CD021 · 10번째 · 1시간 40분 · 원문 녹음
dharma desanā
ධර්ම දේශනා
අපිට අද ලැබිලා තියෙන ප්රශ්න අතර ප්රශ්නයක් නැග කියලා තියෙනවා මේ චුතිසිත සමඟම නැත්නම් චුති සිත ළඟට ප්රතිසන්ධි සිත්තය පහළ වෙනවා නම් මේ චිත්තක්ෂන දෙකක් එක චිත්ත විදිහක පහළ වෙන්නේ. ඒක එහෙම වෙනවා නම් මිනිසෙක් මියගොත් නැවත මිනිසත් භවයක් මිනිසක් ලෙසටම උප්පත්තිය ලැබීමක් වනවිට ඒ අවස්ථා දෙකම ක්ෂණිකව සිදු වෙනවද කියලා අහන්න.
오늘 받은 질문 가운데 이런 것이 있습니다. cuti citta와 함께, 곧 cuti citta 바로 다음에 paṭisandhi citta가 일어난다면 이 두 마음 찰나는 한 마음처럼 일어나는 것인데, 그렇다면 사람이 죽어 다시 사람의 삶으로, 사람으로 태어날 때 그 두 순간이 모두 찰나에 일어나느냐고 묻습니다.
එහ දැන් මෙතන කෙනෙක් මැරෙනකොට ඒ ක්ෂණයකින්ම පටිසන්ධි චිත්තය හටගන්නවා නම් ඒකට මව් ගැබ සකස් වෙලා තියෙනවද? මව් ගැපකට ඒ පුද්ගලයා මිනිහෙක් වශයෙන්ම ආයුසරයා ඒ වෙලාවම යනවද? මොකක්ද ඒ ක්රමය කියන එකයි අහන්නේ.
여기서 누가 죽을 때 그 찰나에 paṭisandhi citta가 생긴다면, 그를 위해 어머니 태가 마련되어 있느냐, 그 사람이 사람으로서 바로 그때 어머니 태로 가느냐, 그 방식이 무엇이냐는 것이 질문입니다.
දැන් මෙතන්දි අපි වරද්ද ගත්ත එක තෙලක් තියෙනවා. මව්ගැබේ පටිසන්ධිය කියන වචනය පටිසන්ධිය මව්ගැබ තුළයි ශෘතිය මැරෙන තැනයි කියලා ගත්තොත් ඔය ප්රශ්නය මතු වෙනවා.
여기서 우리가 잘못 받아들인 것이 하나 있습니다. '어머니 태의 paṭisandhi'라는 말, 곧 paṭisandhi는 어머니 태 안에서, cuti는 죽는 자리에서 일어난다고 받아들이면 이 질문이 생깁니다.
හැබැයි පස්සේ ලියාගත්ත පොත්පත් වල මව්ගැටිසන්ධිය කියන වචනය භාවිතා කරනවා මිසා මව් ගැමට යන්නේ ඔක්කන්ති කියන අවස්ථාව. ඔක්කන්තියයි මව්කුසයට සම්බන්ධ. මව්කුසය පටිසන්ධි වෙනවායි කියන එක පස්සේ හදාගත්ත කතාවක් මිසක් මූල ධර්මයට අයිති කතාවක් නෙවෙයි.
그러나 그것은 뒤에 쓰인 책들에서 '어머니 태의 paṭisandhi'라는 말을 쓰는 것일 뿐, 어머니 태로 들어가는 것은 okkanti라는 단계입니다. 어머니 태와 이어지는 것은 okkanti입니다. 어머니 태에서 paṭisandhi가 일어난다는 것은 뒤에 지어낸 이야기이지 근본 dharma에 속한 이야기가 아닙니다.
ඔබ හොඳට ඕක තේරුම් ගන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලාම භෞකසයට කියන්නේ ගන්ධබ්බාවක් අන්ති. ගන්ධබ්බයෙක් ඔක්කන්ති වෙනවා.
먼저 이것을 잘 알아야 합니다. 어머니 태에 드는 것을 gandhabba의 okkanti라고 합니다. gandhabba가 okkanti하는 것입니다.
ධර්මය හොඳට පැහැදිලිව පෙලා තියෙනවා ඔක්කන්ති අවස්ථාවේ සිද්ධ වෙන සිද්ධියයි පටිසන්ධිය අවස්ථාවේ සිද්ධ වෙන සිද්ධියයි. ඔක්කන්තික්ඛනේ නාම රූපං අඤ්ඤමඤ්ඤං සහජාත පච්චේන පච්චේව විග්රහ කරලා යන්න ගන්න ඕනේ කිව්වේ මොකක්ද කියලා.
dharma는 okkanti 단계에서 일어나는 일과 paṭisandhi 단계에서 일어나는 일을 분명히 보여 줍니다. 'okkantikkhaṇe nāmarūpaṃ aññamaññaṃ sahajāta-paccayena paccayo'—이 말이 무엇을 뜻하는지 풀어서 살펴야 합니다.
ඔක්කන්තිය කියන්නේ යම්කිසි දෙෙනට ඇතුල් වෙන මොහොතේ ඔක්කන්ති වෙන මොහොතේ කියන්නේ යම්කිසි උප්පත්ති එළමෙන මොහොතේ. නාම රූපයෝ නාම රූපයන්ට අන්යෝනය ප්රත්යයෙන් ප්රත්ය වෙනවා.
okkanti란 어떤 태에 들어가는 순간, 곧 어떤 태어남이 이루어지는 순간입니다. 그때 nāma-rūpa가 nāma-rūpa에게 aññamañña paccaya로 조건이 됩니다.
පටිසන්දික්ඛණය කිව්වොත් පටිසන්දක්ඛණය නාම රූපං කියලයි එදෙන්නේ නෑ. පටිසන්දික්ඛණයේ විපාකාබතානං කටස්තා රූපානං කම පච්චේන පත්තේ ඒ තව සිද්ධියක් පෙන්නවා.
paṭisandhi 찰나를 말할 때는 'paṭisandhikkhaṇe nāmarūpaṃ'이라고 하지 않습니다. 'paṭisandhikkhaṇe vipākābyākatānaṃ kaṭattā ca rūpānaṃ kamma-paccayena paccayo'라고 하여 또 다른 일을 보여 줍니다.
විපාක අව්යාකුත කටස්ටත්තාචත රූප ඒවා කර්මට රූප පටිසන්ධි මොහොතකදී අවශ්ය වෙන්නේ පටිසන්ධිය පූර්ණ කර්මජයි.
vipāka abyākata와 kaṭattā rūpa, 곧 kamma로 생긴 rūpa입니다. paṭisandhi 순간에 필요한 것은 그것이며, paṭisandhi는 온전히 kammaja입니다.
ඔක්කන්තියටයි බාහිර දෙයක් ඕනැවෙන්නේ සම්බන්ධ වෙන්නේ. කල රූපයක් හදා ගැනීමට අවශ්ය කරන දේ අවශ්ය වෙන්නේ බාහිරුවෙන් ඔක්කන්තියයි. ඒකයි කිව්ේ ඔක්කන්තික්ඛනේ නාම රූපං අඤ්ඤමඤ්ඤාං සහජාත පත්තේන පත්තේව කියලා.
바깥의 것이 필요하고 이어지는 것은 okkanti 때입니다. kalala 같은 몸을 만드는 데 필요한 것을 바깥에서 받는 때가 okkanti입니다. 그래서 'okkantikkhaṇe nāmarūpaṃ aññamaññaṃ sahajāta-paccayena paccayo'라고 한 것입니다.
නාම රූප කියනකොටත් නාම රූප කියන එක විවිධාකාරයි. හිත නාම කය රූප කියන්නේ එක නාම රූප ක්රමයක්.
nāma-rūpa라고 해도 nāma-rūpa는 여러 가지입니다. 마음을 nāma, 몸을 rūpa라 하는 것이 하나의 nāma-rūpa 방식입니다.
යම කර තබල ඇැදි නමයි. ඒ නමින් ගෝචර වෙච්ච වස්තුවයි තියෙනවා නම් සතර මහාභූතයන්ගන් ඒ හටගත්තා. එතන නම නාම ඒ වස්තුව සතර මහාභූතයන්ගන්ගේ හටගත්ත වස්තු රූප එතන නාම රූප කිව්වේ ඒ අර්ථය ඒ තව කරම
무엇이 굽어 이룬 모양이 nāma이고, 그 nāma에 따라 이루어진 대상이 있다면 그것은 네 mahābhūta로 생긴 것입니다. 거기서 nāma는 그 굽음이고, 대상은 네 mahābhūta로 생긴 rūpa입니다. 그때 nāma-rūpa라고 한 것은 그런 뜻입니다. 이것이 또 하나의 방식입니다.
[උගුර කෑරීම] වේදනා සංඥා සංඛාර නාම සතර මහාභූත සහ උපාදාය රූප රූප කියන්නේ තව ක්රමයක් මේ රාම නාම රූප කියන වචන කියනකොට ඒකට පටලවා ගන්න හොඳ මේ විවිධාකාර නාම රූප තියෙන්නේ.
vedanā, saññā, saṅkhāra를 nāma로, 네 mahābhūta와 upādāya rūpa를 rūpa로 하는 것이 또 다른 방식입니다. nāma-rūpa라는 말을 할 때 헷갈리기 쉬운 것은 이렇게 여러 가지 nāma-rūpa가 있기 때문입니다.
අනික තමයි ඒ නම්්යතාවයට අනුකූලව යමක් හැඩගැහුණ නම් ඒ සතර මහාභූතයන් නම්යට ගොරු වුනහම අනුකූලව හැඩගැහුණු හැඩ තලේ සතර මහාභූතයන්ගේ රූපය හැඩ තලයෙන් ගොතලා දුන්න දෙයක්.
또 하나는, 그 굽음에 맞추어 무엇이 모양을 갖추었다면, 네 mahābhūta가 그 굽음을 따라 갖춘 모양이 네 mahābhūta의 rūpa이며, 그것은 모양으로 엮어 낸 것입니다.
දැන් අපි හිතමුකෝ මැටි ගුලියක් අරගෙන ඒකට අපි ශක්තියක් දුන්නේ නැත්නම් මැටි කුරුල්ලයෙක් හදන්න බැ. මැටි ගුරිය කුරුල්ලෙක හැඩේට සතයෙක්ගේ හැඩේට අපි හැඩ ගහන්න. හැඩ ගහපුහම නම් ඇති කළා. සතාගේ සතාගේ ආකාරයට නැමු. ඒතන් නමන්තෙන් නැමුවා. නැමුට පස්සේ සදෙක්ගේ රූපයක් අර මැටිපිලියන් පේනවා. නැමු ආකාරයට
흙덩이 하나를 들고 거기에 힘을 주지 않으면 흙으로 새를 만들 수 없습니다. 흙덩이를 새 모양, 짐승 모양으로 빚습니다. 빚으면 굽음(nāma)이 생깁니다. 짐승의 모습대로 굽혔습니다. 거기서 굽혔고, 굽힌 뒤에는 그 흙덩이에서 굽힌 대로 짐승의 모습이 보입니다.
මෙන්න මේක එක නාමයක්. ඒකට සතර මහාදයන් ගෝචනාම හරගත්තේ එක එතන නාම. නාමයෙන් රූපය වෙන් කරන්න බෑ කිව්වේ ඔන්න ඔතන.
이것이 하나의 nāma입니다. 그에 맞추어 네 mahābhūta가 이룬 것이 거기서의 nāma-rūpa입니다. nāma에서 rūpa를 떼어낼 수 없다고 한 것이 바로 이것입니다.
නාමයයි රූපයයි දෙකින් නාමය අහක් කළොත් ඒ රූපය දරා හිටින්නේ නෑ. ඒ කියන්නේ ඇති කරපුවහම යම්කිසි ශක්තියක් ඒ නම් අනුකූලව හැඩගහසක්. ඒ ශක්තිය තියෙන තාක්කල් ඒ නම්්යතාවයෙන් පවතිනවා.
nāma와 rūpa 둘에서 nāma를 치우면 그 rūpa는 버티지 못합니다. 곧 만들 때 어떤 힘이 그 굽음에 맞추어 모양을 잡았습니다. 그 힘이 있는 동안 그 굽음대로 이어집니다.
හැඩගහපු සතර මහාභූත ඒ නමතාවයට ගොදුරු කරන්න බැරි තත්ත්වෙලා පිරිහිලා ගියවොත්. ඒක දා දිරකඩ වුනා දිරා ගියා ඒකේසේ පවත්වන්න කෑලි කෑලිලා වැටනක් කියන එකට සිද්ධ වෙනවා. අර නම් නමයතාවය පවතින්නේ නැ.
모양 잡힌 네 mahābhūta가 그 굽음을 지탱할 수 없는 상태로 약해져 버리면, 그것은 낡고 삭아 그대로 이어지지 못하고 조각조각 떨어지게 됩니다. 그러면 그 굽음은 남아 있지 않습니다.
එතකොට නම් කැඩ තලයක් තියෙනවා. හැඩ තලයේ විද්යාමාන කරන්න බැහැ සත්ත මහාභූතයන්ගේ සම්බන්ධතාවය හටගත්ත රූප කොටස් ගුලියක් නැතුව ඒනිසා ඔය නාමයයි රූපයයි අයින් කරන්න බැහැ එකට සම්බන්ධයක්.
모양이 있다 해도, 네 mahābhūta의 이어짐으로 생긴 rūpa 덩어리 없이는 그 모양을 드러낼 수 없습니다. 그러므로 nāma와 rūpa는 떼어낼 수 없고 함께 묶여 있습니다.
හිතනාම කය රූප කිව්වො. ඒ දෙක වෙන් කරන්න බැහ කිව්. මිනිහෙකු මරාට පස්සේ හිත නැතුව කය තියෙනවා. ඒ රූපය ඔම තියෙනවා. එක හදපු හිත ඒකේ නෑ. එහම් වෙන් කරන්න බැරි නාම රූප කෝකද කියලා දකින්න ඕනේ.
마음을 nāma, 몸을 rūpa라 하는데, 그 둘은 떼어낼 수 없다고 했습니까? 사람을 죽인 뒤에는 마음 없이 몸이 있습니다. 그 rūpa는 그대로 있지만 그것을 만든 마음은 그 안에 없습니다. 그러니 떼어낼 수 없는 nāma-rūpa가 어느 것인지 보아야 합니다.
අර නම්්යතාවයක් කියන හැඩතලයක් ඇති කරනවා නම් යම් ශක්තියක් ඕනේ හැද තලයක්කට හැලන්න. මොනම ද්රව්යයක් වස්තුවක් හෝ යම්කිසි දියන තත්ත්වයකින් තව තත්ත්වයකට හැදගහනට ආකාරයක් වෙනස් කරනකොට ඒකට අනුකූල ශක්ති රටාවක් යම් නම් සම්බන්ධ වෙන්න ඕනේ. එහෙම නැත්නම් ඒක වෙන්න බැ. ඒතාගේ විද්යා සිද්ධාන්තය.
굽음이라는 모양을 만들려면 어떤 힘이 있어야 모양을 이룹니다. 어떤 물질이나 대상이든 한 상태에서 다른 상태로 모양을 바꿀 때 거기에 맞는 힘의 틀이 이어져야 합니다. 그렇지 않으면 될 수 없습니다. 그것이 과학의 원리입니다.
මොනම වස්තුවක් හෝ චලනය කරන්න වර්ණ වෙනස් කරන්න, ආකාර වෙනස් කරන්න. හය හත්තිය වෙනස් කරන්න මොනවා හරි එකක් කරනවා නම් එක්කෝ ශක්තියක් ගැප් කරන්න ඕනේ. එක්කෝ තියන ගැපුන ශක්තියක් ඉවත් වෙන්න ඕනේ. ශක්තියකින් තොරව ද්රව්යයකට හැටතලය නිකුත් කරන්න බැ. ශක්තියක් ගැම් නොවී හැඩතයක් හදන්න බැ.
어떤 대상이든 움직이거나 빛깔을 바꾸거나 모양을 바꾸거나 성질을 바꾸려면, 무엇을 하든 힘을 더 담아야 하거나 담겨 있던 힘이 빠져나가야 합니다. 힘 없이는 물질에 모양을 낼 수 없습니다. 힘이 담기지 않고는 모양을 만들 수 없습니다.
ජලය ජලය හැටියට තියෙනවා නම් වායුව වායුව හැටියට තියෙනවා නම් ඝනීභාන වත්තු ගනීවන හැටියට පොළොව පොළොව හැටියට තියෙනවා නම් උෂ්ණ උෂ්ණ හැටියට තියෙනවා නම් පැත්තක ඔය හතර ධාතුවට හැකියාවක් නෑ යමක් ගොඩනගන්න ශක්තියක් දුන්නට පස්සේ හතර ධාතුව එකතු කරලා ඕන හැඩයක් උඩ ගෙහිය. ගොන්නගිය
물이 물대로, 바람이 바람대로, 단단한 것이 단단한 대로, 땅이 땅대로, 열이 열대로 따로 있다면 그 네 dhātu는 무엇을 쌓아 올릴 힘이 없습니다. 힘을 준 뒤에야 네 dhātu를 모아 원하는 모양을 쌓아 올립니다.
යම්කිසි ද්රව්ය දෙකක් දෙපලක තියෙනවා නම් දෙපල තියෙන ද්රව්ය දෙක එකතු කරන්න ශක්තියක් නැතුව බැ. ලං කරන්න ශක්තියක් නැතුව බැහ. ශක්තියකින් ඒ ටික කරන්න ඕනනම් ඒ ද්රව්්ය එක්වලා තියෙන හැම තැනකම ශක්තියක් ඒකට එක් කරපු රටාවල ශක්තියක් ක්රියාත්මක කරලා තියෙන්න ඕනේ.
두 물질이 양쪽에 있다면 그 둘을 합치는 데 힘 없이는 안 됩니다. 가까이 하는 데도 힘 없이는 안 됩니다. 그것을 힘으로 해야 한다면, 그 물질이 합쳐진 모든 곳에 그것을 합친 틀의 힘이 작용하고 있어야 합니다.
මෙන්න මේ නම්්යතාවය හැම රූපයකම තියෙනවා. රූපයක් යම් හැඩතලයක් ගත්තා නම්්යතාවයකට අනුවයි හැඩතලය ගන්නේ.
이 굽음은 모든 rūpa에 있습니다. rūpa가 어떤 모양을 가졌다면 그것은 어떤 굽음에 따라 모양을 가진 것입니다.
මෙන්න මේ නාම රූපය වෙන් කරන්න බැ. නාමයයි රූපයයි එකට එක පදිනවා කිව් ඔ නඔතන වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ නාම සතර මහා පුත සහ උපාදාය රූප රූප කියලා කියන එකේ එතන නාම රූප කිව්වේ වේදනා, සංඥා, [හාස්යය] සංඛාර විඤ්ඤා. මේ සත්වයෙක් ගැන විස්තර පෙන්නනකොට සත්වය සම්බන්ධ වෙනකොට සත්වයෙක් හැදෙනකොට හිතයි ගතයි දෙක හැදෙන ආකාරය සම්බන්ධතාවය
이 nāma-rūpa는 떼어낼 수 없습니다. nāma와 rūpa가 서로 딱 맞는다고 한 것이 그것입니다. vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa를 nāma로, 네 mahābhūta와 upādāya rūpa를 rūpa로 할 때 그 nāma-rūpa는 vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa입니다. 이것은 satta를 설명할 때, satta가 이어질 때, satta가 만들어질 때 마음과 몸 둘이 만들어지는 방식과 그 관계입니다.
ඒක අයින් කරන්න පුළුවන් මරණය මැරුනොත් හිත එතෙ විතර නෑ. හිත ක්රියාත්මක වෙන්නේ නෑ. ඉතින් උතු රූප පරම්පරාව එතන තියෙනවා. අර නාමයට අනුකූලව වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ සහිතව තිබුණා සත්වයෙක්. ඒ ටික අයින් කරලා දැම්මොත් එහෙම මෙතන තියෙනවා රූපයක්.
그것은 떼어낼 수 있습니다. 죽음이 오면, 죽으면 마음은 거기 없습니다. 마음이 작용하지 않습니다. 그래도 utu rūpa의 흐름은 거기 있습니다. 그 nāma에 맞게 vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa와 함께 있던 것이 satta였습니다. 그것들을 치워 버리면 여기 rūpa 하나가 남습니다.
හැබැයි රූපයක් නිකන් තියෙන්න විදිහක් නැහ. ගොඩන්නකපු එක්තරා ශක්තියක් තියෙනවා ඒ ශක්තිය ඒකෙත් සම්බන්ධ වෙන්න ඕනේ.
그러나 rūpa가 그냥 있을 수는 없습니다. 그것을 쌓아 올린 어떤 힘이 있으며, 그 힘이 거기에도 이어져 있어야 합니다.
කර්ම ශක්තිය දෙයාකාරයකින් සිද්ධ වෙනවා. එකක් තමයි නානාක්ෂණික කර්ම ශක්තිය. අනජාත කර්ම ශක්තිය.
kamma의 힘은 두 가지로 작용합니다. 하나는 nānākkhaṇika kamma의 힘, 또 하나는 sahajāta kamma의 힘입니다.
හිතක් ගොඩනැගෙන ඒ හිතේ පහළ වෙන චේතනාව නැත්නම් සංඛාර වශයෙන් පටන් ගන්න චේතනා ශක්තිය යම්කිසි තැනක ක්රියාත්මක වෙනකොට ඒ ක්රියාත්මක වන මොහොතේම ඒ ගති ලක්ෂණ පහළ වෙන මොහොතේම ශක්ති විශේෂයක් එතන ක්රියාත්මක වෙනවා. අන්න ඒ ක්රියාත්මක වීම නිසා එතන හටගන්නවා.
마음이 쌓일 때 그 마음에 일어나는 cetanā, 곧 saṅkhāra로 시작되는 cetanā의 힘이 어딘가에서 작용할 때, 작용하는 바로 그 순간, 그 성향이 일어나는 바로 그 순간에 특별한 힘이 거기서 작용합니다. 그렇게 작용하기 때문에 거기서 무엇이 생깁니다.
ශක්ති විශේෂයක් ගොඩනැගෙනවා ඒ මොහොතේ ක්රියාත්මක වීම. දැන් තරහක් ආවොත් ඒ වෙලෙන්ම මූණ සහර වෙලා. තරහ එන එන මොහොතන්නකූලොත් මූල සෞදාවයක් අඩු වැඩි වෙනවා.
그 순간에 특별한 힘이 쌓이며 작용합니다. 화가 나면 그 즉시 얼굴이 굳어집니다. 화가 일어나는 순간마다 얼굴 모습이 이리저리 바뀝니다.
තරහ ආපු පුද්ගලයාට පැයක් තරහ හිටියානම් සමහර වෙල තරහ අධික වෙන වෙලාවක් තියෙනවා. මතක් වෙන මතක් වෙන හිටියේ තරහ. වෙන විහන මේ දක්වි කක්කා සඟලනවා. ආයේ පොඩ්ඩක් වඑෙන ආය පොඩ්ඩක් නිවෙනවා. නිමිච්ච මට්ටමට මුුණත් සැල වෙනස් වෙනවා. අන්න ඒ මොහොතේ ඒ ඒ හිතට අනුකූලව ඇති වෙන්නා වූ පරිවර්තනයක් කරන්න පුළුවන් ශක්ති විශේෂයක් නැත්නම්. යමක හැඩතලයක් වෙනස් කරන්න බැ.
화난 사람이 한 시간 동안 화가 나 있다면, 어떤 때는 화가 더 거세집니다. 떠올리고 떠올리며 화를 냅니다. 이를 갈기도 합니다. 그러다 조금 가라앉고 다시 조금 사그라듭니다. 사그라든 만큼 얼굴 모양도 바뀝니다. 그 순간 그 마음에 맞게 일어나는 바뀜을 만들 수 있는 특별한 힘이 없다면 무엇의 모양도 바꿀 수 없습니다.
අන්න ඒ ශක්ති විශේෂය ගොඩනැගෙනවා ඒ මොහොතේ මේකකොට මෙන්න මේකට කියනවා සහජාත කර්ම ශක්තිය
바로 그 순간 그 특별한 힘이 쌓입니다. 이것을 sahajāta kamma의 힘이라고 합니다.
තරහ හිතක් ආවොත් තරහ විදිහට රාග හිතක් ආවොත් කායික විදිහට මුලා හිතක් ආවොත් මුලාවට අනුකූල විදිහට පුහුණ හැසඳ සලගන්නවා. කපටි නම් කපටි විදිහට බය නම් බය විදිහට ඒ ස්වභාවය මූහුණයෙන් පෙන්නුම් කරනවා.
화난 마음이 오면 화난 모습으로, rāga의 마음이 오면 rāga의 모습으로, 미혹한 마음이 오면 미혹에 맞는 모습으로 얼굴 모양을 바꿉니다. 교활하면 교활한 모습으로, 두려우면 두려운 모습으로 그 성질을 얼굴에 드러냅니다.
මූහුණේ තියෙන මාංස පේසතියක් හැරතලයක් වෙනස් කරන්න නම් ශක්තියක් අවශ්යමයි. හැබැයි බය වුනහම ශාන්ත විදිහට හැට තර වෙනස් කරන්නේ නැහ. බය වුනහම බයට අනුකූලවය හැට තර වෙනස් වෙන්නේ මොකද බය වෙලාව වාගේ එතකොට අපිට ඇහිය හැ අද නම් හරිම සතුටින් සතුරු හේපුවහම මුන සතුු ආකාරයට පත්තර වෙනවා. එතොකට බය වෙලා වෙලාවගේ කියලා මොකදි. අදනම් හරි සතුට කිව්වා අපි එහෙම අහන්නේ.
얼굴 근육의 모양을 바꾸려면 힘이 반드시 필요합니다. 그런데 두려울 때 고요한 모습으로 얼굴을 바꾸지는 않습니다. 두려울 때는 두려움에 맞게 모양이 바뀝니다. 그래서 우리는 '왜 겁먹은 것 같아?' 하고 묻습니다. 아주 기쁜 일이 있으면 얼굴이 기쁜 모습으로 바뀌고, 그래서 '오늘은 아주 기뻐 보이네' 하고 묻습니다.
අන්න ඒ හිත එනකොට ඒ අනුකූල පරිවර්තනයක් කරන ශක්ති විශේෂයක් හිතෙන් ගොඩනගනවා ඒකට කියනවා සහජාත කර්ම ශක්තිය. ඒ මොහොතේදී ශක්තියක් ගොඩනැගලා විශ්වයට නිදහස් කරනවා.
그 마음이 올 때 그에 맞는 바뀜을 일으키는 특별한 힘을 마음이 쌓는데, 이것을 sahajāta kamma의 힘이라고 합니다. 그 순간 힘이 쌓여 우주로 풀려납니다.
ඒක කාමය මුළුට ගත්ත ශක්තියක් නම් ඒක කාම භවයේ හිටියක්. ඒක රූපාවචර තරම මුල් කරගත්ත එක නම් රූප භවයට හිටෙනවා. අරූපාවචර මුල් කරගත්ත මානසිකත්වයක් නම් අරූප භවයේ හිනවා. ශක්ති විශේෂය ඒ තුන් ආකාරයෙන් ක්රියාත්මක වෙ.
그것이 kāma를 뿌리로 한 힘이면 kāma bhava에 자리 잡습니다. rūpāvacara를 뿌리로 한 것이면 rūpa bhava에 자리 잡습니다. arūpāvacara를 뿌리로 한 마음이면 arūpa bhava에 자리 잡습니다. 그 특별한 힘은 이 세 가지로 작용합니다.
ඉතින් මේකෙදී අපි දකින්න ඕනේ මේ චුති සිත එනකොට කර්මයක්, කර්ම නිමිත්තක්, ගති නිමිත්තක් කියන මේ තුනේ එකක් මතුවෙලා. මරණාසන්න මොහොතක ඔහු මරණයත් එක්ක චුතිය ඉඳන් තියෙනවානම්. හැබැයි මෙතෙන් දැනගත යුතු එකක් තියෙනවා සියල්ලුවම මරණයම චුතියත් එක්ක සම්බන්ධ මරණ නෙමෙයි.
여기서 우리가 보아야 할 것은, cuti citta가 올 때 kamma, kamma nimitta, gati nimitta 셋 가운데 하나가 떠오른다는 것입니다. 죽음이 가까운 순간에 그가 죽음과 함께 cuti에 이른다면 말입니다. 그런데 여기서 알아야 할 것이 있습니다. 모든 죽음이 cuti와 이어진 죽음은 아닙니다.
මරණය චුට්ටිය සම්බන්ධ වෙන්න අවශ්ය කරන අවස්ථා දෙකක් තියෙනවා. මරණ හතර ආකාරයක මරණ තියෙනවා. කර්මක්ෂය මරණ, ආයුක්ෂය මරණ, උභයක්ෂය මරණ, උපච්ඡේතක මරණ කියලා.
죽음이 cuti와 이어지는 데 필요한 두 경우가 있습니다. 죽음에는 네 가지가 있습니다. kammakkhaya maraṇa, āyukkhaya maraṇa, ubhayakkhaya maraṇa, upacchedaka maraṇa입니다.
මේකෙදි කර්මක් ක්ෂය වෙලා තිබුණා. ඒකාන්තයම
여기서 (kammakkhaya는) kamma가 다한 것입니다.
ඊළඟ කර්ම ශක්තිය හටගෙන ශෘතියෙන් ඒ ක්ෂේව වෙච්ච නිසා ශෘතියට පත්වෙලා පටිසන්ධියක් උන්නැගෙන්න බැයි මරණාසන්න අවස්ථාව
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
උබේක්ෂය මරණය කියන්නේ ආයුෂත් ඉවරයි කර්මයක් ඉවරයි වෙන්න ඉඩ තියෙනවා. කෝටි ප්රකෝටි ගන එක හරි එහෙම වෙන්න ඉඩ තියෙනවා. ඒ දෙකම ඉවර වුණත් කර්මක්ෂය වෙච්ච නිසා. ඒ මරණය මරණ අවසානයේදී මරණයත් එක්කලා පටිසන්ධියක් නැවත ගොන්න නැගින්න ඕනේ.
ubhayakkhaya 죽음은 수명도 다하고 kamma도 다할 수 있는 것입니다. 수억 명 가운데 하나라도 그럴 수 있습니다. 둘 다 끝났더라도 kamma가 다했기 때문에, 그 죽음 끝에 죽음과 함께 paṭisandhi가 다시 쌓여야 합니다.
එතකොට ආයුෂය මරණ තියෙනවා කර්මය තියෙනවා තව ජීවිතය පවත්වන්න ශරීරය පවත්වන්න හැකියාව නෑ. සතර මහාභූතයන්ගේ දුබලභාවයෙන් හටගත්ත ශරීරයේ ඒ හේතුවෙන් දුබලභාවයට පත් වෙලා නම් කරජ කය බිඳි යනවා. එහෙනම් වස්තුවේ කය බිඳිලා යනවා. හැබැයි කර්ම ශක්තිය තියෙන නිසා කර්ම ශක්තිය නිෂ්පාදනය කරන යම් ශරීරයක් තියෙනවා කර්මජ කාය.
āyukkhaya 죽음에는 kamma가 남아 있지만 더 이상 삶과 몸을 이어 갈 힘이 없습니다. 네 mahābhūta가 약해져 몸이 약해지면 karaja kāya가 부서집니다. 물질의 몸이 부서집니다. 그러나 kamma의 힘이 남아 있기 때문에 kamma의 힘이 만들어 내는 몸이 있으니, kammaja kāya입니다.
කර්ම කාය ඉපදවන්නේ කර්ම ශක්තිය. ඒ කර්ම ශක්තිය මුල් කරගෙන හටගත්ත ප්රසාද රූපයන්ගේත් කර්මජ කාලය අති සූක්ෂමයි. භූත රූප ප්රසාද රූප කියන දෙකන් ඒක හටගන්නවා.
kamma kāya를 낳는 것은 kamma의 힘입니다. 그 kamma의 힘을 뿌리로 생긴 pasāda rūpa들의 kammaja kāya는 지극히 미세합니다. bhūta rūpa와 pasāda rūpa 둘로 그것이 생깁니다.
අන්න ඒ කර්ම කාකාය හටගත්තහම කර්ම කාකාය කර්ම ශක්තියෙන් හටගෙන ඒකෙදී චක්ඛු ප්රසාදය, සෝතප්රසාදය, ගාන ප්රසාදය, දිවහ ප්රසාදය, කායාප්රසාදය ආදි වශයෙන් ප්රසාද රූප වශයෙන් සූක්ෂම කායිකත්වයක් හට අරගන්න ඔය කය කර්මදයි. ඒක කය කියලත් ඔයකට කියනවා.
그 kamma kāya가 생기면, kamma의 힘으로 생긴 그 안에서 cakkhu pasāda, sota pasāda, ghāna pasāda, jivhā pasāda, kāya pasāda 같은 pasāda rūpa로 미세한 몸이 생겨납니다. 그 몸이 kammaja입니다. 그것을 ekaja kāya라고도 합니다.
ඒක කය කවදාවත් එකාකාරයෙන් තියන්න බැහැ. කර්මජ හරි මොනව හරි රූපයක් නිෂ්පාදනය කළාන. ඒ නිෂ්පාදනය කරපු මොහොතෙන් පස්සේ ඒක උතුජකායික වෙනවා. ඒ පරියාසතියට භාජනය වෙන කොටසක් ඒකත් සහබන්ධව පවතිනවා.
그 몸은 결코 한결같이 있을 수 없습니다. kammaja든 무엇이든 rūpa가 만들어지면, 만들어진 순간 뒤로 그것은 utuja가 됩니다. utu의 작용을 받는 그 부분이 거기에 이어져 있습니다.
අන්න ඒ දෙකම එකතු වෙලා එනකට කියනවා ද්වේජ කාය. කර්මජ කායයි රතුජ කාය. හැබැයි ඔය දෙකම තියෙනකොට අසං්ඥ සත්යය තමයි ඔය දෙක තියෙන්නේ. චිත්ත පහළ වෙන්නේ නැති නිසා.
그 둘이 합쳐진 것을 dvija kāya, 곧 kammaja kāya와 utuja kāya라고 합니다. 그런데 이 둘만 있는 것은 asaññasatta입니다. 마음이 일어나지 않기 때문입니다.
චිත්ත පහළ වුනා නම් චිත්ත ශක්තියක් මුරු කරගෙන අර කර්ම ශක්තිය මූලික කර්ම ශක්තියෙන් ආපු ක්රියාවේ එහෙම සිද්ධ වෙන ගවම ඒ ඇසුරු කරපු චිත්තයෙන් පහළ වෙන ශක්තියෙන් සිත රූප නිෂ්පාදනය කරනවා. ඒකත් අර සමග හිතෙනවා. චිත්තජ කායත් ඒක සමලා ත්රිජ කාය වෙනවා.
마음이 일어난다면 마음의 힘을 뿌리로, 근본 kamma의 힘에서 온 작용이 일어나는 동시에 그에 기댄 마음에서 일어나는 힘으로 마음이 rūpa를 만듭니다. 그것도 함께 일어납니다. cittaja kāya까지 합쳐져 tija kāya가 됩니다.
බ්රහ්මයාගේ ශරීරය එහෙම නැත්නම් ඒ කියන්නේ අරූපී නෙමෙයි රූපී බ්රහ්මයාගේ ශරීරය කායයි.
그것이 brahma의 몸입니다. 곧 arūpa가 아니라 rūpa brahma의 몸입니다.
ඒ පුද්ගලයා කාමභෝගී ගති ලක්ෂණ තිබුණා. කර්මව හෝ නැත්නම් මේ ලෝකේ තිබෙන්නා වූ ගන්ධයක් ආහාර කරගෙන ගන්න සියුම් ආහාරයෙන් ආහාරයක් ගත වෙන්න පතන් කරකට සම්බන්ධ වුණා. අන්න බාහිර ලෝකේ ද්රව්ය වස්තුවක් ඒකට රෑ ඇඳගෙන ඒකත් එකතු කරගත්තා. එතකොට කාය හතරය ම චතුරජ කාය කියලා.
그 사람에게 kāma를 즐기는 성향이 있었다면, kamma로든 이 세상에 있는 냄새를 음식으로 삼아서든 미세한 음식으로 음식을 취하는 것과 이어졌습니다. 바깥 세상의 물질을 끌어와 그것까지 더했습니다. 그러면 몸이 넷, 곧 catuja kāya라고 합니다.
ඔන්න ඕකෙන් පත්වෙන පුද්ගලයා තමයි අර ගන්ධබ්බයක් ඉන්නේ. ගන්ධබ්යා චතුර කාරය ජනිත කායක සම්පිණඩනයකින් යුද්ධ අන්න ඒ ගන්ධබයංග දැන්නේ ගන්ධබ්බෝච පච්ච පට්ටිතෝ හෝ දැන් ගන්ධබ්බයක් ගන්ධබ්බා අවක්ක අන්ති හෝති ඔක්ක අන්ති හෝති අන්න ගන්ධබ්බයා තමයි උපතකට ගිහිලා ගැබකට යන්නේ. අන්න ගැට ගියාට පස්සේ මව්පියාන්ගෙන් සම්බන්ධ වුනොක්ණු ිම්බානු මේ ආදි වශයෙන් එකතු කරලා ජනගානුවා ගොඩ නගලා මේ කලලයක් ගොඩනා නගලා කියලා අපි කියන්නේ. අන්න බාහිර තිබෙන්නා වූ රූප කලාපය සම්බන්ධ කරලා මත් ලේකයක ආරම්භය පටන් ගත්තා.
그렇게 이루어진 존재가 gandhabba입니다. gandhabba는 네 가지로 생긴 몸이 뭉친 것이며, 'gandhabbo ca paccupaṭṭhito hoti', gandhabba가 다가와 okkanti가 이루어진다고 할 때 바로 그 gandhabba가 태어남을 향해 태로 들어갑니다. 태로 들어간 뒤 부모에게서 온 정자와 난자 들을 합쳐 kalala를 이루었다고 우리가 말하는 것입니다. 바깥에 있는 rūpa kalāpa를 이어 붙여 살덩이의 시작이 비롯되었습니다.
සූක්ෂම චතුර කාය දැන් ගනීපණ චතුර කායක්. මෙන්න මේක යන්න ඕන කියනවා. චතුරකාක සත්යා නැත්නම් ගනී භවනය ඒකේ සූක්ෂම අවස්ථාවෙන් ආව ගන්ධබ්බ අවස්ථාවේ ගන්ධය බීලා ඒක අත්ති ලක්ෂණය. ඊට පස්සේ ද්රව්යමේ ශරීරයක හා සම්බන්ධ වෙනකොට තමයි කිව්වේ. අර ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච ගන්ධමේ ශරීරය.
미세한 catuja kāya가 이제 단단한 catuja kāya가 됩니다. 이것이 가야 할 길이라고 합니다. catuja satta, 곧 단단해짐은 그 미세한 상태에서 온 gandhabba 상태에서 냄새를 먹던 것이 그 특징입니다. 그 뒤에 물질의 몸과 이어질 때를 말한 것입니다. 앞서 있던 것은 냄새로 된 몸입니다.
ඒ නාම රූපය අර අභ්යන්තරයේ තිබෙන්නා වූ ද්රව්යමේ නාමය රූපය හා සම්බන්ධ වෙන්න. එතන තිබුනේ නම්තාවයට ගොඩනැගිච්ච රූපයක් තමයි ට ජනගානව කියලා හදාගන්නේ. ඒ නාම රූපයට අර වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන එකට සියුම් රූපයක් එක්ක සම්බන්ධ වෙච්ච පංචස්කන්ධය සම්බන්ධ වෙලා තිබිච්ච අන්න ඒ නාම රූපය සම්බන්ධ වෙලා දෙක එකට සහජාත ප්රත්යයෙන් ප්රත්ය ව.
그 nāma-rūpa, 곧 안에 있던 것이 물질의 nāma-rūpa와 이어집니다. 거기 있던 것은 굽음에 따라 쌓인 rūpa이며, 그것으로 몸을 지어 갑니다. 그 nāma-rūpa에, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 미세한 rūpa와 이어진 pañcakkhandha로 이어져 있던 그 nāma-rūpa가 이어져, 둘이 함께 sahajāta paccaya로 조건이 됩니다.
අර ගන්තබ්බයාගේ මානසිකත්වය සහ කායිකත්වය කොපත් එබඳු 60තලයක් දරනවද? ඒ බඳු හැට තරලයට හැඩගස්වන්නා වූ ද්රව්යමේ දේ එකතු කරලා අනුකූල දේ නිෂ්පාදනය කරන්න ක්රියාත්මක වෙනවා. අන්න ඒක තමයි නාම රූප සහජාත සම්බන්ධය. අන්න ඒකෙන් තමයි ගැබක් ඇතුලේ සත්වයෙන් බිහිවෙන්නේ. හැදෙන්නේ.
그 gandhabba의 마음과 몸이 어떤 모양을 지니든, 그와 같은 모양으로 빚어 줄 물질을 모아 거기 맞는 것을 만들어 내도록 작용합니다. 그것이 nāma-rūpa의 sahajāta 관계입니다. 그것으로 태 안에서 satta가 생겨나고 만들어집니다.
එහෙනම් ගන්ධබ්බයා පටිසන්ධියේදී බිහි වෙන්නේ නෑ. අද සමහර කෙනෙක් කොට අන්තරා භවිකයා කියලා අපි අන්තරා භවයා කියන නම දාගත්ත මහායානයෙන් ආවා කියලා කෑ ගහනදි අපි ඒක අයින් කරනවා. ඕකට බුදු දහමේ අපේ තේරවාදී දහමේ තියෙන නමදාගන්නා.
그러니 gandhabba는 paṭisandhi 때 생겨나는 것이 아닙니다. 오늘날 어떤 이들은 우리가 antarābhavika라고, antarābhava라는 이름을 붙이면 Mahāyāna에서 왔다고 소리치며 그것을 내칩니다. 그러니 그것에는 붓다의 가르침, 우리 Theravāda 가르침에 있는 이름을 붙입시다.
කතංච භික්ඛුවේ ජාති මහණි ජාතිය කියන්නේ මොකක්ද? අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ ජාතියක අවස්ථා සම්පූර්ණයෙන් බුදු වැසින් දැකලා. ලෝකයට පෙන්නලා දුනා මෙන්න මේ මතු ක්රියාවලියක් සිද්ධ වෙනවා. මෙන්න මේ ක්රියා සම්පිණඩනයම ජාති කොටසට වැටෙන්නේ. මොනවදිය? ජාති, සංජාති, ඔක්කන්ති, අභිනිබ්බත්ති කන්දානං පාතු බවෝ ආයතනානං පටිලාභෝ අයං උච්චතික්ඛවේ ජාති.
'katamā ca bhikkhave jāti'—비구들이여, jāti란 무엇인가? 붓다께서는 jāti의 단계들을 붓다의 눈으로 온전히 보시고 세상에 보여 주셨습니다. 이러한 과정이 일어나며, 이 과정들의 묶음이 jāti에 든다고. 무엇들입니까? 'jāti sañjāti okkanti abhinibbatti khandhānaṃ pātubhāvo āyatanānaṃ paṭilābho, ayaṃ vuccati bhikkhave jāti.'
දැන් හය අවස්ථාවක සම්පීරණයක් මේ ජාතියට සම්බන්ධ වෙනවා. මේකෙන් අපි දකින්නේ ආයතන ප්රතිලාභය විතර. බිහිවනාට පස්සේ අආහක් කනක් ලියවක් නාසයක් ශරීරයක් මලක් ඇතු අවශ්යේ රෝක ශබ්ද ගන්ධ රසප ධර්ම ඇතුර කරන්න පුළුවන් මානසිකත්වයක් ක්රියාත්මක වෙමින් ඒ ඉන්ද්රියන්ගෙන් අරමුණු ගමින් ගන්න අවස්ථාවට පත් වුණා කියන්නේ බිහිවට පස්සේ ළමයා දැකන්නා. ආයතන ප්රතිලාභයේ අවස්ථාව විතරයි අපි ඇහැට දකින්නේ.
이렇게 여섯 단계의 묶음이 jāti와 이어집니다. 이 가운데 우리가 보는 것은 āyatana paṭilābha 정도입니다. 태어난 뒤 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 갖추어 형상, 소리, 냄새, 맛, 감촉, dharma를 받아들일 수 있는 마음이 작용하며 그 indriya들로 대상을 잡는 단계에 이르렀다는 것은 태어난 아이를 보면 압니다. 우리 눈으로 보는 것은 āyatana paṭilābha 단계뿐입니다.
නමුත් වෛද්යවරු දකිනවා අභිනිබ්බතිය අවස්ථාවත් පරීක්ෂණය අන්තර සූත්ර වල බල ඇතුලේ ළමයා නිර්මාණය වෙන කන්ධානං පාතු භාෂ කියන තන අර මාංශමය රූපස්කන්ධය සකස් වෙලා එන ආකාරයක්. ඒකට සම්බන්ධව ඒ ආධාරයෙන් හිත් හත ගැනීමට හේතු වොම ස්කන්ධයන් පහල වීමට ගෝචර වෙන අවස්ථාවක්. කන්ධානං පාතුභාව කියන අවස්ථාව බඩ ඇතුලේ සිද්ධ වෙනවා.
그러나 의사들은 기계로 abhinibbatti 단계도 살펴봅니다. 배 안에서 아이가 만들어지는 khandhānaṃ pātubhāva라는 곳, 곧 살로 된 rūpakkhandha가 갖추어져 가는 모습과, 그에 기대어 마음이 생겨나게 하는 khandha들이 드러나는 단계입니다. khandhānaṃ pātubhāva 단계는 배 안에서 일어납니다.
මව් උෂ්ණ දෙයක් ආවොත් දරු ඇතුලේ දඟලනවා. මව් පියන්ට ඇති වෙන්නා වූ අදහස් වල ස්වභාවයන් බඩේ ඉන්න දරුවටත් වැටහෙනවා ඒක අපිට පේන්නේ නැතුව විද්යාවෙනුත් ඔව අප කරලා පෙලා තියෙන්නේ.
어머니에게 뜨거운 것이 들어오면 아이가 안에서 꿈틀댑니다. 부모에게 일어나는 생각의 성질을 배 속 아이도 알아차립니다. 우리 눈에는 보이지 않지만 과학으로도 그렇다고 밝혀 보였습니다.
අන්න එතෙන්ට ආවේ අභිනබ්බත්ති කියන අවස්ථාවෙන් කලේ පටන් ගෙන නිර්මාණය වෙච්ච ඇස කන දිවනාසය ශරීරය නිර්මාණය වෙන අවස්ථාව අභිනබ්බත්ති අවස්ථාව මෙන්න මේ අවස්ථාවත් යම් යන්ත සූත්ර වලින් ඔන්නනම් බලාගන්න පුළුවන් තම අද තියෙනවා.
거기 이른 것이 abhinibbatti 단계, 곧 kalala에서 시작해 눈, 귀, 혀, 코, 몸이 만들어지는 단계입니다. 이 단계도 오늘날 기계로 볼 수 있습니다.
හැබැයි ඔක්කම් අවස්ථාව අල්ලගන්න කිසම මේ අන්ත සූත්රයක් නැහැ. මොකක්ද ගන්ධබ්බයක් අති සූක්ෂම නිසා ඔන්න වැයවතාව ඔන්න සතයෙක් කරාගත්තා කියන තත්ත්වය කියාගන්න පුළුවන් කමක් ව්යන්තර සූත්රයක් නැහැ. මොකද අති සූක්ෂම රූප කලාපයන් හටගත්ත ශරීරය කිරණ හා සමානයි. එහෙනම් ගඳ සුවඳ හා සමාන මට්ටම ඔක්කන්න
그러나 okkanti 단계를 잡을 수 있는 기계는 하나도 없습니다. gandhabba는 지극히 미세하기 때문에, 이제 태에 들었다, 이제 satta를 이루었다 하는 상태를 알아낼 기계가 없습니다. 지극히 미세한 rūpa kalāpa로 생긴 몸은 빛살과 같기 때문입니다. okkanti는 냄새와 같은 수준입니다.
අන්න සංජාතික අවස්ථාව ඊටත් කිව්වේ. ඒ අවස්ථාවේ කර්ම රූපයන්ට චිත්තද රූප සම්බන්ධ වෙලා එන අවස්ථාව මේ කර්ම රූපයි චිත්තද රූපයි දැක්ගන්න ඒ අවස්ථාවේ හැකියාවක් නැහැ. චන්ත්ර සූත්ර මදි සියුම් මධි.
sañjāti 단계는 그보다 더하다고 했습니다. 그 단계에서 kamma rūpa에 cittaja rūpa가 이어져 오는데, 이 kamma rūpa와 cittaja rūpa를 그 단계에서 볼 수는 없습니다. 기계로는 모자랍니다. 너무 미세합니다.
ඊට වඩා අතිසීම අවස්ථාවක් තියෙනවා සර්වජ් ගෝචරයි මේක ශ්රාවකයෙක් අහුවෙන්නේ. දිවැස් ඇති මහරාකයන් වහන්සේ නමකටත් අහුවෙන්නේ නැ. පටිසන්ධි අවස්ථාව.
그보다 더 미세한 단계가 있는데, 그것은 sabbaññu에게만 보이고 sāvaka에게는 잡히지 않습니다. dibba cakkhu를 지닌 arahant 스님에게도 잡히지 않습니다. 그것이 paṭisandhi 단계입니다.
පූර්ණ කර්මච රූපයන්ගෙන් නිෂ්පාදනය වෙන කාය දසක භාව දසක වත්තු දසක කියලා. කර්ම ශක්තියෙන් ගොඩනගපු නිෂ්පාදනය කරපු සුද්ධාෂ්ටක තුනක සම්බන්ධතාවයක් ක්රියාත්මක සම්බන්ධතාවයකින් ගොන්නැගෙන ඉතාම් ප්රමාණය සකස් වීමක් තියෙනවා. කර්ම ශක්තියම නිර්මාණය කරනවා. ඒක පූර්ණ කර්ම. අන්න චුතිළඟට පටිසන්ධි කියන අවස්ථාවේදී ඒක ක්රියාත්මක වෙන්නේ.
온전히 kammaja rūpa로 만들어지는 kāya dasaka, bhāva dasaka, vatthu dasaka입니다. kamma의 힘이 쌓아 만든 세 suddhaṭṭhaka의 관계, 작용하는 관계로 쌓이는 아주 작은 양의 갖춤이 있습니다. kamma의 힘이 그대로 만듭니다. 그것은 온전히 kamma입니다. cuti 다음 paṭisandhi 단계에서 작용하는 것이 그것입니다.
මස්ලේ කයත් එක්කලා ඉන්න සත්වයා. මේක හරියට කූඩුවක් වාගේ. ජීවත් වීමට ගන්න සත්වයාට ආධාරකයක් විතරයි මස්ලය ඒකයි.
살과 피의 몸과 함께 있는 satta—이 몸은 마치 둥지와 같습니다. 살과 피는 살아가는 satta를 위한 받침일 뿐입니다.
ඉතින් මේ තත්ත්වය සියුම් තැත්ත පැත්ත දකින්නේ නැති නිසා ඔය වේද වේද සාහිත්යයට මුල් කරගෙන ඔය භගවත් ගීතාවලි වැනි පොත් වල විග්රහ කරන පෙන්නවා. එබාමේ එබා ආත්මය කඩුවකින් ඔබ කැපියන හැකින්නකින් ත දැවියන හැක කුරුල්ල පරණ කූඩුව හැර අලුත් කූඩුවත් නාසයත් ඔබ කයක් හැර කයක් අන්න. ඔය අදහසින් තමයි භගවත් ගීතාවලියේ ආත්මීය විස්තර කරන්න පටන් ගන්නවය කියලා.
이 미세한 쪽을 보지 못하기 때문에 Veda 문헌을 뿌리로 하는 Bhagavad Gītā 같은 책들은 이렇게 풀어 보입니다. '이 ātman은 칼로 벨 수 없고 불로 태울 수 없다. 새가 낡은 둥지를 버리고 새 둥지로 가듯 몸을 버리고 다른 몸으로 간다.' 이런 생각으로 Bhagavad Gītā는 ātman을 설명하기 시작합니다.
දැන් මෙතන්දි පේනවා මොකද සූක්ෂම අවස්ථාව තුළ දකින්න බැරි දිවැසට පේන මට්ටමක හරි විතරක් දකිනකොට අර කර්ම චිත්ත කියන ඒවන් පටන් ඉන්න හුතුවලට පටන් ගෙන ඝනීභවනය වුනාට පස්සේ එක්තරා අවස්ථාවක් දැක් එහ. එතකොට එයාට පෙනවා මේකේ ශරීරයෙන් ගියඑක ගියා නම් මෙතනින් පැලලා එක්කෙනෙක්. එහෙනම් එයා මැරිලානේ. අර මස්ලේ කයේ මල. ඒක පුරුදු ඒක ඇතුල තමයි මේක හිටියේ කියලා නිගමනයක් කරගෙන ආත්මය කියන එකක් නිගමනය කරගන්නවා ඒගොල්ලෝ.
여기서 보이는 것은, 미세한 단계를 보지 못하고 dibba cakkhu에 보이는 수준만 볼 때, kamma와 citta로 시작해 utu로 이어지며 단단해진 뒤의 어떤 단계를 본다는 것입니다. 그러면 그에게는 몸에서 무언가 빠져나갔다, 여기서 하나가 떨어져 나갔다고 보입니다. 그러면 그는 죽었다, 살과 피의 몸은 시체다, 그 안에 이것이 있었다고 결론 내리고, 그들은 ātman이라는 것을 결론 내립니다.
ඔය පේන්න තියෙන්නේ සියුම් තත්ත්වය කොහොමද යද කියලා දැක්ක ලොව්තුරා බුදු ඇති. අන්න එතෙන් තමයි උන්වහන්සේ දැක්කේ කර්ම ශක්තිය මුල් කරගෙන කර්ම ශක්තිය ප්රධාන කරගෙන ආරම්භයක් හටගන්නවා.
그 미세한 상태가 어떻게 가는지를 보신 분이 lokuttara 붓다이십니다. 거기서 그분은 kamma의 힘을 뿌리로, 으뜸으로 하여 시작이 일어나는 것을 보셨습니다.
අන්න ඒ ආරම්භයේ මූල ආරම්භයට අවශ්ය කරන්නා වූ රූපකලාප තුනක් සුද්ධාෂ්ටක තුනක්. කර්ම ශක්තියෙන් නිෂ්පාදනය කරලා. නිෂ්පාදනය කරපු බුද්ධාස රූප කලාප තුනක් තුන් ආකාරයෙන් ක්රියාත්මක වෙනවා.
그 시작, 근본 시작에 필요한 세 rūpa kalāpa, 세 suddhaṭṭhaka를 kamma의 힘이 만들고, 만들어진 세 rūpa kalāpa가 세 방식으로 작용합니다.
එකක් තමයි ඒ සත්වයාගේ ස්වභාවය පෙන්නන්නා වූ රූප කලාපය භාවසකය. අනික තමයි ඒ සත්වයාගේ හැඩුව ආකාර ගති රුව හටගන්න රූප කලාපය ඒක තමා කාය දසකය. ඕගිය හිත හටගැනීමට අවශ්ය කරන රූපකලාපය වස්තු දසකය.
하나는 그 satta의 bhāva를 보여 주는 rūpa kalāpa, bhāva dasaka입니다. 또 하나는 그 satta의 몸 모양과 모습이 생기는 rūpa kalāpa, kāya dasaka입니다. 그리고 마음이 일어나는 데 필요한 rūpa kalāpa, vatthu dasaka입니다.
දසකය කිව්වේ කොටස් 10යක්. ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨවි වන්නගත, රස ෝජා කියලා කොටස් අටක් තියෙනවා සුද්ධාසකයේ රූප කලාප.
dasaka란 열 부분입니다. āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는 여덟 부분이 suddhaṭṭhaka의 rūpa kalāpa입니다.
ඕකට තව දෙකක් එකතු වෙනවා. හැබැයි රූප කඩාපයෙන් කිව්වහම ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨවි වන්න ගන්ධ, රසෝජා කියන අටෙන්න නැහැ එකක්වත් අයින් කරන්න බැ. අවිනර්භෝග රූප කලාප කියලා කිව්වා ඒක වෙනස් කරන්න බැහැ. ඒක එකටමයි හටගන්නේ ඒකටමයි විදින්නේ.
여기에 둘이 더해집니다. 그런데 rūpa kalāpa라 할 때 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā 여덟 가운데 하나도 빼낼 수 없습니다. avinibbhoga rūpa kalāpa라고 했으니 바꿀 수 없습니다. 함께 생기고 함께 사라집니다.
එහෙනම් අනිත් දෙක මොකක්ද? සතර මහාභූත සහ ඒකේ ප්රසාද රූප උපාදාය රූප. ඒ නිසා උපන් රූප දෙකක් හටගන්න ඕකට බැඳෙනවා.
그러면 나머지 둘은 무엇입니까? 네 mahābhūta와 거기서 생긴 pasāda rūpa, upādāya rūpa입니다. 그래서 거기서 생긴 rūpa 둘이 생겨 여기에 묶입니다.
අපි අද කියනවා පරිවර්තනය සහ පරිභ්රමණය. විද්යාචන වලට කියනවා කියන්නේ එදෙන්න. ඒක භ්රමණය වෙනවා. ඒකයි. භ්රමණය වෙමින් යම්කිසි කයක් වටාභ්රමණය වෙනවා. කැරකමින් යමක් වටා කැරගෙන පරිභ්රමණය මෙන්න මේ වගේ ඒකට අදාලයක් වටා. කැරකමින් කැරකෙනකොට එකක් කැරකීමේ ක්රියාවලිය කැරකෙමින් යමක් නිර්මාණය කරලා හැඩතලයකට අනුකූලව කැරකීමේ ක්රියාවලිය දෙවනිය.
오늘날 자전과 공전이라고 합니다. 과학에서 그렇게 말합니다. 그것은 돕니다. 돌면서 어떤 몸 둘레를 돕니다. 돌면서 무엇의 둘레를 도는 것이 공전입니다. 이처럼 거기 관련된 것 둘레를 돌 때, 하나는 도는 과정이고, 돌면서 무엇을 만들어 모양에 맞게 도는 과정이 둘째입니다.
ඔන්න ඒ රූප දෙකත් එකතුනමදහයක් වෙන්න ඕන. මේක තමයි කිව්වේ කය මුල් කරගෙන රූප 10යි. ස්වභාවය මුල් කරගෙන රූප 10යි. හිත මුල් කරගෙන හිත හත ගැනීමට අවශ්ය කරනා වස්තු රූපය මුල් කරගෙන රූප 10හයයි. ඔන්න ඔය දසක තුන. නැත්නම් රූප කලාපහම් පටිසන්ධි ක්ෂණයේදී හටගන්න.
그 두 rūpa까지 더해져 열이 되어야 합니다. 이것이 몸을 뿌리로 한 rūpa 열, bhāva를 뿌리로 한 rūpa 열, 마음을 뿌리로, 마음이 일어나는 데 필요한 vatthu rūpa를 뿌리로 한 rūpa 열이라는 것입니다. 이것이 세 dasaka, 곧 paṭisandhi 찰나에 생기는 rūpa kalāpa입니다.
පටිසන්ධිය කියන්නේ ඒක චිත්ත චිත්තක්ෂණයක්. මෙන්න මේ චිත්තක්ෂණය ගොඩනැගෙනකොට කර්ම ශක්තියෙන් පූර්ණ කර්ම ශක්තියෙන් ඔන්න ඔය රූප කලාප තුන ගොඩනගලා. ඔය තුළ ඒකේ මූල ධර්මය පවත්වනවා. මෙන්න මේ ඒකේ චිත්තක්ෂණයක මොහොත විතරයි මේ කර්මජ අවස්ථාව.
paṭisandhi는 마음 찰나 하나입니다. 이 마음 찰나가 쌓일 때 kamma의 힘, 온전한 kamma의 힘으로 그 세 rūpa kalāpa를 쌓아 올립니다. 그 안에서 근본 dharma를 이어 갑니다. 이 한 마음 찰나의 순간만이 kammaja 단계입니다.
ඔන්න ඕගට කිව්වා පළමු ජාතිය අවස්ථාව සෘතියයි පටිසන්ධියයි අතර හතරක් නැති ජාතිය කිව්වා ඔතෙන්න තිය ළඟට පටිසන්ධිය කිව් ඔන්න ඔය පටිසන්ධි වුණේ මව්කුසයක නෙමෙයි. ඔන්න ඔය කර්ම ඔය හටගත්ත කර්මජ රූප කලාපක සම්පිණඩනයෙන් හටගත්ත ඊළඟ චිත්තක්ෂණය ගොඩනැකීම්. ඕකට මව්යෙක්කින් ගන්න තියා ලෝකෙන් ගන්න තියා කවත් සවස් වෙන්නේ. කර්ම ශක්තියමයි පූර්ණ වුනේ. පූර්ණ කර්ම ජන
그것을 첫 jāti 단계라고 했습니다. cuti와 paṭisandhi 사이에 틈이 없는 jāti라고 한 것이 그것입니다. cuti 다음 paṭisandhi라고 한 그 paṭisandhi는 어머니 태에서가 아닙니다. 그 kamma로 생긴 kammaja rūpa kalāpa의 뭉침으로 생긴 다음 마음 찰나의 쌓임입니다. 거기에는 어머니에게서 받을 것은커녕 세상에서 받을 것도 없습니다. kamma의 힘만으로 온전해졌습니다. 온전한 kammaja입니다.
මෙන්න මෙතනින් හටගන්නකොට චිත්ත වීතිය හටගන්නේ මැරෙන මොහොතේ ඒ පුද්ගලයක මරණාසන්න මොහොතේ අවසාන චිත්ත වීතිය හටගන්නකොට චිත්තක්ෂණ 14කින් චිත්ත වීතියට වස්තු රූපය අවසර තියෙනවා හරද රූපයක් තියෙනවා. රූපය කියන්නේ හදවත ඇසුරු කරගෙන හදවතේ ඇසුරු කරෙන්න කිව්වහම ක්රම දෙකක්.
여기서 생길 때, 죽는 순간, 그 사람의 죽음 직전 순간에 마지막 citta vīthi가 일어날 때, 열네 마음 찰나로 된 citta vīthi에 vatthu rūpa가 있고 hadaya rūpa가 있습니다. 그 rūpa는 심장에 기대는데, 심장에 기댄다고 할 때 두 방식이 있습니다.
දැන් අපි හිතන්නකෝ මෙහෙම දෙයක්. යකඩ කෑල්ල ඇසුරු කරගෙන විදුරිය පවතිනවා. හැබැයි යකඩ කෑල්ල ඇසුරු කරන පැතන යඟට කෑල්ලේ විදුරිය නෙමෙයි. හැබැයි විදු ධාරාවක් කම්බියක් දිගේ යවනකොට කම්බිය ඇසුරු කරෙන්න විදරාව ඒ තුළම ගමන් කරනවා. කම්බිය වෙන එකක් විදරාව භවයක. හැබැයි ඇසුරු කරෙන්න තියෙන්නේ කම්බි.
이렇게 생각해 봅시다. 쇳조각에 기대어 전기가 있습니다. 그러나 쇳조각에 기댄다고 해서 쇳조각이 전기는 아닙니다. 전류를 전선을 따라 보내면 전류는 전선에 기대어 그 안으로 흐릅니다. 전선과 전류는 서로 다른 것입니다. 그러나 기대는 곳은 전선입니다.
මෙන්න මේවාගේ හදවත ඇසුරු කරගෙන මේ කියන කර්ම ශක්තිය මුල් කරගත්ත කර්මච රූප පරම්පරාව පවතිනවා. කම්බිය ඇතුළ කරගෙන විලිය පවතිනවා.
이처럼 심장에 기대어 kamma의 힘을 뿌리로 한 kammaja rūpa의 흐름이 이어집니다. 전선에 기대어 전기가 흐르듯이.
දැන් මේ නිසා සමහර අය තර්ක කරනවා ඉතින් හදවත ඇසුරු හිත තියෙනවා හදවත කරල අනිත් කෙනෙකුට දැම්මහම ඒ හිත එතනට යන්නේ නැහැ. අපි යනවා කම්පිය කන්ට් එක තියෙනවා. කම්පි ගැල්ලක් කපලා වෙන තෙන දැම්මහම මේ පැත්තකරන් එකක්.
그래서 어떤 이들은 따집니다. 마음이 심장에 기대어 있다면 심장을 떼어 다른 사람에게 넣었을 때 그 마음이 거기로 가지 않는다고. 우리는 말합니다. 전선에 전류가 흐릅니다. 전선 한 토막을 잘라 다른 곳에 놓으면 그것은 이쪽과 상관없는 것입니다.
කම්බිය කරන්න ටික ගමන් කරනකොට කම්බිය තමයි කරන්න ටික තියෙන්නේ කිව්වා කියලා. කම්බි ගෑල්ල හොරකන් එකෙ දුවන බලනවා කරන්නක තියෙනවද ම ඇසුරු කරගෙන තිබුණ එකත් ඇත්ත. නමුත් ඇසුරු කර තිබුන කම්බියා අහ කරගන්න බැහැ කරන්න එක කරන්න. ඒක වෙන මන්සයක්.
전류가 흐를 때 전류가 있는 곳은 전선이라고 했다고 해서, 전선 한 토막을 훔쳐 가서 전류가 있는지 보면 있습니까? 기대고 있던 것은 사실입니다. 그러나 기대던 전선을 가져간다고 전류를 가져갈 수는 없습니다. 그것은 다른 것입니다.
යට යකට සහිත ලෝහමයේ කම්බිය තව පැත්තක්. ලෝහමේ යකට කම්බිය ඇසුරු කරෙනවා අර කරන් ටික විදු හරහා තියෙන්නේ. හැබැයි විදු ධාරාව කම්බියත් එක්ක අරගෙන යන්න බැරුවගේ හදමත ගල අනික් කෙනෙකුට දැම්මට පස්සේ අර හිත අරගෙන ඒකත් එක යවන්න බැ. ගැලපෙන්නේ නෑ කර
쇠를 품은 금속 전선은 따로 있습니다. 전류는 금속 전선에 기대어 흐를 뿐입니다. 그러나 전선을 가져간다고 전류를 가져갈 수 없듯이, 심장을 다른 사람에게 넣은 뒤에 그 마음까지 함께 보낼 수는 없습니다. 맞지 않습니다.
මෙන්න මෙව්වා වගේ. අර ඉස්සෙල්ලාම හටගන්න කර්මච රූප පරම්පරාව එක පැත්තක්. අර භෞතික රූපයන්ගේ ක්රියාවලිය තව පැත්තක්. භෞතික රූපය ඇසුරු කරගෙනම රූපයව ක්රියාත්මක වෙනවා.
이와 같습니다. 처음 생기는 kammaja rūpa의 흐름은 한쪽이고, 물질 rūpa의 작용은 다른 쪽입니다. 물질 rūpa에 기대어 그것이 작용합니다.
අන්න ඒ නිසා මූලික වශයෙන් පටිසන්ධිය හටගන්නකොට හටගන්නේ කර්මච කාය අර විදුලියවා කම්මීය තියෙන විදුලිය වාගේ අන්න ඒ අන්තිම චිත්තක්ෂණ හටගන්න චිත්ත වීතිය හටගන්නේ ඔන්න ඔය ක්රමයට හදවත ඇසුරු කරගෙන මස්ලේ හදවත වෙනයි. ඒක ඇසුරු කරගෙන හටගන්න චිත්ත ක්රියා ශක්තිය සම්බන්ධතාවය වෙනයි.
그래서 근본적으로 paṭisandhi가 생길 때 생기는 것은 kammaja kāya로, 전선에 흐르는 전기와 같습니다. 마지막 마음 찰나들의 citta vīthi가 생기는 것도 이 방식으로 심장에 기대어서입니다. 살과 피의 심장은 따로이고, 거기 기대어 생기는 마음 작용의 힘의 관계는 따로입니다.
මෙන්න මේ අවසාන චිත්තක්ෂණය හටගන්නවා කියන්නේ ඊට පැය ගානකොට දින ගානකොට ඉස්සෙල්ලා ඔය කර්ම කර්ම නිමිති ගති නිමිති පහළ කරගෙන විපාකයක්දීම. පෙර කරලද කර්මයක් කම්මා විපාකා වත්තන්තිය කියලා හිතලා විපාකයක් ගෙන දෙනවා.
이 마지막 마음 찰나가 생긴다는 것은, 그보다 몇 시간, 며칠 앞서 kamma, kamma nimitta, gati nimitta를 떠올리며 vipāka를 주는 것입니다. 전에 지은 kamma가 'kammā vipākā vattanti' 하여 vipāka를 가져다줍니다.
අන්න ඒ විපාකය මළහට පස්සේ ගෙන දෙන එකක් නෙවෙයි. ජීවත් වෙලා ඉන්න කාලේ ගෙන දෙන්නේ ප්රවෘති විපාකයක්. අන්න ඒ ප්රවෘත්තිය විපාකය තමයි මරණාසන්න මොහොතක ඉස්සෙල්ලා කරපු එකක්ට අරමුණු වෙන්න.
그 vipāka는 죽은 뒤에 주는 것이 아닙니다. 살아 있는 동안 주는 pavatti vipāka입니다. 그 pavatti vipāka가 죽음 직전 순간에 전에 지은 것을 대상으로 떠오르게 합니다.
ඇස කන දිවනාසය ශරීරයට අරමුණු වෙන්න බැහැ අතීත එකක් ඒක මනසට අරමුණු වෙන්න ඕනේ. ඉස්සෙල්ලාම ඒ නිසා මනසට අරමුණු කරන ශක්තිය මනංච පටිච්ච ධම්මේචඋප්පත්ජති මනෝ විඤ්ඤාණං කියන සිද්ධන්තයක් තියෙනවා. මනසට ධර්මයක් ගට්ටනය වීමෙන් මනෝ විඤ්ඤාණයක් හටගැනීම ආරම්භ කරනවා.
그것은 눈, 귀, 혀, 코, 몸의 대상이 될 수 없습니다. 지난 것이니 마음의 대상이 되어야 합니다. 그래서 마음에 대상을 주는 힘으로 'manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ'이라는 원리가 있습니다. dharma가 마음에 부딪혀 manoviññāṇa가 생기기 시작합니다.
මෙන්න මේ ධර්මය ගත්තනය කරන්නේ මනසට. මනස නිර්මාණය කරන්නේ කර්ම ශක්තියෙන්. ධර්මයෝ සකස් කරලා හිතන් [හාස්යය] මුණගස් වෙලා කර්ම ශක්තිය. ඒකට අපි හිතෙන් අනාථා හිතට ඕන ඕන හැටියට මේක පාලනය කරන්න එපැහැ කර්ම ශක්තිය
이 dharma를 마음에 부딪히게 하는 것은 kamma의 힘이 만들어 냅니다. dharma를 갖추어 마음과 마주치게 하는 것이 kamma의 힘입니다. 그것을 우리 마음으로 어쩌지 못합니다. kamma의 힘은 마음대로 다스릴 수 없습니다.
ඒ වෙලාවේදී මොකද වෙන්නේ? අතීතයේ කරපු දෙයක් තිබුණා ඒ වෙලාවේ කරා ඒ ක්රියාවලියත් ඉවරයි ඔක්කොම ඉවරයි. හැබැයි සියල්ලම ඉවරයි කිව්ව. සියල්ලයෙන් සියල්ල ඉවර නැහ. ඒ ක්රියාවලිය ඉවරයි. කර්මය කරපු ක්රියාවලිය ඉවරයි. කායි පිහියෙන් ඇන්නවා. මැරුවා. ඒ පිහියෙන් අයින්න ගත්ත ඔක්කොම රූප ධාතු රූප කලාප එකට ගත හිතුවිලි ඔක්කොමත් වෙන්න බිදිලා ගියා.
그때 무슨 일이 일어날까요? 과거에 한 일이 있었습니다. 그때 했고, 그 과정은 끝났고 모두 끝났습니다. 그러나 모두 끝났다고 했지만 모든 것이 다 끝난 것은 아닙니다. 그 과정은 끝났습니다. kamma를 지은 과정은 끝났습니다. 칼로 찔렀습니다. 죽였습니다. 그 칼로 찌른 모든 rūpa dhātu, rūpa kalāpa, 몸, 생각들은 모두 부서져 사라졌습니다.
හැබැයි ඔය තුළින් ගොන්න නැගිවා එක්තරා ශක්ති විශේෂයක් කර්ම ශක්තිය කියලා. ඒ ශක්ති විශේෂය මලේ නැහැ. ඒක මලනම් එහෙම පින්ම් පහු දෙකක විපාකයක් එන්න විදිහක් නැහ කාටවත්
그러나 그 속에서 kamma의 힘이라는 어떤 특별한 힘이 쌓였습니다. 그 특별한 힘은 죽지 않습니다. 그것이 죽는다면 누구에게도 puñña와 pāpa 두 가지의 vipāka가 올 길이 없습니다.
ඔන්න ඕකට කියනවා අනන්තය කියලා. අන්න අන්තර්ගත වන එක කියන එක අනන්තරය කියන්නේ ඕකට ඔන්න ආහාරය කර්මජ ආහාරය
이것을 anantara라고 합니다. 안에 담겨 있는 것이라는 말이 anantara입니다. 이것이 āhāra, kammaja āhāra입니다.
මෙන්න මේක සුදුසු වෙලාවට සොයන් කීයව ක්රියාත්මක වන කොම්පියුරයක් එයක් වාගේ ඔතනි ගැලපෙන බලවත්ම [හාස්යය] එකක් ක්රියාත්මක වෙලා හිටන් අර අවසාන චිත්ත වීතියේදී චිත්ත බලයක් දුර්වල වේග යන වෙලාවේ අර කර්ම බල වේගය ක්රියාත්මකලා අරමුණු දෙන්න පටන් ගන්නා
이것은 알맞은 때를 찾아 작동하는 컴퓨터와 같습니다. 거기에 맞는 가장 강한 것이 작동하여, 마지막 citta vīthi에서 마음의 힘이 약해져 가는 때 kamma의 힘이 작동해 대상을 주기 시작합니다.
මෙන්න මේකෙදී ඔහු කරපු පාප කර්මය බලවත් එකක් තමයි මිනිහෙක් මරයක පිහියෙන් අල්ලා ඔන්න ඔය සිද්ධිය එදා වෙච්ච ආකාරයම අදහස් ඇති කරන විදිහේ මනෝ රූපයක් කර්ම ශක්තිය මතු කරලා දෙන්නවා.
여기서 그가 지은 강한 pāpa kamma가 칼로 사람을 죽인 것이라면, kamma의 힘이 그날 일어난 그대로 생각을 일으키는 마음의 모습을 떠올려 줍니다.
මිනිහා අවිද්යාව දුරු කරලා තිබුණේ නැත්නම් හිටිය පෘථග්ජන සත්වය එහෙම නම් ඒ වෙලාවේදී එයාගේ මානසිකත්වය අරමුණු ආපුවහම ඇතිවෙන ඇලෙන ගැටෙන මුලා වෙන ස්වභාවයක් තියෙනවා. ඔහු හුරු පුරුදු කරගෙන තිබිච්ච ඒ වගේම අවිද්යාවෙන් ඔහු බැහැගැකිච්ච දෘෂ්ටියත් අහක් වෙලා නැත්නම්. අර අරමුණ එනකොට ඉස්සෙල්ලා ආව වාගේම ගති ලක්ෂණයක් ඔබට පහළ වෙනවා.
그 사람이 avijjā를 없애지 못한 puthujjana satta라면, 그때 그의 마음에 대상이 오면 붙잡고 부딪치고 미혹하는 성질이 일어납니다. 그가 익혀 온 그것과 함께 avijjā로 빠져든 diṭṭhi도 떨쳐지지 않았다면, 그 대상이 올 때 전에 왔던 것과 같은 성향이 일어납니다.
දැන් මිනිහා මැරුව නම් මරන්න හේතුවකුත් යෙදුනා. තමන්ට මොනවාහරි වෙන අවකින් තමා බිදෙන්න නැත්නම් තමන්ට ජයග්රහණයක් ලබාගන්න ඒකෝ ඵල ගන්න මොනවාහරි හේතුවක් යම්කිසි පුද්ගලයෙක් මැරුන. දැන් දය එතන ඒ සිද්ධිය වෙලා ඔක්කොම විවරයි.
사람을 죽였다면 죽일 까닭도 있었습니다. 자기에게 무슨 일이 생길까 봐, 자기가 무너질까 봐, 또는 이기려고, 무엇을 얻으려고, 어떤 까닭으로 어떤 사람을 죽였습니다. 그날 거기서 그 일이 일어나 모두 끝났습니다.
දැන් මොකද කරන්නේ? මරණාසන්න මොහොත වෙනකොට අපිට හීනයෙන් නැ අපි නිදාගත්තට පස්සේ අපි ඒ අපි හීනෙන් රූපය මවන්නේ නෑ අපේ රූපය. ඒට අපි හීනයක් පියනකොට අපි යනවා අපි එනවා අපි කටයුතු කරනවා පේන රූපයක් රූපාරයක් කියලා අපි ඉන්නවා වගේම දැනෙනවා. මෙන්න මෙහෙම අවස්ථාවක් කොයිටත් වඩා ඔක්න නැගිලා. තමා ඉන්න හැටියට පේනවා නමුත් අර හීනේ පේනකොට ම ඇඟ බුදී ඇඳි. නමුත් සීනෙන් අපි ඇවිදෙන එහෙම යනවා. ඇඳක් තිබුණ එක ඉන්දිය ගාලා මතකන්නේ නැහ. අපි ජීවත් වෙලා ඉන්න කෙනෙක් හැටිය සංඥාවක් අපිට එනවා. මෙන්න මේ පත් සංඥාවක් ඒ පුද්ගලයාට එනවා.
그러면 무엇을 합니까? 죽음 직전 순간이 되면—우리가 잠든 뒤 꿈에서 우리 몸을 지어내지 않습니까? 꿈을 꿀 때 우리는 가고 오고 일하는 모습이 보이며 우리가 있는 것처럼 느낍니다. 이런 상태가 무엇보다 크게 일어납니다. 자기가 있는 그대로 보이지만, 꿈을 꿀 때 몸은 침대에 누워 있습니다. 그래도 꿈에서는 걸어 다닙니다. 침대가 있다는 것도, 감관도 떠오르지 않습니다. 살아 있는 사람이라는 saññā가 우리에게 옵니다. 이런 saññā가 그 사람에게 옵니다.
අර ඉස්සෙල්ලා අර මිනිහෙක් මරන්න හේතු වෙච්ච හේතු වෙච්ච කාර්යයෙන්ට අනුකූලවන්නාවූ ක්රියාවලියක් කර්ම ශක්තිය මැවෙනවා. දැන් එයාට හිතෙන්නේ ඒ අවස්ථාව වගේමයි කියලා. දැන් මේ පැත්තෙන් ගෙවිලා යන පැත්ත පටිසන්ධිය ලබන්න ආසන්න පැත්ත.
앞서 사람을 죽이는 데 까닭이 된 일에 맞는 과정이 kamma의 힘으로 지어집니다. 이제 그는 그때와 똑같다고 여깁니다. 이쪽에서 지나가는 쪽은 paṭisandhi를 얻기에 가까운 쪽입니다.
මේ ශක්තිය කර්ම ශක්තිය මේ ජීවිතය පවත්වන එක ඉවරෙන්න යනවා. නැවතකට අවශ්ය අවිද්යාවේ ක්රියාකාරීත්වය නිසා ඔහු ඇලීම ගැටීම මුලා මේවයෙන් ඉස්වෙලා ඒකට අවශ්යකට පසුතලය හදාගෙන තියෙනවා. අර සිද්ධියේදී එදා දැක්පු ආකාරය ප්රතිචාරය අද දක්පන්න රැහැත් විලා ඉන්නවා.
이 삶을 이어 가던 kamma의 힘이 끝나 갑니다. 다시 태어나는 데 필요한 avijjā의 작용 때문에, 그는 붙잡음과 부딪침과 미혹에 물들어 거기에 필요한 바탕을 만들어 두었습니다. 그 일에서 그날 보인 방식, 그 반응을 오늘 보일 채비가 되어 있습니다.
කර්ම ශක්තියෙන් මැවිලා පේනවා පැත්තට පිහියක්. එදා එන්නේ පිහෙන්න නම් ඒ වගේ පිහියක් පේනවා. එදා වෙච්ච සිද්ධිය ඒ ආකාරයම පේනවා. මේක ඉස්සෙල් එකක් මේක හීනයක් ඒවා දකින්න පුළුවන්. දැන් අපිට හීනයක් පෙන්න මේ හීනයක් කියලා දැනගන්න බැරුව වාගේ ඒ අවස්ථාවම ඔයාගේ වැටහෙන්න පටන් ගන්නේ.
kamma의 힘으로 지어져 옆에 칼이 보입니다. 그날 칼로 했다면 그런 칼이 보입니다. 그날 일어난 일이 그대로 보입니다. 이것은 지난 일이다, 이것은 꿈이다라고 볼 수도 있겠지만, 우리가 꿈을 꿀 때 꿈인 줄 모르듯 그 상태가 그대로 그에게 느껴지기 시작합니다.
දැන් මෙයා මොකද කරන්නේ? අර හොරා පැත්තක ඉන්නවා පිටිපස්සෙන් පන්නගෙන හිමිය ගත්තා පිහියේ අර මනෝමය කයෙන් තමයි පිහිය ගත්තේ. අරගෙන දැන් දවසේ හිතකීම පන්නගෙන ගිය අර මිනිහට අයින්නේ. සිද්ධිය සිද්ධ වෙලා ඉවරයි.
이제 그는 무엇을 합니까? 그 상대가 한쪽에 있습니다. 뒤에서 쫓아가 칼을 잡았습니다. 그 manomaya kāya로 칼을 잡았습니다. 잡아서 그날처럼 쫓아가 그 사람을 찌릅니다. 일은 일어나 끝났습니다.
ඒ මිනිත් ජීවිතය ගත කරන්න දිවේ ශක්තිය අවසන් වෙලා ඉවරයි. නව තත්ත්ව ගෙනියන්න කර්ම ශක්තිය ඉවරයි අවසානය ව නිසා චුද්ධ වුණේ. ඉවර කරගත්තේ නෑ. නැවත සන්දි කරගත්ත අර බැඳීමෙන් අර දූෂ මානසිකත්වය ක්රියාකාරෙනවා.
그 사람의 삶을 이어 가던 힘은 다 끝났습니다. 새 상태로 이어 갈 kamma의 힘이 끝났기 때문에 cuti가 되었습니다. 그러나 끝내지 못했습니다. 다시 이어 붙인 그 묶임으로, 그 더럽혀진 마음이 작용합니다.
එයාට පිහිය අතර අර මිනිහට අයින්න බලන්නවා අපි නවා මිසා එයා දන්නේ නැහැ මැරිලා උපන්න කියලා. සිද්ධ වුනේ මොකක්ද ශුත වෙලා පටිසන්ධිය ලබලා ජාති සං ජාති පහළ වෙලා ක්ෂණයකින් ඊළඟ චිත්තක්ෂණය පටන් ගන්නේ හටගත්ත ඉතුරු වස්තු රූපයන්ගේ ප්රහාද රූප පහළ වෙලා.
그는 칼을 들고 그 사람을 찌르려 합니다. 우리는 알지만 그는 자기가 죽었다가 태어났다는 것을 모릅니다. 일어난 일은 cuti가 되고 paṭisandhi를 얻어 jāti, sañjāti가 일어나, 찰나에 다음 마음 찰나가 시작되며 생긴 나머지 vatthu rūpa의 pasāda rūpa가 일어난 것입니다.
චක්ඛු ප්රහාදය සෝතප්රහාදය ගාන ප්රහාදය ජිව්හා ප්රහාදය කියන හතරක් පහළ වෙලා අර කායා ප්රසාදයත් එක්කලා සම්බන්ධ වෙලා වස්තු රූපයත් එක්ක සම්බන්ධ වෙලා දසක 70ක් දසක නැත්නම් 10 ඒවා හතක් රූප කලාප 70ක සම්පිණ්ඩනය හැදිලා චිත්ත රූපයන් පිරිවරාගෙනත් ඉවරයි තත්ත්වර ගානක්
cakkhu pasāda, sota pasāda, ghāna pasāda, jivhā pasāda 넷이 일어나 kāya pasāda와 이어지고 vatthu rūpa와도 이어져, dasaka 일곱, 곧 열씩 일곱인 일흔 rūpa의 뭉침이 이루어지고, cittaja rūpa에 둘러싸이는 것까지 몇 찰나 만에 끝납니다.
එම් මෙතනින් මැල්ල ගිය ගමන් ජාති සංජාති කියන අවස්ථාව ජාති සමග එකතු වුණා. සංජාති අවස්ථාවල බැ. ඔන්න ඒ සංජාතික අවස්ථාවන් එක තමයි අර අපි අද අන්තරාභයි කියලා අර කට්ටිය කියන්නේ. ගන්ධබ්බියා කියන එක්කෙනාගේ මූලික අවස්ථාවක් ඔන්න ඔය සංජාතික අවස්ථාව. දැන් මව්කුසක් කොහෙවත් හැදිලා තියෙන්න ඕනෙත් නෑ. යසකුසක් හැදිලා තියෙන්න ඕනෙත් නෑ. එතනට යන්නේ.
여기서 죽자마자 jāti, sañjāti라는 단계가 jāti와 함께 합쳐졌습니다. sañjāti 단계에 이릅니다. 그 sañjāti 단계가 오늘 사람들이 antarābhava라고 말하는 것입니다. gandhabba라는 존재의 근본 단계가 바로 이 sañjāti 단계입니다. 이제 어머니 태가 어디에 마련되어 있을 필요도 없고, yakkha의 태가 마련되어 있을 필요도 없습니다. 그대로 거기로 갑니다.
දැන් ගති ලක්ෂණය රවුද්ර වුනාටද? සමහර වෙලාවට ඒකේ තියෙන මට්ටමුව තමයි අත්දැව තීරණය වෙන්නේ. පුද්ගලයාගේ ධරුණු මට්ටම තව මිනිස් ගති ලක්ෂණය ඉක්මනේ නැති එකක් නම්.
그 성향이 사납다면 어떻습니까? 어떤 때는 그 정도에 따라 결과가 정해집니다. 그 사람의 사나움이 아직 사람의 성향을 넘지 않은 것이라면,
ඔහු මහා සෞද ගතිය ඇති පුද්ගලයෙක් වෙලා උපදින්න හේතුකාර මානසිකත්වයක් ඇති එබඳු කායිකත්වයා ලබනවා. තවහු මිනිස් භවයට ගැලපෙන භවයක උපදින්න තියෙනවා.
그는 몹시 사나운 성품의 사람이 되어 태어날 까닭이 되는 마음을 지닌 그런 몸을 얻습니다. 그는 사람의 삶에 맞는 삶에 태어날 수 있습니다.
හැබැයි ඒ පාව තියෙන මානසිකත්වය අර සුද්ධ මානසිකත්වයක්මත් නෙමෙයි. හැබැයි ඔතන්දි මිනිස්සු වෙන්න බැහැ. මොකද පාප මානසිකත්වයක් අරගෙන කුසල විපාක මේකෙන් උපදිනවා මිසක් නැත්නම් උපදින්න බැහ. දැන් අර දරුණු වුනා නම් එහෙම අර විදිහට එයා යක්ෂා අත් බැවගෙන යනවා.
그러나 그 pāpa를 지닌 마음은 깨끗한 마음도 아닙니다. 그런데 거기서는 사람이 될 수 없습니다. pāpa의 마음을 지니고서는 안 되고, 사람으로는 kusala vipāka로 태어나지 그렇지 않으면 태어날 수 없기 때문입니다. 그가 그처럼 사나웠다면 yakkha 쪽으로 끌려갑니다.
දැන් යක්ෂ අත්බැවලා තියෙනවා සමහර තැන්වල මව්කුසය ඉපදිලා ඉපදිලා යක්ෂ කොරසකුත් ඉන්නවා. එක්තරා කොටසක් එහෙමත් ඉන්නවා. ඕපපාතික යක්ෂව කොටසකුත් ඉන්නවා. ඒ කියන්නේ මව් පියාන්ගේ සම්බන්ධයක් නැතුව කර්ම ශක්තියෙන් හටගත්ත කයම ගනී බව එහෙම හටගන්න එකක්.
어떤 곳에서는 yakkha로 태어납니다. 어머니 태에서 태어난 yakkha 무리도 있습니다. 그런 무리도 있고, opapātika yakkha 무리도 있습니다. 곧 부모와의 관계 없이 kamma의 힘으로 생긴 몸이 그대로 단단해져 생기는 것입니다.
අර යක්ෂ මව් කෙනෙකුට නැත්නම් යස්ස ඉස්ත්රියෙකුට යන්න තිබුණනම් එහෙම දැන් තව ඔක්කන්ති වුණේ නෑ.
yakkha 어머니, 곧 yakkha 여인에게 가야 한다면, 아직 okkanti는 일어나지 않았습니다.
කර්ම ශක්තියෙන් දැන් අවශ්ය පරිසරය මෙහෙමින් ඊට අවශ්ය පරිසරයට ඔහු ඇඳලා යනවා. හුළඟට අහුවෙච්ච පරණාපත පරණා පතලෝ ඕන හැටියට නෙමෙයි හුළඟට ඕන හැටියට ගෙනියනවා වාගේ කර්ම ශක්තියේ වේගයට අහුවෙලා. අර සංජාතිකයා ගමන් කරනවා. ඔක්කන්ති ස්ථානය කරහ ගෙනියන්න ඕන තැන.
kamma의 힘으로 필요한 환경이 이루어지는 곳으로 그는 끌려갑니다. 바람에 휩쓸린 낙엽이 낙엽 뜻대로가 아니라 바람 뜻대로 날려 가듯이, kamma의 힘의 기세에 휩쓸려 그 sañjāti 존재는 갑니다. okkanti할 자리, 데려가야 할 곳으로.
ඊට අවශ්ය පරිසරය හැදෙන දුන්න. ඔහු ගැපේ ඔක්කන්ති වෙන්නේ නෑ. එතකන් ඔහු ඒවටේ හැර සැරමින් ඉන්නවා අර ගන්තබ්බ කියන නැ අර ඔක්කන් සංජාතික ශරීරයේ සියුම් ශරීරයේ අන්න ගැඹ සකස් වෙන්න අවශ්යන පරිසරය හැදුනහම ඒ ගැපට ඇතුල් වෙනවා. අන්න ඔක්කම් තිබුණා.
거기에 필요한 환경이 갖추어질 때까지 그는 태에 okkanti하지 않습니다. 그때까지 그는 그 둘레를 떠돌며 있습니다, gandhabba라고 하는, okkanti 전 sañjāti의 몸, 미세한 몸으로. 태가 갖추어지는 데 필요한 환경이 이루어지면 그 태로 들어갑니다. 그것이 okkanti입니다.
ඊට පස්සේ අර මූලික වෙච්ච මව්පිය වෙච්ච යක්ෂ කොටසක් හරි ඉන්නවා නම් ඒවා සියුම් ශරීරය ගැන ඔය කියෙන්නේ. ඒකෙන් අනුකූලව හැදිනම් ඒ ශරීරය ඊට අනුකූලව ඒ අභිනබ්බත්ති කන්ධානම් පාතු බවෝ කියන එක අරගෙන ආයතන ප්රතිලාභය ලබාගන්න යස පැටිය වෙලා උපදිනවා යස ලෝකය අන්න ඒකේ අවස්ථාව
그 뒤 근본이 된 부모, yakkha 무리라도 있다면—그들의 미세한 몸을 말하는 것입니다—그에 맞게 그 몸이 abhinibbatti, khandhānaṃ pātubhāvo를 거쳐 āyatana paṭilābha를 얻어 yakkha 새끼가 되어 yakkha 세계에 태어납니다. 그것이 그 경우입니다.
දැන් අපි හිතමු අපි ගත්තේ දැන් ඕක ගැඹුරු වැඩියි මිනිහෙක් මැරිලා මිනිහෙක් වීම ගැන අපි ඒකයි හිතුවේ. දැන් මිනිහෙක් වශයෙන් ඉඳලා මැරිලා. දැන් ඒ වෙලාවේදී පුද්ගලයා දැන් කර්මක් ක්ෂේ වෙලා තිබුණා නම් උභයක්ෂේ වශයෙන් කර්ම ක්ෂේ වෙලා තිබුණනම්. ඔහු වෙන්න ඕන මරණය
이제 생각해 봅시다—그것은 너무 깊으니 사람이 죽어서 사람이 되는 것을 생각해 봅시다. 사람으로 있다가 죽었습니다. 그때 그 사람의 kamma가 다했다면, ubhayakkhaya로 kamma가 다했다면 그에게는 죽음이 있어야 합니다.
දැන් අපි හිතමුකෝ දැන් එයා කල්පනා කරනවා. මම උදව් උපකාර කරලා තියෙනවා මේ මේ අය ඉන්න කාලේ කරපු එකක් මතක් වෙනවා. දානයක් දුන්න එකක් මතක් වෙනවා. මම අපේ පිරිසත් එකතු කරෙන්න ඔක්කොම කරලා ගිහිල්ලා නම් හාමුදුරුවන්ට දානයක් දුනා අහවල් දවක ඒක නම් ඇදලා ආවේ එන්න. අන්න ගැලපෙන කර්මය ක්රියාත්මක කරන හැටියද?
이제 그가 생각한다고 해 봅시다. '나는 이 사람들에게 도움을 주었다.' 살아 있을 때 한 일이 떠오릅니다. dāna를 준 일이 떠오릅니다. '우리 무리를 다 모아 스님들께 dāna를 드렸지, 어느 날에.' 그것이 끌려 나옵니다. 맞는 kamma가 작동하는 방식이 이렇습니다.
එයාට මැහිගිලා පෙනවා අර කර්ම බලයෙන්ම අර හීනයක් පේනවා වගේ. එදා වෙච්ච සිද්ධියාවගේ හාමුදුරුවොත් පන්සිලේ වැඩ ඉන්නවා. අද අපිට දානේ දවසදී ඉක්මක් කරලා දාන හදන්න එකතු වෙන්න කෝ හදුවේ පුතේ. අර කිව්ව විදිහම මානසිකත්වයක් ගොන්න නැැගිලා එහෙම පසුතලයක් වන්න නැගෙනවා. දැන් මේ මිනිස් මිනිස් සංඛාරයට ගැලවෙෙන පසුපදය දැන් එයා විහක් වෙලා උපදින්න විදිටයි පරිවර්තනය යන්න ඕනේ.
kamma의 힘으로 꿈을 꾸듯 그에게 지어져 보입니다. 그날 일어난 일처럼 스님들이 절에 계십니다. '오늘이 우리 dāna 날이다. 얘야, 어서 dāna 음식 만들러 모여라.' 말한 그대로의 마음이 쌓여 그런 바탕이 일어납니다. 이것은 사람의 saṅkhāra에 맞는 바탕입니다. 이제 그는 사람으로 태어나도록 바뀌어 가야 합니다.
ඒ වගේම පැහැදුනු හිතකුත් තියෙනවා. දානමය පුණ්යක්කින් පැහැපත් වෙච්ච මානසිකත්වය නිසා ඒ විඤ්ඤාණයත් පුණ්යමය විඤ්ඤාණය. අන්න ඒ සංඛාරය එතනින් ගොන්නවා. ඒක ගොන්න අවුරුදු 10කටකට ඉස්සෙල්ලා එකක් මතු වෙලා ඉන්න පුළුවන්.
또한 맑아진 마음도 있습니다. dāna로 이룬 puñña로 밝아진 마음이기에 그 viññāṇa도 puñña의 viññāṇa입니다. 그 saṅkhāra가 거기서 쌓입니다. 그것은 열 해 전 일이 떠오른 것일 수도 있습니다.
කම්මා විපාකාවත්තන්තිය කියලා විපාකවර්තනය සිද්ධ වෙනවා. ඔන්න කර්ම කර්ම නිමිති, ගති නිමිති වලින් කර්ම මුල් කරගෙන අර මරණාසන්න මොහොතේ මනෝමය වශයෙන්.
'kammā vipākā vattanti'라 하여 vipāka의 돌아옴이 일어납니다. kamma, kamma nimitta, gati nimitta로, kamma를 뿌리로 하여 죽음 직전 순간에 마음으로.
අන්න ඒ වෙලාවේ මොකද කරන්නේ. දැන් ඔක්කොම සකස් කරලා ඉවරයි. දැන් එයා බලන්නේ ඇඟේ මෙහේ ජීවත් වෙන අවසාන මොහොත. නමුත් මනෝමය කයෙන් මනෝමේ ලෝකයක දානේ හදනවා.
그때 무엇을 합니까? 이제 모두 갖추어졌습니다. 그는 이 몸으로 여기서 사는 마지막 순간에 있습니다. 그러나 manomaya kāya로 마음의 세계에서 dāna 음식을 만듭니다.
දැන් ඔය වැඩිය කරගෙන ත්තම් මොකද කරන්නේ? ඔක්කොම හදාගත්තා දානේ හෙමෙ හරිද ඔක්කොම අපි දන්නේ නැහ දැන් අනික හැදිලා ඉවරයි. කෝඩල්ලා එක තැනක් අල්ලගෙන අනිත් තැන අත්හරනවා කි්ප වගේ කිව්වේ ඔන්න ඕකයි. ශුති පටිසන්ධි වෙනවා හොයාගන්න බැහැ. පටිසන්ධියට ඉස්සෙල්ලා අවශ්ය පසුතලයක් නිර්මාණය වෙලා එබ නිර්මානාත්මක පටිසරයක මනෝමය කායිකත්වයෙන් එයා ක්රියා කරනවා හීන ලෝකය කඑකවා.
그 일을 하다가 무엇을 합니까? dāna 음식을 다 만들었는지, 다 되었는지 우리는 모릅니다. 다른 것이 이미 만들어졌습니다. 거머리가 한 곳을 붙잡고 다른 곳을 놓는 것과 같다고 한 것이 바로 이것입니다. cuti와 paṭisandhi가 어디서 이어지는지 찾을 수 없습니다. paṭisandhi 전에 필요한 바탕이 지어져, 그렇게 지어진 환경에서 그는 manomaya 몸으로 움직입니다, 꿈의 세계처럼.
ඔය අවස්ථාවෙකදෙන්නේ මේ පැත්තෙන් ගැලවෙනකොටම චිත වෙනකොටම නැවත සන්ධිවීම සිද්ධ වෙලා ඉවරයි. එයා මේ හරයක් නෑහැ මේ අත්තර නෙලී මිදි යනවා. මට දර්ශන වලින් අරමොලුවින් වැඩක් නෑහැ කියන අදහස ආවි අරිහත්යට පත් වලා හිටපු නැති නිසා.
그 상태에서 이쪽에서 벗어나자마자, cuti가 되자마자 다시 이어짐이 이루어져 끝납니다. 그에게 '이것은 알맹이가 없다, 여기서 벗어난다, 이런 보임과 대상은 내게 소용없다'는 생각이 오지 않았습니다. arahant가 되지 않았기 때문입니다.
නමුත් දානමේ හිටකින් සතුටෙන් ජීවත් වෙන්න පුළුවන් ජීවත් වීමේ බලාපොරොත්තුව හටගත්ත නිසා මිනිත් පරිසරයක ජීවත් වෙන මානසිකත්වයකින් තමයි යහපත් මානසිකත්වයකින් තමයි එයා ඊළඟ අවස්ථාවට පත් වුණේ. අන්න චුත වුනකොටම පටිසන්ධි වශයෙන් අල්ලගත්ත කර්මජ කායිකර කාය දසක භාව දසක වස්තු දසන පූර්ණ කර්මයෙන් හටගන්න මොහොත ඉක්මලා. චිත්ත වශයෙන් ඔහුගිදි පැහැපත් චිත්තයට අනුකූලව මිනිස් පිරිස එකතු කරගෙන ඉඳීමේ මිනිස් ආශ්රයේ ඉදීමේ බලාපොරොත්තුවත් එක හැති නිසා මිනිස් භාවය ඉක්මවන් නැත්නකට පත්වෙලා ඊට අනුකූල වන්නා වූ සූක්ෂම කාලය හදගත්තා සංජාති අවස්ථාව ඇති වුණා.
그러나 dāna의 마음으로 기쁘게 살 수 있다는 삶의 바람이 생겼기 때문에, 사람의 환경에서 살려는 마음, 좋은 마음으로 그는 다음 단계에 이르렀습니다. cuti가 되자마자 paṭisandhi로 붙잡은 kammaja 몸, kāya dasaka, bhāva dasaka, vatthu dasaka가 온전한 kamma로 생기는 순간이 지나갔습니다. 마음으로는 그의 밝은 마음에 맞게, 사람들을 모아 함께 있으려는, 사람들 곁에 있으려는 바람도 함께했기에 사람 됨을 넘지 않는 상태에 이르러 그에 맞는 미세한 몸을 만들었습니다. sañjāti 단계가 생겼습니다.
දැන් සංජාති කියලා දානය දෙන්න යනවා මෙහෙම මිනිහෙම මැරිලා දෙන්න. එයා මනෝ ලෝකය දානයක් තියෙනවා. අර දුන්නා වගේ දැන් පුණ්ය ශක්තියක් සම්බන්ධ නිසා පුණ්යමේ ඉරදිලයක් යන්න ලැබෙන නිසාද? ඕකේ ඉන්න එදා තාක්කල් දානේ වරදින්නේ නෑ. අයට ලැබිලා එහෙනවා මැවි මැවිනවා.
이제 sañjāti로서 dāna를 주러 갑니다. 이렇게 사람으로 죽어서 주는 것입니다. 그의 마음 세계에 dāna가 있습니다. 전에 준 것처럼. puñña의 힘이 이어져 있고 puñña의 iddhi가 따르기 때문에, 그 안에 있는 동안 dāna는 어그러지지 않습니다. 사람들에게 돌아갈 것이 지어지고 또 지어집니다.
හැම සතුරටක්ම එන්න හේතු වෙන විදිහට යහපත් ගති ලක්ෂණය එනවා. අර තමන්ගේ පිරිස අත් එක්කලා එකතු වෙලා කරපු කටයුත්ත නිසා ඒ පිරිස අත් නොහැරපු නිසා. තමන්ගේ පිරිස අතරින් නැ මිනිස් පිරිස අතරින් අහකර යන්න නැති හිතක් හටගත්ත නිසා. ඒ හිත මිනිස් ආශ්රය ඇසුරු කරෙන්නේ මිනිස් බවට පත් වෙනවා. අන්න මිනිස් සංජාතය කියලා.
모든 기쁨이 오도록 좋은 성향이 옵니다. 자기 무리와 함께 모여 한 일 때문에, 그 무리를 버리지 않았기 때문에, 자기 무리, 사람들 무리에서 떠나지 않으려는 마음이 생겼기 때문에, 그 마음은 사람들 곁에 기대어 사람이 됩니다. 그것이 사람의 sañjāti입니다.
දැන් ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? ඒ අවස්ථාව දර්ශනය වශය කරලා දුනා ඉවරයි. පරාග පෝෂණය වෙලා ඔක්කොම වෙලා ගිරි හදලා දුනවා වට මල ඉවරයි වා. අර අවස්ථාවේ දර්ශනය ඔක්කොම ඉවරයි දැන් දර්ශනය අවශ්ය කරන මනෝමය කය හදලා ඉවරයි. සංජාතික කය හදලා ඉවරයි. දැන් ඊට පස්සේ එයාට දුක්ඛිත විදිහක් නැහ.
그 뒤 무슨 일이 일어날까요? 그 상태는 보여 줄 만큼 보여 주고 끝났습니다. 꽃가루받이가 되어 열매를 맺고 나면 꽃이 지듯 끝났습니다. 그 상태의 보임은 모두 끝났습니다. 이제 보임에 필요한 manomaya kāya가 만들어졌습니다. sañjāti 몸이 만들어졌습니다. 그 뒤로는 그가 괴로울 일이 없습니다.
ලෝකයේ ගන්ධයන් අතන සුගන්ධයක් ඇසුරු කරගෙන ප්රියමනාප දෙයක් ඇසුරු කරගෙන කර්ම ශක්තිය මැවිච්ච හෝ දව්්යමය මේ භෞතික ලෝකයේ තිබෙන ඉතාම සියුම්ම සුවඳ ස්වභාවයෙන් හෝ ඒය අර ආහාර කර ගැනීමේ හැකියාවකයි තත්ත්වයට පත්වෙලා ඒක භුක්තියට පටන් ගන්නා. දැන් මේකට කියනවා සුගති ගන්ධබ්බයක්. එහෙනම් මිනිස් ගන්ධබ්බයක්.
세상의 냄새들 가운데 좋은 향기에 기대어, 마음에 드는 것에 기대어, kamma의 힘이 지어낸 것이든 이 물질 세계에 있는 아주 미세한 향기의 성질이든 그것을 음식으로 삼을 수 있는 상태에 이르러 누리기 시작합니다. 이것을 sugati gandhabba라고 합니다. 곧 사람 gandhabba입니다.
දැන් මේ මිනිස් ගන්ධබ්බයා යම්කිසි කෙනකුට උදව් කරලා තිබුනම් උපකාර කරලා තියෙනවා වැඩි හරියක් උදව් උපකාර කරලා තියෙන්නේ. හිමිකම් ලබලා තියෙන්නේ තමන්ගේ දරුවන්ට හරි මුපුරුවන්ට ආදීන්ට හරි හදලා කරලා දීපු ණය හිමිකම තියෙනවා. එහෙනම් මෙයා නැවත මිනිස්සු උප්පත්තියක් ලබාගන්න එනකොට ඇපෝ උපස්ථාන ගන්න සුදුසු වෙන හේතුකාර තිබුනේ කාටද ඒ ස්ථානයට කර්ම ශක්තියන් අර කොම්පියුටර්ේ අවශ්යද යොමු කරනවා මග ක්රියාත්මක වෙන්න පටන් ගන්නවා ඊට
이 사람 gandhabba가 누군가를 도왔다면—대개 그가 도움을 주어 권리를 얻은 이들은 자기 자식이나 손주 들이니, 그들을 길러 주고 해 준 빚의 권리가 있습니다. 그러면 그가 다시 사람으로 태어나러 올 때, 돌봄을 받기에 알맞은 까닭이 누구에게 있었는지에 따라 그 자리로 kamma의 힘이 컴퓨터처럼 필요한 곳으로 이끌어 길이 작동하기 시작합니다.
ඔය වෙලාවට බලනකොටනකොට තමන් වැඩියම උදව් කරලා තියෙන්නේ හිත වැදිලා තිබිච්ච ඉස්සෙල්ලා හිත වැදිලා කර්ම සක්ය ගොන්න නැැගිලා තිබුනේ. තමන්ගේ ගෙදර ඉන්න තමන්ගේම මේ දුවෙකුට කරපු දව්වක් නම් පුතෙකුට කරපු දව්වක්නවා. ඒ දුවගෙන් හරි පුතාගෙන් හරි ජනිත වීමට අවශ්ය කරන්නා වූ පස්සේ තලයට අවශ්ය අර මාතා පිතත් සන්නිපාතා මාතෘවන්නේ උතුන හෝතිය කියනවා. මව් පිය දෙන්නගේ එක්වීම ඒ වගේ මව් ෘතු වත්තියක් වීම කියන තෙන්නට අර කය මෝරලා වැඩිලා සරණ බවට පත් වෙලා ඒකිත්ය වෙනක.
그때 보면 자기가 가장 많이 도운 이, 마음이 끌렸던 이, 앞서 마음이 끌려 kamma의 힘이 쌓였던 이—자기 집에 사는 자기 딸에게 해 준 것이든 아들에게 해 준 것이든—그 딸이나 아들에게서 태어나는 데 필요한 바탕, 곧 'mātāpitaro ca sannipatitā honti, mātā ca utunī hoti'라 하여 부모 둘이 만나고 어머니가 utu의 때를 맞아 몸이 무르익어 의지할 곳이 될 때까지 기다립니다.
මෙයාට එන්න විදිහක් නෑහැ වෙන දිහාට හිතේ යන විදිහකුත් නැ. එතෙන්ට මෙහෙ ඇවිල්ලා හිටිනවා කොච්චර කල්හරි සමහර මෙයා මළට පස්සේ අවුද හතරක් ගියාට පස්සේ නම් තරුණු වියට පත් වෙලා විවාහ වුණේ ඒගොල්ලෝ අන්න ඒ අවස්ථාව වෙනකම්ම අර කියන ගන්ධබ්බ අවස්ථාවේ අරහ ගත කරනවා.
그는 다른 곳으로 갈 길도 없고 마음이 다른 데로 갈 길도 없습니다. 거기 와서 얼마든 머뭅니다. 어떤 경우 그가 죽은 뒤 네 해가 지나서야 그들이 젊은 나이가 되어 결혼하는데, 그때까지 그는 그 gandhabba 상태로 거기서 시간을 보냅니다.
අන්න ඊට පස්සේ ඒ කාරණා සිද්ධ වෙනකොටම කර්ම ශක්තියෙන් ඇවුරු ලැබීම්කාරයා හිමි කාර්යා එන්න තියෙන තැන තමක් කරපු දවට උදව් උප් පාර ගන්න සිදු තෙන අර කැමට ඔක්කන්ති වෙනවා. ඒ නිසා මෙතන අතර කාලය තුළ පටිසන්ධියත් එක්කලා අතරක් හැදෙන්න මව්කු හැදිලා ඉන්න ඕනේ නැහැ.
그 뒤 그 일들이 일어나자마자, kamma의 힘으로 돌봄을 받을 권리가 있는 이로서 자기가 해 준 만큼 도움을 받게 될 그 자리에 okkanti합니다. 그러므로 그 사이 기간에, paṭisandhi와 함께 어머니 태가 미리 마련되어 있을 필요는 없습니다.
ඒ නිසා තමයි කෙනෙක් මැරුණට පස්සේ නැවත මිහෙක් වෙලා ඉන්නකොට ඔය අතර කාලයක් පෙන්නුම් කරන්නේ. සමහරවට මාස ගානක්, සමහරට අවුරුදු ගානක් අවුරුදු හත අටක් හතරක කාලයක් ගැනෙන්නේ ඔන්න ඔය කාලය.
그래서 누가 죽은 뒤 다시 사람이 될 때 이 사이 기간이 보이는 것입니다. 어떤 때는 몇 달, 어떤 때는 몇 해, 일고여덟 해나 네 해가 걸리는 것이 바로 이 기간입니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් අහනවා වත්තගොත්ත පරිබ්රාජකය ස්වාමීනි මේ කයත් අත්හැරියා මතු කයකට ගියෙත් නැ. ඒ අතර සත්වයා කුමක් උපාදානය කෙනෙක් ජීවත් වෙනවා. වච මේ කයත් අත්හැරියා මතු කය කියලා ගියෙක් නෑ. එල්ලි මම තණ්හාව උපාදානය කරගෙන් ජීවත් වෙනවා කියලා කියනවා. වචගොත්ත සූත්රයේදි පැහැදිලිව බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළත් මේ කයත් අත්හැරියා මතු කයකට ගියත් නෑ මේ අතර තණ්හා උපාදාන කටය
Vacchagotta 유행자가 붓다께 여쭙니다. '세존이시여, 이 몸을 버렸고 다음 몸으로 가지도 않았다면, 그 사이 satta는 무엇을 upādāna로 삼아 삽니까?' 'Vaccha여, 이 몸을 버렸고 다음 몸으로 가지 않은 이는 taṇhā를 upādāna로 삼아 산다고 나는 말한다.' Vacchagotta sutta에서 붓다께서 분명히 설하셨듯이, 이 몸을 버리고 다음 몸으로 가지 않은 그 사이에 taṇhā upādāna가 있습니다.
එහෙනම් අපිට ඒක කපන්න බැහැ. බුද්ධ දේශනාව කපන්න බැහ අපිට ඒක පිළිගන්න වෙනවා. චුතියට අමතරව පටිසන්ධියක් නෑහ කියන එක කවුරුහදූ බනක් නෙමෙයි බුදුරජාණන් වහන්සේගේ අති විශේෂ ඥානයෙන් මාත කරලා දුන්න එක සැරියුත් හාමුදුරුවෝ විග්රහ කරලා දුන්නේ. උන්වහන්සේගේ ඥාන ශක්තිය තිබෙනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ මම මතක. එහෙනම් ඒකත් බුද්ධ බුද්ධ අනුමතයෙන් යුත්තය ලැබිච්ච දේ.
그러니 우리는 그것을 잘라 낼 수 없습니다. 붓다의 가르침을 잘라 낼 수 없으니 받아들여야 합니다. cuti 바로 다음 말고 다른 paṭisandhi가 없다는 것은 누가 지어낸 말이 아니라 붓다의 지극히 뛰어난 지혜로 밝혀 주신 것을 Sāriputta 스님이 풀어 주신 것입니다. 그분의 지혜의 힘이 있고 붓다께서 인정하셨으니, 그것도 붓다의 승인을 받은 것입니다.
චුතියට අතර චිත්තක්ෂණයකවත් හතරක් නෑහ කියන එකත් බොරුවක් කරන්න. දැන් අපිට වෙලා තියෙන්නේ මොකක්ද මේ දෙක සිද්ධ වෙන්නේ කොයි කොයි තැන්වලද කියලා තේරුම් ගන්න බැරුවේ මෙතන මැරුණා පටිසන්ධිය බලය කියලා ගත්ත මුලා ඒ නියි මේ පැටිලා තියෙන්නේ. ඔතන පැටුමක් ඔය ධර්ම දෙකමනේ. අභිධර්මය පැටිලත් නැහැ. ඒකත් හරි. සූත්ර පිටකය පැටිලත් නැහැ. ඒකත් හරි. අන්තරා භවවාදයක් දාගෙන හිටන් හදාගන්න බැට ඇවිල්ලක් නිසා. ඔය වචනයට අන්තරබයි කියලා කිව්වොත් එහෙම කියපුම මහායාන අදහසක් ඒ කියලා ප්රතික්ෂේප
cuti 사이에 마음 찰나 하나의 틈도 없다는 것도 거짓이라 할 수 없습니다. 지금 우리에게 벌어진 일은, 이 둘이 어디어디서 일어나는지 알지 못한 채 여기서 죽으면 paṭisandhi를 얻는다고 받아들인 미혹 때문에 얽혀 버린 것입니다. 얽힌 것은 바로 이 두 dharma입니다. Abhidharma가 얽힌 것도 아닙니다, 그것도 맞습니다. Sutta piṭaka가 얽힌 것도 아닙니다, 그것도 맞습니다. antarābhava 설을 끌어다 꿰맞출 수 없기 때문입니다. 그 말을 antarābhava라고 하면 곧바로 Mahāyāna의 생각이라고 내칩니다.
කරනවා. සංජාති කියන එක නම් අපි ධර්මය ජාති සංජාති කියන අවස්ථාව පෙලා තියෙන්නේ. ජාති සමග එක්කවන්නේ සංජාතික. මෙන්න මේ නිසා සංජාතික අවස්ථාවය තමයි වැඩි කාලයක් ගත වෙන්නේ. ඒ කාලේ තමයි තණ්හාව උපාදාන කරවත් වෙන්නේ.
sañjāti라는 것은 우리 dharma에서 jāti, sañjāti라는 단계로 보여 줍니다. jāti와 함께 이어지는 것이 sañjāti입니다. 그래서 sañjāti 단계가 가장 오래 걸립니다. 그 기간에 taṇhā를 upādāna로 삼아 삽니다.
තණ්හා උපාදාන කරීවත් වෙනවා කියනකොට ලෝකේ තණ්හා කියලා දෙයක් නිකන් ඉපද වෙනවද? අනිකව සම්බන්ධ වෙන්නේ කොහොමද? දැන් අපි ඕක හොයලා බලන්න ඕනේ.
taṇhā를 upādāna로 삼아 산다고 할 때, 세상에 taṇhā라는 것이 그저 혼자 생깁니까? 다른 것들과 어떻게 이어집니까? 이것을 살펴봐야 합니다.
දූරියෙන් ගෙඩියක් ගෙනාව කිව්වහම කටුවත් අරන් එනවා. ඇතුලෙත් ලෙල්ලත් අරන් එනවා, මලෙත් අරන් එනවා. ඇත් අරන් එනවා. ඔක්කොම එකට අරන් එනවා. අපි එක නමක එකක් කියනවා කිව්ව එකක් විතරක් නෙමෙයි කියනවා.
두리안 하나를 가져왔다고 하면 가시 껍질도 가져오고, 속살도 껍질도 가져오고, 씨도 가져옵니다. 모두 함께 가져옵니다. 한 이름으로 하나를 말하지만 그 하나만 말하는 것이 아닙니다.
ගන්නකෝ භක්තිකා ඉතින් භක්තික හිතරක් නිකන් එන්නේ නැහැ. ඒක දව පිගාණකුත් තියෙනවා. ඒකත් එක්කම තමයි ඉන්නේ. බදු පිගාණනාය දෙකම ගන්න කියලා පත්මි ගාණක් කිය එහෙම ඉල්ලන්න ඉන්නේ නෑහ. එක වචනයෙන් කතා කරාට ඒකට සම්බන්ධ අනික් කටයුතු ඒක නම් යෙදෙනවා. එ තණ්හාව ආහාර කෙනෙක් ජීවත් වෙනවා කිව්වහම අපි දකින්න ඕනේ. තණ්හාව මොන මොනවා ඒක බැද ලෝකේ පහළ වෙන හැටියට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා තියෙන්නේ.
밥을 예로 들어 봅시다. 밥이 그냥 오지 않습니다. 접시도 있습니다. 함께 옵니다. '밥과 접시 둘 다 주세요' 하고 따로 접시를 달라고 하지 않습니다. 한 낱말로 말해도 거기 관련된 다른 것들이 함께 들어갑니다. 'taṇhā를 음식으로 삼아 산다'고 할 때 우리는 taṇhā가 무엇무엇과 묶여 세상에 일어난다고 붓다께서 설하셨는지 보아야 합니다.
තණ්හාව කියන එකත් තනිකර පහළ වෙනවා. නැත්නම් හේතුඵල සම්බන්ධතාවයක වැඩක් වශයෙන් පහළ වෙනවා. දැන් මේක දකින්නත් ඕනේ.
taṇhā가 홀로 일어납니까, 아니면 hetu-phala 관계 속의 일로 일어납니까? 이것을 보아야 합니다.
අවිජ්ජා පට්ා සංඛාරා අවිජ්ජා සම්පිදා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං සංඛාර සම්පත්ත සමගයේ තියෙනවා. විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං විඤ්ඤාණ සම්පිත්තං ඒකත් සමග තියලා. නාම රූපයා සරායතනා නාම රූප සම්පිට්ත්තන්න නාම රූප සමගිලා. සරායතන පච්චයා පසෝ සරායතන සම්පිත්තෝ ඒකත් එක්කම තියෙනවා. පස්ස පච්චයා වේදනා පස්ස සම්ප යුත්ත වේදනාව වුනකොට අර ඉතුටිය ඔක්කොම විදේලා. වේදනා පච්චයා තණ්හා වේදනා සම්පුත තණ්හා උපාදාන කරගෙන් ජීවත් වෙනවා නම් අවිද්යා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ නාමරූප, සලායතන, ස්පර්ශ වේදනා කියන ඔක්කොම ඉන්න ඕන එක වෙච්ච සම්පිඩනයක් වෙන්න ඕන සමගදිලා තියෙන්නේ නැහැ තණ්හාවක් දැක.
'avijjā paccayā saṅkhārā'—avijjā와 함께하는 saṅkhāra가 있습니다. 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'—saṅkhāra와 함께합니다. 'viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ'—viññāṇa와 함께합니다. 'nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ'—nāma-rūpa와 함께합니다. 'saḷāyatana paccayā phasso'—saḷāyatana와 함께합니다. 'phassa paccayā vedanā'—phassa와 함께하는 vedanā가 될 때 나머지가 모두 함께 있습니다. 'vedanā paccayā taṇhā'—vedanā와 함께하는 taṇhā. taṇhā를 upādāna로 삼아 산다면 avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāma-rūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā가 모두 하나로 뭉쳐 있어야 합니다. 그것들이 함께하지 않으면 taṇhā는 없습니다.
එහෙනම් ඔතන්ට සම්බන්ධ වෙනකොට එයා ජීවත් වෙනකොට තණ්හා භුක්තිය ගන්න ඕන. තණ්හා කියන්නේ ඒක ප්රියමනාපයක් කියලා ගන්න ආශ්වාදයෙන් ගන්න එකක්. ආශ්වාදයෙන් බැඳිලා ඒ දේ ඇසුරු කරනවා. ඒකට ගෝචර වෙච්ච දේ. අවිද්යා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ, නාම රූප, සලායතන, ස්පර්ශ, වේදනා ඔය ඔක්කොගයෙන් සම්පිණඩයක තමයි තණ්හා විද්යාමානව.
그러니 거기에 이어져 그가 살 때는 taṇhā를 누려야 합니다. taṇhā란 그것을 마음에 든다고 여겨 맛(assāda)으로 받아들이는 것입니다. 맛에 묶여 그것을, 그 대상이 된 것을 가까이합니다. avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāma-rūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā 이 모두의 뭉침 속에서만 taṇhā가 드러납니다.
එහෙනම් මේ ලෝකේ යම් දව්්ය වස්තුවා සම්බන්ධ වෙච්ච තැන පටන් ගෙනවා. චක්ඛුංච පටිච්ච රූපේච්ච උප්පජ් චක්ඛු විඤ්ඤාණං තින්නාසාගති පස්සෝ පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චයා තණන් තණ්හා යදින ඔය ටික තියෙන්න ඕනේ. සෝතංච පටිච්ච සද්දේච උප්පච්චති සෝත විඤ්ඤාණය කන තියෙන්න ඕනේ සද්දය තියෙන්න ඕනේ එකතු වෙලා හිතන් සකස් වෙච්ච සෝත විඤ්ඤාණය තියෙන්න ඕනේ. තින්නං සංගති පස්සෝ ඒ නිසා හටගත්ත ස්පර්ශයක් තියෙන්න ඕනේ. පස පච්චයා වේදනා ඒකෙන් හරගත්ත වින්දනය තියෙන්න ඕනේ. වේදනා, පච්චයා තණ්හා ඒක ඇලුම් කිරීමක් තියෙන්න ඕනේ.
그러면 이 세상의 어떤 물질과 이어진 곳에서 시작합니다. 'cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṃ, tiṇṇaṃ saṅgati phasso, phassa paccayā vedanā, vedanā paccayā taṇhā'—taṇhā가 있으려면 이것들이 있어야 합니다. 'sotañca paṭicca sadde ca uppajjati sotaviññāṇaṃ'—귀가 있어야 하고 소리가 있어야 하며, 모여서 마음이 갖춘 sotaviññāṇa가 있어야 합니다. 'tiṇṇaṃ saṅgati phasso'—그래서 생긴 phassa가 있어야 합니다. 'phassa paccayā vedanā'—그로써 생긴 느낌이 있어야 합니다. 'vedanā paccayā taṇhā'—그것을 좋아함이 있어야 합니다.
දැන් තණ්හා බුද්ධිය ගන්නකොට ඇස රූපය කන ශබ්දය නාසය ගන්ධය දිව රසය කය පොට්ඨබ්බය මන ධර්ම ඔය ආයතනත් එක්කට සම්බන්ධ වෙච්ච ඒකට අවශ්ය නාම රූප පද්ධතියක් තියෙන්න ඕනේ. එහෙමනම් තණ්හාව උපාදානය කරෙන ඔය ආධ්යාත්මික අවස්ථාවේ ජීවත් වෙනවාන. ඔතන ඒකාතයම සූක්ෂම කායික සක්කෘත්තිය කරලා තියෙන සම්බන්ධය ඔක්කොම තියෙනවා.
taṇhā를 누릴 때는 눈과 형상, 귀와 소리, 코와 냄새, 혀와 맛, 몸과 감촉, 마음과 dharma, 이 āyatana들과 이어진, 거기 필요한 nāma-rūpa 체계가 있어야 합니다. 그렇다면 taṇhā를 upādāna로 삼는 그 안쪽 상태로 살고 있다면, 거기에는 반드시 미세한 몸으로 이루어진 관계가 모두 있습니다.
මහර දැන් අන්තරගය කියලා ඔව් නැද්ද නැ අන්තරා භවය කිව්වේ ඕකටයි.
(질문자) 그러면 이제 antarābhava라고 하는 건가요? —네. —아닌가요? —아니, antarābhava라고 한 것이 바로 이것입니다.
අතර පවතින්නා වූ භව ස්වභාවයනේ අන්තරා භවය කියන වචනයෙන් කිව්වේ. ඒ කියන්නේ මිනිහෙක් හෝ මැරිලා තව තෙනක මත් ලේඛාය තුළ වැඩෙනකන් ඒ අතරතුර යම්කිසි මව්කුසයට ගියෙත් නැති මෙතනින් මල මේ ශරීරය අත්හරුවේ ඔය අතර කාල සීමාවක සත්වයාගේ පැවැත්මක් තියෙනවා නම් ඔය පැවැත්ම තමයි ගන්ධබ්යා කිව්වෙත් ඒකයි.
사이에 있는 bhava의 성질을 antarābhava라는 말로 말한 것입니다. 곧 사람이 죽어서 다른 곳의 살덩이 안에서 자랄 때까지, 그 사이 어떤 어머니 태에도 가지 않고 여기서 이 몸을 버린 그 사이 기간에 satta의 존재가 있다면, 그 존재를 gandhabba라고 한 것입니다.
අන්තරා භවය කියන වචනය පෙන්නවා. ඔය කියන ආහාරය ඇතුළු කරගෙන භව කියන්නේ නිර්මාණය වෙනවා. ඒ ආහාරයක් ඇසුරු කරේ නිර්මාණාත්මක භාවයක් තියෙනවා වගේ තමයි අන්තර බව කියන එකේ අදාල
antarābhava라는 말은 그것을 보여 줍니다. 그 āhāra를 받아들여 bhava가 지어집니다. 그 āhāra에 기댄 지어짐이 있는 것처럼, antarābhava라는 말이 가리키는 것이 그것입니다.
මහායාන අදහස් වෙලා වෙනස් ඔය මහායානය ගන්න වෙනසට පෙන්නන්නේ ඒගොල්ලෝ කියන්නේ මේ සත්වයා මෙතනින් මැරිලා හිම් බලා කියන එක නැති අදහසක් ආත්ම දෘට්ටියට ගාන එයා කියන්නේ සත්වය කියලා මේක ඇතුලෙ හිටියා මේක ඇතුලේ ඉඳලා නම් එයා ගියා. සත්වයා මැරිලා නැ. ඒකනේ ගන්නේ සත්වයා ජීවත් වෙනවා කියන එකයි.
(질문자) Mahāyāna 생각과는 다르지요? —Mahāyāna와의 차이를 보이자면, 그들이 말하는 것은 attā diṭṭhi에 빠진 생각입니다. 그들은 satta라는 것이 이 안에 있었고, 이 안에 있다가 떠났다고 말합니다. satta는 죽지 않았다는 것입니다. 그들이 받아들이는 것은 satta가 살아 있다는 것입니다.
ගන්ධබ් අවස්ථාව අන්න ගන්ධබ්බ අවස්ථාව කියනට ගන්නේ ඒකයි. ගන්ධබ්බ අවස්ථාව කියන එක පෙන්නන්නේ මොකක්ද? ඔය අවස්ථාව තමයි අර අන්තරාභියා කියලා ඒගොල්ලෝ වැරදි දෘෂ්ටියකින් මැන්නේ. දැන් ඕක පේනවා දිව වැසතින් බැලුවහම හරි දකින්න පුළුවන් මෙතනින් මැලා සතින්ට යන්නේ සතියක
(질문자) gandhabba 단계는요? —gandhabba 단계라고 하는 것이 그것입니다. gandhabba 단계가 보여 주는 것이 무엇입니까? 그 단계를 그들이 그릇된 diṭṭhi로 antarābhava라고 잰 것입니다. dibba cakkhu로 보면 이것이 보입니다. 여기서 죽어 다른 곳으로 가는 것을 볼 수 있습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා සතරමං සන්ධියක උඩමහන්තලය තිටිලා බලා ඉන්නකොට පාරේ යන අය කඩවලට ඇතුළු වෙන අය කඩවලින් පිට වෙන අය එන්න ගිහිල්ලා ආපහු යන අය මේ ආකාරයෙන් නොයෙක් ආකාරයෙන් ක්රියාත්මක වන මනුස්සයෝ දකින්නේ කොහොමද ඒ වගේ මම චුතිඋපපාද සානයෙන් ලෝකය බලන වෙලාවේ මේ ලෝක [උගුර කෑරීම] සත්වයන්ගේ ක්රියාකාරකාවේ ඒ ආකාරයෙන් දැක්කා කියලා. දැන් හොඳට පැහැදිලි දේශනාවක් තියෙනවා හොඳට පැහැදිලි.
붓다께서 설하시기를, 네거리의 높은 누각에 서서 보면 길을 가는 이들, 가게에 들어가는 이들, 가게에서 나오는 이들, 왔다가 되돌아가는 이들, 이렇게 여러 모습으로 움직이는 사람들을 보듯이, 나는 cutūpapāta ñāṇa로 세상을 볼 때 이 세상 satta들의 움직임을 그렇게 보았다고 하셨습니다. 아주 분명한 가르침이 있습니다, 아주 분명한.
මේක ගෘහයකට උපමා කරලා අනි ජාති සංසාර සංදා ෙස්සං අනිපිසං ග්රහකාර කාරකං ගවේ සංසෝ දුක්ඛා ජාති පුනත්පුන් ආදි වශයෙන් ඒකේ ග්ර ගෘුව කාරකයා මේ ගේස උපමා කළේ මේ ශරීරයේ ඉතින් ඒක නිසා තමයි පෙන්නුවේ ගේකට ඇතුලේලා ගේකෙන් පිට වෙන අය තව ගේකට ඇතුල් වෙන අය මේ පාරේ සැරිසරනයි දැක්කා වාහගී මේ සසර ගමනින් මේ චුති පටිසන්ධිය කරගෙන යන චූතූ උපාඥානයෙන් බලනකොට මේ ලෝක සත්යයා උපදින හැටි චුත වෙන හැටි ඒ අතර ක්රියාත්මක වීම මම මේ විදිහට දෙයක් කටිලා උපමාවක්කෙන් පෙන්නනවා. එතන උපමාව පැහැදිලි
이것을 집에 비유하여 'anekajātisaṃsāraṃ sandhāvissaṃ anibbisaṃ, gahakārakaṃ gavesanto, dukkhā jāti punappunaṃ' 하신 것처럼, 거기서 집 짓는 이를 말할 때 집은 이 몸에 비유한 것입니다. 그래서 집에 들어갔다 집에서 나오는 이들, 다른 집에 들어가는 이들, 길을 떠도는 이들을 보듯, 이 saṃsāra 여정에서 cuti와 paṭisandhi를 거듭하며 가는 것을 cutūpapāta ñāṇa로 볼 때 이 세상 satta가 태어나는 모습, cuti되는 모습, 그 사이의 움직임을 나는 이렇게 비유로 보인다고 하십니다.
උපමාවක්කෙන් පෙන්නනවා. එතන උපමාව පැහැදිලි කරලා පෙන්නවා මේ හතර කාලයක් තුළ සැරිසරන්නා වූ යම්කිසි ආත්මීයම යම්කිසිමේ මනුස්ස ස්වභාවයෙන් පංචස්කන්ධ ක්රියාවලියක් සූක්ෂම සිද්ධ වෙන බව ඉතින් ඔය සිද්ධ වෙන ක්රියාවලියේදී ආත්ම දෘෂ්ටියට බැහැගන්නේ ඇති එකක් තියෙනවා කියන දෘෂ්ටිය නිසා. මේක හේතුඵලයක් නිදාහගන්න හේතුඵල පරම්පරාව කියගත්තා නම් අන්න ආත්ම දෘෂ්ටිය එතන බිදෙනවා. අර දර්ශනය එහෙම පේනවා. ඒකයි එකේ වෙනස.
거기서 비유를 분명히 하여, 이 사이 기간에 떠도는 어떤 ātman 같은, 사람의 성질을 지닌 pañcakkhandha의 과정이 미세하게 일어난다는 것을 보이십니다. 그런데 그 과정에서 attā diṭṭhi에 빠지는 것은 무언가 있다는 diṭṭhi 때문입니다. 이것을 hetu-phala로 풀어 hetu-phala의 흐름으로 본다면 attā diṭṭhi는 거기서 부서집니다. 그 보임도 그렇게 보입니다. 그것이 차이입니다.
දැන් අපේ ස්වාමීන් වහන්සේ එනවා අභිධර්මය පිළිබඳ විශාරත ස්වාමීන් වහන්සේ නවා මයිෙන් ඇහුවා ආත්ම දරුටියට වැටෙන්නේ නැද්ද ඔය විදිහට පිළිගත්තා. මෙතනින් එහෙම කොටසක් ඒ විදිහට යනවා එහෙම ඒ අය පිළිගන්න ඕනේ. එහෙම වෙන්නේ නැද්ද කියලා. මොකද ස්වාමීන් වහන්සේ ඔබ වහන්සේගේ මම ප්රශ්නයක් අහන්නම්කෝ දැන් මෙහෙම අපි ඉන්න දෙන මේ දොරවල් දෙකක් තියෙනවා. එක පැත්තක දොරක් තියෙනවා. අනිත් පැත්තෙන් පිට වෙන දොරක් තියෙනවා. මොකත් දැමේ මස්ලේ සහිත මනුස්සයෙක් අර තුොනෙන් ඇවිදිලා හිටම් මේ තුනෙන් පිට වෙලා ලියව. අපිට කියන්න බැයිිද මම දැකා මනුස්සයෙක් කේවරෙන් ඇතිවෙලා මේකෙන් පිට වෙලා යනවා කියලා. පුළුවන්.
우리 스님 한 분, Abhidharma에 정통한 스님이 오셔서 물으셨습니다. '그렇게 받아들이면 attā diṭṭhi에 빠지지 않습니까? 여기서 어떤 부분이 그렇게 간다고 받아들여야 하니, 그렇게 되지 않습니까?' 그래서 '스님, 제가 질문 하나 드리겠습니다. 우리가 있는 곳에 문이 둘 있습니다. 한쪽에 들어오는 문, 다른 쪽에 나가는 문이 있습니다. 살과 피를 지닌 사람이 이 문으로 들어와 저 문으로 나갔습니다. 사람이 이 문으로 들어와 저 문으로 나가는 것을 보았다고 말할 수 없습니까?' '할 수 있습니다.'
ඒක ආත්මටියට නැති කියන්න පුළුවන්ද ඒ මොහොද මනුස්සයෙක් ඇදී යනවා මම දැක්කා මේ දොරෙන් ඇතිලා මේකෙන් යනවා කිව්වොත් කවුරු හරි කිව්වොත් ඕක ආත්ම දෘෂ්ටිය අහුවේ නැද්ද ඔය ටික දැක්කා කිව්වොත් අපි ඒක විසඳන්නේ කොහොමද
'그것이 attā diṭṭhi가 아니라고 할 수 있습니까?' '그게 어떻게…' '사람이 걸어가는 것을 보았다, 이 문으로 들어와 저 문으로 나갔다고 누가 말하면, 그것을 보았다고 하면 attā diṭṭhi에 걸리지 않습니까? 우리는 그것을 어떻게 풀겠습니까?'
අපේ තියෙන්නේ මෙහෙම අහනවා. මොහොතක් ගානේ වෙනස් වෙන විපරිණාමයට පත් වෙන රූපයක් මේ රූපය කියන එකට අපිට හොඳට පැහැදිලි විද්යාකූලව පිළිතුරා දෙන්න පුළුවන්. එකාකාරව මේ රූපය එකාකාරව එක තැනකදී ඇහිපිය ගහන මොහොත දක්වා පවතින විපරිණාවයට පත් වෙලා පරිවර්තන වෙනස් වෙනවා. එක සැරයක් ඇහිපිය ගාලා දෙවෙන සැරේ ඇහිපිය ගහන්න දක්ක ඉස්සෙල්ලා රූපය නෙමෙයි තව ආකාර රූපයක්. මේ වෙනස. එහෙනම් අර ඉස්සෙල්ලා දොරොඩෙන් ඇතුළු වෙන යම්කිසි ආකාර රූපස්කන්ධයක් තිබුණා. අනිත් දොර ළඟට යනකොට ඒ රූපස්කන්ධය එසේම තිබුණද?
저는 이렇게 묻습니다. 순간마다 바뀌는, 변해 가는 rūpa—이 rūpa에 대해 우리는 분명하고 과학적으로 답할 수 있습니다. 이 rūpa는 한결같이 한 곳에 눈 깜빡하는 순간까지만 있다가 변해 바뀝니다. 한 번 깜빡이고 두 번째 깜빡일 때까지면 앞의 rūpa가 아니라 다른 모습의 rūpa입니다. 이것이 바뀜입니다. 그러면 앞서 문으로 들어오던 어떤 모습의 rūpakkhandha가 있었습니다. 다른 문에 이를 때 그 rūpakkhandha가 그대로였습니까?
වෙනස් ව වෙනස් වෙලා. එහෙනම් එතනදි යම්කිසි වේදනා ස්වභාවයක් දැවුණා නම් ඒ වේදනා ස්වභාවය අර දුරේ යනකටත් එහෙම තිබුණාද? ඒක අද වෙනත එතනදි යම්කිසි සංඥා ස්වභාවයක් තිබුණා නම්
'바뀌었지요.' '바뀌었습니다. 그러면 거기서 어떤 vedanā의 성질이 있었다면 저 멀리 갈 때까지 그 vedanā가 그대로였습니까? 그것도 달라졌습니다. 거기서 어떤 saññā가 있었다면,'
පළවෙනි දොරෙන් ඇතුලට යම්කිසි මානසික සංඥාවක් ඔහුගේ තිබුණනද අර පිට වෙන දොරලඟට යනකොට ඒ සංඥාව එසේම තිබුණාද වෙනස් වෙලා ඒකත් වෙනන් වෙලා යම්කිසි සංඛාරයක් ගොඩනැගිලා තිබුනා නම් ගොඩනැගිලා නැපි තිබුණා නම් ඇතුල් වෙන්න දොරලගෙ අර පිටවෙනොරළඟලීත් ඒක තිබුණා වෙනස් වෙලා ඒක නේ වෙන එකක්. යම්කිසි විඤ්ඤාණ ස්වභාවයක් තිබුණම් ඇතුලේ දොරළඟ. පිට වෙනිත් ඒ විඤ්ඤාණ ස්වභාවය එහෙම නැ. නැක වෙනස්
첫 문으로 들어올 때 그에게 어떤 마음의 saññā가 있었다면, 나가는 문에 이를 때 그 saññā가 그대로였습니까? 바뀌었습니다. 그것도 달라졌습니다. 어떤 saṅkhāra가 쌓여 있었다면, 들어오는 문에서 쌓였던 것이 나가는 문에서도 그대로였습니까? 바뀌었습니다, 다른 것입니다. 들어오는 문에서 어떤 viññāṇa의 성질이 있었다면 나갈 때 그 viññāṇa는 그대로가 아닙니다. 바뀝니다.
වෙනවා. එහෙනම් මෙතනින් පියවරා පියවරක් පාසා රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන පහ වෙනස් වීම වුණානම්. ඔය රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර පහෙන් අහක සත්වය පනවන්නත් බැයිනම්. මෙතනින් ඇතුල් වෙන්න විහතනින් ගියා කිව්වහම ආත්ම දෘෂ්ටියට වැටෙනද ඔක දැක්ක. අින් ආම දෘෂ්ටිය අහ කරලා බැලුවද යනවා දැක්කේ නැද්ද?
그렇다면 여기서 한 걸음 한 걸음마다 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa 다섯이 바뀌었고, 그 다섯을 떠나서는 satta를 세울 수도 없다면, 여기로 들어와 저기로 나갔다고 말할 때, 그것을 보았다고 해서 attā diṭṭhi에 빠집니까? attā diṭṭhi를 치우고 보면 가는 것을 보지 않았습니까?
පැහැදිලිවීම දැක්කා ඇවදුරෙන් ඇතුලෙච්ච නතර දුරනි පිට වෙලා ගියා කියලා. පැහැදිලිවම දර්ශනයට අහු වුණා. දැන් දර්ශනයට අහුවෙච්ච දේ අපි කියනවා මම මෙහෙම එකක් දැක්කා කියලා. එහෙනම් ඔයාට ආත්ම දෘෂ්ටිය තියෙන අපි හරි. අන්න ඒකයි. එහෙනම් මෙතනින් මේ කෙනෙක් මැරිලා තව තැනෙක්කින් යනවා දැක්කා කිව්ව ඔයා ආත්මටියට වැටෙන කිවොත් ඔයට අහලා වෙන දේ ඔය අද ඔකමනේ.
이 문으로 들어와 저 문으로 나갔다는 것이 분명히 보였습니다. 분명히 보임에 잡혔습니다. 보임에 잡힌 것을 우리는 '이런 것을 보았다'고 말합니다. 그러면 당신에게 attā diṭṭhi가 있다는 말이 맞습니까? 바로 그것입니다. 그렇다면 여기서 누가 죽어 다른 곳으로 가는 것을 보았다고 하면 attā diṭṭhi에 빠진다고 당신이 말할 때, 당신에게 묻는 것도 바로 그것입니다.
එහෙනම් ආත්ම දෘෂ්ටියට වැටෙන්නේ නැහ අවකිගත්තා කියලා. හැබැයි මෙතනින් ගිය එකා තමයි අතනින් ගිය කියන එකයි මම පිළිගන්නේ ඕකමයි කියලා එතන හිටිය. ඒ වෙනස ගැන දැක්කේ නැත්නම්. ඔහු ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් පුද්ගලයෙක් යනවා එනවා හරි ගත්ත දෘෂ්ටියේ ඉන්නවා. ඔහුට ආත්ම දෘෂ්ටිය තියෙනවා.
그렇다면 보았다고 말한다고 attā diṭṭhi에 빠지지는 않습니다. 그러나 '여기서 간 그것이 바로 저기로 간 그것이다, 똑같은 것이다'라고 받아들이고 그 바뀜을 보지 못한다면, 그는 attā diṭṭhi로 한 사람이 가고 온다고 받아들인 diṭṭhi에 있습니다. 그에게 attā diṭṭhi가 있습니다.
හරි යනවා එනවා ඔක්කොම දකිනවා. නමුත් මේ අපිට මේ දකින දර්ශනය මේක වුනාට මෙහි යථාර්ථය මේකයි කියලා දැක්කත් දෘෂ්ටිය නැහ. ආත්ම දෘෂ්ටියන් තොරව අර සිද්ධිය එසේීම දකිනවා. අන්න ඒකයි වෙන.
가고 오는 것을 모두 봅니다. 그러나 우리에게 보이는 것은 이렇지만 그 실상은 이것이라고 보면 diṭṭhi가 없습니다. attā diṭṭhi 없이 그 일을 있는 그대로 봅니다. 그것이 차이입니다.
ඉතින් අර විදිහට කියනකොට යනවා දැක්කොත් ආත්ම දෘෂ්ටියට වැටෙනවානේ. යන්නේ නෑහැ කියා දැක්කොත් උච්චය දෘෂ්ටියට වැටෙනවා. අරක ශාස් දෘෂ්ටියට වැටෙනවා අනික නම් නෑහ කිව්වොත් උච්චය දෘෂ්ටියට වැගනවා. යන්නේ නෑ කිව්ව ඒක වෙන්නේ නැත්තේ මොකද ඔය දෘෂ්ටිය දෙකට වැටෙනවානේ කෝගලද යනවා දැක්ක කිව්වොත් ආත්ම දෘෂ්ටියට වැටනවා. නැත්නම් සත්ම දෘෂ්ටියට වැටෙනවා කියලා. යන්නේ නෑ කිව්වොත් එහෙම පුච්චය දෘෂ්ටියට වැටෙනවා. ඒකෙනු පේරෙන්න එක.
그렇게 말하면, 가는 것을 보면 attā diṭṭhi에 빠지고, 가지 않는다고 보면 uccheda diṭṭhi에 빠집니다. 하나는 sassata diṭṭhi에 빠지고, 다른 것은 없다고 하면 uccheda diṭṭhi에 빠집니다. 가지 않는다고 하면 왜 안 됩니까? 이 두 diṭṭhi에 빠지기 때문입니다. 간다고 보았다 하면 attā diṭṭhi, 곧 sassata diṭṭhi에 빠지고, 가지 않는다 하면 uccheda diṭṭhi에 빠집니다. 거기서 벗어날 길은 무엇입니까?
අන්න ඒ නිසා අපි ඒක දැක්කන්න ඕනේ යනවා කියන්නවත් යන්නේ නෑහ කියලා ඇතනු නැත යනු අන්ත දෙක ඇත කියන අන්ත දෙකෙන් යථාර්ථය දකින්නද හේතුඵල ක්රියාමය දකින්න එතකොට ඇති සේ පේන්නෙත් නැති වෙනවා පේන්නෙත් මේ හේතුඵල ක්රියාමී තියෙන මායා දර්ශන නිසා ඇතිවෙන එකක්වත් නැති වෙන එකක්වත් සම්බන්ධ කරලා නැහැ බලන්න බැහැ කියලා දකිනවා.
그러므로 우리는 그것을 보아야 합니다. 간다고도 가지 않는다고도, 있다·없다는 두 극단으로는 실상을 볼 수 없고, hetu-phala의 작용을 보아야 합니다. 그러면 있는 듯 보이는 것도 없어지는 듯 보이는 것도 hetu-phala의 작용에 있는 환영 같은 보임 때문이며, 생겨나는 것도 사라지는 것도 이어 붙여 볼 수 없다고 봅니다.
වෙනස් වීම අන්න වෙනස් වීම තියෙනවා. වෙනස් වීමක් හැමතැනම බැන වෙනවා. වෙනස් වීමේ මායා දර්ශන තමයි ඇති සේ නැති සේ අපි දකින්නේ. එතකොට අර අන්ත දෙකටම වැටෙන්නේ නැ. එතකොට අන්ත දෙකට වැටෙන්නේ නැ. විපරිණාමය. විපරිණාමික ස්වභාවය අහක් කරපු කිසි පස්තුවක් ලෝකය.
(질문자) 바뀜인가요? —그렇습니다, 바뀜이 있습니다. 바뀜이 모든 곳에 묶여 있습니다. 바뀜의 환영 같은 보임을 우리는 있는 듯 없는 듯 봅니다. 그러면 두 극단 어디에도 빠지지 않습니다. 두 극단에 빠지지 않습니다. vipariṇāma, 곧 변해 가는 성질을 벗어난 대상은 세상에 없습니다.
එහෙනම් ඇත කියන එකෙත් නැහැ කියන එකෙත් නැහැ. ඇති සේ පේනෙත් නැති සේ පේනෙත් විපරිණා ක්රියාවලියේ අතර මැදි අවස්ථා ඒවයයි මායා දන්ධ. ඇති වෙනවා පේනවා නැති වෙනවා පේනවා. මායාවේ පිහිටලා ඇත්ත දකින්න බැරි. නිසායි කිව්වේ ඇත නැත කියන අන්ත දෙක ඉඳලා ඇත්ත දකින්න බැහැ කියලා.
그러니 있다는 것에도 없다는 것에도 들지 않습니다. 있는 듯 보이는 것도 없는 듯 보이는 것도 변해 가는 과정의 중간 단계들이며, 그것이 환영입니다. 생겨나는 듯, 사라지는 듯 보입니다. 환영에 머물러서는 진실을 볼 수 없기에, 있다·없다는 두 극단에 서서는 진실을 볼 수 없다고 한 것입니다.
විපරිණාමික ක්රියාවලියක් හේතුඵල චක්රානුසාරයෙන් සිද්ධ වෙනවා. අන්න ඒ චක්රය බලපුවහම මේ විපරිණාමික ක්රියාවලිය ඒකින් එකට ඈඳෙන ආකාරය වෙළම. අන්න එතකොට කිසි තැනක බැඳිලා නැහැ. ඇත නැත අන්ත දෙකේ නැහැ. මේකෙන්ම හොයාගන්න පුළුවන්. ඉතින්
변해 가는 과정이 hetu-phala의 바퀴를 따라 일어납니다. 그 바퀴를 보면 이 변해 가는 과정이 하나에서 하나로 이어지는 모습이 보입니다. 그러면 어디에도 묶여 있지 않습니다. 있다·없다 두 극단에 들지 않습니다. 바로 이것으로 찾아낼 수 있습니다.
මේක තමයි මිනිහෙක් මැරිලා තව තෙනෙක් උපදින ක්රමය ඕකයි. අනුකූලවන්නා මානසිකත්වය තුළින් ජාති සංජාති වෙලා ඔක්කන්ති වශයෙන් මස්ලේ කයක් හටගන්න ඔක්කන්ති වශයෙන් බලට ඇතුල් වෙලා අභිනබ්බගේ අභ්යත්ව නිර්මාණය තුළින් ඒ මාසම මේක හති නිර්මාණය පටන්ගෙන ගොඩනැගිලා කන්දානම් පාතු බව කියලා ඉස්සෙල්ලා ගත්තේ සියුම් ශරීරයෙන් අර සංඥා දැන් ගන්නේ මස් ශරීරයක් ආශ්රය කරගෙන ආයතනානම් පටිලාභ ඒ ඇස කන දිව නාසය ශරීරය මාංසමේ ඇස කන දිව නාස ශරීරයේ ආයතන බවට පත් කරගෙන ඒවා තුළින් ගොඩ නගා ගත්ත පැවැත්මක් තුළ ආයෙත් යනවා. අන්න ආයතන ප්රතිලාභ ඕකට කියනවා සත්වයාගේ පැවැත්ම. සියුම්
이것이 사람이 죽어 다른 곳에 태어나는 방식입니다. 맞는 마음을 통해 jāti, sañjāti가 되고, okkanti로 살과 피의 몸이 생기도록 태에 들어가, abhinibbatti로 안에서 살의 몸이 지어지기 시작해 쌓이고, khandhānaṃ pātubhāva—앞서는 미세한 몸으로 받던 saññā를 이제는 살의 몸에 기대어 받고—āyatanānaṃ paṭilābha, 곧 눈, 귀, 혀, 코, 몸을 살로 된 눈, 귀, 혀, 코, 몸의 āyatana로 삼아 그것들로 쌓은 존재 속에서 다시 이어 갑니다. 그 āyatana paṭilābha를 satta의 존재라고 합니다.
ඕකට කියනවා සත්වයාගේ පැවැත්ම. සියුම් පැත්ත නොපෙන්න පැත්ත නොපෙන්න පැත්ත නොපෙන්නට බුදුපියාණන් වහන්සේ අරෙන අනික් ඔය ටික දැක්කේ නැහැ. ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ දැක්කලා ශ්රාවක ඥානයට ගෝචර වෙන සරිත් සමුපච චක්රය සිද්ධ වෙන ආකාරය දේශනා කළා. දේශනාව ශ්රවණය කරපුම ශ්රාවකයට ගෝචරා. මූල මූලික ගෝචර වීම සර්වච සාධානයටයි. ඒක අනික් අයට කාටවත් ලබන්න බැ.
미세한 쪽, 보이지 않는 쪽은 붓다 말고는 다른 누구도 보지 못했습니다. 그래서 붓다께서는 sāvaka의 지혜에 닿는 paṭiccasamuppāda 바퀴가 일어나는 방식을 설하셨습니다. 가르침을 듣는 것만으로 sāvaka에게 닿습니다. 근본에 닿는 것은 sabbaññutā ñāṇa에만 가능하며, 다른 누구도 얻을 수 없습니다.
ඉතින් ඕකෙන් තේරුම් ගන්න ඕනේ උප්පත්තියක් ලැබෙන අවථාව හිතෙන ආකාරයත් එක්ක යෙදෙන අනුපිළිලවත් ඕනේ හැබ ඒකයි
그러므로 이것으로, 태어남을 얻는 상태가 마음의 방식과 함께 이어지는 차례를 이해해야 합니다.
ප්රීතිය සහ ප්රීතිය තර කියලත් දෙකක් තියෙනවා. සුඛ සහ සුඛ තර මෙන්න මේ දෙකෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේට පහල වෙන්නේ ප්රීති තර සුඛ තර
pīti와 더 높은 pīti(pītitara)라는 두 가지가 있고, sukha와 더 높은 sukha(sukhatara)가 있습니다. 이 가운데 붓다께 일어나는 것은 pītitara와 sukhatara입니다.
සාමාන්ය ලෝකයාට පහලෙන ප්රීතිය අවිද්යා සහගත එකක් වෙනවා. ලෝක එහා බැඳීමක් සිද්ධ වෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒකෙන් තොර නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේට ලෝකයාට පහළ වෙන රටාවේ ඒ ක්රමයේ ප්රීතියක් පහළ වෙන්නේ නැහ. හැබැයි ඒ පහළ වෙන ප්රීතියට කියනවා ප්රීති තර
보통 세상 사람에게 일어나는 pīti는 avijjā가 섞인 것입니다. 세상에 묶임이 일어납니다. 붓다께서는 거기서 벗어나 계시므로 세상 사람에게 일어나는 방식의 pīti가 일어나지 않습니다. 그분께 일어나는 pīti를 pītitara라고 합니다.
සුඛයට සුඛ තර ඇති වෙනසක් තියෙනවද මෙන්න මේ දෙක තෝරාගන්න ඕනේ ඔතෙන්දි දිය අපි විග්රහ කරගන්නට පුළුවන් සුඛ කියන්නේ මොකක්ද ආමිස සුඛේ නිරාමිස සුඛය සුඛිත සරුඛය ඔය තුනක්. සුඛිත සරසුඛය කියන්නේ නිදහස් වුනු බව දන්නවා.
sukha에도 sukhatara라는 차이가 있는지, 이 둘을 가려내야 합니다. 거기서 우리가 풀어 볼 수 있습니다. sukha란 무엇입니까? āmisa sukha, nirāmisa sukha, sukhita sukha, 이 셋입니다. sukhita sukha란 벗어났음을 아는 것입니다.
ඒක විදිනකුත් නෙමෙයි. පෙර දුකක් තිබුණා. ඒක දැන් නෑ. ඒකෙන් නිදහස් වුණා. ඒ නිදහස් වීම සුවයා බව දන්නවා. නිදහස් වුන බව මතක් වෙනකොට ඇති වෙනවා හැඟීමක්. හැබැයි ඒකට චෛත සම්බන්ධයක් නැහ. අන්න ඒකයි වෙනස.
그것은 느끼는 것도 아닙니다. 전에 괴로움이 있었습니다. 지금은 없습니다. 그것에서 벗어났습니다. 그 벗어남이 편안함이라는 것을 압니다. 벗어났음을 떠올릴 때 어떤 느낌이 일어납니다. 그러나 거기에 cetasika의 관련은 없습니다. 그것이 차이입니다.
සංසිඳීම් සුවය කිව්වේ අන්න ඒකට සංසිඳීම් සුවයෙන් යුත්ත වන්නා වූ ප්රීති තර සුඛය බුදුරජාණන් වහන්සේට තියෙනවා. අනික් අයට තියෙනවා පැවැත්මට මම සතර අපායෙන් නිදහස්. දැන් කොච්චර මට ආයේ සතර පයක් නැහනේ. ඒ අර සතුටක් තියෙනවා. ඒ නිසා මට කරදර නැත්ද සුභතිය ඉන්න පුළුවන්නේ. අන්න සු වෙන්න හැටියට [උගුර කෑරීම]
가라앉음의 편안함이라고 한 것이 그것입니다. 가라앉음의 편안함을 갖춘 pītitara sukha가 붓다께 있습니다. 다른 이들에게는 존재에 바탕한 것이 있습니다. '나는 네 apāya에서 벗어났다. 이제 다시는 네 apāya가 없다.' 그런 기쁨이 있습니다. '그러니 나는 걱정 없이 편히 있을 수 있다.' 편안해지는 방식이 그렇습니다.
දැන් බුදුහාමුදුරුවෝ බුද්ධත්වය ලබාගත්ත අවස්ථාවේක ප්රීතිය ඒ අයිති වෙන්නේ නැහැන නේ. නැ ඒකට මේ ටික අයිති වෙන්නේ නැහැ. මේ ක්රමයම අයිතිය නම සුඛිත තර කියන එකනුයි ඒක වැටෙන්නේ. ප්රීති තර ඒ සුඛ පහම පස්වානා ප්රීතියක් ප්රීති තර සුඛය කියන එකටයි වැටෙන්නේ.
(질문자) 붓다께서 깨달음을 얻으셨을 때의 pīti는 거기에 속하지 않지요? —아니요, 거기에는 이것이 속하지 않습니다. 그것은 sukhatara라는 것에 들고, 그분의 다섯 가지 pīti도 pītitara sukha라는 것에 듭니다.
බුද්ධත්වයට පත් වුනම දැන් ලෝකයා සතුටු වෙන්නේ. පැවැත්මේ යමක් ලැබුනහම අරිහතුන් වහන්සේ සතුටු වෙන්නේ. පැවැත්ම සංසිදුනහම
깨달음에 이르렀을 때를 보면, 세상 사람은 존재에서 무엇을 얻을 때 기뻐합니다. arahant는 존재가 가라앉을 때 기뻐합니다.
දැන් මේකට නොකුව.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පැවැත්ම එහෙම යම්කිසි තත්ත්වයක් වෙනස් වෙනම බලාපොරොත්තු වෙෙන තත්ත්වයක් ලැබුනහම ඒකට සතුටු වෙනවා ලෝකයක්.
존재에서 어떤 상태가 바뀌어 바라던 상태를 얻으면 세상 사람은 그것에 기뻐합니다.
එබඳු බලාපොරොත්තු එකක්වත් නැති කරපු අරිහතුන් වහන්සේද පැවැත්මය ලබ යමක් ලැබීමෙන් ලබන යම් සතුටක් තිබුණ නම් එහෙම සතුටක් නෑහ. මෙබන්ධ දුක්ඛිත පැවැත්මයෙන් නිදහස් වුණා නේද කියන සතුටක් තියෙනවා. අන්න ඒක ප්රීතිය තර සුතය. ප්රීතිය තර ප්රීතිය තරහ
그런 바람을 하나도 남기지 않은 arahant에게는 존재에서 무엇을 얻어서 생기는 기쁨 같은 것은 없습니다. 이 괴로운 존재에서 벗어났구나 하는 기쁨이 있습니다. 그것이 pītitara sukha입니다. pītitara입니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේට පහම පහළ වුනේ අනිත් අයට පහළ වෙන පහ නෙමෙයි. අනික් අයට පස්වනා ප්රීතියෙන් පිනා යනවා කියනව ඇති වෙන්නේ. ඉස්තරත් වෙච්ච දුක් කරදරයකින් නිදහස් වෙලා බලාපොරොත්තු වෙච්ච දේ ලැබුනහම ඇති වෙන්නා වූ අරම ආකාර පැවැත්ම මුල් කරගත්ත පහ ඒක අනික් අයගේ පස්සනාප්රීතියි ප්රීති චෛත්යක ඒකේ තියෙනවා.
붓다께 일어난 다섯 가지 pīti는 다른 이들에게 일어나는 다섯 가지가 아닙니다. 다른 이들에게는 다섯 가지 pīti로 가득 찬다고 하는 것이 일어납니다. 겪던 괴로움에서 벗어나 바라던 것을 얻을 때 일어나는, 존재를 뿌리로 한 다섯 가지—그것이 다른 이들의 pañcavaṇṇa pīti입니다. 거기에는 pīti cetasika가 있습니다.
මෙතෙක් කාලයක් විඳ දුක කෙළවරයි කියලා දැනගත්තහම ආය යමක් ලබාගෙන නෙමෙයි ලබාගෙන තිබිච්ච මුලාව අත්හැරීමෙන් ලැබුව සැනසි. අන්න ඒක තමයි ප්රීති තර කිව්වේ. අන්න ඒකට ඒ පහම ලැබෙන්නේ ඒකයි.
지금껏 겪던 괴로움이 끝났다고 알게 될 때, 다시 무엇을 얻어서가 아니라 붙잡고 있던 미혹을 놓아서 얻은 평안—그것을 pītitara라고 한 것입니다. 그분께 그 다섯이 일어나는 것은 그 때문입니다.
දැන් ක්ෂණික ප්රීතිය කියන එක අපි දකිනවා මෙන්න මෙහෙම දේකින්. තමන් යම්කිසි වැඩක් කරන මොහොතක් මොහොතක් පාසාම හිතන කියන කරන හැම මොහොතකම තමන්ටම තේරෙනවා නම් රාගයෙන් නිදහස්, ද්වේශයෙන් නිදහස්, මෝහයෙන් නිදහස් මේ සිතුිවිල්ල ක්රියාව කතාව කියලා. ඒ ඒ ක්ෂණක් ක්ෂණයක් ගානේ නැගෙන්නා වූ ප්රීතියක් තියෙන්නේ. අන්න අත්හැරීමෙන් සංසිදීමේ ලැබෙන ප්රීතිය ක්ෂණික ප්රීතිය
khaṇika pīti라는 것을 우리는 이런 것으로 봅니다. 자기가 어떤 일을 하는 순간마다, 생각하고 말하고 하는 모든 순간에 이 생각, 이 행동, 이 말이 rāga에서, dosa에서, moha에서 벗어나 있다고 스스로 안다면, 그 순간순간마다 일어나는 pīti가 있습니다. 놓아 버림으로써, 가라앉음으로써 얻는 pīti—그것이 khaṇika pīti입니다.
එතකොට කුද්ධක ප්රීතිය කියලා කියන්නේ. යම්කිසි පහත් වන්නා වූ පෘචවල් කූ කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ පහත් දේවල්. ලෝකයේ උසස්සයයි සම්මත කරන්න බැරි දේවල්. මෙන්න මේ දේවල් උදුරා හැරීමට කියනවා කූ උද්ධක පහත් දේවල් උදුරා හැරපු රේතිය.
그리고 khuddaka pīti라는 것은 어떤 낮은 것들과 관련됩니다. 'ku'라는 말로 낮은 것들을 가리킵니다. 세상에서 높다고 인정할 수 없는 것들입니다. 그것들을 뽑아 버리는 것을 ku-uddhaka라 하니, 낮은 것들을 뽑아 버린 pīti입니다.
නොදන්න කාලේ අවිද්යාවෙන් යුත්ත කාලේ මෙවදු පෙදු පහක් දේවල් කළා. නමුත් මම අවිද්යාව දුරු කරපු නිසා එපදු පහත් දේවල් කිරීමේ මානසිකත්වයෙන් නිදහස් වුණා. අන්න ඒ ප්රීතිය තියෙනවා අරිහතුන් වහන්සේට බුදුරජාණන් වහන්සේ.
모르던 때, avijjā에 차 있던 때 이런저런 낮은 짓들을 했습니다. 그러나 나는 avijjā를 없앴기에 그런 낮은 짓을 하는 마음에서 벗어났습니다. 그 pīti가 arahant와 붓다께 있습니다.
ලෝක සත්යය අර එහෙම නෙමෙයි තියෙන්නේ. නින්දා කරන පහත් කරන දේවල් අහක් කරලා මම දැන් හොඳ ඒවා කරනවා. පහත්කම නිසා වටා වූ නින්දාපත් වෙනවා. දැන් මට ඒක විඳින්න එහාට ඕන තරක පෙනි හිටිය හැ. මෙන්න මේ ආකාරයෙන් හටගන්න ප්රීතියක් සාමාන්ය ලෝකයාට තියෙනවා.
세상 사람은 그렇지 않습니다. '비난받는 낮은 짓을 치우고 나는 이제 좋은 일을 한다. 낮음 때문에 둘레에서 비난을 받았는데 이제는 그것을 겪지 않아도 된다.' 이런 식으로 생기는 pīti가 보통 세상 사람에게 있습니다.
සාමාන්ය ලෝකයා පිරිතිය පරණ ප්රීතිය කියලා තව එකක් තියෙනවා. තව එකක්. දැන් පරණ ප්රීති කියලා පෙන්නන්නේ ඵලයක් අරගැනීම සඳහා සටන් කෙරුව නම් ප අරණ පරණ ඵලයක් සඳහා සටනක් නැද්ද ඒකෙන් හටගන්න ප්රීතිය ඒ කියන්නේ ලෝකයා යමක් ලබා ගැනීමට තරම් කරනවා සරන් කරනවාට ප්රීතියක් නෑහැ සැනසුමක් නැහැ. බුදුරජාණන් වහන්සේ ලැබූ ඵලයට එහෙම සරන් කරලා සන් ගන්න ඕනේ නැහැ. ඕනම කෙනෙකුට නිදහසේ ප්රඥා ගෝචනා ලැබිය. අත්හැරීමේ නොවැරමේ මිදීමේ ඵලය
보통 세상 사람의 pīti로 pharaṇa pīti라는 것이 또 있습니다. pharaṇa pīti가 보여 주는 것은, 결과를 얻으려고 싸웠다면, 결과를 위한 싸움이 있다면 거기서 생기는 pīti입니다. 곧 세상 사람이 무엇을 얻으려고 애쓰고 싸우는 데에는 pīti도 평안도 없습니다. 붓다께서 얻은 결과는 그렇게 싸워서 얻을 필요가 없습니다. 누구든 자유롭게 paññā로 닿아 얻을 수 있습니다—놓아 버림의, 벗어남의 결과입니다.
දැන් සමහර විට දැන් බුදුහාමුදුරුවෝ යම්කිසි කරුණක් ඉදිරිපත් වුණා සමහර අවස්ථාවල සිනාසිලා තමයි උත්තර දෙන්නේ. ඔ සිනා සෙනවා. උන්වහන්සේ හිනා දෙකක් තියෙනවා. සිත සිනාව හසිත සිනා. හිත සිත හසිත, විහසිත උපහසිත අපහතිත කියලා සිනා පහක් ලෝක සත්වයාට පහළ වෙනවා.
때로 붓다께서는 어떤 일이 앞에 오면 미소 지으며 답하십니다. 미소 지으십니다. 그분께는 웃음이 두 가지 있습니다. sita 웃음과 hasita 웃음입니다. sita, hasita, vihasita, upahasita, apahasita라는 다섯 웃음이 세상 satta에게 일어납니다.
මේ සිත හිනාව කියන්නේ තමා තුළම ඇති වුණා වූ චිත්ත ප්රහාදය තමාගේ විමුක්තිය මුල් කරගෙන. මේ විමුක්තිය නිසා මම සසර දුකෙන් නිදහස් වුණා. මෙන්න මිනිස ඇති වෙන්නා වූ චිත්තප්රහාදයෙන් නැගින පැහැපත් බව තමයි සිතහිනාව.
sita 웃음이란 자기 안에 일어난 마음의 맑음, 자기의 vimutti를 뿌리로 한 것입니다. '이 vimutti 때문에 나는 saṃsāra의 괴로움에서 벗어났다.' 이렇게 일어나는 마음의 맑음에서 피어나는 밝음이 sita 웃음입니다.
එතකොට එබඳු වන්නා වූ ඒ බඳු චිත්ත ස්වභාවයෙන් අනිත් පුද්ගලයෙකු නිදහස් වුණා නම් ඊට සම්බන්ධ වුණා වූ අනුකූල පුද්ගලයාත් නිදහස් වුණාන. තව කෙනෙක්ගේ ඒ පබ විමුක්තිය දැකලා. ඇතෙන චිත්ත ප්රහාදය. ඒවා හසිතනාව බුදුරජාණන් වහන්සේට ඔයිෙන් එහා හිනා.
그리고 그런 마음의 성질로 다른 사람이 벗어났다면, 그와 이어진 사람도 벗어났구나 하여 다른 이의 vimutti를 보고 일어나는 마음의 맑음, 그것이 hasita 웃음입니다. 붓다께는 그 너머의 웃음은 없습니다.
යම්කිසි පුද්ගලයෙක් විමුක්තිය කරා ළඟා වෙන්න මගක් පාද කියගත්තා කියලා දැනගත්ული. අනේ ඒ සංසාර ගමන සතර අපායෙන් නිදහස් වුණා. මේ සත්වය. අන්න චිත්ත ප්රහාදයක් තියෙනවා. අන්න ඒක තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේට පහළ වෙන්නේ සතුට.
어떤 사람이 vimutti에 이르는 길에 들어섰다고 알게 되면, '아, 이 satta가 saṃsāra 여정과 네 apāya에서 벗어났구나' 하는 마음의 맑음이 있습니다. 그것이 붓다께 일어나는 기쁨입니다.
යම්කිසි දුක්ඛිත සත්වයෙක් දිහා බලනකොට දැක්කොත් එහෙම පාරමිතා පුරාගෙන ඉන එක කිරික් වෙලා ඉන්නවා ඉරියක් වෙලා ඉන්නවා. ඌරෙක් වෙලා ඉන්නවා.
괴로운 satta를 바라보실 때, pāramī를 채우고 있는 이가 이런저런 짐승이 되어, 돼지가 되어 있는 것을 보시면,
අනවතද දැන් මෙතන ගියා. අහවාල් දවස වෙනකොට මේ පාරමිතාව ස්ථඑකක්. මොහු විධාර නිදහස් එතකන් විතරේ මුලට දුකද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් ආනන්දහාර වහනාේ බුදුහාර ඔව් හිනා පහළ වෙලේ මොකද කියලා ඔව් මොකක්ද සිනාපසුපන
(질문자) Ānanda 스님이 붓다께 웃으신 까닭을 여쭈었지요? —네, 무엇 때문에 웃으셨느냐고.
අන්න ඒකයි. දැන් ඒ අවස්ථාවේදී බලපහම පෙන්නනවා අර ආරංදය අරයන්න ගෙරිලා පේනවද මේ පේනවා. දෙවියෙක් නොවිච්ච බ්රහ්මයෙක් නොවච්ච සක්ිතෙක් හද කෙනෙක් නොවිච්ච එකවත් නොතන නැ. දැන් අපි මිදුනේ කොතකින්ද බලන්නකෝ එබඳු අවිද්යාවකෙන් මිදිලා ිද නිදහස් වුණා. එහෙනම් දෙවියෙක් වෙලාවත් මනුස්සයෙක් වෙලාවත් සක්ය රත කළාත් මේ අවිද්යාව දුරු කරගන්න බැ.
바로 그것입니다. 그때 붓다께서 보여 주십니다. '아난다여, 저 geri가 보이느냐?' '보입니다.' 저것이 deva가 되지 않은 적도, brahma가 되지 않은 적도, Sakka가 되지 않은 적도 없다. 이제 우리가 무엇에서 벗어났는지 보라. 그런 avijjā에서 벗어나 자유로워졌다. 그러니 deva가 되어도, 사람이 되어도, Sakka가 되어도 이 avijjā는 없앨 수 없다는 것입니다.
අර මුලාවට පත්වෙච්ච ලෝක සත්වය අවිද්යාව වැන්න නිසා තමයි දෙවියෙක් වෙලා, බ්රහ්මයෙක් වෙලා සක්ත සද කියන එක අරකයෙක්
미혹에 빠진 세상 satta는 avijjā에 갇혀 있기 때문에 deva가 되고, brahma가 되고, Sakka가 되고, niraya의 존재가 되어 갑니다.
වෙලා යන්නේ. එහෙන අර ගෙන්නේ මේ හාරකුන්ටනේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එක ඕක ගිරිහයන කියනකොට ඒ ගෙරි කොටස් දෙකක් එක අපිට ඕකදි යහ හොයන්න බැහැ. මේ හාරටක් ගෙරි කියනවා. ඒ වගේම අර පුඩා කළුබි ජාතියක් ඉන්නවා. කළු කඩිවාගි ජාතියක් උන්ටක් ගෙරි කියනවා. ඉතින් දෙකෙන් කෝක දැක්කලා දුන්නා පෙන්නවා මොකක්ද ඒ ගෙරි හැද දැකලා
geri라고 하면 두 무리가 있어서 여기서 어느 것인지 가려낼 수 없습니다. 어떤 것도 geri라 하고, 작고 검은 종류도 geri라 합니다. 둘 가운데 어느 것을 보여 주셨는지는 모르지만, 그 geri를 보시고
තිබිච්ච හිද්ධිය හැටි මේ සසර ගමන කොච්චර හොඳයි කියලා හොයාගෙන ගියා. හොඳේ එකක් හම්බවෙලා නැහැන නේද කියලා දැක්කා. අපි එබඳු දෙයක් දැකලා නේද අද විමුක්තිය ලැබි අපි කවදාවත් එතනට පත් වෙනත් එක්මවා නේද කියලා. ඇති වුන ප්රහාදිය නිසා තමයි හිනාපන්නේ සිත හිනාව ඒ වගේම හසිත හිනාව දෙක පහළ වුණා. එයාර්ය මාර්ගය ගමන් කරන පිරිසත් ඒකෙන් මිදුනා මාත් බිදුනා කියලා.
그 일을 보시고, 이 saṃsāra 여정이 얼마나 좋은지 찾아 헤매었지만 좋은 것 하나 얻지 못했구나 하고 보셨습니다. '우리는 그런 것을 보았기에 오늘 vimutti를 얻었다. 우리는 다시는 거기에 이르지 않는다.' 이렇게 일어난 맑음 때문에 웃으신 것이 sita 웃음입니다. 또 hasita 웃음도, 둘 다 일어났습니다. ariya 길을 가는 무리도 거기서 벗어났고 나도 벗어났다고.
අනික තමයි උපහතිද්ද විහතිද විහතිද සෙනාව කියන එක පුතා අනිත් අයට පහළ වෙනවා. අරිහතුන් වහන්සේට නෑ. අනික් අය වෙහෙසට පත්
그 밖의 upahasita, vihasita 웃음은 다른 이들에게 일어납니다. arahant에게는 없습니다.
අරිහතුන් වහන්සේට නෑ. අනික් අය වෙහෙසට පත් වෙනකොට සතුටු වෙනවා. කෙනෙක් වෙහෙසවලා සතුටු වෙනවා. කෙහෙ කල්ලෙල්ලක් දානවා පෑගෙන්නේ. ලෙස ගිහිල්ලා වැටෙන්න නලා දැක්කව උඩ පැන පැන ඉනහෙනවා. ඔහුට වෙහෙසක් වෙච්ච දේක හැටිය කියලා අනුරාවෙන් වැටෙන්නේ නැතුව නැතුව වෙන්නේ කියලා එයා මහෙතයෙන් තකනවා. කකුල ඇදලා අත ගානවා. වෙහෙස වෙලා. අනිකරේ හිනා යනවා. අන්න ඒ ජාතියේ හිනාටයි විහසිත කියන්නේ. දැන් ඕකට මේ අටුවාවල විග්රහ කරන්නේ.
다른 이들은 남이 애먹을 때 기뻐합니다. 누군가를 애먹이고 기뻐합니다. 바나나 껍질을 던져 두고 누가 밟아 미끄러져 넘어지는 것을 보면 펄쩍펄쩍 뛰며 웃습니다. 그가 다쳤는지 아랑곳하지 않습니다. 그는 다리를 끌고 손을 문지르며 애를 쓰는데 다른 이는 웃어 댑니다. 그런 종류의 웃음을 vihasita라고 합니다. aṭṭhakathā에서 이렇게 풀이합니다.
හිනා වෙනවා යන්දන් දත් පෙන්නන්න ගානට හිනා වෙනවා හිතනාවා කියන්නේ මේ තොල් යන්තම් පැහැත්ත කර මූහුණේ හිනාවක් පෙන්නන ගාන එතකොට හසිත සීනාව කියන්නේ දත් පෙන්නන ගාන්නට වෙන හිහසිත හිනා කියන්නේ කොක්කඬ දාලා කරන හිනාව උපහසිත කියන්නේ උඩ පැන පැන කරන හිලා අල්ලගෙන පෙලි පෙල්ලි මැරෙන්න බැරුවා කරන හිම අපහසිත මෙහෙම ජාතියේ හිනා පහකින් විග්රහ වෙනවා. නමුත් ඔතනද නිරුක්තියට අනුව බැලුවොත් එහෙම ඕගේ හිනා පහ ඔහොම නෙමෙයි.
sita는 입술을 살짝 벌려 얼굴에 웃음을 보이는 정도이고, hasita는 이가 보일 만큼 웃는 것, vihasita는 깔깔 소리 내어 웃는 웃음, upahasita는 펄쩍펄쩍 뛰며 웃는 웃음, apahasita는 배를 잡고 데굴데굴 숨넘어갈 듯 웃는 웃음—이렇게 다섯 웃음으로 풀이됩니다. 그러나 nirutti에 따라 보면 다섯 웃음은 그런 것이 아닙니다.
ඔය හිනා පහෙන විහති අනුන් වෙහෙසට පත් කරලා හිනා වෙන්නේ ගති ලක්ෂණයක් තියෙනවා. කාට හරි කරදරයක් වුනහම සතුටු වෙන මානසිකත්වය තියෙන නිසා. දැන් මේක හොඳ එකක් නම් නෙවෙයි.
그 다섯 가운데 vihasita는 남을 괴롭혀 웃는 성향이 있습니다. 누군가에게 탈이 나면 기뻐하는 마음이 있기 때문입니다. 이것은 좋은 것이 아닙니다.
ඔයිට වඩා පෘථග්ජනයට හිනවා තුනක් තියෙනවා තව දෙකක්. අනිත් දෙක අනු උපාසයට අනුට උපාස කරනවා. උපාසයට පත් කරනවා. එක එක එක්කෙනෙක්ලා කිය වෙච්ච අඩු පාඩුවක් හොයාගේ ඕක කියිය කියිය ඇද පළුතු කියා උපහසයට පත් කරමින් සතුරු වෙනවා. අන්න ඒක උපාහස කර ඉන්නවා. ඒ වගේම අපහාස කරනවා. මුහෝම එදියටම බයිනවා. නින්දා කරනවා. පැරද මැනලා ඇකිල්ලා ඉන්නකොට තමන් දින දානවා. තමන්ට සතුටක් තියෙනවා. මෙන්න ඒක අපහසිත හිනාව මෙන්න මේ වගේ මේ හිනා පහකක් තියෙන්නේ ඔක්ට ක්රමයටම
그 밖에 puthujjana에게는 웃음이 둘 더 있습니다. 나머지 둘은 남을 비웃는 것, 비웃음거리로 만드는 것입니다. 사람마다 모자람을 찾아내어 자꾸 들추며 비웃음거리로 만들고 기뻐합니다. 그것이 upahasita입니다. 또 모욕합니다. 대놓고 욕하고 깎아내립니다. 상대가 져서 움츠러들 때 자기는 이겼다고 기뻐합니다. 그것이 apahasita 웃음입니다. 이렇게 다섯 웃음이 그 방식대로 있습니다.
ඉතින් ක්ෂණික පීති කුද්ධක පිහිට ඔක්කන්තික පීති අනිත් එක ඔව් එක මතලා ඉන්නවා.
그리고 khaṇika pīti, khuddaka pīti, okkantika pīti… (질문자) 다른 하나는요? —네, 하나를 잊었습니다.
ඔව් උද්වේගයන කියනවා. ඒ කියන්නේ විශාල වශයෙන් ඒ මෙබඳු මේසක් දරලා මෙබඳු මහන්සියක් දරලා මම මෙතන ජයකත්තේ මෙන්න මේ බඳු නොපසු පට වීර්යකින්. අන්න ඒකෙන් ඇති වෙන්නේ සතුට උත්සාහය අත්හැරියේ නැහැ. වි වෙහෙත අත්හැරියේ නැහැ. වීර්ය අත්හැරියේ නැහැ. නොපසු පට වීරිය කටයුතු කරලා මම බිදින් ආවා. රාකය කළා, ද්වේශය කළා, මෝහය කළා. අන්න ඒක තමයි ඒකේ තත්ත්වය.
네, ubbega라고 합니다. 곧 크게, '이런 짐을 지고 이런 수고를 견디며 이렇게 물러서지 않는 viriya로 나는 여기서 이겼다'—그것으로 생기는 기쁨입니다. 애씀을 놓지 않았다, 수고를 놓지 않았다, viriya를 놓지 않았다, 물러서지 않는 viriya로 해내어 나는 벗어나 왔다, rāga와 dosa와 moha를 이겨 냈다. 그것이 그 상태입니다.
එතකොට මේික පීති කුද්ධක පීති, ඔක්කන්තික පීති පරණ පීති ඔකනේ ින් පහ හැබැයි ඕක අනුපිළිවල ගත්තහම ලස්සනට අනුපිලවලට විග්රහ කර ඉතින් එතකොට අපි ඒකත් අපිත් වුන්න ඒ වෙලාවන් විස්තර ඇතුව ගමු බහුව
그러면 khaṇika pīti, khuddaka pīti, okkantika pīti, pharaṇa pīti—이렇게 다섯입니다. 그런데 이것을 차례대로 하면 아름답게 차례로 풀이됩니다. 그러니 그것도 시간이 있을 때 자세히 다루기로 합시다.
තවත් ඒකේ ප්රශ්නක් තියෙනවා මේ විඤ්ඤාණය විඤ්ඤාණ ශක්තියක් වනාතර එයින් අභ්යන්තර නාම රූප සහ බාහිර නාම රූප සෑදින විදිහ විස්තර කරන්න කියලා ඉල්ලීම කරන්න මොකක් වැදගත් මේ ටිකක් විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං කියන තැන නාම රූපයෝ නාම රූප සමඟ සම්බන්ධයක් ඔව්
또 하나 질문이 있습니다. viññāṇa가 viññāṇa의 힘이라면 그로써 안의 nāma-rūpa와 바깥의 nāma-rūpa가 만들어지는 방식을 설명해 달라는 요청입니다. 중요한 것은 'viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ'이라는 곳에서 nāma-rūpa가 nāma-rūpa와 이어지는 관계입니다. —네.
දැන්න ඔව් දැන් ඒේ අපි නාම රූපයට අභ්යන්තර නාම රූපයි බාහිර නාම රූප හැදෙනවනේ. ඔව් එතකොට විඤ්ඤාන පච්ච නාමූප කියන එක අභ්යන්තර නාමරූප කියන්නේ අර දව්ය පදාර්ථ ඔව් ආ එතන ඒක විතර මෙහෙම බලාගන්න ඕනේ. ඒ ගව්ය පදාත හැති ගව්ය පදාත් ඇහට පේන්න තියෙනවනේ. ඔව් හීනකි දව්ය පදාකිනවනේ. ඔව්
(질문자) 그러니까 nāma-rūpa에는 안의 nāma-rūpa와 바깥의 nāma-rūpa가 만들어지잖아요. —네. —그러면 'viññāṇa paccayā nāmarūpa'에서 안의 nāma-rūpa라는 것은 그 물질을… —네, 거기서 이렇게 보아야 합니다. —그 물질은 눈에 보이잖아요. —네. —꿈에서도 물질이 보이잖아요. —네.
එහෙමත් දකිනවා. අපි මනුස්සයෙක් මරණයදී ගැලවෙලා යනකොට දැන් අපි ඇඳන් ඉන්නම් රෙදි ඒ රෙදිත් එක්කම එයා යනවනේ. ඔව් එහෙම තියෙනවා. එතනත් පේනවා යම්කිසි දැන් මේ පදාර්ථ වලට අමතරව මේ පදාර්ථ මූලික ගත්ත හතගත්ත හිතෙන් හදාගත්ත පද කවුරු පදලා පේනවා ඒ පේන්නේ මොනවද
(질문자) 이렇게도 봅니다. 사람이 죽을 때 빠져나가면, 우리가 입고 있던 옷, 그 옷과 함께 그가 가잖아요. —네, 그런 경우가 있습니다. —거기서도 이 물질 말고 이 물질을 뿌리로 마음이 만든 물질이 보이는데, 그때 보이는 것은 무엇입니까?
අපි දැන් මේ දකිනවා කියන එකත් දකින ඇහෙන් දකිනවා නෙමෙයි නේද ඇසෙන් දත්ත ටිකක් අරගෙන මන තියන්නේ දකින. දකින්නේ එතකොට මේ දඟු පදාතඑ තියෙනවා දකින්න අවශ්ය චක්ඛු විඤ්ඤාණය හත කරන්න අවශ්ය මේකේ ඒ කියන්නේ ආලෝකය දක පරාවර්තනය වෙන්න යම් ධාතුවක් තියෙනවා.ඔ ඒ ධාතුවත් අපි මනසෙන් හදාගෙන ඒකෙන් අපි ලස්සන කියන ප්රිය රූප හදාගෙන ඇසකුත් අභ්යන්තරය හදාගෙන මෙන්න මේක අපි මේ ලස්සනයි කියලා අසපු රූපය අපේ අභ්යන්තර රූපයෙන් දැක දැක සතු වෙන එකක් ජීවත් වෙනම.
—우리가 본다는 것도 보는 눈으로 보는 것이 아니잖습니까? —그렇지요. —눈에서 자료를 조금 받아 마음이 보는 것입니다. 그러면 이 물질이 있어야 보이는 데 필요한, cakkhuviññāṇa가 생기는 데 필요한 것, 곧 빛이 되비치는 어떤 dhātu가 있습니다. —네. —그 dhātu도 우리는 마음으로 만들어, 그것으로 아름답다는 마음에 드는 형상을 만들고, 눈이라는 안쪽도 만들어서, '이것이 아름답다'고 바라던 형상을 우리 안의 형상으로 보고 또 보며 기뻐하며 사는 것입니다.
දැන් අභ්යන්තර නාම රූප බාහිර නාම රූප දෙකේදී අර සතර මහාභූත සහ සතර මහාභූතයකගෙන් හටගත් බාහිර දේවල්. හටගන්නකොට ඒවය නම්්යතාවයට අනුකූලව හැඩගැහිලා තියෙන රූප බාහිර නාම රූප දැන් හැඩ තලයක් සකස් කරලා තියෙනවා සති විශේෂයකින් සතර මහාභූතයන්ගේ හැද තලයක්.
안의 nāma-rūpa와 바깥의 nāma-rūpa 둘에서, 네 mahābhūta와 네 mahābhūta에서 생긴 바깥의 것들이 생길 때 굽음에 맞추어 모양을 갖춘 rūpa가 바깥의 nāma-rūpa입니다. 어떤 특별한 힘으로 네 mahābhūta의 모양이 갖추어졌습니다.
දැන් අපි හිතමු කිව්වා මෙහෙම දෙයක්. දැන් රිසිවරයෙක් අභිඥා ලාභිය නිරුම් මලක් මවන්න හිතුනො. එයාට නිරුම් මලක් මවන්න පුළුවන් භෞතිකම එන්නේ. ඉස්සෙල්ලා මනසේ නෙළු මලක් එනවා. මනසට නෙළු මනක ස්වරූපය එනවා. ඒ දැන් ඉස්සරහ ඒ නෙරුම් මල තිය මවන්න ඕන තෙන්න. ඒ නෙරුම් මලා තියෙන ආකාරය මනසින්මවනවා. [උගුර කෑරීම] එතකොට එයාට පේනවා මනසට පේනවා ඇතන නිරෙම් මලා තියෙන ආකාරය
이렇게 생각해 봅시다. abhiññā를 얻은 ṛṣi가 연꽃을 만들어 내고 싶어 합니다. 그는 연꽃을 물질로 만들어 낼 수 있습니다. 먼저 마음에 연꽃이 옵니다. 마음에 연꽃의 모습이 옵니다. 앞에 연꽃을 만들어 낼 자리에 연꽃이 있는 모습을 마음으로 그려 냅니다. 그러면 그에게, 그의 마음에 저기 연꽃이 있는 모습이 보입니다.
ඒක දැඩි කරනකොට චිත්තද රූප ක්රියාත්මක වෙනකොට ඒකට අවශ්ය කරන භෞතික රූප බාහිර ඒවා අර මේ රූපයන්ට අනුකූල රූප ඇදලා එන සහජාත ප්රත්ය ක්රමයක් තියෙනවා. එක්කෝ බාහිරින් ඇදලා එනවා. එක්කෝ චිත්තජ වශයෙන් නිෂ්පාදනය කරපු වේගයෙන් චිත්ත රූප නිබැද වෙලා. ඒ තුළින් සුද්ධාශ්රක පහළ වෙලා. අර ඝනී භවන රූපයක් වදින්න අර මල හැදෙනවා.
그것을 굳힐 때 cittaja rūpa가 작용하며, 거기 필요한 바깥의 물질 rūpa를 이 rūpa에 맞는 것으로 끌어오는 sahajāta paccaya 방식이 있습니다. 바깥에서 끌어오거나, cittaja로 만들어 낸 기세로 cittaja rūpa가 일어나 그로써 suddhaṭṭhaka가 생겨나고, 단단한 rūpa로 그 꽃이 만들어집니다.
එතකොට දැන් ඒ කියන්නේ බාහිර තියෙන මේ රූප තියෙනවානේ ඒවත් අපි හිතේ හදපු ඒවනේ.ඔව් දැන් මේකෙත් අපි දකිනවා කියන සිද්ධියට අදාළ ඇසට මේ දෙන්න චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් හදාගන්න අවශ්ය දත්ත ටිකක් ඇතුලට එවන ඒ ලෝකයට ඒ හැදෙත් අපි ඔව් එතකොට අපි මේ ලෝකය කියලා දකින එක අපිම ලෝකයක් හදාගෙන අපි මේක බුක්ති වෙන්නේ ගත්ත අවසාන කරන්නේ.
(질문자) 그러니까 바깥에 있는 이 rūpa들도 우리가 마음으로 만든 것들이지요? —네. —이것도 본다는 일과 관련해, 눈에 cakkhuviññāṇa를 만드는 데 필요한 자료를 안으로 보내는 그 세계도 우리가 만든 것이고요? —네. —그러면 우리가 이 세상이라고 보는 것은 우리 스스로 세상을 만들어 그것을 누리는 것이군요.
ඔබ දැන් දෙපැත්තෙනි ගන්නේ හැමෙලීම බාහිර තියෙන දේ තුළින් අභ්යන්තර එකක්දවා ගන්නවා. මතකයක් ඇති කරගන්නවා. අභ්යන්තර මතක සටහන මුල් කරගෙන බාහිරට අවස්ථ දෙයක් ඇල්ලෙන් නිෂ්පාදනය කරනවා.
—당신은 지금 양쪽을 다 보고 있습니다. 바깥에 있는 것을 통해 안에 무엇을 지어 냅니다. 기억을 만듭니다. 안의 기억을 뿌리로 바깥에 필요한 것을 붙잡아 만들어 냅니다.
ආබන මලක ඉවා මුකුත් නැහ අන්න ඒ එතකොට මුකුත් නැහැ. අන්න එතකොට මොකද වෙන්නේ ඊට පෙර පෙර ඊට පෙර මේ විශ්වයේ ඊට පෙර තිබිච්ච මේ කල්ප විනාශයෙන්න ඉස්සෙල්ලා තිබුණ කල්පය ඒකෙදී ජීවත් වෙච්ච අය මානසික පරිසරය ඔහුගේ මනසේ තියෙනවා. නාම කොත්තා නජීරතතිය කිව්වේ ඒකයි. අන්න ඒ කොටස ඇදලා එනවා ඊළඟට අවශ්යතාවය පට එතකොට අභ්යන්තර නාම රූප තමයි අර නාම ගෝත්ර වල තිබුනේ. ඊටත් අනුකූලව නිර්මාණය කරලා භෞතික වශයෙන් නිෂ්පාදනය කරගත්තා ඊටයි දෙවෙනි වතාවට. එතකොට බාහිර නාම රූප අනුකූලව නිබ වුණා.
(질문자) 맨 처음에는 아무것도 없었지요? —그때는 아무것도 없습니다. 그러면 무슨 일이 일어나느냐 하면, 그 이전, 이 우주 이전, 이번 kappa가 무너지기 전에 있던 kappa에서 살던 이들의 마음 환경이 그의 마음에 있습니다. 'nāmagottaṃ na jīrati'라고 한 것이 그것입니다. 그 부분이 다음 필요에 따라 끌려옵니다. 그러면 안의 nāma-rūpa는 그 nāma-gotta에 있던 것입니다. 그에 맞추어 만들어 물질로 만들어 냈습니다, 두 번째로. 그러면 바깥의 nāma-rūpa가 그에 맞게 생겼습니다.
දැන් විඤ්ඤාණය කියන්නේ ශක්තියක් ඔව් විඤ්ඤාණය මෙහෙමයි. මනුසය හදාගත්තා මනුස්සයා චිත්ත ශක්තියක් බලාපොරොත්තුවයි විඤ්ඤාණය බලාපොරොත්තු මානසිකත්වයයි විඤ්ඤාණය ඒ බලාපොරොත්තු මානසිකත්වය නිසා ගොඩනැගෙන්නේ විඤ්ඤාණ ශක්තිය ඔව් ඒක හරහා මේ භෞතිකයා ගොඩනැගන කොහොමද කියන දව්ය වසු හදා
(질문자) viññāṇa는 힘인가요? —네, viññāṇa는 이렇습니다. 사람이 만들어 낸 마음의 힘, 바람이 viññāṇa이며, 바라는 마음이 viññāṇa입니다. 그 바라는 마음 때문에 쌓이는 것이 viññāṇa의 힘입니다. —네, 그것을 통해 이 물질이 어떻게 쌓이는지, 물질을 어떻게 만드는지…
දැන් හිතන්නකෝ මෙහෙම දෙයක් යම්කිසි ශක්තියක් ගොඩනැගිවේ යමක් කරන්නද ඒ ශක්තිය ඊට අනුකූරව නේද ක්රියාත්මක වෙන්නේ? දැන් භෞතිකමය යමක් නම් අපිට පරිභෝගයට අවශ්ය වෙන්නේ. අපි ශක්තිය ගොඩනැගුවේ භෞතිකමය පරිභෝගයට අවශ්ය කරන මානසිකත්වයෙන් එහෙනම් ගොඩනැගිච්ච ශක්තිය භෞතිකමේ පරිභෝගයට අවශ්ය දෙයක් නිෂ්පාදනය කරන ශක්තිය ඔව් ඒක හරි දැන් ඒක වෙන එක හරි ඔව් ක්රියාධාමය කොහොමදේ
—이렇게 생각해 봅시다. 어떤 힘이 무엇을 하려고 쌓였다면, 그 힘은 그에 맞게 작용하지 않습니까? 우리가 누리려고 바라는 것은 물질적인 것입니다. 우리는 물질적 누림에 필요한 마음으로 힘을 쌓았습니다. 그러면 쌓인 힘은 물질적 누림에 필요한 것을 만들어 내는 힘입니다. —네, 맞습니다. 그렇게 되는 것은 맞습니다. —네. —그 작동 방식은 어떻게 됩니까?
දැන් ඒ ක්රියාධාමය සිද්ධ වෙනවා කිය දැන් මානසික වශයෙන් පුද්ගලයා යම්කිසි දෙයක් නම් අපි නිගමනය කරගත්තේ අවිද්යාව ෘෂ්ණා දෙකෙන් බැහැගත්ත නිගමනයේ ගොඩනැගීම යමක් නිෂ්පාදනය කරන්න බලාපොරේ භුක්ති විදින්න. දැන් භුක්තියක් බලාපොරොත්තුවෙන් යමක් නිෂ්පාදනය කරනවා නම් යම් මානසිකත්වයකින්. අන්න ඒ ගොඩනගාපු මානසිකත්වය තමයි ශක්තිය නිගත වීම අනුකූල. නිෂ්පාදනය කරපු ශක්තිය යමකට අනුකූල නම් ඒකෙන් ඒක නිෂ්පාදනය කරනවා නිසා. තව හේතු ඵලයක් දෙන්න බැහැ. හේතුව අනුකූල ඉන්නේ ඵලය. ශක්තිය හේතුව ශක්තිය නිර්මාණයක හටගන්න විපාකය ඵලය. ඒකේ ක්රියාත්මකමක ගොඩන්නැගුනේ ඵලය. ඉතින් හේතුව අනුකූලයි ඵලය.
—그 작동은 이렇게 일어납니다. 마음으로 그 사람이 어떤 것을—우리가 결론 내린 것은 avijjā와 taṇhā 둘에 빠진 결론의 쌓임입니다—누리려는 바람으로 무엇을 만들어 내려 합니다. 누림을 바라며 무엇을 만들어 낸다면 어떤 마음으로 합니다. 그 쌓은 마음이 곧 힘이 생기는 것과 맞습니다. 만들어진 힘이 무엇에 맞는다면 그것으로 그것을 만들어 내기 때문에 다른 결과를 줄 수 없습니다. 결과는 원인에 맞습니다. 힘이 원인이고, 힘이 만들어 내어 생기는 vipāka가 결과입니다. 그 작용으로 쌓인 것이 결과입니다. 그러니 결과는 원인에 맞습니다.
දැන් ශක්තිය ගොඩනැගෙනකොට අපි බලාපොරොත්තු වුනා නම් යමා. ඒ දේ තමයි අපි ශක්තියට මේ ශක්තිය සකස් කළේ ඒ ජාතියේ ගොඩනැගෙන්න. ශක්ති විවිධාකාරයි. එක ශක්තියකින් ගොඩනැගෙන්න යමක් නිත්තු කළා නම් ඒකින් ඒවා ගොඩනැගෙනවා නිසා. ඒක අතරමග කාටවත් පරිවර්තනා කරන්න බැ. වෙන එහකට
힘이 쌓일 때 우리가 무엇을 바랐다면, 그것이 그런 종류로 쌓이도록 우리가 힘을 갖춘 것입니다. 힘은 여러 가지입니다. 한 힘으로 무엇을 쌓도록 정했다면 그것으로 그것이 쌓이기 때문에 도중에 누구도 다른 것으로 바꿀 수 없습니다.
ඒ ශක්ති ගොඩනැගිවේ යම් විදිහට ගොඩනැගිම ශක්ති ක්රියාත්මක එන්නේ ඒ විදිහට. දකුණු පැත්තට ගලක් ගහන්න ඉල්ලා ගලක් ගැහුවොත් ඒ ගල ශක්තියන්නේ දකුණු පැත්තට යන්න. අතින් ඉලිා. එතන ගලලා යන්නේ දකුණු පැත්තට මොකද ශක්තිය ගැප් කරේ දකුණු පැත්තට යන්න වම් පැත්තට යන්න ගලක් ගැහුවො ඒක ඒකේ වම් පැත්තට යන්නයි ශක්තිය නිකුත් කළේ. ඔය ආදි වශයෙන් තමන් ඒ යම් යම් දිශාවකට නම් ඒ ගල ගැහුවේ. ඒ ඒ දිශාවට ගල ගැහුව ගලේ ඒ දිසාවට යනවා. හැබැයි කොයි දස දිසාවටම ගල් ගැහුවානම් දස දිසාවටම උදුරට ගහපු ගල් දකුණු දිශාවට යන්නේ නැහැ. [උගුර කෑරීම] හැබැයි මේ ගල් ඔක්කොම දිශාවෙන් දිශාවට ගියේ අඩි තුනක් විතර තියෙන තමන්ගේ තමා වටහා තියෙන පරිසරයට අත දිග පරිසරයෙන් ඈත හරිය කිහිම සම්බන්ධයක් නැතුව.
힘이 어떤 방식으로 쌓였다면 힘은 그 방식으로 작용합니다. 오른쪽으로 돌을 던지려고 돌을 던지면 그 돌의 힘은 오른쪽으로 가는 것입니다. 손으로 던지면 돌은 오른쪽으로 갑니다. 오른쪽으로 가도록 힘을 담았기 때문입니다. 왼쪽으로 가도록 돌을 던지면 그것은 왼쪽으로 가도록 힘을 낸 것입니다. 이렇게 어느 쪽으로 던졌든 그쪽으로 던진 돌은 그쪽으로 갑니다. 그러나 열 방향으로 돌을 던졌다면 북쪽으로 던진 돌이 남쪽으로 가지는 않습니다. 그런데 이 돌들은 모두 방향마다, 자기 둘레 세 자쯤, 팔 길이만 한 범위 안에서 갔을 뿐 먼 곳과는 아무 관계가 없습니다.
නැ අහන පන්න ආබ්ර මේ ඕක මොහනවත් නැහැනේ. අන්න ඒ එන කෙනෙකුට ඕන තනක නෙම මලක් මවන්න. ඔ් එහම් මනුසින්ු මලක් මැහුවා. හැබැයි ඒ නෙඳෙනු මලට එන්න බාහිර ග්රව්ය පදාර්ථ මොනවත් නැහැනේ ලෝකය ටික. ඔව් එතකොට එහෙනම් මනසෙන්ම ග්රව්ව්ය පදාර්ථ හදන්නේ නැ.
(질문자) 그런데 아무것도 없는 데서는요? 어떤 이가 아무 데나 연꽃을 만들어 내고 싶어 합니다. —네. —그래서 마음으로 꽃을 만들었습니다. 그런데 그 연꽃에 올 바깥 물질이 세상에 아무것도 없잖아요. —네. —그러면 마음만으로 물질을 만드는 것은 아니지요?
දැන් මනසින්මනේ හදන්නේ. මනෝ පුබ්බංගමා ධම්මා මනෝ සිට්ටා මනෝමයා. මේ ඔක්කොම මනසේ මනසේ මනසින්ම කරපුවා. එහෙනම් මේ දව්ව්ය පත් වල මුල මනසමයි.
—바로 마음으로 만드는 것입니다. 'manopubbaṅgamā dhammā manoseṭṭhā manomayā.' 이 모든 것은 마음으로 한 것입니다. 그러니 이 물질들의 뿌리는 마음입니다.
ඉතින් ඒ නිසා තමයි කිව්ේ පටිච්ච සමුප්පාදය හතර ආකාරයකින් රූපයක් වරනවා. අන්න එතන අන්න එතන අන්න ඒක තමයි මේක අර්ථය
그래서 paṭiccasamuppāda가 네 번에 걸쳐 rūpa를 만든다고 한 것입니다. —바로 거기요. —그것이 이것의 뜻입니다.
පටිච්ච සමුප්පාදය අවිජ්යා පච්ච දැන් ඉස්සෙල්ලාම අපිට අවිද්යා ප්රත්යන සූපයක් ගොන්න නැගුණා කියලා ඒක අවිජ් පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පත්යා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාම පච්චයා චට්ඨායතනං චට්ඨායතන පච්චයා පස්සෝ පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චයා තණ්හා තණ්හා පත්යා උපාදානං උපාදාන පත්යා බව භව පත්්යා ජාති ඔන්න ඉස්සෙල්ලාම මනසේ ගොඩ නගපු ඒකෙ සලායතනයක් හොඳට තිබුනේ නෑ. චට්ඨායතනය කියන්නේ හයවෙනි මනතනය නාම රූපච්චා සරලායතනං [උගුර කෑරීම] කියන එක වෙන්න ඕනේ නාම රූපච්චයා චට්ටායතනයි යෙදුන
paṭiccasamuppāda에서, 먼저 avijjā를 조건으로 rūpa가 쌓였다고 하는 것은 이렇습니다. 'avijjā paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa paccayā nāmaṃ, nāma paccayā chaṭṭhāyatanaṃ, chaṭṭhāyatana paccayā phasso, phassa paccayā vedanā, vedanā paccayā taṇhā, taṇhā paccayā upādānaṃ, upādāna paccayā bhavo, bhava paccayā jāti.' 처음에 마음에서 쌓은 것에는 saḷāyatana가 온전히 있지 않았습니다. chaṭṭhāyatana란 여섯째인 mano āyatana입니다. 'nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ'이라 해야 할 것이 'nāma paccayā chaṭṭhāyatanaṃ'으로 들어간 것입니다.
අන්න එතකොට දැන් ඔතන සිද්ධ වුණේ ඔය චිත්තක්ෂණයක් ගොඩනැගෙන චිත්තක්ෂණය සම්පූර්ණ වෙන්න ඕනේ සුද්ධාෂ්ටක චිත්ත රූපයක් ගොඩනැගෙන්න සුද්ධාෂ්ටකය සම්පූර්ණ වෙන්න ඕනේ එතකොට මේ සුද්ධාර්ථකයා සම්පූර්ණ වෙන්නද අර චිත්තක්ෂණය තුළ උප්ප උපාද ටිත කියන අවස්ථාව සම්පූර්ණ වෙන්න ඕන.
그러면 거기서 일어난 것은 이렇습니다. 마음 찰나 하나가 쌓이고, 그 마음 찰나가 완성되어야 suddhaṭṭhaka인 cittaja rūpa가 쌓입니다. suddhaṭṭhaka가 완성되어야 합니다. 그리고 suddhaṭṭhaka가 완성되려면 그 마음 찰나 안에서 uppāda, ṭhiti라는 단계가 완성되어야 합니다.
උප්පාද පටන් ගැනීමේදී ඔන්න ඔය පළවෙනි පටිච්ච සමුප්පාද ක්රියාවලිය තුළින් උප්පාද අවස්ථාව සම්පූර්ණ වෙනවා. චිත්තක්ෂණය උප්පාද රේවල උපාද අවස්ථාව. ඔන්න ඕකට ලාභාල ආරම්භක අවස්ථාව ඕක මනසෙන්. ත චිත්තජ රූපය ඉපදෙවිලා නැහ. ඔන් ඒතනදි ලාභාල අවස්ථාව ගියහම ඊළඟ අවස්ථාව උදා වෙනවා.
uppāda, 곧 시작할 때 이 첫 paṭiccasamuppāda 과정으로 uppāda 단계가 완성됩니다. 마음 찰나의 uppāda 단계입니다. 이것은 아주 여린 시작 단계이며 마음으로 된 것입니다. 아직 cittaja rūpa는 태어나지 않았습니다. 그 여린 단계가 지나면 다음 단계가 옵니다.
දැන් ජාති පච්චයා ජරා මරණං කිව්වේ අවස්ථා මරණය. ලාභ අවස්ථාව ඉවරයි. හැබැයි චිත්තක්ෂණය නිසා ගොඩනාගන්න චිත්ත රූපය ගොඩනාගන්න ආරම්භ කරපු එක දැන් ගොඩ නැගෙන එකේ තව යනවා. සිති අවස්ථාව ඉවර වෙනකා. අන්න දෙවෙනි චක්රය පටන් ගන්නවා ඊළඟට අවිජ්ජා පච්චා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාම පච්චයා පස්සෝ පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චයා තණහා තණ්හා පච්චයා උපාදාන උපාදාන පච්චයා බව භව පච්චයා ජාතියන් නිපතිව ජාති පට්ඨයා ජරා වර්ණා මධ්යම අවස්ථාවක් නිෂ්පාදනය කරලා මධ්යම අවස්ථාවත් ඉවරයි
'jāti paccayā jarāmaraṇaṃ'이라고 한 것은 단계의 죽음입니다. 여린 단계는 끝났습니다. 그러나 마음 찰나 때문에 쌓기 시작한 cittaja rūpa는 쌓이는 중이라 ṭhiti 단계가 끝날 때까지 계속 갑니다. 두 번째 바퀴가 이어서 시작됩니다. 'avijjā paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa paccayā nāmaṃ, nāma paccayā phasso, phassa paccayā vedanā, vedanā paccayā taṇhā, taṇhā paccayā upādānaṃ, upādāna paccayā bhavo, bhava paccayā jāti'가 이루어지고 'jāti paccayā jarāmaraṇaṃ'—중간 단계를 만들어 내고 중간 단계도 끝납니다.
තුන්වෙනි අවස්ථාව පටිච්ච සමුප්පාදය ආය චිත්තක්ෂණය පටන් ගන්නවා ඊළඟට අවිජ්යා පටච්චයා සංඛාරා සංඛාර පටච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූපයා තට්ඨායත තවත් මනායතනය මිසක් තව ගින්නේ නැහ එහතර චටත්තායතන පච්චයා පස්වාස උපස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චා තණ්හා තණහා පච්චා උපාදානා උපාදාන පත්යා බව භාප පච්චයා ජාති ඒකත් නබතිව්වා. ජාති පට්ඨයා ජරා මරනම් ඒ අවස්ථාවත් ඉවරයි. අන්න දැන් සුද්ධාස්සකය නිෂ්පාදනය කරන චිත්තද රූපයක් වශයෙන් ප්රබල අවස්ථා පටිච්ච සමුප්පාදය ත්ති අවස්ථාව භංග වෙන හිසලා නිෂ්පාදනය වෙනවා. පටන් ගන්නවා. අවිද්යා පච්චයා
세 번째 단계로 paṭiccasamuppāda가 다시 마음 찰나를 시작합니다. 'avijjā paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa paccayā chaṭṭhāyatanaṃ'—아직 mano āyatana일 뿐 다른 것은 들지 않습니다—'chaṭṭhāyatana paccayā phasso, phassa paccayā vedanā, vedanā paccayā taṇhā, taṇhā paccayā upādānaṃ, upādāna paccayā bhavo, bhava paccayā jāti', 그것도 이루어졌고, 'jāti paccayā jarāmaraṇaṃ', 그 단계도 끝났습니다. 이제 suddhaṭṭhaka를 만들어 내는 cittaja rūpa로서 강한 단계의 paṭiccasamuppāda가, ṭhiti 단계가 bhaṅga로 가는 데까지 만들어지며 시작됩니다.
වෙනවා. පටන් ගන්නවා. අවිද්යා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූපච්චයා සරායතනං අන්න සරායතනයෙන් ගැලපෙන ආයතනයට ආවා. චක්කායතනයට හෝ රූපයතන රූප රූපයක් ඔය අධිවති. අවශ්ය කරන සුද්ධ අසය දැන් සම්පූර්ණයි. ත සලායතන පච්චයා පසව පස්ස පච්චයා වේදනා, වේදනා පච්චයා තණ්හා තණ්හා පච්යා උපාදනා උපාදාන පච්චයා බව බව ා පච්චයා ජාති, ජාති පච්චයා චරා මරණා අන්න එතන ජරාමරණයක් මොකක්ද චිත්ත අවස්ථාවේ කෙළවර වීම. දැන් චිත්තක්ෂණය උප්පාදටින් භංග වෙනකොට චිත්තජ රූපයේ චිත්තජ කියන අවස්ථාව ඉවරයි. හිතෙන් ජනිත කරන අවස්ථාව සම්පූර්ණයි. දැන් ඒක නිදා ඒක උතු රූප.
'avijjā paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ'—이제 saḷāyatana로 알맞은 āyatana에 이르렀습니다. cakkhāyatana나 rūpāyatana의 rūpa가 거기에 맞습니다. 필요한 suddhaṭṭhaka가 이제 완성되었습니다. 'saḷāyatana paccayā phasso, phassa paccayā vedanā, vedanā paccayā taṇhā, taṇhā paccayā upādānaṃ, upādāna paccayā bhavo, bhava paccayā jāti, jāti paccayā jarāmaraṇaṃ.' 거기서 jarāmaraṇa란 무엇입니까? 마음 단계의 끝남입니다. 이제 마음 찰나가 uppāda, ṭhiti에서 bhaṅga로 갈 때 cittaja rūpa의 cittaja 단계는 끝납니다. 마음에서 생겨나는 단계가 완성됩니다.
සම්පූර්ණයි. දැන් ඒක නිදා ඒක උතු රූප. පිරිසු පරියාතයට වැටුනා. මෙන්න මේ චිත්ත රූපය ගොළනගෙන වෙලාවේදී චිත්තයෙන් ආරම්භ කරලා බලවත් කරලා ද්රව්යමේ සුද්ධාසකයක් නැත්නම් පරමාණු බවට පත් කරලා නිදහස් වෙනවත් ඒකලම චිත්ත අවස්ථාවෙන් ගොර නැගිට සම්පූර්ණ කරලා ඒකේ ශක්ති කවලා ඉවරයි. මෙන්න මේ කැවුරු ශක්තිය අන්තක්කල්ප 20ක් මේකේ තැන්පත් වෙනවා. මේ රූපය ජීවත් කරවන්න පුළුවන් කවරලා තියෙන ශක්තියට අන්තක්කල්පස්ස
이제 그것은 utu rūpa가 되어 utu의 차례로 넘어갔습니다. 이 cittaja rūpa가 쌓일 때 마음으로 시작해 강하게 하여 물질의 suddhaṭṭhaka, 곧 원자로 만들어 풀어 놓고, 그 한 마음 단계로 쌓아 완성하여 그 힘을 다 담아 놓았습니다. 이 담긴 힘이 antarakappa 스무 번 동안 거기 머뭅니다. 이 rūpa를 살아 있게 할 수 있는 담긴 힘이 antarakappa 동안.
ඒ නිසා ඔයේ නිකුත් කරපු කිරණ තමයි කවදා හරි මේ ලෝකේ ද්රව්ය පස්තු හදන්නේ. ද්රව්ය පස්තුවක් බිඳගෙන බිඳගෙන ගිහිල්ලා කවදා හරි යම් කෙනෙක් ඕක බැලුවොත් එහෙම ඕක බිඳින්න බැහැ. බිඳින්න උපකරණ නැහැ. ඒ නිසා එයා මොකද කරන්නේ එයාට බිඳින්න උපකරණක් නැති නිසා. මේක හටගත්ත මේ කාල සීමා කාල වකවන් දකින මානසිකත්වයකුන් නැති නිසා. ද්රව්යමයකින් බිදින්න බැහ නම් එයා නිගමනය කරනවා මේක සදාතන නිකයි. මොනවා ඇවා බිදින්න බැහැ කියලා. අන්න ඒකච්ච ශාස්තවාදී කියන වාදයට වැරලා හනම් දෙකක් මිත්යාදෙ මහිට වැටනවා පුද්ගලයා. එයාගේ තීරණය ඇත්ත වගේ පේනවා. බැලුවොත් ඕරට පරිසනායක් ඇත්ත මොකද මහා අන්තක්කල්ප විෂයනක බිදෙන්නේ නැති එක බිදෙන්න දව්යස්තුවක් නැත්නම් ගැපිලා තියෙන ශක්තිකන් පවත්වන්න ඉතින් ඒක කරන්න දෙයක් නැහැ.
그래서 그렇게 내보낸 빛살이 언젠가 이 세상의 물질을 만듭니다. 물질을 부수고 부수어 가다 보면 언젠가 누가 그것을 보아도 그것은 부술 수 없습니다. 부술 도구가 없습니다. 그러면 그는 어떻게 할까요? 부술 도구가 없고, 이것이 생긴 기간과 시대를 볼 마음도 없기 때문에, 물질로 부술 수 없으면 그는 이것은 영원한 것이다, 무엇으로도 부술 수 없다고 결론 내립니다. 그러면 그 사람은 ekacca sassatavāda라는 견해, micchā diṭṭhi에 빠집니다. 그의 판단은 참인 것처럼 보입니다. 보면 그에게는 참입니다. 커다란 antarakappa 동안 부서지지 않기 때문입니다. 부술 물질이 없으면 담긴 힘을 그대로 이어 가니, 어쩔 수 없습니다.
පටිච්ච සමුප්පා හතර ක්රියාත්මක වෙන්නේ උත්පාද කිසිටි බන්ධාව ඇත ඔය අවස්ථාවේදී ඒ ඒ කියන්නේ මෙහෙමයි. ඒ කියන්නේ සම්මත තුළින් බලනකොට අන්තිම කුඩා සම්මතය ඔතන පටන් ගෙන සියලු සම්මතයක්ම ගොඩනැගෙනකොට ඔය පටිච්ච සමුපචාකර හතර අඩුව තමයි ඒ සම්මතිය සම්පූර්ණ වෙන්නේ. එහෙනම් පුත්ප්පනය ඒක ඉක්මලා ඉවරයි.
(질문자) 네 paṭiccasamuppāda가 작용하는 것은 uppāda, ṭhiti, bhaṅga 때문인가요? —그 단계에서 그것은 이렇습니다. 곧 sammuti로 볼 때, 가장 작은 sammuti가 거기서 시작하여 모든 sammuti가 쌓일 때 네 paṭiccasamuppāda 바퀴로 그 sammuti가 완성됩니다. 그러면 paccuppanna는 그것을 지나 끝납니다.
ඒක හරි. ඒ කියන්නේ දැන් කුඩාම සම්මතය ඒකකය ඉඳලා කුඩා අවස්ථාවති වෙලා මහා මධ්යම අවස්ථාවක් මධ්යම අවස්ථාවකති වෙලා මහා අවස්ථාවක් මෙහෙමනේ ලෝකේ හැදෙන්නේ. ඉතාඩා අවස්ථා ගොඩාක් එකතු වෙලා ඊළඟ මට්ටමේ අවස්ථාවක්. [ගොරවනවා] එපදු අවස්ථා ගොඩක් එකතු වෙලා ඊළඟට ලොකු අවස්ථාවක්. ඒ බඳු ලොකු ගොඩවල් එකතු වෙලා ඊළඟට ලු අවස්ථාවක්. ඔය ක්රමයටයි ලෝකේ නිර්මාණ වෙන්නේ හැම දෙයක්ම ඉතින් අවස්ථාවෙන් අවස්ථාවට නිර්මාණය වෙච්ච අපි සම්මත කොටනගන්න සම්මතියක් තියෙනවා. මේක ඉතාම කුඩාට තිබ සම්මතිය තමයි චිත්තක්ෂණය.
(질문자) 맞습니다. 곧 가장 작은 sammuti 단위에서 시작해 작은 단계들이 모여 중간 단계가 되고, 중간 단계들이 모여 큰 단계가 되고, 이렇게 세상이 만들어지지요? —아주 작은 단계 여럿이 모여 다음 수준의 단계, 그런 단계 여럿이 모여 다음 큰 단계, 그런 큰 무더기들이 모여 다음 더 큰 단계—이 방식으로 세상의 모든 것이 만들어집니다. 단계에서 단계로 만들어진, 우리가 관습으로 쌓은 sammuti가 있습니다. 가장 작은 sammuti가 마음 찰나입니다.
ඒ තමයි ඉතාම තත්ත්වයක් කෝටි ලක්ෂයට බෙහුවම බෙදුවහම පංගුවත් තරම් ප්රමාණයක් කියලා උපමා කරන්නේ. මේ තරම් කාල මාත්රයක් මේ තුළ තියෙනවා. මේ තමයි ලෝකයේ ඉතාම කුඩා සම්මතය. ඔය ඉතාම කුඩා සම්මතය ගොඩනැගෙන්නත් ඔය පටිච්ච සමුප්පා චක්ර හතර යනවා.
그것은 koṭi와 lakkha로 나누고 또 나눈 한 조각만 한 크기라고 비유합니다. 그만한 시간의 양이 그 안에 있습니다. 이것이 세상에서 가장 작은 sammuti입니다. 그 가장 작은 sammuti가 쌓이는 데도 네 paṭiccasamuppāda 바퀴가 돕니다.
ඔතන පටන් ගෙන ඊළඟ සම්මත තියෙනවා. ඒ සම්මතය ගොඩ දැකිලා හෙනම් ඒ සම්මතය තුළ විපරිණරිණාමයෙන් ක්රියාත්මක වෙලා ඒ සම්මතයෙන් කතා කරන්න බැරිට බෙදව යනවා නම් ඒ අතර තුරක් ආයේ පටිච්ච සමුප චක්ර හතරක් අර වගේම වැඩ කරනවා. හතර ආකාරයක පටිච්ච සමුප චක්ර හතර හතර ආකාරයක් ඒ වගේම ස්වභාව හතරකින් යුත්ත ගොඩනැගෙන අවස්ථා හතර කුමයි ගොඩනැගෙන්නේ.
거기서 시작해 다음 sammuti가 있습니다. 그 sammuti가 쌓였다가, 그 sammuti 안에서 변해 감으로 작용해 그 sammuti로 말할 수 없을 만큼 흩어져 간다면, 그 사이에 다시 네 paṭiccasamuppāda 바퀴가 똑같이 작용합니다. 네 가지 paṭiccasamuppāda 바퀴, 그와 같이 네 성질을 갖춘, 쌓이는 단계 넷으로 쌓입니다.
ඔව් එත චිත්ත නෙමෙයි ආවද රූපදනය කරන්නේ මනෝ දැන් ඒකෙන් මෙහෙමයි. මනෝ කියන මට්ටම මේ අර අවස්ථාව තුළම දැන් චිත්ත වලින් පටන් ගන්නකොට චිත්ත වශයෙන් තියෙන්න විදියක් නැහැ. අවිද්යාවෙන් කහට ගන්න. අර දැනෙන පෙන ස්වභාවය අනිච්ච චෛත්යසික කියා වලින් ඔපනම් වෙලා ගන්නවා. එතකොට මනෝ මානසං, හදයං පන්දනං, මනෝ මනායතනා, මනීන්ද්රියන් විඤ්ඤාණං කියන තටම ටක්් ගා හදලා ඉවර.
(질문자) 그런데 거기서 rūpa를 만드는 것은 citta가 아니라 mano인가요? —그것은 이렇습니다. mano라는 수준은 그 단계 안에서, citta로 시작할 때 citta로 머무를 길이 없습니다. avijjā로 물듭니다. 그 아는 성질이 다른 cetasika들로 덧칠됩니다. 그러면 'mano mānasaṃ hadayaṃ paṇḍaraṃ mano manāyatanaṃ manindriyaṃ viññāṇaṃ'이라는 틀이 순식간에 만들어져 끝납니다.
චිත්තක්ෂණය විඤ්ඤාණනය කරනවා. අවිද්යාව නිසා, තෘෂ්ණාව නිසා පුද්ගලයාට අර මොහොත තුළ අර ක්රියාත්මකට සිද්ධිය තුළ තිබිමු. ඔය චිත්තක්ෂණය විඤ්ඤාණ බවට පත් කරනවා. අර පටන් ගන්නකොට අර එච්චර චට්ඨායතන කියලා පටන් ගත්ත එක සලායතන කියන තනකොට ඒ රූපය සකස් කරනකොට විඤ්ඤාණයත් හැදිලා.
마음 찰나가 viññāṇa가 됩니다. avijjā 때문에, taṇhā 때문에, 그 순간 그 작용하는 일 안에서 사람에게 그 마음 찰나가 viññāṇa가 됩니다. 처음 chaṭṭhāyatana로 시작한 것이 saḷāyatana에 이를 때, 그 rūpa를 갖출 때 viññāṇa도 만들어졌습니다.
අවස්ථාට ගිහිල්ලා අන්න ඒ උප්පාද අවස්ථාවේ චිත්තවලින් පටන් ගත්තා. ඒක තමයි උපන් හිත පිරිසිදු කියි ඔන්න ඔහොකටයි. උපන් හිත ප්රභාසරයි කිව්වේ. උපන් ඉද උපන් හැටියට දැපාද අවස්ථාව ප්රභාස්සරයි.
(질문자) 그 단계로 가서… —그 uppāda 단계에서 citta로 시작했습니다. 그것이 '태어난 마음은 깨끗하다'라고 한 것입니다. '마음은 pabhassara하다'고 한 것은, 갓 태어난 그대로의 uppāda 단계가 pabhassara하다는 것입니다.
හැබැයි උප්පාද අවස්ථාව අවිද්යා පුද්ගලියත් එසේ පවත්වෙලා ටි අවස්ථාවල ගන්න බැහ. අවිද්යාව නිසා කෙලි කරනවා ඊළඟට ටති අවස්ථාවෙංග වෙනකොට විඤ්ඤාණ කරලා ඉවරයි. එහෙනම් අපිට හැම දේම විඤ්ඤාණ පහළ වෙනවා විදා චිත්තක්ෂණ පහළ වෙනවා කියලා කිව්වද පෘථග්ජනයට විඤ්ඤාණ පහළ වෙන්නේ. පහළ වෙන්නේ ආරම්භයේ චිත්තක්ෂණය
그러나 avijjā가 있는 사람에게는 uppāda 단계가 그대로 이어져 ṭhiti 단계로 갈 수 없습니다. avijjā 때문에 더럽혀지고, 다음 ṭhiti 단계로 갈 때는 viññāṇa로 만들어져 버립니다. 그러면 모든 것에서 viññāṇa가 일어난다, 마음 찰나가 일어난다고 했는데, puthujjana에게 일어나는 것은 viññāṇa입니다. 시작에 일어나는 것은 마음 찰나입니다.
ශාසය තමයි මේ අර අරිහතුන් වහන්සේට ගියාට පස්සේ අර කියන ප්රභස්කර ස්වභාවයෙන් පවතිනවා අර විදිහ ඒවා පහළ වෙන්නේ නැහැ. විඤ්ඤාණක්රෙන්නේ නැහ වෙන්නේ නැහැ. විඤ්ඤාණ ආලශන එන්නේ නැහැ. ඒකයි විඤ්ඤා නිරෝධයි.
(질문자) 그래서 arahant에게는… —arahant에게는 그 pabhassara한 성질로 머뭅니다. 그런 방식으로 일어나지 않습니다. viññāṇa가 되지 않습니다. viññāṇa의 물듦이 오지 않습니다. 그것이 viññāṇa nirodha입니다.
මන මනෝ මනෝ කියන තැන තුළ ලෝකය හටගන්න ප්රශ්නයට ඔව් මනෝ කියන තැන ලෝකය හටගන්න මූල ධර්මය මුලා ඔව් එතන මේ පෘථග්ජන මනසින් නෙමෙයි. අර කියන විදිය මනෝ මේ පැවැ නැ පැවැත්මේ බලාපොරොත්තුව තියෙන තාක්කල් මන ඕ කරනවා.
(질문자) mano라는 곳 안에서 세상이 생긴다는 문제에서— —네. —mano라는 곳이 세상이 생기는 근본 dharma이지요? —네. 거기서는 이 puthujjana의 마음으로가 아닙니다. 말한 방식대로, 존재에 대한 바람이 있는 동안 mano, 곧 잼(mana)을 합니다.
මැනගත්ත එයා පති ඕංකාරය එහෙමවත් ආරම්භ කරනවා. මැනගත්ත එක බිදහැරියා යනවා මනෝ බිංදනවා. අරිහත් මාන ඉවරනවා. ඕ කරන්නේ නැ. විපාකය ඒක එනවා. විපාකයන හැතින් දරනවා මිසා සංඛාර වල තමයි මනෝ
재어 놓은 것에서 그는 '나'라는 생각을 시작합니다. 재어 놓은 것을 부수어 버리면 mano(재는 마음)를 부숩니다. arahant에게서는 māna가 끝납니다. 재지 않습니다. vipāka는 옵니다. vipāka는 견디어 받을 뿐, saṅkhāra로 재는 것이 아닙니다.
කරන්නේ. මනෝ කරලා නගන්නේ නැ. අන්ය පුද්ගලයාගේ මනෝ කරන්න හේතුව විපාක වශයෙන්ම නැුව. විපාක වශයෙන්ම ගොඩනා කරලා එතෙන් රක් දෙනවා. ඒන් අනිෂ්ඨ අරමුණක් වශයෙන් තමයි රාග, ද්වේශ, මෝහ අරමුණක් වශයෙන් තමයි පුද්ගලයාට ඉන්නේ අර විපාක හිතෙනකොට ඒකට අවශ්ය කරන විදිහ. ඒකෙන් ගොඩන්නගලා දුන්න නිසා. රාග ද්වේ මෝහ ඒක ගොඩනගන්නේ නෑහැ. ඒකේ විපාකය තියෙනවා. රාගයෙන් හටගත්ත විපාකය ඒකයි මේ වෙන හැමු ප්රශ්නේ ටකම ෙන්න.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හතර වර්ගයක ඥාතීන් යන්න කෙටියෙන් පහදලා දෙන්න කියලා ඉදීමක් කරනවා. හතර වර්ගය කියලා කියන්නේ මව් සහ පියා කියන මේ දෙන්නගේ. මවගේ මව් පියවයි පියාගේ මව් පියවය. මවගේ මව් පාර්සවයි පිය පාර්ශවයයි. පියාගේ මව් පාර්ශවයි පිය පාර්ශවයයි. ඔය ටිකට එන්නේ ඥාති පරපුල තමයි සතර වර්ගයක ඥාතිය.
네 부류의 친족을 간단히 풀어 달라는 요청이 있습니다. 네 부류란 어머니와 아버지 이 둘의—어머니의 어머니 쪽과 아버지 쪽, 아버지의 어머니 쪽과 아버지 쪽입니다. 이것이 친족 계보, 곧 네 부류의 친족입니다.
දැන් අපිට මවෙක් ඉන්නවා පියඑක් ඉන්නවා. මවටත් මවෙක් ඉන්නවා පියඑක් ඉන්නවා. පියාටත් මවෙක් ඉන්නවා පියෙක් ඉන්නවා. ඒ පියාගේ මවගේ පාර්ශවයත් සහ පියාගේ පියාගේ පාර්ශවය. ඔය එක පරපු. මව්ගේ මව් පාරිසම එක පරපුරක් මව්ගේ පිය පාර්සමේ අනිත් පරපුරා වර්ග හතර කිව්වේ ඒකයි.
우리에게 어머니가 있고 아버지가 있습니다. 어머니에게도 어머니와 아버지가 있습니다. 아버지에게도 어머니와 아버지가 있습니다. 아버지의 어머니 쪽과 아버지의 아버지 쪽, 그것이 한 계보입니다. 어머니의 어머니 쪽이 한 계보, 어머니의 아버지 쪽이 또 한 계보—네 부류라고 한 것은 이것입니다.
දැන් මේ ප්රශ්නයක් මෙහෙම එකක් අහනවා මේ හැමදාම මේ ප්රශ්නය නම් එනවා. අලුතින් භාවනා කිරීමට පටන් ගන්න කෙනෙකු මුලින්ම භාවනාව පටන් ගත යුත්තේ කෙසේද? දැන් මේකෙදී ඇත්ත වශයෙන් මට දැන් දැනගන්නත් ඕනකම තියෙන්නේ කොහොමහරි මේ ඉස්සෙල්ලා ආපු කෙනෙක්මද මේ ප්රශ්නය අහන්නේ? නැත්නම් අලුතෙන්ම ආපු කෙනෙක්මද කියන එක.
이런 질문이 있습니다. 이 질문은 늘 옵니다. '처음 bhāvanā를 시작하려는 사람은 맨 먼저 bhāvanā를 어떻게 시작해야 합니까?' 사실 제가 알고 싶은 것은, 이 질문을 하는 분이 전에 왔던 분인지 아니면 새로 온 분인지입니다.
මොකද බොහෝකොටම මේ ප්රශ්නයම යලි යලිත් අහනවා, යලි යලිත් අහනවා. අලුතෙන් පටන් ගන්නේ කොහොමද? ඉතින් මොකද වෙලා තියෙන්නේ? ඇත්ත වශයෙන් එහෙම වුනහම මම මේක හැමදාම අලුතෙන් පටන් ගන්නේ මෙහෙමයි කියලා කියනවා කියනවා ඒක වෙදකුත් නැහැ. කාලයෙත් යනවා. දැන් අලුතෙන් භාවනා දැන් ඕක තම මුළු ධර්මයම විග්රහ වෙන්න ඕනේ මේක අලුතෙන් භාවනාව ගැන කියනකොට
대개 이 질문을 거듭거듭 묻습니다. 새로 어떻게 시작하느냐고. 그러면 어떻게 되었습니까? 사실 그러면 제가 날마다 '새로 시작하는 법은 이렇다'고 말하고 또 말해도 소용이 없고 시간만 갑니다. 새로 bhāvanā를 말하려면 사실 dharma 전체가 풀이되어야 합니다.
අලුතෙන් භාවනාවක් පටන් ගන්න කියන ඉස්සෙල්ලාම දැනගන්න ඕනේ. යමක් අපි පටන් ගන්නේ අපිට ඕන හිතන්නේ. ඒකේ ප්රතිඵලයක් අපිට අවශ්ය වෙනවා. දැන් මම මොකටද භාවනා කරන්නේ? මොනවා කරගන්නද? ඒක අපිට වැටහිලා තියෙන්න ඕනේ.
새로 bhāvanā를 시작한다는 것에서 먼저 알아야 할 것은, 우리가 무엇을 시작하는 것은 우리가 원해서라는 점입니다. 그 결과가 우리에게 필요합니다. 나는 왜 bhāvanā를 하는가? 무엇을 이루려고? 그것을 알고 있어야 합니다.
දැන් ගුරුවරයෙක් කිස්කෝලේ උගන්න වෙනකොට පුංචි රමයි කියලා ඉවරලා එහෙනම් අර පුංචි ගෑ ළමයි සාරියක් එහෙම ැඳගෙන පොට්ටියක් එහෙම මරනේ ගුරුවරිය වෙනවා. තාත්තාගේ මේ එකක් ඇඳගෙන හරි කමක් නෑහැ පුදත් අර පොඩි එකක් ගුරුවරයා වෙනවා. දැන් දෙන්නත් උගන්නන්න යනවා. නා ව පැන්සල් කියලා හට අරගන්නවා කෝටු කෑල්ල ටියත් කලු රෑැල්ල කියලා ගල් කැලයක් එහෙම අනික් න්න ඔ කරම තියෙන පොඩි වුන්ගින්. දැන් මේ ජාතියෙට මේ භාවනා කිරීම කියන එකදී ඔ පුංචි ළමයි අර කෙල්ලන් කරන්න ගියා වාගේ. අදත් භාවනා කැල්ලා කොහොමද තියෙනවා? භාවනාව හරි හොඳයි අපිත් භාවනා කරමු. ඔන්න ඔහොම බැහැගත්ත නිගමනයක් තියෙනවා.
선생님이 학교에서 가르치는 것을 본 어린아이들 가운데 여자아이는 사리를 두르고 보따리를 들고 선생님이 됩니다. 남자아이는 아버지 옷이라도 걸치고 선생님이 됩니다. 둘 다 가르치러 갑니다. 막대기를 연필이라 하고, 돌멩이를 칠판이라 하며 다른 아이들과 놀이를 합니다. bhāvanā라는 것도 어린아이들이 그런 놀이를 하듯 하는 것입니다. 오늘날 bhāvanā는 어떻습니까? 'bhāvanā가 좋다더라, 우리도 bhāvanā를 하자'—이렇게 빠져든 결론이 있습니다.
දැන් මෙතන්දි අපි දැනගන්නේ මේ භාවනාව කියන එකට පටන් ගන්න ඕන. මේකේ අවශ්ය වශයෙන්ම මේ භාවනාව කියන්නේ මොකක්ද? මට මොකටද මේක අවශ්ය කියන එක තමන්ට වැටහිලා තියෙන්න ඕනේ. මේ අවස්ථාව තේරෙන්න ඕනේ අපිට ඉස්සෙල්ලාම
여기서 우리가 알아야 할 것은, bhāvanā를 시작하려면 반드시 bhāvanā란 무엇인가, 나는 왜 이것이 필요한가를 스스로 알고 있어야 한다는 것입니다. 이것을 먼저 알아야 합니다.
දැන් අපිට මුමුකෝ පුංචි ළමයෙක් ඉහළ පන්තියක ළමයකින් පොදක් පරිසාරණය කරන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. නමුත් ඒ මෙයා ලියන්න කරන්නේ මොකක්ද බලපුවහම පුංචියේ අර මොනටිෝරී කියන පන්තියට අවශ්ය කරන අර ලදර පාසලයට අවශ්ය කරන දේකින් පරිහරණය කරන බලන්නයි එයාට ඕනේ. ඒ වුනාට පුංචිමයාට ලොකු කියන එක පොතක් හම්බවුනොත් හරි ආසයි ඒකත් තියාගන්නවා. ඒකත් පෙරිලා පෙරල බලන්න කැමතියි. ඒ ළමත් එහාට පෙළනවා මෙහාට පෙන්නනවා ලොකු අයගාව වගේ මේ කියවනවා වගේ කියවට හදනවා. ඔහොම බලනවා. නමුත් එයාගේ විෂයට අදාල පොත එහරට තියෙන්නේ. ඊට එහා පැත්තක් බලන්න කැමති වුනාට බලාගන්න බැහැ. ඒක ඇසුරු කරන්න ගියා ඒකෙන් පරිභෝග කරන්න බැහ. මොකද ඒ දත්තේ නැති නිසා.
어린아이가 높은 반 아이의 책을 쓰고 싶어 한다고 해 봅시다. 그런데 그 아이가 쓰는 것을 보면 몬테소리나 유치원에 필요한 것을 다루는 수준이 그에게 맞습니다. 그래도 어린아이는 큰 책을 얻으면 아주 좋아해서 그것도 갖고, 넘겨 보기를 좋아합니다. 이리 넘기고 저리 넘기며 어른들처럼 읽는 시늉을 합니다. 그렇게 봅니다. 그러나 그 아이 수준에 맞는 책은 따로 있습니다. 그 너머를 보고 싶어도 볼 수 없습니다. 가까이해도 쓸 수 없습니다. 그것을 모르기 때문입니다.
මෙන්න මේ වගේ හුඟුවේ දෙනෙක් මේ භාවනාවලකින් හැමතෙනම භාවනාවක් කරන්න යනවා. මේ භාවනා කරනවයි කියන්නේ මොකක්ද මොකටද කියලා එකක් දකින්න ඕනේ. භාවනාවකින් කරන්න තියෙන්නේ ඇලීමයි ගැටීමයි දුරු කරන්න.
이처럼 많은 사람이 여기저기서 bhāvanā를 하러 갑니다. bhāvanā를 한다는 것이 무엇이고 무엇 때문인지 보아야 합니다. bhāvanā로 할 일은 붙잡음과 부딪침을 없애는 것입니다.
යම්කිසි දේකට ඇලුම් කරනවානම් ඇලුම් කරන එක ඉවත් කරගන්න ඕන කෙනෙ. මට ඇලුම්ම ඉවත් කරගන්න ඕනේ. මොකක් නිසාද? ඒ ඇලීම නිසා ඇතිවෙන කරදරණයෙන් මම මිදෙන්න ඕනේ. මට මේ ගැටෙන මානසිකත්වය ඉවත් කරගන්න ඕනේ. මොකද ඒ ගැටෙන මානසිකත්වය මහා ගින්නත් දාහයක්. ඇලෙන එක ආදීනව වශයෙන් ඇලෙන එක එපාවිච්ච දෙයක් හැටියට වැටහි කෙනෙක්. ගැටෙන එකත් තමන්ට මහා කනසුරු කරන මහා නරක දෙයක් හැටියට වැටහිච්ච කෙනෙක්. ඕන. අනේ මට ඇලීම එපා, ගැටීම එපා කියන තන්ට පහින්න.
무엇을 좋아한다면 그 좋아함을 없애고 싶은 사람—'나는 좋아함을 없애야 한다.' 왜? '그 붙잡음 때문에 생기는 괴로움에서 벗어나야 한다. 나는 이 부딪치는 마음을 없애야 한다. 그 부딪치는 마음은 큰 불길이다.' 붙잡음을 ādīnava로, 싫은 것으로 깨달은 사람, 부딪침도 자기를 크게 괴롭히는 아주 나쁜 것으로 깨달은 사람이어야 합니다. '아, 나는 붙잡음도 부딪침도 싫다'는 데까지 이르러야 합니다.
දැන් කවුරු හරි ඒක ප්රශ්නය කර මොනවා හරි පුංචි අවුලද තමන්ට බැන්නා කියලා හරි. කණ්ඩු වෙන්න එහ පටන් ගත්තහම ගැටි ගැටි ඉන්න කැමතිද ගැටෙන්න එපා කිව්වොත් එහෙම මොකද කියන්නේ? කන්න වෙන නිකන් ඉන්නක පැත්තෙල්ලා තමන්ස මරක් කියනවා ම දන්නේ නැහැ පටන් ගන්නවා තව දෙත් බැනලා කිව් එක්කෙනාට බැනලා පටන් යනවා ගැටීම ප්රිය කරනවා. දැන් ගැටීම ප්රිය කරන තාකල් ඔහුට අනේ මට ගැටෙන්න එපා වෙන මාර්ගය ඕන නැහ කියන එක එනවද අදහ අනේ මට කවුරුවත් ගහලා ගියාට පස්සේ මුවන්ට ගෙල ගහලා ගියාට පස්සේ හිනහා වෙලා ඉන්න පුළුවන් නම් එහෙම ක්රමයක් කොච්චර හොඳද ඔන්න ඔය අදහස ආවා නම් එයාට ගැටීමෙන් අහගෙන භාවනාවට සුදුස්ස
누가 문제를 일으켜 작은 일로 자기를 욕했다고 해 봅시다. 그래서 화가 나기 시작하면 계속 부딪치고 싶어 합니까? 부딪치지 말라고 하면 뭐라고 합니까? '가만있으라고? 비켜!' 하고는 무슨 말을 들었는지도 모른 채 시작하여, 욕한 사람에게 두 배로 욕을 퍼붓습니다. 부딪침을 좋아합니다. 부딪침을 좋아하는 동안 그에게 '아, 나는 부딪치고 싶지 않다, 그 길이 싫다'는 생각이 오겠습니까? '누가 나를 때리고 가도, 뺨을 치고 가도 웃으며 있을 수 있다면 그런 방법이 얼마나 좋을까'—이런 생각이 온다면 그는 부딪침에서 벗어나는 bhāvanā에 알맞습니다.
අනේම මේ ඇලීමට හේතු වෙන වසු රන් කන්දක් රිදී කන්දක් මතු වෙලාව මට කිසිම බලාපොරොත්තුවක් නැති මානසිකත්වයක් එන්නනම් කොච්චර හොඳද ඔය අදහස සානාරාජාම කෙනෙකුට ඇලීමෙන් අහීමේ භාවනාව කරන්න සුදුස්සයි. ඒක සුදුසු සුඛම.
'금산이나 은산 같은 붙잡을 것이 나타나도 아무 바람도 없는 마음이 온다면 얼마나 좋을까'—이런 생각이 드는 사람은 붙잡음에서 벗어나는 bhāvanā를 하기에 알맞습니다. 그것이 자격입니다.
එහෙනම් පළවෙනි සුදුසුකම එන්න ඕනේ. මුලාවට පත්වෙලා මේ ලෝකේ ඒ තැන රඟන ඒ තැන ඇලී ගැලී වාසය කරන මානසිකත්වය නිදහස් වෙලා. ඒ නිදහසක් තියෙනවානම් කොච්චර හොන්ද මෙන්න මේ ඇලීමෙන්, ගැටීමෙන්, මුලාවෙන් ඉවත් වීමේ සැනසුම තේරුම් ගත්ත කෙනෙක්. තේරුම් ගත්තට පස්සේ තේරෙනවා. අනේ මට ඒකට අවශ්ය මාර්ගයයි ඕනේ කියලා.
그러니 첫 자격이 와야 합니다. 미혹되어 이 세상 여기저기에 물들고 빠져 사는 마음에서 벗어난, 그런 자유가 있다면 얼마나 좋을까. 이 붙잡음, 부딪침, 미혹에서 떠나는 평안을 이해한 사람. 이해한 뒤에 압니다. '아, 그것에 이르는 길이 필요하다.'
කවුරු හරි බහිනකොට පුළුවන් තරම් එයා දන්නේ හිනහා වෙලා සන්තෝසෙන ඉන්ද කැමති නෑ බු බැනුමට බැම් ගහගෙන එකින් එක හිතදවන්න කැමති නැහ.
누가 욕할 때 할 수 있는 한 웃으며 기쁘게 있고 싶고, 욕에 욕으로 맞서 하나하나 마음을 태우고 싶지 않은 것입니다.
අන්න ආර්ය භාවනාවකට භාවනාමය මේ පහාතබග දර්ශනයට පහාතබ්බ භාවනාවේ පහාතබ්බ භාවනාවෙන් පහ කළ යුතු පහා කරන්න නම් අන්න ඒ මානසිකත්වය ගොරනැගිලා ඉන්න ඕනේ. අන්න ඒ මානසිකත්වය ගොරනැකින්නේ දර්ශනයන පහාතබ්බෙන දර්ශනය අති වුනට පස්සේ. යථා දර්ශනය ලැබුනට පස්සේ.
그것이 ariya bhāvanā입니다. dassana로 버려야 할 것, bhāvanā로 버려야 할 것(pahātabba)이 있는데, bhāvanā로 버려야 할 것을 버리려면 그 마음이 쌓여 있어야 합니다. 그 마음은 dassana pahātabba의 dassana가 생긴 뒤, yathā dassana를 얻은 뒤에 쌓입니다.
ඇලීමේ තිබෙන්නා වූ ආදීනව ගැටීමේ තිබෙන ආදීනව මූලික දර්ශනය දැක්කෙනට තමයි ආදීනව සහිත යමක් ඇත්නම් මිදෙන්න ඕනේ කියලා හැඟින්නේ. ගැටීම ආදීනව සහිත කියලා වැටහිච්ච කෙනෙක්ටයි ගැටීමෙන් මිදින්න ඕනේ කියලා අදහසක් එන්නේ. ඇලෙන එක ආදීනව සහිතයි කියලා වැටහිච්ච කෙනෙකුට තමයි ඇලීමෙන් මිදීම ආනිසංස කියලා වැටහිච්ච කෙනෙකුට තමයි ඇලීමෙන් මිදෙන්න ක්රමයක් ඕන කියලා අදහස ඉන්නේ.
붙잡음에 있는 ādīnava, 부딪침에 있는 ādīnava를 근본적으로 본 사람이라야 ādīnava가 있는 것에서 벗어나야 한다고 느낍니다. 부딪침에 ādīnava가 있다고 깨달은 사람에게 부딪침에서 벗어나야 한다는 생각이 옵니다. 붙잡음에 ādīnava가 있다고 깨달은 사람, 붙잡음에서 벗어남이 ānisaṃsa라고 깨달은 사람에게 붙잡음에서 벗어날 방법이 필요하다는 생각이 있습니다.
එහෙනම් ඇලීමෙන් මිදෙන්න ගැටීමෙන් මිදෙන්න මට ඕනෑ කියන අදහස ආපු කෙනාට මෙන්න ඒකට තියෙන භාවනාව කියලා ගන්න ධර්ම මාර්ගය පෙන්නනකොට පෙන්නන්නේ මොකක්ද? ඇලෙන එකේ ඇලෙන්න එපා ගැටෙන එකේ ගැටෙන්න එපා පුළුවන් නම් හොරගන්න. දැන් මොකක්ද වෙන්නේ? ඇලෙන එක එනවා. ඇලෙන එකේ ඇලෙන්නයි හිත තියෙන්නේ.
그러면 붙잡음에서, 부딪침에서 벗어나고 싶다는 생각이 온 사람에게 그것을 위한 bhāvanā라는 dharma의 길을 보여 줄 때 무엇을 보여 줍니까? 붙잡을 것에 붙잡지 말고 부딪칠 것에 부딪치지 말 수 있으면 그렇게 하라는 것입니다. 그러면 무슨 일이 일어납니까? 붙잡을 것이 옵니다. 마음은 붙잡을 것에 붙잡으려 합니다.
ඒ යථාර්ථයෙන් හිත පිහිලා ඇති තව එතන මට ඇලෙන එකෙන් එපා වෙන්නේ එපාර්ගයක් කියන්නකෝ. ඇලෙන්නේ නැතුව ඉන්නේ වදිනවා දැක ඒක තමයි වරදන්න ඕනේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඇලෙන එකේ ඇලෙන්නේ නැතුව ඉන්න පුරුදු වෙන්න. ගැටෙන එකේ ගැටෙන්නේ නැතුව ඉන්න පුරුදු වෙන්න.
붙잡을 것에 붙잡지 않고 있도록 익히십시오. 부딪칠 것에 부딪치지 않고 있도록 익히십시오.
තුවාලට බෙහෙත් දාන්න කැමතියි ඔලු කපලා බෙහෙත් දාන්න කැමතිනේ. දැන් ගැටෙන එකේ ගැටෙන්නේ නැතුව ඉන්න පුළුවන් වුනානම් මේක උත්සාහයෙන් වීර්ය කරන්න ඕනේ එකක්. හරි අමාරු වැඩක්. මේකේ බැරෑරනකම එන්න එන්න බැර ඇරෙනවා.
상처에 약을 바르기는 좋아하지만 머리를 잘라 약을 바르기를 좋아하겠습니까. 부딪칠 것에 부딪치지 않고 있을 수 있게 되려면 이것은 애쓰고 viriya를 들여야 하는 일입니다. 아주 어려운 일입니다. 이 일의 무게는 갈수록 무거워집니다.
තමන්ගේ ශ්රාවකයෙක් බවට පත්වෙලා හිටන් එදෙන්න ආපු බව දැනගන්න උපමාව බුදුන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. ගැටෙන්නේ නැති පුද්ගලයෙක් වුණාද කියලා දැනගන්න යම් රජ කෙනෙක් වදකයකුට නියම කරනවා යම්කිසි පුද්ගලයෙකුට එක්තරහ අහි මාර කියන් තියෙන එක්තරා විදිහක මේ මේ දඬුවමක් තියෙනවා. ඒ අහිමල් නෙමෙයි තව ඒ වගේ එක්තර දඬුවමක්. ඒ කියන්නේ වඩමල් පෙත්ක ප්රමාණයට මුළු ශරීරය පතුලේ පටන්ගෙන ඉන්න පෙදි කපන්න ඕන. යම්කිසි කොටේකට තියලා පුද්ගලයා බැඳලා.
자기 sāvaka가 되어 거기에 이르렀는지, 부딪치지 않는 사람이 되었는지 알도록 붓다께서 비유를 설하십니다. 어떤 왕이 사형집행인에게 어떤 사람에 대해 명합니다. 어떤 형벌이 있는데—그 형벌 자체는 아니고 그와 비슷한 형벌로, 히비스커스 꽃잎만 한 크기로 발바닥부터 온몸을 조각조각 베어야 합니다. 어떤 통나무에 그 사람을 묶어 놓고서.
කැපෙන කඩුවකින් වදමල් පෙත්තේ ගාන්ට වද කියාතින් කපාගෙන කපාගෙන කපාගෙන ඉන්නවා ඉවර වෙලා මස්කෙක් වෙලා ඉවරෙන එකක්. ඔන්න ඔය දඬුවමට නියම් වෙලා දඬුවමට ගෝචර වුනොත් යම්කිසි පුද්ගලයෙක්. ඒ වද දෙන පුද්ගලයා කෙරෙහිත් අනතුන රජ්ජිරුව කෙරෙහි. අංශු මාතෘයක්වත් තරහක් හටගන්නේ නැති හිතක දවන තරන් තරහක් ෙන්නේ නැති මට්ටමට ආවන්න. මෙන්න මම කියපු ගැටීමෙන් තොරතර.
잘 드는 칼로 히비스커스 꽃잎만 한 크기로 고문하듯 베고 또 베어 마침내 살덩이가 되어 끝나는 것입니다. 그 형벌을 받게 된 어떤 사람이, 그 고문하는 사람에게도, 명령한 왕에게도 티끌만 한 화도, 마음을 태우는 화도 일어나지 않는 수준에 이른다면—그것이 제가 말한 부딪침 없음입니다.
ගැටීම සංසිදෙවා කියන්නේ අන්න එතෙන්දි. ඒ කියන්නේ තමන්ට ඔයට එහා වදයක් නැහැනේ. ඒ තමන්ට දෙන අන්තිම වදය දෙනකොටත් ඒ වදය දෙන පුද්ගලයා කෙරෙහිත් ඒකට සම්බන්ධ අනපනෝවාදී පුද්ගලයෝ කෙරියේ. වෛර මාත්රයක් හටගන්නේ නැත්නම්. එහෙම හිත තිදවට හිතෙන්නේ නැති මට්ටමක මානසිකත්වයක් තමන්ට උදා වුණාන. මෙන්න මේක තමයි ගැටීමෙන් නිදහස් වීමේ භාවනාවේ ප්රතිඵලය.
부딪침이 가라앉는다는 것은 바로 거기서입니다. 그보다 더한 고문은 없지 않습니까. 자기에게 마지막 고문을 줄 때에도 그 고문하는 사람에게도, 거기 관련된 명령하는 사람들에게도 미움이 조금도 일어나지 않는다면, 마음이 그렇게 타오르지 않는 수준의 마음이 자기에게 이루어졌다면—이것이 부딪침에서 벗어나는 bhāvanā의 결과입니다.
අරිහතුමා ඈ අරිහතුමා ඔව් එහටම යන්න ඕන නැතුව බැහැ කරන්නේ ඒ උපරිමේ. ඉතින් ඕතෙන්ට එනකන්. එකෙන් එකට එකෙන් එකට ගැටෙන ඒවැඩි ඉවසක්. ඒකෙන් ගැටෙන මානසිකත්වයට උදා වෙන්නේ නැති වෙන්නද හුරු කරන්න ඕනේ.
(질문자) arahant인가요? —arahant. —네, 거기까지 가야 합니다. 그것은 맨 꼭대기입니다. 그러니 거기 이르기까지 하나하나 부딪칠 것들을 참아야 합니다. 그로써 부딪치는 마음이 일어나지 않도록 익혀야 합니다.
ඒක හුරු කරන්න ඕන. ගැටීමේ ආදීනව දැකලා ඒවයන ලෝකේ අසානත්වය තේරුම් අරගෙන ගැටීමේ ආදීනව දැකලා ගැටීමට ප්රතිචාර දක්වන මානසිකත්වය ගොඩනැගෙන්නේ නැති තත්ත්වයට අවශ්ය වැඩපිල කරගෙන යන්න ඕන.
그것을 익혀야 합니다. 부딪침의 ādīnava를 보고, 세상의 알맹이 없음을 이해하여, 부딪침에 반응하는 마음이 쌓이지 않는 상태에 필요한 일을 해 나가야 합니다.
යම් කෙනෙක්ගේ ඉවසීම තුළින් එක්තරා ශක්තියක් වැඩෙනවා. අන්න ඒකට කියනවා භාවනාවේ ශක්තිය. භාවනාවෙන් වැඩුනා නම් වැඩිලා තියෙන්නේ ඉවසීමේ ශක්තිය
어떤 사람의 참음을 통해 어떤 힘이 자랍니다. 그것을 bhāvanā의 힘이라고 합니다. bhāvanā로 자랐다면 자란 것은 참음의 힘입니다.
ඇලෙන පැත්තක් එනකොට ඒකට මානසික මුලාවට පත් වෙලා මත් වෙලා ඒකට ඇල්න්න මානසික ශක්තියක් එන්න නැති ඉවසීමක් තියෙනවා නම්. ගැටීමට හේතුකාරක ප්රශ්නයක් මතු වෙලා තමන් කරා එනකොට ඒකට ගැටෙන හිතදවන්නවා කරදරයක් කරන්නේ නෑහ කියන මට්ටමේ ක්රමක්රමෙන් ඉවසලා ඉවසලා ඔහු එතන පුරුදු වුනානම්. මෙන්න මේකට කියනවා භාවනාව වැඩුණා.
붙잡을 쪽이 올 때 마음이 미혹되어 취해 그것에 붙잡히는 마음의 힘이 일어나지 않는 참음이 있다면, 부딪칠 까닭이 되는 문제가 자기에게 올 때 그것에 부딪쳐 마음을 태우는 괴로움을 만들지 않는 수준으로 차츰차츰 참고 또 참아 그가 거기 익숙해졌다면, 이것을 bhāvanā가 자랐다고 합니다.
ඔන්න ඔය ටික කර ගැනීමට යම්කිසි වැඩ පිළික් තියෙනවා නම් ආධාර වෙන වැඩපිලක් තියෙනවා නම් ඒ වැඩීමට ආධාරක වශයෙන් ඒවා කරනවා. භාවනාව කියන්නේ මොකක්ද? ඇලීමේදී මත්වෙලා මුලාවට පත් වෙන්නේ නැති ඉවසීමේ හැකියාවයි. ගැටීමේදී මුලාවට පත් වෙලා දූසිත මානසිකත්වයක් ඇති නොකරන ඉවසීමේ හැකියාවයි. ඕක දියුණු කරන්න පුළුවන් දෙයක්.
이것을 이루는 데 도움이 되는 일이 있다면 그 자람의 받침으로 그것들을 합니다. bhāvanā란 무엇입니까? 붙잡음에서 취해 미혹되지 않는 참음의 능력입니다. 부딪침에서 미혹되어 더럽혀진 마음을 일으키지 않는 참음의 능력입니다. 이것은 키울 수 있는 것입니다.
උත්සාහයෙන් වීර්යෙන් කරන්න ඕනේ. මස්ලේ වියලී ආවා සම්මැට ඉතිරි වේවා. ගත්ත අධිෂ්ඨානයෙන් මම පරතට ගිහිමි මිසන් නවතින්නේ නෑහ කියලා ගත්ත අධිෂ්ඨානය ගන්න කිව්වේ. ඔන්න ඔය කාරණයක.
애씀과 viriya로 해야 합니다. '살과 피가 말라도, 가죽과 힘줄과 뼈만 남아도 저편에 이르기 전에는 멈추지 않겠다'는 adhiṭṭhāna를 하라고 하신 것이 이 때문입니다.
ඉතින් මේක ලේසතියෙන් කරන්න එව බැහැ. හැබැයි ඉවසලා පුරුදු. ඒ පුද්ගලයාට හැකියාවක් ලැබෙනවා. ඒ තුළින් මානසික අසානයට පත් නොවයි කටයුතු කරගන්න. හැබැයි මේක පුරුදු වෙනකන් බැ.
그러니 이것은 쉽게 할 수 없습니다. 그러나 참고 익히면 그 사람에게 능력이 생깁니다. 그로써 마음이 평안을 잃지 않고 일을 해 나갈 수 있습니다. 그러나 이것은 익숙해질 때까지는 되지 않습니다.
ඒකයි අමාරු. දැන් අපි හිතමුකෝ මෙහෙම දෙයක් සුළු දෙයක් අයි ගමුකෝ. ලොකු රස්සාවක් කරන මනුස්සයෙක්. ඒ මනුස්සයාට කවුරු හරි කිව්වොත් එහෙම කඩේ ටිකින් එනව අර වල් ටික හෝදලා දීලා යනකෝ. මොකක් වෙයි විධාරයකන ලධාරීක වශයෙන් අනික් අයට අනව පනව ඉඳලා හටම් ඒකෙන් නිලධාරීකම ඔලුවට ගහලා ඉන්න මනුස්සයෙක්ම ආවොත් එහෙම ඒ මනසට කවරු හරි මිදුරතු ගාද මොකක් ඒ මනසට බෑනේ කරන්න
그것이 어렵습니다. 이렇게 생각해 봅시다. 작은 일 하나를 들어 봅시다. 높은 자리에서 일하는 사람이 있습니다. 그 사람에게 누가 '가게에서 오는 길에 저 그릇들 좀 씻어 주고 가세요' 하면 어떻게 될까요? 관리로서 남에게 명령하며 지내 관리라는 것이 머리에 박힌 사람이 그런 말을 들으면 그 마음에 어떻겠습니까? 할 수가 없지요.
නමුත් ඒ මනුස්සයා ඒක පුරුදුනොත් එහෙම අමාරුවෙන් හරි මම ඒකට විසිද්ධ වෙන්නේ නැහ. මගේ මනස දුරු කරගන්න ලැජ්ජාවෙන් හරි මගේ කරනවා. දැන් මට මිනිස්සු මේක දැක්කහම ආවා හරි අප නිලධාරී නේ තර විදා නිලධාරිය අපිට සර් එක ගේ හිටපු එක කාම පලක් මෙදුලා ගන්නවා අරංග වළන් හෝදනවා. ඇහුවොත් එහෙම හරිම අමාරු වෙයි මේක ඉවසාගන්න හැබැයි මිනිහා ඉවසලෙන් හරි ඕක කරලා පුරුදු වුනොත් මිනිහෙට බැයිද
그러나 그 사람이 그것에 익숙해지면, 어렵더라도 '나는 그것에 흔들리지 않겠다' 하고 부끄럽더라도 자기 마음을 다스려 해냅니다. 사람들이 이것을 보고 '저분은 관리잖아, 그런 관리가 우리 집에서 바닥을 닦고 그릇을 씻네' 하고 물으면 이것을 참기 아주 어렵겠지요. 그러나 그 사람이 참고서라도 그것을 해서 익숙해지면 그에게 못 할 것이 있겠습니까?
ලෝකේ බෝඩි පටින් එක්කෙනෙක් මහත්මා ගන්ධිගී මේ ලංකාවට ආපු කාලෙකදී මේ මේ දන්න ළඟට හිදිගක් ඇදගෙන හිටියා උඩත්ම මුකුත් නැතුවෙප වස්වල් දෙක මනුසිය බඩුවාගයක් ගැන දනම් මේ අපු ගහලා ල ගහලා මෙන්න ගන්නකෝ පිටකොට ගෙන යන්න කිව්ව අරගෙන ගියා ගිහින් තිබ පස්සේ කීයක්ද දුන්නලු. සල්ලි ඕනේ නැහ. මම ඔයාට ආධාරයක් කළේ. ගේට බැරි හිනා සල්ලිය එප නාටහමි කවුද? මම නාටමි කෙනෙක් නේ මහත්මා ගාධි කිව්වටයි.
세상의 위대한 인물 마하트마 간디가 이 스리랑카에 왔을 때, 그는 허리에 천 한 장을 두르고 위에는 아무것도 걸치지 않았습니다. 어떤 사람이 짐 보따리를 그에게 던지며 '이걸 지고 가라' 했습니다. 그는 받아서 갔습니다. 가서 내려놓은 뒤 그 사람이 얼마냐고 물었답니다. '돈은 필요 없습니다. 당신이 들고 갈 수 없어서 도운 것입니다.' '돈을 안 받는 당신은 누구요?' '나는 마하트마 간디라는 사람이오.'
දැන් බලන්න කල්පනා කරා ඇති වුන වෙනස මොකක්ද කියන්නේ? දැන් මහාත් ගාන්ධි කියන්නේ මේ ලෝකේ ඉන්න මහා කෝටිපතියෙක් අගමැතිවරයෙක් ඒ රටේ හිටපු උසස්ම පුද්ගලයෙක්. දැක තෙන මිනිස්සු දනගහන මට්ටමේ ගුණයෙන් බැලුවත් නිලදාලයෙන් බැලුවත්, හැමතින් බැලුවත්, ධනයෙන් බැලුවත්, වංශයෙන් බැලුවත් සියල්ලෙම අග්රහ ඉහළම තැන ධර්මංශයා කියපු වචනයේදී පොඩ්ඩක්වත් පැකිලිලා හිටමගේ ඕකන් කිව්වේ නේ. එයා කරලා දුන්නා. පස්සේ මොකටද ඔයාට ගේන්න බැරි හින්දා උදව් වලට මම ගෙනක් දුරේ. උදව් කරන එක අපි හොඳ සිරිස අපි දැන් වන්න තියෙනවා වෙනස මොකක්ද කියලා.
생각해 보십시오, 어떤 차이가 있었는지. 마하트마 간디는 이 세상의 큰 부자이자 지도자로, 그 나라에서 가장 높은 사람이었습니다. 보는 이마다 무릎 꿇을 만큼, guṇa로 보나 지위로 보나 무엇으로 보나 재산으로 보나 가문으로 보나 모든 면에서 맨 꼭대기였습니다. 그가 그 사람의 말에 조금도 머뭇거리지 않고 해 주었습니다. '들고 갈 수 없으니 도와준 것입니다. 돕는 것은 좋은 일입니다.' 이제 그 차이가 무엇인지 보아야 합니다.
දැන් ඒ මානසිකත්වය එතන්ට හැඩ ගැහෙන නිකන් නෙමෙයි. නිහතමානීත්වයෙත් අගය දැකලා. මානක්කාරව ඉන්න ලොකුකම් වල තියෙන අසාරත්වය දැකලා. ඒවයන් වැඩක් නැති චාම ජීවිතයට බැස්සා යම්කිසි කරමින් මේක මකින් ප්රගුණ කරලා. දැන් ඔය මානසිකත්වයට අපිට ආන්න කියවොත් පුළුවන්ද කරගන්න ලේසි වැඩක්ද? හැම අමාරු වශයෙන් පෙරනට කවද හරිම පැන්න ඉව්ව ඒක ලේතියෙ.
그 마음이 그렇게 갖추어진 것은 그냥이 아닙니다. 겸손의 값을 보고, 거만하게 사는 높은 체함의 알맹이 없음을 보고, 그런 것이 소용없는 소박한 삶으로 내려와 그것을 거듭 익힌 것입니다. 우리에게 그런 마음으로 오라고 하면 할 수 있습니까? 쉬운 일입니까? 매우 어렵습니다. 그러나 익히면 언젠가 쉬워집니다.
බොහෝම ලේසතියෙන් පුද්ගලයාට විමුක්තිය ලබාගන්න තියෙන මාර්ගය. ඉවසීමෙන් යුත්තව ඒ අවස්ථාව දරාගෙන කරන්න බැරි නිසාම පුද්ද ඉදිරියට ගෙනියන්නේ. අඬ පල්ලා මොර දීපල්ලා මේ කිව්වේ එක වෙනස් කරන්න එපා. ඕන තරම් දුක්ලා හිතින්. මේ කිව්ව ක්රමය නියප උඹලට යහපතක් වෙනවා. කවදා හරි යනවා ඒක කිව්වේ ඔය හේතුවට.
사람이 vimutti를 얻는 길은 아주 쉽습니다. 그러나 참음으로 그 상태를 견디어 하지 못하기 때문에 앞으로 나아가지 못합니다. '울어라, 소리쳐라, 내가 말한 것을 바꾸지 마라. 얼마든지 괴로워하라. 내가 말한 방식대로 하면 너희에게 좋은 일이 있다. 언젠가 이른다'—이렇게 말씀하신 것이 그 까닭입니다.
නමුත් ඇත්ත වශයෙන් මේ ඒ තත්ත්වය ගන්න බැරිකවමයි අපිට මේ ප්රශ්නේ තියෙන්නේ.
그러나 사실은 그 상태를 지니지 못하는 것이 우리의 문제입니다.
දැන් අපිට කිව්වොත් එහෙම කොහෙද යන්නේ කොළඹයක්. හෙරපු දෙකන් දුවනවා ඒකේ. සප දෙකන් දුවනවා. ආ පලයන්න
누가 '어디 가?' 하고 물으면 '콜롬보.' 신발 두 짝을 신고 바삐 갑니다. '아, 가거라.'
දැන් කොළඹ යන්න විදිහක් නැහැ කියලා කිය ඉන්නවා ඕක කකුල් අරන් ගියාද නෑ අර පොළඹ යන අපි මවාගත්ත ලෝකෙට දාපු සත් විදි කරන් කියලා. සපත්තකක් දාගෙන නැත්නම්
콜롬보에 갈 길이 없다고 말하는 이가 있다면, 다리를 떼어 갔습니까? 아니요, 콜롬보 가는 일에 우리가 지어낸 세상의 틀을 씌웠기 때문입니다. 신발을 신지 않으면 콜롬보에 가면 안 된다는 것입니다.
කොළඹ යන්න එපැ. බාට දික දුන්න කොළො මේක හරිද බාට දාගෙන යන්න එබ කොළම ඕකේ තියාපන් අර කකුසියට න්න දාගෙන යන්න. වැඩි පෑගෙන ඒ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මට්ටමට බහිනවා සමහර කෙනෙක්. දැන් මේකත් මානසිකත්වයන් ගොඩනගාත්ත මි මිසා ඔය සබ් දෙක පළාතන යන්න ඕන යන්න පුළුව. බැරිකමක් නෑ. ඇඳුම අරගත්තා.
어떤 이들은 그런 수준까지 내려갑니다. 이것도 마음으로 쌓은 틀일 뿐, 그 신발 두 짝 없이도 어디든 갈 수 있습니다. 못 할 것이 없습니다. 옷을 챙겼다고 해서 달라지지 않습니다.
ආ ඕ කැඳෙන යනවා ඔය කඩියටත් ඳන්න ඕකේ කඩේ ැදගෙන ගෙනන්නේ අහලා ළඟට ඇද කොළඹ යන්න පුළුවන්. ඒහදු ැතෙන. එතකොට ඒක බෑ අපිට එහ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තව කොළඹ ගිහින් බැලුවහම ඕන තරම් මිරිස ඉන්නවා. උඩ කෑල්ලත් නැතුව නිකම ඇවිදලා ඇතු මිනිස්සුත් තියෙන්නවා. ඒ මිනිස්සු දිහා බලලා අරකට මොකද වෙලා තියෙන්නේ හිගන්නේද කියලා අහන්නෙත් නැහැ මිනිසු බැට මිනිස්සු කරගෙන යනවා. ඒ මිනිහා ගත් ඒ දෙවෙනි කරගෙන යනවා. නමුත් අපි ගොඩනගාගත්ත රාම තියෙනවා.
콜롬보에 가 보면 사람들이 얼마든지 있고, 윗옷도 없이 그냥 걸어 다니는 사람들도 있습니다. 그 사람들을 보고 '저 사람 왜 저래, 거지인가' 하고 묻지도 않습니다. 사람들은 제 일을 하며 가고, 그 사람도 제 일을 하며 갑니다. 그러나 우리에게는 우리가 쌓은 틀이 있습니다.
රාගය, ද්වේශය, මෝහය කියන්නේ මේ තුන ගොඩ නගාගත්ත රාම. මෙන්න මේ රාම ටික බිඳගන්න බැරිකම තමයි අපිට මේ භාවනාව දියුණු කරන්න බැරි. ඔය රාම තුළ බිඳගන්න බැරි නිසා ඔහුට විරුද්ධතාවය ඇඟට අපි ඇලෙනවා, ගැටෙනවා මුලා වෙනවා. ඒකේ වික්ෂි්ත වෙනවා. ඔන්න ඕකයි වික්ෂිතාවය.
rāga, dosa, moha가 우리가 쌓은 틀 셋입니다. 이 틀들을 부수지 못하는 것이 우리가 bhāvanā를 키우지 못하는 까닭입니다. 그 틀을 부수지 못하기 때문에, 거스르는 것을 만나면 우리는 붙잡고, 부딪치고, 미혹됩니다. 그 속에서 흩어집니다. 그것이 흩어짐(vikkhitta)입니다.
ඉතින් ඕකෙන් වික්ෂිතා වූ පාර නොවදින ලෝකයක් නැහ. එහෙනම් සමාධියෙන් ඉන්න ලෝකයක් නැහ. යථාර්ථය දැක්කට පත්ය. ඒවට ඇලෙන්නේ ගැටෙන්නේ මුලාාවෙන්න නැති මානසිකත්වය ගොන්නැගුණ දර සමාධියෙදන සමාධියට පත් වෙන්නේ එහෙමයි.
그러니 흩어짐에 얽히지 않는 세상은 없습니다. 그러면 samādhi로 있는 세상도 없습니다. 실상을 본 데 이르러 그것들에 붙잡지 않고 부딪치지 않고 미혹되지 않는 마음이 쌓인 데서 samādhi가 일어납니다. samādhi에 이르는 것은 그렇게입니다.
ආර්ය වෙන භාවනාවකේ ඔන්න ඕකයි. ඉතින් ඕක කරගන්න නම් සාරයි කියලා හිත තියෙන තාක්කල් යම් දෙයක් වටිනවායි කියලා හිතෙන් දරා ඉන්න තාක්කල් අපිට පුළුවන්ද ඒ තත්ත්වය ඔය කියන මටබලට පස්සුවාන්න.
ariya bhāvanā는 이것입니다. 이것을 하려면, 알맹이가 있다고 마음이 여기는 동안, 무엇이 값지다고 마음에 지니고 있는 동안 우리가 그 상태, 그 수준에 이를 수 있겠습니까?
ඒක අමාරු වැඩක්. සාර අය කියලා හිටඉන්නේ අසාර දේවල් හරයක් නැති දේවල් කියලා තේරුම් ගත්ත දාසර අපි තිබිච්ච මත් වීම ඉවරයි ඒකට බැඳිලා තිබිච්ච එක. එදාට අපිට ඒක ප්රශ්නයක් එපැත්ත රකින්න දෙයක් නැහ. රකින්න තත්ත්වයක් නෑ. රකින්න ානාන්තරයක් නෑ. රකින්න කුලයක් නෑ. ඒ වගේ රැකගන්න තියෙන අපේ දෙයක් නැත්නම්. එහෙම එකක් වටින්නේ නැත්නම්. අපිට මොනවා රැකගන්න මොන මොන විදිහක චරියා කතාවක් අනුගමනය කරන්නද?
그것은 어려운 일입니다. 알맹이가 있다고 여기던 것이 알맹이 없는 것이라고 이해한 날, 우리의 취함은 끝나고 거기 묶였던 것도 끝납니다. 그날 우리에게는 지킬 것이 문제가 되지 않습니다. 지킬 지위도 없고, 지킬 직함도 없고, 지킬 가문도 없습니다. 그렇게 지킬 우리 것이 없다면, 그런 것이 값지지 않다면, 우리가 무엇을 지키려고 어떤 처신(cariyā)을 따르겠습니까?
එතකොට ලෝකයෙන් තියෙන මොන ප්රශ්නයක් ආවත් කම්පාවෙන් තිබෙච්ච හේතුන නැ. ලෝකේ ප්රශ්න නෑහ ඉතින් හිටින්නේ නැ. එහෙන ප්රශ්න වලට කම්පාවක් නැතුව යනවා.
그러면 세상에서 어떤 문제가 와도 흔들릴 까닭이 없습니다. 세상의 문제가 없어지지는 않습니다. 그러나 문제들에 흔들리지 않고 갑니다.
හරියේ අමාරුයි ඉතින් මේක තේරුම් කරන්නේ මුල පටන් ගන්න. හැබැයි මුල පටන් ගන්න බැරි මොකද? මිත්යා දෘෂ්ටියෙන් හටගත්ත වැඩපිළට දුන්න ආහාරයෙන් මිත්යා විඤ්ඤාණ නැගිලා. නැගුණු මිත්යා විඤ්ඤාණ හැම වෙලේම ඉල්ල හිටෙනවා. ඒ මිත්යා ආහාරය මොනවද? ලාභය ගීර්තිය ප්රහංසා ප්රධාන කරගෙන ඔය ටික ඉල්ල හිටියේ.
이것을 이해하는 데서부터 시작하기가 아주 어렵습니다. 처음 시작하기가 어려운 까닭은 무엇입니까? micchā diṭṭhi로 생긴 일에 준 āhāra로 micchā viññāṇa가 자라났기 때문입니다. 자라난 micchā viññāṇa는 늘 달라고 합니다. 그 그릇된 āhāra는 무엇입니까? 이익, 명성, 칭찬을 으뜸으로 하여 그것들을 달라고 했습니다.
ඒක මුල් කරගත්ත ආහාරය තමයි පුද්ගලයාට තියෙන්නේ පංචකාම ආශවාද මේ වගේ තියෙනවා බලාපොරොත්තු වෙන රාග, ද්වේශ, මෝහ ඔය ටිකට කොටු වෙනවා බලාපොරොත්තු වෙන මානසිකත්වය තියෙන්න තාක්කල් ඒවම ආහාර වශයෙන් ඉල්ලනවා. ඒ ආහාර ගන්න ඒකම ගොඩනැගෙනවා. ගොඩනැගින්න ගොඩනැගින්න ඒකමයි අසාහනීව ධර්ම පැත්තට නැඹුරු කරන්නේ නැත්තේ සමාධියට ගෙනියන්නේ නැතේ.
그것을 뿌리로 한 āhāra가 사람에게 있는 것은 다섯 kāma의 맛 같은 것입니다. 바라는 rāga, dosa, moha에 갇히며, 바라는 마음이 있는 동안 그것들을 āhāra로 요구합니다. 그 āhāra를 먹으며 그것이 쌓입니다. 쌓이고 쌓일수록 그것이 평안을 잃게 하고, dharma 쪽으로 기울지 않게 하며, samādhi로 데려가지 않습니다.
යමක් යමක් නිසා රාගය, ද්වේශය, මෝහය හටගන්නවානම් ඒකන එක තෝරාගන්න ඕනේ. තෝරාගන්න ඒ ඒ දෙයින් මත් වෙන්නේ නැති වෙද දැවෙන්නේ නැති වෙන්න මුලාට පත් වෙන්නේ නැති වෙන්නද අවශ්ය වෙන විදිහට අවශ්ය පරිසරය ගොඩනගන්න ඕනේ. ඒවරට දුන්න ආහාරය බිද හරීන්න ඕනේ
무엇 때문에 rāga, dosa, moha가 생긴다면 그것을 가려내야 합니다. 가려내어 그것들로 취하지 않도록, 타지 않도록, 미혹되지 않도록 필요한 환경을 쌓아야 합니다. 그것들에 준 āhāra를 끊어 버려야 합니다.
ඒ වගේම වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී ගුණයට අවශ්ය කරන ආහාරයක් ඒක පරිබෝග කරන්න ඕනේ. මෙන්න මේ ිය කරනකොට ආහාර නිරෝධයෙන් විඤ්ඤාණ නිරෝධ වෙනවා. පාප විඤ්ඤාණය ආහාර පරිභෝගයෙන් විඤ්ඤාණය වැඩෙනවා. කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කිව්වේ ඒක. ඒ විඤ්ඤාණයේ ස්වභාවයක් තියෙනවා ප්රඥාව පහළ වෙනවා. ප්රඥාව පහළ වුණා මේ විඤ්ඤාණය තේරුම් කරලා තියෙනවා. මේ ලෝකයේ ප්රයවෝතකා පරිහරණය කරව මි්සා කල්ලගන්න වටිනා දෙයක් නැහැ.
또한 vītarāga, vītadosa, vītamoha의 guṇa에 필요한 āhāra를 먹어야 합니다. 이렇게 할 때 āhāra nirodha로 viññāṇa nirodha가 됩니다. pāpa viññāṇa는 그치고, 좋은 āhāra를 먹음으로 viññāṇa가 자랍니다. 'kusalamūla paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'이라고 한 것이 그것입니다. 그 viññāṇa에는 paññā가 일어나는 성질이 있습니다. paññā가 일어나 이 viññāṇa를 이해했습니다. '이 세상에 쓰는 것 말고는 붙잡을 값진 것이 없다.'
බැඳෙන්න වටිනා දෙයක් නැහැ, රැඳෙන්න වටිනා දෙයක් නැහැ. අදහස දෙනවා. ඊට පස්සේ කොච්චරක නැහැ අල්ල ගත්ත දෙනවා. අතීතය අල්ලගෙනත් නැහැ දැන් අල්ලගෙනත් නැහැ මතු අල්ලගෙනත් නැහැ. උපාදාන නැහනම් භවන භව නැහනම් උපාදා නිරෝධන භව නිරෝධයි. භව නිරෝධ නම් ජාති නිරෝධයි. එහෙනම් මතු ජාතිය උප්පත්තියට හේතු වුණේ. හරි එකවර කරනවා.
'묶일 값진 것이 없고, 머물 값진 것이 없다'는 생각을 줍니다. 그 뒤로는 얼마이든 붙잡지 않습니다. 과거를 붙잡지 않고, 지금을 붙잡지 않고, 미래를 붙잡지 않습니다. upādāna가 없으면 bhava가 없고, upādāna nirodha면 bhava nirodha, bhava nirodha면 jāti nirodha입니다. 그러면 다음 태어남의 원인이 된 것을 한꺼번에 끝냅니다.
ඉතින් ඒ නිසා අපි දකින්න ඕනේ මේ භාවනාවක් පටන් ගන්න ඕනට මුලින්ම කරන්න ඕනේ ඔය ටික පුළුවන් නම් සාර්ථක ප්රතිඵල දින භාවනාවක් කරන්න. හැකි තරම් ප්රගුණ වෙන්න ඕන වැටි. ගැව්වට ගහන්න නැති, බැන්නට, බයන්න නැති, නින්දා කළාට, නින්දා කරන්න නැති, අපහාත කරාට, අපහාත කරන ඇති මේ මානසිකත්වය ගොඩනැගුණනම් මේක හරි වැදගත් හැබැයි මේ ලෝකේ හරිම අමාරු කාරණය.
그러므로 우리가 보아야 할 것은, bhāvanā를 시작하려는 사람이 맨 먼저 할 일은 이것이라는 점입니다. 성공적인 결과를 주는 bhāvanā를 하려면 할 수 있는 만큼 익혀 키워야 합니다. 때려도 때리지 않고, 욕해도 욕하지 않고, 비난해도 비난하지 않고, 모욕해도 모욕하지 않는 이 마음이 쌓인다면 그것이 참으로 값집니다. 그러나 이 세상에서는 아주 어려운 일입니다.
මේ වගේ අවස්ථාවක් එනකොට අපිට විශාල ප්රශ්න ගොඩාක් මැදිෙනවා. ගැහුවාට ගහන බැන්නාහම බයින නින්දා කරොත් එකට දහයක් යකට නින්දා කරන මේ ජාතියේ පිරිස අතර එක්කෙනෙක් හිටිය ගැහුවට ගහන්න නැති බැන්නට බයන්න නැති නින්දා කරන්නට නින්දා කරන්න නැති කෙනෙක් හිටියොත් ඉන්න පුළුවන්. ගැලපීම කොහොමද? එතන මහා වික්ෂිපිතතාවයක් එනවා. එතට බලපු හාම නොගැලපීමක් එනවා. හැබැයි ඒ නොගැලපීමත් මෙතෙන්ට අවශ්යයි. දුර ඉඳන් බැන්න එකට වඩක් ළඟ ඉන්න එක බැනපිවසන්නට පටන් ගත්තොත් දුර දහ බයිලකි.
이런 때가 오면 우리는 많은 문제 한가운데 놓입니다. 때리면 때리고, 욕하면 욕하고, 비난하면 열 배로 비난하는 이런 무리 가운데, 때려도 때리지 않고 욕해도 욕하지 않고 비난해도 비난하지 않는 사람이 하나 있다면 그가 살 수 있겠습니까? 어울림은 어떻겠습니까? 거기에 큰 흔들림이 옵니다. 보면 어울리지 않음이 옵니다. 그러나 그 어울리지 않음도 여기에 필요합니다. 멀리 있는 이가 욕하는 것보다 가까이 있는 이가 욕을 퍼붓기 시작하면 더 견디기 어렵습니다.
තමන්ගේ භාර්යාව හරි සාමපුරුෂය හරි බයිනය ගවසන්න පුළුවන් වුනොත්මේ ඕන මිනිහෙ බයිර නිකම ඉවසේ. බොහොම ලේසියෙන් පුරුදු වෙන්න පුළුවන්. මොකද හේතු බැන්නට ගහන්න නැති බව දන්නවා භාර්යාව විනියට බයින ස්වාමියාට බහිනවා. කොච්චර බැන්නත් මොනවා කරන්න මේ ගෑ ටික අහලා ගියොත් ම මේ පින් ිස්පි තාල ගින්න හයි ඔක්කොම කරන්න ළමයි ටික බලාගන්න. ඔහේ බැනපු අය ම නිකාගන්න ඒ ජාතියක තියන්න. ස්වාමීයා බරාවට බයි. භාර්යා සාමියාට බයින්නේ.
자기 아내나 남편의 욕을 참을 수 있다면 다른 누구의 욕도 그냥 참을 수 있습니다. 아주 쉽게 익힐 수 있습니다. 까닭은, 욕해도 때리지 않는다는 것을 아니까 아내가 남편에게 욕하고 남편도 욕합니다. 아무리 욕해도 어쩌겠습니까—이 사람이 듣다 못해 떠나 버리면 밥하고 불 때고 아이들 돌보는 일을 누가 하겠느냐며, 욕하는 이를 그렇게 둡니다. 남편이 아내에게, 아내가 남편에게 욕합니다.
බැන්නටත් එකින් එක කරන්න ගියත් අපේ පවුල කඩා අහපල් නැහැ. ඔන්න ඔහ ටිකක් කියාගත්ත අය වැඩියෙන් තද වෙච්ච එකට ඉඩ දිහා අනික පොඩ්ඩක් පස වෙලා යනවා. අඩු වුන පාදන ගත්තනම් අනික ඇඟිලා යනවා. ඒක වයින්නට අනිකාක් ටිකක් සැරා. ඒ වෙලාවේ දියා පොඩ්ඩක් ගඩ දීලා හිම් පැත්ත කර වෙනවා. ඕක අර ගෙදර තියෙන හඬුවේ හැඩිය ඕක.
욕한다고 하나하나 맞서면 우리 가정이 깨진다 하여, 조금 말한 쪽은 더 센 쪽에 자리를 내주고 조금 물러섭니다. 약한 쪽이 맞서면 다른 쪽이 더 세집니다. 그러면 조금 소리를 지르고는 한쪽으로 비켜섭니다. 그것이 집안 다툼의 모습입니다.
හැබැයි ඔය ජාතියට හඬුවාක්ක එන්න එයි පිටස්සර ගිහින්න. හරවය කරියනේ ගිලවොත් එහෙම ගත්තා පොළක් ගැහුවා දටිය කරලා යන්න. උඩ වුනේ නැවත් වෙනත් එකයි මලත් එකයි. මොකද කිසිම සම්බන්ධතාවයක් නැහැනේ පිටස්රකාවේ ඒ නිසා පිටස්ර එකක් න බින්න බයයි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මේ වගේ අවස්ථාවක තමන්ට පුළුවන්කම තියෙද්දී ඉවසන්න පුළුවන් නම් මෙන්න මේක විශේෂ සීල ගුණය.
이런 때 자기에게 힘이 있으면서도 참을 수 있다면, 이것이 특별한 sīla의 guṇa입니다.
අපේ බුදුරජාණන් වහන්සේ බෝධිසත්වකාදී නාග ලෝකය ඉපදිලා. එක්තරා නාගරාධයෙක් වෙලා මිනිස් ලෝකයට ඇවිදිලා පෙහෙවත් සමාදාන වෙනවා කොය දවසෙ මේ පෙහෙවත් සමාදානය විශාල නායක හම්බවෙලා අයිහකුන්ටක පිසට මේ නය අහපුණා. මහා ඉරදිපල තියෙන නයක ලේසිය මිල කරන්න පුළුවන් කිය නෙමෙයි එයගේ ඉරදි පුණ්ය. හැබැයි නොයෙක් විදිහට මේ අය කොටුකොල අල්ලුනා මදු ගහලා අල්ලගෙන මේකට නොයෙක් වද හිංසාදීම.
우리 붓다께서 bodhisatta로 nāga 세계에 태어나 어떤 nāga 왕이 되어, 사람 세상에 와서 어느 날 uposatha를 지켰습니다. uposatha를 지키던 그 큰 뱀을 뱀 부리는 사람(ahiguṇṭhika)이 잡았습니다. 큰 iddhi를 지닌 뱀이었습니다. 그의 iddhi와 puñña는 쉽게 값을 매길 수 있는 것이 아닙니다. 그런데 이들이 막대기로 때려 잡고 갖가지로 온갖 괴롭힘을 주었습니다.
රැහැනකින් බැඳගෙන කොන්ද හිල් කරලා රෑනකින් බැඳලා මේක උස්සගෙන යනවා. අර අහිපුක මනුස්සය ඒක විසදූමයක් පිට කරන්න නම් එයාගේ තියලා ඉරදිය කර්ම විපාක ඉදිය හැටිය. අර පිරිසේ මැරිලා වැටෙනවා. ඒ තරම් මිසක්. හැකියාව තියෙද්දී අර ඔක්කොම වද ඉවසගෙන හිටියා.
줄로 묶어, 등뼈에 구멍을 뚫어 줄로 묶고 들어 올려 갑니다. 그 뱀 부리는 사람에게 그가 독기를 내뿜기만 하면, 그의 iddhi, kamma vipāka의 iddhi로 그 무리는 죽어 쓰러졌을 것입니다. 그럴 만한 힘이 있었는데도 그 모든 괴롭힘을 참고 있었습니다.
ඉපිද එබෝසනාාලෝ වාර්යක පැහැද රකීති සිතිල් නරලෝ වනයක බෝවත දෙමින් අල්ලා එහෙුණටක පැතකළමින් රටවා දුක්නේ කියලා වන්නවාකක් හ තියෙනවා විතර කරන්න. ඉතින් මේ වගේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තියෙනවා විතර කරන්න. ඉතින් මේ වගේ අවස්ථාවේ තමාගේ හැකියාව තියෙද්දී. ඊට වඩා බාල පුද්ගලයාගේ වද හිංසා ඉවසනවා නම් ගානක් නැතුව මෙන්න මේ ශාන්තිය මෙන්න මේක ශ්රේෂ්ඨයි.
이런 때 자기 능력이 있으면서도 자기보다 못한 사람의 괴롭힘을 아랑곳하지 않고 참는다면, 이 고요함—이것이 뛰어납니다.
අන්න එපදු ගුණයක් වැඩෙන්න ඕනේ භාවනාමය වශයෙන් වැඩෙනවා හිත. භාවනාවේ පහාතබ්බිය භාවනාව පහ කළ යුත්තේ අන්න ඒ ටිකයි.
그런 guṇa가 자라야 합니다. bhāvanā로 마음이 자랍니다. bhāvanā로 버려야 할 것(pahātabba), 버려야 할 것은 바로 그것입니다.
බයට ගහන්න එබයි නැතුව බැහගෙන ඉන්න එක ඉවසීමෙන් ඉන්න එක නෙමෙයි මේ කියන්නේ. හැකියාව තියෙද්දී. මෙල්ල කරන්න හැකියාව තියෙද්දී. බලකාරකම් සියල්ල තියෙද්දී. නොයේවන් නීජ අපහාසන ඉන්දා එවනකොට ඒක ඉවසලා ගණන් ගන්න නැතුව ඒකට අකම්පයව ඉන්න පුළුවන් මානසිකත්වයක් තියෙනවා නම් ඒ පුද්ගලයාගේ හිතන තරම් දෙයක් නොකරන්න මානසිකත්වය දියුණු වුණා. මෙන්න මේක භාවනාමය දියුණු.
두려워서 때리지 못하고 엎드려 있는 것, 그런 참음을 말하는 것이 아닙니다. 능력이 있으면서, 다스릴 능력이 있으면서, 모든 힘이 있으면서, 온갖 비천한 모욕이 쏟아질 때 그것을 참아 아랑곳하지 않고 흔들림 없이 있을 수 있는 마음이 있다면, 그 사람의 마음은 해치려는 생각조차 일으키지 않는 마음으로 자랐습니다. 이것이 bhāvanā의 자람입니다.
ඔහුට ඇලීමෙන් කම්පා කරන්න ගැටීමෙන් කම්පා කරන්න බැහ. ඒ හිත ඒ නිසා ඔහුට සමාධියක් නැගෙනවා. පුළුවන් තරම් බලන්න ඕනේ අන්න ඒ සමාධිය මතු කරගන්න.
그를 붙잡음으로 흔들 수 없고 부딪침으로 흔들 수 없습니다. 그 마음, 그래서 그에게 samādhi가 일어납니다. 할 수 있는 만큼 그 samādhi를 일으키도록 살펴 애써야 합니다.