와하라까 코리아
CD015-05

CD015 · 5번째 · 29분 · 원문 녹음

iti pi so 풀이

ඉතිපි සෝ විග්‍රහය.

විස්තර කරන්න කියන එක. න්ාදී බුදු ගුණ පිළිබඳව විස්තරයක් කරන්න ගියොත් එහෙම අප්‍රමාණ බුදුගුණ ප්‍රමාණවත්ව විස්තර කරන්න බැහැ. මෙතන්දි අපි දැකගත යුතු

…풀어 말한다는 것입니다. arahaṃ 으로 비롯하는 아홉 Buddha guṇa 를 풀어 말하려 한다면, 헤아릴 수 없는 Buddha guṇa 를 넉넉히 다 풀어 말할 수는 없습니다.

කරන්න බැහැ. මෙතන්දි අපි දැකගත යුතු ක්‍රමයක් තියෙනවා. දැන් ඔය ත්‍රිපිටක එතන

여기서 우리가 알아보아야 할 길이 하나 있습니다.

ක්‍රමයක් තියෙනවා. දැන් ඔය ත්‍රිපිටක එතන තියෙනවා විජ්ජාචරණ සම්පන්න කියන්නේ මොකද කියලා එක්තරා ඉස්ත්‍රියක් ඇදිලා එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ නමගෙන් ඇහුවා. විද්‍යාතන

Tipiṭaka 에 이런 이야기가 있습니다. 어떤 여인이 와서 한 bhikkhu 에게 vijjācaraṇa sampanna 란 무엇이냐고 물었습니다.

භික්ෂූන් වහන්සේ නමගෙන් ඇහුවා. විද්‍යාතන සම්පන්න නිසා විද්‍යා තරණ සම්පන්න කියනවා කියලා උත්තරයක් දුන්නා.

그분은 vijjācaraṇa 를 갖추었기에 vijjācaraṇa sampanna 라 한다고 답했습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් ගිහිල්ලා ඇහුවා. විද්‍යාචරණ සම්පන්න නිසා විද්‍යාචරණ සම්පන්න කියනවා කියලා උත්තරයක් දුන්නා.

Buddha 께 가서 여쭈었더니, Buddha 께서도 vijjācaraṇa 를 갖추었기에 vijjācaraṇa sampanna 라 한다고 답하셨습니다.

[උගුර කෑරීම] දැන් මෙතෙන්දි ඒක එහා උත්තරයක් දුන්නේ නැ.

[목을 가다듬음] 여기서 그 너머의 답은 주지 않으셨습니다.

ඒ කියන්නේ ඒකට තව වචනයක් දෙන්න බැ. ඔය වචනයෙන් අප්‍රමාණ ගුණයක් ගැබ්වෙලා තියෙන වචනයක් ඔ

곧 거기에 다른 낱말을 더 붙일 수 없다는 뜻입니다. 그 낱말은 헤아릴 수 없는 guṇa 를 품은 낱말입니다.

දැන් විද්‍යා නාටද පසලොත් චරණ ගුණයදියෙන් එමු නිසාද පිරුණු විජ්ජා චරණ නම්ද කියලා අපිට ඔය විග්‍රහ කරලත් තියෙනවා දැන් අපේ කවි වලට

물론 여덟 가지 vijjā 와 열다섯 가지 caraṇa guṇa 로 가득하기에 vijjācaraṇa 라 하느냐고, 우리는 우리 노래 글(kavi)에서 그렇게 풀이해 놓기도 했습니다.

ඉතින් අත්ත විද්‍යා පසලොත් චරණ ධර්ම වලින් යුත්තයෙන් විද්‍යාචරණ සම්පන්න කියනවා කියලා.

그래서 여덟 가지 vijjā 와 열다섯 가지 caraṇa dharma 를 갖추었기에 vijjācaraṇa sampanna 라 한다고 말합니다.

හැබැයි මේ විදිහට අපි කොච්චර කිව්වත් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ අෂ්ඨවිද්‍යා මෙන්න මේවයි කියලා තේරුම් ගන්න එයා බුදුවරයෙක්ම වෙන්න ඕනේ.

하지만 우리가 이렇게 아무리 말해도, Buddha 의 여덟 가지 vijjā 가 바로 이것이라고 알아들으려면 그 사람 스스로 Buddha 가 되어야 합니다.

උන්වහන්සේගේ පසලොච්චරන ධර්ම මේවයි කියලා තේරුම් ගන්න නම් ඒ ජාතියම බුදුවරයෙක් ඕනේ.

그분의 열다섯 가지 caraṇa dharma 가 이것이라고 알아들으려면 꼭 같은 Buddha 가 있어야 합니다.

තව කෙනෙකුට ඒක තේරුම් ගන්න බැ.

다른 누구도 그것을 알아들을 수 없습니다.

දැන් අපි හිතමු සාමාන්‍යයෙන් නිකන් අපි ලෞකික අදහසක් අරන් යම්කි උපාධිධාරී විද්‍යා ගුරුවරයේ ඇවිදිලා ළමයෙකුට මොනවා හරි උගන්නනවා. පාල පන්තිය ළමයෙක්ගෙත්

이제 그냥 세속의 보기를 하나 들어 봅시다. 학위를 가진 과학 선생님이 와서 아이에게 무언가를 가르친다고 해 봅시다.

හරි උගන්නනවා. පාල පන්තිය ළමයෙක්ගෙත් විද්‍යාව ගැන කියා දෙනකොට විද්‍යාසවරටර හරි දක්ෂය විද්‍යාව ගැන දන්නවා කියලා ළමයා කියන්න පුළුවන්. ළමයාගේ මට්ටම

유치반 아이에게 과학을 가르쳐 줄 때, 아이는 ‘과학 선생님은 아주 뛰어나다, 과학을 잘 안다’고 말할 수 있습니다. 그것이 아이의 눈높이입니다.

හැබැයි ළමයා විද්‍යාසවරගේ දක්ෂතාවය දැකලද කිව්වේ?

하지만 아이가 선생님의 솜씨를 보고서 그렇게 말한 것일까요?

ඒ ළමයා දන්න විද්‍යාක්ෂර මෙතකින් දක්ෂයි කියන්නේ.

그 아이가 아는 과학만큼만 뛰어나다고 말하는 것입니다.

එයාගේ දක්ෂතාවය මෙන්න මෙච්චර පැටිල්ලා තියෙනවා. එයාගේ මනසට මෙන්න මෙච්චර විද්‍යා කරුණු ගෝචර වෙලා තියෙනවා. ඒ අනුවයි මම කියන්නේ මේු අපේ ගුරුවරයා විද්‍යාවට මෙච්චර දක්ෂා කියලා කියන්නේ එහෙම ගෝලයාට පුළුවන්.

그 선생님의 솜씨는 이만큼 펼쳐져 있고, 그의 마음에는 이만큼의 과학 지식이 들어와 있다, 그러니 우리 선생님은 과학에 이만큼 뛰어나다 — 제자가 이렇게 말할 수 있을까요?

එහෙම කියන්න ක්‍රමයක් නෑ. ඒ තර විශ්වාසයක් තියෙනවා.

그렇게 말할 길은 없습니다. 다만 그만한 믿음은 있습니다.

උන්වහන්සේ නැ ඒ ගුරුවරයා විද්‍යාව පිළිබඳ හොඳ සසර දැනුමක් තියෙන කෙනෙක් කියලා මට විශ්වාසයි.

아이는 ‘아니, 그 선생님은 과학을 꽤 잘 아는 분이라고 나는 믿는다’고 합니다.

හැබැයි තරම කියන්න පුළුවන් කමක් නෑ. විස්තර කරන්න බැ.

하지만 그 크기를 말할 수는 없습니다. 풀어 말할 수 없습니다.

මෙන්න මේ වගේ මේ ගුණ පද වලට තව ගුණ පදවලට තව වචන දාන්න බැ.

바로 이와 같이, 이 guṇa 낱말들에는 다른 낱말을 더 붙일 수 없습니다.

මේ තමයි මූල භාෂාව. මනුස්සයාගේ මූල භාෂාවේ පද.

이것이 바로 뿌리 말입니다. 사람의 뿌리 말의 낱말입니다.

මේ මූල භාෂාවේ පද හැදිලා තියෙන්නේ ගති හඬෙන්. ගති ගුණයෙන් නැගෙන ගති හඬ.

이 뿌리 말의 낱말들은 gati 소리로 만들어져 있습니다. gati guṇa 에서 솟아나는 gati 소리입니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේගේ තිබෙන්නා වූ ගතිගුණ පිළිබඳව ඒ ගති ශබ්ද පදය බුදුරජාණන් වහන්සේටම ගෝචරලා තමයි ලෝකයට පිට වුණේ.

Buddha 께 있는 gati guṇa 에 관한 그 gati 소리 낱말은 Buddha 께 몸소 드러난 다음에야 세상으로 나왔습니다.

එයා ඒ පදය ඇසුරු කරනකොට ඒ පදය තුළ තියෙන හැඟීමට ක්‍රමක්‍රමයෙන් අපේ මනස ලං වෙන්න පටන් ගන්නවා.

그 낱말을 가까이할 때, 그 낱말 속에 담긴 느낌에 우리 마음이 차츰 다가가기 시작합니다.

ඒක වෙන්නේ මොකක් නිසාද?

그것은 왜 그럴까요?

අපිට අමතක වෙච්ච දෙයක් තියෙනවා එක්තරා භාෂාවක්. ඒ භාෂාව රටාව අපිට අමතකයි අද.

우리가 잊어버린 말이 하나 있습니다. 오늘 우리는 그 말의 짜임을 잊었습니다.

මේ ලෝකේ සියලුම සත්වයෝ මේ ශුද්ධ මාගධී කියන භාෂාව කතා කරනවා. කාලයක්.

이 세상의 모든 중생이 한때 이 맑은 Māgadhī 라는 말을 썼습니다.

අන්තක්කල්පවක් මේ ලෝකේ මහා කල්පයක් කියන එකට අන්තක්කල්පසවක් කියන කාලයක් තියෙනවා ලෝකයක් හටගැනීමට හටගෙන පැවතීමට විනාශය කරා ගමන් කිරීමට විනාශ වෙලා පැවතීමට කියන. මෙන්න මේ මහා කල්පයක් කියන කාලයක් තුළ ඔය අන්තක්කල්ප 20ට ඔය කාලේ යනවා.

antarakappa 라는 것이 있습니다. 이 세상에서 mahākappa 하나에는 antarakappa 라는 때가 있는데, 세상이 생겨나는 때, 생겨나 머무는 때, 무너짐으로 가는 때, 무너진 채 머무는 때입니다. 이 mahākappa 라는 때 안에서 그 하나하나에 antarakappa 스물씩이 지나갑니다.

මේ ලෝකේ විනාශ වෙන කාලේදී මේ ලෝක සත්‍යයෝ ආපස්සර කියන බ්‍රහ්ම ලෝකය උපන්නට පස්සේ.

이 세상이 무너지는 때에 이 세상 중생들은 Ābhassara 라는 brahma 세계에 태어납니다.

ලෝකේ විනාශ වෙලා තියෙන අන්තක්කල්ප 20යි. ඊට පස්සේ විනාශ ජලි හටගනිමින් තියෙන අන්තක්කල්ප 20යි. ඔය අන්තක්කල්ප හතලිහම ඉන්නේ එහේ.

세상이 무너진 채 있는 것이 antarakappa 스물, 그다음 다시 생겨나는 중인 것이 antarakappa 스물입니다. 그 마흔 antarakappa 내내 그들은 거기 머뭅니다.

අනිස හැදෙන අන්තක්කල්පය හැදෙන කාලේ තමයි එහෙම මෙහාට එන්නේ.

세상이 생겨나는 antarakappa 의 때에야 이쪽으로 내려옵니다.

මෙහාට ඇවිදිලා මේ හැදිච්ච කාලේ ජීවත් වෙන කාලයේ තමයි මේ භාෂාව පරිවර්තන හදාගෙන සුල භාෂාව මතක නැති වෙනවා. අපි හදාගත්ත භාෂා තුළින් අපේ ජීවිතය ගෙනියන්නේ අදහස් සුව මාරු කරගෙන.

이쪽으로 와서, 이 생겨난 세상에서 살아가는 때에 바로 이 말을 바꾸어 새 말을 만들고, 뿌리 말을 잊어버립니다. 우리가 만든 말로 서로 생각을 주고받으며 삶을 꾸려 갑니다.

එහෙනම් මේ හටගෙන හටගෙන පවතින කාල සීමාන අන්තක්කල්ප විෂය තමයි මේ සියලුම භාෂාව මේ ලෝකේ විහවෙලා තියෙන්නේ.

그러니 세상이 생겨나 머무는 antarakappa 동안에 이 모든 말들이 이 세상에 퍼져 있는 것입니다.

ඉංග්‍රීසි කිව්වත්, ලතන් කිව්වත්, දෙමල කිව්වත්, සියලුම භාෂා කිව්වත් ඔය හැම එකක්ම. විවිධාකාර භාෂාවට පත්වෙලා මිනිහා ඒ තුළ ජීවත් වෙලා අදහසුවම මර කරන්නේ. ඔන්න ඔය ලෝකය හටගෙන පවතින කාලය තුළ අන්තක්කල්ප තුළ.

영어든 라틴어든 타밀어든, 모든 말이 다 그렇습니다. 여러 가지 말이 되어 사람은 그 안에서 살며 생각을 주고받습니다. 바로 세상이 생겨나 머무는 그 antarakappa 동안에 말입니다.

මෙතනින් ගිය තැන්පටත් සුද්ධ මාගධී භාෂාව කතාෙන් තමයි මේ සියලුම ලෝක සත්‍ය ජීවත් වෙන්නේ. ඒක කවුරුවත් උගන්වෙන භාෂාවක් නෙමෙයි. සත්වයාගේ මූල භාෂාව කිව්වේ ඒකයි.

이 때를 벗어난 곳에서는 모든 세상 중생이 맑은 Māgadhī 말을 쓰며 삽니다. 그것은 누가 가르치는 말이 아닙니다. 그래서 중생의 뿌리 말이라고 한 것입니다.

සහ මාගධී මූල භාෂාව ශීන්ගේ මූල භාෂාව ඔය මූල භාෂාව දාන මොනටිහොරිත් නෑහ. සතර භාෂා ඇලන නෑහැ ඒවා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

උගන්නන්න භාෂා ශාත්‍රය වයාකරණ ශාත්‍රය උගන්නලා කියන එකක් නෙමෙයි.

그것은 말본이나 언어학을 가르쳐서 익히는 것이 아닙니다.

අද කුරාූඹුව වෙලා ඉන්න එකක්. ඵල ගැටියා වෙලා ඉන්න එකක්. එදා ඔය භාෂාව කතා කරපු අර බ්‍රහ්ම කල්පියෙත් මේ බ්‍රහ්මය එහෙම කාලයක් කේසින්ත් තිබුණා.

오늘 개미가 되어 있는 것, 메뚜기가 되어 있는 것도 그때에는 그 말을 쓰던 brahma 였던 때가 있었습니다.

මේ ලෝකය හටගෙන පවතින කාලය තුළදී ඇතිවෙන පුද්ගලයා විසින් මේ රාග, ද්වේශ, මෝහ නිසා ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ අධියෙන් දූසරණය වීම නිසා ඇති කරගත්තා වූ පහත් අත්බැවි ලබාගත්ත මේ කාලයේ තමයි සත්තු වෙලා ඉන්නේ.

이 세상이 생겨나 머무는 동안 태어난 사람이 rāga, dosa, moha 때문에, 곧 lobha, dosa, moha 가 넘쳐 더럽혀졌기 때문에 낮은 삶을 얻게 되었고, 그때에 짐승이 되어 있는 것입니다.

සතාට ඒකවත් කරගන්නත් බැ. මනුස්සය වෙලා ඉන්න මට්ටමට ඉන්නෙත් රාග රාගය මුල් කරගත්ත අදහස් මිනිස් සංඛාර නිසා.

짐승은 그것조차 할 수 없습니다. 사람의 자리에 있는 것도 rāga 를 뿌리로 한 사람의 saṅkhāra 때문입니다.

දැන් මේ ලෝකෙට ආවට පස්සේ භාෂාව පරියාසයන්ට පත් වෙලා එක එක භාෂාව කතා කරනකොට මූල භාෂාව ඔක්කොටම අමතකයි.

이 세상에 온 뒤로 말이 이리저리 바뀌어 저마다 다른 말을 쓰다 보니 모두가 뿌리 말을 잊어버렸습니다.

හැබැයි මූල භාෂාවට එන්න නම් අලෝභ, අද්වේශ, අමෝහ කියන ගුණය වැඩෙන්න ඕනේ.

하지만 뿌리 말로 돌아가려면 alobha, adosa, amoha 라는 guṇa 가 자라야 합니다.

දැන් ඒකෙන් පිරිහිච්ච නිසා තමයි මූල භාෂාව පිළිබඳව අපිට හැඟීම එන්නේ නැත්තේ.

지금은 거기서 떨어져 내렸기 때문에 뿌리 말에 대한 느낌이 우리에게 오지 않는 것입니다.

නමුත් අලෝභ, අද්වේශ, අමෝහ ගුණයෙන් බ්‍රහ්ම ගති ගුණයට එනකොට ක්‍රමක්‍රමයෙන් අර ආදි මූල භාෂාවේ හැඟීම එන්න පටන් ගන්නවා ඒ වචන ප්‍රකාශ කරන්න.

그러나 alobha, adosa, amoha 의 guṇa 로 brahma 의 gati guṇa 에 이르면, 차츰 그 옛 뿌리 말의 느낌이 오기 시작해 그 낱말들을 소리 낼 수 있게 됩니다.

ඉතින් අරහං කියන වචනය භාවිතා කළොත් රාගක් ක්ෂය වූ, ද්වේශක් ක්ෂය වූ, මෝහක් සේ වූ බුදුපියාණන් වහන්සේගේ ගති ලක්ෂණයක් තමයි අරහං ගති ලක්ෂණය.

그래서 arahaṃ 이라는 낱말을 쓰면, rāga 가 다하고 dosa 가 다하고 moha 가 다한 Buddha 의 gati 의 모습, 그것이 곧 arahaṃ 의 gati 모습입니다.

අරහං කියන ශබ්දයෙන් ගුණ ගුණ පදයෙන් කියවුනේ. අන්න ඒ ගුණය

arahaṃ 이라는 소리, 그 guṇa 낱말로 말해진 것입니다.

කියවුනේ. අන්න ඒ ගුණය ඒ අවත රාගී වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී ගුණයක් ඇසුරු කරනකොට ක්‍රමක්‍රමීන් ඒගුණ ගුණ පදය තුළින් ගුණ හඬ තුළින් අපි ගෙනියනවා ගති ගුණය කරා. මේක ගති හඬ.

바로 그 guṇa, vītarāgī, vītadosī, vītamohī 의 guṇa 를 가까이할 때, 차츰 그 guṇa 낱말을 거쳐, guṇa 소리를 거쳐 우리는 gati guṇa 로 이끌려 갑니다. 이것이 gati 소리입니다.

ගති හඬ තුළින් ගෙනියනවා ගති ගුණය ගති හඬ භාවිතා කරනකොට ගති එතකොට අපේ හිත ගති ගුණය කරා යනවා. අන්න ඒක උපක්‍රමයෙන් පිරිසිදු කරනවා ඔන්න ඕකයි. බුදු ගුණ සීකනකොට උපක්‍රමයෙන් කිල්ති හිතට පිරිසිදු වෙනවා කිය ඔන්න ඕකටයි.

gati 소리를 거쳐 gati guṇa 로 이끌려 갑니다. gati 소리를 쓰면 우리 마음이 gati guṇa 로 갑니다. 바로 그것이 upakkama 로 깨끗하게 하는 것입니다. Buddha guṇa 를 떠올리면 upakkama 로 더럽혀진 마음이 깨끗해진다는 말이 바로 이 뜻입니다.

එතකොට වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී මේ ගුණ පදය සිහි කරගෙන යනකොට එයා දන්නේ නෑහ සුද්ධ වෙන බව.

그렇게 vītarāgī, vītadosī, vītamohī 이 guṇa 낱말을 떠올려 갈 때, 그 사람은 자기가 깨끗해지는 줄을 모릅니다.

දැන් සෙද්දට [හාස්‍යය] අවශ්‍ය රසායනය දාලා හෝදෙනකොට සේද දන්නේ නෑහැ රෙද්ද සුද්ධ වෙන බව

천에 [웃음] 알맞은 세제를 넣어 빨 때, 천은 자기가 깨끗해지는 줄 모릅니다.

කුණු දන්නේ නෑ කුණු අර රසාය නිසා පොඟලලා ඉවත් වෙන බව මේක ධර්මතාවයක්.

때도 그 세제 때문에 불어서 떨어져 나가는 줄 모릅니다. 이것은 dharma 의 이치입니다.

ඒ ධර්මතාවය පරිදි කුණු ඉවත් වෙනවා හෙද සුද්ධ වෙනවා.

그 이치대로 때가 빠지고 천이 깨끗해집니다.

එතකොට මේක තමයි සිද්ධ වෙන සිද්ධිය.

이것이 바로 일어나는 일입니다.

කරන පුද්ගලයා ඒ අවශ්‍ය කරන රසායනය හරියට දැම්මානම්. ඒ ක්‍රියාවලිය හරියට කළා නම්. සුද්ධ වෙනවා. වුනාට පස්සේ උන්න බව දන්නවා.

빠는 사람이 알맞은 세제를 제대로 넣었다면, 그 일을 제대로 했다면 깨끗해집니다. 다 되고 난 뒤에야 그렇게 된 줄 압니다.

මෙන්න මේ වගේ අපිත් ඒද්දා අකුල වෙනවා වගේ හිත නැමති අපුල්ලන්න ඕනේ මේ පදය නැවති රසායනය දාලා.

이와 같이 우리도 빨래를 빨듯이, 이 낱말이라는 세제를 넣어 마음이라는 천을 빨아야 합니다.

ඕක තෝරන්න ගියොත් එහෙම අපිට වැඩේ කරගන්න හම්බ වෙන්නේ නැහැ. සබන් කෑල හදලා තියෙන්නේ මොන රසාය නිරින්ද කියලා හොයන්න ගියොත් එහෙම එයාට රෙද්ද හෝදා ගන්න හම්ප ඉන්න. ඔය

그것을 낱낱이 따지려 들면 일을 해낼 수 없습니다. 비누 한 장이 어떤 물질로 만들어졌는지 찾으려 들면 천을 빨 겨를이 없습니다.

එහෙම එයාට රෙද්ද හෝදා ගන්න හම්ප ඉන්න. ඔය එකක්වත් දන්න ඇති සාමාන්‍යයෙන් මට්ටමේ ඉන්න කාන්තාවකට පුළුවන්. සනලයි කෑතුළයි හටනම් සෙද හෝදාගන්න හැබැයි සල්ලයි කෑල හදා තියෙන රසායන සංයුත්තිය දන්න නැතුව රෙදකුණු යනවා ඒ කෑලෙන් හෝදනකොට

그런 것을 하나도 모르는 보통 여인도 물과 비누만 있으면 천을 빨 수 있습니다. 비누의 성분을 몰라도 그 비누로 빨면 천의 때는 빠집니다.

මෙන්න මෙහෙම දෙයක් තමයි මේ අගුණ පද කියන්නේ. මේවා එක්තරා ලෝකෝතර කරාගෙන ගෙනියන ලෞකික කහට කපන රසායන පද රසායන කෑලි

이 guṇa 낱말이라는 것이 바로 이런 것입니다. 이것들은 lokuttara 로 이끌어 가는, 세속의 얼룩을 벗겨 내는 세제 낱말, 세제 조각입니다.

ඕක හරියට තෝරගත්තහම අපිට ප්‍රශ්නේ නෑ.

그것을 제대로 골라 쓰면 우리에게 걱정할 것이 없습니다.

එහෙනම් මේ අරහං සම්මා සම්බුද්ධ විද්‍යා තරණ සම්පන්න සුගත පද වෙන් කරලා කියන්න ඕනේ.

그러니 arahaṃ, sammāsambuddha, vijjācaraṇa sampanna, sugata 를 낱말마다 떼어서 말해야 합니다.

ඉතින් ඉටිපිසෝ භගවා ඔහොම ගත්තා ඉතිටිපිසෝ කියලා පදයක් ඇත්තෙම නෑ.

그런데 ‘itipiso bhagavā’ — 그렇게 붙여 읽는데, ‘itipiso’ 라는 낱말은 아예 없습니다.

අර ගුණ නමයෙන් යුත්තයි කියලා පෙන්නපු. එසේයින් මෙසේන් මේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කියන එක තමයි ඉටිපි සෝභගවා කිව්වේ. නමුත් මුලම කාලා දැන් තියෙන්නේ.

그분이 그 아홉 guṇa 를 갖추셨음을 보이는 말입니다. ‘이러이러하므로 그 Bhagavā 께서는’ 이라는 것이 iti pi so bhagavā 의 뜻입니다. 그런데 지금은 맨 첫머리부터 망가져 있습니다.

නවරහදී බුදු ගුණ අරගෙන බුදු ගුණ කර්මස්ථානයක් වචනයෙන් වඩන්න කියන්න ඉතිෝ භගවා කියලා පටන් ගන්න ඕන. ඉතිපිසෝ කියලා වචනයක් නැහ. කියපු මුළු අර්ථයම කැව්වුණා එතන සසායනය වෙනස් වුණා. එතකොට ප්‍රතිචාර දක්වන්නේ නැ.

아홉 Buddha guṇa 를 들어 Buddha guṇa kammaṭṭhāna 를 말로 닦으려면 ‘iti pi so bhagavā’ 로 시작해야 합니다. ‘itipiso’ 라는 낱말은 없습니다. 말한 뜻 전체가 무너졌고 세제가 바뀌어 버렸습니다. 그러면 반응이 일어나지 않습니다.

එහෙනම් කොහේ ගිහින් බැලුවත් ඉටිපි භගවාමයි කියන්නේ.

그런데 어디를 가 봐도 ‘itipi(so) bhagavā’ 라고만 말합니다.

හැමතැනෙම බැරුවොත් ඉටිපි සෝ භගවා කියලා ශබ්ද කරන්නේ නැ.

거의 어디서도 ‘iti pi so bhagavā’ 라고 소리 내지 않습니다.

දැන් මම මෙහෙදි හුඟා දෙන කියලා හුරු කරලා හින්දා දැන් එක්තරා මට්ටමට පිරිසක් ඒට ගන්න. නමුත් ඉටිපි කිය පොඩ්ඩක් නවත්තලා සෝභයා කියලා කියනවා. ඒත් ඉරිපිසෝ භගවා කියලා අනික අය කියනවා. මොකද ඒකට කොච්චර කිව්වත් තව තේරෙන්නේ.

여기서 제가 여러 번 일러 주고 익히게 했기에 이제 어느 만큼은 그렇게 따르는 무리가 있습니다. 그래도 ‘itipi’ 하고 조금 멈춘 뒤 ‘so bhagavā’ 라고 하기도 하고, 다른 이들은 여전히 ‘itipiso bhagavā’ 라고 합니다. 아무리 말해도 아직 알아듣지 못하니까요.

ඉතින් ඉතිපිසෝ භගවා කිව්වහම එහෙම පදයක් ගැලපන්න බැරුව යනවා. පද ගැලපීම නැතුව යනවා. පද ගැලපීම නැත්නම් අර කර්මස්ථානයට බාධකයි. ඒ ඉටිපි සෝභවා අරහං සම්මා සම්බුද්ධෝ විද්‍යාචරණ සම්පන්නෝ සුගතෝ ලෝකූ අනුත්තරෝ පුරිස ධම්ම සාරී පදය සම්පූර්ණම ගන්න ඕනේ. සත්තා දේව මනුස්සානං බුද්ධෝ භගවාතීන අන්න පදින් පදය වෙන් කරලා ගන්නවා.

‘itipiso bhagavā’ 라고 하면 그런 낱말은 맞추어지지 않습니다. 낱말이 맞지 않게 됩니다. 낱말이 맞지 않으면 그 kammaṭṭhāna 에 걸림이 됩니다. ‘iti pi so bhagavā arahaṃ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno sugato lokavidū anuttaro purisadammasārathi’ — 이 낱말은 통째로 잡아야 합니다 — ‘satthā devamanussānaṃ buddho bhagavā ti’. 이렇게 낱말마다 떼어서 잡습니다.

දැන් පෙලක් අය ඔතන අරගන්නකොට අර අනුත්තරෝ පුරිස ධම්ම සාරී දෙකට කඩනවා. නවගුණ දහගුණ කරනවා.

그런데 어떤 이들은 이것을 잡을 때 ‘anuttaro purisadammasārathi’ 를 둘로 쪼갭니다. 아홉 guṇa 를 열 guṇa 로 만듭니다.

දැන් ඔය බුදු මුල අලංකාරයෙත් නවගුණ දහගුණ කරලා ලියා තියෙන්නේ. අනුත්තෝ කියන එක පදයක් වශයෙන් පුරිස ධම්ම සාරිච්චය කියන තව පදයක් වශයෙන් අරගෙන් තමයි ඉතින් එච්චර පණ්ඩිතේන් වහන්සේලාත් නවගුණ ලියන්න කියලා දහගුණ කරලා ලියා තියෙන්නේ. ඉතින් අනුත්තව පුලිස ධම්ම සාරිත්තිය කියන්නේ එක පදයක්.

『Buddhaguṇālaṅkāraya』 에도 아홉 guṇa 를 열 guṇa 로 만들어 적어 놓았습니다. ‘anuttaro’ 를 한 낱말로, ‘purisadammasārathi’ 를 또 한 낱말로 잡아서, 그토록 배운 스님들도 아홉 guṇa 를 쓴다면서 열 guṇa 로 적어 놓았습니다. 그러나 ‘anuttaro purisadammasārathi’ 는 한 낱말입니다.

ඉතින් ඔය කියන රටාවල් අපි වෙනස් කළොත් අපිට ඕන හැටියට ඒකේ තියෙන ගුණඵලය ලබන්න බැරුව යනවා.

이런 짜임을 우리가 바꾸어 버리면 거기 담긴 guṇa 의 열매를 바라는 대로 얻을 수 없게 됩니다.

ඒ නිසා අපි හරියට ඒක වචන අකුරු හරියට ශබ්ද වෙන්න ඒකට අවශ්‍ය කරන අධින ප්‍රමාණය දීර්ඝ අක්ෂරයක් මාතලා දෙකයි කෙටි අක්ෂරයක් මාතලා එකයි අල්ල අක්ෂරයක් මාතලා භාගයයි කියන ක්‍රමයක් තියෙනවා. දැන් මේ ක්‍රමද වැහිලා තියෙන්නේ.

그래서 낱말과 글자가 제대로 소리 나도록 거기에 필요한 길이가 있습니다. 긴 글자는 mātrā 둘, 짧은 글자는 mātrā 하나, 반 글자는 mātrā 반이라는 법이 있습니다. 그런데 지금은 이 법이 묻혀 버렸습니다.

එහා එක එක්කෙනා හිත හිතු වනාපිට ගාථා සත්ගායනා කරනවා. හිතු හිතු ලෞකික තාලය ඒවට ආරෝපණය කරලා ලස්සන වෙන්න කියනවා. හැඩ වැඩෙන්න කියනවා. තමන්ගේ මුකම නිසා එක විදිහට සද්ද මහත් පාලන කරලා කියනවා. ඉතින් එහෙම කියන්න පටන් ගත්තහම මේක ගැලපීම නැතුව යනවා. මහා ප්‍රාණය මට්ටමට එහාප්‍රාණ කරන්න හොඳ නැහ. අල්ප ප්‍රමාණය මට්ටමට එහා පහත් කරන්න හොඳ නැහ.

그래서 저마다 제 마음대로 gāthā 를 읊습니다. 제 마음대로 세속 가락을 덧입혀 아름답게 들리라고, 멋지게 들리라고 읊습니다. 제 입 모양에 따라 한쪽으로 소리를 키우고 다스려 읊습니다. 그렇게 읊기 시작하면 이것이 어긋나 버립니다. 센 숨소리(mahāprāṇa)를 그 정도 넘게 세게 내서는 안 되고, 여린 숨소리(alpaprāṇa)를 그 정도 넘게 낮추어서도 안 됩니다.

එහෙම කරපුවහම ඉතින් අද තියෙනවා මම අහලා තියෙනවාටා හැඬ කර්මස්ථාන ඇහෙන ඒවා තියෙනවා අපේ ඔය විශේෂ හාමුදුරුවන්ගේ

그렇게 하고 나니, 오늘날 제가 들어 보니 우리 몇몇 이름난 스님들의 kammaṭṭhāna 녹음도 그렇게 들리는 것들이 있습니다.

ඉතින් අර ගුණ කියනකොට අරහං වන සේක කියලත් කියනවා. වන සේක කියන්නේ ව කරනවා. වන සේක කියලා වචනයක් නෑ.

그래서 guṇa 를 말할 때 ‘arahaṃ vana sēka’ 라고도 합니다. ‘vana sēka’ 라고 하면 소리를 바꾸는 것입니다. ‘vana sēka’ 라는 낱말은 없습니다.

සම්මා සම්බුද්ධ නම් වන සේක මේ වන කියලා වචනයක් භාවිතා වෙන්නේ නෑ. අන්න ශබ්ද වෙනස් වෙනවා. ශබ්ද කළ යුතු වචනයේ ශබ්ද කරන්නේ නැතුව ඒක පහත් කරලා ගන්නකොට ඉතින් ඒවා අපිට අඩුපාඩු වෙනවා. මොකද ගුණ හඬ හරියට එන්න ඕනේ. ගුණ හඬ හරියට ආවේ නැත්නම් ගති හඬ හරියට ආවේ නැත්නම් ගති ගුණ මතු වෙන්නේ නැ.

‘sammāsambuddha nam vana sēka’ — 여기에 ‘vana’ 라는 낱말은 쓰이지 않습니다. 그러면 소리가 바뀝니다. 소리 내야 할 낱말을 소리 내지 않고 낮추어 버리면 우리에게 모자람이 생깁니다. guṇa 소리가 제대로 와야 하기 때문입니다. guṇa 소리가 제대로 오지 않으면, gati 소리가 제대로 오지 않으면 gati guṇa 가 떠오르지 않습니다.

ඉතින් එ ඉතිපි සෝභාගිවට හරියන්නේ නෑ.

그러면 ‘iti pi so bhagavā’ 에 맞지 않게 됩니다.

ඒකට අවශ්‍ය කරන මක් තියෙනවා. ඉතින් මේවාද හැඟවිලා නිසා මේ ශාස්ත්‍ර මේකෙන් මතු කරගන්න විදිහක් නැහැ. මොකක්ද ඒ මේ පදයට ගන්න දීර්ඝක්ෂයට මාත්‍රාව කියන්නේ මොකක්ද මාත්‍රා දෙකකට වැඩි මාත්‍රාවක ප්‍රමාණය කොච්චරද

거기에 필요한 법이 있습니다. 그런데 이것들이 감추어져 버려서 이 가르침을 꺼낼 길이 없습니다. 이 낱말에서 긴 글자의 mātrā 란 무엇인지, mātrā 둘보다 긴 mātrā 의 길이는 얼마인지 —

මේවා දැනගන්න ශාස්ත්‍ර අද නිසා. මේ මාත්‍රා දැනගන්න දන්නේ නෑහැ. මාත්‍රාවක දීර්ඝ ප්‍රමාණය කොච්චර වෙලාවක් එනකන් දීර්ඝද? කොහොමද මාත්‍රාවක ශබ්ද දීර්ඝත්වය දැනගන්නේ. මාත්‍රා දෙහක ශබ්ද දීත් ඒ කොච්චර මට්ටමකටද තියෙන්නේ කියලා දැනගන්නේ. ඒ ශාස්ත්‍රය වැහිලා නිසා අද හොයාගන්න බැහ.

오늘날 이것들을 알 가르침이 없기 때문에 이 mātrā 를 알지 못합니다. mātrā 하나의 길이는 얼마 동안 끌어야 하는지, mātrā 하나의 소리 길이를 어떻게 아는지, mātrā 둘의 소리 길이는 어느 만큼인지 알 수 없습니다. 그 가르침이 묻혀 버려서 오늘은 찾아낼 수 없습니다.

මොකද මේක පොත්පත් වල අද වැහිලා තියෙන එකක්. පොත්පත් වලක් නැහැ. අටුවා නැහැ. මොකද හෙළලා අටුවා දැන් නැහැ. හෙළා අටුවාවල ඕවා තිබුණා. නමුත් අද හෙළාටුවා ඔක්කොම හඟවලා විනාශ කරලා දාලා. ඒ නිසා මේ වැදගත් ශාස්ත්‍රය නැති වෙලා ගිහිල්ලා තියෙනවා.

이것은 오늘날 책에서 묻혀 버린 것입니다. 책도 없고 aṭṭhakathā 도 없습니다. Sinhala aṭṭhakathā 가 지금은 없기 때문입니다. Sinhala aṭṭhakathā 에는 그런 것들이 있었습니다. 그러나 오늘날 Sinhala aṭṭhakathā 는 모두 숨겨지고 없애져 버렸습니다. 그래서 이 소중한 가르침이 사라져 버렸습니다.

ගාථාවක් හඬ කරනකොට අපිට ඕන හැටියට එක එකතා සතාරගෙන එහෙම රඟපාන්න යන්න බැහැ. එතකොට කියන්න පුළුවන්. අහන්නත් පුළුවන්. ඒ ගති හඬ ලැබෙන්නේ නැති. ඒ නිසා ගති ගුණය පහළ වෙන්නේ නැ. ගති ගුණය නැත්නම් අවශ්‍ය සමාධිය නැගෙන්නේ නැ.

gāthā 를 소리 낼 때 우리 마음대로 이리저리 꾸며 연기하듯 해서는 안 됩니다. 그렇게 해도 말할 수는 있고 들을 수도 있습니다. 그러나 그 gati 소리는 얻어지지 않습니다. 그래서 gati guṇa 가 드러나지 않습니다. gati guṇa 가 없으면 필요한 samādhi 가 일어나지 않습니다.

ඒකයි කාරණය.

그것이 까닭입니다.

ඉතින් අකුරු ගන ක්‍රමයක් තියෙනවා. අකුරක් ගනකොට ඒකට එන්න මාත්‍රා ගන්න ගාන ගයින ක්‍රමයක්.

그래서 글자를 세는 법이 있습니다. 글자를 셀 때 거기에 드는 mātrā 수를 세는 법입니다.

යම්කිසි ගාථාවක් එන ගාථාව මාත්‍රා කීයක් තියෙනවද මේ හෙළාටුවා නැති නිසාද මේක හොයාගන්න බැරිවට නමුත් නමු ඉතින් ඕක හොයාගන්න ක්‍රම අපි ඇතුර කරලා හොයාගෙන තියෙනවා.

어떤 gāthā 에 mātrā 가 몇 개 있는지, Sinhala aṭṭhakathā 가 없어서 찾을 수 없었지만, 그래도 우리는 그것을 찾는 방법을 살펴 알아냈습니다.

අපි හිතමුකෝ නගුණ ගාථාව කියනකොට ඉප p අකුරු තුනක් කිය වුණා. සෝ කිව්වහම දීර්ඝරයක්. දීර්ඝ අක්ෂරයක් මාත්‍රා දෙකයි. ඉප පි සෝ කියනකොට මාත්‍රා ඔක්කොම 3යිදකයි පහක් කියවුණා.

아홉 guṇa gāthā 를 읊는다고 해 봅시다. ‘i ti pi’ 하면 글자 셋을 말한 것입니다. ‘so’ 는 긴 글자입니다. 긴 글자는 mātrā 둘입니다. ‘i ti pi so’ 하면 mātrā 가 모두 셋에 둘, 다섯을 말한 것입니다.

භා කභ බයන්නට එකයි ගයන්නයනට එකයි. වායන්නයට මාත දෙකයි. එන මාත හතරක් කිය වුණා. ආ ර හං කිව්වහම එක එන්නේ. එකක් පුරා. අයන්නට එකයි රයන් එකයි හං කියන එකටම එකයි. මාත තුනයි එතන. ඔය දින මාත ගහන්න ඕනේ මේ නව ගුණයන්ටම තියෙනවා.

‘bha’ 에 하나, ‘ga’ 에 하나, ‘vā’ 에 mātrā 둘, 그래서 mātrā 넷을 말한 것입니다. ‘a ra haṃ’ 하면 ‘a’ 에 하나, ‘ra’ 에 하나, ‘haṃ’ 에도 하나, 거기서 mātrā 셋입니다. 이렇게 mātrā 를 세는 일이 아홉 guṇa 모두에 있습니다.

ගැන මාතා ගාන අරගෙන අපි ගාථාව කියන්න විනාඩියක් ගියානම්. විනාඩියා කියන්නේ තත්වර 120ක් 60ක්නේ.

그 mātrā 수를 잡고서 우리가 gāthā 를 읊는 데 1분이 걸렸다고 합시다. 1분은 60초이지요.

අර මා තත්ත්වර 60 අර ආපු මාතාගානීන් බෙදපුහම අන්න විනාඩියක් තුළට මේ ගාථාව කිව්වා නම් තත්වර කීයක් මාතෘාවකට එනවාද කියලා බෙදකුමන තත්ව ගානෙන් එනවා.

그 60초를 나온 mātrā 수로 나누면, 이 gāthā 를 1분 안에 읊었을 때 mātrā 하나에 몇 초가 드는지 나눈 셈으로 나옵니다.

ඔන්න තත් විනාඩි දෙකකින් මේක කියන්න පුළුවන් ටිකක් ඇදගෙන තත්ත්වර 120 බෙදන්න ඕනේ අරු මාත්‍රා ගාන. අන්න එතකට මාතෘාවට අවශ්‍ය කරන තත්ත්වර ගාන එනවා. කාල සීමාව. අන්න මාතාවක කාල සීමාව.

또 조금 늘여서 2분에 읊을 수도 있습니다. 그러면 120초를 그 mātrā 수로 나누어야 합니다. 그러면 mātrā 하나에 드는 초 수, 곧 mātrā 하나의 시간이 나옵니다.

ඉතින් ඒ නිසා එහෙම ශාස්තර ක්‍රමයකින් තමයි මේකේ දකින්න ඕනේ. සමාධියෙන් හඬනැගෙනකොට ඕවා ගොතගොතා කියන්න ගියාම හරි අමාරුයි. ඕක ඕක න්‍යාය ධර්මය ඔය කියන්නේ. සමාධියෙන් එන් ඒ ගාථාව කිව්වේ. ඔය ක්‍රමයටම තමයි හ නැගිලා ඉන්නේ. ඒක වෙනස් වෙන්නේ නැහ.

그래서 이런 가르침의 법으로 이것을 보아야 합니다. samādhi 에서 소리가 솟아날 때 이것을 억지로 엮어 읊으려 하면 아주 어렵습니다. 그것이 niyāma dharma 라는 것입니다. 그 gāthā 는 samādhi 에서 나와 읊어진 것입니다. 소리는 바로 그 법대로 솟아 있습니다. 그것은 바뀌지 않습니다.

ඉතින් අන්න ඒ ක්‍රමයට ගන්න ඕනේ වේගයෙන් කියන්නත් පුළුවන් හිමින් හයියෙන් කියන්නත් පුළුවන්. හිමින් කියන්නත් පුළුවන් ඇදලා කියන්නත් පුළුවන්. හැබැයි මාත්‍රාව වෙනස් කරන්නට කිව්වහම පදයක් පදයක් ගානේ අකුරක් අකුරක් ගානේ හරියට හැඟීම තේරීම එනවා. කොච්චර වේගයෙන් කිව්වත් පැහැදිලි.

그러니 그 법대로 잡아야 합니다. 빠르게 읊을 수도 있고, 천천히 크게 읊을 수도 있고, 천천히 늘여 읊을 수도 있습니다. 하지만 mātrā 를 바꾸지 않고 읊으면 낱말마다 글자마다 느낌과 뜻이 제대로 옵니다. 아무리 빨리 읊어도 또렷합니다.

ඒ සමාධි හඬ කරි නිසා ඒක අල්ලන්න බැහ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වේගයෙන් කියන්න ගියොත් හැමතැනම පැටලෙනවා. සමහර ඒවා දීර්ඝව කිය වෙනවා. සමහර ඉක්මට කිය වෙනවා. එතකොට වචන පැටලනහම අර්ථය ගන්න බැ.

빨리 읊으려 하면 곳곳에서 엉킵니다. 어떤 것은 길게 읊어지고 어떤 것은 서둘러 읊어집니다. 그렇게 낱말이 엉키면 뜻을 잡을 수 없습니다.

දැන් පේනවා දැන් අපි අර අනුමෝදනා දේශනාව කරනකොට ඔය කොච්චර වේගයෙන් කියවෙනවද මොටෝ සයිකේ ස්ටා කරපුහම යන සද්දය වගේ ඒ තරම් වේගත් අකුරු වේගයෙන් කියාගෙන යනවා.

보세요, 우리가 anumodanā 법문을 할 때 얼마나 빨리 읊어지는지. 오토바이 시동을 걸 때 나는 소리처럼 그만큼 빠르게 글자를 읊어 나갑니다.

නමුත් කියන එක හොඳට තේරෙනවා අහන්න එක්කෙනා අවධානය විතරයි ඕනකම තියෙන්නේ. මේ මේ කාරණයයි මේ කියන්නේ කියලා එකක් නැහැ තේරෙන්න පටන් ගන්න පළවෙනි දසය අවධානයේ හිට මනස යොමු වෙලා නැත්නම් එක දවසක් දෙකක් යනකම් තේරෙන්නේ නැහැ. ක්ළුයි. ආයේ අවධානය ඕකට අහනකොට හොඳට පැහැදිලිව තේරෙනවා කොච්චර වේගයෙන් කිව්වත් තව වේගයෙන් කිව්ව තවත් අහන්න පුළුවන්. තේරුම් ගන්න පුළුවන්.

그래도 말하는 것은 잘 알아들립니다. 듣는 사람에게 마음 기울임만 있으면 됩니다. 처음에 마음을 기울이지 않으면 하루 이틀 지나도록 무슨 말인지 알아듣지 못합니다. 다시 마음을 기울여 들으면 아무리 빨리 읊어도 또렷이 알아듣고, 더 빨리 읊어도 들을 수 있고 알아들을 수 있습니다.

හැබැයි ඔය මාත්‍රා ගාන හරියට වෙනස් වුණා නම් ඔය තේරුම එන්නේ.

다만 그 mātrā 수가 바뀌지 않아야 그 뜻이 옵니다.

ඉන් මේ මාත්‍රාවේ අංශු මාත්‍රයක් වෙනසක් නැති. වේගය කොච්චරද කියනවා නම් අපි වචනයක් කතා කරනකොට ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේට වචන 512ක් කියන්න පුළුවන්.

이 mātrā 에는 티끌만큼도 바뀜이 없습니다. 빠르기가 어느 만큼이냐 하면, 우리가 낱말 하나를 말하는 동안 lokuttara 의 Buddha 께서는 낱말 512개를 말씀하실 수 있습니다.

අපි වචනයක් කතා කරන වෙලාවට සැරියුත් හාමුදුරුවන්ට වචන 64ක් කතා කරලා හැේ.

우리가 낱말 하나를 말하는 동안 Sāriputta 스님은 낱말 64개를 말할 수 있습니다.

අපි වචනයක් කියන ආනන්ද හාමුදුනද වචන හටක් කතා කළ හැේ. මේ බුද්ධ ශාසනයේ අධික වේගය

우리가 낱말 하나를 말하는 동안 Ānanda 스님은 낱말 8개를 말할 수 있습니다.

කතා කළ හැේ. මේ බුද්ධ ශාසනයේ අධික වේගය තිබෙන තුන් දෙනක්. සාමාන්‍ය කෙනෙක් වචනයක්

이 Buddha sāsana 에서 몹시 빠른 분이 세 분 있습니다.

තිබෙන තුන් දෙනක්. සාමාන්‍ය කෙනෙක් වචනයක් කතා කරන වචන අටක වේගයෙන් කතා කරන්න පුළුවන් ආනන්ද හාමුදුරුවන්ට

보통 사람이 낱말 하나를 말할 때 낱말 여덟의 빠르기로 말할 수 있는 분이 Ānanda 스님입니다.

සාමාන්‍ය කෙනෙක් වචනයක් කියනව වචන 64ක් කියන්න පුළුවන් වේගෙන් දේශනා කරන්න පුළුවන් සැරිත හාමුදුරුව

보통 사람이 낱말 하나를 말할 때 낱말 64개를 말하는 빠르기로 dharma 를 설할 수 있는 분이 Sāriputta 스님입니다.

සාමාන්‍ය කෙනෙක් වචනයක් කරන වචන 512ක් කියන වේගයෙන් කතා කරන්න පුළුවන් ලොතුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ නව ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ කියන දේශනාවක් තියෙනවා නම් පුංචි ළමයෙක් අහගෙන හිටියා කොච්චර වේගයෙන් කිව්වත් තේරෙන්න මේක අද හිතාගන්න බැරි පුදුම සහගත දෙයක් වෙනවා මේ ශාස්ත්‍රී දන්නේ නැති නිසා.

보통 사람이 낱말 하나를 말할 때 낱말 512개를 말하는 빠르기로 말씀하실 수 있는 분이 lokuttara 의 Buddha 이십니다. 그 Buddha 의 법문이라면 어린아이가 듣고 있어도 아무리 빨리 말씀하셔도 알아듣습니다. 오늘날 이 가르침을 모르기에 이것은 생각조차 할 수 없는 놀라운 일이 됩니다.

මේකට අවශ්‍ය වෙන්නේ ඒ උන්වහන්සේලා ඉදිරිය ඇති වෙන්නා වූ යම්කිසි කෙනෙක්ගේ චිත්ත සමාධි ස්වභාවයයි.

여기에 필요한 것은 그분들 앞에 있는 어떤 사람의 citta samādhi 의 됨됨이입니다.

උන්වහන්සේලාගේ වචන වල තිබෙනෙන්නේ පැහැදිලි බවයි. මොකද ඒ කියන න්‍යාය ධර්මයට අනුකූලවම නිසා. ඇති වෙන්නාූම පැහැදිලි බවයි.

그분들의 말씀에 있는 것은 또렷함입니다. 그 niyāma dharma 에 꼭 맞기 때문입니다. 생겨나는 것은 바로 또렷함입니다.

මෙන්න මේ තුළින් තමයි කෙනෙකුට වටහාගන්න පුළුවන් කොච්චර වේගයෙන් කිව්වත්.

바로 이것을 거쳐서 아무리 빨리 말해도 사람이 알아들을 수 있습니다.

ඉතින් ඒ නිසා මේකෙදී අපි දකින්න ඕනේ මේ බුදු ගුණ නමය කියන එක විචර කරලා එහෙම ගන්න ගියොත් එහෙම ඔය කරන්න හම්බවෙන එකක් නෙමෙයි. එහෙනම් අපි දැනගන්න ඕනේ මේ පද පද වෙන් වෙන්න අර ක්‍රමානුකූලව කියන්න.

그러니 여기서 우리가 보아야 할 것은, 이 아홉 Buddha guṇa 를 따지고 풀어서 잡으려 하면 그렇게 해낼 수 있는 것이 아니라는 점입니다. 그러니 우리는 낱말 낱말이 떨어지도록 그 법대로 읊는 것을 알아야 합니다.

ඉතිපි සෝ භගවා අරහං සම්මා සම්බුද්ධෝ විජ්ජාචරණ සම්පන්නෝ සුගතෝ ලෝක ගණම යන්න ඕනේ. අනුත්තරෝ පුරිස ධම්මසාරති සත්තා දේව මනුස්සානං බුද්ධෝ භගවා

iti pi so bhagavā, arahaṃ, sammāsambuddho, vijjācaraṇasampanno, sugato, lokavidū — 이렇게 가야 합니다 — anuttaro purisadammasārathi, satthā devamanussānaṃ, buddho, bhagavā.

මුලයි, මැදයි ඇගයි හඬ එක ගහනට යන්න ඕනේ. මේකත් තාවේ ඒකයි. මුල මැදග තුනේදීමෙම ශබ්දය සමාන වෙන්න ඕනේ.

처음과 가운데와 끝의 소리가 한결같은 셈으로 가야 합니다. 이것이 그 이치입니다. 처음, 가운데, 끝 셋에서 소리가 같아야 합니다.

දැන් සමහරය කියනකොට ඉතිෝ භගවා අරහං සම්මා ඔහොමත් යන ඒවා තියෙනවා. වචනයක් දෙකක් සද්දයි වචන දෙකක් කන්දිහායි ඉන්න ඕනේ අහන්න එහෙමත් දේශනා තියෙනවා. ඒවා ගැලපෙන්නේ නෑහ එකක්වත්.

그런데 어떤 이들은 ‘iti(pi)so … bhagavā … arahaṃ sammā …’ 하고 그렇게 가는 것도 있습니다. 낱말 한둘을 소리 내고는 다음 낱말 둘을 듣기까지 귀를 기울이고 기다려야 하는, 그런 법문도 있습니다. 그것들은 하나도 맞지 않습니다.

ඒවා එක එක රථාවන් රටාවන් මේ ලෞකික කාම ලෝකයේ මිනිසුන්ගේමේ ඒ අදහස් වලට පුද්ගලයා නමන්න පුළුවන්, වසන කරන්න පුළුවන් එහෙම තියෙනවා. සාහි කලාවල්. ඒ සාහිත්‍ය කාවල් හරියන්නේ නෑහ බුදු දහමට.

그것들은 이 세속 kāma 세계 사람들의 생각에 맞춘 여러 가락과 짜임으로, 사람을 기울게 하고 홀릴 수 있는 것들이 있습니다. 문학과 예술입니다. 그런 문학과 예술은 Buddha dharma 에 맞지 않습니다.

බුදු දහම සමාධියෙන් නැගෙන්න ඕන එකක්. සමාධි හඬයි සාහිත්‍ය කලාරසයයි කියන්නේ දෙකක්. දැන් ඕන එක එක්කෙනාට එක විදිහට

Buddha dharma 는 samādhi 에서 솟아나야 하는 것입니다. samādhi 소리와 문학·예술의 맛은 서로 다른 두 가지입니다.

දෙකක්. දැන් ඕන එක එක්කෙනාට එක විදිහට කියන්න පුළුවන්. දැන් යම්කිසි කෙනෙකු අම්මර ඒ වාගේ පුද්ගලත් නම කියන්න ඕනද නැහැ. නමුත් යම්කිසි ඒ බඳේ යම්කිසි ආකාරයක දේශය ගායක කියෝ කියන්න පටන් ගත්තා බලන්න ගාථාවක් එහෙම කොහොමද කියන්නේ කියලා. සමහරට ගාථාව කියලා ඉවරන මට්ටමට එක අකුරක් අදිනවා. එක එක විදිහට කියනවා. හරි ලස්සනයි. කඩමි මිහිරිය එහෙම තියෙනවා.

누구든 저마다 제 식으로 읊을 수 있습니다. 어떤 사람 — 이름을 댈 것은 없지만 — 어떤 노래꾼이 읊기 시작한 것을 보세요, gāthā 를 어떻게 읊는지. 어떤 이는 gāthā 를 끝맺을 즈음에 한 글자를 길게 끕니다. 이리저리 읊습니다. 아주 아름답습니다. 목소리도 달콤합니다.

ඒ වුනාට ධර්ම අවබෝධයට ඒ ගැලපෙන්නේ නෑහැ. සමාධියට ගැලපෙන්නේ නෑ.

그러나 그것은 dharma 를 깨닫는 데에 맞지 않습니다. samādhi 에 맞지 않습니다.

අහන්න පුළුවන්. ඒවා ලෞකික සාහිත්‍ය සමාධියක් ලැබෙනවා. මොකද සමාධි කියන ඒවා මිත්‍යා සමාධිය තියෙනවනේ. ලෞකික සමාධි තියෙනවනේ. ආර්ය සමාධියක් ලබන්න බැහැ එහෙම ගැහුවට

들을 수는 있습니다. 그것으로 세속 문학의 samādhi 는 얻습니다. samādhi 에는 micchā samādhi 도 있고 세속 samādhi 도 있으니까요. 그렇게 읊어서는 ariya samādhi 를 얻을 수 없습니다.

ඉතින් ඒ නිසා හරි හරියාආකාර දැන් පිරිත් කියනත් අද ඔය පුරුද්ද තියෙනවා.

그래서 오늘날 pirit 를 읊을 때에도 그런 버릇이 있습니다.

ඒවාං කියලා හුරා කියලා ඇද ඇදද ඉන්නවා ඉතින් ඉමේසුතං එටිය නිකම්ම ගියා. අන්න එහෙමයි එක එක රටාවල් තියෙනවා. ඕක ඉතින් කියන්න ලස්සනට හෝ නැත්නම් අපි එක එක තාල රටාවල් සාහි රටාවල් තියෙනවා. හැබැයි පිරිතන් ලැබෙන්න තියෙන්නේ චිත්ත සමාධිය ලැබෙන්නේ නැ. ඒකයි හරියන්නේ නැ.

‘evaṃ…’ 하고 길게 끌며 늘이고 있다가 ‘me sutaṃ’ 하고는 그냥 지나가 버립니다. 그렇게 여러 가락이 있습니다. 아름답게 읊으려고, 또는 여러 장단과 문학의 가락으로 읊는 것이 있습니다. 하지만 pirit 로 얻어야 할 citta samādhi 는 얻어지지 않습니다. 그래서 맞지 않는 것입니다.

ඒවං මේ සුතං ඒකං සමයං භග තමයි ඒ කැන තැන අඩු වැඩි වෙන්න බැ. ඒක සමාධි හඬකීම ගත්තොත් හරියආකාර හඬ එෙනවා. ඒ හඬ අහන්නකොට චිත්ත සමාධිය අන්න උපක්‍රමයෙන් අර කිලිට හිද උපක්‍රමයෙන් පිරිසිදු කරනවා වාගේ කිලිට හිත උපක්‍රමයෙන් පිරිසිදු වෙන්න හේ තියෙනවා

‘evaṃ me sutaṃ ekaṃ samayaṃ bhagavā…’ — 어느 곳에서도 더하거나 덜해서는 안 됩니다. 그것을 samādhi 소리로 읊으면 바른 소리가 옵니다. 그 소리를 들을 때 citta samādhi 가, 마치 upakkama 로 더럽혀진 마음을 깨끗하게 하듯, 더럽혀진 마음이 upakkama 로 깨끗해지는 까닭이 있습니다.

උපක්‍රමයෙන් පිරිසිදු වෙන්න හේ තියෙනවා බුද්ධානුස්සති, ධම්මානුස්සති, සංඝායනුස්සය තුනම ධර්මය සත්ගායනා කරනවා නම් ඒ හඬ අහලා කිරියව් එතනින් අත්දැමි මනුස්සය වෙලාව පන්නක් මුව මනුස්සය වෙලාව පන්න කිව්වේ අන්න ගති හඬ අහලා උන්ට අදහත් තේරෙන්නේ නැහ. න උපක්‍රමයෙන් කිල්ති හිතට පිරිසිදු

buddhānussati, dhammānussati, saṅghānussati 셋으로 dharma 를 읊으면, 그 소리를 듣고 짐승들이 거기서 몸을 버리고 사람으로 태어난다고 합니다. 사람으로 태어난다고 한 것은, gati 소리를 들어서이지 그들이 뜻을 알아들어서가 아닙니다.

නැහ. න උපක්‍රමයෙන් කිල්ති හිතට පිරිසිදු කරනවා කිව්ව බුද්ධ දේශනාව හොඳට පැහැදිලි වෙන දෙයක් තමයි කිරිවුල 500ක්, මෝහ 500ක් මෙහෙම බණ අහලා එතන ඒ මැරිලා ඉදිරියලා මනුස්සලව පන්න කියලා අපේ ධර්මයේ තියෙනවනේ. අන්න ඒ තියන්න හේතුව ඒකයි. මණ්ඩුක දිවි

upakkama 로 더럽혀진 마음을 깨끗하게 한다고 한 Buddha 의 가르침이 잘 드러나는 일로, 박쥐 500마리 같은 것들이 dharma 를 듣고 거기서 죽어 사람으로 태어났다는 이야기가 우리 dharma 에 있지요. 그것이 있는 까닭이 바로 이것입니다.

අන්න ඒ තියන්න හේතුව ඒකයි. මණ්ඩුක දිවි පුත්‍රයා බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩි කලේ උන්වහන්සේගේ ශබ්දය අහලා අර මේ ගොපළු කුළු වගේ කෝටුවල හිටලා මැරිලා එවලෙම දෙබියෙක් වෙලා ඉපිතිලා ඒ ඉතුරු බණ අහන්නම දේවල් දැන් අහලා සෝවාන් ඵලයට පත් වෙලා ගියා ගියා තියෙනවා. දැන් එතකොට එතන හොඳට පේනවා

Maṇḍūka devaputta 는 Buddha 의 목소리를 듣다가 소치는 사람의 막대기에 맞아 죽어 그 자리에서 deva 로 태어나, 남은 법문을 마저 듣고 sotāpatti 의 열매에 이르렀습니다.

තියෙනවා. දැන් එතකොට එතන හොඳට පේනවා තිරිසනාට ධර්මය තේල නෙමෙයි එතන්ට පත් වුනේ. හැබැයි ගති හඬ ඇසුරු කරගෙන අන්න උපක්‍රමයෙන් කිල් හිතට පිරිසිදු වෙන ක්‍රමය. ඉතින් ඒ නිසා පිරිත් හඬ ධර්ම

여기서 잘 보이듯, 짐승이 dharma 를 알아들어서 그 자리에 이른 것이 아닙니다. gati 소리를 가까이해서, upakkama 로 더럽혀진 마음이 깨끗해지는 그 길로 이른 것입니다.

ක්‍රමය. ඉතින් ඒ නිසා පිරිත් හඬ ධර්ම සත්ගායනා හඬ බොහොම වැදගත්. ඒක ඒ රටාවට යන්න ඕනේ. ඉතින් ඒකෙන් මේ නගුණ ගාථාව විස්තර කරන්න යන්නේ නැති ඔය ක්‍රමය දැනගන්න ඕනේ පද වෙන් වෙන්න ඔය ක්‍රමන ක්‍රමයට ඉක්මනට කියන්නත් පුළුවන්. ඇදලා කියන්න බොහොම හිමින් කියන්නත් පුළුවන් ඕන විදිට කියන්න පුළුවන්. හැබැයි කිව්වට අර අත්සර ඝන රටාව හරියට තියෙන්න ඕනේ. ඒකයි කාරණ.

그래서 pirit 소리, dharma 를 읊는 소리는 아주 소중합니다. 그것은 그 짜임대로 가야 합니다. 그러니 이 아홉 guṇa gāthā 를 풀이하려 들지 말고 그 법을 알아야 합니다. 낱말이 떨어지도록 그 법대로 빨리 읊을 수도 있고, 늘여 읊을 수도, 아주 천천히 읊을 수도, 바라는 대로 읊을 수 있습니다. 하지만 읊더라도 그 글자 세는 짜임은 제대로 있어야 합니다. 그것이 까닭입니다.

ඉතිපිසෝ භගවා අරහං සම්මා සම්බුද්ධෝ විජ්ජාචරණ සම්පන්නෝ සුගතෝ ලෝක විඳු ඒත් කියන්නේ ඒ ගානවා. ඒකේ චක්ෂ හරියටම ගත්ත කාලය වෙන් කරලා බැලුවොත් අර ගානට ඒ ගාන්න යනවා.

iti pi so bhagavā arahaṃ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno sugato lokavidū — 이렇게 읊어도 그 셈대로 갑니다. 거기에 든 시간을 정확히 나누어 보면 그 셈대로 갑니다.

ඉතිපිසෝ භගවා අරහං සම්මා සම්බුද්ධෝ ඒගණ ගිය හැටි. ඒත් වචනය අකුරක්ගයන්

iti pi so … bhagavā … arahaṃ sammāsambuddho … — 그 셈대로 간 모습입니다.

ඒගණ ගිය හැටි. ඒත් වචනය අකුරක්ගයන් තේරෙනවා. ඉතිපිසෝ භගවා අරහං සම්මා සම්බුද්ධෝ විජ්ජාචරණ සම්පන්නෝ ඒත් යනවා. ඒත් අකුලක් ගාන තේරෙනවා. ඉතින් ඒක

그래도 낱말이 글자 하나하나 알아들립니다. ‘iti pi so bhagavā arahaṃ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno’ — 이렇게 빨리 가도 글자 셈이 알아들립니다.

ඒත් අකුලක් ගාන තේරෙනවා. ඉතින් ඒක සමාධියකට ගෝචර වෙච්ච හකට තමයි ඒ ශබ්ද රටාව ගෝචර වෙන්නේ. එතකොට අනික් අය මොකද කරන්නේ?

그러니 그 소리의 짜임은 samādhi 에 그것이 드러난 사람에게만 드러납니다.

ගෝචර වෙන්නේ. එතකොට අනික් අය මොකද කරන්නේ? අන්න කල්‍යාණ මිත්‍ර සම්පත්තිය කියන්නේ ඒ ශබ්දයට සවන් දීගෙන ඉන්නවා. සවන් දීගෙන ඉන්නකොට ක්‍රමානුකූලව චිත්ත පාරිශුද්ධිය නැගිලා ඒ හිතත් සමාධිගත වෙනවා. අර කියන හඬට ගැලපෙන්නවා.

그러면 다른 사람들은 어떻게 할까요? kalyāṇamitta sampatti 라는 것이 바로 그 소리에 귀를 기울이고 있는 것입니다. 귀를 기울이고 있으면 차츰 citta pārisuddhi 가 솟아 그 마음도 samādhi 에 들어갑니다. 그 소리에 맞추어집니다.

ඊට පස්සේ මේක තමයි කිව්වේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ වානම් ශ්‍රවණය තුළින් දරාගෙන ගෙනාපු මුඛ පරම්පරාවෙන් ධර්මය කියෙනාපු ක්‍රමයක් තිබුණා කියලා. ඒ ක්‍රමය එනකන් ගති හඬ හරියට ආව ගති සමාධිය ඒ ගෝල ශ්‍රාවකයන්ට මතු වුණා. උන්වහන්සේ

그래서 Buddha 의 말씀을 들어서 지니고 입에서 입으로 dharma 를 전해 온 길이 있었다고 한 것입니다. 그 길이 이어지는 동안 gati 소리가 제대로 왔고, gati samādhi 가 그 제자들에게 떠올랐습니다.

ඒ ගෝල ශ්‍රාවකයන්ට මතු වුණා. උන්වහන්සේ රටේ සමාධිය නැගුලට පස්සේ අර හඬ රටාව වෙනස් වුණේ නැහ. ඒක හරියටම ආවා. යම් කාලේදී ඒවා

그분들에게 samādhi 가 솟은 뒤로 그 소리의 짜임은 바뀌지 않았습니다. 그대로 이어져 왔습니다.

වුණේ නැහ. ඒක හරියටම ආවා. යම් කාලේදී ඒවා විනාශ වෙලා ගියාට පස්සේ. නැවත යලිගොඩ නගාගන්නකෝ ඒවා නෑහ. ඒ හෙළා අටුවාක් නෑහැ. ඒ ක්‍රමක් නැහැ. එහෙන එක එක්කෙනා තම තමන්ගේ සාහිත්‍ය රසයන්ට අනුකූලව පිරිත් කියන්න පටන් ගත්තා. භාවිතා කරන්න පටන් ගත්තා. ඒකෙන් ඇති වුනෙස තමයි අද මේ බලපාලලා තියෙන්නේ.

어느 때에 그것들이 무너져 버린 뒤로 다시 일으켜 세우려 해도 그것들이 없습니다. 그 Sinhala aṭṭhakathā 도 없고 그 법도 없습니다. 그래서 저마다 제 문학 취향에 맞추어 pirit 를 읊기 시작했고 그렇게 쓰기 시작했습니다. 그로 말미암은 것이 오늘 이렇게 퍼져 있는 것입니다.

එහි මේකෙදී අප්‍රමාණ බුදුගුණ විස්තර කරන්න යන්න අවශ්‍ය නැහැ. මේක එක්තරා විදිහක උපක්‍රමයක්.

그러니 여기서 헤아릴 수 없는 Buddha guṇa 를 풀어 말하려 들 필요가 없습니다. 이것은 하나의 upakkama 입니다.

බයත් හැටි ගැන්මක් ලොහැ ගැන්මක් ඇති වෙච්ච වෙලාවට මා මෙනෙහි කරන්න ඔබලයි බයත් හැකි ගැම් නැතිවෙලා යනවා. කුමක් නිසාද? තථාගතයන් වහන්සේ රාග අක්ෂය, ද්වේශ අක්ෂයයි, මෝහ අක්ෂයාය බය නෑහැ ැඩි ගන්නේ නෑහ පළ යන්නේ. මේ නිසයි ඔබලටත් එහෙම ශක්තියක් ලැබෙන්නේ කියලායි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරේ. ඒ අපේ හිත තුළ චැකවරණය

두려움과 떨림과 털이 곤두서는 일이 생길 때 나를 떠올리라, 그러면 너희의 두려움과 떨림이 사라질 것이다 — 왜 그런가? Tathāgata 는 rāga 가 다하고 dosa 가 다하고 moha 가 다하여 두려워하지 않고 떨지 않고 달아나지 않는다, 그래서 너희에게도 그런 힘이 생긴다고 Buddha 께서 설하셨습니다.

වහන්සේ දේශනා කරේ. ඒ අපේ හිත තුළ චැකවරණය හම්බ වුණා. ගුණය අපි අර ගුණ වලින් කිව්වා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අපේ කතාවක් තියෙනවා එක්තරා මේ ළමයි දෙන්නේ. ඒ කියන්නේ අන්‍ය ලබ්දයක ළමයෙකුයි පිරිස මේ බහුලක ළමයෙකුයි බෞද්ධ දරුවයෙකුයි. මේ දෙන්නෙක් එක්කලා භාවිතා කළා

우리에게 두 아이 이야기가 있습니다. 다른 믿음을 가진 아이 하나와 Buddha 를 따르는 아이 하나입니다. 이 둘이 함께 Buddha guṇa 하나를 썼습니다.

අ බුදු ගුණයක්. මේ ළමයි දෙනා සෙල්ලම් කරනකොට නමෝ බුද්ධායේ කියලා අර බෞද්ධ ළමයා කියනවා. සුපර් එතකොට ඒ ළමයා දිනනවා. අර ළමයා පරදිනවා.

두 아이가 놀 때, Buddha 를 따르는 아이가 ‘namo buddhāya’ 하고 말합니다. 그러면 그 아이가 이기고 다른 아이는 집니다.

ඔහොම ඉන්නකොට අන්‍යාගමික ළමයක්. එයාගේ තාත්පත් එක්කලා තැවැත් නුවරට ගියාළු අඩු වාගයක් මොනවාහරි ගේෙන්න හවස් වෙලාවේ.

그러던 어느 날, 다른 믿음을 가진 아이가 아버지와 함께 저녁 무렵 무언가 물건을 가져오려고 Sāvatthi 성에 갔다고 합니다.

හරියට ඒ හවස හයට නැ ඒ වෙලාවට දොර වහනවා. ආය ඊළඟ දවසේ උදේ තමයි නුවර දොරව ඇහුවම ආය අරින්නේ. සතුරන්ගෙන් ආරත්තාට කරන වැඩකේ.

저녁 여섯 시쯤이면 문을 닫습니다. 다음 날 아침에야 성문을 다시 엽니다. 적에게서 지키려고 하는 일이지요.

ඉතින් මේ මේ වෙලලාදී ඒ කාලේ තිබුණ ක්‍රම තමයි දොරව වහලා යක්ෂ සේනාධිපතින්ට පවා පවරනවා. ඒවා ආරක්ෂා කරන්න. ඒ කාලේදි පිට එක්තරා අර ආධ්‍යාත්මික ක්‍රම ගුප්ත ක්‍රම ඉතින් මේ දොරව පුුවහම ඒ යක්ෂයන්ට පරපු වෙලාව. ආය ඊළඟ දවසේ නැහැ යක්ෂයෝ තමයි මේක ආරක්ෂා කරන්නේ. එතනට එන්න දෙන්නේ නැ. සැලපරුෂ යක්ෂයදලා තියෙනවා. ඒ වගේ වෙලාවට

그 무렵의 법은 문을 닫고 yakkha 장수들에게까지 맡기는 것이었습니다. 지키라고요. 그때에는 어떤 영적인, 숨은 법들이 있었습니다. 문을 닫으면 그때부터는 yakkha 들의 시간입니다. 다음 날까지 yakkha 들이 지킵니다. 아무도 다가오지 못하게 합니다. 사나운 yakkha 들을 세워 두었습니다.

සැලපරුෂ යක්ෂයදලා තියෙනවා. ඒ වගේ වෙලාවට ඒක ඉන්තර තලක් උත්තරකට ආවා. දැන් මේ ලා මෙයා එලියෙන් තියලා වෙලාවට ඉස්සෙල්ලාමත කරන්නේ මොනවා හරි බැලුවක් ගේ හින්දා අමතක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වෙලා පුතා ඔතන ඉන්න ගිහිල්ල එනකන් කියා තාත්තා ගියා ඇතුලට යනකොට අර තොරව ඇහුවා. මතක් නැති වෙෙනා වෙලා. දැන් ළමයා එළියේ තාත්තා ඇතුලේ. ඊළඟ දවසේ එළිය වෙනකන් මොන හේතුව තාවය දොරඉන්නේ නැහ.

…‘얘야, 내가 갔다 올 때까지 여기 있거라’ 하고 아버지가 안으로 들어갔는데, 그때 문이 닫혔습니다. 깜빡 잊은 것입니다. 이제 아이는 밖에, 아버지는 안에 있습니다. 다음 날 날이 밝을 때까지는 무슨 까닭이 있어도 문을 열지 않습니다.

දැන් රෑන ළඟ කරන්න දන්නේ නෑහැ අර දොර අර අර මතන තිබිච්ච අර මේ යම්කිසි පාසල කවුලුව ළඟම කනුවකට හිත් වෙලා ළමයා එහෙම ඉන්නකොට ඒක තරහ යක්ෂයෙක් දැකලා මේ ළවයාව බිලිගන්න ආවා.

밤이 되어 어찌할 줄 모르고, 아이가 문 곁 창 옆 기둥에 기대어 있을 때, 성난 yakkha 하나가 그것을 보고 아이를 잡아먹으러 왔습니다.

දැන් මෙයාට කරන්න දෙයක් නෑහැ බේරෙන්න මොකුත් දෙයක්නේ. මෙයා මොකද කරන්නේ?

이제 이 아이는 할 수 있는 것이 없습니다. 벗어날 길이 아무것도 없지요. 아이는 어떻게 할까요?

නෝ තමන්ගේ අර යාළුව දිනපු හැටි දන්නවා කරදරයක් ආවපුකම්. නම බුද්ධාය කිය දිනු. ඒ කියන වචනය මතකයි. වෙන මොනව අර්ථයක් දන්න. නමෝ බුද්ධාය නමෝ බුද්ධාය නම බුද්ධාය කිව්වා. හරි යක්ෂයාව විවරන්න පටන් ගත්තා.

아이는 자기 동무가 이긴 모습을 압니다. 어려움이 닥치자, ‘namo buddhāya’ 하고 말해서 이겼던 그 말이 생각납니다. 다른 뜻은 아무것도 모릅니다. ‘namo buddhāya, namo buddhāya, namo buddhāya’ 하고 말했습니다. 그러자 yakkha 가 떨기 시작했습니다.

මිනිස් වෙස් මවාගෙන එයාගේ පියාගේ වෙස් මාව වාගේ ඇදිලා එළියෙනකන් ළමයා ආරක්ෂා කරලා තියෙන උදේහේ තාත් යනකොටම එයා තුළ දන් වෙලා යන්න ගියා. දැන් එතකොට ඒ ළමයා බුද්ධ කියන

yakkha 는 사람 모습, 아이 아버지의 모습을 하고 와서 날이 밝을 때까지 아이를 지켜 주고, 아침에 아버지가 오자 그 자리에서 사라져 갔습니다.

යන්න ගියා. දැන් එතකොට ඒ ළමයා බුද්ධ කියන වචනයේ අර්ථය තැනකෙද ඒක කිව්වේ.

그렇다면 그 아이가 ‘buddha’ 라는 낱말의 뜻을 알고서 그렇게 말했을까요?

අන්‍යාගම ළමයා අර සම්ළමයා කිව්වේ නමෝ බුද්ධාය කියන වචනය විතරයි එහගන්න. ඒ වචනයෙන් ආරක්ෂා ලැබුනේ නැ.

다른 믿음의 아이는 그 동무 아이가 말한 ‘namo buddhāya’ 라는 낱말만 들었을 뿐입니다. 그 낱말로 지켜짐을 얻지 않았습니까?

දැන් මෙහෙම දේවල් තියෙනවා.

이런 일들이 있습니다.

ඒ කාලේ එහෙම දේවල් වාගේම මේ කාලේ අපිත් අත්දැකීම් තියෙනවා.

그 옛날 그런 일들처럼 지금 우리에게도 겪은 일들이 있습니다.

බණ ගැනවත් ඕගන හොයපු නැති එක්තරා වයසක මහත්මයෙක් මලා මැරෙන්න කිට්ටු වෙනාවේදී එයා දන්නේ ඉතිපිසෝ භගවා අරහන් විතරයි. ඒට එයා කියන්න නවගුන ගාථාව සම්පූර්ණ කියන්න දන්න.

dharma 에 대해서는 찾아본 적도 없는 어느 나이 든 어른이 세상을 떠났습니다. 죽음이 가까웠을 때 그가 아는 것은 ‘itipiso bhagavā arahaṃ’ 뿐이었습니다. 아홉 guṇa gāthā 를 끝까지 읊을 줄은 몰랐습니다.

ඉතින් එයාට කණ කරලා කිව්වා අවගුණ ගාථාව මතක දල්ලා මතකයි කිව්වා. කියන්න ැති ඉටිපිසෝ භගවා අරහන් ඉපිසෝ භගවා අරහන් කියාගෙන මලා.

그래서 귀에 대고 아홉 guṇa gāthā 를 떠올리라고 하자, 기억난다고 했습니다. 그러고는 ‘itipiso bhagavā arahaṃ, itipiso bhagavā arahaṃ’ 하고 읊으며 세상을 떠났습니다.

ඒ කතාවෙන් හිටියා ඒ කතාවෙන්ම මලක්.

그 말을 하며 있다가 그 말과 함께 떠난 것입니다.

නමුත් ඉතින් මේවා කිව්වට ලෝකයා දන්නේ නැහ ඇන්නේ මොකක්ද කියලා. වෙන පිනක් මොනවද අපි දැනුවත් කරපු දිය කෙනෙකුත් නෙමෙයි. විශේෂ පින් කරන්න ගිය කෙනෙකුත් නෙමෙයි. ඒක දවසක සිල් ගත්ත කෙනෙකුත් නෙමෙයි. සිදීපාරට කයක් ඇති දේවතාවය කියලා උපන්න.

하지만 이런 말을 해도 세상 사람들은 무엇이 일어났는지 모릅니다. 다른 puñña 를 우리가 일러 준 사람도 아니고, 남다른 puñña 를 지으러 다닌 사람도 아니고, 하루라도 sīla 를 받은 사람도 아닙니다. 그런데 Sri Pāda 곁의 devatā 로 태어났습니다.

ඉස්සර කතාවක් නෙමෙයි ඊට මෑත සිද්ධියක් වෙන්නේ.

옛이야기가 아니라 요즘 일어난 일입니다.

එයාගෙන් අහපුහම කොච්චර කාලයක් ඔය අත්දැව තියෙනවද කියලා ශාසනය පවතිනකන් මේකේ ඉන්නවා කියලා. එයාට පේනවා ශාසනය පවතිනතුරුම ඒ කියන්නේ කවදා හරි එයා අරිහත්යට පත් වෙන්න හේතු වාසනා නැහම් නිවන් දකින්න හේතු වාසනාවක් ලබන බුද්ධාන්තරයක් ඇවිදිලා ඒ ටික කරගන්නකම ඒ අත්දැන් චුත වෙන්න. දැන් බලය

그에게 그 삶에 얼마 동안 있느냐고 물었더니, sāsana 가 이어지는 동안 거기 있겠다고 했습니다. 그에게는 sāsana 가 이어지는 내내, 곧 언젠가 arahat 에 이를 바탕이, 아니면 nibbāna 를 볼 바탕을 얻을 Buddha 사이의 때가 와서 그것을 이룰 때까지 그 삶에서 떠나지 않는 것이 보입니다.

කරගන්නකම ඒ අත්දැන් චුත වෙන්න. දැන් බලය මොකක්ද ලැබුනේ? තමන් අර්ථය නොදැන නමුත් අර නවගුණ ගාථාව අර පොඩ්ඩකීම අරහං කියන ගුණය කියවිච්ච ඵලය ඒ පුණ්‍ය මහිමය

그러면 어떤 힘을 얻은 것일까요? 뜻도 모른 채 그 아홉 guṇa gāthā 의 조금, arahaṃ 이라는 guṇa 를 읊은 열매, 그 puñña 의 힘입니다.

එහෙනම් මේක අපි මේකේ වටිනාකම දකින්න ඕනේ. ඒක තමයි කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ බයත් ඇති ගැන්මක් ලොම දහගමනක් ඇති වුනොත් මෙතේ මා මෙනෙහි කරන්න.

그러니 우리는 이것의 값어치를 보아야 합니다. 그것이 바로 Buddha 께서 두려움과 떨림과 털이 곤두서는 일이 생기면 나를 떠올리라고 하신 것입니다.

මා මෙනෙහි කරනවා ඔබට ඒකාන්තයෙන් බයති ගනමු ලොම දැහැ ගැනීම නැති වෙනවා.

나를 떠올리면 너희의 두려움과 떨림과 털이 곤두서는 일이 틀림없이 사라질 것이라고 하셨습니다.

එහෙනම් සංසාර බය නැති කරගන්නත් ඒක උදව් දෙනවා. එච්චර ඔටිනවා.

그러니 saṃsāra 의 두려움을 없애는 데에도 그것이 도움을 줍니다. 그만큼 값집니다.

ඉතින් මේසේ අර්ථ කරන්න ගියොත් එහෙම අපිට කොරන්න බැරි දෙයක් කරන්න ගිහිල්ලා අමාරු වැටෙන්න පුළුවන්. ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේටත් විස්තර කරන්න බැරිහක් අපිට තත්ත්වර ගානේ විස්තර කරලා ඉවර කරන්න රාසීනාව පව් නොකරනෙන් වාසනාව වාසනා කලෙස් දුරු කරපු වෙහින් පූජාවට සුදුසුයි අරහන් කියන්න. අපි කියලා ඉවරයි.

그러니 이렇게 뜻을 풀려고 들면, 우리가 할 수 없는 일을 하려다가 어려움에 빠질 수 있습니다. lokuttara 의 Buddha 께서도 풀어 말씀하실 수 없는 것을 우리는 몇 초 만에 풀어 끝냅니다. ‘숨어서 나쁜 짓을 하지 않으니, kilesa 를 떨쳐 버렸으니, 공양받을 만하니 arahaṃ 이다’ 하고 우리는 말하고 끝내 버립니다.

දැන් එතකොට මොකද වෙන්නේ? මෙන්න මේ වගේ තැන්වලදී පර්සාවේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ නිසා මේ බුදුගුණ ගාථාව ගුණ නමය වෙන් වෙන්න ඔය කියන විදිහට හිමින් හෝ වේගයෙන් හෝ කර්මස්ථානයක් වශයෙන් වඩලා එහෙම හුරු කරගන්න ඕනේ. මේක උපක්‍රමයෙන් හිත පිරි කරගන්න එකක්. චතුරාර්ය සත්‍යය පිළිබඳ දහම් අහලා නිවන මාර්ගය පාදාගන්න ඕන. ආරක්ෂාවක් වශයෙන් අර බුදු ගුණ සිහි කරගත්තහම ඇති.

그러니 이 Buddha guṇa gāthā 의 아홉 guṇa 가 떨어지도록, 말한 대로 천천히든 빠르게든 kammaṭṭhāna 로 닦아 익혀야 합니다. 이것은 upakkama 로 마음을 깨끗하게 하는 것입니다. nibbāna 의 길을 닦으려면 cattāri ariyasaccāni 에 관한 dharma 를 들어야 합니다. 지킴으로서는 그 Buddha guṇa 를 떠올리는 것으로 넉넉합니다.

දැන් ගුණ සී කරලා ගුණ දැන ගුණ ගැන අර්ථ විග්‍රහ කරන්නේ නෙමෙයි. අපි නිවන් දකින්නේ. නිවන් දකින්න චතුරාර්ය සත්‍යය පිළිබඳව අවශ්‍ය කාරණා අහගන්න ඕනේ. අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත පිළිබඳව විග්‍රහ කරගන්න ඕන. ඔන්න ඔයට ගැන විග්‍රහ කරගත්තොත් අපිට පුළුවන් ඔයකින් තත්ත්වය ලබාගන්න.

guṇa 를 떠올리고 guṇa 를 알고 guṇa 의 뜻을 풀이해서 nibbāna 를 보는 것이 아닙니다. nibbāna 를 보려면 cattāri ariyasaccāni 에 관해 필요한 것들을 들어야 합니다. anicca, dukkha, anatta 를 풀어 살펴야 합니다. 그것을 풀어 살피면 그것으로 그 자리를 얻을 수 있습니다.

අරියකාන්ත සීලය යෝනිසෝ මනසිකාරය එහෙම ධර්ම පදවල අර්ථය පහදා දෙන්න. අරිය කාන්ත සීලය කියලා කියන්නේ මේකයි. මේක ආර්යයන්ට ලැබෙන

ariyakanta sīla, yoniso manasikāra 같은 dharma 낱말의 뜻을 밝혀 드리겠습니다. ariyakanta sīla 라는 것은 이것입니다.

කියලා කියන්නේ මේකයි. මේක ආර්යයන්ට ලැබෙන එකක්. චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මය අවබෝධ කරගත්තට පතේ මේ ලෝකේ අසාරයි කියා දැක්කහම ලෝකේ සාරයි කියා හිතා ඉන්න කාලීච්ච රාගි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි ලෝකේ අසාරයි කියලා යථාබෝධය ලබනකොට නිමි යනවා. මෙන්න මේ නිබෙනකොට ඒ ආර්ය ගුණයට පත්වෙච්ච කෙනාට විශාල සැනසිල්ලක් පුදා වෙනවා. පෙර කොයි

이것은 ariya 들이 얻는 것입니다. cattāri ariyasaccāni 를 깨달은 뒤 이 세상이 알맹이 없음을 보면, 세상이 알맹이 있다고 여기며 타오르던 rāga 의 불, dosa 의 불, moha 의 불이 세상이 알맹이 없다는 참된 깨달음을 얻을 때 꺼집니다. 이것이 꺼질 때 그 ariya guṇa 에 이른 이에게 큰 평안이 생겨납니다.

විශාල සැනසිල්ලක් පුදා වෙනවා. පෙර කොයි රාගි, ද්වේශ ගෙනි, මෝහ ගෙනි මම දැව්වද කොච්චර අසහනීවලද හිටියේ. මේ සත්‍යය ධර්මාවබෝධයත් එක්කලා මගේ හිතට කොච්චර නිමිලා ගියාද?

‘전에는 rāga 의 불, dosa 의 불, moha 의 불에 내가 얼마나 탔던가, 얼마나 괴로움 속에 있었던가. 이 saccā dharma 를 깨달으면서 내 마음이 얼마나 식어 갔던가.’

මෙන්න මේ ආර්ය ගුණයට ඇති වෙන්නා වූ කාන්තිය

바로 이 ariya guṇa 에 생겨나는 빛남(kanti)입니다.

කාන්තා කියන වචනයක් තියෙනවා. මේක පද නිරුක්තිය දකින්න ඕනේ.

kanta 라는 낱말이 있습니다. 이것은 낱말의 nirutti 를 보아야 합니다.

කය දහම් අන්ත කරපුවහම ඇති වෙන්නා වූ අර්ථය තමයි ක අන්ත කාන්ත කියන්නේ.

ka 의 dharma 를 끝냈을 때 생겨나는 뜻이 곧 ‘ka anta’, kanta 입니다.

ක අන් අන්ත කළා. ක අන් අන්ත කියන එක තමයි කාන්ත කියන වචනයට පදය නිරුද්ධය ආවේ. ක අන් අන්ත

ka, an 을 끝냈다 — ‘ka an anta’ 라는 것이 kanta 라는 낱말의 nirutti 로 온 것입니다. ka, an, anta.

කන් කියන්නේ ක හෙවත් පහත් පර පත් කරන අන් කියන්නේ ආහාරය

ka 란 낮은 곳으로 떨어뜨리는 것이고, an 이란 먹이입니다.

ඒක කෙළවර කළා කිව්වහම කියනවා අන්ත කළා කාන්ත කළා am

그것을 끝냈다고 할 때 ‘anta 했다’, ‘kanta 했다’고 합니다…

번역 고르기