와하라까 코리아
CD016-04

CD016 · 4번째 · 1시간 1분 · 원문 녹음

citta 풀어 보기 3

චිත්ත විග්‍රහය 3

දැන් පඨවි ධාතුව වින්දනය ගැන පඨවිධාතුව ගැන බලවත්.

이제 paṭhavī dhātu 의 누림에 대해 말하면, paṭhavī dhātu 는 힘이 셉니다.

අන්න පඨවිධාතුව පදය. දැන් තදමි වින්දනය ලබාගන්න. ඔන්නනම් අර වස්තු රූපය සදටම කම්පාව.

그것이 paṭhavī dhātu 의 바탕입니다. 단단한 누림을 얻으려면 그 vatthu rūpa 가 세게 흔들려야 합니다.

වස්තු රූපය සදටම කම්පාව වුනොත් තමයි සදටම ස්පත්තර්ණ ඒක ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ. එතන තමයි සදන වින්ද්‍රණය ඒවත් වේදනා ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ. ඒ නිසා ඒක බලවත්.

vatthu rūpa 가 세게 흔들려야 비로소 phassa 가 세게 일어납니다. 거기서 vedanā 도 일어납니다. 그래서 그것은 힘이 셉니다.

එහෙනම් මේ පඨවිධාස මේ ස්පර්ය ලබාගන්න ඒක නවත්තඑක ඉන්දියක් හරි. ඒක වින්දිය ලබන්න බැ. ඒ නිසා ඒකෙන අවස්ථඑක ස්පර්ශය ගන්න අපේ කාය නැත කොටස හරගන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අහයෙන් කොටස වලින් කයට ස්පර්ශ ගනීවර දේවල් පඨවිධාතුව සම්බන්ධ පඨවිධාතුවෙ යුත්ත දේවල්. පඨවිධාතුව ප්‍රබල වෙච්ච දේවල්. ඒවා තමයි කථ දේවල් කියලා අපි කිව්වේ. එහෙනම්

몸에 닿음을 주는 것들은 paṭhavī dhātu 와 이어진 것들, paṭhavī dhātu 를 지닌 것들, paṭhavī dhātu 가 두드러진 것들입니다. 그것들을 우리는 단단한 것들이라고 했습니다.

තමයි කථ දේවල් කියලා අපි කිව්වේ. එහෙනම් ගත දේවල් වල ස්පර්ශය මැනස ලබන්න. ඒ සඳහා අවවා ආයතන අපි ඕක කාය ආයතන

그러면 단단한 것들의 닿음을 마음이 받도록, 그것을 위해 우리는 이것을 kāya āyatana 로 만들었습니다.

දැන් කාය ඉන්ද්‍රිය කාය ඉන්ද්‍රිය වැඩියපු ගත්ත නම් ගන්න සක් කාය ආයතනයක් වුනා කාය ඉදිරියට නිකන් දෙන්න අපි අවිද්‍යා දුන්නා පැරියා මේක ආයතනයක්

이제 kāya indriya — kāya indriya 를 키워서 kāya āyatana 가 되었습니다. 우리가 avijjā 로 이것을 āyatana 로 만든 것입니다.

කරගන්න ඇයි ආයතනයක් කරගන්නේ කඩම ස්පර්ශයන්න බලාපොරොත්තු වන අවිද්‍යාව නිසා ඒ බලාපොරොත්තු ඇරිලා ඡන්දරාගය ඇරිලා අන්න එතකට මොකද කරන්නේ ඒ ස්පර්ශය ගැනීම සඳහා කය නැමති ගනීම් ඉන්දියක් අපි අහප ඒකනේ ගනිභංගය දහාව ඒකෙන් ම ස්පර්ශ කරන්න. ඒ ලබන

왜 āyatana 로 만들까요? 닿음을 바라는 avijjā 때문입니다. 그 바람, 곧 chandarāga 때문에, 그 닿음을 얻으려고 몸이라는 indriya 를 우리가 키웠습니다. 바로 그것으로 닿습니다.

ගනිභංගය දහාව ඒකෙන් ම ස්පර්ශ කරන්න. ඒ ලබන ස්පර්ශය තමයි අන්න වස්තු රූපය විවේකයම කම්පාදය ස්පර්ශේ.

그렇게 얻는 닿음이 바로 vatthu rūpa 의 흔들림, 곧 phassa 입니다.

එකවා ස්පර්ශ ඒකකයද ඔය කියන කාය දක නෑ දැන් අර කියන චක්ඛු දතක රෝ දටක අකිත්තේ නෑ. භාවන නෙමෙයි කාය දක. ඒ කාය දසකය වඩිනකොට

그 phassa 의 단위가 kāya dasaka 입니다. 앞서 말한 cakkhu dasaka 가 아니라 kāya dasaka 입니다.

භාවන නෙමෙයි කාය දක. ඒ කාය දසකය වඩිනකොට අර වටුගය වැඩිම වේගයෙන් 14 වතාවක් කම්පා වෙනවා. ඒ නිසා වැඩිම වේගයෙන් කම්බා වෙන්න වැඩිම ස්පර් බලවත් ස්පර් අවස්ථාව දානක් මනසට දැනුනු කියනවා. මනස හැමේලේම රැහැි

그 kāya dasaka 가 닿을 때 vatthu rūpa 가 가장 빠른 속도로 14번 흔들립니다. 그래서 가장 빠르게 흔들리는, 가장 센 닿음의 순간을 마음이 느낀다고 합니다.

මනසට දැනුනු කියනවා. මනස හැමේලේම රැහැි වෙලා තියෙන්නේ. මනෝ්වාරය තුළයි. මනන්ත පටිච්ච ධම්මයතු පරිය මනෝ විඤ්ඤාණය කිය මේ සිද්ධාන්තය කර කරයි න්නේ. දැන් මනෝ

마음은 늘 mano dvāra 안에 묶여 있습니다. 'manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ' 이라는 이 원리가 돌아갑니다.

සිද්ධාන්තය කර කරයි න්නේ. දැන් මනෝ විඤ්ඤාණ පහළ කරග පෙර බව යම් ගති වචනයක් ගත්තා. ඒ ගතිය තමයි දැන් බුක්ති විතරේ. ඒක තමයි පටිසන්ධිගතය හම්බවෙච්ච ආදා. උරුම වුනේ ඒන් ඒ බුද්ධිය තමයි හැමේම හිටියේ.

mano viññāṇa 를 일으키기 전에 우리는 어떤 gati(버릇)를 받았습니다. 그 gati 를 지금 누리고 있습니다. 그것이 paṭisandhi 때 받은 것이고, 물려받은 그 성향이 늘 있었습니다.

නිකන් ඉන්නවානේ ඊට හැමේම බුක්තිය තිනවා. දැන් අපි නිරන්තර භුක්තිය භවාංග භුක්තිය කියන්නේ. ඒ පටිසන්ධි අවස්ථාවේදී අපිට දුන්නේ යමක්ද මනෝරය හැමේම මනච පටිච්ච ධර්මය පජී මනෝ විඤ්ඤාණයගේ මේ සිද්ධාන්තය නනවත් ක්‍රියාත්ම කර ධර්මය. මෙන්න මේ නිසා මනෝ ක්‍රියාවලිය තමා භවාංග ක්‍රියාවලිය.

가만히 있어도 늘 누림이 있습니다. 이 끊임없는 누림을 우리는 bhavaṅga 누림이라고 합니다. paṭisandhi 때 우리에게 주어진 것은 mano dvāra 에서 늘 'manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ' 이라는 원리를 쉼 없이 돌리는 dhamma 입니다. 그래서 마음의 흐름이 곧 bhavaṅga 흐름입니다.

භවාන් ක්‍රියාවලියත් එක්කලා හටගන්නවා. හිතකට ක්‍රියාවලියක් මනෝදවාගේ මනෝ ක්‍රියාවලියක්. මෙන්න මේ නිසා මනෝ විඤ්ඤාණ වැලක් හැඩිය. හැදෙන හැදෙන මනෝ විඤ්ඤාණ

bhavaṅga 흐름과 함께 일어납니다. 마음의 흐름, mano dvāra 의 흐름입니다. 그래서 mano viññāṇa 의 줄기가 생깁니다.

වැලක් හැඩිය. හැදෙන හැදෙන මනෝ විඤ්ඤාණ වැලයේ ලැබෙන්නා වූ ගති ලක්ෂණය තනුව ඒ ස්පර්ශය බුද්ධය තමයි හැම ලේමේ. ඒක මොනවා කරන්න දෙයක් නැහැ. ඒක බුක්ති කරන්න ඕන. ඒක

만들어지고 또 만들어지는 mano viññāṇa 줄기에서 받는 성향, 그 닿음의 누림이 늘 있습니다. 그것은 어떻게 할 수 없습니다. 누려야만 합니다.

කරන්න දෙයක් නැහැ. ඒක බුක්ති කරන්න ඕන. ඒක පුණ්‍ය වාසනාවති පහළ වෙච්ච එකක් නම් පෙර භවය තුළ කරපු පුණ්‍ය වාසනාව පොදු තුර පහළ

그것이 puñña 의 복으로 생긴 것이라면, 앞선 bhava 에서 지은 puñña 의 복이 나타난 것이라면,

වුනානම් ඒ බුද්ධ හරි බනාපන්න එයා ඔව් එතන තමයි එයා ඒ සංකේ. ඒක යම්කිසි විදිහක පිටන්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අකුසල විභාග උපේක්ෂා සහගසා. ඒකන්නේ උපේක්ෂාවෙන් බාර ගන්න වෙලා තියනේ.

akusala vipāka upekkhā sahagata 입니다. 그것은 upekkhā 로 받아들일 수밖에 없습니다.

කොන දෙයක්නේ ජීවත් වෙන්න ආසාව තියෙනවා. මේ දේ ගැන ජීවත් වෙන්න. හැබැයි ජීවත් වෙන්න කියන අනිත් ආරම්භා වේදනා සයි පැම් සයි එහෙමනම් මේ කලකිරීම සහිතයි. එහෙම එක තමයි කතාට පහල වෙන්නේ. රැමෙන්නේ කලක ස්වභාවික භවා මේ භවා හිටගෙන කියන ස්වභාවික චිත්ත ස්වභාවය ඇස කගන්න දිවනාසය ශරීරයකින් ඒවට ඇවිදිලා ඒවා ගන්නකා. ඔව් මනසින් ඉන්නවා නම් ඇමතින්ද කලකින ස්වභාවය වු ආයක ස්වභාවය ඒක තිරිසන් ස්වභාවය මනුස්ස

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ සුව හිටගෙන ඒක ප්‍රසාණ ස්වභාවය නමුත් ඔය ප්‍රසාරණ ස්වභාවය ඉඳගෙන අපි ීති කරගෙන තියෙන්නේ ආගන්නක වැඩව මනසයාට කියන මනස චිට්ඨය දෙයක් ක්‍රියාත්මකන් ඒක භවංගීත ක්‍රියාත්මක වෙනවා එ අන්න භවංගීති ක්‍රියාත්මක දැක්කා තියෙන්නේ ක්‍රමයක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් ඔය අවස්ථාවට පත් වුනා දැන් ඔය භවා චිත්ත සංඛිතිය ඉන්නකොට නමුත් ඒක හිටියට බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා පංචාන බුද්ධ ඒක බලාගෙනම තමයි ඒකත් එක්කම තමයි අර භවානුශිතය බියත්ම වෙන්නේ. මෙන්න මේ

그렇게 그 상태에 이르러 bhavaṅga citta 의 흐름에 있을 때, 그렇게 있어도 바람이 있습니다. 다섯 감관의 누림을 바라는 것입니다. 그것을 기다리며 그와 함께 bhavaṅga 가 움직입니다.

භවානුශිතය බියත්ම වෙන්නේ. මෙන්න මේ වෙලාවේදී මොකද වෙන්නේ? අර පාරව එකින් එක ස්පර්ශ වදිනකොට දැන් මනසට දැනීන්න පටන් ගන්නවා දැනීම් එකින් එකේ 17 වාවක් දැනීම.

이때 무엇이 일어날까요? 그 떨림이 하나하나 닿을 때 마음이 느끼기 시작합니다. 하나하나의 느낌, 17번의 느낌입니다.

ේන්නමකින් දාස්ාවක් ස්පර්ශ කම්පනය ඇති කරනවා. කම්පනය කරන වාර්යක් පාසාම මනෝවාරයෙන් මනස ස්පර්ශයක් ඇති කරනවා. ස්පර්ශ කරන වාර්ය පාසාහම දැනීමක් ඇති කරනා. මෙන්න මේ දැනීම් වාර 17ක් යනකම්ම මේක ස්පර්ශ වෙනවා.

단숨에 여러 번 닿음의 떨림을 일으킵니다. 떨릴 때마다 mano dvāra 에서 마음이 닿음을 일으킵니다. 닿을 때마다 느낌이 생깁니다. 이 느낌이 17번 갈 때까지 닿습니다.

මනසේ ස්පර්ශ වෙනවා මනෝ ද්වාරයෙන් තියෙන වස්තු රූපය. අන්න වස්තු රූපය ස්පර්ශ කරනකොට දානත් කතාවය යනකොට දැන් මනස ඉන්නේ වෙන වැරක හිදිලා. මනෝ්වාරය වැරක හදිලා. මතක සටහන එක එල්බගේ මේක ආස්වාද වෙන්න.

마음에 닿는 것은 mano dvāra 에 있는 vatthu rūpa 입니다. vatthu rūpa 에 닿을 때, 마음은 지금 다른 곳에 매여 있습니다. mano dvāra 가 다른 데 붙어 있습니다. 기억에 매달려 그것을 맛보고 있습니다.

දැන් ඔය වෙලාව ඕක හිඳෙන්න ඕනේ ඈ පළවෙනි වතාව ගේනකොට දැනුනාට දැන් ඉන්නේ වෙන තැනක නිසා. මන තදිය යොප දෙවෙනි වතාවගේ ඉනවා. තුන්වෙනි වතාවගේ දැන් ඕගේ මේක වේගවත් බලවත්නවා.

그때는 그것이 머물러야 합니다. 첫 번째로 올 때 느껴졌지만 마음이 다른 곳에 있었기 때문입니다. 두 번째에도 그렇고, 세 번째에 이르면 이것이 빠르고 세집니다.

මේ ගෙවීන යන්න වේගය අනුව මං එස්මට විහෙන හැරෙනවා. ඔන්න පළවෙනි බලවත්ම හිතක් ආවම් අර ස්පර්ශයක්

지나가는 속도에 따라 마음이 그쪽으로 돌아섭니다. 첫 번째로 센 마음이 오면 그 닿음이 —

ඔය වෙලා කියන්නේ අර මනෝග්‍රහ අතීත අ භවයට අන්ධ වෙලා තියෙන පැත්ත එක චිත්තක්ෂණයක් යනවා ඒක අල්ලන්න බැ. ඒ වෙලාවේ වෙන

그때라는 것은, 지난 bhavaṅga 에 눈먼 쪽으로 cittakkhaṇa 하나가 지나가 버려서 그것을 붙잡을 수 없다는 것입니다.

යනවා ඒක අල්ලන්න බැ. ඒ වෙලාවේ වෙන දෙවෙනි චිත්තක්ෂය ස්පර්ශ වෙනකොට අරකින් තලණ කරනවා. තලණ කරනවා කියන්නේ ඉස්සෙල හෙට පෙන් වෙන්න බලනවා. ආ එකක් යිතියක් තියෙනවා කියලා මනස දැනගන්නවා. භවන්ගේ කල ඒක ඉන්නේ

그때 두 번째 cittakkhaṇa 가 닿으면 흔들림(calana)이 일어납니다. 흔들린다는 것은 먼저 깨어나려고 하는 것입니다. 무언가가 있다고 마음이 알아챕니다.

කියලා මනස දැනගන්නවා. භවන්ගේ කල ඒක ඉන්නේ දෙවෙනි තුන්වෙනි එක පත්න ඒකෙම නැගම භවංග උපද්දියන අවස්ථා තුනක් ගියා තව අල්ලගන්න බැරිලා අර

bhavaṅga 에 있던 그것이 두 번째, 세 번째에 이르러 bhavaṅga upaccheda 가 됩니다. 세 순간이 지났는데 아직 붙잡지 못했습니다.

දැන් එතනින් බලන කොයිදියක් අර තියෙන්නේ ආපෝ තේජෝ වාය පඩව ආකාරී පංචස්වාරය කෝකයෙන් එනඑකක් තියලා විමර්ශනයක් කරන මෙන්න මේ මේක මේ කියන්නේ ආවර්ජන කිචිය පංචත්්වාර ආවචන කියලා තව එකක් ආවර්ජනය කරන්න දවසක් වහිලා ඉවරක් දැන් හතරක් අල්ලගන්න බැරි

이제 거기서 무엇을 보느냐 하면, 그것이 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī 가운데 어떤 것인지, 다섯 문 가운데 어디서 온 것인지 살핍니다. 이것을 āvajjana 의 일, pañcadvāra āvajjana 라고 합니다. 이렇게 하나가 더 āvajjana 하며 지나가서, 이제 네 순간이 지나도록 붙잡지 못했습니다.

ආවර්ජනය ආවන්න පත් ආවර්ජනය කරගත්තා දන්නවා ආවර් ආව කරන අවස්ථාව ඊට පස්සේ ආවර් ක ඊයෙන් ආපු එකනෙන් ආපු එකත් දිවෙන් ආපු එකක් නාසයෙන් ආර නැ මේ රූපයක් සද්දයක්, ගන්ධයක්, රසයක් සපන්සයක් ඒක විස්තර කරගන්නවා. අන්න එතකොට ආවට මේ විඤ්ඤාණය පහළ

āvajjana 를 마친 뒤, 눈으로 온 것인지, 귀로 온 것인지, 혀로 온 것인지, 코로 온 것인지 — 형색인지 소리인지 냄새인지 맛인지 닿음인지 그것을 가려냅니다.

කරගන්නවා. අන්න එතකොට ආවට මේ විඤ්ඤාණය පහළ කරන්න චක්ඛු විඤ්ඤාණය නම් චක්ඛු විඤ්ඤාණය සෝතනම් සෝතය ඕක හදුත්තා. මේක පෙනීමක් මේකක් මම හදුලා ගන්න. හදුලා ගත්ත කම මොකද

그러면 이 viññāṇa 를 일으키려고, 눈이면 cakkhu viññāṇa, 귀면 sota viññāṇa 로 그것을 알아봅니다. 이것은 보임이다, 이것을 내가 알아보겠다 하고 말입니다.

මේකක් මම හදුලා ගන්න. හදුලා ගත්ත කම මොකද ක්ිටිගන්නවා කියලා මොකද භුක්තිය බලාපොරොත්තු වෙන්නේ අන්න සම්පජන බුක්තිය ආවා ආසා හම්බවුනේ කියලා. සතිය තීරණය කරන්න. ඒ විපද රෘත්තිය තීරණය කරන්නා. දැන් සම්පජන කලා පිනම් ඒක තීරණය කරගත්ත ඒකට බැහැගත්තා තිය. අන්න මේක තමයි අපි ිමු ස්තප වේදනාව. සන්තීරණ වුණා එතෙක්.

알아본 다음 무엇을 합니까? 받아들입니다(sampaṭicchana). 왜냐하면 누림을 바라기 때문입니다. 바라던 누림이 왔다고 받아들입니다. 그다음 판단합니다. 그 vipāka 를 판단하는 것입니다. sampaṭicchana 를 하고 나서 그것을 판단해 그것에 빠져듭니다. 이것이 우리가 말하는 phassa 와 vedanā 입니다. 거기까지가 santīraṇa 입니다.

අන්න දැන් පීරණය ගත්තට පස්සේ දැන් එතකන් ආවේ දැන් ආත්ම විපාය දැන් විපාය ආමක් අපි ගච්චි හැටිය මතුවක් මතුව ඉදිරිය. ඒකෙන් බුද්ධිය අපි ඕනැකට කරන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ ලැබෙන භුක්තියට අපිට ඕනැටෙන භුක්තිය බලාපොරොත්තු වෙනවා. මෙන්න මේ භක්තියට බලාපොරොත්තු නිසා පහල වෙලාපන කරනවා කියලා.

받는 누림에 대해 우리는 원하는 누림을 바랍니다. 이 누림에 대한 바람 때문에 votthapana 를 한다고 합니다.

වත්තටපන කරනවා කියන්නේ ඒකට අනුකූලව අපි මාන් කොහොමද මේක බුක්ති කියලා නිගමන දැන් ඒකට එකක්. දැන් කවුරුහස අනාත දැන් අතීත

votthapana 를 한다는 것은 그에 맞게 우리가 이것을 어떻게 누릴지 결정하는 것입니다.

ඒකට එකක්. දැන් කවුරුහස අනාත දැන් අතීත භවංග භවංගතන භවංග උප්චයෙන් පංචත්රාව වචන සම්පජන සන්තීරණ පොත්තප දන්න අර ස්පර්ශනා හතක් ඇති. මේ 18ක යනවා දැන්. හතක්

이제 atīta bhavaṅga, bhavaṅga calana, bhavaṅga upaccheda, pañcadvāra āvajjana, sampaṭicchana, santīraṇa, votthapana 까지 이렇게 지나갔습니다.

හතක් ඇති. මේ 18ක යනවා දැන්. හතක් ගිහිල්ලා. දැන් මෙන්න පොට්ටපනට පත්

일곱이 지나서 이제 votthapana 에 이릅니다.

වෙන්නේ. දැන් අරකේ බලවත් මැදහන්නේ දැන්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හිත විකටිය මැදෙනවා. දැන් මෙන්න මේ තමයි ඒ ඒ තුළ ජවන කියන්නේ ඒ ජවන හතක් කොතන කියත් වෙනවා. ජවන ජවන ජවන ජවන ජවන ත් ජන ජවන ජවන කියලා කියන්නේ ඒ ලැබුණ අරමුණ පස්සේ දුවන හැති.

마음이 휘저어집니다. 이제 이것이 그 안의 javana 입니다. javana 는 일곱 번 일어납니다 — javana, javana, javana, javana, javana… javana 란 받은 대상을 뒤쫓아 달리는 것입니다.

ලැබන අරමුණ ප්‍රකටද කියාගන්න ඒක බුද්ධිය වගේ න හරි බුද්ධි ආකාරය දැන් බුක්ති මේ ආකාරය දුවන්න තව ස්පර්ශ දෙනවා. 17ක් යන එකක් දෙනවනේද 17ක් වෙන එකක් දෙන්න තා බුක්තිපට අවශ්‍ය කරලා ස්පර්ශයක් හම්බවෙන්න. හට යනකොට තේරු

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔක්කොම හරි ඒ චක්ඛු විඤ්ඤාණය කියන හෙකුටම තේරුම් ගත්තා. තේරුම් ගත්ත කමක් සම්පත්තයන කියලා පිළිගත්තා. බුක්තිය පිළිගත්තා විපාත බුද්ධ සන්තීරය කියලා විපාත බුද්ධය සීරණය කරගත්තා.

모든 것이 맞습니다. cakkhu viññāṇa 라는 것으로 알아들었습니다. 알아들은 것을 sampaṭicchana 로 받아들였습니다. 누림을 받아들이고, 그 vipāka 를 santīraṇa 로 판단했습니다.

තවම නැ. දැන් මෙතන්ට ආවේ අපේ ඉස්සෙල්ලා දිච්ච බලාපොරොත්තු ඉස්සර වුණාගේ ආරාගොඩ නගා ගත්ත දේ. දැන් ගොඩ නගා ගත්ත දෙයි නැ දැන් මේ ඒ ගොඩ පෙර ගොඩ නගාගත්ත දෙන් ආපු විපාකය ආපු හටියි දැන් ඔය තෙර කනා. දැන්

아직 아닙니다. 여기까지 온 것은 우리가 먼저 쌓아 둔 바람 때문입니다. 지금 쌓은 것은 아무것도 없습니다. 예전에 쌓아 둔 것에서 vipāka 가 온 것일 뿐입니다.

විපාකය ආපු හටියි දැන් ඔය තෙර කනා. දැන් විපාක අවස්ථාව කර්ම අවස්ථාවට ඕනේ. දැන් තියෙන්නේ කර්ම අවස්ථාව ජවන කියන්නේ කර්ම නිපාලන අවස්ථාව අන ඒකෙන් තමයි අපි ඉදිරි කර්ම නිෂ්පාදනය ආරම්භය කරන මොනවා කරනවා කැවන්න.

이제 vipāka 단계에서 kamma 단계로 가야 합니다. 이제 있는 것은 kamma 단계, javana 라는 kamma 를 만들어 내는 단계입니다. 그것으로 우리는 앞날의 kamma 를 만들기 시작합니다. 무엇을 하느냐 하면 이어 붙입니다.

අන්න ඒවා ගැවන්නේ. එතකොට ඒවා හතක් යනකම්ම මේ ස්පර්ශය ලබන්න පුළුවන් අපිට අවශ්‍ය කරනවා අපි ගවැත් එක බලාපොරොත්තු. ඉතින්

그것들을 이어 붙이는 것입니다. 그렇게 일곱 번 갈 때까지 우리가 바라는 이 닿음을 얻을 수 있도록 바람을 엮습니다.

කරනවා අපි ගවැත් එක බලාපොරොත්තු. ඉතින් මෙන්න මේක වට්ටපන කරන වෙලාවේ අපි ප්‍රඥාව වඩලා තිබුණානම් ප්‍රඥාවට අනුකූලයි තීරණය ගන්න ඉදිරියට කරන්න මොකක්ද කියලා අවිද්‍යාවෙන් හිටියේ අවිද්‍යාවට අනුකූලයි චේතනා පහළ කරලා චේතනාවට තැන වෙනවා. අවිද්‍යාට අනුකූල චේතනාවට දැනෙනවා.

그런데 votthapana 를 하는 때에 우리가 paññā 를 키워 두었다면, 앞으로 무엇을 할지를 paññā 에 맞게 결정합니다. avijjā 에 있었다면 avijjā 에 맞게 cetanā 를 일으켜 cetanā 에 자리를 내줍니다. avijjā 에 맞는 cetanā 가 느껴집니다.

විනා ඔව් මම විගාට බෙහෙමයි ඔව් කරගත්ත මයි ා කරලා ම අන්න හරි ඒක තම වට්තබනය කරන්නේ ආරීම නිසා ඔව් වැර එකට වැර

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතන් එතනින් තමයි කියන්නේ චේතනාව බලවත් වෙනවා කියලා දුක් තියන්න

거기서부터 cetanā 가 세진다고 합니다.

එතකොට ධා බා දැන් ධනසය තියෙන්නේ ධ්‍යාත්ම ප එතකොට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් ජවන චිත්ප්නය හැම වෙලම දැන්ින ඒවා තියෙන්නේ අර ඉස්සෙලා පොක්. ඒ කියන්නේ අර සම්පරිච්චන සන්තීවීරලා තිය. ඊට පස්සේ අපි ජවන සිද්ධ කරගන්න මතුවට අවශ්‍ය ශක්ති නිෂ්පාදනයක් සිද්ධ වෙනවා. ඒ දවනින් ම ඒකෙ තියෙනවා ස්පර්ශ වේදනා තියෙනවා. ඒක වින්දනය

이제 javana citta 에서 늘 있는 것은 앞서 votthapana, 곧 sampaṭicchana 와 santīraṇa 를 거친 것입니다. 그다음 우리가 javana 를 이루면 앞날에 필요한 힘이 만들어집니다. 그 javana 에도 phassa 와 vedanā 가 있습니다.

තියෙනවා ස්පර්ශ වේදනා තියෙනවා. ඒක වින්දනය කරමින් තමයි යන්නේ. මොකද වින්දනය කරන්නේ අපි වචපනය කරේ අපිට වින්දනය සදහයි. දැන්

그것을 누리면서 갑니다. 왜 누리느냐 하면 우리가 votthapana 를 한 것이 누리기 위해서였기 때문입니다.

මම විකට යථාර්ථය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් දැන් ඒකනේ අපි අවිද්‍යාවේ තියෙන්නේ. දැන් ව්ටපන කරන අවස්ථාවේ අවිද්‍යාවෙන් තීරණය කරන්න පුළුවන්. නමුත් අපි ප්‍රඥාවන්ත වෙලා දහම් අවබෝධය විහා ප්‍රඥා මූලිකයි. ප්‍රඥා දැජක මුල් වෙනවා.

네, 그것이 우리가 avijjā 안에 있다는 것입니다. votthapana 를 할 때 avijjā 로 결정할 수 있습니다. 하지만 우리가 paññā 를 갖추어 dhamma 를 깨달으면 paññā 가 바탕이 됩니다. paññā 가 뿌리가 됩니다.

එතකොට විද්‍යාත්ම වෙනවා. ඒ විද්‍යාත්ම වුනාට පස්සේ අනාගතය හැඩගත්ත හදන්නේ. කොහොමද කරන්න ඕන ටිකක් පිරන කරන්නේ විද්‍යාව අ විද්‍යාවට වැඩක් නැහනේ. ඔය

그러면 vijjā 쪽이 됩니다. vijjā 가 된 뒤에 앞날을 빚어 만듭니다. 어떻게 해야 할지를 조금 판단합니다. avijjā 는 쓸모가 없습니다.

පස්සේ විගයා දම්සක් දුර අර බීජ එකවත් නම් වතුර නිත්පාදනය කරලා සංසාර. අන්න ඒකෙන් තමයි ඉතුරුන් අය කිව් බිහි ක්‍රියා දිට්ඨය විතරයි ඊට පස්සේ හටගන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න ඒක හරි වැදගන්න. පොත්තපනය කරන තේ කවදාවත් අපිට ඕන හැටියක් නෙමෙයි කරන්නේ. අපේ දෘෂ්ටිය තමයි අපි තිබුණ යන අවිද්‍යාව ඒක අනු කරනවා. අපි විද්‍යාවයන් මට්ටමක් ලැබුණන් ඒ යනවා ඉරය කරන්න නැහැ. අපිට ඒ කරන්න බැහැ.

그것을 잘 알아야 합니다. votthapana 를 할 때 우리는 결코 원하는 대로 하는 것이 아닙니다. 우리의 diṭṭhi, 우리가 지닌 avijjā 를 따라 합니다. 우리가 vijjā 의 수준을 얻지 못하면 그렇게 할 수 없습니다.

යථාර්ශය අපි දකින්නේ අපේ චිත්ත ස්වභාවයෙන් පිහිටපු විද්‍යාව හෝ අවිද්‍යාව අනුවයි මේ පේත. ඒකයි යථාර්ථය. ඉතින් එතනින් අර ගන්නකොට

우리가 있는 그대로를 보는 것은 우리 마음 바탕에 자리 잡은 vijjā 나 avijjā 에 따라 보는 것입니다. 그것이 있는 그대로입니다.

ඒකයි යථාර්ථය. ඉතින් එතනින් අර ගන්නකොට දැන් අපි හිතමුකෝ සෝවාන් පුද්ගලයෙක් නම් විදිය. සෝවාන් පුද්ගලයා යන් තරමක් ප්‍රඥාව නගලා තිබුණා. එතන පටන් වුනේ චේතනාතිය ගත්ත අවිද්‍යාවල තැනක් නෑහැ ඒ කියන්නේ දැන් ප්‍රාතක් නැ පැදිලා තියෙන්නේ ප්‍රඥාවට ප්‍රඥාවෙන් තීරණය වෙනවා සතර අපාට අතුල ටික තියන දුකතාවයක වැඩපිටද මම බෙන්නේ නැහ කියලා

그러면 거기서, 예를 들어 sotāpanna 라면 어떨까요. sotāpanna 는 어느 만큼 paññā 를 키웠습니다. 거기서부터 cetanā 를 일으킬 때 avijjā 의 자리가 없습니다. paññā 로 결정됩니다 — 네 apāya 로 떨어뜨리는 괴로움의 일은 나는 하지 않겠다고.

ඔව් ඒක තමයි එයාගේ පිහිටියන්නේ ස්වභාවය විතරයි ඔය අනුසය වබිලා තියෙන්නේ හටපි තියන්න අනුසය විදිලත් සෝවාන් වෙනකොට අර සෝවාන් කෙනාගේ ප්‍රඥාත ජෛතපන කරනකොට පොට්පණය ක්‍රියාත්ම කර ඉතින් ජවන ක්‍රියාත්ම ඒක

네, 그것이 그에게 자리 잡은 바탕입니다. anusaya 만 남아 있습니다. anusaya 가 남아 있어도 sotāpanna 가 되면 그의 paññā 로 votthapana 가 이루어지고 javana 가 일어납니다.

අරමුණ අරමයි ගත්ත අරමුණ තමයි අරම අරමුණ අනුකූලව මම කරන්න ඕනේ මොකක්ද කියලා කොහොමද මම කරන්න ඕනේ මේකට දූෂ වෙනවාද ගැටෙනවද ඇලෙනවද මුලා වෙනවද ඇලීම ගැටීම එයා ඒක දන්නේ නැහ. එයාගේ ආකාරයෙන් බැලෙන හැදි

받은 대상에 따라 내가 무엇을 해야 하는지, 어떻게 해야 하는지 — 이것에 성낼지, 부딪칠지, 달라붙을지, 헷갈릴지. 보통 사람은 달라붙음과 부딪침을 알아보지 못합니다.

දන්නේ නැහ. එයාගේ ආකාරයෙන් බැලෙන හැදි තීරණය කරනවා. නමුත් ප්‍රඥාව ගත්තා ට වෙනවා කිස්තයයි. ඔය තීරණය වෙනවා කියලා එහෙනම් මොකද මම කරන්නේ ඒකට මෙන්න මේ මිච්චා යන්නේ

그는 자기 방식대로 결정합니다. 하지만 paññā 를 얻으면 그렇게 결정됩니다. 그러면 나는 무엇을 하는가 — 그것을 위해 micchā 의 길로는 가지 않는다고.

මොකද මම කරන්නේ ඒකට මෙන්න මේ මිච්චා යන්නේ නැ මගේ වැඩම දැ මට ක යන්නේ නැහ එහට යමක් හදන්න ඔව් ඒක නමක් කියිය තමයි ඒක හඳුරු අගන්නේ. එතකොට ඒක හරි ස්බ කියන අපි කියාගවන්න අර ක්‍රියාත්මක වන හැන්නේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ක්‍රියාත්මක හතක් යනකොට දැන් ඉපන්ධය ගිහිල්ලා තියෙනවා අතීත භවංග භවාන් භවාන් පරත්තිය පංචවාරා වචන චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් චක්ඛු විඤ්ඤාණ සම්පිච්චන සංකීරන භුක්තිය ගත්තා පොත්ත හතක් ගියා ජවන හතක් ජවන ජවන ජවන ජවන හටන් ගියාම අටහතයි පහලගන්න දැන් එතකොට චිත්තක්ෂන පහලක් නෙ දෙකක් තව ස්පර්ශනා දෙකක්. ඔය ගැන මොකෙන්නේ දැන් ඒක දුරුවල.

일곱 javana 가 지나면 이제 열다섯이 지난 것입니다 — atīta bhavaṅga, bhavaṅga calana, bhavaṅga upaccheda, pañcadvāra āvajjana, cakkhu viññāṇa, sampaṭicchana, santīraṇa 로 누림을 받고, votthapana, 그리고 일곱 javana. 여덟과 일곱이니 열다섯입니다. 그러면 cittakkhaṇa 둘, 곧 닿음 두 번이 더 남습니다. 그것은 이제 약합니다.

ුන්නා පටන් ගත්තා වේගයෙන් ගිහිල්ලා ඉති අන්ති වෙරෙන්න හිත්තොත් ලැබෙන විපරය බොහොම මාසය. අන්න කියලා කෙරවලට ඉවරෙදයක් නඕන. ඔය දෙක පුත්තට මි. බුක්තියට මජිනවා ඒක එල්බගෙන බුක්ති වෙන්න බැහැන. ඒ පත්ය මන ශක්තියක් අන්න මනෝරයෙන් ගත්ත අරමුණ ගවන් පස්සේ ගිය වර ආරම්භ කියලා. ඒකේම ඇරිලා ඉඳන් මනෝ දෙකක් එනවා ඉන්න. අන්න ඒකට කියනවා භවන්තය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

භවන්තක් ගියාට පස්සේ එහෙන්නේ නැහ. දැන් ඉපද කරන්න විදින්න භවය අන් භවය අන් වුනා ිහිට එහි කෙව්වේ යමක් අන් ඔව් එ ඒක ඒක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තමයි ප්‍රවෘත්ති විපාක යන්න. අන්න ප්‍රවෘත්ති විපාක දෙකක් තියා ඊට වඩා යන්න බැ. හිත විචු වුණා ආය අර කරන්න බැහැ.

그것이 pavatti vipāka 입니다. pavatti vipāka 는 둘이 있고, 그 이상은 갈 수 없습니다. 마음이 거기서 떨어지면 다시 할 수 없습니다.

වර්තමාන දැන් ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? එයා ඒකම අරගෙන මනෝධාරයෙන් තුන් පාරක් බුක්තිය සිත විදිහ. නැවද එයා ඒ බුක්තිය දැන් ප්‍රධාන බුද්ධිය වර්තමානයේ ලැබුණා. ලැබුණා ආසන්න දිව විදි තුනක් යනකම් මේක හොඳට මතකයක් තියෙනවා.

그다음 무엇을 합니까? 그는 바로 그것을 가지고 mano dvāra 로 세 번 누리는 citta vīthi 를 일으킵니다. 그 누림, 주된 누림을 지금 받았습니다. 세 vīthi 가 지날 때까지 이것이 기억에 잘 남습니다.

දැන් මතකය පුත්ත නිදන් කරේ ුාවක් ආයතය පිළිගන්නවා. ආයතය නිවීරණය කරනවා. ඒකට මතක් කරන්න. ආයත නිගමනයක් කරගන්නවා. හින් මතු කොයින් කියලා දෙකට හැදිලුව තවත්ත පල කරගන්නවා. ඔය ඕකට කියනවා අනුබත්ත ආධාරක චිත්ත තුනක් කියලා.

이제 기억에 담아 두려고 다시 받아들입니다. 다시 판단합니다. 기억해 내려고 다시 결론을 냅니다. 이것을 뒤따르는 anubandhaka citta 셋이라고 합니다.

ඔන්න පංචස්වාරයෙන් දැන් චැක්කුත්්වාරයෙන් හිත විදිහක් ගියා අනුපස්සද්ධ ආධාරක මනෝර චිත්ත විදි තුනක් කියලා ඉවර වෙන්නේ. ඒකට බැඳිගන්න. අනුබ්ච ආකාර විදි වේලයි.

다섯 문 가운데, 곧 눈의 문으로 citta vīthi 하나가 지나가고, 뒤따르는 mano dvāra citta vīthi 셋으로 끝납니다. 거기에 묶인 뒤따르는 vīthi 들입니다.

එතකොට මනසෙන් බුද්ධ වෙනවා පංචවානයෙන් ගත්ත එක සිත වීති තුනක් හතර මනසෙන් බුක්ති වෙනවා. අන්න මනසෙන් බුද්ධි වෙන්නේ මතක. එතකොට ඒ ටික මතක් කරගන්නකොටත් අර විදිහට චිත්තක්ෂක මනෝර අවස්ථාවක් යනවා මනසෙන්න.

그러면 다섯 문으로 받은 것을 마음으로 citta vīthi 셋, 넷에 걸쳐 누립니다. 마음으로 누리는 것이 기억입니다. 그것을 떠올릴 때에도 그처럼 mano dvāra 의 cittakkhaṇa 들이 마음에서 지나갑니다.

ඔව් ඒක තියෙන අර වත්තුරූප කම්පාවෙන්නේ වත්ත රූප කම්පාවක් දැන් නවත්තෙන්න. මම ගත්ත එකයි දැන් අන්න ඒක පුටියනවා එතන වට තුුනක් කියන්න පස්සේ දැන් කාර්ය දන්න අයිති

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මනසිකාරය තමයි නිර්මාණය කරගන්නේ. මනසිකාරයෙන් කයිපති කියන්නේ. ඒකෙන් නැවත වාරයක් චිත්ත නිර්මාණය මනෝවාරය ඉපදු වෙනවා. චිත්ත විමට කියත විදිහලා නැවත වරා ඒ විදිහ තුන් වතාවක් හොඳ හෝ නකාට තුන් වතාවක් ුක්ති විදිලා තමයි. ඒක ඉවර කරගන්න.

manasikāra 가 그것을 만들어 냅니다. manasikāra 로 다시 한 번 citta 가 만들어지고 mano dvāra 가 일어납니다. 그렇게 citta vīthi 로 다시, 좋든 나쁘든 세 번 누리고 나서야 그것을 끝냅니다.

ආන් එතකොට ඒක තමා කර්ම ශක්තිය ක්‍රියාවලිය. තව එකක් නෙමෙ. දැන් අපි ඉස්සර ගත්ත ස්පර්ශය බලවත් දැන් බලවත් කාරහ බලවත් දුක් හඹ වුණා. හැබැයි තව සාමාන්‍යයෙන් බලාපොරොත්තු වෙනවා. එතකොට

그것이 kamma 힘의 과정입니다. 다른 것이 아닙니다. 앞서 받은 닿음이 셌다면 센 괴로움을 만났습니다. 하지만 보통은 더 바랍니다.

දැන් අපි ගත්තේ පඨවික් විතරයි ඕනේ. කයිෙන් දැන් පඨවික් ළඟට මේ ලෝකේ තියෙන ඊළඟට ආසන්න වල තියෙන ඊට පරම් මුරුදු එකට බලන්න.

지금까지 우리는 몸으로 받는 paṭhavī 만 다루었습니다. 이제 paṭhavī 다음, 이 세상에 있는 그다음 것, 그보다 더 고운 것을 봅시다.

දැන් පඨවිත්ති දැන් පඨවි තරම් ලාත කාල තියෙනවා ඉතරම් මුල එකක් තියෙනවා මේ පංච මහා බුද්ධයක්. අන්න ආප දැන් ආපු බුද්ධිය කය විගත්ත මොකද ඒ වර දිවුණ එකක් වනේ ඒක.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කයට වඩා දිව මක්වා දිව මොකද ආපෝ කියන දේවලයක්. ආපෝ ධාතුවේ ුක්තිය ඒකට ගැලපෙන

몸보다 혀입니다. 왜냐하면 āpo 라는 것들이기 때문입니다. āpo dhātu 의 누림, 그에 맞는 것입니다.

ික් තියරට රේ ගන්නේ තියව පුත්තටිය ගන්න නම් රතේ රටක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නම් තියලා ගන්න ඕන. දැන් කීතිය කතේ කෙලක් නැති වෙලාව දින ඇවොත් එහෙම රත ඉන්න නැහැ. ඒ වෙලාවද කරන්නේ උපක්‍රමයක් තියෙනවා කටේ ගෙලා යපවට පස්වා. දෙවියක් හදාගෙන ි. ඒ නිසා පියල බොන්න ඕක රක එහෙනම් දිව හැමදියේම ශ්‍රවයක් එක්ක සම්බන්ධ කරලා ගන්න

입에 침이 없을 때에는 맛이 나지 않습니다. 그때 쓰는 방법이 있습니다 — 입을 적시는 것입니다. 그래서 물을 마셔야 합니다. 그러니 혀는 늘 물기와 이어져 있어야 맛을 받습니다.

ිප්පත් එක ඇහැලා තියනේ. ඒක හයට බලනක් ගිය පොරනම් බුරුද්දිය බවට පේනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉති ය අම්චර ස්භාවයක් තියෙනවා ඒකන් රට දිවේ රස දැනෙනකොට ඊට වෘද ආ ඒ එහෙනම් ඒක වෘදු කොටසක ඉන්ද්‍රියන් හෙලා තියෙනවා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දෙවපු කියලා. ඒකත් අර විදිටමයි. වපුත්ති ආරම්භණ එකක් වෙනකොට ඒකට අනුරූප වෙලා තියෙන්නේ. අර අපි ඉස්සෙලා කිව්වා ිහා දස

그것도 같은 방식입니다. 누림의 대상이 될 때 그에 맞게 되어 있습니다.

තියෙන්නේ. අර අපි ඉස්සෙලා කිව්වා ිහා දස ඒක දිවේ නෙමෙයි. ඔය දිවේ තියෙනවා මාර්ගයක්. අපි ඕකට ගෙනක විනාය මාර්ගය ඥාය මාර්ගය ඔයනාය මාර්ගය හැදිලා තියෙන්නේ. අර

앞서 말한 jivhā dasaka 는 혀에 있는 것이 아닙니다. 혀에는 길이 있습니다. 신경의 길이 만들어져 있는 것입니다.

අපි කර්ම දිස්කත් කියාගේ ඔව්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් එතකොට සියුම් මාධ්‍ය තුළයි. අර මේ කනබල කබලිංකින් කාන හරි කනපන දේවල් ධනීන රූපයක් නිර්මාණය කරන්න. එහෙනම් ධනී බවන රූපය නිර්මාණය වෙලා තියෙන්නේ අර මනෝමය කය බ්ලොක් වෙලා. ඒකටම ඒක වෙලයි. මනෝමයෝ

네, 그러면 고운 매개 안에서입니다. kabaḷiṅkāra 로 먹고 마시는 것들이 거친 rūpa 를 만듭니다. 그러면 거친 rūpa 는 manomaya kāya 에 묶여 만들어진 것입니다. 바로 그것에 묶여 있습니다.

ඉන්නායු යම්කය දිව කියලා ගියාගන්න. තන කතාවක්ත මලේවින් හරි කෙනක් හටගන්නවා ඒ රටාව ක හරියට කාන්ද මග යකට ඇහුවේ කාණන් කෑනක් වටලා තිබලම දකට ඉන්නේ සෑනක් වාන්දන් රවුමක් හටලා තිබලනම් දහපි යකර තියන්නේ රවත ඔය කාන්තව යම් කතාව තිබුනේ ඒකට ඇලෙෙන දේ රටාව මෙන්න මෙයා මනෝමය විෂ්ණාව යම් කතාව පිහිලා දෙන්නේ අපේ කනපු බොන ආහාරඑක මස්ලය විෂ්ණාවක් ඒක පිහිටන්නේ ේජා මාස විනාගය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතකොට ඒකෙන් තමයි අපි මේ මාස පටතියනේ විවේද කන්නාය පදයට කියාගි තියෙන්නේ ඔය විදිහට. දැන් ඕකින් තියන්නේ මොලයට කියලයි අපි දැන් දන්නේ. ඔය දර මාර්ගය. ඔතනින් දීලා දැන් පරිවර්තනය කරලා ඔය තිරනි ස්ථාවට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සම්බන්ධ කරඕන. ිස්තාන සම්බන්ධ වෙන්නේ අන්න අර කටවට ඇසුරු කරගෙන කියලා වස්ත රූපය. ඒක කිරණ. අන්න කිරණ විෂ්වා කිරණ වස් රූපයක්. අන්න ඒක තමයි හා වස්තු රූපය කියන්නේ. හදවත ඇතුරු කරගෙන මාධ්‍ය කරගෙන තියෙන්නේ. වස්තු රූපය වටහා එක පැත්තක්කින් එකක් තියෙනවා. දැන් ඒකෙන් කතා කරන්න. ඒකෙන් පාරක් වදිනවා වස්තු රූපය.

이어지는 곳은 심장을 기대어 있는 vatthu rūpa 입니다. 그것은 빛살입니다 — 빛살 신경, 빛살 vatthu rūpa. 그것이 바로 hadaya vatthu rūpa 입니다. 심장을 기대어 매개로 삼고 있습니다. vatthu rūpa 둘레에 한쪽에서 하나씩 있습니다. 이제 그것으로 말합니다. 그것으로 한 번 부딪칩니다 — vatthu rūpa 에.

දැන් වතුරුවගේ කයි තරම් පනින් ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ නැ. ඒක හර දියුම ක්‍රියාත්මක වෙලා. දානත්වතාවම කපා වෙනවා. දැන් දෙවෙනි ස්පර්ශ කතාව ගත්තා

이제 물기는 몸만큼 거칠게 일하지 않습니다. 그것은 아주 곱게 일합니다. 여러 번 흔들립니다.

කපා වෙනවා. දැන් දෙවෙනි ස්පර්ශ කතාව ගත්තා රස විශ්පස කතාව දැන් ඒදහත් කතාවය තරකනවා. ඇි ැත්ත විදිට ඒකෙන් අර කියලා මේ බුද්ධිය කියලා ඉදෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතකොට මොකද වෙන්නේ? දැන් අපි මෙතනින්වත් අපි දැනගත්තා අන්න ක්‍රවේ කියන ගනිපාන වස්තුවේ ඊගඟ මට්ටමේ ගනිභවයන් අඩුදේ ඉපත්ත කතාව ඉතර.

그러면 무엇이 일어날까요? 여기서 우리는 혀라는 거친 바탕 다음 단계, 덜 거친 것이 일어나는 이야기를 알았습니다.

දැන් ශ්‍රවකස්ථාවේ පන් ඊට වඩා මේ ලෝකේ තියෙන කනිය බනි බණ බලනවා. දැන් අපි ආපෝ ධාතුවට ගත්තා එතකොට ඒ වගේම පඨවිධාට ගත්තා. දැන් එතකොට අපිට එයාගේ තියෙනවා. අ ආකාශ ධාතු ආපෝ තේජෝ ඔව් වායෝ ගන්නවා. දැන් වායෝ ගන්න මෙහෙමයි.

이제 혀의 단계보다 이 세상에 있는 더 고운 것을 봅니다. 우리는 āpo dhātu 를 다루었고, 마찬가지로 paṭhavī dhātu 를 다루었습니다. 이제 ākāsa dhātu, āpo, tejo, 네, vāyo 를 다룹니다. vāyo 는 이렇게 다룹니다.

වායෝ ඉස්සෙල්ලා කොටසක් තියෙනවා ආකාශය ධ්‍යාඥේ ආකාශ ධාතුව දියඥ. ආකාශ ධාතුවක් ලැබිලා තමයි සුද වයන්නේ. වීර්ය පැරියාණ එකක්. මෙන්න මේකට කියනවා අන්ශු කියලා. දැන් අන්ු කියන එක වාගේ වඩා ගනී බව ජලයක වඩා තියන.

vāyo 앞에 한 부분이 있습니다 — ākāsa dhātu 입니다. ākāsa dhātu 를 얻어야 퍼져 나갑니다. 이것을 aṇu(낱알)라고 합니다. aṇu 는 물보다 덜 거칩니다.

ගැලේ ගැලගත්ත ආකශය විදිල යන්න. වාය වාය නෙමෙයි යෝගය. වායුවය විදියන එයා. ඒ වායුවයුය ආධාර කරෙනවා යන්නේ. ඉතින් අන්න ඒ ආධාර කරගෙන යන ඒ ටික අරගන්න වාල්ල මුල් කරෙන ආධාරය ආකර්ෂණ වක්තිව දැන් ඒකෙන් ඉපර්ධය ලබාගන්න දිවට වඩා කියියව මිදිය.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් ඒක කරනවා නාසය. ගණන්ධයආනය කරනවත් දකින්න. අන්න අංසු ආදාය අංදු ස්පර්ශය ඒ අංශුපර්ය නාය මාධය ිලා නායට සම්බන්ධ වෙන ස්නායට සම්බන්ධ වෙලා. ඒ මාසය සිරණ ස්නාට සම්බන්ධ වෙලා. පිරනායන හදවට කරා වේදනම් අර දානත් ප්‍රමාද රූපය.

그러면 그것을 하는 것이 코입니다. 냄새를 맡는 것을 보십시오. 낱알, 낱알의 닿음 — 그 낱알의 닿음이 신경을 매개로 신경에 이어지고, 빛살 신경에 이어지고, 빛살 신경이 심장에 닿아 ghāna pasāda rūpa 에 이릅니다.

ඒක හරිත්. ඒකත් වචනවා එකපාරට පස්සේ රූපය හදවතට ඇසුරු කරගන්න. ෙවන්න මධ්‍ය හදවට ඇසුරු කරගත්ත කිරෙන්න රූපය වට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේ සරීක සුළු ඒ ඔය තමයි කර්ම සක්තියන් හටගන්නේ. කර්මන කලාාපතපි ඔය තියෙන්නේ. ඒක කර්ම ශක්තියේ කාණ්ඩම හම්බවෙලා තියලා විසිරෙල් යන්නේ නැ. කර්ම ශක්තිය කාණ්ඩම

이것이 kamma 힘으로 일어나는 것입니다. kamma kalāpa 가 거기 있습니다. kamma 힘의 덩어리가 받치고 있어서 흩어지지 않습니다.

යම්කා යම් විදිහ හැඩ කරනු වනත් ඒ රසෙන්න. ඒ වෙන බව ඉද පටිසන්ධි ශක්තිය කියලා කිව්වේ එතන අපේ ප්‍රවෘත්ත ශක්තිය කිව්වේ අන්න කර්ම සක්ය

kamma 힘의 덩어리가 그 모양을 잡아 줍니다. 우리가 paṭisandhi 힘이라고 한 것, pavatti 힘이라고 한 것이 바로 kamma 힘입니다.

ඔව් ඒ ඒ ඔය පහම මේ ශරීර කූඩුවේ ක්‍රමානුකූලය ක්‍රම කතාවකට අර කර්ම රූපය දන්න. තමයි මේක රැකිලා තියෙන්නේ. ඒක විදිට විදිහක් නැහැ. ඒ කාන්තම අභිලා තියෙනවා කර්ම කාන්තම

네, 그 다섯 모두가 이 몸이라는 둥지 안에 차례에 맞게 kamma rūpa 로 지켜지고 있습니다. 다른 길이 없습니다. kamma 덩어리가 박혀 있습니다.

ඔව් ඊළඟ ඒ කඩා තමයි බේදන්නේ. දැන් ඒකාම ගන්නේ ඒකෙත් කියනවා අර දාන ප්‍රසාදය කියන වස්තු රූපය ඒක තියන්නේ එක අරමේ අපි බනකල වස්තු රූපය කිට්ටුවේ තමයි ඒකක් තියලා. දායා ප්‍රහාද රූපය ඒක කම්ප්ඤලා විනවා ආකාශය කියලා නැත් ඒකක් කර්ම ශක්තියක්. අන්න එතට වස්තු රූපය ගාන ප්‍රහාද රූපය වඩිනකොට ආයෙත් වස්තු රූපය ඊට පෙර කම්පනය අඩු කම්පනයෙන් ආයහලක් කම්පනය එතන ඊගාව කියපු ආශ්වාදය දැන.

다음으로, 이것도 ghāna pasāda 라는 것이 vatthu rūpa 가까이에 있다고 합니다. ghāna pasāda rūpa 가 흔들리는 것은 kamma 힘입니다. ghāna pasāda rūpa 가 닿을 때 다시 vatthu rūpa 가 앞보다 덜한 떨림으로 떨리고, 거기서 그다음 맛보기를 느낍니다.

එතකට බුද්ධ ආශ්වාදය වෙන්නේ නැහැ. එතකොට ඊට පස්සේ පු ඒකත් අර වෙනි චිත්ත විදි කියලා ඒක විතර කරන. දැන් ලෝකේ

그때 몸의 맛보기는 일어나지 않습니다. 그 뒤 그것도 같은 citta vīthi 로 이어집니다.

විදි කියලා ඒක විතර කරන. දැන් ලෝකේ තියෙනවා දැන් අපි වර්ග තුනක් දැන් පංච මහාභූතයන්ගේ අපි තුනක් අරගත්තා.

이제 세상에 있는 다섯 mahābhūta 가운데 셋을 다루었습니다.

ආපෝධා පඨවි ධාතුව ගත්තා නෑ. පඨවි ධාතුව ගත්තා. ඊට පස්සේ ඊට වඩා කියුපු ආපෝ ධාතුව ගත්තා. අංශුයි කියන්න ඊට වඩා ගත්තා වායෝ නෙමෙයි ගත්තේ ආකාස ධාතුව. ආකාසය විතර ආශ කිව්වේ ඒකයි. ආකාසය මේ කියන හර ආකාශ කියලා කිව්වේ ූන් වර්ග පීකයෙන් විදිරන්න ස්වභාවය ඒක වායාගේ කතාව ඒක ඊට පස්සේ අරගන්න තියෙනවා. දැන් ඒක වායු. දැන්

āpo — 아니, 먼저 paṭhavī dhātu 를 다루었습니다. 그다음 그보다 고운 āpo dhātu 를 다루었고, 그보다 더 고운 것으로 vāyo 가 아니라 ākāsa dhātu 를 다루었습니다. 그래서 ākāsa 라고 했습니다. ākāsa 라고 한 것은 낱알로 흩어지는 성질이고, vāyo 이야기는 그다음에 다룰 것입니다.

පස්සේ අරගන්න තියෙනවා. දැන් ඒක වායු. දැන් වාය හයිඩ්‍රමාණු ඔක්සික පරමාණු හරි වචනය අපි කියන්නේ මෙන්න මේ කියන පරමාණු කියන එක අන්වලට හරහා පොඩි. අන්ු කියන්නේ පරමාණු පොඩියක් අන්තුවක් හැදෙනවා. ඒක නිසා ඉතාම තියුණු වෙනවා වායු. දැන් වායුවත් මේ පංච

이제 그것이 vāyo 입니다. vāyo — 수소 원자, 산소 원자 같은 것입니다. 우리가 말하는 원자는 aṇu 보다 작습니다. 원자가 조금 모여 aṇu 가 됩니다. 그래서 vāyo 는 아주 날카롭습니다.

තියුණු වෙනවා වායු. දැන් වායුවත් මේ පංච මහාභූතයන්ගේ පුත්තේ වැදේ රූප කලාපය පොක් දැන් වායුවෙන් දන්නේ යම් ආශ්වාදයක්. ඒකන කැලපෙන ඉන්දියක් ඒකට ඊටලා තියම ෙත. දැන් නාසයටත් වඩා තියම ඉන්දියක් තියෙනවා අපි හිෙන කන

이제 vāyo 도 다섯 mahābhūta 의 rūpa kalāpa 입니다. vāyo 로 아는 것은 어떤 맛보기입니다. 그에 맞는 indriya 는 아주 날카로워야 합니다. 코보다도 더 날카로운 indriya 가 있습니다 — 우리 귀입니다.

දැන් කනට කොහොමද වායුව අපි මෙතන කතා කරන කම්පනය ඉන්නේ වායුව වායු කම්පනය කම්පනයට වායුව කියලා න් කනේ තන් අයිය වං අජීතක් ඇතුලේ මේ කියන ප්‍රසාදය.

이제 귀에는 어떻게 될까요? 우리가 여기서 말하는 떨림은 vāyo 의 떨림입니다. 귀 안의 뼈 속에 이 pasāda 가 있습니다.

කන් අජී කියන ආරක්ෂාව එහෙනම් මේ නාසයේ තියෙන කො ගහ ගහන්න පුළුවන්. කනේ ඔයකින් කිය කම් අජියුණු ගහක් ගානකක් තමා කජීත්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඇතුලේ තමයි මේ කියන සද්ද කම්පනය ඇති ස්නා තුළ තියෙන්නේ. ඒක ඊටත් තරම් මරුත්. අන්න ඒකට ගිහිම වායු ස්පර්ශය ලබන්න. ඒකට වදිනකොට අන්න වායු අංශික ස්පර්ශය ලබනවා. ඒ

그 안에 이 소리 떨림을 받는 신경이 있습니다. 그것은 그보다도 더 곱습니다. 그것에 vāyo 의 닿음이 옵니다. 거기 부딪칠 때 vāyo 낱알의 닿음을 받습니다.

වදිනකොට අන්න වායු අංශික ස්පර්ශය ලබනවා. ඒ ස්පර්ශය වන න ඒක යන ස්නාපත්ති. අර කිරණ ස්නාපත් වෙන්නේ. ඒ කිරණ ශ්‍රාවි පත්තිය හදවත්තට සම්බන්ධ වෙන්නේ. හඩවට ඇතුරු කර වත්තු රූපයක් තියන්නේ ඊළඟ ඒක තමයි සෝතාප්‍රසාද රූපය. අන්න සෝතාප්‍රසාද රූපය අර තියෙන මනස පිටෙන වක්‍ර රූපය. ඒකෙත් හාමි ඊටත් වෙලා කියපු වදි කමි වදි ඒකෙන් ඊටත් වෙලා තියත් වතාව කම්පනයක් තියෙනවා.

그 닿음이 신경으로, 빛살 신경으로 가고, 그 빛살 줄기가 심장에 이어집니다. 심장을 기대어 있는 vatthu rūpa 다음이 sota pasāda rūpa 입니다. sota pasāda rūpa 는 마음이 자리 잡은 그 rūpa 입니다. 그것도 앞서 말한 것보다 더 적은 횟수로 떨림이 있습니다.

ඒත් වතාවේ කම්පනයක් පුන්නේ අරකම අබි පෙනන්නේ අරකම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? ඊට තරහ තියම දෙයක් තියෙනවා. දැන් ආපෝ ධාතු, ධාතු, වායෝ ධාතු එතකොට තේජෝ ධාතු හර අරගන්නවා න්න. දැන් අපි අනි ටික ඔක්කොම ගත්තන තේජෝ ධාතුව කියන්නේ මේ තියෙන්නේ ආලෝකය තියෙන්නේ තේජෝ ධාතු. උෂ්ණත්වය වැඩි කරලා වැඩි කරලා ගිනි කරපු ගිහි කියන්නේ තේජෝ ධාතු. ඒසෝ දුව තමයි දර්ශනය කරන්නේ. ආලෝකය වශයෙන්. අන්න

그다음 무엇을 합니까? 그보다 더 날카로운 것이 있습니다. āpo dhātu, vāyo dhātu 다음으로 tejo dhātu 를 다룹니다. 이제 나머지는 다 다루었습니다. tejo dhātu 란 빛이 tejo dhātu 입니다. 열을 높이고 높여 불이 된 것이 tejo dhātu 입니다. 그 tejo 를 우리는 빛으로 봅니다.

තමයි දර්ශනය කරන්නේ. ආලෝකය වශයෙන්. අන්න ආලෝකය වශයෙන් එනකොට ඒ ආලෝකය කියන එක මේ ලෝකේ තියෙන්නේ ඉතාම සියලුම කොටස. දැන් ඒ සියලුම කොටසම මොකද කරන්නේ ඒක අපිට තියෙන්න ඕනැන් කනටත් වැඩි විාම තිය. අන්න ඒක තමයි ඇහැ. ඇහැ බබා කියන්නේ මේ කිරිය ඇතුල තියෙන. ඒක මේ ලෝකෙ ඉතාම තියුණු ආලෝක ධාතුව විපස කරන්න තියෙ. ඇහැට ආලෝක ධාතුව විපනා ඒ

빛으로 올 때 그 빛은 이 세상에서 가장 고운 부분입니다. 그 가장 고운 부분을 받으려면 귀보다도 더 날카로운 것이 있어야 합니다. 그것이 눈입니다. 눈동자 안에 있는 그것은 이 세상의 가장 날카로운 빛 dhātu 를 받도록 되어 있습니다.

විපස කරන්න තියෙ. ඇහැට ආලෝක ධාතුව විපනා ඒ තුළින් ලැබෙන්නා වූ ජායාපත්යන් ඒකත් අර මාසික අරම. ඔය හාමුදුරුව තිරණක්නා වලට දීලා තිරණයක් නායව හදවතේ තියෙන්නේ චක්ඛු ප්‍රහාද රූපයට වන්න. අන්න චක්ඛු ප්‍රහාද රූප ඉන්නේ ඇහේ නෙමෙයි. අතුවාව

눈에 빛 dhātu 가 닿아 그것을 통해 받는 그림자도 그 신경의 대상입니다. 빛살 신경을 거쳐 심장에 있는 cakkhu pasāda rūpa 로 갑니다. cakkhu pasāda rūpa 는 눈에 있지 않습니다.

රූප ඉන්නේ ඇහේ නෙමෙයි. අතුවාව චක්කු ප්‍රහාද රූපෙන්න හදවතට ඇසුරු කර ගත්ත වස්තු රූපය වචන ආය අන්න ඒකයි කියන්නේ. ඉතින් චක්ඛු ඉන්ද්‍රිය අපි කරන්නේ. ප්‍රහාදන කියන හදවත ඇරු කරගෙන සම්බන්ධ

aṭṭhakathā 에는 cakkhu pasāda rūpa 가 심장을 기대어 있는 vatthu rūpa 라고 나옵니다. 그것이 그 말입니다. 그래서 cakkhu indriya 라는 것은 심장을 기대어 이어져 있습니다.

ඇහැට සම්බන්ධයක් තියෙන පස්සේ චිරණක්ය තිරණ ිඥායුවෝ මේ මස්ත්‍රය ස්ඥානය ඒවට ගිලා. ඒකෙන් අපිට තියෙන බව පේරෙනවා. දැන් අපිට තියෙනවා හිනාය වනතුලා පේන්නේ නැහ කියලා. එහෙනම් කිරණ විනායුවට කරන්නේ මානස හිනායව තියෙෙනවා. යමික මාසනායව මොනවා හරි කඩවොත් තිරණ විනායව කඩෙනවා.

눈과 이어진 다음 빛살 신경이 이 살의 신경에 들어 있습니다. 그것으로 우리에게 보이는 것입니다. 신경이 끊어지면 보이지 않는다고들 합니다. 그러면 빛살 신경을 품고 있는 것이 살의 신경입니다. 살의 신경이 끊어지면 빛살 신경도 끊어집니다.

අන්න ඒ ඉතින් එතකොට වයරඑක වෙනවාද කරන් එක වෙනවා. තේරුණ දැන් තිරනි ඥානය කරන් එකක්

그것은 전선이 있고 그 안에 전류가 흐르는 것과 같습니다. 이제 아시겠지요 — 빛살 신경은 전류 같은 것입니다.

ගැන. ඒ ආධාරන කරේ ගනී බවන ලෝ කන්දියන. ඒකනේ තැනක වන හරි මස්ලේකාය වස්ලේ කය ලෝම් ඒක ගමන් තෙර තමන් ඒක තමයි ස්වාලයෝ කියන්නේ. අන්න ඒක සම්බන්ධ වෙලා තියෙන්න පන්නේ අරකින ප්‍රහාද රූපය දක්කු ප්‍රහාද රූපය ඒට සම්බන්ධ වෙ ඊටත් වෙලා ඉතාම පාරක් වන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පංච මහාභූතයන්ගේ ස්පර්ශය ඔය විදිය ලබලා 16ව මන එක වජින කම්ප්පාද ඉතින් කර්ම සත්‍ය ක්‍රියාවලියක් තියෙනවා. එකක් වදිනකොට තව එකක් වඩ්දවන්න. මොකද හේතුව එකක් පුද්ද දෙකක් ිත් තියෙන මනසට ිදෙන්න. මනසීර ඒ කියි මනස වැරදි වෙන්නේ නැක දෙන්නෙකුත් ඉන්ද එක. කොරෙහත් ඉඳගන්න බැහැ.

다섯 mahābhūta 의 닿음을 그렇게 받아 흔들림이 일어나는 kamma 힘의 과정이 있습니다. 하나가 부딪칠 때 다른 하나는 기다려야 합니다. 왜냐하면 둘을 한꺼번에 마음에 들일 수 없기 때문입니다. 마음은 틀리지 않습니다. 둘이 한 자리에 함께 앉을 수 없습니다.

ඒ පට්ටන් ටිකක් කන්න බැහැ. ඒ වගේ හැම දේකම රටාවක් තියෙනවා. ගැටලුවක් ඇති අහන ඒ අහන වෙලාවට අහනවා මේමේ බලන වෙලාවට බලමු. නමුත් අදින මේකෙන් මේ කරන්න පුළුවන් එක සැරේ අහනවා වගේ එක සැරේ බලනවා වගේ අපි රැවටෙනවා. කොයි වෙලාවකවත් අහන වෙලාවට බලන්න බැහැ බලන වෙලාවට අහන්න බැහැ. ඒ වෙලාව සුවල ගන්න බැහැ. ඒක අන්න

모든 것에 질서가 있습니다. 들을 때는 듣고, 볼 때는 봅니다. 그런데 우리는 한꺼번에 듣고 한꺼번에 보는 것처럼 속습니다. 어느 때에도 들을 때 볼 수 없고, 볼 때 들을 수 없습니다. 그 순간을 섞을 수 없습니다.

බැහැ. ඒ වෙලාව සුවල ගන්න බැහැ. ඒක අන්න ඒකයි. මේක අධි වේදයෙන් මේ සිද්ධාන්තය සිද්ධ වෙන නිසා අපිට පේනවා මේක හරි කරන්න පුළුවන් වන්න මේ එකන්න පුළුවන් ඉතින් ඒකයි කරන්න පුළුවන් පං සම්බන්‍ිය පංචය ඉන්දිය හටගන්න එකේ ඒකයි.

그 까닭이 그것입니다. 이 원리가 아주 빠르게 이루어지기 때문에 우리에게는 한꺼번에 되는 것처럼 보입니다. 다섯 indriya 가 생겨난 까닭이 그것입니다.

විඤ්ඤාණ දැන් විඤ්ඤාණ ධ්‍ය තමා මන ඉන්ද්‍රිය. දැන් මේක තමයි ඊළඟ අන්තිම පයවෙන ඉන්දිය කියන්නේ. දැන් පංචමහා පංච මහාභ පූජ්‍යන්ගෙන් ගත්තේ ඔය ටික. දැන් අපි ඔය ඔය ටික අර ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨ ධාතු මේ ආකාශ ධාතු ගල පහගත්තා. අ

viññāṇa — 이제 viññāṇa dhātu 가 mana indriya 입니다. 이것이 마지막, 여섯 번째 indriya 입니다. 다섯 mahābhūta 에서 다룬 것은 그만큼입니다. āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu, ākāsa dhātu 다섯을 다루었습니다.

ධාතු, පඨ ධාතු මේ ආකාශ ධාතු ගල පහගත්තා. අ විඤ්ඤාණ ධාතුව. අන්න විඤ්ඤාණ ධාතුවයි කියන ඊටත් තර අති සියුම් කොටසක් තියෙනවා. ඒක තියෙන්නේ නාම ධර්මයන් හා ගත්තන වෙන්න පුළුවන් මේ ලෝක කියන රූප ධර්මයි කියන සම්බයෙන් එහා ගත්තන ලෝකේ හැටියට අර කියන්නේ අරූපය අරූප ධාතුව යම් දෙයක් තියෙනවලු. අරූප ධාතුව තියෙන රූපය තමයි අන්න අරකේ. අනිදත්ත නම් අප්පටික ධම්මායතන පරියාපන රූපේ. ධර්මායතන පරියාපන රූපි ඔය තිර වලට තරම් තියෙන්නේ.

그리고 viññāṇa dhātu — viññāṇa dhātu 라는 그보다 더 아주 고운 부분이 있습니다. 그것은 nāma dhamma 와 가까운, 이 세상의 rūpa dhamma 를 넘어선 곳에 있는 arūpa, arūpa dhātu 라는 것이라고 합니다. arūpa dhātu 에 있는 rūpa 가 바로 'anidassana appaṭigha dhammāyatana pariyāpanna rūpa' 입니다. dhammāyatana 에 속한 rūpa 가 그만큼 고웁니다.

ඒක මනෝලූය. අන්න ඒක තියෙන්නේ මනෝ ලෝකයත් එක්ක. මනෝ ලෝකයත් එක්ක සම්බන්ධ මනෝරූප ස්වාපාර කියලා ඒකෙන් අර පංචයන් නැතුව ඒකෙන් පුළුවන්කමක් තියෙනවා අර හැම දැනීමක්ම මානසික දැනීම අන්න මානසික මතකන කියලා කියන්නේ. අන්න අර තියන්නේ අර මේ ධම්මායතන පජාපන්න රූප

그것은 마음의 세계와 함께 있습니다. 마음의 세계와 이어진 마음의 rūpa 이기에, 다섯 감관 없이도 그것으로 할 수 있는 힘이 있습니다. 모든 앎이 마음의 앎이고, 마음의 기억이라고 하는 것입니다. 그것이 dhammāyatana pariyāpanna rūpa 입니다.

අන්න ඒ ධම්ම කිව් අනේ රූප වල ඒ ඉන්ද්‍රිය මේ පංචන්ද්‍රයන්ගෙන් අහලා තියන ඊන මනින් ඉතින් මන ඉන්ද්‍රිය සම්බන්ධ වෙනකොට ඒ සම්බන්ධ වෙස්ලා මුල් කරගෙන මොලය මුල් කරගෙන ඒ ස්ථානය මුළු කරගත්තා කිරණ ස්වාමී බට එහෙනම් එතන හිත්මට සම්බන්ධයක් මේ කල්පනාව විපදනය කරාන්නේ පේන්නේ ඔය හේතු එහෙන හැම ඉදලේම එතන ඉඳන්

그 dhamma 라는 rūpa 들에서, 다섯 indriya 로 받은 것이 mana indriya 와 이어질 때, 뇌를 바탕으로 그 자리를 바탕 삼아 빛살 신경이 이어집니다. 그래서 거기서 생각이 일어나는 것으로 보입니다.

පේන්නේ ඔය හේතු එහෙන හැම ඉදලේම එතන ඉඳන් තමයි ඒ දැන් අපිට මේ ඇහැීම වාගේ ඊළඟ තුන්වෙනි අහන ඉස්තර කතා කරනා මේ නද ඇහැ මෙන්න මේ නළ මැදගලින් ඇති කියන පත තුුලියලා තියෙන්නේ. ඒ තමයි තුන්වෙනි ඇ. තුන්වෙන මන ඇස. අන්න ඒ නිසා තුන්වෙනි ඇට සම්බන්ධ නිසා අද කල්පනා කරන හැම ඕතම් පාසා මේ නහ තමයි මනස.

늘 거기서 일어납니다. 이제 우리에게 이 눈 같은, 세 번째 눈이라고 말하는 것이 있습니다. 이 이마 가운데 자리에 놓여 있습니다. 그것이 세 번째 눈, 세 번째 마음의 눈입니다. 그래서 세 번째 눈과 이어져 있어, 생각할 때마다 이 신경이 곧 마음입니다.

අර මොනවා නම් එතනකොට ඇත්තට පියාගෙන හිතුව ඉස්සරහට තේරෙනවා. මනෝසක ඉස්සරහට පේරෙනවා. මොකද හේතුව හේ මනසක නැවත ඉන්ද්‍රිය තමයි එතන තියෙන්නේ. ඉතින් ඔතනින් අත්යන්තරයි ඒක තියෙන්නේ.

그래서 눈을 감고 생각하면 앞에 떠오릅니다. 마음으로 앞에 보입니다. 왜냐하면 거기 mana indriya 가 있기 때문입니다. 그래서 그것은 안쪽에 있습니다.

ඒකයි ඊට පස්සේ වෙන්නේ ඒකෙන් සංඥා බවට සංඥා කියන ඉස්සරියන් සංඥා නෙමෙයි ඔය කියන්නේ. සියුම් සියුම් රූප කලාපල හරි ඒ එකින් එකට සියුම් කරලා. ඒ සියුම් එකිනවා තව එක ඒනායක ඒක නිර්මාණය වෙනවා තව ඒකේ බිදිලා. එහෙමම ගියා සුද්ධාසය කිය බිදෙනවා. අන්තිමට අන්තිමට යනකොට පෙරිලා පෙරිලා පෙලා ගිහිල්ලා අන්තිමට පෙරාගන්න ක්‍රමයක් ඕක දැන් මොලේ ගිහිලා කියන්නේ අපි ගත්ත ලොකු කෑලි. අන්තිම ඒක සුද්ධාත්තය නැම් බිඳ පිතන් සුද්ධ කරගන්නවා. පෙරනවා. පෙරලා පෙරලා ගින්න ඕකේ එක සුද්ධාර්ථඑකයක් තියන්න ඒකකයක් තමයි. ඒ ජාතියෙන් ගිහිල්ලා ඒ බලවේ අරගෙන අර කියන්නා වූ වස්තු රූපය අර වදිහම් ප්‍රහාද රූපය සම්බන්ධ වෙන්න

그다음 거기서 saññā 가 됩니다. 여기서 말하는 saññā 는 앞에서 말한 saññā 가 아닙니다. 고운 rūpa kalāpa 들을 하나씩 더 곱게 만들고, 그것이 부서져 또 하나가 만들어지고, 그렇게 가서 깨끗한 것으로 부서집니다. 끝에 이르면 걸러지고 걸러져, 거르는 방법이 있습니다. 뇌에 간 것은 우리가 받은 큰 조각들입니다. 마지막에 그것을 깨뜨려 깨끗하게 하고 거르고 또 걸러 깨끗한 단위 하나가 남습니다. 그런 것이 그 힘을 가지고 vatthu rūpa 에 부딪쳐 pasāda rūpa 와 이어집니다.

පෙළු අන්න ඒකයි. අසයට ඇන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒකයි. ඉතින් අපි දැන් අපි යමක රස විඳිනවා කිව්වත්. අපිට දැන් අර රත විදින්නේ ඒකෙන් ගත්ත එක්තර සියුම් රූපලා සංඥාවක්. ඒකට කියන්නේ අපි අරගන්නේ. එහෙනම් හැම වෙලේම ඒ නිසා අපිට මේ ශරීරය අවශ්‍ය නැහ බලන්න.

그래서 우리가 무언가의 맛을 본다고 해도, 우리가 맛보는 것은 그것에서 받은 어떤 고운 rūpa 의 saññā 입니다. 그것을 우리가 받는 것입니다. 그러니 보는 데 이 몸이 언제나 꼭 필요한 것은 아닙니다.

මේ කයේ මනෝගාව කාමේ සක්කම් කරනකොට ප්‍රතිකම් මාධිය කරනකොට අන්න මනෝ කින් අහත් වෙච්ච නම් බලන්න පුළුවන්කම තියෙන්නේ ඒකයි. අහන්න පුළුවන්කම තියෙන්නේ ඒකයි. මොකද අර කිරණාය උපදිය කර්ම චිත්ත රූපය මේකෙන් අහුණා මේක ඉතර ටික තියෙනවා. මස්ලේ කයට හයි හැරිය මේක තියෙනවා. එහෙන අපිට ඔක් වෙනවා මස්ලය කය අවශ්‍යකත් තිර නැහ බලන්න අහන්න මොනවට ඒ අයින් එකක් කරගන්න පුළුවන්.

이 몸에서 manomaya kāya 를 떼어 낼 수 있다면 볼 수 있는 까닭이 그것입니다. 들을 수 있는 까닭도 그것입니다. 왜냐하면 빛살과 kamma, citta 의 rūpa 가 거기 남아 있기 때문입니다. 살 몸에 매여 있던 이것이 남습니다. 그러니 보고 듣는 데 살 몸이 꼭 있어야 하는 것은 아닙니다. 그것으로 할 수 있습니다.

දැන් මනුස්සයන්ට ඒකදෙලා තියෙනවා. යම්කිසි ආශ්වාදයට ගැටි වුනහම ඒ ආශ්වාදය වැඩිපුර බුක්ති ගමන් වැඩිපුර කින් අල්ලන්න යනවා. ඒක මිනිස්සුක තියන්න එක්තර සත්වයා කියන ස්වභාවයක්. වැඩි තදින් අල්ලන්න ගියාහම සිද්ධ වෙන්නේ මොකක්ද වැඩි බලක් උත්සා ගන්න වෙනවා. වැඩ කරරෙන්නේ නැහ. ඒවා දුරවල වෙනවා

이제 사람들에게 이런 일이 있습니다. 어떤 맛보기에 걸리면 그 맛보기를 더 누리려고 더 세게 움켜쥐려 합니다. 그것은 사람이 지닌, 중생이라는 성질입니다. 너무 세게 움켜쥐면 무슨 일이 일어날까요? 더 많은 힘을 써야 합니다. 일이 되지 않습니다. 그것들은 약해집니다.

බලන්න සක්. දැන් අපි හිතමු පොංචි ළමය හුර කරන්න ගිහිල්ල. දැන් අපි ළමයා හුරටක් කරන්න වැඩියෙන් ආසන්න අපි ඒකත් නහරි වෙ බලලා ඉන්නවා හුරල වෙ උඩක් හරි ආත්වාදයක්. හැබැයි ඌ පොඩි වෙලා ඉඳියෙනවා. දැන් කෑ ගහන්න දැන් සිද්ධ වුනේ ම වැඩි ආශවාද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වෙන්නේ කියලා හිතන්න පටන් ගත්තා. අන්න ඒ වගේ දෙයක් පෙනවා වැඩි ආශ්වාද ඉන්න මරය කය හොයා කරගන්න අය දෙවියන්ට ඒ මත්ය කය ගත්ත නැහ මොක ඒගොල්ලෝ ඒ තත්ත්වයට බැරි වෙලා නැ. ආශ්වාදයට බැරිලා තියෙන ගන්ධ රාගයෙන් අධික වෙලා තියෙනවා. එක්තරා තාවකාලික කායක් තුළ එයා නිදහස් වෙයි. එයා නිදහස්ව ඉන්නකොට නිදහස් ලබන්න පුළුවන් විශාල ආශවාදය. දැන් ඒ කාමාශවාද පංචකාම ආශ්වාදය නම අපි ඉතාම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

බාහලා අන්තිවක් ඉඳින්නේ මනුස්සයක ඇති. පස්සේ කයක් තුර. අන්න කයෙන් නහක් වෙච්ච සියුම් කය ඒකට ගියා. ඔය එතකොට සියුම් දේවල් දර්ශනය කරන්න පුළුවන් ඒක. ඒක නිසා ඇහැට පේන්නේ නැති බුද්ධයා එතෙන් බැරි. වක්ලය අයිනකොට පේන්නේ. මොකද මේකෙදී ඒ ධාතු අරගෙන අපි තෝචර කරන්න මදි. කය තියම් වෙනවා මනෝ කයගෙන් යන අරගෙන සියුම් තත්ත්වය කර්ම කාය නිච්ච චකායකින් අහන්නේ පෘජකායකයක්. උසුත කියන රුදු පටයක් ඒකේ තියෙන නිසා. කායික අවස්ථා තුනක් නෙත් ප්‍රිය කායික කියන තත්ත්වයට පත් වෙනවා. දැන් බ්‍රහ්මයාගේ කය ක්‍රිය කායිකයි. ඒ වගේ අන්තරා බයිකාවෙන් මේ කයෙන් අපි අරිය සංඛාරය අහගට ගිය විදර්යකයි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කියන්නේ කර්මට සිද්ධට උඩුදෙන එක කාරණා තුනකින් සක්විද ඒකෙන් නිත්පාදනය රූප කරාපයක් නෙ ඒකයි සම්පූර්ණයි. ආහාරද කියන එක අමතර කරන්න ඕනේ. නැවත ආහාරයක් ගන්න ඕනේ. ඉතින් මේකෙන් අහගිය ජීවත් වෙන්න. ඒක

kamma, citta, utu 세 가지로 만들어진 rūpa kalāpa 로는 다 된 것이 아닙니다. āhāra 를 더해야 합니다. 다시 먹이를 받아야 합니다. 그것으로 살아갑니다.

ඕනේ. ඉතින් මේකෙන් අහගිය ජීවත් වෙන්න. ඒක තමයි බුදුණා දේශනා කළේ මේ කයක් අත්රිය තව කාය කට ගියත් නැහැ. කියන තණ්හා උපාදානය කරෙනවා කියලා. තණ්හා කියන එක තරයක් හදගන්න. තණ්හා යම් කරන උපාදානය කරගත්තා තමයි වේදනාවත් එතන තියෙන්නෙන්න ඕනේ. වේදනා පච්චයා තණ්හා වේදනාව යන්තරයි තියෙනවා පස්ස පච්චා වේදනා ස්පත්තියක් තියෙන්න ඕන.

그래서 붓다께서는 이 몸을 버리고 다른 몸으로 가더라도 taṇhā 로 upādāna 한다고 설하셨습니다. taṇhā 가 있고 그것으로 upādāna 를 했다면 vedanā 도 거기 있어야 합니다. 'vedanā paccayā taṇhā' — vedanā 가 있어야 하고, 'phassa paccayā vedanā' — phassa 가 있어야 합니다.

ස්පත්තිය අන්තයක් තියෙන සරාතන පත්‍යා පස්ස සරායතනක් තියෙන්න ඕන. සරාගතය අන්තයි තියන්න නාම රූප පත්චයක් සරාජන නාම රූපක් එතන තියෙන්න. නම් විඤ්ඤාණ පත්යා නාම රූපය වන නාම රූප හටගන්න. එහෙනම් විඤ්ඤාණක් තියෙන්න ඕනේ. සංඛාර පටියා විඤ්ඤාණක් තියන්න ඕනේ නැත්නම් සංඛාර නෙකා විඤ්ඤාණ හටගන්නඕන. එහෙනම් කාය සංඛාර වච සංඛාර සංඛාර හටගන්නවා නම් රූපයක් තාක්ය අවෙනවා න් ඔතන ගිහම අර කියන වේදනා බුද්ධිය ඉන්නවා නම් රූප බුද්ධිය තින්න. එහම් කර්ම රූපය නිර්මාණය කියලා ඊට තමයි වේදනා, සංඥා, සංඛාර ඔක්කොම හදලා වෙන්නේ.

'saḷāyatana paccayā phassa' — saḷāyatana 가 있어야 하고, 'nāmarūpa paccayā saḷāyatana' — nāmarūpa 가 있어야 하고, 'viññāṇa paccayā nāmarūpa' — nāmarūpa 가 생기려면 viññāṇa 가 있어야 하고, 'saṅkhāra paccayā viññāṇa' — viññāṇa 가 생기려면 saṅkhāra 가 있어야 합니다. kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, citta saṅkhāra 가 일어난다면 rūpa 가 필요합니다. vedanā 를 누린다면 rūpa 의 누림이 있어야 합니다. 그래서 kamma rūpa 가 만들어지고, 거기서 vedanā, saññā, saṅkhāra 모두가 만들어집니다.

එහෙනම් එතන්දි ඒ සත්යට කර්ම ලැබෙන ආහාරය කර්මද පෝෂණයක්. ඒක තමයි වේදනාව උපාදානය තණ්හා උපාදාන

그러면 거기서 그 중생에게 kamma 로 받는 āhāra, 곧 kamma 의 먹이가 있습니다. 그것이 vedanā, taṇhā, upādāna 로 살아가는 것입니다.

ජීවත් වෙන්න. තණ්හාව නිදහස් හම්බෙදනාවක් තණ්හාවක් ඒ පස්සේ නැති වේදනාවක් එහෙනම් ඔ කියා මුලට තියෙනවා ඒ අන්ත ටික සම්බෙනම් කයක් ටික සම්බුන් අය ස්වාමීන් වහන්ස දැන් න් එතකොට පාද කෙන ඔව් එතකොට අර කර්මද චිත්ත

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් කර්ම චිත්තද කියන මේ දෙකම සම්බන්ධය කියලා ඕප කය එතකොට උපද කියන්නේ ඒක පරිවර්තන මොකද කර්ම අවස්ථාව ිදාව නැනකොට කායාව නැ ස්තුති කාය ඇයි එයා කලිහාරය ජීවත් වචනුරු දේ කියන කමනින් කාරහාරිය හරි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න ධම්මේන්ය පල්ලයක් චතුද හතරවෙනි කය සති කය හතරවෙනි කාරයක් සම්බන්ධයි කනබින් හදාගන්න කය දැන් දෙවියන්ට තියෙන්නේ සතුි කාවය මොකද අමෘලි ආහාරයක් කබලිංකාර ආහාරය කියන්නේ කබලි කන්න ආහාරයි අරන්න කියලා එක මේ අර්ථ කතාව පස දීලා තියෙනවා. කය බල කරලා තියෙන

dhamma 에 나오는 네 번째 몸 — āhāra 와 이어진 네 번째 몸이 먹어서 만드는 몸입니다. deva 들에게 있는 몸은 amṛta 라는 먹이 때문입니다. kabaḷiṅkāra āhāra 란 덩이로 떼어 먹는 먹이라고 aṭṭhakathā 에 풀이되어 있습니다. 몸을 힘 있게 하는 것입니다.

අන්න කය බල කරලා තියෙන ආහාරය තියෙනවා කබලිංකාර ආහාරය කයට බලයක් ලබාගෙන යමක් යමක් ආහාර කරගන්න ඒවා කබලිංකාර ආහාරය කබලේ බදලා කන ඒවායි කපලා කන ඒවායි කෑලි කරලා කන ඒවායි මේ විදිහේ අඩුවක් කතාලා තියෙනවා.

몸을 힘 있게 하는 먹이가 있습니다 — kabaḷiṅkāra āhāra 입니다. 몸에 힘을 얻으려고 무언가를 먹이로 삼는 것, 그것이 kabaḷiṅkāra āhāra 입니다. 덩이로 뭉쳐 먹는 것, 잘라 먹는 것, 조각내어 먹는 것 — 이런 식으로 풀이되어 있습니다.

ඉතින් අහනවා අමුත්තේ කෑලි කපලා කන එකක්. දැන් අමෘත්තේ කපිකාරහය මේ දේ විරුනා කරලා තියෙනවා. දෙයියන්ගේ අමෘත්ත කපිකාරහර. ඒක හපල කන එකක්. කපකාර කන එකක්. එකක් නැ ඒක කපිත්ත අන්න ඒකයි ඔව් අන්න ඒකයි

그러면 amṛta 를 조각내어 먹느냐고 묻습니다. deva 들의 amṛta 도 kabaḷiṅkāra 라고 풀이되어 있습니다. 씹어 먹는 것, 덩이로 먹는 것이라는 뜻은 아닙니다. 네, 그것이 그 까닭입니다.

කබා ඒවා එයා ඒකම කය බල කරගන්න කර්ම ජයාහාරය ගත්ත නම් මේ සරික උදා ගත්තා නම් ටික ඉතින් අරගත්ත කටීම කන් අවශ්‍ය නැහ මේක ඉන්ජ ගැට් වෙන් ගැහුවා සේලයෙන් එකක් දුනා කබල නිකා හරහා කටය හබල කන්න දෙයක් තවත්ත නැහ ඒ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් දේව ශරීරය කියන වෙනස අර මේ අමෘත්තේ නැමති කබලිංකාර ආහාරයෙන් මේක බෝධ වෙලා හතරවෙනි කය හටගන්න

deva 의 몸이 다른 점은 amṛta 라는 kabaḷiṅkāra āhāra 로 이것이 길러져 네 번째 몸이 생긴다는 것입니다.

කර්මකායයි සිද්ධකායයි ඒක හටගත්තහතුකය කියනවා. රේත උපානය අපි ඔතන සිද්ධ වෙන විහිතව ඉන්නවා. නමුත් ඒ සත්්යා මෙතනින් ගියහම සතිකායකෝ ඉන්න කර්ම කට්ටිය මැවිච්ච

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ආහාර හම්බ වෙනවා. ඒ ආහාරය බුක්ති වෙනවා. ඒ ආහාරය පුතේ ඉඳහම කර්ම කට්ටිය මැරුණත් ඒක ආහාරයක්. ඒකෙන් හතරවෙනි ආකාරයට කය සකස් වෙනවා භායට මහාභවත සම්පන්න. දැන් මේ අපේ

그 먹이를 받고 그 먹이를 누립니다. kamma 로 만들어진 것이라도 그것은 먹이입니다. 그것으로 네 번째 방식으로 몸이 갖추어집니다.

වෙනවා භායට මහාභවත සම්පන්න. දැන් මේ අපේ කර්මඵයෙන් ඉපදුට අමතර වෙනවා. සතර මහා බාහිර සතර මහාභූතයෝ බාහිර සතර මහාභූතයන්ට සහජාත ප්‍රත්‍යයෙන් පත් වෙනවා. ඒ කියන්නේ ඒ වැඩේ නිත්පාදනය කරන්න සහයට පත් වෙනවා. එහෙනම් මේ බාහිර ලෝකේ සතර මහාභූත ගත්තහම අභ්‍යන්තරය නිත්පාදනය කරාට සතර මහාභූතයන් හතක් සියුම් කය අරකට පත් වෙලා දැන් බව. අන්න එතන හටවෙනි කය හැදිලා.

이제 우리 kamma 의 결과로 태어난 것에 더해집니다. 바깥의 네 mahābhūta 가 안의 네 mahābhūta 에 sahajāta paccaya 로 이어집니다. 곧 그 일을 만들어 내는 데 돕는 것이 됩니다. 그러면 바깥 세상의 네 mahābhūta 를 받아 안을 만들어 낸 네 mahābhūta 가 고운 몸에 붙게 됩니다. 거기서 네 번째 몸이 만들어집니다.

තබලිංකාර ආහාරෝ ඉපස්ස කායක් ආහාර පටියට පත් වේවා. කබලිංකින් ආහාරය මේ කයට ආහාර පට පත් වෙනවා. එහෙනම් කබලින් කර්මච තිපතිපත්ත දෙකෙන් හදා වෙන කයට ආහාර පදයෙන් වත් වුනා මගේ කයක් හරි දැනිවන කයක් හැදුනා. දෙවියන්ගෙන් තියෙන්නේ මේ තරම් දැනීම වන කයක් නෙමෙයි. නමුත් යම් අවස්ථාවකදී පෙන්නන්න පුළුවන් විද්‍යාමානය කරන්න පුළුවන් කයාවක් හැදෙනවා.

'kabaḷīkāro āhāro imassa kāyassa āhārapaccayena paccayo' — kabaḷiṅkāra āhāra 는 이 몸에 āhāra paccaya 가 됩니다. kamma 와 citta 둘로 만들어진 몸에 āhāra paccaya 가 되어 내 몸, 거칠게 느껴지는 몸이 생겼습니다. deva 들에게 있는 것은 이만큼 거친 몸이 아닙니다. 하지만 어떤 때에는 드러내 보일 수 있는 몸이 만들어집니다.

ඔය පේර පේන්නේ නැත්තියේ අපි තුළ පේන ඇහැ දැන් අපේ ඇහැත් සකස් වෙලා තියෙන්නේ. මේ ධනීන භුක්තිය ධනී බාන භුක්තියක් අරගෙන සූක්ෂම දෙයක් බවට මනසය පරිවර්තනය කරගෙන ගිහිල්ලා ඒ බුක්තිය අපි අරගන්න පුරුදු වෙලා දක්කන් දර්ශනය ශ්‍රවණ ආදී වශයෙන් ගන්නේ ඒකයි. නමුත් මේක මේ මත්යකයි ඉවත්

그래서 우리 눈에 보이지 않는 것입니다. 우리 눈도 그렇게 되어 있습니다. 거친 누림을 받아 마음이 고운 것으로 바꾸어 그 누림을 받는 데 익숙해져서, 보고 듣는 식으로 받는 까닭이 그것입니다.

ගන්නේ ඒකයි. නමුත් මේක මේ මත්යකයි ඉවත් වුනාට පස්සේ අපි දැන් ගණී භවනය අතරින් ඉන්න ඕනේ නැ ධ්‍යාන අර කිරණ ශාය තුළ තමයි දැන් කීම ඇහැ වෙනිප වෙලා තියෙන්නේ. දැන් ඒකට සියුම් කරාට රූප කනාට දැන් පේනවා.

하지만 이 살 몸이 떨어져 나간 뒤에는 거친 것들 사이에 있을 필요가 없습니다. 빛살 신경 안에서 눈이 열려 있습니다. 그래서 고운 rūpa 가 보입니다.

දැන් මනස දියුණු කරනවා කියන්නේ මලයින් වෙන් කරනවා කියන එකක් අස්ලය කයින් වෙන් කර ගත්ත එක මේ කය තුළම ඉන්න පුළුවන් මලකට සම්බන්ධ නැත.

마음을 키운다는 것은 살 몸에서 떼어 놓는 것입니다. 살 몸에서 떼어 놓은 것은 이 몸 안에 있으면서도 살에 이어져 있지 않습니다.

ඒ මේ ඒ මේ ඒ ඇහෙන්ම බලන්න පුළුවන්. ඉතින් මේ තිර නැහ වට මේ මත් ලිය හැටියේ. එහකම් ති පතිර නැහැ කියන එක යඳි කර්මයි සිත වෙන ඒක තියෙන්නේ. දැන් භාවනාවට කරන පුද්ගලය ඒක සිද්ධ කරන්න. අර කමලින්ාහරය මේකට සම්බන්ධ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කරනවා. ඔව් ඔක්කං චිත්තනේ නාම රූපං අඤ්ඤමඤ්ඤං සහජාත පත්වේන පත්තය එහම් ඔතනොත තෝරාගන්න ඕන. උප්පත්තියට යන වෙලාවේ. අන්න ඔක්කන්තිය ිලලා බලගතන පටිසන්තිය නෙමෙයි. ඔක්කන්ති කියන්නේ පටද ඇතුල ඉඳලා ගන්ධබ්බා අවක්කන්තිප ගන්ධබ්බා යන්න ඕනේ. අන්න ගන්ධයක් කියලා ඔක්කම්චි වෙනකොට එයා

네, 'okkanti citte nāmarūpaṃ aññamaññaṃ sahajāta paccayena paccayo' — 그것을 가려 알아야 합니다. 태어나러 갈 때의 일입니다. okkanti 는 paṭisandhi 가 아닙니다. okkanti 란 태 안으로 gandhabba 가 들어가는 것, gandhabba avakkanti 입니다. gandhabba 가 들어설 때 그에게는 이미 nāma rūpa 가 만들어져 있습니다.

ගන්ධයක් කියලා ඔක්කම්චි වෙනකොට එයා තියෙනවා දැන් නාම රූපය හැදිලා. නාම රූපං අංමඤන්න. ඇතුලට කියනවා නාම රූපයක් කලල රූපය කියලා. ශුක්‍රානු දිබානු ආදී වශයෙන් තිබුනේ දැබැල තියෙන්නේ සම්මාගේ තාත්තාගේ සම්බන්ධය හරගත්ත රූප. දැන් ඒ රූපය ගනීන සූපයක් මස් ලේක අයන මුල් වෙච්චි මේ ලෝකේ ගනීන රූප වලට අයිති. මේගිය සියුම් රූපය ඒ රූපයත් එක්ක සහජාත ප්‍රත්‍යයෙන් පත් වෙනවා. ඔක්කම් තික්කනේ නාම රූප අංම ඒක විදිට මේ දේ සම්බන්ධ වෙනවා.

'nāmarūpaṃ aññamaññaṃ' — 안에 있는 nāma rūpa 를 kalala rūpa 라고 합니다. 정자, 난자 같은 것으로 있던, 어머니와 아버지의 만남에서 얻은 rūpa 입니다. 그 rūpa 는 거친 rūpa, 살과 피를 바탕으로 한 이 세상의 거친 rūpa 에 속합니다. 이 고운 rūpa 가 그 rūpa 와 sahajāta paccaya 로 이어집니다. 'okkanti citte nāmarūpaṃ aññamaññaṃ' 의 방식으로 이것들이 이어집니다.

පරිසන් විපාකාධයානම් කටස්ට්ඨාත රූපානං කම පරචියට පත්තිය. පටිසං මොකද වෙන්නේ? විපාක අධ්‍යාකත අධ්‍යාකත කියලා කියන්නේ කර්මඵලය උත්පදනය කරලා තියෙන්නේ. කර්මයි කටස්වාත රූපන කර්මට රූපය අන්න කර්මච රූපයයි. කර බලයෙන් හටගන්නා වූ නාම ධර්ම මෙන්න මේ දෙක පටිසන්ධයෙන් මොකද වෙන්නේ?

'paṭisandhikkhaṇe vipākābyākatānaṃ kaṭattā ca rūpānaṃ kammaṃ ... paccayo' — paṭisandhi 에 무엇이 일어날까요? vipāka abyākata 란 kamma 의 결과로 일어난 것입니다. kaṭattā rūpa 는 kamma 로 생긴 rūpa, 곧 kammaja rūpa 입니다. kamma 힘으로 생긴 nāma dhamma — 이 둘이 paṭisandhi 에서 어떻게 될까요?

න් අර විපාක පටෙන පිය කම්ම පත් තියෙන පත්ය ඔය හදිවත් පටවන ිදියක් තියනේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒක ඒත් ිතවෙන තැන. දැන් සුත වෙන තනයි පටිපන්ධි ලබන්නේ. මව්කුසිය නෙමෙයි සිත වෙන චිත්ත වීතියක් තියෙනවා. ඒකත් චිත්තක්ෂන 16කට චිත්ත වීතියක් වෙන්න පුළුවන්.

그것은 마음이 cuti 하는 자리입니다. cuti 하는 곳에서 paṭisandhi 를 얻습니다. 어머니의 태가 아니라 cuti 하는 citta vīthi 가 있습니다. 그것도 cittakkhaṇa 16개로 된 citta vīthi 일 수 있습니다.

වර්ණාසන්න මොහොතක අපි කියත මිනිහා එකෙන් මැරිෙන හෝදි දැන් ඔතෙන්නට අපි ගන්න උබේ අක්ක වර්ණය ගත්තාම හොඳට පහසුගන්න. උබේ අක්ක වර්ණ කියන්නේ මේ ශරීරය ආයුතක් ඉවරයි. කර්මය ආයුතක් ඉවරයි. එහෙනම් මෙයා මෙතනින් පටිසන්ධයක් ලබායට තින මැටනම පටිසන්ධයක් ලබන්න ඕනේ. ඒ

죽음이 가까운 순간, 어떤 사람이 죽는다고 합시다. 여기서 ubhayakkhaya 죽음을 예로 들면 알기 쉽습니다. ubhayakkhaya 란 이 몸의 수명도 다하고 kamma 의 수명도 다한 것입니다. 그러면 그는 여기서 paṭisandhi 를 얻어야 합니다.

අන්න ඒ වගේ ඒ දෙකම ඉවර වුණා. අන්න ඒ වගේ උභයක් මරණයක් වෙනවා. දැන් ඔන්න ඔහොම මොහොතක් එනවා නම් අන්න ඒකේ තියෙනවා අන්තිම චිත්ත වී විදියක් මරණාසන්නාන්න චිත්ත වීතිය කියලා. ඒ මරණාසන්න චිත්ත විදිහට ඇහෙන් ගත්ත අරමුණක්, කනෙන් ගත්ත අරමුණක් දිවෙන් නාසයෙන් ශරීරයෙන් ගත්ත අරමුණක් මුල් කරගෙන හටගත්ත මේ චිත්ත විදිහක් පහළ වෙන්න ඕන. පංචත්වාර චිත්ත වීතිය නම් අන්තිම චිත්ත වී විදිය පහළ. ලෝකට අපි කියනවා මරණාසන්න චිත්ත වී. ඕක චිත්තක්

그렇게 둘 다 다했습니다. 그런 것이 ubhayakkhaya 죽음입니다. 그런 순간이 오면 마지막 citta vīthi, maraṇāsanna citta vīthi 라는 것이 있습니다. 그 maraṇāsanna citta vīthi 로서 눈으로 받은 대상, 귀로 받은 대상, 혀·코·몸으로 받은 대상을 바탕으로 한 citta vīthi 가 일어나야 합니다. pañcadvāra citta vīthi 라면 그것이 마지막 citta vīthi 로 일어납니다. 그것을 maraṇāsanna citta vīthi 라고 합니다.

කියනවා මරණාසන්න චිත්ත වී. ඕක චිත්තක් දානකින් විස්ගන්න අන්න මරණාසන්න චිත්ත විදි යනකොට ඒක පහලෙන් අරමුණක් ආවට පම ඒ අරමුණ මුල් කරගෙන අර විදිවා අතීත භවංග භවංග සලන භවංග උප්චේද පංචත්වාරාව වචන ඊට පස්සේ ඇහෙන් ආපු කරන මැරලාසන්න ආවේ ධක්ඛු විඤ්ඤාණ තිර සම්පචන සතීරණ වට්පන අටක් ිලා දැන් ඔතන් එයාම ජවන පහක් විලා දැන් ජවන හතින් මෙහා දැන් ඔය අද මෙයාට ඔලා තියෙන්නේ පස්වෙනි ජවනය පස්සේ චිත්ත විදි ඉවරයි

maraṇāsanna citta vīthi 가 지나갈 때 대상이 오면, 그 대상을 바탕으로 atīta bhavaṅga, bhavaṅga calana, bhavaṅga upaccheda, pañcadvāra āvajjana, 그리고 눈으로 온 것이라면 cakkhu viññāṇa, sampaṭicchana, santīraṇa, votthapana 로 여덟이 지나고, 이제 그에게는 javana 가 다섯이 됩니다. 일곱 javana 가 아닙니다. 다섯 번째 javana 뒤에 citta vīthi 가 끝난다고 말하려는 것입니다.

කියන්න හදන්නේ දුතියෙන් පස්සේ පස්වෙනි ධර්මය ඉවර වෙනවා කියන එකක් නැහැ ධර්ම ඥානයක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හිතක් දවන හතක් පහළ වෙන්න බැරි නම් නැහැ එක ජවනයක් පහළ වෙන්නේ නැහැ. ඒක කියන එක නියමයි. ඒක අභිධර්මය මේ පෙලා තියෙන්නේ නියම දන්න. ඒක එහෙමනම් ඒ චිත්ත නියමය වෙනස් වෙන්න බැහැලා කතා කරන්න බැ. එහෙම වෙනස්ව කතා කරේ ධර්මන සිද්ධ නියමයට විරුද්ධයි. ඒක ජවන් පහදට පට දුක වෙනවා කිව්වොත් තියවන එන්න එහක් නෑහ කිව්වොත් එහෙම ඒක ධර්මයට ගල පෙන්නේ නැ.

마음에 javana 일곱이 일어나지 못한다면 javana 하나도 일어나지 않습니다. 그것이 niyama 입니다. abhidhamma 에 그렇게 나와 있는 niyama 입니다. 그러니 그 citta niyama 가 바뀔 수 있다고 말할 수 없습니다. 그렇게 바꾸어 말하면 dhamma 의 niyama 에 어긋납니다. javana 다섯에서 cuti 가 된다고 하든, 일곱까지 가지 않는다고 하든, 그런 말은 dhamma 와 맞지 않습니다.

ආ හඹා යනවා අවස්ථා පහක් හබා යනකොට ඔන්න ඔය අවස්ථාවෙදී තමයි ුති.

뒤쫓아 갑니다. 다섯 순간을 뒤쫓아 갈 때, 바로 그때 cuti 가 됩니다.

දැන් නේ දැන් දැන් එතන දෙයක් පටිය දැන් අතීයක් 10 11

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වෙන චිත්තක්ෂන එන වෙලාවේදී තමයි අන්න සුතිම අවස්ථාව ඔව් දැන් චුතිකානේ සිද්ධ නෙමෙයි. දැන් හිතන්නේ චිත්ත වෙනවා කියලා. චිත්තක්ෂණය දුත වෙනවා කියලා. චිත්තක්ෂණය කියන එක චිත්තයි. පටිසන්ධිය භවාන්ගිය දෘතියටිය කියලා තියලා පූර්ණ කර්මයි. ඒක දිහාම කර්ම.

다른 cittakkhaṇa 가 올 때 그때가 cuti 의 순간입니다. 네, cuti 는 kamma 가 끝나서 일어나는 것이 아닙니다. 사람들은 citta 가 cuti 한다고 생각하는데, cittakkhaṇa 가 cuti 한다는 것입니다. cittakkhaṇa 라는 것은 citta 입니다. paṭisandhi, bhavaṅga, cuti 라는 것은 온전히 kamma 이고, 모두 kamma 쪽입니다.

දැන් නෑති කියන වචනයෙන් පෙන්නන්න ඔව් යම්කිසි උස්සාමය නැවතීම කියන එකයි. හිත නැවතීම කියන එකයි. කෙ තියෙන එක තමයි චිත්ත කියන කියන්නේ ඒක හිටියා. හිත හිටියා. අන්න ඒකයි. ඒ ඊට පිහිටීමනේ. හිත නැවතුනා කියන එකයි. ෘතියි

이제 cuti 라는 말로 보이려는 것은 — 네, 어떤 움직임의 멈춤입니다. 마음이 멈춤입니다. 마음이 그대로 서 버린 것, 마음이 멈췄다는 것입니다. 그것이 cuti 입니다.

දැන් එතමේ මේමේ නිසා මේ තුති කියලා කියන්නේ දැන් හිත යම් තුනකට අ නවිතක්. ආනන් වුන අවස්ථාව පටිසන්ධි වුනේ නෑහැ තව. දැන් සුති කියන එක තාම හයවෙනි අවස්ථාව හයවෙනි ජවෙනි යන අවස්ථාව තමයි. අන්න තෘති කියන අවස්ථාව ආවේ. අන්න දුති කියන අවස්ථාව තවට පත් වෙනවා. දැන් පොත් වලට පෙලා තියෙන්නේ පෙර භවයෙන් ආපු කර්ම සක්‍යක් නවතිකින්න කියලා.

그래서 cuti 라는 것은 마음이 어떤 지점에서 멈춘 상태이고, 아직 paṭisandhi 가 되지 않은 것입니다. cuti 는 여섯 번째 순간, 여섯 번째 javana 가 갈 순간입니다. 그때 cuti 라는 상태가 옵니다. 책에는 앞선 bhava 에서 온 kamma 힘이 멈춘다고 나와 있습니다.

ඒ ගත්තොත් සම්පූර්ණ ධර්ම නියමයන්ට විරුද්ධයි. චිත්ත නියමයන්ට විරුද්ධයි. මොකද ඊළඟට හටගන්නේ චිත්තක්ෂණය අරමුණු

그렇게 받아들이면 dhamma 의 niyama 모두에 어긋나고, citta niyama 에 어긋납니다.

වෙන්න ජවනය වෙනවා. ඊට එච්චර චිත්තක්ෂය කියන අරමුණක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මෙත ධර්ම කියන්න. චිත්තක්ෂන හය යන ජවන පේරියක පළවෙනි චිත්තක්ෂණය තිබිච්ච අරමුණ තමයි දෙවෙනි චිත්තක්ෂයන් අරමුණ වෙන්නේ. ඒකේ අරමුණ තමයි තුන්වෙනි චිත්තක්ෂයන්දත් අරමුණ වෙන්නේ. මේ එකින් එකට එකින එකට බලන නැගෙනි ගියා නැහැ. මේක ආසේවන පත්තය. එකින එක තේවනය කරනවා. මේ සේවනය කර කරා යනකොට පස්වෙනි එක යනකොට එකින එක තේවරණය බලවත් වෙලා තියෙනවා. අන්න බලවත් වෙච්ච එකි

javana 의 줄에서 첫 cittakkhaṇa 가 가진 대상이 두 번째 cittakkhaṇa 의 대상이 되고, 그 대상이 세 번째 cittakkhaṇa 의 대상이 됩니다. 하나씩 다른 것을 보며 가는 것이 아닙니다. 이것이 āsevana paccaya 입니다. 하나가 다음 것을 되풀이해 기릅니다. 그렇게 되풀이하며 가서 다섯 번째에 이르면 그 되풀이가 세집니다.

වෙලා තියෙනවා. අන්න බලවත් වෙච්ච එකි හයවෙනි අවස්ථාවට දැන් මේ ඉස්සෙල්ලා පෙර භවයෙන් ගෙනාපු භවංග ඉවරගා තමයි භවංග උප්පත් වෙන්නේ ත වර්ණාසන්න චිත්ත වීගිය භවංග භවංග උප්පත් වෙන්නේ කියලා භවිය හිදුන වෙලාවක් තියෙනවා. දැන් නව චිත්ත වීතියක් ආරම්භ වෙලා තියෙන්නේ. නැව චිත්ත වීතියට අරමුණු වෙලා තියෙන්නේ ඒවලයකු අරමුණක්. මැරෙන්න කියලා සිත්ත අරමුණ. දැන් අපි මැරෙනකොට අපිට අරමුණු වෙන්න ඕනේ අන්න ඒකයි. මොකද ඒකට හේතු වෙන්නේ? දැන් අපිට

그렇게 세어진 것이 여섯 번째 순간에, 앞선 bhava 에서 가져온 bhavaṅga 를 끝냅니다. 그것이 bhavaṅga upaccheda 이고, maraṇāsanna citta vīthi 에서 bhava 가 끊어지는 때가 있습니다. 이제 새 citta vīthi 가 시작되었습니다. 새 citta vīthi 의 대상은 죽어 가는 마음의 대상입니다. 우리가 죽을 때 대상이 되어야 하는 것이 그것입니다.

ඒකයි. මොකද ඒකට හේතු වෙන්නේ? දැන් අපිට මැරෙන වෙලාවේදී චක්ඛුත්්වාන චිත්ත වීතයක් නම් ආවේ. චිත්ත වීල නියමයක් තියෙනවා. චිත්ත වීතිය චක්ඛුත් ද්වාරනවා. ඒ චිත්ත වීතිය අවසානය වන තම චක්ඛුත්වාර චිත්ත හිටිය නිකන් අතර මත එකම චිත්තක්ෂණය නැත්නම් සෝතාජත්වාරයක ඉන්න බැ. හොඳයි පෙර භවයේදී අපි සෝතාරයන් ඉපදිලා ගින්නේ. එපල පටිච සමන්ධ නම් භවංගය ඒකයි. දුතියක් ඒකට දැඹු චිත්තත්වයක අරමුණ වෙන්න ඕනේ සෝතවාර අරමුණක් දැන් අපිට මැරෙන මොහොද? චක්කුත් ධාර අරමුණක් නම් ලං. අපිට කොහොමද ඒකට සුටි චිත්තයට සෝතා අරමුණ එකක් තමයි. කිව්වන්න බැහැනේ. ධර්මවට විරුද්ධයි.

왜 그런가? 죽을 때 cakkhudvāra citta vīthi 가 왔다고 합시다. citta vīthi 에는 niyama 가 있습니다. citta vīthi 가 cakkhudvāra 라면 그 vīthi 가 끝날 때까지 cakkhudvāra 이고, 중간에 cittakkhaṇa 하나라도 sotadvāra 가 될 수 없습니다. 그런데 앞선 bhava 에서 우리가 sotadvāra 로 태어났다고 합시다. 그러면 paṭisandhi 와 bhavaṅga 가 그것입니다. cuti 는 그에 이어진 citta 이므로 sotadvāra 대상이어야 합니다. 그런데 죽는 순간 cakkhudvāra 대상이 왔다면, cuti citta 의 대상이 sota 대상이라고 어떻게 말할 수 있겠습니까. dhamma 에 어긋납니다.

එහෙනම් භවාංග උපත්තියක ඉස්සරක් එනවා අන්න එතනි භවන්ගේ හින්දා පෙර බලෙනාපු ගතිය හිතුනා. දැන් නව චිත්ත විදිට ආරම්භ කාට ඒක ඊගට අරමුණ දී. අන්න ඒ අරමුණ නම් ආවන් ගත්තා අරමුණ දිගත්නී අවසාන නිසා වෙල අරමුණක් කියන්න. කියන නීතිය ටයි. ඒක නීතිය. අවස්ථාව කර්ම

그래서 bhavaṅga upaccheda 가 먼저 옵니다. 거기서 bhavaṅga 와 함께 앞에서 가져온 gati 가 끝납니다. 이제 새 citta vīthi 를 시작해 그다음 대상을 줍니다. 그 대상은 마지막 대상이라고 합니다. 그것이 법칙입니다. 그 순간이 kamma 입니다.

එහෙම කර්ම කිය පටන්ගෙන චිත්තක් සම්පූර්ණ වෙලා. ඊට පස්සේ අන්තරාබයට ආවචි තෙට ආවට පස්සේ නැ සංඥා කියලා තියෙන අවස්ථාව ආවට පස්සේ. ඔය අවස්ථාවකදී කර්මට ආහාරයති වෙන්නවා. අන්න එතන් දබ්බ බවට පත් වෙත

그렇게 kamma 로 시작해 citta 가 다 이루어집니다. 그 뒤 antarābhava 에 온 다음, saṃjātaka 라는 상태가 온 다음, 그때 kamma 가 먹이가 됩니다. 거기서 gandhabba 가 됩니다.

ඔව් දැන්ම සුද වුණා. දැන් අපි දැන් මෙහෙම ගමුකෝ අතීත භවංග භවංගන භවාංග උපත්තේස අ පංචත්රා වචන චක්ඛු විඤ්ඤාණ තවං එහෙම සම්පටිච්චන සංකීන වට්ටපනට හටක් ෙනවා. හතයි අටදහ පො අතීත භවංග භවංගිත තණ භවංග උපදයද පංචවාර වචන චක්ඛු විඤ්ඤාණ සම්පත් උච්චරන සංකීර්ණ කොටප අටක් න්න ධාන පදිය අ 8හයි 8යි පහයි 13යි.

네, 이제 cuti 가 되었습니다. 이렇게 세어 봅시다. atīta bhavaṅga, bhavaṅga calana, bhavaṅga upaccheda, pañcadvāra āvajjana, cakkhu viññāṇa, sampaṭicchana, santīraṇa, votthapana 로 여덟이 갑니다. 여덟과 javana 다섯, 열셋입니다.

දැන් චිත්ත විකිතව 14 15 16 චිත්ත චිත්තක්ෂන හතර කාලය යනක චිත්ත විච්චය කන්න. මේ ධ්‍යාට උපදිලත් දැන් සිත විදිට එහෙමයක් තියෙනවා. පදවත ඇතුරු කරෙන්න යම් වස්තුර රූපයක් හටගත්තා. රූපය එතනින් අහත් වෙන්න වින්නද රූප දෙකක් පස්වර හැරේ පිහිටන්න. එහෙනම් චිත් විහිද්දන ගමන් කරන නිකන් එක්තරා රූපයක් තියෙනවා. ඒකට ගැලපෙන රූපය ඒකට වැර කරන්නේ. එහෙනම් ඒ රූපය බිදෙන්න. එතකොට චිත්තක්ෂට බිදෙන එක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

විදිහක් නැහැ. එහෙනම් 13ක් යනව සුත වුණා. දැන් පහක් ගියා. 14වෙනි එක දුවෙනි එක පටිසන්නම්

그러면 열셋이 지나 cuti 가 되었습니다. 이제 javana 다섯이 지났습니다. 14번째가 cuti, 그다음이 paṭisandhi 입니다.

එතකොට දැන් අපි ගත්තේ 13ට එනකොට 20ක් වෙන පහදේ ජවන පහක් නේ අටක් පොට්ට පනද අටයි. 85 ජව පහක් තියෙනවා. 85 13යි. අත නයිනේ. අත9 13යි. 13ක් ගියාට පස්සේ. තව චිත්තක්ෂන තියෙනවා. හතරක් ඉතුරු 18 වෙන 13ක් දන් ගිහිල්ලා. 14වෙනි එකට කියා දුතිය. 15 වෙනික පටිසකන්ධ හතරක්නවා. සුතියයි පටිසන්ධ අය හතරක් නෑහැ කියලා ඔන්න නොතරයි. දැන් හතරක් වෙන්නේ චිත්තක් වෙෙන ධාතු නැද්ද චුතියනම් එතකොට මේ රජයක් 14 පටිසන්ධිස්ස වෙන ඒවතරක් හම්බුනේ නැහැනේ දැන් පටිසන්ධය පටිසන්ධි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පටිසන්ධි කියන්නේ පටි කියන්නේ යම් අර අවිද්‍යා ෘෂ්ණාවය බැඳීමෙන් සන්ධි. නව භවයක් නව භවයක් සඳහා සම්බන්ධ. එල භවයෙන් ගෙනාපු ශක්තිය ඉවර වෙලා. නව චිත්තක්ෂණ ආරම්භ වෙලා නව චිත්ත විදියක් මරණාසන්න ආරම්භ වෙලා.

paṭisandhi 에서 paṭi 는 avijjā 와 taṇhā 의 묶임으로, sandhi 는 새 bhava 를 위해 이어지는 것입니다. 앞 bhava 에서 가져온 힘이 다하고, 새 cittakkhaṇa 가 시작되어, 새 citta vīthi, 곧 maraṇāsanna 의 vīthi 가 시작된 것입니다.

දැන් ඒකට අනුකූලව නැවත සංවින අවස්ථාවක් නම් චිත්ත විදිට විවරෙන්නේ ඉස්සෙල්ලා අන්න බුපන සංඛාව වට්පන කරන්න. ඒක වට්ටපනයදී තීරණය එක තමයි බළු විදි මනුස්ස

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් ඔව් දැන් මනුස්සයෙක් ඒ භවය තව ඉදිරියට තියෙනවා නම් එයාට ප්‍රතිසන්ධයක් හඳෙන්න. එහෙනම් එයාට කවදාවත් ඔව් එතන්දි කවදාවත් මරණාසන්න චිත්ත විදිටිය පහළ වෙනවා.

네, 어떤 사람에게 그 bhava 가 아직 앞으로 남아 있다면 그에게 paṭisandhi 가 생깁니다. 그러면 그에게는 언제나 거기서 maraṇāsanna citta vīthi 가 일어납니다.

එතන්දි පහලේ තියෙන භවංග කියලා ඒ කියන්න යනවා. ඉතින් භවන්ගියා පස්සේ එයා එහෙමනත් මොකද කරන්නේ මෙතනින් අර ඉස්සෙලාව සංජාතක අවස්ථාවෙම අයිති වෙනවා. ධර්ම නැ එතනින් මොකක හරි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ අවසාන මොහොතඑක එන්නත් පුළුවන්. ඒම් පෙන එකක් ඇදලා ඉන්නත් පුළුවන්. එහෙමනම් ඒ මොහොතේ ඉදිරිච්ච එකක් ඇඳලා ඉන්නත් පුළුවන්.

그 마지막 순간에 올 수도 있고, 앞서 보이던 것이 끌려와 있을 수도 있습니다. 그 순간 앞에 나타난 것이 끌려와 있을 수도 있습니다.

ඒ කියන්නේ මොන එකෙන් හරි අරමුණක් ආවා නම් කර්ම ශක්තිය මුල් කරගත්ත විපාකයෙන් තමයි අරමුණක් තියෙන්නේ. දැන් කම්මා විපාකාවත්තන්ති විපාතෝ කම්ම සම්බෝධ තස්මා පුනක් භවති ඒවල් ලෝක පවත්ව මේ ලෝකය යන්නේ එහෙමයි. දැන් අපි ඉස්සෙල්ලා කරා කර්මය

곧 어느 것으로든 대상이 왔다면, 그것은 kamma 힘을 바탕으로 한 vipāka 로 대상이 있는 것입니다. 'kammā vipākā vattanti, vipāko kammasambhavo, tasmā punabbhavo hoti, evaṃ loko pavattati' — 이 세상은 그렇게 굴러갑니다.

එහෙමයි. දැන් අපි ඉස්සෙල්ලා කරා කර්මය දැන් මරණාසන්න මොහොත ගියාප විපාක චිත්තයක්. මරණාසන්න මොහොතේ අපිට අරමුණු වනේ විපාක හිතක් වුනේ. සම්මා විපාකාවත් විපාකයෙන් උප්පත්තියක් දෙන්න බැහැ. විපාකෝ භව කරලා ලබන කර්මය උපාදනය කරන්න. කර්මය තුළ විපාක වෙන්නේ. එහෙනම් මඩු පටිච්චං අරගන්නා විපාකයකින් විපාක සම්භව කරන්න බැහ.

이제 앞서 우리가 지은 kamma — maraṇāsanna 순간에 지나간 것은 vipāka citta 입니다. maraṇāsanna 순간에 우리에게 대상이 된 것은 vipāka 의 마음이었습니다. vipāka 에서 다시 태어남을 줄 수는 없습니다. 'vipāko kammasambhavo' — kamma 를 지어야 합니다. kamma 안에서 vipāka 가 됩니다. 그러니 vipāka 에서 vipāka 가 생겨날 수는 없습니다.

විපාකෝ කම්ම සම්භව කලා කම්මා විපාක අවත්ත නැවත ආවරණය කරන්න. දැන් විපාක චිත්ත විදිටියක් වශයෙන් ගොටපනකන් අහ අහ විපාකය පොට්ඨපණය ක්‍රියා සම්පරිච්චන තියෙනවා ඒක විපාක විපාකම් සම්භව කින එක තමයි නැවත ධානව පහේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අරමාව විපාට්ඨානම් කියලා එතනින් තමයි ආරම්භ කරන්නේ නව භවයකට විභාග පටිසකන්ධය විභාස වෙලා. ඔන්න ඔන්න හත්වෙනි චිත්තක්ෂණය දපහ පටිසන්ධ. දැන් ඒ නිසා කියනවා හත්වෙනි චිත්තක්ෂණය මතුභාවේ පටිසන්ධිය ලබා දනවා නැත්නම් අවබෝසී කියලා.

거기서부터 새 bhava 를 시작합니다. paṭisandhi 가 결과로 나옵니다. 일곱 번째 cittakkhaṇa 가 paṭisandhi 를 줍니다. 그래서 일곱 번째 cittakkhaṇa 가 다음 bhava 의 paṭisandhi 를 준다, 곧 upapajja vedanīya 라고 합니다.

අන්න හත්වෙනි චිත්තක් මතු හේතු වුනේ ඔම හත්වෙනි චිත්තක්ෂණය මතුු භවය හටගන්න හේතු වෙනවා. දැන් මෙතන පේනවා පහක් ගියා. හයට ගිය හද පටිසන්න දැන් මඩරුබාය තලේ ඒකනේ හත්වයෙනි චිත්තක් වෙන්නේ. පළවෙනි චිත්තක් වුනේ මේ මේ අත්‍යය විභාග වෙන්න. හත්වෙනි චිත්තක් නෙමනේ මතු බවය විභාග. හතර ැත තියෙන පහ භවය ඕන කාලෙක නැවත උපාක්ෂණන් මතු කරලා ලින්න පුළුවන් ඉදිරියට තව භවය අපරාපරි වශයෙන් පුළුවන්.

일곱 번째 cittakkhaṇa 가 다음 bhava 가 생기는 까닭이 됩니다. 여기서 보면 다섯이 지나고 여섯째에 cuti, paṭisandhi 가 일곱 번째 citta 가 됩니다. 첫 번째 citta 는 이 bhava 에서 결과를 내고, 일곱 번째 citta 는 다음 bhava 에서 결과를 냅니다. 가운데 있는 다섯은 앞으로 어느 때든 다시 결과를 낼 수 있습니다 — 다음 bhava 들에서 aparāpariya 로.

මනුස්ස අවසාන ඔව් දැන් මෙහෙමයි දැන් ඔව් දැන් දැන් මනුස්සයෙකු දැන් අපිට ගත්තේ අමතරව

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සංජාතක අවස්ථාවෙන් පස්සේ ඔක්කම් තියට ගිය අවස්ථාවෙන් පති ගත්තේ මස් ලියකයි ආරාධය සත්වයා සංජාතකයි. සංඥාතය සංකමාන මනෝමේඛාව කියතියි. ගන්ධයක් කිව්වේ එයාට දැන් ගන්ධයක් හදාගන්න කනගුණ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ආහාරයා බාහිරින් ඕන. එයාට පුළුවන්කම තියෙනවා කර්ම චිත්ත කියන කයෙන් හදාගන්න ඒකෙන් තමයි ප්‍රධාන. කර්ම කාය චිත්ත කය ප්‍රධාන ඒකෙත් ප්‍රධාන කර්ම කය. ඒ කර්ම කායික රූපය තමයි. බාහිර ලෝකයෙන් ගන්නා වගේ බාහිර දෙයක් අරගන්නවා. ඒක රූප කයමයි හැේ.

그에게는 kamma 와 citta 라는 몸으로 만들어 낼 힘이 있습니다. 그것이 주된 것입니다. kamma kāya 와 citta kāya 가 주되고, 그 가운데서도 kamma kāya 가 주된 것입니다. 그 kamma 몸의 rūpa 가 바깥 세상에서 받듯이 바깥 것을 받습니다. 그것도 rūpa 의 몸입니다.

පදාර්යත් ඒක පදාර්ථයක් දැනී බවට පදාර්ථයක් නැ. දැන්

물질인가요? — 그것은 물질이지만 거친 물질이 아닙니다.

අපි හිතමුකේ අපි ගක් සුගන නිකන් තිබුත් කතාව ඉබෙලා ගියා. ඒක ඉතුරු වෙන්නේ නැහැ. මේ ගව්‍ය වස්තුවක් තිබොත් කණු වෙලින් වෙනකන් ඒක තියෙනවා. මේ දව්‍ය වස්තු වලින්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නෙමෙයි මේ කියන අන්තරාබයි කියලා ජීවත් වෙන්නේ නැහ අර කියන්නා වූ අර මේ සංඥාතියා ජීවත් වෙන්නට කර්මජානය ගත්තා ඒකෙන් හටගන්න මේ බදාින් තියුණු එකක්. ඒක ගඳ සුදාව මත් ඒක ගණන්ධක් බැවේ ඒකයි. ගණන්ධයක් විතරයි ඒක තියෙන්නේ. ගණන්ධ මට්ටමෙන් හරි ගනිපාන.

이 antarābhava 라는 것은 물건 같은 것으로 살지 않습니다. 그 saṃjātaka 는 살기 위해 kammaja 를 받았고, 그것으로 생긴 아주 고운 것입니다. 그래서 gandhabba 라고 합니다. 냄새 정도만 있습니다. 냄새 수준의 거칢입니다.

එහම් ගණන්ධයක ස්වභාවයක් තියනම් යම් තැනක ක්‍රියා කරේ නැත්නම් නැවත නිබ්වේ නැත්නම්. ඒක විසිල්ලා ගියා මොකුත් නෑහ එත මනුස්සය මනුස්සයෝ කියලා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් මරණාසන්න වෙලාවේ දැන් බැන් මරණාසන්න වෙලාවේ චිත්ත විදිහරින්න හේතුවක් නැහැ. ඉතින් හිත වෙන්නේ මතුර දේක අත්හරිනව විතරයි. දැන් අපි දූරං ගමන් ඒක තරම් අශරීරං ගුහසයන් කියලා මියයි ගුහාවක්.

네 — 죽음이 가까운 때에 — 죽음이 가까운 때에 citta vīthi 를 버릴 까닭은 없습니다. 마음은 앞의 것을 놓을 뿐입니다. 'dūraṅgamaṃ ekacaraṃ asarīraṃ guhāsayaṃ' 이라 하여 마음은 동굴에 깃든다고 합니다.

ඒක සම්බන්ධ වෙලා තියෙන අර අපි අර හිත ඉස්සෙල්ලා කිව්ව අර ඔක්කම් තින නාම රූපං අඤ්ඤ මඤඥං සහජාත පත්ති වෙන පත්තිව කිව්වද මේ සහජාත පත්තෙන්න ඒකෙන් මේකට සම්බන්ධ වතක් තිය සම්බන්ධී කරනවා. එතකොට මස්ලයකට ඉවත් කරනවා. මස්ලය ඉවත් කරාට පස්සේ කර්ම ශක්තියයි චිත්ත ශක්තියයි දෙක මත්යකත් එක්ක සම්බන්ධය නැතුව. කර්ම ශක්තියක් චිත්ත ශක්තිය සම්බන්ධය තිබුනේ අර සූක්ෂම කයක් කළා. ඒ සූක්ෂම කය මේකෙන් අහුවම කර්ම ශක්තියක් චිත්ත සක්‍යය වැඩ කරගන්න ඒකයි. හිතන්නේ එතනයි. එතකොට හිත නොදැන. දැන්

그것과 이어진 것이 앞서 말한 'okkanti citte nāmarūpaṃ aññamaññaṃ sahajāta paccayena paccayo' 입니다. 그 sahajāta paccaya 로 그것이 이것과 이어집니다. 그러다 살 몸에서 떨어집니다. 살 몸이 떨어진 뒤에는 kamma 힘과 citta 힘 둘이 살 몸과 이어지지 않습니다. kamma 힘과 citta 힘이 이어져 있던 곳은 그 고운 몸입니다. 그 고운 몸이 이것에서 떨어져 나가 kamma 힘과 citta 힘이 일하는 것이 그것입니다. 생각하는 것도 거기서입니다.

හිතන්නේ එතනයි. එතකොට හිත නොදැන. දැන් මේකේ අවස්ථා කර්ම ශක්තිය සම්බන්ධය මේ විශ්වය හැම තැනම අභිත් තියෙන සියලුම විපාක සම්බන්ධයක්. එතන බැරිලා හැදිලා සම්බන්ධ වෙලා තියෙන්නේ. ඒකමක් ඒ යම් තැනකද ඒකේ යම් තැනකයි. අර ගණන් කයක් කියලා ඒක කිව්වා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් අපි හිතුමක යම්කිසි කෙනෙක් ධ්‍යානයට සනවා ගිලා මනෝමය කයක් පවාගෙන අහලා යනවා. දැන් මේක ධර්මයමට පැහැදිලා පෙලා තියෙන්නේ. ඒ වෙලාවත් මයා ಹೆැවැරියා වගේ කඩුවෙන් කොව ඇදලා ගත්තා වාගේ කනපුල ටහන් කනබොඩි ඇදලා ගත්ත කන දහ පැත්තක තිබෙන වාගේ මෙන්න මේ කියන මේ මක්ලේකේ පැත්තක තියෙනවා. මනෝමයකාව පැත්තක තියෙනවා. මනෝ

예를 들어 어떤 사람이 jhāna 에 들어 manomaya kāya 를 만들어 떼어 낸다고 합시다. 이것은 dhamma 에 분명히 나와 있습니다. 칼집에서 칼을 뽑듯이, 갈대에서 속심을 뽑아 한쪽에 두듯이, 이 살 몸은 한쪽에 있고 manomaya kāya 는 다른 쪽에 있습니다.

ඔව් කරන් පෝෂන ඒ තිබෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් ඒ වගේ මොකද වැල කරන්නේ නැ තා උත්තරය තියෙනවා. හරි නිරෝධ හමාපත්තිය සහ මිච්චර රහතන් වහන්සේගේ ස්වභාවයක් වගේ තමයි කය තැන් අහේ. කඩාය න ඒක ඒක කර්ම ශක්තිය පාලනය වෙනවා. හිත ජීවිත රූපය ඒකට පවත්වනවා කර්ම සත්වය ජීවිත රූපය පවත්වනවා අධිෂ්ඨාන කරන හැටියට පවදෙනවා. ැන් ඔතන ගිලා මනෝ අහන්න යනකොට මේ රූපය අධිෂ්ඨාන්තය නවතින්න. ඒ රූපයට කාටව පින්දන්න පුළුවන් කමකුත් නැහැ. ඒක වෙනස් කරන්න පුළුවන් කමකුත් නැහැ. ඒකක් ඒක තියේ. ඒක තමයි

네, 그렇다면 몸이 썩지 않느냐는 물음에 답이 있습니다. nirodha samāpatti 와 같이, arahant 의 경우처럼 몸은 그대로 있습니다. 그것은 kamma 힘이 다스립니다. 마음이 jīvita rūpa 를 지키고, kamma 힘이 jīvita rūpa 를 지키며, adhiṭṭhāna 한 대로 이어집니다. 거기서 마음이 떨어져 나갈 때 이 rūpa 는 adhiṭṭhāna 로 머뭅니다. 그 rūpa 를 누구도 해칠 수 없고 바꿀 수도 없습니다. 그대로 있습니다.

අන්න ඒකයි බයන් බලන ඒකයි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න ඒකයි කියන්නේ. චතුර්ධානයට හිපු කෙනෙකුට මේ කයට ටිකක් රූප ඉපදුනා එහෙෙනම් මේක සම්බන්ධ කරලා තියෙන්නේ. ඉපදිතද රූප උදු රූප කරාපයක් වගේ දීර්යවත් කිරණධාරාවකින් සම්බන්ධ වෙලා කියනවා ඒ අසක්

그것이 그 말입니다. 네 번째 jhāna 에 든 사람의 이 몸에 어떤 rūpa 가 생겨 그것으로 이어져 있습니다. 생겨난 그 rūpa 는 utu rūpa kalāpa 처럼 긴 빛살 줄기로 이어져 있다고 합니다.

තියෙන හය හරියට ආරා අපි ඒවාලා තිබු තියරයක් ඒක කියලා තියෙනවා දුරන්න ධ්‍යාන මනඔව්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙම ඉන්න පුළුවන් මොකද ඒකේ කිය බලවේ නැ ඒකයි මේ ඒක මේ ධ්‍යානලාභියාගේ මනෝ මේ අහක් වුනා මේකෙන් උපමා කරන්න බැහැ.

그렇게 있을 수 있습니다. 왜냐하면 그것을 해칠 힘이 없기 때문입니다. 그래서 jhāna 를 얻은 이의 마음이 떨어져 나간 것은 이것으로 견줄 수 없습니다.

ඔව් ඒගොල්ල එන කියන වචනය විස්තර අන්න ඒකයි කියන්නේ ඒකනේ කියන්නේ ඒක විස දවර හරි යනවා ඒක කරුරුන්නේ නැහ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒකයි ප්‍රභාකර විතන් දික් චිත්තංසයට පත් වෙලායි මේ මනෝස තෙන් අහගට යන්නේ. චතුරක් ධ්‍යාන

그래서 pabhassara 하고 다룰 수 있는 마음 상태에 이르러 이 마음이 떨어져 나가는 것입니다 — 네 번째 jhāna 에서.

ඒකයි. ඒ සාමාන්‍ය කතන්දර ඒකාබු ඒ පළුන පොරියක් නේද ඒකට ගැලපෙන එක කියන එක. අපි රේත ඉපනින් ගන්නා බැරි එකක් නැහැ. ඒක වෙනවා දෙයක්. මේ මේ හතරවැට පස් වෙලා ඉන්න අවස්ථාවේදී ඒ ශරීරය වටා දීර්ලා ඔව් ඒට එනවා නම් ඉන්න බ්‍රහ්මය සතුඥා ලේච සතුඥා ලේ කොතන බ්‍රහ්මය කියන ඕග හලන්නේ කවදාවට එන්නක් පේරේදයට න්නත් බැහැ යාට න්නත් බැහැ දෙවියන්නත් බැහැ එක ඉතින් දෙන්න එන්න නැ කමනම් ඉතින් යට පවේතයෙක් හරි අමතස්සයෙක් හරි ඒකොත් මැරිච්ච කෙනෙක් නවත්තිය පදක් බැවක් හරි ඒක සම්බන්ධයක් දෙකට වෙන්න ඕන ඉතින් ඒගොල්ලන්ට අහලකට එන්න විතර්ශනය වෙන කියනවා හරි ඒ අහලට යන්නත් චතුරොත් සෘද්ධඥානය කට්ටියට තාවලයි කර්ම සත්්දයත් අයිතියේ. හතරවෙනි ට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හතරවෙනි දෙන්නට පත්වෙලා එතනින් ඒක තියෙනවා අර ප්‍රභාසර ූකල්ලි, අන්ධන රිත ූකල්ලි මේ වශයෙන් කියන්නේ මොකක්ද? චතුත්තයාන අවස්ථාවේදී අරූපාවච සමාපති කියන්නේ. අරූපාවච සමාපතික සහ ප්‍රභාශ වෙන්නේ, අන්ධන රහිත වෙන්නේ පිරිසිදු වෙන්නේ ඒවා වෙන්නේ.

네 번째 jhāna 에 이르러 거기서 pabhassara, upakkilesa 없음이라고 말하는 것은 무엇일까요? 네 번째 jhāna 상태에서 arūpāvacara samāpatti 를 말합니다. arūpāvacara samāpatti 와 함께 빛나고, 더러움이 없고, 깨끗해지는 것이 그것입니다.

ඔව් එතින්නේ ඒකයි. එතන් දීර්ති මතුුරුකි එතනට පත් වෙන්නේ අරූපදාන හතර යනකොට ඔව් අරූප ජන අරූප සමාපත්තිය හතරවෙනි ගැහනයි සමාපත්තිය හතර අරූප සමාපත්තිය හතරම අරූප සමාපත්තිය පේන්නේ අර හතරවෙනි ගැහණයෙන් ලැබි තව උපීමයි. ඒක දීත් වෙන එකයි. ඉතින් එහෙම එච්චර දීපිපත් වුනාට

네, 그래서 거기서 빛남이 일어나는 것은 arūpa 넷으로 갈 때입니다. 네, arūpa samāpatti 넷 — 그 넷은 네 번째 jhāna 에서 얻은 것을 더 키운 것입니다. 그것이 빛나는 것입니다.

එකයි. ඉතින් එහෙම එච්චර දීපිපත් වුනාට පස්සේ තමයි පෙරවිටු ගන්යලයට යොමු කරන්නේ උතුට උපවාදය යොමු කරන්නේ එතෙන්. එතකොට තමයි හටවැන් ගහන් ලැබුණ පලයකට යොමු වෙන්නේ නැහැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ගොඩු වූ කය සේමක් සෙවූ කලින්න ඒකට අවශ්‍ය කරන අනුකූලය සකස් වෙන්න ඕනේ. උපක් ලේ බහ වූ කලිම වුනාමයි පෙළු කනිත යොමු කරන්නේ. ඒ නිසා චතුර ධ්‍යානෙම තමයි ධ්‍යානය. දැන්

upakkilesa 가 사라진 다음, 그에 필요한 맞춤이 갖추어져야 합니다. upakkilesa 가 다 사라져야 그쪽으로 마음을 기울입니다. 그래서 네 번째 jhāna 가 곧 jhāna 입니다.

නිසා චතුර ධ්‍යානෙම තමයි ධ්‍යානය. දැන් අපි හිතමුක අපි මැනි තරම් අරගෙන එනවා. ඊනාට මේක මැනික් ඔව් මැනික්. හෝ නේද උපදහන්න ඕනේ සුද්ධ කරන්න ඕනේ ඵල ගැවිච්ච තියෙනවා හෝදක් මැනි මැක මැනිමයි සේ තියෙන්නේ. හොදන්නට ඉස්සෙල්ලත් මනෙන්නේ. ඒක මැණික හොඳයි කියලා නිගමනය තියෙනවා. හැබැයි උපමට්ටන් කරනකොට මැනිකයි උපමට්ටම් කරන්නේ දිග්මත් කරලා. ඊට පස්සේ තමයි උපමටන් කර මැනික යම්කිසි පරාවර්තනයක් දෙන්නේ ආලෝකයක් දෙන්නේ උපකර වුනේ. මැණික හොයාගත්තට පස්සේ හතරව හදා වදි මැික අහකුණ. ඉතින් උපමට්ටන් දාන ගත්තා හටහා. ඒක අත්සමාපත්තය පූර්ණ වෙන්න ඕනේ. මේ අත්ත සමාපත්තට පස්සේ තමයි

예를 들어 보석을 캐 온다고 합시다. 보석이라도 다듬어야 하고 깨끗이 해야 합니다. 흙이 붙어 있습니다. 씻기 전에도 그것은 보석입니다. 좋은 보석이라는 판단이 있습니다. 하지만 다듬을 때 보석을 갈고 윤을 냅니다. 그 뒤에야 다듬은 보석이 빛을 되비춥니다. 보석을 찾은 뒤 갈고 다듬어야 하듯이, 여덟 samāpatti 가 다 차야 합니다.

වෙන්න ඕනේ. මේ අත්ත සමාපත්තට පස්සේ තමයි ඔය කියන ඔක්කොම කරන්න පුළුවන්. අට වෙන සමාපත්තියෙන් පස්සේ තමයි ඔයවා ඇේ. අපිව මග

이 여덟 samāpatti 뒤에야 말한 것들을 모두 할 수 있습니다. 여덟 번째 samāpatti 뒤에야 그런 것들이 됩니다.

ඔව් ඔව් දැන් අපි අතනින් අපි අරගෙන ආවේ දැන් මොකද දැන් අපි දැන් අතන අපි ඊළඟ භවයකට යන සමහර පුද්ගලයෙක් ඉන්නා මෙතනින් මැරකොට සෘත වුණේ නැත්නම් එයාගේ සිද්ධ විදි අර මනෝමය කායකෝ මේ කයෙන් අහ වෙනවා. ඒ අහත වෙච්ච කක්ලාම දැන් ආයකරක් අර සංජාතික අවස්ථාව

네, 네, 이제 거기서 이어 가면, 다음 bhava 로 가는 어떤 사람이 여기서 죽을 때 jhāna 를 얻지 못했다면, 그의 manomaya kāya 가 이 몸에서 떨어집니다. 떨어진 뒤 다시 saṃjātaka 상태가 됩니다.

ඔක්ක වෙලාවයි ඒක කය හදාගත්තේ. ඔක්ක තියලා හමද වැඩන් අහගෙන ඒක මේ දන පැත්තක. එහෙනම් දැන් ඉන්න අය පෙර පංචාතක අවස්ථාව පංචි තමයි අත තව පරන කර දූරුම කය හරි. ආදියා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කියලා ඔක්කන් තියෙනවා තව කර්ම ශක්තිය තියෙනවා නම් ආත්මාව පන් ආත්මභාව පන්තියක්ම එකම අත්දැවක් කියලා කිව්වේ ඒකයි. මේ ආත්මභාව පන්තියක් කියන්නේ වෙනස් වෙන්නේ නැතුව වෙනස් වෙන්න විදිහක් නැහැ. මොකද මෙතනින් ගියා දැන් ආය අන්තරබන සංඥා කියලා. සංඥා සිති ඕක්කන් තියෙනවා ආය බලකට තියලා.

okkanti 가 있습니다. kamma 힘이 남아 있으면 attabhāva 의 줄이 이어집니다. 하나의 같은 흐름이라고 한 까닭이 그것입니다. 이 attabhāva 의 줄은 바뀌지 않고는 바뀔 길이 없습니다. 여기서 가서 다시 antarābhava, saṃjātaka 가 되고, 다시 okkanti 로 들어갑니다.

ආය මස්ක හදාගන්නවා අභිපත්ති කණ්ඩාානාපාද බවු එයා අයිච්ච ඇතුල ආයතනාපද ලාභු අයිත ඇතුල අයිති වෙනවා. ටම් අයට දැන් අය මට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඇතුලෙත් එක. ඒකත් කියලා දැන් අර උස්සෙල්ලා වාගේ ඕක කියන නාම රූපං අඤ්ඤං සහජාතපත්තියන පත්ය ඒ බලය තිබෙන කලල රූපය අල්ලගෙන. ඒකට සහජාත පත්තියෙන් බැඳින. දැන් ඒ මත්තේ ඒකයි වඩනවා. ඒකයි වැඩෙන්නේ අර කර්ම දෙකයි ිත්දයි බ්ලොක් එක කරන්න. ඒක අකුරු දාන අන්තරභාවය

앞서처럼 'nāmarūpaṃ aññamaññaṃ sahajāta paccayena paccayo' 의 힘으로 kalala rūpa 를 붙잡고, 그것에 sahajāta paccaya 로 묶입니다. 그 위에서 키웁니다. kamma 와 citta 둘이 묶여 자라는 것입니다. 그것이 antarābhava 입니다.

දැන් අන්තරා පවතින්න හේතු තියෙනවා. හේතුවා දැන් මේ මගේ කයෙන් බුක්තිම බලාපොරොත්තු වෙන ලෝක ශක්තිය බොහෝ ඉන්නවා. මොකද වෙලා තියෙන්නේ? ලෝක සත්වයන්ගේ එක්තරා මුලාවක් තමයි. ගැඩිව අල්ලගන්න තියෙන බලාපොරොත්තු ආශ්වාදයන් මිදින් ගියාම ඒ ආශ්වාද වස්තු සමග දැඩිව බැඳින්න බලාපොරොත්තු උපාදානය කිරීමේ හැඩියක්. දැඩි උපාදානයක්. ඒ නිසා ඒගොල්ලෝ

이제 antarābhava 가 있는 까닭이 있습니다. 까닭은 이 몸으로 누림을 바라는 세상의 힘이 많기 때문입니다. 왜 그렇게 되었을까요? 세상 중생의 어떤 헷갈림입니다. 꽉 붙잡으려는 바람, 맛보기들에서 벗어나도 그 맛보기 대상들과 꽉 묶이려는 바람, upādāna 하는 버릇, 강한 upādāna 입니다.

හැඩියක්. දැඩි උපාදානයක්. ඒ නිසා ඒගොල්ලෝ ඒක බලාපොරොත්තු වෙන ඉන්නකොට මනුස්සයෙක් කියලා ජීවත් වෙලා ඉන්න ඒ බලම කය තව පුද්ගලයෙක් විරුද්ධව කටයුතු කරනා. තමුත් බලාපොරොත්තු වුනා දැඩි කය බුද්ධියෙන්න. යම් යම් දව්‍ය පස චරණය කරන්න ඒවා අරගෙන එහෙම නෙමෙයි ගෙනියන්න. ඒවා හදලා කරලා අනලක් හදලා විදිහට කන්න බොන්න. මේ ආදී වශයෙන් ඒක කරගන්න ඒ පරිවර්තනය කරලා නානා ප්‍රකාරම භුක්ති වදැයි මේක තෙන්නේ. මේක

그래서 그들이 그것을 바라며 있을 때, 사람으로 살던 그 힘으로 다른 사람에게 맞서 일을 하기도 합니다. 그래도 바란 것은 거친 몸의 누림입니다. 어떤 물건을 그대로 가져가는 것이 아니라, 만들고 손질하고 섞어서 먹고 마시는 식으로 바꾸어 여러 방식으로 누리려는 것입니다.

හදාගන්න අන්න භව තුන පුද්ගලයාට කියනවා ගෞරවත් නිර්මාණය. දැන් අපිට උලා කනවා. දැන් දෙවියන්ට උලා කන්න. ලැබිච්ච දේන්න ඕනේ. දැන් ප්‍රේත උලලා කන්න බැ. දැන් ලැබිච්ච දේ ඕනේ. හැබැ ප්‍රේදක් කරගිනවා එක්ස්සර කොටසක් එහෙම කරන්න පුළුවන් අයලගේ ලෝකේ පුළුවන් අය

이것을 만들어 내는 것을 세 bhava 의 사람들에게 지어냄이라고 합니다. 우리는 갈아 만들어 먹습니다. deva 들은 그렇게 만들어 먹지 못하고 받은 것을 먹어야 합니다. peta 도 만들어 먹지 못하고 받은 것을 먹어야 합니다. 하지만 어떤 peta 무리는 그렇게 할 수 있습니다. 그런 세상에 할 수 있는 이들이 있습니다.

ඔව් ඒට සකෙනවා. එතකොට බතුුල්ල තැඩුවත් කන්න පුළුවන්. සියල්ල කර්මය දැනී බව දැනී බවන කරන්න පුළුවන්. චිත්තට බලන්න කර්මට බලෙන් ඒ චිත්ත බලයෙන් ගනී භව කරනවා. සමහර වෙලාවට කර්මට බලයනොත් එහෙම හේතු තියෙනවා නම් ගනී භවය හිදිහම පහල වෙනවා. ඉතින් එහෙම කරගන්නත් පුළුවන්

네, 그렇게 갖추어집니다. 그러면 무엇이든 먹을 수 있습니다. kamma 로 거칠게 만들 수 있습니다. citta 힘, kamma 힘으로, citta 힘으로 거칠게 합니다. 어떤 때는 kamma 힘이나 그런 까닭이 있으면 거친 것이 나타납니다. 그렇게도 할 수 있습니다.

ඔ එතකොට ඒකට ගියා දැන් මෙතෙන්දි අති අපි යක්ති කිය මිලේන් කටයුතු කරගන්න තව පුද්ගලයට බහර ගහනවා. එතකොට හිමන් මරලා ගානවා. එයාගේ කේපර ගන්නවා. ඔව් එහෙම තරකයක් කරලා ඔහු විසින් පංචකාම බුද්ධියක් ගන්නවා නම් ධනී භානයට අයිතින් නොයෙ උපක්‍රමය වෙලා. ඒකට බහන ගහලා ඒ වැඩේ කරගන්න ඊට ඇහරුවොත් නේ. ඒ කරගත්ත ලෝක දූතය පට්ට ඔහුට කහරි මතු පස්තු අයට න් ම හිලානැවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නමුත් ජීවත් වෙන්නේ කියන අන්තපත පත්තික අර තියන ශක්තිය ඉතුරු. ඔහොම මැරෙන්නෙත් නැහ දුන්නෙත් නැහැ. අන්තර අර තියන්නා වූ සූත්‍රය සංජාතික අවස්ථාවට ඉන්න වෙනවා ඔක්කම් දිවට ඉහපෙන. දැන් කෙනෙක් දක්ෂා කරනවා. මේතු සා කාමාසය අතුර ගනැසන දක්ෂා කරලා දැන් එයා ඒතර මාසේද එයාට කැපතරයන් ිද අවශ්‍ය වැඩිලා යනවා. අවස්ථාව වැඩි වෙල යනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙමත් පුළුවන්. ඒ කියන්නේ යම්කිසි අවස්ථාවක තමන් කරපු දේ දැන් මනුස්සයෙක් වශයෙන්ම ඉබඳිලා ඉේතුකාරය තියෙනවා. මනුස්සයෙක් වශයෙන් ඉපදින්න මනුස්සයා අතර තියෙනවා 18 කොටසක මනුස්සය උපදිනවා. ඒ කියන්නේ ඒ ඒ මනුස්සයෙක් වටි උපදිලා මනුස්ස සංඛාරයක් තියෙනවා නම් ඕකේ තියෙනවා මනුස්ස සංඛාරයෙන් හැම ගුණයකින්ම පෝෂණය වෙච්ච පුද්ගලයෙක්. උපදින්න හේකින් බලවත් සංඛාරයක්. ඒකෙන් උපන්නට උපදින්නේ සියලු අඟ සම්පූර්ණ මනසරුවක් ඇති වුණේ. අඟ සම්පූර්ණ පරිසරයක් ගැලපෙන ආශ්වාදයක් විදින්න හේතු ඇති. ඒ විදිහට එයා උපදින්න ඕනේ. නමුත් මේ

그럴 수도 있습니다. 곧 어떤 때 자기가 한 일로 사람으로 태어날 까닭이 있습니다. 사람 가운데에는 18 무리로 사람이 태어납니다. 곧 사람으로 태어날 사람의 saṅkhāra 가 있다면, 그는 사람의 saṅkhāra 의 모든 좋은 성질로 길러진 사람입니다. 태어나기에 힘센 saṅkhāra 입니다. 그것으로 태어나면 몸의 마디가 다 갖추어진 모습이 생깁니다. 마디가 다 갖추어지고, 맞는 환경에서 맛보기를 누릴 까닭이 있습니다. 그렇게 태어나야 합니다.

ඇති. ඒ විදිහට එයා උපදින්න ඕනේ. නමුත් මේ සමාජ පරිසරය තුළ ඇතිවෙන දූෂතාවයක් ඇති වුණා නම් එහෙම ඒක ගැලපෙ නැති සත්වයක්. ඒ වෙලාවදී එයාට මෙහලා ඒ ජාතිය බුද්ධය ඉන්න බැ. ඒ වෙලාවදී ඒ පුද්ගලයා එතන හිඩිය. ඒ ලෝකේ නිර්මාණයක් වෙනවා එපම බුක්තිද ඉන්න ලෝකයක්. එතකොට එයා ඒකේ. මේ අවස්ථාව සකස් වුනාම මේ උපදය වෙනවා. දැන් අපි හිතමුකෝ

하지만 이 사회 환경에 더러움이 생겼다면 그에 맞지 않는 중생입니다. 그때 그는 여기 그 무리에서 누리며 살 수 없습니다. 그때 그 사람은 거기 머뭅니다. 그런 누림을 누리는 세상이 만들어집니다. 그는 거기 있다가 이 상황이 갖추어지면 태어납니다.

වුනාම මේ උපදය වෙනවා. දැන් අපි හිතමුකෝ යම්කිසි පුද්ගලයෙක් සංඥා දෘෂ්ට කුලයක උපදින්න එනවා බෞද්ධය දැන් බෞද්ධය අට බෞද්ධ වැඩ කරපුවහම එයා තව මනුස්සයෙක් කියලා උපදින්න තියෙනවා නම් මෙයා උපදින්න සංයෙක් කුලයක. මොකද ඒ පොඩියකෙලා කවදාවත් ිදුළු වැඩකට එයා වෙමු කරන්න බැරි වෙන විදිහට උපදින්න හේතු තියෙන්නේ. මිනිහෙක් කෙනා උපදින තමයි තියෙන්නේ. බලප හැමතිනම දෘෂ්ට හැදුනා. දැන් එයා උපදිම් සමුලයක් මෙහෙ නැහැනේ. ඒ වෙලාවේ යන මෙහාට එන්න හේතු නැතුනවා. ඒල්ලගේ අර පාඩුවක් වෙන්නේ. එයා ඉන්නවා ඊට ගැලපස්තා අන්තර භවය

예를 들어 어떤 사람이 sammā diṭṭhi 의 집안에 태어나려고 온다고 합시다. 불교도로서 불교의 일을 했다면, 그가 또 사람으로 태어날 것이라면 그런 집안에 태어날 것입니다. 왜냐하면 그는 결코 나쁜 일에 마음을 두지 않도록 태어날 까닭이 있기 때문입니다. 그런데 곳곳에 그릇된 diṭṭhi 가 생겼습니다. 이제 그가 태어날 무리가 여기 없습니다. 그때 여기 올 까닭이 없습니다. 그것은 이쪽의 손해입니다. 그는 그에 맞는 antarābhava 에 머뭅니다.

ඔව් අවස්ථා පරිසරය නඑක. සමහර වෙලාවට අපිමුකෝ දැන් අර 18 කුලයකට මිනිස්සුන්ගෙ අර ජාත්යාන්ත ජාත්ති වදිර ආදී වශයෙන් තියෙන අඳ උප්පත්තියෙන් අන්දය උප්පත්තියෙන් ගිහි ඒ වගේම මන්ධ බුද්ධගයෝ මෙහෙම උපදිච්ච අවස්ථාවක ඉන්නවා

네, 상황과 환경이 없는 것입니다. 어떤 때는 — 사람의 18 무리 가운데 jaccandha 처럼 날 때부터 눈먼 이, 그리고 둔한 이들로 태어나는 경우가 있습니다.

ඔව් ඉතින් මේ වගේ අකිසි පුද්ගලයෙක් උපදින්න ඉන්නවා නම් ඒ පුද්ගලයා මෙහෙ උපදින්න එනකොට මෙහෙ ඉන්නේ සම්මා දිට්ඨියන යහපත් ුලනම් ඒ ිද පරිසරය ලා එයා පත් ඒම් එයා ඒ ලෝකේ නොපිටගෙන ඉන් කොහම හරි එයා එයාගේ අන්ත තත්ත්වයන් හරි ඒ තත්ත්වය අර අන්තාමත ප්‍රත්‍යය නැත්නම් අර කියන සංජාතික තත්ත්වය එයාට පරිසරයක් හැම එකක්ම මෙහෙ ඉදෙනවා.

네, 그런 어떤 사람이 태어나려 할 때, 여기 있는 이들이 sammā diṭṭhi 를 지닌 좋은 집안이라면 그는 그 환경에 오지 못합니다. 그는 그 세상에 자리 잡지 못하고, 어떻게든 그의 antarābhava 상태, 곧 saṃjātaka 상태로 있다가, 그에게 맞는 환경이 모두 여기 생겨야 합니다.

ගතිය ඔව් ගතියට ගතිය සම්බන්ධයයි. ගතිය ආත්. ඒක නිකන් ඇති. අතක් පුරුස අත්පුරුස ඉස්ත්‍රයෙකුට අසත්පුරුත පුරුෂයෙකුට ලැබෙන්නේ අසත්පුරුත ධර්මය එහෙමයි ගති ආකර්තනය වෙන්නේ. ඔක්කොම ඒක සම්බන්ධ වෙන්නේ කියන එක සම්බන්ධයි. අන්න ඒ වගේ ආකර්තනයක් තියෙනවා.

gati 말입니까? 네, gati 와 gati 의 이어짐입니다. 그것이 그냥 일어납니다. sappurisa 에게는 sappurisa 가, asappurisa 에게는 asappurisa dhamma 가 옵니다. 그렇게 gati 가 끌어당겨집니다. 모든 것이 그렇게 이어집니다. 그런 끌어당김이 있습니다.

ඒ නිසා තමන්ගේ ගතිලනය දැන් යම්කිසි දරුවෙක් උප්පාද කරගන්න වෙලාවේ. ඒ අවස්ථාවට ගැලපෙන්නා වූ යම්කිසි ගති ලක්ෂණයක් ඒ දෙමතුවන්ගේ තියෙනවද ඒ දරුපාදනය කරන ඒ මේ අබසනයන්ගේ තියෙනවද ඊට අනුකූල කෙනෙක් තමයි මේ අන්තාභව ඉන්ද්‍රය කියන මේ ඔය කියන සංඥාතක කියන්න නැයි ෙන්නාය

그래서 어떤 아이를 가질 때, 그때에 맞는 어떤 gati 의 성질이 그 부모에게 있는지, 아이를 갖는 그 부부에게 있는지에 따라, 그에 맞는 이가 바로 이 antarābhava 에 있는, saṃjātaka 라는 이입니다.

නැ නැ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතනින් එහාට සම්බන්ධ වෙන්නේ විශාල ආකස් වල ගතිය ආකර්ශනයක් ඕන ඉතින් ඒ ගති ආකර්ෂණය ගතියට ගැලපෙන ගතිත් එන්න ඕනේ අම්මගේ කාට සම්බන්ධ ගත්තයි ගතිය ගතිය සම්බන්ධය මොකද ඒ සිතුවිලි පහළ කරන මොහොතක් පාසාව වට පරි හැම තැනකම ආකාර්ශන වලක් හදනවා. අර නිත්පාදන කියලා කියන උතු රූප වල ඔව් ඒ උතුට රූප වල වරලේ යම්ක ආකර්ෂණයක් හැදෙනවා නම් ඒ සමාන ආකර්ශනයක් එන ඒ උත්ද රූපයන්ගේ හටගත්ත සටහන ගන්ධබ්යට ඇදලා පුළුවන් පරිසල මෙයා තේරෙ අන්න ඒකයි.

거기서부터 이어지는 데는 큰 gati 의 끌어당김이 필요합니다. 그 끌어당김에 맞는 gati 가 와야 합니다 — 어머니의 gati 와 이어져서요. 왜냐하면 생각을 일으키는 순간마다 둘레 곳곳에 끌어당기는 장을 만들기 때문입니다. 그렇게 만들어진다는 utu rūpa 들의 장에 어떤 끌어당김이 생기면, 같은 끌어당김을 가진 gandhabba 를 끌어올 수 있습니다. 그것이 그 까닭입니다.

එතකට පරිසරය හැදුනම අර එන්න පුළුවන්. අපි දැකලා තියෙනවා අම්ම දාකි ලක්ෂන වලට වඩා

그래서 환경이 만들어지면 올 수 있습니다. 우리는 어머니의 성질과 다른 경우도 보았습니다.

ජාත ජාත අභිදා කියන අන්භය එපිලා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් ඔතන තියෙන්නේ අම්මා තාත්තාගේ ගති ලක්ෂණය කියන කිසිම කෙනෙක්ගේ ගති ලක්ෂණය හැම වෙලේම එකාකාර. දැන් ඕනම හොඳයි කියන තරහන වෙලාවක් එනවා. ඕනම තරහින් හොඳ වෙලාවක් එනවා. හොඳින්ම ඉන්න වෙලාවක්. ඒ වගේම දානයක් දිනත් ද් මහා ලෝභ ගුණත් දන්දෙන වෙලාවක් තියෙනවා. ඒ වගේ මේ හැම අවස්ථාව තුළම මනුස්සෙන්.

거기서 보이는 것은, 어머니와 아버지의 gati 성질이든 누구의 gati 성질이든 늘 한결같지 않다는 것입니다. 아무리 좋은 사람에게도 화내는 때가 옵니다. 아무리 화 잘 내는 사람에게도 좋은 때가 옵니다. 아주 좋게 있는 때가 있습니다. 마찬가지로 dāna 를 하는 사람에게도, 아주 lobha 가 많은 사람에게도 베푸는 때가 있습니다. 사람은 이 모든 상황 안에 있습니다.

ඒක බර නැ ඒ දෙන්න ආපු බාහිර අරමුණු හරි මොනවා හරි ඒගොල්ලන්ගේ ආපු දුර්ෂන්න ඕනේ. ඒ ඒ අවස්ථාවේ සිද්ධ ප්‍රහාදය හෝ කලකිරීම හෝ මේ තුළයි එන වෙන්නේ. දැන් යම්කිසි විදිහ

그것은 무거운 것이 아닙니다. 그들에게 온 바깥 대상이든 무엇이든, 그 순간 일어나는 기쁨이나 싫증 안에서 이루어집니다.

මේ තුළයි එන වෙන්නේ. දැන් යම්කිසි විදිහ දෙන්නා සංවාසය තියෙන අවස්ථාව සිද්ධ වුනා ඒ අවස්ථාව නෙමෙයි අවස්ථාව දවසක් විතර යන කරනවා. ඒ බීජය බලය තියෙනවා. දැන් ඔය අවස්ථාව වෙනකොට ඇති වෙන්නා වූ යපුදි ඒ දෙන්නගේ තිබෙන්නා වූ ගති ලක්ෂණයක් තියෙනවා නම් අන්න ඒ ගති ලක්ෂණ සංකල්යක් තුළින් තමයි අර සංකල් හටගන්නේ. හැබැයි ඒ සංකල් හටගත්තහමත් පවු ඒ අවස්ථාව පටිසකම් ලබන්නේ නැහ. බීජය ඇතුල් වෙලා. ඒ බීජය ජීවයක් සහිත පැය 24ක් විදින්නක නම් තියෙනවා. ගැඹුද ඔය වෙලාව තුළදී ඔය බීජය

어떤 부부가 함께하는 때가 있었다고 합시다. 그 순간이 아니라 하루쯤 걸립니다. 씨앗의 힘이 남아 있습니다. 그때 두 사람이 지닌 gati 의 성질이 있다면, 그 gati 성질들의 어울림을 통해 아이가 맺힙니다. 그러나 맺힘이 일어나도 그 순간에 paṭisandhi 를 얻는 것은 아닙니다. 씨앗이 들어가 그 씨앗이 살아 있는 채로 24시간쯤 있습니다.

තියෙනවා. ගැඹුද ඔය වෙලාව තුළදී ඔය බීජය සංකල්පනය කරගන්න ඕන අවශ්‍ය කරන අර කියන්නා වූ ගණන්ධයෙක් නැත්නම් අර කියන්නා වූ කෙනෙක් ඔතන සම්බන්ධ වෙනවා ගතියට ටිකක් තියෙනවා. ඔන්න ඔලාවේදී ඔය දවස ඇතුලට ඕනේ ඔයමේ ඒ බඩට මේ ඇති ඔක්කි වෙලින් අට එන වෙලාවේ. ඊට ගැලපෙන වෙලාවක් මේ බාහිර තිබුනම් ඉන්ද එක්කෙනෙක් හිටියා නම් මව්ක අදහත් එතන් එක විදිහ ක්‍රියාත්මක වෙනවා.

그 사이에 그 씨앗이 맺히는 데 필요한 gandhabba, 곧 그런 이가 gati 에 조금 맞아 이어집니다. 그날 안에, 태 안으로 okkanti 가 일어날 때, 바깥에 그에 맞는 이가 있었다면 어머니 안에 들어 그렇게 이루어집니다.

සමහරට ඒ දැන් සංවායන් ලේ අම්මා හොඳ දෙන්නම් වටෙන්න හිටියා කිය. හැබැයි ඒ දවස යන්න පැය දෙකක් තුනක් කරන ඒ ගැඩි දැන් බීජයේ තියෙනවා. ඒ මවුල හිටන් සූත්‍රය වුණා. බොහොම වෙලාවක් ආවානම් පටි දූයා මවුලක් බැරිලා හරි පාප කර්මයට හේදුකාරයක් තිබුනම් එහෙම එක ඇැදලා ඉන්නේ. හරියට වෙලාවදලා ැදලා ෙනවා කියලා දැන් අටද ඊට පස්සේ අම්මා දැන් පස්සේ හෝදයි. දන් දෙනවා, ඔක්කොම කරනවා. අපිට මොකද මෙහෙම පුතේ කම්පදය කියන දරුවා දරුවා ගැබට එන වෙලාව වෙනකොට එයා විදියක් ප්‍රකාශ වෙන්න. අන්න ගැලපෙන මින්න හේතු වුණා.

어떤 때는 함께할 때 어머니가 좋은 마음이었다고 합시다. 그런데 그날이 지나기 전 두세 시간 뒤에 다투어 거친 마음이 되었습니다. 씨앗은 아직 살아 있습니다. 그때 나쁜 kamma 의 까닭을 지닌 이가 끌려와 들어옵니다. 그 뒤 어머니는 다시 좋아지고, dāna 도 하고 다 합니다. 그런데 왜 이런 아이가 생겼을까요? 아이가 태에 들어올 그때의 그 성질이 맞는 이를 부른 것입니다.

අන්න ඒක හැම වෙලයක් එනවා. එක ආකාරය තිරුවක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ලාිම් ගේන වඑතන කියන්නේ ඔක්ක උප්පත්තිය නෙමෙන වෙලාවේ අන්න උපයන අවස්ථාවලේදී ඒ වෙලාවේ මව්ගේ චරියාලනය බලපාන බැරි වෙලාවට ඒ බලපාන මව්ගේ ඒ චරියා ලක්ෂණය හෙට අධිපලවයක් බවනා වෙන වෙලාව අර දරුවට විපර්ශනය කරන්නත් පුළුවන්. බර දාප දරුව ඉන්න බැරිවෙන්න පුළුවන්.

okkanti 가 일어나는 때, 그때 어머니의 성품이 영향을 줍니다. 그 성품이 지나치게 거셀 때는 아이가 견디지 못하고 떨어져 나갈 수도 있습니다. 아이가 머물지 못할 수도 있습니다.

ඒවා වෙලා ගක්ෂා වෙලා යනවා. අර අකු ගන්නත් ටිකක් වෙනවා. ඔක්කොම ඔක්කොම මතකන්නේ ඒකාව ඔව්ාමයි ප්‍රඥා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් විඤ්ඤාණ පජ්ජායා නාම රූපයින් නාම රූප පජ්ජාය විඤ්ඤාණ මෙතන සිද්ධාන්තයක් තියෙනවා විඤ්ඤාණය යම් ආකාරයද නාම රූපය ඒ ආකාරය නාම රූපය යන ආකාරයද විඤ්ඤාණය ඒ ආකාරය මේ දෙක සම්බන්ධයක්

네, 'viññāṇa paccayā nāmarūpa, nāmarūpa paccayā viññāṇa' — 여기 원리가 있습니다. viññāṇa 가 어떤 모습이면 nāmarūpa 도 그 모습이고, nāmarūpa 가 어떤 모습이면 viññāṇa 도 그 모습입니다. 이 둘은 서로 이어져 있습니다.

ඔය විඤ්ඤාණය මුල් කරගෙන නාම රූපයන්ගේ පරිවර්තන සිද්ධ වෙනවා. විඤ්ඤාණය පුණ්‍ය වෙන්නේ නාම රූපක් පුණ්‍ය වෙනවා. විඤ්ඤාණය පුන්න නොම සංඛාර අපුන්න නම් විඤ්ඤාණත් අපුන්න නා. දැන් විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූප සිද්ධාන්තයක් සිද්ධ වෙන්නේ අපුන්න නාම රූපයන්ද අපුන්න සරලාත අප විඤ්ඤාණය කියලා අපගේ නාමරූ එහෙම මයි කියන්නේ. ඒ වෙනස

viññāṇa 를 바탕으로 nāmarūpa 의 바뀜이 일어납니다. viññāṇa 가 puñña 이면 nāmarūpa 도 puñña 가 됩니다. saṅkhāra 가 apuñña 이면 viññāṇa 도 apuñña 입니다. 'viññāṇa paccayā nāmarūpa' 라는 원리가 이루어질 때 apuñña nāmarūpa, apuñña saḷāyatana 라고 말하는 것이 그것입니다. 그것이 그 차이입니다.

ඔව් අන්දා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නැ එහෙමනකුත් නැහැ. හැබැයි කොහොම හරි ඉතරයක් තියෙනවා. මෙතනින් මැරලා යන කෙන දෘත වෙලා ලැබුවත් ඔය වෙලාවේදී මොහොතක් හරි. අරකින් සංජාතක අවස්ථාව ගෙවන්න ඕනේ. බලුසයෙක් වෙලා එනවා නම් එහෙම නැත්නම් එයා බල්ලෙක් වෙන්න එනවා. එයා බළු සංජාතයෙක් වෙනවා. ඒක පාර බලට යන්න. නරියෙක් නම් සංජාතය වෙනවා. මේ එතනින් යනකොට ඒ පුස මීඑක් මේ සංඥාතයෙක් කියලා බැන්ලා යන්නේ. ඔව් ප්‍රතින්ධිය හරි ඒ යනවා නම් යන්න එහෙමයි. ප්‍රතින්ධියක් එනවා නම් යන්න එහෙමයි.

아닙니다, 그렇지도 않습니다. 하지만 어쨌든 정해진 것이 있습니다. 여기서 죽어 가는 이가 cuti 를 얻어도, 그때 잠깐이라도 saṃjātaka 상태를 지나야 합니다. 개로 온다면 개의 saṃjātaka 가 됩니다. 여우라면 여우의 saṃjātaka 가 됩니다. 여기서 갈 때 그렇게 saṃjātaka 로 묶여 갑니다. 네, paṭisandhi 로 간다면 그렇게 갑니다. paṭisandhi 가 온다면 그렇게 갑니다.

දැන් කක්මන බැරිලා අර නිදාිතියා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ හත වශයෙන් ඔය නිදාිරිතා කියන එකට මේ ඉහපෙලා හොඳ සිද්ධාන්තයක් වුනා. දැන් මේ ආපු උපාසක මහත්තයෙක් ෙටි තියනවා. දැන් මේ උපාසක මහත්තයාත් දුතියක් ධ්‍යානයට හඉතවල තියෙනවා. සතුටුක් ධ්‍යානයට වලාගන්න බැරි වඑල උපාත් දැන් ඔතනට වලාගන්න දැන් ඉතින් මෙයා මෙයාට හැතිලා පිාවක් පිළිකාව පතන් තමයි ඉතින් මේ දොස්සල නිකමනය කරලා තියෙන්නේ. කොහොමහරි මැන කන්න බැරුව කියලා. මෙයා අහම දැන්න දැන් අන්ත ඒ වෙලාවේ ඉදින්න පාරන්න දැන් මේ මැලෙන අවස්ථාව වෙනකොට මෙයා හාන්සි වෙලාවගේ හිටිය.

그것에 대해 여기서 좋은 본보기가 있었습니다. 여기 다니던 upāsaka 한 분이 계셨습니다. 이 upāsaka 는 두 번째 jhāna 까지 이르렀지만 세 번째 jhāna 에는 들지 못했습니다. 그러다 이분이 암에 걸려 의사들이 그렇게 진단했습니다. 어떻게든 먹지도 못하게 되었습니다. 죽음을 맞는 때가 되었을 때 그는 누워 있었습니다.

දැන් ඒ අවස්ථාව යොමු කරලා බලන්න පේනවා මෙයා ෘතිය ධ්‍යානයට පත් වුනා මොහොත

그 상황에 마음을 기울여 보면, 그가 세 번째 jhāna 에 든 순간이 보입니다.

දැන් ෘතිය ධ්‍යානයට පත් වුනොත් මිනිත් ගතිය ඉන්න බැ පටිසන්වේද වෙලා පටිසන්වේ ධම්ම පටිසන්ධියක් ලබන්න Ja.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

번역 고르기