CD015 · 10번째 · 1시간 29분 · 원문 녹음
hetu와 phala
හේතු ඵල.
හේතුඵල වාදය පිළිබඳව විග්රහයක් අවශ්යයි කියන එක. අපි දැන් ඒ විස්තරය තමයි දැන් ගන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ.
hetu-phala-vāda에 대해 풀이가 꼭 있어야 한다는 것입니다. 이제 바로 그 설명을 하려고 합니다.
යේ ධම්මා හේතු තබවා තේසං හේතුං තථාගතෝ ආහ තේසං චේතයෝ නිරෝධෝ ඒවං වාදි මහා සමනෝ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේබඳු වාදීද කියන එකත් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ වාදය පිළිබඳව නැත්නම් බුදුරජාන් වහන්සේ දේශනා පිළිබඳව
'Ye dhammā hetuppabhavā tesaṃ hetuṃ tathāgato āha, tesañca yo nirodho evaṃvādī mahāsamaṇo' — Buddha께서는 어떤 vāda를 말씀하시는 분인가 하는 것, 곧 Buddha의 vāda에 대해, 다시 말해 Buddha의 가르침에 대해,
අස්සජී හාමුදුරුවෝ එදා අර මේ කෝලිස පරිබ්බාජික වතින් හිටපුම සැරිත් හාමුදුරුවන්ගේ එදා මූලික අවස්ථාවේදී ඒ ආකාරයෙන් දේශනාවක් කළා. මේ දේශනාවලා තමයි උන්වහන්සේ සෝතාපන්න ඵලයට පත් වෙන්නේ. සැප
Assaji 스님이 그때 Kolita와 함께 paribbājaka로 지내던 Sāriputta 스님에게 맨 처음에 그렇게 가르침을 주었습니다. 바로 이 가르침으로 그분은 sotāpatti-phala에 이르렀습니다.
සැරියුත් හාමුදුරුවෝ එදා ඒ මේපු පෝලිසකෙන් පරිබ්බාජිකවක ඉන්න වෙලාවේ ලා ඒ ධර්මය අහන වෙලාවේ නැති කරනවා ධර්මය දේශනා කරනකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒක එක්කෙන උන්වහන්සේගේ ධර්මය කොහොමද කියලා අහන්නකොට අන්න ඒ වෙලාවේදී පෙදලා දුන්නේ අ ඔය කියන ධර්ම වාක්යකම පෙන් ධර්ම වාක් කිව්වා අදහයි
Sāriputta 스님이 그때 paribbājaka로 있으면서 그 dharma를 들을 때, 스승의 dharma가 어떠냐고 물었을 때, 그 자리에서 펼쳐 준 것이 바로 이 dharma 구절입니다. 그 dharma 구절을 말해 주었습니다.
දුන්නා ඒ ධම්මා හේතු පබවා තේසං හේතුං තථාගතෝ ආස තේරසං හේතුයෝ නිරෝධෝ ඒවං මහාතකම මහාතම මම කියන තථාතයන් වහන්සේ තථාවයන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ මෙන්න මේ ඒකයි. ඒක තමයි තියෙන්නේ.
'Ye dhammā hetuppabhavā tesaṃ hetuṃ tathāgato āha, tesañca yo nirodho evaṃvādī mahāsamaṇo'. Tathāgata께서 가르치시는 것은 바로 이것입니다. 거기 있는 것이 이것입니다.
යම් ධර්මයක් හේතුවක් නිසා ප්රභවයට පත් වෙනවා. දනම් පහළ වෙනවා. අන්න ඒය පහළ වෙන හේතුව තථායන් වහන්සේ දේශනා කරනවා.
어떤 dharma가 hetu 때문에 일어납니다(pabhava). 나타납니다. 그것이 나타나는 hetu를 Tathāgata께서 가르치십니다.
හේතු හේතුව නෙමෙයි. ඒ හේතු තථාගතයන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. හේසං හේතුන් තථාගතවා ඒ හේතූන් තථාගතයන් වහන්සේ දේශනා කරනවා.
hetu 하나가 아니라 hetu들입니다. 그 hetu들을 Tathāgata께서 가르치십니다. 'tesaṃ hetuṃ tathāgato' — 그 hetu들을 Tathāgata께서 가르치십니다.
තේසං හේතු යෝ නිරෝධ යමෙක් ඒ හේතු නිරෝධ කරාගම් තේසං හේතයෝ නිරෝධ ඒ හේතු හේතු හොයලා ඒවා නිරෝධ කරන්න ඕනේ ඒ තමයි මහාණයන් වහන්සේගේ අද දේශනා කරන
'tesañca yo nirodho' — 누구든 그 hetu들을 nirodha 시키면, 곧 그 hetu들을 찾아내어 nirodha 시켜야 한다는 것, 그것이 Mahāsamaṇa께서 가르치시는 것입니다.
මෙන්න මේක තමයි මේ බුදු දහමයේ තියෙන මූලික මාර්ග මේ මාර්ගය සම්පූර්ණ කරලා වන්න ආකාරයක්
바로 이것이 Buddha 가르침의 바탕이 되는 길이며, 이 길을 다 이루는 방식입니다.
මෙන්න මේ ටික අරගෙන මේ ටිකින් අපි දැකගන්න ඕනේ හේතු වනවාද හේතු පටිච්ච සම්පූර්තා හේතු බදා නිරුද්ධ හේතු ප්රත්යය වෙලා පහළ වෙනවා. සම්භූත වෙනවා.
이것을 붙들고 우리가 보아야 할 것은, hetu 때문에, hetu에 기대어(paṭicca) 생기고, hetu가 끊어지면 그친다는 것입니다. hetu-paccaya가 되어 나타나고, 생겨납니다(sambhūta).
සම්බුද්ධ කියන්නේ භූතයන්ගේ පදැදීම නැත්නම් එක්වීම ඇතිවෙන්න හැ. හේතු බන්ධනම් එහෙම වෙන්නේ නැහ.
sambhūta란 bhūta들이 생겨나는 것, 곧 하나로 모이는 것이 일어나는 것입니다. hetu가 끊기면 그렇게 되지 않습니다.
ඒ කියන්නේ මේ ලෝකයේ කිසිම දෙයක් කුමන ධර්මයක් ධර්ම අර්ථයක් තියෙනවා. ධර්ම කියන්නේ යම්කිසි දෙයක් යම් ආකාරයෙන් දරන්නේද ඒ ධර්මය.
다시 말해 이 세상의 어떤 것이든 dharma로서의 뜻이 있습니다. dharma란 어떤 것이 어떤 방식으로 지녀지는가, 그것이 dharma입니다.
ධර්ම කියන එකේ ඇත්තේ ඒකයි.
dharma라는 말에 담긴 참뜻이 그것입니다.
බුද්ධ ධර්ම අවබෝධය නැත්නම් සත්යාබෝධය යම් ධර්මයක් තුළින් දරන්නේද ඒක බුද්ධ ධර්ම.
Buddha의 깨달음, 곧 sacca를 깨치는 것을 어떤 dharma를 통해 지니는가, 그것이 Buddha-dharma입니다.
ධර්ම කියන්නේ පොඩි වචනයක්.
dharma는 작은 낱말입니다.
ධර්ම කියන්නේ යම් යම් දෙයක් යම් යම් හේතුවන්ගේ සමවාරයෙන් ධර්ම මෙන්න මේ අර්ථයෙන් ධර්ම තියෙන
dharma란 이런저런 것이 이런저런 hetu들의 samavāya로 지녀지는 것입니다. 바로 이런 뜻으로 dharma가 있습니다.
ප්රේත බවක් යං හේතුවකින් දරනවා නම් ඒක පේතු ධර්ම
peta의 상태를 어떤 hetu로 지닌다면 그것은 peta-dharma입니다.
යත්ත බවක් යං හේතුවකින් දරනවද යථ ධර්ම
yakkha의 상태를 어떤 hetu로 지닌다면 그것은 yakkha-dharma입니다.
මනුස්ස බවක් යම් හේතුවින් දරනවද මනුස්ස ධාරණ
사람의 상태를 어떤 hetu로 지닌다면 그것은 manussa-dharma입니다.
දේව බවත් යම් හේතුවකින් දන්නවද ධර්ම බවක් යම් හේතුවකින් දරනවද බ්රහ්ම ධාන්න
deva의 상태를 어떤 hetu로 지닌다면 deva-dharma, brahma의 상태를 어떤 hetu로 지닌다면 brahma-dharma입니다.
බුද්ධ බවක් යම් හේතුවකින් දරනවද බුද්ධ ධාරණ
Buddha의 상태를 어떤 hetu로 지닌다면 그것이 Buddha-dharma입니다.
දැන් ධර්ම ධර්මවලා හරියන්නේ නැහැ මොන ධර්ම බුදුරජාණන් වහන්සේ ෙන්නේ බුද්ධ ධර්මය බුද්ධ බව යම් හේතුවකින් දරනවා නම් මෙන්න මේ හේතු කතාවටයි බුද්ධ ධා.
그러니 그냥 dharma, dharma 해서는 안 됩니다. 어떤 dharma입니까? Buddha께서 말씀하시는 것은 Buddha-dharma입니다. Buddha의 상태를 어떤 hetu로 지닌다면, 바로 그 hetu 이야기가 Buddha-dharma입니다.
ඒක තමයි බුද්ධත්වය.
그것이 바로 Buddha됨입니다.
බුද්ධත්වයට ආපු කෙනා අත්හැරි මිදී නොවැෙනන පැත්තක් තියෙනවා. ඒක තමයි නිරෝධ. ධර්ම නිරෝධ කිරීම.
Buddha됨에 이른 이에게는 놓아 버리고 벗어나는 쪽이 있습니다. 그것이 nirodha, 곧 dharma를 nirodha 시키는 것입니다.
බුද්ධත්වයට ආපු කෙනා තමයි ඒ අවබෝධයෙන් එළිය කරගන්න.
Buddha됨에 이른 이가 바로 그 깨달음으로 밝혀내는 것입니다.
එත බුද්ධත්වයට පත්වෙ යානාමානත්වයක් තියෙන.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ තමයි අපි ඇති කරගත යුතු ජාතිය. අවබෝධයට හේතුකාරක වන ජාතියක් තියෙනවා. අන්න එතන්ට පත්වෙන්න ඕනේ. හැම කෙනෙකුටම බුද්ධත්වයට පත්වෙන්න කිව්වේ ඒකයි.
그것이 우리가 일으켜야 할 종류(jāti)입니다. 깨달음의 hetu가 되는 종류가 있습니다. 바로 거기에 이르러야 합니다. 누구나 Buddha됨에 이르라고 한 것은 이 뜻입니다.
ඉතින් ඕක වදගත්තා එහෙනම් ඔකටම ලොකුරම්භයට කිව්වා ඒක වරදගන්නවා.
그런데 이 말을 잘못 알아들어서, 모두 그렇게 거창한 시작을 하라는 말로 여기는데, 그것은 잘못 받아들이는 것입니다.
අ කෙනෙක්ම බුද්ධත්වයට පත් වෙන්න කිය මේ අවබෝධ කරන්න සුදුසු තත්ත්වයට පත්වෙන්න ඕන. ඒ තත්ත්වයට පත් වුනාම අවබෝධකට අහුදයක් කරන්න දෙන්නේ ඒක ලැබෙනවා. පහුවෙන
누구나 Buddha됨에 이르라는 말은, 깨닫기에 알맞은 상태에 이르러야 한다는 것입니다. 그 상태에 이르면 깨달음이 주어지고, 그것을 얻게 됩니다.
බුද්ධ කියන තත්ත්වයට පත් වෙනකොටම අවබෝධයක් පෙරපත නොවිය පාන පත්තු කරනකොට ආලෝකයක් එතන පාන පත් වීම සමග ආලෝකය විදීමත් එනවා. බුද්ධත්වයක් සම සත්යාපෝධය පූර්ණ වෙනවා.
buddha라는 상태에 이르는 바로 그때 깨달음이 함께 옵니다. 등불을 켜면 그 자리에 빛이 오듯, 등불이 켜지는 것과 함께 빛을 누리는 것도 옵니다. Buddha됨과 함께 sacca를 깨치는 것이 온전해집니다.
එතකොට මෙන්න මේ කියන තත්ත්වය ධර්මයක් තියෙනවා. එතන ධර්ම කතාවක්. අන්න ඒ බුද්ධත්වයට පත්වෙන ධර්ම කතාවට කියනවා බුද්ධ ධර්ම.
그러면 이 상태라는 dharma가 있습니다. 거기에 dharma 이야기가 있습니다. 그 Buddha됨에 이르는 dharma 이야기를 Buddha-dharma라고 합니다.
සියලු ධර්ම බුද්ධ ධර්ම නෙමෙයි.
모든 dharma가 Buddha-dharma인 것은 아닙니다.
අපායට යන්න ධර්මය අඛ ධර්මය. සතර අපා ගත වෙන ධර්ම බුද්ධ ධර්ම නෙමෙයි. ඒක සතර පම
apāya로 가는 dharma는 apāya-dharma입니다. 네 apāya에 떨어지는 dharma는 Buddha-dharma가 아닙니다. 그것은 네 apāya의 dharma입니다.
සතර අපට ගත වෙන්නේ මෙහෙමයි කියලා ඒක දැනගත්ත එක බුද්ධ ධර්මය. සතර අපාවට යන ධර්මය එකක්. සතර අපට යන්නේ මෙහෙමයි කියලා දැනගත්ත එක බුද්ධ ධර්මයක්.
네 apāya에는 이렇게 떨어진다고 알게 된 것, 그것이 Buddha-dharma입니다. 네 apāya로 가는 dharma가 하나 있고, 네 apāya로는 이렇게 간다고 알게 된 것은 Buddha-dharma입니다.
මනුස්ස ධර්මය ඒකයි. මනුස්සයෙක් වෙන්නේ මෙහෙමයි කියලා දැනගත්ත එක බුද්ධ ධර්මය.
manussa-dharma도 그렇습니다. 사람은 이렇게 된다고 알게 된 것이 Buddha-dharma입니다.
දෙවියෙක් වෙන එක දේව ධර්මය දෙවියෙක් පෙන්න තියෙන මාර්ගය දේව ධර්මයක්. මෙහෙම තුළ දෙවියෙක් වෙනවා මේකයි දෙවියක් කියන මාර්ගය කිය දැනගත්ත එක බුද්ධ ධර්මය බුද්ධ ධර්මය කියන්නේ අනුධර්මයක් නෙමෙයි. ඒවත් දැනීම.
deva가 되는 것은 deva-dharma이고, deva가 되는 길도 deva-dharma입니다. 이렇게 하면 deva가 된다, 이것이 deva가 되는 길이라고 알게 된 것이 Buddha-dharma입니다. Buddha-dharma는 그런 하나하나의 dharma가 아니라, 그것들을 아는 것입니다.
බුද්ධියෙන් ඒ තේ වටහ ගන්න බැ. තේරු මොකද ව්යස්සයක් තියෙනවා. වන්නා වූ යස්ස
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සංස්කාරය මෙබඳ ජාතියක් පහළ වෙනවා මේකයි රටාව කියලා දැනගත්ත එක බුද්ධ ධර්මය.
(그런) saṅkhāra로 이런 종류(jāti)가 나타난다, 이것이 그 틀이라고 알게 된 것이 Buddha-dharma입니다.
ඒ රටාවෙන් පටිච්ච සමුප්පන්න ක්රියාවලින් යසන.
그 틀에 따라, paṭiccasamuppanna 과정으로 그렇게 됩니다.
මෙබඳු ගන්නා වූ දේ කටයුතු කරාම මෙබඳු සංඛාරය මනුස්සයෙක් ජාතියට උපදිනා නම් මනුස්සයෙක් උපදින්නේ මෙහෙමයි.
이런 일을 하면 이런 saṅkhāra로 사람의 종류로 태어난다면, 사람은 이렇게 태어납니다.
ඒ ඒ මනුස්සයෙක් උපදින කතාව මනුස්ස ධර්මය. මනුස්සයෙක් වෙන්නේ මෙන්න මේ රටාවට දැනගැනීම බුද්ධ ධර්ම.
그렇게 사람이 태어나는 이야기는 manussa-dharma입니다. 사람이 되는 것은 바로 이 틀을 따른다고 아는 것이 Buddha-dharma입니다.
දෙවියන්නේ මෙන්න මේ සංස්කාරය වඩලා මේ විඤ්ඤාණ නාම රූප සලාතන මේ මේ විදිහට ගිහිල්ලා මේ රටාව දිහා දේව ජාතිය පහල වෙනවා කිය යම්කිසි ධර්මයක්නම් ඒක දේවධය ඒ දෙවියනේ මෙන්න මේ රටාව කියලා දැනගැනීම බුද්ධ ධර්මය
deva는 이 saṅkhāra를 키워서 viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana로 이렇게 이렇게 이어져 이 틀로 deva의 종류가 나타난다는 어떤 dharma가 있다면 그것은 deva-dharma입니다. deva의 틀이 바로 이것이라고 아는 것이 Buddha-dharma입니다.
බ්රහ්මයෙක් වෙන්න අවශ්ය කරන සංස්කාරය දැනගෙන බ්රහ්මයා ජාතිය පහල වෙනකම් පස්වාන ක්රියාවලිය දැනගත්තහ ඒ ක්රියාවලිය ඇසුරු කරපු කෙනා කියන්නේ බ්රහ්ම ධර්මය
brahma가 되는 데 필요한 saṅkhāra를 알고 brahma의 종류가 나타나기까지의 과정을 알았다고 합시다. 그 과정을 따른 이에게 있는 것은 brahma-dharma입니다.
ක්රියාවලියක් ඇසුරු කරොත් වෙබඳ ධර්මය තුළ වෙන්නේ කියලා දැනගන්න එක බුද්ධ ශර ධර්ම
어떤 과정을 따르면 이런 dharma 안에서 그렇게 된다고 아는 것이 Buddha-dharma입니다.
එතකොට ලෝකයත් ලෝකයට හේතුව ලෝක ධර්මයක් ලෝකය මෙහෙමයි ලෝකයට හේතුව මෙහෙමයි කියලා දැන බුද්ධ ධර්ම
그러면 loka와 loka의 hetu는 loka-dharma입니다. loka는 이렇다, loka의 hetu는 이렇다고 아는 것이 Buddha-dharma입니다.
ලෝක නිරෝධයත් ලෝක නිරෝධ මාර්ගයක් මේකයි කියලා දැනගන්නේ බුද්ධ ධර්ම
loka의 nirodha와 loka nirodha의 길이 이것이라고 아는 것이 Buddha-dharma입니다.
ලෝකයත් ලෝකයට හේතුවත් ලෝක ධර්ම නිරෝධයක් ලෝක නිරෝධ මාර්ගයක් බුද්ධ ධර්ම කරලා ගත්තා
loka와 loka의 hetu는 loka-dharma이고, loka의 nirodha와 loka nirodha의 길은 Buddha-dharma라고 이렇게 갈라서 받아들였습니다.
ඉතින් අපි ඉස්සෙල්ලාම දැනගන්න බුද්ධ ධර්මය මොකක්ද? ලෝක ධර්මය මොකක්ද ලෝකයත්, ලෝකයට හේතුවත් ධර්මය ලෝක නිරෝධයත්, ලෝක නිරෝධ මාර්ගයත් බුද්ධ ධර්ම.
그러니 우리가 맨 먼저 알아야 할 것은, Buddha-dharma는 무엇이고 loka-dharma는 무엇인가 하는 것입니다. loka와 loka의 hetu는 (loka-)dharma이고, loka의 nirodha와 loka nirodha의 길은 Buddha-dharma입니다.
අන්න අපි ඔක්කොම විග්රහ කරලා විග්රහ කරලා වැඩි කරගත්තා.
이렇게 우리는 모두 풀고 또 풀어서 넓혀 놓았습니다.
ඉතින් ය ඒ ධම්මා හේතු භවා කේසංතයෙන් කතාකියේ
그래서 'ye dhammā hetuppabhavā tesaṃ...'이라고 말한 것입니다.
ලෝකයක් ලෝකය හටගන්න හේතුවක්.
loka가 있고, loka가 생겨나는 hetu가 있습니다.
ලෝකෙකමක් කිසි දෙනෙක් කාම රූප අරූප කියන දුන් භවයම බිදිලා. ඔක්කොම
loka라고 하면 누구든, kāma, rūpa, arūpa라는 세 bhava가 모두 다 들어갑니다.
පංචස්කන්ධය කියම මේ ඔක්කොම පංචස්කන්ධය ලෝකය දේශනා පංචස්කන්ධ සංඛ්යාතය ලෝකය කියලා කිව්වා.
pañcakkhandha라 하면 이 모든 것, 이 모든 pañcakkhandha를 loka라고 가르치셨습니다. pañcakkhandha라 불리는 loka라고 하셨습니다.
පංචස්කන්ධ සංඛ්යාත ලෝකය ඔය අට අවුලදී පස්සේන පොත්තොල් ඒක අරගෙන තියෙනවා පංචස්කන්ධ ලෝකය මේ කය කියලා.
그런데 pañcakkhandha라 불리는 그 loka를, 뒤에 나온 책들에서는 이 몸이라고 받아들였습니다.
කයට සීම අතරක් නෙමෙයි පංචස්කන්ධ සංත රෝගය කියන්නේ.
pañcakkhandha라 불리는 loka는 몸에 한정된 것이 아닙니다.
දුර වේවා, යන ලඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වෙලා වර්තමාන වේවා. රූපයයි සම්මත යමක් වේද රූපස්යයි
멀든 가깝든, 보이든 보이지 않든, 미세하든 거칠든, 지난 것이든 올 것이든 지금 것이든, rūpa라고 여겨지는 것이면 무엇이든 rūpakkhandha입니다.
තරුවට සීම නැන්න සංයිච්චිකක් මිග්රහලා තියෙන්නේ.
몸에 한정하지 않고 그렇게 풀이되어 있습니다.
දුර වේවා, ලඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා වේදනාවයි යමක් සම්මත වීම. ඒ වේදනා ස්කන්ධය
멀든 가깝든, 보이든 보이지 않든, 미세하든 거칠든, 지난 것이든 올 것이든 지금 것이든, vedanā라고 여겨지는 것이면 무엇이든, 그것이 vedanākkhandha입니다.
වේදනා ස්කන්ධය කියලා මේ ශරීරයේ තියෙන කැක්කුමද වේදනාව විතරක්වත් එහෙම සම්බන්ධ කරලා සීමා කළේනේ.
vedanākkhandha라는 것을 이 몸에 있는 아픔만으로, vedanā 하나만으로 한정하지 않았지요.
ඔය කිව්වේ වේදනා ස්කන්ධයෙන් බැහැර වෙච්ච කිසිම වේදනාවක් ගැන හිතන්න නැ. අතීත වේදනාවක් හිතුවත් අනාගතයේද බලාපොරොත්තු වෙන වේදනාවක් කියන්නේ ආශ්වාදය හිතුව මනෝ සංකල්පනයක්.
그 말은 vedanākkhandha 밖에 있는 어떤 vedanā도 생각할 수 없다는 것입니다. 지난 vedanā를 떠올리든, 앞으로 바라는 vedanā, 곧 assāda를 떠올리는 마음속 그림이든 마찬가지입니다.
දැන් විසෙන වේදනා කියන මත් එක හිටියා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ වගේම සියුම් ගන දුර ළඟ සැටපු වේදනාවයි යම්කිසික් කතා කරනවා. පනවනවා. ඒ කියන්නේ වේදනා ස්කන්ධ.
그와 같이 미세하든 거칠든, 멀든 가깝든, 모든 vedanā라고 말하고 일컫는 것이 무엇이든, 그것이 vedanākkhandha입니다.
ඒ වගේ සංඥා හඳුනාගන්න ඒවා. දුර වේවා, ලඟ වේවා. දුර සංඥාවක් හරි ලඝ සංඥාවක් හරි හඳුරගන්න ඕන. පේන වේවා නොතෙන වේවා. පෙනෙන සංඥාවක් හැර. එහෙනම් වටහාගෙන ගන්න සංඥාවක් හර. නොපෙනෙන්න නොදන්න දෙයක් එන හිතර හිතිල්ලා ප්ඤඥාත
그와 같이 saññā, 곧 알아보는 것들입니다. 멀든 가깝든 — 먼 saññā든 가까운 saññā든 알아보는 것입니다. 보이든 보이지 않든 — 보이는 saññā뿐 아니라 헤아려 잡는 saññā도 그렇고, 보이지 않고 알지 못하는 것이 마음에 떠올라 생기는 saññā도 그렇습니다.
පේන වෙලා නොපෙනවා. සියුම් වේවා, දැනවා. සියුම් ගැන කොයි ආකාරය හරි. අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමානය ඒවා යම්කිසි ආකාර සංඥාවක් ගැන හැඟීමක් ඇත්ත. ඒ සියල්ලම එක්කලා සංඥා ස්ථාසය.
보이든 보이지 않든, 미세하든 거칠든 어떤 모습이든, 지난 것이든 올 것이든 지금 것이든, 어떤 saññā에 대한 느낌이 있다면 그 모두를 합친 것이 saññākkhandha입니다.
අනිත් සංස්කාර ලකිසි චේතනා තුනින් අවිද්යාපතා සමග එකතු වෙලා සකස් කරගන්න දේවල්.
그다음은 saṅkhāra입니다. 어떤 cetanā로 avijjā-paccaya와 함께 어우러져 지어 내는 것들입니다.
දුර ළඟ පේන නොතෙෙන සියුම් ගන් අතීත අනාගත වර්තමාන ඒ වගේම ඒ හැම එකක් සංස්කාරය යමක් සම්මතද ඒ කියන්නේ සංස්කාර විකා
멀고 가깝고, 보이고 보이지 않고, 미세하고 거칠고, 지난 것, 올 것, 지금 것 — 그와 같이 그 하나하나가 saṅkhāra라고 여겨지는 것이면, 그것이 saṅkhārakkhandha입니다.
විඤ්ඤාණ දුරලඟ පේන සියුම් ගන අතීත අනාගත වර්තමාන විඤ්ඤාණයයි යම්කිසි හැදවීමක් කරනවා. කතා කරනවා. එතකොට සම්මත වෙනවා. ඒ සියල්ල විඤ්ඤාණිකාර වෙනවා. එහෙනම් පංචස්කන්ධයෙන් පොර වෙද්
viññāṇa도 멀고 가깝고, 보이고, 미세하고 거칠고, 지난 것, 올 것, 지금 것으로, viññāṇa라고 일컫고 말하는 것이 있으면 그렇게 여겨집니다. 그 모두가 viññāṇakkhandha가 됩니다.
වෙනවා. එහෙනම් පංචස්කන්ධයෙන් පොර වෙද් දුව දේකුත් නෑහැ, ළඟ දේකුත් නෑ. සියුම් දේකුත් නෑහැ, ඝන දේකුත් නෑහ. අතීත දනාගට වර්තමාන කිසිම තැනක ඔයිෙන් ප්රවචිත දෙයක් නැහැ. ඔක්කොම අහුවෙලා.
그러면 pañcakkhandha 밖에는 먼 것도 없고 가까운 것도 없습니다. 미세한 것도 없고 거친 것도 없습니다. 지난 때, 올 때, 지금 어디에도 거기서 벗어난 것이 없습니다. 모두 다 잡혔습니다.
පංචස්කන්ධය කිව්වහම සෑම සියල්ලටම අහුවෙනවා.
pañcakkhandha라고 하면 모든 것이 다 들어갑니다.
ඒ පංචස්කන්ධය බුදුරජාණන් වහන්සේ විග්රහ කරන්නේ පංචස්කන්ධය ඔහොමයි. නමුත් අපි අද පංචස්කන්ධය ගැන පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ මේ මස්ලේ තියෙන බඹයක් පමණ වූ කයට කියන්න සීමා කරගන්න.
Buddha께서 풀이하시는 pañcakkhandha는 그렇습니다. 그런데 우리는 요즘 pañcakkhandha를 이 살덩이로 된 한 뼘 남짓한 몸으로 한정하는 데 길들어 있습니다.
කයට සීමා කරව පංචස්කන්ධයක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ඉනෙන්නේ. බුදුන් වහන්සේ පංචස්කන්ධ කියන්නේ සියලුම ලෝකෙ සත්වයා කියලා අපිට විද්යාමාන වෙන්න.
Buddha께서 가르치신 pañcakkhandha는 몸에 한정된 것이 아닙니다. Buddha의 pañcakkhandha란 온 loka, 우리에게 중생으로 드러나는 모든 것입니다.
බාහිර ලෝකේ අත්හැරලා තියෙනවා. බාහිර ලෝකය පිළිබඳ රූප සත්වයා කියන තන සම්බන්ධ කරනවා.
(몸에 한정하면) 바깥 loka는 빠져 버립니다. 그러나 바깥 loka에 관한 rūpa도 중생이라는 것에 이어집니다.
අතී බණාවට වර්තමාන තුන්කල් හේතු රූපය පිළිබඳව යම් සම්මධයක් ඇන්නම් ඒ සියල්ල මහා සම්බන්ධ වෙනවා.
지난 때, 올 때, 지금이라는 세 때의 rūpa에 대해 어떤 이어짐이 있다면 그 모두가 함께 이어집니다.
එබඳු වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ පිළිබඳවත් සම්බන්ධ වෙනවා.
그와 같이 vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa에 대해서도 이어집니다.
අධ්යාත්මික බාගය දුර ළඟ පේන පැනීම අති තනාගත වර්තමානය රූප වේදනා සංඥා සංඛාර විඤ්ඤාණ හා සම්බන්ධ යම්කිසි ආග සම්මතයි මේ සියල්ලම එබැතලා පංචස්කන්ධ සංඛ්යාත ලෝකය කි
안쪽(ajjhattika) 부분과, 멀고 가깝고, 보이고 보이지 않고, 지난 때, 올 때, 지금의 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa와 이어진 것으로 여겨지는 무엇이든, 이 모두를 합쳐 pañcakkhandha라 불리는 loka라고 합니다.
පංචස්කන්ධය කයට සීමා කරගත්ත පිරිසද පංචස්කන්ධ සංඛ්යාතද ලෝකය කියන එකද මේ භවයක් පවන්න වූ කය කියලා කියන්නේ නිගමනය ව ඒක නිගමනය වැඩේ
pañcakkhandha를 몸에 한정한 사람들은 pañcakkhandha라 불리는 loka를 한 bhava 동안 이어지는 몸이라고 못 박았습니다. 그것은 그들이 내린 결론일 뿐입니다.
කෙවර ඒක අනාත්ත
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පංචස්කන්ධය කිව්වහම කෙරවෙන්නේ නැ. සීමා කරන්න බැහ.
pañcakkhandha라 하면 끝이 나지 않습니다. 한정할 수가 없습니다.
මොංචස්කන්ධයම අනිත්ය දුකය අනාත්මය ඕක තේරුම් ගත්ත ලෝකේ අනිත්ය දුකා අනාත්මක් කියරුම් ගෙත්
pañcakkhandha 전체가 anicca, dukkha, anattā입니다. 이것을 깨치면 loka가 anicca, dukkha, anattā라는 것을 깨칩니다.
එකේ යම ඇතුලක් තියෙන සක්කාර ලෝකයෙන් ස්පර්ශ කරන සාක්ෂාව ලෝකෙන් බේෙන්න බැහැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් අනිත්ය නම් දුකට අනාගත්නම් මොනවා ස්පර්ශ කරද මොන වටිනා කරන වටිනා කරන ඉවරයි ස්පර්ශ ඉවරයි. ස්පර්ශවර වේදනත් ඉවරයි. තණ්හා ඉවරයි උපාදානත් තවරයි භවත් ඉවරයි ජාතිය තේවරයි ජරා කාරණක් තියවරයි. ඔකො ඉවර
그러니 anicca이고 dukkha이고 anattā라면 무엇을 phassa하고 무엇을 값지게 여기겠습니까? 값지게 여기는 것이 끝나고 phassa가 끝납니다. phassa가 끝나면 vedanā도 끝나고, taṇhā도 끝나고, upādāna도 끝나고, bhava도 끝나고, jāti도 끝나고, jarā 같은 것들도 끝납니다. 모두 끝납니다.
මේද ඔය ටිකෙන් දැනගන්න ඕනේ හේතු.
이것들, 이것으로 hetu를 알아야 합니다.
දැන්නේ මේමයි උපදින්නට හේතුවක් තියෙනවා නිකන්න.
이제 생겨나는 데에는 hetu가 있습니다. 그냥 생기는 것이 아닙니다.
හේතුම් පටිච්ච සම්පූර්ණයි. හේතුඵල මේ හැමතැනකම තියෙන්නේ? තරහර අපි ඒවා හේතු වෙනවා. කව දෙයක් හටගන්න.
hetu에 기대어(paṭicca) 생깁니다. hetu-phala는 모든 곳에 있습니다. 여기저기서 여러 것이 hetu가 되어 어떤 것이 생겨납니다.
ඒ දේ තවක ඵලයක්.
그것은 또 하나의 phala입니다.
යම්කිසි හේතූන්ගේ ඵලයක් පහළ වෙලා ඒ ඵලය තවට හේතුව. මෙහෙම ධර්මයක් ලෝකේ තියෙනවා.
어떤 hetu들의 phala가 나타나고, 그 phala가 또 다른 것의 hetu가 됩니다. 이런 dharma가 세상에 있습니다.
එතකොට අ අරමුණු කරනකොට ඒ අරමුණු අතර ඊට එහා හේතුව පහළ වෙලා තවද ඒකට හේතුව එහා තියෙනවා.
그러면, 대상을 삼을 때 그 대상들 사이에서 그 너머의 hetu가 나타나고, 또 그것의 hetu가 그 너머에 있습니다.
ඒක එතකොට ඒ වගේ ඵලයක් ඉපදවන්නේ නැති. හේතුව පමණක් මේ ඒ කියන්නේ හේතුවෙන් ඵලයක් ඇති කරනවා හේතුවක් කැළි ඇති කරන්නේ නැහ නිවන
그런데 그와 달리 (다시) phala를 낳지 않는 것도 있습니다. 곧 hetu로 phala가 생기지만, 그것이 다시 hetu를 만들지 않는 것, 바로 nibbāna입니다.
ඵලය ඵලයකට හේතු වෙන්නේ නැ. නිවනින් ඒ නිවරයි. එහෙමත් තියෙනවා.
그 phala는 다른 phala의 hetu가 되지 않습니다. nibbāna에서 그것은 끝납니다. 그런 것도 있습니다.
එහෙනම් මේ ආකාරයෙන් හේතුවයි ඵලයයි හේතුවයි ඵලයයි කියන එක තේරුම් ගන්න ඕනේ.
그러니 이렇게 hetu와 phala, hetu와 phala라는 것을 이해해야 합니다.
හේතුන්ගේ තමෙන් හෙවත් ගැලපෙන එක්වීම තමන් වන ඒ කියන්නේ ගැලපෙනාකාරයි. සම්බන්ධය නිසා ඵලයක් විද්යා.
hetu들의 samavāya, 곧 알맞게 맞물린 하나 됨, 다시 말해 알맞은 어울림 때문에 phala가 드러납니다.
එතකොට සෑම ඵලයක්ම දැකලා මේක හටගත්ත මේ හේතුන්ගේ සමවාදයේ දැක්කේ නැත්නම් ලෝකෙයා බැහැ ගන්නවා එක නිගමන මොත චීස්රවාදය අවුන්කාරය කියන්න. බ්රහ්ම සංකල්පයක් බ්රහ්මයා මැති.
그러니 어떤 phala를 보고서 그것을 생겨나게 한 hetu들의 samavāya를 보지 못하면, 세상 사람은 한 가지 결론에 빠집니다. issara-vāda, 곧 누가 지어냈다는 생각, brahma라는 관념, brahma가 만들었다는 것입니다.
එහෙම නැත්නම් අහම්බය හටගත්තා. ඔය දෘෂ්ටිය වැහිෙනවා. 62ක් මිත්යා දෘෂ්ටවල ගමන් කරනවා ඕගේ යථාසය දකින්න බැරි වෙනවා.
아니면 우연히 생겼다고 합니다. 그런 diṭṭhi에 가려집니다. 62가지 micchādiṭṭhi 속을 헤매며 있는 그대로를 보지 못하게 됩니다.
ඉතින් ඔය තුළින් අපි දැනගන්න ඕනේ ඒ අවශ්ය කරන හේතු මොනවද?
그래서 이것을 통해 우리가 알아야 할 것은, 필요한 hetu들이 무엇인가 하는 것입니다.
යම්කිසි ඵලයක් විද්යාමාන වෙන්නේ නෑහ. කවදාවක් හේතුවක් නැතුව හේතු නැතුව. හේතුන්ගේ සමවායක් නැතුව සමවායේ කිව්වේ කම එක් තමන් එක් නෙම.
어떤 phala도 hetu 없이, hetu들 없이 드러나는 일은 결코 없습니다. hetu들의 samavāya 없이는 안 됩니다. samavāya란 알맞게 하나 되는 것이지, 그냥 하나로 합치는 것이 아닙니다.
දැන් පොත්තක් හැදෙන්නේ නැහැ. පොත්දර අවශ්ය කරන සුන්දු ඇඹුල් ගුරුමිරිවී අවශ්ය කරන්නා වූ වළ පරපුවාදී මන දාන ඒ මූලික දේ කිරි ජලය මේ ආදී දේවල සමවායක් තියෙනවා. ඒ කියන්නේ සමානව දයක් මන එක එහෙම නෙමෙයි.
이를테면 카레 국물은 그냥 만들어지지 않습니다. 카레에 필요한 소금, 신맛 열매(goraka), 후추, 필요한 여러 양념, 그리고 바탕이 되는 코코넛 젖, 물 같은 것들의 samavāya가 있습니다. 그렇다고 똑같은 양을 넣는다는 뜻은 아닙니다.
ත් ලුරුත් මුලුත් දන්නවා ග්රෑන් 100ක් මිරුත් ග්රෑන් 100ක් ඉතින් කෝදුරු පහදුරු ග්රෑන් 100 ස අරත් ග්රෑන් 100ක් හොල්කිරි ග්රෑන් එහෙම දන්න එකක් නෙමෙයි මේ සමය කියන්නේ. ඒ හොද කියන එක නිර්මාණය වෙන්න ලුණු දාන වනේ මාත්රය නම් ඒ සමෝ දැන්නවා. සමවායක් වෙලා
소금도 100그램, 고추도 100그램, 다른 양념도 100그램, 이것도 100그램, 코코넛 젖도 그만큼 넣는 것이 여기서 말하는 samavāya가 아닙니다. 그 국물이 만들어지려면 소금은 들어갈 만큼만 그 양대로 넣습니다. 그렇게 samavāya가 되어,
වැඩි ප්රමාණයක් ජලයාවත් නම් ඒ ප්රමාණය දැම්මා. ඔය අවස්ථ ප්රමාණය කිරි අවශ්ය ප්රමාණය දැන්නේ ඒ ගාන දැක තමයි සම ඒ වැඩේ සිද්ධ කරන්න සමවාය කියිව්වේ ඒකයි.
물이 더 많이 필요하면 그만큼 넣습니다. 그때 필요한 만큼 코코넛 젖을 넣습니다. 그 양을 알아 맞추는 것이 바로 samavāya입니다. 그 일을 이루어 내는 것을 samavāya라고 한 까닭이 이것입니다.
මෙන්න මේ ආකාරයෙන් ලෝකයේ යම්කිසි ඵලයක් ඇති කරලා විද්යාමාන වෙන්නේ හේතුන්ගිය සමවාගැලපෙන ගණන්ත එක කියලා. ඉතින් එකක් ඇති වෙනකොටයි මේක වෙන්නේ.
이와 같이 세상의 어떤 phala가 생겨 드러나는 것은 hetu들의 samavāya, 곧 알맞은 양의 맞물림 때문입니다. 그렇게 하나가 생길 때 이것이 됩니다.
ඉතින් ඒක නිකන් හේතු නිකන් එකතු වෙන්නේ නැ. අන්න ඒ හේතුව එකතු වෙන්න යම්කිසි ක්රියා බලයක් ඕන. යම් ශක්ති බලයක් ඕන. මේ
그런데 hetu들은 그냥 저절로 모이지 않습니다. 그 hetu들이 모이려면 어떤 작용의 힘, 어떤 기운의 힘이 있어야 합니다.
ශක්ති බලය කියන එක කවුත් හරපු එකක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එහෙනම් අන්න ඒ ශක්ති බලය කවුද ඉපදවන්නේ කොහොමද ඉපදවන්නේ කියන එක බුදුපියාණන් වහන්සේ දැකලා. මෙන්න මේ දේශනා කරන්නේ.
그러면 그 기운의 힘을 누가, 어떻게 일으키는가 하는 것을 Buddha께서 보시고 바로 이것을 가르치십니다.
අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි කියන තන මුල් කරගෙන අන්න එතනින් පටන් ගන්නා වූ එක්තරා බලවේදියක් ක්රියාත්මකන්න පටන් ගන්න ආරම්භ.
avijjā와 taṇhā라는 두 가지를 뿌리로 삼아, 바로 거기서 시작되는 어떤 힘이 작동하기 시작합니다. 그것이 시작입니다.
ඒ ආරම්භය හටගන්නා වූ ශක්තිය තමයි ඔය සමවායට එකතු කරන්නේ. ඒ නිසා තමයි ඵලයක් විද්යාමාන.
그 시작에서 생긴 기운이 바로 그 samavāya에 더해집니다. 그래서 phala가 드러납니다.
ලෝකයයි තියෙන්නේ යම් තැනක සත්ව පුද්ගල ද්රව්ය වතු සහිත සියලු ලෝකයේ යමක් විද්යාමාන නම් ඔය ටික කියන්නේ විද්යාමාන.
loka란, 어디서든 중생, 사람, 물질, 사물을 포함한 온 세상에 무엇이 드러나 있다면, 그것들이 바로 드러난 것들입니다.
ඒ හේතු වෙන්න පේරෙනවා. හේතු වෙනවා හේතු වෙනවා ස්වාම එකාකාර. හේතු වෙන ආකාර ප්රත්ය වෙන ආකාර 24කින් වෙනවායි කියලා තේරුනවා. ඕක කියන්නේ සූසිපට්ඨානය
그것들이 hetu가 됩니다. 그러나 hetu가 된다, hetu가 된다 해도 한 가지 방식이 아닙니다. hetu가 되는 방식, paccaya가 되는 방식이 24가지로 이루어진다고 밝혀져 있습니다. 그것을 24가지 paṭṭhāna라고 합니다.
යමක් පිහිටලා හිටින්ද යම් ආකාරයකින් පිහිටාන්නද යම් ආකාරයෙන් ක්රියාත්මක වන විද්යාමාන වස්තුවක් පෙනෙන්නද ඒකට හේතු වෙන ආකාරකින් ගැලපෙන ආකාරයන් මේ මේවයින් කියලා ගන්න හැටි විග්රහ කර ගැනීම පෙන්දන පට්ඨානය
어떤 것이 어떤 방식으로 자리 잡고 머무는지, 어떤 방식으로 작동하는 드러난 것이 보이는지, 그것에 hetu가 되는 방식, 알맞게 맞물리는 방식들이 이러이러하다고 풀어 보이는 것이 paṭṭhāna입니다.
මෙන්න මෙතනින් තමයි යමක් හටගත්තේ මොනවන මොනව හේතු වෙලාද? මොන මොන ආකාරයෙන් හේතු වෙලාද හේතු වෙන්නේ මොන ඕන මොන ආකාරයෙන්ද ඉතින් මේ ආකාර දකින්නකෝ හේතු වෙනවා හේතු වෙනවා කියන එකාකාරයෙන් ගත්තොත් එහෙම අපි මුලාවට පත් වෙනවා. තෝරගන්න බැරි වෙනවා.
바로 여기서, 어떤 것이 생긴 것은 무엇무엇이 hetu가 되어서인지, 어떤 어떤 방식으로 hetu가 되었는지를 알 수 있습니다. 그러니 이 방식들을 보십시오. hetu가 된다, hetu가 된다고 한 가지 모양으로만 받아들이면 우리는 헷갈리게 됩니다. 가려낼 수 없게 됩니다.
ඉතින් හේතු ප්රත්යය ඊලකක් වෙන්න ලෝභ, ද්වේශ මෝහ හේතු අලෝභ, අතය්ත සමෝ තව හේතු කොට පැත්තට හේතු පව් පැත්තට හේතු දෙවති පැත්තයි දුගති පැත්තයි කියන හේතු හේතු.
그래서 hetu-paccaya를 보면, lobha, dosa, moha라는 hetu와 alobha, adosa, amoha라는 또 다른 hetu가 있습니다. puñña 쪽의 hetu, pāpa 쪽의 hetu, sugati 쪽과 duggati 쪽이라는 hetu들입니다.
හොඳයි කියන පැත්ත සම්මත කර ගත්ත ඒවා පහළ වෙන්න හේතු තුනක් වෙනවා. අලෝක සංව නරකයි, දුක් අරවර සහිතයි කියලා වේදනා සහිතයි, පීඩා සහිතයි අනිත් අරමුණු සහිතයි කියලා පෙන්නන්න ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ කියලා හේතු තුනක් පෙන්නවා. දැන් හේතු හයකින් පටීම ප්රධාන කරෙන හටගත්තාට හේතු ප්රත්යය කියලා.
좋다고 여겨지는 쪽이 나타나는 데에는 세 hetu가 있습니다. alobha 등입니다. 나쁘다, 괴로움이 따른다, vedanā가 따른다, 짓눌림이 따른다, 다른 대상이 따른다는 쪽을 보이는 데에는 lobha, dosa, moha라는 세 hetu가 보입니다. 이 여섯 hetu를 으뜸으로 하여 생긴 것을 hetu-paccaya라고 합니다.
ඉතින් හේතු ප්රත්යයෙන් ප්රත්ය වීම මුලට සිද්ධ වෙනවා.
그래서 hetu-paccaya로 paccaya가 되는 일이 맨 처음에 일어납니다.
ඉතින් හේතු ප්රත්ය නිසා ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ හෝ අලෝභ, අද්වේශ, අමෝහ කියන මේ දේවල් නිසා අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි දෙකෙන් බැඳෙනකොට නිත්යයි සැපයි ආත්මයි කියන මේ දෘෂ්ටිය නිසා ලෝකයා බැඳෙනවා. බැඳුනහමහම නිකන් ඉන්න බැහැ. ඇහැට රූප අරමුණු කරන්න ඕනේ කන්ට ශබ්ද අරමුණු කරන්න ඕනේ දිවට රස නාසයට ගඳ ශරීරයට ඉපද මනසට ධර්ම කරන්න ඕන.
그렇게 hetu-paccaya 때문에, lobha, dosa, moha 또는 alobha, adosa, amoha라는 것들 때문에, avijjā와 taṇhā 두 가지로 묶일 때, nicca, sukha, attā라는 diṭṭhi 때문에 세상 사람은 묶입니다. 묶이고 나면 가만히 있을 수 없습니다. 눈으로 rūpa를 대상으로 삼아야 하고, 귀로 소리를, 혀로 맛을, 코로 냄새를, 몸으로 닿음을, 마음으로 dhamma를 대상으로 삼아야 합니다.
අරමුණු කිරීමේ ක්රියාවලියත් අපි කරනවා. ඒක නොකර වෙන්නේ. අරමුණු තමයි ඒක වෙන්නේ. අන්න සත්වයන්කට වැඩක්. අරමුණු කරනවා.
대상으로 삼는 과정도 우리가 해냅니다. 그것을 하지 않고는 되지 않습니다. 대상으로 삼는 것이 바로 그 일입니다. 그것이 중생들의 일입니다. 대상으로 삼는 것입니다.
අරමුණු නොවෙන කිසිම දෙයක් ලෝකය තුළ සත්ව පුද්ගල ද්රව්ය තුළ ඇතිවෙනෙන්නේ. දුර්ලඟ සියුම් ගන ඒ වගේම අතීත අනාගත වර්තමාන ඔය කැමතනකට රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන ඇස, කන දිවනානස් වහන්සේගේ ශරීරයේ වන රූප, සබ්ද ගන්ධ, රස, ඉටපත් ධර්ම කියන එක. මේ සියල්ලම අරමුණු කළ හැ. ඒවා ආරම්මණ පත්වීම අරමුණ කිරීම ප්රත්ය කරගෙන ලෝකයට බැහැ ගැනීමත්
대상이 되지 않는 것은 세상에, 중생과 사람과 물질 안에 하나도 생기지 않습니다. 멀고 가깝고, 미세하고 거칠고, 또 지난 때, 올 때, 지금 어느 곳에서든 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa, 그리고 눈, 귀, 혀, 코, 몸에 닿는 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma — 이 모두를 대상으로 삼을 수 있습니다. 그것들이 ārammaṇa로서 paccaya가 되고, 대상으로 삼는 것을 paccaya로 하여 세상에 빠져들기도 합니다.
ඉතින් අරමුණු කරගෙන ආප් වෙච්චට කියනවා ආරම්මණ පරාතය හේතු ප්රත්යය ආරම්මණ පරාදය එන් මේ විදියහට මේ ප්රත්ය වෙන ක්රමයක් තියෙනවා.
그래서 대상으로 삼아 생겨난 것을 ārammaṇa-paccaya라고 합니다. hetu-paccaya, ārammaṇa-paccaya — 이런 식으로 paccaya가 되는 방식이 있습니다.
ඒකින් එකට පත්ය එක කියන එක හැඩි හැඩියෙනවා.
하나가 다른 하나에 paccaya가 되는 일이 그렇게 이어집니다.
හේතු පත්ත වෙනවා, ආරම්ක පත් වෙනවා. අධිපති පත්ත වෙනවා. ඒ කියන්නේ ඒවා හොඳයි කියලා. ඒක ශ්රේයි කියලා අධිපතිකමේ තියාගන්න. යම් ධර්මයක් අධිපතිකමේ තියාගෙන ගත්තනම් අධිපති පත්ත වෙනවා.
hetu-paccaya가 되고, ārammaṇa-paccaya가 되고, adhipati-paccaya가 됩니다. 곧 그것들을 좋다고, 으뜸이라고 여겨 주인 자리에 두는 것입니다. 어떤 dharma를 주인 자리에 두고 받아들이면 adhipati-paccaya가 됩니다.
ඒවා නායකයක් සජා කරලා ඉන්ද්රිය කරගන්නා. ඉන්ද්රිය කරගත්තොත් ඉන්ද්රිය පත් වෙනවා.
그것들을 이끄는 것으로 세워 indriya로 삼습니다. indriya로 삼으면 indriya-paccaya가 됩니다.
ඒවා හොඳයි කියලා නිත්රය කරගන්න. නිශ්රය පත් වෙනවා. ඒවා හොඳයි කියලා ආධාර කරගන්නවා. ඔබ නිත්රය පත් වේවා.
그것들을 좋다고 여겨 기댈 곳(nissaya)으로 삼습니다. 그러면 nissaya-paccaya가 됩니다. 그것들을 좋다고 여겨 받침으로 삼습니다. 그러면 upanissaya-paccaya가 됩니다.
එතකොට ඒවා ඇතුළු කරනකොට ඒකෙන් මේකෙන් ඒක වටකට අන්ය පංච ප්රත්තය කියලා එකක් ගන්න. ඔය සම්බන්ධ වෙන යමක් විද්යාමාන වෙන්න පහළ වෙන ආකාර
그러면 그것들을 안으로 들일 때 이것과 저것이 서로 어울려 aññamañña-paccaya라는 것을 받게 됩니다. 이렇게 이어진 무엇이 드러나 나타나는 방식들입니다.
ඉතින් ඔය විදිහට පත්වේ විදිහ හතර එකින් එකට එකින් එකට එක අවස්ථාවල ගැලපෙන අවස්ථාවේදී ගැලපෙන ආකාරයට සම්බන්ධයක් ඇති කරන්න ප්රත්ය වෙන්න 24 ආකාරයක් පෙලා තියෙනවා.
그렇게 paccaya가 되는 방식으로, 하나하나가 서로에게, 그때그때 알맞은 상황에서 알맞은 방식으로 이어짐을 만들어 paccaya가 되는 24가지 방식이 펼쳐져 있습니다.
ඉතින් අවිජා පත්යා සංඛාරා කිව්වහම අවිද්යාව සංස්කාරයට පත්ය වේගියහම මොන පත් වෙද කියලා කියම විග්රහ කරගන්න ඕනේ. අවිද්යාව සංස්කාරයට පත් වෙන්නේ නැත් ප්රත්ය විස අතරින් කොයි කොයි ප්රත්ය ප්රත්ය වෙලාද සංඛාර පත්යා විඤ්ඤාණං සංස්කාර පත්යයෙන් විඤ්ඤාණ වෙවහම අපි දැනගන්න ඕනේ මොන විදිහේ පත්තේ විඤ්ඤාණ වුනාද
그래서 avijjāpaccayā saṅkhārā라고 하면, avijjā가 saṅkhāra에 paccaya가 될 때 어떤 paccaya로 되는지를 풀이해야 합니다. avijjā가 saṅkhāra에 paccaya가 될 때 24 paccaya 가운데 어떤 어떤 paccaya로 되었는지 말입니다. saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, 곧 saṅkhāra-paccaya로 viññāṇa가 될 때 우리는 어떤 방식의 paccaya로 viññāṇa가 되었는지 알아야 합니다.
සංඛාර විඤ්ඤා සංඛාර විඤ්ඤාණ පහළ කරන්න ප්රත්ය වෙන්නද ආකාර පත්යය ප්රත්ය වෙනවා. මෙන්න මේ වගේ විශාල විග්රහයක් කරන්න මේ ප්රත්ය තෝරගන්න.
saṅkhāra가 viññāṇa를 일으키는 데 어떤 방식들로 paccaya가 되는지 — 이렇게 큰 풀이를 해서 이 paccaya들을 가려내야 합니다.
හේතුවක් නිසා ඵලයක් පහළ වෙනවා කිව්ව පලියට ඒක විග්රහය වෙන්නේ නැහ වැටහෙන්නේ නැහ. හේතු
hetu 때문에 phala가 나타난다고 말하는 것만으로는 풀이가 되지 않고, 이해되지도 않습니다. hetu를,
අන්න ඒක වටහා ගැනීමට නම් කුමන ආකාරයෙන් හේතු වුණාද මේ ඵලය ඉපදුනේ මොනවා මොන මොන ආකාරයෙන් එකතු වෙලාද ඔසි දකින්න ඕනේ සහජාත පස්ස
제대로 깨치려면 어떤 방식으로 hetu가 되었는지, 이 phala가 무엇이 어떤 어떤 방식으로 모여 생겼는지를 보아야 합니다.
එකතු වෙලාද ඔසි දකින්න ඕනේ සහජාත පස්ස තහත කියලා කියන්නේ සහයෝගය දීලා පහළ වෙනකොට ඒකත් එක්කලා ඒකට සම්බන්ධ වෙලා පහළ වෙනවා.
sahajāta-paccaya라는 것은, 도움을 주며 나타날 때 그것과 함께, 그것에 이어져 함께 나타나는 것입니다.
මහා ජරතාවය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ලෝකය හටගැනීමට හේතුව පෙන්නා තියෙන්නේ සහජාත සත්යය එතනින් ලෝකේ හැදීමට ප්රධාන හේතු වුණා
세상이 생겨나는 hetu로 보인 것이 sahajāta-paccaya이고, 거기서부터 그것이 세상이 만들어지는 주된 hetu가 되었습니다.
හැබැයි මුලේ අත්දැන්න නැ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ප්රධාන හේතුය තියෙන්න ඕන ලෝකය හටගන්නා ලෝකේ කිව් සඳහා හොඳ අපි හිතනවා පංචස්කන්ධ සංඛ්යාත ලෝකය පංචස්කන්ධ සංඛ්යාත ලෝකය කිව්ම මේ කය විතරක් සීමක් කරලා නැහ. සියලුම ලෝක අතීන්තය වූ අප්රමාණ වූ සියලුම ලෝක සම්බන්ධ වෙනවා.
세상이 생겨나는 데에는 주된 hetu가 있어야 합니다. 세상이라 할 때 우리는 pañcakkhandha라 불리는 loka를 생각하는데, pañcakkhandha라 불리는 loka라고 하면 이 몸 하나로만 한정되지 않습니다. 끝없고 헤아릴 수 없는 모든 세상이 다 이어집니다.
ඒ ඒ ලෝකයන් හටගැනීමට ප්රත්ය වන ආකාරය තියෙනවා. අන්න ඒ ප්රත්ය වන ආකාරය තමයි හේතුඵල.
그 하나하나의 세상이 생겨나는 데 paccaya가 되는 방식이 있습니다. 그 paccaya가 되는 방식이 바로 hetu-phala입니다.
ඒ ප්රත්ය වෙච්ච ඵලය මිද්යාමාන වෙලා තියෙන ඵලය කුමන හේතුවකින් කුමන ආකාර හේතුවන්ගින් ඵල කරළාත.
그렇게 paccaya가 되어 드러나 있는 phala가 어떤 hetu로, 어떤 방식의 hetu들로 phala가 되었는가 하는 것입니다.
මෙන්න මේක අරගත්තහම කිසිම දෙවියෙක්, කිසිම පුද්ගලයෙක්, කිසිම ප්රධානයේ වෙන් වෙච්ච ප්රධානේ මේක පහළ කළේ නැහ. මේ සෑන්තිය ලෝක සත්වය මේ අවිද්යා තෘෂ්ණා සහකත ගමනක් මුල් කරගෙන නිත්යයි, සැකයි ආත්මයි කියන මේ දෘෂ්ටිය මුල් කරගෙන බැහැගත්ත තීරණය තමයි මේ ඔක්කොම ඒ බැහැගත්ත තීරණය ප්රතිඵල හටාවයි මේ ආරම්භය. කටන් ගැන හේතුව
이것을 받아들이면, 어떤 신도, 어떤 사람도, 따로 떨어진 어떤 근원도 이것을 나타나게 하지 않았습니다. 이 온 세상의 중생이 avijjā와 taṇhā가 어린 길을 뿌리로 삼고, nicca, sukha, attā라는 diṭṭhi를 뿌리로 삼아 빠져든 결정, 그것이 이 모든 것입니다. 그 빠져든 결정이 열매를 맺은 것이 이 시작이고, 시작된 hetu입니다.
ඒ තීරණය අයින් කළොත් නිත්ය සකායි ආත්මයි කියන මිත්යා දෘෂ්ටිය වැර දෘෂ්ටිය අයින් කරලා අනිත්යයි දුක්ඛයි අනාත්මයි කියන එතන තේරුම් ගත්තේ
그 결정을 걷어 내면 — nicca, sukha, attā라는 micchādiṭṭhi, 그릇된 diṭṭhi를 걷어 내고 anicca, dukkha, anattā라는 것을 이해하면 —
ඒ දකිනකොට අර දෘට්ඨිය කැපිලා යන අවිද්යාවත් එක මට්ටමට කැපිලා ගියා තෘෂ්ණාවත් එක මට්ටමට කැපිලා.
그것을 볼 때 그 diṭṭhi가 끊어져 나가고, avijjā도 한 단계만큼 끊어지고, taṇhā도 한 단계만큼 끊어집니다.
ඊට පස්සේ දැකපු දහම් වඩනවා භාවනා කරනවා. අනිත්ය වෙන්නේ මෙහෙමයි, දුක් වෙන්නේ මෙහෙමයි, අනාත්ම වෙන්නේ මෙහෙමයි කියලා දැකපු ඇත්ත දැකපු සත්යය භාවනා කරනවා කියන ඒක වඩන එකයි. එකපාරකට අනිත්ය බව ඇත්ත බව
그 뒤에는 본 dhamma를 키웁니다. bhāvanā를 합니다. anicca는 이렇게 되고, dukkha는 이렇게 되고, anattā는 이렇게 된다고 본 참됨, 본 sacca를 bhāvanā한다는 것은 그것을 키우는 것입니다.
ඒක වඩන එකයි. එකපාරකට අනිත්ය බව ඇත්ත බව අහනවා. දැන් අනිත්යයි නිත්යයි කියන එකට ඕගොල්ලෝ මොකක්ද තීරණය කරන්නේ? අවඟ තීරණය මොකක්ද අනිත්යයි තියෙන්නේ එක බෞද්ධයකින් ඇහුවනම් එයා දෙනවා විචිද සැපයි දුකයි කියන එකෙන් ඕක දන්න තියෙන අවන්ගේ තීරණය මොකක්ද? දුකයි කියන එක. ආත්මයි අනාත්මයි කියන එකෙන් දාන තීරණය මොකක්ද? අනාත්මයි කියන එක උත්තරය දෙනවා.
한번 anicca가 참이냐고 물어 봅시다. anicca냐 nicca냐 하면 여러분은 무엇으로 정합니까? 그 끝의 결정이 무엇이냐고 불자에게 물으면 그는 anicca라고 답합니다. sukha냐 dukkha냐 하는 데서 그가 아는 결정은 무엇입니까? dukkha라는 것입니다. attā냐 anattā냐 하는 데서 내리는 결정은 무엇입니까? anattā라고 답합니다.
හැබැයි උත්තරය තුනට බැඳිලාන ඉවරනේ. ක බන්ධනේ ගැලවුණාද?
그런데 그 답은 세 가지에 묶인 채 끝나 버리지요. 묶임에서 풀려났습니까?
අනිත්ය ප්රිත දාප අනිත්යයි කියලා උත්තර දෙනවා. දුක සැපදකින් කෝකට වුණ දුකට වඑත්තර දෙනවා. ආත්ම අනාත්ම දකි අහපහම අනාත්මයි කියලා උත්තර වෙනවා. ඔය කියන්නේ සැකද? නෑහැ සැකක් නැහැ. දැන් ඒ ටිකත් හරි.
anicca냐 nicca냐 물으면 anicca라고 답합니다. dukkha냐 sukha냐 어느 쪽이냐 하면 dukkha라고 답합니다. attā냐 anattā냐 물으면 anattā라고 답합니다. 거기에 의심이 있습니까? 의심은 없습니다. 이제 그만큼은 맞습니다.
ඉතින් ඒ ටික හරි හේතුන් කියන ඵලයක් හටගන්න හැරි දකිනවා. හේතු නැත්නම් ඵලය නැති වෙන හැරි දකිනවා.
그러니 그만큼은 맞습니다. hetu들로 phala가 생기는 모습을 봅니다. hetu가 없으면 phala가 없어지는 모습을 봅니다.
එළියේ දැක පස්සේ කවුරුවත් කරන එකක් නෙමෙයි. මේ හේතුන්ගේ ප්රතිඵලයයි මේ යන්නේ ඒකත් දකිනවා. එතකොට යම්කිසි ආකාර සංකල්පයක් තියෙනවා නම් ඊරවාදයක් තිබුණා මැවුම් කාර්කමක් තිබුණම් කාට හරි මේ ලෝකේ බැරුව නම් එහෙම යටත්වෙන්න කෙනෙක් කාවත් එකක් මෙතන.
밝게 보고 나면, 이것이 누가 하는 일이 아니라 hetu들의 결과로 굴러간다는 것도 봅니다. 그러면 어떤 관념, issara-vāda, 지어내는 이가 있었다면 누군가에게 이 세상이 매여야 하겠지만, 여기에 그렇게 매일 누군가가 있습니까?
මේක මේ තෑම සියලු සත්වයෝම තම තමන් විසින් ගෙනින්න අවිද්යා තෘෂ්ණා කියන මේ ක්රියාධාමය නිත්යයි සැපය ාත්මාන කියන දෘතය නිසා හටගන්න අවිද්යා තෘෂ්ණාවන් නිසා. ඉතින් මේ හේතු හදාගෙන මේ හේතු හාය ගමන් කරගෙන අරමුණු කරගිහින්
이것은 모든 중생이 저마다 끌고 다니는 avijjā와 taṇhā라는 작동, nicca, sukha, attā라는 diṭṭhi 때문에 생긴 avijjā와 taṇhā 때문입니다. 그래서 이 hetu들을 만들고, 이 hetu들로 길을 가며 대상을 삼아 나가서,
පටන් ගත්තා ගන්න හේතු ප්රත්ය ආරම් ප්රත්ය අධිපති ප්රත්ය එහින් නිත්යය පත්තය එහින් ඔහොම ඔහොම එකින් එකට එකට සම්බන්ධ වෙලා සම්බන්ධ වෙලා මේ සූවිසි පත්යන්ගෙන් ගැලපෙන එක දැනත ගැලපෙන විදිහට ප්රත්යීවී මේක සකස් වෙලා.
시작된 것을 붙드는 hetu-paccaya, ārammaṇa-paccaya, adhipati-paccaya, 거기서 nissaya-paccaya, 거기서 이렇게 저렇게 하나하나 서로 이어지고 이어져, 이 24 paccaya 가운데 알맞은 것이 알맞은 방식으로 paccaya가 되어 이것이 짜였습니다.
මෙන්න මේ ටික අපි දකිනකොට අපිට ඉස්සෙල්ලාම දැක්ක පලියට මේ සියල්ල අත්හැරෙන්නේ.
이것을 볼 때, 처음 보았다는 것만으로 이 모두가 놓아지지는 않습니다.
අන්න ඒ හරියටම දැක්කොත් අත්න කාරණා තුනක් තමයි ආත්ම දෘත්ත. සක්කාය දිට්ඨිය, විදිහ සීලපත පරමා කියන්නේ. හැබැයි කාරාගයයි පටිඝයයි කියන දෙකේ අපාගත වීමට හේතුව දූතනය අත්හැර. රාම රසය පටිඝායක් අත්රේන නැහට
제대로 보면 놓이는 것이 세 가지입니다. attā-diṭṭhi, 곧 sakkāyadiṭṭhi, 그리고 vicikicchā, sīlabbataparāmāsa입니다. 그러나 kāmarāga와 paṭigha 두 가지는 apāya에 떨어지게 하는 거친 부분만 놓입니다. kāmarāga와 paṭigha는 (다) 놓이지 않습니다.
ඒ භාවනා කරන්න ඕන. භාවනා කරනවා කියලා කියන්නේ ආර්ය භාවනා
그러니 bhāvanā를 해야 합니다. bhāvanā를 한다는 것은 ariya-bhāvanā입니다.
අනිත්ය වෙන්න එහෙමයි දුක් වෙන්නේ මෙහෙමයි අනාත්ම වෙන්නේ මෙහෙමයි කියලා නැවත නැවත හිතන එකයි භාවනා
anicca는 이렇게 되고, dukkha는 이렇게 되고, anattā는 이렇게 된다고 거듭거듭 생각하는 것이 bhāvanā입니다.
මේක අනිත්ය කියන්නේ මේකනේ. ඉතින් බණ අහනකොටත් භාවනාවක් අනිත්ය වෙන හරි, දුක් වෙන හරි අනාත්ම වෙන හැරි එකන කල්පනා කරත් ඒක භාවනාවක් ආර්ය භාවනාව
anicca라는 것이 바로 이것이지요. 그러니 법문을 들을 때도 bhāvanā입니다. anicca가 되는 모습, dukkha가 되는 모습, anattā가 되는 모습을 곰곰이 생각하면 그것이 bhāvanā, ariya-bhāvanā입니다.
නිත්යයි පයි ආත්මයි කියලා එතන අනාර්යන්ගේ භාවනා නෙමෙයි මේ කියන්නේ භාවනා කියලා බෞද්ධ භාවනා කියන අත්ත ඒක කරන්න.
nicca, sukha, attā라고 하는 anariya들의 bhāvanā가 아닙니다. bhāvanā라고 할 때 불자의 bhāvanā가 바로 이것이니, 이것을 하십시오.
එක ඉන්දගෙන හෝ සාකච්ඡා කරමින් හෝ ධර්ම ශ්රවණය කරමින් හෝ ධර්ම දේශනා හෝ මොනවන් හරි නිතර පේ කිරීම මේ මොන දේකින් හරි ගත්තා ඒ ගත්ත හැම දෙයක්ම එන්නේ ප්රමටයි.
앉아서든, 이야기를 나누면서든, dhamma를 들으면서든, dhamma를 설하면서든, 무엇으로든 늘 하는 것, 이 무엇으로 하든 그렇게 한 모든 것이 차례대로 이어집니다.
මෙන්න ක්රමයට කොහොම භාවනාව කෙරෙනවට මොකද වෙන්නේ. අන්න වැඩීමක් තියෙනවා. මාර්ගය වැඩෙනවා.
이런 방법으로 bhāvanā를 하면 무엇이 됩니까? 자라남이 있습니다. 길(magga)이 자랍니다.
අන්න ඒ මාර්ගය වැඩෙනකොට අර හේතු විදිහ. ලෝභ ද්වේශ මෝහක් විදිය යනවා අලෝක අහමෝහක් විදිය යනවා. ලෝභ ද්වේශ මෝහයක් නොකෙර ඉන්නවා. අලෝභ අද්වේශ අමෝහයන්ගේ කියන අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවක බැඳීම නතර වෙනවා.
그 길이 자랄 때 그 hetu들이 흩어집니다. lobha, dosa, moha가 흩어지고 alobha, adosa, amoha도 흩어집니다. lobha, dosa, moha를 짓지 않고 지냅니다. alobha, adosa, amoha와 함께하는 avijjā와 taṇhā의 묶임이 멈춥니다.
බැඳීම නතර වෙච්ච කර්මය එතන සිද්ධ වෙනවා. පාප කර්මය නැ.
묶임이 멈춘 kamma가 거기서 일어납니다. pāpa kamma는 없습니다.
දුකති කර්මය සිද්ධ වෙනවා. දුකදී සංස්කාර කිල
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න එතට හේරු හටගන්න වෙච්චේ මූල ධර්ම ඉවරයි.
거기서 hetu가 생겨나게 하던 뿌리 dhamma가 끝납니다.
හේතු බංකා නිරුද්ධ එතකොට වෙන්නේ හේතු බඳ වුණා. හේතු බඳ වුනහම ඵලයක් යෑම හටගන්න ඒකෙන් මි. ඇතිෙන
hetu가 끊어지면 그칩니다. 그러면 hetu가 끊어진 것입니다. hetu가 끊어지면 어떤 phala도 거기서 생겨나지 않습니다.
මේ හේතුඵල වාදය කියන වචනය ගත්තහම මූල ධර්මය ගන්න තියෙන්නේ ඇවිදින හේතුඵල වාදී මූල ධර්මය
hetu-phala-vāda라는 말을 받아들일 때 붙들어야 할 뿌리 dhamma가 바로 이것, hetu-phala-vāda의 뿌리 dhamma입니다.
ඔන්න ඒ මූල ධර්මය මුල් කරගෙන තමයි පටිච්ච සමුප්පාදය බුද්ධ ධර්මය හොයාගන්න ඕන
바로 그 뿌리 dhamma를 바탕으로 paṭiccasamuppāda, 곧 Buddha-dharma를 찾아야 합니다.
බුද්ධ ධර්මය තුළ තියෙන්නේ ලෝකය පංචස්කන්ධ සංඛ්යාත ලෝකය පංචස්කන්ධ සංඛ්යාත ලෝකය පහළ වීමට තියෙන හේතු රටාවක් පංචස්කන්ධ ලෝකය නිරෝධ පංචස්කන්ධ ලෝකය නිරෝධ කරන මාර්ගයක්.
Buddha-dharma 안에 있는 것은 loka, 곧 pañcakkhandha라 불리는 loka, 그 pañcakkhandha라 불리는 loka가 나타나는 hetu의 틀, pañcakkhandha loka의 nirodha, 그리고 pañcakkhandha loka를 nirodha 시키는 길입니다.
මෙන්න මේ කියන කාරණා පිළිබඳව ගත්තහම හේතුවක් දකිනවා, ඵලයක් දකිනවා, හේතු රෝධයක් දකිනවා, පළවරෝධයක් දකිනවා.
이것들을 받아들이면 hetu를 보고, phala를 보고, hetu의 nirodha를 보고, phala의 nirodha를 봅니다.
දැන් මෙන්න මේ මූල ධර්මය පිහිටලා ඕනේ. මේ ටිකේ පිහිට ඕනේ. පචරිත සමුප්පාදය තුළින් බුද්ධ ධර්මය තේරුම් ගන්න. බුද්ධ ධර්මය හේතුඵලවාදය තේරුම් ගන්නා.
이제 이 뿌리 dhamma 위에 서야 합니다. 이것 위에 서야 합니다. paṭiccasamuppāda를 통해 Buddha-dharma를 이해하십시오. Buddha-dharma의 hetu-phala-vāda를 이해하는 것입니다.
බුද්ධ ධර්මයේ හේතුඵලවාදය ඔය වගේ තේරුම් ගත්තහ.
Buddha-dharma의 hetu-phala-vāda를 그렇게 이해했습니다.
අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරේ පටිච්ච සමුප්පාද විග්රහය. පටිච්ච සමුප්පාද නිරෝධ විග්රහය.
Buddha께서 가르치신 것이 바로 paṭiccasamuppāda의 풀이, paṭiccasamuppāda nirodha의 풀이입니다.
දැන් මෙන්න මෙතන්ට තියාගෙන තේරුම් අරගෙන . ඒක තේරුම් ගන්න. එතකොට යෝ පටිච්ච සමුප්පාදං පස්සති සෝ ධම්මං පස්සති. දැන් පටිච්ච සමුප්පාදය දකිනවද ඔය ධර්මය දකිනවා.
이제 여기에 두고 이해해서 그것을 깨치십시오. 그러면 'yo paṭiccasamuppādaṃ passati so dhammaṃ passati'입니다. paṭiccasamuppāda를 보는 이는 dhamma를 봅니다.
යෝ ධම්මං පස්සති සෝම පස්සති. දැන් මේ ධර්මය දකිනවද ඔහොම දකිනවා. එහෙනම් පුදුන් දකින. මෙන්න මේ කියන බුදුන් දැකීමට නම් ධර්මය දකින්න ඕනේ. ධර්මය දකින්න නම් පටිච්චරම පාරි දකින්න ඕනේ. එහෙනම් ඔය හේතුඵල න්යාය දකින්න ඕන.
'yo dhammaṃ passati so maṃ passati'. dhamma를 보는 이는 나를 봅니다. 그러면 Buddha를 보는 것입니다. Buddha를 보려면 dhamma를 보아야 하고, dhamma를 보려면 paṭiccasamuppāda를 보아야 합니다. 그러니 그 hetu-phala의 법칙을 보아야 합니다.
හේතු සුරෝධයෙන් ඵල රෝදන න් න්යාය දකින්න ඕනේ. මෙන්න මේ ටික දැක්කනවා බුදුන් දැක්ක.
hetu의 nirodha로 phala가 nirodha되는 법칙을 보아야 합니다. 이것을 보면 Buddha를 본 것입니다.
බුදුන් දෙක්කට වඩා දෙයක්නේ ඒ කිව්වේ බුදුන් දකිනකොටම අර බානහ මාලෝකී දෙනාව බුදුන් දකිනකොටම ප්රඥාව ඉඳී අවබෝධ කර අවබෝධ කරලා ඔය ක්රියා පොදෙනවා. සතර සත්තිමයට අවබෝධ වෙනවා.
그것은 Buddha를 보는 것보다 더한 것이지요. Buddha를 보는 바로 그때 ñāṇa와 āloka가 생기고, Buddha를 보는 바로 그때 paññā가 생겨 깨닫고, 깨달아 그 일들이 이루어집니다. 네 sacca를 깨치게 됩니다.
දුක පිරිසිද දැනගන්න ප්රියභාවය හඳීමට මොකක් වෙනවා. ප්රියභාවය හිඳගෙන හිඳගෙන හිහාම පිරිසිඳිනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දුක දැනගත්තා දැනගත්ත හැබැයි දුක පති පතිහින්දා දැනගන්න ඕනේ.
dukkha를 알았다, 알았다 하지만, dukkha는 꿰뚫어 알아야 합니다.
අර දුක පිරිසිඳ දැනගන්නවා කියන්නේ පිරිසිඳිනවා දැනගන්න දෙයක් නෑහ පරිඤ්ඤෙ
dukkha를 꿰뚫어 안다는 것은 그냥 아는 것이 아니라 꿰뚫는 것입니다. pariññeyya입니다.
පරිඤ්ඤා කන්තිය අනිත් අය කියන පිරිසින්න පිරිසි ඉදිය විදේ පිරිදා අවස්ථා තුනක්ද වට්ට තුනක්
pariññā에는 꿰뚫어야 할 것, 꿰뚫는 것, 꿰뚫은 것이라는 세 단계, 세 바퀴(vaṭṭa)가 있습니다.
ආර්ය දුක්ඛාර්ය සත්යය පිළිබඳව වට් තුනක් ඔතන කියද මේ දුකයි කියලා දැනගන්නවා. පිරිසිදිය යුතුයි කියලා දැනගන්නවා. පිරිසි හිඳුනා කියලා දැනගන්නා.
dukkha ariya-sacca에 대한 세 바퀴가 거기서 말해집니다. 이것이 dukkha라고 압니다. 꿰뚫어야 한다고 압니다. 꿰뚫었다고 압니다.
දැනගන්නේ වුනා හතක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැනගැනීම නෙමෙයි දැනගැනීම බුද්ධියෙන් කරන ග. එයාවත් සිද්ධ වෙන දුක පිළිබඳ.
(여기서 말하는) 앎은 그냥 앎이 아니라 지혜로 하는 앎입니다. 그것이 dukkha에 대해 일어나는 것입니다.
මේ දුක පති පිරිඳිය යුතුයි. පිරිඳුනා. අවස්ථා වුනා කියන්නේ.
이 dukkha를 꿰뚫어야 한다, 꿰뚫었다 — 이것이 단계라는 것입니다.
ඒ වගේ හේතුව දැන් අවිද්යාව තෘෂ්ණාවට ඉන්දපිට ක්රියාපේ මුලකින්.
그와 같이 hetu는, 이제 avijjā와 taṇhā 위에서 작동하는 뿌리입니다.
ඒක දැක්තන මේ දුකට හේතුව දුකට හේතුව දරගන්න දුක සමුදය
그것을 보면 이것이 dukkha의 hetu라고, dukkha의 hetu를 알아봅니다. dukkha-samudaya입니다.
එතකොට මේ මේක පහ කළේ පහ කළා සමුදය පහ කළා කාරහ තුන
그러면 이것을 버렸습니다. 버렸습니다. samudaya를 버렸습니다. 그렇게 세 가지입니다.
එතකොට ඇත්ත නිරෝධය බව දැනගත්තා ප්රත්යය සේ කළ යුතු විදිය දැනගන්න සත්යය කිව්වේ ප්රත්යක්ෂ කිව්වේ ඒකයි
그러면 참으로 nirodha라는 것을 알았습니다. 몸소 실현해야(sacchikātabba) 할 방식을 알았습니다. sacca라 하고 실현이라 한 까닭이 이것입니다.
ප්රත්යය සේක නිසා ප්රත්යක්ෂ නැ සත්තය කියන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හේතු නිරෝධ කරන්න නම් හේතුව කරන්න ඕන.
hetu — nirodha 시키려면 hetu를 다루어야 합니다.
අවිද්යාවයි, තෘෂ්ණාවයි, ප්රත්ය වීම තමයි මේක හැටියේ. අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි ක්ෂය කරාම ප්රත්යක් ක්ෂය වෙනවා.
avijjā와 taṇhā가 paccaya가 되는 것, 그것이 이것의 모습입니다. avijjā와 taṇhā를 다 없애면 paccaya도 다 없어집니다.
නිරෝධය දකින්න ඕනේ ප්රත්යක්ෂ ක්ෂය කරන්න ඕන. ප්රත්චයක් කළා කියලා දැනගන්නවා. ඇත්ත එතන කාරණක් තියෙනවා.
nirodha를 보아야 합니다. paccaya를 다 없애 실현해야 합니다. 실현했다고 압니다. 참으로 거기에 한 가지 요점이 있습니다.
එතකොට දුක නැති කරන්න නිකන් බැහැ. මාර්ගයක් තියෙනවා.
그러면 dukkha는 그냥 없앨 수 없습니다. 길이 있습니다.
මේ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයක් කියලා දැනගත්තන භාවන්තිය ඒවත් ඒක වැඩියි කියලා දැනගත්ත වැඩියි අවස් තුන ක්රියන්න
이것이 ariya aṭṭhaṅgika magga라고 알았고, 키워야 할 것(bhāvetabba)이라고 알았고, 키웠다고 알았습니다. 이렇게 세 단계입니다.
මෙන්න මේ ටික කරනකොට ඒකෙන් විඳලා අම්බෝධය අවබෝධය කිව්වහම එකක් අවබෝධී එකක් නෙමෙයි. සතර ආකාරයෙන් මේ සතර ඔය සතර කොටප ඔය තුන් ආකාරයෙන් අරගන්න ඕනේ.
이것들을 할 때 그로써 깨달음이 옵니다. 깨달음이라고 하면 하나만 깨닫는 것이 아닙니다. 네 가지로, 그 네 부분을 세 방식으로 받아들여야 합니다.
දුක පිරිගිඳෙන්න ඕනේ. සමුදය දුරු වෙන්නට ඕනේ. නිරෝධය ප්රත්යක්ෂ මාර්ගය වැඩෙන්න ඕනේ. දුකයි, සමුදයයි, නිරෝධයයි මාර්ගයයි දැනගන්න. සෝවාන් ඵලය සෝවන් මාර්ගය ඵලය
dukkha는 꿰뚫어야 하고, samudaya는 버려야 하고, nirodha는 실현해야 하고, magga는 키워야 합니다. dukkha, samudaya, nirodha, magga를 압니다.
දැනගන්න. සෝවාන් ඵලය සෝවන් මාර්ගය ඵලය තියෙනකොට ඒක දැනගත්තා. ඒ දැනටන් හිට කරන්නේ දුක පිරිසිඳිනවා. සමුදය දුරු කරනවා. ප්රත්දස්ස කරනවා. මා වඩනවා. අභිආකාරය අවස්ථාව කියන්නේ.
sotāpatti-magga와 phala가 있을 때 그것을 알았습니다. 그 앎에서부터 하는 일은 dukkha를 꿰뚫고, samudaya를 버리고, 실현하고, magga를 키우는 것입니다. 그것을 단계라고 합니다.
එතකොට සකෘදාගාමී අනාගාමී කියලා හතම් අරිහත් මාර්ගය දැනකනොත් යන්න. අරිහත් ඵලයට හදනවා. දුක පිරිසිද දැනගත්තා සමුපතය දුරු කළා, නිරෝධය ප්රත්යක්ස කළා මාගය වැඩුවා. කාරණා හතර දැනගන්න.
그러면 sakadāgāmī, anāgāmī를 거쳐 arahant-magga를 알게 되면 나아갑니다. arahant-phala에 이릅니다. dukkha를 꿰뚫어 알았고, samudaya를 버렸고, nirodha를 실현했고, magga를 키웠습니다. 네 가지를 압니다.
ඉතින් චතුරාර්ය සත්යය අවබෝධ කළා කිව්වට හරියන්නේ නැ. ඒක ම හිටියෙන් කියන වචනයක්. චතුරාර්ය සත්යය අවබෝධ කරනවා කියන්නේ ඕක අවබෝධ කරනවා කියන විග්රහ කරගන්න ඕන.
그러니 cattāri ariyasaccāni를 깨달았다고 말하는 것만으로는 안 됩니다. 그것은 그냥 하는 말일 뿐입니다. cattāri ariyasaccāni를 깨닫는다는 것이 무엇인지 풀이해야 합니다.
චතුරාර්ය සත්යය අවබෝධ කරගන්නවා කරගත්තා කියන්නේ දුක පිරිසි දැනගත්ත සමතය දුරු කළා නිරෝධය ප්රත්යක්ෂ කළා මාර්ගය වැඩුවා කියන.
cattāri ariyasaccāni를 깨닫는다, 깨달았다는 것은 dukkha를 꿰뚫어 알았고, samudaya를 버렸고, nirodha를 실현했고, magga를 키웠다는 것입니다.
චතුරාර් සත්යය අවබෝධ කරා කියිව්වේ අන්න ඒකයි අර දූතක් අවබෝධ කරා, සමුදයක් අවබෝධ කරා එහෙම නෙමෙයි ගන්නේ. විරෝධයක් අවබෝධ කරා මාගයක් අවබෝධ කරා කියන එක නෙ. ඒ අවබෝධ කරා කියන වචනයෙන් අර පොදු කාරණා හතරේ විග්රහය කැඩග කරලා කියපු එක වචනයක්. චතුරාසය අවබෝධ කරගත්ත.
cattāri ariyasaccāni를 깨달았다고 한 것이 바로 그것입니다. dukkha를 깨달았다, samudaya를 깨달았다 하는 식으로 받아들이는 것이 아닙니다. nirodha를 깨달았다, magga를 깨달았다 하는 것이 아닙니다. '깨달았다'는 그 말은 앞의 네 가지 풀이를 줄여서 한 한마디입니다. 네 sacca를 깨달았다는 것입니다.
චතුරාර්ය සත්යය හතර ආකාරය තියෙන්නේ හතර අවස්ථාව එක අවස්ථාවෙ පහළ වෙනවා. නමුත් ආකාර හතරෙන් ඒක වැඩසෙන්නේ.
cattāri ariyasaccāni에는 네 방식이 있고, 네 단계가 한 순간에 나타납니다. 그러나 그것은 네 방식으로 자랍니다.
දුක පිරිසිද දැනගත්තා. සමුදය දුරු කළා, නිරෝධය ප්රත්යක් කළා මාර්ගය වැදගාවා. ඒ රහතන් වහන්සේ කරගන්න
dukkha를 꿰뚫어 알았고, samudaya를 버렸고, nirodha를 실현했고, magga를 키웠다 — 그것을 arahant께서 이루십니다.
රහත් වෙනතුරු සෝවාන් සෝවාන් ඵලය පටන් ඉන්න රහත් වෙනතුරු. දුක පිරිසිදියට දැනගත යුතුි, සමුදය දුරු කළ යුතු, නිරෝධය ප්රත්දස්ත කළ යුතු මාගය වැඩිය යුතුෙන විද්යාගය. ඒ ටික.
arahant가 될 때까지, sotāpatti-phala에서 시작해 arahant가 될 때까지는, dukkha는 꿰뚫어 알아야 하고, samudaya는 버려야 하고, nirodha는 실현해야 하고, magga는 키워야 합니다. 그것들입니다.
දුක දැනගත්තා සමුදය මේ දුකයි කියලා දැනගත්තා මේ සමුදයයි කියලා දැනගත්තා මේ නිරෝධයයි කියලා දැනගත්තා මේ නිරෝධ මාර්ගය කියලා දැනගත්තා කියන්නේ සෝවාන් ඵලය
dukkha를 알았고 samudaya를 — 이것이 dukkha라고 알았고, 이것이 samudaya라고 알았고, 이것이 nirodha라고 알았고, 이것이 nirodha의 길이라고 알았다는 것이 sotāpatti-phala입니다.
සෝවන් ඵල දැනගැනීම
sotāpatti-phala의 앎입니다.
ඒ දැනගන්නකොටම අත්හැරීම විදින්න නොතක් තියෙනවා. සතර පටනි හේතු කාරණ කියලා අත්හැරින්න වැඩියන්න කියලා. දැනගන්න ඕන.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වදනකොට මේ කාම භවය තුළත් රූප භවය තුළත් අරූප භවය තුළ තියලා පැවැත්ම තිබිලා යනවා.
키워 갈 때 kāma-bhava, rūpa-bhava, arūpa-bhava 안에 있던 이어짐이 떨어져 나갑니다.
වැදුනා වඩපු දෙනාට මධුරත්න හිටෙන සංස්කාර සංස්කාර නිරෝධයි. අවිද්යාව නිරෝධ නිසා. සංස්කාර නිරෝධයි.
키우고 또 키운 이에게 saṅkhāra가 nirodha됩니다. avijjā의 nirodha 때문에 saṅkhāra가 nirodha됩니다.
දැන් අවිද්යාව කියන්නේ මොකක්ද කියන කාරද අපි දැනගන්න
이제 avijjā가 무엇인가 하는 것을 우리가 알아야 합니다.
ස්වාමීනි අවිද්යාව අවිද්යාව කියන කෙකින් අවිද්යාව බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ ප්රශ්නය ඇති තුනා බුදුරජාණන් වහන්සේ මේක දේශනා කරනවා.
'스승이시여, avijjā, avijjā라고 하는데 무엇이 avijjā입니까?' Buddha께 이 물음이 일어났을 때 Buddha께서 이렇게 가르치십니다.
මේ රූපයයි මේ රූපය හටගැන්මයි මේ රූපයේ නිරෝධයයි. මේ වේදනාවයි මේ වේදනාවේ හටගන්නමයි මේ වේදනාවේ නිරෝධයක්. මේ සංඥාවයි මේ සංඥාවේ හටගැනමයි මේ සංඥාවේ නිරෝධයක්. මේ සංස්කාරයයි මේ සංස්කාරය හටගන්නයි මේ සංස්කාරය නිරෝධයයි. මේ විඤ්ඤාණයයි මේ විඤ්ඤාණය හටගැනීමයි මේ විඤ්ඤාණය නිරෝධයයි කියන්නේ සතුසය දකිද සසය නොදකීද එතෙක් අවිද්යාවක් සුසය දකිද විද්යාව.
이것이 rūpa이고, 이것이 rūpa의 생겨남이고, 이것이 rūpa의 nirodha이다. 이것이 vedanā이고, vedanā의 생겨남이고, vedanā의 nirodha이다. 이것이 saññā이고, saññā의 생겨남이고, saññā의 nirodha이다. 이것이 saṅkhāra이고, saṅkhāra의 생겨남이고, saṅkhāra의 nirodha이다. 이것이 viññāṇa이고, viññāṇa의 생겨남이고, viññāṇa의 nirodha이다 — 이것을 있는 그대로 보지 못하는 동안은 avijjā이고, 있는 그대로 보면 vijjā이다.
එපර භික්ෂන් වහන්සේලා ගිහිල්ලා තවත් විග්රහ කරගන්න සැරත් හාමුදුරුවන්ගේ. සැරිසෝ බුදුරජාණන් වහන්සේ හිටියෙන් දේශනා කරන ඒවා ටික හටලා දෙනවා.
다른 비구들이 Sāriputta 스님께 가서 더 풀이를 들었습니다. Sāriputta 스님은 Buddha께서 가르치신 것들을 펼쳐 보여 줍니다.
සැරිත් හාමුදුරුවෝ දේශනා කරනවා. රූපයයි කියන්නේ යමක්ද එහිදයංගන ඔක් පහළඟ අත්තංගන එහි පැවැත්ම ආශ්වාදය එහි ආශ්වාදය ආදීනව එහි හටගැනීමයි ඒකේ ක්රියාව ගිය ඔක්කොම ආදීනව ඒත ඒ හැටිය ඉවත් සතුසය දකින්න
Sāriputta 스님이 가르칩니다. rūpa라는 것이 무엇이든, 그 udaya(생겨남), atthaṅgama(사라짐), assāda, ādīnava, 그리고 그 모두에서 벗어남(nissaraṇa)을 있는 그대로 보아야 합니다.
එම වේදනා සංඥා සංඛාර විඤ්ඤාණ කියන මේවාගේ උදයංගමය අත්තංගමය ආශ්වාදය ආදීනව ික්සක් මේ සමුසය දකින්න ඊට විද්යාව අවිද්යාව සූ ඒ තත්තු වෙන දකින තාකල් ඒ අවිද්යාව අන්න අවිද්යාව විග්රහ කරන්න.
그와 같이 vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이것들의 udaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa를 있는 그대로 보면 vijjā, 보지 못하면 avijjā입니다. 그 참을 달리 보는 동안은 그것이 avijjā입니다. 그렇게 avijjā를 풀이합니다.
දැන් අපි ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් පේ නැති නිසා අවිද්යාවයි කියලත් දල වශයෙන් මේකේ. හරිද වැටහෙන්නේ
이제 우리는 참을 있는 그대로 보지 못하기 때문에 avijjā라고 대강 말합니다. 이해가 됩니까?
ඇත්ද ඇති ආකාරයෙන් නොදැනීම අවිද්යාවයි කියන්නේ බොරුවක් නෙම මේ කිව්වේ කය. හැබැයි සාරාංශ කරලා මාතෘකාවක් වගේ අරගෙන ඕනේ කිව්වට මේ සාමාන්යයෙන් ඉගෙනගන්න මේ ආධුනිකයාට මේක වැටෙන්නේ නැහැ.
있는 그대로 알지 못하는 것이 avijjā라는 말은 거짓이 아닙니다. 그러나 그것을 줄여서 제목처럼 말하면, 보통 배우는 초심자에게는 와닿지 않습니다.
ආධුනිකයාට අවිද්යාවට හදෙන්න අර පටිනිද්දේශය ගන්න ඕනේ. විග්රහ කරපු පෙන්ගන්න ඕන. උද්දේශ නිද්දේශ පටිද්දේශ අවස්ථා තුනක් විග්රහයක්.
초심자가 avijjā를 알려면 paṭiniddesa를 보아야 합니다. 풀이해 놓은 것을 보아야 합니다. uddesa, niddesa, paṭiniddesa라는 세 단계의 풀이가 있습니다.
උද්දේශය කියන්නේ මාතෘකාවක් වශයෙන් දේශනා කරන ඒක දස කෙනාට හොඳයි. එක්තරා මට්ටමක දැනීම් කියන කෙනාට ඇති කරගන්න ඒ ටික දැ උද්ගත්ත කියන ඉහළම ඕන තියෙන හැට ඒ ටික හැට වාමා විස්තර විපටිකත් කියන දෙවෙනි මට්ටමට හැ. විග්රහ කරලා දෙන එකෙන්න මත්තට ඇති.
uddesa란 제목처럼 가르치는 것인데, 그것은 지혜가 있는 이에게 좋습니다. 어느 정도 앎이 있는 이에게는 그만큼으로 충분합니다. ugghaṭitaññū라는 가장 높은 이에게는 그만큼이면 됩니다. vipañcitaññū라는 둘째 단계의 이에게는 풀어서 주는 것으로 충분합니다.
පද මරමයට නිවන් නැ. පදය ඉදරක් ඉන්නවා නම් ඕක විග්රහ කරගන්න පදය මරම කරගන්නඑකන් නිවන් නිවීමක්
padaparama에게는 nibbāna가 없습니다. 낱말만 앞세우는 이라면 그것을 풀이해야 합니다. 낱말만 붙들고 있어서는 nibbāna, 꺼짐이 없습니다.
එ ඔය තුන්දෙනා විග්රහ කරලා දැනගන්න ඕනේ. අවබෝධ කර ප්රශ්න කොහොමහට ඉතින් ගන්න ඕන තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඔන්න ඔලේ තේරුම් ගැනීම අවිද්යාව තේරුම් ගත්තා.
그 세 부류를 풀이해서 알아야 합니다. 깨달으려면 물음을 어떻게 받아들일지 이해해야 합니다. 그렇게 이해해서 avijjā를 이해했습니다.
මොකක්ද අවිද්යාව කියන්නේ?
avijjā란 무엇입니까?
පිළිවැතදින්නේදී තේරුම් ගන්න මේ අවිද්යාව තේරුම් නොගෙන අපිට ඒ ඉහාන්න බැ.
풀어 놓은 데서(paṭiniddesa) 이 avijjā를 이해해야 합니다. 이해하지 못하면 우리는 그것을 벗어날 수 없습니다.
අවිද්යාවයි සඳහන් කළේ. අවිද්යා කියන වචනයෙන් අදහස් කළේ. මොනවාද කියන එක හොඳට පැහැදිලිව තේරුම් ගන්න ඕනෙට. ඒක පළවෙනි කාරණ.
avijjā라고 들었습니다. avijjā라는 말로 무엇을 뜻했는지를 잘, 뚜렷하게 이해해야 합니다. 그것이 첫째 요점입니다.
එතකොට මේ අවිද්යාව කියලා ගහීමක්. අවිද්යාව පත් වුනහම මොකක්ද වෙන්නේ? ඔන්න ඒකාට ගන්න
그러면 이 avijjā라는 것, avijjā가 paccaya가 되면 무엇이 됩니까? 그것을 짚어 봅시다.
රූපය වේදනාව සංඥාව සංඛාර විඤ්ඤාණ කියලා මේ ස්කන්ධ වකෙන් ගත්තේ රූපස්කන්ධය වේදනා ස්කන්ධය සංඥා ස්කන්ධ සංස්කාර ස්කන්ධ විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කියලා. මේවායේ උදයංගමේහවත් පහළ වීම අත්තංගම එහෙත් පැවැත්ම ආශ්වාදය හෙහවත් ඒකේ තිබෙන්නා වූ මේ සුල ස්වභාවය ආදීන වේදහසවත් ඒක හටගෙන විනාශ වෙන්නා වූ ඒක හැදෙන වෙහෙස ඒ වගේම නිස්සරණය. වැඩක් නැති බේ දන්ගන සැරීමෙන් අහක් තිය. ඔය ටික දන්නේ නැත්නම් අවිද්යාව ඔය ටික නොවැඩෙනවා නම් අවිද්යාව
rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이 다섯 khandha를 rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha라고 했습니다. 이것들의 udaya 곧 나타남, atthaṅgama, assāda 곧 그 안에 있는 달콤한 성질, ādīnava 곧 그것이 생겼다가 무너지는 것, 그것을 만드는 수고, 그리고 nissaraṇa, 곧 쓸모없음을 알고 떠나 치워 두는 것 — 이것을 모르면 avijjā입니다. 이것이 자라지 않으면 avijjā입니다.
ඕක නොවැටීකම් ලෝක සත්යයයි බහිනවා තීරණයට නිත්යයි සකයි ආත්මයි. අන්න අවිද්යාවේ තීරණයක්.
이것이 자라지 않으면 세상 사람은 결정에 빠집니다. nicca, sukha, attā라는 결정입니다. 그것이 avijjā의 결정입니다.
විද්යාවේ තීරණයක් තියෙනවා අනිත්යයි දුක්ඛයි අනාත්මයි. අවිද්යාවේ තීරණය දියි සකයි ආත්මයි. විද්යාවී තීරණය අනිත්යයි දුකයි අනාත්මය.
vijjā의 결정이 있습니다. anicca, dukkha, anattā입니다. avijjā의 결정은 nicca, sukha, attā입니다. vijjā의 결정은 anicca, dukkha, anattā입니다.
මේවා ඔක්කොම අනිත්යයි දුක්ඛයි අනාත්මයි කියලා කොච්චර කිව්වත් ආධුනිකය අනිත්යයි දුකයි අනාත්මයි මෙහෙට දැකේ.
이 모두가 anicca, dukkha, anattā라고 아무리 말해도, 초심자는 anicca, dukkha, anattā를 제대로 보지 못합니다.
අනිත්යයි දුක්ඛයි අනාත්මයි කියන්නේ මොකද කියලා බලන්න අවිද්යාව දැකලා තියෙන්න ඕනේ. අන්න අවිද්යාවෙන් දැක්කා නම් අර කියන කාරණාද
anicca, dukkha, anattā가 왜 그런지 보려면 avijjā를 보았어야 합니다. avijjā를 보았다면, 앞에서 말한 요점들,
පංචස්කන්ධය පිළිබඳව උදයංගමය, අත්තංගමය ආශ්වාදය, ආදීනවය, නිස්සරණය, සකසය දැක්කන්න අවිද්යාව සුදු වෙනවා කිය දැනගන්න.
곧 pañcakkhandha에 대해 udaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa를 있는 그대로 보면 avijjā가 씻겨 나간다는 것을 아십시오.
දැන් පළවෙනි දැකීම ඉස්සෙල්ලා ඉන්න ඕනේ. අ ඇවින එක දැකින්න. ඒක බොරුවක් තියන්නේ. ඒක හරි. ඒක මටත් වැටහෙනවා. ඒක මටත් අවබෝධයක්. මට තේරුම් ගන්න පුළුවන්. මෙන්න මෙතෙන්ට ගැස්සත්. අවිද්යාව දැනගත්තා
이제 첫 봄이 먼저 있어야 합니다. 그것을 보아야 합니다. 그것은 거짓이 아니다, 맞다, 나도 와닿는다, 나도 안다, 나도 이해할 수 있다 — 여기까지 와야 합니다.
මෙතෙන්ට ගැස්සත්. අවිද්යාව දැනගත්තා ඒකෙන් අහත් වීමේ විද්යාව දැනගත්තා. අවිද්යාවේ තීරණය විද්ය සැපයි ආත්මයි. විද්යාවේ තීරණය අනිත්යයි දුක ආත්මයි. මෙන්න මේක දැනගත්ත නම් විද්යාවේ තීරණයක්.
avijjā를 알았습니다. 그로써 거기서 벗어나는 vijjā를 알았습니다. avijjā의 결정은 nicca, sukha, attā, vijjā의 결정은 anicca, dukkha, anattā입니다. 이것을 알았다면 그것이 vijjā의 결정입니다.
එහෙනම් සියලු සංස්කාර කියන ඒවා ඔක්කොම සකස් හැම දෙයක්. අනිත්යයි, දුකයි අනාගත් සියලු සංස්කාරයන්ගෙන් කියලා පටන් ගත්ත. හැම දේකම ආරම්භය ඒක නිසයි.
그러면 모든 saṅkhāra, 곧 지어진 모든 것이 anicca, dukkha, anattā입니다. '모든 saṅkhāra'라고 시작했습니다. 모든 것의 시작이 그 때문입니다.
සියලු සංස්කාර කිව්වහම සංස්කාරයෙන් මුල
'모든 saṅkhāra'라고 하면 saṅkhāra로 뿌리를 붙든 것입니다.
අල්ලගත්තට පත් අද හරියත් ඒකෙ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පතුලෙන් පතුලෙන් දරා කිරීමිනවා. කොළොව පතුලෙන් පොළොවට දරා නිසා කකුල දෙකකුට පතුල දරා සිටිනවා. එතකොට කලව උඩ දනිස්ස දරා සිටිනවා. ඉඟට තියලා එනම් පල්ලෙරිය කකුලවට දරා සිටිනවා. කඳ හරියොත් උඩ බෙල්ල දරා සිටිනවා. බෙල්ල ඔරුව දරා හිලානවා. ඒ ඔක්කොම පාලහාම කෑල්ලෙන් ඇල්ලගත්තහම රැක්කුමක් හුවෙනවා.
발바닥이 받치고 있습니다. 땅이 발바닥을 받치고, 발바닥이 두 다리를 받칩니다. 그리고 무릎이 허벅지를 받치고, 엉덩이가 그 위를 받치고, 몸통 위를 목이 받치고, 목이 머리를 받칩니다. 그 모두를 맨 아래 조각에서 붙들면 전체가 다 잡힙니다.
ඒ වගේ සංස්කාර අනිත්ය නම් විඤ්ඤාණ නිත්ය වෙන්නේ නැ. සංස්කාර අනිත්ය වේද විඤ්ඤාණ අනිත්යයි.
그와 같이 saṅkhāra가 anicca라면 viññāṇa가 nicca일 수 없습니다. saṅkhāra가 anicca면 viññāṇa도 anicca입니다.
ඒ අනිත්ය විඤ්ඤාණයෙන් නාම රූපත් අනිත්යයි. පරායතන, විපර්ශ, වේදනා, තණ්හා, උපාදාන භව ජාතිය ඔක්කොම අනිත්යයි. මුල අල්ලපුවහම අග තේරුම් ගන්න ඕනේ.
그 anicca한 viññāṇa로 생긴 nāmarūpa도 anicca입니다. saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava, jāti 모두 anicca입니다. 뿌리를 붙들면 끝을 이해해야 합니다.
ඒ ම පිහිටා තියෙන සියල්ලම තේරුම් ගන්න ඕනේ.
그 위에 서 있는 모든 것을 이해해야 합니다.
සංස්කාර දුරු වුණේ නැත්නම්. විඤ්ඤාණ තුරුව වෙන්නේ නැහ. මට විඤ්ඤාණය එපා කිව්වද මට මේ නාම රූප එපා කිව්වා හරියන්නේ නැහැ. ඒවා යම් පිත්තන් නොලැබතින් දුකක්. කැමති යන නොලැබෙද ඒ දුකයි කිව්වේ. ඒක වැදගාව. කැමැත්තෙන් කරන්න බෑහන.
saṅkhāra가 걷히지 않으면 viññāṇa도 걷히지 않습니다. 나는 viññāṇa가 싫다, 나는 이 nāmarūpa가 싫다고 해도 안 됩니다. 바라는 것을 얻지 못하는 dukkha, '원하는 것을 얻지 못하면 그것도 dukkha'라고 한 것입니다. 그것이 중요합니다. 바란다고 되는 일이 아닙니다.
සංස්කාර තියෙනවා. විඤ්ඤාණ හතර නතර කරන්න.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සංස්කාරය සංස්කාර පුණ්ය වේද විඤ්ඤාණ පුණ්ය වේද සංස්කාර අපය වේද විඤ්ඤාණ අ පුණ්ය වේද සංස්කාර ආනිංජාති වේද විඤ්ඤාණ ආනිංජා වේද
saṅkhāra가 puñña면 viññāṇa도 puñña이고, saṅkhāra가 apuñña면 viññāṇa도 apuñña이고, saṅkhāra가 āneñja면 viññāṇa도 āneñja입니다.
සංස්කාර යම් ආකාරයක්ද විඤ්ඤාණය ඒ ආකාරයි. සංස්කාර අනිත්යද විඤ්ඤාණ අනිත්යයි. සංස්කාර දුකද විඤ්ඤාණ දුකයි. සංස්කාර අනාත්මද විඤ්ඤාණත් අනාත්ම සංස්කාර යම් ආකාරයට විඤ්ඤාණයක් ඒවයි.
saṅkhāra가 어떤 모습이면 viññāṇa도 그 모습입니다. saṅkhāra가 anicca면 viññāṇa도 anicca, saṅkhāra가 dukkha면 viññāṇa도 dukkha, saṅkhāra가 anattā면 viññāṇa도 anattā입니다. saṅkhāra가 어떤 모습이든 viññāṇa도 그렇습니다.
එතකොට සංස්කාර දුක නම් විඤ්ඤාණක් දුකයි. විඤ්ඤාණ දුක නම් නාම රූපක් දුකයි. නාම රූප දුක නම් සලායතනත් දුකයි. සලායතන දුක නම් ස්පර්ශක් දුකයි. වේදනාත් දුකයි. වේදනා නම් තණ්හාක් දුකයි. තණ්හා දුකනත් උපාදානයක් දුකයි. උපාදා දුක වනම් භවයක් දුකයි. භව දුක වනත් ජාතියක් දුකයි. ජාතිය දුකත් ජරා මතාක් දුකයි.
그러면 saṅkhāra가 dukkha면 viññāṇa도 dukkha입니다. viññāṇa가 dukkha면 nāmarūpa도 dukkha, nāmarūpa가 dukkha면 saḷāyatana도 dukkha, saḷāyatana가 dukkha면 phassa도 dukkha, vedanā도 dukkha입니다. vedanā가 그러면 taṇhā도 dukkha, taṇhā가 dukkha면 upādāna도 dukkha, upādāna가 dukkha면 bhava도 dukkha, bhava가 dukkha면 jāti도 dukkha, jāti가 dukkha면 jarāmaraṇa도 dukkha입니다.
අන්න දුක දුකාර්ය සත්යය දැනගන්න පුළුවන් කරන සංස්කාර දැනගත්තහම සංස්කාර මත පිහිටා හැදුනා වූ සියලු ලෝකේ විජාත්
그렇게 dukkha, dukkha ariya-sacca를 알 수 있게 하는 saṅkhāra를 알게 되면, saṅkhāra 위에 서서 만들어진 온 세상을 알게 됩니다.
සංස්කාර පුණ්යන විඤ්ඤාණත් පුණ්යයි. නාම රූපත් පුණ්ය,යි සලායතනත් පුණ්යයි, විපර්ශයයි, වේදනාත් පුණ්යයි, තණ්හා පුණ්යයි. වේදනාප හරි කියන්නේ වේදනාත් පුණ්යයි. වේදනා පත්යා ප්රහාදෝ විග්රහ වෙලා එනකොට ප්රහාදයත් පුණ්යයි. ප්රහාද පත්තේ අධිමුඛෝ කියන අධිමුක්ඛයත් පුණ්යයි. ඒ නිසා හටගන්න භවයත් පුණ්යයි. පුණ්ය භව ජාතියක් පුණ්යයි පුඤ්ඤාති
saṅkhāra가 puñña면 viññāṇa도 puñña이고, nāmarūpa도 puñña, saḷāyatana도 puñña, phassa도, vedanā도 puñña, taṇhā도 puñña입니다. vedanā가 그렇다는 것은 vedanā도 puñña라는 것입니다. vedanāpaccayā pasādo로 풀이되어 이어지면 pasāda도 puñña이고, pasādapaccayā adhimokkho라는 adhimokkha도 puñña입니다. 그 때문에 생긴 bhava도 puñña이고, puñña bhava의 jāti도 puñña, 곧 puñña의 태어남입니다.
හැබැයි මොන ජාතේ ජරාද තියෙනවා. පුඤ්ඤාතියටත් ජරාම තියෙනවා අඤ්ඤ ජාතියටත් ජරාම තියෙනවා.
그러나 어떤 jāti든 jarā는 있습니다. puñña의 태어남에도 jarā가 있고, apuñña의 태어남에도 jarā가 있습니다.
ඒ සංඥා එතකොට සංස්කාර අපය වේද විඤ්ඤාණ පුණ්යව එහ නාම රූපක් අපුණය අපි කියන්නේ පව්
그와 같이 saṅkhāra가 apuñña면 viññāṇa도 apuñña이고, nāmarūpa도 apuñña입니다. apuñña란 우리가 말하는 pāpa입니다.
කවුද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපි දන්න ඔත ම මතක තියාගන්න ඊට පස්සේ අවස්ථාවේදී අපි ඊළඟට කොටසට ගමු. පෑම පුද්යා
우리가 안 것을 잘 기억해 두고, 다음 자리에서 그다음 부분으로 넘어갑시다.
අපි මීට ඉස්සෙල්ලා නැවැත්තුවේ එක කොතනද අවිද්යාව ගැන විග්රහ කළා. අවිද්යාව කියන්නේ මොකක්ද කියන කාරණය
우리가 지난번에 어디서 멈추었지요? avijjā에 대해 풀이했습니다. avijjā가 무엇인가 하는 것을요.
ඊට පස්සේ අපි සංස්කාර පිළිබඳව ඊළඟ අවස්ථාවට වයින්නයි වෙන්නේ. දැන් මේ මාතෘකාව වශයෙන් තිබ හේතුඵල පිළිබඳව අ හේතුඵල වාදය කියන වචනය අරගෙන තමයි අපි මේ විග්රහ කරන්නේ. ඉතින් මෙතන්දි දකින්න ඕනේ
그다음 우리는 saṅkhāra에 대해 다음 단계로 들어가려 합니다. 지금 주제로 있는 hetu-phala에 대해, hetu-phala-vāda라는 말을 붙들고 이 풀이를 하고 있습니다.
විග්රහ කරන්නේ. ඉතින් මෙතන්දි දකින්න ඕනේ හේතුඵල දැකීමේදී හේතුඵල දකින චක්රය තමයි පටිච්ච සමුප්පාද චක්රය.
그러니 여기서 보아야 할 것은, hetu-phala를 볼 때 hetu-phala를 보는 바퀴가 바로 paṭiccasamuppāda의 바퀴라는 것입니다.
මේ පටිච්ච සමුප්පාදය පිළිබඳව ගන්නකොට විග්රහ කරගන්න ඕන දෙයක්.
이 paṭiccasamuppāda를 다룰 때 풀이해야 할 것이 있습니다.
පටිච්ච සමුප්පාදය කියලා අපි වචනයෙන් කිව්වට පටිච්ච සමුප්පාද විභංගය කියලා විභංග ප්රකරණය විග්රහ කරන අර්ථය දැනගන්න ඕනේ. අපි අර ඉස්සෙල්ලා කිව්වා විශේෂඥ
paṭiccasamuppāda라고 말로만 해서는 안 되고, Vibhaṅga-pakaraṇa의 paṭiccasamuppāda-vibhaṅga가 풀이하는 뜻을 알아야 합니다.
ඕනේ. අපි අර ඉස්සෙල්ලා කිව්වා විශේෂඥ ධර්මයක් තියෙනවා. විශේෂඥ ධර්මය තමයි තියෙන්නේ ත්රිපිටකයේ. ත්රිපිටකය තුළ අභිධර්ම පිටකයේ. එහෙනම් අභිධර්ම පිටකයේ තියෙනවා විභංග ප්රකරණයේ පටිච්ච සමුප්පාද විභංගය කියලා. විභංගය කියලා කියන්නේ බෙදලා දක්වනවා. වෙන් කරලා බෙදලා දක්වන්නා වූ පටිච්ච සමුප්පාද චක්ර කතාව. මේ පටිච්ච සමුප්පාද චක්ර කතාව තේරුම් ගන්නේ නැතුව අ පොදුවේ පෙන්නපු විස්තරය අරගෙන විතරක් මේක විග්රහ කරගන්න බැහ.
앞에서 말했듯이 전문적인 dhamma가 있습니다. 그 전문적인 dhamma는 tipiṭaka 안, Abhidhamma-piṭaka에 있습니다. Abhidhamma-piṭaka의 Vibhaṅga-pakaraṇa에 paṭiccasamuppāda-vibhaṅga가 있습니다. vibhaṅga란 나누어 보인다는 뜻입니다. 따로 갈라 나누어 보이는 paṭiccasamuppāda 바퀴 이야기입니다. 이 paṭiccasamuppāda 바퀴 이야기를 이해하지 않고, 두루뭉술하게 보인 설명만 가지고는 이것을 풀이할 수 없습니다.
අවිද්යා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූප පච්චයා සලායතනං සලායතන පච්චයා පස්සෝපස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පත්යා තණ්හා තණ්හා පටච්චයා උපාදානං උපාදාන පටච්චයා බව භව පච්චයා ජාති ජාති පච්චයා ජරා මරණ රෝක පරිදේව දුක දෝනාස උපාසාන්ති ඒ දස කේවලස දුක්ඛ අන්ද සමුදය හෝති කියන මේක තමයි අපි දැනට දැනුවත් වෙන්නේ පටිච්ච සමුප්පාදය
'avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpapaccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatanapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ soka-parideva-dukkha-domanass-upāyāsā sambhavanti, evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti' — 이것이 우리가 지금 알고 있는 paṭiccasamuppāda입니다.
දැන් මේකෙන් පෙන්නුවේ මොකක්ද සියලු පටිච්ච සමුප්පාදය පොඩු න්යාය ධර්මයක් පෙන්නේ.
이제 이것으로 보인 것은 무엇입니까? 모든 paṭiccasamuppāda의 두루 통하는 법칙을 보인 것입니다.
දැන් මේක විභංගපත්තය පෙන්නවා බෙදලා. මේ බෙදලා පෙන්නනකොට මෙතන අපි තේරුම් ගන්න ඕන හඳා කාරණා තියෙනවා.
이제 이것을 vibhaṅga가 나누어 보입니다. 나누어 보일 때 여기서 우리가 이해해야 할 여러 요점이 있습니다.
මේ පටිච්ච සමුප්පාදය කියන වචනයෙන් අපිට පෙන්නපු සිද්ධිය කියලා බලන්න ඕනේ.
이 paṭiccasamuppāda라는 말로 우리에게 보인 일이 무엇인지 보아야 합니다.
පටිච්ච කියන වචනයෙන් පෙන්නලා තියෙනවා යම්කිසි දෙයක් ප්රත්ය වෙලා එක්කෙන හැටි. අනුකූලව යහපත් ඒ අවශ්ය දේ අවශ්ය දේට එකතු වෙලා හින් එක්කෙන්නේ කොහොමද? ඒ සාමූහික වීමෙන් උප්පාදයක් ඇති වෙන්නේ කොහොමද කියන විස්තරය.
paṭicca라는 말로는 어떤 것이 paccaya가 되어 모이는 모습을 보였습니다. 알맞게, 좋게, 필요한 것이 필요한 것에 더해져 어떻게 모이는가, 그 모임으로 uppāda가 어떻게 생기는가 하는 설명입니다.
මේ පටිච්ච සමුප්පාද කියන වචනය මේක කිව්වහම එකාකාරයකින් සියලු දේ පටිච්ච සමුප්පන්න වෙන්නේ නැහ. පටිච්ච සමුප්පාද විභංගයක් තියෙනවා.
paṭiccasamuppāda라는 이 말을 한다고 해서 모든 것이 한 가지 모양으로 paṭiccasamuppanna 되는 것은 아닙니다. paṭiccasamuppāda-vibhaṅga가 있습니다.
කුසලයකින් පහළ වෙන දේ පහළ වෙන රටාව වෙනද? අකුසලයකින් පහළ වෙන රටාව වෙනයි. ආර්ය මාර්ගය පහළ වෙන රටාව වෙනද? අර පොදු පටිච්ච සමුප්පාදය ලක්ෂණයෙන් ඒ ටික කිව්වදන් මේවා ඔක්කොම විග්රහ කරගන්න ඕනේ.
kusala로 나타나는 것의 틀은 다릅니다. akusala로 나타나는 틀도 다릅니다. ariya-magga가 나타나는 틀도 다릅니다. 일반적인 paṭiccasamuppāda의 특징으로 그것들을 말했더라도 이 모두를 풀이해야 합니다.
ඒ වගේම පටිසන්ධියක් ඇති කර පටිච්ච සමුප්පාදය වෙනස්. ප්රයෝච විපාක්ෂවා
또한 paṭisandhi를 만드는 paṭiccasamuppāda는 다릅니다.
සමුප්පාදය වෙනස්. ප්රයෝච විපාක්ෂවා ඉපදුනාට පස්සේ ඒ උප්පත්තිය තුළ ඒ අත්දැ තුළ ඉන්නකම් හතර මග උප්පත්ත තියෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එහෙනම් මැරිලා මේ කියන මේ කය මැරිලා කය නැවත වරයක් හැදෙන එහෙම උප්පත්තිය නෙමෙයි. සුත වෙලා පරිසන්ධියක් ලබන උප්පත්තිය ඇරෙන්න. තව තවත් තියෙනවා ප්රත්ති උප්පත්තිය කියලා.
그러니 죽어서, 이 몸이 죽고 몸이 다시 한 번 만들어지는 그런 uppatti만이 아닙니다. cuti하여 paṭisandhi를 받는 uppatti 말고도 pavatti uppatti라는 것이 또 있습니다.
දැන් එක වෙලාවක මිනිහෙ සත්පුරුෂ ගතියටියෙන් ඉන්නවා. තව වෙලාවක පරම අහත්පුරුෂයා වාගේ ඉන්නවා. තව වෙලාවක යහා වාගේ ඉන්නවා. තව වෙලාවක මහා රාගික පුද්ගලයෙක් වෙලා ඉන්නවා. තරහලා දෙවියෙක් වගේ ඉන්නවා. මේ ඒ ජීවිතය තුළ සමහර අදහස් දරන හැටියට ඒ තත්ත්වයන්ට පත්වෙන අවස්ථාව ඉන් දෙවියෙක් වාගේ කටයුතු කරන අවස්ථාව මනුස්සයෙක් හා සමාන නැහ. මනුස්සයෙක් වාගේ කටයුතු කරන අවස්ථාව දෙවියෙක් සමානවද ඇවෙ සමානව නැහැ. මේ අත්යවත් තුළ ජීවත් වෙන සත්වයා මේ බඳුවේ අවස්ථාවන්ත බහිනවා. මේකත් පටිච්ච සමුප්පාද.
이를테면 사람이 어떤 때는 sappurisa의 성품으로 지냅니다. 다른 때는 아주 나쁜 asappurisa처럼 지냅니다. 다른 때는 yakkha처럼 지냅니다. 다른 때는 rāga가 큰 사람이 되어 지냅니다. 또 deva처럼 지냅니다. 이 한 생 안에서 어떤 생각을 품느냐에 따라 그런 상태들에 이르는 때가 있습니다. deva처럼 행동하는 때는 사람과 같지 않습니다. 사람처럼 행동하는 때는 deva와 같습니까? 같지 않습니다. 이 생 안에서 사는 중생은 이런 상태들에 빠져듭니다. 이것도 paṭiccasamuppāda입니다.
මේකට කියනවා ප්රවෘති පටිච්ච සමුප්පාදය. මේ ප්රවෘති පටිච්ච සමුප්පාදය එක විදිහ. චුත වෙලා පටිසන්ධියක් ලබන පටිච්ච සමුප්පාදය තව විදිහ. චුත වෙලා පටිසන්ධියක් ලබන පටිච්ච සමුප්පාදය ආරම්භ වෙන්නේ කොතනද? ඒක ක්රියාත්මක වෙන්නේ කොහොමද? ඒක වෙනම දැනගන්න ඕන.
이것을 pavatti paṭiccasamuppāda라고 합니다. 이 pavatti paṭiccasamuppāda가 한 가지이고, cuti하여 paṭisandhi를 받는 paṭiccasamuppāda가 또 한 가지입니다. cuti하여 paṭisandhi를 받는 paṭiccasamuppāda는 어디서 시작합니까? 어떻게 작동합니까? 그것은 따로 알아야 합니다.
ප්රති වශයෙන් තියෙන උපන්නට පස්සේ ඉපදුන සත්වයාට පටිච්ච සමුප්පන්න ක්රියාවලියත් තුළින් සත්පුරුෂය හැදෙනවා, අත්පුරුෂය හැදෙනවා, යත්ය හැදෙනවා. මිනිස් යත්යා, මිනිස් පෙරේතයා, මිනිස් භූතයා මිනිස් තිරිසනා මිනිස් දෙවියක් මෙහෙමත් අවස්ථා.
pavatti로서, 태어난 뒤 그 태어난 중생에게 paṭiccasamuppanna 과정을 통해 sappurisa가 만들어지고, asappurisa가 만들어지고, yakkha가 만들어집니다. 사람 yakkha, 사람 peta, 사람 bhūta, 사람 tiracchāna, 사람 deva — 이런 상태들도 있습니다.
මේත් උප්පත්තිය මේ උප්පත්තිය කියන්නේ පටිච්ච සමුප්පාදන්නන කතාවක් තියෙනවා. එහම් පටිච්ච සමුප්පාදය කිව්වහම අර කෙටියෙන් සාරාංශ කරලා පොදුක් වගේ පෙන්නපු දේ ඇරෙන්න. ඒක විග්රහ කරලම ගන්න ඕනේ. ඒ
이것도 uppatti입니다. 이 uppatti라는 것에도 paṭiccasamuppāda 이야기가 있습니다. 그러니 paṭiccasamuppāda라고 하면 짧게 줄여 두루뭉술하게 보인 것만이 아닙니다. 그것을 풀이해서 받아들여야 합니다.
ඇරෙන්න. ඒක විග්රහ කරලම ගන්න ඕනේ. ඒ විග්රහ කරන විශේෂහසත් ධර්මය තමයි විබංග ප්රකරණය තියෙන්නේ. විභංග ප්රකරණය පටිච්ච සමුප්පාද විභංගය කියන කොටසේ විබංගය වෙන් කරලා තියෙනවා. එතනින් ඔය විස්තර බලාගන්න අපි ගත වෙනවා. ඒ නිසා තමයි පටිච්ච සමුප්පාදය මේ තරම් ගැඹුරු වෙලා තියෙන්නේ.
그것을 풀이하는 전문적인 dhamma가 Vibhaṅga-pakaraṇa에 있습니다. Vibhaṅga-pakaraṇa의 paṭiccasamuppāda-vibhaṅga라는 부분에 따로 나누어 놓았습니다. 거기서 그 설명을 찾아보아야 합니다. 그래서 paṭiccasamuppāda가 이토록 깊은 것입니다.
පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් ධර්ම දේශනාව කරන ගම හරියම ගැඹුරු හැටි සලකලා.
paṭiccasamuppāda로 dhamma를 설하는 것은 아주 깊은 일로 여겨집니다.
හේතුඵල නන්යාය පෙන්නන්න ගියොත් ඒවට විග්රහ කරගන්න වෙනවා. ඒ විග්රහය බලන්න නැති අපිට කවදාවත් පටිච්ච සමුප්පාදය ඔය තීරණය ගන්න බැරුව.
hetu-phala의 법칙을 보이려면 그것들을 풀이해야 합니다. 그 풀이를 보지 않는 우리는 paṭiccasamuppāda에 대해 결코 그 결론을 내릴 수 없습니다.
දැන් අපිට කියනවා අවිද්යා පඨයා සංඛාරා අවිද්යාව පාප ධර්මයක් හැටියට පෙන්නනවා. අවිද්යාවයි මෝහයයි සම්බන්ධ කරලා පෙන්නන්නේ ික පාප ධර්ම හැටියට.
이제 우리에게 avijjāpaccayā saṅkhārā라고 말합니다. avijjā를 pāpa dhamma로 보입니다. avijjā와 moha를 이어서 pāpa dhamma로 보입니다.
ඒ සංස්කාර වල පෙන්නවා පුඤ්ඤාභි සංඛාර කියලා. ඒ පාප අවිද්යාව පුඤ්ඤාභි සංඛාරය එෙන්නේ කොහොමද කියලා ප්රශ්නයක් වෙනවා.
그런데 saṅkhāra에서는 puññābhisaṅkhāra를 보입니다. 그러면 pāpa인 avijjā에서 puññābhisaṅkhāra가 어떻게 생기느냐는 물음이 생깁니다.
අවිද්යාව පාප නම් අවිද්යාවේ පාපය නැගෙන පාප දෙයක් නිසා කොහොමද පුණ්ය දෙයක් නැගින්නේ?
avijjā가 pāpa라면, pāpa가 솟아나는 avijjā, 그 pāpa인 것 때문에 어떻게 puñña인 것이 솟아납니까?
දැන් ප්රශ්නයක් එනවා. අවිද්යාව පාගයක්. කොහොමද ආර්ය මාර්ගයක් අවිද්යාව මූත අවිද්යා පච්චා සංඛාර කියලා නැගෙන්නේ දැන් අපි ගැටලුවට පත් වෙනවා.
이제 물음이 생깁니다. avijjā는 pāpa입니다. 어떻게 ariya-magga가 avijjā를 뿌리로 하여 avijjāpaccayā saṅkhārā로 솟아납니까? 이제 우리는 곤란한 물음에 부딪힙니다.
කුවඳයි මඩ නෑ නෙම්වල කියලා. නෙරුම් මලගේ මඩ නෑහ කියලා. එතකොට එතන සම්බන්ධ කරලා ගන්න ගියාම ඒක බා මඩ බාහිර තියෙනවා. මඩෙන් නිරුන් සැදෙන නේ නිරුන් ඇටේ පැළවෙලා නිරුන් හැදෙනවා. මට ආහාරයක් ගන්නා. ඒක ආහාරයක් කරෙන්නේ ඒකෙන් වෙන දෙයක් උත්පාදනය කරගන්නා. ඉතින් මඩ කැත වෙලා තියෙන්නේ අපිට අපේ සම්මතය.
연꽃은 향기롭고 진흙이 묻지 않는다고, 연꽃에는 진흙이 없다고 말합니다. 그런데 거기에 이어서 보면 진흙은 바깥에 있습니다. 진흙에서 연꽃이 생기는 것이 아니라 연꽃 씨가 싹터서 연꽃이 자랍니다. 진흙은 양분으로 삼을 뿐입니다. 그것을 양분으로 삼아 다른 것을 만들어 냅니다. 그러니 진흙이 더럽다는 것은 우리끼리의 관습적 기준일 뿐입니다.
එතකොට අපි සම්මතය ඒක ගත්තට හරියන්නේ නැහැ. ඒකට අවශ්ය කරන දේ නිර්මාණය වෙන්නේ නිලන් සැලට අවශ්ය දේ නිර්මාණය වෙන්නේ නෙළුන් ඇතන් හරගත්ත පැලේ තුි.
그러니 우리의 관습대로 받아들이면 맞지 않습니다. 연꽃에 필요한 것이 만들어지는 것은 연꽃 씨에서 자라난 싹에서입니다.
ඉතින් ඒ නිසා මේ වගේ තියෙනවා යමක් නිර්මාණය වෙන ශක්තියක්. ඒ ශක්තිය විශේෂය හරියට හොයාගන්න ඕන.
그러므로 이처럼 무언가를 만들어 내는 힘이 있습니다. 그 힘의 특성을 정확히 찾아내야 합니다.
අවිද්යාව මදට උපමා කරලා හිතන්නේ එහෙම ගන්න ගියාම ඒ උමාව කැලුවීම් නැති වෙනවා. අවිද්යාව මුල් වෙලා අවිද්යාවෙන් පහළ කරන ධර්මයක් තියෙනවා නම් අන්න නිලු හැරෙ කොහක් හැදුනා කිව්වොත් ඒක හරියන්නේ නැ.
avijjā를 진흙에 비유해 생각하면, 그렇게 받아들이면 그 비유가 맞지 않게 됩니다. avijjā가 뿌리가 되어 avijjā로부터 일어나는 dhamma가 있다고 할 때, 그것을 진흙에서 연꽃이 생겼다는 식으로 말하면 맞지 않습니다.
ඒ වගේ බීජයක් තියෙනවා. ඒ හටගන්නේ බීජයක් හටගන්න ක්රමයක් තියෙනවා.
그처럼 씨앗이 있습니다. 그것이 일어나는 데에는 씨앗이 생겨나는 방식이 있습니다.
අවිද්යාව කියලා කියනවා අපි අර ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් වැටහීම නොවැටහීම අවිද්යාවයි කියන වචනය විග්රහ කරා.
avijjā라는 것을 우리는, 있는 그대로 알아차리지 못함이 avijjā라고 그 낱말을 풀이했습니다.
පංචස්කන්ධය පිළිබඳව ඒක හටගන්න ආකාරය. ඒ වගේම ඒක පවතින හැටි. උදයංගම, අත්තංගම, ආශ්වාද, ආදීනව, නිස්සරණ කියලා වචන පහකින් විග්රහ කළා.
pañcakkhandha에 대해, 그것이 일어나는 방식, 그리고 그것이 머무는 방식을 udaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa라는 다섯 낱말로 풀이했습니다.
එතකොට මෙතනින් පෙන්නන්නේ මේ ලෝභය මුල් කරගත්ත නැත්නම් ආසාව මුල් කරගත්ත දහමක්. ඒක පාප ධර්මයන්ටයි සම්බන්ධ වෙන්නේ.
그러면 여기서 보여 주는 것은 lobha를 뿌리로 하는, 곧 욕망을 뿌리로 하는 dhamma입니다. 그것은 pāpa dhamma와 이어집니다.
එහෙනම් මොකක්ද මෙතන තියෙන්නේ? සංස්කාර පහළ වෙන්නේ අවිද්යාවෙන් කියලා පොදුවේ පෙන්නලා.
그렇다면 여기에 무엇이 있습니까? saṅkhāra가 avijjā로부터 일어난다고 일반적으로 보여 주었습니다.
ඊට පස්සේ දේශනා කරනවා කුසල මූල පජ්ජා සංඛාරා තව වචනය නිර්ප කරන්න. බෙදුවක්.
그다음에 ‘kusala-mūla-paccayā saṅkhārā’라는 또 다른 말을 밝히려고 설하십니다. 나누신 것입니다.
එහෙනම් කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා එකක් අවිච්චා පච්චයා සංඛාරා තව එකක් වෙන එකක්. කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා අකුසල මූල පච්චයා සංඛාරා ආයෙත් දෙකට බිවද කුසල අකුසල.
그러면 kusala-mūla-paccayā saṅkhārā가 하나이고, avijjā-paccayā saṅkhārā는 또 다른 하나입니다. kusala-mūla-paccayā saṅkhārā와 akusala-mūla-paccayā saṅkhārā로 다시 kusala와 akusala 둘로 나뉩니다.
අවිජ්යා පච්චයා සංඛාරා කියනඑක් නැත් අකුසල මූල පච්චා සංඛාරා කියන එක. කුසල මූලය කියන්නේ අලෝභ අද්දේශ අමෝහ අලෝභ මුල් කරගෙන අද්දේශ මුල් කරගෙන අමෝහ මුල් කරගෙන සංස්කාරයක් හටගන්නවා. අන්න ඒවා පුඤ්ඤාභිසංඛාර
avijjā-paccayā saṅkhārā라는 것은 다름 아닌 akusala-mūla-paccayā saṅkhārā입니다. kusala-mūla란 alobha, adosa, amoha이며, alobha를 뿌리로, adosa를 뿌리로, amoha를 뿌리로 하여 saṅkhāra가 일어납니다. 그것이 바로 puññābhisaṅkhāra입니다.
කතමා සංඛාර මේ සංස්කාර කියන්නේ මොනවද? පුඤ්ඤාභි සංඛාරෝ අඤ්ඤාභි සංඛාරෝ ආනිඤ්ඤාභි සංඛාරෝ අයං උජ්ජි අවිජාප්චා සංඛාර අන්න බෙදලා ගත්තේ.
‘Katame saṅkhārā’ — 이 saṅkhāra란 무엇입니까? ‘puññābhisaṅkhāro, apuññābhisaṅkhāro, āneñjābhisaṅkhāro, ayaṃ vuccati avijjā-paccayā saṅkhārā.’ 이렇게 나누셨습니다.
දැන් අවිද්යා පච්චා සංඛාරා කියන එක ගත්තහම අපිට පැලිලි නැති කරන්න තමයි විපංගප්රකරණය පෙන්නන්නේ. ඒක බෙදෙනවා කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා කියලා එක පැත්තක් කසල මූල පත්ියා සංඛාරා කියලා කව පැත්තක්.
이제 avijjā-paccayā saṅkhārā라는 것을 받아들일 때 우리의 혼란을 없애 주려고 Vibhaṅga-pakaraṇa가 보여 줍니다. 그것이 한쪽은 kusala-mūla-paccayā saṅkhārā, 다른 쪽은 akusala-mūla-paccayā saṅkhārā로 나뉩니다.
අන්න අද ප්රශ්නය විග්රහ කරා. ඉතින් අභිධර්මය නැති වුණ නම් ඕක හදපුත් ප්රශ්නයක්.
바로 이렇게 오늘의 문제를 풀이했습니다. 그런데 abhidhamma가 없었다면 그것은 풀리지 않는 문제였을 것입니다.
ඕක ඒ විග්රහ කරන්න [හාස්යය] ව නම් අපිට පටිච්ච සමුප්පාදය හදන්න බැහැ. දේශනා කරන පටිච්ච සමුප්පාදය තනගෙන එකගෙන තේරුම් ගන්නවා නිසා. පටිච්ච සමුප්පාදය නිර්මාණය කරන්නද ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ එතන මිසක් හරි කෙනෙකුට බැහ. නිර්මාණය නෙමෙයි යටපත් වූ දහම ඉස්සිමතු කරලා දෙන්න.
그것을 그렇게 풀이하지 않으면 우리는 paṭicca samuppāda를 세울 수 없습니다. 설해진 paṭicca samuppāda를 하나하나 받아들여 이해할 뿐이기 때문입니다. paṭicca samuppāda를 만들어 내는 일은 Buddha 말고는 누구도 할 수 없습니다. 그것도 만들어 내는 것이 아니라, 묻혀 있던 dhamma를 끌어올려 주시는 것입니다.
කරලා දුන්න දහම් අහලා තේරුම් ගන්නයි ශ්රාවකයාට පුළුවන්.
그렇게 드러내 주신 dhamma를 듣고 이해하는 것이 sāvaka가 할 수 있는 일입니다.
ධර්මය විද්යාමාන කරන්න ලෝකා බුදුණාණන් වහන්සේ වනවා. සර්වචාඥානය පත් වෙන්න ඕනේ.
dhamma를 드러내는 일은 Buddha께서 하십니다. sabbaññutā-ñāṇa에 이르러야 합니다.
ඒනි ඒ නිසා උන්වහන්සේ දේශනා කරන ධර්මය යම් කාලයක දහන්න ඕන. අපි අතනින් භාවිතාට නොගත්තු. නැවත ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් පහළ වෙන්නා වූ ඉඳලා. හැබැයි විසලා
그래서 그분이 설하신 dhamma는 어느 때가 되면 사라지게 됩니다. 우리 손에서 쓰이지 않게 되어, 다시 Buddha 한 분이 나타나실 때까지 그렇습니다.
නමක් පහළ වෙන්නා වූ ඉඳලා. හැබැයි විසලා තුන්වත් ඒක තියෙනවද? ඒක තේරුම් අරගන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තුන්වත් ඒක තියෙනවද? ඒක තේරුම් අරගන්න පුළුවන්. තේරුම් ගැනීමේ ශක්තිය ශ්රාවකීත තියෙනවා. ඒක සැකන තේරුම් ගත්තේ හැ. මෙන්න මේකයි මෙතන අපිට තියෙන්නේ දැන්. එතකොට අපි
그것을 이해할 수는 있습니다. 이해하는 힘은 sāvaka에게도 있습니다. 다만 그것을 충분히 이해하지는 못했습니다. 바로 이것이 지금 여기 우리에게 놓인 것입니다.
මේකයි මෙතන අපිට තියෙන්නේ දැන්. එතකොට අපි දැනගන්න ඕනේ තව එකක්. සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණයක් කියනකොට එක තැනක සංඛාර පත්යයෙන් පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය වේ කියලා.
그러면 우리가 알아야 할 것이 또 하나 있습니다. ‘saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ’이라고 할 때, 어떤 곳에서는 saṅkhāra를 조건으로 paṭisandhi viññāṇa가 된다고 합니다.
ලතනක වෙනවා සංඛාර පත් වන විඤ්ඤාණය එහනම් චක්ඛු විඤ්ඤාණය සෝත විඤ්ඤාණය ඝාන විඤ්ඤාණ දිවහා විඤ්ඤාණ කාය විඤ්ඤාණ මනෝ විඤ්ඤාණ චක්ඛු විඤ්ඤාණං සෝත විඤ්ඤාණං ගාන විඤ්ඤාණං දිවහා විඤ්ඤාණං කාය විඤ්ඤාණං මනෝ විඤ්ඤාණං අයං උච්චති විඤ්ඤාණ අන්න සංසාර පට්චා විඤ්ඤාණ තව තකට තෝර දැන්න.
다른 곳에서는 saṅkhāra-paccayā viññāṇa를 cakkhu-viññāṇa, sota-viññāṇa, ghāna-viññāṇa, jivhā-viññāṇa, kāya-viññāṇa, mano-viññāṇa라고 합니다. ‘cakkhu-viññāṇaṃ, sota-viññāṇaṃ, ghāna-viññāṇaṃ, jivhā-viññāṇaṃ, kāya-viññāṇaṃ, mano-viññāṇaṃ, ayaṃ vuccati viññāṇaṃ.’ 이렇게 saṅkhāra-paccayā viññāṇa를 또 다르게 가려 보여 줍니다.
තව එක පෙන්නවා සංඛාර පතය පටිසන්න විඤ්ඤාණය දැන් පටිසන්ධ විඤ්ඤාණං කියන එක චක්ඛු විඤ්ඤාණන්ද සෝත විඤ්ඤාණන්ද ගාන විඤ්ඤාණන්ද මොකක්ද පටිසං විඤ්ඤාණං
또 한 곳은 saṅkhāra를 조건으로 paṭisandhi viññāṇa라고 보여 줍니다. 그러면 paṭisandhi viññāṇa라는 것은 cakkhu-viññāṇa입니까, sota-viññāṇa입니까, ghāna-viññāṇa입니까? paṭisandhi viññāṇa란 무엇입니까?
අන්න කව පත් වෙච්ච කෙනා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සංඛාර පට්ටියා විඤ්ඤාණං කියනවා සංස්කාර පත්යයෙන් පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය වේ කියලා කියනවා. ඒ පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය අර විඤ්ඤාණ හරෙන් කෝටද වැටෙන්නේ.
‘saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ’을 saṅkhāra를 조건으로 paṭisandhi viññāṇa가 된다고 말합니다. 그 paṭisandhi viññāṇa는 저 여섯 viññāṇa 가운데 어느 부분에 들어갑니까?
අ නාම රූප වශය බෙදලා හිටන් අරගත්තහම රූප කොටස අට විසි රූප රූප වේදනා සංඥා සංඛාර විඤ්ඤාණ නාම දැන් මෙහෙම වෙන් කරනවා. ඒ විඤ්ඤාණය විග්රහ කරනට වින් විඤ්ඤාණය හයකට බෙදලා. චක්ඛු විඤ්ඤාණ සෝත විඤ්ඤාණ ගාන විඤ්ඤාණ විහා විඤ්ඤාණ කාය විඤ්ඤාණය මනෝ විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණය හයක කරා.
nāma-rūpa로 나누어 보면, rūpa 부분은 스물여덟 가지 rūpa이고, rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa 가운데 나머지는 nāma로, 이렇게 가릅니다. 그 viññāṇa를 풀이할 때 viññāṇa를 여섯으로 나누었습니다. cakkhu-viññāṇa, sota-viññāṇa, ghāna-viññāṇa, jivhā-viññāṇa, kāya-viññāṇa, mano-viññāṇa, 이렇게 viññāṇa를 여섯으로 했습니다.
එතකොට චක්ඛු විඤ්ඤාණය කියන්නේ ඇහැ නිසා හටගන්න විඤ්ඤාණය ඇස මුල් කරගෙන ඇසයි රූපයයි මුල් කරගෙන චක්ඛු ප්රසාදය හටගන්න සෝතප්රසාදය කනයි ශබ්දයයි මුල් කරගත්ත සද්ද විඤ්ඤාණය හෝත විඤ්ඤාණය හටගන්න නාසයයි ගන්ධයයි මුල් කරන්නේ ධාන විඤ්ඤාණය දාන ප්රහාදය හටගන්න ඒ වගේම දිවයි රසයයි මුල් කරන්නේ ජිවහා විඤ්ඤාණය ජිවහා ප්රහාදය හටගන්න කයයි ස්පර්ශයයි මුල් කරන්නේ කාය විඤ්ඤාණය කායක් ප්රහාදය හටගන්නවා.
그러면 cakkhu-viññāṇa란 눈 때문에 일어나는 viññāṇa로, 눈을 뿌리로, 눈과 형색을 뿌리로 하여 cakkhu-pasāda가 일어나고, 귀와 소리를 뿌리로 하는 sota-viññāṇa로 sota-pasāda가 일어나며, 코와 냄새를 뿌리로 하는 ghāna-viññāṇa로 ghāna-pasāda가 일어나고, 또 혀와 맛을 뿌리로 하는 jivhā-viññāṇa로 jivhā-pasāda가 일어나며, 몸과 닿음을 뿌리로 하는 kāya-viññāṇa로 kāya-pasāda가 일어납니다.
එතකොට මනයි ධර්මය හේතු කරන්නේ මනෝ විඤ්ඤාණය මනෝ ධර්මය හටගන්න. අන්න මනෝ ධර්මයක් එන වැට.
그러면 mano와 dhamma를 원인으로 하는 mano-viññāṇa로 mano-dhamma가 일어납니다. 이것이 mano-dhamma가 오는 방식입니다.
අන්න එතන තමයි පටි සංචියට දුන්නේ විඤ්ඤාණය මොකක්ද? මන. මනදට ධර්මය ගතන වන මනෝ විඤ්ඤාණය හටගන්නේ.
바로 거기서 paṭisandhi에 쓰인 viññāṇa는 무엇입니까? mano입니다. mano에 dhamma를 받아 mano-viññāṇa가 일어납니다.
අන්න මන හටගන්න මනට පටිච්ච මනංච පජානාති ධම්මයව පජානාති මන දැනගන්න ඕනේ ධර්මය දැනගන්න ඕනේ.
mano가 일어나려면 mano를 조건으로 — ‘manañca pajānāti, dhamme ca pajānāti’ — mano를 알아야 하고 dhamma를 알아야 합니다.
පංච තයං පටිච්ච සංයෝජනං උප්පජ්ජති හෝ පංච පදා මේ දෙකි නිසා ඒ සංයෝජනයක් කියලා හිතන උපදනා වූ යකිසි විඤ්ඤාණයක් ඇක්ද ඒ මනෝ විඤ්ඤාණය දැනගන්න ඕන. දැන් විදිහට ඒවා දැනගතෙන්න බැහ. තේරුම් ගන්න ඕනේ ඒක
‘yañca tadubhayaṃ paṭicca uppajjati saṃyojanaṃ’ — 이 둘 때문에 일어나는 saṃyojana라는 것, 일어나는 어떤 viññāṇa가 있다면 그 mano-viññāṇa를 알아야 합니다. 지금 같은 식으로는 그것들을 알 수 없습니다. 그것을 이해해야 합니다.
මනංච පටිච්ච ධම්මේච උප්පජ්ජති මනෝ විඤ්ඤාණ අන්න මනෝ විඤ්ඤාණය හටගත්ත හැටිය. මන තියෙන්න ඕනේ ධර්මය තියෙන්න ඕනේ. මණයි ධර්මය වීම නිසා. හටගන්න ඊළඟ අවස්ථාව තමයි ඒ දෙකේ කන්යෝගවින් හටගත්තා සංඝෙන් හටගත්තා මනෝ විඤ්ඤාණය. ඉතින් මේ විදියට මේ විඤ්ඤාණයක් හටගන්න හැටි තියෙනවා. දැන් මේ වගේ විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණය කියව්වට බැහැ.
‘manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ’ — 이것이 mano-viññāṇa가 일어난 방식입니다. mano가 있어야 하고 dhamma가 있어야 합니다. mano와 dhamma가 있기 때문에, 그다음에 일어나는 것이 그 둘의 결합으로, 만남으로 일어난 mano-viññāṇa입니다. 이처럼 viññāṇa가 일어나는 방식이 있습니다. 그러니 이렇게 그저 viññāṇa, viññāṇa라고 읽어서는 안 됩니다.
විඤ්ඤාණය වෙන්නේ කොච්චරකින්ද? විඤ්ඤාණයක් ආරම්භ වෙන්නේ කොහොමද? විඤ්ඤාණයක් ආරම්භ වෙනකොට නම වතාවක් ගිහිලයි විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක් වෙන්නේ. මේ හොඳා ගැඹුරු විස්තරයක් මේක ලේසතියෙන් ගන්න බැහැ ටිකක් හොඳට දැනගන්න. මොකද මේවා වචන අදහස් භාවිතක් තිබුනේ නැති නිසා මේක ගැඹුරු වෙලා තියෙන්නේ.
viññāṇa는 어디까지 가야 viññāṇa가 됩니까? viññāṇa는 어떻게 시작됩니까? viññāṇa가 시작되면 아홉 번을 거쳐서야 viññāṇa-khandha가 됩니다. 이것은 아주 깊은 설명이라 쉽게 받아들일 수 없으니 조금 잘 알아 두어야 합니다. 이런 말과 뜻이 쓰이지 않았기 때문에 이것이 깊어진 것입니다.
ඔස දැන් පටිසන්ධී චිත්තයක් පහළ වෙනවයි කියලා කියනකොට අන්න අපි චිත්ත කියලා වචනයක් ගත්තා. ඔය තමයි ඉස්සෙල්ලා පහළ වෙන.
이제 paṭisandhi citta가 일어난다고 할 때 우리는 citta라는 낱말을 썼습니다. 그것이 맨 먼저 일어나는 것입니다.
උප්පාද දිට්ඨි භංග කියන චිත්තක්ෂණයක හටගෙන ඒකේ මේ විපරිණාමයට පත් වෙවමින් දෙවි ගෙවි ගිහිල්ලා භංගිල වෙලාවක් වෙන්න. ඇයිතිය ගහන මොහොතක් කෝටි අස්සයට බෙදුහම පංගුව තරම් ඉතාමකයක්
uppāda, ṭhiti, bhaṅga라는 cittakkhaṇa에서 일어나 변해 가며 다해 가다가 bhaṅga에 이르는데, 그것은 눈 한 번 깜빡이는 순간을 koṭi 단위로 잘게 나눈 한 조각만큼 지극히 짧습니다.
සර්වත්ත සනයට අනුකූලව විග්රහ කිරීමක් කොයි තියෙන්නේ? අපි දකපු එකක් නෙමෙයි. ඒ සීමාව එක් කාලේ අගමනය කරන්න බැහැ. හිතන අති සූස්යි.
그것은 sabbaññutā-ñāṇa에 따른 풀이입니다. 우리가 본 것이 아닙니다. 그 한계의 시간을 헤아릴 수 없습니다. 생각조차 못할 만큼 미세합니다.
නමුත් ඒ සූත්රම කාලය තුළ පටිච්ච සමුප්පාදය හතේ හේතුඵල ක්රියාවලියක් සිද්ධ වෙනවා. මෙන්න මේ හේතුඵල ක්රියාවලිය තේරුම් ගන්න අපිට පුළුවන් කමක් නෑ අහපු දහම් තේරුම් අරන්න නිසා දේශනා කරමු දහම අහලා ඒ තුළින් තේරුම් ගන්න ඕනේ. තේරුම් ගැනීමේ ශක්තිය තියෙනවා මූල ධර්මය දැකීමේ ශක්තිය සවච ාඥානයෙන් පහළ.
그러나 그 미세한 시간 안에 paṭicca samuppāda 넷의 원인과 결과의 과정이 일어납니다. 이 원인과 결과의 과정을 우리는 들은 dhamma로 이해하는 것 말고는 알 길이 없으니, 설해진 dhamma를 듣고 그것을 통해 이해해야 합니다. 이해하는 힘은 있습니다. 근본 dhamma를 보는 힘은 sabbaññutā-ñāṇa에서 나옵니다.
ඒ ධර්මය යම්තා පවත්වාගෙනද ඒට ආකාරය අපිට ධර්මය විද්යමානයි. දකින්න පුළුවන්. ඒ ධර්මය ශ්රවණය කරලා තේරුම් ගැනීම අපි කරන්න ඕනේ.
그 dhamma가 이어지고 있는 동안에는 우리에게 dhamma가 드러나 있어 볼 수 있습니다. 그 dhamma를 듣고 이해하는 일을 우리가 해야 합니다.
එතකොට විඤ්ඤාණය කියලා කියන්නේ ඉස්සෙල්ලා පරිසන්ධය විඤ්ඤාණ කියන එකට පටිසන්න චිත්තයෙන් පටන් ගත්තා. හැම විඤ්ඤාණයක්ම පටන් ගන්නේ චිත්තය. ඒකේ මූලහරමය චිත්ත.
그러면 viññāṇa라는 것은 먼저 paṭisandhi viññāṇa에서 paṭisandhi citta로 시작했습니다. 모든 viññāṇa는 citta로 시작합니다. 그 근본은 citta입니다.
චිත්ත මනෝ මානසං හදයං කණ්ඩරං මනෝ මනායතනං මනීන්ද්රියං විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණක්ඛන්තෝ ප්ජ්ජා මනෝ ධාතු මනෝ විඤ්ඤාණ ධාතු චක්ඛු ධාතු චක්ඛු විඤ්ඤාණ ධාතු මේක බෙදෙනවා. අපි මේ චක්ඛු විඤ්ඤාණ ධාතු, සෝත විඤ්ඤාණ ධාතු, ගාණ විඤ්ඤාණ ධාතු, දිව්යා විඤ්ඤාණ ධාතු, කාය විඤ්ඤාණ ධාතු මනෝ විඤ්ඤාණ ධාතු කියන ඔය තැනට එන්නේ. අර නම අවස්ථාවක් පහු කරනවා. සිත්තයක් ආරම්භ වෙලා නම අවස්ථාවක් පහු කරනවා. ඒ පහ කරපු දර්තාන විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය කියන්නේ.
‘cittaṃ mano mānasaṃ hadayaṃ paṇḍaraṃ mano manāyatanaṃ manindriyaṃ viññāṇaṃ viññāṇakkhandho tajjā manodhātu manoviññāṇadhātu’ — 그리고 cakkhu-dhātu, cakkhu-viññāṇa-dhātu로 이것이 나뉩니다. 우리는 cakkhu-viññāṇa-dhātu, sota-viññāṇa-dhātu, ghāna-viññāṇa-dhātu, jivhā-viññāṇa-dhātu, kāya-viññāṇa-dhātu, mano-viññāṇa-dhātu라는 자리에 이릅니다. 저 아홉 단계를 지납니다. citta가 시작되어 아홉 단계를 지납니다. 그렇게 지난 것을 viññāṇa-khandha라고 합니다.
විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කියලා එතන්ට වැඩෙනකොට ඒකට එකතු වෙනවා එකින් එකට එකින එකට ආගන්තුක උප. පබස්සර මිසං භික්ඛවේ චිත්තං කියන තැන ඉඳලා. ආගන්තුකේන උපගිලිට්ටේන උපකිලිට්දන් කියන ආගන්තුක උපකිලිට් වලින් උපකිලිත බවට පත්වෙලා පත්වෙලා කියන තමයි විඤ්ඤාණ ධාතුවක් හැදෙන්නේ.
viññāṇa-khandha로 자라 갈 때 하나하나에 āgantuka upakkilesa가 더해집니다. ‘pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ’이라는 데서부터, ‘āgantukehi upakkilesehi upakkiliṭṭhaṃ’이라는, 바깥에서 온 upakkilesa로 더럽혀지고 또 더럽혀져서 viññāṇa-dhātu가 만들어집니다.
අන්න විඤ්ඤාණ ධාතුව ඒවා හරි ගැඹුද. නමුත් තේරුම් ගන්න ඕනේ කොහොම අහර.
이 viññāṇa-dhātu라는 것은 매우 깊습니다. 하지만 어떻게든 이해해야 합니다.
එතකොට මෙන්න මේ ටික තේරුම් ගැනීමට චිත්ත කියන තලින් ආරම් හැටි බලන්න ඕන. නමුත් ඇයි ගහනකොටත් අපිට මේක සූක්ෂම කරලා සූක්ෂම කරලා ධර්මය තේරුම් ගන්නා මස බුද්ධියට වරහා ගන්නවාන නිසා මේක දර්ශනය කරන්න වෙලාවක්.
그러면 이것을 이해하려면 citta라는 데서 시작하는 방식을 보아야 합니다. 눈 깜빡하는 사이에 일어나는 것이지만, 이것을 미세하게, 더 미세하게 하여 dhamma를 이해하는 것은 우리 지혜로 받아들일 수 있기에, 지금 이것을 보여 드릴 때입니다.
කෝ කවුරුහරි ගන්නේ මේ මයිතිකාරය මේ දරන ලක ගන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතකොට මෙන්න මේ විඤ්ඤාණයක් කියන තත්වයට පත් වෙන්න ඒ නෙම විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක් පත්වෙන්න ඔය පටිසංචි විඤ්ඤාණයක් පත්වෙලා උත්පාද ිභංග වෙන්න ඉස්සෙල්ලා ඔය විඤ්ඤාණස්කන්ධ කියන තත්ත්වයටත් එනවා. එතන්ටත් ඇවිදිලා තමයි ඒ තත්ත්වයට පත් වෙන්නේ.
그러면 이 viññāṇa라는 상태에 이르려면, 그 viññāṇa-khandha가 되려면, paṭisandhi viññāṇa가 되어 uppāda와 bhaṅga에 이르기 전에 viññāṇa-khandha라는 상태에도 옵니다. 거기까지 와서야 그 상태에 이릅니다.
එතකොට මෙන්න මේ තත්ත්වයට පත්වීම ගැන. දැන් අපි ඕක බලාගන්න ඕනේ ඒකින් එක සංඛාර පත්යා විඤ්ඤාණං කියන තැන සංස්කාර පත්ය කරගෙන විඤ්ඤාණයේ වෙන අවස්ථාවක් තියෙනවා පටිසන්ධිය ලබන අවස්ථාව. අන්න පටිසන්ධිය ලබන අවස්ථාවේදී චිත්ත වශයෙන් ආරම්භ වෙලා විඤ්ඤාණය සම්පූර්ණ වෙනවා. ආගත්තක උප්වේශයන්ගෙන් කට ගැනිලා ආපු අනුසය වෙලා තිබිච්ච එහරිලා තිබුණ ගතියට අනුව ඒ විඤ්ඤාණය පහළ පිළිබඳ සංස්කාරයකින්ද ඒ අනුකූල වෙන පහට ගැනීම.
그러면 이 상태에 이르는 것에 대해 이제 우리는 하나하나 보아야 합니다. ‘saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ’이라는 곳에서 saṅkhāra를 조건으로 viññāṇa가 되는 또 다른 경우가 있습니다. paṭisandhi를 얻는 때입니다. paṭisandhi를 얻는 때에 citta로 시작하여 viññāṇa가 완성됩니다. āgantuka upakkilesa에 붙잡혀 anusaya가 되어 배어 있던 성향에 따라, 그 viññāṇa가 일어나는 데 관련된 saṅkhāra로 그에 걸맞게 받아들입니다.
ඉතින් ප්රභස්සර ප්රභස්සර මිං භික්ඛවේ චිත්තං චේතන සතුත්ත ධ්යානයට පත් වෙච්ච කෙනාත් ලැබෙන එකා. ධ්යාන චිත්තයකින් ඉඳලා හන් ධ්යාන සංස්කාරයක් නැගිලා. ඒ සංස්කාරයෙන් චිත වුනොත් එයා ලබන පරිසන්ධිය අන්න අර ප්රභාසර මිදන් භික්ඛී චිත්තං කිව්වේ චිත්ත ගුණයට එනවා.
그러니 pabhassara, ‘pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ’ — 이것은 jhāna에 이른 사람도 얻는 것입니다. jhāna citta로부터 jhāna saṅkhāra가 일어나 그 saṅkhāra로 cuti하면, 그가 얻는 paṭisandhi는 저 ‘pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ’이라고 하신 citta의 성품에 이릅니다.
කාමාවචර සංස්කාරයකින් තමයි මිනිස් පටිසන්ධියක් ලබන්නේ.
사람으로서의 paṭisandhi는 kāmāvacara saṅkhāra로 얻습니다.
කාමාවචර සංස්කාරය කාමය තියෙනවා. පංචකාමය පංචකාමය පිළිබඳව අලෝභ, අද්දේශ, අමෝහ කියනවා. ඒ තුන තුනින් යුක්ත වෙනවා. එහෙනම් ඒ කියන පුණ්ය දහම් තුන. හේතු තුන. පුණ්ය හේතු තුන. කරන ලල ලදියලද? දෙයක් මුල් කරගෙන ඒකෙන් හටගන්නා වූ සංස්කාරයකින් පහළ වෙන විඤ්ඤාණයත් ශුද්ධ වෙලා පටිසන්ධියන ඔය වෙලාවේ පහළ වෙනවා. ඉතින් චුති පටිසන්ධකය
kāmāvacara saṅkhāra에는 kāma가 있습니다. 다섯 가지 감각 욕망입니다. 다섯 가지 감각 욕망에 대해 alobha, adosa, amoha를 말합니다. 그 셋을 갖춥니다. 그러면 그것이 세 가지 puñña dhamma, 세 가지 hetu, 세 가지 puñña hetu입니다. 그것을 뿌리로 하여 그로부터 일어나는 saṅkhāra로 일어나는 viññāṇa도 깨끗해져서 그때 paṭisandhi로 일어납니다.
වෙලාවේ පහළ වෙනවා. ඉතින් චුති පටිසන්ධකය හටගන්න විඤ්ඤාණයේ ආරම්භයක් ඒකේ ක්රියාත්මක වීමක් හටගන්න තැන. අවිජා පච්චයා සංඛාරා කියලා කියන්නේ අර චුත වෙන මොහොතේ තියෙන වැඩ පිළිපිළිවෙල.
그러니 cuti와 paṭisandhi에서 일어나는 viññāṇa의 시작, 그것이 작동하기 시작하는 곳입니다. avijjā-paccayā saṅkhārā라는 것은 저 cuti하는 순간에 있는 작용 방식입니다.
ඒක ජීවත් වෙලා ඉන්න මොහොතේ වැඩපිළිවෙන පටිච්ච සමුප්පාද සංස්කාරය නෙමෙයි. ඒ පටිච්ච සමුප්පාදය නෙමෙයි. ඉතින් පටිච්ච සමුප්පාදය මේ ජීවත් වෙලා ඉන්න එකක් තියන්නේ ප්රවෘත්තිය පටිච්ච සමුප්පාදය. මේවා ඇතින එකට තේරුම් ගන්න ඕනේ. ප්රෝති පටිච්ච සමුප්පාදය වෙනවා. අවිද්යා පත්චයා සංඛාරා පටිච්ච සමුප්පාදය වෙනස්.
그것은 살아 있는 순간의 작용 방식인 paṭicca samuppāda의 saṅkhāra가 아닙니다. 그 paṭicca samuppāda가 아닙니다. 이렇게 살아 있는 동안에 있는 paṭicca samuppāda는 pavatti paṭicca samuppāda입니다. 이것들을 하나하나 이해해야 합니다. pavatti paṭicca samuppāda가 있고, avijjā-paccayā saṅkhārā의 paṭicca samuppāda는 그와 다릅니다.
කුසල මූල පච්චා සංඛාරා අකුසල මූල පච්චයා සංඛාරා කියලා සංස්කාර පහළවීමක් තියෙනවා. ඒක ප්රෝති වෙලාවේදී කියනවා. අවිද්යාව ප්රත්ද කරගෙන පහළ වෙන්නා වූ සංස්කාර රටාවක් ප්රවෘති කාලේ එහවත් මේ පැවැත්ම තුළත් පෙරෙනවා. ඉතින් ඔය දෙක පටුවා ගත්තොත් එහෙම සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණක් කියන එක පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය විතරමයි මේක කිව්වේ කිව්ව. අනතියනම් එතකොට ප්රවෘති පටිච්ච සමපාලයක් විග්රහ කරන්න බැරි වතර.
kusala-mūla-paccayā saṅkhārā, akusala-mūla-paccayā saṅkhārā라는 saṅkhāra의 일어남이 있습니다. 그것은 pavatti 때를 말합니다. avijjā를 조건으로 일어나는 saṅkhāra의 흐름이 pavatti 때, 곧 이 존재 안에서도 흐릅니다. 그러니 그 둘을 뒤섞어서, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ이 paṭisandhi viññāṇa만을 말한다고 하면, 그때는 pavatti paṭicca samuppāda를 풀이할 수 없게 됩니다.
මෙතන්දි අපි සුද්ධ කරගන්න ඕන සම්පූර්ණම මේ ප්රවෘති කාලයේ හෙවත් ජීවත් වෙලා ඉන්න කාලය තුළ පටිච්ච සමුප්පන්න ක්රියාවලිය කොහොමද යන්නේ? ඒක සම්බන්ධ වෙලා මරණාසන්න මොහොතේදී මොන සංස්කාරයක්ද හැදෙන්නේ. එතන සංස්කාරය මොකක්ද ඒ සංස්කාරය කොයිලාද ත්කෙන පටන් ගන්නේ?
여기서 우리는 완전히 분명히 해 두어야 합니다. 이 pavatti 때, 곧 살아 있는 동안 paṭicca samuppanna 과정은 어떻게 진행됩니까? 그와 이어져 죽음이 가까운 순간에는 어떤 saṅkhāra가 만들어집니까? 거기서 saṅkhāra는 무엇입니까? 그 saṅkhāra는 어디서 시작합니까?
සංස්කාර විග්රහ කරනකොට සංස්කාර කියලා කියන්නේ මොකක්ද කියලා විග්රහ වෙනවා. කාය සංචේතනා කාය සංඛාරා වටි සංචේතනා වටී සංඛාරා මනෝ සංචේතනා චිත්ත සංඛාරා අයං මුච්චි සංඛාරා කාය සංචේතනා කාය සංඛාරයි.
saṅkhāra를 풀이할 때 saṅkhāra가 무엇인지가 풀이됩니다. ‘kāyasañcetanā kāyasaṅkhāro, vacīsañcetanā vacīsaṅkhāro, manosañcetanā cittasaṅkhāro, ime vuccanti saṅkhārā.’ kāyasañcetanā가 kāyasaṅkhāra입니다.
දැන් කාය සංස්කාර කියන්නේ මොනවද කියන එක පෙන්නන්නේ කාය චේතනානම් කර්ම විතරයි. චේතනා හම්බික්ඛවයේ කම්මං වදාන. මහණි චේතනා හුක්වේ සංඛාරාම අදි දේශනා කළේ නැහ. ඔහොම මෙයත් තෝරගන්න තියෙන තැන චේතනාව කර්මයක් කියලා ත හැබැයි චේතනාව සංචේතනා වුනොත් තමයි සංස්කාර. සංචේතනා නොවන චේතනා විතරයි.
이제 kāyasaṅkhāra가 무엇인지를 보여 줍니다. kāya cetanā라면 kamma일 뿐입니다. ‘cetanāhaṃ bhikkhave kammaṃ vadāmi.’ ‘cetanāhaṃ bhikkhave saṅkhāraṃ vadāmi’라고는 설하지 않으셨습니다. 이렇게 여기서 가려내야 할 점은 cetanā는 kamma라는 것입니다. 하지만 cetanā가 sañcetanā가 되면 그때 saṅkhāra입니다. sañcetanā가 아니면 그저 cetanā일 뿐입니다.
චේතනා කියන්නේ හැම සිතකටම සාධාර චෛතයක්. අරිහතුන් වහන්සේගේ අරිහත් ඵල චිත්තයේ චේතනා තියෙනවා. හැබැයි චේතනාව සංස්කාර නෙමෙයි. චේතනාව කර්ම. එහ රහතන් වහන්සේ ක්රියා කරනවා. කර්ම කරනවා.
cetanā는 모든 마음에 공통된 cetasika입니다. arahant의 arahatta-phala citta에도 cetanā가 있습니다. 하지만 그 cetanā는 saṅkhāra가 아닙니다. cetanā는 kamma입니다. 그래서 arahant께서도 행위하시고 kamma를 하십니다.
ඔව් ඔව් පස්ස, වේදනා, සංඥා, චේතනා ඉතින් කියන්නේ සෛත්ය කියන්නේ ක්රම එකම හිතේ හටගත්තම හටගන්නේ ඔය කතාවෙන්. ඉතින් චේතනාව හටගත්තා සංචේතනා නෙමෙයි හටගත්තේ.
네, 네. phassa, vedanā, saññā, cetanā — cetasika라는 것은 한 마음에 차례로 일어나는데, 바로 그런 식으로 일어납니다. 그러니 일어난 것은 cetanā이지 sañcetanā가 일어난 것이 아닙니다.
අන්න සංස්කාර නෙචේතනා කියන්නේ අරමුණ. චේතනාව හතගන්න ඇයි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
බුදුරජාණන් වහන්සේලා කරුණු පතින යම්කිසි කර්මයක් කරනවා ප්රතික්රියාවක් තියෙනවා. අද මේ අද මේ නවීන විද්යාව කියන පිරිස කියනවා සෑම ක්රියාවකටම ප්රතික්රියාවක් ඇත. දැන් බොරුවක් නෙමෙයි කරමයද විපයක් තියෙනවා.
Buddha께서 밝히신 대로, 어떤 kamma를 하면 그에 대한 반작용이 있습니다. 오늘날 현대 과학자들은 모든 작용에는 반작용이 있다고 말합니다. 거짓이 아닙니다. kamma에도 vipāka가 있습니다.
ඒ විද්යාඥයෝ කියලා මේ අද ඉන්න කට්ටිය කියන්න ඉස්සෙල්ලා බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. සම්මා විපාකාවත්ත විපාකෝ කම්ම සම්බෝ කස්මා ගුණ බව ඒවත් ඕක පවත්තිය කියලා. කර්මයෝ විපාකට පහළ කරනවා විපාත කර්ම රැස් කරනවා. සත්මා ගුණක් භවෝති ඒක නිසා ගුණක් භවයක් හටගන්නවා. එවන් ලෝක පවතිනවා. එහෙනම් ලෝකය පවතිනවා. මේ ලෝක පැත්ම දේශනා කරනකොට පෙන්නනවා කර්මයයි විපාකයයි කර්මයයි විපාකයයි හැම මොහොතටම යන්නේ.
오늘날 과학자라는 사람들이 말하기 전에 Buddha께서 설하셨습니다. ‘kammā vipākā vattanti, vipāko kammasambhavo, kammā punabbhavo hoti, evaṃ loko pavattati.’ kamma는 vipāka를 낳고, vipāka는 kamma를 쌓습니다. ‘kammā punabbhavo hoti’ — 그로 인해 다시 bhava가 일어납니다. 그렇게 세상이 이어집니다. 그러면 세상이 이어집니다. 세상의 이어짐을 설하실 때 kamma와 vipāka, kamma와 vipāka가 매 순간 이어진다고 보여 주십니다.
පටිච්ච සමුප්පාදය කියන්නේ කර්ම විපාකයයි කර්ම විපාකයයි මුළු පටිච්ච සමුප්පාදය අන්ධ 12ම හැදිලා තියෙන්නේ කර්ම විපාකය
paṭicca samuppāda란 kamma와 vipāka, kamma와 vipāka입니다. paṭicca samuppāda의 열두 aṅga 모두가 kamma와 vipāka로 이루어져 있습니다.
පළමුවමකෝ අවිද්යාව පහළ වෙන්නේ කොතනද කියලත් බලාගන්න ඕනේ. අවිද්යාව කියන එක අහන්න නිදහසේ පවතින්නේ හිතෙන් තොරව පවතින එකක්නේ. හිතෙන් කියන්නේ හිතෙන් අවිද්යාව කියන එක නැගෙන්නේ. අවිද්යාව කියන අන්ධය නැගිලා ඉන්නේ. ටිකක් එක්තරා.
먼저 avijjā가 어디서 일어나는지도 살펴보아야 합니다. avijjā라는 것은 마음과 떨어져 따로 자유롭게 있는 것이 아니지요. 마음에서 avijjā가 일어납니다. avijjā라는 aṅga가 일어나 있는 것입니다.
අවිද්යාවෙන් නගන්නාවට නැන් පටන් ගත්ත හිත පටන් ගැනීම. හිත ආරම්භ වෙන්නේ කොතනද? එතන පටන් ගෙනවා අවිද්යාව කියලා. අවිද්යාව කියන්නේ නොකැඩී නෑ. ඒකත් නෙමෙයි. නමුත් මේ සත්වයා කවදා අවිද්යාව වැළඳගත්තද කියා දන්නේ නෑහ කියලා අටුතනවා.
avijjā로 일어나는 것은 마음이 시작되는 것입니다. 마음은 어디서 시작됩니까? 거기서 avijjā라는 것이 시작됩니다. avijjā는 끊김 없이 이어지는 것이 아닙니다. 그것도 아닙니다. 그러나 이 중생이 언제 avijjā에 붙잡혔는지는 알 수 없다고 aṭṭhakathā에서 말합니다.
සත්වයා කවදානය අවිද්යාව වැඳගත්තා. දැන් අපි හිතමුකෝ මෙත මෙහෙම දෙයක්.
중생은 언제부턴가 avijjā에 붙잡혔습니다. 이제 이런 것을 생각해 봅시다.
අවුරුදු 100 ගාණක් හිඳන් පැවතැගෙන එන්න වීභයක් කරගන්නකෝ මාවීහ නැතිවෙන.
수백 년 동안 이어 내려오는 볍씨 하나를 들어 봅시다.
අලුත හදනේ අනේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් අනේ මේ v යටේ කක්ද හටගත්තේ කියලා හම අපි හිතුවොත් එහෙම
이제 이 볍씨 낟알이 언제 생겨났느냐고 우리가 생각한다면,
v අට හදගටේ vරගේ v කලන්නේ ම හයක දි අපිට කියන්න එවුද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ වීට පරම්පරාව හටගත්ත තුනේ අපි දන්නේ නැ වීටිය කවක්ද හටගත්තේ කියන එකයි යම් අපි එක වීටයක් පෙන්නලා ඇහුවොත් එයාට කියන්න පුළුවන් මේ වීඩියේ හටගත්ත න් හර කොච්චර කාරයක්ද අවුරුදු රස්ස කෝටි ඉස්සර නෑහැ නැ මේ හරය මසෙක කියලා.
이 볍씨 계통이 언제 생겨났는지, 볍씨가 언제 처음 생겨났는지는 우리가 모릅니다. 그러나 볍씨 한 알을 보여 주며 묻는다면, 그 사람은 이 볍씨가 생겨난 것이 수천 koṭi 년 전이 아니라 바로 얼마 전이라고 말할 수 있습니다.
කියන්න පුළුවන් කීටය උප්පත් වුනේ කොතන ඉන්නද ඒ හොය ඇහෙන්නේ. හොය කහ උප්පත් වුනේ මේ විට නෙමෙයි ඊට ඉස්සෙලා දින්න වියටි.
이 낟알이 어디서 생겨났는지는 그 벼 포기를 찾아보면 알 수 있습니다. 그 벼 포기는 이 낟알이 아니라 그 앞에 심은 볍씨에서 생겨났습니다.
ඒ විට කල ඒ හොය ගහට ගත්තේ. ඒ විහියේ පැලුණේ වෙන ගහක දිගියා. ඊට ඉස්සෙල්ලා හිට තිබිච්ච ඒ ගහ හදන්න ඊට ඉස්සෙල්ලා ගහ දන්න හදපු බී හැටිය තමයි ඒ ගහ පැ. ඒ ගහේ හැදිච්ච හැටිය තමයි ඊළඟ ව හැටියන්නේ. ඒසා මේ අවිද්යාව මී හැටියට උපමා කරලා ගත්තොත් එහෙම අන්න අපිට දකින්න පුළුවන් අවිද්යාව කියලා කියන්නේ අනාදිය පටන් එන එකක් නෙමෙයි. හේතුවේ ඵලය
그 볍씨가 그 벼 포기로 자랐습니다. 그 볍씨는 다른 포기에서 영근 것입니다. 그 앞에 있던 포기를 만든, 그 앞 포기를 만든 씨앗의 모습대로 그 포기가 자랐고, 그 포기가 자란 모습대로 다음 볍씨가 됩니다. 그렇게 이 avijjā를 볍씨에 비유해 보면, avijjā라는 것이 시작 없는 때부터 그대로 이어져 오는 것이 아님을 볼 수 있습니다. 원인의 결과입니다.
ඊට එහා තිබිච්ච අවිද්යාව ඊට ඉස්සෙල්ලා හේතුවක පලගන්නා මොකටද ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච අවිද්යාව ඊට ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච හේතුවක් එක හැදිච්ච දැන් තියෙන අවිද්යාව දැන් තියත්ත ස්වභාවයත් කියලා එතන එවා. දැන් අවිද්යාව කියන එක තේරුම් ගත්තහම අවිද්යාවට කාලය බැලුවොත් එහෙන චිත්තක්ෂණය ඔය දිය අවිද්යාව කාලේ නේ.
그 너머에 있던 avijjā는 그 앞의 원인이 맺은 결과입니다. 앞에 있던 avijjā는 그 앞에 있던 원인으로 만들어진 것이고, 지금 있는 avijjā는 지금 있는 성질이라고 거기서 드러납니다. 이제 avijjā라는 것을 이해할 때, avijjā의 시간을 보면 그것은 cittakkhaṇa입니다. 그것이 avijjā의 시간이지요.
එහෙනම් අවිද්යාව ඉස්සෙල්ලා තිබුනොත් ඊස්සලා තිචිත්තක්ෂනය විදි ඊට ඉස්සෙල්ලා දෙ. ඊට ඉස්සෙල්ලා ඊට ඉස්සෙලා තිබිච්ච චිත්තක්ෂනයක් එකේ දිත්් අවිද්යාව ඒ අවිද්යාව මෙහෙ ඉන්නේ නැහැ. අවිද්යාව කියලා එක පසෙන් එනවා නම් මිනි මනසි තේරෙන්නේ නැහැ. අවිද්යාව කියන එක නොකැඩී බිදෙන්න නැතුව පස්සෙන් එනවා නම් කවද පේරෙන්නද? එහෙනම් ඒක නිවන් දකින්න පුළුවන්ද? බැහැනේ.
그렇다면 avijjā가 앞서 있었다면, 앞의 cittakkhaṇa에, 그 앞에, 또 그 앞에 있던 cittakkhaṇa에 있던 avijjā — 그 avijjā는 여기 있지 않습니다. avijjā라는 것이 한 덩어리로 뒤따라온다면 사람의 마음은 벗어나지 못합니다. avijjā가 끊어지거나 부서지지 않고 뒤따라온다면 언제 벗어나겠습니까? 그러면 nibbāna를 볼 수 있겠습니까? 없지요.
අවිද්යාව කියන එක තේරුම් ගන්න කොහෙද හටගන්නේ? කොතන එක පහල වෙන්නේ? චිත්තයක් යම් තැනක පහළ වුනා නම් පහළ වුන චිත්තයත් එක්කයි අවිද්යාව පහළ වෙන්නේ. අන්න අවිද්යා පත්යා සංඛාරා කියලා ක්රියාත්මක වෙන්නේ.
avijjā를 이해하려면, 그것은 어디서 일어납니까? 어디서 나타납니까? 어떤 곳에서 citta가 일어났다면, 그 일어난 citta와 함께 avijjā가 일어납니다. 바로 그렇게 avijjā-paccayā saṅkhārā가 작동합니다.
වෙන විදිහට අවිද්යාව සංස්කාර නැතුව තමයි සංස්කාර වහල වෙන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ චිත්තක්ෂණය ප්රඥාත අයිතිකිය බලවත් කරගෙන ඒ බලවත් ප්රඥාත අයිතින් අවිද්යාව බින්දුව ඒ චිත්තක්ෂණය තියෙනවා අවිද්යාව අන්න එතන අවිද්යාවේ. අවිද්යාව බුදුහාම චිත්තක්ෂණය නෙමෙයි නැති වු සංස්කාර
그 cittakkhaṇa에서 paññā를 힘 있게 하여 그 힘 있는 paññā로 avijjā를 부수어도 그 cittakkhaṇa는 있습니다. avijjā는 바로 거기에 있었던 것입니다. avijjā를 부수면 cittakkhaṇa가 없어지는 것이 아니라 saṅkhāra가 없어집니다.
චේතනා සංචේතනා වුනාම අවිද්යාව සංයෝග වෙන්නේ චේතනාව සමගයි. හිත අපිත් එක්ක අවිද්යාව සම්බන්ධ වෙනවා කිව්වත් දැන් අපි ඕක තේරුම් ගන්න ඕනේ අපේ කොතදිටද අවිද්යාව සම්බන්ධ වෙන්නේ?
cetanā가 sañcetanā가 될 때 avijjā는 cetanā와 결합합니다. 마음에, 우리에게 avijjā가 이어져 있다고 말해도, 이제 우리는 그것을 이해해야 합니다. 우리의 어느 자리에 avijjā가 이어져 있습니까?
මේක තේරුම් ගන්න ඕනේ. මේ ලෝක සත්යයා අවිද්යාවෙන් වැළඳගෙනවා කිව්වට අපිට තේරුනේ නැහ. ආධුනිකට බොහොම අතේරෙන්නේ නැ. ආරිකා පැතලෙනවා. එහෙම කියන
이것을 이해해야 합니다. 이 세상 중생이 avijjā에 붙잡혀 있다고 해도 우리는 알아듣지 못했습니다. 처음 배우는 사람은 거의 알아듣지 못합니다. 혼란에 빠집니다. 이렇게 말해 봅시다.
මේ සල්ලි තිබුනේ ගෙදරවා. ගෙදර තිබිලා ගෙනාවේ තියෙනවා. ගෙදර කොතනදේ? අල්මරියේ තියෙනවා. අල්මරිය කොතනද තිබුනේ? ලාචියේ කියනවා. ලාිය කොතනද තිබුනේ? කොස් එකේ කියනවා. දැන් අදිට කොතන තිබල කියලා හරියටම අවිද්යාව එල්ලලා හොයාගන්න ගිහාව කොහොම යන්න ඕනේ පල්ලි ගෙදරින් ඉඳෙන. සල්ලි ගෙදරින් කියෙන ෙදර හැමක් සල්ලි තිබුනේ නැහ. අපි කතාවට කියනවා සල්ලි ගෙදරින් ගෙනා කියලා.
이 돈은 집에 있었다, 집에 있던 것을 가져왔다고 합니다. 집 어디에 있었습니까? 장롱에 있다고 합니다. 장롱 어디에 있었습니까? 서랍에 있다고 합니다. 서랍 어디에 있었습니까? 지갑 안에 있다고 합니다. 이제 정확히 어디 있었는지, avijjā를 꼭 집어 찾아가려면 ‘돈이 집에서’에서부터 어떻게 가야 합니까? 돈이 집에 있었다고 해도 집 전체에 돈이 있었던 것은 아닙니다. 우리는 말할 때 그저 돈을 집에서 가져왔다고 합니다.
ගෙදර කොහෙත් තිබල? ගෙදර අල්මරිය. එහෙනම් පෙට්ටිය පෙටිය හැමතන සලි තිබ්බුනේ. පෙටිය කොතන තිබිඳිනවා. රාතුිය අල්මහරි රාතුවක් තියෙන්නේ. රාතුය තුර හැමයක් ති නැහ කොතන ති රාතු පරස් එකේ. පරස් එකේ තමයි තියෙන්නේ. අන්න අචිත මෙන්න
집 어디에 있었습니까? 집의 장롱입니다. 그러면 상자입니다. 상자 전체에 돈이 있었던 것은 아닙니다. 상자는 어디에 있습니까? 선반입니다. 장롱에 선반이 있습니다. 선반 전체에 있는 것도 아닙니다. 어디에 있습니까? 선반 위 지갑 안에 있습니다. 지갑 안에 있는 것입니다.
පරස් එකේ තමයි තියෙන්නේ. අන්න අචිත මෙන්න මේ වගේ සත්වයා අවිද්යාවෙන් බැලදගෙන එනවා කියලා කිව්හම සත්වයාගේ කොතනද අවිද්යාවේ ඉන්දන්න ඕන්න එක හිතේ හිත කියන්නේ මොකක්ද චිත්තක්ෂණ පරම්පරාවන හිත කියන්නේ එහෙනම් ඒ චිත්තක්ෂණය ඇති ඒ චිත්තක්ෂණය ඇති අපි කොතන තියෙන්නේ කොහෙද චේතනාවේ චේතනාවත් එක්ක බැඳිලා නෑ න් චේතනාව අන්න අවිද්යාව ේට හොයාගෙන යන්න ඕනේ
바로 이처럼, 중생이 avijjā에 붙잡혀 온다고 할 때 중생의 어디에 avijjā가 있어야 합니까? 마음에 있습니다. 마음이란 무엇입니까? cittakkhaṇa의 흐름이 마음입니다. 그렇다면 그 cittakkhaṇa 안에, 그 cittakkhaṇa 안의 어디에 있습니까? cetanā에 있습니다. cetanā와 묶여 있지요. 그러니 cetanā에서 avijjā를 찾아가야 합니다.
ආන්න ඒක තමයි කියන්නේ කාය සංචේතනා කාය සංඛාර අන්න සංචේතනාවචේතනා අවිද්යාව බැඳ. චේතනාවත් එක්ක බැඳිලා නැත්නම් මේ චිත්තයයි කියන්නා වූ මල්ල ඇතුවෙත් චෛතසිකවල සුදුසු පරිදි එදිලා තියෙන ඒව චේතනා කියලා චෛතසිකයක් තියෙනවා. අවිද්යාව හැම වෙලේම බැඳෙන්නේ ඔය කියන චේතනා කියන චෛතසික.
바로 그것을 ‘kāyasañcetanā kāyasaṅkhāro’라고 합니다. sañcetanā, 곧 cetanā에 avijjā가 묶인 것입니다. 이 citta라는 자루 안에 cetasika들이 알맞게 담겨 있는데, 그 가운데 cetanā라는 cetasika가 있습니다. avijjā는 언제나 이 cetanā라는 cetasika에 묶입니다.
ඒක බැඳුනොත් ඒ චේතනාවට නිකන්ම චේතනා නොක සංචේතනා තියෙනවා. අන්න සංචේතනාවේ තමයි අවිද්යාව තියෙන්නේ. වැදිලා හරි අවිද්යාව ප්රඥාවෙන් බිදහැරීම සංචේතනා ඇත චේතනා විතරක් ඉතුරු වෙනවා.
그것이 묶이면 그 cetanā는 그냥 cetanā가 아니라 sañcetanā가 됩니다. 바로 sañcetanā에 avijjā가 있습니다. avijjā를 paññā로 부수어 버리면 sañcetanā는 사라지고 cetanā만 남습니다.
චේතනා හම්බික් කියව කම්මන් වදාමි කියන්නේ කර්මය තියෙනවා. කර්මය නැතික රහතන් වහන්සේ රහතන් වහන්සේ නැති සන්නේතනා චේතනාව බැිලා දෙච්ච අවිද්යාව ඇයිදුරු කළේ.
‘cetanāhaṃ bhikkhave kammaṃ vadāmi’라는 것은 kamma가 있다는 것입니다. arahant께 kamma가 없는 것이 아니라 sañcetanā가 없는 것입니다. cetanā에 묶여 있던 avijjā를 없애셨기 때문입니다.
දැන් ඔහොම සටීම කැම දෙනක් කවු හරි පහේ තේරුම් ගත්තහ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
චේතනාව චේතනාව බැඳිලා තිබුණා සංචේතනාව. සංචේතනා කිව්වේ අවිද්යාවක බැඳෙනවා. අන්න ඒ බැඳෙන අවිද්යා ප්රත්යාවුන තමයි සංඛාරා වෙන්නේ. චේතනා දුනවා කර්ව සංඛාරය. අන්න අවිද්යා පත්යා සංඛාරා කියන තිාව කියන තෙන්නට ගාරගෙන අවුස්සගෙන බිහිලා.
cetanā, cetanā가 묶여 있던 것이 sañcetanā입니다. sañcetanā라는 것은 avijjā에 묶인 것입니다. 그렇게 묶인 avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 됩니다. cetanā는 kamma이고, sañcetanā는 saṅkhāra입니다. 바로 avijjā-paccayā saṅkhārā라는 자리를 이렇게 파헤쳐 끄집어냈습니다.
කොතනද මේ අවිද්යාව තිබුණේ? කුමක් අල්ලගන්න බැ. කුමක් අල්ලගෙන අවිද්යාව පහළ වුනේ. අන්න බලාගෙනකොට චේතනා කියන චෛතසිකයක් තියෙනවා සර්ව චිත්ත සාධාර චෛතසිකයක්. ඒ චෛතසිකය නැති කිසිම හිතක් නැහැ. යම් චිත්තක්ෂණයක් පහළ වුනානම් ඒ චිත්තක්ෂණය තියෙනවා. ඔය කියන චේතනා කියන සංස්කාර මේ කයිපතික මෙන්න මේ චේතනා විදේ සම්පන් වදාය කියලා චේතනාව මුලටම කර්මය පහළ වෙන්න දැනෙන කර්මය කියන්නේ මොකක්ද කියලා පෙන්නක දී ගිහිල්ලා කර්ම මූලය දෙන්නවා.
이 avijjā는 어디에 있었습니까? 무엇을 붙잡고 avijjā가 일어났습니까? 살펴보면 cetanā라는 cetasika가 있는데, 모든 citta에 공통된 cetasika입니다. 그 cetasika가 없는 마음은 하나도 없습니다. 어떤 cittakkhaṇa가 일어났다면 그 cittakkhaṇa에 그것이 있습니다. 이 cetanā라는 것을 두고 ‘cetanāhaṃ bhikkhave kammaṃ vadāmi’라고 하시어 cetanā를 맨 앞에 두시고, kamma가 일어나는 데 kamma란 무엇인지 보여 주시면서 kamma의 뿌리를 드러내십니다.
මෙන්න මේ කර්ම මූලය චේතනා වශයෙන් තිබුනොත් කර්ම විතරක්. මේ කර්ම මූල්ය සංස්කාරයක් බවට පත් වෙන්න නම් සංචේතනා කියන අවිද්යාවත් එක්ක බැඳෙන්න ඕනේ.
이 kamma의 뿌리가 cetanā로만 있으면 kamma일 뿐입니다. 이 kamma의 뿌리가 saṅkhāra가 되려면 sañcetanā, 곧 avijjā와 묶여야 합니다.
යම් කෙනෙක් ප්රඥාවෙන් අවිද්යාව දැනු අවිද්යාව දුරු කරා. අර සංචේතනා කියන එකේ සං නැතිවෙලා විහිල්ලා චේතනාවත් ඉතුරු වෙනවා. චේතනා සංික්වේ කම්මං අදිය කර්මයෙන් ඉතුරු වෙනවා.
어떤 이가 paññā로 avijjā를 알아 avijjā를 없앴다면, 저 sañcetanā에서 ‘saṃ’이 사라져 cetanā만 남습니다. ‘cetanāhaṃ bhikkhave kammaṃ vadāmi’ — kamma로 남는 것입니다.
කර්මය නැහනම් ක්රියා කරන්න බැ. කර්ම කියලා කියන්නේ ක්රියාකාරී ශක්තියක් ගෙන දෙන්නා වූ චේතනාව. චේතනාවෙන් තොරනවා කිසිම ක්රියාවක් කරන්න බැහ. ඉඳගන්නේ, හිඳගන්නේ, යන්නේ, එන්නේ, කන්නේ, බොන්නේ වඩපිට බලන්නේ මේ සෑම ඉරියව්වක්ම කරන්නේ. හිතක පහළ වෙන ඒ ක්රියාවලිය දෙන චේතනාවයි.
kamma가 없으면 행위할 수 없습니다. kamma란 작용하는 힘을 가져다주는 cetanā입니다. cetanā 없이는 어떤 행위도 할 수 없습니다. 앉고, 서고, 가고, 오고, 먹고, 마시고, 앞뒤를 둘러보는 이 모든 몸가짐을 하게 하는 것, 마음에 일어나는 그 과정을 주는 것이 cetanā입니다.
චේතනාව යම් තෙනක අත්හැරන්න ඕනේ. ඒ නිසා කිසීම ක්රියාවක් කරන්නද කිසිම හිතක් පාළ කරන්නද බැ. චේතනාව අත්තරැරියනම් හිතක්.
cetanā를 어디선가 놓아 버려야 한다면, 그렇게 되면 어떤 행위도 할 수 없고 어떤 마음도 일으킬 수 없습니다. cetanā를 놓아 버리면 마음도 없습니다.
එහෙනම් කර්මය කියලා කියන එක චේතනාවේ ක්රියා දාමේ කර්මය. සංචේතනාවේ ක්රියාදාමේ ක්රියාපති ඵලය සංස්කාර.
그렇다면 kamma라는 것은 cetanā의 작용 사슬이 kamma입니다. sañcetanā의 작용 사슬이 낳는 결과가 saṅkhāra입니다.
දැන් අවිද්යා පත්යා සංඛාරා කියන එක ආවේ ඔන්න ඔය චේතනාවේ බැඳිච්ච අවිද්යාප ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් නොවැටකුණු. නැත්නම් අර අපි ඉස්සෙල්ලා කිව්ව විදිය පංචස්කන්ධය පිළිබඳව සත්යය නොදැක්ක පුද්ගලයා නිත්යයි, සැපයි, ආත්මයි කියලා දෘෂ්ටියක් තියෙනවා. මෙන්න මේ දෘෂ්ට ගති කියා දෘෂ්ටිය කැපුවේ නැත්නම් ඒ දෘෂ්ටිය සම්බන්ධ වෙච්ච බලවේකින් තමයි ඊළඟ චිත්තක්ෂනය ඉපදව කරන්නේ.
이제 avijjā-paccayā saṅkhārā라는 것은 바로 이 cetanā에 묶인 avijjā에서 왔습니다. 있는 그대로 알아차리지 못한 것, 다시 말해 앞서 말한 대로 pañcakkhandha에 대한 진실을 보지 못한 사람에게는 nicca, sukha, attā라는 diṭṭhi가 있습니다. 이 diṭṭhi의 성향을 끊지 않으면, 그 diṭṭhi와 이어진 힘으로 다음 cittakkhaṇa를 일으킵니다.
අන්න නිපදනකොට ඔතන්ට එනවා අර අවිද්යා කියන ඵලයක් ඉපදෙනවා. ඉස්සෙල්ලා තිබුණ නොදැනීම නිත්යයි, සැපයි ආත්මයි කියන දෘට්ඨිය මුල් කරගෙන ඒ දෘට්තිය හේතු කරගෙන ඒ හේතුේ ඵලයක් වශයෙන් ඉස්සෙල්ලාම හටගන්නවා චිත්තක්ෂණය පහල වෙනකොට අවිද්යා කියන්නා වූ වන්ය දැන් අවිද්යාංගය විපාකයක්.
그렇게 일으킬 때 거기에 저 avijjā라는 결과가 생겨납니다. 앞서 있던 알지 못함, 곧 nicca, sukha, attā라는 diṭṭhi를 뿌리로, 그 diṭṭhi를 원인으로 하여 그 원인의 결과로서, cittakkhaṇa가 일어날 때 맨 먼저 avijjā라는 aṅga가 일어납니다. 이제 avijjā aṅga는 vipāka입니다.
අවිජා පට්ටියා සංඛාරා අන්න විපාකය කම්ම සම්භව කළා. සංස්කාර කර්මය බැල. දැන් කර්මයයි විපාකය. එහත්නම් හේතුවයි ඵලයයි. දැන් අවිද්යාව ප්රතිඵලයක් නැහැ. අවිද්යාව ඉස්සෙල්ලා හේතුවක ඵලයක් වුණා. ඵලයක් වගේ මතුවෙලා ආවහම ඵලය හේතුවක් නිර්මාණය කළා. හේතුව සංස්කාරය.
‘avijjā-paccayā saṅkhārā’ — 바로 vipāka가 kamma를 낳았습니다(vipāko kammasambhavo). saṅkhāra는 kamma입니다. 이제 kamma와 vipāka, 곧 원인과 결과입니다. avijjā는 결과이지요. avijjā는 앞선 원인의 결과가 되었습니다. 결과로 드러나 오자 그 결과가 원인을 만들어 냈습니다. 그 원인이 saṅkhāra입니다.
අන්න සංචේතනා ඇති කළේ. අවිද්යා හේතු අවිජා පච්චයා සංඛාර අවිද්යා හේතු හෝ
바로 sañcetanā를 일으켰습니다. avijjā가 원인이니, ‘avijjā-paccayā saṅkhārā’, avijjā가 원인입니다.
මෙන්න නිබන් වෙද වද ඒක අවිද්යා හේතුවෙන් හටගත්තා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න අවිද්යා සේ හිතුවෙන් හටගත්තා නම් යම් සංස්කාරයක්. ඒ හටගත්ත සංස්කාර හවත් ඒ සංචේතනා කියන මේ චේතනාව තුළ මොනවද ක්රියාත්මක වෙන්නේ නිත්යයි, සැපයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටියත් එක්ක.
avijjā를 원인으로 어떤 saṅkhāra가 일어났다면, 그 일어난 saṅkhāra, 곧 sañcetanā라는 이 cetanā 안에서 무엇이 작동합니까? nicca, sukha, attā라는 diṭṭhi와 함께 작동합니다.
ඒ චේතනාවේ සංචේතනාවෙන් නිර්මාණය කරන නැත්නම් සංස්කාරය නිර්මාණය කරන යමක් ඇනවා. ඒ සංස්කාරය අරන් දේ අනුවයි ඒකෙන් ඵලයක් විතර. සංස්කාර හේතු වුණා. සංඛාර පච්චාය විඤ්ඤාණයක් කියලා විඤ්ඤාණය ඵලයන්න වුණා.
그 cetanā, 곧 sañcetanā로 만들어 내는, 다시 말해 saṅkhāra가 만들어 내는 무언가가 있습니다. 그 saṅkhāra가 담아 온 것에 따라 거기서 결과가 나옵니다. saṅkhāra가 원인이 되었고, ‘saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ’이라 하여 viññāṇa가 결과가 되었습니다.
එතකොට විඤ්ඤාණය හේතුවක ඵලයක් තිය ඔව් කර්ම කේන ඔක්කොම ක එකට යනවා. කර්මයයි ක්ේසයයි විභාගයයි කියන්නේ සංඛාර පචා විඤ්ඤාණයක් කියලා රටාවයි. බව පැයක් මයි ඔ
그러면 viññāṇa는 원인의 결과입니다. 네, kamma와 kilesa가 모두 함께 갑니다. kamma와 kilesa와 vipāka라는 것이 ‘saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ’이라는 흐름입니다.
විඤ්ඤාණයක් කියලා රටාවයි. බව පැයක් මයි ඔ කියන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතකොට කිලේස නැතුව කියම විපාකයක් කර්මය විපාකයයි කියලා. කෙලේසය සම්බන්ධ වෙන සංස්කාරයි. සම්බන්ධ වුණා. සංස්කාරයකින් සම්බන්ධ වුනොත් ඇේ මොනවද ප්රෝපණය වුණේ කියලා. ඒවා තමයි ඒ ඇතෙන් හැදෙන මුළු දැහීම තියෙන්නේ.
그러면 kilesa 없이는 kamma와 vipāka라고만 합니다. kilesa와 이어지는 것이 saṅkhāra입니다. 이어졌습니다. saṅkhāra로 이어졌다면, 씨앗에 무엇이 양분이 되었느냐 하는 것, 그것이 그 씨앗에서 자라나는 모든 성질에 담겨 있습니다.
ඇේ පරාගසනය වනේ යමකින්ද හැදෙන ග්රහ අන්තිමට දෙන්නේ යතිය
씨앗의 수분이 무엇으로 이루어졌느냐에 따라, 마지막에 맺히는 것은 그 성질입니다.
කැඹිලි ගහේ කැඹි මේ ගිරිය මල පරාග පෝෂණය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වෙන වෙලාවේදී පොල් ගහගින් පරාගයක් පෝෂණය වෙනවා. ඒ පරාග පෝෂණයෙන් හැදෙන්නා වූ බීජය කවදා හරි හදලා තියෙන ගහේ හැදෙන ගෙඩිය බැලුවහ කතුල හැදෙනවා. ඉලි හැදෙනව පැලි හැදෙන. මොකද සිද්ධ වෙන්නේ ඒකට මුල කොද පරාග පොත විතර. අද විද්යාවත් ඕක දැකලා තියෙනවා.
꽃이 수분될 때 코코넛 나무의 꽃가루로 수분이 됩니다. 그 수분으로 만들어지는 씨앗이 언젠가 자라난 나무에서 맺는 열매를 보면 껍질 섬유가 생기고, 잎맥이 생기고, 조각들이 생깁니다. 무슨 일이 일어나는 것입니까? 그 뿌리는 수분 때에 있습니다. 오늘날 과학도 그것을 보았습니다.
අන්න පරාග ඝෝෂණය වීමේදී ඒ ජාතියම තැවිලිය වලින්ම පරාග පෝෂණයක් කළා ඒක හැදෙන්නේ ගැහෙත් නැ. ඒක හැදෙන මීට්තිය නැහැ පොල්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ගෙනිය තිරවල හැදෙන ගහිය දහ අවුරුදු 10ක් පහල වගින්න හදෙනවා. හැදෙනට හැදෙන්නේ දැන් පොළ හැදෙන්නේ නැ. අන්න පොළු හැදෙන්න හේතුව මූලාරම්භය පටන් ගත්තේ අර පරාත පෝතනය වෙන වෙලාවේ නැත්නම් සංස්කාර වෙලාවේ.
코코넛 열매에서 자라는 나무는 10년쯤 지나서야 열매를 맺습니다. 맺기는 해도 지금 당장 열매가 맺히는 것은 아닙니다. 열매가 맺히는 원인의 시작은 저 수분 때, 곧 saṅkhāra의 때에 시작되었습니다.
මෙන්න මේ සංස්කාරයෙන් හටගන්නේ විඤ්ඤාණයෙන් නැති බීතිය හටගන්න. අන්න හේතුය පලව.
이 saṅkhāra로 viññāṇa라는 씨앗이 일어납니다. 바로 원인과 결과입니다.
විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූප අන්න හේතු ඵලය හේතුවක් ඇති කළා. අයිත සැර නාම රූපයක් සලායතනං ආයතන හයක් ආයි ඵලය වත වශයෙන් ිතු. තලායතන පත්තියක් පස්සව ස්පර්ශය හේතුව වුණා. පස්ස පච්චා වේදනා විපාකය වුණා. වේදනා පච්චයා තණ්හා හේතුව වුණා. තණ්හා පච්චා උපාදාන විපාකය වුණා. උපාදාන පච්චයා භව තණා මේේ හේතුව වුණා. ව පච්චාජාතය විපාකය වෙනවා. නැත්නම් ඵලය වෙනවා. කර්මයයි විපාකයක් නැම් හේතු වෙනවා. ඔයම ටික.
‘viññāṇa-paccayā nāma-rūpaṃ’ — 원인의 결과가 다시 원인을 만들었습니다. nāma-rūpa, 그리고 saḷāyatana, 곧 여섯 āyatana가 다시 결과로서 일어났습니다. saḷāyatana-paccayā phassa — phassa가 원인이 되었습니다. phassa-paccayā vedanā — vipāka가 되었습니다. vedanā-paccayā taṇhā — 원인이 되었습니다. taṇhā-paccayā upādāna — vipāka가 되었습니다. upādāna-paccayā bhava — 원인이 되었습니다. bhava-paccayā jāti — vipāka, 곧 결과가 됩니다. kamma와 vipāka가 다시 원인이 됩니다. 바로 이것들입니다.
එහෙනක හැමදේම මේ ලෝක සත්යයා ගමන් කරන්න. කර්මය තුළින් කර්මයක් ඉපදව. කර්මය විපාකයක්. විපාකය විපාකයක් නපදලා නැහ. විපාකය කර්මයක්. ආයෙත් ඒ කර්මය කර්මයක් නපදලා නැ. ඒක විපාකයක්. විපාකය කර්මයක්. කර්මය විපාකයක් විපාකය කර්මයක් මෙහෙම දම්ම පටිච්ච සමුප්පාදය විදිලා තියෙන්නේ. දැන් පටිච්ච සමුප්පාදය පිළිබඳ විශාල විග්රහය කොහොම ගන්න ඕනේ. නැත්නම් අපි ඒක ලේසියෙන් තෝරාගන්න බැහැ.
그러니 이 세상 중생이 걸어가는 모든 것이 이렇습니다. kamma에서 kamma가 생기지 않습니다. kamma는 vipāka를 낳습니다. vipāka는 vipāka를 낳지 않습니다. vipāka는 kamma를 낳습니다. 다시 그 kamma는 kamma를 낳지 않고 vipāka를 낳습니다. vipāka는 kamma를, kamma는 vipāka를, vipāka는 kamma를 — 이렇게 dhamma로서 paṭicca samuppāda가 엮여 있습니다. 이제 paṭicca samuppāda에 대한 큰 풀이를 어떻게든 받아들여야 합니다. 그렇지 않으면 쉽게 가려낼 수 없습니다.
දැන් අපි දැනගන්නවා අවිද්යාවෙන් සංස්කාර හටගත්ත අය කියලා. අ එතකොට ඕක නිදාක් විග්රහ කරලා තේරුම් ගන්න ඕන දැන.
이제 우리는 avijjā로 saṅkhāra가 일어난다는 것을 압니다. 그러면 이제 그것을 예를 들어 풀이해서 이해해야 합니다.
දැන් අපි හිතමු අකුසල කර්මයක්. අපි බලන්න ඕනේ. අකුසල චිත්තියාව. අකුසල හිතක් හටගන්නකොට දැන් තියෙනවා සෝමනස්ස සහගත දිට්ඨිගත සම්පිත්ත සිත. සෝමනස්ස සහගත දිට්ඨිගත සම්පිත්ත සසංඛාරික සිත මේ ලෝභ සහගත සිත් හටක් හටගන්න හැටි.
이제 akusala kamma 하나를 생각해 봅시다. akusala citta를 살펴보아야 합니다. akusala 마음이 일어날 때, ‘somanassa-sahagata diṭṭhigata-sampayutta’ 마음이 있습니다. ‘somanassa-sahagata diṭṭhigata-sampayutta sasaṅkhārika’ 마음이 있습니다. 이것이 lobha-sahagata 마음들이 일어나는 방식입니다.
එතකොට අ සෝමන ඊලඟ උපේක්ෂා සහගත විගත සම්පිච්ච දී උපේක්ෂා සහගත දිට්ඨිකත සම්පත්ත සසංඛරික ඊට පස්සේ ඇඟේ දිට් විපවිච්ච ඔය ක්රමට ගිහිල්ලා සිත් අටක් හැදෙනා ලෝභ සහගත. අන්න රෝප සහගත සිත් අට හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාදය එකක්.
그다음은 upekkhā-sahagata diṭṭhigata-sampayutta, upekkhā-sahagata diṭṭhigata-sampayutta sasaṅkhārika, 그다음은 diṭṭhigata-vippayutta — 이런 식으로 가서 lobha-sahagata 마음 여덟이 됩니다. 이 lobha-sahagata 마음 여덟이 일어나는 paṭicca samuppāda가 하나 있습니다.
අන්න රෝප සහගත සිත් පටිච්ච සමුප්පාදයක් තියෙනවා. ඒ සිත හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් ද්වේශ හිත හටගන්නේ නැහ. ද්වේශ හිත හටගන්න ද්වේශ හිත හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාදයක් තියෙන්නේ.
lobha-sahagata 마음의 paṭicca samuppāda가 있습니다. 그 마음이 일어나는 paṭicca samuppāda로는 dosa 마음이 일어나지 않습니다. dosa 마음이 일어나려면 dosa 마음이 일어나는 paṭicca samuppāda가 따로 있습니다.
ලෝභ සිත් දෙකයි. අකුසල සිත් දැන් අකුසල පච්චා අන්න අකුසල පච්චයා සංඛාර කිව්වද අකුසල ප්රත්යයෙන් සංස්කාර වෙනවා කිව්වොත් ආයුග වෙනවා. මෙතර පස්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අකුසල වලට යන්නේ ලෝභ, ද්වේශ, මොහොතම අකුසල් ලෝභයයි, ද්වේශයයි, මෝහයයි හටගන්නකොට ලෝභ සිත් අතයි, ද්වේශ සිත් දෙකයි මෝහ සිත් දෙකයි කියලා අකුසල් සියි.
akusala로 가는 것은 lobha, dosa, moha라는 세 akusala입니다. lobha, dosa, moha가 일어날 때 lobha 마음 여덟, dosa 마음 둘, moha 마음 둘, 이렇게 akusala 마음이 됩니다.
අකුසල් සිත් 12යි. ලෝභ සිත් අටත එක පටිච්ච සමහම චක්රයක් කරන්න. ඒක සාමාන්ය. ඒ ලෝභ සිත් අට හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාද චක්රය ඒ චක්රය නෙමෙයි දියත සිත් හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාදය ක්රියාත්මක වන ඒකට වෙන මේකක් තියෙනවා.
akusala 마음은 열두 가지입니다. lobha 마음 여덟에 paṭicca samuppāda의 바퀴 하나가 돕니다. 그것이 일반적입니다. lobha 마음 여덟이 일어나는 paṭicca samuppāda 바퀴, 그 바퀴가 아니라 dosa 마음이 일어나는 paṭicca samuppāda가 작동하는 데는 또 다른 것이 있습니다.
එතකොට දිව්ය සති දෙක උපකා සහගත පච්ච සම්පිත්ත හිත පරිවර්ත සලංකාරික හිත අනිත්රේ උපේක්ෂා සහ සාකච්ත විදිච්චා සම්පිත්ත හිත උපේක්ෂාව උද්දච්චක සම්පිත්ත හිත මෝහ දිගට මේ හැම එහකටම එක ඒක එක පටිච්ච සමුප්පාදයක් තියෙනවා. එහෙනම් මේ
그러면 dosa 마음 둘, 곧 domanassa-sahagata paṭigha-sampayutta 마음과 그 sasaṅkhārika 마음, 그리고 다른 것으로 upekkhā-sahagata vicikicchā-sampayutta 마음, upekkhā-sahagata uddhacca-sampayutta 마음 — moha에 이르기까지 이 하나하나에 각각 paṭicca samuppāda가 하나씩 있습니다.
එක පටිච්ච සමුප්පාදයක් තියෙනවා. එහෙනම් මේ පටිච්ච සමුප්පාදය පටිච්ච සමුප්පාදය කියලා මේකේ තේරුම ගන්න බැහැ විග්රහ කරලා ගන්නකොට මේ හැම එකක්ම වෙන් වෙන් කරලා විභංග කරලා විග්රහ කරගන්න ඕනේ නැත්නම් අර්ථ සරුම් ගන්න බැ. අපි මා එකක් පෙන්නනේ දැනට මොකටද ලෝභ සහගත හිතක් හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාදයකට
그러니 paṭicca samuppāda, paṭicca samuppāda라고만 해서는 그 뜻을 알 수 없습니다. 풀이할 때 이 하나하나를 따로따로 떼어 vibhaṅga 하여 풀이해야 합니다. 그렇지 않으면 뜻을 이해할 수 없습니다. 지금 우리는 하나만 보여 드립니다. lobha-sahagata 마음이 일어나는 paṭicca samuppāda에서,
අවිද්යාව හටගන්නේ කොහොමද අවිද්යාව පරම්පරා වෙන්නේනේ ඒකද නැද්ද
avijjā는 어떻게 일어납니까? avijjā는 대대로 이어지는 것입니까, 아닙니까?
මෙන්න මේ දිග නොවෙන හැර.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කඨමේ ධම්මා අකුස අකුසල ධර්මය කුමක්ද? දැන් මේක මෙවන්න අකුසල අකුසල පටිච්ච සමුප්පාදයක් සිද්ධ වෙන ආකාරයක් අවිද්යාව කියන එක අකුසල සහගත හිතකට කොහොමද එන්නෙන්න කියන එකත්තුව විග්රහ කරන්න. යස්මිං සමයේ අකුසලං චිත්තං උප්පන්නං හෝ යම් සමයක අකුසල චිත්තයක් පහළ වන්නේද?
‘Katame dhammā akusalā’ — akusala dhamma란 무엇입니까? 이제 이것을 보여 드리려면, akusala paṭicca samuppāda가 일어나는 방식, 곧 avijjā라는 것이 akusala와 함께하는 마음에 어떻게 오는지를 풀이합니다. ‘yasmiṃ samaye akusalaṃ cittaṃ uppannaṃ hoti’ — 어떤 때에 akusala citta가 일어나는가?
දැන් අකුසල සිතක් කියලා අපි කියනවා. ලෝක හිතක් පහළ වුණා ද්වේශ හිතක් පහළ වුණා. ඉතින් ඔහම කියනකොට දැන් අකුසල චිත්තයක් ලෝකගත කොහොමද?
우리는 akusala 마음이라고 말합니다. lobha 마음이 일어났다, dosa 마음이 일어났다고 합니다. 그렇게 말할 때, akusala citta가 lobha와 함께한다는 것은 어떤 것입니까?
සෝමනස්ස සහගතං දිට්ඨිගත සම්පයුද්ධ සෝමනස්ස සහගත දිට්ඨිගත සම්පයුද්ධ අකුසල දිත්යා පහළ වෙනවද කොහොමද පහළ වෙන්නේ? රූපාරම්මණංවා, සද්ධාරම්මණංවා, ගන්ධාරම්මණංවා, රසාරම්මණංවා, පොට්ඨබ්බාරම්මණංවා ධම්මාරම්මණං වා රූපාරම්මණයකි හෝ ශබ්දාරම්මණයකින් හෝ ගන්ධාරම්මණයකින් හෝ රසාරම්මණයකින් හෝ ස්පර්ශ ආරම්මණයකින් හෝ ධර්මණයකින් හෝ අන්න ආරම්මණය
‘somanassa-sahagataṃ diṭṭhigata-sampayuttaṃ’, ‘somanassa-sahagataṃ diṭṭhigata-sampayuttaṃ’ — akusala citta가 일어납니까? 어떻게 일어납니까? ‘rūpārammaṇaṃ vā saddārammaṇaṃ vā gandhārammaṇaṃ vā rasārammaṇaṃ vā phoṭṭhabbārammaṇaṃ vā dhammārammaṇaṃ vā’ — 형색 ārammaṇa로든, 소리 ārammaṇa로든, 냄새 ārammaṇa로든, 맛 ārammaṇa로든, 닿음 ārammaṇa로든, dhamma ārammaṇa로든. 바로 ārammaṇa입니다.
ආරම්මණයක් පහළ නොවී කිසිම හිතක් පහළ වෙන්නේ නැ. සෑම හිතක්ම පහළ වෙන්න ආරම්මණයක් ඕක. සෝමනස්ස, සහගත, දිට්ඨිගත, සම්පවිච්ච හිතක් පහළ වෙන්නද නැ. රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්මණයක් ඕ අරමුණක් ඕ අන්න අරමුණක් මුල්
ārammaṇa가 일어나지 않고는 어떤 마음도 일어나지 않습니다. 모든 마음이 일어나려면 ārammaṇa가 필요합니다. somanassa-sahagata diṭṭhigata-sampayutta 마음도 그것 없이는 일어나지 않습니다. rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma 가운데 ārammaṇa 하나, 대상 하나가 필요합니다. 그 대상을 뿌리로 하여 일어날 때,
කරගෙන පහළ වෙනකොට යම් යම්වා බණර ඒ ඒට අරබ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ ඒ අවස්ථාව මුල් කරගෙන අරමුණ එන මොහොත මුල් කරගෙන තස්මිංසමේ අවිජ්යාප්යා සංඛාර එසමෙහි අවිජා පත්තේ සංඛාරය දැන් අවිද්යාව කොහෙමතාව ඒ අවස්ථාව ඇති වෙන්නේ
그 경우를 뿌리로, 대상이 오는 순간을 뿌리로 하여 ‘tasmiṃ samaye avijjā-paccayā saṅkhārā’ — 그때에 avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 됩니다. 이제 avijjā가 어떻게 해서 그 경우가 생기는 것입니까?
මෙන්න ධර්මය තිරින් තෝරාගන්න ඕනේ ඇත්ත ඕනට කොහොම ඒ සෝමනස්ස සහගත දිටත් සම්පවිච්ච ඒ සිත පහළ වෙන මොහොතේ ඒ සිතේ අර ඒ අරමුණකම අරමුණු කරන හටගන්න චිත්තය ඒ සමහයෙන්ම පහළ වෙන අවිද්යා පත්තිය සංඛාර එතකොට අවිද්යා පච්චා සංඛාරක් නෙදෙනවා.
여기서 dhamma를 분명히 가려내야 합니다. 그 somanassa-sahagata diṭṭhigata-sampayutta 마음이 일어나는 순간, 그 마음의 저 대상, 바로 그 대상을 대상으로 삼아 일어나는 citta와 함께 동시에 일어나는 것이 avijjā-paccayā saṅkhārā입니다. 그러면 avijjā-paccayā saṅkhārā가 일어납니다.
ඒ එවලේ පහල වෙන්නේ ඒ පළවෙනි එක. එතකොට ඒ පටිච්ච සමුප්පාදය ඒ චිත්තක්ෂණය ඇතුලෙන්ම ක්රියාත්මක වෙනවා. පටිච්ච සමුප්පාදය ක්රියාත්මක වෙන්නේ ඒ චිත්තක්ෂණය ඇතුලෙම. ඔය චිත්තක්ෂණය ඇතුලේ පටිච්ච සමුප්පාදය හතර අවස්ථාවක් යාඥයි පටිච්ච සමුප්පාදය මේ චිත්තක්ෂණය පූර්ණ වෙන්නේ. සිදි අවස්ථාව සම්පූර්ණ වෙලා එනකොට පටිච්ච සමුප්පාදය හතර අවස්ථාවක් ක්රියාත්මක රසක් රහ මේ පටිච්ච සමුප්පාදය කියන එක දෙලෙනමක් නෙමෙයි මේක මේ ලේසියෙන් ආවට කියන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි.
그때 일어나는 것은 그 첫 번째입니다. 그러면 그 paṭicca samuppāda는 그 cittakkhaṇa 안에서 작동합니다. paṭicca samuppāda가 작동하는 곳은 바로 그 cittakkhaṇa 안입니다. 그 cittakkhaṇa 안에서 paṭicca samuppāda가 네 단계를 거쳐야 이 cittakkhaṇa가 완성됩니다. 그 단계가 다 찰 때 paṭicca samuppāda가 네 단계로 작동합니다. 이 paṭicca samuppāda라는 것은 장난이 아닙니다. 이렇게 쉽게 와서 말할 수 있는 것이 아닙니다.
සංඛාර පටච්චයා විඤ්ඤාණ ඊළඟ අවස්ථාව පළවෙනි පටිච්ච සමුප්පාදය විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපන් රටාවෙන් නෙමෙයි යන්නේ. විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම විඤ්ඤාණ පත්තයෙ නාමයට හලුණා. නාම ප්රත්තයන් චායතන පලායතනං එහෙම වුනේ. ආයතන හයක් පහළ වුණා චට්ටායතන සලායතන පහළ වුනේ නෑ රූපයක් ඔතන නැ. එහෙනම්
saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ — 다음 단계입니다. 첫 번째 paṭicca samuppāda는 viññāṇa-paccayā nāma-rūpaṃ의 흐름으로 가지 않습니다. viññāṇa-paccayā nāmaṃ — viññāṇa를 조건으로 nāma로 갔습니다. nāma를 조건으로 saḷāyatanaṃ이 아니라 chaṭṭhāyatanaṃ이 되었습니다. 여섯 āyatana가 일어난 것이 아니라 chaṭṭhāyatana가 일어났고, saḷāyatana는 일어나지 않았습니다. 거기에는 rūpa가 없습니다.
සලායතන පහළ වුනේ නෑ රූපයක් ඔතන නැ. එහෙනම් චිත්තක්ෂණය ආරම්භයේදී පළවෙනි චිත්තක්ෂණය ආරම්භයේදී රූපය තියෙන්නේ නාම ධර්මයන්දෙන් නිර්මාණය කරපු එකක්. අනිදතන වූ අප්පටික වූ ධම්මායතන පරියාපන්න රූපයයි කියන රූපයක් තමයි සම්පූර්ණහම හම්බ වෙන්නේ.
그렇다면 cittakkhaṇa의 시작, 첫 번째 cittakkhaṇa의 시작에 있는 rūpa는 nāma dhamma가 만들어 낸 것입니다. ‘anidassana appaṭigha dhammāyatana-pariyāpanna rūpa’라는 rūpa를 온전히 얻게 됩니다.
හතරක් ආපෝ, තේජෝ, වායෝ කටය වණගන්ධ රස, ඕජා කියන්නේ මේවද කියලා ලැබිතුලා හැදිලා සම්පූර්ණ වෙන තුනක ඒක හිතෙන් නිර්මාණය කරපු එකක් ඒ රූපය. ඒ රූපය නිබදවන්න ඉස්සෙල්ලා
paṭhavī, āpo, tejo, vāyo 넷과 vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는 것들이 만들어져 완성되는데, 그것은 마음이 만들어 낸 것, 바로 그 rūpa입니다. 그 rūpa를 만들어 내기 전에,
රූප සටහන ගන්නවා. රූප සටහනයි ඉස්සෙල්ලා නඉපදව. අන්න ඒ රූප සටහනය එළබගෙන තමයි හිත ආරම්භය පහළ දුන්නේ. ඔය චිත්තක්ෂණය චිත්තක්ෂණය උප්පාද කියන අවස්ථාව අන්න උප්පාද අවස්ථාවේ පටිච්ච සමුප්පාද චක්රයකින් තමයි සටහන නිර්මාණය කියන ඒ අල්ලගෙන පහල වෙන්නේ. සතර මහාබූතය තැන තිබුනීම
먼저 rūpa의 밑그림을 잡습니다. 먼저 rūpa의 밑그림을 일으킵니다. 그 밑그림을 붙잡고서 마음의 시작이 일어났습니다. 이 cittakkhaṇa, cittakkhaṇa의 uppāda라는 단계, 그 uppāda 단계에서 paṭicca samuppāda의 바퀴로 밑그림을 만들어 그것을 붙잡고 일어납니다. 네 mahābhūta가 자리 잡는 것입니다.
කැඹුරු තැනක් ප්රසාද රූපය පහළ වුනේ සම්පූර්ණ වෙලා ප්රහාද රූපය සතර මහාභූතයන් සතර භූතයන්ගේ සම්බන්ධයි. උද්ධාස්තක තියෙන්නවා. උද්ධාත්ක හදන්නත් ඉස්සෙල්ලා අවස්ථාවක් මේ කියන්නේ.
깊은 대목입니다. pasāda rūpa는 완성되어 일어났습니다. pasāda rūpa는 네 mahābhūta와 이어져 있습니다. suddhaṭṭhaka가 있습니다. 여기서 말하는 것은 suddhaṭṭhaka를 만들기 전의 단계입니다.
අන්න සුද්ධාස්ථක හදන මුල් ත මෙන්න මෙතන රූප පහළ වෙන තැන් ලෝකයට රූපයක් පහළ වෙන්නේ කොහෙන්ද කියලා. තේරුම් ගන්න බැරි අය මේ ලෝකයේ සතර මහාභූත සදාසන එකයි කියලා මුලාවට කෙනවා. බුද්ධ දේශනාවේ දේශනා කරලා නැහැ. රූපය කියන්නේ සංඛතයක් එව සකස් වෙච්ච දෙයක් කියලා නිසා. ඒක අසන්තයක් කියලා දේශනා කළේ නැහ. තාත්තිනික වස්තුවක් තියා දේශනා කළේනවා. සුද්ධාශ්රකය කියන එක කාලයක් පවතින නිසා හොයාගන්න කියලා.
바로 suddhaṭṭhaka를 만드는 처음, 여기가 rūpa가 일어나는 곳, 세상에 rūpa가 어디서 일어나는지 하는 곳입니다. 이해하지 못하는 사람들은 이 세상의 네 mahābhūta가 영원하다고 헷갈립니다. Buddha의 가르침에서는 그렇게 설하지 않았습니다. rūpa는 saṅkhata, 곧 짜 맞추어진 것이라고 하셨기 때문입니다. 그것이 asaṅkhata라고 설하지 않으셨습니다. 실재하는 사물이 있다고 설하지 않으셨습니다. suddhaṭṭhaka라는 것이 한동안 머물기 때문에 그것을 찾아보라고 하신 것입니다.
සුද්ධාර්ෂකයක් ආරම්භ කරපුහම ප්රබල සුද්ධාර්ස්සකයා අන්තක්කල්ප පවතිනවා. සුද්ධාසක ආයුප අන්තක්කල්ප හතේ හගතියෙන සුද්ධාසක් දුෙනවා. එතකොට ඒ රූපයයි.
suddhaṭṭhaka를 시작하면, 강한 suddhaṭṭhaka는 antarakappa 동안 머뭅니다. suddhaṭṭhaka의 수명으로, 네 antarakappa 동안 머무는 힘을 지닌 suddhaṭṭhaka를 만들어 냅니다. 그러면 그것이 그 rūpa입니다.
හිතෙන් මනෝ රූපයකින් නිර්මාණය කරලා මනෝ භවයෙන්ම ඝනීභවනය කරලා බුද්ධාස්සක ඉපදන. ඒකට කියනවා කර්මද එකක්. චිත්ත කියනවා අනික කර්මයෙන් ජනිත කරනවා චිත්තයෙන් ජනිත කරනවා රූප ඒ තමයි මුල ඒ ජනිත කරපු රූපය මූලාරම්භක රූපයට කියනවා සුද්ධාස්කය
마음으로, mano rūpa로 만들어 내고, 그 mano의 상태로 단단하게 하여 suddhaṭṭhaka를 낳습니다. 그것을 kammaja라고 합니다. 다른 하나는 cittaja라고 합니다. kamma로 생겨나게 하고 citta로 생겨나게 하는 rūpa, 그것이 처음입니다. 그렇게 생겨난 rūpa, 맨 처음 시작하는 rūpa를 suddhaṭṭhaka라고 합니다.
ඔය සුද්ධාස්තකය නිබදුවට පස්සේ අන්තම් කල්ප හතරක් යනකන් ඕකට බල තියෙනවා පවතී ඒ 40හ ඉක්මගීතන් තමයි එකෙන්නේ. එතකන් දුන්න ශක්තිය ඒක තියෙනවා. මේ බාහිර රූප කලාප කියන්නේ අන්න ඒ කර්ම චිත්ත කියන දෙකකෙන් ඉපදලා විද කරන්න ඕන. නිදහස් කරන්න පුළුවන්. එම තමයි අපි මේ රූප කියලා ගනීපන වස්තු කියලා අපි ඒවා එකතු වෙලා හැදිච්චාරට කියන්නේ.
그 suddhaṭṭhaka를 만든 뒤 네 antarakappa가 지날 때까지 그것에 힘이 있어 머뭅니다. 그것을 넘어서야 사라집니다. 그때까지 받은 힘이 거기 있습니다. 이 바깥의 rūpa kalāpa라는 것은 kamma와 citta 둘에서 생겨나 흩어져 나옵니다. 풀려날 수 있습니다. 바로 그것들이 모여 만들어진 것을 우리는 rūpa라고, 단단한 사물이라고 부릅니다.
දැන් මේ විදිය විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාම පත්යා චට්ඨායතනා චට්ඨායතන පච්චයා පස්වෝ පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චයා පණහා පණහා පටච්චා උපාදාන උපාදාන පත්යා බව භව භව පත්යා ජාති ජාති පත්යා ජරාමතා එතකොට මේ අන්න පරිචිතපාද හාවබලා ප්රවෘත්ත වශයෙන් කෙසේ හෝ හටගත්තා නම් යම්කිසි චිත්තක්ෂණයක්. ඔය චිත්තක්ෂණය පටිච්ච සමුප්පාද හතර යනවා.
이제 이렇게 viññāṇa-paccayā nāmaṃ, nāma-paccayā chaṭṭhāyatanaṃ, chaṭṭhāyatana-paccayā phasso, phassa-paccayā vedanā, vedanā-paccayā taṇhā, taṇhā-paccayā upādānaṃ, upādāna-paccayā bhavo, bhava-paccayā jāti, jāti-paccayā jarāmaraṇaṃ. 그러면 이처럼 paṭicca samuppāda가 pavatti로서 어떤 식으로든 어떤 cittakkhaṇa가 일어났다면, 그 cittakkhaṇa에서 paṭicca samuppāda 넷이 돕니다.
ඒ නිසා මේ පටිච්ච සමුප්පාදය සියුම් තැන ගන්න බොහෝම අමාරුයි සෑහෙන විග්රහයක් කරලා ගන්න ඕන එකක්.
그러므로 이 paṭicca samuppāda의 미세한 곳은 받아들이기가 매우 어렵고, 상당한 풀이를 해서 받아들여야 하는 것입니다.
දෙවෙනි පටිච්ච සමුප්පාදය නවා ලෝභ සහගත චිත්තියේ දෙවෙනි පටිච්ච සමුප්පාදය අවිජ්යා පච්චයා සංඛාර ආය දෙවෙනි එක පටන් ගන්නවා. සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම නාම පච්චයා පස්සෝ ඔතන සත්චා එතන. පස පච්චා වේදනා, වේදනා, පච්චයා තණ්හා තණ්හා පච්චයා උපාදා උපාදාන පච්චා බව පච්චයා ජාති ජාති පට්ඨයා ජරාමාරමා චිත්තක්ෂණය දෙවෙනි අවස්ථාවත් මළ. චිත්තක්ෂණය මලනේ.
두 번째 paṭicca samuppāda, 곧 lobha-sahagata citta의 두 번째 paṭicca samuppāda는 avijjā-paccayā saṅkhārā로 다시 두 번째를 시작합니다. saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa-paccayā nāmaṃ, nāma-paccayā chaṭṭhāyatanaṃ이 거기 있고, phassa-paccayā vedanā, vedanā-paccayā taṇhā, taṇhā-paccayā upādānaṃ, upādāna-paccayā bhavo, bhava-paccayā jāti, jāti-paccayā jarāmaraṇaṃ. cittakkhaṇa의 두 번째 단계도 죽었습니다. cittakkhaṇa가 죽은 것이지요.
හරියට මනුස්ස ජීවිතය එකක් හැටියට අරගෙන ලදරුව අවස්ථාව මැරුණා දැන් තියෙන්නේ ළම අවස්ථාව ළම අවස්ථාව මැරනහම වෙනවා තරුණ අවස්ථාව පුද්ගලය ඉන්නවා. මෙන්න ඒ චිත්තක්ෂණය ජීවත් වෙනවා. චිත්තක්ෂණයේ ලාභ අවස්ථාව දෙකක් ඉවර වුණා.
마치 사람의 한 삶을 놓고 보듯이, 갓난아기 단계가 죽고 이제는 어린이 단계가 있으며, 어린이 단계가 죽으면 청년 단계가 됩니다. 사람은 그대로 있습니다. 그처럼 그 cittakkhaṇa는 살아 있습니다. cittakkhaṇa의 두 단계가 끝났습니다.
දැන් ඊළඟට අවස්ථාව ආවා. වෙන්න අවස්ථාව චිත්තක්ෂණය චිත්තක්ෂණය කියනවා අවස්ථා මැරෙනවා. අන්න අවස්ථා මැරීම තමයි මේ පෙන්න්නේ පටිච්ච සමුප්පාදයක් අවස්ථාවක් මැරවට පටිච්ච සමුප්පාද
이제 다음 단계가 왔습니다. cittakkhaṇa, cittakkhaṇa라고 하는 데서 단계가 죽습니다. 그 단계의 죽음이 여기서 보여 주는 것입니다. paṭicca samuppāda 하나, 한 단계가 죽었다고 해서 paṭicca samuppāda가...
චිත්තක්ෂණී ලදරුව අවස්ථාව අවස්ථාව ඊට පස්සේ තරුණ් අවස්ථාව මැඩි අවස්ථාව සම්පූර්ණ වෙච්ච අවස්ථාව. මෙහෙම අවස්ථාව හතරක් වෙනවා. අන්න ඒක ඉවරනකොටම තුන්වෙනි අවස්ථාව පහුවෙලා අවි පටිච්ච සමහප් පාලයක් පටන් ගන්න. අවිද්යා පච්චා සංඛාර සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නා නාම රූපං නාම රූප පච්චයා සලායතනං නෙමෙයි. චට්ඨායතනං තව සලායතනය පහළ වුනේ.
cittakkhaṇa의 갓난아기 단계, 어린이 단계, 그다음 청년 단계, 중년 단계, 다 자란 단계 — 이렇게 단계가 넷이 됩니다. 그것이 끝나면서 세 번째 단계가 지나 paṭicca samuppāda가 시작합니다. avijjā-paccayā saṅkhārā, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa-paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa-paccayā saḷāyatanaṃ이 아니라 chaṭṭhāyatanaṃ입니다. 아직 saḷāyatana가 일어난 것이 아닙니다.
එතනත් ඒ ආයතනය චට්ඨායතනය චට්යතනය කියන්නේ තනිකම මනසා සටහන් මනසා ඔය තියෙන්නේ. අපිට ආකන්ක ආකන්තුක කියන උපකිලිට්තේන උපකිට්යන් ටිකයි මේ සිද්ධ වෙන්නේ. චිත්තක්ෂන මෝර මෝර එනවා. උපකිල්ති ගැන්න ගැන්නේ එනවා. එහෙමන ඇවිදිලා හිතන්න දැන් තුන්වෙනි අවස්ථාවද උපකිල් ගැන.
거기서도 그 āyatana는 chaṭṭhāyatana이고, chaṭṭhāyatana란 오직 mano, 밑그림인 mano만 있는 것입니다. 우리에게 āgantuka upakkilesa로 더럽혀지는 일만 여기서 일어납니다. cittakkhaṇa가 점점 무르익어 갑니다. upakkilesa가 늘어 갑니다. 그렇게 와서, 이제 세 번째 단계에도 upakkilesa가 붙는다고 생각해 보십시오.
හතරවෙනි අවස්ථාවට එනකොට ඒක තිර කරලා හිතන්නේ ඒක වැඩි භවනය කරලා අන්න සුද්ධාස්කන් ඉපදවාගත්තා. සම්පූර්ණ කරගත්තා. අන්න අවිද්යා පච්චා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණ පච්චා නාම රූපඤ්ඤ නාම රූපච්චා සලායන් වුනා සරලාය තුළ අන්න හතරවෙනි අවස්ථාවේ චිත්තක්ෂණයේ මෝරපු අවස්ථාව අන්න මෝරපු අවස්ථාවේ තමයි අපි අ කියන්නා වූ සුද්ධාසකයක් හැදුනා කියන්නේ.
네 번째 단계에 이르면 그것을 굳히고 단단하게 하여 suddhaṭṭhaka를 낳았습니다. 완성했습니다. avijjā-paccayā saṅkhārā, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa-paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa-paccayā saḷāyatanaṃ이 되었습니다. 네 번째 단계, cittakkhaṇa가 무르익은 단계, 바로 그 무르익은 단계에서 우리가 말하는 suddhaṭṭhaka가 만들어졌다는 것입니다.
දැන් සුද්ධාසක තුළ පත් වෙලා රූප කලාපයක් හැදුනා. එහෙනම් රූප කලාපය මුල නාම සටහනවා. නාම සටහනය මෝරාගෙන ඇවිදිලා නාම සටහනීම ඝනී බව කිරීමක් නිසා. ආරම්භ වෙනවා රූපයක්. ඒ නාම සටහන යම් ආකාරයක්ද රූප සටහන ඒ ආකාරයද
이제 suddhaṭṭhaka 안에서 rūpa kalāpa가 만들어졌습니다. 그렇다면 rūpa kalāpa의 뿌리는 nāma의 밑그림입니다. nāma의 밑그림이 무르익어 오고, 그 밑그림을 단단하게 하기 때문에 rūpa가 시작됩니다. nāma의 밑그림이 어떤 모양이면 rūpa의 밑그림도 그 모양입니다.
නිර්මාණය කියලා මොන එකක් අරගෙනද මොන සටහනද නිර්මාණ වස්තුව ඒ ආකාර අඳෘුව ගන්නවා. ගති ගුණය යම් සේද ගති හරුව ඒ ආකාර ගන්නවා. එහෙනම් සුද්ධාස්සකය නිපදනකොට ලෝභ සහගත හිතකින් ඉපදෙව්වොත් ලෝභ සහගත බලයක් ක්රියාත්මක කරවන්න හේතු වෙන්නා වූ රූප ධාතුවක් ලෝකෙට ඉපදෙනවා.
만들어 낼 때 무엇을, 어떤 밑그림을 붙잡느냐에 따라 만들어지는 것이 그 모양을 띱니다. 성질이 어떠하면 그 성질을 그대로 띱니다. 그렇다면 suddhaṭṭhaka를 만들 때 lobha-sahagata 마음으로 낳았다면, lobha-sahagata 힘을 작동하게 하는 원인이 되는 rūpa dhātu가 세상에 생겨납니다.
චිත්තක්ෂනය බංග වෙනකොටද නියපද ලෝප රූපය නිදහස් වුණ. බහිල රූපයක් වුනා. චිත්තක්ෂන තත්ත්වයකට කෝටි ලක්ෂයක් ගියොත්. ලෝභ සහගත කෝටි ලක්ෂයක් පරමාණු ලෝකෙට ඉපදනවා.
cittakkhaṇa가 bhaṅga에 이를 때 그렇게 만들어진 lobha의 rūpa는 풀려났습니다. 바깥의 rūpa가 되었습니다. cittakkhaṇa가 koṭi-lakṣa 번 지나가면 lobha-sahagata 원자 koṭi-lakṣa 개가 세상에 생겨납니다.
හොඳක් නෙමෙයි. ලෝකේ විනාශ කරන්න. විනාශයට හේතු වෙන්න ලෝභ සහගත පරමාණ පරමාණුවය තියෙනවා වර්ණ, ගන්ධ, රස, ඕජා කියන ශක්තිය ලෝභ සහගත දෙයක් ක්රියාත්මක කරන්න අවශ්ය උප්පනක් කියලා තමයි ඉපදෙන්නේ.
좋은 것이 아닙니다. 세상을 무너뜨리는, 무너짐의 원인이 되는 lobha-sahagata 원자입니다. 그 원자에는 vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는 힘이 있어, lobha-sahagata 일을 작동시키는 데 필요한 것으로 생겨납니다.
ඉපදිලා නිදහස් වුනාට පත් වේවා. ඒ නිදහස් වෙච්ච රූප කලා අනුරූප වූ ගති රක්ෂණයෙන් සමාන වූ රූප කලාපියා සමග ඇදලා ගිහි බැඳෙනවා.
생겨나 풀려난 뒤, 그 풀려난 rūpa kalāpa는 성질이 걸맞은, 비슷한 rūpa kalāpa들에게 끌려가 묶입니다.
ගතියට ගතිය සම්බන්ධ වෙලා සමානත්වයට සමානත්වය ඇති ගැන යම්කිසි කෙනෙක් ලෝභ සිදිවි පැයක් එහෙම හිටියො අප්රමාණයක් පරමාන ඉපදලා ලෝකේ දැරලලා බැඳගෙන්න. නිපදෙන නිබ මේක බැඳෙනවා. අනුකූල තැන ඒක මොන විපාකයක් දෙන්නද ඒක ශක්තිය ඉපදවල ඒකට දුන්නේ? ඒක භ්රමණය වෙලා භ්රමණය වෙලා ගිහිල්ලා දැන් ඔක්කොම එකට බැඳිලා හිතන්න ඒ වැඩේ කරනවා.
성질이 성질에 이어지고 같은 것이 같은 것에 이어져서, 어떤 사람이 lobha 마음으로 한 시간쯤 있었다면 헤아릴 수 없는 원자가 생겨나 세상에 흩어져 묶입니다. 생겨난 그것이 묶입니다. 걸맞은 곳에서, 그것은 어떤 vipāka를 주려고 생겨나 그 힘을 받았습니까? 그것이 돌고 돌다가 이제 모두 함께 묶여 그 일을 한다고 생각해 보십시오.
එහෙනම් ලෝභ සහගත දේ පිරිහීමට හේතු වෙන සියලු වැඩ කරන්න ශක්තිය පරම පත් වෙන්න. මෙන්න ලෝකේ හැදෙන. ලෝකෙට ද්රව්ය සත්ව නිර්පානය වෙන හැ.
그렇다면 lobha-sahagata 것들이 쇠퇴의 원인이 되는 온갖 일을 하는 힘을 원자가 지니게 됩니다. 이렇게 세상이 만들어집니다. 이렇게 세상에 물질과 중생이 만들어집니다.
මෙන්න මේ ක්රිමට තමයි මේ ලෝකේ මෙත් වලාන් පටන් ගත්තොත් යම් කෙනෙක් මෙත්තා සහගත චිත්තියන කියන. කුසල මූල පච්චා සංඛාර අ තව තව එකක්.
바로 이 방식으로, 이 세상에서 mettā를 닦기 시작하여 어떤 사람이 mettā-sahagata citta를 일으킨다면 — kusala-mūla-paccayā saṅkhārā, 또 다른 하나입니다.
මිත්තා සාක හිතන්නනම් කුසල මූල පච්චයා සංඛාර අලෝප අධි සමෝ එතන්ට දාන සංකාර පත්යා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාම පත්යා චට්ඨායතනං අන්න එනවා පළවෙනි පව මනෝ සටහනක් වශයෙන් හෙතක් සිද්ධ වෙන්න සුවයක් ගෙන දෙන්න යහපතක් වෙන්න ක්රියාත්මක වෙන්නා වූ රූප කලාපයක ආරම්භක මනෝසටහන් ආවා. චිත්තක් වෙනරම්භයේ දෙවෙනි අවස්ථාව පැන්නා තුන්වෙනි අවස්ථාව පැන්නා බඹුරුලා එහෙනම් ගැවන වුණා.
mettā-sahagata 마음이라면 kusala-mūla-paccayā saṅkhārā로, alobha, adosa, amoha가 거기에 들어갑니다. saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa-paccayā nāmaṃ, nāma-paccayā chaṭṭhāyatanaṃ — 그렇게 첫 번째가 옵니다. mano의 밑그림으로서, 이로움이 생기고 평안을 가져다주고 좋은 일이 되도록 작동하는 rūpa kalāpa의 처음 mano 밑그림이 왔습니다. cittakkhaṇa의 시작에서 두 번째 단계를 지나고 세 번째 단계를 지나 무르익어 단단해졌습니다.
උද්ධාස්ථක රූප කලාපයක් රූප ධාතුවක් අකින් පිට කළා. පිට කළාට පස්සේ ඒක පිට කළේ මොනවැද ඒකේ ආරම්භ වෙලා තියෙන්නේ ඒක හැදුවේ මොකෙන්ද මෙත්තා සහගත හිතකක් වේවා. යහපතක් වේවා. ඒ සිතුිවිල්ලත් එක්ක පිඩ කරපු ශක්තියෙන් ගිහිල්ලා ලෝකේට ඒකක් නිදහස් වෙනවා. දැන් ඒකේ ගැප්වෙලා තියෙන ශක්තිය කුමක් හදන්නද? යහපතක් කරන ශක්තිය නිරෝගීරන ශක්තිය සුවයක් ඇති කරන ශක්තිය සාමයක් සමාදානයක් ඇති කරන ශක්තිය එබ ශක්තියක් ඉන්න දෙන්න රූප කලාපය පරමාණු වෙලා ලෝකෙට පැයක් තුළ මෙතට නම් අනන්ත අප්රමාණ රූපකලාප ලෝකෙට
suddhaṭṭhaka rūpa kalāpa, 곧 rūpa dhātu를 내보냈습니다. 내보낸 뒤, 거기서 시작된 것은 무엇이며 그것을 무엇으로 만들었습니까? mettā-sahagata 마음이든 좋은 뜻이든, 그 생각과 함께 내보낸 힘으로 그것이 세상으로 풀려납니다. 이제 그 안에 담긴 힘은 무엇을 만듭니까? 좋은 일을 하는 힘, 병 없게 하는 힘, 평안을 일으키는 힘, 평화와 화합을 일으키는 힘 — 그런 힘을 지닌 rūpa kalāpa가 원자가 되어 세상에 퍼집니다. 한 시간 안에 이만큼이라면 끝없이 헤아릴 수 없는 rūpa kalāpa가 세상에 퍼집니다.
දැන් ඒවා තමයි ලෝකයට ශාන්තියක් ඇති කරගන්නේ. දැන් ඊළඟ මේ ස්ථාන ස්ථානයට ගියහම අනේ ස්ථානම ඇඟට නිකක් සිතිල් වෙලා ගියා. මොකෙන්ද අර රූප කලාපතය ආරම්මණ ප්රත්යයෙන්ම ප්රත්ය වුණා. අන්න ආරම්මණ වුණා. අරමුණු වුණා. අරමුණට කෙනක් දීන්
이제 그것들이 세상에 평화를 일으킵니다. 이제 어떤 곳에 가면 ‘아, 이곳에 오니 몸이 좀 시원해진다’고 합니다. 무엇 때문입니까? 저 rūpa kalāpa가 ārammaṇa-paccaya로 조건이 되었기 때문입니다. ārammaṇa가 되었습니다. 대상이 되었습니다.
වුණා. අරමුණු වුණා. අරමුණට කෙනක් දීන් අදහස ඇති කරලම්මණ පත්වෙ අන් හටගත්තා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මිත්තා සහගට හිතක් හටගන්න කකුලද අපිට තව කෙනෙකුට හිතක් පහළ කරන්න බැරි වුණාද හිතක් පහළ කරන්න අරමුණු කරන්න ඕන කරලා සටහන දුන්නේ නැහ.
mettā-sahagata 마음이 일어납니다. 우리가 다른 사람에게 마음을 일으켜 줄 수 없었습니까? 마음을 일으키려면 대상이 있어야 하는데, 밑그림을 건네준 것은 아니었습니다.
රූප කලාපයක් සකස් කරලා සෙත් කරලා දෙන්න පුළුවන්. අන්න හෙත වදිනවා කියන්නේ ඕකයි. හිත දෙන්නද බැහැ. මගේ හිත මල්ලන්න ඒක හවා උපාද ප්රතිබන් වුණා ඉවරයි. ඒ මගේ හිතේ තියෙන හැඟීමක්වත් අනිත් කෙනාට හැඟීමකින් දෙන්න. ඒ හැඟීම තියෙන උපක්රමය ඕකයි. ඒ ශක්තිය ආරම්භ කරනවා අනිත් එක්කෙනා තමාගේ බල තමන්ගේ විදිය. ඒ ආරම්භණ කරපුවහම සිත් ආරම්මණයක් ආරම්භ වුනොත් ආරම්මණය හටගන්න එහට අරමුණු කරපු දේට අනුගන්න. අන්නහුලට සිත්සිඳක් හටගන්න හේතු වෙනවා. ආරම්මණ පත්යෙනවා. පැහැදිස්සෙත් අරමුණක් ආවා. අරමුණක් ආපුහම අරමුණය හටගත්තා වූ චේතනාව හටගන්නේ ඒට අනුකූදයි. අන්න විභාග හිතක් ආවා එය
rūpa kalāpa를 지어 이로움을 줄 수는 있습니다. 축복을 빈다는 것이 바로 이것입니다. 마음을 줄 수는 없습니다. 내 마음은 uppāda와 bhaṅga를 거쳐 끝났습니다. 내 마음에 있는 느낌조차 다른 사람에게 느낌으로 줄 수 없습니다. 그 느낌을 전하는 방법이 이것입니다. 그 힘을 일으키면 다른 사람은 자기 힘대로, 자기 방식대로 받습니다. 그것이 ārammaṇa가 되면, ārammaṇa가 시작되면 그 ārammaṇa에서, 대상으로 삼은 것에 따라 그 사람에게 마음이 일어나는 원인이 됩니다. ārammaṇa-paccaya가 됩니다. 분명히 대상이 왔습니다. 대상이 오면 그 대상으로 일어나는 cetanā는 그에 걸맞게 일어납니다. 바로 vipāka 마음이 온 것입니다.
දැන් මේක මම ඉතාම ගැටින් මේ ටික විග්රහ කළේද? මේකේ තියෙනේ බැලෑරුම්කම කියන්න. මේ සියුම් තැනක් නෙමෙයි කියන එක කියන්නේ.
이제 제가 이것을 아주 간략하게 풀이했습니다. 이것이 얼마나 무거운지, 예사로운 미세한 대목이 아니라는 것을 말하려는 것입니다.
දැන් මෙන්න මේ වගේ යම්කිසි කෙනෙක් චුත වෙන මොහොත පටිසන්ධියක් ලබන මොහොතකද හටගන්න දිට්ියක් තියෙනවා අවිද්යා පච්චයා, සංඛාරා, සංඛාර පච්චයා, විඤ්ඤාණ කියලා එවල වෙන දිට්ඨියාව.
이제 이처럼 어떤 사람이 cuti하는 순간, paṭisandhi를 얻는 순간에 일어나는 vīthi가 있습니다. avijjā-paccayā saṅkhārā, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ이라고 그때 일어나는 vīthi입니다.
දැන් යම්කිසි පුද්ගලයෙක් මරණාසන්න නැහැ චුත වෙන මොහොතක් එනවා නම් තු වෙන මොහොත වෙනකොට ඊට අවුරුදුත් 10කට පහළකට 20කට 30කට ඉස්සෙල්ලා කරපු කර්මයක් පලදින්න එනවා කියලා. තථා මැරුේ, හොරකම කළේ, පරසාධාර සේවනය කළේ, බොරුව ගේනමා කිව්වේ. අවුරුදු 50 විතර ඉස්සෙල්ලා. දැන් අර සිත වෙන මොහොතට අරමුණු වුනේ ඒක කොහෙද ඉද අරමුණු වුනේ? අන්න අර නිර්මාණය කරපු රූප කරාප ගතියට ගතිය සම්බන්ධ වෙලා ඇදිලා නම මරණාසන්න අවස්ථාවේදී අපිට පහළ වෙච්ච ගති සිත් පරම්පරාවක් සුවණනා අනුකූලවයට අනුකූලත්වය ඇදිලා ඒවා අරමුණු වෙනවා. අන්න ආරම්මණය වුණා. කර්ම කර්ම නිමිති ගද නිමිතින් ආවා කිව්වේ ඕකයි.
이제 어떤 사람이 죽음에 가까워 cuti하는 순간이 온다면, cuti하는 순간이 될 때 그보다 10년, 20년, 30년 앞서 지은 kamma가 열매를 맺으러 온다고 합니다. 생명을 죽였고, 훔쳤고, 남의 아내와 어울렸고, 거짓말을 했습니다 — 50년쯤 전에. 이제 저 cuti하는 순간에 대상이 된 것은 어디에 있다가 대상이 되었습니까? 저 만들어 놓은 rūpa kalāpa가 성질이 성질에 이어져 끌려와서, 죽음에 가까운 때에 우리에게 일어난 성질의 마음 흐름과 걸맞음에 따라 끌려와 대상이 됩니다. 바로 ārammaṇa가 되었습니다. kamma, kamma nimitta, gati nimitta가 온다고 한 것이 바로 이것입니다.
එතන් අරමුණු වුනහ ඒ අරමුණේ තිබුණා ඉස්සෙල්ලා කරපු එක විදියෙත් නිර්මාණය කරපු. ඒක අරමුණු වෙලා හිටන් ආපුවහම ඒකයි විපාකයක්.
거기서 대상이 되면, 그 대상에는 앞서 지은 것이 지은 방식대로 만들어져 있었습니다. 그것이 대상이 되어 떠오르면 그것이 vipāka입니다.
දැන් විපාකය ඇවිදින මරණාසන්න මොහොතේ භව කර්මයක් හදන්න ඕනේ. ඒ විපාකය ඇවිදින කර්මය හැදෙන්නේ. එහෙනම් ඉස්සෙල්ලා කර්මය කළා. අවුරුදු 50ට විතර ඉස්සෙල්ලා. වර්ණාසන්න මොහොතේ ඒක එන්නේ කොහෙද? ඒක චේතනත් විතර මිදුනා. ඒ කර්මය කන වෙලාවේදී යම් චිත්ත මාලාවක් එනම් ඒකනම ඉවරයි. ඒකන රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන ක්රියාත්මකම දක්කවත් දැන්නේ නැහැ. ඒවා එතන බිදිලා ගිලා. ඒක බිදිලා ගිය ඒක වෙනස් වෙලා ගියා. එතකට දීච්ච ක්රියාකාරීත්වය ඉවරයි එතන ඉවරයි ඒක කිව්වේ. එහෙනම් මරණාඛණ මොකතට එදා කරපු කර්මය කොහොමද දැනෙන්නේ දැන් මෙතන නව කර්මයක් නදෙන්න ඕනේ.
이제 vipāka가 와서 죽음에 가까운 순간에 bhava kamma를 만들어야 합니다. 그 vipāka가 와서 kamma가 만들어집니다. 그러면 앞서 kamma를 했습니다. 50년쯤 전에. 죽음에 가까운 순간에 그것이 어디서 옵니까? 그것은 cetanā로만 지나갔습니다. 그 kamma를 하던 때의 citta 흐름은 그때 끝났습니다. 그 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 작용은 이제 보이지도 않습니다. 그것들은 거기서 부서져 갔습니다. 부서지고 변해 갔습니다. 그때 준 작용은 거기서 끝났다는 것입니다. 그렇다면 죽음의 순간에 그날 지은 kamma가 어떻게 느껴집니까? 이제 여기서 새 kamma가 생겨나야 합니다.
අන්න ඒක තමයි වර්ණාසන්න මොහොතේ පටිච්ච සමුප්පාද කිව්වේ අවිද්යා පජ්ජා සංඛාර අසංකාර පච්චා විඤ්ඤාණ කියන පටිච්ච සමුප්පාදය පුංචි කාලේ ඉඳලා අරගෙන මැරනකොට ගිහිල්ලා ඒකෙන් උපන්න කිව්වොත් වැරදෙන්න. පුංචි කාලේ කරපු දෙයක් හරි. කර්මයක් කරපු කරුණ කාලේ හරි කරපු ඒක මහළු වෙනකොට ඇදලා එන්නේ විපාක වශයෙන්. ඇවිදිලා හිතන්න අවිද්යා පච්චා සංඛාරා කියන මේ සංස්ා මේ ඒකනේ පටිච්ච සමුප්පාදය මරණාසන්න චිත්ත වීතිය හටගන්නකොට හටගන්න.
바로 그것을 죽음에 가까운 순간의 paṭicca samuppāda라고 한 것입니다. avijjā-paccayā saṅkhārā, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ이라는 paṭicca samuppāda를 어릴 때부터 잡아서 죽을 때까지 끌고 가 그것으로 태어났다고 하면 틀립니다. 어릴 때 한 것이든, 젊을 때 지은 kamma든, 그것이 늙어 갈 때 vipāka로 끌려옵니다. 와서 — 생각해 보십시오 — avijjā-paccayā saṅkhārā라는 이 saṅkhāra, 바로 그 paṭicca samuppāda는 죽음에 가까운 citta vīthi가 일어날 때 일어납니다.
අන්න ඒකේ අවිජා පත්යා සංඛාරාවෙන් නිතරයි. ඒ නිසා ඔය පටිච්ච සමුප්පාදය මුල අග හොයෙන මරණාසන්න මොහොතේ පටිච්ච සමුප්පාදය මරණාසන්න මොහොතකයි. අවිජා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියලා පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය දින දෙ පටිච්ච සමුප්පාදය පහළ වෙලා ක්රියාත්මක වෙන්නේ මරණාසන්න චිත්ත වීතිය.
그 안에서는 늘 avijjā-paccayā saṅkhārā로 이루어집니다. 그러므로 그 paṭicca samuppāda의 처음과 끝을 찾아보면, 죽음에 가까운 순간의 paṭicca samuppāda는 죽음에 가까운 순간의 것입니다. avijjā-paccayā saṅkhārā, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ이라 하여 paṭisandhi viññāṇa를 주는 paṭicca samuppāda가 일어나 작동하는 것은 죽음에 가까운 citta vīthi에서입니다.
ඒ චිත්ත වීතිය චිත්තක්ෂණයක් අලාගින්න. ඒ ආරම්භය පටන් ගන්නවා. පටිසන්ධිය ලබන චිත්තක්ෂණයදී ඔය පටිච්ච සමුප්පාද හතර ක්රියාත්මක වෙලා පටිසන්ධියෙන් කෙරෙන ඕනේ ක්රියාවක් ඉන්නවා.
그 citta vīthi의 cittakkhaṇa를 붙잡고 그 시작이 시작됩니다. paṭisandhi를 얻는 cittakkhaṇa에서 그 네 paṭicca samuppāda가 작동하여, paṭisandhi로 이루어져야 할 일이 있습니다.
ඒ නිසා කියනවා ඉමස්මින් සති ඉඳලං හෝති විමස උප්පාදා ඉඳන් උප්පජ්ජනය මේ ඇති කල්ලි මේ වේ. මේ උපන් කලින් මේ උපද කාරණා දෙකක් තියෙනවා. ඇති කයි වෙනවා. විමක් අසති ඉඳන් හෝති මේ නැති කනි නොවෙයි.
그래서 ‘imasmiṃ sati idaṃ hoti, imassuppādā idaṃ uppajjati’ — 이것이 있을 때 이것이 있고, 이것이 일어나므로 이것이 일어난다고 합니다. 여기에는 두 가지가 있습니다. 있을 때 있게 됩니다. ‘imasmiṃ asati idaṃ na hoti’ — 이것이 없을 때 이것이 없습니다.
දැන් එහෙනම් අපි කල්පනා කරලා බලමු අවුරුදු 10කට ඉස්සෙල්ලා මිනිහෙක මැරුවා. 10කට පස්සේ මෙනිහ මැරෙන්න තියෙනවා. දැන් මිනිහා මරපු වෙලාවේ දිච්ච රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ දැන් තියෙනවද? 嗯
이제 생각해 봅시다. 10년 전에 어떤 사람이 사람을 죽였습니다. 10년 뒤에 이 사람이 죽게 됩니다. 그렇다면 그 사람이 살인을 하던 때에 있던 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 지금도 있습니까?