර්යටාක මාර්ගය යමක් ඇත්්ද ආශ්වාස කරමින් කටයුතු කරන කෙනාට නිවන නැවති ආශ්වාසය පූර්ණ වෙන්නේ. ආශ්වාසය පූර්ණ වුනහම
그는 anariya aṭṭhaṅgika magga라는 것은 passāsa하고, ariya aṭṭhaṅgika magga라는 것은 assāsa하며 지냅니다. 그런 사람에게 nibbāna라는 assāsa가 온전해집니다. assāsa가 온전해지면
මේ චක්ඛු සම්පස්ස, සෝත සම්පස්ස, ගාන සම්පස්ස, දිහා සම්පස්ස, කාය සම්පස්ස, මනෝ සම්පස්ස කියන මේ ප්රිය මනාපය කියන මේ ස්පර්ශයන් අල්ල අල් එකතු වෙලා ඒ පස්සේ හඹාගෙන ගිය කෙනාට ඔන්න ඔය ටිකේ. මේවා මේ අවිද්යාව නිසා තෘෂ්ණාව නිසා මෙසේ උදා වෙනවා කියලා දකිනවා උදයංග මිදෙන. ඒ අවිද්යාවේ තෘෂ්ණාවේ බැහැලා තීරන්න අරගෙන ඒවා භුක්තිඳෙන්න යනකොට අත්තංගමේ ඒකයි කියලා දකින්නේ. උදා වෙනවා හැටියට. ඒවයෙන් අවිද්යා සහගත මුලාව නිසා ලබන්නා වූ ආස්වාදය මේ ආකාරය කියලා දකින්න. ඒවා අල්ලන්න ගිහිල්ලා ලබන්නා වූ කෙළවරක් නෙදි ආදීනව මේවා කියලා දකින්නවා. ඕක අත්හැරලා දැමහම දුකෙන් නිදහස් කියලා දකිනවා.
cakkhusamphassa, sotasamphassa, ghānasamphassa, jivhāsamphassa, kāyasamphassa, manosamphassa라는, 사랑스럽고 마음에 드는 이 phassa들을 붙잡고 붙들어 그것들을 쫓아다니던 사람이 이것들을 봅니다. 이것들이 avijjā 때문에, taṇhā 때문에 이렇게 생겨난다고 보니 samudaya를 봅니다. avijjā와 taṇhā에 빠져 그것을 잡아 누리러 가면 그것이 atthaṅgama라고 봅니다. 생겨나는 대로 말입니다. 그것들에서 avijjā를 동반한 어리석음으로 얻는 assāda가 이렇다고 봅니다. 그것들을 붙잡으러 가서 얻는 끝없는 ādīnava가 이것들이라고 봅니다. 그것을 내버리면 괴로움에서 벗어난다고 봅니다.
ඔන්න ඔය ටික හරියට පූර්ණ කරපුදාට ස්පර්ශ ආයතන හය පිළිබඳ උදයංගම අත්තංගම ආශ්වාද ආදීනව නිස්සන් සතුසය පූර්ණ කරන්නේද? එදාට ආශ්වාසය පූර්ණයි. එදාට නිවන් සැනසිලා අත්සැතිලා පූර්ණයි. අරිහත්. මෙන්න කෙටියෙන් කියනවා නම් මේ ආර්ය විනය ආශ්වාස සහ පශ්වාස දෙක නිවන් දකින්න තියෙනවා.
이것들을 제대로 다 채운 날, 여섯 phassāyatana에 대해 samudaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa를 있는 그대로 다 채운 날, 그날 assāsa가 온전합니다. 그날 nibbāna의 평안, 숨 돌림이 온전합니다. arahant입니다. 짧게 말하면 이 ariya vinaya의 assāsa와 passāsa 둘은 nibbāna를 보기 위해 있습니다.
දැන් මේක එකක්.
이것이 하나입니다.
ඉතින් මේකෙදී යන කියන කතා නොකරන කතා කරන නොකරන වටපමිට බලන මළමුත්රා පහගෙන මෙයාදී සියලු ඉරියව් පවත්වන හැම මොහොතක් පාසා රාගයට ද්වේශයට මෝහයට හේතු වෙන වැඩපිළිලියලක්ද ලෝක පැවැත්මට හේතු වෙන වැඩපිලක්ද? එහෙමනම් රාග අක්ෂයට ද්වේශ අක්ෂයට මෝහ අක්ෂයට හේතු වෙන ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයට අයිති වැඩපිළට අයිතිවන්නා වූ ක්රියාවක්ද කතාවක්ද මම මේ කරන්නේ කියන්න ඊට අනුකූල වන්නා වූ ධර්මයක්ද මේ හිතන්නේ? ඊට අනුකූලවන්නා වූ දෘෂ්ටිය පිරිසිදු කරෙන්නද මේ ඉන්නේ?
여기서는 가고, 말하고, 말하지 않고, 둘러보고, 대소변을 보는 것 등 모든 몸가짐을 하는 순간마다 살핍니다. ‘이것이 rāga와 dosa와 moha의 원인이 되는 일인가, 세간의 이어짐의 원인이 되는 일인가? 아니면 rāgakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya의 원인이 되는 ariya aṭṭhaṅgika magga에 속한 행위인가, 말인가? 내가 지금 하는 것이, 말하는 것이, 그에 맞는 dhamma를 생각하는 것인가? 그에 맞는 견해를 맑히며 지내는가?’
සම්මා දිට්ඨියෙන්ද මම ඉන්නේ? මම නිතර ගත කරන්නේ සම්මා සංකල්පින්ද? මගේ වචන සම්මා වාචාවත අනුකූලවද බොරු නැති වෙලා නැති පරිසලාප නැති එකක්ද? මගේ ක්රියාව ප්රාණඝාත අදත්තාන කාමත්යාචාරයෙන් තොර එකක්ද? මගේ ජීවත් වීම දැහැමින් සාමෙන් කෙනෙකුට කරදරයක් නැති බාධකයක් නැති නිවන් මගට හිට පිහිටවාගෙන ඒ සඳහා උත්සාහ වී කරමින් ඒ සඳහා වෙන ජීවත් වීමක් මගේ උත්සාහයක් වීරියක් තියාමින් නිවන් දැකීමට හේතුකාර වූ ආර්ය මාර්ගය තේරුම් අරන් ඊට අනුකළව හිතන්න කියන්න කරන්න උත්සාහයක් වීරියක්ද තියෙන්නේ.
‘나는 sammā diṭṭhi로 지내는가? 나는 늘 sammā saṅkappa를 품는가? 내 말은 sammā vācā에 맞아 거짓이 없고 쓸데없는 말이 없는가? 내 행위는 pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra에서 벗어나 있는가? 내 삶은 바르고 평온하여 누구에게도 해나 걸림이 없고, nibbāna의 길에 마음을 두고 그것을 위해 애쓰는 삶인가? 나는 애씀과 vīriya를 지니고, nibbāna를 보는 원인이 되는 ariya magga를 알아 그에 맞게 생각하고 말하고 행하려는 애씀과 vīriya가 있는가?’
එහෙනම් මට පිහිලා තියෙන ඇත්ත නැත්ත දැනගැනීම සත්වය දැනගැනීමේදී මේ ලෝක පැවැත්මයි මේ නිර්වාණ පැවැත්මයි කියලා පැවැත්මට අනුකූල දේ දැකලා ඊට අනුකූලව සිහි නුවණින් තේරුම් ගන්න පුළුවන් නුවන මට්ටමකද මම ඉන්නේ? ඊට අනුකූල අකම්පභාවයට මම පත්වෙලාද?
‘그렇다면 참과 거짓을 아는 데, 진실을 아는 데, 이 세간의 이어짐과 nibbāna를 보고 그에 맞게 sati와 슬기로 알 수 있는 슬기의 수준에 나는 있는가? 그에 맞는 흔들리지 않음에 나는 이르렀는가?’
ඔය ටික තමයි සම්මා දිට්ඨි, සම්මා සංකල්ප්ප, සම්මා වාචා සම්මා කම්මන්ත, සම්මා දිව, සම්මා සම්මා සති සම්මා සමාධි කි
이것들이 바로 sammā diṭṭhi, sammā saṅkappa, sammā vācā, sammā kammanta, sammā ājīva, sammā vāyāma, sammā sati, sammā samādhi입니다.
මට තියෙනවද අත්හැරණු බව නොවැරණු බව මිදුනු බව මේ කෙලෙස් සංසිඳී ගිය මට නුවණක් තියෙනවද එහෙම ඥානයකින් මට වැටහෙනවද මල්ලන්ගේ එහෙම එකක් තියෙන බව එහෙනම් සම්මා ඥානයක් තියෙනවා. දැන් මට මිදීමේ ශාන්තියකුත් ලැබිලා තියෙනවනේ. එහෙනම් සම්මා විමුක්තියකුත් තියෙනවා. පූර්ණද පූර්ණ වෙච්ච ධාර පූර්ණයි කියලා කිය දැක්ක ධාර කියනවා මේකෙන් එහට කරන්න දෙයක් නැහැ කළ යුතු සියල කරලා ඉවරයි. මතු කරන්න දෙයක් නෑහ. සියල්ල පූර්ණ කරගත්ත ආශ්වාසය පූර්ණ අරිහත්ය පූර්ණ මෙන්න ආර්ය විනය ආශ්වාසය කෙටියෙන් කිව්වේ ඔය ටික.
‘내게 내려놓음, 들러붙지 않음, 벗어남이 있는가? kilesa가 가라앉은 슬기가 내게 있는가? 그런 앎으로 그런 것이 있음을 깨치는가?’ 그렇다면 sammā ñāṇa가 있습니다. ‘이제 벗어남의 평안도 얻었구나.’ 그렇다면 sammā vimutti도 있습니다. 온전한가? 온전해졌다고 본 사람은 말합니다. ‘이 너머로 할 일이 없다. 해야 할 모든 것을 다 했다. 더 할 것이 없다.’ 모든 것을 다 채운 assāsa의 온전함, arahant의 온전함, 이것이 ariya vinaya의 assāsa를 짧게 말한 것입니다.
දැන් ඉතින් මේකේ තියෙනවා අරඤ්ඤ ගතෝ ඉතින් කතවාචානන්ද ආනාපානසති කියලා ඉතින් මෙතන පෙන්නන ආකාරයෙන් තියෙනවා. ඉතින් ඉදානන්ද භික්ඛු අරඤ්ඤ ගතෝවා, රුක්ඛමූල ගතෝවා, සුඤ්ඤාගාර ගතෝවා දැන් ඔතනම් පටන් ගන්නකොට ක්රම දෙකක් ලෝකෙත් තියෙනවා. ලෝකෙත් අරඤ්ඤ ගත වීමක්, රුක්ඛ මුල ගත වීමක්, සුන්ාගාර ගත වීමක් තියෙනවා. ඒක භෞතික ලෝකේ තියෙන සම්මතය. අරණ්යට ගිහිල්ලා හරි ගහක් මුල ගිහිගෙන හරි මිනිස්සු නැති හිස්ගේට ගිහිල්ලා හරි කරන එකක්.
이제 여기에 ‘arañña gato’라는 것이 있습니다. ānāpānasati가 여기서 보이는 방식으로 있습니다. ‘idha, Ānanda, bhikkhu araññagato vā rukkhamūlagato vā suññāgāragato vā.’ 여기서 시작할 때 세상에도 두 방식이 있습니다. 세상에도 숲에 가는 것, 나무 밑에 가는 것, 빈집에 가는 것이 있습니다. 그것은 물질 세계에서의 통념입니다. 숲에 가거나 나무 밑에 가거나 사람 없는 빈집에 가서 하는 것입니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන දේශනාව තුළම තියෙනවා මේ ආර්ය විනය අර ගත වීම කියලා කියන්නේ. මේ රාග, ද්වේශ, මෝහයන්ට දැවෙන, තැවෙන, කම්පනයන, ගති ලක්ෂ වලින් වෙන්වෙලා සටන්ස පත්වෙන්නා වූ ගැටීමට තරංගාරිත්වයට පත්වෙන්නා වූ මානසිකත්වය දුරු කරලා තැන්පත් මානසිකත්වයක් ඇතිවීමක් ඇත්ද? මේක අරං ගතක්.
붓다께서 설하신 가르침 안에 이 ariya vinaya의 ‘간다’는 것이 있습니다. rāga, dosa, moha 때문에 타고 애태우고 흔들리는 성향에서 떨어져, 싸움과 부딪힘과 물결침에 이르는 마음가짐을 없애고 가라앉은 마음가짐이 생겼는가? 이것이 숲에 간 것입니다.
සුඛ මූලයක් වැනි දැන් ගහේ උඩ කම්පා වෙනවා. හුලෙනට ඒ අතර නැවෙනවා මේ අතර වෙනවා. ගහේ මුල හෙල්ලෙන්නේ නැ. හුක් මුලක් හා සමාන තත්ත්වයට මනස පත් කරගත්තහම එයා ඇලීම්, ගැටීම්, මුලා සහගත වැඩවලින් ආකම්පය භාවයට පත් වෙලා ඉන්නේ. එයාව හොල්ලන්න [උගුර කෑරීම] බැ. යතින්ද කීලෝ පඨවීන් සිතෝසියා චතුිය වාතේහි අසම්ප්පි කම්පී අන්න ඒ වගේ තත්ත්වයට පත් වෙනවා.
나무 밑과 같다는 것은, 나무 윗부분은 흔들립니다. 바람에 이리저리 휩니다. 하지만 나무 밑동은 흔들리지 않습니다. 마음을 나무 밑동과 같은 상태로 만들면 그는 들러붙음, 부딪힘, 어리석은 일들에 흔들리지 않는 상태에 이르러 있습니다. 그를 흔들 수 [헛기침] 없습니다. ‘yathindakhīlo pathaviṃ sito siyā catubbhi vātebhi asampakampiyo’, 그와 같은 상태에 이릅니다.
ඉන්ද්ර කීලයක් හතර පැත්තෙන් එන වාතයෙන් කම්පා කරන්න බැරුවා වගේ අකම්පිත තත්ත්වය අන්න ගහ මුල වාගේ තත්ත්වය ඒකයි. ගහේ උඩ කැළඹුනට මුල කැළඹෙන්නේ නැහ රුක් මුල වාගේ ඒ වගේම පෙනවා
indakhīla를 사방에서 부는 바람이 흔들 수 없듯이 흔들리지 않는 상태, 나무 밑동 같은 상태가 그것입니다. 나무 위가 흔들려도 밑동은 흔들리지 않습니다. 나무 밑동처럼 말입니다. 그와 같이 보입니다.
තමාගේ ඉන්න ගේ නැත්නම් මේ ශරීරය සුන්යාකාරයක් කරන්න මේක ඇතුලේ රාගයට ද්වේශයට මෝහයට කටයුතු කරන්න ඉඩ දෙන්න එපා. ඒ මුලා සහගත ලෝභයට ද්වේශයට මෝහයට කටයුතු කරන්නේ නැත්නම්. මේක ඇතුලේ එබඳු කැලමීම් එකක්වත් නැත්නම් මේක රාගයෙන් සුන්යයයි, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් සූන්යයි. මෙන්න මේ තත්ත්වයට පත්වීමයි මූල් කරගන්නේ. අරණ්යයක්, හුක්මලක්, සුන්යාකාරයක් මනස සකස් කර ගැනීමයි මේ මූල ධර්මයේ ස්වභාවය.
자기가 사는 집, 곧 이 몸을 빈집으로 만드십시오. 이 안에서 rāga, dosa, moha가 일하도록 내버려 두지 마십시오. 그 어리석은 lobha, dosa, moha가 일하지 않는다면, 이 안에 그런 흔들림이 하나도 없다면, 이것은 rāga로부터 비어 있고 dosa와 moha로부터 비어 있습니다. 이 상태에 이르는 것을 바탕으로 삼습니다. 숲, 나무 밑, 빈집으로 마음을 가다듬는 것, 그것이 이 바탕 dhamma의 본성입니다.
නිසීදති පල්ලංකාං ැරමිනිය ගොාගෙන ඉදගන්න කියලයි මේකට කියන්නේ. පල්ලංකය කියලා කියන්නේ මොකක්ද? පහතම තැන. පාපිෂ්නා 20ක්සේ මන්න නැතුව කියලා පෙන්නවා. මානයක් නැතුව ඉන්න පාපිෂ්නා 20ක් වාගේ අන්න අහංකාරකමක් නැතුව මානයට පත් වෙන්නේ නැතුව පහතම තැන ඕකයි ලෝකේ තියෙන්නේ. උච්චස්ථානය තමයි මානය මානයට පත්ය නැතුව පල්ලම සැන නිසිදති පල්ලංකා
‘nisīdati pallaṅkaṃ ābhujitvā’, 가부좌를 틀고 앉으라는 것입니다. pallaṅka란 무엇입니까? 가장 낮은 자리입니다. 발닦개처럼 māna 없이라고 보입니다. māna 없이 지내는 것, 발닦개처럼, 거만함 없이, māna에 빠지지 않고. 세상에서 가장 낮은 자리가 그것입니다. 높은 자리는 māna입니다. māna에 빠지지 않고 낮은 자리에 앉는 것, nisīdati pallaṅkaṃ.
උජුන් කායං ක්රියාකලාපය අවංක කරගන්න කොන්දකිලින්ාට හරියන්නේ නැ. භාවනා කරන කොන්දකිලි ඉවෙනවා ඒක වෙනම ක්රමයක්. එහෙම ක්රමයක් ඇති වෙනවා. කායජුතුකා කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ ක්රියාකලාපය අර ප්රාණඝාත අදත් ආදාන කාමමිත්යාචාරාදී වංක වැඩවලට යොදන්න නැති තත්වයට පත් වෙන්නේ අවංක කාය ක්රියාකලාපයක් ඇති කරගන්න.
‘ujuṃ kāyaṃ’, 행실을 바르게 하는 것입니다. 허리를 곧게 펴는 것으로는 맞지 않습니다. bhāvanā를 할 때 허리를 곧게 세우는 것은 따로 있는 방식입니다. 그런 방식도 있습니다. ‘ujuṃ kāyaṃ’이라는 말로 보이는 것은 행실입니다. pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra 같은 굽은 일에 쓰이지 않는 상태에 이르러 바른 몸의 행실을 갖추는 것입니다.
පනිදාය පරිමුඛං සතියෙන් උප්ටපෙත්වා. සතිය මුල් කරගෙන පණිදාය පරිමුඛං ප්රණිදාය කියලා කියන්නේ. අපි යම්කිසි ප්රණීතත්වය නැත්නම් නිවන කරා යන්නා වූ තන්ට හිත පිහිටවාගෙන මූකය කරගෙන මූකය පරමාර්ථය කරගෙන පිහිටවා ගන්න. නිවන මුල් කර හිට පිහිටවා ගන්න කියන එකයි පනිදාය පරමිකම් සතියෙන් උපත වෙත්වා.
‘paṇidhāya parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā.’ sati를 바탕으로 paṇidhāya parimukhaṃ, paṇidhāya라는 것은 어떤 뛰어남, 곧 nibbāna로 가는 쪽에 마음을 두고 그것을 으뜸으로, 궁극의 목표로 삼아 세우는 것입니다. nibbāna를 바탕으로 마음을 세우라는 것이 ‘paṇidhāya parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā’입니다.
සෝ සතෝ අස්ස සති අන්න එසේ ඉඳලා සතියෙන් යුක්තව සිහි නුවණින් තේරුම් අරන්න නිවන් මග නිවනට හේතු වෙන මාර්ගය තමයි ආශ්වාස කරන්න කිව්වේ. සතෝ පස්ස සත ඒ සතියම නිවනට හේතු නොවන්නා වූ ලෝක මාර්ගය දැනගන්න දුශ්චර්ිත මාර්ගය දැන පස්වාස කරන්න පහ කරන්න
‘so sato assasati.’ 그렇게 지내며 sati를 갖추고 sati와 슬기로 알아, nibbāna의 길, nibbāna의 원인이 되는 길을 assāsa하라고 하셨습니다. ‘sato passasati’, 바로 그 sati로 nibbāna의 원인이 되지 않는 세간의 길, duccarita의 길을 알아 passāsa하라, 내버리라는 것입니다.
දැන් ඕකේ ආරම්භ කරන්න දීඝංවා අස්ස සන්තෝ දීඝං අස්ස සාමිත්ති පජානාති දැන් මොකක්ද කරන්නේ ඇසුරු කරන හැටි පහ කරන හැටි දැනගන්න ක්රමයක් තියෙනවා.
이제 여기서 시작합니다. ‘dīghaṃ vā assasanto dīghaṃ assasāmīti pajānāti.’ 이제 무엇을 합니까? 가까이하는 법과 내버리는 법을 아는 방식이 있습니다.
දැන් මෙච්චර කල් මේ සසර ගමන ඇවිදිලා හුරු පුරුදු හදාගෙන ත්යාපු රාග ගති, ද්වේශ ගති, මෝහ ගති, ජල ගති එක ගති තියෙනවා. ගති පුරුදු බවට පත්වෙලා. පුරුදු බවට පත් කරගත්ත ඒවා ලේසතියෙන් දහමක් අහලා මෙන්න මේක බණ ඕක වැරදි කිව්වට එහෙම හරියන්නේ නැ. ඒ වැරදි දේ ආදීනව බොහෝකොට බලලා වෙන්වීමේ ආනිස බොහෝ කොට සිහි කරනකොට තමයි. ඒකෙන් අයින් වෙන්න පුළුවන්. අන්න දීර්ඝ ආශ්වාස දැනගන්න ඕනේ. දීර්ඝ ලෙස දහමක් ආශ්වාස කරන්න ඕනේ. ආදීනව බලමින්, නිවන ආනිසංස බලමින් තමන් කරපු අවැඩක්, අසාධාරණයක්, අුත්යයක්, කිරිටික් තියෙනවා නම් ඒ කිරිටි ගති ලක්ෂණය කොච්චර ආදීනව සහිතද? මේ රාග කිරිටක් මට එනවා. මහ දැඩිව එනවා. මේක නිකන් හටගත්ත එකක් නෙමෙයි. මෙබඳු දුෂ්චරිතය ඇසුරු කරලා හටගත්ත එක. මේක ආදීනව මෙන්න මේ ආකාරයි. මේකෙ වෙන්වීම කොච්චර ශාන්තද ප්රණීතද කියලා. මෙහෙම දීර්ඝ ඇසුරු කරන්න ඕනේ. දහම ඇසුරු කරල නැ. අර විෂ සහගත දුස්සගත දුෂ්චරිත සහගත ගතිය අයින් කරගන්න
지금까지 이 saṃsāra를 거쳐 오며 길들여 온 rāga의 성향, dosa의 성향, moha의 성향, 온갖 성향이 있습니다. 버릇이 되어 있습니다. 버릇이 되어 버린 것들은 쉽게 dhamma 하나 듣고 ‘이것이 가르침이다, 그건 잘못이다’ 한다고 되지 않습니다. 그 잘못의 ādīnava를 많이 보고 떨어짐의 ānisaṃsa를 많이 떠올릴 때 비로소 그것에서 비켜날 수 있습니다. 그래서 길게 들이쉬는 것을 알아야 합니다. dhamma를 길게 assāsa해야 합니다. ādīnava를 보며, nibbāna의 ānisaṃsa를 보며, 자기가 저지른 해로운 일, 그릇된 일, 거짓된 일, 고약한 성향이 있다면 그 성향이 얼마나 ādīnava가 많은지, ‘이 rāga의 버릇이 내게 온다, 아주 세게 온다, 이것은 그냥 생긴 것이 아니라 이런 duccarita를 가까이해서 생긴 것이다, 이것의 ādīnava는 이렇다, 이것에서 떨어짐은 얼마나 고요하고 뛰어난가’ 하고 길게 가까이해야 합니다. dhamma를 가까이하여, 그 독 같은 duccarita의 성향을 걷어내는 것입니다.
අන්න මුලදි පටන් ගන්නේ දීර්ඝ ඔය තියෙන ඒව දැකලා අල්ලගන්න ඕනේ ඕවා තමයි ලොකුම අසහන්න රාගය නිසා රත්තේ න ද්වේශය නිසා දැවෙන්නේ නානා ප්රකාර ක්රම තියෙනවා එක එක එක්කෙනාට එක විදිහට ඉතින් මුල ආරම්භ කරලා හිතන් ගන්නකොට ඇලීමයි ගැටීමයි දැන් තැනක ඇලීම හටගන්න කොටම ගැටීම එතන මුලාව එතන එහෙනම් ඇලීමයි ගැටීමයි මුලාවයි දුරුකන රාග අක්ෂය ද්වේශ අක්ෂය මෝහක්ෂයන මාර්ගයට ඉස්සෙල්ලාම දැනගන්න ඕනේ මගේ හිත මේ ලෝක ආශ්වාදයන්ගෙන් මොනවටද වැඩිපුර ඇලෙන්නේ? මොනවටද ගැටෙන්නේ? ගැටෙන්න හේතුවක් වඑනවා නම් ඒ හා සමානව බලවත් එකක් ඇලෙන්න හේතුවක් තියෙන්න ඕනේ එතන. එහෙනම් ඇලෙන්න ඉච්ච හේතුව මොකක් තියලා මම හොයා ගන්න තමා තමා ගැන හොයාගන්න ඕනේ. මෙන්න මෙබඳුව අදහස් එනකොට මෙන්න මේ ඇහැට මෙබඳු රූප පේනකොට මට කාමයෝ නැගියෙනවන්න. මෙබඳු හඬ ඇහෙනකොට මෙබඳු ගන්ධ රස ස්පර්ශ එනකොට [උගුර කෑරීම] මට කාමයන් පාලනය කරගන්න බැහ. එහෙනම් මට තියෙන ලොකු ප්රශ්නයක් ඕක අන්න දීර්ඝ ආශ්වාසයගෙන් ඕක අයින් කරන්න ඕනේ පහ කරන්න ඕනේ.
처음 시작할 때는 길게, 있는 것들을 보고 붙잡아야 합니다. 그것들이 가장 큰 괴로움입니다. rāga 때문에 물들고 dosa 때문에 탑니다. 여러 갈래가 있어 사람마다 다릅니다. 처음 시작해 마음에 들일 때, 들러붙음과 부딪힘, 어딘가에 들러붙음이 생길 때 바로 거기에 부딪힘과 어리석음도 있습니다. 그러니 들러붙음과 부딪힘과 어리석음을 없애는 rāgakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya의 길을 위해 먼저 알아야 합니다. ‘내 마음은 이 세간의 맛 가운데 무엇에 가장 많이 들러붙는가? 무엇에 부딪히는가?’ 부딪힐 까닭이 있다면 그만큼 센 들러붙을 까닭이 거기 있어야 합니다. 그러니 들러붙는 까닭이 무엇인지 자기 자신에 대해 찾아내야 합니다. ‘이런 생각이 올 때, 눈에 이런 모습이 보일 때 내게 kāma가 일어난다. 이런 소리가 들릴 때, 이런 냄새, 맛, 닿음이 올 때 [헛기침] 나는 kāma를 다스리지 못한다.’ 그렇다면 그것이 내 큰 문제이니, 긴 assāsa로 그것을 걷어내고 내버려야 합니다.
දැන් ධර්මය වශයෙන් ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයට අනුකූලව ඒ අපි ඇසුරු කරන වටිනවා කියලා හිතාගත්ත පංචකාමයන්ගෙන් අල්ලගත්ත එකේ ආදීනව බලමින් ඒක අත්හැරීන් නොවැලී මිදී ගියා නම් කොච්චර ශාන්තද ප්රණීතද කියලා අනිසංස සිහි කරමින් යළි යළි ආවර්චනය කරමින් කාලයක් යනකොට දීර්ඝ ආශ්වාස කරීමත් දීර්ඝ පස්වාද කිරීමක් සිද්ධ වෙලා සමථයට පත් වෙනවා අරකින් දැඩිකාම දැන් එහර තේරෙනවා. දැන්නම් ඉස්සර ප්රශ්නයක් නැහ. දැන් යන්තා යන්තා මතු වෙන්නේ. දැන් කෙටි කළ හැ. ඉස්සෙල්ලා යන්තංස කෙනාට නවත්තන්න බැහ. බොහෝ ආදීනවසී කරලා වෙන්වීමේ අනිසංස කරලා මෙහෙම යනකොට තමයි භාවනායෝගීව කටයුතු කරනකොට තමයි මේක සුද්ධ වෙන්නේ.
이제 dhamma로서, ariya aṭṭhaṅgika magga에 맞게, 우리가 가까이하며 값지다고 여긴 다섯 kāma를 붙잡은 것의 ādīnava를 보며, 그것을 내려놓고 들러붙지 않고 벗어났다면 얼마나 고요하고 뛰어난가 하고 ānisaṃsa를 떠올리며, 거듭거듭 되돌아보며 시간이 흐르면, 길게 assāsa하고 길게 passāsa하는 일이 일어나 그 센 kāma가 가라앉습니다. 이제 차이가 느껴집니다. 이제는 전처럼 문제가 되지 않습니다. 이제는 겨우 조금씩 올라옵니다. 이제는 짧게 할 수 있습니다. 전에는 조금 다가오기만 해도 멈출 수 없었습니다. ādīnava를 많이 떠올리고 떨어짐의 ānisaṃsa를 떠올리며 이렇게 가면서, bhāvanā를 하는 사람으로 지낼 때 이것이 맑아집니다.
දැන් මොකද වෙන්නේ? ක්රමක්රමය සකස් වෙලා අන්න කෙටි වෙනවා. දැන් රස්සංවා අස්සන්තෝ රස්සං අස්ස සාමිති පජානාති රස්සංවාහා පස්සන්තෝ රස්සං පස්ස සාමිති පදාන දැන් පුළුවන් කෙටියෙන්ම අර වගේ රාගයක්, ද්වේශයක්, මෝහයක් අරමුණක් එන මොහොතක් එනකොටම සුලුවෙන් මොහොතින් හිතනකොටම වැඩිච්ච ප්රඥාවට වැඩිච්ච මාර්ගයට අහුවෙලා අසාරයි අසාරයි කියලා වැටහෙනවා. වැටහෙනකොට මොකද වෙන්නේ? පහවෙලා යනවා අර රාග, ද්වේශ, මෝහය. දැන් දකිනවා දැන් ඉස්සර වගේ නෙමෙයි. දැන් යන්තන් ධර්මය සිහි කරනකොටත් රාග ද්වේශ මෝහම පහවෙලා යනවා. පවතින්නේ නෑ. අන්න ඒකින් එක දැනගන්න හැට එතකොට මොකද කරන්නේ?
이제 어떻게 됩니까? 차츰 다듬어져 짧아집니다. 이제 ‘rassaṃ vā assasanto rassaṃ assasāmīti pajānāti, rassaṃ vā passasanto rassaṃ passasāmīti pajānāti.’ 이제는 아주 짧게, 그런 rāga나 dosa나 moha의 대상이 오는 순간 오자마자, 가볍게 한순간 생각하는 것만으로도 자란 paññā와 자란 magga에 걸려 ‘알맹이가 없다, 알맹이가 없다’고 깨쳐집니다. 깨치면 어떻게 됩니까? 그 rāga, dosa, moha가 사라져 갑니다. 이제 봅니다. 이제는 전과 다릅니다. 이제는 dhamma를 살짝 떠올리기만 해도 rāga, dosa, moha가 사라져 갑니다. 머무르지 않습니다. 그것을 하나하나 알 수 있습니다. 그러면 어떻게 합니까?
එතකොට එයා දැනගන්නවා. දීඝං වාස්සාද දීඝං අස්සසාමිති පජානාති දැන් එයා දැනගන්නවා මේ ධර්මය මේ ධර්මය හැටියටම දැනගෙන. ඒකේ ප්රතිඵලත් පෙනි පෙනි. දැනුවත් වෙලාම ඒ විදිහටම පහ කිරීමක් දැනගන්නවා ඔය විදිහටම ඊට පස්සේ රස්සං වාස්ස සන්තෝ රස්සං අස්ස සාමිති පජානාති රස්සං ආපස්ස සන්තෝ රස්සං පස්ස සාමිති පජානා දැන් එතනට එනකොට එයා දන්නවා. පෙරමෙන් රාග ද්වේශ මෝහ දැන් මතු වෙන්නේ නෑහැ බලවත් මතුවෙලා එනකොටම ධර්මය සිහි කරනකොටම ඒක හිදිලා යනවා. දැන් ඒ තත්ත්වයට පත්වුණා. අ සබ්බ කාය පටිසංවේ
그러면 그는 압니다. ‘dīghaṃ vā assasanto dīghaṃ assasāmīti pajānāti.’ 이제 그는 이 dhamma를 이 dhamma 그대로 알고, 그 결과도 보고 또 보며, 알아차린 채 그대로 내버림을 압니다. 그렇게 그 뒤에 ‘rassaṃ vā assasanto rassaṃ assasāmīti pajānāti, rassaṃ vā passasanto rassaṃ passasāmīti pajānāti.’ 여기에 이르면 그는 압니다. 전처럼 rāga, dosa, moha가 이제 세게 올라오지 않고, 올라오는 순간 dhamma를 떠올리기만 해도 그것이 부서져 버립니다. 이제 그 상태에 이르렀습니다.
තත්ත්වයට පත්වුණා. අ සබ්බ කාය පටිසංවේ අස්ස සිස්සාමිති සික්ඛති දැන් ක් හික්මෙන හැටි. දැන් එයා බලනවා මොනවද සබ්බ කාය? රූප කාය, චක්ඛු කාය, රූප කාය, සෝත කාය, සද්ද කාය, ගාන කාය, ගන්ධ කාය, ජිව්හා කාය, රස කාය, කාය කාය, පොට්ඨබ්බ කාය, මනෝ කාය, ධර්ම කාය ඔච්චරයි කාය තියෙන්නේ. ඇස කන, දිව, නාසය ශරීරය, මන රූප, සබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ, ධර්ම කියන මේවායේ බැඳෙන හැටි. මේවා ඡන්දර රාගයෙන් බැඳිලා ඉන්න ආකාරයෙන්නඑකට බලනවා.
‘sabbakāyapaṭisaṃvedī assasissāmīti sikkhati.’ 이제 길드는 법입니다. 이제 그는 봅니다. sabba kāya란 무엇인가? rūpa kāya, cakkhu kāya, sota kāya, sadda kāya, ghāna kāya, gandha kāya, jivhā kāya, rasa kāya, kāya kāya, phoṭṭhabba kāya, mano kāya, dhamma kāya, kāya는 그만큼입니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, 모습, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma, 이것들에 묶이는 방식, 이것들이 chandarāga로 묶여 있는 방식을 하나하나 봅니다.
මගේ ඇහැ කිරෙහි ඡන්ද රාගයෙන් මම තව පැදිලා ඉන්නවද? මොන මොන රූප කෙරෙහි මගේ චන්ද රාගය තව ඇවිදිලා බැඳිවද බැඳෙනවද? කන කෙරෙහි මගේ චන්ද රාගය කොහොමද කන පැවැත්වීම කියන්නේ කොහොමද කොබඳුබඳු ශබ්දයන් කිරෙහි මගේ හිත බැඳෙනවද නාසය කිරෙහි මගේ තියෙන ඇලින්ම බැඳීම කොහොමද ගන්ධයන් කෙරෙහි ඇලීම බැඳීම කොහොමද දිව කෙරෙහි රසය කෙරෙහි කය කෙරෙහි පහසක් කෙරෙහි ඇලීම බැඳීම කොහොමද අන්න ඒ ටික බලනකොට මොකද තියෙන්නේ? සබ්බ කාය පටිසංවේදී හොඳට පැහැදිලි වෙන්න පටන් ගන්නවා මේ තියෙන්නේ තව අහල්වල් තැන්වල බලවත් හරිය ගෙවිලා ගිහිල්ලා නම් රාග ද්වේශ මෝහ නැති වාගේ පෙරුනට තව තියෙනවනේ මේ කායට බැඳිච්චක්
‘나는 내 눈에 대한 chandarāga로 아직 묶여 있는가? 어떤 모습들에 내 chandarāga가 아직 묶여 있고 묶이는가? 귀에 대한 내 chandarāga는 어떠한가, 귀를 지니려는 것은 어떠한가, 어떤 소리들에 내 마음이 묶이는가? 코에 대한 내 들러붙음과 묶임은 어떠한가, 냄새에 대한 들러붙음과 묶임은 어떠한가? 혀, 맛, 몸, 닿음에 대한 들러붙음과 묶임은 어떠한가?’ 그것들을 볼 때 무엇이 있습니까? sabbakāyapaṭisaṃvedī가 아주 분명해지기 시작합니다. 어떤 곳에서는 센 부분이 닳아 없어져 rāga, dosa, moha가 없는 것처럼 보여도, 아직 이 kāya에 묶인 것이 있지 않습니까.
ම මගේ ඇහැට මම හරි ආසා ඉන්නවා. ඇහැ පවත්වන්නත් ආසයි ඉන්නේ. ඒ ඇහැට ගෝචරෙන රූප ඔක්කොම පවත්වන්න මම කැමති නම් මට අහවල් අහවල් මම දකින්න කැමතියි. ඒවා ඇලි අලි දකින්න කැමතියි. අන්න මම මෙහෙ මෙහෙම කරනවා. අන්න බැඳිච්ච දැන්. අන්න අපිට ලෝකෙට බැදුනා මම කියන එකෙන් මගේ කියන ඒවට බැඳිච්ච හෙ ඇහැ කන දිවනාසය ශරීරය කියන ඒවට බැඳිලා තියෙන්නේ කොච්චරද කොයි කොයි විදිහද බැඳුනේ. ඒවන් රූප ශබ්ද ගන්ධ රහස ස්පාර ධර්ම කිරෙහි කොච්චර බැඳිලා තියෙනවද මොනද විදිහට මගේ හිතේ යන්නේ නැ. අරමුණු යනකොටම දැනගන්නවා බැඳිලා තියෙන ආගන්න අන්න පටි දකිනවා. බැඳිලා තියෙන බැඳු ඡන්දරාගයෙන් එතකොට මොකේද වෙන්නේ? ඒක දැක දැකා මොකද කරන්නේ? බැඳිලා ඉන්න එක ආදීනවයක් දකිනවා ධර්මානුකූලවල දකිනවා වෙන්වීමෙන් අත්හරින්න වැලි මිදී මානිසංස වතයෙන් තී කරනකොට අන්න මිදී මිදී යනවා. එතන මොකද න්නේ
‘나는 내 눈을 아주 좋아한다. 눈을 지니고 싶어 한다. 그 눈의 대상이 되는 모습들을 다 지니고 싶다면, 나는 이것저것을 보고 싶다. 그것들을 들러붙으며 보고 싶다. 그래서 나는 이리저리 이렇게 한다.’ 그것이 묶인 것입니다. 우리는 ‘나’라는 것으로 세상에 묶였고, ‘내 것’이라는 것들에 묶였습니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸이라는 것들에 얼마나, 어떤 식으로 묶여 있는지, 모습, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma에 얼마나, 어떻게 묶여 있는지, 내 마음이 어떻게 가는지. 대상이 오는 순간 묶여 있는 것을 알아차립니다. 그렇게 묶여 있는 것, chandarāga로 묶인 것을 하나하나 봅니다. 그러면 어떻게 됩니까? 그것을 보고 또 보며 어떻게 합니까? 묶여 있는 것의 ādīnava를 봅니다. dhamma에 맞게 봅니다. 떨어짐으로 내려놓고 들러붙지 않고 벗어나는 ānisaṃsa로 떠올릴 때 벗어나고 또 벗어납니다. 거기서 어떻게 됩니까?
සබ්බ කාය පරිසංවේදී සබ්බ කාය පරිස පස්ස ශිෂාවමිති ස දැන් මේ ඉක්මෙන ආකාරය පස්සං භයං කාය සංඛාරං අස්සීස්ාමි සික්ඛති. මේ කාය සංඛාරයෝ පහකට දමනවයි කියලා. මම ඒකටයි මේ දහම ඇසුරු කරන්නේ. දහම හොඳින් නෙමෙයි.
‘sabbakāyapaṭisaṃvedī passasissāmīti sikkhati.’ 이제 넘어서는 방식입니다. ‘passambhayaṃ kāyasaṅkhāraṃ assasissāmīti sikkhati.’ 이 kāya saṅkhāra를 내버리겠다는 것입니다. ‘나는 그것을 위해 이 dhamma를 가까이한다. dhamma가 좋아서가 아니다.’
වෙලක්කා පෙලක් අය දහම ඇසුරු කරන්නේ ලොකු ගම අරගන්න ලොකු ධර්මයෙක් වෙන්න අනික් අයට බණ කියා හකම් ජය ගන්න ඔය වගේ පණ්ඩිතම් වලගොලන්ට පෙරක් අය බණ හොයාගන්න ධර්මය පස්සේ යන්න. දැන් මම යන්නේ ඒකට නෙමෙයි. මේ කාය සංඛාරයක් ඇද මේ කාය සංඛාරය පහකට දමන්න ඕන මෙන්න මේ සඳහා ධර්මය ඕනේ. අනුන් ඒක වාද කරන්නවත් අනුගෙන් ජය ගන්නවත් එහෙම එකට මට ඕනේ නැහැ. මම මෙච්චර දන්න කෙනෙක් කියලා දැනෙකුත කියලා ලෝකෙට පෙන්නන්නවත් ඒවට නෙමෙ මම මේ ධර්මය හොයාගන්නේ. දැන් මට ඕනන කරන්නේ මේ කාය සංඛාර පහ කිරීම සඳහායි මම මේ ධර්මය අරගෙන ඇසුරු කරන්නේ.
어떤 이들은 큰 이름을 얻으려고, 큰 dhamma 스승이 되려고, 남에게 설법해 이기려고, 그런 학식 있는 무리에 들려고 dhamma를 가까이합니다. 어떤 이들은 설법을 찾으려고 dhamma를 쫓아다닙니다. ‘이제 나는 그것을 위해 가는 것이 아니다. 이 kāya saṅkhāra가 있으니 이 kāya saṅkhāra를 내버려야 한다. 바로 이것을 위해 dhamma가 필요하다. 남과 다투거나 남을 이기려고 그런 것이 필요한 것이 아니다. 내가 이만큼 아는 사람이라고 세상에 보이려고 dhamma를 찾는 것도 아니다. 이제 내게 필요한 것은 이 kāya saṅkhāra를 내버리는 것이고, 그것을 위해 나는 이 dhamma를 받아 가까이한다.
වෙනෙහෙකට නෙවෙයි. පස්සං භයං කාය සංඛාරං පස්ස සිස්සාමිති සික්ඛති. මේ කාය සංඛාර වශයෙන් මේ කය මුල් කරගෙන කරන්නා වූ යම්කිසි අවෙඩක් ඇත්්ද, දුශ්චරිතයක් ඇත්්ද, පාපයක් ඇත්්ද මෙන්න මේ ටික අයින් කර ගැනීමයි මගේ පරමාර්ථය. මම ඒ සඳහායි මේ දහම ඇසුරු කරන්නේ. ඒ ඇසුරු කරන්නේ ඒක තමයි මේ පහ කරන්නේ. වෙන මොකුට ලබන්නවත් ලෞකික සම්පත්තියක් ලබන්නවත් නෙමෙයි. මෙන්න මෙතෙන්නක මොකද දෙන්නේ. ඔන්න ඕකට කියනවා කායානුපස්සනාවේ කොටස. සතර සතිපට්ඨානයෙන් කායානුපස්සනාවදෙනවා ඔතෙට එනකම්. පතන් එහා හරි ඉතුටු ටික පස්සේ ඊළඟ දවසකට ගමු.
다른 무엇을 위해서가 아니다.’ ‘passambhayaṃ kāyasaṅkhāraṃ passasissāmīti sikkhati.’ ‘이 kāya saṅkhāra로서 이 몸을 바탕으로 하는 해로운 일, duccarita, pāpa가 있다면 이것들을 걷어내는 것이 내 궁극의 목표다. 그것을 위해 나는 이 dhamma를 가까이한다. 그렇게 가까이하는 것으로 이것을 내버린다. 다른 무엇을 얻으려고도, 세간의 재물을 얻으려고도 아니다.’ 여기까지 무엇을 줍니까? 이것을 kāyānupassanā 부분이라고 합니다. 네 satipaṭṭhāna 가운데 kāyānupassanā가 여기까지 옵니다. 그 너머의 나머지 부분은 다음 날로 넘깁시다.
කායානුපස්සනාවට අනුකූලව ඔය ආර්ය මාර්ගයට වැඩෙන ආකාරය ක්රමයක් ඔය පෙන්නන්න. ඒ වගේ මේ ආනාපාන තියෙන මේ හුස්ම ගැනීම සම්බන්ධයනිනුත් හෙලීම සම්බන්ධයු තව ක්රමයක් තියෙනවා. ඒ ක්රමය දැනගන්නත් ඉස්සෙල්ලා මේ ක්රමය වටහගෙන ඉන්න ඕනේ. මේ කරමින් දහම් තේරුම් ගත්තට පස්සේ තමයි ආශ්වාස ප්රශ්වාස කරන වාතයේ ඒ එක රටාව ක්රමයකට හිත තියලා ගිහිල්ලා ඒ තුළින් ධ්යානෙන් නවානුපූරව සමාපත්තියට යන්න පුළුවන් තව ක්රමයක් තියෙනවා චේතෝ විමුක්තියට ඒක ඊළඟට විස්තරයක් කරන වෙලාවකයි මේක දැනගෙන පස්සේ ඒක කරන්න ඕනේ. ඉස්සෙල්ලා චේතෝමුක්තිය ලබන්න නිසා ධර්මය තේරුම් අරන් ඉන්න ඕනේ.
kāyānupassanā에 맞게 이 ariya magga로 자라 가는 한 방식을 보였습니다. 그와 같이 이 ānāpāna, 곧 숨을 들이쉬고 내쉬는 것과 관련된 또 다른 방식도 있습니다. 그 방식을 알기 전에 먼저 이 방식을 깨쳐 두어야 합니다. 이렇게 하며 dhamma를 안 뒤에, 들숨 날숨의 바람이 지닌 그 한 가지 결에 마음을 두어 가서, 그것을 통해 jhāna로, navānupubba samāpatti로 갈 수 있는 또 다른 방식이 cetovimutti에 있습니다. 그것은 다음에 자세히 풀 때, 이것을 안 뒤에 해야 합니다. cetovimutti를 얻으려면 먼저 dhamma를 알아 두어야 합니다.
නිවන් මග වැඩෙන මාර්ගය තෝරගන්න ඕනේ. ඊට පස්සේ තමයි ඒකට අනුකූලව අර ආශ්වාස ප්රශ්වාස කරන වාතය ක්රියාකලාපය බලන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ ඊට පස්සේ. ඒ මූල ධර්මය දකින්නේ නැතුව අර ක්රමය බලන්න ගියාට අලි වල නැහැ දන්නේ නැතුව හඬු අරගෙන නැහැ අලි බලන්න ගියා වගේ වෙනවා. බැරි හරියන්නේ නැත වෙන්නේ තැලා මැරුම් කන්න. ඒ වගේ ඉස්සෙල්ලා අලි නිල් සාත්තරය දැනගෙන ඒ වැඩේ ඉගෙනගෙන ඊට පස්සේ වන හෙන්දුවත් තරම් අලිය ළඟට යන්න. ඒක පැත්තකින් තියලා නිකන් හින්දුව තරම් අලිය ළඟට ගියාහම අපිට වෙන්නේ අලියට පැහැගිලා බොලියට යන්න තෙර පේන්නේ.
nibbāna의 길이 자라는 길을 가려내야 합니다. 그 뒤에 그에 맞게 그 들숨 날숨의 바람의 움직임을 보는 것을 익혀야 합니다. 그 바탕 dhamma를 보지 않고 그 방식을 보러 가는 것은, 코끼리 다루는 법도 모르고 갈고리를 들고 코끼리를 보러 가는 것과 같습니다. 될 리가 없고 짓밟혀 죽게 됩니다. 그러니 먼저 코끼리 부리는 법을 알고 그 일을 배운 뒤에 갈고리를 들고 코끼리 곁으로 가십시오. 그것을 제쳐 두고 그저 갈고리만 들고 코끼리 곁으로 가면, 코끼리에게 붙잡혀 저세상으로 가는 길이 보일 뿐입니다.
ඉතින් ඒ වගේ ඊ අනත්ත කියවකෝ මේ සූත්රය දුනා මේ මන්ද කරන මේ සූත්රය මට නම ඔව්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කනෙන් ආශ්වාස කරන එක නාහයෙන් ආශ්වාස කරන එක කටයෙන් ආශ්වාස කරන එක නැවත්තහම ශරීරයට යකඩ වඩලකින් අනින්න වේදනාව තියෙනවා. දැන් ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා අර ආර්ය පර්යේෂණ සූත්රයේ ආර්ය පර්යේෂණය කරපු මුල් කාලේදී මම මේවා කළා. ඒවා කරලා බලලා බලලා හිටන් ඒව වැඩක් නෑහ කියලා දැනගෙන තමයි මම ඒවා අතැරලා දාහි හටම් මේ මාධ්ය ප්රතිපදා හොයාගත්තා. ඕවා තමයි ඉස්සෙල්ලා කළේ. ඔච්චර විතරක් නෙමෙයි. සෝහන් වල හිටියා. සොහොහනේ ඉඳලා හිටන් ඇට කෑලි වලින් මුළු ඇඟ වහගෙන මහා අවුයි. ඇටාචයෙන් එන රස්නයට තැඹි තැඹි ඒවා ඉවසගෙන අර ගඳ ඉවසගෙන එහෙමත් සොහොම් වල හිටියා. මෙහෙමත් පවු තමන් හැතුවා. ඔය වෙලාවේදී කොල්ලෝ ඇවිදිලා මොකද කරන්නේ? අර දිග ඇට කෑලි අරගෙන අරහස්යෙන් බලලා හිටන් අයිනවා ඇඟට.
귀로 숨 쉬는 것, 코로 숨 쉬는 것, 입으로 숨 쉬는 것을 멈추면, 몸을 쇠꼬챙이로 찌르는 듯한 아픔이 있습니다. 붓다께서 Ariyapariyesana sutta에서 설하셨습니다. ‘ariya의 찾음을 하던 처음 무렵에 나는 이것들을 했다. 그것들을 해 보고 또 해 보고서 쓸모없음을 알고 나서 그것들을 내버리고 이 majjhimā paṭipadā를 찾아냈다.’ 처음에 하신 것이 그것들입니다. 그뿐 아니라 무덤가에서도 지내셨습니다. 무덤가에서 뼛조각으로 온몸을 덮고, 뼈더미에서 나오는 열기와 냄새를 견디며 그렇게 무덤가에서 지내셨습니다. 그렇게까지 애를 쓰셨습니다. 그때 아이들이 와서 무엇을 합니까? 긴 뼛조각을 들고 몰래 보다가 몸을 찌릅니다.
ඇඟට ඇන්නහට පස්සේ මොකද කරන්නේ? ඇලීමට ගැටීමට පත් වෙන ගැටීමට පත් වෙන යෝගට හරි තරහ යනවා. අසබ්බය වශයෙන් බැඳගෙන දඩි බිඩි ගාල නැගිලා කොල්ලො පස්සේ පන්න වෙනවා අර ඇටොඩවල් විසි කරගෙන. ඇඟම ඇට වලින් අරන් අර වහගෙන තමයි මේ ඇස්සේ ඉන්නේ. අර ඇටකෝටු වලින් ඇන්නහම මෙහෙම විසි කරනවා. ඒ පුරුද්දට උන්දියා මටත් ඇලා ගියා. හැබැයි මම ඉවසගෙන සද්දය නැතු නිකන් හිටියා. ඒ තාපසයාට යන්නට වැඩක් නැහැ. ඒ තාපසයා අපිට ඒකට අපි පස්සේ පන්නන්නේ නැහැනේ. එයාට යන්න වැඩක් නැහැ. එයා එක විඩට ගන්න බැහැ අපි නිකන් ඉම කියලා නිකන් හිටියා කියලා තියෙනවා. ඒවා ඉවසගෙන හිටපු නිසා ඒ කොල්ලන්ගෙන් ඇති වෙන කොල්ලන්ගෙන් කුරුත්ටගෙන් ඇතිවෙන ප්රශ්නයායා මට ආවේ නැහැ කියලා එහෙමත් තියෙනේ. මේ ආර්ය පරේෂය ඒ ආර්යෂ්ඨායක මාර්ගය නෙමෙයි. අත්තකිලම මතානිගයට අර හයවරුත් දුෂ්කරක් ක්රියා කරන කාලේ කොරපුවා.
몸을 찌르면 어떻게 합니까? 들러붙음과 부딪힘에 빠지는 요기들은 크게 화를 냅니다. 거칠게 둘러싸고 벌떡 일어나 뼈들을 던지며 아이들을 쫓아갑니다. 온몸을 뼈로 덮고 앉아 있다가 뼈로 찌르면 그렇게 던집니다. ‘그 버릇대로 아이들이 나도 찔렀다. 하지만 나는 참고 소리 없이 가만히 있었다. 그 수행자에게 가 봐야 소용없다, 그는 우리를 쫓아오지 않는다, 그에게 가 봐야 재미없다, 그는 그냥 가만히 있다 하고 아이들이 말했다.’ 그것들을 참았기에 그 아이들에게서 생기는 문제가 오지 않았다고도 나옵니다. 이 ariya의 찾음은 ariya aṭṭhaṅgika magga가 아닙니다. 그것은 attakilamathānuyoga로, 저 여섯 해 dukkarakiriyā를 하던 때 하신 것입니다.
බොහොම පෙලා තියෙනවා. එකක් දෙකක් නෙමෙයි. නානා ප්රකාර ක්රම අප්රාණික ධ්යානය කියලා විදිහට වැඩුවේ හැටි. හුස්ම නවත්තගෙන හිර කරගෙන ඉන්න හිටපු හැටි. නාසයෙන් ඒ කනෙන් ඔය ආදි වශයෙන් එක එක පැත්තෙන් ඇස් වලින් අර වාතය පිට වෙච්ච හැටි. මහා වේදනා සහිතව හෝ සබ්ද මතුවෙලා කැළඹිච්ච හැටි. ඒවැන්වත් හිත අධෛර්ය වෙච්ච නැති හැටි. අන්තිමට ඔය ඔක්කොම කරලා ක්ලාන්ත වෙලා වැටිලා ගිහිලත් අත අන්තිවට බලනකොට දැනගත්තා මේක නම් මාර්ගය නෙමෙයි කියලා. [උගුර කෑරීම] හැබැයි එතකොට ලෝකේ විඳිලා තියෙන්නේ යමෙක් දුකක් විඳිලා තියෙනවද නිවන් සඳහා විේතුයි කියලා යම් ක්රමයක් තියෙනද ඒ දුකේ සියල්ලන්න අභිභවාගේ දුක විඳිලා වැඩක් නෑහ කියලා අත්දැකීම ලබලා ඉවරයි. එහෙම ලබාගෙන නෑහැ මම ඒ අත්තකිළමතා ඔගේ අත්හැරිය කියලා තියෙනවා.
아주 자세히 나와 있습니다. 한두 가지가 아닙니다. 여러 가지 방식, appāṇaka jhāna라는 식으로 닦으신 일, 숨을 멈추고 막은 채 지내신 일, 코와 귀 같은 여러 곳으로, 눈으로까지 바람이 빠져나간 일, 큰 아픔과 함께 소리가 올라와 요동친 일, 그래도 마음이 꺾이지 않은 일, 마침내 그 모든 것을 하다 지쳐 쓰러지고서, 끝에 돌아보며 이것은 길이 아니라는 것을 아신 일이 나옵니다. [헛기침] 하지만 그때 세상에서 누군가 겪은 괴로움, nibbāna를 위한 것이라는 어떤 방식이 있다면 그 모든 괴로움을 넘어서는 괴로움을 겪고서, 괴로움을 겪어도 소용없다는 경험을 다 얻으셨습니다. 그렇게 얻고서 ‘나는 그 attakilamatha를 내려놓았다’고 나옵니다.
නිවන් දකින්න කරපුවා නෙමෙයි. නිවන් දකින්න ඉස්සෙල්ලා කරපු පරීක්ෂන් ඒ කතාව මේකට පටලවා ගන්න බැහැ බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙහෙම කරලා තියෙනවා කිව්ේ බුදුරජාණන් වහන්සේ නෙවෙ බෝධිසත්වය
nibbāna를 보려고 하신 것이 아닙니다. nibbāna를 보기 전에 하신 시험들입니다. 그 이야기를 이것과 뒤섞을 수 없습니다. 붓다께서 이렇게 하셨다고 하지만, 그것은 붓다가 아니라 bodhisatta입니다.
එතකොට ඒ අරිය පරිෂණ කාගය එතරයි කියලා ඒ සූත්රයම පහත් සඳහන් වෙන්නත් පේනවද අරිය පරිේසන සූත්රය කියම තියෙන්නේ. නැ මමතක සූත් පශනේ [උගුර කෑරීම] හැම ඒ පනෂන කරන කාලේදී කරයි කියලා යන කූරක ඔය තන්වල සඳහන් වෙන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නැ ඔය ඔය විස්තරය තියෙන තැන සඳහා වෙනවා. ඒක පැහැදිලිම පෙලා තියෙනවා. ඒ කාලේ තුළ කරපු ක්රියාකලාපය කියලා. ඊට පස්සේ කරපුවාග නෙමෙයි ඒක විස්තර කරලම පෙන්නනවා.
아닙니다. 그 자세한 이야기가 나오는 곳에 나옵니다. 그것이 아주 분명히 나와 있습니다. 그 기간에 하신 일이라고. 그 뒤에 하신 것이 아니라고 자세히 풀어 보입니다.
එහෙනම් ඉතුරු වේදනානුපස්සනා චිත්තානුපස්සනා ධම්මානුපස්සනා කියන සතර සතිපට්ඨානය ඉතුරු අනුපස්සනා තුනත් මේ ආනාපාන සතියත් එක්ක තියෙනවා මෙහි දේශනා කරලා තියෙන්නේ. ඉතින් ඒක අපි ඊළඟ අවස්ථාවක විස්තර කරලා ගමු
그러면 남은 vedanānupassanā, cittānupassanā, dhammānupassanā, 곧 네 satipaṭṭhāna 가운데 남은 세 anupassanā도 이 ānāpānasati와 함께 여기에 설해져 있습니다. 그것은 다음 기회에 자세히 풀어 봅시다.
අද දවසේ වෙලාවක් වැනලා පහල ඉම ගියා කැමතිට එයා පතක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)