와하라까 코리아
CD023-12

CD023 · 12번째 · 1시간 13분 · 원문 녹음

Dhamma desanā 2

ධර්ම දේශනා.2.

කෙනෙක් යම්කිසි විදියකට අපි පීනල පුරුදු කරනවා. ඒක ව්‍යායාමයා පුරුදු කරනවා. ඔය පුරුදු කරන මුල් අවස්ථාව තුළදී ඒ ව්‍යායාමය ඒ ආකාරයෙන්ම කරනකොට හරි වෙහෙසයි.

어떤 사람이 어떤 식으로든 헤엄을 익힌다고 합시다. 몸 움직임을 익히는 것이지요. 익히는 맨 처음 무렵에는 그 움직임을 그대로 해 보면 무척 지칩니다.

පීනන්න දැම්මොත් එහෙම වක්කළමකට හරි දාලා පීනන්න පුරුදු කරනකන් එයා කිමුදුන් කාර්යයෙක් වෙන්නේ නැහ.

헤엄치라고 물에, 하다못해 못에라도 넣어 두어도, 헤엄이 몸에 익을 때까지는 그 사람은 솜씨 좋은 헤엄꾼이 되지 못합니다.

ඒ තාක්කල් ඔහුට ආරක්ෂාව දීගෙන හරි අල්ලගන්න බලාගෙන හරි බැහැ අල්ලා තල්ලු කරලා හරි ගඟට දාලා පිනවනවා. මොනදි පිනන්න බයයි. හැබැයි ජීවිතායෙම පීිලා පිලා කොහොමහරි හරි දඟලලා ැඩිපඩි ගහලා පළගැට ගහගෙන එලද වෙනවා.

그때까지는 지켜 주면서, 붙잡아 줄 채비를 하고서, 또는 떠밀어서라도 강에 넣어 헤엄치게 합니다. 처음에는 헤엄치기를 무서워합니다. 그런데 평생 헤엄쳐 본 적이 없으니 어떻게든 허우적거리고 버둥대며 물을 치다가 녹초가 됩니다.

වරුවක් හතිරෙනවා එළියෙන එකන් අතමය කැක්කු ඊළඟ දවස බේරෙන්න දෙන්නේ නැහ. ෙලටත් පැදලා දානවා. හැබැයි ඔහොම දාලා පුරුදු වුනාට

한나절 숨을 헐떡이고, 그다음엔 팔이 쑤십니다. 그래도 이튿날 놓아주지 않고 또 물에 밀어 넣습니다.

දානවා. හැබැයි ඔහොම දාලා පුරුදු වුනාට පස්සේ දක්ෂ කිවිදුන් කාර්යත් ඔහොම පීඳනවා. එහෙමනේහර කමාරුද?

그런데 그렇게 넣어져서 익숙해진 뒤에는 솜씨 좋은 헤엄꾼이 되어 그렇게 헤엄칩니다. 그때도 힘이 듭니까?

අර අමාරු ඔක්කොම ඉවරයි. හැබැයි එයා පුරුදු වෙන කාල එයාට අමාර නැද්ද? එයාටත් අමාරුයි.

그 힘든 것은 다 끝났습니다. 그런데 그가 익숙해지던 동안에는 힘들지 않았습니까? 그도 힘들었습니다.

ඒ වගේ අපි සැනසු දැකලා අත්හැරීමේ, නොයැල්මේ, මිදීමේ සැනසව දැකලා ඒකට පත්වෙන්න හදනකොට බාහිර ගැටලු, බාහිර ලෝකේ ප්‍රණ මහා වදයක් වාගේ පේනවා.

그처럼 우리가 놓아 버림, 매달리지 않음, 벗어남의 편안함을 보고 거기에 이르려 할 때, 바깥 문제들과 바깥 세상이 큰 괴롭힘처럼 보입니다.

හැබැයි ඒ වදයක්ට අපිට යන්න සෙනක් නෑ පැනලා. යන්න ගිහිල්ලා තේරෙන සැනක් නැහැ.

그런데 그 괴롭힘에서 뛰쳐나가 달아날 곳이 우리에게는 없습니다. 가서 벗어날 곳이 없습니다.

අං එතනින් අපි දැනගත්තොත් ඒකට මූල දෙනකොට මුලදි හරි අමාරුයි.

거기서 우리가 그것을 알아차리고 그것과 맞닥뜨려 보면, 처음에는 무척 힘듭니다.

හැබැයි මූල දීලා මූල දීලා ඒ කටයුතු කරගෙන යනකොට ඒකේ අකම්පය භාවයට පත් වෙනවා ඒක ගලක් නෑ. සාමාන්‍ය දෙයක් වෙනවා.

그러나 맞닥뜨리고 또 맞닥뜨리며 그 일을 해 나가면 흔들리지 않는 상태에 이릅니다. 그것은 더 이상 문제가 아니고 예사로운 일이 됩니다.

ඊට පස්සේ එයාගේ හිතේ ඇිලත් නෑහැ. ඒකට ගැටෙන්නෙත් නෑ. මෙන්න මෙතන්ට එනකොට තමයි විවේක සුවේ දැන පටන් ගන්නේ. උපසම සුවයා සංසිඳීන් සුවේ නිවන සුවේ දැෙන්නේ එතකොටයි.

그 뒤로는 그의 마음에 들러붙지도 않고 그것에 부딪히지도 않습니다. 바로 여기에 이를 때에 viveka의 편안함이 느껴지기 시작합니다. upasama의 편안함, 가라앉음의 편안함, nibbāna의 편안함이 느껴지는 것은 그때입니다.

නිවන දැකපු කාම නිවන සුවේ දැනෙන්නේ නෑ.

nibbāna를 본 바로 그 순간에 nibbāna의 편안함이 느껴지는 것은 아닙니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ගින්නක් නිමපු හැටියේ. එතන සීතලද කියලා අහනවා.

Buddha께서 말씀하십니다. 불이 꺼지자마자 그 자리가 차가우냐고 물으십니다.

ගිනි ගොඩක් පත් වෙවිලා එක වහම නිවනවා. ගිනිගොඩ නිවුණට පස්සේ. එතන හිත්තරද? අර ගිනිගොර නිසා ගත්ත රශ්නේ කොච්චරදල ඒක දින ගණක් හරි තියෙනවා.

타오르는 불더미를 단번에 끈다고 합시다. 불더미가 꺼진 뒤 그 자리가 서늘합니까? 그 불더미 때문에 머금은 열기가 얼마나 되는지, 그것은 며칠이고 남아 있습니다.

ගිනිකොල යලි යලි පතු නොවීම නිසාම සභිත්‍ර රත්නේ ගෙවිලා යන නිසාම දින ගණනක් යනකොට තමයි ඒක සීතල වෙලා එතන ගින්නේ නැති දෙෙනක් බවට පත් වෙන්නේ.

불이 다시 또다시 타오르지 않고, 머금은 열기가 다 빠져나가기에, 며칠이 지나서야 그곳이 식어서 불기 없는 자리가 됩니다.

මෙන්න මේ වගේ නිවන ක්ෂණයකින් හරි අත්දැකලා අරිහත් ඵලය ලැබුණා කෙනෙකුට මාර්ග ඵලයක් ලැබුණා. ඒ මාර්ග ඵලය ලැබුණු දවම ඒකේ සුවේ එන්නේ නැ.

바로 이처럼, 한 찰나라도 nibbāna를 겪어 arahant의 열매를 얻었거나 어떤 길과 열매를 얻었더라도, 그 길과 열매를 얻은 바로 그날 그 편안함이 오는 것은 아닙니다.

ඒක සුවේ ඉන්න අර ප්‍රශ්නය සමථයට පත්වෙන්න ඕනේ. සමථයට පත්වෙන්න ඔහු විසින් ඒක දැකලාම අත්දැකළම

그 편안함 속에 머물려면 그 문제가 가라앉아야 합니다. 가라앉으려면 그가 그것을 직접 보고 겪어야 합니다.

ගැටීමෙන් පැනලා යන තැනක් නෑහැ. ඇලෙන්නේ නැතුව කැටෙන්නේ නැතුව ඉන්නවා ඒ අරමුණෙන් පැලා යන තැනක් නෑහ කියලා දකිනවා.

부딪힘에서 달아날 곳은 없습니다. 들러붙지도 부딪히지도 않고 머뭅니다. 그 대상에서 달아날 곳이 없다는 것을 봅니다.

අරමුණෙන් පැනලා යෑමක් නැහැ. එබන්ධ අරමුණය ඇලෙන්න ගැටෙන්න දෙයක් නැතුව මධ්‍යස්ථභාවයක් ඇති වෙනවා. මෙන්න මේ මධ්‍යස්ථභාවය ඇති වුනාට පස්සේ සංසිඳීමේ සුවේදෑනවා.

대상에서 달아나는 일은 없습니다. 그러면 대상에 대해 들러붙을 것도 부딪힐 것도 없는 한가운데 자리가 생깁니다. 바로 이 한가운데 자리가 생긴 뒤에 가라앉음의 편안함이 느껴집니다.

එදාත් අර ප්‍රශ්නය නිදහස් වෙනවා.

그날 그 문제에서도 풀려납니다.

ඊට පස්සේ එයා තැන් හොයාගෙන යන්නේ නැ.

그 뒤로 그는 머물 곳을 찾아다니지 않습니다.

දැන් හිතන්නකෝ මෙහෙම දෙයක්. සට නොගියා අම්මන් කෙනෙක්. දරුවෝ ටික දාලා හට යනවා.

이런 일을 한번 생각해 보십시오. 외국에 일하러 간 어머니가 있습니다. 아이들을 두고 외국으로 갑니다.

යනකොට බහනුකොට හිතාගෙන ගියාට එහාට ගියාට පස්සේ තමයි පාලුව තේරෙන්නේ. කතා කරන්න කෙනෙකුත් නැහැ. දරු හුර පෙකුත් නැහැ. රාමියක් නැහැ. මේ ඤුන් ගාන කෙනෙකුත් නැහැ. කවුරුවත් නැහැ. ඒවා පිළිගන්න කෙනෙක් එහි නැහ. ලෙක් දුකක් කිව්වට කොන් මරුවක් කිවට අපේ අත අපේ අමාරුව කියලා වැඩ නොකර ඉන්නත් බැහ. ඒවා කිව්වටන් අහන්නෙත් නැහ.

갈 때는 견디리라 마음먹고 갔지만, 저쪽에 가고 나서야 쓸쓸함을 느낍니다. 말할 사람도 없습니다. 아이들의 살가움도 없습니다. 즐거움도 없습니다. 재잘대는 사람도 없습니다. 아무도 없습니다. 그런 것을 받아 줄 사람이 그곳에는 없습니다. 괴롭다, 아프다 해 봐야, 내 팔이, 내가 힘들다며 일을 안 하고 있을 수도 없습니다. 그런 말을 해도 들어 주지도 않습니다.

ඉතින් මොකුත් නෑහැ ගියන් එවනවා මම බෙල්ලෙල් දාගන්නවා මම මැරෙනවා මම කොහොමහරි

그래서 아무 말도 없이 '돌려보내면 나는 목을 매겠다, 나는 죽겠다, 나는 어떻게든'

ගෙන්න ඉන්නවා ඔක්කොම කිය ගණන් ගන්න නෑ හොරන් දෙයක් ගෙදර වුන් නිකන් ඉන්නවා. මාස

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හයක් විතර ගියාට පස්සේ තියෙනවා. දැන්නම් ටිකක් හොඳයිනවා.

여섯 달쯤 지난 뒤에는 이제 좀 낫다고 합니다.

අවුරුදක් ගියට පස්සේ කියනවා තව අවුරුද්දක් දික් කර එකක් තමන් තව අවුරුදකින් එන්නේ කියලා. ආවකම මොකද කරන්නේ? මෙහෙන්න එවා යන්න ඕනේ අය කියනවා. මොකක්ද වෙනසක්ද ඕක වෙලා නැද්ද?

한 해가 지난 뒤에는 한 해를 더 늘렸다며 한 해 더 있다가 오겠다고 합니다. 돌아와서는 어떻게 합니까? 여기서 다시 가야겠다고 말합니다. 무엇이 달라졌습니까? 그렇게 되지 않았습니까?

අර දුක් විඳා ඒ දුක් වින්ද පරිසරය නෙමෙයි දාය සැරයක් මධ්‍යස්ථ වුනේ.

그 괴로움을 겪은 그 환경이 달라진 것이 아니라, 이번에는 그 사람이 한가운데에 서게 된 것입니다.

අන්න ඕනත් දෙනට පත්වුණා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මෙන්න මෙහෙම ස්වභාවයක් තියෙනවා නිවන් දැක්ක කෙනා මේ ලෝකයෙන් ඈත් වෙන පැත්තයි දැක්කේ. අනන්තව සංසාරට දැක ශාන්තියක් දැක්කා. ඒ ශාන්තිය දැක්ක ගමන් ඒ ශාන්තියට තමන්ට පත්වෙලා ඉන්න නෑහ කියලා හරි අසාහනයක් දැයෙනවා මේ ලෞකික ලෝකේ.

이런 성품이 있습니다. nibbāna를 본 사람은 이 세상에서 멀어지는 쪽을 보았습니다. 끝없는 saṃsāra에서 고요함 하나를 보았습니다. 그 고요함을 보자마자, 자신이 그 고요함에 머물러 있을 수 없다는 데서 이 세속 세상에 대한 불편함이 일어납니다.

හැබැයි ඊට පස්සේ එයාගේම අත්දැකීමක් නම් පෑල්ලේ යන ස දෙනක් නෑහ කියලා. කොහොතන ගියාත් ඕකමයි.

그러나 그 뒤에는 달아날 곳이 없다는 것이 그 자신의 겪음이 됩니다. 어디를 가도 다 똑같습니다.

ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? ලෝකය හැටිය ඔහොම තමා.

그다음에는 어떻게 됩니까? 세상이 생긴 모양이 원래 그렇습니다.

අරමුණ එනවා. ඇලීමක් ගැටීමද ඇත්තෙන්නේ කොච්චර ශාන්තද කියලා. ඵල ශාන්තිය දකින එතන.

대상은 옵니다. 들러붙음도 부딪힘도 없을 때 얼마나 고요한지, 바로 거기서 열매의 고요함을 봅니다.

මාර්ගය ඵලය නිවන. නිවීමේ ශාන්තිය දකින්නේ උපසමය දකින්නේ එතෙන්දි. ඒක දෙවන්නේ තුන්වෙනි අවස්ථාව. මාර්ගය ලැබුවා, ඵලය ලැබුවා නිවන ප්‍රත්‍ය වෙසා කරන කෙලෙස් තියෙන්නේ ඊළඟට ඉතුරු තියෙනවාද කියලා බලන්න ඊළඟට ප්‍රත්‍ය ඥාන පහක් පහළ වෙන්නේ ඔහොමයි.

길, 열매, nibbāna. 꺼짐의 고요함을 보고 upasama를 보는 것은 거기서입니다. 그것은 세 번째 단계입니다. 길을 얻고 열매를 얻은 뒤, nibbāna를 되돌아보고, 버린 kilesa를 되돌아보고, 그다음 남은 것이 있는지 살펴봅니다. 다섯 가지 되돌아보는 ñāṇa는 이렇게 일어납니다.

මෙබඳු මාර්ගය අඳු ගමනය කරලා මම මෙබඳ ශාන්ත ඵලයක් ලැබුනා. මම දැන නිවන හැරෙන්න තව හැසුමක් නෑහ කියලා. නිවන හිට ඵලය පිහිලා ඉවරයි. ඵලය ලැබුවට නිවීමෙන් ලැබූ හැම තාව ලැබිලා නැ. මා කරදරයක්නේ මේ ලෝකේ.

'이러한 길을 걸어 나는 이러한 고요한 열매를 얻었다. 이제 nibbāna 말고는 더 할 일이 없다.' nibbāna를 보고 열매를 얻은 것은 끝났습니다. 그러나 열매를 얻었다고 해서 꺼짐으로 얻을 것을 다 얻은 것은 아닙니다. 이 세상은 큰 골칫거리이니까요.

ඔකම ගැටීමට එනවා. හරි වේදනාවක් එනවා. නිවුරුව බණ දකින්නේ උපේක්ෂාවට පත් වුන දාලා.

그 모든 것이 부딪혀 옵니다. 아픔도 찾아옵니다. 꺼짐을 참으로 보는 것은 upekkhā에 이른 날입니다.

එදට ඇලීම නැති ගැටීම නැති සැනසුම නිවන කියලා නිවන් සුවේ කියා දකින්නේ. අන්න නිවන පත්‍යවේා වෙන්නේ එතකොටයි. ප්‍රත්‍යසා ඥාන පසුව පහළ වෙන්නේ. ඒකට පත්වෙනකොට

그날에야 들러붙음도 부딪힘도 없는 편안함을 nibbāna라고, nibbāna의 편안함이라고 봅니다. nibbāna가 눈앞에 드러나는 것은 그때입니다. 되돌아보는 ñāṇa는 거기에 이를 때 뒤이어 일어납니다.

ඒ නිසා ඒ ආකාරයෙන් ක්‍රමක්‍රමය සංසිදලා තමයි එතෙන්ට එන්නේ. ඵලයක් ලැබුණු ඵලයට ඵලය ලැබුනගම ශාන්තියට පත් වෙන්න බැහ ලෝකෙ තුළ. ස්වභාවය ඒකයි. අර ගැටුම එනවා. අරමුණ වක්කන්න බැහ ඒක විපාකය.

그러므로 그렇게 차츰차츰 가라앉아서야 거기에 이릅니다. 열매를 얻었다고 해서, 열매를 얻자마자 세상 안에서 고요함에 이를 수는 없습니다. 생긴 모양이 그렇습니다. 부딪힘은 옵니다. 대상을 막을 수 없습니다. 그것은 vipāka입니다.

මෙච්චර කාල සංසාරේ අපි කරගත්ත විපාක ඒක ඉවසීමත විපාකයක් බව තේරුම් අරගෙන විපාකයට මම මතුවට ගෙනියන්න බැහ. විපාකය

이토록 긴 saṃsāra에서 우리가 지은 vipāka, 그것이 견뎌야 할 vipāka임을 알아차리면, 나는 그 vipāka를 앞날로 끌고 갈 수 없습니다.

ඉවසගෙන ඉන්නවා නිසා කන නවනවා කරන්න ආය නිසා ඇලීමයි ඒකට ඇලීම ඇති කරලා ගියා. අර

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ගැටීම නැති වෙන්නේ එතකොට විශ්ව විදිත සාවය නැති වෙලා යනවා. එතකොට සමාධියට පත් වෙනවා.

그때 그 부딪힘이 사라집니다. 흐트러진 상태가 사라집니다. 그러면 samādhi에 이릅니다.

ඉතින් ඒ තත්ත්වයට පුරුදු වෙනකම් ඔහොම තමා. ඒකින් දකින්න ඕනේ ධර්මානුකූලවම දකින්න ඕනේ.

그러니 그 상태에 익숙해질 때까지는 그렇습니다. 그 점을 보아야 하고, dhamma에 맞게 보아야 합니다.

අර මෙච්චර කරගට වැසරහින් තෙම තෙම ඉන්න එකන තෙමෙ නොතෙබින්න තැනක් නැත්නම් තෙමුණා වෙන මොනවා කරන්නද කියලා තීරණය ගත්තා වාගේ.

이렇게 큰비에 흠뻑 젖고 있으면서, 젖지 않을 곳이 없다면 젖는 것 말고 무엇을 하겠느냐고 마음을 정한 것과 같습니다.

අරමුණු වෙනවා එක අිෂ්ට අරමුණු ලෝකේ හැටිය. ලෝකේ ඕකෙන් තොරනවා නම් ලෝකයක් නෙමෙයිනේ.

대상은 옵니다. 싫은 대상이 오는 것이 세상이 생긴 모양입니다. 세상에 그런 것이 없다면 그것은 세상이 아니겠지요.

ඊට පස්සේ එයා දකිනවා අරමුණු වඑන්නේ නැහ නම් ඒකන බුදුනේ කියලා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතකන් දකින්නේ මෙච්චර හොඳට ඉන්න මම් මේ කරදර මොකද කියලා.

그때까지 그는 '이렇게 잘 지내는 나에게 왜 이런 골칫거리가 오는가' 하고 봅니다.

ඊට පස්සේ දකිනවා කරදර ඉන්න ලෝකයක් හදු ඒකම හමුදුයක්නේ කියලා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙම එකක් ලෝකේ නැහනේ.

그런 것은 세상에 없으니까요.

ඒන කරදර ආප්පාය ඉතින් ගාන කරන්නේ නැ.

그러니 찾아오는 골칫거리와 어려움을 더는 셈하지 않습니다.

එහෙනම් අපි දකිනකොට අපි දකිනවා එකින් එකට එකින් එකට ඇලුම් තැනක් ඇති නිසයි ගැටුමක් හටගන්නේ.

그렇다면 우리가 살펴보면, 하나하나에 들러붙은 자리가 있기 때문에 부딪힘이 일어난다는 것을 봅니다.

අන්න ඒ ඇලුම තෝරගන්නවා. ඕකට කියනවා සැඟවුණු ආශ්වාස දැනගන්නවා කියලා.

바로 그 들러붙음을 가려냅니다. 이것을 숨어 있는 assāda를 알아낸다고 합니다.

සැඟවුණු ආශ්වාස දැනගන්නේ කල්පනා කරලා නෙමෙයි. ඒ ඒ එන තැනවා තොටු කොළට ගිහිං හිටන් ගිය හරක් කොල්ල අයාගන්නවා කියන්නේ නැහැ උපමාවක් පෙන්නදෙනවා. හරාක් කැලේ කැලේ වැදුනට පස්සේ.

숨어 있는 assāda는 궁리해서 알아내는 것이 아닙니다. 그것이 찾아오는 자리에서 알아냅니다. '나루터에 가서 기다리다가 소를 붙잡는다'는 비유를 보여 주십니다. 소가 숲으로 들어간 뒤에,

ගොප ගොපල් නැත්නම් හරා බලන පුද්ගලයා. කැලේ පස්සේ හැමතෙනම හොය හොයා වෙහෙසෙන්නේ නැහ. එයා එනවා තොටුකොල ළඟට හරක් වතුර ගොල්ලන තොර පොළක් තියෙනවා එතෙන්ට වෙලා ඉන්නවා.

소치는 사람, 곧 소를 돌보는 사람은 숲을 따라 이곳저곳 찾아 헤매며 지치지 않습니다. 그는 나루터로 갑니다. 소가 물을 마시는 물가가 있는데, 거기 가서 기다립니다.

එයා එකක් දන්නවා. හරකාක් කොච්චර කැලේ සැරිසෙරත් වතුර විභා වෙනවා. ඒට කැලේ වතුර නැම මෙතනේ වතුර බොන්න ෙන්න එක ආපුම අල්ලගන්නවා.

그는 한 가지를 압니다. 소가 숲을 아무리 돌아다녀도 목이 마르게 됩니다. 숲에는 물이 없으니 여기 물 마시러 와야 하고, 오는 대로 붙잡습니다.

දේශයම අල්ලගන්න ක්‍රමයක් උපමාවක් පේල මෙව්වා වගේ. තමන්ගේ එන අරමුණු වලට හිත තියාගෙන ඒ එන අරමුණු විමසන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ.

kilesa를 붙잡는 방법도 이와 같은 비유로 보여 주십니다. 찾아오는 대상에 마음을 두고, 그 찾아오는 대상을 살피는 데 익숙해져야 합니다.

එතකොට අපේ හැංගිච්ච හරක් වාගේ අපේ අභ්‍යන්තරයට තිබිච්ච කෙලෙස් තියෙනවා නම් ඒ කෙලේසය ඔය තැන්ව නැගිලා එනවා. කෙලේසයක් ආපු බව දැනගන්නේ කොහොමද? එක්කෝ ඇලෙනවා එක්කෝ ගැටෙනවා.

그러면 숨은 소처럼, 우리 안에 깃든 kilesa가 있다면 그 kilesa가 바로 그 자리에서 솟아오릅니다. kilesa가 왔다는 것을 어떻게 압니까? 들러붙거나, 아니면 부딪힙니다.

ආපු අරමුණය ඇලෙනවා නම් ආපු අරමුණය ගැටෙනවා නම් අන්න එතන ඉඳලා විමර්ශනය කරන්න ඕනේ. තොටුකොළ ඉඳලා හරකා හොයාගන්නවා වගේ.

찾아온 대상에 들러붙거나 찾아온 대상에 부딪힌다면, 바로 거기서부터 살펴야 합니다. 나루터에서 소를 찾아내듯이요.

එහෙනම් මේ ගැටීමක් හටගත්ත නම් ගැටෙන එක නිවනද. නිවන් දැක නිවන් දැකපු කෙනා ගැටෙනවලද?

그렇다면 부딪힘이 일어났다면, 부딪히는 것이 nibbāna입니까? nibbāna를 본 사람이 부딪힙니까?

නිවන් දැක්ක නම් ගැටෙන්නේ නැ. දැකලා තියෙන්නේ නිවන මට්ටම මදිලි නිසායි ගැටෙන්නේ. නිවන් නොදැකලා නෙවෙයි යම්කිසි කොටස කොටසක් පිළිබඳව.

nibbāna를 보았다면 부딪히지 않습니다. 부딪히는 것은 nibbāna를 본 정도가 모자라서입니다. nibbāna를 보지 못해서가 아니라, 어떤 부분에 대해서 그렇습니다.

හැබැයි ගැටීමට හේතු කර්යතාව ඉතුරු. කාමරාග පටිඝ ඉවර වෙලා නැ.

그러나 부딪힐 까닭이 남아 있습니다. kāmarāga와 paṭigha가 끝나지 않았습니다.

පටිඝය ඉවර වෙන්න නම් ඒ ගැටීම ඉවර වෙන්න ඕනේ. ගැටීම ඉවරෙන්න නම්. ඒ ගැටෙන තැන එනකොට මම ඇයි ගැටෙන්නේ?

paṭigha가 끝나려면 그 부딪힘이 끝나야 합니다. 부딪힘이 끝나려면, 부딪히는 자리에 왔을 때 '나는 왜 부딪히는가?' 하고 물어야 합니다.

ඇලීමක් නැතුව ගැටීමක් නෑහ. ඇලීමට විරුද්ධ දෙයක් එනකොටයි ගැටෙන්නේ.

들러붙음 없이는 부딪힘도 없습니다. 들러붙음에 거스르는 것이 올 때 부딪힙니다.

එහෙනම් මම මොකක්ද බලාපොරොත්තු වට මේ ගැටෙන්න හේතුව මොකක්ද අනේ මට කරවරයක් නැතුව ඉන්න ඇත්නම් ඔන්න ඇලීම. අන්න අල්ලගත්තා හැඟැවිච්ච හරකා

그렇다면 나는 무엇을 바랐기에, 이 부딪힘의 까닭이 무엇인가? '아, 내가 골칫거리 없이 지낼 수 있다면' — 거기 들러붙음이 있습니다. 숨어 있던 소를 붙잡았습니다.

මේ ලෝකේ කරමරයක් නැතුව ඉන්න ඇත්නම්. ඔන්න මෝලකමෙන් මුලාවේ අවිද්‍යාවේ තියෙන තව දිගමනයක්.

'이 세상에서 골칫거리 없이 지낼 수 있다면' — 거기에 어리석음과 헷갈림과 avijjā에서 나온 또 하나의 결론이 있습니다.

ලෝකය ඇතුලේ ගැටීමක් නැතුව ඉන් කියන එක තමයි අවිද්‍යාව නිගමනය. අන් ඇර නැති එක ලෝකය ඇතුලේ ගැටීමක් ඇත්ත ඉන්න තැනක් නැහැනේ.

세상 안에서 부딪힘 없이 지낼 수 있다는 것이 바로 avijjā의 결론입니다. 실은 세상 안에 부딪힘 없이 지낼 자리는 없으니까요.

දැකනම් විද්‍යාව පහළ වුණා. ඒක ලෝක හැටිය.

그것을 본다면 vijjā가 일어난 것입니다. 그것이 세상이 생긴 모양입니다.

ගැටෙන්න නැති තැනක් නම් ලෝකේ කියන ඒක දැනගත්තාද අර ගැටෙන්නේ නැ. ප්‍රශ්නය එනවා.

세상에는 부딪히지 않을 자리가 없다는 것을 알았다면, 문제가 와도 그는 부딪히지 않습니다.

ප්‍රශ්නය තිට ඇලීම අතල වුනහම ඒ නිසා හටගත්ත ඒකට විරුද්ධතාවයක් එන ගැටෙන්න හේතු නැහැ. කරදරෙනවා. ඉතින් මට ශාන්ත දෙනක් බලාපොරොත්තු වස් මනේ කරළන ගැටෙන්නේ.

들러붙음을 놓아 버리면, 그로 인해 생긴 것에 거스름이 와도 부딪힐 까닭이 없습니다. 골칫거리는 옵니다. 그러니 내가 고요한 자리를 바랐기 때문에 부딪히는 것입니다.

ශාන්තෙනයක් බලාපොරොත්තු වෙන නම් ඒක පැවැත්මන. පැවැත්ම නිවන. පැවැත්ම ශාන්තියක් බලාපොරොත්තු වෙන ඒක ඡන්දර රාගයක්. ඒ චන්ද රාගය ලෝකයට අයිතිය නිවනට අයිති නැහ. චන්ද රාගය නිරෝධ කරපුවහමයි නිවන. එහෙනම් මම ඒකත් නිවන්න ඕන. එතකොටයි

고요한 자리를 바란다면 그것은 bhava입니다. bhava는 nibbāna가 아닙니다. bhava에서 고요함을 바라는 것은 chanda-rāga입니다. 그 chanda-rāga는 세상에 속하지 nibbāna에 속하지 않습니다. chanda-rāga를 그치게 했을 때가 nibbāna입니다. 그렇다면 나는 그것마저 꺼야 합니다.

නිවන. එහෙනම් මම ඒකත් නිවන්න ඕන. එතකොටයි කාම රාග පටිඝ ඉවර කරලා අනාගාමී වෙන්නේ.

그때에야 kāmarāga와 paṭigha를 끝내고 anāgāmī가 됩니다.

එතකම් රහතන් වහන්සේ ඕන වෙන්නේ කියලා හිතා හිටියත් එහා වඉන්නේ පල්ලෙහයක්. දැකලානැ අත්දැකලා නැතිකම

그때까지는 스스로 arahant가 되었다고 생각하고 있더라도 실은 그 아래에 있습니다. 보지 못했고 겪지 못한 것입니다.

කාම රාග පට දුරු වුනාට පස්සේ එයාට ගැටීම නෑ.

kāmarāga와 paṭigha가 떨어져 나간 뒤에는 그에게 부딪힘이 없습니다.

එහෙනම් අපි හිතලා හිටියොත් අනාගාමී කියලා ඊට ඉස්සෙල්ලා ඒ අනාගාමී නෑ. ඊට මෙහන්න පුළුවන්. ඒක අත්දැකීම නෑ.

그러니 우리가 anāgāmī라고 생각하고 있어도, 그 전에는 anāgāmī가 아닙니다. 그렇게 생각할 수는 있지만 그것은 겪음이 아닙니다.

ගැටෙන්නේ ඇලීමක් නිසයි. මේ මට දූෂ මානසිකත්වයක් ඇති වුණේ ඉවසන්න බැරි වුණේ ගැටීමක් නිසයි. ඒ ගැටීමට මුල ජම්ම ඇලීමට පහරක් වැඩි නිසයි. මොකක්ද මගේ ඇලීම? මගේ අදහස මොකක්ද?

부딪히는 것은 들러붙음 때문입니다. 내게 이런 더럽혀진 마음이 생기고 견딜 수 없게 된 것은 부딪힘 때문입니다. 그 부딪힘의 뿌리는 들러붙음에 타격이 가해졌기 때문입니다. 나의 들러붙음은 무엇인가? 나의 생각은 무엇인가?

සැනසිල්ලේ ඉන්න ඕනේ.

'편안하게 지내야 한다.'

කොච්චර ශාන්තද සැනසිල්ල ඉන්න තියෙනවා නම් මොකේද ඉන්නේ? රූප තුළ, වේදනා තුළ, සංඥා තුළ, සංඛාර තුළ, විඤ්ඤාණ තුළ මිසක් වෙන එකක් වැළුවේ. ශාන්තිය හු රූප තුළ, වේදනා

그토록 고요한 편안함 속에 지낼 수 있다면, 그것은 어디에 있습니까? rūpa 안, vedanā 안, saññā 안, saṅkhāra 안, viññāṇa 안 말고 다른 무엇이 있습니까?

එකක් වැළුවේ. ශාන්තිය හු රූප තුළ, වේදනා තුළ, සංඥා තුළ, සංඛාර තුළ, විඤ්ඤාණ තුළ ශාන්තියක් හව්වා නම් ඒක මගේ පෝඩකම. අවිද්‍යාව. ඒ අවිද්‍යාව මම තව බිදලා නැහ. ඒකයි මට ගැටෙන්නේ. මම එහෙම ශාන්තියක්

고요함을 rūpa 안, vedanā 안, saññā 안, saṅkhāra 안, viññāṇa 안에서 찾았다면 그것은 나의 어리석음입니다. avijjā입니다. 그 avijjā를 나는 아직 깨뜨리지 못했습니다. 그래서 내가 부딪히는 것입니다.

ඒකයි මට ගැටෙන්නේ. මම එහෙම ශාන්තියක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. ලෝකේ ශාන්තව ඉන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඉන්න ඇහන්නනම් කොච්චර හොද ඉන්න තැන් හොයනවා. කොහෙද හොයන්නේ. එහෙම නැති දෙනක එහෙම තැනක් හොයනවා.

나는 그런 고요함을 바랍니다. 세상에서 고요히 지내기를 바랍니다. 지내기 좋은 곳을 찾습니다. 어디서 찾습니까? 그런 곳이 없는 데서 그런 곳을 찾습니다.

ගැටීමෙන් තොරව ඉන්න තැනක් නැති. ඇලීමට පහර නොවදින තැනක් නැති නිසා. ඒ ඇලීමට මම ප්‍රිය කරන තාක්කල් ඒකට පහර වදිනකොට ගැටෙනවා.

부딪힘 없이 지낼 곳이 없기 때문입니다. 들러붙음에 타격이 가해지지 않는 곳이 없기 때문입니다. 내가 그 들러붙음을 아끼는 동안에는, 그것에 타격이 가해질 때 부딪힙니다.

එහෙනම් මම ඇ මම ප්‍රිය කේ මොකක්ද? රූපයෙන් තුොර, වේදනාවෙන් තුොර, සංඥාවෙන් තුළ, සංඛාරයෙන් තුර, විඤ්ඤාණයෙන් තොර තත්ත්වයක්ද? නෑ ඒ තත්ත්වය නෙමෙයි මේ.

그렇다면 내가 아끼는 것은 무엇입니까? rūpa를 벗어나고, vedanā를 벗어나고, saññā를 벗어나고, saṅkhāra를 벗어나고, viññāṇa를 벗어난 상태입니까? 아닙니다, 이것은 그런 상태가 아닙니다.

නිදහසේ හොඳ පිරිසක් එක්කලා ඉන්න තියෙනවා නම් කල්‍යාණ මිත්‍රයෝ කියලා ඉන්න තියෙනවා නම් කොච්චර ශාන්තද ඔය බලාපොරොත්තුව මේ ලෝකේ නැති දෙයක් පතනවා.

'좋은 사람들과 홀가분하게 지낼 수 있다면, kalyāṇamitta들과 지낼 수 있다면 얼마나 고요할까' — 그런 바람은 이 세상에 없는 것을 바라는 것입니다.

විවර්ත විදර්ශනා කරනවා කිව්වේ. ඔන්න ඔතන තෝරාගන්නවා.

vipassanā를 한다는 것이 이것입니다. 바로 그 자리에서 가려냅니다.

එහෙම තැනක් කොයිද නෝනේ?

그런 곳이 어디에 있습니까, 부인?

නොගැටෙන පුද්ගලයෝ තර්වායෙන් පිරිසිදු පුද්ගලයෝ බොරුවක් නොකියන කේලමක් නොකෙන පරුසයක් නොකෙන පලාපයක් නොකින පුද්ගලයෝ මේ ලෝකේ ඉන්නවද ප්‍රාණඝාතයක් නොකරන සත්ව හිංසාවක් නොකරන හිත කය වචනය ඝාපනය නොකරන පිරිසක් ලෝකේ ඉන්නවද හොර මැරවංචාවක් නැති පුද්ගලයෝ ලෝකේ ඉන්නවද සුරාවක් සූදුවක් දුරාචාරයක් නැති පුද්ගලයද ලෝකේ ඉන්නේ? මම මේ ඇසුරු කළේ එහෙමයිද? මම බලාපොරොත්තු වෙන්නේ එහෙම අයනම්. ලෝකේ ඉන්නවද එහෙමයි.

부딪히지 않는 사람들, 행실이 깨끗한 사람들, 거짓말하지 않고 이간질하지 않고 거친 말 하지 않고 쓸데없는 말 하지 않는 사람들이 이 세상에 있습니까? 목숨을 해치지 않고, 살아 있는 것을 괴롭히지 않고, 마음과 몸과 말로 해치지 않는 무리가 세상에 있습니까? 도둑질과 속임수가 없는 사람들이 세상에 있습니까? 술도 노름도 그릇된 행실도 없는 사람들이 세상에 있습니까? 내가 가까이한 사람들이 그러했습니까? 내가 바라는 것은 그런 사람들입니다. 세상에 그런 사람들이 있습니까?

ඉන්න පුළුවන්ද ඒ මහ රහතන් වහන්සේලා කියලා ඉන්න ඕනේ. කොහෙ ඉස්ති වෙන්නේ ඒක මහරහතන් වහන්සේලා ලේ දලා කියලා දෙයක් තියෙනවා කොහේහේ හරි වෙන කවුරුවක් නැතුව

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නොවෙන දෙයක් නේ හදන්නේ මහරහතන් වහන්සේටවත් මහරහතන් වහන්සේලාට අතරඉන්න හම්බ වුණද?

큰 arahant들께서조차 그 사이에서 지낼 자리를 얻으셨습니까?

චබ්බගිස්වූර් කියලා කියන්නේ විලිජ්ජ ඇති වැඩගටපු මහා වංචර භික්ෂූන් වහන්සේලා හිටපු කාලයක්. හාමුදුරුවන්ට ඉන්නහු වුනේ නෑ මේ රාතන් වහන්සේලාට නිදහසෙ.

Chabbaggiya라고 하는, 부끄러움 없고 행실 나쁜 크게 속이는 bhikkhu들이 있던 때였습니다. 그 arahant 스님들은 홀가분하게 지낼 수가 없었습니다.

ඒක අවස්ථාව මොකද කරන්නේ? සැරියුත්ත හාමුදුරුවෝ වෙයි ගෝල පිරිසයි ඔක්කොලා ගියා දානයට

한번은 어떻게 되었습니까? Sāriputta 스님과 제자 무리가 모두 dāna를 받으러 갔습니다.

පොඩි පොඩි ඔහුම මොකක් කරන්නේ දුවලා දුවලා ගිහිල්ලා හොඳ අසල ඔක්කොම අල්ලගන්නවා.

어린 스님들은 어떻게 합니까? 달려가서 좋은 자리를 모두 차지합니다.

සැහැරියත් හාමුදුරුවොත් දිව්වේ නෑ. උන්වහන්සේ සංවර ගමනින් ගිහිල්ලා බලනකොට උන්වහන්සේට ඉන්න දෙනක් නැහැ. උන්වහන්සේ එළිය ගහක් මුල හිටියා.

Sāriputta 스님은 달리지 않았습니다. 그분은 단정한 걸음으로 가서 보시니 그분이 앉을 자리가 없었습니다. 그분은 바깥 나무 밑에 계셨습니다.

දැන් මොකද කරන්නේ? ඉර දුන්නද? මේ අපේ ගුරුවරයා මේ අපේ වග්‍රස්කයන් වහන්සේ කියලා ඉර දුන්නේ නැහැ. අර පොඩි ු ගිහිනම් හොඳ ආසනාවල්ලාගේ දේවැහිටියි.

이제 어떻게 됩니까? 자리를 내주었습니까? '이분은 우리 스승이시다, 우리 어른이시다' 하며 자리를 내주지 않았습니다. 그 어린 스님들은 좋은 자리에 앉아 있었습니다.

උන්වහන්සේ ඒකට කකුපිට වුණේ නෑහැ. කම්පා වුණේ නෑ. උන්වහන්සේ ලැබිච්ච හැටියට ගහක් මුලට ලගේ ඉඳගත ඉඩ නැති හින්දා.

그분은 그 일에 언짢아하지 않으셨습니다. 흔들리지 않으셨습니다. 자리가 없으니 얻은 그대로 나무 밑에 가서 앉으셨습니다.

එහෙනම් අරිහතුන් වහන්සේ නමකට ිස්න් වහන්සේලා හතරවත් තිබුණද බලාපොරොත්තු සේ ඉන්ද?

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

උන්වහන්සේ දකින නිසා ලෝකයේ බලාපොරොත්තු සේ ඉන්න පුළුවන් සියලු ආකාරයෙන් පූර්ණ පුද්දේ ලෝකේ නැති බව දන්න නිසා උදවහන්සේ කම්ප් පාවක් නැතුවට ගහක්කුල්ලගේ හඉඳගත්තා.

그분은 보셨기 때문에, 세상에는 바라는 대로 온갖 면에서 온전하게 지낼 수 있는 곳이 없다는 것을 아셨기 때문에, 흔들림 없이 나무 밑에 앉으셨습니다.

එදා තිබිච්ච බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ බුද්ධ ශ්‍රාවක ලෝකේ ඔහොම නම් මේ ගිහි ශ්‍රාවක ඉද ලෝකේ මොනවද හොයන්නේ? කවුරු හොයන කවුරුලා ඉද හොයනවා.

Buddha께서 살아 계시던 그때 Buddha의 제자들 세상이 그러했다면, 재가 제자들은 세상에서 무엇을 찾습니까? 누가 찾고 있습니까?

ගිහි ශ්‍රාවකයොත් ඉන්නවා. ශ්‍රාවක නොවන ගිහි වතර ඉන්නේ. උපාසක උපාසිකාවක් කාව අත ඉන්න සෙනක් හම්බුවෙන්නේ නැහ.

재가 제자들도 있고, 제자가 아닌 재가자들도 있습니다. upāsaka나 upāsikā 누구도 바라는 대로 지낼 곳을 얻지 못합니다.

ඔච්චරහක් වෙලා සුද්ධ වෙලා ගිය භික්ෂූන් වහන්සේලා ඇවිලා මහණ වෙලා ඉන්න අයට ඔහොම නම් වුනේ. කෝ කැමති සේ ඉන්න තෙන.

그토록 깨끗해진 bhikkhu들, 출가해서 지내는 이들에게도 그러했습니다. 바라는 대로 지낼 곳이 어디 있습니까?

පැවැත්ම තුළ කැමති සේ ඉන්න තැනක් නෑහ කියන එකයි අනිච්චයි කිව්වේ. ඉච්ච සේ නෑ.

bhava 안에는 바라는 대로 지낼 곳이 없다는 것, 그것을 anicca라고 했습니다. 바라는(icchā) 대로가 아닌 것입니다.

ඉච්ච සේ නැති එක කෙස් ගහට උපරිමයට දැකදාට කම්පා ඉවරයි. ටිකක් දැකලා ඉන්න තමා මේ කම්පාව දැකලා තියෙන්නේ ටිකයි. නොදැකපුවා තව තියෙනවා.

바라는 대로가 아니라는 것을 끝까지 다 보는 날 흔들림은 끝납니다. 조금 보았기 때문에 이렇게 흔들리는 것입니다. 본 것은 조금뿐이고 보지 못한 것이 아직 남아 있습니다.

කැමති සේ ඉන්න තැනක් ලෝකේ නෑහ කියන එක සර්ව සම්පූර්ණය දැකදාට තමන්ට ප්‍රශ්නයක් ලෝකේ නෑ. තමන්ට ගැටෙන්න හේතුවක් හිත වික්ෂි වෙන්න හේතුවක් දැවෙන්න හේතුවක් නෑ.

세상에 바라는 대로 지낼 곳이 없다는 것을 남김없이 보는 날, 그에게 세상의 문제는 없습니다. 부딪힐 까닭도, 마음이 흐트러질 까닭도, 타들어 갈 까닭도 없습니다.

ඒ නිසා ඕක දැකෙන ැතිකමයි තියෙන්නේ අඩුපාඩළුවෙන්

그러니 있는 것은 그것을 보지 못함, 모자람뿐입니다.

ලෝකය නිරෝධ කරන දවස කෙළවර කරනවා මිසක්. පංචස්කන්ධ දුක්ඛය අනුපතිශේෂය නිරෝන් ධාතුවෙන් කෙළවර කරලා හම් ඉවර වෙනවා මිසා. පංචස්කන්ධ සංඛ්‍යාත් දුක්ඛයෙන් මිදෙන්න බැහ. ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ නිසා හටගන්න. දුක්ඛෙන් මිදෙනවා අරිහත් ඵලය.

세상을 그치게 하는 날 끝맺는 것 말고는 없습니다. 다섯 khandha라는 dukkha는 anupādisesa nibbāna-dhātu로 끝맺어야만 끝납니다. 다섯 khandha라는 dukkha에서는 벗어날 수 없습니다. lobha, dosa, moha 때문에 생기는 dukkha에서 벗어나는 것이 arahant의 열매입니다.

රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන පංචස්කන්ධය නිසා විදිහට දුකෙන් නිදහස් වෙනවා. අනුපති ශේෂ නිර්වාණය හෙවත් අන්තිවතුමා පන් දවසට.

rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 다섯 khandha의 괴로움에서 벗어나는 것은 anupādisesa nibbāna, 곧 마지막으로 떠나는 날입니다.

එතකන් එහෙම අං එතනක් නෑ.

그때까지 그런 곳은 없습니다.

අහං නාගෝ සංගාමී චාපාතෝ පතිතං සරං අත අතිවාකයන් තික් හිසං දුස්සි ලෝහ බහුදජන බුදුරජාණන් වහන්සේත් දේශනා කරනවා. මම

'Ahaṃ nāgova saṅgāme cāpāto patitaṃ saraṃ, ativākyaṃ titikkhissaṃ, dussīlo hi bahujjano.' Buddha께서도 이렇게 말씀하십니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේත් දේශනා කරනවා. මම හරියට සංග්‍රාමයකට ගිය ඇති. හැම පැත්තෙම හතුරන්ගෙන් එන ඊතල පාරවල් කාගෙන පසු බැස ඉස්සරහට යන්නේ කොහොමද? ඒ වගේම ධර්ම සංග්‍රාමය යනවා ලොතුරා බුදු වෙලා. හම්බ වුණාද ලෝකේ පැහිසිල්ලා ලොව්තුරා බුධුවක්.

'나는 마치 싸움터에 나간 코끼리와 같다.' 사방에서 적들이 쏘는 화살을 맞으면서도 물러서지 않고 어떻게 앞으로 나아갑니까? 그처럼 세상을 넘어선 Buddha께서 dhamma의 싸움터로 나아가십니다. 세상을 넘어선 Buddha께서 세상에서 편안함을 얻으셨습니까?

ලෝකේ අරමුණු වලින් අහත් වෙන්න හම්බවුනේ

세상의 대상들에서 비켜나실 수 없었습니다.

නැහ. ඒවා ඉන්න පටගත පරවල වගේ කෙරවක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නැතුව. බුදුරජාණන් වහන්සේට තරම් පහර ගහපු කෙනෙක් මේ ලෝකේ තව නැහැ. එච්චර ශාන්තයකු ලෝකේ තව නැහ. එහෙනම් අපිට මොනවද මේ

Buddha만큼 얻어맞은 이는 이 세상에 또 없습니다. 그만큼 고요한 이도 세상에 또 없습니다.

ලෝකේ තව නැහ. එහෙනම් අපිට මොනවද මේ හොයන්නේ? ලෝකේ කොහොම තැනක්ද හොයන්නේ අපි එල්ල කරලා නිවනටම හිත පිහිටෙව්වානම් එතන්දි අපි දකිනවා ලෝකය හිත පිහිටීම සම්පූර්ණ ඉවර වෙන්න ඕනේ.

그렇다면 우리는 무엇을 찾고 있습니까? 세상에서 어떤 곳을 찾고 있습니까? 겨누어서 nibbāna에 마음을 두었다면, 거기서 우리는 세상에 마음을 두는 것이 완전히 끝나야 한다는 것을 봅니다.

එදාට ලෝකය එන පංචස්කන්ධ දුක්ඛය එනවා. හැබැයි කම්පාවෙ නෑ ලෝකය හැටි දන්න හින්දා.

그날에도 세상은 오고 다섯 khandha의 dukkha는 옵니다. 그러나 세상이 생긴 모양을 알기에 흔들림은 없습니다.

හතුර එනවා. ින් ගහලා ඵලය මොකද මරණ නම් මරලා ඵලයක්. බයින්න ඕන නම් බැනලා ඵල. නින්දා කරන්න නම් නින්දා කරලා ඵලය මයි මොකද?

적이 옵니다. 때리면 어떻다는 겁니까? 죽이려거든 죽이라지요. 욕하려거든 욕하라지요. 모욕하려거든 모욕하라지요. 그게 내게 무슨 상관입니까?

මම ප්‍රහංසාලාපන තනක ඉන්නේ නැහැනේ ඉන්ද්‍රාවෙන් කම්පා වෙන්නේ. එහි මම නෑ. මට දුක් අර නම් දීපන්. මම ක සැනසුමක් ලෝකේ හොයෙන්න බැහ. ඒකෙන් කම්පා වෙන්නේ. එහෙම එකක් අල්ලගන්න. එහෙනම් උන්වහන්සේට කම්පා නෑහ. මෙන්න උපරිම ඵලය

나는 칭찬받는 자리에 있지 않으니 비난에 흔들릴 일도 없습니다. 거기에 나는 없습니다. 내게 괴로움을 주려거든 주십시오. 나는 세상에서 편안함을 찾을 수 없습니다. 그런 것을 붙잡으십시오. 그러니 그분께는 흔들림이 없습니다.

උන්වහන්සේට කම්පා නෑහ. මෙන්න උපරිම ඵලය ඔතෙන්න එනකන් අපිට මේ ආකම්පය වෙන්න මනස ආකම්පය කරන්න බැහැ. ඒතකම් මනසට එන විදීම

이것이 가장 높은 열매입니다. 거기에 이를 때까지 우리는 마음을 흔들림 없게 만들 수 없습니다. 그때까지는 마음에 겪음이 찾아옵니다.

එනවා. ඉන් සුද්ධ කරෙන්න සුද්ධ කරන්නේ ගියාට පස්සේ අසත්පුරුෂ ලෝකය අතරම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මඩෙන් හටගත්ත නෙරුම මඩෙන්ම නැගිලා, මඩෙන්ම පෝෂණය වෙලා මඩ නොගැවී ඒ තුළම සම්බන්ධතාවය අතහරින්නේ නැතුව ඉන්නවා වාගේ. මම රාග සහිත ද්වේශ සහිත මෝහ සහිත පුද්ගලයන්ගේ ලෝකය මඩවාගේ ලෝකය මඩවල තැරවි පිම හා සමානව ජීවත් වෙනවා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නා. අන්න අරිහතන් වහන්සේගේ ජීවිතයේ එහෙම ජීවිතයක්.

진흙에서 난 연꽃이 진흙에서 솟아올라 진흙으로 자라면서도 진흙에 닿지 않고, 그 안에서 이어짐을 놓지 않고 머무는 것처럼, '나는 rāga와 dosa와 moha를 지닌 사람들의 세상, 진흙 같은 세상에서 진흙 속의 연꽃처럼 산다'고 Buddha께서 보여 주셨습니다. arahant의 삶이 바로 그런 삶입니다.

මඩත් අරපු පිවමක් තියෙන තැනක් හොයන්න බැ.

진흙 없는 연꽃이 있는 곳은 찾을 수 없습니다.

දැන් නෙළු මල පිබිලා තියෙන්නේ මඩ පොඩේ. හැබැයි මඩේ මඩෙළුවේ නෑ. මඩ මාරගන්නෙත් නෑ.

지금 연꽃은 진흙 더미에서 피어 있습니다. 그러나 진흙에 더럽혀지지 않았습니다. 진흙을 묻히지도 않습니다.

නෙළුමට මඩ වතුර ඉස්සර හින්නෙත් නෑ. හැබැයි එතකොට තියෙන්නෙත් කොහෙන්ද? අර මළගොලේමයි නෙරුම තියෙන්නේ. ඒකෙම මුවපු කෑනේමයි පිපිලා තියෙන්නේ. මළගොරක් යනවා නෙළු වෙන

흙탕물이 연꽃에 묻지도 않습니다. 그런데 그때 연꽃은 어디에 있습니까? 바로 그 진흙 웅덩이에 있습니다. 바로 그 자리에서 피어 있습니다.

පිපිලා තියෙන්නේ. මළගොරක් යනවා නෙළු වෙන කොහටක් කියන පිපනට පවස.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න ඒ වගේ අරිහත් ඵලය නෙළුනා නම් පිරිහිලා තියෙන ලෝකය මඩගොඩ. මඩගොලේ නොතැවරී මඩගොලේම නොවැලී තියෙනවා වාගේ. අරිහියහත් සිත ලෝකයට කම්පා ඇති වෙන්නේ නැති වෙන්න ඒ දුරව පවතිනවා පිරණවා පානක.

그처럼 arahant의 열매가 연꽃이라면, 망가진 세상은 진흙 더미입니다. 진흙 웅덩이에서 진흙에 묻지 않고 젖지 않고 있는 것처럼, arahant의 마음은 세상에 흔들리지 않도록 그렇게 머뭅니다.

ඉතින් මේක දැනගන්නඑකන් ධර්මය පූර්ණ නෑහ. අනිත් මිනිහට පහර ගහන එකයි අපිකම් කරන්නේ. අනිකා වැරදියි.

그러니 이것을 알기 전까지 dhamma는 온전하지 않습니다. 우리가 하는 일은 남을 때리는 것입니다. 남이 틀렸다고.

මඩ වැරදි කියන්නේ නෑ. මඩේ මඩේ හැටි මඩවල හැටි. මඩ ගඳයි. මඩ ගෑලු තැන පුණු. ඒ මඩවල හැටිනේ.

진흙이 틀렸다고 하지 않습니다. 진흙은 진흙대로 생긴 것입니다. 진흙은 냄새가 납니다. 진흙 묻은 데는 썩습니다. 그것이 진흙이 생긴 모양이지요.

නෙළුම සුවඳයි. මඩේම පිපුණා නෙළුමේ මඩ නැහ. ඒ අරිහතුන් වහන්සේගේ හැටි.

연꽃은 향기롭습니다. 진흙에서 피었지만 연꽃에는 진흙이 없습니다. 그것이 arahant의 모양입니다.

ඒ හැටි දැනගන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලම ලෝකේ හැටි දැනගන්න ඕනේ. ලෝකේ හැටි දැනගන්නකොට අනිෂ්ඨ අරමුණ එනවා. ඇලෙන්නේ නෑ. ඇලීම යම් තැනක නැද්ද විරුද්ධතාවයක් නෑහ ඒකට ගහලා කම්පා කරවන්න ඒ නිසා උන්වහන්සේට අකම්පයක්.

그 모양을 알려면 먼저 세상이 생긴 모양을 알아야 합니다. 세상이 생긴 모양을 알면, 싫은 대상이 와도 들러붙지 않습니다. 들러붙음이 없는 곳에는 그것을 쳐서 흔들 거스름도 없습니다. 그래서 그분은 흔들림이 없습니다.

ඒකයි යථාර්ථය. මේ ආර්ය විනය තුන යථාර්ථයට එන්නේ එහෙමයි. ඉතින් ඔය ටික තේරුමනම් තවදුරටත් ඒ යථාර්ථය වන්න ඕනේ.

그것이 참모습입니다. 이 ariya vinaya에서 참모습에 이르는 것은 그렇게입니다. 그러니 이만큼 알아들었다면 더 나아가 그 참모습이 되어야 합니다.

කම්පා නොවී ඉන්න තැනක් නෙමෙයි ලෝකේ කියන්නේ. රාග මඩ, ද්වේශ මඩ, මෝහ මඩ වලින් මඩ වෙලා තියෙන තැනක්. පෘථග්ජන ලෝකයා කියන්නේ ඒ මඩ ගොඩේ ලගින අය. අදහස් කියන්නේ මඩ අදහස්. සුද්ධ අදහස් නෑ. ඒ ඇසුරේ ඉන්න අපිට සිද්ධ වෙනවා එපඳු අදහස් වලට මුහුණ දෙන්න.

세상은 흔들리지 않고 지낼 곳이 아닙니다. rāga의 진흙, dosa의 진흙, moha의 진흙으로 진창이 된 곳입니다. puthujjana란 그 진흙 더미에 누워 사는 이들입니다. 그들의 생각은 진흙 생각입니다. 깨끗한 생각이 없습니다. 그 곁에 사는 우리는 그런 생각들을 마주해야 합니다.

සමහර වෙලාවට අභියෝග එනවා. මොනවා ආවත් කමක් නෑ. අපි වැරදක් නැතුව ආකම්පයව ඉන්නවා. මැරෙනවා මැරිච්චාවෙන්. වෙන එකක් වෙච්චාවෙන්. ලෝකයට හිමිදියට සිද්ධ වෙන්නේ යමක්ද? ඒක ලෝකේ වටෙන්නේ.

때로는 도전이 찾아옵니다. 무엇이 오든 상관없습니다. 우리는 잘못 없이 흔들림 없이 지냅니다. 죽게 되면 죽는 것이고, 다른 일이 생기면 생기는 것입니다. 세상에 속한 것에 일어날 일이 일어나는 것입니다. 그것은 세상에서 벌어집니다.

එහෙනම් මොනවද ලෝකයට හිමිදේ? ඇස ලෝකයට අයිතිය, කන ලෝකයට අයිති, නාසය ලෝකයට අයිති, දිව ලෝකයට අයිති, කය ලෝකයට අයිතියි මන ලෝකයට අයිති. ඉතින් ඇසයි, කනයි දිවයි, නාසයයි, කයයි මනයි කියන මේටියට තමයි වෙන අය පැදියක් වෙන්නේ.

그렇다면 세상에 속한 것은 무엇입니까? 눈은 세상에 속하고, 귀도, 코도, 혀도, 몸도, 마음도 세상에 속합니다. 그러니 눈과 귀와 혀와 코와 몸과 마음이라는 이것들에 일이 벌어지는 것입니다.

ඕක වළක්කන්න බැහැ. ඒක ලෝකේ හැටිය.

그것은 막을 수 없습니다. 그것이 세상이 생긴 모양입니다.

වෙන පැත්තටියක් වෙච්ච අය හැබැයි මම දන්නවා මේකේ අවසාන දවසක් තියෙනවා. හටගත්ත ඇසක්, කනක්, නාසයක්, දිවක්, කයක් මලක් සදාකාලිව පවතින්න නැති බව දන්නවා. ඒක මොහොතෙන් මොහොත ගෙවිලා විපරිණාමයට පත් වෙලාසෙලා යන දවසක් තියෙන බව දන්නවා. එහෙනම් මම බලාපොරොත්තු ව සැනසීමට අනාගතයේ හිමි දෙනක් තියෙන බව දන්නවා.

그런 일이 벌어지더라도 나는 이것에 마지막 날이 있다는 것을 압니다. 생겨난 눈, 귀, 코, 혀, 몸, 마음이 영원히 이어질 수 없다는 것을 압니다. 순간순간 닳아 가며 바뀌어 사라지는 날이 있다는 것을 압니다. 그러니 내가 바라는 편안함은 앞날에 속한 것이라는 것을 압니다.

කවක්ද යම් දවසක ඇසයි, කනයි, දිවයි, නාසයයි, කයයි, මනයි අත්හැරී කෙළවර වුනාද? එදාට දුකෙන් නිදහස් බව දන්නවා.

어느 날 눈과 귀와 혀와 코와 몸과 마음이 놓여나 끝나면, 그날이 괴로움에서 벗어나는 날임을 압니다.

එතකම් පංචස්කන්ධ දුකෙන් නිදහසක් නැති බව දන්නවා. ඒ නිසා අකම්පය ජීවත් වෙනවා ඒ දවසේ එනකන්.

그때까지는 다섯 khandha의 괴로움에서 벗어날 길이 없다는 것을 압니다. 그래서 그날이 올 때까지 흔들림 없이 삽니다.

සේවකයා පරිදෙනතුරු බලා ඉන්නවා වාගේ පිරිනිවන් පාන දවසකන් අරිහතුන් වහන්සේ බලා ඉන්නවා කියනවා.

일꾼이 품삯 받을 때를 기다리듯, arahant께서는 parinibbāna의 날을 기다리신다고 합니다.

එදා වෙනකන් මේ දුකෙන් නිදහස් වෙන්න බැ. ඒ දුකට බුල දෙනවා. කම්පාවක් නෑ.

그날이 오기까지는 이 괴로움에서 벗어날 수 없습니다. 그 괴로움을 마주합니다. 흔들림은 없습니다.

එයින් මෙහා ඉන්න අපි හැමතැනම කරන්නේ ලෝකයේ ශාන්ත වූ ප්‍රණීත වූ යම් තත්ත්වයක් හිතට අරගෙන ඒ තත්ත්වය හිත බැඳගෙන උපාදානය කරනවා එතන ඒක උපාදානය කරන තාක්කාල උපාදාන පච්චයා භව භව පච්චයා ජාති කියන ජාතියෙන් මිදෙන්න අපිට බැහ. උපාදාන කලේ ශාන්ත ප්‍රණීත අරූප වෙනවා. රූප වෙනවා. බමෝගිහින් ඉපදීම ඇටිලා. උපාදාන කරපු එක අත්හරි නැති. නිසා එතන

그 이쪽에 있는 우리가 어디서나 하는 일은, 세상의 어떤 고요하고 빼어난 상태를 마음에 담아 그 상태에 마음을 묶고 upādāna하는 것입니다. 그것을 upādāna하는 한, upādāna를 조건으로 bhava, bhava를 조건으로 jāti라는 그 jāti에서 우리는 벗어날 수 없습니다. upādāna한 것이 고요하고 빼어난 arūpa가 되기도 하고 rūpa가 되기도 합니다. 범천 세계에 가서 태어남이 생깁니다. upādāna한 것을 놓지 않았기에 거기 태어납니다.

උපදිනේ. පෙර භවයෙන් එන අපි විපාකය කාම ලෝකය උපද්දන හිතකින් හටගත්ත ගත හිත නිසා. ඒක තියෙනකන් ඒකට හිමින් අනිෂ්ච අරමුණ ඒකට එනවා. ඒකදි ඉවර කරගන්න බැරිනොත් මැරිලා ගිහිල්ලා ඒ ශාන්ත ප්‍රීත ලෝකේ ඒකට අනුකූලව උපදිනවා. ඒකට එහෙම හිම යම් දුකක් ඇත්්ද ඒක ඉන්නකන් ඒක තියෙනවා. පංචස්කන්ධ දුක්ඛේ එතන ඉවරලා. එදාට දකිනවා පංචස්කන්ධය යන් තැනක

앞선 bhava에서 온 vipāka인 우리는 kāma 세계를 낳는 마음에서 생겨난 몸과 마음을 지녔습니다. 그것이 있는 동안 그에 속한 싫은 대상이 찾아옵니다. 여기서 끝내지 못하면 죽어서 그 고요하고 빼어난 세계에 거기 걸맞게 태어납니다. 거기에 속한 괴로움이 있다면 거기 있는 동안 그것이 있습니다. 다섯 khandha의 괴로움은 거기서 끝나지 않습니다. 다섯 khandha가 없는 그날에야 괴로움에서 벗어난다는 것을 그날 봅니다.

නැද්ද එදානේ දුකැන් නිදහස්. එහෙනම් මේ බඹ සලේ ඉන්න බඹ කය මේක දුක් නැති සෙනක් නෙමෙයි. මේකට එන්න යම් දුකක් ඇත්්ද ඒක එතන තියෙනවා.

그러니 범천의 궁전에 있는 범천의 몸, 그것도 괴로움 없는 곳이 아닙니다. 그것에 올 괴로움이 있다면 그것은 거기에 있습니다.

එතන තිය මොකක්ද? තමන්ගේ තියෙන සත්වයට තානාන්තරයේ ලොකුකම ලැබිච්ච වාසනාව මුල් කරගෙන උද්දාමේ නෑ එතන ඉන්නවා. බඹුලස් ඉන්නවා.

거기 있는 것은 무엇입니까? 자기 존재가 지닌 지위의 큼과 얻은 복을 바탕으로 우쭐해하며 거기 지냅니다. 범천들이 지냅니다.

උඹලා කවුද මම කවුද

'너희가 누구고 내가 누구냐.'

මේ මගේ තත්ත්වයෙක්. පෙනඟ මාවලා හැම මගේ තරමදාක් මවලා පෙන්නනවා. කෝ ඔබට බෑහැනේ විතර. උඹ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මගේ අත වැසියි. මම ඔබට වරා ලොකුයි. ඔය මාන්‍ය එතනත් තියෙනවා. භව මාන්‍යය ඔය තියෙන්නේ. අල්ලගත්ත එකක් නැහ දේපොලියට

'너는 내 아랫사람이다. 나는 너보다 훨씬 크다.' 그런 māna가 거기에도 있습니다. 그것이 bhava-māna입니다.

තියෙන්නේ. අල්ලගත්ත එකක් නැහ දේපොලියට කායක් එහෙම එකක් නෑහ. හැබැයි ලැබිච්ච සම්පත්තියට රූපාවචර සම්පත්තියට බලහක මගේ මාලිගාව බලහක මගේ ඔටුන්න ඒකත් ලෝකම පෙන්නනවා. උඹේ ඔටුනොංචියනේ බලහක මගේ ඔටුනේ රැස්වී දෙන හැටි. ඒකත් ලොකුකම අරහට පත් වෙනවා එතන නිසා අනේ මතැනේ එතර. ඔය 10ෙන් මිදිලා නැ එතන.

붙잡은 재산이나 몸 같은 것은 없습니다. 그러나 얻은 복, rūpāvacara의 복을 두고 '내 궁전을 봐라, 내 왕관을 봐라' 하며 그 큼을 내보입니다. '네 것이 왕관이냐? 내 왕관이 빛을 내뿜는 걸 봐라.' 그것도 큼을 뽐내는 데 이릅니다. 그러니 거기서도 그 열 가지에서 벗어나지 못했습니다.

බඹ දුක ගහ මරාගන්නේ නැහ. ඒ වුනාට ඔය මාන්‍යය තියෙනවා. ඕකත් සෙල්ලන් මාන්‍යයක් නෙමෙයි.

범천의 괴로움이란, 서로 때려죽이지는 않습니다. 그래도 그 māna가 있습니다. 그것도 장난 같은 māna가 아닙니다.

අද වුනක් මිනිස්සු අතර පේන්නේ නැද්ද එක්කෙනට ඇදුමක් තියෙනවා නම් අනික් කයක් නැත්නම් එහෙම එයා ලෝකව පෙන්නවා ඇඳු. කන කරරාපරණවලක පෙන්නවා අනික් අයට ඕකසා ගන්න බැරුව සේදි විහාණික තරහ හිත හතනවා මටන ඒ තත්ත්වය කියලා. එහෙම මානසික දුක එල්ලන දුකක් නෙමෙයි. ඔය මාකාරකම නිසා ඇතිවෙන දුක.

오늘날 사람들 사이에서도 보이지 않습니까? 한 사람에게 옷이 있고 다른 이에게 없으면 그는 세상에 그 옷을 내보입니다. 귀걸이와 장신구를 내보입니다. 다른 이들은 그것을 견디지 못해 시기하고 화를 품습니다. '나는 저런 처지가 못 된다'고. 그런 마음의 괴로움은 누가 매다는 괴로움이 아니라, 그 우쭐함 때문에 생기는 괴로움입니다.

බඹලවකත් තියෙනවා.

범천 세계에도 그것이 있습니다.

එක්තරා බ්‍රහ්මය තමන්ගේ බ්‍රහ්ම සම්පත්තියේ මදයෙන් මත්වෙලා බුදුරජාණන් වහන්සේ බලන්න එන්නේ නැ.

어떤 범천은 자기 범천 복의 교만에 취해 Buddha를 뵈러 오지 않습니다.

මට වඩා ශේත්තය ලෝකේ පහළ වෙලා. තුන් ලෝකෙටම ශ්‍රේෂ්ඨයලු එහෙම කියන්නේ මගේ තරම දන්නේ නැතුව ඇති. දැකලා නැතුව ඇති මම කවුද කියලා. ඔහොම එකේ

'나보다 뛰어난 이가 세상에 나타났다고? 세 세상에서 으뜸이라고 한다지. 내 크기를 모르는 모양이다. 내가 누구인지 못 본 모양이다.'

දැකලා නැතුව ඇති මම කවුද කියලා. ඔහොම එකේ මහා බක බ්‍රහ්මයා ඉන්නවා සද්ද නැතුව බක බ්‍රහ්මයා ළඟට එන ඊට වඩා අඩුවෙන් සම්පත් ිච්ච තා බ්‍රහ්මයෝ දෙන්නේ.

그렇게 그 큰 Baka 범천은 잠자코 있습니다. 그 Baka 범천에게 그보다 복이 덜한 범천 둘이 찾아옵니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් බණ අහලාර හිටම් මාර්ගඵල අතිගමනය කළා. පුණ්‍යය දිතියේ මහා බලයෙන් නැගිලා හනම් අර බ්‍රහ්මයා ඉක්මුව. දැන් බ්‍රහ්හමයා දන්නෙත් නැහැ. එහෙම එක්ම වෙලා තියෙන බවම ඒගොල්ලන්

그들은 Buddha께 dhamma를 듣고 길과 열매를 얻었습니다. 공덕의 큰 힘으로 올라서서 그 범천을 넘어섰습니다. 그런데 그 범천은 그들이 그렇게 되었다는 것조차 모릅니다.

මේ දේ දෙනා වෙනදා වගේ නෙමෙයි ගිහිල්ලා අර බ්‍රහ්මයාට කතා කරලා කියනවා ඇයි යන්නේ නැත්තේ? තුන්ලෝක ආග්‍රවූ බුදුපියාණන් වහන්සේ ලෝකේ පහළ වෙලා.

이 둘이 여느 때와 달리 가서 그 범천에게 말합니다. '왜 가지 않습니까? 세 세상에서 으뜸이신 Buddha께서 세상에 나타나셨습니다.'

අපි එහේද මේ එන්නේ. ආ දැන් ඇපස්ථානය කර වෙන කෙනෙක් හොයාගත්තද මගේ තරම දන්නේ නැතුව නේද මගේ තරම පෙන්නන්නද ඔහොම බලාගනිල්ලා කියා හිට මොකද දැන්නේ 10ක් මලා පෙන්නවා බ්‍රහ්ම 10ක් පේනවද

'우리는 거기서 오는 길입니다.' '아, 이제 섬길 다른 이를 찾았구나. 내 크기를 모르는구나. 내 크기를 보여 줄까? 잘 봐라.' 그러고는 열 개를 지어 보입니다. '범천 열이 보이느냐?'

අපේ තරම දන්නේ නෑහ නේද ඔච්චරද මාවන්න පුළුවන්. එහෙනම් මේ අපේ තරම කියලා 2000ක් ඇහුවා.

'우리 크기를 모르시는군요. 그만큼밖에 지어내지 못하십니까? 그렇다면 이것이 우리 크기입니다' 하고 이천을 지어냈습니다.

අර භයට හරියට ලැජ්ජා හිතුනා දැන්. දැකො මගේ මගේ පල්ලේ එහා පැත්තේ ඉඳලා. දැන් මට වලා දෙගුණයක් ගිහිල්ලා ගිහිල්ලනේ. බලයෙන්. ඔය බලයෙන් ලබාගන්න ඕන නම් ඔය මාන්‍ය අත්හැරලා. දැන් ඔයවත් යන්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ හම්බවෙන්නේ. ඒත් ගියේ නෑ. ඔහොම අවස්ථාවක් යනක සඳහා වෙනවා.

그 범천은 이제 몹시 부끄러웠습니다. '보라, 내 아래쪽에 있던 이들이 이제 힘으로 나를 두 배나 넘어섰구나.' 그 힘을 얻고 싶다면 그 māna를 놓아야 합니다. '이제라도 가십시오' 하고 Buddha를 뵈러 가라 했지만, 그래도 가지 않았습니다. 그런 일이 벌어집니다.

ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? බුදුරජාණන් වහන්සේම ඇල්ලා. ඒක බහමයා මානි බිඳට පස්සේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ බුදු කියලා පිළිගත්තා.

그 뒤 어떻게 됩니까? Buddha께서 몸소 그를 다스리셨습니다. 그 범천의 māna가 깨진 뒤에 그는 Buddha를 Buddha로 받아들였습니다.

ඊට පස්සේ අහන අනිත් බ්‍රහ්මය අහනවා. තවවත් පිළිගන්නේ නැත්ත. එන් මම දැන් පිළිගන්නවා. පිළිගන්නවා කියන මතරු වුනා නිසා ඒ දිහා ගැටි වුණේ නෑ. ගෞරවයට ගියේ නෑ. ඉතින් ඒ නිසා බ්‍රහ්ම මාන්‍ය කියන එක මෙච්චර ලොකුයි. බ්‍රහ්මයා වමුණා කියාලා සුද්ධ නෑහ.

그 뒤 다른 범천들이 묻습니다. '아직도 받아들이지 않으십니까?' '아니, 이제 받아들이네.' 받아들인다는 말만 했을 뿐, 그쪽으로 고개를 숙이지도 않았고 공경하러 가지도 않았습니다. 그러니 범천의 māna라는 것은 이토록 큽니다. 범천이 되었다고 깨끗해진 것이 아닙니다.

කාමරාගය අත්හැරපු ඇලීම ගැටීම අත්හැරපු ගුණය ගිහිල්ලා එනම් එතන ඉපදිලා හිටියාට මාන්‍යයක් අත්හැරියේ නැහ. රූප රාග අරූප රාග අත්හැරියේ නෑහැ. මාන උද්දච්ච අත්හැරියේ නැහැ. අවිද්‍යාව අත්හැරියේ නැහැ. රූප රාග අරූප රාග මාන උද්දත්ත අවිද්‍යා කින්න එක විද්‍යාමානයි බ්‍රහ්මයාට

kāmarāga를 놓고 들러붙음과 부딪힘을 놓은 덕으로 거기 태어나 있지만, māna는 놓지 못했습니다. rūpa-rāga와 arūpa-rāga를 놓지 못했습니다. māna와 uddhacca를 놓지 못했습니다. avijjā를 놓지 못했습니다. rūpa-rāga, arūpa-rāga, māna, uddhacca, avijjā라는 이것들이 범천에게 버젓이 있습니다.

එයා එතන ඉන්නවා. අරිහත්යට පත් වෙච්ච කෙනා ඔය පහම සහමුලින් මිදහැරිය ඉවර කළා. මාගය තේරුම් ගත්ත කෙනා අනාගාමී ඵලයට පත් වුණත් ඔව යටපත් කරලා ඉන්නවා. සහමුලින්බද නැතත් මතු වෙන්නේ නැහ.

그는 거기 지냅니다. arahant에 이른 이는 이 다섯을 뿌리째 벗겨 끝냈습니다. 길을 알아들은 이는 anāgāmī의 열매에 이르러도 그것들을 눌러 둔 채 지냅니다. 뿌리째 뽑히지는 않았어도 솟아오르지는 않습니다.

ඒවා ඔක්කොම තදංග විස්කන්ධන වශයෙන් යටපත් වෙනවා. සමුච්ඡේද අප්‍රහණයකට දාල උන්වහන්සේලාත් අරිහත්යට පත් වෙනවා. ඉතින්

그것들은 모두 tadaṅga와 vikkhambhana로 눌려 있습니다. 그것을 samuccheda pahāna에 넣어 그분들도 arahant에 이릅니다.

උන්වහන්සේලාත් අරිහත්යට පත් වෙනවා. ඉතින් ආර්ය මාර්ගය තුළ සැනසුම ලැබෙන්නේ අන්තිම කෙරවල තියෙන. යථාර්ථය දැනගෙන මිස නිසා අරමුණු එන්න නැතුව ඉඳලා නෙමෙයි. එන අරමුණය ගැටෙන්නේ නෑහ ඇලෙද හේතු නැති කරලා දැමන නිසා. හේතුලින්ා වූ සැනසුවම තමයි ආර්ය මාර්ගය සැනසුම.

그러니 ariya의 길에서 얻는 편안함은 참모습을 알아서 얻는 것이지, 대상이 오지 않아서 얻는 것이 아닙니다. 찾아오는 대상에 부딪히지 않는 것은 들러붙음의 까닭을 없애 버렸기 때문입니다. 까닭을 없애서 얻은 편안함이 바로 ariya 길의 편안함입니다.

ඒක දැනගෙන ඒ සැනසුම ලබාගන්න ඕනේ ධර්මය තුළින්ම. එතකොට මේ ප්‍රශ්නය ආකරණය වෙනවා.

그것을 알고 그 편안함을 dhamma를 통해서 얻어야 합니다. 그러면 이 문제가 풀립니다.

එතකට පුවහ හිටිර වෙන්නෙත් නැහැ, ඇඟහිර වෙන්නෙත් නැහැ. කැක්කුමක් නැහැ වුණේ එන්නෙත් නැහැ මොකුත් නැහැ. ඒ ඉන්නේ ඔක්කොම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එන්නෙත් නැහැ මොකුත් නැහැ. ඒ ඉන්නේ ඔක්කොම පූර්ණ නොකරපු නිසා. ඒ ටික පූර්ණ කරගන්න උත්සාහ කරන්න ඕනේ. ලෝක හැටිය. ලෝකය හැටිය. ඕක දකින්න ඕනේ. මම බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ලෝකේ පැවැත්ම තුළ කොයින්ද?

그것은 모두를 다 채우지 못했기 때문입니다. 그것을 채우려고 애써야 합니다. 세상이 생긴 모양, 세상이 생긴 모양을 보아야 합니다. 내가 세상의 bhava 안에서 바라는 것은 어디에 있습니까?

මම මේ පැවැත්ම තුළ ශාන්තියක් බලාපොරොත්තු වෙනම් ඒතන මෝඩකමක් තියෙනවා. කොතන හිත තියන්නද? අන්න එහෙම දකින්න ඕනේ. එතකොට ඒකම යනවා.

내가 이 bhava 안에서 고요함을 바란다면 거기에 어리석음이 있습니다. 마음을 어디에 두어야 합니까? 그렇게 보아야 합니다. 그러면 그것은 떠나갑니다.

දැන් මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ ධර්ම දේශනා කරනකොට මහපට ඇැඟිල්ලයි, දවට ඇවිල්ලයි එක මෙහෙම කරගත්ත සංකේත තියෙනවා.

Buddha께서 dhamma를 설하실 때 엄지와 집게손가락을 이렇게 맞댄 표시가 있습니다.

දැන් මේ සංකේතයෙන් පෙන්නන්නේ මොකක්ද? දබර කියන්නේ දවරේ ගැටීම. මහාපට කියන්නේ මහා පටේහවත් ඇලීම. ඇලීමයි ගැටීමයි දෙක නතර කරපු. නතර කරලා හිටන් අවංකයක්.

이 표시가 보여 주는 것은 무엇입니까? 집게손가락(dabara)은 dosa, 곧 부딪힘입니다. 엄지(mahapaṭa)는 큰 들러붙음입니다. 들러붙음과 부딪힘 둘을 멈춘 것, 멈추고 바로 선 것입니다.

ඇලීමයි ගැටීමයි දෙක තමයි මේ ප්‍රශ්නය. අලෝභයට අද්දේශයට අමෝහයට පත්වියා. මෙන්න මූල ධර්මයම පෙන්නවා විද්‍යාමාන කරලා ඉස්සෙල්ලාම ෙහෙම කරලා මේ දෙක නවත්ත. සිතතියම්.

들러붙음과 부딪힘 둘이 바로 이 문제입니다. alobha, adosa, amoha에 이르렀습니다. 바로 뿌리 dhamma를 드러내 보여 줍니다. 먼저 이렇게 해서 이 둘을 멈추고 마음을 두어라.

දරන කරන්නත් එපා ඇලෙන්නත් එපා. ඇලෙන්න එපා ගැටෙන්න එපා. ඇලීමයි ගැටීමයි දෙක අත්හැරලා අලෝභ අද්වේශ අමෝහ මානසිකත්වය ඇති කරගනින් තමන්ගේ අත කියන්නේ අත්තේ හෙහවත් තමා කියන එක. තමා තුළ මෙන්න මේ ශක්තිය උදා කරගෙන මේ බණ අහවා. ඒක තමයි මෙහෙම කරනගේ සංකේතය.

부딪히지도 말고 들러붙지도 마라. 들러붙지 말고 부딪히지 마라. 들러붙음과 부딪힘 둘을 놓고 alobha, adosa, amoha의 마음을 일으켜라. 자기 손이란 attā, 곧 자기 자신을 말합니다. 자기 안에 이 힘을 일으키고서 이 dhamma를 들어라. 그것이 이렇게 하는 표시입니다.

පානා ප්‍රාණාති පාතා වේරමණී ශික්ෂා පදය තුළින් අරිහත් ඵලය ලබාගන්නායුරු පහදා දෙන්න. දැන් මේක හොඳක් වැදගත්.

'pāṇātipātā veramaṇī sikkhāpada를 통해 arahant의 열매를 얻는 법을 풀어 주십시오.' 이것은 좋고도 중요한 물음입니다.

ශික්ෂා පද පහක් අපිට තියෙනවා. පංච දුශ්චරිතයක තේරුවා මේ ශික්ෂා පද වලට දීලා තියෙනවා.

우리에게는 sikkhāpada 다섯이 있습니다. 다섯 가지 나쁜 행실을 가려 이 sikkhāpada에 붙여 놓았습니다.

සතුන් මරන්නේ නෑහැ, හොරකම් කරන්නේ නැහැ. කාමය වර්ධවා හැරකේ නැහැ, බොරු කියන්නේ නැහැ. මත්වයන් බොන්න නෑහ කියන පහ තමයි මේ පංච ශික්ෂා කියන්නේ කියලා අද හිතා ඉන්නවා.

산 것을 죽이지 않고, 도둑질하지 않고, kāma에서 그릇된 행실을 하지 않고, 거짓말하지 않고, 취하게 하는 것을 마시지 않는다는 이 다섯이 다섯 sikkhā라고 오늘날 사람들은 생각합니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ යම් ශික්ෂණයක් දේශනා කා නම් ඒක නිවන කෙළවර කරපු ශික්ෂණයක් මිසක්. අතරමන් කරන ලෝකේ අතරමං කරන ශික්ෂණයක් නෙවෙයි. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ශික්ෂාවල අර්ථය බුදුරජාණන් වහන්සේ ලෝකය පහළ වෙලා දෙනතුරු ලෝකේ කිසිම සත්වය දන්නේ නෑ.

Buddha께서 어떤 배움을 설하셨다면 그것은 nibbāna로 끝맺는 배움이지, 세상에서 길을 잃게 하는 배움이 아닙니다. 그러니 Buddha께서 설하신 sikkhā의 뜻은 Buddha께서 세상에 나타나 주시기 전까지 세상의 어떤 중생도 알지 못합니다.

පානාතිපාතා වෙනමනි සික්ඛාපතං සමාධිමි කියන පදය තිබුණා. සතුන් මැරීමේ වැලකීමේ ශික්ෂා පදය සමාදන් වෙම කියලා අර්ථයක් තිබුණා. සතුන් මරණ නැතුව ඉන්නවා නම් සත්ව හිංසා නොකර ඉන්නවා නම් එයා ශික්ෂාපදයටිනවා කියලා හිතාගෙන හිටියා. හැබැයි ලෞකික අර්ථයෙන් නිවන් දකින්න බැහ.

'pāṇātipātā veramaṇī sikkhāpadaṃ samādiyāmi'라는 구절이 있었습니다. '산 것을 죽이는 데서 물러나는 sikkhāpada를 지니겠습니다'라는 뜻이 있었습니다. 산 것을 죽이지 않고 지내면, 살아 있는 것을 해치지 않고 지내면 그 sikkhāpada를 지킨다고 여겼습니다. 그러나 세속의 뜻으로는 nibbāna를 볼 수 없습니다.

එහම් ශික්ෂාපදය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා විග්‍රහ කරලා දෙනතුරු ලෝකය විග්‍රහ කරලා තිබුනේ නෑ.

그 sikkhāpada를 Buddha께서 설하시고 풀어 주시기 전까지 세상은 그것을 풀어 본 적이 없었습니다.

එහෙනම් මේ ශික්ෂා පදය රහතන් වහන්සේට අනුකූලව පැවැත්ම ගෙනන ශික්ෂා පදයක්.

그러니 이 sikkhāpada는 arahant들에 걸맞게 삶을 이끄는 sikkhāpada입니다.

ජීවන්තයත් තඑක ඒ රහතන් වහන්සේ පරපන නැමෙන් වෙන්න පරපන නැම අතහැර. බහා තැබූ දනුමගුරු ඇතුව බහා තැබූ දැල්ලුගුල් ආයුධ ඇතුව පාපයට ලජ්ජා ඇතුව බිය ඇතුව දයාවට පැමිණ සියලු කාණභූතයන් කෙරෙහි හිතානුකම්පාවෙන් වාසය කරන්නේ. මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ශික්ෂා පදය

'목숨이 다할 때까지 arahant들은 남의 목숨을 해치는 일에서 물러나, 남의 목숨 해치기를 버리고, 몽둥이를 내려놓고 칼을 내려놓고, 나쁜 짓을 부끄러워하고 두려워하며, dayā에 이르러 모든 살아 있는 것에게 이로움을 위한 anukampā로 지낸다.' 이것이 Buddha께서 설하신 sikkhāpada입니다.

උන්වහන්සේ අනුගමනය කරන මමද පරපන නැසීමෙන් වෙන්නවා පරපන ලැසීම අතහැර බහා තැබුව දනබගුරු ඇතුව බහා තැබු දැල්ලුගුල් ආවිධ ඇතුව පාපයට ලජ්ජා ඇතුව බිය ඇතුව දයාවට ඇවි පානභූතියන් කේ හිතානුකම්පාවෙන් වාසය කරේ මේ මගේ පළමුවෙන සික්ඛාපදයයි. වෙන නිවන් දකින ශික්ෂා පදයක්.

'그분들을 따르는 나도 남의 목숨 해치는 데서 물러나, 남의 목숨 해치기를 버리고, 몽둥이와 칼을 내려놓고, 나쁜 짓을 부끄러워하고 두려워하며, dayā에 이르러 모든 살아 있는 것에게 이로움을 위한 anukampā로 지내리라. 이것이 나의 첫째 sikkhāpada다.' 이것이 nibbāna를 보는 sikkhāpada입니다.

දැන් මේක තෝරාගන්නකම් කවදාවත් අබුද්ධෝත්පාද කාලෙ කිසිම ඉරසිවරයෙකුට කිසිම පණ්ඩිතයෙකුට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු මේ ශික්ෂා අර්ථය දෙන්න බැ. ලෝකෝතර අර්ථයට පත්වෙන ආකාරයෙන් ශික්ෂාව විග්‍රහ කරන්න බැහ. මේ ශික්ෂා පදයේ පෙර බුදුවරණන් වහන්සේලා කාලයේත් තිබුණා.

이것을 풀어 주시기 전까지, Buddha가 나지 않은 때에는 어떤 선인도 어떤 학자도 Buddha께서 설하신 이 sikkhā의 뜻을 줄 수 없습니다. 세상을 넘어서는 뜻에 이르도록 sikkhā를 풀어낼 수 없습니다. 이 sikkhāpada는 앞선 Buddha들의 때에도 있었습니다.

අර්ථය යටපත් වෙලා හිතන්න වේදයට පදයක් වශයෙන් ගැබ්බුණා. ලෞකික ආර්ථය පට බැඳගෙන වේදය ඔය පදය ගෙනාවා. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න

뜻은 묻혀 버리고 Veda 안에 구절 하나로 들어가 박혔습니다. 세속의 뜻을 덧붙여 Veda가 그 구절을 가져왔습니다.

ගෙනාවා. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ අන්‍ය පරිබ්‍රාජිති කිව්වොත් පානාතිපාතා වේර මනසක්ඛාපත සමාධිය කියන පදය කිව්වා. පදය කියලා හිනා ඒගොල්ලෝ සතුන් මරා නැතුව හිටියා. සත්ව හිංසා නොකර ජීවත් වුණා. හැබැයි නිවන් දැකේ නෑ.

Buddha께서 살아 계시던 때, 다른 유랑 수행자들도 'pāṇātipātā veramaṇī sikkhāpadaṃ samādiyāmi'라는 구절을 읊었습니다. 그것이 그 구절이라 여기고 그들은 산 것을 죽이지 않고 지냈습니다. 살아 있는 것을 해치지 않고 살았습니다. 그러나 nibbāna를 보지는 못했습니다.

එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු පදය හෝ නිවන? ඒ පදය විග්‍රහ කරනකොටයි නිවන පේන්නේ. එතකන් ඒක දකින්නේ නැ.

그렇다면 Buddha께서 설하신 것은 구절입니까, nibbāna입니까? 그 구절을 풀어낼 때에야 nibbāna가 보입니다. 그때까지는 그것을 보지 못합니다.

එහෙනම් මෙතන තියෙනවා සබ්බ පාපස්ස අකරණං කුසලස්ස උපසම්පදා සචිත්ත පරිෝ දපනං ඒතං බුද්ධාන ශාසනං කිව්වේ. මෙන්න මේ බුද්ධානු ශාසනය මෙතන තියෙනවා. බුද්ධාඥාව මෙතන තියෙනවා.

그러니 여기에 'sabbapāpassa akaraṇaṃ, kusalassa upasampadā, sacittapariyodapanaṃ, etaṃ buddhāna sāsanaṃ'이라 한 것이 있습니다. 이 Buddha의 sāsana가 여기에 있습니다. Buddha의 가르침이 여기에 있습니다.

මේක පව්කුරුස මොනවද? පරපන නැසීමෙන් වෙන්න පරපන නැසීම අතහැර බහා තැබුව දනුමගුරු ඇතුව බහා තැබූ දැල්ලුගුල් ආයුධ ඇතුව පාපයට රජ්ජා ඇතුව බිය ඇතුව කියන තනකම් සබ්බ පාපස්ස ආකරණා කියන කොටසට අයිතියි.

여기서 나쁜 짓과 착한 일은 무엇입니까? '남의 목숨 해치는 데서 물러나, 남의 목숨 해치기를 버리고, 몽둥이와 칼을 내려놓고, 나쁜 짓을 부끄러워하고 두려워하며'까지는 'sabbapāpassa akaraṇaṃ'이라는 부분에 속합니다.

දැන් පාපයට ලජ්ජ ඇතුව බිය ඇතුව කියන තැනට එනකොට ඔය පළවෙනි ශික්ෂාව පමණා යන කෙනෙකුට හොරකම් කරන්න පුළුවන්ද පාපයට ලැජ්ජනම් වියනම් සතුන් මැරීමට සීමා වෙලා තියෙනවද ශික්ෂාපදය

이제 '나쁜 짓을 부끄러워하고 두려워하며'라는 데에 이르면, 이 첫째 sikkhā만 지니고 가는 사람이 도둑질을 할 수 있습니까? 나쁜 짓이 부끄럽고 두렵다면? 이 sikkhāpada가 산 것을 죽이는 데만 갇혀 있습니까?

පරපනැසීමෙන් වෙන්න පරපන ලැසීම අතහැර බහා තැබු දරමුතුව බහා තැබුව දැල්ලුගුල් ආවි එතන්ටම් පාල කට්ටෙන පැත්තට සම්බන්ධයි. පාපයට ලජ්ජා ඇතුව බිය ඇතුව ඉතුරු කාල පාපයක් එහෙම තව කරන්න. පළවෙනි ශික්ෂා පදයේ

'남의 목숨 해치는 데서 물러나, 남의 목숨 해치기를 버리고, 몽둥이와 칼을 내려놓고' — 거기까지는 죽임 쪽에 닿아 있습니다. '나쁜 짓을 부끄러워하고 두려워하며' — 그러면 남은 나쁜 짓을 더 하겠습니까?

පාපයක් එහෙම තව කරන්න. පළවෙනි ශික්ෂා පදයේ මොනවද පාප තියෙන්නේ. යම් දස අකුසලයකට හිමි යමක් ඇත්්ද සියල්ල පව්වලට අයිති. ඒ දස අකුසල් සහගත වන්නා වූ කර්මයක් හෝ කර්ම පතයක් කෙරෙනවා නම් ඒ සියල්ලම පාපය.

첫째 sikkhāpada에는 어떤 나쁜 짓들이 들어 있습니까? 열 가지 akusala에 속한 것이라면 모두 나쁜 짓에 속합니다. 열 가지 akusala가 깃든 kamma나 kamma의 길이 행해진다면 그 모두가 나쁜 짓입니다.

පාපයට ල්ජනම් බියනම් ඒකෙ වෙන් වුනොත් එයාට පාපයක් ඉදුරු වෙනවද? කුඩා වූ හෝ පාපයක් තිබුණා. ඔය ශික්ෂා ඵලයෙන් අත්යන්න පැත්තට අයිති නැද්ද? පළවෙනි කොටසටම අයිති.

나쁜 짓이 부끄럽고 두려워 그것에서 떨어졌다면 그에게 나쁜 짓이 남겠습니까? 아주 작은 나쁜 짓이라도 있다면, 그것은 이 sikkhāpada에서 버리는 쪽에 속하지 않습니까? 바로 첫째 부분에 속합니다.

දයාවට පැමිණ සියලුයන් කිරෙහි හිතානුකම්පාවෙන් වාසය කර දයාවට පැමිණෙන කොතනද දයාව තියෙන්නේ?

'dayā에 이르러 모든 살아 있는 것에게 이로움을 위한 anukampā로 지내며' — dayā에 이른다는 것, dayā는 어디에 있습니까?

දයාවට පැමිණෙනවා කියන්නේ ලෝක සම්මතය එකා අර්ථයක්. ආර්ය විනය තව අර්ථයක්. දයානුකම්පාව කියන වචනය දකින්න ඕනේ. දයානුකම්පාව කියන්නේ මොකක්ද? දයාව කියන්නේ මොකක්ද කියලා අපි ඒක දකින්න ඕනේ.

dayā에 이른다는 것은 세상의 관습으로는 한 가지 뜻이고, ariya vinaya로는 또 다른 뜻입니다. dayānukampā라는 낱말을 들여다보아야 합니다. dayānukampā란 무엇입니까? dayā란 무엇인지 우리는 그것을 보아야 합니다.

යම්කිසි අල්ලගත්ත ලෝකයේ ඡන්ද රාගයෙන් අල්ලගත්ත යමක් ඇත්ද මේකෙන් දැමීමට යා වෙනවා නම් ඒක ඉවත් කිරීමට යා වෙලා ඉන්නවා නම් ඔහු දයාවට පත්වුණා. දැනීමට යා වුණා. දයා වුණා. මෙන්න ආර්ය විනය දයා

세상에서 chanda-rāga로 붙잡은 무엇이 있다면, 그것을 내던지는 데 이어져 있다면, 그것을 치우는 데 이어져 있다면, 그는 dayā에 이른 것입니다. 내던짐(dæmīma)에 이어짐(yā), 그것이 dayā입니다. 이것이 ariya vinaya의 dayā입니다.

ලෝකයා දයා කියන්නේ දැමීමටද අල්ල ගැනීමටදයාවෙන් යුක්තව ලෝකය ඇසුරු කරනවා කියන්නේ දයානුකම්පයා ලෝකයක් නම් ලෝකය අල්ලගෙන ලෝකයට බැඳිලා.

세상 사람들의 dayā는 붙잡는 데 이어진 것입니다. dayā를 품고 세상과 어울린다는 것, 그 dayānukampā가 세상 쪽이라면 세상을 붙잡고 세상에 묶이는 것입니다.

චන්දගේ අත්හැරපු දයාවක් ලෝකයාගේ දයාවේ නෑ. එහෙනම් ආර්ය විනය දයානුකම්පාව කියන්නේ මොකක්ද? දයාව කියලා කියන්නේ ලෝකයට අල්ලගත්තා වූ චන්ද රාගය ඉවත දමලා ඉවත දැමීමට යා වුණාද? නැහ නිවන හා සම්බන්ධ වුණාද? මෙන්න මේකට කියනවා දයාවට පත් වුණා.

세상 사람들의 dayā에는 chanda를 놓아 버린 dayā가 없습니다. 그렇다면 ariya vinaya의 dayānukampā란 무엇입니까? dayā란, 세상에 붙잡은 chanda-rāga를 내던지는 데 이어졌는가? nibbāna와 이어졌는가? 바로 이것을 dayā에 이르렀다고 합니다.

අනුකම්පාව මොකක්ද? ලෝකයේ දුකයි කියලා දැක්ක කෙනා. මේ ලෝකයකෙහි මේ දුකට බිය වෙච්ච කෙනා. මේකට හේතුව මරගුල මේ චන්ද රාගය කියලා දැක්ක කෙනා. එයා දකිනවා. මහා කම්පාවක් හැටියට මේ චන්ද රාගයෙන් ලෝකේට බැඳෙන එක. තමා මේකට අනුව කම්පා වෙලා.

anukampā란 무엇입니까? 세상을 괴로움이라고 본 사람, 이 세상의 이 괴로움을 두려워하게 된 사람, 그 까닭이 이 죽음의 덫인 chanda-rāga라고 본 사람입니다. 그는 chanda-rāga로 세상에 묶이는 것을 큰 흔들림으로 봅니다. 그는 그에 따라(anu) 흔들립니다(kampā).

ඊට අනුව මොකද ඔහු කරන්නේ? ඔහු කම්පා කරනවා. කර්ම පාක කර හරනවා. කම්පා වෙනවා.

그에 따라 그는 무엇을 합니까? 그는 흔듭니다. kamma를 털어 내버립니다. 그렇게 흔들립니다.

ලෝකයා කම්පා වෙනවා කියන්නේ මොකක්ද? කර්මයන් අල්ලගෙන ඒකේ පැහෙනවා. ඒ ලෝකයාගේ කම්පාව. ඒ ඒ කටයුතු අල්ලගෙන ඒකේ පැහෙන කම්පාව ලෝකයාගේ කම්පාව ඒක දැවෙන එකක්.

세상 사람들의 흔들림이란 무엇입니까? kamma를 붙잡고 그 안에서 끓어오르는 것입니다. 그것이 세상 사람들의 흔들림입니다. 일마다 붙잡고 그 안에서 끓어오르는 흔들림, 세상 사람들의 흔들림은 타오르는 것입니다.

කර්ම පාකල හැරීම ලබන්නා වූ කම්පාව ආර්යයංගික කම්පාව ඒක නිවෙන එකක්.

kamma를 털어 내버리는 흔들림, ariya의 흔들림은 꺼지는 것입니다.

එහම් අනුකම්පාව මොකක්ද? තමන් කර්මයන් පාකට හරින්නේ ඇයි? මේ ලෝකයේ දුකෙන් යුත්ත නම් දුකට හේතුව මේ තෘෂ්ණාව නැ මරව්ගුලනම් ඔහු අන්න ඒ කර්ම පාක කර හරිනවා.

그러면 anukampā란 무엇입니까? 그는 왜 kamma를 털어 내버립니까? 이 세상이 괴로움으로 가득하고, 괴로움의 까닭이 이 taṇhā라는 죽음의 덫이라면, 그는 그 kamma를 털어 내버립니다.

කර්ම ඉවත් කරනවා. ලෝකය හටත් කවද හරි දුකෙන් මිදීමක් ඇත්නම් මෙන්න මේ කියන්නා වූ කර්ම පාකර හැරලා ලෝකයේ දුක දැකලා දුකට හේතුව මේ චන්ද රාගය මරගුල කියලා දැකලා. මේ මරගුලක් කරලා දාපුදාට ලෝකයා දුකෙන් නිදහස් බව දැකලා. ඒ මරගුල කෙරෙහි ඇතිවෙන්නා වූ කර්මය විපාකය දැකලා ඒක පාකට හැරලා නිදහස් වුණා නම් කවද හරි ලෝකයාට නිදහස් ඕක මිසක් වෙන එකක් නෙමෙයි. ඔය ක්‍රමය හැරෙන කව් ක්‍රමයක් නැහ.

kamma를 치워 버립니다. 세상 사람들에게도 언젠가 괴로움에서 벗어남이 있다면, 바로 이렇게 kamma를 털어 내고, 세상의 괴로움을 보고, 괴로움의 까닭이 이 chanda-rāga라는 죽음의 덫임을 보고, 이 덫을 풀어 버리는 날 세상 사람들이 괴로움에서 벗어난다는 것을 보고, 그 덫에 대해 생기는 kamma와 vipāka를 보고 털어 내어 벗어나는 것입니다. 언젠가 세상 사람들이 벗어나는 길은 이것뿐, 다른 것이 아닙니다. 이 길 말고 다른 길은 없습니다.

මෙන්න මේක තේරුම් ගත්තා අරාට ලෝකයාට පබනවා. කවදා හරි ලෝක සත්‍යයාට මේ දුක වැටහේවා. දුකට හේතු වන්නා වූ මේ චන්දාගී තුනාව මරබු ලක්ෂයම පෙනේවා. මම දැක්කා වාගේම ලෝකෙත් මේක දැකලා මේ කම්පාවෙන් මිදිලා ලෝක දුකෙන් නිදහස් වේවා. මෙන්න දයානුකම්පාව ආර්යයන්ගේ.

이것을 알아들은 그는 세상 사람들을 위해 바랍니다. '언젠가 세상의 중생들이 이 괴로움을 알아보기를. 괴로움의 까닭인 이 chanda-rāga와 taṇhā가 죽음의 덫임을 보기를. 내가 본 것처럼 세상도 이것을 보고 이 흔들림에서 벗어나 세상의 괴로움에서 풀려나기를.' 이것이 ariya들의 dayānukampā입니다.

මෙන්න ආර්ය මෛත්‍රිය.

이것이 ariya의 mettā입니다.

ඉතින් ඕක දකින්න පුළුවන්ද අබුද්ධෝත්පාද කාලේ හෝ වෙන විදිහකින්. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය අහලා තේරුම් ගත්තොත් චතුරාය සත්‍ය ධර්මය තුළින් ඔය ටික මතු වෙනවා නිසා. ඔය අදහස මතු කරන්න අන්නකුට පුළුවන්ද?

그러니 이것을 Buddha가 나지 않은 때에, 또는 다른 방법으로 볼 수 있습니까? Buddha께서 설하신 dhamma를 듣고 알아들으면 네 가지 ariya sacca를 통해 이것이 드러나기 때문입니다. 다른 이가 이 생각을 드러낼 수 있습니까?

එහෙනම් අබුද්ධෝත් පාද කාලයක බෞද්ධයෙක් නොවන්න. බෞද්ධ ධර්මය තේරුම් නොගත්ත කෙනෙකුට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා දයානුකම්පාව පහල කරන්න බැහ.

그러니 Buddha가 나지 않은 때에, 불교도가 아닌 이, 불교의 dhamma를 알아듣지 못한 이는 Buddha께서 설하신 dayānukampā를 일으킬 수 없습니다.

දයානුකම්පා කියන වචනයට ලෞකික අර්ථයක් අරගෙන සතුන් කෙරෙහි ඇතිවෙන මිත්‍රකම දයානුකම්පාවයි කිය එකේ ඉන්නවා. කවදා නිවන් දකින්නද?

dayānukampā라는 낱말에 세속의 뜻을 붙여, 살아 있는 것들에게 품는 다정함이 dayānukampā라고 여기며 지냅니다. 언제 nibbāna를 보겠습니까?

මිත්‍රම කියන්නේ සංඝනිකාදෝ සහිතයි බැඳීමක්. බැඳීමෙන් ඇලීමක් අයින් කරන්නේ කොහොමද? බැඳීම අත්හැරපු දාට ඇලීම ඉවරයි.

다정함이란 엉겨 붙음이 있는 묶임입니다. 묶임으로 어떻게 들러붙음을 치웁니까? 묶임을 놓는 날 들러붙음은 끝납니다.

බැඳීම අත්හැරගන්නකම් උපාදානය අත්හරින්න බැහැ. උපාදානයත් පරන්න බැරි තාක්කල් භව අත්හරින්න බැහැ. භව බැරි තාක්කල් ජාතිය අත්රින්න බැහැ. ජාති බැ අත්හරින්න බැරි තාක්කල් ජරා මරණ සෝක පරිදේව දුක් දෝමනසු පායස අත්හරින්න බැහ.

묶임을 놓기 전까지는 upādāna를 놓을 수 없습니다. upādāna를 놓지 못하는 한 bhava를 놓을 수 없습니다. bhava를 놓지 못하는 한 jāti를 놓을 수 없습니다. jāti를 놓지 못하는 한 jarā, maraṇa, soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa를 놓을 수 없습니다.

එහෙනම් ලෝකයාගේ භාවනාව ක්‍රමයකින් පුළුවන්කමක් තියෙනවද නිවන් දකින්න? නිවන් අවබෝධ කරන්න නිවන සිහි වෙන්නේ කොතනද?

그렇다면 세상 사람들의 bhāvanā 방식으로 nibbāna를 볼 수 있습니까? nibbāna를 깨닫도록 nibbāna가 떠올려지는 곳이 어디 있습니까?

දැන් මෙතන නිවන සිහි වෙලා නැද්ද? නිවන කෙළවර කරලා නැද්ද මේ ශික්ෂාපදය දයානුකම්පාව තේරුම් ගත්ත සැනග කිරීම දකිනවා. චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය තේරුම් අරගත්ත කෙනෙක්. ඒ තුළින් ඒ පුද්ගලයා ලෝකයට යා වෙලා තිබෙන්නා වූ යම්කිසි යමක් ඇට නම්, ඡන්දරාගයක් ඇත්න නම් ඒක දවා හැරලා. දයාවට පත්වෙලා.

그런데 여기서는 nibbāna가 떠올려지지 않았습니까? 이 sikkhāpada는 nibbāna로 끝맺지 않았습니까? dayānukampā를 알아들은 이는 그것을 봅니다. 네 가지 ariya sacca를 알아들은 사람입니다. 그것을 통해 그 사람은 세상에 이어진 무엇이 있다면, chanda-rāga가 있다면 그것을 태워 버리고 dayā에 이르렀습니다.

ඒ තමා ලැබුවා වූ ධර්මානුහාරයෙන් මේ කර්ම පාකර හැරීම කම්පාව කියලා ලෝක සත්වයත් මෙන්න මේක පැතිරෙව්ව දයානුකම්පාව පැතිරේවා වෙනවා. එන්න

자신이 얻은 dhamma의 힘으로, 이 kamma를 털어 내는 흔들림을 세상의 중생들에게도 펼치며, 이 dayānukampā가 퍼지기를 바랍니다.

දයානුකම්පාව පැතිරේවා වෙනවා. එන්න ආර්යයන්ගේ දයානුකම්පාව කොතනකවත් බැඳෙන එකක් නෙවෙයි හැදෙන එකක් නෙවෙයි. විවේක නිසිරියි, විරාග නිශරිතයි, නිරෝධ නිශරිතායි බුස්සග පරිනා ඔතන සතර සතිපට්ඨානයක් තියෙනවා. සතර ඉන්ධිපාතක් තියෙනවා පංච ඉන්ද්‍රියක් තියෙනවා, පංච බලක් තියෙනවා, සත්ත බොෝජනයකක් තියෙනවා ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාධ්‍යයක් තියෙනවා සියල්ලි උපතිස් බෝධි පාක්ෂ ධර්ම ඔතන තියෙනවා මේ

이것이 ariya들의 dayānukampā입니다. 어디에도 묶이는 것도 엉기는 것도 아닙니다. viveka에 기대고, virāga에 기대고, nirodha에 기대고, vossagga로 기웁니다. 거기에 네 가지 satipaṭṭhāna가 있고, 네 가지 iddhipāda가 있고, 다섯 indriya가 있고, 다섯 bala가 있고, 일곱 bojjhaṅga가 있고, ariya의 여덟 갈래 길이 있습니다. 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma가 모두 거기 있습니다.

උපතිස් බෝධි පාක්ෂ ධර්ම ඔතන තියෙනවා මේ කර්මස්ථාන හැබැයි අදහත ගන්නේ නැතුව සියලු සත්වය නිදුක් වෙත්වා කිය එක ඉන්න ගියොත් මොකද වෙන්නේ? ඒ පුතියා ලෞකිකත්වය එක්ම භාවනා ඵලයක් ලැබෙන්නේ නැහ. ලබන්න හේතු නැහ. දහම් අර්ථය වැහුණට පස්සේ නිවන

그러나 이 kammaṭṭhāna를 뜻을 잡지 않고 '모든 중생이 괴로움 없기를' 하고 읊고만 있으면 어떻게 됩니까? 그 사람은 세속에 머물기에 bhāvanā의 열매를 하나도 얻지 못합니다. 얻을 까닭이 없습니다.

නැහ. දහම් අර්ථය වැහුණට පස්සේ නිවන වැහුණා. පද ටික ගේනවා. අදත් කියවනවා. කියව කියව ඉන්නවා මිසක් ලැබූ ඵලයක් සැමසුමක් නෑ. අන්න හේතුව.

dhamma의 뜻이 가려진 뒤에 nibbāna가 가려졌습니다. 구절만 가져옵니다. 오늘도 읽습니다. 읽고 또 읽고 있을 뿐, 얻은 열매도 편안함도 없습니다. 그것이 까닭입니다.

එහෙනම් අපි මොකක්ද දයා අපි දයා කරනවා කියන්නේ මොකක්ද දැමීමට යාවීමක් ඇටනම් මොනවද දමන්නේ? සතර අපාගත වෙන්නා වූ අකුසල ධර්ම දැමුවද? ඊට යා වුන කෙනා ඒ මට්ටමෙන් දයාවට පත්වුණා. මේ සියලු ප්‍රාණභූතයන් කෙරෙහි හිතානුකම්පාව ඔන්න ඕකයි.

그렇다면 dayā란 무엇이고, 우리가 dayā를 한다는 것은 무엇입니까? 내던짐에 이어짐이 있다면 무엇을 내던집니까? 네 가지 apāya로 이끄는 akusala dhamma를 내던졌습니까? 거기에 이어진 이는 그만큼 dayā에 이른 것입니다. 모든 살아 있는 것에게 이로움을 위한 anukampā란 바로 그것입니다.

මොකක්ද තැබිය යුතු හිත? විමුක්තිය කරා පිහිට වූ හිත

두어야 할 마음은 무엇입니까? vimutti를 향해 자리 잡은 마음입니다.

අනුකම්පාව මොකක්ද? ධර්මයට අනුකූලව කම්පා විය යුක්ත රාගයෙන් රත් වෙනවා නම්, ද්වේශයෙන් දැවෙනවා නම්, මෝහයෙන් මුලා වෙනවා නම් මෙන්න මේක කම්පාව කාරණයක්.

anukampā란 무엇입니까? dhamma에 맞게 흔들려야 합니다. rāga로 달아오르고, dosa로 타오르고, moha로 헷갈린다면 그것이 흔들려야 할 일입니다.

එහෙනම් දයාවේ යුක්තව අනුකම්පාව කියන්නේ මොකක්ද? අනුව කම්පා වෙනවා. අනේ මම රාගය, ද්වේශය, මෝහය ගින්නක් නම්. අනිත් ලෝක සත්‍යය හරහා රාගය, ද්වේශය, මෝහය ගින්නම්. මට මිදීම සැනසීම රාග අක්ෂයෙන්, ද්වේශ අක්ෂයෙන්, මෝහක්ෂයෙන් ලැබුණද? අන්න ඒ සියලු ලෝකයාට කවද හරි මිදීම ලැබෙන රාග අක්ෂයෙන්, ද්වේශ අක්ෂයෙන්, මෝහක්ෂයෙන්. ඒ නිසා සියලු ලෝක සත්වයෝ රාගක්ෂන්, ද්වේශක්යෙන්, මෝහයෙන් යුත්ත මේ නිවන් ශාන්තියට පත් වේවා.

그러면 dayā를 지닌 anukampā란 무엇입니까? 그에 따라 흔들리는 것입니다. '아, 나에게 rāga, dosa, moha가 불이라면 다른 세상 중생들에게도 rāga, dosa, moha는 불이다. 나의 벗어남과 편안함이 rāga의 다함, dosa의 다함, moha의 다함에서 왔다면, 모든 세상 사람들에게도 언젠가 벗어남이 rāga의 다함, dosa의 다함, moha의 다함에서 올 것이다. 그러니 모든 세상 중생들이 rāga의 다함, dosa의 다함, moha의 다함을 갖추어 이 nibbāna의 고요함에 이르기를.'

ඔන්න නිවනෙන් අහක නොගිය භාවනාව මෙන්න ආර්ය භාවනාව. ආර්ය භාවනාව නිර්වාණ අන්තිමට මේ හැම ආර්ය කර්මස්ථානයක්ම නිවන කෙළවර කරලා තියෙනවා කිව්වේ ඔන්න ඕකයි. අතරමග නවත්වම කර්මස්ථාන නෑහ කිව්වේ ඒකයි. කර්මස්ථාන වාක්‍ය වරද්දාගත්තද? නිවන දැක්කේ නැති කෙනාගේ කර්මස්ථානයේ නිකන් වාක්‍යයක් විතරයි. වැඩෙන්නේ මොකක්ද?

이것이 nibbāna에서 벗어나지 않은 bhāvanā, ariya의 bhāvanā입니다. ariya의 bhāvanā는 nibbāna를 끝으로 합니다. 모든 ariya kammaṭṭhāna가 nibbāna로 끝맺는다고 한 것이 이것입니다. 중간에서 멈추는 kammaṭṭhāna는 없다고 한 것이 그래서입니다. kammaṭṭhāna 문장을 잘못 잡았습니까? nibbāna를 보지 못한 이의 kammaṭṭhāna는 그저 문장일 뿐입니다. 무엇이 자랍니까?

කොකම්පභාවයට හේතු කෝ අකම්පයභාවයට හිතුෙන නිවන සිහි වුණා. කෝ නිවනේ ආනිසංස දැක්කා. කෝ ලෝකේ ආදීනව දැක්කා. ලෝකයේ ආදීනව යලි සිහිවෙනවා නම් නිවනේ ආනිසංසය යළි යළි වැටහෙනවා නම් ඒකට කියනවා ආර්ය මාර්ගය වඩනවා. ඒ කර්මස්ථානය වඩන මොහොතක් ගානේ වැඩෙන්නේ මොකක්ද? ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය.

흔들리지 않음의 까닭은 어디 있습니까? 흔들리지 않음을 향해 마음에 nibbāna가 떠올랐습니다. nibbāna의 이로움을 보았습니다. 세상의 위험을 보았습니다. 세상의 위험이 거듭 떠오르고 nibbāna의 이로움이 거듭거듭 알아지면, 그것을 ariya의 길을 닦는다고 합니다. 그 kammaṭṭhāna를 닦는 순간마다 무엇이 자랍니까? ariya의 여덟 갈래 길입니다.

ලෝකය ආදීනව ආදීනව හැටියට දකිනවා නම් නිවන ආනිසංස ආනිසංස හැටියට දකිනවා නම් ඒ මොහොතේ ඔහු වෙන්නේ සම්මා දිට්ඨිය තුළ

세상의 위험을 위험으로 보고 nibbāna의 이로움을 이로움으로 본다면, 그 순간 그는 sammā-diṭṭhi 안에 있습니다.

ඊට අනුකූලව යම් කල්පනාවක් ඇට නම් අවබ ව්‍යාපාද අවිහිංසා නික්ම සංකල්පනාවක් ඇතට නම් ඔහු ඉන්නේ සම්මා සංකල්පය තුළ

거기에 맞는 생각이 있다면, 악의 없음과 해치지 않음과 떠남의 생각이 있다면, 그는 sammā-saṅkappa 안에 있습니다.

ඔහුගේ වචනයක් ඇට නම් බොරු නෑ, කේලන් නෑහ, පර්ස නෑහ, පලාප නෑහ. ඔහුහින්න සම්මා වාචා තුළ ඔහුගේ කටයුත්තක් නැත්නම් ප්‍රාණඝාත නෑහැදත්තා අද දා නෑහැ කාමිත්‍යාචාර නැහ. ඔහු ඉන්නේ සම්මා කම්මන්තය තුළ ඔහුගේ යම්

그의 말에 거짓말이 없고 이간질이 없고 거친 말이 없고 쓸데없는 말이 없다면 그는 sammā-vācā 안에 있습니다. 그의 행동에 산 것을 죽임도, 주지 않은 것을 가짐도, kāma의 그릇된 행실도 없다면 그는 sammā-kammanta 안에 있습니다.

ඔහු ඉන්නේ සම්මා කම්මන්තය තුළ ඔහුගේ යම් ජීවිතයක් ගත කරනවා නිවන කරා යොමු කළ ජීවිතයක් මිසක් හිස් දෙයක් හරහා ජීවිත පැත්තක් ඔහුගේ නැහ. ඒ මොහොතේ ඔහු වෙන්නේ සම්මා ආජීවය තුළ. ඔහු යම්කිසි කායික

그가 삶을 산다면 nibbāna를 향한 삶을 살 뿐, 헛된 것을 거쳐 사는 쪽이 없다면, 그 순간 그는 sammā-ājīva 안에 있습니다.

සම්මා ආජීවය තුළ. ඔහු යම්කිසි කායික මානසික උත්සාහයක් දරනවා නම් නිවන සඳහා හේතු වෙන්නා වූ කායික මානසික උත්සාහයක් දරනවා මිසක් වෙන උත්සාහයක් එතන නම් ඔ ඉන්න සම්මා වායාමය තුළ ඔහුගේ සතිය පිහිල්ලා

그가 몸과 마음으로 애를 쓴다면 nibbāna의 까닭이 되는 몸과 마음의 애씀만 할 뿐 다른 애씀이 없다면, 그는 sammā-vāyāma 안에 있습니다.

සම්මා වායාමය තුළ ඔහුගේ සතිය පිහිල්ලා තියෙන්නේ නිවන මුල් කරගෙන නම් වෙනද ලෝකයක් අල්ලගෙන නෙමෙයි නම් ඔහු ඉන්නේ සම්මා සතිය තුළ ඒ තුළින් ඔහු ඉන්නේ ලෝභ නැති, ද්වේශ

그의 sati가 nibbāna를 바탕으로 자리 잡았다면, 다른 세상을 붙잡은 것이 아니라면, 그는 sammā-sati 안에 있습니다.

තුළ ඒ තුළින් ඔහු ඉන්නේ ලෝභ නැති, ද්වේශ නැති, මෝහ නැති අකම්පිතාවය තුළ නම් ඔහු ඉන්නේ සම්මා සමාධිය තුළ එහෙනම් ඔහු ඉන්නේ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය තුළ මාර්ගය දැනගෙන

그것을 통해 그가 lobha도 dosa도 moha도 없는 흔들리지 않음 안에 있다면, 그는 sammā-samādhi 안에 있습니다. 그렇다면 그는 ariya의 여덟 갈래 길 안에 있습니다.

ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය තුළ මාර්ගය දැනගෙන හිටියත් නැතත් ඔහු ඉන්නේ එතන වැඩෙන්නේ මාර්ගය ඔහුට පහළ වෙනි නුවණක් ඇත්්ද

길을 알든 모르든 그는 거기 있습니다. 거기서 자라는 것은 길입니다.

මාර්ගය ඔහුට පහළ වෙනි නුවණක් ඇත්්ද අත්හැරීමේ, නොවැල්මේ, මිදීමේ සැනසම ශාන්තියයි වෙන දෙයක් මේ ලෝකේ අල්ලන්න දෙයක් නෑහ ඕන ඔහු ඉන්නේ සම්මා ඥානය. ඔහු

그에게 '놓아 버림, 매달리지 않음, 벗어남의 편안함이 고요함이고, 이 세상에 붙잡을 다른 것은 없다'는 슬기가 일어났다면, 그는 sammā-ñāṇa 안에 있습니다.

දෙයක් නෑහ ඕන ඔහු ඉන්නේ සම්මා ඥානය. ඔහු යම් විමුක්තියට පත් වුනා නම් මට අත්හැරී ගියා, නොවැලී ගියා, මිදී ගියා මෙතෙක් තිබුණ කම්පනය ඉවරයි. ඥානය පහළ නම් ඔහු වෙන්නේ සම්මා විමුක්තිය තුළ දස හංගෙහි

그가 어떤 vimutti에 이르러 '나는 놓았고, 매달리지 않았고, 벗어났다, 이제껏 있던 흔들림은 끝났다'는 앎이 일어났다면, 그는 sammā-vimutti 안에 있습니다.

වෙන්නේ සම්මා විමුක්තිය තුළ දස හංගෙහි සමන්නගත අරහති උච්චතීති කියලා ඔය කියන හංගෙන් සමන්නාග සම්පූර්ණ වෙච්ච කෙනා අරිහතුන් වහන්සේ කියනවා ගැන ප්‍රහත කළා.

'dasahaṅgehi samannāgato arahāti vuccati', 곧 이 열 갈래를 온전히 갖춘 이를 arahant라 한다고 밝히셨습니다.

ඉතින් අරිහත්ට යනකම පළවෙනි ශික්ෂාපදය යන ක්‍රමය

그러니 이것이 첫째 sikkhāpada가 arahant까지 가는 길입니다.

ආය හොරකම් කරන්න එකට වෙන වික සමාදා නොවුනට පළවෙනි එකේදිම පාපයට ලජ්ජා ඇතුව බිය ඇතුව කියනකොටම හොරකමයි කාමමිත්‍යාචාර්යයි බොරු කේලම් පසුවා වචන පලාප ලෝප තරහ මුල ඔක්කොම ඉවරයි. පාපයට ලැජ්ජනම් පියනම් ඒක ඔක්කොමත් මැරෙනවා. එහෙනම් පළවෙනි ශික්ෂා පදය තුළ තියෙනවා සියලු ශික්ෂාවන්ගේම ශික්ෂණය වීතිය යමක් ඇත්්ද ඒ සියල්ලෙන් පූර්ණයි. එහෙනම්

도둑질 따위에 대한 나머지를 따로 지니지 않더라도, 첫째에서 '나쁜 짓을 부끄러워하고 두려워하며'라고 하는 순간 도둑질, kāma의 그릇된 행실, 거짓말, 이간질, 거친 말, 쓸데없는 말, 탐냄, 성냄, 그 뿌리 모두가 끝납니다. 나쁜 짓이 부끄럽고 두렵다면 그 모두가 죽습니다. 그러니 첫째 sikkhāpada 안에 모든 sikkhā의 배움이 무엇이든 다 들어 있어 온전합니다.

යමක් ඇත්්ද ඒ සියල්ලෙන් පූර්ණයි. එහෙනම් සීලය පූර්ණයි, සමාධිය පූර්ණයි, ප්‍රඥාව පූර්ණයි. තුනම තියෙනවා ත්‍රිී ශික්ෂාවම තියෙනවා. පළවෙනි ශික්ෂාව ශ්‍රද්ධා ශ්‍රද්ධා ඉන්ද්‍රිය බලවත් වෙලා ඔය ශික්ෂා මාර්ගය තුළින් කෙළවර කරලා හිතන්නම් නිවන් අවබෝධ කරනවා.

그러니 sīla가 온전하고, samādhi가 온전하고, paññā가 온전합니다. 셋이 다 있고, 세 가지 sikkhā가 다 있습니다. 첫째 sikkhā는 saddhā의 사람을 위한 것입니다. saddhā-indriya가 굳센 이는 그 sikkhā의 길을 통해 끝까지 가서 nibbāna를 깨닫습니다.

මෙන්න එයාගේ මාර්ගය. ශ්‍රද්ධා ඉන්ද්‍රිය බලවත් කෙනාට මාර්ගය පානාදිපාතා වේරමනි ශික්ෂා පදය

이것이 그의 길입니다. saddhā-indriya가 굳센 이의 길은 pāṇātipātā veramaṇī sikkhāpada입니다.

වීර්ය ඉන්ද්‍රිය බලවත් කෙනාට මාර්ගයේ අදින්නාදානාේරමනය සික්ඛාපද.

viriya-indriya가 굳센 이의 길은 adinnādānā veramaṇī sikkhāpada입니다.

ඔහු නොදුන් දේ ගැනෙන්න වෙන්න නොදුන් දේ ගැනුවා අටහැට දෙන දෙයක්ම ගන්නේ දුන්දේම බලාපොරොත්තු. පිරිසිදු ආත්ම පරිහණයකින් වාසය කරනවා.

그는 주지 않은 것을 가지는 데서 물러나, 주지 않은 것 가지기를 버리고, 주는 것만 받고, 준 것만 바라며, 깨끗한 몸가짐으로 지냅니다.

මොකක්ද පිරිසිදු ආත්ම පරිහරණය? යම් අත්දැකස් තුළ රාගයෙන් රත්වෙන්නේ නැත්නම්, ද්වේශයෙන් දැවෙන්නේ නැත්නම්, මෝහයෙන් මුලා වෙන්නේ නැත්නම් ඒ මට්ටමට පිරිසිදු ආත්ම පරිහරණය

깨끗한 몸가짐이란 무엇입니까? 어떤 겪음 속에서 rāga로 달아오르지 않고, dosa로 타오르지 않고, moha로 헷갈리지 않는다면, 그만큼이 깨끗한 몸가짐입니다.

එහෙනම් පිරිසිදු ආත්ම පරිහරණය වාසය කරන කෙනා යථහරත අවබෝධ කරගෙන ධර්මය තුළින් මේ ලෝකේ මට අල්ලගන්න මගේ කියලා ගන්න අල්ලගන්න ප්‍රඥනා දෙයක් නැහ. ඒ නිසා මම මගේ කියලා තියාගන්න එකක්වත් තියාගන්නේ නැහ.

그러니 깨끗한 몸가짐으로 지내는 이는 dhamma를 통해 참모습을 깨달아, '이 세상에는 내가 붙잡을 것, 내 것이라 가질 것이 없다. 그러니 나, 내 것이라 하여 하나도 쥐고 있지 않는다'고 합니다.

වීර්ය අධික නිසා බඩිකින්න ඉන්න බඩිකින්නේ ඉන්නවා. මග උහුලන්න පුළුවන්. එහෙනම් මට කියලා කන්න බොන්න දෙයක් වෙන් කරලා තියාගන්න නැහ. දුන්න දේකින් ගැටෙනවා. දෙන දෙයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. එහෙන් එහාට මගේ මානසිකත්වයක් බලාපොරොත්තුවක් නැහ. හත් දවසක් අන්න මැරෙන්නේ දැන්. මම යුක්ත වෙනවා. වීර්යාක පුද්ගලයාට ඉන්න පුළුවන්.

viriya가 많기에 굶어야 하면 굶고 지냅니다. 견딜 수 있습니다. 그러니 자기 몫이라며 먹을 것 마실 것을 따로 떼어 두지 않습니다. 준 것으로 살아갑니다. 주는 것을 바랍니다. 그 너머로 내 것이라는 마음도 바람도 없습니다. '이레 동안 못 먹어 이제 죽는다 해도 나는 그것을 받아들인다.'

වෙනවා. වීර්යාක පුද්ගලයාට ඉන්න පුළුවන්. එයාට මාර්ගය ඒක එහෙනම් වීර්යාක පුද්ගලයා නොදුන් දේ ගැන වෙන්න නොදුන් දේ ගැනම අතහැලා දෙන දෙයක්ම ගන්නේ දුන් දේලාපොරොත්තු ඇතුව ලෝකේ අතහැරලා ජීවත් වෙන්න.

viriya가 많은 사람은 그렇게 지낼 수 있습니다. 그것이 그의 길입니다. 그러니 viriya가 많은 사람은 주지 않은 것을 가지는 데서 물러나, 주지 않은 것 가지기를 버리고, 주는 것만 받고, 준 것만 바라며, 세상을 놓아 버리고 삽니다.

එහෙනම් ඒ කෙනාට කුමකට ප්‍රාණඝාත කරන්නද මොනවා ලබාගන්නද මොනවට හොරකම් කරන්නද මොනවා ලබාගන්නද සුරාසූ දුරාචාර කරන්නේ මොනවා ලබාගන්නද බොරු කියලා හවත්තලා කේලන් කියලා බිඳවලා පනසතිලා සැද බවට පත් කරලාප කියලා ලෝකේ මුලාවට පත් වෙලා මොනවා ලබාගන්නද ලැබෙන දේකින් ජීවත් වෙනවා මිසක් අල්ලගත්ත එකක් මම ඉන්නේ නෑ. මට මේ ලෝකේ තත්වනාන්තර අල්ලගෙනත් නෑහ. කුලමල් අල්ලගෙනත් නෑහ. දේපොල අල්ලගෙනත් නෑ. කන බොන දේවල් අල්ලගෙනත් නෑ. සිව්පසය අල්ලගෙනත් නෑහ. මම

그렇다면 그가 무엇 하러 산 것을 죽이겠습니까, 무엇을 얻으려고요? 무엇 하러 도둑질하겠습니까, 무엇을 얻으려고요? 술과 노름과 그릇된 행실을 무엇을 얻으려고 하겠습니까? 거짓말로 속이고, 이간질로 갈라놓고, 거친 말로 상처 입히고, 세상에 헷갈려서 무엇을 얻겠습니까? '얻는 것으로 살 뿐, 나는 붙잡은 것을 지니고 있지 않다. 나는 이 세상의 지위를 붙잡지도 않고, 가문을 붙잡지도 않고, 재산을 붙잡지도 않고, 먹고 마실 것을 붙잡지도 않고, 네 가지 필수품을 붙잡지도 않는다.'

අල්ලගෙනත් නෑ. සිව්පසය අල්ලගෙනත් නෑහ. මම හිටියේ ඒ ක්‍රමය. කරදර ආප්පුවය මට ඉවසන්න පුළුවන්. මට උත්සාහය තියෙනවා වීර්ය තියෙනවා. ඕන බලගින්නක් ඉවසතියි. ඕන දුක්කම් කටලක් ඉවසිය හැකිය. අන්න වීර්යාධික හැකියාව එහෙම කෙනාට අදින්නාදානාවේරණී සික්ඛාපදය තුළින් සීල සමාධි ප්‍රඥා ගුණ පූර්ණය කරලා නිවන් දකින්න පුළුවන්.

'나는 그렇게 지냈다. 골칫거리와 어려움을 나는 견딜 수 있다. 내게는 애씀이 있고 viriya가 있다. 어떤 배고픔도 견딜 수 있다. 어떤 고생도 견딜 수 있다.' 그런 viriya 많은 힘을 지닌 이는 adinnādānā veramaṇī sikkhāpada를 통해 sīla, samādhi, paññā의 덕을 채워 nibbāna를 볼 수 있습니다.

අන්න පිරිසිදු ආත්ම පරිහරණය කියන්නේ පිරිසිදු ආත්ම පරිහරණය හතරක් තියෙනවා කියලා පෙන්නනවා. මොකක්ද හතර? සෝවන් ඵලය පිරිසිදු ආත්ම පරිහරණයක්. සකෘදාගාම ඵලය පිරිසිදු ආත්ම පරිහරණයක්. අනාගාමී ඵලය පිරිසිදු ආත්ම පරිහරණයක් අරිහත් ඵලය පිරිසිදු ආත්ම පරිහරණයක්. ඔයිෙන් පිරිත තවත් පිරිසිදු ආත්ම පරිහරණ නෑ. හිතා ඉන්නවා [සංගීතය] මිසක්.

그것이 깨끗한 몸가짐입니다. 깨끗한 몸가짐에는 넷이 있다고 보여 주십니다. 넷은 무엇입니까? sotāpatti의 열매가 깨끗한 몸가짐이고, sakadāgāmī의 열매가 깨끗한 몸가짐이고, anāgāmī의 열매가 깨끗한 몸가짐이고, arahant의 열매가 깨끗한 몸가짐입니다. 그 밖에 다른 깨끗한 몸가짐은 없습니다. 그렇게 여기고 있을 뿐입니다.

යම් තරමකින් අත්දැව පිරිසිදු වුනානම් ලෝභයෙන් පිරිසිදු වුණා, ද්වේශයෙන් පිරිසිදු වුණා, මෝහය අත්හැරීමෙන් පිරිසිදු වුණා. නැවත වාරයක් ඒ අත්හැරපු ලෝභය කරා, ද්වේශය කරා, මෝහය කරා මනස යන්නේ නැත්නම්. ඔහුගේ පවිත්‍රතාවය සුද්ධ පවිත්‍රයි. අති පවිත්‍රයි. මෙන්න මේකට කියනවා නැවත

어느 만큼 자기가 깨끗해졌다면 — lobha에서 깨끗해지고, dosa에서 깨끗해지고, moha를 놓아 깨끗해졌다면 — 그리고 다시는 그 놓아 버린 lobha, dosa, moha로 마음이 가지 않는다면, 그의 깨끗함은 참으로 깨끗하고, 아주 깨끗합니다.

පවිත්‍රයි. මෙන්න මේකට කියනවා නැවත අපවිත්‍ර භාවයට නොපන්නා වූ තත්ත්වයට අත්බැව් පරිවර්තනය වුනා නම් ආත්ම භාවහරණයක් ලැබුවා කියලා. ශුද්ධ ආත්ම පරිහරණයක් ලැබුවා. අනික් අය සුද්ධයි කියලා

다시는 더러움으로 돌아가지 않는 상태로 자기가 바뀌었다면, 이것을 깨끗한 몸가짐을 얻었다고 합니다.

පරිහරණයක් ලැබුවා. අනික් අය සුද්ධයි කියලා හිතා ඉන්නවා ටික කාලයක් අනුසය ධර්ම ගෙවලා තිබුනත් නැති නිසා ආයෙසරයක් ලෝභයට වැටෙනවා, ද්වේශයට වැටෙනවා, මෝහයට වැටෙනවා ආය කිල්ති වෙනවා. එහෙනම් ඔහු ආත්මභාවක් ලබලා හිටියේ නැහැ. ලැබුව රැවටිලා හිටියා නිසා.

다른 이들은 한동안 자기가 깨끗하다고 여기지만, anusaya dhamma가 다하지 않았기에 다시 lobha에 떨어지고, dosa에 떨어지고, moha에 떨어져 또 더럽혀집니다. 그러니 그는 깨끗한 자기를 얻은 것이 아니었습니다. 얻었다고 속고 있었던 것입니다.

මෙන්න මේක දැනගන්න පිරිසිදු ආත්මභාවය කියන්නේ මේ ආර්ය විනය පමණයි ලැබෙන්නේ. මේකට කියනවා පිරිසිදු ආත්මභාව පටිහරණය ඉතින් දෙවෙනි ශික්ෂාපදය වීර්ය අධික පුද්ගලයාට එහට ඒකේ යන්න පුළුවන්.

이것을 아십시오. 깨끗한 자기라는 것은 이 ariya vinaya에서만 얻어집니다. 이것을 깨끗한 몸가짐이라고 합니다. 그러니 둘째 sikkhāpada는 viriya 많은 사람이 그 길로 갈 수 있습니다.

අබ්‍රහ්මචරියාවේර මණි ශික්ෂාව පදය අනේ අබ්‍රහ්මචරියාවෙන් වෙන් වෙනවා.

abrahmacariyā veramaṇī sikkhāpada — abrahmacariya에서 물러나는 것입니다.

ශ්‍රද්ධාධික, වීර්යාධික, සතිය අධික පුද්ගලයා. සතිය අධික පුද්ගලයාට හැමේලේම සතියට ගෝචර වෙන්නේ නිවන.

saddhā가 많은 사람, viriya가 많은 사람, sati가 많은 사람. sati가 많은 사람에게 언제나 sati의 영역에 드는 것은 nibbāna입니다.

අතහැරීම හැර නොයල්ම හැර මිදීම හැර මේ ලෝකේ සැනසුමක් නෑ. යම් යම් තැනක බැඳුන ඡන්දර රාගයක අතහැරීමක් ඇත්්ද? නොයල්මක් ඇත්්ද මිදීමක් ඇත්්ද අන්න එතනයි ශාන්ත ප්‍රණීත. ඒ මට්ටමට සාන්තයි ප්‍රණීතයි. මෙන්න සතියට ගෝචර වෙන දේ. සතී ඉන්ද්‍රිය අධිකව

놓아 버림, 매달리지 않음, 벗어남 말고는 이 세상에 편안함이 없습니다. 어디든 묶인 chanda-rāga를 놓아 버림이 있고, 매달리지 않음이 있고, 벗어남이 있는 곳, 바로 거기가 고요하고 빼어난 곳입니다. 그만큼 고요하고 빼어납니다. 이것이 sati의 영역에 드는 것입니다.

ගෝචර වෙන දේ. සතී ඉන්ද්‍රිය අධිකව පුද්ගලයාට පුළුවන් ඔතන පිහිටලා අර කියන කාම ධර්මයන්ගෙ වෙන් වෙලා. සියලුම ඇලුම් කරන ධර්මයන්ගෙන් වෙන්වෙලා. නිවනටම හිත පිහිටවාගෙන හිටගෙන යන්න අවසානය දක්වා.

sati-indriya가 많은 사람은 거기 자리 잡고, 그 kāma dhamma에서 떨어지고, 들러붙는 모든 dhamma에서 떨어져, 마음을 nibbāna에 두고서 끝까지 서서 갈 수 있습니다.

එහෙනම් එතන කියනම් ඒ පුද්ගලයා ලබන්නෙත් සතිය අධික පුද්ගලයාට සතී ඉන්ද්‍රිය අධික පුද්ගලයාට අබ්‍රහ්හමරියාවේ රමණ ශික්ෂාපදය තුළින් නිවන පූර්ණ කළ හැකි සීල සමාධි පත්‍යාව පූර්ණය කළ හැකි.

그러니 그 사람, sati가 많은 사람, sati-indriya가 많은 사람은 abrahmacariyā veramaṇī sikkhāpada를 통해 nibbāna를 채울 수 있고, sīla, samādhi, paññā를 채울 수 있습니다.

සමාධිය අධික පුද්ගලයන්ට කිසිම තැනක තර්ක කරන්න, විතර්ක කරන්න වාද භේද ඇති කරගන්න දෙයක් නැහ. එයා ඒවට කැමතිත් නැහ. එයා කැමති සමාධිකින් ඉන්න ඇලෙන්නේ නැති, ගැටෙන්නේ නැති මුලාවට පත් වෙන්න නැති තත්වයට පත් කරගත්ත ඇලීම් ගැටීම් තොර චිත්ත සමාධියෙක් ඉන්න ක්‍රියයි.

samādhi가 많은 사람에게는 어디서든 따지고 캐묻고 다툼과 갈라짐을 일으킬 것이 없습니다. 그는 그런 것을 좋아하지도 않습니다. 그가 좋아하는 것은 samādhi 속에 머무는 것, 들러붙지도 부딪히지도 헷갈리지도 않는 상태에 이른, 들러붙음과 부딪힘을 벗어난 마음의 samādhi 속에 머무는 것입니다.

එතකොට අන්න ඒ පුද්ගලයා මුසාවාදයෙන් වෙන් වෙනවා. මොකක්ද මුසාවාදය කියන්නේ? නිච්චයි, සැපයි, ආත්මයි යන දෘෂ්ටියකින් නැගෙන වාදයක් ඇත්්ද මුසාවාදයයි.

그러면 그 사람은 musāvāda에서 물러납니다. musāvāda란 무엇입니까? 늘 있다, 즐겁다, 나다 하는 diṭṭhi에서 솟아나는 주장이라면 그것이 musāvāda입니다.

ඒ මුල් කරගෙන නැගෙන සියලු වාද මුසාවාදය අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන්නේ සත්‍යවාදය සත්‍යවාදයට අනුකූලෙන සියලු කතාව සත්‍යවාදය වෙන මුසාවාදයෙන් මෙන්න මුසාවාදය හතර සත්‍යවාදීවියේ ඒ සත්‍යයෙන් සත්‍යය ගලපා කරන කතා ඇත්තේ සත්‍යවාදීවය කරන්නේ.

그것을 바탕으로 솟아나는 모든 주장이 musāvāda입니다. anicca, dukkha, anatta라고 하는 것이 참된 말이고, 참된 말에 맞는 모든 이야기가 참된 말입니다. musāvāda를 떠나 참된 말을 하는 이가 되어, 참됨과 참됨을 맞추어 하는 이야기가 참된 말을 하는 것입니다.

අන්න එතකොට සත්‍යවාදය වාසය කරොවත් මොකද වෙන්නේ? ලෝකයේ සම්බන්ධ වන්නා වූ නිච්චයි, සැපයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටිය මුල් කරෙන්න නැගිට එක වාදයක්වත් නෑ. ඒ වාදයට අනුකූල ක්‍රියා කලාපයක් නෑහ. මෙන්න මෙසේ අනුගමනය කරන යන කෙනාට සීලය ලැබෙනවා, සමාධිය ලැබෙනවා, ප්‍රඥාව ලැබෙනවා. සත්‍යය තුළ ගිය නිසා. මුසාවාදයෙන් සත්‍යවාදය පිහිටියා නම් ප්‍රතිඵලය නිවන.

그렇게 참된 말 속에 지내면 어떻게 됩니까? 세상에 얽힌, 늘 있다, 즐겁다, 나다 하는 diṭṭhi를 바탕으로 솟아나는 주장이 하나도 없습니다. 그 주장에 맞는 행동도 없습니다. 이렇게 따라가는 이는 참됨 안으로 들어갔기에 sīla를 얻고, samādhi를 얻고, paññā를 얻습니다. musāvāda를 떠나 참된 말에 자리 잡았다면 그 열매는 nibbāna입니다.

එහෙනම් සති අටක පුද්ගලයා සති ඉන්ද්‍රිය අධික පුද්ගලයා මුසාධා වෙනමනේ ශික්ෂාව පදය තුළින් නිවන් දකිනවා. සීල සමාධි ප්‍රඥාව පූර්ණය කරනවා.

그러니 이 사람, 그 indriya가 많은 사람은 musāvādā veramaṇī sikkhāpada를 통해 nibbāna를 봅니다. sīla, samādhi, paññā를 채웁니다.

අනික තමයි ප්‍රඥාධික පුද්ගලයා ඔක්කොට වඩා වටිනාඑක් එක්කෙනා ප්‍රඥා ඉන්ද්‍රිය ඵලවත්යෙක්නා. එයා මොකද කරන්නේ? සුරා මේරයේ මජ්ජ පමාදට්ඨහානා වේරවණ සික්ඛාපදින් නිවන් දකිනවා. කසිපුව නැතුව නිවන් දකිනවා නෙමෙයි. ඒක මේ ලෞකිකත්වය හදාගත්ත පුංචි කෑල්ලක් මත්තගන්න බොන්නේ නෑහ කියන එක. ඒක දුච්චරිතලෙන් එකක්.

또 하나는 paññā가 많은 사람으로, 누구보다 값진 이, paññā-indriya가 굳센 이입니다. 그는 어떻게 합니까? surāmerayamajjapamādaṭṭhānā veramaṇī sikkhāpada로 nibbāna를 봅니다. 밀주를 마시지 않아서 nibbāna를 보는 것이 아닙니다. 취하게 하는 것을 마시지 않는다는 것은 세속이 만든 작은 조각입니다. 그것은 나쁜 행실 가운데 하나입니다.

මත් පැන්න හිටියා අර සුරාමේරේ මජ්ජ පමාදට්ඨාහනා වේරවනික්ෂාපදය සම්පූර්ණ වෙන්නේ නෑ.

술을 안 마시고 있다고 해서 그 surāmerayamajjapamādaṭṭhānā veramaṇī sikkhāpada가 온전해지지는 않습니다.

සුරා පහක් තියෙනවා මේරා පහක් තියෙනවා. ඉතින් ඕකට පංච සුරා පංච මේරා කියලා ඕකට අටුවාරිලා.

surā가 다섯이 있고 meraya가 다섯이 있습니다. 그래서 주석가들이 거기에 '다섯 surā, 다섯 meraya'라고 붙였습니다.

ඉතින් පුෂ්ප සුරා, පල්ලව සුරා, ඕදන සුරා, පිට්ඨ සුරා මෙහෙම කිය එකේ පහක් හදාගෙන කියනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ නෙමෙයි ඒවා කිව්වේ පසේටපු ආචාර්යවරු පහක් පෙන්න ඕන ඕනා මොනවාහරි පහක් කිව්වේ.

그래서 꽃 surā, 잎 surā, 밥 surā, 가루 surā 하는 식으로 다섯을 지어내어 말합니다. 그것은 Buddha께서 하신 말씀이 아니라, 뒷날의 스승들이 다섯을 보여야 하니 아무거나 다섯을 댄 것입니다.

කුඩු සුරා පෙටි සුරා අද බැලුවොත් තියරා 500ක් විතර තියෙනවා. අර පහමත් වෙලා වෙන ජාතිලෙන් ජීවත් වෙන හැකි සුරාවේ.

가루 surā, 상자 surā, 오늘날 보면 오백 가지쯤 있습니다. 그 다섯 말고도 다른 갖가지 surā가 있습니다.

ඉතින් මේරයට හදාගෙන තියෙන්නේ ජාතයම පහක්. පංච සුරාවක් තියෙනවා. සුරා කියන්නේ මොකක්ද?

그래서 meraya도 다섯 가지로 지어 놓았습니다. 다섯 surā가 있습니다. surā란 무엇입니까?

සුරා කියන්නේ සරාගික බව. රාග සහිත බව. සුරා පහක් තියෙනවා. මොනවද? ඇහෙන් සුරා බොනවා. මන වඩන රූප බොනවා. කනෙන් මන වඩන සද්ද බොනවා සද්ද සුරා රූප සුරා ශබ්ද සුරා. නාසයෙන් මන වඩන ගන්ධ ආග්‍රහණය කරනවා. ගන්ධ සුරා. දිවෙන් මන වඩනස හොයාගෙන යනවා. රස සුරා. කයෙන් මළවන්න පොට්ඨබ්බ හොයාගෙන යනවා පොට්ඨබ්බ සුරා.

surā란 sarāga, 곧 rāga를 지닌 상태입니다. surā가 다섯 있습니다. 무엇입니까? 눈으로 surā를 마십니다, 마음을 끄는 형색을 마십니다. 귀로 마음을 끄는 소리를 마십니다. 형색 surā, 소리 surā입니다. 코로 마음을 끄는 냄새를 맡습니다, 냄새 surā입니다. 혀로 마음을 끄는 맛을 찾아갑니다, 맛 surā입니다. 몸으로 마음을 끄는 phoṭṭhabba를 찾아갑니다, phoṭṭhabba surā입니다.

මෙන්න මේ පංච සුරාව පංච ඉන්ද්‍රයන්ගෙන් පානය කරන නිසා ඒ පුපිලා සුරාවෙන් මත් වෙනවා. පංචකාමය මත්වීමට කියනවා පංච සුරාවය මත් වුණා.

이 다섯 surā를 다섯 indriya로 마시기에 그 surā에 취합니다. 다섯 kāma에 취하는 것을 다섯 surā에 취했다고 합니다.

එතකොට ඒක හරි මිහිරියාවක් දෙනවා. ප්‍රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් තියෙනවා ඌ මන වඩන රූප වල මන වඩන ශබ්දවල ගන්ධ රස ස්පර්ශ වල අන්න ඒකේ මිහිරියාවට බැහැ ගත්තහම කියනවා මේරයට බැස්ව. සුරාමේරය එතකොට මොකද වෙන්නේ? පංචකාමයන්ගේ මත් වෙනවා මත්වීම.

그러면 그것은 큰 달콤함을 줍니다. 마음을 끄는 형색, 소리, 냄새, 맛, 닿음에는 사랑스럽고 달콤한 성품이 있습니다. 그 달콤함에 빠져들면 meraya에 빠졌다고 합니다. surāmeraya, 그러면 어떻게 됩니까? 다섯 kāma에 취합니다, 그것이 majja입니다.

එතකොට කවදෙන්නේ නිවන යට ඈතයි. පංචකාමා ආස්වාද ඉන්දේ ලෝකේ හඉලනවා මිසක් අත්හැරලා නිවන් දකින්න බලන්නේ නෑහ. ප්‍රමාදයි. එයා අපිට කරන්නේ පංචකාම සංඛ්‍යාත ලෝකයට මැරටහාන වෙලා ඉන්නවා මිසක් වෙන් වෙලා නිවනට පිහිටන්නේ නෑ. එහෙනම් මොකද වෙන්නේ?

그러면 nibbāna는 아득히 멀어집니다. 다섯 kāma의 assāda 속에서 세상을 헤맬 뿐, 놓아 버리고 nibbāna를 보려 하지 않습니다. 그것이 pamāda입니다. 다섯 kāma라는 세상에 자리(ṭhāna) 잡고 머물 뿐, 떨어져 nibbāna에 자리 잡지 않습니다. 그러면 어떻게 됩니까?

සුරා මේරේ මජ්ජ පමාදට ප්‍රටහන කියන පහකින් යුත්තව ලෝක සත්වයා පංචකාම ඇසු ඉන්නවා. මෙන්න ලෝක සත්වයාගේ සුරාමේරයෙ.

surā, meraya, majja, pamāda, ṭhāna라는 다섯을 갖추고 세상 중생은 다섯 kāma 곁에 머뭅니다. 이것이 세상 중생의 surāmeraya입니다.

මේක හරි ගැඹුරු ශික්ෂා ඵලයක්. ඒ තැන යම්කිසි ආශ්වාදය යමක් ආවා නම් ඇහැට කනට නාසයට දිවට කයට මනට කයට ආවනම්. ඒන මොහොතෙදිව මේක මන වඩන හිතක් අරගත්ත රූප සුරාවක්. මේක සද්ද සුරාවක්, මේක ගන්ධ සුරාවක්, මේක රසරාවක් මේක ඉස්පරාවක්. මේකේ මිහිරියාවට ගියොත් මත් වෙලා ප්‍රමාදලා ලෝකේ අල්ලන්න අයි වෙන්නේ. අත්හරින්නම් මොකද කරන්න ඕනේ නිවන් දකින්න නම් මේ සුරා පහ අත්හරින්න ඕනේ. මිහිරියා පහ අත්හරින්න ඕන. මෙන්න මේ සුරා පහයි මිහිරියා පහයි අත්ඇලා දැම්මට පස්සේරාවෙන් මේරයෙන් වෙන් වුණා. මත් වෙන්නේ නෑහැ, ප්‍රමාද වෙන්නේ නෑහැ. ලෝකේ අල්ලන්නේ නෑ. එහ අත්හැරින නොවැලි මිදී නම් නිවන මෙන්න ප්‍රඥාවන්තයාට නිවන් දකින්න තියෙන ශික්ෂාපදය

이것은 아주 깊은 sikkhāpada입니다. 눈, 귀, 코, 혀, 몸, 마음에 어떤 assāda가 왔다면, 그 찾아온 순간에 '이것은 마음을 끄는 형색 surā다, 이것은 소리 surā다, 이것은 냄새 surā다, 이것은 맛 surā다, 이것은 닿음 surā다. 이것의 달콤함으로 가면 취하고 게을러져 세상을 붙잡게 된다.' 놓으려면, nibbāna를 보려면 무엇을 해야 합니까? 이 다섯 surā를 놓아야 합니다. 다섯 달콤함을 놓아야 합니다. 이 다섯 surā와 다섯 달콤함을 놓아 버린 뒤에 surā와 meraya에서 떨어진 것입니다. 취하지 않고 게을러지지 않습니다. 세상을 붙잡지 않습니다. 놓아 버리고 매달리지 않고 벗어난다면 nibbāna입니다. 이것이 슬기로운 이가 nibbāna를 보는 sikkhāpada입니다.

මත්වැන් බොන්න නැතුව හිට නිවන් දකින්න බැහැ. ඒක ලෝකේ පංච දුෂ්චරිතයෙන් එකක්. මත්වැන් බොන්න නෑහ කියන එක. බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒක හොඳයි කියලා අපි පෙන්නුවා. ලෝක සම්මතය හැටියට ලෝකයාගේ යහපස් චක්තියට හොඳ දෙයක්. ඒ කියන්නේ සතු මරන්න එපා, හොරකම් කරන්න එපා කාමය වර්ධවාහ හැදෙර වෙන්න එපා බොරු කියන්න එපා මත්වයන් බොන්න එපා. ඒක හොඳ ගිහියන්ගේ සීලයක් කියලා පෙන්නවා. සිල් වතක්. හැබැයි ශික්ෂා පදය කියන එක නිවන් දකින එකක්. ඒ නිසා ඔය ශික්ෂාපදය සමාදන් වෙලා රකින්නේ පුළුවන් තැන පුළුවන් වෙනවා.

취하게 하는 것을 마시지 않는다고 nibbāna를 볼 수는 없습니다. 그것은 세상의 다섯 나쁜 행실 가운데 하나, 취하게 하는 것을 마시지 않는다는 것입니다. Buddha께서는 그것이 좋다고 보여 주셨습니다. 세상의 관습으로 세상 사람들의 좋은 살림에 좋은 것입니다. 곧 산 것을 죽이지 말라, 도둑질하지 말라, kāma에서 그릇된 행실을 하지 말라, 거짓말하지 말라, 취하게 하는 것을 마시지 말라. 그것을 좋은 재가자의 sīla, sīla의 다짐으로 보여 주십니다. 그러나 sikkhāpada라는 것은 nibbāna를 보는 것입니다. 그러니 그 sikkhāpada를 지니고 지킬 수 있는 데서 지키는 것입니다.

දැන් හුඟදෙනවට ප්‍රශ්නයක් එනවා. අනිත් ඇගනම් හාමුදුරුවෝ තිසරණයේ දීප ගම පන්සිල් දෙනවා. ශික්ෂා පද කියවලා. ඇයි මම දෙන්නේ නැත්තේ. මම කවියා කියවනවා. මම සතුන් නොවර හොරකම් කිය නොකරමේ ආදී වශයෙන්. මොකද මෙහෙම නොකරන්නේ? ගිහි වතක ඉන්න පුද්ගලයාට සකින්න පුළුවන් දේන බුදුරජාණන් වහන්සේ දුන්නේ.

이제 많은 이들에게 물음이 생깁니다. 다른 스님들은 tisaraṇa와 다섯 sīla를 줍니다. sikkhāpada를 읊어서요. 왜 나는(이 스님은) 그렇게 '산 것을 죽이지 않겠습니다, 도둑질하지 않겠습니다' 하는 식으로 주지 않느냐는 것입니다. 왜 이렇게 하지 않습니까? Buddha께서 주신 것은 재가에 사는 사람이 지킬 수 있는 것입니다.

එහෙනම් අද අපි ඒ වුනාට කියන්නේ යම්කිසි දවසක පෝය දවසට ඕක අපට ශික්ෂා පද පහ තව

그러니 우리가 말하는 것은, 어느 포야 날에 그 다섯 sikkhāpada를 더 풀어서 이야기하겠다는 것입니다.

විග්‍රහ ඇතුව කියනවා. දන්නේ නැතුව විදිහ හිටියා. ටර කිව්වේ කොහොමද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් ශික්ෂා පද පහන නැතුි දන්නේ නෑහ කියලා අපි වෙන පොට්ක් මෝඩ හිතනවා.

이제는 우리가 다섯 sikkhāpada조차 모른다고 어리석게 생각합니다.

ඉතින් පෝයේ දවස ඇති බලහම ශික්ෂා පද පහ කොහෙවත් ආපු නැති හැටි විග්‍රහ කරලා දෙනවා. ඔය දන්නේ නැතුව ඉඳලා නෙමෙයි ඇයි දෙන්නේ නැත්තේ. අහන්නෙත් නෑ ප්‍රශ්නේ.

그래서 포야 날이 오면 다섯 sikkhāpada를 어디서도 들어 본 적 없는 방식으로 풀어 줍니다. 몰라서 주지 않는 것이 아닙니다. 그런데 물어보지도 않습니다.

හිතේ තියාගෙන කුවහකමට ඉන්නවා සද්දඇතුව කවුරු හරි කියලා කියනවා. අනේ මවන්ද ඒ හාමුදුරුවෝ පන්සිල් දෙන්නේ නැහ. අගක් දන්න නැති මුලක් දන්න නැති මැදක් දන්න නැති මෝඩය මෝඩකමට ඔහොම කතා කියනවා. අහනවා නම් පස්සේ විසිනා ගන්නවා.

마음에 담아 두고 뒤에서 수군거리다가 누군가 큰 소리로 말합니다. '아이고, 그 스님은 다섯 sīla를 안 준대.' 끝도 모르고 뿌리도 모르고 가운데도 모르는 어리석은 이가 어리석어서 그렇게 말합니다. 물어본다면 나중에 알게 될 텐데요.

නොදුන් දේ ගැන්මෙන් වෙන්න නොදුන් දේ ගැනම අතහැර දෙන දෙයක්ම ගන්නේ දුන්දේම බලාපොරොත්තු පිරිසිදු ආත්ම පරහත්යක වාසය කරන්නේ මේෙම මගේ වචනයක්වත් මගේ විස්තරයක්වත් නෙමෙයි බුදුරජාණන් වහන්සේ අට්ඨාංග උපසත සූත්‍රයේ නවාංග උපසත සූත්‍රයේ විශාප උපසූත්‍රයේ ආදී සූත්‍ර ගණනාවක පෙලා තියෙන ශික්ෂාපද අර්ථයක් ඔය කියන්නේ?

'주지 않은 것을 가지는 데서 물러나, 주지 않은 것 가지기를 버리고, 주는 것만 받고, 준 것만 바라며, 깨끗한 몸가짐으로 지낸다.' 이것은 내 말도 내 풀이도 아닙니다. Buddha께서 Aṭṭhaṅga Uposatha Sutta, Navaṅga Uposatha Sutta, Visākhā Uposatha Sutta 같은 여러 sutta에 펼쳐 놓으신 sikkhāpada의 뜻이 바로 이것 아닙니까?

දීපු අර්ථය ඕකයි අදින්නාදාන අවරමණනි චික්ඛ ආපදයට එහෙනම් දැන් අපි අදින්නාදාන ඉතින් හාමුදුරුවන්ට ගහ නෑහැ කාර විදිහට පන්සිල් ගත් දුන්නේ කියලා පන්සිල් හරයි යනවා.

adinnādānā veramaṇī sikkhāpada에 주신 뜻이 이것입니다. 그런데 지금 우리는 'adinnādāna' 하고, 스님들이 주는 방식대로 다섯 sīla를 받아 들고 갑니다.

අදින්නාදානාවරම සික්කාප සබාධිය මෙතනින් දියවි මොකක්ද කරන්නේ දෙන දෙයක්ම ගන්නේ දුන් දේ බලාපිරත දුන් ජීවත් වෙන කිසිදෙනකන්

'adinnādānā veramaṇī sikkhāpadaṃ samādiyāmi' — 여기서부터 무엇을 합니까? 주는 것만 받고 준 것만 바라며 사는 사람이 누구 있습니까?

ඉන්නවද භක්ි ගන්න වෙනක් නැද්ද මඩිගින යක මෙහට ගනි බිගාලා බිදාගත්තා. දෙෙන දෙයක්ම ගන්න හිටියාද? පැත්තෙලලා ඉඳගෙන හද නැත

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

විඳලා දුවන දෙයක්ම ගන්නේ. බලාපොරොත්තුව ඉන්නවා නිසා ඉල්ලන්නත් බැ. ඉන්නවද එහෙම

주는 것만 받습니다. 바람을 품고 있기에 달라고 할 수도 없습니다. 그런 사람이 있습니까?

ගෙදර ගිහිල්ලා එනම් කන්න කන්න බැහැ හදපි බැදුමක්. දෙන දෙයක්ම ගන්නේ දුන්දේ බලාපොරතු ශික්ෂාවපදයන් සමාදන් වුනේ. ගිහි කරරන්නේ මොකක්ද

집에 가서 먹을 것이 없으면 먹을 수가 없습니다. 주는 것만 받고 준 것만 바란다는 sikkhāpada를 지녔다면, 재가자는 무엇을 합니까?

කියලා කපාගෙන යනවා කඩේට මේක නෙමෙයි අපහ එහෙම දෙන්න බැහැ. මේක ගාන්න මෙච්චරයි. දෙන්නේ නෑැ දෙන්න නැ. අරකෙන් දෙෙන දෙයක්ම ගන්නේනේ දූන් බලාපොරොත්තු වෙන කතාව එහෙමයි. ක්‍රියාව හරි එහෙමයි. කොව් යථාවාදී තාකාරී කිව්ව විදිහටද කොලේ.

가게에 가서 값을 깎습니다. '이건 아니에요, 그렇게는 못 줘요. 이건 값이 이만큼이에요. 안 줘요, 못 줘요.' 거기 어디에 '주는 것만 받고 준 것만 바란다'가 있습니까? 행동이 그렇습니까? 말한 대로 행한다(yathāvādī tathākārī)는 것이 어디 있습니까? 말한 대로 했습니까?

ඉතින් අපි ඕකේ දැකගන්න ඕනේ මේ ශික්ෂාවේ තියෙන වර්තය මෙහෙමයි. ඒක හරි ගැඹුරුයි.

그러니 우리는 이 sikkhā에 담긴 뜻이 이렇다는 것을 보아야 합니다. 그것은 아주 깊습니다.

දෙන දෙයක්ම ගන්නේ දුන්දේ බලාපොත්තු වුනා නම් ඔහුට කැප කරන්න ඕනේ නැහැ. වෙන් කරන්න ඕනේ. මෙන්න ඔබට මෙන්න ඔබලට පූජා කළා වෙන් කරා නම් අපිට කැපයි ඉතින් එතන් පටන් කැපයි. මෙන්න ඔබලට කියලා අපි වෙන් කළා. දෙන්න දෙයක්ම ගන්නේ දුන් දේ භ ඒක ගන්න පුළුවන්.

주는 것만 받고 준 것만 바란다면, 그에게는 kappiya로 만들 필요 없이 떼어 놓기만 하면 됩니다. '여기 당신께.' '여기 스님께 올립니다' 하고 떼어 놓았다면 우리에게 kappiya입니다. 그때부터 kappiya입니다. '여기 스님께' 하고 우리가 떼어 놓았다면, 주는 것만 받고 준 것만 바라니 그것을 받을 수 있습니다.

හැම අපිට ගිහිල්ලා දැන් හරි හම්බ කරගෙන කන්න ගියො රස්සාවක් වෙලා කන්න ගියොත් ඒක හරි යනවද? ඒක අපිට ගැලපෙන්නෙත් නැහැ. එන් ඔය ශික්ෂාපදය සමාදන් වෙච්ච ගිහි කෙනෙක් ඉන්නවා නම් එයාට ගැලපෙන්නෙත් නැ. පුළුවන්ද කරන්න?

우리(스님)가 나가서 돈을 벌어 먹으려 하고, 일자리를 얻어 먹으려 한다면 그게 맞습니까? 그것은 우리에게 어울리지 않습니다. 그처럼 그 sikkhāpada를 지닌 재가자가 있다면 그에게도 어울리지 않습니다. 할 수 있습니까?

එහෙනම් පුළුවන් වෙලාවක් තියෙනවා. පෙහෙවත් සමාධන් වෙදට පුළුවන්. ඒක නිසා එතකොට සමාදන් වෙලා ඒක රකිනවා. වෙන කතාවලට යන්නේ නැ. ඒ කිව්ව විදිහට ඒ මාර්ගය අනුගමනය කරනවා. එතකොට මග වැඩෙනවා. වේගයෙන් වැඩෙනවා. ආක්‍රමණ සීලයෝ ආර්ය මාර්ගය වලාගෙන යන්න පුළුවන්. අප්‍රමාදව බොහොම ඉක්මක්.

그러니 할 수 있는 때가 있습니다. uposatha를 지니는 날에는 할 수 있습니다. 그러니 그때 지니고 그것을 지킵니다. 다른 이야기로 가지 않습니다. 말씀하신 대로 그 길을 따릅니다. 그러면 길이 자랍니다. 빠르게 자랍니다. 그런 sīla로 ariya의 길을 닦아 갈 수 있습니다. 게으름 없이 아주 빠르게.

එහෙම නොකර ඉන්න කෙනාට ප්‍රමාදව වැඩෙනවා. නොවැඩෙන්නේ නැහැ. ප්‍රඥාව අන්තලට පහළ වුනා නම් ඒ තරට ආර්ය මාර්ගය වැඩිලා. වඩන එකක් නෙමෙයි මේක වැඩෙන එකක්. සිහි නුවණින් යුක්තව ලෝකය අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් යන් තරම දුරට දැක්කද අසාරයි කියලා යන් තරම්මදුරට නුවනට වැටහුණද? ඒ

그렇게 하지 않는 사람에게는 더디게 자랍니다. 자라지 않는 것은 아닙니다. paññā가 일어난 만큼 ariya의 길이 자란 것입니다. 이것은 닦아 기르는 것이 아니라 저절로 자라는 것입니다. 알아차림과 슬기를 갖추고 세상을 anicca로, dukkha로, anatta로 어디까지 보았는가, 알맹이 없다는 것이 어디까지 슬기에 들어왔는가?

කියලා යන් තරම්මදුරට නුවනට වැටහුණද? ඒ නුවණේ තීරණයක් එනවා. අසාර නම් ගට තීරණය මොකක්ද? එහි බැඳෙන්න සැඳෙන්න යම්කිසි චන්ද රාගයක් තිබුනම් ඒක අත්හැරීම හැර නොයල්ම හැර මිදීම හැර මොනවා කරන්නද ඒකට වෙන්න? ඒක අල්ලගෙන මොකටද මට මත අසාරදිය. ඔය අදහස

그 슬기에서 결정이 나옵니다. 알맹이가 없다면 결정은 무엇입니까? 거기 묶이고 엉길 chanda-rāga가 있었다면, 놓아 버림, 매달리지 않음, 벗어남 말고 그것에 대해 무엇을 하겠습니까? 알맹이 없는 것을 무엇 하러 붙잡겠습니까?

අල්ලගෙන මොකටද මට මත අසාරදිය. ඔය අදහස ප්‍රඥාවෙන් එනවා. ඔන්න ඒ ප්‍රඥාවෙන් ඔය අදහස ආව නම් ආපු තරමට සීලයෙන් පූර්ණයි සමාධියෙන් පූර්ණයි ප්‍රඥාවෙන් පූර්ණයි. සීල සමාධි ප්‍රඥා එතන වැඩෙනවා. එහෙමයි ආර්ය මාර්ගය වැඩෙන්නේ.

그 생각은 paññā에서 나옵니다. 그 paññā에서 그 생각이 나왔다면, 나온 만큼 sīla로 온전하고 samādhi로 온전하고 paññā로 온전합니다. sīla, samādhi, paññā가 거기서 자랍니다. ariya의 길은 그렇게 자랍니다.

වඩනවායි කියන්නේ ප්‍රඥාවෙන් ප්‍රඥාව නගනවා. වැඩෙන්න සරස් වෙනවා.

닦는다는 것은 paññā로 paññā를 끌어올리는 것, 자랄 채비를 갖추는 것입니다.

ගහක් හිටවාගත්ත ගොියාට මල්ලෝ නම්, පළ ඕන නම්, කඳන්න නම් ගොියා මොකක්ද කරන්න ඕනේ කියලා අහනවා. සාත්තුව කරන්න ඕනේ. කඳ ලැබේවා, මල් ලැබේවා, පල ලැබේවා කියලා ගොවිට කරන්න දෙයක් තියෙනව තක් නෑහ. ඒවා ඔන්නම් සාතු හරියට කරන්න ඕනේ. ඒවට හිමි කාලයේදී මල් ලැබෙනලට, මල් ලැබෙනවා, පළ ලැබෙනවා, පල ලැබෙනවා. කඳ ලැබෙනට කඳ ලැබෙනවා.

나무를 심은 농부에게, 꽃을 원하면, 열매를 원하면, 줄기를 원하면 무엇을 해야 하느냐고 묻습니다. 돌보아야 합니다. '줄기가 나기를, 꽃이 피기를, 열매가 열리기를' 하고 농부가 할 일은 없습니다. 그것들을 원한다면 돌봄을 제대로 해야 합니다. 제때가 되면 꽃 필 것에 꽃이 피고, 열매 맺을 것에 열매가 맺히고, 줄기가 날 것에 줄기가 납니다.

අපිට කරන්න තියෙන්නේ සාත්ෘව විතරයි. ඒ වගේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනත් චේතනාවක් පිහිටවලා යමක් කරනවා නම් කුසල සීලයට පිහිටවන්න ඊට වඩා පිහිටවන්න දෙයක් නෑ.

우리가 할 일은 돌봄뿐입니다. 그처럼 Buddha께서 말씀하십니다. 뜻을 세워 무엇을 한다면 kusala sīla에 세워라. 그보다 더 세울 것은 없다.

කුසල සීලය ඇත්තහුට අභවිතිසාරය උපදීවයි චේතනාවෙන් කටයුත්තක් නැත ලැබීම ධර්මතාවයදී විපරිසර වෙන්නේ නැ. දැන් කුසල සීලය අඩු කරේ විපිසරකම තමයි පපුව හිරන්නේ, ඉන්න බැරි වෙන්නේ, උණ ගැනෙන්නේ දාලා යන්න හිතෙන්නේ ඔක්කොම අවිප්‍රතිසාරෙන්නේ විවිප්‍රතිසාරෙ විපිළිසර බව හිතකලාසයක් නෑ. කුසල සීලය අඩුව

kusala sīla를 지닌 이에게는 뉘우침 없음(avippaṭisāra)이 일어납니다. 뜻을 내어 할 일 없이 얻어지는 것이 dhammatā입니다. 그는 뉘우치지 않습니다. kusala sīla가 모자라면 뉘우침이 생깁니다. 가슴이 답답하고, 견딜 수 없고, 열이 나고, 내던지고 떠나고 싶어지는 것이 모두 뉘우침에서 옵니다. 마음의 편안함이 없습니다. kusala sīla가 모자라서입니다.

දැන් කුසල සීලය මොකක්ද? කෝසානි විචය කේවලානී දිං මානස කල්ච බ්‍රහ්ම කෝසං තබ්බ කෝෂ මූල බන්ධනා පමුත්තෝ කුසලෝතාදි පවුච්චතෝ තත්තා දිව්‍ය කෝෂ මනුස්ස කෝෂ බ්‍රහ්ම කෝෂ සකල විද කර්ම කෝෂය උපදින තැ. ඒවය ඉපැත්මට හේතු වෙන මූල බන්ධනයන් අවිද්‍යා තෘෂ්ණාවන්ගේ පහ කිරීමක් ඇත කුසල්යයි කියන ලැබේ.

그러면 kusala sīla란 무엇입니까? 'Kosāni viceyya kevalāni, dibbaṃ mānusakañca brahmakosaṃ, sabbakosamūlabandhanā pamutto, kusalo tādi pavuccate tathattā.' 천신의 껍질, 사람의 껍질, 범천의 껍질, 온갖 kamma의 껍질이 태어나는 곳입니다. 그 태어남의 까닭이 되는 뿌리 묶임인 avijjā와 taṇhā를 떨쳐 냄이 있으면 kusala라고 합니다.

එහෙනම් අපිට කරන්න තියෙන්නේ මොකක්ද? අවිද්‍යාව අවිද්‍යාව හැටියට තේරුම්ගෙන තෘෂ්ණාව තෘෂ්ණාව හැටියට තෙන ඒක මහා මරූලා කියා තේරුම් අරගෙන නිතර ඒ ගැන සිහි කරලා. අන්න ඒ මරගුල බව වටහා ගැනීමට ගතයු උපක්‍රමය ගන්න ඕනේ. මරම උගුල බව වැටහුණ දාත අමුතුවෙන් කරන්න දෙයක් නෑහ. අත්හැරෙන වැලීම මිදීව මෙතනම සිද්ධ වෙනවා.

그렇다면 우리가 할 일은 무엇입니까? avijjā를 avijjā로 알아보고, taṇhā를 taṇhā로, 그것이 큰 죽음의 덫이라고 알아보고, 늘 그것을 떠올리는 것입니다. 그것이 죽음의 덫임을 알아차리는 데 필요한 방법을 써야 합니다. 죽음의 덫임을 알게 된 날, 따로 할 일은 없습니다. 놓아 버림, 매달리지 않음, 벗어남이 바로 거기서 일어납니다.

ත්‍රිපිරිසර බව එතනම ඉවරයි. අසාර දෙයක් එහීම මොකට කම්පාවෙස අසාර බව දැනගත්තමන් කම්පාවිවරයි පිළිබඳව. ඒක කැඩනත් එකයි, තිබුණත් එකයි වැනසනත් එකයි. මට කම්පාව දෙයක් නැහැ. ඒක හැටි. අන්න අසාරත්වය දැනගත්තා නම් දකින දේ.

뉘우침은 바로 거기서 끝납니다. 알맹이 없는 것에 무엇 하러 흔들립니까? 알맹이 없음을 알게 되면 그에 대한 흔들림은 끝납니다. 그것이 깨지든 남든 무너지든 다 같습니다. 나를 흔들 것이 없습니다. 원래 그렇습니다. 알맹이 없음을 알았다면 보이는 것이 그것입니다.

සාරයි කියලා කොතන හරි හිතලා තාක්කල් අපි අසාරත්වය දැක්කෙන නැහින් අවිද්‍යාව තෘෂ්ණාව දුරු කරන්න බැහැ. කුසල සීලය කරන නැ.

어딘가에 알맹이가 있다고 여기는 동안 우리는 알맹이 없음을 보지 못하고, avijjā와 taṇhā를 떨칠 수 없습니다. kusala sīla가 이루어지지 않습니다.

එහෙනම් අපි හිතන වටිනවාය කියන යමක් නැත්නම් හිතාගත්තා නම් අපි හිතා ඉන්න සියලුම වටිනාකම අසාරයි. සාරත්වයක වටිනාකමක් හිතන්න නැහ පැවැත්ම තුළ

그러니 우리가 값지다고 여기는 무엇이 있다면, 그렇게 여겼다면, 우리가 여기는 모든 값은 알맹이가 없습니다. bhava 안에서 알맹이나 값을 여길 것은 없습니다.

පැවැත්මෙන් මොන ශාන්තිය බලාපොරොත්තු වලා අසාරත්වයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා වෙනවා. ඔන්න ඕක දැක්කදාට සියලු තැන්දි සාරත්වයක් නෑහ කියලා දැක්කහම සබ්බේ ධම්මා අනත්කාරී කියන ධර්මය වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා. යදා පඤ්ඤාය පස්සති අන්න යම් දවස ප්‍රඥාවෙ මේක ස්පර්ශ කළබ්බුංජී දුක්ඛේ එදාට දුකල හලන්නේ නෑහැ. දුකෙන් මිදුනා. ඒ සමගෝ විසුද්ධියා මෙන්න නිවන් මගෙ

bhava에서 무슨 고요함을 바랍니까? 알맹이 없는 것을 바라고 있는 것입니다. 그것을 본 날, 어디에도 알맹이가 없다는 것을 보면, 'sabbe dhammā anattā'라는 dhamma가 이해되기 시작합니다. 'yadā paññāya passati', 곧 어느 날 paññā로 이것을 닿아 보면, 'atha nibbindati dukkhe', 그날 괴로움에 싫증을 냅니다. 괴로움에서 벗어났습니다. 'esa maggo visuddhiyā', 이것이 nibbāna의 길입니다.

පැහැදිලිව පෙලා තියෙනවා නිවන් මග මොකක්ද [සංගීතය] කියලා. එහෙනම් අපිට මොකක්ද කරන්න තියෙන්නේ? යමක් සාරයි කියලා වැටහෙනවා නම් ඒක විදර්ශනා කරන්න ඕනේ. සාර ඇත්තටහීම සාරද ඒක කොහොමද සාර වෙන්නේ? සාරත්වය මට මීට පෙර ලබා දුන්නද? කවක්ද ලබා දීලා තියෙන්නේ? මොන හේතු වෙද මම ඒ ශාන්තිය සාරහි කියන්නේ. මේ තත්තටන්තරය සාරයි කියන්නේ ඇයි? එහෙම තත්තටන්තර මම සංසාරේ ලබලා නැද්ද?

nibbāna의 길이 무엇인지 분명히 펼쳐 놓았습니다. 그렇다면 우리가 할 일은 무엇입니까? 무엇이 알맹이 있다고 여겨진다면 그것을 vipassanā해야 합니다. 그것이 정말 알맹이가 있는가? 어떻게 알맹이가 되는가? 그 알맹이가 전에 내게 주어졌는가? 언제 주어졌는가? 무슨 까닭으로 나는 그 고요함을 알맹이라 하는가? 이 지위를 왜 알맹이라 하는가? 그런 지위를 나는 saṃsāra에서 얻어 보지 않았는가?

ඒවාරත්වයක් තිබුණේ නම් මට ඒවෙන් ප්‍රතිඵලයක් ලැබෙන්න එපැ. ආයි මට රස්සාවක් හොයාගන්න වුනේ. මම වෙච්ච කල් කරපු සියලුම රස්සාවල් මහ රජකම් කළත්. ඒවා ගෙවිච්ච හින්දා නේද? එහෙනම් මහ රජකම ලබ සක්විද රජකම ලබලා තිබුණා කිව්වත් මට සාරත්වයක් හම්බවෙලා තියලා නැහැ. මම අද අනුගාව බැලමි සොවරක් කරලා ජීවත් වෙන්න. එහෙනම් අනන්ත

그것들에 알맹이가 있었다면 내게 그 열매가 있어야지요. 왜 나는 다시 일자리를 찾아야 했습니까? 지난날 내가 한 모든 일, 큰 임금 노릇을 했어도, 그것들이 다 닳아 없어졌기 때문 아닙니까? 그러니 큰 임금 자리, cakkavatti 임금 자리를 얻었다 해도 나는 알맹이를 얻지 못했습니다. 오늘 나는 남의 심부름을 하며 살아갑니다.

සොවරක් කරලා ජීවත් වෙන්න. එහෙනම් අනන්ත අප්‍රමාණ සංසාරයේ මම සක්ෘති රජ වෙලා හිටියා කිව්වත්. ඒ සක්ිති රජකෙම මේ තානාන්තරය අද මම රකින්නේ නෑ. අද මට කැකෙන්න අනුගේ බැල මෙහෙවරකම් කරලා ජීවත් වෙන්න සස්සාවක් කරන්න වෙලා තියෙනවා. අනුගේ ඇනුම් බැම් මැද්දි සස්සාවක් කරන්න වෙලා තියෙනවා. එහෙනම් මට අද එදා කරපු මහාරදක තානාන්තරය මට පිළිසටනක් ලබා දීලා නැන්නම්. ඒට ආනාන්තරය සාරත්වයක් මට ලබා දීලා තියෙනවන. අන්න පරනයකට

그러니 끝없는 saṃsāra에서 내가 cakkavatti 임금이었다 해도, 그 cakkavatti 자리가 오늘 나를 지켜 주지 않습니다. 오늘 나는 먹고살려고 남의 심부름을 하며 일자리를 얻어야 합니다. 남의 꾸지람 속에서 일해야 합니다. 그러니 그때의 큰 임금 자리가 오늘 내게 기댈 곳을 주지 않았다면, 그 자리가 내게 알맹이를 주었다고 하겠습니까?

තියෙනවන. අන්න පරනයකට දේපොළව ඉරක නම් හරි සාරයි කියලා හිෙනවානම් මම මේ ලෝකේ කෝටිපති වෙලා මහා ධන කුවේරුව වෙලා මහා ධනයට අධිපති වෙලා. හිටපු වාර නැද්ද අනන්ත සංසාරේ?

재산 같은 것이 알맹이라고 여긴다면, 끝없는 saṃsāra에서 내가 이 세상의 억만장자, 큰 Kuvera가 되어 큰 재물의 주인이었던 적이 없겠습니까?

අද මම අනුන්ගෙන් ඉල්ල ඉන්න කන පුද්ගලයෙක් වක වැට අනුන් නොදුනොත් බැගෑපත් වෙන පුද්ගලයෙක් බවට පත්වෙලා තියෙනවා. එදා මම ලැබූ ಐතිවාසිකම් සාරත්වයක් මට ලබා දුන්නා නම් අද මම ඒ සාරත්වය තුළ ඉන්නේ. සාරත්වයක් ලැබුණා කියලා හිතාලා කැවටිලා මිසක්. මට වෙන එකක් ලැබිලා නැති හින්දා නේ අද මම අනුන්ට බැහ පත් වෙලා මේ හරිගෙන ජීවත් වෙන්නේ. මට අනු තත්තේ උදව් වුණේ. එහෙනම් මෙච්චර කල්ලා ආපු සංසාරය මොනවද මට හම්බවුනේ.

오늘 나는 남에게 빌어먹는 사람, 남이 안 주면 애걸하는 사람이 되어 있습니다. 그때 내가 얻은 부귀가 내게 알맹이를 주었다면, 오늘 나는 그 알맹이 속에 있을 것입니다. 알맹이를 얻었다고 여기며 속았을 뿐입니다. 다른 아무것도 얻지 못했기에 오늘 나는 남에게 매달려 이렇게 살고 있는 것 아닙니까? 그러니 이토록 오래 지나온 saṃsāra에서 내가 무엇을 얻었습니까?

මට සිටතුමනි රජතුමනි කියලා කතා කරපු තානාන්තර තිබුණම් අද මට කතා කරන්න මොකක්ද නම් කොටයක් කියලා කතා කරනවා. මේ වරින් පලයන කියලා කියනවා. මහරහතතුමනි මෙහ වඩින සේක්වාගයත් දන්න නමස්කාර කරගෙන කියපු මට එදා අද කොහොමද කතා කරන්නේ?

'나리, 임금님' 하고 불리던 지위가 있었는데, 오늘은 나를 이름 대신 별명으로 부르고, '여기서 꺼져라' 하고 말합니다. '대왕이시여, 이리로 오십시오' 하고 절하며 말하던 이들이 오늘 내게 어떻게 말합니까?

දොනෝ මෙහෙ නම් කොට කතා කරලා ස්වාමියා කතා කරනවා මෙහෙ කතා කරලා. නමය කටයක් කතා කරලා කියනවා. ඵලය ගිහි අහව වැඩේ කරලා හරි. අනුන්ට අනපනවලා විධානය කරපු මහා නිධාරී වෙලා හිටපු ඒ කාලේ හිටපු මත තියෙන්නේ. අනුන්ගේ වචනයට පාත්යා දෙකට නැ එහෙමයි කියට ඇවිල්ලා ගිහිලලා වැඩ කරන්න. එහෙනම් මේ ලෝකේ තත්වනාන්තරයක්

'야, 이리 와' 하고 이름을 부르며 주인이 부릅니다. 이름을 불러 '가서 그 일 해' 하고 말합니다. 남에게 명령하고 지시하던 큰 관리였던 그때의 나는 어디 갔습니까? 이제는 남의 말 한마디에 '예, 그렇습니다' 하고 가서 일합니다.

කරන්න. එහෙනම් මේ ලෝකේ තත්වනාන්තරයක් ආරත්‍වයක් ලබා දීලා තිබුණාද මට අන්න මිනි විදර්ශනා කියන්නේ ඕකයි. විදර්ශනා කරනවා කියන්නේ ඒකේ හැටි බලනවා. [සංගීතය] සාරද? කොහොමද සාරත්වය පත් වුනේ? සාරත්වය ලබා දීලා තියෙනවද? ධර්මානුකූලව විමර්ශනය කිරීමට කියනවා ඒ ඒ තත්ත්වනාන්තර විදර්ශනා කරනවා.

그러니 이 세상의 지위가 내게 알맹이를 준 적이 있습니까? vipassanā라는 것이 바로 이것입니다. vipassanā를 한다는 것은 그것이 생긴 모양을 보는 것입니다. 알맹이가 있는가? 어떻게 알맹이가 되었는가? 알맹이를 주었는가? 그 지위 하나하나를 dhamma에 맞게 살피는 것을 vipassanā라고 합니다.

මම මහේශාක්කේ කුලයක ඉපදිලා හිටියායි කියලා. ඒ කාලේ මහා ගර්ණනාදී ලොකුවට හිටියා. අද මගේ කුලය ඊට පහස නම් මොකද කරන්නද? ගිය ගිය තැන මට පාච්චල් කරනවා. එදා මම ලැබූ තත්ත්ව රානාන්තරයේ නිවතලය මට සාරත්වයක් ලබා දීලා තිබුනම් මටත්ද පාච්චල් වෙන්න සිද්ධ වෙනවද? මෙහෙම කොහෙනාන්තරයද හරයක් නැතුව ගෙවිලා ගියා මිසක් මම හිතා හිටියා මම මහපු කෙනෙක් කියලා ඒ කාලේ.

'나는 큰 가문에 태어났었다. 그때는 크게 뽐내며 지냈다.' 오늘 내 가문이 그보다 낮다면 어쩌겠습니까? 가는 곳마다 나를 깔봅니다. 그때 내가 얻은 지위가 내게 알맹이를 주었다면 내가 깔보임을 당해야 하겠습니까? 그런 지위는 알맹이 없이 지나가 버렸을 뿐, 그때 나는 내가 큰 사람이라고 여기고 있었습니다.

කෝ ලොකු මම රැවටිලා හිටියා මිස නිසාක් ඇත්තක්ක හිටියා. එහෙනම් මට අදත් තියෙන්න එ. දැන් මේ අද තියෙන එකට මොකද වෙන්නේ? මතුන එක නැතුි වුණ දා ටික වෙන්නේ. මෙච්චර කලපුවක් නැති වුනාත් නම් අද තියෙන එක නැති වෙන්නේ නැද්ද? දැන් කැමති සේ නැහ.

큰 것이 어디 있습니까? 나는 속고 있었을 뿐, 참된 것이 아니었습니다. 그렇다면 오늘 있는 것에는 어떻게 되겠습니까? 지난 것에 일어난 일이 일어날 것입니다. 그토록 많은 것이 사라졌다면 오늘 있는 것도 사라지지 않겠습니까? 이미 바라는 대로가 아닙니다.

තත්තටහන්තර කැමති සේ නැහ. කුල මලේද කැමති සේ නැහ. දේපොල කැමති සේ නැහ. ශරීර කැමති සේ නැහ. ඇහැ, කන, දිව, නාසය, ශරීරය, මන කැමති සේ නැහැ. රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ධර්ම කැමති සේ නැහැ. අතීතයෙත් නැහැ, දැනුත් නැහැ, මතුත් නැහැ. ඔන්න ඕක දැනගත්තා නම් කොතනද හිතවත්. යමක් කැමති සී නැති බව සත්‍ය වශයෙන් ඔහු තේරුම් ගත්ත නම් ධර්මානුකූලව තමාගේ මනසෙන් තමාගේ නුවණින් තේරුම් ගත්තා නම් දැන් ඔහුට තීරණයක් එනවා.

지위도 바라는 대로가 아닙니다. 가문도 바라는 대로가 아닙니다. 재산도 바라는 대로가 아닙니다. 몸도 바라는 대로가 아닙니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음도 바라는 대로가 아닙니다. 형색, 소리, 냄새, 맛, 닿음, dhamma도 바라는 대로가 아닙니다. 지난날에도, 지금도, 앞으로도 아닙니다. 그것을 알았다면 마음을 어디에 두겠습니까? 무엇이 바라는 대로가 아님을 그가 참으로 알아들었다면, dhamma에 맞게 자기 마음과 자기 슬기로 알아들었다면, 이제 그에게 결정이 옵니다.

මොකක්ද වෙන තීරණය? යමක් කැමති සේ නැද්ද ඒක ඇල්ලදීමේ වැඩක් නෑ. ඒක හරයක් තියෙනවා කියලා බැඳී හැඳී වටිනවා කියලා හිතමේෙනුත් වැඩක් නෑහ. ඒක මුලාවක්. දැන් මුලාවෙන් ගත්ත තීරණය අවිද්‍යාවේ තීරණයක්. මම තවදුරටත් අවිද්‍යාවේ තීරණය වම ඉන්නවද? දැන් මම කොහොම ඉන්නද ම අවිද්‍යාව අවිද්‍යාව ටික දැන් දැකලා ගින්න. අසාර දේ අසාර හැටියට දැක්ක නම් මගේ තීරණය මොකක්ද? අත්හැරීම හැර නොවැල්ම හැර මිදීම හැරයෙන් වෙන්වීම හැර තවත් මට ගන්න තීරණයක් නෑහ.

그 결정이 무엇입니까? 바라는 대로가 아닌 것을 붙잡아 봐야 소용없습니다. 그것에 알맹이가 있다고, 거기 묶이고 엉기며 값지다고 여겨 봐야 소용없습니다. 그것은 헷갈림입니다. 헷갈림에서 내린 결정은 avijjā의 결정입니다. 나는 여전히 avijjā의 결정 속에 머물겠습니까? 이제 나는 어떻게 지내야 합니까? avijjā를 avijjā로 이제 보았습니다. 알맹이 없는 것을 알맹이 없는 것으로 보았다면 내 결정은 무엇입니까? 놓아 버림, 매달리지 않음, 벗어남, 떨어짐 말고는 내가 내릴 결정이 없습니다.

ඔන්න ප්‍රඥාවේ තීරණය ඔය නිවන් දැක්කා. ඔය ටික හරියට දැක්ක නම් එහෙම අරිහත් පත් වෙලා දකින්න යන් යම් මට්ටමකින් දැක්ක නම් එක්කෝ සෝතාපන්න එක්කෝ සකෘදාගාමී එක්කෝ අනාගාමී සේක පුද්ගලයෙක්. සම්පූර්ණ පූර්ණය කළා නම් අසේක පුද්ගලයෙක්වත් අරිහතුන් වහන්සේලා

그것이 paññā의 결정, 그것이 nibbāna를 본 것입니다. 그것을 온전히 보았다면 arahant에 이릅니다. 어느 만큼 보았다면 sotāpanna이거나 sakadāgāmī이거나 anāgāmī, 곧 sekha입니다. 온전히 채웠다면 asekha, 곧 arahant들입니다.

ඔච්චරමයි මාර්ගය. ඕකමයි විමරශනා කරන්නේ. ඕක විමර්ශනය නොකරපු එක වර තමයි අපි තවත් මේ අර මෙතන ඇලි එලි ඉන්නේ. මෙහෙම ලස්සන රූපයක් තියෙනවා. මට මෙහෙම කටහඬක් තියෙනවා. මගේ තත්ත්වය මේකයි. මට මෙහෙම නෑ දෑව ඉන්නවා. මට මෙහෙම යාළුවෝ ඉන්නවා මගේ තත්ත්වය මේකයි. ඔක්කොම අල්ලගත්තේ අප්‍රමාණ සංසාරේ අනන්ත ලබාපුවා.

길은 그것뿐입니다. 살피는 것도 그것뿐입니다. 그것을 살피지 않았기에 우리는 아직 여기 들러붙어 지냅니다. '내게는 이렇게 고운 모습이 있다. 내게는 이런 목소리가 있다. 내 지위는 이렇다. 내게는 이런 친척이 있다. 내게는 이런 벗이 있다. 내 지위는 이렇다.' 모두 붙잡은 것들, 헤아릴 수 없는 saṃsāra에서 끝없이 얻었던 것들입니다.

ඒකක්වා හරයක් නොදී ගෙවිලා ගිය ඒවා නම් මේ ලබලා තියෙන්නේ පේජාක් නේද කියලා දැනගත්තා දාත එහෙනම් මේකේ මම ඇයි ඇලෙන්නේ? ඇයි මම අතීත අල්ලගෙන උද්දාම වෙන්නේ මොනවද මට ලැබුනේ හරයක් හැටි දෙයක්. වර්තමානයේ මේ වර්තමාන කලේ මම මොනවට හරියා හැදි දෙයක් අල්ලගත් කර උද්දාම වෙන්නද මතු අරාගතේ මේ වගේ දේවල් හරවත් කියලා හිතන්න මොනවා පසන්නද

그것들이 하나도 알맹이를 주지 않고 지나가 버렸다면, 지금 얻은 것도 빈 껍데기라는 것을 알게 되면, 그러면 내가 왜 여기에 들러붙습니까? 왜 나는 지난날을 붙잡고 우쭐해합니까? 무슨 알맹이를 얻었다고요? 지금 이때에 무엇을 알맹이라 붙잡고 우쭐해하겠습니까? 앞날에 이런 것들이 알맹이 있다고 여겨 무엇을 바라겠습니까?

පුන්පොලේම හරියක් නෑහ කියලා දැනගත්ත නම් අතීතයේ චන්ද රාගයත් වර්තමානයේ චන්ද රාගයෙන් මිදුනා අනාගතය පිළිබඳවල බලාපොරොත්තු ඡන්දර රාගයෙන් මිදුනා ඔහෙද කොහෙද ඉන්නේ? ලෝකෙ ලෝකය ඇතුලේද ලෝකෙන් එතෙරද? මනස ලෝකෙන් එතෙර වුණා. ලෝකෝත්තර වුණා.

어디에도 알맹이가 없다는 것을 알았다면, 지난날의 chanda-rāga와 지금의 chanda-rāga에서 벗어나고, 앞날에 대한 바람의 chanda-rāga에서 벗어났다면, 그는 어디에 있습니까? 세상 안입니까, 세상 너머입니까? 마음은 세상 너머로 건너갔습니다. lokuttara가 되었습니다.

මෙන්න ආර්ය මාර්ගය මේ ගොඩක් ඉගෙන ගන්න එකක් නෙමෙයි. යථාර්ථයෙන් දැනගන්න පුංචි දහමත් වලින්. අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් ලෝකය බලන්න කිව්වා වෙන ක්‍රමයක් නැහැ ඕකයි තියෙන්නේ පොඩි ක්‍රමයයි තියෙන්නේ.

이 ariya의 길은 많이 배워야 하는 것이 아닙니다. 작은 dhamma로 참모습을 알아야 하는 것입니다. 세상을 anicca로, dukkha로, anatta로 보라고 하셨습니다. 다른 방법은 없습니다. 이것뿐입니다. 작은 방법 하나뿐입니다.

ඕකේ විමසන්න නැතුව ත්‍රිපිටකය කණපාරම් කරන්න කියලා හරියයිද ඒක වචනයක්වත් නැතුව දකින්න පුළුවන් නිවන පැත්තක තියලා වචන කෝටියක් කටපාදම් කරලා මනසේ දරාගන්න අපි දඟනවා. නිවන් දකින්න එක වචනයක්වත් නිවන් දකින්න අල්ලපු එකක් නෑ. අල්ලපු යම් වචනයක් තිබුණා.

그것을 살피지 않고 Tipiṭaka를 외우라는 것이 맞습니까? 말 한마디 없이도 볼 수 있는 nibbāna를 한쪽에 밀어 두고, 수많은 말을 외워 마음에 담으려고 우리는 애씁니다. nibbāna를 보려고 붙잡은 말은 한마디도 없습니다. 붙잡은 말이 있었을 뿐입니다.

මම මීට ඉස්සර මෙබඳු දහම් දැනගෙන මෙඳු විද්‍යා දැනගෙන මෙහෙම විද්‍යාතරයෙක් හැටියට මහා විද්‍යාඥය හැටියට හිටපු වාර අනන්තයි. අද මම තවත් අහනවා නිඑගෙන් හරි මේක මොකක්ද අරක කොහොමද කියලා.

전에 나는 이런 dhamma를 알고, 이런 학문을 알고, 이런 학자로, 큰 학자로 지낸 적이 끝없이 많습니다. 오늘 나는 또다시 남에게 '이건 무엇이냐, 저건 어떠냐' 하고 묻습니다.

ඇයි මගේ මනසට මොකද වුනේ? අනුන්ට උගන්නපු මනසාදය ඉගෙන ගන්නවා. දැන් මොකක්ද මේ කොර ගත්තේ? කෝ උගන්නපු මනසට ගෝචර කරගත්තේද? හරයක් තිබිච්ච එකක් මත අහුවෙලා තිබුනේ නම් මම අද අනුගෙන් අහළුවේ.

왜 그런가, 내 마음에 무슨 일이 일어났는가? 남을 가르치던 마음이 배우고 있습니다. 무엇을 얻은 것입니까? 가르치던 마음이 손에 넣었던 것은 어디 있습니까? 알맹이 있는 것이 손에 잡혀 있었다면 오늘 내가 남에게 묻겠습니까?

එහෙනම් මොකක්ද අද වෙලා තියෙන්නේ? එදාගත්තේ ඉගෙ ඔක්කොමට වෙලා. ගිවිලා ගිහිල්ලා. හරයක් තියලා කියන්න මට අද ඒක තියෙන්න එපැ. එහෙනම් අද කරගන්නවා යමක් කරගත්ත නම් ඒකට වෙන්නේ මොකක්ද? එදා කරගත්ත එකට වෙච්ච එකම හද කරගත්ත එකට වෙන්නේ. එහෙනම් හරයක් නැති ඉගැනීම පස්සේ ඉදා ගියා. හරයක් වුණේ නැහ. අද යනවා හරයක් වෙන්නේ නැහැ. මතු පස්සේ පත පතා ගියොත් මෙහෙම ඉගෙම ඇත්ත එක්ක වෙන්න ඕන කියලා. මම හරයක් ඇති දෙයක්ද පතන්. කොහොමද දැනගත්තා නම් ඉගැනීමේ මදේ ඔක්කොම ඉවරයි. මොනවයි ඉගෙනගන්න.

그렇다면 오늘 무슨 일이 일어났습니까? 그때 배운 것은 모두 닳아 사라졌습니다. 알맹이가 있었다고 말하려면 오늘 내게 그것이 있어야지요. 그렇다면 오늘 무엇을 배운다면 그것은 어떻게 되겠습니까? 그때 배운 것에 일어난 바로 그 일이 오늘 배운 것에 일어납니다. 그러니 알맹이 없는 배움은 지나가 버렸습니다. 알맹이가 되지 못했습니다. 오늘 것도 알맹이가 되지 않습니다. 앞으로 이렇게 배운 사람이 되어야겠다고 바라며 간다면, 나는 알맹이 있는 것을 바라는 것입니까? 이것을 알았다면 배움의 교만은 모두 끝납니다. 무엇 하러 배웁니까?

එදින්දා ජීවිතය ගත කරන්න යමක් කළ යුතුද ඒ හේතු කළ යුතුයි දැනගත යුතුයි. හැබැයි හොඳ හින්දා නෙමෙයි. මාන්‍ය මත්තෙන්න ඉගෙන ගත්ත එකක් ඒකේ නැහැ මට. එහෙනම් එදා දැනගෙන යම් කටයුතක් කරන්න නොබැනද ඒ නිසා සමන් ඒක ඒ හින් නිසා ඉගෙනගන්නවා. හැබැයි ඒකේ බැඳිච්ච දන්ධ රාගයක් නැති නිසා ඉගැනීම තුළින් මා භවයට ගෙනියන්න යම් ක්‍රමයක් තිබුණම් ඒ ක්‍රමය අද නිරෝධයි. එහෙනම් මේ ඉගැනීම මේ ජීවිතයේ අවසානයකන් කියන කටයුතු වලට මිසක් මතු පැවැත්මට නෙමෙයි. අවශ්‍ය ගෙනීමත් කරගන්නවා.

이 삶을 살아가려면 해야 할 일이 있다면, 그 까닭을 해야 하고 알아야 합니다. 그러나 그것이 좋아서가 아닙니다. 교만으로 배운 것은 내게 없습니다. 그러니 알아야 할 일을 하려면 그 때문에 배웁니다. 그러나 거기 묶인 chanda-rāga가 없기에, 배움을 통해 나를 bhava로 끌고 갈 길이 있었다면 그 길은 오늘 그쳤습니다. 그러니 이 배움은 이 삶이 끝날 때까지의 일을 위한 것일 뿐, 앞날의 bhava를 위한 것이 아닙니다. 필요한 배움도 합니다.

හැබැයි ඡන්දරාගයක් අත්හැරලා අන්න එයත් නිවන් දකින කැනී. ඔය ක්‍රමයට දකින්න ඕනේ විදර්ශනාව කියන්නේ ඕකයි. ක්ෂර බංගු රත්ය

그러나 chanda-rāga를 놓았으니 그도 nibbāna를 보는 사람입니다. 그런 식으로 보아야 합니다. vipassanā라는 것이 바로 이것입니다.

විදර්ශනාව කියන්නේ ඕකයි. ක්ෂර බංගු රත්ය දකිනවා කිය එක බැරි දෙයක් වරන්න කියලා අපි ඉස්සෙක් වෙන්නේ නැතුව අපේ හිත බැඳිලා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තියෙන්නේ මොන මෝලකමක් නිසාද? අන්න ඒ මෝලකම කියපු තැන මෝලකම අල්ලගන්න ඕනේ. අල්ලගත්තහම ඒකත් ඇරලයි බිදුන හැ. නෙ ඔය ටික තේරුම් ගත්ත නම් නිවන් දකින එක පහසුයි.

우리 마음이 어떤 어리석음 때문에 묶여 있습니까? 그 어리석음을 말한 그 자리에서 그 어리석음을 붙잡아야 합니다. 붙잡으면 그것도 깨집니다. 이것을 알아들었다면 nibbāna를 보는 것은 쉽습니다.

ඉගෙනගෙන නිවන් දකින්නේ නැහැ. දැනගෙන නිවන් දකිනවා කිව්වේ ඒකයි. සුනීත සෝපක වාගේ අය, පුන්නාධාසි වාගේ අය නිවන් දැක්කේ ඉගෙනගෙන නෙමෙයි. ඒක බල ඒක වචන පදයක් ඉගෙනගෙන දියන්න දැනගෙන නෙමෙයි. සුනීත සෝපා කියන්නේ අසූචිති කත්වයක්ද කුණු කත්වයක්ද දෙන්නේ. එක වචනයක් එක අකුරක් ලියන්න ඉගෙන ගත්තා නම් එදා තිබි වෙච්ච නීතියනු බෙල්ල කපලා දානවා. අඩුලේ විද්‍යාව ඉගෙන ගත්තා කියලා. මෙහෙම කාලේ තිබුණේ.

배워서 nibbāna를 보는 것이 아닙니다. 알아서 nibbāna를 본다고 한 것이 그래서입니다. 오물 치우는 Sunīta 같은 이, 여종 Puṇṇā 같은 이들은 배워서 nibbāna를 본 것이 아닙니다. 낱말 하나 배워서 안 것이 아닙니다. Sunīta는 오물을 치우는 천한 신분이었습니다. 그때 법으로는 한 낱말, 한 글자라도 배우면 학문을 배웠다고 목을 베었습니다. 그런 때였습니다.

එහෙනම් එහෙම කාලේකම මොකද බුදුරජාණන් වහන්සේ වෙන්නේ අරිහත් ඵලයට පත්වුණා සුළුතේ ගාථාවේ පද දෙකක් පාල කරලා හය මාසයක් බැරුව හිට තුුල්ල පන්තක හාමුදුරුවෝ සිව් පිළිසියාපත් මහ රහත් ඵලයට පත් වෙන්නේ මොනවයි කියන එක බුදුරජාණන් වහන්සේ එක ගාථාවකත් උගලලා හිතන් ඒ තත්ත්වයට පත් කළේ නැහ.

그런 때에 Buddha로 말미암아 어떻게 arahant의 열매에 이르렀습니까? 게송 두 구절을 여섯 달 동안 외우지 못하던 Cūḷapanthaka 스님이 paṭisambhidā를 갖춘 큰 arahant의 열매에 어떻게 이르렀습니까? Buddha께서는 게송 하나를 가르쳐서 그를 그 자리에 이르게 하신 것이 아닙니다.

අරගෙන ගිහිල්ලා පොුණක් වටේ ගෙනිහිල්ලා තෙම් මල් පිපිලා තියෙන හැටි පෙන්නලා පරවෙලාත් මිච්ච ඊය දවසේ සිහි කරලා දීලා ඊය කොහොමද මේ හවස තිබි මේ පොකුණ මේක මලක්ව පිපිලා තිබුණද බලන්න කවද ඕක දැන් පිපිලා නේද? දැන් ඊය දවසේ කොහොමද ඕක ලස්සනට තිබුනේ? උදේවරුවේ හවස කොහොමද තිබුණේ? දැන් මේ පිපිලා තියෙන ම ලද හවසට කොහොමද වෙයිද? ඒවත් අර වෙලා අර වගේම යනවානේ. එහෙනම් මේ ලක්ෂණ ස්ථිරද? මේ ලස්සන සැනසුමක් ගෙන දෙනවද? මේ ලෝකේ සුන්දර සුන්දර හැටියට පේන මායාවක් මිහි නිසා මේක ඇත්තක් තියෙනවද? හිතලා බලන්න වමකු අර පුංචි දරුවට ඔහුව කියා දුන්නා.

데리고 가서 연못을 한 바퀴 돌며 연꽃이 피어 있는 모습을 보여 주시고, 어제 시든 것을 떠올리게 하셨습니다. '어제 저녁 이 연못이 어땠느냐, 꽃이 피어 있었느냐? 보아라, 이제 피어 있지 않으냐. 어제는 얼마나 곱게 있었느냐? 아침에는, 저녁에는 어땠느냐? 지금 피어 있는 이 꽃은 저녁이 되면 어떻게 되겠느냐? 그것들도 그처럼 그렇게 가지 않느냐. 그러니 이 모습이 굳건하냐? 이 고움이 편안함을 가져다주느냐? 이 세상에서 곱게 보이는 것은 허깨비일 뿐, 참된 것이 있느냐? 생각해 보아라.' 그 어린 사람에게 그렇게 가르쳐 주셨습니다.

ඕකයි කියා දුන්නේ. ලස්සනට හොඳට සුද්ධෝ පේන දේවල් කැත වෙලා විනාශ වෙලා යනවා අල්ලගන්න හරයක් ඉතුරු වෙන්නේ නැ.

가르쳐 주신 것은 이것입니다. 곱고 깨끗해 보이는 것들이 흉해지고 무너져 가며, 붙잡을 알맹이는 남지 않는다는 것.

ඔන්න ඔය ටික තේරුම් කරලා දීලා ඇවිදිල්ලා. කෑල්ලක් මවලා දුන්නා කුණු පැල්ලුමක් මවලා දීලා මෙන්න මේක සුද්ධ කරගන්නකෝ. මෙන්න මේක

그것을 알아듣게 해 주고 나서, 천 조각 하나를 지어 주시고 '이것을 깨끗하게 해 보아라' 하셨습니다.

පුළුවන් නම් අත අ අත ගහලා ඇරලා දාන්නක පුළුවන් නම් අතීන් පිහි දාන්න නේ අතී තිය කුත් දාඩිය කුරුත් එකලා අරකාලා කෙදි කෑල්ල කුෑරාණන් වහන්සේ අධිෂ්ඨාන කරන කර කරගන්නේ ශුද්ධ වෙන්නේ නෑ කුන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

උන්වහන්සේ සාමුකාංශික දේශනාව කරනවා ස්පර්ශය නිසා කුණු වෙනවා නිසා ශුද්ධ වෙන්නේ නෑ. ස්පර්ශය යන් තැනක නැද්ද අශුද්ධ වෙන්න දෙයක් ඒකෙන් පස්සේ නැහ. යම් තැනක ස්පර්ශය අත්හැරියාද ඔක්කොම කුණු වේදනා ඔක්කොම මෙතන ඉවරයි. තණ්හාත් ඉවරයි, උපාදානත් ඉවරයි, භවත් ඉවරයි ජාතියෙත් ඉවරයි ඔක්කොම ඉවරයි කියලා. ඔය පටිච්ච සමුප්පාදය කුළු ගන්න හාමුකංසික දේශනාවක් කරා කවුරුවත් මේක ඇහුවේ නැහැ. උන්වහන්සේගේ මනසෝක දැවුණා.

그분은 스스로 깨친 가르침(sāmukkaṃsika desanā)에 이르렀습니다. 닿음 때문에 더러워지니 깨끗해지지 않는다. 닿음이 없는 곳에서는 그 뒤로 더러워질 것이 없다. 닿음을 놓아 버린 곳에서는 모든 더러움, 모든 vedanā가 여기서 끝나고, taṇhā도 끝나고, upādāna도 끝나고, bhava도 끝나고, jāti도 끝나고, 모두 끝난다고. 그 paṭiccasamuppāda를 스스로 깨친 가르침으로 잡았습니다. 아무도 그것을 가르쳐 주지 않았습니다. 그분의 마음이 환히 밝아졌습니다.

උන්වහන්සේ දැනගත්තා යමක් යමක් ස්පර්ශ කරනවද ආසාවෙන් ස්පර්ශ කරපු තරමට ඒක ඇලෙනවා. ඇලිච්ච තරමට හිත කුණු ගෑ වෙනවා. කුණු ගෑ වෙන්නේ නැත්තේ මොකක් නිසාද? ස්පර්ශය නැත්නම් කුණු ගෑහ විදිහක් නැහ කුණු වෙන්න විදිහක් නැහැ. දැන් කුණු තියෙනේ එකම එකට මේ ස්පර්ශය නතර කරන එක කියලා අදහස වෙනකොටම ඇහැ රූප ස්පර්ශ කිරීම කන ශබ්දය ස්පර්ශ කිරීම නාසය ගන්ධය ස්පර්ශ කිරීම දිව රසය ස්පර්ශ කිරීම කය පොට්ඨාබ්ය ස්පර්ශ කිරීම මනස ධර්ම ස්පර්ශ කිරීම කියන පංච කාම සහගතව මුල් කරගත්ත ඡන්ද රාගය කරන ස්පර්ශය දුරු වෙලා ගියා. ස්පර්ශ නිරෝධ වුණා වේදනා නිරෝධ වුණා වේදනා පන්නහා නිරෝධයි උපාදා නිරෝධයි භව නිරෝධයි ජාති නිරෝධයි ජරා මරණ ඔක්කොම නිරෝධයි අරිහත්තයට පත්වුණා. මෙන්න උන්වහන්සේ අරිහත්යට පත් වෙච්ච ැහැ.

그분은 알았습니다. 무엇에 닿든 바람을 품고 닿은 만큼 들러붙고, 들러붙은 만큼 마음이 더러워진다는 것을. 무엇 때문에 더러워지지 않는가? 닿음이 없으면 더러워질 길이 없고, 썩을 길이 없습니다. 더러움을 없앨 단 하나의 길이 이 닿음을 멈추는 것이라는 생각이 드는 순간, 눈이 형색에 닿음, 귀가 소리에 닿음, 코가 냄새에 닿음, 혀가 맛에 닿음, 몸이 phoṭṭhabba에 닿음, 마음이 dhamma에 닿음이라는, 다섯 kāma에 얽혀 chanda-rāga를 바탕으로 하는 닿음이 떨어져 나갔습니다. phassa가 그치고, vedanā가 그치고, taṇhā가 그치고, upādāna가 그치고, bhava가 그치고, jāti가 그치고, jarā-maraṇa가 모두 그쳐 arahant에 이르렀습니다. 이것이 그분이 arahant에 이른 모양입니다.

ඉතින් අපිට ඔය ඉතින් විග්‍රහය කියා දෙන්නේ නැහැ. මොකද අටුවාය තියෙන්නේ කෑල්ලක් දුනා මේක රජෝනන් රජහර නම් කියලා අපි දන්න උන්වහන්සේ රහත් වුණා. ඔච්චරයි අපි දැකලා තියෙන්නේ. ධර්මය වැහුණා. වෙච්ච හැටි විග්‍රහ වුණේ නැ. අන්න වෙච්ච හැරි පරිනිච්ච සම පාද දකින්න ඕනේ.

그런데 우리에게는 이 풀이를 가르쳐 주지 않습니다. 주석서에는 천 조각을 주셨고 '이것은 rajoharaṇa다' 했다는 것과, 우리가 아는 대로 그분이 arahant가 되었다는 것만 있기 때문입니다. 우리가 본 것은 그것뿐입니다. dhamma가 가려졌습니다. 어떻게 되었는지가 풀이되지 않았습니다. 그렇게 된 모양, 그 paṭiccasamuppāda를 보아야 합니다.

ඉතින් ඔය විදිහට තේරුම් ගත්තහම අපිට පුළුවන් වෙනවා සත්‍යය කරා ලගා වෙන්න ධර්මාවබූතිය කපාගන්න.

그렇게 알아들으면 우리는 참됨에 이르러 dhamma를 깨칠 수 있습니다.

ඉගෙනගන්න ඒවා නෙමෙයි. දැනගන්න ඒවා ලෝකය අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් බලන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. ප්‍රියයි මනාපයි යහපතයි කියන යම් සෙනක හිත බැඳුනම් අතීතයේ කොහොමද? ඒවා දැන් තියෙනවද? දැන් ඒවට මොකද වෙන්නේ? අතීතයේ වෙච්ච එක වෙන්නේ එකක්ද වෙන එකක්ද? මතු පැතුව හරයක් අපි ඒක හම්බීද ඔන්න ඔය කියන අතීත අනාගත වර්තමාන කියන තුන් කාලයට දාලා ඔය ටික බලන්න ඕනේ. බලපුවහම අපිට පේනවා. බැඳිලා තිබිච්ච හැටි.

배울 것이 아니라 알아야 할 것입니다. 세상을 anicca로, dukkha로, anatta로 보는 데 익숙해져야 합니다. 사랑스럽다, 마음에 든다, 좋다 하며 마음이 묶인 곳이 있다면, 지난날에 그것은 어땠습니까? 그것들이 지금 있습니까? 지금 그것들에 무슨 일이 일어납니까? 지난날 일어난 것과 같은 일이 일어납니까, 다른 일이 일어납니까? 앞날에 바라는 알맹이를 우리가 얻겠습니까? 지난날, 앞날, 지금이라는 세 때에 넣어 이것을 보아야 합니다. 보면 우리가 묶여 있던 모양이 보입니다.

දැන් ඉස්සර දේවල්ද ඔය බලන්නේ. අතීත දේවල් කියලා අපි බලාපොරොත්තු වෙනකොට අපිට ඉස්සර ඔක්කොම මතකද? ඒවා මතක නෑ. එහෙනම් මොනවද මතක තියෙන්නේ? අති හිතවත් දේවල් මතකයි.

그런데 우리가 보는 것이 지난 일들입니까? 지난 일이라고 할 때, 우리는 예전 일을 모두 기억합니까? 기억하지 못합니다. 그러면 무엇을 기억합니까? 아주 정겨운 것들을 기억합니다.

අති හිතවත් දේවල් අත්හරින්න ඕනේ. අතීතය අත්හැරියා.

아주 정겨운 것들을 놓아야 합니다. 그러면 지난날을 놓은 것입니다.

ඔය අතීතයෙන් ඒවා අරගෙන ඒවා මැන මැන. නැවතත් වර්තනය කරගන්නකොට දැන් ඒවා හටගන්නවා. වර්තනය කරග මැන මැන වර්තනය කරන එකට පම වර්තමානය නිදහ

지난날에서 그것들을 가져와 재고 또 재어 다시 지금으로 만들어 낼 때, 지금 그것들이 생겨납니다. 재고 재어 지금을 만들어 내는 일을 놓으면 지금에서 풀려납니다.

අනාගත්තහම අනාගතයට කන්න සිද්ධ වෙනවා. අනාග අත්තර කරලා දැන් අනාගත් එක අතරහම අනාගතයෙන් නිදහස් මෙන්න පරමාර්ථ වශයෙන් අත වර්තමාන අනාගතය

쌓아 두면 앞날에 먹어야 합니다. 쌓아 두기를 놓으면 앞날에서 풀려납니다. 이것이 paramattha로 본 지난날, 지금, 앞날입니다.

ඡන්දර රාගය දුරු කරපු කෙනා අතහිතවත් දේවල අත්හැරියා ඒ වගේම දැන් මැන මැන සකස් කරගන්න ඒවා අත්හැරියා අනාගෙන තියාගන්නේ නෑහ ඉදිරියට කන්න සකස් කරගන්න ඒවා අනාගතය කණඩා සකස් එහෙම අත්රියා තුන් පොලත් ඇල්ල ගියාම තුන් කාලින් නිදහ කහළ තුනක් තියෙනවා කහල තුනින් නිදහ අති

chanda-rāga를 떨친 이는 아주 정겨운 것들을 놓았습니다. 그처럼 지금 재고 재어 지어내는 것들을 놓았습니다. 앞을 위해 쌓아 두지 않습니다. 나중에 먹으려고 지어 놓는 것, 앞날을 위해 지어 놓는 것을 그렇게 놓았습니다. 세 더미를 모두 놓으면 세 때에서 풀려납니다. 쓰레기 더미(kahala)가 셋 있습니다. 세 쓰레기 더미에서 풀려납니다.

කහළ තුනක් තියෙනවා කහල තුනින් නිදහ අති හිතවත් තවත් දේවල් හිතේ ගොඩු කරගන්න එක ඒක එක කහලා ගොඩක්. ඒවා මැන මැන වර්තනය කරලා දැන් සකස් කරගන්න එක තව කහ ගොඩක්. මතුව කන්න අනාගිනි තියාගන එක තව කහලා ගොඩක්. ඔන්න ඔය කහලා අත්හැර දැම්මහම

아주 정겨운 것들을 마음에 쌓아 두는 것, 그것이 쓰레기 더미 하나입니다. 그것들을 재고 재어 다시 지금으로 지어내는 것이 또 하나의 쓰레기 더미입니다. 앞으로 먹으려고 쌓아 두는 것이 또 하나의 쓰레기 더미입니다. 그 쓰레기들을 놓아 버리면,

ගොඩක්. ඔන්න ඔය කහලා අත්හැර දැම්මහම කහලයෙන් හෙවත් කාලයෙන් තුන් කහලෙන් නිදහස් තුන් කාලින් නිදහවා. තුන් කල් නිදහස් වෙච්ච කෙනා ලෝක පැවැත්මෙන් නිදහස්. මේ ගැඹුරු අර්ථය.

쓰레기(kahala), 곧 때(kāla)에서, 세 쓰레기에서 풀려나 세 때에서 풀려납니다. 세 때에서 풀려난 이는 세상의 bhava에서 풀려납니다. 이것이 깊은 뜻입니다.

අතීතයේ ඒවා අත්හරින්න අනාගතය අත්හරින්න වර්තමානය ඒවා අත්හරින්න කියලා ගත්තාට පස්සේ මොකද කරන්නේ? කරන කියන හිතන ඒවා ඔක්කොම අත්හරින්න කියලා කර කියාගන්න දෙයක් දන්න ඇති අනාථයෙක් වෙනවා. මතක නැති පුද්ගලයෙක් වෙනවා.

'지난날 것을 놓아라, 앞날을 놓아라, 지금 것을 놓아라'는 말을 잡고서 어떻게 합니까? 하는 것, 말하는 것, 생각하는 것을 모두 놓으라는 줄로 알면, 무엇을 해야 할지 모르는 의지할 데 없는 사람이 되고, 기억이 없는 사람이 됩니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ අතීතය අත්හැරියා නම් එහෙම කොහොමද ලොතුරා බුදුවෙලා කිව්වේ අනන්ත අතීතයේ සිටින්නේ.

Buddha께서 지난날을 놓으셨다면, 세상을 넘어선 Buddha가 되시고 나서 어떻게 끝없는 지난날에 있었던 일을 말씀하셨습니까?

බුදු වෙන්න ඉස්සෙල්ලා ඒවා නෙමෙයි බුදු වුනාට පස්සේ පෙන්නුවා බොහෝම විස්සර කාලේ ඒවා. වෙච්ච සිද්ධි. අත්ඇලා තිබුණත්

Buddha가 되시기 전이 아니라, Buddha가 되신 뒤에 아주 오래전의 일들, 일어났던 일들을 보여 주셨습니다. 놓으셨는데도.

ඒවා. වෙච්ච සිද්ධි. අත්ඇලා තිබුණත් අතීතය අත්ඇරලා බුදු වුනානම් එහෙම යසෝදරා දේවිය ඡන්ද කිනර දේශ මේ දේශනා කරන්නේ කොහොමද

지난날을 놓고 Buddha가 되셨다면 어떻게 Yasodharā 왕비에 대한 Canda-kinnara 이야기를 설하실 수 있었습니까?

අද විතරක් නෙමෙයි පතිවතරක්. කිඳුරෙකු කිඳුරියෙකු වෙලා අපි දෙනා ඉස්සර කාලෙක ඉන්නේත් මෙන්න මෙහෙම පතිපත රැකා කියලා. ඔය අතීතයේ සිද්ධියක් මුල් කරා කියන්නේ කොහොමද මේ කිව්ව මොන සිද්ධියක්ද ලෝකේ ඇවිල්ලා බැඳිලා අමු සැමියන් වශයෙන් හිටපු දෙන්න එකේ සිද්ධියක් මේ කියන්නේ.

'오늘만이 아니라 지아비를 따르는 아내였다. kinnara와 kinnarī가 되어 우리 둘이 옛적에 이렇게 지아비와 지어미의 정절을 지켰다.' 지난날의 일을 바탕으로 어떻게 그렇게 말씀하십니까? 여기서 말하는 것은 세상에 와서 서로 묶여 지아비와 지어미로 지냈던 두 사람의 이야기입니다.

කෝ කාමයකට බැඳෙනා. ඒකේ අතිහිත අත්හැරියා. ඒක අනිත් කෙනෙක් නම් බලන්නේ අති හිතවත් විදිහට ඒක භාරගන්න.

kāma에 묶임이 어디 있습니까? 그 안의 정겨움을 놓으셨습니다. 다른 사람이라면 그것을 아주 정겨운 것으로 받아들입니다.

අපි දෙන්න ඉස්සරත් මෙහෙමනේ දැනුත් මෙහෙමනේ. දැන් ඕකට ගියාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? අනේ දැන් අත්හරින්න බැහැ මට ඒක මතක් එනවා ආයෙත් එකතු වෙන්න හිතෙනවා.

'우리 둘이 예전에도 이랬고 지금도 이렇구나.' 거기로 가 버리면 어떻게 됩니까? '아, 이제 놓을 수가 없다. 그게 떠오른다. 다시 함께하고 싶다.'

ඕක තමයි අතහිතවත් දේවල් අල්ලන්න. අතීතය අත්ලක් නැහැ අතිහිතවත් දේවල් අල්ලගෙන. අතීතය සිහි කරනවා. අතිහිතවත් දේවල් අත්හරිනවා. හරයක් නෑහැ කියලා දැකලා. එදා එහෙම විදි හරයක් නැති ලෝකයක හැටිය. හරයක් නැති බව දන්නේ නැති නිසා අපි එදා සුන්දර ලෝකයක මාවාගෙන අධාර දා කඳුළු පේරා එක වගේ ජීවත් වෙම කිය කියන කියක මෙහෙම දැනවලුව අපි මෝදකම නිකන්. ඕවට අතිහිතවත් වෙලා බැඳිලා හිටපු මෝඩකම.

그것이 바로 정겨운 것을 붙잡는 것입니다. 정겨운 것을 붙잡은 채로는 지난날을 놓을 수 없습니다. 지난날을 떠올리되 정겨운 것은 놓습니다. 알맹이가 없음을 보고서요. 그때 그렇게 겪은 것도 알맹이 없는 세상의 모양이었습니다. 알맹이 없다는 것을 몰랐기에 우리는 그때 고운 세상을 지어내고, 눈물을 흘리며 함께 살자고 다짐했습니다. 그것이 우리의 어리석음일 뿐입니다. 거기에 정이 들어 묶여 있던 어리석음입니다.

ඒක දැක්කහම අතිහිත අත්හැරිලා ගියා. වෙච්ච කාරණය මතකයි හිතවත්කම අත්හැරිලා. දැන් ඊට අනුකූලව මැන්නලා දැනුත් අපි එහෙම ඉම්මු ගියා මානයෙන් වර්තනය කරන්න ැතත්න වර්තමානය එකක් නෑහ. මතුවට අනාගෙන තියාගෙනත් නෑ. හදාගෙන ගොඩ ගහගෙන අපි අහවල් කාලට මෙහෙම ඉම්මු කියලා. අනාගත් එහෙකුත් නැ.

그것을 보면 정겨움이 놓여 버립니다. 일어난 일은 기억하지만 정겨움은 놓였습니다. 이제 거기에 맞추어 재어서 '지금도 그렇게 지내자'고 하며 재어서 지금을 지어내는 일이 없으니, 지어낸 지금이 없습니다. 앞을 위해 쌓아 두지도 않습니다. '언제쯤 이렇게 지내자'며 지어 쌓아 두는 일도 없습니다. 쌓아 둠이 없습니다.

කල තුනම අත්හැරලා අරිහත්තයට පත්වෙලා.

세 때를 모두 놓고 arahant에 이르셨습니다.

දැන් අපි දකින්න ඕනේ මේ විදිහට අරිහත්යට පත් වෙන්න නම් කහලා තුන අත්හරින්න ඕන. අතීතයේ දේවල් පිළිබඳ උද්දාම වී, සංවේගයවී අල්ලගත්ත ඒ පැත්ත අත්ඇරලා. ඊට අනුකූලව ඒ අත්දැකීම් අරගෙන දැනුත් ඒවා ගොතගොතා හදා හදා රාගයට ද්වේශයට මෝහයට හිටෙන ගොඩවල් ගඩු ගැහිම අත්හැරලා. මතුවත් ඒ වගේ දේවල් බලාපොරොත්තු පත ඒවට අවස යන්නා වූ දේවල් කරගෙන මේ පිනෙන් මේ කරපු වැඩෙන් මම මෙහෙම කෙනෙක් වේවා ආදී වශයෙන් ගන්න අනාගන්න වැඩපිළි අත්හැරලා. කටයුතු කළා නම් කහ තුන අත්හැරලා මිදිලා කය නිදහස් වෙනවා. කහ නැති දෙන්නට පත් වෙනවා. එහෙනම් අකාලික බවට පත් වෙනවා. කහලා නැති කෙනෙක් බවට පත්වෙනවා.

이제 우리는 이렇게 보아야 합니다. arahant에 이르려면 세 쓰레기 더미를 놓아야 합니다. 지난 일에 대해 우쭐하거나 서글퍼하며 붙잡은 쪽을 놓고, 그에 맞추어 그 겪음을 가져다 지금 그것을 엮고 지어 rāga, dosa, moha를 위한 더미를 쌓는 일을 놓고, 앞으로도 그런 것을 바라며 거기 이르는 일을 하면서 '이 공덕으로, 이 일로 내가 이런 사람이 되기를' 하는 식의 쌓아 두는 일을 놓고서 지냈다면, 세 쓰레기 더미를 놓아 벗어나 풀려납니다. 쓰레기 없는 자리에 이릅니다. 그러면 때를 넘어선(akālika) 이가 됩니다. 쓰레기 없는 이가 됩니다.

අකාලික ධර්මයට පත් වුණා කියන්නේ ඉතින් ඒකයි. මේක පරමාර්ථ පැත්ත.

akālika dhamma에 이르렀다는 것이 바로 그것입니다. 이것이 paramattha 쪽입니다.

ඉතින් අද තුන ප්‍රශ්න ටිකට නම් ඔක්කොම උත්තර ලැබිලා ඉවරයි. වෙලාවත් හතරයි.

그러니 오늘 그 물음들에는 모두 답이 되었습니다. 시간도 네 시입니다.

නැවතත් ඒ වගේ ප්‍රශ්න තියෙනවා නම් අහලා ඉදිරියට දැනගන්න. ඉගෙනගන්න ඒවා නෙමෙයි තියෙන්නේ. දැනුවත් වෙලා ලෝකයේ හැම දෙයක්ම අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් තමාගේ නුවණට ගෝචර කරලා යලි යලි බලලා. ලෝකය තුළ ඔයින් පිටක් සැර තැනක් හොයන්න නෑ කියලා දැකලා. ලෝකය තුළ සැනසුමක් බලාගෙන යම් තැනක හිත තියන නම් ඒක වැරදි බව දැකලා. ඒකෙන් අතමුදෝලා ලෝකෙ තුළ ඉන්නකන් ලැබෙන හැටියට ජීවත් වෙනවා. එන ඒවට ඇලෙන්නේ නෑහ, ගැටෙන්නේ නෑහැ මුලාවට පත් වෙන්නේ නෑ. මතු හටගැනීමට හිතුෙන යම් සන්දරාගයක් තිබෙනනම් මම ඒකත් වරලා නිදහස් වෙනවා. මෙන්න මේ කියන දහම් සාව තුළ ගියා නම් මේ අත්දැීම උතුම් ඵලය ලබන්න පුළුවන්. ඉගෙනෙක් ලබන්න බැහැ දැනුවත් වෙලා ලබාගන්න ඕනේ. මේ ටික කරන බලාපොරොත්තු වෙන්නේ.

다시 그런 물음이 있으면 물어서 앞으로 알아 가십시오. 배울 것이 있는 것이 아닙니다. 깨어서 세상의 모든 것을 anicca로, dukkha로, anatta로 자기 슬기에 담아 거듭거듭 보십시오. 세상 안에서 그 밖에 알맹이 있는 곳을 찾을 것이 없다는 것을 보십시오. 세상 안에서 편안함을 바라며 어딘가에 마음을 둔다면 그것이 잘못임을 보십시오. 거기서 벗어나 세상 안에 있는 동안은 얻는 대로 삽니다. 찾아오는 것에 들러붙지 않고, 부딪히지 않고, 헷갈리지 않습니다. 앞날의 생겨남을 향한 chanda-rāga가 마음에 있다면 나는 그것마저 끊어 풀려납니다. 여기서 말하는 이 dhamma의 성품 안으로 들어갔다면 이 겪음, 가장 높은 열매를 얻을 수 있습니다. 배워서는 얻을 수 없고 깨어서 얻어야 합니다. 이것이 바라는 바입니다.

번역 고르기