dhyāna에 대한 자세한 풀이
ධ්යාන විස්තරය.
තමන්ට සැක හිතෙනවා නම් ඒකත් මේ ධර්මයට ගැලපෙන්නේ නැහැ කියලා පෙළට දාලා බලන්න පෙළට ගැලපෙන්නේ නැහනම් ඒකත් අයින් කරා.
의심이 들면 그것도 이 dharma에 맞지 않는다며 pāḷi에 대어 보라고 했고, pāḷi에 맞지 않으면 그것도 버렸습니다.
දැන් පෙළයි අටුවා වයි දෙක අරගෙන එකින් එකට විග්රහ කරලා බලාගෙන තියෙන අටුවා ක්රමයක් විග්රහ කරලා තියෙනවා ඔය විදිහට බලන්න කියලා. ඒ කියන්නේ ඒ කාලේ කිව්වේ සතර මහා ප්රදේශයන් දේශනා කරපු ආකාරය කියන්නේ පෙන්නපු ක්රමයක්. අටුවා නෙමෙයි. මේ පෙළ
이제 pāḷi와 aṭṭhakathā 둘을 놓고 하나하나 풀어 본 aṭṭhakathā의 방식이 있어서, 그렇게 보라고 풀어 두었습니다. 그 시절에 말한 네 가지 큰 기준(mahāpadesa)으로 설해진 방식이라는 것은 보여 준 방법이지, aṭṭhakathā가 아닙니다.
පෙන්නපු ක්රමයක්. අටුවා නෙමෙයි. මේ පෙළ දහම් පොත් වල පෙලා තියෙන ක්රමය. දැන් මේ ක්රමයට බලනකොට මේ කොයි ක්රමයටවත් දාන්න බැරි කතාවක් නේද අපි ඔය කියපු හරි.
이 pāḷi dharma 책들에 실린 방식입니다. 이제 이 방식으로 보면, 우리가 앞서 말한 그것은 어느 방식에도 넣을 수 없는 이야기 아닙니까?
දැන් ගණන අනුබ්බංචන මනින හැඩි දාන්න තියන නැහැ. දාන්න තියන්න බලනකොට එතනින් එහරි ගත්ත පුතාක් එයක්වත් නේ. අටුවාවේ තියෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ආචාර්යවාද ලිපපු අටුවාවක් තියෙනවා. ඒකේ තියෙනවා නාහයක තොල් පොටියක හුස්ම තියාගෙන මේ හුස්මයි ගණන් කරන්න කිව්වේ කියලා විග්රහ කරපු ඒක ආනාපාන හතිය ගැන විග්රහය. විභංග ප්රකරණය ආනාපාන විභංගයට ඔය එකක්වත් පෙලා නෑහැ විදිහට.
Ācariyavāda로 쓴 aṭṭhakathā가 있습니다. 거기에는 콧구멍 끝이나 입술 끝에 숨을 두고 이 숨을 세라고 했다고 풀어 놓았는데, 그것이 ānāpānasati에 대한 풀이입니다. Vibhaṅga pakaraṇa의 ānāpāna vibhaṅga에는 그런 것이 하나도 그런 식으로 실려 있지 않습니다.
දැන් ඔතනින් කොහොමද ගණන් ගන්නේ මොකක්ද ගන්න කියේ?
그렇다면 거기서 어떻게 세며, 무엇을 잡으라는 것입니까?
දැන් මේ අපි දැනගන්න ඕන නානා ප්රකාර ක්රම තියෙනවා. දැන් දස කසින කියලා උගන්නනවා.
이제 우리가 알아야 할 여러 가지 방법이 있습니다. 열 가지 kasiṇa라고 가르칩니다.
පඨවි කසිනේ වඩපු අන්ය අන්ය යෝගීනුත් ඉන්නවා.
paṭhavī kasiṇa를 닦은 다른 여러 yogī들도 있습니다.
දැන් පඨවකසනය අපේ ආර්යත් වනම්. හැබැයි ආර්යෝ පඨවික වඩන්න මැටිගුලි හදාගෙන නෑ.
paṭhavī kasiṇa는 우리 ariya들에게도 있습니다. 그러나 ariya들은 paṭhavī를 닦으려고 흙덩이를 빚지 않았습니다.
අන්ය පරිබ්රාජක පිරිස මැටිගුලියක් හදලා ඉස්සරහැ තියාගෙන ඒකෙදී එහා බලන්න පඨවි පඨවී පඨවී කියලා පඨවි කසින වඩනවා.
다른 paribbājaka 무리는 흙덩이를 빚어 앞에 두고 그것을 바라보며 'paṭhavī, paṭhavī, paṭhavī' 하면서 paṭhavī kasiṇa를 닦습니다.
අනික් අය ආපෝ කසින වඩනවා. ජල මඳුනක් විස්තරන්නේ ජලය ඉදිහා බලාගෙන ආපෝ ආපෝ ආපෝ කියන වචන කිය ග කියා ඒකට හිත පිහිටවාගෙන වඩනවා.
다른 이들은 āpo kasiṇa를 닦습니다. 물그릇을 펼쳐 놓고 물을 바라보며 'āpo, āpo, āpo' 하고 말로 되뇌며 거기에 마음을 두고 닦습니다.
දැන් ඔය ටික වඩන හැටිත් ඔය විදිහටම විශුද්ධි මාර්ගය පෙන්නලා තියෙනවා.
그것들을 닦는 법도 그대로 Visuddhimagga에 보여 놓았습니다.
බුදුපියාණන් වහන්සේ රාහුල හාමුදුරුවන්ටත් පඨවිකනියක් දේශනා කරනා. පඨයි භාවනා රාහුල පඨයි භාවනාව වඩන්න රාහුල ආපු භාවනා වඩන්න
부처님께서는 Rāhula 스님에게도 paṭhavī kasiṇa를 설하셨습니다. 'Rāhula여, paṭhavī bhāvanā를 닦아라. Rāhula여, āpo bhāvanā를 닦아라.'
හැබැයි බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආප භාවනාව පටේ භාවනා නම් ඔටලා හාත් පසින් වෙනස් එකක්. ඒක හරි යෝගින් ඒක නෙමෙයි.
그러나 부처님의 āpo bhāvanā, paṭhavī bhāvanā는 그것과 아주 다른 것입니다. 그것은 yogī들의 그 방식이 아닙니다.
ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර පඨවි භාවනාවේ මැටිකුලියක් හදායම් කරන භාවනාවක් නෑ.
부처님께서 설하신 paṭhavī bhāvanā는 흙덩이를 빚어 하는 bhāvanā가 아닙니다.
ඒක දිහා බලන්නේ පඨවි පඨවි කියන එහෙකුත් නැ.
그것을 바라보며 'paṭhavī, paṭhavī' 하는 것도 아닙니다.
මහා රාහුලෝවාද සූත්රයේ තියෙනවා පඨවි භාවනාව කරන හැ.
Mahārāhulovāda sutta에 paṭhavī bhāvanā 하는 법이 있습니다.
හරිම වැදගත් බව අපිට පේනවා. ඒ ක්රමය කොච්චර දුර නිවන්ට සමීපද නිවන් මගට ගැලපෙනවද
그것이 아주 중요하다는 것이 우리에게 보입니다. 그 방식이 nibbāna에 얼마나 가까운지, nibbāna의 길에 맞는지 말입니다.
මැටිගුලියක් දිහ බලාගෙන පඨවි පඨවි කියලා හිතෙක් තැන් කරන එකේ කොච්චරද ගැලපෙන්නේ කොච්චරද මේ ආසන්නද නැද්ද නිවනට
흙덩이를 바라보며 'paṭhavī, paṭhavī' 하고 마음을 한곳에 두는 것이 얼마나 맞습니까? nibbāna에 얼마나 가깝습니까, 아닙니까?
දැන් මේ ටිකත් අපි ඉස්සෙල්ලා බලලා තේරුම් අරන් ඉන්න විග්රහ ආනාපාන විග්රහ කරන්න ඉස්සෙල්ලා පොඩ්ඩකට
ānāpāna를 풀이하기 전에 이것들도 먼저 조금 살펴 이해해 둡시다.
රාහුල පඨවිය වාගේ ජීවත් වෙන්න පුරුදු වෙන්න.
'Rāhula여, 땅처럼 살기를 익혀라.'
මේ මහපළොවට මිනිස්සු කුණු දානවා. කෙල ගහනවා. මළමුත්රා වහ කරනවා. ජරාවල් ඔක්කොම දානවා.
이 땅에 사람들은 쓰레기를 버립니다. 침을 뱉습니다. 똥오줌을 눕니다. 온갖 더러운 것을 다 버립니다.
වළවල් කනිනවා නොයෙක් ආකාරයෙන් නොයෙක් දේවල් කරනවා.
구덩이를 파고, 여러 가지로 여러 일을 합니다.
රාහුල මහපළව එහෙම කම්පා වෙනවද එව්වට
'Rāhula여, 땅이 그런 것에 흔들리느냐?
අර කුණු දානකොට මහපෝ ආපහු වීම කරනවද? ඒවා තියාගන්නවද මහ පොළොව ඒ ආකාරයෙන්.
그 쓰레기를 버릴 때 땅이 되받아치느냐? 땅이 그것들을 그대로 간직하느냐?'
නැවත වාරක් දාපක කුණු ඔක්කෝම දිරකර කරලා පෝර කරලා ගස් ලලා දීලා ආයේ රසවත් භවභෝග වතින් උඩට ඇදලා තියෙනවා. මිනහරි ප්රයෝජනවත් දේ බවට පත් වෙලා ආපහු තියෙනවා.
다시 한 번, 버린 쓰레기를 모두 삭혀 거름으로 만들어 나무에 내주고, 다시 맛있는 먹을거리로 위로 끌어올려 놓습니다. 사람에게 쓸모 있는 것이 되어 다시 돌아와 있습니다.
අර කුණු දැම්මා කියලා මහ පොළොව කම්පා වුනේ එත් නැ. ඒවා අරගෙන එසේ කුණු වශයෙන් තියාගත්ත එත් නැ. නැවත වාරයක් මොකද කරන්නේ? ඒවැම්ම රසයක් මතු කරලා හිතා නැවත වාරයක් මිනිහාට යහපතක් වඑන්න දෙයක් ආපහුදු වුනා. බොළව කිසි දේකට කම්පවුණේ නැහැ.
쓰레기를 버렸다고 땅이 흔들린 것도 아니고, 그것을 받아 그대로 쓰레기로 간직한 것도 아닙니다. 다시 무엇을 합니까? 바로 거기서 맛을 끌어내어 다시 사람에게 좋은 것이 되게 돌려주었습니다. 땅은 아무것에도 흔들리지 않았습니다.
අහුලෝ මෙන්න මෙහෙම පොළවාගේ ජීවත් වෙන පුරුදු වෙන්න.
'Rāhula여, 이렇게 땅처럼 살기를 익혀라.'
මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ පඨවි භාවනාවක් ආර්ය විනය පඨවි භාවනාව. හැබැයි මැටිුලියක් හදන පඨවි කියන්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේේ දේශනා කරන නැහ රාහුල හාමුදුරුව.
이것이 부처님의 paṭhavī bhāvanā, ariya vinaya의 paṭhavī bhāvanā입니다. 그러나 흙덩이를 빚어 'paṭhavī'라고 말하라고 부처님께서 Rāhula 스님에게 설하신 것이 아닙니다.
රාහුල ඔබ ජලයේ වාගේ ජීවත් වෙන්න. ආපෝ කසින කොහොමද
'Rāhula여, 너는 물처럼 살아라.' āpo kasiṇa는 어떠합니까?
මිනිස්සු මේ ජලයට ගෙනහලා නොයෙත් ජරාව හෝදනවා රෙදි හෝදනවා. නාගන කුණු ඔක්කොම අතුල්ල හිතා මේ වතුරට පඳිය හරිනවා.
사람들은 이 물에 가져와 온갖 더러운 것을 씻고 옷을 빱니다. 몸을 씻으며 때를 모두 문질러 이 물에 떨어뜨립니다.
වතුර කම්පා වෙන්නේ නෑහැ ඕකොටම ඉිඩ දෙනවා. කොච්චර බොර කරන්න ගියත් වතුර ටිකක් කරන්න පෑහැදිලා.
물은 흔들리지 않고 모든 것에 자리를 내줍니다. 아무리 흐리게 하려 해도 물은 조금 있으면 맑아집니다.
වතුර කුණු තියාගෙන ඉන්නේ නැහ.
물은 더러움을 간직하고 있지 않습니다.
ආයසරයා පිරිසිදු වතුරින් මනුස්සයාට යහපතක් කරගන්න අවස්ථාව සලසලා දෙනවා. වතුර පවතින්නේ කොහොමද? රාහුල ආදර්ශයට ගන්න.
다시 깨끗한 물로 사람에게 좋은 일을 할 기회를 마련해 줍니다. 물은 어떻게 머뭅니까? 'Rāhula여, 그것을 본보기로 삼아라.
මමත් වතුර සේ ජීවත් වෙනවා කියලා ඔන්න විදිහට ජීවත් වෙන්න පුරුග. අනික් අය ඕන තරම් නින්දාපාත කරපු ආවේ ජරා කරපු ආවේ තමන් කම්පාවට පත් වෙන්නේ නැතුව ඒවා හිතේ තියාගන්නේ නැතුව සුද්ධ කරෙන්න පාදාගෙන ලෝකයාට එහ පතක් කරන්න මම ජලය වාගේ ඉන්නවා කියලා පුරුදු වෙන්නේ.
"나도 물처럼 산다" 하고 그렇게 살기를 익혀라.' 남들이 아무리 모욕해도, 더럽혀도 자신은 흔들리지 않고, 그것들을 마음에 담아 두지 않고 맑아지면서, 세상 사람들에게 좋은 일을 하며 '나는 물처럼 있다' 하고 익히는 것입니다.
මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආපෝ භාවනාව
이것이 부처님의 āpo bhāvanā입니다.
රාහුල ගිනිවාගේ ජීවත් වෙන්නේ. තේජෝ භාවනාව තේජෝ කසිනය
'Rāhula여, 불처럼 살아라.' tejo bhāvanā, tejo kasiṇa입니다.
මේ ගින්නට නොයේ දේවල් මිනිස්සු දානවා දවලා පුච්චලා දානවා.
이 불에 사람들은 온갖 것을 넣어 태우고 사릅니다.
දාන දාන මොන කුණක් දැම්මත් කුණක් වශයෙන් තියාගන්නේ නැ.
넣고 또 넣어, 어떤 쓰레기를 넣어도 쓰레기로 간직하지 않습니다.
ඒ ඔක්කොම කුණු දවාහර ලක්ෂණයක් තියෙනවා මේ ගින්න.
이 불에는 모든 쓰레기를 태워 없애는 성질이 있습니다.
ඒ නිසා මගේ හිතත් ගින්නක් වාගේ තියාගෙන රාග කුණු, ද්වේශ කුණු, මෝහකුණු එන එක දවා හරි. දවල අඩු කරලා දානවා. මෙන්න මේ උපමාවගනින ඔබ ගින්නක් ඔවාගේ ජීවත් වෙන්න.
'그러니 내 마음도 불처럼 두고, rāga 쓰레기, dosa 쓰레기, moha 쓰레기가 오는 대로 태워 버린다. 태워 줄여 버린다.' 이 비유로 너는 불처럼 살아라.
රාහුල වායුවක් ඔගේ ජීවත් වෙනවා.
'Rāhula여, 바람(vāyo)처럼 살아라.'
මේ හුළඟ හරි සැහැල්ලු.
이 바람은 아주 가볍습니다.
මොන ජාතිය අරන් මේ හුළඟට ගෙනත් දැම්මත් ඔක්කොම කුණු අහක් කර හුළඟ ඇලි යලි පිරිසිදු වෙනවා. සැහැල්ලුව ඉන්නවා. අලු ඔය
무엇을 가져와 이 바람에 넣어도 바람은 모든 더러움을 치워 버리고 다시 깨끗해집니다. 가볍게 있습니다.
පිරිසිදු වෙනවා. සැහැල්ලුව ඉන්නවා. අලු ඔය ජීවිතේ සැහැල්ලුවර තියාගන්න. මොන ගුණක් ආවත් පා කරලා හරිද අල්ලගන්නේ නෑ වායෝ වාගේ ජීවත් වෙන්න. ඒක වත අල්ලන්න තැනක් නෑ වයුවට
'Rāhula여, 삶을 가볍게 지녀라. 무엇이 와도 흘려보내고 붙잡지 마라. vāyo처럼 살아라.' 바람에는 그것을 붙잡을 곳이 없습니다.
මෙන්න මේ ආකාරයෙන් ඔබ මේ ටික වඩන්න. අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආපෝ භාවනාව තේජෝ භාවනාව වායෝ භාවනාව පඨවි භාවනාව නිවන් මගට ළඟ නැද්ද?
'이런 식으로 너는 이것들을 닦아라.' 자, 부처님의 āpo bhāvanā, tejo bhāvanā, vāyo bhāvanā, paṭhavī bhāvanā가 nibbāna의 길에 가깝지 않습니까?
ගැලපෙන්නේ නැද්ද? සි සිල් නැද්ද ඒක ඒ ගුණය හිත විතර ගත්ත පුද්ගලයා අකම්පයද? කම්පය කම්පාල
맞지 않습니까? sīla가 아닙니까? 그 성품을 마음에 지닌 사람은 흔들리지 않습니까, 흔들립니까?
ජීවිතයට කොච්චර ලං කරගන්න පුළුවන් දහමක්ද ගිහි වතේ පැවිදි වතේ දෙකටම ලං කරගන්න පුළුවන්නේ.
삶에 얼마나 가까이 가져올 수 있는 dharma입니까. 집에서 사는 이의 삶에도, 출가한 이의 삶에도 둘 다 가까이 가져올 수 있습니다.
ඔය උපමාව මුල් කරගෙන ඒවන් උපසංහරති මෙසේ සංසන්දනය කරන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දහම් බලන්න කිව්වේ එහෙමයි. හොඳට ඔය විදියට සංසන්දනය කරලා අරගෙන තමන්ගේ ජීවිතය හැට ගහ ගත්තොත් කොච්චර පවිත්රද
그 비유를 바탕으로 'evaṃ upasaṃharati', 곧 이렇게 견주어 보라는 것, 부처님께서 dharma를 보라고 하신 것이 그렇습니다. 그렇게 잘 견주어 자기 삶을 다듬으면 얼마나 맑겠습니까.
මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කසින භාවනා
이것이 부처님의 kasiṇa bhāvanā입니다.
හීන වූ දේවල් ක්ෂේකර දමන්නේ ක සීන කසින මොනවද හීනයි. හීන වූ, ග්රාහම වූ, පෝතු්ජනික වූ පාප ධර්ම වැඩක් නැති හිත් දේවල් ඔක්කොම සේකර දමනවා නම් ඒවා තමයි ආර්ය විනය කසින.
천한 것들을 깎아 없애는 것이 kasiṇa입니다. 무엇이 천합니까? 천하고 상스럽고 범부다운(pothujjanika) 악한 것(pāpa dhamma), 쓸모없는 마음의 것들을 모두 깎아 없앤다면 그것이 ariya vinaya의 kasiṇa입니다.
කසින දකින්නත් ඕනේ. ලෝකේ කසින දකින්නත් ඕනේ.
kasiṇa도 보아야 합니다. 세상의 kasiṇa도 보아야 합니다.
එහෙනම් ලෝකයා වායෝ භාවනාවක් දුන්නා. වැටිුලියක් හදලා හිටන් පඨවි භාවනාවයි, ජල බඳුලක් තියලා හිතන් ඒකෙන් ආපෝ භාවනාවයි ගිනි බලාගෙන ඉඳලා හටන් ගින්නක් පත්තු කරලා තියන තේජෝ භාවනාව දුන්නා වායෝ භාවනාවකින් දෙන්න. නාහයක් තියෙනවා ලේතියෙන් අරගෙන එහා මෙහ යන එකක්. මෙන්න ගත්තා වායෝ භාවනාව.
그러면 세상 사람들은 vāyo bhāvanā도 주었습니다. 흙덩이를 빚어 paṭhavī bhāvanā를, 물그릇을 놓고 āpo bhāvanā를, 불을 피워 놓고 바라보는 tejo bhāvanā를 주었고, vāyo bhāvanā로 줄 것은 — 코가 있어 숨이 들어와 이리저리 오가는 것이 있지요. 이것을 vāyo bhāvanā로 삼았습니다.
හැබැයි බොරුවක් නෙමෙයි ඒකෙනුත් බැහැන් ලබන්න පුළුවන්. ධ්යානලාභී වෙන්න පුළුවන්. ඒකරා ක්රමයක් තියෙනවා.
그러나 거짓은 아닙니다. 그것으로도 dhyāna를 얻을 수 있습니다. dhyāna를 얻은 이가 될 수 있습니다. 그런 방식이 있습니다.
ඒ ක්රමය මූල ක්රමයෙන් පෘථග්ජන පුද්ගලයව නිකන් ගන්න බැරි නිසා තමයි. ඒඳු අය යෝගීන් හැටියට තව්සං හැටියට මිනිත් පුරුටක් නැති මහා කැලෑවලට යන්න.
그 방식은 근본 방식으로 범부를 그냥 데려갈 수 없기 때문에, 그들은 yogī로서, tāpasa로서 사람 발길이 없는 큰 숲으로 갑니다.
මන වඩන රූප, සද්ද ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ අහලකට අහුණු වෙන තරමට ඈතට යනවා කැලේ. ගිහිල්ලා අවුරුදු ගානක් ඉන්නවා.
마음을 키우는 형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음이 가까이에서 잡히지 않을 만큼 멀리 숲으로 갑니다. 가서 여러 해를 지냅니다.
අවුරුදු ගානක් ඉන්නකොට ඉන්ද්රියන්ට පංචකාම අරමුණු අරමුණු නොවෙන නිසා සේවති. පංචකාම අරමුණක් අරමුණු නොවෙන නිසා.
여러 해 지내는 동안 감관들에게 다섯 감각 쾌락(pañcakāma)의 대상이 대상이 되지 않습니다. 다섯 감각 대상이 대상이 되지 않으니,
කාම විඤ්ඤාණයන්ට ආහාර නැති වෙනවා. ආහාර නැතිකම නිසා කාම විඤ්ඤාණය තාවකාලිකව මැඩ පවතිනවා.
kāma viññāṇa에 먹이가 없어집니다. 먹이가 없어서 kāma viññāṇa가 잠시 눌려 있습니다.
ඒ නිසා කාම රාගය නැති වෙනකොට කාමච්ඡන්දය නැගෙන තිබිච්ච ඉඩ පහසුව විස්කම්භයක් ප්රහාණය වෙලා යනවා.
그래서 kāma rāga가 없어질 때 kāmacchanda가 일어날 틈이 vikkhambhana로 끊어져 갑니다.
සමුච්ඡේද ප්රහාණය කරන්න බැහැ. අවිද්යා තෘෂ්ණාව දුරවන ක්රමය නැති නිසා.
samuccheda pahāna는 할 수 없습니다. avijjā와 taṇhā를 없애는 방법이 없기 때문입니다.
හැබැයි තදංග විස්කන්ධන කියන මේ දෙකෙන් ප්රහාණය වුනාට පස්සේ. ඒ දෙකෙන් ලබනවා ශාන්තියක්.
그러나 tadaṅga와 vikkhambhana라는 이 둘로 끊어진 뒤, 그 둘로 어떤 고요함을 얻습니다.
අන්න ඒ ශාන්තිය හිත පිහිටවාගෙන හිටන් භාවනා කරනකොට ප්රථමධ්යාන, ද්තියක් ධ්යාන ආදී ලෞකික දැහැන්.
바로 그 고요함에 마음을 두고 bhāvanā를 하면 첫째 dhyāna, 둘째 dhyāna 같은 lokiya dhyāna가 옵니다.
ඒ ධ්යානය බොහෝකට ප්රගුණ කරගෙන. කැලෑවෙන් එළියට එන්න නැතුව තව තවත් කැලේ ඈතට යනවා මේ ලැබුන වටිනාද නැති වෙයි කියලා. නාරි රතා කියන මල් පිපෙන කාලට පැත්ත පළින්නේ නැැවන ඈතට.
그 dhyāna를 많이 익히고는, 얻은 귀한 것이 사라질까 봐 숲에서 나오지 않고 숲속 더 멀리 들어갑니다. nārilatā라는 꽃이 피는 철에는 그쪽으로 가지도 않고 더 멀리 갑니다.
බැරි වෙලාව හරිය මල දැක්කොත් එහෙම නුදුටු අරමුණක් ආයසරයක් ආකාර සංකේතියක් හරි දැක්කොත් එහෙම ආයේ කාමයට හිතවැටත් මගේ දැහැන්න ඉවරයිනේ කියලා. දැහැන්න බිදෙනවට බය ඈතට යනවා. මෙහෙම කැලේට වෙලා ඉඳලා එහනම්
어쩌다 그 꽃을 보거나, 보지 못하던 대상이나 어떤 모습, 낌새라도 보면 다시 kāma로 마음이 기울어 '내 dhyāna가 끝나 버리겠다' 하니, dhyāna가 깨질까 두려워 멀리 갑니다.
බය ඈතට යනවා. මෙහෙම කැලේට වෙලා ඉඳලා එහනම් කොහොමට මැරනකන් ඉඳලා ඒ ඒ ධ්යානයේ නොකිරිහි බලව උපදිනවා. මෙන්න
이렇게 숲에 머물러 죽을 때까지 지내다가, 그 dhyāna가 줄지 않은 채 brahma 세계에 태어납니다.
ඒ ඒ ධ්යානයේ නොකිරිහි බලව උපදිනවා. මෙන්න මේක තමයි යෝගීන් කරන වැඩපිළිවන්න
이것이 바로 yogī들이 하는 방식입니다.
ඕකට ඒ අය ඔය අකුලඟ මුල් කරගෙන වායෝකසින භාවනාව ගන්න ඔය ආනාපාන ක්රමය ගත්තා.
그것을 위해 그들은 바람을 바탕으로 vāyo kasiṇa bhāvanā를 하려고 그 ānāpāna 방법을 택했습니다.
අන්න ඒ ආනාපානසති ක්රමය තමයි ප්රගුණ කරගෙන ඊට පස්සේ යෝගීන හැටියට ඉවත් කරගෙන ඒ කාලේ වෙනකොට ඉන්දියාව වේද භාවනාවලා තිබුණේ. වේදය ඉගෙන ගත්ත අය තමයි කාලෙකදී ඔය ටික කළේ. මහ කැලේ ගිහිල්ලා භාවනාවලා අන්තිම කාලය අන්න වේදයේ තිබිච්ච භාවනාවක තිබිච්ච වාතය ගැනීමයි පහ කිරීමයි දෙකේ ක්රමය තමයි අපේ බුද්ධ දහමටත් ටිකෙන් ටික ලන් වුනේ.
그 ānāpānasati 방법을 익히고, 그 뒤 yogī로서 떠나서… 그 시절 인도에는 veda의 bhāvanā가 있었습니다. veda를 배운 이들이 한때 그것을 했습니다. 큰 숲에 가서 bhāvanā를 했는데, 나중에 veda의 bhāvanā에 있던 숨을 들이쉬고 내쉬는 두 가지 방법이 우리 Buddha dharma에도 조금씩 가까이 들어왔습니다.
ඒ ක්රමය නිසා අපේ ක්රමය පැටලු වුණා.
그 방법 때문에 우리 방법이 뒤엉켰습니다.
අන්න අපිටත් ක්රමයක් තියෙනවා ඕකින් වායෝ වාගේ නිදහස් ජීවිතය හරි වැදගත්.
우리에게도 이것으로 하는 방법이 있습니다. vāyo처럼 자유로운 삶이 아주 중요합니다.
වායෝ කසිනය ගන්නවා. ඒ කියන්නේ හුළඟ අරගෙන හුළඟ හුළඟ කියලා අරමුණු කරනවා නෙමෙයි.
vāyo kasiṇa를 잡습니다. 그것은 바람을 잡고 '바람, 바람' 하고 대상으로 삼는 것이 아닙니다.
හුළඟ යම්සේ සැහැල්ලුද කිසි තැනකට නොබැඳුනු ගති ලක්ෂණය යුත්තද?
바람이 얼마나 가벼운가, 어디에도 묶이지 않는 성질을 지녔는가.
මොන විදිහේ කුණුගුඩක්වා හුළඟ භාර ගන්නේ නැහ. හුළඟට කුණු ගැහුවට පස්සේ ඒ හුළඟෙන්ම ඈතට විසි කරලා දාලා නිදහස් වෙනවා මිසක් හුළඟ අපිරිසිදුව හිටින්නා. එහෙනම් මගේ ජීවිතයත් හුළඟක් වගේ හදාගන්නා.
바람은 어떤 쓰레기 더미도 받아 두지 않습니다. 바람에 쓰레기가 닿으면 바람 스스로 멀리 날려 버리고 자유로워질 뿐, 바람이 더러운 채 머물지 않습니다. '그렇다면 내 삶도 바람처럼 만들겠다.
මමත් කිසිම තෙනක ඇලෙන්නේ නෑහැ බැඳෙන්නේ නැ.
나도 어디에도 들러붙지 않고 묶이지 않는다.
හුළඟ වාගේ නිදහස් ජීවිතයක් මම ඇති කරගන්නා.
바람처럼 자유로운 삶을 내가 일구겠다.'
මෙන්න මේ වායුමේ ජීවිතයක් ඇත්නම් ඒ ජීවිතයේ කිසි තැනකට ඇවිල්ලා නෑහැ ගැටිලා නැහැ.
이런 바람 같은 삶이 있다면 그 삶은 어디에도 와서 엉키지 않습니다.
සැහැල්ලු ජීවිතයක් ගත කරනා මම හුළඟක් වගේ ජීවත් වෙනවා. හුළඟ උපමාවට අරගෙන මෙන්න මේ ගති ලක්ෂණය ගන්න.
'가벼운 삶을 사는 나는 바람처럼 산다.' 바람을 비유로 삼아 이 성질을 잡으십시오.
මෙන්න මේ ගති ලක්ෂනට අරන් ජීවත් වෙනකොට එයා බුදු දහම අහලා තියෙන කෙනෙක් වෙන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලා අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් ලෝකේ තත්ත්වය දැකලා මේ ලෝකේ අනාථයි අසාරයි කියා දැකලා මේකෙන් මිදීමට හිත තිබ්බ කෙනෙක්.
이 성질을 잡고 살 때 그는 Buddha dharma를 들은 사람이어야 합니다. 먼저 anicca로, dukkha로, anatta로 세상의 모습을 보고, 이 세상은 기댈 데 없고 알맹이 없다고 보고, 여기서 벗어나려고 마음먹은 사람이어야 합니다.
මෙන්න මෙතන්දි මිදෙන්න ක්රමයක් ඔය භාවනාවෙත් තියෙනවා.
여기서 벗어나는 방법이 그 bhāvanā에도 있습니다.
අන්න එහෙම කෙනෙකුට පුළුවන් ඔන්නම් ඔය ක්රමයටම ඔය හුළඟ මුල් කරගෙනම ඔතනින් යන්න පුළුවන් ක්රමයක් තියෙනවා ආර්ය ධ්යාන ලබන්න.
그런 사람은 바로 그 방식으로, 그 바람을 바탕으로 거기서 나아가 ariya dhyāna를 얻을 수 있는 방법이 있습니다.
හැබැයි මේ කාලේ වෙනකොට ඒ ක්රමය නෑ. මේ කාලේ වෙනකොට දීලා තියෙන්නේ යෝගීන්ගේ භාවනා ක්රමය ආශ්වාස ප්රාශ්වාස කරන ක්රමය නාහේ අගාහේ තොල් පොටේ හරි හිත තියාගෙන භාවනාවට ක්රමය තමයි මේ කාලේ දීලා තියෙන්නේ. ඒක හරි ඉන්දියාවේ යෝගීන්ගේ ක්රමය.
그러나 요즘에는 그 방법이 없습니다. 요즘 주어진 것은 yogī들의 bhāvanā 방법, 들숨 날숨을 하며 코끝이나 입술 끝에 마음을 두고 하는 bhāvanā 방법입니다. 그것은 바로 인도 yogī들의 방법입니다.
ඔය විදිහට එකතන හුළඟින් යන්න පුළුවන් ක්රමයක් තියෙනවා මේ ආර්ය භාවනා ධර්මයට අනුව
그렇게 이 ariya bhāvanā dharma에 따르면 바람으로 갈 수 있는 방법이 있습니다.
තමාගේ ජීවිතය වායුවක් සමාන සැහැල්ලු තත්ත්වය උපමා කරෙන්නේ ඊට අනුකූලව ජීවිතය නිදහස් කරගන්න ඕනකම ඇති කරගන්න.
자기 삶을 바람과 같은 가벼운 모습에 견주고, 그에 맞게 삶을 자유롭게 하려는 바람을 일으키십시오.
කොතනහරි ඇලෙනවා නම්, කොතන හරි ගැටෙනවා නම් බැඳෙනවා නම් සැහැල්ලු බව කවදාවත් ඇති වෙන්නේ නැ. ඒක බරයි. කෙලෙස් සහිත ජීවිතය බරයි.
어딘가에 들러붙거나, 어딘가에 부딪치거나, 묶인다면 가벼움은 결코 생기지 않습니다. 그것은 무겁습니다. kilesa가 있는 삶은 무겁습니다.
කෙලෙස් සහිත ජීවිතය සැහැල්ලු.
kilesa 없는 삶은 가볍습니다.
මගේ ජීවිතේ සැහැල්ලු ජීවිතයක් කරගන්නවා හරියට වාතේවා
'내 삶을 가벼운 삶으로 만든다, 마치 바람처럼.
මම කිසිම ආකාරයෙන් පෙනී සිටින්නද කරන්නේ නැහ. වාතය කොච්චර හොඳට සැහැල්ලුව තිබි වරා කාටවත් පේන්නේ නැ. ඒ වගේ වැඩක් නැති මේ කය පෙන්නුම් කරන ඒවා. කය හැඩ වැඩ කරලා රස්සන කරලා පෙන්නන ඒවා. මේවා මුලාවක්.
나는 어떤 식으로도 드러내려 하지 않는다. 바람이 아무리 가벼이 있어도 누구에게도 보이지 않는다. 쓸모없이 이 몸을 내보이는 것들, 몸을 꾸미고 치장해 보이는 것들, 이것들은 미혹이다.
වාහතය නිදහසව නොපෙන ජීවත් වෙනවා වගේ මගේ ජීවිතයක් කෙනෙකුට ප්රකට කරලා විශේෂ කරලා හිම් පෙන්නන්න යන්නේ නැතුව. අලංකාරකම්, ලොකුකම්, මහන්තකන් පෙන්නන්න යන්නේ නැතුව. මම මෙහෙම කෙනෙක් ඉන්නවද කියලා තේරුම් ගන්න බැරි විදිච චාම ජීවිතය විකරයි මම පත් වෙන්නේ.
바람이 자유롭게, 보이지 않게 살듯이, 내 삶을 남에게 드러내고 내세워 보이려 하지 않고, 꾸밈과 잘남과 거들먹거림을 보이려 하지 않고, 이런 사람이 있는지조차 알 수 없을 만큼 소박한 삶에 나는 들어간다.
මගේ බලකාර කරකම් පෙන්නලා එහෙම කරන්න යන්නෙත්. මයි සැහැල්ලුවක් ජීවත් වෙනවා.
내 힘과 솜씨를 보이며 그런 짓을 하려 하지도 않는다. 나는 가볍게 산다.
එකම වර්ණාවක්වත් මම ගන්නේ නෑ. වර්ණයක් නැති වායුවෝ වගේ වර්ණාවක් නැති මගේ ජීවිතය මම හටගසාගන්නේ. මෙන්න වායුව උපමා කරගෙන තමන්ගේ ජීවිතය හැටගහ නෑ.
나는 어떤 찬사도 받지 않는다. 빛깔 없는 바람처럼, 찬사 없는 내 삶을 나는 다듬는다.' 이렇게 바람을 비유로 삼아 자기 삶을 다듬습니다.
මෙන්න මෙහෙම කරගත්ත කෙනාට දැන් ප්රශ්නයක් එනවා. මෙච්චර කල් ඔහු හිටපු රාමුව දහම් රාමුවක නෙමෙයි. සාමාන්යයෙන් ලෝකයා සමඟ ජීවත් වෙච්ච රාමුවත් තුළ තමයි ඔහුගේ ජීවිත වැඩපිලා ඔක්කොම හදායන්න තේ.
이렇게 한 사람에게 이제 문제가 옵니다. 지금까지 그가 있던 틀은 dharma의 틀이 아니었습니다. 보통 세상 사람들과 함께 살던 틀 안에서 그의 삶의 계획이 모두 짜여 있었지요.
නෑ දෑයෝ යාළුවෝ හිතවත්තු ඔක්කොම රාගයෙන් පත්වෙලා, ද්වේශයෙන් දැවිලා, මෝහයෙන් මුලා වෙලා ඒ පැත්තේ සරණකාරීත්වයට වැහැලා ඒ ජාතිය බල්ලට අහුවෙච්ච මස් කටු වල පොරකන්න. උගසන්න අහුව මස් කැටිවල පොරන ජාතිය වාගේ දේපොරල හිටන් වලට පොරක යාන වාහන වලට පොරකන වත්පන් වලට මිලදල්ට පොරකන තත්වට ආනාන්තරයන්ට පොරකන මහා දාහ ගින්නෙන් දැවෙන කොටසක් තමයි අනිත් අය මම ඒ තත්ත්ව අහක්ලා බෞද්ධයෙක් හැටියට නිදහස් වෙන්න යන කෙනෙක්.
친척, 벗, 가까운 이들은 모두 rāga에 빠지고, dosa에 타고, moha에 홀려 그쪽에 휩쓸려서, 개가 문 고기 뼈를 두고 다투듯 재산을 두고, 탈것을 두고, 땅을 두고, 돈을 두고, 자리를 두고 다투며 큰 열기의 불에 타는 무리가 다른 이들이고, 그는 그런 처지를 떠나 불자로서 자유로워지려는 사람입니다.
හැබැයි මේ චරියා රට හටාව දකිනකොට අනිත් අය ඒ අයට වහකඳුරු වෙනවා.
그런데 이런 행실을 보면 다른 이들이 그를 못마땅해합니다.
නො ඒක අපවාතත් කරන්න පටන් ගන්නවා. බුදු වෙන්නනේ හදන්නේ. මහ බෝධිසත්වයෙන් හැදිලා ඉන්නේ.
그를 헐뜯기 시작합니다. '부처가 되려나 보다. 대보살(mahā bodhisatta)이 되었나 보다.'
ඇනුපද කියනවා. හෙට අනිත්ම රහත් මම හිතන්නේ. තවත් ඇනු පද කියනවා. ඔයාගේ හැටි
비꼬는 말을 합니다. '내일이면 arahant가 되겠네.' 또 비꼬는 말을 합니다.
හිතන්නේ. තවත් ඇනු පද කියනවා. ඔයාගේ හැටි මන්න නැහ දහවල් කලක එහෙම අනේ ඒක මහනකම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඕකයි තියෙන්නේ. සීලවන්තකම ගුණවන්තකම අපි දන්නේ නැතුව ඕක හැටි. බලා ඉන්න බැරි දාහට අර වගේ දැවෙන තැවෙන කතා කෙරවරක් නැතුව කියන්න පටන් ගන්නේ. එක පැත්තකින්.
'…그게 다야. 계행 바름이니 덕 있음이니 우리가 모르는 것도 아니고, 그 꼴 좀 봐.' 보고 있을 수 없는 열기 때문에 그렇게 타고 애태우는 말을 거리낌 없이 하기 시작합니다, 한쪽에서는.
ඉතින් ඕවට බහිනකොට කරනවට මොකද කරන්නේ?
그런 말이 덤벼들 때 어떻게 합니까?
ඇත්තට එහෙනම් ඉතින් මහා බෝසාන් වහන්සේ වගේ ඉන්න හදනවා අපිට බැලා බැල්ලා යනවා අම්ම මොකක් කරනවද ඔයාලා සද්ද නැතුව ඉන්නේ. දැන් ගෙදර මොකද වෙන්නේ?
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මගේ බලාපොරොත්තු මේ සියල්ලෙන් නිදහස් වෙච්ච මේ ආර්ය මාර්ගයට පත් වෙන්න. හැම තැනින්ම එන්නේ මොනවද ඒකට වාද. හැබැයි ඉවසනකොට වායුවෝ වාගේ නිදහස් වෙනවා ඕන එකක් කියපුවා.
내 바람은 이 모든 것에서 벗어난 ariya의 길에 드는 것입니다. 사방에서 그것을 두고 다툼이 옵니다. 그러나 참으면 바람처럼 자유로워집니다, 무슨 말을 하든.
මම සැහැල්ලි. මම ඒවට හැපෙන්න ගැටෙන්න යන්නේ නැහැ.
'나는 가볍다. 나는 그것들과 부딪치고 엉키러 가지 않는다.'
මේ ආකාරයෙන් ජීවිතය හැඩගස්සන්න ගමන් එයා කල්පනා කරනවා ඇත්ත වශයෙන්ම එබඳු පිරිස් වලින් එබඳු වන්නා වූ ඈත් වෙලා. නිසංසල ශාන්ත අතරේ ජීවත් වෙන්න තියෙනවානම් එබඳු අතරේ ඉන්න තියෙනවා නම් ඒවා වෙන් වෙලා ඉන්නනම් කොච්චර ශාන්තද ප්රණීතද
이렇게 삶을 다듬어 가면서 그는 생각합니다. '참으로 그런 무리, 그런 것들에서 떨어져 고요하고 평온한 가운데 살 수 있다면, 그런 곳에 머물 수 있다면, 그것들과 떨어져 지낸다면 얼마나 고요하고 뛰어날까(paṇīta).'
මෙන්න මේ හැඟීමක් ඇති වෙනවා. හැබැයි ගිහි වතේ කටයුතු කරන කෙනාටත් මේ භාවනාව වඩන්න
이런 느낌이 일어납니다. 그런데 집에서 일하며 사는 사람도 이 bhāvanā를 닦을 수 있습니다.
පුළුවන් ආර්යයන් අට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වැවිදි අයටත් පුළුවන් දෙපැසරම පුළුවන්.
출가한 이도 할 수 있습니다. 둘 다 할 수 있습니다.
හැබැයි ගිහිට හැම වෙලේමේ පසුතලය නැහ. පසුතලය හදාගන්න එදින නිසා ජීවත් වෙන්න දවසේ වැඩ කොටස් කරන වෙලාවේ ඉදත් නෑ.
그러나 집에서 사는 이에게는 언제나 바탕이 마련되어 있지는 않습니다. 바탕을 마련하려 해도 하루 일을 하는 시간에는 틈이 없습니다.
උදේ ලැහැති වුනාම තමගේ ගෙදර කට්ටිය ඔක්කොම කරන්න ඕනේ. අඩුපාඩු බලන්න ඕනේ. අනිත්ස රැකියාවට යන්න ඕනේ. කැකියාව කරන ඒ පිටසය කරලා එකතු වෙන්න ඕනේ. එනකන් වෙලාවකුත් නැ බස් එකේ ඔක්කොම වෙන්නේ වඩපිටාව ඉන්න දේ වගේ පිටියමයි. හොරන්න දෙයක් නැහැ. තමන් ඇලෙන්නේ නැතුව ගැටෙන්නේ නැතුව ඉවසීමෙන් යුත්තව කාලය ගත කරලා බොහෝම පරිසැම් වෙලා ඉන්නවා.
아침에 일어나면 집 식구들 일을 다 해야 합니다. 모자란 것을 살펴야 합니다. 그다음 일터에 가야 합니다. 일을 하며 바깥 사람들과 어울려야 합니다. 오가는 동안에도 틈이 없습니다. 버스에서는 온통 북새통입니다. 피할 길이 없습니다. 자신은 들러붙지 않고 부딪치지 않고 참으며 시간을 보내고, 아주 지친 채 있습니다.
ඔහොම ඇවිදිලා න් ගෙදර ආවට පස්සේ හි ගෙදර තියෙන වැඩ කටයුතු කරන්න තියෙනවා. මොන මොනවා හරි තියෙනවා ඔක්කොමත් තියෙනවා. ඒ වෙලාවේ බේරෙන්නත් බැහැ. හස් වෙනකොට ගෙදර ඉන්න කට්ටිය එකතු වෙලා හිටලා මොන මොනවා හරි ඉතින් මොකද කරබාගෙන ඉන්න රොබ්බාගෙන න්න මොකද ඉතින් මොකක්ද වෙලා තියෙන මූල කුම් බාගෙන ගෙනිල්ගෙන ඉන්නේ මොකද දැන් ප්රශ්නේ ගොඩක් එනවා. ඒවරක් පිළිතුරු දෙන්න ඕන නිසා හිතවා ඒවයනු සනසන්න ගය කතාබහලා ඉන්නහ වෙලා මොනවා හරි ඒ කරන එකත් කරනවා. හැබැයි හිතා ඇතුලේ නැහැ. ඒක හොඳයි කියන එකක්.
그렇게 다니다 집에 오면 집에 있는 일을 해야 합니다. 이것저것 다 있습니다. 그때도 빠져나갈 수 없습니다. 저녁이 되면 집 식구들이 모여 '왜 얼굴을 찌푸리고 있어? 무슨 일이야? 왜 그러고 있어?' 하며 물음이 잔뜩 옵니다. 그것들에 답해야 하니 그들을 달래려고 이야기를 나누며 무엇이든 하기는 합니다. 그러나 마음은 그 안에 없습니다. 그게 좋다는 것입니다.
කොයි වෙලාවේත මට නිදහසක් වඉන්නේ දවසේ තවම ආවේ නැහ නිදහස
'언제 나에게 자유가 있나. 하루 중에 아직 자유가 오지 않았다.'
නිදහස ගන්න හැදුවොත් ඕ පටන් ගත්තා ඉඳගෙන භාවනාවට ගෙඩිය ගහත් නැ කරත් නැහැ මොකක්ද දර කෑල්ලක් නැහැ මට ගති දොට බ හිඳ ඉලකු නැහැ මන වඩිය මනම් බැහැ මේක දැන් පටන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නැහැ මන වඩිය මනම් බැහැ මේක දැන් පටන් ගන්න මොකද වෙන්නේ ඉවසන්න බැහැනේ පැහැටිනේ ඉතින් මොනවා කරන්න අපිත් ඒ වෙලාවේ තැන ගන්න හොඳ නැ කුප්ගෙන මට භාවනා කරන්න දෙන්නේ නැහැ මේකේ මේකා කියලා ඒක යන්න හොඳ නැහ.
이것을 지금 시작하면 어떻게 됩니까? 참을 수가 없지요. 그러니 그때 우리도 다투면 좋지 않습니다. '이 녀석이 나를 bhāvanā 못 하게 한다'며 화내며 그러는 것은 좋지 않습니다.
ඒ ඒ සමාජය තුළ ජීවත් වෙන්නට අන්ය ඔවනේ ආධාරයෙන් කටයුතු කරන්න ඕන බව දැනගෙන අපි සමගයෙන් සමාදන් ඒ ටිකක් කරනවා.
그 사회 안에서 살려면 서로 도우며 지내야 한다는 것을 알고, 우리는 어울려 받아들이며 그 일들을 합니다.
හැබැයි ඔක්කොම කළා. එක දෙයක් තියෙනවා. 10 වෙනකොට අරස ඇහැ ඇහැ හැරිලා නම් ඉන්න බැ. මොකද උදේ ඉඳන් රෑ වෙනකන් ඇලිලා, ගැටිලා මුලා වෙලා තිබිච්ච මානසිකත්වය තුළින් හත වෙනකොට නිදිම මතයක් වැහෙනවා. මොකද ඇඟට නින්ද දෙන්න ඕනේ නැත්නම් එහෙම හරි අමාරි ඇහැරලා ඉන්නවා. ඒ නිසා පොඩ්ඩක් වෙලාට වැටිච්ච වැරෙන්න ගොරෝ ගොරෝ හරි බුද්ධි.
그렇게 다 했습니다. 그런데 한 가지가 있습니다. 열 시쯤 되면 눈을 뜨고 있을 수가 없습니다. 아침부터 밤까지 들러붙고 부딪치고 홀려 있던 마음 때문에 일곱 시쯤 되면 졸음이 덮칩니다. 몸에 잠을 주지 않으면 깨어 있기 아주 힘듭니다. 그래서 잠깐 쓰러져 코를 골며 잡니다.
හොඳ වෙලාව අකුවෙන. ආය උන් නැග කෙටින්න නැහැ හෙට ඉළියෙන එකක්. දැන් තමන්ට මොකද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නැහැ හෙට ඉළියෙන එකක්. දැන් තමන්ට මොකද වෙන්නේ? රාගයෙන් රත් වෙලත් නැහ. ද්වේශයෙන් දැවිලත් නැහැ. මෝහයෙන් මුලා වෙලත් නැහැ. නිදහස් මානසිකත්වය තුළින් නිදහසක් බලාගෙන හිටපු මානසිකත්වය නිසා ඇතුලේ දැවිලා නැහ.
이제 자신에게는 어떻게 됩니까? rāga로 달아오르지도 않았고, dosa로 타지도 않았고, moha로 홀리지도 않았습니다. 자유로운 마음으로 자유를 바라며 지낸 마음이라 속이 타지 않았습니다.
ඒ නිසා මොකද වෙන්නේ? නිදි මතත් නෑහ හොඳ ප්රබෝධමත් අවස්ථාවක් හත අට වෙනකොට අහුවෙනවා. හට වෙනවා අනික් කටටි ඔක්කොම බබින්. දැන් ඉතින් ඔය කවුරුවත් නැහැ නිදහස්.
그래서 어떻게 됩니까? 졸음도 없이 아주 맑게 깨어 있는 때가 일곱 여덟 시쯤 잡힙니다. 그때가 되면 다른 식구들은 모두 잠듭니다. 이제 아무도 없어 자유롭습니다.
අන්න ගිහර හොඳ කාමරයකට ගියා දොර හොයා ගත්තා නැ හිටපු තැනක හිටියා. ඇහලා කිය තකා නම් නැගිටින්න නෑහැ කෑ ගහුවත් න්ට පෙරලා එහට මෙහෙලා මෙහට පෙරලා නැගිට කිව්වා නැගිටි නැත් වැලා ඉන්නේ. දැන් හොඳ වෙලාවේ. තමන්ගේ පඩුව කියලා නිදාහස ඉඳගන්නවා පතු විදිහක.
자, 집에 사는 이가 좋은 방에 들어가 문을 닫았습니다. 다른 이들은 불러도 일어나지 않을 만큼, 소리쳐도 이리저리 뒤척이기만 하고 '일어나라' 해도 일어나지 않을 만큼 잠들어 있습니다. 이제 좋은 때입니다. 자기 자리라며 자유롭게 바른 자세로 앉습니다.
ඉඳගෙන කල්පනා කරනවා දැන් දවසෙන් තමන් බේරිච්ච අවස්ථාව වටිනා කරනවා.
앉아서 생각합니다. 하루 중 자신이 벗어난 이 순간을 귀하게 여깁니다.
අසත්පුරුෂ ගති ඇති, රාග, ද්වේශ, මෝහ ගති ඇති. එබඳු ලෝකයා සමගය ඇතුර කරන්න යන්නේ ජීවිතය කොච්චර ගිනිද
'나쁜 사람의 성질, rāga, dosa, moha의 성질을 지닌 그런 세상 사람들과 어울려 가는 삶은 얼마나 불타는가.
මොහොතක් හරි ඒකෙන් අහක් වෙලා ලැබිච්ච මේ අවස්ථාව කොච්චර ශාන්තද ප්රණිතද
잠시라도 거기서 비켜나 얻은 이 순간은 얼마나 고요하고 뛰어난가.
මට මේ ලැබුනේ අන්න එහෙම අවස්ථාවක් දවස හරිම වටිනා අවස්ථාවක් දැන් කවුරුවක් කෑකෝ ගහන්නේ නැහ මට කතා කරන්නේ නැහ වැඩේ නෑ කියන්නේ නැහ. මොකද ඇහැරලා ඉන්නේ කියලවත් අහන්න ඔලුව දික් කරන්න කෙනෙක් නැහැ ඔහොමද දැන් හොඳ වෙලාව
나에게 지금 그런 순간이 왔다. 하루 중 아주 귀한 순간이다. 이제 아무도 소리치지 않는다. 나에게 말을 걸지 않는다. 일을 시키지 않는다. 왜 깨어 있느냐고 고개를 내밀어 묻는 사람도 없다. 그렇지, 지금이 좋은 때다.'
දැන් අන්න නිදහසේ ඉන්නවා දැන් සත්තු කෑ ගහන එකක් ඇරෙන්න වෙන එකක්න.
이제 자유롭게 있습니다. 이제 짐승들 우는 소리 말고는 다른 것이 없습니다.
කොච්චර කයට ගහලා කෑගේ ඇහුව තව පොඩ්ඩක් වෙලා යනකන් ඔය බජව්වා රම ඇහි ටිකක් වෙලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
යනකන් ඒකත් ටිකක් වෙලා යන 10 වෙනට ඒකත් විගන්න ඒ අයත් බීපුවය බීපි තැන්වල වැටිලා ආය වජාව දන්නේ නැහැ ඊළඟ දවස් ඩිය එකක්.
…열 시쯤 되면 그것도 그칩니다. 그 사람들도 술을 마시고 마신 자리에 쓰러져 다음 날까지 더는 소란을 모릅니다.
දැන් රෑ හොඳයි නිසංසර රාත්රියක් හම්බ වෙ.
이제 밤이 좋습니다. 고요한 밤을 얻습니다.
මේ ගතිගුණ තියෙන දවසට පැය දෙකක් බුදිය ගත්තත් ඇති. තුනක් බුදියතා හොඳටම ඇති. මේ චිත්ත ප්රසාදය ඒ තරම් බලවත්. නිද කරන්නේ නැහ කයේ දාහ ඇති කරන්නේ නැහ.
이런 성품이 있으면 하루에 두 시간만 자도 됩니다. 세 시간 자면 아주 넉넉합니다. 이 citta pasāda가 그만큼 힘셉니다. 졸게 하지 않고, 몸에 열을 일으키지 않습니다.
අන්න මොකද කරන්නේ පහ දෙන තැනකටලා වාඩිනාට පස්සේ දැන් එයා දකිනවා ඒක දෙයක්.
그러면 무엇을 합니까? 편한 곳에 앉은 뒤 이제 그는 한 가지를 봅니다.
ඇලීම් ගැටීම් මුලා සහගත ලෝකය ඇතුරු කරනට කොච්චර දාහගෙන තියෙනවද කොච්චර කරදර බාධක ඇති වෙනවද
들러붙음, 부딪침, 미혹에 찬 세상과 어울리면서 얼마나 타고 있었는지, 얼마나 많은 괴로움과 걸림이 생기는지.
ඒ සියල්ලම නැති මෙහෙම නිසස්ල භාවයකින් යුත්තන්නාව හුද කරා විවේකය යුත්තේ කොච්චර යහපත් කොච්චර නිදහස්
'그 모든 것이 없는, 이렇게 고요함을 갖춘 홀로 있는 한적함(viveka)은 얼마나 좋고 얼마나 자유로운가.
මම එක්තරා නිදහසකට පත් වෙලා මේ ඉන්නේ. අන්න පළවෙනි නිදහසක් අත්දැක්කා. අත්හැරීමේ නොයල්මේ මිදී ශාන්තියක් අත්දැකා.
나는 어떤 자유에 이르러 지금 여기 있다.' 자, 첫 번째 자유를 맛보았습니다. 놓아 버리고 들러붙지 않아 벗어난 고요함을 맛보았습니다.
හැබැයි මේක පරම ශාන්තිය එහෙම නෙමෙයි.
그러나 이것은 궁극의 고요함 같은 것이 아닙니다.
දැන් මගේ කය තාව බරට දැයෙනවා. සීතල උෂ්ණ දැනෙනවා. හිරි වැටීම් කැක්කුම් තියෙනවා. කය නිසා හටගන්න දුකක් තව නනවා මම කොහේ පැනලා කොච්චර නිදහස් වෙන්නද හැදු. මේ කය තියාගෙන මේ කොළඳ.
'이제 내 몸이 아직 무겁게 느껴진다. 차고 더움이 느껴진다. 저림과 아픔이 있다. 몸 때문에 생기는 괴로움이 아직 있다. 내가 어디로 뛰쳐나가 얼마나 자유로워지려 해도 이 몸을 지니고서는…
කයට හිත තියාගෙන ඉන්න තාක්කල් මට පුළුවන්කමක් නෑහ. මොහොතක්වත් මේ කියන ස්පර්ශය මිදිලා හිතන් අර කායික දාහයෙන් මිදෙන්න.
몸에 마음을 두고 있는 한 나는 할 수 없다. 잠시라도 이 닿음(phassa)에서 벗어나 그 몸의 열기에서 벗어나는 것을.
මම බාහිර අයගේ තියෙන කරකම් කට්ටු වලින් මිදිලා මේ එක පැය ගානක් ගත කරන්න තන්ට ආවා. කායික දාහය මට මිදෙන්න බැහැනේ.
나는 바깥 사람들의 괴롭힘에서 벗어나 몇 시간을 보내려고 여기에 왔다. 그런데 몸의 열기에서는 벗어날 수가 없구나.
ඇයි මේ කායිකායට හේතුව
이 몸의 괴로움은 왜인가?
මේ කයේ තියෙන ස්වභාවය මට අත්ඇැල්ලා ඉන්න කොච්චර හොඳද
이 몸의 성질을 내가 놓아 버리고 있을 수 있다면 얼마나 좋을까.
මේ කායික දාහේ මේ කායික වේදනා ඇති කරන්න. කිරි වැටියෙන් කැක්කුම් ඇති කරන්න දාඩිය ඇති කරන්න. ඒවා දැනෙන්නේ. මොනවා තියෙන නිසාද?
이 몸의 열, 이 몸의 vedanā를 일으키고, 저림과 쑤심을 일으키고, 땀을 일으키는 것, 그것들이 느껴지는 것은 무엇이 있기 때문인가?'
මේ කය හැදිලා තියෙන කෑලි ටික මොනවද කියලා පොඩ්ඩක් කල්පනා කරලා බලන්න.
이 몸이 이루어진 조각들이 무엇인지 조금 생각해 보십시오.
ආපෝ ධාතුව, තේජෝ ධාතුව, වායෝ ධාතුව, පඨවි ධාතුව කියන ධාතු හතරකින්නේ මේ අය හැදිලා තියෙන්නේ. මම ඒකත් අහලා තියෙනවා දන්නවා. ඒක මට ඇත්ත බව පේනවා.
'āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 네 dhātu로 이것이 이루어져 있다. 나는 그것도 들어서 안다. 그것이 참임이 나에게 보인다.
මේකයි මේ තදරට දැනෙන්නේ පඨවි ධාතු. ලොකුවට ගයි යන්න ඕනේ නැවැටිය දැනගත්ත අහග. මේක ඇත මේ සෙම සැරව ආදී වශයෙන් තියෙන්නේ ලේ ආදී වශයෙන් මේ හැමතැනටම ගෙනියන්නේ ගලාගෙන යන්නේ. ඒකේ තියෙන ආපෝ ධාතුව මේ හුස්ම ගන්නවා අරිනවා මේ ඇඟ ඇතුලේ එහි මෙහෙ දුවනවා හැම තැනම බල ඇතුලේ කෑ ගහනවා ඇහෙනවා. මේක ඇතුිලා තියෙනවා වායෝ ධාතුව. මේ රත් වෙලා තියෙන්නේ ඇඟ ඇතුිලෙන මේකේ තියෙන්නේ තේජෝ ධාතුව. මේ ධාතු හතරෙන් තමයි මේ කය හැදිලා තියෙන්නේ.
이렇게 단단하게 느껴지는 것은 paṭhavī dhātu다. 크게 따질 것도 없이 들어서 알았다. 이 안에 가래, 고름 같은 것으로, 피 같은 것으로 이 모든 곳에 실려 흐르는 것, 거기 있는 것이 āpo dhātu다. 숨을 들이쉬고 내쉬고, 이 몸 안에서 이리저리 달리며 배 속에서 소리 나는 것이 들린다. 이 안에 있는 것이 vāyo dhātu다. 몸 안에서 달아올라 있는 것, 거기 있는 것이 tejo dhātu다. 이 네 dhātu로 이 몸이 이루어져 있다.
දැන් මේකෙ මට මොන මොනවද වද දෙන්නේ? මේ වද දෙන්න හේතු වෙන්නේ මොනවද?
이제 여기서 무엇이 나를 괴롭히는가? 이 괴로움의 까닭은 무엇인가?
පඨවි ධාතුව රබර් එකක් වට කරලා තියෙනවා ඔ වගේ ට්රබර් ටියුබ් එක වගේ පිටින් තියෙන හංකඩේ වගේ මේ වට කරලා ඔක්කොම කරලා තියෙනවා.
paṭhavī dhātu가 고무처럼 둘러싸고 있다. 고무 튜브처럼, 바깥 껍데기처럼 이것을 온통 둘러싸고 있다.
මේක ඇතිල තමයි මේ හුලම්පුරවලා මේක කැක්කුම් කරන්නේ. හුළඟ නෙමෙයි කැක්කුම් දෙන්නේ හුළඟ පේන්න එනකොට පඨවි ධාතුවෙන් හටගත්ත මේ මස්ලේ කය තමයි රවර එක වගේ ුම්බ. එතකොට තමයි මේ කැක්කුම ඉන්නේ.
그 안에 바람을 채워서 이것이 아프게 한다. 바람이 아픔을 주는 것이 아니라, 바람이 밀고 들어올 때 paṭhavī dhātu로 생긴 이 살과 피의 몸이 고무처럼 부풀어 오른다. 그때 이 아픔이 있다.
එහෙනම් මේ කැක්කුම් කරන්න හේතු වෙන්නේ තව මොනවද ගන්න. උෂ්ණත් ඇදිලා මේක රත් කරනවා. ඒක නිසා මේ දාඩි ආදී වේදනත් තියෙනවා.
그러면 이 아픔의 까닭은 또 무엇인가? 열도 끼어들어 이것을 달군다. 그래서 땀 같은 괴로움도 있다.
එතකොට ඒ වගේම මේකේ. තව තබත් ඇති කරන්නේ අර ද්රව කොටස් තමයි මේ හැමතැනම ගෙනියන්නේ වායු කොටසයි ද්රව එතකොට පඨවි කොටසයි තද කොටසයි ද්රව කොටසයි උෂ්ණ කොටසයි කියන මේ තුන මේ ශරීර කැක්කුම් ගෙනක් දෙනවා. වායු කොටස මේවට අහුවෙලා කොටු වෙලා ඉන්න හින්දා තමයි මේ ප්රශ්නය කරන්නේ.
그와 같이 또 그것을 일으키는 것은, 그 액체 부분이 이 모든 곳으로 나르는 것이다. 바람 부분과 액체, 그리고 paṭhavī 부분, 곧 단단한 부분, 액체 부분, 열 부분이라는 이 셋이 이 몸의 아픔을 가져다준다. 바람 부분은 이것들에 붙잡혀 갇혀 있기 때문에 이 문제를 일으킨다.
මගේ කයේ ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, පඨය ධාතුවයි නැතුව මය කාය වාය ධාතුවෙන් එහෙම හැදිලා තිබුණා.
내 몸이 āpo dhātu, tejo dhātu, paṭhavī dhātu 없이 오직 vāyo dhātu로만 이루어져 있었다면,
එහෙම කයක් තුළ මේ මොකුත් නෑහැ සැහැල්ලුවේ. තිරපන්න කෙනෙකුත් නෑහ රිදවන්න කෙනෙකුත් නෑහ කොච්චර හොඳ එහෙම කයක්.
그런 몸 안에서는 아무것도 없이 가볍다. 짓누르는 이도 없고 아프게 하는 이도 없다. 그런 몸은 얼마나 좋을까.
කය නිසා තියෙන දුකෙන් නිදහස් වෙන්න පුළුවන් මට එහෙම තැනකට එන්න පුළුවන්.
몸 때문에 있는 괴로움에서 자유로워질 수 있다. 나는 그런 곳에 이를 수 있다.
එහෙනම් ඒ තැනට එන්න බැරි වෙන්න හේතුව මොකක්ද මූල ධර්මයක් තේරුම් අරන් ඉන්න ඕනේ.
그렇다면 그곳에 이를 수 없는 까닭은 무엇인가? 근본 원리를 이해하고 있어야 한다.
මොකක් නිසාද මට මේ විදිහට මේ ටික ලැබිලා තියෙන්නේ?
무엇 때문에 나에게 이런 식으로 이것이 주어졌는가?
මගේ මේගත හිත ගතට බැඳෙනවා. ගත අරමුණු වෙනකොට තමයි මේ හිතට මේවා දැෙන්නේ.
내 마음이 몸에 묶인다. 몸이 대상이 될 때 이 마음에 이것들이 느껴진다.
එහෙනම් ගත අරමුණු වෙන්නේ නැත්නම්. හිත මේ ගතෙන් වෙන් වෙනවා නම් මේ ගතේ තියෙන වේදනා එකක්වත් මට දැනෙන්නේ නැ.
그렇다면 몸이 대상이 되지 않는다면, 마음이 이 몸에서 떨어진다면, 이 몸에 있는 아픔 하나도 나에게 느껴지지 않는다.
එහෙනම් මෙපදු මේ හිතක් මෙපදු ගතකට ඇයි බැඳුනේ? ඒකට හේතුව මොකක්ද?
그렇다면 이런 마음이 왜 이런 몸에 묶였는가? 그 까닭은 무엇인가?
මම තදින් ග්රහණය කරන්න හිතපුවා. තදින් අල්ලගන්න හිතපුවා. තදින් බැඳෙන්න හැදෙන්න හිපු ගති ලක්ෂණය තිබුණා මේ පංචකාමයන්ග පංචකාම ආශ්වාදයන් තදින් ගැටගහගන්න බැඳගන්න හඳවගන්න මගේ තිබි වෙච්ච පෙර බලාපොරොත්තු වල මානසිකත්වය උඩ තමයි. පඨවි ධාතුව ඝනී භවනයට පත්වෙලා පඨවි ධාතුව අධික වෙන කයක් ලබන්න හේතු.
나는 단단히 움켜쥐려 했다. 단단히 붙잡으려 했다. 단단히 묶이려는 성질이 있었다. 다섯 감각 쾌락, 다섯 감각의 맛(assāda)을 단단히 동여매고 묶고 매달려는 내 예전 바람들의 마음 위에서, paṭhavī dhātu가 굳어져 paṭhavī dhātu가 많은 몸을 얻게 된 것이다.
එහෙනම් මේ මගේ හිත තවත් මේකේ බැඳිලා තියෙන්නේ මොකද? පඨවි ධාතුවෙන් නිදහස් කරන්න බැරි. තවදුරටත් පංචකාම වස්තුූන් කෙරෙහි තදෙන් ඇලෙනවා නම් බැඳෙනවා නම් අන්න ඒ ඇලෙන බැඳෙන ගති ලක්ෂණය තියෙන තාක්කල් මගේ මනස පඨවියට ආසන්නයි.
그렇다면 내 마음이 아직 여기에 묶여 있는 것은 왜인가? paṭhavī dhātu에서 풀어 낼 수 없어서다. 아직 다섯 감각 대상에 단단히 들러붙고 묶인다면, 그 들러붙고 묶이는 성질이 있는 동안 내 마음은 paṭhavī에 가깝다.
පඨවියට ආසන්න මගේ මනස මට පඨවියෙන් අයින් කරන්න බැහ. ඒ නිසා තමයි පඨවි සහ කත මගේ කයෙන් මගේ මනස වෙන් කරන්න බැහ. එහෙනම් ඒකට ආධාර අනුබල දෙන විදිහට තවදුරටත් මම ඇලෙනවා නම් බැඳෙනවා නම් ඒ තත්ත්වය මගේ මානසිකත්වය තියාගෙන හිටියොත්. මම කොච්චර භාවනා කරන්න ගියත් මට මේ කඳෙන් මනස වෙන් කරන්න බැ.
paṭhavī에 가까운 내 마음을 paṭhavī에서 떼어 낼 수 없다. 그래서 paṭhavī와 함께인 내 몸에서 내 마음을 떼어 낼 수 없다. 그렇다면 그것을 돕고 북돋우는 식으로 내가 계속 들러붙고 묶인다면, 그런 상태를 내 마음에 지니고 있다면, 내가 아무리 bhāvanā를 하려 해도 이 몸에서 마음을 떼어 낼 수 없다.
එහෙනම් කඳෙන් මනස වෙන් කරන්න මම මොකද කරන්න ඕනේ? දැඩිග ටික මගේ හිතෙන් අයින් කරනවා. ඒකේ ආදීනව දකිනවා.
그렇다면 몸에서 마음을 떼려면 나는 무엇을 해야 하는가? 굳은 성질들을 내 마음에서 치운다. 그것의 위험(ādīnava)을 본다.
පංච කාමයන් නිසා ඇති කරගන්න දැඩි ගතිය ඔක්කොම අයින් කරගත්තහම දැඩි කය හා සමග තියෙන පඨවි කය හා සම්බන්ධයෙන් අහ කර ගැනීමේ උපනිසරය ආධාරය මට ලැබෙනවා.
다섯 감각 쾌락 때문에 생긴 굳은 성질을 모두 치우면, 굳은 몸과 함께 있는 paṭhavī 몸과의 관계를 끊어 낼 의지처(upanissaya)와 도움을 나는 얻는다.'
මෙන්න මේක දැනගෙන ආදීනව දැනගෙන පඨවියේ ආදීනව දැකලා පඨවිය වෙන් අදහස් කරගන්නවා.
이것을 알고, 위험을 알고, paṭhavī의 위험을 보고, paṭhavī에서 떨어지려고 뜻을 세웁니다.
ඇයි මේ කයට ආපෝ ධාතුවක් හා මගේ මනස බැඳුනේ?
'왜 이 몸에, āpo dhātu에 내 마음이 묶였는가?
මේ ද්රව්යයක් තමයි වැඳුනේ මොකද මම හරි කැමැත්තෙන් හිටියා පෙර බව ඇලිලා බැඳිලා ජීවත් වෙන්න.
이 액체에 묶인 것은, 내가 예전 생에 들러붙고 묶여 사는 것을 아주 좋아했기 때문이다.
එයා මගේ මම එයාගේ මේ දරුවා මගේ මම ඒ දරුවාගේ මේ මේ අය මේ දේපල මගේ මෙහෙම ඇලුනා බැඳුනා. ඒවා අත්හරින්න කැමති නැහ. ඇලිලා බැඳිලා ජීවත් වෙච්ච ගති ලක්ෂණය ඇති ආපෝ ධාතුව සමග මගේ මනස ඇලෙන්න හේතුව ඕකයි.
"그는 내 것, 나는 그의 것, 이 아이는 내 것, 나는 이 아이의 것, 이 사람들, 이 재산은 내 것" 이렇게 들러붙고 묶였다. 그것들을 놓고 싶지 않았다. 들러붙고 묶여 살던 성질 때문에 내 마음이 āpo dhātu와 들러붙는 것이다.
එහෙනම් මගේ ඇලුම් බැඳුම් මම අයින් කරගන්න ඕනේ.
그렇다면 내 들러붙음과 묶임을 내가 치워야 한다.
ලෝකයේ සමග තියෙන සම්බන්ධතාවයේ දැඩි ඇලීම බැඳීම ඈත් කරගෙන නිදහස් වෙච්චහම මගේ මනස නිදහස් එහෙනම් ආපෝ ධාතුව සමඟ ආය බඳින්න බැහ. ආපෝ ධාතුවෙන් නිදහස් වෙන්න මනස ඇහැ ගහගන්න ඕන විදිහට. අන්න ගත්තා එතෙන්ට මන සූත්රක කරගත්තා.
세상과의 관계에서 생긴 굳은 들러붙음과 묶임을 떼어 내고 자유로워지면 내 마음은 자유롭다. 그러면 다시 āpo dhātu와 묶일 수 없다. āpo dhātu에서 자유로워지도록 마음을 다잡아야 한다.' 이렇게 거기까지 마음을 다듬었습니다.
ඇයි මට මේ දාඩියේ එන්නේ ඇයි මට මේ මේ විදට සැරව ඉදට එන්නේ?
'왜 나에게 이 땀이 나는가? 왜 나에게 이렇게 고름 같은 것이 나는가?
මම මේ පංචකාම සම්පත් සහිත ලෝකෙට බැහැලා. ඒවට විරුද්ධ වෙන පුද්ගලයෝ සමඟ ගැටිලා තද වෙලා, සැද පරසු වෙලා, දැවිලා තැවිලා ඇති කරගත්ත මානසිකත්වය දූසය මානසිකත්වය ප්රතිඵල වශයෙන් මට අද මේ උෂ්ණාදික භාවයෙන් උෂ්ණ ධාතුවෙන් නැත්නම් මේ සේජෝ ධාතුවෙන් වෙන් වෙන්න බැහැ මගේ මනස බැඳිලා.
나는 다섯 감각의 즐거움이 있는 세상에 빠져 들었다. 그것을 거스르는 사람들과 부딪쳐 굳어지고 성내고 타고 애태우며 만든 마음, 성내는(dosa) 마음의 결과로, 오늘 이 뜨거움, 열 dhātu, 곧 tejo dhātu에 내 마음이 묶여 떨어질 수 없다.
මේ ඔක්කොම පවුලියි. පාප දුච්චරිත පැත්තේ තිබි මේ අසත්ධර්ම නිසයි මගේ මේ කයට බැඳිලා ඉන්නේ.
이 모두가 pāpa다. 악한 행실 쪽에 있던 이 바르지 않은 것들(asaddhamma) 때문에 내가 이 몸에 묶여 있다.
හැබැයි මගේ තිබිච්ච නිදහස් ගති ලක්ෂණයක් තිබිච්ච නිසා ඒ නිදහස් ගති ලක්ෂණයේ හිමිකමත් මේකත් එක්ක තමයි මේකේ තියෙන්නේ වායෝ ධාතුව.
그러나 내게 자유로운 성질도 있었기에, 그 자유로운 성질의 몫으로 이것과 함께 여기 있는 것이 vāyo dhātu다.
දැන් මම දැඩිගති තුනක් අයින් කරපුවහම මනස සැහැල්ලු වෙනකොට මගේ ස්පර්ශය වායුව ඒක පමණයි. මෙන්න මෙහෙම හේතුඵලයක් ධර්මානුකූලව මට පේනවා. ඒ නිසා මම ඒක ඇත්ත ඇත්ත අත්දකින්න නම් මොකක්ද?
이제 내가 굳은 성질 셋을 치우면 마음이 가벼워지고, 나의 닿음은 바람, 그것뿐이다.' 이렇게 dharma에 맞는 원인과 결과가 나에게 보입니다. '그러니 그것을 참으로 맛보려면 무엇인가?'
අන්න ඒ අත්දැකීම අරගෙන ගති දැඩිගති අයින් කරගෙන, දැවෙන තැවෙන ගති අයින් කරගෙන බැඳෙන ගති අයින් කරගත්තහම රාග, ද්වේශ, මෝහ කියන තුනට බැඳිලා තියෙන මෙන්න මේ ටික අයින් වෙනවා.
바로 그 경험을 가지고, 굳은 성질을 치우고, 타고 애태우는 성질을 치우고, 묶이는 성질을 치우면, rāga, dosa, moha 셋에 묶여 있던 이것들이 떨어져 나갑니다.
රාගයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් තමයි පඨවි ධාතුවයි, ආපෝ ධාතුවයි ඒ වගේම තේජෝ ධාතුවයි ග්රහණය කරන්නේ. අලෝපයෙන්, අද්දේශයෙන්, අමෝහයෙන් නිදහස් වායෝ ධාතුව ගහනය කරලා තියෙන්නේ.
rāga, dosa, moha로 paṭhavī dhātu와 āpo dhātu, 그리고 tejo dhātu를 움켜쥡니다. alobha, adosa, amoha로는 자유로운 vāyo dhātu를 움켜쥐었습니다.
එහෙනම් මම ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ අයින් කරපුවහම ඒහා සම්බන්ධයෙන් අයින් කරපුහම මොනවද අයින් වෙන්නේ? පඨවි ධාතුවෙන් සහ ආප ධාතුවෙන් තේජෝ ධාතුවෙන් මගේ මනස ඉවත් වෙනවා. එහෙනම් කයට බැඳිලා තියෙනේ එක දෙයයි තව තියෙන්නේ ආප වායෝ ධාතුව වාය ධාතුව මම බැඳිලා ඉන්නවා. බැඳෙනවා කියන්නේ මේකෙන් නිදහස් වෙන්න ඕනේ හින්දා. එහෙනම් මම ඒ සඳහා වායුමය ස්වභාවය මට නිදහස් යන්නේ ඒ වායු ස්වභාවයටයි හිත තියන්නේ. අලෝභයි, අද්දේශයි අමෝහයි, අලෝභයි, අද්වේශයි අමෝහයි, අලෝභයි අේශයි අමෝහයි. මෙනෙහි කරනවා. මෙනෙහි කරන
'그렇다면 내가 lobha, dosa, moha를 치우면, 그와 얽힌 것을 치우면 무엇이 떨어져 나가는가? paṭhavī dhātu와 āpo dhātu와 tejo dhātu에서 내 마음이 떠난다. 그러면 몸에 묶여 있는 것은 하나뿐이다. 남은 vāyo dhātu에 나는 묶여 있다. 묶여 있다는 것은 여기서도 자유로워져야 하기 때문이다. 그렇다면 나는 그것을 위해 바람 같은 성질, 나를 자유롭게 하는 그 바람의 성질에 마음을 둔다.' 'alobha, adosa, amoha, alobha, adosa, amoha, alobha, adosa, amoha' 하고 마음에 새깁니다(manasikāra).
අේශයි අමෝහයි. මෙනෙහි කරනවා. මෙනෙහි කරන එක මොකද කරන්නේ? වායුවෝ අරමුණු කරලා වායුවේ සැහැල්ලු බවට හිත තියාගෙන නායහයෙන් එහාට යන මෙහාට යන වායු දිහා බලා ඉන්නේ.
마음에 새기는 것은 무엇을 하는 것입니까? 바람을 대상으로 삼아 바람의 가벼움에 마음을 두고, 코로 이리저리 오가는 바람을 바라보고 있는 것입니다.
බලාගෙන මොකද කරන්නේ? අලෝභයි, අද්වේශයි, අමෝහයි. අලෝභයි, අද්වේශයි අමෝ වචනයෙන් කියන්නේ නෑ. හිතෙන් ඔය සිතුවිල කියපු වතාවක් කියලා සැහැල්ලුව නිදහස් වෙලා සැහැල්ලුවට හිත තියලා සැහැල්ලු වාතය ස්වභාව වේවා. වාතය හා සමාන සැහැල්ලුවට පත් වේවා කියලා ආශ්වාස ප්රශ්වාස කර ඉන්න පටන් ගන්නවා.
바라보며 무엇을 합니까? 'alobha, adosa, amoha. alobha, adosa, amoha.' 말로 하는 것이 아닙니다. 마음으로 그 생각을 한 번 떠올리고, 자유로워져 가벼움에 마음을 두고, '가벼운 바람의 성질이 되기를, 바람과 같은 가벼움에 이르기를' 하며 들숨 날숨을 하기 시작합니다.
නාහේ අගවත් උරු තොලේවත් හිත තියන්නේ නැහැ. තැනින් තැන තිබුවොත් ස්පර්ශ කරන ද්රව්ය එවත් වස්ත්වා වුනාම පඨවි ධාතුව ස්පර්ශ කරෙන්න ගමන් පඨවි ධාතුවෙන් මිදෙන්න බැරි බව දැනගෙන නාහේ අගහරේ තොර පොට හුස්ම වදින තැන හිත තියන්න යන්නේ නැ.
코끝에도 윗입술에도 마음을 두지 않습니다. 여기저기 두면 닿는 물질이 대상이 되어, paṭhavī dhātu에 닿는 순간 paṭhavī dhātu에서 벗어날 수 없음을 알기에, 코끝이나 입술 끝, 숨이 닿는 곳에 마음을 두러 가지 않습니다.
වායුව පමණක් වායුවට හිත තියාගෙනින් උඩට පහතන්න වායු සංසරණය කරන්නා වූ වායු ස්වභාවය ඉදර ගන්න
오직 바람에, 바람에 마음을 두고, 위아래로 도는 바람의 성질을 잡습니다.
අන්න අරගෙන ආශ්වාස ප්රශ්වාද කරමින් නිදහස්භාවයට හිත තියලා ඉන්නකොට බලා ඉින්දැද්දී තේරෙන්න පටන් ගනීඩ වෙලා කැනකොට විශාල නිදහසක් ඇවිදිලා කයේ බර නැති වෙලා ගිහිල්ලා මුළු කය හුලක් පොදක් වාගේ වෙලා පුරුම් පොදක් වාගේ සෑල්ලු වෙලා ගිහිල්ලා ආසනයක හිටියා නම් ආසනය දැෙහෙන්නේ නැතුව ගිහිල්ලා විශාල නිදහස් බර මරණ සත්වයට පත්වෙලා හිතයි වායෝ කයයි නිදහස් වුණා පෙනෙයි.
그렇게 잡아 들숨 날숨을 하며 자유로움에 마음을 두고 있노라면, 바라보는 사이 알게 되기 시작합니다. 얼마 지나면 큰 자유가 와서, 몸의 무게가 사라지고, 온몸이 바람 한 줌처럼, 솜뭉치처럼 가벼워져, 자리에 앉아 있었다면 자리도 느껴지지 않게 되고, 무게 없는 큰 자유의 상태에 이르러 마음과 바람의 몸이 자유로워진 것이 보입니다.
වායුමය කයකින් ඒ සමඟ බැඳුන මනසකින් යුත්ත මමෙක් මම හැටියට පෙනෙන්නේ ඔච්චරයි.
바람으로 된 몸과 그것에 묶인 마음을 지닌 '나', 나라고 보이는 것은 그것뿐입니다.
මෙන්න මෙතන්ට එනකොට විශාල චිත්ත ප්රහාදයක් නැගිලා.
여기에 이르면 큰 citta pasāda가 일어납니다.
අර මුහුණ ඉදිරියේ ගත්ත අර එහා මෙහාගේ ගිය සංසාරණය වෙච්ච වායුමේ ස්වභාවය සමහර කෙනට ආලෝක වෙන්න පටන් ගන්නවා. මූහුණට හඳේලිය වැටනා වගේ ආලෝක වෙලා ඇවිදින්නා. වායුමය මූණක්, වායුමය කයක් ඇතිවෙනවා.
얼굴 앞에서 잡았던, 이리저리 오가며 돌던 그 바람의 성질이 어떤 이에게는 빛이 되기 시작합니다. 얼굴에 달빛이 비치듯 밝아져 갑니다. 바람으로 된 얼굴, 바람으로 된 몸이 생깁니다.
මෝහනට හඳේලිය පෑව්වා වාගේ විශාල පැහැපත් බවක් ඇතිවෙලා බොහෝම නිච්චල චාවයකින් කය බර බිංදුවක්වත් නැතුව ගිහිල්ලා නිච්චල වායුමය කායික තත්ත්වයක එක්තරා මානසික මට්ටමකට වැටිලා පත් වෙලා නවතිනවා.
얼굴에 달빛을 비춘 듯 큰 맑음이 생기고, 아주 고요한 상태로 몸의 무게가 한 점도 없어져, 고요한 바람의 몸 상태로 어떤 마음의 자리에 이르러 머뭅니다.
මෙන්න මෙතන්ට දාවට පස්සේ කියනවා වායෝ කසිනය මුල් කරෙන්න ප්රථම ධ්යානයට ආවා.
여기에 이르면, vāyo kasiṇa를 바탕으로 첫째 dhyāna에 왔다고 합니다.
දැන් මේකත් ආනාපානයක් ඒක ඒගෙත් ආනාපානය තියෙනවා. හුස්ම ගැනීම, හැරීමේ ආනාපාන නෙමෙයි ලෝකේ තියෙන්නේ.
이것도 ānāpāna입니다. 여기에도 ānāpāna가 있습니다. 세상에 있는 것은 숨을 들이쉬고 내쉬는 ānāpāna만이 아닙니다.
රාග, ද්වේශ, මෝහ, සාකත, පාප පැත, පස්වාස කරමින් අලෝභ, අද්වේශ, අමෝහ සහිත කුසල පැත්තට හේතු වෙන දේ ආශවාස කළා. ඔය ආශවාස පච්චාසයයි ඔතන සිද්ධ වුවේ.
rāga, dosa, moha 같은 악한 쪽을 내쉬며, alobha, adosa, amoha를 갖춘 kusala 쪽에 원인이 되는 것을 들이쉬었습니다. 그 들숨 날숨이 거기서 일어난 것입니다.
වායුවත් අපි දැක්කා වායුවෙන් තමයි මුල පටන් ගත්තේ. නිදහස කරා යන්න. අන්න වායෝ
바람도 우리는 보았습니다. 바람으로 처음 시작했습니다, 자유로 가려고.
පටන් ගත්තේ. නිදහස කරා යන්න. අන්න වායෝ කසිනය මුල් කරගෙන වැඩුව අයට මේක පහනාවක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔන්න ඔතෙන්ට ආවහම පළවෙනි අවස්ථාව ඔතන්ට එනවා.
여기에 오면 첫 단계가 여기에 옵니다.
මෙතෙන්ට ආවට පස්සේ ඔතන පටන් ගෙන හුස්ම ගත්තද නැද්ද කියලා දැනෙන්නේ නැත.
여기에 온 뒤로는 숨을 쉬었는지 안 쉬었는지 느껴지지 않습니다.
හුස්ම ඇඟේ වැටෙනවා තමන්ට දැෙන්නේ නෑ. තමන්ට දැනෙන්නේ වායුමය කයක්. ඉන්න ඉරියව්ව දැනෙනවා වායුමයි.
숨이 몸에 닿아도 자신은 느끼지 못합니다. 자신에게 느껴지는 것은 바람으로 된 몸입니다. 앉아 있는 자세도 바람으로 느껴집니다.
[උගුර කෑරීම] මුහුණ ආලෝකයි. මෙන්න මෙතෙන්ට පත් වෙනවා. මෙතනින් එහාට හුලන් වැටෙනවද නැද්ද කියලා එයා දන්නේ නැහ. ගැඹුරට වැදුනොත් එහෙම ප්රණීතන්දම වැදුනොත් එහෙම කොහොමත් දැයෙන්නේ නැ. බාහිර ලෝකයත් එක්ක සම්බන්ධය මුකුත් නැතුවෙලා යනවා. ඔතන්දි
[헛기침] 얼굴은 빛납니다. 여기에 이릅니다. 여기서 더 가면 바람이 닿는지 안 닿는지 그는 모릅니다. 깊이 들어가면, 아주 뛰어나게 들어가면 어쨌든 느껴지지 않습니다. 바깥 세상과의 관계가 아무것도 없어져 갑니다. 거기서는.
ඔතන්ට ආවට පස්සේ ඒකෙන් තේරෙන්න පටන් ගන්නවා. මේ මෝහේ ආලෝකය හරිම ශාන්තයි ප්රණීතයි.
거기에 온 뒤로 그것으로 알게 되기 시작합니다. 이 얼굴의 빛이 아주 고요하고 뛰어나다는 것을.
අර වායුමය කය ඊට වඩා රලුවේ.
그 바람의 몸은 그보다 거칩니다.
වායුමය කයට හිත බැඳිලා තියෙන්නේ මොකක් නිසාද? අලෝභය අද්වේශය, අමෝහය තියෙන මේ ලෝකයේ නිදහස් බවින් ජීවත් වීම ශාන්තයි ප්රණිතයි කිසි තිබිච්ච හිත නිසා.
바람의 몸에 마음이 묶여 있는 것은 무엇 때문인가? alobha, adosa, amoha가 있는 이 세상에서 자유롭게 사는 것이 고요하고 뛰어나다고 여긴 마음 때문입니다.
හැබැයි ඒත් ජීවත් වෙන්නේ ලෝකය ඇතුලෙන්නේ. මේ ලෝකයෙන් ඈත් වෙච්ච තරමට ලෝකය හා සම්බන්ධයෙන් ඈත් වෙච්ච සරමට කොච්චර නිදහ මෙන්න මේ හිත ඇති වෙනවතන්න.
그러나 그래도 세상 안에서 삽니다. '이 세상에서 멀어질수록, 세상과의 관계에서 멀어질수록 얼마나 자유로울까.' 이런 마음이 일어납니다.
ඒ ඇතිවීමේ ගුණය නිසා ආලෝකය පේන්න පටන් ගන්නවා. ආලෝකය ඊට වඩා ශාන්තෝ ප්රණිතව පේන්න පටන් ගන්නවා. වායුවේ ආදීනව දකිමින් ආලෝකය ආනිසංස දකිනකොට මේ මණේ මුහුණට වැටන මේ ආලෝක ස්වභාවය පැහැපත් ස්වභාවය මුළු ශරීරයම තිබුණ නම් ඒකෙන්ම හැදිලා තිබුනම් කොච්චර ලස්සන කොච්චර ශාන්ත ප්රෙදි ඔන්න ඔය හැඟීම මතු වෙනවා. ඔය හැඟීම මතු වෙනවා මොකද දෙන්නේ? වායුමේ තිබි වෙච්ච කය සනිකර මූහනේ තිබුන හඳේලිය වැනි ආලෝකයෙන් යුත්තෙන් මුළු කයක් බවට පත් වෙලා ආලෝ හඳේලියෙන් හැදුන කයක් හා සමානව දැනෙන්න පටන් ගාන්නා. මෙන්න මෙතන්ට එනකොට
그것이 일어나는 덕분에 빛이 보이기 시작합니다. 빛이 그보다 더 고요하고 뛰어나게 보이기 시작합니다. 바람의 위험을 보고 빛의 이로움(ānisaṃsa)을 볼 때, '이 얼굴에 비치는 이 빛의 성질, 맑은 성질이 온몸에 있었다면, 그것으로만 이루어져 있었다면 얼마나 아름답고 얼마나 고요하고 뛰어날까' 하는 느낌이 올라옵니다. 그 느낌이 올라오면 무엇을 줍니까? 바람으로 되어 있던 몸이 온통 얼굴에 있던 달빛 같은 빛을 지닌 온몸이 되어, 빛, 달빛으로 이루어진 몸처럼 느껴지기 시작합니다. 여기에 이르면
ආය අරමුණක් හිතන්න සිතුවිලි හිතන්න මොනවද අවශ්ය නැහ මේ කෙලිම ශුද්ධ දැහැකින් යන හැට ශුද්ධ භාවය කරා.
다시 대상을 생각하거나 생각을 일으킬 필요가 없습니다. 이 아주 맑은 dhyāna로 맑음을 향해 갑니다.
මෙන්න මෙතන්ට පත් වුනහම දැන් දැනෙනවා මේ ශරීරය ආලෝකයෙන් හටගත්ත ශරීරය. මම කියා තියෙන්නේ ආලෝක කයක්.
여기에 이르면 이제 느껴집니다. '이 몸은 빛으로 생긴 몸이다. 나라는 것은 빛의 몸이다.'
කයි ස්වභාවය පේනවා. මෙන්න මෙතෙන්ට ආපුම කියනවා දිතියි අධ්යාන තලට ආවා. ඕකේ ඉන්න පුළුවන්.
몸의 성질이 보입니다. 여기에 오면 둘째 dhyāna의 단계에 왔다고 합니다. 거기에 머물 수 있습니다.
අන්න ගණනගෙන යන හැටි. දැන් ගණවෙනින් අපි දන්නවා මේ ඉන්නේ දෙකේ. දැන් අනුපූරව තුනට යන්න ඕනේ.
자, 이렇게 세어 가는 법입니다. 이제 셈으로 우리는 압니다, 지금 둘째에 있다는 것을. 이제 차례대로 셋째로 가야 합니다.
අන්න ඒකෙට දැනෙන්නේ කොහොමද? මෙන්න මෙතන්ට ආවට පස්සේ පේනවා මේ ආලෝකය කොච්චර ශාන්තද ප්රණීතද මේ ආලෝකයෙන් පූර්ණ වුණා නම් ඒ ආලෝකය තුළ හිටියාන කොච්චර සාන්ද
그때는 어떻게 느껴집니까? 여기에 온 뒤 이 빛이 얼마나 고요하고 뛰어난지 보입니다. '이 빛으로 가득 찼다면, 그 빛 안에 있었다면 얼마나 고요할까.'
මෙන්න මේ අදහත එනකොට අර මුළු කය වටා තිබි වෙච්ච ආලෝකය ප්රබල වෙලා හිටන් කයෙන් විනිවිද ගිහිල්ලා තනිකර ආලෝක කයක් බවට පත්වෙනවා. ආලෝකයෙන් වට කරගත්ත එක්තරම් ආකර්ෂණ වලක් ඇතුලේ ඉන්නවා වගේ දැනෙනවා.
이 생각이 들면, 온몸을 둘러싸던 빛이 세차져 몸을 꿰뚫고 들어가 온전히 빛의 몸이 됩니다. 빛으로 둘러싸인 어떤 끌어당기는 테두리 안에 있는 듯 느껴집니다.
දැන් ඉන්නේ කාඹරයකද? ඇඳකද පුටුවකද ඒවා එකක්වත් නැ. ඇඟේ වරක් මුකුත් ඇත්තේනේ. ඇඟ ආලෝක කයක්. මෙන්න මෙතන්ට පත් වෙලා හිතන් ආලෝකම මේ බවට පත් වෙන්නවා. දැන් හඳේදිය ඉක්මවාගේ දීප්තිමත් ආලෝකයක් බවට පත් වෙනවා. මෙන්න මෙතෙන්ට එවට.
이제 방에 있는가? 침대인가, 의자인가? 그런 것은 하나도 없습니다. 몸의 무게도 아무것도 없습니다. 몸은 빛의 몸입니다. 여기에 이르러서는 빛 그 자체가 됩니다. 이제 달빛을 넘어서 눈부신 빛이 됩니다. 여기에 오면,
එයාට පේන්න පටන් ගන්නවා තව දෙයක්. මේ ආලෝකමේ අතමය ආලෝකමේ හිත අඟ පසඟව ආලෝකයෙන් හැදිලා තියෙනවා පේනවා.
그에게 또 한 가지가 보이기 시작합니다. 이 빛의 손발, 빛의 몸의 팔다리가 빛으로 이루어져 있는 것이 보입니다.
අන්න එතෙන්දි එයාට වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා. මොනවාටද මේ ආලෝකය අතපය වශයෙන් කියා ඉන්නේ.
거기서 그에게 알아차려지기 시작합니다. '무엇 때문에 이 빛이 손발로 있는가.
මේවා මේ ඉස්සෙල්ලා වැඩක කරගන්න ලැහැති වෙච්ච මූල ආරම්භයක්නේ. මෙහෙම තමයි කයෙන් ඉපදින්නේ.
이것들은 앞서 일을 하려고 마련된 근본 시작이 아닌가. 이렇게 몸으로 태어난다.
ලෝකයක සැරිසර ලෝකය අල්ලගන්න ලෝකේ බලන්න අහන්න ලෝකය බදාගෙන ලෝකේ භුක්ති විඳින්න මනසෙන් ගොන්න නගාගත්ත කෑ කෑලි ටික නේද මේ ඒක නෙමෙයි කය කියන්නේ ඒක නෙමෙයි ඇස්කන්දිව නාස්තියන්න මොනවා කරන්නද ඔය පස්සේ යනවද ඔය ලෝකේ හැටි දැනගෙනයි මම මේ නිදහස් වෙන්න යන්නේ. අන්න හිතට එනවා අදහසක්.
세상을 떠돌고, 세상을 붙잡고, 세상을 보고 듣고, 세상을 껴안고 세상을 누리려고 마음으로 쌓아 올린 조각들이 아닌가, 이것은. 몸이라는 것은 그것이 아니다. 눈, 귀, 혀, 코로 무엇을 하겠다고 그 뒤를 쫓아가나. 그 세상의 모습을 알고서 나는 자유로워지려 가는 것이다.' 자, 마음에 생각이 하나 옵니다.
මේ ඇස කන නාසය දිව කය ආදී වන්නා මේ ඉන්දුරුවන්ගේ ස්වභාවය අත්හැරිලා නිදහස් ආලෝකයට පත් වුනානම් කොච්චර ශාන්ත ප්රණිතද ඔන්න ඒ අදහස ඊළඟට එනවා. ඒ අදහස එනකොටම තනිකර ආලෝකයට ඉඩ හිටිනවා. අඟ පසං එකක්වත් වටේ නැහැ. එකම එළි කඳයි.
'이 눈, 귀, 코, 혀, 몸 같은 indriya의 성질을 놓아 버리고 자유로운 빛이 된다면 얼마나 고요하고 뛰어날까.' 그 생각이 다음에 옵니다. 그 생각이 오자마자 온전히 빛에 자리를 내줍니다. 둘레에 팔다리가 하나도 없습니다. 하나의 빛 덩어리뿐입니다.
දැන් තමන්ට පේනවා තමන් ඉන්න බව දැනෙනවා. තමන් කියන්නේ අඟ පසඟ සහිත තමෙක් නෙවෙයි දැනී. තමා හැටියට පේන්නේ එකම ආලෝක කඳක්.
이제 자신이 보입니다. 자신이 있다는 것이 느껴집니다. 그러나 자신이라는 것이 팔다리를 지닌 자신으로 느껴지지 않습니다. 자신으로 보이는 것은 하나의 빛 덩어리입니다.
ඒ ආලෝකඩේ හිතලා බැලුවත් ඔලුවක් නෑ. අතපයක් නෑ. ඇදකුදක් නෑ. චලනයක් නෑ. අති නිශ්චලව විශාල ආකාශයකම ඇදේ තියෙනවා වාදුව සුදු පාට ඔහු හෝ ආලෝක පාට එක එක ආකාරය පේනවා. සමහර අයට සූර්යා පැව්වා වාගේ එක එක්කෙනාගේ ප්රඥා ගති ලක්ෂණ හැටියට සමහර අයට සුදු කුළුනත් තිබ්බා වාගේ. බර නෑ බරක් නෙමෙයි පෙන්නන්නේ ආකාරය විතරක්.
그 빛 덩어리를 생각해 보아도 머리가 없습니다. 손발이 없습니다. 굽은 데가 없습니다. 움직임이 없습니다. 아주 고요하게, 넓은 허공(ākāsa) 한가운데 있는 듯합니다. 흰빛이나 빛의 빛깔로, 저마다 다른 모습으로 보입니다. 저마다의 paññā 성질에 따라, 어떤 이에게는 해가 빛나듯, 어떤 이에게는 흰 기둥을 세워 둔 듯합니다. 무게는 없습니다. 무게가 아니라 모습만 보이는 것입니다.
මෙන්න මේ ආකාරයෙන් පේිල්ලා හිතන් හිටගෙන හිටපු ඉරියව් මොනවද එක ඉරියව්ක නෑ දැන් බලපුවහම හරි කෙලින් තියෙන කුරුණක්වා නැ ඉඳක් වගේ ටියුබ්ලයිට් එකක් දිග අතර තිබ්බා වාගේ ටූබලයිට් එකක්නේ ඔය ගාන එකක් නෙමෙයි. මිනිහෙක්ගේ මහතට තියෙන ටුබ්බලයිට් එකක් තිබ්බ වා පනිය නිශ්චලයි.
이런 식으로 보이며, 서 있던 자세가 무엇인지, 어떤 자세도 없습니다. 이제 보면 아주 곧게 선 기둥처럼, 막대처럼, 형광등을 길게 세워 둔 것 같습니다. 보통 형광등만 한 것이 아니라 사람 굵기만 한 형광등을 세워 둔 것 같습니다. 아주 고요합니다.
කිසිම බලක් පතලයක් ඇඟට දැනීමක් දාහයක් නෑහ. මෙන්න මෙහෙම තත්ත්වයකට ඇදිලා නවතිනවා.
어떤 힘이나 떨림도, 몸의 느낌도, 열도 없습니다. 이런 상태로 끌려 들어가 멈춥니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ලකුණු වණුව පෙන්නලා තියෙනවා. ඔය තත්ත්වයට චතුරයාන.
부처님께서 설하신 표지를 보여 두셨습니다. 그 상태가 넷째 dhyāna입니다.
ඔන්න ඔතන හොඳට හිතන්න පුළුවන්. කිසීම චලනයක් කම්පනයක් නැහ. ශරීරයක් කියන එක තිබුණාද නැතික ඉස්සර තිබුණා ඉස්සෙල්ලා තිබුණා කියලා මතකයි. දැන් එහෙම එකක් නෑහ කියලා හිතලා බැලුවත් එන්නේ.
거기서는 잘 생각할 수 있습니다. 어떤 움직임도 떨림도 없습니다. 몸이라는 것이 있었는지 — 예전에 있었다, 앞서 있었다고 기억납니다. 이제는 그런 것이 없다고, 생각해 보아도 그렇게 떠오릅니다.
හිතලා බැලුවත් තාම මතක් වෙන්නේ නැහ ශරීරය අරමුණු වෙන්න. මේ ශරීරයේ බරද කියලා ඇලුවොත් එහෙම එකක් ඉස්සර තිබුණා. ඉස්සෙල්ලා තිබුණා. දැන් එහෙම එකක් නෑ.
생각해 보아도 몸이 대상이 되도록 떠오르지 않습니다. 이 몸의 무게는, 하고 찾아보면, 그런 것이 예전에 있었다, 앞서 있었다, 이제는 그런 것이 없다.
දැන් මුලදී ඕක නොකියා හිටියොත් එහෙම දන්න නැහ නම් එකපාර යන්න බැහැ ඔතන් දාගන්තුක අදහස් නිසා මට මොකක්ද මේ වෙන්න න්නේ කියලා
처음에 이것을 일러 주지 않아 모른다면 단번에 갈 수 없습니다. 거기서 낯선 생각들 때문에 '나에게 무슨 일이 일어나려는 거지' 하며
විධහට ආප වැස්ස ඇරලා අහුවෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කල්තියා දැනගෙන හිටියොත් එහෙම සැරේ දෙක අත්දැකීම ලබනකොට මේ අහවල් දැහැෙන ස්වභාවය තමයි කියලා මැරෙනවත් නෙමෙයි. අත්ඇරලා යනවත් නෙමෙයි. ඒ නැති වෙලාව හන කය නැති වෙලා නැහැ. මේක බය නැතුව යන්න පුළුවන් කියලා මනස ඇඩ ගැහිලා ඒකට හරි ගිහිල්ලා එනවා. හාමුදුර බයක් ඇති වෙන
미리 알고 있다면, 두세 번 경험할 때 '이것이 그 dhyāna의 성질이구나. 죽는 것도 아니고 놓아 버리고 가는 것도 아니다. 몸이 없어진 것도 아니다. 두려움 없이 갈 수 있다' 하고 마음이 다잡혀 거기로 곧장 갔다 옵니다.
එනවා. හාමුදුර බයක් ඇති වෙන ඒ මුලදී බයක් ඇති වෙනවා. එයා අත්දැකීම් නැති නිසා එක පැත්තක්.
'스님, 두려움이 생깁니다.' 처음에는 두려움이 생깁니다. 한편으로는 그가 경험이 없기 때문입니다.
ගුරු උපදේශයක් අනුව ලැබිලා තිබුර නම් එයා දන්නවා මේ අහපල තත්ත්වය මේ කියන්නේ. ඒක බය වෙන්න තැනක් නෙමෙයි. හිත සතුටු වෙනවා. සතුටු වෙච්ච ගාහම ටක්්ගාලයක පිහිටනවා.
스승의 가르침으로 받아 두었다면 그는 압니다. '이것이 말로 듣던 그 상태다. 이것은 두려워할 곳이 아니다.' 마음이 기뻐집니다. 기뻐지는 순간 단번에 자리 잡습니다.
හැරස්ලා බලන්න ඇස්රලා බලන්න හිතෙන්නේ ඒකයි. ඒකනේ ගුරු උපදෙ නැතුව යන්න බැහැ මොකද වෙන්නේ මොකක්ද කියලා දන්නෙන්න න මැරෙන්න එනවත් දන්නෙත් නැහැ විසි වෙන්න එනවත් දන්නේ නැහැ මොකක් වනවත් දන්නේ නැහැ ආය ආපහු වෙන්න පුළුවන් දන්නෙන්නේ නැහැ. මෙහෙන්ම මැරෙ දන්නෙන්න නැහැ. මහෙම අදහස් වෙනවා. ඒ යථාර්ථය අහලා තිබුණා නම් ගුරු උපදෙස්ට දැනගෙන තිබුණනේ. නෑ නෑ මේ තත්ත්වයට යන හැටි මේ කියාදුනේ එහෙම නෙමෙයි යන්නේ කියම අර මානසිකත්වය වික්ෂිප්ත වෙන්නේ නැහැ. මෙන්න එහෙම මෙතෙන්ට යනකයි යන්න පුරුදු වෙන්න ප්රගුණ කරගන්න පුළුවන් ඔය භාවනාවෙන් ඉස්සෙල්ලා.
눈을 떠 보고 싶어지는 것이 그 때문입니다. 그래서 스승의 가르침 없이는 갈 수 없습니다. 무슨 일이 일어나는지 모르니, 죽으러 가는 것인지도 모르고, 내던져지는 것인지도 모르고, 무엇이 되는지도 모르고, 다시 돌아올 수 있는지도 모르고, 여기서 그냥 죽는지도 모릅니다. 이런 생각이 듭니다. 그 실상을 들어 두었다면, 스승의 가르침으로 알아 두었다면, '아니, 아니, 이 상태로 가는 법을 이렇게 일러 주었다, 그렇게 가는 것이 아니다' 하여 그 마음이 흐트러지지 않습니다. 이렇게 여기까지 가기를 먼저 그 bhāvanā로 익히고 다질 수 있습니다.
ඕක ඔතනින් නවතිකින්නේ නැහ. ඔතනින් ගිහිල්ලා අරූප සමාපත්තිය හතරට ගිහිල්ලා නිරෝධ සමාපත්තියට සමවදන්න පුළුවන් වෙ නව අනුපූරණ සමාපත්තියටම ඔය කමෙ යන්න පුළුවන්.
그것은 거기서 멈추지 않습니다. 거기서 나아가 네 arūpa samāpatti로 가서 nirodha samāpatti에 들 수 있습니다. 아홉 차례의 samāpatti(anupubba samāpatti)까지 그 방식으로 갈 수 있습니다.
දුරට තේරුම් අරගන්න ගියොත් පැරලෙන හින්දාව විඤහර හිතන්න අවශ්යේ නැහැ. ඕක ඔය අත්දැකීම් සහිත හරි යන මාර්ගයක්මයි. ඒ නිසා ඔන්න ඔය ක්රමයටත් චතුරත්තයට ගිහිල්ලා ඉතුරුටියට යන්න ක්රම තියෙනවා තව ඉදිරියට ඔන්න ඔය ටික ප්රගුණ කරගන්න ඔය කරපු භාවනාව ප්රගුණ වෙච්ච අය ඉන්නවා නම් ඔය වාතය මුල් කරෙන ඔය ක්රමය අදාත තේරුණවා නම් ඔට අනුකූලව යන්න බලන්න ලබන්න බැරි වෙච්ච ප්රතිඵල ලබාගත්ත හැකි ඔය ක්රමයට ගියේ. හැබැයි තොල් පොටේ හරි නාහිය අක හරි හුස්මතියාන කොච්චර මැන මැන හිටියත් ගණන් කර කරගෙන හිටියත් එතනම මිසක් එතනින්ම යන්න ඇඩ බැ.
멀리까지 이해하려 하면 헷갈리니 지나치게 생각할 필요는 없습니다. 그것은 경험이 따르는 바른 길입니다. 그래서 그 방식으로도 넷째 dhyāna로 가서 나머지로 나아갈 방법이 있습니다. 더 나아가려면 먼저 그것을 익히십시오. 그 bhāvanā를 익힌 이들이 있다면, 바람을 바탕으로 하는 그 방식을 오늘 이해했다면 그에 맞게 가 보십시오. 얻지 못하던 결과를 얻을 수 있는 것이 그 방식으로 가는 것입니다. 그러나 입술 끝이나 코끝에 숨을 두고 아무리 재고 또 재고, 세고 또 세어도 그 자리에 머물 뿐 거기서 나아갈 틈이 없습니다.
ඔය ක්රමය දැනගෙන භාවනා අනුගමනය කරන්න. ඔතන්ට යනකන් ගියහැ ඔතන හැබැයි තෙ නෙමෙයි. ඔතෙන්ට ගිය කෙනා ප්රභාසවරත්වය ආලෝකය නිවනයි කියලා හටා ඔතනට රැවටෙනවා නිවන කියලා. මම නිවනට පත්වුණා. ඒක හරි ආලෝකයි කියටම් පත් වෙනවා. ඕක තමයි ප්රභාසවර චිත්තය. ප්රභාසවර චිත්තයට පත් වුනාම ඔය ආලෝක ස්වභාවයෙන් දැනෙන්නේ ප්රභාසර බවට පත්වෙලා. ප්රභාසර වුණා කියන්නේ අරිහත්වයට පත් වුනා එහෙම නෙමෙයි.
그 방식을 알고 bhāvanā를 따르십시오. 거기까지 가더라도 그것이 끝은 아닙니다. 거기 간 사람은 pabhassara, 곧 빛을 nibbāna라고 여겨 거기에 속습니다, nibbāna라고. '나는 nibbāna에 이르렀다, 그것이 바로 빛이다' 하고 여깁니다. 그것이 pabhassara citta입니다. pabhassara citta에 이르면 그 빛의 성질로 빛나게 된 것으로 느껴집니다. 빛나게 되었다는 것이 arahatta에 이른 것은 아닙니다.
අවශ්ය කරන මූල පසුතලය හදාගත්තා. මෙන්න මේ පසුතලය ඉඳලා තව ප්රගුණ කරගන්න හරියක් තියෙනවා.
필요한 근본 바탕을 마련한 것입니다. 이 바탕에서 더 익혀야 할 몫이 있습니다.
දහම් අහපු දහම් හොඳට තේරුම් ගන්න පුළුවන්. බොහොම හොඳට පැහැදිලිව වැටහෙනවා නිදහස්ව හිටෙනවා. ඔතන ප්රගුණ කරෙන්නේ ඊට පස්සේ තව එහාට යන්න තියෙනවා ඉස්සෙල්ලා අහගත්ත ධර්මය තුළින් හේතුඵල දකිනවා. අරූප දැහැලට යනකොට හේතුඵල දැකලා යන්නේ. ලෝකේ අනික් අය යන ක්රමයට නෙමෙයි. ඒවා විග්රහ කරන්න ගියොත් මුලක් දුරට තේරුම් ගන්න බැරි වෙන්න පුළුවන්. ඒ නිසා ඉස්සෙල්ලාම ඔය ටික කරගන්න ඔය භාවනාවෙන් ඔතෙන්න එකන් ගියහ.
dharma를 들은 이는 dharma를 잘 이해할 수 있습니다. 아주 또렷하게 알게 되고 자유롭게 있게 됩니다. 거기서 익힌 뒤 더 나아가야 하는데, 먼저 들어 둔 dharma를 통해 원인과 결과를 봅니다. arūpa dhyāna로 갈 때는 원인과 결과를 보고 갑니다. 세상의 다른 이들이 가는 방식이 아닙니다. 그것을 풀이하려 하면 처음부터 멀리까지 이해하기 어려울 수 있습니다. 그러니 먼저 그것을 하십시오. 그 bhāvanā로 거기까지 가십시오.
ඉතින් ඔහොම තේරුම් ගත්තොත් අද දවසට බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මයන් ඔව යන්න පුළුවන්. මම දේශනා කරපු දහම ඔ පෙන්නපු ධ්යාන ක්රමය බුදුපියාණන් වහන්සේ උපමාව වශයෙන් ඔය විදිහටම පෙන්නලා තියෙනවා.
그렇게 이해하면 오늘 부처님께서 설하신 dharma대로 갈 수 있습니다. 내가 설한 dharma, 보인 dhyāna 방식을 부처님께서 비유로 바로 그렇게 보여 두셨습니다.
නමුත් අද සමහර නානා ප්රකාරකමෙන් ප්රථම ධ්යානයේ ද්ිය ධ්යානයේ පෙන්නනවා. සමහර ප්රථම ධ්යානය නාහෙ ළඟ දිතිය ධ්යානය මේ ඇස් මට්ටමේ තෘතිය ධ්යානය නරල චතුරිත ධ්යානය විස්මෝදුනේ කියලා මෙහෙම තම ක්රමයක් පෙන්නනවා.
그러나 오늘날 어떤 이들은 여러 가지로 첫째 dhyāna, 둘째 dhyāna를 보여 줍니다. 어떤 이는 첫째 dhyāna는 코 곁, 둘째 dhyāna는 눈높이, 셋째 dhyāna는 이마, 넷째 dhyāna는 정수리라는 식으로 저마다 방식을 보여 줍니다.
හැබැයි ඒකෙන් චතුරත් ධ්යානයේ හිස් මුදින එක ලැබුවා කිව්ව කට්ටිය වැලුව. අර බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ප්රථම ධ්යානයෙන් කාවෙන් කලාවක්වත් ඒක වටින්නේ නෑ.
그러나 그것으로 넷째 dhyāna, 정수리를 얻었다고 한 이들을 보았는데, 부처님께서 설하신 첫째 dhyāna의 한 조각만큼도 그것은 값어치가 없습니다.
ඉතින් කාගේ බකින් ගත්ත චතුත්ත ධ්යානයක්ද කියලා මම දන්නේ නැහ බුදුපියාණන් වහන්සේගේ දේශනාට ගැලපෙන්නේ.
그러니 누구의 책에서 가져온 넷째 dhyāna인지, 부처님의 가르침에 맞는 것인지 나는 모르겠습니다.
මේ බුදුපියාණන් වහන්සේ උපමා සහිත ධ්යාන හතර විග්රහ කරලා තියෙනවා. එකෙන් එකට යනකොට පේන හැටි දැයෙන හැටි.
부처님께서는 비유를 들어 네 dhyāna를 풀어 두셨습니다. 하나에서 다음으로 갈 때 보이는 모습, 느껴지는 모습을.
හාදනේ ඒ බයක් ඇති වෙන්නේ නැත් ආය ආයෙ මේ ඇත්ත ලෝකේ දකින්න ඇත්ත හරි කෙන ඒ කියන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඇත්ත වශයෙන්ම දැන් මෙහෙම හිතමුකෝ අපිට හුරුකමක් නැහැ අත්හැරපු පැත්තට ගිහිල්ලා. අපි අල්ලගත්ත පැත්තේ පරීක්ෂණ කරපු අල්ලගත්ත පැත්තේ මානසිකත්වයක් අපිට තියෙන්නේ. අපි මේ කය පවත්වගෙන ජීවිතය පවත්වන්න ආධාර කරගෙන තියෙන්නේ මේ පැවැත්මට අයිති දේවල්. ඉතින් පැවැත්මට අයිති වන්න ඇහැ, කන, දිව, නාසය, ශරීරය කියන ටික එල්ලිලා. රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ කියන ඒවා ස්පර්ශ කරන්න ඒවට එල්බ කෙනෙක්. අපේ ජීවිතය තැන්පත් කරෙන තියෙන්නේ මේ ලෝකේ මේ මේ ගනී බණ ලෝකයට අල්ලගෙන. දැන් මේ ලෝකයට අල්ලගත්ත පුහුණු පුරුත් දයි අපිට දැන් තියෙන්නේ. අනිවා මතක නැහ. ඒ නිදහස් ලෝකයේ නිදහසේ හිටපු හැටි අමතක නිසා. එතන්ට යනකොට මා බයක් දැනෙනවා. එතන්ට යන්න හිතෙන්නේ නැ. නමුත් හිතෙන කොච්චර හොඳ ඒකට ගියා නම් කියලා. නමුත් මේක අත්හරුවහම
참으로 이렇게 생각해 봅시다. 우리는 놓아 버린 쪽으로 가는 데 익숙하지 않습니다. 우리에게 있는 것은 붙잡은 쪽에서 살아 본, 붙잡은 쪽의 마음입니다. 우리가 이 몸을 지니고 삶을 이어 가려고 의지해 온 것은 이 bhava에 속한 것들입니다. 그래서 bhava에 속하는 눈, 귀, 혀, 코, 몸에 매달려, 형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음에 닿으려고 그것에 매달린 사람입니다. 우리 삶은 이 세상을 붙잡고 자리 잡고 있습니다. 이제 우리에게 있는 것은 이 세상을 붙잡는 버릇입니다. 그 자유로운 세상에서 자유롭게 있던 모습은 잊어서 기억이 없습니다. 그래서 거기로 가면 두려움이 느껴집니다. 거기로 가고 싶지 않습니다. 그러면서도 그리로 가면 얼마나 좋을까 생각합니다.
ගියා නම් කියලා. නමුත් මේක අත්හරුවහම හරියට ඒතේ වැදලා ගිහිල්ලා අත්තලා කැඩුවොත් එහෙම මොකද ඉන්නේ? අත්ලා අල්ලගෙන ඒතන්ට ගිහින් පුරුදු වෙලා තියෙන මනුස්සයාට බය නැතුව අත්යලා අල්ලගෙන ඒ තණ්ඩේ ඉන්නවා. නමුත් එකපාරට අත්හර ගිලිහිලා ගියා. දැන් ඒ වුනාට පයෙන් වැටෙන්නේ නැහැ. පය තියෙනවා. ඒ තණන්ට පිහිලා. ඒ වුනාට අත්හැරලා නැති නිසා මිනිහාට ශරීරය පවත්වා ගන්න ලොකු බයක් ඇති වෙනවා බැරි වෙවෙ වැටෙයි කියලා. මෙන්න මෙහෙම හරියට අපි අත්හැලා අල්ලගත්තා වාගේ ඇස කන දිවනාසය ශරීරය කියන මේ මාංසම මේ ඇස කන දිවනාසය ශරීරය අල්ලගෙන ඉන්නේ. මේ අල්ලගත්ත නිසා මේකෙන් වෙන් වුණා කියන එක ලොකු අඩුපාඩුවක් හැටියට බයක් හැටියට තේරෙනවා. ඒ නිදහස් භාවයේ ඉඳලා අපිට
그러나 이것을 놓으면, 마치 줄을 타다가 손잡이가 끊어지면 어떻게 됩니까? 손잡이를 잡고 거기에 익숙해진 사람은 두려움 없이 손잡이를 잡고 그 줄 위에 있습니다. 그런데 갑자기 손이 미끄러졌습니다. 그래도 발이 떨어지지는 않습니다. 발은 그 줄 위에 붙어 있습니다. 그래도 놓아 본 적이 없으니 그 사람에게는 몸을 지탱하는 데 큰 두려움이 생깁니다, 떨어질 것 같다고. 바로 이렇게 우리는 손잡이를 잡은 것처럼 눈, 귀, 혀, 코, 몸이라는 이 살덩이를 붙잡고 있습니다. 붙잡고 있으니 여기서 떨어진다는 것이 큰 모자람으로, 두려움으로 느껴집니다.
තේරෙනවා. ඒ නිදහස් භාවයේ ඉඳලා අපිට පුරුද්ද නැති කරනවා. නමුත් අපිට පුරුදු වෙලා ගියාට පස්සේනවා. අර සර්කස් කාය තනි කුරුණු නුලරක් උඩේ දියෙන තනි කකුලේ ඉඩියත් ගානක් නැතුව බය නැතුව ඉන්නේ ඉහළට ඒ වගේ ඉන්න පුළුවන්.
그 자유로운 상태에 있던 버릇을 우리는 잃었습니다. 그러나 익숙해지고 나면 됩니다. 저 서커스 곡예사가 가느다란 줄 위에서 한 발로 서서도 아무렇지 않게 두려움 없이 있듯이, 그렇게 있을 수 있습니다.
හාමුදුර ඉස්සරහට එනම ඒක ඉතින් ගැටෙයි කියලා බය තිය
'스님, 앞으로 나아가면 부딪칠까 두렵습니다.'
ඒක තමයි ඒ ගැටෙ වැටෙ ආදී වශයෙන් අදහස් වෙනවා. ඉදිරියපාර මහා ප්රපාතයක් වගේ පේනවා එකපාරට එහෙම මේ අපි හිටපු වාසනයට මොකද වුනේ ඒක නැති වෙලා ගියා වගේ පේන්න පටන් ගන්නවා. ශරීරය පානා වාගේ වෙනවා. ඒ ආරම්භ වෙනකොටම ඔය අදහස් එනවා. ඉතින් ඒවය අත්දැකීම් නැති නිසා තමයි මොකක්ද මේ වෙන්න යන්නේ මේ වෙන එකක්ද වෙන්න යන්නේ? කරදරයක්ද මානසික වික්ෂිප්තියක්ද එන්න යන්නේ? මේ ආදි වශයෙන් මනසට එන්න පටන් යනවා අදහස් මොකද මේවා තමයි අපි මෙහෙ පටලවා ගත්ත ඒවා. මෙහෙදි අහගත්ත ඒවා. ඒ තුළර ඉඳගෙන අහ යන්න යන්නේ.
그것이 바로 부딪치거나 떨어질 것 같은 생각이 드는 것입니다. 앞길이 갑자기 큰 낭떠러지처럼 보입니다. 우리가 있던 자리가 없어져 버린 것처럼 보이기 시작합니다. 몸이 떠오르는 듯합니다. 그것이 시작되자마자 그런 생각들이 옵니다. 그것을 겪어 본 적이 없으니 '무슨 일이 일어나려는가, 다른 무엇이 되려는가, 괴로움인가, 마음이 흐트러지려는가' 하는 생각들이 마음에 오기 시작합니다. 이것들은 우리가 여기서 뒤엉켜 버린 것, 여기서 들은 것들이기 때문입니다. 그 안에 앉은 채로 나아가려 하는 것입니다.
ඒ වගේ අරමක ස්වාමීනි අද දැන් වාසය ගැන අරමුණු ඒක විතරක් අරමුණු කරගෙන කියන්න හරිනේ. නැ දැන් මේකෙදි අර අපි ඉස්සෙල්ලා
'스님, 그러면 오늘 말씀하신 바람에 대한 대상, 그것만 대상으로 삼아 하면 되는 거지요?'
හරිනේ. නැ දැන් මේකෙදි අර අපි ඉස්සෙල්ලා ආදීනව බැලුවා නම් අර කියන විදිහට පඨවියේ ආදීනව පඨවිය ලැබෙන්න හේතුව ආපි ආපෝ ධාතුවේ ස්වභාවය ඒ ආදීනවය ඒක ලැබෙන්න හේතුව වායෝ උෂ්ණ ධාතුවේ ලැබෙන්න හේතුව ඒහම බැඳෙන්න හේතුව මෙන්න මේ ආදීනව සහිතයි මට මේකෙන් නිදහස් වෙන්න ඕනේ වායු වාගේ වෙන්න ඕනේ කියලා අදහස වක අර අධාතේ හිටෙන්නේ නැහැ. අනික් අරමුණු ගන්න ඕන එතකොට අරමුණු එන්නේ නැතුව යනවා.
아니요, 여기서는 우리가 앞서 위험을 살폈다면, 말한 대로 paṭhavī의 위험과 paṭhavī를 얻게 된 까닭, āpo dhātu의 성질과 그 위험과 그것을 얻게 된 까닭, 열 dhātu를 얻게 된 까닭, 거기에 묶이는 까닭을 살펴, '이것은 위험을 지녔다, 나는 여기서 자유로워져야 한다, 바람처럼 되어야 한다'는 생각이 있으면 그 dhātu에 머물지 않습니다. 다른 대상을 잡아야 하니, 그때 그런 대상이 오지 않고 사라집니다.
එතු වෙනවා. බය අරමුණු මනසට එන්නේ නැහ. විදිහට බය එක ඒවා නැති වෙනවා ඒවට එන්න තියෙන අදහත් එන්නේ නැතුව යනවා.
그쳐 갑니다. 두려운 대상이 마음에 오지 않습니다. 그렇게 두려움이라는 것들이 사라집니다. 그것들로 올 생각도 오지 않고 사라집니다.
එතකොට මේ දැන් අපි හීනෙන් අපි මැරිච්ච කෙනෙක් හීනෙන් දැක්කොත් අපිට බයක් නැහැ. අපි මේ පියවි තත්වයෙන් ඉඳ මැරිච්ච කෙනෙ දැක්කොත් එහෙම හිතන්න විදිහක් නැහැනේ
그러니까 우리가 꿈에서 죽은 사람을 보면 두렵지 않습니다. 맨정신일 때 죽은 사람을 보면 그렇게 생각할 수가 없지요.
අන්න ඒක එයාට නූඳින වෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එහෙම ාතය ගැන භාතය ගැන අරමුණක් ඇති වෙනවා. ඒකයි කාරණ.
그렇게 바람에 대한 대상이 생깁니다. 그것이 까닭입니다.
එහෙම අර අරමුණ අර නිදහස් භාවය හිත ගත්තහම ඔය කියන අවස්ථාව ලැබෙනවා. එහෙමයි
그렇게 그 대상, 그 자유로움을 마음에 잡으면 말한 그 상태를 얻습니다. — 그렇군요.
ඉතින් ඒ තත්වයට පත් කරගන්න ඕනේ. ස්වාමීන් වහන්ස ඔව්
'그러면 그 상태에 이르러야겠군요, 스님.' '예.'
ඒ අවස් වේදනා සංඛාර වල ප්රතිපලද
'그 상태는 vedanā, saṅkhāra의 결과입니까?'
නෑ වේදනා සංඥා කියන එක දකින්න තව ගාක් එහාට යන්න ඕනේ. දැන් ඔතන්ට එනකොට ඒ පුද්ගලයා දැකලා තියෙන්නේ සවිතක්කමේ විතක්ක විචාරයෙන් ඈත් වෙලා තියෙන්නේ. වච සංඛාරයෙන් එහාට ගියා.
아니요, vedanā와 saññā를 보려면 몇 걸음 더 나아가야 합니다. 거기에 이르면 그 사람이 본 것은 savitakka, 곧 vitakka vicāra에서 멀어진 것입니다. vacī saṅkhāra를 넘어갔습니다.
චතුරත්ත ධ්යානයට යනකොට කාය සංඛාර වන ආශ්වාස පස්වාසය ඉක්මෙව්වා. තව වේදනා, සංඥා කියන මනෝසංඛාරය දැන් තියෙනවා.
넷째 dhyāna로 갈 때는 kāya saṅkhāra인 들숨 날숨을 넘어섰습니다. 아직 vedanā, saññā라는 mano saṅkhāra는 있습니다.
ා වේදනා ශාරීරික වේදනා පිළිබඳ. ශාරීරික වේදනාව ප්රථම ධ්යානයටමත් නෑහ. ඒකෙම අතින් මෝලා ඉවරයි.
vedanā라면 몸의 vedanā 말입니다. 몸의 vedanā는 첫째 dhyāna에서 이미 없습니다. 거기서 벌써 끝났습니다.
ශරීරය පුරුදක් බවට පත්වෙලා ධායුවක් බවට පත් වෙන ස්වභාවයට එනකොට ශරීරයක් තියෙනවා කියලා දැනෙන්නේ නැතුව යනවා. අත පය ඇඟකඳ හිතලා බැලුවත් නැහ. හාමුදුර
몸이 솜뭉치처럼 되어 바람이 되는 성질에 이르면 몸이 있다는 것이 느껴지지 않게 됩니다. 손발, 몸통을 생각해 보아도 없습니다.
අත පය ඇඟකඳ හිතලා බැලුවත් නැහ. හාමුදුර එතකොට ස්වාමීන් වහන්ස ඔය විදිහට ඔය ආනාපාන සතිය භාවනා කරගෙන යනකොට පැය භාගයක් පැයක් වගේ ඉන්න පුළුවන් වෙනකොට ඒ තත්වයෙන් ප්රශ්නේ.
'스님, 그러면 스님, 그렇게 ānāpānasati bhāvanā를 해 가다가 반 시간, 한 시간쯤 있을 수 있게 되면, 그 상태에서 생기는 문제가…'
දැන් මෙහෙමයි. ඒ පැය භාගයා පැයක් වශයෙන් අපි කියන්නේ හුරුපුරුද්ද? හුරු පුරුදු කරගත්ත තියෙනවා. නමුත් මේ දැහැන් සාම වැදිලා දැහැන් මට්ටමට ආවට පස්සේ ඒ වේගවත් වැඩි කරනවා. ඒක වර්ධනය කරලා දෙන්නවා.
이렇습니다. 그 반 시간, 한 시간이라는 것은 우리가 말하는 익숙함일까요? 익숙하게 해 둔 것은 있습니다. 그러나 이 dhyāna에 들어 dhyāna 수준에 오면 그 빠르기를 더합니다. 그것을 키워 줍니다.
එතන දැහැන් ගත ඉන්න විතරයි වෙන ස්වාමීන් ව ඔව් දැහැන්ගත වුනාට පස්සේ අපේ ශරීරයේ පැවැත්වීම ගැන අපිට ප්රශ්නයක් නැහැ. එහෙමයි
'거기서는 dhyāna에 든 채 있기만 하는 것입니까, 스님?' '예, dhyāna에 든 뒤에는 우리 몸을 지탱하는 데 문제가 없습니다.' '그렇군요.'
දැන් මේ දැන් අපි දැන් නිකන් ඉන්නට ඔලුව කෙලින් තියාගන්න ඕනේ අපේ කායික උත්සාහයෙන් වීර්යයෙන්. එහෙමයි. අපේ ඇඟ කඳ තියාගන්න ඕනේ අය නැමෙන්නේ නැති වෙන්නේ කායික උත්සාහයක් වීර්ියක් යොඳලා. එහෙමයි.
지금 우리가 그냥 있을 때는 머리를 곧게 두려면 몸의 애씀, viriya로 해야 합니다. '그렇군요.' 몸통이 굽지 않게 하려면 몸의 애씀과 viriya를 써야 합니다. '그렇군요.'
ඔය වෙලාවට ඒ කායික උත්සාහී වීර්යා අංශු මාත්රයක්වත් අවශ්ය නැහ. එහෙම සුවය ඒ කියන්නේ ඒක ඒක මේ කාන්දම කිව්වා වගේ සිද්ධ කරන්නේ. එහෙමයි.
그때에는 그런 몸의 애씀이나 viriya가 티끌만큼도 필요 없습니다. '그렇게 편하군요.' 그러니까 그것은 자석이라고 했듯이 그렇게 일어나는 것입니다. '그렇군요.'
කාන්දම් ශක්තියක් හා සමානව ශක්තියක් මතුවෙලා. ඒ ශක්තිය තුළින් මේ මස්කය පාලනය කරනවා අපි දන්නේ නැහැ. ඒ භාවනා ශක්තිය අන්න ඒකයි භාවනා ශක්තිය ඉතින් ඒ ශක්තියෙන් දරන්නේ එතෙන් පටන්.
자석의 힘과 같은 힘이 올라옵니다. 그 힘으로 이 살덩이 몸을 다스리는데, 우리는 모릅니다. '그 bhāvanā의 힘이군요.' 바로 그것이 bhāvanā의 힘입니다. 그래서 그때부터는 그 힘으로 지탱합니다.
ඒහෙනම් එතන් පටන් අපිට කායික වශයෙන් මෙහෙය යවන්න අවශ්යතාවයක් නැහ. කායික මෙහය ඇයීම අවශ්ය වෙන්නේ ධ්යායන සමාපත්තිය බලවත් නැති නිසා.
그렇다면 그때부터는 우리가 몸으로 움직여 다스릴 필요가 없습니다. 몸으로 다스려야 하는 것은 dhyāna samāpatti가 힘세지 않기 때문입니다.
ඊට පස්සේ මොකක්ද ඒ කිව්වේ
'그다음은 무엇입니까? 그 말씀은…'
ඒ දැන් අපි සමාධි ගත වුණා කියන දැන් සමාධි ගත වුනාට පස්සේ ඊළඟ අවස්ථාව අපි ඊළඟට මෙනෙහි කරන්න ඕනේ. දැන් ඒකනේ කිව්වේ අර ඉස්සෙල්ලා දැන් වායුමය ආකාරයක් මූහුණේ ප්රබෝධයක් එක්කලා මතු වුනාට පස්සේ එහෙමයි මූලේ ප්රබෝධය සහ කයේ වායුමය බව දකින්න පටන් ගන්නවා.
'이제 우리가 samādhi에 들었다고 하면, samādhi에 든 뒤 다음 단계로 우리는 무엇을 마음에 새겨야 합니까? 앞서 말씀하신, 바람 같은 모습이 얼굴의 맑음과 함께 올라온 뒤에…' '그렇습니다. 얼굴의 맑음과 몸의 바람 같음을 보기 시작합니다.'
එතකොට දැන් අපිට අර දැන් ගන්න අපිට දැන් අපි ඔය ගියේ ආනාපාන සති භාවනාව මේ අරම කාය විඤ්ඤපතියක් මුල් කරගෙන දැන් ඕකෙම වතින විඤ්ඤපති මුල් කරගෙන තමයි අපි කර්මස්ථාන පද අරගෙන යන්නේ.
'그러면 우리가 지금 한 ānāpānasati bhāvanā는 kāya viññatti를 바탕으로 한 것이고, 바로 vacī viññatti를 바탕으로 우리는 kammaṭṭhāna 구절을 잡고 가는 것이군요.'
ඒක වච විඤ්ඤපතිය පද අන්න දැන් මේක ඒ වගේම කාය විඤ්ඤපතිය ඒ දෙකෙන්ම යන්න පුළුවන් දැහැන්නට දැන් හුස්ම හුස්ම ගන්න අරින එක ගත්තහම චලන රටාව ගත්තහම ඒ මතකය කාය විඤ්ඤතිය ඒ කාය විඤ්ඤපතියෙන් අරගෙන නැත් ගිය හැකි ඒ ක්රමයක්.
'그것은 vacī viññatti, 곧 구절입니다.' '그렇지요. 이것도 마찬가지로 kāya viññatti이고, 그 둘로 다 dhyāna에 갈 수 있습니다. 숨을 들이쉬고 내쉬는 것을 잡으면, 움직임의 결을 잡으면 그 기억이 kāya viññatti입니다. 그 kāya viññatti로 잡아서 갈 수 있는 방식입니다.'
අර අවංකය පිරිසිදු නැත්නම් අපි අලෝභයි අද්වේශයි අමෝහයි කියලා සිහි කරන්න පටන් ගත්තොත් වච විඤ්ඤත්තක්තිය ආ ඒකත් ඕන ඒ දෙකෙන් කෝක හරි කමක් නෑහ. තමන්ට ගැලපෙන එක ගන්න ඕනේ. එහෙමයි. එතකොට අන්තිමට කාය විඤ්ඤප්තිය අත්යාවනය ගැලවිලා යනවා. ඊට පස්සේ ප්රීති සුඛ ඒකග්ගතා කියන ධ්යානංග තුනෙන් යුත්ත වනවා නම් දිටියක් ධ්යානය එනවා.
'그 정직함, 깨끗함, 혹은 우리가 alobha, adosa, amoha라고 떠올리기 시작하면 vacī viññatti이지요.' '그것도 필요합니다. 그 둘 중 어느 것이든 괜찮습니다. 자기에게 맞는 것을 잡아야 합니다.' '그렇군요.' '그러면 마지막에는 kāya viññatti가 저절로 떨어져 나갑니다. 그 뒤 pīti, sukha, ekaggatā라는 세 jhānaṅga를 갖추면 둘째 dhyāna가 옵니다.'
සමාධිය නිසා හටගත්ත ප්රීතියයි, සුඛයයි එකඟ බව විතරයි එතන තියෙන්නේ. කයක් පිළිබඳ දැනීම එතන සම්බන්ධ වෙලා යනවා. කායික දැනීම ඇත්තෙම නැතුව යනවා. කය වෙනුවට දැනෙන්නේ මනෝ කායික දැනීම. මනෝ කාය දැනෙනවා.
samādhi에서 생긴 pīti와 sukha와 한결같음만 거기 있습니다. 몸에 대한 앎이 거기서 끊어져 갑니다. 몸의 앎이 아예 없어집니다. 몸 대신 느껴지는 것은 마음의 몸에 대한 앎입니다. 마음의 몸이 느껴집니다.
හාමුදුරුවනේ ඔව් දැන් ඒ අවස්ථාවේදී මේ අපි පෘථන ජීවිතය අපිය පාලනය කරන විදිහට පාලනය කරගන්න බැරි වෙනවා. වේගය වැඩියි කියලා දැනෙනවා.
'스님.' '예.' '그때 우리가 보통 삶에서 다스리듯이 다스릴 수가 없게 됩니다. 빠르기가 너무 세다고 느껴집니다.'
ඒ වේගය වැඩිය කියලා දැන්නේ අපි ඒ නියමතෙන්ට ආවේ නැති බාහිරට ගිය නිසයි. ඒක පාලනය කරගන්න කැනක් තියෙනවා නැ ඒක තමයි අපි අර කිව්වේ නිසංසල බව ඉස්සෙල්ලා ගන්නියා. අලෝභයි, අද්වේශයි, අමෝහයි. ඒකෝ අභංකයි පිරිසිදුවී පවිත්රයි කියලා මහත්තයාට කිව්වේ තුන් ඕකටයි. එතන්ට ගත්ත
그 빠르기가 세다고 느끼는 것은 우리가 바른 곳에 오지 않고 바깥으로 나갔기 때문입니다. 그것을 다스릴 길이 있지요. 그것이 바로 우리가 말한, 먼저 고요함을 잡으라는 것입니다. 'alobha, adosa, amoha, 그것은 정직하고 깨끗하고 맑다'고 선생님께 말한 것이 그 때문입니다.
මහත්තයාට කිව්වේ තුන් ඕකටයි. එතන්ට ගත්ත ගමන්ම මේ ධර්මය තුළ තිබෙන සිහිවීමෙන් ධර්මය තුළින් පාලනය කරනවා. ඒ ධර්මය තුළින් පාලනය කරන්න බැරි මොකද අපේ හිත හැමරියම ගිහින් තියෙන්නේ බාහිර මේ අනික් අනික් ශක්තියට. මොකද අපි ඉගෙනගට තියෙන්නේ මේ ශක්ති විශේෂ ගැන ඉරදි බල ගැන ඒවට හිත තිබ්බ ගහම අපිට දැනෙන්න පටන් ගන්නේ මනස හිටින්නේ ඒවට. ඒවට හිටපු මේ ශරීරය පාලනය කරන්න නිකන් වේගවත් ගැහෙන්න පටන් ඉන්න තද වෙලා මේ ඇඟිලි හෙම කො තද වෙලා ඇවිදිලා නික මහා විශාල ශක්තියක් විහිදෙන්න පටන් ගෙන අපි යන්න පටන් ගන්නවා ඒවත් එක්ක පොරයකට ඊට පස්සේ අපි ශරීරය චලනය වෙබී ඒ පැත්තට ගමන් කරන්න පටන් ගන්නවා. ඊට පස්සේ අපිට හිතෙනවා ඒක තමයි නියම ක්රමය කියලා. එතකොට යන්නේ භාවනා මාධ්යෙන් සමාධි මාධ්යෙන් අහක ඒවා දැනුනට යන්නේ නෑහ ඒව්වට
거기에 잡는 순간 이 dharma 안에 있는 알아차림으로, dharma로 다스립니다. 그 dharma로 다스리지 못하는 것은 우리 마음이 늘 바깥의 다른 힘으로 가 있기 때문입니다. 우리가 배운 것이 이런 특별한 힘들, iddhi의 힘에 관한 것이라서, 그것에 마음을 두는 순간 마음이 거기에 머무는 것이 느껴지기 시작합니다. 거기에 머문 채 이 몸을 다스리려 하면, 그냥 빠르게 떨리기 시작하고, 굳어지고, 손가락 같은 것도 굳어지며, 아주 큰 힘이 퍼져 나가기 시작하고, 우리는 그것들과 씨름하기 시작합니다. 그 뒤 몸이 움직이며 그쪽으로 가기 시작합니다. 그러고 나서 우리는 그것이 바른 방법이라고 여깁니다. 그러면 bhāvanā의 길, samādhi의 길에서 벗어나 버립니다. 그런 것이 느껴져도 그쪽으로 가지 않습니다.
ශාන්තයට හිත තියලා කෙරීම දැහැන්නට යන්න ඕනේ. චතුර සද්ධයන්ට ප්රගුණ කරගන්න ඕනේ. එතනින් එහාටත් ඉතුරු අරූප සමාපත්ති ප්රගුණ කරලා ගිහිල්ලා තමයි අස්ථ සමාපත්තියේ ප්රගුණ කරපු කෙනෙක් තමයි. ඒ ප්රගුණතාවය උඩ අභිඥා වලට පටන් ගනවා. ඊට එහා අභිඥා පටන් ගන්න යන්න හොඳ නැහ. ශරීරය ශක්ති විහිදවන්න යන්න හොඳ නැහ. ශරීරය මවන්න යන්න හොඳ නැහ. දැන් ඒ ශරීර ඒක ඒ ප්රගුණසාවය ගත්තට පස්සේ මේ කය තියෙද්දිම මනෝමය කයක් මවන්න පුළුවන් මේක. ඒ මනෝමය කයෙන් ශක්තිය යවන්න පුළුවන්. එහෙම ක්රමයක් තියෙනවා.
고요함에 마음을 두고 곧장 dhyāna로 가야 합니다. 넷째 dhyāna까지 익혀야 합니다. 거기서 더 나아가 나머지 arūpa samāpatti를 익혀 가서, 여덟 samāpatti를 익힌 사람이 되어야 합니다. 그 익힘 위에서 abhiññā를 시작합니다. 그 전에 abhiññā를 시작하려는 것은 좋지 않습니다. 몸의 힘을 퍼뜨리려는 것은 좋지 않습니다. 몸을 지어내려는 것은 좋지 않습니다. 그 익힘을 얻은 뒤에는 이 몸이 있는 채로 manomaya kāya를 지어낼 수 있습니다. 그 manomaya kāya로 힘을 보낼 수 있습니다. 그런 방법이 있습니다.
ඒ ආපුවහම හාමුදුරුවනේ වේගය වැඩියන්න. ඒ වේගය වැඩි යන්නේ දැනෙන ප්රගුර කරන්න නැතුව කියලා ඇවහම ඒ වගේ වැඩ ප්රකර කරන්න ඕනනේ ස්වාම ඒක තමයි පංචි වසීතා කියන එකක් මේ අනිත් වල පෙන්නනවා.
'그것이 오면 스님, 빠르기가 세집니다. 그 빠르기가 세지는 것이 익히지 않아서라고 하시면, 그런 것을 익혀야겠군요, 스님.' '그것이 바로 pañca vasitā라는 것인데, 다른 데서 보여 줍니다.'
අපි බලාපොරතු වුනේ බල ඒ පැත්ත නෙමෙයිනේ. නෙවෙයිනේ. අන්න ඒකයි. අවශ්ය වෙන්නේ ශාන්ත වූ ප්රණීත වූ සමාධියට පත්වෙලා නිවන. එහෙමයි මේ අපිට නිවනයි ඕනේ.
'우리가 바란 것은 힘 쪽이 아니잖아요.' '아니지요.' '바로 그겁니다. 필요한 것은 고요하고 뛰어난 samādhi에 이르러 nibbāna에 닿는 것입니다.' '그렇습니다, 우리에게는 nibbāna가 필요합니다.'
අන්න ඒකයි. ඉතින් එතන්ට අවශ්ය තියන්න ඕනේ.
'바로 그겁니다. 그러니 거기에 필요한 것을 두어야 합니다.'
නිබ්බාන පරමතියෙන් පිළිත වෙ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න ඒකයි. එතන ගත්තහම මේක හරි. චේතනා තමයි දුන්නේ.
'바로 그겁니다. 거기서 잡으면 이것이 맞습니다.' 'cetanā를 주신 거군요.'
ඔව් දැන් නොය එක ආකාර ඔය සමහරගේ තියෙනවා බන්ධන ඔය නීච බන්ධන අරවමයක් කරපු අය ඒ වගේ තියෙනකොට ඒවා කපාගෙන යන කර්මස්ථානය. දැන් අපි උදේ වැඩුව කර්මස්ථානයේ යන්නේ හෙම එකක්. ඒකාගත්තේ නැද්ද අවශ්ය අය
'예, 어떤 이들에게는 여러 가지 bandhana, nīca bandhana 같은 것이 있고, 주술 같은 것을 당한 이들도 있는데, 그런 것이 있을 때 그것들을 끊어 가는 kammaṭṭhāna입니다. 오늘 아침 우리가 닦은 kammaṭṭhāna가 그런 것입니다. 필요한 이들은 받아 적지 않았습니까?'
සම්මා සම්බුදු සරණයි. මමද සියලු ලෝක සියලු සත්වයෝ කෙරෙහි රාග බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා. ද්වේශ බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා. මෝහ බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා, නිබ්බාන වෙත්වා. නීජ බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා, නිබ්බාන වෙත්වා. මාර බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා. ඔය
sammā sambuddha saraṇa. 나는 모든 세계 모든 존재에 대해, rāga bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. dosa bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. moha bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. nīca bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. Māra bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를.
බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා. ඔය භාවනාවක් වශයෙන් ආය සම්මා සම්බුද්ධ සරණ කියලා පටන් ගන්නවා. එහෙම කර කමක් නැහැනේ.
'그 bhāvanā로 다시 sammā sambuddha saraṇa라고 하며 시작합니다. 그렇게 해도 괜찮지요?'
ඔව් ඒක කමනැයි. ඒකේ තිය අර බන්ධන වැට කඩු හිර කරපු ඇස් වහා කටහ දෝෂිච්ච ඔක්කොම බිඳගෙන යනවා. බිදගෙන ගිහිල්ලා බාහිර බාධක ඔක්කොම නතර වෙනවා. බාධක නතර වෙලා නම් තමන්ට ශාන්තව නිවනට හිත පිහිටනවා. ඔයම ටික කරගෙන ගහම කර්මස්ථානය කිය ඇති ඒකම ඇතිම
'예, 괜찮습니다. 거기 있는 묶임, 울타리, 가두어 놓은 것, 눈을 가리고 입을 막은 것, 해코지한 것을 모두 부수고 나갑니다. 부수고 나가면 바깥의 걸림이 모두 멈춥니다. 걸림이 멈추면 자신은 고요하게 nibbāna에 마음이 자리 잡습니다. 그것만 해 가면 kammaṭṭhāna로 충분합니다.' '그것이면 충분하군요.'
සම්මා සම්බුදු සරණයි.
sammā sambuddha saraṇa.
සම්මා සම්බුදු සරණයි ලියාගන්න සම්මා සම්බුදු සරණයි
sammā sambuddha saraṇa. 받아 적으십시오. sammā sambuddha saraṇa.
මමද සියලු ලෝක සියලු සත්වයෝ කෙරෙහි
나는 모든 세계 모든 존재에 대해,
රාග බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා. ා ද්වේශ බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා. මෝහ බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා. නීච්ච බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා. මාර බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා.
rāga bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. dosa bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. moha bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. nīca bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. Māra bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를.
දැන් ඔය රාග බන්ධන කියන තැන ඉදන් ඔන්න මෙහෙම ගන්නත් පුළුවන්. සියලු රාග බන්ධන සියලු ද්වේශ බන්ධන ඒ ආදි වශයෙන් සියලු කෑන කරලා එතන උඩ දාගන්නත් පුළුවන්. වැඩෙන හැටියට බලලා තමන්ට ගැලපෙනට ගන්න ඕනේ ඒවා.
이제 그 rāga bandhana라는 데서부터 이렇게 잡을 수도 있습니다. '모든 rāga bandhana, 모든 dosa bandhana' 하는 식으로 '모든'이라는 말을 넣어 잡을 수도 있습니다. 닦이는 대로 보고 자기에게 맞게 잡아야 합니다.
සියලු රාග බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා. සියලු ද්වේශ බන්ධන නිරෝධ වෙත්වාේ නිබ්බාන වෙත්වා. සියලු මෝහ බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා. සියලු මීච බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා, නිබ්බාන වෙත්වා. සියලු මාර බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා.
모든 rāga bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. 모든 dosa bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. 모든 moha bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. 모든 nīca bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. 모든 Māra bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를.
එහෙමත් හුඟක් වැඩෙනවා. ඒක තම තමන්ගේ එක කන ගතියන්. ගැලපෙන ක්රමයට හරගන්නවා ඔන්න සියලු රාග බන්ධ නිරෝධයත්වා නිරෝධවා නිබ්බානෙත්වා ද්වේශ බන්ධ නිරෝධවා නිබ්බානවා මෝහ බන්ධ නිරෝධවා නිබ්බාන එහෙම ගන්නත් පුළුවන්. සියලු කියන කෑල්ල දිගටම දාලා ගන්නත් පුළුවන්.
그렇게 해도 많이 닦입니다. 그것은 저마다의 성향에 달렸습니다. 맞는 방식으로 다듬으면 됩니다. 자, '모든 rāga bandhana nirodha, nibbāna, dosa bandhana nirodha, nibbāna, moha bandhana nirodha, nibbāna' 이렇게 잡을 수도 있습니다. '모든'이라는 말을 줄곧 넣어 잡을 수도 있습니다.
ඔය සියලු කියන කෑල්ල හත් පොළක වැටෙනවා. ඔය කර්මස්ථානය කියාගෙන යනකොට ඔන් නැයි සියලු කියන කෑල දාලා ගන්න පුළුවන්. ඒක එක එක්කෙනාට ගැලපෙන හැටියට ගන්න ඕනේ බලාගෙන තමන්ම කරලා අත්දැකීමෙන් ලබාගන්න
그 '모든'이라는 말이 일곱 군데 들어갑니다. 그 kammaṭṭhāna를 외워 갈 때 '모든'이라는 말을 넣어 잡을 수 있습니다. 그것은 저마다에게 맞게 잡아야 합니다. 스스로 해 보고 경험으로 얻으십시오.
මමද සියලු ලෝක සියලු සත්වයෝ කෙරෙහි දැන් පොලෙන් පටගන්නේ සම්මා සම්බුදු සරණයි. මමද සියලු ලෝක සියලු සත්වයෝ කෙරෙහි සියලු රාග බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා. සියලු ද්වේශ බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා. සියලු මෝහ බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා. සියලු නීජ බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා සියලු මාර බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා නිබ්බාන වෙත්වා.
나는 모든 세계 모든 존재에 대해 — 이제 처음부터 시작합니다 — sammā sambuddha saraṇa. 나는 모든 세계 모든 존재에 대해, 모든 rāga bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. 모든 dosa bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. 모든 moha bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. 모든 nīca bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를. 모든 Māra bandhana가 nirodha 되기를, nibbāna 되기를.
ඔය සියලු කෙල දාගත්තහමත්ම වැඩිය හොඳයි ඉතින් ඔය වඩලා බලන්න තමන් වෙනස් නොක ඔය කියන ආකාරයෙන් කරගෙන යනවා. ඔය ටික කරනකොට මොනවා හරි බන්ධන වැට කඩළු අනි කොඩු වින හෝ මොනවාහරි කරලා තියෙනවා නම් ඔක්කොම බිදගෙන විදගෙන යනවා.
'모든'을 넣으면 더 좋습니다. 그렇게 닦아 보십시오. 바꾸지 말고 말한 대로 해 가십시오. 그렇게 하면 무엇이든 묶임이나 울타리나, 무엇이든 해 놓은 것이 있다면 모두 부수고 뚫고 나갑니다.
හැබැයි ඉතින් ඕ කරනකොට බඩට දීපු අජීරණ විනායෙහි තරාම එයා කියපු දීපි බඩවල්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පුරුවාගෙන එන්න පුළුවන් කැරකිලා යන්න පුළුවන්. ඒ වගේ මතු වෙනවා ඒවට බය වෙන්නේ නැතුව ක්රමානුකූලව අධික වැඩීමෙන් ඔබ බෙහි හිත ගන්න නැතුව ක්රමක්රමය කරගෙන කරගෙන යන්න කල් ගියා කරන්න දෙයක් නෑහ එහෙම අය ඒවා ඔක්කොම බිදගෙන යනවා.
…배를 채우며 올라올 수 있고, 빙빙 돌 수도 있습니다. 그런 것이 올라와도 두려워하지 말고, 지나치게 하지 말고, 차근차근 해 가십시오. 시간이 지나면 어쩔 수 없이 그런 것들은 모두 부서져 나갑니다.
ඔය ක්රමයට හුරුදු කරගන්න ඕනේ.
그 방식에 익숙해져야 합니다.
ඒ වගේ අය නොති විචාර හරි ඉක්මනින්ම පහසුවීම සමාධිය එනවා. මේ සංසාර කර්මොලට
그런 이들에게는 아주 빨리 쉽게 samādhi가 옵니다.
පහසුවීම සමාධිය එනවා. මේ සංසාර කර්මොලට හරි කවන්න. අසත් වුරුස හරි එහෙමවා කරලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තියවා නම් මොනවා කරන්නද ඒ වරති ඉතින් මුහුණ දීගෙන බිදගෙන යන්න ඕනේ. හැබැයි ඉතින් ඒ වෙලාවට හිතන්න එපා කොයි වෙලකත් මේක කවකාට ආපහු ඵලයන් ඕකට හිහපන් හෙවා කියලා හිතන්න යන්නේ නැතුව
…그렇게 해 두었다면 어쩌겠습니까, 맞서서 부수고 나가야 합니다. 그러나 그때 '언젠가 이것을 한 자에게 그 결과가 되돌아가라' 같은 생각은 하지 말고,
සියලු ලෝක සත්යය ඉන්න ඔවුන්ටත් යහපත වේවා. ඔවුන්ටත් යථාබෝධය ලැබේවා. කවුරු සාමාන්ය සමාදානය උදා වේවා කියන හැඟීමෙන්ම භාවනා කරන්න නැත්නම් වැඩනාගන්න බැහැ.
'모든 세계에 있는 그들에게도 좋은 일이 있기를. 그들도 참된 깨달음을 얻기를. 모두에게 평화와 화합이 오기를' 하는 마음으로 bhāvanā를 하십시오. 그렇지 않으면 닦을 수 없습니다.
දැන් මම සියලු ලෝක සත්වය කියනකොට ඔ සියලු ලෝක සියලු සත්වයෝ කියනකොට සියල්ලම මහු වෙලා. දැන් පවුලේ අයයි ඥාතෙන් සේ ඔ සියල් ම අහු වෙලා තියෙනවානේ පලින් කියන්න ඕන අනේ දේපොරට කනන් අහුවෙලා. අනින කොඩන බන්ධන කරපු ද්රව්ය වස්තු තිබිබනම් ඒවත් අහුවෙලා. සියලු ලෝක වලට ඒ හැම එහකම තියෙන බල පිඳගෙන යන්න. කයට දීපුවා බාහිර ලෝකේ තියෙන ඒවා බාහිර පිරිසගේ ඥාතී හිතායි සින්ගේ හැමතැනකම යනවා විහිදිලා පැතිලා. තමන්ගේ මූලික හැමතැනම පැතිලෙනවා.
이제 '모든 세계 모든 존재'라고 할 때, 모든 것이 다 들어갑니다. 가족도 친척도 모두 들어 있지요. 따로 말할 필요가 없습니다. 재산에 무엇이 걸렸다면, 해코지하려고 묶어 둔 물건이 있다면 그것들도 들어갑니다. 모든 세계에, 그 모든 곳에 있는 힘을 부수고 나갑니다. 몸에 먹인 것, 바깥 세상에 있는 것, 바깥 사람들, 친척, 벗들이 있는 모든 곳으로 퍼지고 번져 갑니다. 자신의 근본이 모든 곳으로 퍼집니다.
මොක ක්රමයට තකක් කරගන්න බලන්න. ජයන්ත මහත්තයා ජයන්ත මහත්තය වෙලාව හර
어느 방식이 맞는지 해 보십시오. Jayanta 선생, Jayanta 선생, 시간이…
මේ අපිට මේ අත්යාව වශයෙන්ම කිව්ල්ලුවා නමුත් මේ වෙලාව මදි වුණා අපේ මහත්මයෙක්ගේ විස්තර ටික දෙන්න මේ අමනුස්සයෝ පිළිබඳව එයාගේ උපද්රව පිළිබඳව හින් ගාක් වෙලා යනවා මොකද ඒක විස් විස්තරයක් යනකොට කරන්න අමාරු පදවතා
이것을 꼭 말하고 싶었지만 시간이 모자랐습니다. 우리 한 분의 이야기, 이 amanussa들에 대해, 그들의 해코지에 대해 말씀드리려 했는데 시간이 많이 걸립니다. 자세한 이야기라서 하기 어렵습니다.
අමාරු පදවතා සංය කතා නොකර සිටීම සිති කරින් තොරව සින්නට දේවතාවගේ එහෙම නොකර සිටීම තව සිටීමද ඒකත්ය ඈ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දේවතා දේවතාව බුදුරජ ආ ඔව් ඔව් කතා හිීම ඒ කියන්නේ හිත ක්රියා කියන මේ සියල්ල අත්හැරීම නිවනයි කියලා දේවතාව කියනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා එහෙම නෙමෙයි රාගය ද්වේශ මෝහ කියන මේ ටිකත් මැරීමයි නිවන කියලා.
devatā가 부처님께… 예, 예, 말하지 않음, 곧 마음의 작용이라는 이 모든 것을 놓아 버림이 nibbāna라고 devatā가 말합니다. 부처님께서는 그것이 아니라, rāga, dosa, moha라는 이것들을 죽이는 것이 nibbāna라고 설하십니다.
එදා දුන්න ඔව් දුන්න අර මහත්තය ඔව් ගිවිල කවරයට ගතු
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ ළමයිට අවමයමෝදනා කරන්න
이 아이들에게 anumodanā를 하려고요.
මේ විදිහට හරි හරි මේක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හැබැයි මහත්තයාගේ නමන්න මෙතන නැ. මේ ළමයි තුන් දෙනාගේ නම තියෙන්නේ. කොහෙද කියල කිව්වේ නැද්ද තිය කොහෙද කියන අර වෙන ළමයෙක් ඇවිලලා දීලා ගි.
그런데 선생님 이름은 여기 없네요. 이 아이 셋의 이름만 있습니다. 어디 사는지 말하지 않았나요? 다른 아이가 와서 주고 갔습니다.
ඔව් පුස්සලද තේනුක තේනුකතුස්සලක්නේස්සලක් ඔව්ක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නෑ ඒගොල්ලෝ ඒ අර ඒක දුන්න නම් ඒගොල්ලෝ කලින් ගියා. ඔව්
아니요, 그들은… 그것을 주었다면 그들은 먼저 갔습니다. 예.
කොහේද බැලුවන දෙයක් ඔව් යන්න දේවල නම දන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ ළඟ ලියපු එකක් දත්තන ලියපු ලොකු කොලී අර එන්නොප් එකේ එහෙමන නම තිබ්බේ පොතේ ලේන එකේ නම තියන්න මගේ තැන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කවුරුත් නැ මේකේ නම් කියප මැති වුණ පංචිකා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)