svākkhāta gāthā 풀이
ස්වක්කාත ගාථා විග්රහය.
තමා අකැමැතිද අනුන්ටත්ය නොකරන්න තමාට යමක් වඑනට තමා කැමැතිද අනුතත්වය කරන්න
자기가 싫어하는 것은 남에게도 하지 말고, 자기가 받고 싶은 것은 남에게도 해 주라는 것입니다.
මාංසයේ ඕක තමයි තියෙන්නේ. ඉතින් ඔයිට අනුකූල වන්නා වූ ආශ්වාදය වෙලා දහම් ආශ්වාදය ලබාගන්න ඔසි කටයුතු කරන ඒක තමයි ලෙහෙ මෙන්න මේ මාංසයි ලේවි බිලා සන්තෝස වල්ලා.
이 살에 바로 그것이 들어 있습니다. 그에 걸맞은 즐거움, 곧 dharma의 즐거움을 얻도록 하는 것이 바로 피입니다. 이 살과 피를 마시고 기뻐하라는 것입니다.
ඉතින් කොච්චර සන්තෝස වෙන්න පුළුවන්ද? කොච්චර ධර්මානුකූලද? පාපයක් දුශ්චරිතයක් අවඩ කනුන්ට නොකර යහපත කරමින් සන්තෝස වෙන්න පුළුවන් නම් මෙන්න මේකයි කිව්වේ.
그러니 얼마나 기뻐할 수 있습니까? 얼마나 dharma에 맞습니까? 남에게 pāpa나 악행, 해로운 일을 하지 않고 좋은 일을 하면서 기뻐할 수 있다면, 바로 그것을 말한 것입니다.
ඒක යහපත් අන්න එසේ ජීවිතය හැටගහගන්න ඒක පැත්තකින් තියලා අද මොකද හොඳට ඕකෙන් සැරසෙන්න.
그렇게 좋은 삶을 세우라는 것은 한쪽에 밀어 두고, 오늘날에는 그것으로 겉을 꾸미기만 합니다.
ඒකෙන් සැරසෙන්න කියනවා සෙ සත් උදාගෙන මේ කෝට් ඇඳගෙන සැරෙනවා. බාහිර ඇඳුම තියෙනවා. සැරසෙන්න කිව්ව ඇඳුම ඕකයි.
그것으로 꾸미라고 하니 신발을 신고 코트를 입고 꾸밉니다. 겉옷이 있지요. 꾸미라고 한 옷이 바로 그것이라는 겁니다.
ඊට පස්සේ අර සාර ධර්මය ආශ්වාදයට ලේ කිවා ඒකට ගත්තා වයින් මත් පැන් ටිකක් ගත්තා. මත් ටික පැත්තකට දලා පහන් ගත්තා ඒක අර සාර ධර්මේ පැත්තක දාලා සාර ධර්මයනට පහන් ගත්තා. ආසවාදයනට වයින් අරගත්තා. පාන් කක්කාව අයින් බිබී කලිං කෝට ඇඳගෙන සප උදාගෙන ඉතින් උඩ පැන පැන නත් වෙනනවා. තර
그 뒤에는 그 핵심 dharma의 즐거움을 피라고 한 것에 와인, 술을 조금 가져다 썼습니다. 핵심 dharma는 한쪽에 밀어 두고 그 대신 빵을 들었고, 즐거움 대신 와인을 들었습니다. 빵을 먹고 와인을 마시고 코트를 입고 신발을 신고서 위로 펄쩍펄쩍 뛰며 춤을 춥니다.
මොකක්ද වෙන්නේ? දෙවියන් වහන්සේගේ ගෘහය හොරුන්ගේ තිප්පොලක් කරගෙන ඉන්නවා කියලා කිව්වේ ඕකට නේද?
무엇이 됩니까? 하느님의 집을 도둑의 소굴로 만들고 있다고 한 것이 바로 이것 아닙니까?
අන්තිමර ගිහිල්ලා සත්තු කෙනත් බැඳලා තියාගෙන බිරි ගිලා මරලා පුච්ච පුච්ච මස් කකක්. ඔය කාලේ වයින් බිබී ඉන්නකොට ඒ කාලෙත් මොකක්ද කරන්නේ? ගිහිල්ලා එනවා. හොට්ටලෝ එයා විදේ
마지막에는 가서 짐승들을 묶어 두고, 죽이고 굽고 또 구워 고기를 먹습니다. 그렇게 와인을 마시고 있을 때, 그때에도 무엇을 합니까?
කරන්නේ? ගිහිල්ලා එනවා. හොට්ටලෝ එයා විදේ ගිහිල්ලා බාන් කපලා පනලා මහා වලියක් ඇදත.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඇදට පස්සේ මොකද වෙලා. දෙවියන් වහන්සේගේ ගුහය හොරුන්ගේ තිබ්බොලක් කරගෙන මේක බිමට සමතලා කරලා හත් දවසකිම දෙවියන් වහන්සේගේ මාලිගාව නගාහටනවා කියලා. ඕක තමයි වරදට අල්ලගත්.
싸움이 난 뒤에 어떻게 되었습니까? 하느님의 집을 도둑의 소굴로 만들었다면서, 이것을 땅바닥까지 허물고 이레 만에 하느님의 궁전을 다시 세우겠다고 했습니다. 바로 그것을 잘못으로 붙잡았습니다.
එතකොට පුළුවන් දෙයක්ද තෝහය කියන්නේ. එතකොට දෙවියන් වහන්සේටත් අපහාත කරලා හොරන්න බැරි එකක් කරලා මිනිස්සු රැවැත්තුවා කියත් වරද මේ ඉදිරිපත් කළේ වරදලා ඉදිරිපත් වෙ
그게 될 수 있는 일이냐는 것이었습니다. 그래서 하느님을 모욕하고 할 수 없는 일을 한다며 사람들을 속였다는 죄를 씌워 고발했습니다.
ඉතින් උඹට පුළුවන්ද කරන්න ඔය මාලිගාවලා දාලා හත් දවසතිකින් ඉවරට පුළුවන්ද මාලිකාවක් හදන්න
'그래, 너는 그 궁전을 허물고 이레 만에 궁전을 다시 지을 수 있느냐?'
දැන් කිව්ව එක තේරුම් ගන්න බැරිව නිහර වුණුවෙලා කොටු කරලා කෘතිය ගහන්න දලුවමක් නියම කරලා
그 말뜻을 알아듣지 못하고 가두어 십자가에 못 박는 벌을 정했습니다.
ඉතින් ඒ වගේ දේවල් තියෙනවා ධර්මය තුළ තේරුම් අරගන්න ඕනේ
그런 것들이 dharma 안에 있으니 잘 이해해야 합니다.
අපි මේ දහම් ගුණ පාඨය විස්තර කළේ නැද්ද මේට ඉස්සෙල්ලා සුපටිපන්නෝ භගවතෝ සාවක සංඝෝ කියන තට සෝතාපන්න ඵලයට පත්වෙන හැටි අපි ගුණ නමයකින් සඟගුණ විස්තර කරලා දුන්නා.
우리가 이전에 dhamma guṇa 구절을 풀이하지 않았습니까? 'supaṭipanno bhagavato sāvakasaṅgho'라는 데서 sotāpanna phala에 이르는 방법을 아홉 가지 saṅgha guṇa로 풀이해 드렸습니다.
ඉස්සෙල්ලා ඔව් සඟගුණ සඟගුණ තුළින් සඟගුණ නමයක් තුළින් සෝතාපන්නයෙක් බවට පත් වෙන තැනකන් විග්රහය කරපු මීට ඉස්සෙල්ලා අපි මේ කරපු දේශනාවක් තිබුණා.
이전에, 네, 아홉 가지 saṅgha guṇa를 통해 sotāpanna가 되는 데까지 풀이한 설법이 이전에 있었습니다.
අන්න එතන්ට පත්වුන කෙනාට ඊළඟට තියෙනවා සකෘදාගාමී අනාගාමී කියන මාර්ග ඵල දෙකක් පූර්ණ කරගන්න කාලයක්.
거기에 이른 사람에게는 다음으로 sakadāgāmī와 anāgāmī라는 두 magga-phala를 완성할 때가 있습니다.
මෙන්න මේ තුළට අනුන්ගේ ආධාරයක් අවශ්ය නැති පරප්රයේ රහිතව ධර්මය තේරුම් ගත්ත ධර්මය කියන්නේ සැක නැති කරගත්ත මෙන්න බෙබඳුන්නාවූ ඒ ආර්ය පුද්ගලයා සෝතාපන්න පුද්ගලයා. එතන පටන් ගෙන ඉතුරු මාර්ගය වඩන ආකාරය තමයි දහම් ගුණ හය තුළින් පෙන්නන්නේ පෙන්නුම් කරන්නේ.
그 안에서 남의 도움이 필요 없이, 남에게 기대지 않고 dharma를 이해하고 dharma에 대한 의심을 없앤 그런 ariya puggala, 곧 sotāpanna가 거기서 시작해 나머지 길을 닦는 방법을 여섯 dhamma guṇa로 보여 줍니다.
එතකොට සූපටිපන්න එතකොට එතනට එනකොට එනවා. ස්වාක්ඛාත සන්දිට්ඨික අකාලික එහිපස්සික ඕපනයික පච්චං වේතබ්බෝ විඤ්ඤු ඔය ගුණ හයක් එනවා. ස්වාක්ඛාත සන්දිට්ඨික අකාලික ඒහිපස්සික ඕපනයික පච්චත්තාං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤා
그래서 supaṭipanna, 거기에 이르면 svākkhāta, sandiṭṭhika, akālika, ehipassika, opanayika, paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 여섯 덕목이 옵니다. svākkhāta, sandiṭṭhika, akālika, ehipassika, opanayika, paccattaṃ veditabbo viññūhi.
දැන් අපි පල්ලෙහා ඉඳලා ඉහට නැගෙන යන ක්රමයක් ගැනයි කියා දුන්නේ සුසි ගුණ වලට යනකොට
우리는 아래에서 위로 올라가는 방식을 가르쳐 드렸습니다. 이 덕목들로 나아갈 때,
දැන් පච්චත් වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤු කියන ගුණයට තමයි. දැන් ඒ සෝතාපන්න පුද්ගලයා ධර්මාවබෝධයෙන් ඇතුල් වෙන්නේ. මූලික දහම් දර්ශනය කරලා තියෙන්නේ.
이제 그 sotāpanna는 dharma를 깨달음으로써 paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 덕목에 들어갑니다. 기본 dharma는 이미 보았습니다.
දැකීම අත්දැකීමක් බවට පත් කරගන්න නෙමෙයි ඉතුරු කෙලෙස් විඳින්නයි දැන් තියෙන්නේ. ඇලීමක් ගැටීමක් මුලාවක් තිබුණ නම් ඉතුරු වෙලා. සෝවාන් පලින් පස්සේ. අන්න ඒ කාමරාග පටිඝ කියන දෙක අයින් කරගන්න.
봄을 체험으로 만드는 것이 아니라, 이제 남은 kilesa를 끊는 일이 남아 있습니다. 달라붙음, 부딪침, 어리석음이 남아 있었다면 sovān phala 뒤에 그 kāmarāga와 paṭigha 두 가지를 없애야 합니다.
ඇලීම ගැටීම අයින් කරගන්න. ඒකට අවශ්ය කරන්නා වූ ඊළඟ වැඩපිල තියෙනවා. දහම් ගුණ තුළින් යනවා. අන්න ඒ සඳහා මොකද කරන්නේ? පච්චත්තං වේදිතබ්බෝ, විඤ්ඤෝ කියන ගුණයට ධර්මාවබෝධය තුළින් ඇතුල් වෙනවා.
달라붙음과 부딪침을 없애는 데 필요한 다음 수행 과정이 있습니다. dhamma guṇa를 통해 나아갑니다. 그를 위해 무엇을 합니까? dharma를 깨달음으로써 paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 덕목에 들어갑니다.
ධර්මය සිහි කරන්න. ස කරන්න. එයා දැනගන්න එකක් තියෙනවා. එයා ඥානයන්තයෝ ඥානවන්තව තේරුම් ගන්න එකක් තමයි. පච්චත්තං වේදිතබ්බෝ
dharma를 떠올리십시오. 그가 알아야 할 것이 있습니다. 지혜로운 이로서 지혜롭게 이해해야 할 것입니다. paccattaṃ veditabbo.
මේ ලෝකයේ යම්කිසි දෙයක් වෙනවා නම් තියෙනවා නම් ඒ යමක් වෙන්නේ යමක් තියෙන්නේ. ප්රත්යයක් නිසයි. හේතුවක් නිසයි. හේතුවක් නැතුව මේ ලෝකේ ඵලයක් හටගන්නේ නැ.
이 세상에 무엇이 생기거나 있다면, 그것이 생기고 있는 것은 paccaya 때문이고 hetu 때문입니다. hetu 없이 이 세상에 phala가 생기지 않습니다.
එහෙනම් යම්කිසි ඵලයක් මේ ලෝකේ හටගත්තා නම්, හැදෙනවා නම්, තියෙනවා නම්, පැවැත්මට පේනවා නම්. අන්න හටගැනීමට හේතුවක් තියෙනවා ප්රත්යයක්. අන්න නුවණින් යුතුව ඒක දැනගන්න තත්වයට පත් වෙනවා.
그렇다면 이 세상에 어떤 phala가 생겼다면, 만들어지고 있다면, 있다면, 이어지는 것으로 보인다면, 그 생김에는 hetu, 곧 paccaya가 있습니다. 지혜로 그것을 아는 경지에 이릅니다.
මේ දුකයි. කොහොමද මේ දුක හටගන්නේ? දුකට හේතුව මේ දුක ඇති වෙන්නේ කොහොමද? මේ ලොක විද්යාමාන වෙන්නේ කොහොමද? මෙන්න මේක තේරුම් ගන්න තැනට එනවා.
이것이 괴로움입니다. 이 괴로움은 어떻게 생깁니까? 괴로움의 hetu. 이 괴로움은 어떻게 생기며, 이 세상은 어떻게 드러납니까? 이것을 이해하는 데에 이릅니다.
ජාතියක් නැත්නම් මේ දුක නෑ. ජාතියට හේතුව භවයයි භවයක් නැත්නම් මේ ජාතිය නෑ. භවය භවය හැටියටත්, ජාතිය ජාතිය හැටියටත් මේ මේ ජාති මේ මේ භව නිසා කියලා. නුවණින් තේරුම් ගැනීමේ ශක්තියට කියනවා. පච්චත්තං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤා
jāti가 없으면 이 괴로움은 없습니다. jāti의 hetu는 bhava이고, bhava가 없으면 이 jāti도 없습니다. bhava는 bhava로, jāti는 jāti로, 이 jāti는 이 bhava 때문이라고 지혜로 이해하는 힘을 paccattaṃ veditabbo viññūhi라 합니다.
අන්න දැනගන්න ඒ විද්යාමාන වෙන ආකාරය මෙන්න මේ මේ ප්රත්ය නිසා. මෙන්න මේ මේ හේතුව නිසා මේ දේ පහළ වෙන්නේ.
그것이 드러나는 방식을 압니다. 바로 이런 paccaya 때문에, 이런 hetu 때문에 이것이 나타난다고.
යමක් දුක නම් මෙන්න මේ දුක මේ මේ දේ ඇතුළු කරගෙනයි තියෙන්නේ. මේ මේ කය ඇසුරු කරගෙන මේ දුක එනවා. එහෙනම් මේ කය පහළ වෙන්නේ කොහොමද? ඒක දකිනවා.
무엇이 괴로움이라면 이 괴로움은 이런 것들을 안고 있습니다. 이 몸에 기대어 이 괴로움이 옵니다. 그렇다면 이 몸은 어떻게 나타납니까? 그것을 봅니다.
කය නිසා ඇති වෙන්නා වූ යම් දුකක් විදිට සිද්ධ වෙන බව පේනවා නම් මේ කය කුමක් නිසා තියෙනවද? අන්න දකින හැටි. මෙන්න මේක දැකගැනීමේ පටිච්ච සමුප්පාද දහම් න්යාය තමයි තේරුම් ගන්න පටන් ගන්නේ අත්දකින්න පටන් ගන්නේ ඔතනද?
몸 때문에 생기는 괴로움을 겪게 된다는 것이 보인다면, 이 몸은 무엇 때문에 있습니까? 그렇게 봅니다. 이것을 보는 paṭicca samuppāda dharma의 이치를 이해하기 시작하고 체험하기 시작하는 곳이 바로 거기 아닙니까?
ඇති තැන දුක නැති තැනක් නැහ. මූලික වශයෙන් පොදු දහමක් වශයෙන් ඕක තේරුම් ගන්න සෝවාන් ඵලයට පත් වුණා.
있는 곳에 괴로움 없는 곳은 없습니다. 기본적으로, 두루 통하는 dharma로 그것을 이해해 sovān phala에 이르렀습니다.
කුමක් ඇතිෙන කුමන දුකක්ද කුමක් නැති වෙන කුමන දුකක් නැති ක විග්රහ කරලා දැනගන්න පටන් ගන්නවා දැනගත්ත දහම් විග්රහ කරනකොට අන්න මනුස්ස ජීවිතය ඇති තැන මනුස්ස පැවැත්ම ඇති තැන මනුස්සයාට හිමි දුක විඳිනවා.
무엇이 있으면 어떤 괴로움이 있고 무엇이 없으면 어떤 괴로움이 없는지 풀이해 알기 시작합니다. 안 dharma를 풀이해 보면, 인간의 삶이 있는 곳, 인간의 존속이 있는 곳에서는 인간에게 딸린 괴로움을 겪습니다.
දැන් සතර අපා දුකට හේතු ටික අයින් කරා ුනාට තව මනුස්ස දුක ඉවර කළේ නැහ. දේව මනුස්ස කියන දෙගතිය තව ඉවර කළේ නෑ. ඒ දෙකේ තව සෝවාන් පුද්ගලයා ඉන්නවා. හැබැයි ඒකේ ඉන්නවා නෙමෙයි ඒකත් දැනගන්නකන් ඒකේ ඉන්න. ඒක යථාර්ථය දැනගන්නඑක.
네 apāya 괴로움의 hetu들은 없앴지만 인간의 괴로움은 아직 끝내지 못했습니다. 신과 인간이라는 두 gati는 아직 끝내지 못했습니다. 그 둘에 sovān인 사람은 아직 있습니다. 그러나 거기 눌러 있는 것이 아니라 그것을 알 때까지 거기 있는 것입니다. 그것의 실상을 아는 것입니다.
සතර අපායට යන්න තියෙන මානසිකත්වය සහ ඒකට මතුව තියෙන හේතුවක් නැති කරලා දැමට පස්සේ. හැබැයි සෝවාන් කු මනුස්සව උපදින්න තියෙන මනුස්සව පවතින්න තියෙන කාරණය නැති කරේ නැති නිසා. එයා අර ඉතුරු වෙච්ච දුක පේනවා.
네 apāya로 갈 마음가짐과 그에 따라 일어난 hetu를 없앤 뒤입니다. 하지만 sovān인 사람은 인간으로 태어나고 인간으로 이어질 까닭을 없애지 못했기 때문에, 남은 괴로움이 보입니다.
මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදුනොත් මේ මේ ආකාර නින්දා පහස දුක් අර ඔක්කොටම ගෝචර වෙන්න සිද්ධ වෙනවා. දැන් මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදුනේ නැත්නම්. මේක වෙන්නේ නෑනේ.
인간으로 태어나면 이런저런 비난, 닿음, 괴로움, 그 모든 것을 겪게 됩니다. 인간으로 태어나지 않으면 이런 일은 없지 않습니까.
එහෙනම් කොහොමද මනුස්සයෙක් වෙලා උපදින්නේ? දැන් මට හොයාගන්න ඕනේ ඒකයි. මොකක් නිසාද? මනුස්ස ජාතිය උපදින්න හේතුවක් ඇති නිසයි මනුස්ස ජාතියේ උපදින්නේ. මේ මනුස්ස ජාතිය නොඋපන්නොත් මේ මනුස්සයෙක් වැසෙන් විදිහට තියෙන දුක් ටිකත් ඉවරයි.
그렇다면 어떻게 인간으로 태어납니까? 이제 내가 찾아야 할 것이 그것입니다. 무엇 때문입니까? 인간 jāti로 태어날 hetu가 있기 때문에 인간 jāti로 태어납니다. 이 인간 jāti로 태어나지 않으면 인간으로 사는 데 따르는 괴로움도 끝납니다.
එහෙනම් ඒකෙත් දුක තේරුම් ගත්ත කෙනා. මනුස්සයෙක් වෙලා උපදින්න තියෙන හේතුව දැනගෙන ඥානවන්තව තේරුම් අරගෙන අන්න ඒ හේතුව දුරු කරගන්න කටයුතු කරනවා. ඒක දුරු කරගන්න කටයුතු කරන්න දා.
그렇다면 그 괴로움까지 이해한 사람은 인간으로 태어날 hetu를 알고 지혜롭게 이해해서 그 hetu를 없애려고 애씁니다. 그것을 없애려고 애쓰는 날,
මනුස්සයෙක් වෙලා උපදින්නේ දෙයක් තිබුනොත්ද කියලා. කුමන හේතුවක් නිසාද කියලා. නුවණට දහම් නුවණට ගෝචර කරගෙන දැනගන්න පටන් ගන්නවා මනුස්සය කියලා උපදිල එන හේතුව. මොනවා නිසා මනුස්සයෙක් වෙලා උපදින්න හේතු වෙනවා.
무엇이 있으면 인간으로 태어나는가, 어떤 hetu 때문인가 하고 dharma의 지혜로 살펴 알기 시작합니다. 인간으로 태어나 오는 hetu, 무엇 때문에 인간으로 태어나게 되는지를.
දැන් ඕක බලනකොට අපි තේරුම් ගන්න ඕනේ මනුස්සයෙක් වෙන්නනම් මනුස්ස බැඳීමක් තියෙන්න ඕනේ. මනුස්ස බවක් නැත්නම් මනුස්ස ජාතියක් නෑ. මනුස්ස බවක් මොකක් නිසාද හද හටගන්නේ?
이것을 볼 때 우리가 이해해야 할 것은, 인간이 되려면 인간으로서의 묶임이 있어야 한다는 것입니다. 인간 bhava가 없으면 인간 jāti도 없습니다. 인간 bhava는 무엇 때문에 생깁니까?
උපාදාන පච්චයා බවෝ කියන සිද්ධාන්තයට අනුව උපාදාන කියනවා මනුස්සයෝ සමග බැඳීමට බැඳීමට උපාදාන කියනවා. ඒ බැඳීම උපාදානය මනුස්ස උපාදානයක් නම් මනුස්සයොත් එක්ක බැඳුනහම මනුස්ස උපාදානය හටගන්නවා.
upādāna paccayā bhavo라는 원리에 따르면, 사람들과 함께 묶이는 것을 upādāna라 합니다. 그 묶임이 upādāna입니다. 인간 upādāna라면, 사람들과 묶일 때 인간 upādāna가 생깁니다.
මනුස්සයෝ මනුස්සයෝක බැඳින්න පටන් ගත්තොත්. මනුස්ස ධර්මයට හිමි යමක් නැත්නම් ඒකෙන් බැඳුනොත් ඒ අර මනුස්ස උපාදානය අත්හරින්න බැග නිසා උපාදාන පච්චයා බව කියන මනුස්ස බවෙන් මිදෙන්න බැහැ. සතරයි ස්වාමීන් වහන්ස දැන් මනුස්ස ගුණධර්ම එතකොට
사람이 사람에게 묶이기 시작하면, 인간 dharma에 딸린 무엇에 묶이면, 그 인간 upādāna를 놓을 수 없기 때문에 upādāna paccayā bhava라는 인간 bhava에서 벗어날 수 없습니다. (질문) 스님, 그러면 이제 인간 guṇadharma는요?
නැ මනුස්ස ගුණධර්ම විතරක් නෙමෙයි. මනුස්ස ගුණධර්ම තියෙන්නේ මනුස්සය කියලා ඉපදුන කෙනාගේ එක කොටසක් විතරයි.
아닙니다, 인간 guṇadharma만이 아닙니다. 인간 guṇadharma는 인간으로 태어난 이의 한 부분일 뿐입니다.
මනුස්ස ගුණධර්ම කියලා අපි විස්තර කරලා පෙන්නනකොට ඒ ගුණධර්ම කියන එකේ අදහසක් තියෙනවා. ගුණ කියන්නේ මොකක්ද? වර්ධනය වෙන එකක්. යහපත් පැත්තට ගුණ කරන්න පුළුවන් නම් ඒක ගුණ කියනවා අපිට.
인간 guṇadharma를 풀이해 보일 때 guṇa라는 말에는 뜻이 있습니다. guṇa란 무엇입니까? 자라나는 것입니다. 좋은 쪽으로 늘어날 수 있다면 그것을 guṇa라 합니다.
මනුස්ස ගුණ කියලා කියන්නේ සතර අපාගුණ ඒවා අගුණ නම් මනුස්ස පැත්ත ගුණ සතර අපාය කියන්නේ පාප පැත්ත නම් ඒක අගුණ කියලා නිගමනය කරලා ඒකෙන් අහක් වෙන පැත්ත ගුණ කියලා නිගමනය කරගන්නවා හොඳ සුගති පැත්තට
인간 guṇa라는 것은, 네 apāya에 딸린 것들이 aguṇa라면 인간 쪽은 guṇa라는 것입니다. 네 apāya가 pāpa의 쪽이라면 그것을 aguṇa로 결론짓고, 거기서 벗어나는 쪽을 guṇa, 곧 좋은 sugati 쪽이라고 결론짓습니다.
අන්න මනුස්ස ධර්ම ගුණධර්ම බවට පත් වුණේ දුගතියට වැඩිය ගුණ නිසා. අන්න මනුස්ස ගුණධර්ම කියන්නේ මනුස්ස ධර්මයි.
인간 dharma가 guṇadharma가 된 것은 duggati보다 나아서입니다. 인간 guṇadharma란 인간 dharma입니다.
ඒක ගුණ කියන වචන දාන්නට හේතුව පැවැත්ම තුළ දුර්ගණ සහ සුගුණක් තියෙනවා. දසා අකුසලය දුර්ගුණ හැටියට තේරුම් ගත්තා නම් සතර අපායට හේතු වෙන හැටියට දැනගත්තා නම් ඒවා දුර්ගණ කියලා නිගමනයක් කරනවා.
guṇa라는 말을 붙이는 까닭은 존속 안에 나쁜 덕과 좋은 덕이 있기 때문입니다. 열 가지 akusala를 나쁜 덕으로 이해했다면, 네 apāya의 hetu가 된다고 알았다면, 그것들을 나쁜 덕이라고 결론짓습니다.
එහෙනම් මනුස්ස ධර්මය තුළ ලෝක සම්මතියේ සුගුණ කියලා එකක් වෙන් කරගන්නවා. හොඳ ගුණ. අන්න ඒ නිසා මනුස්ස ධර්මය කියන එක සතර අපායෙන් මෙහා තියෙන එකක් නිසා. සුගතියට අයිති එකක් නිසා. ඒවට කිව්වා මනුස්ස මනුස්ස ධර්මයට මනුස්ස ගුණ ධර්ම කියලා.
그러면 인간 dharma 안에서 세상 관습으로 좋은 덕이라는 것을 따로 떼어 냅니다. 그래서 인간 dharma는 네 apāya 이쪽에 있고 sugati에 속하기 때문에, 그것을 인간 guṇadharma라 불렀습니다.
හැබැයි ගුණ කියන වචනය ඉක්ම යන්නයි මේ යන්නේ.
하지만 지금 하려는 것은 guṇa라는 말을 넘어서는 것입니다.
ඔය ගුණ කියන තන්නේ දුක් නැද්ද? මනුස්ස ගුණධර්ම ඇසුරු කරන්න ගියහාම මනුස්සයෙක් වෙනවා. මනුස්සයෙක් වුනොත් දුකෙන් නිදහස් වෙනවා. මනුස්සයාට අයිත්ති දුකට හිමිකාරයෙක් වෙන්නේ නැද්ද?
그 guṇa라는 곳에 괴로움이 없습니까? 인간 guṇadharma를 의지하면 인간이 됩니다. 인간이 되면 괴로움에서 벗어납니까? 인간에게 딸린 괴로움의 임자가 되지 않습니까?
මනුස්ස ගුණධර්ම අල්ලගන්න ගියොත් එයාට මනුස්සයෙක් වෙන එකෙන් බේරෙන්න බැයිනම්. මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදුනොත් නින්දා අපහාත තැලම් පෙළුම් බඩගිනි වේදනා දුක් හරදලා අගහිම් මේ සියල්ලු දේ ලෙඩ රෝග මේවයෙන් පෙළෙන්නා වූ කයකට උරුමකාරයෙක් වෙන්නේ නැද්ද එහෙනම් ඒක ගුණ ගුණයක් නම් අපිට ගුණයක් දැන් සම්මත කරන්න පුළුවන්ද
인간 guṇadharma를 붙잡으면 인간이 되는 것을 피할 수 없다면, 인간으로 태어나면 비난, 모욕, 매질과 시달림, 배고픔, 아픔, 괴로움과 어려움, 병, 이 모든 것에 시달리는 몸의 상속자가 되지 않습니까? 그렇다면 그것을 guṇa라고, 덕이라고 받아들일 수 있습니까?
අන්න අපි දකින එකක්. යමක් යමක් නිසා දුක එනවා නම් ඒක ගුණයි සම්මත කරලා ඉන්න සුදුසු තැනක් නෙමෙයි. ඔන්න ඕකේ දැකෙන නැති නිසා තමා අපිට ඔය උපාදානයෙන් මිදෙන්න බැරි වුණේ. බැඳීමෙන් මිදෙන්න බැරි වුණේ.
그것이 우리가 보는 것입니다. 무엇 때문에 괴로움이 온다면, 그것은 guṇa라고 받아들이고 머물러 있을 곳이 아닙니다. 그것이 보이지 않아서 우리는 upādāna에서 벗어나지 못했고, 묶임에서 벗어나지 못했습니다.
මනුස්ස ධර්මය ගුණ ධර්මයක් කියලා ඒකේ බැඳි බැඳී ඉඩ යනවා. මනුස්සය කියන එක කොච්චර හොඳ කිය ඉන්න යනවා. ඒකේ ඉන්න තාක්කාල අපි මනුස්ස ධර්මය උපාදාන කරනවා. උපාදාන කරගන්න ඒකට ළඟින්ම බැඳෙනවා කියන එකයි. මනුස්ස ධර්මය හොඳයි කියන නිගමනය ඉන්න හින්දා තමයි ඒකේ බැඳෙන්නේ.
인간 dharma가 guṇadharma라며 거기에 묶이고 묶여 머뭅니다. 인간이라는 것이 얼마나 좋으냐며 지냅니다. 거기 있는 한 우리는 인간 dharma를 upādāna합니다. upādāna한다는 것은 가장 가까이 묶인다는 뜻입니다. 인간 dharma가 좋다는 결론이 있기 때문에 거기 묶이는 것입니다.
එතකොට මනුස්ස ඒ ඡන්ද රාගය නිසා මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදීමේ මනුස්ස ධර්මය කෙරෙහි යම් චන්ද රාගයක් ඇත්්ද ඒ නිසා ඔහු ඒකේ බැඳෙනවා. ඒ නිසා ඔහුට මනුස උපාදානය ලැබෙනවා. ඒ නිසා ඔහුට භවය මනුස්ස භවය මිදෙන්න බැහැ. ඒ නිසා මනුස්ස ජාතිය උපදිනවා. ඒකයි මනුස්ස බැඳීම.
그 chandarāga 때문에, 인간으로 태어나는 인간 dharma에 chandarāga가 있으면 그 때문에 그는 거기 묶입니다. 그래서 그는 인간 upādāna를 얻습니다. 그래서 그는 인간 bhava에서 벗어날 수 없습니다. 그래서 인간 jāti로 태어납니다. 그것이 인간 묶임입니다.
අන්න මනුස්ස බැඳීම ඔන්න ඕකයි. ඉතින් මෙන්න මේක තේරුම් ගන්නවා. මොකද සතර අපා දුකෙන් නිදහස් වෙච්ච කෙනාට ඊළඟේ තියෙන දුක් මට්ටම බලවත්ව පේනවා. ඊළඟට තියෙන දුක මොකක්ද? මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදිලා බිඳිදින දුක.
인간 묶임이란 바로 그것입니다. 그래서 이것을 이해합니다. 왜냐하면 네 apāya의 괴로움에서 벗어난 사람에게는 그다음 단계의 괴로움이 뚜렷이 보이기 때문입니다. 다음 괴로움은 무엇입니까? 인간으로 태어나 겪는 괴로움입니다.
මනුස්සයෙක් වෙලා ඉපදිලා බිඳින එක දුකයි කියලා දැනගත්ත දහස. අනේ මේ මනුස්ස ධර්මය හොඳයි කියලා මම මෙච්චර කල අරන් හිටියේ මුලාව නිසා නේද? කොහොමද හොඳක් වෙන්නේ? හොඳ මනුස්සයෙක් කියලා දුක් විඳින්න වෙනුවේ.
인간으로 태어나 겪는 것이 괴로움이라는 것을 안 날, '아, 이 인간 dharma가 좋다고 내가 이토록 오래 붙들고 있었던 것은 어리석음 때문이 아니었나? 어떻게 좋다는 말인가? 좋은 사람이라며 괴로움을 겪어야 했다.'
මනුස්සයෙක් කුනහම දුක් නොවිඳින්න බැහැ විඳින්නම වෙනවා එහෙනම් මනුස්සයෙක් වුනුනහම ඉපදුන තැන් පටන් ගෙන ජරාවට පත්වෙ මහළු වෙනකම කෙළවරක් නැතුව කායික දුක් විඳින්න වෙනවා. බඩිගින්නට බඩිගිනට මොනවාහරි කන්න ඕනෑහ පිපාසයට බොන්න ඕන නිකන් හම්බෙන්න නැහැ. වෙහෙත වෙන්න ඕනේ මහන්සි වෙන්න ඕනේ හරි හම්බ කරගන්න ඕනේ. තනියෙන් තමන්ගේ වැඩ කරගන්න එපැහැන්න ඕනේ ආධාරයට උපකාරයට පිරිස එකතු කරගන්න ඕනේ. ඒ පිණිසත් ඒ ජාතියම පිරිසක් ඒ වගේ දුක් ගොඩක් එකතු කරගත්තේ.
사람이 되면 괴로움을 겪지 않을 수 없고 반드시 겪어야 합니다. 사람이 되면 태어난 때부터 늙고 노쇠할 때까지 끝없이 몸의 괴로움을 겪어야 합니다. 배가 고프면 무언가 먹어야 하고 목마르면 마셔야 하는데 거저 얻어지지 않습니다. 애쓰고 수고해서 벌어야 합니다. 혼자서는 제 일을 다 할 수 없으니 거들고 도와줄 무리를 모아야 합니다. 그 때문에 같은 처지의 무리, 그런 괴로움 덩어리를 모은 것입니다.
ඒගොල්ලන්ගේ කටයුතුටත් වෙහෙත වෙන්න ඕනේ කටයුතු කරන්න ඕනේ. ඒ වගේම තරඟකාරී බල්ලන්ට අහුවෙච්ච මත් කටුවාගේ උගුස්සන්ට අට අහුවෙච්ච මත්කටුවා වගේ කාම සම්බෝගයට අයිති කාම වස්තුන්ට පොරකන එහෙම ලෝකෙක තරඟ කරන්න ඕන. ඒවැදි නොයකාරයෙන් ආරක්ෂා කරන්න ඕනේ පෝෂණය කරන්න ඕනේ. ඒවට නොයෙක් ආකාරයෙන් මේ විදිය සංවිධාන සලස්සන්න ඕනේ. ර සැකව සලස්සන්න ඕනේ දඬුවන් කරන්න ඕන. ඒ වගේම තමාගේ තියෙන දේවල් රැකගන්න බොරු කියන්න වෙනවා. ඒකාකාරයෙන් අප මේ කරන්න වෙනවානේ මේකට අවෙනවා. මේ ආකාරයෙන් කටයුතු කිරීම නිසා මානසික දූත මානසිකත්වයකින් බොහෝකොට ගෙවන්න එනවා මනුස්ස සමාධිය මනුස්සය වුණහම
그들의 일에도 애쓰고 일해야 합니다. 또 서로 다투는 개들에게 걸린 고깃덩이처럼, 독수리들에게 걸린 고깃덩이처럼, 감각의 즐김에 딸린 kāma 대상을 두고 다투는 그런 세상에서 겨뤄야 합니다. 그것들을 여러 방법으로 지키고 길러야 합니다. 그를 위해 여러 방식으로 조직을 꾸리고 보호를 마련하고 벌을 주어야 합니다. 또 제 것을 지키려고 거짓말도 해야 합니다. 그런 식으로 해야만 하게 됩니다. 이렇게 행동하기 때문에, 사람이 되어 인간 사회에 살면 대개 더럽혀진 마음가짐으로 살아가게 됩니다.
ඉතින් එහෙම මනුස්සයත් බැව හොඳයි කියලා මම නිගමනය කරන්නේ කොහොමද කියලා. මනුස්සයෙක් වීමේ තිබෙන අසහනයේ දුක දකිනවා. මෙන්න මේක. දැක්කහම තමන් විසින්. මෙන්න මෙතන්දි තමා විසින් දැනගන්නවා. මෙන්න මේක තමයි මේ මනුස්සයෙක් වෙලා තියෙන්න.
'그러니 그런 인간 bhava가 좋다고 내가 어떻게 결론짓겠는가' 하며 사람이 되는 데 있는 불안의 괴로움을 봅니다. 바로 이것을, 보고 나면 스스로, 여기서 스스로 압니다. 이것이 바로 사람으로 있다는 것이다, 하고.
වේදිත සබ්බෝ මනුස්සයෙක් වෙලා හිටන් එතන පිහිටන හැටි. ඥානයෙන් දකිනවා. අන්න ප්රත්යය දකින හැටි. මෙන්න මේක ආරම්භ කරනවා.
veditabbo. 사람으로 있으며 거기 자리 잡는 모습을 지혜로 봅니다. 그것이 paccaya를 보는 방식입니다. 이것을 시작합니다.
සුගතියට උපදින්න තියෙන ප්රත්යය මේකයි කියලා දැක්කහම අන්න ඒකෙන් මිදෙන ආකාරය.
sugati에 태어날 paccaya가 이것이라고 보면, 그것에서 벗어나는 방식이 보입니다.
ව
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් අපි දවල් උදේ වරුවේදී විග්රහ කරගත්තේ පච්චත්තං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤු කියන ගුණයට සෝතාපන්න ඵලයට පත්වුණ පුද්ගලයා ඇතුලත් වෙන හැටි. ඒ කියන්නේ ඒ ගුණය තුළ ගුණය පිළිබඳව තේරුම් අරගෙන ඒ තුළට ඇතුලත් වෙන ආකාරය
오늘 오전에 우리가 풀이한 것은 sotāpanna phala에 이른 사람이 paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 덕목에 들어가는 방식이었습니다. 곧 그 덕목에 대해 이해하고 그 안으로 들어가는 방식입니다.
දැන් මේවා අනන්ත ගුණ පච්චං වේදිතබ්බෝ කියලා කියන්නේ අපි දකින්න ඕනේ. අ වේදිතබ් දැන් දැනගත යුතුයි දැන් ඒ කියන්නේ තමා විසින් ප්රත්යක්ෂයෙන් දැනගත යුතුයි කියලා තමයි මේකට උඩින්මත් එක්ක අටුවාවල විග්රහ කරලා පෙන්නන්නේ. දැන් ඔය ටික පෙන්නුවට මේ ගුණය පිළිබඳ විග්රහයක් අපිට හරියට වැටහෙන්නේ නැහ.
이것들은 끝없는 덕목입니다. paccattaṃ veditabbo란 우리가 보아야 한다는 것입니다. veditabbo, 알아야 한다, 곧 스스로 직접 알아야 한다고 aṭṭhakathā에서는 겉으로만 풀이해 보입니다. 그것만 보여서는 이 덕목에 대한 풀이가 우리에게 제대로 와닿지 않습니다.
තමන් විසින්ම දැනගත යුතුයි කියන වචන කිව්ව පලියට දැන් ඕක ගැටලු ඇති කරගන්න මේ ධර්මය තමා විසින්ම දැනගන්න ඕන නම් බුදුරජාණන් වහන්සේ මොකටද ධර්මය ත්රිපිටකේ අරන් එන්නේ මොකටද තමන්ට ඔය කරගන්න දැන් මොහොම ප්රශ්න කරන්න පුළුවන් කෙනෙක් ධර්මය ස්වභාවය තම තමා විසින් දැනගත යුතුනා බුදුරජාණන් වහන්සේ ධර්ම දේශනා කරන්න බැහැ තමන්ටම දැනගන්න බැරි කියලා කර්ක කරන්න පුළුවන්.
스스로 알아야 한다는 말만 해서는 문제가 생깁니다. '이 dharma를 스스로 알아야 한다면 붓다께서는 왜, 왜 tipiṭaka의 dharma를 가져오는가, 스스로 하면 되지 않는가' 하고 따질 수 있는 사람이 있습니다. dharma의 본성이 각자 스스로 알아야 하는 것이라면 붓다께서 dharma를 설하실 수 없고, 스스로는 알 수 없다고 따질 수도 있습니다.
ඔය වෙලාවේදී දැන් ඔතන පෙන්නන්නේ මොකක්ද වේදිත තබ්බ කියන වචනයේදී දැනගත යුතු කියන අර්ථයෙන් එහාට දැනගන්න අවශ්ය කොටසක් තියෙනවා.
그럴 때 여기서 보여 주는 것은 무엇입니까? veditabba라는 말에서 '알아야 한다'는 뜻 너머에 알아야 할 부분이 있습니다.
යම්කිසි අපි යම්කිසි දෙයක් අපි දැනීමෙහි පිහිටනකොට ඒ දැනීමෙහි පිහිටන්නේ මොනවා ගැනද? ඒ ප්රත්යය පිළිබඳ දැනීමෙහි පිහිටන්න ඕන ඒක ඥානයෙන් තමන් විසින් කරන්න ඕනේ ඥානවන්තව දකින්න ඕනේ
우리가 무엇을 앎에 세울 때, 그 앎은 무엇에 대해 섭니까? 그 paccaya에 대한 앎에 서야 합니다. 그것을 지혜로 스스로 해야 하고, 지혜롭게 보아야 합니다.
විශාල උපනිසරයක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මයත් ඒ වාගේම ඒ ධර්මය අද වෙනකන් පවත්වාගෙන ඇවිදිලා ඒ ධර්මය අපිට අහන්න ලැබෙන එකත් යමක් හටගන්නේ හේතුවක් නිසාද කියලා දැනගන්න ක්රමයද අපිට විශාල උපනිසරයක්. ඒ උපනිසරය නැතුව අපිට ඔය ක්රමය අල්ලගන්න බැ.
붓다께서 설하신 dharma, 그리고 그 dharma가 오늘까지 이어져 와서 우리가 들을 수 있다는 것, 무엇이 hetu 때문에 생기는지를 아는 방법, 이것이 우리에게 큰 upanissaya입니다. 그 upanissaya 없이는 그 방법을 붙잡을 수 없습니다.
දැන් මූලික උපනිස්සරයේ ක්රමයක් තියෙනවා පටිච්ච සමුප්පාදය ඉඳීලා. මෙන්න මේ රටාවටයි මේ ලෝකේ යමක් හටගන්නේ පවතින්නේ. මෙන්න මේක විග්රහ කරලා දීලා තියෙනවා අන්න ඒක දැනගන්න ඕනේ. එතකොට තමයි අපිට ප්රත්යය දැනගන්න පුළුවන් නුවණින්. නැත්නම් හේතුව දැනගන්න ඕනේ යමක් හටගන්න නැහැ හැට.
기본이 되는 upanissaya의 방법이 있으니 바로 paṭicca samuppāda입니다. 이 틀대로 이 세상에서 무엇이 생기고 이어집니다. 이것이 풀이되어 있으니 그것을 알아야 합니다. 그래야 지혜로 paccaya를 알 수 있습니다. 그렇지 않으면 무엇이 생기는 hetu를 알 수 없습니다.
ඒක හය ආකාරව තේරුම් ගැනීමේදී. පටිච්ච සමුප්පන්නව තෝරගන්නවා කියනකොට දැන් මේක ප්රශ්න දෙක උත්තරයක් එනවා. මේ පටිච්ච සමුප්පාදය සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියට ඇතුලත්ද කියන ප්රශ්නය කරත් උත්තරය මේක එනවා. ඒකත් එක්ක මේකෙන් තෝරගන්න බැ මේ පච්චත්තා පිතබ්බෝ විඤ්ඤෝ කියන ගුණය කියනකොට ඒ ප්රශ්නයට උත්තරයකුත් ඕකේ එනවා.
그것을 여섯 가지로 이해할 때, paṭicca samuppanna로 가려낸다고 할 때, 두 질문에 하나의 답이 옵니다. 이 paṭicca samuppāda가 satta-puggala diṭṭhi에 들어가느냐는 질문을 해도 이 답이 옵니다. 그와 함께 paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 덕목을 말할 때 그 질문에 대한 답도 거기에 나옵니다.
දැන් මොකක්ද එන්නේ? ලෝක සත්වයා හැමදේම මේ සත්ව පුද්ගල කියන දෘෂ්ටියෙන් අරගෙන මම මෙහෙම කරනවා. මම සැප විඳිනවා මම දුක් විඳිනවා. එතකොට මමයි බලන්නේ, මමයි අහන්නේ, මමයි ස්පර්ශ කරන්නේ. ඉතින් මමයි මේ සසරේ ගමන් කරන්නේ. මෙන්න මේ ආකාරන්නා වූ මමෙක් ගැන දෘෂ්ටියකින් යුක්තව මමෙක් කරන වැඩ හැටියට මේවා හිතා ඉන්නවා.
이제 무엇이 나옵니까? 세상 중생은 모든 것을 satta-puggala diṭṭhi로 받아들여 '내가 이렇게 한다, 내가 즐거움을 겪는다, 내가 괴로움을 겪는다, 내가 본다, 내가 듣는다, 내가 닿는다, 그래서 내가 이 saṃsāra를 걸어간다' 하고, 이런 '나'에 대한 견해를 지니고 이것들을 '나'가 하는 일로 여깁니다.
මෙන්න මේක තමයි අපි අර ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් ගත්තහම අපිට ඇතිවෙන ස්වභාවය. සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියෙන් ගත්තහම ඇතිවෙන ස්වභාවය මෙන්න මේ සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියෙන් ගත්ත ස්වභාවයෙන් ගන්න සාකල් අපිට අර පච්චත්තාං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤෝ කිව්ව දහම් ගුණට අනුව වැටහීම එන්නේ නෑ.
이것이 ātma diṭṭhi로 받아들일 때 우리에게 생기는 모습, satta-puggala diṭṭhi로 받아들일 때 생기는 모습입니다. 이 satta-puggala diṭṭhi로 받아들이는 동안에는 paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 dhamma guṇa에 따른 깨달음이 오지 않습니다.
එහෙනම් හැම එහකම ප්රත්යය දැනගන්න ඕනේ. කුමන ප්රත්යයක් නැත්නම් කුමක් ආහාර කරගෙන කුමක් මූලික කරගෙන කුමක් විද්යාමාන වෙනවද? මෙන්න මේකයි තෝරාගන්න ඕනේ ටික.
그러니 모든 것에서 paccaya를 알아야 합니다. 어떤 paccaya, 곧 무엇을 양식으로, 무엇을 바탕으로 무엇이 드러나는가? 가려내야 할 것이 바로 이것입니다.
දැන් මේක දැනගැනීමේදී වැදගත් දෙයක් තියෙනවා තේරුම් ගන්න මේ පච්චස් බේහිතබ්බු විඤ්ඤු ගුණය තේරුනකොට ඇහපු පටිච්ච සමුප්පාදය තුළින් යමක් හටගන්න හේතුව දැනගන්න ඕනේ. මෙන්න මේක තමයි මෙතන තේරුම් ගන්න ඕනේ. දැන් මිනිස් ජාතිය හටගන්නේ මොන හේතුවෙන්ද? ජාතිය කිව්වේ මොකක්ද? ජාතිය කාගේද? ඔන්න ඔය සිද්ධිය විග්රහ කරලා තේරුම් ගන්න ඕනේ.
이것을 알 때 이해해야 할 중요한 점이 있습니다. paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 덕목을 알게 될 때, 들은 paṭicca samuppāda를 통해 무엇이 생기는 hetu를 알아야 합니다. 여기서 이해해야 할 것이 바로 이것입니다. 인간 jāti는 어떤 hetu로 생깁니까? jāti란 무엇입니까? jāti는 누구의 것입니까? 이 일을 풀이해 이해해야 합니다.
දැන් මේ සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියෙන් එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ නවා බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් අහනවා ස්වාමීනි මේ ජරාමරණ කාගේද? කවුද ජරාමරණයට පත්වෙන්නේ? දැන් මෙහෙම ප්රශ්නයක් ඇහුවා.
satta-puggala diṭṭhi를 지닌 어느 bhikkhu가 붓다께 여쭙니다. '스승이시여, 이 jarāmaraṇa는 누구의 것입니까? 누가 늙고 죽습니까?' 이런 질문을 했습니다.
දැන් අද ඉතින් මමත් ජරාමරණයට පත් වෙනවා අනික් අයත් ජරාමරණයට පත් වෙනවා කියලා අපි ඔහොමයි උත්තරයක් දෙන්නේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මහණෙනවා ඔය ප්රශ්නය ඇහුවා වැරදියි. ඔය ක්රමයට අහපුවහම ජරාමරණ කාගෙද කියලා ඇහුවොත් කවුද ජරාමරණයට පත් වෙන්න ඇහුවොත් මම කියන දෘෂ්ටියෙන් උත්තරයක් එනවා.
오늘날 우리는 '나도 늙고 죽고, 다른 이들도 늙고 죽는다'고 그렇게 답합니다. 붓다께서 설하십니다. 'bhikkhu들이여, 그 질문은 잘못되었다.' 그런 식으로 jarāmaraṇa가 누구의 것이냐, 누가 늙고 죽느냐고 물으면 '나'라는 견해로 답이 나옵니다.
මෙන්න මේ දෘෂ්ටියෙන් ඔය උත්තරය එනකොට සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය ඇරෙන්නේ නැ. එහෙනම් ජරාමරණ සිද්ධ වෙන්නේ කොහොමද? කෙසේද ජරාමරණ සිද්ධ වෙන ආකාරය කියලා අහනවා. කුමක් නිසා කුමක් හටගන්නවද? යම් තැනක ජාතියක් පහළ වුනොත් ජරාවක් මරණයක් හටගන්නවා.
이 견해로 답이 나오면 satta-puggala diṭṭhi는 떨어지지 않습니다. 그러면 'jarāmaraṇa는 어떻게 일어나는가, 일어나는 방식은 어떠한가' 하고 물으라는 것입니다. 무엇 때문에 무엇이 생기는가? 어디서든 jāti가 나타나면 늙음과 죽음이 생깁니다.
දැන් එතකොට අයිතිකාරය ගැන කියවුණද? දැන් අයිතිකාරේගේ කතාව එතනින් ඒවරයි. මමයි ජරාවට පත් වෙන්නේ, මමයි මරණයට පත් වෙන්නේ කියලා මේ විදිහට උත්තරයක් දුනා නම් එහෙමවා අන්න මමෙක් අහුවෙලා. අන්න සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය අහුවෙනවා.
그러면 임자에 대해 말했습니까? 임자 이야기는 거기서 끝입니다. '내가 늙는다, 내가 죽는다' 이렇게 답했다면 거기서 '나'가 걸려든 것입니다. satta-puggala diṭṭhi가 걸려든 것입니다.
එහෙනම් මේ පටිච්ච සමුප්පාද ධර්මය දීලා තියෙන්නේ සත්ව පුද්ගලයෙක් විග්රහ කරන්න නෙමෙයි. සත්ව පුද්ගලයෙක්ගේ මේ පැවැත්මක් පෙන්නලා දෘෂ්ටියට දාන්න නෙමෙයි. ඒ දෘෂ්ටිය දුරු කරලා මේ හේතුඵල ධර්මය පෙන්නන්න.
그러니 이 paṭicca samuppāda dharma는 중생·개인을 풀이하려고, 중생·개인의 존속을 보여 견해에 빠뜨리려고 주신 것이 아닙니다. 그 견해를 없애고 이 hetu-phala dharma를 보여 주려고 주신 것입니다.
ජරාමරණ කාගෙද කියලා අහන්න භික්ෂූන් වහන්සේට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ජරාමරණ කාගෙද කියලා ඇහුවොත් මේ ප්රශ්නය ඇහුවා වැරදි. මේ ජරාමරණ විද්යාමානය වෙන්නේ කුමක් තිබුනොත්ද? කුමකින්ද? කුමන හේතුවක් නිසාද? යම් තැනක ජාතියක් විද්යාමාන වෙනවා නම් එතන ජරාමරණයක් විද්යාමාන වෙනවා. උත්තරය ඕකයි.
jarāmaraṇa가 누구의 것이냐고 묻는 bhikkhu에게 붓다께서 설하십니다. 'jarāmaraṇa가 누구의 것이냐고 묻는다면 그 질문은 잘못이다. 이 jarāmaraṇa는 무엇이 있을 때, 무엇으로, 어떤 hetu로 드러나는가? 어디서든 jāti가 드러나면 거기 jarāmaraṇa가 드러난다.' 답은 이것입니다.
දැන් මම ඔහු ආදී වශයෙන් වෙන් කිරුවේ නෑ මෙතන කොතන හරි කමක් නෑහ. ඔය මම කිය කිය කිය කිය මිනිස්සු ඉන්න තන හරි. එයින් පිට හරි. ජාතියක් විද්යාව වුනොත් තමයි ජරාවර්ණයා පෙන්නුම් කරන්නේ. යම් තැනක ජාතියක් විද්යාමාන වෙන්නේ නැත්නම් එතන ජරාවර්ණයක් විද්යාමාන වෙන්නේ නෑ උත්තරේ ඔන්න ඕකයි.
여기서 '나'니 '그'니 하고 나누지 않았습니다. 여기든 어디든 상관없습니다. '나'라고 말하며 사는 사람들이 있는 곳이든 그 밖이든, jāti가 드러나야 jarāmaraṇa가 보입니다. 어디서든 jāti가 드러나지 않으면 거기 jarāmaraṇa도 드러나지 않습니다. 답은 이것입니다.
එතකොට ස්වාමීනි ජාලය කාගේද කොහෙන් හරි ඕනකම තියෙනේ හාමුදුරුවන් මේ මම කියනඑක ආය කියන එක අහගන්න. සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියට අයිසරයක් ඇඳගන්නයි මේ බලන්නේ. එතකොට ජාතිය කාගේද මහණ ප්රශ්නය ඇහුවා වැරදියි. ජාතිය කාගේද කියන ප්රශ්නයක් ඇහුවොත් ඒ ජාතිය මගේ මම කියන දෙකට ගත්තොත් එහෙම ඔය දෘෂ්ටිය ඇරෙන්නේ.
그러자 '스승이시여, jāti는 누구의 것입니까?' 그 스님은 어떻게든 다시 '나'라는 답을 듣고 싶어 합니다. satta-puggala diṭṭhi가 들어설 틈을 다시 만들려는 것입니다. 그러자 'bhikkhu여, 그 질문은 잘못되었다. jāti가 누구의 것이냐고 물어 jāti를 나와 내 것으로 받아들이면 그 견해는 떨어지지 않는다.'
දැන් ජාති කෙසේ වේද කියලා අහනවා. කොහොමද මේ ජාති හැදෙන්නේ? භව ප්රත්යයෙන් ජාති වේ කියලා උත්තරයක් දුන්නා. භවය නිසා ජාති වෙනවා. සත්ව පුද්ගල කතාවෙන් අහක් කරලා හේතුඵල බලන්න යම් තැනක භව ඇත්්ද භව විද්යාමාන වෙනවාද ජාතිය එතන විද්යාමාන වෙනවා. යම් තැනක භව නැත්නම් එතන ජාති විද්යාමාන වෙන්නේ නෑ.
이제 jāti는 어떻게 되느냐고 물으라는 것입니다. 이 jāti는 어떻게 생깁니까? 'bhava paccayā jāti'라는 답을 주셨습니다. bhava 때문에 jāti가 됩니다. satta-puggala 이야기를 치우고 hetu-phala를 보십시오. 어디서든 bhava가 있으면, bhava가 드러나면 jāti가 거기 드러납니다. 어디서든 bhava가 없으면 거기 jāti는 드러나지 않습니다.
මෙන්න හේතුඵල නියමය උත්තරය. මම මගේ ප්රශ්නයක් ආත්ම දෘෂ්ට ප්රශ්නයක් ඔතන නෑහ දැන්. කොතන හෝ ජරා භව විද්යාමාන වුනොත් භව නිසයි ජාතිය හටගන්නේ. භව නැත්නම් ජාතිය හටගන්නේ නෑ. සත්ව පුද්ගල කතාවක් මෙතන නැ.
이것이 hetu-phala 법칙의 답입니다. 여기에는 이제 나와 내 것의 질문, ātma diṭṭhi의 질문이 없습니다. 어디서든 bhava가 드러나면 bhava 때문에 jāti가 생깁니다. bhava가 없으면 jāti는 생기지 않습니다. 여기에 satta-puggala 이야기는 없습니다.
අන්න එතනදි කියනවා. ස්වාමීනි භව කාගෙද ආයසරයක් අරක උත්තරය එන පටලනවාලා අහනවා. මහන ප්රශ්නය කිව්වා වැරදි භව කියන තත්ත්වය කොහොමද වෙන්නේ කියලා අහන්න. භවයට හේතු අහන්න උපාදාන ප්රත්යයෙන් භවය යම් තැනක බැඳීම නිසා භව නැමති ස්වභාවය ඵලය විද්යාමාන වෙනවා. බැඳීමේ හේතුවෙන් භව නැමති ඵලය විද්යාමාන වෙනවා. උපාදාන හේතුවෙන් භව නැමති ඵලයේ විද්යාමාන වෙනවා.
그러자 거기서 '스승이시여, bhava는 누구의 것입니까?' 하고 다시 그 답이 나오도록 엮으려고 묻습니다. 'bhikkhu여, 그 질문은 잘못되었다. bhava라는 상태가 어떻게 되는지 물어라. bhava의 hetu를 물어라.' upādāna paccayā bhavo. 어디서든 묶임 때문에 bhava라는 phala가 드러납니다. 묶임이라는 hetu로 bhava라는 phala가 드러납니다. upādāna라는 hetu로 bhava라는 phala가 드러납니다.
ස්වාමීන් බැඳෙන්නේ කවුද? උපාදානය කාගද? ආයෙත් අහනවා බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් අර මමෙක් ගත්ත දෘෂ්ටියම අර උත්තරය. මහණ උපාදාන කාගයද කියලා ඇහුවොත් ප්රශ්නය වැරද. එතකොට අයිතිකාරියෙක් හිමිකාරියෙක් ඉන්න කෙනෙක් ගැන සඳහන් වෙනවා. එතකොට මේ ආත්ම දෘෂ්ටිය අරගන්න බැ.
'스승이시여, 누가 묶입니까? upādāna는 누구의 것입니까?' 그 '나'를 붙든 견해 그대로 다시 붓다께 답을 구합니다. 'bhikkhu여, upādāna가 누구의 것이냐고 묻는다면 그 질문은 잘못이다.' 그러면 주인, 임자인 누군가가 언급됩니다. 그러면 이 ātma diṭṭhi를 떨칠 수 없습니다.
එහෙමනම් උපාදානය වෙන්නේ කොහොමද කියලා අහනවා. උපාදානය කොහොමද සිද්ධ වෙන්නේ? උපාදානට හේතුව මොකක්ද? තණ්හා ප්රත්යයෙන් එන්න උපාදානය වේ කියන එකයි උත්තරය. යම් යම් තැනක ඇලීමක් හටගත්තා නම් ඒ හේතුවෙන් බැඳීමක් හටගන්නවා. අපේ භාෂාවෙන් කියනවා කොතන කොතන හරි ඇලුනොත් කොතන කොතන හරි බැඳීමක් හටගන්න.
그러면 upādāna는 어떻게 되는지 물으라는 것입니다. upādāna는 어떻게 일어납니까? upādāna의 hetu는 무엇입니까? 'taṇhā paccayā upādāna'가 답입니다. 어디서든 달라붙음이 생기면 그 hetu로 묶임이 생깁니다. 우리말로 하면, 어디든 달라붙으면 어디든 묶임이 생깁니다.
කවුද ඇලෙන්නේ? කාගෙද ඇලීම? ආය සැරියක් අර ම කාගේ හරි කෙනෙක්ගේ මායට දාන්න අයිත අහනවා. මහන ඒකටත් ප්රශ්නය ඇහුවා වැරෙද. ඔය ඇලීම තණ්හාව කෙසේ වේද කියලා අහන්න. ඇලීම කොහොමද හටගන්නේ කියලා අහන්න. එතකොටයි මේ ප්රශ්නේ නිරාකරණය කරගන්න පුළුවන්.
누가 달라붙습니까? 누구의 달라붙음입니까? 다시 한번 그것을 누군가의 '나'에 넣으려고 임자를 묻습니다. 'bhikkhu여, 그것도 질문이 잘못되었다. 그 달라붙음, taṇhā가 어떻게 되는지 물어라. 달라붙음이 어떻게 생기는지 물어라.' 그래야 이 문제를 풀 수 있습니다.
අන්න එතකොට කියනවා වේදනා ප්රත්යයෙන් තණ්හාවේ. වේදනාව නිසා තණ්හාව හටගන්නවා. සැප වේදනාවක් ඇතිවෙනකොට [උගුර කෑරීම] ඇලීමක් හටගන්නවා. එහෙනම් මම ඇලුණා කියන එක නෙමෙයි යථාර්ථය වේදනාව ප්රත්ය කරගෙන ඇලීම හටගත්තා.
그러면 'vedanā paccayā taṇhā'라고 하십니다. vedanā 때문에 taṇhā가 생깁니다. 즐거운 vedanā가 생기면 [헛기침] 달라붙음이 생깁니다. 그러니 '내가 달라붙었다'는 것이 실상이 아니라, vedanā를 paccaya로 삼아 달라붙음이 생긴 것입니다.
අන්න ඇලීමට ඇලීම නැමති ඵලයට හේතුව වේදනාව නැමති හේතුව තමයි ඇලීම නැමති වේදනාව තමයි ඇලීමට තණ්හාවට හේතුව ය ස්වාමීනි කවුද වේදනාවේ තියෙන්නේ? කවුද වේදනාව කාගේද වේදනාව ඒ කවුර සතු එකක්ද ඔය විදිහට අර හාමුදුරුවෝ ආයිත් අහනවා.
달라붙음이라는 phala의 hetu는 vedanā입니다. vedanā가 달라붙음, 곧 taṇhā의 hetu입니다. '스승이시여, 누가 vedanā 속에 있습니까? vedanā는 누구의 것입니까? 누구에게 속한 것입니까?' 그 스님이 또 이렇게 묻습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා අන්න ආයුසරයා මමෙක් ගැන හැඟීමෙන් ඇහුවා. ඔය ප්රශ්නය ඇහුව වැරදියි. ඒ වේදනාව සිද්ධ වෙන්නේ කොහොමද කියලා අහන්න. වේදනාව හටගන්නේ කොහොමද? ඒකට මුල මොකක්ද? ස්පර්ශ වුනොත් වේදනා වෙනවා. ස්පර්ශ වුනේ නැත්නම් වේදනා වෙන්නේ නැ.
붓다께서 설하십니다. 다시 '나'에 대한 느낌으로 물었다. 'bhikkhu여, 그 질문은 잘못되었다. 그 vedanā가 어떻게 일어나는지, vedanā가 어떻게 생기는지, 그 뿌리가 무엇인지 물어라.' phassa가 있으면 vedanā가 생기고, phassa가 없으면 vedanā도 생기지 않습니다.
දැන් පුද්ගලය කිය සම්බන්ධයක් නෑහ. ඒ හේතු ඵලයක් පෙන්නුවා. ස්පර්ශයක් ඇති තැන වේදනාව හටගන්නවා. ස්පර්ශය නොවුනොත් වේදනාවක් හටගන්නේ නෑ. වේදනාව හටගන්න හැටිය වේදනාව හට නොගන්න හැටිය දෙකම පෙන්නුවා දැන් පුද්ගල සම්බන්ධය අත්හැර
이제 개인과는 아무 관계가 없습니다. hetu-phala를 보이셨습니다. phassa가 있는 곳에 vedanā가 생깁니다. phassa가 없으면 vedanā는 생기지 않습니다. vedanā가 생기는 모습과 생기지 않는 모습 둘 다 보이시고, 개인과의 관계는 버리셨습니다.
ස්වාමීනි කවුද ස්පර්ශ කරන්නේ ආයස රයක් අර මමත්වය අරගෙන අර සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියෙන්ම ගන්න අහනවා. මානවයේ ප්රශ්නය ඇහුවා වැරදියි. ස්පර්ශ කියන ඒවා හැදෙන්නේ කොහොමද? ස්පර්ශ වලට හේතුව මොකක්ද කියලා අහන්නේ? අන්න එතර ප්රශ්නයට නිර නාකරණය එන්න උත්තරයක් එනවා.
'스승이시여, 누가 닿습니까?' 다시 한번 '나'를 붙들고 satta-puggala diṭṭhi 그대로 묻습니다. 'bhikkhu여, 그 질문은 잘못되었다. phassa라는 것이 어떻게 생기는가, phassa의 hetu는 무엇인가를 물어라.' 그러면 그 질문을 풀어 줄 답이 옵니다.
සලායතන නිසා ස්පර්ශ වෙනවා. සලායතන නොතිබුණ නම් ස්පර්ශ වෙන්නේ නෑ. අන්න ස්පර්ශයට හේතුව සලායතන මමෙක්ගේ කතාවක් එතන සම්බන්ධ නෑ දැන්.
saḷāyatana 때문에 phassa가 됩니다. saḷāyatana가 없었다면 phassa도 없습니다. phassa의 hetu는 saḷāyatana입니다. 이제 거기에 '나'의 이야기는 아무 관계가 없습니다.
ස්වාමීනි ඒ සලායතන කාගෙද ආයුශ හරයක් අරා ආත්ම දෘෂ්ටියම ගන්න අයිති උත්තරය අහනවා. අයිතිකාරයෙක් හොයන්න මහනවගේ ප්රශ්නය ඇහුවා වැරදියි. සලායතන කොහොමද හැදෙන්නේ සලායතනය වෙන්නේ කොහොමද සලායතන හැදෙන්නේ කොහොමද කියලා අහනවා. අන්න එතකොට ඒ ප්රශ්නයට උත්තරය තියෙනවා.
'스승이시여, 그 saḷāyatana는 누구의 것입니까?' 다시 ātma diṭṭhi 그대로 임자에 대한 답을 구합니다. 임자를 찾으니 'bhikkhu여, 그 질문은 잘못되었다. saḷāyatana가 어떻게 생기는지, 어떻게 되는지 물어라.' saḷāyatana가 어떻게 생기느냐고 물으면 그 질문에는 답이 있습니다.
නාම රූප ප්රත්යයෙන් සලායතන වේ. නාම රූප නිසයි සලායතන හැදෙන්නේ. ඔුන්ගා විග්රහ කරගන්න ඕනේ පද ඒ ඉතාම කෙටියෙන්ම ඔය විග්රහ කරලා දෙන්නේ.
nāmarūpa paccayā saḷāyatana. nāmarūpa 때문에 saḷāyatana가 생깁니다. 이 낱말들은 풀이해야 하지만 아주 짧게만 풀이해 드리는 것입니다.
එතනම් ස්වාමීනි නාම රූප කාගෙද නාම රූප නඉපදවන්නේ කවුද? මේ ආදී වශයෙන් අහනවා ප්රශ්නය. ආන්න නැවතත් මමෙක් නඉපදවනවා කියන දෘෂ්ටියට එන්න ආය සැරයක් අයිතින්නේ. එහෙනම් ඔය ප්රශ්නය අහනවා වැරදියි. නාම රූප නැමති ඵලය කුමන හේතුවක් නිසා හටගන්නවද කියලා අහන්නකෝ.
'그러면 스승이시여, nāmarūpa는 누구의 것입니까? 누가 nāmarūpa를 낳습니까?' 이렇게 묻습니다. 다시 '내가 낳는다'는 견해로 오게 하려는 것입니다. 그러니 그 질문은 잘못입니다. nāmarūpa라는 phala가 어떤 hetu로 생기는지 물어보라는 것입니다.
අන්න එතකොට සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියක් නැතුව හේතුඵල දෘෂ්ටියෙන් හේතුඵල ධර්මය තේරෙන්නවා. විඤ්ඤාණ නිසා නාම රූප හටගන්නවා. විඤ්ඤාණ ප්රත්ය කරගෙනයි නාම රූප හටගන්නේ. විඤ්ඤාණ නොතිබුණා නම් නාම රූප හටගන්නේ නෑ.
그러면 satta-puggala diṭṭhi 없이 hetu-phala의 견해로 hetu-phala dharma가 이해됩니다. viññāṇa 때문에 nāmarūpa가 생깁니다. viññāṇa를 paccaya로 삼아 nāmarūpa가 생깁니다. viññāṇa가 없었다면 nāmarūpa는 생기지 않습니다.
ස්වාමීනි විඤ්ඤාණ කාගෙද්ද? එතකොට ආයෙත් විඤ්ඤාණයට අයිතිකාරයෙක් අහන්න. විඤ්ඤාණ අහවල් එක්කෙනාගේ සත්වයෙන්ගේ පුද්ගලයෙක් කිව්වො සත්ව දෘෂ්ටියට වැටෙනවා. එතකොට ඒක එතකොට යථාර්ථය තේරෙන්නේ නෑ. ඔය විඤ්ඤාණ කොහොමද හටගන්නේ කියලා අහන්න. එතකොට සත්ව පුදුලා දෘෂ්ටියක් ඇතුව හේතුඵලය දැක්.
'스승이시여, viññāṇa는 누구의 것입니까?' 다시 viññāṇa의 임자를 묻는 것입니다. viññāṇa가 어떤 이, 어떤 중생, 어떤 개인의 것이라고 하면 satta diṭṭhi에 빠집니다. 그러면 실상이 이해되지 않습니다. 그 viññāṇa가 어떻게 생기느냐고 물으십시오. 그러면 satta-puggala diṭṭhi 없이 hetu-phala를 봅니다.
සංඛාර ප්රත්යයෙන් විඤ්ඤාණ වේ කියලා ගත්තහවන්න විඤ්ඤාණ වලට හේතුව යම් තැනක සංඛාර නැගුනේ නැත්නම් විඤ්ඤාණ නැගෙන්නේ නෑ. එතකොට සත පුද්ගල දෘෂ්ටිය අහක් කරලා සංඛාර වලට
'saṅkhāra paccayā viññāṇa'라고 받아들이면, 그것이 viññāṇa의 hetu입니다. 어디서든 saṅkhāra가 일어나지 않으면 viññāṇa도 일어나지 않습니다. 그렇게 satta-puggala diṭṭhi를 치우고 saṅkhāra로 갑니다.
ස්වාමීනි සංඛාර කාගෙද? හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් කරන වැඩ කාගෙද ඒකයි මේ අහන්නේ. එතකොට එතකොට ආයුහරයක් මම කළා, මම කිව්වා, මම හිතුවා මේ ආදී වශයෙන් වැටෙනවා ඒ දෘෂ්ටිය.
'스승이시여, saṅkhāra는 누구의 것입니까?' 마음과 몸과 말로 하는 일은 누구의 것이냐, 이것을 묻는 것입니다. 그러면 다시 '내가 했다, 내가 말했다, 내가 생각했다' 하는 식으로 그 견해에 빠집니다.
සංඛාර කොහෙන්ද කොන්න නැගෙන්නේ? අවිද්යා ප්රත්යයෙන් සංඛාර වේ. අවිද්යා නිරෝධයෙන් නම් සංඛාර නෑ. අන්න සංඛාර හේතු ඵලයක් කිව්වේ. සත්ව පුද්ගලයෙ කොණාගන්න බැහැ.
saṅkhāra는 어디서 일어납니까? avijjā paccayā saṅkhārā. avijjā가 nirodha에 이르면 saṅkhāra도 없습니다. saṅkhāra가 hetu-phala라고 한 것이 바로 그것입니다. 거기서 중생·개인을 찾아낼 수 없습니다.
මම කළා මම කිව්වා කිව්වොත් ඒ මම කවුද? අන්න ඊට පස්සේ ආයේ ප්රශ්නයක් එනවා. කරපු මම කියපු මම කවුද ඒ තමයි මම කියන එක්කෙනා. එයා තමයි කළේ. අන්න මම කියන දෘෂ්ටිය ඇරුේ. සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය බිඳෙන්න බැ.
'내가 했다, 내가 말했다' 하면 그 '나'는 누구입니까? 그러면 다시 질문이 옵니다. 한 '나', 말한 '나'는 누구냐. '그게 바로 나라는 사람이다, 그가 했다.' 그러면 '나'라는 견해가 떨어지지 않습니다. satta-puggala diṭṭhi가 깨질 수 없습니다.
ක්රියාවක් සිද්ධ වෙනකොට අවිද්යා ප්රත්යයෙන් හටගන්නා වූ සංඛාරයයි මේ අපිට ප්රශ්නේ තියෙන්නේ. ඒකයි මේ හොයාගෙන යන්නේ. දුකට මුල හොයාගෙන යන්නේ. දුක හැදෙන මුල ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් නොපෙනිච්ච නිසා. ඇති වුණ දෘෂ්ටිය නිසා හිත කය වචනය ක්රියාත්මක කරනවා. ඒක නිසා සංඛාර ගොන්නැගෙන්න හේතු.
어떤 행위가 일어날 때 avijjā를 paccaya로 생기는 saṅkhāra가 우리의 문제입니다. 우리가 찾아가는 것이 그것, 괴로움의 뿌리, 괴로움이 생기는 뿌리를 찾아가는 것입니다. 진실을 있는 그대로 보지 못해서 생긴 견해 때문에 마음과 몸과 말을 움직입니다. 그것이 saṅkhāra가 쌓이는 hetu입니다.
අවිද්යාව කායද කියලා අහනකොට අසත්පුරුෂ සේවනය මුල් කරගෙන අවිද්යාව ගොඩනැගෙනවා. එතකොට අවිද්යාවටත් මුලක් තියෙනවා අසත්පුරු ශාස්ත්රය.
avijjā에 대해 물으면, asappurisa를 가까이함을 뿌리로 삼아 avijjā가 쌓입니다. 그러니 avijjā에도 뿌리가 있으니, asappurisa의 가르침입니다.
දැන් මෙතන්දි සත්වයාය පුද්ගලයා කියයා මේ ලෝක සත්වය බැහැගෙන තියෙන ඒක එක සම්පිණ්ඩනය විග්රහ කරලා බලපුවහම කෝ ඒ සත්වයා කියලා වෙන් කරපු කෑල්ල කියලා අන්න ධර්මය දකිනවා. සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය නැති කරන්නේ එතනයි.
여기서 중생이다, 개인이다 하며 세상 중생이 빠져 있는 그 하나의 sampiṇḍana를 풀어 보면, '중생'이라고 따로 떼어 놓은 조각이 어디 있느냐 하고 dharma를 봅니다. satta-puggala diṭṭhi를 없애는 곳이 바로 여기입니다.
දැන් අපි අහනවා මෙහෙම දෙයක්. අවිද්යාව සත්වයාද? අවිද්යාව කියන එකට සත්වයා කියගිද බැ. සංඛාර සත්වයාද? විඤ්ඤාණ සත්වයාද? නාමරූප සත්වයාද සලායතන සත්වයාද ස්පර්ශ සත්වයාද වේදනා සත්වයාද තණ්හා සත්වයාද උපාදාන සත්වයාද භව සත්වයාද ජාති සත්වයාද ඔක්කොම හේතුඵල
이제 이렇게 물어봅시다. avijjā가 중생입니까? avijjā를 중생이라고 할 수 없습니다. saṅkhāra가 중생입니까? viññāṇa가 중생입니까? nāmarūpa가, saḷāyatana가, phassa가, vedanā가, taṇhā가, upādāna가, bhava가, jāti가 중생입니까? 모두 hetu-phala입니다.
අරගෙන ඉවෙලා සත්වයා කියන්නාූ දෘෂ්ටියකට ලෝක සත්වයාව බැහැගෙන ඉන්නේ තමයි මමෙක් හදාගත්ත දෘෂ්ටියන්නේ.
그것을 가지고 '중생'이라는 견해에 세상 중생이 빠져 있는 것은 '나'를 지어낸 견해입니다.
මෙන්න මේ මම කියන දෘෂ්ටිය විභජ්ජවාදී කියන්නේ බෙදලා බලන්න. මේ මම කියලා ගත්ත කෑල්ල සම්පිණඩන වෙලා තියෙන්නේ මොන මොනවා එකතු වෙලාද අන්න මම කියන දෘෂ්ටිය හැදිලා තියෙන්න තිබෙන මූල ධර්මය මොකක්ද? මෙන්න මේ කෑලි 12ක එකතුව මේ කෑලි 12 ක්රියාකාරීත්වය ලෝක සත්යාව වෙන් කරලා තේරුම් ගන්න දන්නේ නැති නිසා. මේ දොයහැම සම්පීඩක එක මනසෙන් මවා ගන්නවා. ඒක හදාගන්නවා දෘෂ්ටියක් වශයෙන්.
이 '나'라는 견해를 vibhajjavāda, 곧 나누어 보라는 것입니다. '나'라고 받아들인 이 조각은 무엇무엇이 모여 뭉친 것인가. '나'라는 견해가 생겨 있는 근본 dharma는 무엇인가. 바로 이 열두 조각의 모임, 이 열두 조각의 작용입니다. 세상 중생은 그것을 나누어 이해할 줄 모르기 때문에 이 열둘의 뭉침을 마음으로 지어냅니다. 그것을 견해로 만들어 냅니다.
අන්න ඒ දෘෂ්ටිය සත්ව පුද්ගල කියන දෘෂ්ටියට බැහැගන්න. දැන් අපි කතා කරන සම්මතයට මම නොකියා කතා කරන්න බැහැ. සත්ව පුද්ගල වශයෙන් කතා නොකර කතා කරන්න බැහ. කතා කිරීමෙන් නෙමෙයි දෘෂ්ටියට අහුවෙන්නේ. ඒක දන්නේ නැති නිසා.
그 견해가 satta-puggala diṭṭhi로 빠져드는 것입니다. 우리가 말하는 관습에서는 '나'라고 하지 않고 말할 수 없습니다. 중생·개인으로 말하지 않고는 말할 수 없습니다. 말하는 것 때문이 아니라, 그것을 모르기 때문에 견해에 걸려드는 것입니다.
එහෙනම් මෙතන්දි අපි දැනගන්නවා. මේ මම කියන යම් සම්පිණඩනයක් සම්මතයක් ලෝක සත්යයා භාවිතා කරන්නේ. කුමනකුණ ඒවටද? මෙන්න මේ කොටස් 12කින් හටගත්ත සම්පිණඩනයකට ලෝක සත්වයා මම කියනවා. මේ කොටස් 12 තුළම හේතුවක් නිසා හටගන්න ඵලයක්. හේතුව නැත්නම් ඒ ඵලය නෑහ කියන එක නම්. අපි හිතා ඉන්න මම කොතනතන ඉඳලා තියෙන්නේ.
그러니 여기서 우리는 압니다. 세상 사람들이 쓰는 이 '나'라는 뭉침, 관습은 무엇에 대한 것입니까? 이 열두 부분으로 생긴 뭉침을 세상 중생은 '나'라고 합니다. 이 열두 부분 하나하나가 hetu 때문에 생기는 phala이고, hetu가 없으면 그 phala도 없다면, 우리가 생각하는 '나'는 어디에 있었습니까?
මම කියලා කිව්වේ ඔය 12 ආකාර හේතුඵල දහමක්. දොස් ආකාර හේතුඵල සම්පිණඩනයකටයි මේ මම කියලා ලෝක සත්යයා භාවිතා කරන්නේ. සත්වයෙක් පුද්ගලයෙක් කියලා භාවිතා කරන්නේ ඕකට. එහෙනම් සත්වය පුද්ගලයෙක් කියලා භාවිතා කරපු මේ සම්පිඩනය නිසා නැති ආකාරයක් ඇති සේ අරගෙන දෘෂ්ටියට බැඳෙනවා. ඒ නිසා මම කියන දෘෂ්ටිය මම කියලා ගත්ත හැඟීමෙන් එයාට අයින් වෙන්න බැ.
'나'라고 한 것은 그 열두 가지 hetu-phala dharma입니다. 열두 가지 hetu-phala의 뭉침을 세상 중생은 '나'라고 부르고, 중생·개인이라고 부르는 것입니다. 그렇게 중생·개인이라고 부른 이 뭉침 때문에 없는 것을 있는 것처럼 받아들여 견해에 묶입니다. 그래서 '나'라고 받아들인 느낌, '나'라는 견해에서 벗어날 수 없습니다.
ඒ නිසා මේ මම යනවා, මම එනවා, මම කරනවා. මම කියන සංඥාව තුළ මම කියන දෘෂ්ටිය තුළ පුද්ගලයා එල්බ ගන්නවා. මේකෙදි අපි ලෝක සම්මතය කතා කිරීමට මේ මම කියන වචනය භාවිතා නොකළ බැහැ. හැබැයි දෘෂ්ටිය සහගතව මිස අරගත්ත ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් භාවිතා කළොත් පුද්ගලයාට යථාර්ථය දකින්න බැ. එහෙනම් මම කියන
그래서 '내가 간다, 내가 온다, 내가 한다' 하는 '나'라는 saññā와 '나'라는 견해 속에 사람이 붙잡혀 있습니다. 여기서 세상 관습으로 말하려면 '나'라는 말을 쓰지 않을 수 없습니다. 하지만 견해를 지니고 붙든 ātma diṭṭhi로 쓰면 사람은 실상을 볼 수 없습니다.
යථාර්ථය දකින්න බැ. එහෙනම් මම කියන සම්පිණ්ඩනය මම කියන සම්මතය මොනවද කොලනැගිලා තියෙන්නේ? අවිද්යා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ, නාම රූප, සලායතන, ස්පර්ශ, වේදනා, තණ්හා, උපාදාන භව, ජාති කියන ජරාමරණ කියන එක මෙන්න මේ සම්පිණඩනයේ මේ සම්පිඩනය ලෝකයා හා හිතා ඉන්නේ එකතු වුනාම දකින්නේ මම කියලා එක්කෙනෙක් ඉන්නවා කියලා. මම කියන තන තිබුනේ ඔන්න ඔය ටිකයි.
그렇다면 '나'라는 뭉침, '나'라는 관습은 무엇이 쌓인 것입니까? avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava, jāti, jarāmaraṇa, 바로 이 뭉침입니다. 세상은 이 뭉침이 모인 것을 보고 '나'라는 사람이 있다고 생각합니다. '나'라는 곳에 있던 것은 바로 그것뿐입니다.
දැන් ඔය ටික ඔක්කොම හේතුවක් නිසා හටගන්න ඵලයක් මිසක් ඔය එක තැනකවත් හේතුවක් නැත්නම් ඵලය නැති වෙන එකක්න කොතනද බලාපොරොත්තු වෙච්ච මම ඉන්නේ.
그것들은 모두 hetu 때문에 생긴 phala일 뿐이고, 그 어느 하나도 hetu가 없으면 phala가 사라지는 것인데, 기대하던 '나'는 어디에 있습니까?
ඔය මම කියන දෘෂ්ටියේ ඉන්න ලෝක සත්වයා සදාතනික මමෙක් ගැන හිතාගෙන තමයි ඔය හින්දු ධර්මය පවා කියා තියෙන්නේ. එම්බා ආත්මය කඩුවකින් තොප කැපිය නොහැක ගින්නකින් තොප දැවිය නොහැක කුරුලා කූඩුවක් හැර කූඩුවත් අනන්ාසය තොප කයක් හැර කයක් අනන් හින්දු ධර්මයත් ඕකට බැ.
'나'라는 견해에 있는 세상 중생은 영원한 '나'를 생각하는데, 힌두 dharma조차 그렇게 말합니다. '오 ātma여, 칼로 너를 벨 수 없고 불로 너를 태울 수 없다. 새가 둥지를 떠나 다른 둥지로 가듯 너는 몸을 떠나 다른 몸으로 간다.' 힌두 dharma도 거기에 빠져 있습니다.
ඒ වගේ අන්ය ධර්මලත් තමන්ගේ ආත්මය කියලා එකක් තියෙනවා. ඒ ආත්මය එක එක්ක එකනට බාර දීලා හෝ එක එක විදිහට එක විදිහෙන් අදහස් වලින් ගෙනනවා ආත්මය කියලා එකක් තියෙනවා කියලා. මෙන්න මේ ආත්මය කිව්වේ මොකක්ද? මම කිව්වේ මොකක්ද කියන එකේ විග්රහ කරලා තේරුම් ගන්නකොට තමයි මේක මේ මායා දර්ශනයකට මායා දෘෂ්ටියකටයි මේ මම කියන හැඟීමෙන් ඉන්නේ. ආත්මය කියන හැඟීමෙන් ඉන්නේ මෙතන ආත්මය කියලා මම කියලා වෙනම ගන්න එකක් නැහැ. මෙන්න මේ හේතුඵල දහම් සම්පින්නයි මේ මම කියන එක විද්යාමානය වෙන්න දැක්ක දාට ඒ ආත්ම දෘෂ්ටිය බිදිලා යනවා.
그처럼 다른 종교들에도 제 ātma라는 것이 있습니다. 그 ātma를 이 신 저 신에게 맡기거나, 이런저런 방식으로 ātma라는 것이 있다고 주장합니다. 이 ātma가 무엇인가, '나'가 무엇인가를 풀어 이해해 보면, '나'라는 느낌, ātma라는 느낌은 환영 같은 모습, 환영 같은 견해 속에 있는 것입니다. 여기서 ātma나 '나'로 따로 받아들일 것은 없습니다. 이 hetu-phala dharma의 뭉침이 '나'로 드러난다는 것을 본 날, 그 ātma diṭṭhi는 깨져 버립니다.
එතකොටයි මම කිව්වේ මොකක්ද කියලා දකින්නේ.
그때 비로소 '나'라고 한 것이 무엇이었는지 봅니다.
දැන් මේ සමහර අය මේ දහම් තේරුම් ගන්න කියලා පටිච්ච සමුප්පාදය සත්වය පුද්ගලයෙක් ගැන කියනවා නම් සත්ව පුද්ගලයාට පටිච්ච සමුප්පාදය පනව සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය ඇරෙන්නේ කොහොමද කියලා මෙහෙම නිගමනයක් කරනවා. පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් මේ සත්වයාගේ ගමන භව ගමන පෙන්නනවා ආදී වශයෙන් කියනවා ඔය සත්වයෙක් ගැන කියවෙන්නේ. අන්න ඒ අදහස ගන්නවා. එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පාදය යථහත් තේරුම් ගත්තේ හේතුඵල දහමක් තේරුම් ගත්තේ නැතික මේ වරද තමයි. ඔය කියන වැරදි ආකල්පයට බහින්න හේතුව.
어떤 이들은 dharma를 이해한다며, paṭicca samuppāda가 중생·개인에 대해 말하는 것이라면 중생·개인에게 paṭicca samuppāda를 세우면서 어떻게 satta-puggala diṭṭhi가 떨어지느냐고 결론을 내립니다. paṭicca samuppāda가 중생의 여정, bhava의 여정을 보여 준다는 식으로 중생에 대해 말한다고 합니다. 그런 생각을 붙듭니다. 그러니 paṭicca samuppāda를 제대로 이해하지 못하고 hetu-phala dharma로 이해하지 못한 이 잘못이 그 그릇된 생각에 빠지는 까닭입니다.
මම කියන දෘට්ටියකින් මම ජරාවට පත්වෙනවා, මරණයට පත්වෙනවා. මට භවයක් තිබුණා. භවය නිසයි මගේ ජාතිය හටගත්තේ. මම උපාදා බැඳිච්ච නිසයි මට භවය හැදුනේ. ආන්න මට කියන කෑල්ලක් මම මට කියන කෑල්ලක් අරගෙන ඕකේ විසඳන්න ගියහම අන්තිමටම කෑල්ලෙන් කෑල්ල විග්රහ කරන්න ගියත් මම මට කියන අදහසේ තිබිතන දෘෂ්ටිය ඇරුන්නේ නැ.
'나'라는 견해로 '내가 늙고 죽는다. 나에게 bhava가 있었다. bhava 때문에 나의 jāti가 생겼다. 내가 upādāna에 묶였기 때문에 나에게 bhava가 생겼다' 하고, '나', '나에게'라는 조각을 붙들고 풀려고 하면, 끝까지 조각조각 풀이해 보아도 '나', '나에게'라는 생각 속의 견해는 떨어지지 않습니다.
දැන් මම කිව්වේ කොයි ටිකද ඕකෙන්? අවිද්යාවත් අහක් කරන්න. සංඛාරත් අහ කරන්න ඒක මම නෙමෙයිනම්. මමයා ඇයි ගන්න එකක් නෙමෙයි නම් ඒ තිබුනේ. මම කියන සංඥාවෙන් ගත්තේ අවිද්යාව වශයෙන් වෙන් කරපු එකක් නෙමෙයි නම්. සංඛාරත් නෙමෙයි නම්, විඤ්ඤාණත් නෙමෙයි නම්. මේ ආදි වශයෙන් කෑල්ලෙන් කෑල්ල වෙන් කරලා අර මම කිව්වේ දැන් තව ඉතුරු කොයි ඒකෙන්නේ බලන්නකෝ කිව්වොත් දැන් මොකේ කියන්න.
그러면 그 가운데 '나'라고 한 것은 어느 것입니까? avijjā도 치우십시오. saṅkhāra도 치우십시오, 그것이 '나'가 아니라면. '나'라는 saññā로 받아들인 것이 avijjā로 떼어 놓은 것이 아니라면, saṅkhāra도 아니고 viññāṇa도 아니라면, 이렇게 조각조각 떼어 놓고 '나'라고 한 것이 나머지 어디에 있는지 보라고 하면 무엇이라고 말하겠습니까?
එහෙනම් මම කියන එක ගොන්නැගිලා තියෙන්නේ. ඔන්න ඔය කියන දදොස් ආකාරයක හේතුඵල ක්රියාවලියක සම්පිණඩනයටයි මේ මම කියලා ලෝක සත්යයා භාවිතා කරන්න කියලා දැනගත්තට පස්සේ. ඒ අවිජා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ නාම රූප, සලායතන, ස්පර්ශ වේදනා, තණ්හා, උපාදාන භව ජාති, ජරා මට කියන මේ සියල්ලම හේතුඵල දහම් මිසක් හේතුව නැත්නම් ඵලය නෑහ කියන ඒකරයිතිය මිසක්. තවත් ඒ තුළ පවතින එකක් පෙන්නන්න නෑ කියලා දැනගත්තට පස්සේ.
그렇다면 '나'라는 것이 쌓인 것은, 그 열두 가지 hetu-phala 과정의 뭉침을 세상이 '나'라고 쓰는 것임을 안 뒤, 곧 avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava, jāti, jarā, 이 모두가 hetu-phala dharma일 뿐이고 hetu가 없으면 phala도 없다는 한결같은 이치일 뿐, 그 안에 존속하는 다른 무엇을 보일 수 없다는 것을 안 뒤입니다.
එහෙනම් ඔය තුළින් අහකලා තව මමෙක් පනවන්නේ මොකද කියලා ඇහුවොත් ඒ ඔය තුළින් අහකලා පනවන්න කෙනෙකුත් නැත්නම්. මේ මම කියන සංඥාවෙන් මම කියන දෘෂ්ටියෙන් අපි අරන් තියෙන්නේ. හේතුවක් නිසා හටගන්න ඵල ධර්ම ඒ හේතුව නැත්නම් ඒක නෑ. එහෙනම් එතකොට හේතුවක ඵලයක් නම් අපි කොහොමද ඒකට මම කියන්නේ.
그러면 그것들을 빼고 다른 '나'를 세울 것이 무엇이냐고 물으면, 그것들을 빼고 세울 이도 없다면, 우리가 '나'라는 saññā, '나'라는 견해로 받아들인 것은 hetu 때문에 생긴 phala dharma, 그 hetu가 없으면 없는 것입니다. 그러면 hetu의 phala인데 우리가 어떻게 그것을 '나'라고 하겠습니까?
හේතුව තියෙනකන් ඒ ඵලය ක්රියාත්මක වෙනවා. ඒ හේතුව නැති වෙන ඵලය නැහ. එහෙනම් හේතුවක ඵලයට මම කියලා ලෝක සත්යයා සම්බත්තට මම කිව්වේ ඕකට තියෙන මුලා දෘෂ්ටියෙන් දෘෂ්ටියට බැහැගත්තට හේතුඵල ඇරෙන්න තවත් මමෙක් නැහැ කියලා දැනගත්තහම මමයි ගන්න තියෙන්නේ ඔය ටිකට මිසක්. මම කියලා සම්මත කරලා තියෙන්නේ ලෝක සත්යය ඕකට මික්. පවතින මම නෙමෙයි කියලා දැනගත්තහම මම කියන්නේ දෘෂ්ටියක් මම කියන්නේ මායා මුලාවක් කියලා දැනගන්න මෙන්න මේක දැනගත්තහම අර ආත්ම දෘෂ්ටිය සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය එතනින් ඉවරයි. හැබැයි පේන්න ඉන්න සත්වයා පේන්න ඉන්න පුද්ගලයා පේනවමයි.
hetu가 있는 동안 그 phala가 작동하고, 그 hetu가 사라지면 phala도 없습니다. 그러면 hetu의 phala를 세상 중생이 관습으로 '나'라고 한 것은 그에 대한 어리석은 견해에 빠져든 것이고, hetu-phala 말고 다른 '나'는 없다는 것을 알면, '나'로 받아들일 것은 그것뿐이고, 세상이 '나'라고 관습으로 정한 것은 그것일 뿐 존속하는 '나'가 아니라는 것을 알면, '나'란 견해이고 환영이며 속음이라는 것을 알게 됩니다. 이것을 알면 ātma diṭṭhi, satta-puggala diṭṭhi는 거기서 끝납니다. 하지만 보이는 중생, 보이는 개인은 여전히 보입니다.
ඒ පේන්නේ අර සම්පිඩනය පේන හැටි. ඔය ක්රියාධාමයේ සම්පිඩනය හේතුඵල ක්රියාධාමී සම්පිඩනය ඇහෙන් බලපුවහම පේන හැටි තමයි ඔය රූපය. දැන්රෝ අපිට පේනවානේ ඇහෙන් බලපු හාම පේනවා. දැන් ඒකනේ කිව්වේ දැන් අපි හිතමු මනුස්සයා කියන්නේ කවුද හිතලා බලන්න බැ මනුස්සයෙක්ගේ හැ රූප ඒව වැටහෙනවද කියලා. ඔව් මම දන්නවා මනුස්සයෝ ම දැකලා තියෙනවා. කෙලින්ම කියනවා.
그것은 그 뭉침이 보이는 모습입니다. 그 작용 과정의 뭉침, hetu-phala 과정의 뭉침을 눈으로 보면 보이는 모습이 바로 그 rūpa입니다. 우리 눈으로 보면 보이지요. 그것을 말한 것입니다. 사람이란 누구인가 생각해 봅시다. 사람의 모습이 이해되느냐고 하면 '네, 압니다, 사람을 보았습니다' 하고 바로 말합니다.
දැන් ඔයා මනුස්සයා අඳුරනවද? ඔව් මම මනුස්සයෝ දැකහම අඳුරනවා. කොහොමද අඳුරන්නේ? මම මනුස්සයෝ දැකලා තියෙනවනේ. දැකලා තිබිච්ච රූපය තමන්ගේ අර විදිහට මනසට ක්රියාත්මක වෙලා දැන් පේනවා මනුස්ස රූපය ආකාරයෙන් මනුස්සයා කියන්නේ මෙයයි. දැන් හොඳට මතක තියාගන්න එයා මනුස්සයෙත් දැක්කනේ.
'사람을 알아봅니까?' '네, 사람을 보면 알아봅니다.' '어떻게 알아봅니까?' '사람을 보았으니까요.' 보았던 모습이 마음에 그렇게 작동해서 이제 사람 모습으로 '사람이란 이것이다' 하고 보이는 것입니다. 잘 기억해 두십시오, 그는 사람을 보았습니다.
දැන් අපි කෑලි කලහනවා මේ කෙස් ටික ගලවල පැත්තකින් තියෙනවා දැක්ක එක්කෙනෙක්. කෙස් මනුස්සයෙක්ද අහන්න. අර මනුස්ස රූපය කෙස් වලින් බලන්න බැ. ලොම් ටික ඇලෙවා තිබ්බා පැත්තකින්. අර ලොම් ටික අර රූපය තියෙනවද බලන්නකෝ නෑ. ඒවට අපි ලොම් කිව්වා. නියපද ටීතිය තිබ්බා පැත්තකින්. දැන් අහනවා ඒවා මොනවද? ඒවා නියපොතු. එයා මනුස්සයෙක්ද? නියපොතු මනුස්සයද? නෑ.
이제 조각을 나눠 봅니다. 사람을 본 그이에게 머리카락을 뽑아 한쪽에 둡니다. 머리카락이 사람인지 물어보십시오. 머리카락에서는 그 사람 모습을 볼 수 없습니다. 털을 뽑아 한쪽에 두었습니다. 그 털에 그 모습이 있는지 보십시오. 없습니다. 그것은 털이라고 했습니다. 손발톱을 한쪽에 두었습니다. 그것은 무엇입니까? 손발톱입니다. 그것이 사람입니까? 손발톱이 사람입니까? 아닙니다.
දට් ටිකත් ගැලේවා තිබ්බා පැත්තක ඒ මොනවද? ඒවා දත් දත් මනුස්සයෙක්ද ඒත්නේ. හංකඩයක් ගැලෙව්වා තිබ්බා පැත්තකින්. අරක මොකක්ද ඒක හංකඩයක්. හංකඩේ මනුස්සයෙද ඒ මස් ටික ගත්තා සූර් අහතනම් තිබ්බා පැත්තකින්. ඒ මොනවද? ඒවා මස්. මස් මනුස්සයෙක්ද ඒත් නැ. නහර ටිකටිය කැලේවා තිබ්බා පැත්තකින්. ඒ මොනවද ඒවා නහර නහර මනුස්සයෙත් ඒ ඇට ටික ගත්තා තිබ්බා පැත්තකින්. ඒ මොනවද? ඒවා ඇටකටු. ඇටකටු මනුස්සයෙක්ද ඒත් නෑ. ඇට මිදුල ටිය ගැලෙව්වා තිබ්බා පැත්තකින්. ඒ මොනවද විදු මනුස්සයෙක්ද ඒත් වකුඩුව ගැලේවා තිබ්බා වකුඩු දෙක පැත්තක මනුස්සයෙක්ද නැ ඒවා වකුග මනුස්සයෙක්ද නැ.
이를 뽑아 한쪽에 두었습니다. 그것은 무엇입니까? 이입니다. 이가 사람입니까? 그것도 아닙니다. 살가죽을 벗겨 한쪽에 두었습니다. 그것은 무엇입니까? 살가죽입니다. 살가죽이 사람입니까? 살을 긁어내 한쪽에 두었습니다. 그것은 무엇입니까? 살입니다. 살이 사람입니까? 그것도 아닙니다. 힘줄을 빼서 한쪽에 두었습니다. 그것은 무엇입니까? 힘줄입니다. 힘줄이 사람입니까? 뼈를 빼서 한쪽에 두었습니다. 그것은 무엇입니까? 뼈입니다. 뼈가 사람입니까? 그것도 아닙니다. 골수를 빼서 한쪽에 두었습니다. 골수가 사람입니까? 그것도 아닙니다. 콩팥 두 개를 빼서 한쪽에 두었습니다. 사람입니까? 아닙니다, 그것은 콩팥입니다. 사람입니까? 아닙니다.
හදවතක් ගැලීමේවා තිබ්බා පැත්තක ඉතින් හදවතට බැඳලා තියෙන බැඳු ටිකත් ගැලේවා තිබ්බා පැත්තක බලවැල් ටිකත් ගැලේවා තිබ්බා පැත්තක ඒවා බැඳලා තිබිත් ගත්තා ඒවා තිබ්බා පැත්තකින් ඉතින් ඔය විදිහට අරගෙන ඉවරලා මොලේ ගත්තා ඒකක් තිබ්බා පැත්තකින්. ඇගේ ඇතුලේ තියෙන පිරිත ගත්තා ඒකත් පැත්තකින් තිබ්බා ගොටක දාලා. කම ටික ගත්තා ඒකත් තව ගොටක දාලා තව මොකද ගලලා පැත්තකින් තිබ්බා. සැරවක් තිබුණා නම් ඒකත් දැම්මා පැත්තකින්. ලියේ ටිකත් පැත්තකින් තිබ්බා. දාඩිය ටිකත් පැත්තකින් තිබ්බා. මේ විදිහට 3දකට තිවිච්ච කෑලි ටික ඔක්කොම ගල පැත්තකින් තියලා අහනවා දැන් ඕකේ මනුස්සයා පෙන්නන්නකෝ.
심장을 빼서 한쪽에 두었습니다. 심장에 붙어 있는 것들도 떼어 한쪽에 두었습니다. 힘살과 막도 떼어 한쪽에 두었습니다. 그렇게 다 꺼낸 뒤 뇌를 꺼내 한쪽에 두었습니다. 몸속의 똥을 꺼내 단지에 담아 한쪽에 두었습니다. 가래도 꺼내 다른 단지에 담아 한쪽에 두었습니다. 고름이 있었다면 그것도 한쪽에 두었습니다. 피도 한쪽에, 땀도 한쪽에 두었습니다. 이렇게 서른두 조각을 모두 꺼내 한쪽에 두고 묻습니다. '이제 거기서 사람을 보여 주십시오.'
කේසා, ලෝමා, නකා දන්තා රතු කේස් ලොම් නියදාස්ස මනුස්සයෝ නෙමෙයි. මනුස්සය පෙන්නන්න බැ. නහාරු නහර වලින් මනුස්සය පෙන්නන්නත් බැ. අට්ඨි ඇටවලින් මනුස්සය පෙන්නන්නත් බැහැ. අට්ඨී මිංජා ඇටිදුලි මනුස්සය පෙන්නන්නත් බැහැ. වක්කන් වක්කුවල්ලුලින් මනුස්සය පෙන්නන්නත් බැහැ. හදයන් හදවතේ මනුස්සය පෙන්නන්නත් බැහැ. දැන් මේ ක්රමයට කෑලි 31ම මනුස්සයා පෙන්නන්න බැ.
kesā, lomā, nakhā, dantā — 머리카락, 털, 손발톱, 이는 사람이 아닙니다. 사람을 보여 줄 수 없습니다. nhāru, 힘줄로도 사람을 보여 줄 수 없습니다. aṭṭhi, 뼈로도 사람을 보여 줄 수 없습니다. aṭṭhimiñjā, 골수로도 사람을 보여 줄 수 없습니다. vakkaṃ, 콩팥으로도 사람을 보여 줄 수 없습니다. hadayaṃ, 심장으로도 사람을 보여 줄 수 없습니다. 이런 식으로 서른한 조각 모두 사람을 보여 줄 수 없습니다.
දැන් අපි අහනවා ඔයා දැක්ක මනුස්සයා ඔය 32ේ නැත්නම්. ඔයාගේ හිතේ ඉන්න මනුස්සයා කොහේද ඕකෙන් ඉන්නේ? අර මනුස්සයා දැක්කා කිව්ව රූපය නම් 3කට බෙදලා කෑලි 31 පැත්තකින් තිබ්බා තිකෙම නැහල්ලු දැන් කියනවා. ඉතින් ඔයා දැක මනුස්සයා කොය කෑලිඉන්නේ කෝතුන්වෙනි එක ඔයා දැක්කා මනුස්සයා වෙනි එකක් තියෙන්න එපැ මනුස්සයා කියලා එකකුත් දැක්කේ තව එකක් දැන් එයා කෝක
그러면 묻습니다. 당신이 본 사람이 그 서른둘에 없다면, 당신 마음속의 사람은 그 가운데 어디에 있습니까? 사람을 보았다던 그 모습은, 셋으로 나누어 서른한 조각을 한쪽에 두니 거기에 없다고 합니다. 그러면 당신이 본 사람은 어느 조각에 있습니까? 서른세 번째 것은 어디 있습니까? 당신이 사람을 보았다면 사람이라는 것이 하나 더 있어야지요. 이제 그것은 어디 있습니까?
අන්තයට නවා එයා තමයි ඒ කෑලිව්වේ. දැන් කෑලි ගැලපහ ඉන්නේ කෑලි කොයි කෑලිහරි ඉන්නවනේ කොහරි දැක්ක එක් කරන්න බලමු කෑලි 32ද මනුස්සයා කෑලි 32කින් අහක මනුස්සයෙකුත් නැ අර දැක්ක රූපෙත් නැ.
결국 그가 바로 그 조각들이었던 것입니다. 조각을 맞추면 어느 조각엔가 있겠지, 본 대로 맞춰 봅시다. 서른두 조각이 사람입니까? 서른두 조각 밖에는 사람도 없고 보았다던 모습도 없습니다.
එහෙනම් ඔයා දැක්ක රූපය හැදෙන හැටි බලන්න කියලා අර කෑලිත් එකින් එක එකින් එක තිබුණා තිබුණා වගේ ආය අවුන් ලබන්නට ආ මනුස්සයා පේනවා. දැන් කෑලිත් එක්කම පෙන්නුම් කරපු ආකාරයකට මනුස්සයා කියලා ඔයා රූපයක් හදාගෙන ඔලුවේ මනසේ තියා මනසට ගත්තා මිසා. ඔයා මනුස්සයෙක් කොහෙන්දලා තියෙන්නේ ලෝකේ. අන්න මනුස්සයා කියන දෘට්ටිය නැති කරන්න කෑලි ගලවලා බලන්න කිව්වා ඕකට
그러면 당신이 본 모습이 어떻게 생기는지 보자며 그 조각들을 하나하나 있던 대로 다시 맞추면 다시 사람이 보입니다. 조각들이 함께 드러낸 모양으로 당신이 사람이라는 모습을 지어 머리와 마음에 두고 받아들였을 뿐, 세상 어디에 사람이 있었습니까? 사람이라는 견해를 없애려고 조각을 떼어 보라고 한 것입니다.
එකතු වුනහම පේන සම්මත වලට ලෝක සත්වයා ඇති දේවල් හැටියටමේ රැවටිලා සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියෙන් ගලවාගන්න බැරුව ඉන්නවා. ඒ නිසා මේ පුද්ගලයා මේ ලෝකේ ඇති දෙයක් තියෙනවා කියලා නිගමනයට පින් මෙහෙම පවතින දෙයක් තියෙනවා ඒකේ හැටි මෙහෙමයි කියලා එහෙම දෘෂ්ටිය කර බැහැලා ඉන්නේ. ඔය දෘෂ්ටිය ඉන්න තාකම් මේ ලෝක සත්වයාට ඇත්ත දැනගන්න බැ.
모이면 보이는 관습들을 세상 중생은 있는 것으로 여겨 속고, satta-puggala diṭṭhi에서 벗어나지 못하고 있습니다. 그래서 이 세상에 있는 무엇이 있다고, 이렇게 존속하는 것이 있고 그 모습은 이렇다고 결론지어 그런 견해에 빠져 있습니다. 그 견해가 있는 한 세상 중생은 진실을 알 수 없습니다.
එහෙනම් මේ ලෝකේ පේන්න තියෙන සියලුම දේවල් මායා ස්වභාවය ඇරෙන්න මායා දර්ශන මායා මතුවීම ඇරෙන්න කුඩා කුඩා දේවල් වල ඒකීය වීම නිසා හටගෙන හැතිසේ පේන මායාවල් ඇරෙන්න තවත් ඔය හිතා ඉන්න ජාතිය ස්කන්ධ කොටසක් ගොඩක් ඇති එකක් සත්ව පුද්ගල වශයෙන් එහෙම එකක් ඔය හිතා ජාතියකක් මේ ලෝකේ නෑහ කියලා. ඒවා ඔක්කොම හේතුඵල වශයෙන් යම් යම් දේවල් එකතු වීම නිසා හටගත්ත ක්රියාවලියක ඵලයක් වශයෙන් විද්යාමානය එනවා මිසක්. එහෙම දේවලුත් ඒ ආකාරයෙන් නෑහ කියලා ඒකෙන එක බලන්න කියලා පෙන්නනවා.
그렇다면 이 세상에 보이는 모든 것은 환영의 성질, 환영의 모습, 작은 것들이 하나로 모여서 생겨 있는 듯 보이는 환영일 뿐, 생각하듯 덩어리로 있는 것, 중생·개인 같은 그런 것은 이 세상에 없다는 것입니다. 그것들은 모두 hetu-phala로 이런저런 것이 모여 생긴 과정의 phala로 드러날 뿐, 그런 것들도 그런 식으로 있는 것이 아니라고 하나하나 보라고 보여 줍니다.
ඊට පස්සේ ගන්ධ අර මත් ටිකක්. දැන් ඒ මොනවද? මස්. මනුස්සයෙක්ද? නෑ ඒක මස් ගොඩක්. දැන් මස් කියන සම්මතියේ ඉන්න. දැන් ඕක අරගෙන හිටන් පොඩ්ඩක් බලමුකෝ කියලා අර ටිකක් මිරිලා මෙනෙලා මිරිලා හිට ඔක්කොම පැත්තක දානවා.
그다음 그 살덩이를 봅시다. 이것은 무엇입니까? 살입니다. 사람입니까? 아닙니다, 살덩이입니다. 이제 살이라는 관습 속에 있습니다. 이것을 가지고 좀 보자며 짜고 비벼서 모두 한쪽에 둡니다.
දැන් මස් වශයෙන් පේන්න තිබුනේ මොනවද? ද්රව ගතියයි ඝන ගතියයි, වායු ගතියයි, උෂ්ණ ගතියයි. මේ ගති හතරක එකතුවක් නිසා සම්පීරණයක් වෙච්ච එක තමයි මස් කෑල්ල පේන්න තිබුනේ. මස් ටික පෙන්නුන්නේ. ඕක මරිලා මෙලා හිටන්ඩ් තනිකටම රොඩ කරලා ගත්තොත් එහෙම අර ඔක්කොම පිටි වෙලා පිටි වෙලා ගියා වාගේ වුනා අර මස් මොනවද කියලා හොයන්න බැහැ රොඩු ටික විතරයි පැත්ත. ඒකේ වතුර ටික පැත්තකට තිබ්බා වායුවත් පැත්තකින් තියලා හිටහනම් අනිස රස්නය ටිකත් උෂ්යක් තිබිච්චනම් ඒකත් පැත්තකින් තියෙනවා. මේ මොනවද
살로 보이던 것은 무엇이었습니까? 흐르는 성질, 단단한 성질, 바람의 성질, 뜨거운 성질입니다. 이 네 성질이 모여 뭉친 것이 살덩이로 보였고 살로 보였던 것입니다. 그것을 짜고 비벼 완전히 찌꺼기로 만들면 모두 가루가 된 듯해서 살이 무엇인지 찾을 수 없고 찌꺼기만 남습니다. 그 물기는 한쪽에 두고, 바람기도 한쪽에 두고, 열기가 있었다면 그것도 한쪽에 둡니다.
ඒවා පඨවි ධාතුව නැත්නම් ඒක තද දේවල් ටිකක්. මොනවද කියලා හොයන්න බැහ ඒක. මේ මොනවද ඒකේ වතුර. නැත්නම් ආපෝ ධාතුව මෙතන මොනවද තියෙන්නේ? මේ උළඟ මෙතන මොනවද මේ උෂ්ණ හතරකට වෙන්ට පස්සේ බලනකොට කෝ මස් කෑල්ල එන් මස් කෑල්ල හැදිලා තියෙන්නේ ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, වායෝ ධාතුවයි, පඨය ධාතුවයි කියන ධාතු හතරක සම්පිණඩනය වීම නිසා මවලා පෙන්නවා මස් කෑල්ල කියලා එක. එහෙනම් මස් කෑල්ලක් තියෙනවා කියලා දෘෂ්ටියට වැහැගත්තහම් අර සකස් කරලා තිබච්ච මායා දර්ශනයට සැරලා ඇති එකක් හැටියට ගත්තා මිසා මස් කියා දෙයක් තියෙනවා කියලා. ඒකත් අර වගේම හදගත්තා මායා දර්ශනය.
이것은 무엇입니까? pathavī dhātu, 곧 단단한 것들입니다. 그것이 무엇인지는 찾을 수 없습니다. 이것은 무엇입니까? 물, 곧 āpo dhātu입니다. 여기 무엇이 있습니까? 열입니다. 넷으로 나눈 뒤 보면 살덩이는 어디 있습니까? 살덩이는 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, pathavī dhātu라는 네 dhātu가 뭉친 탓에 살덩이라는 것을 지어 보여 줍니다. 그러니 살덩이가 있다는 견해에 빠지면, 꾸며진 환영의 모습을 있는 것으로 받아들였을 뿐입니다. 살이라는 것이 있다는 것도 그렇게 지어낸 환영입니다.
දැන් අපිට මේ කෙළවරක් නැතුව බලන්න නෙමෙයි පින්වතු මේ ලෝක විසි අචින්තියයි. ඔන්නම් ඊට පස්සේ තවත් තුළින් බිඳගෙන යන්න පුළුවන්.
우리가 이것을 끝없이 볼 필요는 없습니다, 여러분. 세상의 영역은 acinteyya입니다. 그 뒤로도 더 안으로 쪼개 들어갈 수 있습니다.
අර ගත්ත වතුර ටික අරගෙන ඉවෙලා හටම් ඒකත් අපි තව තවත් ක්රම විකාසනයකින් අයි සැරේ උෂ්ණට උෂ්යට මේ ඒක යොදුරු කරලා වායුවක් බවට පස්සේ කරලා හයිඩ්රජන් ඔක්සිජන් කියන වායුතඑකට ගත්තා. බලම වතුර හැදිලා තියලා තියෙන්නේ හයිඩ්රජන් ඔක්සිජන් එකේ එකතු. ඔක්සිජන් අණුදකයි හයිඩ්රජන් පරමාණුවයි ඔක්සිජන් පරමාණු දෙකයි එකතු වෙලා හිටන් සම්පින්නලා හිටන් හටගත්ත එබඳුවන්නා වූ අංශු ගොඩාක් එකතු වෙනහා තමයි ජල වාස්පය කිව්වේ ඒක ගනී බණ වෙලා ජලය කිව්වා. එ ආපෝ ධාතුව කිව්වා. දැන් ආපෝ ධාතුව කිව්වේ එක ආයු විග්රහ කරලා බලපුවහම මෙතන ආපෝ ධාතුවක් නැහැ. දැන් තියෙන්නේ ඔයා ධාතුව වෙලා.
그 물을 가져다 다시 여러 방법으로 열을 가해 기체로 만들어 하이드로젠과 옥시젠이라는 기체로 나눴습니다. 보니 물은 하이드로젠과 옥시젠이 모인 것입니다. 하이드로젠 paramāṇu와 옥시젠 paramāṇu가 모여 뭉쳐 생긴 그런 알갱이가 많이 모인 것이 수증기이고, 그것이 엉긴 것을 물이라 했고 āpo dhātu라 했습니다. 이제 āpo dhātu라 한 것을 다시 풀어 보면 여기에 āpo dhātu는 없습니다. 이제 있는 것은 vāyo dhātu입니다.
ඒකෙම මුල තියන්නේ හයිඩ්රජන් වාතයයි ඔක්සිජන් වාතයයි. අනි වාතය පරමාණු කැම පරමාණු බින්දුවොත් මොකද වෙන්නේ ඉලෙක්ට්රෝන ප්රෝටෝන කියලා ත වෙන් වුනා එතන ඉලෙක්ට්රෝන ප්රෝටෝන නියුට්රෝන වුනාට පස්සේ බලමුකොට එතන වාතයෙත් නේ. දැන් අන්තිට බිඳගෙන බිඳගෙන ගියොත් තති සූක්ෂණය වෙලා සුද්ධාෂ්ටකට විඳින්නත් පුළුවන් සුද්ධාෂ්කය හැදුන හැටි බලපුවහම මුකුත් ඉතුරු වෙන්නේ දෙයක්න. හැම එකක්ම හේතුඵලය.
그 뿌리에 있는 것은 하이드로젠 기체와 옥시젠 기체입니다. 그 기체의 paramāṇu를 깨면 어떻게 됩니까? 일렉트론, 프로톤으로 나뉘고, 일렉트론, 프로톤, 뉴트론이 되고 나서 보면 거기엔 기체도 없습니다. 끝까지 쪼개고 쪼개 가면 아주 미세해져 suddhaṭṭhaka까지 쪼갤 수 있는데, suddhaṭṭhaka가 생긴 방식을 보면 남는 것이 하나도 없습니다. 모든 것이 hetu-phala입니다.
ඵලයක් වශයෙන් හටගත්ත එක ඒ ආකාරයෙන් සම්මත කරලා ගත්ත ගමන්ම ලෝක සත්වයා ඇති දෙයක් කියන්නා වූ දෘෂ්ටියෙන් ඒක ගන්න යන්නේ. අපිට ඔච්චර දුරට අති සූක්ෂම බලන්න ඕනේ නැහ ලොතුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ නමුත් ඕවා සියල්ලම දැකලා තමයි අන්තිම සුද්ධාෂ්ටකය හැදෙන හැටිත් ඒක නැති වෙන හැටිත් ඔක්කොම පෙන්නන්නේ.
phala로 생긴 것을 그런 식으로 관습으로 받아들이는 순간, 세상 중생은 그것을 있는 것이라는 견해로 붙잡습니다. 우리가 그렇게까지 미세하게 볼 필요는 없습니다. lokuttara 붓다께서는 그 모두를 보시고 마지막 suddhaṭṭhaka가 생기는 방식과 사라지는 방식까지 모두 보여 주십니다.
නමුත් අපිට බලන්න කිව්වේ මොකක්ද යම් යම් තැනක ආසාවෙන් හිත බැඳෙනවා නම් ඔන්න ඔය ආසාවෙන් හිත බැඳෙන එකට කියනවා ඡන්දරාගය ඔය ඡන්ද රාගය දුරු කර ගත් දාට පැවැත්මේ තිබෙනා වූ ප්රශ්නය ඉවරයි.
그러나 우리에게 보라고 하신 것은, 어디서든 바라는 마음으로 마음이 묶인다면 그 묶임을 chandarāga라 하는데, 그 chandarāga를 없앤 날 존속에 있는 문제는 끝난다는 것입니다.
දුකෙන් නිදහස් වෙන්න තියෙන අවශ්යේ ඡන්දර රාගය දුරු කරගන්න. චඡන්දර රාගය දුරු කරගන්න නම් යමක් නිසා යම් සම්මතයක ඡන්දර රාගයෙන් බැඳීමක් එනවද? අන්න ඒක බිඳ හරගත්තහම හොඳටම.
괴로움에서 벗어나는 데 필요한 것은 chandarāga를 없애는 것입니다. chandarāga를 없애려면, 무엇 때문에 어떤 관습에 chandarāga로 묶임이 오는가, 그것을 깨뜨리면 충분합니다.
ඒකන් එහාට ලෝකය ගැන හොයන්න ඕනේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එහෙනම් අපිට මස් ගැන හොයන්න ඕනේ නෑහැ. ද ජලය කියලත් දැනගත්තහම පොළොව ජලය වාතය ගින්න ගිහිල්ලා හතරට බෙදුවොත් එහෙම අපේ පංචකාම ආශ්වාදයට හිත බැඳගන්න පැත්ත ගිහින් ඉවරයි. එහෙන් එහාට පැනලා ඉවරයි ඒ කෑල්ල. දැන්
그러니 우리는 살에 대해 찾을 필요가 없습니다. 물이라는 것까지 알고 땅, 물, 바람, 불 넷으로 나누면, 다섯 감각의 즐거움에 마음을 묶는 쪽은 끝납니다. 그 너머로 뛰어넘어 그 부분은 끝입니다.
එහෙන් එහාට පැනලා ඉවරයි ඒ කෑල්ල. දැන් අපිට ආයසරයක් කිව්වා රූප කලාප මිසක් ඒවායිෙන් ගිහිල්ලා අපි හිත බැඳිලානේ. හැබැයි ජලයෙන් ජලයට හිත බැඳුනේ නැහැ. ජලයෙන් හටගත්ත වතුර මලට හිත බැඳුනා. ලස්සන වතුර මලක් කියනවා. ලස්සන වතුර මල කිව්වේ ජලයෙන් හැටුනාට ජලය හින්දා නෙමෙයි. ජලය නිසා හටගත්ත තව ආකාරයකට අපිට හිත බැඳුනා. අන්න ඒ ආකාර සියල්ලෙන්ම අයින් කරලා දැමට පස්සේ. අපේ හිත බැඳෙන හදබ්බුවා ඔක්කොම ඉවරයි.
이제 다시 말했듯, rūpa kalāpa일 뿐인 것들에 가서 우리 마음이 묶였습니다. 그런데 물에, 물 자체에 마음이 묶인 것이 아닙니다. 물로 생긴 물꽃, 곧 분수에 마음이 묶였습니다. 예쁜 분수라고 합니다. 예쁜 분수라는 것은 물로 생겼어도 물 때문이 아니라, 물로 생긴 다른 모양에 우리 마음이 묶인 것입니다. 그 모양들 모두에서 벗어나고 나면 우리 마음이 묶이는 것들은 모두 끝납니다.
එහෙනම් මේ ද්රව්ය පස්තුව ඔක්කොම එක තුළ හතරක් එකට කලවන් කරලා එක ජාතිය ඒවා මන වඩන රූප, මන වඩන ශබ්ද, මන වඩන ගන්ධ, මන වඩන රස, මන වඩන ස්පර්ශ කියලා වර්ග පහක් මේ ලෝකේ හදනවා. ඔය හදන හැම එහෙකම මොනවද තියෙන්නේ? පච්චල ගිනිසුලං කියන හතරෙන් එක විදිහට හටගත්ත ඒවා. තවත් එහැට ගියාම ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පටගෙන පටන් ගත්ත ආරම්භය පටන්ගෙන හටගත්ත රූප කලාපයන්ගේ සම්පිණ්ඩනයන්ගෙන් ගොඩනග ආපුවා තමයි අපි මේ මන වඩන රූප කිව්වේ මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගන්ධ ආදි වශයෙන් කිව්වේ.
그러면 이 물질들은 모두 넷을 섞어 한데 모아, 마음에 드는 rūpa, 마음에 드는 소리, 마음에 드는 냄새, 마음에 드는 맛, 마음에 드는 닿음이라는 다섯 부류를 이 세상에 만듭니다. 그렇게 만든 모든 것에 무엇이 있습니까? 땅, 물, 불, 바람 넷으로 생긴 것들입니다. 더 나아가면 āpo, tejo, vāyo, pathavī에서 비롯해 생긴 rūpa kalāpa들의 뭉침으로 쌓아 올린 것이 우리가 마음에 드는 rūpa, 마음에 드는 소리, 마음에 드는 냄새 하고 말한 것들입니다.
ඒ නිසා ලෝක සත්යයා හඹා යන්නේ ඔන්න ඕවා පස්සේ. අර හටගත්ත මායාවන් පස්සේ තමයි ලෝක සත්යයා හඹා යන්නේ මට ඒවා නැවත නැවතත් ඕනේ. ඒවා නැවත නැවත භුක්ති විඳින්න ඕනේ. ඒවා ගොඩ ගහගන්න ඕනේ එකතු කරගන්න ඕනේ. ඒවා සකස් කරන්න ඕනේ. මෙන්න මේ අදහසතින් තමයි ලෝක සත්වයාමේ පැවැත්ම තුළ හඹා යන මානසිකත්වයක් ගොඩනගන්නේ.
그래서 세상 중생은 바로 그것들을 뒤쫓습니다. 생겨난 그 환영들을 세상 중생은 뒤쫓습니다. '나는 그것을 거듭 원한다, 거듭 누리고 싶다, 쌓고 모으고 싶다, 가꾸고 싶다.' 이런 생각으로 세상 중생은 존속 속에서 뒤쫓는 마음가짐을 쌓습니다.
අන්න ඒ ගොඩනැගෙන මානසිකත්වය උඩ තමයි අවිද්යා, පත්යා, සංඛාරා කියන තැනින් පටන් ගත්ත එක තමයි ඒවල පිළිවෙන්නේ. ඒ ගොන්නගාගත්ත එක නිසා දැනුවත් වෙන ස්වභාවයක් තියෙනවා. ඒ දැනුපත් තියෙන ස්වභාවය තමයි සංඛාර, පච්චයා, විඤ්ඤාණං කියලා මුලා සහකත දැනීමකට පත් වුණේ.
그렇게 쌓이는 마음가짐 위에서 avijjā paccayā saṅkhārā에서 시작한 것이 그 순서입니다. 그렇게 쌓은 것 때문에 알아차리는 성질이 있습니다. 그 알아차리는 성질이 saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, 곧 속음을 지닌 앎이 된 것입니다.
එහෙම විඤ්ඤාණයක් තියෙනවද කියලා බලපුවහම ඒක හැදුනේ අර සංඛාර නිසයි. සංඛාර ගොඩැගෙන නිසයි. සංඛාර ප්රතිඵලයක් වශයෙන්. ඒ විඤ්ඤාණයට ආහාර සංඛාර ඒ සංඛාර ගොඩන්නෙගීම දුන්නේ නැත්නම් අර විඤ්ඤාණය පවතින්න විදිහක් නැහැ. මොකද විඤ්ඤාණය කියලා ඒකීය වස්තුවක් නොතිබිච්ච නිසා සංඛාරයන්ගේ ප්රතිඵලයක් නිසා තමයි විඤ්ඤාණය කියන එක විද්යාමානේ. සංඛාර ගොඩනැගුවේ නැත්නම් විඤ්ඤාණ කියලා එකක් ගොඩනැගෙ
그런 viññāṇa가 있는가 보면, 그것은 그 saṅkhāra 때문에, saṅkhāra가 쌓여서, saṅkhāra의 결과로 생겼습니다. 그 viññāṇa의 양식은 saṅkhāra입니다. 그 saṅkhāra를 쌓아 주지 않으면 그 viññāṇa는 이어질 길이 없습니다. viññāṇa라는 하나의 실체가 없고 saṅkhāra의 결과로 viññāṇa라는 것이 드러나기 때문입니다. saṅkhāra를 쌓지 않으면 viññāṇa라는 것도 쌓이지 않습니다.
කියන දෘෂ්ටිය නැති කරනවා මිසා. සත්ව පුද්ගලයා දෘෂ්ටියක් ඇති කරන්නේ නැ.
…라는 견해를 없앨 뿐, satta-puggala diṭṭhi를 만들어 내지 않습니다.
දැන් සමහර අය මේක තේරුම් ගන්න බැරුව පටිච්ච සමුප්පාදය සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය නැති කරන්න බැහැ. ඒක සිහි කරන්න ගියොත් සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියමයි ඔහු ඉන්නේ කියලා. මේ වටිනා දහම් වගේ නැති කරලා දාලා මුලාවකට පත් කරනවා.
어떤 이들은 이것을 이해하지 못해 'paṭicca samuppāda로는 satta-puggala diṭṭhi를 없앨 수 없다, 그것을 떠올리면 그는 satta-puggala diṭṭhi 속에 머문다'고 하며, 이 귀한 dharma를 없애 버리고 속음에 빠뜨립니다.
ඉතින් මේකෙ යථාර්ථය තේරුම් ගන්න ඕනේ සත්ව පුල්ලගෙන් දෘෂ්ටිය හැදිලා තියෙන සම්පිණඩනය එකතු වෙලා තිබිලා මේ ගොඩ ගැහිලා තියෙන මායාව ගොඩනගත කොටස් ටික තමයි මේ 12කට වෙන් කරලා පෙන්නුවේ එකින් එකට හේතුඵල සම්බන්ධතාවයක් ඇති. ඒ හේතුවක ඵලයක් වශයෙන් හටගන්නවා. හේතුව නැති වෙනකොට ඵලය නැති වෙලා යනවා කියන මේ ධර්මතාවය මිසා.
이것의 실상을 이해해야 합니다. satta-puggala diṭṭhi가 생겨 있는 뭉침, 모여 쌓인 환영을 이루는 부분들을 열둘로 나누어 하나하나에 hetu-phala 관계가 있음을 보여 준 것입니다. hetu의 phala로 생기고 hetu가 사라지면 phala도 사라진다는 이 dhammatā일 뿐입니다.
එතන තවත් ඒකෙන් එහාට ගන්න සත්වය පුද්ගලයෙක්ගේ එකක් තුළවත් නෑහ කියලා දැනගත්තහම අපි මේ හිතා ඉන්න සත්ව පුද්ගල කියන එක මායාවක් දෘෂ්ටියක් කියලා වටහාගත දාන්න අපිට තිබිච්ච ආත්ම සංඥාව ඉවරයි. එහෙම කෙනෙක් ඉන්නවා එහෙම කෙනෙක් ඉන්නවා මම කියලා කෙනෙක් ඉන්නවා කියන දෘෂ්ටිය ඉවරයි. මෙන්න මේක මිදගත්ට ආත්ම දෘෂ්ටිය සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය ඉවරයි. එහෙනම් සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය ඉවර කරන්න බැහැ පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් ඕක වෙන් කරලා බලනකම්.
거기서 더 나아가 중생·개인의 것이 그 어디에도 없다는 것을 알면, 우리가 생각하던 중생·개인이라는 것이 환영이고 견해임을 깨닫는 날 우리에게 있던 ātma saññā는 끝납니다. 그런 이가 있다, '나'라는 이가 있다는 견해는 끝납니다. 이것에서 벗어나면 ātma diṭṭhi, satta-puggala diṭṭhi는 끝납니다. 그러니 paṭicca samuppāda로 그것을 나누어 볼 때까지는 satta-puggala diṭṭhi를 끝낼 수 없습니다.
ඔහොම හිතන්නේ නැතුව හිටියොත් මොකද වෙන්නේ? තේරුම් ගන්න නැතුව අමත කරලා දැන්න. දැන් මොකක්ද අපරාධයක් නෙද කරගන්නේ? තේරුම් ගත යුතු දහම තේරුම් ගන්නේ නැතුව අමතක කරලා දැම්ම ප්රශ්න විසඳෙනවද?
그렇게 생각하지 않고 있으면 어떻게 될까요? 이해하지 말고 잊어버려라. 그러면 무슨 해를 입습니까? 이해해야 할 dharma를 이해하지 않고 잊어버리면 문제가 풀립니까?
සත්වයෙක් පුද්ගලයෙක් ඉන්නවද නැද්ද කියලා ප්රශ්නයක් නගලා. ඕක අමතක කරන්න. හිතෙන්ම අමතක කරලා දාන්න. දැන් හිතෙන්ම අමත කරලා දාන කියලා අමතකලා දැම්මොත් සත්වයෙක් පුද්ගලයෙක් ඇත්ත වශයෙන්ම ඉන්නවද නැද කියන ප්රශ්නේ විසඳුනා. අමතක කරන්න නෙමෙයි යථාර්ථය දැනකත් තමයි විසඳිලා නැහ.
중생·개인이 있느냐 없느냐 하는 질문을 일으켜 놓고 '그건 잊어버려라, 마음에서 아예 잊어버려라.' 그렇게 마음에서 잊어버리면, 중생·개인이 실제로 있느냐 없느냐 하는 질문이 풀렸습니까? 잊는 것이 아니라 실상을 알 때까지는 풀리지 않습니다.
ඊට පස්සේ මතක් වුනාම දැන් අමතක කරලා දාන්න කියනවා සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය කොහොමද අමතක කරන්නේ
그 뒤에 다시 떠오르면요? satta-puggala diṭṭhi를 잊어버리라고 하는데, 어떻게 잊습니까?
ඇහැ ඇරලා බලපු බවම අකු වෙලානේ අහ තැන කොතනදිය අමත කරලා කොතනද එයා පැවැත්ම කොතනද ඉන්නේ?
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කොයි වෙලාවද අමතක කරන වෙලාවද අමතක කරලා දාහිනම් ඇහැරලා බලනකොට අයිසරයක් මතක් වෙනවානේ මොකක්ද තේරු ප්රශ්නේ ද
언제가 잊는 때입니까? 잊어버렸다 해도 깨어나 보면 다시 떠오르지 않습니까. 그러면 무슨 문제가 풀렸습니까?
ආයුසරයා මතක් වනවා පේනකොට ඔය පේනවාේ ආය සති පුද්ගලයෙ අම දකානේ අහක බලාගත්තා විසිදු වුනාද ප්රශ්නේ ආය වන්නට ආයු පේනවදින්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
විස විහදිලා නැහැනේ වල්ලනකොට ප්රශ්න අහක බලන එකයි අමත කරන එකයි පැත්තකින් තියලා අමත කරලා හරියන්න යථාර්ය දැනගන්න මෙන්න මේකේ කියලා පෙන්නුවට පස්සේ ඊට පස්සේ
풀리지 않았지요. 고개를 돌리는 것과 잊는 것은 한쪽에 두고, 실상을 알라며 이것을 보여 준 뒤에야,
කොච්චර පෙම මක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් ප්රශ්නේ විසඳිලා
이제 문제가 풀렸습니다.
ඔන්න ප්රශ්න විසඳගන්න නැහැ හැටි ප්රශ්නය විසඳ ගන්න තියෙන පටිච්ච සමුප්පාදය අහකර දාලා ඕකෙන් සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය ඇරගන්න බැහ කිව්වොත් එයා මොන ධර්මයෙන්දෙන්නේ? කුමක් දැකලාද අරගන්නේ?
문제를 푸는 방법이 이렇습니다. 문제를 풀어 줄 paṭicca samuppāda를 치워 버리고 그것으로는 satta-puggala diṭṭhi를 없앨 수 없다고 하면, 그는 어떤 dharma로 없앱니까? 무엇을 보고 없앱니까?
අන්න මෙන්න මේ ටික දැනගත්තහම ඊට පස්සේ එයා දකගන්නවා. එහෙනම් මේ සත්වයා පුද්ගලයා කියන්නේ මෙන්න මේ කාරණා හේතුඵල ධර්මයන් හේතුවක් නිසා හටගන්න ඵල ධර්මයන්ගේ මෙදු සම්පිණ්ඩනයක එකතුවටයි මේ ලෝක සත්වයා සත්වය පුද්ගලය කියන්නේ පළවෙනි ආකාරයෙන් දැනගත්තා ඉස්සෙල්ලාම අන්න පච්ච වේදිතබ්බෝ කළා.
바로 이것들을 알면 그 뒤에 그는 봅니다. 중생·개인이란 이런 hetu-phala dharma들, hetu 때문에 생긴 phala dharma들의 뭉침을 세상 중생이 중생·개인이라고 부르는 것임을 첫 번째 방식으로 알았습니다. 맨 먼저 paccattaṃ veditabbo를 한 것입니다.
පැවැත්ම නැවති සත්වයා පුද්ගලයා ලෝකය හටගන්නේ කොහොමද කියලා. දැන් ඔතන පටන් ඉන්න නවතින්නේ නෑහැ. විග්රහ වෙනවා.
존속, 곧 중생·개인과 세상이 어떻게 생기는가 하는 것. 여기서 멈추지 않고 풀이가 이어집니다.
ඉතින් ඔය කාරණා 12න් හටගන්න එකා විවිධාකාර වෙන්නේ. මොකද කාරණා 12න් හටගන්න එක ජාතියක් බලපුවහම සමාන කාරණා 12ක් නම් සා සමාන ජාතියක් එපැ දකින්න.
그런데 그 열두 요인으로 생긴 것이 왜 갖가지입니까? 열두 요인으로 생긴 jāti를 보면, 같은 열두 요인이라면 같은 jāti를 보아야 하지 않겠습니까.
එහෙනම් දකින විවිධාකාර ජාතිය. එක ජාතියක් බළු ජාතිය හැටියට දකිනවා. එක ජාතියක් මිනිස් ජාතිය හැටියට දකිනවා. එක ජාතියක් බලල් ජාතිය හැටියට දකිනවා. එක ජාතියක් හරක් ජාතිය හැටියට දකිනවා. එක ජාතියක් ඌරු ජාතිය හැටියට දකිනවා. විවිධාකාර සත්තුන්ගේ ශරීරය විවිධාකාරයි. එතකොට දකින්නේ ඕරු ජාතිය, භූරු ජාතිය, හරත් ජාතිය, බළු ජාතිය, බලල් ජාතිය, මිනිත් ජාතිය මෙහෙ විවිධාකාර ජාතිය.
그런데 보이는 jāti는 갖가지입니다. 어떤 jāti는 개의 무리로 봅니다. 어떤 jāti는 사람의 무리로, 어떤 jāti는 고양이의 무리로, 어떤 jāti는 소의 무리로, 어떤 jāti는 돼지의 무리로 봅니다. 여러 짐승의 몸은 갖가지입니다. 그래서 돼지, 당나귀, 소, 개, 고양이, 사람, 이렇게 갖가지 jāti를 봅니다.
එහෙනම් මේ ජාතියට මම කියලා මගේ කියලා පුද්ගලත්වයෙන් රැවටෙන්නේ නැතුව සත්ව පුද්ගලයට රැවටෙන්නේ නැති වෙන්නේ. මේ ඔක්කොම ජාති වල මූල ධර්මයක් දැක කාරණා 12ක එකතුවකින් ජාතියක් හටගන්න හැටි. මේ ජාතියක් විද්යාමාන වෙලා තියෙන්නේ ජාතියක් හැටියට පේන්නේ. ජරාමරණ පේන්නේ මෙන්න මේ කාරණා 12ක සම්පිණඩන ක්රියාවලියේ හැටි. ක්රියාවලිය පේන හැටි. ඔය මූල ධර්මය විසඳගත්තා.
그러면 이 jāti에 '나', '내 것'이라는 개인성에 속지 않고 중생·개인에 속지 않으려면, 이 모든 jāti의 근본 dharma, 열두 요인의 모임으로 jāti가 생기는 방식을 보아야 합니다. jāti가 드러나 jāti로 보이고 jarāmaraṇa가 보이는 것은 이 열두 요인이 뭉치는 과정의 모습, 그 과정이 보이는 모습입니다. 그 근본 dharma를 풀었습니다.
ඉතින් එතකොට මේ විවිධාකාර ජාතිය හටගන්නේ කොහොමද? එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පාද ක්රියාවලියට අනුකූලව තවත් ලක්ෂණයක් තියෙන්න ඕනේ. අන්න ඒක දැනගන්නවා. එහෙනම් මොනවැද ඒක දැනගන්නේ?
그러면 이 갖가지 jāti는 어떻게 생깁니까? 그렇다면 paṭicca samuppāda 과정에 맞는 또 다른 특징이 있어야 합니다. 그것을 압니다. 그러면 무엇으로 그것을 압니까?
යම් ධර්මතාවයක් තියෙනවා. ධර්මතාවය කියන්නේ සත්වයද පුද්ගලයෙක්ද? ධර්මතාවය සත්වය පුද්ගලයෙකුත් නෙමෙයි. මොනවද ධර්මතාව තියෙන්නේ? මිනිස්සු කරන කියන හිතන දේවල් තුළින් මේ ලෝකයේ සමහර ධර්මතාවය යහපත්. දුචරිතයි හොඳයි. සමහර ධර්මතාවය දුච්චරිතයි නරකයි. අවැඩයි අයහතයි.
어떤 dhammatā가 있습니다. dhammatā는 중생입니까, 개인입니까? dhammatā는 중생도 개인도 아닙니다. 어떤 dhammatā가 있습니까? 사람들이 하고 말하고 생각하는 것들을 통해 이 세상의 어떤 dhammatā는 좋습니다. 선행이고 좋습니다. 어떤 dhammatā는 악행이고 나쁩니다. 해롭고 이롭지 않습니다.
දස අකුසල් සහගත ධර්මතාවයෝ අවැඩයි අයහපතයි. දස කුසල් සහගත ධර්මතාවයෝ පැවැත්මතුල සුගතියට ගැලපෙන්නා වූ සුගති ධර්මතාවයෝ. එහෙනම් ඉස්සෙල්ලාම වොග කරනවා දුගති ධර්මතා සහ සුගති ධර්මතා. එහම් ධර්මතා කියන්නේ සත්වයෝ නෙමෙයි.
열 가지 akusala와 함께하는 dhammatā들은 해롭고 이롭지 않습니다. 열 가지 kusala와 함께하는 dhammatā들은 존속 속에서 sugati에 맞는 sugati dhammatā입니다. 그러니 먼저 duggati dhammatā와 sugati dhammatā를 나눕니다. 그런 dhammatā는 중생이 아닙니다.
බළු වැඩ කියලා යමක් තියෙනවා. ඔයා මහා බළු වැඩ අපි කතාවටත් කියනවා මොනවාහරි නරක වැඩක් කරපුවහම ඒ වැඩේද කරා මහා බළු වැඩක් නනේ අපි නිගමනය කළා.
'개 짓'이라는 것이 있습니다. 우리는 말로도 '대단한 개 짓을 했다'고 합니다. 무언가 나쁜 짓을 하면 '그 짓 참 대단한 개 짓이다'라고 결론짓습니다.
මොන එකත් මේ බලුවාගේ ඇඟ ඇතිල්ලිය ඇති කොච්චර හර තවත් ධර්මතාවයක් වෙන් කරගන්නා. කොච්චර හරි ඇතිල්ල ඇති රිවුරු ගා ඉන්නකොට තවත් ධර්මතාවයක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක මහා ගොං වැඩක්ම මේ කරලා තියෙන්නේ. මහා බූරු වැඩක්ම කරලා තියෙන්නේ. දැන් මෙහෙම අපි කතා කරනට කියන එක එක වැඩ ජාතිය ස්වාමීන් වහන්ස එතන ක්රියාවලියක් විදිහ දැන් ක්රියාවලියක් තුළින් අපි යමක් දැක්කනේ.
'이건 정말 소 짓을 했다, 정말 당나귀 짓을 했다.' 이렇게 우리가 말하는 여러 종류의 짓이 있습니다. (질문) 스님, 거기 하나의 과정처럼… 이제 과정을 통해 우리가 무엇을 보았지요.
ඒ ක්රියාවලියක් තිුනහම ක්රියාවලියේදී සිද්ධ වෙනේ මොකක්ද? අතපය ක්රියාත්මක වුණා, කට ක්රියාත්මක වුණා, ඇඟ ක්රියාත්මක වුණා ක්රියාවලිය එහෙම නැුවා. දැකලුවා. සද්දයක් පිට වුණා. ඒවනේ ක්රියාවලිය කියන්නේ. ඔය ක්රියාවලිය යම් යම් ආකාරයන්ට ක්රියාත්මක වෙනකොට ඒ ක්රියාත්මක වන ආකාරය අනුව අපි දැනගන්නවා ඒක හොඳයි මේක නරකයි. මේ ක්රියාවලිය හොඳයි මේ ක්රියාවලිය නරකයි.
과정이 있으면 그 과정에서 무엇이 일어납니까? 손발이 움직였고, 입이 움직였고, 몸이 움직였고, 과정이 그렇게 이루어졌습니다. 소리가 났습니다. 그것이 과정이지요. 그 과정이 이런저런 방식으로 움직일 때, 그 움직이는 방식에 따라 우리는 '저건 좋다, 이건 나쁘다, 이 과정은 좋다, 이 과정은 나쁘다' 하고 압니다.
මේ ක්රියාවලිය පව් මේ ක්රියාවලිය පින්. මෙහෙම ඒ ක්රියාවලීන්ගේ සුචරිත දුචරිත දෙකක් අපි දකිනවා ඒ තුළින්. අන්න ඒ තුළින් ඒවා හොඳ වැඩ නරක වැඩ කියලා අපි වෙන් කරනවා. ඉතින් හොඳ වැඩ කියන්නේ සත්වයෙක්ද පුද්ගලයෙක්ද? නරක වැඩ කියන්නේ සත්වයෙක්ද පුද්ගලයෙද ඇහුවොත් ඒ දෙකම සත්වය පුද්ගලය කියන්න බැහැ ඒක වැඩ කොටසක් අයිත්. අන්න හැදිච්ච හැටි බලුහම හොඳ වැඩ හොඳ හිතකින් හටගත්තා නරක වැඩ නරක හිතකින් හටගත්තා.
이 과정은 pāpa, 이 과정은 puñña. 이렇게 그 과정들에서 sucarita와 duccarita 두 가지를 봅니다. 그로써 좋은 짓, 나쁜 짓으로 나눕니다. 그러면 좋은 짓은 중생입니까, 개인입니까? 나쁜 짓은 중생입니까, 개인입니까? 하고 물으면 둘 다 중생·개인이라고 할 수 없고, 그것은 짓의 한 부분에 속합니다. 생긴 방식을 보면 좋은 짓은 좋은 마음에서, 나쁜 짓은 나쁜 마음에서 생겼습니다.
දැන් ඊට පස්සේ අපිට අයිසරයක් බහිඳින කොටසක් එකින් එකට යන්න ඇඳ වෙනවා. හොඳ වැඩ නිසා හේතු ඵලය හොඳ හිත නරක වැඩ නිසා හටගත්ත ඵලය නරක හිත. ඒක හේතු ඵලයක් මිසක් ඒක සත්වයෙක් නෙමෙයි. පුද්ගලයෙකුත් නෙමෙයි. සත්ව පුද්ගලය කියන දෘෂ්ටියට බහින්නේ නැතුව හේතුඵල වශයෙන් දකින්න පටන් ගන්නවා ඔය විදිහට
그 뒤 다시 한 부분씩 나아가게 됩니다. 좋은 짓으로 생긴 phala는 좋은 마음, 나쁜 짓으로 생긴 phala는 나쁜 마음입니다. 그것은 hetu-phala일 뿐 중생도 아니고 개인도 아닙니다. 중생·개인이라는 견해에 빠지지 않고 그렇게 hetu-phala로 보기 시작합니다.
මෙන්න මෙතෙනදි දැනගන්නවා විවිධාකාර හේතන්ගේ විවිධාකාර ඵල රටාවක් තියෙනවා. නමුත් හේතුඵල ධර්මතාවයට අනුව ක්රියාත්මක වෙන්න. අන්න හේතුඵල ධර්මතාවය තමයි අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූපච්චයා සලායතනා සලායතන පච්චයා පස්සෝ පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චයා තණ්හා තණ්හා පච්චයා උපාදාන උපාදාන පච්චයා බව භව පච්චයා ජාති ජාති පච්චයා ජරා මරණ සෝක පරිදේවය දුක්ඛ දෝමනස්ස උපායාසා සම්භවන්ති ඔන්න ඔතන්කන් කිව්වේ එක්තරා මූල හේතුඵල පරම්පරා ධර්මතාවය
여기서 갖가지 hetu의 갖가지 phala 틀이 있지만 hetu-phala dhammatā에 따라 작동한다는 것을 압니다. 그 hetu-phala dhammatā가 바로 'avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpapaccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatanapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ soka-parideva-dukkha-domanass-upāyāsā sambhavanti'입니다. 거기까지가 하나의 근본 hetu-phala 이어짐의 dhammatā입니다.
දැන් ඔය ධර්මතාවයට ගොණුවෙලා ඔය ධර්මතාවය තුළ ඒ හේතුඵල පරම්පරා තියෙනවා හොඳ ඒවා සහ නරක ඒව අන්න එක හේතු පර පරම්පරාවක් තමයි හරක් හේතුඵල පරම්පරාව.
그 dhammatā에 모여, 그 dhammatā 안에 hetu-phala 이어짐들이 있으니, 좋은 것과 나쁜 것입니다. 그런 hetu 이어짐 하나가 소의 hetu-phala 이어짐입니다.
අන්න ඒකෙන් බලාගන්න මොනවද? ජරාවට පත්වෙච්ච මරණයට පත් වෙච්ච හරකයෙක් දැක්කහම කියනවා හරක් ජරා මරණයක් දැක්කා. අන්න හරකයෙක් මැරිලා. අන්න හරකේ ජරාවට පත් වෙලා ඉන්නවා වැල්ලා. අපි දැක්කා ඔය හරක් ජරාවක්, හරක් මරණයක් ලෝකේ සිද්ධ වුණේ කුමක් පහළ වෙච්ච නිසාද? හරක් ජාතියක් පහළ වෙච්ච නිසයි. හරක් කියලා ජාතියක් ලෝකේ පහළ වෙලා නැත්නම් හරක් ජරාවට පත් වෙච්ච හරකයෙක් හෝ මැරිලා ඉන්න හරකය දකින්න පුළුවන්ද
그것으로 무엇을 봅니까? 늙은 소, 죽은 소를 보면 소의 늙음과 죽음을 보았다고 합니다. 저기 소가 죽었다, 저기 소가 늙어 있다 하고요. 우리가 본 그 소의 늙음, 소의 죽음이 세상에 일어난 것은 무엇이 나타났기 때문입니까? 소 jāti가 나타났기 때문입니다. 소라는 jāti가 세상에 나타나지 않았다면 늙은 소나 죽어 있는 소를 볼 수 있겠습니까?
හරකයෙක්ගේ මරණයක් දැක්ක ඇහෙ හරක් ජාතිය පහළ වුණේ නැත්නම් මොන විදිහින්වත් හරක් ජරාවක් හරක් මරණයක් ලෝකේ විද්යාමාන වෙන්නේ නැ. දැන් හරත් ජාතිය පහළන මූල සිද්ධාන්තය මොකක්ද මූල ධර්මතාවය භව පච්චයා ජාති ධර්මතාවය හරක් බව නිසා හරක් ජාතියක් හටගත්තා මිසක් වෙන බවකින් හරගන්න නෑහැ හරක් ජාතියක්. හරක් ජාතියක් ලෝකය හටගත්තා නම් හරක් බව නිසා හටගත්තා මිසක් වෙන එකින් හටගන්න
소의 죽음을 본 눈으로 보아도, 소 jāti가 나타나지 않았다면 어떤 식으로도 소의 늙음, 소의 죽음은 세상에 드러나지 않습니다. 소 jāti가 나타나는 근본 원리, 근본 dhammatā는 무엇입니까? bhava paccayā jāti라는 dhammatā입니다. 소 bhava 때문에 소 jāti가 생길 뿐, 다른 bhava로는 소 jāti가 생기지 않습니다. 소 jāti가 세상에 생겼다면 소 bhava 때문에 생겼을 뿐 다른 것으로 생기지 않습니다.
දැන් හරක් භවයේ සිද්ධාන්තය මොකක්ද හේතුඵල ධර්මතාවය මොකක්ද උපාදාන පච්චයා බව හේතුඵල සිද්ධාන්තය. එහෙනම් මෙතන වුනේ මොකක්ද? හරක් උපාදානයක් නිසා හරක් බවක් හටගන්නවා. මෙන්න හේතුඵල ධර්මය විග්රහ කරලා යනවා. මහා සාගරයා වගේ විග්රහ කරන්න පුළුවන් කිව්වේ ඒකයි පටිච්ච සමුප්පාදය. ඔය පටිච්ච සමුප්පාදය මූල ධර්මය විතර අපි මේ කිය කිය කිය ඉන්නවා. විග්රහ කරන්න බැහැ ලෝකේ හැදිච්ච හරි දැනගන්න. අන්න හරකා නැමැති ලෝකය හටගත්ත පටිච්ච සමුප්පාද සිද්ධාන්තයයි මේ යන්නේ.
그러면 소 bhava의 원리, 그 hetu-phala dhammatā는 무엇입니까? upādāna paccayā bhava라는 hetu-phala 원리입니다. 그러면 여기서 무슨 일이 있었습니까? 소 upādāna 때문에 소 bhava가 생깁니다. 이렇게 hetu-phala dharma를 풀어 갑니다. 큰 바다처럼 풀이할 수 있다고 한 것이 바로 이 paṭicca samuppāda입니다. 우리는 paṭicca samuppāda의 근본 dharma만 계속 말하고 있을 뿐, 세상이 생긴 것을 다 알도록 풀이하지는 못합니다. 지금 가는 것은 소라는 세상이 생긴 paṭicca samuppāda의 원리입니다.
එහෙනම් හරක් උපාදානය හටගත්තේ මොකක් නිසාද? තණ්හා පච්චා උපාදාන සිද්ධාන්තය දාලා බලනකොට හරක් තණ්හාව නිසා හරක් උපාදානය හටගත්තා. හරක් තණ්හාව කොහොමද හටගත්තේ? සිද්ධාන්තය මොකක්ද? වේදනා, පච්චයා තණ්හා සිද්ධාන්තය හරක් වේදනා නිසා හරක් තණ්හා හටගත්තා. අන්න යන හොයාගන්න වේදනාව කොහොමද හටගත්තේ? පස්ස පච්චා වේදනා සිද්ධාන්තය මූල සිද්ධාන්තය හරක් ස්පර්ශය නිසා හරක් වින්දනය හටගත්තා. අන්න පස්ස පච්චයා වේදනා කියන එක හරක් හැදිච්ච හැටි දැම්මහ.
그러면 소 upādāna는 무엇 때문에 생겼습니까? taṇhā paccayā upādāna 원리를 대어 보면 소 taṇhā 때문에 소 upādāna가 생겼습니다. 소 taṇhā는 어떻게 생겼습니까? 원리는 무엇입니까? vedanā paccayā taṇhā 원리, 곧 소 vedanā 때문에 소 taṇhā가 생겼습니다. 그렇게 찾아가십시오. vedanā는 어떻게 생겼습니까? phassa paccayā vedanā라는 근본 원리, 곧 소 phassa 때문에 소의 느낌이 생겼습니다. phassa paccayā vedanā를 소가 생긴 방식에 대어 본 것입니다.
ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? හරක් ස්පර්ශය මොන නවද හටගත්තේ? සිද්ධාන්තය මොකක්ද? සලායතන පත්යාපස්සෝ සිද්ධාන්තය හරක් සලායතනය නිසා හරක් ස්පර්ශ හටගත්තා මිසක් වෙන සලායතන ජාතියකින් හරක් ස්පර්ශ හටගන්නේ නෑ. අන්න හරක් සලායතන පහළ වෙච්ච නිසයි හරක් ස්පර්ශ හටගත්තේ. හරක් සලායතන පහළේ කොහොමද? හරක් නාම රූප නිසා හරක් සලායතන පටන් නාම රූපයා සලායතන සිද්ධාන්ත හරක් නාම රූප කොහොමද හටගත්තේ? හරක් විඤ්ඤාණයක් නිසා හරක් නාම රූප හටගත්තා. විඤ්ඤාණ පච්චයානාම රූපං සිද්ධාන්ත. අන්න හරක් හැදිච්ච හැටි පටිච්චම බද්ධ දාලා බලන නැහැ.
그다음은 어떻게 됩니까? 소 phassa는 무엇으로 생겼습니까? 원리는 무엇입니까? saḷāyatana paccayā phasso 원리, 곧 소 saḷāyatana 때문에 소 phassa가 생겼을 뿐, 다른 종류의 saḷāyatana로는 소 phassa가 생기지 않습니다. 소 saḷāyatana가 나타났기 때문에 소 phassa가 생겼습니다. 소 saḷāyatana는 어떻게 나타났습니까? 소 nāmarūpa 때문에 소 saḷāyatana, 곧 nāmarūpa paccayā saḷāyatana 원리입니다. 소 nāmarūpa는 어떻게 생겼습니까? 소 viññāṇa 때문에 소 nāmarūpa가 생겼습니다. viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ 원리입니다. 소가 생긴 방식에 paṭicca samuppāda를 대어 보는 것입니다.
මේ මනු ගොඩනැගෙන දැන් ගොඩන නැගෙන යන හැටි දැන් විඤ්ඤාණ කොහොමද හටගත්තේ? සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ සිද්ධාන්තය මොන සංඛාරද හරක් සංඛාර නිසා හරක් විඤ්ඤාණ හටගත්තා. මෙන්න හේතුව හේතුව හරක් සංඛාර මොනවද? හරකවා වාගේ හිතෙනවා නම්, හරකවා වාගේ කියනවා නම්, හරකවාගෙන නම් කොරන්නේ. හරක් වැඩනම්, හරක් ධර්මයට අන්නුව නම් හිතුවේ, හරත් ධර්මයට අන්නුවනම් කිව්වේ, හරක් ධර්මයට අන්නවා නම් කළේ. මෙන්න මේක තමයි හරක් සංඛාර.
이렇게 쌓여 가는 방식입니다. 그러면 viññāṇa는 어떻게 생겼습니까? saṅkhāra paccayā viññāṇa 원리입니다. 어떤 saṅkhāra입니까? 소 saṅkhāra 때문에 소 viññāṇa가 생겼습니다. 이것이 hetu, 바로 hetu입니다. 소 saṅkhāra란 무엇입니까? 소처럼 생각한다면, 소처럼 말한다면, 소처럼 행동한다면, 소 짓이라면, 소 dharma에 맞게 생각하고 소 dharma에 맞게 말하고 소 dharma에 맞게 했다면, 바로 이것이 소 saṅkhāra입니다.
ඇයි එහෙම කළේ? ඒක ප්රියයි මනාපයි, ආශ්වාද යනකයි හරි හොඳයි කියලා බැහැත් නිගමනයට අවිද්යාවෙන්. අවිද්යාවෙන් නිගමනයක් වෙලා හරක් වැඩ කියන ඒවා මට හොඳයි. උඹලට හරක් වැඩනාට මට හොඳ වැඩ. අන්න බැහැපු නිගමන.
왜 그렇게 했습니까? 그것이 좋고 마음에 들고 즐거움을 주고 옳다고 avijjā로 결론에 빠졌기 때문입니다. avijjā로 결론을 내려 '소 짓이라는 것이 나한테는 좋다. 너희에겐 소 짓이지만 나한테는 좋은 짓이다.' 그것이 빠져든 결론입니다.
සමහම හරකාගේ පේනද ලැජ්ජ නැති එකක්. ඔහොම එතනක ගිහිල්ලා නම් කුණක් කුණක් ගානේ දඟලලා දඟල මඩේ කාම මඩේ ලැඟ ලැගා ඉන්න එකක්. ආත ඒක කියනවා බලලා හිටෙනවා. එක හරකෙක්නේ. මනුස්සයෙක් නම් මෙහ වැඩ කරනවද අම්මා අතන ඉන්නවා. තාත්තා මෙතන ඉන්නවා. සහෝදර අර පේන දල්ලා එන අර බණු විදිහ හැදි නේ මහා හරක එක මේක අන්න අපි කියනවා දැන් හරක් ගැරකුන් ගැහැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න හරක් වැඩපිළිවෙ.
이것이 소의 행동 방식입니다.
කෝ හරේ ඔතන හර කාලා හරය කාපු නිසා හරක කා හරකා අන්න හරක් හැදිච්ච හර සංඛාර හැදින්නට මුල හරය කාමනවා හොඳයි කියලා හිතාගෙන හරයකා දැමොත් වෙන්නේ විනාශයක් සමාජයෙන්ම විනාශ සමාජය දුශ්චරිතයට පත් කරලා සමාජය විනාශයට පත් කරනවා සමාරිය සමාජයට ඇති සුචරිත සාර ධර්ම විනාශ කළොත් සිද්ධ වෙන්නේ ඕකයි.
거기 hara(핵심)가 어디 있습니까? 핵심을 먹어 치웠습니다. 핵심(hara)을 먹었기(kā) 때문에 harakā, 곧 소입니다. 소가 생긴, 소 saṅkhāra가 생긴 뿌리는 핵심을 먹어 치우는 것이 좋다고 생각하는 것인데, 핵심을 먹어 버리면 일어나는 것은 사회 전체의 무너짐입니다. 사회를 duccarita에 빠뜨려 무너지게 합니다. 사회에 있는 sucarita의 핵심 dharma를 무너뜨리면 일어나는 일이 바로 그것입니다.
සුචරිත සාර ධර්ම වලට පහර ගහලා දුෂ්චරිත අහත්ධර්ම කරපින්නාගෙන හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් කටයුතු කරන්න ගියහාම හරේ කාමන වැඩපිලක් අන්න එතන ක්රියාත්මක වෙන්නේ. ඒක හොඳයි කියලා නිගමනය කළේ ඇත්ත පේන්නේ නැති අවිද්යාව. ඒ නිසා අවකින් වෙන වැඩ අවඩ ඌ දැක්කේ නැ. වැඩ අවැඩ දැක්කේ නැති නිසා ඒ නිගමනයට බැහැගත්තේ.
sucarita의 핵심 dharma를 치고 duccarita, 이롭지 않은 dharma를 짊어지고 마음과 몸과 말로 행동하면, 핵심을 먹어 치우는 순서가 거기서 작동합니다. 그것을 좋다고 결론지은 것은 진실이 보이지 않는 avijjā입니다. 그래서 그는 이로움과 해로움을 보지 못했습니다. 이로움과 해로움을 보지 못해서 그 결론에 빠진 것입니다.
එතකොට ඔතන දැන් ක්රියාත්මක වෙන්නේ මොනවද? හිත හිත කිවට හරියන්නේ නෑ. හිත කියන්නේ සමාන දෙයක්ද නෑ අදහස් කියන්නේ සමාන ඒවට. ඒත් නෑ. එක එක මොහොතේ එක එක ආකාරයෙන් විවිධාකාර වෙනවා.
그러면 거기서 작동하는 것은 무엇입니까? 그저 마음, 마음이라고 해서는 안 됩니다. 마음이란 늘 같은 것입니까? 아닙니다. 생각이란 늘 같은 것입니까? 그것도 아닙니다. 순간마다 이런저런 방식으로 갖가지로 달라집니다.
එහෙනම් දැන් ඔතන මොන මොනවද ක්රියාත්මක වෙලා තිබුනේ?
그러면 거기서 무엇무엇이 작동하고 있었습니까?
හරක් ධර්මයට අයිති වන්නා වූ හිත ක්රියාව වදන්න එතන ක්රියාත්මක වුණාම මිසා තව එකක් ක්රියාත්මක වුණා. එහෙනම් කය මනුස්ස සම්මතය මනුස්ස ක්රියාව මොකක්ද හරා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් හරක් ක්රියාවලියක් හරක් හා සමාන හරක් ඇති කරන්න හිතෙන කතාවලියක් හරක් හරකයෙක් ඇති කරන්න හරේකා දමන සිතුවිලි මෙතන ක්රියාත්මක වුණාන දැන් පුද්ගලයෙක් කියලා ස්ථිරය කෙනෙක් සත්වය පුද්ගලයෙක් යම් තැනක ස්ථිරව හිටියානම්. කෝ දැන් ඒ පුද්ගලයෙක් එයාගේ හැටි කොහොම දැන් හරක් තරුමය ඇසුරු කරන තෙන කොය තව පුද්ගලයෙක් හිටියත් හිතත් හරක් විදිහට ගතත් හරක් විදිහට ඔක්කොම හරක් විදිහට ක්රියාත්මක වෙන්න පටන් ගත්ත තැන කොනුස්ස විදිහට තිබිච්ච එක දැන් තියෙනවද එතන
이제 소의 과정, 소와 같은, 소를 만들어 내는 생각과 말, 소를 만들어 내는 핵심 먹는 생각이 여기서 작동했다면, 어떤 고정된 개인, 중생이 어딘가에 고정되어 있었다면, 그 개인과 그 모습은 이제 어디 있습니까? 소 dharma를 의지하는 곳에 어떤 개인이 있었든, 마음도 소처럼, 몸도 소처럼, 모든 것이 소처럼 작동하기 시작한 곳에 사람처럼 있던 것이 지금 거기 있습니까?
දැන් අපි ලෝක සම්මතයෙන් මෙයා මනුස්සයෙක් කිව්වත් දැන් කෝ මනුස්සයා දෘෂ්ටියෙන් හිතා ඉන්නවා මනුස්සයා කියන එක
세상 관습으로 그를 사람이라고 해도, 이제 사람은 어디 있습니까? 견해로 사람이라는 것을 생각하고 있을 뿐입니다.
මනුස්සයාට එහෙම යම් ධර්මයක් තිබුණනම් කෝවත් කොර හරක් වැඩ කරන එකාන් දැන් ඒක මනුස්ස හිතක් තිබුනම් හරක් කර කරනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
උපතීන් මනුස්සයෙක් වෙච්ච කෙනාට මනුස්ස හිතක් තිබුණා කියන තීරණය හිටියොත්. තිරිසන් වැඩ කරන වෙලාවේදී පුද්ගලයාට තියෙනවද ඒ මනුස්ස හිත. දැන් මතු වෙලා තියෙන්නේ තිරිසන් හිතක්. මනුස්ස ක්රමයට ඇති ගත තිබුණා. රූපයේ නම් පේන්න තියෙනවා තම මනුස්සය ධර්මයට අනුව ක්රියාත්මකන ගතක් තිබුරුනා නම් ඒකෙන් තිරිසන් වර කරයි.
태어날 때 사람이었던 이에게 사람 마음이 있었다는 판단에 머문다면, 짐승 짓을 할 때 그에게 그 사람 마음이 있습니까? 지금 드러나 있는 것은 짐승 마음입니다. 사람의 방식으로 된 몸은 있었습니다. 모습으로는 사람이 보입니다. 사람 dharma에 따라 작동할 몸이 있었다면, 그것으로 짐승 짓을 하는 것입니다.
එහෙනම් මේ ලෝකේ පේන්න තියෙන්නේ ගතයි හිතයි දෙක තියෙන එක ඇත්ත පේන්න තියෙනවා. යමකට යමකට ගෝචර කරපු හැටියට ඒ අනුව ඒ ගත්ත දේට අනුව ගතායි හිතයි හැඩ ගැහුනාහම එතන ඒක නිසා තව එකක් විද්යා. අපි හිතා ගත්තොත් මේ මිනිහා මේක කරනවා මිහ අරක කරනවා කියලා ගත්තොත් එහෙම අපිට ගති ලක්ෂණය යථාර්ථය ම ඉන්නන්න බැ.
그러면 이 세상에 보이는 것은 몸과 마음 두 가지가 있다는 것, 그것은 사실로 보입니다. 무엇을 대상으로 삼았느냐에 따라, 받아들인 것에 따라 몸과 마음이 모양을 갖추면, 그 때문에 거기서 또 다른 것이 드러납니다. '이 사람이 이걸 한다, 이 사람이 저걸 한다'고 받아들이면 우리는 성향의 실상을 알 수 없습니다.
එහෙනම් තිරිසන් ගති ලක්ෂණයක් යම් තැනක ක්රියාත්මක වෙනවා නම් මනස ඒ මොහොතේ මනස තිරිසන්. ඒ මොහොතේ කතාව තිරිසන්, ක්රියාව තිරිසන්, හිතවිල්ල තිරිසන්. ඔව් මනුස්සයෙක්ග හැබැයි යම් මොහොතකේදී ඒවා වැඩව වැඩයි කියලා දැකලා හිටන් ආයසරක් ඉදිරිය අවස්ථාව ඒ මොහොත ආය හදන්න බැ. කාලයත් එක්කම ගිහිල්ලා
그러면 짐승의 성향이 어디서 작동한다면 그 순간 마음은 짐승입니다. 그 순간 말도 짐승, 행위도 짐승, 생각도 짐승입니다. 그래요, 사람의… 하지만 어느 순간 그것들이 해롭다고 보고 다시 앞으로 나아가도, 그 순간은 다시 만들 수 없습니다. 시간과 함께 지나가 버렸습니다.
යළි ගොඩනැගුනොත් එහෙම ආයුසරයක් යම් හේතුවකින් ඒවා වැරදි කියන අදහතක්. හිත මේවා හොඳ නරක කියන්නේ මේවයි කියලා දැනගන්න අවස්ථ පත් වුනානම්. අන්න ඒ අවස්ථාවේ දිහාගේ මානසිකත්වය ආයෙත් මනුස්ස දැන් මනුස්සනසිකත්වයක් නිසා හිතන හිතලිත් මනුස්ස ක්රියාවත් මනුස්ස කතාවත් මනුස්ස දැන් කය ක්රියාත්මක වෙනවා මනුස්සයත්වය ආන් ආයේ මනුස්සයත්වය කොහරි ඉස්සෙල්ලා තිබි මිච්ච සිරි සංකම දැන් විද්යාමාන
다시 쌓이면, 다시 어떤 hetu로 그것들이 잘못이라는 생각이, 마음이 '좋고 나쁜 것이란 이것이다' 하고 아는 경지에 이르렀다면, 그때 그의 마음가짐은 다시 사람입니다. 이제 사람의 마음가짐 때문에 생각도 사람, 행위도 사람, 말도 사람이고, 몸도 사람답게 작동합니다. 다시 사람다움입니다. 이전에 있던 것이 이제 다시 드러납니다.
ඉස්සෙල්ලා තිබුන හේතුවෙන් ඉස්සෙල්ලා එක විද්යාමාන වුණා ඒක අත්හැරලා පසේ තිබිච්ච හේතුවෙන් පස්සේ එක විද්යාමාන වුණා එහෙනම් මොහොතක් මොහොතක් පාසා හේතුඵල ක්රියාධාමයක් නිසා හටගන්න ක්රියාඵල පටිපායක් ඇරෙන්න මේ ලෝක සත්යා හිතා ඉන්න ජාතියේ තවත් ඕවා කරන සත්වය පුද්ගලයෙක් ඉන්නවා කියලා ගත්තොත් එහෙම අන්න මුලාව අරගන්න බැරු යනවා එතනින්.
앞서 있던 hetu로 앞의 것이 드러났고, 그것을 놓고 뒤에 있던 hetu로 뒤의 것이 드러났습니다. 그렇다면 순간순간 hetu-phala 과정 때문에 생기는 phala의 이어짐 말고, 세상 중생이 생각하듯 그 jāti에 그런 일을 하는 중생·개인이 있다고 받아들이면, 거기서 속음을 떨칠 수 없게 됩니다.
ඒකෙන් අපි දැනගන්න හැම හැම මොහොතක් පාසා මෙන්න මේ පටිච්ච සමුප්පාද ක්රියාධාමයක් ක්රියාත්මක වෙනකොට ඒ තුළ යම් ආකාරයක් ඇත්්ද ඒ තත්ත්වයේ දෙයක් විද්යාමාන වෙනවා. හැබැයි ඒක ඒ හේතුවේ ඵලයක් මිසක් සදාතනික වස්තුවක් නෙමෙයි.
그로써 우리는 압니다. 순간마다 이 paṭicca samuppāda 과정이 작동할 때 그 안에 어떤 모양이 있으면 그런 것이 드러납니다. 그러나 그것은 그 hetu의 phala일 뿐 영원한 실체가 아닙니다.
යම් හේතුවකින් යම් ඵලයක් ක්රියාත්මකා නම් ඒ ඵලය ක්රියාත්මක කරන්න ඒ හේතුව ඒකට ක්රියාත්මක වෙන්නක වෙන්න ගෙවෙනවා ශක්තිය යළි යළි හේතුවක් ගොඩනැගුවොත් ගොඩනැගන නිසා යළි අනුකූල හේතුවක් ගොඩනැගිලා අනුකූල ඵලය ලැබෙනවා. ඒ ක්රියාධාමයේ තියෙන තාක්කල් එබඳු ඵලයක් විද්යාමාන වෙනවා. මෙන්න මේකට කියනවා හේතුඵල ධර්මයන් ලෝකය දැනගන්න කියලා. සත්ත පුද්ගල දෘෂ්ටිය අහක් කරලා.
어떤 hetu로 어떤 phala가 작동한다면, 그 phala를 작동시키느라 그 hetu의 힘은 닳아 갑니다. 다시 거듭 hetu를 쌓으면, 쌓았기 때문에 다시 맞는 hetu가 쌓여 맞는 phala를 얻습니다. 그 과정이 있는 동안 그런 phala가 드러납니다. 이것을 hetu-phala dharma로 세상을 알라고 하는 것입니다. satta-puggala diṭṭhi를 치우고서.
මෙන්න මෙහෙම වුනහම අපි දැනගන්නවා. මේ මේ ආකාරයෙන් කටයුතු කරන්න ගියොත් මෙන්න මේවා තිරිසන්ගුලට අයිතියි. මෙන්න තිරිසන් ධර්මතාවය. තිරිසන් ධර්මතාවය කියන්නේ සත්වයෙක් නෙමෙයි. ඒ ධර්මතාවය ඇසුරට කියොත් මොකද වෙන්නේ? තිරිසනයක විද්යාමාන. හැබැයි තිරිසෙනා කිව්වේ ඒ තිරිසන් ධර්මය ඇසුරු කරපු පරිච්ච සමුප්පාද ක්රියා පටිපදිය ක්රියා සම්පිණ්ඩනය.
이렇게 되면 우리는 압니다. 이런 식으로 행동하면 이것들은 짐승의 무리에 속한다. 이것이 짐승의 dhammatā다. 짐승의 dhammatā는 중생이 아닙니다. 그 dhammatā를 의지하면 어떻게 됩니까? 짐승이 드러납니다. 하지만 짐승이라 한 것은 그 짐승 dharma를 의지한 paṭicca samuppāda 행위의 이어짐, 행위의 뭉침입니다.
ඒක හේතුඵල ධර්මයක් මිසක් ඇතැයි කියලා පෙන්නන්න වෙන් කරලා පෙන්නන්න පුළුවන් එකක්වත් ඒ අතර තිබුනේ නැත්නම්. එතන මොකක්ද තිබුණේ? හේතු නිසා හටගත්ත ඵල ධර්ම මිසක් වෙන එකක් නෙමෙයි. අවිද්යාව තවදුරටත් ගොඩනැගුවොත් තමයි අවිද්යාව ඉදිරියට තියෙන්නේ. එහෙනම් අවිද්යාව ඉදිරියෙන් ඉදිරිට ගොඩනගමින් නරකට හේතුවක් නම් හේතු වශයෙන් නරක හේතුව නගමින් ඒ නරක ධර්මතාවය ඇතුරු කර කරා යළි යළි ක්රියාත්මක වෙනකොට එහි ක්රියාත්මක වෙන තාක්කල් ඒකට අනුකූලවන්නා වූ ජාතිය නදෙනවා.
그것은 hetu-phala dharma일 뿐, 있다고 따로 떼어 보여 줄 수 있는 것이 그 사이에 하나도 없었다면, 거기 무엇이 있었습니까? hetu 때문에 생긴 phala dharma일 뿐 다른 것이 아닙니다. avijjā를 더 쌓아야 avijjā가 앞으로도 있습니다. 그러니 avijjā를 계속 쌓아 가며, 나쁜 hetu를 쌓아 가며 그 나쁜 dhammatā를 거듭 의지해 작동하면, 작동하는 동안 그에 맞는 jāti가 생깁니다.
මෙන්න සම්මත ජාති දැනගන්න ඕනේ මෙන්න මෙව්වත්. සම්මත ජාතියක් ගොඩනැගෙන ආකාරයක් තියෙනවා. ඒ ඒ මොහොතේ අපි ගොඩනගන්නේ යමක්ද? අපි ඒ මොහොතේ ඒ ජාතියේ ඉන්නේ. උපති උපකන් මනුස්ස ජාතිය කියලා එකක් නම් ඒක හැදිලා තියෙන්නෙත් ඔය කියන චක්රානුසාරයෙන් මිසක්. ඔයිට වඩා අමුතු වෙහෙකින් නෙමෙයි.
관습상의 jāti도 알아야 합니다. 관습상의 jāti가 쌓이는 방식이 있습니다. 그 순간 우리가 무엇을 쌓느냐에 따라 그 순간 우리는 그 jāti에 있습니다. 태어날 때부터 인간 jāti라는 것이 있다면, 그것도 그 바퀴를 따라 생겼을 뿐 그보다 별난 방식으로 생긴 것이 아닙니다.
හටගත්ත මොහොතේ පටන් ගෙන බෙදී බිදී වෙනස් වෙන ඊළඟ වෙන්නා වූ කර්ම ශක්තියේ හේතුව ක්රියාත්මක වීම නිසා ඒ මොහොතේ හටගන්නා වූ කර්ම චිත්තෘතු ආහාර කියන මේමේ සසරට අයිට වන්නා වූ ක්රියාදාමයන්ගේ සම්පීඩනයන්ගේ රූපාරයන් නිබ වෙමි. හේතුඵල වශයෙන් ක්රියාත්මක වෙන ක්රියාධාමයක් ඒ ඒ මොහොතේ ක්රියාත්මක වෙනවා මිසක්. ඔයින් එහාට තවත් සත්වය පනවන්න තැනක් නෑහ කියලා දැනගත්ත දාට සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය ඉවරයි.
생긴 순간부터 깨지고 달라지는 다음 kamma 힘의 hetu가 작동하여 그 순간 생기는 kamma, citta, utu, āhāra라는, saṃsāra에 속한 과정들의 뭉침으로 rūpa들이 생깁니다. hetu-phala로 작동하는 과정이 그 순간 작동할 뿐입니다. 그 너머 중생을 세울 곳이 없다는 것을 안 날 satta-puggala diṭṭhi는 끝납니다.
සත්වයා පනවන්නේ ඔන්න ඔය හේතුඵල ක්රියාවලියකටයි කියලා කියා දැනගත්ත දවසට හේතුඵල ක්රියාවලිය සත්වයෙක් නෙමෙයි පුද්ගලයෙක් නෙමෙයි. සත්ව පුද්ගල මායාව මතු කරලා පෙන්නනවා මේ හේතුඵල ක්රියාවලියන් කියා දැක්ක දාලා අපි මෙච්චර කල් හිතාගෙන හිටපුවා ආත්ම තුළටිය ඉවරක්ද.
중생이라고 부르는 것이 바로 그 hetu-phala 과정이라는 것을 안 날, hetu-phala 과정은 중생도 아니고 개인도 아닙니다. satta-puggala라는 환영을 드러내 보이는 것이 이 hetu-phala 과정이라는 것을 본 날, 우리가 이토록 오래 생각해 온 ātma는 끝나지 않겠습니까.
මෙන්න මේක දැනගත්තට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? මෙන්න ප්රත්යය දැනගත්තා හරි ආකාර විද්යාත්මකව දැනගත්තා. හරියටම දැනීම් සහිතව. සත්යය හිත පිහි හාම මොකද වෙන්නේ? ධර්මය තුළින් දැනගත්තා මෙන්න ලෝකයේ ධර්මයන් හටගන්න හැද. මෙන්න විද්යාව. මෙන්න ප්රත්ය. මෙන්න හේතු හටගන්න.
이것을 안 뒤에는 어떻게 됩니까? paccaya를 바르게, 밝게 알았습니다. 정확히 앎을 갖추고서. 진리에 마음이 서면 어떻게 됩니까? dharma를 통해 알았습니다. 이렇게 세상의 dharma들이 생긴다. 이것이 vijjā다. 이것이 paccaya다. 이렇게 hetu가 생긴다.
මෙන්න මේ ආකාරයෙන් හේතු හටගන්න හැටිය ඵල හටගන්න හැටිය දැනගත්තහම් හේතුව නිසා හටගන්න ඵලය හේතුවේ ශක්තියෙන් ක්රියාත්මක වෙනවා. ඒ හේතුව ඒ ඵලය සඳහා ගිවි යනවා. සදාතනික ඵලයක් ලෝකේ හටගන්න කවදාවත් නෑහ. එකාකාර ඵලයක් හටගන්න විදිහක් නෑහැ. මොකද ඵලය කියන්නේ හේතුවේ නිර්මාණයක්. හේතුව නිර්මාණය කරනකොට ගෙවී යනවා නම් ගොඩනගපු හේතුව සදාතනික කාලයක් පවතින ස්ථිර එකක් නෙවෙයි. එහෙනම් එබඳු හේතුවෙන් ගොඩනග ඵලය ඒකට ගෙවිලා යනවා නම් ඔතන එකක්වත් නෑහ පවතින ධර්මයක්. විපරිණාමිකව එකින් එකට එකින් පරිණාම වෙනවා පේනවා මිසා එකාකාරව මොහොතක්වත් පේන එකක් නෑහ කියලා දැනගත්ත දාන්න.
이렇게 hetu가 생기는 방식과 phala가 생기는 방식을 알면, hetu 때문에 생긴 phala는 hetu의 힘으로 작동하고 그 hetu는 그 phala를 위해 닳아 간다는 것을 압니다. 영원한 phala는 세상에 결코 생기지 않습니다. 한결같은 phala가 생길 길이 없습니다. phala란 hetu가 지어낸 것이기 때문입니다. hetu가 지어내는 동안 닳아 간다면, 쌓은 hetu는 영원히 이어지는 굳은 것이 아닙니다. 그런 hetu로 쌓은 phala가 그렇게 닳아 간다면 거기에는 존속하는 dharma가 하나도 없습니다. 하나하나 변해 가는 것이 보일 뿐, 한순간도 한결같이 보이는 것이 없다는 것을 안 날,
අන්න අපි එතනින් හේතුඵල ධර්මයන්ගේ යථාර්ථය දැනගන්නවා. මෙන්න මේ දැනගැනීමෙන් බැලුවොත් මේ දැනගැනීම සම්පූර්ණ සුද්ධ කරන්න. මේක අනන්තයි අප්රමාණයි. ලෝකයේ හටගත්ත සියලුම දේවල් පිළිබඳව අනන්ත අප්රමාණ සක්වලා තියෙන සියලුම දේවල් පිළිබඳව මේ මේ දේ හටගත්තේ මෙන්න මේ හේතුවේ ඵලය මෙන්න මෙහෙම ක්රියාත්මක වෙලා ආදි වශයෙන් බලන්න ගියවොත් මුළු ජීවිත කාලයේ ඉවරෙනවා මේ ලෝකේ හේතුඵල හටාව බල බලාගෙන ගියොත් එහෙම ඉවර කරන්න හම්බ වෙන්නේ නැ.
우리는 거기서 hetu-phala dharma의 실상을 압니다. 이 앎으로 보면, 이 앎을 완전히 다하려면 끝이 없고 헤아릴 수 없습니다. 세상에 생긴 모든 것, 헤아릴 수 없는 cakkavāḷa에 있는 모든 것에 대해 '이것은 이 hetu의 phala로 이렇게 작동해 생겼다'는 식으로 보아 가면 평생이 다 갑니다. 세상의 hetu-phala를 보고 또 보며 다녀도 끝낼 수 없습니다.
ඒ නිසා හේතුඵල ධර්මයෙන් පෙන්නපු දේ. විග්රහ කරලා ඔක්කොම කරලා මෙන්න මේකයි හේතුඵල ධර්මය කිව්වේ මෙන්න මේ ටික සම්පීරණය කරපු කියන්න යම් කෙනෙක් කටරලා පටන් ගත්තොත් ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ නම කියන්න පටන් ගත්තා උන්වහන්සේගේ ජීවිත කාලේ ගෙවිලා යනවා කියලා ඉවර කරන්න හම්බ වෙන්නේ නැ.
그래서 hetu-phala dharma로 보여 준 것을 모두 풀이하여 '이것이 hetu-phala dharma다, 바로 이것들이다' 하고 다 말하려고 누군가 시작한다면, lokuttara 붓다께서 말씀하기 시작하셔도 그분의 평생이 다 지나가 끝낼 수 없습니다.
අහන්න මිනිහ ගරු වෙන්නේ නැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න අනන්ත අප්රමාණ විග්රහයක් අඩංග වෙච්ච කැටි කරපු එකක් තමයි පච්චං වේදිත සබ්බෝ විඤ්ඤෝ කියන ගුණයට විග්රහ වුණේ. අපි ඉතින් අනන්ත ගුණයකින් අපිට ඕන හරිය ගන්නවා මිසා අනන්ත ගුණ විග්රහ කරලා නම් මෙන්න මෙතකින් මේ ගුණය වෙනවා කියලා එහෙම කියන්නේ අපි සමත් නැහැ කවුරටවත් ඒ කරන්න පුළුවන් කමක් නැහැ. එහෙනම් ඕක අනන්ත ගුණයක් කියන නිගම වෙන්නට බැහැලා ඔය අනන්ත ගුණයට ගැබ්වෙලා තියෙන හරියෙන් අපිට අවශ්ය කරන්නේ හේතුඵල න්යාය රටාව ගන්න ඕනෑහැ නිවන් අවබෝධ කරන්න.
그렇게 끝없고 헤아릴 수 없는 풀이를 담아 뭉쳐 놓은 것이 paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 덕목으로 풀이된 것입니다. 우리는 끝없는 덕목에서 우리에게 필요한 만큼 취할 뿐, 끝없는 덕목을 다 풀이해 '이 덕목은 이만큼이다'라고 말할 능력이 없고, 누구도 그렇게 할 수 없습니다. 그러니 그것은 끝없는 덕목이라는 결론에 이르고, 그 끝없는 덕목에 담긴 것 가운데 우리에게 필요한 것은 nibbāna를 깨닫기 위해 hetu-phala 이치의 틀을 취하는 것입니다.
යථාර්ථය අවබෝධ කරගන්නට අපිට අවශ්ය ටික ගත්තහට පස්සේ එහෙන් එහාට හොයන්න යන්න ඕනේ නැහැ. තේරුමක් නැහැ. අනන්ත අප්රමාණ ගුණය කොච්චර හෙව්වත් එන් එහාට ගිහින් කෙළවර කරන්න බැහැ කෙවර කරන්න බැහැ. නැහ ගුණය තියෙන්නේ අනන්ත ගුණය කියා හිත හිතා ඉන්න නෙමෙයි. ඔතනින් ධර්මය තෝරාගන්න. විමුක්තිය සඳහා දැනගත්ත යම් ධර්මයක් ඇත්්ද අන්න ඒ ධර්ම අවබෝධය ලැබෙනවා. ඔන්න ඔය ටික විග්රහ කරලා ගන්නකොට ඔය මට්ටමල ගොඩාක් විග්රහ කර පස්සේ යන්න අවශ්ය නැහ.
실상을 깨닫는 데 필요한 만큼 취한 뒤에는 그 너머로 찾으러 갈 필요가 없습니다. 의미가 없습니다. 끝없고 헤아릴 수 없는 덕목을 아무리 찾아도 그 너머로 가서 끝을 낼 수 없습니다. 덕목은 끝없는 덕목이라고 생각만 하며 있으라고 있는 것이 아닙니다. 거기서 dharma를 가려내십시오. vimutti를 위해 알아야 할 dharma가 있다면 그 dharma의 깨달음을 얻습니다. 그것을 풀이해 취하면 그 많은 단계를 풀이하며 쫓아갈 필요가 없습니다.
එහෙනම් අපි දැනවා සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියක් නැති වෙලා ඒ සංඥාවෙන් මිදෙන්න අවශ්ය කරන ධර්මාවක් තමයි ඔන්න ඔය විදිහට හේතුඵල දකින එක පටිච්ච සමුප්පන්න. මෙන්න මේ ටික දැනගන්න ඒ ක්රමයට සිහි කරන්න පටන් ගන්නකොට ඒ හැකියාව ලැබුනහම පච්චත් වේදිත සබ්බෝ විඤ්ඤෝ කියන ගුණයෙන් නිවන් දැකීමට සුදුසු මට්ටමට ගෝචර කර ඇතුළ වුණා. අන් ශ්රාවකයකුට ඔය ගුණ මට්ටම හොඳටම ඇති නිවන් අවබෝධ කරන්න යමක් දැනගත යුතුද පච්චත් වෙතබ්බූ විඤ්ඤයෝ කියන ගුණය තුළින් ඒ ටික දැනගත්තා නම් හොඳට මැති නිවන් අවබෝධ කරන්න.
그러면 우리는 압니다. satta-puggala diṭṭhi가 사라지고 그 saññā에서 벗어나는 데 필요한 dharma가 바로 그렇게 hetu-phala를 보는 것, paṭicca samuppanna입니다. 이것을 알고 그 방식으로 떠올리기 시작하여 그 능력을 얻으면, paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 덕목으로 nibbāna를 보기에 알맞은 단계에 들어간 것입니다. sāvaka에게는 그 덕목의 단계면 넉넉합니다. nibbāna를 깨닫는 데 알아야 할 것을 paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 덕목으로 알았다면, nibbāna를 깨닫기에 넉넉합니다.
යථහර්ථ අවබෝධයට යන් තරමක් ඕකෙන් ගත යුතුද? ඒ ටික ගත්තහම හොඳටම ඇති. මුළු ගුණය විග්රහ කර කර ඉන්න නෙමෙයි ගුණ තියෙන්නේ. ඔය තුළින් අපිට අවශ්ය කරන කොටස ගන්න
실상을 깨닫는 데 이를 만큼 거기서 취해야 할 것이 있다면, 그만큼 취하면 넉넉합니다. 덕목 전체를 풀이하고 또 풀이하며 있으라고 덕목이 있는 것이 아닙니다. 거기서 우리에게 필요한 부분을 취하라는 것입니다.
අවසරයි ස්වාමීන් වහන්ස දැන් මේ අවස්ථාවේදී අපි තරේ මේ අවිද්යාව නිසා යම් කෙනෙක් වචනය කරන ක්රියාවලියේ මානසික මට්ටම පටිච්ච සමුප්පාදය අනුව ක්රියාවලිය නිසා ඒ අනුව ජාතිය පහළ වෙන ඔය ටිකයි මේ ගත්තේ.
(질문) 스님, 여쭙겠습니다. 이제 이 대목에서 우리가 다룬 것은, avijjā 때문에 누군가가 말하고 행동하는 과정의 마음 수준이 paṭicca samuppāda에 따른 과정 때문에, 그에 따라 jāti가 나타난다는 것, 그것만 다룬 것이지요?
ඔය ටික තමයි සිද්ධ වුණේ. ජාතියක් පහළ වෙන්න මේ අපි හේතුඵල වශයෙන් අපි අවි ගන්න වැඩ පිළි වෙන්නේ කොහොමද? ඉතින් ඔය ටික දැනගත්තහම අපි දකිනවා. පැවැත්මක් හොඳයි කියලා ගන්න තාක කල් අවිද්යාවෙන්ම ගත නිගමනයක් වෙනවා මිසා. පැවැත්මක් හොඳයි කියලා කවදාවත් විද්යාවෙන් නිගමන කරන්න බැ.
바로 그것이 일어난 것입니다. jāti가 나타나도록 우리가 hetu-phala로 해 나가는 순서가 어떤지. 그것을 알면 우리는 봅니다. 존속이 좋다고 받아들이는 한 그것은 avijjā로 내린 결론일 뿐입니다. 존속이 좋다고는 결코 vijjā로 결론 내릴 수 없습니다.
මොකද හේතුව? පැවැත්ම ඔය ධර්මතාවයට අනුකූලව එන එකක් නම්. හටගෙන විධිබිඳී යන හේතුඵල ධර්මතාවයක් නම්. ඔය අතර මම කියන්න මගේ කියන්න මගේ ආත්මයයි කියන්න සුදුසු එකක්වත් නැත්නම්. කැමති සේ පවත්වන්න ඔය අතර එකක්වත් නැති බව දැක්ක නම්. එහෙම දෙයක් තුළ මම යම් තවදුරටත් පැවැත්මක් හොඳයි කියලා කිව්වානම් ඒක මගේ අවිද්යාව මිසක් වනවා මොකක්ද කියලා කියන්නේ නිගමනය කරනවා. එහෙනම් අවිද්යාවේ නිගමනය සහමුලින් ඉවර වෙච්ච දාට පැවැත්මේ බලාපොරොත්තුව ඉවරයි.
왜 그렇습니까? 존속이 그 dhammatā에 맞게 오는 것이라면, 생겨나 부서져 가는 hetu-phala dhammatā라면, 그 사이에 '나'라고, '내 것'이라고, '나의 ātma'라고 할 만한 것이 하나도 없다면, 마음대로 유지할 수 있는 것이 그 사이에 하나도 없음을 보았다면, 그런 것 안에서 내가 더 존속하는 것이 좋다고 말한다면 그것은 나의 avijjā일 뿐이라고 결론짓습니다. 그러면 avijjā의 결론이 뿌리째 끝난 날, 존속에 대한 바람은 끝납니다.
කවුරු වෙන්නද? එබන් දෙක් වෙන්නද? කොකද හොඳ ඔය නිගමනය ගත්තද? අර අල්ලන්න එකක් නෑහ කියලා ධර්මය තුළින් දකින්නේ. කවුරු වෙන්නද?
누가 되려고요? 그런 것이 되려고요? 무엇이 좋다고 그 결론을 냈습니까? 붙잡을 것이 없다는 것을 dharma를 통해 봅니다. 누가 되려고요?
කොහේ හොඳයි කියන්න. මිනිස් සූපයක් ලබා හිටියත් අපි ඒ චිත්ත වේගය අනුව ඒ මොහොතට එක සත්ව රූප වලින් රූප වලින් නපුරු සත්තුන්ගේ රූප වලින් අපිම අපිම අපිම තුළම ඒක ඇති වෙනවා වෙන ඒකයි කියන්නේ මිනිස් රූපය තිය මිනිස් රූපය තියෙන්නේ. ඉතින් මේකට මේකට කියනවා ප්රවෘති පටිච්ච සමුප්පාද ක්රියාවලිය
어디가 좋다고 하겠습니까? 사람의 모습을 얻어 있어도, 그 마음의 흐름에 따라 그 순간 이런저런 짐승의 모습으로, 사나운 짐승들의 모습으로 우리 안에서 그것이 생겨납니다. 그래도 사람의 모습은 그대로 있습니다. 이것을 pavatti paṭicca samuppāda 과정이라 합니다.
ඔය ක්රියාවලිය තුළින් යම්කිසි ආසේවිත භාවිතලීකෘත කියන ඇසුරු කරනවා භාවිතා කරනවා බොහෝකොට ඇසුරු කරනවා. ඔය විදිහට පුරුදු කරගෙන ගියා නම් එහෙම මරණාසන්න මොහොත දක්වා. ඒ බුද්ධන්න එතෙන්දි ඕකේ සම්පිඩනයක් වශයෙන්. හටගන්නවා ශක්ති විශේෂයක්. ඒකත් හේතුඵලයක්. ඒ ශක්ති විශේෂය මතු බලාපොරොත්තුව දූස ගතියෙන් නම් හටගත්තේ දූසිය ගතියෙන් යමක් හටගන්නට බලාපොරොත්තු ශක්තියක් නිපදු වනවා. අන්න ඒ නිපදවපු ශක්තියට අපි කියනවා කර්ම ශක්තිය න භව ශක්තිය.
그 과정을 통해 āsevita, bhāvita, bahulīkata, 곧 의지하고 닦고 많이 의지합니다. 그렇게 죽음이 다가오는 순간까지 익혀 갔다면, 그때 그것이 뭉쳐 특별한 힘이 생깁니다. 그것도 hetu-phala입니다. 그 힘이 앞날에 대한 바람과 더러운 성향에서 생겼다면, 더러운 성향으로 무언가를 생기게 하려는 힘을 만들어 냅니다. 그렇게 만든 힘을 우리는 kamma의 힘, 곧 bhava의 힘이라 합니다.
අත්ථි කරම භව අත්ථි උප්පත්ති භව කිව්ේ ඔන්න ඕක උප්පත්ති භවයක් තියෙනවා කර්ම භවයක් තියෙනවා. ඇසුරු කරලා භාවිතා කරලා බොහෝකොට ඇසුරු කරලා යම්කිසි තිරිසන් බවකට බු බවකට බලු වැඩ කරලා හිටන් ඒ පැත්තෙන්ම ගිහිල්ලා ඒකම කරලා ඒ ජාතියෙන් ගති රක්ෂණය බලු ගතියෙන් බළු බවට පත් වෙලා හිටියා නම් මෙලොව මෙලොව මිනිස් බල්ලෙක් හැටියට හිටියා නම්. එයාගේ ජීවිතය ඒ ජාතිය එකක් නම්. එයා මැරෙන්න මොහොතක් එනවා නම් අත්ථි කරම බව අත්ථි උප්පත්තිය බව අන්න උප්පත්ත බවට හේතු වුනේ කර්ම බව මොකක්ද තිබිච්චු ප්රගුණ තිබිච්ච කර්ම බවු බව අන්න බළු බව නිසා බළු ජාතියට ඊට උපත්තියට යනවා අන්න උප්පත්තිය බව අන්න එතකොට හතර පයින් ගැන හොම්බ තියෙන අර දතුවිලි එන්න බල්ලෙක් නකුට තියෙන එක වෙනවා.
'atthi kammabhavo atthi upapattibhavo'라 한 것이 바로 그것입니다. upapatti bhava가 있고 kamma bhava가 있다는 것입니다. 의지하고 닦고 많이 의지해서 어떤 짐승 bhava에, 개 bhava에, 개 짓을 하며 그쪽으로만 가서 그것만 하여 그 무리의 성향, 개의 성향으로 개 bhava에 이르러 이승에서 사람 개로 살았다면, 그의 삶이 그런 jāti였다면, 그가 죽는 순간이 오면 atthi kammabhavo atthi upapattibhavo — upapatti bhava의 hetu가 된 kamma bhava는 무엇입니까? 익혀 온 kamma bhava, 곧 개 bhava입니다. 개 bhava 때문에 개 jāti로 태어남에 갑니다. 그것이 upapatti bhava입니다. 그러면 네 발에 주둥이와 꼬리가 달린 개가 됩니다.
අන්න ලෝක සමත බල්ල හැදෙනවා එතෙන්. එතකොට එතන් කම මොකද වෙන්නේ මිනිස් බල්ලා වෙලා හිටියා මිනිස් බල්ලා මැරුනහම ලෝක සම්මත බල්ලා වෙලා උපන්න. අන්න ඇතිවෙන හැ ඵලයේදීම අවසා මොහොතේ උපාදාන කරගන්න උපාදාන කරගන්න ඒක වෙන එකක් නැහැ. ප්රගුණ කරගත්තේ ඒක නම් ඒක තමා උපාදානය වෙන්නේ.
거기서 세상 관습상의 개가 생깁니다. 거기까지 어떻게 됩니까? 사람 개로 살았는데, 사람 개가 죽자 세상 관습상의 개로 태어났습니다. 그렇게 생겨나는 것입니다. phala에서 마지막 순간에 upādāna하는 것은 다른 무엇이 아닙니다. 익혀 온 것이 그것이라면 바로 그것이 upādāna가 됩니다.
ඉතින් ඒ නිසා මේ හැමතැනම තියෙන්නේ හේතුඵල ක්රියාදාමයක් මිසා සත්වය පුද්ගලයක යනවා එනවා කියන එක නෙමෙයි. ඔන්න ඕක තේරුම් ගත්තහම යන සතයෙක්, එන සතෙක්, ඉන්න සතෙක් නැතුව අහන්න පෙර මම හිටියා කියන දෘෂ්ටියක් තියෙනවා කොහෙද මම කියනේ? දැනුත් නැහම්. එදත් නැහෙනම්. හේතුඵල ධර්මය තුළ කොහෙද මම? හිත හේතුඵල ධර්මයක් තිය අන්න පෙර තිබුනානම් තිබිලා තියෙන්නේ හේතුඵල ධර්මයක් මිස මමයෙක් නෙමෙයි. මතු මමයෙක් හැදෙද මේ හේතුඵල ධර්මයක් මතු හැදුනවා මිසා මමයෙක් හැදෙන්න විදිහක් නැහ. දැන් දැනුත් හේතුඵල ධර්මය. දැන් කොහෙද මම?
그래서 모든 곳에 있는 것은 hetu-phala 과정일 뿐, 중생·개인이 가고 오는 것이 아닙니다. 그것을 이해하면 가는 중생, 오는 중생, 머무는 중생 없이… 전에 내가 있었다는 견해가 있는데 '나'는 어디 있습니까? 지금도 없다면 그때도 없습니다. hetu-phala dharma 안에 '나'는 어디 있습니까? 마음도 hetu-phala dharma입니다. 전에 있었다면 있었던 것은 hetu-phala dharma일 뿐 '나'가 아닙니다. 앞으로 '나'가 생깁니까? 앞으로 hetu-phala dharma가 생길 뿐 '나'가 생길 길은 없습니다. 지금도 hetu-phala dharma입니다. 지금 '나'는 어디 있습니까?
එහෙනම් අතීත අනාගත වර්තමාන තුන් කාලෙහි මම යන සංඥාවක් වෙනවා බිදිලා ඉවරයි. මෙන්න ආත්ම දෘෂ්ටිය බිදෙන හැටි.
그러면 과거, 미래, 현재 세 때에 걸친 '나'라는 saññā는 깨져 끝납니다. 이것이 ātma diṭṭhi가 깨지는 방식입니다.
ඉතින් ඉස්සර මම හිටියාද? ඉස්සර මම ඉන්නවද? මතුවට මම ඉඳීද කියලා නම් මෙන්න මේක සැක නැතුව දැනගන්න කිව්වහම. දැන් ඕක වරද්දලා තේරුණ අරම් මොකද කරන්නේ? නෑන නැ අපි බෞද්ධය අපි ඉස්සර ආත්මයක හිටියා කියලා විශ්වාස කරනවා කියලා ඉස්සර මම හිටියා විග්රහක ඔන්න ඔහොම ගන්නවා දාතා මතුවරත් මම හිදිද කිව්වහම නෑ මේ මරණයෙන් කෙළවර නෑහැ මතුවරක් කරපු පින් පව්වනු කර ගත්ත ඒවානුවා මතුරත් යනවා අපි ඒක විශ්වාස කරනවා. අපි කියේ නෑහ කියලා මම යන තැන තුන්ල සකරන්න හදනවා ඔය ජාතිය යථාබෝධයක් දැකලා නෙමෙයි බයට ඇයි මේක මේ සැකේ තිබුනොත් එහෙම එයා බෞද්ධයෙකුත් නෙමෙයි මිත්යා දෘෂ්ටිය කියලා පොත් වල තියෙනවනේ.
전에 내가 있었는가? 지금 내가 있는가? 앞으로 내가 있을 것인가? 이것을 의심 없이 알라고 하면, 이것을 잘못 이해한 이들은 무엇을 합니까? '아니요, 우리는 불교도이니 전생에 있었다고 믿습니다' 하며 전에 내가 있었다는 풀이를 그렇게 받아들입니다. 앞으로도 내가 있겠느냐고 하면 '아니요, 죽음으로 끝나지 않습니다, 지은 puñña와 pāpa가 앞으로도 따라갑니다, 우리는 그렇게 믿습니다' 하며 '나'가 가는 곳을 세 때에 걸쳐 지어내려 합니다. 실상을 깨달아 보아서가 아니라 두려워서입니다. 이런 의심이 있으면 불교도도 아니고 micchā diṭṭhi라고 책에 적혀 있으니까요.
ඕක අහගෙන ඉවරලා මොකද කරන්නේ බය වෙනවා. නෑ නෑ අපිට විශ්වාස කරනවා කියලා. විශ්වාසයෙන් සම්මා දිට්ඨියෙන් හදනවා. කවුද දන්නේ පෙර හිටියා කියලා. එහෙම හිටියා කියලා අත්වක පෙර හිටියා කවුද දන්නේ? කාරද මතක විශ්වාස කරන්න. මෙතනින් මැරිලා ගිහිල්ලා මතු උපදේ කාර්යද මතක විශ්වාස කරන්න.
그 말을 듣고 나서 무엇을 합니까? 두려워합니다. '아니요, 아니요, 우리는 믿습니다' 하고 믿음으로 sammā diṭṭhi를 만들어 냅니다. 전에 있었다는 것을 누가 압니까? 전에 있었다는 것을 누가 압니까? 누구의 기억으로 믿습니까? 여기서 죽어 다음에 태어나는 것을 누구의 기억으로 믿습니까?
දිවැසක් පහළ වෙලා තිබුණනම්. චුතූපපාත ඥානයක් පහළ වෙලා එහෙම තිබුණනම්. ඒ වගේ දැක්ක නම් දැනගත්ත හැකි ඇහැගේ පෙර මම මෙහෙම තැනක හිටියා. ඒ මතක එහෙම නම් ගත්ත හැ. දැන් මම මෙහෙම තැනක උපන්න එහෙම මෙන්න මේ හේතුවෙන්. දැන් මම මේ කරගත්ත පින් පව්වනවා සුචරිත දුචරිතනවා මතුවට මෙන්න මෙහෙම තැනකටයි මට යන්න වෙන්නේ කියලා ඒකත් දැක්කා නම් එහෙම කිරි කරරි වුනා ඒක දැක් ඇහේ. දැන් මෙතන කිව්වේ ඒක නෙමෙයි.
dibbacakkhu가 생겨 있었다면, cutūpapāta ñāṇa가 생겨 있었다면, 그렇게 보았다면 알 수 있습니다. '전에 나는 이런 곳에 있었다' 하고 그 기억으로 받아들일 수 있습니다. '이제 나는 이런 hetu로 이런 곳에 태어났다. 이제 내가 지은 puñña와 pāpa, sucarita와 duccarita로 앞으로 이런 곳에 가야 한다'는 것까지 보았다면, 그것은 보았기 때문입니다. 지금 여기서 말하는 것은 그것이 아닙니다.
මම කියන දෘෂ්ටිය ඇරුනට පස්සේ. දැන්ද මම නැත්ත ඉස්සර මම නිඳවද? ඉස්සර තිබුනෙත් මේ ටික නම්, දැන් තියෙන්නෙත් මේ ටික නම් මතු තියෙෙනෙත් ඔය ටික නම් ඔය තුන් පලේම මමෙක් හැදෙන්න විදිහක් නැහැනේ කියලා දැක්කට පස්සේ මම කියන දෘෂ්ටිය ඉවරයි. මෙන්න දෘෂ්ටිය ඉවර කරයි. ඕකට දිවැස් පහළ වෙන්න ඕනේ නැ. ඔය ධර්මය තේරුම් ගත්ත නම් හොඳට බැන්න.
'나'라는 견해가 떨어진 뒤의 일입니다. 지금 '나'가 없는데 전에 '나'가 있었겠습니까? 전에 있던 것도 바로 이것이고, 지금 있는 것도 이것이고, 앞으로 있을 것도 이것이라면, 세 때 어디에도 '나'가 생길 길이 없다고 본 뒤에는 '나'라는 견해가 끝납니다. 견해가 끝납니다. 그러는 데 dibbacakkhu가 생길 필요는 없습니다. 그 dharma를 이해했다면 넉넉합니다.
දැන් තියෙන්නේ හේතුඵල ක්රියාවලිය කියලා දැනගත්තා නම් මේ ජාතියකටනේ පෙර තිබුනන් තිබිලා තියෙන්නේ. තිබුණා නම් තිබිලා තියෙන්නේ ඒකනේ. එහෙනම් ඒකත් හේතුඵල ක්රියාවලියක් මිසා කොහෙද ඒකේ මමෙක් හිතින්නේ. මතු හටගත්තු ඒත් මේ ටිකමනේ. කොහොමද මතුවට මම හැදෙන්නේ?
지금 있는 것이 hetu-phala 과정이라는 것을 알았다면, 이 jāti에 앞서 무엇이 있었다면 있었던 것도 그것입니다. 그러니 그것도 hetu-phala 과정일 뿐, 거기 '나'가 어디 있겠습니까? 앞으로 생긴다 해도 이것뿐입니다. 어떻게 앞으로 '나'가 생기겠습니까?
එහෙනම් අතීතයේ මමෙක් ඉදෙලත් නෑහ. දැන් මම ඇත්තෙත් නැහ. මතුවට මමෙක් හැදෙන විදිහකුත් නෑහ. හැබැයි මම කියන පෙන්නෙන මායා දර්ශනයක් නම් හේතුඵල වශයෙන් ඔහොම පේනවා. එහෙනම් මම ඇත කියලා ගන්නෙත් නැහැ. මම නැත කියලා කියන්නෙත් නැහැ ලෝකයට මොකද හේතුව? ඇත නැත යන දෘෂ්ටි දෙක තුළ ලෝක සත්වයා බොහෝ කාලයක් ඇමී දෘෂ්ටිය වැලඳිගෙන ආපු නිසා. මම නැත කියන දෘෂ්ටිය කිව්ව ගාම ලෝක සත්යයා නාස්ති නාස්තික දෘෂ්ටියට වැටෙනවා. උච්චය දෘෂ්ටියට වැඩෙනවා. මම ඇත කියන දෘෂ්ටිය දුන්න ගම මොකද වෙන්නේ? ශාසෘෂියටලා මමෙක් ඉන්නවා කියලා බදාගන්නවා. සසර පුරුද්ද ඔය දෙක කරනවා. ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ මම ඇත නැත කියන මේ දෙකම අහක් කරලා හේතුඵල බලන්න පුරුදු වෙන්න කිව්වා. හේතුඵල දැකලා
그렇다면 과거에 '나'가 있지도 않았고, 지금 '나'가 있지도 않고, 앞으로 '나'가 생길 길도 없습니다. 하지만 '나'로 보이는 환영은 hetu-phala로 그렇게 보입니다. 그래서 세상에 '나'가 있다고도 하지 않고 '나'가 없다고도 하지 않습니다. 왜 그렇습니까? 있다, 없다는 두 견해 속에서 세상 중생이 오랫동안 견해를 끌어안고 왔기 때문입니다. '나'가 없다는 견해를 말하는 순간 세상 중생은 natthika 견해, uccheda 견해에 빠집니다. '나'가 있다는 견해를 주면 어떻게 됩니까? sassata로 '나'가 있다고 끌어안습니다. saṃsāra의 습관이 그 두 가지를 합니다. 그래서 붓다께서는 '나'가 있다, 없다는 이 둘을 모두 치우고 hetu-phala를 보는 데 익숙해지라고 하셨습니다.
බලන්න පුරුදු වෙන්න කිව්වා. හේතුඵල දැකලා පුරුදු වෙච්ච කෙනාට පෙර මම හිටියා කියලා කිව්වත් මම කියන දෘෂ්ටිය නැහැ. දැන් මම ඉන්නවා කියලා වචනයෙන් කිව්වත් මම කියන දෘෂ්ටිය නැහැ. මතුවටත් මම මෙහෙම කෙනෙක් වවා කිව්වත් මම කියන දෘෂ්ටිය නැහැ. දන්නම් පෙර මම කිව්වේ හේතුඵල ධර්ම ක්රියාවලියකට. දැන් මම කියන්නේ හේතුඵල ධර්ම ක්රියාවලියකට. මතු හටගත්තා නම් මම කියලා කියන්න වෙන්නේ හේතුඵල ධර්ම ක්රියාවලියට ඒ මිසා මම කියලා සිද්ධාන්තයකට ඇත්තකට නෙමෙයි කියලා. දැකලා ඉන්න කෙනා කොහොම කතා කළත් ආයේ දෘෂ්ටියට වැටෙන්නේ. අන්න ඇත්ත දැනගත්තහම තියෙන වටිනාකම ඕකයි තේරුම් ගන්න ඕනේ.
hetu-phala를 보는 데 익숙해진 이에게는 '전에 내가 있었다'고 해도 '나'라는 견해가 없습니다. '지금 내가 있다'고 말로 해도 '나'라는 견해가 없습니다. '앞으로 나는 이런 사람이 될 것'이라 해도 '나'라는 견해가 없습니다. 전의 '나'는 hetu-phala dharma 과정에 붙인 말이고, 지금의 '나'도 hetu-phala dharma 과정에 붙인 말이며, 앞으로 생긴다면 '나'라고 부를 것도 hetu-phala dharma 과정일 뿐 '나'라는 원리나 진실이 아니라고 보고 있는 이는, 어떻게 말해도 다시 견해에 빠지지 않습니다. 진실을 알았을 때의 값어치가 그것입니다. 바로 그것을 이해해야 합니다.
දැන් සම්මා සම්බුදුන් වහන්සේ කන විතරයි පුළුවන් ආත්ම ඔක්කොම කියන්න. ඒවා ඕකට අනි අය කියන්න බැහැ. අපි සත්යෙක් මනුස්සයෙක් වශයෙන් අපි මේ මොහොතින් මොහොත අපි සත්වයෝ වෙනවා ඇයි තිරිසන් ගත වෙනවා මොහොත ඉතින් වෙන
지난 생들을 모두 말할 수 있는 이는 sammāsambuddha뿐입니다. 다른 이들은 그것을 말할 수 없습니다. 우리는 사람으로서 순간순간 중생이 되고, 짐승이 되고, 순간마다 다른 것이 됩니다.
එතකොට ස්වාමීනි සත්වය තිරිසන්ය උත්පත් ලබ ඔව් ඒ සත්වය කොහොමද ඒ සිත් ඒ දැනී වලට හිතන්න ඔව් ඒගොල්ලන්ට හිතන්න බැහැ. ශක්තිය එතකොට කොහොමද ඒගොල්ලන්
(질문) 그러면 스님, 짐승으로 태어난 중생은요? — 네. — 그 중생이 어떻게 그런 마음, 그런 앎으로 생각합니까? — 네, 그들은 생각할 수 없습니다. — 그러면 그 힘은 어떻게 그들에게…
දැන් හොඟාක්ම වැදගත් ප්රශ්නයක් ඕක දැන් අපි ඉස්සෙල්ලා කිව්වා මෙන්න මෙහෙම දෙයක්. විපාක වශයෙන් හටගන්න අර භව කියලා එකක් කිව්වා. කර්ම භවයකින් උප්පත්ත භවයට කියන්නේ. අන්න පහළ කරගත්ත කර්ම බවක් තියෙනවා නම් මෙන්න මේ කර්ම බව යම්කිසි දෙයක් හරගත්ත නම් මේ පැවැත්ම බලාපොරොත්තුව මූලික කරගෙන ඒ පිට ගොඩ ගොඩනගාගත්ත දෘෂ්ටියක් තියෙනවා. පැවැත්මේ බලාපොරොත්තුව සහිතව පාප දෘෂ්ටියක් ගොඩනැගුවා නම් දැන් ඔහුගේ සසරේදී ඔයගේ ගොඩනැගාගත්ත දෘෂ්ටිය එකින් එක එක වැලට වැළදාමයට සම්බන්ධ වෙලා තියෙනවා.
아주 중요한 질문입니다. 앞서 이렇게 말했습니다. vipāka로 생기는 bhava라는 것이 있다고, kamma bhava로 upapatti bhava로 간다고. 일으킨 kamma bhava가 있다면, 그 kamma bhava가 무언가를 쌓았다면, 존속에 대한 바람을 바탕으로 그 위에 쌓아 올린 견해가 있습니다. 존속에 대한 바람과 함께 나쁜 견해를 쌓았다면, 그의 saṃsāra에서 그렇게 쌓은 견해가 하나씩 덩굴처럼 이어져 있습니다.
ඒ සම්බන්ධ වෙලා තියෙන්නේ මොනවැන්ද? හේතුඵල ක්රියාදාමයක් වශයෙන් ස්කන්ධ පරම්පරාවක් වශයෙන්. එහෙනම් රූපස්කන්ධය සත්වයකුත් නෙමෙයි, වේදනා ස්කන්ධය සත්වයකුත් නෙමෙයි. සංඥා ස්කන්ධය කියන සත්වයෙකුත් නෙමෙයි. සංඛාර ස්කන්ධ කියන සත්වයෙකුත් නෙමෙයි. විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කියන සත්වයකුත් නෙමෙයි සත්වයා එතනත් බෙදුවා. අන්න පංචස්කන්ධය සත්වයා කියලා රැවට එනවට තමයි ඒකත් බෙදුවේ. ස්කන්ධයට සත්වයා කියා රැවටොත් එහෙම ඒක නැති කරන්න ඕන. ස්කන්ධය පහකට බෙදලා විභජ්ජවාදී කරලා පෙන්නුවා. බෙදලා පෙන්නුවා. දැන් මොකක්ද රූපස්කන්ධයට සත්වයා කිව්වේ වේදනා ස්කන්ධයට සත්වයා කිව්වේ සංඥා ස්කන්ධයටද සත්වය කිව්වේ? සංඛාර ස්කන්ධයට සත්වයා කිව්වේ. විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයට සත්වයා කිව්වේ. ඒගටර සත්යයක් කියන්න බැහ නම් ඔය ස්කන්ධ පහක් කරලා තවත් සත්වය පනවන්න පුළුවන්ද?
무엇으로 이어져 있습니까? hetu-phala 과정으로, khandha의 이어짐으로 이어져 있습니다. 그러면 rūpakkhandha도 중생이 아니고, vedanākkhandha도 중생이 아니고, saññākkhandha도 중생이 아니고, saṅkhārakkhandha도 중생이 아니고, viññāṇakkhandha도 중생이 아닙니다. 중생을 거기서도 나누었습니다. 다섯 khandha를 중생이라고 속지 않도록 그것도 나눈 것입니다. khandha를 중생이라고 속는다면 그것을 없애야 합니다. 그래서 khandha를 다섯으로 나누어 vibhajja로 보이셨습니다. 나누어 보이셨습니다. 그러면 무엇을 중생이라 했습니까? rūpakkhandha를 중생이라 했습니까, vedanākkhandha를 중생이라 했습니까, saññākkhandha를 중생이라 했습니까, saṅkhārakkhandha를 중생이라 했습니까, viññāṇakkhandha를 중생이라 했습니까? 그 하나하나를 중생이라 할 수 없다면, 그 다섯 khandha를 빼고 따로 중생을 세울 수 있습니까?
පනවන්න දේෙක් ඒත් නැ. එහෙනම් සත්වයා කියන දෘෂ්ටිය පනවතින ඔය ස්කන්ධ පහය සම්පිඩනයෙට නේද කිව්වහම එතනත් අන්න ස්කන්ධ දෘෂ්ටිය ඉවරත්. අන්න ස්කන්ධ, ධාතු, ආයතන, පටිච්ච සමුප්පාද දැනගන්න කියන්නේ ඔය ක්රමයට ස්කන්ධ සත්වයෙක් පුද්ගලයෙක් නෙමෙයි කියලා දැනගන්න කියනවා ස්කන්ධ වෙන් කරලා බලලා. පංචස්කන්ධ පහට බෙදලා බලලා. ධාතු වශයෙන් බෙදලා බලපුහම ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨයෝ ධාතු, ආකාශ ධාතු, විඤ්ඤාණ ධාතු කියලා ධාතු හයකට බෙදලා බලනවා. බෙදලා බලුවහම එතනත් සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය ඉවරයි.
세울 것이 그것도 없습니다. 그러면 '중생이라는 견해를 세우는 것은 그 다섯 khandha의 뭉침에 대해서가 아니냐' 하고 보면, 거기서 khandha 견해도 끝납니다. khandha, dhātu, āyatana, paṭicca samuppāda를 알라고 하는 것은 그런 방식으로 khandha가 중생·개인이 아님을 알라는 것입니다. khandha를 떼어 보고, 다섯 khandha로 나누어 보고. dhātu로 나누어 보면 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, pathavī dhātu, ākāsa dhātu, viññāṇa dhātu라는 여섯 dhātu로 나누어 봅니다. 나누어 보면 거기서도 satta-puggala diṭṭhi는 끝납니다.
ඇස කන දිවනාසය, ශරීරය මන කියන මේවා එකතු කරලා මේවා ආයතන කරෙන්න මේකට සත්වයා කියනවානම්. චක්කායතනය සත්වයද සෝතායතනය සත්වයද රූපයතනය සත්වයද සද්ධායතනය සත්වයද ගානායතනය කියන්නේ සත්වයද ගන්ධායතනය කියන්නේ සත්වයද බලා ගියාහම අභ්යන්තර බාහිර දෙකම අරගෙන අභ්යන්තරයට සත්වයා කිව්වානම් රූපායතනය කියන සත්වයද සද්ධායතනය කියන සත්වයද ගන්ධායතනය කියන සත්වයද ජිව්හායතනය කියන්නේ සත්වයද කායායතනය කියන්නේ සත්වයෙක්ද මනායතනය කියන්නේ සත්වයෙක්ද ඒත් නෑ ඒක ආයතනයක්නේ ආයතනය සත්වයෙක් නෙමෙයි. එහෙනම් ඔය හය හකලා සත්වයා පනවන්න පුළුවන්. මොනවද පනවන්න ඒත් බැහැනේ. එහෙනම් ඔය හයේම සම්පින්න නිසා මායා මුලාවකට ගත්ත නිගමනයක් තිබුණාය අන්ය නිගමන සත්වයා කිව්වා. අන්න එහෙනම්
눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 모아 āyatana라 하고 이것을 중생이라 한다면, cakkhāyatana가 중생입니까, sotāyatana가 중생입니까, rūpāyatana가 중생입니까, saddāyatana가 중생입니까, ghānāyatana가 중생입니까, gandhāyatana가 중생입니까? 이렇게 보아 가면 안과 밖 둘 다 가져다가 안쪽을 중생이라 했다면, rūpāyatana가 중생입니까, saddāyatana가 중생입니까, gandhāyatana가 중생입니까, jivhāyatana가 중생입니까, kāyāyatana가 중생입니까, manāyatana가 중생입니까? 그것도 아닙니다. 그것은 āyatana일 뿐, āyatana는 중생이 아닙니다. 그러면 그 여섯을 빼고 중생을 세울 수 있습니까? 무엇을 세웁니까? 그것도 안 됩니다. 그렇다면 그 여섯의 뭉침 때문에 환영과 속음으로 받아들인 결론이 있었고, 그 결론을 중생이라 한 것입니다.
ආයතන වතනය ඉබෙදලා බලනවා සත්වයා ස්කන්ධ වශයෙන් බෙදලා බැලුවා සත්ව පුද්ගල ප්රඥා මේ ඒකේ මේ ඒකට පනවලා සම්මත කරන්න දෘෂ්ටිය තියන්න බැහැ. ධාතු වශයෙන් බෙදලා බැලුව සත්ය පුද්ගලය පනවන්න බැහැ. ආයතන වශයෙන් බෙදලා බැලුව සත්වය පුද්ගලය පනවන්න බැහැ. පරිච සමුපපාද වශයෙන් බෙදලා බැලුව සත්වය පුද්ගලය පනවන්න බැහැ. මොන විදිට බෙදලා බැලුවත් සත්වය පුද්ගලය පනවන්න බැහැ කියලා දැනගත්දා ස්කන්ධ ධාතු ආයතන පරිච්ච සමුප්පාද ආදී මේක දැනගැනීමට කියනවා අභිධර්මය දැනගත්තා අභිධර්මය කියන්නේ ගැඹුරුම ධර්මය ඔන්න ඕක
āyatana로 나누어 보고 khandha로 나누어 보니, 중생·개인을 세워 관습으로 삼을 견해를 둘 수 없습니다. dhātu로 나누어 보아도 중생·개인을 세울 수 없습니다. āyatana로 나누어 보아도 중생·개인을 세울 수 없습니다. paṭicca samuppāda로 나누어 보아도 중생·개인을 세울 수 없습니다. 어떻게 나누어 보아도 중생·개인을 세울 수 없다는 것을 안 날, khandha, dhātu, āyatana, paṭicca samuppāda 같은 것들을 아는 것을 두고 abhidhamma를 알았다고 합니다. abhidhamma란 가장 깊은 dharma, 바로 그것입니다.
ඔය ටික දැනගන්න නම් ඔය ටික තමයි විග්රහ වෙලා තියෙන්නේ අභිධර්මයට ස්කන්ධ පිළිබඳ ධාතු පිළිබඳ ආයතන පිළිබඳ පච්ච සමුප්පාද පිළිබඳ විග්රහය තමයි පෙලා තියෙන්නේ සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියක් නැති කරගන්න යථාර්ථයෙන් දකින හැටන් අභිධර්මය තියෙන්නේ ඕක තව සියුම්ම කරලා බොහොම සියුම් විග්රහයත් එක්ක වෙලා. ඒක ධර්ම රසය මිසා ඒ වගේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්ම ගාභීරත්වය දකින්න මිසා නිවන් දකින්න එච්චර ඇත අතර යන්න ඕනේ නැහැ. චතුරාර්ය සත්යය දකින මට්ටමට ඔය ටිකෙන් ස්කන්ධ ධාතු ආයතන අත්ද දැනගත්තාම හොඳටම ඇති. ඒ මට්ටමයි සූත්ර පිටය තියෙන හින දැනගත්ත එක.
그것을 알게 하려고 abhidhamma에 풀이되어 있는 것이 바로 그것입니다. khandha에 대한, dhātu에 대한, āyatana에 대한, paṭicca samuppāda에 대한 풀이가 펼쳐져 있습니다. satta-puggala diṭṭhi를 없애고 실상으로 보는 방식으로 abhidhamma가 있는데, 그것을 더 미세하게, 아주 미세한 풀이와 함께 펼쳐 놓았습니다. 그것은 dharma의 맛, 붓다 dharma의 깊이를 보기 위한 것일 뿐, nibbāna를 보는 데는 그렇게 멀리 갈 필요가 없습니다. 네 ariya sacca를 보는 단계에는 그만큼, 곧 khandha, dhātu, āyatana를 아는 것으로 넉넉합니다. 그 단계가 sutta piṭaka에 있는 앎입니다.
තේරුම් ගන්න බැරි හරිය තියෙනවා. අපි ධර්ම පිටකයෙන් විග්රහ කරගන්න පුළුවන් පැටිලා තියෙනවා. තවත් ධර්ම රසය විඳින්න පුළුවන් මහා ඥානවන්ත අයට මේ වගේ ගැඹුර බලන්න පුළුවන් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දහම් හරේ දහම් ගැඹුර කොච්චරද කියලා බලන්න පුළුවන්. තව එහලා බැහැලා අර අභිධර්මයට අයිති ස්කන්ධ ධාතු ආයතන පටිච්ච සමුප්ද විග්රහය බලනකොට කොයි තරම් ීක්ෂණද කොයි තරම් මේ ලස්සනට ක්රමානුකූලද කොයි තරම් හේතුඵලයට එකඟද මෙච්චර ධර්මයක් මේ ලෝකේ දේශනා කරන්න පුළුවන් සමථයෙක් ඉන්නවද තව ඉඳලා තියෙන්න පුළුවන්ද කොහෙද ඉන්නේ කවුද ඉන්නේ? කොහෙද එහෙම ඔප්පු කරන්න පුළුවන් සාධක තියෙන්නේ මේ ආදි වශයෙන් මේ සියල්ලම බැලියි හැ. බලාපුවහම අන්න බුද්ධ ඥානයේ තියෙන ශ්රේත් තත්වය පේනවා. බුදුන් කියන්නේ කොහතම් ගැඹුරු ඥානයක් ඇති කෙනෙක්ද පුදුම උත්තමන්න කියලා ඒක දකිනවා එතන.
이해하기 어려운 부분도 있습니다. dharma piṭaka로 풀이할 수 있도록 펼쳐져 있습니다. 더 나아가 dharma의 맛을 누릴 수 있는 큰 지혜를 지닌 이들은 이런 깊이를 보며 붓다 dharma의 핵심과 깊이가 얼마나 되는지 볼 수 있습니다. 더 깊이 내려가 abhidhamma에 속한 khandha, dhātu, āyatana, paṭicca samuppāda의 풀이를 보면, 얼마나 날카롭고, 얼마나 아름답게 짜여 있고, 얼마나 hetu-phala에 맞는지, 이런 dharma를 이 세상에 설할 수 있는 능력자가 있는지, 또 있었을 수 있는지, 어디에 누가 있는지, 그것을 증명할 근거가 어디 있는지, 이런 것들을 모두 살펴보면 Buddha 지혜의 뛰어남이 보입니다. 붓다란 얼마나 깊은 지혜를 지닌 분인지, 얼마나 놀라운 분인지 거기서 봅니다.
ඉතින් ඔය ආකාරයෙන් අපි දැනගන්න ඕනේ. අන්න පච්චං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤු කියන ගුණයෙත් දැන් අපිට මේ ප්රශ්න කිපියට උත්තර ආවා. දැන් මොකද දැන් මෙතනින් පෙන්නුවේමේ පටිච්ච සමුප්පාදය සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියට තුළද නැද්ද කියන ප්රශ්නයට උත්තරය දැන් ඕකෙම ඇදින් තියෙනවා.
그렇게 우리는 알아야 합니다. paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 덕목으로 이제 몇 가지 질문에 답이 나왔습니다. 여기서 보인 것은, paṭicca samuppāda가 satta-puggala diṭṭhi 안에 있느냐 없느냐는 질문의 답이 이제 바로 그 안에 들어 있다는 것입니다.
ඉතින් එතකොට ඊළඟ වචනය මොකක්ද අපි දහම් ුණ හයකින් පච්චං වේතබ්බු විඤ්ඤු කියන ගුණයට ආවේ. අනික තමයි දැන් ඕපන අයික ගුණය. ඒහි පස්සත් ඕපනයිකෝ පච්චත්තා වේහතබ්බෝ විඤ්ඤු දැන් ඕප කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ උප්පත්තිය උපදීම උපත නයික කියන වචනය පෙන්නන්නේ උපදින න්යාය
그러면 다음 낱말은 무엇입니까? 우리는 여섯 dhamma guṇa 가운데 paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 덕목까지 왔습니다. 다른 하나가 opanayika라는 덕목입니다. ehipassika, opanayika, paccattaṃ veditabbo viññūhi. 'opa'라는 말이 보이는 것은 upapatti, 곧 태어남입니다. 'nayika'라는 말이 보이는 것은 태어나는 nyāya, 곧 이치입니다.
දැන් ඕක ඕකින් දැක්කේ නැද්ද එක උපත් හටගන්නේ මොන මොන න්යායෙන්ද කියලා ඔය පටිච්ච සමුප්පාදය දැන් අපි ඒකත් දැක්කයි. ධර්මය ඇසුරු කරපු පටිච්ච සමුප්පාද න්යායානුකූල වැඩපිලීන් බල්ලෙක් හටගන්නවා. එතකොට ඒ වගේම හරක් ධර්මයක් ඇසුරු කරපු පරිච්ච සමුප්පාද න්යාය තුළින් ක්රියාත්මක වෙලා හරකයෙක් හටගන්නවා. ඒ ඒ උපත් හටගන්න න්යායට කියනවා ඕපන් අයික.
그것을 이미 보지 않았습니까? 한 태어남이 어떤 이치로 생기는지, 그 paṭicca samuppāda를 우리는 이미 보았습니다. 개의 dharma를 의지한 paṭicca samuppāda 이치에 맞는 과정으로 개가 생깁니다. 그처럼 소의 dharma를 의지한 paṭicca samuppāda 이치를 통해 작동하여 소가 생깁니다. 그 하나하나의 태어남이 생기는 이치를 opanayika라 합니다.
එතකොට මොකද වෙන්නේ? සිත්හිලා දරාගන්න සුදුසුයි කියලා මේකට අපිට මුඩින් මතින් අටුවා උත්තරයක් දෙනවා. දැන් සිත්හිලා දරාගන්න සුදුසු එක හම්බ වෙනවා. ඕපන් අයික දැකර බව කොහොමද ඒක හොයාගන්නේ? මේ මේ ධර්මය ඇසුරු කරපු හාම මෙන්න මේ තිරිසම්භවටයි කියලා තේරුම් ගත්තට පස්සේ. අපි දැනගන්න අපෝච්චි ඒක නම් සිත්හිලා දරාගන්න සුදුසු නෑ.
그러면 어떻게 됩니까? aṭṭhakathā는 이에 대해 겉으로만 '마음에 품을 만하다'는 답을 줍니다. 이제 마음에 품을 만한 것을 얻습니다. opanayika를 보는 것입니다. 그것을 어떻게 찾습니까? 이런 dharma를 의지하면 이런 짐승 bhava로 간다는 것을 이해한 뒤, '아이고, 그것은 마음에 품을 만하지 않다'고 압니다.
මෙන්න මේ ධර්මය ඇසුර කළො බල්ලෙක් වෙන්න එනවා කිය දැනගත්තට පස්සේ. අප්පෝ ඒකත් සිතිලා දරාගන්න සුදුසු නැහැනේ. දරා ගත්තොත් විනාසයි. මේ මේ ධර්මය හැසර කළුත් සතර අපායට යන්න එනවා කියලා විදිහට තේරුම් ගත්තට පස්සේ අප්පෝ සතර අපා ගත වීමට හේතු වෙන ධර්මයක් සිත් ඉිල්ලා දරාගන්න සුදුසු නැහැ. අයින් කළා. [උගුර කෑරීම] මේ මේ ධර්මය ඇසුරු කළොත් මනුස්සයෙක් අවදින්න එනවා. හැබැයි මැරි මැරි ඉපදිනවා නොයෙක් ආකාර මනුස්ස දුක්ඛස්කන්ධයක් එනවා. ඒකත් හොඳයි කියලා එහනම් සිතුවිලි හදාගන්න සුදුසුන අයින් කරලා.
이 dharma를 의지하면 개가 된다는 것을 안 뒤, '아이고, 그것도 마음에 품을 만하지 않구나. 품으면 망한다.' 이런 dharma를 의지하면 네 apāya로 간다는 식으로 이해한 뒤, '아이고, 네 apāya에 떨어질 hetu가 되는 dharma는 마음에 품을 만하지 않다' 하고 치웠습니다. [헛기침] 이런 dharma를 의지하면 사람으로 태어나게 됩니다. 하지만 죽고 또 죽고 태어나며 갖가지 인간의 괴로움 덩어리가 옵니다. 그것도 좋다고 마음에 품을 만하지 않다며 치웠습니다.
මේ මේ ධර්ම ඇසුරු කළොත් දෙවියෙක් වෙනවා. මෙන්න දේව ධර්මය ඇසුරු කළොත් පටිච්ච සමුප්පාද ක්රියාවලිය ක්රියාත්මක වෙලා මෙන්න මෙහෙම දෙවියෙක් වෙන්න පුළුවන්. වෙනෙහෙකින් වෙන්නේ නැහැ. දෙවියෙක් එන්නේ මේ ධර්මය ඒකත් දැක්කා. ඉතින් ඒ ගියාම හටගත්තා නම් ඉතින් ඒ කාලයක් ඉඳිලනම් ඒකත් ගෙවිලලා යනවා වෙනස යනවා. ආය සැරයක් මේ සැර සල වෙනවා. ඒකත් දරාගන්න සූත්රයක් නෙමෙයි සදාතක බලාපොරොත්තු විමුක්ති ඒකන. මේ මේ දේ ඇසුරු කළොත් බ්රහ්මය ඒක වෙනවා. මේ ධර්මය ඇසුරු කළොත් මෙන්න ඒකේ පටිච්ච සමුප්පාදය බ්රහ්ම ජාතියත් ඒකත් ගෙවිලා යනවා ඒකත් කෙළවරලා යනවා. ඒකේ තල්ලගන්න හරයක් නැහ.
이런 dharma를 의지하면 deva가 됩니다. deva dharma를 의지하면 paṭicca samuppāda 과정이 작동하여 이렇게 deva가 될 수 있습니다. 다른 방식으로는 되지 않습니다. deva가 오는 것은 이 dharma 때문입니다. 그것도 보았습니다. 그리로 가서 생겼다 해도 얼마간 있다가 그것도 닳아 없어지고 달라집니다. 다시 한번 saṃsāra를 돕니다. 그것도 품을 것이 아니고, 영원한 해탈의 바람이 아닙니다. 이런 것들을 의지하면 brahma가 됩니다. 이 dharma를 의지하면 그 paṭicca samuppāda로 brahma jāti가 되지만, 그것도 닳아 없어지고 끝나 버립니다. 거기에는 붙잡을 핵심이 없습니다.
එහෙනම් මොකක්ද හිතහා දරාගන්න ඕනේ අත්හැරීමක් ඇත්්ද නොයල්මක් ඇත්්ද මිදීමක් ඇත්්ද තුන් භවීම අත්හැරීම නොයල්ම මිදීම මිසක් මට ඔය ධර්ම එකක්වත් අල්ලගන්න දෙයක් නෑහැ කියලා දැනගත්තහම හිත්හිලා දරාගන්න සූසු එකම දේ මොකක්ද ඕකෙන් අහක් වෙන අත්හැරෙන යන්න මිදී යන යම් ධර්ම මාර්ගයක් ඇද සිහි කරන්න අන්න ඒ නිවන් දැකීමට හේතු වෙන ධර්ම මාර්ගය සිතිලා දරා ගන්නවා මිසා කොයින් පිටසන මට සිත්තිලා දරාගන්න වටින එකක් නෑහැ කියලා ඔය ධර්මය තුළින් දක්ගන්නවා. එහෙනම් හිතිහිලා දරාගන්න සුදුසු දැනගන්නවා කියන එක ඔපනග කියන එකෙත් ඔය අර්ථය තියෙනවා. හැබැයි හිතිලා දරාගැනට සුදුසු දේ මොකක්ද කියලා විග්රහ කරලා නැති නිසා. ඒක ලැබෙන්නේ කොහොමද කියලා විග්රහ කරලා නැති නිසා ඔය පදය තුළින් ධර්මාවබෝධය ලබා ගැනීමට හරිය වැහිලා තියෙනවා.
그러면 무엇을 마음에 품어야 합니까? 놓음, 끌리지 않음, 벗어남이 있다면, 세 bhava 모두를 놓고 끌리지 않고 벗어나는 것일 뿐, 이 dharma들 가운데 내가 붙잡을 것은 하나도 없다는 것을 알면, 마음에 품을 만한 단 하나는 무엇입니까? 거기서 비켜나 놓아 가고 벗어나 가는 dharma의 길이 있다면 그것을 떠올리는 것입니다. nibbāna를 보는 hetu가 되는 그 dharma의 길을 마음에 품을 뿐, 그 밖에는 내가 마음에 품을 가치가 있는 것이 없다고 그 dharma를 통해 봅니다. 그러니 마음에 품을 만한 것을 안다는 데에도 opanayika의 뜻이 있습니다. 하지만 마음에 품을 만한 것이 무엇인지 풀이하지 않았고, 그것을 어떻게 얻는지 풀이하지 않았기 때문에, 그 낱말로 dharma를 깨닫는 길이 가려져 있습니다.
එහෙනම් ඕපන් අයික ඒහි පසික කියන වචනේදී. මොකක්ද අරගන්න ඕනේ? දැන් ඔන්න අපි දැනගන්නවා ඊළඟට ඊළඟ එක ඕපන් අයික හොයාගන්නවා. මෙන්න මේක තමයි ඉපදීමේ න්යාය. හිතායා දරාගන්න සුදුසු එකක්වත් ඔතන නෑහ. ඕකෙන් අත්හැරින්න වැලී මිදී යන යම්කිසි දහම් මගක් ඇත්්ද අන්න ඒක නම් හිත්ිලා දරාගන්න එක සූසුයි ඒකෙන් නිවන් දකින්න පුළුවන් නිසා.
그러면 opanayika, ehipassika라는 말에서 무엇을 취해야 합니까? 이제 우리는 다음으로 opanayika를 찾아냅니다. 이것이 바로 태어남의 이치입니다. 거기에는 마음에 품을 만한 것이 하나도 없습니다. 거기서 놓고 끌리지 않고 벗어나는 dharma의 길이 있다면, 그것은 마음에 품을 만합니다. 그것으로 nibbāna를 볼 수 있기 때문입니다.
දැන් මොකද වෙන්නේ? ඔය ධර්මය හොඳට විමර්ශනය කරලා තේරුම් අරයි යනකොට ඊළඟ දහම් ගුණයක් ඊළඟට මතු වෙලා යනවා. අපි කියනකොට ඒහි පස්සේක දහම් ගුණන් එව බලව කියලා පෙන්නන්න සුවසුයි කියලා පෙන්නනවා කිව්වට මේක තේරෙන්නේ නෑ. මොකක් පෙන්නන්නද? ඒ බල. පඤඥාවන්තයන් ධම්මෝ නායං ධම්මෝ දුප්පඤ්ඤාස්ස කිව්පම මොකද පෙන්නන්නේ? අර ප්රඥාවන්තයාට පෙන්නන්න කියලා. මොකක්ද පෙන්නන්න තියෙන්නේ ඒක?
그러면 어떻게 됩니까? 그 dharma를 잘 살펴 이해해 가면 다음 dhamma guṇa가 드러납니다. 우리가 ehipassika라는 dhamma guṇa를 말할 때 '와서 보라'고 보여 줄 만하다고 하는데, 그래서는 이해되지 않습니다. 무엇을 보여 준다는 것입니까? '와서 보라'. 'paññavantassāyaṃ dhammo nāyaṃ dhammo duppaññassa'라고 할 때 무엇을 보여 준다는 것입니까? 지혜로운 이에게 보여 주라는 것입니다. 보여 줄 것이 무엇입니까?
එහි පස්සිකෝ කියනකොට ඒව බලයයි කියන්න සුදුසුයි කියලා කියනවා. මොනවා පෙන්නන්නද? තම තමන් විසින් තමන් තමන්ගේ නැන පමණින් තම තමන්ගේ ප්රඥාවට වටහා කරලා තම තමන් දැනගන්න තියෙන ධර්මයට අඬ ගහලා මොනවා පෙන්නන්න? මම මම දැනගත්ත එක මගේ හිතෙන් මම දැනගන්නවා මගේ ප්රඥාවෙන් මට වැටහෙනවා නිසා මම කොහොමද අනිකර කියා දෙන්න. අනිකාර පෙන්නන්නේ කොහොමද ධර්මය?
ehipassiko라고 할 때 '와서 보라'고 말할 만하다고 합니다. 무엇을 보여 주라는 것입니까? 각자 자기 앎만큼, 자기 지혜로 깨달아 각자 알아야 할 dharma에 불러서 무엇을 보여 줍니까? 내가 안 것은 내 마음으로 알고 내 지혜로 깨닫는 것인데, 어떻게 남에게 가르칩니까? 남에게 dharma를 어떻게 보여 줍니까?
ධර්මය තමාගේ මනස තුළින් තමාගේ ප්රඥාව තුළින් තමන් දැකිය යුත්තට නේද? ධර්මය තම තමන් දැකිය යුතුනා. කාක් පෙන්න කවුරුවත්ලා කොහොමද පෙන්නන්නේ? එහෙනම් අන්නටත් පෙන්නන්න පුළුවන් එකක්න.
dharma는 자기 마음을 통해, 자기 지혜를 통해 자기가 보아야 하는 것 아닙니까? dharma는 각자 보아야 하는 것입니다. 누가 누구에게 어떻게 보여 줍니까? 그렇다면 남에게도 보여 줄 수 있는 것이라는 말입니까?
එක්කෝ තම තමන් ලැකිය දින්න ගැලපෙන්නේ නැහැනේ එතකොට තම තම නැන පමණින් දැනගත යුතු කියලත් මේක පෙන්නනවා දින් හර කාය වලක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් අනිත් හර කියනවා ඇවිදි බලන්න කියලා පෙන්නන්න පුළුවන් එකක් කියලා. බලාගන්න කියලා පුළුවන්ද පෙන්නන්නේ?
그런데 다른 한편에서는 와서 보라고 보여 줄 수 있는 것이라고 합니다. 보라고 보여 줄 수 있습니까?
මෙන්න මේක තමයි මේ අටුවා විග්රහ කරන්නේ යනකොට පෙන්නපුම තැන්වල අපි හොඳට විමර්ශනය කළ යුත්තේ. මේවා තේරුම් ගන්න ඕනේ. දැන් එව බලව කියන හතම් පෙන්නන්න කියන එක තමයි මේ අටුවාවලදී මේක ගැන විග්රහ කරලා පෙන්නන්නේ. එහි පස්සේ ගුණයට දැන් මොකක්ද මෙතන පෙන්නන්නේ? ධර්මය දැක්කට පස්සේ දැන් අපි මේ ලෝකේ ජීවත් වෙනකොට ධර්මානුකූලව දකින්න ඕනේ.
aṭṭhakathā가 풀이해 가며 보여 준 바로 이런 곳들을 우리가 잘 살펴야 합니다. 이런 것들을 이해해야 합니다. '와서 보라'고 보여 줄 만하다는 것을 aṭṭhakathā에서는 ehipassika 덕목으로 풀이해 보입니다. 그러면 여기서 보여 주는 것은 무엇입니까? dharma를 본 뒤에는 우리가 이 세상에 살면서 dharma에 맞게 보아야 한다는 것입니다.
කොහොමද ධර්මානුකූලව දකින්නේ? ඇහැ රූප දකිනවා. කන සද්දයට යොමු වෙනවා. දිව රසයට යොමු වෙනවා, නාසය ගන්ධයට යොමු වෙනවා. කය ස්පර්ශයන්ට යොමු වෙනවා. මේ මොහොතක් මොහොතක් පාසා අපි යොමු කරනවා. ඔන්න ඔය ඒහි කියලා කිව්වා අන්න ඒ තැන්. ඒ යොමු කරන තැනදිම දකින්න දක්ෂ වෙන්න ඕනේ. පස්ක කරන්න ඕන ඇහ ස්පර්ශය දකින්න ඕනේ යථාර්ථයෙන්. අපි දැකපු දහමට අන්න ඕනේ.
어떻게 dharma에 맞게 봅니까? 눈이 rūpa를 봅니다. 귀가 소리로 향합니다. 혀가 맛으로 향하고, 코가 냄새로 향합니다. 몸이 닿음으로 향합니다. 순간순간 우리는 향합니다. 'ehi'라고 한 것이 바로 그 자리입니다. 향하는 바로 그 자리에서 보는 데 능해야 합니다. 'passa' 해야, 눈의 phassa를 실상대로 보아야 합니다. 우리가 본 dharma에 맞게.
මේ කුමක්ද? කොයහාට අයිතිද? මේක කාම ලෝකයට අයිතියි රාගයට අයිතියි. මේ දැකපු දර්ශනය පිළිබඳව දකිනකොටම දැකීම දැකීමේ මාත්රයක් පමණයි කියලා නවත්තන්නේ නැතුව දැකීමට ඇලුනොත් එහෙම මේ අපේ පුරුද්ද? එක්කෝ ගැටෙනවා, එක්කෝ ඇලෙනවා, එක්කෝ මුලා වෙනවා. මෙහරි නාදයක් එනවා. එනකොටම එතට ඇලෙනවා. එක්කෝ මේ නාදයට අමිහිරි නම් ගැටෙනවා. ඒකට මුලා වෙනවා.
이것은 무엇인가? 어디에 속하는가? 이것은 kāma 세계에 속하고 rāga에 속한다. 본 모습에 대해 보는 바로 그 순간 '봄은 봄일 뿐'이라고 멈추지 않고 봄에 달라붙으면, 그게 우리 습관 아닙니까? 부딪치거나, 달라붙거나, 어리석어집니다. 달콤한 소리가 옵니다. 오자마자 거기 달라붙습니다. 아니면 그 소리가 듣기 싫으면 부딪칩니다. 그것에 어리석어집니다.
ගන්ධයක් ආවොත් ඒක මෙහිරිම් ඇලෙනවා, අමිෙහිරි නම් ගැටෙනවා. ඒකට මුලා වෙනවා. රසයක් ආවොත් මෙහෙන් ඇලෙනවා, අමිෙහිරි නම් ගැටෙනවා ඒකට මුලා වෙනවා. ස්පර්ශයක් ආවත් මෙහරි නම් ඇලෙනවා, අමිහිරි ගැටෙනවා ඒකට මුලා වෙනවා. නමුත් මේ පැවැත්මේ යන අපිට කොයි මොකයි මොහොතේ හරි ඕවා කියන එක එනවා. මන වඩන රූප, මන වඩන ශබ්ද, මන වඩන ගඳ, මන වඩන රස, මන වඩන පහස එක එක අවස්ථාවල ගොදුරු වෙනවා.
냄새가 오면 좋으면 달라붙고 싫으면 부딪치고, 그것에 어리석어집니다. 맛이 오면 좋으면 달라붙고 싫으면 부딪치고, 그것에 어리석어집니다. 닿음이 와도 좋으면 달라붙고 싫으면 부딪치고, 그것에 어리석어집니다. 그런데 존속 속을 가는 우리에게는 어느 순간에든 그것들이 옵니다. 마음에 드는 rūpa, 마음에 드는 소리, 마음에 드는 냄새, 마음에 드는 맛, 마음에 드는 닿음이 때마다 대상이 됩니다.
ඔන්න ඒ තැනදී අපි දැනගන්න ඕනේ. මේකට ඇලෙන්න ගියොත් එහෙම පැවැත්මට හේතු වෙන්නා වූ පැත්තටයි යන්නේ. මේකට ගැටෙන්න ගියොත් එහෙම ගැටි ගැටි ඒ පස්සේ ඒකට අවශ්ය පැත්තේ ගැටෙන පැත්තේ යන්නේ. ඇලීමෙන් ගියොත් ගැටීමෙන් ගියොත් මුලා වෙලයි ගමන් කරන්න. මුලාව ගමන කොහරද පැවැත්ම පවත්වන්න මිසක් වෙනකට නෙමෙයි කියලා දැක්ක අහන්න ඔන්න ඕක ඒ තැන දැකලා.
바로 그 자리에서 알아야 합니다. 이것에 달라붙으면 존속의 hetu가 되는 쪽으로 갑니다. 이것에 부딪치면 부딪치고 또 부딪쳐 그 부딪치는 쪽으로 갑니다. 달라붙음으로 가든 부딪침으로 가든 어리석어져서 가는 것입니다. 어리석음의 길은 존속을 이어 갈 뿐 다른 데로 가지 않는다는 것을 그 자리에서 봅니다.
දකින්න පුරුදු වෙන්නට මොකද එන්නේ? එතන ඇලීමක් තිබුනම් අත්ඇරලා යනවා. ගැටීමක් තිබුනම් අත්හැරලා යනවා. මුලාවක් තිබුනම් අත්හැරලා යනවා. අන්න රාග අක්ෂයට, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහ අක්ෂයට මග පැදෙනවා.
보는 데 익숙해지면 무엇이 옵니까? 거기 달라붙음이 있으면 놓아 버립니다. 부딪침이 있으면 놓아 버립니다. 어리석음이 있으면 놓아 버립니다. 그러면 rāgakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya로 길이 열립니다.
මෙන්නඒ යම් යම් තැනකදී යථා යථාවා කායෝ පනහිතෝ හෝති තථා තනං පජානාති කිය ඔන්න ඔතෙන්ට මේ කායන් ප්රණීතියයි කියලා යම් තැනක හිත පිහිටිරවනවානම්. පිත කරනවා නම් මෙන්න මේ මේ ආකාරයන්ගේ යථාර්ථය තථා තත්ත්වය මේකයි කියලා දැනගන්නවා.
'yathā yathā vā panassa kāyo paṇihito hoti tathā tathā naṃ pajānāti'라고 한 것이 바로 거기입니다. 이 몸이 어디에 어떻게 놓여 있든, 어디에 마음을 두든, 그 모양의 실상, 있는 그대로가 이것이라고 압니다.
අන්න ඒක දැනගත්තහම මොකද වෙන්නේ? මන වඩන රූප පස්සේ ගියොත් ලෝකයට මන වඩන ශබ්දය පස්සේ ගියොත් ලෝකෙට මන වඩන ගන්ධෙහි ඇලුනොත් ලෝකෙට මන වඩන රතේ ඇල්ලුනොත් ලෝකෙට මන වඩන පහතේ ඇලුනොත් ලෝකෙට එන මොහොතෙම ඒක දැනගන්න හැකියාව ලැබුණානම්. දහම් ගුණය දිවුනොත්. අන්න තව ගුණ වුණා. මෙන්න මේකට කියනවා එහි පස්සක කියන තැනට පත් වෙලා දහම් ගුණයෙන් දියුණු වුනා. ඔන්න දහම් ගුණයක්.
그것을 알면 어떻게 됩니까? 마음에 드는 rūpa를 따라가면 세상으로, 마음에 드는 소리를 따라가면 세상으로, 마음에 드는 냄새에 달라붙으면 세상으로, 마음에 드는 맛에 달라붙으면 세상으로, 마음에 드는 닿음에 달라붙으면 세상으로 오는 바로 그 순간 그것을 알 능력을 얻었다면, dhamma guṇa가 자랐다면, 덕이 또 늘어난 것입니다. 이것을 ehipassika에 이르러 dhamma guṇa로 자랐다고 합니다. 이것이 dhamma guṇa입니다.
මේක කාටවත් පෙන්නන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි තමන්ම දකින්න ඕනේ ඒක.
이것은 누구에게 보여 줄 수 있는 것이 아니라 자기가 직접 보아야 하는 것입니다.
මට රහෙන ලා මයි දන්නේ නැ දන්නේ නැහැනේ. මට වහස වැටහෙන ලා මම දන්නවා ිසා කන කෙනෙක් දන්නවා. තම තමන්ගේ දැනගන්න නැහ තම තමන්ට අහපු
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වෙලාව. ඒ ඒ තැන ප්රත්යක්ස කරන එකට කියනවා ඒ පස්සේ. අන්න ඒ තැනම ප්රත්යය ක්ෂේ කරන්න ඕනේ. පස්සක කිව්වේ ඒකයි. දැනගන්නවා කිව්වට බැහ. ඒ ඒ තැනදිම ලෝකයේ පැවැත්මට හිතු වෙන්න ප්රත්වේය ක්ෂේ කරන්න අපි දක්ෂ වෙන්න ඕන ධර්මය තුළින්.
그 자리 그 자리에서 직접 보는 것을 ehipassika라 합니다. 바로 그 자리에서 paccaya를 다하게 해야 합니다. passika라고 한 것이 그것입니다. 안다고만 해서는 안 됩니다. 그 자리 그 자리에서 세상의 존속에 hetu가 되는 paccaya를 다하게 하는 데 dharma를 통해 능해야 합니다.
එහෙනම් මන වඩන රූපයක් ආප තැන මන වඩන්න ශබ්දයක් ආප තැන මන වඩන ගන්ධයක් ආප තැන මන වඩන රසයක් ආප තැන මන වඩන පහසක් ආපු තැන මන වඩන ධර්මයක් ආපු තැන එතනම අපි ඒ ප්රත්යය ක්ෂය කර දමන්න ඕනේ. මෙන්න අහුවන මෙන්න සසරට හේතුව මෙන්න පැවැත්මට මුල. මේක ඇළුම් කිරීම. එහෙනම් ඉන්ද්රිය සංවරයෙන් යුක්ත වෙන්න ඕනේ.
그러니 마음에 드는 rūpa가 온 자리, 마음에 드는 소리가 온 자리, 마음에 드는 냄새가 온 자리, 마음에 드는 맛이 온 자리, 마음에 드는 닿음이 온 자리, 마음에 드는 dhamma가 온 자리, 바로 거기서 우리는 그 paccaya를 다하게 해 버려야 합니다. 여기 걸려든 이것이 saṃsāra의 hetu이고, 존속의 뿌리, 곧 달라붙음입니다. 그러니 indriya saṃvara를 갖춰야 합니다.
ඉන්ද්රිය අසංවර වුනොත් තව සිහියෙන් ඉන්නේ. ඉන්ද්රිය සංවර නම් මනා සිහියෙන් හිටියා නම් ඒ එන එන එක ඒ මොහොතේ පත්තේ ක්ෂය කරනවා. තව තැනෙක් ක්ෂය කරන්න අපි ඉතුරු වෙලා නැ. එතනම ක්ෂය කළොත් ඔහු පෙරත් නෑහ, දැලුත් නෑහැ, මතුත් නැහැ. තුන්පලේමනේ. [උගුර කෑරීම] අතීතයේත් නෑහ. අනාගතයෙත් නෑහැ. වර්තමානයෙත් නෑ. සුන්ලෙන්ම නිදහස් ඔන්න ඡන්දර රාගය දුරු කරගන්න හැටි.
indriya가 단속되지 않으면 sati를 잃고 있는 것입니다. indriya가 단속되어 바른 sati로 있었다면, 오고 또 오는 것을 그 순간 다하게 합니다. 다하게 할 다른 곳이 우리에게 남지 않습니다. 거기서 다하게 하면 그에게는 전에도 없고, 지금도 없고, 앞으로도 없습니다. 세 때 모두입니다. [헛기침] 과거에도 없고, 미래에도 없고, 현재에도 없습니다. 세 때 모두에서 자유롭습니다. 이것이 chandarāga를 없애는 방식입니다.
අතීත අනාගත වර්තමාන දැන් අපි කාරණා තුනක් අතීත එකක් තියෙනවා වර්තමානයක් තියෙනවා අනාගතයක් තියෙනවා. ලෝක සම්මතයේ කාලායක් ඕකට තියෙනවා. අතීත කියන්නේ ඉස්සර ඒවා. වර්තමාන කියන්නේ දැන් ඒවා. අනාගත කියන්නේ ඉදිරියට ඒවා. දැන් මේකේ දහම් අර්ථය දැනගන්න ඕනේ.
과거, 미래, 현재. 우리에게는 세 가지가 있습니다. 과거가 있고, 현재가 있고, 미래가 있습니다. 세상 관습의 시간이 그렇게 있습니다. 과거란 예전 것, 현재란 지금 것, 미래란 앞으로의 것입니다. 이제 여기 담긴 dharma의 뜻을 알아야 합니다.
ඒ ඉස්සරය දැන් අපි මනසේ මොනවද අපි මතක් කර ගන්නේ? අති හිතවත් දේවල් මතක් කරගන්න. අතිහ හිත දේවල් තමයි ඉස්සරයා මතක් කරලා ගන්නේ. අන්න අතිහිත අතහිත අයින් කරන්න ඕනේ එකක්. ඕවා මතක් වෙනකොටම වැඩක් නෑහැ කියලා දැනගෙන අයින් කරන්න ඕනේ. අති හිතවත්කම අයින් කරන්න ඕනේ. අත හිතෙන් මිදෙනවා. අති හිතවත් දේවල් තමයි මතකේ තියාගෙන ඉන්නේ.
그 예전 것으로 우리는 마음에 무엇을 떠올립니까? 아주 정다운(ati-hita) 것들을 떠올립니다. 아주 정다운 것들을 예전 것(atīta)으로 떠올리는 것입니다. 그 아주 정다움을 치워야 합니다. 그것들이 떠오르는 순간 쓸모없다고 알고 치워야 합니다. 아주 정다움을 치워야 합니다. 그러면 그 정다운 마음에서 벗어납니다. 우리가 기억 속에 두고 있는 것은 바로 아주 정다운 것들입니다.
වර කරනවා කියන්නේ මාන කරනවා කියන්නේ මැන මැන ක්රියාත්මක වෙනවා. දැන් මේ වර්තමාන කිව්වේ අර හිතවත් දේවල් කියලා දැන් හම්බෙ රූප ශබ්ද ගන්ධ රස මන වටිනවා පස්සේ ගිහිල්ලා ඒ පස්සේ වර්තනය වෙනවට කියනවා වර්තමාන මැන මැන වර්තනය වෙනවා. ඒක අයින් කරගන්න ඕනේ.
vartana 한다, māna 한다는 것은 재고 또 재며 작동한다는 것입니다. 현재(vartamāna)라 한 것은, 그 정다운 것들, 지금 얻는 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 마음에 드는 것들을 따라가 그쪽으로 굴러가는 것을, 재고 또 재며 굴러가는 것을 vartamāna라 합니다. 그것을 치워야 합니다.
එතකොට අනාගත් ඒවා එකක්වත් නෑහ ඉස්සරහට. ඕවා ඔක්කොම අනාගන්න තමයි තියා. අනාගතය අයින් කරහම අනාගතය ඉවරයි ඔය ටික අයින් කරපුහම නිවන් දකින්න
그러면 미래(anāgata)는, 앞으로 그 어느 것도 오지 않는다는 것입니다. 그것들이 모두 오지 않도록 둡니다. 미래를 치우면 미래도 끝납니다. 그것들을 치우면 nibbāna를 보도록…