CD015 · 19번째 · 2시간 31분 · 원문 녹음
jhāna를 이루는 것들(jhānaṅga)
ධ්යාන අංග.
කිය පුද්ගලික වාරක් ලබන්න පුළුවන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
භාවනාවක් ගැන අහන දෙන්න අහලා තියෙනවා ප්රශ්නයක් ලෝක අනාතයි නිවැරනම නාතයි කියන මේ කර්මස්ථානය වඩපුවහම එතම ඉහළ පහළ ගැනීම නිසා ගත්ත කර්මස්ථානයේදී වැඩු භාවනාව මේ හඳාගත්ත පළවෙනු තලයට ඉවලට යාම සිදු වෙනවා කියලා පෙන්නනවා.
어떤 bhāvanā에 대해 물음이 하나 들어왔습니다. ‘세상은 기댈 곳이 없고 nibbāna만이 기댈 곳이다(loka anātha, nibbāna nātha)’라는 kammaṭṭhāna를 닦으면 위로 올라가는 듯한 일이 일어나, 그렇게 닦은 bhāvanā에서 첫째 층으로 올라가는 일이 생긴다고 그 사람은 말합니다.
දැන් මෙතන මෙහෙම ඇන්නේ. දැන් අපි වැඩූ කර්මස්ථානයක් තියෙනවා නම් ඒ වැඩූ කර්මස්ථානවල නානා ප්රකාර සමාධි තියෙනවා. ධ්යාන වෙනයි සමාධි වෙනයි.
여기서는 이렇습니다. 우리가 닦는 kammaṭṭhāna가 있다면, 그 kammaṭṭhāna 안에는 여러 갈래의 samādhi가 있습니다. jhāna가 다르고 samādhi가 다릅니다.
සමාධි කියන ඒ වයාට උපචාර සමාධිය තියෙනවා. ඒ වගේම කෝටි ගරන් සමාධි තියෙනවා. ඒ සමාධි ම්ටන්න අපි සිතුවිලි ආකාරයටත් වෙනවා. අහලා තිබුණ ක්රමයටත් මේ අධිෂ්ඨාන කරගෙන ඉන්නට ඒ අනුවත් මතු වෙන්නේ.
samādhi라고 하면 upacāra samādhi가 있습니다. 그 밖에도 수천만 가지 samādhi가 있습니다. 그 samādhi들은 우리가 생각하는 대로도 생기고, 들은 대로도 생기며, 마음먹고(adhiṭṭhāna) 지내는 대로도 일어납니다.
දැන් සමහර වෙන කෙනෙකුට සමාධියක් මතු වෙන්න පුළුවන් කවුරුහරි කියා දිිය තිබුනොත් මේ සමාධිය බලාගෙන යනකොට මේ ඔලුව නැති වෙනවා වාගේ දැනෙනවා කිව්වොත් එහෙම එයාට වැගන ඔලුව නැති වෙනවා දැනෙනවා. ඒක අ සමාධියක්.
어떤 사람에게는 이런 samādhi가 일어날 수 있습니다. 누군가가 ‘이 samādhi를 따라가다 보면 머리가 없어지는 것처럼 느껴진다’고 일러 주었다면, 그 사람에게는 정말 머리가 없어지는 것처럼 느껴집니다. 그것도 하나의 samādhi입니다.
සමහර කෙනෙන්නට කිව්වොත් අත්දැක නැති වෙනවා වගේ දැනුනා මේ සමාධිය වලාගෙන යන්න කිවොත් එයා ඒ අදහස හිටියොත්. එයාට ඒ සමාධිය පිඩුවම අත්දක නැති වුවාගේ දැනෙනවා.
어떤 사람에게 ‘이 samādhi를 따라가면 손발이 없어지는 것처럼 느껴진다’고 말해 주고 그 사람이 그 생각을 품고 있으면, 그 samādhi를 닦을 때 손발이 없어진 것처럼 느껴집니다.
ඇඟ නැති වෙනවා වගේ කිව්වොත් එහෙම ඇඟ නැති වෙනවා වගේ දැනෙනවා. එහෙම සමාධි කියන ඒමයි ස්වභාවයක් තියෙනවා අපි අහපු අහපු හැටියට නිදාගත්ත හැටියට ඒක සමාධි වෙනවා.
몸이 없어지는 것 같다고 하면 몸이 없어지는 것처럼 느껴집니다. samādhi에는 그런 성품이 있습니다. 우리가 들은 대로, 생각한 대로 그것이 samādhi가 됩니다.
සමහර අයගේ සමාධි ක්රම තියෙනවා හැම දීලා. අ නාසය ළඟ මේ දැනෙන ස්වභාවයක් නරල ළඟ දැනෙන ස්වභාවයක් ඇහිදම ළඟ නරල මේ අහුවලා දැනෙන ස්වභාවයක් කිසිදුට දැනෙන ස්වභාවයක් ගැන මෙහෙමත් ඒ ප්රථම ධ්යාන දෘතියි අධ්යාන තුි අධ්යාන චතුර ධ්යාන කියලා ධ්යාන වලට පෙන්නන මේ දේශයන් වහන්සේලා ඉන්නවා. කර්මස්ථානාරවල ඒ අහලා කර්මස්ථාන වර්ණ අයටත් ඒ ජාතිය සමාධි ලැබෙනවා.
어떤 이들의 samādhi 방법에는 이런 것이 있습니다. 코끝에서 느껴지는 것, 이마에서 느껴지는 것, 눈썹 사이와 이마에서 느껴지는 것, 정수리에서 느껴지는 것 같은 것을 두고 그것이 첫째 jhāna, 둘째 jhāna, 셋째 jhāna, 넷째 jhāna라고 jhāna로 내보이는 스승들이 있습니다. 그 말을 듣고 kammaṭṭhāna를 닦는 이들도 그런 종류의 samādhi를 얻습니다.
ඒ කියන්නේ තෝර එයාට දැනෙනවා නාස ළඟ හත හිටියා වාගේ නළල ළඟ හිත හිටියා වාගේ ඔදුනට හිත හිටියා වගේ ඔය කක විදිහට දන්නවා.
곧 마음이 코끝에 머문 것처럼, 이마에 머문 것처럼, 정수리에 머문 것처럼 느끼고 그렇게 압니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ ධ්යානයක ලක්ෂණ පෙන්නලා තියෙනවා. ඉතින් අපි දකින්න ඕනේ ඒ ධ්යාන ලස්සනද අපිට මතු වුණේ කියලා.
붓다께서는 jhāna의 특징을 보여 주셨습니다. 그러니 우리는 그 jhāna가 정말 우리에게 일어났는지를 살펴보아야 합니다.
දැන් කලින් පලේ ඉහළ යාමට දැන් අපිට කිව්වොත් එහෙම අර මට ිස්සර එක්තර මහත්මයෙක්ක ඇවිදිලා කිව්වා. එයාට යන්න පුළුවන් ක නේ සංඥා නාසං එතනට යනකම් ඔය විස්තර කරන්න කොහොමද ඒ වෙන්නේ කියලා. ඒ ක්රියා කමේ අනුව ශරීරය උඩතකින්න නවතිනවා.
위로 올라간다는 이야기를 하자면, 예전에 어떤 신사가 저를 찾아와 말했습니다. 자기는 nevasaññānāsaññāyatana까지 올라갈 수 있다면서, 그것이 어떻게 되는지 풀어 달라고 했습니다. 그 수행에 따르면 몸이 맨 위에서 멈춘다는 것이었습니다.
ඒක තැන ඒ අත්යන ආකාරය හිතෙලා ඉන්න මොකක්ද සූකාවතරන සමාධියට අර නාසය ළඟ හිතටිනවා. ඒ වෙලාවට ඇස් බැඳි ළඟ එහ හිටෙනවා. නළි හිටෙනවා. ඊට පස්සේදර හිත හිටිනවා මේ තත්ත්වයට පත්වෙනවා. ශරීරය කියන බව දැනෙනවා. දැන ඒක චතුරයන්ට අරකම් මේ හතර තියෙනවා. ඊට පස්සේ උඩට යනවා දැනෙනවා. උ ඉහළට යනවා. කලින් තලය හතරකට දිගි සිටිවන්න.
그가 겪는다는 모습은 이렇습니다. 그 samādhi에서 먼저 마음이 코끝에 머뭅니다. 그다음에는 눈썹 사이에 머물고, 이마에 머물고, 그 뒤에는 정수리에 머무는 상태에 이릅니다. 몸이 있다는 것은 느껴집니다. 이것이 네 jhāna라며 네 가지가 있다고 합니다. 그 뒤로는 위로 올라가는 것이 느껴지고, 더 위로 올라갑니다. 앞의 네 층 위로 이어 간다는 것입니다.
දැන් මේ විදියට අත්ථ සමාපත්තියම එයාට වැඩිලා තියෙනවා කියලා විදිහට කිව්වා. දැන් ඒ ධ්යා කියන ක්රමය ඒවා සමාධිය තමයි. සමාධි කෝටි ගණන් තියෙනවා කියලා කිව්වේ ඒකයි.
이렇게 해서 자기에게 aṭṭha samāpatti가 닦였다고 그는 말했습니다. 그런데 그 jhāna라는 방법은 실은 samādhi입니다. samādhi가 수천만 가지 있다고 한 것이 그 때문입니다.
සුතු හිටු හැටියට සමාධිය අපි අධිෂ්ඨාන කරපු හැටියට හිතනවා. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා දශ දිසාවට සමාධි 10යක් තියෙනවා දිවස් ලබන්න පෙරදි දිශාව සිහිය කරපුවහම හිත පෙර දිශාවට ගිහිය හිටෙනවා. වෙන දිශාවකට යන්නවා.
마음먹은 대로, adhiṭṭhāna한 대로 samādhi가 생깁니다. 붓다께서는 열 방향으로 열 가지 samādhi가 있다고 가르치십니다. 동쪽을 떠올리면 마음이 동쪽으로 가서 머뭅니다. 다른 방향으로 가지 않습니다.
දකුණු දිසාවට හිතුව හිත දකුණු දිශාවට ගිහින් හිටිනවා. වෙන දිශාවකට යන්නවා ඔය පස්සක් තමයි තියෙන්නේ. පිටිපස්සේ හිතුවොත් පිටිපස්ස හිනා. උතුරු පැත්තට හිතුවොත් උතුරු වද පැත්තට ඒ පැත්ත හිවොත් ඒ පැත්තට හිටෙනවා. යට පැත්ත හිටොත් යට පැත්ත පේනවා. උඩ පැත්ත හිටො උඩ පැත්ත පේනවා. හිත ඒ පැත්තට ගිහින් ගිඩිනවා. ඒවා සමාධි.
남쪽을 생각하면 마음이 남쪽으로 가서 머뭅니다. 다른 방향으로는 가지 않습니다. 뒤쪽을 생각하면 뒤쪽으로, 북쪽을 생각하면 북쪽으로, 어느 쪽이든 생각하면 그쪽에 머뭅니다. 아래쪽을 생각하면 아래쪽이 보이고, 위쪽을 생각하면 위쪽이 보입니다. 마음이 그쪽으로 가서 머뭅니다. 그것들이 samādhi입니다.
මේ සමාධි කියන එකයි ධ්යාන කියන එකයි දෙකක්.
samādhi와 jhāna는 서로 다른 둘입니다.
සමාධි කෝටිගන්න වෙනවා කිව්වේ ඒකයි. ඒ නිසා හිතු හිතු ආකාරයන්ගෙන් සමාධි ගන්නකොට එතකොට දිවැස තියෙන සමාධිය කියන එක දිව කන නැ. දිවැස් සමාධියන්න ඕන දිවැසට පේනවා.
samādhi가 수천만 가지가 된다고 한 것이 그 때문입니다. 그러니 생각한 갖가지 방식대로 samādhi를 얻게 됩니다. dibba cakkhu의 samādhi는 dibba sota가 아닙니다. dibba cakkhu samādhi를 닦으면 하늘눈으로 보입니다.
හැබැයි කටොලනවා දැනෙනවා නිසා පේනවා නිසා එතෙනින් කතා කරනවා නම් කතා කරන එක ඇහෙන්නේ නැහැ. දැන් අමනුස්සය කතා කරන එක ඊවස් සමාධිය ලැබුවොත් අමනුස්සයා වෙනවා. කතා කරන හැටි වෙනවා. අත පවලින් කියන ඒවා මේ පෙන්නන ඒවා ඒ හලකුණ පේනවා. අර කටපන හඬ ඇහෙන්න හඬ ඇහෙන්න අවධානයම කරේ ඉඳලා සමාධිය වැඩුවොත් අන්න දිව කන් සමාධිය වැඩෙනවා. එතකොට කියන එක දැන් දිවැස පහළ කරන්න දිව කන්යම කළොත් එහෙම හඬ ඇහෙනවා කියන කෙනා පේන්නේ.
그런데 입술이 움직이는 것은 보이지만, 거기서 말을 하더라도 그 말소리는 들리지 않습니다. dibba cakkhu samādhi를 얻으면 사람 아닌 존재가 말하는 모습, 손짓으로 무언가를 가리키는 모습, 그 표시들이 보입니다. 그런데 소리를 듣는 데 마음을 두고 samādhi를 닦으면 dibba sota samādhi가 닦입니다. 그러니 dibba cakkhu를 일으키면서 dibba sota도 함께 닦으면, 소리가 들리는 그 존재가 보이게 됩니다.
මේ වගේ සමාධි කියනවා ඉතින් එක විදිහයි. ඒක ඉදිරි පැත්තට වැඩුවොත් ඉදිරි පැත්තේ කියන ඒවා ඇහෙනවා ඊට පස්සේ ඒවා හරහට ඒවා ඒවා එහෙන්න. ඒ පැත්තලා හිත බලන්න ඕනේ. ඒ වගේ සමාධිය කෝටි ගානක් හැදෙනවා සුද අන්න ඒක. ඉතින් මේ වගේදි සමාධි කියන එකයි ධ්යානය කියන්නේ දෙකක්.
samādhi란 이런 식입니다. 앞쪽으로 닦으면 앞쪽에서 하는 말이 들리고, 그다음엔 옆쪽 것들도 그렇습니다. 그쪽으로 마음을 두고 보아야 합니다. 이렇게 samādhi는 수천만 가지가 만들어집니다. 그러니 samādhi와 jhāna는 둘입니다.
දැන් මේක තේරුම් ගන්න ඕන. සමාධි වැඩූට වැඩු වැඩූ ආකාරයෙන් සමාධි රබැයි. සමාධි කියන්නේ ධ්යාන නෙමෙයි. ධ්යානයි සමාධිය කියන්නේ ක්රම දෙකේ.
이것을 알아야 합니다. samādhi를 닦으면 닦은 방식대로 samādhi를 얻습니다. samādhi는 jhāna가 아닙니다. jhāna와 samādhi는 두 가지 다른 길입니다.
දැන් මේක දකින්න ඕනේ දැන් ඔය දකින සමාධිය දැන් අපි හතරවෙනි සමාධියටම යන ආකාරයෙන් මේ දැකපු විතරයක් පෙන්නනවා. දැන් ඉහලින් ඉහලට අවස්ථාවෙන් අවස්ථාවෙන් මේ තත්තුවෙන් සත්තුට වගේ ඉහලට ගිය අවස්ථාවක්. දැන් අලුතු තැන ශරීරයට සුවේ දැනුනාද ඒක බලන්න ඕනේ. ප්රීතිය දැනුනද සුඛය දැනුනද එතකොට වෙන් කරගත්තේ කොතන ඉන්නේ? දැන් ධ්යානංග පහ වෙන් කරන්න ඕනේ එනවා.
이제 살펴봐야 할 것은, 그 사람이 넷째 samādhi까지 간다는 방식으로 본 것만을 내보이고 있다는 점입니다. 단계에서 단계로, 층에서 층으로 올라간 것입니다. 그런데 그 새 자리에서 몸에 sukha가 느껴졌는지 살펴야 합니다. pīti가 느껴졌는지, sukha가 느껴졌는지. 그렇다면 가려낸 것은 어디에 있습니까? 이제 다섯 jhānaṅga를 가려내야 합니다.
ධ්යානංග පහ වෙන් කරනකොට දැන් අපි ගිය සමාධියෙන් අපිට වෙන් කරන්න පුළුවන්. දැන් ඉහළ පත්කට ගියා වගේ දැනිලා හිත ඉහළට ගිහිල්ලා නවතිනවා. ඊළඟ මතකවට ගිහිල්ලා ආය නවතිනවා. පළවෙනි සත්තුවට ගියාම එහෙනම් සවිතක්ක සවිචාර ප්රීති දුක ඒකක්තා කියන ධ්යානංග පහ විග්රහ කරන්න පුළුවන් ඉන් දැනෙන්න ඕනේ.
다섯 jhānaṅga를 가려낼 때 우리가 들어간 samādhi에서 가려낼 수 있어야 합니다. 위쪽 층으로 간 것처럼 느껴지고 마음이 위로 올라가 멈춥니다. 다음 층으로 가서 또 멈춥니다. 첫째 층에 갔다면 savitakka, savicāra, pīti, sukha, ekaggatā라는 다섯 jhānaṅga를 풀어낼 수 있어야 하고, 그것이 느껴져야 합니다.
එහෙනම් ප්රීතියයි සුතියයි දැනෙන්න ඕනේ විශේෂයෙන්. එතකොට ප්රීටියයි සුකයයි දැනුනහම ඒ ප්රීටිය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ මේ ශරීරයේ අස්සක් මුල්ලක් නෑහර ප්රීතියට සුතයෙන් දෙමායනාව දැන් අපි උදට ගියා වගේ දැනුනාට පත් වෙට ශරීරයේ අස්සක් මුල්ලක් නැහට ප්රීතියෙන් සුඛයෙන් ප්රෙමායන ස්වභාවය දැනෙන්නේ කොහොමද දැනෙනවද හිතලා බලන්න ඕන
그러니 특히 pīti와 sukha가 느껴져야 합니다. pīti와 sukha가 느껴질 때, 붓다께서 가르치신 것은 이 몸에 구석 한 곳 빠짐없이 pīti와 sukha로 젖어 든다는 것입니다. 그런데 위로 올라간 것처럼 느껴질 뿐이라면, 몸 구석구석이 pīti와 sukha로 젖어 드는 그 성품은 어떻게 느껴집니까? 느껴지기는 합니까? 생각해 보아야 합니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ ප්රථම ධ්යාන සමාධිය ගැන දේශනා කරන පෙනෙනවා අ ඔය නාන්න ගන්න ඒ කාලේ ගන්නවා ඉතර කර හදුම් කොන් කොට දේවල්ගේ මැටි ඔහොම ගොම එක දේවල් අරන් එතර අඹනවා. පැට දාලා අඹලා අපි මිරිස් අරණාව වාගේ මිරිස් ගුලිය හදනවා වගේ එක්තරා නාන සුදු ගුලියක් හදනවා. මේක අඹලා ඉන් ත්තකින් සිද්ධහම මේ ගුලියම වතුරෙන් සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ. හැබැයි වතුර අහගෙන වැස් වෙන්නෙත් නැහ. මේ අත්තක් මුල්ලක් නැහට වතුරෙන් ුත් වෙලා තියෙන්නේ කොහොමද එරු වගේ. ප්රථම ධ්යානයේදී මේ කය පරීටියෙන් සුඛයෙන් අන්න ඒ ආකාරයෙන් අත්සක් මුලක් නෑහට තබිලා හිටිය සුකයලා පැතිරිලා හිටිය.
붓다께서 첫째 jhāna samādhi에 대해 가르치신 것을 보면 이렇습니다. 옛날에는 목욕할 때 여러 가루와 흙 같은 것을 가져다 물을 부어 반죽해, 우리가 고추 반죽 덩이를 빚듯이 목욕용 하얀 덩이를 빚었습니다. 이것을 물로 반죽하면 덩이 전체가 물에 고루 젖어 있지만 물이 흘러나오지는 않습니다. 구석 한 곳 빠짐없이 물에 젖어 있는 모습이 바로 그렇습니다. 첫째 jhāna에서는 이 몸이 pīti와 sukha로 그와 같이 구석구석 젖어 있고, sukha가 퍼져 있습니다.
එතකොට ඒක තියෙන්නේ කය තුළයි. දැන් ඉහළට යාමත් තුළ නෙමෙයි [උගුර කෑරීම] එතකොට අපි හිතලා බලන්න ඕනේ ඉහළට යනවයි කියන එක සමාධියක්. ධ්යානය කියන එක අර ප්රීතිය සුඛය මුළු කය තෙමාගිය සුවයෙන් කය දැනි දැනි තියෙන්න ඕනේ.
그러니 그것은 몸 안에 있는 일입니다. 위로 올라가는 것은 몸 안의 일이 아닙니다. [헛기침] 그러니 생각해 봐야 합니다. 위로 올라간다는 것은 하나의 samādhi입니다. jhāna란 pīti와 sukha가 온몸을 적셔, 그 편안함으로 몸이 생생히 느껴지는 상태여야 합니다.
එහෙම දැනෙනවාද? බලන්න ප්රශ් දුන්න කෙනා කියන්නකෝ
그렇게 느껴집니까? 물음을 낸 분이 말해 보십시오.
ඒ භාවනා කරන වෙලාවේදී කුඩට ගියාම ප්රීතිය සුඛය කයට දැනෙනව ශරීරය නොදැනී යනාව එතකොට ප්රීතිය සුඛය දවන්න කොහනටද
(물은 이) bhāvanā를 하는 동안 위로 올라가면 pīti와 sukha가 몸에 느껴집니다. (스님) 몸이 느껴지지 않게 되면, 그때 pīti와 sukha는 어디에서 느낍니까?
දැන් කයටියයි සුතයයි ශරීරය නොදැනි ගියහම දැන්න කියද
pīti와 sukha가 있다는데 몸이 느껴지지 않게 되었다면, 무엇으로 안다는 것입니까?
ශරීරය දැනින්න නැතුව ඈ ඈහලේ කරද කය තන් දැන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ධ්යානය නයේදී කරජ කය ප්රීතිය සුඛය කරජ කයන්නේ වස්තුවේ කය වතුවේ කය ප්රීතියෙන් සුඛයෙන් තිබිලා හිටෙනවා. පස්සක් මුල්ලක් නෑ. එතකොට දැන් අපි හිතන එක ගත්තහම මාමිතයි. මේ ප්රථම ධ්යානයේදී ඇති වෙන්නා වූ පීති සුඛය කායකයි.
jhāna에서는 karaja kāya, 곧 물질로 된 이 몸이 pīti와 sukha로 가득 찬 채로 있습니다. 빈 구석이 없습니다. 그러니 우리가 생각하는 것을 놓고 보면, 첫째 jhāna에서 일어나는 pīti와 sukha는 몸으로 느끼는 것입니다.
ඔය කායික සීති සකය කියන එක කය දැය නැතුව නැතුවහම ඔයට අහවාදෙන හිතන පාන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මොකද බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු යම් ධ්යානංගල ස්වභාවයක් ඇත්නම් ඒ බෙන් හැටියට එනවද කියලා අපි බලන්න ඕනේ.
왜냐하면 붓다께서 가르치신 jhānaṅga의 성품이 있다면, 그것이 그 말씀대로 오는지 우리가 살펴봐야 하기 때문입니다.
සමාධිය අර විදිහට එනවා. ඔව් කය දැන්නේ නැතුව ගිහිල්ලා හිත උඩට ගියාම අපිට එහෙම සමාධියක් තියෙනවා. එතකොට අපිට අට ප්රීතිය සුඛය දැනන්නේ කරකයි සෙමාන. ප්රීතියටිය සුඛය අපිට ප්රථම ධ්යානය නැතුව අපි කොහොමද ඉන්නේ හරයක්. එහ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර ප්රථම ධ්යානයට මේ කරදය ප්රීතියෙන් සුඛයෙන් අර කියන ආකාරයෙන් එනී යනවා. ඒක වැටගෙන.
samādhi는 그런 식으로 옵니다. 그렇습니다, 몸이 느껴지지 않게 되고 마음이 위로 올라가는 samādhi가 우리에게 있습니다. 그렇다면 pīti와 sukha는 어디에서 느낍니까? 첫째 jhāna 없이 pīti와 sukha를 가진다는 것이 무슨 뜻이 있겠습니까. 붓다께서 가르치신 대로라면 첫째 jhāna에서는 이 몸이 pīti와 sukha로 말씀하신 그대로 젖어 듭니다. 그것을 알아야 합니다.
එතකොට ඒ කිව්ව ප්රීතියයි අපි දැනගන්න පුළුවන් මනස මනස උදටියා කය පැත්තයි කයෙන්නේ නැතුව කියලා. එතකොට දැන් ඒකට සමාධියක්. සමාධි ඕම තරම් තියෙනවා. දැන් ප්රථම ධ්යානයේ තියෙන සවිතක්කිචාර පී සුඛ ඒකග්ගතා කියන මේදි ලැබුණ ඒ වෙලාවේදී කය හොඳට වැටහෙන අවස්ථාවක් මක්ලේ කාය වැටහෙන අවස්ථාවක්. මක්ල කය නොවැටහෙන අවස්ථාවක නොකමධ්යානයක් නැ.
그런데 그 pīti를 마음으로만 안다, 마음은 위로 올라가고 몸은 한쪽에 두고 몸 없이 안다고 한다면, 그것은 samādhi입니다. samādhi는 그만큼 많습니다. 첫째 jhāna의 savitakka, savicāra, pīti, sukha, ekaggatā를 얻은 그때는 몸이 또렷이 드러나는 때, 살과 피로 된 이 몸이 또렷이 드러나는 때입니다. 살몸이 드러나지 않는 상태에서는 첫째 jhāna가 없습니다.
අපි යන එක මේ මක්ලේ හොඳට වැටහෙනවා. ඒ මක්ලේ කය ප්රීතියෙන් සුඛයෙන් තෙමිද යනවා. ිලා හිටිනවා. අස්සක් මුල්ලක් නෑ. උඩ බැලුවත්, යට බැලුවත්, කය බැලුවත්, හත පය බැලුවත්, ඇඟිලි බැලුවත් නියපුකට මැරකම් බැලුවත් යොමු කරොමු කර බලන්න හැම තැනම පිහිටියෙන් රූපයෙන් තේවිලා. පිටියෙන්
우리가 들어가는 것은 이 살몸이 또렷이 드러나는 상태입니다. 그 살몸이 pīti와 sukha로 젖어 듭니다. 젖은 채로 머뭅니다. 빈 구석이 없습니다. 위를 보아도, 아래를 보아도, 몸통을 보아도, 손발을 보아도, 손가락을 보아도, 손톱 끝을 보아도, 마음을 기울여 보는 곳마다 모두 pīti로 젖어 있습니다.
විරෙන් විරේ කැලිගෙනා වාගේ පිහිටිය මතුවෙෙනවා. වෙන දානේ පුතේ මතුවෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ හරියට යමක රැල්ලක් නගෙනවා හරියට තුල හැුන් නගිලා කියනවාලු තීටියේ දැනවා. මූලට වැඩිපුර පේනවා. කයට සුඛය දැනවා. මුහුණ පිපුනම් බලක් වගේ ප්රීතියෙන් පිනා ගිහිල්ලා ඉන්නවා. මූලෙන ශක්තිය ආමේ ආලෝකය නැතත් ප්රීති ශක්තිය ප්රීතිය සුතයක් බවට පත් කර හැමතැනම විවිධය අසක් මුලක් නවා. දැන් මෙතන උඩෑමක් එතන සම්බන්ධියක් නැහැ.
마치 물결이 이는 것처럼, 안에서 무언가 솟아오르듯 pīti가 느껴진다고 합니다. 얼굴에 더 많이 드러납니다. 몸에는 sukha가 느껴집니다. 얼굴은 활짝 핀 꽃처럼 pīti로 피어납니다. 빛이 없더라도 pīti의 힘이 pīti와 sukha가 되어 구석구석 빠짐없이 퍼집니다. 여기에는 위로 올라가는 것과 아무 상관이 없습니다.
එතකොට දැන් අපි ලබා තියන්න ප්රථම ධ්යානය නම් බුදුරජාණන් වහන්සේ අපිට දේශනා කරපු ධර්මයෙන් පිට යන්න බැහ. ඒ ධර්මය පිටනම් ලබලා තියෙන සමාධියක් මික් ධ්යානය නෙමෙයි. එතකොට ධ්යානය දැනගන්න ඕන. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මයෙන් මුල යහපත්, නැග යහපත්, අග යහපත්, අර සහිතයි දැන් සහිතයි සරාකාරයෙන් පරිපූර්ණයි. එහෙනම් මේකේ ආය හරයක් කඩුලි ඉස්සරලා හිත තමයි අපි දන්නේ විදිහක් නෙමෙ. එන් බුදුරජාණන් වහන්සේ ප්රථම ධ්යානය ලැබෙන්න මෙහෙමයි කිව්වා නම් ඒ විදිහටම ලැබෙන්න ඕනේ. එහෙම නැත්නම් ඒක ප්රථම ධ්යානය නෙමෙයි සමාධියක් ලබායි තිය. යම් යම් සමාධියක්. සමාධි ලබන්න පුළුවන්.
그러니 우리가 얻은 것이 첫째 jhāna라면 붓다께서 가르치신 dhamma 밖으로 벗어날 수 없습니다. 그 dhamma 밖이라면 얻은 것은 samādhi이지 jhāna가 아닙니다. 그러니 jhāna를 알아야 합니다. 붓다께서 가르치신 dhamma는 처음도 좋고 중간도 좋고 끝도 좋으며, 뜻을 갖추고 글을 갖추어 모든 면에서 완전합니다. 그러니 우리가 짐작하는 식이 아닙니다. 붓다께서 첫째 jhāna는 이렇게 얻는다고 하셨다면 바로 그렇게 얻어야 합니다. 그렇지 않다면 그것은 첫째 jhāna가 아니라 어떤 samādhi를 얻은 것입니다. samādhi는 얻을 수 있습니다.
ධ්යාන වින්තර කරනකොට මේ කල්ද කරීතියෙන් සුඛයෙන් සෙමායන පළවෙනි ප්රථම ධ්යානයේ සූතී ධ්යානංගයයි සුඛ ධ්යානංගයයි අපි කොහොමද ගන්නේ කරන්නේ කොතන ඉන්නේ එතකොට අර ඒක මානුකූලව ධ්යානය නෙමෙයි ලැබිලා තියෙන සමාධි ලැබිලා තියෙන්න දැන් ඕක ගහක් පටලවා ගන්නම් මේ සමාධිය ධ්යානයි කියන එක පටලවා ගන්න ඒකයි මේ වෙලා තියෙන්නේ.
jhāna를 풀어 말할 때, 몸이 pīti와 sukha로 젖어 드는 첫째 jhāna의 pīti jhānaṅga와 sukha jhānaṅga를 우리는 어떻게 얻고 있고, 어디에 있습니까? 그렇다면 그것은 말씀에 맞는 jhāna가 아니라 samādhi를 얻은 것입니다. samādhi와 jhāna를 뒤섞어 버린 것, 그것이 지금 벌어진 일입니다.
සමාධියේ වෙන එකක් ධ්යානය තව එකක්. ධ්යානය ඉහාත්ම සුඛ විහරණයහාත්මය ඒ කියන්නේ මේ ඉන්න ජීවත් වෙලා ඉන්න තත් කලුවේ
samādhi는 하나이고 jhāna는 또 다른 것입니다. jhāna는 diṭṭhadhamma sukhavihāra, 곧 지금 이 삶에서 편안히 머무는 것입니다.
හේතු වෙන විතරා පළවෙනි කොට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ප්රීති සුඛ ඊළඟට ප්රීතිය වෙනකොට මුළු ශරීරයම සුඛයෙන් තියෙන අය යන අවස්ථාවලක් දෙවෙනි අවස්ථාවල වෙනවා. තවත් මේ කරේ අත්හැරුනේ නැහ දෙවෙනි දැහැන්න එනකොට දෙවෙනි දැහැ පෙලා තියෙන්නේ හරියට වැහි වැස් වැහැලා. පහ වැහි වැහැලා හිටක් පෑවට පස්සේ උල්පක් හැදිලා පෑවට පස්සේ. ඉතින් වතුර වැහි වතුර එකතු වෙන්නේ. මොනවා හරි ඇලකාරල්ලින් හරි වතුර එකතු වෙන්නෙන්නේ නැ. නමුත් ලිඳක පොගුණක වතුර කට්ටමට පිරිලා ඉච්චල පවතිනවා. වතුර බැහැලා. මෙන්න මේ වගේ මේ ශරීරය සුඛයෙන් සෙමා ගිහිල්ලා සුඛය පවතිනවා. ප්රීතිය පවතිනවා. අර කර්මස්ථානය මේ විග්රහ මෙනෙහි කරනකොට ඒකනේ. දැන් කර්මස්ථානය මෙනෙහිනො කර හිටියා අර ප්රීතියයි සුඛයයි ඒක නොනැවතියි පිහිලා හිතිනවා ඒක සමාධියෙන් නැගි.
pīti와 sukha가 있고, 다음으로 pīti가 이어지면서 온몸이 sukha로 가득한 상태가 둘째 단계로 이어집니다. 그래도 몸을 놓아 버리지는 않습니다. 둘째 jhāna에 대해 말씀하신 비유는 이렇습니다. 비가 내려 고인 물도 아니고, 개울로 흘러들어 모인 물도 아니며, 샘이 솟아 우물이나 못에 물이 가장자리까지 가득 차 고요히 머무는 것과 같습니다. 이와 같이 이 몸이 sukha로 젖어 sukha가 이어지고 pīti가 이어집니다. kammaṭṭhāna를 떠올리고 있을 때 그렇습니다. kammaṭṭhāna를 떠올리지 않고 있어도 그 pīti와 sukha는 끊이지 않고 이어집니다. 그것은 samādhi에서 생긴 것입니다.
විවේකං පරීති සුගං ඉස්සෙල්ලා. සවිතක්කං සවිසාරං විවේකං පරීති සුඛය තදපාතා සින්තං එතකම ධ්යානය ඉන්නේ එහෙමනා විවේකයෙන් හටගන්න කීය ධ්යානය තියෙන්නේ සමාධිසං ප්රීතිකම් සමාධිය ඉන්න එකෙත් ජ දැනවන්නාවූ පරීති රූපය එතකොට ඒකෙදී ඒකම අරමුණු කළ හැරා. ඒ ප්රීතියම යහලි සිහි කර ඒ දුතෙන්ම හලි සිහි කර තව කය වැටහෙනවා. කය වැටහෙනවා නිසා කයෙන් අහලාට යන්නේ නෑහැ තර.
먼저 vivekajaṃ pītisukhaṃ입니다. ‘savitakkaṃ savicāraṃ vivekajaṃ pītisukhaṃ paṭhamaṃ jhānaṃ’, 곧 첫째 jhāna는 홀로 떨어짐(viveka)에서 생겨납니다. 둘째 jhāna는 samādhijaṃ pītisukhaṃ, samādhi에서 생기는 pīti입니다. 그때는 바로 그것을 대상으로 삼습니다. 그 pīti를 다시 떠올리고 그 sukha를 다시 떠올립니다. 그래도 몸은 드러나 있습니다. 몸이 드러나 있으니 몸에서 벗어나 다른 데로 가지 않습니다.
තුන්වෙනි දැහැදි පෙලා තියෙන්නේ හරියට නෙළුම් පොහොත්ුවක්. මානුරු පොහොත්තුවක්. ඒ වගේ වතුරම මේම ලක පොහොත්ුවක්. වතුරේ මැදක් ඇදිලා. තියෙනකොට ඒ පොහොත්තුවත් ජලයෙන් පෙත් වෙලා. ජලයෙන් වට කරලා තියෙනවා. කොහොමද දැනෙන්නේ ඒ විදිහට මේ කය අර මේ සුඛයේ සිත් වෙලා. ඒ වගේම සුඛයෙන් වට කරලා පවතන විදිහත් ස්වභාවයක් දෙන්න. හරිය තියන්නේ සුයක්මත්වය. සුවකට කිරණක් මුළු ශරීරය වට කරා. හිතටම දැනෙනවා උඩ යට වට හැමතැනම සුවක පින්කින් තමා වට කරලා ඉන්න. හරියට යමක් ඉමක් උත්සා ඉන්නවා වාගේ ඒ පති පිරන ශක්තිය අපි උස්සගෙන ඉන්නවා වගේ දැනෙන්න. ඉන්නේ කොහෙද බලපුහම ඉන්න ආසනය වැටහෙකෙන්න. ඉන්නේ සුවය. හරියට සුව කදන්යක් නැද්ද ඉන්නේ. උඩී අටින් වටින් හැම තැනින්ම සුවයෙන් වට වෙලා අන්න සෘතියක් ධ්යානය වැටහන.
셋째 jhāna의 비유는 연꽃 봉오리입니다. 물속에 잠긴 연꽃 봉오리가 물 한가운데 있을 때 그 봉오리는 물에 젖어 있고 물로 둘러싸여 있습니다. 그와 같이 이 몸이 sukha에 젖고, sukha로 둘러싸여 있는 성품을 느껴야 합니다. 편안함의 빛살이 온몸을 감쌉니다. 위, 아래, 둘레 어디나 편안함의 방울들로 자신이 감싸여 있다고 마음에 느껴집니다. 마치 무언가가 나를 들어 올리고 있는 듯, pīti 가득한 힘이 나를 떠받치고 있는 듯 느껴집니다. 어디에 앉아 있는지 보면 앉은 자리가 느껴지지 않고 편안함 속에 앉아 있습니다. 마치 편안함의 덩어리 안에 있는 것 같습니다. 위로, 아래로, 둘레로 사방이 편안함으로 감싸여 있습니다. 그렇게 셋째 jhāna가 드러납니다.
චතුරක් ධ්යානයට යනකොට ඒ සුයෙ හිමවාගේ සුදු සුදු ආලෝකයක් මතුවෙලා. අඟ පසන් එකක්වත් පේන්නේ නැති. සුදු රෙතකින් ඉේ පටන් දෙපතුලට වැරුවොහොමද ඒ මේ අඟ පසක නොපෙනෙන්නේ? අර සුදුරයෙක්ගෙන් වහපු කය වැටහෙන්නේ කොහොමද? මෙන්න මේ විදියට දුලෝකයකින් වර කරලා මුළු ශරීරය අඟ පසන්ග නොදැනීම ආලෝකයක් හැටියට දැනෙන අවස්ථාවකට එනවා.
넷째 jhāna에 이르면 그 편안함이 눈처럼 하얀 빛으로 드러납니다. 몸의 어느 부분도 보이지 않습니다. 머리부터 발바닥까지 흰 천으로 덮었다면 몸의 부분들이 어떻게 보이겠습니까? 흰 천으로 덮인 몸이 어떻게 드러나겠습니까? 이와 같이 온몸이 빛으로 감싸여, 몸의 부분들이 느껴지지 않고 빛으로만 느껴지는 상태에 이릅니다.
ඉතින් ඔයන් දැන් ඔය තියෙන්නේ සතුට දායයෙන් කටුන් තටුවට මනස ඉහලා යනවෙනවා මිසක් අර හතරවෙනි තටුවට ගියාත් අර සුද්දු ආලෝකය තියෙනවද අර කිසිදුර එහුව අ හා සමාන වසඟ වැහුවා අහ සමාන ස්වභාවයක් මතු වෙනවද ඒ මතු වෙන්නේ නැත්නම් බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධ්යානය එතකොට අපි ඒක ධ්යානයක් කියන්නේ කොහොමද
그런데 지금 말하는 것은 기쁨 속에 마음이 이 층에서 저 층으로 올라가는 것일 뿐입니다. 넷째 층에 갔을 때 그 하얀 빛이 있었습니까? 흰 천으로 덮은 것 같은 성품이 드러났습니까? 그것이 드러나지 않는다면, 붓다께서 가르치신 jhāna라고 어떻게 말할 수 있겠습니까?
ඒවා සමාධි ඔය සමාධි වඩලා හුරු වුනාට පස්සේ ඒ කිව්ව විදිහටම හිට හිටලා ඒ ආකාරයෙන් ශරීරයේ දැන් තමන් අදහස දුන්න හැටියට සමාධියක් මත් වෙනවා සමයට ඇදිලා හිටිනවා. සමාධි කියන්නේ ඒකයි. දුන්නේ මොන සමයක්ද ඒ සමයට ඇදින හිටීමට කියනවා සමාධි
그것들은 samādhi입니다. samādhi를 닦아 익숙해진 뒤에는 말한 그대로 머물고 또 머물러, 자기가 마음에 준 생각대로 몸에 samādhi가 일어나 그 자리에 끌려가 머뭅니다. samādhi란 그것입니다. 주어진 어떤 자리(sama)든 그 자리에 끌려가 머무는 것을 samādhi라 합니다.
මේ ප්රථම ධ්යානය යම් ආකාරයක්ද ප්රථමධ්යාන ඒ හරියට දැක්ක නම් ප්රථම ධ්යාන සමයට ඇදිලා හිටපුම කියනවා ප්රථම ධ්යාන සමාධි.තියක් ධ්යානයේ යම් සමයක් නැ නම් ඒ සමයට ඇදිලා හිටපුම දුතිය ධ්යාන සමාධි. දිියක් ධ්යානය ලස්සනක් තියෙන්න ඕන ඒ ලස්සනට ඇදිලා හිතනවා වෙන දිහාට විසින්න නැ ඒ තුළ තියෙන්නත් ඕනේ. එහෙම තිබුනොත් දෘතියි අධ්යාන සමාතිය අධ්යානය ලස්සනත් මතු වෙන්න ඕන. පෘථී අධ්යානයට හිට ගිහිල්ලා එතන නැවතිලා තියෙන්නත්. එතකොට තෘතිය ධ්යාන සමා චතුත්ත ධ්යාන ලස්සන ආව අර මුළු ශරීරය වෙන්නට පේන්නේ ආලෝක එදික් විතරයි. තියෙන්නේ කොහෙද බලපුවහම තියෙන දෙයක් අහවා ඉන්නවා කියන්න බැ. අතපය බකුරු කරගෙන හිටිය දිග ඇරගෙන හිටිය එහෙම වෙනසක් හොයන්නත් බැ. අතපය තියෙනවද බලම අතපය නැහැ. එහෙම යන්ගෙන් නිගමනය කරන්නත් බැහ. තමා වෙනවට තියෙන්නේ එකම එළි කතක් විතරයි. එළි කතක් තියෙනවා. තියෙන්නේ කොහෙද කියලා බලුහුවහම තියෙන තැනක් කියන්න බැ. පොළොවේද තියෙන්නේ, අහසෙද තියෙන්නේ එහෙම කියන්න බැහ. නමුත් තමන්ට වැඩෙනවා එකම ඉපක්. එලියක් විතරයි. මෙන්න මෙතෙන්ට ආවොත් චතුර ධ්යානින් ඒ සමිස ඇදිලා හිටපු හාමුදු චතුර ධ්යාන සමාධිය
첫째 jhāna가 어떤 것인지 그대로 보았다면, 그 첫째 jhāna의 자리에 끌려가 머무는 것을 첫째 jhāna samādhi라 합니다. 둘째 jhāna의 어떤 자리가 있다면 그 자리에 끌려가 머무는 것이 둘째 jhāna samādhi입니다. jhāna에는 그 고유한 모습이 있어야 하고, 마음이 그 모습에 끌려가 다른 데로 흩어지지 않고 그 안에 머물러야 합니다. 그러면 둘째 jhāna samādhi입니다. 셋째 jhāna도 그 모습이 드러나야 하고, 셋째 jhāna에 이르러 거기 머물러야 합니다. 그러면 셋째 jhāna samādhi입니다. 넷째 jhāna의 모습이 오면 온몸 대신 빛 덩어리만 보입니다. 어디에 있는지 보아도 무엇이 있다고 말할 수 없습니다. 손발을 오므리고 있었는지 펴고 있었는지 그런 차이도 찾을 수 없습니다. 손발이 있는지 보아도 손발이 없습니다. 그것으로 무언가를 짐작할 수도 없습니다. 자기 대신 오직 하나의 빛 덩어리만 있습니다. 어디에 있는지 보아도 어느 자리라고 말할 수 없습니다. 땅에 있는지 하늘에 있는지 말할 수 없습니다. 그러나 자신에게는 오직 하나의 빛만 드러납니다. 여기에 이르러 넷째 jhāna의 그 자리에 끌려가 머무는 것이 넷째 jhāna samādhi입니다.
ඔය සමාධිය හතර ඔයට ක්රම බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මයට අනුකූලව ඒක නිකායේ මෙතනට පැහැදිලිව විග්රහ කරලා තියෙනවා සමාධි ලක්ෂණ. ඉතින් ඔය ලක්ෂණ වලින් අනුකූල නොවන්න සමාධි පෝටි ප්රකෝටි කව තියෙනවා. හොඳ පැත්තේ සමාධියක් තියෙනවා නරක පැත්තේ සමාධිය තියෙනවා. දැන් මෙන්න මේ වගේ න සමාධි වලින් පුද්ගලයෙකුට පුළුවන් මනෝමය කයකින් අහක් වෙලා දිය හැටියට යන්න. මනෝමය කයකින් ගියා නේද? එයා මනෝ ලෝකය කයකට ගියා. දැන් හීන ලෝකය අයිතින් යනවා වාගේ හීන ලෝකය මේ මනෝ කයෙන් මනෝ ලෝකය නිර්මාණය කියන ඒක ඇවිදින්න යන්න පුළුවන්. හැබැයි ඒක සමාධියක්. ඒක ධ්යානයක් න.
이 네 samādhi는 붓다께서 가르치신 dhamma에 맞게 Nikāya에 samādhi의 특징으로 분명히 풀이되어 있습니다. 그 특징에 맞지 않는 samādhi는 셀 수 없이 많습니다. 좋은 쪽의 samādhi도 있고 나쁜 쪽의 samādhi도 있습니다. 이런 samādhi로 어떤 사람은 manomaya kāya로 빠져나가 마음대로 다닐 수 있습니다. manomaya kāya로 갔지요? 그는 마음의 세계로 갔습니다. 꿈의 세계로 들어가듯, 이 마음의 몸으로 마음이 지어낸 세계를 돌아다닐 수 있습니다. 그러나 그것은 samādhi이지 jhāna가 아닙니다.
අර බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ මනෝමය විදි ඒකනේ. තමන් භවාගත ලෝකයකට තමන්ගේ හිතේ ඇහීන ලෝකය අයිතින්න යනවා. එතකොට කය දැන් කය පැත්තක තමන් ගියා වගේ. මේ වගේ අවස්ථාවලදී අපි දකින්න ඕනේ ඒක චතුත්ත ධ්යානයෙන් එහාටයි මනෝමයදිය. මනෝමය කියන්නේ හරියට සමාවාගේ මේ ඉන්න ලෝකේ ඇවිදින්න යන්න පුළුවන්.
붓다께서 가르치신 manomaya iddhi가 그것입니다. 자기가 어떤 세계로, 자기 마음속 꿈의 세계로 들어갑니다. 그러면 몸은 한쪽에 두고 자기가 간 것처럼 됩니다. 이런 경우에 우리가 알아야 할 것은, manomaya iddhi는 넷째 jhāna 너머에 있다는 것입니다. manomaya로는 이 세상을 돌아다닐 수 있습니다.
මනෝ නිරුද්ධියනා එක මනෝගය මේ කය පැත්තට කියලා. මේ කයෙන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වෙන් කය මේ කයෙන් ගිහිල්ලා වරිතාව යනවා වගේ යන්න පුළුවන් එකක්. නමුත් දැන් හඟුව දෙනෙකුටු ලබලා තියෙන්නේ ඒවට බලපුවහම කයෙන් ගියා කියනවා. මේ තියෙන්නේ මේ ලෝකය.
이 몸에서 다른 몸이 빠져나가 가듯이 갈 수 있는 것입니다. 그런데 지금 많은 이들이 얻었다는 것을 보면, 몸에서 빠져나갔다고 말할 뿐 그것은 이 세계의 일입니다.
ඒ මනෝ ලෝකය ඒ මනෝ ලෝකය ගිහිල්ලා මනෝ ලෝකය දෙව්තාව හම්බ වෙනවා කියනවා ඉතින් ඒකෙන් ගියේ කතා කියනවා. දැන් මේකට පැරණි කතාවක් තියෙනවා ඔය වේදයේ තියෙන කතාව. අන්ය යෝගී යෝගීන් මේ ඔය භාවනා කරනකොට ඔහොම අවස්ථාවකට පත් වෙනවා. මෙන්න මේ වෙලාවේදී හරියට මේ මනෝමය කයකින් ගියාවගේම අවස්ථාවක් එනවා. හැබැයි ඒගොල්ලෝ ඒකට කියනවා මේක රැවැත්තුිලා. මේක විෂ්ණුමායා කියලා.
그 마음의 세계로 가서 거기서 신들을 만난다고 하고, 그렇게 갔다며 이야기를 늘어놓습니다. 여기에 얽힌 옛이야기가 있습니다. Veda에 나오는 이야기입니다. 다른 요기들도 bhāvanā를 할 때 그런 상태에 이릅니다. 그때 manomaya kāya로 가는 것 같은 상태가 옵니다. 그런데 그들은 그것을 두고 ‘이것은 속임수다, Viṣṇu의 māyā다’라고 합니다.
විෂ්ණුමායා කියලා කියන්නේ ඒගොල්ලෝ ඒකට අහුවෙන්න එපා කියලා. මේ විෂ්ණ මායාව එනවා කියලා උපක්රමයක් වශයෙන් ඒගොල්ලෝ මොකද කරන්නේ? ඇයි යථාර්ථය දැනගෙන නෙමෙයි පස්සේ අදහසක් අරගෙන වටේටම ගිනි ගොඩක් ගහනවා. ගිනිකොඩේ මැදට වෙනවා මේගොල්ලෝ ඒ කියන්නේ වටේට ගිනි ගිනි වලක් මැති මේගොල්ලෝ විදිහට භාවනා කරනවා. මොකද මේ විස්්ම මායාවට ගිනිසි හින්දා එන්න බැහ කියයි එක්තරා දෘෂ්ටියක්. මායාව පෙන්නන්න මේම බලවේගොලට එන්න විදිහක් නැහැනේ. නඉන්ද හින්දා. එතකොට මට ඒකෙන් ගෙහිල්ලා භාවනා කළ හැකි තමයි නිගම තිය.
Viṣṇu의 māyā라고 하는 것은, 거기에 걸려들지 말라는 뜻입니다. Viṣṇu의 māyā가 온다고 하여 그들은 어떤 수를 썼을까요? 실상을 알아서가 아니라 어떤 생각을 붙들고 둘레에 불을 피웁니다. 불 무더기 한가운데 들어앉아, 둘레를 불 구덩이로 두르고 bhāvanā를 합니다. 불 때문에 Viṣṇu의 māyā가 들어올 수 없다는 어떤 견해 때문입니다. māyā를 보여 줄 힘들이 불 때문에 들어올 길이 없으니, 이제 안심하고 bhāvanā를 할 수 있다는 결론이었습니다.
ඉතින් ඒ කතාවේ තියෙනවා දැන් ඔහොම එයා භාවනා කරගෙන ඉන්නකොට එක්කෙනෙක් එයා හම්බවෙන්න ආවා. ඇයි ලැබුවලු මොකද විනිවඩක් ගහගෙන වටේද මායාවලින් තේරෙන්න කිව්වා. දැන් එයා මනෝ ලෝකේ මනෝ කයකින් මේ කියන්නේ. විෂ්ණු මායාවෙන් බේරෙන්නේ. විෂ්ණ්මායා දැකලා තියෙනවාද මේ වඩ මම දැකලා නෑ කියලා. එහෙනම් වින්න මහත්තයකලා විෂ්ණුමායාව පෙන්නන්න පුළුවන්.
그 이야기에 따르면, 그가 그렇게 bhāvanā를 하고 있을 때 누군가 그를 만나러 왔습니다. ‘왜 둘레에 불을 피워 놓았습니까?’ 하고 묻자 māyā에서 벗어나려고 그런다고 했습니다. 이제 그는 마음의 세계에서 마음의 몸으로 이 말을 하는 것입니다. ‘Viṣṇu의 māyā에서 벗어난다고요? Viṣṇu의 māyā를 본 적이 있습니까?’ ‘본 적은 없습니다.’ ‘그러면 오십시오, 제가 Viṣṇu의 māyā를 보여 드리지요.’
ඒ පාර එයා දියා පස්සේ අර කය එතන එයා නම් මනෝ කයකින් තමයි මේ මනෝමය කයකින් ිියේ ඇහැට සමාධියෙන් ලැබූ කය නෙමෙයි මේ කියන්නේ. මේක එක්තරා විදිට මානසිකත්වයක්. සීන ලෝකයක් හා සමාන මානසිකත්වයක්.
그래서 그는 따라갔습니다. 몸은 거기 그대로 두고, 마음의 몸, manomaya kāya로 간 것입니다. samādhi로 얻은 몸을 말하는 것이 아닙니다. 이것은 일종의 마음 상태, 꿈의 세계와 같은 마음 상태입니다.
මේකෙන් ගියාට පස්සේ මොකද කරන්නේ දැන් මෙයා එක යනව දුර ගමනක් අධිපාරිතියක කියලා මහා ප්රධාන පාරෙන් ගිහිලා අඩිපාරිතිය ගිහිල්ලා මෙහෙම විශාල වතුර විපාසයක් ආව. මේ යනකොට එයා කියනව මට හරි වතුර තිබ්බා. ඉතින් එහෙනම් යම්කො තාටත්තුර යනකොට හම්බ වේ වතුර පොත දෙනා නන් ගිහිල්ලා එක්ක යනකොට ඒක තැන්තිය තියෙනවා පොඩි පැලක්. පැහැක පැලක් පේනවා. අර තියන ගෙදර බිහිලා වතුර තික් ගිහිලා ඉන්න බිහිලා ඉන්න මම මෙතන ඉන්නම් වෙනකන්.
그렇게 가서 어떻게 되었을까요? 둘이 먼 길을 갔습니다. 큰길로 가다가 오솔길로 접어들어 가는데, 그가 몹시 목이 마르다고 했습니다. 그러자 그 사람이 ‘그럼 갑시다’ 하고 함께 가다가 저기 작은 오두막 하나가 보였습니다. ‘저 집에 들어가 물을 마시고 쉬십시오. 당신이 돌아올 때까지 나는 여기 있겠습니다.’
ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ වතුර බණ දෙක ගියාම ලස්සන කාන්තාවක් ඉන්නයි. ඒ බැලි. එයා බොහෝම හොඳට ගෙනහලා වතුර එකක් ගෙනක් දුන්නා. දැන් මෙයාට හිතෙනවා මොරකද මම ඇයි ආපහු යන්නේ මේ කාන්තාව දැකලා. මෙයා බොහොම මට දෙෙන් ගත යුතු. මෙයාගේ විවාහ කරද කියලා අහපු හාරවා නෑහ කියලා. මාතඑක විවාහ වෙන්න කැපවා කැමතියි කියලා.
그래서 물을 얻으러 갔더니 아름다운 여인이 있었습니다. 그 여인은 아주 상냥하게 물을 가져다주었습니다. 그는 생각합니다. ‘이 여인을 보았는데 내가 왜 돌아가야 하나. 이 여인을 아내로 맞아야겠다.’ 결혼했느냐고 묻자 아니라고 했고, 그와 결혼하고 싶다고 했습니다.
ඒපාරට මොකද කරන්නේ දැන් එයා ඒක ඉඳලා ඒක කාන්තාවත් එක විවාහ වුණා. දැන් කල්පනා කරනවා අර මනුස්සයා පස්සෙන් ගියොත් එහෙම අර විෂ්ණමායයා බලන්න කිව් මේ නැති වෙනවා. ඒ මනුස්සයා යන ගිහා ගියාය එක් නැහ. මම මෙතන ඉන්නවා කියා මේ භාර්යාවත් එක්කලා අර මනෝ ලෝකේ ඉඳලා දරුවෝ දෙන්නකුත් උපන්න.
그래서 그는 거기 머물며 그 여인과 결혼했습니다. 그리고 생각합니다. ‘그 사람을 따라가면 Viṣṇu의 māyā를 본다던 일은 그만두게 되겠지. 그 사람은 가 버렸을 테고, 나는 여기 있겠다.’ 그렇게 이 아내와 함께 그 마음의 세계에서 살며 아이도 둘 낳았습니다.
දැන් අවුරුදු ගක්යා මේක විතර හිටපු හැටිය තමයි මෙයාට වැටෙන්නේ. අර ගෑනේ මොකද කරන්නේ? ඊට පස්සේ පුළුවන් තරම් බින්න පටන් ගා. නින්දා කරන්න පටන් ගා. බහිනකොටම මම වාගේ කාලේ මේ ගෑණි උගුලට මම අකුණානේ. අපරාධි මම විණමායා බලන්න කිය එක මට කරගන්නත් බැරි වුණා. එයා හිටියා නම් එහෙම මම ඒකෙන් ඒකවක් කරගන්නවා මට ඒක කරගන්න මගේ වැඩේ කරගන්න නැති වුණා. දැන් මම මොකද කරන්නේ? මම යනවා යන්න කොහොමහරි ආයෙ යන්න ඕනේ බලන්න හොයාගාගන්න කියලා යනකොට අර යයි හැරයක් අර කිව්වේ ක අනේ මම සමා මෙහෙම යන්න ගියා. එහෙන් මේ ඔබ ඉන්දිය ගමන එන්න බැරින්නම් ආ කමක් නෑහ දැන් ආපහු යන්න.
그렇게 여러 해를 산 것처럼 그에게 느껴졌습니다. 그런데 그 여인이 어떻게 했을까요? 그 뒤로 그를 마구 꾸짖고 욕하기 시작했습니다. 그는 생각합니다. ‘한창때에 내가 이 여자의 덫에 걸렸구나. 못난 나는 Viṣṇu의 māyā를 보라는 일조차 해내지 못했구나. 그 사람이 있었다면 그 일을 해냈을 텐데, 내 일을 이루지 못했다. 이제 어떻게 해야 하나? 어떻게든 다시 가서 찾아봐야겠다.’ 그렇게 가는데 그 사람이 다시 나타나, 자기와 함께 가지 못하겠다면 괜찮으니 이제 돌아가라고 했습니다.
එපර ලියාට පස්සේ මොකද කරන්නේ ඉතින් මට විෂ්ණු මායා පින්දු නැ. ඕක තමයි විෂ්ණු මායාව කියලා. කියලා ඉවල හිතන්න ආපහු එක්ක ආවා. ඇයි බලනකොට එයාට තියෙනවා කිරිගොඩම එයාගේ ශරීරය භාවනා ඇහුවෙන් තියෙනවා. ආ දැන් ටික ඇතුලට යන්න. ඊයාට පස්සේ නැහරු බල මෙයා දැකලා තියෙන්නේ මනෝමය හීනයක් නොවනවා ඔය ඊට වඩා මහා හීනක්. අන්න විෂ්ණු මායා
그 뒤에 그가 ‘나는 Viṣṇu의 māyā를 보지 못했습니다’ 하자, ‘그것이 바로 Viṣṇu의 māyā입니다’ 하고 그를 다시 데려왔습니다. 보니 그의 몸은 불 무더기 가운데 bhāvanā 자세로 그대로 있었습니다. 그는 다시 그 몸으로 들어갔습니다. 그가 본 것은 manomaya의 꿈이라기보다 그보다 더 큰 꿈이었습니다. 그것이 Viṣṇu의 māyā입니다.
දැන් තවා භාවනා කරන්න ගිහිල්ලාකම් ධ්යාන හම්බවුණා. මේ ධ්යාන ලබාගෙන ගිය මනෝමේ විදියක් නෙමෙයි මේ. මෙන්න විෂ්ණු වායා කියන උපචාර දැහැන් වල උපචාර අවස්ථාවකදී පුද්ගලයා රැවටෙන. එයා අද මේ වගේ තත්වයන් අදත් පෙන්නලා. ඔය බොහෝ අය ඔය වගේ ලෝක වලට යනවාය මනෝ මේකයි. මෙහෙම ක්රමයක් තියෙනවා. ඉතින් මේවා මායාවල්.
bhāvanā를 하러 가서 jhāna를 얻었다고들 하지만, 이것은 jhāna를 얻고서 가는 manomaya의 방식이 아닙니다. 여기 Viṣṇu의 māyā라고 하는 것은 upacāra jhāna의 upacāra 단계에서 사람이 속는 것입니다. 오늘날에도 이런 상태들을 내보입니다. 많은 이들이 그런 세계로 간다고 하는데, 그것이 마음으로 가는 것입니다. 이런 방식이 있습니다. 그러니 이것들은 환영입니다.
ඒ මායාවල්ව රැවනානහම මොන විදිහටත් මේකෙන් බේරෙද හිටෙන්නේ. ඒ ඔක්කොම කියන්නේ බොරු මම නම් ඒකාන්තයේ මට සමාධිය වැලා තියෙන්නේ මට ඔක්කොම හරි. ඔතනමයි හිතේ. ඕක තමයි මහා භයානකම තියෙන්නේ. ඊට පස්සේ කවදාවත් ගණන් ගන්නේ නෑහැ අර කර්මස්ථානාකාරය කියන දේ දැනන් ගන්නේ නැහ. එයාට හොරෙන් හරි අර වැඩි කරනවා. කරලා හිටාමු මොකද වෙදෙන්නේ අර අමාරු වැඩෙනවා. දැන් මේක හුඟාක්මේ අපේ භාව අපි මේ භාවනාව දෙනකොට සමහර අය ඔය තත්ත්වයන්ට පත් වෙනවා ලැබිච්ච දැෙනවා. ඒ සමාධියට හිතේ හිටලා ලබාගත්ත දැහැත් පිරිසවා ගන්න. ඊට පස්සේ දැහැන්න සමවදින්නත් බැහැ. අර සමාධියෙන් සමාධි ඉඳගත්තක තමයි යන්නේ ඕක ඕ වගේ සිද්ධි තියෙන්නේ
그런 환영에 속고 나면 어떻게 거기서 벗어날 수 있겠습니까? ‘그건 다 거짓말이다, 나는 틀림없이 samādhi를 얻었다, 나는 다 옳다’는 생각에 머물러 버립니다. 그것이 가장 위험한 것입니다. 그 뒤로는 kammaṭṭhāna의 바른 방식이라는 것을 결코 돌아보지 않고 배우려 하지도 않습니다. 남몰래 그것만 더 키웁니다. 그렇게 지내다 보면 어려운 것이 자라납니다. 우리가 bhāvanā를 가르칠 때도 많은 이가 그런 상태에 이르러 무언가를 얻었다고 느낍니다. 그 samādhi에 마음이 붙박여 버리면 얻었던 jhāna를 맑게 하지도 못하고, 그 뒤로는 jhāna에 들지도 못합니다. 그 samādhi로만 가게 됩니다. 그런 일들이 있습니다.
ආනන්ද මෛත්රී හාමුදුරුවෝ එක්තරා කාන්තාවකට තරුණ කාල උන්වහන්සේගේ කරුණ කාල භාවනාවක් උන්වහන්සේගෙන් භාවනා ගත පති පතිසක් කටය කාන්තාවක්. කෑ ගල පැත්තේ දෙව කාන්තාවක් දැන් මෙයා භාවනා කර හිටපුවහම ඉතින් මනුස්සයන්ගේ ස්වභාවය මේ කියන්නේ සෘජ්ජාන ස්වභාවය හැටිය. මෙයාට මේ භාවනාවේ අර වගේ යන්න පුළුවන් අවස්ථාවක් කියලා එයා ගියා. උදාහසනා කියා. ගිහින් බලමු ලස්සන මල්වත්තකට ගිය. බලනකොට ආනන්ද මෛත්රී හාමුදුරුවොත් මල්ලවත් තියෙනවා. භාවනා කරන්න නෙමෙයි විදි සිටිට තියෙන්නේ වෙන දිහා ආනන්ද හාමු තුළ තමන්ගේ ස්වාමී පුරයා කරගන්නවා. මල්වක් ෙන්න. ඉතින් එයත් එක්කලා ඒ මල්ලත්තේ ජීවත් වෙලා කය හතරක් සමාධි ඉඳලා අපහුවෙනවා. ආය සැරයක් මොකද කරන්නේ දවස ගාන පැය හතරක් එයා භාවනාව ගෙදර කට්ටිය ඔක්කොම හිතනවා පුදුම විදිහට භාවනාව කරලා තියෙන කෙනෙක් නෙ. අර සරණ කාලයම ගත කළේ ඔය භාවනාව අන්තිමට එයා මොකද කරන්නේ? ඒ ලෝකෙට ගියාට පස්සේ ගර්මිනිය ගැවිත් වෙලා. ඒ දරුවෝ දෙන්නඑක හම්බවුනාද වේල දැන් මෙයා දරුව බලන්න යනවා. අර ලෝකේ ඉඳගෙන නිසා භාවනා හජා කය හතර සලයි දරුවොත් එකත් විඳිලා තමයි ඉන්නේ.
Ānanda Maitreya 스님이 젊으셨을 때 어떤 여인에게 bhāvanā를 가르치셨습니다. 그분에게 bhāvanā를 배운 Kegalle 쪽의 여인이었습니다. 그 여인이 bhāvanā를 하다 보니, 사람의 성품이란 원래 그런 것이라, 이 bhāvanā로 어딘가로 갈 수 있겠다 싶어 가 보았습니다. 가 보니 아름다운 꽃동산에 이르렀는데, 거기에 Ānanda Maitreya 스님도 계셨습니다. bhāvanā를 하시는 것이 아니라 딴 일을 하고 계셨고, 여인은 꽃동산에서 Ānanda 스님을 자기 남편으로 삼았습니다. 그렇게 그 꽃동산에서 그와 함께 살다가 네 시간쯤 samādhi에 있다가 돌아옵니다. 다시 날마다 네 시간씩 bhāvanā를 하니, 집안 사람들은 모두 그녀가 놀랍도록 bhāvanā를 잘하는 사람이라고 여겼습니다. 젊은 시절을 내내 그 bhāvanā로 보냈습니다. 마침내 그 세계에서 아이를 배게 되었고, 아이 둘을 낳았습니다. 이제 그녀는 아이들을 보러 갑니다. 그 세계에 머물며 네 시간씩 bhāvanā를 하면서 아이들과 함께 즐기며 지냈습니다.
මනෝ නෑ. මනෝ ඔය මනෝමිය නෙවෙයිද ඔ මනෝ රැමතිලා මනෝ ලෝකයට වැටෙන හැටි. මනෝ මුලාවක් ින්න ඒ මනෝ මුලාවක් කියලා වැටහෙන්නේ නැහැ. ඒක තමයි දැන් අපි හීන ලෝකේ ගිහි මේ හීනයක් පේන්නේ කියලා අපිට වැටහෙන්නේ නැහැනේ. අන්න ඒවා කියක්. ඒ කියන්නේ පේන හීන හැබැහින් පේනවා. එහෙම අවස්ථාවක් ඔය කියන්නේ. ඉතින් මෙතනට ගිහිලටම් අන්තිවරට මේ මරණාසන්න කාලේ වෙනකොට මෙයාට ගතින් විස්තා පහල වුණා. මහ කැලෑවකුයි තිරිසන් පිරිසකුයි තියෙනවා. තිරිසන් තිය. දන් මෙයා ඇදෙන්න නම් තිරිසන් උප්පත්තිය. දැන් භාවනාවක් එනම් එහෙම එකක් ඉන්න. ඊරිසම් උපතමා මෙයා ඇදෙන්න යන්නේ.
그것은 마음의 일이 아니겠습니까? manomaya가 아니겠습니까? 마음에 속아 마음의 세계로 떨어지는 모습입니다. 마음의 미혹에 빠져 있으면서도 그것이 미혹이라는 것을 알아차리지 못합니다. 꿈의 세계에 가 있을 때 우리가 지금 꿈을 꾸고 있다는 것을 알아차리지 못하는 것과 같습니다. 꿈이 생시처럼 보입니다. 그런 상태를 말하는 것입니다. 그러다 마침내 죽음이 가까워지자 그녀에게 gati nimitta가 나타났습니다. 큰 숲과 짐승 무리가 보였습니다. 짐승으로 태어나는 쪽으로 끌려가게 된 것입니다. 그런 bhāvanā가 있으니 그렇게 됩니다. 그녀는 짐승으로 태어나는 쪽으로 끌려가고 있었습니다.
ඉතින් මෙයා මෙලොවදී කතා කරනවා කවුරු හරි ආවොත් කොළොම පැත්තට යන ආරුව කවුරු හරි මට කියාල්ල. මොකටද ආනන්ද මෛත්රී හාමුදුරුවෝ කමා කරගන්න ඕනේ ම දැන් ඔහොම කතාවක් තියෙන. ඒ මට ඕක ආරන් වනවා. ආනන්ද මෛත්රිය හාමුදුරුවෝ කමා කරන්න ඕනේ. ඕක මා පුදුම කතාවක් මේ කියන්නේ.
그래서 그녀는 이 세상에서 ‘누구든 오면 Colombo 가는 길을 좀 알려 주세요. Ānanda Maitreya 스님께 용서를 빌어야 해요’ 하고 말했다고 합니다. 그런 이야기가 있었습니다. 그 이야기가 제게 들려왔습니다. ‘Ānanda Maitreya 스님께 용서를 빌어야 한다’니, 참으로 이상한 이야기입니다.
යම් භික්ෂූන් වහන්සේ නමක්ගින් එහෙම සිද්ධයක් වුනා නම් කමා කරන්න නෙම එයත් එක්කලා යන බගුලක යන්න. අපාගත වෙන්න එයා පාරාදිකා වෙලා ඉන්නේ. එහෙමනම් මම කියන්නේ ආනන්ද මෛත්රී හාමුදුරුවෝ පාරාදිකා වෙලා ඔහොම එකක් වුණා කියලා මම ඕකේ දන්නවා තියෙනකොට ඔය වෙච්ච චිට්පියක් නෙමෙයි ඔයගොල්ලන්ටයි වැරදිලා තියෙන්නේ. ආනන්ද වරිය හාමුදුරුවෝ ගැන රැක හිතන්න යන්න එපා. ඔය පිළිබඳව ඕක ඒ තැනත් දිගේ මනෝ සංකල්පයක් මතුවිච්ච හැටිය. ඉතින් ආනන්ද හාමුදුරුවෝ කමා කරන්නේ නෙමෙයි තමාගේ තමාගේ තිබුණ අදහස හත දාගන්න. ඉතින් මම දන්නේ නැහ කොහොම කරන්න විදිට කියලා. ඉතින් එහෙම කියලා එයට කිය මම කිව්වා අහන්න කියලා. ඕක ආනන්ද හාමුදුරුවන්ගේ ස්වභාවික සිද්ධියක් නෙමෙයි. එයා මනෝමය වශයෙන් එයා හදාගත්ත එකක් නීද කියන නඑකන් අහන්න පුළුවන්. එහෙම එකක් තමයි එතකොට මගේ බලන්න දැන් ඔයගොල්ලෝ කොහෙද හිටියේ? ගෞගලෝ හිතාගෙන හිටිය ආනන්ද මෛත්රිය හාමුදුරුවන්ගෙන් මේ වගේ සිද්ධියක් වුනා කියලා කොතනම් අපරාධයක්.
어떤 스님에게 그런 일이 있었다면 용서를 빌 일이 아니라 그 사람도 함께 나쁜 곳으로 떨어질 일입니다. 그는 pārājika가 되어 있을 테니까요. 그래서 저는 말했습니다. Ānanda Maitreya 스님이 pārājika가 되어 그런 일이 있었다고들 하는데, 제가 알기로 그것은 실제로 일어난 일이 아니고 여러분이 잘못 안 것이라고. Ānanda Maitreya 스님에 대해 그릇되게 생각하지 마십시오. 그것은 그 일을 두고 마음의 지어냄이 떠오른 것입니다. 그러니 Ānanda 스님께 용서를 빌 일이 아니라 자기가 품었던 생각을 바로잡아야 합니다. 어떻게 해야 할지 모르겠다기에, 그녀에게 이렇게 물어보라고 했습니다. ‘그것은 Ānanda 스님께 실제로 일어난 일이 아니라, 당신이 마음으로 지어낸 것 아닙니까?’ 하고 물어볼 수 있습니다. 그렇게 말해 주었습니다. 그런데 여러분은 어디에 있었습니까? Ānanda Maitreya 스님에게 이런 일이 있었다고 여기고 있었다니, 얼마나 큰 잘못입니까.
ඉතින් ඒ නිසා මේ වැරදි ආකල්පට බහින්න එපා මේ වගේ දේවල් මනෝමය වශයෙන් සිද්ධ වෙනවා දැන් බලන්න මෙන්න මේ වගේ දේවල් තමයි අදත් මේ පෙන්නන්නේ මේ මනෝමය කයෙන් මම ගියා. මට දැන් මෙහෙම ශක්තියක් තියෙනවා. ධ්යානයට පත්වෙලා මම හිතෙන්ට ගියා. දැන් මේ වගේ මහා පුදුම මුදලාවකට පතෙනවා මානසික මුලාවකට ඒ නිසා මේ බේරෙන්න ඕනේ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ යමක් ධ්යානයයි කියලා ධ්යානයේ ස්වභාවයක් පෙන්නවා නම් අපි දැක්කා දැනුළ ඒ ධ්යාන ස්වභාවය අපිට පෙනෙන්න ඕන. ඒ ලක්ෂණ මතුවෙන්න ඕනේ. දැන් මේ කර කය ප්රීතියෙන් සුඛයෙන් සෙමා යනවා කිව්වනම් ප්රථම ධ්යානයේ द्තියා ධ්යානයදී. මේ කරය නොබෙනියන නොදැනී යන ප්රථම ධ්යානයක් द्තියා ධ්යානයක් නැහ. මස්ලේ කය කර දැකයි කිව්වේ මස්ලේ කය මේ මස්ලේ කය නොපෙනියන නොදැනී යන ප්රථම ධ්යානයක් ද්ිය එයා ධ්යානයක්න. දැන් අර වගේ අර මනෝමය කයෙන් ගියාට පස්සේ මස්ලේ කයක් තියෙනවාද කියලා දකින්න බැහැ තමා.
그러니 이런 그릇된 생각에 빠지지 마십시오. 이런 일들은 마음으로 일어납니다. 오늘날에도 이런 것들을 내보입니다. ‘나는 manomaya kāya로 갔다. 나에게는 이런 힘이 있다. jhāna에 들어 마음대로 갔다.’ 이렇게 엄청난 미혹, 마음의 미혹에 빠집니다. 그러니 여기서 벗어나야 합니다. 붓다께서 무엇을 jhāna라 하시며 jhāna의 성품을 보여 주셨다면, 우리가 보고 아는 그 jhāna의 성품이 우리에게 드러나야 하고 그 특징이 나타나야 합니다. 첫째 jhāna와 둘째 jhāna에서 이 몸이 pīti와 sukha로 젖어 든다고 하셨다면, 이 몸이 보이지 않고 느껴지지 않는 첫째 jhāna, 둘째 jhāna는 없습니다. 이 몸이란 살몸을 말한 것입니다. 살몸이 보이지 않고 느껴지지 않는 첫째 jhāna나 둘째 jhāna는 없습니다. 그런데 manomaya kāya로 가 버리고 나면 살몸이 있는지조차 알 수 없습니다.
දැන් හීන ලෝකේ හීනෙන් ඉන්නකොට අපිට පේනවද මස්ලේ කයක් තියෙන බව අපිදහත් නෑ හොඳට කම්මැලිගට ගුරියාගේ ඉන්න පිහලා හීන පේනකොට හින ලෝකේ ඉන්නවා මක්ල කයක් තියෙන බව එයාට දැනෙනවද කවුර එයාගේ ඇඟා හොල්ලලා යනවා. එයා දන්නවද ඒවත් දන්නේ නැ. නමුත් එයා ධ්යාන ලබද නෑ හොඳ ගොර කම්මැලිකමට හොඳට බුදියන කාල කන්න කෙනි ඉදගිත් ඔය කිය වෙනවා. කූඩක්දහැන්ද? එයා මනෝමය ලෝකය යන්න බැ. ඉතින් මේ වගේ මේ මනෝ තල තියෙනවා.
꿈의 세계에서 꿈꾸고 있을 때 우리에게 살몸이 있다는 것이 보입니까? 우리도 모릅니다. 게으르게 푹 잠들어 꿈을 꾸는 사람은 꿈의 세계에 있으면서 자기에게 살몸이 있다는 것을 느낍니까? 누군가 그의 몸을 흔들고 가도 그는 압니까? 모릅니다. 그렇다고 그가 jhāna를 얻었습니까? 아닙니다. 게으르게 실컷 잠자는 사람도 그런 것을 겪습니다. 그런 이가 jhāna에 든 것입니까? 그는 manomaya 세계로 가지 못합니다. 이처럼 마음의 층들이 있습니다.
ඒ මනෝ තල වලට පිහිටීම ඔය ආකාරයෙන් සිද්ධ වෙනවා. දැන් මේක වෙනම කරන ධ්යානය කියන්නේ තව ඒකා. ධ්යානයේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ඒ දහම් සාරට ආවේ නැත්නම්. ඒක ධ්යානයක්. හැබැයි පුරුදු කර ගත්තට පස්සේ අපිට ඔය වගේ අවස්ථාවලත් ඔයට පත්වෙලා ශරීරයෙන් දැන් ඉහළට යනවා ඉහළට යනවා කියලා නිහකම් ගත්තහ ශරීරය උඩට ගියා වගේම දැනෙනවා. ශරීරය මනෝමය කයකින් උඩට ගියා වගේ ඊට පස්සේ අඩු සුවයකිනුත් ඉන්නවා. සුවයෙන් කියන්නේ කය කය නොපෙනෙන අර මනෝමය කයෙන් සුවය එහෙම මෙහෙකනුත් ඉන්නවා. නමුත් ඒක ප්රීති ධ්යානංගවත් සුඛ ධ්යානංගවත් නෙමෙයි.
그런 마음의 층에 머무는 일은 그런 식으로 일어납니다. jhāna라고 하는 것은 이와는 다른 것입니다. jhāna에서 붓다께서 가르치신 dhamma의 알맹이에 이르지 못했다면 그것은 jhāna가 아닙니다. 다만 익숙해지고 나면 우리도 그런 상태에 이르러, ‘몸이 위로 올라간다, 위로 올라간다’고 마음을 정하면 몸이 정말 위로 올라간 것처럼 느껴집니다. manomaya kāya로 위로 올라간 것처럼 느껴지고, 그 뒤에는 어느 정도 편안함 속에 머뭅니다. 몸이 보이지 않는 그 manomaya kāya의 편안함 속에 머물기도 합니다. 그러나 그것은 pīti jhānaṅga도 sukha jhānaṅga도 아닙니다.
ආයි උන්වහන්සේ තමයි පෙන්නන්නේ මේ නාහේ ළඟයි, ඇහැ ළඟයි, නළ ළඟයි හිමුදුනේ යන එකක්.
그 스승이 보여 주는 것은 바로 이것입니다. 코끝에, 눈에, 이마에, 정수리로 올라가는 것.
එ මම දන්නේ නැ කායද කියලා උන්වහන්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේගත් එකද කාය කත ම්වේචනය කරන්නේ නැහ බුද්ධත්වය.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නැත්තින් උන්වහන්සේ තමයි ඕක පෙන්නන්නේ. ඕක පෙන්නලා ඊට පස්සේ උඩින් විහල් තැනට පෙන්නෙනවා කය අරූපයේ තියෙනවා ඒක මේ රූපය හක් කරලා අරූපයට ගියා. ඒක තමයි විහල් පිහිට ගියා වගේ දැන්නේ කියලා. අන්තිමට අත් සමාපත්ති වෙලා කියලා කියනවා ඒගොල්ලක් ඉතින් හරි ඉතින් ඒ ෝල පිරිසන ඒ පිරිස වෙන එකක් පෙන්නන්නේ. ඉතින් මේවා ලබන්න බොහොම දේසතියෙන් පුළුවන්. ඒක බැරි කමක් නෑ. හැබැයි මේ එකක්වත් මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ ලෝභ ද්වේශ මෝහ අරමුණ වලින් අහක් වෙලා නිවන මුල් කරගත්ත පුද්ගලයා ලෝභක්යට ද්වේශක්ඛයට මෝහක්යට හිත පිහිටෙනවා.
그분이 그것을 보여 주고 나서 그 위로 트인 자리를 보여 줍니다. 몸이 arūpa에 있다, 이 rūpa를 떠나 arūpa로 갔다, 그래서 트인 곳에 머문 것처럼 느껴진다는 것입니다. 마지막에는 aṭṭha samāpatti가 되었다고들 합니다. 그 무리가 보여 주는 것은 그와는 다른 것입니다. 이런 것은 아주 쉽게 얻을 수 있습니다. 얻지 못할 것도 없습니다. 그러나 그 어느 것도 붓다께서 가르치신 것이 아닙니다. 붓다께서 가르치신 것은, lobha, dosa, moha의 대상에서 벗어나 nibbāna를 앞세운 사람은 마음이 lobha의 다함, dosa의 다함, moha의 다함에 자리 잡는다는 것입니다.
ඒ ලෝභක්ඛය, ද්වේශක්ඛතය, මෝහක්ය කියන්නේ නිවන. නිවන කරා ඇති යන පුද්ගලයාට අලෝභ, අද්වේශ, අමෝහ ගුණයෙන් තුළින් තමයි ඇදලා යන්නේ. සෝභක්ඛය, ද්වේශක්ඛයන මෝහක්. අන්න ලෝභය නිසා දැවුණා නම්, ද්වේශය නිසා දැවුණා නම්, හිර වුනා නම්, මෝහය නිසා දැවුනා නම්, හිර වුනා නම් ඒ ස්වභාවයෙන් තමයි මේ කය ඇතුරු කරෙන්න අපේ හිතේ. හිත දැවෙනකොට, තද වෙනකොට, හිර වෙනකොට අර සුවේ දැනෙන්නේ නෑහැ. නිදහස් සුවේ දැනෙන්නේ නෑ කයට කය රාගහයට පත්වෙලා ඉන්නවා. එක විදිහට ඉඳගෙන ඉන්න අමාරුයි. වෙහෙස වෙනවා. එතකොට මේ කයේ අලෝභ, අද්දේශ අමෝහ සහගතව මානසිකත්වය නැගෙනකොට මේ කයම ඒ අලෝභයෙන්, අද්දේශයෙන්, නමෝහයෙන් නැගෙන සුවයෙන් තෙත් වෙනවා. මෙන්න මේ නිසා මේ කය පැහැදිලිව පෙනි පෙනි තියෙද්දී. නිදහස් ප්රීතියකුත් ඒ නිදහසත් එක්ක නැගෙන්නා වූ සුවයකින් මේ කය වට කරගන්නවා. මේ කය අස්ක් මුල්ලක් නැ ඒ සුවයෙන් ගිහින් හිටිනවා. එතකොට ඇහැ ඇරලා බැලුවත් අපිට ඉන්න පුළුවන් ඒ සුව. දැන් ඔය කියන ක්රමට ඇහැරලා ඉන්න පුළුවන්.
lobha의 다함, dosa의 다함, moha의 다함이 nibbāna입니다. nibbāna로 가는 사람은 alobha, adosa, amoha의 덕을 통해 끌려갑니다. lobha 때문에 타고 dosa 때문에 타고 조여들고, moha 때문에 타고 조여들면, 그 성품 때문에 이 몸과 우리 마음이 그렇게 됩니다. 마음이 타고 굳어지고 조여들 때는 편안함이 느껴지지 않습니다. 자유로운 편안함이 느껴지지 않고 몸이 뻣뻣해져, 한 자세로 앉아 있기 힘들고 지칩니다. 그런데 alobha, adosa, amoha를 띤 마음 상태가 일어나면 이 몸이 바로 그 alobha, adosa, amoha에서 피어나는 편안함으로 젖어 듭니다. 그래서 이 몸이 또렷이 보이는 그대로, 자유로운 pīti와 그 자유와 함께 피어나는 편안함으로 이 몸을 감쌉니다. 이 몸이 빈 구석 없이 그 편안함에 젖어 머뭅니다. 그러면 눈을 뜨고 있어도 우리는 그 편안함 속에 머물 수 있습니다. 그런 방식으로는 깨어 있는 채로 머물 수 있습니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නවා මම ළඟ බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුගමනය කරන අ උච්චායන මහාසායන තුනක් ගැන විග්රහ කරලා. දිව්ය උච්චානයයි මහාසායනයයි මම පරිහරණය කරනවා කියලා එක්තරා බමනෙකුට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒකෙන් පළවෙනි උච්ඡාසයනය මහා සයනය හැටියට උසාසුන් මහාන් කියලා අදින් කතා කරන වචනයට ගත්ත වචනයක්. මම විවේදේකව අරණ්ය කුක්මල් පුන්යාකාර වන ස්ථාන වල විවේකව වාදී වෙලා හොළ ටිකක් අකුලාතු ටිකක් හරි පොළ ටිකක් හරි එකතු කරලා දාලා පුංචි ආසනයක් හදාගෙන මම ඕකේ වාඩි වෙනවා. මෙවන්නා වූ මම මෙසේ ප්රථම ධ්යානයට සමවදිනවා. ඒ ප්රථම ධ්යානයෙන් යුත්ත මාගේ ඉඳගැනීමක් ඇත්ද හිටීමක් ඇත්්ද ගමන් කිරීමක් ඇත්ත නිදා ගැනීමක් ඇත්්ද මෙන්න මේ කටයුතු හතර මම සතර ඉරියව් පවත්වනවා ප්රථමධ්යානය. මෙන්න මේකමයි ඵලවැනි දිව්වේ මේ උච්චාසයනයයි මහාසයනය. දැන් එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේට ප්රථමධ ධ්යාන විදිලා ඉඳගන්න පුළුවන්, ගිටගන්න පුළුවන්, ගමන් කරන්න පුළුවන් මිදාගන්න පුළුවන්. සතර ඉරියව්ව අත තියෙන සැම ිියව්වක්ම පවත්වන්න පුළුවන්. එහෙනම් ප්රථම ධ්යානයෙන් යන්නත් පුළුවන් එන්නත් පුළුවන් ඔක්කොම කරන්න පුළුවන්.
붓다께서는 높고 큰 자리(uccāsayana mahāsayana)에 대해 풀어 보여 주십니다. ‘나는 하늘의 높고 큰 자리를 쓴다’고 붓다께서 어떤 브라만에게 말씀하셨습니다. 여기서 높고 큰 자리라는 말은 그 브라만이 쓰던 말을 그대로 가져다 쓰신 것입니다. ‘나는 홀로 숲이나 나무 밑, 빈 곳에 가서 앉는다. 풀이나 잎을 조금 모아 작은 자리를 만들어 거기 앉는다. 그런 나는 이렇게 첫째 jhāna에 든다. 첫째 jhāna를 갖춘 채 내가 앉든, 서든, 걷든, 눕든, 이 네 가지 몸가짐을 첫째 jhāna로 이어 간다. 이것이 첫째 하늘의 높고 큰 자리다.’ 그러니 붓다께서는 첫째 jhāna를 누리며 앉을 수도, 설 수도, 걸을 수도, 누울 수도 있고, 네 가지 몸가짐 모두를 이어 가실 수 있습니다. 그러니 첫째 jhāna로 가고 오고 무엇이든 할 수 있습니다.
එසේම මාගේ සවිතක්ක සවිචාරයන් තොරව විවේකයෙන් හටගත් පේ දුක සමාධියෙන් හටගත් පේ දුක හැටි දිියත් ජයට සමවදු ඒවන් ආවුගේ ඉඳගැනීමක් ඇත්ද හිතක් ඇත්්ද ගමන් කිරීමක් ඇද නිදා ගැනීමක් ඇත්ද ඉරියව් පැවැත්වීමක් ඇත්්ද මේ මගේ දෙවෙනි දිව්යමය උච්ඡායනයයි මහා
‘또한 나는 vitakka와 vicāra 없이, samādhi에서 생긴 pīti와 sukha가 있는 둘째 jhāna에 든다. 그렇게 든 내가 앉든, 서든, 걷든, 눕든, 몸가짐을 이어 간다면, 이것이 나의 둘째 하늘의 높고 큰 자리다.’
එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නන්න ද්තියක් ජායක සර වැදිලා ඉඳගන්නත් පුළුවන් හිටගන්නත් පුළුවන් ගමන් කරන්නත් පුළුවන් මිදාගන්නත් පුළුවන් ඉරියව්ව පවත්වන්නත්
그러니 붓다께서 보여 주시듯, 둘째 jhāna에 들어서도 앉을 수 있고, 설 수 있고, 걸을 수 있고, 누울 수 있고, 몸가짐을 이어 갈 수 있습니다.
එසේ වූ මාගේ පෘතඥායන්ට සමැදීමක් එ. ප්රීතියෙන් ප්රීතියේ විරාගයෙන් ඒ උපේක්ෂා සහගත සති පාරිශුද්ධියෙන් යුද්ධ බනියක් සම වැදින මගේ ඉඳගැනීමක් ඇත්්ද හිතක් ඇත්්ද ගමන් කිරීමක් ඇත්්ද නිදා ගැනීමක් ඇද්ද එරියව්ව පැවැත්වීමක් ඇත්ද මේ මගේ තුන්වෙනි දිව්යමය උච්චාසනයයි මහාපය
‘또 내가 셋째 jhāna에 드는 일이 있다. pīti에서, pīti가 바래어 사라짐으로써, upekkhā와 함께하는 sati의 맑음을 갖춘 jhāna에 든 내가 앉든, 서든, 걷든, 눕든, 몸가짐을 이어 간다면, 이것이 나의 셋째 하늘의 높고 큰 자리다.’
ඒ ප්රීතියේ විරාගයෙන් පුතයෙන් සංසිඳීම උපේක්ඛා අති පාරිශුද්ධියෙන් යුද්ධ වන්නා වූ චිත්ත ප්රසාදයෙන් යුද්ධන්නා වූ චතුරත්තයට සමවද එතන්නාවූ මාගේ ඉඳගැනීමක් ඇද හිටගැනීමක් ඇත්ද ගමන් කිරීමක් ඇද නිදා ගැනීමක් ඇද්ද ඉරියව් පැවැත්වීමක් ඇත්්ද හතරව දිව්වේමේ විච්චා සනයි මහාසයි. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නන ආකාරයෙන් ප්රථම ධ්යානයට සමදිලා, ද්තිය අධ්යානයට සමදිලා, තෘතිය ධ්යානයට සමදිලා චතු ධ්යානය සමිදිලා ඉඳගන්නත් පුළුවන් ඉඳගන්නත් පුළුවන් යන්නත් පුළුවන්, එන්නත් පුළුවන් ඔක්කොම කරන්න පුළුවන්.
‘pīti가 바래고 sukha마저 가라앉아, upekkhā와 sati의 맑음을 갖추고 마음의 맑은 믿음을 갖춘 넷째 jhāna에 든 내가 앉든, 서든, 걷든, 눕든, 몸가짐을 이어 간다면, 이것이 넷째 하늘의 높고 큰 자리다.’ 그러니 붓다께서 보여 주시는 대로라면, 첫째 jhāna에 들어서도, 둘째 jhāna에 들어서도, 셋째 jhāna에 들어서도, 넷째 jhāna에 들어서도 앉을 수 있고, 가고 올 수 있고, 무엇이든 할 수 있습니다.
දැන් මනෝමය ඉතියෙන් 999ක් මවලා තමාත් ටිකක් වියි හිටියත් චුල්ල පන්තක හාමුදුරුව. දැන් මවාගෙන ඉන්නකොට ඔක්කොමත් ඒ ඉරද්ධි බලයෙන්ම ඊධ ඥානය මවලා හැමතෙනාම ඉන්න කට්ටිය සමහර අය මේ අතු ගානවා. සමහර අය මේ මච සූරුවෙත්ම් කරනවා. ඒක සමහර අයගේ පාත්ර නමලා තියෙනවා හෝදලා තියෙනවා. ඔක්කොම කරනවා වැඩස්. අස් පස් කරනවා. දැන් ඔහොම එකක් මවාගෙන හිටියා. දැන් අභිඥා පාටක චතුරතයට සම වැදිලානේ යෝටිය කරන්න. ඔය වෙලාවට මේ ඇහුවා දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගා හාමුදුරුවෙන් තව ඉන්නවා පන්සලේ ගිහිච්ච. ඒපාර බලපු මහා ගොඩක් ඉන්නවා කියලා ගිහිල්ලාපහුගතර. එතන චුල්ල පන්තක හාමුදුරුවෙක් ඉත්. එවර ස්වාමී චුල්ලපන්තක හාමුදුරුවෝ කවුද පොඩි හාමුදුරුවන්ගෙන් අහනවා. ඔක්කොම එකලා මම චිල්ල පන්තක. ස්වාමීන් හොයාගන්න බැහැ ඔක්කොම එක වාගේ එක ගානමයි එක විදිහමයි හැටලු අත්ත එහෙමමයි. ඔක්කොම එකට මම තුළ පන්දෙන තියෙනවා. ඒ වරිම නැවතත් ආපවගි කරා. ආයෙත් ගිහිල්ලා හන්න කවුද චුල්ල පන්තල කියන්නේ? මම චුල්ල පන්ද කියලා ඉස්සෙල්ලා එක්කෙනෙක් කියලා කියන්නේ. අන්න එයා බලාගන්න අල්ලගන්න එයා අනි අය ඊට පස්සේ කියන්නේ. ඒ අනික අය ඕනේ ඒ ඉස්සෙල්ලා මම තුළ පන්දක අරන් ඉඳ ඒවා වහර කියනකොටම එයාගේ අල්ලගන්න කිව්වා ගිහිල්ලා. ඉතින් බලා කිය මම තුළ පට කිව්වා එක කියනකොටම දැක්කා කිව්වේ ඒකා. අනිත් අය පස්සේ ගි. තියෙනකොටම කිහර අතින් අලගත්තා අර අනි නවයක් නගලා.
Cūḷapanthaka 스님은 manomaya iddhi로 999명을 지어내고 자신도 그 속에 함께 있었습니다. 그렇게 지어낸 채로, iddhi의 힘으로 만든 이들이 곳곳에서 일을 했습니다. 어떤 이는 비질을 하고, 어떤 이는 청소를 하고, 어떤 이는 발우를 씻고, 저마다 일을 하며 정돈했습니다. 그렇게 지어내고 있을 때 그분은 abhiññāpādaka 넷째 jhāna에 들어 그 일을 하고 있었습니다. 그때 붓다께서 절에 다른 스님들이 더 있는지 물으셨습니다. 심부름 간 이가 가 보니 엄청나게 많은 스님이 있다고 와서 아뢰었습니다. 거기 Cūḷapanthaka라는 스님이 있었습니다. 그래서 ‘Cūḷapanthaka 스님이 누구입니까?’ 하고 물었습니다. 그러자 모두가 한꺼번에 ‘내가 Cūḷapanthaka입니다’ 했습니다. ‘스님, 찾을 수가 없습니다. 모두 똑같고, 생김새도 하는 짓도 다 같습니다. 모두가 자기가 Cūḷapanthaka라고 합니다.’ 그러자 다시 보내시며, 가서 ‘누가 Cūḷapanthaka입니까?’ 하고 물어 맨 먼저 ‘내가 Cūḷapanthaka입니다’ 하는 이를 붙잡으라고 하셨습니다. 다른 이들은 그 뒤에 말한다는 것입니다. 그래서 가서 물었고, ‘내가 Cūḷapanthaka입니다’ 하고 맨 먼저 말한 이를 보자 손으로 붙잡았습니다. 그러자 나머지 999명은 사라졌습니다.
දැන් මේ සිද්ධියේදී හොඳයි වැදගත් දෙයක් තියෙන්නේ. අභිඥාපාතක චතුනයේ ඉන්නේ. මේ හාමුදුරුවන්ට කවුද චුල්ල පන්තක හාමුදුරුව ඉඳගෙන ඇහුන්නේ නැද්ද මම චුල්ල පන්තක කියලා චතුර ධ්යානලා උත්තර දුන්නේ නැ. එහෙනම් ඇහුන්නේ නැද්ද කතා කරේ නැද එහෙනම් ඔච්චර ඉහල්ලට ගිහිල්ලා චතුත්ත ධ්යානය ඉදගෙන කියන එක අහන්නත් පුළුවන් වචනය කතා කරන්නත් පුළුවන්. න්න චතුරය දැන් මේ බුද්ධ දේශනාව තුළ අපේ ධර්මය ත්රිපිටකයේ තියෙන දහම දැන් ඔය කියන ජාතී සතුට්තක් ධ්යානට ගියාට පස්සේ පුළුවන්ද ටිය කරන්න? සලා කරන්න එහෙම තියෙනවා. ඉන්නේ කොහෙද එහෙම එකක් නෑනේ.
이 일에서 중요한 점이 있습니다. 그분은 abhiññāpādaka 넷째 jhāna에 있었습니다. ‘Cūḷapanthaka 스님이 누구입니까?’ 하는 말을 그분이 듣지 않았습니까? 넷째 jhāna에서 ‘내가 Cūḷapanthaka입니다’ 하고 대답하지 않았습니까? 그렇다면 듣지 않았습니까, 말하지 않았습니까? 그러니 그만큼 높이 올라 넷째 jhāna에 있으면서도 말을 들을 수 있고 말할 수도 있습니다. 붓다의 가르침, Tipiṭaka에 있는 dhamma에서 그런 넷째 jhāna에 들고 나서 이런 일을 할 수 있다고 하는 곳이 있습니까? 그렇게 나와 있습니다. 그와 반대되는 말이 어디에 있습니까? 없습니다.
දැන් කෝ බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නපු තුද අභිඥා ලාභීව ඉන්න අය ආකාශයේ යනකොට පෘථග්ජන පුත්තා නැත්නම් අර ආර්ය තත්ත්වයට පත් වෙච්ච නැති. ඔය ලෞකික දැහැන් ලබාගෙනත් යන්න පුළුවන්. සමහර වෙලාවට ඉස්ත්රීන්ගේ කටහඬක් අහලා පුරුල්ලා පාත් වෙනවද එතනට පවත් වෙනවල යන්න බැ.
붓다께서 보여 주신 것을 보십시오. abhiññā를 얻은 이들이 하늘을 날아갈 때, puthujjana이거나 아직 ariya 경지에 이르지 못한 이들도 세간의 jhāna를 얻어 날아갈 수 있습니다. 그런데 때로 여인의 목소리를 듣고 그리로 내려앉아 다시는 날아가지 못하게 됩니다.
එහෙනම් ඇහිලා නැති යනකම් උඩියනකොට එහෙනම් අවිඥා පාලක චතුවා ධ්යයනය බැහැලාද උඩින් ඒක ඉඳලාදැන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අවිඥා පත චතු්යනය ඉඳිලා ඉරධි බලයෙන් ආකාශයෙන් යනකොට කහඬක් ඇහනාම ඒ කනට ඇහිිලා නේද පත්තු වුනේ ඉතින් හැඟීමකුත් ඇති වෙලා නැ. තැනක් දීලාගෙන නේද පාත්. එහෙනම් හැඟීමක් පාලනය වෙලා තිබුණාද? හැඟීමට ගෝචරයා හිරු නැති කල් ගියා. හැඟීමට කොටු වෙච්ච ගාම ඒ සද්දෙත් අහලා ඒ හැඟීමටත් ඉදිරි පහළ වෙලා එතෙන්ටත් ආපහු වැටෙනවා.
abhiññāpādaka 넷째 jhāna에 있으면서 iddhi의 힘으로 하늘을 날아가다가 어떤 소리를 들으면, 그 소리가 귀에 들려서 내려앉은 것 아닙니까? 그러고 나서 어떤 느낌이 일어나 어딘가에 자리를 잡고 내려앉은 것 아닙니까? 그렇다면 느낌이 다스려져 있었습니까? 느낌의 대상이 없는 동안에는 날아갔습니다. 그런데 느낌에 갇히자마자 그 소리를 듣고 그 느낌에 끌려 거기로 다시 떨어집니다.
දැන් මේ දේශනාවේ හොඳට පැහැදිලිව මේ දැහැන් වෙලා තියීන්ගේ ස්වභාවයන් පෙන්නලා තියෙනවා. ඉතින් ඔය කියන ජාතියේ කියන දැහැන්නට ගියාට පස්සේ ඒ තියෙන කටයට ඇහෙන්නෙත් නැහැ. ඉන්න තැන දන්නෙත් නැහැ. සකායත් ඇයහෙන්නෙත් නැහැ. එහෙම එක නෙන්නේ.
이 가르침에는 jhāna에 든 이들의 성품이 아주 분명하게 드러나 있습니다. 그러니 그런 jhāna에 든 뒤에는 말하는 것이 들리지 않고, 있는 곳도 모르고, 몸도 느껴지지 않는다는 것, 그런 것이 아닙니다.
එතකොට කියන එක මොකක්ද? දැන් මෙතන්දි දැකගන්න ඕනේ අපි මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු චතුර්ත ධ්යානය කියපදු එකක්ද සිහි කරලා බලපුවහම එයාට ඕනම් ඒ දෙහැ ඉඳගෙන කතා කරන්නත් පුළුවන් අහන්නත් පුළුවන්. දැහැන්නේ ස්වභාවය සිහි කරලා බලනකොට තමන්ගේ අඟ පසඟ පේන්නෙත් නැහැ. මුකුත් නැරිකට ආලෝකය තුළ ඉන්නවා. ආලෝකයෙන් අහනවා ආලෝකයෙන්ම කතා කරනවා. ආලෝකයක්ම යනවා. ආලෝකයක්ම ඉඳගන්න.
그렇다면 무엇을 말하는 것입니까? 여기서 알아야 할 것은, 붓다께서 가르치신 넷째 jhāna가 어떤 것인지 떠올려 보면, 그는 원하면 그 jhāna에 머문 채 말할 수도 있고 들을 수도 있다는 것입니다. jhāna의 성품을 떠올려 보면 자기 몸의 부분들은 보이지 않고, 아무것도 없이 빛 속에 있습니다. 빛으로 듣고, 빛으로 말합니다. 빛이 가고, 빛이 앉습니다.
සිලලා බැලුවොත් ඉඳගත්ත ඉන්න වටිත වුනේ නැහැ. බැහැන කියලොත් කෙලෙම බැහැ. පියාන. එතකොට ටිකක් විතරයි. ඒකේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අත්දැකීම ලබාගෙන ඕක දකින්න ඕනේ. එතකොට ධ්යාන කියන්නේ ධ්යානය කියන්නේ අන්න ඒක. චතු ධ්යානයෙන් එහර කව දැහැන්නේ නැහැ. සමාධි අප්රමාණව තියෙනවා. ඉතින් ඒ නිසා ධ්යානයක් ලබාගන්නකොට ධ්යානයක් ලබා ගැනීමේදී ඔය ධ්යානංග පහළ වෙන්න ඕනේ.
그 경험을 얻어서 이것을 보아야 합니다. jhāna라는 것은 바로 그것입니다. 넷째 jhāna 너머에는 jhāna가 없습니다. samādhi는 헤아릴 수 없이 많습니다. 그러니 jhāna를 얻을 때는 그 jhānaṅga들이 나타나야 합니다.
ඉතින් අපි අර වෙන සමාධිය පුරුදු කරගත්තහම එතන්ට යනකොටම අපි වැටෙනවාන සමාධිය තමයි පැරෙනි සමාධිය තමයි ඊට පස්සේ ආයචරයක් නැති වෙලා. එතකොට හොයා ගන්න බැ. ඉතින් ඕකේ අවස්ථා හතරක් දීලා තියෙනවා. දැන් ඇහ අපි කවුරුහරි කිව්වානම් අවස්ථා 10ක් තියෙනවා. 10ට මන්න කිව්වා තවත් තක්වෙනි තව 10ට ගියයි. අපිට දීලා තියෙන හතර නිසා අපි හතරෙන් ගිහිල්ලා හරි කියලා ඉන්නවා. ඔනම් ගත්තු එකට යන්නත් පුළුවන් ඔ හිත හදාගෙන පුරු පුරුදු කරගත්ත හැටියට අපිට කිව්වා නම් එහෙම දැහැ දැහැ 100ක් තියෙනවා. තට්ටුවෙන් තට්ටුවට එකින් එකට යන්න පුළුවන් කිව්වොත් සහැට යන්නත් පුළුවන් කිව්වොත් එහෙම අපිට අකුරුවට තේරුම් ගන්න පුළුවන් තවකට ගියා
그런데 다른 samādhi를 익혀 두었으면, 거기에 이르자마자 우리는 그 samādhi, 예전의 samādhi로 떨어집니다. 그다음엔 이끌어 줄 스승도 없어서 찾아내지 못합니다. 거기에는 네 단계가 주어져 있습니다. 누군가 열 단계가 있다고 했다면 우리는 열째까지 갔을 것입니다. 우리에게 넷이 주어졌으니 넷까지 가서 다 되었다고 여기고 있는 것입니다. 마음을 그렇게 다듬으면 받아들인 대로 갈 수 있습니다. 익힌 대로, 누가 jhāna가 백 개 있다고 했다면, 층에서 층으로 하나씩 올라갈 수 있다고, 육십까지도 갈 수 있다고 했다면, 우리는 그것을 글자 그대로 받아들일 수 있습니다.
සත්තව දත අිසා අධිෂ්ඨාන ලාා තවට ගියා ඊළඟට අචය කර ගියා යන්න පුළුවන් ඉහ ඈ දැන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් දැක්ක මනෝ ලෝකයකට යනවා දැන් මේ වගේ ගැලවීමට ගන්න ඕනේ අපි ඇස් අඩවන් කරගන්න ඕනේ තියාගන්න නැත මෙලොව පෙනෙන ගාන්න ඇස් අඩවන් කරෙන්න මේ දහ සමාධිය ඇස් පදින් තියාගත්තට පස්සේ තමයි කෙලින්ම අර සමාධියට යන්නේ සදින් ඒවක් නැතුව ඇස් හදවන් කරගන්නවා. කරගෙන යම් තම මේ ලෝකේ පේන ගාන්ත තියාගන්නවා. සභාව ඉදිරිය වටපිටාව යන තමට අදවනට පේනවා. ඒ ගානට ඇස් තියාගෙන ඉදලා නම් මේක වදාගෙන යනවා. ඒ වඩාගෙන යනත් අපි යන්න ගියාහම අපිට දැනෙනවා යන්න යන්නේ අර සමාධියටයි.
그렇습니다, 본 대로 마음의 세계로 가는 것입니다. 이런 데서 벗어나려면 눈을 반쯤 뜨고 있어야 합니다. 이 samādhi에서 눈을 꼭 감고 있으면 곧장 그 samādhi로 들어갑니다. 감지 말고 눈을 반쯤 뜬 채, 이 세상이 보이는 만큼 두어야 합니다. 모인 사람들, 앞, 둘레가 반쯤 보입니다. 눈을 그만큼 두고서 이것을 닦아 갑니다. 그렇게 닦아 가다 보면 그 samādhi로 가고 있다는 것이 우리에게 느껴집니다.
ධ්යානය කය සති එහෙනම් කයේ සුවයක් දැකලා කයේ නිදහස් සුවයත් දැකලා කයේ සුවයට මතුවෙලා එනවා එතකොට වඩාගෙන යනකොට අත්හැරී නොවැලී මිදී යාමක් මිසක් වෙන කොහරටවත් යාමක් ඔතන ආර්ය හැන්න ස්වභාවය ඒකයි.
jhāna에서는 몸의 편안함을 보고, 몸의 자유로운 편안함을 보며, 몸의 편안함으로 피어올라 옵니다. 닦아 가면 그것은 놓아 버림, 들러붙지 않음, 풀려남일 뿐 다른 어디로 가는 것이 아닙니다. ariya jhāna의 성품이 그것입니다.
ලෝකේ අසාරයක් දකිනකොට කොහේ මොනවා කරන්න මොනවද කරන්න එන්න එන්න ඇඟ ලිහිල් වෙලා යනවා. පැහැල්ලු වෙලා යනවා. අන්න සැෑල්ලු භාවයට පස් කරන්නේ දැන් තද ඇඟ තද වෙන්නේ මොනවාහරි මේ ලෝකේ යමක් කරන්න හිත හිටියහම මට මේ ලෝකේ කොාන්ට කිසිම දෙයක් නෑහැ නැහ. විවේකය ආ විවේක සතුරය හිතට ගන්නකොට ඒක නිදහස් වෙනවා. අන්න පස්සද්ධිය සැහැල්ලු වෙනවා. පස්සද්ධය කිව්වේ සැහැල්ලු. අන්න සැහැල්ලුව නිසා මොකද වෙන්නේ? අර සුඛය මතුවෙලා එනවා. ඊදහස් ප්රීතියටියයි සුකය මතු වෙනවා සැහැල්ලුව. ප්රීති මනස කායෝ පස්සක්ද දැන් මොන ප්රීතියටියද මේ අල්ලගත්තොත් ගිනි අත්හැරියොත් නිදහස්.
세상이 알맹이 없음을 볼 때, ‘어디서 무엇을 하겠나, 무엇을 하겠나’ 하면서 몸이 점점 풀리고 가벼워집니다. 그 가벼움에 이릅니다. 몸이 굳는 것은 이 세상에서 무언가를 하려고 마음이 붙들려 있을 때입니다. ‘나는 이 세상 어디에도 할 일이 없다’ 하고 viveka의 기쁨을 마음에 받아들이면 마음이 풀려납니다. 그것이 passaddhi, 가벼워짐입니다. passaddhi란 가벼움을 말합니다. 그 가벼움 때문에 어떻게 됩니까? sukha가 피어오릅니다. 자유로운 pīti와 sukha가 가벼움과 함께 피어오릅니다. ‘pītimanassa kāyo passambhati’입니다. 어떤 pīti입니까? 붙들면 불이고, 놓아 버리면 자유입니다.
අත්හැරීම නිදහස් බව දකිනකොට වැටහෙනකොට විශාල මානසික ප්රීතියක් එනවා. මට ඇත්තන්න. අත්රපුවහම නින්නේ නැහ. අල්ලගත්තොත් මේ ගිනි. මේක අත්දැකීමට මේක පේනවනේ. එහෙනම් අත්හැරපුහම නිවන ඒ නිවන් මග වැඩෙනකොට අත්හැරිය අත්හැරී ගිහි නිදහස් වෙන මානසිකත්වය තමන්ට වැටහෙනකොට නිවී යනවා සැනසී යනවා කියලා විශාල ප්රීතියක් ඇති වෙන අන්න ප්රීතිය මනස කායෝ පස්සද්ධිය එතකොට මේ මස්ලේ කයත් එක්කලාම සියලුම හිතම සැහැල්ලුවට පත් වෙනවා. අන පස්සද්ධය කිය පස්සද්ධ කායෝ සුඛන්දය අනුන්නා වූ කායකත්වයයි සුවේට පටන් ගන්නේ. සුඛිනවා සමාධිය ඒ සුඛය තමයි අවශ්ය සමාධිය කරා ගෙනියන්නේ. චතුර ධ්යානයට යනකම්ම ගෙනි ඒ සුවයෙන්ම ගිහිල්ලා නම් ආලෝකය මතු කරලා ආලෝකය නිදහස් ස්වභාවයට පත් කරලා නිදහස් සුවේ ඉක්මගිය නිදහසට පත් වෙනවා. එතකොට ආලෝක ස්වභාවය දෑ වෙනවා. ඉතින් ඒ ක්රමයටුරු කරගන්න ඕනේ.
놓아 버림이 자유라는 것을 보고 깨달을 때 큰 마음의 pīti가 옵니다. 그것이 참으로 그렇습니다. 놓아 버리면 타지 않습니다. 붙들면 이것은 불입니다. 이것이 경험으로 보입니다. 그러니 놓아 버리면 nibbāna입니다. 그 nibbāna의 길이 자랄 때, 놓아 버리고 놓여나 자유로워지는 마음 상태를 스스로 알게 되면, ‘식어 간다, 가라앉아 간다’ 하는 큰 pīti가 일어납니다. 그것이 ‘pītimanassa kāyo passambhati’입니다. 그러면 이 살몸과 함께 온 마음이 가벼워집니다. 그것이 passaddhi입니다. ‘passaddhakāyo sukhaṃ vedeti’, 몸이 편안함을 느끼기 시작합니다. ‘sukhino cittaṃ samādhiyati’, 그 sukha가 바로 필요한 samādhi로 이끌어 갑니다. 넷째 jhāna에 이르기까지 이끌어 갑니다. 그 편안함으로 가서 빛을 피워 내고, 빛을 자유로운 성품에 이르게 하여, 자유로운 편안함마저 넘어선 자유에 이릅니다. 그러면 빛의 성품이 나타납니다. 그러니 그 방식으로 익혀야 합니다.
ඉතින් මොකද කරන්න දෙයක් නැහැ. දැන් මේවා සෑහෙන කට්ටියට දීලා තියෙනවා මේ සමාධිය ලා ඒ සමාධි වලට ගිහිලා ඔබ දෙනෙක් ඒකම තමයි දෙහැනගියගේ ඉන්නවා කියලා. අත්ත සමාපත්තියම ලැබුවා කියලා. අන්න ඒ අතර පංිනලා. ඉතින් අත්ත සමාපතන නම් පංචාභිඥා ලැබේවා. ක්රමක්රමෙන් හරි ටික ටික හරි. ලැබුණද කියලා බලන්න ඕන
그러니 어쩔 수 없습니다. 이런 것이 꽤 많은 이들에게 주어졌습니다. 그 samādhi들로 가서, 많은 이들이 그것이 바로 jhāna라며 jhāna에 든 채 있다고, aṭṭha samāpatti를 얻었다고 합니다. 그 속에 갇힌 것입니다. aṭṭha samāpatti라면 pañcābhiññā가 얻어져야 합니다. 차츰차츰이든 조금씩이든요. 얻었는지 살펴봐야 합니다.
මේ විතක්ක විචාර පර පිති සුඛග්ගතාය ධ්යානංග පහ එකින් එක ඒවාය ස්වභාවය. දැන් විතක්ක විචාර නෙමෙයි තියෙන්නේ සවිතක්ක සවිචාර. දැන් විතක්ක විචාර ප්රීති සුඛ ඒකග්ගතා කියලා තමයි මේ කියන්නේ. සවිතක්කං සවිචාරං ගවේ ඒකං පරීති සුඛ ඒකග්ගතා සහිතං පඨමජ්ජානං සවිතක්ක සචාරකින් යුක්ත දිවේකින් හටගත් ප්රීතිය ඇති, සුඛය ඇති ඒකග්රතාවය මිත්ය වන්නා වූ ධ්යානංග පහ තමයි ප්රථම ධ්යානයේ ධ්යානංග පහ. එහම් සවිතක්ක සචාර ප්රීති සුඛ ඒකක්තා මෙන්න මේ කියන ටික තමයි ප්රථම ධ්යානයේ ධ්යානය කරන. විතක්ක විචාර කියලා හිතන් කියන්නේ කාම කාම සංකල්පනා ව්යාපාද සංකල්පනා විංසා සංකල්පනා කියන මේ සංකල්පනා තුනට කියනවා විතක්ක විචාර අව්යාපාද සංකල්පනා අවිහිංසා සංකල්පනා නික්කම්ම සංකල්පනා කියන තුනට කියනවා සවිතක්ක සවිතා
vitakka, vicāra, pīti, sukha, ekaggatā라는 다섯 jhānaṅga 하나하나의 성품입니다. 여기 있는 것은 vitakka, vicāra가 아니라 savitakka, savicāra입니다. 흔히 vitakka, vicāra, pīti, sukha, ekaggatā라고 말합니다. ‘savitakkaṃ savicāraṃ vivekajaṃ pītisukhaṃ ekaggatāsahitaṃ paṭhamaṃ jhānaṃ’, savitakka와 savicāra를 갖추고, viveka에서 생긴 pīti가 있고, sukha가 있고, ekaggatā가 함께하는 다섯 jhānaṅga가 바로 첫째 jhāna의 다섯 jhānaṅga입니다. savitakka, savicāra, pīti, sukha, ekaggatā, 이것들이 첫째 jhāna를 이룹니다. vitakka, vicāra라고 하는 것은 kāma saṅkappa, vyāpāda saṅkappa, vihiṃsā saṅkappa라는 세 생각을 말합니다. avyāpāda saṅkappa, avihiṃsā saṅkappa, nekkhamma saṅkappa라는 셋을 savitakka, savicāra라고 합니다.
දැන් කාම සංකල්පනාවක් ආවොත් ඒ කාම සංකල්පනාව සවිතක් නෙමෙයි හිතක් සවිචාර නෙමෙයි විචාර දහම් සංකල්පනාවක් ආවොත් ඒක අව්යාපාතයි. අභිහින් නිසයි නෙක්කම් කාරණා තුනෙන් මේ න් දහම් සංකල්පනාව ඉන්නවා නම් දහම් සංකල්පනාවට හිත ගොඩන්නකොට සිතයි ඒ දහම් සංකල්පනාවේ හසලන සවිතාය ලෝක අනාතයි නිවනමයි. එහෙනම් අල අපි රාගයට අයිති නැති, ද්වේශයට අයිති නැති, මෝහයට අයිති නැති. ව්යාපාදයට අයිති නැති, හිංසා පීඩාවලට අයිති නැති ඒ වගේම කාමයට අයිති නැති. අදහස් එකක් තමයි මෙතන ගත්තේ ලෝක අනාසයි නිවන වනාසයි. ඕකට කාමත් නෑහ, ව්යාපාදත් නෑහ විහිංසක් නෑ. එහෙනම් අතන තියෙන්නේ අව්යාපාද අවිහිංසා නික්කම පැත්තට ගෙනියන අන්න අදහස වතන වෙලා තියෙනවා. අන්න අදහස තේරුම් අරන්නම් මේක කියාගෙන යනකොට අන්න සවිතක්ක සවිචාර කියන්නේ ඔය. එතකොට මොකද වෙන්නේ? ලෝකය අල්ල ගත්තහම තිබිච්ච දාහය බලාගෙන් තැදී එහක් වෙලා නිවන් ශාන්තිය අත්හැරී නිදහස් ශාන්තිය හිත පිහිටනවා. අන්න හිත පිහිට්ත තමන්ටම දැනෙන්න පටන් ගන්නේ නැහ.
kāma의 생각이 오면 그것은 savitakka가 아니라 vitakka이고, savicāra가 아니라 vicāra입니다. dhamma의 생각이 오면 그것은 avyāpāda, avihiṃsā, nekkhamma 세 가지에 속합니다. dhamma의 생각이 있어 마음이 그 dhamma의 생각에 오를 때, 그 dhamma의 생각에서 다루는 savitakka가 ‘세상은 기댈 곳이 없고 nibbāna만이 기댈 곳이다’입니다. 그러니 rāga에도, dosa에도, moha에도 속하지 않고, vyāpāda에도, 해치고 괴롭히는 데에도, kāma에도 속하지 않는 생각, 그것을 여기서 붙든 것입니다. ‘세상은 기댈 곳이 없고 nibbāna만이 기댈 곳이다.’ 여기에는 kāma도 없고 vyāpāda도 없고 vihiṃsā도 없습니다. 그러니 거기에는 avyāpāda, avihiṃsā, nekkhamma 쪽으로 이끄는 생각이 깃들어 있습니다. 그 생각을 알아듣고 이것을 되뇌어 가는 것, savitakka와 savicāra란 그것입니다. 그러면 어떻게 됩니까? 세상을 붙들 때 있던 타는 괴로움을 보고 거기서 비켜나, nibbāna의 고요함, 놓여난 자유의 고요함에 마음이 자리 잡습니다. 그렇게 자리 잡은 마음이 스스로 느껴지기 시작합니다.
ලෝක අනාථයි නිවනම නාතයි කියලා භාවනා කරගෙන යනකොට අනාථ ලෝකයෙන් අත්හැරලා නිදහස් වෙන ආකාරය තමන්ට වැටහෙන පටන් ගන්නේ. නිවීන් සිරියන්න ස්වභාවය හිත පිහින හැති. එතකොට ගතට අනුකූල වෙන්න පටන් ගන්න. අන්න එතකොට අපිට එතන ලැබෙනවා නිරාමිංස ප්රීතියක්. පංචකාම ප්රීතියක්නේ. පංචකාමය නිදහස් වුනාම මැති වෙන්නාූ එක්තරා විශාල ප්රීතියක්. ඒ කියන්නේ නිදහස් ප්රීතියක්. ඒ නිදහස් ප්රීතිය නිසා මේ ශරීරයේ නිදහස් සුවේ කරාගෙන යනකොට මෙන්න මේ නිදහස් සුවේ කරාගෙන ගෙනියනකොට මූලික අවස්ථාව මුළු ශරීරය අස්සක් මුල්ලක් නෑ විශාල සුවයකින් තෙමි ගිහිල්ලා ඉන්න නිදහස් සුවයකින්
‘세상은 기댈 곳이 없고 nibbāna만이 기댈 곳이다’ 하고 bhāvanā를 해 가면, 기댈 곳 없는 세상을 놓아 버리고 풀려나는 모습이 스스로 알아지기 시작합니다. 식어 고요해지는 성품에 마음이 자리 잡습니다. 그러면 그것이 몸에도 맞아들기 시작합니다. 그때 우리는 거기서 nirāmisa pīti를 얻습니다. pañcakāma의 pīti가 아닙니다. pañcakāma에서 풀려났을 때 일어나는 어떤 큰 pīti, 곧 자유의 pīti입니다. 그 자유의 pīti 때문에 이 몸에 자유로운 편안함이 퍼져 가면, 처음 단계에서는 온몸이 빈 구석 없이 큰 편안함, 자유로운 편안함에 젖어 있습니다.
ඒ අත්දැකීම ලබන එක දැකලා අන්න එතකොට ඒ සුවයට නිදහස්යට එකඟ වෙලා ඒ හිත විහිදෙන්නේ නැතුව හිතනම විහිල්ලා ඉන්නවා ඉස්ථිර වෙලා ඉන්න පුළුවන් එක පාරේ ඉන්න බැහැ ඕක පටන් ගන්නකොට විදිලි කොටනවා වාගේ මතු වෙලා ගිහිල්ලා යනවා විනාඩියක් විතරම මතුවලා ඊට පස්සේ ගෙවිද යනවා. විනාඩි දෙකක් තුනක් තියිලා ගෙවිල යනවා. ඊට පස්සේ දවසක කරනකොට ආයසරයක් විනාඩි හතරක් පහක් තිලන ගෙවිල යනවා. බොහොම ගිහිල්ලා එනම් රෑ ගනක් තියාගන්නත් පුළුවන් වෙනවා. ඊට පස්සේ අධිෂ්ඨාන කරලා ඉන්නත් පුළුවන් වෙනවා. කල් යනකොට හරියන්න. ඇතුරු කරන්න ඕන භාවිතා කරන්න ඕනේ. බොහෝකුට ඇසුරු කරන්න ඕනේ කර්මස්ථානය ඒ විදිහට ඉඳලා කරනකොට තමයි ඒවා හුරු වෙලා ඉන්නේ. එතකොට තමයි ගහන් තුළ ප්රථම ධ්යාන් තුළ බොහෝ වෙලා ඉන්න පුළුවන්. අධිෂ්ඨාන කරගෙන ඔය ක්රමයට හුරු කරගන්න ඕනේ. ලැබුනාට පස්සේ ඉතින් සතර හුරු තියෙන අයට හුඟක් ඒ ඉක්වනින් හුරු වෙලා ඇනවා. ඉතින් මෙහෙම
그 경험을 얻는 것을 보고, 그 편안함, 그 자유에 마음을 모아 흩어지지 않고 머물면 굳건히 머물 수 있습니다. 단번에 머물 수는 없습니다. 처음 시작할 때는 번개가 치듯 떠올랐다가 사라집니다. 일 분쯤 떠올랐다가 지나갑니다. 이삼 분 머물다가 지나갑니다. 그다음 어느 날 해 보면 다시 사오 분 머물다 지나갑니다. 한참 가다 보면 밤새도록 머물게도 됩니다. 그 뒤에는 adhiṭṭhāna를 하고 머물 수도 있게 됩니다. 시간이 지나면서 그렇게 됩니다. 가까이하고 거듭 닦아야 합니다. kammaṭṭhāna를 자주 가까이하며 그렇게 해 나가야 익숙해집니다. 그래야 첫째 jhāna 안에 오래 머물 수 있습니다. adhiṭṭhāna를 하고서 그 방식으로 익혀야 합니다. 얻고 나면, 그것을 익혀 둔 이들은 아주 빨리 익숙해집니다.
එතකොට දැන් ක අපි ධ්යානය දැනගන්නත් ඕනේ සමාධිය තේරුම් ගන්නත්. ඔය එක ජාතිය සමාධි වලට ගැහැන් ති රවට්ටනවා. ඒකයි වෙලා තියෙන්නේ. ඒ නිසයි ඔය වගේ අදහස් වලට එන්නේ.
그러니 우리는 jhāna를 알아야 하고 samādhi도 알아야 합니다. 그런 종류의 samādhi들이 jhāna라고 속입니다. 그것이 벌어진 일입니다. 그래서 그런 생각들에 이르게 되는 것입니다.
එතකොට මේ නිරාමිස ප්රභීතියයි නිරාමි සුවයයි නකොට ඒකතා කියලා එකක් අග්ර කරගන්නවා. ඒක අග්ගතා ඒකතා මොනවද අපි අග්රහ කරගන්නේ ඒක අපි දහම් දැක්කට පස්සේ මේ ලෝකයේ තිබෙනිමාන වෙන්න සියලුම රූප වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියලා ගත්තා. ඇහැ, කන, දිවනාසය, ශරීරය රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ආදි වශයෙන් මේ ඒ දෙක ගත්තාම. මේ කිසිම දෙක මට හිත අල්ලන්න දෙයක් නැහැ. අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියලා තේරුම් ගත්ත අරට පස්සේ තම තමන්ට බෞද්ධත්වය යථාබෝධයදී අග්ර කරගන්න එකක් වෙනවා. මොකක්ද අග්රහ කරගන්න අතහැරීම, නොවැල්ම මිදීම හැර තවත් අග්රහ කරන්න එකක් තියෙනවා. අග්රහ කරන්න තියෙන්නේ ඒක නිවන. අන්න ඒකාග්රතාවය බෞද්ධයන්ගේ ඒකාග්රතාවය නිවන. අත්හැරීමට, නොවැල්මට, මිදීමට හිත පිහිටනවා.
그러면 이 nirāmisa pīti와 nirāmisa 편안함이 있을 때 ekaggatā라는 것, 곧 하나를 으뜸으로 삼는 것이 있습니다. 우리는 무엇을 으뜸으로 삼습니까? dhamma를 보고 나서 이 세상의 모든 것을 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa로 보았습니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸과 형색, 소리, 냄새, 맛, 닿음, 이 두 갈래로 보았습니다. 이 가운데 어느 것도 내 마음이 붙들 것이 없습니다. anicca, dukkha, anatta임을 알고 나면, 저마다 불자다운 있는 그대로의 깨달음(yathābodha) 안에서 으뜸으로 삼을 하나가 생깁니다. 무엇을 으뜸으로 삼습니까? 놓아 버림, 들러붙지 않음, 풀려남 말고는 따로 으뜸으로 삼을 것이 없습니다. 으뜸으로 삼을 것은 그것, nibbāna입니다. 그것이 ekaggatā입니다. 불자의 ekaggatā는 nibbāna입니다. 놓아 버림에, 들러붙지 않음에, 풀려남에 마음이 자리 잡습니다.
අන්න නිවන මුල් කරන්නේ පිහිටියාව හිත විසිරෙන්න තැනක් නෑහ. මොනවා අල්ල අතහැරීමම නොයල්ම විදියක විතන ලෝකයත් එක්ක සම්බන්ධයක් නැති නිසා ලෝකයේ නිදහස් වෙච්ච තැන හිත පිහිටින හවා නිවන හිත පිහිටනවා. නිවන් ස්වභාවය අනුව ඊට ගැලපෙන තැන හිත පිහිටෙනවා. අන්නනිවන් නිවන් වටහාගත්ත කෙනාට හිත පිහිටන්නේ නිවනට නිවන නෙමෙයි. ඒකතාවය නැහනම් හිත තුළ උපේක්ෂාවට පත්වෙලා හිටන් හිතෙනවා. යන්න සෙනක් නැ. ඉසිරෙන්න සෙනක් නෙ. ඇදිලා යන්න සෙනක් නැහැ. ඇදිලාන හැමතැනම අනිච්චයි දුක්ඛානත්තක් කියලා දැකලා ඒ සියල්ලෙන්ම නිදහස් වුනාම නිදහස් මානසිකත්වයක් ඇති වෙනවා. අන්න ඒ නිදහස් මානසිකත්වය තමයි ඒකාග්රතාවයෙන් අපි හිත නිවැර දැක්කහම පිහිදන්න. මෙන්න මේ ස්වභාවයට නිච්චලයි. දැනීම් සහිතයි. විසිරීම නෑ. ඒකීයයි. මානසිකත්වය දුවන්නේ නැහ. මෙන්න මෙබන්ධ ස්වභාවයක හිත හිටිනවා. ඒ හිත හිටන්නේ මොකක්ද? රාගයට හේතු වෙන, ද්වේශයට හේතු වෙන, මෝහයට හේතු වෙන දහම් වල අත්හැරීම නිසා, නොවැලීම නිසා, මිදීම නිසා. ඊට පස්සේ බිදිරෙන්න තැනක් නෑහ. කුමක් හොයාගෙන යන්න තැනක් නැත්නම් නිච්චලව තියෙන්නේ. අන්න ඒ නිච්චලතාවයට කියනවා ඒක භාවය.
nibbāna를 앞세워 자리 잡으면 마음이 흩어질 곳이 없습니다. 무엇을 붙들겠습니까. 놓아 버림, 들러붙지 않음 안에서는 세상과 이어진 것이 없으므로, 세상에서 풀려난 자리에 마음이 자리 잡습니다. nibbāna에 마음이 자리 잡습니다. nibbāna의 성품을 따라 거기에 맞는 자리에 마음이 자리 잡습니다. nibbāna를 깨달은 이에게는 마음이 nibbāna를 향해 자리 잡습니다. 마음 자체가 nibbāna는 아닙니다. ekaggatā란 마음이 upekkhā에 이르러 머무는 것입니다. 갈 데가 없습니다. 흩어질 데가 없습니다. 끌려갈 데가 없습니다. 끌려갈 만한 모든 곳을 anicca, dukkha, anatta로 보고 그 모두에서 풀려나면 자유로운 마음 상태가 생깁니다. 그 자유로운 마음 상태가 바로 ekaggatā입니다. 우리가 마음이 식은 것을 보면 그것이 자리 잡습니다. 이런 성품에서 고요합니다. 앎을 갖추고 있습니다. 흩어짐이 없습니다. 하나로 모여 있습니다. 마음이 내달리지 않습니다. 이런 성품에 마음이 머뭅니다. 그 마음이 왜 머뭅니까? rāga의 원인이 되고, dosa의 원인이 되고, moha의 원인이 되는 것들을 놓아 버렸기 때문에, 들러붙지 않기 때문에, 풀려났기 때문입니다. 그러니 흩어질 데가 없습니다. 무엇을 찾아 나설 데가 없으니 고요히 있습니다. 그 고요함을 하나 됨(ekībhāva)이라고 합니다.
අරමුණක් කරා වඩනවා නම් අපේ හිත කිහිදන්න අරමුණක් තියෙනවා. ඒක ලෞකික ලෞකික දෙයක්. එක්කෝ පටයි එක්කෝ අලයේ එහෙම නැත්නම් රාජියේ එහෙම නැත්නම් ගින්න එහෙම නැත් ඒක වර්ණය මොනවා හරි අපි අල්ලගත්ත මේ ලෝකේ මතක පහන් කියත්ත හිටපු ිට බන්න. ඒවා අල්ලගත්තොත් හිත එතන පිහිටයි. එහි ඔක්කොම අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි. අල්ලගන්න හරයක් නැත්නම්. හිත පිහිටවන වටිනාදයක් නැ කියලා දැනගත්තනාව නොවටිනාදය හිත පිහිටෙනවා
어떤 대상을 향해 닦는다면 우리 마음이 자리 잡을 대상이 있습니다. 그것은 세간의 것입니다. 천 조각이든, 빛이든, 물이든, 불이든, 어떤 색이든, 우리가 이 세상에서 붙든 무엇이든 그것을 붙들면 마음이 거기에 자리 잡습니다. 그런데 그 모두가 anicca, dukkha, anatta입니다. 붙들 알맹이가 없다면, 마음을 자리 잡게 할 값진 것이 없다고 안다면, 마음은 그 값없음을 알아 자리 잡습니다.
ඊළඟ විදිහ.
다음 방식입니다.
එහෙනම් දෛුද්යවත් විනායක් හැරා එක දීපන්න වචන එයාගේ නැහ කියලා. එහෙනම් මොකද වෙන්නේ? න එම් පොළ පිහිට කරන්න.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හිතේ පිහිටන්න බැහැ. හිතක් වටින්න නැ. එහෙනම් මොකේ පිහිටවන්නේ? අන්න නිදහස් වෙනවා.
마음이 자리 잡을 수가 없습니다. 마음이 값을 둘 것이 없습니다. 그렇다면 어디에 자리 잡게 합니까? 그때 풀려납니다.
විසිරිච්ච ස්වභාවයෙන් නිදහස් වුනහම කර්ම ඵල විවේකයෙන් ගිත්ත රූයා හටගන්න නෑ ආය ඒ හටගන්න චිත්තගේ තුළ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
විසිරෙන දෙයක් නැති නිසා ඒක මොහොත තියෙන්නේ.
흩어질 것이 없으니 그것은 그 순간 그대로 머물러 있습니다.
ඇයි බලහත්තාරෙන් ගොඩන එකක් නෙමෙයි මරම බලවේගයෙන් දැනීම කොරමනාග අපි හිටියෙනවා ඒක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපි සතර ගමනදී මිසෙක් වෙලා මනස්යෙක් වෙලා ඔතන පෙර බගින් කරනවලක් දා වූ යම්කිසි සංඛාරයන් නිසා ඒකෙන් දැනෙන මේ ලෝකය යම්කිසි ආකාරයෙන් හටගත්ත විඤ්ඤාණ ස්වභාවය
우리가 saṃsāra를 거쳐 사람이 되어 여기 있는 것은 지난 생에 지은 어떤 saṅkhāra 때문이며, 그로 인해 이 세상을 느끼는, 어떤 식으로 생겨난 viññāṇa의 성품이 있습니다.
ආගන්තු කෙලෙස් වලින් පාට දැනින්න අන්න වෙනහ අර කර්ම විපාකය හදන්නා වූ සිදිලා හදනවා විදි සකස් වරිතක් දේ චිත්තංස කියන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ආරම්මණ විචානං ලස්සනං චිත්තං කි අරමුණු දැනෙන තමයි ලස්සන තියෙන්නේ. තාව තරුණක් දැන් මොකද දැනෙන්නේ අන්න ඒ දැනීම ස්භාවය තමයි කිව්වේ. එහ ඒ අරමුණු දැනෙන සබාගට කොයිද වචේදී ියෙන්නේ පෙර භවයේදී මේ භවයක් ඇති කරන හදා හිතක් හටගැනීමට අවශ්ය කරන වැඩපිලක් කරලා තිබුට නිසා. ඒක ක්රියාකාරීත්වය ඵලයක් වශයෙන්. විද්යාමාන හිත තමයි අර ඉතුරු වෙන්නේ. අන්න ඒ සසුභයට තමන් හිත පිහිටන්නේ.
‘ārammaṇaṃ vijānātīti cittaṃ’, 대상을 아는 것이 citta라는 것이 그 특징입니다. 지금 무엇이 느껴지는지, 그 앎의 성품을 말한 것입니다. 대상을 아는 그 성품은 어디서 왔습니까? 지난 생에 이 생을 이루어 낼 마음이 생겨나는 데 필요한 일을 해 두었기 때문입니다. 그 활동의 결과로서, 지금 있는 마음이 남는 것입니다. 그 성품에 마음이 자리 잡습니다.
ඉතින් අන්න ඒසු භාවයට පිහිටන ලෝකේ අකාර නම් අල්ලන්න දෙයක් නැත්නම්. ඇහැ පිළිබඳ හිත පිහිටන්නත් නැහැ. රූප පිළිබඳ හිත පිහිටන්නත් නැහැ, කන පිළිබඳහැ, සද්ද පිළිබඳත් නැහැ, නාසය පිළිබඳත් නැහැ, ගන්ධ පිළිබඳහැ, දිව පිළිබඳත් නැහැ, රස පිළිබඳ. කය පිළිබඳත් නෑහැ පහස පිළිබඳක් නෑහ. මනසින් ඕගන හොයෙන පැත්තෙත් නැහ. ඒ වගේම එබඳු මානසිකත්වයෙක් නැහැ. එහෙනම් ඔය ටික හත්තු වුනාම ඇලීමෙන් තොර වුණා වූ ස්වභාවයට සබස්සර කියන ස්වභාවයක් තියෙනවා මානසිකත්වය විසිරුන්න ැති අවස්ථාව විසිරෙන් නැති නිසා කිව්වේ යන්නේ ඒකයි. ඒ එතකොට හිත හිතෙන් හිතකිමින් එතන පිහිටෙනවා. හැබැයි හිතේත් ඇවිල්ලා නැ. අලකොලේ උඩ කියන වබ්බ බිංදුව අලේ නොවැඩි අලකුලේ උඩම මේ තියෙනවා වාගේ හිතට ඇලෙන්න නැති වෙන්න හිතෙනවා. මෙන්න මේ ස්වභාවයක් තමයි අර ඒකාවයට පතියෙන්නේ.
그 성품에 자리 잡으면, 세상에 붙들 것이 없다면, 눈에 대해서도 마음이 자리 잡지 않고, 형색에 대해서도 마음이 자리 잡지 않으며, 귀에 대해서도, 소리에 대해서도, 코에 대해서도, 냄새에 대해서도, 혀에 대해서도, 맛에 대해서도, 몸에 대해서도, 닿음에 대해서도 자리 잡지 않습니다. 마음으로 무언가를 찾아 나서는 쪽도 없습니다. 그런 마음 상태도 없습니다. 그것들이 가라앉으면 들러붙음에서 벗어난 성품, pabhassara라는 성품이 있습니다. 마음 상태가 흩어지지 않는 때, 흩어지지 않기 때문에 그렇게 말한 것입니다. 그러면 마음이 저절로 거기에 자리 잡습니다. 그러나 마음에 들러붙지는 않습니다. 연잎 위의 물방울이 연잎에 들러붙지 않고 그 위에 있듯이, 마음이 들러붙지 않습니다. 이런 성품이 ekaggatā에 이르는 것입니다.
මේකේ ස්වභාවය එකින් එකට එකින්ම ප්රථම ධ්යානට තව වරක් ද්ියක් ධ්යායනයයි එහෙම එකින් එකට සුද්ධ වෙලා අන්තිම පබස්සර විතැන් භික් චිත්තං කියන්න අරිහතුන් වහන්සේගේ චිත්ත ස්වභාවය ඒකෙන් දැනගන්නා. අන්න අපිට අග්රහ කරගන්න තියන්නේ එකම දේ ඔන්න ඔච්චරයි. නිවන අග්රහ කරගන්න බැග්රතාවය
이 성품이 하나하나, 첫째 jhāna에서 다시 둘째 jhāna로, 그렇게 하나씩 맑아져 마지막에는 ‘pabhassaramidaṃ bhikkhave cittaṃ’, arahant의 마음 성품에 이릅니다. 그것으로 압니다. 우리가 으뜸으로 삼을 것은 오직 그 하나뿐입니다. nibbāna를 으뜸으로 삼는 것, 그것이 ekaggatā입니다.
ඒ අරමුණු නිවන නිවන කියන්නේ රාශය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් ඉතින් එතකොට හිත තියෙනවා කියලා දැනගත්තාම හිත නිවන නෙමෙයිනේ. ඔව් දැන් තියෙන බව දැනෙනකොට ඒක නිවන. නිවන නමින් ලෝකය පැනුව නේද නාම ධර්මයක් මේ පවතින්නේ චිත්ත ධර්මය චිත්ත චෛත රූප නිබ්බාන හතරක් තියෙනවනේ. එහෙනම් චිත්ත කැනුවොත් නිවන නිබ්බාන වලට පනවන්න මොකක්ද චිත්ත චෛත රූප ලෞකිකයි නිබ්බාන ලෝකෝත්තරයි. ඒ චිත්තයක් නිබ්බාන කියලා පැනෙව්වොත් ගැලපෙනවද? චිත්ත නිබ්බාන වෙන්නේ කොහොමද?
(물은 이) 네. 그러면 마음이 있다는 것을 안다면, 마음은 nibbāna가 아니지 않습니까? (스님) 그렇지요. 있다는 것이 느껴진다고 그것을 nibbāna라고 하면, nibbāna라는 이름으로 내세운 것은 nāma dhamma, 곧 citta dhamma가 아닙니까? citta, cetasika, rūpa, nibbāna 넷이 있지 않습니까. 그러면 citta를 nibbāna라고 내세우면 nibbāna에는 무엇을 내세웁니까? citta, cetasika, rūpa는 세간의 것이고 nibbāna는 세간을 넘어선 것입니다. 어떤 citta를 nibbāna라고 내세우면 맞겠습니까? citta가 어떻게 nibbāna가 됩니까?
පෙර මට යම්කිසි දෙයක් දකිනකොට රාග අරමුණක රාග අදහස් පහළ වෙනවා. දැන් යථාබෝධය නිසා මම පිහිටලා බැලුවොත් දැන් එහෙම වෙනවද? දැන් වෙන්නේ නෑ. අන්න නිවන කාක්වන නුනං පෙර මට ගහනකොට බිනකොට තරහ එනවා. දැන් එනවද ඒ වගේ දැන් ඉන්නේ නෑ. ඉස්සර ආවද? ඉස්සර ආවා. එහෙනම් මොකක්ද වුනේ? දැන් නැහැ. අන්න ද්වේශක් වෙනවා නිබ්බානක් දැන් නිවන කියලා කිව්වේ හිතක්ද? දැන් ඉස්සර පිළිත දැන් නෑහ කියන එක නේද නිවන කියලා කිව්වේ? ඉස්සර රාගය තිබුණා දැන් නැහැ. අන්න නිවන දැන්න නෑ. නැති ස්වභාවය වැටුනේ නැ. වැටහුණා. නිවන වැටහෙන්නේ නැදේ. ඒන් නිවන වැටහෙනවා. නිවන වැටහෙනවා. නිවන කියන හිතක් නෑ. නිවන නමුත් පෙර මට මෙහෙම ගිනි තිබුණා රාගිනි තිබුණා. දැන් රාග දාගිය නැහ. නැති බව දම ඉතුරු හිත විතර වැඩහෙනවා. අන්න ඉතුරු වෙච්ච හිතීකයි. රාග රාගක් සේව වෙච්ච හිතක් තියෙනවා. ඕකට එන්නේ අසංඛතාච ධාතු.
예전에는 무언가를 볼 때 rāga의 대상에 rāga의 생각이 일어났습니다. 이제 yathābodha로 자리 잡고 보면 지금도 그렇게 됩니까? 지금은 그렇지 않습니다. 그것이 nibbāna, rāga가 다한 것입니다. 예전에는 누가 때리거나 욕하면 화가 났습니다. 지금은 납니까? 지금은 그렇지 않습니다. 예전에는 났습니까? 났습니다. 그러면 어떻게 된 것입니까? 지금은 없습니다. 그것이 dosa가 다한 nibbāna입니다. nibbāna라고 한 것이 어떤 마음입니까? 예전에 있던 것이 지금은 없다는 것, 그것을 nibbāna라고 한 것 아닙니까? 예전에는 rāga가 있었는데 지금은 없습니다. 그것이 nibbāna입니다. 없는 성품이 알아집니다. nibbāna가 알아집니다. nibbāna라는 마음이 따로 있는 것이 아닙니다. 다만 예전에는 내게 이런 불, rāga의 불이 있었는데 지금은 rāga의 타오름이 없습니다. 그 없음을 아는, 남아 있는 마음만 알아집니다. 그것이 남은 마음입니다. rāga에서 벗어난 마음이 있습니다. 그것을 두고 asaṅkhata dhātu라고 합니다.
අසංකතා ධාතු කියන්නේ අසංඛත නෙමෙයි. අසංකත කියන්නේ සකස් නොකරන හරි ඒවත් නිවන. අසංකතන නිවන. අසංකතා ධාතු කියන්නේ නිවන කියලද හිතාගෙන අසංකත කියන්නේ සකස් කරන්නේ නෑ කියන එකයි. ඒව රාගය නිසා සකස් කරනවා රාගික හැඟීම. රාගික සිදිවිල්ලීම. රාගික ක්රියා සකස් කරනවා. රාග කතා සකස් කරනවා. දැන් ඒවා සකස් කරන්නේ නැ. සකස් වෙලා නොදන්න අවිද්යාව. දැන් අවිද්යාව තුළ වෙන්න දැන් රාග ද්වේශ මෝහ හැති කියා සකස් කරන්න වෙනවා. අන්න අඩුවෙලා ගිය. හරි. එතකොට රාගයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් හිතේන් සකස් කරන්න නම් ඊට පෙර අවිද්යාවෙත් තියෙනවා. අවිද්යාව අවිද්යාව හැටියට කරලා විද්යාවේ හිටියෙනුවහම ලෝකය යථාබෝධය හිටපුහම අසාර ලෝකය මොනවට මම ඇලෙන්නද? මොනවට ගැටින්නද? මොනවට මුලා වෙන්නදො මොනවා හොයාගෙන යන්නද? අන්න ධර්මාවබෝධය. ඒ ධර්මාවබෝධය හිතට එනකොට පෙර තිබුණා නම් යම්කිසි සකස් කිරීමක්. රාග, ද්වේශ, මෝහයන්ගේ සකස් කිරීමක්. දැන් රාග, ද්වේශ, මෝහයන්ගේ සකස් කිරීමක් ඒ හිතේ නෑ. අන්න ඒ චිත්ත ධාතුව කියනවා අසංකතා ධාතු. සකස් නොකරන චිත්ත ධාතුව. අන්න අසංඛතා ධාතුව කියන ඒකත්. ඒකත් නාම ධර්මයක්. ඒකත් හිතක්මයි. හැබැයි ඒ හිතේ ස්වභාවයක් තියෙනවා මතු උප්පත්තියට අසියල ඒ හිත හදන්නේ. අන්න ඒකේ වෙනසයි. එතකොට හිත නිවන නෙමෙයි. ඒ තත්වයට පත් වුනේ පෙර යමක් තිබිලා දැන්න නැති නිසා. පෙර යමක් හටගැනඉන්න ස්වභාවයක් තිබුණා. මොනාද රාග, ද්වේශ මෝහ හටගන්න ස්වභාවය. දැන් ඒ ස්වභාවය මේ හිතේ නෑ. රාග, ද්වේශ, මෝහ හටගන්නවා තමයි සසර ගමනක් හදන්නේ. දැන් මේ හිත සසර ගමනක් හදන්නේ. දැන් මේක තමයි අන්තිම හිත නම් අරිහත් ඵල චිත්තිය.
asaṅkhata dhātu는 asaṅkhata와 같지 않습니다. asaṅkhata가 짓지 않는다는 뜻이니 그것도 nibbāna라고, asaṅkhata dhātu가 nibbāna라고 여기고 있습니까? asaṅkhata란 짓지 않는다는 것입니다. 예전에는 rāga 때문에 rāga의 느낌을 짓고, rāga의 생각을 짓고, rāga의 행위를 짓고, rāga의 말을 지었습니다. 이제는 그것을 짓지 않습니다. 지어짐을 모르는 것이 avijjā입니다. avijjā 안에서는 rāga, dosa, moha의 행위를 짓게 됩니다. 그것이 줄어들었습니다. 그렇지요. rāga, dosa, moha로 마음에서 짓는다면 그보다 먼저 avijjā가 있습니다. avijjā를 avijjā로 알고 vijjā에 서서, 세상을 있는 그대로 깨달아 서면, ‘알맹이 없는 세상의 무엇에 내가 들러붙겠나, 무엇에 부딪치겠나, 무엇에 미혹되겠나, 무엇을 찾아 나서겠나’ 하게 됩니다. 그것이 dhamma를 깨달음입니다. 그 깨달음이 마음에 오면, 예전에는 rāga, dosa, moha의 지음이 있었지만 이제 그 마음에는 rāga, dosa, moha의 지음이 없습니다. 그 citta dhātu를 asaṅkhata dhātu, 짓지 않는 citta dhātu라고 합니다. asaṅkhata dhātu라는 것도 그것입니다. 그것도 nāma dhamma이고, 그것도 마음입니다. 다만 그 마음에는 다음 태어남을 위한 마음을 짓지 않는 성품이 있습니다. 그것이 다른 점입니다. 그러니 마음이 nibbāna는 아닙니다. 그 상태에 이른 것은 예전에 무언가가 있었고 지금은 없기 때문입니다. 예전에는 무언가가 생겨나는 성품이 있었습니다. 무엇입니까? rāga, dosa, moha가 생겨나는 성품입니다. 이제 그 성품이 이 마음에 없습니다. rāga, dosa, moha가 생겨나는 것이 saṃsāra의 길을 짓습니다. 이제 이 마음은 saṃsāra의 길을 짓지 않습니다. 이것이 마지막 마음이라면 arahatta phala citta입니다.
ඒ හිතේ අපි ඉන්න බැහැ. අපි දැන් අපිට වැකිලා තියෙන්නේ සුද්ධ චිත්තය කිව්වට අරිහත් ඵලයට පත් වුනාම සුද්ධම චිත්තිය වැටහෙනවා. ඊට මෙහා අකම්පභාවයෙන් චිත්ත ස්වභාවය වැටහෙනවා. ඒක සියලු ආකාරයෙන් සර්ව්රකාරයෙන් රාගය, ද්වේශය, මෝහය ඉඳිලා නැහ. ඒ වුනාට අර දැඩි හරිය ගිනිගන්න හරියයි හිඳිලා යන. අන්න ආර්ය ප්රථම ධ්යානය තුළ රාග අනුසයෙන් තුනයි. අනාර්ය ප්රථම ධ්යානය රාග අනුසය සහිතයි. අන්න ඇතින වෙනතු අනුසය තියෙනවා නම් අරමුණක් ආරුගාම දැහැගන්නවා. අන්න ඇති වෙන්නේ වෙනස. ඒ නිසා අනාර්ය දැහැනක් වදාපු කෙනාට තමයි අර උඩියනකොට කොඩෙහෙන්නේ ආකාශයෙන් ගියා. අර කදියක් කියනට අහලා නැත්නම් ඉස්ත්රග හඩක් අහලා පවා ඒ හනට ඇදෙනවා ගියේ රාග සහිත අනුසේ වෙච්ච නිසා. අන්න අනුව කයනය කරනවා අනුව නිදා ඉන්නනවා ඒක අවශ්ය කරන ආපුගම තක්ව නැකිලයි නැ. ඒකයි සිද්ධ වෙන්නේ. ඉතින් ඒක තමයි අනුසය කියන්නේ. ඒ රාග අනුසය තියෙනවා අනාර්ය දැහැ.
우리는 그 마음에 머물 수 없습니다. 우리가 맑은 마음이라고 말하지만, arahatta phala에 이르러야 가장 맑은 마음이 알아집니다. 그 아래 단계에서는 흔들리지 않음으로 마음의 성품이 알아집니다. 그때는 모든 면에서 rāga, dosa, moha가 깨진 것은 아닙니다. 그러나 거칠게 불붙는 부분은 깨져 나갑니다. ariya의 첫째 jhāna에는 rāga anusaya가 없습니다. ariya 아닌 이의 첫째 jhāna에는 rāga anusaya가 있습니다. anusaya가 있다면 대상이 오면 그것이 붙잡힙니다. 그것이 생기는 차이입니다. 그래서 ariya 아닌 jhāna를 닦은 이가 날아오를 때, 하늘을 가다가 노랫소리를 듣거나 여인의 목소리를 듣고서도 그 소리로 끌려 내려간 것은 rāga를 띤 anusaya가 있었기 때문입니다. anusaya란 잠복해 누워 있는 것, 잠들어 있는 것입니다. 알맞은 조건이 오기를 기다리고 있는 것입니다. 그것이 일어나는 일입니다. 그것을 anusaya라고 합니다. ariya 아닌 jhāna에는 그 rāga anusaya가 있습니다.
ඔව් නිවන නිවන මුල් කරන්නේ ලැබෙන දැහැක රාග අනුසය බිඳගෙන යනවා. අනුසය ඒක රාගයන් බැඳෙන්නේ නෑ අදහස ආවට ඒ කියන්නේ සද්දය ආවන්න රාගික ශද්දයක් ආවට රාගික දර්ශනයක් දැක්කට ඒකෙන් කුිත කරන එකක් නෑහ ඒක යථාභෝධය නිසා බිදි අය අනුසය විදිලා. අන්න එතොල්ලෙන්නා වූ ධ්යානයක් තියෙනවා මේක තමයි ආර්යන්ගේ ප්රථම ධ්යානය. තරම අනාර්යද දැහැන්නේ. ආර්ය ප්රථම ධ්යානය තුළ රාග අංුශයෙන් තොරයි. ආර්ය චතුරා ධ්යානය අවිද්යා අනුසයෙන් තොරයි. ආර්ය චතුරා ධ්යානය කියන එක ඉහසේ තමයි අරිහත් ඵලයක් දෙක තියන්න. එතකොට අනිත් අයට අනාර්ය පැත්තෙද අනාර්යයෙන් පෘථග්ජන පැත්තට යන එකක් නෙමෙයි කිව්වේ. එතකොට ඒ නිසා ආර්යයන්ගේ චතුරය ආර්ය කියන සෝතාපන්න සකෘදාගාමී අනාගාමී අරිහත් තියෙන මේ හතර දෙනාම ආර්ය කොටස කරනවා. එහෙනම් ආර්යයන්ට ලැබෙන්නා වූ ධ්යානයක් එනවා නම් එයාගේ යම් අනුසයක් මිදහැරියන්නක ඒ මට්ටමතකේ අනුසය නැ.
그렇습니다. nibbāna를 앞세워 얻는 jhāna에서는 rāga anusaya가 깨져 갑니다. 그 anusaya가 깨져서, 생각이 와도 rāga에 묶이지 않습니다. rāga를 띤 소리가 와도, rāga를 띤 모습을 보아도 그것으로 움직이지 않습니다. yathābodha 때문에 anusaya가 깨졌기 때문입니다. 그런 이들의 jhāna가 있으니 이것이 ariya의 첫째 jhāna입니다. 다른 것은 ariya 아닌 jhāna입니다. ariya의 첫째 jhāna에는 rāga anusaya가 없습니다. ariya의 넷째 jhāna에는 avijjā anusaya가 없습니다. ariya의 넷째 jhāna는 arahatta phala와 함께 있는 것입니다. 그렇다고 다른 이들을 ariya 아닌 쪽, puthujjana 쪽으로 간다고 말한 것은 아닙니다. ariya란 sotāpanna, sakadāgāmī, anāgāmī, arahant, 이 넷을 ariya라고 합니다. 그러니 ariya에게 오는 jhāna라면, 그가 풀어 버린 어떤 anusaya가 있다면 그 단계에서는 그 anusaya가 없습니다.
එතකොට තදංග විස්කම්බන සමුච්ඡේද ඔන්න ඔතෙන්නට ක්රමක් වලින් හිඳිලා යනවා. එතකොට සමුච්චයත් ප්රහාණය වෙනවා. සහමුලින්ම බිදිලා යනවා ඒක යථාබෝධය. හැබැයි ඵලය ලැබෙන්නේ නැතේ පටිපස්සද්ධි නිස්සරණ කිය තව දෙකක් එන්න ඕනේ ප්රහාණ දෙකක් සදංගප්රහණ විස්කම්භනාන ප්රහාණ සමුච්ඡේද ප්රහාණ පටිපස්සදි ප්රහාණ නිස්සරණ ප්රහාණ කියලා. පස්සේ ආකාරයකින් මේ කෙලෙස් පහලා යන්නේ. එහෙනම් දහම් අවබෝධයෙන්මේ ලෝක අනාථායයි නිවනම නාතයි කියන්නේ නිවන මුල් කරගෙන ලෝකය ලෝකයේ ආදීනව දකිමින් නිවන ආනිසංස දකි වඩනකොට සමුත් චේතප්රහාණය නෙවෙදී යනවා. කෙලෙස්ලා යනවා. නැවත මතුවෙන්නේ නැති වෙන්නේ.
그러면 tadaṅga, vikkhambhana, samuccheda, 이런 방식들로 깨져 갑니다. 그러다 samuccheda pahāna가 일어납니다. 뿌리째 깨져 나갑니다. 그것은 yathābodha입니다. 그러나 phala는 아직 얻지 못합니다. paṭippassaddhi, nissaraṇa라는 두 pahāna가 더 와야 합니다. tadaṅga pahāna, vikkhambhana pahāna, samuccheda pahāna, paṭippassaddhi pahāna, nissaraṇa pahāna, 이렇게 다섯 가지 방식으로 kilesa가 버려집니다. 그러니 dhamma를 깨달아 ‘세상은 기댈 곳이 없고 nibbāna만이 기댈 곳이다’라고 nibbāna를 앞세우고, 세상의 ādīnava를 보고 nibbāna의 ānisaṃsa를 보며 닦아 가면 samuccheda pahāna에 이릅니다. kilesa가 떨어져 나가 다시는 일어나지 않게 됩니다.
ඉතින් ආර්ය මාර්ගය තුළ තදංගප්රහාණයයි ලෝකයාගේ තදංගප්රහාණයයි දෙකක්. ආර්යයන්ගේ වික්කම්පනා ප්රහාණයයි ලෝකයාගේ විස්කම්පන ප්රහාණය දෙකක්. සමාන වුන ආර්යන්ගේ සමුච්ඡේද ප්රහාණය කිය සමුච්චේ ප්රහාණයක් අනාර්යට නැ. සමුච්ච අප්රහණයට පත් වුනාත් මාර්ග ඵල ඵලය ලැබුවේ නැහ තලය ලබන අවසා මාර්ගක්ෂණයේදී පටිපස්සී ප්රහාණයත් පරක්ෂණයේදී නිස්සරණ ප්රහාණයක් ලැබුන සම්පූර්ණයි. අන්න මාගඵල සම්පූර්ණ වෙලාව.
ariya의 길에서의 tadaṅga pahāna와 세상 사람의 tadaṅga pahāna, 이 둘이 있습니다. ariya의 vikkhambhana pahāna와 세상 사람의 vikkhambhana pahāna, 이 둘이 있습니다. 그러나 ariya의 samuccheda pahāna, 그것은 ariya 아닌 이에게는 없습니다. samuccheda pahāna에 이르렀어도 아직 magga와 phala를 얻은 것은 아닙니다. 마지막에 magga 찰나에 paṭippassaddhi pahāna를, phala 찰나에 nissaraṇa pahāna를 얻으면 완전해집니다. 그때가 magga phala가 완전해지는 때입니다.
දැන් සංඛාර උපේක්ෂා ඥානය කියන මට්ටමට හිත වැඩිලා සමුච්චය සටහා හනියෙන් නවතිනවා. අන්න ඊට පස්සේ එතනින්මේ මාර්ගඵල චිත්ත වීතියට ගත වෙලා. අන්න චිත්තක්ෂණයේදී මාර්ග චිත්තක්ෂණේදී පටිපස්සී ප්රහාණය. ඒ වගේම මේ පලක්ෂණේදී මේ නිස්සරණ ප්රහාණයක් තියෙන්නේ. මේ මතු වෙලා යනවා. අන්න එතකොට ප්රහාණ පහම සම්පූර්ණයි. උන්වහන්සේට කවදාවත් සසර ගමට හිතු වෙෙන මාත්රයක්වත් න.
마음이 saṅkhārupekkhā ñāṇa라는 단계까지 자라서 samuccheda와 함께 그 자리에 멈춥니다. 그다음 바로 거기서 magga phala citta vīthi로 넘어갑니다. magga citta의 찰나에 paṭippassaddhi pahāna가 있고, 또 phala 찰나에 nissaraṇa pahāna가 있습니다. 그것이 드러납니다. 그러면 다섯 pahāna가 모두 완전해집니다. 그분에게는 saṃsāra의 길을 향한 생각이 털끝만큼도 다시는 없습니다.
ඒ නිසා තදංග විස්කම්න සමුච්ඡේද කියන මේ තුන තුළින් ආර්යයන්ගේ කෙලෙස් නැතිවීමක් කියලා. දහම දකිනකොට සදංගප්රහාණය වෙනවා. ඉස්සෙල්ලාම ලෝකයාත් එක අරමුණක ඉන්නකොට සදංගප්රහාණය වෙනවා. කාරණා දෙකක් සදංගප්රහණය කාලයක් යනකොට කෙලෙස් වස්කම්භය වෙලා යනවා. ආර්යයන්ගේ ධර්මයට අනුකූල ඒක වෙන්නේ ආර්ය ධර්මය අනාර්යයන්ට අනාර්ය අදහසකින් තමයි විස්කම්භය කරන්නේ. අනාර්යන්ග හරියට බොහොම බහලක්. කොයි මොහොත එයා පහු ගැන දැන්නවත් දන්නේ නැහ. ආර්යයෝ විස්කම්භය කළොත් එහෙම යථාපෝ දෙය කරගත්තේ. එහෙනම් ඒකේ නැවත ඔයට ඒ විස්කම්ණය පාව මහා බලවත් යථාපෝ දේ පූර්ණය වෙන ආර්යට සමුච්ඡේද ප්රහාණයක් වෙනවා. සහමුලින්ම ඉපරිටලා යන මුලින්ම හැබැයි ඵලය ලබන ආසනයට පත් වෙලා හින්න උපේසානා ඵලය ලබන එලාවේදී පටිපස්සද්ධය නිස්සන්න කියන ප්රහාණ ඒ සිත විදිහට හම්බවෙනවා. මෙන්න මේ විදිහ ආර්යයන්ගේ මාර්ගඵල ලැබීම සහ ධ්යාන ලැබියන්නේ.
그러니 ariya의 kilesa 소멸은 tadaṅga, vikkhambhana, samuccheda 이 셋을 통해서라고 말합니다. dhamma를 볼 때 tadaṅga pahāna가 일어납니다. 처음에 세상 사람들도 어떤 대상에 머물 때 tadaṅga pahāna가 일어납니다. 두 가지가 있습니다. tadaṅga pahāna가 이어져 시간이 지나면 kilesa가 vikkhambhana됩니다. ariya에게는 그것이 dhamma에 맞게 일어나고, ariya 아닌 이는 ariya 아닌 생각으로 누릅니다. ariya 아닌 이의 누름은 아주 위태롭습니다. 언제 다시 튀어 오를지 그 자신도 모릅니다. ariya가 누를 때는 yathābodha로 한 것입니다. 그러니 그 누름에서 다시 아주 강한 yathābodha가 완전해져 ariya에게 samuccheda pahāna가 일어납니다. 뿌리째 뽑혀 나갑니다. 그러나 phala를 얻는 자리에 이르러야 합니다. phala를 얻는 때에 paṭippassaddhi와 nissaraṇa라는 pahāna가 그 마음에 얻어집니다. 이것이 ariya가 magga phala를 얻고 jhāna를 얻는 방식입니다.
ඉතින් මෙතන්දි ආර්ය චතුර ධ්යානයට පත්වෙන්න පුළුවන් සෝවාන් සකෘදාගාමී අය අර කියන්නා වූ අර මේ සංඛාර උපේක්ෂා ඥාන කියන මට්මට හිතලා තමයි එතන්ට තියෙන්නේ. ඉතින් එතනදි තදංග විස්කම්න සමුච්ඡේදකින් තෙන්නේ වැඩි දැනීම ඒවා ක්රම හොඳට මනස ප්රගුණ ගත්තොත් ධර්ම අවබෝධය දක් නම් ප්රඥාතනම් ඒ අර කර්මස්ථානය වරන වෙලාවේ සදසං කපහන නැ. මට මේ ලෝකේෙම වැඩක් නැහැ. ඒ අදහස එනවා. හැබැයි ටිකක් කලා නිකන් ඉන්නකොට ආයස හරයක් අර වැඩක් නෑහ කියපු ලෝකේ ඇසුලටත් යනවා. ඒකත් තියෙනවා.
여기서 ariya의 넷째 jhāna에 이를 수 있는 sotāpanna와 sakadāgāmī는, 앞서 말한 saṅkhārupekkhā ñāṇa라는 단계까지 마음이 자라서 거기에 이른 것입니다. 거기서 tadaṅga, vikkhambhana, samuccheda를 통해 앎이 자라는 방식은 이렇습니다. 마음을 잘 닦아 dhamma를 깨닫고 paññā가 있다면, kammaṭṭhāna를 닦을 때 ‘내게는 이 세상에 아무 볼일이 없다’는 생각이 옵니다. 그런데 얼마 지나 그냥 지내다 보면 다시 ‘볼일 없다’던 그 세상과 어울리게 됩니다. 그런 일도 있습니다.
කර්මස්ථානය වලාදී වැඩක් නෑහ කියලා එනවා. ඔයක වැඩක් නෑහැ වැඩක් නෑහ කියලා කර්මස්ථානය දින දින වඩාගෙන යනකොට ඊට පස්සේ කර්මස්ථානය අහක් වෙලා හිටපුමත්මත් වැඩක්ම නැහැනේ. ඒ අදහතම නතර වෙලා යනවා. අන්න විස්කම්භය. ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? හිත තුළට නැගෙන්නෙම ඒ තත්ත්වයට පත් වෙනවා. කොච්චර අදහස් ඉන්න හැදුවත් ඒක හදන්නේ. සමුච්ඡේදප්රහාණය වුණා. අන්න ඒ වෙලාවට සංඛාරයන්ගේ උපේක්ෂාවට පත් වෙනක ඔය මට්ටමයක. ඒ මේ සංඛාර වෙහෙසක් දුකක් කියලා දැක්ක වෙලාවද? සැප දුකයි කියලා දැක්කා අවස්ථාව. සැපෙහි උපේක්ෂාව වෙනවා. සැප දුකයි කියලා දකින වෙලාවේ කියන්න. පටිපි පස්සක්ද නිස්සන්දකට එනවා. සැප දුක නම් නිවන සැපයි. ලෝකේ දුකයි. ලෝකේ මෙච්චර කල් සැපයි කියලා හිටපු ඒවා එකපාර දුකයි කියලා වැටහෙන්නේ නැහැ. සැපයි සැපයි කියන ඒවා අන්තිම සැප මධ්යස්ථ වෙනවා. සැපයි සැපයි කිව්වා වටිනාකම අඩුවෙලා යනවා අ මුලදි මුල භාවනාව වන්න බලන්න සිද්ධ වෙන්නේ ඒකයි. වටිනාකම අඩුවෙලා අඩුවෙලා කියලා හිතනම් අන්තිමට මොකද මේ සැපයි කියනවා. අන්තිමට ගිහිල්ලා නම් සැපයි කියන එක මධ්යස්ථයි කියලා. තිබුණත් එකයි නැතත් එකයි. අන්න එහෙම අවස්ථාව. අන්න එතකොට සංඛාරයන්ගේ උපේක්ෂාවටම ඇහැලා තියෙන්නේ.
kammaṭṭhāna를 닦을 때 ‘볼일 없다’는 생각이 옵니다. ‘볼일 없다, 볼일 없다’ 하며 kammaṭṭhāna를 날마다 닦아 가면, 그 뒤에는 kammaṭṭhāna에서 벗어나 있을 때에도 ‘볼일이 없지’ 하는 그 생각이 그대로 머물러 있습니다. 그것이 vikkhambhana입니다. 그다음엔 어떻게 됩니까? 마음에 떠오르는 것 자체가 그 상태에 이릅니다. 아무리 다른 생각을 지어내려 해도 그렇게 됩니다. samuccheda pahāna가 된 것입니다. 그때 saṅkhāra에 대한 upekkhā에 이르는 단계입니다. 그것은 saṅkhāra를 고단함, 괴로움으로 본 때입니까? 즐거움을 괴로움으로 본 때입니다. 즐거움에 대해 upekkhā가 생깁니다. 즐거움을 괴로움으로 보는 때에 paṭippassaddhi와 nissaraṇa에 이릅니다. 즐거움과 괴로움을 말하자면, nibbāna는 즐거움이고 세상은 괴로움입니다. 세상에서 그토록 오래 즐거움이라 여기던 것들이 단번에 괴로움으로 알아지지는 않습니다. 즐거움, 즐거움 하던 것들이 마침내 그저 덤덤해집니다. 즐거움이라 하던 것의 값이 줄어듭니다. 처음 bhāvanā를 할 때 일어나는 일이 그것입니다. 값이 점점 줄어들어, 마지막엔 이것이 즐거움이라고 해도 그저 덤덤합니다. 있어도 그만, 없어도 그만입니다. 그런 상태입니다. 그때 saṅkhāra에 대한 upekkhā에 이른 것입니다.
තිබුනොත් දුකයිනේ කියලා දකින මොහොතක් වෙනවා. අන්න මාර්ග ඵලය ලබන මොහොත ඒ කොයි මොහොතේ හරි ඒක තිබුනහම ඒක දුකක් දකිනවා. එච්චර කල් සැපයි කියන හීට පධ්යස්ථ වෙලා තිබුලලා. කොයි මොහොතක හරිත් දකිනවා. මධ්යස්ථතාවය ඉක්මවාගිහින් දුකක් හැටියට. දකිනකොටම පටිපස්සද නිසා කියෙ මාර්ග ඵලය පූර්ණ වෙනවා. අන්න එයා තමයි සැප දුකයි කියලා දැක්ේ. ආර්යයන් වහන්සේලා ආර්යයන් අතර මේමේ අරිහත්තුන් වහන්සේ තමයි. ලෝකයා හිතියෙන සියලුම පංචකාම සැප කියන ඒ පංචකාම දුක කියලා දැකලා තියෙන්නේ. එතන්ට යනකම්ම අනික් අය දැකලා තියෙන්නේ ඒ මට්ටම් වල දු. ඒක මධ්යස්ථාවයක්. ඒකෙන එක රජෙනවා. සැප සැපයි කියන එක සැප නැත්තේ නැහැ. හැබැයි කියන තරම් මහට එල්ලෙන්න සැපක් ඒකෙ. නෑහ කියලාම මම කියන්න එන්නේ නැහැ. අන්න එහෙම එක අවස්ථාවකෙනවා.
그러다 ‘있으면 그것은 괴로움이구나’ 하고 보는 순간이 옵니다. 그것이 magga phala를 얻는 순간입니다. 어느 순간이든 그것이 있으면 괴로움으로 봅니다. 그때까지는 즐거움이라던 것이 덤덤하게 있었습니다. 어느 순간 덤덤함을 넘어 괴로움으로 봅니다. 보는 바로 그때 paṭippassaddhi와 nissaraṇa로 magga phala가 완전해집니다. 그가 즐거움을 괴로움으로 본 것입니다. ariya들 가운데서도 세상 사람들이 여기는 모든 pañcakāma의 즐거움을 괴로움으로 본 이는 arahant입니다. 거기에 이르기까지 다른 이들은 저마다의 단계에서 보았습니다. 그것은 덤덤함입니다. 즐거움이 즐거움이 아니라는 것은 아닙니다. 다만 말하는 만큼 매달릴 만한 즐거움은 아니라는 것입니다. 그렇다고 아주 없다고 말하지는 않습니다. 그런 단계가 있습니다.
අල්ලගෙන මේ අසාධාරණ දැන් සෝතාපන්න ඵලයට පත් වෙච්ච පුද්ගලයා පංචකාම සම්පත්තිය පිළිබඳ යම්කිසි එයාගේ ක්ලේසයන්ගේ බැහැරවීමක් තියෙනවා. සැප කියන ඒවා නෑහැ කියලා මම කියන්නේ නැහැ. මාත් මිලිනවා. පංචකාම සම්පත්තිය හැබැයි මේ අසාධාරණකම් කරලාකාරකම් කරලා හිටන් පව් කරගෙන විඳින්න තරම් වටින දෙයක් ඒකටි මරද අන්න පළවෙනි අවස්ථාව. සෝවාන් පුද්ගලයාගේ පංචකාමයන්ගේ මට්ටම ඒකයි. අයිුතුකන් අසාධාරණකම් කරලා හිතන්න අවැඩ කරලා ඒ විදිහට මේ ඔය සැප පස්සේ යන්න තරම් වටිනා සැපක් මම මේ ලෝකේ දකින්නේ නැහැ. මට එහෙම මනව රූපයක්, මනව ශබ්දයක් එහෙම එකක් මගේ හිත නැහ. අන්න පළවෙනි අවස්ථාව
sotāpanna phala에 이른 이에게는 pañcakāma의 누림에 대해 어느 정도 kilesa를 밀어낸 것이 있습니다. ‘즐거움이 없다고 하지는 않는다. 나도 누린다. pañcakāma의 누림을. 그러나 옳지 못한 짓을 하고 나쁜 짓을 하며 악업을 지어 가면서까지 누릴 만큼 값진 것은 아니다.’ 이것이 첫째 단계입니다. sotāpanna의 pañcakāma에 대한 단계가 그것입니다. ‘옳지 못하고 바르지 못한 짓을 하고, 해로운 짓을 하면서까지 쫓아갈 만큼 값진 즐거움을 나는 이 세상에서 보지 못한다. 그런 마음에 드는 형색, 마음에 드는 소리가 내 마음에는 없다.’ 이것이 첫째 단계입니다.
ඊට පස්සේ අනිත් මොකද කරන්නේ රැස් කරගෙන මගි ගිය ගා දිහින් තා වටිනාකමක් මවුනේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අම් දෙවෙනි අවස්ථාව සකෘදාගාමී අවස්ථාව ඔය කාම වස්තුවන්ග ඇලී ඉන්න තරම් වටිනා දෙයක් මට ඇත්තෙන්නේ නැහ. හැඟීම ඒ කාම සංඥාවලහත් අල්ලගන්න වටිනා ගන්නේ නෑහ කියලා දකිනවා. ඔය පංචකාමයෝ හරයක් නැති දුක් ගොඩක් කියලා දකිනවා. හරියක්ම අවස්ථාව ඉතින් අන්න ඒකයි අවස්ථා හතරයි.
둘째 단계는 sakadāgāmī 단계입니다. ‘그 kāma의 대상들에 들러붙어 있을 만큼 값진 것은 내게 없다.’ 그 kāma의 생각들조차 붙들 만한 값이 없다고 봅니다. 그 pañcakāma가 알맹이 없는 괴로움 덩어리라고 봅니다. 그것이 마지막 단계입니다. 그래서 네 단계가 있습니다.
ඉතින් එන පංචකාමයන් පිළිබඳව ආශ්වාදයන් පිළිබඳ ප්රියමනාපයෙන් එකපාරේ ඇරෙන එකක්. හැරෙන්නේ ඕක වටිනාකම ඉස්සෙල්ලා තියෙනවා. පරිහරණය කරන්න වටිනාකමක් නෑහැ. ඒ වත් කරන්න වටිනාකමක් නෑහැ කියලා දකිනවා. ඒවා ආශ්වාද වශයෙන් බුද්ධි විඳ ඉඳලා ඉන්න රසවත් කියන්න ගන්න වටිනාකමක් නෑහැ කියලා දකිනවා. අන්තිමට ඒක දුකක් කියලා දකිනවා. ඇසුරුට තාවත ඒක දුක් ගොනක් කියලා දකිනවා. ඒ අරිහත් වෙන්න. අන්න එහෙමයි ඒ ටික දකිනවා. ඔය දකින තුළදී එයා දකිනේ යම් මට්ටමක් තියෙනවානම්. එයා ඒ මට්ටමේදී එයා දකිනවා
pañcakāma의 맛과 좋아함에서 단번에 벗어나는 것이 아닙니다. 벗어나는 데에는 먼저 그것의 값을 봅니다. 쓸 만한 값이 없다고 봅니다. 쌓아 둘 만한 값이 없다고 봅니다. 그것을 맛으로 누리며 즐겁다고 붙들 만한 값이 없다고 봅니다. 마지막에는 그것을 괴로움으로 봅니다. 가까이하는 것 자체가 괴로움 덩어리라고 봅니다. 그것이 arahant가 되는 것입니다. 그렇게 그것들을 봅니다. 그렇게 보는 가운데 그가 어떤 단계에 있다면 그 단계에서 그렇게 봅니다.
දැන් ආර්යන් ආර්යත්වයට පත්වුන කෙනාට මේ ලෝකයේ බලාපොරොත්තු පැතුනේ නැහ. පංචකාම ප්රාර්ථනා නෑ. රතන්තරා වටින එකක් නෑහ කියලා දැකලා ඉවරයි. ඒ නිසා එයා හැමෙලේම නිවනසයිතිය දකිනවා. නිවනට හේතුකාරක වන ධර්ම කර්මස්ථානය වඩනකොට එයා නිවන් සුව පැත්තට වර වෙනවා. අන්න ඒ වර වෙනකොට තමයි ඒකට ගැලපෙන්නා වූ අර විවේකයෙන් ලබලා ප්රීති සුකන කියලා නිවනටමහ හිටමින් අර ධ්යාන මට්ටම් වලට තියෙන්නේ. අන්න ආර්ය ධ්යාන මට්ටන් ලැබෙන හැ. ඉතින් යථාදය ප්රඥා පූර්ණ වෙච්ච වෙලාවට ඵලයත් එක්ක ලැබෙනවා. ඵලය ලැබෙන තමා දැකපු අත්දැකීම ස්ථිර. ඉතින් අපි තැන් ඔය යන්නේ මෙහෙම වෙන පැත්තක්නේ හැමදේම යන්න.
ariya의 경지에 이른 이에게는 이 세상에 대한 바람이 생기지 않습니다. pañcakāma에 대한 바람이 없습니다. 조금도 값진 것이 없다고 이미 보았습니다. 그래서 그는 언제나 nibbāna의 이로움을 봅니다. nibbāna의 원인이 되는 dhamma와 kammaṭṭhāna를 닦을 때 그는 nibbāna의 편안함 쪽으로 기웁니다. 그렇게 기울 때 거기에 맞는 viveka에서 얻은 pīti와 sukha로 nibbāna에 머물며 jhāna의 단계들에 이릅니다. 그것이 ariya의 jhāna 단계를 얻는 것입니다. 있는 그대로를 아는 paññā가 완전해질 때 phala와 함께 얻습니다. phala를 얻으면 자기가 본 경험이 굳건해집니다. 그런데 우리는 모든 것을 이와는 다른 쪽으로 가져가고 있습니다.
ඉතින් මේකේ විශාල පිරිසක් මුලාට පත් වෙලා ඉන්නේ මොනා කරන්නද පස්ගිය සමාධිය ඔය දැක වෙනස දක්යක් නම පස්සදිය කියලා කියන්නේ නිදහස් භාවයට පත් වෙනවා. සමාධිය කියන්නේ සමයට ඇදිලා හිතිනවා. නිවන් සමයට ඇදිලා හිෙනවා කියන එකයි ආර්ය සමාධිය කියන්නේ.
그래서 여기서 많은 사람이 미혹에 빠져 있으니 어찌하겠습니까. passaddhi와 samādhi의 차이를 보면, passaddhi란 자유로운 상태에 이르는 것입니다. samādhi란 어떤 자리(sama)에 끌려가 머무는 것입니다. nibbāna라는 자리에 끌려가 머무는 것이 ariya samādhi입니다.
පංච උපාදානස්කන්ධය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ. දැන් උපාදානස්කන්ධ පහගෙන මුකුත් ප්රශ්නයක් නැහැ. රූප උපාදානස්කන්ධ, වේදනා උපාදානස්කන්ධ, සංඥා උපාදානස්කන්ධ, සංඛාර උපාදානස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ උපාදානස්කන්ධ කියලා උපාදානස්කන්ධ පහ ඔහොමයි පෙලා තියෙන්නේ. දැන් මේ සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ, වේදනා නාම කවුද කොහොමද මෙහෙම කියලා තියෙනේ කොහෙද සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ, වේදනා, නාම රූප කියලා මේ විදිහට ස්කන්ධ විග්රහයක් කරපු තැනක් නෑහ ධර්ම. කොහෙද තියෙන්නේ මේවා විග්රහ කළාද?
붓다께서는 pañcupādānakkhandha를 가르치셨습니다. 다섯 upādānakkhandha에는 아무 문제가 없습니다. rūpa upādānakkhandha, vedanā upādānakkhandha, saññā upādānakkhandha, saṅkhāra upādānakkhandha, viññāṇa upādānakkhandha, 이렇게 다섯 upādānakkhandha로 말씀되어 있습니다. 그런데 saññā, saṅkhāra, viññāṇa, vedanā, nāma라니, 누가 어디서 이렇게 말했습니까? saññā, saṅkhāra, viññāṇa, vedanā, nāma-rūpa 하는 식으로 khandha를 풀이한 곳은 dhamma에 없습니다. 이것들을 어디서 풀이했습니까?
ැ ඔව් පස
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් අපිට සිද්ධ වෙනවා ත්රිපිටකය කපලාටම් එයාගේ ඒ කිව්ව හාමුදුරුවන්ගේ කොටස ඒකට ඇතුරත්. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ මොකක්ද පංච උපාදානස්කන්ධය කියලා දේශනා කරපුවහම ඒ ත්රිපිටකයෙන් ඒක අයින් කරලා හටම් ඉතින් උන්වහන්සේකෙන් ත්රිපිටකයට එකතු කරලා හනම් මේ මහා සාරවත් භාෂිතය කියලා දාන්න වෙනවා කියන එකයි මට කියන්න තියෙන්නේ. වෙන මොනවා කියන්නේ තම තමන්ගේ මතකන්නේ ඒගොල්ලෝ කියනවා ඒක ඊට පස්සේ මේ ඔය පොතේ තියෙන එක නෙමෙයි හරි මේකයි. දැන් මෙහෙම තම තමන්ගේ මත ගන්නවා. ඉතින් ඒ මත කොහොමද සනාත කරන්නේ?
그렇다면 Tipiṭaka를 잘라 내고 그 스님의 것을 끼워 넣어야 할 판입니다. 붓다께서 pañcupādānakkhandha라고 가르치신 것을 Tipiṭaka에서 빼내고, 그분의 것을 Tipiṭaka에 넣어 ‘이것이 크나큰 알맹이 있는 말씀’이라고 올려야 한다는 것, 그것이 제가 하고 싶은 말입니다. 달리 무엇이겠습니까. 저마다 자기 견해를 내세워 ‘책에 있는 것이 아니라 이것이 옳다’고 합니다. 이렇게 저마다 견해를 붙듭니다. 그 견해를 무엇으로 증명합니까?
ඔව් ඔව් හරි හරි වෙන්න පුළුවන්. ඔව්
(물은 이) 네. 네, 그럴 수 있습니다. 네.
දැන් සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ වේදනා නාම රූප දැන් සංඥා හටගන්නේ මොනවා නිසාද අපි ඉස්සෙල්ලා බලමු සංඥා හටගන්න ඉස්සෙල්ලා කිව්වක් නැත්තේ. දැන් රූප සංඥාවක් ඇති වෙන්න නම් ඊට මුලක් තියෙන්න ඕන. දැන් සංඥාවක් හටගන්නේ මොනවද? ඇස නැමති රූපය නැත්නම්. ඇසට ගෝචර වෙන රූපය නැත්නම්. ඒ දෙකේ ස්පර්ශයක් ආවේ නැත්නම්. ඒ දෙක නිසා හටගත්තා වූ දැනීමක් පහළ වුණේ නැත්නම්. සංඥාවක් මුල් වෙන්න පුළුවන්. එහෙනම් රූපයි, වේදනයි දෙවෙනි කරලා සංඥා පළවෙනි කරන්න පුළුවන්. එතකොට කොහොමද මේ සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ වලින් ස්කන්ධ පටන් ගන්න හතනකොට සංඥා ස්කන්ධයෙන් පටන් ගන්නේ මොන හටාරගෙද
saññā, saṅkhāra, viññāṇa, vedanā, nāma-rūpa. saññā는 무엇 때문에 생겨납니까? 먼저 살펴봅시다. saññā가 생기기 전에 무엇이 있다고 말하지 않습니까. rūpa saññā가 생기려면 그 바탕이 있어야 합니다. saññā는 무엇으로 생겨납니까? 눈이라는 rūpa가 없다면, 눈에 비치는 형색이 없다면, 그 둘의 닿음이 오지 않는다면, 그 둘로 인해 생기는 앎이 일어나지 않는다면, saññā가 앞설 수 있겠습니까? 그렇다면 rūpa와 vedanā를 뒤로 하고 saññā를 맨 앞에 둘 수 있습니까? 그러면 saññā, saṅkhāra, viññāṇa로 khandha를 시작할 때 saññā khandha부터 시작하는 것은 무슨 근거입니까?
දැන් මේ තවද රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර කියා. යම්තාක් පිළිගන්නාු ජාති දුක නොදැනී නොපෙනී. පටිච්ච සමුප්ප පටිච්ච සමුප්පාද දහම හේතු ප්රත්ය තේරුම් ගත නොහැක. පංචස්කන්ධය පංච උපාදානස්කන්ධය එකක් ලෙස නොදැන. රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණය අනුවෙන් ක්රමවත් රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණය අනුවෙන් ක්රමවත් කරගන්නා තුළු දුක්ඛ සත්යය අන්දමමින් දුක සත්ය අන්දමින් නොවැටීම. පංචස්කන්ධය පංච උපාදානස්කන්ධය දෙකක් ලෙස නොදැනී. රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ යනුවෙන් ක්රමවත් කරගන්නා තුරු
(그 글을 읽어 보면) 이렇습니다. ‘rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra라고 받아들이는 한, jāti의 괴로움은 느껴지지도 보이지도 않는다. paṭiccasamuppāda의 dhamma, 원인과 조건을 이해할 수 없다. pañcakkhandha와 pañcupādānakkhandha를 하나로 알지 못한다. rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa로 차례를 정하는 한 dukkha sacca를 알지 못한다. pañcakkhandha와 pañcupādānakkhandha를 둘로 알지 못하고, rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa로 차례를 정하는 한…’
ආසරයක් කරා රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ දුක සත්යයන්ගමින් වැදගෙ. සමුදය කියන්නේ තෘෂ්ණාව නොහො බව වෙෙන නැති. දුක නොය කියන්නේ තෘෂ්ණාව නොහොත් කමද සත්යය කියන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තෘෂ්ණාව නොහොත් සංඛාර බව දැන් තෘෂ්ණාව නොහොත් සංඛාර කිව්වහම සංඛාරයි තෘෂ්ණාවයි එකක් හැටියට නිකන්නේ දැන් සංඛාර කියන්නේ මොනවද තෘෂ්ණාව කියන්නේ මොනවද
‘taṇhā, 곧 saṅkhāra’라고 합니다. taṇhā, 곧 saṅkhāra라고 하면 saṅkhāra와 taṇhā를 하나로 보는 것입니다. 그렇다면 saṅkhāra는 무엇이고 taṇhā는 무엇입니까?
සංඛාරයි තෘෂ්ණාවයි එකක් හැටියට ගන්න එතකොට දැන් නිරෝධ සමාපත්තියට සමවැදිත රහතන් වහන්සේ ඉස්සෙල්ලාම නැවත ආපහු වෙනකොට ලබන්නේ මොන සංඛාර දැකිනවා මනෝ සංඛාර ඊට පස්සේ කාය සංඛාර ඊට පස්සේ වච සංඛාරමේ ඔව් එන ක්රමය විධර්ග විතාර වච සංඛාර තුන්වෙනි දේ එතකොට මේ මනෝ සංඛාර ඉස්සෙල්ලා පටන් ගන්න වේදනා සංඥා මනෝ සංඛාරයි. එතකොට වේදනා, සංඥා ඊට පස්සේ ආශ්වාස ප්රශ්වාසෝ කාය සංඛාරයි. විතර්ක විචාරයෝ වච සංඛාරයි. ඔහොමත් තෝරනවා. එතකොට දැන් මේ මෙතන පෙන්නනවා අරිහතුන් වහන්සේ ඒ සංඛාර තුන් ආකාරය කාය සංඛාර, වචය සංඛාර, මනෝ සංඛාර කියන තුනට අනුපිළිවෙලින් ආපහුව වෙන හැටි පෙෙනවා. ඉස්සෙල්ලා මනෝ සංඛාර වලට එනවා. ඊට පස්සේ කාය සංඛාරයට එනවා. ඊට පස්සේ වචනී සංඛාරයට අද දින් විලවට එනවා. විද්යාමාන වෙනවා. විරෝධයෙන් අපහුවෙන හැට
saṅkhāra와 taṇhā를 하나로 본다고 합시다. 그러면 nirodha samāpatti에 든 arahant가 거기서 나올 때 가장 먼저 어떤 saṅkhāra를 얻습니까? mano saṅkhāra입니다. 그다음 kāya saṅkhāra, 그다음 vacī saṅkhāra입니다. 그렇게 오는 차례에서 vitakka와 vicāra인 vacī saṅkhāra가 셋째입니다. 먼저 mano saṅkhāra가 시작되는데, vedanā와 saññā가 mano saṅkhāra입니다. 그다음 들숨 날숨이 kāya saṅkhāra이고, vitakka와 vicāra가 vacī saṅkhāra입니다. 이렇게도 풀이합니다. 여기서 보여 주는 것은 arahant가 kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra라는 세 가지 saṅkhāra로 차례대로 돌아오는 모습입니다. 먼저 mano saṅkhāra로 오고, 다음 kāya saṅkhāra로 오고, 그다음 vacī saṅkhāra로 와서 드러납니다. nirodha에서 나오는 모습입니다.
සංඛාර කියලා කියන්නේ තෘෂ්ණාව නම් මේ අර නිරෝධයට පත් මහරහතන් වහන්සේ තෘෂ්ණා දුරු කරලා නෑහැන නේද? කොහොමද සංඛාර කියන්නේ තෘෂ්ණාව කියලා ගත්තොත් තණ්හක් ඒ සබ්බ දුක් අන්දිනා කියන එක කරලා නෑහනේ ඈ සංඛාර වලට තෘෂ්ණා කියන්නේ නෑහ කියන එක කිය මේ හේතු ඇතුව පෙන්නන්නේ
saṅkhāra가 taṇhā라면, nirodha에서 나온 이 arahant는 taṇhā를 없애지 못한 것 아닙니까? 어떻게 된 것입니까? saṅkhāra를 taṇhā로 본다면 ‘taṇhakkhayo sabbadukkhaṃ jināti’, taṇhā를 다해 모든 괴로움을 이긴다는 것이 이루어지지 않은 셈 아닙니까. [네] saṅkhāra를 taṇhā라고 하지 않는다는 것을 이렇게 까닭을 들어 보이는 것입니다.
තෘෂ්ණා කියලා කියන්නේ යම් යම් සංඛාරයන් පිළිබඳව ඡන්දරාගයක් ඇද්ද ඒක උපාදානයක් ඒ උපාදානය කරන්නේ යම් තැනක්ද තණ්හා පත්හා උපාදානස් යම්කිසි හිතිවිලි ක්රියාව වදන් කියන යමක් ඇට නම් මේවා සංඛාර මේක කුසල මූලයෙන් හටගන්න ක්රමයක් තියෙනවා. අවිද්යාවෙන් හටගන්න ක්රමයක් තියෙනවා. අවිද්යාවෙන් යම් සංඛාරයක් හටගන්නවා නම් අවිද්යා ෘෂ්ණා සම්බන්ධය හටගන්න. ඒ සංඛාර කියන ඒවා ඡන්දරාගයෙන් බැඳුනහම තමයි තෘෂ්ණාව හටගන්නේ. යම් සංඛාරයන් පිළිබඳව යම් ඡන්දර රාගයක් ඇටෙනවා. අන්න ඒක තෘෂ්ණාව. තෘෂ්ණාවයි සංඛාරයි දෙකක් මිස එකක් නෙමෙයි. ඒ නිසා තමයි කාය සංඛාර, වචීය සංඛාර, මනෝ සංඛාර අරිහතුන් වහන්සේලාත් තියෙන්නේ. සංඛාර කියන්නේ තෘෂ්ණාව නම් තෘෂ්ණාව සේකලා අරිහතුන් වහන්සේට සංඛාර නැති වෙන්න ඕනේ. එතකොට කොහොමද මේක ගතාරියේ?
taṇhā란 어떤 saṅkhāra에 대해 chandarāga가 있는 것입니다. 그것이 upādāna로 이어집니다. 어떤 생각이든, 행위든, 말이든, 그것들이 saṅkhāra입니다. 이것은 kusala의 뿌리에서 생겨나는 방식도 있고, avijjā에서 생겨나는 방식도 있습니다. avijjā에서 어떤 saṅkhāra가 생겨난다면 avijjā와 taṇhā의 이어짐이 생깁니다. 그 saṅkhāra들이 chandarāga로 묶일 때 taṇhā가 생겨납니다. 어떤 saṅkhāra에 대해 chandarāga가 생기면 그것이 taṇhā입니다. taṇhā와 saṅkhāra는 둘이지 하나가 아닙니다. 그래서 arahant에게도 kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra가 있는 것입니다. saṅkhāra가 taṇhā라면 taṇhā를 다한 arahant에게는 saṅkhāra가 없어야 합니다. 그러면 이것이 어떻게 맞겠습니까?
දැන් මේ සියුම් තැන් ගැන මේ මේ පොත් ලියන්නට මොනවට මේ අදහස් තමන් දැක්කා කියලන ලියන්නේ. සමරයන් අරිහත්යට පත් වෙලා ඉන්නේ මම යථාබෝධය ලබලා ඉන්නේ. මම දැක්ක එකයි මෙන්න මේක හරි. ඔහොම ලියාගෙන යනවා. දැන් මේවා ධර්මයට එකඟක නෑ. ධර්මයට විරුද්ධ වෙනවා ඒක නවෙලා තියෙන්නේ.
이런 미묘한 대목들을 두고 책을 쓰면서, 자기가 보았다는 생각들을 씁니다. 마치 arahant가 된 듯이, ‘나는 yathābodha를 얻었다, 내가 본 것이 옳다’ 하면서 그렇게 써 내려갑니다. 이런 것들은 dhamma에 맞지 않습니다. dhamma에 어긋납니다. 그렇게 되어 있습니다.
ඉතින් ඒකේ මම කිව්වේ සංඥා වලින් පටන් ගන්න මුලක් තියෙනවා දැක්කොත් ඒක දැන් රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ යන්තා පිළිගනතාකල ඒ ක්රම එයා දුකෙන් නිදහස් වෙන්න බැහ කියලා. සංඥා මුල් කරලා පිළිගන්නකොට පුළුවන් වෙන්නේ. දැන් සංඥා මුල් කරපු ස්කන්ධයක් කරන්න පුළුවන්ද? රූප වේදනාව ඉස්සෙල්ලා ගන්නේ නැතුව. අපි බලන්න සංඥාවක් අපිට හටගන්න පුළුවන්ද? ඇහැයි, රූපයයි, දෙක, කනයි, ශබ්ද රූපයයි දිව ඒ වගේම රස රූපයයි, නාසයයි, ගන්ධ රූපයයි, කයයි, පොට්ඨබ්බ රූපයයි මේ ආදී වශයෙන් මේ රූපයන්ගේ සම්බන්ධයක එක ගත්තනීවීමක් නැතුව පුද්ගලයෙදුරට මතු කරගන්න පුළුවන්ද? යම් වෙලාවක ගැනීමක් ස්පර්ශයක් එනවද? හැර තලයක් මතකයට ගන්න පුළුවන්ද රූපයක් නැතුව දැන් රූපයක් එහෙනම් පළවෙනිලා දඉන්නේ රූපය රූපය ඊට පස්සේ ස්පර්ශ කීන්න. ස්පර්ශක වේදනාව ඉන්නේ. මේ වේදනාව නිසා තමයි දැනීම නිසා තමයි මේ හැදයි මේ ආකාරය කියලා සංඥාවේ. එහෙනම් සංඥාව තුන්වෙනි තැනට පිස සංඥාව පළවෙනි කරන්න මොන ධර්මයට අනුව ඉතින් ධර්මයට බහා බලනකොට බහා හිතින්නේ නෑ.
그래서 저는 말한 것입니다. 그들은 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa로 받아들이는 한 괴로움에서 풀려날 수 없고, saññā를 앞세워 받아들여야 풀려날 수 있다고 합니다. 그렇다면 saññā를 앞세운 khandha를 세울 수 있습니까? rūpa와 vedanā를 먼저 두지 않고 saññā가 생겨날 수 있는지 봅시다. 눈과 형색, 귀와 소리, 혀와 맛, 코와 냄새, 몸과 닿음, 이런 rūpa들의 이어짐 없이 사람이 무언가를 떠올릴 수 있습니까? 어느 때든 받아들임, phassa가 오지 않습니까? rūpa 없이 무언가를 기억해 낼 수 있습니까? 그러니 맨 먼저 오는 것은 rūpa입니다. rūpa 다음에 phassa가 오고, phassa에서 vedanā가 옵니다. 이 vedanā 때문에, 그 앎 때문에 ‘이것은 이런 모양이다’ 하는 saññā가 옵니다. 그러니 saññā는 셋째 자리입니다. saññā를 맨 앞에 두는 것은 어떤 dhamma에 따른 것입니까? dhamma에 비추어 보면 맞지 않습니다.
ඉින් ධර්මයට බහාප පරාන්න දන්න නැතිකම නිසා උන්වහන්සේලා පට්ටන් දුරවන. මොනවා කරන්න මහරහස්ණන් වහන්සේ නැතුව කිව්වා කරන්න දෙයක් නෙරමානුකූලව පෙන්නා වෙනවා. එර්ථය ඒකයි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
චක්ඛුංච පටිච්ච රූපේච උප්පච්චති චක්ඛු විඤ්ඤාණං තන්නං සංගති පස්සෝ පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චයා තණ්හා තණ්හා පච්චයා උපාදානං උපාදාන පච්චයා භව භව පටච්චයා ජාති ජාති පච්චයා ජරා මර සෝක පරිද දුක්ඛ දොම්මනස පා සම්භවන්ත. බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ දේශනා කරන එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ නාව පැත්තකට අහගෙන ඉදලා. මහන ඔය ධර්මය ඇහුවද ඇහුවා. ඕව නිවන් සාක්ෂාත් කරගන්න අප්රමාදව නිවන් සාක්ෂාත් කරන්න පුළුවන් ඔය කර්මස්ථානය බලන්න කරන්න උන්වහන්සේට ඒ කර්මස්ථානයක් වටෙන්නා. සෝතන් පටිච්ච සද්දේච උප්පජ්ජති සෝත විඤ්ඤාණං පින් සංගති පස්සෝ තස්ස පත්යා වේදනා යන්නේ රූප වේදනා සංඥා ක්රමයට නෙමෙයිද යන්න වෙනනේ එන්න අය ඉතිනේ අපිට ඕන හැටියට බණ කියන්න ගිහිදන්න මේ ප්රශ්නය වෙලා තියෙන්නේ එක කෙනාට ඕන හැටියට බණ කියන්න ගිහිදන්න ධර්මයට අනුකූලව විසරගන්න බැරි නිසානේ
‘cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṃ, tiṇṇaṃ saṅgati phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā sambhavanti.’ 붓다께서 이것을 가르치실 때 어떤 비구가 한쪽에서 듣고 있었습니다. ‘비구여, 이 dhamma를 들었는가?’ ‘들었습니다.’ ‘이것으로 nibbāna를 깨달을 수 있다. 게으르지 말고 nibbāna를 깨닫도록 이 kammaṭṭhāna를 닦아라.’ 그분에게 그 kammaṭṭhāna가 자랐습니다. ‘sotañca paṭicca sadde ca uppajjati sotaviññāṇaṃ, tiṇṇaṃ saṅgati phasso, phassapaccayā vedanā.’ 이것은 rūpa, vedanā, saññā의 차례로 가는 것 아닙니까? 문제는 사람들이 저마다 하고 싶은 대로 설법을 하려 들면서 dhamma에 맞게 풀어내지 못하기 때문에 생긴 것입니다.
ඒ අය සමාධියම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් ඔය කතාවට එච්චර දෙයක් නෙමෙයි. බුදුපියාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේදී එක්රහා බමුණේ බුදුරජාණන් වහන්සේ ඊළඟට ඇවිදිල්ලා. ආලාර කාලාම කියන තාපසය පිළිබඳව ලොකු විස්තරයක් කළා. ස්වාමීනි හරි පුදුම සමාධියක් මම දැක්ගන්න. ආලාර කාලාමයන් වහන්සේ ඒ කියන්නේ කාලාම ආලාර කාලාම නෙ කාලාම කියන්නේ ඒ කොටසක්. ඒ භාවනා කර යනකොට ඒ අය මේකට පත් වෙලා ඉන්නේ රාම පුත්ර කියලා එයාට කියන්නේ. රාම පුත්ර කියන්නේ ඒකක් තියෙනවා. ඉතින් මේ මේ සමාධියට සමවැදිලා ඉන්න වෙලාවක මම දැක්කා. ගැල් 500ක් එතනින් ගියා. මහා දුවිලි පොළොවත් තිබුණේ. මේ දූවිල්ල ඇවිස්සීලා හතනම් අර සිවුරු ඔක්කොම දූවිල්ලෙන් තෙමිලා ගියා. එහෙම තෙමිලා ගියාට පස්සේ. උන්වහන්සේ සමාධියෙන් අහක් වෙලා බලපුවහම ඇඟේ දුවීමේ. මේ කොයිද මේ සිවුරු වල දූවිනේ? මොකද මේ වුනේ? ඒවා ඒ වෙලාවේ ඇහුවා. ඒ තමයි ඇයි ස්වාමීනි මතක නැද්ද මේ ගැල් 500ක් මෙතනින් හින්න. මට දැනුන්නේ නැ. එහෙම එකක් මට වැටහුනේ නැහ. එහෙම එකක් දැනුනේ නැ. ඉතින් ස්වාමීන්ි පුදුම සමාධියක්. ෙහෙම සමාධියක ඉන්නවා මේ රාමපුත්රය. කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේට මෙහෙම කියනවා.
그 이야기는 그리 대단한 것이 아닙니다. 붓다께서 계시던 때 어떤 브라만이 붓다께 와서 Āḷāra Kālāma라는 고행자에 대해 길게 이야기했습니다. ‘스님, 저는 참으로 놀라운 samādhi를 보았습니다.’ Kālāma란 하나의 갈래 이름이고, 그렇게 bhāvanā를 해 가며 그 경지에 이른 이를 Rāmaputta라고 부르기도 합니다. ‘그가 samādhi에 들어 있을 때 제가 보았습니다. 수레 오백 대가 그 곁을 지나갔습니다. 땅에는 먼지가 잔뜩 있었습니다. 먼지가 일어 그의 옷이 온통 먼지를 뒤집어썼습니다. 그분이 samādhi에서 나와 보니 몸에 먼지가 있었습니다. 이 옷의 먼지는 어디서 왔는가, 무슨 일이 있었는가 하고 그때 물었습니다. 그래서 ‘스님, 이리로 수레 오백 대가 지나간 것을 모르십니까?’ 하자, ‘나는 느끼지 못했다. 그런 것을 알아차리지 못했고, 느끼지 못했다’고 했습니다. 스님, 놀라운 samādhi입니다. 이 Rāmaputta는 그런 samādhi에 머뭅니다.’ 이렇게 붓다께 말합니다.
එහෙන බුදුරජාණන් වහන්සේට එහෙම කියන දැන් එයාට බුදු දහම තුළ හිටපු කෙනෙක් නෙමෙයිනේ යෝගියෙක්නේ යෝගී සමාධියනේ. ඉතින් යන්නගීන්ගේ ලැබූවා වූ සමාධිය ගැල් 500ක් ළඟින් ගිහිල්ලා මේ ඔක්කොම සුවෙලි තත්ත්වයෝ වැහිලා ගිහිල්ලා මෙහෙම තිබිලත් එයා දන්නේ නැහැ.
붓다께 그렇게 말하는 그 사람은 붓다의 가르침 안에 있던 이가 아니라 요기였고, 그것은 요기의 samādhi입니다. 요기가 얻은 samādhi는, 수레 오백 대가 곁으로 지나가 온통 먼지에 덮였는데도 그는 알지 못했다는 것입니다.
ඒ පාරට බුදුරජාණන් වහන්සේ අහනවා. ඉතින් කවා හරි පුදුම දෙයක් හැටි සලකන්න. හොඳයි මෙහෙම දෙයක් වුනේ. ඒ වගේ සමාධියකට බැහැලා නොදැනි නෙමෙයි. නොපෙනි නෙමෙයි. පෙනීම තියෙද්දි. ඒ වගේ නොඇති නෙමෙයි. ඇසෙන ස්වභාවයක් තියෙද්දිම. දැනෙන ස්වභාවයක් තියෙද්දි මේ පියවි තත්ත්වය මානසිකත්වයක් තියෙද්දි. මහා හෙන හෙන හතක් ගහලා. දොවියත් මැරිලා, හරකුත් මැරිලා. මහා පිරිසක් මහා හඬියෙන කෑකව ගහගෙන ඇවිදින්නා. අර මළවෙනිත් අරගෙන මරාන දිදී යනකොට අර වගේ ස්වභාවයක අර සමාධියකට අම්යාතය එහෙම නොබැන්න පැත්තෙට ගිහිල්ලා නෙමෙයි නොදැන තත්ත්වෙර ගිහිල්ලා නෙමෙයි. මේ දැනීම එසේම තියෙද්දී. පියවි තත්වය එසේම තියෙද්දී. ඒ පිළිබඳවත් අවසාධානයක් තිබුනේ නැත්නම් පොඩ්ඩක්වත් ඕකේ කොයි සමාධියද ලෝක ස්වාමීනි දැනීම නැති කරගෙන ඉන්න කඑ කෙනාග ඉන්නවා කියන එක කියන්න දෙයක් නෙමෙයි. ඒක බලවත්ම පුදුම ආකාර දේ. පෙනීම දැනීම ඇහීම ඔක්කොම තියෙද්දී. එහෙම එහෙක අවධානයක් ඇති වෙන්න පුළුවන් කියනවා ඒක මහපු
그러자 붓다께서 물으십니다. 어느 것을 더 놀라운 일로 여기겠느냐고. ‘이런 일이 있었다고 하자. 그런 samādhi에 들어 느끼지 못하는 것이 아니고, 보지 못하는 것이 아니라 보는 것이 있는 채로, 듣지 못하는 것이 아니라 듣는 성품이 있는 채로, 느끼는 성품이 있는 채로, 이 평소의 마음 상태가 있는 채로, 벼락이 여러 번 내리쳐 농부들이 죽고 소들도 죽고, 큰 무리가 큰 소리로 울부짖으며 시신을 메고 지나가는데, 그런 상황에서 의식을 잃는 쪽으로, 모르는 상태로 가지 않고 앎과 평소 상태가 그대로 있으면서도 그것에 조금도 마음이 가지 않았다면, 그것은 어떤 samādhi이겠느냐?’ ‘스님, 앎을 없앤 채 있는 것은 말할 거리도 못 됩니다. 그것이야말로 가장 놀라운 일입니다. 보고 알고 듣는 것이 모두 있는데도 그런 무관심이 있을 수 있다니, 그것이 더 큽니다’ 하고 말합니다.
එහෙනම් හිතාගන්නකෝ දැන් මේ ටිකට ඉස්සෙල්ලා අම්මේ ඉන්නම පිදුරු කුටිය ළඟ මේ පුඹුරුේ එන ගහලා හිටන් මේ ගොිය දෙන්නෙකුත් මැලා හරක් බානකුත් විනාශ වෙලා. මහා පිණිසක් කියලා මෙතනින් ඇවිදිලා මේ මිනිත් අරගෙන මහා දුව මෙතනින් ගිහින් තියෙනවා. එහ මම දන්නේ නෑහැ ඒ සිද්ධිය මම බැවෙන්නේ. මට එහෙම ආවර්ජනා වුණේ නැහ. එහෙ ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේ එතකොට ඒ වගේ සමාජය විදි නැහ නැහ එහෙම එකක්. මේ පියතිත් වෙනවා. මේ දැනීම තිබුණා. ඇහෙන ස්වභාවයත් තිබුණා. පේන ස්වභාවයක් තිබුණා. ඒ වුනා වනාට එහෙම එකක් අල්ලන්න බැ. ඒ නිසා ඒකේ ආවර්ජනයක් නැහ. ඒ නිසා එහෙම එකක් වුනාද නැත්දකින්නේ කිව කෝෂියට වැටෙන්නේ නැ. අවධා අන්න ඒකයි. අධාන්න එහෙම කරන්න ඕනකමක් නැහැ. මේ ස්වාමීනි හිතක් තියෙද්දී දැනුවත් තියෙද්දී බෞද්ධ දේවලට එහෙම ඉන්න පුළුවන් නම් ඒ සමාධියක් කෙමත්ද උත්තම සමාධියක්ද?
‘그렇다면 생각해 보아라. 얼마 전 내가 Ātumā에 머물던 짚 오두막 곁에 벼락이 쳐서 농부 둘이 죽고 소들도 죽었다. 큰 무리가 이리로 와서 시신을 메고 몹시 서둘러 이곳을 지나갔다. 그런데 나는 그 일을 알아차리지 못했다. 내게 그런 āvajjana가 일어나지 않았다.’ ‘스님, 그때 그런 samādhi에 계셨습니까?’ ‘아니, 그런 것이 아니다. 평소 상태였다. 앎도 있었고, 듣는 성품도 있었고, 보는 성품도 있었다. 그런데도 그런 것을 붙들지 않았다. 그래서 거기에 āvajjana가 없었다. 그러니 그런 일이 있었는지 없었는지가 마음에 걸리지 않았다.’ 주의가 그런 것입니다. 일부러 주의를 둘 필요가 없습니다. ‘스님, 마음이 있고 알아차림이 있는 채로 붓다께서 그렇게 계실 수 있다면, 그것은 어떤 samādhi입니까, 으뜸가는 samādhi입니까?’
දැන් නිදා ඉන්නත් ඇහෙන්නේ නැ. පේන්නේ නැ. නිදා ඉන්නකල ඕක සමාධියක් එනවා. නමුත් ඇහීම තියෙද්දී පෙනීම තියෙද්දිත් පුද්ගලයාගේ මානසිකත්වය ආවර්ජනයට යන්නේ නැත්නම්. ඒක විශේෂයක්. එහෙනම් මේ සමාධිය තමයි මල්ලග තියෙන්නේ. ඒක බුදුරජාණන් වහන්සේ. දැන් දවස් ගණන් ඔය යෝගීන් ඉන්නවා. රට ඇඟෙන් උඩින් මුල් යනත් ඉන්න ඔය යෝගීන් ඉන්නවා. දිනකරන් සමාධියට සමදිසිලා ඉන්න යෝගියෙන් ඉන්නවා.
잠들어 있을 때에도 들리지 않고 보이지 않습니다. 잠들어 있는 것도 그런 samādhi처럼 됩니다. 그러나 듣는 것이 있고 보는 것이 있는데도 그 사람의 마음이 āvajjana로 가지 않는다면 그것이 특별한 것입니다. 바로 그런 samādhi가 붓다께 있었습니다. 요기들은 며칠씩 머뭅니다. 몸 위로 뿌리가 뻗어 올라와도 그대로 있는 요기들이 있습니다. 며칠씩 samādhi에 들어 있는 요기들이 있습니다.
ඉතින් ඕකේ වැඩත්ම උදේහසෙන් සමාධියක ඉන්නවා වගේ. ඉතින් නමුත් ඕයම තමයි රැමටෙන්නේ. ඔය දින ගනන් හිති හැෙනාය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් රකින්න යෝගී ඉන්නවා ඉතින් ඔතන නිරෝධය කියන එක දැනගන්න නිරෝධය කියන්නේ මොකක්ද නිරෝධ සමාපත්තිය මොකක්ද කියන දැනගන්න එක නිරෝධ සමාපත්තියට සමවැදෙනම් හුස්ම පොඩක්වත් වැටෙන්නේ නැ. ඉතින් පොඩ්ඩක් ඉතින් බලන්න ඕනේ නැ ඒකයි කියලා තියෙනවා බලන්න පුළුවන්නේ ඒ කියන අය නිරෝධාපතය සමැදිලා ඉන්නකොට අවංකම හුස්ම කට්ටාසක අහගෙන බලාගන්න කියලා අපි පියනවා. පොඩ්ඩක් බලන්න ලො එතකොට බලාගන්න
그런 요기들이 있습니다. 그러니 거기서 nirodha가 무엇인지 알아야 합니다. nirodha란 무엇이고 nirodha samāpatti란 무엇인지 아는 것 말입니다. nirodha samāpatti에 들면 숨이 조금도 쉬어지지 않습니다. 그러니 좀 살펴봐야 합니다. 살펴볼 수 있다고 되어 있습니다. 그런 이들이 nirodha samāpatti에 들어 있을 때, 솜 같은 것을 대어 숨이 있는지 정직하게 확인해 보라고 우리는 말합니다. 조금만 살펴보면 알 수 있습니다.
නිරෝධ සමාපත්තියට සමවැදිච්ච කෙනා පිළිබඳව අහනවා අ සැරේත් හාමුදුරුවන්ගෙන් දක අහන්න ඒ ප්රශ්නේ කෙනාග ඇතිවෙන වෙනස්කම් මොනවද කියලා උන්වහන්සේ අහනවා.
nirodha samāpatti에 든 사람에 대해 묻습니다. 이번에도 그 스님께 그 물음을 여쭈어 보십시오. 그 사람에게 일어나는 달라짐이 무엇이냐고 그분이 묻습니다.
උන්වහන්සේ පෙන්නනවා මලිනිය ආයුෂත් ඉවරයි. ශරීර උත්මණයක් ඉවරයි.
그분은 이렇게 보여 주십니다. 죽은 사람은 수명이 다했고, 몸의 열기도 다했습니다.
එතකොට ශරීරයේ අඟපත ක්රියාත්මක වීමකුත් නෑ. ඒවා කුණු වෙන පැත්තට බලනවා.
그러니 몸의 팔다리가 움직이는 일도 없고, 몸은 썩어 가는 쪽으로 갑니다.
බලන්න ස්වභාවයක නිරෝධාපත්තිය සමත්ත කඑක් හුස්ම වැටෙන්නෙත් නැ. වැරදකම්පදයකුත් නෑ. ඒ දෙකමත් ඉවරයි. හැබැයි ශරීරයේ උෂ්යේ තියෙනවා. ඉන්ද්රිය ප්රබෝධයි.
그 성품을 보십시오. nirodha samāpatti에 든 사람도 숨을 쉬지 않습니다. 심장 박동도 없습니다. 둘 다 멈춘 상태입니다. 하지만 몸의 열기는 남아 있고, 감각 기관(indriya)은 생생합니다.
මළමි තියෙන වෙනස ඔන්න ඔච්චරයි. මළමිනිය උෂ්ණේනවා. ආයුෂ ගිහිල්ලා ඉවරයි. ඒක ිරන්න පටන් ගන්නවා. මළමින එකයි නිරෝධනාපතයේ ඉන්න එක්කෙනාගේ තියෙන වෙනස. ශරීරය උෂ්ණේ තියෙනවා. ශරීරය ප්රබෝධයි. ඉන්ද්රිය ප්රබෝධයි. ඔන්න ඔච්චරයි මළමෙන තව වරයි වෙනසේ. එහෙනම්
죽은 사람과 다른 점은 그것뿐입니다. 죽은 사람은 열기가 사라지고 수명이 다해서 썩기 시작합니다. 죽은 사람과 nirodha 상태에 있는 사람의 차이는 이것입니다. 몸에 열기가 남아 있고, 몸이 생생하며, 감각 기관이 생생합니다. 죽은 사람과의 차이는 그것뿐입니다.
ඔච්චරයි මළමෙන තව වරයි වෙනසේ. එහෙනම් මළනිය වැරදපන්දනේ නැහැනේ. මළමෙන හුස්ම දන්නේ නැහැනේ. එහෙනම් අන්න ඒ මළමෙන නැති ඒවා දෝපතය හවති කෙනාගෙත් නැහැ. මළමෙනි එක වෙනසකට කර මොනවා තියෙන්නේ නැහ උෂ්ණ පවතිනවා ඉඳුරන් ප්රබෝධව පවතිනවාමේ ගියවෙන්න නැතුව ඉදිරන්දින්නේ.
그렇다면 죽은 사람에게는 심장 박동이 없지요. 죽은 사람은 숨도 쉬지 않지요. 그렇다면 죽은 사람에게 없는 그것들이 nirodha samāpatti에 든 사람에게도 없습니다. 죽은 사람과 다른 점은 무엇이냐 하면, 열기가 남아 있고 감각 기관이 썩지 않은 채 생생하게 남아 있다는 것입니다.
මෙන්න මේ කියන කාරණා දෙක නිරෝධ මහාපත්තියන කෙනාගේ තියෙනවා. ඒ නිරෝධ මහාපත්තියට සමවදන්න පුළුවන් කියලා යම් කෙනෙක් කියනවා නම් ඔය දෙකෙන්ම බලාගත්තයි හුස්ම ගන්නවද වැරදේ ඉපන්දනය පරිකින් න්න වෙනවා. හුස්ම ගන්න එක කෙලෙම බැලියෙන තියෙන්නේ.
바로 이 두 가지가 nirodha samāpatti에 든 사람에게 있습니다. 누군가 자기가 nirodha samāpatti에 들 수 있다고 말한다면, 이 둘로 확인해 보면 됩니다. 숨을 쉬는지, 심장 박동을 확인해야 합니다. 숨 쉬는 것은 바로 확인할 수 있습니다.
නිරෝධ සමාපත්තියට ඕන නැ. චතුරත්න සමාපත්තියට සමවච්ච කෙනෙක්ගේ බැලුවොත් කය ඒ අය හුස්ම ගන්න. හුස්මෝ
nirodha samāpatti까지 갈 필요도 없습니다. 네 번째 dhyāna samāpatti에 든 사람을 살펴보아도 그 사람은 숨을 쉬지 않습니다.
එහම් නිරෝධ සමාපත්තිය තියෙන චතුත්ත ධ්යානයවත් තියෙනවද කියලා අහන්න ඕනේ සමාපත්තියක් තියෙනවා. ධ්යානය වෙනයි ධ්යාන සමාපත්තිය වෙනයි. චතු ධ්යානය සක්මන් කරන්නත් පුළුවන් ඉරියව්ව පවත්වන්නත් පුළුවන් ඔක්කොම පුළුවන්. හැබැයි හුස්ම ගන්න අවශ්යතාවයක් නැහැ.
그러니 nirodha samāpatti가 있느냐보다, 네 번째 dhyāna라도 있느냐고 물어야 합니다. samāpatti라는 것이 있습니다. dhyāna와 dhyāna samāpatti는 다릅니다. 네 번째 dhyāna에서는 걷기 수행도 할 수 있고 자세를 유지할 수도 있고 다 할 수 있습니다. 다만 숨 쉴 필요가 없습니다.
ධ්යාන සමාපත්තියට පත් වුනාම මළවෙනි තිබ්බ වගේ තමයි වෙනසකට තියෙන්නේ හුස්ම ගැනීම නෑ.
dhyāna samāpatti에 들면 죽은 사람과 비슷한 차이가 생깁니다. 숨을 쉬지 않습니다.
ආය කියන වෙන නිරෝධ සමාපචය චිත්ත නිරෝධයි. සමාපත්ත කියන වෙනස ඒකයි. හිතක් නැ. මළමෙනිය සිතක්නේ. මළිනිය කය ක්රියාත්මක වෙන්නේ.
또 다른 점이 있습니다. nirodha samāpatti는 마음(citta)의 소멸입니다. 그 samāpatti의 차이가 그것입니다. 마음이 없습니다. 죽은 사람도 마음이 없지요. 죽은 사람의 몸은 움직이지 않습니다.
එතකොට ඒ වගේම නිරෝධ ආසන කෙනාගේ කය ජීවිත රූපය ක්රියාත්මකයි කර්ම සංඛ උනය තියෙනවා. කර්ම තේද ධාතුව ක්රියාත්මකයි.
그런데 nirodha에 든 사람의 몸에서는 생명 rūpa(jīvita rūpa)가 작동하고, 업에서 생긴 열기가 있습니다. 업에서 생긴 불 요소(tejo dhātu)가 작동합니다.
එහෙනම් ඔය ඇඟේ ඉන්නවා ඉතාම පුංචි උෂ්පත්තේ ඒ සමාපත්තිය ඉන්නවානම් ඉන්ද්රියන් වැටෙන්න නැ. බෙල්ල කෙනෙක් තිබ්බ නම් ඒක තිබ්බා හැරියට තියෙනවා. දැන් මැරිච්ච කෙනෙක් මළොත් එහෙම ඉන්න ගම බිල් කඩාගත්නවා. පළවෙනි බෙල් කෙනෙක් කියා අය ඉන්න කෙනෙක් මලොත් එහෙම හිමි හිඳ බෙල පැත්තට වැලා වැටෙනවා. දැන් නිරෝධ මනාපත්තන කඑ කෙනා බලමිට වඩා වෙන හි නෑ. හැබැයි අර ඉන්දියකත් වැටෙන්නේ. ඒවා තිබ්බාකාරයෙන් ලස්සනට පැහැදිලිව තියෙන.
그러니 그 몸에는 아주 작은 열기가 남아 있습니다. 그 samāpatti에 있다면 감각 기관이 무너지지 않습니다. 목을 곧게 세우고 있었다면 세운 그대로 있습니다. 앉아 있던 사람이 죽으면 목이 꺾입니다. 앉아 있던 사람이 죽으면 머리가 한쪽으로 기울어 떨어집니다. nirodha samāpatti에 든 사람은 죽은 사람과 다를 바 없지만, 감각 기관은 무너지지 않습니다. 원래 있던 모습 그대로 또렷하고 반듯하게 있습니다.
එන් එකොට නිර්වනාපත්තිය ඉන්නවා නම් මේ ස්වභාවය තියෙන්න ඕනේ.
그러니 nirodha samāpatti에 있다면 이런 성품이 있어야 합니다.
තවත් එහැට අපේ දහම් පොත් වලලා පෙලා තියෙනවා. නිරෝ සමාපතයට සලවිලා හිටපු කනවා හිට්ුවට පුච්චන්න බැහ කියලා.
게다가 우리 dharma 책들, 경전에는 nirodha samāpatti에 든 사람은 불태우려 해도 태울 수 없다고 나와 있습니다.
ඔන්න ඔන්න ඉතින් කාතය හරිදුවොත් පුච්චලක් බැලත් එහෙනම් තියෙන්න ඕනේ. හැබැයි ඒක සෙල්ලන්
그러니 정말 확인하려고 불을 붙여 본다 해도, 그렇다면 (그대로) 있어야 합니다. 하지만 그것은 장난으로 할 일이…
ගත් නෙමෙ හිසපත්තම පදින.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් ඒකෙන් අපි දකින්න ඕනේ මේවා යථාර්ථය මොකක්ද කියලා. ඈ ඒක පෙල්ලමක් නෙමෙයි.
그러니 우리는 거기서 이것들의 실상이 무엇인지 보아야 합니다. …그건 장난이 아닙니다.
මම දැනුවත් එක්තරා මහත්තයෙක් ධාතූන් ගහන්ස වෙලා ගැන පරිවේෂණයක් කරන්න ගිහිල්ලා පුච්චලා බලන්න ගියා. පොල් කටුත් දාලා පුච්චලා බලන්න ගියා.
제가 아는 어떤 신사가 dhātu(성유골)에 대해 연구를 한답시고 불에 태워 보러 갔습니다. 코코넛 껍데기까지 넣고 태워 보려 했습니다.
පොල් කටු පොස්ටල ඉලා ගියා. රාත මුත් මේ නා. හැබැයි එදා පටන් එයාට එක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
රාත මුත් මේ නා. හැබැයි එදා පටන් එයාට එක දෙයක් වුණා. කකුල් දෙක ඉදිවිමි මිලා පුපුරන්න පටන් ගත්තා පළවෙන පටන් ගත්තෝද දැන් හෝදක් ඇරල. ඕකේ අන්ති දැන් අන්තිම අවස්ථාව වෙනකන කකුල් දෙක හොඳ. කකුල් දෙක තක් වුන වෙනවා. පුකුපර පුකුරල ඉස්මයක් එනලා. හොඳ කරන්න බැ.
하지만 그날부터 그에게 한 가지 일이 생겼습니다. 두 다리가 붓고 터지기 시작했습니다. 그때부터 마지막 순간까지 두 다리가 낫지 않았습니다. 두 다리가 망가지고, 터지고 또 터져 고름이 나왔습니다. 고칠 수가 없었습니다.
එරු සෙල්ලන් වැඩක් නෙමෙයි. නැත් එච්චර බලන්න ඕනේ නැ ඒ හුස්ම ත්හස බලපුවහම ඇති වැටෙන්නේ. ඒක බලාගන්න
그건 장난으로 할 일이 아닙니다. 그렇게까지 볼 필요도 없고, 숨을 확인해 보는 것으로 충분합니다. 그것을 확인하십시오.
ඉතින් මේ වගේ කතා කියනවාද ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්ම දේශනාව සිඳත් මහරහතන් වහන්සේලාගේ සංඝා වෙනහා මේ සියල්ලමත් අභිභවාගීව මහා උගතුන් දැන් ඉන්නවා. ඔව් ඒකටයි තියන්න. ඉතින් ඒගොල්ලෝ කවුද? අපි කවුද? එතන තමයි ින්නේ.
그러니 이런 말을 합니까? 세상을 넘어선 붓다의 dharma 가르침과 큰 arahant 스님들의 saṅgha, 이 모든 것을 넘어서는 대단한 학자들이 지금 있습니다. 네, 바로 그 때문입니다. 그러면 그들은 누구입니까? 우리는 누구입니까? 거기에 문제가 있습니다.
කල්පනා කරලා බලන්න ඕනේ මෙයා මොනවද වෙන්නේ කියලා වැඩක් නෑනේ. මේ නිකන් මිලා කරන්න පුළුවන් ඊට වඩා ධර්මය පෙන්නන්න පුළුවන්.
이 사람이 어떻게 되어 가는지 곰곰이 생각해 보아야 합니다. 소용없는 일이지요. 그냥 헷갈리게 만들 수는 있지만, 그보다 dharma를 보여 줄 수 있습니다.
මේක තමයි මොනවා කරන්න ඕනේ. ගියාප දේ තේරුම් ගන්න බැරුවහනම යම් කෙනෙක් ත්රිපිටක ධර්මයෙන් තියෙන දේවල් ඒ ධර්මය විකෘති කරනවා නම් කොතනින් කෙළවරක් කියන්න බැ. හැබැයි අපි කියන කොයි දෙයක් හරි ඒ ධර්මයට එකඟ වෙන්න ඕනේ. ධර්මයෙන් පෙන්නන්න ඕන සාක්ෂ
바로 이것을 해야 합니다. 가르쳐진 것을 이해하지 못한다면, 누군가 Tipiṭaka dharma에 있는 것들을, 그 dharma를 비틀어 버린다면 어디서 끝날지 말할 수 없습니다. 하지만 우리가 하는 말은 무엇이든 그 dharma와 맞아야 합니다. dharma에서 증거를 보여 주어야 합니다.
අන්න ඒක හතයි කියන්නේ. හරි බය හොඳයි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය ආපහු හරවලා කණපිට ගහලා කියන්න පුළුවන් නම්. එතකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන ධර්මයට සම්පූර්ණ විරුද්ධයි කතාව.
붓다께서 설하신 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이 dharma를 거꾸로 뒤집어 엎어서 말할 수 있다면, 그 이야기는 붓다께서 설하신 dharma와 완전히 반대입니다.
මහණෙනි දක්නේ නොදකි මෙන්න මේ දහම දන්නවද කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩියාගියා. දකින්නේ නොදකින්නේ? එච්චරටයි තියෙන්නේ.
"비구들이여, 보면서도 보지 못한다." 붓다께서는 이 dharma를 아느냐고 하시고는 자리를 떠나셨습니다. 보면서도 보지 못한다? 말씀은 그것뿐이었습니다.
දැන් භික්ෂූන් වහන්සේලා හරිට විශාල අවධානයක් වෙලා ලොකු ප්රශ්නයක් මතු වුණා. කුමක් දක්නේ කුමක් නොදකී දැන් බුදුපියාණන් වහන්සේ මාතෘකාව කියලා වැඩියා දේශනා කරේ නැහැනේ. දැන් මේක හොයාගෙන ිලා අහස බුදුරජාණන් වහන්සේලාට ගියා. ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේ එකට දේශනා කරන සේක්වා කියලා න්දීමක් කළා.
그러자 비구 스님들이 크게 주목하게 되었고 큰 물음이 생겼습니다. 무엇을 보면서 무엇을 보지 못한다는 것인가? 붓다께서는 주제만 말씀하시고 설명은 하지 않고 떠나셨지요. 그래서 이것을 알아보려고 붓다께 가서 여쭈었습니다. "스승이시여, 그것을 설해 주십시오" 하고 청했습니다.
එහෙනම් මහන්නේ මේක ටික තේරුම් ගන්න තථාගතයන් වහන්සේ විසින් යමක් දේශනා කරන ලදේ වෙනවා. ඒ දේශනාව සියලු ආකාරයෙන් පරිපූර්ණයි මේකට කිසිම ආකාරයෙන් අඩුවක් නෑ කියලා දකිනවා.
"그렇다면 비구들이여, 이것을 이해하라. Tathāgata가 무언가를 설한다. 그 가르침은 모든 면에서 완전하여 어떤 식으로도 모자람이 없다고 본다."
මේක කිසිම ආකාරයෙන් අඩුපාඩුවක් නැහ. අලුත් නෑ වැඩි. සියල්ලෙන් පරිපූර්ණයි කියලා දකිනවා. මුල යහපත්, මැද යහපත්, අග යහපත්, අර්ථ සංායි, වංජන සංතයි සර්වාකාරයෙන් පරිපූර්ණයි.
"이것에는 어떤 식으로도 모자람이 없다. 새로 보탤 것도 넘치는 것도 없다. 모든 것이 완전하다고 본다. 처음도 좋고, 중간도 좋고, 끝도 좋으며, 뜻을 갖추고 글을 갖추어 모든 면에서 완전하다."
මේකට ඔය බව දකිනවා. මේකට මෙන්න මේ ටික වැඩියි කියලා අඩු කරන්න ඕන. මේකේ මේ ටික මේකට එකතු කරන්න ඕනේ මේ විදිහට එකතු කරන්න හරි හදන්න ඕන. එහෙම එකක් ඒ දහම නෑහ කියන එකයි නොදකිනවා. බැරුව හොයලා බලලා එහෙම එකක් දාන්න විදිහක් ගහ කරන්න බැ. මෙන්න මේකට කියනවා දක්නේ නොදකීතිය.
"그렇게 본다. 여기서 이 부분은 넘치니 덜어 내야 한다, 이 부분은 여기에 더해야 한다, 이렇게 더해야 한다, 고쳐야 한다—그런 것이 그 dharma에는 없다. 그것을 보지 못한다. 아무리 찾아보아도 그런 것을 끼워 넣을 길이 없다. 이것을 두고 '보면서도 보지 못한다'고 한다."
එයල්ලෙන් පරිපූර්ණයි කියලා දකිනවා. මේකෙන් මේ ටික වැඩියි කියලා අඩු කරන්න එකක් නෑහ කියලා දකිනවා. බැලුවහම අඩු කරන්න එකක් නැහ. අන්න නොදකින හරි ඒ වගේම වැඩි මේක මදි කියලා එකතු කරන්න විදිහක් නැහැ. එහෙම නිසකම් මේක දන්න දකින්නේ නැ. අන්න ඔකින හරි. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය දැන් ඉන්නවනේ.
모든 면에서 완전하다고 봅니다. 여기서 이 부분이 넘친다며 덜어 낼 것이 없다고 봅니다. 살펴보아도 덜어 낼 것이 없습니다. 그것이 '보지 못한다'는 것입니다. 마찬가지로 모자라다며 더할 길도 없습니다. 그래서 그런 것을 보지 못합니다. 바로 그것입니다. 그러니 붓다께서 설하신 dharma가 지금 있지 않습니까.
දක්නේ නොදකී කියන එක නොදක් දකී කියන එකක් තියෙනවා. ඒ කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දැකලා නැති දකින අය ඉන්නවා. බුදුරජාණන් වහන්සේට මේක වැරදිලා තියෙන්නේ. මහරහතන් වහන්සේ නායනා කරන වැරදිලා. ඒකෙන් තමයි මේ සංඥාවේ මුල පටන් ගන්නේ නැතුව රූප වේදනාවලේ මුල පටන් ගත්තේ මොනවා කරන්න එයා හිතා ඉන්න රටාවක්
'보면서도 보지 못한다'와 반대로 '보지 못하면서 본다'는 것이 있습니다. 붓다께서 보지 못한 것을 본다는 사람들이 있다는 말입니다. 붓다께서 이것을 잘못 아셨다, 큰 arahant 스님들의 설명이 틀렸다고 합니다. 그래서 rūpa와 vedanā에서 시작하지 않고 saññā를 맨 앞에 두는데, 이는 그 사람이 생각해 낸 틀입니다.
ඉතින් අවිද්යාව නිසාම නේද රූපයෙන් වේදනාවෙන් හටගන්න හැටි දැකේ නැ. රූප නැතුව වේදනාවක් හටගන්න විදිහක් නෑහැ කියලා දැක්කේ නැත ඒකනේ ප්රඥාවක් හටගන්න ඒ හේතුවෙන් බව දැක්කේ නැත්ත ඒක. සංඛාරයක් හටගන්න ඒ හේතු සංඥා පහළ වුන සංඛාර හටගන්න විදිහක් නැහ. සංඛාර පහළ වුන විඤ්ඤාණ හටගන්න විදිහක් නැහ.
결국 avijjā 때문이 아닙니까? rūpa와 vedanā에서 생겨나는 모습을 보지 못합니다. rūpa 없이 vedanā가 생길 길이 없다는 것을 보지 못했고, 그 원인으로 saññā가 생긴다는 것도 보지 못했습니다. saññā가 일어나지 않으면 saṅkhāra가 생길 길이 없고, saṅkhāra가 일어나지 않으면 viññāṇa가 생길 길이 없습니다.
මහණෙනි රූපයෙන් තොරෝ වේදනාවෙන් තොරෝ සංඥාවෙන් තොරව සංඛාරයෙන් තොරව විඤ්ඤාණය කියන දමනක් හෝ හිටීමක් හෝ වැඩීමක් හෝතියටියක් හෝ නොකෙදනාව.
"비구들이여, rūpa를 떠나, vedanā를 떠나, saññā를 떠나, saṅkhāra를 떠나 viññāṇa가 오거나 가거나 머물거나 자란다고 나는 말하지 않는다."
එහෙනම් රූපයෙන් තුොරව වේදනාවෙන් තොරව සංඥාවෙන් තොරව මහණෙනි සංඥාවෙන් තොරව සංඛාරයෙන් තුළ විඤ්ඤාණයෙන් තොරව මේ රූපයෙන් තොරව වේදනාවෙන් තොරව ඇනවා කියලා එහෙම නැද්ද දුන්නද
그러니 rūpa를 떠나, vedanā를 떠나, saññā를 떠나—비구들이여, saññā를 떠나, saṅkhāra를 떠나, viññāṇa를 떠나—이 rūpa를 떠나, vedanā를 떠나 있다고, 그렇게 말씀하셨습니까?
හතරමක් කැඩිවාලා තියෙන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
රූපයක් නැති වෙන සංඥාවක් හටගන්නවා කිව්වා හේතු නැ.
rūpa가 없는데 saññā가 생긴다고 했습니다. 원인이 없습니다.
කරන්න දෙයක් නැහ ඉතින් ධර්මය අධරණය කරගන්න එක සෙල්ලම මමේ. සෑහෙන කාලයක් විදු වෙනවා. මහ රහතන් වහන්සේලා වගේ හිටියා කරන්න දෙයක් නෑහැ. හරියටම අන්තිම අවස්ථාවේ කර්ම කර්මයේදී ගතිය මතු වෙලා ආපු වෙලාවටයි පේන්නේ. අපරාධයක් කරගන්න විශාලයක්.
어쩔 수 없습니다. dharma를 왜곡하는 것은 장난이 아닙니다. 아주 오랜 세월 그 과보를 겪어야 합니다. 큰 arahant 스님들처럼 지냈다 해도 어쩔 수 없습니다. 바로 마지막 순간, 업의 성향이 드러날 때에야 보입니다. 큰 죄를 짓는 것입니다.
ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු යම් ධර්මයක් ඇත්නම් ඒ ධර්මය අඩු කරන්න යන එක වටින්නේ නෑ. අපේ භාෂාවෙන් අපිට වැටෙන්න කිය විග්රහ කරන්න පුළුවන්. හැබැයි ඒ ධර්මය අනුකූලව අපි කියනවා ම. ඒ ධර්මයේ මේක මෙහෙම දාන්න එපා මෙහෙම කරන්න ගියොත් ඒක හරියන්නේ නැ.
그러니 붓다께서 설하신 dharma가 있다면 그것을 덜어 내려는 것은 가치가 없습니다. 우리 말로 우리에게 와닿게 풀이할 수는 있습니다. 하지만 그 dharma에 맞게 말해야 합니다. 그 dharma에서 이것을 이렇게 넣지 마십시오. 이렇게 하려 들면 맞지 않습니다.
දැන් මේක මා කරලා දාන්න වේදනා, සංඥා, සංඛාර රූප මේ වේදනා, සංඥා නැ සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ රූප, වේදනා කියලා දාන්න. ඔය වගේම
이제 이것을 바꿔서 vedanā, saññā, saṅkhāra, rūpa로, 또 saññā, saṅkhāra, viññāṇa, rūpa, vedanā로 넣어 보십시오.
අට කරන්නියක් නැහැ. ඔය මහා පටයක් එනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එහෙම කරන්න ගියොත් ඒක වැරදෙනවා. ධර්මානුකූලනය.
그렇게 하려 들면 틀리게 됩니다. dharma에 맞아야 합니다.
පුතාගෙන් අම්මා උපදින්නේ නැහැනේ. පුතාගෙන් තාත්තා උපදින්නේ නැ. අම්මගේෙන් තාත්තාගෙන් පුතේ උපදිනවා මන පුතා පළවෙනි කරලා අම්මා තාත්තා දෙවෙනි උයි ගැලපෙනවා. අම්මා තාත්තට උත්තරෙලා පුතා හිටියා. ඊට පස්සේ අම්මා තාත්තව පන්න කිව්වා හරි.
아들에게서 어머니가 태어나지는 않지요. 아들에게서 아버지가 태어나지도 않습니다. 어머니와 아버지에게서 아들이 태어납니다. 아들을 첫째로, 어머니 아버지를 둘째로 두면 맞겠습니까? 어머니 아버지보다 먼저 아들이 있었고, 그 뒤에 어머니 아버지가 태어났다고 하는 셈입니다.
රූප වේදනාවට ඉස්සෙල්ලා සංඥා හිටියා කිව්වහම අමතාපත් කියලා පුතාලි අනි. මට පේන්නම් ඉන්නවා. දැන් හිතලා බලන්න ඕනේ ධර්මයට අනුකූල නොවන දේවල් තියෙනවා හරි ඒවා ගලපන්න බැ.
rūpa와 vedanā보다 먼저 saññā가 있었다고 하면, 그것은 어머니 아버지보다 아들이 먼저라는 말과 같다고 저는 봅니다. 이제 생각해 보아야 합니다. dharma에 맞지 않는 것들이 있는데, 그것들은 끼워 맞출 수가 없습니다.
ඔව් විස්තර ඉස්සරීල ඉස්සලා හිතුවා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න ඒකයි
바로 그것입니다.
දංක ඒ ගමන පත් ඒ ධර්මානුකූල මාර්ගය කියියොත් චතුරාර්ය සත්ය අවබෝධ කරන්නත් බැහැ කියලා එහෙම දාර දහන්නේ රූප වේදනා සංඥා සංඛාර විඤ්ඤාණ කියන කතාව පිළිගන්නකන් එයාට දුක හැති වැටෙන්න දුක පාර සතය වැටහෙන්න. එහෙම එකක් නේ කියන්නේ? එතකොට
그러니 그 길, dharma에 맞는 길을 말하자면, rūpa·vedanā·saññā·saṅkhāra·viññāṇa라는 이야기를 받아들이기 전까지는 네 가지 거룩한 진리도 깨달을 수 없다, 괴로움의 진리도 길의 진리도 이해되지 않는다—그런 말을 하는 것 아닙니까?
චතුරාර්ය සත්යය වට හදග බුදු බණ අහපුහම මේ බණ හුව මය කහපන් කියන එකනේ කියන්නේ කොහොමද හරියන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් මේ වගේ මේ තම සම තමන්ගේ අර එක එක මට්ටන් වල දැනීම අරගෙන ඊට පස්සේ ඕකෙන් තර්කවාද ගොඩන්නගපුවහම ඒ දැනීම පිළිබඳව හතල දැනුමක් නැති අයට ඒකේ තර්කවාදයක් ඒක බොරුව බොරුව බව පෙන්නන්න විදිහක් නැහැ. ගැලපෙන්නේ නැති එක මෙහෙම ගැලපෙන්නේ නැහ කියලා කිව්වට පෙන්නන්න විදිහක් නෑහ. ඒකයි සිද්ධ වෙන්නේ.
이렇게 저마다 여러 수준에서 얻은 자기 지식을 가지고 거기서 논리를 쌓아 올리면, 그 지식에 대해 제대로 알지 못하는 사람들은 그 논리가 거짓이라는 것을 보여 줄 길이 없습니다. 이것은 맞지 않는다고 말해도 보여 줄 길이 없습니다. 그런 일이 벌어집니다.
කර පැත්ත මහත්තයට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් ඔව්
네, 네.
ඉතින් මේ වගේ දේවල් ලිව්වහම ඒකනේ වෙන්නේ ඉතින් ලොකු අමාරුවක වැදෙනවා. ් වැදගත්ම දේ ඒකයි.
그러니 이런 것들을 써 놓으면 그렇게 됩니다. 큰 곤경에 빠집니다. 가장 중요한 것은 그것입니다.
අපි තාප ප්රශ්නයක් අහලා තියෙනවා හේතුක පටිසන්ධියකින් උප්පත්ත නොවූ අයද ධ්යාන මගඵල නොලැබීමට හේතු මොනවාද කියලා.
또 이런 질문이 있습니다. 세 가지 뿌리를 갖춘(tihetuka) paṭisandhi로 태어나지 않은 이들이 dhyāna와 도(magga)·과(phala)를 얻지 못하는 까닭은 무엇입니까?
දන් මේක හිතාගන්න ක මෙහෙම දෙයක්. අ අපි දියමන්තියක් අරගෙන ඒ ගල උප දානවා. දකයන් කපලා උපමටන් කරනවා. යන්කයකින් කරනවා එව කිරිවනාගලකුත් දීලා ඒ බන්තරම කපලා උපමට්ටම් කරනවා.
이런 것을 떠올려 보십시오. 다이아몬드를 하나 가져다 그 돌을 연마합니다. 면을 깎아 광을 냅니다. 기계로 합니다. 또 kiriwana 돌(옥수 같은 돌)을 하나 주고 똑같은 방식으로 깎아 광을 냅니다.
දැන් දෙකම සමාන දිශනය තියෙන්නේ. අර යන්තරය එකමයි. ඔක්පමට්ටන් කරපු ක්රමයමයි. එකකින් දියමන්තියෙන් මැනි ඔක්කොමටන් කළා. අනි අර කබ් ගලක් කිරිවනා ගලක්, කළුගල කෑල්ලක් ඔක්මට ගලක්. එදන් කළු ගල කිරිවනා ගල කබොක් ගල ඔක්මටන් කළ මැණික් ඔක්මටන් කරපු ප්රමීනාවක්. ඒ අන්තර සූත්රමයි ගත්තේ. ඒවට අදාල එහෙමයි ක්රියාත්මකේ. නමුත් කළු ගලෙන් හෝ කිව්වනා ගලෙන් හෝ කබොක් ගල කෑල්ලෙන් හෝ පුළුවන්ද අරමේ දිය මන්තිය අනිත් මැණිකක් හරි ඔක්පමටන් කිව්ව ඕපේ මතු කරන්න. බැරි වෙන්න හේතුව තිබෙනෙ යන්ත සූත්ර වලවත් ඒ ඔප කරනකරන ක්රමය ඒවත් වරද නෙමෙයි. අර ගලට තිබිච්ච උරුම සත්ය විශේෂය හැරේ.
둘 다 같은 모양으로 깎았습니다. 기계도 같고 광을 낸 방법도 같습니다. 하나는 다이아몬드를 광냈고, 다른 하나는 cabook 돌, kiriwana 돌, 화강암 조각 같은 것을 광냈습니다. 화강암이든 kiriwana든 cabook이든, 보석을 광낸 것과 같은 기계와 같은 공식을 썼고, 그 공정대로 작동했습니다. 그런데 화강암이나 kiriwana 돌이나 cabook 돌 조각에서 다이아몬드나 다른 보석처럼 광을 끌어낼 수 있습니까? 그러지 못하는 까닭은 기계나 공식이나 연마 방법이 잘못되어서가 아닙니다. 그 돌이 타고난 성질 때문입니다.
මෙන්න මේ වගේ මේ ත්රිහේතුවක උප්පත්තියක් කියන්නේ අලෝභ, අද්වේශ, අමෝහ කියන. මෙන්න මේ හේතු තුනෙන් යුක්තව ලැබූ උපත යම්කිසි කෙනෙක් පිනක් දහමක් සුතැරියායක් කරපුවහම අලෝභයෙන්, අද්දේශයෙන්, අමෝහයෙන් කළා නම් ඒ හේතුවෙන් කරගත්තකෙන් කියන ශක්ති විශේෂය අති දීර්තිම අන්න එබඳුන්නා වූ අලෝභ අද්දේශ අමෝහ කුසල කර්මය ගුණ්ය කර්මය
이와 같이 세 가지 뿌리를 갖춘 태어남이란 alobha(탐욕 없음), adosa(성냄 없음), amoha(어리석음 없음), 이 세 원인을 갖추고 얻은 태어남입니다. 누군가 공덕이나 dharma나 선행을 할 때 alobha, adosa, amoha로 했다면, 그 원인으로 생긴 힘은 아주 밝고 강합니다. 그런 alobha·adosa·amoha의 kusala kamma, 공덕의 업입니다.
එබඳු හේතුවකින් යමෙක් උපන්නකා අන්න ඒ ඉපදිච්ච පුද්ගලයා තිබෙන චිත්ත ස්වභාවය අති දීර්තිමක් අන්න ඒ ඔහුගේ හටගන්න සහජ හිත. එහෙනම් උපන් හිත. එබන් දියතිමත් ස්වභාවයක් තියෙනවා. ඒ හටගන්න කර්ම ශක්තියෙන් හටගන්නවා මනස මනංච පටිච්ච ධම්මේචි උප්පඤ්ජති මනෝ විඤ්ඤාණං කියන චිත්තහියනෙවික් හටගන්න.
그런 원인으로 누군가 태어나면, 그렇게 태어난 사람이 지닌 마음의 성품이 아주 밝습니다. 그것이 그에게 생겨나는 타고난 마음, 태어날 때의 마음입니다. 그런 밝은 성품이 있습니다. 그렇게 생긴 업의 힘으로 마음(mana)이 생깁니다. 'manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ'이라는 마음의 의식이 생겨납니다.
එතකොට අන්න ඒ හටගන්න මනස මූලිකව හටගන්න මානසිකත්වය ඒකට ධර්මයන් වැඩීමෙන් තමයි ඉක් හත ගැනීම හටගන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් අපි උපඩි උපමාවක් අර ගමුකෝ මෙහෙම දෙයක්. අපි හරක් හමක් හරි අරගෙන හරක් හමක් බෙරපළුවකට බඳිනවා නම් බිරියකට හම බැඳලා ගන්නකොට කම අදින්න නැතුව බඳිනවා. එකක් හොඟවපු හමක් බදිනවා. ඒක වෙලා නැ. ඉතින් මේ විදිහට කටළු වෙච්චහමක් බදිනවා. බැලා ගහලා බලනවා කෝටුව අතින් හරි කෝටු හරි පෙරට පත්තු කරලා බලනවා. අර නියම විදිහට පදන් කරලා නියම විදිහට ඇදලා නියම විදිහට වේවිදිලා තියෙන ඒ හමට වදිනාවූ හඬ නගන්න පුළුවන්ද අර කොගපු හමින් කඩගොළු වෙච්ච හමින් නියම විදිහට ඇදපු නැති හමෙ. යන්න බැ.
비유를 하나 들어 봅시다. 소가죽을 가져다 북통에 씌운다고 합시다. 북에 가죽을 맬 때 팽팽하게 당기지 않고 맵니다. 또는 썩은 가죽을 맵니다. 제대로 마르지도 않은 것입니다. 이렇게 늘어진 가죽을 맵니다. 손으로든 막대로든 두드려 봅니다. 제대로 손질하고 제대로 당기고 제대로 말린 가죽에서 나는 소리를, 썩은 가죽, 늘어진 가죽, 제대로 당기지 않은 가죽에서 낼 수 있습니까? 낼 수 없습니다.
එහෙනම් ඒව් වගේ යමේ බණ කියනකොට දහම් අවබෝධය ලැබෙන්නේ. කනට බණ ඇහිලා ඒ තුළින් හිතට අරමුණ ඇවිදිනවා. ඒ අරමුණ ඔබ නැගිලා ආපු දේ හේ තුළින් තමයි යථාබෝධය ලැබෙන්නේ. යථාපෝදය නැගීම අර හොඳට ඇදපු හමට ගහපුහම හොඳ හඩක් නැගෙනවා වාගේ. ඒ වගේම ගැලපෙන ශබ්ද හලක් නැගෙනවා වාගේ නියම කම්පනය එතකොට නියම විදිහට සංඥා නැගිලා එන්නේ එතකොට.
그와 같이 bana(설법)를 들을 때 dharma를 깨닫게 됩니다. 귀로 bana를 듣고, 그것을 통해 마음에 대상이 떠오릅니다. 그 대상이 일어나 생긴 것을 통해 있는 그대로의 깨달음이 옵니다. 있는 그대로의 깨달음이 일어나는 것은 잘 당긴 가죽을 치면 좋은 소리가 나는 것과 같습니다. 그처럼 알맞은 소리가 나듯 제대로 울리고, 그러면 saññā가 제대로 일어납니다.
එහෙනම් විහේතුක පුද්ගලයාට හෝ අහේතුක පුද්ගලයාට තියෙන්නේ අර මන කියන කොටස අර කර්ම ශක්තියන් බොන්නගලා තියෙන්නේ දුරුවලකට දුරුවල මනට අරමුණු වැදුනහම අවශ්ය කරන්නා වූ නියම තත්ත්වය මනසට මතු කරලා දෙන්නේ නැහ. ඒ නිසා කවදාවත් යථාපෝදය ලබන්න තරම් සිතන නුවණක් ඇති වෙන්න ඕන. ඒ අහන දේෙන් ඔහුට තේරුම් ගන්න බැහ. තේරුම් ගන්න බැරි නිසා එයාට මාර්ගඵල අවබෝධ කරන්න බැ. ධ්යාන මාර්ගඵල ලැබෙන්නේ නැත්තේ ඒකයි. මනස
그러니 두 가지 뿌리만 지닌 사람이나 뿌리 없이 태어난 사람은 업의 힘으로 만들어진 마음 부분이 약합니다. 약한 마음에 대상이 부딪쳐도 필요한 제대로 된 상태를 마음에 끌어내 주지 못합니다. 있는 그대로의 깨달음을 얻을 만큼 생각하는 지혜가 생겨야 하는데, 들은 것을 그는 이해하지 못합니다. 이해하지 못하니 도와 과를 깨달을 수 없습니다. dhyāna와 도·과를 얻지 못하는 까닭이 그것입니다.
ධ්යාන මාර්ගඵල ලැබෙන්නේ නැත්තේ ඒකයි. මනස තීර්ශ වෙන්න ඕනේ මනස නිකන් තීක්ෂණය කරන්න බැහැ. අභ්යන්තර තීක්ෂණත්වය වෙන්න ඕන. බාහිරින් තීක්ෂණ කරන්න හැතුවට හරියන්නේ නැහැ. කෝටුව කොච්චර හොඳට ගත්තත් ගොවුරහමට තලලා හිටන් නියම සද්ධ ගන්න බැ. කොච්චර දක්ෂ බෙර කාර්යක ඇහුවා නියමහන ගන්නවා. මොකද අර බැඳලා තියෙන හමේ තියෙන පසුද්ධ නිසා. ඒකේ තියෙන්නේ අඩුපාදුව නිසා. ඒක හරියට කෙරුවා නම් තමයි ඒකෙන් නියම හටගන්න පුළුවන්.
마음이 날카로워야 하는데, 마음은 그냥 날카롭게 만들 수 없습니다. 안에서부터 날카로워야 합니다. 밖에서 날카롭게 하려 해도 되지 않습니다. 막대를 아무리 잘 잡아도 썩은 가죽을 쳐서는 제대로 된 소리를 낼 수 없습니다. 아무리 솜씨 좋은 북 연주자에게 맡겨도 제대로 된 소리를 내지 못합니다. 매어 놓은 가죽의 결함, 그 모자람 때문입니다. 그것을 제대로 했어야 거기서 제대로 된 소리가 날 수 있습니다.
නියම ප්රය පදය වදින්නේ එතකොට ඒ වගේ තමයි මනසට හඬ ලැබෙනෙත් ඔය ප්රම මනසට දැනීම ලැබෙන්නේ ඔය ප්රම ඒකයි හේතු
그럴 때 제대로 된 울림이 납니다. 마찬가지로 마음이 소리를 받는 것도 그런 방식이고, 마음이 앎을 받는 것도 그런 방식입니다. 그것이 까닭입니다.
තවත් කිය මොනවා හරි නගක් තියෙනවානම් අහ ආ
또 물을 것이 있으면 물으십시오.
පංචකාම සම්පත්තිය අපි බුතුරු ඇවිදිලා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපිට අපි පිනවන සතුරු කරවන දෙයක් හැටියට ලෝක සත්යයා හිතා ඉන්නවා.
세상 중생은 그것을 우리를 즐겁게 하고 기쁘게 하는 것으로 여기고 있습니다.
දැන් බුදුපියාණන් වහන්සේ මේකට උපමාවක් දේශනා කරනවා. යම්කිසි මනුස්සයෙකුට ඇප උපස්ථාන අහීපයක් තියෙනවා නම් ඔහුට ඇප උපස්ථාන කරලා ඔහු නිරෝධි කරන බලාපොරොත්තුවෙන් යම්කිසි මිතුරු වෙසින් කෙනෙක් එනවා. නමුත් ඔහු වෙන්නේ උපක්රම සීලව ම ඔහු මරණ වසක් දීලා.
붓다께서 이에 대해 비유를 설하십니다. 어떤 사람이 있는데, 그에게 시중을 들어 주며 그를 없애려는 속셈으로 누군가 친구 행세를 하며 다가옵니다. 그러나 그는 꾀를 쓰는 자로, 그에게 독을 먹였습니다.
ඒ බව හඟවන්නේ නැතුව මිතුරු වෙසින් ඇවිදිලා හැම උපස්්ඨානයක්ම කරනකොට අර උපස්ථාන ලබන්න. ඒන මට හොඳ මිතුර හම්බ වුණා. මේ පුද්ගල එහා බොහොම වැදගත් මතක. ඔය අදහසින් ඉන්නවා. පහු කාලෙකදී ඔහුට තේරුම් ගන්න ලැබෙනවා. ඔය මිදුරු විසින් ඇවිලින් ඉන්නේ තමා මරලා යන්න උපක්රම සීලිය මරලා යන්න වසක් දීලා විනාශ කරලා යන්න ආපු පුද්ගලයෙක් කියලා. ඔය ටික දැක්ක නැහ. දැනගත්තු දාසක මේ මිතුරු වෙසින් මාකාර ඇවිත් තියෙන්නේ හතුරෙක් නේද කියලා අහු නිගමනය කරනවා.
그것을 드러내지 않고 친구 행세로 와서 온갖 시중을 들자, 시중을 받는 사람은 '좋은 친구를 만났다, 이 사람은 참 훌륭한 사람이다' 하고 생각하며 지냅니다. 나중에야 그는 알게 됩니다. 친구 행세로 와 있던 자는 자기를 죽이려고, 꾀를 써서 독을 먹여 망가뜨리려고 온 사람이었다는 것을. 그동안은 그것을 보지 못했습니다. 알게 된 날, '친구 행세로 온 이는 원수가 아니었던가' 하고 결론을 내립니다.
ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේ අහනවා අර මිතුරු විසින් හිතා හිටපු කාලයෙත් ඉදිලා තියෙන්නේ මිතුරෙක්. ඒ කාලෙත් තියෙන්නේ තමන් නොදැන හිටියා හතුරෙක්මයි.
그러자 붓다께서 물으십니다. 친구라고 여기던 그 시절에 그는 친구였는가? 그때도 자기가 몰랐을 뿐 원수였다.
මෙන්න මේ වගේ පංචකාම සම්පත්තිය නැවති හතුරක්. විනාශයට පත් කරන්න අපිට අර ඇවිදිල්ලා අපි නොදන්න නිසා. මිතුරෙක් හැටියට අපි හිතා ඉන්නේ. යම් දවසකදී මේ මිතුරෙක් හැටියට ඉන්න අතුරගේ ස්වභාවය දැක්ක දවසට මෙතෙක් කල් අභිවතාම මේ එකතු වෙලා හිටිය පංචකාම සම්පත්න හදුරව මිසා. මිතුර නෙමෙයි කියලා දැනගන්න. එහෙනම් මෙතෙක් කල මිලෙක් කියලා මම සැවටිලා හිටියා මික්. මිතුරෙක් ඉඳලා නෑහැනේ කියලා දකිනවා.
이와 같이 pañcakāma sampatti(다섯 감각 즐거움의 복)라는 것은 원수입니다. 우리를 망가뜨리려고 와 있는데 우리가 모르기 때문에 친구로 여기고 있습니다. 친구처럼 있는 이 원수의 정체를 보는 날, 지금까지 함께 있던 pañcakāma sampatti가 원수였지 친구가 아니었다는 것을 알게 됩니다. 그러면 '지금까지 친구라고 속고 있었구나, 친구였던 적이 없구나' 하고 봅니다.
පංචකාම සම්පත්තියක් කියන වචනය හිතා ඉන්නේ පංචකාම විපත්තියද. යථාර්ථය නම් පංචකාම විපත්තිය යථාර්ථය දැකදාටයි ඒක එහෙම කියන්නේ. එතකන් අපි කියන්නේ පංචකාම සම්පත්තිය. මොකද ලෝකයා හැමෙලේම මිතුරු වෙන් අරගෙන ඉන්නවා පංචකාම ඒකම් ලෝක සම්බධ කතා මොකක්ද පංචකාම සම්පත්තිය යථාර්ථය හරියට වැටෙන දවස පංචකාම සම්පත්තිය නෙමෙයි පංචකාම විපත්තියන නියම වචන කියලා දැනගන්නවා.
pañcakāma sampatti라고 여기는 그것이 실은 pañcakāma vipatti(다섯 감각 즐거움의 재앙)입니다. 실상을 보는 날에야 그렇게 말합니다. 그때까지 우리는 pañcakāma sampatti라고 합니다. 세상 사람들은 늘 그것을 친구로 삼아 지내니까요. 세상의 말로는 pañcakāma sampatti입니다. 실상이 제대로 보이는 날, 그것은 sampatti가 아니라 pañcakāma vipatti가 맞는 말임을 압니다.
හැබැයි ඒ අය කිව්වොත් එහෙම අනිත් අයට පංචකාමී විපත්තයා කියලා ලෝකයා කියනකොට විසිද්ධ කියලා. අති දකිලා තියෙන පච්චකාම සම්පත්තියක් හැටියට. අත්දැකීම තියෙන්නේ සම්පත්තියක් හැටිය. එහෙම මෙහෙට කොහොමද විපත්තියක් යන්නේ කියලා. ඒ යථාර්ථය කියන පුද්ගලයාටත් දරහන්න පුළුවන්.
하지만 그런 사람이 남들에게 그것을 pañcakāma vipatti라고 말하면 세상 사람들은 반대합니다. 겪어 온 것이 sampatti이고, 경험한 것이 sampatti인데 어떻게 vipatti가 되느냐는 것이지요. 그 실상을 말하는 사람도 그것을 견뎌야 합니다.
නමුත් යථාර්ථය මොකක්ද? පංචකාමය යමක් වාගේ ලෝක සත්යයා සසර දුකට ඇද දමනවා හැටියට. මායා දර්ශනයක් හැටියට පෙනීල්ලා මුලාවට පත් කරනවා මිසක් තෘට්ටියට පත් කරලා පූර්ණ කරන එකක් නෙමෙයි. ලෝක සත්යයට අසාහනිය මානසිකත්වයක් ගොඩනගනගා සසර දුක් විඳඉලෝ ඉදගෙන ගෙනියනවා. අනන්ත සංසාරය පටන් ආපු පුදුම සූක්ෂම හතුරෙ.
그러나 실상은 무엇입니까? pañcakāma는 무언가처럼 세상 중생을 saṃsāra의 괴로움으로 끌고 갑니다. 환영처럼 보여 미혹에 빠뜨릴 뿐, 만족시켜 채워 주는 것이 아닙니다. 세상 중생에게 채울 수 없는 마음을 쌓고 또 쌓아, saṃsāra의 괴로움을 겪게 하며 끌고 다닙니다. 끝없는 saṃsāra에서부터 이어져 온 놀랍도록 미묘한 원수입니다.
හොයාගන්න බැරි නිසා ලෝක සත්ත්වයාට යථා ධර්මයක් එනතා තාක්කල් ඕක හොයාගන්න බැරි නිසා තමන්ට තනියෙන් බේරෙන්න ක්රමයක් නැති. අන්තිම සූක්ෂම හතුර තමයි පංචකාමේ සම්පත්තියක් වශයෙන් ඉන්නේ. ඉන්නේ. ධර්මය තුළින් තේරුම් ගත්ත දවසට තමයි හරියට මේ හතුරේ පංචකාමීය නැ සම්පත්තියක් හැටියාවේ හතුරේ. මේකනේ මට තියෙන්නේ පළවෙනි විපත්ති. මේකෙන් නේද මේක විනාශයට පත් වෙන්නේ කිය අන්න ඇමක් අකින් දකින්නේ.
찾아낼 수 없기에, 참된 dharma가 오기 전까지 세상 중생은 이것을 찾아낼 수 없고, 그래서 혼자 힘으로 벗어날 길이 없습니다. 마지막 미묘한 원수가 바로 pañcakāma sampatti라는 모습으로 있습니다. dharma를 통해 이해하는 날에야 비로소, 이 원수가, pañcakāma가 sampatti가 아니라 원수라는 것을, '이것이 나의 첫째가는 재앙이구나, 이것 때문에 내가 망가지는구나' 하고 미끼임을 알아봅니다.
බල අපි අර එච්චර උපමාවක් කිව්වේ මාළු අල්ලන්න යන මනුස්සයෙක් බිලී කොක්කයි, බිලී බිද්ධයි, සෑනයි අල්ලගත්ත මාළු දන්න ගොඩ්ටකුයි ඇමකුයි හරයි යනවා. අරන් ගියාට පස්සේ දැන් අපි අහනවා අර මාළුවන්ට හිතක එකක්වත් ඔතන තිබුණද? මාළුවන්ට යහපතක් කරන එකක්වත් ඔය මාළු අල්ලන්න යනක තිබුණද? මාළුවන්ට විනාශයක් ඇති කරන දේවල් නොම ඒ බංශය ළඟ තිබුණා නිසා. වෙන එකක් තිබුණේ.
보십시오, 앞서 그런 비유를 말했습니다. 물고기를 잡으러 가는 사람이 낚싯바늘, 낚싯대, 낚싯줄, 잡은 물고기를 담을 바구니, 그리고 미끼를 가지고 갑니다. 그가 간 뒤 우리가 묻습니다. 거기에 물고기에게 이로운 것이 하나라도 있었습니까? 물고기를 잡으러 가는 그에게 물고기에게 좋은 일을 해 줄 것이 하나라도 있었습니까? 물고기를 망가뜨릴 것들만 그 사람 곁에 있었습니다. 다른 것은 없었습니다.
ඕකෙන් ගිහිල්ලා හටම් මිනිහම මොකද කරන්නේ අර මේ බිලී පිට්ටේ පටලොවලා රෑන්නේ අමුණලා. අර බිලී කොාගෙන බලා ඉන්නා මාළු අල්ලන කුවීඑක කිව්වා. ඒක මාු එකක්වත් ඒකට අහුවෙන්නේ නැ. එහෙනම් එතන බිලී කොක්කයි. බිලී පිට්ටයි. බිලී කොක්ක පනින රැහැයි. අර අල්ලන්න දාගත්ත මාළු ගොටුවයි. ඔය හතර විතරක් අරගෙන මාළු අල්ලන්න ගියොත් තියෙ. එක එක් වස් ඔය හතරෙන්ම අල්ලන්න බැවා.
거기 가서 그 사람이 무엇을 합니까? 낚싯대에 줄을 감고 바늘을 매답니다. 바늘만 달고 지켜보며 물고기를 잡으려 한다고 해 봅시다. 물고기 한 마리도 걸리지 않습니다. 그러니 낚싯바늘, 낚싯대, 바늘을 매단 줄, 잡은 물고기를 담을 바구니, 이 넷만 가지고 물고기를 잡으러 가면, 이 넷으로는 한 마리도 잡을 수 없습니다.
එහෙනම් මාළුවන්ට විනාශයක් සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ ඔය හතරෙන්ම අල්ලන්න. හැබැයි ඔය හතරෙන් විනාශ කරන්න ඇම කියලා එක ගිහිල්ලා. ඒක රසාව. අන්න ඒක අමුලා දැම්මොත් මොකද වෙන්නේ? මාළුවන්ට අර මහා විනාශය සිද්ධ වෙනවා. එහෙනම් මාළුවන්ට විනාශය සිද්ධ කරන පළවැනීම කොටස මොකක්ද ඔය කගිරි අන්න ඇමෝ ඇම නැති දවසට අනික්තිමලා අත වෙලා. දැන් අනිරම මාළුට විනාශ කරන දේවල් වලින් තසවත් ප්රිය කරන ඇම තමයි පළවැගුල
그러니 이 넷으로는 물고기에게 해가 생기지 않습니다. 그런데 이 넷으로 망가뜨리는 데 쓰는 미끼라는 것이 있습니다. 그것은 맛입니다. 그것을 매달면 어떻게 됩니까? 물고기에게 큰 파멸이 일어납니다. 그렇다면 물고기를 망가뜨리는 첫째가는 부분은 무엇입니까? 바로 미끼입니다. 미끼가 없는 날에는 나머지는 다 쓸모가 없습니다. 물고기를 망가뜨리는 것들 가운데서도 물고기가 좋아하는 미끼가 첫째가는 덫입니다.
ඒ වගේ පංචකාම සම්පත්තිය නැමති උගුල ඇම තමා. මේ දුක නැමති මේ කොක්ක පටලවාගෙන දාගෙන සසර ගමනට ගෙනියන පළවෙනි උගුණ. ඕක දැකපු දවස පංචකාමීය කියන්නේ මහා විපත්තියක් මිසා සම්පත්තියක් නෙමෙයි කියලා දකිනවා. එයාට අපි දකින්නේ සම්පත්තියක් හැටියට නෙමෙයි. ඒවා විපත්තියක් හැටියට ඒක දකින්න ඕනේ.
이와 같이 pañcakāma sampatti라는 덫이 미끼입니다. 괴로움이라는 이 바늘에 걸어 saṃsāra의 여정으로 끌고 가는 첫째가는 덫입니다. 그것을 보는 날, pañcakāma는 큰 재앙이지 복이 아니라는 것을 봅니다. 우리는 그것을 복으로 보지 말고 재앙으로 보아야 합니다.
පෙර අකුසල කර්මය දැන් පෙර අකුසල කර්මය කියන අකුසල කර්ම වලටත් මුල් වුනේ ඔක්කොම වුනේ අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි කියලා. අවිද්යාව නිසා තෘෂ්ණාව නිසා ඒ අය බලවත්කම නිසාමයි අකුසල කර්ම කරලා තියෙන්නේ. ගහලා හරි, මරලා හරි, කපලා හරි, කොටලා හරි හොරකම් කරලා හරි මම කොල්ල ගාලා හරි මොනවා කියලා හරි මගේ පංචකාම සම්පත්තිය ඉඳගන්න ක්රමයක් හොයාගන්න ඕනේ. ඕකට තමයි ලෝක සත්වයන් සියලුම අවලා තියෙන්නේ. දස අකුසල්ම කරලා තියෙන්නේ. න් දස අකුසලයක ලෝක සත්වයන් නිකන් බැඳුන්නේ නැහ. සම්පත්තියක් මුල් වෙච්ච නිසාමයි සම්පත්තියක් කියලා ගත්ත පාමාශවාදය නිසාමයි දස දවසියා බැඳිලා තියෙන්නේ.
지난날의 akusala kamma(해로운 업)—그 akusala kamma의 뿌리가 된 것은 모두 avijjā와 taṇhā였습니다. avijjā 때문에, taṇhā의 힘 때문에 그들은 akusala kamma를 지었습니다. 때리든, 죽이든, 베든, 찌르든, 훔치든, 약탈하든, 무슨 말을 하든, 나의 pañcakāma sampatti를 누릴 방법을 찾아야 한다는 것입니다. 바로 그것 때문에 세상 중생이 모두 열 가지 akusala를 지었습니다. 세상 중생이 괜히 열 가지 akusala에 묶인 것이 아닙니다. sampatti가 뿌리였기 때문에, sampatti라고 여긴 그 맛(assāda) 때문에 열 가지에 묶여 있는 것입니다.
දැන් ඒ නිසාම තමයි අනන්තපන සතර අපා දුක් විඳලා තියෙන්නේ. සම්පත්තිය නැතති උගල නොතිබුණම් ලෝක සත්යේ කවදාවත් සතර අපා දුකට වැඩෙන්නේ නැ. වැටෙන්න විදිහක් නැ. සතර අපහ දුකට ඇත්ති සමුම පළවෙනි යුග තමයි පංචකාම සම්පත්තිය නෙමෙ අපි අරන් හිටපු ආශ්වාදය.
바로 그 때문에 헤아릴 수 없이 네 가지 apāya(나쁜 곳)의 괴로움을 겪어 왔습니다. sampatti라는 덫이 없었다면 세상 중생은 결코 네 apāya의 괴로움에 떨어지지 않습니다. 떨어질 길이 없습니다. 네 apāya의 괴로움으로 끌고 가는 첫째가는 덫은 pañcakāma sampatti, 곧 우리가 붙들고 있던 맛입니다.
එහෙනම් ඒක තේරුම් ගත්තට පත්. ඒක සැපිය අපිට නිගමනය කරන්න පුළුවන් කමක් නැතුව යනවා. අන්න දහම් අවබෝධීදී ලැබෙන තීරණය
그러니 그것을 이해하게 되면, 그것이 즐거움이라고 결론 내릴 수가 없게 됩니다. 그것이 dharma를 깨달을 때 얻는 판단입니다.
ඒනිසා සැප දුකක් හැටියට දකින්න. ඒ දුක උලක් හැටියට දකින්න උපේක්ෂාව අනිච්ච හැටියට දකින්න. එතකොට වේදනා පිරිසිද දැනගත්තා වෙනවා කියලා පෙන්නවා.
그러니 즐거움을 괴로움으로 보십시오. 괴로움을 가시로 보십시오. 덤덤한 느낌(upekkhā)을 무상한 것으로 보십시오. 그러면 vedanā를 두루 알게 된다고 보여 주십니다.
වේදනාව පිරිසිඳ දැනගන්නා සැප දුකක් හැටියට දකින්න ඕන. දුක හුලක් හැටියට දකින්න ඕන. උපේක්ෂාව අනිච්චාවෙන් දකින්න ඕනේ. මෙන්න මේ සැප වේදනා, දුක් වේදනා, උපේක්ෂා වේදනා කියන ටික මේ ආකාරයෙන් දැක්ක දවසට වේදනාව පිරිසින් දැනගත්තා වෙනවා.
vedanā를 두루 알려면 즐거움을 괴로움으로 보아야 합니다. 괴로움을 가시로 보아야 합니다. upekkhā를 무상함으로 보아야 합니다. 즐거운 vedanā, 괴로운 vedanā, 덤덤한 vedanā를 이렇게 보는 날 vedanā를 두루 알게 됩니다.
වේදනා පිරිසින් දැනගත්තා නම් වේදනා නිරෝධ වෙනවා. වේදනා නිරෝධ වනම් තණ්හා නිරෝධයි. තණ්හා නිරෝධනම් උපාදා නිරෝධයි. උපාදා නිරෝධන නම් භව නිරෝධයි. භව නිරෝධනම් ජාති නිරෝධයි. ජාති නිරෝධ නම් ජරාය මරන සෝක පරිව දුක්ද දොමන පයල සියලා නිරෝධයි. අන්න එතකොට වේදනාවක් වේදනාවක් කියදාව පිසි දකිනවා කියන එක වේදනා.
vedanā를 두루 알면 vedanā가 소멸합니다. vedanā가 소멸하면 taṇhā가 소멸합니다. taṇhā가 소멸하면 upādāna가 소멸합니다. upādāna가 소멸하면 bhava가 소멸합니다. bhava가 소멸하면 jāti가 소멸합니다. jāti가 소멸하면 늙음과 죽음, 슬픔, 비탄, 괴로움, 근심, 절망이 모두 소멸합니다. 그러니 vedanā를 vedanā로 두루 본다는 것이 그것입니다.
පිරි සිත දකින්න කිව්වේ. වේදනාව ලෝක සත්වයා ප්රිය කරනවා. සැප වේදනාව ප්රිය කරනවා. දුක් වේදනාවක් එනකොට ඒකෙන් වෙන්වෙලා ආයි සැප වේදනාවට යන්න පිය කරනවා. දුක් වේදනාව පිය කරන්නේ නැහ. ඒක සමග ගැටෙනම් සැප වේදනාව පස්සේ උපේක්ෂා වේදනාවක් හිටො ටී කාලයක් එනකොට නෑ සැප වේදනාවට ආයි යන්න ඕනැයි අදහස එනවා. ආය අර සැප වේදනාටම වැදෙනවා. එහෙනම් ප්රියභාවය හිඳින්න නම් ඒකේ යථාර්ථය දකින්න ඕන.
두루 보라고 하신 것입니다. 세상 중생은 vedanā를 좋아합니다. 즐거운 vedanā를 좋아합니다. 괴로운 vedanā가 오면 거기서 벗어나 다시 즐거운 vedanā로 가고 싶어 합니다. 괴로운 vedanā는 좋아하지 않고, 그것과 부딪치며 즐거운 vedanā를 쫓습니다. 덤덤한 vedanā가 한동안 이어지면 다시 즐거운 vedanā로 가고 싶다는 생각이 듭니다. 그래서 다시 즐거운 vedanā에 붙습니다. 그러니 좋아함을 끊으려면 그 실상을 보아야 합니다.
වේදනාව කියන්නේ මොකක්ද? ඒකේ ස්වභාවය මොකක්ද? ඒක දකින්න ඕනේ. ඒ රූපය පෙනිලක් වගේ දකින්න. වේදනාව දියපුගුලක් වගේ දකින්න. ඔවා උපමාව ඔක්කොම සංඥාව මෙනෙකුවක් ඔ වගේ දකින්න. සංඛාර හරයක් නැති කෙසේ තඳක් වගේ දකින්න. විඤ්ඤාණි මැජික්කාරයෙක් නැාකාරයෙක්ක වගේ දකින්න. ඔය උපමා පහෙන් රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ දැනගත්තහම පංචස්කන්ධය යථාහත් දැනගත්තා.
vedanā란 무엇입니까? 그 성품은 무엇입니까? 그것을 보아야 합니다. rūpa는 거품 덩어리처럼 보십시오. vedanā는 물거품처럼 보십시오. 다 비유입니다. saññā는 신기루처럼 보십시오. saṅkhāra는 속이 빈 바나나 줄기처럼 보십시오. viññāṇa는 요술쟁이처럼 보십시오. 이 다섯 비유로 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa를 알면 pañcakkhandha(다섯 무더기)를 있는 그대로 안 것입니다.
මේ පංචස්කන්ධය යථාර්ථයෙන් දැනගත් දවසට පංචස්කන්ධය පිළිබඳ යම් ඡන්දර රාගයක් තිබුණා ඒකෙන් මිදෙනවා. පංචස්කන්ධය ඡන්දර රාගයක් තිබිදෙනාම යළි යළි පංචස්කන්ධයක් ගොඩනගන්නා වූ මුල් ධර්මය ඉවරයි. එහෙනම් පංචස්කන්ධය ඇලි ගොඩනගන්නේ නැ. න්නවන් පානකම් ඉතුරු පංචස්කන්ධය තියෙනවා. ඒ ඡන්ද රාගයෙන් දුරු වෙච්ච පංචස්කන්ධයෙ මතුභවයක් හටගන්නවන්න හේතුවක්. එහම් පතු බවයක් නැහ. මේ අන්තිම ජාතියයි. අන්තිම ජාතිය නත්තනි පුනක් බව කිව්වේ ඒකයි.
이 pañcakkhandha를 실상대로 아는 날, pañcakkhandha에 대해 있던 chanda-rāga(바람과 애착)에서 벗어납니다. pañcakkhandha에 chanda-rāga가 없어지면 다시 pañcakkhandha를 쌓아 올리는 뿌리 dharma가 끝납니다. 그러면 pañcakkhandha를 다시 쌓지 않습니다. parinibbāna에 들 때까지 남은 pañcakkhandha는 있습니다. 그러나 chanda-rāga를 떠난 pañcakkhandha는 다음 bhava를 일으킬 원인이 되지 않습니다. 그러니 다음 bhava가 없습니다. 이것이 마지막 태어남입니다. '이것이 마지막 태어남이니 이제 다시 bhava는 없다'고 하신 까닭이 그것입니다.
දැන් මේ කාලේ හුඟාක් දෙනෙක් මේ සුන්දර බුද්ධාගමාදී වචන වලින් මේ පැරණි ආකල්ප වැරණි සම්ප්රදායික වැළපිවල් මේ බෞද්ධ වැඩපිවල් වේනයට පත් කරනවා.
요즘 많은 사람들이 '아름다운 불교' 같은 말을 내세워 옛 생각과 전통 행사, 불교 행사들을 깎아내립니다.
ඔය තන එක තමයි පෙරහැර කියන එකක්. පෙරහැර කියන එක පස්සේ හදාගත්ත කාලයක එකක් බුදුරජාණන් වහන්සේ එකක් නෙමෙයි. එතකොට මේ පෙරහැරක් ගැන කතා කරනකොට මේ අද අපි දකින සංකේත ඔක්කොම නිකන් මේ ලෝකයා එයා මුලාවට පත් කරන නිකන් විනෝද වැඩපිලා ළමයි නටවනවා. දැන් මෙහෙම කියනවා. ද මේ පෙරහැර කියන එක තේරුම් අරන්නේ නෑ ඒකින් දහම අර්ථය.
그 가운데 하나가 perahera(행렬 축제)라는 것입니다. perahera는 후대에 만들어진 것이지 붓다의 것이 아니라고 합니다. perahera를 두고 말할 때면, 오늘 우리가 보는 상징들은 다 그저 세상 사람들을 미혹하는 것, 그냥 놀이 행사, 아이들 춤추게 하는 것이라고 합니다. 이렇게 말합니다. 그들은 perahera라는 것을, 그 안의 dharma의 뜻을 이해하지 못합니다.
අපි ගන්න යනවා එක්තරා හරයක්. සාර ධර්මයක්. ඒ තමයි බෞද්ධ සාර ධර්මයේ විමුක්තිය සඳහා ගොන්න සාර ධර්මය. ඒ විමුක්ති සාර ධර්මය ගොන්නගාගන්න ඉස්සෙල්ලා පූර්ව හරයක් තියෙනවා. ඊට ඉස්සෙල්ලා පත්විය යුතු සාර ධර්මයක්. මහා සාර ධර්මය ගන්න ඉස්සෙල්ලා පත්විය යුතු හරය. පෙරදී ලබාගත යුතු හරයට කියනවා පෙර හර ඒවා පෙරහැර කියනවා.
우리는 어떤 핵심, 알맹이 dharma를 얻으려 합니다. 그것은 불교의 알맹이 dharma 가운데 해탈을 위한 알맹이 dharma입니다. 그 해탈의 알맹이 dharma를 쌓기 전에 먼저 갖추어야 할 핵심이 있습니다. 그보다 앞서 이르러야 할 알맹이 dharma입니다. 큰 알맹이 dharma를 얻기 전에 이르러야 할 핵심입니다. 앞서(pera) 얻어야 할 핵심(hara)을 'pera hara', 그래서 perahera라고 합니다.
දැන් බණ අහන්න පාසලට යන්න ඉස්සෙල්යි මේ පෙරහැර පවත්වගෙන යන්නේ. එහම් බණ අහනකොට මහා හරය ගත්ත හැකි. ඒක ගන්න හිලා පූර්ව හරයක් තියෙනවා ගන්න. ඒකට හැඩ ගැහෙන්න ඕනේ. අවශ්ය පසුතලය හදාගන්න ඕනේ. මනස හදාගන්න ඕනේ පූර්ව හැඩ තලයකට කරවත් වැඩ පිළිකට මෙන්න පූර්ව සාර ධර්මයක් හරහා මනස හඩගහන වැඩපිළිට පෙරහැර පූර්ව හරයකේ. මහා සාර ධර්මය ගත්තහම චතුරාර්ය සත්ය අහන්න හම්බ වෙනවා. ඒක තමයි පන්සල ගියාම හම්බ වෙන්නේ. පංචසලහට කට්ටිය යනකොට පිරිස එකතු කරගෙන යනකොට තමයි පෙරහැර කරගෙන යන්නේ. පෙරහැර පෙන්නගෙන තමයි යන්නේ. පෙරහැරේ තමයි ඔක්කොම ඉන්නේ.
bana를 들으러 절에 가기 전에 이 perahera를 엽니다. bana를 들을 때 큰 핵심을 얻을 수 있습니다. 그것을 얻으려면 먼저 얻어야 할 핵심이 있습니다. 거기에 맞추어 다듬어져야 합니다. 필요한 바탕을 마련해야 합니다. 마음을 앞선 틀에 맞게 다듬는 일이 필요합니다. 앞선 알맹이 dharma를 통해 마음을 다듬는 이 일이 perahera, 곧 앞선 핵심입니다. 큰 알맹이 dharma를 얻으면 네 가지 거룩한 진리를 듣게 됩니다. 절에 가면 얻는 것이 그것입니다. 사람들이 무리 지어 절로 갈 때, 그렇게 무리를 모아 가는 것이 perahera입니다. perahera를 보여 주며 갑니다. perahera 안에 모든 것이 있습니다.
දැන් මේ පෙරහැර මොකක්ද දැන් ඕක අපි දකින්න ඕනේ. පෙරහැරේ අනුලින් තියෙනවා පිරිසක් පෙර හරක් හැදෙන හැති. ඉස්සෙල්ලාම යන්නේ හක් ගෙඩියා පිඹි. කෙනෙක් ඉස්සෙල්ලාම යනවා.
그러면 이 perahera란 무엇입니까? 우리는 그것을 보아야 합니다. perahera에는 앞선 핵심을 이루는 차례대로 무리가 있습니다. 맨 앞에는 소라 나팔을 부는 사람이 갑니다. 한 사람이 맨 앞에 갑니다.
මංගිනිය නෙවෙන ගියාට පස්සේ ඊළඟට වෙනවා සේවිසිකාරය.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඊට පස්සේ එනවා පෙරකාරය.
그 뒤에는 북(bera) 치는 사람들이 옵니다.
ඊට පස්සේ දවුල් බෙර කාලය මහාරයාගන්න බම් බංගල එකපරග ගහෙන්නේ. ඒ කට්ටිය ඊළඟ අන්න පිළිවෙල නැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හේවිසිකාරය වෙනවා, බෙරකාරය වෙනවා, දවුල් බෙරකාරය වෙනවා. ඔතනින් ආවට පස්සේ අ ඊට පස්සේ එනවා කස කස පෙරහැර කස ගහන කට්ටිය
hewisi 연주자들이 있고, 북 치는 사람들이 있고, daula 북 치는 사람들이 있습니다. 그다음에는 kasa(채찍) 행렬, 채찍을 내리치는 무리가 옵니다.
ඈ දැන් ඉස්සරම ඔව් දැන් අහන්නේ ඒක මොකරුක් කරගන්නේ. මොකක්ද සෙනක ඈත් කරලා හිටන් ගන්න ඕනට අරන් ගහගෙන මිනිස්සු පැන්න දුවනේ ඉඩ දීලා ඒකට ඒකට අරන් තියෙන්නේ. පාර හදා පාර හදාගන්නා ඔව් නමුත් ඒවා අනුතුිළිවින් තිබුනේ. දැ කසගහන කට්ටිය ඊළඟට එනවා. එතනින් ඉතින් එතෙන්ට ආවට පස්සේ.
(청중) 예? 맨 앞에… (스님) 네, 그것으로 무엇을 하느냐고 묻는군요. 사람들을 비키게 하려고 채찍을 내리쳐서 사람들이 달아나 자리를 내주게 하려는 것이라고 받아들입니다. 길을 내는 것이지요. (청중) 길을 내는 것. (스님) 네, 하지만 그것들은 차례대로 있었습니다. 채찍 치는 무리가 다음에 옵니다. 그다음으로 넘어가서.
ඊට පස්සේ දැන් එයින් මෙහාට එනවා. ඔය එක ජාතියේ මේ ඒ කියන්නේ අර ගොරු කකුරුකාරය ඊයාට ඒ කට්ටිය එකතු වෙනවා. ඊට පස්සේ නී මූහ දාගෙන බළු මූණ දාගෙන අලි මූහුණ දාගෙන හොරු බකුරු නැන් කියලා කොටසක් එනවා. මිනිස්සු එක මුහුණ දාගෙන නටනවා. වෙස් මුහුණ දාගෙන ආනි යනවා. ඔය ගිනිබෝල කැරකීම තමයි ඊට එන්නේ. ඉරිබොල කැරකීම එනවා
그 뒤로 이쪽으로 오면, 같은 부류로 나무다리(죽마) 타는 사람들이 있고, 그들이 합류합니다. 그다음에는 여우 탈, 개 탈, 코끼리 탈을 쓰고 'horu bakuru'라 하는 무리가 옵니다. 사람들이 탈을 쓰고 춤을 춥니다. 가면을 쓰고 갑니다. 그다음에 오는 것이 불공 돌리기입니다. 불공 돌리기가 옵니다.
අර ළඟට ඉරිබොල කැරකයට පස් තමයි ඔය කියන ඔව්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔලු ගොඩ එක විදිහ සතුන් කියලා.
온갖 짐승의 머리들이라고 합니다.
ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ ඔය කරලා එනවා මහා බඩ තියෙන නිලමෙලා මෛරෙනා ඒ ඇඳගෙන කට්ටියා නිලදාරය
그다음에는 무엇을 합니까? 배가 불룩한 nilame(관리)들이 차려입고 옵니다. 관리들입니다.
ඔය කටක්ියාට පස්සේ න්න දැන් ඔඊට පස්සේ මේ නැතුම් කාලය එක විදිහ නැ
그 무리 뒤에는 이제 갖가지 춤이 이어집니다.
එතකොට ඊළඟට මොකද කරන්නේ ඇති අර කියන විදියට මේ එක විදිහේ නැතුම්
그다음에는 무엇이 오느냐 하면, 말한 대로 갖가지 춤입니다.
දියුරු අහිකුකාරයෝ පොළොන්කාරයෝ ඔය එකක් තියෙනවා ඊළඟට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් හොරණය හරි තැන සಗ್ಗೆ ළඟටයි හොරණයකාරය.
네, horanāva(피리 같은 관악기)가 그 자리입니다. 그다음이 horanāva 부는 사람입니다.
ගනුසිලියක් තියෙනවාද ින් වන්න මන ඕනෑ හදේ ඕනෑව යනවා. ඒක පව අනති
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඊට පස්සේ ඔක්කොම ගියාට පස්සේ ශාන්තව සුදු පොඩි උත්සාගත්ත සුදු ඇනගත්ත ලබා පිරිසක් හරි පිරිසක් එනවා ඊළඟට එතකොට ඒවා ැස්වල් අරගෙන අයනවා. අර පොඩි අරගෙන ඊට පස්සේ මල් අරගෙන සස්වල් අරගෙන ඔය විදිහ දේවල් අරන් එනවා ඊළඟ. දැන් මෙහෙම තමයි ශාසිය කියන එකත් තියෙන්නේ පෙරහැර. අරගොල්ලෝ අනාර විදිහට යන. දැන් මේක තමයි මේ සුන්දර බුද්ධාගම කියලා අද කියන්නේ. සුන්දර බුද්ධාගමය කොටසාව පෙරහැරලා.
그 모든 것이 지나간 뒤에 흰옷을 입은 아이들, 고요한 무리가 옵니다. 그들은 등불을 들고, 꽃과 향 같은 것들을 들고 옵니다. 이제 sāsana(가르침)라는 것도 이와 같은 perahera입니다. 그들은 그렇게 지나갑니다. 오늘날 '아름다운 불교'라 부르는 것이 이것입니다. 아름다운 불교가 바로 perahera들입니다.
දැන් මේක අපි සංකේතන දැක නිසා ඒ සුන්දර බුද්ධාගෙන කියන්නේ. දැනහන්න ඉස්සෙල්ලා දැනගත යුතු හරය තමයි ඔය තියා තියෙන්නේ. බණ අහන්න පෙර දැනගත යුතු
우리는 이것을 상징으로 보기 때문에 아름다운 불교라고 합니다. 알기 전에 알아야 할 핵심이 거기에 놓여 있습니다. bana를 듣기 전에 알아야 할 핵심을 거기서 보아야 합니다.
හරය ඕකින් දකින්න ඕනේ. වෙන හැරින්න අන්න හෙරියක් නාදකෙන්න ඉස්සෙල්ලාම යන්නේ.
그래서 소라 나팔을 울리며 맨 앞에 갑니다.
අද මේ පංචසලියේ සංඝ නාලයක් පවත්තනවා. සුද්ධ නාලයක් පවත්තනවා. සංඛය පිළිපු කරලා තියෙන්නේ ශුද්ධ හර ධර්ම ධර්ම හරතක දහම් හරි සංකේවත් තමයි සංකනාදය අස්ස බ්රහ්මස්ර නාදය කියන එක පෙන්නන්නේ සංඛනාදය කියලා. පංචලිය හදෙනවා. මෙන්න මේක තමයි අද මේ පන්සිලියේ පවත්වන්නේ කියන සන්චේ තමයි පන්සිෙනාදින් ඉස්සෙල්ලාම පෙන්නන.
오늘 절에서는 소라 소리(saṅkha nāda)를 울립니다. 청정한 소리를 울립니다. 소라가 상징하는 것은 청정한 핵심, dharma의 핵심입니다. 소라 소리가 바로 그 상징입니다. brahmassara(범천의 소리)를 소라 소리로 보여 줍니다. 절에서 울려 퍼집니다. 오늘 절에서 이것을 연다는 그 상징을 perahera 맨 앞에서 보여 줍니다.
ඒ වගේම කනට බිහි කරණ රසාව දහම් හන තුළ හොරයක් නැ. හොරයක් නැති හනට කියනවා හොර නෑ හර. හොර නැති හඬහන්න එන්නා බොරු නැති හඬ එන්න කියන එක තමයි හොර නැති හඬ එන්න කියන එක තමයි හොරනෑ හඬන ඊලඟ ඔව් දහම හඬ පොර නෑ. ඒක ශාන්තයි ප්රණීතපයි. කරණ ගුණීන් නීවයි. මිහිරිය මධුරයි. අන්න ඒ හොර නැති හඳාද පන්සලේ පවත්වනවා ඒකන් එන්න කියන එක තමයි පෙරහැරේ හොරණයකාරය පෙන්න.
그와 같이 귀에 주는 맛, dharma의 소리에는 거짓(hora)이 없습니다. 거짓 없는 소리를 'hora nǣti' 소리, 곧 horanǣ라고 합니다. 거짓 없는 소리를 들으러 오라는 것이 horanǣ 소리입니다. 네, dharma의 소리에는 거짓이 없습니다. 그것은 고요하고, 뛰어나고, 귀에 감기며, 달콤합니다. 그 거짓 없는 소리가 절에서 울리니 그리로 오라는 것을 perahera의 horanāva 부는 사람이 보여 줍니다.
පැවතනි එකට යන හැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඊළඟට පෙන්න අපිට දැනගත යුතු ධර්මය
다음에 보여 주는 것—우리가 알아야 할 dharma—
මොකක්ද පෙන්නන්නේ? ඒ 24
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඊළඟට පෙන්නව දෙයක් තියෙනවා. ඒක තියෙනවා හේසියේ දෙපැත්තට කියනවා ඒකේ ඇස් දෙක බර ඇහැ එහෙම කියන්නේ ඒකට අර කෝටු දෙකේ. අඩි වේගයෙන් කරකොර ගහනවා. අනි වේගවත්. දැන් ඕකෙන් පෙන්නන්නේ මොකක්ද? අපේ ඇස් දෙකට එන එක තමයි හේතුව ඇස් දෙකෙන් පෙන්නන්නේ. ඇත් එක හරා වේගයෙන් අරමුණු වෙනවා. කැඩි කැරක අරමුණු වෙනවා වේගයෙන්. එන එන අරමුණක් ඇත්නම්. ඒ මුලා සහගත අරමුණ විසි කරන්න. ඒ කියන්නේ පේන ඒවා. ඔය පේන ඒවා විසි කර තමයි. අල්ලගන්න පුළුවන් උපමාව. ආවත් ගියහා ආව ගියා ඒවා ඉතුරු වෙන්නේ. අන්න ඒ සංකේතය තමයි ඒ හදනින් පෙන්න. බාර ගන්න එපා කියලා.
다음으로 보여 주는 것이 있습니다. hewisi 북의 양쪽을 그 북의 두 눈, '북의 눈'이라고 합니다. 거기를 두 막대로 아주 빠르게 두드립니다. 무척 빠릅니다. 이것으로 무엇을 보여 줍니까? 우리 두 눈에 들어오는 것을 그 두 눈으로 보여 줍니다. 눈에는 대상이 아주 빠르게 들어옵니다. 휙휙 돌며 빠르게 대상이 됩니다. 들어오는 대상이 있다면 그 미혹하는 대상을 던져 버리십시오. 곧 보이는 것들을 던져 버리라는 것입니다. 붙잡을 만한 비유입니다. 왔다가 갔다, 왔다가 갔다—남는 것은 그것뿐입니다. 그 상징을 그 소리로 보여 줍니다. 받아들이지 말라는 것입니다.
ඊළඟට ඊට වඩා වේගය අඩු ගැට බෙර වෙනවා.
다음은 그보다 느린 gæṭa bera(매듭 북)입니다.
ඊට පස්සේ ලාාගෙන එකක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
යනකොටම අපි නිතරම හුරු වෙන්න ඕනේ. මේ පාරේ යනකොටම අහුවෙනවා විසි කරලා දන්නවා. පාරේ යනකොට ලස්සනවා එහිදුරගන්න බැහෙන් අදලා ගත්තොත් එහෙම එකේ අගතව බණ අහන්න හම්බ වෙන්නේ නැ. ඔය පේන පේන විහි කරලා පුරුදු වෙන්න යනකොට ඒක තමයි හිට පෙර හරය දෙන්නේ.
길을 갈 때도 늘 익숙해져야 합니다. 길을 가며 걸리는 것은 던져 버리는 법을 알아야 합니다. 길을 가다가 아름다운 것에 끌려 떼어 내지 못하면 제대로 bana를 들을 수 없습니다. 보이는 것마다 던져 버리는 데 익숙해질 때, 그것이 앞선 핵심을 줍니다.
ඊට පස්සේ අනිත්ය දෙනවා පෙරේ අපි කනට කියනවා කන බෙහෙ මේ බේහේරි කියන්නේ බිහිරි කියන හට බේරි හඬ කියනවා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කෑ කෝ ගහන්න එපා. පිරිහන්න දෙන්න එපා. ඒවා නැති කරගන්නවා. ඒ හද මහා කරදරයක්. ඒකේ සිද්ධ වෙන්නේ දහමට බාධාවක්. මෙන්න මේක හඳ හඳුනාගන්න. ඒක තමයි පෙන්නන්නේ මේක ආවා ගියා මිසක් මේකේ අල්ලන්න දෙයක්. අල්ලගන්න එකක්. ඒකේ ස්වභාවන ගහුව ගහපුම හලා ඉවරයි. ඒ වගේ තමයි අහන දේවල්. ඇහුවා ගියා ඇහුවා ගියන් ගියා සිකුනේ නැ. හරි ඒක තමයි මේ සංකේතයෙන් පෙන්නන්නේ. ඕකේ තමයි ගැට ගැහෙන්නේ.
소리치지 마십시오. 무너지게 두지 마십시오. 그런 것들을 없애십시오. 그 소리는 큰 골칫거리입니다. 그것은 dharma에 걸림돌이 됩니다. 이 소리를 알아차리십시오. 그것이 보여 주는 것은, 이것은 왔다가 갔을 뿐 붙잡을 것이 없다는 것입니다. 붙잡을 것이 없습니다. 그 성품은 치는 순간 소리가 끝나는 것입니다. 듣는 것들도 그와 같습니다. 들었다가 사라지고, 들었다가 사라져 남지 않습니다. 이 상징이 보여 주는 것이 그것입니다. 거기서 매듭(gæṭa)이 지어집니다.
රෑපෝ ගහමින් කටයුතු කරනකොට ගැටලුහාගන්න බැහැ. ඒවා ගැටලු හැදෙනවා. ගැටලු සහිත හඬ අමති කරගන්න. ඒවා ඒක මතක තියාගන්න මෙන්න මේවා ගැටලු හඩේ හැටිය. ඒ තමයි ගැටල හඩන්නේ.
그렇게 일을 하다 보면 문제(gæṭalu)를 피할 수 없습니다. 문제가 생깁니다. 문제를 일으키는 소리를 없애십시오. 이것이 문제의 소리라는 것을 기억하십시오. 그것이 gæṭa bera 소리입니다.
දැන් ඊට පස්සේ අරන් එනවා තව එකක්. මොකක්ද අර අ ග පෙරලා තයි යන්නේ ගෞරව දැන් අපි මොකද කරන්නේ හැමෙදීම දැන් දාය නිසා අවුලන්ද පටන් ගතිය. අහුවෙත් අහුවෙකින් කකාය. වඩේ බලගිනි එනකොට පඩේ දාහේ එනකොට හැමදේම රහේවල් හොය කොච්චර හරි අවුල අහුල කනකර හර. අහුලනවා. අහුලනවා කියන්නේ ආහාර දන්න කොච්චර කනවා. අන්න ඒක තමයි ගෞලෝ ගහනවා කියන්නේ. හැමදේම කොච්චර හරි ඉවරයක් නෑ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කියන්නේ. හැමදේම කොච්චර හරි ඉවරයක් නෑ. හිත කම්පා කරනවා. ආශ්වාදයන් කම්පා කරනවා. මෙන්න රසයට ගිජ්ජු වෙන්න යනවා. කයට ගිදුව වෙච්ච කෙනාත් දාහය නිසා අවුලට පත් වෙන්නවා. දාහට අවුල අවුල දාගන්නකොටම ඇවිලෙනවා. අවුලුවකත්ව බණ අහන්න බැ. ඕකක් තේරුම් ගන්න. ඔන්න ඕක තමයි දවලින් පෙන්නපු සංකීර්ය.
무엇이든 아무리 해도 끝이 없습니다. 마음을 흔듭니다. 맛에 흔들립니다. 맛에 탐착하러 갑니다. 몸에 탐착한 사람도 타오름 때문에 혼란에 빠집니다. 타오름 때문에 혼란을 붙드는 순간 불붙습니다. 혼란한 채로는 bana를 들을 수 없습니다. 이것을 이해하십시오. 바로 이것이 daula 북으로 보여 주는 상징입니다.
දැන් ඔතන්ට යනකොට ඊට පස්සේ මේ ඊළඟට වුනේ ඔව් කහ දැන් ඊට පස්සේ පොඩි පොඩි වැලවලට සණ්ඩු සරවල් ඇති කරගන්න එපා. ඕකේ අවසානයේ මහා ගිනිලක් විෙනාවන්ගේ මහා සද්දෙක් ලොකු විනාශයක් ඇති කර.
거기까지 가면 그다음은—네, 채찍(kasa)입니다. 사소한 일로 다툼을 일으키지 마십시오. 그 끝에는 큰불처럼 큰 소리와 큰 파멸이 생깁니다.
ඕවා ඇද වෙලා යන්නේ පටන් ගන්නකොට ඇදේ කෙළවර මහා කම්පනයක් ඇති කරනවා. ඒක තමයි ඇද ගහපු රසයෙන් ගහගුහන්නේ පෘථභාවයට පත් වෙනවා. රූර බවට පත් වෙනවා. රූර බව ආශ්රයකන තත්ත්වයට පත්වෙලා හිතනම් ඔහු කෘෂාවට පත්වෙනවා. කෘෂාවට පත් කරන තියෙනවා කය. අන්න ඒක තියෙන භයානත පෙන්න.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දෙන්නමට පටන් ගත්ත කොඩි ආමනාප වැඩ පිළිවිල අවසානය දක්කවා ගෙනිච්ච මහා කම්පනයක් ඇති කරලා නවතින් මේක හැටි බලාගන්න. ඕකත් මතක තියාගන්නා. ඒක හඬු සරුවල් දෙවී යන්න එපා බණ අහලා එතකොට සිද්ධ වෙන්නේ මෙන්න මේ පුංචියට පටන් ගත්ත එක ලොකු විනාශයකින් කෙළවර වෙනවා. අන්න ඒක තමයි කසයෙන් පෙන්නන්නේ.
둘이서 시작한 작은 불쾌한 일이 끝까지 끌려가 큰 진동을 일으키고서야 멈추는 모습을 보십시오. 이것도 기억하십시오. bana를 듣고 나서 다툼으로 가지 마십시오. 그러면 이렇게 작게 시작한 것이 큰 파멸로 끝납니다. 바로 그것을 채찍으로 보여 줍니다.
උස බවට පත් වෙනවා. පූර බවට පත් වෙනවා. ඒවත් පත් කරගන්නවා. ඒක හැටි වෙන්න මෙහෙමයි.
거칠어지고 사나워집니다. 남들까지 그렇게 만듭니다. 그렇게 되는 이치가 이렇습니다.
ඔව් ඊයඟට කනිපෝ තරකෝ. දැන් ඔය ටික ගියාම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
රාගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි හටගත්තහම මෝහ ගිනට බැඳුනහම අපිට පේන්නේ හැබිලීම යන ගමන ගිනි ගමනක්. රාගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි නිසා ගිනි අරගෙන යන ගමන අපිට පේන්නේ නෑ ගිනි බෝල හැටියට ඉතින් මේක එකතු වෙච්ච හැටියට අපිට පේන්නේ ගිනි යනවා.
rāga의 불, dosa의 불, moha의 불이 일어나고 moha의 불에 묶이면, 우리 가는 길이 불의 여정으로 보입니다. rāga·dosa·moha의 불 때문에 불을 지고 가는 여정입니다. 우리에게는 그것이 불공으로 보이지 않고, 한데 엉킨 모습으로 보입니다. 불이 갑니다.
සසර ගමනේ ගිනිගිනි යන්නෙමෙයි ලෝක සත්වය අවිද්යාවෙන්, තෘෂ්ණාවෙන් දැවි ත දැවි තැවි තැවි ලෝක ශක්තිය යන හැටි සමහර ගිනිබෝල එක එකක් එකට කරකොලා පෙන්නන්න. ඇලෙනවා ගැටෙනවා. ඇලෙනවා ගැටෙනවා. ඒකෙන් ඇලීමේගින්න රාගින්නයි ද්වේශ ගින්නයි. මෝහය නිසා මේක පටලවා ගන්නවා. එහෙන් පටල මෙහෙම පටලින් පෙන්නවා දෙපැත්තට පටලෝ පටලෝ මේ ගමන යන හැටි. දැන් මෙන්න මේ විදිහට ගිය ඉදිරිය ගෙනිච්ච ඒවා අවිද තේරුම් ගන්න නැතුව ගියොත් සිද්ධ වෙන රාගිනි, ද්වේශ ගිනි නිසා මෝහයෙන් පැරීලා. ගිනි සහගත ගමනක් යන්න වෙනවා. හොයාගන්න බැරි. අගමුල හොයාගන්න බැ. ඔක්කොම එකට බැඳිලා පැටිවිලා. එකට වටවෙලා. රෝධ ගහනවා, රවුම් ගහනවා. නිරෝධ කරන්න බැ. ඔය රෝධයක් වාගේ රවුමක් වගේ ගින්දර කරපනට පේන්නේ ඒකයි. අන්න ගිනි ගමනේ හැටිය.
saṃsāra의 여정에서 세상 중생이 avijjā와 taṇhā로 타고 또 타며, 들볶이고 또 들볶이며 가는 모습을, 불공 여러 개를 한데 돌려서 보여 줍니다. 들러붙고 부딪치고, 들러붙고 부딪칩니다. 거기서 들러붙음의 불인 rāga의 불과 dosa의 불이 생기고, moha 때문에 이것이 엉킵니다. 이쪽저쪽으로 엉키고 또 엉키며 이 여정을 가는 모습을 보여 줍니다. 이렇게 앞으로 끌고 간 것들을 이해하지 못한 채 가면, rāga와 dosa의 불 때문에, moha에 홀려 불타는 여정을 가게 됩니다. 찾아낼 수 없습니다. 처음과 끝을 찾을 수 없습니다. 모두 한데 묶이고 엉키고 함께 감겨 있습니다. 원을 그리고 돌고 돕니다. 멈출(nirodha) 수 없습니다. 불을 돌리면 바퀴처럼, 원처럼 보이는 까닭이 그것입니다. 그것이 불의 여정의 모습입니다.
එන හඳුනාගන්න සසර ගමන ගිනි තියෙන හඳුනාගන්න. මේකේ ගිනි චක්රවලට තමයි මේ ලෝකයා යන්නේ කියලා දැනගන්නේ. ඒවා පටවාගෙන තමයි මේ ඇඩමින් ගැටමින් මුලාින් තමයි යන්නේ කියලා බලාගන්න කියන එක තමයි ගිනිවෝල කැරකීම දෙන්නේ.
saṃsāra의 여정에 불이 있다는 것을 알아차리십시오. 세상 사람들이 이 불의 바퀴 속을 가고 있음을 아십시오. 그것들을 지고 타오르며 부딪치며 미혹 속에 간다는 것을 보라는 것, 그것이 불공 돌리기가 주는 가르침입니다.
ඊටද තියෙන්නේ? ඔව් දැන් ඔය ඉස්සෙල්ලා එකක් තියෙනවා. ඇත්තු ගෙනියනවා. අන්න මහන්ත වෙන්න එපා. මහන්තත්වය පෙන්නන්න තමයි ඇහරගන්නේ. ලොකු අය වෙලා ගරණාදිකමට ආදම්බරකමට, මහන්ස තත්වකමට යනවා ලෝක.
(청중) 그 앞에 있는 것은요? (스님) 네, 앞에 하나가 있습니다. 코끼리들을 데리고 갑니다. 거창해지지 마십시오. 거창함을 보여 주려고 코끼리를 데려옵니다. 세상은 높은 사람이 되어 허세와 뽐냄과 거창함으로 갑니다.
ඔන්න ලෝකේ සත්වයා යන ගමන ඔය විදිහට ගියාම රාග, ද්වේශ, මෝහෙන් ගිනිගත්ත සත්වයාට පත්වෙන්න දේවල්. මනස ඔක්කොම පහත් බවට පත්වෙලා මහන් තත්ත්වය ගාන්ධීර වෙලා ඔහු ආඩම්බරයෙන් නිසුම්ගෙන මේ විදිට ඉන්නවා.
세상 중생이 이렇게 길을 가면, rāga·dosa·moha로 불붙은 중생에게 닥치는 일들이 이것입니다. 마음은 온통 낮아졌는데 거창한 체하며, 그는 뽐내며 이렇게 지냅니다.
අන්න ඇත්තෙට හැර යනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හොඳ ලස්සනට සැරලා මහා තත්ව යනවා ලොකුයි කියලා හිතාගෙන ලොකුකන් අත්හැරලා යන්න. ලොකුකම් එක්කලා යනකොට මෙහෙමයි වෙන්නේ.
잘 꾸미고 크다고 여기며 거창하게 갑니다. 높은 체함을 버리고 가십시오. 높은 체함과 함께 가면 이렇게 됩니다.
ඒ ලොකුකම් වල හැටි බලාගන්නා. ලොකුකම් කරපු දේශනා පිරිසෙනෙක් වෙනවා. ලොකුවට මහත්තලා හිටියාට ඕකක් පිරිසිෙනා කියන්නේ අලියා කියන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න ඒ තත්ත්වයට පත් වෙන්න එපා. ඒ තත්ත්වය බලාගන්න.
그런 상태가 되지 마십시오. 그 상태를 살펴보십시오.
ඉතින් ඔය තත්ත්වයට යන්න පුළුවන් මහන්සය මහන්ස වෙලා හිටපුම ඒ බැරි අය මොකද කරන්නේ? ලොකු අයගේ ලොකු ගම ගන්නවා. අරගෙන තමයි ඔලුව ලොකු කරන්නේ. අන්න ඔලුවක් වනවා ගියාග තමන්ගේ ඔලුගේ මට්ටම දන්නේ නැතුව මහාලු තැවිඳගෙන යනවා. අනුන්ගේ ඔලු අරගෙන ඔය තවත් මේ ලෝක ඇවිල්ලා ගත කරන ඉතින් නැති හිනාවක් අර ඔලුවක් අහගින් අර වෙස්මුවන මතු කර කර අභ්යන්තරය නැති එක පිටට පෙන්නගෙන ලොකුකම් පෙන්නාගෙන මහන් පත්තකම් පෙන්නාගෙන නැති අය පුරුහංකාරකම යන හැ.
그런 상태에 갈 수 있는 이들은 거창해지는데, 그러지 못하는 이들은 무엇을 합니까? 높은 사람들의 큰 머리를 빌려 씁니다. 그것을 쓰고 머리를 크게 만듭니다. 자기 머리의 수준은 모르면서 남의 머리를 쓰고 큰 머리를 흔들며 다닙니다. 남의 머리를 쓰고 이 세상에 와서 살아갑니다. 없는 웃음을 짓고, 그 머리를 쓰고, 가면을 내세워 안에 없는 것을 밖으로 보여 주며, 높은 체, 거창한 체하며, 아무것도 없는 이들이 오만하게 가는 모습입니다.
ඔය කට්ටිය යනවා ඊළඟට ඔය කට්ටිය යනකොට තව කට්ටියක් ඔය කරලා හෙනවා පිටිපස්ස අර ගොළු කකුල්කාරය ලොකු කමක් නෑ ඔය ලොකු කන්නේ නැහ. එහෙනම් පොඩි අය නෙමෙයි කියලා ලොකුකම් පෙන්නනවා උඩමුවා පෙන්නනවා. බොහොම උඩමුකමින් යනවා උඩී යනවා. හැබැයි කකුල් නැති නිසා බොරු කවුල් බැඳගෙන ඉන්නවා. නැති ලොකුකම් පෙන්නන කට්ටියක් තියෙනවා. ඒකත් මේ සමාජයේ සසර ගමන්ට යන්න සමාධිය හැටිය. ඕකක් දැනගන්න. අර බොරු කකුන කෙට්ටු එකෙත් තමයි බොරු කකු බැඳෙන යන්න දානේ.
그 무리가 지나가면 그 뒤에 또 한 무리가 옵니다. 나무다리 탄 사람들입니다. 대단할 것도 없고 키도 크지 않습니다. 그러니 작은 사람이 아니라며 높은 체를 하고 거만함을 보입니다. 아주 거만하게, 우쭐대며 갑니다. 하지만 다리가 없으니 가짜 다리를 묶고 있습니다. 없는 높음을 보여 주는 무리가 있습니다. 그것도 이 사회에서 saṃsāra의 여정으로 가는 모습입니다. 이것을 아십시오. 비쩍 마른 사람도 가짜 다리를 묶고 갑니다.
මොකද මොනවත් ඇති හරයක් නෑහ. ඒගන හරිම උඩඟුයි, හරිම අහංකාරයි හරි ලොකු මිනිස්සු අපි කිය පෙන්නන්න ගති ලස්සන. ලෝකේ අතර ඉහළින් පෙනී සින්න හදන ගති. මෙන්න ලෝකේ ගතිවා. මේ අන්න මේකත් අරගන්න මේ පෙර හරේ දැනගන්න බණ අහන්න ඉස්සෙල්ලා මේවා දැනගෙන්න ඕනේ. මේවයෙන් සිද්ධ වෙන්නේ මේක කියලා දැනගන්න ඕනේ. ඊට පස්සේ ඕවා පස්සේ ගියහාම මිනිස්සු නීචකම් කරනවා. මිනිහෙක් වෙලා යනලා මිනිස් බල්ලෙක් වෙනවා. ඉතින් ලොකු බලු ඔලුවක් දාගෙන බන වනා යනවා. මිනිස් හරකයෙක් එනවා. හරක් ඔලුවක් ඔලුවේ දාගෙන ඒකත් පෙන්න පේන්නේ නරි ඔලුවක් දාගෙන නටා යනවා. කයෙන් මිනිහා. නමුත් ගති ලක්ෂණය තිරිසනා වෙනවා. මෙන්න මේ වාර්ගය ගියාට පස්සේ අන්තිමට අපිට හම්බ වෙන්නේ තිරිසන් ලෝකය හැටිය. ඒකේ මුල මිනිහෙක් වෙලා කරගන්න ඔය වැඩ පිළිවෙද. ඔය ගති ලක්ෂණය මූලණරවලු දන්න එපා. ඒක තමයි ඒකත් දැනගන්න කියලා තමයි ඒ උදාගෙන පෙන්නන්නේ.
속에 든 알맹이가 하나도 없기 때문입니다. 그래서 몹시 거만하고 오만하며 대단한 사람인 양 보이려는 성질, 세상 위에 높이 보이려는 성질입니다. 이것이 세상의 성질입니다. 이것도 앞선 핵심으로 받아들이십시오. bana를 듣기 전에 이것들을 알아야 합니다. 이것들이 무엇을 낳는지 알아야 합니다. 그런 것을 쫓아가면 사람은 비천한 짓을 합니다. 사람으로 났다가 사람 개가 됩니다. 큰 개 머리를 쓰고 흔들며 갑니다. 사람 소가 옵니다. 소 머리를 머리에 쓰고, 또 여우 머리를 쓰고 춤추며 갑니다. 몸은 사람인데 성질은 짐승이 됩니다. 이런 부류를 지나 마지막에 만나는 것이 짐승의 세계입니다. 그 뿌리는 사람으로서 하는 그런 짓입니다. 그런 성질이 뿌리내리게 두지 마십시오. 그것도 알라고 그 탈들로 보여 주는 것입니다.
ඊට පස්සේ යනවා නැත්්ටු. ඒ කියන්නේ වැඩකට නැති එක නැන්ට්නටත් හැමතැනම ඒ ඒ පැත්තට මේ පැත්තට හරි හරි ලෝක එයා මුලා කරන නැට්ටක්කාර වැඩපිළි වෙනවා.
그 뒤에는 춤꾼들이 갑니다. 곧 쓸데없는 춤, 여기저기서 이쪽저쪽으로 세상을 홀리는 춤꾼 노릇입니다.
පඟ පෑ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මේවා අපේ ලෝකයේ තියෙන තව දෙයක්. ඕවත් හදුරාගන්න
이것들도 우리 세상에 있는 또 다른 것들입니다. 그것들도 알아 두십시오.
ඈ ඔව් ඔව් නිලමෙලත් එක්කලානේ යන්නේ ඔව් ආ නෑ නිලමෙලා යනවා ඒකා නැතුවටත් යනකොට ඉස්සරහ නිලමෙලා යනවා. ඒගොල්ලෝ යන්නේ මේ නිල තල දරාගෙන බඩ මහත්තට ලොකුට දාන්නේ මේ ජරාව කාලා ගොඩ ගහගෙන ඉන්න අය ඒක හැටි. ඒගොල්ලෝ පස්සේ නත නතයන සඟන පිරිස තමයි අර සඟ සඟා යන්නේ. ඒගොල්ලන්ගේ ඉතින් මේක තමයි මේ සමාජයක් විනාශ වෙන හැටි. මේ දෘසය සමාජයක කෝවිඩ ටික දැනගන්න. ඕක දැනගත්තට පස්සේ මොකද කරන්නේ? ඔහොම ඔය ටිකින් අහකලා හදවක් පිරිසිදු කරගෙන නිදහස් කරගන්න අන්න සුදුරු ඇඳුම් ගත්ත ළමයි පොඩි අරගෙන සාදුකාර දීලා යනවා. ගුණයට නැ.
(청중) 예? (스님) 네, 네, nilame들도 함께 가지요. 네. 아니, nilame들은 앞에 갑니다. 관직을 짊어지고 배를 크게 내밀고 가는데, 이 더러운 것을 먹고 쌓아 둔 이들의 모습입니다. 그들 뒤로는 춤추는 무리가 흔들흔들 갑니다. 그들이 바로 사회가 무너지는 모습입니다. 그런 사회의 병폐를 아십시오. 그것을 알고 나서 무엇을 합니까? 그런 것들을 떨쳐 내고 마음을 깨끗이 하고 자유롭게 하여, 흰옷 입은 아이들이 꽃을 들고 sādhu를 외치며 갑니다.
ඔන්න පූර්වයෙන් බණහද ඉස්සෙල්ලා මෙන්න මේ ටික දැනගෙන ඒවය ආදීනව දැකලා අහක් වෙච්ච ශාන්ත බවට නිදහස් බවට පත්සි පිරිදු හදවතින් ඉස්සර අපිත් එක්කලා ඉන්න පන්සලට ගිහිල්ලා අර සංඛනාදය අහන්න හොර නැති හඬ අහන්න කියලා තමයි එකේන්නේ. ඔන්න ඕක තමයි පෙරහැරී
bana를 듣기 전에 먼저 이것들을 알고 그 허물을 보아 떠나서, 고요하고 자유로운 상태에 이른 깨끗한 마음으로 우리와 함께 절에 가서 소라 소리를 듣자, 거짓 없는 소리를 듣자고 이끄는 것입니다. 그것이 바로 perahera입니다.
ආධ්යාත්මික චිට් සංකේ බෞද්ධ සංකේ දැන් ඕක සුන්දර අවංකෝතලව සුන්දර බුද්ධාගම තමා. බුද්ධාගම කොහොම සුන්දරයි. බුදු දහම සුන්දරයි. දර සුන් කරන එකක්නේ බුදු දහම ඒකයි සුන්දරියා. දරවලින් කරන්නේ ගිනි අවුලෝ තර සුන් කරපුවහම ඇවිලෙන්න ගින්න නිවෙෙනවා. එහෙනම් සුන්දර බුද්ධාගු කිව්වර වැරදිලා නැහ. හැබැයි කියන්නේ අදහසතින් නෙමෙයි.
정신의 상징, 불교의 상징입니다. 이것이야말로 참으로 아름다운 불교입니다. 불교가 어떻게 아름답습니까? 붓다의 dharma는 아름답습니다. 붓다의 dharma는 땔감(dara)을 끊는(sun) 것이기에 'sundara'(아름다운)입니다. 땔감으로 불을 지피는데, 땔감을 끊으면 타던 불이 꺼집니다. 그러니 '아름다운 불교'라는 말은 틀리지 않았습니다. 다만 그들이 뜻하는 의미로는 아닙니다.
ඔව් ඕක සුන්දර බුද්ධාගම කියන වචනේ හරි. දරසුන් කරන බුල් දහමයි. දර නිසා උපාදානය නැවති දර දකුවහම භවයට ගිනි ඇවිදෙනවා. ඉතින් ඒ නිසා උපාදානය අහ කරපුවහම දල අහ කරපුවහම දලන් කළා. සුන් කළා නම් සුන්දරයි.
네, '아름다운 불교'라는 말은 맞습니다. 땔감을 끊는 붓다의 dharma입니다. 땔감은 upādāna입니다. 땔감을 넣으면 bhava에 불이 붙습니다. 그러니 upādāna를 치우면, 땔감을 치우면 땔감을 끊은 것입니다. 끊었다면 아름답습니다.
ඒ ආනන්දයේ මා උපන්සට තරම් සුන්දර බුදුරජාණන් වහන්සේ අහපුම අපි එයා හිතෙනවා කොයි තරම් ලස්සනද කොයි තරම් ආසා කරන එකක්ද කියලා හිතාගත්තා කියලා. උපා සතේ ස්වභාවය තුළ සාර්ථ පරිසරය තුළ මේ උපාදානයන් සුන් කරන්න පරිසරය කොච්චර ඒකට ගැලපෙනවද කියලයි ඇහිද ඉතින් අද එදා ඉන්නේ තිරිව පනිචා රෝගෙට ආසායයෙන්ම පස වැඩුවා කියලා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔ සින්දු හදාගෙන තියෙනවා. හදාගෙන අනේ මෙහෙම තණ්හාවක් අනේ මෙහෙම ආසාවක් කියලා උපහාසාත්මක සින්දුත්ලා තියෙනවා. මෙහෙම මහා ආයගමික නායකයෙන් පස්ස බලලා හිසම් තමන්ගේ රටේ ලස්සන කිව්වා කියලා. මුලාවට පත්වෙච්ච අදහස් වනින් ඔහොම ලෝකයා හාමුලා කරනවා. මුලාවට පත්වෙච්ච අදහස් වනින් ඔහොම ලෝකයා මුලා කරනවා.
노래까지 만들어 놓았습니다. '아, 이런 taṇhā라니, 아, 이런 욕망이라니' 하며 비꼬는 노래들이 있습니다. 그런 위대한 종교 지도자가 뒤를 돌아보며 자기 나라가 아름답다고 했다는 것입니다. 미혹된 생각으로 그렇게 세상 사람들을 홀립니다. 미혹된 생각으로 그렇게 세상 사람들을 홀립니다.
සුන්දර වෙනවා නිවන් දැක්කාම. කාන්ත සුන්දර සමාමහා නිවන් කියන එකේ අර්ථයකින් ඒ වගේ අර්ථයක් තියෙනවා. ඔය කියන වචනය පෙන්නන්නේ සහිත භවනය නම් ලෝකය අන්තයට පත් කරනවා කියන්නේ කෙලවරට පත් කරනවා. සුවයි සුවයි කියලා අල්ලගත්ත ලෝකය අන්තයට පත් කරපුවා කියනවා ශාන්තයි. ඒ ශාන්ත වූ එතකොට ශාන්ත සුන්දර දර නැමති උපාදානය සුන් කර දැම්මහම සුන්දරයි. මැරෙන්න දෙයක් ඉතුරු වෙන්නේ නෑහ පවතින දේකුයි මැරෙන්නේ. මැරෙන දේ එතන දෙයක් නැති නිසා අමානවා. වාන් සහිතවන්නා වූ දැන් වලින් මිදිලා නිස. නික්මුණ නිසා. මහා නිීම නිසා අමාම මහා නිවන් ශාන්ත සුන්දර අමාම මහා නිවන් ශාන්තිය.
nibbāna를 보았을 때 아름다워집니다. '고요하고 아름다운 불사의 큰 nibbāna'라는 말에 그런 뜻이 있습니다. 그 말이 보여 주는 것은 이렇습니다. 세상을 끝(anta)에 이르게 한다, 곧 끝장에 이르게 한다는 것입니다. 즐거움이라며 붙든 세상을 끝에 이르게 한 것을 고요하다(śānta)고 합니다. 그 고요한, 고요하고 아름다운 것입니다. 땔감인 upādāna를 끊어 버리면 아름답습니다. 죽을 것이 남지 않습니다. 있는 것만 죽습니다. 거기에 죽을 것이 없으니 불사(amā)입니다. 갈애(vāna)에서 벗어났기에, 빠져나왔기에, 크게 꺼졌기에 불사의 큰 nibbāna입니다. 고요하고 아름다운 불사의 큰 nibbāna의 평안입니다.
ඒ ලෝකේ ලෝකය අදකිනවා හරි ශාන්ත හරි සුන්දර ලස්සන පැත්තක් වෙන්න ආයෙ මැරෙන්නේ නෑ කියපතුමා කවදාවත් එහෙම එකක් එන්න මේ නිවන තියන්න කියලා හිතාගන්නවා දන්න නැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් පෙරහැරය කියන්නේ පූර්ව හරය ලෝකයි. ඔය හරේ දැකපු කෙනෙක් බණ අහපුහම තමයි ලෝකය හැටි දැකලා ලෝකය කෙරෙහි දැකලා ඉහම් ඒ පිළිබඳව මේ මේ ආදීනව දැකලා ඒකෙන් අත්හැරීමේ නිදහස නිවනය ආනිසංස දැකලා ඒක මූලික තේරුමට අරගෙන ඉඳලා හිතන්න අන්න ඒ නිවනට පත්වෙන බණක් අහන්න අපි යන් හොර නැති හඬක් අහන්න ශුද්ධ හඬක් අහන්න යන් කියලා පිරිස පස්සෙන් එනවා ඒක ඕක තමයි අපේ ිට පෙරහර
그러니 perahera는 앞선 핵심입니다. 이 핵심을 본 사람이 bana를 들으면 세상의 모습을 보고, 세상에 대해, 그에 대한 이런저런 허물을 보고, 그것을 버리는 자유인 nibbāna의 이로움을 보고, 그것을 기본 이해로 삼아 생각합니다. '저 nibbāna에 이르는 bana를 들으러 가자, 거짓 없는 소리를 들으러 가자, 청정한 소리를 들으러 가자' 하며 무리가 뒤따라옵니다. 그것이 우리의 perahera입니다.
පෙරහැරේ අර්ථය යටපත් වෙලා. සෑම දෙයක්ම ඒවා පූජා පෙරහැර හැමදේකම අර්තවමය යටපත් වෙලා තියෙන්න.
perahera의 뜻이 묻혀 버렸습니다. 모든 것—공양이며 perahera며—모든 것의 뜻이 묻혀 있습니다.
මේ ඕ සම්ප්රදායික ක්රම නැති කරන්න ඕනේ නැ. ඒ සංස්කෘතියට පහර ගහන්න ඕනේ නෑ. ඒකේ යථා අර්ථය දැනගන්න ඕනේ. එතකොට ආය හැරයක්
이런 전통 방식을 없앨 필요는 없습니다. 그 문화를 공격할 필요도 없습니다. 그 참뜻을 알아야 합니다.
යථා අර්ථය දැනගන්න ඕනේ. එතකොට ආය හැරයක් අය පෙර තිපිට දහම් අදහලා මතු වෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
[උගුර කෑරීම] ඕවා වැඩකට නැතිවා. නිකන් මුලා සහගත වැඩ මෝඩ ඉඟ මෝඩකම් ඔහොම කියලාවා කපලා දැම්මහම මෙච්චර කලගෙනා වූ සාර ධර්මය දකින්න බැරුව කියන ටිකක් කපල දැම්ම. ඒක වෙලා තියෙන්නේ.
[헛기침] '그런 건 쓸데없다, 그냥 미혹하는 짓, 어리석은 짓이다' 하며 잘라 내 버렸기에, 이만큼 깊은 알맹이 dharma를 보지 못한 채 잘라 내 버렸습니다. 그렇게 되어 있습니다.
ඉතින් ඕක ඇහුවා නම් ඊට පස්සේ කවදාවත් අහගත්ත කෙනා. ඔතන පටන් ගෙනනවා අර පෙරහර දකින්න ඔය අනුව දකිනවා නිසා. ආයේ වෙනස් විදි දකින්න දැන් විදිහක් නැ.
그러니 이것을 들었다면, 들은 사람은 그 뒤로 perahera를 이 뜻대로 보게 됩니다. 이제는 다르게 볼 길이 없습니다.
අර්ථය වැහිච්ච නිසා තමයි පෙරහැර දැකලා නාද නම් පෙරහැර හරි ලස්සනයි කියලා යන්නේ.
뜻이 가려져 있기 때문에 perahera를 보고는 그저 '참 아름답다' 하고 갑니다.
අලින්ම එච්චර හිටියාගිය කියනින් තියෙනවා. ඒ වුනාට පෙරහැර දැකලා නැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සෝවාන පරතියක් ස්වාමීන් වහන්ස සුව අතට පත් වුන සුව අත පත්තයි සෝතාපන්න කියනවා. සුවට පැමිණි වුන කියන එක තමයි සෝහ අත පන්න සෝත පන්න සුවාතර පත්යන එකක්. සුවාසට පත්වෙන්න නිවන හැර තපෝ ගුණය හැරෝජ්ඣංග ධර්ම හැර හැර තවත් සුවයක් නොසකින්න. අන්න ඒ සුවාතට පත් වෙච්ච නිසා කියනවා සෝතාපන්න.
(청중) 스님, sovān의 뜻은요? (스님) 평안(suva)에 이른 이, 평안에 이르렀기에 sotāpanna라고 합니다. 평안에 이르렀다는 것이 sotāpanna입니다. sotāpanna란 평안에 이르렀다는 것입니다. 평안에 이르려면 nibbāna 말고는, 깨달음의 갈래(bojjhaṅga) dharma 말고는 다른 평안을 보지 않습니다. 그 평안에 이르렀기에 sotāpanna라고 합니다.
ඒක වචනය පදනුවා. සෝත ආපන්න කියලා ඒ වගේම තව එකක් තියෙනවා. ඒකටම ගැලම නිරුද්ධියක් සෝත කියන්නේ ගලන ගඳන ආපන්න කියන ආපස්ස වැටෙනවා. ගැටී ස්වභාවයෙන් කල්ලෙනවා. ඒක ආපස් කර හරවා ගත්තා වාගේ ඒ සවර්තය. ඔබ භාගෙන් පහත් පහත් බවට පත් එක දැන් උසත්ස් පැත්තට ගලනවා. උදාත කියන්නේ නිවන් පැත්ත සැනසුම් පැත්ත පහක් පැත්ත කියන්නේ සතර අපා පැත්ත දේපත්තට ගන්නේ නැතුව අනිතර කරලා.
그것은 낱말 풀이입니다. sota-āpanna라고 하는데, 또 다른 풀이도 있습니다. sota는 흐르는 물줄기이고, āpanna는 거꾸로 돌아선다는 뜻으로 볼 수 있습니다. 본디 흐르던 물줄기를 거꾸로 돌려놓은 것과 같은 그런 전환입니다. 낮은 쪽, 낮은 곳으로 흐르던 것이 이제 높은 쪽으로 흐릅니다. 높은 쪽이란 nibbāna 쪽, 평안 쪽이고, 낮은 쪽이란 네 apāya 쪽입니다. 그쪽으로 가지 않도록 돌려놓은 것입니다.
සෝවාන් කියන වචනයක් නැති සෝවාන් කියලා අපි සිංහල කියනව වන් කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ යමකිසි වාන කියන්නේ බැම්ම කියන එකයි. සුව බැම්ම කියන එකයි එතනත් පෙන්නන්න. ඒක සරුවේ කඩා යන්නේ නෑ. සුවය පිහිටන්න බැම්ම බැන්නවාගේ කෝ වාන් කියන එකෙත් ඒ අර්ථය තියෙන්නේ. සුවයට බැඳපු බැම්ම. නො ඔය එක ආකාරයෙන් අර්ථ ගත්ත හැකි.
(빠알리에는) sovān이라는 말은 없습니다. 우리가 싱할라어로 sovān이라고 하는 것입니다. 'vān'이라는 말이 보여 주는 vāna는 둑을 뜻합니다. 평안의 둑이라는 것을 거기서 보여 줍니다. 그것은 무너져 흘러가 버리지 않습니다. 평안이 자리 잡도록 둑을 쌓은 것처럼, vān이라는 말에도 그 뜻이 있습니다. 평안을 위해 쌓은 둑입니다. 이렇게 여러 방식으로 뜻을 풀 수 있습니다.
නිරුත්තේ වාය වලට ඉදිර නැත්නවා. ද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අද මේ පින්වත් පිවිස සීල සමාධි ප්රඥා ගුණ පූර්ණය කර නිවන් සාක්ෂාත් කර ගැනීම පරම අධිෂ්ඨානය කර ගනිමින් සම්මා සම්බුදු පියාණන් වහන්සේ දේශනා කර දහම් හරය තේරුම් අරගෙන ඒ ධර්මානුකූලව යථාර්ථය අවබෝධ කරගනිමින් ලෝකයේ අසාරත්වය තේරුම් අරගෙන ඒ වාගේම නිවනේ හිති වෙන්නා වූ නාථත්වය හෙහවත් නිවනේ ශාන්තත්වය තේරුම් අරගෙන එබඳුන්නා වූ ඒ නිවන් ශාන්තිය උදා වේවා. ඒ වගේම ලෝක ධර්මතාවී අසාර ස්වභාවය වැටහෙමින් අසාරවන්නා ලෝකයන් තිබෙන්නා වූ චන්ද රාගය අත්හැරී නොවැලීම් විදියවස විසින් ඒකාන්තයෙන් ඒ නිවන් ශාන්ති අමාදුර ඇරේවා යහපත උදා වේවා කියන්නා වූ අධිෂ්ඨාන තබාගෙන අපට මෙන්න අනන්ත ලෝක සත්යන්ටත් ඒ අමාශන් උදා වෙච්චවා කියන්නා මේ පරම අධිෂ්ඨානයෙන් යුත්තව අපි අද මේ කර්මස්ථානයන් වඩමින් ඒ උත්තරය විතර වන්නා වූ ශාන්තිය උදා කරගන්න බලාපොරොත්තු වෙමු. සෑම සියලු දෙනාම ශාන්තව
오늘 이 공덕 있는 대중은 sīla·samādhi·paññā의 공덕을 채워 nibbāna를 실현하겠다는 최상의 결의를 세우고, 완전히 깨달으신 붓다께서 설하신 dharma의 핵심을 이해하며, 그 dharma에 따라 실상을 깨닫고, 세상에 알맹이가 없음을 이해하며, 또한 nibbāna가 의지처 됨, 곧 nibbāna의 고요함을 이해하여 그러한 nibbāna의 평안이 밝아오기를. 또한 세상 이치의 알맹이 없음이 드러나, 알맹이 없는 세상에 대한 chanda-rāga를 버리고 들러붙지 않는 지혜로 틀림없이 그 nibbāna의 평안, 불사의 경지가 열리기를, 좋은 일이 밝아오기를 결의하며, 우리에게도 끝없는 세상 중생에게도 그 불사의 평안이 밝아오기를 바라는 이 최상의 결의를 갖추고, 오늘 우리는 kammaṭṭhāna를 닦아 그 위없는 평안을 이루기를 바랍니다.
බලාපොරොත්තු වෙමු. සෑම සියලු දෙනාම ශාන්තව නිසන්සල වෙන්න ඕන. එහි වෙලා තමන් විසින් ඒත් අඩවන් කරගෙන මගෙන් වදින්නා වූ හුලම් පොදක් වේවා කිසිවට කරදරයක් පින්ත සිද්ධ නොවේවා. කැනසිල ශාන්තිය සිල්ව සතනට උදා වේවා කියන්නා වූ අධිෂ්ඨානයෙන් මේ අප්රමාණ මෛත්රී චිත්තය අනන්ත ලෝක සත්යයෙන්ට පතුරවමින් අපි අද මේ ආකාරන්නා මේ කර්මස්ථානය වඩන්ත බලාපොරොත්තු වෙමු. මේ
모두 고요하고 움직임 없이 있어야 합니다. 그렇게 앉아 스스로 눈을 반쯤 감고, 내게서 나가는 숨결 한 줄기조차 누구에게도 해나 괴로움이 되지 않기를, 모든 중생에게 평안과 고요함이 밝아오기를 결의하며, 이 한량없는 maitrī(자애)의 마음을 끝없는 세상 중생에게 퍼뜨리며 오늘 이렇게 이 kammaṭṭhāna를 닦기를 바랍니다.
කර්මස්ථානය වඩන්ත බලාපොරොත්තු වෙමු. මේ මහා ශාන්තිය තුන්රුවන්ගුනේ අනන්ත ශාන්තිය සියලු සත්යයෙන්ට පිහිටවා අප සැමදෙනාට පිහිටමින් ඒ උතුම් වූ අමා ශාන්තිය උදා කරගන්න සමාධිය ලැබීම පිහිතු වේවා ප්රඥා පහළකන් හේතු වාසනාව වේවා කියන අධිෂ්ඨානයෙන් යුක්තව සංවර වෙලා නිහඬතාවයෙන් යුක්ත වෙලා මේ භාවනාවට සම වැදිලා බලාපොරොත්තු වෙන්න සංවර වහයින්ට කියන්න අවශ්ය නැහ. ඒගට බලාපොරොත්තු වෙන්නට
이 큰 평안, 세 보배의 공덕의 끝없는 평안이 모든 중생에게 의지처가 되고 우리 모두에게도 의지처가 되며, 그 거룩한 불사의 평안을 이루도록 samādhi를 얻는 의지처가 되기를, paññā가 일어나는 원인과 복이 되기를 결의하며, 단정하게 침묵 속에서 이 수행에 들기를 바랍니다. 단정하라고 따로 말할 필요는 없겠지요. 그렇게 바라며.
නිසල දම්පද දුන් බුදු රජිඳුනි ගුණකඳ වැඳගෙන විමසනවා නිසල දම් මග සමවත ලබනට සම්බුදු නැන ගුණ මග ඉනවා
(노래) 고요한 dhamma 구절을 주신 붓다께, 그 공덕 덩어리에 절하며 여쭙니다. 고요한 dhamma의 길, samāpatti를 얻으려 완전히 깨달은 지혜와 공덕의 길에 듭니다.
නිසල දම්පද සුවය ලබා නිසල සමවත වෙත එනවා නිසල මුණි දම් සඟ යන තෙරුවන් පුදනෙමි පිළිවෙත නගවනවා
고요한 dhamma 구절로 평안을 얻어 고요한 samāpatti에 이릅니다. 고요한 성자, dhamma, saṅgha라는 세 보배를 공양하며 수행을 일으킵니다.
අමදම් අම් රසය සැම සත වෙත පිවිවා සැමලෝ සතගේ භව දුක්කඳ නිවේවා සැම සත වෙතට දම් අතය වැඩේවා සැම සත නිවන් සුවයට අද හැරේවා.
불사의 dhamma, 불사의 맛이 모든 중생에게 스며들기를. 모든 세상 중생의 bhava 괴로움 덩어리가 꺼지기를. 모든 중생에게 dhamma의 뜻이 자라기를. 모든 중생이 오늘 nibbāna의 평안에 이르기를.
සම්බුදුන නුවණ දුන් බණ පද අසලා සම්බුදු නුවණ ගෙන සදහම් මහු කරලා සම්බුදු සුව ගුණගම් මග වඩලා සම්බුදු අමවතට පිවිමු නගලා
붓다께서 지혜로 주신 bana 구절을 듣고, 붓다의 지혜를 받아 saddhamma를 꽃피우고, 붓다의 평안과 공덕의 길을 닦아, 붓다의 불사의 경지로 들어가 오릅시다.
ලෝ සත විඳින මේ භව ගමනක ඇදෙනා මායා මුලාවඩ වැටහ සැම ලෙස
세상 중생이 겪는 이 bhava의 여정에 끌려가는 māyā(환영)의 미혹이 모두에게 드러나기를.
පත්කම් සැපයි යන මිසිතු හැර ලමිනාදටු
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නිවන වීවා සතටද ඉතිනා
중생에게도 nibbāna가 있기를.
සැමලෝ සතම සිහි කරමි ලෙස ඉන්නේ සැම දස දෙස සතට මෙත් ගුණ සිතකින්නේ ේ නිවනට මග දේවා බාධක හරින්නේ අපි සෙත් පතමු අද මෙත් ගුණ සිතකින්නේ
모든 세상 중생을 떠올립니다. 열 방향의 모든 중생에게 mettā의 마음으로, nibbāna로 가는 길을 주고 걸림돌을 치워 주기를. 우리는 오늘 mettā의 마음으로 축복을 빕니다.
තෙරුවන් මහා සමවට අද මතු වේවා සැමලෝ සතේ ඒ තැම බවගිනි දුරු වේවා අසම වූ සමුනින්දු වැඩි ලෙස සිහි වේවා මුණි රජ ළඟ විලස සැම සමවති වේවා
세 보배의 큰 samāpatti가 오늘 드러나기를. 모든 세상 중생의 bhava의 불이 사라지기를. 견줄 데 없는 성자의 왕을 더욱 떠올리게 되기를. 성자의 왕 곁에서처럼 모두 samāpatti를 얻기를.
පෙර දිග වසන සත්වයෝද පෙර අනුදිග වසන සත්වයෝද දිග වසන සත්වයෝද දකුණු අනුදිග වසන සත්වයෝද පසූදිග වසනස සත්වයෝද පසු අනුදිග වසන සත්වයෝද උතුරු දිග වසන සත්්වයෝද උතුරු අනුදිග වසන සත්වයෝද යට දිග වසන සත්වයෝද උඩ දිග වසන සත්යෝද මේ මම සියලු සත්වයෝ
동쪽에 사는 중생들도, 남동쪽에 사는 중생들도, 남쪽에 사는 중생들도, 남서쪽에 사는 중생들도, 서쪽에 사는 중생들도, 북서쪽에 사는 중생들도, 북쪽에 사는 중생들도, 북동쪽에 사는 중생들도, 아래쪽에 사는 중생들도, 위쪽에 사는 중생들도, 나와 모든 중생이—
සංසාර දුකෙන් මිදෙත්වා සංසාර රෝගයෙන් මිදෙත්වා සංසාර බයෙන් මිදෙත්වා සංසාර ගින්නෙන් මිදෙත්වා සංසාරද දාහයෙන් මිදෙත්වා සංසාර සෝකයෙන් මිදෙත්වා සංසාර රාගයෙන් මිදෙත්වා සංසාර බැම්මෙන් මිදෙත්වා සංසාර සයුරෙන් මිදෙත්වා සංසාර කතරෙන් මිදෙත්වා සංසාර අඳුරෙන් මිදෙත්වා
saṃsāra의 괴로움에서 벗어나기를. saṃsāra의 병에서 벗어나기를. saṃsāra의 두려움에서 벗어나기를. saṃsāra의 불에서 벗어나기를. saṃsāra의 타오름에서 벗어나기를. saṃsāra의 슬픔에서 벗어나기를. saṃsāra의 rāga에서 벗어나기를. saṃsāra의 묶임에서 벗어나기를. saṃsāra의 바다에서 벗어나기를. saṃsāra의 사막에서 벗어나기를. saṃsāra의 어둠에서 벗어나기를.
නිබ්බාන න පරම සුඛයෙන් සුඛිත තර වෙත්වා නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් සුඛිත තර වෙත්වා නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් සුඛිත තර වෙත්වා.
nibbāna라는 최상의 행복으로 더없이 행복하기를. nibbāna라는 최상의 행복으로 더없이 행복하기를. nibbāna라는 최상의 행복으로 더없이 행복하기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේිද මහා දුක්ඳ වන්නේය මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා දුක්ඛ නොවන් න්නේය මමද සියලු සත්වයෝ මහා දුක්ඛඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있으면 큰 괴로움 덩어리가 있고, 이 saṃsāra의 이어짐이 없으면 큰 괴로움 덩어리도 없습니다. 나와 모든 중생이 큰 괴로움 덩어리를 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා රෝග කඳවන්නේ මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා රෝග නොවන්නේ මමද සියලු සත්වයෝ මහා රෝග ෝග කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있으면 큰 병 덩어리가 있고, 이 saṃsāra의 이어짐이 없으면 큰 병 덩어리도 없습니다. 나와 모든 중생이 큰 병 덩어리를 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා ජරා කඳවන්නේය මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද ද මහා ජරා කඳන නොවන්නේ මමද සියලු සත්වයෝ මහා ජරා කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있으면 큰 늙음 덩어리가 있고, 이 saṃsāra의 이어짐이 없으면 큰 늙음 덩어리도 없습니다. 나와 모든 중생이 큰 늙음 덩어리를 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් දන්නේද මහා ව්යාධි කඳවන්නේ මේ සතර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා ව්යාධිකඳ නොවන්නේ මමද සියලු සත්වයෝ මහා ව්යාධික දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있으면 큰 질병 덩어리가 있고, 이 saṃsāra의 이어짐이 없으면 큰 질병 덩어리도 없습니다. 나와 모든 중생이 큰 질병 덩어리를 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා මරණ කඳවන්නේ මේ සසර පැවැත් ැත්මක් නොවන්නේද මහා මරණ කඳන නොවන්නේ මමද සියලු සත්වයෝ මහා මරණ කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있으면 큰 죽음 덩어리가 있고, 이 saṃsāra의 이어짐이 없으면 큰 죽음 덩어리도 없습니다. 나와 모든 중생이 큰 죽음 덩어리를 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර කර පැවැත්මක් වන්නේද මහා බය කඳවන්නේ මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහාභය කඳනවන්නේ මමද සියලු සත්වයෝ මහා තය කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있으면 큰 두려움 덩어리가 있고, 이 saṃsāra의 이어짐이 없으면 큰 두려움 덩어리도 없습니다. 나와 모든 중생이 큰 두려움 덩어리를 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා හදගිනි කඳවන්නේ මේ සතර සර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා හතගිනි කඳ නොවන්නේ මමද සියලු සත්වයෝ මහා හදගිනිකද දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있으면 큰 가슴의 불 덩어리가 있고, 이 saṃsāra의 이어짐이 없으면 큰 가슴의 불 덩어리도 없습니다. 나와 모든 중생이 큰 가슴의 불 덩어리를 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා ජාහ ගිනි කඳවන්නේ මේ සතර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා දාහගිනි කඳනො නොවන්නේ මමද සියලු සත්වයෝ මහා ජාහ ගිනි කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있으면 큰 타오르는 불 덩어리가 있고, 이 saṃsāra의 이어짐이 없으면 큰 타오르는 불 덩어리도 없습니다. 나와 모든 중생이 큰 타오르는 불 덩어리를 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා සෝක කිනි කඳවන්නේය මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා සෝක ගිනි කඳ නොවන්නේය මමද සියලු සත්වයෝ මහා ශෝක ක ගිනි කඬ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있으면 큰 슬픔의 불 덩어리가 있고, 이 saṃsāra의 이어짐이 없으면 큰 슬픔의 불 덩어리도 없습니다. 나와 모든 중생이 큰 슬픔의 불 덩어리를 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද මහා රාග ගිනි කඳවන්නේ මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද ද මහා රාගිනි කඳ නොවන්නේය මමද සියලු සත්වයෝ මහාරාග ගිනි කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있으면 큰 rāga의 불 덩어리가 있고, 이 saṃsāra의 이어짐이 없으면 큰 rāga의 불 덩어리도 없습니다. 나와 모든 중생이 큰 rāga의 불 덩어리를 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් ක් වන්නේද මහා බැඳුනු බැමිවන්නේ මේ සසර පැවැත්මක් නොවන්නේද මහා බැඳුණු බැමි නොවන්නේය මමද සියලු සත්වයෝ මහා පැඳුණු බැමි දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා
이 saṃsāra의 이어짐이 있으면 크게 옭아맨 사슬이 있고, 이 saṃsāra의 이어짐이 없으면 크게 옭아맨 사슬도 없습니다. 나와 모든 중생이 크게 옭아맨 사슬을 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를.
මේ සසර පැවැත්මක් වන්නේද අනන්ත දුක් ගිනි කඳවන්නේ මේ සසර පැවැත් දැක්මක් නොවන්නේද අනන්ත දුක් ගිනි කඳ නොවන්නේ මමද සියලු සත්වයෝ අනන්ත දුක් ගිනි කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා මමද සියලු සත්වයෝ අනන්ත දුක් ගිනි කඳ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා මමද සියලු සත්වයෝ අනන්ත දුක් ගිනි කඬ දෙවන සසරෙන් මිදෙත්වා.
이 saṃsāra의 이어짐이 있으면 끝없는 괴로움의 불 덩어리가 있고, 이 saṃsāra의 이어짐이 없으면 끝없는 괴로움의 불 덩어리도 없습니다. 나와 모든 중생이 끝없는 괴로움의 불 덩어리를 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를. 나와 모든 중생이 끝없는 괴로움의 불 덩어리를 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를. 나와 모든 중생이 끝없는 괴로움의 불 덩어리를 안기는 saṃsāra에서 벗어나기를.
කාම ලෝක අනාතයි රූප ලෝක අනාතයි අරූප ලෝක අනාතයි සියලු ලෝක අනාතයි. අතහැරීම නාතයි අතහැරීම වෙත්වා නොඇල්ම නාතයි නොඇල්ම වෙත්වා මිදීම නාතයි. මිදී මැවෙත්වා නිවනම නාතයි නිවනම වෙත්වා
kāma 세계는 의지할 데가 없습니다(anātha). rūpa 세계도 의지할 데가 없습니다. arūpa 세계도 의지할 데가 없습니다. 모든 세계가 의지할 데가 없습니다. 놓아 버림이 의지처(nātha)입니다. 놓아 버림이 있기를. 들러붙지 않음이 의지처입니다. 들러붙지 않음이 있기를. 벗어남이 의지처입니다. 벗어남이 있기를. nibbāna만이 의지처입니다. nibbāna만이 있기를.
කාම ලෝක අනාතයි රූප ලෝක අනාතයි. අරූප ලෝක අනාතයි සියලු ලෝක අනාතයි අතහැරීම නාතයි අතහැරීම වෙත්වා නොවැල්ම නාතයි. නොඇල්ම වෙත්වා මිදීම නාතයි මිදීම වෙත්වා නිවනම නාතයි නිවනම වෙත්වා.
kāma 세계는 의지할 데가 없습니다. rūpa 세계도 의지할 데가 없습니다. arūpa 세계도 의지할 데가 없습니다. 모든 세계가 의지할 데가 없습니다. 놓아 버림이 의지처입니다. 놓아 버림이 있기를. 들러붙지 않음이 의지처입니다. 들러붙지 않음이 있기를. 벗어남이 의지처입니다. 벗어남이 있기를. nibbāna만이 의지처입니다. nibbāna만이 있기를.
කාම ලෝක අනාතයි රූප ලෝක අනාතයි අරූප ලෝක අනාතයි සියලු ලෝක අනාථයි අත හැරීම නාතයි අතහැරීම වෙත්වා නොවැල්ම නාතයි නොඇල්ම වෙත්වා මිදීම නාතයි මිදීම වෙත් නිවනම නාතයි නිවනම වෙත්වා නිවනම නාතයි නිවනම වෙත්වා නිවනම නාතයි. යි නිවනම වෙත්වා
kāma 세계는 의지할 데가 없습니다. rūpa 세계도 의지할 데가 없습니다. arūpa 세계도 의지할 데가 없습니다. 모든 세계가 의지할 데가 없습니다. 놓아 버림이 의지처입니다. 놓아 버림이 있기를. 들러붙지 않음이 의지처입니다. 들러붙지 않음이 있기를. 벗어남이 의지처입니다. 벗어남이 있기를. nibbāna만이 의지처입니다. nibbāna만이 있기를. nibbāna만이 의지처입니다. nibbāna만이 있기를. nibbāna만이 의지처입니다. nibbāna만이 있기를.
මේ කය මැරිලා යම් දවසක කුණු වෙනවා ඇට කටුරලා මහා පොළොවට පස් වෙනවා හැඩ වැඩ කියලා මෝඩයෝ මෙහි රැවටෙනවා අතහැරමිදුන දවසට නිවනම වෙනවා
이 몸은 죽어 언젠가 썩어 갑니다. 뼈마디는 너른 땅의 흙이 됩니다. 어리석은 이들은 곱다고 여기며 여기에 속습니다. 놓아 버리고 벗어나는 날 nibbāna가 됩니다.
මේ කය මැරිලා යම් දවසක කුණු වෙනවා ඇට කටුරලා මහා පොළවට පත් වෙනවා ඇද වැඩ කියලා මෝඩයෝ මෙහි රැවටෙනවා අතහැරමිදුන දවසට නිවනම වෙනවා.
이 몸은 죽어 언젠가 썩어 갑니다. 뼈마디는 너른 땅으로 돌아갑니다. 어리석은 이들은 곱다고 여기며 여기에 속습니다. 놓아 버리고 벗어나는 날 nibbāna가 됩니다.
මේ කය මැරිලා යම් දවසක කුණු වෙනවා ඇට කටුදිර මහා පොළවට පස් වෙනවා තැඩ වැඩ කියලා මෝඩයෝ මෙහි රවටෙනවා.
이 몸은 죽어 언젠가 썩어 갑니다. 뼈마디는 너른 땅의 흙이 됩니다. 어리석은 이들은 곱다고 여기며 여기에 속습니다.
า
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)