와하라까 코리아
CD015-33

CD015 · 33번째 · 1시간 31분 · 원문 녹음

kamma 풀이

කර්ම විග්‍රහය.

නෙනා මේ පින්වත් පිරිසගෙන් අපිට සාකච්ඡාවට මාතෘකා කීපයක් ජනක කර්ම උපස්තම්භක කර්ම උපපීලක කර්ම උපඝාතක කර්ම කියන මෙන්න මේ ටිකත් තේරුම් කරලා දෙන්න කියලා තියෙනවා. විච්ච ධම වේදන, උපපජ්ජ වේදනීය, අපරාපරිය වේදනීය, අහෝසි කර්ම කියන මේ ටිකක්. ගරුක කර්ම, ආසන්නම, ආචින්න කම, කටස්තාකම මේ පිළිබඳ විස්තරයක් තමයි බලාපොරොත්තු ඉස්සෙල්ලම.

이 공덕 있는 대중에게서 우리에게 이야기할 주제 몇 가지가 주어졌습니다. janaka kamma, upatthambhaka kamma, upapīḷaka kamma, upaghātaka kamma, 이것들을 풀어 달라고 했습니다. 또 diṭṭhadhammavedanīya, upapajjavedanīya, aparāpariyavedanīya, ahosi kamma, 그리고 garuka kamma, āsanna kamma, āciṇṇa kamma, kaṭattā kamma, 이것들에 대한 설명을 먼저 바라고 있습니다.

ජනක කර්ම කියලා කියන්නේ මේකයි. යම්කිසි භවයක උපන් කෙනෙක් ඒ භවයෙන් චුත වෙලා නැවත පටිසන්ධියක් ලබනවා නම්. අනේ පටිසන්ධියක් ලැබීමට හේතුකාරක වෙන කර්ම. ජනක කියන්නේ උපද්දවනවා කියන එකයි. මතු භවයක උපද්දවන කර්ම ජනක කර්ම

janaka kamma란 이것입니다. 어떤 bhava에 태어난 이가 그 bhava에서 죽어 다시 paṭisandhi를 얻는다면, 그 paṭisandhi를 얻게 하는 원인이 되는 kamma입니다. janaka란 ‘태어나게 한다’는 뜻입니다. 다음 bhava에 태어나게 하는 kamma가 janaka kamma입니다.

ඒ කියන්නේ කර්මයයි කර්ම පතයයි දෙකක් තියෙනවා. දස අකුසල කර්ම තියෙනවා කර්ම පතේ කියලා තියෙනවා. ප්‍රාණඝාථා අත්තාදාන කායමි මිත්‍යාචාර කයින් කෙරෙන වැරදි. කවු මුසාවාදනාච, පරුසාච, සම්ප්‍රලලාභ කියන්නේ වචනය කිරණ පාප. අභිජ්ජා, ව්‍යාපාද, මිත්‍යා දිට්ඨිය කියන්නේ හිතෙන් කිරණ පාප.

다시 말해 kamma와 kammapatha 두 가지가 있습니다. 열 가지 akusala kamma가 kammapatha로 있다고 합니다. pāṇātipāta, adinnādāna, kāmesu micchācāra는 몸으로 짓는 잘못입니다. musāvāda, pisuṇāvācā, pharusāvācā, samphappalāpa는 말로 짓는 pāpa입니다. abhijjhā, vyāpāda, micchādiṭṭhi는 마음으로 짓는 pāpa입니다.

දැන් මේ වැදි ඇති වෙන්නා වූ සම්පූර්ණ කර්මයක් බවට පත්වීමක් තියෙනවා කාරණා සම්පූර්ණ නම් ඒවට කියනවා කර්ම සහ කර්ම පත කර්මයයි කර්ම පතයයි කියන මේ දෙක තෝරාගන්න ඕනේ.

이 잘못들이 온전한 kamma가 되는 경우가 있습니다. 조건이 다 갖추어지면 그것을 kamma와 kammapatha라고 합니다. kamma와 kammapatha, 이 둘을 가려내야 합니다.

දැන් සතෙක් බව දැනගැනීම මරණ චේතනාව යොදන උපක්‍රමය උපක්‍රමය ක්‍රියාත්මක කිරීම තත්වයා මැරීම මෙන්න මේ කාරණා පහම සකස් වුනොත් ඒක කර්ම පතයක් වෙනවා. ඒ කියන්නේ සර්ව සම්පූර්ණ කර්මයක් වෙනවා. කර්මය පූර්ණයි. ඕකෙන් එකක් හරි අඩු වුනොත් එහෙම ඒක කර්මයක් වෙනවා මිසා ප්‍රාණඝාත කර්මයක් වෙනවා කර්ම පතයක් වෙන්නේ නැ. ප්‍රාණඝාත

살아 있는 것임을 앎, 죽이려는 cetanā, 수단, 그 수단을 실행함, 그 생명이 죽음, 이 다섯 가지가 다 갖추어지면 그것은 kammapatha가 됩니다. 곧 다 갖추어진 kamma가 됩니다. kamma가 온전합니다. 이 가운데 하나라도 모자라면 pāṇātipāta kamma가 될 뿐 kammapatha는 되지 않습니다.

වෙනවා කර්ම පතයක් වෙන්නේ නැ. ප්‍රාණඝාත කර්ම පතයක් වුනොත් තමයි ඒක හැට වෙන්නා වූ ශක්තිය තමයි ජනක කර්මයකට හේතු වෙන්නේ. ඒ කියන්නේ නැවත ප්‍රාණඝාතය හේතු කරගෙන ප්‍රාණඝාත පාපයකින් යම් උප්පත්තියක් ලබනවා නම් අපාගත ඔහු සතර අපාගත උප්පත්තියක් ලබනවා නම් ඒකට හේතු වෙන කර්ම පතයක් වෙන්න ඕනේ. එහෙනම් අඟ සම්පූර්ණ කර්මයක් කෙරෙන්න ඕනේ. එහෙම නැත්නම් ලැබෙන්නේ ප්‍රවෘති

pāṇātipāta kammapatha가 되어야 그로써 생겨나는 힘이 janaka kamma의 원인이 됩니다. 곧 다시 pāṇātipāta 때문에, pāṇātipāta의 pāpa로 어떤 태어남을 얻는다면, 네 apāya에 태어난다면, 그 원인은 kammapatha여야 합니다. 그러니 갖출 것을 다 갖춘 kamma를 지어야 합니다. 그렇지 않으면 받는 것은 pavatti vipāka입니다.

විපාක. ප්‍රවෘත්ති විපාක කියලා කියන්නේ පටිසන්ධ විපාකයෙන් උප්පත්තිය ලබා දෙනවා. ප්‍රවෘත්ත විපාකයකින් ඒ උප්පත්තිය ලබා දුන් කාලය තුළ අපි හිතමුකෝ දැන් මනුස්සයෙක් වෙලා උපන්නා. පටිසන්ධි කර්මයකි. අවුරුදු 80ක් හරි 90ක් හරි මනුස්සයා ජීවත් වෙලා ඉන්න කාලය තුළ අතර මැත සතියෙන විපාක තියෙනවා. අන්න ඒවට හේතු වෙනවා අර කර්මය කියන එක. කර්ම පතයක් නොවිච්ච ඒවා තියෙන බලය.

pavatti vipāka란 이렇습니다. paṭisandhi vipāka로 태어남이 주어지고, 그 태어남이 주어진 기간 동안에는 pavatti vipāka로 — 가령 paṭisandhi kamma로 사람으로 태어났다고 합시다. 여든 해나 아흔 해 사람이 살아가는 동안 그 사이에 받는 vipāka들이 있습니다. 그 원인이 되는 것이 바로 kamma, 곧 kammapatha가 되지 못한 것들이 지닌 힘입니다.

එයා කර්මයක් කරනකොට හැම කර්මයකටම පරිවාර කර්ම තියෙනවා. දෙපැත්තටම පරිවාහාර කර්ම පිරෙනවා. හොඳද හෝ නරක. දැන් යම්කිසි කෙනෙක් ප්‍රාණඝාතයක් කරන්න හිතුවොත් එහෙම ප්‍රාණඝාතයක් කිරීම සඳහා ඒ ප්‍රාණඝාතය කරලා සත්වයා වීමට කටයුතු වෙන මොහොත වෙනකන්. ඒ ඔක්කොම කර්ම කොටසට වැටෙනවා.

사람이 kamma를 지을 때 모든 kamma에는 딸린 kamma(parivāra kamma)가 있습니다. 좋든 나쁘든 양쪽 모두 딸린 kamma가 채워집니다. 어떤 이가 죽이려고 마음먹었다면, 죽이려고 나서서 그 생명이 죽게 되는 순간까지, 그 모든 것이 kamma 쪽에 듭니다.

ඒවයි සිද්ධ වෙන්නේ උපන් තැනක මේ විපාක උපන් තැනකෙන දෙන්න උපද්දවන්න හේතු වෙන්නේ සත්වයාගේ මරණයක් සමග ඇති වෙන්නා වූ ජීවිතය ඉන්දියාමක් සමගැන්නා වූ යම් ක්ෂණය තමයි කර්ම පතයක් බවට පත් වෙන්නේ. දැන් සතයෙක් මරන්න හිටලා යනවා.

태어난 곳에서 이 vipāka를 주고 태어나게 하는 원인이 되는 것은, 생명의 죽음과 함께 그 생명기능이 끊어지는 바로 그 찰나가 kammapatha가 되는 것입니다. 이제 짐승을 죽이러 나섭니다.

දඩේම යනවා මනුස්සයෙක්. දැන් දඩේමේ යනකම් තියෙන්නේ කර්ම. ප්‍රාණඝාත කර්මයටයි හේතු වෙන්නේ. තව සතයෙක් මරණ බවට සම්බන්ධ වුණේ නැහ.

어떤 사람이 사냥을 갑니다. 사냥 가는 동안까지는 kamma입니다. pāṇātipāta kamma의 원인이 됩니다. 아직 짐승을 죽이는 데는 이르지 않았습니다.

සතෙක් දකිනවා. අන්න සතෙක් ඉන්නවා මරන්න ඕනේ කියලා හිතෙනවා. වැඩි වෙන තියෙනවා හරි, විදිනවා හරි ගලකින් ගහනවා හරි මොකක්මේ ක්‍රියාත්මක කරනවා. උපක්‍රමය ක්‍රියාත්මක

짐승을 봅니다. ‘저기 짐승이 있다, 죽여야지’ 하고 생각합니다. 총을 쏘든, 활을 쏘든, 돌로 치든 무엇이든 실행합니다. 수단을 실행했습니다.

කළා. හැබැයි ගල් පාර වැදුනේ නැත්නම් වැඩි වෙඩි පාර වැදුනේ අහත සතර වැදුන්නේ. එහෙනම් ප්‍රාණඝාත කර්මයක් වුනා මිසා කර්ම පතයක් වුනේ. සතාර වැදුනා මලේ නෑ. එහම් පූර්ණ කර්ම පතයක් වෙන්නේ. ප්‍රාණඝාතයක් කර්ව සම්පූර්ණ වෙන්නේ නෑ. අත්ත හිංසාවක් වීම

하지만 돌이 맞지 않았거나 총알이 다른 데 맞았다면, 그것은 pāṇātipāta kamma가 되었을 뿐 kammapatha가 되지는 않았습니다. 짐승이 맞았어도 죽지 않았다면 온전한 kammapatha가 되지 않습니다. pāṇātipāta가 다 갖추어지지 않습니다. 해침이 되는 것은 다른 쪽으로 갖추어집니다.

අතිකින් සම්පූර්ණ වෙනවා. කාන ගහතය තිය සත්වයාගේ චුත වීම වුනේ නැහ. එහෙනම් එතනින් මලේ නැත්නම්. ඒ ගන් වෙන්නේ කර්ම තියෙන කොටසට වැටෙන ප්‍රාණඝාත කර්ම කතා මලා නම් මැරෙන මොහොතේදී කර්ම පතයක් හටගන්නවා. අන්න

상처는 입었지만 그 생명이 죽지 않았다면, 거기서 죽지 않았다면, 그것은 kamma 쪽에 드는 pāṇātipāta kamma입니다. 죽었다면 죽는 순간에 kammapatha가 생겨납니다.

මැරෙන මොහොතේදී කර්ම පතයක් හටගන්නවා. අන්න ඒ මැරෙන මොහොතේ ඇති වෙන්නා වූ බලවත් කර්ම වේගය තමයි මතු උපත්තියක් හටගන්න හේතු වෙන්නේ සත අපාගත. හේතු වෙනවා නම් ඒකයි අන්න ජනකර්මයක්

바로 그 죽는 순간에 생기는 강한 kamma의 힘이 다음 태어남, 곧 네 apāya에 태어나는 원인이 됩니다. 원인이 된다면 바로 그것이 janaka kamma가 되는 것입니다.

වෙන්නේ. එතකොට ජනකර්මයක් ඇති වෙනකොට දැන් අපි අර කරගත්ත හොඳ හෝ නරක තියෙනවා නම්ඒ කියේ ප්‍රාණඝාත පැත්ත කිව්වේ. අපි දානයක් දෙනවා. තව පැත්තක දානයක් දීමට අවශ්‍ය කරන කාරණා අඟ සම්පූර්ණ කරලා දානේ දෙන මොහොතේදී තමයි. දානමේ පුණ්‍ය කර්මේ කර්ම පතයක් වෙන්නේ.

그러니 janaka kamma가 생길 때, 우리가 지은 좋은 것이나 나쁜 것이 있다면 — 아까 말한 것은 pāṇātipāta 쪽이었습니다. 우리가 dāna를 줍니다. 다른 쪽으로 dāna를 주는 데 필요한 조건을 다 갖추어 dāna를 드리는 그 순간에 dāna라는 puñña kamma가 kammapatha가 됩니다.

දෙන මොහොතකන් කරපු යම්කිසි වැඩපිළක් ඇත්්ද? ඒක පරිවාර කර්ම වෙනවා. අන්න උපස්සම්බ යම් තැනක උපන්නම ඉපදීමට හෝ ඉපදුන කය පැවැත්වීමට හෝ ආධාර වෙන කරුණු. ඒවට කියනවා උපස්කම්භක කර්ම.

드리는 순간까지 한 어떤 일들이 있습니까? 그것은 딸린 kamma가 됩니다. 바로 upatthambhaka입니다. 어떤 곳에 태어날 때 태어남이나 태어난 몸을 이어가는 데 도움이 되는 것들, 그것을 upatthambhaka kamma라고 합니다.

උපීලක කියන්නේ ජනක කර්මයෙන් ලබා දුන්න සක්‍රිය ඒ පැවැත්ම බාධා පමුණ වෙලා. ඒක බිඳ හරි කටයුතු කිරීමට බාධාව පමණ. පහත් බවට පත් කරනවා. හොඳ හෝ නරක වැටහෙනවා දේ. ඒකට කියනවා උපපීලක කර්ම ඒ යම්කිසි කෙනෙක්

upapīḷaka란 janaka kamma로 주어진 그 존재의 이어감에 방해가 되어, 그것을 깨뜨리거나 일하는 데 걸림이 되어 낮은 처지로 떨어뜨리는 것입니다. 좋은 쪽이든 나쁜 쪽이든 그렇게 작용하는 것, 그것을 upapīḷaka kamma라고 합니다.

කියනවා උපපීලක කර්ම ඒ යම්කිසි කෙනෙක් පිනක් කරලා ඒ පින කර ඉන්න පුද්ගලයා ඒ පින කරන ගමන් මොනවා එකක්ද මේ අපරාධයක් මේ සල්ල දුන්න වියදන් කළේ මේකට නිකන් බොරු වැඩක් මේක කොහොමත් හිතුනානම් එහෙ. අන්න ඒක කවදහරි අර පිනේ සම්පත්තිය ලැබෙනකොට ඒක පහත දමන්න එහේ තියෙනවා. උපීලප

어떤 이가 puñña를 짓는데, 그 puñña를 짓는 바로 그때 ‘이게 무슨 짓인가, 이 돈을 여기 쓴 것은 그냥 헛일이다’ 하고 생각했다면, 그것은 언젠가 그 puñña의 결실을 받을 때 그것을 깎아내리는 것으로 있습니다. upapīḷaka입니다.

කවක් කරන්න ගිහිල්ලා මොන අපරාධයක්ද මම මේ කරන්න ගියේ? මේ මේ වගේ ඒවා ම නම් මීට පස්සේ කරන්නේ නැහැ. ඔය අදහසක් ගත්තොත්. අර පාප කර්මය බලවේගට උපීලක වෙනවා. ඒකට ඒක ගෙවන්න හේ තියෙනවා අර අදා ඒක දැන් ඒක තියෙන බලය අඩු කරන්න හේ තියෙනවා. ඒ දෙපැත්තටම උපීලක කර්ම තියෙනවා. උපඝාතක කර්ම කියලා කියන්නේ. ඒ

반대로 pāpa를 지으러 갔다가 ‘내가 무슨 못된 짓을 하려 했나, 이런 일은 앞으로 하지 않겠다’ 하고 마음먹으면, 그 pāpa kamma의 힘에 upapīḷaka가 됩니다. 그것을 갚을 길, 그 힘을 줄일 길이 생깁니다. 이처럼 양쪽 모두에 upapīḷaka kamma가 있습니다.

තියෙනවා. උපඝාතක කර්ම කියලා කියන්නේ. ඒ කරපු රාස කර්මයකින් ශක්තියකින් අර උපන් භවය විනාශ කරන්න හේතු වෙනවා. දැන් මිනිසත් බවක ඉපදිලා එයා කරපු දැන් අපි හිතමුකෝ යම්කිසි පුද්ගලයෙක් උපදිලා ඉන්න මනුස්සයන්ට පහර ගහලා මරලා දැම්මා. දැන් එයා රත් සිද්ධ වෙනවා වෙන හේතුවකින් උපන්නත් මනුස්සයෙක් වෙලා. හතර මග අනුන්ගෙන් පහරක් අහලා මැරෙන්න.

upaghātaka kamma란, 지은 강한 kamma의 힘이 태어난 그 bhava를 무너뜨리는 원인이 되는 것입니다. 사람으로 태어나서 — 가령 어떤 사람이 태어나 살면서 사람들을 때려 죽였다고 합시다. 그는 다른 원인으로 사람으로 태어났더라도 네거리에서 남에게 맞아 죽게 됩니다.

අන්න උපඝ ගාහතකයක් ආවා. ඒ කියන්නේ ලැබුණා වූ දේ විනාශය වෙලා හිතු වුණා.

바로 upaghātaka가 온 것입니다. 곧 얻은 것이 무너져 끝나 버린 것입니다.

දැන් නරක වැඩක් කරනවා. ඊට පස්සේ අභේදානය තියෙනවා ඒකට ඒකේ පාපය දැනගෙන කළා වූ සත්වාතනයක් වෙලා නම් ඊට පස්සේ එයා අභේදානය පටන් ගන්නවා. තත්වයින්ට බයක් නැතුව කරදරයක් නැතුව ජීවත් වෙන්න තමන්ට කරන්න පුළුවන් උදව්වක් උපකාරයක් නැත්නම් කරලා ඒ ආදී වශයෙන් පිනක් කරනවා. අන්න එහෙම කරපුවහම අර ප්‍රාණඝාතය නිසා හටගන්න ගිය විනාශයක් ඔහුට තිබුණා. ඒක මිදැහැරලා නම් ආය ජීවත් වෙන්න මම වැදෙන්න හිතුනවා.

나쁜 짓을 합니다. 그 뒤에 abhayadāna가 있습니다. 그것이 pāpa인 줄 알고 저지른 생명 해침이었다면, 그 뒤 그는 abhayadāna를 시작합니다. 생명들이 두려움 없이, 괴로움 없이 살 수 있도록 자기가 할 수 있는 도움을 주는 식으로 puñña를 짓습니다. 그렇게 하면, 그 pāṇātipāta 때문에 그에게 일어나려던 무너짐에서 벗어나 다시 살 길이 생깁니다.

අන්න ඒකයි ලැබෙන ප්‍රතිපාකය ආකාරය යමක් නිසා ලැබුණා වූ සර විශේෂය නැත්නම් ලැබුණා වූ අත්බ්ව විනාශ කරන්න හේතු වෙනවා නම් හොඳද ඔ නරක ඒක උපකාතක කර්මයගෙන් සිද්ධ වෙන්නේ. ඕක තමයි ඒ කර්ම කරවත් හතර.

이처럼 받는 과보가, 무엇 때문에 얻은 몸의 특별함이나 얻은 그 생을 무너뜨리는 원인이 된다면, 좋은 쪽이든 나쁜 쪽이든 그것은 upaghātaka kamma로 일어나는 것입니다. 이것이 그 네 가지 kamma입니다.

මේ දිට්ඨ ධම්ම වේදනීය කියන්නේ ඒ කාරණය ප්‍රතිඵලය ඒ අත්විම දකින්න ලැබෙනවා. මෙලෝදි කරපු පාප කර්මය මෙලොවම පල දෙනවා. ඔක්කොම සියල්ලම නෙමෙයි කොටසක්. ඒක දිට්ඨ ධම්මවේ.

diṭṭhadhammavedanīya란 그 결과를 바로 이 생에서 겪게 되는 것입니다. 이 세상에서 지은 pāpa kamma가 이 세상에서 열매를 맺습니다. 전부가 아니라 일부입니다. 그것이 diṭṭhadhammavedanīya입니다.

දැන් නිරෝධ සමාපත්තියට සමිලා හත් දවසක් ඉඳලා හිටන් වඩන්න අරියතුන් වහන්සේ නමකට ඉස්සෙල්ලම දෙන දානය ආනිසන්තයේ එලොවදිම පල දෙනවා. ඒ දුන්න කෙනාට ඒ අත්යැවීම පල දෙනවා. එතකොට මේක තමයි දිට්ඨ ධම්ම වේදිකය.

nirodha samāpatti에 들어 이레를 머문 뒤 나오신 arahant께 맨 먼저 드리는 dāna의 공덕은 바로 이 세상에서 열매를 맺습니다. 드린 사람에게 이 생에서 열매를 맺습니다. 이것이 diṭṭhadhammavedanīya입니다.

දැන් ඒ වගේම ආනන්තර පාප කර්මයක් කරලා දැන් අර දේවදට මේ මෙලෝීම එදාවම පල දුන්නා. ඒ කියන්නේ මෙලෝ පරිවිලි අපහගත වුණා. න් ඒ වගේ අවස්ථාව ඒකත් දිට්ඨා ධම්ම වේදන

마찬가지로 ānantariya pāpa kamma를 지은 Devadatta에게는 그것이 이 세상에서, 그날로 열매를 맺었습니다. 곧 이 세상에서 땅이 갈라져 apāya에 떨어졌습니다. 그런 경우도 diṭṭhadhammavedanīya입니다.

යම්කිසි කර්මයක් කරපුහම කර්මය බලවත්කම හොඳ හෝ නරක අනුව තමයි. අධික බලවත් ඒවා තමයි මෙලෝ කොටසක් පල දෙන්නේ.

어떤 kamma를 지었을 때 그 kamma의 힘, 좋고 나쁨에 따라, 아주 강한 것들이 이 세상에서 일부 열매를 맺습니다.

දැන් අපි දානයක් දීලා මොනවාහරි කරලා අපල දුරු කරගන්න දානයක් දීලා. ඒක ඇත්ත වශයෙන් මේක බලවත් වුනානම්. ඒ ආනිසංස මෙලොව පලදෙන කොටසෙන් අර අපරදුරු වෙන්න බලපානවා. ඒකත් දිට්ත ධම්ම වේදන.

우리가 액운을 떨치려고 dāna를 드리거나 무엇을 합니다. 그것이 정말 강했다면 그 공덕이 이 세상에서 열매 맺는 몫으로 액운이 떨어지는 데 영향을 줍니다. 그것도 diṭṭhadhammavedanīya입니다.

යම්කිසි කෙනෙකුට යහපතක් කරගන්න අවස්ථයි. එයා මෙලෝදී දන් දීලා එයාදී වශයෙන් කටයුතු කරනකොට ඒකේ ආනිසංසයක් මෙලොව පල දුන්නා. එයාගේ ජීවිතයේ මෙලෝ ආශ්චරයක් එහපතර මාර්ගයට හැදී ඒක දිට්ත ධම්ම විදින වශයෙන්ම ක්‍රියාත්මක වෙනවා. ඉතින් දිට්ත ධම්ම වේදනය කියන්නේ අන්න ඒවා.

어떤 이가 잘될 기회를 얻습니다. 그가 이 세상에서 dāna를 드리는 등으로 살아갈 때 그 공덕이 이 세상에서 열매를 맺었습니다. 그의 삶에 이 세상의 놀라운 일이, 잘되는 길이 열려 그것이 바로 diṭṭhadhammavedanīya로 작용합니다. 그러니 diṭṭhadhammavedanīya란 그런 것들입니다.

උපපච්ච වේදනය කියලා කියන්නේ මේ භවයේ නැහැ. ඊළඟ භවයේදී ඒකාන්තයෙන් පළවෙන කර්ම. දැන් ආනන්ත පාප කර්මයක් කළොත් එයා මෙලොව කොහොමද ජීවත් වුනත් ඒකාන්තයෙන් ඊළඟ භවයේ අපාගත වෙන්න වෙනවමයි. අන්න ඒක උපජ්ජ වේදන

upapajjavedanīya란 이 bhava에서가 아니라 다음 bhava에서 반드시 열매 맺는 kamma입니다. ānantariya pāpa kamma를 지으면 이 세상에서 어떻게 살든 다음 bhava에는 반드시 apāya에 떨어져야 합니다. 그것이 upapajjavedanīya입니다.

ඒ ආසන්නම භවයේදී ඒක මේ අත්දකින්න සිද්ධ වෙනවා. අත්විඳින්න සිද්ධ වෙනවා. අපරාපරිය කියන්නේ

바로 다음 bhava에서 그것을 겪게 됩니다. 겪어야 합니다.

අත්විඳින්න සිද්ධ වෙනවා. අපරාපරිය කියන්නේ කවදා හරි කර්මයක් කළොත් කවදා හරි විපාකයට එන්න හේතු ශක්තියක් ගැබ්බ වෙනවා. අවස්ථාව ලැබුණ තෙන විපාක තියෙනවා සසර අනන්ත කාලෙකදී හරි වෙන්න පුළුවන්. කල්ප ගාණක් ඉඳිලා හරි අර ඇදලා ඉන්න පුළුවන්. එහෙම කර්ම බලවේ හින්න නම් අපරාපරිය අහෝසි කර්ම

aparāpariya란, kamma를 지으면 언젠가 vipāka로 올 원인의 힘이 품어집니다. 기회를 얻은 곳에서 vipāka가 있습니다. saṃsāra의 끝없는 시간 가운데 어느 때든 될 수 있습니다. 몇 kappa를 지나서라도 끌려올 수 있습니다. 그런 kamma의 힘이 있다면 aparāpariya입니다.

කර්ම බලවේ හින්න නම් අපරාපරිය අහෝසි කර්ම කියලා කියන්නේ යම්කිසි කර්මයක් කරපුම ඒ කර්ම බලවීගේ එක්කෝ විඳලා අහෝසි කරගන්න ඕනේ. දැන් කර්ම කර්මයක් කරපු කර්මය විඳින්න සිද්ධ වෙනවා විපාක ඒ විපාක විඳින කාල සීමාවේදී විපාක ඉඳලා ඉවර වුනහම ඒ කර්මය බලවේගය ආකෝතිය ඒක ඵල දෙන්න විදිහක් නැ. දැය සෝතාපන්න තත්වයට පත් වුනොත් යම් කෙනෙක් සතර අපා ගත වෙන්න තිබිච්ච සියලු කර්ම අසෝතිය. එහර පලෙන විදිහක් නෑ. අන්න ඒ වගේට කියනවා අකෝතිකා

ahosi kamma란, 어떤 kamma를 지었으면 그 kamma의 힘을 겪어서 없애야 합니다. kamma를 지으면 그 kamma를 겪게 됩니다. vipāka를 겪는 기간에 vipāka를 다 겪고 나면 그 kamma의 힘은 ahosi가 되어 더는 열매 맺을 길이 없습니다. 또 어떤 이가 sotāpanna가 되면 네 apāya에 떨어질 수 있었던 모든 kamma가 ahosi가 됩니다. 그 뒤로는 열매 맺을 길이 없습니다. 그런 것을 ahosi kamma라고 합니다.

ඔව් ඔව් අපි දාන ඉන්න ඔව් ඕනේ ඇත්ත හ සමාදා ිමානය මිල පටසක් ඕනේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දෙන්න පුළුවන් වෙන්නේ මේ ප්‍රමාණය විතරයි ස්වාමී

(질문자) 드릴 수 있는 것은 이만큼뿐입니다, 스님.

ඉතින් මේකයි යම් තමන්ට හිත තියෙනවා නම් ඒ හිතේ තියෙන චිත්ත ප්‍රබෝද බෝධය ප්‍රහාදයයි එතන බලපාන. දාන වස්තුවේ ලොකුකම නෙමෙයි.

그러니 이것입니다. 자기에게 마음이 있다면 그 마음에 있는 citta pasāda가 거기에 영향을 줍니다. dāna 물건의 크기가 아닙니다.

දැන් දැන් ඒ කියන්නේ චිත්ත ප්‍රහාදයයි පිනට බලපාන්නේ. දැන් ජේතවනාරාමයක් හදන්න පුළුවන් කමක් හරි දුගී අර තිබුනේ නැහැ. ජේතවනාරාමය හදන්න කෝටි ගානක් වියදන් කරලා හැදුවේ මේ අනේ පිට සිටුතුමා. අනේ සාධු අනේ සාධු කොච්චර වටිනාදී අත්දකය එකේ බොහොම සන්තෝසයෙන් චිත්ත ප්‍රහාදය පහළ කරගෙන හිටියා ඒක උපාසක මහත්තයෙක්. දැන් ඒකේ පිනින් එයාට වැරුනා රත්තරා විමාණයක්. පවිසාදය

곧 puñña에 영향을 주는 것은 citta pasāda입니다. Jetavana를 지을 힘이라고는 전혀 없는 가난한 이가 있었습니다. Jetavana를 몇 억을 들여 지은 이는 Anāthapiṇḍika 장자였습니다. ‘아, sādhu, sādhu, 얼마나 훌륭한가’ 하며 아주 기뻐하며 citta pasāda를 일으킨 한 upāsaka가 있었습니다. 그 puñña로 그에게 금으로 된 vimāna가 생겼습니다. pasāda입니다.

ඒ පූජා කරපු අනේ පිටිසිරිමාට ඊට පල්ලෙන් රිදි විමාණයක් නැහ වුනේ.

그것을 바친 Anāthapiṇḍika에게는 그보다 아래인 은 vimāna가 생겼습니다.

පිනේ ප්‍රමාණය කොච්චර වෙනස් වෙලාද? කෝටි ගානක් වියදන් කරලා හිෙන තමන්ගේ මුදල වියදන් කරලා හදපු අනේ පිට සිටනට පහළ වුනා ඒ පිනට සිදිමානයක්. ඒ පූජා කරන වෙලාවේ. ඒ වෙලාවේ සතුටු වෙච්ච අර උපාසක මහත්තයාට ඊටත් ඉහටින් ඊට වඩා වර්න සත්ති විමානයක් ඒ විදිහට පහළ වුණා.

puñña의 크기가 얼마나 달라졌습니까? 몇 억을 들여 자기 돈으로 지은 Anāthapiṇḍika 장자에게는 그 puñña로 은 vimāna가 나타났습니다. 바치는 그때 기뻐한 그 upāsaka에게는 그보다 더 높고 더 빛나는 vimāna가 그렇게 나타났습니다.

දැන් ඔය හිතට අපි ඒක දකින්න දකින්න ඕනේ. දැන් සංවයගයට පත්වීම කියන එකෙත් තියෙනවා දුක කියන එකෙත් තියෙනවා ක්‍රම දෙකක්. එක්තරහ දුක් කොටසක් තියෙනවා ඒක මේ පටිඝානුසයට වැටෙන්නේ නෑ.

그 마음으로 우리는 그것을 보아야 합니다. saṃvega에 빠지는 것에도, 괴로움에도 두 가지가 있습니다. 어떤 괴로움은 paṭighānusaya에 들지 않습니다.

ඒ කියන්නේ යම්කිසි ද්වේශය න දූෂයතාවයක් එනකොට සියලුම දූෂයතාවයන් පටිඝානුසයට වැටෙන්නේ නැ. ඒ කියන්නේ ගැටීමට අහුවෙන්නේ නැහ. පාපයට අහුවෙන්නේ නැ. යම්කිසි කෙනෙකුට අනේ මට මෙහෙම දානයක් දීගන්න නෑනේ කියලා තියෙන සංවේගය ඒක පාපයට වැටෙන්නේ නැ. එහෙනම් සියලුම පටිඝ සියලුම මානසික දුක් හරදට පාපයට වැටෙන්නේ නැ. ඒක දකින්න ඕනේ

어떤 dosa나 언짢음이 올 때 모든 언짢음이 paṭighānusaya에 드는 것은 아닙니다. 곧 부딪침에 걸리지 않고, pāpa에 걸리지 않습니다. 어떤 이가 ‘아, 나는 이런 dāna를 드릴 수가 없구나’ 하고 느끼는 saṃvega는 pāpa에 들지 않습니다. 그러니 모든 paṭigha, 모든 마음의 괴로움이 다 pāpa에 드는 것은 아닙니다. 그것을 보아야 합니다.

එතක. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලදී උන්වහන්සේ වඩනවා දැකලා එක්තරහ පිරිසක් තම තමන්ගේ වත්කම් වලින් නොයෙක් ආකාරයෙන් දානමාන හදාගෙන ගෙනාවා.

Buddha께서 계시던 때, 그분이 오신다는 것을 보고 한 무리가 저마다 자기 재산으로 갖가지 dāna를 마련해 가져왔습니다.

ඒක මනුස්සයක හරි ශ්‍රද්ධාවන්තයි පැහැදිලි. හිතයි අනේ බුදුරජාණන් වහන්සේත් වඩිනවා මහා සංගරලත් වැටෙනවා මට දානේ කර දෙන්න මොනවත් නැහැනේ. මම මොනවද ඉන්නද? මෙහෙම කල්පනා කර විදි එකම් මෙයා මොකද කරන්නේ බැලුවා දැන් කන්න බොන්න දීකුත් ගෙදර නැහැ. එහෙම හොයලා

그 가운데 한 사람은 saddhā가 아주 깊고 마음이 맑았습니다. ‘아, Buddha께서 오시고 큰 saṅgha도 오시는데 내게는 드릴 dāna가 아무것도 없구나. 나는 어찌할까?’ 이렇게 생각하며 무엇을 할까 둘러보니 먹고 마실 것이 집에 없었습니다.

කන්න බොන්න දීකුත් ගෙදර නැහැ. එහෙම හොයලා බලනකොට හණු සාල් ඇහි ටිකක් තියෙනවා දැක්කා. ඇහිත හණු සාල් ටිකක් වෙන් කරන. ඒක ගටලා කරලා ඒකෙන් හිටිය නම් ගන්න පුළුවන්. ඉතින් ඒක අතරන මොනවා හදන්නද ඔය මොනව තව තියෙනවා ඉතින් හකුරු ටිකක් හරි පැක් හරි තව පොඩ්ඩක් අඩියක ඉතුරුලා තියෙනවා දැක්කා තෙත් චුට්ටක් තිබෙනා ඔච්චරයි තිබුනේ. එහෙනම් මේකෙන් මෙයා මොකත කරන්නේ මොනවා හරි කනේ කන්න දෙයක් හරි හදලා ට කොහොමහරි තුන ගිහි තියාගත්තොත් මගන උද්දානයක් එනවනේ.

그렇게 찾아보니 겨 섞인 싸라기가 조금 있는 것이 보였습니다. 싸라기에서 겨를 골라내 빻으면 무엇이라도 만들 수 있겠다. 그런데 그것으로 무엇을 만들까, 또 무엇이 있나 보니 당밀이나 조금, 그릇 바닥에 조금 남은 것이 보였고 기름이 아주 조금 있었습니다. 그것뿐이었습니다. 그렇다면 이것으로 먹을 것이라도 만들어 어떻게든 바칠 수 있다면 내게도 기쁨이 오겠구나.

මෙහෙම කරලා හණු සාල් ටික ගරලා ඔක්කොම අඹරලා ඒක පිටි කරගෙන අර පැටිකත් එක්කට විස්තර කරලා හටනම් අර තිවිට තෙල් ටික දාලා ඒක බැඳෙන්න මදි ඒ පැත්තට මේ පැත්තට දාලා දාලා කොහොමහරි මේක කන්න පුළුවන් තම්බාගන්න පුළුවන් ගාට හරි තෙලෙන් තම්බාගන්නා. කැවුමක් නෙමෙයි මේක කොහරි පිටි ටිකක්ම පැන් ටිකක් දාලා හදා නමුත් ආහාරයට ගන්න පුළුවන් එකක් ඒක දැන් ඕක හදාගෙන දැන් අනික් අයරේ පෙන්නන්න කියන්න බැහැ දැන් මොන කෑමක්ද මේක ආවල් කෑම කියන්න බැනේ. ඉතින් මේක එකපාරට ප්‍රසිද්ධිය ගෙනියන්නත් බැහැ පෙන්නන්නත් බැහැ. සළුවක වතාගෙන අරන් ගියා.

이렇게 싸라기를 골라 모두 빻아 가루로 만들고 당밀과 섞어, 그 조금 있는 기름을 넣고, 엉기기엔 모자라 이리저리 뒤집어 가며 어떻게든 먹을 수 있게 기름에 지져 냈습니다. 과자라 할 것도 아니고 그저 가루에 물을 조금 넣어 만든, 먹을 수는 있는 것이었습니다. 그것을 만들고 나니 남에게 보여줄 수도 없었습니다. 이게 무슨 음식이냐, 변변찮은 음식이라고 말할 수도 없었습니다. 그래서 드러내 가져갈 수도 보여줄 수도 없어 천에 싸서 가져갔습니다.

අළුවගෙන ගිහිල්ලා බලනකොට එතන තියෙන කෑම වල මේ ප්‍රණීතය දැක්කහම ප්‍රණීත සුවඳ මෙයාට වැටෙනකොට ඔ තියෙ මම මේ ගෙනිච්ච මේ මේ මේක මේ තලපේ කොහේ තියන්නද මේ කෑමල හැටියට මෙතන පැත්තටවත් තියන්න පුළුවන් තැනක් නෑහනේ කියලා සංවේගය අනේ මම ඔයාගේ දුක් වකටේ මෙහෙම කිය කිය කියත කරන්නේ ඒකත් අරගෙන සෙනග අසරෙල්ලා හටන් හිටියා හංගාගෙන බුදුරජාණන් වහන්සේ මේක බුදුසින් දැකලා තියෙන්නේ.

싸 들고 가서 보니 거기 놓인 음식들이 훌륭하고 그 좋은 냄새가 풍겨 오자, ‘내가 가져온 이 반죽 덩어리를 어디에 놓나, 이 음식들 곁에는 놓을 자리조차 없구나’ 하고 saṃvega를 느꼈습니다. ‘아, 내 괴로운 처지여’ 하고 중얼거리며 그것을 들고 사람들 뒤에 숨어 서 있었습니다. Buddha께서는 이것을 Buddha의 눈으로 보고 계셨습니다.

ඉතින් අනික් ඔක්කොම එක දාන දෙන්න බලාපොරොත්තු ඉන්නවා බුදුරජාණන් වහන්සේ වඩින එකක්. බුදුරජාණන් වහන්සේ පාත්‍රය වහගෙන වැඩි. පාත්‍රය ඇරියේ නැහැ. අනි කාල දැන් දානය බෙදන්න විදියහක් නැහැ. බුදුරජාණන් වහන්සේ අර මනුස්සයා ලඟට ගිහිල්ලා පාත්‍රේ ඇරියා. මේක මට පුදුම වාසනාවල උතුරා බුදුරජාණන් වහන්සේට මගේ දානේ දෙන්න හම්බුනා අනේ සාදු කියලා දානේ පූජා කළා. දැජාණන් වහන්සේ ඒ කුඩු රොටිය වැළඳුවා අනික් එයාගේ ප්‍රධාන ගත්තේ නැතුව එයා වෙනුවේ අනුකම්පා කරනකොට දැන් මෙතන පෙන්නන්නේ ඉතින් වැදගත්ම දෙයක් තියෙන්නේ.

다른 이들은 모두 Buddha께서 오시면 dāna를 드리려고 기다리고 있었습니다. Buddha께서는 발우를 덮은 채 오셨습니다. 발우를 열지 않으셨습니다. 다른 이들은 dāna를 올릴 길이 없었습니다. Buddha께서 그 사람에게 가서 발우를 여셨습니다. ‘이 얼마나 놀라운 복인가, Buddha께 내 dāna를 드릴 수 있게 되었다, 아 sādhu’ 하며 dāna를 바쳤습니다. Buddha께서는 그 가루 떡을 드셨습니다. 다른 이들의 좋은 음식은 받지 않고 그에게 연민을 보이셨으니, 여기서 보여주시는 아주 중요한 것이 있습니다.

තමන්ගේ වත්කමය හැටියට කියන දේ යම් කෙනෙක් දෙනවා නම් ඒකේ අති විශේෂයක් තියෙනවා. ඒ නිසා එතන ඒ අඩුපාඩු දැන් අපි හිතමු යම්කිසි කෙනෙක් තමන්ගේ තියෙන වත්කම් වලින් තියෙන දේපොල් වලින් දානයක් හදලා ලොකුර දානයක් දෙනවා. එක්කෙනෙක් තව කෙනෙක් තමන්ට තියෙන මට පාන් ලිල්ලක් හරි කමන්න තමන්ට තියෙන හැටියට ලොකුම දේවල්. මෙන්න තමන්ගේ තමන්ට තියෙන හැටියට දෙන ලොකුම දේ විශේෂයි. ඕක හරි ගැඹුරු අර්ථයක් තියෙන තෙන. ඔව කෙනෙකුට තේරුම් ගන්න බැහැ විශේෂත්වය මොකක්ද කියලා.

자기 재산 형편대로 어떤 이가 드린다면 거기에는 아주 특별함이 있습니다. 가령 어떤 이는 자기 재산, 가진 것으로 dāna를 크게 차려 드립니다. 또 어떤 이는 자기에게 있는 빵 한 조각이라도, 자기 형편에서 가장 큰 것을 드립니다. 자기 형편에서 드리는 가장 큰 것이 특별합니다. 여기에는 아주 깊은 뜻이 있습니다. 그 특별함이 무엇인지 누구나 알아들을 수는 없습니다.

දැන් මේ ලෝකේ මනුස්සයෙක් බිදුනාම මේ සෑම කෙනෙකුටම මේ ලෝකේ හිමි ආහාර කොටසක් තියෙනවා. දැන් මේ ලෝකය නොදකින පැත්තක් මේක හැඟවුණු දහමක්. සබ්බේ සත්තා ආහාරටත් ඉතිකා මේ සියලු සත්වයම ආහාරයක් නිසා පැවැත්මෙනවා. ඉතින් ආහාරයක හිමිකම ආහාරයක වාසනාව නැතුව මේ ලෝකේ මිනිහෙකු උපදින්නේ නැ.

이 세상에 사람이 태어나면 누구에게나 이 세상에 제 몫의 먹을거리가 있습니다. 이것은 세상이 보지 못하는 쪽, 숨겨진 dhamma입니다. ‘sabbe sattā āhāraṭṭhitikā’, 모든 생명은 먹을거리로 이어집니다. 먹을거리의 몫, 먹을거리의 복 없이 이 세상에 태어나는 사람은 없습니다.

හැබැයි මිනිහෙකුට හිමි ආහාර කොටසක් තියෙනවා දවසකට. මෙන්න මේ කොටස ඔහුට පෝසනයට ඔහුට ගැලපෙන ආහාර කොටස. ඒ හිමිකම ඔහුට තියෙනවා.

다만 사람에게는 하루에 제 몫의 먹을거리가 있습니다. 이 몫이 그를 기르는 데 맞는 먹을거리입니다. 그 몫은 그의 것입니다.

නමුත් යම්කිසි පුද්ගලයෙක් නොයෙක් උපක්‍රමශීලීව හරි හම්බ කරන ක්‍රම තියෙනවා. අපි කොච්චර සාධාරණ ක්‍රමයක් කියලා හැදුවත් මේ සමාජය හැදිලා තියෙන්නේ සාධාරණ හරි හම්බකට නෙමෙයි. සමාජයම හැදිලා තියෙන්නේ යම්කිසි අසාධාරණ හරි හම්බ කිරීමට. බොහෝකොට

그러나 어떤 사람은 갖가지 꾀를 써서 버는 방법이 있습니다. 우리가 아무리 공정한 방법을 만든다 해도 이 사회는 공정한 벌이를 하도록 짜여 있지 않습니다. 사회 자체가 대개 공정하지 않은 벌이를 하도록 짜여 있습니다.

දැන් කෙනෙකුට පඩියක් දෙනවා. දැන් බලනකොට එයාට දීලා තියෙන පඩියස්ට්‍රයි කරලා නොයෙක් වැඩවර්ජන වලට සම්බන්ධ වෙලා මෙච්චර පටින්නේ නැත්නම් වැඩ කරන්නේ නෑහ කියලා මේ මේ ආදි වශයෙන් උපක්‍රම ශීලියව වැඩි කරගත්ත පඩියක් යම් වැඩපොළක දෙන්න හදායන්න තියෙනවා.

어떤 이에게 삯을 줍니다. 보면 그에게 준 삯을 두고 일손을 놓고 갖가지 파업에 끼어 ‘이만큼 안 주면 일 안 한다’ 하는 식으로 꾀를 써서 올린 삯을 어떤 일터에서 주도록 만들어 놓습니다.

දැන් යම්කිසි කෙනෙක් ඔය වැඩේ වැඩට යනවා. එහෙම හදාගත්තට පස්සේ දැන් එයාටත් අර වැඩි පඩියම හම්බ වෙනවා. හැබැයි මේ ශ්‍රම පඩිය නෙමෙයි මේ ශ්‍රමයට ගහන්න නෙමෙයි. මිනිස්සු විසින් ගොඩන්න නගාගත්ත සම්මතයක් තුළ ලොව් කරගත්ත පඩියක්. බැලුවොත් එහෙම ඔහුට ගැලපෙන පඩිය ඒක නෙමෙයි. ඒට අඩු වෙන්න පුළුවන්.

이제 어떤 이가 그 일터에 일하러 갑니다. 그렇게 만들어 놓은 뒤라 그도 그 높은 삯을 받습니다. 하지만 이것은 일한 만큼의 삯이 아니고 일에 맞춘 것도 아닙니다. 사람들이 쌓아 올린 약속 안에서 얻어 낸 삯입니다. 따져 보면 그에게 맞는 삯은 그것이 아닙니다. 그보다 적을 수도 있습니다.

නමුත් ඊට වඩා වැඩි පඩියක් ඔහු සකස් කරගන්නවා. දැන් සමාජයේ තිබෙන අර ඉල්ලුම සැපයීම කියන ක්‍රම තිකක් තියෙනවනේ. අන්න ඒ අනුසාරය අර ආර්ථික විද්‍යා ක්‍රමයට යම්කිසි දෙයක් දුර්ලභ නම් ඒ මනුස්සයාට පුළුවන් ඒ දේ සාධාරණ පටිය වැඩි කරන්න.

그러나 그는 그보다 많은 삯을 만들어 냅니다. 사회에는 수요와 공급이라는 방식이 있지요. 그 경제학 방식에 따르면 어떤 것이 드물면 그 사람은 그것의 값을 올릴 수 있습니다.

දැන් අර කසල සෝදකයෝ විස්ටයි කරලා කසල සෝදයට යන්න කවුරුවක් කැමති නැහ මිනිස්සු ඒකට ගැලපෙන පිරිසක් ඉන්නවා. ඒ පිසිතලා ඒක නම් නපුකාරකම නිසා අපේ මිනිස්සු යන්න කැමති නැහැ. හැබැයි මේ ස්යක් කරාට පස්සේ හැමතෙනම ඔණු වැඩි වෙලා අන්තිමට මහා විනාශයක් වෙන්න ගියා කොරම පැත්ත. ඒමිස ඉල්ලුවේ අසීමිත පඩියක්. හොරන්න දෙයක් නැන්න ඕනා. දැන් එයාගේ වත්කමේ හැටියට වල ගාන කෙනකොට එච්ච පඩියක් ගැලපෙන්නේ නැහැ. ඒතු වුනාට කරන්න දෙයක් නැහ. දැන් ඊට පස්සේ ඔතන කසල හෝද ගත්ත එක වැඳෙන පුයි කියලා අර අසාධාරණ පඩිය දැන් ඒක එයාට ගැලපිලා නැ.

쓰레기 치우는 이들이 파업을 했습니다. 사람들은 쓰레기 치우러 가기를 좋아하지 않는데 그 일에 맞는 무리가 있습니다. 궂은 일이라 우리 사람들은 가려 하지 않습니다. 그런데 파업을 하자 곳곳에 쓰레기가 쌓여 마침내 Colombo 쪽이 큰 재앙을 맞을 뻔했습니다. 그러자 그들은 끝없는 삯을 요구했고, 어쩔 수 없이 주어야 했습니다. 그의 형편에 맞춰 보면 그만한 삯은 맞지 않습니다. 그래도 어쩔 수 없었습니다. 그 뒤 거기서 쓰레기 치우는 이가 받는 그 부당한 삯은 그에게 맞는 것이 아닙니다.

දැන් එයාට කියන්න පුළුවන් මම දැහැමින් සාමයෙන් රස්සාවක් කරලා උපයාගත්ත පඩියම් මම දන් දේ.

그런데 그는 ‘나는 바르고 평화롭게 일해 번 삯으로 dāna를 드린다’고 말할 수 있습니다.

දැන් එයා හිතුවා අර හරි අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා දාඩිය මහන්සියෙන් හරි හම්බ කරගත්ත දෙයින් දානයක් දෙනවා නම් දැහැමින් ක්‍රියාගත්ත දෙන්ි. එතන හැමතෙම පෙලා තියෙනවා දා මහන්සිය හරි හම්බ කරගත්ත ඒක.

그는 그것이 옳다고 생각했습니다. 그런데 Buddha께서는 땀 흘려 번 것으로 dāna를 드린다면 그것이 바르게 얻은 것이라고 하셨습니다. 거기에는 늘 ‘땀 흘려 번 것’이라고 적혀 있습니다.

දැන් මෙතන තියෙනවා විශේෂත්වය දාරිය මහන්දිය හරි හම්බ කරගන්නවා කියන එක සාධාරණ විදිහටම මිනිහා වෙහෙත වෙලා ගත සම්මතය තියෙන මුදලා අර සුඛෝපභෝගීම විදිලා හිට වැඩිපුර හදාගත්ත අර ක්‍රම සටෙන් සම්පත කරගත්ත ගොඩනගාගත්ත සටාවෙන් වැඩිපුදල ගත්ත මුණාගේ තියෙන මුදලට වැඩිය. අර දාිය මහන්තියෙන් හරි හම්බ කරගත්ත සුළු මුදල ඊට වඩා වටින නිවැරදි මුදලක් වෙනවා. ඔහු ඒ මුදලේ යම්කිසි දෙයක් අරගන්නවා තමන්ට පත් ක්‍රමය හැටියට. කාන වස්තුව ධාර්මික වැඩියි.

여기에 특별함이 있습니다. 땀 흘려 번다는 것은 사람이 공정하게 애써 얻은, 약속된 대가로서의 돈입니다. 호사를 누리며 더 만들어 낸, 꾀로 쌓아 올린 것으로 더 받은 이의 돈보다, 땀 흘려 번 적은 돈이 더 값지고 바른 돈입니다. 그가 그 돈으로 자기 형편대로 무엇을 사서 드리면 그 dāna 물건은 dhamma에 맞음이 더 큽니다.

හැබැයි බලපුවහම අතිව ප්‍රණීතයෙන් අඩුවේ. දානවත් ධාරමිකත්වයෙන් වැඩියි. යම්කිසි ලොකු කෙනෙක් ඉන්න මොනවාහරි අසාධාරණ විදිහට හරි හම්බ කරලා ප්‍රණීත දානයක් හදනවා. එයාගේ දාන වස්තුව ප්‍රණීතයි. සාධාරණත්වයෙන් අඩු. අන්න වෙනස දැහැමි පයෙන් අඩුවේ. නොදැහැමි දහම දාන වස්තුවක් මහ ලොකුවට දුන්නා. දැහැි දාන වස්ත්‍රය පුංචිකට ඒක පරාද මෙන්න මෙහෙම විශේෂයක් තියෙනවා.

다만 보면 훌륭함은 덜합니다. 그래도 그 dāna는 dhamma에 맞음이 더 큽니다. 어떤 높은 이가 무엇이든 부당하게 벌어 훌륭한 dāna를 차립니다. 그의 dāna 물건은 훌륭하지만 공정함은 덜합니다. 바로 그것이 다른 점입니다. 바름이 덜합니다. 바르지 않은 dāna 물건을 아주 크게 드렸습니다. 바른 dāna 물건은 작아도 그것이 이깁니다. 이런 특별함이 있습니다.

අස්සමේද පුරිසමේද ආදි වශයෙන් නොයෙක්කාකාර දාන ක්‍රම ඉස්සර තිබුණා. ඉතින් බමුණන්ගේ ඒ දානය මහා වර්ණා කළා. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා දුප්පත් මිනිහෙම සුළුවෙන් හදලා තියෙන ඉතාම සුළු දේට කලාවෙන් කාවකටත් අර මහධානය අගය කරන්න බෑහ කියලා. පමුණට විරුද්ධ වුණා. පමුණ අහනවා ඊට පස්සේ ඇයි එහෙම කියන්නේ? එච්චර වටිනාධාරයට නිගරු කරන්නේ මොකද දුපත් මිනිහෙකගේ පුංචි දානකොට එච්චර ලකු කරන්නේ මොකද මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා දාන වස්තුවේ දැහැමිතාවය ඔතනද තියෙන්නේ?

예전에는 assamedha, purisamedha 같은 갖가지 dāna 방식이 있었습니다. 브라만들은 그 dāna를 크게 칭송했습니다. Buddha께서는 가난한 사람이 조금씩 마련한 아주 작은 것의 열여섯 분의 일에도 그 큰 dāna가 미치지 못한다고 하셨습니다. 브라만들이 반대했습니다. 브라만들이 묻습니다. ‘왜 그렇게 말합니까? 그 값진 dāna를 왜 깎아내리고, 가난한 이의 작은 dāna를 왜 그렇게 크게 봅니까?’ Buddha께서는 dāna 물건의 바름이 바로 거기 있지 않느냐고 하셨습니다.

අර ලොකුවට කරන මිනිස්සු එළුව මරලා, හරක් මරලා, කුකුල මරලා, තත්ත හිංසා කරලා බල මැර බැලින් වැඩගෙන වහලළුන්ගෙන් වැඩ අරගෙන එහෙම තමයි අර මහදානය හදන්නේ. ඒ දානේ කොච්චර ලොකු වුනත් අසාධාරණ දානය. අර දාඩිය මහා හරි හම්බ කරගත්ත දුගී දුප්පතාගේ පුංචි දානේ ඒක දැහැමීම.

크게 하는 사람들은 염소를 죽이고, 소를 죽이고, 닭을 죽이고, 생명을 해치고, 억지로 사람을 부리고 종들을 부려 그 큰 dāna를 차립니다. 그 dāna가 아무리 커도 부당한 dāna입니다. 땀 흘려 번 가난한 이의 작은 dāna, 그것이 바른 것입니다.

දැහැමිකම නිසා ඒ දානවත් වටිනාකම පුණ්‍ය ශක්තිය වැඩීමේ. අර මහා දානය කලාවෙන් කාවකටවත් අගන්න පුළුවන්කමක් ඒ මහා දානයෙන් අර පුංචි මනුස්සයාගේ පුංචි දානයෙන් කාවෙන් කලාරුවත් අගය කරන්න බැ. මෙන්න මේ හේතු වර කියලා පෙන්නවා. දැන් මේකෙදී අපිට මේ නැති දුක් වෙන්න අවශ්‍යතාවයක් නෑහැ තමන්ගේ මට්ටමෙන් දන්න ඒ විශාල දානයක් බවට පත් කරගත්ත හැකි. මෙහෙම ක්‍රම තියෙනවා. ඒ ක්‍රමවල දාන ආනිසංසයක් බොහොම වැඩියි.

바르기 때문에 그 dāna의 값어치, puñña의 힘이 커집니다. 그 큰 dāna로는 그 작은 사람의 작은 dāna의 열여섯 분의 일도 따라갈 수 없습니다. 이런 까닭이라고 보여주십니다. 그러니 여기서 우리는 없다고 괴로워할 까닭이 없습니다. 자기 형편에서 드리는 것을 큰 dāna로 만들 수 있습니다. 이런 방법들이 있습니다. 그런 방법으로 드리는 dāna의 공덕은 아주 큽니다.

මම දැනුවත් එක තැනකදී සෙන්තියක් වුණා. චෛත්‍යයක් හදන්න ආධාරයක් එකුතු කරා කැමති අය ආධාර කියලා. සමහර අය 15000 2000 එක විදිහට ආධාර දුන්නා. සමහර අය වැලි කිව්පයක් ගත් දෙන්නම්, අත්තරෙන දෙන්නම්, අර ගල් මෙච්චරක් දෙන්නම් ඔහොම පොර වුණා. දුක්පත් මිනිහෙගොව අහගෙන හිටියා. ඒ විනාත්ත වශයෙන්ම අනුන්ගෙන් කාලා බීලා ජීවත් වෙන පුංචි පැල්කොට මනුස්සය.

내가 아는 어느 곳에서 cetiya를 짓게 되었습니다. cetiya를 짓느라 원하는 이들에게 도움을 모았습니다. 어떤 이는 15,000, 2,000씩 내놓았습니다. 어떤 이는 모래 몇 큐브를 주겠다, 자갈을 주겠다, 돌을 이만큼 주겠다 하며 다투듯 나섰습니다. 한 가난한 사람이 그것을 듣고 있었습니다. 그는 정말로 남에게 얻어먹고 사는, 작은 오두막의 사람이었습니다.

මේ මනුස්සයාට දෙන්න දෙයක් නැහ. කල්පනා කරලා මම මොනවද ගිහින් තියන්නේ. මිනිහාගේ පිළේ තියෙනවා ගඩෝ. පිළ කඩලා ගඩුව කැට හතරක් ගත්තා. අරන් ඕක හේතුව. හෝදලා අර කුණයන්න සුද්දු කරලා ගරුවට හදලා අරගෙන මිනිහා ගිහිල්ලා මේ ඉවුරක් ඉවරක හේදිච්ච ඉවුරකින් අරගෙන මඩ ටික අරගෙන මඩ ඇරලා ඇරලා හෝදලා වලා සුදු වැල් ටිකක් හදාගත්තා.

이 사람에게는 드릴 것이 없었습니다. ‘내가 무엇을 가져가 놓을까’ 생각했습니다. 그의 툇마루에 벽돌이 있었습니다. 툇마루를 뜯어 벽돌 네 장을 꺼냈습니다. 그것을 가져다 씻어 이끼를 닦아 깨끗하게 하고, 무너진 강둑에서 진흙을 퍼 와 진흙을 걸러 내고 씻고 또 씻어 흰 모래를 조금 만들었습니다.

මිනිහාගේ වචන මේ මඩ හෝදලා සුදු වැලි ටිකක් හදාගත්ත වැඩි තේරුවා විතර. අර ගරවල් කැර හතර බදාම ගහන්න අවශ්‍ය කරන වැලි ටික. ඕක හදලා ගිහිල්ලා මෙන්න මට දෙන්න පුළුවන් දේ කියලා දුන්නා. හැබැයි ඔය හදන හාමුදුරුව හරි වැදගත් දෙයක් වෙලේ. අර දුන්න ගඩවල් කැට හතරයි අර දුන්න වැලි ටිකයි විශේෂයෙන් වෙන් කරලා තිබ්වා.

그 사람 말로는 진흙을 씻어 흰 모래를 만든 것이 그 벽돌 네 장을 붙일 회반죽에 드는 모래만큼이었습니다. 그것을 마련해 가서 ‘이것이 제가 드릴 수 있는 것입니다’ 하며 드렸습니다. 그런데 짓는 일을 맡은 스님은 아주 귀한 일을 하셨습니다. 그가 드린 벽돌 네 장과 모래를 따로 떼어 두셨습니다.

වෙන් කරලා තියල ඉවලා හකම් හරියට මුල් ගලා තියෙන වෙලාවට දුනා ඔය ගඩල් කැටහතරේ මුල් ගලා තියන්න අර වෙල ටික දාලා වදාරලා කියලා. චෛත්‍යයට මුල් ගලා තිබ්බේ අන්න අර ටික. එදා වර්ණා කළේ අර මහා දාමලින් ඔක්ක වගේම අර මනුස්සයා තුළ දුන්න ගඩල් කර හතරයි වැලිටික. හරි වැදගත්. ඒක තමයි ධර්ම හටාව.

따로 두었다가 머릿돌을 놓을 때 그 벽돌 네 장을 머릿돌로 놓고 그 모래를 넣으라고 하셨습니다. cetiya의 머릿돌로 놓인 것이 바로 그것이었습니다. 그날 칭송받은 것은 그 큰 dāna들 모두와 함께 그 사람이 드린 벽돌 네 장과 모래였습니다. 아주 귀한 일입니다. 그것이 dhamma의 길입니다.

මොකද ඒකේ තියෙන්නේ? අනික් අය දුන්න සියල්ලම තමන් එහින් ක්‍රමයෙන් හම්බ කරගත්ත සලි නෙමෙයි. අර ලෝක සම්මතිය හදාගත්ත මොනවාහරි ලොකු ලොකු රැකියා කරලා හරි මොනෝ හරි වත්කමක් හදාගත්ත නැත්නම් තමාගේ ඉඩමය කියලා වෙන් කරගත්ත කොටසක් ඒකෙන් ගත්ත ආදායම් හදලා තමන්ගේ ශ්‍රමයෙන් ගත්ත ඒවා නෙමෙයි අර වගේ ලැබිච්ච දේවල්.

왜 그렇습니까? 다른 이들이 드린 것은 모두 자기가 바른 방법으로 번 돈이 아니었습니다. 세상 약속으로 만든 무슨 큰 일자리로 재산을 모았거나, 자기 땅이라고 떼어 둔 몫에서 소득을 얻은 것이지, 자기 품으로 얻은 것이 아니라 그렇게 들어온 것들이었습니다.

ඒ පිනට පහළ වීම කියලා එකක් තියෙනවා ලෝකේ. හැබැයි ඔය පහලලා දැන් මේ කාලේ ලොකු වැ අය තියෙන්නේ පිනට පහළ වෙච්ච නෙමෙයි. එහෙම රටාවක් තියෙනවා. සතර මහා නිදන් පහළ වෙලා පිනට පහළ වීමක් තියෙනවා. එහෙමත් ක්‍රමයක් තියෙනවා. හැබැයි පනට පහළ වෙච්ච දේ කියන එකේ තත්ත්වය හුඟාක් වෙනස් එකක්. ඒක අද බොහොම දකින්න අඩු එකක්. ඒකත් ඔබ තේරුම් ගන්න ඕනේ ඔය විශේෂයක්.

puñña로 나타남이라는 것이 세상에 있습니다. 하지만 요즘 큰 재산을 가진 이들은 puñña로 나타난 것이 아닙니다. 그런 길이 있습니다. 네 가지 큰 보물이 나타나는 것처럼 puñña로 나타나는 일이 있습니다. 그런 방식도 있습니다. 하지만 puñña로 나타난 것의 처지는 아주 다릅니다. 그것은 오늘날 아주 보기 드뭅니다. 그것도 여러분이 알아야 할 특별함입니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කල්දී එක්තරා මහා සිටුවරේඛී. එයාගේ ඇඟිලි 10ට දියමන්ති මුදු 10යක් දාලා තියෙනවා. වටිනාම දියමන්ි. එක දවසක් රජ්ජුරුවෝ දැක්කා මේ කොසොල රජ්ජුරුවෝ දැක්කා මේ දිය මදිලේ. ඔන්ට මතක හැටියට කොසල රජ්ජුරුවෝ ඔක්කොමයි රජ කෙනෙක් දැක්කා. දැකලා එයාට හිතුනවා මේ ටිකේ

Buddha께서 계시던 때 어느 큰 장자가 있었습니다. 그는 열 손가락에 다이아몬드 반지 열 개를 끼고 있었습니다. 가장 값진 다이아몬드였습니다. 어느 날 왕이, 내 기억으로는 Kosala 왕이, 어쨌든 한 왕이 그 다이아몬드를 보았습니다.

දැක්කා. දැකලා එයාට හිතුනවා මේ ටිකේ අරගන්න අරගන්න ඉදලා බලපුහම හොයලා බලනකොට විශාල වත්කම් තියෙනවා. රාජභ ආණ්ඩාකාරයේ රාජ මේ ස්ථානයේ නැති වත්කම් තමයි ඒ සිටුවරයාගේ මාලිගාවේ තියෙන්නේ.

보고 나서 그는 그것들을 빼앗고 싶어졌습니다. 빼앗으려고 알아보니 큰 재산이 있었습니다. 왕궁에도 없는 재산이 그 장자의 저택에 있었습니다.

මේ මාලිගාව මංක කොල්ලෝ කන්න හිතුනා අර සජ්ජුරුවන්ගේ තියෙන ලෝභකම එයා සේනාවක් එව්වා මේ රජ්ජුරුවන්ගේ රජ්ුරම අර සිටුවරයාගේ මාලිගාවට ඒවෙනකොට සිටුවරයා ගිහිල්ලා බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් බණ අහ ඉන්නවා. ඒ අවස්ථාවේ එහරනේ වැඩක් නෑ මේ සම්පත් වලින් මට ඔක්කොම වැඩක් නැහැ මට පැවිදි තයනවා නම් ඊට වඩා හම හොඳයි ඔය අදින් අදහස් කර කර එතන හිටියේ.

그 왕의 욕심으로 이 저택을 약탈하고 싶어졌습니다. 왕은 군대를 그 장자의 저택으로 보냈습니다. 그때 장자는 Buddha께 가서 dhamma를 듣고 있었습니다. 그때 그는 ‘이 재산들 다 소용없다, 내가 출가할 수 있다면 그게 훨씬 낫다’ 하는 생각을 하며 거기 있었습니다.

දැන් මේ වෙලාවේදී මොකද කරන්නේ මෙයාගේ අර වටේ තියෙන පවුරු ප්‍රාකාර ඔපනම් වෙලා තියෙන තරම කියනවා නම් ඊට පල්ලෙන් තියෙනවා ඇදිියාගලක් පාරස්ථාවට ඒ කාලේ හදපු ක්‍රම අර රජ්ජුරුවන්ගේ සේනාවගේ අස්සය සේනා ඔදිය වැටුනා. ශායාව අර දිාගලට දියාගලට වැටන ඡායාව එතනින් වැටන අර පවුර දැන් පවුරේ පේනවා ඇතුලේ විශාල සෙනකක් ලැහැති වෙලා ඉන්නවා සජ්ජුරවෝ බය වුනා මට හොරෙන් කොහොමහරි උපමන්තරයක් කරලා මුත් ලැහැති වෙලා තියෙනවා සටනට දැන් මෙතන සටන් කරන්න ගියොත් එන් විල්ලා අවුලක් වෙනවා.

이때 무슨 일이 일어났느냐면, 그의 저택을 둘러싼 담장이 얼마나 반들반들했던지, 그 아래 그때 방식으로 만든 거울 같은 돌이 있었는데, 왕의 군대, 말 탄 군대의 그림자가 그 돌에 비쳤습니다. 돌에 비친 그림자가 다시 담에 비쳐 담 안에 큰 군대가 준비하고 있는 것처럼 보였습니다. 왕은 겁이 났습니다. ‘나 몰래 어떻게든 꾀를 써서 이들이 싸울 준비를 해 두었구나. 여기서 싸우러 들어가면 큰일 나겠다. 쉽게 안으로 들어갈 수 없겠다.’

ලේසියෙන් ඇතුලට යන්න බැහැනේ. අද සරණ නවත්තනවා පස්සේ අවස්ථාවක සංවිධානය කරලා කරනවා කියලා හිතන බුදුරජාණන් වහන්සේ ළඟට ගිහින් බලකොට එතන එතනේ බණ අහගෙන ඉන්න අර අසිරුවරයා. ඒ වපාර ගිහිල්ලා නම් කියනවා මම ඒක සටන් කරන්න සටන් ෙහෙ යවලා එහේ තියෙන උපාසකා වගේ මෙතන ඇදිලා නැන්න බණ අහ ඉන්නවා නේද කියලා ඇහුනේ

‘오늘은 싸움을 멈추고 나중에 기회를 봐서 꾸려 하자’ 하고 생각하며 Buddha께 가 보니, 거기에 그 장자가 dhamma를 듣고 있었습니다. 왕이 가서 말합니다. ‘내가 싸우려고 군대를 보냈는데 저쪽에 있어야 할 이 upāsaka가 여기 앉아 dhamma를 듣고 있지 않은가?’

මහර්තුමනි මගේ එහෙම දෙයක් එහෙම දෙයක් කරලා නැහැ. ඔබතුමාගේම රැවටීමක් බව දැන් මට තේරෙනවා. ඔබතුමාගේම සේනාවේ තියෙන පිළිඟුවයි අර සාපෙට වැලා ඔබතුමාට පෙන්නන්න ඇත්තේ. ඒ පර රජ්ජුරුවන්ටත් තේරුනා ත් මට ඇවිටිලා තමයි මේ පැන්නේ මෙතනින් කියලා.

‘대왕이시여, 저는 그런 일을 하지 않았습니다. 대왕께서 속으신 것이라는 걸 이제 알겠습니다. 대왕 군대의 그림자가 비쳐 대왕께 보였을 것입니다.’ 그러자 왕도 ‘내가 속은 것이 여기서 드러났구나’ 하고 알아들었습니다.

ඊට පස්සේ කියනවා ඔය සම්පත් ඔක්කොම මේ මගේ රාජ්‍යය. ඔන්න ඔය සම්පත් ඔක්කොමත් මට ගත්ත හැ. එතකොට දැක අර පේරත් මුදු ටික අතේ තියෙනවා. ඔන්න ඔය මුදු ටිකත් මට ගත්ත හැකි. ඕකත් මගේ රාජ්‍යේ තියෙන පුද්ගලයුත් මගේ බරුත් මගේ ඔන්න මට එහෙම නීතිය පපන්ලා ගන්නත් පුළුවන්.

그 뒤 왕이 말합니다. ‘그 재산은 모두 내 나라 것이다. 그 재산 모두 내가 가질 수 있다.’ 그리고 손에 끼어 있는 다이아몬드 반지들을 보고 ‘그 반지들도 내가 가질 수 있다. 너도 내 나라에 사는 사람이니 네 짐도 내 것이다. 그렇게 법을 만들어 가질 수도 있다’ 했습니다.

හැබැයි මහරජතුමනි ඔබ කැමති නම් ගන්න පුළුවන් නම් ගන්න මගේ අවසරයක් නෑහ. මෙන්න අත පුළුවන් නම් අරගන්න කියලා අත්ද දෙකක් ගලා. පුළුවන් නම් ගන්න කියලා රජ්ජුරුවෝ දාඩියම්ගුරු දාගෙන අතිනවාදිනවා එක හොත් දැක්කවා ගැලවෙන්නේ නැ. ගලවාගන්න බැරි දැන් වැරදෙන එක බෑහැ කියලා.

‘그러나 대왕이시여, 원하신다면, 가지실 수 있으면 가지십시오. 제 허락은 필요 없습니다. 여기 손이 있으니 가지실 수 있으면 가지십시오’ 하며 두 손을 내밀었습니다. 가질 수 있으면 가지라 하니 왕은 땀을 뻘뻘 흘리며 반지를 당겨 보았지만 빠지지 않았습니다. 뺄 수가 없었습니다. ‘안 되겠다’ 했습니다.

එහෙනම් අතාලන්න මම කැමැත්තෙන් දෙන්නා කිව්වා. ලා අත කොල්ලනකොට මුදු ඔක්කොම වැටන අතට අත ඔය විතරක් නෙමෙයි. අර තියන්න වස්තුවත් ඔනම් අරගන්න මට ඕටි වැඩක් නැහැ. මම අද ඔයාගන්න නෙමෙයි යාවේ ඔක්කොම අත්තලම පැවිදලා එන්න.

‘그럼 손을 놓으십시오. 제가 기꺼이 드리겠습니다’ 했습니다. 손을 털자 반지가 모두 왕의 손으로 떨어졌습니다. ‘이것만이 아닙니다. 그 재산도 원하시면 가지십시오. 저는 그것이 소용없습니다. 오늘 저는 모두 버리고 출가하러 왔습니다.’

දැන් එතන පෙලා කිව්වා යම්කිසි කෙනෙක්ග ධාර්මික සම්පත්තයක් යමෙකුට තියෙනවා නම් ඔය සම්පත්තිය හොරුන්ට පැහැරගන්න බැ. අන්න ඒක විශේෂයක්. එහෙනම් දැහැමේ සම්පත්තියක් තියෙනවා නම් පැහැරගන්න බැ. කරන්න හිතක් එන්නේ නැහැ. ඒකෝ උපක්‍රමයකින් හරි වලකෙනවා. ඒ වැටි කරන්න බැරු යනවා. මෙන්න ධාර්මික සම්පත් වල මෙහෙම ස්වභාවයක් තියෙනවා.

거기서 말한 것은, 어떤 이에게 dhamma에 맞는 재산이 있다면 그 재산은 도둑이 빼앗을 수 없다는 것입니다. 그것이 특별함입니다. 바르게 얻은 재산이 있다면 빼앗을 수 없습니다. 빼앗을 마음이 들지 않습니다. 아니면 어떤 꾀로든 막힙니다. 그 짓을 할 수 없게 됩니다. dhamma에 맞는 재산에는 이런 성질이 있습니다.

ඉතින් ඒවා අද නම් බොහොම අඩුවිලෝ. අපි ධාර්මික කියලා ඉන්නේ. අපි හදාගත්ත ගොන්නගාගත්ත ලෝකයකේ තියෙන ධාර්මිකත්වය කියන්නේ අපිසා ඒක සාධාරණයි කියලා හිතලා. නමුත් සාධාරණ පාලන ක්‍රමයකින් හටගත්තොත් තමයි ධාර්මික වස්තුව හටගන්නේ.

그런데 그런 것은 오늘날 아주 드뭅니다. 우리는 dhamma에 맞다고 여기며 삽니다. 우리가 만들어 쌓아 올린 세상의 바름이란 우리가 그것을 공정하다고 여기는 것일 뿐입니다. 그러나 공정한 다스림에서 생겨야 dhamma에 맞는 재물이 생깁니다.

දැන් අද තියෙන්නේමේ බලහත්කාරයෙන් මිනිස්සු කැමැත්තෙන් දෙන දේ නැතුව බඳු අය කරගන්න ඒව තමයි රටක් පාලනය කරන්නේ. ඒ මුදලයෙන් තමයි පළි දෙන්නේ. ඒවට අවශ්‍යන විශාල මුදලක් විශාල මුදලක් අවශ්‍ය නිසා. බලහත්කාරයෙන් අරගන්නවා අබතු එහෙනම් දපු දෙයින් අරගත්ත ඒවා භාණ්ඩාගාරය නෑ. භාණ්ඩාගාරය තියෙන්නේ බලයෙන් මංකල්ලෙන් ගත්ත ඒවා. එදා තිබුනේ එහෙම නෙමෙයි. කැමැත්තෙන් දීපුවා.

오늘 있는 것은, 사람들이 기꺼이 주는 것이 아니라 억지로 세금을 거두어 그것으로 나라를 다스리는 것입니다. 그 돈으로 삯을 줍니다. 거기에 큰돈이 들기 때문입니다. 억지로 거둡니다. 그러니 기꺼이 준 것으로 채운 곳간이 아닙니다. 곳간에 있는 것은 힘으로, 약탈로 가져간 것들입니다. 그때는 그렇지 않았습니다. 기꺼이 준 것이었습니다.

කැමැත්තෙන් කරගත්ත සම්මතයකින් රාජ්‍යය පාලනය කරන්න කැමැත්තෙන් දුන්නා සිටුවරු පිරිස ඒකට කැමති විදිහට. ඒ මාධ්‍ය තමයි පාලනය කළේ. ඒ නිසා ලෝභයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් ගත්ත ක්‍රමයක් එදා තිබුනේ. අන්න අලෝභ, අතේෂ අමෝහයෙන් ලැබූ දේ ධාර්මික වුණා රජේය තිබුනේ ධාර්මික දේ. ඒ නිසා ඒ ධාර්මික දේ විනාශ කරන්නත් කාටවත් බැහැ.

기꺼이 맺은 약속에 따라 나라를 다스리라고, 장자들 무리가 원하는 만큼 기꺼이 내주었습니다. 그것으로 다스렸습니다. 그러니 그때 있던 방식은 lobha, dosa, moha로 거두는 것과 달리, alobha, adosa, amoha로 얻은 것이 dhamma에 맞았고, 나라에 있던 것은 dhamma에 맞는 것이었습니다. 그래서 그 dhamma에 맞는 것은 아무도 무너뜨릴 수 없었습니다.

දැන් හරිම ශාන්ත පාලනයක් ඇති වෙන්නේ එකේ හේතුවක් ි. ඉතින් එබඳු රටාවක් අද නැති නිසා. අද අපි කොච්චර පඩිය අරන් ගත්තත් ඒක ලොකු එකක් නෙමෙයි. ඕකගේ සාධාරණෙත්වය ගන්න ගියොත් එහෙම ලොකු වෙනසක් තියෙ.

아주 평화로운 다스림이 생기는 것도 그 까닭입니다. 오늘은 그런 방식이 없으니 우리가 아무리 삯을 받아도 그것은 대단한 것이 아닙니다. 그 공정함을 따져 보면 큰 차이가 있습니다.

අද කුඹුරක් වැඩ කරලා ගන්න. ගොවියාගේ වීටික දාඩිය මහන්සියෙන් හරි හම්ම කරගත්ත කිව්වත් ඒ සාධාරණයත් ඒක. සාධාරණ වෙන්න එදා තිබෙච්ච කරම අද නෑහ. එදා කුඹුර කපන්න ගියාට පස්සේ ගොවි සම්පූර්ණ කුඹුර කැපුවේ නැහ. ඒ ඒ කෙනාගේ හිමිය කොරස ඒ අයට අත්හැරියාලා. කුඹුර කපනකොට කුඹුරෙන් ඉස්තරා ලියද්දා හොඳම තැනකි. ුරුල්ලන්ට අත්හැරිය.

오늘 논을 일구어 얻은 농부의 벼를 땀 흘려 번 것이라 해도 그 공정함도 그렇습니다. 공정해지도록 그때 있던 방식이 오늘은 없습니다. 그때는 논을 베러 가도 농부는 논을 다 베지 않았습니다. 저마다의 몫을 그들에게 남겨 두었습니다. 논을 벨 때 논에서 가장 좋은 자리를 새들에게 남겨 두었습니다.

පළවෙනි අග්‍රය දානේ දෙන්න ඕන නිසා ශාසනයට මොකද අග්‍රාසය ශාසිත හිමි නිසා. කිරිවැදෙන වෙලාවේදිම කරල්ල අරගෙන අතින් මැඩලා පොඩි කරලා. අර කිරිවැදීගෙන එන මේ හාල්ට අරගෙන ඒකෙන් කිරි බතක් හදලා හිටම් ශාසෙන්නට පූජා කළා. ඒ නිසා ඉස්සෙල්ලාම නොයිඳුල්ල අග්‍රස හතතියාම ශාසෙන්නට තියලා කුඹර පැහිෙනකොට පූජා කරලා ඉවරයි අග්‍රස

첫물(agga) dāna를 sāsana에 드려야 했기 때문입니다. 첫물은 sāsana의 몫이니까요. 낟알에 젖이 들 때 이삭을 따서 손으로 비벼 부수고, 젖이 차오르는 그 쌀로 우유밥을 지어 sāsana에 바쳤습니다. 그래서 맨 먼저 첫물을 sāsana에 두고, 논이 익어 갈 때 바쳐서 첫물을 마칩니다.

අන්න ඒක ඉස්තර කරපු ක්‍රමයක්. ඔය ක්‍රමය අද වෙනකොට නමට එනවා. කුඹුරෙන්ම කරල් කපලා ඕක දේවා අතේ පොඩි කරන්නේ. මොකද ඇටේ මෝරලා නෑ තව කිරිලා. කිරිඳගෙන යන්තම් මෝරගෙන එන වෙලාවට අතේ පොඩි කරනකොට 10 අපොත් අහක් වෙලා ඉලලා නම් හාල් යැටේ හතට වෙන් වෙනවා. දාලා කෙටුවොත් එහෙම ඔක්කොම එකට බඳ වෙලා හින් කැවරෙනවා මිසා ඒක ගන්න බැහ. ඉතින් අති අඹර වනකොට මොකද වෙන්නේ? අර පොත්ත ගියාට පස්සේ හාල් හැටියට පේනවා. ඊට පස්සේ අර ටික අහක් කරලා ඔහොම ඔහොම කට්ටිය එකතු වෙලා තමයි හාල් ටික හදාගන්නේ. ඒකෙන් කිරිපතක් හදලා තමයි බුද්ධ පූජෝ උපහ

그것은 아주 훌륭한 방식이었습니다. 그 방식이 오늘날에는 이름으로만 남아 있습니다. 논에서 바로 이삭을 베어 손으로 비비는 것은, 낟알이 아직 여물지 않고 젖이 들어 갓 여물어 갈 때라서 손으로 비비면 껍질이 벗겨져 쌀알이 따로 떨어지기 때문입니다. 찧으면 모두 엉겨 뭉개질 뿐 쓸 수가 없습니다. 그래서 손으로 비비면 껍질이 벗겨진 뒤 쌀로 보입니다. 그다음 그것을 골라내며 여럿이 모여 쌀을 마련합니다. 그것으로 우유밥을 지어 Buddha pūjā로 올립니다.

යම් දානයක් ඉස්සෙල්ලා දීලා ඉන්නේ. අන්න අග්‍රස දන් දුන්නා. ඊට පස්සේ අර මේ කපා ගත්තට පස්සේ කොරුල්ලන්ට නැති වෙන්න කපාගන්නේ නැහ. උන්ට කොටසක් වෙන් කරලා තමයි කපාගන්නේ.

그렇게 어떤 dāna를 먼저 드려 둡니다. 첫물 dāna를 드렸습니다. 그 뒤 벨 때에도 새들 몫이 없어지도록 베지 않습니다. 그들 몫을 떼어 두고 벱니다.

ගෙන අහලා ඉවරලා ඊට පස්සේ දෙවියන්ගේ කොටස කියලා වෙන් කරා. මොකද දෙවියෝ කියලා කිව්වේ. ඒක කෘතෝපකාරයා. අර වැව් අමුණු හදලා දීලා අර ඔක්කොම මේ මෙතිවෙන කුඹුරු අස්සද්දලා දීලා ඒ වගේ යහපත කරපු අය යම් තැනක ඉන්නවානම් ඒ ඉෂ්ට දේවතාව මොර දේවතාව හැටියට සැලකුව ඒගොල්ලෝ ඒ ඇය උදෙසා තමා දෙවියන් උදෙසා පූජාවක් තියෙන්නේ. පෘතෝපකාරය වශයෙන්. ඒ කොටස ඊළඟරය වෙන් කළා. අනුපිළිවෙනි වෙන් කළේ.

타작을 마치고 나서 신들의 몫이라고 떼어 두었습니다. 왜 신이라고 했느냐면, 그것은 은혜 갚음입니다. 저수지와 보를 만들어 주고, 이 논들을 일구어 준, 그렇게 좋은 일을 해 준 이들이 어딘가에 있다면 그들을 수호신으로 여겨 그들을 위해, 신들을 위해 바치는 것입니다. 은혜 갚음으로요. 그 몫을 그다음에 떼었습니다. 차례대로 떼었습니다.

එතනින් වෙන් කරලා ඉවරලා දෙමව්පියන්න වැඩි හිටියන්ට කුල දෙටුවන්ට එකින් එක වෙන් කළා.

거기서 떼고 나서 부모님, 어른들, 집안 어른들께 하나씩 떼었습니다.

අර දැවිච්ච ආදාමේ අර තුන කමටේ ගොයම් පාගලා හනම් ගත්තියලින් කොටස.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඊට පස්සේ අවශ්‍යන ගොවියන්ට ඒගොල්ලන්ගේ කොටස වෙන් කරා. අග්‍ර කොටස් වෙන් කරලා ඉවර වෙලා. ඊට පස්සේ නැති බැරි දුගිදුපත් අයට කොටසක් වෙන් කරලා. එහෙම වෙන් කරලා වෙන් කරලා ඉතුරු වෙනකොට තමයි මෙන්න මේක මට අයිති කොටස කියලා අයිතිකාරයා තියාගත්තේ. එතකොට හතරෙන් තුනක් විතර ගෙවිලා අයිලා අනික්වට.

그 뒤 필요한 농부들에게 그들 몫을 떼었습니다. 첫물 몫들을 다 떼고 나서, 그다음 없고 가난한 이들에게 몫을 떼었습니다. 그렇게 떼고 또 떼어 남은 것을 ‘이것이 내 몫’이라며 주인이 가졌습니다. 그러면 넷 가운데 셋쯤은 남들에게 돌아갔습니다.

අර හතරවෙනි එක දැන් සාධාරයි. අන්න ලෝකයාට ණය නොවී තමන්ගේ කොටස ගත්ත හැ. අන්න ඒකයි කියන්නේ. ඒ හිමිකම් මනුව දෙන්න ඕනේ. දැන් මේකෙන් ඇතිෙන වැදගත්ම දේ මොකක්ද? සාධාරණ දේ පරිහරණය කරන්න පුළුවන් පටන් ගත්ත පුද්ගලයාට එතන් පටන් අභිවෘතියක් මිද පිරිහීමක් නෙ. එහෙනම් මේ සැරේ හතරවෙෙන එකක් අරගත්ත කොටස යම් තරමක්ද. ඊළඟ සැරේ අස්වැන්නේ මුළු අස්වැන්න හතරෙන් එකක් වෙන් කරපු ඒකේ තියෙන්නේ. ඒ තරම් සරීක වෙනවා. බාධට දුරු වෙනවා. සුද්ධ ජීවී හානි නැති වෙලා යනවා. මේක තමයි ධර්ම රටාව. දැන් මේ

그 네 번째가 공정한 것입니다. 바로 세상에 빚지지 않고 자기 몫을 가질 수 있었습니다. 그것을 말하는 것입니다. 그 몫들을 사람들에게 돌려주어야 합니다. 여기서 생기는 가장 중요한 것은 무엇입니까? 공정한 것을 쓰기 시작한 사람에게는 그때부터 늘어남만 있지 줄어듦은 없습니다. 이번에 넷 가운데 하나를 가진 몫이 얼마이든, 다음 수확에서 떼는 넷 가운데 하나가 그만큼 넉넉해집니다. 걸림이 사라집니다. 생명이 다치는 일이 없어집니다. 이것이 dhamma의 길입니다.

වෙලා යනවා. මේක තමයි ධර්ම රටාව. දැන් මේ රටාවල් ලද නැති නිසා තමයි මේ දුක විනාශයට පත් වෙලා තියෙන්නේ. දැන් මේ උපයන්න පුළුවන් ක්‍රම. එයා බුදු දහමේ තිබිච්ච අපේ ආදී මේ බෞද්ධයෝ ආදි පරපුර ඕයිය ක්‍රමය තමයි අපි චරිත්ත ගෙන ආවේ.

오늘 이런 길이 없기 때문에 이 괴로움과 무너짐에 빠져 있는 것입니다. 이렇게 벌 수 있는 방식들, Buddha의 dhamma에 있던 우리 옛 불자 조상들의 방식을 우리는 풍습(cāritta)으로 이어 왔습니다.

ඒක තමයි මේ අපි ගත චාරිත කියන්නේ. ච අරිය අත්‍ර චාරීත්‍ර ආර්ය චිත්‍රය යම් අතරකද තියෙන්නේ. ආර්ය චිත්‍රයේ ආකාරය යම් තැනක තියට කියනවා චාරි ආර්යෝ විසින් වළකලා දැන් මෙයාට කියනවා ව අරිය අතර ආර්යෝ මොනවද වැලැව්වේ ඒවා අපේ පරම්පරාව වැලැව්වා. පරපුරම ගත්තේ නැ. ආර්ය මොනවද ඇසුරු කළේ සියහ පරම්පරාවේ අනුමත කළා.

그것이 우리가 말하는 풍습입니다. cāritra란 ‘ca ariya atra’, 곧 ariya의 행실이 있는 곳이라고 합니다. ariya 행실의 모습이 있는 곳을 cāritra라 합니다. ariya들이 막은 것을 vāritra, ‘vā ariya atra’라 합니다. ariya들이 무엇을 막았든 우리 조상은 그것을 막았습니다. 조상은 그것을 취하지 않았습니다. ariya가 무엇을 가까이했든 조상은 그것을 받아들였습니다.

ආර්ය කියන්නේ අපි බුදුන් ප්‍රමුඛ මහා සංඝරත්නය මුල් කරගත්ත ශාසනික උතුම් පිරිස යමක් නරකයි කිව්වා නම් අවැඩයි කිව්වා නම් අත්හැරියා නම් ඒක ඒක ආධාරයට අරගෙන තමයි ඉතිරි සෙනක හැඩ ගැහුවේ. ඉතිරි ජනතාව හැඩ ගැහු. එහෙනම් චරිය අත්‍ර අනුගමනය කළා. ආර්ය චිත්තයෙන් අතරට ගත්ත ඒවා අනුගමනය කළා. ඔව අරිය හතර ඉවත් කරලා දාපු ආර්ය ඔය විසින් විති විසින් හතරක් අයින් කළාද ඒක විදිහටම අයින් කළා. වාරිත්‍ර වලින් වැල වාරි වැලකුණා. ශරිත්‍ර කරගෙන ගියා. අන්න සිරීත් විරියිත් වෙත් ඕකයි.

ariya란 Buddha를 비롯한 큰 saṅgha를 머리로 하는 sāsana의 거룩한 무리입니다. 그들이 무엇을 나쁘다, 해롭다 하여 버렸다면 그것을 의지 삼아 나머지 사람들이 몸가짐을 갖추었습니다. 그러니 cāritra를 따랐습니다. ariya의 마음으로 받아들인 것을 따랐습니다. ariya들이 치운 것은 그대로 치웠습니다. vāritra로 막을 것은 막았고, cāritra는 행하며 나아갔습니다. 바로 sirit-virit(풍습과 금기)라는 것이 이것입니다.

අහ බෞද්ධ සිරිත් විරි කියනඑක අදහ ඒ නිසා බාධකයක් ආවේ නැහැ එදා ඉදනවා. අද වෙන බාධක වෙන්න පළවෙනි හේතුව ඕකයි. ඉතින් අපි ඉතිහාස කතා කියලා උද්දාමය ඉන්නවා. පැරම්බා රජ්ජුරාය කාලේ කෝටි පහසෙනගේ හිටියා පිරහට හාල් ඇහුවා. අපේ සිංහල ජාතිය වටිනාක මෙහෙමයි කිය එක කියලා උඩ පැන පැන ඉන්නවා. අපි එතන වැහිලා. ඇයි එදා එන අද බැරි මොකද එදා බීඩ ගැහුවෙන්නේ නෑහැ මනවා කළේ නෑහැ. ඔක්කොම කරගත්තා නම් අද ඒක නැත්තේ මොකද ඒ අග්‍ර සරයන් අග්‍ර දීම ඒවා ඒ ආකාරයෙන් කරන්නේ නෑ.

불자의 sirit-virit라는 것이 이것입니다. 그래서 그때는 걸림이 오지 않았습니다. 오늘 걸림이 생기는 첫째 까닭이 이것입니다. 그런데 우리는 옛이야기를 하며 들떠 있습니다. Parākramabāhu 왕 때 오천만 사람이 살면서 다른 나라에 쌀을 보냈다, 우리 싱할라 겨레의 값어치는 이렇다 하며 펄쩍펄쩍 뜁니다. 우리는 거기 갇혀 있습니다. 그때는 되던 것이 왜 오늘은 안 됩니까? 그때는 농약도 치지 않고 거름도 주지 않았습니다. 그때 모든 것이 되었다면 오늘 그것이 없는 까닭은, 그 첫물과 첫물 드림을 그런 방식으로 하지 않기 때문입니다.

ඉතින් ඒ නිසා ඒව අභිතිය නැති වෙලා යනවා. ඉතින් මෙන්න මේ විදිහට දැන් මේකෙදී අපි දකින්න ඕනේ. ඒ දානයක් හදාගන්නකොට ඒකේ විහේ සත්වය. විශේෂ වෙන්නේ දානේ තියෙන ලොකු පුංචික මෙන්න නෙමෙයි. දැහැි දාන වස්තුව ඒ වගේම චිත්තප්‍රසාදයන් යුක්තුව ශ්‍රද්ධා සීල ත්‍යාග ප්‍රඥා කියන මේවයෙන් යුත්ත වෙලා ඒ ධ්‍යානයේ දීමේ පුද්ගලයා තුළ ඇතිවෙන ගුණය පිළිගන්න ගෙනාගෙති වෙන්නා වූ උත්තරීතර ආර්ය ගුණ මේ සියලුම දේ හේතු වෙනවා දානයක් මහත්ඵල මහානිසංස වෙන්න ප්‍රබල වෙන්න අන්න එහෙම දාන තමයි හුඟාක් විශාල බලයක් තියෙන්නේ.

그래서 그것들의 번성이 사라져 갑니다. 이렇게 여기서 우리는 보아야 합니다. dāna를 마련할 때 그 특별함은 dāna의 크고 작음이 아닙니다. 바른 dāna 물건, 그리고 citta pasāda를 갖추고 saddhā, sīla, cāga, paññā를 갖추어, 드리는 사람 안에 생기는 덕과 받는 이가 지닌 높은 ariya 덕, 이 모두가 dāna가 큰 열매와 큰 공덕을 맺고 힘차게 되는 원인이 됩니다. 그런 dāna가 아주 큰 힘을 지닙니다.

ඒක දන්න තමයි ගරුක. ආසන්නකම්ම ආචින්නකම්මත්තා කර්ම. දැන් මේ ගරුක කර්ම කියන්නේ බලවත් වේවා. දෙපැත්තටම තියෙනවා. කාප පැත්තටක් තියෙනවා ආනන්ත පංචානන්තරය කර්ම. ගරු කළ යුතු කර්ම කියන එක නෙමෙයි පෙන්නන්නේ.

그다음이 garuka, āsanna kamma, āciṇṇa kamma, kaṭattā kamma입니다. garuka kamma란 강한 것입니다. 양쪽 모두에 있습니다. 나쁜 쪽에는 다섯 ānantariya kamma가 있습니다. ‘공경해야 할 kamma’라는 뜻을 보여주는 것이 아닙니다.

ඒ කියන්නේ යම්කිසි ඒකට බැදුනහම ඒක අරින්න බැ. ඒ තුළම ක්‍රියාත්මක වෙනවා. ඒක ඵලවැනි වෙනවා. හොඳ හෝ නරක. දැන් ධ්‍යානලාභී අයගේ ධ්‍යානය නොපිරිහි කරළොත් ගරුකමයක් එනවා සමාධිය. ධ්‍යාන සමාධිය. ඒකෙන් ඉන් ධ්‍යාන ලෝ උපදිනවා.

곧 그것에 묶이면 벗어날 수 없습니다. 그 안에서 작용합니다. 그것이 열매를 맺습니다. 좋든 나쁘든. jhāna를 얻은 이들이 jhāna를 잃지 않고 있으면 garuka kamma가 옵니다. samādhi, jhāna samādhi입니다. 그로써 jhāna 세계에 태어납니다.

ඉන් ගරුකර්මයක් තියෙන කෙනාට ගරුකර්මයම ඇදලා ඉන්නේ. වර්ණාසන්න මොහොතක හරි නොයවෙන මොහොතක ලං වෙන්නේ ගරුක කර්මය. එතකොට ගරුකර්මයක් නැත්නම් ආසන්න කර්ම ඊළඟට තියෙනවා.

garuka kamma가 있는 이에게는 garuka kamma가 끌어갑니다. 죽음에 가까운 순간이든 어느 순간이든 다가오는 것은 garuka kamma입니다. garuka kamma가 없으면 그다음에 āsanna kamma가 있습니다.

දැන් ආසන්න කර්ම කියනකොට හොඳ දෙනෙක් හිතා ඉන්නවා. ඒ මැරෙන මොහොතේ ආසන්නේ කියන කර්ම කියලා. සන්න කියන්නේ අර්ථය අර්ථව අර්ථවත් කර්මයක් කරලා තිබුණා. ආපු අර්ථවත් කර්මය තමයි ආසන්න කර්ම.

āsanna kamma라고 하면 많은 이들이 죽는 순간에 가까이 오는 kamma라고 여깁니다. sanna란 attha(뜻, 이로움)입니다. 뜻 있는 kamma를 지어 두었다면, 그렇게 이른 뜻 있는 kamma가 āsanna kamma입니다.

මැරෙන මොහොතේ ළඟට ආපු කර්මය ආසන්න කර්මය කියන්නේ ලෝක සම්මතයක් තියෙනවා. ආසන්න කියන වචනය තේරුම. සන්නයට පැමිණි අර්ථයට පැමිණි. යම්කිසි කරන ලලද කටයතක් අර්ථවත් කළා නම් ප්‍රාණඝාතය අනර්ථයි. ප්‍රාණඝාතයෙන් වෙන්වීම අර්ථයි. අදත්තාදානය අනර්ථයි. අත්තාදානය වෙන්වීම අර්ථයි. කාම මිත්‍යාචාරය අනර්ථයි. කාම මිත්‍යාචාරයෙන් වෙන්වීම අර්ථයි. මුසාවාදය අනර්ථයි. මුසාවාදයෙන් වෙන්වීම අර්ථයි. මේ වගේ දස අකුසල් අනර්ථයි. දස අකුසලයෙන් වෙන්වීම අර්ථයි.

죽는 순간 가까이 온 kamma를 āsanna kamma라고 하는 것은 세상의 통념입니다. āsanna라는 말의 뜻은 sanna, 곧 attha에 이른 것입니다. 어떤 일을 뜻 있게 했다면 — pāṇātipāta는 anattha이고 pāṇātipāta에서 떠남은 attha입니다. adinnādāna는 anattha, 그것에서 떠남은 attha입니다. kāmesu micchācāra는 anattha, 그것에서 떠남은 attha입니다. musāvāda는 anattha, 그것에서 떠남은 attha입니다. 이처럼 열 akusala는 anattha이고 열 akusala에서 떠남은 attha입니다.

අන්න එතකොට ඒක තමයි සන්නය කියන්නේ. ඔන්න ඔය අර්ථයට පැමිණෙනි කෙනාගේ කර්මය ඒකාන්තයෙන් පලදෙනවා එයා එහෙම ගෙදෙන යන්න බැහැ දුගතියකට නියම ආසන්න කර්මය ඕකයි.

바로 그것을 sanna라고 합니다. 그 attha에 이른 사람의 kamma는 반드시 열매를 맺습니다. 그는 dugati로 갈 수 없습니다. 참된 āsanna kamma가 이것입니다.

ගරුක කර්ම ළඟට බලවත්කමින් ඊළඟට අඩු මට්ටම ඕයත්ම ඒ මොහොතේ ළඟට එන කර්ම කියන එක අපි ලෝක සම්මතය හැටියට කියනවා මරණාසන්න මොහොතේදී ළඟට ආපු කර්මය කියලා. මරණාසන්න මොහොතේදී ළඟට එනවමයි එහෙම අර්ථයක් කරලා තිබුනොත්. අනර්ථයෙන් වෙන්වෙලා අර්ථවත් ජීවත් වෙච්ච කෙනෙක් හිටියානම්. එයා ගරුක කර්මයක් ලබලා තිබුනෙත් නැත්නම්. ධ්‍යානයක් ලබලා තිබුණෙත් නැත්නම්. ආනන්තර පාප කර්ම කරපුත් නැති කෙනෙක් නම්. එයා යම්කිසි ආකාරයෙන් දස අකුසලයෙන් වෙන්වෙලා අර්ථය දැනගෙන ධර්මය දැනගෙන අර්ථවත්ව ධර්මාවත්තව ජීවිතය ගෙනෙමිච්ච නම් එයා අපාගත කරන්න කවදාවත් බැහැ. අහපු සන්නයේ තියෙන කර්මය හවත් ආසන්න කර්මය ලකට එෙනවා. මෙන්න මේක තමයි නියම ආසන්න කර්මය.

garuka kamma 다음으로 힘이 덜한 단계가 이것입니다. 그 순간 가까이 오는 kamma라는 것을 우리는 세상 통념대로 죽음에 가까운 순간 다가온 kamma라고 말합니다. 그런 attha를 이루어 두었다면 죽음에 가까운 순간 반드시 다가옵니다. anattha에서 떠나 뜻 있게 산 사람이 있다면, 그가 garuka kamma를 얻지 않았고 jhāna도 얻지 않았고 ānantariya pāpa kamma도 짓지 않은 사람이라면, 그가 어떤 식으로든 열 akusala에서 떠나 attha를 알고 dhamma를 알아 뜻 있게, dhamma에 맞게 삶을 이끌었다면 그를 결코 apāya로 보낼 수 없습니다. sanna에 있는 kamma, 곧 āsanna kamma가 다가옵니다. 이것이 참된 āsanna kamma입니다.

මරණාසන්න මරණය අර්ථක අන්න ඒකයි. දැන් මරණ ආසන්න කියන්නේ ඒකයි. මරණාසන්නය කියනකොට ආසන්නය දකින්න ඕනේ. ආසන්න කියලා අර්ථ දෙකක් තියෙනවා. එකක් ලෞකිකයි එකක් ලෝකෝතර පැත්ත. ගැඹුරු දහම අර්ථය දැන් මේ කාලේ වෙන්නට ගැඹුරු දහම අර්ථයයි වැහිලා තියෙන්නේ. ලෞකික ඇරලා තියෙන්නේ. ඉතින් ආසන්නයට එන්නේ. අර වගේ හිටපු කෙනෙකුට වෙන එකක් එන්න බැහ. එන්න තියෙන්නෙත් අර අර්ථවත් එකමයි. මොකද ඒක තමයි ඊළඟට බලවත් දිවිත එක. දුබලයාට ලං වෙන්න බැහැ බලවත් එක තියාගෙන. ඒක තමයි නියම ආසන්න කර්ම. මොකද ඕකම කියන්නේ ආසන්න කරන්න බැහ ලේසියකින් ඔය ළඟදී කියා දුන්නා කියලා.

maraṇāsanna도 그렇습니다. 죽음에 가까움이라고 할 때 āsanna를 보아야 합니다. āsanna에는 두 뜻이 있습니다. 하나는 lokiya, 하나는 lokuttara 쪽, 깊은 dhamma의 뜻입니다. 요즘은 깊은 dhamma의 뜻이 가려지고 lokiya 뜻만 드러나 있습니다. 그렇게 산 이에게 āsanna로 다른 것이 올 수 없습니다. 올 것은 그 뜻 있는 것뿐입니다. 그것이 그다음으로 강한 것이기 때문입니다. 강한 것이 있는데 약한 것이 다가올 수 없습니다. 그것이 참된 āsanna kamma입니다. 그러니 마지막에 곁에서 쉽게 일러 준다고 āsanna가 되는 것이 아닙니다.

ඕක අර ගැඹුරු සිද්ධියක්ම උඩ ඉස්සෙල්ලා කියා තියෙනවා. එක්තරා උපාසකම්මා කෙනෙක් දඹදිව ගිහිල්ලා දමදිව ගිය උපාසකම්මා අන්තිමට මොකද කරන්නේ? මැරෙනකොට පින් පොත කියවන්න කිව්වා. ආසාන කර්මයක් ගන්න කොහොමත් යන්න පුළුවන්නේ කියලා. ඉතින් පින් පොත කියවගෙන ගියා. දැන් මරණාසනයේ පන දෙනකන් මේක අහගෙනම පනා දිනවා. ඔය අතර ඉතින් මොකද කරන්නේ දඹදි ගිහිල්ලා ගහක් මුල ල්ලා කොස් ගහක් ළඟ ඉදගෙන බත් කාපු හැටි මතක් වුනේ. කියා තියෙනවා ලියා

이에 대해 깊은 이야기가 예부터 전해집니다. 어느 upāsikā가 Jambudīpa(인도)에 다녀왔습니다. 인도에 다녀온 이 upāsikā가 마지막에 어떻게 했느냐면, 죽을 때 puñña 책을 읽어 달라고 했습니다. āsanna kamma를 붙잡으면 어떻게든 좋은 곳에 갈 수 있을 거라며. 그래서 puñña 책을 읽어 나갔습니다. 죽음의 자리에서 숨이 넘어가기까지 이것을 들으며 숨을 쉬었습니다. 그러다 인도에 가서 어떤 나무 밑, 잭프루트 나무 곁에 앉아 밥을 먹던 일이 떠올랐습니다. 책에 그렇게 쓰여 있었던 것입니다.

තියෙනවා පොතේ. එතන ගැන කියනකොට ඇහැ දුවේ බලාපංක ඒ ගහේති වෙච්ච මුල් වලින් සූ ගාලා කොත් මට ආසාය බෑහේ. ඒ කියා ටික පනගෙන එහෙනම් දවදි වගේ ආසන්න කරන්න හුනද?

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න ආපුව ලෝභකම මුල් කරගත්ත ආසාව මුල් කරගත්ත තන්ට අදහස හිටියා දමදිව ගම නමතක වුණා. කන යන වෙලාවේදී තව ඒකයි.

바로 그것이 다가왔습니다. 욕심을 뿌리로 한 바람, 갈망하는 생각이 있었는데 인도의 그 일이 떠올랐습니다. 숨이 넘어가는 순간에도 그것뿐이었습니다.

ඉතින් මේක මොකක්ද? අන්න ආචන්න කර්ම. ආසන්න කර්ම කියන්නේ සාරවාද ඒවා තිබුනේ නැත්නම්. ඊට පස්සේ ආචින්කම්මයක් එනවා. යම්කිසි ආකාරයෙන් තමන් කරගෙන ගිය කර්මයක් තියෙනවා නම් නිතරම පවත්වගෙන යනවා. ආයිකව පවත්වගෙන යනවා. ඊළඟ කර්ම නිරන්තරයෙන් පුුරු පුරුදු කරගත්ත එකක් තියෙනවා. මෙන්න මෙබඳුවන්නා වූ කර්ම රටාවක් තියෙනවානවා. ඒක ඊළඟට ගලා එනවා. අරවා එකක් නොතිබුණ. අන්න ඒක ඊළඟට මතු වෙලා.

그러면 이것은 무엇입니까? 바로 āciṇṇa kamma입니다. āsanna kamma라는 뜻 있는 것들이 없었다면 그다음에 āciṇṇa kamma가 옵니다. 어떤 식으로든 자기가 해 오던 kamma가 있다면 늘 이어 가고 거듭 이어 갑니다. 늘 버릇 들인 것이 있습니다. 이런 kamma의 모양이 있습니다. 그것이 그다음으로 흘러옵니다. 앞의 것이 없으면 그것이 그다음으로 떠오릅니다.

ඉතින් එහෙම එහෙකින් උප්පත්තියක් ලබන්න හේතු වෙයි. එහෙම නැත්නම් කටස්තා කර්ම කියලා කියන්නේ මේ සතර ගමන තුළදී තමන් විසින් නොයෙක් ආකාරයෙන් සිද්ධ කරපු කර්ම තියෙනවා නම් ඔන්න ඔය කොක හරි එකක් ගලාගෙන අර අපි අර ඉස්සෙල්ලා කිව්වේ අර අපරාපරි කර්ම වලින්කක් හරි ඇදලා එනවා. ඇදලා ඇවිදිලා එතනදි ක්‍රියාත්මක වෙනවා. කොයි ආකාරයෙන් හරි කර්මයක් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. අරිහත්වයට පත් නොවී තිබුනොත් ගැලපෙන එකක් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. සුව වෙනවා මොකද? ඇවිදිලා හතන් ඒ අවශ්‍ය කර්ම කර්ම නිමිති ගතියෙන් මිති වශයෙන් ඇවිදිලා තමයි ඊළඟ භවයට ආරම්භය හදාන්නේ.

그렇게 그것으로 태어남을 얻는 원인이 됩니다. 그렇지 않으면 kaṭattā kamma가 있는데, 이 saṃsāra의 길에서 자기가 갖가지로 지은 kamma가 있다면 그 가운데 어느 하나가 흘러와, 앞서 말한 aparāpariya kamma 가운데 하나라도 끌려와 거기서 작용합니다. 어떤 식으로든 kamma가 작용합니다. arahant가 되지 않았다면 맞는 것 하나가 작용합니다. 왜 그렇습니까? 와서 필요한 kamma, kamma nimitta, gati nimitta로 와서 다음 bhava의 시작을 만들기 때문입니다.

කර්මය කෙරෙහි බලපාන සාධක විස්තර සහිතව නිදර්ශන සහිතව පැහැදිලි කරන්න. දැන් කර්මය කිරෙහි බලපාන සාධක පළවෙනි කාරණය තමයි අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි. අවිද්‍යාව තෘෂ්ණාව යම්තාක් තියෙනවද ඒතා ලෝක සත්වයා මේ කර්මයන්ගෙන් සසර පැවැත්මට හේතු වෙන කර්මයන්ට බහිනවා.

(질문) kamma에 영향을 주는 요소들을 자세히, 보기를 들어 밝혀 주십시오. kamma에 영향을 주는 첫째 요소는 avijjā와 taṇhā입니다. avijjā와 taṇhā가 있는 동안 세상 생명은 saṃsāra를 이어 가게 하는 kamma에 빠져듭니다.

එතකොට කර්මය කියලා කියනකොට කර්මය නොයෙක් ආකාරයෙන් තියෙනවා. සසර ගමනට හේතු වෙන කර්ම තියෙනවා. ආර්ය මාර්ගය වන්න හේතු වෙන කර්ම තියෙනවා. අරිහත්වයට පත්වෙච්ච කෙනා පිරණවම්පානකන් ජීවත් වෙනකන් කරන කර්ම කොටසකුත් තියෙනවා. අන්න කර්මය නම් ක්‍රියාවයි කියපු එක තමයි අරිහතුන් වහන්සේට ඉතුරු වෙන්නේ. ක්‍රියා සිත්ලා කිව්වේ අන්න ඒ කර්ම වලට ඒකත් චේතනා තියෙනවා. ඒ චේතනාවෙන් කියන කර්මයක් තියෙනවා ක්‍රියාවට සීමා වෙනවා. මතු භවයක් හටගැනීමට හය ඇති වෙනේ බලය ඒකේ නැගෙන්නේ නැ. මතු පටිසන්ධියක් හටගන්න බලයක් ඒකේ නැගෙන්නේ නැහ.

kamma라 하면 갖가지가 있습니다. saṃsāra 길의 원인이 되는 kamma가 있습니다. ariya magga가 되는 원인인 kamma가 있습니다. arahant가 된 이가 parinibbāna 하기까지 살면서 하는 kamma의 몫도 있습니다. ‘kamma는 kiriyā(작용)’라고 한 것이 arahant께 남는 것입니다. kiriyā citta라고 한 것이 그 kamma입니다. 거기에도 cetanā가 있습니다. 그 cetanā로 하는 kamma가 있지만 작용에 그칩니다. 다음 bhava를 일으킬 힘이 거기서 생겨나지 않습니다. 다음 paṭisandhi를 일으킬 힘이 거기서 생겨나지 않습니다.

වහන්සේ වර්තමානය දැන් එහෙම කියලා අපි ගත්තොත් අපි දකින්න නඇම දෙයක්. දැන් වර්තමාන මොහොතකෙදීමයි අරිහතුන් වහන්සේලා දැකලා ක්‍රියා කරන්නේ කිව්වොත් බුදුරජාණන් වහන්සේ මහා කරුණාවට සමව වැදිලා දවසට බලපුහම පේනවා යම්කිසි පුද්ගලයට අද පිහිටවන්න තියෙනවා. දැන් වර්තමාන මොහොතක බලා හිටියා නම් බුදුරජාණන් වහන්සේ ක්‍රියා කරලා තියෙන්නේ එහෙමද

arahant께서는 현재에만 — 이렇게 말한다면 우리가 보아야 할 것이 있습니다. arahant들은 현재 순간만 보고 행하신다고 한다면, Buddha께서 mahākaruṇā samāpatti에 드셔서 날마다 보시면 오늘 어떤 사람을 도와 세워 주어야 함이 보입니다. 현재 순간만 보고 계셨다면 Buddha께서 그렇게 행하셨겠습니까?

අද දවසේ අහවල් වෙලාවට මාර්ගඵල අවබෝධ කරන්න හේතු වාසනාව අන්තයක ඉන්නවා අහවල් තැන උදේ පාන්දරට තමයි මහාරණා සමාපතිය මේක දකින්නේ. දැකලා තීරණයක් කරනවා. අද ඔහුට මා සෙතක් ශාන්තියක් කරන්න යන්න ඕනේ. දැන් ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒවත් මේ වර්තමානය විතරක් හිටියද අතීත බලන්නේ නැතුව ඉද අනාගතය වැලුවේ නැද්ද බැලුව

오늘 몇 시에 magga phala를 깨달을 원인과 복을 가진 이가 어느 끝자락 어디에 있다는 것을 새벽에 mahākaruṇā samāpatti에서 보십니다. 보고 결정하십니다. 오늘 그에게 가서 평안을 주어야겠다고. 그러니 Buddha께서 현재만 보고 계셨습니까, 과거를 보지 않고? 미래를 보지 않으셨습니까? 보셨습니다.

යම්කිසි පුද්ගලයෙකුට ධර්ම දේශනා කරනකොට ඔහු ගැන බලන්නේ නැද ඔහුගේ අතීතය කොහොමද මෙයා ආවේ. හේතු වාසනා තියෙනවද කියලා. අතීතයක් දැකලා හිටන් ඊට ගැලපෙන එකක් තියෙනවා නම් බලලා හිඳන් වඩින්නේ නැ. දැන් නිරෝධ සමාපත්තියන සමවන් මහරහතන් වහන්සේ නමක් ඉස්සෙල්ලාම දානේගන්න වඩනකොට වාසනාවන්තය හොයාගෙන බලනවා ඉස්සෙල්ලා. බලනකොට දකිනවා අතීතයේ දානමාන දීලා ඊට සූස්සේ මොනවා හරි සුළු දෙයක් නිසා හතිර වෙලා ඉන්නවා. එතන බලාගෙන එතනට වඩිනවා. එතකොට අතීතය බලන්නේ නැද

어떤 사람에게 dhamma를 설하실 때 그에 대해 보지 않으십니까? 그의 과거는 어떤지, 어떻게 왔는지, 원인과 복이 있는지를. 과거를 보고 거기 맞는 것이 있어야 가십니다. nirodha samāpatti에 드셨던 큰 arahant께서 맨 먼저 dāna를 받으러 가실 때, 먼저 복 있는 이를 찾아보십니다. 보면 과거에 dāna를 드렸는데 그 뒤 무슨 작은 일로 막혀 있는 이가 보입니다. 그것을 보고 그리로 가십니다. 그러니 과거를 보지 않습니까?

දැන් ඔය අපි වරක් දැකත්ත එක දෙයක් තියෙනවා. අරිහතුන් වහන්සේ වර්තමානයේ ජීවත් වෙනවා අතීතයත් අමතක කරලා අනාගතයත් අමතක කරලා කියලා. මේ දැන් අද දියතින්න එක්තරා විදිහක මුලාවක්. මොකද බද්ධ ඒකරත්න සූත්‍රය කියලා සූත්‍රයක් තියෙනවා මේ සූත්‍රය විග්‍රහ කරන්න කියලා පටලවාගෙන තියෙන්නේ. අත ගෙවී ගිය අතීතය අමතක කරන්න අහපු නැති වර අනාගතයේ හිත නොතබන්න පවතින වර්තමානය ක්‍රියාත්මක වන වර්තමානයේ විතරක් පිත තබාගන්න. ඔ මේ මොහොතේ සිටින්නේ. දැන් මේක බද්ධවේ ඒකක රත්න සූත්‍රය කියන සූත්‍රයෙ නිවන් දකින මාර්ගයක් හැටියට විග්‍රහ කරනවා.

우리가 한번 보아야 할 것이 있습니다. arahant는 과거도 잊고 미래도 잊고 현재에 산다는 것, 이것은 오늘 퍼져 있는 일종의 미혹입니다. Bhaddekaratta sutta라는 경이 있는데 이 경을 풀다가 헝클어 놓은 것입니다. ‘지나간 과거를 잊어라, 오지 않은 미래에 마음을 두지 마라, 지금 일어나는 현재에만 마음을 두라, 이 순간에 머물라.’ 이 Bhaddekaratta sutta를 nibbāna를 보는 길이라고 풀이합니다.

දැන් මොකක්ද මේ අයින් කරන්න කිව්වේ මොකක්ද අයින් කරලා තියෙන්නේ? දැන් ඕක දකින්න ඕනේ දැන් ගෙවී ගිය අතීතයේ පිළිබඳ ඡන්දර රාගය දුරු කරන්න නොපැමණුන අනාගතය පිළිබඳ බලාපොරොත්තු සහගත ඡන්දර රාගය දුරු කරන්න වර්තමානයේ ඡන්දර රාගයෙන් බැඳෙන්න නැතුව කටයුතු කරගන්න දැන් මේකට මොකක්ද කියන්නේ අතීතය ගෙවී ගියා අමත කරන්න වර්තමානය ආවේ නෑ අමතක කරන්න ක්‍රියාත්මකම කියනේ අනාගතය ආවේ නැහැ අමත කරන්න වර්තමානය ක්‍රියාත්මක වෙන්න දැන් මේ දහම් කොච්චර පැටලෙනවද

무엇을 치우라고 했고 무엇을 치운 것입니까? 그것을 보아야 합니다. 지나간 과거에 대한 chandarāga를 버려라. 오지 않은 미래에 대한 바람 섞인 chandarāga를 버려라. 현재에 chandarāga로 묶이지 않고 행하라. 그런데 이것을 뭐라고 말합니까? 과거는 지나갔으니 잊어라, 미래는 오지 않았으니 잊어라, 현재가 작용하게 하라. dhamma가 얼마나 헝클어집니까.

දැන් අපි අහමු බුදුරජාණන් වහන්සේ ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට පත් වුනේ උන්වහන්සේ ගෙවී ගිය අතීතය අමතක කරලද නැත්නම් මතක් කරලාද පූර්වය නිවාසානුස්සති ඥානය ඉස්සෙල්ලා කළේ මොකක්ද

물어봅시다. Buddha께서 깨달음을 이루실 때 지나간 과거를 잊으셨습니까, 아니면 떠올리셨습니까? 맨 먼저 하신 pubbenivāsānussati ñāṇa가 무엇입니까?

පූර්වය නිවාසානුස්සති ඥානය නිසා පළමු අවස්ථාව දැකලා කිහිලියක්ගේ පැටියෙන් බිත්තරේ බිඳගෙන එළියට කටුව බිඳගෙන එළියට එනවා වාගේ පළවැනි විද්‍යාව පහළ කළා පූර්ව නිවාසානුස්සය ඥානය ඊට පස්සේ දැක චුතුපක ධානය ලෝකේ සත්වයෝ චුත වෙන හැටි හිතලා ගිහින් උප්පත්තිය ලබන හැටි අනාගතය බැලුවේ නැද්ද. ඒක බලලා දෙවෙනි වතාවට කැටවා බිත්තරේ කටුවා පළගන්න එළියට එනවාකම දෙවෙනි වතාවට අවිද්‍යාව පිඳගෙන සුද්ධ වුණා.

pubbenivāsānussati ñāṇa로 첫 단계를 보시고, 암탉의 병아리가 알을 깨고, 껍데기를 깨고 나오듯 첫 번째 vijjā, pubbenivāsānussati ñāṇa를 일으키셨습니다. 그다음 cutūpapāta ñāṇa로 세상 생명들이 죽어 가서 태어남을 얻는 모습, 곧 미래를 보지 않으셨습니까? 그것을 보시고 두 번째로 병아리가 껍데기를 깨고 나오듯, 두 번째로 avijjā를 깨고 맑아지셨습니다.

ඊට පස්සේ තුන්වෙනි වතර් ඔය ටිකේ ඇලි වල්ලනකොට ආශ්‍රවා ක්ෂේකරත් ඥානය පහළ වෙලා අර පටිච්ච සමුප්දය විග්‍රහ කර ආශ්‍රවක්ෂ ක්ෂේකරත් ඥානය පහළ වෙලා ලොව්තුරා උද්දත්තය ලැබුව තුන්වෙනි වතාවට සියලුම අදුර දුරු කරලා අවිද්‍යා පටලය දුරු කරලා විද්‍යා ලෝකයට පත් වුණා කියලා පෙන්නා. දැන් ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේත් අතීතය අමත කරලා එහෙම බුදුව අනාගතය බලනත උදු වෙලා තියෙනවා. එතකොට මොකක්ද අපිට කියන්නේ?

그다음 세 번째로 그것들마저 떨치실 때 āsavakkhaya ñāṇa가 일어났습니다. paṭicca samuppāda를 풀어 āsavakkhaya ñāṇa가 일어나 깨달음을 얻으시고, 세 번째로 모든 어둠을 걷고 avijjā의 막을 걷어 vijjā의 세계에 이르셨다고 보여줍니다. Buddha께서도 과거를 잊고 붓다가 되셨습니까? 미래를 보시고 일어서셨습니다. 그렇다면 우리에게 무엇을 말하는 것입니까?

අතීතයේ නොදැක අතීතයේ සිහි නොකර ගන්න පුළුවන් සතිය විග්‍රහ කරනකොටත් වෙන්නනවා. පෙර බොහෝ කල්සී කරනවා. පූර්වය නිවාස වුන සාුස්සතිය ඥානය මේ ආර්ය මාර්ගයට අයිති ඥානයක්. ජාති එකක්, දෙකක්, තුනක්, හතරක්, 10ක්, 15ක්, 100ක්, 200ක්, 10ක්, 2000ක්, ලක්ෂයක්, කෝටියක් සංවර්ත කල්ප විවර්ත කල්ප මේ ආදි වශයෙන් සිහි කර අතීතය බලවා කියලා පෙන්නනවා.

과거를 보지 않고, 과거를 떠올리지 않을 수 있습니까? sati를 풀이할 때도 ‘오래전 일을 떠올린다’고 나옵니다. pubbenivāsānussati ñāṇa는 이 ariya magga에 속하는 앎입니다. 한 생, 두 생, 세 생, 네 생, 열, 열다섯, 백, 이백, 천, 이천, 십만, 천만, saṃvaṭṭa kappa, vivaṭṭa kappa, 이렇게 떠올려 과거를 보셨다고 보여줍니다.

මොකටද බැලුවේ වැඩක් නැ ඒකේ නිවන් වගේ නෙමෙයි නම් පූර්වය නිවාසානුස්සති ඥානයෙන් මේ ආර්ය මාර්ගය බලන්න කියා දීලා තියෙනවා. අරිහත්‍යට එනකන් ආර්ය මාර්ගය වන්න කෙනෙකුට හොඳට පැහැදිලිව පෙලා තියෙන දෙයක් තමයි පූර්වය නිවාසානුස ඥානයෙන් අතීතය බලන ක්‍රමය. සියල්ලන්නම නෙමෙ ත්‍රිවිද්‍යාලාභි රහතන් වහන්සේලා එතන්ට පත් වුනේ පූර්වෙන් නිවාසනුස ඥානය අහ කරලා නෙමෙයි. ඒක බලමයි. එන් අතීතය අමත කරන්න කිව්වොත් එහෙම එකක් තියෙනවද?

소용없는 일이라면 왜 보셨겠습니까? nibbāna와 무관하다면 말입니다. pubbenivāsānussati ñāṇa로 이 ariya magga를 보라고 가르쳐 두셨습니다. arahant에 이르기까지 ariya magga를 닦는 이에게 아주 분명히 적혀 있는 것이 pubbenivāsānussati ñāṇa로 과거를 보는 방법입니다. 모두는 아니지만 tevijja arahant들은 pubbenivāsānussati ñāṇa를 버리고 거기 이른 것이 아니라 그것을 보고서 이르렀습니다. 그런데 과거를 잊으라고 한다면, 그런 것이 있습니까?

හැබැයි අතීතයේ බලපුවහම පේනවා. අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් දකිනකොට මේකේ ඡන්ද රාගයෙන් බැඳිෙන මොනවද තියෙන්නේ අතීතය? අන්න එදාට අතීතය අල්ලන්නේ නැහ. අතීතයේ බැඳෙන යම් මානසිකත්වයක් තියෙන නම් ඒක නැති වෙලා යනවා. අතීතයේ මතක් කර රස විඳින්න දෙයක් නැතුව යනවා. හැබැයි ඒ අතීතයේ බලලා අතීතයේ යථාර්ථය දැකලමයි එතන්ට පත් වුණේ. අන්න එතන තියෙනවා අතීතයේ පිළිබඳ අල්ලන්න දෙයක් නැති. නිසා අතීතය මට මෙනෙහි කරන්න දෙයක් නෑහැ. යථාබෝධයේදී ලැබෙන එක ඒක කරලා බලලා යථා ධර්මය තුළින් විග්‍රහ කරලා බලලා එතන්ට පත් වුනේ.

다만 과거를 보면 보입니다. anicca로, dukkha로, anatta로 볼 때 과거에 chandarāga로 묶일 것이 무엇이 있습니까? 그날로 과거를 붙잡지 않습니다. 과거에 묶이는 어떤 마음이 있었다면 그것이 사라집니다. 과거를 떠올려 맛볼 것이 없어집니다. 하지만 그 과거를 보고 과거의 실상을 보고서 거기에 이르렀습니다. 거기에 과거에 대해 붙잡을 것이 없습니다. 그래서 과거에서 내가 마음에 둘 것이 없습니다. 있는 그대로 깨달을 때 얻는 것을 해 보고, 있는 그대로의 dhamma로 풀어 보고 거기 이르렀습니다.

ඉතින් මේ වගේ දේවල්දි මේ පවතින්නේ මතු අනාගතය හැදුනොත් හැදෙන්නේ. මොකට අනාගතියා පතන්නද? අනාගතයට පතන්න දෙයක් නෑ. වටිනා දෙයක් තියෙනවා නම් එප පතන්න එහෙම පතන්නේ මොනවද? ඒකත් අත්තයක්. දැන් මේ වර්තමානය මොනවා අල්ලගන්නද? කන්දරගෙන් අල්ලන්න දෙයක් නැහ. ඒ නිසා ඒ වෙලාවේ කළ යුතු යමක් ඇත්්ද ඒ ප්‍රයවෝජනන් කාකා ඒක කරනවා. ඉන්නකම්.

이런 것들에서, 지금 있는 것이 잘 짜이면 미래도 그렇게 짜입니다. 왜 미래를 바랍니까? 미래에 바랄 것이 없습니다. 값진 것이 있다면 바라도 되겠지만, 그렇게 바랄 것이 무엇입니까? 그것도 끝이 있는 것입니다. 이 현재에서 무엇을 붙잡겠습니까? khandha에서 붙잡을 것이 없습니다. 그러니 그때 해야 할 것이 있으면 쓸모 있게 그것을 합니다, 살아 있는 동안.

එයින් එහාර මේ කරන්න දෙයක් නැති නිසා මම මයින් එහර මට දෙයක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න අතීතයේ ස්වභාවයක් දැක්කා අනාගතයේ ස්වභාවයක් දැක්කා වර්තමානයේ ජීවත් වෙන ආකාරයක් ධර්මානුකූලව දැක්කා.

바로 과거의 성질을 보았고, 미래의 성질을 보았고, 현재에 사는 방식을 dhamma에 맞게 보았습니다.

ඉතින් මේ වගේ මාර්ගයක් තමයි අද අතීතය අමතක කරන්න ආපු නැති අනාගතය බලන්න එපා ඒකත් අමතක කරන්න වර්තමානයේ ජීවත් වෙන්න අඩු තරමේ බුලක් තිර ලක්කන්න පුළුවන්ද බලන්නකෝ ප්‍රතීතිය අමතකෝ

그런데 오늘의 길은 ‘과거를 잊어라, 오지 않은 미래를 보지 마라, 그것도 잊어라, 현재에 살라’는 것입니다. 과거를 잊고서 적어도 구장 잎 하나라도 알아볼 수 있는지 보십시오.

දැන් බුලක් කුලේ ඇඳුරගන්නේ කොහොමද බුලත් කවුරු හරි බුලක් තියරක් කන්න දෙනවා බුලත් වට්ටිය දැන් කොහොම මේවා බුලක් කියලා දැනගත්තේ කොහොමද ඔට ඉස්සෙල්ලා බුලක් දකලා තිබිච්චන් ඒ මතකය ගත්තේ නැත්නම් මේක බුලක් කොවලක් කියලා දැනගන්නවා. අතීතය අමතර කරලා. දැන් කොහොම තිය බුලත් අඳුරගන්න පිඩක් අහ කුවක් අඳුරගන්නේ කෝක අඩු තර බුලත් විදියට විටියේ හතර පංගව අඳුරගන්න විදිහකුත් නැහැ. අතීතය අමත කරපු කෙනාට් එකට යන්න පුළුවන්ද පරිස්සියල ඔහේ තියෙන්නේ.

구장 잎을 어떻게 알아봅니까? 누가 구장 잎을 씹으라고 줍니다. 구장 쟁반에 있는 이것이 구장 잎인 줄 어떻게 알았습니까? 그 전에 구장 잎을 본 적이 있어도 그 기억을 쓰지 않았다면 이것이 구장 잎인지 다른 잎인지 어떻게 알겠습니까? 과거를 잊고서요. 구장 잎은 어떻게 알아보고 빈랑은 어떻게 알아봅니까? 구장 쟁반의 네 가지조차 알아볼 길이 없습니다. 과거를 잊은 사람이 무엇 하나라도 할 수 있습니까? 그저 멍하니 있을 뿐입니다.

ඊට ඉස්සෙල්ලා දැක්ක මතකය අ කරලා දැමට පස්සේ එකේ තියෙන ගන්නේ කොහොමද? අතීත අමත කළු මොනම දෙයක්වා කරන්න පුළුවන්ද ඇත්ත වශයෙන්ම මේ අතීතයේ මනසිකාරයෙන් ගොඩනැගිලා ඒ තියෙන තත්වයන් පිට තමයි මේ ලෝක සත්‍යයාට ජීවත් වෙන්නේ.

전에 본 기억을 지운 뒤에 그것을 어떻게 집겠습니까? 과거를 잊고서 무슨 일을 할 수 있습니까? 사실 이 세상 생명은 과거의 manasikāra로 쌓아 올린 그 바탕 위에서 살아갑니다.

දැන් හොඳයි ආනන් දැන් යම්කිසි රහතන් වහන්සේ නමක් ළඟ එනවා යම් උපාසක මහත්තියත් තමන්ට කැපකරු උපාසක මහත්තියෙක්. නම කියලා කතා කරන්න නැත්. ආ විශාඛාව මොකද මේ අවිලාවේ? බුදුරජාණන් වහන්සේත් අහලා තියෙන්නේ. කොහොමද විශාඛාවබා දැනගත් අතීතය අමතක වෙලා තිබුන මේ මොහොතට ඉස්සෙල්ලා මොහොත සිහි කළේ නැත්නම්.

좋습니다. 어떤 arahant께 어떤 upāsikā가 옵니다. 자기를 시봉하는 upāsikā입니다. 이름을 불러 말씀하지 못하십니까? ‘아, Visākhā, 어찌 이 때 아닌 때에 왔느냐?’ Buddha께서도 그렇게 물으셨습니다. 과거를 잊었다면, 이 순간 이전을 떠올리지 않았다면 어떻게 Visākhā인 줄 아셨겠습니까?

විශාඛාවද ගත්ත එකෙන්ද කොහෙන්ද අනේ පිට සිටතුමානවා. සොසොල්ලට රත් දුවේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වෙනවා. රජ කියලා කතා කරනවා. කොහොමද කතා කළේ? එතකොට දැනගත්තේ කොහොමද ආනන්ද? එයාට සැරිියුත් හාමුදුරුවහමත් ආනන්ද කියලා කතා කරලා ආ මට අතීතය අමත වුණා කියනවා. එහෙම එකක් තියෙනවද?

왕이라고 부르십니다. 어떻게 부르셨습니까? 그러면 Ānanda는 어떻게 알아보셨습니까? Sāriputta 스님께서도 Ānanda라고 부르시며 ‘아, 나는 과거를 잊었다’고 하십니까? 그런 것이 있습니까?

එතකොට මේ බුදු දහමට මොකක්ද මේ කරලා තියෙන්නේ? අතීතයේ ඡන්දර රාගයෙන් අල්ල ඡන්ද රාගයෙන් අල්ලගත්ත කෙනා හරියට පැනි හැලිය වැටිච්ච කූඹියා වගේ වටේ යන්න බැ. චන්ද රාගය ස්වභාවය ඕකයි.

그렇다면 이 Buddha의 가르침에 무슨 짓을 해 놓은 것입니까? 과거에 대한 chandarāga로 붙잡힌 사람은 꿀단지에 빠진 개미처럼 돌아 나올 수 없습니다. chandarāga의 성질이 그렇습니다.

දැන් පැනි තියෙන ඉරට එක පැිලා කියනවා ඕඹිය ඇඹලේකුට කියන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි උපමාව

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ආවා. ඇඹලේ යවනවා ඉරට පැනි ගාලා එහා පැත්තට යවන්න දැන් යයිද එහා පැත්තට ගිය ගාම පැිඳ වැටිනවා ඌ එක ලෙව කකා ඉන්න පටන් ගත්තට පස්සේ ඌරට කවදාවත් ඉරට දිග අනිත් පැත්තට ගමනක් නෑහ.

줄에 꿀을 발라 개미를 저쪽으로 보냅니다. 저쪽으로 가겠습니까? 가는 곳마다 꿀에 들러붙어 그것을 핥아 먹기 시작하면 그 개미는 줄을 따라 저편으로 결코 가지 못합니다.

එහෙනම් ඌ ඒකේ ලෙව කන්න ගති ලක්ෂණය තිබුනේ නැත්නම්. ඌට අරකේ ගැලෙන්නේ නැතුව ගැලෙන්නේ නැතුවෙන් යන්න පුළුවන්. මෙන්න මේ වගේ ඡන්ද රාගයෙන් බැඳීමක් තියෙන කෙනාට අතීතයේ මතක් වෙන මතක් වෙන තැන ඇලෙනවා.

그 개미에게 그것을 핥아 먹는 버릇이 없었다면 들러붙지 않고 갈 수 있습니다. 이처럼 chandarāga로 묶인 이는 과거가 떠오르는 곳마다 들러붙습니다.

එයා අර නියම යථහර්ථය කරා යන්න බැ අතීතයට ඒකයි සිද්ධ වෙන්නේ. අනාගතය ගැන හිතන්න ගිය ගිය තැන ඇලෙනවා. එයාට යථාර්ථය කරා මානසිකත්වය මෙහෙ යවන්න බැ. එහෙනම් ඔය දෙපැත්තට හිර වෙවි යන ගමන් මැද ගමන යන්න බැහ. මැදගමනක් හිර වෙනවා. මොනවාහරි ඇලෙන එකක් ආවොත් ඒක ඇලෙනවා. එයින් හරි හිතාගන්න. ගැටෙන එකක් ආවොත් ඒක ගැටි ගැටි ඉන්නවා. එයින් හරි හැර ධර්මයක් හිතාගන්න බැහ. මෙන්න මේ හැම තැනකම ඡන්දර රාගය දුරු කරපු ධාරට නිදහස් එදා එතකොට අතීතය ඇල්ලුවේ නැ අතීතයේ වැටහෙනවා. හරියටම වැටහෙනවා.

그는 과거에 대해 참된 실상으로 갈 수 없습니다. 그런 일이 일어납니다. 미래를 생각하려 하면 가는 곳마다 들러붙습니다. 그는 마음을 실상 쪽으로 보낼 수 없습니다. 그러니 양쪽에 갇혀 가면서 가운데 길을 갈 수 없습니다. 가운데 길이 막힙니다. 무엇이든 들러붙을 것이 오면 들러붙습니다. 그래서 바르게 생각할 수 없습니다. 부딪칠 것이 오면 부딪치고 또 부딪칩니다. 그래서 바른 dhamma를 생각할 수 없습니다. 이 모든 곳에서 chandarāga를 버린 dhamma로 자유로워진 날, 그때 과거를 붙잡지 않으면 과거가 보입니다. 정확히 보입니다.

ඊක්ෂනවා වැටහෙන්නේ එතකොට මොකද චන්ද රාගයෙන් ඇලිච්ච ඔහොල් වෙලාටු නැහැ. වැදිච්ච තැන් නැහ අතීතයේ. අතීතයේ නිදහස් නිදහස් මානසිකත්වයට අතීතය හොඳට පේනවා. ආන් එදාට තමයි පේන පටන් ගන්නේ. කෙරවරක් නැති අදැන්න පටන් ගන්නේ එතකො හිටිය හැටි කෙරිච්ච හැටි දකින්නේ එතකොට අර ඇහිලා

날카롭게 보입니다. 그때는 chandarāga로 들러붙은 데가 없기 때문입니다. 과거에 걸린 곳이 없습니다. 과거에서 자유로운 마음에 과거가 잘 보입니다. 바로 그날부터 보이기 시작합니다. 끝없이 알아보기 시작합니다. 그때 있던 모습, 지은 모습을 봅니다.

කෙරිච්ච හැටි දකින්නේ එතකොට අර ඇහිලා ඉන්නකන් ගොර බුදුන් වහන්සේ පෙල්ලන්නේ නැහ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නේ ඉහළට නැගීම ගැන ඒක ධර්මය තුළින් නැගිලා එන එකක්.

위로 오르는 것은 dhamma를 통해 올라오는 것입니다.

නැගෙන්න අපි එකක් කරගන්න ඕනේ කුසල සීලය තුළ ඉන්න ඕනේ. එක කොටසයි අපිට කරන්න තියෙන්නේ. ඒ කොටස කරගෙන යනකොට අර ඇලුම් කරපු ඡන්දර රාගය යමක් ඇට නම් චන්ද රාගය ගෙවෙන්න පටන් ගන්නවා. චන්ද රාගය තියාගෙන ඒක හිර කරන්න බැ. ඡන්දරාගය කියන්නේ ඒ විදියට තියෙන බැඳුණු කැමැත්ත බැඳිලා ඉන්න ආකාරය ඒ ස්වභාවය මම නම් මේකේ ඡන්දර රාගය තියන්නේ නැහැ තියන්නෙම නෑහැ තියන්නෙම නෑහැ කිවට හරියන්නේ නැහ. ඒක මනසකලා සෙල්ලම් කරන්න බැහ. මනසට එන ගති ලක්ෂණයක් තියෙනවා නම් ඒකට හේතුව බලන්න ඕනේ. එහෙනම් ඡන්දර රාගය දැනගන්න ඕනේ ඡන්දර රාගයට හේතුව දැනගන්න ඕනේ. චඡන්දර රාගය නිරෝධය දැනගන්න ඕනේ. චඡන්දර රාගය නිරෝධ මාර්ගය දැනගන්න ඕනේ. අරිහත් නකන් ඔය ටිකේ දැනගත්තොත්.

오르려면 우리가 하나를 해야 합니다. kusala sīla 안에 머물러야 합니다. 우리가 할 것은 그 한 몫입니다. 그 몫을 해 나가면, 들러붙은 chandarāga가 무엇이든 있다면 그 chandarāga가 닳기 시작합니다. chandarāga를 지닌 채 그것을 가둘 수는 없습니다. chandarāga란 그렇게 묶인 바람, 묶여 있는 모습, 그 성질입니다. ‘나는 이것에 chandarāga를 두지 않겠다, 절대 두지 않겠다’ 한다고 되지 않습니다. 마음을 가지고 장난칠 수 없습니다. 마음에 어떤 버릇이 있다면 그 원인을 보아야 합니다. 그러니 chandarāga를 알아야 하고, chandarāga의 원인을 알아야 하고, chandarāga의 nirodha를 알아야 하고, chandarāga nirodha의 길을 알아야 합니다. arahant에 이르기까지 그것들을 알면 됩니다.

චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්ම රටාවට අනුකූලව චන්ද රාගය දැනගන්න ඒකයි. මෙන්න මේකයි ඡන්ද රාගය කියන්නේ. මේ චන්ද රාගයට හේතුව මේකයි. චන්දර රාග නිරෝධය මේකයි. ඡන්දර රාග නිරෝධ මාර්ගය මේ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය අන්තිට ගිහි බලනකොට බහිනේ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය ඉතින් ඕක හුඟාක් විග්‍රහ කරලා දැනගන්න එනවා මූල ධර්මය එතනින් පස්සේ කිසි ප්‍රශ්නයක් අපිට අමුතු කරන්න දෙයක් නැහැ. ඊට අනුකූරව අපි ජීවිතය හැටග යන එක තමයි නිවන් දකින අරිහත්යට පත් වනාම් කරන්න තියෙන්නේ.

cattāri ariya sacca의 틀에 맞게 chandarāga를 아는 것이 그것입니다. 이것이 chandarāga다, chandarāga의 원인은 이것이다, chandarāga nirodha는 이것이다, chandarāga nirodha의 길은 ariya aṭṭhaṅgika magga다. 끝까지 가 보면 ariya aṭṭhaṅgika magga에 이릅니다. 그것을 깊이 풀어 알면 뿌리 dhamma가 드러나고, 그 뒤에는 우리가 따로 할 것이 없습니다. 거기에 맞게 삶을 꾸려 가는 것이 nibbāna를 보고 arahant가 되려면 할 일입니다.

බලහත්කාරයෙන් අයින් කරන බලහත්කාරයෙන් ආසාවෙන් මිදිලා යන එකක් මේ බුද්ධ ශාසනය එන්නේ නෑ. ඒ මිදුනාට පස්සේ මිදුනේ මේ දන. මිදුනේ මිදුනේ මිහි දැනගනේ. එතකොට යන ක්‍රමය ඒකයි. නොබැඳෙන්නේ නොවැලෙයි. නමුත් කලකිරෙන්නේ නොවැලී කියලා තමයි ක පොත් වල විග්‍රහ කරන්න යන්නේ. කලකිරෙන්නේ නොවැලෙයි නොවැලෙන්නේ මිදෙයි මිදුනේ මිදුනේ මී දැනගනී.

억지로 치우고 억지로 바람에서 벗어나는 길은 이 Buddha sāsana에 없습니다. 벗어난 뒤에 벗어났음을 압니다. 가는 방식이 그것입니다. 묶이지 않으면 들러붙지 않습니다. 그런데 책들에서는 ‘싫증 내면 들러붙지 않는다’고 풀이하려 합니다. ‘싫증 내면 들러붙지 않고, 들러붙지 않으면 벗어나고, 벗어나면 벗어났음을 안다’고.

නිබ්බින්දති කියලා අවශ්‍ය වචනයේ ඔතන තියෙන්නේ. නිබ්බින්දාමීතිය ආදි වශයෙන් තියෙනවා. නිබ්බින්දති කියන්නේ නොබැඳි. කලකිරෙනවා කිව්වම කලකිලා සසර කලකිලා කියන වැටිදි වචනය ඇවිදිලා තියෙන්නේ මේ බුද්ධ ශාසනයට ඕකයි. කලකිලා හිටන් මිදෙනවා කියන එක කලකින්න ගියාට පස්සේ අර අයින්න වෙනවා. මිදෙන්න හම්බ වෙන්නේ. නොබැඳෙන්න ඕනේ. බැඳෙන්නේ නැත්නම් මිදෙනවා. අන්න ඒකයි එතන පෙන්නේ.

거기 있는 핵심 낱말은 nibbindati입니다. ‘nibbindāmi’ 같은 말이 나옵니다. nibbindati란 묶이지 않음입니다. ‘싫증 낸다’고 하면 싫증 내어 saṃsāra에 넌더리 낸다는 잘못된 말이 이 Buddha sāsana에 들어온 것이 그것입니다. 싫증 내서 벗어난다고 하면, 싫증 내려다가 밀어내게 됩니다. 벗어나려면 묶이지 않아야 합니다. 묶이지 않으면 벗어납니다. 그것을 거기서 보여줍니다.

එතකොට නොබැඳෙන්නේ නොවැලේ නොඇලෙන්නේ මිදෙ. මිදුනේ මිදුනෙමයි දැනගන්නේ. මිදුනාට පස්සේ දැනගන්නවා මිදුනා කියලා. මුදුවා ගන්නවා නෙමෙයි. ධර්ම කර්මාව යනකොට මිදෙනවා. මිදුනාට පස්සේ දැනගන්නවා ප්‍රත්‍ය ඥානයකින් පෙර මට මෙහෙම ආසාවල් තිබුණා. දැන් නෑනේ. අන්න වෙදිලන්න ඒක දැනගන්නවා. බලයෙන් මුදවන්න කියියේ නැහ. න් බලයෙන් මුදුවන්න ගිහින් තමයි මේ අමාරුව වැලා තියෙන්නේ කරන්න බැරුවෙලා තියෙන්නේ. මම දාලා යනවා ඔක්කොම දාලා යනවා. ඉක්වන් රහත් වෙන්න කියලා ගිහිල් නම් ටික දසක සිලලාපහු වෙනවා. මොකද වෙන්නේ? ගිය වැඩේ කොරගන්න බැහැ.

그러니 묶이지 않으면 들러붙지 않고, 들러붙지 않으면 벗어납니다. 벗어난 뒤에 벗어났음을 압니다. 벗어난 뒤에 벗어났다고 압니다. 억지로 풀어내는 것이 아닙니다. dhamma의 흐름대로 가면 벗어납니다. 벗어난 뒤 paccavekkhaṇa ñāṇa로 ‘전에는 내게 이런 바람들이 있었는데 이제 없구나’ 하고 그것을 압니다. 힘으로 풀어내라고 하지 않았습니다. 힘으로 풀어내려다 이 어려움이 생겼고, 할 수 없게 된 것입니다. ‘나는 버리고 간다, 다 버리고 간다, 당장 arahant가 되겠다’ 하고 가면 며칠 만에 가사를 벗고 돌아옵니다. 무슨 일입니까? 간 일을 이루지 못합니다.

මිදුනාට පසේ පත් වෙන්න තියෙන එක මිදෙන්න ඉස්සෙල්ලා බලස්කාරය පත් වෙන්න කියන්න පුළුවන්ද? මිදිච්ච අයට සුඛ විහරණයට තියෙන්නේ සිවුර යථාර්ථයෙන් බැ. බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කලේදී උන්වහන්සේ ප්‍රයෝග සම්පත්තිය උපරිමට දන්න නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ අහුරු කුමාරයා නන්දු කුමාරයම මහන කරලා එතනට ගත්තා. නැවත ඒක සියල්ල කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි.

벗어난 뒤에 이를 곳을 벗어나기 전에 억지로 이르라고 할 수 있습니까? 벗어난 이가 편히 머물기 위해 가사가 있는 것이지 억지로는 실상에 이를 수 없습니다. Buddha께서 계시던 때 그분은 payoga sampatti를 가장 잘 아셨기에 Rāhula 왕자, Nanda 왕자를 출가시켜 그리로 데려가셨습니다. 그것을 다시 누구나 할 수 있는 것은 아닙니다.

අනිත් කෙනෙක් ඒ ගිහි වතකදී තමා විසින් මේ පරිහරණය අන්තිම කෙරවලට යනකම් දකින්න ඕනේ. ඒ ගිහිවතේ ඉන්න බැරි තත්ත්වය එයාටම වැටහින්න පටන් ගන්නවා. ඒ වැටහෙන පටන් ගන්නේ ගැටිලා නෙමෙයි. අන්න නිසරුභාවය දැකලා අසාරත්වය දැකලා අසාරත්වයක් පස්සේම මොකට යන්නද එහෙම දැකලා.

다른 이는 재가 삶에서 자기가 누리는 것을 끝까지 보아야 합니다. 그러면 재가 삶에 머물 수 없는 처지가 그에게 스스로 드러나기 시작합니다. 그것이 드러나는 것은 부딪쳐서가 아닙니다. 속없음을 보고, 알맹이 없음을 보고, ‘알맹이 없는 것을 왜 쫓아가나’ 하고 그렇게 보는 것입니다.

දැන් අද යන්නේ එහෙම නෙමෙයි. ඊටපන්කෝ වහිනවට හොඳ වැරා කරන්න වැනකෝ මම නැතුව පස්සේ ඊට පස්සේ බලන්නකෝ වන්නේ මොකක් හරි යනවායකෝ මහන වෙනවමයි. සිල්ම ඇි වෙනවමයි. මොකද පාරමක් උගන්නන්නේ? උගන්නන්න යන්නේ. හැබැයි මානසිකත්වය දූෂයා ගිය ගාවම එතන ඉගෙන ගන්නවා ඒගොල්ලෝ. එතන්ට ගියාම මොකද ඉදැකින් ගෙදර හිටියානම් මොකද වෙන්නේ? මෙතන්ට ආ දැන් මේ කොහෙවත් තියෙන්නේ ගෑණුන්ගෙන් මට මෙහෙම මෙහෙම පද හන්න වුණා. බයි විදිහකුත් නැහැ මුණ ගෙදර හිටියන මම ඔයට කියන දි මේහට හරි ගෑට යනවා යන්න ව යන්න පගලා අයියා පපහුවේ. මොකද වෙලා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තියෙන්නේ? මේ යථාර්ථය දන්න නැති ගමන් වල හැටි. ඉතින් එහෙම බැහැ යථාර්ථයට එන්නේ.

무슨 일이 일어난 것입니까? 실상을 모르고 가는 길이 이렇습니다. 그렇게는 실상에 이를 수 없습니다.

ඉතින් ඔය අපි ඕක දකින මේ කර්ම සත්‍ය බලපාන ආකාරයට දකින්න ඕනේ එක විදිහට. ඉතින් කර්ම කියලා කියනකොට කර්ම ගෙවෙන හැටිත් අපි දකින්න ඕනේ ඇව ක්‍රමයට

그러니 kamma의 실상이 작용하는 방식을 한결같이 보아야 합니다. kamma라고 할 때 kamma가 닳아 없어지는 방식도 그 방식으로 보아야 합니다.

දැන් චේතනා භික්ඛවේ කම්මං වදාමි චේතයිත්වා කම්මං කරෝති කායේනවාචාය මනසා දැන් කර්ම කරනකොට චේතනාව කර්මයට ප්‍රධාන වෙනවා. ප්‍රධාන කාරණය ඒකයි. මේ ක්‍රියාව කර්මය වශයෙන් නෙමෙයි ගන්නේ ක්‍රියාවෙන් යම් චේතනාවක් කරන නම් චේතනාව කර්මයයි. යම්කිසි ක්‍රියාවක් සිද්ධ කරන්න හිතක් අන්න ඕනේ.

‘cetanāhaṃ bhikkhave kammaṃ vadāmi, cetayitvā kammaṃ karoti kāyena vācāya manasā.’ kamma를 지을 때 cetanā가 kamma의 으뜸이 됩니다. 으뜸 요소가 그것입니다. 행위 자체를 kamma로 보는 것이 아니라, 행위로 어떤 cetanā를 한다면 그 cetanā가 kamma입니다. 어떤 행위를 하려면 마음이 있어야 합니다.

චේතනා කියන වචනය පෙන්නන්නේ හිත තරනවා. හිතක් ගොඩනගනවා. ගොඩනගාපු හිත තුළ තමා අපි ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ. ඉස්සෙල්ලාම අපි ගොඩාක් අදහසක් ඇති කරනවා. දැන් අපි හිතමු කොහෙම යන්න ඕනේ අන්වාදිය මොකටද අපි ගිහිල්ලා නම් වැඳලා හොඳ යනවා. අදහතක් ගත්තා ආ හිතක්ඇරනවා. හොඳ පැත්තට දැන් ඊට පස්සේ අපි මොකද කරන්නේ? කට්ටියලා කතා වෙලා යන්නද හා. කවද යන්නේ? හෙට යන්න ගිහිනවා. දැන් කවද හරි දිනාවක් කතා කරගන්නවා. ආහා යන්න ලැහැ තියෙනවා. එහෙනම් මාත්තේ නම් ගලන් ගන්නේ කට්ටිය කළන කිව්වා. දැන් හිත තැන්.

cetanā라는 말이 보여주는 것은 마음을 짓는 것, 마음을 쌓아 올리는 것입니다. 쌓아 올린 마음 안에서 우리가 움직입니다. 먼저 우리는 어떤 생각을 일으킵니다. 가령 어딘가에, Anurādhapura에 가야겠다고 합시다. 왜? 가서 절하면 좋겠다 하고 생각을 일으켰습니다, 좋은 쪽으로. 그다음 우리는 무엇을 합니까? 여럿이 이야기합니다. ‘갈까?’ ‘좋아. 언제 가지?’ ‘내일 가자.’ 이렇게 날짜를 정합니다. ‘좋아, 갈 준비가 됐다. 그럼 나도 가겠다’ 했습니다. 이제 마음이 섰습니다.

ඉස්සෙල්ලාම හිත සනාගත්තා අවශ්‍ය දේකට. ඊට පස්සේ පුද්ගලයා මොකේ ඇඳුම් හොයන්න යනවා. සල්ලේ හොයන්න යනවා. යාළුව හොයන්න යනවා. බඩුමුට්ටු එකතු කරනවා ුණසෝම බෝතල් හොයනවා. ආතල්ලා අඳින්න ඒවා නැහනම් මොනවා හරි නිතර අඳින්න ගැලපෙන එය හොයනවා. මොකද මොනවටද අන්ත හතකුපුරටේ යන්න හැබැයි අර වැඩ කට්ිය ඔක්කොම කරනවා එක අදහසක් නිසා. හිතත් අලා තියෙන්නේ හින්දාට

먼저 필요한 일에 마음을 세웠습니다. 그다음 사람은 옷을 구하러 다니고, 돈을 구하러 다니고, 친구를 찾고, 짐을 모으고, 병들을 구하고, 입을 것이 없으면 늘 입기 좋은 것을 구합니다. 무엇 때문에? 그곳에 가려고. 그 모든 일을 하나의 생각 때문에 합니다. 마음이 거기에 붙어 있기 때문입니다.

දැන් මේ චේතනා කියන එක මොහොතක් මොහොතක් ගාසේ එන චේතනාව තියෙනවා. ඉින් අර වැඩ කරන ගාන ඇහුවොත් ඔය මොකට ඇඳුම් යන්නේ. අන්න රතුර යන්න එහෙනම් ඒක තියෙන්නේ ඇද්ද එතන පටන් කරන හැම හිතක් ගානෙම චේතනත් නැගෙනවා. මූල චේතනාවක් නැගුණා ඉස්සෙල්ලා. අන්න නැගිච්ච එක මුල් කරගෙන තමයි. ඒක තව ක්‍රියාවට නැගුන්නේ නැ. හැබැයි ඒක අර ස්කන්ධ වලට වැටෙනවා විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය. ඔන්න විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයට නැගිලා විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයේ පිහිටලා තමයි පුද්ගලයා අර චේතනා ගොඩනැකාගින් ඉහ පස්සේ යනවා.

이 cetanā에는 순간순간 오는 cetanā가 있습니다. 그 일을 하는 동안 ‘왜 옷을 사러 가느냐’ 하고 물으면 ‘거기 가려고’라고 합니다. 그러니 거기서 하는 모든 마음마다 cetanā가 일어납니다. 먼저 뿌리 cetanā가 일어났습니다. 그 일어난 것을 뿌리로 합니다. 그것은 아직 행위로 오르지 않았습니다. 하지만 그것은 khandha에, viññāṇa khandha에 듭니다. viññāṇa khandha에 올라 viññāṇa khandha에 자리 잡고서 사람은 그 cetanā를 쌓아 그 뒤를 좇아갑니다.

දැන් මේ හරි ගැඹුරු තැනක් මේ චේතනා හොයාගන්නේ. අන්න විඤ්ඤාණයක් සකස් වෙන හැටි දැනගන්න තමයි පෙන්නුවේ. විඤ්ඤාණය කියන්නේ මේ දැනෙන හිත කිව්වට බැ. විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය ඊට වඩා ගැඹුරු එකක්. මේ ස්කන්ධයකට අතීත අනාගත වර්තමාන තුන් කාලේම ඒවා අයිතියි.

cetanā를 찾는 이것은 아주 깊은 대목입니다. viññāṇa가 짜이는 방식을 알도록 보여준 것입니다. viññāṇa를 그저 이 느끼는 마음이라고 하면 안 됩니다. viññāṇa khandha는 그보다 깊은 것입니다. khandha에는 과거, 미래, 현재 세 때가 다 속합니다.

ස්කන්ධයක් හැදෙන්නේ නැ. වර්තමාන මොහොතක් නෙමෙයි ස්කන්ධ කියන්නේ. රූපස්කන්ධ, වේදනා ස්කන්ධ, සංඥා ස්කන්ධ, සංඛාර ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කියන්නේ. අතීත, අනාගත වර්තමාන සියුම් ඝන, දුරළඟ හීන ප්‍රණීත රූපයයි යමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක වීද මතු යම් තැනක වන්නේද සියල්ල කැටියට ගත්ත රූපස්කන්ධය. අතීත අනාගත වර්තමාන සියුම් ගන දුරළඟ හීන ප්‍රණීත වේදනායමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක විද මතු යම් තැනක වන්නේද සියල්ල කැටි කළ හිට වේදනා ස්කන්ධය. සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ ස්ථ පෙන්නන්නේමයි.

khandha는 한순간에 생기지 않습니다. khandha는 현재 한 순간이 아닙니다. rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha라 하는 것은 이렇습니다. 과거, 미래, 현재, 미세한 것과 거친 것, 먼 것과 가까운 것, 낮은 것과 좋은 것, 어떤 rūpa가 어디에 있었든, 어디에 있든, 앞으로 어디에 있든 모두 한데 모은 것이 rūpa khandha입니다. 과거, 미래, 현재, 미세하고 거칠고 멀고 가깝고 낮고 좋은 vedanā가 어디에 있었든, 있든, 있을 것이든 모두 한데 모은 것이 vedanā khandha입니다. saññā, saṅkhāra, viññāṇa khandha도 그렇게 보여줍니다.

ඔ දැන් ක්ෂණික වන හටගන්නේ විඤ්ඤාණ. ඒවා ඉතාම කෙටි කාලයක හටගන්නේ විඤ්ඤාණ ක්ෂණිකය ක්ෂණික සිත හටගන්නවා කියන්නේ. දැන් අර වගේ තියෙන්නේ ඒවා දීර්ඝ විඤ්ඤාණ තියෙනවා. ඒ විඤ්ඤාණ කියන වචන තෝරගෙන්න විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය තෝරගන්න ඕනේ.

찰나에 생기는 것이 viññāṇa입니다. 아주 짧은 때에 생기는 viññāṇa를 찰나의 마음이 생긴다고 합니다. 그런데 그렇게 길게 이어지는 viññāṇa도 있습니다. 그 viññāṇa라는 말을 가려내야 하고 viññāṇa khandha를 가려내야 합니다.

විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයට බැඳුනහම මතු [උගුර කෑරීම] අනාගතයේ තියෙන බලාපොරොත්තු වක් නිසා තමයි. ලෝක සත්‍යයා මෙහ ඇවින්නේ. අන්න මෙහෙ ඇවිලා හදාගන්නවා ඒ විඤ්ඤාණය පිහිටලා. ඒ විඤ්ඤාණයේ කාම නම් කාම විඤ්ඤාණයක පිහිටනවා. ඒ විඤ්ඤාණය පිහිල්ලා තමයි මේ භවයට අවශ්‍ය ඔක්කොම සකස් කරගන්නේ. අසංඛාර කරන්නේ ඒක. මේ රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන්නේ මාත්‍ර පහ.

viññāṇa khandha에 묶이면 미래에 대한 바람 때문에 세상 생명이 여기로 옵니다. 여기 와서 그 viññāṇa가 자리 잡아 삶을 만듭니다. 그 viññāṇa가 kāma라면 kāma viññāṇa에 자리 잡습니다. 그 viññāṇa가 자리 잡아 이 bhava에 필요한 모든 것을 짜 맞춥니다. abhisaṅkhāra 하는 것이 그것입니다. rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라고만 하면 다섯 가지일 뿐입니다.

රූප ස්කන්ධ, වේදනා ස්කන්ධ, සංඥා ස්කන්ධ, සංඛාර ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කියන්නේ සීමා කරන්න බැරි අතීත අනාගත වර්තමාන කියන කාලයක සම්පිඩනය ඒ ඒ වර්ගය ස්කන්ධ රූප උපාදානස්කන්ධ, වේදනා උපාදානස්කන්ධ, සංඥා උපාදානස්කන්ධ, සංඛාර උපාදානස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ උපාදානස්කන්ධ කියන්නේ. ඕවත් සමගති බැඳීම. ඡන්දර රාගයෙන් ඒ ස්කන්ධ සමග තියන බැඳීමත් එක්ක සම්බන්ධ වුනාම උපාදානස්කන්ධ.

rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha라 하는 것은 한정할 수 없는 과거, 미래, 현재라는 때를 한데 압축한 것, 각 갈래의 khandha입니다. rūpa upādānakkhandha, vedanā upādānakkhandha, saññā upādānakkhandha, saṅkhāra upādānakkhandha, viññāṇa upādānakkhandha란 그것들과의 묶임입니다. chandarāga로 그 khandha들과 맺은 묶임과 이어지면 upādānakkhandha입니다.

දැන් මේ උපාදානස්කන්ධයේ යම් ඡන්ද රාගය යන කොටසක් ඇත්්ද ඒ ටිකයි උපාදානයට වැඩෙන්නේ. උපාදාන පච්චයා බව භව පච්චයා ජාතික සසර උපදි අන්න ඒ උපාදානකොට අර ස්කන්ධය සසර උපදීමට ගෙනියන්න ස්කන්ධයන් දැනුවත් වීම බලපාන්න ඒ ස්කන්ධීහ බැඳුන ඡන්දර රාගයක් ඇත්්ද ඒ උපාදානයයි.

이 upādānakkhandha에서 chandarāga라는 몫이 있는 만큼, 그만큼이 upādāna로 자랍니다. ‘upādāna paccayā bhavo, bhava paccayā jāti’, saṃsāra의 태어남입니다. 그 upādāna가 있을 때 khandha를 saṃsāra의 태어남으로 이끌어 가는 데 영향을 주는 것, 그 khandha들에 묶인 chandarāga가 있다면 그것이 upādāna입니다.

අන්න ඒකයි නිරෝධ කරන එක. ස්කන්ධ නිරෝධ කරන්න නැති නිසා අමතක කරන්න අවශ්‍ය නැහ. අමතක කළොත් පුද්ගලයා මුලාවට පත් වෙනවා. අමතක කරලා නිවන් දකිනවා කිව්වොත් මේක කවදත් වෙලා නැහැ. කවුද අමතක වෙලාද? ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ කවුරුවත් අමතක වුණාද? හිටියට වැඩිය මතක් වුනේ නැද්ද බුදුනාට පත්

nirodha 하는 것은 바로 그것입니다. khandha를 nirodha 하는 것이 아니니 잊을 필요가 없습니다. 잊으면 사람은 미혹에 빠집니다. 잊어서 nibbāna를 본다고 하면 그런 일은 결코 없었습니다. 누가 잊었습니까? Buddha께서 누구라도 잊으셨습니까? 붓다가 되시고서 있던 것보다 더 떠올리시지 않았습니까?

උන්වහන්සේ බුදු වුනාට පස්සේනේ මේ විවරණ වගත් ඒක මතක් වුනේ. එතකන් දන්නවද විවරණයක් ගත්තා කියලා ලොව්තුරා බුදු වුනාට පස්සේ තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දීපන් කරන බුදුරජාණන් වහන්සේගේ පාද මුලේ මම මෙහෙම විවරණයක් ගත්තා කියලා මතක් කලේ අතීතයේ බුදු වුනාට පස්සේනේ. එහෙනම් අතීතය මතක් වෙන්න පටන් ගත්තද අවසක වෙන්න පටන් ගත්තද මේ අපි මේ ඉහළ ඵලයට එනකොට

그분은 붓다가 되신 뒤에야 받은 수기를 떠올리셨습니다. 그때까지 수기를 받았는지 아셨습니까? 깨달음을 얻은 뒤에야 Dīpaṅkara Buddha의 발아래서 내가 이렇게 수기를 받았다고 과거를 떠올리셨습니다. 붓다가 되신 뒤에요. 그러니 우리가 높은 phala에 이를 때 과거가 떠오르기 시작합니까, 잊히기 시작합니까?

හොඳ සිදිය මතක් වන්න පටන් ගත්තා. ඉතින් අද පෙන්නන්න හදන්නේ මොකක්ද අපි? ඵලය ලබනවා කියන මතකය අමතක වෙන එක අන්තිමට බලනකොට

아주 많이 떠오르기 시작했습니다. 그런데 오늘 우리는 무엇을 보여주려 합니까? phala를 얻는다는 것이 마지막에 가서는 기억을 잊는 것이라고 합니다.

හිගන්න බැරි දෙයක් මේ කරගන්න මුකුත්ම මතකත්යට පත් කරන එක අන්තිමට කියා දෙන්නේ ඵලය වශය.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් කොහොමද යථාර්ථය තියෙන්නේ? ඡන්දර රාගය දුරු කරපුවහම මතක සටහන හරි තීක්ෂණයි. මෙහෙමයි කිව්වේ මෙහෙමයි කෙලේ ඔක්කො මතකයි. මතක දුරු වෙන්නේ නැහැ. මාර්ග ඵල අවබෝධීදී මතක වැඩි වෙනවා. මතකය පිළිබඳ ඡන්ද රාගය බිඳිලා යනවා. තුනක තියෙන්නේ වෙනස

그러면 실상은 어떻습니까? chandarāga를 버리면 기억이 아주 날카로워집니다. 이렇게 말했다, 이렇게 했다, 모두 기억합니다. 기억은 사라지지 않습니다. magga phala를 깨달을 때 기억이 늘어납니다. 기억에 대한 chandarāga가 깨어져 나갑니다. 차이는 거기에 있습니다.

එතකොට අන්න කර්මයක් සිද්ධ වෙන ආකාරය අපි දකිනවා කර්මය කියන්නේ එකක්. ඒක චේතනාව මුල් වෙලා චේතනා සංචේතනා වෙන්න ඕනේ. සංඛාර බවට පත්වෙන්න ඕන. චේතනාහම් භික්ඛවේ කම්මං වදාමි කියනකොට චේතනා භික්ඛවේ සංඛාරං වදාමි දේශනා කළේ නෑ. චේතනාහම් භික්ඛවේ කම්මං වදාමි. කාරණා දෙකක්

그러면 kamma가 일어나는 방식을 우리는 봅니다. kamma란 하나입니다. cetanā가 뿌리가 되어, cetanā가 saṃcetanā가 되어야 합니다. saṅkhāra가 되어야 합니다. ‘cetanāhaṃ bhikkhave kammaṃ vadāmi’라고 하셨지, ‘cetanā bhikkhave saṅkhāraṃ vadāmi’라고 설하지 않으셨습니다. ‘cetanāhaṃ bhikkhave kammaṃ vadāmi.’ 두 가지 요소가 있습니다.

කර්මයන්ගෙන් සිද්ධ කරනවා මොනවාහරි කායික වාචසික ක්‍රියාවලියක්. කර්මය සිද්ධ කරන්නේ ඒකයි. ඒ කර්මය ඡන්ද රාගයක් සමග සම්බන්ධ වෙලා තිබුනොත්. ඒ කර්මය නිකන්මකාර නෙමෙයි සංඛාර වෙනවා. කර්මයට කියනවා කාර කර්මය. චේතනා සම චේතනාවේ අවිද්‍යා තෘෂ්ණා සමග සම්බන්ධ වුනාහම කියනවා සංඛාර සංඛාර හැදුනොත් තමයි විඤ්ඤාණ හටගන්නේ. කර්මයෙන් හටගන්න එක. කර්ම කියලා කියන්නේ චේතනාවෙන් හටගන්න එක.

kamma로 몸이나 말의 어떤 행위를 합니다. kamma가 하는 것이 그것입니다. 그 kamma가 chandarāga와 이어져 있으면 그 kamma는 그냥 kāra가 아니라 saṅkhāra가 됩니다. kamma를 kāra라고 합니다. cetanā가 saṃcetanā로 avijjā, taṇhā와 이어지면 saṅkhāra라 합니다. saṅkhāra가 생기면 viññāṇa가 생겨납니다. kamma로 생기는 것입니다. kamma란 cetanā로 생기는 것입니다.

සර්ව චිත්ත සාධාරණ චෛතසිකයක් තියෙනවා චේතනා කියලා. මෙන්න මේ චේතනා කියන සර්ව චිත්ත සාධාරණ චෛතසික නැතුව එකම හිතක්වත් හටගන්න නෑ. ක්‍රියා කරන්න කතා කරන්න හිතක් හටගන්නවා නම්. හිතවිලි හිතන්න හිතක් හටගන්නවා. ඔයම සෑම හිතකටම මූලික වෙනවා චේතනාව. චේතනාව කර්මය එනවා. සර්වචිත්ත සාධාරණ චේතනාව සියලුම කර්ම වලට හේතු වෙනවා.

cetanā라는 sabbacittasādhāraṇa cetasika가 있습니다. 이 cetanā라는 sabbacittasādhāraṇa cetasika 없이는 마음 하나도 생기지 않습니다. 움직이고 말하려고 마음이 생기든, 생각하려고 마음이 생기든, 모든 마음에 cetanā가 바탕이 됩니다. cetanā가 kamma로 옵니다. sabbacittasādhāraṇa cetanā가 모든 kamma의 원인이 됩니다.

අරිහතුන් වහන්සේත් හිතනවා කියනවා කරනවා. එතනත් චේතනාව තියෙනවා. නමුත් අරිහතුන් වහන්සේ නිරෝධ කරේ සංඛාර කාර නෙමෙයි සංඛාර කාර හිත වෙනවා කර්මය චේතනාවේ ඒ චේතනාව සංඛාර බවට පත් වෙනවා අවිද්‍යා තෘෂ්ණා නිසා චේතනාව අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් යුක්ත වුනොත් අවිද්‍යා තෘෂ්ණාව සහගත වුනොත් සංඛාර නිපද වෙනවා.

arahant께서도 생각하시고 말씀하시고 행하십니다. 거기에도 cetanā가 있습니다. 그러나 arahant께서 nirodha 하신 것은 saṅkhāra입니다. kāra가 아니라 saṅkhāra입니다. kāra는 마음이고 kamma이며 cetanā입니다. 그 cetanā가 avijjā와 taṇhā 때문에 saṅkhāra가 됩니다. cetanā가 avijjā와 taṇhā를 갖추면, avijjā와 taṇhā와 함께하면 saṅkhāra가 생겨납니다.

යෝතස්සා යේව තණ්හාය අශේෂ විරාග නිරෝධා කියලා ගත්තොත් සංඛාර නිරෝධ. එතකොට සංඛාර නිරෝධයි. දකින්න ඕනේ කර්මය නිරෝධ කරලා නෑ. අරිහතුන් වහන්සේ කර්ම නිරෝධ කළේ නැහ. සංඛාර නිරෝධ කළා. සංඛාර නිරෝධය නිසා උන්වහන්සේට විඤ්ඤාණ නිරෝධයි.

‘yo tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodhā’라고 하면 saṅkhāra nirodha입니다. 그러면 saṅkhāra가 소멸합니다. 보아야 합니다, kamma를 nirodha 한 것이 아닙니다. arahant께서는 kamma를 nirodha 하지 않으셨습니다. saṅkhāra를 nirodha 하셨습니다. saṅkhāra nirodha로 그분께는 viññāṇa가 nirodha 됩니다.

බලාපොරොත්තු වු නැ. නැති වෙන බලාපොරොත්තු වු මොනවද කොටසක් නෑ. කොටසක් තියෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ස උපදියට හේතු වෙන ශේෂය තියෙද්දී අරිහතුන් වහන්සේ කෙලෙස් පරිනිානයෙන් ිරණුවන් පානය අරිහත්යට පත් වෙනකොට අනුපති ශේෂ නිලවාන ධාතුවේදී ඔය සියලුම චේතනා ඉවරයි. එතන ඒ පස්සේ හිතත් නෑහැ ගතත් නැහ. ඊට ගත්ත දෙකම කෙළවරයි.

sa-upādisesa가 남아 있을 때 arahant께서는 kilesa parinibbāna로 parinibbāna 하십니다, arahant가 되실 때에. anupādisesa nibbāna dhātu에서는 그 모든 cetanā가 끝납니다. 거기서 그 뒤로는 마음도 몸도 없습니다. 둘 다 끝납니다.

එහෙනම් කියන්න සෝපතිශේෂ නිර්වාණ ධාතුවෙන් පිරණවන් පානවා අරිහත්වයේදී අනුපතිශේෂ නිර්වාණ ධාතුවෙන් පිරණව පානවා අන්තිම පිරිණවන් මංචකයේදී වෙනස ලෝකයි. ඉතින් කර්මය කියන වචනය හොඳක් විග්‍රහ සහිතව තෝරාගන්න ඕනේ. කර්මය සංඛාර වෙන්නේ කොහොමද? කර්මය කර්මයක් විතරක් වෙන්නේ කොහොමද? කර්මයක් විතරක් තිබුනාම කියනවා කාර්ය හිත් හෙවත් කර්ම සිත් ක්‍රියාසීත් අරිහතන් වහන්සේට ක්‍රියාසිත් ිතුරා.

그러니 말하자면 arahant가 될 때 sa-upādisesa nibbāna dhātu로 parinibbāna 하시고, 마지막 parinibbāna의 자리에서 anupādisesa nibbāna dhātu로 parinibbāna 하십니다. 차이가 큽니다. 그러니 kamma라는 말을 잘 풀어 가려내야 합니다. kamma가 어떻게 saṅkhāra가 됩니까? kamma가 어떻게 그저 kamma로만 남습니까? kamma만 있으면 kiriyā citta, 곧 작용하는 마음이라 하는데, arahant께는 kiriyā citta가 남습니다.

චේතනාව නැත්නම් එහෙම එක හිතක්වත් පහළ වෙන්න ක්‍රමයක් නෑහ. සියලු සිත් වලට සාධාරණ චෛත්සස් එකත් චේතනා. ස්පර්ශ, වේදනා, සංඥා, චේතනා ඒකාග්‍රතා ජීවිතයෙන් ඉන්ද්‍රිය මනසිකාර කියන සර්ව චිත්ත සාධාරණ චෛත්‍ය සඟ හතේ එකක්වත් අඩුනොත් හිතක් පහළ වෙන්න විදිහක් නැ. ඒක චිත්ත නියමයට විරුතයි එහෙම කිව්ව පහළ වෙනවා කිව්වේ. චේතනා නැති හිතක් ඇති නිසා සෑම හිතකම කර්මයක් ගොඩනැගෙන්න.

cetanā가 없으면 마음 하나도 일어날 길이 없습니다. 모든 마음에 공통된 cetasika 하나가 cetanā입니다. phassa, vedanā, saññā, cetanā, ekaggatā, jīvitindriya, manasikāra라는 일곱 sabbacittasādhāraṇa cetasika 가운데 하나라도 모자라면 마음이 일어날 길이 없습니다. 그래도 일어난다고 하면 citta niyāma에 어긋납니다. cetanā 없는 마음이 없으니 모든 마음에 kamma가 쌓입니다.

අවිද්‍යානා දුරු කරපු දාට කර්මය ගොඩනැගෙනවා සංඛාර ගොඩනැගෙන්නේ නෑ. කර්මය අවිද්‍යා තෘෂ්ණා සහිත වුනොත් ඒ කර්මය සංඛාරයක් වෙනවා. එතකොට කාය සංචේතනා කාය සංඛාරා වචී සංචේතනා වචී සංඛාරා මනෝ සංචේතනා චිත්ත සංඛාරා සංඛාර තුම් කොටසට බෙදෙනවා.

avijjā와 taṇhā를 버린 날에는 kamma는 쌓여도 saṅkhāra는 쌓이지 않습니다. kamma가 avijjā와 taṇhā를 지니면 그 kamma는 saṅkhāra가 됩니다. 그러면 kāya saṃcetanā는 kāya saṅkhāra, vacī saṃcetanā는 vacī saṅkhāra, mano saṃcetanā는 citta saṅkhāra, 이렇게 saṅkhāra는 세 몫으로 나뉩니다.

ආ සංචේතන කාය චේතනා සංඛාර වෙන්නේ නැ. කාය සංචේතනා අසං කියලා කෑල්ලක් එක්කලා ඉතින්. චේතනා සංචේතනා දෙකක්. සංචේතනා වෙන්න නම් අවිද්‍යා තෘෂ්ණා සමග චේතනාව එකතු වෙන්න ඕනේ. එතකොට තමයි සංචේතනා හටගන්න. එතකොට තමයි සංඛාර හටගන්නේ. ඉතින් ඒක දකින්න ඕනේ.

그냥 kāya cetanā는 saṅkhāra가 되지 않습니다. kāya saṃcetanā는 ‘saṃ’이라는 조각이 붙은 것입니다. cetanā와 saṃcetanā, 둘입니다. saṃcetanā가 되려면 avijjā, taṇhā와 cetanā가 합쳐져야 합니다. 그래야 saṃcetanā가 생겨나고, 그래야 saṅkhāra가 생겨납니다. 그것을 보아야 합니다.

අරිහතුන් වහන්සේ සියලු සංඛාරනට රෝධ කළේ නෑ. අරිහතුන් වහන්සේ දැනගත්තා. සියලු සංඛාර අනිච්චයි, දුකයි අනත්තයි කියලා. අත්දැකීම ලැබුවේ. සබ්බේ සංඛාර අනිච්චා එහෙම දැක්කා. සියලු සංඛාර අනිච්චයි කියලා දැක්කා. හැබැයි අනිච්චයි කියලා දැක අතහැරියේ අතහරින්න පුළුවන් කොටස විතරක්. කිරණුවාම් පානකම් අතහරින්න බැරි කොටසක් තියෙනවා. ස උපදිය ශේෂයි. තමා පිළිබඳව පැවැත්මට අවශ්‍ය කරන බැඳීමක් තියෙනවා නම් ඒ ටික ඉතුරු ඈ

arahant께서는 모든 saṅkhāra를 nirodha 하신 것이 아닙니다. arahant께서는 모든 saṅkhāra가 anicca, dukkha, anatta임을 아셨습니다. 겪어서 아셨습니다. ‘sabbe saṅkhārā aniccā’, 그렇게 보셨습니다. 모든 saṅkhāra가 anicca임을 보셨습니다. 하지만 anicca라고 보고 놓으신 것은 놓을 수 있는 몫뿐입니다. parinibbāna 하실 때까지 놓을 수 없는 몫이 있습니다. sa-upādisesa입니다. 자기를 이어가는 데 필요한 묶임이 있다면 그만큼은 남습니다.

බන්ධ කියන එකේ බැඳීම්පේ කරන දෙකක් තියෙනවා. ඒකක් තියෙනවා. උපදි බන්ධනය ඒකක් තියෙනවා. ඒක තමයි බැඳුනොත් තමයි ගලවාගන්න බැරි. නිදහසේ පරිහරණය කරන එකක් තියෙනවා. ැලකොලේ උඩ තියෙන වතුර බිංදුව ක්‍රම දෙහකින් අලකොලේ උඩ ඉන්න හික් තමයි තැවරිලා හිටෙන්නේ එක. එකක් තමයි නොතැතැවරී හිින්නේ. දැන් නිකන් කොලයකට වතුර බිංදුවටිනොත් කොලේ වතුර බිංදුව තියෙනවා තැවරක්. නින්ලයට වතුර බිංදුවක් කටුනහම වතුර බිංදුව කොලේටම තියෙනවා. තැවරෙන්නේ නැතුව. අන්න දරා හිටෙනවා නම් යමී කාර වලින් දරා හිටිනවා. සංඛාර වලින් තැවරෙනවා. සංඛාර රෝධකට ව තැවරෙන්නේ නෑ. දරලා හිටෙනවා.

bandha(묶임)에는 두 가지가 있습니다. 하나는 upadhi 묶임으로, 묶이면 풀 수 없는 것입니다. 하나는 자유롭게 쓰는 것입니다. 잎 위의 물방울은 두 방식으로 있습니다. 하나는 묻은 채 있는 것이고, 하나는 묻지 않고 있는 것입니다. 보통 잎에 물방울이 떨어지면 잎에 물이 묻은 채 있습니다. 연잎에 물방울이 떨어지면 물방울은 잎 위에 있지만 묻지 않습니다. 이처럼 지니고만 있다면 kāra로 지니는 것이고, saṅkhāra로는 묻습니다. saṅkhāra를 nirodha 한 이에게는 묻지 않습니다. 지니고 있을 뿐입니다.

අනුපති ශේෂ නිර්වණයටකම් දරා හිටෙනවා. ඊට පස්සේ දරන්න දෙකක් නෑ. කර්මය පිළිබඳව ඕගේ විග්‍රහ කරලා දැනගන්න තිය

anupādisesa nibbāna에 이르기까지 지니고 있습니다. 그 뒤로는 지닐 것이 없습니다. kamma에 대해 그렇게 풀어 알아야 합니다.

ගති සම්පත්තිය උපදි සම්පත්තිය බාල සම්පත්ති, ප්‍රයෝග සම්පත්තිය මෙතන හතරක් තියෙනවා. දැන් මේකත් හුඟක් විග්‍රහ කරලා දැනගන්න ඕනේ එකක්. සම්පත්තියට හෝ විපත්තියට මේ දෙකටම පත්වෙන ක්‍රම සාවක් තියෙනවා. දැන් මේකේ ගති සම්පත්තිය, උපදි සම්පත්තිය දැන් මෙහෙම කල මිශ්‍රණය තමයි මේ ලියවිලා තියෙන්නේ. මේක පහළ වෙන ක්‍රමයක් තියෙනවා. දැන් යම් සමාජයක් හෝ පුද්ගලයෙක් දෝෂය වුනොත් ඒ අර සම්පත්තිය තුළින් නැගිලා එන්න පුළුවන් ක්‍රමයක් තියෙනවා.

gati sampatti, upadhi sampatti, kāla sampatti, payoga sampatti, 여기 네 가지가 있습니다. 이것도 깊이 풀어 알아야 할 것입니다. sampatti에 이르는 방식과 vipatti에 이르는 방식이 넷씩 있습니다. 여기 gati sampatti, upadhi sampatti, 이렇게 섞여서 적혀 있습니다. 이것이 생겨나는 방식이 있습니다. 어떤 사회나 사람이 그르쳐졌다면 sampatti를 통해 다시 일어설 수 있는 방식이 있습니다.

දූෂිය වූ මානසිකත්වයක් ඇති කෙනාට නැගෙන්න ඕන. එයා ආධාර කරගන්න ඕනේ ප්‍රයෝග සම්පත්තිය ඉස්සෙල්ලා. ප්‍රයෝග සම්පත්තිය තුළින් තමයි. එයා හොඳ පැත්තට හැරෙන්න ඕනේ. යමක් මේ ලෝකේ යහපත් යන සම්මතයක් තියෙනවා නම් ඒ සමඟ යෝග වෙන්න ඕනේ. එතකොට යෝග කියන්නේ ඒකයි. ඒ සමඟ යෝග වෙලා ඒ සමඟ එකතු වෙන්නේ හොඳ දේ සමඟ. අන්න එතකොට නරක දේ සමඟ තියෙන ආහාරයෙන් නරක දේට එන පැත්ත අත්ලා හොඳ දේ සමඟ එකතු වෙනක. නරක දේ ජීවත් වෙන්නෙත් ආහාරයකින්. හොඳ දේ ජීවත් වෙන්නෙත් ආහාරයකින්. ආහාරයක් නැතුව කිසිම ගතියක් කිසිම දෙයක් මේ ලෝකේ පැවැත්මක් නැහ.

더러워진 마음을 가진 이가 일어서려면 먼저 payoga sampatti를 의지해야 합니다. payoga sampatti를 통해 그는 좋은 쪽으로 돌아서야 합니다. 이 세상에 좋다는 약속이 있다면 그것과 이어져야(yoga) 합니다. yoga란 그것입니다. 그것과 이어져 좋은 것과 합쳐지는 것입니다. 그러면 나쁜 것과 이어진 먹이로 나쁜 쪽으로 가던 것을 버리고 좋은 것과 합쳐집니다. 나쁜 것도 먹이로 살고 좋은 것도 먹이로 삽니다. 먹이 없이는 이 세상에 어떤 버릇도, 어떤 것도 이어질 수 없습니다.

සියලුම පැවැත්මට සත්වයාගේ සියලු පැවැත්මට ආහාරයක් අවශ්‍යයි. ගති පැවැත්මටත් ආහාරයක් අවශ්‍යයි. විඤ්ඤාණ වල පැවැත්මටත් ආහාරයක් අවශ්‍යයි. විඤ්ඤාණ වලට ආහාරය සංඛාර සංඛාර ආහාර කර විඤ්ඤාණ ජීවත් වෙනවා. සංඛාර නිරෝධ කළොත් විඤ්ඤාණය නිරෝධ වෙනවා. ආහාර නැති නිසා නිකන්. ආහාරය ඇති තනයි ඒක පවතින්නේ. ආහාර නැත්නම් පවතින්නේ නැහැ.

모든 이어감, 생명의 모든 이어감에는 먹이(āhāra)가 필요합니다. gati가 이어지는 데도 먹이가 필요합니다. viññāṇa가 이어지는 데도 먹이가 필요합니다. viññāṇa의 먹이는 saṅkhāra입니다. saṅkhāra를 먹이로 viññāṇa가 삽니다. saṅkhāra를 nirodha 하면 viññāṇa가 nirodha 됩니다. 먹이가 없으니 저절로 그렇습니다. 먹이가 있는 동안만 그것이 이어집니다. 먹이가 없으면 이어지지 않습니다.

ඉතින් අපි ළඟ තියෙන්නේ පාප විඤ්ඤාණයක් නම්. ඒකට පාප සංඛාර ආහාර කරලා දෙනකොට පාප විඤ්ඤාණ පහළ වෙනවා. ඒක මෝරනවා. ඒක ඒ විඤ්ඤාණය නැති කරගන්න ඕන. ඒක හැදිච්ච හැටි දැනගෙන හැදිච්ච හේතුව දැකලා හේතුව නිරෝධ කරලා ඵලය නිරෝධ කරගන්න ඕන. වෙන ක්‍රමයක් ඒ කර නැ. යම් සංඛාරයක් පාප නම් අපිට පාප විඤ්ඤාණයක් ඒකෙන් පහළ වෙනවා. පහළ වෙච්ච පාප විඤ්ඤාණය තව තවත් ජීවත් වෙන්නේ. පාප සංඛාරය යලි යලිෙන් කයෙන් වචනය දෙනකොට ඒවා ආහාර කරගෙන. ඒ හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් පාප සංඛාර දෙන තාක්කල් පාප විඤ්ඤාණය නැති කරන්න බැහ. ක්‍රමතාව අහුවෙලා නැ. එහෙනම් විඤ්ඤාණ දැනගනී විඤ්ඤාණයට හේතුව දැනගනී විඤ්ඤාණ නිරෝධය දැනගනී විඤ්ඤා නිරෝධ මාර්ගය දැනගනී කියන මෙන්න මේ ටිය දැනගන්න ඕන.

그러니 우리에게 있는 것이 pāpa viññāṇa라면, 거기에 pāpa saṅkhāra를 먹이로 줄 때 pāpa viññāṇa가 생겨나고 무르익습니다. 그 viññāṇa를 없애야 합니다. 그것이 생긴 방식을 알고, 생긴 원인을 보고, 원인을 nirodha 하여 결과를 nirodha 해야 합니다. 다른 방법은 없습니다. 어떤 saṅkhāra가 pāpa라면 그것으로 pāpa viññāṇa가 생겨납니다. 생겨난 pāpa viññāṇa는 몸과 말로 pāpa saṅkhāra를 거듭 줄 때 그것을 먹고 더욱 살아갑니다. 마음과 몸과 말로 pāpa saṅkhāra를 주는 동안 pāpa viññāṇa를 없앨 수 없습니다. 그 이치를 붙잡지 못한 것입니다. 그러니 viññāṇa를 알고, viññāṇa의 원인을 알고, viññāṇa nirodha를 알고, viññāṇa nirodha의 길을 아는, 이것들을 알아야 합니다.

නෑ නැ ඒ මොහොත කතාවක් මෙතන නැහැ. දැන් අපි දකින්නේ මෙහෙමයි මොහොතෙද කියන කතාවේදී අපි තේරුම් ගන්න ඕනේ එකක් තියෙනවා. අපිට යම්කිසි ක්‍රම දෙකක් තියෙනවා. ඒකක් තමයි පූර්ව භාග ක්‍රමය. ඊළඟ එක තමයි අත්දැකීම් ලබන මොහොත පූර්වභාග ක්‍රමයට මනස වඩාගත්තට පස්සේ ඕකට කියනවා පූර්ව භාග ප්‍රතිපදාව

아니요, 그 ‘순간’ 이야기는 여기 없습니다. ‘순간’이라는 이야기에서 우리가 알아야 할 것이 있습니다. 두 방식이 있습니다. 하나는 pubbabhāga 방식이고, 다음은 겪어 아는 순간입니다. pubbabhāga 방식으로 마음을 닦는 것, 그것을 pubbabhāga paṭipadā라 합니다.

පූර්ව භාග ප්‍රතිපදාවෙන් දියුණු වෙච්ච කෙනාට ඒ මොහොතේ එනකොට යම්කිසි පාපයක් හෝ එනකොට ඒ මොහොතේමේ අර පූර්ව භාග ප්‍රතිපදාය පුහුණු නිසා. මේක පාපයක් කියලා එවලේ වැටහෙනවා. එයා ඒ මේක පාපයක් කියලා ඇවලේ වැටහෙන්න පූර්ව භාග ප්‍රතිපදාව වඩලා තියෙන්න ඕනේ. පූර්ව භාග නුවන පළමුව පහළ වෙයි මග නැ පසුව පහළ වේ. කිව්වේ ඒකයි. පළම පූර්ව භාග නෝන තියෙන්න ඕනේ. පූර්ව භාග නෝන වඩන්න තිට මාර්ග්ඥානය පහළ වෙනවා කිව්වත් වෙන්න හේතු නැහ. පළමු පූර්ව භාග නුවණ පහළ වෙලා තියෙන්න ඕනේ. එහෙනම් පූර්ව භාග

pubbabhāga paṭipadā로 자란 이에게 그 순간이 와서 어떤 pāpa가 오면, pubbabhāga paṭipadā로 익혔기에 그 순간 바로 ‘이것은 pāpa다’ 하고 그때 알아차립니다. 그때 ‘이것은 pāpa다’ 하고 알아차리려면 pubbabhāga paṭipadā를 닦아 두어야 합니다. ‘pubbabhāga 앎이 먼저 일어나고 magga 앎은 뒤에 일어난다’고 한 것이 그것입니다. 먼저 pubbabhāga 앎이 있어야 합니다. pubbabhāga 앎을 닦지 않고 magga ñāṇa가 일어난다고 해도 그럴 까닭이 없습니다. 먼저 pubbabhāga 앎이 일어나 있어야 합니다.

වෙලා තියෙන්න ඕනේ. එහෙනම් පූර්ව භාග නුවණදී අතීතයේ වෙච්ච ඒවට අතීතයේ හටගත්තට මොකද වුනේ? දැන් හටගන්න ඒවට මොකද වෙන්නේ? වතු හටගත්තොත් මොකද වෙන්නේ කියලා පූර්ව භාග නුවනින් කල්පනා කරලා කල්පනා කරලා සිහි කරලා සිහි කරලා පුරුදු වෙන්න ඕනේ. එතකොට පූර්ව භාග නුවන වැඩෙනවා. එතකොට ඒ තුළින් දකිනවා. මේවා හරයක් නැති දේවල්. ඊට පස්සේ ඇහැට රූපයක් පේනකොට කණ සද්දයක් ඇහෙනකොට ඒ මොහොතේ එනකොටම අන්න ඒක වැටහෙන වෙලාවේදී මගඵලයක් ලබනවා.

그러면 pubbabhāga 앎으로, 과거에 생긴 것들, 과거에 생긴 것에 무슨 일이 있었는가, 지금 생기는 것에 무슨 일이 일어나는가, 앞으로 생기면 무슨 일이 일어나는가를 생각하고 또 생각하고, 떠올리고 또 떠올려 익혀야 합니다. 그러면 pubbabhāga 앎이 자랍니다. 그러면 그것으로 이것들이 알맹이 없는 것임을 봅니다. 그 뒤 눈에 형상이 보이고 귀에 소리가 들릴 때, 그 순간 오자마자 그것을 알아차리는 때에 magga phala를 얻습니다.

අන්න මගන්න පසුව පහල වේවිය කිව්වේ අන්න ඒකයි. ඉතින් මේ යම් කෙනෙක් දැන් අපිට දැන් දීලා තියෙන ක්‍රමයට අතීතය අමත කරන්න ආදී වශයෙන් දිලා දැන් දැන් මොහොත ගන්න කියලා කියනකොට ඒක අපි විසින් කරන එකක් නෙමෙයි තේරෙන එකක්.

‘magga 앎은 뒤에 일어난다’고 한 것이 그것입니다. 그러니 지금 우리에게 주어진 방식대로 과거를 잊으라는 둥, 지금 이 순간을 잡으라고 할 때, 그것은 우리가 하는 것이 아니라 알아지는 것입니다.

අපි ඉතින් වඩන්න ඕනේ සමාධියට අවශ්‍ය කරන සීලය ගහක් හිට බීජයක් හිටවාගත්ත ගොවයාට කඳෙනවා, මල්ඵල අවස් මොකද ගොවියා කරන්න ඕනේ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ අහනවා.

우리는 samādhi에 필요한 sīla를 닦아야 합니다. Buddha께서 물으십니다. 씨앗을 심은 농부에게 줄기가 자라고 꽃과 열매가 맺히려면 농부는 무엇을 해야 하는가?

ස්වාමීනි සාතු කරන්න ඕනේ. ඒ සාත්තුවට අමතරව කඳ වැඩේවා, මල්ඵල ලැබේවා කියලා තවත් කරන්න දෙයක් ගොවිලා තියෙනවද කියලා අහනවා. නෑ ස්වාමීනි හරියට කරන්න ගොියා. සාතුව කරන්න ඕනේ ඒ දෙක ඔන්නා. මහණෙනි ඒ වගේ මේ කුසල සීලය තමයි සාත්තුවේ. සමාධිය කඳ කියලා හිතාගන්න ප්‍රඥාව මලඵල කියලා හිතාගන්න සමාධිය අවශ්‍ය නම් ප්‍රඥාව අවශ්‍ය නම් සාත්තු කරන්න සා කරනකොට ධර්මතාවයක් තමයි සමාධිය ලැබිලා මළ පලෙන්න ප්‍රඥාව පහළ වෙන එක එහෙනම් සමාධියට ප්‍රඥාවටයි අමුතුවෙන් කරන්න දෙයක් නෑහැ කියලා පේනවා. නමුත් මේ

‘스승이시여, 돌봐야 합니다.’ ‘그 돌봄 말고 줄기가 자라라, 꽃과 열매가 맺혀라 하고 농부가 따로 할 것이 있느냐?’ ‘없습니다, 스승이시여. 농부는 돌봄만 제대로 하면 됩니다. 그 둘을 원한다면요.’ ‘비구들이여, 이와 같이 kusala sīla가 돌봄이다. samādhi를 줄기로, paññā를 꽃과 열매로 여겨라. samādhi가 필요하고 paññā가 필요하면 돌보아라. 돌보면 samādhi를 얻고 꽃과 열매처럼 paññā가 일어나는 것이 dhammatā다.’ 그러니 samādhi와 paññā를 위해 따로 할 것이 없다는 것이 보입니다.

කරන්න දෙයක් නෑහැ කියලා පේනවා. නමුත් මේ කාලේ වෙනව කරන්න සමාධිය වඩන්න ප්‍රඥාව පහළ කරන්න සමාධි භාවනාව ප්‍රඥා භාවනා කියලා දේකුත් හදාගන්නවා. සීල භාවනාව පැත්තක දානවා. සමාධි භාවනාව වඩන්න යනවා. එතකොට කොහොමද කරන්නේ?

그런데 요즘은 다르게 합니다. samādhi를 닦고 paññā를 일으키려고 samādhi bhāvanā, paññā bhāvanā라는 것을 만들어 냅니다. sīla bhāvanā는 한쪽에 치워 둡니다. samādhi bhāvanā를 닦으러 갑니다. 그러면 어떻게 됩니까?

ඒ නිසාම ලෝක සත්‍යයා දන්නේ නෑහ සමාධිය ලැබෙන ක්‍රමය. ඒ නිසාම සමාධිය ලබන්න බැ. කඳ ලැබේවා, කඳ ලැබේවා කියලා ගොවයා හිටිය සාතු නොකළ එයාට කවදාවත් කඳක් හම්බ වෙන්නේ නැහැ. අනේ මට මල් ඵල ලැබේවා කියලා කොච්චර හිටියත් මල් ඵල ලැබෙන්නේ නැහැ. ඒ දෙක ඔන්නම්. එයා සාත්තුව කරන්න ඕන. න්න ඒක උපමාවක්.

그래서 세상 사람들은 samādhi 얻는 법을 모릅니다. 그래서 samādhi를 얻지 못합니다. ‘줄기가 생겨라, 줄기가 생겨라’ 하고 농부가 앉아만 있고 돌보지 않으면 결코 줄기를 얻지 못합니다. ‘아, 꽃과 열매가 맺혀라’ 하고 아무리 있어도 맺히지 않습니다. 그 둘을 원한다면 돌봐야 합니다. 그것이 한 비유입니다.

තවත් උපමාවක් පෙන්නනවා කිලියෙකුට බිතර අටක් 12ක් 16ක් ආදී වශයෙන් තිබ්බො. කිකිලි මොකද කරන්නේ කියලා අහනවා. කිකිලි ස්වභාවයම ඒ බිත්ත උණුසුම් කරනවා රකිනවා. මේ බිත්තර උණුසුම් කරන බිත්ත රකින කිකිලිටද? අනේ මට අහවල් දවසේ පැටවු ලැබේවා අහවල් දවසේ පැටයි ලැබුව කියලා හිතන්නත් ඕනේ නැද එහෙමක් ඒ කිලට එනවද කියලා අහනවා. කිරිලට එහෙම හිතුවිල්ලක් නැ. නමුත් කගිලික වැඩියි කගිලි කරනවා. බිත්තර මෝරනවා කිලි මෝරවනවා නෙමෙයි. උෂ්ණ වැදෙනකොට බිත්තරේ මේරීම ස්වභාවයක්. පැටියා මයරිලා එන්න එක පවභාවයක්. පැටියා එළියට එන්නේ විතරේ පිිදාගෙන කිිලිග වැඩේ කරපුවහම. එතකොට පැටියා ලැබෙනවා.

또 한 비유를 보여주십니다. 암탉에게 알이 여덟, 열둘, 열여섯 개 있다면 암탉은 무엇을 하는가 물으십니다. 암탉은 본디 그 알들을 따뜻하게 하고 지킵니다. 알을 품고 지키는 암탉이 ‘아, 아무 날 병아리가 나오라, 아무 날 병아리를 얻었으면’ 하고 생각할 필요가 있는가, 그런 생각이 그 암탉에게 드는가 물으십니다. 암탉에게는 그런 생각이 없습니다. 암탉은 암탉의 일을 합니다. 알이 여무는 것이지 암탉이 여물게 하는 것이 아닙니다. 따뜻함이 닿으면 알이 여무는 것은 본성입니다. 병아리가 자라 나오는 것도 본성입니다. 암탉이 제 일을 하면 병아리가 알을 깨고 나옵니다. 그러면 병아리를 얻습니다.

මෙන්න මේකත් බුදුරජාණන් වහන්සේ උපමාවට දීලා තියෙනේවා. සමාධියයි, ප්‍රඥාවයි අවශ්‍ය කෙනෙක් ඉන්නවා නම් කිහිගිලි බිත්තරේ උණුසුම් කරනවා වාගේ සීලය වඩන්න. කුසල සීලය බලන්න නිකන්ම සීලය නෙමෙයි. කුසල සීලය. කුසල සීලය වැඩුවොත් සමාධියයි ප්‍රඥාවයි මතුවෙලා එනවා. සීල සම්පන්න

Buddha께서는 이것도 비유로 주셨습니다. samādhi와 paññā가 필요한 이가 있다면 암탉이 알을 품듯 sīla를 닦으라. 그냥 sīla가 아니라 kusala sīla를 보라. kusala sīla를 닦으면 samādhi와 paññā가 떠올라 옵니다.

ප්‍රඥාවයි මතුවෙලා එනවා. සීල සම්පන්න සිල්වත්නට අභවිප්‍රතිසාරය උපදීවවාය චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවය අපිට කියන්නේ විපරිසර බවට කැරමෙන බව සීල සම්පන්න නම් යම් සිල්වත් කෙනෙකුට ඒ සීලය සම්පන්න සිල්වත්නට අභිපතිරය ගැන හිතන්න දෙයක් නෑහ. කම්පහ බවට පත් වෙනවා. අභවිප්‍රතිසාරය උපන්න ඔහුට ප්‍රමෝදය උපදීවාය චේතනාවෙන් කටයුත්තක් ඇත ලැබීම ධර්මතාවය ප්‍රමුදිතය අර ප්‍රීතිය උපදීවාය චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවය ප්‍රීති මනස් ඇත්ත අහට පස්සද්ධිය හෙවත් කැල්ලුව උපදීවයි චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත්ත ලැබීම ධර්මතාවය ප්‍රශ්බ්දය ඇත්තාහර සුඛය උපදීවයි චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත්ත ලැබීම ධර්මතාවය සුඛිත සිත් ඇත්තා ආහර සමාධිය ලබී චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවය

‘sīla를 갖춘 이에게 후회 없음(avippaṭisāra)이 생겨라’ 하는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것이 dhammatā다. 곧 sīla를 갖춘 이는 후회 없음에 대해 생각할 것이 없습니다. 저절로 그렇게 됩니다. 후회 없는 이에게 ‘기쁨(pāmojja)이 생겨라’ 하는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것이 dhammatā다. 기쁜 이에게 ‘pīti가 생겨라’ 하는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것이 dhammatā다. pīti가 있는 이에게 passaddhi, 곧 가라앉음이 생겨라 하는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것이 dhammatā다. passaddhi가 있는 이에게 sukha가 생겨라 하는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것이 dhammatā다. sukha로운 마음을 가진 이에게 samādhi를 얻으리라 하는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것이 dhammatā다.

සමාධියට කරන්න හැරිය කියා තියෙන්නේ ලස්සන. චේතනාකරණීය සූත්‍රයෙ හොඳට පැහැදිලිව විග්‍රහ කරනා. සූත්‍ර කීහපයම තියෙනවා.

samādhi에 이르는 길을 말한 것이 아름답습니다. Cetanākaraṇīya sutta에서 아주 분명히 풀이합니다. 여러 경에 나옵니다.

සමාධි සිත් ඇත්ත ඔහුට යථාභූතව දකිමී දනිමී චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවය යථාභූතව දක්නා හර දන්නාහට විරාගයට පැමිණීමේ චේතනාවෙන් කටයුත්තක් ඇත ලැබීම ධර්මතාවය. විරාගිකයාට විමුක්ති ඥාන දර්ශනය පසක් කරමී චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැතැවීම ධර්මතාවය. මෙසේ කුසල සීලයේ අවිත් ප්‍රතිසාරයත්, අවිප්‍රති ප්‍රමෝධයත්, ප්‍රමෝදයේ ප්‍රීතියත්, ප්‍රීතිය, ප්‍රශබ්දියත්, ප්‍රශබ්දිය සුඛයත්, සුඛය සමාධියත් සමාධියේ යථාභූතත් ඥාන දර්ශනයත්, යථාභූතත් ඥාන දර්ශනය නිර්වේදයත්, නිර්වේදයේ විරාගයත්, විරාගය විමුක්ති ඥාන දර්ශනයක් ලබා දීර්යයෝම ධර්මය පවත්වයි නිර්වාණ පරසෙරට යාම සඳහා ධර්මයෝම ධර්මය පුරවයි. මෙච්චර පැහැදිලි කරලා දීලා තියෙන දේශනා පැහැදිලිව තියෙද්දි. මොකක්ද කරන්නේ?

samādhi 마음을 가진 이에게 ‘있는 그대로 보리라, 알리라’ 하는 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것이 dhammatā다. 있는 그대로 보고 아는 이에게 virāga에 이르는 것도 cetanā로 할 일이 없다, 얻는 것이 dhammatā다. virāga 한 이에게 vimutti ñāṇadassana를 깨달으리라 하는 cetanā로 할 일이 없다, dhammatā다. 이렇게 kusala sīla에서 후회 없음, 후회 없음에서 기쁨, 기쁨에서 pīti, pīti에서 passaddhi, passaddhi에서 sukha, sukha에서 samādhi, samādhi에서 yathābhūta ñāṇadassana, yathābhūta ñāṇadassana에서 nibbidā, nibbidā에서 virāga, virāga에서 vimutti ñāṇadassana를 얻게 하여, dhamma가 dhamma를 흐르게 하고 nibbāna의 저 언덕으로 가려고 dhamma가 dhamma를 채웁니다. 이렇게 분명히 밝혀 준 설법이 분명히 있는데 무엇을 합니까?

ත්‍රිපිටකය පැත්තකින් තියලා පෙළ දහම පැත්තකින් තියලා විශුද්ධි මාර්ගය කියන පස් හදාගත පොතක් මුදුන් මල්කටගෙන ආචාර්යවාද වශයෙන් දුන්න එකක් ඒකෙන්ම භාවනා කරන්න යනවා. ලැබුව කෙනෙක් ඉන්න අන්න වරදින්න කියලා.

tipiṭaka를 한쪽에 두고 pāḷi 본문의 dhamma를 한쪽에 두고, 뒤에 만든 Visuddhimagga라는 책을 머리에 이고, ācariyavāda로 주어진 것으로만 bhāvanā를 하러 갑니다. 그래서 얻은 이가 있습니까? 바로 그래서 어긋나는 것입니다.

ඉතින් මෙතනදි අපි දක ගන්න නැහැ මේ ආකාරයෙන් අපි දැන් උපයෝග සම්පත්තිය ඔප උපයෝග සම්පත්තිය අන්න දැන් අපිට සීල අපි ගත්තා නම් යම්කම් කුසල සීලයක් වැඩියන්නේ. ඔන්න ප්‍රයෝගය ප්‍රයෝග සම්පත්තිය කිව්වේ ඕකයි. ඔන්න ප්‍රයෝග සම්පත්තිය කරගෙන යන්න මොකද න්නේ? එයාට උපදිනවා ගති සම්පත්තිය තිබුණා නරක ගතිය දුරු වෙලා හොඳ ගතිය පහළ වෙනවා. අන්න ගති සම්පත්තිය පහළ වෙන හැද.

그러니 여기서 우리가 보아야 할 것은 이렇습니다. payoga sampatti, 곧 우리가 sīla를 지녀 어떤 kusala sīla를 닦는다면 그것이 payoga입니다. payoga sampatti란 그것입니다. payoga sampatti를 해 나가면 어떻게 됩니까? 그에게 gati sampatti가 생깁니다. 나쁜 버릇이 사라지고 좋은 버릇이 생깁니다. 그것이 gati sampatti가 생기는 방식입니다.

දැන් ගති සම්පත්තිය පහළ වෙන්නට ඔහුගේ පරිසරය ඔහු ඇසුරු කරන කතාව සකස් වෙන්න පටන් ගන්නවා ගතිය සතු. ඒ ගතිය සතුදා. මතුවෙලා කාල සම්පත්තිය හටගන්නා. ඒ කාල සම්පත්තිය පරිභෝගව කරන්නා වූ ඔහුට පිට කය නිරෝගීවෝ උපදි සම්පත්තිය හටගන්නවා. උපදි සම්පත්තිය කියන්නේ රත හිත නිරෝගීව තමන්ට අවශ්‍ය කරන කාරණයට ආවසේ පහසුතාවභාවය සැල තියෙනවා. ඔන්න සම්පත්තිය හතර.

gati sampatti가 생기면 그의 둘레, 그가 가까이하는 것들이 그 버릇에 따라 짜이기 시작합니다. 그 버릇에 따라 떠올라 kāla sampatti가 생겨납니다. 그 kāla sampatti를 누리는 그에게 몸이 건강해지고 upadhi sampatti가 생겨납니다. upadhi sampatti란 몸과 마음이 건강하여 자기에게 필요한 일에 편안함이 갖추어진 것입니다. 이것이 네 가지 sampatti입니다.

සම්පත්තියක් ලබාගෙන ඉන්න පුද්ගලයට විපත්තියට පත් වෙන්නත් මිනිහ ප්‍රයෝග විපත්තිය ගන්න. අරගෙන දුෂ්චරිත පැත්තට කටයුතු කරන්න පටන් ගන්නවා. අන්න අර සීල පැත්ත වෙනකොට දුස්සීල පැත්ත ගන්නවා. ගත්තහම ගතිය දුස්සීල වෙනවා. ගති සම්පත්තිය වෙලා ගති විපත්තියට වනවා. කාල විපතියට පත් වෙලා හිටන් කාල විපතියෙන් පරිසර විනාශයට පත් වෙනවා. ඒ පරිසර විනාශය ඇතුළු කරන්නා වූ ලෝක සත්‍යයාට උපදි විපත්තිය හරගෙන විනාශ වෙනවා. නොයෙක් ලෙටර හෝගේ මානසික දුක්දර කායික මානසික ආබාධ ඔක්කොලම හටගන්න

sampatti를 얻은 사람이 vipatti에 빠지는 것도 payoga vipatti를 취해서입니다. 그것을 취해 나쁜 행실 쪽으로 움직이기 시작합니다. sīla 쪽 대신 dussīla 쪽을 취합니다. 그러면 버릇이 dussīla가 됩니다. gati sampatti가 gati vipatti가 됩니다. kāla vipatti에 빠지고, kāla vipatti로 둘레가 망가집니다. 그 망가진 둘레에 사는 세상 생명에게 upadhi vipatti가 생겨 무너집니다. 갖가지 병, 마음의 괴로움, 몸과 마음의 탈이 모두 생깁니다.

ඕක එක්කෙනෙකුට පොදුවෙත් ගන්න පුළුවන්. පොදු සමාජයට පොදුවෙත් ගන්න පුළුවන්. බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ මුළු පොදු සමාජයක්ම පිරිහෙන හැටිත් දියුණු වෙන හැටිත් ඔය මගින් දේශනා කරලා තියෙනවා.

이것은 한 사람에게도, 사회 전체에도 들어맞습니다. Buddha께서는 사회 전체가 무너지는 방식과 일어서는 방식도 이것으로 설하셨습니다.

යම්කිසි සම්පත්තියක් ඇති කාලයෙ යම්කිසි රජ කෙනෙක් ප්‍රයෝග විපත්තිය තුළින් වැරදි වැඩ කරනවා. සජ්ජුරන්ට උපදෙස් හම්බෙන්නේ පුරෝහිතියාගේ. පුරෝහිතියා වැරදිට උපදෙස් දුන්නහම මොකද කරන්නේ? සජ්ජුරුවෝ ඒක අනුගමනය කරලා වැරදි පැත්ත ගන්නේ. අන්න ගත්තට පත්තේ ප්‍රයෝග විපත්තියට බහිවා. ඒ ප්‍රයෝග විපත්තිය නිසා පුද්ගලයන්ගේ මානසිකත්වය වෙනස් වෙලා ගති විපතියට බහිලා.

어떤 sampatti가 있는 때에 어떤 왕이 payoga vipatti로 그릇된 일을 합니다. 왕은 purohita에게서 조언을 받습니다. purohita가 그릇되게 조언하면 어떻게 됩니까? 왕은 그것을 따라 그릇된 쪽을 취합니다. 취하면 payoga vipatti에 빠집니다. 그 payoga vipatti 때문에 사람들의 마음이 바뀌어 gati vipatti에 빠집니다.

දැන් ගති නරකයි. ගති නරක් වෙනකොට ඉරහඬයෙන් පිට පයින්න අන්න විශ්වය ගැන කියා තියෙන්නේ. එතකොට ගති අපේ තියෙන හොඳ ගති හෝ නරගිමේ විශ්වයට බලපා නෑහ. ඊරහයෙන් පිට පහිනවා. පිට පැල ගමන් කරනකොට නක්ෂ තාරකාදී සියල්ලම තියෙන ඒවා කසයෙන් පිටැලා විරුද්ධව ක්‍රියාත්මක වෙන්න පටන් ගන්නවා. මේ අනුව ලෝකයේ හමන වාත වේග වෙනස් වෙනවා. කාල වෙනස් වෙනවා. ඒ වෙනස් වෙලා ගිහිල්ලා හිතන්නවා. අන්න ඒ පුද්ගලයාට කාල විපත්තියට හේතු වෙන්න පටන් ගන්නවා.

이제 버릇이 나쁩니다. 버릇이 나빠지면 천체가 궤도에서 벗어납니다. 우주에 대해 말한 것이 바로 이것입니다. 우리에게 있는 좋은 버릇이나 나쁜 버릇이 우주에 영향을 주지 않겠습니까? 궤도에서 벗어납니다. 벗어나 움직이면 별과 행성 같은 모든 것이 궤도에서 벗어나 거꾸로 작용하기 시작합니다. 그에 따라 세상에 부는 바람의 세기가 바뀝니다. 철이 바뀝니다. 그렇게 바뀌어 가면 그것이 그 사람에게 kāla vipatti의 원인이 되기 시작합니다.

ඒ වෙලාවේදී මොකද වෙන්නේ? වෙනසක සුලන් මාර්ග නිසා. ඒ සුලන් නොවදින තැන දෙවියන්ගේ දේවමාන තියෙනවා අහස් දෙවියන්ගේ. ඒවත් කම්පා වෙන්න පටන් ගන්නේ. දේවතාව කෝප වෙන්න පටන් ගන්නවා. ආය ගති පත්තිය බලවත් වෙලා කලට වැහි වහින්න නැතුව යනවා. අකලට වැහි වහෙනවා. නියම විදිහට වැස්සෙන්නේ නැතුව යනවා. නොනිසි විදිහට වැස්සෙනවා. සරුසාර විදිහට වැසක් නැතුව යනවා. මේ ආකාරයෙන් අන්න ලෝක කාල විපත්ති හරගෙන ලෝකය කාලය වෙනස් වෙලා යනවා. එතකොට සත්‍යභෝග හරියට පැහෙන්නේ නැති වෙනවා. රසයෙන් පූර්ණ නැතුව යනවා. සසයෙන් තොරව හීන වූ ප්‍රත්‍යභෝග වරද මනුස්සයාට කායික සහ මානසික රෝගාබාද හටගන්න හේතු වෙලා පිරිහිලා යනවා. අන්න අයිසැරයාව උපදීපියෙනවා.

그때 무슨 일이 일어납니까? 바람길이 바뀌어서, 바람이 닿지 않는 곳에 있던 신들의 궁전, 하늘 신들의 궁전들도 흔들리기 시작합니다. 신들이 노하기 시작합니다. 또 vipatti가 강해져 제때 비가 오지 않게 됩니다. 때 아닌 때 비가 옵니다. 알맞게 비가 오지 않게 됩니다. 마땅치 않게 비가 옵니다. 넉넉하게 비가 오지 않게 됩니다. 이렇게 세상에 kāla vipatti가 생겨 세상의 철이 바뀌어 갑니다. 그러면 곡식이 제대로 익지 않게 됩니다. 맛이 꽉 차지 않게 됩니다. 맛 없는 낮은 곡식을 먹는 사람에게 몸과 마음의 병이 생기는 원인이 되어 무너져 갑니다. 바로 upadhi vipatti가 생깁니다.

දැන් හොඳ ලස්සනට විග්‍රහ කරලා තියෙනවා. හදාගන්නෙත් එහෙමයි. සමාජය හදාගන්න ඕන නම් සියල්ලෝම එකතු වෙලා ප්‍රයෝග සම්පත්තියට බහින්න ඕන. ප්‍රයෝග සම්පත්තියට පැස්ස ගති සම්පත්තිය ලෝකය නැගිලා එන්නේ. එතකොට ආය සැරයක් අර කෂ ගත වෙනවා නියම විදිහට තිරහඬ. කගත වුනාහම අර කුලන් පාරවලලා ආයෙත් විදිහට හරියනවා. දේවතාව සතුටු වෙනවා. කලට වැහින්න පටන් ගන්නා. වැස සශ්‍රීක වැස්සක් බවට පත් වෙනවා. එබඳුවන්නා වූ සශ්‍රීකෙන් නැගෙන කියන භවභෝග පෝෂණය රසයෙන් අග්‍ර. ඒවා පරිහරණය කරන මනුස්සයාට නිරෝගීභාවය ලැබිලා ඒ වගේ ශක්තිය ලැබිලා කායික මානසික සුවය ලැබිලා ආයේ සකසතික බවට පත් වෙලා අර උපදි සම්පත්තියට පත් වෙනවා. හදාගන්න එතරම.

아주 아름답게 풀이되어 있습니다. 바로잡는 것도 그렇게 합니다. 사회를 바로잡으려면 모두가 함께 payoga sampatti에 들어야 합니다. payoga sampatti 뒤에 gati sampatti로 세상이 일어섭니다. 그러면 다시 천체가 제 궤도에 듭니다. 궤도에 들면 바람길이 다시 바로잡힙니다. 신들이 기뻐합니다. 제때 비가 오기 시작합니다. 비가 넉넉한 비가 됩니다. 그렇게 넉넉하게 자란 곡식은 영양과 맛이 으뜸입니다. 그것을 먹는 사람에게 건강이 생기고 그만한 힘이 생기고 몸과 마음이 편안해져 다시 풍요로워지고 upadhi sampatti에 이릅니다. 바로잡는 길이 그만큼입니다.

ඉතින් ඔය දෙක ඇරෙන්නද? ඔය බුදු දහම අහක් කරලා කොච්චර වේද ගැහුවත් කොච්චර පෝර දැම්මත් සශ්‍රීක ලෝකයක් එහෙම හදන්න බැහැ ඒ ජාතියෙන් මොනවා ඇහුවත් ඒ නිසා තමයි ඔය පෝර දානෙන්නේ නැතුව බේස් ගහන ඉන්නේ නැතුව කෝටි ගාන සෙනඟ ඉන්නකොට සසරිකත් වෙන්නේ රජ කාලේ තිබුණා කියලා කියන්නේ උද්දාමය වීන්න නෙමෙයි ක්‍රමය තැන ඉන්නේ අපිත් ඒක අනුගමනය කරන්න ඒ කාලේ උද්දාම වෙන්න දෙයක් නැහැ ක්‍රම ප්‍රයෝග සම්පත්තිය තිබිච්ච නිසා ඔක්කොම තිබුනේ දැන් ප්‍රයෝග විපත්තිය අනුගමනය කරන ගමන් ආදී රජ කාලය ඒවා වර්ණනා කරකට උද්දාම වෙ අපිට වැඩක් වෙන්නේ නැහැ. ඉතින් යථාර්ථය දහමේ පිට පැනලා අපි වැරදි පැත්තක උද්දාමය වෙවී ඉන්නවා ජාතික අභිමානය කිය.

그 둘 말고 다른 길이 있습니까? 이 Buddha의 dhamma를 치워 두고 아무리 농약을 치고 거름을 줘도 그렇게 풍요로운 세상을 만들 수 없습니다. 어느 겨레에게 물어도 그렇습니다. 그래서 거름도 주지 않고 농약도 치지 않고 몇 천만 사람이 살 때에도 풍요로웠다는 왕의 시절 이야기는 들뜨라고 하는 것이 아니라, 거기 방식이 있으니 우리도 그것을 따르라는 것입니다. 그 시절을 두고 들뜰 것이 없습니다. payoga sampatti가 있었기에 모든 것이 있었습니다. 지금 payoga vipatti를 따르면서 옛 왕의 시절을 칭송하며 들떠 봐야 우리에게 소용없습니다. 그런데 실상의 dhamma에서 벗어나 우리는 그릇된 쪽에서 겨레의 자부심이라며 들떠 있습니다.

ජාතික අභිමානය කිව්වා මිසක් ඒ ජාතික අභිමානය එසේ හැදුනේ මොන ධර්ම හටාවකද කියලා දැකෙන්නේ. ඒක පෙන්නුවේ බුදු දහමෙ. ඒ බුදු දහම අනුගමනය කර පැත්තක දාලා. අද වෙනකොට කරන්නේ මොකක්ද? ප්‍රයෝග විපත්තියට වැඩ කටයුතු කරගන්න ගමන් අතීත ශ්‍රී විභූතිය වර්ණා කර කර ඉන්නවා. ඉතින් අදත් අතීත ශ්‍රී විභූතිය ඔන්නනම් ඒ වගේ. ඒකට හේතුකාර වන ධර්මය ධර්මයෙන් තේරුම් අරගෙන ඒක අනුගමනය කර ගත්තොත් තමන් කවු අමුතුවෙන් කරන්න දෙයක් නැහැ. බොහෝම පහුවෙන් කීපතෙන්න ඉන්න පුළුවන්. එදාට බේ ගහන්න ඕනෙත් නැහැ, පෝර ගහන්න ඕනෙත් නැහැ. බෞභෝග සම්පත් අඩු වෙන්නෙත් නැහ. සියල්ලෙම පූර්ණය

겨레의 자부심을 말하지만 그 자부심이 어떤 dhamma의 길로 그렇게 생겼는지는 보지 못합니다. 그것을 보여준 것이 Buddha의 dhamma입니다. 그 dhamma를 따르는 것은 한쪽에 치워 두었습니다. 오늘 무엇을 합니까? payoga vipatti로 살아가면서 옛 영화를 칭송만 하고 있습니다. 오늘도 옛 영화를 원한다면, 그 원인이 되는 dhamma를 dhamma로 알아듣고 따르면 따로 할 것이 없습니다. 아주 넉넉하게 살 수 있습니다. 그날에는 농약 칠 필요도, 거름 줄 필요도 없습니다. 먹을거리와 재물이 줄지도 않습니다. 모든 것이 가득합니다.

ඔය ටික විග්‍රහ කරගන්න ඕනේ ඒක ගෘහපතිය මේ භවෙහි ඉපදීම සතර ආකාරය මේ ලෝකයේ කෙනෙක් සල්ප වූ ආලෝකය වඩා පරිත්තාභ අරමුණු කොට මරෙන්නවතු පරිතත්තාභ දෙවියන් අතර ඉපදී මහත් වූ ආලෝකය වඩා අපමාන දෙවියන් අතර උපදිනවා. අපිරිසිදු වූ ආලෝකය වඩා සංකිරිට්ට වූ දේවතාවන් අතර උපදිනවා. එතකොට මෙහි ආලෝකය මහත් වූ ආලෝකය කිරිටිය ආලෝකය පිරිසිදු ආලෝකය ලෙස භාවනා බලනවා යනු කොහොමක්දය පැහැදිලි කරන්න. දැන් මේ ටික තමයි මෙතන මේ අපිට මෙච්චර කියවුනේ.

그것들을 풀어 알아야 합니다. (질문) ‘gahapati여, 이 bhava에 태어남에는 네 가지가 있다. 이 세상에서 어떤 이는 작은 빛을 닦아 parittābha를 대상으로 하여 죽으면 parittābha 신들 사이에 태어나고, 큰 빛을 닦아 appamāṇābha 신들 사이에 태어나고, 깨끗하지 않은 빛을 닦아 saṃkiliṭṭha 신들 사이에 태어난다.’ 여기서 빛, 큰 빛, 더러운 빛, 깨끗한 빛으로 bhāvanā를 닦는다는 것이 무엇인지 밝혀 주십시오. 이것이 여기서 우리에게 읽힌 것입니다.

දැන් මෙතන තියෙනවා ආලෝක හතර ආකාරයක් ගැන පෙන්නලා. දැන් පරිත් අරමුණු කොට දැන් මේකෙදි තියෙන්නේ බෞද්ධයින්ට පෙන්නලා තියෙන්නේ පොදු භාවනාව මෛත්‍රී භාවනාව මේ මෛත්‍රී භාවනාව මුල් කරගෙන පුද්ගලයෝ වඩනවා. දැන් තමාටයි තමා අවට ප්‍රදේශයටයි සීමා කරලා මෛත්‍රියේ. මම නිදුක් වෙවා, නිරෝගී වෙවා, සුවපත් වෙම්මා, දුකෙන් මිදෙම්වා. ඒ වගේම මාගේ ගමේ අය ඉතින් එයාදි වශයෙන් සීමා කරලා බදාගන්නවා. ඒ සීමා මට්ටමේදී යම් කෙනෙක් එතනින් ඒ මට්ටමේදී මළොත් එහෙම පරිත්තාප දෙවියන් අතර උපදිනවා. ආලෝකය ටිකයි වැඩුවේ ටිකයි ලැබෙන්නේ. හේතුට අනුවයි ඵලය. ආලෝක කිව්වේ අන්න ඒකයි. දැන් ආලෝක කියන වචනය

여기 네 가지 빛을 보여줍니다. paritta를 대상으로 — 여기서 불자들에게 보여준 것은 공통 bhāvanā인 mettā bhāvanā입니다. 이 mettā bhāvanā를 바탕으로 사람들이 닦습니다. 자기와 자기 둘레로 한정하여 mettā를 닦습니다. ‘내가 괴로움 없기를, 병 없기를, 편안하기를, 괴로움에서 벗어나기를. 또 우리 마을 사람들도’ 하는 식으로 한정하여 품습니다. 그 한정된 정도에서 어떤 이가 죽으면 parittābha 신들 사이에 태어납니다. 빛을 조금 닦아 조금 얻습니다. 원인에 따라 결과입니다. 빛이라 한 것이 그것입니다.

කිව්වේ අන්න ඒකයි. දැන් ආලෝක කියන වචනය තෝරාගන්න ඕනේ. ආලෝක කියන්නේ එළියටද? මේ පේන විද්‍යාමානලා එළියට එහෙනම් මොකක්ද කියලා දකින්න ඕනේ? මේ එළිය ආලෝක ලක්ෂණය. ආලෝක මනසක තියෙන උරුම උරුම ලක්ෂණ ස්වභාවය තමයි මේ එළිය කියලා කියන්නේ. එළිය වැටෙන එක. ලෝක කියන එකේ අනිත් පැත්ත ආලෝක අලෝක ආලෝක ලෝක අත්හැරපු පැත්තටයි ආලෝකය එන්නේ. ලෝකේ අල්ලන්නේ මොනවද? අඳුරු වෙන්නේ? අඳුර කියන්නේ මොකක්ද? ආපු දුර ආදුර අඳුර. ආලෝකේ ආලෝක අඳුරයි ආලෝකයි තෝරාගන්න ඕනේ.

이제 āloka라는 말을 가려내야 합니다. āloka가 밝음입니까? 보이는 전깃불 같은 밝음이라면 무엇인지 보아야 합니다. 이 밝음은 āloka의 특징입니다. āloka 마음에 있는 타고난 특징, 성질을 이 밝음이라 합니다. 밝음이 드는 것입니다. loka의 반대쪽이 āloka, a-loka입니다. loka를 버린 쪽으로 āloka가 옵니다. loka가 붙잡는 것은 무엇입니까? 어두워지는 것입니까? 어둠(andura)이란 무엇입니까? ‘āpu dura’, 곧 떠나온 거리가 andura, 어둠입니다. 어둠과 빛을 가려내야 합니다.

මේ ලෝක සත්වය මේ ලෝකේ ආරම්භය හටගන්නකොට මොකද ලෝකයක් විනාශ වෙලා යලි සක්වලක් බිහි වෙලා ඇවිදිලා ආරම්භක මනුස්ස ලෝකේ එනකොට අර බ්‍රහ්ම කායිකම බ්‍රහ්ම කාකායක ඒ බ්‍රහ්මයෝ එතෙන් යුතෙලා බ්‍රහ්ම කල්පික මනුස්සයත් බැවින් උපදිනවා. මෙන්න මේ උපදින කාලේ දස අකුසල් කරන මානසිකත්වයක් නෑහ. ආපු ලෝක හැටිය එහෙමයි. ආපු ලෝකේ හිටිය අලෝභ අද්වේශ අමෝහ ගුණය එතන ඉඳලා මේ දස අකුසල් ඇසුරු කරන්නේ ලෝභයට ද්වේශයට මෝහයට පත්වෙී ආපු දුර තමයි අද මේ ඉන්නේ. කොච්චර දුර ඇවිදිලාද එදා හිටපු තැන

세상이 처음 생겨날 때, 한 세계가 무너지고 다시 cakkavāḷa가 생겨나 처음 사람 세상이 올 때, brahma 무리의 brahma들이 거기서 죽어 brahma 같은 사람으로 태어납니다. 이렇게 태어나는 때에는 열 akusala를 짓는 마음이 없습니다. 처음 세상의 모습이 그렇습니다. 처음 세상에 있던 것은 alobha, adosa, amoha의 덕이었습니다. 거기서부터 열 akusala를 가까이하며 lobha, dosa, moha에 빠져 떠나온 거리가 오늘 우리가 있는 곳입니다.

ඉන්නේ. කොච්චර දුර ඇවිදිලාද එදා හිටපු තැන ආපු දුර නරකට ආ හිටපු හින්දා දසාකුසල සහිත වෙච්ච නිසා. ආපු දුර ආර අඳුර වුණා. අන්න දසාකුසල් ඇසුරු කරනකොට යම් ලක්ෂණයක් ලෝකේ පහළ වෙනද අඳුරු ලක්ෂණයක්. අඳුරේ ලක්ෂණය තමයි අඳුර. පේන්න නැතික ආපහු ගියා නම් ආපු ලෝකේ සත්‍යයට ගියා නම් අලෝභ අද්වේශ අමෝහයයි. ඒකේ ලක්ෂණය යමක් පේන වැටහෙන ස්වභාවය ආලෝකය

그때 있던 곳에서 얼마나 멀리 왔습니까. 나쁜 쪽으로 떠나와 열 akusala를 지니게 되었으니 떠나온 거리(āpu dura)가 어둠(andura)이 되었습니다. 열 akusala를 가까이할 때 세상에 생기는 특징은 어두운 특징입니다. 어둠의 특징이 어둠입니다. 보이지 않는 것입니다. 돌아간다면, 처음 세상의 참으로 돌아간다면 alobha, adosa, amoha입니다. 그 특징, 무엇이 보이고 알아지는 성질이 āloka입니다.

මේ අපි අලෝභ අද්වේශ අමෝහ පැත්තට හිත වැඩුවොත් අපි යන්නේ ආලෝක පැත්තට ඒ මමත් නිදුක් වෙවා, නිරෝගී වෙන්වා, සුවපත් වෙම්මා, දුකෙන් මිදිරෙමා වටින පිරිසද ආදි වශයෙන් මේ ගමේ ඉන්න පිරිසද ගත්තහම ඒ මට්ටමට විහිදෙනවා. මොකක්ද ලෝකේ අල්ලන පැත්ත නෙමෙයි තියෙන්නේ. නිදුක් නිරෝගී සුවපත් දුකින් මිදීම කියන මේ හතරේ යථායෙන් දැනගත්තා ඒක අලෝභ අද්වේශ අමෝහ පැත්ත. අනුන්ට හින ගැහුව කම නෑහැ මට හරි යනම් කිම ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ පැත්ත. ඒ පැත්තෙන් අනිත් පැත්ත තමයි මේ යන්නේ ආපහුරවට එතකොට ආලෝක පැත්ත. ආලෝක පැත්තේ ස්වභාවය දැනෙන පේන ස්වභාවය

우리가 alobha, adosa, amoha 쪽으로 마음을 닦으면 āloka 쪽으로 갑니다. ‘나도 괴로움 없기를, 병 없기를, 편안하기를, 괴로움에서 벗어나기를, 둘레 사람들도’ 하고, 이 마을 사람들까지 품으면 그만큼 퍼집니다. 그것은 세상이 붙잡는 쪽이 아닙니다. 괴로움 없음, 병 없음, 편안함, 괴로움에서 벗어남이라는 이 넷을 참으로 알았다면 그것은 alobha, adosa, amoha 쪽입니다. 남이 죽든 말든 나만 잘되면 된다는 것은 lobha, dosa, moha 쪽입니다. 그 반대쪽, 곧 돌아가는 길이 āloka 쪽입니다. āloka 쪽의 성질은 알아지고 보이는 성질입니다.

අදු අඳුරු පැත්ත හෙවත් ආපු දුර ස්වවාරය අකුසලයට බැසහම නොදැන නොපෙන ස්වභාවය. නොදැන නොපෙන්න ස්වභාවය අපි අඳුර කියලා දකින්නේ. දැනෙන පේන ස්වභාවය ආලෝකය තුළින් දකින්න. ඒ ආලෝක කියන වචනය අර්ථය. ආලෝක ලක්ෂණය එකක්. අද ආලෝක ලක්ෂණයටයි ආලෝකය කියන්නේ. අඳුරේ ලක්ෂණයටයි අඳුර කියන්නේ. අඳුරයි ආලෝකය අඳුරන්නේ නැ. ඉතින් ආලෝක කියලා කියන්නේ අලෝභ අද්වේශ අමෝහ ලක්ෂණය ඒ ස්වභාවය ඒක තමයි ආලෝක ස්වභාවය. අඳුරු ස්වභාවය ලෝභ, ද්වේශ, මෝහක් ස්වභාවය. ලෝභ, ද්වේශ, මෝහය නිසා කරුවල ස්වභාවයක් ඇති වෙනවා.

어두운 쪽, 곧 떠나온 거리의 성질은 akusala에 빠져 모르고 보이지 않는 성질입니다. 모르고 보이지 않는 성질을 우리는 어둠으로 봅니다. 알아지고 보이는 성질은 āloka로 보십시오. 그것이 āloka라는 말의 뜻입니다. āloka의 특징이 있습니다. āloka의 특징을 āloka라 하고 어둠의 특징을 어둠이라 합니다. 어둠과 빛을 헷갈리지 않습니다. 그러니 āloka란 alobha, adosa, amoha의 특징입니다. 그 성질이 āloka의 성질입니다. 어두운 성질은 lobha, dosa, moha의 성질입니다. lobha, dosa, moha 때문에 캄캄함(karuvala)의 성질이 생깁니다.

ඉතින් කරු කියන්නේ කරනවා. වලක් කරගත්තහම මොකද වෙන්නේ? වලක් කරපු එහම කරුවලයි වැටෙනවා. පේන්නේ නැති නිසා. අන්න වලක් කළ නිසා. වළක් කරපු අර්ථයෙන් කරු වල කියලා. වළ කරපු නිසා. වළක් තිබුනොත් තියන්න බැ. හැපෙනවා වැටෙනවා. අන්න හැපෙන වැටෙන ගති ලක්ෂණය මුල්ක තමයි අපි ඔබට කරුවල කියන්නේ. ආපු දුර නිසා අඳුර කියනවා. ලෝභයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් ඔහු වල වක් අයිනවා. වලක් හදාගන්නවා. වළක් හදාගත්තහම ගැටෙනවා හැපෙනවා අඳුරුවෙනවා. කරපු වල කරුවලයක්

karu란 ‘한다’입니다. 구덩이(vala)를 파면 어떻게 됩니까? 구덩이를 파 두면 캄캄할 때 빠집니다. 보이지 않으니까요. 구덩이를 팠기 때문입니다. 구덩이를 판다는 뜻으로 karu-vala라고 합니다. 구덩이를 팠기 때문입니다. 구덩이가 있으면 발을 디딜 수 없습니다. 부딪치고 빠집니다. 그 부딪치고 빠지는 특징을 바탕으로 우리는 캄캄함이라고 합니다. 떠나온 거리 때문에 어둠이라 합니다. lobha, dosa, moha로 그는 구덩이를 팝니다. 구덩이를 만듭니다. 구덩이를 만들면 걸리고 부딪치고 어두워집니다. 판 구덩이가 캄캄함입니다.

ඔව් වල අත්තයක් වත්යක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වල කියන්නේ වැටෙන තැන, අඳුරුවෙන තෙන හැපෙන තෙන ගැටෙන තෙන ඒවා තමයි වළින්නේ. ද වළකිනවා කැලෑවට වළනවා කියලා වචනය එයාවේ කැලෑවර දානවා කියන එක. ඊට පස්සේ වල වළක් කපලා දානවා කියන එක ඒක බැහැගත්තා. වල දානවා වළනවා කියලා. වල කියන්නේ කැලෑව කැලෑවට විසි කරලා එන එක තමයි ඉස්සරට තිබුනේ අමෝන තිබුන්නේ කැලෑව මේ වල්ලලා කියන්නේ කැලෑවට දාලා එනවා කියන. ඒ කාලේ

구덩이란 빠지는 곳, 어두워지는 곳, 부딪치는 곳, 걸리는 곳, 그런 것들이 구덩이입니다. ‘vaḷanavā’라는 말은 숲에 던진다는 뜻이었습니다. 그 뒤 구덩이를 파서 묻는다는 뜻으로 바뀌었습니다. ‘vala dānavā, vaḷanavā’라 하는데 vala는 숲입니다. 숲에 던지고 오는 것이 옛날 방식이었습니다. 이 ‘vallalā’란 숲에 버리고 온다는 뜻입니다. 그 시절에는요.

ඉතින් ඕකේ අපි දකින්න ඕනේ. අන්න ආලෝක කියන්නේ ඕකයි. මේ ස්වල්ප වූ ආලෝකය වඩනවා කියන්නේ සීමා සහිත ප්‍රමාණයට අලෝභ අද්දේශ අමෝහ ගුණයෙන් සීමා සහිත සත්ව කොටසකට වඩනවා මෙත පරියි. ඒකෙන් පරිත්තාභ කියන දෙවියන් අතර උපදිනවා. හොඳ වැඩක් කරපු හින්දා ටිකක් හරි ඒ මට්ටමට ගැලපෙන්නා වූ හේතුඵලය පරිදි සුළු එළියක් තියෙන්නේ. සුළු දැනීමක් වැටහීමක් තියෙනවා. සුළු පෙනීමක් තියෙනවා. ඒ මට්ටමෙන් උපදින්නවා. හැබැයි මේ සාමාන්‍ය මිනිහක් පෙනීම නෙමෙයි මේ කියන මට්ටමට ගියාට පස්සේ. ඒක විශාලය.

그것을 우리가 보아야 합니다. āloka란 그것입니다. 작은 빛을 닦는다는 것은 한정된 만큼, alobha, adosa, amoha의 덕으로 한정된 생명 무리에게 mettā를 닦는 것, 곧 paritta입니다. 그로써 parittābha라는 신들 사이에 태어납니다. 좋은 일을 했으니 조금이나마 그 정도에 맞는 원인과 결과대로 작은 빛이 있습니다. 작은 앎, 작은 알아차림이 있습니다. 작은 보임이 있습니다. 그 정도로 태어납니다. 하지만 이것은 보통 사람의 보임이 아니라 그 경지에 이른 뒤의 것입니다. 그것은 큽니다.

යනකොට පැත්තටම එරිය කරගෙන යන්න පුළුවන් සයම් ප්‍රභා ආලෝකයකුත් එනවා. පරිතාභය දෙවියන්ගේ ආලෝකයක් එහෙම එකක්.

가는 쪽을 모두 밝히며 갈 수 있는 스스로 빛나는 빛도 옵니다. parittābha 신들의 빛이 그런 것입니다.

එතකොට මහත් වූ ආලෝකය ඒක මහත් විදියට වඩනවා. සක්වලට දස දහසක් සක්වලට අප්‍රමාණ සක්වලට වඩනවා. එහිට අරූප අේශ අමෝහ තින් මිත්තා සහගත වැඩව වැඩුවොත් අප්‍රමාණ සක්වලට අප්‍රමාණ එළියක් වැඩෙනවා. නැත්නම් අන්න ඒක තමයි මහත් වූ ආලෝකය. ඒක වටපු මකද වෙන්නේ? අර උසස් දෙවියන් අතර ගිහිල්ලා උපදිනවා. අපමාන අපමානාව අප්‍රමාණ එළිය තියන්නේ දෙවියන් අතර දස දහ තස්සක් වල ඇඟිලි පුරුකෙන් එළිය කරන්න පුළුවන් ඒ උ්‍රහ්ම වෙන්නට ඒ බඳු ආලෝකයක් ඇති උරහ්මකායකව උපදිනවා.

그리고 큰 빛은 크게 닦는 것입니다. cakkavāḷa에, 만 개의 cakkavāḷa에, 끝없는 cakkavāḷa에 닦습니다. alobha, adosa, amoha의 mettā 어린 마음을 닦으면 끝없는 cakkavāḷa에 끝없는 빛이 자랍니다. 바로 그것이 큰 빛입니다. 그것을 닦으면 어떻게 됩니까? 높은 신들 사이에 가서 태어납니다. appamāṇābha, 끝없는 빛을 지닌 신들 사이에, 손가락 마디 하나로 만 cakkavāḷa를 밝힐 수 있는 brahma처럼 그런 빛을 지닌 brahma 몸으로 태어납니다.

අපිට හුදු ආලෝකය දැන් මේ ආලෝකය වඩනකොටත් ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඒකක් තමයි මෙහෙම කළොත් මට යහපතා. තමන්ගේ ආත්මලාභයක් බලාගෙනත් මේ කරන අය ඉන්න. මෙහෙම කළොත් නෑහැ මෙහෙම කරගන්න පුළුවන්. එතකොට මට මෙහෙම දෙවියෙක් වෙන්න පුළුවන්නේ. අන්න අපිරිසිදු ආලෝකය කිව්වේ ඒකයි. නරක පැත්තක් නෙමෙයි හොඳ පැත්තක්ම පැතුම්. යම් පැමක් තියෙනවා නම් කෙලෙස් සහිතයි. කෙලෙස් නිසා කියනවා අපිරිසිදු ස්වභාවය නිතරයි. එහෙනම් ඒ වඩන එක කෙලෙස් සහිතව වැඩුවොත් තමන්ට වාසියට වැඩුවොත් එහෙම නැහනම් තෘෂ්ණාවෙන් බැඳිලා වැඩුවොත්. ඒකට කියනවා අපිරිසිදු ආලෝකයට ආපුවහම අර සංකීට දේවතාව අතර උපදිනවා.

빛을 닦을 때에도 한 방식이 있습니다. ‘이렇게 하면 내게 좋다’ 하는 것입니다. 자기 이익을 보고 이것을 하는 이들도 있습니다. ‘이렇게 하면 이렇게 될 수 있다. 그러면 내가 이런 신이 될 수 있겠다.’ 깨끗하지 않은 빛이란 바로 그것입니다. 나쁜 쪽이 아니라 좋은 쪽을 바라는 것입니다. 바람이 있다면 kilesa가 있습니다. kilesa 때문에 깨끗하지 않은 성질이라 합니다. 그러니 그 닦음을 kilesa를 지닌 채, 자기 이익을 위해, taṇhā에 묶여 닦으면 그것을 깨끗하지 않은 빛이라 하고, 그로써 saṃkiliṭṭha 신들 사이에 태어납니다.

ඒගොල්ලන්ට අර දුට්ටිය ඇරෙන්නේ නැ. ඒගොල්ලෝ ලැබුණු සම්පත්තිය පවා ඇලෙනවා. ඒ එක්තරා බ්‍රහ්මයේ බුදුරජාණන් වහන්සේ ඊළඟට එන්නේ නැතුව බ්‍රහ්මණයෙන් මත් වෙලා ඉන්නවා බ්‍රහ්ම ලෝකයෙක් හැටියට ඊට ඊට මෙහා පල්ලෙහාට බ්‍රහ්ම පිරිසේ ඉන දෙන්නේ. ඇවිලා බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් බණ අහලා අති පාරිශුද්ධියට පත් වුණා අනාගාමයන් යම්කිසි උසස් ඵලයට පත් වුණා.

그들에게는 그 견해가 떨어지지 않습니다. 그들은 얻은 복에조차 들러붙습니다. 어떤 brahma가 Buddha께 오지 않고 brahma의 지위에 취해 brahma 세계의 주인처럼 지내고 있었습니다. 그 아래 brahma 무리에 있던 둘이 와서 Buddha께 dhamma를 듣고 아주 맑아져 anāgāmi 같은 어떤 높은 phala에 이르렀습니다.

එහෙම පත් වෙනා තමන්ගේ ඇප උපස්ථාන කරපු දෙවියන්ට. එන බ්‍රාහ්මයාට ළඟට ගිහිල්ලා එනවා. එයාටත් තියෙනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ ගුණවණා කළා. දැන් මෙයාගේ ගුණය දෙවෙනි කරලා බුදුරජාණන් වහන්සේ ගුණවරණා කරපු පහම් මෙයාට හරි හිතලා අමාරුයි.

그렇게 이른 이들이 자기를 받들어 주던 그 brahma 곁에 갔습니다. 그에게도 Buddha의 덕을 칭송했습니다. 자기 덕을 둘째로 두고 Buddha의 덕을 칭송하자 그는 몹시 언짢았습니다.

මෙයා මවලා පෙන්නනවා මගේ ප්‍රාති හරි දැක්කේ නැතුවද මෙහෙම කියන්නේ? ඔහොම බලාගන්න මගේ බලය ඒ පාර අරගොල්ලෝ මොක ඒගොල්ලෝ ඊට වඩා බල ලඟලා තියෙන බව දන්නේ නැහැ. මොකද මේ සුද්ධ භාවයට පත්වෙලා බණ අහලා දහම අවබෝධය ලැබු නිසා ඊට වඩා පල තියෙනවා. ඒ පාරට මේ බ්‍රහ්මයා සංවේගයට පත් කරන්න ඕන කියලා අර ආපු ආවිවාරික බ්‍රහ්මයක් දක් මවලා පෙන්නවා. එහෙනම් මේ මගේ බලය බලාගන්න ඒ වරට ඒ බලය විදිට හරි ලැජ්ජාවට පත් වුණා. මට

그는 신통을 지어 보이며 ‘내 신통을 보지 못하고 이렇게 말하느냐? 내 힘을 보라’ 했습니다. 그런데 그는 그들이 자기보다 힘을 더 얻었음을 몰랐습니다. 맑아져 dhamma를 듣고 깨달음을 얻었기에 그들에게는 더 큰 힘이 있었습니다. 그래서 이 brahma에게 saṃvega를 일으켜야겠다고 그들은 더 큰 brahma 모습을 지어 보였습니다. ‘이것이 우리 힘이다.’ 그러자 그는 그 힘을 보고 몹시 부끄러워졌습니다.

ඒ බලය විදිට හරි ලැජ්ජාවට පත් වුණා. මට පුළුවන් ඒ අපිගේ අපි දෙකු එයා පාල මේ මගේ මේ ශ්‍රාවකයද හිටපු එක තියෙනවන පිරිසේ ඉන්න කෙනෙකුට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එපාර එයා කියනවා බලන්නකෝ මගේ මාලිගාව කොච්චර ලස්සනද අර ප්‍රාකාර කොච්චර ලොකුද කොච්චර උසස්ද ඒ පර ඕවා හරයක් නැති දේවල් ලෝකේ ඇත්ත දැනගන්නවා බුදුරජාණන් වහන්සේලාට ගිහිලම දැනගන්න කියලා එයා සංයගට පත් කරලා ගියා. පව්ක කාලෙක ඒ බ්‍රහ්මයා සංගීගයට පත් වෙලා බුදුරජාණන් වහන්සේට ගිහිල්ලා බණ අහලා සුද්ධ වුණා කියලා තියෙනවා. අන්න අර පරිත් ආලෝකය නිසා අර සියුම් ආලෝකයෙන් සංකිලිට දේවතාවය කියලා හිටපු ලක්ෂණය

그러자 그가 말합니다. ‘보라, 내 궁전이 얼마나 아름다운지, 저 담장이 얼마나 크고 높은지.’ 그러자 그들은 ‘그것들은 알맹이 없는 것들이다. 세상의 참을 알려면 Buddha께 가서 알라’ 하고 그에게 saṃvega를 일으키고 떠났습니다. 나중에 그 brahma가 saṃvega에 빠져 Buddha께 가서 dhamma를 듣고 맑아졌다고 합니다. 바로 그 작은 빛, 그 미세한 빛 때문에 saṃkiliṭṭha 신이라 하던 그 특징입니다.

කිලිති සහිත නිසා එයා අර නිදාගන්න බැහැ ගුණ බුදුරජාණන් වහන්සේ මොකද උත්තමනේද කියලා කියනකොටත් එයා ඊට වඩා ලොකු වෙන්න හදනවා. අර තියන්නේ කිල් ටික තියෙන එක එතා. අ සංකිල් දේවතාව කියන්නේ ඒ අය ඒ පරිුද්ධහන දෙවියන්. දැන් ඔතනින් නැගිලා හිටපු අය අර කිලි ටික ගතිය අත්රලා ඉවරලා හකන්නම් ධර්මාවබෝධයක් ලබාගෙන නැගිලා ආපුවහම එයා නැවත පහළ වැටෙන්නේ නැහැ. අන්න ආර්ය මාර්ගයට ආබ්බවන්න ආර්ය ධර්මය අහලා ආර්ය ධර්මය තුළින් ඵලයත් ලැබුනට පස්සේ එයා නැගී හිටියා. එයා වහින්නේ නැ. එහෙනම් මාර්ගඵලලාභී දේවතාව එතන්ට පත් වුණාය. නැවතනො වැටෙන්නේ නැගිහිටපු.

kilesa를 지녔기에 그는 가만히 있을 수 없었습니다. Buddha의 덕이 얼마나 높은지 말할 때도 그는 그보다 커지려 했습니다. kilesa가 남아 있다는 것이 그것입니다. saṃkiliṭṭha 신이란 그런 이들입니다. 그리고 아주 깨끗한 신들이 있습니다. 거기서 일어선 이들, 그 kilesa 버릇을 버리고 dhamma를 깨달아 올라온 이는 다시 아래로 떨어지지 않습니다. ariya magga에 들어 ariya dhamma를 듣고 ariya dhamma로 phala를 얻은 뒤 그는 일어섰습니다. 그는 떨어지지 않습니다. 그러니 magga phala를 얻은 신들은 거기에 이르렀고, 다시 떨어지지 않고 일어선 것입니다.

න් ඕකේ තව තේරුණේ නැති හරියක් එහෙම තියෙනවා කියන්න.

여기서 더 이해되지 않은 데가 있으면 말씀하십시오.

ආවරණ විස්තර සහිතව පැහැදිලි කරන්නම් මැනවෙ. කර්මාවරණ ක්ලේශාව විපාකාවරණ උපවාදාවණ ආනාතික්කම ආවරණ. ආවරණ කරනවයි කියලා කියන්නේ යම් ගුණධර්ම වහනවා. ආර්ය මාර්ගය වහනවා. වැහිලා යනවා. යමක් අපි ඇසුරු කරනකොට ඒකෙන් ඒවා වහන්න දක්ෂණා ඒව කාරණා පහක් තියෙනවා. ඒක තමයි කර්මාවරණ එක.

(질문) āvaraṇa를 자세히 밝혀 주십시오. kammāvaraṇa, kilesāvaraṇa, vipākāvaraṇa, upavādāvaraṇa, āṇātikkama āvaraṇa. āvaraṇa란 어떤 덕을 덮는 것, ariya magga를 덮는 것입니다. 덮여 버립니다. 우리가 무엇을 가까이할 때 그것으로 그것들이 덮이는 다섯 가지 요소가 있습니다. 그 하나가 kammāvaraṇa입니다.

කර්මාවරණ කියන්නේ යම්කිසි පුද්ගලයෙක් ආනාන්තරය පාප කර්මයක් කළොත් ඒ ආනාන්තරය පාප කර්මයක් කරගත් අධ්‍යවති ඔහුට මාර්ගඵල ධ්‍යාන ලබන්න බැ. ඒ කර්ම බලයෙන් ඒක ආවරණ වෙනවා. ආනාන්තර පාප කර්ටම විතර බලවත් ඒකෙන් ආවරණ වුනොත් එයාට ඒ අත්බැව තුළ ධ්‍යානයක් මාර්ග ඵලයක් ලබාගන්න බැහැ. ඒ අත්බැව තුළ ඒක අර කර්මාවරතනය ස්වභාවය. ඒකාන්තයෙන්ම අපාගත වෙලා ගෙවලා ඉවර කරලම ඉන්න ඕනේ. නැවත වතාවක් ඉපදිලා ඕනේ. ඒක ගෙවිච්ච කාලෙක වුනේ ඇයි ලබන්න.

kammāvaraṇa란, 어떤 사람이 ānantariya pāpa kamma를 지으면 그것을 지은 이 생에서는 magga phala나 jhāna를 얻을 수 없다는 것입니다. 그 kamma의 힘으로 그것이 가려집니다. ānantariya pāpa kamma만큼 강한 것으로 가려지면 그 생에서는 jhāna나 magga phala를 얻을 수 없습니다. 그 생에서는 그것이 kammāvaraṇa의 성질입니다. 반드시 apāya에 떨어져 다 갚고 끝내야 합니다. 다시 태어나야 합니다. 그것을 다 갚은 때에야 얻을 수 있습니다.

ඊළඟට ඉතින් විපාකන ක්ලේස ආවරණය ඊළඟට කෙලෙස් වලින් ආවරණ වෙනවා. රාග ක්ලේසයක්, ද්වේශය ක්ලේසයක්, මෝහය ක්ලේසයක්. හිත කෙලෙස එෙන දහම් වලින් යුත්ත පුද්ගලයාට ඒකේ ඉන්න දාකල් දහම් පේන්නේන. වැටහෙන්නේ නැ. ඒ කෙලෙස් ආවර ධර්මයක් වෙනවා.

그다음 kilesāvaraṇa, kilesa로 가려지는 것입니다. rāga kilesa, dosa kilesa, moha kilesa. 마음을 더럽히는 것들을 지닌 사람에게는 그 안에 있는 동안 dhamma가 보이지 않고 알아지지 않습니다. 그것이 kilesa로 가려진 dhamma가 됩니다.

විපාක ආවරණ කියන්නේ යම්කිසි පුද්ගලයෙක් උපදිනකොට ත්‍රිහේතුක පටිසන්ධියක් නැතුව ද්හේතුක, අහේතුක වකි පටිසන්ධියක් නැතුව උපන්න ඕනේ. ඒ පුද්ගලයාටත් බැව තුළ නිවන් ලබන්න බැහැ. විපාක වශයෙන් උපන් ඒ ගත හිත දෙකේ තියෙන ස්වභාවය අඳුරුව ඒ ස්වභාවය දුර්වලයි. දුර්වල මානසිකත්වයක් ඇති කොච්චර කිව්වත් තේරෙන්නේ නැ. යථාර්ථය වටහගන්න බැහ. ඒ නිසා එයාට නිවන් අවබෝධ කරන්න බැහැ. ඒකත් ආවරණයක්. අනික උපදාවරණ.

vipākāvaraṇa란, 어떤 사람이 태어날 때 tihetuka paṭisandhi 없이 dvihetuka나 ahetuka 같은 paṭisandhi로 태어났다면 그 사람도 그 생에서 nibbāna를 얻을 수 없다는 것입니다. vipāka로 태어난 그 몸과 마음 둘의 성질이 어둡고 약합니다. 약한 마음을 가진 이는 아무리 말해도 알아듣지 못합니다. 실상을 깨닫지 못합니다. 그래서 그는 nibbāna를 깨달을 수 없습니다. 그것도 āvaraṇa입니다. 다음은 upavādāvaraṇa입니다.

උපවාද ආවරණ කියන්නේ ආර්ය පුද්ගලයට උපවාද කරනවා. කරපු උපවාදය තියෙනකන් සමා කරන්නේ නැති සක්කල්. ඒ උපවාදය විරුද්ධව බලපානවා ආරාර්ය මාර්ග බලන්න බැහැ. අන ආනාතිකම ආවරණ. බුදු අ කැඩිය. ඒ කියන්නේ බුදු වන කියලා කියන ඔතන දකින්න ඕනේ. බුදුන ක්‍රම දෙකකට තියෙනවා. එකක් තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේගේ පැනවීම. විනය පැනවීම. අනික තමයි ධර්මය පිළිබඳ පැනවීම. ධර්මය පිළිබඳව පැනවීම තමයි මෙතන ප්‍රධාන වෙන්නේ.

upavādāvaraṇa란 ariya인 이를 헐뜯는 것입니다. 헐뜯은 것이 있는 동안, 용서를 구하지 않는 동안 그 헐뜯음이 거슬러 작용하여 ariya magga를 볼 수 없습니다. 다음은 āṇātikkama āvaraṇa, Buddha의 āṇā를 어기는 것입니다. Buddha의 āṇā라는 것을 보아야 합니다. Buddha의 āṇā에는 두 갈래가 있습니다. 하나는 Buddha께서 정하신 vinaya이고, 다른 하나는 dhamma에 대해 정하신 것입니다. 여기서는 dhamma에 대해 정하신 것이 중요합니다.

යම්කිසි කෙනෙක් ඒ ධර්ම මාර්ගය හරියට පෙන්නපු ධර්ම මාර්ගය විකෘති කරලා වෙනස් කරගත්තොත්. වෙනස් කරගත්ත ධර්ම මාර්ගයට අනුකූල නැති දේකින්. ධර්ම මාර්ගය ඵලයක් බලාපොරොත්තු වුනාට බැ. එහෙනම් ධ්‍යාන මාර්ගඵල කියන්නේ ධර්මානුකූලව ලබන මාර්ගය ප්‍රතිඵල. ඒ මාර්ගය අධර්ම මාර්ගයක් ගත්තොත් අධර්මයෙන් ධ්‍යානයක් මාර්ග ඵලයක් ලබන්න බැ.

어떤 이가 바르게 보여준 dhamma의 길을 비틀어 바꾸면, 바뀐 dhamma의 길에 맞지 않는 것으로 dhamma 길의 열매를 바라도 얻을 수 없습니다. jhāna나 magga phala란 dhamma에 맞게 얻는 길의 결과입니다. 그 길에 adhamma의 길을 취하면 adhamma로는 jhāna나 magga phala를 얻을 수 없습니다.

අන්න උපදුව අන කැඳීම. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආඥාවේ ප්‍රධාන එක තමයි සබ්බ පාපස්ස අක්‍රණං කුසලස්ස උපසම්පදා සචිත්ත පරිවෝද අපනං ඒතම්බුද්ධාන ශාසන. ඔය තමයි බුද්ධාඥාව. ඔන්න ඒ බුද්ධාඥාව කඩාගෙන නිවන් දකින ක්‍රමයක් නැහ. මිදෙන්න ක්‍රමයක් සුද්ධ වෙන්න ක්‍රමයක් නැහ.

바로 āṇā를 어기는 것입니다. Buddha의 āṇā의 으뜸은 ‘sabbapāpassa akaraṇaṃ kusalassa upasampadā sacittapariyodapanaṃ etaṃ buddhāna sāsanaṃ’입니다. 이것이 Buddha의 āṇā입니다. 그 Buddha의 āṇā를 깨고서 nibbāna를 볼 길은 없습니다. 벗어날 길도, 맑아질 길도 없습니다.

එහම් හැමතැන බැඳෙන විසරණ හිත දමනය කරගෙන එයා කුසලයෙන් පූර්ණ වෙන්න ඕනේ. කුසලයෙන් පූර්ණ වුනාම ලැබෙන ප්‍රඥාවේදී සියලු පව් ගෙවිලා ගිහිල්ලා සබ්බ පාපස්සරනං කියන දේට පත් වෙනවා. නමුත් දැන් මේ ගාථාව කරන්න හදන්නේ ඉස්සෙර සියලු පව් නැති කරලා. ඊට පස්සේ කුසලයෙන් වැඩිලා. ඊට පස්සේ හැමතැන බැඳෙන විසිරිත දමනය කර ගත හිත් කියලා මේ අනිත් අතර ගන්නවා. ඔය ගාථාව පෙරිලා තියෙන්නේ මුල විතර අගට ක්‍රියාත්මක කරන්න ඕනේ අග ඉඳන් මුලට හැම ධර්මයකම ස්වභාවය ඒකයි. විග්‍රහ කරනකොට මූල ප්‍රතිඵලය කියනවා. ඒකට එන හැටි කියනවා.

그러니 곳곳에 묶이는 흩어진 마음을 다스려 kusala로 가득해져야 합니다. kusala로 가득해졌을 때 얻는 paññā에서 모든 pāpa가 닳아 없어져 ‘sabbapāpassa akaraṇaṃ’에 이릅니다. 그런데 요즘 이 게송을, 먼저 모든 pāpa를 없애고, 그다음 kusala로 자라고, 그다음 곳곳에 묶이는 흩어진 마음을 다스린다고 거꾸로 받아들입니다. 그 게송은 처음에서 끝으로 적혀 있지만 실행은 끝에서 처음으로 해야 합니다. 모든 dhamma의 성질이 그렇습니다. 풀이할 때는 맨 결과를 먼저 말하고 그리로 가는 방식을 말합니다.

දැන් ඕක තේරුම් ගන්න ඕනේ. ක්‍රියාත්මක කරනකොට අගිංචන මුලට ක්‍රියාත්මකමක කරා මූල ප්‍රතිඵලය ලබාගන්න බාහිත පාපී එහෙත් රහතන් වහන්සේටයි බාහිත පාපි නැත්නම් සබ්පා සබ්බ පාපස අකරණන් කියන තෙන්නට ආවා කියන්නේ. එතන්ටයි මේ ඉන්න ඕනකම තියෙන්නේ. එතෙන්ට දක්ම විමුක්තිය. ඒකට එන්නම් කුසලයෙන් වැඩෙන්න ඕනේ. කුසලස්ස උපසම්පදා වෙන්න ඕනේ. කුසලස්ස උපසම්පදා වෙච්ච කෙනට තමයි සියලු පැව බැහැර කරගන්න ප්‍රඥාව පහළ වෙන්නේ. ඒක කරගන්න නම් ස්වචිත්ත පරිෝධ දපන කියන මේ මමයි කියන්නා වූ හිට දමනය කරගන්න ඕනේ.

그것을 알아들어야 합니다. 실행할 때는 끝에서 처음으로 실행하여 맨 결과를 얻습니다. bāhitapāpa란 arahant를 말하는 것이니, arahant께서 bāhitapāpa, 곧 ‘sabbapāpassa akaraṇaṃ’이라는 곳에 이르셨다는 것입니다. 바로 거기에 이르러야 합니다. 거기 이르는 것이 vimutti입니다. 거기 오려면 kusala로 자라야 합니다. kusalassa upasampadā가 되어야 합니다. kusalassa upasampadā가 된 이에게 모든 pāpa를 물리칠 paññā가 일어납니다. 그것을 하려면 sacittapariyodapana, 곧 ‘나’라고 하는 마음을 다스려야 합니다.

තමන්ගේ සිත් වෙල ධමනය කරගන්න කිව්වා හැබැයි ස්වචිත්ත ස්ගමී මේවා මගේ මේවා මම ඔය මම මගේ කියන හැඟීමෙන් ගන්නා වූ මානසිකත්වය ධමනය කරන්න ඕනේ. එතකොට සවජිත් පරිදායි. එතකොට තමයි සමාධිය වැඩෙන්නේ. කුසල සෝපසම්පදා වෙන්නේ. ඒ හිතට තමයි යථාබෝධය ලැබෙන්නේ. ඉතින් ඒකට මෙට ඒ මාර්ගයේ ඉන්න ඕනේ.

자기 마음을 다스리라고 했습니다. 다만 sacitta란 ‘이것은 내 것, 이것은 나’ 하는 그 ‘나, 내 것’의 느낌으로 붙잡는 마음이니, 그것을 다스려야 합니다. 그러면 sacittapariyodapana입니다. 그래야 samādhi가 자랍니다. kusalassa upasampadā가 됩니다. 그 마음에 있는 그대로의 깨달음이 옵니다. 그러니 그 길에 머물러야 합니다.

අබල බන්ධන දුබල බන්ධන කුත්ත බන්ධන අසාර බන්ධන මේ බන්ධනා හඳ පැහැදිලි කරන්න. දැන් අබල බන්ධන කියන වචනය පෙන්නන්නේ. දැන් ශ්‍රද්ධා බල, වීර්ය බල, සති බල, සමාධි බල, ප්‍රඥා බල. මේ බල නැත්නම් යම් කෙනෙකුට ආර්ය මාර්ගය වඩන්න බැහ. ඒ බල නැති කෙනා. ඒ බල දුර්වලනවා යම් කෙනෙකුට දුබල බන්ධ ශ්‍රද්ධාව දුර්වල නම් ඒ වගේම වීර්ිය සතිය සමාධිය ප්‍රඥාව දුර්වල නම් එයාට තියෙනවා දුබල භාෂාවේ බන්ධනයක් වෙනවා.

(질문) abala bandhana, dubbala bandhana, putta bandhana, asāra bandhana, 이 묶임들을 밝혀 주십시오. abala bandhana라는 말이 보여주는 것은 이렇습니다. saddhā bala, viriya bala, sati bala, samādhi bala, paññā bala, 이 힘들이 없으면 누구도 ariya magga를 닦을 수 없습니다. 그 힘이 없는 이입니다. 그 힘이 약하면, 곧 어떤 이에게 saddhā가 약하고 마찬가지로 viriya, sati, samādhi, paññā가 약하면 그에게 약함의 묶임, dubbala bandhana가 생깁니다.

එතකොටත් ඒ මග ලබන්න බැ. අපි තමයි පුත්ත බන්ධ. ඒ කියන්නේ මේ ලෝකයේ පුත්‍රත්වයෙන් ගන්නවා. පුත්‍ර කියලා කියන්නේ තමා විසින් මේ යම්කිසි පුද්ගලයෙක් යම්කිසි දෙයක් තමන්ට වැස්මක් කරගන්නවා. එතකොට ඒ වැඩස්මක් කරගන්න මොනවද? දැන් පුත්‍ර කියන වචනය අරගන්න ඕනේ ඒ කියන වචන තේරගන්න. දැන් පුත්‍ර කිව්වහම පුතා කියන වචනයත් අරම බැ.

그때도 그 길을 얻을 수 없습니다. 다음은 putta bandhana입니다. 이것은 이 세상의 putta됨으로 붙잡는 것입니다. putta란 어떤 사람이 어떤 것을 자기의 덮개로 삼는 것입니다. 그 덮개로 삼는 것이 무엇입니까? putta라는 말을 가려내야 합니다. putta라고 하면 ‘아들’이라는 말로 받아들이면 안 됩니다.

දැන් පුතු නැත්නම් එහෙම වෙච්ච පුත්‍ර බන්දනය නැහැනේ එතකොට දැන් පුත්‍ර බන්ධන කියන මේ පුත්‍ර කියන වචනයෙන් පෙන්නන්න පුස්තරයක් හදාගන්නවා. බොහෝ විස්තර තමයි පුත්‍ර වෙන්නේ. ඒ කියන්නේ වැඩ කර නැති දෙයක් බැස්මක් කරගන්නවා. ඒ ඒ දේවල් මගේ කියලා බදාගත්තහම මම කියලා බදාගත්තහම හරි වටිනාද කියලා බදාගත්තහම ඔහු දේවල් බදාගන්නවා. ඒකම බැස්මක් කරගන්නවා.

아들이 없다고 putta bandhana가 없는 것은 아니잖습니까. putta bandhana라는 이 putta라는 말로 보여주는 것은 덮개를 만든다는 것입니다. 많은 것이 putta가 됩니다. 곧 실속 없는 것을 자기 덮개로 삼습니다. 그것들을 ‘내 것’이라고 끌어안고, ‘나’라고 끌어안고, 아주 값지다고 끌어안으면 그는 그것들을 끌어안습니다. 바로 그것을 덮개로 삼는 것입니다.

රාහු ජාතෝ බන්ධං ජාතං කිව්වෙත් ඔතනයි. දරුවෙක් උපන්න විසාම නෙමෙයි. ඒ කියන්නේ පුහුදියකට හිඳුනොත් එහෙම යන්න බැර අත්හරින්න බැ. ඒ තමයි පුත්‍ර බන්ධන කියන්නේ. ළමයි විතරක් නෙමෙයි. පිරිමි ළමයි විතරක් නෙමෙයි. පුත්‍ර කිව්වේ ඒකයි.

‘rāhu jāto, bandhanaṃ jātaṃ’이라 한 것도 거기에 있습니다. 아이가 태어나서만이 아닙니다. 곧 어떤 것에 들러붙으면 떠날 수 없고 놓을 수 없습니다. 그것이 putta bandhana입니다. 아이들만이 아닙니다. 아들들만이 아닙니다. putta라 한 것이 그것입니다.

ඒ අනික අසාරබන්ධ අනත්ත ලෝකය සාරයි කියලා අරන් ඉන්න තාක්කල ඔය ඉන්නේ අසාරබන්ධනය. අසාර දේ අසාරයි කියලා දකින්න ඕන. දැන් මොනවද ලෝකේ සාර දෙයක් තියෙන්නේ? ලෝකේ කොතනහරි සාරවදයක් තියෙනවා කියලා නිගමනය කර හිටියොත් ඒකේ බැඳෙනවා. ඒක අත්හැරලා යන්න බැ. කොතනහරි සාරත්වයක් හිගත්තා නම් ඒ ලෞකිකත්වය සාරයි කියලා හිතාගත්තේ ලෝකෝත්තරත්වයට පත් වෙන්න බැ. ලෞකික හැමදේකම අසාරභාවය ධර්මානකූලව දකින්න ඕනේ.

다음은 asāra bandhana입니다. 알맹이 없는 세상을 알맹이 있다고 붙잡고 있는 동안 asāra bandhana에 있는 것입니다. 알맹이 없는 것을 알맹이 없다고 보아야 합니다. 세상에 무슨 알맹이 있는 것이 있습니까? 세상 어딘가에 알맹이가 있다고 결론짓고 있으면 그것에 묶입니다. 그것을 놓고 갈 수 없습니다. 어딘가에서 알맹이를 생각했다면, lokiya를 알맹이 있다고 여긴 이는 lokuttara에 이를 수 없습니다. lokiya의 모든 것에 알맹이 없음을 dhamma에 맞게 보아야 합니다.

번역 고르기