와하라까 코리아
CD013-06

CD013 · 6번째 · 46분 · 원문 녹음

마음의 힘이 빚은 suddhaṭṭhaka와 온전한 avihiṃsā의 한계

චිත්ත බලයෙන් ශුද්ධාෂ්ඨක නිපදවීම හා සර්ව අවිහිංසාවාදයේ අප්‍රායෝගික බව

අද අපිට ප්‍රශ්න කිහිපයක් ලැබිලා තියෙනවා.

오늘 우리에게 몇 가지 물음이 들어왔습니다.

අද අපිට ප්‍රශ්න කීහිපයක්ම ලැබිලා තියෙනවා උත්තර දෙන්නට.

오늘 대답할 물음이 꽤 여럿 들어와 있습니다.

අපි ගත්‍යාවශ්‍ය ප්‍රශ්න ටික තෝරගමු ඉස්සෙල්ලා.

먼저 꼭 필요한 물음들을 골라 봅시다.

දැන් තුළ ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා මේ ජලය පිරිසිදු කිරීම සඳහා විස බීජ නැසීමට උණු කිරීම හෝ රසානව්‍යයේ මගින්. ප්‍රාණඝ ගහතය සිදුවේද විශීජ සත්ව ඝනයට නොවැටේද කියලා ප්‍රශ්නයක් අහනවා.

이제 이런 물음이 있습니다. 물을 깨끗이 하려고 병균을 없애고자 끓이거나 약품을 쓰면 pāṇātipāta가 일어나는가, 병균은 satta의 무리에 들지 않는가 하고 묻습니다.

මෙතන්දිට අපි විශේෂයෙන්ම දකින්න ඕන දෙයක් තියෙනවා මෙන්න මෙහෙම දෙයක්.

여기서 우리가 특히 보아야 할 것이 있습니다. 바로 이런 것입니다.

බෞද්ධයයින්ට අවශ්‍ය වෙන්නේ රාගක්ෂය, ද්වේශක්ය, මෝහක්ය කිරීමෙන් ලබන නිවන. පරමාර්ථය තියෙන්නේ මෙතනයි.

부처님을 따르는 이들에게 필요한 것은 rāga를 다 없애고, dosa를 다 없애고, moha를 다 없애어 얻는 nibbāna입니다. 목표는 바로 여기에 있습니다.

මේ පැවැත්මට ඉන්න තාක්කල් ලෝක සත්වයෙකුට ලෝක සත්වයෙක්කින් තවත් සත්වයකුට හිංසාවක් නොවෙන ජීවිතයක් එක මොහොතක්වත් ගත කරන්න බැ.

이 bhava 안에 있는 한, 세상의 satta가 다른 satta에게 해를 끼치지 않는 삶을 단 한 순간도 보낼 수 없습니다.

අපි යම් තැනක ඉඳගත්තොත් ඔතනත් ඉන්නවා ුද්‍රීවී. දැන් අපි ඉඳගත්තොත් සුදර දිවින් පොඩි වෙලා යනවා.

우리가 어딘가에 앉으면 거기에도 작은 목숨들이 있습니다. 우리가 앉으면 작은 목숨들이 짓눌려 버립니다.

අපි ගමනක් ගියොත් කියන පියවරක් පියවරක් පාසාම ශුද්‍ර ජීවීන්ගේ පටන්ගෙන ශුද්‍රාණීන් මරණයට පත් වෙනවා.

우리가 길을 가면 한 걸음 한 걸음마다 작은 목숨들을 비롯해 작은 것들이 죽음에 이릅니다.

උන්වෙත් අත පය තියෙනවා පුංචි වුණා. ඒවත් කැඩෙනවා, තැලෙනවා, පොඩි වෙනවා.

그들에게도 작지만 손발이 있습니다. 그것들도 부러지고 으깨지고 짓눌립니다.

අපි එක වැඩක් කරනකොට ඒකට සම්බන්ධ වෙලා තියෙෙන ශුද්ධ ජීවීන්ගෙන් පිරිලා ඉන්න. අනන්ත සත්වයින්ගෙන් පිරිලා ඉන්න ලෝකේ අපිට අතක් පයක් හොළවන්නවත්, හැරෙන්නවා තිරක් නෑ. ඒකම ප්‍රාණියෙකුටවත් හිංසා නොවෙන විදිහට.

우리가 일 하나를 할 때 그에 얽힌 작은 목숨들로 가득하고, 끝없는 satta로 가득한 이 세상에서, 한 목숨에게도 해가 되지 않게 손발 하나 움직이거나 몸을 돌릴 틈조차 없습니다.

මෙහෙම ප්‍රශ්නයක් මෙතන තියෙනවා.

여기에 이런 문제가 있습니다.

දැන් සියලුම ප්‍රාණීන්ට හිංසා නොකරන ජීවිතයක් ගත කරන්න කෙනෙක් හිතනවානම්. ඒ පැවැත්ම තුළ එහෙම එකක් නෑ.

이제 누가 모든 목숨을 해치지 않는 삶을 살겠다고 생각한다면, 그 bhava 안에는 그런 것이 없습니다.

යම්කිසි කෙනෙක්ගේ පැවැත්මක් තුළ අපි ජලය ටිකක් නිකන් ඇල්ලු වතුර ටිකක් පානය කළත් ඕක එක් ුද්‍ර ජීවෙන් ඉන්නවා. ඇල් වතුර උණු කළත් ඒකෙත් සුදර ජීවෙන් මැරෙනවා.

누구의 삶에서든 그냥 떠 놓은 찬물을 조금 마셔도 거기 작은 목숨들이 있습니다. 찬물을 끓여도 거기서도 작은 목숨들이 죽습니다.

දැන් වෙන දෙයක් ඕනේ නැහැ පරිප ටිකක් නම් සෝදනට ගුල්ල කොච්චර ඉන්නවද?

다른 것 말할 것도 없이 렌틸콩 조금 씻는 데도 바구미가 얼마나 있습니까?

හාල් ටිකක් අරන් හෝජනට අනන්වීක්ෂයා කරන් හාලයක් ටික පරීක්ෂා කරලා බැලුවොත් ඕකෙත් තියෙනවා ුද්‍රීවී. ආල ටික හෝදන්න ගත්තත් හෝදනකොට විශාල ගණක් එව් මැරිලා.

쌀을 조금 가져다 현미경으로 살펴보면 거기에도 작은 목숨들이 있습니다. 쌀을 씻으면 씻는 동안 아주 많은 수가 죽습니다.

ගහක් වෙලක් ිටවන්න පොළොව කෙටුවහම එතනත් මැරනවා විසාර කොට පරසක්.

나무나 덩굴을 심으려고 땅을 파면 거기서도 아주 많은 수가 죽습니다.

මෙතන්දි එබඳු ආකාරයක් නොවන්නා වූ සත්ව හිංසාවක් සිදුනවන ජීවිතයක් ගත කරන්න බැහැ.

여기서, 그런 식의 satta 해침이 일어나지 않는 삶은 살 수 없습니다.

ඒකට හේතුවක් තියෙනවා.

거기엔 까닭이 있습니다.

ලෝකයේ සුදර වැඩ කරලා, පහත් වැඩ කරලා අනුන්ට වැනසීමක් ඇති කරපු යම් සත්ව කෙනෙක් ඇත්නම්. ඒකේ විපාකය පලෙන්න ගියාම එයා ඒ විපාකයට ගෝචර වෙන තැනක උපදිනවා ඒ තැනකට පිවිසෙන්න වෙනවා.

세상에서 하찮은 짓, 낮은 짓을 하여 남을 망가뜨린 어떤 satta가 있다면, 그 vipāka가 익을 때 그는 그 vipāka를 받는 자리에 태어납니다. 그런 자리로 들어가야 합니다.

එ ස්වභාවිකවම සත්වයෙක් යනකොට එනකොට පමණක් නෙමෙයි. ගහක කොළයක් බිම වැටෙනකොටත්. ඒ ක්‍රියාවලිය නිසාත් ඒ සත්වයන්ට දුක් කරරදර ඇති කරන පරිසරයක් වෙලා තියෙනවා ඒකේ ජීවත් වෙන්නේ.

그것은 저절로, satta가 오갈 때만이 아니라 나뭇잎 하나가 땅에 떨어질 때에도, 그 움직임 때문에 그 satta들에게 괴로움과 시달림을 주는 환경이 되어 있고, 그들은 그 안에서 살아갑니다.

දැන් කොලේ බිත්තර දාලා යනවා. කොලේ දීලා වැටෙනවා. වැටිච්ච කොළේ වෙල යනවා. ඒක දාපු බිත්තත් වෙල යනවා. අපි කවුරුවත් කළේ නැ. මේ ගහේ කුලේ වැටන එක අපිට නතර කරන්න බැහ.

이제 잎에 알을 낳고 갑니다. 그 잎이 떨어집니다. 떨어진 잎은 말라 갑니다. 거기 낳은 알도 말라 갑니다. 우리 누구도 한 일이 아닙니다. 이 나무의 잎이 떨어지는 것을 우리는 멈출 수 없습니다.

මනුස්සයෝ හෝ ගමනක් යනවා. එහෙම නැත්නම් ගලක් පෙරලෙනවා. පොළොවෙන් තව තැනකට මහා වැස්සක් වහිනවා. මේ වැස්ස වහිනට සුද්‍ර ජීවීන් කොච්චර විනාශ වෙනවද?

사람들이 길을 가거나, 아니면 바위가 굴러갑니다. 땅 위 어딘가에 큰비가 내립니다. 이 비가 내릴 때 작은 목숨들이 얼마나 죽습니까?

මේ ස්වභාව ධර්මය කියලා අපි වචනයක් කියනවා. පැවැත්මක් අපි නි අපි පැවැත්මක් නිර්මාණය කළා නම් ඒ නිර්මාණය කරපු ආකාරයට ගති ලක්ෂණයට අනුව තමයි පැවැත්ම නිර්මාණය වෙන්නේ.

우리는 이것을 자연의 이치라는 말로 부릅니다. 우리가 어떤 bhava를 지어냈다면, 그 지어낸 방식, 그 성향에 따라 bhava가 지어지는 것입니다.

එතකොට ඒ බඳු පරිසරයෙක් අපි උපදිනවා නම් ඊයිට ගෝචරෙන විපාකයක් විහින්යි උපදින්නේ.

그러니 우리가 그런 환경에 태어난다면, 그에 맞는 vipāka에 의해 태어나는 것입니다.

මේක තමයි ධර්ම ස්වභාවය කියන්නේ ඔන්න ඕකයි.

이것이 바로 dhamma의 본성이라는 것입니다.

මිනිහෙ දැනගෙන කළා හරි නොදැන කළා හරි යමක් කරනකොට ක්‍රියාවක් වෙනකොට මේ පැවැත්මේ ක්‍රියාවලියත් තුළදී එකින එක සම්බන්ධය මාධ්‍ය කරගෙන උපදි ලෝක සත්වයාට ඒ පැවැත්ම ක්‍රියාවලියේ දුක සැප දෙකටම ඔරොත්තු දෙන විදිහේ නැ දෙකටම ගෝචර වෙන විදිහේ ජීවිත පැවැත්මත් තමයි විපා විපාකස්කන්ධයක් වශයෙන් ලැබෙන්නේ.

사람이 알고 하든 모르고 하든 무엇을 하여 행위가 일어날 때, 이 bhava의 흐름 안에서 하나하나의 이어짐을 매개로 태어나는 세상의 satta에게는, 그 흐름의 괴로움과 즐거움 둘 다를 견디는—아니, 둘 다를 받게 되는—삶이 vipāka khandha로 주어집니다.

ඒ නිසා මේ ලෝක සත්‍යට ඒ විපාකය විඳින්න සිද්ධ වෙනවා.

그래서 세상의 satta는 그 vipāka를 겪어야 합니다.

මෙතන්දි අපිට යම්කිසි ආකාරයෙන් යමක් අත්හරින්න පුළුවන් අපිට දැනුවත් යමක් කරන්න පුළුවන් නම් අපේ හිත දූෂ්‍ය වෙන අපේ මාර්ගයට බාධාව වෙන යමක් ඇත්නම් අපි මනාසේ සිහියෙන් ඉඳලා ඒක අයින් කරගන්න ඕනේ.

여기서 우리가 어떻게든 놓을 수 있는 것, 알고서 할 수 있는 것이 있다면, 우리 마음을 더럽히고 우리 magga에 걸림이 되는 것이 있다면, 우리는 sati를 잘 지니고 그것을 떼어내야 합니다.

සියලුම සත්ව හිංසාවක් නොවෙන ජීවිතයක් ගත කරන්න කිය අපි ගියොත් පරමාර්ථය ඒකනවා. පැවැත්ම කොතනකවත් ඒක කරන්න බැ.

모든 satta 해침이 없는 삶을 살겠다고 나서면 목표가 빗나갑니다. bhava 어디에서도 그것은 할 수 없습니다.

ඕක ඔය විදිහට කරන්න යනකොට තමයි නිගණ රාතපුත්ත නහා ජෛන මහාර කියන එක්කෙනා නාහේ පොළුන් කෑලි ගහගන්නවා ුද්‍ර ජීවෙන් ආශ්වාස කරන ඇතුලට ැදී මැරෙයි කියලා. වතුර උණු කරන්නේ නෑ. ඇල් වතුර පානය කරනවා. උණු කළො සත්තු මැරෙනවට බිම අඩිය තියලා ගමනක් කරන්නේ නැ. පයට පෑගෙන සත්තු මැරෙනවට මේ වගේ පැවැත්මය අවිහිංසාව පරමාර්ථ කරගෙන ජීවත් වුණා.

그렇게 하려다 보니 Nigaṇṭha Nātaputta, 곧 Jaina의 Mahāvīra라 불리는 이는 작은 목숨들이 숨 쉴 때 안으로 들어가 죽을까 봐 코에 천 조각을 대었습니다. 물을 끓이지 않고 찬물을 마셨습니다. 끓이면 생물이 죽으니까요. 발에 밟혀 생물이 죽을까 봐 땅에 발을 디뎌 다니지 않았습니다. 이렇게 avihiṃsā를 목표로 삼아 살았습니다.

ඒකට බණුත් කිව්වා.

그것에 대해 가르침도 폈습니다.

හැබැයි පැවැත්ම තුළ අවිහිංසාවෙන් ජීවත් වෙනවා කිව්වහම අවිහිංසා හිංසාවක් නොවී සත්‍යයෙවර හිංසාවක් නොවී පැවැත්මක් ගෙනියන්න බැ.

그러나 bhava 안에서 avihiṃsā로 산다고 해도, 정말로 해침 없이 bhava를 이어 갈 수는 없습니다.

පව් පව් කියන එක සිද්ධ වෙන්නේ අපි විසින් ඒ පැවැත්ම තුළ යම්කිසි විදිහක ප්‍රාණඝාතයක් කරන බලාපොරොත්තු වෙන් යමක් කළා නම් ඒක පාපයට වැඩෙනවා.

pāpa라는 것이 일어나는 것은, 우리가 그 bhava 안에서 어떤 식으로든 목숨을 빼앗으려는 바람으로 무엇을 했을 때이며, 그것이 pāpa에 듭니다.

සිද්ධ වෙන දේ සහ සිද්ධ කරන දේ මේ දෙකක්. යමක් කරනකොට තව යමක් සිද්ධ වෙනවා. සිද්ධ වෙන දේ පාප චේතනාවට වැටෙන්නේ නෑ.

일어나는 것과 일으키는 것, 이 둘이 있습니다. 무엇을 할 때 다른 무엇이 일어납니다. 일어나는 것은 pāpa cetanā에 들지 않습니다.

ඉල්ල කරලා කළා නම් යම්කිසි දෙයක් දැන් වතුරව උණු කරන්නේ ප්‍රාණීන් අසඳ කියන බලාපොරොත්තුවෙන් කළානම් ඒක අහුවෙනවා ප්‍රාණඝාතයෙන්

겨냥하고서 무엇을 했다면, 이를테면 물을 생명을 죽이려는 바람으로 끓였다면 그것은 pāṇātipāta에 걸립니다.

වතුර වුණු කළේ මොන පරමාර්ථයෙන්ද කියන එකයි බලන්න ඕනේ.

물을 무슨 목적으로 끓였는지를 보아야 합니다.

පොළොව කෙටුවේ ප්‍රාණීන් වරන්න නම් ප්‍රාණඝාතයට අහුවෙනවා. පොළොව කෙටුවේ ගොවිටන් කරන්න නම් ප්‍රාණී මරණ බලාපොරොත්තු වකින් එතන ඒ වැඩිය කෙරි වුනේ නැහැ. හැබැයි අපි දන්නවා ප්‍රාණීන් මැරෙන බව.

땅을 판 것이 목숨을 죽이려는 것이었다면 pāṇātipāta에 걸립니다. 땅을 판 것이 농사를 지으려는 것이었다면 그 일은 목숨 죽이기를 바라고 한 것이 아닙니다. 하지만 우리는 목숨들이 죽는다는 것을 압니다.

නමුත් ඒක වළක්වන්න බැරි දෙයක්. දැන් ගමනක් යනකොට ප්‍රාණීන් මැරෙන බව අපි දන්නවා. ප්‍රාණීන් මරණ බලාපොරොත්තුවෙන් ගමනක් ගියා නම් ඒක පාප චේතනාවට අයිති.

그러나 그것은 막을 수 없는 일입니다. 길을 갈 때 목숨들이 죽는다는 것을 우리는 압니다. 목숨을 죽이려는 바람으로 길을 갔다면 그것은 pāpa cetanā에 속합니다.

ගමනක් යනවා වෙන දෙකට ප්‍රාණයෙන් මැරෙනවා. ඒක පාප චේතනාව හා සම්බන්ධ නෑහැ. නමුත් සත්ව හිංසාව සිද්ධ වෙනවා.

길을 가는 사이에 목숨들이 죽습니다. 그것은 pāpa cetanā와 얽히지 않습니다. 그러나 satta 해침은 일어납니다.

සත්ව හිංසාව වෙන එක වළක්කන්න මේ පැවැත්මයෙන්ද කිසි කෙනෙකුට බැහ. සත්ව හිංසාව කරන එක වළක්කන එක තමයි පවින් වැලකී.

satta 해침이 일어나는 것은 이 bhava에서 누구도 막을 수 없습니다. satta 해침을 하는 것을 삼가는 것, 그것이 바로 pāpa를 멀리함입니다.

සත්ව හිංසාව කරනවයි කියන්නේ සත්ව හිංසාවක් කරන බලාපොරොත්තුවෙන් යමක් කරනවානම්. අන්න ඒක වැටෙනවා ඒක.

satta를 해친다는 것은 satta를 해치려는 바람으로 무엇을 하는 것입니다. 바로 그것이 거기에 듭니다.

ඒ විස බීජ කියන්නේ සත්ව කොටසක් නෙමෙයි.

그 병균이라는 것은 satta의 무리가 아닙니다.

විස බීජ කියලා කියන්නේ එක්තරා විදිහක. දක්වලංගල ජීවිතයක් තියෙනවා පැවැත්මක් තියෙනවා වාගේ අන්න එහෙම ඒවත් ක්‍රියාත්මක වෙනවා මේ ලෝකේ දැන් හතු පිබෙනවා. හයක් පිපෙනකොට හත සතයෙක් නෙමෙයි. නමුත් ඒකත් බුබුලක් ඇවිදිලා ඒක සකස් වෙලා ක්‍රියාත්මක වෙලා ගස් ගොලන් හැදෙනවා වගේ ඒකක් හැදෙනවා.

병균이란 어떤 식으로 삶이 있고 bhava가 있는 것처럼 그렇게 작동하는 것들입니다. 이 세상에 버섯이 돋아납니다. 버섯이 돋을 때 버섯은 동물이 아닙니다. 그래도 그것도 거품처럼 부풀어 짜이고 작동하여, 나무와 풀이 자라듯 하나가 생겨납니다.

ඒ වගේම මේබ බැක්ටීරියා කියන ඒවා. අන්න එහෙම කොටසක්. හතු වර්ගයක් වාලා වෛරස් කියන ඒවා. ඒවත් එහෙම ක්‍රමයක්. සත් කොටස් ඔය අතර ඉන්නවා. ජීවෙන් ඉන්නවා.

마찬가지로 bacteria라는 것들도 그런 부류입니다. 버섯 종류 같은 virus라는 것들, 그것들도 그런 방식입니다. 그 사이에 동물 무리도 있습니다. 목숨들이 있습니다.

බරවිරයකට බෙහෙතක් බොනකොට සප්‍රමාණ සතු මැරෙනවා. ඉතින් ඒ වෙලාවේ සතු මරන්න බේතක් බොනවා කියලා ගත්තොත් එහෙම අපි ඒක ප්‍රාණඝාතය මුල් කරගෙන කරපු ක්‍රියාවක් වෙනවා.

배탈에 약을 먹으면 헤아릴 수 없는 생물이 죽습니다. 그때 생물을 죽이려고 약을 먹는다고 한다면, 그것은 pāṇātipāta를 뿌리로 한 행위가 됩니다.

බරේ අජීරණයක් තියෙනවා. අජීරණයට අජීරණය සුව කරගන්න ෙත්බන බලාපොරොත්තු වෙන නම් බිව්වේ ඒක ප්‍රාණඝාත චේතනාවත් එක්ක සම්බන්ධයක් නෑහ.

배에 소화불량이 있습니다. 소화불량을 낫게 하려는 바람으로 약을 먹었다면, 그것은 pāṇātipāta cetanā와 아무 상관이 없습니다.

හැබැයි අජීසුව කරගන්න බිව්වා සතුන්ගේ සත්ව විනාශයක් සිද්ධ වෙනවා. ඒ විනාශය සිද්ධ වෙන එක අපිට කරන්න දෙයක් නෑහ. ඒක ඒ සත්තාගේ විපාකය.

다만 소화불량을 고치려고 마셨는데 생물들이 망가지는 일이 일어납니다. 그 망가짐에 대해 우리가 할 수 있는 것은 없습니다. 그것은 그 생물의 vipāka입니다.

ඒ බැඳු සත්තු ඊට කැලපෙන විපාක විඳින තැන ඉපදුනහම ඔවුන්ට ඒ විපාකයට ගෝචර වෙන්න සිද්ධ වෙනවා.

그런 생물들은 그에 맞는 vipāka를 겪는 곳에 태어나면 그 vipāka를 받게 됩니다.

සත්වයින්ගේ විපාකය ඇති කරන්න. එහෙම දහමක් අපිට නැහ. පැවැත්ම තුළ එහෙම ක්‍රමයකුත් නෑහ.

satta의 vipāka를 바꾸어 놓는, 그런 dhamma는 우리에게 없습니다. bhava 안에 그런 방식도 없습니다.

ලෝක සත්වයා විපාක විනයන්ද ඒ තැන ඉපදිලා ඒ විපාකයට ගෝචර වෙනවා.

세상의 satta는 vipāka를 겪으려고 그곳에 태어나 그 vipāka를 받습니다.

ක්‍රියාවලිය කියන එක අපි හිතලා කරන ක්‍රියාවලියක් තියෙනවා අපි නොහිතා ස්වභාවයෙන් සිද්ධ වෙන ක්‍රියාවලියකුත් තියෙනවා. දැන් වැස කවුරුව හිතලා කරන එකක් නෙමෙයි. හැබැයි වැස නිසා අප්‍රමාණ සත්ව කොටසක් වන්සෙනවා.

움직임에는 우리가 생각하고 하는 움직임이 있고, 생각하지 않아도 저절로 일어나는 움직임도 있습니다. 비는 누가 생각하고 내리게 하는 것이 아닙니다. 그러나 비 때문에 헤아릴 수 없는 satta가 망가집니다.

අව්ව කියන්නේ කවුරුවත් කියලා හිතලා කරන එකක් නෙමෙයි. අව්ව වැටීම නිසා විශාල සත්ව කොටසක් වැනසේනවා. දැවිලා පිච්චිලා යනවා.

햇볕은 누가 생각하고 하는 것이 아닙니다. 햇볕이 내리쬐어 많은 satta가 망가집니다. 타고 그을려 사라집니다.

අතන ජලයට ගෝචර වෙලා අහුවෙලා වෙනස් වෙලා යනවා. හුළඟහමන එක අපි කවුරුවත් කියලා හිතලා කරන එකක් නෙමෙයි. ඔය හුළඟටත් වේර කරවෙලා යන්න සූක්ෂම ජීවීන් ඉන්නවා. කරවෙලා වේලා මැරිලා යනවා හුලන් පාරටා. ගින්නටත් දැවිලා පිච්චි යනවා.

저쪽에선 물에 휩쓸려 걸려 바뀌어 버립니다. 바람 부는 것도 우리 누가 생각하고 하는 것이 아닙니다. 그 바람에도 말라 버리는 아주 작은 목숨들이 있습니다. 바람결에 말라 시들어 죽습니다. 불에도 타고 그을려 사라집니다.

මේ ආකාරයෙන් මේ ලෝකේ සියලුම ආපෝ ධාතුවෙන්, තේජෝ ධාතුවෙන්, වායෝ ධාතුවෙන්, පඨවි ධාතුවෙන්. ඒවයින්ම තමයි විපාක ලෝකය ගොඩනැගිලා තියෙන්නේ.

이렇게 이 세상은 모두 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu로 되어 있고, 바로 그것들로 vipāka의 세상이 세워져 있습니다.

ඒ විපාක ලෝකයේ එබඳුවන්න හා විපාක දෙන තැනක ඒ සත්වයා උපදින්නේ. ඒ සත්‍යයා කරපු පාප කර්මය විපාක ගෙවන්නේ.

그 vipāka의 세상에서, 그런 vipāka를 주는 곳에 그 satta가 태어납니다. 그 satta가 지은 pāpa kamma의 vipāka를 갚습니다.

ඒ නිසා මිනිහා දැනගෙන කෙනත් නොදැන කළත්. නොදැන වුණත්. ඒ ක්‍රියාවලිය ඒ සත්වයෙන් ගිය පාප ලෝකයක්. පාපය ගවන්න හැදිච්ච ලෝකය හැටි.

그러니 사람이 알고 하든 모르고 하든, 그 흐름은 그 satta가 지나온 pāpa의 세상, pāpa를 갚도록 지어진 세상의 모습입니다.

ඒක නැති කරන්න සත්වයෙකුට මනුස්සයෙක්ාවනම සත්වයෙකුත් ඒක නැති කරන්න බැහ.

그것을 없애는 일은 사람이든 어떤 satta든 할 수 없습니다.

අපි ගමනක් යනකොටත් ඇඟේ වැදෙන සත්ව කොටසොත් ඉන්නවා. අතකින් අත පිහි දැම්ම. එතනත් ඉන්නවා කොටසක්. ඉතින් අපි ඕකෙන් දැනගන්න ඒක තියෙනවා. මේ හැමතැනකම

우리가 길을 갈 때도 몸에 부딪히는 satta 무리가 있습니다. 손으로 손을 훔쳐도 거기에도 무리가 있습니다. 그러니 우리가 거기서 알아야 할 것이 있습니다.

දැනගන්න ඒක තියෙනවා. මේ හැමතැනකම සත්වයෙන්ගේ විනාශයක් සිද්ධ වෙනවා. සත්ව හිංසාවක් කරනවා කියන එකයි සත්ව හිංසාවක් වෙනවා කියන්නේ දෙකක්. සත්ව හිංසාව වෙන එක වක්කවන්න බැ.

이 모든 곳에서 satta의 망가짐이 일어납니다. satta를 해친다는 것과 satta 해침이 일어난다는 것은 둘입니다. satta 해침이 일어나는 것은 막을 수 없습니다.

සත්ව හිංසාව කරන එක වළක් කරන්න ඕනේ. අන්න ඒකෙන් ප්‍රාණඝාතයෙන් වෙන් වෙන එකට අපි කරන්න පුළුවන් හරි එච්චරයි.

satta 해침을 하는 것은 삼가야 합니다. 그것으로 pāṇātipāta에서 떨어지는 것, 우리가 할 수 있는 것은 딱 그만큼입니다.

අපි යමක් කරනකොට සත්ත හිංසාවක් වෙන්න පුළුවන්. ඒක ඒ ලෝක සත්‍යාව විපාක වශයෙන් එතන ඉපදුනා නම් එතනට ගෝචර වෙලා ඉපදිලා ඉන්නේ. ඒකට ගෝචර වෙන්නේ. ඒක වළක්කන්න අපිට බැහ.

우리가 무엇을 할 때 satta 해침이 일어날 수 있습니다. 그 satta가 vipāka로 거기 태어났다면, 거기에 맞게 태어나 있는 것이고 그것을 받는 것입니다. 우리는 그것을 막을 수 없습니다.

එතකොට ඒක ඒ සත්ව හිංසාව වෙනවා අපි කරන වැඩක් නිසා සත්ව හිංසාව වෙනවයි කියන සිද්ධිය අපේ මනස දූති කරලා මාර්ගය පූර්ණය කරන්න බාධාවක් වෙලා නැ.

그러니 우리가 하는 일 때문에 satta 해침이 일어난다는 그 일이, 우리 마음을 더럽혀 magga를 채우는 데 걸림이 된 것은 아닙니다.

අපිට තියෙන්නේ ලෝකය තුළ සත්ව හිංසාවක් අපි නිසා වෙනවා නම්, සත්වයෙක් නිසා වෙනවා නම්, පැවැත්ම නිසා වෙනවා නම් පැවැත්මේ ආදීනව මේකයි කියලා දැනගන්න. ඒ පැවැත්ම හොඳ නෑ. ඒ පැවැත්ම නිසා තමයි අප්‍රමාණ දුක් අර්ථ විඳින්න සිද්ධ වෙන්නේ. තමන්ට හෝ ලෝක සත්වයාට

우리가 할 일은, 세상에서 satta 해침이 우리 때문에, satta 때문에, bhava 때문에 일어난다면 bhava의 ādīnava가 바로 이것임을 아는 것입니다. 그 bhava는 좋지 않습니다. 그 bhava 때문에 자신이든 세상의 satta든 헤아릴 수 없는 괴로움을 겪어야 합니다.

එබ පු පැවැත්මේ ආදීනව දැකලා මේ පැවැත්ම යම් තැනක නැද්ද අන්න එතන සත්ත හිංසාවක් සිද්ධ වෙන්න දෙතු නෑ.

그런 bhava의 ādīnava를 보고, 이 bhava가 없는 곳—거기에는 satta 해침이 일어날 까닭이 없습니다.

අන්න එතන්ට පත්වීම පරමාර්ථ කරගෙන අපිට වළක් පුළුවන් දෙයින් වළකිනවා. බැරි හරි අපි දන්නවා.

거기에 이르는 것을 목표로 삼아, 우리가 삼갈 수 있는 것은 삼갑니다. 할 수 없는 부분은 우리가 압니다.

අපිට දුකක් සංවේගයක් ඇති වෙනවා. ඒන් සත්වයන්ට දුක් ඇරතර ඇති වෙනකොට හැබැයි එබඳ සංයෝගිකවත් වෙන්නේ මේ ලෝකේ පැවැත්ම නිසයි.

satta들에게 괴로움과 시달림이 생길 때 우리에게 괴로움과 saṃvega가 일어납니다. 그러나 그런 만남이 일어나는 것도 이 세상의 bhava 때문입니다.

මේ පැවැත්ම යම් තැනක නැද්ද එතන එහෙම අපි නිසා හිංසාව සිද්ධ වෙන්නේ නෑහ කියලා දැනගත්තහම එහෙනම් ඒ තමයි නිවන.

이 bhava가 없는 곳, 거기에는 우리 때문에 해침이 일어나지 않는다는 것을 알게 되면, 그것이 바로 nibbāna입니다.

නිවීමේ ලබන ප්‍රතිඵලය එතන්ට පත්වීම පරමාර්ථ කරගන්නවා මිසා පැවැත්ම තුළ සත්ව හිංසාවක් සිද්ධ නොවෙන පැවැත්මක් හෙව්වො එහෙම තැනක් නෑ.

꺼짐으로 얻는 결과, 거기에 이르는 것을 목표로 삼을 일이지, bhava 안에서 satta 해침이 일어나지 않는 bhava를 찾는다면 그런 곳은 없습니다.

ඒ ඕක දකින්න ඕනේ. යම් පැවැත්මක් අපි යම්කිසි ක්‍රියාවක් කරනකොට ඒක අපේ මනසට බාධා පමුණවා නම් ආර්ය මාර්ගයට අපි ඒකෙන් වළකින්න ඕනේ.

그것을 보아야 합니다. 어떤 bhava에서 우리가 어떤 행위를 할 때 그것이 우리 마음에 걸림을 준다면, ariya magga를 위해 우리는 그것을 삼가야 합니다.

ඒ මට්ටම දැනගන්න ඕනේ.

그 수준을 알아야 합니다.

සත්ත හිංසාව වළක්කන එක ආර්ය මාර්ගය කියලා ගත්තොත් එහෙම ඒක හරියන්න වැඩක් නෙමෙයි.

satta 해침을 막는 것을 ariya magga로 여긴다면 그것은 맞는 일이 아닙니다.

රාගක්ෂය කරන එක, ද්වේශ අක්ෂය කරන එක, මෝහ අක්ෂය කරන එක ආර්ය මාර්ගයක් කියලා දැනගත්තොත් ඒක යථාර්ථය.

rāga를 다 없애는 것, dosa를 다 없애는 것, moha를 다 없애는 것이 ariya magga라고 안다면 그것이 참입니다.

ඒකේ අන්තිම තීරණයක් එනවා.

거기에 마지막 결론이 옵니다.

දැන් ගොවි තැන් කරන්න යන පුද්ගලයෙකුට ඔය අනුකම්පාව වැඩි වෙන්න වැඩි වෙන්න. අනේ මේ ගොවි තැන් කිරීම නිසා මෙච්චර සත්වනයක් සිද්ධ වෙනවා. මට ඒවයෙන් අයින් වෙලා ජීවත් වෙන්න ඇහෙනම්. එයා පුළුවන් තරම් අයින් වෙන්න බලනවා. එතකොට ජීවත් වෙන්න බැරු යනවා ගිහි වශයෙ.

이제 농사를 지으러 가는 사람에게 연민이 점점 커져 갑니다. '아, 이 농사 때문에 이렇게 많은 satta가 망가지는구나. 거기서 벗어나 살 수 있다면.' 그는 할 수 있는 만큼 벗어나려 합니다. 그러면 재가자로서는 살 수 없게 됩니다.

එයා කල්පනා කරනවා ඒවයෙන් අයින් වෙන පැවිද වහින්න ඕන.

그는 그런 것에서 벗어나는 pabbajjā를 해야겠다고 생각합니다.

ඒ උන්වහන්සේට බලනකොට අනේ මම ගමනක් ගියාම එතකොට හතු මැරෙනවනේ. උන්වහන්සේටක් කැමති නැහ. අයින් කරන්න පුළුවන් යමක් තියෙනවා නම් අයින් කරම අයින් කරන්න බැරි හරියක් තියෙනවා නම් ඒට තියර කරන්න දෙයක් නෑහ.

그 스님이 보니 '아, 내가 길을 가면 생물들이 죽는구나.' 스님도 그것을 원하지 않습니다. 떼어낼 수 있는 것이 있으면 떼어냅니다. 떼어낼 수 없는 부분이 있다면 거기에는 어찌할 것이 없습니다.

ඉතින් එබඳු ගති ලක්ෂණයක් ඇති කෙනාට ඇති වෙනවා නම් දානුකම්පික හැඟීමක්. අනේ මගේ පය තැබ සතෙක් නොමැරේවා කියන ඒ වගේ හැඟීමක් නම් ඇති වුණේ. අන්න ඒ ගතිය තමයි බ්‍රහ්ම විහරණවල ලක්ෂණය.

그런 성향을 지닌 이에게 dayānukampā의 느낌이 생긴다면—'아, 내 발 디딘 곳에서 생물이 죽지 않기를' 하는 그런 느낌이 생겼다면, 바로 그 성향이 brahmavihāra의 특징입니다.

එහෙම මානසිකත්වයක් කෙනෙකුට වැඩුනොත් එයාට ඒ අන්තිම කෙරවරත් තමයි ඉරධි බලයක් ලැබෙනවා.

그런 마음가짐이 누군가에게 자라면, 그에게 마침내 iddhi의 힘이 생깁니다.

ඒ ලැබෙන ඉරලයෙන් එයා අඩිය ගහපු තැන අනික් අඩිය ගහනවා පේනවා මිසක් අඩිය බිමට හිර වෙන්නේ.

그 얻은 iddhi로, 그가 발을 디딘 곳은 발을 디딘 것처럼 보일 뿐 발이 땅에 박히지 않습니다.

අර අර ලැබූ ඉරදිල ශක්තිය උඩ දැන් අලුතෙන් දැන් වැල්ලක් වැල්ලේ වැල්ලක් ආවා නම් එහෙම යම්කිසි ගඟක් ගලලා වැලි දලුවක් මතු වුණානම් එබඳු අරිසතුන් වහන්සේ නමක් ඒ වැලිල්ලේ සක්මන් කරලා සක්මන් කරලා බලහම එකාඩියක්වත් වැඩි දළුවේ.

그 얻은 iddhi의 힘 위에서, 이제 새로 모래가 쌓였다면—어느 강이 흘러 모래톱이 드러났다면—그런 arahant 스님이 그 모래 위를 거닐고 또 거닐어도, 보면 발자국 하나 남지 않습니다.

මොකද හේතුව? උන්වහන්සේට අනේ සත්‍යයෙන්ට මගේ පයෙන්වත් හිංසාවක් නොවවා කියන මේ මානසිකත්වය උඩ උන්වහන්සේලාගේ ශරීරය බර නැති වෙනවා.

까닭이 무엇입니까? '아, satta들에게 내 발로도 해가 되지 않기를' 하는 이 마음가짐 위에서 그분들의 몸은 무게를 잃습니다.

ඒ ශරීරයට පැගිලා කුම්බෙක්වත් මැරෙන්නේ. හැබැයි සියල්ලන්ට නෙමෙයි මේක. ඒවා එක එක්කෙනාගේ මානසිකත්වය අනඟුට ගොඩනැගෙන පුණ්‍ය ශක්තිය හැටි. පුණ්‍ය විපාක ශක්තිය හැටි.

그 몸에 밟혀 개미 한 마리도 죽지 않습니다. 그러나 이것이 모두에게 그런 것은 아닙니다. 그것은 저마다의 마음가짐에 따라 쌓이는 puñña의 힘, puñña vipāka의 힘의 모습입니다.

මාසා කිසි සත්වයෙකුට හිංසාවක් නොවේවා කියන මේ මානසිකත්වය උදා වෙනකොට. පැවැත්ම තුළ යම් තරමක් සත්ව හිංසාවක් නොවෙන විදිහේ පරිසරයක් ඇත්්ද? ස්වභාවයක් ඇති. ඒ ස්වභාවය උන්වහන්සේලාට උරුම වෙනවා.

'나로 인해 어떤 satta에게도 해가 없기를' 하는 이 마음가짐이 떠오를 때, bhava 안에 어느 정도 satta 해침이 없는 환경이 있을까요? 그런 본성이 있습니다. 그 본성이 그분들의 것이 됩니다.

එයා උන්වහන්සේලා පුටුවක ඉඳගත්තහම ජර බරගාන සද්දයක් එන්නේ. කුසල් කරපු මෙට්තියක් ඉඳගත්තා කියලා කුසන් කරපු මෙත යටපත් යටට යන්නේ නැ. උන්වහන්සේලාගේ ශරීර පුරුන් සොදක් වගේ සැහැල්ලුව.

그분들이 의자에 앉아도 삐걱 소리가 나지 않습니다. 솜을 넣은 방석에 앉아도 솜 방석이 아래로 꺼지지 않습니다. 그분들의 몸은 솜뭉치처럼 가볍습니다.

චිත්ත පාලනයට අයිතියි. ඒනිසා අනිත් අයට කාටවත් හොයන්න බැහැ. උන්වහන්සේලා යනකොට එනකොට අනිත් කාය යනවා එනවා වගේම පේනවා. නමුත් අර බලවේගයේ ලොකු වෙනසක් තියෙනවා. ඒක ස්වභාවයක්.

그것은 마음 다스림에 속합니다. 그래서 다른 이들은 아무도 알아채지 못합니다. 그분들이 오가는 것은 다른 이들이 오가는 것과 똑같이 보입니다. 그러나 그 힘에는 큰 차이가 있습니다. 그것이 본성입니다.

ඒ වගේ යම් තරමක් පැවැත්මේ සත හිංසා සිද්ධ නොවෙන ක්‍රමයක් ඇද්ද? ඒඳු විපාක ශක්තියක් උන්වහන්සේලා ලබනවා.

그처럼 bhava에서 어느 정도 satta 해침이 일어나지 않는 방식이 있을까요? 그런 vipāka의 힘을 그분들이 얻습니다.

ඒ බලාපොරොත්තුට කටයුතු කරගෙන යනකොට ඒක එබඳු අයට ලැබෙනවා. අනික් අයට එහෙම එකක් ලැබුණේ නැත්නම් ඒ ජීවිතයේ අවසානයේදී කවද හරි මගෙන් වෙන්න තියෙන මාන්‍යනිසා සිද්ධ වෙන සත්ත හිංසාවක් එන්න නම් ඒ අන්තිම අවසානය ම පිරණිවන් පෑමත් එක්කයි කියලා දකිනවා. ඒ අවස්ථාවේ වෙනකන් උන්වහන්සේලා ඒ අදහසින් ඉන්නවා. ඉතින් ඒ නිසා මෙතන්දි අපි

그 바람으로 살아가면 그런 이들에게 그것이 주어집니다. 다른 이들이 그런 것을 얻지 못했다면, 그 삶의 끝에서, 언젠가 나로 인해 일어날 satta 해침이 끝나는 것은 마지막 parinibbāna와 함께라고 봅니다. 그때까지 그분들은 그 뜻으로 지냅니다.

අදහසින් ඉන්නවා. ඉතින් ඒ නිසා මෙතන්දි අපි දැනගන්න ඕනේ ප්‍රාණඝායක් කරනවයි කියන එක අපි දැනුවත් කරනවා නම් ඒක වළක්ක ගන්න. වෙනවා නම් ඒකට අපිට කරන දෙයක් නැහැ. දයානුකම්පාවක් විතරයි සිද්ධ වුනේ.

그러므로 여기서 우리는 알아야 합니다. pāṇātipāta를 한다는 것을 우리가 알고서 한다면 그것을 막으십시오. 저절로 일어나는 것이라면 우리가 어찌할 것이 없습니다. 거기서는 dayānukampā만이 일어났을 뿐입니다.

දැන් එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් මැටි යනලා කන කුමල්ගේ ගේ හදන්නේ නෑහැ ගෙයක් හදලා දර දලා ඕක පුච්චලා ඕකේ ඉන්න හදාගත්තා.

어떤 비구 스님이 진흙을 이겨, 옹기를 굽듯 집을 지어 장작을 넣고 구워서 그 안에 살려고 만들었습니다.

ඒකට හේතුව මොකද

그 까닭이 무엇이었을까요?

උන්වහන්සේ පොඩි පියස්ක් හදාගෙන ගලකට ගයිනක් තියාගෙන හදලා ඕක හදලා තියලා උන්වහන්සේ පිණ්ඩපාට පඩනකොට ඔය දරවහයන්න එන ගෑනු එහෙම ිලා ඕක කඩාගෙන අරන් යනවා. ඒක තියන් ලීටි අරන් යනවා ඒ ගෑන. ඇදින් බලනකොට වහලේ කඩලා.

그 스님이 작은 초막을 바위에 기대어 지어 두면, 스님이 piṇḍapāta를 다니는 사이에 장작 하러 오는 여인들이 와서 그것을 부수어 가져갔습니다. 그 나무 막대들을 그 여인들이 가져갔습니다. 돌아와 보면 지붕이 부서져 있었습니다.

එයාගේ එකක් හදාගන්නවා. ආයේ බලනකොට ආය දවසක එක කඩා ගිහිල්ලා. අද ඔයාගේ හාමුදුරුවට සැලකුවේ නෑහැ ඒ හරි ගණන් ගත්තෙත් නෑහ හාමුදුරුවෝ කියලා.

또 하나 지었습니다. 다시 보면 어느 날 또 부서져 있었습니다. 오늘처럼 스님을 받들지 않았고, 스님이라고 쳐 주지도 않았습니다.

තමන්ට නිදහස් කාමයට අවස්ථාවක් කිය දැනගත්තොත් හාමුදුරුවෝ කියලා බලන්නේ නැ. මේවාහරි හාමුදුරුවෝ වෙන කියලා ඇතගෙන යන්න බලනවා.

자기에게 마음대로 쓸 기회라고 알면 스님이라고 가리지 않았습니다. 이런 것이 스님 것이든 말든 아랑곳없이 가져가려 했습니다.

ඔය ජාතියේ ක්‍රමයක් තිබුනේ. අද ඔයාගේ හාමුදුරුවන්ට කියලා ගෞරවයක් මේ නික්ලේසීය උත්තමය වනේද කියලා එහෙම ගරුත්වයක් ඒ කාලේ මිනිස්සුන්ගේ තිබුනේ නැහැ. පහු කාලෙක තමයි හාමුදුරුවෝ පිළිද දැනුවත් වෙලා භික්ෂූන් වහන්සේලා දැනුවත් වෙන්න එක්තර අපිසා ගරුත් ේන් යුත්ත උන්වහන්සේලා සලකන්න දානේ දෙන්න ඔක්කොම පටන් ගත් ඊට පස්සේ අපි ඔයාගේ හම්බ කරගෙන කාපල්ක අතපය කැඩලද හන්දි කැඩලද මෙච්චර අතපතිය තියන දේවල හිඟා කන්න කොහොම කිව්ේ බැන්නා

그런 식이었습니다. 오늘처럼 스님에게 '이분은 kilesa 없는 거룩한 분이 아닌가' 하는 공경이 그때 사람들에게는 없었습니다. 나중에야 사람들이 스님들에 대해 알게 되고 비구들의 값어치를 알게 되면서 공경하며 받들고 dāna를 올리는 일이 모두 시작되었습니다. 그 전에는 '우리처럼 벌어서 먹어라, 손발이 부러졌느냐 마디가 부러졌느냐, 이렇게 멀쩡한 손발을 두고 어찌 빌어먹느냐' 하고 꾸짖었습니다.

පින් බලාපොරොත්තු වෙන දන් දුන්න කාලයක් එහෙම නෙමෙයි ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ පව් කාලෙක තමයි ඕය දැනුවත් වෙලා වටිනාක දැනුවත් වෙලා භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ තත්ත්වය දැනුවත් වෙන්න එන්න තමයි මිනිස්සු භික්ෂූන් වහන්සේලා සලකන්න පටන් ගන්නේ.

puñña를 바라고 dāna를 주던 시절이 아니었습니다. 부처님 계시던 때가 그랬고, 나중에야 사람들이 알게 되고 값어치를 알게 되고 비구들의 처지를 알게 되면서 비구들을 받들기 시작했습니다.

ඉතින් ඔය වගේ අවස්ථාවක එයා ඉස්සෙල්ලා කුඹල් වැඩ කරලා පුරුදු වෙච්ච කෙනෙක් නිසා එයා වළම් පුච්ච වෙලා ඔක්කොම කරලා දන්නවා මේ මැටි පුුවහම සෙමි නැති වෙන්නේ වැස්ස හෝදනැති මැටි පුච්චාගන්න ැහැටි.

그런 때에 그 스님은 전에 옹기 일을 해 본 사람이라 그릇 굽는 일을 다 해 보아서, 진흙을 구우면 물러지지 않고 비에 씻기지 않도록 진흙을 굽는 법을 알았습니다.

එයා කල්පනා කළා හරි. ලී දාලා හැදුනො මේක හදන්නේ. හදනවා මැත්තෙන් කියලා මැටෙන් හැදුවාගේ එයා.

그는 이렇게 생각했습니다. '그래, 나무로 지으니 이것이 부서진다. 진흙으로 지어야겠다.' 그래서 진흙으로 지었습니다.

අර ඇස්ිමෝ ගිටෙවල් එහෙම තියෙන්නේ. හිමෙන් හදලා ඕවාගේ රවුන් ගියක් හදලා දොරකොටත් දෙනලා ඕක කොට දාලා ගිනි දාලා පුච්චලා දැන් වළංකම් කට්ට උඩ හැදිලා තියෙනවා වැස්සර ඒක හේදෙන්න.

눈으로 짓는 저 에스키모 집 같은 것입니다. 그렇게 둥근 집을 짓고 문틀까지 내어 막아 놓고 불을 지펴 구웠습니다. 그러니 그릇 조각처럼 단단해져 비에 씻기지 않습니다.

ඔය අවස්ථාවේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දැකලා අර කාගේ දර ගිහිල්ලා. අර ආවාසේ කාගේ ඉද ඒ පාරට මෙන්න මෙහෙම කුඹල් වැඩ කරපු කෙනෙක් මහණ වෙලා මෙන්න මෙහෙම දෙයක් කරනවය කියලා. දැන් ඔය මැටි වලින් කුච්ච වෙලා ගෙයක් හදයි. වහාම කඩන්න කිව්වා.

그때 부처님께서 보시고 저것이 누구의 거처인지 물으시니, 옹기 일을 하던 이가 출가해 이런 일을 했다는 것이었습니다. 진흙으로 구워 집을 지었다고. 부처님께서는 곧바로 부수라고 하셨습니다.

කඩලා දාලා හිටම් භික්ෂූන් වහන්සේලා තහනම් කළා මැරි පුච්චලා හදන්න දෙනවා. ඒ කරන්න එපා කියලා.

부수게 하시고 비구들에게 진흙을 구워 짓는 것을 금하셨습니다. 그렇게 하지 말라고.

සත්ව අනුකම්පාවක් තියෙන කෙනෙක් කොහොමද ඔය මැටි යනන්නේ? ශුද්‍ර ජීවීන් පුච්චන්නේ. කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ භික්ෂූන් වහන්සේලාට ඒක තහනම් කළා එහෙම කියලා.

'satta에 대한 연민이 있는 이가 어찌 진흙을 이기고 작은 목숨들을 굽는가' 하시며 부처님께서는 비구들에게 그것을 금하셨습니다.

හැබැයි මිනිස්සුන්ට ඒක කියන්න ගියේ නැහැ. මිනිස්සු කුඹුරු කොටනවා කරනවා ඒවාලන් හදනවා ඔක්කොම කරනවා එහෙනම් මිනිස්සුන්ට ඒ වචනය කිව්වේ නැහැ. අන්න ඒ තත්ත්වයෙන් ඉක්ම යන්න බලාපොරොත්තු වෙලා හිටන් ඒවත් එහෙන වළකින්න බලාපොරොත්තු වෙන භික්ෂූන් වහන්සේ හැකි තරම් දුරට සත්ව හිංසාවෙන් වලකින විදිහට මගක් වෙන්නේ.

그러나 사람들에게는 그 말씀을 하지 않으셨습니다. 사람들은 논을 갈고, 그릇도 만들고 온갖 일을 하니 사람들에게는 그 말을 하지 않으셨습니다. 그 처지를 넘어서려 하고 그런 것까지 삼가려는 비구들에게, 할 수 있는 만큼 satta 해침을 삼가는 길이 되는 것입니다.

අන්න දයානුකම්පාවක් හිතට එනකොට ඒ පුද්ගලයාට හිතෙනවා. අනේ මඩුගොට කොහොම පුච්චන්නද? මේක කොච්චර සුද්‍ර ජීවෙන් ඉන්නවා. හැබැයි පවුන් නිසා නෙමෙයි. අන්න

dayānukampā가 마음에 오면 그 사람은 생각합니다. '아, 진흙 덩이를 어찌 굽나? 여기에 작은 목숨이 얼마나 있는데.'

ඉන්නවා. හැබැයි පවුන් නිසා නෙමෙයි. අන්න දයානුකම්පාවක් නැගිලා එනවා සත්ව හිංසාවෙන් හැකි තරම් ඈත් වෙන්න ඕනේ කියලා. සත්වයන්ට හිංසා වෙන්න යම් වැඩපිල්ලක් ඇට නම් හැකි තරම් මම ඒකෙන් මිදෙනවා. බැරිම දෙයක් ඇට නම් කරන්න දෙයක් නැතුවට කරනවා. ලිපේ දර කෑලක් දාලා පිට්ටුවත් ශුද්‍ර ජීවීන් විශාල ගානක් විනාශ වෙනවා.

그러나 pāpa 때문이 아닙니다. dayānukampā가 솟아 satta 해침에서 될 수 있는 한 멀어져야겠다는 것입니다. satta에게 해가 되는 일이 있다면 될 수 있는 한 나는 거기서 벗어나겠다. 도저히 어쩔 수 없는 것이라면 할 수 없이 한다. 아궁이에 장작 한 토막 넣어 태워도 수많은 작은 목숨이 망가집니다.

ඒ නිසා ඒ වැඩේ කරන්න සිද්ධ වුනා නම් පව් නිසා නෙමෙයි අනුකම්පාව නිසා කරන්න නැහ පුළුවන් තරම් ඒවයෙන් අයින් කරනවා. අත්‍යාවශ්‍ය නොකරම බැරි දෙයක් තියනම් නොකර බැරි නිසා කරනවා.

그러니 그 일을 해야 했다면, pāpa 때문이 아니라 연민 때문에 할 수 있는 만큼 그것에서 물러납니다. 꼭 필요해서 안 할 수 없는 것이 있다면 안 할 수 없어서 합니다.

මෙන්න මෙහෙම ක්‍රමයක් ඇති වෙනවා.

이런 방식이 생깁니다.

ඔය අවස්ථාවේදී ඕක ඕක වි ඔය අනුකම්පාව කියන එක මහා පුණ්‍ය බලයක්. ඒ පුණ්‍ය බලය වැඩිලා හනම් පුණ්‍ය විපාකයක් බවට පත් වෙනවා. ඊට පස්සේ උන්වහන්සේට හැදෙන පරිසරය ඒ ජාතියේ පරිසරයක් නොවන තැනක් බවට පත් වෙනවා.

그때 그 연민이라는 것은 큰 puñña의 힘입니다. 그 puñña의 힘이 자라면 puñña vipāka가 됩니다. 그 뒤에 그 스님에게 생기는 환경은 그런 환경이 아닌 곳이 됩니다.

නැත්නම් උන්වහන්සේට පුණ්‍ය ඉරධියක් ලැබෙනවා. එබඳු අවස්ථාවක ශුද්ධ ජීව පවා එතනින් ඉවත් කරන්න පුළුවන් හැකියාව.

아니면 그 스님에게 puñña iddhi가 생깁니다. 그런 때에 작은 목숨조차 거기서 비켜 놓을 수 있는 힘입니다.

ඒක අවස්ථාවක මුගල මහරහතන් වහන්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේට කියනවා අර වේරංජාවේදී යවහල් වළඳලා ඉන්න වෙලාවේ ස්වාමීනි එදා භූමි පටක නැමති ආහාරය අදත් මේ මහ පොළොවර තියෙනවා. සියලුම පෝෂණයෙන් පූර්ණයි. මගේ ඉරධි බලයෙන් පුළුවන් මේ මහ පොළොව දෙබැහැලා ඒ ආහාරය මතු කරන්න.

한번은 Moggallāna 대 arahant께서, Verañjā에서 보리를 드시던 때 부처님께 아룁니다. 'bhante, 옛날의 bhūmipaṭaka라는 먹을 것이 오늘도 이 큰 땅에 있습니다. 온갖 영양으로 가득합니다. 제 iddhi로 이 큰 땅을 뒤집어 그 먹을 것을 끌어낼 수 있습니다.'

මෙහෙම කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේග අවසරයක් ඉන්නකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ අහනවා. ඒ මහ පොළොව බිද හරිනකොට ඇති වෙන ඉන්න ශුද්ධ ජීවීන්ට මොකද කරන්නේ ඔබ ඒ වෙන හානිය ගැන මොකද කියන්නේ? ස්වාමීනි මට ඉරධි බලයක් තියෙනවා. එකම ශුද්ධ ජීවත් ඒ සීමාවේ නැති වඉන්න ඈත් කරන්න මම එහෙම කරලා ඒ කරනවා.

그렇게 말하고 부처님의 허락을 기다리고 있으니 부처님께서 물으십니다. '그 큰 땅을 뒤집을 때 거기 사는 작은 목숨들은 어찌 되는가? 그 해에 대해 그대는 무어라 하겠는가?' 'bhante, 제게 iddhi가 있습니다. 작은 목숨 하나도 그 테두리에 남지 않게 멀리 옮기고서 그렇게 하겠습니다.'

අන්න ඉරධි ඵලයක හැටි.

이것이 iddhi 결과의 모습입니다.

එහෙනම් එබඳුව ඉරධයක් තිබුණා නම් අර දයානුකම් පාව මතු වෙන ඉරධයක්.

그러니 그런 iddhi가 있었다면, 그것은 dayānukampā에서 솟아난 iddhi입니다.

එහෙම කෙනාට යනකොට එනකොට එයාගෙන් ඉන්නා වූ කටයුත්කෙදී සතෙකුට හිංසා නොවෙන විදිහ හැකියාවක් හඉරිඵල හැකියාවක් විපාක ශක්ති වශයෙන් ලැබෙනවා. එහ උන්වහන්සේ අඩිය ගහපු තැනක පොළොවට අඩිය හිර වෙන්නේ නැ. එහෙම ක්‍රමයක් ලැබෙනවා.

그런 이에게는 오고 갈 때, 그가 하는 일에서 생물이 해를 입지 않게 하는 힘, iddhi 결과의 힘이 vipāka의 힘으로 주어집니다. 그 스님이 디딘 곳에서는 발이 땅에 박히지 않습니다. 그런 방식이 주어집니다.

අන්න ඒ වගේ ක්‍රමයක් තුළින් තමයි උන්වහන්සේලා ඒ ජීවිතය ගත කළේ. ඒක විශේෂඵලයක්. සියල්ලන්නටම නෑ.

바로 그런 방식으로 그분들은 그 삶을 보냈습니다. 그것은 특별한 결과입니다. 모두에게 있는 것은 아닙니다.

අනික් අය මොකද කරන්නේ? අනේ මේ ජීවිතය පැවැත්ම අවසන් වෙනකන් යන එන සැම ඉරියව්වක් පාසාම තව සත්‍යයකට හිංසා වෙනවා නේද කියලා. දයානුකම්පාවෙන් හැකි තරම්ට බලා තියෙනවා.

다른 이들은 어떻게 합니까? '아, 이 삶, 이 bhava가 끝날 때까지 오가는 모든 iriyāpatha마다 다른 satta가 해를 입는구나' 하며 dayānukampā로 할 수 있는 만큼 살핍니다.

උන්වහන්සේට හදන්නවා මගේ මේ ජීවිතය නිසා යම් සත්වයකට හිංසා වෙනවා නම් අහවල් දවසේ මගේ මරණය එදාටන මගේ පිරිනි වන ඒදැයින් පස්සේ මානිසා වන්නා හිංසාවක් කිසිම සත්වයට වෙන්නේ නෑහ කියලා සන්තෝස වෙලා ඒ අදහසතින් ඉන්නවා.

그 스님은 생각합니다. '내 이 삶 때문에 어떤 satta가 해를 입는다면, 어느 날 내가 죽는 날, 내가 parinibbāna에 드는 그날 뒤로는 나로 인한 해침이 어떤 satta에게도 없으리라.' 그렇게 기뻐하며 그 뜻으로 지냅니다.

ඒ පව් කරනවා කියන එකයි. සත්ත හිංසාවක් සිද්ධ වෙනවයි කියන්නේ දෙකක්. සිද්ධ කරනවා කියන එකෙන් පව් මාත්‍රයක් හරි සිද්ධ වෙනවා.

pāpa를 짓는다는 것과 satta 해침이 일어난다는 것은 둘입니다. 일으킨다는 데서는 pāpa가 조금이라도 생깁니다.

තමන් යමක් කරනකොට සිද්ධ වෙන එක වක්කන්න බැ. දයානුකම් පාහි නිසා ඒ පුද්ගලයෝ හැකි තරම් දුරට පඳු අවස්ථාවලින් වලා තියෙනවා. ඒක අර අව්‍යාපාද සංකල්පනා අභිහිංසා සංකල්පනා කියන එකට වැටෙනවා.

자기가 무엇을 할 때 일어나는 것은 막을 수 없습니다. dayānukampā 때문에 그 사람들은 할 수 있는 만큼 그런 때를 삼가 왔습니다. 그것은 avyāpāda saṅkappa, avihiṃsā saṅkappa에 듭니다.

ඒකයි කාරණය. ඉතින් ඒ නිසා මේ වගේ අවස්ථාවල අපි බලන්න ඕනේ ආර්ය මාර්ගයට බාධාවෙන යම් කරන දෙයක් තියෙනවා හැකි තැනදුර ඒව බලක තියන්න. සිද්ධ වෙන ඒවා ගැන කරන්න දෙයක් අපිට නැහ. මේක දකින්න ඕනේ.

그것이 요점입니다. 그래서 이런 때 우리가 보아야 할 것은, ariya magga에 걸림이 되는, 우리가 하는 일이 있다면 될 수 있는 만큼 그것을 삼가는 것입니다. 저절로 일어나는 것들에 대해서는 우리가 할 것이 없습니다. 이것을 보아야 합니다.

සතර මහා භූතයන් පිළිබඳ එකින එක විස්තර කර සත්වයෙක් සැදෙන හැටි විස්තර කර දෙන්න කියලා ඉල්ලීමක් කරනවා.

네 mahābhūta에 대해 하나하나 풀어, satta가 어떻게 이루어지는지 풀어 달라는 청이 있습니다.

දැන් මේකත් අපි තේරුම් අරගත්ත විශේෂ කාරණය තමයි. පොත් වල මේක වැඩිපුර විග්‍රහ කරලා නැති නිසා මෙච්චර විග්‍රහයක් ගන්න බැ.

이것도 우리가 깨우친 특별한 점입니다. 책에는 이것이 많이 풀이되어 있지 않아서 이만한 풀이를 얻을 수 없습니다.

නුවණින් මේ කාරණය විග්‍රහ කරනකොට ඥාන ගෝචරව මේකට හේතුඵල ධර්මයට මේක අහුවෙලා සතර මහාභූත කොහොමද හැදින්නේ ගොඩනැගෙන්නේ කොහොමද ඒවය ස්වභාවය මොකක්ද එහෙම ඒවයෙන් සතර මහා ධාතු හැදෙන්නේ කොහොමද ඒවයෙන් සත්වයෙක් හැදෙන්න හේතුව මොකක්ද කියලා මෙන්න මේ කියන කාරණා ටිකත් ඒ එක්කළම සත්ව පැවැත්මකදී අවිද්‍යාව මුල් කරගෙන තෘෂ්ණාව මුල් කරගෙන හටගන්න ආකාරයක් තියෙනවා.

슬기로 이 점을 풀어 볼 때, ñāṇa로 보이는 대로 원인과 결과의 dhamma에 비추어 보면, 네 mahābhūta가 어떻게 생겼는지, 어떻게 쌓이는지, 그 본성이 무엇인지, 그것들에서 네 mahādhātu가 어떻게 생기는지, 그것들에서 satta가 생기는 까닭이 무엇인지—이 점들과 함께, satta의 bhava에서 avijjā를 뿌리로, taṇhā를 뿌리로 하여 생겨나는 방식이 있습니다.

මෙන්න මේක තෝරගත්තහම මේ සතර මහාභූතයන්ගේ ආරම්භය දැකගන්න පුළුවන්.

이것을 가려내면 네 mahābhūta의 시작을 볼 수 있습니다.

ආපෝ, තේජෝ, වායෝ, පඨවි ගති හතනවා. හිතක හටගන්නේ ගති හතරක්. ආපෝ, තේජෝ, වායෝ, පඨවය කියන හතර.

āpo, tejo, vāyo, paṭhavī—네 가지 성향입니다. 마음에 생기는 것은 네 가지 성향, āpo, tejo, vāyo, paṭhavī라는 넷입니다.

ඔය ගති හතර පැවැත්ම හා සම්බන්ධයි. අවිද්‍යාව හා සම්බන්ධයි. අවිද්‍යාව හා සම්බන්ධ ගති හතර නිසා.

그 네 성향은 bhava와 얽혀 있습니다. avijjā와 얽혀 있습니다. avijjā와 얽힌 네 성향 때문입니다.

අවිද්‍යාවේ මූලික ක්‍රියාකාරීත්වය මොකක්ද? පැවැත්මක් ගොඩනැගීම. සසර ගමනට පැවැත්ම ගොඩනැගී අවිද්‍යාවේ ක්‍රියාවලිය

avijjā의 바탕 노릇은 무엇입니까? bhava를 세우는 것입니다. saṃsāra의 길을 위해 bhava를 세우는 것이 avijjā의 움직임입니다.

අන්න ඒ ක්‍රියාවලිය මුල් කරගෙන අදහතක් මතුවෙනවා. ගති හතරක් මතුවෙනවා ආපෝ, තේජෝ, වායෝ, පඨවි කියලා. ඒ ගති හතරක් සමග ඇති වෙන්නා වූ මානසික ශක්තිය මේ භෞතික පැවැත්මක් ගොඩනැගීමේ ආරම්භය ගොඩනගනවා.

그 움직임을 뿌리로 하여 생각이 솟습니다. āpo, tejo, vāyo, paṭhavī라는 네 성향이 솟습니다. 그 네 성향과 함께 생기는 마음의 힘이 이 몸 있는 bhava를 세우는 시작을 세웁니다.

අන්න ගොඩනගනකොට චිත්තට රූප වශයෙන්, කර්මච රූප වශයෙන්. කර්මච රූප චිත්ත රූප කියන මේ දෙකෙන්. ගොඩනැගෙනවා ආපෝ ධාතු ආප ආපෝ භූත තේජෝ භූත වායෝ භූත පඨවි භූත කියන භූත හතරක්.

세울 때 cittaja rūpa로, kammaja rūpa로—kammaja rūpa와 cittaja rūpa, 이 둘로 세워집니다. āpo bhūta, tejo bhūta, vāyo bhūta, paṭhavī bhūta라는 네 bhūta입니다.

මේක අති සියුම්.

이것은 아주 미세합니다.

සුද්ධාෂ්ටකය කියන අන්තිම සියුම් පරමාණුව කියන එක විද්‍යාත්ම දක් පරමාණුව නෙමෙයි. ඊට පටන් අපි සියුම් එකක් පරමාණුව කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නු පරමාණුව කියන අන්න ඒ සුද්ධාෂ්ටකය කියන එකේ ප්‍රධාන කොටස් හතර තමයි ආපෝ ආපෝ ධාතු ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු කියන එකේ මුල.

suddhaṭṭhaka라는 마지막 미세 알갱이는 과학에서 말하는 원자가 아닙니다. 그보다 더 미세한 것을 우리는 paramāṇu라 하는데, 부처님께서 보이신 paramāṇu, 그 suddhaṭṭhaka의 주요한 네 부분이 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 것의 뿌리입니다.

ආපෝ භූත තේජෝභූත වායෝභූත පඨවි භූත ඔන්න ඔය භූත හතරකින් ගොඩන්නැගිලා රූප හතර සකස් වෙලා අවිද්‍යාවෙන් හටගත්ත භූත හතරට තෘෂ්ණාවෙන් බැඳීම නිසා වන්න, ගන්ධ, රස, ඕජා කියලා ඒකට ආවේක වෙච්ච තවත් රූප හතරක් ගොඩනැගෙනවා.

āpo bhūta, tejo bhūta, vāyo bhūta, paṭhavī bhūta—이 네 bhūta로 세워져 네 rūpa가 짜이고, avijjā에서 생긴 네 bhūta에 taṇhā로 묶이기 때문에 vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는, 거기에 깃든 다른 네 rūpa가 세워집니다.

ඔන්න ඕකින් කොටස් අටකින් ගොඩනැගිච්ච නිසා ශුද්ධ වූ කොටස් අටෙන් ගොඩනැගුණා කියලා අපි කියන මූලික වන්නා වූ අවස්ථාව ඔච්චරයි පැවැත්ම තියෙන්නේ. අන්න ඒකට කියනවා සුද්ධාෂ්ටකය නැත්නම් අවිනර්භෝග රූප කලාප කියනින් එක වෙන් කරන්න බැරි රූප කලාප අටන්. ඔන්න ඒ පරමාණුව කියන අති සූක්ෂම මේ ලෝකේ අන්තිම කුඩා කෑල්ලේ. යමක් බිඳගෙන බිඳගෙන ගියානම් ඒක බිඳින්න බෑහ කියන අන්තිමට බිඳින්න බැරි අන්තිම කොටස ගත්තා නම්. මොනහි කිව්වා බිඳින්න බැරි කොටස ගත්තා නම් අන්න ඒ කොටස තමයි ඔය කිව්වේ අවනිර්භෝග රූප කලාපය කියන ඔය සුද්ධාසකයේ කියන එක.

이렇게 여덟 부분으로 세워졌기에, 맑은 여덟 부분으로 세워졌다고 우리가 말하는 기본 단계—bhava는 그만큼입니다. 그것을 suddhaṭṭhaka, 또는 avinibbhoga rūpa kalāpa, 곧 하나하나 떼어낼 수 없는 여덟 rūpa kalāpa라고 합니다. 그 paramāṇu라는 아주 미세한 것이 이 세상의 가장 작은 조각입니다. 무엇을 쪼개고 쪼개 가서 더는 쪼갤 수 없는 마지막 부분을 잡았다면—쪼갤 수 없는 부분을 잡았다면—바로 그 부분이 avinibbhoga rūpa kalāpa, 곧 suddhaṭṭhaka라고 하는 것입니다.

අන්න ඒකට තමයි ආපෝභූත, තේජෝභූත, වායෝභූත, පඨවභූත කියන මෙන්න මේ භූත හත්වයෙන් සකස් වෙන්නේ.

바로 그것이 āpo bhūta, tejo bhūta, vāyo bhūta, paṭhavī bhūta라는 네 bhūta로 짜입니다.

ඒක සකස් වුනේ පැවැත්මක් ගොන්නගන්න නිසා ලෝක සත්‍යය හට බුග්‍රීය පැවැත්මා ගොන්නගන්න නිසා. පංචකාම ආශ්වාදය සඳහා පැවැත්ම ගොන්නගන්න නිසා. පංචකාම ආශ්වාදය ලබා දීමට හේතුකාරක වන විදිහේ ද්‍රව්‍ය වස්තු සහිත ලෝකයක් ඒකෙන් ගොඩනැගීමට ශක්තිය ගැප් කරලයි ඒ රූපය නිපදෙව්වේ මනසින්.

그것이 짜인 것은 bhava를 세우기 위해서, 세상의 satta에게 bhava를 세우기 위해서, pañcakāma assāda를 위해 bhava를 세우기 위해서입니다. pañcakāma assāda를 주는 원인이 되는 물건과 재물이 있는 세상을 그것으로 세우도록 힘을 담아, 마음으로 그 rūpa를 지어낸 것입니다.

ඒ නිසා ඒක ඊළඟට ක්‍රියාත්මක වෙලා ඒකට ස්තික ශක්තිය කියලා කිව්වේ අන්න ඒ ශක්තියට ඔය අටට න්‍යායක් වූ බලයට කියනවා න අස්ථික බලය හවත් න්‍යස්ථික බලය අතකට න්‍යාය වූ බලයට කියනවා න අස්ථික බලය ඒවත් න්‍යාටික බලය කවුරු කිව්වත් වචන දැම්මත් නස්තික බලය කියන්නේ ඔන්න ඕකට

그래서 그것이 다음으로 작동하여, 핵의 힘이라 한 것이 바로 그 힘입니다. 그 여덟의 핵이 된 힘을 nyaṣṭika bala, 곧 핵의 힘이라 합니다. 누가 무슨 말을 붙이든 핵의 힘이라는 것은 바로 그것입니다.

ආපෝ තේජෝ වායෝ පඨවි කියන එකට අයිතියි තද ස්වභාවය බැඳෙන ස්වභාවය කැලෙන ස්වභාවය දැවෙන ස්වභාවය කියන

그것은 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī에 속하는 것으로, 단단한 본성, 묶이는 본성, 흔들리는 본성, 타는 본성입니다.

දැවෙනවා කියන එක නතර කියන්නේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හෙද ගන්න ස්වභාවය ඔපනැන් වෙන ස්වභාවය ඔය කියන්නේ ගති හතර ආවේක කරගෙන හටගන්න මූලික රූප කලාපය තමයි ආපෝ තේජෝ වායෝ පටව කියන රූප හතරෙන් ඔය හතර ආවේ හටගන්නේ.

익히는 본성, 무르익는 본성—이렇게 네 성향이 깃들어 생기는 기본 rūpa kalāpa가 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī라는 네 rūpa이며, 이 넷이 깃들어 생깁니다.

ඊට පස්සේ අවශ්‍ය දේ නිෂ්පාදනය කරන්නේ මේක යළිය එකතු වෙන්න ඕනේ. ඒවාය කැඩි යළිය එකතු වෙන්න ඕනේ.

그 뒤에 필요한 것을 만들어 내려면 이것이 다시 모여야 합니다. 그것들이 깨어져 다시 모여야 합니다.

ඒ නිසා ඒ ආපෝ සුද්ධාසක නැහනම් අර අවිනුභෝග රූප කලාප කියන මේවා ගොඩවල් එකතු වෙලා මහා කඳුව එකතු වෙලා. ආපෝ මහාභූත තේජෝ මහාභූත වායෝ මහාභූත පරවි මහාභූත කියන ඊළඟ අවස්ථාව ගොඩනැගෙනවා.

그래서 그 suddhaṭṭhaka, 곧 avinibbhoga rūpa kalāpa라는 것들이 무더기로 모이고 큰 덩어리로 모여, āpo mahābhūta, tejo mahābhūta, vāyo mahābhūta, paṭhavī mahābhūta라는 다음 단계가 세워집니다.

හැබැයි මේ ඊළඟ අවස්ථාව ගොඩනැගෙන එකක් අපිට දැකගන්න මස් ඇහෙන් එහෙම බැ. මස් ඇහැට ඒ ටිකෝචර වෙන්නේ නැ කිරණ හා සමානයි. කිරණ මට්ටම තමයි ඒ කියන්නේ.

그러나 이 다음 단계가 세워지는 것을 우리는 맨눈으로는 볼 수 없습니다. 맨눈에는 보이지 않습니다. 빛살과 같습니다. 빛살 수준이라는 것입니다.

ඊට පස්සේ ඒකෙන් මොකද වෙන්නේ? ඊළඟ ආයේ අවස්ථාවක් ගොන්න නැගෙනවා. ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු කියලා. අන්න ඊළඟ ගනී බව අවස්ථාව අන්න ඒ හතරට ආපු ගහම ඒකේ ගනී බවනත්වයට කියනවා පස් ජල ගිනි සූලන් කියලා තියෙනවා.

그 뒤에 무엇이 일어납니까? 다음 단계가 또 세워집니다. āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu입니다. 그것이 다음의 엉김 단계입니다. 그 넷에 이르러 엉긴 것을 흙, 물, 불, 바람이라고 합니다.

එතකොට පස් නිපදය වුණා, ජලයේ නීපදය වුණා, ගිනි නිප වුණා, හුළඟ ඉපදේ වුණා. මුල මොකක්ද? ආපෝ මහාභූතයන්ගේ ජලයෙන් ඉපදි වුණා. ආපෝ ධාතුව නෙපදෙ වුණා. තේජෝ මහාභූතයන්ගිය ගනීවනය ගිනි ඉපදෙ වුණා. වායෝ මහාභූතයන්ගේ ඝනීභවයෙන් වායුව නපදෙවුණා. පඨවි මහාභූතයන්ගේ ඝනීභවනයෙන් පොළොව නිපදෙ වුණා.

그래서 흙이 생기고, 물이 생기고, 불이 생기고, 바람이 생겼습니다. 뿌리는 무엇입니까? āpo mahābhūta의 엉김에서 물이 생겼습니다—āpo dhātu가 생겼습니다. tejo mahābhūta의 엉김에서 불이 생겼습니다. vāyo mahābhūta의 엉김에서 바람이 생겼습니다. paṭhavī mahābhūta의 엉김에서 땅이 생겼습니다.

නිෂ්පාදනය තව නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය තව ඉවර නෑ. පංචකාම ආශ්වාදය දීමට අවශ්‍ය කරන දේ නිපදන තුළ නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලියේ බලය ඉවරන්නේ නෑ.

만들어 내는 일은, 그 흐름은 아직 끝나지 않았습니다. pañcakāma assāda를 주는 데 필요한 것을 만들어 낼 때까지 그 만들어 내는 힘은 끝나지 않습니다.

එහෙනම් පංචකාම ආශ්වාද ලබා දෙන්නේ මොනවැන්ද මන වඩන රූප මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගන්ධ මන වඩන රස මන වඩන ස්පර්ශ කියන මෙන්න මේ පහ ලබාද දීමට ආශ්වාද ගැනීමට ඔය පහ ලබා දීමට යමක් ඉපදනවද ඒ තාකාර ශක්තිය නිෂ්පාදනය කර ලෝක ධර්මය ක්‍රියාත්මකයි.

그렇다면 pañcakāma assāda를 주는 것은 무엇입니까? manāpa rūpa, manāpa 소리, manāpa 냄새, manāpa 맛, manāpa 닿음—이 다섯을 주기 위해, 즐김을 얻도록 이 다섯을 주는 무엇이 생겨날 때까지 그 힘을 만들어 내며 세상의 dhamma가 작동합니다.

දැන් පස් ජාල ගිනිසුන් වලින් මන වඩන රූප ගන්න බැ. ඒ විදිහට තියෙන්නේ. පස් පස් විදිහට තියෙනවා නම් ජලය ජලය විදිහටම තියෙනවා නම් වායුව වායව විදිහට තියෙනවා නම් ගින්න ගින්න විදිහට තියෙනවා නම් අපිට ආශ්වාද විඳින්න කිසීම දෙයක් ලෝකෙට ඉපද වෙන්නේ නැ.

이제 흙, 물, 불, 바람으로는 manāpa rūpa를 얻을 수 없습니다. 그대로 있으면—흙은 흙대로, 물은 물대로, 바람은 바람대로, 불은 불대로 있으면—우리가 즐길 만한 아무것도 세상에 생기지 않습니다.

ඒවය අනුකූල සම්බන්ධතාවයුට ගොඩනැගෙන්න ඕනේ ඊළඟට මඩන රූප කියලා දෙයක්. මන වඩන ශබ්ද, මන වඩන ගන්ධ, මන වඩන රස, මන වඩන ස්පර්ශ යමකින්ද තියෙන්නේ? [උගුර කෑරීම] අන්න ඒ දන්න දේවල් ඒකෙන් නිපද වෙන්න ඕනේ.

그것들이 걸맞은 관계로 세워져야 합니다. 다음으로 manāpa rūpa라는 것, manāpa 소리, manāpa 냄새, manāpa 맛, manāpa 닿음은 무엇에 있습니까? 그 아는 것들이 거기서 생겨나야 합니다.

අන්න ඒ නිපිච්ච වස්තුවන්ට කියනවා ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු කියන නිෂ්පාදනය වෙච්ච දේවල්.

그 생겨난 것들을 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu로 만들어진 것들이라고 합니다.

එතකොට අපි යම්කිසි පැවැත්මක් ගොඩනැගෙන කුමක් නිසාද? පංචකාම ආශ්වාදය මුල් කරගෙන?

그러면 우리의 어떤 bhava가 세워지는 것은 무엇 때문입니까? pañcakāma assāda를 뿌리로 해서입니까?

දැන් මේ මිනිස් පැවැත්ම ගොඩනැගිලා තියෙන්නේ පංචකාම ආශ්වාදය බලාපොරොත්තුව මුල් කරගෙන. මන වඩන රූප බලන්න මන වඩන ශබ්ද අහන්න මන වඩන ගන්ධයන් ආග්‍රහණය කරන්න මන වඩන රසයන් භුක්ති විඳින්න මන වඩන පහස ලබන්න තිබෙන බලාපොරොත්තුවෙන් ඒකට අනුකූලව තමයි මනසක් අනුකූල මනසක් ඇතිවෙලා ඒවා ඇසුරු කරගෙන ඒ දේ ලබා ගැනීමේ පරමාර්ථයෙන් තමයි පැවැත්මක් ඇති කරලා තියෙන්නේ.

이 사람의 bhava는 pañcakāma assāda에 대한 바람을 뿌리로 세워졌습니다. manāpa rūpa를 보고, manāpa 소리를 듣고, manāpa 냄새를 맡고, manāpa 맛을 누리고, manāpa 닿음을 얻으려는 바람으로, 거기에 걸맞은 마음이 생겨, 그것들에 기대어 그것을 얻으려는 목적으로 bhava를 일으킨 것입니다.

එහෙනම් අන්න ඒ පැවැත්මට අවශ්‍ය කරන දේවල් නිපදවන්න නම් මන වඩන රූප ගන්න ලස්සන දේවල් ලෝකේ නිපද වෙන්න ඕනේ. ලෝකේ ලස්සන දේවල් නිපද වුනට ලස්සන ස්වභාවය දෙෙන දේවල් නපදෙ වුනට ඒකේ භුක්තිය ලබාගන්න ආධ්‍යාත්මික ඇහැ නැමැති ලස්සන දේ බලන්න එකක් නඉපද වෙන්න ඕනේ.

그렇다면 그 bhava에 필요한 것들을 만들려면, manāpa rūpa를 얻을 아름다운 것들이 세상에 생겨나야 합니다. 세상에 아름다운 것, 아름다움을 주는 것들이 생겨도, 그것을 누리려면 안의 눈이라는, 아름다운 것을 보는 것이 생겨나야 합니다.

එහෙනම් ආපෝ ධාතුවේ තේජෝ ධාතුවේ, වායෝ ධාතුවේ, පඨවි ධාතුවේ ආශ්වාද ලබන්න නම් ඒවන් හටගත්ත ඒවය ආශ්වාද ලබන්න නම්. ඒවෙන්ම හටගත්ත විදිහේ ඇහැක් නඉපද වෙන්න ඕනේ. [උගුර කෑරීම]

그렇다면 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu의 즐김을 얻으려면, 그것들에서 생긴 것의 즐김을 얻으려면, 바로 그것들에서 생긴 눈이 생겨나야 합니다.

පස් ජල ගිනිසිලං කියන හතරේ සම්මිස්ණයකින් හටගත්ත ඇහැ. පස් ජාල ගිනිසිලන් කියන හතරේ සම්මිසරණයෙන් හටගත්ත බාහිර මන වඩන රූපයකුත් නිෂ්පාදනය වෙනකන් මේ ක්‍රියාවලියේ බලය ක්‍රියාත්මක වෙනවා.

흙, 물, 불, 바람 넷이 섞여 생긴 눈입니다. 흙, 물, 불, 바람 넷이 섞여 생긴 바깥의 manāpa rūpa까지 만들어질 때까지 이 흐름의 힘이 작동합니다.

[උගුර කෑරීම] ලෝක සත්වයා ඊට වඩා දෙයක් ලෝකෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැති නිසා. එයින් එහා එයින් එහා වැඩි නමක් නිෂ්පාදනය කරන වැඩි යමක් නිෂ්පාදනය කරන ඇහැක් හෝ රූපයක් ඉපද වෙන්නේ නෑ.

세상의 satta가 세상에서 그 이상을 바라지 않기 때문에, 그 너머로 더 많은 것을 만들어 내는 눈이나 rūpa는 생겨나지 않습니다.

[උගුර කෑරීම] මන වටන ශබ්ද ආශ්වාද විඳින්න නම් ඒකට අවශ්‍ය කරන දෙපැත්තක් අර ඝනී පවනයෙන් නිපත වෙන්න ඕනේ. පස්සචල ගිනිසුලන් වලින්.

manāpa 소리를 즐기려면, 거기 필요한 양쪽이 그 엉김에서, 흙, 물, 불, 바람에서 생겨나야 합니다.

[උගුර කෑරීම] ඒකෙන් ශ්‍රවණය කිරීමට නම් අවශ්‍ය කරන කන නැමති උපකරණය නිපද වෙන්න ඕන. ශබ්දය නැමති දේ ලෝකයෙන් නිපද වෙන්න ඕනේ. මෙහා දෙපසක හැදෙනවා ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨයෝ කියන මේ ධාතු හතරකින් හටගත්ත කනක් සහ හටගත්ත ශබ්ද ලබා දෙන දේවල්.

그것으로 들으려면 필요한 귀라는 도구가 생겨나야 합니다. 소리라는 것이 세상에서 생겨나야 합니다. 이쪽저쪽 양쪽에 생깁니다. āpo, tejo, vāyo, paṭhavī라는 네 dhātu로 생긴 귀와, 생긴 소리를 주는 것들입니다.

අනික තමයි ගන්ධ ආශ්වාදයක් විඳින්න ලෝක සත්‍යා බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒ බලාපොරොත්තු වල ඉෂ්ට කරගන්න නම් එබඳු ආශ්වාද අවස්ථාවක් විද්‍යාමාන වෙන්න නම් ඒකට අවශ්‍ය කරන කාරණා දෙකක් දෙපසකට ඉපදෙන්න ඕනේ. ඇසුරු කරන ඉන්ද්‍රියක් සහ ගන්ධය සඳහා ඇසුරු කරන දෙයක්. ඉපදෙන්න ඕනේ.

또 세상의 satta는 냄새의 즐김을 바랍니다. 그 바람을 이루려면, 그런 즐김이 나타나려면 거기 필요한 두 가지가 양쪽에 생겨나야 합니다. 기대는 indriya와, 냄새를 위해 기대는 것이 생겨나야 합니다.

[කැස්ස] [උගුර කෑරීම] ඇසුරු කරන ඉන්ද්‍රියක් වශයෙන් නාසය නිපද වෙනවා පස් ජර ගිනිසුනා කියන හතරෙන්. පස් ජල ගිනිසිලා කියන හතරේ කොටසකින්. ගන්ධය නිපද වෙනවා.

기대는 indriya로서 코가 흙, 물, 불, 바람 넷에서 생깁니다. 흙, 물, 불, 바람 넷의 한 부분에서 냄새가 생깁니다.

නාසයෙන් ගන්ධය ආග්‍රහණය කළයි ස්පර්ශ කරනකොට අන්න බලාපොරොත්තුව සම්පූර්ණයි. මන වඩන ගඳ ලැබෙනවා. ආශ්වාද විඳින්න.

코로 냄새를 맡아 닿을 때 바람이 다 이루어집니다. manāpa 냄새를 얻어 즐깁니다.

අනික තමයි මන වඩන රස ලෝක සත්ත්වය බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. ඒ මන වඩන රසය ලබාගන්න නම් ඒකට අවශ්‍ය කරන පරිසරයකින් ගොඩනැගෙන්න ඕන.

또 세상의 satta가 바라는 것은 manāpa 맛입니다. 그 manāpa 맛을 얻으려면 거기 필요한 환경이 세워져야 합니다.

මන වඩන රසයක් අපි ලබන්න නම්. සතර මහාභූතයන්ගෙන් නැත්නම් පට්චල ගිනිසිලන් කියන හතරෙන් ධාතු හතරෙන් ඉපද විච නැමති ඉන්ද්‍රියක් ආධ්‍යාත්මිකට නැගෙන්න ඕන. රසය අඩංගු වෙච්ච බාහිර දෙයක් බාහිර ලෝකේ ඉපදෙන්න ඕනේ.

우리가 manāpa 맛을 얻으려면, 네 mahābhūta, 곧 흙, 물, 불, 바람 네 dhātu에서 생긴 혀라는 indriya가 안쪽에 생겨야 합니다. 맛을 담은 바깥의 것이 바깥 세상에 생겨나야 합니다.

ඒ හතරේ අ දිව සහ රස ගෙනදෙන දේවල් නිෂ්පාදනය වුනාට පස්සේ [කැස්ස] [උගුර කෑරීම] රසාදය සඳහා අවශ්‍ය කොට සම්පූර්ණයි.

그 넷에서 혀와 맛을 주는 것들이 만들어진 뒤에는 맛의 즐김에 필요한 것이 다 이루어집니다.

එයින් එහාට ලෝක සත්‍යයාගේ බලාපොරොත්තුවක් නැති නිසා රස ගෙන දෙන මටම ඉක්මලා තවත් දුරට පැහෙන ඉදෙන ගෙඩියක් හැදෙන්නේ නෑ. ඊට පස්සේ නෙව කුණු වෙන එක ඒක ඉරිලා යන එක නාක් වෙන එකයි ඊට පස්සේ ඉද්ධ වෙන්නේ.

그 너머로 세상의 satta의 바람이 없기 때문에, 맛을 주는 수준을 넘어 더 익어 가는 열매는 생기지 않습니다. 그 뒤에는 썩는 것, 터지는 것, 망가지는 것만 일어납니다.

[කැස්ස][උගුර කෑරීම] ඒකට හේතුව මොකද ලෝක සත්‍යයාගේ බලාපොරොත්තුව රස ආශවාදය මිසක් ඒකෙන් ඉක්මදන්න.

그 까닭은 무엇입니까? 세상의 satta의 바람은 맛의 즐김일 뿐, 그것을 넘어서지 않기 때문입니다.

අන ස්පර්ශ ආශ්වාදය කයෙන් විදිෙන පහස ඒ බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් ඒ බලාපොරොත්තුව දීමට අවශ්‍ය කරන කොටස් දෙකක් ලෝකේ නිපන්න ඕනේ.

다음은 닿음의 즐김, 몸으로 느끼는 닿음입니다. 그것을 바란다면 그 바람을 채우는 데 필요한 두 부분이 세상에 생겨나야 합니다.

එකක් ආධ්‍යාත්මික කය. ඒ කයට ගෝචරෙන බාහිර ස්පර්ශ කරන තවත් දෙයක්.

하나는 안의 몸이고, 다른 하나는 그 몸이 느끼는, 닿는 바깥의 것입니다.

ඔය දෙකෙන් ඉපදවීමේදී අර පස්තල ගිනිසුලං කියන හතර නැහ නම් අර ධාතු හතර එකතු වෙලා. ආධ්‍යාත්මික වශයෙන් මේ කය හැදෙන්න ඕනේ. ධාතු හතරෙන් කය නඉපද වෙන්නේ. ධාතු හතරකෙන් නිපද වෙච්ච බාහිර ස්පර්ශ කරන දේවල් ඉපදෙන්න ඕනේ.

그 둘을 낼 때, 흙, 물, 불, 바람 넷, 곧 네 dhātu가 모여 안으로 이 몸이 생겨야 합니다. 네 dhātu로 몸이 생깁니다. 네 dhātu로 생긴 바깥의 닿는 것들이 생겨나야 합니다.

ඒ ආශ්වාදය ඉක්මන වූ දෙයක් ලෝක සත්වයා බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැති නිසා. එහෙම මානසිකත්වයක් නැති නිසා. ස්පර්ශ ආශ්වාදය දෙන මට්ටමට ඔපනැන් වෙන්නා වූ කයක් සහ ද්‍රව්‍ය බාහිරෙන් ඉපදෙනවා මිසා. එයින් එහා දෙයක් ලෝකේ ඉපදන්න හේතු නැති නිසා. ඒ මට්ටම හික්ම වූ කයක්ව බාහිර දෙයක් නපද වෙන්නේ නෑ.

세상의 satta는 그 즐김을 넘어선 것을 바라지 않기 때문에, 그런 마음가짐이 없기 때문에, 닿음의 즐김을 주는 수준으로 무르익은 몸과 바깥의 물질이 생겨날 뿐입니다. 그 너머의 것이 세상에 생길 까닭이 없어서, 그 수준을 넘는 몸이나 바깥의 것은 생기지 않습니다.

මෙන්න මේක තමයි සිද්ධ වෙන ධාතු ක්‍රියාවලිය. සතර ධාතූන්ගේ ක්‍රියාවලිය ඕකයි.

이것이 일어나는 dhātu의 흐름입니다. 네 dhātu의 흐름은 이것입니다.

එතකොට මේ සතර ධාතන්ගේ ක්‍රියාවලියක් හැදෙනකොට මේ ආපෝ, තේජෝ, වායෝ, පඨවි කියන [උගුර කෑරීම] ගති හතරක් මොකටද නපද වුනේ? ඒ ගති හතරයි පහක් හයක් නඉපද වුනේ නැ. ඒක දකින්න ඕනේ.

그러면 이 네 dhātu의 흐름이 생길 때, 이 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī라는 네 성향은 무엇 때문에 생겼습니까? 그 네 성향이지, 다섯이나 여섯이 생기지는 않았습니다. 그것을 보아야 합니다.

අවිද්‍යාව කියන්නේ මොකක්ද? ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් පේන්නේ නෑ මේ ලෝකේ හරි සාරවත් දෙයක් මේ ආශ්වාද විදිට හරි වටිනවා. ආශ්වාදය හරි වටිනවා කියන මේ දෘෂ්ටියක් හටගන්නවා.

avijjā란 무엇입니까? 있는 그대로 보이지 않습니다. 이 세상은 아주 알찬 것이고, 이 즐김을 누리는 것은 매우 값지다—즐김이 매우 값지다는 diṭṭhi가 생깁니다.

ආශ්වාදය වටිනවා කියන දෘෂ්ටිය නිසා. ආශ්වාදය විදීමට යම් ඇසක් රූපයක්, කනක් ශබ්දයක්, නාසයක්, ගන්ධයක්, දිවක්, කයක්, කයක් පොට්ඨබ්බයක් වටිනවද? අවශ්‍යද ආශ්වාදය බලාපොරොත්තු වසාම ලෝක සත්වයා ඒවා ලබා දෙන දේ වටිනවා කියන නිගමනයට පෙනවා.

즐김이 값지다는 diṭṭhi 때문에, 즐김을 누리는 데 눈과 rūpa, 귀와 소리, 코와 냄새, 혀, 몸과 poṭṭhabba가 값진가, 필요한가 하면, 즐김을 바라는 한 세상의 satta는 그것들을 주는 것이 값지다는 결론에 이릅니다.

මේක තමයි ලෝක ආශ්වාදය නිගමනය.

이것이 세상 즐김의 결론입니다.

මෙන්න මේ ලෝක ආශ්වාදය නිගමනය ලැබුනහම මෙන්න මේකට අවිද්‍යාව නිසා මේ එකතුව සාරයි කියන දෘෂ්ටියට බහිනවා කිය සංයි කියලා ගන්නවා. සං එකතුව සාරයි කියලා දිගන එකට බැහැගත්ත අවිද්‍යාව නිසා.

이 세상 즐김의 결론을 얻으면, avijjā 때문에 이 모임이 알차다는 diṭṭhi에 빠져 'saṃ'이라고 받아들입니다. 'saṃ', 곧 모임이 알차다고 여기는 데 빠진 것은 avijjā 때문입니다.

එකතුව සාරයි කියන නිගමනය තමයි අවිද්‍යාවේ නිගමනය. අවිද්‍යාව තියෙන තාක්කල් මේ එකතුව පැවැත්ම සාරයි කියන තත්ත්වය හිත ඉවත් කරන්න බැ.

모임이 알차다는 결론이 avijjā의 결론입니다. avijjā가 있는 한, 이 모임, 이 bhava가 알차다는 생각을 마음에서 떼어낼 수 없습니다.

පැවැත්ම කොතන හෝ සාරයි කියන නිගමනයක් තියෙනවා. ඒ සාරයි කියලා නිගමනය ඉන්න තාක්කල් පැවැත්ම ඉක්මවා යන්න බැ.

bhava가 어딘가에서는 알차다는 결론이 있습니다. 그 알차다는 결론이 있는 한 bhava를 넘어설 수 없습니다.

නිගමනය කරපු තැනට අනුව කරපු කියපු වැඩුව ඇති වුන සුචරිත දුචිතේ දූෂ්‍යභාවය හෝ ප්‍රහණ්ඩභාවය මුල් කරගෙන අනුකූල ලෝකයක් ගොඩනැගෙනවා. එක්කෝ එක දුගතියක්, එක්කෝ සුගතියක්. ඒක පැවැත්ම කරා එනවා.

결론 내린 곳에 따라 행하고 말하여 자라난 sucarita와 duccarita, 더러움이나 맑음을 뿌리로 하여 그에 걸맞은 세상이 세워집니다. duggati든 sugati든. 그것이 bhava로 옵니다.

මෙන්න මේ ලෝක සත්‍යාදී අවිද්‍යාවේ තියෙන දැඩි බලාපොරොත්තුව මොකක්ද? මොන කාලෙන් හෝ ලෝක ආශ්වාදය ලැබිය යුතුයි. ඒ ආශ්වාදය සඳහා මම පැවතියි. මෙන්න මේක තමයි අවිද්‍යාවේ නිගමනය.

세상의 satta가 지닌 avijjā에 있는 강한 바람은 무엇입니까? 언제가 되든 세상의 즐김을 얻어야 한다. 그 즐김을 위해 나는 있으리라. 이것이 avijjā의 결론입니다.

පැවැත්මක යමක් ස්පර්ශ කරන්න නම්. ඔහුට යම් දෙයක් අවශ්‍ය කරනවා. තද දෙයක් නැත්නම් ස්පර්ශ කරන්න බැ. ඒ නිසා තද දෙයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා මනසේ. ඝර්ශනය කරන්න ස්පර්ශ කරන්න යම්කිසි තද දෙයක් තියෙන්න ඕනේ. ඒ දේ බලාපොරොත්තු වෙනවා.

bhava에서 무엇에 닿으려면 그에게 무언가가 필요합니다. 단단한 것이 없으면 닿을 수 없습니다. 그래서 마음은 단단한 것을 바랍니다. 비비고 닿으려면 무언가 단단한 것이 있어야 합니다. 그것을 바랍니다.

මෙන්න මේ බලාපොරොත්තු වන නිසා පුද්ගලයා. ඒ දේ ලැබෙනකොට ඒකේ තද වෙනවා.

이 바람 때문에 사람은 그것을 얻을 때 거기에 굳어집니다.

තහවුරුට ඇත්්ද ගන්නා අර්ථයෙන් තත්ද තද්ධ තද කියනවා. තහවුරු කරගන්න ඇදගත දේ. ත අද්ධ දේ. ත අත්ද කියන එක තද්ද කියන වචනයට බිදෙනවා. එක් වෙනවා. ඒක පහදුර භාවිතා තද කියන වචනයට අපි ගත්තා. තහවුරුවට ඇදගන්නා දෙයක් ඇට නම් ඒක තද්ධ දේ හවත්වා තද දේ.

굳게 붙잡는다는 뜻에서 'ta-addha', 'taddha', 곧 '단단함(tada)'이라 합니다. 굳히려고 붙잡은 것, 'ta-addha'한 것입니다. 'ta addha'라는 말이 'taddha'라는 말로 바뀌어 합쳐집니다. 그것을 우리는 흔히 쓰는 '단단함(tada)'이라는 말로 받아들였습니다. 굳히려고 붙잡는 것이 있다면 그것이 'taddha'한 것, 곧 단단한 것입니다.

ත වචනය පිහිටන්නේ යම් තැනක තියෙනවද තබනවද? පිහිටනවද ඒ අර්ථ. අත්ද කියන වචනය පෙන්න්නේ පිහිටන තබනවා කියන එකයි.

'ta'라는 말은 어떤 곳에 있는가, 놓는가, 자리 잡는가 하는 뜻입니다. 'addha'라는 말이 보여 주는 것은 자리 잡고 놓는다는 것입니다.

පැවැත්ම හොඳයි කියලා හිත පිහිටපුවහම ඒ පිහිටවපු දෙන හිත තබුහම ස අත්ද හවත්වා තද දේ ඉපදවන ගති ලක්ෂණය එනවා. අන්න තද ගති ලක්ෂණය

bhava가 좋다고 마음이 자리 잡으면, 그 자리 잡은 마음을 놓으면 'sa-addha', 곧 단단한 것을 낳는 성향이 옵니다. 바로 단단한 성향입니다.

පට කියන්නේ එතන බැඳෙනවා. බැඳෙන්න අවියක් කරගන්නේ කොමක්ද? පඨාව අවි පඨවි. අන්න පඨවි ගති ලක්ෂ බැඳීමට අවියක් කරගත්තා. බැඳීමට යම්කිසි වැඩපිලක් සකස් කරගෙන බැහැගත්තා. පඨවි කියන එක එතනින් ආවා.

'paṭa'란 거기에 묶인다는 것입니다. 묶이는 데 무엇을 무기로 삼습니까? 'paṭa'에 'avi'—paṭhavī입니다. 바로 paṭhavī 성향입니다. 묶이는 데 무기로 삼았습니다. 묶이려고 어떤 방도를 짜서 빠져들었습니다. paṭhavī라는 말은 거기서 왔습니다.

එතකොට යම් යම් දේවල් වල තැනින් තැන සණු සුනු වශයෙන් තිබුනොත් කෑලි කෑලි තැනින් තැන තිබුනොත්. ඒ අපිට අවශ්‍ය දේ ගොඩන නගාගන්න බැ.

그런데 어떤 것들이 여기저기 부스러기로, 조각조각 흩어져 있으면 우리가 필요한 것을 세울 수 없습니다.

එහෙනම් ඒ වෙලාවේදී ඕනැ වෙනවා. ඒ ඒ කොටස් එක් කරලා අපිට ඕන හැටියට බැඳලා අපිට ඕන හැඩ තලේ හදාගන්න. ආශ්වාද විඳින්න අවශ්‍ය කරන දේක හැඩ තලේ හදාගන්න නම්. ඒවා ඔක්කොම එකතු කරලා එකට බැඳගන්න ඕනේ. ආපයක් කරගන්න ඕනේ.

그러면 그때 필요해집니다—그 부분들을 모아 우리가 원하는 대로 묶어 원하는 꼴을 만드는 것이. 즐김에 필요한 것의 꼴을 만들려면 그것들을 다 모아 한데 묶어야 합니다. 'āpa'로 만들어야 합니다.

අන්න ඒ ටික අරගෙන එකතු කරලා පෝෂණය කරගන්නට කියනවා. ආපු ආපුයන් පෝෂණය කරගත්තහම කියනවා ආපෝ කරගන්න එතකොට අපිට අවශ්‍ය දේ බැඳිලා හැදිලා අන්න බැඳෙන ලක්ෂණය කිව්වේ ඔන්න ඕකයි.

그것들을 가져다 모아 기르는 것을 'āpu'라 합니다. 'āpu'로 기르면 'āpo'로 만든다고 합니다. 그러면 우리가 필요한 것이 묶여 생깁니다. 묶이는 특징이라 한 것이 바로 이것입니다.

වටිනවා කියන දෘෂ්ටිය නිසා ඒ පුද්ගලයා යමක් ගොඩන නගාගන්න හැටි. අවශ්‍ය කියන්නේ මානසිකත්වය

값지다는 diṭṭhi 때문에 그 사람이 무엇을 세우는 모습입니다. 필요하다는 마음가짐입니다.

පඨවි ආපෝ එකතු කරගත්තට හැපැහැ එක ඔපනම් ගාගන්නත් ඕනේ. අපිට අවශ්‍ය කාරණය විදර්යෙන් පවත්වා ගන්නත් ඕනේ. තෙද ගන්න ඕනේ. තෙදගන්න ලක්ෂණය තමයි තේජෝගී.

paṭhavī와 āpo로 모아도, 그것을 익히기도 해야 합니다. 우리가 필요한 것을 힘차게 지켜 가기도 해야 합니다. 'teda'를 지녀야 합니다. 'teda'를 지니는 특징이 바로 tejo입니다.

එතකොට ආපු පඨවිනවා, ආපෝත්තී දෙනවා. අනික සැලෙන ලක්ෂණය අපිට යමක ආශ්වාද භුක්ති වෙන්න බැහැ එකාකාරයෙන් තිබෙනවා. ඒක විවිධාකාරයන්ට පත් කරන්න ඕනේ එහාට සලවන්න ඕනේ මෙහාට සොළවන්න ඕනේ ඒ මේ අතර කරන්න ඕනේ. එතකොට තමයි ආශ්වාදය එන්නේ. අන්න ඒ සැලෙන ලක්ෂණයට කියනවා වායෝ ලක්ෂණය.

그러면 paṭhavī가 오고 āpo가 옵니다. 또 흔들리는 특징이 있습니다. 한 가지 모양으로만 있으면 무엇의 즐김도 누릴 수 없습니다. 여러 모양으로 바꾸어야 하고, 이리 흔들고 저리 흔들고 이랬다저랬다 해야 합니다. 그래야 즐김이 옵니다. 그 흔들리는 특징을 vāyo 특징이라 합니다.

ඔන්න ඔය ගති හතර ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨවෙනි ගති හතර අවිද්‍යාව නිසා බැහැපු නිගමනයෙන් යමක් බලාපොරොත්තු වුනාද? බලාපොරොත්තු ආශ්වාදය භුක්ති වදීමට ගොඩනගා ගත යුතු ප්‍රධාන කරුණු හතර.

이 네 성향, āpo, tejo, vāyo, paṭhavī는 avijjā 때문에 빠져든 결론으로 무엇을 바랐습니까? 즐김을 누리려고 세워야 할 주요한 네 가지입니다.

අන්න ඒකට බැඳුනහම ඒ දේ ගොඩනැගෙනවා.

거기에 묶이면 그것이 세워집니다.

ඔහුගේ හිතේ තියෙන්නේ එබඳු දේ වර්ණා කරන එක මිසක්. ඒක උපනම් වනම වර්ණනා කරනවා මිසක්. අත්හැරීම නොල්ම මිදීම වර්ණනා කරන මනසක් නෙමෙයි. අල්ලගැනීම පැවැත්ම වර්ණනා කරන මනසක් නිසා.

그의 마음에 있는 것은 그런 것을 기리는 것뿐입니다. 그것을 낳고 기릴 뿐, 놓음과 집착 없음과 벗어남을 기리는 마음이 아닙니다. 붙잡음과 bhava를 기리는 마음이기 때문입니다.

ඊළඟ මනසේ ගති ලක්ෂණය තෘෂ්ණාවෙන් බැඳෙන ගති ලක්ෂණය නිසා තමයි තෘෂ්ණාව නිසා තමයි වර්ණා කරන්නේ.

다음 마음의 성향은 taṇhā로 묶이는 성향 때문입니다. taṇhā 때문에 기리는 것입니다.

[උගුර කෑරීම] වර්ණනා කරන ගති ලක්ෂණය ඒකට උරුම වෙලා වර්ණ කියන ස්වභාවයක් ඒකට අවේ. ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨව කියන එක හටගත්ත වර්ණා කරන ලක්ෂණය නිසා ඒකට වර්ණයක් ආවේික වෙනවා.

기리는 성향이 거기에 물려져 vaṇṇa라는 본성이 거기에 왔습니다. āpo, tejo, vāyo, paṭhavī로 생긴 것을 기리는 특징 때문에 거기에 vaṇṇa가 깃듭니다.

ඒකේ ගෑ වුනහම මොකද වෙන්නේ? අන් දරන්න පටන් ගන්නවා. අන් කියන ආහාරයක් වශයෙන් ඒක දරන්න පටන් ගන්නේ. ඒ වැය ගෑවිලා. ඒ හටගත්තේ ඒ අය ගෑවිලා. ඒක ආහාරයක් කිරනේ දරන්න පටන් ගත්තහම කියනවා ග අන්ධ ගන්ධ

그것에 닿으면 무엇이 일어납니까? 'an'을 지니기 시작합니다. 'an'이라는 먹이로 그것을 지니기 시작합니다. 그것에 닿았습니다. 그렇게 닿아 생겼습니다. 그것을 먹이처럼 지니기 시작하면 'ga-andha', gandha라고 합니다.

අන්න ඊළඟ ගති ලක්ෂණය තෘෂ්ණාවේ ගති ලක්ෂණය තෘෂ්ණාව යම් තැනක තිබුණම් ඔය ගති ලක්ෂණය අයින් කරන්න බැ. ග අන්ධ කියනා වූ ගන්ධ කියන තත්ත්වයට පත්වෙලා මානසිකත්වයක් ගොඩන්නැරෙනවා. ඒකත් තෘෂ්ණාවේ ලක්ෂණය.

그것이 다음 성향, taṇhā의 성향입니다. taṇhā가 어딘가에 있으면 그 성향은 떼어낼 수 없습니다. 'ga-andha'라는 gandha의 상태에 이르러 마음가짐이 세워집니다. 그것도 taṇhā의 특징입니다.

අවිද්‍යාවේ ලක්ෂණ හතරයි තෘෂ්ණාවේ ලක්ෂණ හතරයි. වර්ණා කරන ලක්ෂණය තෘෂ්ණාවේ ලක්ෂණයක්. ආහාරයක් වශයෙන් එක්කලා දරන්නනක තෘෂ්ණාවි ලක්ෂණයක්. ක අන්ධ ගන්ධ.

avijjā의 특징이 넷이고 taṇhā의 특징이 넷입니다. 기리는 특징은 taṇhā의 특징입니다. 먹이로 붙들어 지니는 것도 taṇhā의 특징입니다. 'ka-andha', gandha입니다.

එතකොට ඒක දාලා යන්න බැරි ඒකේ බැඳෙන හැදෙන ගති ලක්ෂණයක් එනවා. ආශ්වාද විඳින්න. එතකොට රස්ස වුණා. රස්ස වුණා කියන්නේ ගමන නැවතුනා. එහෙ යන්න බැහැ. ඒක ඇවිල්ලා එතන හිර වෙලා ඉන්නේ. අන්න තෘෂ්ණාවේ තව ගැති ලක්ෂණයක් තමයි රස රස කියන එකයි රස කිව්වේ.

그러면 그것을 놓고 갈 수 없는, 거기에 묶이는 성향이 옵니다. 즐기려고요. 그러면 'rassa'가 되었습니다. 'rassa'가 되었다는 것은 길이 멈췄다는 것입니다. 더 갈 수 없습니다. 와서 거기 갇혀 있습니다. taṇhā의 또 다른 성향이 바로 rasa이며, 그것을 rasa라 한 것입니다.

ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? ඒකෙන් අවශ්‍ය දේ නඉපදව නිපදෝ යලි යලි ජනිත කර කර ඒ ආශ්වාදය විදීම හිතන ලක්ෂණයක් තියෙනවා තෘෂ්ණාවේ ආරම්භ කරගන්නවා ආරම්භය ජනිත කරගන්නවා.

그 뒤엔 무엇이 일어납니까? 그것으로 필요한 것을 내고 또 내고 거듭 낳아 그 즐김을 누리려는 특징이 taṇhā에 있습니다. 시작을 하고, 시작을 낳습니다.

එහෙනම් ඕ කියන්නේ ආරම්භය නැහනම් භවය ජා කියන්නේ ජාතිය භවයයි ජාතියයි කියන එක තමා ඕජා

그렇다면 'o'는 시작, 곧 bhava이고, 'jā'는 jāti입니다. bhava와 jāti, 그것이 ojā입니다.

අන්න ඕජා කියන්නේ ඒකේ ආශ්වාද විදීමට ඒ පස්සේ ගොඩ නගා ඒකන ඉපදවාගන්න අන්න ඕජා ගති ලක්ෂණ

ojā란 그 즐김을 누리려고 그 뒤에 세우고 거듭 낳는 것, 바로 ojā 성향입니다.

අවිද්‍යාවේ තෘෂ්ණාවේ ඔය ගති ලක්ෂණ අටමුල් කරගෙන ලෝකයක් නිෂ්පාදනය වීමේ මූල ධර්මය මනසේ ක්‍රියාත්මක වෙනවා

avijjā와 taṇhā의 이 여덟 성향을 뿌리로 하여, 세상이 만들어지는 근본 dhamma가 마음에서 작동합니다.

මෙන්න මේක තමයි ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨවි වන්න ගන්ධ, රස, ඕජා කියන සුද්ධාශ්‍රයක හටගන්න හේතු.

이것이 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는 suddhaṭṭhaka가 생기는 원인입니다.

ඉතින් ඒකෙන් යමක් බලාපොරොත්තු වුනා නම් බලාපොරොත්තු වෙච්ච දේ නිෂ්පාදනය කරන තුළ [උගුර කෑරීම] මනසින් ඒවට ගැප් කරපු ශක්තිය ක්‍රියාත්මක වෙනවා.

그래서 그것으로 무엇을 바랐다면, 바란 것을 만드는 동안 마음으로 거기에 담은 힘이 작동합니다.

ඒ හේතුවෙන් කවද හරි මනස තිබි වෙච්ච ගති ලක්ෂණයන් ලෝකයක් බිහෙනවා මිසක් වෙනකින් බිහුවෙන්නේ නැති නිසා. ඒ මනසට ආවේික ගත්ත ගති ලක්ෂණ ලෝක සත්වයන්ගේ එකාකාර ස්වභාවයක් මූලිකව තියෙන නිසා. කොහේ හරි ලෝකයක් නිෂ්පාදනය වෙන්නේ ඔය ක්‍රමයට මිසක් වෙන ක්‍රමයකට නෙවෙයි.

그 때문에, 언제든 마음에 있던 성향대로 세상이 생길 뿐 다른 식으로는 생기지 않기 때문에, 또 그 마음에 깃든 성향이 세상의 satta에게 바탕부터 한결같은 본성으로 있기 때문에, 어디서든 세상이 만들어지는 것은 이 방식이지 다른 방식이 아닙니다.

[උගුර කෑරීම] සත්වයෝ ජීවත් වෙන ලෝකයක් කොහේ බැලුවත් ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨවි ගන්ධ, රස, ඕජා කියන ඔය ටික ක්‍රියාත්මක වෙලා ආරම්භ කරපු ඒටියෙන් හරගාස පස් ජාල ගිනිසුලං කියන හතරින් යුක්ත එබඳු ලෝකයක් නිෂ්පාදනය වෙනවා මිසක් එබඳු කයක් නිෂ්පාදනය වෙනිසක් වෙනෙක් නිෂ්පාදනය වෙන්න බැ.

satta가 사는 세상을 어디서 보든, āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā가 작동하여 시작된 것에서 흙, 물, 불, 바람 넷을 갖춘 그런 세상이 만들어질 뿐, 그런 몸이 만들어질 뿐, 다른 것이 만들어질 수는 없습니다.

ඔන්න ඔය ආශ්වාද පැවැත්මිය බලාපොරොත්තුව ක්‍රියාත්මක කරන්න. ඒකට අවශ්‍ය කරන පරිසරය කියන එකට කියනවා අපි මේ හදාගත්ත ලෝකය. සත්ව කයන ඉපදෙන්න හේතුව ඔන්න ඕකයි.

그 즐기는 bhava의 바람을 이루기 위해 필요한 환경을 우리는 우리가 지은 이 세상이라 부릅니다. satta의 몸이 생기는 까닭이 바로 이것입니다.

ඉතින් මේ සෑම සත්ව කයකම මොනවා තියෙන්නේ. ඇස, කන නාසය, දිව, කය, මන පහක් ගොල් නගාගෙන මනෙන් භුක්ති විදිඳිනවා.

그래서 모든 satta의 몸에는 무엇이 있습니까? 눈, 귀, 코, 혀, 몸, mana—다섯을 세워 mana로 누립니다.

ඒ නිසා සියලුම ලෝක සත්වයෙන්ට හටගන්නේ හටගන්නවා නම් ඉන්ද්‍රිය පහර.

그래서 모든 세상의 satta에게 생긴다면 다섯 indriya가 생깁니다.

විපාක බලවේගයක් අයින්දි මැඩබත් බැවුවොත් හැරෙන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සාමාන්‍යෙන් ලෝක එයාට පිහිටන්නේ ඔය ඉන්ද්‍රිය පහයි මන ඉන්ද්‍රියත් එක්ක හයයි.

보통 세상이 그에게 자리 잡는 것은 이 다섯 indriya, 그리고 mana indriya까지 여섯입니다.

[උගුර කෑරීම] මන ඉන්ද්‍රියන් බලන ඇහැක් තියෙනවා ඇහකට කියනවා මනැස දිවැසෙම කියලා අපි කියන්නේ ඒකෙන් බලන ක්‍රම

mana indriya로 보는 눈이 있습니다. 그 눈을 '마음의 눈'이라 합니다. 우리가 dibbacakkhu라고 하는 것은 그것으로 보는 방식입니다.

දැන් මේ කාලේ මනුස්සයන්ගේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

번역 고르기