citta 풀어 보기
චිත්ත විග්රහය.
අපි විස්තර කරගන්න අවස්ථ වෙන්නේ චිත්ත කසික රූප නිබ්බාන කියන අපි දන්න මේ අයිති වෙන මල නික පිළිබඳව තියෙන විස්තර
이제 우리가 풀어 볼 것은 citta, cetasika, rūpa, nibbāna라고 우리가 알고 있는 것들에 관한 설명입니다.
එතකොට මේ තුළින් ආරම්මණ විචාන ලස්සනං චිත්තං
그러면 이를 통해 'ārammaṇa vijānana lakkhaṇaṃ cittaṃ', 곧 대상을 아는 특성을 지닌 것이 citta라고 합니다.
ඔය වගේම වැඩුව සකස් කර දන්නිත්තේ චිත්තං
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ආදී වශයෙන් කෙචිත්ත කියන කොටසක් තියෙන ආගන් කියන උපදි උපදිම් කියලා ඒකේ ආගන් කෙලෙස් වලින් උපදිවීම ගැන පෙර
이런 식으로 citta라는 부분이 있고, 밖에서 들어와 더럽히는 āgantuka upakkilesa, 곧 kilesa로 더럽혀지는 일에 대해서도 말합니다.
එතකොට චිත්ත කියනවා, මනෝ කියනවා, විඤ්ඤාණ කියනවා. මේ තුනෙන්ම පෙන්නන්නේ එක දෙයක් තමයි ඕකට විදි.
그러면 citta라고도 하고, mano라고도 하고, viññāṇa라고도 합니다. 이 셋이 모두 가리키는 것은 바로 한 가지입니다.
චිත්ත නම්, මනෝ නම්, විඤ්ඤාණ නම් කියලා දෘත්තට ික් ඇරිලා තියෙන්න.
citta라는 이름, mano라는 이름, viññāṇa라는 이름이 붙어 있습니다.
නමුත් චිත්ත කියන එකට මනෝ කියන්නේ හේතුවක් තියෙනවා විඤ්ඤාණ කියන්න හේතුවක් තියෙනවා. එතකොට ඒ හටගැන තමයි තියන්නේ.
하지만 citta를 mano라고 부르는 까닭이 있고, viññāṇa라고 부르는 까닭이 있습니다. 그러니 그것이 일어나는 방식이 있는 것입니다.
ඒම අවස්ථා අවස්ථාන නිසා නම් ක්රමයද වශයෙන් දාලා තියෙනවා. ඔය කියන සිත් අසුනේ වෙන් කරලා තිබ්බොත් ඒ පිටම පිට සිත අසුන ආරම්මණ විචාන ලස්සනං කියපු ඒ ටික තමයි මේ නොයෙක් ආකාරයෙන් එක එක බයිත සිකියන්ගේ ස්වභාවය හිත් වෙදෙන්නේ.
그때그때의 상태 때문에 이름을 차례로 붙여 두었습니다. 그 89가지 마음으로 나누어 놓으면, 결국 그 89가지 마음, 곧 '대상을 아는 특성'이라고 한 그것이 여러 방식으로, 각각의 cetasika의 성질에 따라 마음이 나뉘는 것입니다.
ඒ ලෝභ මූල හිත්, ද්වේශ මූලෙ හිත්, මෝහ මූල හිත් ඔය විදිහ වෙන් කරගන්නවා.
lobha-mūla 마음, dosa-mūla 마음, moha-mūla 마음, 이렇게 나눕니다.
අලෝ බති නිසා අමන් කර ඉන්න කුසල හිට කියලා වෙන් කරගන්න
alobha 등이 있어서 kusala 마음이라고 나눕니다.
මේ ආකාරයෙන් හිත තුළ තියෙන ස්වභාවයන් ඒ හිතේ පිහිටපු අර ආංශික උපේස කියන තත්වයන් තුර වයක්කම් වලින් තමයි ඒක පාප ටිකත් වලට වෙන් කරගන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතකොට ඒ වෙන් කරලා තියෙන දේ අපි දකින්න ඕනේ චෛතසිකය නිසා තමයි ිතර කියන ස්වභාවය වෙනස් වෙන්නේ.
그러면 그렇게 나눈 것에서 우리가 보아야 할 것은, cetasika 때문에 마음의 성질이 바뀐다는 것입니다.
දැන් පිඩ කියන එකට තියෙන්නේ දැනෙන බව විජානන ලස්සන විජානනය නෙමෙයි.
이제 citta에 있는 것은 아는 성질, 곧 vijānana lakkhaṇa이지, vijānana(앎) 그 자체가 아닙니다.
විජානනය එකක් විජානන ලස්සනය කියන්නේ තව එකක් වෙන එකක්.
vijānana는 하나이고, vijānana lakkhaṇa는 또 다른 것입니다.
දැන් අපිට විය යුතුක් තියෙනවා මේක බිදෙන ලක්ෂණයයි.
이제 우리가 알아야 할 것이 있는데, 이것은 깨지는 특성입니다.
දැන් බිදෙන ලක්ෂණය කියන්නේ බිදීමට නෙමෙයි. බිඳීම එකක් විදෙන ලක්ෂණය තව එකක් වෙනවා.
깨지는 특성은 깨짐이 아닙니다. 깨짐은 하나이고, 깨지는 특성은 또 다른 것입니다.
මේ වීතුලෝ විදෙන්න නැතුව ියත්තා විදෙන ලක්ෂණය යුත්තයි.
이 유리는 깨지지 않고 있어도 깨지는 특성을 지니고 있습니다.
කැඩවලක් අරගන්න පිළිකුපු වැටෙන ලක්ෂණය යුත්තයි. ඒ පිළිකු වැටීම නෙමෙයි කැඩපතේ තියන්නේ.
거울을 들어 보면, 비춰 보이는 특성을 지니고 있습니다. 거울에 있는 것은 비춰 보임 그 자체가 아닙니다.
සැටමතේ ස්වභාවය පිළිපු වැටෙන්නේ ලස්සන් අරගුණක් ඒකට දානා මේ ඉදිරියට යම් රූපාරයක් ඉදිරෙන්න ඒක පිළිපු එකින් වැඩෙ.
거울의 성질은 비춰 보이는 특성인데, 그 앞에 어떤 모양이 놓이면 그것이 비춰 나타납니다.
ඒ පිළිපුකුු ලස්සන තියෙන නිසා. ඒකට අවශ්ය දෙයක් ඒ විදිහේ තිබ්බහම ආලෝසයක් තියෙනවා නම් ඒ පරාවර්තනය නම් පේකුව විද්යාලලා අපේවා.
비춰 보이는 특성이 있기 때문입니다. 필요한 것이 그렇게 갖춰지면, 빛이 있으면 그 되비침이 보이게 됩니다.
කණ්නාඩිය ඕකෝ කණ්නාඩිය පිරිපේන ලස්සන යුත් කරනයි. පිරිූපෙනවා කියන්නේ ඒ ලස්සනට ක්රියා නැති ප්රකට.
거울은 비춰 보이는 특성을 지니고 있습니다. 비춰 보인다는 것은 그 특성이 겉으로 드러나는 것입니다.
ඒ වගේම ආරම්භණ විජානනය කියන්නේ ආරම්භණ විවිධාකාරයෙන් දැනගැන. විවිධාකාරයෙන් දැනගැනීමේ ලක්ෂණයක් හිතන්නේ. චිත්ත කියලා කියන්නේ.
그와 같이 ārammaṇa vijānana란 대상을 여러 방식으로 아는 것입니다. 여러 방식으로 아는 특성을 지닌 것을 마음, 곧 citta라고 합니다.
එතකොට අපි චිත්ත කියනකොට අපි චිත්ත කියන වචනය ලක්ෂණයෙන් යුත්ත වෙලා ඒ ලක්ෂණයට ගෝචර වෙලා ඒ තුළින් මැගිනෙකට තමයි අපි හිත කියන්න පුළුවන්.
그러니 우리가 citta라고 할 때, citta라는 낱말은 그 특성을 지니고 그 특성에 닿아(gocara) 있으며, 그것을 통해서 우리는 마음이라고 부를 수 있습니다.
චිත්ත කියන ස්වභාවය අරමුණ කියන එකක් නෙමෙයි. දැනගැනීමේ ලස්සන
citta의 성질은 대상이 아닙니다. 아는 특성입니다.
එතකොට චිත්ත කියන එක මනෝ බවට පත් වුනාට පස්සේ තමයි අන්න අවශ්ය කරන්නා වූ මේ මූල ධර්මයට වැහැගෙන තියෙන්නේ. මැනීම සඳහා වැහැගෙන තියෙනවා. ඉතින් මේ ලෝකය මැනගන්න බැහෙනවා.
그러면 citta가 mano가 된 뒤에야 필요한 이 근본 dharma 속으로 들어갑니다. 재기 위해 들어갑니다. 그래서 이 세상을 재게 됩니다.
ඔව් චිත්රය කියන චිත්ර කියන එක තමයි මූලික වශයෙන් චිත්ර කියන එක තනම් චිත්රය කියන එක ය හදාගෙන තියෙනවා. දැන් චිත්රයක් අඳිනවා යම් දේ චිත්රයක් අිනාලා තියෙනවද චිත්ත අින පසුතලයක් තියෙනවා. ඒ පතුතලය මුල් කරේ චිත්ත අඳින. ඒ පසුතලය දැන් අර
그렇습니다, citra, 곧 그림이라는 말이 근본적으로 그렇게 만들어져 있습니다. 그림을 그릴 때, 무엇이든 그림이 그려져 있다면 그림을 그리는 바탕이 있습니다. 그 바탕을 밑으로 삼아 그림을 그립니다.
මුල් කරේ චිත්ත අඳින. ඒ පසුතලය දැන් අර චිත්රය තියෙන්නේ නම් තියෙන්නේ පළුතලයක තමයි අද මේ ලෝක සම්මිය චිත්රය ගැන පුදු කරේ.
이제 그 그림이 있다면, 그것은 바탕 위에 있습니다. 오늘날 세상에서 흔히 말하는 그림이 그렇습니다.
චිත්රය කියලා අවශ්ය වන පළුතලයක තමයි චිත්රය පිහිටන්නේ.
그림이라 할 때, 필요한 바탕 위에 그림이 자리 잡습니다.
අන්න ඒ වගේ හිත කියන එක තුන තමයි පිළිගන්නේ. ඒ වගේම අරමුණ දීලා ඕනේ.
그와 같이 마음이라는 것 안에서 받아들이고, 또 대상이 주어져야 합니다.
පහළ වෙන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් හදවත ඇතුරු කර පිදි තියෙනවා බණංච පටිච්ච ධම්මේච උප්පත්තනි මනෝ විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ කියන අවස්ථාවට පත්වෙනකොට විඤ්ඤාණයට පත්වෙන්න ඉස්සෙල්ලන් මනස මුල් කරගෙන ඒ කියන්නේ මනසට ධර්මයක් පත්නය වීම තමයි මනෝ විඤ්ඤාණයක් හටගන්නේ.
이제 hadaya-vatthu를 의지하여 'manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ'이라고 합니다. viññāṇa 단계에 이를 때, viññāṇa가 되기 전에 mana를 바탕으로, 곧 mana에 dharma가 닿는 것으로 mano-viññāṇa가 일어납니다.
දැන් මන කියලා වැඩක් තියෙනවා මනට ධර්මයක් පත්නය නිය වෙන්න. මනෝ විඤ්ඤාණයක් පහළ වෙන්නේ නිරක.
이제 mana라는 일이 있습니다. mana에 dharma가 닿아야 mano-viññāṇa가 일어납니다.
එතකොට මනයි ධර්මයයි පුරේජායි. පුරේජාන කියන්නේ මුලින් පහළ වෙන්න ඕනේ.
그러니 mana와 dharma는 purejāta입니다. purejāta란 먼저 일어나야 한다는 뜻입니다.
විඤ්ඤාණය පච්චය ජාතයි. පච්චය ජාන කියන්නේ පච්ච පහළ වෙන්න ඕනේ. මුලින් පහළ වෙන දේ
viññāṇa는 pacchājāta입니다. pacchājāta란 뒤에 일어나야 한다는 뜻입니다.
පච්ච පහළ වෙන්න ඕනේ. මුලින් පහළ වෙන දේ මනස පටිච්ච ධර්මයට උපදියි මනෝ විඤ්ඤාණක් එතක මනසට ධර්මයක් ගත්තට වීම නිසමයි. ඒක ලැබෙන ප්රතිඵලය තමයි මනෝ විඤ්ඤාණය. අන්න
먼저 일어나는 것은 mana이고, mana와 dharma를 의지하여 mano-viññāṇa가 일어납니다. 그러니 mana에 dharma가 닿기 때문입니다. 그로써 얻는 결과가 mano-viññāṇa입니다.
ලැබෙන ප්රතිඵලය තමයි මනෝ විඤ්ඤාණය. අන්න මනෝ විඤ්ඤාණයක තියෙනවා දැනීමේ ස්කය තියෙනවා.
바로 그 mano-viññāṇa에 아는 힘이 있습니다.
බයි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නැ මෙහෙමයි චිත්ත කියන අවස්ථාවේදී අ හැම ටිකටම ටිකක් පහළ වුනා ඒ ටිකට සාධාරණ ිත ටික හතක් තියෙනවා. සරම චිත්ත සාධාරණ කියලා කියන්නේ. අන්න ඒ සරව චිත්ත සාධාරණ හතකින් යුද්ධයි පහළ වෙච්ච යම් දැනීමක් තියෙනවා නම් මූලිකම දැනීම. අර ආගන්තුකිසිවලට පත්
아니, 이렇습니다. citta 단계에서 모든 마음에 조금씩 함께 일어나는, 그 모두에 공통인 cetasika가 일곱 있습니다. 그것을 sabbacittasādhāraṇa라고 합니다. 그 일곱 sabbacittasādhāraṇa를 지니고 일어난 앎이 있다면, 그것이 가장 근본적인 앎입니다.
නම් මූලිකම දැනීම. අර ආගන්තුකිසිවලට පත් වෙන්න ඉස්සෙල්ලා කිවිට දැනීමේ මූලික චිත්ත අවස්ථාවක් තියෙනවා. ඒ චිත්ත අවස්ථාව සකස් වෙලා තියෙන්නේ කයිපතික හටගන්නවා.
āgantuka upakkilesa에 이르기 전에, 말하자면 앎의 근본적인 citta 단계가 있습니다. 그 citta 단계는 cetasika가 함께 일어나며 이루어집니다.
ස්පර්ල්ප වේදනා, සංඥා, වේතනාව, ඒකතා ජීවිතය දිගිය මනසිකාර.
phassa, vedanā, saññā, cetanā, ekaggatā, jīvitindriya, manasikāra입니다.
දැන් ඔය ටික තමයි යිත ටික හේ. ඔය හටගෙන් එකක් හරි නම් ඒක හිතක් නෙමෙයි හිතක් හරගන්න බැ.
이것들이 바로 그 cetasika들입니다. 이 가운데 하나라도 빠지면 그것은 마음이 아니며, 마음이 일어날 수 없습니다.
හිතක් එක්කම එකට උපදිනවා. එකක් හිතක් එක්කම පවටිනවා. හිත නැති වෙනකොට නැති වෙනවා. හිත ගන්න අරමුණා. ඒ තයිත ටික රක්
마음과 함께 하나로 일어나고, 마음과 함께 머무르며, 마음이 사라질 때 사라집니다. 마음이 잡는 대상을 함께 잡습니다.
වෙනවා. හිත ගන්න අරමුණා. ඒ තයිත ටික රක් කරන. කයි ටික වෙන කාර නිරේක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව්
네.
මූලිකම ක්රියාත්මක වෙන අවස්ථාවකදී දැන් සිත කියලා එකක් ඉස්තිරව නැහ. ඉද කියන්නේ හැම මොහොතකම හේතුවක ඵලයක්.
가장 근본적으로 작동하는 단계에서, 마음이라는 굳어 있는 것은 없습니다. 그것은 매 순간 원인의 결과입니다.
මනට ධර්මයක් දර්තනය වීමේ ඵලයක්. දැන් මන කියන අවස්ථාවක් තියෙනවා මන කියන අවස්ථාව සිත්ත කියන අවස්ථාවයි. ඒකනි මනයි මනසයි දෙකක්.
mana에 dharma가 드러나는 결과입니다. 이제 mana라는 단계가 있는데, mana라는 단계가 곧 citta 단계입니다. 그러니 mana와 manasa는 둘입니다.
මන ඇසුරු කළොත් මනසෙනවා.
mana를 의지하면 재게 됩니다.
ඔව් දැන් මනසක් නම් ඇහැට පේන්න ඒකට රූපයක් එන්න එද. ඒ කියන්නේ මන කියන්නේ දැනීමේ මූලණයක් එනවා.
그렇습니다, 눈에 보이려면 거기에 rūpa가 와야 하듯이, mana라는 것은 앎의 근본으로 옵니다.
මැනීමට අවධානය යොම කරන්න ඕනේ ඒක වෙන්නේ. අවධානයක් යොමු කරලා තිබුනේ නැත්නම් කොච්චර අරමුණු ආවා ඒ ගෝචරකා ගැනීම තත්ත්වලට පත් වෙන්න.
재기 위해서는 주의를 기울여야 그렇게 됩니다. 주의를 기울이지 않았다면 아무리 대상이 와도 그것을 gocara로 잡는 상태에 이르지 못합니다.
හෙ මොලය සම්බන්ධ
뇌와 관련해서는요?
මෙහෙම තියෙනවා. මොලය කියන එක තියෙන්නේ අ දැන් මොලයට සම්බන්ධ වෙලා තියෙන්නේ ඉස්සෙල්ලාම මෙහෙම තියෙනවා. කර්ම ජාය, චිත්ත කයයි, ඉකයි, ආහාර කය මෙන්න මේ කායික ක්රමය හතරක් තියෙනවා. ඔය හතරෙන් හටගන්නකොට
이렇습니다. 뇌라는 것은… 이제 뇌와 관련된 것은 먼저 이렇습니다. kammaja, cittaja, utuja, āhāraja, 이렇게 몸이 이루어지는 네 가지 방식이 있습니다. 이 넷으로 일어날 때,
කර්ම කය කියන එකට කියනවා ඒකද කයද කයයි. මේ ඒක හයක් වැඩි වෙලා තියෙන්නේ එකෙ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක පටිසන්ධිය අවස්ථාවදී තමයි කර්මෙටයි කියන එක ආරම්භ වෙන්නේ.
그것은 paṭisandhi 순간에 kammaja가 시작되는 것입니다.
කර්මගේ කායක අවස්ථාවට කාය දක භාවන කියලා. පරමාණ තුනක ඉතාම සියලුම සම්පිඩනයක් හටගන්න කර්ම ඵලය. අන්න ඒ පරමාණ තුනක සම්පිඩනය. ඒක තනිකර කර්මද පූර්ණ කර්ම දෙයක්. වෙන පටිසන්ධිය කියන්නේ පූර්ණ කර්මග. එතකොට
kamma에서 난 몸의 단계를 kāya-dasaka, bhāva-dasaka라고 합니다. 세 가지 paramāṇu의 아주 미세한 뭉침이 일어나는 것이 kamma의 결과입니다. 그 세 가지 뭉침은 순전히 kamma, 온전히 kamma의 것입니다. paṭisandhi란 온전히 kamma의 것입니다.
පටිසන්ධිය කියන්නේ පූර්ණ කර්මග. එතකොට භාගින් වෙන කිසිම දෙයක් නැහැ. අන්න කර්මඵලයෙන් හටගන්නාම ඉස්සෙල්ලාම මූලිකව හටගන්න කායක භාවක වස්තු දක තිය පරමාණු තුනක් යනත් සුද්ධාත්තක තුනක්.
그러니 다른 어떤 것의 몫도 없습니다. kamma의 결과로 일어날 때 맨 먼저 근본으로 일어나는 것이 kāya, bhāva, vatthu dasaka라는 세 가지 paramāṇu, 곧 세 가지 suddhaṭṭhaka입니다.
සිද්ධාට තුනට ආරම්භය ඉස්සෙල්ලාම හටගත්ත අවස්ථාවට තියෙනවා පටිසන්ධිය අවස්ථාව ඕක
그 세 가지가 시작하여 맨 먼저 일어난 단계가 paṭisandhi 단계입니다.
අවස්ථාවට තියෙනවා පටිසන්ධිය අවස්ථාව ඕක බොහෝ පරිය ගහන වතක්වත් යනවා ඊගට යන්න කොටස හිත්තක්ෂන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
චිත්තක්ෂණ පහල වෙන්නේ චිත්ත දැන් කර්ම දෙවල චිත්තක්ෂණක් එතත්තක්ෂ ඉස්සෙල්ලා අවස්ථාවක් ඔය තියෙන්නේ ඒකාගයක අවස්ථාව කියන්නේ ඒකයි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතකොට ඕපපාතික හටගන්න ඕපපාතිකෝ හටගන්නවයි කියලා කියන්නේ මේ සියලුම දැන් අ චක්ඛු දහක රෝත දසක දාන දකිහා දසක කාය දසක භාව දසක ඔදි වශයෙන් එතකොට ඒ ඔක්කොම එකන් හටගන්න ඒක මොකද මේකත් කර්මයක්. මේකට කියනවා ඕපපාට උප්පන්න දෙවියන්ගේ සමහර ප්රේත කොට්ඨාස ආදවල උප්පත්තිය ඒ ආකාර
그러면 opapātika로 태어나는 경우입니다. opapātika로 태어난다는 것은 cakkhu-dasaka, sota-dasaka, ghāna-dasaka, jivhā-dasaka, kāya-dasaka, bhāva-dasaka 등 이 모든 것이 한꺼번에 일어나는 것입니다. 이것도 kamma이기 때문입니다. 이것을 opapātika uppanna라고 하며, deva들과 어떤 peta 무리 등의 태어남이 그런 방식입니다.
යම්කිසි පුද්ගලයෙක් මව්කුසක උප්පත්තියක් ලබනවා නම් එහෙම කෙනෙකු ඒ ආරම්භය හටගන්නකොට තමයි අර කාය දසක භාව දසක වටු දසකින් රස තුනකින් රූප කනාපින්නේ. ආරම්භය කර්ම ක්රියාවලිය පටිසන්ධියක් වශයලා.
어떤 사람이 어머니의 태에 태어남을 얻는다면, 그 시작이 일어날 때 kāya-dasaka, bhāva-dasaka, vatthu-dasaka, 이 세 가지로 rūpa kalāpa가 이루어집니다. 그 시작은 kamma 과정이 paṭisandhi로서 일어나는 것입니다.
මේ ඔය අවස්ථාව තුළම ඕපති රෝප තියෙනවා නම් දක 70ක් මේ 10වා හතක්. එකතු වෙලා හටගැනීමක් තියෙනවා. ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පතී වන්න ගන්ධ, රසෝජා කියන බුද්ධාත්ථකයට අයිති රූප කලාප අටයි. ඔය තව ටිකක් ඉරියෙන දැවදර
이 단계 안에 opapātika rūpa가 있다면 dasaka 일곱, 곧 열씩 일곱인 일흔이 모여 일어납니다. āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는 suddhaṭṭhaka에 속하는 rūpa kalāpa 여덟입니다.
රූප කලාප අටයි. ඔය තව ටිකක් ඉරියෙන දැවදර තේරුම් ගන්න ඕන දක් න 10ක් වදින්නේ කොහොමද යම්කිසි රූප කලාපතයක අන්තිම ගොඩා රූප කලාපය මේ කියන රූප කලාප අටකින් යුත්තයි.
여기서 좀 더 이해해야 할 것은, dasaka가 어떻게 열이 되느냐는 것입니다. 어떤 rūpa kalāpa든 가장 마지막 덩어리인 rūpa kalāpa는 이 여덟 rūpa로 이루어져 있습니다.
සුද්ධාත්තකය කිව්වෙත් එහෙමයි. එතකොට අවනිර්බෝධක රූප කානාපන් තියෙනවා.
suddhaṭṭhaka라고 한 것도 그렇습니다. 그러니 avinibbhoga rūpa kalāpa가 있습니다.
ඔව් විද්යාන්තය තගට පරමාණව නෙමෙයි. බුදුපියාණන් වහන්සේ පරමා. ඒක තමයි ලෝකේ අන්තිම ඉතාම ුස්සම රූප කොටස. ඔය රූප කොටස නැගිලා ඉන්නෙත් ඒකටමයි. සම්පූර්ණ වෙන්නෙත් එකටමයි. එතකොට අන්තිම සිත් කොටස රූප
그렇습니다, 과학에서 말하는 원자가 아닙니다. 부처님께서 말씀하신 paramāṇu입니다. 그것이 세상에서 가장 마지막의 아주 미세한 rūpa 부분입니다. 그 rūpa 부분이 이루어지는 것도 그것으로, 온전해지는 것도 함께입니다.
එකටමයි. එතකොට අන්තිම සිත් කොටස රූප අටකින් තොරගන්න බැහැ. අවින්න පෝග කිව්වේ ඕකෙන් අයින් කරන්න බැහැ කියන එක. ඔයාට එකට පහල වෙනවා. එහෙනම් දහයක් දෙනකොට තව රූපට ඇයි ටිකක් කොයිද ගන්නේ. අතේ අතයි තව දෙකක් ඕනේ.
그러니 가장 마지막 부분은 여덟 rūpa 없이 떼어낼 수 없습니다. avinibbhoga라고 한 것은 그것에서 떼어낼 수 없다는 뜻입니다. 함께 일어납니다. 그렇다면 열이 될 때 왜 rūpa가 더 붙습니까? 여덟에 둘이 더 있어야 합니다.
දෙකක් වෙන් කරන්න බැහන අටක් එක නම් පහළ වෙන්නේ අයි 16 හැදිවන නිසා. කොහොමද මේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වෙන්නේ අයි 16 හැදිවන නිසා. කොහොමද මේ දෙකක් වෙන්නේ? ඔව් දැන් ඔන්න ඕක තියෙනවා. රූප උපාදාය රූප කියලා කියන්නේ.
어떻게 이 둘이 생깁니까? 그렇습니다, 여기 그것이 있습니다. rūpa와 upādāya rūpa라는 것입니다.
රූප අතයි. තව හටගන්න නම් උපාදාය රූප උපාදාය රූප කියන්නේ රූපයක් නිසා උපදින රූප.
rūpa는 여덟입니다. 더 일어난다면 그것은 upādāya rūpa입니다. upādāya rūpa란 rūpa 때문에 생기는 rūpa입니다.
ඔව් දැන් අපික අපි ගිනි පෙනිල්ලක් ගන්නවා. ගිනි පෙනිල්ක් ගත්තහම බැහැර පේනවා එක ගිනි පෙනිල්ලා.
그렇습니다, 이제 우리가 불붙은 막대를 하나 듭니다. 불막대를 들면 밖에서는 불막대 하나로 보입니다.
ඊට පස්සේ අත් වෙනන්න ඔය ගිනි පැනිල්ලඑ පුළුවන් අපිට තවත් ශ්රමණයක් කරා. ගිනි පෙනිල්ලා කරපවට පුළුවන් එක තැන තරකවොත් තරකෙන ගෙනි පෙනිල්ලා.
그 다음에 그 불막대로 우리는 또 다른 돌림을 할 수 있습니다. 불막대를 돌릴 수 있습니다. 한 자리에서 돌리면 돌아가는 불막대가 됩니다.
ඕක කරපවන තමයි කවුමකට කරකවන්නත් පුළුවන්. හැදියට හරි තු කොහොමහරි වච පැත්ත යම්කිසි තවාරව හරි කකවන්නක් පුළුවන්. කැරකෙන ගමන් කැරකීමට කියනවා දෙවෙනි රූපයක් ඇති වෙනවා කැරකෙන රූපයේ ඒකත් ශක්තියක් කතා කරගෙන වැට ආකාර සූත්රයක්. කිනි බෙල්ල කරකවනකොට
그것을 돌리면 둥글게 돌릴 수도 있습니다. 어떤 모양으로든, 어느 쪽으로든 돌릴 수 있습니다. 돌아가면서, 돌림이라는 두 번째 rūpa가 생깁니다. 돌아가는 rūpa에 그것 또한 힘을 지닌 하나의 법칙입니다.
ආකාර සූත්රයක්. කිනි බෙල්ල කරකවනකොට තනිකල තියන්නේ ඉස්සෙලම කියන කින පිරල එක ආකාරයට පේනවා. කිනි පෙල්ල එතනම කැරකුවොත් තව ආකාරයකට පෙනවා. කැරකිෙන ගිනි පෙලව්මකට කැරකුවොත් තව ආකාරයකට පෙනවා.
불막대를 돌릴 때, 그냥 들고 있으면 처음 말한 불막대 모양으로 보입니다. 불막대를 그 자리에서 돌리면 다른 모양으로 보입니다. 돌아가는 불막대를 다시 둥글게 돌리면 또 다른 모양으로 보입니다.
ඕකට කියනවා පරිවාසනයයි පරිභ්රමණයයි කියනවා.
그것을 parivartana(뒤바뀜)와 paribhramaṇa(둘레 돎)라고 합니다.
එයා රූප කලාපයක් හටගත්ත අහනවා. ඔය රූප කලාාපයක් [හාස්යය] කවදාමත් අනිකට නිච්ච වෙලා තියෙනවා ඒකට එක්තර ශක්තියක් තියෙනවා.
그분은 rūpa kalāpa가 어떻게 일어나는지 묻습니다. 그 rūpa kalāpa는 언제나 서로 붙들려 있고, 거기에는 어떤 힘이 있습니다.
ක්තික බලය කියලා ඕකට විද්යාතන තිය. දවින විද්යාතන කලා තියෙනවා ක්ස්තික බලය කියලා.
과학자들은 이것을 nuclear force(핵력)라고 부릅니다.
අටන්යාය පෙන්නන බලයට කියනවා අස්ථික බලය නායත්තික බලය. නමුත් ඒගොල්ලෝ ඒ නම දැම්මේ මොකද කියලා දකින්න තියෙන්න පුළුවන්. නම දමලා තියෙන්නේ ධර්මතාවයක රුවයි.
원자 안에서 드러나는 힘을 nuclear force라고 합니다. 그런데 그들이 왜 그런 이름을 붙였는지 볼 수 있을 것입니다. 이름은 dharmatā의 모습에 붙인 것입니다.
ක්රියාත්මක වෙලා තියෙන්නේ එහෙමයි. අතක් ක්රියාත්මක වෙන යම්ති න්යායකට ක්රියාත්මකට බලයට කියනවා නත්තික බලය
작동하는 방식은 그렇습니다. 어떤 법칙에 따라 작동하는 힘을 nuclear force라고 합니다.
ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨවේ, වන්න ගන්ධ, රසෝජා කියන රෘදානයට අයිති යට. මෙන්න මේ අට යකිසි න්යායට අනුකූලව බලය ක්රියාත්මක වෙනවා.
āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는 suddhaṭṭhaka에 속하는 여덟, 이 여덟이 어떤 법칙에 맞게 힘으로 작동합니다.
අන්න ඒ ක්තික බලය නිසා මේක සිද්ධ වෙන එකක් තමයි එකක් පරිවර්තනය වෙනවා නම් දෙක පරිවර් දෙක ඒක සැලකෙන කැරකෙමින් යමති පරිභ්රමණයෙන් ප්රත්යක් කැරක නිසා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කැරකිමින් කැරකෙන එකත් එතකොට සූත්ර දෙකක් තියෙනවා. ඒකක් කැරකෙන රූපය අනිත් කැරකෙමින් කැරගෙන ප්රශක්තියක් තමයි කැරකීම හටගන්න රූපය මෙන්න මේ කියන දෙකක් තමයි හටගන්නේ අරකෙන දහ
돌면서 돌아가는 것도 있습니다. 그러니 두 가지 법칙이 있습니다. 하나는 돌아가는 rūpa이고, 다른 하나는 돌아가며 생기는 힘, 곧 돌림으로 일어나는 rūpa입니다. 이 둘이 일어나 그것으로 열이 됩니다.
දැන් ඕගට කියනවා චක්ඛු දසකට හදෙනකොට ආකෝ නීජෝ වායෝ පඨවි වන්න ගත්ත රසෝජා කියන කලාාපතාය
이제 이것을 cakkhu-dasaka가 이루어질 때라고 합니다. āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는 kalāpa에,
ඊට පස්සේ ඕකේ තියෙන පරිවර්තන රූපයක් තමයි. අපි දැන් චක්ඛු බලකෙ තියෙනවා මේ චක්ඛු රූපය එකක්.
그 다음에 거기 있는 것이 뒤바뀌는 rūpa입니다. 이제 cakkhu-dasaka에는 cakkhu rūpa가 하나 있습니다.
ජීවිත රූපයයි. ජීවත් කරන රූපය. ඒ ජීවත් වෙනවා කියන්නේ ක්රියාත්මක වීම. ආියාමක වීම පරිවර්තනය ඇහැත් මතැනීමට අවශ්ය රටාවනුව ඒක භ්රමණය වෙනවා පරිභ්රමණය වෙනවා. ඒක පරිභ්රමණය වෙන්නේ කොහොමද? යම්කිසි ආකාරයකට අනුව
그리고 jīvita rūpa입니다. 살게 하는 rūpa입니다. 산다는 것은 작동한다는 것입니다. 작동함은 뒤바뀜인데, 눈도 보는 데 필요한 틀에 따라 돌고 둘레를 돕니다. 어떻게 둘레를 돕니까? 어떤 방식에 따라서입니다.
අන්න ඒක වචේටම කැරකෙනවා. දැන් අපිට ගිනි පෙනෙල්ල තනීකරවනට කනකනට පිරි රවමක් වෙනවා. ි රවමක් වෙන්නේ කියලයි කරගෙන්නේ. ඉතින් ඕගොයා අපිට පුළුවන් බෝලයක් විදිහට හැමතරම කරපවන්න.
그것이 바로 둥글게 돕니다. 이제 불막대를 홀로 돌리면 둥근 원이 됩니다. 원이 된다고 하는 것입니다. 그러면 우리는 그것을 공처럼 사방으로 돌릴 수도 있습니다.
ඒ කියන්නේ එකක් ඒක රව්වට කවාලක හැඩියක් නෙමෙයි. කවාකාරව ගෝලාකාර හැටියට හැමතෙනෙම තර කිව්වද මොටක් ගාන අපිට ත ගිහි බෝධයක් දැක්ඇ
곧 둥근 판 모양이 아니라, 둥글게, 공 모양으로 사방으로 돌리면 우리는 불공을 보게 됩니다.
ගිනි බෝධයක් දැක්කම් නවත්වලත් තියන ිල්ලා තියෙන්නේ එකයි. හරි භ්රමණය කරන්නේ යම්කිසි කෙනෙක් ඒ ක්රමයට තමයි මේ කැරකේ.
불공을 보다가 멈추면 남아 있는 것은 하나뿐입니다. 돌리는 것은 어떤 사람이고, 그 방식으로 이것이 돕니다.
ඔන්න ඒ කැරකෙන ශක්තියට අනුකූලව ඔය රූප මරමානව සැරකින්න පටන් ගන්නවා. ඒ ඒ සත්වයාගේ ගතියට අනුව පහළ වෙච්ච ඇහැ කන්න ඕනේ ඇයි? කන තරුව කනේ. දිවට නාසයට ශරීරය හිතන්න පුළුවන් ඒ ඒ කොටස කැකෙනවා. එතකොට
그 돌림의 힘에 맞게 그 rūpa paramāṇu들이 돌기 시작합니다. 각 존재의 성향에 따라 생긴 눈, 귀가 왜 필요합니까? 귀는 듣기 위해서입니다. 혀, 코, 몸도 그렇게 생각할 수 있습니다. 그 각 부분이 돕니다.
හිතන්න පුළුවන් ඒ ඒ කොටස කැකෙනවා. එතකොට ඒක පරමාණු පුළුවන්කම තියෙනව හතලා පුළුවන්කම තියෙනවා. විද්යාමාන මායා ශරීරයක් පවන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක පරිභමණය වෙන ආකාරය.
그것이 둘레를 도는 방식입니다.
මෙන්න මේ ඉතාම පොඩ්ඩකින්නේ. ඒ ශක්තිය ගෝචෙලා කැරගෙන ඒකෙන් හටගන්න රූපාරය තමයි අන්න අර පටිසන්ධිය ලැබූ ශබ්දයාගේ තියෙන රූපය.
이것은 아주 간략하게 말한 것입니다. 그 힘이 돌아가며 그것으로 일어나는 모양이 바로 paṭisandhi를 얻은 존재가 지닌 rūpa입니다.
ඔය හටකෙන. ඕක තමයි ආරම්භක [හාස්යය] අවස්ථාව. ව
그렇게 일어납니다. 그것이 시작 단계입니다.
ඔව් දැන් මේ රූපයක් හෝ සත්ව රූපයක් හෝ ඕන රූපයක්. ඒ ඒක ආරම්භක පත්ය ඒකයි.
그렇습니다, 이 rūpa든 존재의 rūpa든 어떤 rūpa든, 그 시작은 그것입니다.
ඔව්
네.
ඒ කරන්නේ ආරම්භකය
그것이 하는 것은 시작입니다.
ඔව් දැන් ඒවා එන්නේ මෙහෙමයි
네, 그것들은 이렇게 옵니다.
ඔව් දැන් කර්ම රූපයෙන් ආරම්භ කරපු එක ඇවිදිය ගහලා මොහොතක් යන්නේ ඉස්සෙල්ලා. ඕක ඕක වෙනස් වෙනවා. වෙනස් වෙනවා කියන්නේ ඒ හදන හදන මේ කර්මජ රූපය ඒකෙන් ඔව් ඒකෙන් හටගන්නවා ඕ වගේ වස්තු රූපය කියලා එකක්.
네, kamma rūpa로 시작한 것이 잠시 지나가기 전에 바뀝니다. 바뀐다는 것은, 만들어지는 이 kammaja rūpa에서, 네, 그것에서 vatthu rūpa라는 것이 일어난다는 뜻입니다.
දැන් ඉස්සෙල්ලා මට කියන්නේ වස්තු රූපය තමයි අපේ හිති හටගන්න මුල් වෙන්නේ. අන්න වස්තු රූපය තමයි අර අපි ඉස්සෙල්ලා කියන්න අර මනෝ කියන තැන පෙන්නපු සිද්ධාන්තය තියෙන්නේ. ඒ වස්තු රූපය ස්වභාවයක් තියෙනවා
앞서 제가 말한 것은 vatthu rūpa가 우리 마음이 일어나는 바탕이 된다는 것입니다. 그 vatthu rūpa가 바로 앞서 mano를 말할 때 보여 준 원리입니다. 그 vatthu rūpa에는 어떤 성질이 있습니다.
මනසටත් මනෝ රූපය දෙනකොට ඒකෙත් තියෙනවා සුද්ධාත්ම කියක්. වස්තු රූපය ඒ වස්තු රූපය තුළ සුද්ධාත්ය ඉටුතික හැටේ ඉඩවිල්ලා පහළ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කරන්න අවශ්ය කරන පසුතලය හදාගන්න. අන්න ඒකට කියනවා මනෝ තලය.
드러내는 데 필요한 바탕을 만듭니다. 그것을 mano 바탕이라고 합니다.
අන්න ඒක තමයි ධර්මයක් ගත්ත වෙන්නවා කියන්නේ. ධර්මයක් කියලා කියන්නේ ඒ මනසට අරමුණු වෙන්න තියන්නේ යම්කිසි ආකාර ඒක නාමගෝච. නාම ගෝචරයයි.
그것이 바로 dharma가 닿는다는 것입니다. dharma란 그 mana의 대상이 되는 어떤 것, 곧 nāma gocara입니다.
භවයත්
bhava도요?
භවය කියලා කියන්නේ විද්යාපාන නෙමෙයි. විද්යා නිෂ්පාදනය කරන්නේ භව ශක්ති භවයට තියෙන ශක්තිය තමයි කර්ම ශක්තිය. අර කර්ම ශක්තියට තියෙන්නේ. දැන් එතන චේතනාව නැ චේතනාවක් විදික් පර නැ. චේතනාව චිත්තක් එක්ලයි. දැන් මෙතන චිත්ත මොකුත් තව පහළ වෙන්නේ නැහැ. මූලික ආරම්භය පහළ වෙන්නේ කර්ම ක්රියාවලිය කර්ම ක්රියාවලිය පහල කරන්න අවශ්ය කරන ශක්තිය පහළ කරනවා. මේකට ඉස්සෙල්ලා යම්කිසි භවයකදී ඇති කරගෙනම බලාපොරොත්තු වෙනේ.
bhava란 vipāka가 아닙니다. vipāka를 만들어내는 것은 bhava의 힘인데, bhava에 있는 힘이 kamma의 힘입니다. 그 kamma의 힘에 있는 것입니다. 이제 거기에는 cetanā가 없습니다. cetanā는 citta와 함께 있습니다. 이제 여기서는 어떤 citta도 아직 일어나지 않습니다. 근본 시작으로 일어나는 것은 kamma 과정이며, kamma 과정을 일으키는 데 필요한 힘을 일으킵니다. 이것은 앞선 어떤 bhava에서 만들어 놓은 바람입니다.
ඒ බලාපොරොත්තු වත් එක නිෂ්පාදනය කරන ශක්තිය බලාපොරොත්තු වෙච්ච හිර ඉවරයි. ඒක විදෙනවා. නමුත් නිෂ්පාදනය කරන ශක්තිය බිදෙන්න නැ. මෙන්න මේ ශක්තිය තමයි. අර කියන්නා කලය නිෂ්පාදනය කරන්න ඒ ශක්තිය
그 바람을 만들어내는 힘이 있는데, 바란 마음은 이미 끝났습니다. 그것은 깨집니다. 그러나 만들어내는 힘은 깨지지 않습니다. 바로 이 힘이 그 열매를 만들어냅니다. 그 힘입니다.
දැන් යම්කිසි රූපවින් රූප කලාපයන් නිත්්පාදනය කරන. දැන් පටිසන්ධීය හටගන්න
이제 어떤 rūpa들, rūpa kalāpa들을 만들어냅니다.
නිත්්පාදනය කරන. දැන් පටිසන්ධීය හටගන්න හලවෙනි රූදාගාස්ථයක්. හටගන්නේ පටිච්ච සමුප්පාදය සතර හතරක් ක්රියාත්මකාට පස්සේ ඒ චිත්තක්ෂණය චිත්තක්ෂණය කියලා මූලික ක්රියාත්මක වනවා කියලා පටිච්ච සමුප්පාද ත්ර හතන මෙන්න මේ පටිච්ච සමුප්පාදය දර හතර ක්රියාත්මක වන කර්ම රූපයක් හටගන්න කාලේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් චිත්ත රූපයක් හටගන්නකොට චිත්ත රූපයක් උප්පාද නිදි බන්ධ කියන අවස්ථා තුනක් ඒක චිත්තක්ෂණයක් හටගන්නවා. මේ හටගන්න චිත්තක්ෂණ වලින් චිත්තගේ රූපයක් හටගත්තොත් ඒක චිත්ත වීතියක් වටින් හටගන්නවා. අන්න ඒකට චිත්තක්ෂණ 14ක චිත්ත විදිහ කියන්නේ.
이제 citta rūpa가 일어날 때, uppāda, ṭhiti, bhaṅga라는 세 단계로 하나의 cittakkhaṇa가 일어납니다. 이렇게 일어나는 cittakkhaṇa들로 citta의 rūpa가 일어나면 그것은 citta vīthi로 일어납니다. 그것을 열네 cittakkhaṇa의 citta vīthi라고 합니다.
එතකොට අ මනෝදාරය චිත්ත වියක් හටගන්නවා නම් ඒක චිත්තක්ෂ එන්නේ. ඒක චිත්තක්ෂ ගණන් නියම කරන්න බැ.
그러면 manodvāra citta vīthi가 일어난다면, 그 cittakkhaṇa의 수는 정할 수 없습니다.
ඒ නිසා ඒක සමහර චිත්ත විදි චිත්තක්ෂන අටකින් එහෙම තරක ඉවර වෙනවා. සමහර ඒවා යම්කිසි සමාපත්තකම් වදිනකොට ඒ ජවන චිත්තක් කරන මනෝ්වාරය ජවත චිත්තක් කරන එකින් එක නොකැඩි වැල නොකෙඩි යන්න පටන්ගන්න ගහත් ගනන් කෝටි ගනක් එක විගට මෙන්න මේ වෙන තමයි එකම චිත්තාව රීතියක් හටගන්නවා නොගැනී.
그래서 어떤 citta vīthi는 cittakkhaṇa 여덟쯤에서 끝납니다. 어떤 것은 samāpatti에 들 때, javana를 이루는 manodvāra javana citta가 하나하나 끊이지 않고 이어지기 시작해 수천만 koṭi만큼 한꺼번에, 이렇게 하나의 citta vīthi가 끊이지 않고 일어납니다.
භවාංගීද වහින්න
bhavaṅga로 내려가는 것은요?
දැන් භවාංගය කියන එක භවාන්ගේ චිත්තය තුළ අපි අද අපි භාවිතා කරනවා අුවා සමාධිය ව
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් දැන් සමාධිය අර්ථය තව එකක් දැන් සමාධිය කියන එක සමාධි වීති සමාධි වීති ක්රම දෙකක් වෙනස මේකයි. එත සමාධි චිත්තියක් හටගන්නකොට
그렇습니다, samādhi의 뜻은 또 다른 것입니다. samādhi라는 것은, samādhi vīthi에는 두 가지 방식이 있습니다. 차이는 이것입니다.
වෙනස මේකයි. එත සමාධි චිත්තියක් හටගන්නකොට ඒ සමාධි කෝටි ගහන්න තියෙනවා. සමාධිය යම්කිසි සමයකට ඇති ඇදිලා හිටියා නම් ඒ සමය මුල් කරගෙන අරමුණු කරගෙන හටගන්න ඒවට කියනවා සමාධි
samādhi citta가 일어날 때 그 samādhi가 수천만 번 일어납니다. samādhi가 어떤 시간 동안 이어져 머물렀다면, 그 시간을 바탕으로, 대상으로 삼아 일어나는 것들을 samādhi라고 합니다.
දැන් බවට පත්වෙන්න පුළුවන් සමාපත්තියට පත් වුනහම සමාධිය සමාධිය තියෙනවා අවස්ථා දෙකක් දැන් ප්රථම ධ්යාන සමාපත්තිය එකක්.
이제 samāpatti에 들게 되면 samādhi에는 두 단계가 있습니다. 첫째 jhāna samāpatti가 하나입니다.
ප්රථම ධ්යානය තව එකක්. දැන් ඔ වෙනස බලාගන්න ඕනේ දැන් ප්රථම ධ්යානය වැදිලා ඉන්න සම වැදිලා ඉන්න. සමාපත්තිය කියන්නේ පස්සේ ඒක සම වැදිලාම ඉන්නවා. එතකොට චිත්ත විදිට වෙන සම වැදිලාම ඉන්නවා නම් වෙනස් වෙන්න.
첫째 jhāna는 또 다른 것입니다. 이제 그 차이를 보아야 합니다. 첫째 jhāna에 들어 있는 것, 그리고 samāpatti에 들어 있는 것입니다. samāpatti란 그 뒤로도 계속 들어 있는 것입니다. 그러니 citta vīthi가 계속 들어 있다면 바뀌지 않습니다.
ඒකෙම චිත්ත විදි දිගටම ජලන්න වැඩ කරන්න නැත්නම් විදිකවට එක ටික. අන්න එතකොට තමයි චිත්ත විදි නොකඩියන්නේ.
같은 citta vīthi가 계속 javana로 작동하거나, 아니면 vīthi 하나씩 이어집니다. 바로 그때 citta vīthi가 끊이지 않습니다.
එතකොට ප්රථම ධ්යානය කියන එක ලැබුනා ප්රථම ධ්යානය කියලා පෙන්නේ අර මනෝධාර ආයචනය නැගිලා ඉතින් ඊට පස්සේ පරික්ම උපදාර අනුලෝම කියලා චිත්තක්ෂ ක්රියාත්ම කියලා ඒත අනුකූල අන්න ඉතින් මේ ගෝචර ගුණම් බෝධාන ආදී වශයෙන් ඉතින් ඊළඟ චිත්තක්ෂණය හටගන්න.
그러면 첫째 jhāna를 얻었다고 할 때, 첫째 jhāna라고 보여 주는 것은 manodvārāvajjana가 일어나고, 그 다음 parikamma, upacāra, anuloma라는 cittakkhaṇa가 작동하며, 그에 맞게 gotrabhū 등으로 다음 cittakkhaṇa가 일어나는 것입니다.
ඊට පස්සේ අරගෙන මනෝ වර
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් චිත්ත පන්න මණ්ඩපන්න කියලා ලෝකේ ගොඩක් දෙකක්. යම්කිය චිත්ත මනික තීර්ණ නියතෙන කෙනෙකුට ඒ ධ්යානය ලැබුනාම යවන චිත්තක්ෂන තුනක් දීර්. ඒ ඉවර භව අන්න චිත්තාව හිටිය ඉවර.
이제 세상에는 tikkha paññā(날카로운 지혜)와 manda paññā(무딘 지혜), 두 부류가 있습니다. 날카로운 지혜를 지닌 사람이 그 jhāna를 얻으면 javana cittakkhaṇa 셋이 일어나고 끝나 bhavaṅga로 들어갑니다. 그렇게 citta vīthi가 끝납니다.
මේ මංග පඤ්ඤ පුද්ගලින්ද ජවප දෙකක් දීලා භව. සිත විදි ඉවර වනා. හැබැයි ඒ ඉවර
무딘 지혜를 지닌 사람은 javana 둘을 거치고 bhavaṅga로 들어갑니다. citta vīthi가 끝납니다.
භව. සිත විදි ඉවර වනා. හැබැයි ඒ ඉවර වුනාටම පස්ස තවත් ඒ පුද්ගලයා වඩලා තිබුණේ නැත්නම් සමාපදිට වඩලා තිබුනේ නැත්නම් චක්කුත් ද්වාර සෝතාරාදී අනිත් ධාරයන් සිත විදි අටවිප හටගන්නවා. අන්න අටවි පටගෙන ඉවර
하지만 그것이 끝났다고 해서, 그 사람이 더 닦지 않았다면, samāpatti로 닦지 않았다면, cakkhudvāra, sotadvāra 등 다른 문에서 citta vīthi가 일어납니다.
විදි අටවිප හටගන්නවා. අන්න අටවි පටගෙන ඉවර ආචරයක් බහිනවා චිත්ත විදිහට හටවන්න. මනෝ ද්වා නින්ද කියලා හිතනික මනෝ ද්වා චිත්ත විදික් අයිනා. ඒකත් අර චිත්තක් ජව මනෝ ද්වා ජවන්න දෙකක් හෝනා ගිහි. ආය භවන්න වෙනවා. හිත විත ඉවරයි. ආය තැනක් යනවා චක්කුත් හිත රෝට්වාසිකත් යනවා.
그렇게 일어나 끝나면 다시 bhavaṅga로 내려갔다가 citta vīthi가 일어납니다. manodvāra citta vīthi가 일어나고, 그것도 manodvāra javana 둘을 거쳐 다시 bhavaṅga가 됩니다. citta vīthi가 끝납니다. 다시 다른 데로, cakkhu 문으로, sota 문으로 갑니다.
පවතින්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කර්ම ශක්තිය පවතින්නේ අපි ගොඩපු ීප ශක්තිය ආධාර. දැන් අපි මෙහෙම ඉක අපි ගලක් තියෙනවා මේ ගලට පුළුවන්කමක් නැහැ ගමනක්. කියන්න ගමන් අහන්න බැ. අපි ගලක් උඩ ගහන්න. දැන් ගලක් උඩ ගහුවම අපි ගලට ශක්තියක් යෙදෙව්වා නම් යම් තරහ. ඒ ශක්තිය අනුවයි උඩන්නේ. ඒක බිමැකින්න කාලයක් යනවා ීප ශක්තියක්. මේ දීපු ශක්තිය කියලා උක්ුන්න ඒ මට්ටමට ගලේ යනවා. ඒක හුලක් වෙලා ඒ කට්ටිය සඳහා පවතිනවා.
kamma의 힘이 이어지는 것은 우리가 준 힘에 의지해서입니다. 여기 돌이 하나 있다고 합시다. 이 돌은 스스로 움직일 수 없습니다. 움직이라고 해도 못 합니다. 우리가 돌을 위로 던집니다. 돌을 위로 던질 때 우리가 돌에 어느 만큼 힘을 주었다면, 그 힘에 따라 올라갑니다. 땅에 떨어지기까지 시간이 걸리는데, 그것이 준 힘입니다. 준 힘만큼 그 높이까지 돌이 올라갑니다. 그 동안 그 힘이 이어집니다.
එතකොට විශ්වයට එකතු කරලා විශ්වයේ ක්රියාකාරීත්වය බලාපොරොත්තුවෙන්මයි යමක් ඉපදවන්නේ. ඔය සෑම සත්වයෙක්ම යමක් ඉපදවන්න හේතුවක් තියෙනවා ඒ ශ්යාන්ගේ වින්ධනයක් තියනවා. වේදනා කියලා අපි කිව්වේ වේදනා වින්දනය වේදනා ස්පන්ධයක්. එහෙනම් මේ වේදනා කියන වින්දනය බලාපොරොත්තුවේ තමයි ඒකේ නැමත වැඩිලිට ශක්තිය බැහැගන්නේ.
그러니 우주에 더해져 우주의 움직임을 바라보면서 무언가를 낳습니다. 모든 존재에게는 무언가를 낳을 까닭이 있습니다. 거기에는 누림이 있습니다. 우리가 vedanā라고 한 것은 누림, vedanā khandha입니다. 그렇다면 이 vedanā라는 누림을 바라는 데서 그쪽으로 기울어 힘이 들어가는 것입니다.
අර වේදනාවගේ මනිකපානයට බහිනකොට ඒ කියන්නේ ඒකේ ප්රිදෙන ගත්ත. එතකොට වේදනාව කියන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වින්දනය ගැන බලාපොරොත්තුවක් නැති කරගන්න සැප වින්දනය ේ මන වන්නන රූප වින්දනි ඒ වගේම කලින් මන වඩන ශබ්ද වින්දනි, මන වඩන ගාන වින්දනි, මන වඩන ගිහා වින්දනය, මන වඩන්න කාය වින්දනය මන වඩන මනෝ වින්ද්රණය ඔන්න ඔය ටිකයි මේ ලෝක සත්යය බලාපොරොත්තුව තියෙන්නේ. කය ගැන නෙමෙයි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. ඔය වින්දනය. අර වින්දනයක් අවශ්ය වෙනවා. වින්ධනය නිකන් හම්බවෙන්නේ නැහ දෙකක් එකට ගත්තවීමේ වින්ධනයක් හටගන්න.
그러니 vedanā라는 누림에 대한 바람을 없애려면 알아야 합니다. 즐거운 누림, 마음에 드는 rūpa의 누림, 마음에 드는 소리의 누림, 마음에 드는 냄새의 누림, 마음에 드는 맛의 누림, 마음에 드는 몸의 누림, 마음에 드는 mano의 누림, 바로 이것들을 이 세상 존재들이 바랍니다. 몸을 바라는 것이 아니라 그 누림을 바랍니다. 누림이 있어야 합니다. 누림은 그냥 얻어지지 않습니다. 둘이 서로 닿아야 누림이 일어납니다.
නැත්නම් වින්ධනයක් දන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් මොකද ඒකට හේතුවක් තියෙන්නේ? වින්දනයක් අවශ්ය වෙනවා. ඒ වින්දනය ලබාගන්න අවශ කරලා මූල ධර්මයක් තියෙනවා. ඇහැ ඕන රූපයක් ඕන. කන ඕනේ සත්වයක් ඕන. දිව ඕන රයක් ඕන. බහිින් ෙන්න ඕන අරමුණා. මෙන්න මේකේ ඇස කන දිවනා ශරීරය බණ කියන ඒවර සූප සත්ව ගන්ධනා රස ස්පර්ශ ධර්ම කියන මේවා හැප්ීමෙන් තමයි. ඔය වින්දන අවස්ථාව තවකෙන ඉපස්සෙලා තියන්නේ.
그렇습니다, 왜 그런 까닭이 있습니까? 누림이 있어야 하기 때문입니다. 그 누림을 얻는 데 필요한 근본 dharma가 있습니다. 눈이 있어야 하고 rūpa가 있어야 합니다. 귀가 있어야 하고 소리가 있어야 합니다. 혀가 있어야 하고 맛이 있어야 합니다. 대상이 있어야 합니다. 눈, 귀, 혀, 몸, 마음이라는 것들과 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dharma라는 것들이 서로 부딪치는 데서 그 누림의 단계가 일어납니다.
අන්න ස්පර්ශයක් ආපුවහම ලබන ඊළඟ තමයි වේදනා ඉඳ තමයි දැනන්නේ සංඥා එතකොට එතෙන්නේ චේතනා ස්පර්ශ වේදනා සංඥා චේතනා එතකොට මනසිකාර
phassa가 오면 그 다음에 얻는 것이 vedanā입니다. 그 다음에 아는 것이 saññā이고, 그 다음에 cetanā입니다. phassa, vedanā, saññā, cetanā, 그리고 manasikāra입니다.
දැන් ඔය ස්පර්ශ වේදනා සංඥා චේතනා මනසිකාර කියන දෛතක පහක් ගැන සූත්ර විටකගේ හදා වෙනවා.
이 phassa, vedanā, saññā, cetanā, manasikāra라는 다섯 cetasika에 대해서는 Sutta Piṭaka에 나옵니다.
එතකොට දැන් මෙතන අපිට ප්රශ්නයක් කියනවා
그러면 여기서 우리에게 물음이 하나 있습니다.
එතකොට ඇයි අධිකාර කර හස් වෙලා ඇයි ඇන්වෙ නැත්තේ ටතර ිතරගෙන දැන් ඕට හොඳක් ගැඹුරු දෙනක් වහගැලා තියෙන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කෙනා. එතකොට මොකක් විග්රහ කරගන්න ඕන අන්න එන්න කියන්න හේතුව ඕකයි.
그러면 무엇을 풀어 보아야 합니까? 그것을 말하는 까닭이 바로 그것입니다.
ඔව් මායාගා ඔව් හතරක් ඔව් මාධ ආ ඔව් අභිධර්මය මූත් කරගෙන අභිධර්මයමත්ඔ එතකොට අධරණය මො කරගෙන ඒ වාගේ හු ඔව්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් ඔතන ඇති වෙන්නේ හේතුව මූල ධර්මය මුලින්ම මූල ධර්මයකින් ආවට පත් වෙස් ඒවා විග්රහ කරන්න පිහි එකයි. සමහර ඒ මූල ධර්මය නියම අදහස තේරුම් ගන්න බැරි. ඒ වෙනකොට එක එක අදහස එක පිස දෙනවා. එක පිසක් දුන්න අදහස ඒක ධර්මානුකූලව විනිච්ච කරන්න පුළුවන් ශක්තියක් අනිත් අයට නැත්නම්. ඒක එහෙම නෙමෙයි කියන්නත් බැරි. ඒගොල්ලෝ ඒ අද පිහිටගන්නවා. තව කක්තියක් තව අදා පිහිටාගන්නවා. ඒකත් අනිත් හරි විවේචනය කරලා හරි විමර්ශනය කරලා සුද්ධ බුද්ධ කරලා එකක් කරන්න බැ. ඒ කියන්නේ මූල අදහස ගන්න බැරි මාර්
이제 거기서 생기는 까닭은 근본 dharma입니다. 처음에 근본 dharma에서 나온 것들을 풀이하는 데, 어떤 이들은 그 근본 dharma의 참뜻을 이해하지 못합니다. 그렇게 되면 저마다 다른 뜻을 내놓습니다. 저마다 내놓은 뜻을 dharma에 맞게 가려낼 힘이 다른 이들에게 없다면, 그것이 그렇지 않다고 말할 수도 없습니다. 그들은 그 뜻에 자리 잡습니다. 다른 이들은 또 다른 뜻에 자리 잡습니다. 그것도 서로 따지거나 살펴서 깨끗이 하나로 만들 수 없습니다. 곧 근본 뜻을 잡을 수 없는 길이 됩니다.
ඔව්
네.
පත්තර අත්ධර්ම පිළිබඳවද සමුප් පිළිබඳව රස ඔව් ඒ මට මඩනයට මණ්ඩනය ධර්මයාව ඔව් කවති බව දාවා මේ අධිකාරණය වලා ිතර ඔව් එතන මොකක්ද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් මේකයි වෙලා තියෙන්නේ. අභිධර්මය මේ අභිධර්මය තියෙන්නේ අ විශේෂ විශේෂ ධර්මයක්. ඒ කියන්නේ යම්කිසි සූත්ර පිටකය හෝ යම්කිසි ආකාරය දේශනාවක් කෙරුවොත් ඒ දේශනාව ධර්මයට ගැලපෙනවද කියලා බලාගන්න තියෙන මේ මූල ධර්මය තමයි අභිධර්මය.
이제 이렇게 된 것입니다. Abhidhamma, 이 Abhidhamma는 특별한 dharma입니다. 곧 Sutta Piṭaka든 어떤 방식의 desanā든, 그 desanā가 dharma에 맞는지 살펴보는 근본 dharma가 바로 Abhidhamma입니다.
අන්න ඒකයි. අභිධර්මයෙන් පෙලා තියෙන්නේ ඒ පියාපතිය විග්රහ කරලා බලන එකක්. ගත්තහම පෙන්නන්නේ ඒකයි. ඒව හැමලියෙන් පෙන්නන්නේ සූත්ර පිටකය කියා තියෙන්නේ කියලා. හරියෙන් ධර්ම න්යායට එකම එකෙට කියලා. බලන්න තියෙන මූල සූත්ර ටික තමයි අභිධර්මය තියෙන්නේ.
바로 그것입니다. Abhidhamma에서 보여 주는 것은 그 가르침을 풀어서 살펴보는 일입니다. Sutta Piṭaka가 말한 것이 dharma의 이치에 제대로 꼭 맞는지 살펴볼 근본 법칙들이 Abhidhamma에 있습니다.
වදා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න ඒකයි දැන් අපි ඔතන් අපි දැනගන්නේ අන්න එහෙම තැනක් ඔතනක් තියෙනවා. දැන් ඔතන පෙන්නන්නේ අවිද්යා පත්තයෙන් හටගන්නා වූ යම් සංඛාරයක් තියෙනවා නම් අවිද්යා ප්රත්තයෙන් හටගන්නා වූ යම්කිසි ආකාරේ යම් සිත විඤ්ඤාණය වැඩීමක් තියෙනවා නම් සංකාර පටා විඤ්ඤාණක් කියන තට මෙන්න මේ තිබෙන්න අවස්ථාව තුළ අවිද්යා ප්රත්දයෙන් හටගත්තොත් හටගන්න ස්පර්ශයක් තියෙනවා. මේක ස්පර්ශයක්. මෙන්න මේ ගැන විස්තර කිරීමක් තමයි තියෙන්නේ ස්පර්ශ වේදනා, සංඥා, වේදනා, මනසිකාර කියන ක්රියාව.
그래서 우리가 거기서 아는 것은 그런 곳이 있다는 것입니다. 거기서 보여 주는 것은, avijjā를 paccaya로 일어나는 어떤 saṅkhāra가 있다면, avijjā를 paccaya로 일어나는 어떤 viññāṇa의 자람이 있다면, 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'이라는 이 단계 안에서 avijjā를 paccaya로 일어나면 함께 일어나는 phassa가 있다는 것입니다. 이것은 phassa입니다. 이것에 대한 설명이 바로 phassa, vedanā, saññā, cetanā, manasikāra라는 작용입니다.
එතකොට මේ කියන එකයිසතිකයි. ඒක සූත්ර පිටකය සූත්ර පිටකය පෙන්නන්නේ අධිසූමය නෙමෙයි. අධිසූමය ඉක්මවාගිය සාමාන්ය දර්ශනයට ගෝචර වෙන මට්ටමේ දැනී.
그러니 이것은 cetasika입니다. Sutta Piṭaka가 보여 주는 것은 아주 미세한 것이 아닙니다. 아주 미세한 것을 넘어선, 보통의 봄에 닿는 수준의 앎입니다.
අන්න ඒ ටික තමයි එතන පේන්නේ. එතකොට ස්පර්ශයක් දැයනකොට ස්පර්ශයනවා. ස්පර්ශයනකොට වේදනාවක් දැයනවා. දැන් ඔටලා තියෙනවා. එතන ස්පර්ශය කියන ස්පර්ශය චිත සි. සර්ව චිත්ත සාධාරණ චක්ත සිකිය කියන එකෙ. සර්ව චිත්ත සාධාරණ ගත්ති අරිහට හිතක් පහලනම් නම් ඒ හිතෙත් තියෙනවා.
거기서 보이는 것이 바로 그것입니다. 그러면 phassa가 일어나면 닿고, 닿으면 vedanā가 일어납니다. 거기 그렇게 나와 있습니다. 거기서 phassa라는 것은 cetasika, 곧 sabbacittasādhāraṇa cetasika라는 것입니다. sabbacittasādhāraṇa이니 arahant에게 마음이 일어나도 그 마음에도 있습니다.
ඉතින් අතර පෙන ස්පර්ශය කියන එක ඒක නෙමෙයි. එතන පෙන්නනම් දෘෂ්ටි ස්පර්ශයක්. දෘෂ්ට ස්පර්ශය කියන්නේ ඒකක්. ඉපස්සනයක තියෙන ස්පර්ශය කියන්නේ තව එකක්.
그런데 거기서 보여 주는 phassa는 그것이 아닙니다. 거기서 보여 주는 것은 diṭṭhi phassa입니다. diṭṭhi phassa는 하나이고, vipassanā에 있는 phassa는 또 다른 것입니다.
සුද්ධ දිට්ඨයට එන ආරම්භක දිට්ඨය අර තියෙන්නේ සර්ව චිත්ත සාධාරණ හත හටගන්නවා.
suddha diṭṭhi에 이르는 시작의 diṭṭhi에는 sabbacittasādhāraṇa 일곱이 일어납니다.
ඒක ඒකේ තියෙන්නේ චිත්තක්ෂණයක් චිත්තක්ෂණය තුළ තියෙන චෛතසික ක්ෂණයේ තියෙන්නේ. හතර ඒ හතර ඒ හතරම තියෙන්නේ චෛත් ටික ැන හතා ඒක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ හතර ඒ හතරම තියෙන්නේ චෛත් ටික ැන හතා ඒක සියලු ිත් වලටම සාධාරණයි කියන එක සර්ව චිත්ත සාධාරණ
그것이 모든 마음에 공통이라는 것이 sabbacittasādhāraṇa입니다.
දැන් පහක් හරියට මෙහෙම අපි ගන්නකෝ යම්කිසි අවිද්යාවෙන් යුක්තව ලෝකය මින්න පටන් ගන්න කටඕන යම්කිසි අන්න අවිද්යාව ලෝකය මහිනකොට ඒ පුද්ගලයාගේ පළවෙනි බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා මේ ලෝකයේදී ලැබෙන ආශ්වාදය ප්රියමනාප කරගෙන අන්න ඒ ආශ්වාදයන් ලබා ගැනීමේ බලාපොරොත්තු වෙන බයි නිගමනයක් තියෙන
이제 이렇게 생각해 봅시다. 어떤 이가 avijjā를 지닌 채 세상을 재기 시작합니다. avijjā로 세상을 잴 때 그 사람에게는 첫 바람이 있습니다. 이 세상에서 얻는 assāda를 사랑스럽고 마음에 들게 여겨, 그 assāda를 얻기를 바라는 매듭지은 생각이 있습니다.
දැන් අපි කියමු දෘෂ්ට ස්පර්ශය තෝරණාගන්න ඕනේ අපි න දැන් අපි හිතමු යම්කිසි කෙනෙකුට පුතෙක් ඉන්නවා. දැන් මෙයාට පුතා කියන හැඟීමේ දෘෂ්ටියකින් හටගන්න. දැන් මේ පුතා කියන එක දැනගත්තේ එයා යථාර්ථයකින් නෙමෙයි.
이제 diṭṭhi phassa를 가려내야 합니다. 어떤 사람에게 아들이 있다고 합시다. 이 사람에게 '아들'이라는 느낌의 diṭṭhi로 그것이 일어납니다. 이 '아들'이라는 것을 안 것은 있는 그대로의 사실에서가 아닙니다.
දරු තර උක්මාව ගත්තොත් අම්මගේ දරුවා ඉතාම කුඩාගෙන රටවා. දැන් රට ගියාට පස්සේ මොකද කරන්නේ දරුවාගේ අදරු දන්නෙත් දරුන් වැලෙනවා. දරුවා ඉස්කෝලෙත් යනවා. අවු 10 ට පස්සේ අම්මා ගෙදර වෙනවා. 10 15ට පස්සේ දැන් පුතා බලන්න බලාපොරොත්තුව ගෙදර. එතකොට පුතාම මගදි හම්බ වෙනවා. පුතාම අඳුරන් කවුද කියලා
예를 들어, 아이가 아주 어릴 때 어머니가 외국에 갑니다. 외국에 간 뒤 어떻게 됩니까? 아이는 자랍니다. 아이는 학교도 다닙니다. 10년쯤 뒤에 어머니가 집에 옵니다. 10년, 15년 뒤에 이제 아들을 보리라는 바람으로 집에 옵니다. 그런데 길에서 아들을 만납니다. 아들을 알아보겠습니까?
දැන් ඊළම සමහර වෙලා අටා පට ගිහිල්ලා ඉනම් අර එක හැදිලා යන්න පුළුවන්. දැන් මේ කොල්ලෝ හැදිලා තියෙන හැදි පොඩින් මව වැටෙනවා. ඒක දැන් බයිනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් මොකුත් හිතන පොත්ත ඉපසලා තව පොඩ් හරි දන්න. හරි කවුරු හරි කිව්වොත් කවු කොහොමදන් අලුගන්නේ කවුද ගිය කියලා අවුරුදු
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ගියට පස්සේ ගමට එන්නේ. පුතා කරන්නේ කො ඒ මගේ පුතාද අන්න දැන් අමුත් දකක් දැන් අරලා නැහැ දැන් දකිනත් කොහොමද දකින ස දුවගෙන ගිහිල්ලා බැලා අල්ලගෙන ඉපගේ මගේ රත්තම්ම පුතය කියලා දැන් ඕගේ අමුතු එකක් වෙනවා.
(몇 해가) 지나 마을에 옵니다. '아들은 어디 있지? 저게 내 아들인가?' 합니다. 이제 처음 보는 아이인데도, 달려가서 붙잡고 '내 귀한 아들아' 합니다. 이제 묘한 일이 벌어집니다.
දැන් අපි න ඇහැට දැකලා එයා ඒ ස්පර්ශය ඒක අරගෙන පුත්ර ස්පර්වා නම් ආගන් පුතා කියන ස්පර්ශය හදාගත්තේ කාමෙන් හරි අහලා ඒක තමන්ට මේ බාහිර ලෝකේ යමක් මේ මරී කෙනා කියන විශ්වාසයක් ඇතිලා ඒ හදාගත්ත බාහිර අවිද්යාවෙන් පත් වන නිගමනයක් තමයි මගේ එකක් හදාගත්තේ මගේ පුතා අන්න කිව්ව ඒකටයි වැර. ආගන්තුක උපක්ලින් කිහිටි ගැෙනවා. ආපු වුනාටම දැනගන්නා පුත්ර ස්පර්ශයක් ආපු.
이제 눈으로 보고 그 phassa를 잡아 '아들 phassa'가 되었다면, 그 '아들'이라는 phassa는 귀로 듣고서, 바깥 세상의 이 사람이 내 아이라는 믿음이 생겨 만든 것입니다. 바깥에서 avijjā로 이른 매듭이 '내 것'을 만들었고, '내 아들'이라고 한 그것이 잘못입니다. āgantuka upakkilesa가 끼어듭니다. 그렇게 왔다 해도 알게 되는 것은 아들 phassa가 왔다는 것입니다.
දැන් මේ පුත්ර ස්පර්ශය එයාට ආවා. ඇත්ත වශයෙන් වගේම ඇත්තකින් නෙමෙයි. එයා හදාගත්ත එක්තරා දෘෂ්ටිය බාහිර ආධාර බාහිර විශ්වාසයක් ඉගෙන ඒක ඇත්ත වෙන්නත් පුළුවන් බොරු වෙන්නත් පුළුවන්.
이제 이 아들 phassa가 그 사람에게 왔습니다. 참인 것처럼, 그러나 참에서 온 것이 아닙니다. 그 사람이 만든 어떤 diṭṭhi입니다. 바깥에 기대어, 바깥의 믿음을 받아들인 것이라, 참일 수도 거짓일 수도 있습니다.
ඔව් ඒක විශ්වාසයයි. ඔන්න ඒ විශ්වාසයක් මුල් කරගෙන හටගන්නා වූ ස්පර්ශයක් හටගන්නවා. ඒක අපේ නිෂ්පාදනය කරගත්ත ස්පර්ශයක් නිකක්. යථාර්ථයම ඇහැට රූපයක් දැකලා ගත්ත රූප විපය නෙමෙයි මේ යා. හැබැයි ඊට පස්සේ යන්නේ. ඒ රූපය හඳුනවා. දැන් ආයෙත් පැහගෙනනේ මගේ පුතා.
그렇습니다, 그것은 믿음입니다. 그 믿음을 바탕으로 phassa가 일어납니다. 그것은 우리가 만들어낸 phassa일 뿐입니다. 있는 그대로 눈으로 rūpa를 보고 잡은 rūpa 대상이 아닙니다. 하지만 그 다음에 그 rūpa를 알아봅니다. 그리고 다시 '내 아들' 하고 붙잡습니다.
ඉතින් ඒ මගේ පුතා කියන එක හදලා ගත්ත නම් එහම් එයා අර රටිහෙන් ඇවිදිලා හිතන්න එනකොට ඒ ළමයා ඇහැර දැකලා. ඇඟේ හැබිලා ගිහිල්ලා. ඒ වෙලාවේ ළමයා හොඳට පැහැදිලිව දැකලා. එයාට
그래서 '내 아들'이라는 것을 만들었다면, 그 사람이 외국에서 돌아와 생각하며 올 때 그 아이를 눈으로 보고 몸에 매달립니다. 그때 아이를 아주 또렷이 봅니다.
ඒ වෙලාවේ ළමයා හොඳට පැහැදිලිව දැකලා. එයාට ගොඩාක් නිසයක් දෙන්නට තාවෙ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව්
네.
දැන් ඒ ශක්තියක් ගැන අපි අපිට දැන් අපේ අම්මා ගන්න පුළුවන්
그런데 우리가 우리 어머니를 알아볼 수 있는 그런 힘에 대해서는요?
ඔව් ආවේක සක්න තියෙනවා. ඉව තියෙනවා. ඒ ඔක්කොම දැනීම. ඒ දැනීම් තුළින් බැහැගන්න නිකම තමයි සතාරනත් මේ මගේමේ මගේ මව් කියලා හරි මව් කියන සංඥාව නැත්නම් කොහොමහරි ඒකටත් සංඥාවක් තියෙනවා. හැමක් තියෙනවා.
네, 타고난 힘이 있습니다. 냄새로 알아채는 감이 있습니다. 그것도 모두 앎입니다. 그 앎들을 통해 들어가, 짐승들도 '이것이 내 어미다' 하거나, 어미라는 saññā가 없더라도 어떻게든 그것에 대한 saññā가 있습니다. 느낌이 있습니다.
තමා ඇතුලෙන් තමන්ට ආවස්ථාව අරගෙන කෙනා තින එක තැන එකක්. සට ආවෙකු ලස්සන ආවෙනි එක ලස්සන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔය මිනිස්සු සුන්ට ඊට වඩා වෙනත් ලස්සනයක් තියෙනවා. ඔය මිනිහත් ඔය කියනවා තියෙනවා. ඒක මනෝමය ඉවක්.
사람에게는 그와 다른 특성이 있습니다. 사람도 그런 것이 있다고 말합니다. 그것은 마음으로 된 감입니다.
ඔව්
네.
අන්න ඒකොක මිනිහාට මැනගන්න වෙලා තියෙන්නේ මිනිහාට ඒ ඥාන ශක්තිය නැති නිසා. නැති වෙන්න හේතුව මිනිහා උපක්රම තිය. උපක්රම සී වලින් මිනිස්ක්රම ඉක්මවාගෙන හිටියා. උපක්රමයෙන් වෙනස් කරෙන්න තියෙනවා. මානසිකත්වය වෙනස් කරන. මොකද හේතුව උපක්රම තියන්නේ විඤාට ඒක වෙන්නේ. ඔන්න මිනිහා උපක්රම මුල් කරගෙන ඥාන ශක්තියක් වැඩෙන විදිහට ඒක පැත්තට කටයුතු කරලා සතාන කරන්න බැරි දෙයක් කරන්න පුළුවන් ඥාන ශක්තියක් ලබාගන්නත් පුළුව සතාන
사람이 그것을 재야 하는 것은 사람에게 그 ñāṇa의 힘이 없기 때문입니다. 없는 까닭은 사람에게 upakrama(꾀)가 있기 때문입니다. upakrama로 그것을 넘어서 왔습니다. upakrama로 바꿀 수 있습니다. 마음가짐을 바꿉니다. upakrama가 있기 때문에 그렇게 되는 것입니다. 사람은 upakrama를 바탕으로 ñāṇa의 힘이 자라도록 그쪽으로 애써서, 짐승이 할 수 없는 일을 할 수 있는 ñāṇa의 힘을 얻을 수도 있습니다.
එහෙම එකක් සතාට ආගයනික විපාකයයි මුල් වෙන්නේ
그런 것은 짐승에게는 타고난 vipāka가 바탕이 됩니다.
ඔව්
네.
ඔව් හරි දැන් මෙන්න මෙතෙන්දි අපි එකක් දන්න එපා දැන් බුද්ධ ස්පර්ශය කියලා කියන ස්පර්ශයයි. ඇහැට රූපලත්මෙන් ගත්ත ස්පර්ශයක් දෙකක් වුනේ.
네, 좋습니다. 이제 여기서 우리가 하나 알아 둬야 할 것은, '아들 phassa'라는 phassa와 눈으로 rūpa를 보아 잡은 phassa, 이렇게 둘이 되었다는 것입니다.
දැන් බුදාගනි ස්පර්ශය ආයි රෘෂ්ටියක් පුරු කරේ. අන්න මමය මගේ කියන දෘෂ්ට ඉන්නවා. මමය මගේ කියන දෘෂ්ටිය අතේ අවිද්යාව එහෙනම් මමය කියන යම්කිසි ආකාරයෙන් අපි ගත්තා නම් බාහිර දාගත්ත නිගමනයක් වුණා.
이제 아들 phassa는 다시 diṭṭhi를 채웁니다. '나', '내 것'이라는 diṭṭhi가 있습니다. '나', '내 것'이라는 diṭṭhi 안에는 avijjā가 있습니다. 그렇다면 우리가 어떤 식으로든 '나'라고 잡았다면, 그것은 바깥에서 들여온 매듭이 된 것입니다.
එතකොට මගේ කියන එක අර හදාගත්තා නිගමනයක් වුණා. ඔය නිගමන ටිකක් නිසා පටවේ බැහ පත්ත බැහැගත්ත නිගමන වලින් දෘෂ්ටියෙන් බැහැගත්ත අවිද්යාවේ දෘෂ්ටියෙන් බැහැගත්ත නිගමන වලින් අපි මේ ලෝකේ ඒ දේවල් මයිනවා.
그러면 '내 것'이라는 것도 만들어낸 매듭이 되었습니다. 이 매듭들 때문에, diṭṭhi로 들여온, avijjā의 diṭṭhi로 들여온 매듭들로 우리는 이 세상의 것들을 잽니다.
මෙන්න මේ මැනීමට ගත්ත අහන්න ඒකෙන් නෙන්නේ දෘෂ්ට ස්පර්ශයක්. ඒ ස්පර්ශය නිසා ලැබෙන්නේ දැන් පුතාගතය ස්පර්ශය පුත්ර වේදනාවක් ලැබෙනවා. ඒ ස්පර්ශය ලබනකොට දෘෂ්ටිය ස්පර්ශයට බහිනකොට මේ පුදා කියන හැරෙනවා. ස්පර්ශ වේදනා පුත්ර සංඥාවක් එනවා. දැන් පුත්ර චේතනාවක් නැගෙනවා.
이렇게 재는 데에 잡은 것에서 생기는 것은 diṭṭhi phassa입니다. 그 phassa 때문에, 아들 phassa로 아들 vedanā를 얻습니다. 그 phassa를 얻을 때, diṭṭhi가 phassa에 내려앉을 때 이 '아들'이라는 것이 돌아옵니다. phassa, vedanā에 이어 아들 saññā가 옵니다. 이제 아들 cetanā가 일어납니다.
පුත්ර මනිකාරයක් නැවා. එහෙනම් මේ ස්පර්ශ වේදනා, සංඥා, චේතනා, මනිකාරය කියලා එතන පෙන්න. ඔන්න ඔය අවිද්යාවෙන් ඇගින කාරණා පහ ඕක මිදහරින්න පුළුවන් එකක්. ඔන්න ඔය
아들 manasikāra가 일어납니다. 그렇다면 phassa, vedanā, saññā, cetanā, manasikāra가 거기서 드러납니다. avijjā로 얽힌 이 다섯 가지는 풀어 놓을 수 있는 것입니다.
පහ ඕක මිදහරින්න පුළුවන් එකක්. ඔන්න ඔය වේදනාව තමයි යම් දාතුර වේදනා නිරෝධා තණ්හා නිරෝධවාදී වශයෙන් කිය නිරෝධ කරන්නේ. ඔය වේදනාව නිරෝධ කරොත් පුත්ර තණ්හාවක් නැහැ. මගින් තණ්හාවක් නැහැ මගේෙන් තණ්හාවක් එන්නේ. අන්න මම ඒ වගේ කියන අදහස දෘෂ්ටිය
바로 그 vedanā를 'vedanā nirodhā taṇhā nirodho' 등으로 말하며 nirodha 하는 것입니다. 그 vedanā를 nirodha 하면 아들 taṇhā가 없습니다. '나'에 대한 taṇhā도 없고, '내 것'에서 taṇhā가 오지도 않습니다.
එන්නේ. අන්න මම ඒ වගේ කියන අදහස දෘෂ්ටිය අහත් වෙලා කියන්න පස්ස මගේ පුතා කියලා ඉස්සෙලලා විච දෘෂ්ටියකින් විපිච්ච යම් එකක් දැන් ඒක එහෙනම් එතන ඉපසක් නැහැ, වේදනත් නැහැ සංඥාත් නැහැ වේදනත් නැහැ. මධිකාරක් නැ. ඒක අවිද්යාවෙන් හරගත්ත
'나', '내 것'이라는 생각, 그 diṭṭhi가 떨어져 나가면, 앞서 diṭṭhi로 '내 아들'이라 잡았던 어떤 것에 대해, 거기에는 phassa도 없고 vedanā도 saññā도 cetanā도 manasikāra도 없습니다.
මධිකාරක් නැ. ඒක අවිද්යාවෙන් හරගත්ත බණක්. හැබැයි සලෝ චිත්ත සාධාරණ වශයෙන් දිච්ච ස්පර්ශ වේදනා සංඥා චේතනා ඒ කක් දිත මනික අරගෙන හතන ඇති වෙන්නේ.
그것은 avijjā로 만들어낸 것입니다. 하지만 sabbacittasādhāraṇa로서의 phassa, vedanā, saññā, cetanā, ekaggatā, jīvita, manasikāra, 그 일곱은 생깁니다.
ඒවා දෛතසතිකන්න දෛතකල තියෙන සියුම් ධර්මය විග්රහ කරන සර්ව චිත්ත සාධාරයෙන් සියලු සාධාරණ ධෛතක
그것들은 cetasika로서, cetasika에 있는 미세한 dharma를 풀이하는 sabbacittasādhāraṇa, 곧 모든 마음에 공통인 cetasika입니다.
ඔය චිත්ත යි ටික එකට යන්න. ටිකක් පහළ වෙනකොටම දෛත ටිකක් එක්කලා ගොඩනැකෙනවා. අන්න ඒ එකටම උපදින්නවා. ටිකක් එක පවතිනවා. හිත ගත්ත අරමුණ ගන්න ඒ කියන මේ ලස්සන තියෙනවා. සෛතසික කියන්නේ ඒවා. ඒක හිටින දේවල්. ඒකේ උප්පද
그 citta와 cetasika들은 함께 갑니다. 마음이 일어나는 바로 그때 cetasika들이 함께 모여 이루어집니다. 함께 일어나고, 함께 머뭅니다. 마음이 잡는 대상을 잡는 특성이 있습니다. cetasika란 그런 것들입니다. 마음과 함께 머무는 것들입니다. 그 uppāda는…
ඔතන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් එතකොට හිත කැඩපතට උපමා කරනවා කැඩපතට අයිති යමක් ය. ඒ ටික විතරයි කැඩපතට සම්බන්ධ. දැන් කැඩපතේ තියෙන්නේ රසරියයි. ඒක තරම් පෙනීමේ. කැඩවතාදී වීදුරුවක් තියෙනවා. එහි ගාපු රසියේ ටිකක් තියෙනවා. ඒකට ආරක්ෂා ගාපු ආලේපයක් තියෙනවා. එහෙනම් ඒ රසගී මේක වැදෙන්නේ නැ. ඒ රසගීත සලවන් කරන්න දවසඑකන යම්කිසි ආකාරේ ද්රාවණයක් රසානයක් තියෙනවා. ඒ ටික ඔක්කොම ඉන්න ඕනේ කලපතට ඒක එකක් හරි නම් කැලපත පවතින්නේ නැහැ.
네, 그러면 마음을 거울에 견줍니다. 거울에 속한 것들이 있고, 그것들만이 거울에 관련됩니다. 거울에 있는 것은 은빛 칠(수은)입니다. 그것이 비춰 보이게 합니다. 거울에는 유리가 있고, 거기 바른 은빛 칠이 조금 있습니다. 그것을 지키려 바른 덧칠이 있어서, 그 은빛 칠에 무엇이 닿지 않습니다. 그 은빛 칠을 붙여 주는 어떤 녹인 물, 약품도 있습니다. 그것들이 모두 거울에 있어야 합니다. 그 가운데 하나라도 빠지면 거울은 거울로 있을 수 없습니다.
අන්න ඒ වගේ තැරපදලටයි ියේ. ඊට පස්සේ තැනපතන බිළු ුබ්බුවක් වැටෙනවා. බැතකොට විද්යා කාරණා දෙකක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මේ වගේ අර හිතකට පහළ වෙන මූලික චෛත හිතට අවශ්ය වෙනවා.
이와 같이 마음에 일어나는 근본 cetasika가 마음에 꼭 있어야 합니다.
හිතත් එක්ක ඒක උප්පාද ඒක බන්ධ ඒක ආරම් එතකොට ඔයා කිව්ව ඒ එකට [හාස්යය] උපදිනවා එකට බිදෙනවා. එකම අරමුණ දන්නවා.
마음과 함께 하나로 일어나고(ekuppāda), 하나로 사라지며(ekanirodha), 하나의 대상(ekālambana)을 지닙니다. 그러면 말씀하신 대로 함께 일어나고, 함께 깨지고, 같은 대상을 아는 것이군요.
అని තමයි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)