와하라까 코리아
CD015-34

CD015 · 34번째 · 1시간 5분 · 원문 녹음

고기를 먹는 일, 풀어 보기

මස් මාංස විග්‍රහය.

tamā pav kiyalā ilāva ēka pavkenna kohomada ya

스스로 pāpa라고 여기는데, 그것이 어떻게 pāpa가 됩니까?

satva pudgala dravya vastu kiyalā mē rōgaya koṭas dekak tiyenavā. jīvat velā inna pudgalayō sajīvī pudgalayō satā hō manussayāō jīvat velā inna ekak. malakan̆da sajīvīda ajīvīta

중생, 사람, 물질, 사물이라 하여 이것을 두 부분으로 나눕니다. 살아 있는 사람, 살아 있는 존재, 짐승이든 사람이든 살아 있는 것이 하나입니다. 그러면 시체는 살아 있는 것입니까, 살아 있지 않은 것입니까?

ajīvī dēkin prāṇaghātayak karanna puḷuvanda kapalā koṭa

살아 있지 않은 것을 자르고 쪼갠다고 pāṇātipāta를 할 수 있습니까?

maḷa kan̆dak kæpuvot, maḷa kan̆dak keṭuvot prāṇakata pāpa karmaya siddha venavada?

시체를 자르거나 시체를 내리친다고 pāṇātipāta라는 pāpa kamma가 일어납니까?

jīvat velā inna eka kæpuva keṭuva siddha vennē nædda. etakoṭa siddha venavā.

살아 있는 것을 자르고 쪼개면 일어나지 않습니까? 그때는 일어납니다.

maḷa kan̆dā kapanna kiyalā kavuru hari ana kaḷot prāṇaghātayaṭa anīmē pāpiyā siddha venavā. ē maḷa kan̆dak kapanna avaśyana kættak genak dunnot hari pihiyak genanak dunnot tē anubala dunna kiyalā huvena vanavada prāṇaghāta anubalayaṭa ahuvenavada? oya mala kan̆da kapalā hariha hin ganin kivvat ehema varṇanā karāṭa ahu venavā.

누가 시체를 자르라고 시켰다고 pāṇātipāta를 시킨 pāpa가 생깁니까? 시체를 자르는 데 쓸 칼을 가져다주거나 작은 칼을 가져다주었다고 거들었다 하여 pāṇātipāta를 도운 것에 걸립니까? ‘그 시체를 잘 잘라 가져가라’ 하고 그렇게 칭찬했다고 걸립니까?

ehenam prāṇaghātē koyi kǣlen dahuva vennē maḷa kasā kapanakoṭa

그렇다면 시체를 자를 때 pāṇātipāta의 어느 부분에 걸린다는 말입니까?

paṇapiṭi sataya kallagena amu amu kǣvot pav nædda? ēka pav prāṇaghāta pāpet tiyenavā. okkoma akuenavā.

살아 있는 짐승을 잡아 날로 먹으면 pāpa가 아닙니까? 그것은 pāpa이고 pāṇātipāta의 pāpa도 있습니다. 모두 걸립니다.

mæruṇaṭa passē maḷaveni ekava pavuda

죽은 뒤에 시체를 먹는 것이 pāpa입니까?

dæn mælicca ekāgē meniya kǣvot mælicca ekāgē kaya kǣvot pavda

죽은 자의 살을 먹으면, 죽은 자의 몸을 먹으면 pāpa입니까?

kohenda pav vennē? kotada hima pav vennē konda? mas kiyannē sattuda mæricca ekak masda mæriccayak satu.

어디서 pāpa가 됩니까? 어디서 pāpa가 된다는 말입니까? 고기라는 것은 죽은 짐승입니다. 고기는 죽은 짐승입니다.

dæn mē minissu hētuphala nyāya dharmaya pættaka tērum ganna bæri mānasikatvayaka in̆dagena mas kǣvot pav kiyanavā. kotaninda pav vunē? kavuda pennē? kohomada oppu karannē? ko pennapu kavuda darśanika? koyi darśanakayat pelā tiyennē?

요즘 사람들은 원인과 결과의 dharma를 한쪽으로도 알아듣지 못하는 마음가짐에 앉아서 고기를 먹으면 pāpa라고 말합니다. 어디서 pāpa가 되었습니까? 누가 보여 주었습니까? 어떻게 증명합니까? 그것을 보여 준 참을 본 이는 누구입니까? 어느 참을 본 이가 설했습니까?

yathārtha darśanakayā kavuda?

참모습을 본 이는 누구입니까?

hæbæyi nigaṇāta putta nam pennavā.

다만 Nigaṇṭha Nātaputta는 그렇게 보여 줍니다.

nigāṇanāta putta kiyannē sarārtha dhārśanikayek nemeyi. mityā dr̥ṣṭiya væhægatta āntūravayek vaśayen lōkayaṭa peni hiṭapu kenek. ehemayinam pelā tiyenavā.

Nigaṇṭha Nātaputta는 참모습을 본 이가 아닙니다. micchā diṭṭhi에 덮인 스승으로 세상에 알려졌던 사람입니다. 그런 곳이라면 설해져 있습니다.

lovturā budurajāṇan vahansēgē dharmaya tuḷa nam kotanakavat pelā næhæ. mas kanaka māḷu kanaka pav kiyalā. prāṇaghataya pava.

세상을 넘어선 Buddha의 dharma 안에서는 고기를 먹는 것, 생선을 먹는 것이 pāpa라고 어디에도 설해져 있지 않습니다. pāṇātipāta가 pāpa입니다.

ada inna aya vāgena oya dhyātayama katā kiyana bhunek budurajāṇan vahansē væḍa inna kālē tiyenavā.

오늘날 사람들처럼 바로 그 견해를 말하는 brāhmaṇa가 Buddha께서 계시던 때에도 있었습니다.

adak kiyannē bala amusōnak karagannavā. baṭa mas māḷu dālā karannē. tattungē maḷaminē kuṇu dāna tænak karagannavā. baḍa amasōnak karagannavā. kaya jarāvak karagannavā. malakuṇu kanavā. oya kiyana katāva ada vitarak

‘배를 무덤으로 만든다. 고기와 생선을 넣어서. 짐승들의 시체, 썩은 것을 버리는 곳으로 만든다. 배를 무덤으로 만든다. 몸을 쓰레기로 만든다. 썩은 시체를 먹는다.’

malakuṇu kanavā. oya kiyana katāva ada vitarak nemeyi tibunnē budurajāṇan vahansē væḍenna kalahā bamekuṭat tibuṇā. ē kālet ōka viśēṣayen dr̥ṣṭiyak.

그 말은 오늘만 있었던 것이 아니라 Buddha께서 계시던 때 한 brāhmaṇa에게도 있었습니다. 그때에도 그것은 유별난 견해였습니다.

ē bamuṇā kiyanna paṭan gattā yam kenek mas māsa kanavā nam ohu asūci kannē. oyana nigamanayak kaḷā.

그 brāhmaṇa는 말하기 시작했습니다. 누군가 고기를 먹는다면 그는 똥을 먹는 것이라고. 그렇게 결론을 내렸습니다.

mas māṁsa kana kenāṭa kiyannē asūci kana pudgalayā. dæn adat oya nigamanaya tiyena aya hō innavā.

고기를 먹는 사람은 똥을 먹는 사람이라는 것입니다. 오늘도 그 결론을 가진 사람들이 있습니다.

dæn mē kiyana nigamanaya pennapu ē dharmaya hariyi kiyalā gatta tavat vr̥ttivādī sǣheena pirisak eyā gōlayō velā hiṭiyē. ēgollot pævidilā vagē tamayi hiṭiyē. anya paribrājakaya.

그 결론을 보여 준 가르침이 옳다고 받아들인 꽤 많은 무리가 그의 제자가 되어 있었습니다. 그들도 출가자처럼 지냈습니다. 다른 paribbājaka들이었습니다.

mehema velā idālā minisunṭa dharma dēśanā kaḷē mokakda mas māṁsa kanē ekā asūci kannaet āma gandhaya vaḷan̆dannē kiyalayi namati.

그렇게 지내며 사람들에게 가르친 것은 무엇이었을까요? 고기를 먹는 자는 똥을 먹는 것, āmagandha를 먹는 것이라는 것이었습니다.

itin ōkama kiyana nisā ē bamuṇaṭa minissu kiyanna paṭan gattā āmagandha bunā kiyalā. eyāṭamayi mē nama kiyanna paṭan gattā. asūci bhāvanā. ahamagandha brāhmaṇaya kivvē ēkayi.

늘 그 말만 하니 사람들이 그 brāhmaṇa를 ‘Āmagandha brāhmaṇa’라고 부르기 시작했습니다. 바로 그에게 이 이름을 붙인 것입니다. 똥 brāhmaṇa라는 뜻입니다. Āmagandha brāhmaṇa라 한 것은 그 때문입니다.

asūci brāhmaṇayak kiyalā tamayi kiyanna pæna gattē. asūciyak gænama katā karanakoṭa mahattayā gæna.

그 사람이 늘 똥 이야기만 하니 ‘똥 brāhmaṇa’라고 부르기 시작한 것입니다.

hæbæ mehema idilā hitanam mokada karannē? meyāyē gōle.

그런데 그렇게 지내다 보니 어떻게 되었겠습니까? 그의 제자들이.

okkoma dæn pihiṭa patakenna ehema jīvat venavā hāmuduruvōgema

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

budurajāṇan vahansē bhikṣūn vahansēlāṭa gam pradēśayaṭa væḍiya velāva bhikṣūn vahansēlā piṇḍapāta vaḍanakoṭa

Buddha의 bhikkhu들이 마을 쪽으로 가실 때, bhikkhu들이 piṇḍapāta를 다니실 때,

svāmīni oba vahansēṭa asūci ehema gannavada ara vacanaya ahanavā. monavada asuci kiyannē mas mas næ mas maṁsa asuca na api gannavā. apiṭa ehema ēka gānam karalā næhæ. etakoṭa mokada karannē? ē

‘스님, 스님들은 똥 같은 것을 받으십니까?’ 하고 그 말을 묻습니다. ‘무엇을 똥이라 합니까?’ ‘고기 말입니다.’ ‘고기라면 우리는 받습니다. 우리에게 그것은 금지되지 않았습니다.’

ēka gānam karalā næhæ. etakoṭa mokada karannē? ē ayaṭa ara minissu denavā. ēkanē enavā apit mē kiyannē. ēka varadak nædda? kavu nædda? nǣ ehema ekak nǣ. apiṭa pelannē næ apē śāstr̥n vahansē ēkanē enam gelā aragollō bedenavā. īṭa passē mokada karannē ara bāhmaṇaya

그러면 어떻게 됩니까? 그들에게 사람들이 줍니다. ‘우리도 그래서 그렇게 말하는 것인데, 그것이 잘못이 아닙니까? pāpa가 아닙니까?’ ‘아닙니다, 그런 것은 없습니다. 우리 스승께서는 그렇게 설하지 않으셨습니다.’ 그러자 그 무리가 갈라집니다.

bedenavā. īṭa passē mokada karannē ara bāhmaṇaya enakoṭa brāhmaṇayāgē pirisa enakoṭa ēgollanṭa kiyanaginna ōka pav nællu ōka væradi næhæna.

그 뒤 어떻게 됩니까? 그 brāhmaṇa가 올 때, brāhmaṇa의 무리가 올 때 그들에게 ‘그것은 pāpa가 아니래요, 잘못이 아니래요’ 하고 말합니다.

api kihin tarka karanna yanna nǣ kiyannē kohomada kiyanna kiyalā budurajāṇan vahansē tarka karanna giyāma vacanayak kiyanna issellama mella venavā. āmagandha brāhmaṇayā ḷan̆gaṭa yannē nætuva mahaṇa venavā. mē śāsanaya pævidi venavā. ohoma velā antimaṭa āmagandha brāhmaṇayā tani vuṇā.

‘우리가 따지러 갈 수는 없다, 어떻게 말하겠는가’ 하다가 Buddha께 따지러 가면 말 한마디 하기도 전에 먼저 길들여집니다. Āmagandha brāhmaṇa에게 돌아가지 않고 출가합니다. 이 sāsana에 출가합니다. 그렇게 되어 마침내 Āmagandha brāhmaṇa는 혼자가 되었습니다.

tani vunāṭa passē magē pirisat ekkenekvat næhæ mokada vunē koheda giyē hoyāgena yanna kiyalā minissungen ahanna kivva bhavat gautamayangē baṇa ahanna pihema ahana velā kiyalā.

혼자가 된 뒤 ‘내 무리가 한 사람도 없다, 어떻게 된 것이냐, 어디로 갔느냐, 찾아가 보라’ 하고 사람들에게 물으니, 존자 Gotama의 법문을 들으러 가서 그렇게 되었다고 했습니다.

ē bhavat gautamaya asūci karanavada ē kiyannē avagan̆dē ganna kiyalā æhu gannavā gannavā. ā maṭa ē ṭika hon̆daṭama æti. tarka vāda karalā dālā inna magē bōlayē ṭika tarā. mehema kiyalā āmagandha. brāhmaṇayā budurajāṇan vahansēlā haṭa giyā.

‘그 존자 Gotama는 똥을 먹는가?’ 곧 āmagandha를 받느냐고 물으니 ‘받습니다, 받습니다’ 했습니다. ‘아, 나는 그것이면 충분하다. 따지고 논쟁해서 내 제자들을 되찾아 오겠다.’ 이렇게 말하고 Āmagandha brāhmaṇa는 Buddha께 갔습니다.

galā budurajāṇan vahansēgen ahanavā gautamayō āma gandhaya gannavā kiyalā āraṁciya ættada ē kiyannē ada bhāṣāven kiyanavā bhavat gautamaya asūci karana kanavā kiyalā āraṁciya ættada kiyana vacana

가서 Buddha께 묻습니다. ‘Gotama여, āmagandha를 받는다는 소문이 사실입니까?’ 오늘날 말로 하면 ‘존자 Gotama가 똥을 먹는다는 소문이 사실이냐’는 말입니다.

ēpāraṭa budurajāṇan vahansē dēśanā karanavā oba asūci gana gaman magen ahanavā asūci ganavada kiyalā.

그러자 Buddha께서 말씀하십니다. ‘그대는 똥을 먹으면서 나에게 똥을 먹느냐고 묻는구나.’

n oba āma gandhaya ganna gaman men ahanavā bavat gautamē āma gandha gannavā kiyalā nættada kiyalā. mokakda oya katāva

‘그대는 āmagandha를 받으면서 나에게 존자 Gotama가 āmagandha를 받지 않느냐고 묻는다. 그게 무슨 말인가.’

ē mehema vacanayak budurajāṇan vahansē prakāśa karanavā āmagandha bhavanayaṭa āmaganta bhavanaṭa viśāla kōpayak æti vuṇā.

Buddha께서 이런 말씀을 하시자 Āmagandha brāhmaṇa에게 큰 화가 일어났습니다.

eyā kiyanna paṭat śramaṇayō kiyana kaṭṭiya goru kiyannē ēka mahā nīcā. kāmagandhaya noganna maṭa āmagandhaya ganna bhavanek hæṭiyaṭa āma gandhaya gannavā kiyalā maṭa nikaru karanavā. kāma gandhaya ganna ōka gannē nǣ kiyanavā. koyi taram nīccada mehema boru kiyana eka. ehenam budurajāṇan vahansēṭa apahasatayak karā.

그는 말하기 시작합니다. ‘samaṇa라는 자들은 거짓말쟁이라더니 참으로 비열하다. āmagandha를 받지 않는 나를 āmagandha를 받는 brāhmaṇa라고 모욕한다. āmagandha를 받는 자가 자기는 받지 않는다고 한다. 이렇게 거짓말하는 것이 얼마나 비열한가.’ 그렇게 Buddha를 모욕했습니다.

ēpāraṭa budurajāṇan vahansē bamuṇa oba āma gandhaya kiyannē monavaṭada mas māṁsa valaṭa dæn ṭikak vama æruva āma gandhaya kivvā asuciya kivvē mas māṁsa valaṭa

그러자 Buddha께서 ‘brāhmaṇa여, 그대는 무엇을 āmagandha라 하는가?’ 하고 물으셨습니다. ‘고기입니다.’ 그는 조금 머뭇거리며, āmagandha라고, 똥이라고 한 것은 고기를 두고 한 말이라고 했습니다.

pamuṇaṭa puḷuvanda kiyanna oya āma gandhahavat namas māsa nogena ēken ahak velā yam suddhatāvayāṭa pat kaḷē mokakda

‘brāhmaṇa여, 말해 볼 수 있는가? 그 āmagandha, 곧 고기를 먹지 않고 그것을 멀리하여 무엇을 깨끗하게 만들었는가?’

obē suddhatāvayaṭa pat vecca eka maṭa issellā kiyanna koya hari dāma gandhaya væṭunē balayaṭa

‘그대에게서 깨끗해진 것을 먼저 내게 말해 보라.’

mas mān vahansē væṭena balaṭa siddha vaya mokakda

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

mē kesm niyata sammāssa nahara æṭa æṭan̆duḷu ādī vaśayen mē eṭaskamapu koṭṭhāsayen kōkada suddha karagattē? mas māsa nogenitanē. maṭa ēka deyak kiyanna.

‘머리털, 손발톱, 살갗, 살, 힘줄, 뼈, 골수 같은 이 서른두 부분 가운데 어느 것을 깨끗하게 했는가? 고기를 먹지 않고서 말이다. 내게 하나라도 말해 보라.’

dæn mokakda bavaṭa praśnayak vuṇā. suddha vecca kes pennannat bæhæ lom pennannat bæhæ loli patuvi kāga in̆dalā tiyena arakuṇa ehemamayi.

이제 brāhmaṇa에게 곤란한 물음이 되었습니다. 깨끗해진 머리털도 보여 줄 수 없고 몸털도 보여 줄 수 없습니다. 나머지 썩은 것도 그대로입니다.

bamana koranna deyak karanna bæri dēkaṭa karanna puḷuvan kiyalā hitāgena suddha karanna bæri deyak suddha karanna hitāgena oba mē kanōna āhāra oyāṭa ven karagena katā karanavā.

‘brāhmaṇa여, 할 수 없는 일을 할 수 있다고 여기고, 깨끗하게 할 수 없는 것을 깨끗하게 하겠다고 여겨서, 그대는 먹는 음식을 가려 놓고 말하고 있다.’

obē dr̥ṣṭiya otana pēnavā nēda ēka venasa suddha karanna bæri deyak puḷuvanda? suddha karanna monavā kǣvat nokavat.

‘그대의 견해가 거기서 드러나지 않는가, 그것이 어긋났다는 것이. 깨끗하게 할 수 없는 것을 무엇을 먹든 먹지 않든 깨끗하게 할 수 있는가?’

mē kuṇu kāya suddha karanna puḷuvanda? nokavat kǣvat mas māsa kǣvat nokavat mē kuṇu kaya suddha karanna bæhæ. bæri deyak karanna upadalanavā.

‘이 썩은 몸을 깨끗하게 할 수 있는가? 먹지 않든 먹든, 고기를 먹든 먹지 않든 이 썩은 몸은 깨끗하게 할 수 없다. 그대는 할 수 없는 일을 하려고 애쓴다.’

pamaṇa āma gandhaya kiyalā yamak tiyenavā. nogattot suddha venavā, gattot kuṇu venavā. ēkat ætta. hæbæyi oba oya kiyana mas māḷu nemeyi.

‘brāhmaṇa여, āmagandha라는 것은 있다. 받지 않으면 깨끗해지고 받으면 더러워진다. 그것도 사실이다. 그러나 그대가 말하는 고기와 생선이 아니다.’

kāraṇādayak tiyenavā.

‘까닭이 있다.’

suddha karanna puḷuvan deyak tiyenavā. yamak gattot suddha vena deyak tiyenavā. yamak atrapuvahama suddha vena deyak tiyenavā. aragattahama aśuddha vena deyak tiyenavā.

‘깨끗하게 할 수 있는 것이 있다. 무엇을 받으면 깨끗해지는 것이 있고, 무엇을 놓으면 깨끗해지는 것이 있고, 받으면 더러워지는 것이 있다.’

mokakda? suddha karanna puḷuvan hō aśuddha karanna puḷuvan ekak tiyennē. ēka tamayi mē hita kiyannē.

‘그것이 무엇인가? 깨끗하게도 더럽게도 할 수 있는 것이 하나 있으니, 그것이 바로 이 마음이다.’

menna mē hitaṭa nam puḷuvankamak tiyenavā. asuddha dē dunnot mē hita aśuddha venavā. asuddha dē athæralā dālā suddha dē dunnot mē hita suddha venavā. mēkaṭa hētu tiyenavā.

‘이 마음에는 그럴 힘이 있다. 더러운 것을 주면 이 마음은 더러워진다. 더러운 것을 버리고 깨끗한 것을 주면 이 마음은 깨끗해진다. 여기에는 까닭이 있다.’

ē vagēma mama obaṭa ekak kiyannē. oba siddha karanna bæri. mē kaya suddha karanna bæri. mas māsavala athærīmen suddha karanna puḷuvan kiyana dr̥ṣṭiya in̆dalā.

‘또 내가 그대에게 하나 말하겠다. 그대는 할 수 없는 것, 곧 이 몸은 깨끗하게 할 수 없는데도 고기를 버림으로써 깨끗하게 할 수 있다는 견해에 머물러 있다.’

oba mærilā giyot ehema obē sita huddha karagannē nætuva obē uppattiya kohomada vennē? suddha uppattiyak obaṭa hamba veyi.

‘그대가 마음을 깨끗하게 하지 않은 채 죽는다면 그대의 태어남은 어떻게 되겠는가? 깨끗한 태어남을 얻겠는가?’

bhavaṭa kiyanna uttarayak næ. bunaha dænaganna

brāhmaṇa는 대답할 말이 없었습니다. ‘brāhmaṇa여, 알아 두라.’

mas māṁsaya asūciya kiyana yamak tiyenavā. ganna paribō karanna hon̆da næti ekak. monavada prāṇagha gātaya āmagandhayak.

‘고기라고, 똥이라고 할 것이 있다. 받아 쓰기에 좋지 않은 것이다. 무엇인가? pāṇātipāta가 āmagandha다.’

prāṇaghāta cētanāvak yam hitaka pahaḷa vunot ē hita asuddha. koramæra vaṁcā karana eka āmagandhayak. horamæravaṁcā kirīmen hita asuddha venavā.

‘pāṇātipāta의 cetanā가 어떤 마음에 일어나면 그 마음은 더러워진다. 도둑질과 속임은 āmagandha다. 도둑질과 속임으로 마음이 더러워진다.’

kāma mityācāraya āmagandhayak. kāma mityācāraya hita asunda venavā. asuci venavā.

‘kāmesu micchācāra가 āmagandha다. kāmesu micchācāra로 마음이 더러워지고 똥이 된다.’

musāvādaya āma gandhayak musāvādayen hita asuci venavā. apavitra venavā. krisunāvā parusācā sampalāpa aman gattot hita pirisidu venavā. abhijjā vyāpāda micchā diṭṭhiya kiyannē menna mē 10hayama āmagandha. onna hita asuvaci karana āmagandha 10k.

‘musāvāda가 āmagandha다. musāvāda로 마음이 똥이 되고 불결해진다. pisuṇā vācā, pharusā vācā, samphappalāpa를 받지 않으면 마음이 깨끗해진다. abhijjhā, vyāpāda, micchā diṭṭhi, 이 열 가지 모두가 āmagandha다. 자, 마음을 똥으로 만드는 āmagandha 열 가지다.’

oya āmagandha 10 tiyāgena yam kenek mas māḷu kǣvat nokavat ohu asuddhayi. ohu meyin maḷot yannē kohærida? yana sthānayat asuddhayi. ohuṭa suddha vecca ekakvat tiyenavā.

‘그 āmagandha 열 가지를 지닌 채라면 누구든 고기와 생선을 먹든 먹지 않든 더럽다. 그가 여기서 죽으면 어디로 가는가? 가는 곳도 더럽다. 그에게 깨끗해진 것이 하나라도 있는가?’

mas māsa kǣvat nokavat oya dahaya nætnam ehema yam hitaka eyā suddha karanna puḷuvanda? eyāgē upata suddha karanna puḷuvan.

‘고기를 먹든 먹지 않든 그 열 가지가 없는 마음이라면, 그를 깨끗하게 할 수 있는가? 그의 태어남을 깨끗하게 할 수 있다.’

eyāgē upatat suddhayi. eyāgē hitak suddhayi inna ekakekak. ehenam bhaṇa suddha venna ganna ōnē ayin karanna ōnē mokakda? dasākusal næmati āma gandhayayi. onna otana asūciyē tiyennē.

‘그의 태어남도 깨끗하고 그의 마음도 깨끗하다. 그렇다면 brāhmaṇa여, 깨끗해지려면 버려야 할 것은 무엇인가? dasa akusala라는 āmagandha다. 똥은 바로 거기에 있다.’

mas māṁsa kǣvat nokavat dasa akusalin yutta nam ohu gandhayen yutta.

‘고기를 먹든 먹지 않든 dasa akusala를 지녔다면 그는 āmagandha를 지닌 것이다.’

bamana malla ḷan̆ga dasa akusalē nǣ. mas māṁsa kǣvat nokavat malla ḷan̆ga dasa akusalē næhæ. oba ḷan̆ga mas māṁsa kǣvat nokavat dasa kusalē nædda? nǣ kiyanna bæhæ.

‘brāhmaṇa여, 내게는 dasa akusala가 없다. 고기를 먹든 먹지 않든 내게는 dasa akusala가 없다. 그대에게는 고기를 먹든 먹지 않든 dasa akusala가 없는가?’ ‘없다고 말할 수 없습니다.’

balunā mama ēkayi kiyannē. mama āma gandhaya ganna æti men oba ahanavā āma gandhaya ganimin men āma gandhaya gannavada kiyalā. onna yathārthaya. ōkaṭayi mama uttara dunnē. āma gandhaya gannē nǣ mama oba āma gandhaya gannavā kiyalā. oba asuddhayi mama suddhayi kivvanna ōkayi. oba saśuddha

‘brāhmaṇa여, 내가 말하는 것이 그것이다. 그대는 āmagandha를 받으면서 나에게 āmagandha를 받느냐고 묻는다. 이것이 참모습이다. 내가 대답한 것은 그것이다. 나는 āmagandha를 받지 않고 그대가 āmagandha를 받는다고. 그대는 더럽고 나는 깨끗하다고 한 것이 바로 그것이다.’

mama suddhayi kivvanna ōkayi. oba saśuddha karanna bæri hētu næti deyak aragena oya dr̥ṣṭiyē pihiṭalā mas māsa kālā hō nokā hō suddha asuddha panavanna yanavā nam oba yana maga harida? hētuphala sahitada?

‘그대가 깨끗하게 할 수 없는, 까닭 없는 것을 붙잡고 그 견해에 머물러 고기를 먹거나 먹지 않음으로 깨끗함과 더러움을 정하려 한다면, 그대가 가는 길이 옳은가? 원인과 결과에 맞는가?’

ahama gatta balunā. ēma pahat velā ananē svāmīni. ætta maṭa væṭahuṇā. mamat adaṭa oba vahansēgē śrāvakayek vanavā kiyajāṇan vahansēgē śrāvakayek.

Āmagandha brāhmaṇa는 엎드려 ‘아, 존자시여, 참으로 알았습니다. 저도 오늘부터 당신의 sāvaka가 되겠습니다’ 하고 Buddha의 sāvaka가 되었습니다.

dæn etakoṭa oya baṇa ada kiyā dennē nǣ vahalā. āmagandha sūtraya adinnē nǣhæ eliyaṭa

그런데 오늘날에는 이 법문을 가르치지 않고 덮어 둡니다. Āmagandha sutta를 꺼내지 않습니다.

hæbæyi amāru hariya karaganna venavā. dasa akusalayin karaganna kivvaṭa nam oya kaṭiyaṭa bæ.

그렇게 하면 어려운 부분을 해내야 합니다. dasa akusala를 버리라고 하면 그 무리는 하지 못합니다.

elavala ivat ekak ayinna kivva puḷuvan.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ǣ ov dæn ē sūtana supiyā banavara ekak nemeyi tiyennē baṇavara kiyana dasa dasa mokakda daśamasmak tiyenavā. bhikṣūn vahansēlā mas māsa gænī budurajāṇan vahansē anumata karanavada meccara mahā kaṇāvada budurajāṇan vahansē mas māsa kanavada dæn mēka ennē tarkāda

네? 예, 그 sutta, Suppiyā의 이야기 하나만 있는 것이 아닙니다. 열 가지 고기 금지라는 것이 있습니다. bhikkhu들이 고기를 받는 것을 Buddha께서 허락하시는가, Buddha께서 고기를 드시는가 하는 논쟁이 이제 나옵니다.

hon̆dayi budurajāṇan vahansē daśamasthānavā panavanna hētuvak tiyenavada budurajāṇan vahansē mas māsa novaḷan̆dana kenek velā issūn vahansēlāṭa eban̆du anuśāsanāvak karapu kenek nam menna mē masda 10 kaṇḍa epā kiyalā 10ya panavanna bækō mas kanna næti kenekuṭa ekama varadakvan nokarana kenekuṭa menna mē varada karanna epā kivvot ēka gælapenavā.

좋습니다. Buddha께서 열 가지 고기 금지를 정하실 까닭이 있었겠습니까? Buddha께서 고기를 드시지 않는 분이고 bhikkhu들에게도 그런 가르침을 주신 분이라면, ‘이 열 가지 고기는 먹지 말라’ 하고 열 가지를 정할 수 있겠습니까? 고기를 먹지 않는 사람, 그런 잘못을 하나도 하지 않는 사람에게 ‘이 잘못을 하지 말라’ 하는 것이 말이 됩니까?

mas māsa væradīmak kaḷē nætnam buddha śāsanaya tuḷa pav kiyalā ayin karalā tibuṇānam miniska epā, koṭī maskaṇḍa epā, alimaskaḍa epā harak harak nemeyimēmē assa mas kaṇḍa epā balu mas kaṇḍa epā, karpa mas kaṇḍa epā. etakoṭa mē ādī vaśayen mas varga 10k tahanam kaḷā. vaḷas mas kaṇḍaya epā kaḷu vas mas kaṇaḍa epā kiyalā vas varga dekak pelā oyāgē mas varga 10k tahanak karalā. hæbæyi tahanam kaḷē

고기가 잘못이어서 Buddha sāsana 안에서 pāpa라 하여 빼 버렸다면 그럴 일이 없었겠지요. ‘사람 고기를 먹지 말라, 범 고기를 먹지 말라, 코끼리 고기를 먹지 말라, 소가 아니라 말고기를 먹지 말라, 개고기를 먹지 말라, 뱀 고기를 먹지 말라.’ 이처럼 고기 열 가지를 금하셨습니다. ‘곰 고기를 먹지 말라, 또 다른 곰붙이 고기를 먹지 말라’ 하여 곰 종류 두 가지를 설하시는 등 고기 열 가지를 금하셨습니다.

varga 10k tahanak karalā. hæbæyi tahanam kaḷē pavu nisā nemeyi. hētu vecca nidhāna katāva mulaṭa tiyenavā.

그러나 금하신 것은 pāpa 때문이 아닙니다. 그 까닭이 된 nidāna 이야기가 앞에 있습니다.

supriyā vanavaraya kiyana eken ōka paṭan gannē.

그것은 Suppiyā 이야기에서 시작됩니다.

anna etanat tiyenavā hon̆daṭama mas māṁsa kǣmē āhāraya gænīmē varat vivilā næti bavaṭa pennapu dēśanāvē mulat etanama tiyenavā.

고기를 음식으로 먹는 것이 잘못이 아니라는 것을 잘 보여 주는 가르침의 시작도 바로 거기 있습니다.

ektaraha bhikṣūn vahansē namakaṭa vaidyavaru mē nigamanaya kaḷā. kayaṭa pōṣaṇaya madhikamak nisā mas māṁsa deyak āhārayaṭa gannā.

어떤 bhikkhu에게 의사들이 이렇게 판단했습니다. 몸에 영양이 모자라니 고기를 음식으로 드시라고.

dæn bhikṣūn vahansēlāṭa ayitiyak tiyenavā tamāgē kæpakaru dāyakayek hō dāyakāvak innavā nam gnātiyekuṭa hō kiyalā tamanṭa avaśya ban̆du deyak auṣadhayak vaśayen ganna.

bhikkhu들에게는 권리가 있습니다. 자신을 돌보는 dāyaka나 dāyikā가 있다면, 또는 친척에게 말해서 자기에게 필요한 것을 약으로 받을 수 있습니다.

menna mē nisā mokada karannē? sr̥piyā upāsikāva kæpakaru dāyakāvak ē dāyayikāvaṭa kivvā maṭa mehema vaidyavaru mā vayaṁjanayakma ganna kiyalā tiyenavā dænum dīlā ē nisā matak sakas karalā denna puḷuvan. svāmīni heta dānaṭa mama masak evanavāma kiyalā porundu velā kiyagiyā. hæbæyi ohelaṭa pavatva māsayak hoyāgena inna oyalā yavanna kiyalā hæma tænama æhuvā hoyāganna kohē vuvat pavat māsayak.

그래서 어떻게 했습니까? 돌보아 주는 dāyikā인 Suppiyā upāsikā에게 ‘의사들이 제게 고기 반찬을 먹으라 했습니다’ 하고 알리니, 그녀는 ‘고기를 마련해 드릴 수 있습니다. 존자시여, 내일 dāna에 고기를 보내 드리겠습니다’ 하고 약속하고 돌아갔습니다. 그리고 하인들에게 pavatta maṃsa를 찾아서 보내라고 하여 어디서든 pavatta maṃsa를 구하라고 사방에 물었습니다.

pavat māsiya kiyannē vr̥taya paha vū masa paharatayak ættē pavatvayi. vr̥ttaya kiyannē jīvana vr̥ttiya. jīvat vena hatayekgē masa ganna bæhæ pavatvana næha. mæricca hatayekgē masak kohē hiṭi vunat pavatvayi. ævvā bæluvā masak næhæ. hæbæyi mama poronduvak vunā kohomaharida mas vyaṁjanayak ævanavā kiyalā. magē poronduva kalanna bæ.

pavatta maṃsa란 목숨이 다한 짐승의 고기를 말합니다. 살아 있는 짐승의 고기는 받을 수 없으니 pavatta가 아닙니다. 죽은 짐승의 고기라면 어디에 있었든 pavatta입니다. 찾아보았지만 고기가 없었습니다. ‘그러나 나는 어떻게든 고기 반찬을 보내겠다고 약속했다. 내 약속을 어길 수 없다.’

ēka hindā mama hon̆da væḍak karanna kiyalā. kakula hira karalā bælā kalaven kæpuvā mas gǣlla. kapalā dunnā dāsiyekuṭa menna mēka gihillā uyalā ahaval hāmuduruvanṭa mayi mas æn̆dandena kiyalā pahāmuduruvanṭa pāra denna. upāsa upāsakammā kō kiyalā æhuvot sanīpaya nætuva idinna.

그래서 ‘좋은 일을 하자’ 하고 다리를 묶은 채 허벅지에서 고기 한 점을 잘라냈습니다. 잘라서 하녀에게 주며 ‘이것을 가져가 요리해서 아무개 스님께 고기 반찬으로 드려라. upāsikā는 어디 있느냐고 물으시면 몸이 좋지 않다고 말씀드려라’ 했습니다.

dæn mēka sellanṭa karanna puḷuvandayak nemeyi. ēka nahana puduma siddhiya kenekuṭa kanna mas kapalā kaluven kapalā denna poḍi væḍak varenna bæna.

이것은 장난으로 할 수 있는 일이 아닙니다. 참으로 놀라운 일입니다. 남이 먹으라고 자기 허벅지 살을 잘라 주는 것은 작은 일이 아닙니다.

ē velāvēdī budurajāṇan vahansē budu vaæsin oya kāraṇaya dækkā. mē upāsikāvagē śraddhāvat ē vagēma tiyena gaurava bhaktiyak yamak kivvot iṭukarana śaktiyak lōkayaṭa pennanna ōna nisā budurajāṇan vahansē ēkaṭa pratikarma tiyena nisā nihan̆ḍa ova hiṭiyā. avaśyatāvayan samūhayak dænagena

그때 Buddha께서 Buddha의 눈으로 그 일을 보셨습니다. 이 upāsikā의 saddhā와 공경과 믿음, 한 번 말한 것은 해내는 힘을 세상에 보여 주어야 했기에, 그리고 그것을 고칠 길이 있었기에 Buddha께서는 잠자코 승낙하셨습니다. 필요한 여러 가지를 다 아시고서.

īṭa passē dāna væḷan̆duvaṭa passē budurajāṇan vahansē vælalā ituun vahansē tiyanam adu dānaya væḷan̆dut rāṇaya væḷan̆duvat monavā ēkada supriyāva upāsikāvē ēvā masvantanayak ēkat ekka mona mat svāmīni ēka naman æhuvē nǣ. æyi mōḍayō masak denakoṭa mona maskil ahanna ōna niyadæn

그 뒤 dāna를 드신 다음 Buddha께서 그 bhikkhu에게 물으셨습니다. ‘오늘 dāna를 드셨는가, 무엇이었는가?’ ‘Suppiyā upāsikā의 고기 반찬이었습니다.’ ‘무슨 고기였는가?’ ‘존자시여, 그것은 묻지 않았습니다.’ ‘어리석은 자여, 고기를 줄 때 무슨 고기인지 물어야 하지 않는가.’

mēka ayin karanna hæbæyi ara mē mokakda ūruhatu valaṭa dālā hiṭan ara mē issellā madhavasū karara kiyana eka uruhatu kaḷā vagē mēka ayin karanna bæha. ekak ayin kara puḷuvak

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ayin karanna bæha. ekak ayin kara puḷuvak tripiṭakē tava tiyenavānē. hadalā ganna ōnē okko

하나를 뺄 수 있다 해도 Tipiṭaka에는 더 있습니다. 다 고쳐야 할 것입니다.

īṭa passē mokada karannē? æyi mōḍayō mōga puruṣaya ehemayi katā karannē. ahanna ōna nædda masak um̆ba kālā tiyena menīmak. sukriyā upāsikāvē kaluven kapalā dunna mas kǣllaknē oba kālā tiyennavada?

그 뒤 어떻게 됩니까? ‘어리석은 자여, mogha purisa여, 그렇게 말하는가. 네가 먹은 고기가 사람 고기인지 물어야 하지 않는가. 네가 먹은 것은 Suppiyā upāsikā가 허벅지에서 잘라 준 고기 한 점이 아니냐.’

mīṭa passē nindā pahasa labanna vena nisā kavu nisā nemeyi penni. nindā pahasa labanna vena nisā minī mas kǣma tahanak. anna paḷaveni mas tahanam māsaya panapu tenna.

‘이제부터 비난을 받게 되니, pāpa 때문이 아니라 비난을 받게 되기 때문에 사람 고기를 먹는 것을 금한다.’ 이것이 첫 번째 고기 금지가 정해진 자리입니다.

unvahansē væḍalā hiṭan supriyā upāsikāra set patapuvahama kakulō hon̆da velā evelama nægiṭ. ara satuvāla tibena vitara tænakavala nætuva kiya ēka buddhāśirvādayen karapu śāntiya.

그분께서 가셔서 Suppiyā upāsikā에게 축복을 비시자 다리가 나아 그 자리에서 일어났습니다. 상처가 있던 자리에 흔적도 없이. 그것은 Buddha의 축복으로 이룬 평안입니다.

dæn menna mul karagena menīma san̆dahanam karapu kāraṇaya.

이것을 바탕으로 사람 고기를 금하게 된 까닭입니다.

īṭa passē mokada karannē sajjuruvangē maṁgalatā malā.

그 뒤 어떻게 됩니까? 왕의 길상 코끼리가 죽었습니다.

oya tunpanayē minissu ada vitarak nemeyi innē. ē vagē minissu ē kālet hiṭiyē. [kæssa]

그런 생각을 하는 사람들은 오늘만 있는 것이 아닙니다. 그런 사람들은 그때에도 있었습니다. [기침]

ēgollō kiyannē minissun tīraṇayak karagatta. mē maṁgalatā raṭaṭa harima magul lakuṇaknē. raṭa saśrīkatvaya udā karaōna. dæn mētā innakannē apiṭa ē saśrī kaṭ tibunē. dæn mēka vallā dæmot ehema mē vasṭika kuṇu velā giyāṭa passē ætā jīvat vennē næhænē.

그 사람들은 이렇게 정했습니다. ‘이 길상 코끼리는 나라에 아주 길한 표지다. 나라에 풍요를 가져다준다. 이 코끼리가 있는 동안 우리에게 그 풍요가 있었다. 이제 이것을 묻어 버리면, 이 살이 썩어 버리면 코끼리는 살아 있지 않게 된다.’

jīvat venna nam apikā masa api kǣvuno. ē masā apē æn̆gē innavanē. ē saśrīkatvaya næti vennē næha kiyalā oya mōṭa tarkayak aragena ara ætatāgē mas ṭika okkoma minissu aran gihillā vallannē nætuva uyāgena kǣvā.

‘살아 있게 하려면 그 고기를 우리가 먹자. 그러면 그 고기가 우리 몸 안에 있게 된다. 그 풍요는 사라지지 않는다.’ 이런 어리석은 논리를 붙잡고 사람들이 코끼리 고기를 모두 가져가 묻지 않고 요리해 먹었습니다.

bhikṣūn vahansēlā piṇḍapāta vanna ikṣūn vahansēlāt pūjā kaḷā. bhikṣūn vahansēlāt magenna ehagena væḷan̆daṭa passē nigannāta puttaka pirisa kǣ gahanna paṭan gattā. bāt gautamayangē śrāvakayō mahā kǣdarayi. maṁgalayagē masikāva tibē næhæ. anna ēkat mē piṭa pada karanavā ēkat hambavelā ēkat kǣval. kiyalā kǣ gahanna paṭan gattā. oya praśnaya

bhikkhu들이 piṇḍapāta를 오시자 bhikkhu들에게도 올렸습니다. bhikkhu들도 받아 드신 뒤 Nigaṇṭha Nātaputta의 무리가 소리치기 시작했습니다. ‘존자 Gotama의 sāvaka들은 아주 탐욕스럽다. 길상 코끼리 고기도 가리지 않는다. 그것까지 얻어 그것까지 먹었다’ 하고 소리치기 시작했습니다.

kiyalā kǣ gahanna paṭan gattā. oya praśnaya mul karannē budurajāṇan vahansē maṁgala vaśayen sammata karapu ætāgē vas kǣma gælapennē næhæ. minissu nindā pahata karana nisā ē nisā ē hētuven ætmat sāhana karanavā kiyalā ætmat ahanava pænīm.

그 일을 바탕으로 Buddha께서, 길상으로 여겨진 코끼리의 고기를 먹는 것은 알맞지 않다, 사람들이 비난하니 그 까닭으로 코끼리 고기를 금한다고 코끼리 고기 금지를 정하셨습니다.

oya vidiṭama rajjuruvangē maṁgala assayā malā. ara vidihaṭa minissu mokada karannē? mē assayā jīvat karanavāna diva mæralot velā kiyiyot ehema mēka ævillā maṁgala sammataya apiṭa næti venavā kiyalā. ēka pavatvanavā nisā assamassa aragena ivalā haridaru velā kǣvā.

같은 식으로 왕의 길상 말이 죽었습니다. 앞서처럼 사람들은 어떻게 했습니까? ‘이 말을 살아 있게 하자. 묻어 버리면 길상의 표지가 우리에게서 사라진다’ 하고, 그것을 이어 가려고 말고기를 가져가 요리해 배불리 먹었습니다.

etakoṭa ara niganna nāta putkaya pirisa kǣ gahanna paṭan gattā bhavat gautamayangē śrāvakaya mahā kǣdarayi. anna ara maṁgala assavayāgē mastikadunāhama ēkat kālama

그러자 Nigaṇṭha Nātaputta의 무리가 소리치기 시작했습니다. ‘존자 Gotama의 sāvaka들은 아주 탐욕스럽다. 저 길상 말의 고기를 주니 그것까지 먹는다.’

kǣgahanna paṭan gattā. oya kāraṇaya mul karagena maṁgala vaśayen sammata karagatta assamasa kaṇḍa epā. ē nisā assamat sampūrṇayen tahanam kiyalā assamasthānavænavā. ætmat asmastānam paḷagana.

그렇게 소리치기 시작했습니다. 그 일을 바탕으로 ‘길상으로 여겨진 말의 고기를 먹지 말라’ 하여 말고기도 완전히 금한다고 정하셨습니다. 코끼리 고기와 말고기 금지가 이렇게 생겼습니다.

īṭa passē minissu korāgena koiyangē mas kālalā iḍiyak tiya bhikṣūn vahansēlā pin̆ḍapāta vena kos pūjā karanavā. dæn koṭi mas aragena valā kælē yanakoṭa kos ivaṭa poṭi pahinavā hāmuduruva.

그 뒤 사람들이 범을 잡아 범 고기를 먹고 남은 것을 bhikkhu들이 piṇḍapāta를 오실 때 올렸습니다. 범 고기를 받아 숲으로 가면 냄새를 맡고 범들이 스님에게 덤벼듭니다.

mē kāraṇaya mul karannē budurajāṇan vahansē pævvā mīṭa passē pas kǣma tahanak. pavu nisā tahanak karapi ekak nǣ oya praśnayaṭa tahanak karā. ē hētu dhyāna katāvak.

이 일을 바탕으로 Buddha께서 이제부터 범 고기를 먹는 것을 금한다고 하셨습니다. pāpa 때문에 금하신 것이 아니라 그 문제 때문에 금하셨습니다. 그것이 그 까닭의 이야기입니다.

dæn ē ēka etanin tahanam vuṇā. īṭa passē minissu mokada karannē? oya pahat koṭas vala minissu ballava maralā ballangē mas ganavā.

그래서 그것은 거기서 금지되었습니다. 그 뒤 사람들은 어떻게 했습니까? 낮은 계층의 사람들이 개를 죽여 개고기를 먹습니다.

mēn balu mas kǣmaṭa sammata velā hiṭiyā jātiyak ēgollanṭa kiyannē sæṭal kulēgē sæḍu sæḍal kiyana eka hædunā kiyannet baḷumas kǣmen ahuvelā ē kerehi minissu nigraha karalā baḷumaskan nīṭiyō kiyalā lōka sammatayakin sælavuru kiyalā kuliyak ven kaḷā.

개고기를 먹는 것으로 알려진 무리가 있었는데 그들을 caṇḍāla 계층이라 합니다. caṇḍāla라는 것이 생긴 것도 개고기를 먹다가 걸려서, 사람들이 그들을 꾸짖어 ‘개고기를 먹는 천한 자들’이라 하여 세상의 합의로 caṇḍāla라는 계층으로 떼어 놓았다고 합니다.

īṭa passē mokada karannē minissu balumas kālalā inam minissu kanakoṭa bhikṣūn vahansēlā dunāma anna bhikṣūn vahansēlā balumas kanavā. tænuvā vagē nigraha karanna paṭan gattā.

그 뒤 어떻게 됩니까? 사람들이 개고기를 먹다가 남은 것을 bhikkhu들에게 드리자, ‘저기 bhikkhu들이 개고기를 먹는다’ 하고 앞서처럼 꾸짖기 시작했습니다.

ē nigrahaya mul karina budurajāṇan vahansē balumas kanna epā kiyalā sānā karā. mas jātiya ahanna. baḷumak kivvonna epā. baḷumat ahanavā kaneku.

그 꾸짖음을 바탕으로 Buddha께서 개고기를 먹지 말라고 정하셨습니다. 고기의 종류를 물어라, 개고기라 하면 먹지 말라, 개고기인지 물어보고 먹으라고 하셨습니다.

minissu sarapaya marāgena sarapayengē mas karanna dæn adat kanna oya vidihaṭa sarpa māsa kanna paṭan gattahama ahiyō vāgēt bāsangē śrāvakayō sarpa masuk kanavā kiyalā ēkaṭa nigraha kaḷā. ē mul karannē sarpamaskaṇḍaya vagē paya tahanam karā. ahiṁsa

사람들이 뱀을 잡아 뱀 고기를 먹었습니다. 오늘도 그렇게 먹지요. 뱀 고기를 먹기 시작하자 앞서처럼 ‘존자의 sāvaka들이 뱀 고기를 먹는다’고 꾸짖었습니다. 그것을 바탕으로 뱀 고기도 같은 식으로 금하셨습니다.

sarpamaskaṇḍaya vagē paya tahanam karā. ahiṁsa kiyalā kiyana eka ūru massē alita vena hāmuduruvena pota edā gattuunē mahattayā potak ahi māṁsa kiyannē ahinnē tarapayak. goḍi aya nemeyi hāmuduruvō hatara patnaye mahā viśēṣa hāmuduruvaru dænīmadē hāmuduruva unvahansēṭa okkoma sammata karalā tibunē ahiṁsaganna urumak kiyalā. sūkara māṁsa dannet nǣhæ. ahi māṁśa dannet næ.

그런데 ‘ahi’라는 말을 돼지고기로 옮긴 스님의 책이 있습니다. 그날 받은 책 하나인데, ahi maṃsa라고 할 때 ahi는 뱀입니다. 보통 사람이 아니라 이름난 스님들까지 그분을 다 인정했는데, 그분은 ahi를 돼지고기라고 했습니다. sūkara maṃsa도 모르고 ahi maṃsa도 모르는 것입니다.

tripiṭakaya piḷiban̆da pāli piḷiban̆dava mahā dænumak æti yayi. itin mēvayan vuva denek kævaṭenavā īḷan̆gaṭa ayi māṁsa kivvē sarpama.

Tipiṭaka와 Pāli에 대해 큰 지식이 있다고 하면서 말입니다. 그래서 이런 것들에 사람들이 속습니다. 다시 말하지만 ahi maṃsa라 한 것은 뱀입니다.

itin kaḷu lassasungē mas gālā īṭa passē kælē yanavā. vaḷasu pahinakoṭa goravalā pahinavā masvalaṭa mēka mul karenu valasmas kalḍaya epayā tahanak.

또 곰 고기를 먹고 숲에 갑니다. 곰들이 으르렁거리며 고기를 보고 덤벼듭니다. 이것을 바탕으로 곰 고기를 먹지 말라고 금하셨습니다.

kara peruṇu valassayā tava koṭasak ennē. ēt ē vagēma koṭasak. ehemat karapuvahamat ē karadara enna ōna kivvā ē karēruṇu vas mas kaṇḍa epā kiyalā ēkat tahanak karā. ē varga tava vargayak. dæn mēkaṭa mas varga 10k oya vidihen tahanam kaḷā.

곰과 비슷한 또 다른 무리가 나옵니다. 그것도 같은 부류입니다. 그렇게 했을 때도 같은 성가심이 생겼으니 그 짐승의 고기도 먹지 말라고 금하셨습니다. 또 다른 종류입니다. 이렇게 하여 고기 열 가지가 그런 식으로 금지되었습니다.

ehenam mas māsa vaḷan̆dalā næti vecca samādhayaka bhikṣu samājayaka nam oya 10ya ohoma tahanam karanavā.

그렇다면 고기를 먹지 않는 공동체, 그런 bhikkhu 공동체였다면 그 열 가지를 그렇게 금할 일이 있었겠습니까?

ehenam kavuda nigamanaya kiyalā budurajāṇan vahansē ē kālēdī isn vahansēlā mas māsa vaḷan̆dalā tibunē nǣha kiyalā. mona nigamendakada?

그렇다면 Buddha 시대에 bhikkhu들이 고기를 먹지 않았다는 결론은 누가 내린 것입니까? 무슨 근거의 결론입니까?

budurajāṇan vahansēgen baṇa ahalā pera nigannanātr̥ttagē śrāvē ekkalā hiṭapu siha sēnādhipati ē nigannanāpatu śrāvaka tatvaya midilā budurajāṇan vahansēgē śrāvakayek kiyalā sōtāpanna phalayaṭa pat vuṇā. budurajāṇan vahansēṭa dānakaṭa ārādhanāvak kaḷā. aṁguttara nikāyi sihiya sūtrayaka tiyenavā. apiṭa onna balanna nemeyi.

Buddha의 법문을 듣기 전에 Nigaṇṭha Nātaputta의 sāvaka로 있던 Sīha 장군이 Nigaṇṭha의 sāvaka 자리에서 벗어나 Buddha의 sāvaka가 되어 sotāpatti phala에 이르렀습니다. 그리고 Buddha께 dāna를 청했습니다. Aṅguttara Nikāya의 Sīha sutta에 있습니다. 지금 그것을 다 볼 것은 아닙니다.

ē velāvēdī ē śīsa sēnādhipatiyā tamangē pirisaṭa kiyanavā. gacca kanē pavatva maṁsaṁjānā saga ikmanaṭa gihillā pavat māsayā karannē.

그때 Sīha 장군이 자기 사람들에게 말합니다. ‘gaccha bhaṇe, pavattamaṃsaṃ jānāhi.’ 얼른 가서 pavatta maṃsa를 알아보라는 것입니다.

dæn pavat māsaya tōraganna bærivā innē. ē kiyannē jīvat velā inna hataeka inna epā mē dānaṭa mæricca satayek hambavunot aran inna malakā.

여기서 pavatta maṃsa를 가려내지 못하는 사람들이 있습니다. 그 말은 살아 있는 짐승은 안 된다, 이 dāna에 쓸 죽은 짐승이 있으면 가져오라는 것입니다.

īṭa passē ē aya tara satekgē mala sirurā kada gahagena aran āvala tarasatā kiyannē uranna.

그 뒤 그들은 살진 짐승의 죽은 몸을 메고 가져왔습니다. 살진 짐승이란 돼지입니다.

īṭa passē kǣ gahanna paṭan gattā. hari nikanṭa pirisīha sēnādhipati meccara kalśa suddhavantiyek velā in̆dalā bavat gautamayangē śrāvakayek velā. dæn mas kanna paṭan gannē. marāpu sattungē mas aragena yanavā dæn anna baut gautamayangē śrāvakayanṭa uyalā denna. kiyalā kǣ gahanna paṭan gattā. ekatu velā bahalā mē aparāśaya kiyalā.

그러자 사람들이 소리치기 시작했습니다. ‘얼마 전까지 깨끗한 사람이던 Sīha 장군이 존자 Gotama의 sāvaka가 되더니 이제 고기를 먹기 시작한다. 죽인 짐승의 고기를 가져간다, 존자 Gotama의 sāvaka들에게 요리해 주려고’ 하고, 모여서 ‘이 죄악’이라며 소리치기 시작했습니다.

mē kāraṇaya gihalā sīla sēnādhipatiṭa tamangē gōlayō kivvā.

이 일을 그의 사람들이 Sīha 장군에게 가서 전했습니다.

jīvita hētuvakaṭavat jīva marī matuven purākut marannē næhæ. mæricca hatekgē mataka prāṇaghāta ehā sambandhayak næhæ. api sakas karalā budurajāṇan vahansē piḷigannavā. ēkaṭa tērum ganna puḷuvan. ē mata hadalā piḷigannavā budurajāṇan vahansēē mahansa vaḷan̆dalā puṇyānumōdanāvak karalā væḍi kiyalā tiyenavā.

‘나는 목숨을 위해서라도 생명을 죽이지 않는다. 죽은 짐승의 고기는 pāṇātipāta와 아무 관계가 없다. 우리가 마련해 드리면 Buddha께서 받으신다. 그것은 이해할 수 있다.’ 그렇게 마련해 드린 것을 Buddha께서 받으시고 그 고기를 드신 뒤 anumodanā를 하시고 가셨다고 되어 있습니다.

dæn etakoṭa ara antimaṭa sundu kammāra putragē dānayaṭa sambandha karalā vitarak mēka kiyalā pērenna bæ.

그러니 마지막의 Cunda kammāraputta의 dāna에만 연결해서 이것을 말하고 넘어갈 수는 없습니다.

ēvā avurudu karavaṭa anika avuru hadu karanna bæ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

vinaya pirikat bohō katā tiyenavā.

Vinaya Piṭaka에는 많은 이야기가 있습니다.

kanē amāruvak hædicca bhikṣūn vahansē namakaṭa kakuḷumat guṇayi kiyalā budurajāṇan vahansē duṭu dharmayak tuḷin.

귀에 병이 난 bhikkhu 한 분에게 게 고기가 좋다는 것을 Buddha께서 보신 dharma를 통해 아셨습니다.

kakuluvan marāgena jīvat vena pirisak inna pættaka piṇḍapāta karagena jīvat venna kiyalā unvahansēṭa kriyā tibiyā. unvahansē ē muhudu kara kakuluvan varāgayen jīvat vena mi minisun pættaka piṇḍapāta karana unvahansēṭa piṇḍapātayaṭa kakuḷu mas hamba vuṇā. kakuḷu mas vaḷan̆dapu unvahansēgē kanē amāruva ē hituven suvuṇā.

게를 잡아 살아가는 사람들이 있는 쪽으로 piṇḍapāta를 다니며 지내라고 그분께 이르셨습니다. 그분이 바닷가에서 게를 잡아 사는 사람들 쪽으로 piṇḍapāta를 다니자 piṇḍapāta로 게 고기를 얻었습니다. 게 고기를 드신 그분의 귀 병은 그로써 나았습니다.

dæn mēkat tiyenavā vinē piṭakaya.

이것도 Vinaya Piṭaka에 있습니다.

ektara avasthāvaka a

어느 때, 아.

ē kālē ticca kati satirittak tamayi oya mas maraṇa kaṭṭiyē

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

darēmak kaḍapuvahama hon̆dama mat koṭasak ven karalā ē koṭasa gahaka ellalā yanavā. min prayōjanāvat æti yamek ætnam mē koṭasa genagāvā.

짐승을 잡으면 가장 좋은 고기 한 부분을 떼어 그 부분을 나무에 매달아 두고 갑니다. ‘이 고기가 쓸모 있는 이가 있다면 이 부분을 가져가라.’

mehema kiyalā gahē mas koṭasak ellā yanavā. ē karannē ē minissugē itiyaṭa pirisataya minihe satayek maralā mas karagena ara vidiṭa mas koṭarasak ven karalā kāṭadenna kiyalā hiṭiya dīlā yanavā ehenam ara vagē ellalā yanavā. bæluvā ektarā bhikṣuinta enavā gahak mula in̆dagena innavā.

이렇게 말하고 나무에 고기 한 부분을 매달고 갑니다. 그것은 그 사람들의 관습입니다. 짐승을 잡아 고기를 만들면 그렇게 한 부분을 떼어 누구에게 주려고 하다가, 줄 사람이 있으면 주고 가고 없으면 그렇게 매달고 갑니다. 보니 어떤 bhikkhunī가 와서 나무 밑에 앉아 있었습니다.

dæn kiyanna katā karannet nǣhæ balannet næha. mā kamak nǣha. æhunot onam ara yannē næta kiyalā. masin prayōjanayak æti yamek ætnam mē mas korasa ē aya geniya āvā kiyalā æhenna saddenna kiyalā ara mas koṭasa gahaka pārsalayak karalā ellā ænna giyā. ē manasayā giyāṭa passē dænagattā ven karapu mas koṭasak mē da ayitikārayek nǣ.

그는 말을 걸지도 않고 쳐다보지도 않습니다. ‘상관없다, 들리면 들으라지’ 하며, ‘고기가 쓸모 있는 이가 있다면 이 고기를 가져가라’ 하고 들리게 소리 내어 말하고는 고기를 꾸러미로 만들어 나무에 매달고 갔습니다. 그 사람이 간 뒤 그녀는 떼어 둔 고기에 주인이 없다는 것을 알았습니다.

mēka gævalā gælapena pavatma māsayak. budupiyāṇan vahansēṭa mē masin vyaṁjanayak hadalā yavanna ōnayi kiyalā. ē masa genisam ē tarinvasē ivvā.

‘이것은 알맞은 pavatta maṃsa다. 이 고기로 Buddha께 반찬을 만들어 보내 드려야겠다’ 하고 그 고기를 가져가 그 bhikkhunī가 요리했습니다.

oya velā hiṭam budurajāṇan vahansēṭa agra koṭasa aran giyā. yanakoṭa budurajāṇan vahansēmē piṇḍapāta væḍenavā. etana hiti bhikṣūn vahansē nāvaṭa dunnā. budurajāṇan vahansē væḍiyahama menna mē maskaṭa unvahansēṭa pūjā karanna.

그렇게 하여 Buddha께 가장 좋은 부분을 가져갔습니다. 가 보니 Buddha께서는 piṇḍapāta를 나가 계셨습니다. 그래서 거기 있던 bhikkhu 한 분에게 맡겼습니다. ‘Buddha께서 오시면 이 고기를 그분께 올려 주십시오.’

oya itin etakoṭa ara kiyanavā. mama kaṭakāra ikṣūn vahansē namaṭayi bhāra dunni.

그러고는 ‘저는 저 bhikkhu께 맡겨 드렸습니다’ 하고 말합니다.

o i itini budurāṇan vahansēṭa nam okkoma jāti genak denavā. kō apiṭa apiṭa monavadēnnē?

‘오, 그래, Buddha께는 온갖 것을 가져다 드리는군. 우리에게는? 우리에게는 무엇을 주는가?’

oya vacanaya ahanavā āringen anē mama monavā dennada? ōga mē ahamben hambavecca masak. itin okkoṭa gēna tiyak tibunē næhæ. ēkayi budurajāṇan vahansēṭa genā. ehema bæhæ apiṭat maṭat monavā hari mama monavā denna? illana

그 말을 bhikkhunī에게 합니다. ‘아, 제가 무엇을 드리겠습니까? 이것은 우연히 얻은 고기입니다. 모두에게 가져올 만큼 있지 않았습니다. 그래서 Buddha께 가져온 것입니다.’ ‘그러면 안 되지, 우리에게도, 나에게도 무언가 줘야지.’ ‘제가 무엇을 드립니까?’ 그러자 요구합니다.

sivurak æn̆dagena næddiyi sivura dīlā yanna kiyalā.

‘입고 있는 cīvara가 있지 않느냐, cīvara를 주고 가라’고.

anē maṭa tiyennē meccarayi. ēvā hariyannē næ. budurajāṇan vahansēṭa kosa dunavā maṭa koṭasa kiyanna ōnē. kohoma kiyalā kannalav karanavā bērenna bæhæ. ehenam āva araganna kiyalā ati sivura dīlā sāmānyayen dumakin hiṭapu ekegin yanna giyā. hæbæyi yanakan in̆dalā bhikṣuvan vahansēlā mēha nījaka væḍē hæṭi nigaru karanna paṭan gattā. mǣṇangē sivulat aragattā mē hāmuduruvō mokakda mē karapu kæta væḍi kiyanna.

‘저에게 있는 것은 이것뿐입니다. 그건 안 됩니다.’ ‘Buddha께 몫을 드렸으니 나에게도 몫을 줘야 한다.’ 이렇게 졸라대니 벗어날 수가 없어 ‘그러면 가져가십시오’ 하고 윗옷 cīvara를 주고 남은 옷차림으로 떠났습니다. 그런데 그녀가 떠나자마자 bhikkhu들이 이 천한 짓을 꾸짖기 시작했습니다. ‘bhikkhunī의 cīvara까지 빼앗았다, 이 스님이 이 무슨 추한 짓을 했는가’ 하고.

epa budurajāṇan vahansēṭa mē kāraṇaya prakāśa kaḷā.

그래서 Buddha께 이 일을 알렸습니다.

budurajāṇan vahansē yanavā ē meheniyē obē nǣdǣhæenavada ētna maha nindi tænak ekē mīṭa passē nǣya novana kenekgen nosūsu dē illanna epā. dæn eban̆du ayagen sivuru illanna epā kiyalā veniyak pæna.

Buddha께서 물으십니다. ‘그 bhikkhunī가 그대의 친척인가?’ ‘아닙니다.’ ‘아주 비난받을 일이다. 이제부터 친척이 아닌 이에게서 청하지 않은 것을 요구하지 말라.’ 이렇게 그런 이에게서 cīvara를 요구하지 말라는 vinaya를 정하셨습니다.

oya ēkaṭa hētu vecca katāvaka mūla katāva ēka. ehenam mas mahansa vaḷan̆dalā nætnam budurajāṇan vahansē oya katāvat ayin karanna ōnē mulinma.

그것이 그 율의 까닭이 된 근본 이야기입니다. 그렇다면 Buddha께서 고기를 드시지 않았다면 그 이야기부터 맨 먼저 빼야 합니다.

etakoṭa kakuḷu masladapu katāvat hāmudulin kapalā harinna ōnē. daśamasthānama kapalā harinna ōnē. siha sūtraya kapalā harinna ōnē. okkoma tripiṭakē sūtraya kotana in̆dan paṭan gennē tava hun̆gāk tiyenavā.

그러면 스님이 게 고기를 드신 이야기도 잘라내야 합니다. 열 가지 고기 금지도 잘라내야 합니다. Sīha sutta도 잘라내야 합니다. Tipiṭaka의 sutta를 모두 말입니다. 어디서부터 시작해야 할까요, 아직 훨씬 많이 있습니다.

ektarā manussayō budurajāṇan vahansēlāṭa ævidilā dānayak dennavā. svāmīni oba vahansēṭa denna dēval mahatphalayi mahāni saṁsā bohōkoṭa læbenavā kiyalā mama ahalā tiyenē. mama ēka obavahansēgenma ahalā viśvāsat karanavā. mama hari kæmatiyi menna mē kasī saḷuvalla maṭa anukampā karalā mē kasī su ṭika oba vahansē piḷigannā. budurajāṇan vahansē anukampā karalā piḷigattā.

어떤 사람이 Buddha께 와서 dāna를 드립니다. ‘존자시여, 당신께 드리는 것은 큰 열매, 큰 이익을 많이 얻는다고 들었습니다. 저는 그것을 당신께 직접 듣고 믿습니다. 저는 이 Kāsi 천을 아주 좋아합니다. 저를 가엾이 여겨 이 Kāsi 천을 받아 주십시오.’ Buddha께서 가엾이 여겨 받으셨습니다.

etakoṭa kiyanavā svāmīni mama hari kæmatiyi. ælhā sūpa vyāṁjana sahita bat valaṭa sūpa saha vyāṁjana sahita æl hālē bat valaṭa mama hari kæpattē. matu matut eban̆duva vidē mama balāporottu vennē. oba vahansēṭa deena dē mahatphalayi mahānisaṁsāvē bohōkoṭa læbenavā kiyalā ma ahalā tiyenavā viśvāsa karanavā. ē nisā maṭa anukampā karalā mē æl hālē bassa sahita vyāṁjana piḷiganna. piḷigæn

그러자 말합니다. ‘존자시여, 저는 아주 좋아합니다. 국과 반찬을 곁들인 쌀밥을, 국과 반찬을 곁들인 흰쌀밥을 저는 아주 좋아합니다. 앞으로도 그런 것을 바랍니다. 당신께 드리는 것은 큰 열매, 큰 이익을 많이 얻는다고 들었고 그것을 믿습니다. 그러니 저를 가엾이 여겨 이 흰쌀밥과 반찬을 받아 주십시오.’ 받으셨습니다.

īṭa passē kiyana svāmīni mama tavat dēkaṭa ākārayi. murudu ūramas valaṭa mama hari āgā. ūras velā dara matu matun maṭa marudu ūramas balāporottu mama oba vahansēṭa mē uru pastaya pūjā karanna. maṭa anukampa karalā piḷiganna. unvahansē piḷigattā.

그 뒤 말하기를 ‘존자시여, 저는 다른 것도 좋아합니다. 부드러운 돼지고기를 아주 좋아합니다. 앞으로도 부드러운 돼지고기를 바랍니다. 당신께 이 돼지고기를 올리겠습니다. 저를 가엾이 여겨 받아 주십시오.’ 그분께서 받으셨습니다.

svāmīni mama hariya kæmatiyi. menna mē pæni kævum valaṭa maṭa matu matu pæni kævæḍipu læbēvā kiyalā oba hatarē piḷiganna. ēkat piḷiganna maṭa anukapāva ēkat piḷiganna.

‘존자시여, 저는 이 꿀 과자를 아주 좋아합니다. 앞으로도 꿀 과자를 얻기를 바라니 받아 주십시오. 저를 가엾이 여겨 이것도 받아 주십시오.’

dæn ohoma karalā oba vahansēṭa dæn maṭa vena denna deyak næhæ kiyalā dahasak vaṭinavā saḷudehi tara vidihaṭa pūjā karalayi giyē.

그렇게 하고 ‘이제 당신께 드릴 것이 더는 없습니다’ 하며 천 냥 값어치의 천을 그렇게 올리고 갔습니다.

ohoma ṭika kālayak yanakoṭa mē dharmaya tuḷa hædiena manussayāṭa anema monavada mē patapuvē? væḍak æti eka kiyalā oya daham avabōdhaya nævuṇā.

그렇게 얼마쯤 지나자 이 dharma 안에서 자라던 그 사람에게 ‘아, 내가 바란 이것들이 다 무엇인가, 쓸모 있는 것은 따로 있다’ 하는 dharma의 깨달음이 생겼습니다.

dharmāvabōdhaya nisā dharma samādhiyak læbilā ē samādhiya yutu velā bam̆balava gihin upanna anāgāmī brahmayek venavā. dæn meccara pætum pætama kenāṭa ē atdæyama anāgāmī phalaya labanna vāsanāva tibilāna nēda? ada monavada kiyannē etakoṭa pætum gæna.

dharma의 깨달음으로 dharma samādhi를 얻고, 그 samādhi를 지닌 채 Brahma 세계에 가서 태어나 anāgāmī brahma가 됩니다. 이렇게 많은 것을 바라던 사람에게 그 생에서 anāgāmī phala를 얻을 복이 있었던 것 아닙니까? 그런데 오늘날 바람에 대해 무엇이라 말합니까?

īṭa passē budurajāṇan vahansē hamennē brahma vēśayen āvā. brahmaya kiyalā ipadinna. svāmīni obaṭa mama mataka æti. manussava inna kālē æl hālē rūpa vǣda sa bat balāporottu dānayak dunnē mama. mas balāporottu mas pūjāvak kaḷē mama. kævum balāporottu ven kævum pūjāvak kaḷē mama. saḷu balāporottu veḷu pūjāvak kaḷē mama.

그 뒤 그는 Buddha께 brahma의 모습으로 왔습니다. brahma로 태어나서. ‘존자시여, 저를 기억하십니까. 사람으로 있을 때 국과 반찬을 곁들인 흰쌀밥을 바라며 dāna를 드린 것이 저입니다. 고기를 바라며 고기를 올린 것이 저입니다. 과자를 바라며 과자를 올린 것이 저입니다. 천을 바라며 천을 올린 것이 저입니다.’

ada mama brahmaya. maṭa væḍak nǣha kiyalā hidilā okkoma atæralā oba vahansēgē dēśanā gæm̆buru dharmaya sihi karanakoṭa dharma samādhiyakin mē lōkē asāratvaya vaṭalā mama ada brahmayek kāva upanna samādhiya.

‘오늘 저는 brahma입니다. 그런 것은 쓸모없다 여겨 모두 버리고, 당신께서 설하신 깊은 dharma를 떠올릴 때 dharma samādhi로 이 세상의 덧없음을 알아, 오늘 samādhi로 brahma로 태어났습니다.’

itin brahmaya edā maṭa oba dīlā yamak ætivanam. læbuṇā dē kava asīmitava læbuṇā. ē kālē maṭa asīmitava læbuṇā etan paṭan. ē kisi aḍuvak vunē næ. namut eyā væḍak næti dænagena mama okkoma asāra dēval athæra dāla tamayi mē dharma samādhiya labāgattē. ē dēśanā karanā. dæn otanat pennalā tiyenavā

‘brahma여, 그날 그대가 바란 것이 있다면 얻었는가?’ ‘얻은 것은 끝없이 얻었습니다. 그때부터 끝없이 얻었고 아무 모자람도 없었습니다. 그러나 그것이 쓸모없음을 알고 덧없는 것들을 모두 버리고서 이 dharma samādhi를 얻었습니다.’ 그렇게 말합니다.

dēśanā karanā. dæn otanat pennalā tiyenavā budurajāṇan vahansē mas māsa gattē næhæ kivvā nam ōkaṭat uttarayak denna. ōvat urutu karanna ō ōvā uru karanna bæhæ. kslipṭa eken kapanna bæhæ kǣnē.

여기에도 그것이 드러나 있습니다. Buddha께서 고기를 드시지 않았다고 한다면 이것에도 답해야 합니다. 이것도 빼야 합니다. 그러나 이것들은 뺄 수 없습니다. Tipiṭaka에서 잘라낼 수는 없지 않습니까.

trilipiṭakaṭa væḍiyen ekatu karalā ayin karannat bæhæ. aḍu kiyalā amutu ekak dānnat bæhæ. ehema karalat næhæ.

Tipiṭaka에 더 보태거나 빼낼 수도 없습니다. 모자란다고 이상한 것을 넣을 수도 없습니다. 그렇게 하지도 않았습니다.

dæn mē budurajāṇan vahansē oya sita ekak nemeyi. tava bohōkoṭa tiyenavā. oya mas māṁsa piḷiban̆da siddin davasēhena kālayak katā karē ṭiya triviṭē tiyena mas māṁsa vaḷadalu tæn gæna kiyanavā. occara kiyanna deyak næhæ. ē nisā ekak nemeyi tiyennē ōna taram ōgē tæn tiyenavā. itin ōkedī api dækaganna

Buddha의 이런 일은 하나가 아닙니다. 훨씬 더 많습니다. 고기에 관한 일로 오랜 시간 이야기할 만큼 Tipiṭaka에는 고기를 드신 대목이 있습니다. 그렇게까지 말할 필요는 없습니다. 하나가 아니라 그런 대목이 얼마든지 있습니다.

tæn tiyenavā. itin ōkedī api dækaganna ōnē ehenam æyi mas māṁsa pav nædda? apiṭa tiyeena praśnaya in̆daganna ōnē. mas māṁsa kǣvot pav tiyena adahasa ættada? kohomada ēka pav vennē?

그러니 여기서 우리가 보아야 합니다. 왜 고기는 pāpa가 아닌가. 우리의 물음을 풀어야 합니다. 고기를 먹으면 pāpa라는 생각이 맞습니까? 어떻게 그것이 pāpa가 됩니까?

cētanāva anuva pavhædenavā misa. citta pāriśuddhiya enavā misak.

cetanā에 따라 pāpa가 생기고 마음의 깨끗함이 오는 것일 뿐입니다.

api karana væḍa gæna anun pav karana gānē hō anum pin karana gāna. apiṭa ē pin pav vena kramayak nǣ.

우리가 하는 일과 상관없이 남이 pāpa를 하는 만큼, 남이 puñña를 하는 만큼 그 puñña와 pāpa가 우리에게 오는 길은 없습니다.

mēkayi api dakinna ōnē. mama pak karagattot ē pāpē maṭayi. anikek pavak karagattot ē pāpē ohuṭayi.

이것을 보아야 합니다. 내가 pāpa를 지으면 그 pāpa는 내 것이고, 다른 이가 pāpa를 지으면 그 pāpa는 그의 것입니다.

itin api koyi taram tarka idiripat kaḷat mē eka tarkayakvat nyāya dharmayaṭa ekan̆ga nǣ.

그러니 아무리 많은 논리를 내놓아도 이 가운데 한 논리도 dharma의 이치에 맞지 않습니다.

anik aya kana nisayi tattva marannē tava kenek. dæn mēkat idiripat karannē ektarā vidihaka tarkayak.

‘다른 사람들이 먹기 때문에 또 다른 이가 짐승을 죽인다.’ 이것도 내놓는 한 가지 논리입니다.

anit aya kǣma natara karalada mē api sattu marayi innē? dæn api satu marannē næ. anit kaya kana nisayi sattu maraṇaya kiyana yamkisi niyamayak tiyenavā nam anik kaya kanavā. api satu marannē næ.

다른 사람들이 먹는다고 우리가 짐승을 죽이고 있습니까? 우리는 짐승을 죽이지 않습니다. 남이 먹기 때문에 짐승이 죽는다는 법칙이 있다면, 남은 먹고 있지만 우리는 짐승을 죽이지 않습니다.

ehenam anit aya kita nisā tava kenek satu maranavā kiya ēka etanama boruvanē tamangenma boru venavānē.

그렇다면 남이 먹기 때문에 또 다른 이가 짐승을 죽인다는 말은 거기서 바로 거짓이 됩니다. 스스로 거짓이 되어 버리지요.

anik aya mila dena nisā sattu marannē kivvē. menna rupiyalṭadak menna lakṣayak menna kukulak maralā denna kiv maralā denavā.

남이 값을 치르기 때문에 짐승을 죽인다고도 합니다. ‘자, 몇 루피, 자, 십만 루피, 닭 한 마리 죽여 주시오’ 하면 죽여 준다는 것입니다.

mama dannē nǣ bauddhayek hæṭiyaṭa kī denek ehema kivvot marayida kiyalā.

불자로서 그렇게 말한다고 몇 사람이나 죽일지 저는 모르겠습니다.

rūpayā lakṣayak aragannavā mavana marannē nǣhæ itin nikayi ohoda ma dannē næta væḍiyi lassatiyak kōṭik dina kara maṭi væḍak næhæ aṁśu mātrayak ē væḍa karalā ganna

십만 루피를 받는다 해도 죽이지 않습니다. 십만이든 천만이든 제게는 쓸모없습니다. 그런 일을 해서 한 푼도 받지 않겠습니다.

ehenam mudalaṭa sattu maranavā kivvot mudalaṭa nam sattu marannē nǣ mama magenma opuva venavā ēka boruvak bava tava tamangenma oppu venavā.

그러니 돈 때문에 짐승을 죽인다고 하면, 돈 때문에 짐승을 죽이지 않는 나 자신으로 그것이 거짓임이 증명됩니다. 스스로 증명되는 것입니다.

ehenam api yamkisi vidihakin mas kanaka pav kiyalā gattē mona nigamanayada?

그렇다면 우리가 어떤 식으로든 고기를 먹는 것이 pāpa라고 한 것은 무슨 결론입니까?

satek maraṇa eka avæḍak. ē meneha karaganna avæḍak. ma kiyana ekat ekka sambandhayak otana tiyenavada kiyalā balanna nam. anna api ara kivvā paṁcēndriya gōcara mānasika tarka maṭṭamen ehāṭa gihillā atīndriya gōcara manasē tiyena svabhāvayen dakinna ōnē. eha īṭa ehā hētu. etakoṭa ēka tērennē.

짐승을 죽이는 것은 해로운 일입니다. 그것을 고기로 만드는 것도 해로운 일입니다. 그것이 고기라는 것과 관계가 있는지 보려면, 앞서 말했듯 다섯 감관이 닿는 마음의 논리 수준을 넘어 감관 너머가 닿는 마음의 성질로 보아야 합니다. 그 너머의 까닭을. 그때에야 그것이 이해됩니다.

dæn api mehema hitamukō yamkisi manussayek kaviṭa ṇaya venavā. ṇaya velā ṇaya dennē nætuva maga æralā pænalā yanavā.

이렇게 생각해 봅시다. 어떤 사람이 누군가에게 빚을 집니다. 빚을 지고 갚지 않고 피해 달아납니다.

eyā yamkisi lōka adhikaraṇayakaṭa asu velā koṭu velā hitan nigamanayā karagannavā. vahāma ē gatta mudala ē ayaṭa āpahu dīpan nætnam asādhāraṇayi.

그가 세상의 어떤 법정에 걸려 붙잡히면 판결을 내립니다. ‘곧바로 받은 돈을 그들에게 돌려주어라. 그렇지 않으면 부당하다.’

dæn eyāgē kiyana ē svāmīni davasa salli nǣ. ehema kiyalā hæbæyi ma kīka hariṭa puḷuvan hæṭiya hari dīlā hena piyavanna ōnē. kīyak puḷuvan mama kohomahari māsakaṭa uiya 500k hoyalā denna.

그러자 그가 말합니다. ‘나리, 지금은 돈이 없습니다. 그래도 얼마든 할 수 있는 만큼 주어서 빚을 갚아야지요. 어떻게든 한 달에 500루피를 마련해 드리겠습니다.’

hæbæyi mudala gevenna pali ataeka meccara kālayak æranavā. karanna deyak nē nam oba gevalayi ivara karaganna nidahat venna sādhāraṇa vennē etakoṭa ehema horen balayen aragena anugayaṭa payinna bæha. dæn nītiyak gattaṭa passē dæn ara manussayā nītiya ræhænna bæn̆dilā.

그러나 돈을 다 갚으려면 오랜 시간이 걸립니다. 할 수 있는 것이 그것뿐이라면 갚아서 끝내고 풀려나는 것이 공정합니다. 그렇게 몰래, 힘으로 빼앗고 달아날 수는 없습니다. 판결을 받은 뒤로 그 사람은 법의 줄에 묶였습니다.

dæn ē manussayā mokada karannē? gihillā nam kohē hari kōl kaḍalā hari, godu gālā hari monavā hari karana kamkaru velā hari monavā hari karalā kamak næha. kohari māsikaṭa rupiyaṭa 500k aran hædilā bohō bægǣpatta ara manussayennaṭa dīlā yanavā.

그러면 그 사람은 어떻게 합니까? 어디든 가서 장작을 패든, 땅을 파든, 무슨 일이든 하는 일꾼이 되어서라도 괜찮다, 어떻게든 한 달에 500루피를 마련해 아주 공손하게 그 사람에게 주고 갑니다.

dæn vecca siddhiya mula dækkē næti anik ayaṇasa vināha vena hæma gannavā dækkot ēka mokak kiyanna pav velak asādhāraṇa velā ara manasayak bæla mehevana rakam karalā okkoma karalā davasa gannē māsayak gannē 5 ara vin̆dagi hidilā enavā. mukut næhæ api dannē nǣ hētuvak nōnā asādhāraṇa dēka gannavanē saddana kivvot harida

처음 일어난 일을 보지 못한 다른 사람들이 그 사람이 돈을 받아 가는 것을 보면 무엇이라 하겠습니까? ‘pāpa다, 부당하다. 저 사람은 품팔이로 온갖 일을 해서 한 달에 500을 버는데 그것을 받아 간다. 무슨 까닭인지 모르지만 부당한 것을 받는다’ 하고 소리친다면, 그것이 맞습니까?

apē mudala aran gihillā ṭan āpahu genā denavā 500 gānna. dæn ē 500 gānē api gattot a apiṭa pavuda api væradida

우리 돈을 가져간 사람이 그것을 돌려줍니다, 500씩. 그 500씩을 우리가 받으면 우리에게 pāpa입니까? 우리가 잘못입니까?

api gatta hon̆da nēda innahæhā gevan ṭikaṭa api mēgen balahatkārayen aragattā nam api ē minihehaṭa gevanna gevanna hituvē.

그가 갚는 만큼 우리가 받는 것이 옳지 않습니까? 우리가 그에게서 억지로 빼앗았다면 우리가 그 사람에게 갚아야 하겠지요.

metana hit vennē mokakda apen aragena giyā nam balen āpahu gevanna ōnē. ēkayi sādhāraṇatvaya.

여기서 생각할 것은 무엇입니까? 우리에게서 가져갔다면 억지로라도 돌려주어야 합니다. 그것이 공정함입니다.

kenekuṭa avæḍak karalā asādhāraṇayak karalā ohu nidahasē innavānam sænasilli. ēkaṭa vadigevannē nætuvada ēka sādhāraṇa. hitennē kohomada?

누군가에게 해를 끼치고 부당한 일을 하고도 그가 편안히 지낸다면, 그것을 갚지 않는다면 공정합니까? 어떻게 생각하십니까?

kenekuṭa api avaḍak karanavā. loku asādhāraṇayak karanavā. api ahaṭin jīvat venavā. kavadāvat api vipākayak næha. dæn ehemanam ēka sādhāraṇa.

우리가 누군가에게 해를 끼칩니다. 큰 부당한 일을 합니다. 우리는 마음대로 살아갑니다. 우리에게 결코 vipāka가 없습니다. 그렇다면 그것이 공정합니까?

venna bænē. sādhāraṇatvaya mokakda? apiṭa yam aḍupāḍuvak kaḷā nam ohu ēka piyavanavā nam etana sādhāraṇatvaya iṣṭa venavā.

그럴 수는 없지요. 공정함이란 무엇입니까? 누가 우리에게 손해를 끼쳤다면 그가 그것을 메울 때 거기서 공정함이 이루어집니다.

ehenam mē lōka dharmatāvaya kiyannē kisi kenekuṭa pættā adina kisi kenekgē lokukamakaṭa hō balakārakamaṭa hō pakṣayak ganna ehema balayak nemeyi mē lōka dharmatāvaya. sajjuruvanṭayi, hin̆gaṭayi sāmānya væsiyaṭayi siyalu denāṭama samānayi.

그렇다면 이 세상의 dhammatā란 누구의 편을 들거나, 누구의 높음이나 힘에 기우는 그런 힘이 아닙니다. 왕에게도, 거지에게도, 보통 사람에게도 모두에게 똑같습니다.

yamek varak kaḷānam pāḍuvak kaḷā nam lōkayaṭa vahāma pāḍuva piyavanna ōnē dharmatāvaya kriyātmaka venavā. asādhāraṇa nævatin nemeyi kriyātmaka vennē. ē pāḍuva piyaviya yutu nisā.

누가 잘못을 저질렀다면, 세상에 손해를 끼쳤다면 곧바로 그 손해를 메우도록 dhammatā가 움직입니다. 부당함으로 움직이는 것이 아니라 그 손해를 메워야 하기 때문입니다.

menna mehema dharmatāvayak tiyenavā mēkaṭa api lōka dharmatāvaya kiyanavā. dæn mē lōka dharmatāvayaṭa bælalā hariyanavada? evandigevanakoṭa lōka satya

이런 dhammatā가 있으니 이것을 우리는 세상의 dhammatā라 합니다. 이제 이 세상의 dhammatā에 비추어 보면 맞습니까? 세상 중생이 갚을 때를 보면,

minihek lōbha sahagata, dvēśa sahagata, mōha sahagata aduṭṭha manasagē yam satta kenekuṭa hō satva pirisaṭa avalayak asādhāraṇayak karanavā nam eyā dænagena hiṭiyat nætat ektarā deyak mē viśvayē siddha vennē.

사람이 lobha, dosa, moha가 섞인 악한 마음으로 어떤 중생이나 중생의 무리에게 해를 끼치고 부당한 일을 한다면, 그가 알든 모르든 이 우주에 어떤 일이 일어납니다.

mē lōka satvayā muladima dasa akusalayaka edilā hiṭiyē nǣ. brahma kalpika manussayingē kālaya dasākusalayak nætuva hiṭapu lōka satvayāṭa ē ayagē puṇya mahimaya dasa akusal nokarana ē citta suddhatāvī nisā. soyan jāta hæl næmati āhārayak niṣpādanaya vuṇā.

이 세상 중생은 처음에는 dasa akusala에 빠져 있지 않았습니다. brahma 같은 사람들의 시대, dasa akusala 없이 살던 세상 중생에게는 그들의 puñña의 힘, dasa akusala를 하지 않는 그 마음의 깨끗함 때문에 저절로 자라는 쌀, sayaṃjāta sāli라는 음식이 생겨났습니다.

mē niṣpādanaya vecca āhāraya kavuruvat goviyek kisi vavalā hadalā denna deyak nemeyi. soyaṁ jātayi kiyannē ēkayi. menna mē minit sampattiyaka uparima vædagat sampattiya.

이렇게 생겨난 음식은 어떤 농부가 길러서 만들어 준 것이 아닙니다. sayaṃjāta란 그 뜻입니다. 이것은 사람이 누리는 것 가운데 가장 값진 누림입니다.

harihampa karalā kanna ōnakamak nǣha manussayengē mini sampattiya hæṭiya ehemayi. mēka minisgayak.

애써 마련해서 먹을 필요가 없는 것, 사람의 누림이 그런 것이었습니다. 이것은 사람 세상의 천상이었습니다.

hæbæyi mēkē eka deyak venavā mē svarga guṇaya næti karagatta. mē vaṭinākama næti venavā minihaṭa siddha venavā utsāhayen vīriyen mahansi velā bohoma amāruven jīvat venna. siddha vennē ēkayi.

그런데 여기서 한 가지 일이 일어나 이 천상의 성질을 잃어버렸습니다. 이 값어치가 사라지자 사람은 애쓰고 힘써 몹시 어렵게 살아가야 하게 되었습니다. 그렇게 된 것입니다.

dæn metendinnē mokakda siddha vennē? anna ara soyaṁjāta hæl bhuktin̆dagena hiṭada vū manussayō inna kālē.

그렇다면 여기서 무엇이 일어났습니까? sayaṃjāta 쌀을 누리던 사람들이 있던 시대에.

ibē hædilā væḍilā pæhilā yana dharmatāvayak tibuṇa aha ē sahal ganna minisunṭa āhāraya ganna potu arinna deyak nǣha. potu nǣ. ov amutuven muyanna pihanna ganna deyak amutuven masavulu ēkaṭa avaśya næha.

저절로 생겨 자라고 익는 이치가 있었습니다. 그 쌀을 먹으려고 사람들이 껍질을 벗길 일이 없었습니다. 껍질이 없었습니다. 따로 끓이거나 삶을 일도 없고, 따로 양념도 필요 없었습니다.

siyallen, rasayen, guṇayen siyallen pūrṇayi. amutu āhārayaṭa amatara vyāṁjana avaśya nǣ ē soyaṁjāta hærek kaḷa āhārayaṭa ganna. ē āhārayaka tamayi mala paha karanna deyak ituru vennē næha. okkoma śarīrayaṭa irōnavā. śarīriyaṭa ædaganna malat yavana dēkut næ eccara pirisidu āhārayak manussayāṭa tibuṇē.

향과 맛과 영양, 모든 것이 다 갖춰져 있었습니다. sayaṃjāta 쌀로 지은 음식을 먹는 데 따로 반찬이 필요 없었습니다. 그 음식에는 똥으로 내보낼 것이 남지 않았습니다. 모두 몸에 흡수되었습니다. 몸이 다 받아들여 내보낼 똥도 없을 만큼 깨끗한 음식을 사람이 가지고 있었습니다.

manussayā krama kramayen anun satuē balen maṁkalen aragænīma asādhāṇa gænīmen paḷamu varada siddha kaḷā.

사람은 차츰차츰 남의 것을 힘으로 빼앗는 부당한 취함으로 첫 잘못을 저질렀습니다.

ek kālayakadī kramakrama mē karaja kālaya kiyana mē maslē kaya hædilā væḍilā mōralā āpuvahama mokada bohō kālayak asiṭava manussayō hiṭiyē.

어느 때 차츰차츰 karaja kāya라는 이 살과 피의 몸이 생겨 자라 무르익자, 오랫동안 사람들은 그렇게 지냈습니다.

anna ē kālēdī am̆bu sæmiyan vaśayen ekatu velā jīvat vena kālayak tiyenavā daruvō gævaṭa ennē nǣ.

그때 부부로 함께 사는 시기가 있습니다. 그래도 아이가 태에 들지 않습니다.

daruva pahaḷa vennē ara ōpapātika kramayaṭa brahma kalpika manussayek hæṭiyaṭa siyum śarīrayakin paṭan kramānukūlava ganibhavana ganī bhavanaya læbilā sāmānya bhautika śarīrayak æti manussayek bavaṭa pat vena kramayak tamayi muladī kriyātmaka vuṇē. svāmīn arūpi

아이는 opapātika 방식으로 나타났습니다. brahma 같은 사람으로 미세한 몸에서 시작해 차츰 굳어져 보통 물질의 몸을 가진 사람이 되는 방식이 처음에 작용했습니다.

muladī kriyātmaka vuṇē. svāmīn arūpi phalaya arūpī nemeyi rūpa rūpa ācara prathama dhyāna a tava bhavaya paṭan gannē ehema avurudu talaya ehema

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

nǣ mehemayi dæn lōkayak vināśa venakoṭa lōka satyayō gihillā āpassara kiyana brahma lōkeṭa enakayi yanavā. āpassara kiyannē caturtana rūpāvacara bam̆ba talayak. ē bam̆ba talaya in̆dalā tamayi kramakramayen prathamadhyāna brahma talayaṭa āyuṣa gevi gevi pahat vennē. prathamadhyāna bam talayen yuta venna ekkenek tamayi brahma kalpika manussayā kiyannē.

아닙니다, 이렇습니다. 세상이 무너질 때 세상 중생들은 Ābhassara라는 brahma 세계로 갑니다. Ābhassara는 rūpāvacara brahma 층의 하나입니다. 그 층에서부터 수명을 다해 가며 차츰 첫 jhāna의 brahma 층으로 내려옵니다. 첫 jhāna의 brahma 층에서 떨어져 내려온 이를 brahma 같은 사람이라 합니다.

eyā tamayi ākāśarīva prītiya āhāragena jīvat vena mūla kālayē ennē. eyā kālayak yanakoṭa tamayi kramakramen hædilā mē lōkē suvan̆da laṁ velā mē bhūmi paṭa diyak tiyenavā mē lōkē issellāma ārambhaya ēka haṭagālā ēken haṭaganna siyum śarīra kramayen ganī bavana velā lōkayat īṭa anuva parivartanaya velā mē kramayaṭa ævidilā tamayi am̆bu sæmiyan vaśayen ekatu vena maṭṭamaṭa væḍennē. kālayak yana avurudu kōṭi prakōṭi gana yana kālayaka vidiyak ōka. menna

그가 바로 허공에서 pīti를 음식으로 삼아 살아가는 처음 시대에 옵니다. 시간이 지나면서 차츰 이 세상의 향기에 끌리는데, 땅의 맛이라는 것이 있어 그것이 이 세상의 맨 처음 시작입니다. 그것이 생겨 그로써 미세한 몸이 차츰 굳어지고 세상도 그에 따라 바뀌어, 이런 식으로 와서 부부로 결합하는 수준까지 자랍니다. 수억, 수십억 년이 흐르는 시간의 이야기입니다.

prakōṭi gana yana kālayaka vidiyak ōka. menna mē velāvēdī bhāryāva kæmatiyi hæma velēma am̆bu sæmiyan vaśayen ekatu velā innavānam. eyāva hæmadēma upades venavā tamangē svāmī puruṣayāṭa. oyā yanakoṭa hari pavāyi. nætuva inna bæha. ēken davasa gānē yanna ōnē næha. ōna taram tiyenavānē hædena. ēvan apiṭa āhāra davas dekakaṭa aran ennakō. etakoṭa heṭa yanna ōnē næhænē.

이때 아내는 늘 부부로 함께 있기를 좋아합니다. 그래서 남편에게 늘 조언합니다. ‘당신이 가면 마음이 아파요. 당신 없이는 못 견뎌요. 그러니 날마다 갈 필요 없잖아요. 얼마든지 자라 있으니 우리 음식을 이틀 치 가져오세요. 그러면 내일은 안 가도 되잖아요.’

ōka āraṁci vanaṭa anik ayat kiyanavā. tama tamangē bhāryāva tamangē svāmīven oyāt ehema karanna ōna. eyā okkoma eka amata karannē aran enna ōnē davas dekakaṭa gena āvā. anē davas dekak ōna næhæ tunakaṭa aran inna. etakoṭa api davas tunakaṭa passēnē āyanna vennē. hatarakaṭa pasnē, ahakaṭa pasinē kohoma kiya gihillā hat davasaṭa gavā gattā. hat davasaṭa gennalā gattakāma poduvē tibicca hāl pramāṇaya hin̆ga vuṇā.

그 소문이 퍼지자 다른 아내들도 저마다 남편에게 ‘당신도 그렇게 해야 해요’ 합니다. 모두 같은 생각으로 이틀 치를 가져와야 한다며 가져왔습니다. ‘이틀 치는 안 돼요, 사흘 치를 가져오세요. 그러면 사흘 뒤에나 가면 되잖아요.’ 나흘, 닷새 하며 그렇게 이레 치를 가져오게 되었습니다. 이레 치를 가져오자 함께 쓰던 쌀의 양이 모자라게 되었습니다.

anit koṭasak gēnna yanakoṭa balanakoṭa gēnna hāl næ. vævinnē næ. mokada anun satu deyak gena haralā tamāṭa ganna kiyaṭan gæp karagannaeka asādhāraṇa. podu lōkayē podu satvayāṭa pahaḷa vecca āhārayaṭa væṭa væn̆dagattā issellāma poduvē gæp karagattē kavuda? bhāryāva kiyavanaṭa svāmīn vahansē.

다른 몫을 가지러 가 보니 가져올 쌀이 없습니다. 자라지 않습니다. 왜냐하면 남의 것을 가져다 자기 것으로 쌓아 두는 것은 부당하기 때문입니다. 함께 쓰는 세상, 모든 중생에게 생겨난 음식에 울타리를 친 것입니다. 맨 처음 함께 쓰는 것을 쌓아 둔 것은 누구입니까? 아내가 말하니 남편이 그렇게 했습니다.

menna issellāma lōkaya haṭagatta dūṣatāvaya varṇa bhēdayen paṭangena poḍi vēdayak haṭagena ehema ævidillā īṭa passē pāpa bhavēdayak hæṭiyaṭa ganna hora anun satuē balen maṁkalen genallā tiyā gænīmē væḍapila tamayi issellama haṭagattē.

이것이 세상에 맨 처음 생긴 더러움입니다. 피부색의 차이에서 시작해 작은 차별이 생기고, 그렇게 와서 pāpa의 차별로서, 남의 것을 힘으로 가져다 쌓아 두는 도둑질이 맨 처음 생겼습니다.

otana paṭan gattaṭa passē īṭa passē tamayi ōna ævunē ekin ekaṭa ekkenek govitæn karalā kanna venavā. mokada vævi giyā vidihaṭa karanna paṭan gatta piyā. dæn vapuralā kanna siddha vuṇā.

거기서 시작된 뒤에야 저마다 농사를 지어 먹어야 하게 되었습니다. 저절로 자라던 대로 하던 것이 그쳤기 때문입니다. 이제 씨를 뿌려 먹어야 하게 되었습니다.

ara gēna bīja vapuruvahama ē bæhæ hædilā yanavā. hædilaṭa mokada karannē kavuru hari kapāgena yanavā. moka tava kisima nīṭiyak rīṭiyak næti nisā nika

가져온 씨앗을 뿌리면 그것이 자라납니다. 자라면 누군가 베어 갑니다. 아직 아무 법도 규칙도 없었기 때문입니다.

itin ēgollō atara avulak æti venavā. mahansilā okkoma karalā mama hadāpu eka mamat eka vena kapāgena gihillā. dæn mehema karalā mokada karannē? ē aya okkoma ekatu velā. ēka asādhāraṇayi kiyalā. tama tamanṭa mē lōkē bedalā denna kiyalā. ektarā hadaya pat karagattā.

그래서 그들 사이에 다툼이 생깁니다. ‘애써 다 해서 내가 기른 것을 다른 이가 베어 갔다.’ 이렇게 되자 어떻게 했습니까? 모두 모여 그것은 부당하다고, 각자에게 이 세상을 나눠 달라고 하며 한 사람을 뽑았습니다.

okkoma pirisa ekatu velā pat karagatta piṭasāma mahā sammata kiyana nama tiyāgattē mahā sammatayen tabāgata rajjuruvan mahā sammata rajjuruva mahā sammata rāja panaprāvaya mulāpuvaya

모든 무리가 모여 뽑은 그분에게 Mahāsammata라는 이름을 붙였습니다. 큰 합의로 세운 왕, Mahāsammata 왕, Mahāsammata 왕정의 시작입니다.

etana paṭan gennē eyāṭa kiyē mannavā gattā. eka ekkenāṭa pramāṇayak. īṭa passē tamanṭa hambavena koṭasen rajjuruvangē yæpīmaṭat rāja pālanayaṭat koṭasak ven karanna sammata karagattā.

거기서부터 그가 땅을 재어 나눴습니다. 한 사람마다 몫을 정해. 그 뒤 자기가 얻는 몫에서 왕의 생계와 다스림을 위해 한 몫을 떼어 내기로 합의했습니다.

kajjuruvanṭa pirisak ven karagattā tamangē ādāyam anikayek noganna ārakṣā karalā dena poronduva rajjuvanṭa ayiti. mē vidiya pālana kramayak hari tamayi mahārāja sammata pālana kramaya lōkeṭa issellāma āvayi kiyannē. rājapālana

왕에게 사람들을 붙여 주었습니다. 자기 소득을 남이 가져가지 못하게 지켜 주는 약속은 왕의 몫이었습니다. 이런 다스림이 바로 Mahāsammata의 다스림이 세상에 처음 왔다는 것입니다. 왕의 다스림입니다.

dæn metanin āvaṭa passē mokada karannē horakam karagena yanna bæri venakoṭa horen ævidilā horakam kara nonna ævidin horakam karē kāṭat nopennē. namut en oya velāvēdī dækkāyayi kēlan kiyanavā.

이렇게 된 뒤 어떻게 됩니까? 드러내 놓고 훔쳐 갈 수 없게 되자 몰래 와서 아무도 모르게 훔쳤습니다. 그러나 그때 ‘내가 봤다’ 하고 고자질합니다.

allagattahama boru kiyanavā. mama gihicca nǣ kiyalā. boruva kiyalama matu vuṇā. aran enavā bayinavā. pāpa karanavā. koṭasat matu vuṇā. īṭa passē kavāru gahanna paṭan gattahama pralāpayak mat vuṇā. boru kēlamma parasvātana pralāpa hatarak lōkeṭa āvā.

붙잡히면 거짓말을 합니다. ‘나는 가지 않았다’고. 거짓말이 그렇게 생겨났습니다. 끌고 와서 욕을 합니다. 거친 말이 생겨났습니다. 그 뒤 쓸데없는 말을 늘어놓기 시작하니 잡담이 생겨났습니다. 거짓말, 고자질, 거친 말, 잡담 네 가지가 세상에 왔습니다.

īṭa passē alla gattahama hiṁgi hiṁsā karanna paṭan gattā. kānaga hatayat matu vuṇā.

그 뒤 붙잡으면 해치기 시작했습니다. 해침도 생겨났습니다.

īṭa passē mokada karannē? ekin ekaṭa lin gatu velā næti ādarakam pēnalā anungen kanna kāma mityācārayak pæhæganna. dasa akusalayama sampūrṇa venavā. dasa akusalayaṭa sampūrṇa venakoṭa ara tibicca sampattiya balāhin in̆dīm gevilā gevilā gihillā minissunṭa bohōma amāruven hoyāgena kanna puḷuvan gānna tamayi lōkē āhārayaṭa tænē. āhāra durvala. menna āhāra nætivelā yanna lōka dharmatāvaya kriyātmaka vuṇē ektarā pirisakgē dasa akusal.

그 뒤 어떻게 됩니까? 서로 거짓 사랑을 보이며 남의 사람을 탐하고 kāmesu micchācāra로 넘어갑니다. 그렇게 dasa akusala가 모두 갖춰집니다. dasa akusala가 갖춰지자 있던 누림이 닳고 닳아, 사람들이 몹시 어렵게 찾아야 겨우 먹을 수 있을 만큼 세상의 음식이 줄었습니다. 음식이 약해졌습니다. 이렇게 음식이 사라지도록 세상의 dhammatā가 움직인 것은 어떤 무리의 dasa akusala 때문이었습니다.

mē dasa akusalaya siyallōma kaḷē næha. ektarā pirisak kaḷē samājaya tuḷa. hæbæyi pirisak visin karapu sāpaya nisā samājayaṭama āhāra hin̆gayak æti vuṇā.

이 dasa akusala를 모두가 한 것은 아닙니다. 사회 안의 어떤 무리가 했습니다. 그러나 한 무리가 저지른 저주 때문에 사회 전체에 음식이 모자라게 되었습니다.

dæn samājayaṭa āhāra hin̆ga karapu pirisada anit pirisaṭa vandigevanna velā næē.

그렇다면 사회에 음식을 모자라게 한 무리는 다른 무리에게 갚아야 하지 않겠습니까?

anna vandi gevanna hædicca tæna vandi gevīmē ārambha karanakoṭa mulma kālē gæp karagatta nisā anungedī ē ayaṭa ṇaya gevanna vunāma ē ayata velā gihillā kana dunna kenāgen gæbaṭa giyā.

갚아야 할 때가 되어 갚기 시작할 때, 처음에 남의 것을 쌓아 두었기에 그들에게 빚을 갚게 되자, 그들은 먹을 것을 내준 이의 태에 들었습니다.

īṭa passē daruvō gæbē. lōka dharmatāvayen payinna bæ. asādhāraṇayak karalā. edā anungidē kǣva nam ada kirivalin āpahudīpa. anna dharmatāvagē kriyātmaka va.

그 뒤로 아이가 태에 듭니다. 세상의 dhammatā에서 달아날 수 없습니다. 부당한 일을 했으니, 그날 남의 것을 먹었다면 오늘 젖으로 돌려주라는 것입니다. 이것이 dhammatā가 움직이는 모습입니다.

dæn mav kiri dīlā gæbaṭa apipikā hadalā vaḍalā gannakoṭa edā anungē eka api vandiya ada gevanavā. kiyapa hæralā genak dunnē vamanē. um̆bramaya væya karalā. itin kriyā mahansilā okkama karalā genalā denavā. ammā kiri okkoma karalā daruvā hadanavā.

이제 어머니가 젖을 주며 태에 우리를 품고 길러 키울 때, 그날 남의 것을 먹은 값을 오늘 갚는 것입니다. 아버지는 땀 흘려 벌어서 가져다주었습니다. 힘을 들여서. 그렇게 애써 다 해서 가져다줍니다. 어머니는 젖을 주며 온갖 것을 다 해서 아이를 기릅니다.

anna mūla paṭan gattā asādhāraṇayak nisā dukak.

그렇게 부당함 때문에 괴로움이 처음 시작되었습니다.

dæn mēvā mē lōkayē svabhāvika jāti jarāmaraṇa duka nemeyi mē tiyennē. api saṁkhāra pāpa saṁkhāra nisā goḍanagāgena goḍa hadāgatta dukak. ē nisā vehe vin̆dinna velā tiyenavā. oya mula

이것은 이 세상의 자연스러운 jāti, jarā, maraṇa의 dukkha가 아닙니다. 우리가 pāpa saṅkhāra로 쌓아 올려 만든 dukkha입니다. 그래서 고생을 겪어야 하게 된 것입니다.

ē nisā vehe vin̆dinna velā tiyenavā. oya mula paṭan gattā. hæbæyi dōṣitiyatāvaya væḍi vena væḍivena maṭṭamada ara pennapu satba ivata damalā sāra dharma kā damalā eka eka satva koṭṭhāsala gihillā nam ōpapātika uppattiya ārambha vuṇā. ē uppattiya ghanī bhavalā gihillā kal gihillā ghanī bhava maslē kayaæti uppatta bavaṭa pat venavā. ēken satva pirisa upadinavā.

그렇게 처음 시작되었습니다. 그런데 더러움이 커지는 정도에 따라, 앞서 말한 알맹이를 버리고 sāra를 먹어 치운 이들은 여러 중생 무리로 가서 opapātika 태어남이 시작되었습니다. 그 태어남이 굳어 가고 시간이 지나 굳어진 살과 피의 몸을 가진 태어남이 됩니다. 그로써 중생의 무리가 태어납니다.

satvaṭa pat vunē ara pāpayaṭa nīccatāvaya nisā. nīca vunahama lōkeṭa karapu pāḍuvaṭa rasaya næti karalā dāpu pāḍuvaṭa bol karapu pāḍuvaṭa rasa gevanna sidu vuṇā praṇītayaka.

짐승이 된 것은 그 pāpa로 천해졌기 때문입니다. 천해지자 세상에 끼친 손해, 맛을 없애 버린 손해, 쭉정이로 만든 손해에 대해 맛있는 것으로 맛을 갚아야 하게 되었습니다.

ē nisā mokada vennē? iven vāgē væṭahenavā. menna mē āhāraya dæn issarayē kanna bæha. bol sasa nǣ. mēka raha karaganna mona monavā hari gammu kiyalā ganna atarēdī ara karma balavēgayama kriyātmakalā ahuṇā tathāgē māsaya mēkaṭa harima vaṭinavā.

그래서 어떻게 됩니까? 본능처럼 알게 됩니다. ‘이 음식은 이제 예전처럼 먹을 수가 없다. 쭉정이라 맛이 없다.’ 이것을 맛있게 하려고 이것저것 넣어 볼 때 그 kamma의 힘이 작용하여 ‘이 고기가 이것에 아주 잘 어울린다’는 것을 알게 됩니다.

mē mē sattungē māṁsaya mēkaṭa piyayi. anna praṇīta āhārayak hæṭiyaṭa atdækīmak læbuvā. ahambaya hari ahuvenavā minissunṭa ahambaya vagē apiṭa pēnnē. karma śaktiyen yakaṭu velā ennē. anna sakas velā ævidilā mokada karannē māṁsa āhārayen ara aḍupāḍuva piyavavā ganna kramaya hō.

‘이 짐승의 고기가 이것에 좋다.’ 이렇게 맛있는 음식이라는 경험을 얻었습니다. 우연히 사람들에게 걸린 것, 우리에게는 우연처럼 보이지만 kamma의 힘으로 맞춰져 오는 것입니다. 그렇게 갖춰져서 고기 음식으로 그 모자람을 메우는 방법이 된 것입니다.

īṭa passē mokada karannē? miniheṭa māṁsārayak issellā ōna vanakamat tibunē nǣ. soyaṁ jāta hæla tiyalen pōsanayi. dæn api adat kivvot ehema onna kiri tiliyak kiriṭṭiyak tiyenavā. onna pæni haṭṭiyakut tiyenavā. pæṭṭiyakut tiyenavā. onna māḷu ætiliyakut tiyenavā. oyā māḷu kaṇak hari kæmatiyi kiyalā apiṭa āraṁci. kannakō kirit ekaṭa ōna ekak dæn kirī māḷuvē kayima.

그 뒤 어떻게 됩니까? 사람에게는 처음에 고기 음식이 필요하지도 않았습니다. sayaṃjāta 쌀만으로 영양이 충분했습니다. 지금 우리에게 말해 보아도, ‘자, 우유 한 단지가 있다. 꿀 단지도 있다. 생선 한 그릇도 있다. 당신이 생선을 좋아한다고 들었다. 드세요. 우유도 같이 원하는 대로.’ 그러면 우유에 생선 카레입니다.

æyi māḷu kan̆da hari āsaya kiyanavada? dæn kirī māḷuka æhæka kælapennē nǣ. kirivalaṭa pæidā dālā kal. etakoṭa ehenam māḷu kan dāsāvanē mokak nisāda? hon̆dayi ara batat ē jātiyē batak velā tibuṇam ehema bæruvā vagē soyaṁjāta hæṁjāta hæl batayi. oya kiyannā vū mas māḷuyi ēkaṭa kanna bæha apiriyayi.

왜요, 생선을 아주 좋아한다면서요? 우유와 생선은 어울리지 않습니다. 우유에는 꿀을 넣어 먹지요. 그렇다면 생선을 좋아하는 것은 무엇 때문입니까? 좋습니다, 그 밥도 그런 밥이었다면, sayaṃjāta 쌀밥이었다면, 말씀하는 그 고기와 생선은 그것과 함께 먹을 수 없고 싫을 것입니다.

ē mas māḷu kanna ōnakamak edā æti vuṇē nǣ. ehenam soyaṁ jāta hæl vala vata roḍu bavaṭa pat kaḷa passē anna ē asādhāraṇaya karapu miniha vandigevanna siddha vuṇā eka pættakin ēka dīlā hiṭan vasin rasa karalā denna siddha vuṇā karapu aparādhayak.

그때에는 고기와 생선을 먹고 싶은 마음이 생기지 않았습니다. 그렇다면 sayaṃjāta 쌀을 쭉정이로 만든 뒤, 그 부당한 일을 한 사람이 갚아야 하게 되었습니다. 한쪽으로는 그것을 내주고, 또 살로 맛을 내어 주어야 하게 되었습니다. 저지른 잘못 때문에.

menna mēken lōka satyayaṭagana vandiyak velā tiyenavā. ē satyayō ē bahugevanakoṭa pahugevanavā kiyannē ōkayi. karapu aḍupāḍuva āpahu pōṣaṇaya karalā denavā.

이것으로 세상 중생에게 갚음이 이루어집니다. 그 중생들이 갚는다는 것이 바로 이것입니다. 끼친 모자람을 다시 영양으로 채워 주는 것입니다.

api dvēśa hitak matu kaḷu. api ekkenek mul karannē matu kaḷā. dasa dahasak sakvala satvayinṭiyē ē dvēśaya śaktiya vihidenavā. vināśayak venavā.

우리가 성내는 마음을 일으켰습니다. 한 사람을 두고 일으켰습니다. 그러면 만 개의 세계 중생에게 그 성냄의 힘이 퍼집니다. 파괴가 일어납니다.

aḍuvena atīn pahan nǣ navatina harina hari

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

etakoṭa menna mē vidihaṭa yam kenekuṭa aḍupāḍuvak siddha kaḷot aḍupāḍuva karapu ekkenāṭa vaḍi gevanna siddha venavā. dasa dahasak sakvala satvayinṭa api lōbhaya, dvēśaya, mōhaya kiyanē pāpa dharma hæn̆gīmē hitak naganakoṭa ēken vihidena kiraṇa vihidenavā.

그러니 이렇게 누군가에게 손해를 끼치면 손해를 끼친 이가 갚아야 합니다. 만 개의 세계 중생에게, 우리가 lobha, dosa, moha라는 pāpa dhamma의 마음을 일으킬 때 그로부터 빛살이 퍼져 나갑니다.

ē visa śaktiya lōkayaṭa viśāla pāḍuvak karanavā. māśa sāpiyak æti karanavā. dāha gini æti karanavā.

그 독의 힘이 세상에 큰 손해를 끼칩니다. 큰 저주를 일으킵니다. 타오르는 불을 일으킵니다.

oya atara śānta uttama adahas paturavana pirisak nisā. ara lōbha, dvēśa, mōha, śāpayen lōkē giniganna vænasennē nǣ. ēka mækenavā ara utum ayagē set pætīma nisayi. ē nisā lōkē bērilā tiyenavā. hæbæyi lōkayāṭa mē sāpaya karapuvaha hāma lōkē jīvat vena satvayinṭama van̆digevanna siddha venavā ohu karapu aparādhayan nisā.

그 사이에 고요하고 높은 생각을 퍼뜨리는 무리가 있어서, 그 lobha, dosa, moha의 저주로 세상이 불타 없어지지는 않습니다. 그것은 그 높은 이들의 축복으로 지워집니다. 그래서 세상이 살아남아 있습니다. 그러나 세상에 이 저주를 했으니, 그가 저지른 잘못 때문에 세상에 사는 모든 중생에게 갚아야 하게 됩니다.

ēni ē nisā eka lōbha hitak pataruvot ēken æti vuṇā vū pāḍuvaṭa vandigavannaṭa apiṭa koccara kal gē yanna veda

그러니 한 번 lobha의 마음을 퍼뜨리면 그로 생긴 손해를 갚는 데 우리는 얼마나 오래 걸리겠습니까?

menna mē nisā kiyanavā pāpaya suḷu mohotaka kaḷot kalpa gaṇan vipākavanna enavā kiyalā.

그래서 pāpa를 잠깐 지어도 kappa 동안 vipāka로 온다고 하는 것입니다.

pāṭata vipāka gevanna okkoṭama gevanna venavā. onna saṁsāragata satvayan lōkē inna satvayinṭama van̆di gevanna venavā. eka eka ākārayen gevanavā. menna mēka tamayi satta velā gevannē.

pāpa의 vipāka를 갚으려면 모두에게 갚아야 합니다. saṃsāra를 떠도는 중생, 세상에 있는 모든 중생에게 갚아야 합니다. 여러 방식으로 갚습니다. 짐승이 되어 갚는 것이 바로 이것입니다.

dæn satun tuḷin apiṭa dakinna læbenavā sundara lōkayak. paṁcakāma sahita lōkayaṭa ē aḍupāḍu sakas karalā denavā. ekatu karalā denavā kǣli.

이제 짐승들을 통해 우리는 아름다운 세상을 봅니다. 다섯 감각의 즐거움이 있는 세상에 그 모자람을 채워 줍니다. 조각조각 모아 줍니다.

ē taman karapu karapu karaccalaya hæṭiyaṭa āpahu sakas karalā denavā. sarusāratvayak næti karalā dāpu haraya kādamakuva ekāk.

자기가 끼친 말썽만큼 다시 채워 줍니다. 풍요를 없애 버리고 알맹이를 먹어 치운 자가.

mokada karannē? tamangē asūci piḍapavā lōkayaṭa pōrā karalā avadenna ōna. ēkat apahadenavā puva asūci ṭikak dālā ivalā miris gahak hitaralā valuvot hariyannē. gompō ṭikak dituvahama hariyanna.

어떻게 합니까? 자기 똥 덩이를 세상에 거름으로 내주어야 합니다. 똥을 조금 넣어 끓여 고추 나무 밑에 뿌리면 잘 자랍니다. 소똥을 조금 주면 잘 자랍니다.

venasa mokada ēkaṭa avaśya karannā vū pōraṭikan denavā. harē vināśa karalā dæmmā nam harē hadalā denna ōna.

달라집니다. 왜냐하면 그것에 필요한 거름을 주기 때문입니다. 알맹이를 없앴다면 알맹이를 만들어 주어야 합니다.

maḷaṭa passē gannē æṭa kaṭat kuru karalā dæmmā æṭa pōra kiyalā. ēkat gahaṭa pōrak karalā denavā. ara harē kāpagena apahu geva næhæ hæ. ara māṁsaye sēya næti kara māsayen gevanavā. ara kirihivat kāra dharma vala tiyena guṇaya nætikaṭa pa kiri valin gevenavā.

죽은 뒤에는 뼈까지 빻아 뼈 거름이라 합니다. 그것도 나무에 거름으로 줍니다. 그 알맹이를 먹어 치운 것을 갚지 않을 수 없습니다. 고기의 영양을 없앤 것은 고기로 갚습니다. 우유 같은 것의 좋음을 없앤 것은 우유로 갚습니다.

minissu minissu kammæli karavalā minisunṭa pāḍu karuvaṭa bara ædalā mahansiyen gevalā.

사람을 게으르게 만들어 사람에게 손해를 끼친 자는 짐을 끌며 힘들게 갚습니다.

antimaṭa minisunṭa talāpa velā śāpa karapu yan lōkeṭa śabda kampana visa śabda kampana hadapu haṁkaḍē hayi karalā denavā ḍḍan gālā gahuvahama ēken keruhunavā. mē mæruṇat mæruṇat nævatē hamaṭada væṭadē etē kiyalā hindu kivvaṭa hariyannē næha. hamaṭa væṭa denakoṭa eyā puḷuvan kālē manussayaka illa kālē lōkaya ara sāpa karapu yan lōkaya haṭagatta visa kǣli okkoma bidilā bidilā yanavā ara haṁkarayaṭa væṭa denakoṭa ēka ektarā śabda śāstrayak.

마지막으로, 사람들에게 악다구니하고 저주하여 세상에 소리의 떨림, 독한 소리의 떨림을 만든 자는 북의 가죽으로 매어져, 둥둥 치면 그것으로 풀려납니다. 죽어도 죽어도 다시 가죽으로 매여 맞는다고 hindu들은 말하지만 그것은 맞지 않습니다. 가죽을 칠 때, 그가 사람이었을 때 저주로 세상에 생긴 독의 조각들이 모두 부서져 나갑니다. 북을 치는 것은 일종의 소리의 학문입니다.

ē nisā edā pera pada hadalā gahapuma bāhira lōkē tibicca visa keraṇa picciṭa yanavā. ē kampanayaṭa ē śaktiya ætuḷunam hayakagē haṁkaḍayaṭa nikan ē haṁkarayaṭa gahanna bæhæ. edā karapu eken karapu sāpayaṭa apāhu vandiga næhæ hæṭi.

그래서 북을 치면 바깥 세상에 있던 독의 빛살이 타 없어집니다. 그 떨림에 그런 힘이 들어 있습니다. 그냥 그 가죽을 칠 수 있는 것이 아닙니다. 그날 저지른 저주를 그렇게 갚는 것입니다.

kohomada api yamkisi kenekuṭa yamak kaḷot mē lōken kavadāvat bērilā yanna tænak nǣha. karapu pāpayak vunot mona vidihen hari vandiva karanna ōnē. vandi gevanaturu apiṭa nidahas venna bæ.

어떻습니까, 우리가 누군가에게 무슨 짓을 하면 이 세상에서 결코 벗어날 곳이 없습니다. 저지른 pāpa가 있다면 어떤 식으로든 갚아야 합니다. 갚을 때까지 우리는 풀려날 수 없습니다.

ēka nisā kiyanavā karapu pāpayaṭa kavada hari vandiganaekam bērillak nǣha kiyalā.

그래서 저지른 pāpa는 언젠가 갚지 않고는 벗어날 수 없다고 하는 것입니다.

itin menna mēkayi apiṭa velā tiyennē kramaya. dæn api ōka dakinnē næti nisā lōka satvayāṭa asādhāraṇayak karanavā kiyalā kiyanavā. hæbæyi minissu asādhāraṇa karanna avaśya næha.

이것이 우리에게 일어나는 방식입니다. 우리가 이것을 보지 못하기 때문에 세상 중생에게 부당한 일을 한다고 말합니다. 그러나 사람이 부당한 일을 할 필요는 없습니다.

ē gevanna ena vandiya dharmatāvayen gevenna iḍa dunnanam minissunṭa niyama vidihaṭa gevenavā. minissu balāhatkāriyen asādhārayen ēka ganna gihillā ē læbena vandiya ēkat aḍu karagenavā. ēkat pahuvenavā.

그 갚아야 할 몫이 dhammatā에 따라 갚아지도록 두었다면 사람들에게 제대로 갚아집니다. 사람들이 억지로, 부당하게 그것을 빼앗으려 하니 받을 갚음도 줄어들고 그것마저 지나가 버립니다.

ēka satekvat minissu marannē nætuva hiṭiyā nam. prāṇaghāta nokara hiṭiyā nam. mas ōna taram hamba venavā.

사람들이 짐승 한 마리도 죽이지 않았다면, pāṇātipāta를 하지 않았다면 고기는 얼마든지 얻습니다.

dæn mēkē loku praśnayak. māḷu marannē nætuva dæl dālā māḷu marannē nætuva hiṭiyā yanavā minissu. kālā ivara karanna bæri taram māḷu hamba venavā.

이것이 큰 물음입니다. 사람들이 그물을 던져 물고기를 죽이지 않고 지냈다면 다 먹지 못할 만큼 물고기를 얻습니다.

ehema svabhāva dharmayak lōkē tiyeddī. minissu svabhāva dharmayaṭa viruddhava piṭupalā asādhāraṇa vidihaṭa prāṇaghāta karanna gihillā mē vināśa karalā tiyennē. vas næti karalā tiyennē.

세상에 그런 자연의 법이 있는데도 사람들이 자연의 법을 거슬러 등지고 부당하게 pāṇātipāta를 하다가 이것을 망쳐 놓았습니다. 고기를 없애 버렸습니다.

ada hitā innē mæruvē nætnam koyida mak hindānē marannē matin kiyalā kiyanavā. maraṇa hindā mas næti velā tiyenavā kivvot mokada kiyannē.

오늘날에는 ‘죽이지 않으면 어디서 고기를 얻나, 먹으니까 죽이는 것이다’라고 말합니다. 그런데 죽이기 때문에 고기가 사라졌다고 하면 무엇이라 하겠습니까?

minissu sattu maraṇa hindayi mas hin̆ga velā tiyennē. mas kana hindā nemeyi. sattu maraṇa hindā.

사람들이 짐승을 죽이기 때문에 고기가 모자라게 된 것입니다. 고기를 먹어서가 아니라 짐승을 죽여서입니다.

api dæn o kivot hari praśnayak enavā. mona niya mona nyāyaṭa ekakada mē katā karanna kiyalā ekapāraṭa hitak. venna puḷuvan deyakda mē kiyannē kiyalā.

이렇게 말하면 곧바로 물음이 생깁니다. ‘이것이 어떤 이치에 맞는 말인가’ 하는 생각이 단번에 듭니다. ‘될 수 있는 말인가’ 하고.

āya poḍḍak api vimaselā balamu api agamulō. api eka harakayekvat hadannē næha. ēka eḷuvē bæṭaḷuvek, eka satiyakavat hadannē næha kukulē kūrek kavuruvat hadannē næha. tattva ghātanaya karannema næha. koṭi marāgena kannet nǣhæ. vena sataeka marāgena kannet næha.

다시 조금 살펴봅시다. 우리가 소 한 마리도 기르지 않습니다. 염소, 양 한 마리도, 닭 한 마리도 아무도 기르지 않습니다. 짐승을 죽이지도 않습니다. 범을 잡아먹지도 않고 다른 짐승을 잡아먹지도 않습니다.

hæbæyi mas kanavā læbunot etana inna tavat ēka asādhāraṇayak næti nisā budurajāṇan vahansē ænadit asādhāraṇayak næti nisayi. hētuva dæn api dannavā. mas kǣmi nemeyi praśnē tiyennē. sattu maraṇaya satu maranatuva innavā.

그러나 고기를 얻으면 먹습니다. 그것은 부당함이 아니기 때문이고, Buddha께서도 부당함이 없기 때문에 허락하신 것입니다. 이제 우리는 까닭을 압니다. 고기를 먹는 것이 문제가 아닙니다. 짐승을 죽이는 것이 문제입니다. 짐승을 죽이지 않고 지내는 것입니다.

dæn kælē inna kælē inna val harak genallā tamayi mē hīlā karagena kuḷu harak genallā hilāǣ karagena tamayi apē gaṁ harak karagena tiyennē. nætnam ōkkoma kælennē. kælǣya kāla hædana sattu minissu hæduvē nætnam oya minissu āśrayanē æn̆ga innē kælaya.

숲에 사는 들소를 데려와 길들이고, 산소를 데려와 길들여서 우리 마을 소로 만든 것입니다. 그렇지 않았다면 모두 숲의 짐승입니다. 숲을 먹고 자라는 짐승입니다. 사람이 기르지 않았다면 그것들은 사람 곁이 아니라 숲에 있었을 것입니다.

hæbæyi eka deyak venavā. adat dakinna hambavenna deyak tiyenavā ungē pāḍuvē unṭa nidahasē hædenna æriyot hæla bō venavā viśāla vasayen. harak hæla viśāla vaśayen bō venavā.

그런데 한 가지 일이 일어납니다. 오늘도 볼 수 있는 일입니다. 저들대로 자유롭게 자라게 두면 무리가 크게 불어납니다. 소 떼가 크게 불어납니다.

dæn ōka adat oppu velā tiyennē. dæn samahara pæṭi tiyenavā kavuruvat harak balannē nǣhæ hadannē næhæ kælē æralā inna harak innavā. un̆gē harak alā innavā vahā gavaral gava kapaṭṭiya gānnā. menna mē kriyāvaliya otana siddha venavā.

이것은 오늘도 증명되어 있습니다. 어떤 곳에는 아무도 소를 돌보지 않고 기르지도 않고 숲에 풀어 둔 소들이 있습니다. 그런 곳에는 소가 떼 지어 있습니다. 바로 이 과정이 거기서 일어납니다.

upakramayen harak varaṇayaka natara karalā okkoma natara karalā dæmmānam ara kælǣ harak viśāla vaśayen bō velā dænṭa inna harak goḍa vāgē siya guṇayakaṭa væḍiya harak hædenna.

꾀를 써서 소 잡는 일을 멈추고 모두 그만두었다면, 그 숲의 소들이 크게 불어나 지금 있는 소 떼보다 백 배는 넘는 소가 생겨날 것입니다.

ūru hadannet næ. ūru marannet næ. uṇuta vidihamayi. dæn upakravalin varā vena kanita nisā tamayi mē ura næti velā tiyennē. uṇat tara vagē siyaguṇayakin væḍi venavā.

돼지도 기르지 않고 돼지도 죽이지 않습니다. 그것들도 마찬가지입니다. 지금은 꾀를 써서 죽여 먹기 때문에 돼지가 사라진 것입니다. 그것들도 그렇게 백 배로 늘어납니다.

vena ekama satēkava hadannē nætuvahama kælǣvē hædena sattu nidahasē hædenna æriyō ovun dænṭa tiyena goḍaṭa vaḍā siyaguṇayakaṭa væḍi satvala bihi venavā. hæbæyi koṭit ē vagēma ada inna koṭi dennā tun denā nam koṭi 20k 30k hædenavā.

다른 짐승 하나도 기르지 않고 숲에 사는 짐승들을 자유롭게 자라게 두면 지금 있는 것보다 백 배 넘는 짐승이 생깁니다. 그러나 범도 마찬가지로, 오늘 범이 두셋이라면 스물, 서른 마리가 생깁니다.

ungē gāna tiyannē. dharmatāvaya sakas karalā dennē gānaṭa pālanayak tiyenavā.

그것들의 수가 맞춰집니다. dhammatā가 맞춰 주는, 수를 조절하는 법이 있습니다.

īṭa passē mokada karannē? karmayaṭa vipāka gamavanna tirisanā velā ipadilā. lōkayaṭa gatta pāpayaṭa vandi gevanna næhanam karapu hiṁgī aḍupāḍuṭa vadi gevanna ē vandhiya vaśayen ē sāraya denna ipadilā. ohu ē vandiya gevāgena pāpa vipākevā.

그 뒤 어떻게 됩니까? kamma의 vipāka를 겪으려고 짐승으로 태어났습니다. 세상에 지은 pāpa를 갚으려고, 저지른 해와 모자람을 갚으려고, 그 갚음으로 그 알맹이를 내주려고 태어난 것입니다. 그는 그 갚음을 치르며 pāpa의 vipāka를 겪습니다.

dharmatāvaya hædenavā īṭa anukūla pætta. gōnā loku venavā. loku vena ekakan duvalā pælā jīvat venna. mokada saddayak æhuna gama bus galā pænnalā dunavā allanna bæ.

dhammatā는 그에 맞게 짜입니다. 사슴이 자랍니다. 자라는 동안에는 달리고 뛰며 살아갑니다. 소리만 들려도 휙 뛰어 달아나니 잡을 수 없습니다.

hæbæyi apē katāvak vitarak tiyenavā kanē gōnaṭada kiyalā. eka velāvak ahanna. ahanakoṭa ahanakoṭa uttara dunna nætnam kiyanavā kanē gōnaṭa hilāda kiyalā. gōnaṭa gæna kivvē mokada

그런데 우리 사이에 ‘귀가 사슴 귀냐’는 말이 있습니다. 한번 물어보세요. 묻고 또 물어도 대답하지 않으면 ‘귀가 사슴처럼 막혔냐’고 하지요. 왜 사슴을 두고 그렇게 말했을까요?

kōnā usmahat velā masen pirilā niyama gānaṭa āvaṭa passē mē kanāsayen u æṭayak matuvelā. kan dekē sidrāva væhenavā. vænaṭa passē ohuṭa sadda karanavā æhennē næha. koṭa himin himin laṁ venakoṭa piṭipassen laṁ venakoṭa saddaya æhē næti vana hindā saddaya nætuva innē. hæbæyi dæn ṇaya gevannaṭa niyama gahana kalirilā ivarayi.

사슴이 크게 자라 살이 차고 알맞은 크기가 되면 귓구멍에 뼈가 돋아 두 귀의 구멍이 막힙니다. 막히고 나면 소리가 들리지 않습니다. 범이 살금살금 다가와도, 뒤에서 다가와도 소리가 들리지 않으니 가만히 있습니다. 이제 빚을 갚을 알맞은 때가 무르익은 것입니다.

mæḍi vayasaṭa ævidilā, taruṇa vayasa pirilā ogē jātiyat bō karalā avasāna kālayaṭayi mēka vennē. hæ vayaṭara gihinnē næ. anna ahuvenavā koṭiya. anna koṭa ahuvennē dharmāva.

나이가 들고 젊은 때가 다 지나고 자기 종도 퍼뜨린 마지막 때에 이것이 일어납니다. 젊을 때는 일어나지 않습니다. 그래서 범에게 걸립니다. 범에게 걸리는 것이 dhammatā입니다.

ūrat duvalā pænalā okkoma jīvat velā innavā. etakanṭa dan̆garanna dēkut næhæ. kælē inna sattu kælē satu vallannet kramānukūla raṭāvaka īṭa gælapena eka misak vena eka kannet næ. kramat ēkayi.

돼지도 달리고 뛰며 다 살아갑니다. 그때까지는 잡힐 일이 없습니다. 숲에 사는 짐승들은 숲 짐승을 잡는 데에도 질서 있는 틀이 있어, 그에 맞는 것만 먹고 다른 것은 먹지 않습니다. 법이 그렇습니다.

ūrā loku velā loku velā ohu peṭa dāna e pæṭal dālā ē kālē urunaṭa pat vennē. uē masa mōralā gihillā baḍa vima gǣvenna paṭan gannā. baḍa pima gǣvenna paṭan gattaṭa passē mutaṭa duvanna bæ. dæn masa denna gānaṭa hædilā ivarayi. dæn kisi amāruvak næhæ pænu gavan kuṭiyaṭa ahuvenavā. pura kannat bæhæ dan̆garannat bæhæ. antivara mas bōlaya velā ōṭa ahuvenavā. anna kūrā goruvenna dharmatāvaya hædilā tiyenavā e.

돼지는 자라고 자라 새끼를 낳고 그 무렵 늙은 돼지가 됩니다. 살이 올라 배가 땅에 닿기 시작합니다. 배가 땅에 닿기 시작하면 빨리 달릴 수 없습니다. 이제 고기를 줄 만큼 다 자란 것입니다. 이제 아무 어려움 없이 범에게 걸립니다. 땅을 파고 들어가지도 몸부림치지도 못합니다. 마지막에는 고깃덩이가 되어 범에게 걸립니다. 돼지가 범의 먹이가 되는 dhammatā가 짜여 있는 것입니다.

dæn oya kramayaṭa ara hædena sattu koṭasa ēka koṭasak siya guṇayak væḍi velā tiyenakoṭa

이제 그런 방식으로 자라는 짐승 무리가 백 배로 늘어나 있을 때,

hariṭa dæn sattungē æn̆gama kannē masama kannē. ohuṭa avaśya pramāṇaya āhāraya næti nisā.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ohu priya karana āhāraya oya satāgē bokka ū vena deyak anna. ōka tamayi koṭagē āhāraya. koṭa

범이 좋아하는 먹이는 그 짐승의 창자 같은 것입니다. 그것이 범의 먹이입니다.

vena deyak anna. ōka tamayi koṭagē āhāraya. koṭa mokada karannē? ōka allagena marāgena ædagena yannē galak uḍaṭa ehāṭa taralā mehāṭa taralā saṁkaḍē ædalā dālā bokkāla yanna. ūṭa æti balan inna sattu innavāgē maṭṭamaṭa ūṭa ævā. galavaḍa yanavā mat ṭika tiyenavā havasa koṭi mēḍiya karalā giyahama kāṭavat satta hiṁsāvak karannē nǣhæ. ara inna gāmē inna manussayō udē galavuḍaṭa giyāma koṭiyat nǣhæ kavuruvat nǣha. nidahas mas vædadili galavuna.

범은 어떻게 합니까? 그것을 잡아 죽여 끌고 바위 위로 가서 이리저리 뜯어 배를 갈라 창자를 먹고 갑니다. 범에게는 그것이면 됩니다. 바위 위에는 고기가 남아 있습니다. 저녁에 범이 먹고 가면 누구도 짐승을 해칠 일이 없습니다. 마을 사람들이 아침에 바위 위에 가 보면 범도 없고 아무도 없습니다. 바위 위에는 그냥 고기가 남아 있습니다.

dæn eka ekaraka eka næha eka gōṇayagē mas māsakaṭa næti minissunṭa dæn davasakaṭa gōnu kiya dena mas tiyenavā. minissu eka satē ekkama mæri venna. ehenam massala aḍupā vakka vunet nǣhæ.

한 달에 사슴 한 마리의 고기도 얻지 못하던 사람들이 이제 하루에 사슴 몇 마리 분의 고기를 얻습니다. 사람들은 짐승 한 마리도 죽이지 않고서 말입니다. 그러니 고기가 모자라지도 않았습니다.

ehenam massala aḍupā vakka vunet nǣhæ. minissu dharmatāvayen kramayak hædilā tiyenavā. pandiyak lōkayāṭa gevanna vunānam ē vandiya gevanna kramayak lōka dharmatāvayen hædilā tiyenavā. anna ē lōka dharmatāvayaṭa piṭupāla minissu upakramasīliyō sattumā paṭan gena tamayi mas natara velā tiyennē.

사람들에게 dhammatā로 방법이 짜여 있습니다. 세상에 갚아야 할 몫이 있었다면 그것을 갚는 방법이 세상의 dhammatā로 짜여 있습니다. 그 세상의 dhammatā를 등지고 사람들이 꾀를 부려 짐승을 죽이기 시작하면서 고기가 끊긴 것입니다.

venavā. mē masvala praśnē nemeyi tiyennē sattu maraṇa praśnaya. mē satu maraṇaya kohoma ata anumata karanna puḷuvan kamak nǣhæ hon̆dayi kiyalā. ēka aparādhayak.

그렇습니다. 이것은 고기의 문제가 아니라 짐승을 죽이는 문제입니다. 이 짐승 죽이는 일은 결코 좋다고 허락할 수 없습니다. 그것은 죄악입니다.

prāṇagha hata karana mohotak gāma ætivena śāpaya mē lōkaya vināśa venna hētu venavā. ē nisā api dænuvat venna ōnē mas katāva nemeyi itina tiyennē prāṇaghāta nokaḷa yutuyi. prāṇaghātayaṭa nokeraviya yutuyi. anubala nodīi ēka varṇā nokaḷa yutuyi. prāṇaghātaya hon̆da

pāṇātipāta를 하는 순간 생기는 저주가 이 세상이 망가지는 원인이 됩니다. 그러니 우리가 알아야 할 것은 고기 이야기가 아니라, pāṇātipāta를 하지 말아야 하고, pāṇātipāta를 시키지 말아야 하고, 돕지 말아야 하고, 칭찬하지 말아야 한다는 것입니다.

ēka varṇā nokaḷa yutuyi. prāṇaghātaya hon̆da næha. mas kǣmayi prāṇaghātayayi dekak oya ṭika paṭalavāgena tiyennē onna ōka siyum tænakin tōraganna bæri. dæn siyum nuvanin budurajāṇan vahansē dækalā pennuva kāraṇayak nisā tamayi mas vala æti varadak nǣhæ. prāṇaghātaya karanna epā kiyanna ōkaṭa prāṇaghātayayi varada mas nemeyi.

pāṇātipāta는 좋지 않습니다. 고기 먹는 것과 pāṇātipāta, 이 둘을 얽어 놓은 것은 미묘한 자리를 가려내지 못했기 때문입니다. Buddha께서 미세한 지혜로 보시고 보여 주신 까닭 때문에 고기에는 잘못이 없습니다. pāṇātipāta를 하지 말라고 하신 것입니다. 잘못은 pāṇātipāta이지 고기가 아닙니다.

mas kiyannē pāḍu karapu satva vandigē. apima læbicca āhāraya aḍu pāḍuvaṭa un āpaha vandigē mē masvala praśnayak vet væḍīmaṭa nǣ.

고기는 손해를 끼친 중생의 갚음입니다. 우리가 얻던 음식의 모자람에 대해 그들이 되갚는 것입니다. 이 고기에는 문제가 없습니다.

asuta ai adiṭṭhaṁ asutaṁ aparisaṁkhitantiya kiyalā tiyennē passē panavapu nētiyak tiyenavā oya kiyana oya baṇavaraya mul karagena mokada ara mē kiyannē meyāgē sēnādhipatigē oya kāraṇaya mul karagena nigaṇṭha nātha puttagē pirisa kǣ gahana kāraṇaya mul karagena mē velāvē tamayi pennuvē maraṇavā kiyā dækkē nætnam dænunē nætnam æhuvē nætnam sæka nætnam oya kāraṇā tun næti vāsayak pariharaṇaya karanna kiyalā pennuvē ēkaṭa

asuta… ‘adiṭṭhaṃ asutaṃ aparisaṅkitaṃ’이라는, 나중에 정하신 규칙이 있습니다. 그 이야기, 곧 Sīha 장군의 그 일을 바탕으로, Nigaṇṭha Nātaputta의 무리가 소리친 일을 바탕으로 그때 보여 주신 것입니다. 죽이는 것을 보지 않았고, 듣지 않았고, 의심하지 않았다면, 이 세 가지가 없는 고기는 써도 된다고 보여 주신 것입니다.

ēkat pav nisā nemeyi oya hētuva nisā.

그것도 pāpa 때문이 아니라 그 까닭 때문입니다.

yamkisi kenek prāṇaghātayak karalā hitam bhikṣūn vahansēṭa dānayak denavā nam ohu pav pahak karagatta kenek venavā kiyalā pennavā. oṭa pav pahak siddha venavā. yava satā

누군가 pāṇātipāta를 하여 bhikkhu에게 dāna를 드린다면 그는 다섯 가지 pāpa를 짓는 사람이 된다고 보여 주십니다. 그에게 다섯 pāpa가 일어납니다.

pennavā. oṭa pav pahak siddha venavā. yava satā geneva yana yam niyōgayak panavayi paḷaveni dūṣya mānasikatvayen panavannā vū dūsa vacanaya nisā paḷaveni pāpa karmaya siddha venavā. ē satā ædagena ēmēdī maraṇayaṭa genīmēdī yamkisi duk vēdanāvak vin̆dinavada ē hētuven vakara deveni pāpa karmayaṭa sambandha venavā. mē satā marava yana niyōgayakda tunveni pāpa karmaya siddha venavā. ē anuva satā mæruvēda hataraveni pāpa karmaya siddha venavā.

‘가서 그 짐승을 끌고 오라’는 명령을 내리면, 더러운 마음으로 내린 그 더러운 말 때문에 첫째 pāpa kamma가 일어납니다. 그 짐승을 끌고 와 죽음으로 데려갈 때 짐승이 괴로움을 겪으니, 그 까닭으로 둘째 pāpa kamma에 얽힙니다. ‘이 짐승을 죽여라’는 명령으로 셋째 pāpa kamma가 일어납니다. 그에 따라 짐승을 죽이면 넷째 pāpa kamma가 일어납니다.

mē ākārayen asādhāraṇava hadāgattā matakin yamek bhikṣuvaraṭa dānayak dunnot asādhāraṇa dē dandīmē pasveni pāpa karmaya siddha venavā.

이렇게 부당하게 마련한 고기로 누군가 bhikkhu에게 dāna를 드리면, 부당한 것을 보시하는 다섯째 pāpa kamma가 일어납니다.

dæn kāraṇaya hari itin. ōka mē mas māluvaṭa karavala valaṭa ven karanna puḷuvan ekaknē. ēka balanna ōnē etanin gihi. hon̆da kaḍēṭi gihilaṭa ssa aran inna yavasatā geneva kænevvada kænevvak velā tiyenavada etana dæn satā ædagena inavā kiyana ekak velā tibuṇada? mē satā marava kiyannē yōgayak dunnada? dæn apiṭa dānayak denna siddha velā dæn matya hadannē.

자, 이제 그것을 고기, 생선, 말린 생선에 견주어 가려 볼 수 있습니다. 거기서부터 살펴보아야 합니다. 가게에 가서 생선을 사 올 때, ‘가서 짐승을 끌고 오라’는 명령을 했습니까? 그런 일이 있었습니까? 짐승을 끌고 왔다는 일이 있었습니까? ‘이 짐승을 죽여라’는 명령을 했습니까? 우리는 dāna를 드려야 해서 생선을 마련하는 것뿐입니다.

dæn kaḍē ṭilā matyaka akaran inna kiyalā. dæn yava satā genava kiyana niyōgayak etana āvada ē pāpaya sambandha ēṭa eyāgē uttaraya nisā satayek ædagena āvada mē satā maravaya yana niyōgayak etana siddha vuṇāda? ehema niyōgiyā paṭisa hatayek mæruvada oya hatarama siddha vuṇāda?

가게에 가서 생선을 사 오라고 합니다. 그때 ‘가서 짐승을 끌고 오라’는 명령이 있었습니까? 그 pāpa가 걸립니까? 그의 말 때문에 짐승을 끌고 왔습니까? ‘이 짐승을 죽여라’는 명령이 있었습니까? 그런 명령에 따라 짐승을 죽였습니까? 그 넷이 일어났습니까?

ehenam ē hatara siddha velā tiyena masē maralā dālā tiyena massaval ēkanē pavatma māsaya varadak nǣha kiyalā. jīvat velā inna satāyi oya pav paha tiyennē.

그렇다면 그 넷과 상관없이 이미 죽어 있는 고기, 그것이 pavatta maṃsa이고 잘못이 없다는 것입니다. 그 다섯 pāpa는 살아 있는 짐승에 관한 것입니다.

ehenam hatarakin aśuddha bhavayaṭa pat vecca næti pasakin dānayak dunnā pasena eka enavā. anna pavatsayē dānayat ekkalā kisima sambandhayak næhæ. mattamātaya kiyannē jīvat vennē satā nemeyi mæricca satāgē mata.

그렇다면 네 가지로 더러워지지 않은 고기로 dāna를 드리면 다섯째가 옵니까? pavatta maṃsa의 dāna와는 아무 관계가 없습니다. pavatta maṃsa란 살아 있는 짐승이 아니라 죽은 짐승의 고기입니다.

jīvat velā inna satāgē mataṭa ana panavanna kiyavanna ayitiyak næha. hæbæyi lōka satyayō sattu maraṇaya kiyannē apiṭa horanna dēkut næhæ. allaku væṭē cunda sūkaru ōra mæravā kiyalā budurajāṇan vahansē tahanak kaḷet næ. hētuvak uḍa

살아 있는 짐승의 고기에 대해 명령하거나 시킬 권리는 없습니다. 그러나 세상 중생이 짐승을 죽이는 것은 우리가 막을 수 있는 일도 아닙니다. 가까이 있던 Cunda sūkarika가 돼지를 죽였어도 Buddha께서는 막지 않으셨습니다. 까닭이 있어서입니다.

sunda sūkara antimaṭa osubat narakayak dækalā kǣ gahanna paṭan gattā. mē kǣ gahana velāvēdī kopaṭat narakayak dækalā kǣ gahana velāvēdī. budurajāṇan vahansē ahanavā mahannē æhenavada cudasūragē saddaya ūrava marapu pāpayaṭa osut narakayak dækalā ivvē kǣ gahanna.

Cunda sūkarika는 마지막에 avīci niraya를 보고 소리치기 시작했습니다. 그가 niraya를 보고 소리칠 때 Buddha께서 물으십니다. ‘bhikkhu들이여, Cunda sūkarika의 소리가 들리는가? 돼지를 죽인 pāpa로 avīci niraya를 보고 소리치는 것이다.’

ēka vaḷakanna bæri ēkayi. itin svāmīni meccara ḷan̆ga hiṭiyā. dharmayak dēśanā karavā nam bēraganna bæ. bhikṣūn vahansēlā budurajāṇan vahansēga agahanna ohuṭa dayānukampāven mama baṇa kivvē ættē.

‘그것은 막을 수 없다.’ ‘그러면 존자시여, 이렇게 가까이 계셨는데 dharma를 설하셨다면 구하지 못하셨겠습니까?’ Buddha께서 bhikkhu들에게 말씀하셨습니다. ‘그를 가엾이 여겨 내가 법문을 하지 않은 것이다.’

baṇa kivvē nē baṇa nokivvē dānukampāven kiyalā dēśanā kaḷā. svāmīna ē kiyannē cunda sūragē mityā dr̥ṣṭiya taramaṭa mama otanaṭa baṇa kiyanna giyā nam ōkā maṭat binavā dharmitak dos kiyanavā. ū ē jātiyakō ū ārya upavādayak æragena dharmayaṭa dossellā aṭamahana arakeṭa yanavā etakoṭa ūgrehi anukampāva mama nogiyē onna ōka dæn ū ūramara pāveṭa osupat narakayaṭa giyā. īṭa mehā ēkaṭa mama baṇa kiyanna kiyannam uṭa siddha vennē maṭa vælā dos kiyalā dharmayaṭa dos kiyalā aṭamahanarakē upadinna īṭa vaḍā kōṭi gānaka pāpayak karagena ē nisayi maṭa baṇa kivvē næ.

법문을 하지 않은 것은 가엾음 때문이라고 설하셨습니다. ‘존자시여, 그것은 무슨 뜻입니까?’ ‘Cunda sūkarika의 micchā diṭṭhi가 그 정도여서, 내가 거기 가서 법문을 했다면 그는 나에게도 욕하고 dharma를 헐뜯었을 것이다. 그는 그런 부류다. 그는 ariya upavāda를 저지르고 dharma를 헐뜯어 aṭṭha mahā niraya로 갔을 것이다. 그를 가엾이 여겨 내가 가지 않은 것이 그것이다. 이제 그는 돼지 죽인 pāpa로 avīci niraya에 갔다. 내가 법문을 하러 갔다면 그는 나를 욕하고 dharma를 헐뜯어, 그보다 수억 배 큰 pāpa를 지어 aṭṭha mahā niraya에 태어났을 것이다. 그래서 법문을 하지 않았다.’

dæn hon̆da dēśanāvaka taramayama tiyenavā penna

좋은 가르침의 깊이가 여기 있습니다, 보십시오.

ehenam budurajāṇan vahansē dēśanā karanavā mē dharma dēśanā karanna yanna sudussaṭa nosuduṭa baṇa kiyanna yanna epā kiyalā. mokada hētuva? ē buddha niyamayan ada kalalā mē lōkē innē okkoṭama budu dahama denna yanavā. budu dahamaṭa anukūla amadhyapa vyāpāra pihiṭavanna yanavā. nirvā lōkayak hadanna yanavā.

그래서 Buddha께서는 dharma를 설하러 갈 때 알맞은 이에게 가고, 알맞지 않은 이에게는 법문하러 가지 말라고 설하십니다. 왜냐하면, 그 Buddha의 법도를 오늘 저버리고 이 세상의 모든 이에게 Buddha dharma를 주려 하기 때문입니다. Buddha dharma에 맞는 술 끊기 운동을 세우려 합니다. nibbāna의 세상을 만들려 합니다.

namut dannē nǣ budurajāṇan vahansē dēśanā karapu nyāyaṭa aḍaṁgu væḍakda ēka karanna kiyalā. ehema karanna giyāma api karanna hadapu væḍē meccara kal siddha velā tiyenavā. avurudu kīkan̆dan amadhyapa saṁvidhāna karanavā. kaḷāda sa sampūrṇa velā sārthaka velā tiyenavā.

그러나 그것이 Buddha께서 설하신 이치에 드는 일인지 모릅니다. 그렇게 하다 보면, 우리가 하려던 일이 지금까지 이루어졌습니까? 몇 해 동안 술 끊기 단체를 꾸립니다. 그것이 완전히 이루어지고 성공했습니까?

bīma atharavanna sūduva atharavanna kiyalā koyi taram kāla saṁvidhāna karanavada? prāṇaghātaya navatvanna kiyalā koccara saṁvidhāna karanavada

술을 끊게 하고 노름을 끊게 하려고 얼마나 오랫동안 단체를 꾸립니까? pāṇātipāta를 멈추게 하려고 얼마나 많은 단체를 꾸립니까?

kerilā tiyenavā dekak

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ektarā avasthāvaka ektara avasthāvaka katāvak tiyenavā raja kenek tamangē uyanē nē mōrælak innavā dækalā. harima lassana mōræhælak dækalā ēkaṭa āsāven væḍi ārakṣāvak sakas karanna giyā.

어느 때의 이야기가 있습니다. 어떤 왕이 자기 정원에 사슴 무리가 있는 것을 보았습니다. 아주 아름다운 사슴 무리를 보고 그것을 아껴 더 많은 보호를 마련하려 했습니다.

ē mōraha vardhanaya venna kiyalā inna vyāgrayō innum okkoma allalā. ē unayen ǣta kælǣvaṭa gihin dānna kiyalā. nidahasē muvanṭa jīvat venna salasikilā.

그 사슴들이 불어나도록, 있는 맹수들을 모두 잡아 그 정원에서 먼 숲에 갖다 두라고 했습니다. 사슴들이 자유롭게 살 수 있게 하려고.

ē niyōgaya paridi mokada karannē gihillā ē inna pirisa ara vayāgaya okaru karalā allalā ē kælǣvin vena kælǣvaṭa tamā muvaṭa hira hæragena kisima satiyet tiyannē nætuva. ohoma tiyena avuruddak hamārak giyāṭa passē rajjuruvanṭa ōna vunā dæn uyenna gihilā mōra hælē lassana balanna. dæn koccara mōra hærak ædda

그 명령대로 사람들이 가서 맹수들을 몰아 잡아 그 숲에서 다른 숲으로 옮기고, 사슴만 남긴 채 다른 짐승은 하나도 두지 않았습니다. 그렇게 한 해 반쯤 지난 뒤 왕은 정원에 가서 사슴 무리의 아름다움을 보고 싶었습니다. 이제 사슴이 얼마나 있을까 하고.

gihillā balapuvahama keṭṭu velā væhærilā giyē æṭa gæhecca muva hatara vasdenek innavā. mōha rælla næhæ.

가서 보니 여위고 말라 뼈만 앙상한 사슴 네다섯 마리가 있었습니다. 사슴 무리는 없었습니다.

sakdiyaṭa ahaḷu mokada mehema venna hētu anē svāmīni oba vahansē kivva nisā ṭika kaḷāṭa siddha vennē mēkayi. dæn ōkē yamkisi muvakaṭa asanīpayak vunot ehema duvanna panna bærina avasthāvēdī ara garun inna velāvē ara kurkayō inna velāvē un pænalā ēka marā yana kanavā.

왕이 물었습니다. ‘어째서 이렇게 되었느냐?’ ‘아, 폐하, 폐하 말씀대로 했더니 이렇게 되었습니다. 그 가운데 어떤 사슴이 병들어 달리거나 뛸 수 없게 되면, 맹수들이 있을 때라면 그것들이 덮쳐 그 사슴을 죽여 먹었습니다.’

dæn ara leḍē ekā gāyavi gǣvē yanakoṭa ēkā maranna kenekkut næhæ kavuruvat sambandhayak næhæ. ēkak era gāgena yana tanakaḷa kāgena piṭassen enavā anit rōgiya ara laḍē unṭat hædilā vasaṁgata pava venavā. menna mēsālan leḍē jīvat venakoṭa ē hētuven anik vunaṭa vasaṁgata pava velā inna hon̆da muvara okkoma værilā. dæn oya ituru innē oya leḍa velā innē hatara pas denek vitarayi kiyalā.

‘이제는 그 병든 것이 콜록거리며 다녀도 그것을 죽일 이가 없고 아무 상관하는 이도 없습니다. 그것이 콜록거리며 다니며 먹은 풀을 뒤따라 다른 것들이 먹으니 그 병이 그들에게도 옮아 전염병이 됩니다. 이렇게 병든 것이 살아 있으니 그 때문에 다른 것들에게 전염병이 퍼져 건강한 사슴들이 모두 죽었습니다. 이제 남은 것은 병든 네다섯 마리뿐입니다.’

dæn ehenam balāporottu vecca lōkaya apiṭa onna vaṭa hadanna bæha. svabhāva dharmaya yam kramayak tibuṇa nam edā siddha vuṇē anna ēka ēkaṭa avaśya karannā vū kāraṇaya etana siddha vunāma ara praśnē innē næha. api ōnakamen rækaval dālā hadanna giyāṭa passē ēkaṭa viruddhava anik ayaṭat ē karadarayak vennē. dæn mēka

그러니 우리가 바라는 세상을 마음대로 만들 수는 없습니다. 자연의 법에 어떤 방식이 있어 그날 일어났던 일, 그것에 필요한 일이 거기서 일어나면 그런 문제는 없습니다. 우리가 바라는 대로 지키려고 들면 그것을 거스르게 되어 다른 이들에게도 그런 탈이 생깁니다.

anik ayaṭat ē karadarayak vennē. dæn mēka mē siyum dēval mē daham raṭā kiyannē. mē ōvā tērum araganna ōnē gæm̆burudu. adat davasē apiṭa sākacchāvalaṭama kālaya gata velā giyā. īṭa vaḍā sākacchā karanna velāvak næhæ. ada davasa tuḷa api api daham puṇyānumōdanā siddha karanna balāporottu venavā.

이것이 미묘한 것, dharma의 결이라는 것입니다. 이런 것들을 깊이 이해해야 합니다. 오늘도 이야기를 나누느라 시간이 다 갔습니다. 더 이야기할 시간이 없습니다. 오늘 우리는 dharma의 anumodanā를 하고자 합니다.

otantaṭa matayak mēka danna ov ē davada ov metana dæn tiyennē anit dæn mama metana kiyalā

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

번역 고르기