CD023 · 11번째 · 1시간 33분 · 원문 녹음
dharma 가르침 1
ධර්ම දේශනා 1.
හොඳයි අපි අපේ දහම් සාකච්ඡා ආරම්භ කරන්න බලාපොරොත්තු වෙමු. අද අපිට ලැබිලා තියෙන දහම් ප්රශ්න කීහිපයක් තියෙනවා. අපි එකින් එක අරගෙන ඒවාට අර්ථවතව වටහාගන්න බලාපොරොත්තු වෙමු. මේක
좋습니다, 이제 우리의 dharma 토론을 시작하려 합니다. 오늘 우리가 받은 dharma 질문이 몇 가지 있습니다. 하나씩 들어서 그 뜻을 잘 알아보려 합니다.
අර්ථවතව වටහාගන්න බලාපොරොත්තු වෙමු. මේක ප්රශ්නයක් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනා කොටසක් පෙන්නලා තියෙනවා නාහං ආනන්ද මුට්ඨ සතිස්ස අසම්පජානස්ස ආනාපානසති සමාධි භාවනා වදාමි මේක මේ පාඨය විස්තර කරලා දෙන්න කියලා ඉල්ලීමක් කරනවා.
이 질문은 붓다의 가르침 한 대목을 보여 주는데, 'nāhaṃ ānanda muṭṭhassatissa asampajānassa ānāpānasatisamādhibhāvanaṃ vadāmi'라는 이 구절을 풀어 설명해 달라는 요청입니다.
ඒකෙන් කියන්නේ ආනන්ද හාමුදුරුවන්ට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මුලා වූ සිහි ඇත්තාට මනාසේ තේරුම් ගන්න බැරි පුද්ගලයාට ආනන්ද මම ආනාපානසති භාවනාවක් වදාරන්නේ නෑ කියලා.
그 뜻은 붓다께서 Ānanda 스님께 '흐려진 sati를 지닌 이, 바르게 알아차리지 못하는 이에게, Ānanda여, 나는 ānāpānasati bhāvanā를 가르치지 않는다'고 하신 것입니다.
ඒ කියන්නේ ආනාපානසති භාවනාව පිහිටන්නේ හරියාකාරව සම්මා ඥානයක් ඇති. මුලා වූ සිහියක් නැති සම්මා සතියක් ඇති මනා සිහි නුවණින් යුත්ත පුද්ගලයාට
곧 ānāpānasati bhāvanā는 바른 앎이 있고, 흐려진 sati 없이 sammā sati가 있으며, 좋은 sati와 지혜를 갖춘 사람에게 자리 잡는다는 것입니다.
ඉතින් මෙතන හරි වැදගත් දෙයක් තියෙනවා ඉතින් මේකට අපි හිතලා බලන්න ඕනේ ඇයි එහෙම දේශනා කළේ?
여기에 아주 중요한 것이 있습니다. 왜 그렇게 가르치셨는지 생각해 보아야 합니다.
මේ මුට්ඨ සති කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ මොකක්ද? සතිය මොට වෙලා.
이 'muṭṭhassati'라는 말이 보여 주는 것은 무엇입니까? sati가 무뎌졌다는 것입니다.
සතිය කියන්නේ මොකක්ද? නිවනට හේතු වෙන නිවන් නිවන තේරුම් ගත්ත දැනගත්ත කෙනෙකුට යම් තමන් කරන කියන හිතන දේවල් කොතෙක් දුරට නිවනට සමීපද කොතෙක් දුරට නිවනට ආධාරද ඒක නිවන් මගද කියලා තේරුම් ගන්න බැිනම් යම් පුද්ගලයෙකුට ඔහුට මේ ආනාපාන සති භාවනාවේ යන්න බැහ කියන එකයි පෙන්නන්නේ.
sati란 무엇입니까? nibbāna로 이끄는 것, nibbāna를 이해하고 안 사람에게 있는 것입니다. 자기가 하고 말하고 생각하는 것들이 얼마나 nibbāna에 가까운지, 얼마나 nibbāna에 도움이 되는지, 그것이 nibbāna의 길인지를 알아보지 못하는 사람은 이 ānāpānasati bhāvanā에 들어갈 수 없다는 것을 보여 줍니다.
නිවන් දැකීම කරගන්න බැහැ. මනා සිහිනුවලින් යුතු ඕක තෝරාගන්න බැරි කෙනාට. මේ ආනාපාන සති භාවනාව වඩලා ප්රතිඵලයක් ගන්න බෑ තියෙනවා.
그는 nibbāna를 볼 수 없습니다. 좋은 sati와 지혜로 이것을 가려내지 못하는 사람은 이 ānāpānasati bhāvanā를 닦아도 결과를 얻을 수 없습니다.
දැන් මේකෙදී අද බලාපොරොත්තු වෙන ක්රමය තමයි හුස්ම ඉහළට අරගෙන පහළට එහෙන එක මේක තමයි ආනාපාන සතිය කියලා අද කරගෙන යන්නේ කවුරුත්.
그런데 오늘날 흔히 기대하는 방법은 숨을 들이쉬고 내쉬는 것이며, 오늘날 모두가 이것을 ānāpānasati라고 하며 해 나갑니다.
ඉතින් ඔතනදි බලන්න ඕනේ අපිට පෙන්නපු ආනාපාන සතිය මොකක්ද කියන එක
그러니 거기서 우리에게 보여 주신 ānāpānasati가 무엇인지 살펴보아야 합니다.
ආශ්වාස ප්රශ්වාස කරනවා කියන වචනයේ අර්ථ දෙකක් තියෙනවා. ඒකක් තමයි නාහයෙන් හුස්ම උඩ ගන්න එක ආශ්වාස කරනවා. පාත්රන එක ප්රශ්වාස කරන මේ ලෝක සම්මතයේ ඉදුණා අදත් තිබුණා මතුත් තියෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ පහළ වෙන්න ඉස්සෙල්ලත් ඔය ආශ්වාස කියන වචනයට ඔය අර්ථය තිබුණා. පස්වාස කියන හුස්ම පහ කරනවා කියන එක අර්ථය තිබුණා.
assāsa passāsa 한다는 말에는 두 가지 뜻이 있습니다. 하나는 코로 숨을 들이쉬는 것을 assāsa, 내쉬는 것을 passāsa라 하는 세간의 뜻으로, 예전에도 있었고 지금도 있으며 앞으로도 있을 것입니다. 붓다께서 나타나시기 전에도 assāsa라는 말에 그 뜻이 있었고, passāsa라는 말에 숨을 내쉰다는 뜻이 있었습니다.
ආශ්වාස ප්රශ්වාස කියන්නේ හුස්ම ගන්න එකයි පහ කරන එකයි කියන අර්ථය බුදුරජාණන් වහන්සේ පහළ වෙන්න ඉස්සෙල්ලත් තිබුණා. හැබැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු යම්කිසි භාවනාවක් ආනාපානයක් හෝ ආර්යෂ්ඨාගික මාර්ගයක් ඇත්නම්. ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ ලෝකයට දේශනා කරන්න ඉස්සෙල්ලා අබුද්ධෝත්පාද කාලයක කිසි දවසක ලෝකේ විද්යාමාන ෙන්නේ නෑ කියන එක බුදුරජාණන් වහන්සේම දේශනා කරනවා.
assāsa passāsa가 숨을 들이쉬고 내쉬는 것이라는 뜻은 붓다께서 나타나시기 전에도 있었습니다. 하지만 붓다께서 가르치신 어떤 bhāvanā든, ānāpāna든, ariya aṭṭhaṅgika magga든, 세상을 넘어선 붓다께서 세상에 가르치시기 전, 붓다가 나지 않은 시대에는 어느 날에도 세상에 드러나지 않는다고 붓다께서 직접 가르치십니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු නිවන් දැකීමට හේතුකාර වෙන භාවනාවක් මිසක් හේතු නොවන භාවනාවක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ නෑ.
붓다께서는 nibbāna를 보는 데 이바지하는 bhāvanā만 가르치셨을 뿐, 이바지하지 않는 bhāvanā는 가르치지 않으십니다.
දැන් උන්වහන්සේ දේශනා කරන සෑම ක්රමයක්ම නෛර්යානිකයි හෙවත් නිවන කෙරවර කර පවතින්නේ. ඒ මග අනුගමනය කළොත් ඒකේ අවසානය අරිහත් ඵලය.
그분이 가르치신 모든 방법은 niyyānika, 곧 nibbāna로 이끄는 것입니다. 그 길을 따르면 그 끝은 arahatta phala입니다.
එයින් මෙපිට නතරකම භාවනාවක් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ නෑ. එහෙනම් එකක් කරලා මේකෙන් පස්සේ අනි කරරම කියලා එහෙම යනකුත් නෙමෙයි තියෙන්නේ.
그보다 앞에서 멈추는 bhāvanā는 붓다께 없습니다. 하나를 하고 나서 그다음에 다른 것을 한다는 식으로 가는 것도 아닙니다.
නිවන් දැකීම සඳහා යම් ක්රමයක් දේශනා කළා නම් 84,000ක් ක්රම දේශනා කරලා තියෙනවා. සුවාරුදහසක් ධර්මස්කන්ධය කියලා අපි ඒකට කියනවා.
nibbāna를 보기 위해 가르치신 방법이라면 84,000가지를 가르치셨습니다. 우리는 그것을 84,000 dhammakkhandha라고 합니다.
එක ධර්මාකන්ධයක් හරියට තෝරගෙන ඒක අනුගමනය කරන්න ඕන. සතර දැහැන්වා, තේරභාවයට පත්වෙනවා. අරිහත්වය ලබනවා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පැහැදිලිව දේශනා කරනවා.
하나의 dhammakkhandha를 제대로 골라 그것을 따라야 합니다. 그러면 네 가지 jhāna에 이르고, 높은 경지에 이르고, arahatta를 얻는다고 붓다께서 분명히 가르치십니다.
එහෙනම් දැහැන්න වලට අමුතු එහෙකුයි ඒ වගේම මාර්ග ඵලයන්ට අමුතු එහෙකුයි දේශනා කරලා නැහ. ඒක ධර්මස්කන්ධයක් තුළ ඔක්කොම තියෙනවා.
그러니 jhāna를 위한 별도의 것, 또 magga phala를 위한 별도의 것을 가르치신 것이 아닙니다. 하나의 dhammakkhandha 안에 모든 것이 있습니다.
සම්මා සමාධිය නැති ධර්මස්කන්ධයක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ නෑ. සම්මා සමාධියට ආර්ය චතුර ධ්යානකන් ධ්යාන සම්බන්ධයි.
sammā samādhi가 없는 dhammakkhandha를 붓다께서는 가르치지 않으셨습니다. sammā samādhi에는 네 가지 ariya jhāna가 이어져 있습니다.
සම්මා සමාධිය කියන්නේ ආර්ය ප්රථම ධ්යානය, ද්තිය ධ්යානය, ෘතිය ධ්යානය, චතුරත්තයා කියන මේ ආර්ය ධ්යාන හතර සම්මා සමාධියට අයිතියි.
sammā samādhi란 ariya 첫째 jhāna, 둘째 jhāna, 셋째 jhāna, 넷째 jhāna이며, 이 네 가지 ariya jhāna가 sammā samādhi에 속합니다.
සම්මා සමාධියට එනකන් තියෙන මාර්ග අහංග අට අත්හැරලා වෙන ක්රමයකින් නිවන් දකිනවා කිව්වොත් එහෙම ක්රමයක් නෑ. ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයෙන් තුළ නිවන් දකින ක්රමයක් නෑ.
sammā samādhi에 이르기까지의 여덟 가지 길의 요소를 버리고 다른 방법으로 nibbāna를 본다고 한다면, 그런 방법은 없습니다. ariya aṭṭhaṅgika magga 말고 nibbāna를 보는 방법은 없습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න ඉස්සෙල්ලත් එක්තරා ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයක් තිබුණා ඒක ලෞකිකයි. කෙරෙස් සහිතයි සුගතියට හේතු වෙනවා. ඒක බුදුරජාණන් වහන්සේම දේශනා කළා මහා චත්තාරීෂක සූත්රය දේශනා කළා පැහැදිලිව එහෙම ක්රමයක් තියෙනවා. ඒක ලෞකිකයි කෙලෙස් සහිතයි සසර ගමනට හේතු වෙනවා.
붓다께서 계시기 전에도 어떤 aṭṭhaṅgika magga가 있었는데, 그것은 lokiya이고 kilesa와 함께하며 sugati로 이끕니다. 붓다께서 직접 Mahācattārīsaka sutta에서 그런 길이 있다고 분명히 가르치셨습니다. 그것은 lokiya이고 kilesa와 함께하며 saṃsāra의 길로 이끕니다.
නමුත් නිවනට හේතු වෙන්නා වූ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයක් මම පෙලා තියෙනවා. ඒක ඕක නෙමෙයි. එහෙම මෙන්න මේකයි කියලා හොඳට පැහැදිලිව දේශනා කරලා තියෙන දේශනාව පැත්තක තියෙද්දි. අපි තවත් යනවා අර අතීතයේ පටන් තිබිච්ච ඒ ලෞකික ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය බදාගෙන ඒකේ තියෙන්නේ ලෝකයේ සුගතියට හේතු වෙනවා සසර ගන නවත්තන්න ඒකේ බලයක් නැහ. අවිද්යා තෘෂ්ණා නැති කරන්න බලයක් නෑ. සුගතියට හේතු වෙනවා. සසර ගමනට හේතු වෙනවා.
그러나 '나는 nibbāna로 이끄는 ariya aṭṭhaṅgika magga를 보였다, 그것은 그것이 아니다, 바로 이것이다'라고 분명히 가르치신 가르침을 옆에 두고, 우리는 다시 예로부터 있던 그 lokiya aṭṭhaṅgika magga를 끌어안고 갑니다. 그것은 세상의 sugati로 이끌 뿐, saṃsāra의 길을 멈출 힘이 없습니다. avijjā와 taṇhā를 없앨 힘이 없습니다. sugati로 이끌고 saṃsāra의 길로 이끕니다.
අපායට යන්නේ නැහ. ඒක වඩාගෙන ගියොත් සුගතියට යනවා. ඒකයි ඒකේ ප්රතිඵලය.
apāya로는 가지 않습니다. 그것을 닦아 가면 sugati로 갑니다. 그것이 그 결과입니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ ආර්ය අෂ්ඨාංගාික මාර්ගය නිවන කරා ගමන් කරඕනවා. සසර ගමනට යවන්නේ නෑ. මේකයි තියෙන වෙනස.
붓다께서 가르치신 ariya aṭṭhaṅgika magga는 nibbāna로 나아갑니다. saṃsāra의 길로 보내지 않습니다. 이것이 차이입니다.
එහෙනම් අන්න ඒ නිවන කරා ගමන් කරා වූ මාර්ගය ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය අහලා දැනගත්තේ නැති කෙනෙක්. මුත්තට්ඨ සතියෙන් තොරවෙලා හිතම් සම්මා සතියට පත්වෙනවා කියන එක වෙන්නේ නෑ.
그러니 nibbāna로 나아가는 그 길, ariya aṭṭhaṅgika magga를 듣고 알지 못한 사람이 muṭṭhassati에서 벗어나 sammā sati에 이른다는 일은 일어나지 않습니다.
න් සම්මා සතිය කුමක් අරමුණු කරේ තියෙන්නේ නිවන අරමුණු කරගෙන මේ මග මෙසේ කටයුතු කළු කළොත් කොහොමද නිවන් දකින්නේ? ඒකේ නිවනට මගක් වෙන්නේ කොහොමද කියලා. අන්න සම්පජානව තෝරගත්තොත් සම්පජාන කියන ගුණයෙන් තෝරගත්තොත් මනා දැනීමෙන් තෝරගත්තොත් සම්පජානය තිබුණා නම් ඒක තේරෙන්න පටන් ගන්නවා. මෙන්න මෙහෙමයි මේකේ නිවනට හේතු වෙන්නේ.
sammā sati는 무엇을 대상으로 삼습니까? nibbāna를 대상으로 삼아, 이 길을 이렇게 행하면 어떻게 nibbāna를 보는가, 그것이 어떻게 nibbāna의 길이 되는가를 봅니다. sampajāna로, sampajāna라는 덕으로, 바른 앎으로 가려내면, sampajāna가 있다면 그것이 이해되기 시작합니다. '이렇게 해서 이것이 nibbāna로 이끈다'고.
නිවන කියන්නේ මෙන්න මේ සත්යය. ඒ තත්ත්වය කරා යන්න ලැබුරු වෙන්නේ මෙන්න මෙහෙමයි. අන්න ඒ කාරණය තමාට නුවණින් වැටහෙන්න ඕනේ.
nibbāna란 바로 이 진리이고, 그 상태로 가게 되는 것은 이렇게 해서라는 그 점이 자기 지혜로 알아져야 합니다.
එතකොට තමන් කරන කියන හිතන හැම දෙයක්ම ඒ මොහොතෙම තේරුම් ගැනීමේ හැකියාවක් තියෙන්න ඕනේ. මේක නිවනට මේක ලෝකයට
그러면 자기가 하고 말하고 생각하는 모든 것을 그 순간에 바로 알아차리는 능력이 있어야 합니다. 이것은 nibbāna로, 이것은 세상으로 하고.
ඒ මූලික ධර්මය තේරුම් ගත්තේ නැති කෙනාට සම්මා සතියක් හෝ සති සම්පජ්ජ කියන දෙක. සිහි නුවණ නැ.
그 근본 dharma를 이해하지 못한 사람에게는 sammā sati도, sati sampajañña라는 둘도, sati와 지혜도 없습니다.
නුවණ කියන්නේ මේ ලෝකේ නොකොට හදාගෙන හඳ ගියා. අඟහර ලෝකෙට ගියා කිව්වත් ඒක නෙමෙයි මේ නුවණ කියන්නේ. මල පොතකුරුවක් දන්නේ නෑහ කියලා හත අපි කතාවට කියන ඉගෙන ගත්තේ නැති කෙනෙකුටත් නුවල තියෙනවා.
지혜란, 이 세상에서 로켓을 만들어 달에 갔다, 화성에 갔다 해도 그것이 이 지혜는 아닙니다. 우리가 흔히 '글자 하나 모른다'고 말하는, 배우지 못한 사람에게도 지혜가 있습니다.
මේ ලෝකේ අසාරයි කියලා වටහාගෙන හිම් වටහාගන්න හැකියාවක් තිබුණා අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් විග්රහ කරලා බලනකොට ඒ තුළින් තීරණයක් ආවානම් මේ ලෝකේ අසාරයි මට අල්ලගන්න වටිනා තැනක් මේ ලෝකේ නෑ.
이 세상이 알맹이 없다는 것을 알아보는 능력이 있어서, anicca로, dukkha로, anatta로 나누어 살펴볼 때 그것을 통해 '이 세상은 알맹이가 없다, 이 세상에 내가 붙잡을 만한 곳은 없다'는 결론이 왔다면,
තමන්ගේ නුවර තේරුණ නම් ඒක අහනකොට. එහෙනම් මම ගන්න තීරණය මොකක්ද? එබඳු තැනක ඡන්දර රාගයෙන් බැඳිලා කරන කටයුතු වලින් යන්න වෙන්නේ ඒ පැත්තට.
그것을 들을 때 자기 지혜로 이해되었다면, 그러면 내가 내릴 결정은 무엇입니까? 그런 곳에 chanda rāga로 묶여 하는 일들로는 그쪽으로 가게 됩니다.
ඒක අසාර දෙයක් නිසා අත්හැරීන වැලී විඳී යුතුයි. එහි නොබැඳිය යුතුයි. මෙන්න මේ කියන ධර්මය තේරුම් ගත්ත කෙනාට සිහි නුවණ තියෙනවා.
그것은 알맹이 없는 것이므로 놓아 버리고, 집착하지 말고, 벗어나야 합니다. 거기에 묶이지 말아야 합니다. 이 dharma를 이해한 사람에게 sati와 지혜가 있습니다.
ඒ නුවණ තියෙනවා. ඒ නුවණෙන් යුක්ත පුද්ගලයා මම දැන් මේ හිතන්නේ, කියන්නේ ඒ තත්ත්වයට පත්වෙන්නද වෙනකටද කියලා. මෙන්න මේක තෝරා ගැනීමේ හැකියාවක් තියෙනවා ඔක සිහි තියෙනවා.
그 지혜가 있습니다. 그 지혜를 갖춘 사람은 '내가 지금 생각하고 말하는 것이 그 상태에 이르기 위한 것인가, 다른 것을 위한 것인가'를 가려내는 능력이 있습니다. 그것이 sati입니다.
ඔන්න ඔය සිහියයි නුවණයි නැති කෙනෙකුට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ආනාපාන හතිය ගැලපෙන්නේ නෑ. පිහිටන්නේ නෑ. ඒකයි මෙතනින් කිව්වේ.
바로 그 sati와 지혜가 없는 사람에게는 붓다께서 가르치신 ānāpānasati가 맞지 않고 자리 잡지 않습니다. 여기서 말씀하신 것이 그것입니다.
ඉතින් අපි දැනගන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ කුමක්ද පහ කරන්න කිව්වේ කුමක්ද අරගන්න කිව්වේ.
그러니 우리가 알아야 할 것은 붓다께서 무엇을 내보내라 하셨고 무엇을 받아들이라 하셨는가입니다.
මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නපු එක. මේ ලෝකේ ඔක්කොම කියන්නේ මේ ලෞකිකත්වයක් අරගන්න ලෝකෝතරත් එයක් දන්නේ නෑ. ලෞකිකත්වය කොතනහරි තැනක් අල්ලගන්නවා. ඒකට ඕන දේ ගන්න කියනවා.
붓다께서 보여 주신 것은 이것입니다. 이 세상 모두가 말하는 것은 세간적인 것을 받아들이라는 것뿐, 세상을 넘어선 것은 모릅니다. 세간은 어딘가 한 곳을 붙잡습니다. 그것을 위해 필요한 것을 받아들이라고 합니다.
හින්දු ධර්මය තියෙනවා බ්රහ්මණ සදාකාලිකයි. ඒ පැවැත්ම ගැන කියන්නේ. එතන්ට අවශ්ය දේ ගන්න. ඒ අවශ්ය දේ කරන්න.
힌두 가르침이 있는데, brahman은 영원하다며 그 존재에 대해 말합니다. 그곳에 필요한 것을 받아들이고, 필요한 것을 하라고 합니다.
ඒගොල්ලෝ ගන්න කියන්නේ පැවැත්ම තයිතිය අනිච්ච දෙයක්, දුක්ඛ දෙයක්, අනත්ත දෙයක්. සිතා ඉන්නේ නිච්චයි, සුඛයි, ආත්මයි කියලා. අන්න මුට්ටක් සතියෙන්මයි ඒ වැඩේ කරන්නේ.
그들이 받아들이라 하는 것은 존재, 곧 anicca이고 dukkha이고 anatta인 것입니다. 그것을 nicca, sukha, attā라고 생각하고 있습니다. 바로 muṭṭhassati로 그 일을 하는 것입니다.
භාවනා කරලා හිටන් දැහැන් වඩලා ගියත් බඹලවට ගියත්. ප්රතිඵලය බඹලව මිසා නිවර නෙමෙයි. එහෙනම් ඒකට හිම ආයු කාලයක් ඇද්ද ඒ පුණ්ය කාලේ ශක්තිය විරහම ආයෙත් ඇවිදිලා මනුස්සයෙක්ත් වෙලා උපදිනවා. කිරි සන්දු වෙලාත් උපදිනවා. හතර අපායත් එනවා. අතමහනකෙත් යනවා. ඒක වැලකිලා නෑහ පොඩ්ඩක්වත්.
bhāvanā를 하여 jhāna를 닦아 brahma 세계에 가더라도, 결과는 brahma 세계일 뿐 nibbāna가 아닙니다. 그러면 그곳의 수명이 있는 만큼, 그 puñña의 힘이 다하면 다시 내려와 사람으로도 태어나고, 짐승으로도 태어나고, 네 apāya에도 오고, 큰 지옥에도 갑니다. 그것이 조금도 막혀 있지 않습니다.
අන්න ඒක තමයි කිව්වේ. එයා දැනගෙන ගිය ගමනක් නෙමෙයි.
그것이 말씀하신 바입니다. 그가 알고 간 길이 아닙니다.
යම්කිසි දෙවි කෙනෙක් ඉන්නවා දෙවියන් වහන්සේලාට ගියාට පස්සේ අපේ ප්රශ්නය ඔක්කොම ඉවරයි කියලා හිතාගත්තා නේ. පැවැත්මක්.
어떤 신이 있어 그 신에게 가면 우리 문제가 다 끝난다고 생각했지요. 그것도 하나의 존재입니다.
පැවැත්මක යථා ස්වභාවය හරියට තේරුම් ගත්තේ නැති කෙනා. එතන්ට හිත තියාගෙන එතන්ට ගියොත් ඒ ශක්තිය එතන ගෙවිලා ආයෙත් ආපහු වෙන්න.
존재의 참 성품을 제대로 이해하지 못한 사람이 그곳에 마음을 두고 그곳에 가면, 그 힘이 거기서 다하고 다시 돌아오게 됩니다.
ආයට පස්සේ ආයේ මනුස්සයෙක්ත් වෙනවා තිරිසන්නුත් වෙනවා. සතර අපායෙත් යනවා. ඔක්කොටම කොටසට යනවා. සසර ගමනේ අංශු මාත්රයක් ආවත් එයා ඉවරයක් කළේ නෑහ. අනාථය අනාතය යමයි.
그 뒤 다시 사람도 되고 짐승도 되고 네 apāya에도 갑니다. 모든 곳으로 갑니다. saṃsāra의 길을 걸어왔어도 그는 티끌만큼도 끝을 내지 못했습니다. 의지할 데 없이, 의지할 데 없는 곳으로 갑니다.
මෙන්න මේ නිසා ඒ අනාථ ගමනින් නිදහස් වෙලා කොහෙවත් යන්න නැති දෙෙනක් තියෙනවා නම් අන්න ඒක වැටහි දවසට දැනගන්නවා. නිවන් මග තේරුම් ගන්නවා එතෙන්දි. යන්න තැනක් නෑ. කවුරු වෙන්නද?
그러므로 그 의지할 데 없는 길에서 벗어나 어디로도 갈 필요가 없는 상태가 있다면, 그것이 이해되는 날 알게 됩니다. 그때 nibbāna의 길을 이해합니다. 갈 곳이 없습니다. 무엇이 되겠습니까?
නිච්ච වූ, සැප වූ, ආත්ම වූ යමක් යම් තැනක තියෙනවා නම් එතන වුනාට කමක් නෑ. එහෙම තැනක් තියෙනවද ලෝකේ.
nicca하고 sukha하고 attā인 무언가가 어딘가에 있다면 거기 있어도 괜찮습니다. 그런 곳이 세상에 있습니까?
පේන තැනක හෝ නොපෙන තැනක හෝ මොන ලෝකයක හෝ එහෙම තැනක් තියෙනවද කියලා විමර්ශනය කරලා බලනකොට තමාගේ නුවනට ගෝචරන සත්වයා. මොකද ඒ අන්ය සත්යය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා හොයලා බලන්න මෙහෙම තැනක් නෑහ. තමු හිතලා බලන්න.
보이는 곳이든 보이지 않는 곳이든 어떤 세상에든 그런 곳이 있는지 살펴보면, 중생은 자기 지혜로 알 수 있습니다. 붓다께서는 '찾아보라, 그런 곳은 없다, 너희 스스로 생각해 보라'고 가르치셨습니다.
අනාවරණත් ඥානය ලොව්තුරා බුද්ධ ඥානය මම විමසලා බලපුවහම මම දැකලා තියෙනවා අංශු මාත්ර ඉඳික කටයුතු ගත්ත අර තරම් ප්රමාණයක්වත්. නිච්ච වූ, සැප වූ ආත්ම වූ නිගමනය දෙන්න මේ පැවැත්ම තුළ නෑහ. ඒක මම දැක්කා. හැබැයි මම කිව්ව පලියට පිළිගන්නේ නැතුව ඕක විමාසනය කරන්න තමුන් හිතලා බලන්න අන්න තමන්ටත් ඇත්ත පෙනෙයි එතකොට මම දැක්කේ ඇත්තක් නිසා ඒක බොරු කරලා වෙන එකත් දකින්න විදිහක් නෑහ මේ ඇත්ත බලාගෙන යනකොට මෙන්න ඇත්ත බලන ක්රමය මේ ලෝකේ පවතින කිසිම දෙයක් කැමති සේ නැහ.
'가림 없는 지혜, 세상을 넘어선 붓다의 지혜로 내가 살펴보니, 바늘 끝만 한 티끌만큼도 nicca하고 sukha하고 attā라고 결론 내릴 것이 이 존재 안에 없음을 나는 보았다. 그러나 내가 말했다고 받아들이지 말고 그것을 살펴보라, 스스로 생각해 보라. 그러면 너희에게도 진실이 보일 것이다. 내가 본 것은 진실이므로, 그것을 거짓으로 만들어 다른 것을 볼 길은 없다. 이 진실을 보아 가면, 진실을 보는 방법은 이것이다. 이 세상에 있는 어떤 것도 원하는 대로 되지 않는다.'
කැමති සේ පවතිනවා කියලා පෙන්නන්න පුළුවන් දෙයක් මොන සමයකිතු පෙන්නන්න බැහැ මොකද එහෙම දෙයක් නැති බව මම දැකලා තියෙනවා සත්යය ආකාරයෙන්ම යථා භූතත් ඥාන දර්ශනය සියලු ආකාරය පූර්ණ දානයේ මම ඒක දැක්කා.
'원하는 대로 있다고 보여 줄 수 있는 것은 어떤 교리로도 보여 줄 수 없다. 그런 것이 없음을 나는 진리 그대로, yathābhūta ñāṇadassana로, 모든 면에서 온전한 앎으로 보았기 때문이다.'
ඉතින් ඔයගොල්ලොත් සත්යයට අනුව හිතලා බලන්න ගියොත් ඔයගොල්ලන්ට කොතනකවත් මෙහෙ මම දැක්කේ නැති සෙනම් හම්බවෙලා මට තියෙනවා කියලා කියන්න පුද්ගලයෙ ලෝකේ නැහ තුන් ලෝකෙම නැ. කොච්චර හිත හදාගෙන බැලුවත් කරන විමර්ශනය තමන්ට ඇත්තක් අවබෝධ වෙනවා. ඇත්තමනේනම් කියා තියෙන්නේ.
'그러니 너희도 진리에 따라 생각해 보면, 내가 보지 못한 그런 곳을 찾았다고 말할 사람은 이 세상에, 세 세상 어디에도 없다. 아무리 마음을 다듬어 살펴보아도, 그 살핌으로 진실을 깨닫게 될 것이다.' 진실이기에 그렇게 말씀하신 것입니다.
ඉන්න තැනක් පවතින තැනක් හොඳ තැනක් තියෙනවා කියලා යම් කෙනෙක් නිගමනය කරන්නම් එහෙම තැනක් නෑ කියන එක ඇත මට හැම වෙලේම ඔප්පු වෙන්නේ. බලන්න තියෙන්නේ අනිච්ච දුක දෙයක්නේ.
머물 곳, 이어지는 곳, 좋은 곳이 있다고 누군가 결론 내린다 해도, 그런 곳이 없다는 것이 나에게는 늘 증명됩니다. 보이는 것은 anicca하고 dukkha한 것뿐이지요.
මෙන්න මේක දැක්කට පස්සේ එයාටත් ඒ තීරණයක් එනවා. එහෙනම් ඇත්ත වශයෙන්ම අනිච්ච නම්, දුක්ඛ නම්, අනත්ත නම් මේ ලෝකේ හැමතැනකම හැම දෙයක්ම
이것을 본 뒤 그에게도 결정이 옵니다. 정말로 이 세상 모든 곳의 모든 것이 anicca이고 dukkha이고 anatta라면,
එහෙම දෙයක් තුළ මට බැඳෙන්න හැදෙන්න ඉන්න හොඳයි කියලා නිගමනය කරන්න සුදු සුදු තමාගේ නුවණින් තමන් සුදු නිගමනයක් දෙනවා. සත්ය නිගමනය මොකක්ද? යමක් කැමති සේ නැත්නම්, දෙන්නේ දුක නම් විපරිණාමයට පත්වෙලා වැලසෙනවා නම්. එහෙම දෙයක් තුළට ගිහිල්ලා හිතම බලාපොරොත්තු වෙන දේ ලබන්න බැරිනම්.
그런 것 안에 묶이고 얽혀 머무는 것이 좋다고 결론 내리는 것이 맞는지, 자기 지혜로 스스로 맞는 결론을 내립니다. 참된 결론은 무엇입니까? 무언가가 원하는 대로 되지 않고, 주는 것이 괴로움이고, 변하여 무너진다면, 그런 것 속에 들어가 마음이 바라는 것을 얻을 수 없다면,
මම ඒක බලාපොරොත්තු වෙමේ මගේ පරමාත්තය ඉෂ්ටීද. මම බලාපොරොත්තු වෙන්නේ සැනසුමක්. සැනසුම නැති තැනකින් සැනසුමක් බලාපොරොත්තු වුනොත් එතන සැනසුම ලැබෙයිද?
내가 그것을 바라는 것은 나의 궁극 목적을 이루려는 것인가? 내가 바라는 것은 평안입니다. 평안이 없는 곳에서 평안을 바란다면 거기서 평안을 얻겠습니까?
මෙන්න මේක තමන් මනාසය මෙනෙහි කරන්න ඕනේ. එහෙනම් දකිනවා පැවැත්ම තුළ සැනසුම ලැබෙන තැනක් නැ. යමෙක් ක සැනසුමක් බලාපොරොත්තු වෙන පැවැත්මට හිත තිබ්බුවොත් ඔහු ඉන්නේ අපරමග ඔහු නිවනේ නෑ.
이것을 스스로 잘 성찰해야 합니다. 그러면 존재 안에는 평안을 얻을 곳이 없음을 봅니다. 평안을 바라며 존재에 마음을 둔다면 그는 잘못된 길에 있고, nibbāna에 있지 않습니다.
මෙන්න මේක දැක්කට පස්සේ. දැන් මම මොකද කරන්නේ? යම් තරමක් එබඳුවන්නා වූ දූසේ පැවැත්මිය වෙන් වෙලා ඉන්න පුළුවන් නම් දූස පැවැත්ම නිසා හටගන්න මහ ගින්න එතන නතර වෙනවා. ඊතර වඩා ගිහි නතර කරන්න මේකේ බැ.
이것을 본 뒤, 이제 나는 무엇을 하는가? 그런 더러운 존재에서 어느 만큼 떨어져 있을 수 있다면, 그 더러운 존재 때문에 일어나는 큰 불은 거기서 멈춥니다. 그보다 더 멈추게 하는 것은 이 안에서는 할 수 없습니다.
දස අකුසල් නිසා සිද්ධ කරන්නා වූ කොටසක් තියෙනවාන ඒක මහ ගිනි පත් වෙනවා. ගින්නේ මහ ගිනි අඟුරුවලට ගිනි ගත්තහම දැල්ලත් දැක්කලා යන එක එකක්. දැල්ල නොයන එක තව ඒකා. මෙන්න මේ වගේ.
열 가지 akusala 때문에 생기는 부분이 있는데, 그것은 큰 불이 됩니다. 불 가운데 큰 불입니다. 숯에 불이 붙으면 불꽃이 일며 타는 것이 하나이고, 불꽃이 일지 않는 것이 또 하나입니다. 이와 같습니다.
ලෝභ ද්වේශ මෝහ සහගතව වැඩ කරනකොට ඇතිවෙන ගින්න ගින්න තුළ ගැල්ලෙෙන මහ ගින්නක් වෙනවා. මට මේ පැවැත්ම තුළ මහගින නිවාගන්න පුළුවන්. සියලු ගිනි නිමන්න බැ.
lobha, dosa, moha와 함께 일할 때 생기는 불은 불 속에서 타오르는 큰 불이 됩니다. 이 존재 안에서 나는 큰 불은 끌 수 있습니다. 모든 불을 끌 수는 없습니다.
මෙන්න මේක දැනගන්නවා යථාර්ථයෙන්. සියලු ගිනි නිවන් හිතුවොත් මේ තුළ අසාහනයට පත්වෙනවා මිසක් බැරි තැනක බැරි දෙයක් කරන්න යනවා එනවා. පුළුවන් දෙයක් තියෙනවා.
이것을 있는 그대로 압니다. 이 안에서 모든 불을 끄려 한다면 실망하게 될 뿐이고, 안 되는 곳에서 안 되는 일을 하려는 것입니다. 할 수 있는 것이 있습니다.
මට ලෝභකම අත්හැරගන්න පුළුවන් තරහව අත්හැරගන්න පුළුවන් මුලාව අත්හැරගන්න පුළුවන්. ලෝභකම නිසා තරහාව නිසා මුලාව නිසා යම් වික්ෂිතාවයක් යම්කිසි දාහයක් ඇති වුණා නම් ඒකෙන් නිදහස් වුන හැරි.
나는 탐욕을 놓을 수 있고, 성냄을 놓을 수 있고, 미혹을 놓을 수 있습니다. 탐욕과 성냄과 미혹 때문에 어떤 흐트러짐, 어떤 타오름이 생겼다면 거기서 벗어날 수 있습니다.
හැබැයි 100 99ක් තියෙන්නේ ඒ ගිනි. තව ඉතුරු වෙනවා එහෙක විතරගින්නම්.
하지만 그 불은 100 가운데 99만큼입니다. 하나만큼의 불은 아직 남습니다.
අර මෝහය නිසා තේරගන්න බැලුවහම අනේ එයාම දන්නේ නෑ. මම වැරදි වැඩ කරන්නෙත් නෑ. මම දුශ්චරිත කරන්නෙත් නෑ. මම හොඳේ සීලවන්තව ඉන්නේ. ඇයි මට මෙහෙම කරදරන්නේ? අන්න ඇතිවෙන ප්රශ්නය. ඇයි මට මේ අසත්පුරුෂය ආශ්රය කරන්න වෙලා තියෙන්නේ?
그 moha 때문에, 가려내려 하면, 아, 그 자신은 모릅니다. '나는 잘못된 일도 하지 않는다, 나쁜 행위도 하지 않는다, 나는 sīla를 잘 지키며 산다. 왜 나에게 이런 괴로움이 오는가?' 바로 거기서 생기는 문제입니다. '왜 내가 이런 나쁜 사람과 어울려야 하는가?'
එහි ඒ ඇයි මට කරදර වෙන්නේ? මට සැනසිල්ලේ ඉන්න නැද්ද? ඔන්න ඕක මෝහයගින්න. තව මෝහය ඇරලා නැ.
'왜 나에게 괴로움이 오는가? 나는 편안하게 살 수 없는가?' 바로 그것이 moha의 불입니다. 아직 moha를 놓지 못했습니다.
ලෝභයයි ද්වේශයයි දික වැඩ පවත්වා ගත්තත් මෝහය මැඩ පත්වාගන්න බැහ මෝහය විද්යාව තුළින් මෝහය දුරු කරගන්න ඕනේ. මෝහය ඉවර නැති නිසා ඒකේ කාරණය පේන්නේ නෑ.
lobha와 dosa는 눌러 두었어도 moha는 누를 수 없습니다. vijjā를 통해 moha를 없애야 합니다. moha가 끝나지 않았기 때문에 그 까닭이 보이지 않습니다.
මම කවුරුවත්මේ නෑ. මම කාටවත් වතුර ගහන්නේ නෑ. ඉතින් මේ මහා වැසේ ඇයි මම තෙමෙන්නේ?
'나는 누구에게도 해를 끼치지 않는다. 누구에게도 물을 뿌리지 않는다. 그런데 왜 이 큰비에 내가 젖는가?'
මහා පිටනියකගෙන ගියහම කොහෙසවත් අපිට මේ යා වෙලා මුවා වෙලා ඉන්න තැනක් නැත්නම් මහා වැසක් වහිනවා නම් එහෙම මිනිහා එතන දැන කියනවා. බලන්න මම කාටවත් වතුර ගහන්න නැ. මම කාටවත් වතුරෙන් හිංගී කරන්නෙත් නෑහ. එහෙම නොකරන මම ඇයි මේ තෙමෙන්නේ? ඇහුවොත් කොයි තරම් මෝදකමක්ද
넓은 들판으로 나갔는데 어디에도 피해 숨을 곳이 없고 큰비가 내린다면, 그 사람이 거기서 '보라, 나는 누구에게도 물을 뿌리지 않는다, 누구에게도 물로 해코지하지 않는다, 그러지 않는 내가 왜 젖는가?'라고 묻는다면 얼마나 어리석은 일입니까.
එයාට එතනදි තේරෙනවා මම එහෙම ප්රශ්නයක් නගනවා නම් එහෙම තැනක මගේ මෝලකම හැරෙන්න වෙන මොකක්ද ඒ නගෙන ප්රශ්නය කියලා.
그는 거기서 알게 됩니다. 그런 곳에서 내가 그런 질문을 한다면, 그 질문은 내 어리석음 말고 무엇이겠는가 하고.
වැස තේෙන එකට කාටවත් වලියක් ඒක හේතුවේ ඵලය වැසහම තේෙනවා වැසෙ ඉන්නකොට පොළක් පුළුවන් ඒ මුවා වෙන්න තැනක් පිරිසරණක් නැත්නම් ඔහුට සිද්ධ වෙනවා දෙවෙන්න
비에 젖는 것은 누구와의 다툼이 아니라 원인의 결과입니다. 비가 오면 젖습니다. 비가 올 때 피할 곳, 의지할 곳이 없으면 그는 젖을 수밖에 없습니다.
ඊට පස්සේ ඒක දැනගත්තොත් මොකද කරන්නේ මොනවා කරන්න. වැසේ හැටියනේ. හෙවක් හෙවනක් නැත්නම් බේරෙන තැනක් නැත්නම් එතන කන මම ඉන්න එතන්ට වහෙනවා නම් තෙමෙ නැතුව තිබුනාම මෝනවා කරන්න ඉතින්. මම ඕක කම්පා හරි යනවා. අන්න තේරුම් ගන්නවා.
그 뒤 그것을 알면 무엇을 하겠습니까? 무엇을 하겠습니까, 비가 그런 것이지요. 그늘도 없고 피할 곳도 없는데 내가 있는 곳에 비가 내린다면, 젖지 않고 있을 방법이 무엇이겠습니까. 나는 그것을 그대로 견디며 갑니다. 그렇게 이해합니다.
ඉතින් බැරි වෙලාව හරි කිව්වොත් එහ මම අනුට වතුර ගහන්නෙත් නැහැ වතුරේ හිංගී කරන්නේ නැහැ. මනු සෙමන්නෙත් නැහැ. එහෙම කරද්දී ඇයි මත්තෙම මෙන්න කිව්වොත් හරිද අපි හේතුවේ ඵලය දැකලා තියෙන්නේ නැ. ක්රමය දැකලා නැහැනේ හරියට
그런데 그런 때에 '나는 남에게 물을 뿌리지도 않고, 물로 해코지하지도 않고, 사람을 적시지도 않는데 왜 나만 젖는가'라고 한다면 그게 맞습니까? 우리는 원인의 결과를 보지 못했습니다. 그 이치를 제대로 보지 못했지요.
දැන් අපි හිතාගන්න ඕනේ එක දෙයක්. මෙච්චර වහින්ද එනවා. අනික්කම කෑ ගහනෝ කුඩ්ම ඵලයක් කියලා. මම ගණන් ගන්න පිත නීති කියා. මගේ ඕනමට.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් මට හව් හරණක් නැති බේරෙන්න තැනක් නැ එතැනකට මැදේ වහින්න පටන් ගත්තා. කියන එකක් ඇහුවෙත් නෑ. අනුකරණවත් නෙවෙයි. ලෝක ධර්මතාවයක යථාර්ථය තේරුම් ගන්න බැරුව මම එහෙම තැනට මෙහෙ ඇවිච්ච නිසා. ම මට කොටු වෙන්න සිදුනවා මේ පිටනිය මැද්දේ මහා ඇස්සරට
이제 나에게는 그늘도 피할 곳도 없는데, 그런 곳 한가운데서 비가 내리기 시작했습니다. 누가 물어본 것도 아니고 누가 시킨 것도 아닙니다. 세상 dharma의 실상을 이해하지 못한 채 내가 그런 곳에 왔기 때문에, 이 들판 한가운데서 큰비에 갇히게 된 것입니다.
දැන් මම කාට බහින්නද? කාට ලොස්වද මම නොතෙමි තියෙ.
이제 나는 누구를 탓하겠습니까? 누구에게 화를 내야 내가 젖지 않겠습니까?
අන්න අපි දැනගන්නවා ඒ වගේ දැනගත්තා නම් දැන් ඉතින් කොන දෙයක් නැහ. ඉතින් මම කරගත්ත මෝට එකම මම විධ විඳ ඉන්නක් කරන්න. වැස පායන එකක්. ඒකත් තෙමෙන්න වෙනවා. මේ කවුරුවක් කරන එකක් නෙමෙයි.
그렇게 알았다면, 이제는 할 수 있는 것이 없습니다. 내가 만든 어리석음을 내가 겪으며 있을 수밖에요. 비는 언젠가 그칩니다. 그때까지는 젖어야 합니다. 이것은 누가 하는 일이 아닙니다.
කවුරුවක් කරනවා වගේ මේ වැහි බිඳුනේ මම කිව්වට හරියන්නේ වැහි බිදුල බැන්ලා හරියනවද මේ හුලගෙන මේ හැමතනටම වැස කරකෝ කරකෝ වැහන බගයගටම තල්ලු කරන්න හුලගෙන බැල්ලා හරි යනවා.
누가 하는 일인 양 빗방울을 탓한다고 해결됩니까? 빗방울을 욕한다고 해결됩니까? 이 바람이 사방으로 비를 휘몰아 우리 쪽으로 밀어 댄다고 바람을 욕하면 해결됩니까?
ඒ එකක්වත් හරියාන ඒවා නේමේ. ඒ වගේ අපිට ප්රශ්නයක් එනකොට ලෝකෙට බැලලා හරියන්නේ නැ.
그 어느 것도 해결책이 아닙니다. 그처럼 우리에게 문제가 올 때 세상을 욕한다고 해결되지 않습니다.
යම් කාලයකදී යම් යම් බුරණන් වහන්සේ නමක් කිව්වානම් මේ මනුස්ස සංඛාර කියන එකේ ස්වභාවය මේකයි අපි ඕක අහලා ඇති ගණන් ගත්තේ නැහ. චුට්ටුවර ගණන් ගත්තේ නෑහැ බුදුන්. බණ අහලා නැතුව නෙමෙයි. බණට ඇහුම්කම් දීලා නැ.
어느 때 어떤 붓다께서 '이 인간 saṅkhāra의 성품은 이렇다'고 말씀하셨다면, 우리는 그것을 듣고도 개의치 않았습니다. 붓다를 조금도 개의치 않았습니다. 가르침을 듣지 않아서가 아닙니다. 가르침에 귀 기울이지 않은 것입니다.
ටුටුවට ගණන් ගන්න නැතුව පාජන වැඩ කර අපි ඒ කාලේ කාය බුදුරජාණන් වහන්සේ කාලේ කකුසඳ කෝනාගම බුදුරජාණන් වහන්සේ කාලේ අපිත් ඉඳලා තියෙන්න ඕනේ. බුදු ගණ ගණන් අරන්නේ නෑ. ගණන් ගතනද මෙතන නැ.
조금도 개의치 않고 쓸데없는 일을 하며, 우리도 Kassapa 붓다의 시대, Kakusandha, Koṇāgamana 붓다의 시대에 있었을 것입니다. 붓다의 가르침을 개의치 않았습니다. 여기서도 개의치 않습니다.
එහෙනම් උන්වහන්සේ එදාම මොකක්ද දේශනා කළේ. අද බුදුරජයාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු එකම තමයි එදත් දේශනා කළේ.
그렇다면 그분은 그때 무엇을 가르치셨습니까? 오늘 붓다께서 가르치신 바로 그것을 그때도 가르치셨습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ මොන සංඛාරයක් හොඳයි කියලා දේශනා කළාද? සබ්බේ සංඛාරා අනිච්චාති, සබ්බේ සංඛාරා දුක්ඛාති සබ්බේ ධම්මා අනත්තාති කියලා දේශනා කරමු. මේ බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු එකම තමයි කකුසන්ධ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා තියෙන්නේ. කෝනාගම බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ කාසය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ. ඊට ඉස්සෙල්ලා බුදුවරු දේශනා කළේ.
붓다께서 어떤 saṅkhāra가 좋다고 가르치셨습니까? 'sabbe saṅkhārā aniccā, sabbe saṅkhārā dukkhā, sabbe dhammā anattā'라고 가르치셨습니다. 이 붓다께서 가르치신 바로 그것을 Kakusandha 붓다께서 가르치셨고, Koṇāgamana 붓다께서 가르치셨고, Kassapa 붓다께서 가르치셨고, 그 이전의 붓다들께서도 가르치셨습니다.
අපි පණ්ඩිතකමට හොයනවා ඒ කාලේ අපි කවුරු වෙලා හිටියද මොක හිටියා බුදු බණ අහන නැති බල්ලෙක්නේ. ඉඳලා තියෙන්නේ.
우리는 똑똑한 체하며 그 시절 우리가 누구였는지 찾습니다. 무엇으로 있었겠습니까? 붓다의 가르침을 듣지 않는 개로 있었겠지요.
අපි අපිට නිග්රහ කරගන්න ඕනේ. බුදු බණ අහන්න නඇති කාල කණ්ඩිය වෙලා පෙලා ඉඳලා ඇති කොහේහරි බුදුහාමුදුරුවෝ ඉන්න කාලේ අපිත් හිටියද කියලා අහනවා නම් හිටියා නම් කාල කණියෙක් වෙලා ඉන්න ඇට. උත්තරය ඕකයි. බුදු ගණ කන්න ගත්තේ කාල කණියෙක් වෙච්ච හින්දා අදත් මේ සැරි සරාගෙන එනවා එපා කිව්වේ එකේ.
우리는 자신을 꾸짖어야 합니다. 붓다의 가르침을 들을 수 없는 불운한 이가 되어 어딘가에 있었을 것입니다. 붓다께서 계실 때 우리도 있었냐고 묻는다면, 있었다면 불운한 이로 있었을 것입니다. 그것이 답입니다. 불운한 이였기에 붓다의 가르침에 귀 기울이지 않았고, 그래서 오늘도 '싫다'고 하신 그 안을 이렇게 떠돌며 오는 것입니다.
සබ්බය සංඛාරක් කිව්වහම මනුස්ස සංඛාර අයිති නැද්ද සංඛාර බ්රහ්ම සංඛාර අයිති නැද්ද? තිරිසම් සංඛාර අපාගත සංඛාර අයිති නැද්ද? ලෝකයේ යමෙක් යමෙක් ලෝකය ගොඩනැළගනවා නම් ඒ ගොඩනැගීමට හේතු වෙන මූල සංඛාර හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් ගොඩනගපු අය ඒකට අයිතියි.
sabbe saṅkhārā라고 하시면 인간 saṅkhāra는 속하지 않습니까? deva saṅkhāra, brahma saṅkhāra는 속하지 않습니까? 짐승 saṅkhāra, apāya saṅkhāra는 속하지 않습니까? 이 세상에서 누군가 세상을 짓는다면, 그 짓기의 바탕인 saṅkhāra를 마음과 몸과 말로 지은 이들이 모두 거기에 속합니다.
එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ මතු මනුස්සයෙක් ඔබට නිච්ච වූ, සැප වූ, ආත්ම වූ තැනක් එතන තියෙනවා කියලා එහෙම දේශනාව කරනවා.
그렇다면 붓다께서 '앞으로 사람이 되면 너에게 nicca하고 sukha하고 attā인 곳이 거기 있다'고 가르치십니까?
ඒ බුදු බණ කනට අහපු නැති පඩයකට ගණන් ගත්තේ නැති හින්දා තමයි අපිට සිද්ධ වුණේ. කමක් නෑහ මනුස්සී අතර උපදිනාට
그 붓다의 가르침을 귀로 듣지 않고 조금도 개의치 않았기 때문에 우리에게 이런 일이 생긴 것입니다. '괜찮아, 사람들 사이에 태어나면 되지' 하면서.
අපි යාළුව දාලා යන්නේ කොහොමද? නෑ දෑ දාලා යන්නේ කොහොමද? අනේ පුතේ මතුත් උඹ මගේ ඉපදියා. දුවේ උඹඩේ ඉපදියකෝ. ඔව් අපේ අම්මා මිසක් වෙනවා මේක අපිටත් එපා. අපිමයාන පස්සෙම එනවා. අපි මතුම් මිය.
'친구를 두고 어떻게 가나? 친척을 두고 어떻게 가나? 얘야, 다음에도 내 아들로 태어나라. 딸아, 너도 내 딸로 태어나라.' '네, 우리 엄마 말고 누가 되겠어요, 다른 건 우리도 싫어요. 우리도 바로 뒤따라갈게요.'
මේ කාලේ ගොංකම පතලා මුලාකම පතලා හරක් වාගේම ආවා. ධර්මය දන්න නැති හරහා.
그 시절 우둔함을 바라고 미혹을 바라며 소처럼 왔습니다. dharma를 모르는 까닭에.
ඕක පථ ඇවි ඇවිදිලා මේ ආත්ම වෙලාට පස්සේ ඔවුන් එදා හිටපු එක ඉන්නවා පුතා වෙලා. ඒක අර අම්මා වෙලා ඉන්නවා පැත්තක අහලා බලන්නවා
그렇게 바라며 떠돌다가 이번 생에 와서 보면, 그때 있던 이가 아들이 되어 있고, 저 사람은 어머니가 되어 있습니다.
රාත්ර කර අහන්නයි හැමතැනටම වෙන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
බුදුහාමුදුරුවෝ ඉන්නේ කාලේ අපි හිටියා. ඉඳලා තියෙනවා කාල ඉවෙලා ඉඳලා තියෙනවා. එදා බණ ඇහුව නම් එහෙම මේ මිනිස් සංඛාර කියන්නේ අනිච්ච වූ, දුක්ඛ වූ, අනත්ත වූ අසාර දෙයක් මේක මොහොතක්වා හිතන්න පතන්න වටිනා දෙයක් නෙමෙයි කියලා දන්නවනේ එදා. දැනගත්තා නම් අද මේ අසත්පුරුෂ ආත්මය මම ඉන්නවා මොකද මේ කරදරේ කියන එක අහන්න වෙනවද?
붓다께서 계시던 시절에 우리도 있었습니다. 있었고, 불운한 이로 있었습니다. 그때 가르침을 들었다면, 이 인간 saṅkhāra는 anicca하고 dukkha하고 anatta인 알맹이 없는 것이며 한순간도 생각하고 바랄 만한 것이 아니라는 것을 그때 알았겠지요. 알았다면 오늘 '나쁜 사람들 틈의 생에 내가 있다, 이게 무슨 괴로움인가'라는 말을 들을 일이 있겠습니까?
එහෙනම් අපි මේ ලෝකේ කියන්නේ මහා වටිනාදයක් හැටියට හිතාගෙන අසත්පුරුෂ ලෝකේ උපදින්න හිතලා. අසත්පුත්පුරුෂ ලෝකය කියලා නෙමෙයි දැක්කේ. ඒක ඒක අවිද්යාවෙන් හැංගුණා. අනේ මනුස්සය අතර ඉල්ල තියෙනවා කොච්චර හොඳද මනුස්සයෙක් මනුස්සයෙක් අඳුරගෙන හිටියා නම් ජීවිතයට පන් නෑහැ මනුස්සය අතරඉන්න. මනුස්සයා අඳුරගෙන හිටියානම්.
그러니 우리는 이 세상을 아주 값진 것으로 여겨 나쁜 사람들의 세상에 태어나기를 바랐습니다. 나쁜 사람들의 세상으로 보지 않았습니다. 그것이 avijjā에 가려졌습니다. '아, 사람들 사이에 있으면 얼마나 좋을까.' 사람을 제대로 알아보았다면 사람들 사이에 있기를 생에 바라지 않았을 것입니다. 사람을 알아보았다면 말입니다.
මනුස්සයාගේ යථා ස්වභාවය මනුස්සයා කියන්නේ මෙහෙම එක කියන්නේ රාග සහගත ද්වේශ සහගත මෝහ සහගත ගති ලක්ෂණ ඇති ආත්ම ලාභයට ගෝචර කෑදර වෙලා ඉන්න ඕනම ජර වැඩක් අසත්ස වැඩක් කරලා තමන්ගේ ලාභය වදාගන්න ඔහොමන් තමයි මේ මිනිස්සු කියලා තර ඉන්නේ කියලා දැක්ක නම් එහෙම ආයසරයක් පතනවද මිනිස්සු අතර ඉන්නේ මිනිහෙක් වෙන්න පතනවද
사람의 참 성품, 사람이란 이런 것이라는 것, 곧 rāga와 dosa와 moha에 물든 성향을 지니고, 자기 이익에 눈이 멀어 탐욕스럽게, 어떤 비열한 일, 거짓된 일을 해서라도 자기 이익을 채우려는 것이 사람이라는 것을 보았다면, 그런 생을 바라겠습니까? 사람들 사이에 사람으로 태어나기를 바라겠습니까?
අන්න ඔය කියන අවිද්යාව නිසා තමයි පථාගත් එක උපාදානය කරගත් ඒක තමා උපාධයෙන් අල්ලුමේ භවය ලැබිලා තියෙන්නේ. ඔන්න මිනිස්සු භවයට හේතුව මිනිස්සු උපාදානය දැන් භවය ජාතිය හම්බ වුනා නම් දැන් කොරා දෙයක් නැහැ. හේතුඵලය ඕකයි.
바로 그 avijjā 때문에 바라던 것을 upādāna로 붙잡았고, 그 upādāna로 붙잡은 것 때문에 bhava를 얻은 것입니다. 인간 bhava의 원인은 인간에 대한 upādāna입니다. 이제 bhava와 jāti를 얻었다면 이제는 할 수 있는 것이 없습니다. 원인과 결과가 그렇습니다.
දැන් මෙතන ඉඳන කෑ ගහනවා. මම පව් කරන්නෙත් නැහැ. මොකකුත් නෑහ ඔක්කොමත් වෙලා සුද්ධවන්තය වශයෙන් මම ඉන්නවා. මට කරදර කරනවානේ ඔක්කොම එක.
그런데 이제 여기서 소리칩니다. '나는 pāpa도 짓지 않는다, 아무것도 하지 않는다, 깨끗하게 살고 있다. 그런데 모두가 나를 괴롭힌다.'
අන්න ඉතුරු වෙච්ච මෝහය දැකගන්න බැරි වෙච්ච එක. දැන් මේක දැකගත්තා නම් අතර ස්වභාවය ඕක තමා.
그것이 남은 moha를 보지 못한 것입니다. 이제 이것을 보았다면, 사람들 사이의 성품이 원래 그런 것입니다.
මොකක්ද මම කරන්නේ? මොනවා කරන්න නිවසන් දෙපැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මම මොකක් හරිද හදන්නේ? කවුරු හදන දෙන්නද හදන්නේ?
내가 무엇을 고치겠습니까? 누가 고칠 것을 내가 고치겠습니까?
මට හොඳ ඇහ වෙනවා අනික සෝහන් කරවන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ලොව්තුරා බුදුල එපා වෙලා තිබුණද ඒ කාලේ? ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ අපි හිටියෙන නම් උන්වහන්සේට එපවුනාද මේක සෝවාන් කරන්න පුළුවන් නම් උන්වහන්සේ යොදුන් ගන් පයින් ගිහිලා හිටන් ගිහිල්ලා හරි. ඒකට රවශය කරලා තියෙනවා. බැරි හිඳිය නිකන් හිටිය.
그 시절 세상을 넘어선 붓다께서 싫어하셨겠습니까? Gotama 붓다께서 계실 때 우리가 있었다면, 이것을 sotāpanna로 만들 수 있었다면 그분이 마다하셨겠습니까? 그분은 yojana 길을 걸어서라도 가셨을 것입니다. 그렇게 하신 기록이 있습니다. 안 되는 이 곁에서는 그냥 계셨습니다.
මුන්ට මොන සෝවන්ද මුන් මේ ලෝකෙට කෑදලා ඉන්න එව්. උන්වහන්සේට ආසේ අනුසය ඥානය තියෙනවා පේනවා හිත් වල හැටි. මොක මේකට කොච්චර කවත් මොට්යා මේකට තේරුම් ගන්න එබැහැමයි බණ මම මොකට බණ කියනේ.
'이들에게 무슨 sotāpanna인가, 이들은 이 세상에 굶주려 있다.' 그분에게는 āsayānusaya ñāṇa가 있어 마음의 모양이 보입니다. '이것은 아무리 말해도 둔해서 알아듣지 못한다. 내가 왜 가르침을 말하겠는가.'
ඊට පස්සේ මහරහතන් වහන්සේ රට එකම තියන ඇද්ද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ලෝක සත්යයා සෝවාන් වෙනවා නම් කොච්චර වටිනවද කරන්න පුළුවන් නම් නොකර ඉදියද.
세상 중생이 sotāpanna가 된다면 얼마나 값진 일입니까. 할 수 있었다면 하지 않고 계셨겠습니까?
කොහොම කරන මේ කාලේ හැත පුළුවන් අරගෙන 11ට එක අතනේ ඔය අතරේ ඉන්නවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කොහොමහරි රෑදවල් දෙකේ ඔබ මහන්සි වෙලා හරි කියලා මග පෙලා දෙනවා. බැරි වුන්ට මොනවා කරන්නද? අපිත් ඉඳලා තියෙන්නේ ඔන්න ඔය බැරි එක වෙලා.
어떻게든 밤낮으로 애써서라도 길을 보여 주십니다. 안 되는 이들에게 무엇을 하겠습니까? 우리도 바로 그 안 되는 이로 있었습니다.
උන්වහන්සේලා සංවේගයට පත් කරන තැනක අපි කටයුතු කරලා තියෙන්නේ මේ පෙර කාලවල උන්වහන්සේලා අපිට ප්රහංසා කරන්නේ කොත ඉන්නව අරද
지난 시절 우리는 그분들을 slavery 없이 비탄(saṃvega)에 빠뜨리는 쪽으로 행동했습니다. 그분들이 우리를 어디서 칭찬하시겠습니까?
රාගයෙන් රත් වෙලා, ද්වේශයෙන් දැවිලා, මෝහයෙන් මුලා වෙලා ලෝකේ මුලා කක ඉන්න දඟලන එකක් කෙටෙරිය උන්වහන්සේලා ප්රහංසා කරයිද? කොහොමද ප්රහංසා කරන්නේ? එහෙම නොටිය නම් අපිත් තව භවයෙන් භවය ඇවිදින් ඇවිදින් මේ ගමනේ අදත් මනුස්සය කියලා මෙතන ඉඳීද? ඒ ටික ඇහුවනම්.
rāga로 달아오르고, dosa로 타고, moha로 미혹되어 세상의 미혹 속에서 몸부림치는 것을 그분들이 칭찬하시겠습니까? 어떻게 칭찬하시겠습니까? 그렇지 않았다면, 그때 그 말씀을 들었다면, 우리가 bhava에서 bhava로 떠돌며 오늘도 사람이라며 여기 있겠습니까?
එහෙනම් අපි උන්වහන්සේලාගේ ප්රහංසාවරලක් වෙච්ච අය නෙමෙයි. කනේ මෝඩයෝ. මොනවා කරන්නද? අන්ධ බාල පෘථග්ජනයෝ. ඔව ඕකට ලක්වෙච්ච අය. අපි හිතා ඉන්නේ ඒ කාලේ බුදුහාමුදුරුවෝ දැක්ක නම් අස ලොකුවට පිළිගන්න ඇති. මෝඩ පගතීරුව කොච්චර බණ කිව්වත් ඇහෙන්නේ නැ. අනාගතය හරි එතකොට
그러니 우리는 그분들의 칭찬을 받은 이들이 아닙니다. 어리석은 이들입니다. 어찌하겠습니까? 눈먼 어리석은 puthujjana들입니다. 네, 그런 꼴이 된 이들입니다. 우리는 그 시절 붓다께서 우리를 보셨다면 크게 반기셨으리라 생각합니다. 어리석은 이들은 아무리 가르침을 말해도 듣지 않습니다.
කිව්වත් ඇහෙන්නේ නැ. අනාගතය හරි එතකොට යහපතක් උදාිය කියලා උන්වහන්සේලා ඉතින් හිතෙන් හිතුමක් හිතලා හිතන් මහා මෛත් හිතක් පතුරනවා විච්චරයි. කවදා හරි එතකොට යථාබෝධය වැටහියේ. කවදා හරි ඇත්ත පෙනී කාල කන්න මැරි මැරි ගමන යනවා. දුක් විදවිද යනවා. දුක් විදින්න මග හදාගෙන අඳුනා කියනවා. ඇයි මට මේ දුක කියලා. අවිද්යාවක
'미래에라도 좋은 일이 오기를' 하고 그분들은 마음으로 바라며 큰 mettā의 마음을 펼칠 뿐입니다. 언젠가 있는 그대로의 깨달음이 오기를, 언젠가 진실이 보이기를. 그때까지 태어나고 죽고 죽으며 길을 갑니다. 괴로움을 겪고 또 겪으며 갑니다. 괴로움을 겪을 길을 스스로 만들어 놓고 '왜 나에게 이 괴로움이' 하고 웁니다.
කියනවා. ඇයි මට මේ දුක කියලා. අවිද්යාවක මහත මොනවා කරන්නද? අනේ මේ මෝඩ සත්යයට කවදා හරි අවිද්යාව දුර වෙලා යථාර්ථය ලැබේවා. උන්වහන්සේ ඔය පැත වුනම් පතන්න ඇති ඔය ආශිර්වාදය නම් කරන්න ඇති. අපි හිතන්නේ ඔය සුන්දර ලෝකේ කෙනෙ බුදුහාමුදුරුවෝ අපි දැක්ක නම් මෙහෙම අපිට හොඳට ප්රහංසා කරන්නයි. ඇති.
avijjā가 크니 어찌하겠습니까? '아, 이 어리석은 중생에게 언젠가 avijjā가 걷히고 실상을 얻기를.' 그분은 그렇게 바라셨을 것이고 그런 축원을 하셨을 것입니다. 그런데 우리는 붓다께서 우리를 보셨다면 이 아름다운 세상의 사람이라며 크게 칭찬하셨으리라 생각합니다.
මොනවට ප්රහංසා කරන්නද? ඇත්ත දැක්ක නම් ධර්මය තේරුම් ගත් අරට පේනවා. ප්රහංසා කරන්න හේතු නැහ අපිට තිබිවිලා.
무엇을 칭찬하겠습니까? 진실을 보았다면, dharma를 이해한 이에게는 보입니다. 우리에게는 칭찬받을 까닭이 없었습니다.
අපිට අනුකම්පා කරලා තියෙනවා. අනේ මෝණ කාලයක් කවදා හරි මේකට ඇත්ත තේරෙ. කවදා හරි අවිද්යාව අවිද්යාව හිතෙන වැටහිලා මේ සසර දුක කියලා තේරිලා මේකෙන් මිදෙන්න හිටපු අන්න ඒ නිවන් සාන් හර කවදා හරි අත්වේවා. ඒ මෝඩයට වඑන්න මොනවා කියන්නද? ඔය අදහස නම් උන්වහන්සේලාට එනවා. මහ රහතන් වහන්සේලා ටත් සදාව නම් ඔය අදහසයි ඉන්නේ. එහෙනම් අපිට සුන්දර ලෝකයක් මවා දෙන්න ඔන්නලා නැ අපි මෝඩකමට අපි හිතනවා.
우리를 가엾게 여기셨습니다. '아, 어리석은 이여, 언젠가 이에게 진실이 이해되기를. 언젠가 avijjā가 마음에 알아져 이 saṃsāra가 괴로움임을 깨닫고 여기서 벗어나, 그 nibbāna의 평안을 언젠가 얻기를. 그 어리석은 이에게 달리 무엇을 말하겠는가.' 그런 생각이 그분들에게 듭니다. 큰 arahant들에게도 늘 그런 생각이 있습니다. 그러니 우리에게 아름다운 세상을 지어 주려 하신 것이 아닌데, 우리는 어리석게도 그렇게 생각합니다.
පැවැත්ම සුන්දර ලෝකයක් කොයින්ද මෙන්න මේ මූල ධර්මය අපි තේරුම් අරගන්න ඕනේ. එහෙනම් අනිච්ච නැති, දුක්ඛ නැති, අනත්ත නැති දෙයක් මේ ලෝකේ කෙසගත් තරම් දෙයක්. කොතන හෝ තියෙනවා කිව්වනම් ඒක බොරුවක් මිසා ඇත්තක් නෙවෙයි. ඒක වෙන්න බැරි දෙයක් නිසා පුළුවන් දෙයක් නෙවෙයි.
존재 안에 아름다운 세상이 어디 있습니까? 이 근본 dharma를 우리가 이해해야 합니다. anicca가 아니고, dukkha가 아니고, anatta가 아닌 것이 이 세상에 머리카락만큼이라도 어디엔가 있다고 한다면 그것은 거짓일 뿐 진실이 아닙니다. 그것은 될 수 없는 일이므로 가능한 일이 아닙니다.
ඔන්න ඕක මනා සිහි නුවනට දහම තුළින් විමර්ශනය කරන වැටහුණා නම් කවදා හරි මෙන්න මේ වැටහිච්ච පුද්ගලයාට ඕනකමක් ලැබෙනවා. එබඳු අනිච්ච වූ, දුක්ඛ වූ, අනත්ත වූ ලෝකයේ යම්කිසි ඇලීමක් මට හටගන්නවා නම් ඒ මගේ මුලාව නිසා නේද? ඒ මගේ නොදැනුවත්කම නිසා නේද?
이것이 좋은 sati와 지혜로 dharma를 통해 살펴 이해되었다면, 언젠가 이것을 이해한 사람에게 이런 생각이 듭니다. 'anicca하고 dukkha하고 anatta인 세상에 나에게 어떤 집착이 생긴다면, 그것은 내 미혹 때문이 아닌가? 내 무지 때문이 아닌가?'
අන්න ඒ ඇලීම කොහොමහරි දුරු කරගත්තොත් මේ පැවැත්ම තුළ මට ඊට වඩා දෙයක් කරන්න බැහ. ඒක දුරු කරගන්නේ මොකද? මතු මතුත් මෙබඳු සැවැත්මක් ඇති නොවෙන්න.
'그 집착을 어떻게든 없애면, 이 존재 안에서 그보다 더 할 수 있는 것은 없다. 그것을 왜 없애는가? 앞으로 다시는 이런 존재가 생기지 않도록.'
ඒ ඇලීම තිබුනොත් තමයි පුනර්භවයක් හෙවත් මතු මතු භවයක් හටගන්නේ. වෙච්ච භවයට කොරඬ දෙයක් නෑහැ. බැඳගත්ත පෙරේ ගහනවා ගහනවා. ඉතින් මැරෙන එකක්.
그 집착이 있으면 punabbhava, 곧 다음 bhava가 생깁니다. 이미 된 bhava에는 할 것이 없습니다. 묶어 둔 짐승이 맞고 또 맞다가 결국 죽는 것과 같습니다.
හැබැයි පුනර්භවයක් සඳහා ඇතිවෙන හේතුව ඡන්දර රාගය දුරු කරගන්නවා. ඒක දුරු කරගත්තා නම් එදින ජීවත් වෙන්න ලෝකේ මෙච්චර කල් අවිද්යාවෙන් ගොඩනගාගත්ත රාමුව තුළකට කොටු වෙලා ඉන්නවා මොනවා කොරන්නද
하지만 punabbhava를 위해 생기는 원인인 chanda rāga는 없앱니다. 그것을 없앴다면, 그날부터는 살아가기 위해, 지금껏 avijjā로 세상에 쌓아 올린 틀 안에 갇혀 있습니다. 어찌하겠습니까.
ඒ තුළ තමන් තමන්ගේ වැඩිය කර ඉන්න අකම්පයව ජීවත් වෙන්න පුරුදු වෙනම් අන්න ධර්මය ඉතුරු කොටස හම්බුනා. අටලෝ දහමෙන් කම්පා නොවෙන තැනට පත් වුණා. අන්න බෞද්ධත්වය පූර්ණ කරගන්නවා.
그 안에서 자기 일을 하며 흔들림 없이 사는 데 익숙해지면 dharma의 나머지 부분을 얻은 것입니다. 여덟 가지 세상의 법(aṭṭha lokadhamma)에 흔들리지 않는 곳에 이르렀습니다. 그렇게 붓다의 제자 됨을 온전히 이룹니다.
අට්ඨ ලෝක ධර්මයෙන් කම්ප ලාභය අලාභය ලාභය ලැබුණා කියලා උද්දාමයකුත් නැහැ. අලාභ ලැබුණා කියලා සංවේගයකුත් නැහැ. අයසට පත් වුණා කියලා සංයගයකුත් නැහැ. යසවක ලැබුණා කියලා උද්දාමයකුත් නැහැ. නින්දාවට පත් වුණා කියලා සංයෝගයකුත් නැහැ. ප්රහංසා ලැබුණා කියලා උද්දාමයකුත් නැහැ. සැප ලැබුණා කියලා උද්දාමයකුත් නෑහ. දුක ලැබුණා කියලා සංවේගයකුත් නෑහ. මොකද ලාභ අලාභ අයස අසව නින්දා, ප්රහංසා දුක, සැප කියන මේකේ කලවමක් තමයි මේ පැවැත්ම කියන්නේ.
aṭṭha lokadhamma에 흔들리지 않는다는 것은, 이익을 얻었다고 들뜨지도 않고, 손해를 입었다고 슬퍼하지도 않고, 명예를 잃었다고 슬퍼하지도 않고, 명예를 얻었다고 들뜨지도 않고, 비난받았다고 슬퍼하지도 않고, 칭찬받았다고 들뜨지도 않고, 즐거움을 얻었다고 들뜨지도 않고, 괴로움을 얻었다고 슬퍼하지도 않는 것입니다. 이익과 손해, 명예와 불명예, 비난과 칭찬, 괴로움과 즐거움이 뒤섞인 것이 바로 이 존재이기 때문입니다.
මේ පැවැත්ම තුළ කිසි කෙනෙකුට සියලු ආකාරයෙන් ලාභ ලැබෙන කෙනෙක් ප්රාංශාව ලැබෙන කෙනෙක් මේ තුන් ලෝකය ඉපදිලා නෑහ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. ලොව්තුරා බුදුරත් ලැබුවේ නෑ.
이 존재 안에서 모든 면에서 이익만 얻고 칭찬만 받는 이는 이 세 세상에 태어난 적이 없다고 붓다께서 가르치십니다. 세상을 넘어선 붓다께서도 그렇게 얻지 못하셨습니다.
සියලු තැන ලාභ ලැබුවේ නෑ පාඩු වුණා. උන්වහන්සේට පාඩුවට භුක්ත කන්න වේල එදා වේල දානේ වේල නැති වෙන අවස්ථාවට බුහල වෙන්න සිද්ධ වුණා.
모든 곳에서 이익만 얻으신 것이 아니라 손해도 보셨습니다. 그분도 손해로 그날 드실 공양 한 끼가 없어 굶으셔야 하는 때가 있었습니다.
හැමතැන සැප ලැබුවේ නෑ. ඒක ආකාර දුක් වේදනා කරදර ආවා. ප්රහංසා ලැබුවේ නෑ නින්දා කෙළවරක් නැතුව ආවා.
어디서나 즐거움만 얻으신 것이 아니라 여러 괴로움과 아픔과 어려움이 왔습니다. 칭찬만 받으신 것이 아니라 비난이 끝없이 왔습니다.
යස කීර්ය නැගිලා ආවේ නැ හැමතැනම උන්වහන්සේ මැඩ පවත්වන්න උන්වහන්සේට නින්දා කරන්න පාගලා දමන්න පිරිසක් ඒකට ලැත් වෙලා හිටියා. ඔය අත තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ ලොව්තුරා බුද්ධ කාලයේ ගෙවලා ඇරියේ.
명예가 늘 높아지기만 한 것이 아니라, 어디서나 그분을 누르고 비난하고 짓밟으려는 무리가 거기에 매달려 있었습니다. 그렇게 붓다께서는 세상을 넘어선 붓다로서의 시절을 보내셨습니다.
බුද්ධත්වයෙන් පස්සේ 45ක දක් කිව්වේ ඔය තුළ. හැබැයි කම්පා වුණේ නෑහැ. උද්දාම වුණේ නෑ.
깨달음 뒤 45년을 그 속에서 보내셨습니다. 하지만 흔들리지 않으셨고 들뜨지 않으셨습니다.
අන්න ඒක තමයි ආර්ය ධර්මය තේරුම් ගත්ත කෙනා ඊළඟට යථාර්ථය වහන තීරණය. මුලින් තේරුම් ගන්නකොටම ඇති වෙනවා තමයි ඔය කම්පාව.
그것이 ariya dharma를 이해한 사람이 그다음 실상을 보고 내리는 결정입니다. 처음 이해할 무렵에는 그 흔들림이 일어납니다.
අසත්පුරුෂය දැක්කහම සත්පුරුෂ ගුණය පිහිටගෙන එනකොට සත්පුරුෂයාම ඇසුරු කරන්න නැත්නම් කොච්චර හොඳද අසත්පුරුෂයාගෙන් දුරිම දුරු වෙන්න නැත්නම් කොච්චර හොඳද මෙහෙම අදහසක් එනවා. එහෙම බැරි වුනොත් අසත්පුරුෂ ආශ්රයේදී දැවෙනවා, තැෙනවා පපුව හිර වෙනවා. වේදනා එනවරක් නැතුව වදිනවා. මොකද අපි තවත් දැක්කේ නෑ ඇත්ත සම්පූර්ණයෙන්.
나쁜 사람을 보면, 좋은 사람의 덕이 자리 잡아 올 때, '좋은 사람하고만 어울릴 수 있다면 얼마나 좋을까, 나쁜 사람에게서 멀리 떨어질 수 있다면 얼마나 좋을까' 하는 생각이 듭니다. 그렇게 안 되면 나쁜 사람과 어울리며 타고 애태우고 가슴이 답답해지고 끝없는 아픔을 겪습니다. 왜냐하면 우리는 아직 진실을 온전히 보지 못했기 때문입니다.
අසත්පුරුෂ ලෝකයේ අසත්පුරුෂයා නැත්නම් කොච්චර හොඳ හම්බ වෙන්නේ. එදන්පි යම්පිච්චං නලභති සම්පි දුක්ඛං කිව්වාකට. මෙන්න මේකත් යම් කෙනෙක් මේ ලෝකය බලාපොරොත්තු වෙන යම් ප්රිය දෙයක්, මනාප දෙයක්. ඒක එසේ ලැබෙන්නේ නැ. මෙන්න මේකත් කැමති සේ යමක් ලැබෙන්නේ නැහ නම් ඒක දුකයි කියන මේ ලෝකෙට අයිති දෙයක්.
나쁜 사람들의 세상에 나쁜 사람이 없다면 얼마나 좋겠습니까. 'yampicchaṃ na labhati tampi dukkhaṃ'이라고 하셨습니다. 이것도 그렇습니다. 누군가 이 세상에서 바라는 좋아하고 마음에 드는 것이 그대로 얻어지지 않는 것, 원하는 대로 얻지 못하면 그것이 괴로움이라는 것, 이것도 이 세상에 속한 것입니다.
අනේ මට සත්පුරුෂ ආශ්රයක් ඇත්නම් කොච්චර හොඳද? නමුත් ඒක හිතුරට ලැබෙන එකක් නෙමෙයි. ඒක ලෝකේ හැටිය.
'아, 나에게 좋은 사람과의 사귐이 있다면 얼마나 좋을까.' 그러나 그것은 생각한다고 얻어지는 것이 아닙니다. 그것이 세상입니다.
අරත්පු ශාසනයත් ලෝකේ එක්කම තියෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඇඳුමක් අරගන්න ගිහිල්ලා එකපිට බලහම හොඳ ලස්සන බෝරලයක් ඇතුව ලස්සන තියෙනවා ඔප්න ඇවිල්ලා හොඳට වර්ණය තියෙනවා. අනිත් පැත්ත කනපිට අඳුරු. දැන් අපි කියනවා අනේවට කනපිට නැතුව හොඳ පිට විතරක් ගෙනියන්න තිබුණනේ.
옷 한 벌을 사러 가서 겉을 보면, 예쁜 테두리가 있어 아름답고 광택이 나며 색이 좋습니다. 다른 쪽, 안쪽은 칙칙합니다. 그러면 우리는 '아, 안쪽 없이 좋은 겉만 가져갈 수 있다면 좋았을 텐데' 하고 말합니다.
හම්බවෙයි දැන් මොකක් ගෙනියන්න එහෙම කවදාවත් හම්බ වෙන්නේ නැති දෙයක්. හොඳ දේ විතරක් අර යන්න බැහැ ඇඳුවේ කනපිට දාලා හොඳ පිට ගෙනියන්න බැහ. කෝප්පේ අරන්
그런 것을 얻을 수 있겠습니까? 결코 얻을 수 없는 것입니다. 좋은 것만 가져갈 수는 없습니다. 안쪽을 두고 좋은 겉만 가져갈 수는 없습니다.
දාලා හොඳ පිට ගෙනියන්න බැහ. කෝප්පේ අරන් බැලුවා පිටි ලස්සන මල් වැටක් දාලා හදලා තියෙනවා හොඳට උපමත්තම් කරලා. ඇතුල බලපුවහම රලුයි. පේන පැත්ත විතරක් ඔප්ලංගලා තියෙනවා. අනේ මට මේ කෝප්පය ඇතුල් පැත්ත නැතුව පිට පැත්ත විතරගියන් තිබුන කෙනෙක් හිතුොත් ඒක මෝහකමක්ද ඥානවන්තකමක්ද? පුළුවන් වැඩක්ද?
잔을 들어 보면 겉은 예쁜 꽃무늬로 잘 꾸며져 있습니다. 안을 보면 거칩니다. 보이는 쪽만 반짝이게 해 놓았습니다. '아, 이 잔에 안쪽 없이 바깥쪽만 있었으면' 하고 누군가 생각한다면 그것은 어리석음입니까, 지혜로움입니까? 가능한 일입니까?
එහෙනම් පිට පැත්තක් බැලුවොත් හොඳ පැත්තක් ඇතුලො පැත්තක් ඒකේ තියෙනවා. මෙන්න ලෝක ධර්මතාවය හොඳයි ඇසුරු කරන්න කියලා වුනොත් නරක ඇසුරුකොත් ඔය අසේ තියෙනවා.
그러니 바깥쪽을 보면 좋은 쪽이 있고, 안쪽도 거기에 있습니다. 이것이 세상 dharma의 성질입니다. 좋은 것과 어울리고 싶어도 나쁜 것과의 어울림이 그 곁에 있습니다.
හොඳ රසවදයක් අරගත්තහම රසවදය විතරක් නෙමෙයි ඒකේ තියෙන්නේ. පෝල් කෑල්ල හරි රහයි කියලා හපනවා. පොල් කුඩුස් රහද? පෝල් කුඩු වස්සේ නෙමෙයි තර මේ කිරී ටිකේ තිබුනේ.
맛있는 음식을 먹을 때, 거기에 맛만 있는 것이 아닙니다. 코코넛 조각이 아주 맛있다며 씹습니다. 코코넛 찌꺼기가 맛있습니까? 맛은 찌꺼기에 있었던 것이 아니라 이 코코넛 즙에 있었습니다.
පෝල් කිරි ටික හැඳිලා තියෙන්නේ පෝල් කුඩුස්සේ. මේගලමගෙලා පොල් රෝඩ් අහගෙන දා නම් ඒක කහපලා බැලුවොත් එහෙම අර රහ තියෙනවද ඉන් රොඩ් නැතුව පොල් කිරි ගේන්න පුළුවන්ද නිර්මාණය වේවි. ඒක කරන්න බැහැ.
코코넛 즙이 배어 있는 곳은 코코넛 찌꺼기입니다. 즙을 짜내고 남은 찌꺼기를 씹어 보면 그 맛이 있습니까? 찌꺼기 없이 코코넛 즙만 만들어 낼 수 있습니까? 그것은 할 수 없습니다.
වරකා මදල හරි රහයි කියනවා. වරක කටුක් රහද කටු අහක් වෙලා වරක මදල විදිටක් හැදුනා කිව්වොත් වෙයිද එහෙම ක්රමයක් ලෝකේ තියෙනවද? අනේ මේ කටුවයි, ඉරිය වහල්ලයි එකක්වත් නැතුව වරකා මධුර විතරක් හැදුනානේ ලෝකේ කිව්වොත් එහෙම ක්රමයක් තියෙනවද ලෝකේ හැදෙන්න.
잭프루트 과육이 아주 맛있다고 합니다. 잭프루트 가시가 맛있습니까? 가시는 빠지고 과육만 열렸다고 하면 그렇게 되겠습니까? 그런 방법이 세상에 있습니까? '아, 이 가시도 섬유질도 하나 없이 잭프루트 과육만 열렸으면' 한다면, 세상에 그렇게 열리는 방법이 있습니까?
එහෙනම් මදුලට අයිති කොච්චරද සහ නැති හරිය කොච්චරද කටුක හරිය කොච්චරද? වැඩි හරියක් තියෙන්නේ මොනවද කොස් ගෙඩිය කොස් ගෙඩියක් වාගේ තමයි අපේ ජීවිතය. සහරිය බොහොම ටිකක් තියෙනවා.
그러면 과육에 속한 부분은 얼마이고, 맛없는 부분은 얼마이고, 가시 부분은 얼마입니까? 대부분은 무엇입니까? 잭프루트 열매, 우리 삶은 잭프루트 열매와 같습니다. 맛있는 부분은 아주 조금입니다.
සහ හරිය වට කරලා ඇතුලේ තියෙනවා මතුය හටගන්න කොටසකුත් ඒකට අල්ලවා. ඒක තමයි වීජය. බීජය වටහලා තියෙන්නේ රසී. ඔය රසය හොයාගෙන තමයි ඕකම මේක දුවන්නේ.
맛있는 부분 안에는 다음 것을 틔우는 부분도 붙어 있습니다. 그것이 씨앗입니다. 씨앗을 둘러싼 것이 맛입니다. 바로 그 맛을 찾아 이것이 내달립니다.
හැබැයි රසය බේරගන්න. සසය පවත්වන්න වැඩක් නැති ඉරිටිකකුයි සස නැති ඉරිටිකකුයි කටුක වන්නා වූ කටු ගොඩකුයි වැහිලා තියෙනවා. කටු ලකු ඕක පෝෂණය කරන්න තියෙන වහල්ලත් ඒ වගේම හරයක් නැති එක රහ නැති එක.
하지만 그 맛을 지키고 유지하려고 쓸모없는 섬유질과 맛없는 섬유질과 거친 가시 무더기가 덮여 있습니다. 가시는 큽니다. 그것을 기르는 섬유질도 마찬가지로 알맹이도 맛도 없는 것입니다.
එහෙනම් මේ සමාජය තුළ රසත් දේ හොඳ දේ මම බලාපොරොත්තු වෙනවා අනේ මට මෙහෙම ඉන්න තියෙනවා නම් කිව්වොත් අන්න ඒ වරකා මදුල විතරක් හැදෙනවා නම් මේ එකක්වත් අන්න නැතන කොච්චර හොඳ කිව්ව එකෙන් මෝඩකම මේ දෙවෙනි මෝඩකම
그러니 이 사회 안에서 맛있는 것, 좋은 것만 바라며 '아, 이렇게 살 수 있다면' 한다면, 그것은 '그 잭프루트 과육만 열리고 나머지는 하나도 없다면 얼마나 좋을까'라고 말하는 어리석음, 바로 두 번째 어리석음입니다.
මේ ලෝකේ හොඳින් ඉන්ද තියෙනවා නම් මට කරදරයක් නැතුව කියන වචනය අනේ ඒ වරකා මධුල විතරක් හැදෙනවා නම් මේ කටුලිය වහලුවයි ඔක්කොම නැතුව කිව්වා වගේ වැඩක්.
'이 세상에서 아무 괴로움 없이 잘 살 수 있다면'이라는 말은 '아, 그 잭프루트 과육만 열리고 가시와 섬유질은 다 없었으면' 하는 것과 같은 일입니다.
ඉතින් අපි හිතන්න හොඳ නෑ මේ ලෝකේ සන්තෝසයෙන් ඉන අයට පහළ වෙච්ච එකක් කියලා. කල්ල සුක්ඛං කල්ල සුක්ඛ විපාකං කියන කලුසුුදු සහ කළුසු සුදු දෙකේ විපාකම්ණයක් මනුස්ස ලෝකේ කියන්නේ. කරපු පවු සහ පින්වල දෙකේම සංකලනයක්.
그러니 이 세상이 즐겁게 사는 이들을 위해 생긴 것이라고 생각하면 안 됩니다. 'kaṇhasukkaṃ kaṇhasukkavipākaṃ', 검은 것과 흰 것, 검고 흰 두 가지의 과보가 섞인 것이 인간 세상입니다. 지은 pāpa와 puñña 두 가지가 섞인 것입니다.
ඉතින් මේ හටගත්ත එකේ කවදාවත් අපිට ඕන ඇඩිය හොඳ ජීවිතයක් ගත කරන්න එකත් එහෙම ලෝකයක් නෑහ. මේක තේරුම් ගන්න ඕනේ. තේරුම් ගත්තටම මොකද වෙන්නේ? අර එතෙත් තිබිච්ච දාහය ඔක්කොම ඇරලා යනවා.
그러니 이렇게 생긴 것 안에서 우리가 원하는 만큼 좋은 삶을 살 그런 세상은 결코 없습니다. 이것을 이해해야 합니다. 이해하기만 하면 어떻게 됩니까? 거기 있던 타오름이 다 떠나갑니다.
එහෙනම් අපි දැන් පිළිතුරු හොයන්නේ දුකට නෙමෙයි. දුකට පිළිතුරු හොයන්න එකක් මේකේ නෑ. පැවැත්ම තුළ දුකට පිළිතුරු හොය බුදු දහමක් අද හැමතැනෙම තියෙන්නේ. හැබැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ඊට වඩා මහා පුදුම දෙයක්.
그러니 이제 우리가 찾는 것은 괴로움에 대한 답이 아닙니다. 이 안에서 괴로움에 대한 답을 찾을 것은 없습니다. 존재 안에서 괴로움에 대한 답을 찾는 불교가 오늘 어디에나 있습니다. 하지만 붓다께서 가르치신 것은 그보다 훨씬 놀라운 것입니다.
මේ පැවැත්ම තුළ ආසාවට ආසාව නැති කරන්න ප්රතිකර්මයක් හොයාගන්න. දුක නැති කරන්න නෙමෙයි. තවත් මේකේ අස්සේ තියෙනස රස ගෙන දෙන පොඩ්ඩක් තියෙන අස්සේ මේ දුක අස්සේ ඔන්න ඕකට නැති කරන ක්රමයක් හොයා ගැනීම ඉල්ලා. එතකොටයි බුදු දහමේ විමුක්තිය හම් වෙන්නේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ඔන්න ඕකයි.
이 존재 안에서 갈망을, 갈망을 없앨 처방을 찾는 것입니다. 괴로움을 없애는 것이 아닙니다. 맛을 주는 작은 것이 있는 이 괴로움 속에서 바로 그것을 없애는 방법을 찾아내는 것입니다. 그때 불교의 vimutti를 얻습니다. 붓다께서 가르치신 것이 바로 그것입니다.
යං ලෝකේ ප්රිය රූපං සත රූපං එත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමා උප්පජ්දි එතෙන්න නිවීසාමාන තණ්හාව පහළ වෙන්නේ මේ ලෝකේ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් ඇත්ද මතුුර ස්වභාවයක්ද? අන්න එතන ඔන්න ඕක දුරු කරල. ඔය ප්රිය ස්වභාවයට මධුර ස්වභාවයට තියට කැමැත්ත දුරු කරල
'yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nirujjhamānā nirujjhati.' taṇhā가 일어나는 곳은 이 세상의 어떤 사랑스러운 성품, 달콤한 성품이 있는 곳입니다. 바로 거기서 그것을 없애라. 그 사랑스러운 성품, 달콤한 성품에 대한 좋아함을 없애라.
දුක දුරු කරන්න කිව්වත් දුක හටගන්න ලෝකේ හැටිය. දුක දුරු කරගන්න ඕන.
괴로움을 없애라고 하셨지만, 괴로움이 생기는 것은 세상의 성질입니다. 괴로움을 없애야 합니다.
මීට මේ දුකට හේතු වුණේ මොකද? පෙරමේ දුක අස්සය තිබෙන්න ප්රිය ස්වභාවය, මධුර ස්වභාවය හරි වටිනා දේවල් කියලා අරගෙන ඒකට ඡන්දර රාගයෙන් බැඳීම නිසා තමයි මේ හැරි දුක්ට කරගැහුවේ.
이 괴로움의 원인은 무엇이었습니까? 이 괴로움 속에 있는 사랑스러운 성품, 달콤한 성품을 아주 값진 것으로 여겨 그것에 chanda rāga로 묶였기 때문에 이 많은 괴로움을 짊어진 것입니다.
දුක්කෝ ලෝකේ වතිත්ිතා මේ ලෝකේ දුකෙයි පිහිල්ලා තියෙන්නේ. ඒ ලෝකේ සැප හොයන්නදේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ.
'dukkhe loko patiṭṭhito', 이 세상은 괴로움 위에 세워져 있습니다. 그 세상에서 즐거움을 찾으라고 붓다께서 가르치셨습니까?
දුකෙන් මිදෙන්න ඕනම් ලෝකෙන් මිදියල්ලා. ලෝකයෙන් එතෙරියල්ලා. ලෝකේ දුක තියා දුක නැතුව ඉන්න දැන් ලෝකේ හොයන්න එපා. දුකෙන් නිදහස් වෙන්න ඕනා ලෝකය නිදහස් වියන්න ඕන. ලෝක කියන්නේ දුක්ලමයි. මේකට ප්රතිකර්ම දුකට ප්රතිකර්ම හොයන්න බෞද්ධ වෙලා හැති වෙන්න එපා.
괴로움에서 벗어나려면 세상에서 벗어나라. 세상을 건너라. 세상의 괴로움을 그대로 두고 괴로움 없이 살 길을 세상에서 찾지 마라. 괴로움에서 벗어나려면 세상에서 벗어나야 한다. 세상이란 괴로움 그 자체입니다. 이 괴로움에 대한 처방을 찾느라 불자가 되어 애쓰지 마십시오.
යන්තා සැලසිල්ලට තිබෙන ඔය තිබිත අර ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔය ලෝක කරපු ගිය අනාතයෙන් අනාථයි වගේ පේන්නේ පටන් ගන්නකොට දුකට පිළි සරණක් නෑනේ එන්න දුක විඳපන් කියනවා.
겨우 위안을 주던 그 사랑스러운 성품, 달콤한 성품마저 붓다께서는 버리라고 하셨습니다. 시작할 때는 의지할 데 없는 데서 더 의지할 데 없어지는 것처럼 보입니다. 괴로움에 의지처도 없는데 '와서 괴로움을 겪어라'고 하시는 것 같습니다.
යන්තන් සැනසිල්ලක් තිබවිච්ච ආශ්වාදයක් තිබෙන එකක් තියෙනවා ඒකත් විසි කරපන් කියනවා.
겨우 위안을 주던 맛(assāda) 하나가 있는데 그것마저 내던지라고 하십니다.
දැන් සාමාන්ය විහකට පේන්නේ අනාතයෙන් අනා කවලය ඉබට වෙන්නවා. තිවිට සැනසුමත් අත්හරවන්න කියනවා. ඒකත් නෑ. මට යම්කතන්
보통 사람이 보기에는 의지할 데 없는 데서 더 의지할 데 없는 곳으로 떨어지는 것입니다. 조금 있던 위안마저 놓으라고 하십니다. 그것마저 없다면…
එකම සැනසවර තිබුනේ මේ ළමයා හින්දා උේ හුරතල් බල බලා ඉන්නේ ඒක ඔච්චරයි සැනසමට ඔම ඔය නීච වැඩි අත්ඇරපා ඕකත් අත්ඇර දාපාන් කරපුරතා බලන එක ඔන්න උඹට දෙන උගුල
'내가 그나마 위안으로 삼은 것은 이 아이 하나였다. 그 귀여움을 보며 사는 것, 그것뿐이 나의 위안인데, 그 하찮은 것을 놓아라, 아이를 귀여워하며 보는 것마저 놓아 버리라니.' 바로 그것이 너에게 놓인 덫입니다.
එහ ළමයා හෝදපන් නාවපන් ඔක්කොම කරපන් ඒක වඉඳක් හැබැයි ආසාව තියන්න එපා ඒකේ
'아이를 씻기고 목욕시키고 다 해 주어라. 그것은 의무다. 하지만 거기에 갈망을 두지 마라.'
කැනසිල්ලට තිබෙන ළමයාගේ හුරතල් බල බලා වුව ඉන්න අර ක සැනසමන ප්රතිකාන්න මේ ලෞකිකත්වයේ තිබෙන අදහත විච්චරයි. ක සැනසෙන්න තිබෙන්නේ ප්රිය ස්වභාවයක් තිබුනා කැනසෙන්න තිබෙන්නේ ඔන්න ඔරුහුර පෙළේ හරි ඕය ගත්තා බොහොම පොඩ්ඩක්. මට මේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අහවල් කෙනාගේ මෙන්න මේ ගුණය හින්දා මම ඇත්තා සැනසිලා ඉන්නවා. නැත්නම් මට එපා වෙලා තියෙන්නේ.
'이 아무개의 이 장점 덕분에 나는 정말 위안을 받으며 산다. 그게 아니면 진작 지쳐 버렸을 것이다.'
කවදා නිදහස් වෙන්නද? දැන් මෙහෙම කියනවා. හැබැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ඔන්න ඔය කවදා නිදහස් වෙන්න දෙක දඟිල මානසිකත්වය තැවීමත් ඇරප. ඒක තැවෙන්න යන්න එපා ගැටෙන්න යන්න එපා. එන හැටියට මුහුණ දීපා.
'언제 벗어날까?' 이제 이렇게 말합니다. 하지만 붓다께서 가르치신 것은, 그 '언제 벗어날까' 하며 몸부림치는 마음과 애태움마저 놓으라는 것입니다. 그것에 애태우지 마라, 부딪치지 마라. 오는 대로 맞이하라.
හැබැයි අර මෙන්න මේක අහින් තමයි මම මේ යන්තන් ජීවත් වෙලා ඉන්නේ කියන ඔන්න අල්ලගත්ත ඡන්දරාගය ඔන්න උපාදානය ඔන්න ඔය උපාදානය තියෙන එක මතුමරුනුවා වගේ තැනකින් බේන්න බැහැ. අන්න ඒකත් අල දාම හැබැයි මුලදී පේන්නේ අනාතයෙන් අනාතයට වැටෙනවාද
하지만 '이것을 잡고서야 내가 겨우 살고 있다'며 붙잡은 chanda rāga, 그 upādāna, 그 upādāna가 있으면 다음 죽음 같은 곳에서 벗어날 수 없습니다. 그것도 놓아라. 다만 처음에는 의지할 데 없는 데서 더 의지할 데 없는 곳으로 떨어지는 것처럼 보입니다.
යථාර්ථය දැක්කට පස්සේ නිවන සැනසීම ආවට පස්සේ අත්හැරී ගියා, නොවැලී ගියා, මිදී ගියා දැන් මට ගැහුවත් එකයි බැන්නත් එකයි මොනවා කිව්වත් එකයි කම්පාවක් නැහ. අකම්පය බවට පත් වුනානේ.
실상을 본 뒤, nibbāna의 평안이 온 뒤에는 놓아지고, 집착하지 않고, 벗어났습니다. 이제는 때려도 같고 욕해도 같고 무엇을 말해도 같습니다. 흔들림이 없습니다. 흔들리지 않는 이가 되었습니다.
එන්න දුක මැදේ අකම්පය වුණා. අන්න නිවන. නිවන ස්වභාවය ඕකයි. දුකෙන් පැනලා ගිහිල්ලා ලබන්න නිවනක් නෑහ. ඒ අපේ මූල කතාව මෝදකම මෙච්චර කල් ගියද්දි දියාලා තියෙන්නේ ඕක තමයි. දුකෙන් පැනලා ගිහින් නිවන් දකින්න අද කියා දියලා තියෙන්නේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ තියෙන දුක තුළ නිවන් දකින්න.
괴로움 한가운데서 흔들리지 않게 되었습니다. 그것이 nibbāna입니다. nibbāna의 성품은 그것입니다. 괴로움에서 뛰쳐나가 얻는 nibbāna는 없습니다. 오랜 세월 어리석게 가르쳐 온 근본 이야기가 그것입니다. 괴로움에서 뛰쳐나가 nibbāna를 보라고 오늘날 가르쳐 왔습니다. 붓다께서 가르치신 것은 있는 괴로움 속에서 nibbāna를 보라는 것입니다.
එදාට මොකද වෙන්නේ? මේ ගමන මැරෙන එකන් තියෙන්නේ.
그날 무엇이 일어납니까? 이 길은 죽음으로 끝날 뿐입니다.
එහෙනම් බලහත්කාරයෙන් මැරෙහින එකක් නෙමෙයි. බලහත්කාරයෙන් මැරෙන නිසා අපි දුක ඉවසලා නැහැ. ඉවසගන්න බැරුව ඒ මැරෙන්නේ. මැරෙන්නේද හත මැරෙන්නේ?
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක ගැන ප්රශ්නයක් නැහ. බලෙන් මැරෙන්න බලයෙන් පැල්ලලා යන්න තැනක් ඇහුවොත් එහෙම ඒක බුදු දහම නෙවෙයි.
그것에는 문제가 없습니다. 억지로 죽어서, 억지로 달아나 갈 곳을 묻는다면 그것은 불교가 아닙니다.
ඉතින් මෙන්න මේ මූල ධර්මය තේරුම් ගත්තට පස්සේ තමයි දැන් මම මොකක්ද පස්වාස කරන්න ඕනේ? පහ කරන්න ඕනේ මොකක්ද? මෙන්න මේක හරියට වැටහෙන්නේ. මෙන්න මේකේ මුට්ටක් සතිය ඇති මොට්ට සිහිය නැති මොට සිහිය ඇත්තාට මේක තේරෙන්නේ නෑ.
이 근본 dharma를 이해한 뒤에야 '이제 내가 내쉬어야 할 것은 무엇인가? 내보내야 할 것은 무엇인가?'가 제대로 알아집니다. muṭṭhassati가 있는, 무딘 sati를 지닌 이에게는 이것이 이해되지 않습니다.
හුස්මනම් පහ කරන්න පුළුවන් නාහෙන් ඇද ඇදා. ඒකනම් ඕන මොට උඩුව. හැබැයි මෙන්න මේක කරගන්න බැහැ. මොනවද පහ කරන්න ඕනේ? යම් යම් තැනක ප්රිය ස්වභාවයකට මධුර ස්වභාවයට ඡන්ද රාගයෙන් බැඳෙනවද? මෙන්න මේ චන්ද රාගය පස්වාස කරප.
숨이야 코로 들이켜며 내보낼 수 있습니다. 그건 아무리 둔한 이라도 됩니다. 하지만 이것은 해낼 수 없습니다. 무엇을 내보내야 합니까? 어딘가의 사랑스러운 성품, 달콤한 성품에 chanda rāga로 묶이는가? 바로 이 chanda rāga를 내쉬어라.
චඡන්දර රාගය නිසා තමයි සසර ගමනට පටිච්ච සමුප්පන්න ක්රියාවලිය සකස් වෙන්නේ. අන්න ඥානයෙන් දැනගන්නවා. සම්පජඤ්ඤාවයෙන් දැනගන්නවා.
chanda rāga 때문에 saṃsāra의 길로 이끄는 paṭiccasamuppāda의 과정이 짜입니다. 그것을 ñāṇa로 압니다. sampajañña로 압니다.
එතකොට ඒක අත්හැරියොත් මොකද වෙන්නේ? මූලික වශයෙන් උපාදානයට හේතු අත්හැරා. උපාදානයට හිත ඡන්දර රාගය අත්හැරලා නම් උපාදාන නිරෝධනා උපාදාන නිරෝධා භව නිරෝධෝ භව නිරෝධා ජාති නිරෝධෝ ජාති නිරෝධා චරා මරණ සෝක පරිදේව දුක්ඛ දෝමන උපායසා නිරුජ්ජන්ති ඔන්න මාර්ගය අහුවුණා.
그러면 그것을 놓으면 어떻게 됩니까? 근본적으로 upādāna의 원인을 놓은 것입니다. upādāna로 이끄는 chanda rāga를 놓았다면 'upādānanirodhā bhavanirodho, bhavanirodhā jātinirodho, jātinirodhā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti.' 길을 잡은 것입니다.
මෙන්න මේක තේරුම් ගත්ත නම් යම් රාගයක්, යම් ද්වේශයක්, යම් මෝහයක් ක්ෂයකර දැමීම සඳහා මනා සිහිවනුවනින් අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් දැකලා. දුකට ඇද දමන උගුල උතනයි කියලා දැකලා. මේක නම් ඇලුම් කරන්න වටිනා එකක් නෙමෙයි කියලා මානසිකත්වයක් සිහි කරන්න පටන් ගත්තා නම් මෙන්න මේ නෙක්කම්ම සංකල්පනාව නිවන් මගක් කියා දැනගන්න එක සතිය.
이것을 이해했다면, 어떤 rāga, dosa, moha든 다 없애기 위해 좋은 sati와 지혜로 anicca로, dukkha로, anatta로 보고, '이것은 괴로움으로 끌어넣는 덫이다, 집착할 만한 것이 아니다'라고 보고 그런 마음가짐을 떠올리기 시작했다면, 이 nekkhamma saṅkappa가 nibbāna의 길임을 아는 것이 sati입니다.
ඒ දැනගෙන නිතරම මම ඒ සිහි නුවණින් ගත කරනවා. ඊට අනුකූල දේ හිතනවා. අන නුවණ ඔන්න ඒ සිහියයි නුවණයි යම් කෙනෙකුට තියෙනවා නම් එතන මුත්තට්තක් සතිය සහ අසම්පජානත්වය නැහ. අසම්පජාන සත්වය නෑ. එතන තියෙන්නේ සම්මා සතිය සහ සම්පජනය සති සම්පජඤ්ඤ.
그것을 알고 늘 그 sati와 지혜로 지냅니다. 그에 맞는 것을 생각합니다. 그것이 지혜입니다. 그 sati와 지혜가 누군가에게 있다면 거기에는 muṭṭhassati와 asampajañña가 없습니다. 거기 있는 것은 sammā sati와 sampajañña, 곧 sati sampajañña입니다.
මෙන්න සති සම්ප්රජඤ්ඤ කෙනෙකුට තමයි පහ කළ යුත්ත පහකල හැටියට වටහගන්න පුළුවන් ඇසුරු කළ යුතු ආර්යෂ්ඨායික මාර්ගය තේරුම් ගන්න පුළුවන්.
sati sampajañña를 지닌 사람만이 내보내야 할 것을 내보내야 할 것으로 알아보고, 가까이해야 할 ariya aṭṭhaṅgika magga를 이해할 수 있습니다.
මෙන්න මේ දෙක තේරුම් ගන්න පුළුවන් කෙනා ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය ආශ්වාස කරමින් මිත්යා මාර්ගය පශ්වාස කරමින් හිතන කියන කරන හැම මොහොතක් පාසාම තියනුවනින් ඕක තේරුම් අරගෙන කටයුතු කරනකොට තව ගුරුවරයෙක් අවශ්යතාවයක් නෑ. තමන්ගේ මාර්ගය ලක්ෂණ වැඩිලා හැටම් තමන්ට නිවන් මග වැටහෙනවා. හොඳ ප්රබෝධයි.
이 둘을 이해할 수 있는 사람은 ariya aṭṭhaṅgika magga를 들이쉬고 micchā magga를 내쉬며, 생각하고 말하고 행하는 모든 순간마다 지혜로 그것을 이해하며 지낼 때, 더 이상 스승이 필요 없습니다. 자기 길의 특징이 자라는 만큼 nibbāna의 길이 스스로 이해됩니다. 아주 생기가 넘칩니다.
උදේ ඉඳන් රෑ වෙනකන් ඒකේ බයිනවා. ගානකවත් නැ. ගහන්න හිතේෙත් නැහැ. බයින්න හිතෙන්නේ නැහැ. උග පළිගන්න හිතෙන්නෙත් නැහැ. ලෝකේ හැටි මොනවා කරන්නද?
아침부터 밤까지 그가 욕을 해도 개의치 않습니다. 때리고 싶지도 않고, 욕하고 싶지도 않고, 앙갚음하고 싶지도 않습니다. 세상이 그런 것을 어찌하겠습니까?
ප්රශ්නයක් අපිට තියෙන්නේ නෑ. ප්රශ්නය අපි හදාගත්ත එකක්. ඒක දෘෂ්ටියක්. මට මහා කරදරයක් කියලා හිතන්න තරමට ඒක කරදරයක් වෙනවා.
우리에게 문제는 없습니다. 문제는 우리가 만든 것입니다. 그것은 diṭṭhi입니다. 나에게 큰 괴로움이라고 생각하는 만큼 그것은 괴로움이 됩니다.
දැන් කෙනෙක් බයිනවා. දැන් අපි සමහර කෙනෙක් කියන මට මේක පෙන්නන්න බැහැ මහා කරදරයක් මේ
이제 누군가 욕을 합니다. 그러면 어떤 이는 '이건 보여 줄 수도 없는 큰 괴로움이다'라고 말합니다.
අසත්ප්රපුරුසයක් කලා ඉන්නකොට ඔබට මොනවලද කළේ කියිය එපාදේ ඉදර හැකම් තොරෝචක් නැහැ මට බයිනවා. මේ එකක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එයා කියන්න පුළුවන්. මගේ වැරදි හොය හොය මට බයිනවා. ද ඉතින් ඇඟේ වැදිලාද මේ හිදුනේ? බැන්නහම කන්නට හිදුනාද? කනට ගැහුවා නම් කනට හිතෙන්නේ. බැන්නට කනට දෙනවද
그는 내 잘못을 찾고 또 찾아 나를 욕한다고 말할 수 있습니다. 그런데 그게 몸에 닿아 아팠습니까? 욕을 들으니 귀가 아팠습니까? 귀를 때렸다면 귀가 아프겠지요. 욕한다고 귀에 닿습니까?
හිතටිලා තියෙනවා ඒක අරගත්ත හින්දා සැනසිල්ලේ ඉන්න නෑහැනේ ඔයට. අන්න අල්ලගත්ත උපාදානය. සැනසිල්ලේ ඉන්න හිතු එකයි උපාදානය.
마음이 아팠다면 그것을 받아들였기 때문입니다. 그래서 당신은 편안히 있을 수 없지요. 그것이 붙잡은 upādāna입니다. 편안히 있으려 한 것이 upādāna입니다.
එහෙනම් සැනසිල්ල කොහෙන්ද බලාපොරොත්තු වන්නේ? පැවැත්ම තුළම තව පැවැත්ම තුළ සැනසිල්ලා. එහෙනම් කොහේ හරි පැවැත්මක් ඇත්්ද සැනසුම කියන මායාවට කැවටිච්ච පැවැත්මක්. ඕකටම රවටලා ගේනවා.
그러면 평안을 어디서 바랍니까? 존재 안에서, 또 다른 존재 안에서 평안을 바랍니다. 어딘가에 평안이 있는 존재가 있다는, 평안이라는 환상에 속은 존재입니다. 바로 그것에 속아서 끌려옵니다.
මරණ මොහොතේ හරි අවිද්යාව ගැනත් දෙනවා. අනේ අපි ළඟට ඉන්න කිසී කරදරයක් නැහැ. අපේ කට්ටිය හරි සමගි. එන්නපු අපි ළඟට අනිය මතක් ඕනේ එහෙම කට්ටියක් තමයි. යන් කියලා මෙතනින් ඇහැරලා මේ මැරිලා හිට හොක් ගාලා පණ යනකොට මනෝ මේ කයෙන් එයාගේ ගිහින් තියෙන්නේ අඬගහපු කට්ටිය. අඬ ගහපු කට්ටිය මොකද කරන්නේ? බලනකොට
죽는 순간에도 avijjā가 손짓합니다. '아, 우리 곁에는 아무 괴로움이 없어요. 우리 사람들은 아주 화목해요. 우리 곁으로 오세요.' 그렇게 불려 가 여기서 숨이 탁 끊어질 때, 마음은 이 몸을 떠나 부른 무리에게 가 있습니다. 부른 무리가 무엇을 하는지 보면,
සුන්දර ලෝකයක් මවලා පෙන්නපු කපටි. මනමාලි එක්කෙන දවසට නම් මුකුත් නැහැ. ගෙදර බලපුවහම පුදුම හද ගෙදර.
아름다운 세상을 지어 보여 준 사기꾼들입니다. 신부를 데려가는 날에는 아무 문제가 없습니다. 집을 보면 놀랍도록 훌륭한 집입니다.
ගිහිල්ලා දවස් එකක් වුනා ගිහින් බලනකොට අරකා බඩුට ඇැඳෙන ගියා මේක බටු ඇදලා බලනවා ඉඳගන්න පුටු කෑල්ලක් ගෙදර නැහැ. මොනවා ඇතිවෙලා තියෙන්නේ? ගෙන්නාගන්නකන් අනුගේ බඩමුට්ටු ගෙනහලා හද ගෙදරක් මවලා.
가서 하루가 지나 보니 물건들이 실려 나갑니다. 물건을 다 빼 가고 보니 앉을 의자 하나 집에 없습니다. 무슨 일이 생긴 것입니까? 데려올 때까지 남의 살림을 가져다 훌륭한 집을 지어 보였던 것입니다.
බලකුහි වඩන් අරන් පිරිලා කිසිම දේක අඩුවක් නෑ.
여러 가지로 가득 차 아무것도 부족하지 않았습니다.
කන්න බොන්න දේවල් පිරිලා. සෝමහනයක් වෙත ගිහිල්ලා බලනකොට ගොඩු ගොඩ ගහක් ගලිනවාර කන්න ඕන. මොනවා කන්න මගුලට කන්න දාවේ. නිකන් ඉල්ලා කන්න හිලාගෙන ඉන්නේ. අර වීඩියහ පොරපි. පටන් ගත්තා අපි ලෞකිත
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කියනවා අනේ මම ආවේ කොහොමද
'아, 내가 어쩌다 여기 왔나' 하고 말합니다.
මෙන්න මේ මුලාවම තමයි ලෝක මුලාව අපි හිතුවොත් මැරෙනකොට අඳගහන කට්ටිය සුන්දර ලෝකේ සත්වයෙන් අඳගහනවා කියලා. නෑ නෑ මවුල් ගෙදරට අඳගහගෙන යනවා විදි එහෙම තමයි ගෙනියන්නේ.
바로 이 미혹이 세상의 미혹입니다. 우리는 죽을 때 부르는 이들이 아름다운 세상의 존재로서 부른다고 생각합니다. 아닙니다, 아닙니다. 신부를 집으로 데려가듯 불러 가는 것입니다. 그렇게 데려갑니다.
එදාට අපේ නෑ දෑ වෙන්නේ අනුන්ගෙන් ඇඳුම් ඇඳගෙන තමයි එක්ක යන්නේ. බලපුවහම සුන්දර කුමාරියෝ වාගේ ඇඳිලා දේවගෙන භාගේ එන්නේ. මැරිච්චෙම. උන්ගේ
그날 우리 친척이 되는 이들은 남의 옷을 빌려 입고 데려갑니다. 보면 아름다운 공주처럼 차려입고 신들처럼 옵니다. 죽은 바로 그때 말입니다.
ලෝකෙට ගන්න එක ගිහින් බලනකොට උන්ට ඇදුන ඇටැහැගෙන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න ලෝකේ හැටියි. පැවතිද මෙහෙම සුන්දර ලෝකයක් මවලා තමයි අඬගහගන්නේ කවුද
이것이 세상입니다. 존재입니다. 이렇게 아름다운 세상을 지어 보여 불러 가는 것은 누구입니까?
මේ ලෝකය කියන එකේ තියෙන අසාධාරතය ලෝක කියන එක මුලාව ඕක දැක්ක කෙනා කවුරු මොනවට කිව්පුවත් මට අල්ලන්න සෙනක් නෑහ. මට එකක්වත් එපා. එදා අර ගමන ඉවරයි. ගමන ඉවර නම් සැවටිල්ලෙන් මිදුනා.
이 세상이라는 것의 알맹이 없음, 세상이란 미혹임을 본 사람은 누가 무엇을 말해도 '나에게 붙잡을 것은 없다, 하나도 필요 없다'고 합니다. 그날 그 길은 끝납니다. 길이 끝나면 속임에서 벗어난 것입니다.
සැවටිල්ලෙන් ගමන හැබැයිනම් සැවටිල්ලත් එක්ක ගමන තියෙන්නේ. බඩුවක් විකුණි කොහොමද ඇත්තක් කියලද විකුණන්නේ වර්ණාව කොහොමද මේක වටිනාකම මේක හයි හත්ිය ඔක්කොම කියනකොට මිනිහා මොකද නැ මවලා පෙන්නවා තමයි ඉන්නේ.
길은 속임과 함께 있습니다. 물건을 팔 때 진실을 말하며 팝니까? 어떻게 칭찬합니까? 이것의 값어치, 이것의 튼튼함을 다 말할 때, 사람은 없는 것을 지어 보이고 있는 것입니다.
ගෙනග හිතනම් බලනකොට වුණු වතුට දාම බක්ාල පුරලා යන්නා. විඳුනො විපනාගන්නේ අර විදි කියලා. අය බලමුක් කියලන්න අත කොහොමද විපනේ? වෙන විදිහකට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක හොඳ පැත්තම කියලා විගුණන්නේ. කෙනෙකුට යමක් දෙන්නෙත් හිත වතන කරගන්නෙත් ඔක්කොම කරන්නේ ඔහොමයි.
좋은 쪽만 말해서 팝니다. 누군가에게 무언가를 주는 것도, 마음을 사로잡는 것도 모두 그렇게 합니다.
අපිත් මොකක්ද දකින්නේ? කවදාවත් නරක පැත්තක් දැකලා නෙමෙයි අරන් එන්නේ. හොඳ පැත්ත ගැන අහලා හොඳ පැත්තටම හිත ඉඳලා. දෙන්නෙත් එහෙමයිෙත් එහෙමයි. මේ අවිද්යාව කියන්නේ මේකයි. අවිද්යාවට ඇත්ත වැහිලා හිතන් පංචකාමීන නැති මායා පලයකින් උප දානවා.
우리는 무엇을 봅니까? 나쁜 쪽을 보고 가져오는 법은 없습니다. 좋은 쪽을 듣고 좋은 쪽에만 마음을 둡니다. 주는 쪽도 그렇고 받는 쪽도 그렇습니다. avijjā란 이것입니다. avijjā로 진실이 가려져, 마음은 다섯 가지 감각 욕망의 환상 같은 열매에 붙들립니다.
ඔන්න ඔය ඔපේ පිට තමයි අපි ගිහිල්ලා අරගෙන හිටන් අනිස හපේ දුක් විදින්නේ. පිටින් ගාපු ඔපේ ඇතුර හපේ. කිව්වේ පිටින් ඔපේ යටින් හපේ කිව්වෙත් ඕකයි.
바로 그 겉의 광택을 보고 가져가서 결국 속의 찌꺼기로 괴로움을 겪습니다. 겉에 바른 광택, 속은 찌꺼기. '겉은 광택, 속은 찌꺼기'라고 한 것이 그것입니다.
සසර ගමන කියන්නේ මෙහෙම එකක්. මේක ඔය සුන්දර ලෝකෙක අවංක ලෝකයා බලාපොරොත්තු වුනාට කොහෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නද? එහෙම එකක් මේ ලෝකේ නෑ. ලෝක පැවැත්ම හැදිලා තියෙන්නේ ඔන්න ඔය තත්වය. ඉතින් මේක යථාර්ථයෙන් අපි දකින්න ඕනේ.
saṃsāra의 길이란 이런 것입니다. 이 안에서 아름다운 세상, 정직한 세상 사람들을 바라도 어디서 바라겠습니까? 그런 것은 이 세상에 없습니다. 세상의 존재는 바로 그런 상태로 만들어져 있습니다. 그러니 이것을 실상대로 보아야 합니다.
යථාර්ථයෙන් දැක්කා නම් මේ ජාතියේ හේතුවේ ඵලයක් ලබා තියෙනවා නම් යථාබෝධය දැනෙනකොට ධර්මය තේරෙනකොට මම ලබලා තියෙන ඵලය වෙනස් වෙන්නේ කොහොමද? ඒක පෙර හේතුවේ ඵලය. දැන් ධර්මාවබෝධයක් ලැබුණා නම් දැන් මම ළඟ ඒ වගේ දේක අ කල්ලන්න හේතු නැත්නම්. මතු ඵලයක් මට නෑ. මතු මම නිදහස්. මේ විදින්නේ පෙර හේතුවේ ඵලය.
실상대로 보았다면, 이 생에서 원인의 결과를 얻어 있다면, 있는 그대로의 깨달음이 생기고 dharma가 이해될 때 내가 얻은 결과가 어떻게 바뀌겠습니까? 그것은 이전 원인의 결과입니다. 이제 dharma를 깨달았다면, 이제 나에게 그런 것을 붙잡을 원인이 없다면 다음 결과는 나에게 없습니다. 앞으로 나는 자유롭습니다. 지금 겪는 것은 이전 원인의 결과입니다.
මුලා වෙච්ච එකේ හේතුවේ ඵලය මුලාවක් මිසක් කවදාව සත්වයක් නෙමෙයි. වැහැරෙන දෙයක් අරගත්තා නම් හොඳයි කියලා හේතුවේ ඵලය වශයෙන් වැහැරෙන දෙකට හිමිකන් ලැබුව මිසක් වෙනෙහෙකට ලැබුවේ නැහ. මැරෙන දෙයක් හොඳයි කියලා අරගත්තා නම් හේතුව හොඳයි කියලා නිගමනය කළා නම් ඵලය වශයෙන් මැරෙන දෙයක් හම්බවුනා මිසක් වෙන දෙයක් හම්බ වෙන්නේ නෑ.
미혹된 것의 원인의 결과는 미혹일 뿐 결코 진실이 아닙니다. 시드는 것을 좋다고 받아들였다면, 원인의 결과로 시드는 것의 주인이 되었을 뿐 다른 것을 얻지 못했습니다. 죽는 것을 좋다고 받아들였다면, 원인을 좋다고 결론 내렸다면, 결과로 죽는 것을 얻을 뿐 다른 것을 얻지 못합니다.
දුක් විඳින දෙයක් සැප විඳින දෙයක් කියලා හිතාගෙන හේතුව වශෙන්න ගොඩනැගුවානම් දුක් විඳින ඵලය හම්බවෙනවා මිසක් සැප විඳින ඵලයක් හම්බවෙන්නේ නැ. බලාපොරොත්තුව සතුදා සැලසීමක් අවිද්යාව නිසා ලැබෙන්නේ වේදනාවක් දුකක්.
괴로움을 겪는 것을 즐거움을 겪는 것이라 여기며 원인으로 쌓았다면, 괴로움을 겪는 결과를 얻을 뿐 즐거움을 겪는 결과는 얻지 못합니다. 바람을 기쁨으로 채우려 해도 avijjā 때문에 얻는 것은 아픔과 괴로움입니다.
මෙන්න මේ කියන කාරණය හරියට තේරුම් ගත්ත දාට තමයි ලෝකය එපා වෙන්නේ. ලෝක සත්වයාට ලෝකය එපා වෙන්නේ නෑ. ලෝකය එපා වෙනකන් මම ඒ තැන බැඳෙන හැඳෙන මානසිකත්වය අත්හැරිය යුතුයි කියලා අදහස ගන්න බැ. එපාව වෙච්ච නැති දේට කොහොමද ඒක ගන්නේ? එහෙනම් මූල ධර්මය අහලා දර්ශනේන
이 점을 제대로 이해한 날에야 세상이 싫어집니다. 세상 중생에게는 세상이 싫어지지 않습니다. 세상이 싫어지기 전에는 '그곳에 묶이고 얽히는 마음가짐을 버려야 한다'는 생각을 품을 수 없습니다. 싫어지지 않은 것에 어떻게 그런 생각을 하겠습니까?
ගන්නේ? එහෙනම් මූල ධර්මය අහලා දර්ශනේන පහාතබ්බ කියන මේ දර්ශනයෙන් පහ කළ යුතු කොටස මේසේ පහ කරගන්න ඕනේ. දහම් දැකීමේ. අන්න එයාට ඊට පස්සේ ඇලෙන ගැටෙන තත්ත්වය නැති කරගන්න අවශ්ය කරන භාවනාය පහාතබ්බ කියන කොටස ඊළඟටයි ඔහුට හටගන්නේ.
그러니 근본 dharma를 듣고, 'dassanena pahātabbā', 곧 봄으로 버려야 할 부분을 그렇게 버려야 합니다. dharma를 보는 것으로. 그다음에야 그에게 집착하고 부딪치는 상태를 없애는 데 필요한 'bhāvanāya pahātabbā'라는 부분이 생깁니다.
එහෙනම් විදර්ශනාත්මකව දැක දැකා මෝහන පහ කරගන්න සත්යය දැකලා පහුනොත් තමයි ඒක පාරහරිටරිවින් පහුව වෙන්නේ. එහෙනම් අපි කරන කියන හැම දෙයක්ම
그러니 vipassanā로 보고 또 보아 moha를 버리고, 진리를 보아 버리면 그것이 온전히 버려지는 것입니다.
වෙන්නේ. එහෙනම් අපි කරන කියන හැම දෙයක්ම හිතන හැම දෙයක්ම මෙන්න මෙසේ කිව්වොත්, කොළොත් හිතුවොත් මෙන්න මේ ආකාරයෙන් මේක සංඛාර බවට පත්වෙනවා. එතකොට මේකෙන් අදහස් ඇති මානසිකත්වයක් මට උදා වෙනවා. ඒ නිසා විඤ්ඤාණයක් ඇති වෙනවා. එතකොට මට බේරෙන්න බැහ මනසට ඊට අවශ්ය දේවල් බහගන්නවා නාම රූපය ඒකේ වහිනවා. මගේ ඇස, කන දිව, නාසය, ශරීරය ඒකට ආයතන වෙනවා. ඒ ජාතිය ස්පර්ශනවා. එබන්ධු වින්දනයෙකුයි මට ඝෝචර වෙන්න සිද්ධ වෙන්නේ. එතකොට මගේ හිත බැඳෙන්නේ එතන උපාදානය වෙන්නේ එතන. එතකොට මම ඉන්නේ ඒ භවයේ එහෙනම් ඒ බව මම ප්රිය කරන තාක්කල් යලි යලි භවය හටපුනර් භවය මම මිදිලා නැහැ. භවයෙන් ජාතිය හටගත්ත ඒ ජාතියක් මට හම්බවෙනවා නිසා වෙන එකක් හම්බ වෙනවා. මේ පටිච්ච සමුප්පාදය අපේ භාෂාවෙන් දැන තේරුම් යන්න විදිට කිව්වේ ඒක හැටි.
그러면 우리가 하고 말하고 생각하는 모든 것을, 이렇게 말하거나 하거나 생각하면, 이런 방식으로 그것이 saṅkhāra가 됩니다. 그러면 그런 뜻을 지닌 마음가짐이 나에게 생깁니다. 그 때문에 viññāṇa가 생깁니다. 그러면 나는 벗어날 수 없습니다. 마음에 그에 필요한 것들이 내려앉습니다. nāmarūpa가 거기 내려앉습니다. 내 눈, 귀, 혀, 코, 몸이 그것의 āyatana가 됩니다. 그런 종류가 phassa합니다. 그런 느낌을 내가 겪게 됩니다. 그러면 내 마음이 묶이는 것도 거기, upādāna가 되는 것도 거기입니다. 그러면 나는 그 bhava에 있습니다. 그 bhava를 내가 좋아하는 동안 거듭 bhava가 생기고, punabbhava에서 나는 벗어나지 못했습니다. bhava에서 jāti가 생기고, 그 jāti를 얻으니 다른 것들도 얻습니다. 이 paṭiccasamuppāda를 우리말로 알아들을 수 있게 말하면 그렇습니다.
වචන වශයෙන් අරෙන්න මේක තෝරගන්න ඉස්සෙල්ලා අපි දැනගන්න ඕනේ අපිට වැටහෙන හැටියට මේක පෙරලිය යන හැටි බලන්න. අන්න එතකොට පටිච්ච සමුප්පාදය පින දහම් තේරීම න්න පටන් ගන්නවා.
말로 이것을 풀기 전에, 우리가 이해하는 대로 이것이 굴러가는 방식을 보아야 합니다. 그러면 paṭiccasamuppāda와 dharma가 이해되기 시작합니다.
ඒ මම මෙහෙම කොළොත් ඇයි මම එහෙම කරන්නේ? ඒක හොඳයි කියන දෘෂ්ටිය අවිද්යාවනේ. ඒ අවිද්යාව නිසානේ මගේ මුලා දෘෂ්ටියක් එන්නේ. මේක ඇත්ත තත්ත්වය මොකක්ද? අන්න ධර්මය මෙනෙහි කරලා බලනවා මෙන්න මේක මෙබඳු දේට උගුලා.
'내가 이렇게 하면, 왜 그렇게 하는가? 그것이 좋다는 diṭṭhi는 avijjā가 아닌가. 그 avijjā 때문에 나에게 미혹된 diṭṭhi가 온다. 이것의 참된 상태는 무엇인가?' 그렇게 dharma를 성찰하여 봅니다. '이것은 이런 것에 걸리는 덫이다.'
මෙබඳු ිලිස හිතුවොවොත් කිව්වොත් කළොත් මට බේරෙන්න හම්බුවෙන්නේ නැහ මේකේ. ඒකට ආහාර වැටෙනවා. ඒ විඤ්ඤාණය නැගිනවා. විඤ්ඤාණයට ආහාර දුන්නොත් විඤ්ඤාණය මෝරනවා ඒක හේතුඵලය ඒකයි. ඒකයි ධර්මතාවය. ආහාර නොදුන්නොත් විඤ්ඤාණය වැරෙනවා. දුන්නොත් විඤ්ඤාණ මෝරනවා. මේරුවට පස්සේ මගේ හිත මට
'이렇게 생각하거나 말하거나 하면 나는 여기서 벗어날 수 없다. 그것에 먹이가 떨어진다. 그 viññāṇa가 일어난다. viññāṇa에 먹이를 주면 viññāṇa는 무르익는다.' 그것이 원인과 결과입니다. 그것이 dharma의 법칙입니다. 먹이를 주지 않으면 viññāṇa는 시들고, 주면 viññāṇa는 무르익습니다.
විඤ්ඤාණ මෝරනවා. මේරුවට පස්සේ මගේ හිත මට පාලනය කරගන්න බැහැ. මම එතන්ට පත් වෙනවා. ඊට පස්සේ මට ඒකම කරන්න නාම රූප බැහැ ගන්නවා. විඤ්ඤාණය නාමරූ බහිනවා කිව්වේ ඒකයි. මේ විදිහට වැරදි දෙයක් නොහ විනා දෙයක් හුරු කර ගත්තොත් පුරුදු කරගත්තොත් ආයසියෙන් බේරෙන්න හම්බ වෙන්නේ නැ. ඒකට කල් තියා බය වෙන්න ඕනේ.
무르익은 뒤에는 내 마음을 내가 다스릴 수 없습니다. 내가 그 자리에 이릅니다. 그 뒤로는 바로 그것을 하게 되고 nāmarūpa가 내려앉습니다. 'viññāṇa에 nāmarūpa가 내려앉는다'고 한 것이 그것입니다. 이렇게 잘못된 것, 하지 말아야 할 것을 익히고 버릇 들이면 다시는 벗어날 수 없습니다. 그것을 미리 두려워해야 합니다.
අන්න ඒකට කල් තියා බයවෙලා යම් හුරු පුරුදු කරගත්ත දෙයක් තියෙන උත්සාහයෙන් වීරියෙන් යුත්තෝ ඒක පහකට දමන්න ඕනේ. අන්න පස්වාස දහමක්.
그것을 미리 두려워하여, 익히고 버릇 든 것이 있다면 노력과 viriya를 다해 그것을 버려야 합니다. 그것이 passāsa의 dharma입니다.
මෙතෙක් කල් එබඳු මුලා සහගත ලෝභ සහගත ද්වේශ සහගත මෝහ සහගත අදහස් ඇති කරබඳු පාප කිළුටු මානසිකත්වයක් තියෙනවා නම් ඒ මානසිකත්වය එබඳුම හිතුවිලි යළිපන්. අදහස දෙනවා. එබන්ධ දේම කියපම් පහළුවේ නැත්නම් හරි අමාරු ඉන්නද සතුට ඉන්නේ එබන්දය කියනකොට එහෙම දේවල් කියපොරුව කේලම් පරිසන පලපන්. ලෝභ තරහ මෝල විදිහට හිපන්. ඒක තමයි ප්රියමනාප. ප්රාණඝ ගාථා අදත්තා අදාලන කායමිත්යාචාර කරපන්. නැත්නම් සැනසුමක් නෑ. අදහසන්න පටන් ගන්නේ ඔන්න ඕකට
지금까지 그런 미혹되고 lobha, dosa, moha에 물든 생각을 일으키는 더러운 pāpa의 마음가짐이 있다면, 그 마음가짐이 '그런 생각을 다시 하라'고 뜻을 줍니다. '그런 것을 말하라, 그렇지 않으면 견디기 어렵다, 그래야 즐겁다. 거짓말, 이간질, 거친 말을 하라. lobha와 화와 moha대로 하라. 그것이 좋아하고 마음에 드는 것이다. pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra를 하라. 그렇지 않으면 평안이 없다.' 그런 뜻이 오기 시작합니다.
යම් තරමක් ඒ විඤ්ඤාණ බලවත් වුනා නම් ඒ තරමට හිත පාලනය කරගන්න බැ අදහස් දෙනවා. ඒ පස්සේ ඵලයන් හඹා ඵලයන්. මේක තමයි දෙන අදහස.
그 viññāṇa가 강해진 만큼 마음을 다스릴 수 없고, 그런 뜻이 옵니다. 그 뒤로 결과를 쫓아갑니다. 이것이 마음이 주는 뜻입니다.
හිතට වහල් වුනොත් ධර්මය වන්න බැ. තමන්ට එන එන අදහස් වලට වහලත් මේ ධර්මය වන්න බැහ. එක එක්කෙනා කියන ඒවට වහල්ලත් මේ ධර්මය වඩන්න බැ. ධර්මයට අනුකූලව හිතන්න ඕනේ.
마음의 노예가 되면 dharma를 닦을 수 없습니다. 자기에게 오는 생각들의 노예가 되어도 이 dharma를 닦을 수 없습니다. 이 사람 저 사람이 하는 말의 노예가 되어도 이 dharma를 닦을 수 없습니다. dharma에 맞게 생각해야 합니다.
එතකොටයි ධර්මය මාර්ගය ගන්න පුළුවන්. අර එයා කිව්වට මෙයා කිව්වට මට ඕන එකක් හිතුනට. සෝ අක්ඛාත ධර්මය කියන්නේ ඒකයි. මට ඕන හැටියට කොරලා බැහැ කියන එකේ. සර්ක
그때에야 dharma의 길을 갈 수 있습니다. 저 사람이 말했다고, 이 사람이 말했다고, 내가 원하는 것이 떠올랐다고가 아닙니다. svākkhāta dharma란 그것입니다. 내 마음대로 할 수 없다는 것입니다.
මට ඕන හැටියට කොරලා බැහැ කියන එකේ. සර්ක කෘත කියන්නේ මට ඕන හැටියට කොරනවා. ස අක්කාත කියන්නේ මට ඕන හැටිය කරන්න බැහැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ධර්මය මුලම දැනගන්න ඕනෑ ටික. ධර්මය කාටවත් ඕන හැටියට මට ඕන හැටියටත් යන්න ධර්මයක් නෑ. ධර්මය කියන්නේ හේතුඵල ධර්මතාවය
dharma에서 맨 처음 알아야 할 것이 이것입니다. 누구의 마음대로도, 내 마음대로도 가는 dharma는 없습니다. dharma란 원인과 결과의 법칙입니다.
හේතුඵල ධර්මතාවය තෝරගත්තා නම් කවුරු කිව්වත් මට හිතුනත් ප්රාණඝාතය අදත්තාදානයේ කාම මිත්යාචාරයේ දූසය පැත්තට ගෙනියනවා ඒක කොච්චර කිව්වත් අනිත් පැත්තට ගන්නවා කියලා හරියන්නේ නැ.
원인과 결과의 법칙을 가려냈다면, 누가 말하든 내가 무엇을 생각하든 pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra는 더러운 쪽으로 이끕니다. 아무리 말해도 그것이 다른 쪽으로 이끈다고 하는 것은 맞지 않습니다.
ප්රාණඝතයෙන් අදත්තාදානයෙන් කාමිතාකාරයෙන් වෙන්වෙලා හිටියොත් ඒ දූෂය මානසිකත්වය මැරෙනවා. ඒකට ආහාර නැති නිසා. ඒක එහෙම්ම වෙන්නේ නෑහ කියලා මනට හිතුනත් කවුරු කිව්වත් හරියන්නේ නැහ. හේතුවට පළි එහෙමමයි. මෙන්න මේක දකින්න ඕනේ.
pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra에서 떨어져 있으면 그 더러운 마음가짐은 죽습니다. 먹이가 없기 때문입니다. 그렇게 되지 않는다고 마음에 떠오르거나 누가 말해도 맞지 않습니다. 원인에 따른 결과는 그대로입니다. 이것을 보아야 합니다.
එහම් ධර්මය තුළින් දකින්න ඕනේ ධර්මය තුළින් යමකට එන හැටි. ඒකෙන් මිදෙන හැටි.
그러니 dharma를 통해, 무엇에 들어가는 방식과 그것에서 벗어나는 방식을 보아야 합니다.
ධර්මයෙහි හැදෙන පුද්ගලයා ධර්මයෙන් රකිනවා කියලා මේ දෙවෙනි ප්රශ්නේ තහතිනවා ඔය උත්තරය මොකක්ද?
'dharma 안에서 사는 사람은 dharma가 지킨다'는 것, 이것이 두 번째 질문입니다. 그 답은 무엇입니까?
දැන් රැකෙන්නේ නැද්ද ධර්මයහේ හැදෙන පුද්ගලයා. උදේ රෑ වෙනකන් බුදුම දකගි දර ගහඉන්න කියලා නෙවෙයි මේ ධර්මය හැතිරෙනවා කියන්නේ. පා පත්තු කරලා මල් ටිකක් අලා උදේටයි දවලට ඇහටයි මල් වට්තියක් තියලා පිළිගි වදින කෙනා නෙමෙයි මේ ධර්මය හැතිරෙනවා කියන්නේ. මෙන්න ධර්මය
이제 지켜지지 않습니까? dharma 안에서 사는 사람. 아침부터 밤까지 붓다 앞에 붙어 앉아 있는 것을 dharma 안에서 산다고 하는 것이 아닙니다. 향을 피우고 꽃 몇 송이를 꽂고 아침저녁으로 꽃 쟁반을 올려 절하는 사람이 dharma 안에서 사는 것이 아닙니다.
මේ ධර්මය හැතිරෙනවා කියන්නේ. මෙන්න ධර්මය ප්රාණඝාතය පානාතිපාතෝ භික්ඛවේ අධම්මෝ පානාතිපාතා වේරමණී ධම්මෝ අධම්මෝච භික්ඛවේ වේදිතබ්බෝ ධම්මෝච යථා ධම්මෝ යථා අත්තෝ තථා පටිප්ජීතබ්බන්ති. මෙන්න ධර්මයයි ධර්මයට
dharma는 이것입니다. 'pāṇātipāto bhikkhave adhammo, pāṇātipātā veramaṇī dhammo, adhammo ca bhikkhave veditabbo dhammo ca, yathā dhammo yathā attho tathā paṭipajjitabbanti.' 이것이 dharma이고, dharma에 맞게 사는 방식입니다.
හැටෙන හැ. ධම්මෝ හවෙරක් ඇතිවේ නැහැ හැට.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අදින්නාදානං භික්ඛවේ අධම්මෝ අදින්නාදානා වේරමනී ධම්මෝ අධම්මෝච භික්ඛවේ වේදිතබ්බෝ ධම්මෝච යථා ධම්මෝ යථා අත්තෝ තථා පටිපජ්ජිතබ්බන්න මහානි නොදත් දේ ගැනීම. එහෙනම් හොයකම නොදුන් දේ ගැනම අධර්මයක්. නොදුන් දේ ගැනේ වෙන්වීම ධර්මයක්. අධර්මය අධර්මය හැටියට දැනගන්න ඕනේ. ධර්මය ධර්මය හැටියට දැනගන්න ඕනේ. අධර්මය අධර්මය හැටියට දැනගෙන ඒකෙන් වෙන් වෙලා. ධර්මය ධර්මය හැටියට දැනගෙන ඊතනුකූලව පිළිපදින්න. අන්න එදාටයි ධම්මෝහවේ රක්කදී ධම්මචාරී ලැබෙන්නේ.
'adinnādānaṃ bhikkhave adhammo, adinnādānā veramaṇī dhammo, adhammo ca bhikkhave veditabbo dhammo ca, yathā dhammo yathā attho tathā paṭipajjitabbanti.' bhikkhu들이여, 주지 않은 것을 가짐. 곧 주지 않은 것을 가지는 것은 adhamma입니다. 주지 않은 것을 가지는 데서 떨어지는 것은 dhamma입니다. adhamma를 adhamma로 알아야 하고, dhamma를 dhamma로 알아야 합니다. adhamma를 adhamma로 알고 그것에서 떨어지고, dhamma를 dhamma로 알고 그에 맞게 행하십시오. 그날에야 'dhammo have rakkhati dhammacāriṃ'이 이루어집니다.
කාමේසු මිත්යාචාරා භික්ඛවේ අධම්මෝ මහණන්නේ කාම මිත්යාචාරය අධර්මයක්. කාමේසු මිත්යාචාරා වේරමණී ධම්මෝ කාම මිත්යාචාරයෙන් වෙන්වීම ධර්මයක්. අධම්මෝච භික්ඛවේ වේදිතබ්බෝ කාම මිත්යාචාරය අධර්මයක් කියලා මහන්නේ දැනගන්න. ධම්මෝච යථා ධම්මෝ කාමත්යාචාරයෙන් වෙන්වීම ධර්මයක් හැටි යථාර්ථයම දැනගන්න යථා අත්තෝ අර්ථවත් තේරුම් ගන්න තථා පටිපච්චී පන්ති ඊට අනුව පිළිපදින්න අන්න මාර්ගය
'kāmesu micchācāro bhikkhave adhammo', bhikkhu들이여, kāmamicchācāra는 adhamma다. 'kāmesu micchācārā veramaṇī dhammo', kāmamicchācāra에서 떨어지는 것이 dhamma다. 'adhammo ca bhikkhave veditabbo', bhikkhu들이여, kāmamicchācāra가 adhamma임을 알라. 'dhammo ca yathā dhammo', kāmamicchācāra에서 떨어지는 것이 dhamma임을 실상 그대로 알고, 'yathā attho' 그 뜻대로 이해하고, 'tathā paṭipajjitabbanti' 그에 따라 행하라. 그것이 길입니다.
මුසා වාදා භික්ඛවේ අධම්මෝ මුසාවාදා වේරමනීතම්මෝ දසක් කුසලට ඔය විදිහට යනවා. අධම්මෝච භික්ඛවේ වේදිතබ්බෝ ධම්මෝච යථා ධම්මෝ යථා අත්තෝ තථා පටිපජ්ජීතබ්බන්ති.
'musāvādo bhikkhave adhammo, musāvādā veramaṇī dhammo', 열 가지 kusala가 그런 식으로 이어집니다. 'adhammo ca bhikkhave veditabbo dhammo ca, yathā dhammo yathā attho tathā paṭipajjitabbanti.'
මේක කවුරුවක් කිව්වට ගුරුවරයා කිව්වට නෙමෙයි තම දකින්න ඕනේ. ප්රාණඝාතය අදත්තාදානය කාම මිත්යාචාරයේ මුසාවාදය ප්රශුනාවාතය පරසාවාතය සම්පලාපා අභිජ්ජා ව්යාපාද මිච්ඡා දිට්ඨිය කියන මේ දස අකුසලය අධර්ම කියලා දකින්න ඕන මේ දස අකුසලයෙන් වෙන්වීම ධර්ම කියලා දකින්න ඕනේ. අධර්ම අධර්ම හැටියට දැකලා වෙන්වීම ධර්ම ධර්ම හැටියට අර්ථවත්ව දැකලා එහ අර්ථය වටහගෙන ඒ තියෙන හරියේ දැකලා ඊටු පිළිපදින්න ඕනේ.
이것은 누가 말해서, 스승이 말해서가 아니라 스스로 보아야 합니다. pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra, musāvāda, pisuṇāvācā, pharusāvācā, samphappalāpa, abhijjhā, byāpāda, micchādiṭṭhi라는 이 열 가지 akusala를 adhamma로 보아야 하고, 이 열 가지 akusala에서 떨어지는 것을 dhamma로 보아야 합니다. adhamma를 adhamma로 보고 떨어지며, dhamma를 dhamma로 뜻있게 보고 그 뜻을 이해하여 있는 그대로 보고 그에 따라 행해야 합니다.
අන්න ධම්මෝහය රකදී ධම්මචාරී දෙන්න මාර්ගය යෙදෙනවා. ධර්මය තුළ ගැවසන එක්කෙනා ධර්මාචාී පුද්ගලයා ධර්මය තුළින්ම සැකෙනවා. ඒකයි හේතුව. අන්න ඒ අවස්ථාව සකස් වෙන්නේ ඒ ටික කරනකොට ඉතින් ඔය ටිකෙන් අපිටත් මේ ධර්මය තුළනේ එනම් ඉන්නේ අපිත් බෞද්ධය නේද කිව්වද
그러면 'dhammo have rakkhati dhammacāriṃ'의 길에 들어섭니다. dharma 안에서 머무는 이, dhammacārī는 dharma를 통해 지켜집니다. 그것이 까닭입니다. 그 상황은 이것을 행할 때 이루어집니다. 그러니 '우리도 이 dharma 안에 있지 않은가, 우리도 불자가 아닌가'라고 한다면,
මේ කියන දස අකුසලයද ඉන්නේ කියලා බලන්න ඕනේ. මේක තමයි මූලික වශයෙන් දැකිය යුතු හරි ධර්මය. ඉතින් මෙතන්දි ආනාපාන සති භාවනාව වදාරනවා කිව්වේ මෙන්න මේ දහම් දැනුම තියෙන කෙනාට. එයාට තියෙන්නේ සම්මා සතියක්.
이 열 가지 akusala 안에 있는지 보아야 합니다. 이것이 근본적으로 보아야 할 바른 dharma입니다. 그러니 여기서 ānāpānasati bhāvanā를 가르친다고 하신 것은 이 dharma의 앎이 있는 사람에게입니다. 그에게는 sammā sati가 있습니다.
මුට්ඨා සතියක් නෑ. ඒ වගේම අසම්පජඤ්ඤවත් නුඹුලාව ඔහ තියෙන්නේ මුලාව එයාට නෑ. නුඹුලාව තියෙන්නේ. මුලා වෙන්නේ නැතුව මනාසය ධර්මය සිහි කරලා සුව. ඊට අනුකූලව කටයුතු කරනවා නම් අන්න එයාට පහ කළ යුත්ත පේනවා ඇසුරු කළ යුත්ත පේනවා. පාන කළ යුත්ත සහ ආන කළ යුත්ත දකිනවා. දැනගෙන
muṭṭhassati가 없습니다. asampajañña도 없습니다. 미혹이 그에게 없습니다. 미혹 없이 좋은 sati로 dharma를 떠올려 그에 맞게 행한다면, 그에게는 내보내야 할 것이 보이고 가까이해야 할 것이 보입니다. 내쉬어야 할 것과 들이쉬어야 할 것을 봅니다.
සහ ආන කළ යුත්ත දකිනවා. දැනගෙන නිරන්තරයෙන් රෑ දවල් දෙකේ යන එන කරන කියන කතා කරන කතා නොකට වටපිට බලන සෑම ඉරියව්වකීම මෙන්න මේ ආකාරයෙන් පහ කළ යුත්ත මේකයි මම මේක පහ කළ යුතුයි. මේ මතු වුන සිතුවිල්ල මේ මතු වුන ක්රියාව මේ මතුවන කතාව මෙතනම තෝරගෙන මෙතනදි බිදහටන්න ඕනේ. පහ කළ යුත්තන්නම් පහ කරනවා. ඇසුරු කළ යුතු ගැලපෙනවා නම්, රාග අක්ෂයට, ද්වේශක්යට, මෝහක්යට මගපාදනවා නම් ඒක ඇසුරු කරනවා.
그렇게 알고서 늘 밤낮으로 가고 오고 하고 말하고, 말하거나 말하지 않거나, 둘러보는 모든 자세에서 '이것이 내보내야 할 것이다, 나는 이것을 내보내야 한다. 이 일어난 생각, 이 일어난 행동, 이 일어나는 말을 바로 여기서 가려내 여기서 끊어야 한다'고 합니다. 내보내야 할 것은 내보냅니다. 가까이해야 할 것이 맞는다면, rāga의 소멸, dosa의 소멸, moha의 소멸로 길을 연다면 그것을 가까이합니다.
ආශ්වාස කරනවා. මෙන්න මේ ආශ්වාසයයි පශ්වාසයයි තේරුම් ගත්ත කෙනාට නිතරම පවතින ආනාපානක් තියෙනවා. මෙන්න මේ ආර්ය විනයෙහි නිවන් දකින ආනාපාන භාවනාව ඕකයි.
들이쉽니다. 이 assāsa와 passāsa를 이해한 사람에게는 늘 이어지는 ānāpāna가 있습니다. ariya vinaya에서 nibbāna를 보는 ānāpāna bhāvanā가 바로 이것입니다.
හැබැයි හරි ලේසී කරගෙන ගියොත් නිවන් දකින්න. ඔලු කපනවා වාගේ අමාරු වැඩක්. මෙච්චර කල් ගෙනාපු කුණුගොඩ අවංකව ඉවතර දමන වශයෙන් එක හරි අමාරු දෙයක්. ලේසි වැනක් නෙවෙයි.
하지만 쉽게 해서 nibbāna를 보는 것이 아닙니다. 머리를 자르는 것처럼 어려운 일입니다. 지금까지 쌓아 온 쓰레기 더미를 정직하게 내버리는 일은 아주 어려운 일입니다. 쉬운 일이 아닙니다.
නමුත් මේ වෙලාවේදී අපි ඒ කියන ගුණයෙන් ඉදලාම ඒක කරගන්න ඕනේ.
그러나 이때 우리는 바로 그 덕을 지니고서 그것을 해내야 합니다.
ඉතින් ආනාපානසති සමාධිය කියන්නේ මූලික වශයෙන් මේ ආර්ය විනය ආනාපාන සත්ය සමාධිය ඕකයි. ආශ්වාස කරන්න කිව්වේ නිවන මිසක් හුලඟ නෙමෙයි. නිවන ආශ්වාස කරන්න හන්දාමයං ආනන්ද සබ්බේ සංඛාරා අනශ්වාසිකා ආනන්ද මේ සියලු සංඛාර අනශ්වාසිකයි. ආශ්වාස විරහිතයි. ආශ්වාස කරන්න වදින්නේ නෑ. දැන් සියලු සංඛාර පස්වාසිකයි. අනශ්වාසිකයි කියන්නේ ආශ්වාස කරලා වටින්නේ නෑ.
그러니 ānāpānasati samādhi란 근본적으로 이 ariya vinaya의 ānāpānasati samādhi가 이것입니다. 들이쉬라고 하신 것은 nibbāna이지 바람이 아닙니다. nibbāna를 들이쉬라고 하셨기에 '…ānanda, sabbe saṅkhārā anassāsikā', Ānanda여, 이 모든 saṅkhāra는 anassāsika, 들이쉼이 없는 것이다, 들이쉴 만한 것이 아니다라고 하셨습니다. 모든 saṅkhāra는 내쉬어야 할 것입니다. anassāsika란 들이쉴 가치가 없다는 뜻입니다.
වෛර පහක් දිය පහක් දුරු කළ සෝවාන් පුද්ගලයා ඉහාත්ම ආශ්වාස හතරක් ලබනවා. තත්ත්වරෝ අස්සෝ අධිකතෝ හෝති. මේ ආර්යවෙනි අස්ස සතෝ අස්සති සිහෙන් අස්ස ආර්ය පුද්ගලයා සතර අස්ස ශාසයක් ලබනවා. චත්වාරෝ අස්සෝ අධිගතව හෝ
다섯 가지 원한, 다섯 가지 두려움을 없앤 sotāpanna는 이생에서 네 가지 assāsa를 얻습니다. 'cattāro assāsā adhigatā honti.' 이 ariya 제자는, ariya 사람은 네 가지 assāsa를 얻습니다. 'cattāro assāsā adhigatā honti.'
ඒක කියන්නේ හුළ එකක් ගැන නෙමෙයි. සමහර අය කියනවා මැරුණ කෙනාට මතුඋපතක් තියෙනවා.
그것은 바람 이야기가 아닙니다. 어떤 이들은 죽은 사람에게 다음 생이 있다고 말합니다.
ඉතින් කාගෙවත් කියමක් අහලා මට මොනවද වෙනස් කරන්නද? මම පව් කරන්නේ නෑනේ. මැරුණ කෙනාට මතු උපතක් තියෙනවා නම්. ඉතින් ඒක වළක්කන්න වැහිනම්. මම අද සැනසිල්ලේ යහප්සේ සුචරිතව ජීවත් වෙනවා නම් මගේ මතුපත අ ලාමක වෙන්නේ නෑනේ. මට ප්රශ්නයක් නෑ. මෙන්න පළවෙනි ආශ්වාසය
'그러니 누군가의 말을 듣고 내가 무엇을 바꾸겠는가? 나는 pāpa를 짓지 않는다. 죽은 사람에게 다음 생이 있다면, 그것을 막고 싶다면… 내가 오늘 편안히 바르게 살고 있다면 나의 다음 생은 나빠지지 않을 것이다. 나에게 문제는 없다.' 이것이 첫째 assāsa입니다.
මැරෙන කෙනාට උපතක් නෑහ. තවත් කට්ටියක් ඕක වාදයක් ගෙනියනවා. ඉතින් මම වෙනව දැහැමින් සාමෙන් යුක්ත සහගත මනුස්සයෙක් හැටියට ජීවත් වෙනවා. කාරව කරදරයක් නැතුව ඉතින් ඒක වෙනස් කරන්න මට ඕනක් නැහැනේ මලු උත්පත්තිය යන්නේ නැහැ කියලා. නැති වුනාය මොකද ඔන්න දෙවෙනි පස්සේ යන්න නැති සැනසුම දෙවෙනි ආශ්වාසය
죽는 사람에게 다음 생은 없다고 또 다른 무리가 주장합니다. '그래도 나는 dharma대로 평화롭게 사는 사람으로 살고 있다. 누구에게도 해를 끼치지 않고. 다음 생이 없다고 해서 그것을 바꿀 필요가 없다. 없어진다 한들 어떤가.' 이것이 둘째, 뒤에 갈 곳이 없어도 누리는 평안, 둘째 assāsa입니다.
පව් කරන්න නම් එපා ඒකාන්තයේ පව සිද්ධ වෙනවා කෙනෙක් කියනවා. ඉතින් මට ඒකේ ප්රශ්නයක් නෙමෙයිනේ. මට ඒකෙන් ගන්න කිසිම දෙයක් නැහැ. මොකද මම කොහොමත් පව් කරන්නේ නැහේ. පව් නොකරන මට පව් කරන නම් අපාගත වෙනවා. පව් කරන නම් පවර දුක් විදිෙනවා කියලා ඇමෙක් කියනවා නම් මට ප්රශ්නය මොකක්ද කොහොමත් මම නිරායාසය මගේ ස්වභාවය පහු කරන්නේ ැතිය. මට ඒකත් ප්රශ්නයක් නෙමෙයි. තුන්වෙනි ආශ්වාසයක් ලබනවා.
'pāpa를 짓지 마라, 반드시 pāpa의 결과가 온다'고 누군가 말합니다. '그것은 나에게 문제가 아니다. 나는 그것으로 얻을 것이 없다. 나는 어차피 pāpa를 짓지 않으니까. pāpa를 짓지 않는 나에게, pāpa를 지으면 apāya에 떨어진다, pāpa를 지으면 괴로움을 겪는다고 누가 말한들 무엇이 문제인가. 내 성품은 어차피 저절로 그런 것을 하지 않는다. 그것도 나에게 문제가 아니다.' 셋째 assāsa를 얻습니다.
මොනවක් පව් සිද්ධ වෙන්නේ නැ. තව කට්ටියක් මතයක් කියනවා. එහෙනම් මම මෙදවත් මේ දැහැමේසාමේ ජීවත් වෙලා මට පින අත්දැකීමක් හැට සදුරටක් තියෙනවා. සැනසුමක් තියෙනවා. ඉතින් ඒ නිසා පව් සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ කියලා මට පව් කරලා අමාරු වැටෙන්න ඕනේ. මට පෙනි පෙනි තියෙනවනදන සාධාරණීයුක්තිය සාධාරණ වැටහෙනවනේ. ඉතින් යුක්තියෙන් සාධාරණින් ජීවත් වෙනවානේ. මට මොකද පව්වලට පව් නැතත් වැරදි වැර වලට පහු නැතත් මට ැදි ප්රශ්නයක් නැහැ. ඒක අහනකොට මට වැරදි වැරගන්න ඕනකමක් නැහ. මෙන්න මේ හතරවෙනි ආශ්වාසයක් ලබනවා. මෙසේ වෛර පහක් දිය පහක්
'어떤 pāpa도 생기지 않는다'고 또 다른 무리가 의견을 말합니다. '그래도 나는 이렇게 dharma대로 평화롭게 살아 puñña의 경험과 기쁨이 있다. 평안이 있다. pāpa가 생기지 않는다고 해서 내가 pāpa를 지어 고생해야 하는가? 나에게는 공정함과 바름이 보인다. 그래서 바르고 공정하게 산다. pāpa에 pāpa가 따르지 않든, 잘못에 결과가 따르지 않든 나에게는 문제가 없다. 그 말을 들어도 잘못을 저지르고 싶지 않다.' 이것이 넷째 assāsa입니다.
ආශ්වාසයක් ලබනවා. මෙසේ වෛර පහක් දිය පහක් දුරු කරපු නැත්නම් කාණඝාත අතත්්ඨාදාන කාමත්යාචාර මුසාධ සුරාමේරය කියන පංච දුෂ්චරිත දුරු කරපු කෙනා. ලෝකයහට වෛරයක් ඇති කරන බයක් ඇති කරන දුශ්චරිතියට වැඩපිළි නැහ.
이렇게 다섯 원한, 다섯 두려움을 없앤, 곧 pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra, musāvāda, surāmeraya라는 다섯 가지 나쁜 행위를 없앤 사람에게는 세상에 원한과 두려움을 일으키는 나쁜 행위가 없습니다.
මෙන්න මේ ආර්ය පුද්ගලයාගේ ස්වභාවය ඕකයි. ආර්ය පුද්ගලයාගෙන් අනුට වෛරයක් බයක් ඇති වෙන්නේ නැහ. එහෙනම් සැනසිල්ලේ ජීවත් වෙනවා ඔන්න ඔය ආස්වාස හතරෙන් මෙලෝනේ.
이것이 ariya 사람의 성품입니다. ariya 사람에게서는 남에게 원한이나 두려움이 생기지 않습니다. 그러니 이 네 가지 assāsa로 이 세상에서 편안히 삽니다.
මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ පින්න වාසාවක් අංගුත්තර නිකායේ සිහ සූත්රය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා සිහ සේනාධිපතිට යමෙක් මට ආශ්වාසවාදී කියනවා නම් කරුණු සහිතව කියන්නේ භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ චාතුර් මාර්ග ඵල සංඛ්යාත උත්තම ආශ්වාසයෙන් ආශ්වාසක වූ එම උත්තම ආශ්වාසය සඳහා දහම් දෙසන්නේ එයින් සුවනුදු හික්මවන්නේ ඒය කියන මේ සත්යකරණා වෙන කරුණකින් නෙමෙයි. මෙච්චර පැහැදිලි ගති පිතකේ පෙන්නා තියෙද්ද?
붓다께서는 Aṅguttara nikāya의 Sīha sutta에서 Sīha 장군에게 가르치십니다. '누군가 나를 assāsa를 말하는 이라 한다면, 그 까닭을 들어 말하는 것은, 존귀한 Gotama께서는 네 가지 magga phala라는 으뜸가는 assāsa로 안식을 얻은 분이고, 그 으뜸 assāsa를 위해 dharma를 가르치며 그것으로 제자들을 이끈다는 이 참된 까닭이지 다른 까닭이 아니다.' 이렇게 분명히 tipiṭaka에 보여 주었는데,
අපි මොකක්ද හොයන්න යන්නේ? මටයි මේක ආශ්වාසවදී කියනවා මෙන්න මේ හිතුවෙන් කියන්නේ. මේකයි සත්ය ක්රමය. නිහකින්න එ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ ලෞකික නුවණට කරගහගත්තායගේ ලෞකික අදහතක් කරන් බුදු වුණේ නැහ.
우리는 무엇을 찾으러 갑니까? '나를 assāsa를 말하는 이라 하는 것은 이 뜻에서다. 이것이 참된 방법이다.' 그러니 붓다께서는 세간의 지혜를 짊어진 이들의 세간적 생각을 따라 붓다가 되신 것이 아닙니다.
උන්වහන්සේ සොයම්බුත් ඥානයෙන් දැකු ලෝකෝත්තර ධර්ම මාර්ගය අනුගමනය කියලයි බුදු වුණේ. අපි අය හිතා ඉන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ අර ගහමු මුලින් ඉඳගෙන හුස්ම අරගෙන හැනාපාන සතියෙන් ප්රථම ධ්යානයට පත් වුණා බුදු වෙනපාන හතියෙන් බුදු වුණා කියලා.
그분은 스스로 깨달은 지혜(sayambhū ñāṇa)로 보신 lokuttara dharma의 길을 따라 붓다가 되셨습니다. 어떤 이들은 붓다께서 그 나무 아래 앉아 숨을 쉬며 ānāpānasati로 첫째 jhāna에 드셨고, ānāpānasati로 붓다가 되셨다고 생각합니다.
අනුගේ කෑලි අල්ලගෙන බුදු වෙන්න බැහ. ලෞකික ලෞකික පුද්ගලයන්ගේ තියෙන කෑලි අල්ලගෙන ලොව්තුරා බුදු වෙන්න පුළුවන්ද? ලොව්තුරා බුද්ධඥත්නය කියන්නේ උන්වහන්සේගේ සුයම්භ ඥානය මතුගතක මාර්ගයක්. ඒ මාර්ගය ලෝකේ මතු වෙලා තිබුනේ නෑහැ කවදාවත්. ලොව්තුරා උදුවරයෙක්ට පහළ වෙන උන්වහන්සේගෙන් ලෝකෙට විද්යාමාන වෙන එකක් නිසා. ඒ ආර්ය මාර්ගය ලෝක මාර්ගය අන්ය පුද්ගලයෙක් කරන් ආපු අර ගහලා නම් බුදුවරු ඒකෙන් මුක්කු ගහගෙන නැගිලා ආවේ නැ.
남의 조각을 붙잡고 붓다가 될 수는 없습니다. 세간 사람들이 가진 조각을 붙잡고 세상을 넘어선 붓다가 될 수 있습니까? 세상을 넘어선 붓다의 지혜란 그분의 sayambhū ñāṇa로 드러난 길입니다. 그 길은 세상에 한 번도 드러난 적이 없었습니다. 세상을 넘어선 붓다께서 나타나 그분을 통해 세상에 드러나는 것이기 때문입니다. 그 ariya 길은, 세간의 길이나 다른 사람이 만들어 온 것에 붓다들께서 버팀목을 대고 올라온 것이 아닙니다.
ඉතින් එච්චර කල් වඩපු ආනාපාන සතිය කියලා එකක් ලෝකේ තිබිලා ඒක වඩලා උන්වහන්සේ බුදු වෙච්ච හැටියටයි අද කතා කරන්න.
그런데 오늘날에는 오래전부터 닦던 ānāpānasati라는 것이 세상에 있었고 그것을 닦아 그분이 붓다가 되셨다는 식으로 이야기합니다.
ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ගානාපාන සතිය බුදුරජාණන් වහන්සේ හෝ උන්වහන්සේගේ දේශනාවෙන් අහගත්ත කෙනෙක් ඇරෙන්න. දෙවියන් සහිත මරුන් සහිත, බමුණන් සහිත, ශ්රමණ බමුණන් සහිත තුන් ලෝකය කවුරුවත් ඒක දන්නේ නැ. මේ බුද්ධ දේශනාවන් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගානාප හටිය බුදුරජාණන් වහන්සේමයි දන්නේ. උන්වහන්සේ දේශනා කරන ඒ විදිහට ගත්ත කෙනා ඒ ශ්රාවකයා දන්නවා. ඒ ශ්රාවකයාට නිවන් ප්රතිඵලය තියෙනවා.
붓다의 ānāpānasati는 붓다나 그분의 가르침을 들은 이가 아니면, deva와 māra와 brahmā와 samaṇa와 brāhmaṇa를 포함한 세 세상 누구도 알지 못합니다. 이 붓다의 가르침, 붓다의 ānāpānasati는 붓다만 아십니다. 그분이 가르치신 대로 받아들인 이, 그 sāvaka가 압니다. 그 sāvaka에게 nibbāna라는 결과가 있습니다.
එහෙනම් ආනාපාන සතිය සතර සතිපට්ඨානය විදිට බුදු දාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. සතර සතිපට්ඨානය යමුතුව වඩන්න දෙයක් නැහ. ආනාපාන සති භාවනාව සතර සතිපට්ඨානය තියෙනවා.
그러니 붓다께서는 ānāpānasati를 네 가지 satipaṭṭhāna로 가르치십니다. 네 가지 satipaṭṭhāna를 따로 닦을 것이 없습니다. ānāpānasati bhāvanā 안에 네 가지 satipaṭṭhāna가 있습니다.
නමුත් අපේ අයට අද කියන්නේ කොහොමද? සමථ භාවනාවක් අතින් හිත ටිකක් එක්ක වෙන්න ආනාපාන සතිය වරන්න. ඊට පස්සේ විදර්ශනාව පටන් ගන්නවා. මෙහෙම ජාතියවනේ කියන්නේ?
그런데 오늘날 우리 사람들에게 어떻게 말합니까? samatha bhāvanā로 마음을 조금 모으려고 ānāpānasati를 닦고, 그다음 vipassanā를 시작한다고. 이런 식으로 말하지요?
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මම පෙන්නු ආනාපාන සතියට සතර සතිපට්ඨානයමයි. සතර සතිපට්ඨානය යම් තැනකද ආර්ය අෂ්ඨාංගික මායත් එතන සත්තබෝජයන්ගත් එතන නිවනත් එතන සතිය සියල්ලම එතනින් පූර්ණයි.
붓다께서는 '내가 보인 ānāpānasati가 곧 네 가지 satipaṭṭhāna'라고 가르치십니다. 네 가지 satipaṭṭhāna가 있는 곳에 ariya aṭṭhaṅgika magga도 거기, satta bojjhaṅga도 거기, nibbāna도 거기 있습니다. 모든 것이 거기서 온전합니다.
එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආනාපාන සතියයි ලෝකයාගේ ආනාපාන සතියට සතර සතිපට්ඨානයක් අයිති වෙන්නේ නැ. තව කීක සමාධියක් නිසා ලෝකෝත්තර සමාධියක්වත් ඒකෙන් ලබන්න බැ.
그러니 붓다의 ānāpānasati와 달리 세상 사람들의 ānāpānasati에는 네 가지 satipaṭṭhāna가 속하지 않습니다. 또 그것은 세간적 samādhi이므로 lokuttara samādhi도 그것으로는 얻을 수 없습니다.
ලෝකෝතර සමාධියක් ලබනවා නම් නිවන අරමුණු කරගත්ත කර්මස්ථානයක් වෙන්න ඕනේ. ආර්ය සමාධියක විශේෂත්වය මොකක්ද? ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයේ හංග හතක් පරිවාහාරක තියෙනවා ආර්ය අෂ්ඨාංග මාර්ගයේ තියෙන සමාධිය. සම්මා සමාධිය.
lokuttara samādhi를 얻으려면 nibbāna를 대상으로 삼은 kammaṭṭhāna여야 합니다. ariya samādhi의 특별함은 무엇입니까? ariya aṭṭhaṅgika magga의 일곱 요소가 둘러싸고 있는 것, 그것이 ariya aṭṭhaṅgika magga의 samādhi, 곧 sammā samādhi입니다.
සම්මා දිට්ඨි, සම්මා සංකල්ප සම්මා වාචා සම්මා කම්මන්ත සම්මා ආජීව සම්මා වායාම සම්මා සති කියන මේ මාර්ගා අංග හතක් පරිවාරය තමයි සම්මා සමාධිය පහළ වෙන්නේ කියලා දේශනා කරනවා. යම් තැනක සම්මා සමාධියත් නම් එත මාර්ග අංග හතක් එතනම තියෙනවා.
sammā diṭṭhi, sammā saṅkappa, sammā vācā, sammā kammanta, sammā ājīva, sammā vāyāma, sammā sati라는 이 일곱 길의 요소가 둘러싸야 sammā samādhi가 나타난다고 가르치십니다. sammā samādhi가 있는 곳에는 일곱 길의 요소가 바로 거기 있습니다.
න ලෝකයේ සමාධිය එක කියලා පරක් නැත තියෙනවා. ඔයක මාර්ග අංගයක්වත් එතන නැ. ඉතින් ආනාපාන සති භාවනාව වැඩෙන්නේ ඔය ක්රමයට.
세간의 samādhi는 그렇지 않아서 거기에는 길의 요소 하나도 없습니다. 그러니 ānāpānasati bhāvanā는 그런 방식으로 닦입니다.
ඒවං උපසංහරති බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනාවේ විවිධාකාරයෙන් දකින්න පුළුවන්. ලෞකික වශයෙන් ලෝක සත්වයා ගන්න අදාත ඇති ඒ වචනයම ඒ ශබ්දයම උච්චාරණය කරලා. ඒ ශබ්දයම තියෙනවා ආර්යර්ථයක්.
'evaṃ upasaṃharati', 붓다의 가르침에서 여러 방식으로 볼 수 있습니다. 세간에서 세상 중생이 받아들이는 뜻이 있는 바로 그 말, 그 소리를 그대로 발음해도 그 소리에 ariya의 뜻이 있습니다.
මෙන්න මේ ආර්ය මතු කරගත්තොත් අර බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු අර ආනාපානයත් එතන ගන්න පුළුවන්. සංසන්දනය කරලා දකින්න පුළුවන්. දැන් අරගන්නේ හුස්නුවන මොනවද තියෙන්නේ? අපි සංසන්දනය කරලා දකින හැටි.
이 ariya의 뜻을 끌어내면 붓다께서 가르치신 그 ānāpāna도 거기서 얻을 수 있습니다. 견주어 볼 수 있습니다. 이제 숨으로 들이쉬는 것에 무엇이 있습니까? 우리가 견주어 보는 방식입니다.
පිරිසිදු ඔක්සිජන් කියන වාතය මුල් කරගත්ත පිරිසිදු වාතය තමයි අරගන්නේ. පස්වාස කරල මොනවායද? කාබන් ඩයොක්සයිඩ් සහිත අපතරව්වය සහිත වාතය පස්වාස කරනවා. දැන් උපමාව ගැලපෙන්නේ නැද්ද? පිරිසිදු වූ ජී පැවැත්වීමට හේතු වන දේ අරගන්න. අපිරිසිදු වූ කාල සහිත දේ පහ කරන්න.
산소라는 깨끗한 공기를 바탕으로 한 깨끗한 공기를 들이쉽니다. 내쉬는 것은 무엇입니까? 이산화탄소가 섞인, 노폐물이 섞인 공기를 내쉽니다. 이제 비유가 맞지 않습니까? 깨끗한, 삶을 이어 가게 하는 것을 받아들여라. 더럽고 때 묻은 것을 내보내라.
ඒවන් උපසන් සංසන්දනය කර නිවන් දකින්න පුළුවන්. වතනත් ඕක තියෙනවා. පස්වාසන හුස්ම වැනි දෙයක් ලෝකේ තියෙනවා. මොනවද? කෙලෙස් කසටින් කසට ගන්න ඕනේ යම්කිසි කවිලි ක්රියාව වදන්නේ නැද්ද? මෙන්න මේවා පස්වාස කළ යුතු කෙලෙස් කොටස්. හරියට වායුව වාගේ. පස්වාස කරන වායුව ඔක්සිදන් නෙමෙයි කාබන් ඩයොක්සයිඩ් සහිතවන්නා වූ අපතලගේ සහිත වන්නා වූ නරක දෙයක් තමයි පහ කරන්නේ.
그렇게 견주어 nibbāna를 볼 수 있습니다. 여기에도 그것이 있습니다. 내쉬는 숨 같은 것이 세상에 있습니다. 무엇입니까? kilesa의 때로 더러워진 어떤 행위가 들어오지 않습니까? 이것들이 내쉬어야 할 kilesa 부분입니다. 마치 공기처럼. 내쉬는 공기는 산소가 아니라 이산화탄소가 섞인, 노폐물이 섞인 나쁜 것이고 그것을 내보내는 것입니다.
ඒ වගේ සංසාන්දනය කරලා ඔබ ළඟ රාග කහටක්, ද්වේශ කහටක්, මෝහ කහටක් ඇති යමක් වේද ඒ වගේ පහ කරන්න.
그처럼 견주어, 당신에게 rāga의 때, dosa의 때, moha의 때가 있는 것이 있다면 그처럼 내보내십시오.
ආශ්වාසයට අරගන්නේ පිරිසිදු වූ සිසිල්ලූ වායුවක් සමඟයි ගන්නේ. ඒ වගේ අප්රමාදව අමත පදන්ගන අප්රමාදය මුල් කරගෙන ජීවිතය පවත්වන්නා වූ අප්රමාද ගුණයත් යම් දහමක් ඇත්ද අන්න ඒ අප්රමාදය මුල් කරගෙන පිරිසිදු දේ ගන්න මොනවද පිරිසිදු? අලෝභෝ කුසල මූලං, අදෝෂෝ කුසල මූලං, අමෝහෝ කුසල මූලං අලෝභයෙන් අද්දේශයෙන් අමෝහයෙන් කරන කියන හිතන දේවල් ගන්න ඒකත් අර උපමාව පරිදි ගත්ත හැේ. උපමා සංසාදනය එහෙමත් ගන්න පුළුවන්.
들이쉼에는 깨끗하고 시원한 공기를 받아들입니다. 그처럼 'appamādo amatapadaṃ', appamāda를 바탕으로 삶을 이어 가는 appamāda의 덕, 그런 dharma가 있다면 그 appamāda를 바탕으로 깨끗한 것을 받아들이십시오. 무엇이 깨끗합니까? 'alobho kusalamūlaṃ, adoso kusalamūlaṃ, amoho kusalamūlaṃ', alobha, adosa, amoha로 하고 말하고 생각하는 것들을 받아들이십시오. 그것도 그 비유대로 받아들일 수 있습니다. 비유로 견주는 것도 그렇게 할 수 있습니다.
පස්වාසීමට සුදුසු දේ පශ්වාස කරන්න. ආශ්වාස කරන්න සුදුසු දේ ආශ්වාස කරන්න. මේකත් නිවන් මගක්.
내쉬기에 알맞은 것을 내쉬고, 들이쉬기에 알맞은 것을 들이쉬십시오. 이것도 nibbāna의 길입니다.
අනුපූල සමාධි මාර්ගයක් තියෙනවා. ඒකෙදීත් ඔය ආශ්වාද ප්රශ්වාදය ගන්න පුළුවන්. හැබැයි ලෝකයා හිතපු පිහිටපු ක්රමයට නෙමෙයි. සැහැල්ලුව බලාගෙන ධර්මානුකූලව ඉස්සෙල්ලා දැකලා යන ක්රමයක් තියෙනවා.
anupubba samādhi의 길이 있습니다. 거기서도 그 assāsa passāsa를 받아들일 수 있습니다. 하지만 세상 사람들이 생각해 세운 방식으로는 아닙니다. 가벼움을 보며 dharma에 맞게 먼저 보고 가는 방식이 있습니다.
අපිට යමකින් යමකින් දුක් දෙනවද? දුක් දෙන්න හේතු වෙන හේතුව අත්හැරියොත් ඒ දුකෙන් නිදහස් මේ මූල ධර්මය තේරුම් ගන්නවා.
무엇이 우리에게 괴로움을 줍니까? 괴로움을 주는 원인을 놓으면 그 괴로움에서 벗어난다는 이 근본 dharma를 이해합니다.
දැන් අපි මේ බාහිර ලෝකයේ යම්කිසි පිරිසක් එක්කලා ඉන්නකොට අපිට අයින් කරන්න බැහ ඒ පිරිස අපිට මුහුණ දෙන්න සිද්ධ වෙනවා පිරිසත් එක්කෙන කටයුතු වලදී.
이제 우리가 이 바깥 세상에서 어떤 무리와 함께 있을 때 그 무리를 치워 버릴 수는 없습니다. 무리와 함께하는 일에서 그들과 마주해야 합니다.
ඒගොල්ලෝ විවිධාකාර අදහස් හැටිය අය විවිධාකාර ගති ලක්ෂණ තියෙන අය ඒගොල්ලෝ ඒ ගති ලක්ෂණ ක්රියාත්මක කරනවා. සමහර බොහෝකොටම දුශ්චරිත ගති ලක්ෂණ වැටෙන්නේ එහෙමයි. කාය දුෂ්චරිත වාග් දුච්චරිත මනෝ දුෂ්චරිතමයි බොහෝකොට තියෙන්නේ. හැබැයි තමන්ගේ තියෙන්නේ කාය සුචරිත, වාක් සුචරිත, මනෝ සුචරිත මේ දේ ගලපන්න බැ.
그들은 여러 생각을 지닌 이들, 여러 성향을 지닌 이들이고, 그 성향을 행동으로 드러냅니다. 어떤 이들은 대부분 나쁜 행위의 성향입니다. 대개 그렇게 됩니다. 몸의 나쁜 행위, 말의 나쁜 행위, 마음의 나쁜 행위가 대부분입니다. 그런데 자기에게 있는 것은 몸의 바른 행위, 말의 바른 행위, 마음의 바른 행위여서 서로 맞지 않습니다.
ඒ කියන්නේ අනිත් පුද්ගලයන්ගේ හැම වෙලේම තමන්ට එනවා පරක්. ඒක නතර කරන්න බැහ ඒක ලෝකේ හැටි. හැබැයි රිදෙන එක ඇත්ත. කටුක දේවල් ප්රිය නැතිට එකත් ඇත්ත. අනුන් බහිනකොට ඒක ප්රිය වශයෙන් ගන්න බැහ අමාරුයි. හැබැයි නොගැටින්න පුළුවන්. ඉවසීම ප්රගුණ කළත් ඒක කර් සසායන වචනයක් නෙමෙයි.
곧 다른 사람들의 것이 늘 자기에게 부딪쳐 옵니다. 그것을 막을 수는 없습니다. 그것이 세상입니다. 하지만 아픈 것은 사실입니다. 거친 것들이 달갑지 않은 것도 사실입니다. 남이 욕할 때 그것을 좋게 받아들이기는 어렵습니다. 하지만 부딪치지 않을 수는 있습니다. 인내를 닦는다 해도 그것은 쉬운 말이 아닙니다.
ඒ වගේම ලෝකයේ සම්බන්ධය ලෝකයෙන් අයින් වෙලා යන කටයුතු කරන කෙනාට ලෝකයේ සම්බන්ධ හැම දෙයක්ම ඒ ආකාරයෙන් අප්රිය අමනාප ගතියට පත් වෙනවා. හැබැයි අප්රිය වශයෙන් අමනාප වශයෙන් ගැටෙන්නේ නැතුව තමා නිදහස තේරුම් ගන්නවා. ලෝකය තුළ ඉන්නකම් නිදහස ලබන්න බැරි බවත් දන්නවා.
또한 세상과의 관계에서 벗어나 가는 일을 하는 사람에게는 세상과 관련된 모든 것이 그렇게 싫고 마음에 들지 않는 것이 됩니다. 하지만 싫고 마음에 들지 않는다고 부딪치지 않고 자유를 이해합니다. 세상 안에 있는 동안은 자유를 얻을 수 없다는 것도 압니다.
යම් යම් අවස්ථාවක් ඒකට ලැබුනොත් ලැබුණු අවස්ථාවේදී ඒ නිදහස අත්දකිනවා. මෙන්න මේකයි ක්රමය. මෙන්න මේ ක්රමයේදී පුද්ගලයා දකිනවා එක දෙයක්.
어떤 때 그럴 기회를 얻으면 그 얻은 때에 그 자유를 경험합니다. 이것이 방법입니다. 이 방법에서 사람은 한 가지를 봅니다.
අපි ගොඩනගාගෙන මේ ගිහි රාමුව නැත්නම් යම්කිසි පිරිසක් එක ඇසුරු කරන රාමුවක් තියෙනවා. මේ කරගන්න රාමුව තුළින් රාග සහගත, ද්වේශ සහගත, මෝහ සහගත වැඩම තමයි මේකේ හිතුවිලි ක්රියාවතන වශයෙන් අපි ගොණගන්න පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ.
우리가 쌓아 온 재가 생활의 틀, 또는 어떤 무리와 어울리는 틀이 있습니다. 이 틀 안에서 rāga, dosa, moha에 물든 일만을 생각과 행동과 말로 쌓는 데 우리는 익숙해져 있습니다.
දැන් ඔය හාමුතුල අපිට තොරඟ දෙයක් නැහැ ජීවත් කුක්කුට මැත්ත අර මිත්ත කියන වැද්දගේ වාරය ආවොත්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දුණු හිතලා හදලා දීලා. ඉතින් අර මනුස්සයා උදේමේ යනකොට කෑම ටික හදලා දීලා ඔක්කොම කරලා දීලා, අර ගෙනාපු මසුර කපලා කොටලා හදලා දීලා වැද්දට ඕන හැටියට ජීවත් වුණා. සෝවාන් වෙච්ච සිටු කුමරියක්. හැබැයි වැද්දට ඕන හැටියේ ජීවත් වෙනක් ගැටුනේ නැහ. හැබැයි චේතනා වශයෙන් එතන හිත බිහිල්ලා තිබුනේ නැහැ. ප්රිය දෙයක් හැටියට ගත්තේ නැ. නමුත් අර ජීවිත කාලේ ගත කරා අවුරුදු 20 ගානක්වා. අර වැද්දත් එක්ක ළම
활을 손질해 주고, 그 남자가 아침에 나갈 때 음식을 차려 주고 모든 것을 해 주고, 가져온 고기를 자르고 다져 손질해 주며 사냥꾼이 원하는 대로 살았습니다. sotāpanna가 된 부잣집 딸이었습니다. 사냥꾼이 원하는 대로 살면서도 부딪치지 않았습니다. 그러나 cetanā로는 거기에 마음이 빠져 있지 않았습니다. 좋아하는 것으로 받아들이지 않았습니다. 그래도 그렇게 20년 남짓 삶을 보냈습니다. 그 사냥꾼과 아이들과 함께.
දැන් මෙන්න මේ වගේ හිටපු කාල සීමක් අපිටත් මොන මොනවා වගේ හරි ප්රශ්න වලින් මේ දවල් කාලේ එහෙනම් අපි වැඩ කරන කාලේ. ඔය වගේ අනික් කාලේ ප්රශ්න නිසා අපිට අර දුක්කම් කටුරකට මුහුණ දෙන්න වෙනවා.
이처럼 우리에게도 어떤 시기가 있어, 이런저런 문제로, 낮 시간, 곧 우리가 일하는 시간 같은 때에 문제들 때문에 괴로움의 가시밭과 마주해야 합니다.
හැබැයි ඉව සිල්ලෙන් එයාට මුහුණ දීලා හිටියාට අපි දන්නවා මුළු දවසේ උදේ ඉඳන් රෑ වෙනකන් රෑ එළි වෙනකන් ඒකට අවස්ථාව නෑහ. ගිහිවතේ ඉන්න කෙනෙකුට ඒකට අවස්ථාවක් ලැබෙනවා.
인내로 그것을 마주하고 있어도, 우리는 아침부터 밤까지, 밤이 새도록 그럴 기회가 없다는 것을 압니다. 하지만 재가에 사는 사람에게도 그럴 기회가 생깁니다.
ඔක්කොම කෝලන් නතනා පැටව්ව කෑ ගහන ඔක්කම වෙනවා රෑ 10 වෙනකක්. 10 පස්සේ තියන්නේ ඇහු
소란과 아이들이 소리치는 것, 모든 것이 밤 10시까지 이어집니다. 10시가 지나면,
ඔක්කොම බුධි දැනි තැන වැහිලා. බීපි කතයි දිහා තව කොහර ඇල්ලා ඌ බුධි. බයින එක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉන්නම් ඒකත් බුද්ධි. මොකද උන්ට නිධිමත උලන්න බැහැ. නිධිමත කියන එක හරි අමාරුවක් රාග, ද්වේශ, මෝහ සහිතහාට නින්දයක් නැහ නම් හරි අමාරුයි. එදා උගලාව මොකද? හත අට වෙනකන් විතරයි. නමය වුනාට පස්සේ වැටිච්ච තැන ගොරෝගොරෝ වුවි.
욕하던 이도 그때는 잠듭니다. 그들은 깨어 있을 수가 없으니까요. 깨어 있는 것은 아주 어려운 일입니다. rāga, dosa, moha가 있는 이에게 잠을 못 자는 것은 아주 괴롭습니다. 그날 그들이 버티는 것은 일고여덟 시까지뿐입니다. 아홉 시가 넘으면 쓰러진 자리에서 코를 곱니다.
මෙන්න මෙහෙම වෙලාවක් අහුනාම අලෝභ, අද්වේශ අමෝහ ගුණයඇති පුද්ගලයාට අනිත් වෙලාව ප්රබෝධ වෙලාවක්. ඌ බුදෙන වෙලාව මේ පුද්ගලයාට ප්රබෝධයි. එහෙනම් ඒ වෙලාවේදී හිමීන් සිරව ඉන්න ඇඳේ හරි පැදුරේ හරි දැකිල්ලා නිසංසව ඉදගන්නවා. දැන් කවුරුවක් කරදර කරනවද? කරදර ඔක්කොම බුද්ධි. ඔන්ගෙන් කරදරයක් දැන්නේ නැහැ හොඳ වෙලාවක් අහුවන්නේ.
이런 때를 잡으면, alobha, adosa, amoha의 덕을 지닌 사람에게 그 시간은 깨어 있는 시간입니다. 그들이 잠든 시간이 이 사람에게는 맑게 깨어 있는 때입니다. 그러면 그때 조용히 침대나 돗자리에 바르게 앉아 고요히 자리합니다. 이제 누가 괴롭힙니까? 괴롭히던 이들은 모두 잠들었습니다. 그들에게서 괴로움이 오지 않는 좋은 때를 잡습니다.
අන්න පුද්ගලයා වෙලාවක් අරගන්නවා. ඒ වෙලාව තුළ එයා දන්නවා. මහා කරදර කාලී බාහිර පරිසරයකින් මිදිච්ච නිදහස් වෙලාවක්නේ. තමන්ගේ හිතට දැනෙනවා නිදහසක හැටි. අත්හැරීම කොච්චර ශාන්ත ප්රණීතද? දැන් මම අත්ඇරලද මේ ඉන්නේ? මේ වෙලාවේ. මේ මොහොතේ මම අත්හැරලාද ඉන්නේ? ඒ කර අත්හැරලා ඉන්නවා. ඒ කරනය වෙන් වෙලා හිටියට.
사람은 그런 때를 잡습니다. 그때 그는 압니다. 큰 괴로움을 주는 바깥 환경에서 벗어난 자유로운 때라는 것을. 자기 마음에 자유가 어떤 것인지 느껴집니다. 놓음이 얼마나 고요하고 뛰어난가. '이제 나는 놓고 있는가? 이때, 이 순간 나는 놓고 있는가?' 그것을 놓고 있습니다. 그것에서 떨어져 있기에.
දැන් මගේ ශරීරය පිළිබඳව තියෙන කරදරේ ඒක ඇරිලා නැ. ශරීරය පැත්තකින් සත් වෙනවා. පැත්තකින් හිරි වැටෙනවා. දාඩිය දානවා කොහ විතරයි. ඒ වගේ පන්නකට මුහුණ දීලා තියෙනවා දැන් මේ වෙලාවේ.
그러나 내 몸에 대한 괴로움은 아직 떠나지 않았습니다. 몸 한쪽이 달아오르고, 한쪽은 저립니다. 땀이 나기도 합니다. 이때 그런 것들과 마주하고 있습니다.
කැක්කුම වේදනා දීම් එක පැත්තෙන් එනවා එක්කෝ. මේ වගේ එක ප්රශ්න. කොන්දිනවා ඉඳගෙන ඉඳ එක්කෝ. මොන මොන ඒක තත්තමකක් කියනවා. මොන මොනවා හරි ප්රශ්නයක් එනවා.
쑤심과 아픔이 한쪽에서 오기도 합니다. 이런저런 문제. 앉아 있으면 허리가 아프기도 합니다. 이런저런 문제가 옵니다.
අන්න එතකොට හැමදේම දකින්න ඕනේ. යම් වේදනාවක් දැනෙනවා නම් සැප වශයෙන් හෝ දුක් වශයෙන් හෝ දාහයෙන් හෝ මොන පෙළෙන විහට කොයි ආකාරයෙන් හරි මේකට හේතුවක් තියෙනවා.
그때 모든 것을 보아야 합니다. 어떤 vedanā가 느껴진다면, sukha로든 dukkha로든 타오름으로든, 어떤 괴로움으로든 어떤 방식으로든 거기에는 원인이 있습니다.
වේදනාවක් වේදනාවක් කිය කියන අවස්ථාවක් නෙමෙයි මේක. මේ මොන වේදනාවක්ද? කුමක් නිසා හටගන්න එකක්ද? මේ වේදනාව මොකක්ද? වේදනාවට හේතුව මොකක්ද?
이것은 그저 '아프다, 아프다' 하고 있을 때가 아닙니다. 이것은 어떤 vedanā인가? 무엇 때문에 생기는가? 이 vedanā는 무엇인가? vedanā의 원인은 무엇인가?
කය ඇති නිසා හටගන්න වේදනාව කය ඇති නිසයි. වෙනෙහෙකින් නෙමෙයි හටගන්නේ. කය තියෙන නිසා හටගන්න වේදනාව කය නිසා හටගන්නේ. ඒකයි මේ සත්තම රත් වෙන්නේ, කැක්කුම එන්නේ, දාඩිය දාන්නේ මේ කය නිසාන.
몸이 있어서 생기는 vedanā는 몸이 있기 때문입니다. 다른 것에서 생기는 것이 아닙니다. 몸이 있어서 생기는 vedanā는 몸 때문에 생깁니다. 그래서 달아오르고 쑤시고 땀이 나는 것은 이 몸 때문입니다.
කය හැදිලා තියෙන්නේ ඕන වැයන්ද. ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, වායෝ ධාතුවයි, පඨවි ධාතුවයි කියන්නේ ධාතුව හටෙන් තමයි මේ කය හැදිලා තියෙන්නේ. දැන් අන්න අපි සකස් වුන ආකාර බලාගන්නවා.
몸은 무엇으로 만들어졌습니까? āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 네 가지 dhātu로 이 몸이 만들어져 있습니다. 이제 우리가 짜인 방식을 살펴봅니다.
ඉතින් මේ ශරීරයට ධාතු හතරකින් කයක් කියලා ගොණු වෙන්න. ආපෝ ධාතුව කුමක් නිසා හටගත්තද? බැඳෙනවා. බැඳෙන ගතිය නිසාම තමයි බැඳෙන එකක් හටගත්තේ. රාගය මුල් කරගෙන ආපෝ ධාතුව ද්රව ධාතුව හටගන්නවා.
이 몸은 네 가지 dhātu로 몸이라는 것으로 뭉쳐 있습니다. āpo dhātu는 무엇 때문에 생겼습니까? 묶입니다. 묶는 성질 때문에 묶이는 것이 생겼습니다. rāga를 바탕으로 āpo dhātu, 곧 물의 dhātu가 생깁니다.
මේ ද්රව ධාතුවක් හා සම්බන්ධ වෙන්න හේතුව රාගයෙන්. මේ ගිනි ධාතුව මොකක් නිසාද? ද්වේශය නිසා හටගන්නවා. ලෝභය නිසා රාගය නිසා එකක් හටගන්නවා ආපෝ ධාතුව. ද්වේශය නිසා හටගන්නවා ගිනි ධාතුව. ඒක තමයි මේ දවනය සත් කරන්නේ. හේතුඵලය
이 물의 dhātu와 이어지는 원인은 rāga입니다. 이 불의 dhātu는 무엇 때문입니까? dosa 때문에 생깁니다. lobha 때문에, rāga 때문에 생기는 것이 āpo dhātu이고, dosa 때문에 생기는 것이 불의 dhātu입니다. 그것이 이 몸을 태우고 달아오르게 합니다. 원인과 결과입니다.
එතකොට මේ තදගතිය මොකක් නිසා හටගන්නවද? බර ගතිය තදගතිය මෝහය ප්රතිඵලය මෝහය තද කරනවා. බර කරනවා. හිර කර පවනවා.
그러면 이 단단한 성질은 무엇 때문에 생깁니까? 무겁고 단단한 성질은 moha의 결과입니다. moha는 단단하게 하고, 무겁게 하고, 짓누릅니다.
මෙන්න මේ ගති තුනට එකතු වෙච්ච ගොණු වුනොත් එහෙම තමයි වායෝ ධාතුව පීඩනයට පත් කරන්නේ. ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, පඨවි ධාතුවයි කියන තුනට එකතු වෙච්ච වෙලාවට තමයි වායෝ ධාතුවක් කරදර කරන්නේ. වාත අමාරු වෙන්නේ එතකොට.
이 세 성질이 합쳐져 뭉치면 그것이 vāyo dhātu를 압박합니다. āpo dhātu, tejo dhātu, paṭhavī dhātu 세 가지가 합쳐질 때 vāyo dhātu가 탈을 일으킵니다. 그때 바람으로 인한 탈이 납니다.
එහෙනම් මෙතනින් ලෝභය නිසා, ද්වේශය නිසා, මෝහය නිසා හටගත්ත යමක් ඇටනම් ඒක දුකට හේතු වෙන කරදරවලට හේතු වෙන හරිය ප්රධාන දුක.
그러니 여기서, lobha 때문에, dosa 때문에, moha 때문에 생긴 것이 있다면 그것이 괴로움과 어려움의 원인이 되는 부분, 주된 괴로움입니다.
එහෙනම් මට පුළුවන් නම් මේ කය මෙහෙමහම තියෙද්දී. ආපෝ ධාතුවෙන් තේජෝ ධාතුවෙන්, පඨවි ධාතුවෙන් වෙන් වෙන්න කොච්චර වැහැල්ලුවද
그러니 이 몸이 그대로 있는 동안에도 āpo dhātu, tejo dhātu, paṭhavī dhātu에서 떨어질 수 있다면 얼마나 가벼울까요.
එහෙනම් වායු ධාතුව මොකෙන්ද හටගන්නේ? අලෝභය නිසා, අද්වේශය නිසා, අමෝහය කියන හේතු තුන නිසා හේතු තුනේ නිර්මාණය තමයි මේකට වායෝ ධාතුව. ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ කියන හේතු තුනයි. අලෝභ, අද්වේශ මෝහ කියන හේතු තුනයි. මෙන්න මේ හේතු හය නිසා ලෝකේ හටගන්නවා. ලෝකේ හටගන්න හේතු හයයි. ඔන්න හයෙන් හටගන්න ආකාරය. මේ දහම වැහිලා හිලා තමයි අද හොයාගන්න බැරෙන්නේ.
그러면 vāyo dhātu는 무엇에서 생깁니까? alobha, adosa, amoha라는 세 원인 때문에, 그 세 원인이 만든 것이 이 vāyo dhātu입니다. lobha, dosa, moha라는 세 원인과 alobha, adosa, amoha라는 세 원인, 이 여섯 원인 때문에 세상이 생깁니다. 세상이 생기는 원인은 여섯입니다. 여섯으로 생기는 방식이 이것입니다. 이 dharma가 가려져 있어서 오늘날 찾지 못하는 것입니다.
දැන් මේකෙන් අහක් වෙන ක්රමයක් තියෙනවා. කොහොමද අහක් වෙන්නේ? අර කියන ආපෝ ධාතුවයි, පඨවි ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි කියන තුන ඇසුරු කරගෙන ඉන්නකන් තමයි. ඒ ඇසුරෙන් මිදෙන්න බැරි මනසට.
이제 여기서 벗어나는 방법이 있습니다. 어떻게 벗어납니까? 그 āpo, paṭhavī, tejo dhātu 셋에 기대어 있는 동안에는, 그 기댐에서 벗어날 수 없는 마음입니다.
මේකෙන් මිදෙන්න නම් මොකද කරන්න ඕනේ? මිදෙන්න ඕන එක අත්හරින්න ඕනේ අමනසිකාරය මෙනෙහි කිරීමෙන් අත්හරින්න ඕනේ. තමාට පවතින්න ඕනේකද ඒක මෙනෙහි කරන්න ඕනේ. මෙන්න මේ කාරණා දෙක මෙතන සිද්ධ කරන්න ඕනේ. එතකොට තමයි පුළුවන්කම ලැබෙන්නේ. හේතුවට අනුකූල ඵලයෙන් යමක් අත්හැරිය යුතු ඒක අත්හරින්නා යමකට පැමිත ඒකට පැමිණෙන්නා.
여기서 벗어나려면 무엇을 해야 합니까? 벗어나야 할 것은 놓아야 합니다. amanasikāra, 곧 주의를 두지 않음으로 놓아야 합니다. 자기에게 이어져야 할 것에는 주의를 두어야 합니다. 이 두 가지를 여기서 해야 합니다. 그때에야 할 수 있게 됩니다. 원인에 맞는 결과로, 놓아야 할 것은 놓고 이르러야 할 것에는 이릅니다.
මෙන්න මේ නිසා එයා කල්පනා කරනවා. අරමුණු කළ යුතු මෙනෙහි කළ යුතු වායුව මෙනෙහි කරනවා. කය මෙනෙහි නොකර ඉන්නවා. කය මෙනෙහි නොකරමින් වායුව මෙනෙහි කරන්නා වූ ක්රමයක් තියෙනවද? මල් ළඟ එකට ක්රමයක් තියෙනවද?
그래서 그는 생각합니다. 대상으로 삼아야 할, 주의를 두어야 할 바람에 주의를 둡니다. 몸에는 주의를 두지 않습니다. 몸에 주의를 두지 않으면서 바람에 주의를 두는 방법이 있습니까?
තියෙනවද? මල් ළඟ එකට ක්රමයක් තියෙනවද? ඇයි මේ අහයි යන්නේ එහා මෙහා කොච්චර හරි වායුව අන්න අහුණා එකක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉස්සරහට හිත තියාගෙන මෙනෙහි කරන අවධානය ආවර්ජනය යොමු කරනවා. මේ ඉස්සරහ සැරිසරන වායුවට ටික වෙලාව වකින තැන් හොඳට පේන්න පටන් ගන්නවා. වායුව අරමුණු වෙනවා, කය අරමුණු වෙන්න නැතුව යනවා. ඒ වෙලාවට දැනෙන්න පටන් ගන්නවා මුළු කයම නොදැනී ගියා වෙනවා. කය දැනෙන්නේ නැතුව යනවා ස්පර්ශය වෙන්නේ නැති නිසා. වායුව දැනින්න පටන් ගන්නවා සැහැල්ලුවට.
앞쪽에 마음을 두고 주의, āvajjana를 이 앞에서 오가는 바람에 기울입니다. 잠시 지나면 그 자리가 잘 보이기 시작합니다. 바람이 대상이 되고 몸은 대상이 되지 않게 됩니다. 그때 온몸이 느껴지지 않게 된 것처럼 느껴지기 시작합니다. 접촉이 일어나지 않으니 몸이 느껴지지 않게 됩니다. 바람이 가볍게 느껴지기 시작합니다.
මෙන්න මෙතන්ට එට දැහෙනවා වායුවේ සහනය මොකද අලෝභයෙන්, අද්දේශයෙන්, අමෝහයෙන් හටගත්තා වූ යම් රූප කලාපයක් ඇත්්ද රූප ධාතුව ඇත්්ද ඒවා දුක්ගිනි දෙන්නේ නෑ. අර වගේ දවන්නේ තවන්නේ නෑ. අන්න ඒ දුක් ගිනි නොදෙවන සුගති ගති ලක්ෂණය ඇති කරවන සුව ඇති කරවන මෙන්න මේ ගති ලක්ෂණයේ වායු ස්පර්ශය පමණක් තියෙනවා නම් ලැබෙනවා.
여기서 바람의 편안함이 느껴집니다. alobha, adosa, amoha로 생긴 rūpa kalāpa, rūpa dhātu가 있다면 그것들은 괴로움의 불을 주지 않기 때문입니다. 그처럼 태우고 달구지 않습니다. 그 괴로움의 불을 주지 않고 좋은 성질과 편안함을 일으키는, 이 성질의 바람 접촉만 있다면 그것을 얻습니다.
වායුවේ මේ ශරීරයේ විහිවෙන වායුව අරමුණු වෙලා වායුමය කයක් වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා.
몸에 퍼지는 바람이 대상이 되어 바람으로 된 몸이 알아지기 시작합니다.
මේ වෙලාවේදී අලෝභය, අද්වේශය, අමෝහය ආලෝක ස්වභාවයෙන් යුත්තයි. තමන් අරමුණු කරපු අරමුණු කරපු තැනට ආලෝක පුල්ලියක් වැටෙනවා. ඉදිරියේ තියෙන වාය අරමුණ වෙනකොට ඉස්සරහෙනවා. වායුව නිකන් ගෝල් ආකාරව එක අතර කැරකිලා යන ආලෝක ධාරාව බලවලට පත් වෙලා පින්න පටන් ගන්නවා.
이때 alobha, adosa, amoha는 빛의 성품을 지닙니다. 자기가 대상으로 삼은 곳에 빛의 점이 떨어집니다. 앞에 있는 바람이 대상이 될 때 앞에 나타납니다. 바람이 마치 공 모양으로 그 안에서 돌아가는 빛의 흐름이 되어 강해지며 퍼지기 시작합니다.
ශරීරයේ නොපෙනි තත්වයට පත්වෙලා මනසට වායුව පමණක් අරමුණු වෙන්න තත්ත්වෙලාට ආව එදාන් අතර වුනහම ඔන්න ඔතේද කියනවා ප්රථම ධ්යානයට පත් වුණා.
몸은 보이지 않는 상태가 되고 마음에 바람만이 대상이 되는 상태가 되었을 때, 그때 첫째 jhāna에 들었다고 합니다.
මේක විශාල සුවයක් තියෙනවා. කය දැනහෙනවා. හැබැයි මේ මස්ලේ කය නෙමෙයි දැනෙන්නේ. වායුමය කයක් හැටියට. ඒක විශාල සුවයක් තියෙනවා. බර නෑ සැහැල්ලුවයි. මුළු ශරීරයම හැමතැනම සුව හිරියකින් හිරි වැටී ගියවාගේ විශාල සුවයකට පත්වෙලා නිච්චලව නවතිනවා. මෙන්න මේ ස්වභාවයට ඔයකින් ප්රථම ධ්යානයට එන්න පුළුවන්.
여기에는 큰 편안함이 있습니다. 몸이 느껴집니다. 하지만 이 살과 피의 몸이 아니라 바람으로 된 몸으로 느껴집니다. 큰 편안함이 있습니다. 무게가 없고 가볍습니다. 온몸 구석구석이 편안한 저림으로 저려 오는 것처럼 큰 편안함에 이르러 고요히 멈춥니다. 이런 성품으로 첫째 jhāna에 이를 수 있습니다.
ඊට පස්සේ අලෝභ අද්වේශ අමෝහයන්ගේ ආලෝක ලක්ෂණය මූලට වැටිලා මූහුණ හඳලිය වැටන හා සමානව වැටෙනවා. දෙවෙනි ධ්යානයට අවශ්ය කරන අරමුණු ඔතනින් එනවා. ඒ හඳලිය හරි ශාන්ත හඳලිය වැනි එලිය හරි ශාන්තයි අර වායුවට වැඩියි.
그 뒤 alobha, adosa, amoha의 빛의 성질이 내려와 달빛이 비치듯 비칩니다. 둘째 jhāna에 필요한 대상이 거기서 옵니다. 그 달빛 같은 빛은 아주 고요합니다. 그 바람보다 더 고요합니다.
වායු ස්වභාවය ඉක්ම ගිහිල්ලා මේ හඳේලිය ස්වභාවය මුළු හැමතැනම විහිදුනානම් කොච්චර සාන්ත ප්රණීතද මේ අදහත එනකොටම අර ආලෝකය ගිහිල්ලා මුළු ශරීරය හැමතැනෙම ගිහිල්ලා වායු මේකය වහගන්නවා හැමතැනම වායු ශරීරය වායු මේ කය ආලෝකය වහගත්තහම එරමිනිය ගොතාගෙන හිටපු ආකාරයේ ආලෝක ශරීරයක් තියෙනවා වගේ වැටහෙනවා. වායුමය කයයි ආලෝක කයයි. මේක ඊට වඩා සාන් පණිතයි ඉස්සෙල්ලට වඩා. මෙන්න මෙතන්ට ආපුම එයා දෙවෙනි දැහැට ආවා.
'바람의 성품을 넘어 이 달빛의 성품이 온 곳에 퍼진다면 얼마나 고요하고 뛰어날까.' 이 생각이 오는 순간 그 빛이 온몸 구석구석으로 가서 바람으로 된 몸을 덮습니다. 바람의 몸을 빛이 덮으면 가부좌로 앉은 모습의 빛의 몸이 있는 것처럼 알아집니다. 바람으로 된 몸과 빛의 몸. 이것은 앞의 것보다 더 고요하고 뛰어납니다. 여기에 이르면 그는 둘째 jhāna에 온 것입니다.
ඊට පස්සේ දකිනවා. මේ වායුම ස්වභාවය නැති විනවිට ගිය ආලෝකයම තියෙනවා නම්. තනිකර ආලෝකයම හැදුන කයක් නම් ඒක කොච්චර මඉඩලා ශාන්ත ප්රණීතද ඒ සිතීලත් එක්කලා අර වායුමී ස්වභාවය සම්පූර්ණ නොදැන ගිහිල්ලා අස්සක් මුල්ලක් නැග ඇතුල පිට සියලුම තැන තනිකර ආලෝක කඳක් හා සමානව ආලෝකයෙන් සම්පූර්ණ වෙච්ච අඟ පසඟ ඇති ආලෝකමය කයක් ඇතිලා ශාන්තව පිහිටෙනවා ඉවක්. මෙන්න සුඛය කදතා සහිත තුන්වෙනි දෑන.
그 뒤 봅니다. '이 바람의 성품이 사라지고 빛만 남는다면, 순전히 빛으로만 된 몸이라면 얼마나 맑고 고요하고 뛰어날까.' 그 생각과 함께 바람의 성품이 완전히 느껴지지 않게 되고, 구석구석 안팎 모든 곳이 순전히 빛의 덩어리처럼 빛으로 가득 찬 팔다리를 지닌 빛의 몸이 고요히 자리 잡습니다. 이것이 sukha와 ekaggatā가 있는 셋째 jhāna입니다.
දැන් ඔය හරි ගියා කියන පස්සේ හුස්ම සම්බන්ධයක් නැහ. ඉන්න විතරයි හුස්ම සම්බන්ධ වුනේ. දැන් යන්නේ ධ්යානයට අවශ්ය කරන ධ්යානංග අරමුණු කරගෙනයි එහා එහා ධ්යාන වලට යන්නේ. හැමදේම ආශ්වාස ප්රශ්වාස අරමුණු කරගෙන ධ්යාන වල ඉන්න බැහ. ඒක ප්රථම ධ්යානයට යනකම් විතරයි තියෙන්නේ. ප්රථම ධ්යානය ඉක්මෙව්වට පස්සේ සමාධියම් ප්රීති සුඛ ඒකතා සහිතා සමාධියෙන් ජනිත වුන ප්රීති සුඛය සහිතවයි ධ්යානංග පහළ වෙන්නේ. අර විවේකය පහළ වෙච්ච එකයි විවේක ජම් පීතිසගේ ප්රථම ධ්යානට විතරයි. විවේකං ප්රීති සුඛ ඒකක් ගත හස පටමත් ධ්යානං දෙපියක් ධ්යානය ට කියන්නේ සමාධියන් ප්රීති සුඛ එකක් ගත හටයි දෙපියක් ධ්යානක්. අන්න සමාධියෙන් ගොඩනැගුණා වූ ප්රීති සුඛය දැන් ඉන්නේ. එහෙනම් අරමුණ එතන නැහ. හුස්ම ගැනීමේ සම්බන්ධ කතාව
거기까지 가면 그 뒤로는 숨과 관계가 없습니다. 숨은 거기까지만 관계되었습니다. 이제는 jhāna에 필요한 jhānaṅga를 대상으로 삼아 다음 jhāna들로 갑니다. 모든 것을 assāsa passāsa를 대상으로 삼아서는 jhāna에 머물 수 없습니다. 그것은 첫째 jhāna에 갈 때까지만입니다. 첫째 jhāna를 넘어서면 'samādhijaṃ pītisukhaṃ', samādhi에서 생긴 pīti와 sukha와 함께 jhānaṅga가 나타납니다. 고요히 떨어짐(viveka)에서 생긴 'vivekajaṃ pītisukhaṃ'은 첫째 jhāna에만 해당합니다. 'vivekajaṃ pītisukhaṃ paṭhamaṃ jhānaṃ'이고, 둘째 jhāna는 'samādhijaṃ pītisukhaṃ dutiyaṃ jhānaṃ'이라고 합니다. 이제는 samādhi로 쌓인 pīti sukha에 있습니다. 그러니 거기에 그 대상, 숨에 관한 이야기는 없습니다.
මෙන්න මෙතන්ට ගියාට පස්සේ දකිනවා අඟ පසඟ වෙන් කරලා තියෙන එක. කවුරු කොරොපපු එකක්ද කොහොම හැදිච්ච එකක්ද? ඔවුන් ඔය තෙන්දි ඔය හැමතකම නුවල දියුණු වෙනවා. නුවට ගෝචෙලා පේන්න පටන් ගන්නවා. මේ අඟ පසඟ නිකන් හැදිලා නෙමෙයි. මනසෙන් ප්රීිත කරලා මනසෙන් නිර්මාණය කරලා ගොඩනගන හින්දයි මේ තියෙන්නේ. මොකටද ගොඩනගන්නේ? ප්රියමනාප වස්තු පස්සේ දුවන්නයි. ඒවා අල්ලගන්නයි අත් දෙකයි කවුල් දෙකයි හැදිලා තියෙනවා.
여기에 이른 뒤 팔다리가 나뉘어 있는 것을 봅니다. 누가 만든 것인가, 어떻게 생긴 것인가? 그 무렵 모든 면에서 지혜가 자랍니다. 지혜에 드러나 보이기 시작합니다. 이 팔다리는 그냥 생긴 것이 아닙니다. 마음으로 좋아하여 마음으로 만들어 쌓았기 때문에 있는 것입니다. 무엇을 위해 쌓습니까? 좋아하고 마음에 드는 대상을 쫓기 위해서입니다. 그것들을 붙잡으려고 두 팔과 두 다리가 생겨 있습니다.
ඒවා වෙන වෙනම බලන්න. ඒවට ගෝචර වෙච්ච ඇහැකුයි. ඒවට අවශ්යද අහන්න කනකුයි. ඒවය ගති ස්වභාව ආග්රාණය කරගන්න නාසයෙකුයි. ඒවය රසභුක්ති විඳින්න දිවකුයි. ඒවා පහතගන්න කයකුයි තියෙනවා. මේ ඉන්ද්රිය පහ හැදිලා තියෙන්නේ මෙන්න මේ හේතෝ කියලා අතදි දකිනවා. වෙන යාව දේවා ඥානමත්තාය පතිස්සතිමත්තාය කියලා මෙන්න මෙතනයි. මේ එකින් එක දකින්න පුළුවන් නම් ඥාන මුදුන් පත්වෙලා.
그것들을 하나하나 보려고 눈이, 그것들이 필요한지 들으려고 귀가, 그것들의 냄새를 맡으려고 코가, 그것들의 맛을 즐기려고 혀가, 그것들에 닿으려고 몸이 있습니다. 이 다섯 indriya가 이 까닭으로 생겼다는 것을 거기서 봅니다. 'yāvadeva ñāṇamattāya paṭissatimattāya'가 바로 여기입니다. 이것을 하나하나 볼 수 있다면 ñāṇa가 정점에 이른 것입니다.
සතිය මුදුන් පත් වෙලා දකිනවා. එහෙනම් ඒ හැදිච්ච එක නිවන නෙමෙයිනේ. උත්සාහයෙන් වීර්යයෙන් ගොඩනකුපු යමක් ඇත්නම් ඒක නිවන නෙමෙයි ලෝකේ. අන්න සතියෙන් දකිලා. නුවණින් මොකක්ද දකින්නේ? එබඳු ලෝකය අත්හැරලා දැම්මා නම් එතනින් අත්හැරීමෙන් නොවැල්මෙන් මිදීමෙන් නිවන් දකිනවා. ම සිහිනුව ක්රියාත්මකට හැටියොත වෙන්නේ.
sati가 정점에 이르러 봅니다. 그러니 그 만들어진 것은 nibbāna가 아니지요. 노력과 viriya로 쌓은 것이 있다면 그것은 nibbāna가 아니라 세상입니다. 그것을 sati로 봅니다. 지혜로는 무엇을 봅니까? 그런 세상을 놓아 버리면 거기서 놓음과 집착하지 않음과 벗어남으로 nibbāna를 봅니다. sati와 지혜가 작동하면 그렇게 됩니다.
මෙන්න මේ අවස්ථාවේදී දකිනකොට අඟ පසඟ විහිදුවාගෙන වෙන් කරගෙන ඉන්න එක. පංචේන්ද්රයන් වශයෙන් වෙන් කරගෙන ඉන්න එක. මනස උත්සාහයෙන් වීර්යයෙන් යොදුරන වෙහෙසක් නිසයි සිද්ධ වෙන්නේ. මොසන්තරෙ මේ විහස යොදවනවා. මේ වෙහෙස අත්හැරි යනවා. වැඩක් නැති අඟ පසඟ මොකටද ඒ වෙහෙසත් ඉවරයි. ඒක කොච්චර ශාන්ත ප්රීතද
이때 보면, 팔다리를 펼쳐 나누어 지니고 있는 것, 다섯 indriya로 나누어 지니고 있는 것은 마음이 노력과 viriya로 들이는 수고 때문에 일어납니다. 늘 이 수고를 들입니다. 이 수고를 놓아 버립니다. 쓸모없는 팔다리가 무슨 소용입니까. 그 수고도 끝납니다. 얼마나 고요하고 뛰어난가.
ඔන්න නුවණට ගෝචරෙනවා මෙන්න මේක තේ මේ නුවණ නැත්නම් මේ ආනාපාන සතිය පළවන්නේ නෑහ කිව්වේ ඒකයි. එයා දකින්නේ නැති එහාට යන්න මොකක්ද කරන්න ඕනේ කියන තේරෙන්නේ නැහ. සිහියයි නුවණයි නැයි යන්න බැහ. ඒක ඇන පෙන්නි. මෙන්න මෙතන්දි එයා දකිනවා නම් එයාට සිහිය පවතිනවා. අත්හැරපුවහම නොවැලී මිදී ගියාම යම් යම් තැනක නැති වුණාද එතන තියෙන දුක ඉවරයි. නිරෝධය දකිනවා.
그러면 지혜에 드러납니다. 바로 이것이지요. 이 지혜가 없으면 이 ānāpānasati가 자리 잡지 않는다고 하신 것이 이것입니다. 그는 보지 못하고, 그 너머로 가려면 무엇을 해야 하는지 이해하지 못합니다. sati와 지혜 없이는 갈 수 없습니다. 그것이 드러납니다. 여기서 그가 본다면 그에게 sati가 이어집니다. 놓으면, 집착하지 않고 벗어나면, 무엇이 사라진 곳에서는 거기 있던 괴로움이 끝납니다. nirodha를 봅니다.
සිහියෙන් දකිනවා. මේ කටයුත්ත ඒකටද ගැලපෙන්නේ වෙනෙහෙකටද? අත්හැරීමෙන් නොයැල්මෙන් මිදීමෙන් ලබන්නේ නිවන නුවණින් දකිනවා. අත්හැරීමෙන් මිදීමේ නොවැලීමේ කටයුතුට සතීවතෝනවා. සිහිය තිබද වෙන්නේ? සිහිය පූර්ණ වෙලා ගිහිල්ලා අර තින අඟ පසඟ සියල්ලම අත්ඇරිලා ගිහිල්ලා එකම එළිඳත් තත්ත්වයට පත්වෙනවා.
sati로 봅니다. 이 일이 그것에 맞는가, 다른 것에 맞는가? 놓음과 집착하지 않음과 벗어남으로 얻는 것이 nibbāna임을 지혜로 봅니다. 놓음과 벗어남과 집착하지 않음의 일에 sati가 함께합니다. sati가 있어 어떻게 됩니까? sati가 온전해져 그 팔다리가 모두 놓아지고 하나의 빛 덩어리 상태에 이릅니다.
ත්ියුබ්ලයිට් ආලෝකයක් වාගේ ියුබ්ලයිට් එකක් හීන නෙමෙයි. ශරීරයත් ප්රමාණයට ගන ස්කන්ධයක් හැටි. ආකාශය මැද තිබ්බ ආලෝක කදක්වාගේ බොහෝම නිච්ච වෙලා පිහිටනවා.
형광등 빛처럼. 형광등처럼 가는 것이 아니라 몸 크기만 한 덩어리로. 허공 가운데 놓인 빛 덩어리처럼 아주 고요히 자리 잡습니다.
දැන් එයාට ගත නිසා තිබිච්ච අඟ පසඟ නිසා තිබිච්ච සියලුම දහ ඉවරීම අත්දකින මෙලොව ජීවත් වෙලා ඉන්න පුද්ගලයා අත්දකින අවස්ථාවක් තමයි සමාධිය. මෙලොව අත්දකින හැටි. මෙන්න මෙතෙන්ට ආපු හාම කියෙනවා චතුරයාට පැවුණා.
이제 그에게 몸 때문에, 팔다리 때문에 있던 모든 타오름이 끝납니다. 이 세상에 살아 있는 사람이 경험하는 상태가 samādhi입니다. 이 세상에서 경험하는 방식입니다. 여기에 이르면 넷째 jhāna에 들었다고 합니다.
ඔය අවස්ථාව හැරෙන්න තවත් චතුරධ්යාන අවස්ථාව ගැන එක එක්කෙනක් ඔහොම කිව්වත් ඔය කිව්වා අවස්ථාව බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා තියෙනවා මෙන්න මෙහෙම යම්කිසි පුද්ගලයෙක්ගේ ඉහේ පටන් සෙද්දකින් සුදු රෙද්දකින් ඉහේ පටන් අඟප පසඟ වැහෙන්න බැහනම් කොහොමද පේන්නේ? චතුරත් ධ්යානයේ පේන්නේ ඔන්න ඔහොම ලක්ෂණයෙන් ඔයොතු වැටහෙනවා කියලා.
이 경지 말고도 넷째 jhāna의 상태에 대해 사람마다 이렇게 저렇게 말해도, 붓다께서 가르치신 상태는 이렇습니다. 어떤 사람이 머리부터 흰 천으로 온몸을 덮으면 어떻게 보이겠습니까? 넷째 jhāna에서는 바로 그런 모습으로 알아진다고 하셨습니다.
හැබැයි චතුර ධ්යානය ගැන කතා කරන යෝගාවචරයෝ කොච්චර කතා කළත්. ඔය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු උපමානුව චතුරත්තාභයානයට පත්වෙච්ච ලක්ෂණ දැක්ක කෙනෙක් ඒ අය අතර ඉන්න බවකට දැනගන්න නෑ.
하지만 넷째 jhāna를 이야기하는 yogāvacara들이 아무리 말해도, 붓다께서 가르치신 그 비유대로 넷째 jhāna에 이른 모습을 본 사람이 그들 가운데 있다고는 알 수 없습니다.
නාහයගේ ප්රථමධ්යානයයි ඇස් මට්ටමේ දෙතිය ධ්යානයයි නලයේ තෘතී අධ්යානයයි ඉස්පුදෙනි චතුර ධ්යානයයි කියලා මෙන්න මේ ජාතිය කක්න තියෙන අය ඉන්නවා. මොකාගේ බනක්ද කියලා නම් දන්නේ නැහ. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්මය නම් නෙමෙයි. බුදුරජාණන් වහන්සේ නම් එහෙම පෙන්නපු දෙයක් නෑ.
코끝에서 첫째 jhāna, 눈높이에서 둘째 jhāna, 이마에서 셋째 jhāna, 정수리에서 넷째 jhāna라는 식의 이야기를 하는 이들이 있습니다. 누구의 가르침인지는 모르지만 붓다의 dharma는 아닙니다. 붓다께서는 그런 것을 보이신 적이 없습니다.
බුදුන් වහන්සේ ධ්යාන හතරේ ලක්ෂණ හතරක් වෙන් කරලා තියෙනවා. ඒ ලක්ෂණ හතරේ එක ලක්ෂණයක්වත් ප්රථම ධ්යානයේ ලක්ෂණය එවත් ඕගේ චතුර ධ්යානය කියන එකේ පහළ වෙලා නැහ. විමර්ශනය කරලා බලපහම පේනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නපු ලක්ෂණය නැතුව ධ්යාන තත්වයන් දකින්න පුළුවන් ඔය අපිව කිව්ව ක්රමයට අත්දැකලා ගියොත්.
붓다께서는 네 jhāna의 네 가지 특징을 나누어 두셨습니다. 그 네 특징 가운데 하나도, 첫째 jhāna의 특징조차 그들의 넷째 jhāna라는 것에는 나타나지 않습니다. 살펴보면 보입니다. 붓다께서 보이신 특징대로의 jhāna 상태는 우리가 말한 방식대로 경험해 가면 볼 수 있습니다.
මේ එතන්ට යනකන් යනතු සද්ධායන්ට යනකන් යන ආර්ය මාර්ගය ඇලුම් කරපු යමක් නැත්නම් සතියෙන් යුක්තව තෝරගන්නවා මේක ලෝකයට අයිතියි. නෝනින් තේරුම් ගන්නවා මේක අත්හැරපුවහම නිවීමයි ශැනසීමයි නිවන සිහියෙන් යුත්තව ඒ පැත්තට සිහිය යොමු කරනකොට සිහිය පිහිටනවා නිවනට යොමු වෙලා අර තිබුණ සත්වය අත්හැරලා ඊතේ තිබිච්ච ශාන්ත ප්රණී තත්වයට පත් වෙනවා.
거기에 이르기까지 가는 ariya 길에서는, 집착한 것이 없으면 sati를 갖추어 '이것은 세상에 속한다'고 가려냅니다. 지혜로 이해합니다. '이것을 놓으면 고요함과 평안, nibbāna다.' sati를 갖추어 그쪽으로 sati를 기울이면 sati가 nibbāna로 향해 자리 잡아, 있던 상태를 놓고 그보다 고요하고 뛰어난 상태에 이릅니다.
දැන් ඔය ක්රමයට ආවේ චතුර ධ්යානයේ ාන්ත ප්රීතයට මෙතන නිවන නෙමෙයි තා. නෙව සම්පූර්ණ නෑ. කාම ලෝකයේ නික්මිත නිවන තියෙනවා ඔතන තව රූප ලෝකයෙන් නික්මිත නිවන ඔතන නෑ. දැන් ඉන්නේ රූප ලෝකය දාහ ඉන්නවා.
그런 방식으로 온 것은 넷째 jhāna의 고요하고 뛰어난 상태이지 여기가 nibbāna는 아닙니다. 아직 온전하지 않습니다. kāma 세상에서 벗어난 nibbāna는 거기 있지만 rūpa 세상에서 벗어난 nibbāna는 거기 없습니다. 지금은 rūpa 세상의 타오름 안에 있습니다.
ඔය දහම් ඔන්න ඔ සිහිනුවලා තියෙනවා නම් එතෙනදි අර වැටහීමක් එනවා. මේ ඉඳ මොකක්ද? මේ ශරීරය හැටියට පේන්නේ මෙච්චරයි. මෙන් පිට ශරීරයක් දර්ශනය වෙන්නේ නෑ. ශරීරයක් අරමුණු වෙන්නෙත් නැ. මම කියන ස්වභාවයට ගෝචර මෙච්චරයි. මේ මොකක්ද? ප්රභාස්සරත්වයේ ආලෝකයයි. ඔන්න ඔය පිළිතුර එනවා. ඔතන්ට.
그 dharma, 그 sati와 지혜가 있다면 거기서 깨달음이 옵니다. '이것은 무엇인가? 이 몸으로 보이는 것은 이만큼이다. 이것 밖에 몸이 보이지 않는다. 몸이 대상이 되지도 않는다. 나라는 성품에 드러나는 것은 이만큼이다. 이것은 무엇인가? pabhassara의 빛이다.' 그 답이 거기 옵니다.
හැබැයි ඒක නිවන කියන්නේ නිගමනයට වහින්න මොට්ටයෙක් වෙන්නේ නැහ. මුට්ටක් සතියේ නැති නිසා. පැවැත්මක් නිවන නෙමෙයි කියලා දකිනවා. මේ ආලෝකය කියන්නේ පැවැත්මක්. ඒක දැකලා ඉවරයි එතන්දි. ඕකට නිවන හැමවටෙන්නේ නෑ. එතන්දි නුවණක් අහලා දකින්න පටන් ගන්නවා. මේ ආලෝකය විතරක් නෙමෙයි. මේ නිදහස් පරිසරයක් තියෙනවා වගේ.
하지만 그것이 nibbāna라고 결론 내리는 어리석은 이가 되지 않습니다. muṭṭhassati가 없기 때문입니다. 존재는 nibbāna가 아니라고 봅니다. 이 빛은 하나의 존재입니다. 거기서 그것을 보아 끝냅니다. 그것을 nibbāna라고 하지 않습니다. 거기서 지혜로 보기 시작합니다. 이 빛만이 아니라, 자유로운 공간이 있는 것 같습니다.
උඩ බැලුවත්, යට බැලුවත්, වටබැලුවත් හැමතෙනම අනන්ත ආකාශයත් වෙනවා. ගස් කොළන් ද්රව්ය වතු බලාකුල කිසිම දෙයක් සම්බන්ධ. ආලෝකයේ සියුම් ආලෝකයක් විහිඳීගෙන අනන්තය ටනකන් විහිදිලා උඩට වට හැමතැනම අන්න එහෙම එක මැද්දේ නේද මේ එළි කඳක් වාගේ තියෙන්නේ මේ ආලෝක මම කියන්න තියෙන්නේ ආලෝක පිට තියෙන්නේ. මෙන්න මෙහෙම දකින්න පටන් ගන්නවා.
위를 보아도, 아래를 보아도, 둘레를 보아도 어디나 끝없는 ākāsa가 됩니다. 나무도 풀도 물건도 아무것과도 이어져 있지 않습니다. 빛 가운데 미세한 빛이 끝없이 퍼져 위로, 둘레로, 사방으로. 그런 것 한가운데 이 빛 덩어리처럼 있는 것이, 내가 '나'라고 할 것이 그 빛 위에 있는 것이지요. 이렇게 보기 시작합니다.
මේ දකිනකොට තමන්ට පේනවා. මේ ආලෝකය කියන්නේ එක්කා විදියහට රූප කලාප කොටසක්. මේවා එකතු කරගෙන කෙනෙක් කැටි කරගෙන ඉන්න නිසා තමයි මේ ආලෝක පිඩක් පේන්නේ. මේ කිරීමට කැටි කිරීමට උත්සාහයක් වීර්ියක් යොදන්න ඕනේ. නිරන්තර උත්සාහයක්, වීර්ියක් යොදෙනවා මේක වෙහෙසක්. මේ වෙහෙසෙමින් ගොඩනගෙන යමක් ඇත්්ද මෙන්න රූප ආචරය දුක. ඒක එතෙන්දි වැටහෙන්නේ.
이렇게 볼 때 자기에게 보입니다. 이 빛은 하나로 모인 rūpa kalāpa의 한 부분입니다. 누군가 이것들을 모아 뭉쳐 두고 있어서 이 빛의 덩어리가 보이는 것입니다. 이렇게 모으고 뭉치려면 노력과 viriya를 들여야 합니다. 끊임없는 노력과 viriya가 들어갑니다. 이것은 수고입니다. 이렇게 수고하며 쌓는 것이 있다면, 이것이 rūpāvacara의 괴로움입니다. 그것이 거기서 이해됩니다.
රූපාවචරයකන් නිදුක් කියලා හිතාගෙන ගියා බලනකොට එතනදි පෙන්නවා රූපාවචරය ගොඩනගන්න බිඳිලා දුකක් තියෙනවන. මනස නිරන්තරයෙන් උත්සාහයක් වීරියක් යෙදනවා. මෙන්න මේ උත්සාහය වීරිය අත්හැරියහාම මොකද වෙන්නේ? මේ ගොඩනැගුපයක පවතින්නේ නෑ. නාම ධර්ම වශයෙන් පළවෙන එක අත්ැටරපු ගාම ගෙවිලා යනවා. එහෙනම් මොකක්ද ශාන්ත? මොකක්ද ප්රණීත?
rūpāvacara에는 괴로움이 없다고 생각하고 갔는데, 거기서 보면 rūpāvacara를 쌓는 데에도 괴로움이 있습니다. 마음이 끊임없이 노력과 viriya를 들입니다. 이 노력과 viriya를 놓으면 어떻게 됩니까? 이 쌓은 것이 이어지지 않습니다. nāma dhamma로 나타나는 것은 놓는 순간 다해 없어집니다. 그러면 무엇이 고요합니까? 무엇이 뛰어납니까?
නිදහස් වෙන්න පුළුවන් අනන්ත ආකාශයේ නිදහස් වෙලා ඉන්න පුළුවන්කම තියෙන්නේ මොකටද මේ හිර කරන්නේ? මෙන්න මේ අදහස එනකොටම අර එළිකඳක් වශයෙන් හිර කරපු ආලෝක හිරේ මානසිකත්වය නිදහස් වෙනවා. අන්න අත්හැරියි කියන්න වැලී ගියා මිදී ගියා.
'끝없는 ākāsa에서 자유로울 수 있는데, 자유롭게 있을 수 있는데 왜 이것을 가두는가?' 이 생각이 오는 순간 그 빛 덩어리로 가두어 둔, 빛에 갇힌 마음가짐이 풀려납니다. 놓았다, 집착하지 않게 되었다, 벗어났다고 하는 것입니다.
රූපය ඉක්ම ගිහිල්ලා රූප රාගය ඉක්මවා ගිහිල්ලා අරූප රාගය ඊළඟට ඉතුරු වෙන්නේ. යථාර්ථයෙන් දැකලා හිතන්නම් රූප රාගය ඉක්මවා කාම රාගත් ඉවරයි රූප රාගත් ඉවරයි. ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? අනන්ත ආකාශයක් හැටියට පේන්නේ තමා කියලා බැලුවොත් කිසිම තැනක සේඛාවක්, සීමාවක් එකම වර්ණයක් වෙනම කිසිම දෙයක් නෑ.
rūpa를 넘어, rūpa rāga를 넘어, 그다음에 남는 것은 arūpa rāga입니다. 실상대로 보아 생각한다면 rūpa rāga를 넘어 kāma rāga도 끝나고 rūpa rāga도 끝납니다. 그 뒤 어떻게 됩니까? 끝없는 ākāsa로 보이는 것이 자기라고 보면, 어디에도 경계도 한계도 없고, 하나의 색으로 따로 된 것도 아무것도 없습니다.
ආකාශ සංඥාවකින් ආකාශය කියන්නේ ඉතාම සියුම් රූපකලාපයන්ගේ විසුරු වුනු. අනන්තයට විසුරු වුනු ස්වභාවයක් නිසා අනන්තව දැනෙනවා. මේ උඩේ, මේ යටේ, මේ වටේ කියලා ඒ වෙලාවේ වෙන් කරන්න බැ. උදක් කියලා වෙන් කරන්න බැහැ ඒත් අනන්තයි. යටක් කියලා බැහැ ඒත් අනන්තයි. තමා අනන්ත වුණා හා සමානව දැනෙනවා. අනන්ත ආකාශයක් වුණා. මෙන්න මේ ස්වභාවය තමන්ට දැනෙනවා. මේක අනන්ත වූ ආකාශෝ කියලා යන එකක් නෙමෙයි. තමු දැකපු දැක්ම තුළින්ම තමාගේ හිතට ගෝචර වෙච්ච දේ තුළින් අරමුණු එතන් ගිහිලා යන්නේ.
ākāsa saññā로 볼 때, ākāsa란 아주 미세한 rūpa kalāpa들이 흩어진 것입니다. 끝없이 흩어진 성품이므로 끝없이 느껴집니다. 그때는 이것이 위, 이것이 아래, 이것이 둘레라고 나눌 수 없습니다. 위라고 나눌 수 없으나 끝이 없습니다. 아래라고 할 수 없으나 끝이 없습니다. 자기가 끝없어진 것처럼 느껴집니다. 끝없는 ākāsa가 되었습니다. 이 성품이 자기에게 느껴집니다. 이것은 'ananto ākāso'라고 외우며 가는 것이 아닙니다. 스스로 본 봄을 통해, 자기 마음에 드러난 것을 통해 대상이 거기로 가는 것입니다.
මෙන්න මෙතෙන්ට ගියාම පේනවා. එවෙලින්ම එයාට එනවා අර්ථයක්. මේක ඇත්තද? මේකද සත්යය? මේකද සත්යය? නිවන විවසගෙන ගිය කෙනාට ඒ අන්තිම තීරණය එනකම් ඔය ප්රශ්නේ මතු වෙනවා උත්තරය එනවා. ඒක සත්යය නෙමෙයි. සත්යයට එනකන් ඒ උත්තරය එනවා. එතකන් පෙන්නවා. මේක සත්යය නෙවෙයි. මේක ලෝකය.
여기에 이르면 보입니다. 그 즉시 그에게 물음이 옵니다. '이것이 진실인가? 이것이 진리인가? 이것이 진리인가?' nibbāna를 찾아간 사람에게는 마지막 결정이 올 때까지 그 물음이 일어나고 답이 옵니다. '그것은 진리가 아니다.' 진리에 이를 때까지 그 답이 옵니다. 그때까지 보입니다. '이것은 진리가 아니다. 이것은 세상이다.'
අන්න අදහසට එනවා. එහෙනම් ලෝකේ කොහොමද දුක වෙන්නේ? මේ ප්රසාරණයක්නේ කරගෙන ඉන්නේ. අනන්තයට මනස ප්රසාරණය කිරීම නිසා නෙමෙයි ආකාශේ අල්ලයි ඉන්නේ. ප්රහාරණය කරපු මනසකින් ආකාශයේ නැවති ඇත්රා වස්තුවක් අල්ලගෙන. අල්ලගෙන බදාගෙන ඉන්න උත්සාහය වීර්යයෙන් නිසයි මේ අල්ලගෙන බදාගෙන ආකාශයට ඉන්නේ. මේ ආකාශයෙන් ඉවත් වෙන්න පුළුවන්නේ. ආකාශයෙන් ඉවත් වෙන්න නම් ආකාශය අත්හරින්න ඕනේ.
그 생각에 이릅니다. '그러면 세상이 어떻게 괴로움인가? 이것은 펼침을 하고 있는 것이다. 마음을 끝없이 펼침으로써 ākāsa를 붙잡고 있는 것이다. 펼친 마음으로 ākāsa에 머물며 대상을 붙잡고 있다. 붙잡아 끌어안고 있으려는 노력과 viriya 때문에 이렇게 붙잡아 끌어안고 ākāsa에 있는 것이다. 이 ākāsa에서 벗어날 수 있다. ākāsa에서 벗어나려면 ākāsa를 놓아야 한다.'
උත්සාහය විවී අත්හරින්න පුළුවන්ම කොච්චර නිදහත සාන්තද කියලා අදහසක් එනවා. ඔය අදහසට එනකොටම හරියට කිරිතෙලයි එකට විවිත්තක කිර කෙල පෑවිලා ිරාහක් වෙලා ගියාවාගේ හොඳට පැහැදිලිව ආකාශය අතුරු දහන් වෙලා දැනෙන විඤ්ඤාණය අනන්තව ඉතුරු වෙනවා. මෙන්න මේකට අකුහම කියනවා විඤ්ඤාණංචායතන සමාධියට ආවා.
'노력과 viriya를 놓을 수 있다면 얼마나 자유롭고 고요할까' 하는 생각이 옵니다. 그 생각에 이르는 순간, 마치 우유와 기름이 섞여 있다가 기름이 갈라져 떠오르듯, 아주 분명히 ākāsa가 사라지고 느끼는 viññāṇa가 끝없이 남습니다. 여기에 이르면 viññāṇañcāyatana samādhi에 들었다고 합니다.
හැබැයි නවතින්නේ නෑ. මේකද ඇත්ත? ඒක ඇත්ත කියලා තීරණය දෙන්නේ නැහ. සත්යය දැකලා තියෙන්නේ. මොකද මුට්ටක් සතියක් නැහැ. අසම්පජඤ්ඤ භාවයක් නෑහ. ඥානයයි, සතියයි තියෙන නිසා. සත්යය විදිහටම තීරණය දෙනා මේක ඇත්ත නෙමෙයි. මෙන්න මේකේ යථාර්ථය. මොකක්ද?
하지만 멈추지 않습니다. 이것이 진실인가? 그것이 진실이라는 결정을 내리지 않습니다. 진리를 보았기 때문입니다. muṭṭhassati가 없습니다. asampajañña가 없습니다. ñāṇa와 sati가 있기 때문입니다. 진리대로 결정을 내립니다. '이것은 진실이 아니다. 이것의 실상은 무엇인가?'
දැනීම අනන්තයට විහිදීමේ හේතුය ඵලයක් වශයෙන් තමයි මේ දැනීම විහිදිලා තියෙන්නේ. මොකටද විසිදවන්නේ? ලෝකය අල්ලන්න. දැනීමට ගෝචර කරගන්න. මාධ්යය කරගත්තේ මොකක්ද? ඉස්සෙල්ලා දැනීම විහදෙව්වා. විහිද වූ දෙෙන් ඒකට ගෝචර වෙච්ච ලෝකේ අල්ලගත්තා. මේක නේද මේ කරන්නේ?
앎을 끝없이 펼친 원인의 결과로 이 앎이 펼쳐져 있는 것입니다. 왜 펼치는가? 세상을 붙잡기 위해, 앎에 드러나게 하기 위해서입니다. 매개로 삼은 것은 무엇인가? 먼저 앎을 펼쳤고, 펼친 앎에 드러난 세상을 붙잡았다. 지금 하고 있는 것이 이것 아닌가?
එහෙනම් උත්සාහයක් මෙතන යොදලා තියෙනවා. වීර්ියක් නිරන්තරයෙන් යොදවනවා. මේ අනන්තයට විහිගිය දැනීමට කරන උත්සාහය වීරිය නිරුත්හික වුනා නම් කොච්චර ශාන්තද ප්රණීතද දුකෙන් කොච්චර දුරට නිදහස් එතකොට ආර විඤ්ඤාණ අංචායතනය සඳහා යම් දුකක් තිබුණක්ද? ලෝක දුකක්. ඒකත් වැරෙනවා මේ දුකිල් නිදහාව.
그러면 여기에 노력이 들어가 있습니다. viriya를 끊임없이 들이고 있습니다. '끝없이 퍼진 앎에 들이는 노력과 viriya가 멈춘다면 얼마나 고요하고 뛰어나며 괴로움에서 얼마나 멀리 벗어날까.' 그러면 그 viññāṇañcāyatana를 위한 괴로움, 세상의 괴로움이 있었다면 그것도 떨어져 나가 이 괴로움에서 자유로워집니다.
අන්න ඥානයට ගෝචර වෙලා නිවන මුල් වෙලා අරමුණු වෙලා එනවා. ඔතනින් ඉවත් වෙන්න තැන ඒ උත්සාහය විවීරය අත්හරිටරින්න පුළුවන් බව දැනෙනවා. අත්හැරපුම ශාන්තයි කියලා වැටහෙනවා. ක්ෂණයකින් අත්හැරෙනවා. අත්හැරිච්ච ගම්ම මොකද වෙන්නේ? අනන්තයට ගිය දැනීම මුන් ඇටයක් අරන් ප්රමාණයට කඩල ඇැටයක් බත් හැටයක් තරම් ප්රමාණයකට විහිදෙන මට්ටමෙන් එහාට විහිදෙන්න නැතුව ඒ මට්ටම ඉතුරු වෙනවා.
지혜에 드러나 nibbāna가 바탕이 되어 대상으로 옵니다. 거기서 벗어날 수 있다는 것, 그 노력과 viriya를 놓을 수 있다는 것이 느껴집니다. 놓으면 고요하다는 것이 알아집니다. 한순간에 놓입니다. 놓이는 순간 어떻게 됩니까? 끝없이 퍼졌던 앎이 녹두알만 한, 완두알만 한, 밥알만 한 크기로 퍼지는 수준에서 더 퍼지지 않고 그 수준만 남습니다.
කොහේ ඉන්නවද කියලා බලහම ඉන්න තැනක් වෙන් කරන්න බැහැ. දැනීම බලපුවහම මුයක් තරම් ප්රමාණයද පොලි දැනීම් මාත්රයක් ඉතුරිලා තියෙනවා. දැනෙන බව විතරයි එතන.
어디에 있는지 보면 있는 곳을 가려낼 수 없습니다. 앎을 보면 녹두알만 한 크기, 겨우 앎 한 점만 남아 있습니다. 거기에는 아는 것만 있습니다.
දැන් අන්න එතනදි පේනවා. ලෝකේ බාහිර ලෝකයත් එක්ක සම්බන්ධය අත්හැරබුවහම මනසේ තත්ත්වය මොකක්ද? අන්ය කිසිවක් දැනෙන්නේ නෑ. ආකිංච අඤ්ඤ අකිංච අඤ්ඤ අන්යය කිසිවක් එතන නැ. මනසට ගෝචර නෑ. එහෙනම් මනසට මොනවද ගෝචරෙන්න තියෙන්නේ? අර මුන් වැටත් තරම් ප්රමාණයට දැනිච්ච දැනීම පමණයි. මෙන්න මේකට දහුණවා කියන ආකිංචඤ්ඤායතන සමාධියට පත්වුණා.
이제 거기서 보입니다. 바깥 세상과의 관계를 놓았을 때 마음의 상태는 무엇인가? 다른 아무것도 느껴지지 않습니다. 'ākiñcañña, ākiñcañña', 다른 아무것도 거기 없습니다. 마음에 드러나지 않습니다. 그러면 마음에 드러나는 것은 무엇입니까? 그 녹두알만 한 크기로 느껴진 앎뿐입니다. 여기에 이르면 ākiñcaññāyatana samādhi에 들었다고 합니다.
හැබැයි හිත කවට්ටන්නේ නෑ. මුට්ටක් සතියක් නෑ. ඥානය තියෙනවා. මෙතන්දි ප්රශ්නයක් නවා මේක ඇත්තද? ඕක ඇත්ත නෙමෙයි. අන්න යථාර්ථය නුවණ පහළ වෙනවා. එතකොට දකිනවා මනස උත්සාහසයෙන් වීර්යෙන් එක්තරා මට්ටමක නවත්වපු ප්රසාරණ අවස්ථාවක් නේ තියෙන්නේ. මේ ප්රසාරණයට අවස්ථාවේ ශක්තිය දෙන නිසයි මේ කාලේ මෙහෙම පේන්නේ.
하지만 마음이 속지 않습니다. muṭṭhassati가 없습니다. ñāṇa가 있습니다. 여기서 물음이 옵니다. '이것이 진실인가? 그것은 진실이 아니다.' 실상의 지혜가 나타납니다. 그러면 봅니다. 마음이 노력과 viriya로 어느 수준에 멈춰 둔 펼침의 상태가 있는 것이지요. 이 펼침의 상태에 힘을 주기 때문에 지금 이렇게 보이는 것입니다.
මේ උත්සාහය විවීරය නතර කළොත් මනස කොච්චර නිදහස්ද කොච්චර ශාන්තද ප්රණීතද? අන්න අත්හැරීම ෙන්න බැල් මේ නිවන් ශාන්තිය මුල් කරගෙන මනස පේරෙනකොටම අර නවත්තලා තියෙන මට්ටම අත්හැරලා යනවා. පළාව ඉඳැටි පුංචි වෙලා යනවා. අම්රන්ති වෙච්ච එක එන්නද එන්න පුංචි වෙලා ඉඳික කටන් වෙනවා. අබැටියත් අරන් වෙනවා. ඉඳිකටතුරත් අරන් වෙනවා. තව තවත් පුංචි වෙලා පුංචි වෙලා අන්තිම මාත්රේ දැනීම් මාත්රය හිඳෙන්න යනවා.
'이 노력과 viriya를 멈추면 마음이 얼마나 자유롭고, 얼마나 고요하고 뛰어날까.' 이 nibbāna의 고요함을 바탕으로 마음이 기울어지는 순간 그 멈춰 둔 수준을 놓아 버립니다. 녹두알만 하던 것이 작아집니다. 작아지고 또 작아져 바늘 끝만 해집니다. 겨자씨만 해집니다. 바늘 끝만 해집니다. 더욱더 작아지고 작아져 마지막 한 점의 앎만 남게 됩니다.
වෙන මොකුත් ඔතන තිබුනේ නෑ දැන්. ඒ දැනීම ආත්ය නැති වුනොත් ජීවිතය ඉවරයි කියලා දකිනවා. ජීවිත මතු වෙලා හිතන්න දැනීම මාත්රය ආයේ සටගනවා. අර මුන් වැටයක් පනවට ආය විසෙල්ලා
거기에는 이제 다른 것이 없습니다. 그 앎마저 없어지면 삶이 끝난다는 것을 봅니다. 삶이 떠올라 생각하면 앎 한 점이 다시 생깁니다. 그 녹두알만 한 크기로 다시 퍼져 갑니다.
යනවා. හැබැයි නවත්තන්න බලාපොරොත්තු වන්නේ ආයේ ඇහිල්ලා යනවා. ආය ගිහිල්ලා ගිලා ඉවරන්න ආයුෂයක් ප්රසාරණය කරනවා. දැන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මෙතන විශේෂ අත්දැකීමක් ලබනවා. මොකක්ද? හිත කිව්වේ ඕක නේද? දැනෙනවා කිව්වේ ඕක නේද?
여기서 특별한 경험을 합니다. 무엇입니까? 마음이라고 한 것이 바로 이것 아닌가? 느낀다고 한 것이 이것 아닌가?
ගොඩන දැනීමක් හිත විසින් ගොඩනගනවා. ගොඩනගන නිසාම දැනීම ප්රසාරණය වෙනවා. ප්රසාරණය වෙච්ච දැනීම තමයි අපි හිත කිව්වේ. ප්රසාරණය වෙච්චහම මොකද වෙන්නේ? ප්රසාරණයට දුන්න ශක්තිය තියෙන නිකන් විතරයි ගොඩනැගිලා තියෙන්නේ. ඒ ප්රසාරණය ක්රියාවලියට හිතේ ක්රියාවලියට ශක්තිය ගෙවෙනවා. ගෙවින එක ගෙවෙන්න මොකද දෙන්නේ? ආයුෂයක් දැනීම කුඩා වෙලා යනවා. දැනෙන ස්වභාවය ඉවර වෙනවා. ඉවරෙන්න ජීවිත ආයුෂයක් දැනීම ප්රහාරණය කරනවා. අන්න උත්සාහය වීර්ය ප්රතිඵලයක් හිත. එහෙනම් හිත කියන එකක් වෙනම නැහැ. හිත කියන්නේ උත්සාහයෙන් වීරයෙන් ගොඩනම් එකක් තමාගේ අත්දැකීමක් ලබනවා.
마음이 앎을 쌓아 올립니다. 쌓아 올리기 때문에 앎이 펼쳐집니다. 펼쳐진 앎이 우리가 마음이라고 한 것입니다. 펼쳐지면 어떻게 됩니까? 펼침에 준 힘이 있는 만큼만 쌓여 있습니다. 그 펼침의 과정, 마음의 과정에 힘이 다해 갑니다. 다해 가는 것을 무엇이 메웁니까? 수명입니다. 앎이 작아져 가고 느끼는 성품이 끝나 갑니다. 끝나기까지 삶의 수명이 앎을 펼칩니다. 마음은 노력과 viriya의 결과입니다. 그러니 마음이라는 것이 따로 있는 것이 아닙니다. 마음이란 노력과 viriya로 쌓은 것이라는 자기 경험을 얻습니다.
මෙන්න මෙතනින් දකිනවා. ගොඩනු ගොඩනුක දැනීම ගෙවිලා යන්නේ මොනවත් ඉතුරු කරලා නෙමෙයි. එහෙනම් දැනීම කියන්නේ හිස් දෙයක්. හරයක් ඇති දෙයක් නෙමෙයි. හිත කියන්නේ හරයක් ඇති දෙයක් නෙමෙයි කියලා ඔන්න ඔය දු ඥානය ලබනවා. ලැබුවාට පස්සේ මොකද කරන්නේ? ඔහ තමයි වේදනා, සංඥා, මනෝසංඛාර අන්තිමරට ගිහිලා නිවරෙන් තන දැනීමයි හැඳිනීමයි.
여기서 봅니다. 쌓은 앎은 아무것도 남기지 않고 다해 갑니다. 그러니 앎이란 빈 것입니다. 알맹이 있는 것이 아닙니다. 마음은 알맹이 있는 것이 아니라는 그 ñāṇa를 얻습니다. 얻은 뒤 무엇을 합니까? vedanā, saññā, 마음의 saṅkhāra가 마지막까지 이르러 남은 것은 오직 느낌과 알아봄입니다.
ඔන්න ඒ දැනෙන හැදිරෙන ස්වභාවය සම්පූර්ණ අත්ල ගියාම කරපු සියලුම උත්සාහය වීරිය ඉවරයි පැවැත්මට. ඔලින් එහාට තා පැවැත්ම උත්සාහයක ඉතුරිලා තිබුනේ නැහැ. අන්තිම උත්සාහය වීරිය තිබුනේ දැනීමයි, හැඳිනීමයි ගොඩනාගන කරපු උත්සාහය වීරිය. ඕක තමයි අන්තිමටම හිත නිසා ගොඩනගපු සූක්ෂම දුක. ඔය දුකින නිදහස් වෙන්න මොකද ඕනේ?
그 느끼고 알아보는 성품을 완전히 놓으면 존재를 위해 들인 모든 노력과 viriya가 끝납니다. 그 너머로는 존재를 위한 노력이 남아 있지 않았습니다. 마지막 노력과 viriya는 느낌과 알아봄을 쌓는 데 들인 노력과 viriya였습니다. 그것이 마지막까지 마음 때문에 쌓은 미세한 괴로움입니다. 그 괴로움에서 벗어나려면 무엇이 필요합니까?
ඔන්න ඔය දැනීම උත්සාහය විරිය අත්හැරලා දැම්මා නම් ආයේ ගොඩනගෙන බලාපොරොත්තුවක් නැහනම් හිත ගොඩනැගෙන ටක් ගාලා බල්බෙක නිමිලා ගියා වගේ ටක් ගාලා නිමිදා යනවා. කියන්නේ දැනීම ඉවරයි. ආය හිතන්න කෙනෙක් විදින්න කෙනෙක් පුද්ගලත්වයා මමෙක් එතන නෑ. මම කියත් ඉවරයි. ඔන්න ගියා නවානුපූර සමාපත්තියෙන් නිරෝධ සමාපත්තිය අධිෂ්ඨානය කරගෙන හිටියොත් ඒ වෙලාවේ ඉන්නවා. ඒ වෙලාවේ අහස හරයක් පුංචි සිතක් වෙලා පහුවෙනවා.
그 앎과 노력과 viriya를 놓아 버렸다면, 다시 쌓으려는 바람이 없다면, 마음이 쌓아 오던 것이 전구가 꺼지듯 탁 꺼져 버립니다. 곧 앎이 끝납니다. 다시 생각할 이, 겪을 이, 사람됨, '나'라는 것이 거기 없습니다. '나'라는 것도 끝납니다. 이렇게 navānupubba samāpatti에서 nirodha samāpatti에 듭니다. adhiṭṭhāna를 하고 있으면 그 시간 동안 머뭅니다. 그동안은 아주 작은 마음조차 없이 지나갑니다.
බලපුහමේත තමන් ගොඩනැගුවේ නැහ. මොකෙන්ද ආවේ පෙරභවය තුළ මේ පුනර්භවයක් හටගැනීමේදී පටිසන්ධියේදී ගත්ත භවාංග ශක්ති හිත පහළ වෙන කර්ම ශක්තියක් තිබුණාද? අන්න ඒ කර්ම ශක්තියේ බීජය තමයි අපි නිරුත්සාහය මතු කරලා දැනීම පවත්වන්නේ. ඔන්න ඕක දකිනවා.
살펴보면 이것도 자기가 쌓은 것이 아닙니다. 무엇에서 왔습니까? 이전 bhava에서 이 punabbhava가 생길 때, paṭisandhi에서 받은 bhavaṅga의 힘, 마음이 나타나게 하는 kamma의 힘이 있었습니까? 그 kamma 힘의 씨앗으로 우리가 노력 없이도 앎을 이어 가고 있습니다. 그것을 봅니다.
ඔය දැනීම යම් මොහොතකද කොතෙක් කල් පවතීද? ජීවිතයේ ආයුෂක් ඇද ගෙනාපු ආයුෂක් ආයුෂ කාලේ අවසාන දවසට ඒ මාත්රය ගොන්න ශක්තිය කෙළවරයි. එහෙනම් ජීවිතය පවතින්නේ කවද හරි එතනට මිසක් එතන්ට එකන් අසාරත්වය දැක්ක කෙනා නැවත වාරයක් දුවමක හිට පිහිටවන නැහ.
그 앎은 얼마나 오래 이어집니까? 삶의 수명, 끌고 온 수명, 그 수명의 마지막 날까지, 그 한 점의 힘이 다할 때까지입니다. 그러니 삶은 언젠가 거기까지 이어질 뿐이며, 거기까지 오면 알맹이 없음을 본 이는 다시는 존재를 세우지 않습니다.
එහෙනම් මොකද වෙන්නේ? පුරාණය ක්ෂේ කරලා ගියා. නවන් නත්ති සම්භව මතු පහළ කළේ නෑ. ආය ආයුත නැවත භවයකට හිත හිටියේ නෑ. සථ සීන බීජයි නැවත වාරයක් උප්පත්තියට හේතු නැහ. අරකලගේ පහලවිලා ගියා වාගේ අනතිම මත කෙළවර වුණා. ආය සකර ගමන ඉවරයි.
그러면 어떻게 됩니까? 'khīṇaṃ purāṇaṃ navaṃ natthi sambhavaṃ', 옛것은 다했고 새로 생겨나는 것은 없습니다. 다시 새 bhava에 마음을 두지 않았습니다. 'khīṇabījā', 다시 태어날 원인이 없습니다. 등불이 꺼지듯 마지막 마음이 끝났습니다. saṃsāra의 길이 끝났습니다.
මෙන්න ආනාපාන සතියෙන් නිවන් දකින්න ඕනයි යායුතු අවනුපූර සමාපති මාර්ගය ඔයිට මාර්ගයක් නෑහ.
ānāpānasati로 nibbāna를 보려면 가야 할 navānupubba samāpatti의 길이 이것입니다. 이것 말고 다른 길은 없습니다.
යන්න තියෙන්නේ ඉහළ මාර්ගය ඔය ක්රමෙන් ඒකයි. හැබැයි ඔය ක්රමයක් දැනගෙන හුස්මා අදීන්නේ නැහ කවුරුව කියන කවරයා වාගේ හරියට අදිනා මෙහට අඳිනවා මිසා ඔහොම යථාර්ථයක් දැලගෙන දහමක් තේරුම් අරගෙන ආනාපානක් වන්න නැති නිසා කිව්වා ඕක වඩලා වැඩක් නෑහ කියලා. ඔහොම ක්රමයක් තියෙනවා. නානුපූරණ සමාපත්තියට යන ආනාපාන වායෝ කසිමය මුල් කරගෙන ආරම්භ කරන ක්ර කරන වායෝකසිනය මුල් කරනවා මිස ඒක අවසාන දක්වා නෑ.
가야 할 높은 길은 이 방식으로는 그것입니다. 하지만 그런 방식을 알고 숨을 들이켜는 사람은 없습니다. 풀무처럼 그저 들이켜기만 할 뿐, 그렇게 실상을 알고 dharma를 이해하여 ānāpāna를 닦지 않기 때문에, 그것을 닦아도 소용없다고 한 것입니다. 그런 방법이 있습니다. navānupubba samāpatti로 가는 ānāpāna, vāyo kasiṇa를 바탕으로 시작하는 방법입니다. vāyo kasiṇa를 바탕으로 시작할 뿐, 끝까지 그것인 것은 아닙니다.
දැන් නිරෝධානුපස්සී අස්ස සිත්සාමිසික නිරෝධානුපස්සී පස්ස සිත්මිසික තිතනත් ආශ්වාස ප්රසාද එකක් තියන නිරෝධයට ඕනෙන් චතුරයන් නැවතුර නම් ආශවාස ප්රාසාව දෙක නිරෝධය නම කොහෙ තියෙන්නේ ආශ්වාස ප්රසාද නිරෝධයෙන් එහාටත් වෙනවා පටින නිසා ගන්නුපස්සී අක්ස ශිස්වා ස්වාමිස තව එහාටත් හුස්මක් කැරකී වෙනවද නිරෝධයෙන් එහ පැත්තටක් තියෙනවනේ අපේ භාවනාවේ පටිනිසාගානුපස්සී අස්සීසාමිසකදී පතිිනිසගානු පස්සී පස්සිවාමිසකදී පිළි නොගන්නවා කියටම් සික්මෙ ආශ්වාස කරනවා සික්මෙනවලු
이제 'nirodhānupassī assasissāmīti sikkhati, nirodhānupassī passasissāmīti sikkhati'라고 하는데, 거기에 assāsa passāsa가 있습니다. 넷째 jhāna에서 멈춘다면 nirodha에서 assāsa passāsa 두 가지는 어디 있습니까? assāsa passāsa의 nirodha 너머로도 'paṭinissaggānupassī assasissāmīti'가 있습니다. nirodha 너머에서도 숨이 돌아갑니까? 우리 bhāvanā에는 nirodha 너머 쪽도 있지요. 'paṭinissaggānupassī assasissāmīti sikkhati, paṭinissaggānupassī passasissāmīti sikkhati', 놓아 버림을 보며 들이쉬기를 익힌다고 합니다.
දැන් චතුර ධ්යානයේදී අස්වාස පස්වාස නිරෝධයි. බුදුරජාණන් වහන්සේම දේශනා කරනවා. චතුර ධ්යානයේදී අස්වාස පස්වාස නිරෝධ වෙනවා කියලා. එහ ආශ්වාස පස්වාසය නවතිනවා චතුරසයට ගිය ගමක් හුස්ම ගන්නේ නෑ. එහෙනම් එතනින් එහාට විරාගානුපස්සී, නිරෝධානුපස්සී, පටිනිසග්දානුපස්සී එහාට එනම් කොහෙද ආශ්වාස ප්රශ්වාද හතරවෙනි දෙහනට පැනලාන එහාට යන්නේ
그런데 넷째 jhāna에서는 assāsa passāsa가 멈춥니다. 붓다께서 직접 넷째 jhāna에서 assāsa passāsa가 멈춘다고 가르치십니다. 넷째 jhāna에 들면 숨을 쉬지 않습니다. 그렇다면 그 너머의 virāgānupassī, nirodhānupassī, paṭinissaggānupassī로 가는 것은, assāsa passāsa가 넷째 jhāna를 뛰어넘어 가는 것입니까?
මේ ආශ්වාස ප්රශ්වාද කියන්නේ හුළඟ ගැන කිව්වනා නම් එහාට කියන්නේ කොහොමද? හුල නිරෝධයට මොන හුල එකක්ද හරිදේ කම්පනයක් ඉවරයි හරිදේතුව කම්පනයක් ඉවරයි නිරෝතයට යනකොට පටිනිස්සක් ගානු පස්ස වන නිකන් අස්ස අත්සාහ තියෙනවද මේ මොකක්ද ඒ කිව්වේ ඒක එතකොට
이 assāsa passāsa가 바람을 말한 것이라면 그 너머를 어떻게 말합니까? nirodha에 무슨 바람이 있습니까? 심장 박동도 끝납니다. nirodha에 들 때 심장의 박동도 끝납니다. paṭinissaggānupassī로 그냥 들이쉬고 내쉬는 것이 있습니까? 그러면 이것은 무엇을 말한 것입니까?
පහ කළ යුත්තක් තියෙනවා ඇසුරු කළ යුත්තක් තියෙනවා පිළි නොගන්න එතනට යනකන් නිරෝධයට ගියානත් අරිහතුන් වහන්සේ විතරක් නෙමෙයි අනාකාමී කියලා නිරෝධය ඉන්නවා. එහෙනම් එයාට අයි කරන්න ගොඩක් තියෙනවනේ තව රූප රාග අරූප රාග මාන උද්දක්ක අවිද්යා පහ කරනතුරු පිළි නොගැනීමට පහ කළ යුතු කොටසක් තියෙන නිසා. අන්න ඒක පස්වාස ධර්ම.
내보내야 할 것이 있고 가까이해야 할 것이 있습니다. 붙잡지 않음에 이르기까지. nirodha에 든다 해도 arahant만이 아니라 anāgāmī도 nirodha에 머뭅니다. 그러면 그에게는 아직 버릴 것이 많지요. rūpa rāga, arūpa rāga, māna, uddhacca, avijjā를 버릴 때까지, 붙잡지 않기 위해 버려야 할 부분이 있기 때문입니다. 그것이 passāsa의 dharma입니다.
අවිද්යාව අහගෙන දැමට පස්සේ පස්වාස කරපු පස්වාස කරලා ඉවරයි. පස්වාස කිරීම නසා යම් ආර්ය අස්ථාමික මාර්ගයක් ආශ්වාස කරලද? මාර්ගය ආශ්වාස කරලා ඉවරයි. ආශ්වාස ප්රශ්වාස කරලා නම් අරිහතුනේ නිරෝධය. ඔව ආශ්වාස පස්සප අවසාන අන්න ඒක ආශ්වාස පස්සපයක්
avijjā를 내던진 뒤에는 내쉴 것을 다 내쉬었습니다. 내쉼을 통해 ariya aṭṭhaṅgika magga를 들이쉬었습니까? 길을 다 들이쉬었습니다. assāsa passāsa를 마쳤다면 그것이 arahant의 nirodha입니다. 네, assāsa passāsa의 끝입니다. 그것이 assāsa passāsa입니다.