와하라까 코리아
CD022-02

CD022 · 2번째 · 1시간 20분 · 원문 녹음

이달 poya 날 dharma desanā

මාසේ පෝය ධර්ම දේශනා

මොනවද ලෝකයට අයිති? ඇස ලෝකයට අයිති රූප ලෝකයට අයිතියි. කන ලෝකයට අයිතිය, ශබ්ද ලෝකයට අයිතියි. නාසය ලෝකයට අයිතියි, ගන්ධ ලෝකයට අයිතියි. දිව ලෝකයට අයිතියි රසය ලෝකයට අයිතියි.

무엇이 세상에 속하는가? 눈이 세상에 속하고 형색이 세상에 속한다. 귀가 세상에 속하고 소리가 세상에 속한다. 코가 세상에 속하고 냄새가 세상에 속한다. 혀가 세상에 속하고 맛이 세상에 속한다.

කය ලෝකයට අයිතියි පහස ලෝකයට අයිතියි. බණ ලෝකයට අතියි ධර්මයට අයිතියි. ඔය ටික අහක්

몸이 세상에 속하고 닿음이 세상에 속한다. 마음(mana)이 세상에 속하고 dharma(마음의 대상)가 세상에 속한다.

ලෝකයට අතියි ධර්මයට අයිතියි. ඔය ටික අහක් වෙලා තවත් ලෝකයක් පනවනවා කිව්වොත් යම් දේනවා. තව මොකත් ඉතුරු වෙලා නෑ.

그것들을 빼고 또 다른 세상을 내세운다고 해도, 더 남은 것은 아무것도 없다.

මුළු ලෝකෙම ඔය ටිකට ගැප් වෙලා.

온 세상이 바로 그것들 안에 꼭 들어맞아 있다.

එහෙනම් ඇස කැමති සේ පවතිනවද? රූප කැමති සේ පවතිනවද? කන කැමති සේ පවතිනවද? ශබ්ද කැමති සේ පවතිනවද? නාසය කැමති සේ පවතිනවද? ගන්ධ කැමති සේ පවතිනවද? දිව කැමති සේ පවතිනවද? රසය කැමිති සේ පවතිනවද? කය කැමති සේ පවතිනවද? පොට්ටබ්බ වෙන නැම් පහත කැමේ පවතිනවද? මන කැමති සේ පවතිනවද? ධර්මයෝ කැමේ පවතිනවාද කිය මේ ප්‍රශ්නය තමාගේ

그렇다면 눈은 바라는 대로 있는가? 형색은 바라는 대로 있는가? 귀는 바라는 대로 있는가? 소리는 바라는 대로 있는가? 코는 바라는 대로 있는가? 냄새는 바라는 대로 있는가? 혀는 바라는 대로 있는가? 맛은 바라는 대로 있는가? 몸은 바라는 대로 있는가? 닿음(phoṭṭhabba)은 바라는 대로 있는가? 마음은 바라는 대로 있는가? dharma들은 바라는 대로 있는가?

කැමේ පවතිනවාද කිය මේ ප්‍රශ්නය තමාගේ හිතෙන්ම නුවණින්ම විමසෙලා බැලුවොත් මේක අනික් අය කියා දීලා බැ ඔය ටික. ඔය ටික තමයි විමර්ශනය කළ යුතු.

이 물음을 자기 마음으로, 자기 지혜로 살펴본다면 — 이것은 남이 가르쳐 줄 수 없다. 바로 그것들을 따져 살펴야 한다.

දුන්න දහමට අනුව තමා විසින් විමර්ශනය කරලා දකින්න ඕනේ අයේ ටික. යෝනිසෝ මනසිකාරය කිව්වේ ඔය කොටසයි.

주어진 dharma에 따라 스스로 따져 살펴 이것들을 보아야 한다. yoniso manasikāra라고 한 것이 바로 이 부분이다.

මෙන්න මේ ටික තේරුම් ගන්නකොට අපිට පැහැදිලිව පේන්න පටන් ගන්නවා.

바로 이것들을 알아들을 때 우리에게 또렷이 보이기 시작한다.

මෙන්න මේ ටිකෙන් එහා ලෝකයකුත් නැත්නම්. මේ ටික නම් ලෝකය කියන්නේ. අපි පරිහරණය කරන්න ආශ්වාද විදිහට පරිහරණය බලාපොත්තු වෙන්න තියෙන්නේ ඔය ලෝකය කියන ඔය ඇස කන දිවනාසය ශරීරයේ මන සහ රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්ම ඔය ටිකම නම් ඔය ටික කැමති සේ දැක්. ඔය ටික ඇසුරු කරන්න ගිහිල්ලා දුක විදිනවා කියම ලෝකය ඇසුරු කරලා දුක විදිනවා.

이것들 너머에 다른 세상은 없다. 이것들이 바로 세상이다. 우리가 즐거움으로 누리기를 바라는 것은 그 세상, 곧 눈·귀·혀·코·몸·마음과 형색·소리·냄새·맛·닿음·dharma, 바로 이것들뿐이다. 그것들이 바라는 대로 있지 않음을 보라. 그것들을 가까이하려다 괴로움을 겪는다, 곧 세상을 가까이하여 괴로움을 겪는다.

දැන් මේ අපි දකින එක පැත්තාක්. මේ ධර්මානුකූලව මේ දකින බැ. යමක් කැමැති සේ නැත්නම් දුකයි කියන එක දැක එකම. දැන් පෘථග්ජන ලෝකයා

이제 이것은 우리가 보는 한쪽이다. dharma에 맞게 이렇게 보지는 못한다. 무엇이든 바라는 대로 되지 않으면 괴로움이라고 보는 것은 같다.

එකම. දැන් පෘථග්ජන ලෝකයා ඔය දහම දැක්කේ නැති නිසා ආර්ය ධර්මය පිළිබඳව අදක්ෂ නිසා. තේරුම් ගන්න බැරි නිසා. එයා ලෝකේ කැමති වෙන්නේ මොනවද? අර තාවකාලික ආශ්වාද මාත්‍රයන්ට මන වඩන රූප අවස්ථාව තියෙනඑකන් ඒකට කැමති.

이제 puthujjana 세상 사람은 그 dharma를 보지 못했기에, ariya dharma에 서툴기에, 알아듣지 못하기에, 세상에서 무엇을 좋아하는가? 그 잠깐의 즐거움만을 좋아한다. 마음을 기쁘게 하는 형색의 때가 있으면 그것을 좋아한다.

ඒක දිගටම තිබුනොත් ඒක අප්‍රන්න වෙන නිසා එක නිසා පරිවර්තනය කරනවා. වෙනස් කරනවා. වෙනස් කරලා වෙන මහිනවා. ආයෙ තව එකක් පැත්තට ආශ්වාදෙන අවස්ථාවක් ආයෙනවා. ඔහොම

그것이 계속 있으면 싫증이 나기에 바꾼다, 달리한다. 바꾸어 다른 쪽으로 옮긴다. 다시 다른 쪽에서 즐거운 때가 온다.

පැත්තට ආශ්වාදෙන අවස්ථාවක් ආයෙනවා. ඔහොම තියලා පැය ගානක් ගියාට පස්සේ යක් නැත්නම් ආයසරයක් තව රවමක් කැරකිලා යනකොට අර ඉස්සෙල්ලා දුක දුන්න කියන අවස්ථාව ආයුසරයක් සුව දෙන කාලයක් හැටියට ආයුපතු වෙනවා. ඊට නැවත වාරයක් අර මේ මනවන්න රූප

그렇게 몇 시간이 지난 뒤, 또는 다시 한 바퀴 돌고 나면, 앞서 괴로움을 주던 그 때가 다시 즐거움을 주는 때로 돌아온다.

වෙනවා. ඊට නැවත වාරයක් අර මේ මනවන්න රූප අවස්ථාව ශබ්ද අවස්ථාව නැවත නැවතත් භුක්ති විඳලා. අර තාවකාලිකව ගෙවිලා යන ආශ්වාදය ඒක අප්‍රන්න වෙන්නේ. එතකොට නවත්ත ආයෙසට ටික කලින් ආයෙත් දන්නකොට ආයෙත් ආශ්වාද මොහොතක් දැනෙනවා අර වගේ. මෙන්න ඒ වගේ දැනෙන ආශ්වාද මොහොත හිතන්ග මෙන්න මේකයි සුවය.

다시 한 번 마음을 기쁘게 하는 형색의 때, 소리의 때를 거듭거듭 누린다. 잠깐 지나가 버리는 그 즐거움에 싫증이 나면 멈추고, 조금 있다가 다시 맛보면 다시 즐거운 순간이 느껴진다. 그렇게 느껴지는 즐거운 순간을 두고 '이것이 행복이다'라고 생각한다.

මෙයින් පිටක් සුවයක් දැකලා නැති නිසා. ආර්ය ධර්මය අදක්ෂ නිසා තේරුම් ගත්තේ නැති නිසා. සුවය හැටියට ඔය පංචකාම සුවය කියන ඔය මාතෘ සුවය තේරුම් අරම් ඔතන හිට වගේ. ඔන්න

이것 밖의 행복을 본 적이 없기 때문이다. ariya dharma에 서툴러 알아듣지 못했기에, 행복으로 pañcakāma 행복이라는 그 잠깐의 행복을 받아들여 거기 머문다.

මාතෘ සුවය තේරුම් අරම් ඔතන හිට වගේ. ඔන්න ඕක ලබා ගැනීමට යමක් කළ යුතුද ඒක සියලු දුක් විඳිනවා අර ආශ්වාද මාත්‍රයේ තියෙන බලාපොරොත්යේ මායාවේ අර දුක වැහෙනවා.

그것을 얻으려고 무엇이든 해야 한다면 온갖 괴로움을 겪는다. 그 잠깐의 즐거움에 거는 바람의 홀림 속에 그 괴로움이 가려진다.

ඒ දුක දැනන්ගන්නේ නැතුව අර සුවය හොය හොයා සුව මොහොත හොය හොයා යන ගමන තමයි පෘථග්ජන ගමන කියන්නේ.

그 괴로움을 알아차리지 못한 채 그 행복을 찾고 또 찾고, 행복한 순간을 찾고 또 찾아가는 길이 바로 puthujjana의 길이다.

එතන් මේ ගමන ඔහු සුව කියන්න දකින්නේ. අර අත්හැරීමෙන් දුකට හේතු වනේ දැකලා ඒ හේතුවේ නිදහස් වීමෙන් යම් දුකක් විඳි ඔක්කොම අත්හැරීම ලබන්නාම නිදහස් සුවය නෙමෙයි. ඒ නිවන් සුවේ දකින්නේ ආරය

그러면 이 길에서 (ariya가) 행복이라 보는 것은 이것이다: 내려놓음으로 괴로움의 까닭을 보고, 그 까닭에서 벗어나 겪던 괴로움을 모두 내려놓을 때 얻는 벗어남의 행복. 그 nibbāna 행복을 보는 이가 ariya이다.

අනික් අය දකින අර කාම සුවය පංච කාම සුවේ සුවයි කියලා ඉන්න එක්කෙනා මොකද කරන්නේ එයා ඒක ලබන්න බැරිනම් ඒකට දුකයි තියෙනවා.

다른 이들이 보는 것은 kāma 행복이다. pañcakāma 행복을 행복이라 여기는 사람은 무엇을 하는가? 그것을 얻지 못하면 그에게는 그것이 괴로움이다.

අන්න ලෝකයා දකින දුක යමක් ඉස්තිර නැත්නම් ඒක දුකයිනේ කියනකොට අනේ අපි සුව විඳ හදනවා. අපි බලාපොරොත්තු වෙන සුව අවස්ථාවල නැහැනේ අපිට ඒක වෙනස් වෙනවානේ.

바로 이것이 세상 사람이 보는 괴로움이다. 무엇이든 단단하지 않으면 그것은 괴로움이라고 할 때, '아, 우리는 행복을 누리려 한다. 우리가 바라는 행복한 때가 우리에게 없지 않은가, 그것이 바뀌지 않는가' 한다.

ඒ නිසා දුකයි කියලා ඒගොල්ලෝ ටික නිකමනය කරනවා. මේ ලෝකයා නිමනය කරන අනිච්ච දුක්ඛ දෙ.

그래서 괴로움이라고 그들은 맺음을 짓는다. 이것이 세상 사람이 맺음 짓는 anicca, dukkha이다.

ලෝකයා පංචකාම සම්පත්තිය කැමති සේ නෑනේ කියලා හිතනවා. ආශ්වාද මොහොත කැමති සේ නැහැනේ කොහොමයි කැමතිය සේ පවත්වගන්න ඕනේ කියලා. ඒ මුල් කරගත්ත නියම සුවේ තියෙන්නේ පංචකාම ආශ්වාදය වලයි කියන හැඟීමුත්. ඔව් ඒකට කර්ම සෝසයා යනවා. ඒක නැත්නම් දුක් වෙනවා.

세상 사람은 pañcakāma 누림이 바라는 대로 되지 않는다고 생각한다. 즐거운 순간이 바라는 대로 되지 않으니 어떻게든 바라는 대로 붙들어 두어야 한다고. 참된 행복은 pañcakāma 즐거움에 있다는 느낌을 바탕으로, 그렇다, 그것을 위해 애써 나아간다. 그것이 없으면 괴로워한다.

අන්න ඒකට ඔය පුද්ගලයා කැමති සේ නෑහ කියලා දුක් වෙනවා.

그래서 그 사람은 바라는 대로 되지 않는다며 괴로워한다.

ආර්යව දකි දුක ඔය සැමතී සේ බලාපොරොත්තු වෙන්නේ යමක් ඇත්නම් පංචකාමයක් ඇත්නම්. ඒක හිත්යක් අසාර දෙයක්.

ariya가 보는 괴로움. 바라는 대로 되기를 바라는 무엇이 있다면, pañcakāma가 있다면, 그것은 텅 빈, 알맹이 없는 것이다.

ඒ නිසාම තමයි මාරයාගයාගේ උගුලවාය ඇමරය දුකට ඇදලා තැන උගුල තියෙන්නේ ඔතනයි. ඒකේ බැඳිලා හැදිලා ඉන්නකා. මේ දුකෙන් නිදහස් වෙන්න විදිහක් නෑහ. ඒ බැඳු හැදුනු කාරණයත් එක අවස්ථාවක් දුක බවට පත් කරනවා.

바로 그래서 Māra의 덫, 미끼, 괴로움으로 끌어들이는 덫이 거기 있다. 거기에 묶이고 엉겨 있는 동안 이 괴로움에서 벗어날 길이 없다. 그 묶이고 엉긴 일 자체도 어느 때엔 괴로움이 된다.

ඒක ගොඩනගාගන්න කරපු සියලුම වෙහෙසක් දුක්ද වෙනවා. ඒ පැවැත්මෙන් ඒ බලාපොරොත්තුවේ ඉන්න තාක්කල් ඒ අසහනයෙන් දුකෙන් මිදෙන්න විදියහක් නැහ කියලා ආර්යව දකිනවා. තවත් නිදහස්.

그것을 쌓으려고 들인 모든 수고가 괴로움이 된다. 그 있음 속에, 그 바람 속에 있는 한 그 불안과 괴로움에서 벗어날 길이 없다고 ariya는 본다. 또한 벗어남을 (본다).

ඒක අත්හැරීමේ නොල්මෙන් මිදී ලබන්නා වූ සැනසුමක් නම් අන්න ඒකයි දුකෙන් නිදහස් වීම තවත් සැනසුම කියලා දකින්න. මේ ආර්ය දකින සුඛය.

그것을 내려놓고 달라붙지 않음으로 벗어나 얻는 평온이 있다면, 바로 그것이 괴로움에서 벗어남이요 평온이라고 본다. 이것이 ariya가 보는 sukha이다.

ලෝකයා පංචකාම සුඛය සුඛය වශයෙන් දකිනවා. ආර්යෝ ඒකෙන් නික්මි ගියහම ලබන්නා වූ සියලු දුකෙන් නිදහස් වීම සුඛය වශයෙන් දකිනවා.

세상 사람은 pañcakāma sukha를 sukha로 본다. ariya는 거기서 떠나 얻는, 모든 괴로움에서 벗어남을 sukha로 본다.

ආර්යයන්ගේ සහ අනාර්යන්ගේ සුඛ දෙකක් ඔය විදිහට දකින්නේ? දෙවිද?

ariya와 ariya 아닌 이의 두 sukha가 이렇게 보이지 않는가? 둘이지 않은가?

ඒ වගේම කැමති දේ පවත්වන්න බලාපොරොත්තු වෙන යමක් තියෙනවා සාමාන්‍ය ලෝකයක්. පෘථග්ජන ලෝකයක්. එයා කැමති සේ පවත්වන්න බලන්නේ අර පංචකාම ආශ්වාදය.

마찬가지로 바라는 것을 지켜 두려고 바라는 무언가가 있다. 보통 세상, puthujjana 세상이다. 그가 바라는 대로 지켜 두려는 것은 그 pañcakāma 즐거움이다.

කැමතියේ පවත්වන්න පුළුවන් මොනවද බලපුවහම ජාතියක් යම් තැනක හටගත්තා නම් එතන් පටන් ගෙනන හටගන්න කියන කැමේම. කැමති දේ පවත්වන්න බැරි නිසා.

바라는 대로 지켜 둘 수 있는 것이 무엇인지 살펴보면, 어디선가 태어남(jāti)이 일어났다면 거기서부터 일어나는 것은 바라는 대로 지켜 둘 수 없다.

එයා දකිනවා. කුමක් නිසාද කැමිසියේ පවත්වන්න බැ? ඒක අපි බලාපොරොත්තු වෙන ආශ්වාදාත්මක අවස්ථාව ඉතේ පවත්වන්න පුළුවන්කමක් නෑහ වෙනස් වෙනවා.

그는 본다. 무엇 때문에 바라는 대로 지켜 둘 수 없는가? 우리가 바라는 즐거운 때를 그대로 지켜 둘 힘이 없고, 바뀌기 때문이다.

ඒ අවස්ථාව තුළ බැඳිලා හැදිලා ඉන්න හැදුවට හරියන්නේ නැ අපි කැමතිය පවතින ධර්මතාවයක් ලෝකේ නැහැ.

그 때에 묶이고 엉겨 있으려 해도 되지 않는다. 우리가 바라는 대로 머무는 dhammatā는 세상에 없다.

එහෙනම් ලෝක ධර්මතාවයේ දුකට ඇදල දමන ධර්මතාවයක් මිසක් සැප කරාගෙන යන ධර්මතාවයක් නෙවෙයි කියලා තේරුම් ගත්තට පස්සේ එබන්දේ යම් තැනක නැද්ද එතන දුක කරා ගැනීම ධර්මතාවයක් නැහ.

그렇다면 세상의 dhammatā는 괴로움으로 끌어당기는 것이지 행복으로 이끄는 것이 아님을 알아들은 뒤에 — 그런 것이 없는 곳이 있지 않은가? 거기에는 괴로움으로 끌어가는 dhammatā가 없다.

[උගුර කෑරීම]

(헛기침)

අන්න ඒ නිවී සැනසීම තමයි සැනසින්න. එතන මුලාව ඉවරයි. මුලා සහගත්ත අසානය ඉවරයි. අසාහනයෙන් මිදීමක් ඇත්නම් ඒකයි සැනසුම කියලා දකින්නා වූ ගියම සැනසුමක් ඇත්නම්. අන්න ඒක ආර්යව දකිනකොට ඒ අය සැප හැටියට දකින්නේ අන්න ඒ සත්ය.

바로 그 꺼져 고요해짐이 평온이다. 거기서 홀림이 끝난다. 홀림에 얽힌 불안이 끝난다. 불안에서 벗어남이 있다면 그것이 평온이라고 보는, 그런 평온이 있다면, ariya가 볼 때 그들이 행복으로 보는 것은 바로 그 진실이다.

එතන කැමති සේ නොපදින එකක් නැහ. මොකද හේතුව පැවැත්මට සම්බන්ධ දේවල් වලට අයිති ධර්මතාවය පැවැත්ම නැති තැන නිසා.

거기에는 바라는 대로 되지 않는 것이 없다. 왜냐하면 있음(bhava)에 딸린 것들의 dhammatā가 있음이 없는 곳에서는 없기 때문이다.

ඒ ආකාරය වෙනස් වීමක් එතන වෙන්න බැරිනම්. අන්න එතන තමන් කැමැති වෙන එතන නම්. එතන්ට පත් වුන කෙනාට ඒ කැමැත්ත නැති වෙන්නේනේ. ඒ කැමැත්තලා තියෙනවා.

그 모습이 바뀌는 일이 거기서 일어날 수 없다면, 바로 거기가 바라는 곳이다. 거기 다다른 이에게는 그 바람이 사라지지 않는가. 그 바람이 (이루어져) 있다.

අත්හැරීමෙන් නොල්මෙන් මිදීමෙන් ලැබූ නිදහසක් බලාපොරොත්තු වුනා නම් කැමති වුණා. අන්න [උගුර කෑරීම] ඒ කැමැත්ත එතන නැති සෙන නැති වෙන්න දෙයක් නැති නිසා ආසානයට පත් වෙන්න දෙයක් නැති නිසා. ගොඩන නැගෙන්න විදිහක් නැති නිසා. බලාපොරොත්තුව බිදහැ හැරෙන්නේ නැතුව වෙනවා. බලාපොරොත්තුව බිද වැටෙන්නේ නැ.

내려놓음, 달라붙지 않음, 벗어남으로 얻는 자유를 바랐다면 그것을 바란 것이다. (헛기침) 그 바람이 거기서는 사라질 것이 없기에, 불안해질 것이 없기에, 쌓아 올려질 길이 없기에, 바람이 무너지지 않고 이루어진다. 바람이 무너지지 않는다.

ලැබූ නිදහස තාවකාලික වෙන්නේ නෑ. මෙන්න මේ නිසා ආර්ය දකිනවා නිවන නිච්ච හැටියට.

얻은 자유는 잠깐이 아니다. 바로 이 까닭에 ariya는 nibbāna를 nicca로 본다.

එහෙනම් ඉච්චයි කියලා දකිනවා නම් කැමැත්තට මාත්වන්න පුළුවන් නම් නිවන මොකද හේතුව? නිදහස් වීමේ කැමැත්තෙන් ලැබු නිවන ඒ හේතයේ ලැබූ නිදහස නැවත වෙනස් වෙන්න හේතුවක් නැති නිසා.

그렇다면 nicca라고 본다면, 바라는 대로 지켜 둘 수 있다면, nibbāna는 왜 그런가? 벗어나려는 바람으로 얻은 nibbāna, 그 까닭으로 얻은 자유가 다시 바뀔 까닭이 없기 때문이다.

අන්න එතන තියෙනවා නිච්චයි සැපයි. සැපයි කිව්වා නම් ගන්න තියෙන්නේ. දුකෙන් නිදහස් වීම බලාපොරොත්තු වුනාත් බලාපොරොත්තු ඉච්ච වෙලා තියෙනවා. ඒක වෙනස් වෙන්න හේතුවක් නැත්නම් ඒක සැපයි. එහෙනම්

바로 거기에 nicca와 sukha가 있다. sukha라고 한다면 이렇게 받아들일 일이다: 괴로움에서 벗어나기를 바랐는데 그 바람이 이루어져 있다. 그것이 바뀔 까닭이 없다면 그것은 sukha이다.

වෙන්න හේතුවක් නැත්නම් ඒක සැපයි. එහෙනම් ආත්මයි කියලා යම් කෙනෙක් කියනවා නම් වෙනස් වෙන්නේ නැති බව. ඒ වගේම වැනසෙන්නේ නැති බව තමා යම් බලාපොරොයක් ඇත්නම් හරිය හිටපු බව යමක ඇත්නම් මෙන්න මේ හේතු ඩත්මයි කියන්නා වූ වචනය ලෝකයා භාවිතා කරන්න.

그렇다면 누군가 attā라고 말한다면, 그것은 바뀌지 않음, 또 무너지지 않음, 바라는 것이 있다면 그것이 알맹이 있게 머묾 — 이것을 뜻하여 세상 사람은 attā라는 말을 쓴다.

ආත්මයි කියන්න ඔන්න ඔය ටිකේ තියෙන්න ඕනෑ කියලා තමයි කියන්නේ. නොනාස් වෙන බව සදාතනිකත්වය අවිපරිණාමිකත්වය සාරත්වය යම් තැනක ඇද්ද එතන ආත්මයි කියන එක තමයි ආත්ම කියන එකේ අදහස ලෝක සම්මතය අදහස් වෙලා තියෙන්නේ ඒකයි.

attā라고 하려면 바로 그것들이 있어야 한다는 것이다. 사라지지 않음, 늘 그대로임, 바뀌지 않음, 알맹이 있음이 어디엔가 있다면 거기가 attā라는 것, 그것이 attā라는 말의 뜻이다. 세상의 통념이 뜻하는 것이 그것이다.

එහෙනම් ඔය කියන සියල්ලම අත්හැරීමෙන් නොවැල්මෙන් මිදීමෙන් ලැබූ සංසිදීමට පත් වෙච්ච පුද්ගලයාගේ ඒ සංසිදීම තුළ තියෙනවා.

그렇다면 그 모든 것이, 내려놓음과 달라붙지 않음과 벗어남으로 얻은 가라앉음에 이른 사람의 그 가라앉음 안에 있다.

එහෙනම් ආත්මයි කියන යමක් ඇනම් පනවන්න පුළුවන් නම් නිවන මුල් කරෙන්න පනවන්න පුළුවන්. හැබැයි ලෝකයාට ඕක කියන්න විදිහක් නෑහැ. ලෝකය ආත්මයි කියන ගත්ත දත්තය මේ පැවැත්මක් තුළම තිබෙන්නා වූ නොයෙනස් වෙන ස්වභාවයක්, සාරත්වයක් ඒ වගේම නොබිදෙන ස්වභාවයක් මෙන්න මේ ස්වභාවයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. ආත්මයි කියන දෘෂ්ටිය එනකොටම එහම් පැවැත්ම තුළ එහෙම එකක් බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් ඒ තාකලව දෘෂ්ටිකත්. පැවැත්ම තුළ එහෙම ආත්මයි කියලා ගන්න එකක් නෑහ කියලා දැක්කට පස්සේ පැවැත්ම තුළ ආත්ම හොයන්නේ නැ.

그렇다면 attā라 할 무엇이 있다면, 내세울 수 있다면, nibbāna를 바탕으로 내세울 수 있다. 그러나 세상 사람에게 그렇게 말할 길은 없다. 세상이 attā라고 받아들인 생각은 이 있음 안에 있는 바뀌지 않는 성품, 알맹이, 깨지지 않는 성품, 바로 그런 성품을 바란다. attā라는 견해가 들 때 있음 안에서 그런 것을 바란다면 그동안은 견해에 붙든 것이다. 있음 안에 attā라 받아들일 것이 없음을 본 뒤에는 있음 안에서 attā를 찾지 않는다.

අන්න ඒ නිසා නිවන පිළිබඳව දකින්න නිවන නිච්ච සේ දකිනවා. ලෝකේ අනත්ත සේ දකිනවා ලෝකයේ නිවන අත්ථ සේ දකිනවා.

그러므로 nibbāna를 보면 nibbāna를 nicca로 본다. 세상은 anatta로 보고, nibbāna는 attha(참뜻 있는 것)로 본다.

අන්න ඒ ආකාරයෙන් දෙපැත්ත දැකි. එතකොට ලෝකය ආදීනව පේනවා. නිවන ආනිසන්ත පේනවා. එතකොට ලෝකයා අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත කියන වචනය ගන්නකොටම ලෝකයා කැමති ඉච්ච සේ නෑ කියලා දකින්නේ මොකක්ද?

그렇게 두 쪽을 본다. 그러면 세상의 ādīnava(허물)가 보이고 nibbāna의 ānisaṃsa(이로움)가 보인다. 그때 세상 사람이 anicca, dukkha, anatta라는 말을 받아들일 때, 세상 사람이 바라는 대로 되지 않는다고 보는 것은 무엇인가?

අනේ මේ පංචකාම සම්පත්තියෙත් මම කැමති සේ නෑහනේ. ඔහුගේ දෘෂ්ටිය මොකක්ද? පංචකාම සම්පත්තිය කෙසේ හෝ කැමේ පැවැත්විය යුතුයි. කරන්න බැරි දෙයක් කරන්න අදහම.

'아, 이 pañcakāma 누림도 내가 바라는 대로 되지 않는구나.' 그의 견해는 무엇인가? pañcakāma 누림을 어떻게든 바라는 대로 지켜 두어야 한다는 것, 할 수 없는 일을 하려는 생각이다.

මෙන්න අවිද්‍යාවේ ඔහු බැහැගත්ත දෘෂ්ටිය පංචකාම සම්පත්තිය කැමසේ පවත්වන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි කියලා දකිනවා ධර්මානුකූ

보라, avijjā 속에서 그가 붙든 견해를. (ariya는) pañcakāma 누림이 바라는 대로 지켜 둘 수 있는 것이 아님을 dharma에 맞게 본다.

අන්න ඒක දැක්කට පස්සේ එතනිදි මොකද කරන්නේ එහෙනම් කැමති දේ පවත්වන්න බැරි ලෝකය තුළ මොනම උපක්‍රමයක්වත් නැත්නම් ලෝක ධර්මතාවය කියන්නේ කැමතියේ පවත්වන්න පුළුවන් එකක් නොවන්න නිසාම අදහනින් දුකෙන් තිබිච්ච එකක් වෙනවා ඒක අපි බලාපොරොත්තු වෙන හරියේ නැත්නම්. මෙන්න මේකේ ධර්මානුකූලව දැක දාර දකිනවා.

그것을 본 뒤 거기서 무엇을 하는가? 바라는 것을 지켜 둘 수 없는 세상 안에 아무 방편도 없다면, 세상의 dhammatā가 바라는 대로 지켜 둘 수 있는 것이 아니기에 바로 괴로움에 놓인 것이 된다, 우리가 바라는 대로 되지 않는다면. 바로 이것을 dharma에 맞게 보고 꿰뚫어 본다.

ලෝකේ අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි. මෙන්න මේ දිය දැකෙනා මොකද කරන්නේ? පරමාර්ථ වශයෙන් දකිනවා අර්ථය.

세상은 anicca요, dukkha요, anatta이다. 이것을 본 이는 무엇을 하는가? paramattha로 그 뜻을 본다.

ලෝකයා මුලාවට පත්වෙලා අනිච්චයි, දුක්ඛායනත්තයි කියන එකට පහ. පංචකාම සම්පත්තිය මුල් කරගෙන අනේ මේක කැමැත්ත කරන්න නුවනේ. පංචකාම සම්පත්තිය විඳින්නේ නැති එකනේ දුක.

세상 사람은 홀림에 빠져 anicca, dukkha, anatta라는 것을 받아들인다. pañcakāma 누림을 바탕으로 '아, 이것을 바라는 대로 할 수 없구나. pañcakāma 누림을 즐기지 못하는 것이 괴로움이지' 한다.

ඉතින් ඒ නිසා අපිට සිද්ධ වෙන්නේ ඒ දුක් දෙන දේ අසාරයිනේ.

그래서 우리에게 일어나는 생각은 그 괴로움을 주는 것이 알맹이 없다는 것이다.

හැබැයි එයා පංචකාම සම්ප්‍රතිය අනත්තයි කියලා දැක්කේ නැහ. ඒකට බාධකෙන පහර ගහන ඒවා අනත්තයි ඒක අසාරයි කියලා දැක්කේ. අන්න ලෞකික දැකීම

그러나 그는 pañcakāma 누림을 anatta로 보지 않았다. 그것을 가로막고 치는 것들을 anatta, 알맹이 없다고 보았다. 이것이 lokiya 봄이다.

ලෝකෝත්ත දැකීමේ දකිනවා පංචකාම සම්පත්තිය තමයි මේකේ උගුල. සම්පත්තිය යමක් ඇට නම් ප්‍රිය ස්වභාවයක්, මතුර ස්වභාවයක් ඇට නම් ඒකයි මේ උගුල.

lokuttara 봄으로는 pañcakāma 누림이 바로 이 덫임을 본다. 누림이라 할 무엇, 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 있다면 그것이 이 덫이다.

මෙන්න මේකෙන් මිදීමක් තිබුණ නම් එතන කැමති සේ පවතින්නේ නෑ කියලා යමක් හිතුු වෙන්නේ නැහ. මොකද කැමති සේ නොපවතින ලෝකයට අයිති දේවල්. ඇස, කන, දිවනාසය, ශරීරය, මනසා රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ධර්මයි කැමති සේ නැත්තේ.

이것에서 벗어남이 있다면 거기에는 바라는 대로 있지 않다고 생각할 것이 없다. 왜냐하면 바라는 대로 있지 않은 것은 세상에 속한 것들, 곧 눈·귀·혀·코·몸·마음과 형색·소리·냄새·맛·닿음·dharma이기 때문이다.

යම් තැනක ඒවා නැද්ද? ඒවට බැහැ ගැනීමක් නැද්ද? ඒ පස්සේ පැවැත්මක් නැද්ද? එතන කැමති සේ නොපවතින්න දෙයක් නෑ. ඒ නිසාම අසාහනයක් එන්න විදිහක් නැ. අසාහනයෙන් මිදීමක් ඇත්නම් අන්න ඒක සාරයි. එන් නිවන සාරයි. නිවන අර්ථයි. ලෝකය අනත්තයි.

그것들이 없는 곳, 그것들에 빠져듦이 없는 곳, 그 뒤 있음이 없는 곳이 있지 않은가? 거기에는 바라는 대로 되지 않을 것이 없다. 그래서 불안이 올 길이 없다. 불안에서 벗어남이 있다면 그것이 알맹이다. 그래서 nibbāna는 알맹이요, nibbāna는 attha이다. 세상은 anatta이다.

අන්න ඒකෙන් දැක්ගන්නවා අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත කියන එකේ ආර්ය අර්ථය. ආර්ය අර්ථය තේරුම් ගත්ත කෙනා අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියලා හිතනකොටම ඔය ආර්ය ආර්ය ධර්මය අර්ථය මතුවිය ඇවිදිලා ඒ තුළට එනවා කියලා. අනේ මේ පංචකාම සම්පත්තිය කැමේ නෑනේ කියලා අර මුලාවට පත්වෙච්ච අහවසට බහිනේ.

바로 그것으로 anicca, dukkha, anatta의 ariya 뜻을 본다. ariya 뜻을 알아들은 이가 anicca, dukkha, anatta라고 생각하는 순간 그 ariya dharma의 뜻이 떠올라 그 안으로 들어온다. '아, 이 pañcakāma 누림이 바라는 대로 되지 않는구나' 하는 그 홀린 생각에는 빠지지 않는다.

ඔය ධර්මය නොදක් කෙනෙක් ඔය වචනයක් තුන භාවිතා කරන්න ගිය. කොච්චහරි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? කැමති දේ නැහැනේ. කොහොමහරි පැවැත කැමති දෙයක් හොයාගන්න ඕනේ. ඔතනින් අහගෙන හින්න බැ නිසා ලෞකිකත්වයෙන් හිතමුදවන්න බැහ. එයා මුලින්ම ධර්මය අහලා ආර්යයන් ඇතුළු කරලා ආර්ය ධර්මය තේරුම් ගත්ත කෙනෙක් ඒ පිළිබඳ දැනුවත් වෙච්ච කෙනාට දැන් අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත සිහි කරනකොට වචන සිහි කරනකොට වෙන්නේ ආර්ය අර්ථය. අන්න ආර්ය අදහස එනකොටම ඒ අදහස තුළින් යථාබෝධය ලැබෙනවා. එතකොටයි එන්න වර්තනය වෙන්නේ. දැකීම අත්දැකීමක් බවට පත් කරනවා.

그 dharma를 보지 못한 이가 그 세 낱말을 쓰려 하면 무엇을 바라는가? '바라는 것이 없구나. 어떻게든 바라는 것을 찾아내야 한다.' 그렇게 들어서는 lokiya를 벗어나 생각할 수 없다. 먼저 dharma를 듣고 ariya 안에 들어서서 ariya dharma를 알아들은 이, 그것을 깨친 이에게는 이제 anicca, dukkha, anatta를 떠올릴 때, 그 낱말을 떠올릴 때 일어나는 것이 ariya 뜻이다. ariya 생각이 오는 바로 그때 그 생각을 통해 참다운 깨달음(yathābodha)을 얻는다. 그때 돌아선다. 봄을 겪음으로 만든다.

ඔය ක්‍රමය තෝරාගන්න ඕනේ. කයක්න අනිත් ඈ අපි ගමු ඊළඟට ඒක තියෙනවනේ කයක්ේන අනිච්චා වයට්තේන දුක්ඛා අසාරට්ටේන අනත්තා කියන එක පහදලා දෙන්න කියලා කියනවා. දැන් අපිට මේ අටුවාවල විග්‍රහ කරලා තියෙනවා. අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත තෝරනකොට කයටේන අනිච්චා වයත්තේන දුක්ඛා අසාරත්තේන අනත්ත ක්ෂයාර්ථයෙන් අනිච්ච කියනවා. වැයාර්ථයෙන් දුක්ඛ කියනවා. අසාරාර්ථයෙන් අනත්ත කියනවා කියලයි පෙන්නන්නේ. ඒක තමයි වචන තුනේ තේරුණා.

그 방식을 가려 알아야 한다. 다음으로, 'khayaṭṭhena aniccā, vayaṭṭhena dukkhā, asāraṭṭhena anattā'라는 것을 풀어 달라고 한다. 이것은 aṭṭhakathā에 풀이되어 있다. anicca, dukkha, anatta를 가릴 때 khayaṭṭhena aniccā, vayaṭṭhena dukkhā, asāraṭṭhena anattā — 곧 다해 없어진다는 뜻(khaya)으로 anicca, 무너진다는 뜻(vaya)으로 dukkha, 알맹이 없다는 뜻(asāra)으로 anatta라고 보여 준다. 그것이 세 낱말의 풀이다.

දැන් ක්‍රයාර්ථය කියනකොට ක්‍රථයෙන් අනිච්චා කියනකොට දැන් ඕකත් අර ලෞකිකයි එක විදිහට ගන්නවා. ලෝකෝත්තර ධර්මය දත්තයි තව විදිහකට ගන්නවා.

이제 khaya 뜻이라 할 때, khaya로 anicca라 할 때, 그것도 lokiya로는 한 가지로 받아들이고, lokuttara dharma를 아는 이는 다른 식으로 받아들인다.

ක්‍රථයෙන් අනිච්චයි කියනකොට අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් පංචකාම ආශ්වාදය ඒ පංචකාම ආශ්වාදය සේවෙන නිසා ඒ පුද්ගලයා ඒක නැති වෙලා යන නිසා. ඒකෙන් අනිත්‍යයි කියලා අතන් සක්නවා. ඒ ලෞකික අදහස්

khaya로 anicca라 할 때, 우리가 pañcakāma 즐거움을 바란다면, 그 pañcakāma 즐거움이 다해 없어지기에, 그 사람에게 그것이 사라져 버리기에, 그래서 anicca라고 받아들인다. 그것이 lokiya 생각이다.

අනේ ඒ බලාපොරොත්තු ආශ්වාදය ඉස්සෙලලා නැහැනේ. අන්න එච්චර නෑ කියලා හිතන බහි හේතු බලාපොරොත්තු වෙච්ච කැමති සේ නැහැනේ කියලා ගත්තා. මොකක්ද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? කැමති සේ පවත්වන්න දෘෂ්ටියෙන් පංචකාමය බලාපොරොත්තු වෙන පුද්ගලයා. හොරන්න වැරදි දෙයක් හොරන්න දඟ අවිද්‍යා සහගත පුද්ගලයා.

'아, 그 바라던 즐거움이 예전처럼 없구나.' 그렇게 없다고 생각하는 까닭은 바라던 대로 되지 않는다고 받아들였기 때문이다. 무엇을 바라는가? 바라는 대로 지켜 두려는 견해로 pañcakāma를 바라는 사람, 그릇된 것을 찾아 애쓰는, avijjā에 싸인 사람이다.

ඒකට උරුම ධර්මතාවය ක්‍රියාත්මක වෙනකොට ඔහු මෙතන ඒක දකිනවා කැමති සේ පවත්වන්න බැරි එකක් හැටියට. බැරි එක හැටියට නෙමෙයි දකින්නේ කැමති සිහේ පවත්වන්න මම හැදුවා බැරි වුණානේ. අන්න ඒකෙන් ඒ පුද්ගලයා අසනයට පත් වෙනවා.

그것에 딸린 dhammatā가 작용할 때 그는 그것을 바라는 대로 지켜 둘 수 없는 것으로 본다. 할 수 없는 것으로 보는 게 아니라, '바라는 대로 지켜 두려 했는데 안 되었구나' 하고 본다. 그로써 그 사람은 불안에 빠진다.

ඒක ක්ෂය වෙලා කියන්නේ. මේ ලෞකිකත්වය තුළින් පුද්ගලයා දකින හැටි.

그것을 다해 없어졌다(khaya)고 한다. 이것이 lokiya로 사람이 보는 방식이다.

ආර්යව දකිනවා ශ්‍රයාර්ථයක්. මොනවද? අප්‍රමාණ සංසාරය පටන්ගෙන නැගී සිටින්න බැරි වුණේ. යථාභෝතයට එන්න බැරි වුණේ. ගුණ ධර්මයෙන් පිහිටන්න බැරි නිර්වාණ ධර්මය පිහිටන්න බැරි වුණේ. කුමක් නිසාද? මේ පංචකාම බලාපොරොත්තුව නිසා ඒවායේ කැමැත්ත ඔහු බැහැලා ඉන්න නිසා.

ariya는 khaya 뜻을 본다. 무엇인가? 끝없는 saṃsāra 동안 일어설 수 없었던 것, 있는 그대로(yathābhūta)에 이를 수 없었던 것, 좋은 성품에 자리 잡지 못하고 nibbāna dharma에 자리 잡지 못했던 것. 무엇 때문인가? 이 pañcakāma 바람 때문에, 그것들에 대한 바람에 그가 빠져 있었기 때문이다.

කැමති දේ නැති දේවල් කියලා කියන්නේ. බලාපොරොත්තු යායෝ බලාපොරොත්තු වෙන්නා වූ නිවන යමක්ද ඒ සංසිඳීම යමක්ද අන්න ඒක ලබන්න බැරිනම් යමගින් ඒකට [උගුර කෑරීම] කියනවා ක්ෂයර්ථයෙන් යුත්තයි.

그것들을 바라는 것이 아닌 것들이라 한다. 바라고 바라는 nibbāna, 그 가라앉음을 얻지 못하게 하는 무엇이 있다면, 그것을 (헛기침) khaya 뜻을 지녔다고 한다.

එහෙනම් පංචකාමයෝ සහ පංචකාමීයෝ සඳහන් කරන්නා වූ වැඩපිදක් ඇත් ඒක අනුගමනය කරන්න ගියොත්. ඒ පුද්ගලයාට වෙන්නේ මොකක්ද? නිවන කියන යහපත් පැත්ත ක්ෂය වෙලා යනවා. ඒ පැත්ත ක්ෂය කරන නිසා තමයි ඔහු ඒක අනිච්චයි කියලා දකින්නේ.

그렇다면 pañcakāma와 pañcakāma를 좇는 이들이 내세우는 길을 따라간다면 그 사람에게 무슨 일이 생기는가? nibbāna라는 좋은 쪽이 다해 없어진다. 그 쪽을 다해 없애기에 그는 그것을 anicca라고 본다.

ආර්යයන්ගේ කැමැත්ත නිවන ආර්ය ධර්මය ඇතු තැන් පන් ඒ ආර්යයන්ගේ කැමැත්ත පහර ගහන්න ඒ කැමැත්ත ගොඩනාගන්න දෙන්නේ නැති. යම්කිසි දෙයක් ඇද්ද ඒකට කියනවා ක්ෂේ වෙනවා.

ariya의 바람은 nibbāna, ariya dharma가 있는 곳이다. 그 ariya의 바람을 치고, 그 바람을 쌓아 가지 못하게 하는 무엇이 있다면, 그것을 khaya라 한다.

කැමති සේ නැහැ ඒවා. කැමැත්ත නිවන වුණ. කැමැත්ත ලබා දෙන්න නැත්තේ ලෝකයට ලෝකයට බැඳුනොත් කැමැත්ත ලබා කැමැත්ත ලබා දෙන්නේ නැ. මෙන්න මේ නිසා ක්ෂේ කියන වචනයක් දකිනවා. පංචකාමය ක්ෂේය හැටියට දකිනවා. ක්ෂේය වස්ත්‍රය හැටියට ක්ෂේ ධර්ම හැටියට දකිනවා.

그것들은 바라는 대로 되지 않는다. 바람은 nibbāna가 되었다. 바람을 이루어 주지 않는 것은 세상이다. 세상에 묶이면 바람을 이루어 주지 않는다. 그래서 khaya라는 말을 본다. pañcakāma를 khaya로, khaya의 대상(vatthu)으로, khaya dharma로 본다.

පරමාර්ථ ආර්ය ධර්මය දු. ගෙවිලා යන නිසා ඒවා ස්ථිර නෑ කියලා අර්ථයක් අරගෙන දකිනවා ලෞකික අදාතකින් ලෝකය ක්ෂේර්ථය කිව්වේ ඒකයි.

paramattha ariya dharma로 (그렇게 본다). lokiya 생각으로는 세상이 닳아 없어지기에 단단하지 않다는 뜻으로 받아들여 본다. khaya 뜻이라 한 것이 그것이다.

ක්ෂේය වෙනවා කියන්නේ එකක් වැය වෙනවා කිව්වේ. ක්ෂය වුනාට පස්සේ සිද්ධ වෙන ප්‍රතිඵලය වැය.

khaya가 된다는 것은 무엇이 줄어든다는 것이다. khaya가 된 뒤에 일어나는 결과가 vaya이다.

එහනම් සතර අපාගත උප්පත්තිය සතර අපාගත බවට පත් වුනාට පස්සේ ඔය යුණා. සතර අපා දුක තමයි දකින්නේ වයටේන දුක්ඛා. වැය වුනොත් දුක සේ කැමති සේ නැති නිසා සේ බවනුපත් වෙනවා.

그렇다면 네 apāya에 태어남, 네 apāya에 떨어진 뒤의 그것이다. 네 apāya의 괴로움을 보는 것이 vayaṭṭhena dukkhā이다. 무너지면 괴로움이다. 바라는 대로 되지 않기에 그런 상태에 이른다.

කැමැත්ත නිවන නිවන පැත්තට නෙමෙයි පහත් පැත්තට ගෙනියනවා ේ බව ඇඳු දමනවා. අන්න අනිච්ච කියන අර්ථ දකින්න ඕන. කැමතියේ නෑ ලෝකෙට ගි. කැමැත්ත නිවන නම් සැනසීම නම්. ලෝකේ සැනසීම නෑ. ක්ෂයර්ථයෙන් යුත්තයි.

바람인 nibbāna 쪽이 아니라 낮은 쪽으로 데려가 낮은 상태로 끌어내린다. 바로 anicca라는 뜻을 보아야 한다. 세상에는 바라는 대로 되는 것이 없다. 바람이 nibbāna라면, 평온이라면, 세상에는 평온이 없다. khaya 뜻을 지녔다.

පංචකාමයෝ ඇතුරු කරන තාක්කල් ක්ෂේ වෙනවා මිසක් නැගින්න බැ. මෙන්න ආර්ය අහරය ක්ෂේ පුද්ගලයා පංචකාමය බැඳිලා හිතන් කරගත්තා අවැඩ වලින් අසාධාරණයෙන් දුච්චරිතයෙන් වැයට වැටෙනවා නැත්නම් නැගින්න බැරි පල්ලමක් ගමට වැටන සතරාය මෙන්න මේකයි. ඒකෙන් හම්බවෙන්නේ දුක.

pañcakāma를 가까이하는 동안 다해 없어질 뿐 올라설 수 없다. 보라, ariya의 생각을. khaya에 이른 사람은 pañcakāma에 묶여 마음먹고 저지른 해로운 일, 그릇됨, 나쁜 행실(duccarita)로 vaya에 떨어진다, 곧 올라설 수 없는 비탈로 떨어지는 네 apāya. 바로 이것이다. 그것으로 얻는 것은 괴로움이다.

ඒ නිසා ඒ ක්ෂයට පත්වෙලා නැත්නම් පහත් බවට පත් කරන පංචකාමය පහත් බවට පත් කරනවා නම් සතර අපහ උප්පත්තියට ගෙන දකලා පහත් බවෙන් වැයට පත් කරනවා නම් ඒ වැඩ පිළි අසාරයි. ඒකේ සාරාය කියලා ගන්න දෙයක් නෑහ කියලා දැක්කහම ලෝකෙම අසාරයි කියලා දකිනවා. අසාරත්වයෙන් අනත්තා කියලා දකිනවා ආර්ය

그래서 khaya에 이르게 하는, 곧 낮은 상태로 만드는 pañcakāma가 낮게 만든다면, 네 apāya 태어남으로 데려가 낮아짐으로 vaya에 이르게 한다면, 그 길은 알맹이 없다. 거기서 알맹이라 할 것이 없음을 보면 온 세상을 알맹이 없다고 본다. ariya는 asāra로 anattā라고 본다.

ලෝක සත්ත්වයා මුලාවට පත්වෙලා. පංචකාම ආශ්වාදය අපි තන විඳෙනවා. ඒවා ක්ෂේ වෙලා යනවනේ. ඒකෙන් අපිට මේ දුක ඉතින් ඒ නිසා ඒ දුක් ගෙන දෙනාව පංචකාමයට බාධා පමණ වන ඒවා හරයක් නැ. මුලා අදහසකින් අනත්තමයිනවා ඔය විදියහට. අසාර දේවලමිනවා. මොනවද අසාර?

세상 중생은 홀림에 빠져 있다. '우리는 pañcakāma 즐거움을 누리는데 그것들이 다해 없어지는구나. 그래서 우리에게 이 괴로움이 있다. 그러니 그 괴로움을 가져오는 것, pañcakāma를 가로막는 것들은 알맹이가 없다.' 홀린 생각으로 그렇게 anatta라고 한다. 알맹이 없는 것들이라 한다. 무엇이 알맹이 없는가?

සාරත්වයට පත් වෙන්නයි අසාරත්වයට පත් වෙන්න ඕන ඒවා ඔබ කියන්න ඔ කිව්වේ. හොඳට ගෙහත් දොරක් හදාගෙන හොඳ පවු ජීවිතයක් අපිට කැමති විදිහට ගත කරන්න පුළුවන්. පිරණනා සැසැදි වශයෙන් එකතු වීමක් වෙලා අපිට අවශ්‍ය දරුපරපුකරුවොත් හදාගෙන කිසි දේකින් අඩුපාඩුවක් නැතුව මෙන්න මේ මේ විදිහට ඉන්න තියෙනවා නම් මේ ආදි වශයෙන් ඔහොම කියන්න පටන් ගන්නේ. තැන උපත තියෙන බැන. මේ තමයි පෘථග්ජාගේ අවිද්‍යාවේ අදහස බැරිදියක් වරන්න හොයපු ඒය.

알맹이 있게 될 것과 알맹이 없게 될 것을 이렇게 말한다: 좋은 집과 문을 짓고 좋은 살림을 우리가 바라는 대로 꾸릴 수 있다, 서로 어울려 함께하며 우리가 바라는 자식들을 길러 아무 모자람 없이 이렇게 살 수 있다면 — 이런 식으로 말하기 시작한다. 이것이 puthujjana가 avijjā 속에서 할 수 없는 것을 하려고 찾은 생각이다.

එයා දුක කියන්නේ මොකක්ද අනේ ඉතින් ඒ විදිහට ඉන්න නැත්නම් ඒකනේ දුක. ඒ විදිහට ඉදටිය එනවාකට දුකක්. අන්න පැවැත්ම සැපක් සැපැහැද නිගමනය කරගන්න

그가 말하는 괴로움은 무엇인가? '아, 그렇게 살지 못하면 그게 괴로움이지. 그렇게 살다가 없어지면 괴로움이지.' 이렇게 있음이 행복이라고 맺음 짓는다.

අන්න පැවැත්ම සැපක් සැපැහැද නිගමනය කරගන්න මේ පෘථග්ජනයගේ අදහස ඔතන පටන් ගෙන බුදු දහන වලත් අද මහාචාර්යුත් පක්ෂ කරලා හොයන්නේ මොකක්ද? ඔන්න ඔය කියන අවිද්‍යාවේ සැප ලබා දෙන්න ක්‍රමයක් බුදු දහමෙත් තියෙනවද බලමු.

이 puthujjana의 생각에서 시작하여 오늘날 붓다의 가르침 안에서도 교수들까지 편을 갈라 찾는 것이 무엇인가? 바로 그 avijjā의 행복을 주는 방법이 붓다의 가르침에도 있는지 보자는 것이다.

අරගෙන ඉවිලා ඉතින් ඕකට ගන්නේ හැම සූත්‍රයෙම කරද පරාභව සූත්‍රයේ වසර සූත්‍රයේ මහා මංගල සූත්‍රයේ තමයි ඇදලා ගන්නේ දේශනාව කෙන කෑල්ල දෙන්නේ ඔන්න ඕකෙන් කිය මොකටද නිවන් දකින කියලා ජීවත් වෙන්න බැපැද

그것을 들고 와서 모든 sutta에서, Parābhava sutta, Vasala sutta, Mahāmaṅgala sutta에서 끌어다가 가르침의 조각을 내어 주며 '무엇하러 nibbāna를 보려 하는가, 그래서야 살 수 있겠는가' 한다.

ඒකනට කෑණික වෙලා හොලා දීපද විස්සර ඒකේ එන භෝගය පුංජයිය ද්වේ කම්මං පයෝජයේ ඔක්කොම හදලා කොරසක් බුක්ති ඉඳලා කොරසක් බැංකුව එදාම ඉතුරු කර ගනි බුදුහාමුදුරුවෝ කියා තියෙනවා අපිට කියලා. අර කුණුගොඩම ගොඩගහ ගන්න එකක් ගැන හෙදාගෙන ඒකටම කෑලි හොයාගෙන ඒකෙම ලෝකෙට දේශනා කරනවා බුදු බල.

그 경에 나오는 대로, 얻은 재물을 나누어 'dvīhi kammaṃ payojaye' — 다 마련하고 한 몫은 누리고 한 몫은 그날로 은행에 모아 두라고 붓다께서 우리에게 말씀하셨다고 한다. 그 쓰레기 더미를 쌓는 일에 맞춰 조각을 찾아내, 그것만을 세상에 붓다의 말씀이라 가르친다.

ඥානවන්ත ආර්ය ගුණයට හේතුකාරක ඇත්තෝ කෑ ගහනවා හෝ බුදු බණ හෝ නිවන් දකින්න එකයි. මොනවද මේ හැමතැනෙම කියන්නේ? හැදෙන හැටි, තෙරෙන හැටි, හදාගන්න හැටි. ලෝකේ ලෞකික අභිමුධතිය ලබන හැටි අපි ඕක නෙමෙයි හොයන්නේ නිවන. මොකක්ද නිවන කියන එක කියලා කෑ ගහනවා.

지혜롭고 ariya 성품에 이를 까닭을 지닌 이들은 외친다: '붓다의 말씀은 nibbāna를 보기 위한 것이다. 이 모든 곳에서 무엇을 말하는가? 일어서는 법, 꾸리는 법, 쌓는 법, 세상의 lokiya 번영을 얻는 법 — 우리가 찾는 것은 그게 아니라 nibbāna다. nibbāna가 무엇인가.'

කට කොල්ලන්න එපා අපි කියන එක ගනියව කියලා අනිත් පැත්තෙන් දෙනවා ඕවා කරන්න ගහනම් සිරණ වෙන්න එපා. ධනාගේ ිහිට වඩා වැදගත් කියලා අර කුණුම ධන ගියායි හඳම් ඕක දෙන්න ක්‍රම හොයෙනවා බුදු දහම. ඔයින් එහාට බු දහමක් ගන්න කැමති. ඒ නිසා අභිධර්මයක් කැපුවා පටිච්ච හාපාරත් කැව්වා එකක්වත් දේශනා කරන්න දෙන්න. ඉඩ දෙන්න.

'입을 막지 마라, 우리 말을 받아들여라' 하면, 다른 쪽에서는 '그런 걸 하려다 망하지 마라, 재물이 더 중요하다'면서 그 썩은 재물을 쌓을 방법을 붓다의 가르침에서 찾는다. 그 너머의 가르침은 싫어한다. 그래서 Abhidhamma를 잘라내고 paṭiccasamuppāda도 잘라냈다, 하나도 가르치지 못하게, 자리를 내주지 않게.

ඒවා ඉස්කෝලේ උගන්නම් ඒකත් අයින් කළා.

그것들을 학교에서 가르쳤는데 그것도 빼 버렸다.

සමීටු උගන්න එප සෙමේ එපා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔය හදාගත්ත ගොඩින් බෞද්ධ සාහිත්‍යයෙන් හොඳරක් ගමුක සාහිත්‍යයක් කරලා බුදු දහම සිය සාහිත්‍යට දාලා අර ලෞකික කුණු ගොඩක් හදා ගැනීමට බුදුරජාණන් වහන්සේ සම්ප්‍රයෝගයක් වශයෙන් පෙන්නපු යමක් ඇත්නම් ඒ කෑල මහා මුදු බව පෙත ගිහිල්ලා අරගෙන ලෝකයට දෙල්ලා ඇද පුද්දු වෙලා තියෙනවා.

그렇게 만든 더미, 불교 문헌에서 좋은 것을 골라 문학으로 만들어 붓다의 가르침을 문학에 밀어 넣고, 그 lokiya 쓰레기 더미를 쌓는 데 붓다께서 방편으로 보이신 것이 있으면 그 조각을 대단한 것인 양 꺼내 세상에 내어 주며 떠받들고 있다.

බෞද්ධ සංයෝගයට පත් වෙලා යන ගහනවා මෙච්චර වටිනා බුදු දහම යටපත් වෙලා යනවා. මේ ලැබිච්ච අවස්ථාවේදී නිවන අපිට කොහොමද නිවන් දකින්නේ කොහොමද ඒ ටික කියා දෙන්නේ. පොඩ්ඩක් හරි අන්තන් හරි දැනන නුවන දැනුවනක් ඇති භෞතිව කෑ ගහනකොට ඒ අයට යටපත් වෙන්න එලා තියෙනවා අර වගේ ප්‍රශ්න ඉතින්

불교가 그렇게 뒤섞여 이토록 값진 붓다의 가르침이 묻혀 간다. 얻은 이 기회에 nibbāna를, 어떻게 nibbāna를 보는지를 가르치는 이들, 조금이라도 지혜와 앎이 있는 이들이 외칠 때 그들이 눌리게 되어 있다, 그런 문제들이.

වෙන්න එලා තියෙනවා අර වගේ ප්‍රශ්න ඉතින් අපි ඕකෙන් දකින්න ඕනේ මේ හැම තැනම තියෙන්නේ වර්ණා කරන්නේ කාගේ වර්ණාවක්ද බුදුරජාණන් වහන්සේ දුන්න වර්ණාවද එහෙම නැත්නම් අනික් අයගේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු හැටියට පිළිගන්නේ මෙන්න සාර ධර්මය කියලා ආ ලෞකිකත්වය වැජෙන්න මොන හරි හරියක් කියවිත කොටසක් තියෙනවාන ඒක පරමාර්ථයකට විග්‍රහ කරන්නයි යන්නේ. ඒක පරමාර්ථය නෙමෙයි උපක්‍රමයක්.

그러니 우리는 보아야 한다. 이 모든 곳에서 기리는 것이 누구의 기림인가, 붓다께서 주신 기림인가 아니면 다른 이들의 것인가. 붓다께서 가르치신 대로 받아들이는 것은 '이것이 알맹이 dharma'라는 것인데, lokiya가 잘되게 하는 어떤 조각이 있으면 그것을 paramattha로 풀려 한다. 그것은 paramattha가 아니라 방편이다.

සමහර වෙලාට ලෞකිකත්වය අසානිතත්වය වෙන්වෙලා ජීවත් වෙන්නත් ඒ තුළින් දහම් මාර්ගයට නැවන්න පැහැදිලෙන දවසේ පරිසරය හදන්නත් යම් ක්‍රමයක් තිබුනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ අන්න ඒ පරිසරය තුළින් ගිහිල්ලා නිවන් දකින්න මග පාදාග පෙලා තියෙනේ.

때로 lokiya의 불안에서 떨어져 살고, 그로써 dharma 길로 돌아서도록 맑은 날의 환경을 만드는 방법이 있다면, 붓다께서는 그 환경을 거쳐 nibbāna를 보도록 길을 내어 놓으셨다.

අසේවනාච බාලනම් පණ්ඩිතානංච සේවනා පූජාත පූජනී යනා ඔතනින් පටගෙන මාතා පිතූපට්ඨානා පුත්‍ර ධාරස් සංගහ ඔක්කොමත් පෙන්නගෙන නිරවුල් කර්මාන්ත කරනවා අනාකූලටකම්තා ඔහොම පෙලා පෙළන්තිමට හැබැයි නතර කලේ නැුව තපෝචහමරියන්ත අරිය සච්ඡාන දස්සනං නිබ්බාන සතිගිරියන්ත යේතම්මත්තම ලංවර නිවරින් කෙරවර කරන ඔක්කොම කරගෙන හිටහලා අවශ්‍ය කරන පරිසරය හදාගෙන ඔතන නෙමෙයි නියම තැන අන්න අන්තිම අග්‍රේෂ ස්ථානට යන්න මග පාදාගෙන අන්න එතෙන්දි ඒ අවස්ථ පසුතලි ප්‍රේජන අරගෙන තපතට පල යන්න ඇල්ලා බ්‍රහ්මචරියාව පූර්ණය කරගන්න කහත්තය අවබෝධ කරෙන්න නිවන් නවත වෙන්න කෙළවර කලින් ඉඳලා කියලා අන්තිම වනට වැදගත් හරියට පෙන්නුවා.

'asevanā ca bālānaṃ paṇḍitānañca sevanā, pūjā ca pūjanīyānaṃ'에서 시작하여 'mātāpitu upaṭṭhānaṃ puttadārassa saṅgaho'를 모두 보이고, 'anākulā ca kammantā'처럼 차례로 이어 가시되 거기서 멈추지 않고 'tapo ca brahmacariyañca ariyasaccāna dassanaṃ nibbānasacchikiriyā ca'로 끝까지 이끄셨다. 모두 해 두고 필요한 환경을 만든 뒤, 거기가 참 자리가 아니라 마지막 으뜸 자리로 가는 길을 내고, 그 바탕을 써서 tapa에 이르고 brahmacariya를 채우고 진리를 깨달아 nibbāna를 보도록, 끝에 가장 중요한 것을 보이셨다.

ඔන්න ඔතෙට ගන්න අර වංචකාම ආශ්වාදයන්ට වැදිලා හැඳිලා ඉන්න පුද්ගලය ඉන්ද අනුක්‍රමයෙන් එතනින් මුදලා ගන්න ගත්ත වැඩපිලා තියෙනවා දැහැමි වැඩපිලා. ඒකේ මුල හටිය ලෞකිකත්වය තුළ පිහෙන එක්තරා සැනසුමක් දෙන්න දෙයක් නිසා. ඔන්න ඔය පොල් අරගෙන අද ඒ ටික පරමාර්ථයක පෙන්නනවා මිසා කෙරවල පෙන්නපු නිවන පරමාර්ථය කියන එක පෙන්නුවේ නැහැ. ඒ ගැන කියන වරක් කැමතින.

그렇게 pañcakāma 즐거움에 빠져 엉겨 있는 사람을 차례로 거기서 벗어나게 하는 길, 바른 길이 있다. 그 첫머리는 lokiya 안에서 어떤 평온을 주는 것이기에 있다. 오늘날 그 조각을 들고 paramattha로 보일 뿐, 끝에 보이신 nibbāna가 paramattha라는 것은 보이지 않는다. 그것에 대해 말하기를 싫어한다.

ඉතින් ඒ වගේ හරියක් විතරයි අද ලෝකෙට උගන්නෙත් ඒ අර මුල පොඩ්ඩ තියෙන්නේ හරිය විතරයි. මුල ඉඳම්ම ධර්ම මාර්ගය අවබෝධ කරන්න ධර්මාවබෝධයක් ිතින්න ගැඹුරු දහම් තියෙනවා නම් ඒවා සෙන පැත්ත ඒවා කියලා පැත කරගන්න ඕනේ. ඒක එහෙම බුදු දහමක් නෙමෙයි අද තියෙන්නේ. බුදු දහම භාගයක් හදලා ඉනම්ම ලෝකයට අවනවා. යථාර්ථය දෙන්නේ නැතුව

그래서 오늘날 세상에 가르치는 것은 그런 조각, 그 첫머리 조금뿐이다. 처음부터 dharma 길을 깨닫도록, dharma 깨침을 주는 깊은 가르침이 있다면 그것들은 다른 쪽 것이라며 밀어낸다. 오늘날 있는 것은 그런 붓다의 가르침이 아니다. 반쪽 가르침을 만들어 진실은 주지 않고 세상에 내놓는다.

ඉතින් කයක්න අනිච්චා කියන අපි දකින කය එකක්. පංචකාමයව ඇසුරු කරන් ඉද්ද ගිය පුද්ගලයා. පංචකාම ඇසුරේ බැඳී හැඳී ඉන්න නිසා. ඔහුට රාග, ද්වේශ, මෝහ මතුවෙලා. ඒ හේතුවෙන් ඔහු පහත් තැන කනා ගමන් කරනවා.

그래서 khayaṭṭhena aniccā라 할 때 우리가 보는 khaya는 이것이다. pañcakāma를 가까이하며 사는 사람은 pañcakāma에 묶이고 엉겨 있기에 rāga, dosa, moha가 일어난다. 그 까닭으로 그는 낮은 곳으로 간다.

මෙන්න මේ නිසා ලෝකේ කයයි. ධර්මයන්ගේ යුත්තයි. පංචකාමයන් සහිත ලෝකයක් නම් ඒක ක්ෂේය ධර්මයි. ගෙවෙන නිසා නැතිවෙන නිසා ක්ෂේය ධර්මයි කියලා නෙමෙයි පෙන්නුවේ. ඔන්න ඔය හේතුවෙන් ක්ෂේ ධර්මයි. ඕවා ඇසුරුම් කරන්න ගියොත් අත

그래서 세상은 khaya dharma를 지녔다. pañcakāma가 있는 세상이라면 그것은 khaya dharma이다. 닳아 없어지기에 khaya dharma라고 보이신 것이 아니라, 바로 그 까닭으로 khaya dharma이다.

ක්ෂේ ධර්මයි. ඕවා ඇසුරුම් කරන්න ගියොත් අත අන්තිමට ලෝභයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් බරිත වෙලා. ගතිය තිරිසන් වෙලා, යක්ෂ වෙලා, පේත වෙලා, නිරේ ගතිය ඇතිවෙලා. වයට හෙවත් වැනසීමට වැටෙනවා. එහෙනම් මේ ලෝකේ ඇතුරු කරන්න නික සිද්ධ වෙන්නේ වය ධර්මයට වැටෙන එකයි.

그것들을 가까이하면 끝내 lobha, dosa, moha로 무거워져 tiracchāna, yakkha, peta, niraya의 길(gati)이 생긴다. vaya, 곧 망함에 떨어진다. 그렇다면 이 세상을 가까이하여 일어나는 것은 vaya dharma에 떨어지는 것뿐이다.

ඒ නිසයි මේ ලෝකේ අසාරයි කියන්නේ.

그래서 이 세상을 알맹이 없다고 한다.

දැන් ඕක දැනගත්ත කෙනා පංචකාම සම්පත්තිය පිළිබඳ යථාර්ථය දකිනකොට පංචකාම සම්පත්තිය හොඳයි කියන මානසිකත්වයක් එහෙම මතු වෙනවද?

이제 이것을 안 이가 pañcakāma 누림의 진실을 볼 때, pañcakāma 누림이 좋다는 마음이 일어나겠는가?

මේක ඉස්තිර නැති නිසා අනිත්‍යයි. ඒ නිසා ස්ථිර නැති නිසා වැඩන නිසා දුකයි. ඒක හින්දයි මේක අනාත්මයි කියන්නේ කියලා කියයි හිතන්න. ආත්මයි කියලා ගන්න දයක් නෑහැ කියලා ගත්තේ.

이것은 단단하지 않기에 anicca, 단단하지 않아 무너지기에 dukkha, 그래서 이것을 anatta라고 한다고 생각하라. attā라 받아들일 것이 없다고 받아들인 것이다.

ඔය පංචකාමයන් පිළිබඳව තියෙන ඔය යථාබෝධයට කෝ විතර. ඉද්ද නැත්නම් ඒ පුද්ගලයා උපක්‍රමයක් හැදෙනවා. තාවි ගොඩනගාගන්න ක්‍රමයක් හදනවා. වැඩසිර යනවා නම් මොකද කරන්නේ ඉස්සෙල්ලා කව එකක් හදාගන්නා.

pañcakāma에 대한 그 참된 깨달음이 얼마나 있는가. 없다면 그 사람에게 방편이 생긴다, 잠깐이라도 쌓아 올릴 방법을 만든다. 일하러 간다면 무엇을 하는가, 먼저 무언가를 마련한다.

ගොවි උදැල්ලක් අරගෙන උදලය වැඩ කර එයාට පේනවා ගෙවෙනවා. එයා දන්නවා උදැල්ල ගෙවෙන එකක්. ඊට පස්සේ මේක මේ කාලේට වැඩ ගන්න බැරි වෙනවා. උදුර විසි කරලා නිකන් ඉන්නවානේ.

농부가 괭이를 들고 일하면 괭이가 닳는 것이 보인다. 그는 괭이가 닳는 것임을 안다. 그 뒤 이것을 이 철에는 쓸 수 없게 된다. 괭이를 던져 버리고 그냥 있겠는가?

ඒ නිසාම උපක්‍රමයක් වැදෙනවා. මේක ගෙවෙන්න ඉස්සෙල්ලා මේක වැරසෙන්න නිසා තව දැලක් හොයාගො. ඒකට බහිනවා නිසා. උද ගෙවෙනවා, උදැනසෙනවා, උදුලු ගන්න එපා කියනවද ගොිය

그래서 방편이 생긴다. 이것이 닳기 전에, 망가지기 전에 괭이를 하나 더 마련하라는 것이다. 그것에 마음이 기울기 때문이다. 괭이가 닳는다, 망가진다 하여 농부에게 괭이를 쓰지 말라고 하는가?

ගොවියට ඕනකමක් තියෙනවා උදල්ලෙන්න. හැබැයි ගෙවෙන වැනසෙන එකක් තමයි හම්බුනේ ගොියට හොඳට පැහැදිලිව පෙනවා කුඹුරු කොටනකොට බිම කොනකොට උදලලා ගෙවෙනවා. ගෙවිලා ගෙවිලා මේ කං හැඳවාගෙන එහෙනම් අර කතාවට කියනකොට කං හැඳ ඒවාය කියන් කියනවා උදල්ල අන්තිමට එහි වැඩක් ගන්න බැරිසට පතන පැත්ත කර දන්නයි.

농부에게는 괭이가 필요하다. 그러나 그가 얻은 것은 닳고 망가지는 것이다. 농부에게는 또렷이 보인다, 논을 파고 땅을 팔 때 괭이가 닳는다. 닳고 닳아 끝내 쓸 수 없게 되면 한쪽에 치워 둔다.

උදලවලු ස්වභාවය මේකයි කියලා කියවා මම දැක්කා කිය මගේ ඇස් විදිට මගේ අත්දැකීම එහෙම දැක්කා කියලා. මීට පස්සේ මම හොඳු පාවිච්චි කරන්නේ නැහ කියලා ගොයි අදහසක් එනවා.

괭이의 성품이 이렇다는 것을 내 눈으로, 내 겪음으로 보았다고 하여 '이제부터 괭이를 쓰지 않겠다'는 생각이 농부에게 오는가?

නැන් ඒ අත්දැකීම ලැබුවට පස්සේ ගොියා මොකද කරන්නේ? මේක ගෙවෙන්න ඉස්සෙල්ලා වැනසෙන්න ඉල්ලා තව එකක් හදාගන්න ඕන තව එකක් ගෙවෙන්න ඕන. ගෙනහලා තියාගෙන ඉන්දිය. ඕකත් නිර් ගෙවෙන්න වැනසෙන එකක් නිසා. පුදුළු හිඟ නම් එහෙනවා. වැඩිපුරව වැඩිත් එකත් ටිකක් ගෙනහලා තියාගම කියලා තාව එකත් ටිකක් එක වෙලා අටුවේ තියා ගන්නවා. නැත්නම් ගබලාේ තියාගන්නවා.

그 겪음을 얻은 뒤 농부는 무엇을 하는가? 이것이 닳기 전에, 망가지기 전에 하나 더 마련해야 한다, 또 하나가 닳을 테니. 가져다 두고 있는다. 그것도 닳고 망가지는 것이기에. 괭이가 모자라면 더 많이 몇 개 가져다 두자며 몇 개를 다락에 두거나 창고에 둔다.

මොකක්ද බලාපොරොත්තු ගෙවෙන නිසා වැනසෙන නිසා තව එකක් පාවිච්චි කරගන්න ඕනේ. තව එකක් හදාගන්නකොට ගොඩක් ගාගන්න ඕනේ. මෙන්න මේසා ලෝකයා දන්නවා ගෙවෙන බව වැඩසෙන බව මේ ලෝකයේ සම්පත් තියෙන එක. ඒ නිසා මොකද කරන්නේ? ඉදිරියට ගොඩක් ගාගන්නවා. ඒක වැඩුනාම තව එකක් ගොන්නක් ගාගන්න ඕනේ. මෙන්න සසර ගමන සම්ප.

무엇을 바라는가? 닳고 망가지기에 하나 더 써야 한다. 하나 더 마련할 때 많이 쌓아 두어야 한다. 이렇게 세상 사람은 이 세상의 누림이 닳고 망가짐을 안다. 그래서 무엇을 하는가? 앞을 위해 많이 쌓는다. 그것이 망가지면 또 한 무더기를 쌓아야 한다. 이것이 saṃsāra 길이다.

ගෙවෙන බව වැසෙන බව දන්නේ නැහත් ඌ මොකුත් කරන්නේ නැහ. සසර ගමත්යක් ඕනකාගන්න ඌ ඒත් හිතන්න.

닳고 망가짐을 모른다면 아무것도 하지 않을 것이다. saṃsāra 길을 이어 가려 그는 또 그렇게 생각한다.

ගෙවෙන බව වැනසෙන බව කාටවත් පේන නිසා දන්න නිසා මතු මතු යමක් හදාගන්න ඕනේ කියලා. ඔව් ඒක ගොඩනගාගන්නා

닳고 망가짐이 누구에게나 보이기에, 알기에, 앞으로 무언가를 마련해야 한다고 한다. 그렇다, 그것을 쌓아 올린다.

මතු භවයක් විශ්වාස කරන්නේ නැති. මතු අත්දැපු මේ බලාට පස්සේ ඉවරයි කියලා හිතකන් හිතා ඉන්න මිනිහා ගෙවෙනකොට පංචකාමයෝ ගෙවෙනවා නම් වැනසෙනවා නම් ඒ ප්‍රයෝජනය ගන්න බැරිනම් ඔහු අර අදහස හත්ඇරලා නෑ. මම තව ජීවත් වෙනවා

다음 생을 믿지 않고 이 삶 뒤엔 끝이라고 생각하는 사람도, pañcakāma가 닳고 망가져 쓸 수 없게 될 때 그 생각을 내려놓지 않았다. '나는 더 산다.'

දැන් අද ගත්ත පංචකාය අද ගෙවෙනවා නම් වැඩෙනවා මම හිටේ කල්ලා ගන්න. අද ඔහොම ජීවත් වෙලා ඉන්න කාලේ තුළ පංචකාමයන්යන් දවසේ නිෂ්පාදනයක් කරගන්න. හැබැයි ඔහුේ කවන්ද මැරෙන්නේ? කවදාමලා හරි ඒකෙ මට දහනක් නේ. ඉන්නකන්නේ අදහස එච්චරයි.

오늘 얻은 pañcakāma가 오늘 닳는다면 내일을 위해 마련한다. 오늘 그렇게 사는 동안 날마다 pañcakāma를 만들어 낸다. 그러나 그는 언제 죽는가? 언젠가는 죽겠지만 그건 내 알 바 아니다. '있는 동안' — 생각은 그것뿐이다.

නමුත් ධර්මතාවයක් ක්‍රියාත්මක වෙලානම් පැවැත්ම ආසාව තියෙන්න දාක්කල් ඉඳීමේ බලාපොරොත්තුව තියෙන එක නිසා. මරණාසන්න වුනොත් එඳීමේ බලාපොරොත්තු අතරම නැති නැවත පටිසන්ධයක් ලබනවා හෝ හිතුවත් නැත.

그러나 dhammatā가 작용하기에, 있음에 대한 갈망이 있는 동안 머묾에 대한 바람이 있기에, 죽음에 다다라도 머묾의 바람을 내려놓지 않아 다시 paṭisandhi를 얻는다, 그렇게 생각하지 않았더라도.

බලකුණා මම ඉන්නවනේ. මැරිලා නැහනේ. අන්තර අර ගන්ධබ්බය කියලා හැම හිටියොත් එහෙම ඕටත් දකිනවා. මළිනිය පැත්තක මලි

'봐라, 나는 있다, 죽지 않았다.' 사이, 곧 gandhabba로 있게 되면 그때도 그렇게 본다.

නැහැේ. එයා ඉන්නකම් පොරන්න ඕන එක දැන් ඉදුර වෙලා තියෙනවානේ එහෙම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔක්කොම ඉන්න කන්නේ ඉන්න කන්නේ යථාපෝදය නැතුව ඔය කෙනෙක් ඉන්න කන්න කියලා එනම් ලැහැ කර ගත්තොත් ඒක ඉන්න කාලේ ඉවරයක් නැ.

모두 '있는 동안, 있는 동안'이다. 참된 깨달음 없이 '있는 동안'이라는 생각을 붙들면 그 있는 때에는 끝이 없다.

දෙයක් ඇති කෙනා ඉන්නකන් කියන කාලේ සීමාව දන්නවා. සීමාවෙන්ද හේතුවක් දානවා. ලෝක සත්‍යයා ඉන්නකන් කියලා අදහස ගන්නකොට ඔහු ඒකේ සීමාවක් හේතුවක් එකක්වත් දන්නේ. කෙනකුරාගේ හෙට වාගේ තමයි ඉවරයක් නැති හෙතක් හැට.

(참된 앎이) 있는 이는 '있는 동안'의 한계를 안다. 그 한계의 까닭도 안다. 세상 중생이 '있는 동안'이라는 생각을 가질 때 그는 그 한계도 까닭도 하나도 모른다. 누구의 '내일'처럼 끝없는 내일이다.

අද නැත්නම් හෙට කිව්වා. ඉතින් හෙට ඉවර වෙන්නේ නැේ. හෙට හෙටින් ඉවර කරන දවසක් ගන්න පුළුවන් කමක් නැත්නම්. හෙට ගිහින් බලමු ආයුත් හෙට තව දවසකට එහාට කියලා. ඒ දවස හතම ආයුත් හෙත තව දවසක් එහායි කියලා. එහෙනම් කවද මේ ඉවිරෙන හත අද හම්බවෙන්නේ.

오늘 아니면 내일이라 했다. 그러나 내일은 끝나지 않는다. 내일을 끝낼 날을 잡을 수 없다면 말이다. 내일 가 보면 다시 '내일', 하루 더 너머. 그날 가도 다시 '내일', 하루 더 너머. 그렇다면 끝나는 그 '내일'을 언제 오늘로 만나는가?

ඒ වගේ පෘථග්ජනය ඉන්නකන් කියන අදහස ඉන්නේ මෙන්න මෙච්චර කල මෙන්න මේ හේතුරයි මේ ටික ඉන්නේ. ඊට පස්සේ ඉඳීම ඉවර වෙන්නේ මෙන්න මේ හේතුව නිරෝධය ඵල නිරෝධ කරපු නිසයි කියලා. එහෙම දැකීමේ නුවණක් නැති පෘථග්ජනය එයා ඉන්නකම් කියලා අදහස ගන්නකොට ඔහුගේ අනන්ත සංසාර ගමනේ කෙළවර කොතනද තියා ඉන්නකම් කියන එක ගෙටීමාව.

그처럼 puthujjana의 '있는 동안'이라는 생각도 그렇다. '이만큼 동안 이 까닭으로 이것이 있다, 그 뒤 머묾이 끝나는 것은 이 까닭이 멈추어 결과가 멈췄기 때문이다'라고 보는 지혜가 없는 puthujjana가 '있는 동안'이라 생각할 때, 그의 끝없는 saṃsāra 길의 끝이 어디 있겠으며, '있는 동안'이라는 한계가 어디 있겠는가.

එහෙනම් ඉන්නඑකන් හම්බ කරනවා ඉන්නඑකන් කරගන්නවා කියන වචන සෘතනයෙක් ගත්තොත් මළත පස්සේ බලන්න මැරිලා නෑ ඉන්නවා. එතන පටන් කියන ඉන්නකන් ආයෙත් ඕනේ.

그렇다면 '있는 동안 번다, 있는 동안 해낸다'는 말을 받아들이면, 죽은 뒤 보라, 죽지 않고 있다. 거기서부터 다시 '있는 동안'이 필요하다.

ගන්ධබ්බ අක් නැ අන්තරව කියන එක අද කියන එකට ගන්ධබ්බ කියන එක හිටිය ඉන්න එකක් ඕන. ඊට පස්සේ ඔය බලාපොරොත්තු වෙන් ඔහු විදීමේ පැවැත්මේ බලාපොරොත්තුව හා පැවැත්ම සහ සම්බන්ධ පංචකාමයන් හෙදීම නිදීමේ බලාපොරොත්තු අත්හැරම නැති නිසා.

gandhabba, 곧 antarābhava라 하는 것 — 오늘 말하는 대로 gandhabba로 있게 되면 그때도 있음이 필요하다. 그 뒤 그는 누림과 있음에 대한 바람, 있음에 엮인 pañcakāma를 누리는 바람을 내려놓지 않았기에,

ඒ බදු දේ ලෝකය තුළම උපකරණ වශයෙන් හම්බගෙනවා උදු නැති වුනානම උදුරුව ගික් තියාගත්තා වගේ. ඇහැ නැත්නම් ඇහැක්, කන නැහනම් කනක් නාසය නැහනම් නාසයක් දිව නැත්නම් දිවක්, කය නැත්නම් කයක්, මන නැත්නම් මනක්. ඔය පොඩිෙන් එකට ඕන නිසා පොඩි එකක්. ඇස කන දිවනාගිය ශරීරයේ මන කියන මේ පොඩිය තමයි ඉන්නේඑකුව උපකරන්නේ.

그런 것을 세상 안에서 도구로 얻는다, 괭이가 없으면 괭이를 다락에 두듯이. 눈이 없으면 눈을, 귀가 없으면 귀를, 코가 없으면 코를, 혀가 없으면 혀를, 몸이 없으면 몸을, 마음이 없으면 마음을. 그것이 필요하기에 갖춘다. 눈·귀·혀·코·몸·마음이라는 이것이 '있음'의 도구이다.

ඉන්නකන් කියන එකේ සීමාව දැකේ නැති අටීමි ඉන්නකන් කියන එකේ ඉන්න පුද්ගලය. ඒ තාක්කාල උපකර ඕන. උපකරණ හය ඕනේ. දැන් ඇසකන දිවසේ ශරීරයේ මනකින යමක් යම් තැනක ගොඩනැගෙනවා නම් ඒ ගොඩනැගීම ඔහු භවයක් තියෙනවා කියලා පිළිගත්ත නෑහ කියලා කිව්වත් ඔය දෘෂ්ටිය ඉන්නකම ඔහු කරනවා. දෘෂ්ටිය තියෙනවා. ඒ සෞත සතර ගමන ඉදිරියට පහත් පවට පත් කරන පැත්තේ යනවා. වැනසෙන පැත්තට යනවා දූතේ දේවල් කරලා ඒකෙන් මිදිරෙන්න බැ.

'있는 동안'의 한계를 보지 못하고 '있는 동안' 머무는 사람에게는 그동안 도구가 필요하다, 여섯 도구가. 이제 눈·귀·혀·몸·마음이 어딘가에 쌓여 오른다면, 그가 다음 생이 있음을 받아들이지 않는다고 말해도 그 견해가 있는 동안 그는 그렇게 한다. 견해가 있다. 그 길은 앞으로 낮은 상태로 만드는 쪽으로 간다. 망하는 쪽으로 가며 나쁜 일을 해서 거기서 벗어날 수 없다.

කාමය ඇසුරු කරගෙන ඉන්න තාකල් ඔහු උසක් කියන තැනට වර්තවන්න දමන්න බැ. ඔහු ක්ෂේ ධර්මය නඉන්න. ඒ ඇසුරු කරන ඔහුට ලෝභ ද්වේශ ඔහොම බලවත් වෙලා වය ධර්මයට වැටිලා සතර අපාගත පැත්තේ වය ධර්මයන්ගේ ගැසෙන්න වෙනවා. න් ලෝකේ

kāma를 가까이하는 동안 그는 높은 자리로 돌아설 수 없다. 그는 khaya dharma에 머문다. 그것을 가까이하는 그에게 lobha, dosa가 세지고 vaya dharma에 떨어져, 네 apāya 쪽 vaya dharma에 부딪히게 된다.

වය ධර්මයන්ගේ ගැසෙන්න වෙනවා. න් ලෝකේ තියෙන්නේ මොනවද විද්‍යා මරණ වෙන්නේ? ලෝකයා ක්‍රියයි මනාපයි යහපතයි කියලා ගන්න ඔක්කොම ක්ෂේ ධර්ම වය ධර්ම අසාර ධර්ම මෙන්න මේ ආකාරයෙන් ක්ෂය ධර්ම වය ධර්ම අසාර ධර්ම තේරුම් ගත්ත නම් යම්කි.

그렇다면 세상에 있는 것은 무엇인가? 세상 사람이 사랑스럽고 마음에 들고 좋다고 받아들이는 것은 모두 khaya dharma, vaya dharma, asāra dharma이다. 이렇게 khaya dharma, vaya dharma, asāra dharma를 알아들었다면 누구든,

එයාට මේ ලෝකය අත්හරින්න අදහස එනවා. මේ ලෝකේ හරයක් නෑහ කියන්නේ මෙන්න මේ ඒක කොච්චර ප්‍රියමනාප ආශ්වාදෙන පංචකාමයව විද්‍යාමාන වුණා. ඒවා සේ ධර්ම වය ධර්ම සේ ධර්ම වය ධර්ම අසාරයි. කාමය අසාරයි කියන්නා වූ අදහසේ යථාර්ථය නොතෙදි මතුවෙනවා.

그에게 이 세상을 내려놓을 생각이 온다. 이 세상에 알맹이가 없다는 것이 바로 이것이다. 그것이 아무리 사랑스럽고 즐거운 pañcakāma로 나타났더라도 그것들은 khaya dharma, vaya dharma, asāra이다. kāma가 알맹이 없다는 생각의 진실이 그대로 떠오른다.

ඒදාක් කරලා ලෝකයාට මතු වෙන්නේ මොකක්ද? කාමයන්ට විරුද්ධ වෙන්නා වූ යම්කිසි කාරණක්ද ඒවා අසාරයි කියන දුක්ඛය මිසක් කාමයෝ අසාරයි කියන යථාර්ථය දකින්න.

그렇지 않으면 세상 사람에게 떠오르는 것은 무엇인가? kāma에 거스르는 것들이 알맹이 없다는 괴로움일 뿐, kāma가 알맹이 없다는 진실을 보지는 못한다.

දැන් කාමයෝ අසාරකය දකි යථාර්ථය දකින්න නම් පංච කාම සහිත වන්නා වූ ලෝකයේ ක්ෂේ ධර්ම බවත් වය ධර්ම බවත් වැටහෙන්න ඕනේ.

이제 kāma가 알맹이 없다는 진실을 보려면, pañcakāma가 있는 세상이 khaya dharma요 vaya dharma임을 깨달아야 한다.

අන්න එදාට වැටහෙනවා යථාභෝධය මර පැහැදිල අසාර අය දකින්න. මෙන්න මේ අසාරත්වය දැකලා අසාර අත්තයෙන් අනත්තා කියනඑක යථාර්ථය දකිනවා. අසාර අර්ථය කියලා කිව්වට ලෝකය අසාරයි කියලා දකින්නේ පංචකාමයන්ට බාධා දේවල්. සාරයි කියලා දකින්නේ පංචකාමය.

그날 참된 깨달음이 또렷이 와서 알맹이 없음을 본다. 이 알맹이 없음을 보고 asāraṭṭhena anattā라는 진실을 본다. asāra 뜻이라 해도, (세상 사람이) 세상을 알맹이 없다고 보는 것은 pañcakāma를 가로막는 것들이고, 알맹이 있다고 보는 것은 pañcakāma이다.

ආර්ය වසාරයි කියලා දකින්නේ පහත් බවට ඇඳු දමන පංචකාම ඇතුළු සියලු ලෝකයට අයිති සියලු දේ දකිනවා. පහත් පවැත් දමන ධර්ම හැටියට. ඒවා ඇසුරු කරන්න ගියො ලෝභය, ද්වේශය, මෝහය ගොඩනැගිලා.

ariya가 알맹이 없다고 보는 것은, 낮은 상태로 끌어내리는 pañcakāma를 비롯해 세상에 속한 모든 것을 낮은 상태로 끌어내리는 dharma로 보는 것이다. 그것들을 가까이하려 하면 lobha, dosa, moha가 쌓인다.

වැනසෙන පැත්තේ කොටසක් බවට පත් වෙන්න වෙන බව දන්නවා. කිසිම කොළයක් නැති කිසිම තේරුමක් නැති. කැපිලා කෙටිලා වැසිලා දුක් විදියන. මොනවා හැරපිල්ලක්වත් නැති. එබඳු පැවැත්මකට වැටිලා වය ධර්මයට වැටෙනවා කියලා දකින්න. ඒ නිසා පංචකාම සහිත වන්නාවූ සියලු ලෝකයම පාත්තද ඇඳ දමන දුකට හේතු වෙන ධර්ම නිසා අසාරයි කියලා දක්කහම අන්න නිවන් මගට හේතු වෙන්නා වූ ධර්ම අවබෝධය ලැබෙනවා.

망하는 쪽의 한 몫이 되어야 함을 안다. 아무 뜻도 없는, 잘리고 베이고 갇혀 괴로움을 겪는, 아무 기댈 곳도 없는 그런 있음에 떨어져 vaya dharma에 떨어짐을 본다. 그래서 pañcakāma가 있는 온 세상을 아래로 끌어내리는, 괴로움의 까닭이 되는 dharma이기에 알맹이 없다고 보면, nibbāna 길로 이끄는 dharma 깨달음을 얻는다.

ඒ ටික අත්රලා කවදාවත් පුළුවන් කමක් නෑහ. රයට්ටේන අනිච්චා, වයත්තේන, දුක්ඛා, අසාරත්තේන ආසවා කියන වචන තුළ කොච්චර කිව්වත් ආර්ය ධර්මය අහලා තේරුම් ගන්නකම්. සාමාන්‍ය පෘථග්ජනයෙකුට නිවන් මග තේරෙන්නේ නෑ මේ වචන උදේ කෑගන්න කිය.

그것들을 빼놓고는 결코 될 수 없다. khayaṭṭhena aniccā, vayaṭṭhena dukkhā, asāraṭṭhena anattā라는 말을 아무리 해도, ariya dharma를 듣고 알아들을 때까지 보통 puthujjana에게는 nibbāna 길이 알아지지 않는다, 이 낱말들을 아침부터 외쳐도.

ඔය ක්‍රමයට යථාර්ථය දැක්කන්න පස්සේ අපි දකිනවා. මෙන්න මේ අර්ථයෙන් ක්ෂේය කියනවා මෙන්න මේ අර්ථයෙන් වැය කියනවා. මෙන්න මේකෙන් අහාර කියනවා. ඔන්න ටික තේරුම් ගත්තන්න නිවන් වග විවෘත වෙනවා.

그 방식으로 진실을 본 뒤에 우리는 본다: 이 뜻으로 khaya라 하고, 이 뜻으로 vaya라 하고, 이것으로 asāra라 한다. 그것들을 알아들으면 nibbāna 길이 열린다.

තව ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා රහතන් වහන්සේටද පටිමීරවාණය වන අවස්ථාවේ කම්මා විපාකාවත්තන්ති කියන විදිහටම කර්ම කර්ම නිමිති ගතිනමිති ආරිය පහළ වීමක් වෙනවද කියලා මෙහෙම අහනවා මේකට පිළිතුන් දෙන්න කියලා. දැන් මෙතන්දි

또 물음이 있다. arahant께도 parinibbāna 하실 때 'kammā vipākā vattanti'라는 대로 kamma, kamma nimitta, gati nimitta가 나타나느냐고 묻고, 이에 답해 달라고 한다.

මේකට පිළිතුන් දෙන්න කියලා. දැන් මෙතන්දි අපි දැනගන්නේ මෙන්න මෙහෙම දෙයක්. අපි ඉස්සෙල්ලත් වෙනවා සමනන්තරයත් යම් තැනක තියෙනවද අනන්තරයේ ඇදෙන්නේ ඒතෙන්. අනන්තරයක් ගොඩනැගෙන්න බැහැ. සමනන්තරයක් නැති තැන.

여기서 우리가 아는 것은 이런 것이다. 앞서도 말했듯이 samanantara가 어디 있느냐에 따라 거기로 anantara가 끌려온다. samanantara가 없는 곳에는 anantara가 쌓여 오를 수 없다.

සමනන්තරය කියන එක අද අපිට පට්ඨහානයේ පවා විග්‍රහ කරලා දෙනේ ආචාර්යවාද වලින් මිස බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් දේශනාවක් මහ රහතන් වහන්සේලාගේ දේශනාවකින් අනන්තර ප්‍රත්‍යයි සමන්තර ප්‍රත්‍යයි විග්‍රහ කරලා නැහ. අනන්තර වෙන්නේ සමන්තර වෙන්නේ මෙහෙමයි කියලා විග්‍රහ කරලා තියෙනවා. ඉතින් අනන්තර වෙන්නේ කොයි විදිහටද සමනන්තර වෙන්නේ කොහොමද කියන එක. හැබැයි ඒ විග්‍රහය අරගෙන බැලුවත් අනන්තර සමනන්තර කියන වචන දෙකේ අදහස තෝරාගන්න බැ.

samanantara라는 것을 오늘 우리에게 Paṭṭhāna에서조차 스승들의 설(ācariyavāda)로 풀어 줄 뿐, 붓다의 가르침이나 큰 arahant들의 가르침으로 anantara paccaya, samanantara paccaya를 풀어 놓지는 않았다. anantara는 이렇게, samanantara는 이렇게 된다는 풀이, 곧 어떻게 anantara가 되고 어떻게 samanantara가 되는지는 풀어 놓았다. 그러나 그 풀이를 들고 보아도 anantara, samanantara 두 낱말의 뜻은 가려낼 수 없다.

කුසලෝ ධම්මෝ කුසලස්ස ධම්මස්ස අනන්තර පට්ටේන පත්තියෝ අකුසලෝ ධම්මෝ අකුසලස්ස ධම්මස්ස අනන්තර පට්ටේන පත්තියෝ අභ්‍යාගත ධම්මෝ කුසලස්ස ධම්මස්ස අනන්තර පට්ටන පත්තිය මේ ආදි වශයෙන් කරපු විග්‍රහයක් තියෙනවා. අනන්තර පත්තයෙ පෙන්නන්න.

'kusalo dhammo kusalassa dhammassa anantarapaccayena paccayo, akusalo dhammo akusalassa dhammassa anantarapaccayena paccayo, abyākato dhammo kusalassa dhammassa anantarapaccayena paccayo' — 이런 식으로 anantara paccaya를 보이려고 한 풀이가 있다.

හැබැයි අනන්තරය කියන්නේ මොකක්ද කියන එක තේරුම් වෙලා නැති නිසා එක හිතකවත් එක චිත්තක්ෂණයකවත් අතරක් නැති නිසා අනන්තරයි කියනවා කියලා ආචාර්යවාදයක් ගොන්නාගනලා තියෙනවා. ඒකත් ආචාර්ය සේවතාචාර්ය මත ආදී වශයෙන් එකෙහි ආචාර්ය පරම්පරාවල මතක් දාලා පටලවාගෙන ඉන්නවා. අපි ඕක පිළිගන්නේ නැහැ මේකයි පිළිගන්නේ. ඒකේ වි නැහැ. අපි ඕක පිළිගන්නේ නැහැ මේකයි පිළිගන්නේ. තක වාද කර ඉන්නවා. ඒ නිසා ඒ ආචාර්ය වාද වලින් අනන්ත සමනන්තන අද වෙනකම් තෝරගෙන නැහ.

그러나 anantara가 무엇인지 알아듣지 못했기에, 한 마음, 한 마음의 khaṇa도 틈이 없어서 anantara라 한다는 ācariyavāda를 쌓아 놓았다. 그것도 이 스승, 저 스승의 생각 하는 식으로 스승의 계보마다 제 생각을 넣어 얽혀 있다. '우리는 그것을 받아들이지 않는다, 이것을 받아들인다' 하며 서로 다툰다. 그래서 그 ācariyavāda로는 anantara, samanantara를 오늘까지 가려내지 못했다.

මොකද නිරුක්ති පටිසම්විධා ඥානයක් තිබුණ නම් එහෙතන්දි අනන්තර පටිසම සමනන්තර තෝරක් දෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ ඕනේ නෑ. ඒ වචනය ඒ දිවි පිරිස හිඹියා ඥානය ඇති ඒ මහරහතන්ණන් වහන්සේලාත් ඉතා පැහැදිලිව පේනවා. ඒක සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රශ්නයක් වෙලා තිබෙන කාලයක් නිසා. අනන්තර කියන්නේ මේකයි සමන්තර කියන්නේ මේකයි කියලා. අමුතුවෙන් කියා දෙන්න ඕනකමක් තිබුනේ.

왜냐하면 niruttipaṭisambhidā 지혜가 있었다면 그때 anantara, samanantara를 가려 주는 데 붓다가 필요 없었다. 그 낱말은 그 시대 사람들, 지혜를 갖춘 큰 arahant들에게 아주 또렷이 보였다. 그것이 보통 문제가 되지 않던 때였기에, anantara는 이것, samanantara는 이것이라고 따로 가르칠 까닭이 없었다.

දැන් අපිට කෑම කනවා කියන්නේ වතුර බොනවා කියන්නේ මෙහෙමයි කියලා කියාද ඔය ඕක කන කන බොන දේවල් කියලා කියනකොට ඒ කනවා කියන්නේ මොනවද බොනවා කියන්නේ කොහොමද මොකක්ද කියලා එතකොට කරන්නත් තව මේ අඩුවාවක් ඕනේ [උගුර කෑරීම] ඒක සාමාන්‍යයෙන් වැඩහෙන කාලෙක සියල්ලට පොදු දෙයක් වෙලා තියෙන කාලේ නම් ඕක කියන්න ඕනේ නැහැ.

이제 우리에게 먹는다는 것, 물을 마신다는 것이 이렇다고 말하는가? '먹고 마실 것'이라 할 때, 먹는다는 것이 무엇이고 마신다는 것이 어떤 것인지 풀려면 또 aṭṭhakathā가 필요한가. (헛기침) 그것이 누구나 쓰고 모두에게 흔한 때라면 그렇게 말할 필요가 없다.

කනවා කියන එකයි බොනවා කියන එකයි ඒක තේරුම් ගන්න බැරි කෙනෙක් නම් කනවා කියන්නේ මෙන්න මෙහෙමයි කට අරගෙන මේක අතින් අනලා කටේ තියාගෙන හපලා ගිනිවා මෙන්න මේකයි කනවා කියන්නේ. මේ වතුර එකක් අගින නම් මේ කටය තියාගෙන්නේ මේ උරලා බොනවා කියන එකයි මේ මේකයි බොනවා කියන්නේ මෙහෙමයි කියලා ඒක කියා දෙන්න වෙනවා. ඒ වගේම අනන්තර සමනන්තර කියන ඔච්චර කියා දෙන්න දෙයක් තිබුනේ නැහැ. මේ බොහෝම ළඟම තියෙන අර්ථයක් පැහැදිලිවිය. හැබැයි වටිනා ඉතාම පහසුවෙන් ගන්න පුළුවන් ඔය අර්ථය තෝරගන්න බැරි වෙච්ච කෞකාලික.

먹는다는 것, 마신다는 것을 알아듣지 못하는 사람이라면, '먹는다는 것은 이렇다: 이것을 손으로 집어 입에 넣고 씹어 삼킨다, 이것이 먹는 것이다. 물 한 잔을 입에 대고 빨아들이는 것, 이것이 마시는 것이다' 하고 가르쳐야 한다. 그처럼 anantara, samanantara도 그렇게 가르칠 것이 없었다. 아주 가까이 있는 뜻이 또렷했다. 그러나 값지고 아주 쉽게 받아들일 수 있는 그 뜻을 가려내지 못한 것이 뒷시대이다.

ඉතින් තමන්ට වෙන අදහසක් තමයි එක එක්කෙනා කිව්වේ මෙන්න මේකයි අනන්තරය කියන්නේ අපි කියන්නේ මෙහෙම අපේ අදහස මේකයි. ඕක වැරදි මෙන්න මෙහෙම අපි කියනවා මෙහෙම කිය තව එක කඑනවා එක එක විදිහට කිව්වා.

그래서 저마다 자기 생각을 말했다: '이것이 anantara다, 우리 생각은 이렇다.' '그건 틀렸다, 우리는 이렇게 말한다.' 그렇게 저마다 다르게 말했다.

දැන් මේ අනන්තර සමනන්තර කියන එක ඉතා පැහැදිලි පද නිරුත්්ති තියෙන දේ. අන් අන්තර නිසා අනන්තර. අං කියන්නේ ආහාරය ආහාරයක් අන්තර්ගත වෙන්නේ අනන්තරයි. සමාන ආහාරයක් අන්තර්ගත වෙන්නේ සමානන්තරයි. සමාන අන්තර සමනන්තර.

이제 이 anantara, samanantara는 아주 또렷한 낱말 풀이(nirutti)가 있는 것이다. an + antara이기에 anantara. 'an'은 먹이(āhāra)이다. 먹이가 안에 들어 있는 것이 anantara이다. 같은 먹이가 안에 들어 있는 것이 samanantara이다. 같은(sama) + antara, samanantara.

සමාන ආහාරයක් එන තාක්කල් ජනිත වීම සිද්ධ වෙන්නේ නැ. පැලවීමේ ප්‍රෝහණ සත්වියත් පැලවීමේ සත්‍යය වී හැටේ තියෙනවා. පැලවෙන අවස්ථාවේදී දෙ පෝෂණයත් වී හැටියේ තියෙනවා. හැබැයි වී හැටේ තියෙන්නේ අටුවේ. කළවෙනවද? අටුවේ තියෙන්නේ විය පැලවීමේ ශක්තිය තිබුණත් පැලවීමට පස්සේ පෝෂ ධාතුව තිබුණත් ගැවෙලා. අටුවේ තියෙනකන් පැලවෙන්නේ.

같은 먹이가 올 때까지는 생겨남이 일어나지 않는다. 싹트는 힘, 싹트는 생명은 볍씨 안에 있다. 싹틀 때의 영양도 볍씨 안에 있다. 그러나 볍씨가 다락에 있으면 싹트는가? 다락에 있는 볍씨는 싹틀 힘이 있고 싹튼 뒤의 영양이 있어도 갇혀 있다. 다락에 있는 동안은 싹트지 않는다.

එහෙනම් පැලේ දකින්න මොකද කරන්න ඕනේ? ඒක පැලවීමට අවශ්‍ය කරන ඒ ඇටේට ගෝචර වෙන ඒ ඇටේ තියෙන ජීව ශක්තිය ක්‍රියාත්මක වෙන ඒකේ තියෙන අර කැලේ ගොන්න ශක්තිය ක්‍රියාත්මක වෙන ඒකට අවශ්‍ය ගැවෙලා තිබෙන රස ධාතුව ඒකට අවශ්‍ය කරන විදිහට ක්‍රියාත්මක වෙන සමාන ආහාරයක් යම් තැනක අන්තර්ගත වෙලා තියෙනවා දන්න එතෙතියන්න දාන්න ඕන.

그렇다면 싹을 보려면 무엇을 해야 하는가? 싹트는 데 필요한, 그 씨에 맞는, 씨에 있는 생명의 힘이 작용하고, 그 안의 힘이 작용하고, 갇혀 있는 맛의 요소(rasa dhātu)가 필요한 대로 작용하게 하는 같은 먹이가 들어 있는 곳에 갖다 두어야 한다.

එහෙනම් සමාන ආහාරය මොකක්ද ඒක හදන්නේ? ජලය ඕනේ. ඒ වගේම පොළොව පෝර ඕන. පෝරයි, ජලයයි, උෂ්ණත්වයයි අන්තනක අවශ්‍ය නම් සමාන් අන්තරයේ තියෙන්නේ එතනයි අන්න ඒ තියෙන්න දහන්න ඕනේ. අන්න වෙලා තියෙන්නේ බීජය බී ඇටේ සමාන ආහාරය අන්තර්ගතය හා සමානන්තර වෙලා තියෙන කූරට දැම්මා.

그렇다면 같은 먹이는 무엇인가, 무엇이 그것을 만드는가? 물이 필요하다. 그리고 땅, 거름이 필요하다. 거름과 물과 따뜻함이 안에 필요하다면, samanantara가 있는 곳은 거기이다. 바로 거기에 두어야 한다. 씨, 볍씨를 같은 먹이가 들어 있어 samanantara가 된 곳에 넣었다.

අන්න අවශ්‍ය අනන්තල සමනන්තර ප්‍රත්‍යය එකතු වෙලා ැලවීමේ ක්‍රියාවලියන් සිද්ධ වෙනවා. අන්න පැලේ දකින්න හම්බවෙන්නේ අනන්තර සමන්තර එකතු වෙ.

필요한 anantara, samanantara paccaya가 모여 싹트는 과정이 일어난다. 싹을 보게 되는 것은 anantara와 samanantara가 모였을 때이다.

කුඹුර තියෙනවා සමනන්තරය හරි. බීජය දැම්මේ නෑ. පැඩයක් දකින්න පුළුවන්. පැලෙන්නේ නැ. බීජයේ තියෙනවා අටු කුඹුර නෑ. පැළවෙන්න පුළුවන්. ඒ එහෙනම් අනන්තර සමනන්තර ප්‍රත්‍ය දෙකම අන්තරයක එකතු වුනාද? එතන යම් ක්‍රියාවලියා සිද්ධ වෙනවා මෙන්න මේකට කියනවා අන්න ඒ ජේ යමක් ජනිත කිරීමේ ක්‍රියාවලියට අනන්තර පත්තයයි සමනන්තර පත්තයයි අවශ්‍යයි කියනේ.

논이 있다, samanantara는 맞다. 씨를 넣지 않았다. 싹을 볼 수 있는가? 싹트지 않는다. 씨는 다락에 있고 논은 없다. 싹틀 수 있는가? 그렇다면 anantara, samanantara 두 paccaya가 다 한 자리에 모였는가? 그때 거기서 어떤 과정이 일어난다. 이것을 두고, 무언가를 낳는 과정에는 anantara paccaya와 samanantara paccaya가 필요하다고 한다.

එහෙනම් සසර ගමනේදී කර්ම කර්ම නිමිති ගතිනිමිති කියන මේ විපාක අනන්තරය ඇදලා එන්න ඒකෙන් යමක් ජනිත කරන්න නම් පටිසන්ධියක් ජනිත කරන්න නම් සමනන්තරයක් තිබිය යුතු සමන්තරය මොනවද රාගයයි ද්වේශයයි මෝහයයි තමයි ප්‍රධාන වෙන්නේ සමන්තරය ඒක මුල් කරගෙන යම් තැනක හේතුකාරකින් රාගයට ද්වේශයට මෝහයට හේතුකාර තිබුණද ඒකෙන් ජනිත වෙන සමනන්තරය හැදුනද හැදිච්ච තන්ට අනන්තරය අද පියාත්මක.

그렇다면 saṃsāra 길에서 kamma, kamma nimitta, gati nimitta라는 이 결과의 anantara가 끌려와 그것으로 무언가를 낳으려면, paṭisandhi를 낳으려면 samanantara가 있어야 한다. samanantara는 무엇인가? rāga, dosa, moha가 으뜸가는 samanantara이다. 그것을 바탕으로 어딘가에 rāga, dosa, moha의 까닭이 있었다면, 그로써 생기는 samanantara가 만들어졌다면, 만들어진 곳에 anantara가 작용한다.

එහෙනම් රාගක්ෂය කරපු, ද්වේශක්ඛය කරපු, මෝහක්ය කරපු රහතන් වහන්සේට පැවැත්මට සමන්තරේ නැ.

그렇다면 rāga를 다하고, dosa를 다하고, moha를 다한 arahant께는 있음을 위한 samanantara가 없다.

සසර කරද කර්ම ශක්ති අරිහත් පස්සෙල්ල ඉස්සෙල්ලා මොකද එපන් ඊට එහා කාලේ ජීවත් වෙච්ච කාලේ කරමු. නොයෙක් එක ආකාර පාප කර්ම තිබුණ නම්, පුණ්‍ය කර්ම තිබුණ නම් ඒවය අනන්තර තියෙනවා. හැබැයි අනන්තරය

saṃsāra에서 지은 kamma의 힘 — arahant가 되기 전에, 그보다 앞서 살던 때에 갖가지 나쁜 kamma가 있었다면, 좋은 kamma가 있었다면 그것들은 anantara로 있다.

සමනන්තරයක් නැති නිසා හැදලා ඉන්නේ. එහෙනම් කර්ම කරම නිමිති, කර්තින විති වශයෙන් ඇදලා ඉන්නේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කාමනන්තරයට අනන්තරය අනන්තරය තමයි කර්ම කර්ම නිමිති ගති. ඒක තමා කම්මා විපාකාවත්තන්තිය කියලා.

samanantara에 대한 anantara — anantara가 바로 kamma, kamma nimitta, gati nimitta이다. 그것이 'kammā vipākā vattanti'이다.

අවුරුදු 10කට පහළවට 20කට 30කට ඉස්සෙල්ලා හරි ජීවිතේ මුල් කාලේ හරි පෙර බවෙක් හරි කවද හරි කරපු එකක්. සකස් වෙලා හිතන් ඊට පස්සේ විපාක අවස්ථාවට එන්න ඉස්සෙල්ලා. ආරම්මණ අවස්ථාවට එනකොට පෙරපු කර්ම අවස්ථාව එක්කම ගිහිල්ලා ධර්ම අවස්ථාවේ තමයි තිබුනේ.

10년, 15년, 20년, 30년 전이든, 삶의 처음이든, 지난 생이든, 언젠가 지은 것이다. 그것이 갖춰진 뒤 결과의 때에 이르기 전, 대상(ārammaṇa)의 때에 이르기 전에는, 지은 kamma의 때와 함께 지나가 dhamma의 때에 있었다.

පාප කර්මයක් හෝ පුණ්‍ය කර්මයක් කරන මොහොත තමයි කර්ම අවස්ථාව චේතනා අනිත්පාදනය කරපු අවස්ථාව එතන පටන්ගෙන ඒ අවස්ථාව ඉක්මගිය තැන් පටන් වැටෙන්නේ ධර්ම අවස්ථාවල අන්න ධර්ම අවස්ථාව තමයි කර්ම භවය අපි කරපු පාප කර්ම පුණ්‍ය කර්ම වල ලේවා කර්ම භවය පිහිටෙනවා කිව්වේ ඒකක්.

나쁜 kamma나 좋은 kamma를 짓는 순간이 kamma의 때, cetanā를 일으킨 때이다. 거기서부터, 그때가 지나간 곳에서부터 떨어지는 것이 dhamma의 때이다. 바로 dhamma의 때가 kamma bhava이다. 우리가 지은 나쁜 kamma, 좋은 kamma로 kamma bhava가 자리 잡는다고 한 것이 그것이다.

අන්න ඒක තමයි අපේ අටු අපේ පින් බව තැන්පත් කරපු අටු අපි කරපු කියවුවක් තැන්පත් කරපු අටු තමයි කර්ම භවය.

그것이 바로 우리의 다락, 우리의 puñña와 pāpa를 쌓아 둔 다락, 우리가 한 일을 쌓아 둔 다락이 kamma bhava이다.

දැන් මේ කර්ම භවයට ආවට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? අන්න කර්ම භවය තියෙනවා අනන්තරය. එහෙනම් අනන්තර වශයෙන් කරපු පින්සා පවු අපි කරමු සියලු ක්‍රියාකාරකම් ඔක්කොම ඒක තියෙනවා. පුඤ්ඤාභි සංඛාරයෙන්, අපුඤ්ඤාභි සංඛාරයෙන්, ආනිජ්ජාභි සංඛාරයෙන් යම ගොන්න ඇහුවද අන්න ඒ ගොන්නගාහපු ශක්තිය තමයි කර්ම ශක්තිය කියලා. ඒ ශක්තිය පිහිටෙන ස්ථාන තමයි කර්ම භවය. ඕක ඔන්න අපි අනන්තරයේ පිහිටපු තැන.

이제 kamma bhava에 온 뒤 무슨 일이 생기는가? kamma bhava가 있다, 그것이 anantara이다. 그렇다면 anantara로서, 우리가 지은 puñña와 pāpa, 우리가 한 모든 일이 거기 있다. puññābhisaṅkhāra, apuññābhisaṅkhāra, āneñjābhisaṅkhāra로 무엇을 쌓았든 그 쌓은 힘이 kamma의 힘이다. 그 힘이 자리 잡는 곳이 kamma bhava이다. 그것이 우리 anantara가 자리 잡은 곳이다.

දැන් අන්න කර්ම භවයේ බිහිටිය අවස්ථාවට කියනවා ධර්ම අවස්ථාව දැන් ඔ කර්ම භවය ධර්ම අවස්ථාව තිබිලා හිතම් ඕක කොයි මොහොතකින කාමනන්තරයක් යෙදිලා තියෙන තැනකට ඊට අනුකූල දේවල් හදලා. අන්න වර්ණාසන්න මොහොතකදී පුද්ගලයන්ගේ සමනන්තරයක් වශයෙන් තවදුරක් රාග ද්වේශ මෝහය ගොඩන්නගෙන වැඩපිලා තිබුණම් ක්‍රියාත්මක වෙමි.

이제 kamma bhava에 자리 잡은 때를 dhamma의 때라 한다. kamma bhava, 곧 dhamma의 때가 있다가 어느 순간 samanantara가 갖춰진 곳에 그에 맞는 것들을 만든다. 죽음에 다다른 순간에 그 사람의 samanantara로서 아직 rāga, dosa, moha가 쌓여 있으면 그것이 작용한다.

මෙන්න මේ සමන්තරයට අර ධර්මාවේ පටන් ගෙන ඇදගා හම්බ ඇහැට රූප කණ්ඩ සබ්ද දිවට රස නාසයට ගන්ධ කයට පොට්ඨබ මණ්ඩ ධර්ම කියන ආකාරය අරමුණු වීමට අවශ්‍ය වෙන පසුතලය හදාලා දෙනවා කර්ම ශක්තිය මූලිත වෙනවා. අන්න ඒ වෙලේදී කර්මයක් කර්ම කමිත්තක්, ගතිමිත්තක් ඒ ආකාරයෙන් වැටහෙන පිට පටන් ගන්නවා.

이 samanantara로 dhamma의 때에서부터 끌려와, 눈에 형색, 귀에 소리, 혀에 맛, 코에 냄새, 몸에 닿음, 마음에 dhamma 하는 식으로 대상이 되는 데 필요한 바탕을 만들어 준다, kamma의 힘이 앞장선다. 그때 kamma, kamma nimitta, gati nimitta가 그런 식으로 보이기 시작한다.

අන්න අරමුණු වුනහම තමයි ආරම්මණ අවස්ථාව අරමුණු කළේ හිත ප්‍රිය දෙයක්නේ. නැත්නම් අර කරලා තිබුන එක ඇදලා ඉත්ත ප්‍රියදයක් නම් ඒ අරමුණු වෙනකොටම ඒක ඉච්ච විපාක මනාප විපාක කියලා තියෙනවා. ඒ නිසා ආශ්වාදය කැනක් සහගත්තා.

대상이 되면 그것이 대상(ārammaṇa)의 때이다. 대상이 된 것이 마음에 드는 것이라면, 곧 지어 두었던 것을 끌어온 것이 좋은 것이라면, 대상이 되는 바로 그때 iṭṭha vipāka, manāpa vipāka라 한다. 그래서 즐거움이 함께한다.

ඒක අප්‍රිය අමනාපෙන කටුක දෙයක් නම් පාප කර්ම දෙයක්න. එහෙනම් ආශ්වාදය නෙමෙයි තියෙන්නේ වේදනාව දුක් වේදනාව අසාහන කාරීය පීිත බවට පත් කරන එක.

그것이 싫고 마음에 안 들고 쓰라린 것이라면 나쁜 kamma이다. 그러면 있는 것은 즐거움이 아니라 아픔, 괴로운 느낌, 불안하게 하고 시달리게 하는 것이다.

දැන් මේ දෙකම ආපු හැටියට පිළිගන්න මිස නම් අපිට ඵලවා හරි ඉතර. අපි හීන දකිනවා මල්වත් වත්තකට බොහෝම සුන්දර ලෝකයක් මැවිලා ඒක ඇවිදිනවා කැලිත්ත. දැන් ඒක අපිට අතුරු දහන් කරන්නත් බැහැ ඕනයි වර්ධනය කරන්නත් බැහ. එහෙම අවස්ථාවක් නෙමෙයි තියෙන්නේ. ලැබිච්ච හැටි බුක්ති ඉදෙන අවස්ථාව සතුටෙන් බුක්ති ඉඳෙනවා ඒක යකුරු රාශියවායගේ කොටසක් ඇවිදිලා බය ගන්නවා. එහෙම එකක් දකිනවා. ආපු හැටියට පිළිගනවා බය වෙනවා. පොරන්න දෙයක් නේ අනාසය ඒක විඳෙනවා. ඵලවාහරින්න අපිට ශක්තියක් නැහ. එහෙම උපක්‍රම තිය අවස්ථාවක් නෙමෙයි. මෙන්න මෙහෙම අවස්ථාවක කර්ම කර්ම නිමිති ගති නිමිති වශයෙන් ඇදලා ඉඳ හේතු වෙන්නේ. ඒකට අවශ්‍ය සම්මන්තරයෙන් පිවින්න.

이제 이 둘 다 온 그대로 받아들일 수밖에, 우리가 떨쳐 버릴 수는 없다. 우리는 꿈을 꾼다. 꽃동산에 아주 아름다운 세상이 그려지고 그 안을 거닌다. 그것을 우리가 지울 수도, 바라는 대로 키울 수도 없다. 그런 때가 아니다. 얻은 대로 누리는 때, 기쁘게 누린다. 또 yakkha 무리 같은 것이 와서 겁을 준다, 그런 것을 본다. 온 그대로 받아들여 두려워한다. 고를 것 없이 겪는다. 떨쳐 버릴 힘이 없다. 방편을 쓸 수 있는 때가 아니다. 바로 이런 때에 kamma, kamma nimitta, gati nimitta로 끌려와 까닭이 된다. 그에 필요한 samanantara가 있어야 한다.

පෘතග්ජන විතාකලය සමන්ත තියෙනවා. සෝතාපන්නය වුනාට පස්සේ සතර අපාගත වෙෙන සනන්තරය ගොන්න නැගෙන්න. ඒ සතර අපත වීමට හේතු වෙන්නා වූ කර්මයක් කර්ම නිමිත්තක් ගතිමිතක් සෝවාන්තුිලාන් ලිය යන අවස්ථාවේදී ලං වෙන්නේ නැ.

puthujjana에게는 그런 samanantara가 있다. sotāpanna가 된 뒤에는 네 apāya로 가는 samanantara가 쌓이지 않는다. 네 apāya에 이르는 까닭이 되는 kamma, kamma nimitta, gati nimitta가 sotāpanna가 떠날 때 다가오지 않는다.

නැති නිසා අනන්තරය හැඳෙන්නේ නැ. ඒ ටික එයාගේ විතර. කාම සුගතිය ඉපදීමට හේතු වෙන සමන්තරයක් තිබන්තරයක් තිබුණනම් ඒකේ සමන්තරය තමන් ළඟ තියෙන නිසා සෝවාන් වුනා. කාම ලෝකයේ කාම සුඛ දිරියේ වෙන්නා වූ කර්ම කර්ම නිමිති ගතනේ අර කර්ම ගමලාවෙන් එලා යනවා නැත්නම් කර්ම බවෙන් එලා. ඇවිද උප්පත්තිය බවයට හදනවා.

(samanantara가) 없기에 anantara가 생겨나지 않는다. 그것이 그의 몫이다. kāma sugati에 태어나는 데 까닭이 되는 samanantara가 있었다면, 그 samanantara가 그에게 있기에(sotāpanna가 되었어도), kāma 세상의 kāma sugati에 이르는 kamma, kamma nimitta, gati nimitta가 kamma 창고에서, 곧 kamma bhava에서 와서 태어남(upapatti bhava)을 만든다.

එතකොට ඒක ස්වභාවය.

그것이 그 성품이다.

අනාගාමී ඵලයට පත් වුනොත් කාම ලෝකය ඉබැඳීමට හේතු වෙන්නා වූ සමන්තරය ගෙවර හැරලා ඉවරන්න. එහෙනම් කොච්චර කාම ලෝකය ඉබැදීමට හේතුකාර පින්දහම් කරලා දුන්නා සුතැර කරලා දුන්නා. කර්ම කර්මණ මිදී ගතින මිදී වශයෙන් අනාගාමී පුද්ගලයාගේ වර්තනාසන්න අවස්ථාවේදී ඇදලා විදිහක් නෑහ. ඒකට අවශ්‍ය කාම සමනන්තරයක් නැති නිසා. කාම අනන්තරය ඇදලා ඇවි විදිහක් නෑ. ඒ ජාතිය.

anāgāmī 열매에 이르면 kāma 세상에 묶이는 까닭인 samanantara를 다 없애 끝냈다. 그렇다면 kāma 세상에 묶이는 까닭인 puñña를 아무리 지었더라도, sīla를 지켰더라도, kamma, kamma nimitta, gati nimitta로 anāgāmī의 죽음에 다다른 때에 끌려올 길이 없다. 그에 필요한 kāma samanantara가 없기에 kāma anantara가 끌려올 길이 없다. 그런 성품이다.

අරිහතුන් වහන්සේ තුන් ලෝකය පිළිබඳව කාම රාග රූප රාග අරූප රාග සියල්ල දුරු කරපු නිසා. ලෝකයේ පැවැත්මට හිති වෙන්නා වූ අනන්තරයක් ඇදලැරන්න විදිහක් නෑහ. තුන් ලෝකය පිරිලා තියෙන සමන්තරය උන්වහන්සේලා නැති. උන්වහන්සේට හින පේන්නේ නෑහ කිව්වේ ඕක අරි උන්වහන්සේට හීව පේන්නේ නැ. හී කෙනේ ඉවර වුණා.

arahant께서는 세 세상에 대한 kāma rāga, rūpa rāga, arūpa rāga를 모두 떨쳤기에, 세상의 있음에 까닭이 되는 anantara가 끌려올 길이 없다. 세 세상에 가득한 samanantara가 그분들께는 없다. 그분께 꿈이 보이지 않는다고 한 것이 이것이다. 그분께는 꿈이 보이지 않는다. 꿈꾸는 일이 끝났다.

ඒකත් විදිහට. උන්වහන්සේ සිහියෙන් සැත වෙනවා නිස අනික් අයගේ නාගේ නින්ද උන්වහන්සේට අනික අය කියන්නේ මත්තනින්දා නිර සුවයට වැදිලා මත් වෙලා මොකට වෙන්දේ ඉන්න එහෙම එකක් අරිහතුන් වහන්සේට ඒක එක විවිධාකාර කල්පනා කර කර ඒවා පන්සේ මනෝරාජ්‍ය මව මව හීනින් ඒ වගේ නින්ද යනකොට තෙන්නේ එහෙමයි.

그것도 그런 식이다. 그분은 sati를 지닌 채 쉬시기에, 다른 이들의 잠 같은 잠이 그분께는 없다. 다른 이들의 잠은 취한 잠, 잠의 즐거움에 빠져 취해 있는 것이다. 그런 것이 arahant께는 없다. 갖가지 생각을 하고 또 하며 마음속 왕국을 그리고 또 그리다 꿈으로 이어지는 것, 다른 이들이 잠들 때는 그렇다.

ඇතුන් වහන්සේට ඒවා එකක් වචන. එහෙම මත තියා ගැනීමවා, බැඳ ගැනීමක් ඒවා පළවපු ඇත්ත වෙනවා. ඒ නිසා උන්වහන්සේ සැත වෙනකොට ඇඟේ තියෙන වෙහෙස යන බව දන්නවා. වෙහෙසයන්ට අවශ්‍ය විදිහට සැතයි. මාතී වශයෙන් පසෙන් කිසිම බලන්නේ නැහැ. හිරවීමක් තලවීමක් නැති නිසා බැහැල්ලු සැප වීමකෙන ඉන්නා උන්වහන්සේ ඒ මොහොතට පැය ගාණක් ඇති වන මුළු ශරීරය නති කරන පෝසනය ඔක්කොම සිද්ධ වෙලා විහ නින්ද අවශ්‍ය වෙන යම් වෙහෙක් ඉනම් ඒ වෙන්ද කියලා යනවා. ඊට පස්සේ උන්වහන්සේ නැගිටෙනවා.

arahant께는 그런 것이 하나도 없다. 그렇게 붙들어 두거나 묶어 두는 것을 이미 떨쳐 버리셨다. 그래서 그분은 쉬실 때 몸의 지침이 가시는 것을 아신다. 지침이 가시는 데 필요한 만큼 쉬신다. 갇힘도 눌림도 없기에 가볍고 편안하게 계시는 그분은 그 순간에 몇 시간에 걸쳐 일어날 온몸을 되살리는 영양이 모두 이루어져, 잠이 필요한 지침이 있었다면 그것이 가신다. 그 뒤 그분은 일어나신다.

ආය උන්වහන්සේට මිලිය මතක් ඇඹරි ඇවික්, ඇඟැබැලි කැරීමක් ඉඳි ගමක් ඔය එකක්වත් උන්වහන්සේට නැහ. මෙන්න මේකයි ඒක ස්වභාවය.

다시 그분께 몸을 뒤척이거나 기지개를 켜는 일, 잠에 겨워하는 일 같은 것은 하나도 없다. 이것이 그 성품이다.

අතන ඔව් තමන්තරයක් සැකවලා ඔව් බැරි මගලන් හාරුවන්ට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒකට අවශ්‍ය කරන ආහාර අන්තර ගත්තයක් අවශ්‍ය නැහ නැහ සමනන්තරයක් අවශ්‍ය නැහ. සමරන්තරයක් අවශ්‍ය නැතුවෙන අනන්තරයක් තියෙන්නේ.

그것에 필요한 먹이가 안에 들어 있을 필요가 없다, 아니, samanantara가 필요 없다. samanantara가 필요 없는 anantara가 있다.

මෙන්න මේක මොකක්ද අර මව් මැරීම පියා මැරීමි පංචානන්ත කරාම කරපු කෙනෙකු එයාට පසුතනයක් අවශ්‍ය නැහැ. අර අනන්තරයේම බලවත් වෙනවා. තමනන්තරයක් අපි ගොඩනැගිවේ නැතුව මතු කරගෙන ඒක නිර්මාණය කරගෙන න්න.

이것이 무엇인가? 어머니를 죽이고 아버지를 죽이는 등 다섯 ānantariya kamma를 지은 이에게는 바탕이 필요 없다. 그 anantara 자체로 힘이 세다. 우리가 samanantara를 쌓지 않아도 그것이 떠올라 스스로 만들어 낸다.

අපිට හිතන්න දෙයක් ඒකේ නැහැ. අපේ හිත කොයි තැන මෙ පරිවර්තනය කරන්නද ඒක උපක්‍රමයෙන් පරිවර්තනය කරන්නත් බැහ. මොකද අර පාප කර්මය කරපු වෙලාවේ කර්ම ගමතාවය දැන් පත් වෙච්ච ආනන්තරය පාප කර්මය බලය කියන්නේ. කමනන්තරයක් නැතුව අනන්තරය තුළින්ම ඊළඟ ප්‍රතිඵලය ගොඩනගන්න හැකියාවක් තිබෙන කර්ම

우리가 생각할 것이 거기에는 없다. 우리 마음을 어디로 돌릴 수도, 방편으로 돌릴 수도 없다. 왜냐하면 그 나쁜 kamma를 지을 때 kamma의 무게로 이른 ānantariya — 나쁜 kamma의 힘이란 samanantara 없이 anantara만으로 다음 결과를 쌓아 올릴 힘이 있는 kamma이기 때문이다.

යම්කිසි කෙනෙක් ධ්‍යානලාභී වුණා භාවනාවක් කරලා ඒ පුද්ගත්තයා වෙනද අදහසක ඉදිලා මැරෙන්න ගියා. ඒ මොහොතේදී ආනාන්තරික කර්මයක් තමයි ධ්‍යානයෙන් නොපිරීහ ඉන්නකන් ඒ ධ්‍යානය ඒ මහත් ගත කර්ම කියන්නේ දේවල්. ඒක ඇදලා එනවා ඒකටත් වුනේ නැහැ. අපි පසුරය අහන මැරෙන වෙලාවේ භාවනා කරන්න ඕනේ නැහැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ප්‍රථම ධ්‍යානට සම වැදිලා හිටපු පුද්ගලයෙක් ප්‍රථම ධ්‍යාන සමාධියෙන් හිටියා නම්. එයාට අවශ්‍ය වෙලාවක ප්‍රථම ධ්‍යයන් සමවැදීමේ හැකියාවක් තිබුණ නම් ඔහු මැරෙන්න එන්නාදී බඹලෝ උපදින්න ප්‍රථම ධ්‍යානයට සමදීමේ ක්‍රියාවලිය කර ඉන්න ඕනේ.

첫째 jhāna에 들었던 사람, 첫째 jhāna samādhi에 머물던 사람, 바랄 때 첫째 jhāna에 들 수 있는 사람이라면, 그가 죽음에 이르러 brahma 세상에 태어나려면 첫째 jhāna에 드는 과정을 하고 있어야 한다.

කවුරුහරි වෙලලා මැරුවද එයා වෙනාවේ මේ දීපු වෙන එකක් කතා කර වෙලාවේ වෙඩි තියලා මැරුවද අන්න අනන්තරය සමනන්තරය ගොඩනගාගෙන ඉන්න පුළුවන් අනන්තරයක් ඔතන හැදෙනවා.

누군가 그를 쳐서 죽였거나, 다른 이야기를 하고 있을 때 총을 쏘아 죽였다면, anantara와 samanantara를 갖추고 있을 수 있는 anantara가 거기서 생기겠는가?

ඒ නිසා ඔහු ධ්‍යාන පසුතලයක් ඔබට ඕන ඒ මොහොතෙදී ඒ ශක්තියෙන් නිර්මාණය කරලා ඔබ ලෝක ගන්නවා. ඔබ ලෝකය වක්කනය කරන්න. න් එතන සමවැදිලා ඉන්න ඕනේ. දැන් සමානන්තරයක් ඕ වෙනවා. ඒක සමනන්තරය කර දෙයක් නම්. අපි ඒ ධ්‍යාන පසුගලය සමවැදිලා ඉන්න වෙලාවක් වෙන්න ඕනේ. එහෙමනම්. එතකොට එන්නේ අනන්තය ඒකක්.

그러므로 그에게는 jhāna 바탕이 필요하다, 그 순간 그 힘으로 만들어 그 세상을 얻으려면. 거기에 들어 있어야 한다. 이제 samanantara가 필요해진다. 그것이 samanantara를 이루는 것이라면, 우리가 그 jhāna 바탕에 들어 있는 때여야 한다. 그러면 오는 것이 anantara이다.

ඒ වගේ පින්දහම් කොච්චර කරලා තිබුණාද? මරණාසන්න මොහොතකදී එබඳ පින්දහම් කරමින් මොනවා හරි ලෞකික බින්දහමක් තිබුණා කරපු අවස්ථාවක මානසිකත්වය අර කර්ම කර්ම නිමිති, ගති නිමිති. එනකොටම අපි ඒකට අවශ්‍ය පවිලයක් හිටියොත් තමයි ඊට අනුකූලව කර්ම කර්මදී අතින් මිදි ඇති හැදිලා ඉන්නේ. එතකොට තමයි ඒක අවස්ථාව ලැබෙන්නේ. එහෙනම් අපි පසුතලය හදාගන්න ඕනේ.

그처럼 puñña를 아무리 지었더라도, 죽음에 다다른 순간에 그런 puñña를 짓거나 어떤 lokiya puñña를 짓던 때의 마음가짐으로, kamma, kamma nimitta, gati nimitta가 올 때 우리가 그에 필요한 바탕에 있어야 그에 맞게 kamma, kamma nimitta, gati nimitta가 갖춰진다. 그때 그것이 기회를 얻는다. 그렇다면 우리는 바탕을 만들어야 한다.

ඒ නිසා තමයි මැරෙන වෙලාවදී පින් පොත් කියවන්න මැරෙන වෙලාවදී කරපු පින්දහම් සිහි කරවන්න. ඔය ආදි වශයෙන් ඊකරට අවශ්‍ය පසුතලයක් කල්තියක් සමනන්තරයක් ගොන්න කරලා දෙන්න. ගොන්නලා දෙනකොට මොකද වෙන්නේ? අනුකූල අනන්තරයේ තිබිච්ච හැ අර ඉස්සෙලා කර්ම ගමලාවේ දිච්ච පින් පැත්තේ තියෙන ඒවා සුචරිත පැත්තේ තියෙනවලා තිබ නම් ඒවා ඇදලා. ඇයි අනන්තර සමන්තර ප්‍රත්‍ය සම්බන්ධය නම් ඊළඟ උප්පත්තිය හදනවා දුගතිය

그래서 죽을 때 puñña의 책을 읽어 주고, 죽을 때 지은 puñña를 떠올리게 한다. 이런 식으로 미리 필요한 바탕, samanantara를 쌓아 준다. 쌓아 줄 때 무슨 일이 생기는가? 맞는 anantara에 있던 것, 앞서 kamma 창고에 쌓인 puñña 쪽, sucarita 쪽에 있는 것들이 있다면 그것들이 끌려온다. 왜냐하면 anantara, samanantara paccaya가 이어지면 다음 태어남을 만들기 때문이다.

ඊළඟ උප්පත්තිය හදනවා දුගතිය සතර ගමන යන අයට එහෙමයි තියෙන්නේ. බුදුරණ කර්ම 12 බලපෑ ඒ කර්ම 12ම බලපෑවේ ආර්ය හෝ ආර්ය ගුණඇත්තන්ට කරලා වූ නින්දා අපහස හිංගි හිංසා මුල් කරගෙන.

duggati, 네 apāya로 가는 이들에게도 그렇다. 붓다께 12가지 kamma가 미쳤다. 그 12가지 kamma가 모두 미친 것은 ariya나 ariya 성품을 지닌 이들에게 한 헐뜯음, 깔봄, 해침을 바탕으로 해서였다.

සසරේදී බුදුව පසේ බුදු මහරහත්වනි උත්තමයන් ආර්ය මාර්ගය අනුගමනය කරන උත්තමයන් මහා බෝසතාණන් වහන්සේලා එබඳු අයට කරපු දේවල් තමයි අර කියන්නා වූ විදිය බලවත් පාප කර්මයක් ගොඩනැගෙන්නේ.

saṃsāra에서 붓다, pacceka buddha, 큰 arahant 같은 훌륭한 이들, ariya 길을 따르는 훌륭한 이들, 큰 bodhisatta들, 그런 이들에게 한 일로 그런 센 나쁜 kamma가 쌓인다.

ඒ ගොන්නනැගෙන නිසා මොකද වෙන්නේ උන්වහන්සේලාට ප්‍රවෘත්තීපාක වශයෙන්න. ඒ ඉතුරු ශේෂය ගෙවන්න ඇදලා එනවා උන්වහන්සේලාගේ පරිසරය උන්වහන්සේලාගේ තියෙන්න අවශ්‍ය නැහ.

그것이 쌓이기에 무슨 일이 생기는가? 그분들께 pavatti vipāka로, 그 남은 찌꺼기를 치르러 끌려온다. 그분들의 환경이 그분들께 있을 필요가 없다.

අන්න අනන්තරයක් හැදෙන එක පංචානන්තර කරම ඒකාන්තය. ඒ වගේම ඒකාන්ත නොවන්න අවස්ථාවේ බලය හැටියට ආනාන්තරික මට්ටමට වැතෙන් තවත් ගොඩක් තියෙනවා.

바로 anantara가 생기는 것, pañcānantariya kamma는 반드시 그렇다. 또 반드시는 아니지만 때의 힘에 따라 ānantariya 수준에 이르는 것이 많이 있다.

අරක ඉස්තිර ආනාන්තර කර්ම තමන් පහල. ඒම ආනාන්තරයකේ ගති ලක්ෂණ ගෙන දෙන අවස්ථා තියෙන ඒවා තියෙනවා තවත් වෙන්න.

저것이 정해진 ānantariya kamma 다섯이다. 그 밖에 ānantariya의 성질을 띠게 되는 때가 있는 것들도 있다.

ආර්ය උපවාදයා පිළිබඳව ආනාන්තර ටික නොවන කමා කරගත්තේ නැත්නම් ආනාන්තරික වශයෙන් මතු වෙලා එන යම්කිසි පාපයක්.

ariya를 헐뜯음(ariyūpavāda)에 대해, ānantariya는 아니지만 용서받지 않으면 ānantariya처럼 떠오르는 어떤 나쁜 kamma가 있다.

ධ්‍යානදිව කියන්නේ අරගෙන ස්ථිර පව් පැත්තේ ආනන්දය පහරට අයිති නැති. මහත්ගත කුසල් කියන ආනන්ද ටික ගතිරක්ෂ නැති තවත් කොටසක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ නිසා ඒකට අවශ්‍ය ඒ වගේ පව් කරපු යාය යම්කිසි කොටසක් විදිහ තියෙනවා නම් ජනක කර්ම ශක්තිය කියන එක උප්පත්තියකින් මිදෙනවා. ඉතුරු උපසකම්පක උපීලක උපගාතකින් ඒවටයින්නා වූ ඉතුරු කර්ම සත්ති ප්‍රවුද්ධි විපාක වශයෙන් එහෙනම් ජීවත් වුන කෙනෙක් උපන් උපන්තරයි පටන් මැරෙන එකක්. ජීවත් වෙන කාලය විපාකය දීමට අවශ්‍ය අරමුණු කෙනෙ.

그래서 그런 나쁜 일을 한 어떤 부분이 있다면, janaka kamma의 힘은 한 번의 태어남으로 풀려난다. 남은 upatthambhaka, upapīḷaka, upaghātaka 같은 남은 kamma의 힘은 pavatti vipāka로, 곧 살아 있는 이가 태어난 때부터 죽을 때까지 사는 동안 결과를 주는 데 필요한 대상을 만든다.

අන්න ඒ කොටසක් තමයි මව් මැරීමේ මව් පියන්න මැරීමේ පාප කර්මයා සංසාරයේදී සතර ඈත කාලයකදී ඒකෙත් අපාගත වෙලා ජනක කර්මයෙන් අවීතියෙන් දුක්ලා නැ අටමහාගෙන් දුක්ලා ජනක කර්ම ශක්තිය ඉවර කරාට පරිවාර කර්ම වශයෙන් ඒ වතා තිබුණද බාහිර කර්ම ශක්තිය අර ආනන්තරික පාප කර්මයේ තිබෙනා වූ ස්වභාවය නිසා කවෘත විපාක වශයෙන් ජීවත් වෙලා ඉන්න කාලේ ඇදලා උන්වහන්සේ අරිහත්යට පත් වෙලා හිටියාත් ඒකට එතට සමන්තර හිටක් අවශ්‍ය සමන්තර නම් උන්වහන්සේ රාගයයි සක්තයයි මුහක්ය ඇදලා ඉඩ විදිහක් නැ. නමුත් අර කියන්නේ ආනන්ක ශේෂය නිසා. රාගක්ෂය, ද්වේශය, මෝහක්ෂය කරලා හිටියා. පරිසරය ගොන්න නැගිලා තියෙන්න ඕනේ නැහැ. ඒ වැදලා.

바로 그 몫이 어머니·아버지를 죽인 나쁜 kamma이다. saṃsāra의 먼 옛날에 그것으로 apāya에 떨어져 janaka kamma로 avīci에서 괴로움을 겪고, 여덟 큰 niraya에서 괴로움을 겪어 janaka kamma의 힘을 다 썼더라도, 딸린 kamma로서 남은 kamma의 힘이 그 ānantariya 나쁜 kamma의 성품 때문에 pavatti vipāka로 살아 있는 동안 끌려온다, 그분이 arahant가 되셨어도. 거기에 samanantara 바탕이 필요한가? samanantara라면 그분은 rāga, dosa, moha를 다하셨으니 끌려올 자리가 없다. 그러나 그 ānantariya의 찌꺼기 때문에, rāga, dosa, moha를 다하셨어도 환경이 쌓여 있을 필요 없이 그것이 미친다.

මත් මේක අරුවොත් හාමේ මේ ජනක සමුපට දෙන මේ ප්‍රවෘත්ති

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් නැහැ මස්ලේ කය හැදුනටමත් බැහ. මස්ලේ කය එක පැත්තක් විතරයි. එක හේතුවක්. ඒ කය ඇතුලතන හිත අනිත් හේතුව මසුලේ කය එක පැත්තක් වෙනවා. ඒක අනුරූපය ඇසුරු කරන හිත ම තව පැත්තක් දන්න කයේ කොටසත් උපකිස්රය වෙනවා. අර වැඳලා දැන් ඔක්

네, 아니다. 살과 피의 몸이 생겼다고만 되는 것은 아니다. 살과 피의 몸은 한쪽, 한 까닭일 뿐이다. 그 몸 안의 마음이 다른 까닭이다. 살과 피의 몸이 한쪽이 되고, 그에 맞게 몸을 의지하는 마음이 또 한쪽이며, 몸의 부분도 upanissaya가 된다.

හිටිය තියෙන ඔව්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් බුදුරියාණන් වහන්සේ ප්‍රතිකර්මයක් ප්‍රතිපි එක ඔව්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කය සුනැගීම හේතු හින්දා නැ ඒක කාරණයක්. බහු හේතුකයිනේ. ඒක හේතුකෝ පලෙන විපාකයක් නෑ. විපාකයක් පලෙන්නේ බොහෝ හේතුකෝ. බොහෝ හේතු තියෙනවා. මේවා එක කාරණයක් තමයි කය. කය විතරක් මේක සිද්ධ කළේනවා. ඒක දවසේ පරිහසරයක් බලපාන.

몸 — 생겨나는 까닭이 하나뿐인 것이 아니다. 여러 까닭이 있다. 한 까닭으로 맺히는 결과는 없다. 결과는 여러 까닭으로 맺힌다. 여러 까닭이 있다. 그 가운데 하나가 몸이다. 몸만으로 이것이 일어나지 않는다. 그날의 환경도 미친다.

දැන් අපි හිතමුකෝ මෙහෙම දෙයක්. ඔලුවක ඇත්තක්ම හැදීමට අවශ්‍ය කරන කය තියෙනවා පිනි බෑවොත් ඒකට උපකර වෙනවා. කය තිබුනටවත් නෙමෙයි. තවත් කොටසක් ආධාර වුණා. එදා ඇත්තට තිබුණා එහාම පිරිව අරකම ඇති වුණා. ඒකත් එක හේතුවක්. උන්වහන්සේගේ මානසිකත්වය වෙනස් වෙන්න හේතු තිබුනේ නැ. ඔය අරිහතුන් වහන්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ මානසිකත්වය අංශුභ ාන්ත පළු දක්කවා කවදාව හින්ද වෙන්න හේතු නැහ.

이렇게 생각해 보자. 머리에 탈이 나는 데 필요한 몸이 있고, 이슬을 맞으면 그것이 거든다. 몸이 있다고만 되는 것이 아니다. 다른 부분이 도왔다. 그날 실제로 그런 일이 있어 그것이 생겼다. 그것도 한 까닭이다. 그분의 마음가짐이 바뀔 까닭은 없었다. arahant와 붓다의 마음가짐이 언제든 바뀔 까닭은 없다.

හැබැයි උන්වහන්සේට කායක වශයෙන් තිබෙන්නා වූ හේතු උපනිසරය වෙන්න පුළුවන් ආදා වෙන්න පුළුවන් අර ඉස්සෙල්ලා තිබෙන ආන්තරය ඇදලා ඉන්නවා. ඒක ආනන්තර පාප කර්මය අනන්තරයක් නිසා ඇදලා.

그러나 그분께 몸으로 있는 까닭이 upanissaya가 되고 도울 수 있어, 앞서 있던 ānantariya가 끌려온다. 그것은 ānantariya 나쁜 kamma가 anantara이기에 끌려온 것이다.

දැන් මහා බෝසතාන් වහන්සේලාගි අයට හිංසා කරපු අනියත ආනාන්තරික පාපයක් ෙදෙනවා. නියත ආනාන්තරික පාප තමා පහන් අනියත ආනාන්තරක පාප කර්ම කියන්නේ ඒකට ගැලපෙන අවස්ථාව මතු වුනොත් ආසන්න අවස්ථාවක් ආවොත් තවලා එන්න පුළුවන්. අන්න එහෙමයි.

이제 큰 bodhisatta 같은 이들을 해친 것은 aniyata ānantariya 나쁜 kamma가 된다. niyata ānantariya 나쁜 kamma는 다섯이다. aniyata ānantariya 나쁜 kamma란 그에 맞는 때가 오면, 가까운 때가 오면 끌려올 수 있는 것이다. 그렇다.

ඉතින් මාළු අල්ලන පිරිසක් ඉන්න ගමක ඒ පිරිස කෙනෙක් වෙලා ඉපටිච්ච බෝසත්කාලික කාලෙක ගොඩ දාලා තියෙන මාළු දැකලා උන් නත්ත නා ලඟනකොට මැරෙන්න දඟලනකොට අපිට මාරු ගොඩක් හම්බවලා කියලා සන්තෝස වුණා. ඒකෙදි ඇත චිත්තප්‍රසාදය නිතර ඇති කළා. මෙන්න මේ හේතු කාරගය තමයි උන්වහන්සේට බුදු වෙලා අර විදිට හේතුේ. දැන් හිතන්න පුළුවන් එතන

어부들이 사는 마을에서 그 무리의 한 사람으로 태어난 bodhisatta 시절에, 뭍에 끌어올린 물고기들이 숨이 막혀 죽으려 버둥거릴 때 '우리에게 물고기가 많이 걸렸다' 하고 기뻐했다. 그때 마음의 기쁨을 거듭 일으켰다. 이것이 그분께서 붓다가 되어 그런 일을 겪으신 까닭이다.

විදිට හේතුේ. දැන් හිතන්න පුළුවන් එතන ආනාතන පාප කර්මයක් එන්න කිව්ව තිරිසන් වුන එතන හිටියෙන්න කියලා. මහාවෝසතන් වහන්සේලා ඇහෙන්නේ හිටියොත් මාළු වඩින් මොකද වෙන්නේ? අර හොඳ ලි මාළු එක මහා බසන් වහන්සේ නම අනි ගොඩ දාන්න කනාදිල දකලපන සන්තෝස වෙනවා මොකක්ද? මහා බෝසතාන් වහන්සේ නාව දුකිහින් ගිහිසා සතුටේ විපාට එනවනේ.

이제 이렇게 생각할 수 있다: 거기서 ānantariya 나쁜 kamma가 오려면 tiracchāna로 거기 있었어야 하지 않느냐고. 큰 bodhisatta가 거기 물고기 가운데 있었다면 어떻게 되는가? 그 물고기 가운데 하나가 큰 bodhisatta라면, 뭍에 끌어올려지는 것을 보고 기뻐하면 어떻게 되는가? 큰 bodhisatta를 괴롭혀 해친 것을 기뻐한 결과가 오지 않는가.

එයා දන්නේ නැහ. කෝහසන් වහන්සේ නාප මාළු වත ඉන්න පුළුවන්. කුකුට ඔක් බලා කුඩා සතෙක් වෙන්නේ නැ. ඇටෙකුට වැඩිය ලුග සතෙක් වෙන්නේ නැ. ඉවරණ ගත්තන්න පටන් තිරිසන් අත් වල තව උපදිනවා. හැබැයි වඩුවෙකුට වඩා ගොඩා සතයෙක් වෙන්නේ නැහැ. ඇතෙකුට වඩා ලොකු සතයෙක් වෙතක් තියෙනවා.

그는 모른다. bodhisatta가 물고기로 있을 수도 있다. 닭보다 작은 짐승은 되지 않고, 코끼리보다 큰 짐승은 되지 않는다. vivaraṇa를 받은 뒤로는 tiracchāna로 다시 태어나더라도, 메추라기보다 작은 짐승은 되지 않고 코끼리보다 큰 짐승은 되지 않는다.

ඒ ප්‍රමාණ අතර රොකු වෙන මට්ටමේ කයක අදැවුරු කව එහෙනම් ඔයගඩේ හිටියා නම් එහෙම එකේ එහෙම මාළු වෙන්නේ එහෙම අර සතුටර දෙකක් බෝචර වෙනවා. එහෙම නැ නම් මොකද වෙන්නේ? අර මහා බලව පාප කර්මයක් මි ගොන්න නැගෙනවා වැඩේ පුන්චන්න බැ.

그 크기 사이의 몸으로 그 물웅덩이에 있었다면, 그런 물고기였다면 그 두 가지 기쁨이 대상이 된다. 그렇지 않다면 어떻게 되는가? 그 큰 센 나쁜 kamma가 쌓이니 일이 끝나지 않는다.

මෙහෙම දෙයක් එතන තියෙන්නේ.

거기 있는 것은 이런 것이다.

ආප නෑ ඉදිලා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් දැන් මනුස්සයක මැලුවත් එතන බෝනස්තන් වහන්සේ කිහිමට කියන එක නේ මේ තේරුන්නේ නැ. නියත ආනාපාකයක් සිද්ධ නොවෙන්න පුළුවන්. අනිය අනියත වශයෙන් ඉන්න පුළුවන්. නමුත් ඒතන

네, 이제 사람을 죽였어도 거기 bodhisatta가 있었는지는 알 수 없다. niyata ānantariya가 일어나지 않을 수 있다. aniyata로 있을 수 있다.

ඉඳිලා තියෙනවා නම් හිටියා නම් මග පළිවෙනට ගෝචෙත්තට පුතය පිරිසක් තමයි ඇලලා තියෙන්නේ. සාමාන්‍යයෙන් මානසය ගත්ත අරක් ඇති පිරිසක් අරගෙන උහස් අවබෝධයක් ඇති ධර්මාවබෝධයක් ඇති මාර්ගඵලින් මැරිලා වෙලා නැහකට ඒ නවසියන්න වා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි අම්මා නම් එන්නේ වැඩේ වෙනාස ඒ නිසා තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ මහා කණ්වල ගෝචර වුනේ එයාගේත් යම් හේතුවක් තිබිච්ච නිසා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒකයි කාරණ

그것이 까닭이다.

න ඇති හදිවන වෙනයි තේරුද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් හදිචීමේ ගොඩක් නිසා වෙන අය හදිචියම දෙයක්. ඔව් එතකොට ඒගොල්ලන් ඇති වෙන්නේ නැත බලයක් හිතක් සිතුවිල්ලක් ඇතිවෙද

이제 갑작스러운 일로 죽는 이들이 있습니다, 갑작스러운 일이지요. — 네. — 그때 그들에게 어떤 힘, 마음, 생각이 일어납니까?

හිතක් ඇති වෙනවා. කර්ම පතය කියන්නේ එකක් ඔය හිතුවිල්ල කියන්නේ තව එකක්. කර්ම පතයක් කියලා කියන්නේ යම්කසි ප්‍රාණඝාතයක් නම් ප්‍රාණඝාතයට අවශ්‍ය කරන්නා වූ අංග සම්පූර්ණ වුනාගනම් කර්ම පතයක්. අඟ අසම්පූර්ණ වුනත් ප්‍රාණඝාත කර්මයක්.

마음은 일어난다. kammapatha라는 것과 그 생각이라는 것은 서로 다르다. kammapatha란, 이를테면 산 목숨을 죽임(pāṇātipāta)이라면 그에 필요한 갈래(aṅga)가 다 갖춰지면 kammapatha이다. 갈래가 다 갖춰지지 않아도 산 목숨을 죽이는 kamma이기는 하다.

අදිචතිය මරණය අවස්ථාවේ තියෙන ඉතින් හදිසි මරණයක් එන අවස්ථාවක් යම් කෙනවා නම් හති මරණ අවස්ථාවේ තියෙනවද ඔහුට ශුද්ධතියම සිද්ධ වෙනවා කියන්නේ නිගමනය කරන්න බැහැ. චුතිය සිද්ධ වෙන්නේ මරණ හතර ආකාරයක් තියෙන හතරේ දෙකකට විතරයි.

갑작스러운 죽음의 때에 있는 것 — 갑작스러운 죽음이 오는 때에, 그에게 cuti가 일어난다고 단정할 수는 없다. cuti는 네 가지 죽음 가운데 둘에만 일어난다.

ආයුක්ඛවේ මරණ කම්මක්ඛය මරණ උපම උපයක්ඛයේ මරණ. මොකක්දක ම එතකොට ඒක ආයුෂය ආයුෂ සේවෙච්ච මරණයක් සිද්ධ වුණා නම් ඒ පුද්ගලයා කර්මය සේවය වෙලා නැහ. එහෙනම් කර්මය සේවය වෙච්ච නැති පුද්ගලයෙකුට විශේෂ පාප කර්මයක් හෝ පුණ්‍ය කර්මයක් ඒ භවය පරිවර්තනය කරන්න සිද්ධ වෙලා තිබුණේ නැත්නම් ඔට දුතියක් නෑ.

āyukkhaya maraṇa, kammakkhaya maraṇa, ubhayakkhaya maraṇa, 그리고 또 하나. 그러면 āyu가 다한 죽음이 일어났다면 그 사람의 kamma는 다하지 않았다. 그렇다면 kamma가 다하지 않은 사람에게는, 특별한 나쁜 kamma나 좋은 kamma가 그 bhava를 바꾸어야 하는 일이 일어나지 않았다면 cuti가 없다.

ඔහුගේ කය විසින් ගියා එච්චරයි. චුති චලතා භේදෝ අන්තදානක් මච්චු මරණා. එතකොට අන්න ඒ ආකාරයෙන් චුටි කියන්නේ ඒකයි ඔතන මරණය පිළිබඳ පෙන්නන කාරණා අටකින්නේ. චුත වෙන්නේ චුත වීමේ මරණය එකයි.

그의 몸이 무너졌을 뿐이다. 'cuti cavanatā bhedo antaradhānaṃ maccu maraṇaṃ.' 그렇게 cuti란 거기서 죽음을 보이는 여덟 가지 가운데 하나이다. cuta 되는 것, cuta 되는 죽음이 하나이다.

කවනතා කියන්නේ චුත වෙන බවක් වේද ඒක අර කියග කියන්නා වූ එච්චලා කිව්වොත් ගන්ධබ්බ කියන අවස්ථාවේදීත් යුත වෙන්න පුළුවන්. දන්න මොක නෙමෙයි. බේදෝ කය බිඳී යාමක් ඇද්ද? ගහකින් වැරන බෝම්බෙකට අහුවනම් කය බිදිලා කියලා. ඒකත් මරණය ලෝක සම්පතය අන්තදානවා.

cavanatā란 cuta 되는 상태이다. 그것은 gandhabba의 때에도 cuta 될 수 있다. bhedo — 몸이 깨어지는 것이 있는가? 나무에서 떨어지거나 폭탄을 맞으면 몸이 깨졌다고 한다. 그것도 세상 통념의 죽음이다. antaradhāna.

යනිස කය අතුරු දහන් වෙනවා. මේකත් යම්කිසි ඉරදි බලියාත් කරන්න පුළුවන් දෙයක්. ඒ වගේ මේ කාලේ අහන්න දකින්න තියෙෙන දෙයක් නෙමෙයි. යම් කිසිඳීකට ලෝකේ කාය ලුවි ලිවී ආවා. අර එහෙම විදිහ එක සාපයක් කළොත් එහෙම ඒ ඉරදි සාපය වැදිලා හිතන් ඒ පුද්ගලයාගේ ශරීරය සුළු විසුරු වෙලා යන්න පුළුවන්. අතුර දහම වුනා ගේ දිහක් නෑ ආදීන අන්න අන්තරදාන

몸이 사라져 버린다. 이것도 어떤 iddhi의 힘으로 할 수 있는 일이다. 요즘 듣고 볼 수 있는 일은 아니다. 옛날 어느 때 세상에서 몸이 녹아 사라졌다. 그런 식으로 저주를 하면 그 iddhi 저주를 맞아 그 사람의 몸이 부서져 흩어질 수 있다. 사라져 흔적이 없다. 바로 antaradhāna이다.

ම්ටු මරණ ලෝක සම්මත ඔහොම මැරුණා. දකින්න පුළුවන් මරණයක් එද වෙනවා. කලේප රස නික් හිපෝ මේ මරලේ කය බහ කබනවා වැටෙනවා පැත්තට මරණානුම පන ඇදලා ඇදලා ගියා. ඒකත් මරණයක්. මෙන්න මේ මරණ අථාකාරයෙන් මේ සියල්ලම කියනවා. මෙන්න මේකෙන් මරණය කියන්නේ මේයි.

maccu maraṇa — 세상 통념으로 그렇게 죽었다. 볼 수 있는 죽음이 그때 일어난다. kālakiriyā — 몸이 쓰러지고, 죽음에 이르러 숨을 몰아쉬다 갔다. 그것도 죽음이다. 이렇게 여덟 가지로 이 모두를 말한다. 이로써 죽음이란 이것이라 한다.

ඉතින් ඕකෙන්දි ශුතිය ඇති වෙන්නා වූ මරණය එකක් තියෙනවා. මරණයත් එක්ක ඇති වෙයි සුත වෙන අවස්ථාව. අන්න ඒ අවස්ථාවක් එන්නවා එක්කෝ කර්මක්ය වෙලා තියෙන්න ඕනේ එක්කෝ ආසය කර්මය දෙකට ඉවරලා තියෙන්න ඕනේ. ඔබගේ මරණයක් වෙන්න ඕනේ. ඒ බඳු අවස්ථාවක විතරයි. සිතුවිල්ලක් අවශ්‍ය වෙන්නේ ඊළඟ අද්ධව පටිසන්ධියක් උපද්දන්න.

그래서 그 가운데 cuti가 일어나는 죽음이 하나 있다. 죽음과 함께 cuta 되는 때가 일어난다. 그런 때가 오려면 kamma가 다했거나, āyu와 kamma 둘 다 끝났어야 한다. 그런 죽음이어야 한다. 그런 때에만 다음 생의 paṭisandhi를 일으키는 데 생각이 필요하다.

එතන් දැන්මයක් වශයෙන් හේතු කාරකයක් අර වේගයෙන් ඇදිලා. ඉතින් එහෙම නැත්නම් අනිත් අයට හිත මොනවාහරි හිට හිතෙන්න ගමන් හදි ඇහිතයක් වුනා. බෝම්බයක් ඇහුනා. ඇහි ටිය ගහනකොට සුරුසි වෙලා.

그때 까닭이 되는 것이 빠르게 끌려온다. 그렇지 않으면 다른 이들에게는, 마음에 무언가를 생각하고 있다가 갑작스러운 일이 생겼다, 폭탄을 맞았다, 눈 깜짝할 새 산산조각이 났다.

දැන් මිනි හදෙනා ඉතින් ඕකට පෙන්නන්නේ අර අටුවා විග්‍රහ කරන්න යනකොට කෙනිහිර ඉන්න මැස්ස කුළු ගෙලියෙන් ගැහුවා. ඔය වෙලාවත් මේ චිත්තයේ සීඩනවා කියලයි ඉද කියන්නේ. ඔය මරණාසන්න මොහොතේදී ශුති චිත්තය හටගන්න ඕනේ හටගෙන පටිසන්ධි චිත්තයක් එනවා කියන මේ අදහස මුල් කරේ ස්වාමෙිනිහිරෝඩෝ ඉන්න මැස්සට කුළු ගෙරියෙන් ගහනවා කියන්නේ ඇහිටිය ගහන මොහොතේ මැසා කෑලි. හැබැයි ඔය මොහොටත් අර චිත්ත වීතය පහළ වෙනවා කියලා තමයි අටුවාචාරයන් වහන්සේලා විග්‍රහ කරන්නේ.

이제 사람들에게 이것을 aṭṭhakathā 풀이로 보일 때, 모루 위의 파리를 쇠망치로 쳤다, 그때에도 이 citta vīthi가 일어난다고 한다. 죽음에 다다른 순간에 cuti citta가 일어나야 하고, 일어나서 paṭisandhi citta가 온다는 이 생각을 바탕으로, 모루 위 파리를 쇠망치로 친다는 것은 눈 깜짝하는 순간 파리가 박살 난다는 것이다. 그러나 그 순간에도 그 citta vīthi가 일어난다고 aṭṭhakathā 스승들은 푼다.

ඔය ඒ විග්‍රහයිදී තත්වයෙක්ගේ වර්ණය සිද්ධ වීමට අවශ්‍ය වෙන්නේ අවස්ථා හතරක්. ඒ හතරෙන් කර්මය සිද්ධ වෙන අවස්ථාව මොකක්ද කියන එකක් කර්මක් සේ මරණයෙන් උභයක්ෂේ මරණය මොකක්ද කියලා. විග්‍රහ කරලා තේරුම් ගන්න බැරුව කියන අටුවාදී ඔහු වෙලා තියෙනවා. අටුවා අනිවා ආචාර්යද

그 풀이에서, 중생의 죽음이 일어나는 데 필요한 것은 네 가지 때이다. 그 넷 가운데 kamma가 일어나는 때가 무엇인지, kammakkhaya 죽음, ubhayakkhaya 죽음이 무엇인지 풀어 알아듣지 못하고, aṭṭhakathā와 다른 ācariya들의 설에서 헤매고 있다.

ඉතින් ඔ මොහොතේදීම සියලුම සත්වය ඉද කර්ම පටයක් එන්න අවශ්‍යතාවයක් නැ. කර්ම පතයක් නැත්නම් නම් ජනකය කර්මයක් ඉපදවානේ නැ. එහෙනම් ආයුෂය කර්මක් ක්ෂේ වෙලා මැරන වෙලාවටයි. ආයුෂයි කර්මයයි දෙකම ක්ෂේ වෙලා මැරන මොහොතක් ආවනා යම් සත්වයකුට. ඔන්න ඔය මොහොතේ එනකොට ඔයිට කල්තිය ඔය අවශ්‍යට කර්ම කර්ම නිමිති, ගති නිමිති පහළ වීමේ මූලාන්තය ක්‍රියාත්මක වෙනවා.

그러니 그 순간 모든 중생에게 kammapatha가 와야 할 까닭은 없다. kammapatha가 없으면 janaka kamma가 태어나게 하지 않는다. 그렇다면 āyu와 kamma가 다해 죽을 때다. āyu와 kamma가 다 다해 죽는 순간이 어떤 중생에게 오면, 그 순간이 오기 앞서 미리 그에 필요한 kamma, kamma nimitta, gati nimitta가 나타나는 바탕이 작용한다.

සසර පැවැත්මට හේතුව තියෙන ජීව පැවැත්මට හේතු වෙන කර්ම ශක්තිය අදාල වෙලා අන්තිම අවසාන දාන මොහොත තමයි කර්මක් සේවය. අන්න ඒ වගේ මොහොතක් එනකොට ඊළඟට උපාදානය කරගන්න තිබුණේ යම්කිසි කර්ම වේයක් ඇත්ත ඒක මතුවෙමි පටන් ගන්නවා.

saṃsāra 있음의 까닭, 목숨 있음의 까닭이 되는 kamma의 힘에 맞추어 마지막 끝 순간이 kammakkhaya이다. 그런 순간이 올 때 다음으로 붙잡을(upādāna) 어떤 kamma의 힘이 있다면 그것이 떠오르기 시작한다.

ඒක තමයි අර කර්ම විපාක වශයෙන් සෝත විපාක වශයෙන් කම්මා විපාකාව වස්සන්තය කියලා. එතෙන්දි ගොඩනැගලා දෙන්නේ. ඒ නිසා ඒ පුද්ගලයා සමහර වෙල අපි හිතමුකෝ කර්මක් ක්ෂේ වෙලා වැරෙන්න කෙනෙක් ඉන්න තව සරුණයි. දැන් මේ වර්ණය හිතන්න තියෙන්නේ එකපාරට බෝම්බයක් අහුවෙලා. කයනයක වැරදිලා යන්න තියෙන්නේ. හැබැයි කර්මතය මරණයක් ඔහුට ඒ අත්දැවේ උරුමයි.

그것이 kamma vipāka로서 'kammā vipākā vattanti'라는 것이다. 거기서 쌓아 준다. 그래서 그 사람이, 이를테면 kamma가 다해 죽을 사람이 아직 젊다고 하자. 그 죽음이 갑자기 폭탄을 맞아 몸이 부서져 가는 것이어야 한다고 생각해 보자. 그러나 kamma에 따른 죽음이 그 생에서 그에게 딸려 있다.

එහෙම තිබුණනම් මාස ගානක් කල්තිය. මාස හතක් කල්තියා. ඔහුට ඊළඟට හේතුකාර උපාදානය කරපු ධර්මය ඔහුට ඇදෙන්න පටන් ගන්නවා. ඔහුගේ අදහත් වෙනස් වෙලා යනවා. දැන් එහෙම මිනිස්සු අපි දැනත් තියෙනවා සමහර අය ඔය හදිසි මරණ වලට ගෝචර වෙච්ච අයගේ සමහර අවස්ථාවල මාස ගානකෙනම් විහාර පරිවර්තනය අමානසික ගතය පේනවා. තිබුණා අදහස් වෙනස් වෙලා.

그렇다면 몇 달 전에, 일곱 달 전에 미리, 그에게 다음으로 붙잡을 까닭인 dhamma가 끌려오기 시작한다. 그의 생각도 바뀌어 간다. 그런 사람들을 우리도 안다. 갑작스러운 죽음을 맞은 이들 가운데 어떤 이는 몇 달 전부터 행동이 바뀌고 마음가짐이 바뀐 것이 보인다. 생각이 바뀌어 있었다.

මොකක්ද ගති ලක්ෂයන වෙනස් වෙලා. මොනවාහරි වැදගත් එයක් ගැන සමහර කතා කරනවා. සමහර අය දුෂ් දේවල් ගැන කතා කරනවා. දරුණු වෙනවා පෙලක් අය ශාන්ත වෙනවා පෙළක් අය මේ මොකද අර කර්ම කර්ම නිමිති, ගති නිමිති වලින් සුදුසු ඒ දේව කල්තිය ඇදින්න පටන් ගන්නවා. අන්න අර අවස්ථාව වෙනකොට ඒ පුතලා ඒ මානසිකත්වයේ ඉන්නේ. එහෙම අවස්ථාවක තමයි පොඩ්ඩාර විනාශය සිද්ධ වෙන්නේ.

무엇인가? 성품이 바뀐 것이다. 어떤 이는 중요한 일에 대해 이야기하고, 어떤 이는 나쁜 것들에 대해 이야기한다. 어떤 이는 사나워지고 어떤 이는 고요해진다. 왜냐하면 kamma, kamma nimitta, gati nimitta로 알맞은 것들이 미리 끌려오기 시작하기 때문이다. 그때가 되면 그 사람은 그 마음가짐에 있다. 그런 때에 무너짐이 일어난다.

ඒද කර්මඵලයන් උප්පත්තියට ගෙනනැත් වෙන විදිහට, පටිසන්ධිය ඇති කරන විදිහට ලං වෙලා තියෙන්නේ. ඒ නිසා ඒ පුද්ගලයා අර ක්ෂණයකෙන් මැරිලා ගිලා. ඒ මොහොතේ හටගත්ත සිතුවිල්ල කියලා කිව්වට ඒ මොහොතේ වෙනකොට සිතුවිල්ල මෝරුවා ඉවරයි. කල්තිය හටගෙන ඉන්න. සිතුවිලි සෑම හටගත්තේ කල්තියක්. කර්ම කරණ නිමිති ගදන නිමිති හටගන්නේ. මරණාසන්න ඇහිදියේ ගහන මොකක නෙමෙයි. සමහරට දින හතටත් තියා පටන් ගන්නේ.

그때 kamma의 결과가 태어남으로 이끄는 식으로, paṭisandhi를 일으키는 식으로 다가와 있다. 그래서 그 사람이 한 khaṇa에 죽어 갔더라도, 그 순간에 일어난 생각이라고 하지만 그 순간에는 생각이 이미 익어 끝나 있다, 미리 일어나 있었다. 생각은 모두 미리 일어난 것이다. kamma, kamma nimitta, gati nimitta가 일어나는 것은 죽음에 다다라 눈 깜짝하는 때가 아니다. 어떤 이에게는 이레 전부터 시작한다.

එහෙම නැත්නම් මාස ගානක් තියා පටන් ගන්නවා. සමහර වෙන්නේ අවුරුදු ගායන් පටන් ගන්නත් පුළුවන්. එහෙම එක අවසාන මොහොත තමයි ඇත් වෙන මොහොත. හරිදි අහම්බෙන් ඇති කරගන්න එකක් නෙමෙයි. උපක්‍රම සීලීව පුළුවන් අහම්බෙන් ඇති කරන දේවල දෙන්න. හැබැයි ඒකත් කර්ම බලවේගය හේතු වාසනා ඇත්තන්ට පමණයි. සියල්ලට මේක දෙන්නත් බැ.

아니면 몇 달 전부터 시작한다. 어떤 이에게는 몇 해 전부터 시작할 수도 있다. 그렇게 해서 마지막 순간이 그것이 이루어지는 순간이다. 그것은 우연히 일으키는 것이 아니다. 방편을 써서 우연한 것을 일으켜 줄 수는 있다. 그러나 그것도 kamma 힘의 까닭과 복(vāsanā)이 있는 이들에게만이다. 모두에게 이것을 줄 수는 없다.

ඉතින් ඒ නිසා ඇති වෙන්නේ ඒකයි. ඒ තුළ ඉන්නේ. අවිද්‍යාවෙන් දොන්නාවෙන් සසර ගමනට පසුතලය හදාගෙන සියලුම පෘථග්ජනය ඉන්නේ.

그래서 일어나는 것이 그것이다. 그 안에 있다. avijjā와 taṇhā로 saṃsāra 길의 바탕을 만들어 모든 puthujjana가 있다.

අරිහතුන් වහන්සේ ඇන්න අනික් හැම කෙනාටම ඒ මට්ටමද මාර්ග ඵලාවීන්ටත් ඒ මට්ටමට හදාගත්ත පසුතලය කියනවා. රාග ද්වේශ මෝහ ඒ මට්ටමට තියෙනවා. සම්පූර්ණයෙන් රාගක්ෂය, ද්වේශක්ඛය මෝහය කියලා අරිහතුන් වහන්සේ අරිහතුන් වහන්සේයි ඒ ටික නැත්තේ. පසු ඵලය නැද්ද. අනි හැම කෙනටම තියෙන නිසා. ඒ අය පසුඵලය තියෙන නිසා ආනන්තරය ඇදලා ඔය විදිහට.

arahant를 빼고 다른 모든 이에게, 그 수준의 magga phala를 얻은 이들에게도 그 수준만큼 만든 바탕이 있다. rāga, dosa, moha가 그 수준만큼 있다. 완전히 rāga, dosa, moha를 다한 arahant만이 그것이 없다. 바탕이 없지 않은가. 다른 모든 이에게는 있기에, 그들은 바탕이 있기에 anantara를 그렇게 끌어온다.

අනන්තර කර්මයෙන් දින ගණනක් තියා එලා ඉදිලා දුතියක් එන්න තියෙනවා නම් අර කර්ම ශක්තියමයි ඒක කරනවා. අපි හිතන්න දෙයක් නැහ. ඒ නිසා කර්ම ශක්තිය පාලනය පෙරන් තියන්නේ. ඒක චිත්ත රූප චිත්ත ක්‍රියාවලියක් ඒකට අවශ්‍ය නෙමෙ. සිහි නැතුව ඉන්න කෙනාකම් කර්ම ක්‍රියාකාරීත්වය සිද්ධ නැහැ තමයි සිහි නැතුව බලන්නේ. අර කර්ම ක්‍රියාකාරීත්වියෙන් නියමාකාරයෙන් ක්‍රමානුකූලව ගිරන් දෙන්න තමයි ඒ පුතේ මරෙහි හැතුව වෙන්නේ.

ānantariya kamma로 며칠 전부터 와서 cuti가 와야 한다면, 그 kamma의 힘 자체가 그것을 한다. 우리가 생각할 것이 없다. 그래서 kamma의 힘이 다스린다. 거기엔 마음과 물질(citta rūpa)의 과정이 필요하지 않다. 깨어 있지 않은 사람에게도 kamma의 작용은 일어난다. 그 kamma의 작용이 정해진 대로 차례로 이어 주기에 그 사람이 깨어 있지 않은 채 죽게 되는 것이다.

සිහි නැතුව මම අරන අපිට හිත අපි අවශ්‍යයි මැරෙන මොහොතද කිව්වට අපි සිහි නැති වෙනවා කියන එකත් හරි ගැඹුරු දෙයක්. මේ කායික වශයෙන් තියෙන මස්ලේ සහිත මේ කයේ තිබෙන්නා වූ ආපදාවක් නිසක්. පුද්ගලයාට ඒ මාධ්‍යෙන් අරන් අදහස් ගනවීමේ ක්‍රමය වන මේ කය කියන සක්කල්. ඔහුට ඒකමෙන් අදහත් ගන්න බැරි නිසා. ඔහුගේ මාධ්‍යය වෙලා තිබුනේ ඒක නිසා. ඔහුට සී නැති වෙලා ඉන්න පුළුවන් ඒ හේතුව.

우리는 죽는 순간에 마음이 필요하다고 하지만, 우리가 깨어 있음을 잃는다는 것도 아주 깊은 일이다. 몸으로 있는, 살과 피로 된 이 몸에 생긴 탈 때문이다. 사람이 그 매개로 생각을 받아들이는 방식인 이 몸이라는 것으로 그가 생각을 받을 수 없기에, 그의 매개가 그것이었기에, 그가 깨어 있지 못할 수 있다, 그 까닭이다.

හැබැයි සමහර වෙ මස් ලේ කයිෙන් ඉවත් වෙන්නාවක් තියෙනවා. මස්ලේ කය පවත්වාල බැරිස තත්ත්වය වැහැරුණ නම් ඒ අවස්ථාවේ මනෝ මේ කයෙන් පිට වෙනවා. පිට වුනාට පස්සේ මස්ලය කය දිත බාධයක එතෙන් නැතෙ හොඳට දීලා. එතනින් කල්පනා වෙනවා.

그러나 때로는 살과 피의 몸에서 떨어져 나오는 일이 있다. 살과 피의 몸을 지탱할 수 없는 상태가 되면 그때 manomaya kāya가 이 몸에서 빠져나간다. 빠져나간 뒤에는 살과 피의 몸이라는 걸림이 거기 없으니 잘 생각한다.

දැන් මේක හොඳට දැනගන්න පුළුවන් මේ සිහි නැති කරලා හිතන්න ඔපරේෂන් කරන්න දාේ සිහි නැති කරපුව උඩින් මත් බැත මේ කය කපනවා කොටනවා දැනෙන්නේ නැහ. ඇහැට පේන්නෙත් නැහැ, කන්ට ඇහෙන්නෙත් නැහැ. නාසයට ගඳ සුන දැනෙන්නෙත් නැහැ. සස දැනෙත් නැහැ ස්පර්ශ දැනෙන්නේ නැහැ මේත් පස්සේ පස්සේ ඒවනාට පස්සේ බලහම එයා කියනවා. මට එහෙම මේ සිහි වෙලා තිබුනේ නැහැ. මම මෙහෙම ඇවිද ඇවිදේ හිටිය මම මෙහෙම තැන පිහිඳනම් ඉඳලා ටනම් මම මෙහෙම ආවා ආදි වශයෙන් මේ මනෝ මේ ගමනකින් ගිය හැටි ඔක්කොම විතර කියලා ඒ කාලේ. එහෙනම් ඒ පුද්ගලයා සීනත තියලා තිබිලා නැ.

이것을 잘 알 수 있는 것이 깨어 있음을 잃게 하고 operation을 할 때이다. 깨어 있음을 잃게 하면 이 몸을 자르고 베어도 느끼지 못한다. 눈에 보이지도, 귀에 들리지도, 코로 냄새를 맡지도, 맛도, 닿음도 느끼지 못한다. 그런데 나중에 깨어나서 보면 그가 말한다: '나는 그렇게 깨어 있음을 잃지 않았다. 나는 이렇게 돌아다녔다, 이런 곳에 있다가 이렇게 왔다' 하는 식으로 manomaya kāya로 다닌 것을 모두 말한다. 그렇다면 그 사람은 깨어 있음을 잃은 것이 아니다.

කයත් සීනත වෙලා තිබේ. කයත් එක්ක තියන සම්බන්ධය ඒකක්. මනසත් එක තියෙන මනෝමය කයින් මේ එකලා තියෙන සම්බන්ධය තව ඒකක්. මනෝ මේ කය මේ කයත් එක්ක සම්බන්ධ වෙලා තියෙනවා මේක ආපදාවක් නිසා ඒවා අරමුණු ගැනීම වැහිලා යන්නේ. එතකොට තමයි මේ කයත් එක්ක සම්බන්ධය තියන කියන් තමයි සිහි නැතුව ඉන්නේ.

몸이 깨어 있지 않았던 것이다. 몸과 맺은 관계가 하나, 마음과 함께 있는 manomaya kāya가 이 몸과 맺은 관계가 또 하나이다. manomaya kāya는 이 몸과 이어져 있는데, 이 몸에 탈이 났기에 대상을 받아들이는 것이 막혀 버린다. 그때 이 몸과의 관계를 두고 깨어 있지 않다고 하는 것이다.

ඉතින් අපි කොච්චරද තියෙන්නේ නැතුව කියලයි හිලා. අර කර්ම ශක්තිය ක්‍රියාවලියට අහුවෙලා තිබුනම් ඒක. හරියට අවසාන මොහොතක් එනකොට අපි දන්න එන්නේ නැහ කොයි ඉදිර වුනාද කියලා මළ සැනකින් අහගෙන ගියහම සිහියෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සිහියවට පස්සේ නම් එතන්දි මේ පුද්ගලයාට අන්න චලනපා කියන අවස්ථාවේ මරණය. චුත වෙලා පටි සදයක් ලබන්න තිබුණා. සිත වෙන බවට ගියා වෙන බවට හින් සිත වුණා. ඇඟ රූක්ෂාවලා චිත වුණා. ඉතින් පටිසන්ධිය ලබා ගැනීමට අදහදුත් පින්ලා ඒක සිද්ධ වෙන්න පුළුවන්.

깨어난 뒤에 그 사람에게 cavanatā라는 때의 죽음이 온다. cuta 되어 paṭisandhi를 얻게 되어 있었다. 마음이 다른 상태로 옮겨 가 cuta 되었다. 그래서 paṭisandhi를 얻는 데까지 그것이 일어날 수 있다.

සිහි නැති වෙච්ච කෙනා මැ මරනකොට යන්නේ ඔය විදියහ සිහි නැති වෙලා මැරනකොට සිහි නැති වෙලා ඉන්න වෙලාවේ ඒ සිහි නැති වෙන අවස්ථාවේ මේ කයත් එක්ක සම්බන්ධී හිටපු [උගුර කෑරීම] නෙමෙයි යන්නේ. එහෙම කෙනෙක් ගැන මනෝමයකයින් අහක් තියෙනවා හිටිය පහර වෙනවා. එතකොට මේ මේ මත් ලේක සම්බන්ධයෙන් තිබුණ බාධකය දුරු වෙනවා. එතනදි පහළ වෙන එකේ සමහර වෙලාවට අර කර්ම කර්මති ගතනදි පහළ වෙලා චුතිත්තයෙන් පටිසන්ධියට පැහැ පටිසන්ධියෙන් අනුකූල වෙන්න පුළුවන්. ඒකට කියන්නේ චවනතාවය

깨어 있지 않은 이가 죽을 때 가는 것은 이렇다. 깨어 있지 않은 채 죽을 때, 그 깨어 있지 않은 때에 이 몸과 이어져 있던 것이 (그대로) 가는 것이 아니다. (헛기침) 그런 이에게서 manomaya kāya가 떨어져 나온다. 그때 이 살과 피와의 관계로 있던 걸림이 사라진다. 거기서 때로 kamma, kamma nimitta, gati nimitta가 나타나 cuti citta에서 paṭisandhi로, paṭisandhi에 맞게 이어질 수 있다. 그것을 cavanatā라 한다.

වෙන බව ශුති කියන එක සිද්ධ වෙන්නේ මස් ලිය කයත් එක්කලා තිබිලා අර කර්මක්ෂය උභය අක්ෂය කියන මරණයත් එක්කලා මේ මස්ලය කය කෙළවර වෙනකොටම ඒ මොහොතේ හටගන්න ක්‍රියාවලදී අවසාන චිත්ත වීති. ඒක තමයි චුටිය අරකේ චවද ඔය දෙකටම අයිතිලා ැති කර්මය තව විදිහ තියෙනවා නම් බේදෝ අන්තර්දානං මජ්ජ මරණං කාලා කිරියාං ඔය ආදි වශයෙන් තවත් පෙලා

cuta 되는 것, 곧 cuti가 일어나는 것은 살과 피의 몸과 함께 있다가 kammakkhaya, ubhayakkhaya라는 죽음과 함께 이 살과 피의 몸이 끝나는 바로 그 순간 일어나는 과정의 마지막 citta vīthi이다. 그것이 cuti이다. 그 둘 다에 속하지 않는 kamma가 또 있다면, bhedo, antaradhānaṃ, maccu maraṇaṃ, kālakiriyā 같은 것이 이어진다.

තියෙනවා මැරි කර කලේ රසන එක්කෝ ආයමක්ඛය වර්ණං කියලා ඉතින් මේ මරණය සම්මතය ඒ අනිකට වැඩෙ ඒයට වැටිද්දය එතනින් ඉන්මලා එන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්තලාභවය කියන කියන්නේ මොකද මේ අන්තලාබය කියන වචනය ගත්තහමයි මේ මහායානය කියන වචනයක් කියන්නේ. නමුත් එතකොට සංජාති කියන්නේ නැත්නම් ගන්ධබ්බයක් වචන දෙය බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනාම ගත්ත.

antarābhava라는 것은 무엇인가? antarābhava라는 말을 쓰면 이것이 Mahāyāna의 말이라고 한다. 그러나 sañjāti, 곧 gandhabba라는 두 말은 붓다의 가르침에서 그대로 가져온 것이다.

සංජාතික අවස්ථාව නැත්නම් ගන්ධ අවස්ථාවට පත්වෙනවා. සූක්ෂම කායික අවස්ථාව ඒ අවස්ථාවේදී ඇහැට පේනවා, කන්නට ඇහෙනවා. මොකද සූක්ෂම ඇහැක් තියෙනවා සූක්ෂම කලක් තියෙනවා. නාසයක් දිවක් හයක් මනක් ඔක්කොම තියෙනවා. ඒවානම් මේ ලෝකේ ගෝචරයි. ගෝචලා පේනවා. ඉතින් ඒ අයදි කර්ම කර්මයේදී ගතමේදී අරමුණු වෙලා එනවා. ඒකින් මේත වෙලා ඊළඟ පටිසන්ධියක් ලබාගත්තොත් ඊළඟ අද්දවලට යනවා. කියන්නේමයි.

sañjāti의 때, 곧 gandhabba의 때에 이른다. 미세한 몸의 때이다. 그때 눈에 보이고 귀에 들린다. 미세한 눈이 있고 미세한 귀가 있다. 코, 혀, 몸, 마음이 모두 있다. 그것들은 이 세상을 대상으로 한다, 보인다. 그래서 그들에게도 kamma, kamma nimitta, gati nimitta가 대상으로 온다. 그것으로 다음 paṭisandhi를 얻으면 다음 생으로 간다. 그렇다.

දැන් මේ සාමාන්‍ය පෘථග්ජනයකට කර්ම, කර්ම නිමිති, ගතිනි නිමිති පහළ වීමේ අනුපිළිවෙලක් ඇදෙන උපාදානය කරපු හැටියටයි. ඔහුට උපාදානය කරලා තිබුනේ යමක්ද? උපාදානයට හේතුකාර වන්නා වූ කර්මයයි.

이제 보통 puthujjana에게 kamma, kamma nimitta, gati nimitta가 나타나는 차례는 붙잡은(upādāna) 대로 끌려온다. 그가 붙잡은 것은 무엇인가? 붙잡음의 까닭이 되는 kamma이다.

එවලේ කරන්නා සමානව වැටහෙනවා කිව්ව. ඒනම් ඒකට හේතුකාරක වෙච්ච පරිසරයක්. කර්ම නිමිත්ත වශයෙන් වැටහෙනවා. එහෙනම් ඒ කර්ම කර්ම නිමිත්ත නිසා ඉස්සෙල්ලා වැහිලා තිබුනේ නැ පහළ වෙච්ච බයක් හෝ කාගයක් හෝ ගතිරණයක් මතු වෙලා එනවා. ඒක නිමිත්ත වෙනවා.

그때 했던 것과 똑같이 보인다고 했다. 그렇다면 그것의 까닭이 된 환경이 kamma nimitta로 보인다. 그렇다면 그 kamma, kamma nimitta 때문에, 앞서는 없던 두려움이나 다른 느낌이나 gati의 모습이 떠오른다. 그것이 nimitta가 된다.

ඔය තුළ එකක් අහවල් එක එනවායි කියලා අනුපිළිවීලා කියන්න දෙයක් නැහ. උපාදානය වෙලා තිබෙනෙන් කොයිකද ඒකට අනුකූලවී දේ තමයි එතෙන් තියෙන්නේ. කරන ලලද කර්මයක් ඉස්සෙල්ලා කරපු කර්මයක් තියෙන්න පුළුවන් කරපු කර්මයට අනුකූල කර්මයක් මඩුව වෙලා.

그 가운데 어떤 것이 먼저 온다고 차례를 말할 것은 없다. 붙잡은 것이 어느 것이든 그에 맞는 것이 거기 있다. 지은 kamma, 앞서 지은 kamma가 있을 수 있고, 지은 kamma에 맞는 kamma가 떠오를 수 있다.

දැන් මග රැකරයිඳලා. මිනිහෙකුට ගැහුවා. මිනිහා මලා. තමන්ගේ හතුරෙකුට ගහන වග රැකලා ඉදලා මිනිහෙන් හැිලලා ගැහුවා. මේක කවුරු 25ද විදිහ තිස්සලා සිද්ධ කරපු මිනිහෙන් මිනිහා මිනිහ මරුව වෙලා ජීවත් වෙලා ඉදලා.

이제 길목에 숨어 기다리다 사람을 쳤다. 그 사람이 죽었다. 자기 원수를 치려고 길목을 지키다가 그 사람을 쳤다. 이것을 스물다섯이나 서른 무렵에 저지른 사람이 그 사람을 죽이고도 살아 있었다.

දැන් ඔහුට මරණාසන්න මොහොතක් එනකොට ඔන්න ඔය කරපු කර්මය ආපහු වැදලා එනවානම් කම්මා විපාකාවත්තන්ති කියලා. අන්න කර්ම කරම නිමිති ගදීමදී විපාක වශයෙන් නිර්මාණය කරලා ගැලපෙන එකක් තියෙනවා. දැන් ඔතෙදි පෙන්නවා කර්මයක්.

이제 그에게 죽음에 다다른 순간이 올 때 그 지은 kamma가 다시 들어온다면, 그것이 'kammā vipākā vattanti'이다. kamma, kamma nimitta, gati nimitta가 결과로 만들어져 맞아떨어지는 것이 있다. 이제 거기서 kamma가 보인다.

ඒ කියන්නේ එදා කරපු මිනිහා අවස්ථාව කර්ම නිමිත්ත වශයෙන් ඉස්සෙලා මතුවෙලා ඒ කර්මයට නිමිතිකාර පැ. දැන් එයා පනා දිනවා කියලා එයාට පේන්නේ නැහ. අර මනෝමය කයකින් එයා පිත කරන්නේ මැවිච්ච පරිසරයකට ගිහිල්ලා එයාට පාරක් මැවිලා පේනවා අර ඉස්සෙල්ලා මරන්න හිටපු ඒ මොහොත ඔයාගේ වැටහෙනවා. හතුරුකම වැටහෙනවා. හිත දූෂය වෙනවා. ගත්ත පොල්ලක් තිබෙනා මනෝ මේ වශයෙන් ඒකත් මැවිලා කර්ම ශක්තියෙන් ඒකත් අරගත්තා මිනිහා හැංගිලා බලා ඉන්නවා චාර මිනිහා එනවා පේනවා. ඒ මැරිලා හොඟක් මේ මනෝමය නිර්මාණය අන්න කර්ම නිමිත්ත වුණා.

곧 그날 사람을 죽인 그 때가 kamma nimitta로 먼저 떠올라 그 kamma에 nimitta가 된다. 이제 그는 자기 숨이 넘어간다는 것을 보지 못한다. 그 manomaya kāya로 그려진 환경에 들어가, 길이 그려져 보이고, 앞서 죽이려 기다리던 그 순간이 떠오른다. 원수 맺음이 떠오르고 마음이 더러워진다. 들었던 몽둥이도 manomaya로 그려져 kamma의 힘으로 그것을 들었다. 숨어 지켜보니 그 사람이 오는 것이 보인다. 그 manomaya로 만들어진 것이 kamma nimitta가 되었다.

දැන් රාකුාම තනේ අර වගේම ගැහුවා. අර එදා වෙච්ච හිදිහ සමගන නැති ලගන්නවා. දැන් මෙතන මානසික ක්‍රියාකාරීත්වය මෙහෙම හීනියක් දකිනවා වගේ මෙහෙම සිද්ධියට පහ. කර්මය මතු වුණා, කර්ම නිමිත්තත් සම්බන්ධ වුණා. ගතියත් මතු වුණා. අන්තිමට ගති නිමිත්තට පෙනවා. ගති නිමිත්තොක්ද? රූත්‍රේ ගතිය.

이제 그날처럼 쳤다. 그날 일어난 일과 같은 것이 일어난다. 여기서 마음의 작용이 꿈을 꾸듯 이렇게 그 일에 이른다. kamma가 떠올랐고 kamma nimitta도 이어졌다. gati도 떠올랐다. 끝내 gati nimitta에 이른다. gati nimitta는 무엇인가? 사나운 gati이다.

මානසිකත්වය රවුදයි, පදුත්තයි

마음가짐이 사납고 더럽다.

මේ අවස්ථාවේට මොකද වෙන්නේ? අර පැත්ත පිරිපිටිනි ඊත රූපය ක්‍රියාත්මක වෙලා ඉවරයි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කර්ම සම්බන්ධය ඉවරයි.

kamma와의 관계가 끝났다.

අවසානය ියේ භාව මේ වගේ නියන්නේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අවසාන අවස්ථාවේ අන්න කණ්හාසනිත විදියහර වෙලා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒක අරමුණු වුනේ මොකක්ද අර කායගාතය අරමුණා. කායගාතය නොකත්ත විදිය පහලා.

그것이 대상으로 삼은 것은 무엇인가? 그 몸을 해침(kāyaghāta)을 대상으로 삼았다. 몸을 해치는 모습이 나타났다.

ඒත විදිය පහල ඒ ිලාව අවිද්‍යාවෙන් ප්‍රෘෂ්ණාව ඒ වදේ ඉන්න හිටිය ධරාපදයක් නැතව විච නිසා. අන්න ඒ වෙලාවේ දේපු මින්න අමන්ස කිය වස්තප කරනවා අවස්ථාව නිගමනය කරන දවලනවා ඊට පල මේ දවීමේ මොකක්ද අර මාතිකත්වය අර මිච්ච මරණී රූය මාත්ගත්ත න එක නූත මාධිගත්ත ඔබ ධර්ම ගම්රාව තිය ධම්රාවක් කරන්න ඕන ක්ස් වල ාගන මොකද වුනේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වෙලා පරිහම්ල තමයි ජාති සංඥාතය ඉවර. සංඥාතය කියදයක් තමයි දැන් ොලක්කර යන්නේ පරම්පර මේද මිනිස්සු අහ වෙනවා. ටැරි අර මනු කාලයක් යක් යක් ගෝතය හටියක් තුනක් නැතුව ලා එයා යනවා එතර. එතන පටන් ෝසති වතයෙන් ඔලෝ හට එිකාට ඒ ලෝකේ දහන්න ආච්ච මික් න ඒකත් මිලා පේනවා. ඒකේ පිති පිත් ැක දාලාගෙන ърරම සත්තය නරය මෙන්න මෙයාගේ අවස් වෙනස් ඒ ජාතිය අතේ ඒ ජාති කාරුව මැවිලෙන් ඒකාන් කපාගන්නා පදාගන්නවා ගහ කරාගන්නවා. ඒ මාසිකත්වය නානා කරන පටිස දැමපු ඒ කාල ක්යි සිද වෙන්නේ. ඊටාකාරය එබාලිකත්වය විදානේ ඊත්දැකීම කොහොමහරි අත්දැවකින් අත්දය සියල්ලි අල්ලගම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සමනන්තරයක් හදනවා කියන්නේ හදන්න හේතු තියෙනවා. ඒ හැදෙනවා. අවිද්‍යාව නිසා තෘෂ්ණාව නිසා පුද්ගලයාට සතරයක් ඉන්න බැ. මානසිකත්වය සමානත්වය හදන මානසිකත්වය හැදෙන මානසිකත්වය ඔය ඒ සංඛාර සහ විභාගය ටික සම්බන්ධ වෙන්නේ. හේතුවයි ඵලයයි කියන මේ සත්විත්තය වෙමි. ඔය කියන පරිසනය හැදෙනවා.

samanantara를 만든다는 것은 만들 까닭이 있다는 것이다. 그래서 만들어진다. avijjā 때문에, taṇhā 때문에 사람은 가만히 있을 수 없다. samanantara를 만드는 마음가짐, 만들어지는 마음가짐에 그 saṅkhāra와 viññāṇa가 이어진다. 까닭과 결과라는 이 흐름이 된다. 그 환경이 만들어진다.

ඒ කියන අත විදිහද බැ. මොකද අපි කන කෙනාගන්න පරිසනයක් තියෙන ඒ පරිසනය තුළයි තියෙන්නේ. සමනන්තරය ෙන්නේ එහෙම නන්තරය පැවැත්ම හිබා වෙන සමනන්තරය නිසා. හැම මොහොකින්නේ පැවැත්ල්ලග සමරන්ධය සමරන්තනය ගති ස්වභාවය මොකක්ද නන්තනයෙන් ඇදලා ඉන්නේ ඒක නවත්ත ඒකේ ඒ පුත්තට අනන්තන්ධ සම්බන්ධ වෙී විපාකට බුද්ධිය ලබනා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ාථාව නරමේ අදින්නාදානා කාධා වේරවනේ මත් තව වාදා වෙනවනේ ප්‍රදාව වාසා වාමන සම්පත් වෙනමන කියලා ඕගක් තියෙනවා. වදන ඒ කියන්නේ කයනට වාන්‍ය පාස අධිනාසානා කාම විද්‍යාල පද නිත්‍ත මේ තියෙනවා න්තුමා ඊ පෘථනාවද සම්ප වේරම මේ එතනකේ තියෙනවා. [උගුර කෑරීම][ගොරවනවා] එතකොට අන්න ඒගටිතයෙන් අපි ගන්නවා. අවිජ්ජා ද්ජා දී අන්තිමටක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් මෙතන්දි සුරාමේරයේ මජ්ජ පමාදස්ථානා වේරමනය කියන දිට්ඨාපදයක් අන්න වයක්. ඒ වෙන දෙන්න විදිහ

이제 여기서 'surāmeraya majja pamādaṭṭhānā veramaṇī'라는 sikkhāpada — 그것이 어떤 식인가.

තුරාමය මොකක්ද තිය මොකක්ද කියලා හොයාගන්න

surā는 무엇인가, 그것이 무엇인지 찾아보자.

පානා සනාදාන කාචාර මුසා හතන

pāṇātipāta, adinnādāna, kāmesu micchācāra, musāvāda —

එතන කියන්නේ බිතුුනාපාන පරුනුෂාවන්න සම්පලාප අවිා ව්‍යාපාර විතීම ඒ ඔක්කොම ටික අරන් වෙච්ච ශික්ෂාපදයක් තියෙනවා ඒක තමයි සුමේරය මජමවාදාලවනි

거기서 말하는 것은 pisuṇā vācā, pharusā vācā, samphappalāpa, abhijjhā, byāpāda, micchādiṭṭhi이다. 그 모두를 담은 sikkhāpada가 있는데, 그것이 surāmeraya majja pamādaṭṭhānā veramaṇī이다.

ඒකේ විග්‍රහය [උගුර කෑරීම] තමයි වේණාචා පනසාවචා කප්පනවා අවිද්‍යා ව්‍යාපාද මෙන්න මේ කාරණා සම්පිනය ඒ ධ්‍යාන [උගුර කෑරීම] සම්පිනය කරගන්න එකක් තමයි ුවාරාතීරය පජපදන්තානාර මනි දිගහපත්තිය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් මේක තමයි කියන්නේ අටුවා විග්‍රහ කරනකොට එදාගිච්ච සම්මත පදර්ශය ඕවත් දීලා ගනි ගිහ මත් පැන්ය වරකිමි කියන මොහොතක ශරීර පංචකටා පලින් පෝ යන්න පුරුදු ඔය වෙච්ච තුක පදවැල.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තුරා මේරයේ මජ්ජ පමාදහන කියන්නේ කාරණා කොහොමහ. සුරා කියන්නේ මත්තන වලට සීමා කරන එකක් නෙමෙයි. පහ කියනවා පච්චතුරා කියනවා.

surā meraya majja pamādaṭṭhāna라는 것이 어떤 것인가. surā는 취하게 하는 것에만 국한되는 것이 아니다. 다섯이라 한다, pañca surā라 한다.

ලෞකික අර්ථය කියලා මොකද කරන්නේ පිණ්ඩ තුරා, ඕදන තුරා තුරා පල්ලවතුරා මේවෙන පල් කරලා ගන්නේ ඒවා මල් වලින් පෙරලා ගන්නේ ඒවා ියවලින් පෙරලා ගන්න ඒවා කියන්න හදෙනවා.

lokiya 뜻으로는 무엇을 하는가? piṭṭha surā, odana surā 같은 surā들 — 열매로 거른 것, 꽃으로 거른 것, 잎으로 거른 것이라고 말하려 한다.

නැත්නම් ඇට පේරග ඒක අද බැහැ අපිට දුරා මරග පෙන්නනවා. තොර වෙනවා නෝනට විදිහට කුරුණුතුරක් ගේ තැන් ඒ වුණාට කිය දාන්න. නැත්නම් පොඩ්ඩේ රඟරග වෙලා පංචතුරා බෙලා වෙන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ලෝක සත්වයක් විරාගියක් පෙන්නන්න පංච කාම රාගයෙන් පරාගි කරගන්නා. ආත්වාද බුද්ධිය විදිනවා පච්ච කාමයක්. මෙන්න මේ පංච කාමය තමයි සුනා කියන්නේ.

세상 중생에게 virāga를 보이려면 pañcakāma rāga에서 떠나게 한다. 즐거움에 취해 누리는 pañcakāma — 바로 이 pañcakāma가 surā이다.

තරාහිත බවිත බව රූප රාගල ගරාගල පොට්ඨබ්බ රාගලාවල පොට්ඨබාගීම මෙන්න මේ පංච රාගලියෝ ප්‍රහාණය කරන නිසා බොළ නිසා තියෙනවා. ඒ පුද්ගලයන් මේ පත් වෙනවා. සුරාදී පංචකාමී නරක පුරාව බොනකොට මිවට පත් වෙනවා. කාමාපදය තියෙනවා. අන්න මිහිරියාව එතකොට දිවදෙනි කාලයන්ගේ නත් වෙනවා. අන්න මෙනෙ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දිග තෙන්නෙත් නැහැ. ලෝකේ පංච කාමයන් කර පද කියන ප්‍රමාද වෙනවා. අන්න ප්‍රමාද ඊට පස්සේ කොත ලෝකේ තුළ ලෞකිකත්වය කොතනගේ අල්ලගෙන ඇල දිලා ඉන්නවා නිවත ැලදෙන අන්න කාල

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේ මජ්ජ පමාද කාල දාන කියන්නේ ත්ත පැන්වන වචනය අර පොංචි ගෑල්ලත් ඕකේ ගෑල්ලත් තුරාදී මචාදහනකේ ආර්ප මාත්‍ර කොටසටම අයිතිය මැන්දී මුළු න් හරි කමක් නැහැ. පිටි වර්ග පුඩු වර්ග මොන කමක් නෑ මත්තෙන්න කතා අාගී ාගෙන් යුද්ධ විනාගිය පොරසක් පත් වෙනවා. ඔය ටික අහක් වෙලා ඉන්නේ පුද්ගල පංචකාමී මත් වෙලා ඉන්න. මේ ඈ සුරාපානය කරන මේවට පත් වෙලා පත් වෙලා ඉන්න අය තුරක්මනි ඒ නිසා ප්‍රමාද වෙලා ඉන්නයි ලෝකේ ප්‍රමාදයි අප්‍රමාදන ප්‍රමාදන්න බලාපොරොත්තු නැ ප්‍රමාද කාය වදානයි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේකේ වෙන්ත බෞද්ධයෝ නිවන තේරුම් ගත්ත අරම මෙන්න මේ පංචකාමීන් නේ සරාගයට මත් වෙලා. ඒකේ මිහිරියාව ආශ්වාදය පංචකාමයන්ගෙන් මත්වෙනවා. මේ ලෝකයේ ප්‍රමාද වී අප්‍රමාව නිවට පත් වස ප්‍රමාදය හි ලෝකය ලිලා ඉන්නා. මම මේ කියන් වෙලා නිව පිහිටවා ගන්නවා කියලා ගන්න අසා තමයි සුරා පංචානා විරවන ික්ඛාපතිය.

여기서 불자들이 nibbāna를 알아들은 바탕은 이것이다: 이 pañcakāma, sarāga에 취하고, 그 달콤함과 즐거움, pañcakāma에 취한다. 이 세상에서 pamāda하여 appamāda인 nibbāna에 이르지 못하게 하는 pamāda의 세상을 떠나 '나는 nibbāna에 자리 잡겠다'고 받아들이는 것, 그것이 바로 surāpāna veramaṇī sikkhāpada이다.

පැයක් බොන්න නෑ කියලා කෙනෙ කොරෙ. බුදුරජාණන් වහන්සේ වෙන පුත්තේ එකක් ලෝකතන්තය නොවෙග. ලෝක සපතන්තය නිවන් දකින්න වෙනවා. බුදුපියාණන් වහන්සේ පෙන්නපු වගේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් සුරාජිර මචවාදාර නේරමනය හරියට පැවැතොත් කියන්න නිවන් දකින්න. ඒකේ තියෙනවා නිවන්

그렇다면 surāmeraya majja pamādaṭṭhānā veramaṇī를 제대로 지키면 nibbāna를 본다고 할 수 있다. 거기에 nibbāna가 있다.

මෙන්න මේසා කාගාදත් කාලිත්‍යාදාන මුසාවාද කියන මෙන්න මේ ටික අහක් ඉතුරු ඔක්කොම ආශ්වාද අයිති.

이렇게 pāṇātipāta, adinnādāna, musāvāda라는 이것들을 빼고 나머지는 모두 즐거움에 속한다.

මරසා සම්පලා අවිජ්ජා ව්‍යාපාර විද්‍යා දිට්ඨිය කියන කලක් වෙලා තියෙනවා. ඔන්න ඔය පංචකාලීය මත් වෙලා ප්‍රමාදලා රොගන්න බැරිපිලා

pisuṇā vācā, samphappalāpa, abhijjhā, byāpāda, micchādiṭṭhi라는 것이 한 묶음이 되어 있다. 바로 그 pañcakāma에 취해 pamāda하여 벗어날 수 없게 된 것이다.

ඒ ඔක්කොමයි ඒක විග්‍රහ කරනකොට වෙනම පරියාය කැටි කරලා දුන්නේ නැහැ. විග්‍රහ කරලා තේරුන කියන්නේ වැඩිගුණක් සීලය තවත් බලාවසේ සිද්ධ කරගන්න. කියන එක විදි කරලා කිව්වා හරි ාකි මේරියාවේ මත්තයා කරන්නාහම වැඩපිලා වාදා කියන්නේ වදන නෙමෙයි. වාදක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තින නැගෙන කියලා වාදක තියවෙනුම පාපයක් ඒ වගේනා දැන් ඉතින් ඇඩීමටත් බලාපොට තමන් පේනවා අයිතුරු හගිය අර ආශ්වාදයන් පචකාමාසත්වය අදා තමයි අපි නූති ක්‍රියාත්මක කරන්න අනිත් වැඩසනාවාදා වරසාවාදා සම්පලාපද අවිජ්ජා ගාපාද දැන් මේ දස අසීත සස ඉතුරු වෙලා පංචකාමය මොකක් කරගෙන පලාගත කියලා වැරදි නැත පිහි ඒක විග්‍රහ කර එතන ඇති කරලා දුන්න ඇහෙන හැටි කරලා තියෙනකොට පස්ප විග්‍රහ කරන වෙලා කියන්නේ සුරාතරය මජවාදට ängිාපල මන්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නැ මත්තං දැක් අපි කියමු මොන රාගය දන්න රූප රාගය ශබ්ද රාගය ගන්ධ රාගය රස රාගය විපස්සන් රාගය කියන මේ ඒක මුවෙන්නේ නැත්නම් මත්තන්න පුළුවන්

취함을 보면, 무슨 rāga인가 — rūpa rāga, sadda rāga, gandha rāga, rasa rāga, phoṭṭhabba rāga, 이것들로 취할 수 있다.

ඒ ආසය කියලා බලපොත් නෑපාන ආ ඒක දැන්වා භාවනාවා මක්ඛලා අවිච්චා කියන්නේ වැඩි ආවාදයන්ගිය වැඩි ඒක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

번역 고르기