와하라까 코리아
CD024-08

CD024 · 8번째 · 1시간 34분 · 원문 녹음

Dharma desanā 1

ධර්ම දේශනා 1

හොඳයි අපි අපේ දහම් සාකච්ඡා ආරම්භ කරන්න බලාපොරොත්තු වෙමු. අද අපිට ලැබිලා තියෙන දහම් ප්‍රශ්න කීහිපයක් තියෙනවා.

좋습니다. 우리의 dharma 이야기를 시작하고자 합니다. 오늘 우리에게 들어온 dharma 물음이 몇 가지 있습니다.

අපි එකින් එක අරගෙන ඒවාට අර්ථවත්තව වටහාගන්න බලාපොරොත්තු වෙමු. මේක

하나씩 들어서 그 뜻을 알아보고자 합니다.

ප්‍රශ්නයක් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනා කොටසක් පෙන්නලා තියෙනවා නාහං ආනන්ද මුට්ඨ සතිස්ස අසම්පජානස්ස ආනාපාන සති සමාධි භාවනා වදාමි මේක මේ පාඨය විස්තර කරලා දෙන්න කියලා ඉල්ලීමක් කරනවා.

이 물음은 Buddha의 가르침 한 대목을 보여 주는데, ‘nāhaṃ, Ānanda, muṭṭhassatissa asampajānassa ānāpānasatisamādhibhāvanaṃ vadāmi’, 이 구절을 풀어 달라는 부탁입니다.

මේකෙන් කියන්නේ ආනන්ද හාමුදුරුවන්ට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මුලා වූ සිහි ඇත්තාට මනාසේ තේරුම් ගන්න බැරි පුද්ගලයාට ආනන්ද මම ආනාපානසති භාවනාවක් වදාරන්නේ නෑ කියලා.

이 말씀은 Buddha께서 Ānanda 스님에게, ‘Ānanda여, 흐려진 sati를 가진 이, 제대로 알아차리지 못하는 사람에게는 나는 ānāpānasati bhāvanā를 설하지 않는다’고 하신 것입니다.

ඒ කියන්නේ ආනාපානසති භාවනාව පිහිටන්නේ හරියාකාරව සම්මා ඥානයක් ඇති. මුලා වූ සිහියක් නැති සම්මා සතියක් ඇති මනා සිහි නුවණින් යුත පුද්ගලයාට

곧 ānāpānasati bhāvanā는 바른 sammā ñāṇa가 있고, 흐려진 sati 없이 sammā sati가 있는, 알아차림과 슬기를 잘 갖춘 사람에게 자리 잡는다는 뜻입니다.

ඉතින් මෙතන හරි වැදගත් දෙයක් තියෙනවා. ඉතින් මේක අපි හිතලා බලන්න ඕනේ ඇයි එහෙම දේශනා කළේ?

여기에 아주 중요한 것이 있습니다. 왜 그렇게 설하셨는지 우리가 생각해 봐야 합니다.

මේ මුට්ඨ සති කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ මොකක්ද? සතිය මොට වෙලා.

muṭṭhassati라는 말은 무엇을 가리킵니까? sati가 무뎌진 것입니다.

සතිය කියන්නේ මොකක්ද? නිවනට හේතු වෙන නිවන් නිවන තේරුම් ගත්ත දැනගත්ත කෙනෙකුට යම් තමන් කරන කියන හිතන දේවල් කොතෙක් දුරට නිවනට සමීපද කොතෙක් දුරට නිවනට ආධාරද ඒක නිවන් මගද කියලා තේරුම් ගන්න බැයිනම් යම් පුද්ගලයෙකුට ඔහුට මේ ආනාපාන සති භාවනාවේ යන්න බැහ කියන එකයි පෙන්නන්නේ. නිවන් දැකීම කරගන්න බැහැ.

sati란 무엇입니까? nibbāna에 이르게 하는 것, nibbāna를 알아듣고 아는 사람에게 있는 것입니다. 자기가 하고 말하고 생각하는 것이 얼마나 nibbāna에 가까운지, 얼마나 nibbāna에 도움이 되는지, 그것이 nibbāna의 길인지 알아차리지 못하는 사람은 이 ānāpānasati bhāvanā로 나아갈 수 없다는 것을 보여 줍니다. nibbāna를 볼 수 없습니다.

මනා සිහිනුවලින් හිට ඕක තෝරාගන්නේ වැරි කෙනාද? මේ ආනාපාන සති භාවනාව වඩලා ප්‍රතිඵලයක් ගන්න බෑ කියනවා.

알아차림과 슬기로 그것을 가려내지 못하는 사람은 이 ānāpānasati bhāvanā를 닦아도 결실을 얻을 수 없다고 합니다.

දැන් මේකෙදී අද බලාපොරොත්තු වෙන ක්‍රමය තමයි හුස්ම ඉහෙන්නට අරගෙන පහළට එහෙලන එක මේක තමයි ආනාපාන සතිය කියලා අද කරගෙන යන්නේ කවුරුත්.

그런데 오늘날 기대하는 방식은 숨을 들이쉬고 내쉬는 것입니다. 이것이 ānāpānasati라며 오늘 누구나 그렇게 하고 있습니다.

ඉතින් ඔතනදි බලන්න ඕනේ අපිට පෙන්නපු ආනාපාන සතිය මොකක්ද කියන එක

그러니 거기서 우리에게 보여 주신 ānāpānasati가 무엇인지 살펴봐야 합니다.

ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස කරනවා කියන වචනයේ අර්ථ දෙකක් තියෙනවා. ඒකක් තමයි නාහයෙන් හුස්ම උඩ ගන්න එක ආශ්වාස කරනවා. පාත්‍රන එක ප්‍රශ්වාස කරන මේ ලෝක සම්මතයේ ඉදත් තිබුණා අදත් තිබුණා මතුත් තියෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ පහළ වෙන්න ඉස්සෙල්ලත් ඔය ආශ්වාස කියන වචනයට ඔය අර්ථය තිබුණා. පස්්වාස කියන හුස්ම පහ කරනවා කියන එක අර්ථය තිබුණා.

assāsa passāsa 한다는 말에는 두 가지 뜻이 있습니다. 하나는 코로 숨을 들이쉬는 것이 assāsa, 내쉬는 것이 passāsa라는 세상의 통념으로, 예전에도 있었고 지금도 있고 앞으로도 있을 것입니다. Buddha께서 나시기 전에도 assāsa라는 말에 그 뜻이 있었고, passāsa라는 말에 숨을 내쉰다는 뜻이 있었습니다.

ආශ්වාස ප්‍රාශ්වාස කියන්නේ හුස්ම ගන්න එකයි පහ කරන එකයි කියන අර්ථය බුදුරජාණන් වහන්සේ පහළ වෙන්න ඉස්සෙල්ලත් තිබුණා.

assāsa passāsa가 숨을 들이쉬고 내쉬는 것이라는 뜻은 Buddha께서 나시기 전에도 있었습니다.

හැබැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු යම්කිසි භාවනාවක් ආනාපානයක් හෝ ආර්යෂ්ඨාගික මාර්ගයක් ඇතිෙනවා. ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ ලෝකයට දේශනා කරන්න ඉස්සෙල්ලා අබුද්ධෝත්පාද කාලයක කිසි දවසක ලෝකේ විද්‍යාමානේ නෑ කියන එක බුදුරජාණන් වහන්සේම දේශනා කරනවා.

그러나 Buddha께서 설하신 어떤 bhāvanā, ānāpāna든 ariya aṭṭhaṅgika magga든, lokuttara Buddha께서 세상에 설하시기 전, Buddha가 나지 않은 때에는 어느 날에도 세상에 있지 않았다고 Buddha께서 몸소 설하십니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු නිවන් දැකීමට හේතුකාර වෙන භාවනාවක් මිසක් හේතු නොවන භාවනාවක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ නෑ.

Buddha께서는 nibbāna를 보는 데 이바지하는 bhāvanā만 설하시지, 이바지하지 않는 bhāvanā는 설하지 않으십니다.

දැන් උන්වහන්සේ දේශනා කරන සෑම ක්‍රමයක්ම නෛරයානිකයි හෙවත් නිවන කෙරවර කර ඉන්න පවතින්නේ. ඒ මග අනුගමනය කළොත් ඒකේ අවසානය අරිහත් ඵලය.

그분이 설하시는 모든 방법은 niyyānika, 곧 nibbāna로 이끄는 것입니다. 그 길을 따르면 그 끝은 arahatta phala입니다.

එයින් මෙපිට නතර කරන භාවනාවක් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ නෑ.

그 앞에서 멈추게 하는 bhāvanā는 Buddha께 없습니다.

එහෙනම් එකක් කරලා මේකෙන් පස්සේ අනි කරරම කියලා එහෙම යනකුත් නෙමෙයි තියෙන්නේ.

그러니 하나를 하고 나서 그다음에 다른 것을 한다는 식으로 가는 것도 아닙니다.

නිවන් දැකීම සඳහා යම් ක්‍රමයක් දේශනා කළා නම් 84,000ක් ක්‍රම දේශනා කරලා තියෙනවා. සුවාසූදහසක් ධර්මාන්ධය කියලා අපි ඒකට කියනවා.

nibbāna를 보기 위한 방법을 설하셨다면 84,000가지 방법을 설하셨습니다. 우리는 그것을 84,000 dhammakkhandha라고 부릅니다.

එක ධර්මස්කන්ධයක් හරියට තෝරගෙන ඒක අනුගමනය කරන්න. සතර දැහැන්, තේරභාවයට පත්වෙනවා. අරිහත්වය ලබනවා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පැහැදිලිව දේශනා කරනවා.

dhammakkhandha 하나를 바르게 골라 따라가라, 네 jhāna에 이르고 성인의 경지에 이르러 arahatta를 얻는다고 Buddha께서 분명히 설하십니다.

එහෙනම් දැහැන්න වලට අමුතු එහෙකුයි ඒ වගේම මාර්ග ඵලයන්ට අමුතුයි දේශනා කරලා නැහ. ඒක ධර්මාන්ධයක් තුළ ඔක්කොම තියෙනවා.

그러니 jhāna를 위해 따로, magga phala를 위해 따로 설하신 것이 아닙니다. dhammakkhandha 하나 안에 모두 있습니다.

සම්මා සමාධිය නැති ධර්මස්කන්ධයක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ නෑ. සම්මා සමාධියට ආර්ය චතුර ධ්‍යානකන් ධ්‍යාන සම්බන්ධයි.

sammā samādhi가 없는 dhammakkhandha를 Buddha께서는 설하지 않으셨습니다. sammā samādhi에는 ariya의 네 jhāna가 이어져 있습니다.

සම්මා සමාධිය කියන්නේ ආර්ය ප්‍රථම ධ්‍යානය, ද්තිය ධ්‍යානය, තුතිය චතුර ධ්‍යානය කියන මේ ආර්ය ධ්‍යාන හතර සම්මා සමාධියට අයිතියි.

sammā samādhi란 ariya 첫째 jhāna, 둘째 jhāna, 셋째, 넷째 jhāna이니, 이 네 ariya jhāna가 sammā samādhi에 속합니다.

සම්මා සමාධියට එනකම් තියෙන මාර්ග හංග අට අත්හැරලා වෙන ක්‍රමයකින් නිවන් දකිනවා කිව්වොත් එහෙම ක්‍රමයක් නෑ. ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයෙන් තොරව නිවන් දකින ක්‍රමයක් නෑ.

sammā samādhi에 이르기까지의 여덟 magga aṅga를 버리고 다른 방법으로 nibbāna를 본다고 하면, 그런 방법은 없습니다. ariya aṭṭhaṅgika magga 없이 nibbāna를 보는 방법은 없습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න ඉස්සෙලත් එක්තරා ආර්යෂ්ඨාගික මාර්ගයක් තිබුණා ඒක ලෞකිකයි. කෙරෙස් සහිතයි සුගතියට හේතු වෙනවා. ඒක බුදුරජාණන් වහන්සේම දේශනා කළා මහා චත්තාරිසක සූත්‍රය දේශනා කළා පැහැදිලිව එහෙම ක්‍රමයක් තියෙනවා.

Buddha께서 계시기 전에도 어떤 aṭṭhaṅgika magga가 있었는데, 그것은 lokiya이고 kilesa가 섞여 있어 sugati로 이끕니다. Buddha께서 몸소 Mahācattārīsaka sutta에서 그런 방법이 있다고 분명히 설하셨습니다.

ඒක ලෞකිකයි කෙලෙස් සහිතයි සසර ගමනට හේතු වෙනවා.

그것은 lokiya이고 kilesa가 섞여 있어 saṃsāra의 길을 잇게 합니다.

නමුත් නිවනට හේතු වෙන්නා වූ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයක් මම පෙලා තියෙනවා. ඒක ඕක නෙමෙයි. එහෙම මෙන්න මේකයි කියලා හොඳර පැහැදිලිව දේශනා කරලා තියෙන දේශනාව පැත්තක තියෙද්දි.

‘그러나 nibbāna로 이끄는 ariya aṭṭhaṅgika magga를 나는 보였으니, 그것은 그 길이 아니라 바로 이것이다’라고 아주 분명히 설하신 가르침은 한쪽에 밀어 둔 채,

අපි තවත් යනවා අර අතීතය පටන් තිබිච්ච ඒ ලෞකික ආර්යෂ්ඨාගික මාර්ගය වදාගෙන.

우리는 아직도 옛날부터 있던 그 lokiya aṭṭhaṅgika magga를 닦으며 갑니다.

ඒකේ තියෙන්නේ ලෝකයේ සුගතියට හේතු වෙනවා සසර ගාන නවත්වන්න ඒකේ බලයක් නැහ. අවිද්‍යා තෘෂ්ණා නැති කරන්න බලයක් නැහ. සුගතියට හේතු වෙනවා. සකර ගමනට හේතු වෙනවා. අපායට යන්නේ නැහ. ඒක වඩාගෙන ගියොත් සුගතියට යනවා. ඒකයි ඒකේ ප්‍රතිඵලය.

그것은 세상에서 sugati로 이끌 뿐, saṃsāra의 길을 멈출 힘이 없습니다. avijjā와 taṇhā를 없앨 힘이 없습니다. sugati로 이끌고 saṃsāra를 잇게 합니다. apāya에는 가지 않습니다. 그것을 닦아 가면 sugati에 갑니다. 그것이 그 결과입니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා ආර්යෂ්ඨාික මාර්ගයේ නිවනා ගමන් කරවනවා. සසර ගමනට යවන්නේ නෑ. මේකයි තියෙන වෙනස. එහෙනම් අන්න ඒ නිවන කරා දමන් කරා වූ මාර්ගය ආර්යෂ්ඨාමික මාර්ගය අහලා දැනගත්තේ නැති කෙනෙක්.

Buddha께서 설하신 ariya aṭṭhaṅgika magga는 nibbāna로 데려가고 saṃsāra로 보내지 않습니다. 이것이 차이입니다. 그러니 nibbāna로 가는 그 길, ariya aṭṭhaṅgika magga를 듣고 알지 못한 사람은

මුත්තට්ඨ සතියෙන් තොරවෙලා හිතම් සම්මා සතියට පත් වෙනවා කියන එක වෙන්නේ නෑ.

muṭṭhassati에서 벗어나 sammā sati에 이를 수 없습니다.

න් සම්මා සතිය කුමක් අරමුණු කරේ තියෙන්නේ නිවන අරමුණු කරගෙන මේ මග මෙසේ කටයුතු කළොත් කොහොමද නිවන් දකින්නේ? ඒක නිවනට මගක් වෙන්නේ කොහොමද කියලා. අන්න

sammā sati는 무엇을 대상으로 합니까? nibbāna를 대상으로 하여, ‘이 길에서 이렇게 하면 어떻게 nibbāna를 보는가, 그것이 어떻게 nibbāna의 길이 되는가’를 살핍니다.

මේ සම්පජානව තෝරගත්තොත් සම්පජාන කියන ගුණයෙන් තෝරගත්තොත් මනා දැනීමෙන් තෝරගත්තොත් සම්පජානය තිබුණා නම් ඒක තේරෙන්න පටන් ගන්නවා. මෙන්න මෙහෙමයි මේක නිවනට හේතු වෙන්නේ.

그것을 sampajāna로, sampajāna라는 덕으로, 바른 앎으로 가려낸다면, sampajañña가 있다면 그것이 이해되기 시작합니다. ‘이렇게 해서 이것이 nibbāna로 이끈다.’

නිවන කියන්නේ මෙන්න මේ තත්ත්වය. ඒ තත්ත්වය කළා යන්න ලැබුරු වෙන්නේ මෙන්න මෙහෙමයි. අන්න ඒ කාරණය තමාට නුවණින් වැටහෙන්න ඕනේ.

‘nibbāna란 바로 이런 상태이고, 그 상태로 가는 길은 이렇다.’ 바로 그것을 스스로 슬기로 깨달아야 합니다.

එතකොට තමන් කරන කියන හිතන හැම දෙයක්ම ඒ මොහොතෙම තේරුම් ගැනීමේ හැකියාවක් තියෙන්න ඕනේ. මේක නිවනට මේක ලෝකයට

그러면 자기가 하고 말하고 생각하는 모든 것을 그 순간에 알아차릴 수 있어야 합니다. 이것은 nibbāna로, 이것은 세상으로.

ඒ මූලික ධර්මය තේරුම් ගත්තේ නැති කෙනාට සම්මා සතියක් හෝ සති සම්පජ්ඤ නෑ. සිහි නුවණ නෑ.

그 기본 dharma를 알지 못한 사람에게는 sammā sati도 satisampajañña도 없습니다. 알아차림과 슬기가 없습니다.

නුවණ කියන්නේ මේ ලෝකේ නොකොට හදාගෙන හඳ ගියාත්. අනාර් ලෝකෙට ගියා කිව්වත් ඒක නෙමෙයි මේ නුවණ කියන්නේ.

슬기란 이 세상에서 이것저것 만들어 내며 달에 갔다, 다른 세상에 갔다 하는 그런 것이 아닙니다.

මල පොත අකුරුවක් දන්නේ නෑහ කියලා හම් අපි කතාවට කියන ඉගෙන ගත්තේ නැති එක්කෙනෙකුටත් නුවල තියෙනවා.

글자 하나 모른다고 우리가 흔히 말하는, 배우지 못한 사람에게도 슬기는 있습니다.

මේ ලෝකේ අසාරයි කියලා වටහාගෙනම් වටහාගන්න හැකියාවක් එවුනම් අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් විග්‍රහ කරලා බලනකොට ඒ තුළින් තීරණයක් ආවා නම් මේ ලෝකේ අසාරයි මට අල්ලගන්න වටිනා මේ ලෝකේ නෑ.

이 세상이 알맹이 없다는 것을 깨달을 힘이 있어서, anicca로, dukkha로, anatta로 나누어 살펴보니 거기서 ‘이 세상은 알맹이가 없다, 이 세상에는 내가 붙잡을 만한 것이 없다’는 결론이 나왔다면,

තමන්ගේ නුවණ සේරුණ නම් ඒක අහනකොට. එහෙනම් මම ගන්න තීරණය මොකක්ද? එබඳු තැනකට ඡන්ද රාගයෙන් බැඳිලා කරන කටයුතු වලින් යන්න වෙන්නේ ඒ පැත්තට.

그것을 들을 때 자기 슬기가 일어난다면, ‘그렇다면 내가 내릴 결정은 무엇인가? 그런 곳에 chandarāga로 묶여서 하는 일들로는 그쪽으로 가게 된다.’

ඒක අසාර දෙයක් නිසා අත්හැරී නොවැලී විදි අය යුතුයි. එහි නොබැඳිය යුතුයි. මෙන්න මේ කියන ධර්මය තේරුම් ගත්ත කෙනාට සිහි නුවණ තියෙනවා.

‘그것은 알맹이 없는 것이니 놓고 들러붙지 않아야 한다. 거기에 묶이지 말아야 한다.’ 바로 이 dharma를 알아들은 사람에게 알아차림과 슬기가 있습니다.

ඒ නුවණ තියෙනවා. ඒ නුවණෙන් යුක්ත පුද්ගලයා මම දැන් මේ හිතන්නේ, කියන්නේ ඒ තත්ත්වයට පත්වෙන්නද? වෙනෙහෙකටද කියලා. මෙන්න මේක තෝරා ගැනීමේ හැකියාවක් තියෙනවා. ඕක සිහි තියෙනවා.

그 슬기가 있습니다. 그 슬기를 갖춘 사람은 ‘지금 내가 생각하고 말하는 것이 그 상태에 이르기 위한 것인가, 다른 것을 위한 것인가’를 가려낼 힘이 있습니다. 그것이 sati입니다.

ඔන්න ඔය සිහියයි නුවණයි නැති කෙනෙකුට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ආනාපාන හතිය ගැලපෙන්නේ නෑ. පිහිටන්නේ නෑ. ඒකයි මෙතනින් කිව්වේ.

바로 그 알아차림과 슬기가 없는 사람에게는 Buddha께서 설하신 ānāpānasati가 맞지 않고 자리 잡지 않습니다. 그래서 여기서 그렇게 말씀하신 것입니다.

ඉතින් අපි දැනගන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ කුමක්ද පහ කරන්න කිව්වේ කුමක්ද අරගන්න කිව්වේ.

그러니 우리는 Buddha께서 무엇을 내보내라 하셨고 무엇을 받아들이라 하셨는지 알아야 합니다.

මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නපු එක. මේ ලෝකේ ඔක්කොම කියන්නේ මේ ලෞකිකත්වයක් අරගන්න. ලෝකෝතරත්ත්වයක් දන්නේ නැ. ලෞකිකත්වය කොතනහසහ තැනක් අල්ලගන්නවා. ඒකට ඕන දේ ගන්න කියනවා.

Buddha께서 보이신 것은 이렇습니다. 이 세상 사람들은 모두 lokiya한 것을 받아들이라고 합니다. lokuttara는 모릅니다. lokiya 안에서 어딘가 한 곳을 붙잡고, 거기에 필요한 것을 받아들이라고 합니다.

හින්දු ධර්මය තියෙනවා බ්‍රහ්ම සදාකාලිකයි. ඒ පැවැත්ම ගැන කියන්නේ. එතන්ට අවශ්‍ය දේ ගන්න. ඒට අවස්ථ ඒගොල්ලෝ ගන්න කියන්නේ පැවැත්ම තයිති අනිච්ච දෙයක්, දුක්ඛ දෙයක්, අනත්ත දෙයක්. හිතා ඉන්නේ නිච්චයි, සුඛයි, ආත්මයි කියලා.

힌두교에는 Brahma가 영원하다는, 그 존재에 대한 가르침이 있습니다. 거기에 필요한 것을 받아들이라 합니다. 그들이 받아들이라는 존재는 anicca, dukkha, anatta인 것인데, 그들은 그것을 nicca, sukha, attā라고 여기고 있습니다.

අන්න මු්ටාක් සතියෙන්මයි ඒ වැඩිය කරන්නේ. භාවනා කරලා හිටන් දැහැන්න වරලා ගියත් බබලවට ගියත්. ප්‍රතිඵලය බඹලව මිසා නිවර නෙමෙයි. එහෙනම් ඒකට මේ ආයු කාලයක් ඇද්ද ඒ

바로 그 muṭṭhassati로 그 일을 합니다. bhāvanā를 하여 jhāna를 닦고 brahma 세계에 가더라도 결과는 brahma 세계이지 nibbāna가 아닙니다.

නෙමෙයි. එහෙනම් ඒකට මේ ආයු කාලයක් ඇද්ද ඒ පුණ්‍ය කාලයේ ශක්තිය ඉවරනහම ආයෙත් හැදිලා මනුස්සයෙක් වෙලා උපදිනවා. කිරිසන් වලත් උපදිනවා. සතර අපායටත් එනවා. අතමහන අරකෙත් යනවා. ඒක වැලැකිලා නෑහ පොඩ්ඩක්වත්.

그곳에도 수명이 있어서, 그 puñña의 힘이 다하면 다시 사람으로 태어나고, 짐승으로도 태어나고, 네 apāya에도 옵니다. 이곳저곳 다 갑니다. 조금도 막아지지 않았습니다.

අන්න ඒක තමයි කිව්වේ එයා දැනගෙන ගිය ගමලක් නෙමෙයි.

그래서 그것은 알고서 간 길이 아니라고 한 것입니다.

යම්කිසි දෙවි කෙනෙක් ඉන්නවා දෙවියන් වහන්සේලාට ගියාට පස්සේ අපේ ප්‍රශ්නය ඔක්කොම ඉවරයි කියලා හිතාගත්තා නේ. පැවැත්මක්. පැවැත්මක යථා ස්වභාවය හරියට තේරුම් ගත්තේ නැති කෙනා. එතෙන්ට හිත තියාගෙන එතන්ට ගියොත් ඒ ශක්තිය එතන ගෙවිලා ආයෙත්තාපහු වෙන්න.

어떤 신이 있어서 그 신들에게 가면 우리 문제가 모두 끝난다고 여겼습니다. 그것은 하나의 존재입니다. 존재의 참모습을 제대로 알지 못한 사람이 그곳에 마음을 두고 가면, 그 힘이 거기서 다해 다시 돌아오게 됩니다.

ආයට පස්සේ ආයේ මනුස්සයෙත් වෙනවා. තිරිසන්නුත් වෙනවා. හතර අපායෙත් යනවා. ඔක්කොටම කොටසකට යනවා. සසර ගමනේ අංශු මාත්‍රයක්වත් එයා ඉවරයක් කළේ නෑහ. අනාථය අනාතය යමයි.

그 뒤에 다시 사람도 되고, 짐승도 되고, 네 apāya에도 갑니다. 온갖 곳으로 갑니다. saṃsāra 길의 티끌만큼도 그는 끝내지 못했습니다. 시작도 끝도 모를 길을 갈 뿐입니다.

මෙන්න මේ නිසා ඒ අනාථ ගමනින් නිදහස් වෙලා කොහෙවත් යන්න නැති දෙෙනක් තියෙනවා නම් අන්න ඒක වැටහි දවසට දැනගන්නවා. නිවන් මග තේරුම් ගන්නවා එතෙන්දි. යන්න තැනක් නෑ. කවුරු වෙන්නද?

그러므로 그 끝없는 길에서 벗어나 어디로도 갈 곳이 없는 상태가 있다면, 그것을 깨닫는 날에 압니다. 그때 nibbāna의 길을 알아듣습니다. 갈 곳이 없습니다. 무엇이 되려 하겠습니까?

නිච්ච වූ, සැප වූ, ආත්ම වූ යමක් යම් තැනක තියෙනවා නම් එතන වුනාට කමක් නෑ. එහෙම තැනක් තියෙනවද ලෝකේ.

nicca하고 sukha하고 attā인 무언가가 어떤 곳에 있다면 그곳에 가도 괜찮습니다. 그런 곳이 세상에 있습니까?

පේන තැනක හෝ නොපෙන තැනක හෝ මොන ලෝකයක හෝ එහෙම තියෙනවද කියලා විමර්ශනය කරලා බලනකොට තමාගේ නුවට ගෝචරා සත්වයා. මොකද ඒ අන්‍ය සත්‍යය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා හොයලා බලන්න මෙහෙම තැනක් නෑහ. තමු හිතලා බලන්න.

보이는 곳이든 보이지 않는 곳이든 어떤 세상에서든 그런 것이 있는지 살펴보면, 중생은 자기 슬기로 알 수 있습니다. Buddha께서 그 진실을 설하시며 ‘찾아보아라, 그런 곳은 없다, 너희 스스로 생각해 보아라’ 하셨기 때문입니다.

අනාවර්ණත් ඥානය ලොව්තුරා බුද්ධ ඥානය මම විපසලා බලපුහම මම දැකලා තියෙනවා අංශුව මාත්‍ර ඉඳික කටුතුත් තරම් ප්‍රමාණයක්වත් නිච්ච වූ සැප වූ ආත්ම වූ නිගමනය දෙන්න මේ පැවැත්ම තුළ නෑ. ඒක මම දැක්කා. හැබැයි මම

‘가림 없는 ñāṇa, lokuttara Buddha ñāṇa로 내가 살펴보니, 티끌만큼, 바늘 끝만큼도 nicca, sukha, attā라 할 것이 이 존재 안에 없음을 보았다. 나는 그것을 보았다.’

පැවැත්ම තුළ නෑ. ඒක මම දැක්කා. හැබැයි මම කිව්ව පලියට පිළිගන්නේ නැතුවක ඕක විමාසනය කරන්න තමුනු හිතලා බලන්න අන්න තමන්ටත් ඇත්ත පෙනෙයි එතකොට මම දැක්කේ ඇත්තක් නිසා ඒක බොරු කරලා වෙන එකක් දකින්න විදිහක් නැහැ. මේ ඇත්ත බලාගෙන යනකොට මෙන්න ඇත්ත බලන ක්‍රමය මේ ලෝකේ පවතින කිසිම දෙයක් කැමති සේ නැහ.

‘그러나 내가 말했다고 그냥 받아들이지 말고 그것을 살펴보아라, 스스로 생각해 보아라. 그러면 너희에게도 진실이 보일 것이다. 내가 본 것이 진실이기에 그것을 거짓으로 만들어 다른 것을 볼 길은 없다. 이 진실을 보아 가면, 진실을 보는 방법은 이것이다. 이 세상에 있는 어떤 것도 뜻대로 되지 않는다.’

කැමති සේ පවතිනවා කියලා පෙන්නන්න පුළුවන් දෙයක් මොන සමගුතවක් පෙන්නන්න බැහැ. මොකද එහෙම දෙයක් නැති බව මම දැකලා තියෙනවා සත්‍ය ආකාරයෙන්ම යථා භූතත් ඥාන දර්ශනය සියලු ආකාරය පූර්ණ යන්න එපන් ඒක දැක්කා.

‘뜻대로 있다고 보여 줄 수 있는 것은 어떤 통념으로도 보여 줄 수 없다. 그런 것이 없음을 내가 참되게 보았기 때문이다. yathābhūta ñāṇadassana로 모든 면에서 온전히 그것을 보았다.’

ඉතින් ඔයගොල්ලොත් සත්‍යයට අනුව හිතලා බලන්න ගියොත් ඔයගොල්ලන්ට කොතනකවත් එහිත මම දැක්කේ නැති සෙනක් හම්බවෙලා මට තියෙනවා කියලා කියන්න පුද්ගලයෙ ලෝකේ නැහ තුන් ලෝකෙම නැහ. කොච්චර හදාගෙන බැලුවත් කරන විමර්ශනය තමන්ට ඇත්තක් අවබෝධ වෙනවා. ඇත්තමනේනම් කියා තියෙන්නේ.

‘그러니 너희도 진실에 따라 생각해 보면, 내가 보지 못한 곳을 찾아내어 나에게 있다고 말할 사람은 이 세상에 없다, 세 세상 어디에도 없다. 아무리 따져 봐도 살펴보는 이에게는 진실이 깨달아진다.’ 참으로 그렇게 말씀하셨습니다.

ඉන්න තැනක් පවතින්න තැනක්, හොඳ තැනක් තියෙනවා කියලා යම් කෙනෙක් නිගමනය කරන්න එහෙම තැනක් නෑ කියන එක ඇත්තේ මට හැම වෙලේම ඔප්පු වෙන්නේ. බල ගැන තියෙනේ අනිච්ච දුක අනත්ත දෙයක්නේ.

머물 곳, 이어 갈 곳, 좋은 곳이 있다고 누가 결론 내리려 해도, 그런 곳이 없다는 것이 늘 나에게 증명됩니다. 살펴보면 모두 anicca, dukkha, anatta인 것입니다.

මෙන්න මේක දැක්කට පස්සේ එයාටත් ඒ තීරණයක් එනවා. එහෙනම් ඇත්ත වශයෙන්ම අනිච්ච නම්, දුක්ඛ නම්, අනත්ත නම් මේ ලෝකේ හැමතැනකම හැම දෙයක්ම එහෙම දෙයක් තුළ මට බැඳෙන්න, හැදෙන්න ඉන්න හොඳයි කියලා නිගමනය කරන්න සුදු සුදු තමාගේ නුවණින් තමන් සුදුසු නිගමනයක් දෙනවා.

이것을 본 뒤에는 그에게도 결정이 옵니다. ‘참으로 이 세상 모든 곳의 모든 것이 anicca, dukkha, anatta라면, 그런 것 안에 묶이고 머무는 것이 좋다고 결론 내릴 수 있겠는가.’ 자기 슬기로 알맞은 결론을 내립니다.

සත්‍ය නිගමනය මොකක්ද? යමක් කැමති සේ නැත්නම්, දෙන්නේ දුක නම් විපරිණාමයට පත්වෙලා වැනසෙනවානම්. එහෙම දෙයක් තුළට ගිහිල්ලා හිත බලාපොරොත්තු වෙන දේ ලබන්න බැරිනම්. මම ඒක බලාපොරොත්තු වෙමෙන් මගේ පරමාත්තය ඉෂ්ටියයිද?

참된 결론은 무엇입니까? 무언가가 뜻대로 되지 않고, 주는 것이 괴로움이고, 변하여 무너진다면, 그런 것 안에 들어가 마음이 바라는 것을 얻을 수 없다면, 내가 그것을 바라면서 나의 paramattha가 이루어지겠습니까?

මම බලාපොරොත්තු වෙන්නේ සැනසුමක්. සැනසුම නැති තැනකින් සැනසුමක් බලාපොරොත්තු වුනොත් එතනෙක් සැනසුම හැබැයිද මෙන්න මේක තමන් මනාසේ මෙනෙහි කරන්න ඕනේ. එහෙනම් දකිනවා පැවැත්ම තුළ සැනසුම ලැබෙ තැනක් නැහ.

내가 바라는 것은 평안입니다. 평안이 없는 곳에서 평안을 바라면 그곳에 평안이 있겠습니까? 이것을 스스로 잘 되새겨 보아야 합니다. 그러면 존재 안에는 평안을 얻을 곳이 없음을 봅니다.

යමෙක් ක සැනසුමක් බලාපොරොත්තු වෙෙන පැවැත්මට හිත තිබ්බුවොත් ඔහු ඉන්නේ අපරමග ඔහු නිවනේ නැ.

누구든 평안을 바라며 존재에 마음을 두면 그는 엉뚱한 길에 있지 nibbāna에 있지 않습니다.

මෙන්න මේක දැක්කට පස්සේ. දැන් මම මොකද කරන්නේ?

이것을 본 뒤에는, ‘이제 나는 무엇을 하는가?’

යම් තරමක් එබඳු වන්නා වූ දූසේ පැවැත්මෙන් වෙන් වෙලා ඉන්න පුළුවන් නම්. දූසය පැවැත්ම නිසා හටගන්න මහ ගින්න එතන නතර වෙනවා.

그런 더럽혀진 존재에서 떨어져 있을 수 있는 만큼, 더럽혀진 존재 때문에 생기는 큰 불이 거기서 멈춥니다.

ඊතර වඩා ගිනි නතර කරන්න මේකෙ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දස අකුසල් නිසා සිද්ධ කරන්නා වූ කොටසක් තියෙනවා නම් ඒක මහා ගිනි පත් වෙනවා. ගින්න මහ ගිනි. අඟුරවල ගිනිගත්තහම දැල්ලත් එක්ක දැකලා යන එක එකක්. දැල්ල නොයන එක තව එකක්. මෙන්න මේ වගේ.

열 가지 akusala로 짓는 몫이 있다면 그것은 큰불이 됩니다. 불이 큰불이 됩니다. 숯에 불이 붙으면 불꽃과 함께 타오르는 것이 하나, 불꽃 없이 타는 것이 또 하나, 이런 식입니다.

ලෝභ ද්වේශ මෝහ සහගතව වැඩ කරනකොට ඇතිවෙන ගින්න ගින්න තුළ ගැල්ලෙන්න මහ ගින්නක් වෙනවා. මට මේ පැවැත්ම තුළ මහගින නිවාගන්න පුළුවන්. සියලු ගෙනි නිමන්න බැ.

lobha, dosa, moha를 띠고 일할 때 생기는 불은 불 속에서 타올라 큰불이 됩니다. 이 존재 안에서 나는 큰불은 끌 수 있습니다. 모든 불을 끌 수는 없습니다.

මෙන්න මේක දැනගන්නවා යථාර්ථයෙන්.

이것을 있는 그대로 압니다.

සියලු ගිනි නිවන් හිතුවොත් මේ තුළ හිටගෙන අසාහනයට පත්වෙනවා මිසක් බැරි තෙනක බැරි දෙයක් කරන්න යනවා එනවා. පුළුවන් දෙයක්

모든 불을 끄려고 하면 이 안에 서서 낙담에 빠질 뿐, 안 되는 곳에서 안 되는 일을 하려 드는 것입니다.

දෙයක් කරන්න යනවා එනවා. පුළුවන් දෙයක් තියෙනවා. මට ලෝභකම අත්හැරගන්න පුළුවන් තරහාව අත්හැරගන්න පුළුවන් මුලාව අත්හැරගන්න පුළුවන්. ලෝභකම නිසා තරහව නිසා මුලාව නිසා යම් විසිද්ධතාවයක් යම්කිසි දාහයක් ඇති වුණා නම් ඒකෙන් නිදහස් වුන හැරි.

할 수 있는 것이 있습니다. 나는 lobha를 버릴 수 있고, dosa를 버릴 수 있고, moha를 버릴 수 있습니다. lobha, dosa, moha 때문에 어떤 뒤흔들림, 어떤 타오름이 생겼다면 그것에서 벗어날 수 있습니다.

හැබැයි 99ක් තියෙන්නේ ඒගිනි. තව ඉතුරු වෙනවා සිත එහක විතරගින්නම්.

그러나 그렇게 꺼지는 것은 불 가운데 아흔아홉뿐입니다. 아직 마음에 그만큼의 불이 남습니다.

අර මෝහය නිසා තේරගන්න බැලුවහම අනේ එයා දන්නේ නෑ. මම වැරදි වැඩ කරන්නෙත් නෑ. මම දුශ්චරිත කරන්නෙත් නෑ. මම හොඳ සීලවන්තව ඉන්නේ. ඇයි මට මෙහෙම කරදර ඉන්නේ? අන්න ඇතිවෙන ප්‍රශ්නය. ඇයි මට මේ අසත්පුරුෂය ආශ්‍රය කරන්න වෙලා තියෙන්නේ?

그 moha 때문에 알아들으려 해도 그는 모릅니다. ‘나는 잘못된 일도 하지 않고, duccarita도 짓지 않고, sīla를 잘 지키며 사는데, 왜 나에게 이런 괴로움이 있는가?’ 바로 그런 물음이 생깁니다. ‘왜 나는 이 나쁜 사람들과 어울려야 하는가?’

ඒ ඇයි මට කරදර වෙන්නේ? මට සැනසිල්ලේ ඉන්ද නැද්ද? ඔන්න ඕක මෝහයගින්න. තව මෝහය ඇරිලා නැ.

‘왜 나에게 괴로움이 오는가? 나는 편히 있을 수 없는가?’ 바로 그것이 moha의 불입니다. moha는 아직 떠나지 않았습니다.

ලෝභයයි ද්වේශයක මැන පවත්ව ගත්තත් මෝහය මැන පත්වාගන්න බැහ මෝහය විද්‍යාව තුළින් මෝහය දුරු කරගන්න ඕනේ. මෝහය ඉවර නැති නිසා ඒකේ කාරණය පේන්නේ නැ.

lobha와 dosa는 다스려도 moha는 다스리지 못합니다. moha는 vijjā로 없애야 합니다. moha가 끝나지 않았기 때문에 그 까닭이 보이지 않습니다.

මම කවුරුවත් එමේ නෑ. මම කාටවත් වතුර ගහන්නේ නෑ. ඉතින් මේ මහ වැසේ ඇයි මම තෙමෙන්නේ?

‘나는 아무에게도 해를 끼치지 않았고 아무에게도 물을 뿌리지 않았는데, 왜 이 큰비에 내가 젖는가?’

මහා පිටනියගෙන ගියහම කොහෙවත් අපිට මේ යාව වෙලා මුවා වෙලා ඉන්න තැනක් නැත්නම් මහා වැසක් වහිනවා නම් එහෙම මිනිහා එතන දැන කියනවා. බලන්න මම කාටවත් වතුර ගහන්න නැ. මම කාටවත් වතුරෙන් හිං කරන්න නැහ. එහෙම නොකරන මම ඇයි මේ තෙමෙන්නේ? ඇහුවොත් කොයි තරම් මෝදකමක්ද

넓은 들판에 나갔는데 어디에도 비를 피해 숨을 곳이 없고 큰비가 내린다면, 그 사람이 거기서 ‘보시오, 나는 아무에게도 물을 뿌리지 않았고, 물로 아무도 괴롭히지 않았는데, 그렇게 하지 않은 내가 왜 젖는가?’ 하고 묻는다면 얼마나 어리석습니까?

එයාට එතනදි තේරෙනවා මම එහෙම ප්‍රශ්නයක් නගනවා නම් එහෙම තැනක මගේ මෝඩකම හැරෙන්න වෙන මොකක්ද ඒ නගන ප්‍රශ්නේ කියලා.

거기서 그는 깨닫습니다. 그런 곳에서 내가 그런 물음을 던진다면 그것은 나의 어리석음 말고 무엇이겠느냐고.

වැස තේෙන එකට කාටවත් මලියක් ඒක හේතු වෙන ඵලය වැසහම තේෙනවා වැසෙන්න පොළක් පුළුවන් ඒ ඒකෙන් මුවා වෙන්න තෙනක් පිළිසරණක් නැත්නම් ඔහුට සිද්ධ වෙනවා දෙවෙන්න

비에 젖는 것은 누구 탓도 아닙니다. 비가 오면 젖는 것이 그 결과입니다. 비를 피할 수 있는 곳, 몸을 숨길 곳이 없다면 그는 젖을 수밖에 없습니다.

ඊට පස්සේ ඒක දැනගත්තොත් මොකද කරන්නේ? මොනවා කරන්න. වැසේ හැටියනේ.

그 뒤에 그것을 알면 어떻게 합니까? 어쩌겠습니까. 비란 그런 것입니다.

හෙවක් හෙවනක් නැත්නම්, බේරෙෙන තැනක් නැත්නම් එතන කලා නම් මම ඉන්න එතන වහිනවා නම් තෙමෙ නැතුව තිබුනාම මෝනවා කරන්න ඇති. මග ඕකට කම්පා වෙලා හරියනවා. අන්න තේරුම් ගන්නවා.

그늘도 없고 피할 곳도 없다면, 내가 있는 그곳에 비가 오면 젖지 않을 수가 있겠습니까? 그것에 흔들려 봤자 무슨 소용입니까. 그렇게 알아듣습니다.

ඉතින් බැරි වෙලාව හරි කිව්වොත් එහෙම මම අනුට වතුර ගහන්නෙත් නැහැ වතුරේ හිංගී කරන්නේ නැහැ. මම අනු සෙමන්නෙත් නැහැ. එහෙම කරද්දි ඇයි මන්තෙන්න කිව්වොත් හරි අපි හේතුවේ ඵලය දැකලා තියෙන්නේ නැ ක්‍රමය දැකලා නැහැනේ හරියට

그런데도 ‘나는 남에게 물을 뿌리지도, 물로 괴롭히지도, 남을 적시지도 않았는데 왜 내가 젖느냐’고 따진다면, 우리는 원인의 결과를 본 것이 아닙니다. 그 이치를 제대로 보지 못한 것이지요.

දැන් අපි හිතාගන්න ඕනේ එක දෙයක්. මෙච්චර

이제 우리는 한 가지를 생각해야 합니다.

වහින්ද එනවා. අනික්කම කෑ ගහනහනො කුඩියා කර්ම ඵලයක් කියලා. මම ගණන් ගන්නට පිතනී කියලා කියා. මගේ ඕනකමට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් මට අහුරණක් නැති බේරෙෙන තැනක් නැ එතැනකට මැදි වහින්න පටන් ගත්තා. කියන එකක් ඇහුවෙත් නෑ. අනුකරණවත් නෙවෙයි. ලෝක ධර්මතාවයක යථාර්ථය තේරුම් ගන්න බැරුව මම එහෙම තැනට මෙහෙ ඇවිච්ච නිසා. මට කොටු වෙන්න හිඳෙනා මේ පිතනිය මැද්දේ මහා ඇස්සත.

‘이제 나에게는 피할 곳도 숨을 곳도 없는 한가운데서 비가 내리기 시작했다. 누가 시킨 것도 아니고 누가 꾸민 것도 아니다. 세상 이치의 참모습을 알지 못한 채 내가 그런 곳에 왔기 때문에, 갇힌 이 들판 한가운데서 큰비를 맞는다.’

දැන් මම කාට බහින්නද කාට දොස් කිව්වොත් මම නොතෙමි තියෙන්නේ. අන්න අපි දැනගන්නවා ඒ වගේ දැනගත්තා නම් දැන් ඉතින් කොන දෙයක් නැහ. ඉතින් මම කරගත්ත මෝට එක මම බිධ විදන එකක්. ඒකත් තෙමෙන්න වෙනවා. මේ කවුරුවක් කරන එකක් නෙමෙයි.

‘이제 누구를 탓하겠는가. 누구를 탓한다고 내가 젖지 않겠는가.’ 그렇게 안다면 이제 원망할 것이 없습니다. 내가 저지른 어리석음을 내가 겪는 것이고, 그래서 젖게 되는 것입니다. 누가 하는 것이 아닙니다.

කවුරුක් කරනවා වගේ මේ වැහි බිඳුනේ මම තෙමන්න කිව්වට හරියන්නේ වැහි බිඳුල බැලලා හරියනවද මේ හුලගෙන මේ හැමතම වැස කරකෝ කරපකෝ වහ මගේටම තල්ලු කරන්නේ. හුළගෙන බැල හරි යනවා. ඒ එකක්වත් හරියන ඒවා නේමේ.

누가 하는 것처럼 ‘이 빗방울이 나를 적신다’며 빗방울을 탓한다고 해결됩니까? ‘이 바람이 비를 이리저리 몰아 나에게 밀어붙인다’며 바람을 탓한다고 해결됩니까? 그 어느 것도 맞지 않습니다.

ඒව අපිට ප්‍රශ්නයක් එනකොට ලෝකෙට බැලලා හරියන්නේ නැ.

그처럼 우리에게 문제가 생길 때 세상을 탓해도 소용없습니다.

යම් කාලයකදී යම් යම් බුදුවරණන් වහන්සේ නමක් කිව්වානම් මේ මනුස්ස සංඛාර කියන එකේ ස්වභාවය මේකයි. අපි ඕක අහලා ඇති ගණන් ගත්තේ නැහ. ුට්ටුවර ගණන් ගත්තේ නෑහැ බුදු බණ. බණ අහලා නැතුව නෙමෙයි. බණට ඇහුම්කම් දීලා නැ.

어느 때 어떤 Buddha께서 ‘이 사람 saṅkhāra의 본성은 이것이다’라고 말씀하셨다면, 우리는 그것을 들었어도 귀담아듣지 않았습니다. Buddha의 말씀을 하찮게 여겼습니다. 말씀을 듣지 않은 것이 아니라 귀 기울이지 않았습니다.

ුටුවට ගණන් ගන්නේ නැතුව පාජන වැඩ කර අපි ඒ කාලේ කාසය බුදුරජාණන් වහන්සේ කාලේ කකුසඳ කෝනාගාණන් වහන්සේ කාලේ අපිත් ඉඳලා තියෙන්න ඕනේ.

하찮게 여기고 제멋대로 지내며, 우리는 Kassapa Buddha 때에도, Kakusandha, Koṇāgamana Buddha 때에도 있었을 것입니다.

බුදු ගණ ගණන් අරන්නේ නෑ. ගණන් ගතනද මෙතන නැ.

Buddha의 말씀을 귀담아듣지 않았습니다. 여기서도 귀담아듣지 않습니다.

එහෙනම් උන්වහන්සේ එදාම මොකක්ද දේශනා කළේ? අද බුදුරජායාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු එකම තමයි එදත් දේශනා කළේ.

그렇다면 그분은 그때 무엇을 설하셨습니까? 오늘 Buddha께서 설하신 바로 그것을 그때도 설하셨습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ මොන සංඛාරයක් හොඳයි කියලා දේශනා කළාද?

Buddha께서 어떤 saṅkhāra가 좋다고 설하신 적이 있습니까?

සබ්බේ සංඛාරා අනිච්චාති, සබ්බේ සංඛාරා දුක්ඛාති, සබ්බේ ධම්මා අනත්තාති කියලා දේශනා කරපු මේ බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු එකම තමයි කකුසන්ධ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා තියෙන්නේ. කෝනාගම බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ කාශ්‍ය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ. ඊට ඉස්සෙල්ලා බුරු දේශනා කළේ.

‘sabbe saṅkhārā aniccā, sabbe saṅkhārā dukkhā, sabbe dhammā anattā’라고 설하신 우리 Buddha의 가르침 그대로를 Kakusandha Buddha께서 설하셨고, Koṇāgamana Buddha, Kassapa Buddha께서도 설하셨으며, 그 이전의 Buddha들도 설하셨습니다.

අපි පල්ලිතකමට හොයනවා ඒ කාලේ අපි කවුරු වෙලා හිටියද? මොක වෙලා හිටියා බුදු බණ අහන ඇති බල්ලෙක්නේ. ඉඳලා තියෙන්නේ.

우리는 쓸데없이 그때 우리가 누구였는지 찾습니다. 무엇이었겠습니까? Buddha의 말씀을 듣던 개 한 마리였을 것입니다.

අපිට නිග්‍රහ කරගන්න ඕනේ. බුදු බණ අහන්න ඇති කාල කන්න වෙලා ඉඳලා ඇති කොහේ හැරි බුදුහාමුදුරුවෝ ඉන්න කාලේ අපිත් හිටියද කියලා අහනවා නම් හිටියා නම් කාල කනියෙක් වෙලා ඉන්න ඇට. උත්තරය රූකයි. බුදුණ කන් ගත්තේ කාල කණියෙක් වෙච්ච හින්දා අදත් මේ සැරි සරාගෙන එනවා එපා කිව්වේ එකේ.

우리 자신을 꾸짖어야 합니다. Buddha의 말씀을 들을 무렵 박복한 자(kālakaṇṇi)로 있었을 겁니다. Buddha 스님이 계실 때 우리도 있었느냐고 묻는다면, 있었다면 박복한 자였을 것이라는 대답이 나옵니다. Buddha의 말씀에 귀를 막은 박복한 자였기에 오늘도 이렇게 떠돌아 오는 것이고, 그래서 그만두라고 한 것입니다.

සබ්බේ සංඛාරක් කිව්වහම මනුස්ස සංඛාර අයිති නැද්දව සංඛාර බ්‍රහ්ම සංඛාර අයිති නැද්ද තිරිසන් සංඛාර අපාගත සංඛාර අයිති නැද්ද ලෝකයේ යමෙක් යමෙක් ලෝකය ගොඩනගනවා නම් ඒ ගොඩනැගීමට හිත් වෙන මූල සංඛාර හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් ගොඩනගපුවා ඒකට අයිතිය.

sabbe saṅkhārā라 할 때 사람 saṅkhāra는 들어가지 않습니까? deva saṅkhāra, brahma saṅkhāra는 들어가지 않습니까? 짐승 saṅkhāra, apāya saṅkhāra는 들어가지 않습니까? 누구든 세상을 쌓아 올린다면, 그 쌓음의 뿌리가 되는 saṅkhāra, 마음과 몸과 말로 쌓은 것은 모두 거기에 속합니다.

එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ මතු මනුස්සයෙක් ඔබට නිච්ච වූ සැප වූ ආත්ම වූ තැනක් එතන තියෙනවා කියලා එහෙම දේශනාවක් කරනවා.

그렇다면 Buddha께서 앞으로 사람에게 nicca, sukha, attā인 곳이 있다는 식의 설법을 하신 적이 있습니까?

ඒ බුදු බණ කනට අහපු නැති පඩයකට ගණන් ගත්තේ නැති හින්දා තමයි අපිට සිද්ධ වුනේ කමක් නෑහ මනුස්සී අතර උපදුනාද අපි යාළුව දාලා යන්නේ කොහොමද නෑ දෑ දාලා යන්නේ කොහොමද අනේ පුතේ මතුත් උඹ මගේ පඩය ඉපදියා. දුවේ උඹය ඉපදියකෝ.

그 Buddha의 말씀을 귀담아듣지 않고 하찮게 여겼기에 우리는 이렇게 되었습니다. ‘괜찮다, 사람으로 태어나면 되지.’ ‘친구를 두고 어떻게 가나, 친척을 두고 어떻게 가나. 아들아, 다음에도 내 자식으로 태어나라. 딸아, 너도 태어나라.’

ඔව් අපේ අම්මා මිසක් වෙනවා මේක අපිටත් එපා. අපිමයාන පස්සේම එනවා. අපි මතුම් මවියා. මේ කාලේ ගොංකම පතලා. මුලාකම පතලා හරක් වාගේම ආවා. ධර්මය දන්න නැති හරහා.

‘그래요, 엄마, 우리도 다른 건 싫어요. 우리가 엄마 뒤를 따라갈게요. 다음에도 엄마 자식으로 태어날게요.’ 이렇게 우둔함을 빌고 미혹을 빌며 소처럼 왔습니다. dharma를 모르는 소처럼.

ඕක පත පත ඇවිදිලා මේ ආත්ම වෙලාට පසේ ඔවුන් එදා හිටපු එක ඉන්නවා පුතා වෙලා. ඒක අර අම්මා වෙලා ඉන්නවා පැත්තක අහලා බලන්නවා රහස් අහඬයි හැමතන වෙනවා බුදුහාමුදුරුවෝ ඉන්න කාලේ අපි හිටියා.

그렇게 빌고 빌며 떠돌다 이번 생에 이르러, 그때 있던 이가 아들이 되어 있고, 저이는 엄마가 되어 있습니다. 한쪽에서 들어 보면 다들 은밀히 말합니다. Buddha 스님이 계실 때 우리도 있었다고.

ඉඳලා තියෙනවා කාල ඉවෙලා ඉඳලා තියෙනවා. එදා බණ ඇහුව නම් එහෙම මේ මිනිස් සංඛාර කියන්නේ අනිච්ච වූ, දුක්ඛ වූ, අනත්ත වූ අසාර දෙයක් මේක මොහොතක්වා හිතන්න පතන්න වටිනා දෙයක් නෙමෙයි කියලා දන්නවා එදා. දැනගත්තා නම් අද මේ අසත්පුරුෂාත්‍රය මම ඉන්නවා මොකද මේ කරදරය කියන එක අහළ වෙනවද?

있었습니다. 박복한 자로 있었습니다. 그때 말씀을 들었다면, 사람 saṅkhāra란 anicca, dukkha, anatta인 알맹이 없는 것이어서 잠시도 생각하고 바랄 만한 것이 아님을 그때 알았을 것입니다. 알았다면 오늘 ‘나는 나쁜 사람들 사이에 있다, 왜 이런 괴로움이 있는가’ 하는 말이 들리겠습니까?

එහෙනම් අපි මේ ලෝකේ කියන්නේ මහා වටිනාදයක් හැටියට හිතාගෙන අසත්පුරුෂ ලෝකේ උපදින්න හිතලා. අසත්පුරුෂ ලෝකය කියලා නෙමෙයි දැක්කේ. ඒක ඒක අවිද්‍යාවෙන් හැංගුණා. අනේ මනුස්සය අතර ඉනම් කොච්චර හොඳද

그러니 우리는 이 세상을 대단히 값진 것으로 여기고 나쁜 사람들의 세상에 태어나기를 바랐습니다. 나쁜 사람들의 세상으로 보지 않았습니다. 그것은 avijjā에 가려졌습니다. ‘아, 사람들 사이에 있으면 얼마나 좋을까.’

මනුස්සයෙක් මනුස්සයෙක් අඳුරගෙන හිටියා නම් ජීවිතයට පතක් නැහ මනුස්සයෙක් අත ඉන්න. මනුස්සයා අඳුරගෙන හිටියානම්.

사람이 사람을 제대로 알아보았다면 사람들 사이에 있기를 삶에서 바라지 않았을 것입니다. 사람을 알아보았다면 말입니다.

මනුස්සයාගේ යථා ස්වභාවය මනුස්සයා කියන්නේ මෙහෙම එක කියන්නේ රාග සහගත ද්වේශ සහගත මෝහ සහගත ගති ලක්ෂණ ඇති ආත්ම ලාභයට ගෝචර කෑදර වෙලා ඉන්න ඕනම දැර වැඩක් අසත්පුස වැඩක් කරලා තමන්ගේ ලාභය හදාගන්න ඔහොමන් තමයි මේ මිනිස්සු කියලා ඉුනර ඉන්නේ කියලා දැක්කා නම් එහෙම ආයෙසරයක් පතනවද මිනිස්සු අතර ඉන්නේ? මිනිහෙක් වෙන්න පතනවද?

사람의 참모습, 사람이란 rāga, dosa, moha가 섞인 성질을 가지고 자기 이익에 매여 탐을 내며, 어떤 못된 짓, 나쁜 짓을 해서라도 자기 이익을 챙기는 것이 사람들이라고 보았다면, 다시 사람들 사이에 있기를 바라겠습니까? 사람이 되기를 바라겠습니까?

අන්න ඔය කියන අවිද්‍යාව නිසා තමයි පථාගත් එක උපාදානය කරගත්ත එක තමයි උපාධයෙන් නළුමේ භවය ලැබිලා තියෙන්නේ. ඔන්න මිනිස්සු භවයට හේතුව මිනිස්සු උපාදානය දැන් භවය ජාතිය හම්බ වුනත් දැන් කරන්න දෙයක් නැහැ. හේතුඵලය ඕකයි.

바로 그 avijjā 때문에 바라고 빌었던 것을 upādāna로 삼았고, 그 upādāna 때문에 이 bhava를 얻었습니다. 사람 bhava의 원인은 사람에 대한 upādāna입니다. 이제 bhava와 jāti를 얻었으니 할 수 있는 것이 없습니다. 원인과 결과가 그렇습니다.

දැන් මෙතන ඉඳන කෑ ගහනවා. මම පව් කරන්නෙත් නැහැ. මොකකුත් නැහැ ඔක්කොමත් සුද්ධවන්තය වශයෙන් මම ඉන්නවා. මට කරදර කරනවානේ ඔක්කොම. අන්න ඉතුරු වෙච්ච මෝහය දැකගන්න බැරි වෙච්ච එක.

그런데 이제 여기서 소리칩니다. ‘나는 pāpa도 짓지 않고 아무것도 하지 않고 깨끗하게 살고 있다. 그런데 모두가 나를 괴롭힌다.’ 바로 남아 있는 moha를 보지 못한 것입니다.

දැන් මේක දැකගත්තා නම් අතර ස්වභාවය ඕක තමා.

이것을 보았다면, 사람들 사이의 본성이 바로 그렇다는 것을 압니다.

එහෙම මොකක්ද මම කරන්නේ? මොනවා කරන්නේ

그렇다면 나는 무엇을 하는가? 무엇을 하는가?

නිවසන් දෙපැ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මම මොකක් හරිනද හදන්නේ? කවුරු හදන දෙන්නද හදන්නේ? මට ඕන ඇනවා අනික සෝහන් කරවන්න

나는 무엇을 고치려 하는가? 누구를 고치려 하는가? 남을 sotāpanna로 만들고 싶은가?

ලොව්තුරා බුදුලට එපා වෙලා තිබුණද ඒ කාලේ? ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩි කලේ අපි හිතෙන උන්වහන්සේට ඒ පවුනා මේක සෝගන් කරන්න පුළුවන් නම් උන්වහන්සේ යොදුම් ගරන් පයෙන් ගිහිලා හිටන් ගිහිල්ලා හරි. ඒකට රාශ දෙක කරලා තියෙනවා. බැරි හින්දා නිකන් හිටිය.

그때 lokuttara Buddha들께서 그것을 싫어하셨겠습니까? Gotama Buddha께서 계실 때, 생각해 보면 그분이 누군가를 sotāpanna로 만들 수 있으셨다면 몇 yojana라도 걸어서 가셨을 것입니다. 그렇게 하신 적도 있습니다. 할 수 없었기에 그저 계셨던 것입니다.

මුන්ට මොන සෝවන්ද මුන් මේ ලෝකෙට කෑදෙරලා ඉන්න එව්. උන්වහන්සේට ආසේ අනුසය ඥානය තියෙනවා පේනවා හිත් වල හැටි. මොක මේකට කොච්චර කවත් මොට් මේකට තේරුම් ගන්න බැහැයි බණ මම මොකටද බණ කියනේ?

‘이들이 무슨 sotāpanna인가, 이들은 이 세상에 탐닉해 있는 자들이다.’ 그분께는 āsayānusaya ñāṇa가 있어 마음의 모양이 보입니다. ‘이자는 아무리 말해도 둔해서 알아듣지 못한다. 내가 왜 dharma를 말하겠는가.’

ඊට පස්සේ මහරහතන් වහන්සේට ඕන එකම තිුනේ නැද්ද? ලෝක සත්‍යයා සෝවාන් වෙනවා නම් කොච්චර වටිනවද කරන්න පුළුවන් නම් නොකර

그 뒤에 큰 arahant들께도 바라는 것은 하나뿐이지 않겠습니까? 세상 중생이 sotāpanna가 된다면 얼마나 값진가 하는 것입니다.

ඉදියත කොහොම කරන මේ කාලේ හැත පුළුවන් අරගෙනේ 18 එකතු ඔය අතරේ ඉන්නවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කොහොමහරි රෑ දවල් දෙක මහන්සි වෙලා හරි කියා මග පෙලා දෙනවා. බැරි න්ට මොනවා කරන්නද අපිත් ඉඳලා තියෙන්නේ ඔන්න ඔය බැරි එක වෙලා. උන්වහන්සේලා සංවේගයට පත් කරන තැනක අපි කටයුතු කරලා තියෙන්නේ මේ පෙර කාලවල

어떻게든 밤낮으로 애써서라도 길을 보여 줍니다. 안 되는 사람에게는 어쩌겠습니까. 우리도 바로 그 안 되는 사람으로 있었던 것입니다. 지난 시절 우리는 그분들을 안타깝게 하는 쪽으로 살아왔습니다.

උන්වහන්සේලා අපිට ප්‍රහංසා කරන්නේ කොතර ඉන්නවද? රාගයෙන් සත් වෙලා, ද්වේශයෙන් දැවිලා, මෝහයෙන් මුලා වෙලා ලෝකය කකන්න දඟලන එකා කටි උන්වහන්සේලා ප්‍රහංසා කරයිද? කොහොමද ප්‍රහංසා කරන්න. එහෙම නොටිය නම් අපිත් ඒ තව භවයෙන් භවය ඇවිදින් ඇවිදින් මේ ගමනේ අදත් මනුස්සයා කියලා මෙතන ඉඳීද? ඒ ටික ඇහුවන.

그분들이 우리를 칭찬하실 까닭이 어디 있겠습니까? rāga에 젖고, dosa에 타고, moha에 미혹되어 세상을 삼키려 날뛰는 자를 그분들이 칭찬하시겠습니까? 어떻게 칭찬하겠습니까. 그렇지 않았다면 우리가 아직도 bhava에서 bhava로 떠돌다 오늘 사람으로 여기 있겠습니까? 그걸 물어보십시오.

එහෙනම් අපි උන්වහන්සේලාගේ ප්‍රහංසාවරලක් වෙච්ච අය නෙමෙයි. කනේ මෝඩයෝ මොනවා කරන්නද? අන්ධ බාල පෘතග්ජනයෝ ඔන් ඕකට ලක්වෙච්ච අය.

그러니 우리는 그분들의 칭찬을 받은 사람들이 아닙니다. 어리석은 자들에게 무엇을 하겠습니까. 눈먼 어리석은 puthujjana들, 바로 그런 이들이었습니다.

අපි හිතා ඉන්නේ ඒ කාලේ බුදුහාමුදුරුවෝ එහ දැක්කා නම් අස ලොකුවට පිළිගන්න ඇති. මෝඩ ප්‍රගතීරවා කොච්චර බල කිව්වත් ඇහෙන්නේ නැ. අනාගතය හරි එතකොට යහපතක් උදා කියලාකම් උන්වහන්සේලා ඉතින් හිතෙන් හිතුමක් හිතලා හිතම් මහා මෛත් හිතක් පතුරවනවා විච්චරයි.

우리는 그때 Buddha 스님이 우리를 보셨다면 크게 반기셨을 거라고 생각합니다. 어리석은 고집쟁이에게는 아무리 말해도 들리지 않습니다. 앞날에라도 좋은 일이 있기를 바라며, 그분들은 마음으로 큰 mettā를 펼칠 뿐입니다.

කවදා හරි තොරට යථාභූධය වැටහිය. කවදා හරි එතකොට ඇත්ත පෙනිය කාල කන්න මැරි මැරි ගමන යනවා. දුක් විධඉද යනවා. දුක් විදිහට මග හදාගෙන අඳුනා කියනවා. ඇයි මට මේ දුක කියලා. අවිද්‍යාවක මහත මොනවා කරන්නද? අනේ මේ මෝල සත්‍යය හරි කවදා හරි අවිද්‍යාව තුරු වෙලා යථාර්ථය ලැබේවා. උන්වහන්සේ ඔය පැතු වුනා නම් පතන්න ඇති ඔය ආශිර්වාදය නම් කරන්න ඇති. අපි හිතන්න ඔය සුන්දර ලෝකේ

‘언젠가 너에게 참모습이 깨달아지기를, 언젠가 진실이 보이기를.’ 박복한 자는 죽고 또 죽으며 길을 갑니다. 괴로움을 겪으며 갑니다. 괴로움을 겪을 길을 스스로 만들고는 울며 ‘왜 나에게 이 괴로움인가’ 합니다. avijjā가 그토록 크니 어쩌겠습니까. ‘아, 이 어리석은 중생이 언젠가 avijjā를 떨치고 참모습을 얻기를.’ 그분이 바라셨다면 그런 바람, 그런 축원을 하셨을 것입니다.

කරන්න ඇති. අපි හිතන්න ඔය සුන්දර ලෝකේ නෙමෙ බුදුහාමුදුරුවෝ අපි දැක්ක නම් මෙහෙම අපිට හොඳට ප්‍රහංසා කරන්න. මොනවට ප්‍රහංසා කරන්නද? ඇත්ත දැක්කා නම් ධර්මය තේරුම් ගත්තා අරට පේනවා. ප්‍රහංසා කරන්න හේතු නැහ අපිට තිබිලා.

우리는 아름다운 세상을 떠올리며, Buddha 스님이 우리를 보셨다면 우리를 잘 칭찬하셨을 거라고 여깁니다. 무엇을 칭찬하겠습니까? 진실을 보고 dharma를 알아들었다면 보일 것입니다. 우리에게는 칭찬받을 까닭이 없었습니다.

අපිට අනුකම්පා කරලා තියෙනවා. අනේ මෝල කාලයක් කවදා හරි මේකට ඇත්ත තේරිය. කවදා හරි අවිද්‍යාව අවිද්‍යාව හැදිට වැටෙහිලා මේ සසර දුක කියලා තේරිලා මේකෙන් මිදෙන්න හිටපු අන්න ඒ නිවන් සාන්වරට කවද හරි අත්වේවා. ඒ මෝඩයට වඑන මොනවා කියන්නද? ඔය අදහස නම් උන්වහන්සේලාට එනවා. මහ රහතන් වහන්සේලාටත් සදාව නම් ඔය අදහසයි ඉන්නේ. එහෙනම් අපිට

그분들은 우리를 가엾이 여기셨습니다. ‘아, 어리석은 자여, 언젠가 진실을 알기를. 언젠가 avijjā가 걷혀 이것이 saṃsāra의 괴로움임을 알고 벗어나려 하여, 그 nibbāna의 평안에 언젠가 이르기를. 그 어리석은 자에게 무슨 말을 하겠는가.’ 그런 뜻이 그분들에게 듭니다. 큰 arahant들에게도 언제나 그 뜻만 있습니다.

සදාව නම් ඔය අදහසයි ඉන්නේ. එහෙනම් අපිට සුන්දර ලෝකයක් මවා දෙන්න ඔන්න නැ අපි මෝඩකමට අපි හිතන ඒවා. පැවැත්ම සුන්දර ලෝකයක් කොයින්ද

그러니 우리에게 아름다운 세상을 지어 주실 까닭이 없습니다. 그것은 우리가 어리석게 생각하는 것들입니다. 존재가 어찌 아름다운 세상이겠습니까.

මෙන්න මේ මූල ධර්මය අපි තේරුම් අරගන්න ඕනේ.

바로 이 근본 dharma를 우리가 알아들어야 합니다.

එහෙනම් අනිච්ච නැති, දුක්ඛ නැති, අනත්ත නැති දෙයක් මේ ලෝකේ කෙසගත් තරම් දෙයක්. කොතන කොහො තියෙනවා කිව්වා නම් ඒක බොරුවක් නිසා කැත්තක් නෙවෙයි. ඒක වෙන්න බැරි දෙයක් නිසා පුළුවන් දෙයක් නෙවෙයි.

anicca 아니고 dukkha 아니고 anatta 아닌 것이 이 세상 어딘가에 머리카락만큼이라도 있다고 말한다면, 그것은 거짓말이고, 있을 수 없는 일이기에 가능한 것이 아닙니다.

ඔන්න ඕක මනා සිහි නුවනට දහම තුළින් විමර්ශනය කරන වැටහුණා නම් කවදා හරි මෙන්න මේ වැටහිච්ච පුද්ගලයත් ඕනකමක් ලැබෙනවා. එබඳු අනිච්ච වූ, දුක්ඛ වූ, අනත්ත වූ ලෝකයේ යම්කිසි ඇලීමක් මට හටගන්නවා නම් ඒ මගේ මුලාව නිසා නේද? ඒ මගේ නොදැනුවත්කම නිසා නේද?

이것을 잘 갖춘 알아차림과 슬기로 dharma를 통해 살펴 깨달았다면, 언젠가 깨달은 그 사람에게도 바람이 생깁니다. ‘그런 anicca, dukkha, anatta인 세상에 어떤 집착이 나에게 생긴다면 그것은 나의 미혹 때문이 아닌가? 나의 모름 때문이 아닌가?’

අන්න ඒ ඇලීම කොහොම හරි දුරු කරගත්තොත් මේ පැවැත්ම තුළ මට ඊට වඩා දෙයක් කරන්න බැහ. ඒක දුරු කරගන්නේ මොකද? මතු මතුත් මෙබඳු සැවැත්මක් ඇති නොවෙන්නත්.

‘그 집착을 어떻게든 떨치면, 이 존재 안에서 나는 그 이상 할 수 있는 것이 없다. 그것을 왜 떨치는가? 앞으로 다시는 이런 존재가 생기지 않게 하려는 것이다.’

ඒ ඇලීම තිබුනොත් තමයි පුනර්භවයක් හෙවත් මතු මතු භවයක් හටගන්නේ. වෙච්ච භවයට කොරඬ දෙයක් නෑහැ. බැඳගත්ත පෙරේ ගහනවා ගහනවා ඉති

그 집착이 있으면 punabbhava, 곧 앞으로의 bhava가 생깁니다. 이미 된 bhava에는 할 수 있는 것이 없습니다.

දෙයක් නෑහැ. බැඳගත්ත පෙරේ ගහනවා ගහනවා ඉති මැර එකක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි පුනර්භවයා සඳහා ඇතිවෙන හේතුව ඡන්ද රාගය දුරු කරගන්නවා.

그러나 punabbhava를 위해 생기는 원인인 chandarāga는 떨칩니다.

ඒක දුරු කරගත්තා නම් එදින ජීවත් වෙන්න ලෝකේ මෙච්චර කලාවෙන් ගොඩනගාගත්ත රාමුව තුළට කොටු වෙලා ඉන්නවා මොනවා හොරගත ඒ තුළ තමන් තමන්ගේ වැඩිය ඉන්න අකම්පයව ජීවත් වෙන්න පුරුදු වෙනම් අන්න ධර්මය එතුරු කොටස හම්බුනා.

그것을 떨쳤다면 그날부터, 세상에서 이토록 공들여 쌓은 틀 안에 갇혀 살면서도, 그 안에서 흔들림 없이 자기 일을 하며 사는 데 익숙해지면, 바로 dharma의 다음 몫을 얻은 것입니다.

අටලෝ දහමෙන් කම්පා නොවෙන තැනට පත් වුණා. අන්න බෞද්ධත්වය පූර්ණ කරගන්නවා.

여덟 loka dhamma에 흔들리지 않는 자리에 이르렀습니다. 바로 Buddha의 제자다움을 온전히 이룹니다.

අට්ඨ ලෝක ධර්මයෙන් කම්ප ලාභය අලාභය ලාභය ලැබුණා කියලා උද්දාමයකුත් නැහැ. අලාභ ලැබුණා කියලා සංවේගයකුත් නැහැ. අයසට පත් වුණා කියලා සංයගයකුත් නැහැ. යසවක ලැබුණා කියලා උද්දාමයකුත් නැහැ. නින්දාවට පත් වුණා කියලා සංවේගයකුත් නැහැ. ප්‍රහංසා ලැබුණවා කියලා උද්දාමයකුත් නැහැ. සැප ලැබුණා කියලා උද්දාමයකුත් නැහැ. දුක ලැබුණා කියලා සංයෝගයකුත් නෑහ. මොකද ලාභ අලාභ අයෂ අසව නින්දා ප්‍රහංසා දුක සැප කියන මේකේ කලවමක් තමයි මේ පැවැත්ම කියන්නේ.

여덟 loka dhamma에 흔들리지 않으니, 이득을 얻었다고 들뜨지 않고, 손해를 보았다고 슬퍼하지 않습니다. 이름을 잃었다고 슬퍼하지 않고, 이름을 얻었다고 들뜨지 않습니다. 비난을 받았다고 슬퍼하지 않고, 칭찬을 받았다고 들뜨지 않습니다. 즐거움을 얻었다고 들뜨지 않고, 괴로움을 얻었다고 슬퍼하지 않습니다. 이득, 손해, 이름, 이름 잃음, 비난, 칭찬, 괴로움, 즐거움이 뒤섞인 것이 바로 이 존재이기 때문입니다.

මේ පැවැත්ම තුළ කිසි කෙනෙකුට සියලු ආකාරයෙන් ලාභ ලැබෙන කෙනෙක් ප්‍රාංසාව ලැබෙන කෙනෙක් මේ තුන් ලෝකය ඉපදිලා නෑ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා.

이 존재 안에서 모든 면에서 이득만 얻고 칭찬만 받는 사람은 세 세상에 태어난 적이 없다고 Buddha께서 설하십니다.

ලොව්තුරා බුදුරක් ලැබුවේ නෑ වැටහට සියලු තැන ලාභ ලැබුවේ නෑ පාඩු වුණා. උන්වහන්සේට පාඩුවන්නට කන්න වේල එදා වේල දානේ වේල නැති වෙන අවස්ථාවට බුහන්න දෙන්න සිද්ධ වුණා.

lokuttara Buddha께서도 모든 곳에서 이득을 얻으신 것은 아닙니다. 손해도 보셨습니다. 그분이 손해를 보셔서 그날 dāna 한 끼가 없는 때에는 말먹이 보리를 드셔야 했습니다.

හැමතැන සැප ලැබුවේ නෑ. කාර් දුක් වේදනක් කරදර ආවා. ප්‍රහංසා ලැබුවේ නැින්දා කෙවරක් නැතුව ආවා.

모든 곳에서 즐거움을 얻으신 것도 아닙니다. 괴로움과 아픔과 어려움이 닥쳤습니다. 칭찬만 받으신 것도 아닙니다. 비난이 끝없이 왔습니다.

යස කීර්ය නැගිලා ආවේ නෑ හැමතැනම උන්වහන්සේ මැඩ පවත්වන්න උන්වහන්සේට නින්දා කරන්න පාගලා දමන්න පිරිසක් ඒකට ලැහැලා හිටියා.

이름만 높아진 것도 아닙니다. 곳곳에서 그분을 누르고 헐뜯고 짓밟으려는 무리가 늘 벼르고 있었습니다.

ඔය අතරේ තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ ලොව්තුරා බුද්ධ කාලයේ ගෙවලා හැරියේ. බුද්ධත්වයෙන් පස්සේ හතමි ස්පස්ස අවුරුල දක්වේ ඔය තුළ. හැබැයි කම්පා වුණේ නෑහැ. හෙකීමවත් උද්දාම වුණේ නෑ.

그런 가운데 Buddha께서는 lokuttara Buddha로서의 시절을 보내셨습니다. 깨달음 뒤 마흔다섯 해에 이르도록 그 안에서 지내셨습니다. 그러나 흔들리지 않으셨고, 결코 들뜨지 않으셨습니다.

අන්න ඒක තමයි ආර්ය ධර්මයේ තේරුම් ගත්ත කෙනා ඊළඟට යථාර්ථය වහින තීරණය. මුලින් තේරුම් ගන්නකොටම ඇති වෙනවා තමයි ඔය කම්පාව.

바로 그것이 ariya dharma를 알아들은 이가 다음에 참모습을 따라 내리는 결정입니다. 처음 알아들을 때는 바로 그 흔들림이 생깁니다.

අසත්පුරුෂය දැක්කහම සත්පුරුෂ ගුණය පිහිටගෙන එනකොට සත්පුරුෂයා යහම ඇසුරු කරන්න නැත් නම් කොච්චර හොඳද අසත්පුරුෂයාගෙන් දුරිම දුරු වෙන්නේ නැත්නම් කොච්චර හොඳද මෙහෙම අදහසක් එනවා. එහෙම බැරි වුනොත් අහත්පුරුෂ ආක්‍රයේදී දැවෙනවා තෑනවා පපුව හිර වෙනවා. වේදනාක් වෙනවරක් නැතුව විඳිනවා. මොකද

나쁜 사람을 보면, 좋은 사람의 덕이 자리 잡아 갈수록 ‘좋은 사람들하고만 어울릴 수 있다면 얼마나 좋을까, 나쁜 사람에게서 멀리 떨어질 수 있다면 얼마나 좋을까’ 하는 생각이 듭니다. 그렇게 안 되면 나쁜 사람들과 어울리며 타고 애태우고 가슴이 답답해지고 끝없이 아픔을 겪습니다. 왜냐하면

අපි තවත් දැක්කේ නෑ ඇත්ත සම්පූර්ණයෙන්.

우리는 아직 진실을 온전히 보지 못했기 때문입니다.

අසත්පුරුෂ ලෝකයේ අසත්පුරුෂයා නැත්නම් කොච්චර හොඳ හම්බ වෙන්නේ. එදන්පි යම්පිච්චං නලබති තම්පි දුක්කං කිව්වාට. මෙන්න මේකත් යම් කෙනෙක් මේ ලෝකය බලාපොරොත්තු වෙනම් යම් ප්‍රිය දෙයක්, මනාප දෙයක්. ඒක එසේ ලැබෙන්නේ නැ. මෙන්න මේකත් කැමති සේ යමක් ලැබෙන්නේ නැහනම් ඒක දුකයි කියනවා මේ ලෝකෙට අයිති දෙයක්.

나쁜 사람들의 세상에 나쁜 사람이 없다면 얼마나 좋겠느냐는 것이지요. ‘yampicchaṃ na labhati tampi dukkhaṃ’이라고 하셨습니다. 이것도 그렇습니다. 누군가 이 세상에서 좋아하는 것, 마음에 드는 것을 바라도 그대로 얻어지지 않습니다. 이것도 그렇습니다. 뜻대로 얻지 못하면 그것이 괴로움이고, 그것이 이 세상에 속한 것이라고 하십니다.

අනේ මට සත්පුරුෂ ආශ්‍රයක් ඇත්නම් කොච්චර හොඳද? නමුත් ඒක හිතුවට ලැබෙන එකක් නෙමෙයි. මේක ලෝකේ හැටිය. අසත්පුත්පුරු ශාසනයත් ලෝකේ එක්කාම තියෙනවා.

‘아, 좋은 사람들과 어울릴 수 있다면 얼마나 좋을까.’ 그러나 그것은 바란다고 얻어지는 것이 아닙니다. 이것이 세상의 모습입니다. 나쁜 사람과 좋은 사람이 세상에 함께 있습니다.

ඇඳුමක් අරගන්න ගිහිල්ලා එකපිටක් බලබහම හොඳ ලස්සන බෝල්යක් ඇත ලස්සන තියෙනවා ඔප්නගිලා හොඳට වර්ණය තියෙනවා. අනිත් පැත්ත කනපිට අඳුරු.

옷을 사러 가서 한쪽을 보면 곱고 예쁘고 윤이 나고 빛깔이 좋습니다. 다른 쪽, 안쪽은 칙칙합니다.

දැන් අපි කියනවා අනේවට කනපිට නැතුව හොඳ පිට විතරක් ගෙනියන්න තිබුනේ. හම්බවෙයි දැන් දුමක් ගෙනියන්න කියලා. කවදාවත් හම්බ වෙන්නේ නැති දෙයක්.

그때 우리가 ‘아, 안쪽 없이 좋은 바깥쪽만 가져갈 수 있다면’ 한다고, 그런 옷을 가져갈 수 있겠습니까? 결코 얻을 수 없는 것입니다.

හොඳ දේ විතරක් අරයි යන්න බැහැ ඇඳුවේ කනපිට දාලා හොඳ පිට ගෙනියන්න බැහ. කෝප්පේ අරන් බැලුවා පිටින් ලස්සන මල් වැඩක් දාලා හදලා තියෙනවා හොඳට උපමත්තම් කරලා. ඇතුල බලපුවහම රලුේ. පේන පැත්ත විතරක් ඔප්පලම් වෙලා තියෙනවා. අනේ මට මේ කෝප්පය ඇතුල් පැත්ත නැතුව පිට පැත්ත විතර ගෙනියන්න තිබුනේ. කෙනෙක් හිතුොත් ඒක මෝඩකමක්ද ඥානවන්තකමද? පුළුවන් වෙලක්ද?

좋은 것만 가져갈 수는 없습니다. 옷의 안쪽은 버리고 좋은 쪽만 가져갈 수 없습니다. 찻잔을 들어 보니 겉에는 예쁜 꽃무늬를 넣어 잘 다듬어 놓았는데, 안을 보니 거칩니다. 보이는 쪽만 매끈하게 되어 있습니다. ‘아, 이 찻잔의 안쪽은 빼고 바깥쪽만 가져갈 수 있다면’ 하고 누가 생각한다면 그것은 어리석음입니까 슬기입니까? 될 일입니까?

එහෙනම් පිට පැත්තක් බැලුවොත් හොඳ පැත්තක් ඇතුලොළු පැත්තක් ඒකේ තියෙනවා. මෙන්න ලෝක ධර්මතාවය

그러니 바깥쪽을 보면 좋은 쪽이 있고, 그 안에는 안쪽도 함께 있습니다. 이것이 세상의 이치입니다.

හොඳයි ඇසුරු කරන්න කියලා වුනොත් නරක ඇසුරුකොත් ඔය අසේ තියෙනවා.

좋은 것과 어울리려 하면 나쁜 것과의 어울림도 그와 함께 있습니다.

හොඳ රසවදයක් අරගත්තහම රසවදය විතරක් නෙමෙයි ඒකේ තියෙන්නේ. පෝල් කෑල්ල හරි රහයි කියලා හපනවා. පොල් කුඩුත් රහද? පෝල් කුඩු පස්සේ නෙමෙයි තර රස මේ කිරි ටික තිබුනේ.

맛있는 음식을 먹을 때 그 안에 맛만 있는 것이 아닙니다. 코코넛 조각이 아주 맛있다며 씹습니다. 코코넛 찌꺼기도 맛있습니까? 그 맛은 찌꺼기에 있던 것이 아니라 이 즙에 있었습니다.

පෝල් කිරි ටික හැදිලා තියෙන්නේ පෝල් කුඩු අස්සේ. මේලලා පොල් රෝඩ්ඩගෙන දාලිවර හෙනවා ඒක අහපලා බැලුවොත් එහෙම අර රහ තියෙනවා. ඉන් පල්ඩ් නැතුව පොල්කිරි ගේෙන්න පුළුවන්ද නිර්මාණය ඒක කරන්න බැහැ.

코코넛 즙은 코코넛 찌꺼기 속에서 만들어집니다. 코코넛을 갈아 짜서 맛보면 그 맛이 있습니다. 찌꺼기 없이 코코넛 즙을 만들어 낼 수 있습니까? 그렇게 할 수 없습니다.

වරක මදුල හරි රහයි කියනවා. වරක කටුවක් රහද කටු අහක් කරලා වරක මදල විදිරක් හැදුනාන කිව්වොත් වෙයිද එහෙම ක්‍රමයක් ලෝකේ තියෙනවද?

잭프루트(varaka)의 과육이 아주 맛있다고 합니다. 가시 껍질도 맛있습니까? 가시를 빼고 과육만 자란다고 하면 되겠습니까? 그런 방법이 세상에 있습니까?

අනේ මේ කටුවයි, ඉරිය වහල්ලයි එකක්වත් නැතුව වරකා මධුන විතරක් හැදුනාන ලෝකේ කිව්වොත් එහෙම ක්‍රමයක් තියෙනවද ලෝකේ හැදෙන්න?

‘아, 이 가시와 섬유질과 껍질 하나 없이 varaka 과육만 자란다면’ 하고 말한다면, 세상에 그렇게 자라는 방법이 있습니까?

එහෙනම් මධුලට අයිති කොච්චරද සහ නැති හරිය කොච්චරද කටුක හරිය කොච්චරද? වැඩි හරියක් තියෙන්නේ මොනවද කොස් ගෙඩිය කොස් ගෙඩියක් වාගේ තමයි අපේ ජීවිතය

그렇다면 과육에 속한 몫은 얼마이고, 맛없는 몫은 얼마이고, 쓴 몫은 얼마입니까? 더 많은 몫은 무엇입니까? 잭프루트 한 덩이. 우리 삶은 잭프루트 한 덩이와 같습니다.

ප්‍රහා හරිය බොහොම ටිකක් තියෙනවා. රහා හරිය වට කරලා ඇතුලේ තියෙනවා මතුය හටගන්න කොටසකුත් ඒකට අල්ලනවා. ඒක තමයි බීජය. බීජය වටකලා තියෙන්නේ රසතිය. ඔය රසය හොයාගෙන තමයි ඕකම එක දුවන්නේ.

맛있는 몫은 아주 조금입니다. 맛있는 몫이 둘러싼 안에는 다음 것을 틔울 몫도 붙어 있습니다. 그것이 씨앗입니다. 씨앗을 둘러싼 것이 맛입니다. 그 맛을 찾아 모두가 달려갑니다.

හැබැයි රසය බේරාගන්න රසය පවත්වන්න වැඩක් නැති ඉරිය ටිකකුයි රස නැති ඉරේ ටිකකුයි කටුක වන්නා වූ කටු ගොඩකුයි වැහිලා තියෙනවා. කටු ලිල්ලකු ඕක පෝෂණය කරන්න තියෙන වහල්ලත් ඒ වගේම හරයක් නැති එක රහ නැති එක.

그러나 그 맛을 지키고 이어 가기 위해 쓸모없는 섬유질과 맛없는 몸통과 쓴 가시 덩이로 덮여 있습니다. 가시 껍질, 그것을 길러 내는 속껍질도 그처럼 알맹이 없고 맛없는 것입니다.

එහෙනම් මේ සමාජය තුළ රසද්දී දේ හොඳ දේ මම බලාපොරොත්තු වෙනවා. අනේ මට මෙහෙම ඉන්න තියෙනවා නම් කිව්වොත් අන්න ඒ වරකා මදුල විතරක් හැදෙනවා නම් මේ එකක් නතන කොච්චර හොඳ කිව්ව එකේ මෝඩකමෙයි දෙවෙනි මෝඩකම.

그러니 이 사회에서 맛있는 것, 좋은 것만 내가 바라며 ‘아, 이렇게 살 수만 있다면’ 한다면, 그것은 ‘varaka 과육만 자란다면 다른 것은 없어도 얼마나 좋을까’ 하는 어리석음과 같은, 두 번째 어리석음입니다.

මේ ලෝකේ හොඳින් ඉන්ද තියෙනවා නම් මට කරදරයක් නැතුව කියන වචනය. අනේ වරකා මධුල විතරක් හැදෙනවා නම් මේ කටතුුයි ලියි වහලුවී ඔක්කොම නැතුව කිව්වා වගේ වැඩක්.

‘이 세상에서 괴로움 없이 잘 살 수 있다면’ 하는 말은, ‘아, 가시와 섬유질과 껍질 다 없이 varaka 과육만 자란다면’ 하는 것과 같은 일입니다.

ඉතින් අපි හිතන්න හොඳ නෑ මේ ලෝකේ සන්තෝසයෙන් ඉන අයට පහළ වෙච්ච එකක් කියලා. කල්ල සුක්ඛං කල්ල සුක්ඛ විපාකං කියනුසුුදු සහ කළුසු දෙකේ විපාක සම්මිණයක් මනුස්ස ලෝකේ කියන්නේ. කරපු පව් සහ පින්වල දෙකේම සංකලනයක්.

그러니 이 세상이 즐겁게 살 사람들을 위해 생겨난 것이라고 생각하면 안 됩니다. ‘kaṇhasukkaṃ kaṇhasukkavipākaṃ’, 곧 흰 것과 검은 것 두 가지 과보가 섞인 것이 사람 세상입니다. 지은 pāpa와 puñña 둘 다가 섞인 것입니다.

ඉතින් මේ හටගත්ත එකේ කවදාවත් අපිට ඕනෑ හොඳ ජීවිතයක් ගත කරන්න එකක් එහෙම ලෝකයක් නෑහ. මේක තේරුම් ගන්න ඕනේ. තේරුම් ගත්තටම මොකද වෙන්නේ? අර එතෙක් තිබිච්ච දාහය ඔක්කොම ඇරිලා යනවා.

그러니 이렇게 생겨난 것 안에서 우리가 바라는 좋은 삶을 살 수 있는 그런 세상은 결코 없습니다. 이것을 알아야 합니다. 알기만 해도 무슨 일이 일어납니까? 그때까지 있던 타오름이 모두 사라집니다.

එහෙනම් අපි දැන් පිළිතුරු හොයන්නේ දුකට නෙවෙයි. දුකට පිළිතුරු හොයන්න එකක් මේකේ නෑ. පැවැත්ම තුළ දුකට පිළිතුරු හොය බුදු දහමක් අද හැමතැනම තියෙන්නේ.

그러니 이제 우리가 찾는 것은 괴로움에 대한 답이 아닙니다. 괴로움에 대한 답을 찾을 것이 여기에는 없습니다. 그런데 존재 안에서 괴로움에 대한 답을 찾는 Buddha의 가르침이 오늘 어디에나 있습니다.

හැබැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ඊට වඩා මහද දෙයක්. මේ පැවැත්ම තුන ආසාවට ආසාව නැති කරන්න ප්‍රතිකර්මයක් හොයාගන්න. දුක නැති කරන්න නෙමෙයි.

그러나 Buddha께서 설하신 것은 그보다 큰 것입니다. 이 존재 안의 갈망에 대해, 갈망을 없앨 처방을 찾는 것입니다. 괴로움을 없애는 것이 아닙니다.

තවත් මේකේ අස්සේ තියෙනස රස ගෙන දෙන පොඩ්ඩක් තියෙන අස්සේ මේ දුක අස්සේ ඔන්න ඕක නැති කරන ක්‍රමයක් හොයාග්ලා. එතකොටයි බුදු දහමෙන් විමුක්තිය හම්බුවෙන්නේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ඔන්න ඔකයි.

이 안에 있는 것, 맛을 주는 조금의 것, 이 괴로움 속에 있는 바로 그것을 없애는 방법을 찾아야 합니다. 그래야 Buddha의 가르침으로 vimutti를 얻습니다. Buddha께서 설하신 것은 바로 그것입니다.

යං ලෝකේ පිය රූපං සාත රූපං එසා තණ්හා උප්පජ්ජමානාව උප්පජ්ජ එත්තෙ නිවීසාමාන තණ්හාව පහළ වෙන්නේ මේ ලෝකේ යම් ප්‍රිය ස්වභාවයක් ඇත්ද මතුර ස්වභාවයක්ද? අන්න එතන ඔන්න ඕක දුරු කරපල් ඔය ප්‍රිය ස්වභාවයට මධුර ස්වභාවයට තියට කැමැත්ත දුරු කරල්

‘yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati ettha nivisamānā nivisati.’ taṇhā는 이 세상에 사랑스러운 본성, 달콤한 본성이 있는 바로 거기에서 일어납니다. 바로 그것을 떨쳐라. 그 사랑스러운 본성, 달콤한 본성에 대한 좋아함을 떨쳐라.

දුක දුරු කරන්න කිව්වත් දුක හටගන්න ලෝකේ හැටියි. දුක දුරු කරගන්න ඕන.

‘괴로움을 떨쳐라’라고 해도, 괴로움이 생기는 것이 세상의 모습입니다. 괴로움을 떨쳐야 합니다.

මීට මේ දුකට හේතු වුණේ මොකද? පෙරමේ දුකාශය තිබෙන ප්‍රිය ස්වභාවය, මධුර ස්වභාවයෝ හරි වටිනා දේවල් කියලා අරගෙන ඒකට ඡන්දරාගයෙන් බැඳීම නිසා තමයි මේසේ හරි දුගට කරගැහුවේ.

이 괴로움의 원인은 무엇이었습니까? 전에 이 괴로움을 품은 사랑스러운 본성, 달콤한 본성을 아주 값진 것으로 받아들여 chandarāga로 묶였기 때문에 이렇게 괴로움에 걸려든 것입니다.

දුක්කෝ ලෝකය වතිත්තිතා මේ ලෝකේ දුකෙයි පිහිල්ලා තියෙන්නේ. ඒ ලෝකේ සැප හොයන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ.

‘dukkhe loko patiṭṭhito’, 이 세상은 괴로움 위에 세워져 있습니다. 그런 세상에서 즐거움을 찾으라고 Buddha께서 설하셨습니까?

දුකෙන් මිදෙන්න ඕනම් ලෝකෙන් මිදියල්ලා. ලෝකයෙන් එතෙරියල්ලා. ලෝකේ දුක තියා දුක ඇතුව ඉන්න දැන් ලෝකය හොයන්න එපා. දුකෙන් නිදහස් වෙන්න ඕනා නම් ලෝකය නිදහස් යන්න. ලෝක කියන්නේ දුක්වලමයි.

괴로움에서 벗어나려면 세상에서 벗어나라. 세상을 건너가라. 세상에 괴로움을 두고 괴로움과 함께 살 세상을 찾지 마라. 괴로움에서 벗어나려면 세상에서 벗어나 가라. 세상이란 바로 괴로움입니다.

මේකට ප්‍රතිකර්ම දුකට ප්‍රතිකර්ම හොයන්න බෞද්ධ වෙලා හැති වෙන්න එපා.

이것에, 괴로움에 처방을 찾으려고 Buddha의 제자가 되어 애쓰지 마십시오.

යන්තා සැලසිල්ලට තිබෙන ඔය සිදි සිදිපිත ප්‍රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔල මොකක්ද විසි කරපියවු.

겨우 평안을 주는 그 조그만 사랑스러운 본성, 달콤한 본성마저 Buddha께서는 던져 버리라 하십니다.

අනාථයෙන් අනාථයි වගේ පේන්නේ පටන් ගන්නකොට දුකට පිබිල සලනක් නෑ එන එන්නේ දුක විඳපන් කියනවා.

처음 시작할 때는 의지할 데 없음에서 더 의지할 데 없는 데로 가는 것처럼 보입니다. 괴로움에 위안이 없고, 오는 대로 괴로움을 겪으라 하십니다.

යන්තං සැනසිල්ලත් වේච ආශ්වාදයක් තිබෙන එකක් තියෙනවා. ඒකත් විසි කරරපන් කියනවා.

겨우 평안이 되는 맛(assāda)을 주는 것이 하나 있는데, 그것마저 던져 버리라 하십니다.

දැන් සාමාන්‍ය විනහකට පේන්නේ අනාථයෙන් අනාත කබලයට වැන්නවා. තිච්ච සැනසුමත් අත්හරවල කියනවා. ඒකත් නෑ. මට යන්තම් එකම සැනසීමවට තිබුනේ මේ ළමයා හින්දා උගේ හුරතල් බල බලා ඉන්නේ ඒක ඔච්චරයි සැනසමට ඔහොම ඔය නීච වැඩි අත් ඇර ඕකත් අතර දාපා. අරහපු හුරතා බලන එක ඔන්න උඹට දෙන උගුල

보통 사람이 보기에는 의지할 데 없음에서 더 의지할 데 없는 구렁으로 떨어지는 것입니다. 남은 평안마저 버리라고 하십니다. ‘그것도 안 된다니. 내가 겨우 위안 삼던 단 하나는 이 아이였는데, 그 아이의 재롱을 보며 사는 것, 그게 위안의 전부인데.’ ‘그런 하찮은 것도 놓아라, 그것도 버려라. 그 재롱을 보는 것, 그것이 너에게 던져진 덫이다.’

එහ ළමයා හෝදපන් නාවපන් ඔක්කොම කරප. ඒකට විඳක්. හැබැයි ආසාව තියන්න එපා ඒකේ.

‘그 아이를 씻기고 목욕시키고 다 해 주어라. 그 수고는 겪어라. 그러나 거기에 갈망을 두지 마라.’

කැනසීල්ලට තිබෙන ළමයන්ගේ හුරතල් බල බලා ුව ඉන්න අර කැනසමර ප්‍රතිකා මේ ලෞකිකත්වයේ තිබෙන අදහස උච්චරයි. කැනසෙන්න තිබින්නේ ප්‍රිය ස්වභාවයක් තිබුනානම් කැනසෙන්න තිබෙන්නේ ඔන්න දරුතලේ හරි ඕය ගත්ත බොහොම පොඩ්ඩක්. මට මේ අහවර කෙනාගේ මෙන්න මේ ගුණය හින්දා මම යත්තා සැනසිලා ඉන්නවා. නැත්නම් මට එපා වෙලා තියෙන්නේ.

편히 아이의 재롱을 보며 사는 그 위안, 이 lokiya의 생각이 그 정도입니다. 위안을 받는 것은 사랑스러운 본성이 있어서이고, 그 위안이란 자식의 재롱이든 무엇이든 아주 조그만 것입니다. ‘아무개의 이 좋은 점 때문에 내가 겨우 위안을 받고 산다. 아니면 벌써 지쳐 버렸을 것이다.’

කවදා නිදහස් වෙන්නද? දැන් මෙහෙම කියනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ඔන්න ඔය කවදන් නිදහස් වෙන්න දෙක දඟල මානසිකත්වය තැවීමත් ඇරප.

‘언제 벗어나려나’, 이제 이렇게 말합니다. Buddha께서 설하신 것은 그 ‘언제 벗어나나’ 하고 몸부림치는 마음가짐과 애태움도 놓으라는 것입니다.

ඒක සැවෙන් යන්න එපා ගැටෙන්න ලන්න එපා. එන හැටියට මුුණ දී් එපා.

그것에 들러붙지도 말고 맞서 부딪히지도 말고, 오는 대로 마주하라고 하십니다.

හැබැයි අර මෙන්න මේක අහින් තමයි මම මේ යන්තන් ජීවත් වෙලා ඉන්න කියලා කියන ඔන්න අල්ලගත්ත චන්දරාගය ඔන්න උපාදානය ඔන්න ඔ උපාදානය තියෙන එක මතුමරුනුවා වගේ තැනකින් බෙරෙන්න බැහැ. අන්න ඒකත් අල දාම. හැබැයි මුලදී පේන්නේ අනාතයෙන් අනාථයට වැටෙනවාද

그러나 ‘이것 덕분에 내가 겨우 살아간다’며 붙잡은 바로 그 chandarāga, 그 upādāna가 있으면 죽음 같은 곳에서 벗어날 수 없습니다. 그것도 놓아라. 다만 처음에는 의지할 데 없음에서 더 의지할 데 없는 데로 떨어지는 것처럼 보입니다.

යථාර්ථය දැක්කට පස්සේ නිවන සැනසීම ආවට පස්සේ අත්හැරී ගියා, නොඇලී ගියා, මිදී ගියා දැන් මට ගැහුවත් එකයි බැන්නත් එකයි මොනවා කිව්වත් එකයි කම්පාවක් නෑහ. අකම්පය බවට පත් වුනානේ.

참모습을 보고 nibbāna의 평안이 온 뒤에는, 놓아지고 들러붙지 않고 벗어났습니다. 이제 나를 때려도 같고 욕해도 같고 무슨 말을 해도 같습니다. 흔들림이 없습니다. 흔들리지 않는 이가 되었습니다.

එන්න දුකම මැති අකම්පය වුණා. අන්න නිවන. නිවන ස්වභාවය ඕකයි. දුකෙන් පැනලා ගිහිල්ලා ලබන්න නිවනක් නෑහ. ඒ අපේ මූල කතාව මෝදකම මෙච්චර කවන් දීලා තියෙන්නේත් ඕක තමයි. දුකෙන් පැනලා ගිහින් නිවන් දකින්න අද කියා දීලා තියෙන්නේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ තියෙන දුක තුළ නිවන් දකින්නේ.

괴로움 한가운데서 흔들림 없게 되었습니다. 그것이 nibbāna입니다. nibbāna의 본성은 이것입니다. 괴로움에서 뛰쳐나가 얻는 nibbāna는 없습니다. 우리 근본 이야기 속의 어리석음, 이렇게 많이 들려준 것도 바로 그것입니다. 오늘은 괴로움에서 뛰쳐나가 nibbāna를 보라고 가르칩니다. Buddha께서 설하신 것은 있는 괴로움 안에서 nibbāna를 보는 것입니다.

එදාට මොකද වෙන්නේ? මේ ගමන මැරෙන එකන් තියෙන්නේ. එහෙනම් බලහත්කාරයෙන් මැරෙ හිෙන එකක් නෙවෙයි. බලහත්කාරයෙන් මැරෙන නිසා අපි දුක ඉවසලා නැහ. ඉවසගන්න බැරුව ඒ මැ මැරෙන්නේ. මැරෙන්නේද මැරෙන්නේ?

그날 무슨 일이 일어납니까? 이 길은 죽음에서 끝납니다. 그러나 억지로 죽는 것이 아닙니다. 억지로 죽는 것은 괴로움을 견디지 못해서입니다. 견디지 못해 죽는 것, 그것이 참으로 죽는 것입니까?

ඒක ගැන ප්‍රශ්නයක් නැහ. බලෙන් මැරෙන්න බලයෙන් පැලලා යන්න තැනක් ඇව්වොත් එහෙම ඒක බුදු දහම නෙවෙයි.

그것은 문제가 아닙니다. 억지로 죽어서, 힘으로 빠져나갈 곳이 있다고 한다면 그것은 Buddha의 가르침이 아닙니다.

ඉතින් මෙන්න මේ මූල ධර්මය තේරුම් ගත්තට පස්සේ තමයි දැන් මම මොකක්ද පස්වාස කරන්න ඕනේ? පහ කරන්න ඕනේ මොකක්ද? මෙන්න මේක හරියට වැටහෙන්නේ. මෙන්න මේ වගේ මුට්ටක් සතිය ඇති මොට්ට සිහිය නැති මොට සිහිය ඇත්තාට මේක තේරෙන්නේ නැ. හුස්ම නම් පහ කරන්න පුළුවන් නාහෙන් ඇද ඒකනම් ඕනට එවට පුළුවන්.

이 근본 dharma를 알아들은 뒤에야 ‘이제 나는 무엇을 passāsa해야 하는가, 무엇을 내보내야 하는가’가 제대로 깨달아집니다. 이런 muṭṭhassati, 무뎌진 sati를 가진 이에게는 이것이 이해되지 않습니다. 숨이라면 코로 들이쉬고 내쉬는 것은 누구나 할 수 있습니다.

හැබැයි මෙන්න මේක කරගන්න බැහැ. මොනවද පහ කරන්න ඕනේ? යම් යම් තැනක පිය ස්වභාවයකට මධුර ස්වභාවයට ඡන්දර රාගයෙන් බැඳෙනවද? මෙන්න මේ ඡන්ද රාගය පස්වාස කරපු.

그러나 이것은 해내지 못합니다. 무엇을 내보내야 합니까? 어디선가 사랑스러운 본성, 달콤한 본성에 chandarāga로 묶입니까? 바로 이 chandarāga를 passāsa하십시오.

ඡන්ද රාගය නිසා තමයි සසර ගමනට පටිච්ච සමුප්පන්න ක්‍රියාවලිය සකස් වෙන්නේ. අන්න ඥානයෙන් දැනගන්නවා. සම්පජඤ්ඤවයෙන් දැනගන්නවා.

chandarāga 때문에 saṃsāra의 길로 paṭiccasamuppāda의 흐름이 짜입니다. 그것을 ñāṇa로 압니다. sampajañña로 압니다.

එතකොට ඒක අත්හැරියොත් මොකද වෙන්නේ? මූලික වශයෙන් උපාදානයට හේතු අත්හැරා. උපාදානයට හින්ද රාගය අත්හැරණනා උපාදාන නිරෝධනා උපාදාන නිරෝධා භව නිරෝධෝ භව නිරෝධා ජාති නිරෝධෝ ජාති නිරෝධා චරා මරණ සෝක පරිදේව දුක්ඛ දෝන උපායසා නිරුජ්ජන්ති ඔන්න මාර්ගය අහුවුණා.

그러면 그것을 놓으면 무엇이 됩니까? 근본적으로 upādāna의 원인을 놓았습니다. upādāna의 원인인 rāga를 놓으면, ‘upādānanirodhā bhavanirodho, bhavanirodhā jātinirodho, jātinirodhā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti.’ 바로 길을 잡았습니다.

මෙන්න මේක තේරුම් ගත්ත නම් යම් රාගයක්, යම් ද්වේශයක්, යම් මෝහයක් ක්ෂේකර දැමීම සඳහා මනා සිහි නොවනුවනින් අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් දැකලා. දුකට ඇද දමන උගුල ඔතනයි කියලා දැකලා. මේක නම් ඇලුම් කරන්න වටින අය එකක් නෙමෙයි කියලා මානසිකත්වයක් සිහි කරන්න පටන් ගත්තා නම් මෙන්න මේ නෙක්කම්ම සංකල්පනාව නිවන් මගක් කියා දැනගන්න එක සතිය

이것을 알아들었다면, 어떤 rāga, 어떤 dosa, 어떤 moha를 없애기 위해 잘 갖춘 알아차림과 슬기로 anicca, dukkha, anatta로 보고, 괴로움으로 끌어들이는 덫이 바로 거기 있음을 보고, ‘이것은 좋아할 만한 것이 아니다’라는 마음가짐을 떠올리기 시작했다면, 이 nekkhamma saṅkappa가 nibbāna의 길임을 아는 것이 sati입니다.

ඒ දැනගෙන නිතරම මම ඒ සිහි නුවණින් ගත කරනවා. ඊට අනුකූල දේ හිතනවා. අන්න නුවණ ඔන්න ඒ සිහියයි නුවණයි යම් කෙනෙකුට තියෙනවා නම් එතන මුත්තට්තක් සතිය සහ අසම්පජානත්වය නැහ. අසම්පජාන සත්වය නැහ. එතන තියෙන්නේ සම්මා සතිය සහ සම්පජඤ්ඤය සති සම්පජඤ්ඤා.

그것을 알고 늘 그 알아차림과 슬기로 지내며 거기에 맞는 것을 생각합니다. 그것이 슬기입니다. 그 알아차림과 슬기가 누군가에게 있다면 거기에는 muṭṭhassati와 asampajañña가 없습니다. 거기에는 sammā sati와 sampajañña, 곧 satisampajañña가 있습니다.

මෙන්න සති සම්ප්‍රජන්ය කෙනෙකුට තමයි පහ කළ යුත්ත පහකල හැටියට වටහගන්න පුළුවන්. ඇසුරු කළ යුතු ආර්යෂ්ඨායික මාර්ගය තේරුම් ගන්න පුළුවන්.

satisampajañña를 갖춘 이라야 내보낼 것을 내보낼 것으로 알아볼 수 있고, 가까이할 ariya aṭṭhaṅgika magga를 알아들을 수 있습니다.

මෙන්න මේ දෙක තේරුම් ගන්න පුළුවන් කෙනා ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය ආශ්වාස කරමින් මිත්‍යා මාර්ගය පස්වාස කරමින් හිතන කියන කරන හැම මොහොතක් පාසාම නුවනින් ඕක තේරුම් අරගෙන කටයුතු කරනකොට තව ගුරුවරයෙක් අවශ්‍යතාවයක් නෑ. තමන්ගේ මාර්ගය ලස්සනට වැඩිලා හැතනම් තමන්ට නිවන් මග වැටහෙනවා. හොඳ ප්‍රබෝධයි.

이 둘을 알아들을 수 있는 이는 ariya aṭṭhaṅgika magga를 들이쉬고 micchā magga를 내쉬면서, 생각하고 말하고 하는 모든 순간마다 슬기로 그것을 알아차리며 지낼 때 더는 스승이 필요 없습니다. 자기 길이 아름답게 자라났다면 스스로 nibbāna의 길이 깨달아집니다. 아주 생기가 납니다.

උදේ ඉඳන් රෑ වෙනකන් ඒකේ බයිනවා. ගහනක්වත් නෑ. ඌට ගහන්න හිතේෙත් නැහැ. බයින්න හිතෙන්නේ නැහැ. උගේ පළිගන්න හිතින්නෙත් නැ. ලෝකේ හැටි මොනවා කරන්න

아침부터 밤까지 누가 욕을 합니다. 때리지는 않습니다. 그를 때리고 싶지도, 욕하고 싶지도, 앙갚음하고 싶지도 않습니다. 세상이 그런 것을 어쩌겠습니까.

ප්‍රශ්නයක් අපිට තියෙන්නේ නෑ. ප්‍රශ්නය අපි හදාගත්ත එකක්. ඒක දෘෂ්ටියක්. මට මහා කරදරයක් කියලා හිතන්න තරමට ඒක කරදරයක් වෙනවා.

우리에게는 문제가 없습니다. 문제는 우리가 만든 것입니다. 그것은 diṭṭhi입니다. 큰 괴로움이라고 생각하는 만큼 그것이 괴로움이 됩니다.

දැන් කෙනෙක් බයිනවා.

이제 누가 욕을 한다고 합시다.

දැන් අපි දමු සමහර කෙනෙක් කියන මට මේක පෙන්නන්න බැහැ මහා කරදරයක් මේ අසපිසයක්

어떤 사람이 ‘이건 못 보겠다, 큰 괴로움이다’라고 말한다고 합시다.

කලා ඉන්නකොට ඔබට මොන මොනවලද කළේ කියපන් දේ ඉදන් වනක ොටෝනිච්චක් නැහැ මට බයිනවා. මේ එකක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එයා කියන්න පුළුවන්. මගේ වැරදි හොය හොහෙ මට බයිනවා.

그는 그렇게 말할 수 있습니다. 내 잘못을 찾고 또 찾아 나를 욕합니다.

දැන් ඉතින් ඇඟේ වැදෙනද මේ හිදුනේ? බැන්නහම කන්න හිදුනද? කනට ගැහුවා නම් කනට හිඳී. බැන්නට කනට හිෙනවද? හිතලා හිදිලා තියෙනවා ඒක අල්ලගත්ත හින්දා සැනසිල්ලේ ඉන්න නෑනේට. අන්න අල්ලගත්ත උපාදානය සැනසිල්ලේ ඉන්න හිතු එකයි උපාදානය.

그런데 그 욕이 몸에 박혀 찢어집니까? 욕을 들으면 귀가 찢어집니까? 귀를 때렸다면 귀가 찢어지겠지요. 욕을 한다고 귀가 찢어집니까? 생각으로 찢긴 것입니다. 그것을 붙잡았기 때문에 편히 있지 못합니다. 바로 붙잡은 upādāna입니다. 편히 있고 싶어 한 것, 그것이 upādāna입니다.

එහෙනම් සැනසිල්ල කොහෙද බලාපොරොත්තු වේ? පැවැත්ම තුළම තවත් පැවැත්ම තුළ සැනසිල්ල. එහෙනම් කොහේ හරි පැවැත්මක් ඇත්්ද සැනසුම කියන මායාවට කැමතිටිච්ච පැවැත්මක්. ඕකටම රවටලා ගේනවා.

그렇다면 평안을 어디서 바랍니까? 존재 안에서, 또 다른 존재 안에서의 평안입니다. 어딘가의 존재에 평안이 있다는 환상을 좋아하게 된 존재입니다. 바로 거기에 속아 끌려옵니다.

මරණ මොහොතේ හරි අවිද්‍යාව ගැනත් දෙනවා. අනේ අපි ළඟට හින්දා කිසි කරදරයක් නැහැ. අපේ කට්ටිය හරි සමගී එන්නපු අපි ළඟට අනිය මතක් ඕනේ එහෙම කට්ටියක් තමයි. යන් කියලා මෙතනින් ඇහැරලා මේ මැරිලා හිට හොක් ගාලා පණ යනකොට

죽는 순간에도 avijjā가 손짓합니다. ‘우리 곁에 오면 아무 괴로움이 없다. 우리 식구는 아주 화목하다. 우리 곁으로 오너라.’ 그런 무리입니다. ‘가자’ 하며 여기서 깨어나 죽어 숨이 휙 넘어갈 때,

මනෝ මේ එයාගේ ගිහින් තියෙන්නේ අඬග අහපු කට්ටියට අඬ ගහපු කට්ටිය මොකද කරන්නේ? බලනකොට සුන්දර ලෝකයක් මවලා පෙන්නපු කපටි මනමාලි එක්කෙන දවසට නම් මොකුත් නැහැ. ගෙදර බලපුහම පුදුම හද ගෙදර.

마음이 간 곳은 불러 준 무리입니다. 불러 준 무리가 어떻게 하는지 보면, 아름다운 세상을 지어 보여 준 꾀 많은 신부처럼, 첫날에는 아무 일도 없습니다. 집을 보니 놀라운 집입니다.

ගිහිල්ලා දවස් එකත් වුනා ගිහින් බලනකොට අරක වඩුට ඇැඳෙන ගියා මේක ක බටු කැඳ බලවා ඉඳගන්න කුටු කෑල්ලක් ගෙදර නැහැ. මොනවා ඇතිවෙලා තියෙන්නේ? ගෙන්නා ගන්නකන් අනුකේ බඩුමුට්ටු ගෙනහලා හද ගෙදර අත්මාලා.

하루가 지나 가서 보니 저것도 가져갔고 이것도 가져갔고, 앉을 의자 하나 집에 없습니다. 무슨 일이 일어난 겁니까? 데려올 때까지 남의 살림을 빌려다 놓고 집을 꾸며 놓았던 것입니다.

බලන්න කිසිම දේක අඩුවක් නෑ. කන්න බොන්න දේවල් පිරිලා. සෝමහනයක් විතර ගිහිල්ලා බලනකොට ගොඩුකොළ ගහ ගලලා වර කන්න ඕන.

보십시오, 처음에는 아무것도 모자람이 없었습니다. 먹고 마실 것이 가득했습니다. 한 달쯤 지나 보니 풀뿌리를 캐 먹어야 합니다.

මොනවා කන්න මගුල කන්නද ආවේ. නිකන් ඉද කන්නද හිගෙන ඉන්නේ. හරි වීටිය කොරිය. පටන් ගත්තා ලෞ ගිති කියනවා. අනේ මම ආවේ කොහොම

‘뭘 먹으려고, 잔치 음식이나 먹으려고 왔느냐? 그냥 앉아서 먹으려고 기다리느냐?’ 다툼이 시작되고 싸움이 납니다. ‘아, 나는 어쩌다 이리 왔나.’

මෙන්න මේ මුලාවම තමයි ලෝක මුලාව.

바로 이 미혹이 세상의 미혹입니다.

අපි හිතුවා මැරෙනකොට අඳගහන කට්ටිය සුන්දර ලෝකේ සත්වයෙන් අඳගහනවා කියලා. නෑ නෑ මවුල් ගෙදරට අල්ලගහගෙන යනවා විදිහ එහෙම තමයි ගෙනියන්නේ.

우리는 죽을 때 불러 주는 무리가 아름다운 세상의 존재로서 부른다고 생각했습니다. 아닙니다. 시집보내듯 붙잡아 끌고 갑니다. 그렇게 데려갑니다.

එදාට අපේ නෑ දෑ වෙන්නේ අනුන්ගේ ඇඳුම් ඇඳගෙන තමයි එක්ක යන්නේ. බලපුවහම සුන්දර කුමාරිය ඔයාගේ ඇඳිලා දේවගෙන භාගේ එන්නේ මැරිච්චෙම. උන්ගේ ලෝකෙට ගන්න. එක ගිහින් බලනකොට උන්ට ඇඳුරුතැන්නේ ඇට හැකින්න. මෙන්න ලෝකේ හැටියි. පැවටිල්ලද

그날 우리 친척이 되는 이들은 남의 옷을 차려입고 데리러 옵니다. 보면 아름다운 공주가 차려입고 오는 것 같은데 실은 죽은 자입니다. 그들의 세상으로 데려갑니다. 가서 보면 그들에게 있는 것은 뼈 무더기뿐입니다. 이것이 세상의 모습입니다. 속임수지요.

මෙහෙම සුන්දර ලෝකයක් මවලා තමයි අඬගහගන්නේ කවුද?

이렇게 아름다운 세상을 지어 보이며 부르는 이가 누구입니까?

මේ ලෝකය කියන එකේ තියෙන අසාධාරතය ලෝකය කියන එක මුලාව ඕක දැක්ක කෙනා කවුරු මොනවට ගැහුවත් මට අල්ලන්න සෙනක් නෑහ. මට එකක්වත් එපා. එදා අර ගමන ඉවරයි. ගමන ඉවර නම් සැවටිල්ලෙන් මිදුනවා. සැවටිල්ලෙන් ගමන හැබැයි නම් සැවටිල්ලත් එක්ක ගමන තියෙන්නේ.

이 세상이라는 것의 알맹이 없음, 세상이라는 것이 미혹임을 본 이는 누가 무엇으로 손짓해도 ‘나는 붙잡을 곳이 없다, 아무것도 원하지 않는다’ 합니다. 그날 그 길은 끝납니다. 길이 끝나면 속임수에서 벗어난 것입니다. 길이 있는 한 속임수도 함께 있습니다.

බඩුවක් විකුණලලාගේ කොහොමද ඇත්තක් කියලද විකුණන්නේ? වර්ණාව කොහොමද මේක වටිනාකම මේක හයි හත්ිය ඔක්කොම කියනකොට විනික් මොකද නෑ මවලා පෙන්නලා තමයි ඉන්නේ. ගෙනහලා හිට බලනකොට

물건을 파는 사람이 사실을 말하고 팝니까? 어떻게 설명합니까? 이것의 값어치, 튼튼함을 다 말할 때 없는 것을 꾸며서 보여 줍니다. 가져와서 보면

වුනු වතුර ට දාම බක් කාල පුරලා යන්න. විදුන විබගන්නේ අර විදිට කියලා. ආය බලමුක් කින් අතර කොහොමද විපනේ වෙන විදිහකට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒකේ හොඳ පැත්තම කියලයි විනන්නේ. කෙනෙකුට යමක් දෙන්නෙත් හිත වසන කරගන්නෙත් ඔක්කොම කරන්නේ ඔහොමයි. අපිත් මොකක්ද දකින්නේ? කවදාවත් නරක පැත්තක් දැකලා නෙමෙයි අරන් එන්නේ. හොඳ පැත්ත ගැන අහලා හොඳ පැත්තටම හිත ඉඳලා. දෙන්නෙත් එහෙමයි ගන්නෙත් එහෙමයි. මේ

좋은 쪽만 말하고 팝니다. 누구에게 무엇을 주는 것도, 마음을 사로잡는 것도 모두 그렇게 합니다. 우리도 무엇을 봅니까? 결코 나쁜 쪽을 보고 가져오는 것이 아닙니다. 좋은 쪽을 듣고 좋은 쪽에만 마음을 두고서입니다. 주는 것도 그렇고 받는 것도 그렇습니다.

අවිද්‍යාව කියන්නේ මේකයි. අවිද්‍යාවට ඇත්ත වැහිලා හිතන් පංචකාමී නැති මායා පගලයකින් උප දානවා.

avijjā란 이것입니다. avijjā에 진실이 가려진 채, 다섯 감각 즐거움의 환상 꾸러미로 태어납니다.

ඔන්න ඔය ඔපේ පිට තමයි අපි ගිහිල්ලා අරගෙන හිටන් අනිස හපේ දුක් විඳෙන්නේ. පිටින් ගාපු ඔපේ ඇතුර හපේ. කිව්වේ පිටින් ඔපේ යටින් හපේ කිව්වෙත් ඕකයි. සසර ගමන කියන්නේ මෙහෙම එකක්.

그 겉의 윤기를 보고 가져와서는 안에 든 껍질로 괴로움을 겪습니다. 겉에 바른 윤기, 안은 껍질. ‘겉은 윤기, 속은 껍질’이라고 한 것이 바로 이것입니다. saṃsāra의 길이 이런 것입니다.

මේක ඔය සුන්දර ලෝකෙක අවංක ලෝකයා බලාපොරොත්තු වුනාට කොහෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නද? එහෙම එකක් මේ ලෝකේ නෑ. ලෝක පැවැත්ම හැදිලා තියෙන්නේ. ඔන්න ඔය තපත්වය. ඉතින් මේක යථාර්ථයෙන් අපි දකින්න ඕනේ.

아름다운 세상, 정직한 세상 사람을 바란다고 어디서 그것을 기대하겠습니까? 그런 것은 이 세상에 없습니다. 세상의 존재는 바로 그런 성질로 되어 있습니다. 그러니 이것을 참모습대로 보아야 합니다.

යථාර්ථයෙන් දැක්කා නම් මේ ජාතියේ හේතුවේ ඵලයක් ලබා තියෙනවා නම් යථාබෝධය දැනෙනකොට ධර්මය තේරෙනකොට මම ලබලා තියෙන ඵලය වෙනස් වෙන්නේ කොහොමද? ඒක පෙර හේතුවේ ඵලය. දැන් ධර්මාවබෝධයක් ලැබුණා නම් දැන් මල්ල ළඟ ඒ වගේ දේක අල්ලන්න හේතු නැත්නම්. මතු ඵලයක් මට නෑ. මතු මම නිදහස්. මේ විදින්නේ පෙර හේතුවේ ඵලය.

참모습대로 보았다면, 이 생에서 원인의 결과를 받았다면, 참된 깨달음이 오고 dharma가 이해된다고 해서 내가 받은 결과가 어떻게 바뀌겠습니까? 그것은 이전 원인의 결과입니다. 이제 dharma를 깨달았다면, 이제 그런 것을 붙잡을 까닭이 없다면, 앞으로의 결과는 나에게 없습니다. 앞으로 나는 자유롭습니다. 지금 겪는 것은 이전 원인의 결과입니다.

මුලා වෙච්ච එකේ හේතුවේ ඵලය මුලාවක් මිසක් කවදාව සත්වයක් නෙමෙයි. වැහැරෙන දෙයක් අරගත්තා නම් හොඳයි කියලා හේතුය ඵලය වශයෙන් වැහැරෙන දෙයක්ට හිමික ලැබුවා මිසක් වෙනෙහෙකට ලැබුවේ නැහ. මැරෙන දෙයක් හොඳයි කියලා අරගත්තා නම් හේතුව හොඳයි කියලා නිගමනය කළානම් ඵලය වශයෙන් මැරෙන දෙයක් හම්බවුනා මිසක් වෙන දෙයක් හම්බ වෙන්නේ නෑ.

미혹된 원인의 결과는 미혹일 뿐 결코 진실이 아닙니다. 시드는 것을 좋다고 붙잡았다면, 원인과 결과로 시드는 것의 주인이 되었을 뿐 다른 것을 얻지 않았습니다. 죽는 것을 좋다고 붙잡았다면, 원인을 좋다고 결론지었다면, 결과로 죽는 것을 얻을 뿐 다른 것을 얻지 않습니다.

දුක් විඳින දෙයක් සැපිදෙන දෙයක් කියලා හිතාගෙන හේතුව වචෙන්න ගොඩනැගුවනම්. දුක් විදෙන ඵලය හම්බවෙනවා නිසා සැප විඳින ඵලයක් හම්බවෙන්නේ නැ. බලාපොරොත්තු සතුදා සැලසීමක්. අවිද්‍යාව නිසා ලැබෙන්නේ වේදනාවක් දුකක්.

괴로움을 겪는 것을 즐거움을 주는 것이라 여기고 원인을 쌓았다면, 괴로움을 겪는 결과가 오지 즐거움을 겪는 결과가 오지 않습니다. 바라던 것은 기쁨을 얻는 것이었지만 avijjā 때문에 얻는 것은 아픔과 괴로움입니다.

මෙන්න මේ කියන කාරණය හරියට තේරුම් ගත්ත දාට තමයි ලෝකය එපා වෙන්නේ. එතකම් ලෝක සත්වයාට ලෝක එපා වෙන්නේ නැ.

이것을 제대로 알아들은 날에야 세상이 싫어집니다. 그때까지 세상 중생에게 세상은 싫어지지 않습니다.

ලෝකය එපා වෙනකන් මම ඒ තැන බැඳෙන හැඳෙන මානසිකත්වය අත්හැරිය යුතුයි කියලා අදහස ගන්න බැහ. එපා වෙච්ච නැති දේට කොහොමද ඒක ගන්නේ? එහෙනම් මූල ධර්මය අහලා දර්ශනයන පහාතබ්බ කියන මේ දර්ශනයෙන් පහ කළ යුතු කොටස මේ මෙසේ පහ කරගන්න ඕනේ දහම් දැකීමෙන්.

세상이 싫어지기 전에는 거기에 묶이고 머무는 마음가짐을 버려야 한다는 생각을 할 수 없습니다. 싫어지지 않은 것을 어떻게 버리겠습니까? 그러니 근본 dharma를 듣고, dassanena pahātabba, 곧 봄으로써 버릴 몫을 dharma를 봄으로써 이렇게 버려야 합니다.

අන්න එයාට ඊට පස්සේ ඇලෙන ගැටෙන තත්ත්වය නැති කරගන්න අවශ්‍ය කරන භාවනාය පහාතබ්බ කියන කොටස ඊළඟටයි ඔහුට හටගන්නේ.

그 뒤에야 그에게 들러붙고 부딪히는 상태를 없애는 데 필요한 bhāvanāya pahātabba라는 몫이 생깁니다.

එහෙනම් විදර්ශනාත්මකව දැක දැකා මෝහය පහ කරගන්න සත්වය දැකලා පහනොත් තමයි ඒක ජාටින් පහන්නේ. එහෙනම් අපි

그러니 vipassanā로 보고 또 보며 moha를 버려야 합니다. 진실을 보고 버려야 그것이 뿌리째 버려집니다.

පහනොත් තමයි ඒක ජාටින් පහන්නේ. එහෙනම් අපි කරන කියන හැම දෙයක්ම හිතන හැම දෙයක්ම මෙන්න මෙතේ කිව්වොත් කොළොත් හිතුවොත් මෙන්න මේ ආකාරයෙන් මේක සංඛාර බවට පත්වෙනවා. එතකොට මේකෙන් මෙබඳු අදහස් ඇති මානසිකත්වයක් මට උදා වෙනවා. විඤ්ඤාණයක් ඇති වෙනවා. එතකොට මට බේරෙන්න බැහ මනසට ඒ ආරශවල බහගන්නවා නාම රූපය ඒකේ වහනවා. මගේ ඇස, කන දිව, නාසය, ශරීරය ඒකට ආයතන වෙනවා. ඒ ජාතිය ස්පර්ශනවා. එබන්ධ වින්දනයෙකුයි මට

그러니 우리가 하고 말하는 모든 것, 생각하는 모든 것을 이렇게 봅니다. ‘이렇게 말하거나 하거나 생각하면 이것이 이렇게 saṅkhāra가 된다. 그러면 이런 생각을 가진 마음가짐이 나에게 생긴다. viññāṇa가 생긴다. 그러면 나는 벗어날 수 없다. 마음에 그 대상들이 내려앉는다. nāmarūpa가 거기에 내린다. 나의 눈, 귀, 혀, 코, 몸이 그것의 āyatana가 된다. 그런 종류에 phassa가 닿는다. 그런 느낌만이 나에게 다가오게 된다.’

ගෝචර වෙන්න සිද්ධ වෙන්නේ. එතකොට මගේ හිත බැඳෙන්නේ එතන උපාදානය වෙන්නේ එතන එතකොට මම ඉන්නේ ඒ භවයේ එහෙනම් ඒ බව මම ප්‍රිය කරන තාක්කල් යලි යලි භවය හටපු පනර භවය මම මිදිලා නැහ. භවයෙන් ජාතිය හටගත්ත ඒ ජාතියක් මට හම්බවෙනවා හිසක් වෙන එකක් හම්බ වෙනවා. මේ පටිච්ච සමුප්පාදය අපේ භාෂාවෙන් දැන තේරුම යන්න විදිස කිව්වේ ඒක හැටි.

‘그러면 나의 마음이 거기 묶이고 거기서 upādāna가 되며, 그러면 나는 그 bhava에 있다. 그것을 내가 좋아하는 동안 거듭거듭 bhava가 생기고, 나는 punabbhava에서 벗어나지 못했다. bhava에서 jāti가 생기고 그 jāti가 나에게 온다. 머리 하나가 생긴다.’ paṭiccasamuppāda를 우리 말로 알아들을 방법을 말한 것이 그런 뜻입니다.

වචන වශයෙන් අරෙන්න මේක තෝරගන්න ඉස්සෙල්ලා අපි දැනගන්න ඕනේ අපිට වැටහෙන හැටියට මේක පෙරලිය යන හැදි බලන්න. අන්න එතකොට පටිච්ච සමුප්පාදය පින දහම් තේරීමෙන්ද පටන් ගන්නවා.

낱말로 가려내기 전에, 우리가 깨달은 대로 이것이 어떻게 굴러가는지 먼저 보아야 합니다. 그러면 paṭiccasamuppāda는 dharma를 알아듣는 데서 시작합니다.

ඒ මම මෙහෙම කොළොත් ඇයි මම එහෙම කරන්නේ? ඒක හොඳයි කියන දෘෂ්ටිය අවිද්‍යාව වනේ. ඒ අවිද්‍යාව නිසානේ මග මුලා දෘෂ්ටියක් එන්නේ. මේක ඇත්ත තත්ත්වය මොකක්ද? අන්න ධර්මය මෙනෙහි කරලා බලන්නවා මෙන්න මේක මෙබඳු දේට උගුලා.

‘내가 이렇게 하면, 왜 내가 그렇게 하는가? 그것이 좋다는 diṭṭhi는 avijjā가 아닌가. 그 avijjā 때문에 길을 잃게 하는 diṭṭhi가 오는 것이 아닌가. 이것의 참된 상태는 무엇인가?’ dharma를 되새겨 봅니다. ‘이것은 이런 것으로 이끄는 덫이다.’

මෙබඳු ිලිස හිතුවොත් කිව්වොත් කළොත් මට බේරෙන්න හම්බ වෙන්නේ නැ.

‘이렇게 생각하고 말하고 하면 나는 벗어날 수 없다.’

ඒකට ආහාර වැටෙනවා. ඒ විඤ්ඤාණය නැගිනවා. විඤ්ඤාණයට ආහාර දුන්නොත් විඤ්ඤාණය මෝරනවා ඒක හේතුඵලය ඒකයි. ඒකයි ධර්මතාවය. ආහාර නොදුන්නොත් විඤ්ඤාණය වැරෙනවා. දුන්නොත් විඤ්ඤාණ මෝරනවා. මේරුවට පස්සේ මගේ හිත මට පාලනය කරගන්න බැහැ. අං එතට පත් වෙනවා. ඊට පස්සේ මට ඒකම කර නාම රූප බැහැ ගන්නවා. විඤ්ඤාණය නාම රූප බහිනවා කිව්වේ ඒකයි. මේ විදිහට වැරදි දෙයක් නොහො විනා දෙයක් හුරු කර ගත්තොත් පුරුදු කරගත්තොත් ආය ලේසියෙන් බේරෙන්න හම්බ වෙන්නේ නැ. ඒකට කල් තියා බය වෙන්න ඕනේ.

그것에 먹이가 들어갑니다. 그 viññāṇa가 자랍니다. viññāṇa에 먹이를 주면 viññāṇa가 무르익습니다. 원인과 결과가 그렇고, 그것이 dharma의 이치입니다. 먹이를 주지 않으면 viññāṇa는 시들고, 주면 viññāṇa는 무르익습니다. 무르익은 뒤에는 내 마음을 내가 다스릴 수 없습니다. 그쪽으로 끌려갑니다. 그 뒤에는 바로 거기에 nāmarūpa가 내려앉습니다. ‘viññāṇa에 nāmarūpa가 내려앉는다’는 말이 그것입니다. 이렇게 잘못된 것, 이롭지 않은 것을 익히고 버릇 들이면 다시 쉽게 벗어날 수 없습니다. 그것을 미리 두려워해야 합니다.

අන්න ඒකට කල්පියා බයවෙලා යම් හුරු පුරුදු කරගත්ත දෙයක් න උත්සාහයෙන් වීරියෙන් යුත්තෝ ඒක පහකට දමන්න ඕනේ. අන්න පස්වාස දහමක්.

그것을 미리 두려워하여, 익히고 버릇 들인 것을 애씀과 vīriya를 갖추어 내버려야 합니다. 그것이 passāsa의 dharma입니다.

මෙතෙක් කල් එබඳු මුලා සහගත ලෝභ සහගත ද්වේශ සහගත මෝහ සහගත අදහස් ඇති කරවද එබඳු පාප කිළුටු මානසිකත්වයක් තියෙනවා නම් ඒ මානසිකත්වය එබඳුම හිතුවිලි යලිපන්. අදහස දෙනවා. එබන්ධ දේම කියපම් පාළු නැහනම්

지금껏 그런 미혹되고 lobha, dosa, moha 섞인 생각을 일으키는 악하고 더러운 마음가짐이 있다면, 그 마음가짐은 바로 그런 생각을 거듭 일으키게 합니다. 생각을 밀어 넣습니다. ‘그런 것을 말해라’ 하고.

හරි අමාරු ඉන්නද සතුට ඉන්නේ එබන්ද කියනකොට එහෙම දේවල් කියපුව කේරම් පරිසන පලප කියප.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ලෝභ තරහ මෝල විදිහට හිතපන්. ඒක තමයි ප්‍රියමනාප.

‘lobha, dosa, moha대로 생각해라.’ 그것이 좋아하고 마음에 드는 것입니다.

ප්‍රාණඝාත අදත්තා අදාලන කාමත්‍යාචාර කරා. නැත්නම් සැනසුමක් නෑ. අදහසන්න පටන් ගන්නේ ඔන්න ඕකට

‘pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra를 해라, 아니면 평안이 없다.’ 바로 그런 생각이 들기 시작합니다.

යම් තරමක් ඒ විඤ්ඤාණ බලවත් වුනා නම් ඒ තරමට හිත පාලනය කරගන්න බැ අදහස් දෙනවා. ඒ පස්සේ ඵලයන් හඹා ඵලයන්. මේක තමයි දෙන අදහස. හිතට වහල් වුනොත් ධර්මය වඩන්න බැ.

그 viññāṇa가 강해진 만큼 마음을 다스릴 수 없이 생각들이 밀려옵니다. 그 뒤에는 결과를 쫓아갑니다. 그것이 밀려오는 생각입니다. 마음의 종이 되면 dharma를 닦을 수 없습니다.

තමන්ට එන එන අදහස් වලට වහලත් මේ ධර්මය වරන්න බැහ. එක එක්කෙනා කියන ඒවට වහල්ලයත් මේ ධර්මය වඩන්න බැ. ධර්මයට අනුකූලව හිතන්න ඕනේ. එතකොටයි ධර්මය මාර්ගය ගන්න පුළුවන්. අර එයා කිව්වට මෙයා කිව්වට මට ඕන එකක් හිතුනට. සෝ අක්ඛාත ධර්මය කියන්නේ ඒකයි.

자기에게 오는 생각마다 종이 되어도 이 dharma를 닦을 수 없습니다. 이 사람 저 사람 하는 말의 종이 되어도 이 dharma를 닦을 수 없습니다. dharma에 맞게 생각해야 합니다. 그래야 dharma의 길을 잡을 수 있습니다. 저 사람이 말했다고, 이 사람이 말했다고, 내게 그런 생각이 들었다고가 아닙니다. svākkhāta dharma란 그것입니다.

මට ඕන හැටියට කරලා බැහැ කියන එකයි. ස්වකෘත කියන්නේ මට ඕන හැටියට කරනවා. ස අක්කාත කියන්නේ මට ඕන හැටිය කරන්න බැහැ.

내 마음대로 할 수 없다는 것입니다. 스스로 지은 것(svakṛta)은 내 마음대로 하는 것이고, svākkhāta는 내 마음대로 할 수 없다는 뜻입니다.

ධර්මය මුලම දැනගන්න ඕන හැටියට. ධර්මය කාටවත් වන හැටියට මට ඕන හැටියටත් යන්න ධර්මයක් නෑ. ධර්මය කියන්නේ හේතුඵල ධර්මතාවය.

dharma를 처음부터 있는 그대로 알아야 합니다. 누구 마음대로도, 내 마음대로도 되는 dharma는 없습니다. dharma란 원인과 결과의 이치입니다.

හේතුඵල ධර්මතාවය තෝරගත්තා නම් කවුරු කිව්වත් මට හිතුනත් ප්‍රාණඝාතය අදත්තාදානයේ කාම මිත්‍යාචාරයේ දූෂ පැත්තට ගෙනියනවා ඒක කොච්චර කිව්වත් අනිත් පැත්තට ගන්නවා කියලා හරියන්නේ නැහ.

원인과 결과의 이치를 가려냈다면, 누가 말하든 내가 어떻게 생각하든 pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra는 더럽혀진 쪽으로 이끕니다. 그것이 다른 쪽으로 이끈다고 아무리 말해도 맞지 않습니다.

ප්‍රාණඝහතයෙන් අදත්තාදානයෙන් කාමත්‍යාකාරයෙන් වෙන්වෙලා හිටියොත් ඒ දූසය මානසිකත්වය මැරෙනවා. ඒකට ආහාර නැති නිසා. ඒක එහෙම වෙන්නේ නෑහ කියලා මට හිතුනත් කවුරු කිව්වත් හරියන්නේ නැහ. හේතුවට පළි එහෙමමයි. මෙන්න මේක දකින්න ඕනේ.

pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra에서 떨어져 있으면 그 더럽혀진 마음가짐은 죽습니다. 먹이가 없기 때문입니다. 그렇게 되지 않는다고 내가 생각하든 누가 말하든 맞지 않습니다. 원인의 결과는 그대로입니다. 바로 이것을 보아야 합니다.

එහෙනම් ධර්මය තුළින් දකින්න ඕනෑ ධර්මය තුළින් යමකට එන හැටි. ඒකෙන් මිදෙන හැති.

그러니 dharma를 통해 보아야 합니다. dharma를 통해 무언가에 이르는 모습과 그것에서 벗어나는 모습을.

ධර්මයෙහි හැදෙන පුද්ගලයා ධර්මයෙන් රකිනවා කියලා න දෙවෙනි ප්‍රශ්නේ තහතිනවා ඔය උත්තරය මොකයි. දැන් රැකෙන්නේ නැද්ද ධර්මයෙහි හැතෙන පුද්ගලයා. උදේ රෑ වනකන් බුදුම වැදගින් දර ගහන්න එක නෙමෙයි මේ ධර්මය හැදිරෙනවා කියන්නේ. පාම පත්තු කරලා මල් ටිකක් අලා උදේටයි දවල් රැටයි මල් වට්ටියක් තියර අයගේ වදින කෙනා නෙමෙයි මේ ධර්මය හැතිවා කියන්නේ.

‘dharma대로 사는 사람을 dharma가 지켜 준다’고 하는데 왜 그렇지 않으냐는 두 번째 물음의 답은 이것입니다. 지켜지지 않습니까? dharma대로 사는 사람이란 아침부터 밤까지 Buddha께 절하며 땀 흘리는 것이 아닙니다. 등불을 켜고 꽃을 조금 올리고, 아침, 낮, 밤마다 꽃 바구니를 올리고 절하는 사람이 dharma대로 산다는 뜻이 아닙니다.

මෙන්න ධර්මය ප්‍රාණඝාත ප්‍රානාතිපාතෝ භික්ඛවේ අධම්මෝ පානාතිපාත වේරමණී ධම්මෝ අධම්මෝච භික්ඛවේ වේදිතබ්බෝ ධම්මෝච යථා ධම්මෝ යථා අත්තෝ තථා පටිප්ජීතබ්බන්ති ධර්මයයි ධර්මයට හැසිර නැහැ. ධම්මෝහය රක්ිතේ නැහැ.

dharma는 이렇습니다. ‘pāṇātipāto, bhikkhave, adhammo; pāṇātipātā veramaṇī dhammo; adhammo ca, bhikkhave, veditabbo dhammo ca; yathā dhammo yathā attho tathā paṭipajjitabbanti.’ dharma를 알고 dharma대로 살지 않으니 dhamma가 지켜 주지 않는 것입니다.

අදින්නාදානං භික්ඛවේ අධම්මෝ අදින්නාදානා වේරමනී ධම්මෝ අධම්මෝච භික්ඛවේ වේදිතබ්බෝ ධම්මෝච යථා ධම්මෝ යථා අත්තෝ තථා පටිප්ජිතබ්බන්න මහන් නොදත් දේ ගැනීම එහෙනම් හොයකම නොදුන් දේ ගැනම අධර්මයක්. නොදුන් දේ ගැනේ වෙන්වීම ධර්මයක්. අධර්මය අධර්මය හැටියට දැනගන්න ඕනේ. ධර්මය ධර්මය හැටියට දැනගන්න ඕනේ. අධර්මය අධර්මය හැටියට දැනගෙන ඒකෙන් වෙන්වෙලා. ධර්මය ධර්මය හැටියට දැන ඊතනකූලව පිළිපදින්න. අන්න එදාටයි ධම්මෝ හවය රකදී ධම්මචාරී ලැබෙන්නේ.

‘adinnādānaṃ, bhikkhave, adhammo; adinnādānā veramaṇī dhammo; adhammo ca, bhikkhave, veditabbo dhammo ca; yathā dhammo yathā attho tathā paṭipajjitabbanti.’ bhikkhu들이여, 주지 않은 것을 가지는 것은 adhamma이고, 주지 않은 것을 가지는 데서 떨어짐이 dhamma다. adhamma를 adhamma로 알아야 하고, dhamma를 dhamma로 알아야 한다. adhamma를 adhamma로 알고 그것에서 떨어지고, dhamma를 dhamma로 알아 그에 맞게 행하라. 그날에야 ‘dhammo have rakkhati dhammacāriṃ’이 이루어집니다.

කාමේසු මිත්‍යාචාරා භික්ඛවේ අධම්මෝ මහන්නේ කාම මිත්‍යාචාරය අධර්මයක්. කාමේසු මිත්‍යාචාරා වේරමණී ධම්මෝ කාම මිත්‍යාචාරයෙන් වෙන්වීම ධර්මයක්. අධම්මෝච භික්ඛේ වේදිතබ්බෝ කාම මිත්‍යාචාරය අධර්මයක් කියලා මහණන්නේ දැනගන්න. ධම්මෝච යථා ධම්මෝ කාමත්‍යාචාරය වෙන්වීම ධර්මයක් හැටියට යථාර්ථයම දැනගන්න යථා අත්තෝ අර්ථවත් තේරුම් ගන්න පටිපච්චිත පතිත හිටනව පිළිපදින්න අන්න මාර්ගය

‘kāmesu micchācāro, bhikkhave, adhammo’, bhikkhu들이여, kāmamicchācāra는 adhamma다. ‘kāmesu micchācārā veramaṇī dhammo’, kāmamicchācāra에서 떨어짐이 dhamma다. ‘adhammo ca, bhikkhave, veditabbo’, bhikkhu들이여, kāmamicchācāra가 adhamma임을 알라. ‘dhammo ca yathā dhammo’, kāmamicchācāra에서 떨어짐이 dhamma임을 참모습 그대로 알고, ‘yathā attho’, 그 뜻을 알아듣고, ‘paṭipajjitabba’, 그대로 행하라. 바로 그것이 길입니다.

මුසාවාදා භික්ඛවේ අධම්මෝ මුසාවාදා වේරමනීතම් දස අකුසනයට ඔය විදිහට යනවා. අධම්මෝච භික්ඛී වේදිතබ්බෝ ධම්මෝච යථා ධම්මෝ යථාත්තෝ තථා පටිපජ්ජීතබ්බන්ති.

‘musāvādo, bhikkhave, adhammo; musāvādā veramaṇī dhammo’, 열 가지 akusala에 이렇게 이어집니다. ‘adhammo ca, bhikkhave, veditabbo dhammo ca; yathā dhammo yathā attho tathā paṭipajjitabbanti.’

මේක කවුරුවක් කිව්වට ගුරුවරයා කිව්වට නෙමෙයි තමාම දකින්න ඕනේ. ප්‍රාණඝාතය අදත්තාදානයේ කාම මිත්‍යාචාරයේ මුසාවාදය ප්‍රශනාවාතය පරසාවාතය සම්පලලා අභිජ්ජා ව්‍යාපාද මිත්‍යා දිට්ඨිය කියන මේ දස අකුසලය අධර්ම කියලා දකින්න ඕනේ. මේ දස අකුසලයෙන් වෙන්වීම ධර්ම කියලා දකින්න ඕනේ. අධර්ම අධර්ම හැටියට දැකලා වෙන්වීම ධර්ම ධර්ම හැටියට අර්ථවත්ව දැකලා එහි අර්ථය වට අහගෙන ඒ හිතින හරියේ දැකලා ඊටු පිළිපදින්න ඕනේ.

이것은 누가 말했다고, 스승이 말했다고가 아니라 스스로 보아야 합니다. pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra, musāvāda, pisuṇāvācā, pharusāvācā, samphappalāpa, abhijjhā, byāpāda, micchādiṭṭhi, 이 열 가지 akusala를 adhamma로 보아야 합니다. 이 열 akusala에서 떨어짐을 dhamma로 보아야 합니다. adhamma를 adhamma로 보고, 떨어짐을 dhamma로 뜻 있게 보아, 그 뜻을 깨닫고 그 이로움을 보아 그대로 행해야 합니다.

අන්න ධම්මෝහාවේ රකදි ධම්මචාරීකින් දෙන්න මාර්ගය යෙදෙනවා. ධර්මය තුළ ගැවසෙන එක්කනම් ධර්මචාරී පුද්ගලයා ධර්මය තුළින්ම සැකෙනවා. ඒකයි හේතුව. අන්න ඒ අවස්ථාව සකස් වෙන්නේ ඒ

그러면 ‘dhammo have rakkhati dhammacāriṃ’의 길이 이루어집니다. dharma 안에 머무는 dhammacārī는 dharma로 지켜집니다. 그것이 까닭입니다.

ඒකයි හේතුව. අන්න ඒ අවස්ථාව සකස් වෙන්නේ ඒ ටික කරනකොට ඉතින් ඔය ටිකෙන් අපිත් මේ ධර්මය තුළන එනම් ඉන්නේ අපිත් බෞද්ධය නේද කිව්වද මේ කියන දස අකුසලේද තියෙන්නේ කියලා බලන්න ඕනේ.

그 기회는 그것을 할 때 마련됩니다. 그러니 우리도 ‘dharma 안에 있다, 우리도 Buddha의 제자가 아니냐’ 할 때, 이 열 akusala가 있는지 살펴봐야 합니다.

මේක තමයි මූලික වශයෙන් දැකිය යුතු හරි ධර්මය

이것이 근본적으로 보아야 할 바른 dharma입니다.

ඉතින් මෙතන්දි ආනාපාන සති භාවනාව වදාරනවා කිව්වේ මෙන්න මේ දහම් දැනුම තියෙන කෙනාට එයාට තියෙන්නේ සම්මා සතියක් මුට්ඨා සතියක් නෑ. ඒ වගේම අසංපජඤ්ඤවත් නුඹුලාව ඔහ තියෙන්නේ මුලාව එයාට නෑහ. නුඹුලාව තියෙන්නේ. මුලා වෙන්නේ නැතුව මනාසය ධර්මය සිහි කරලා සුව. ඊට අනුකූලව කටයුතු කරනවා නම් අන්න එයාට පහ කළ යුත්ත පේනවා ඇසුරු කළ යුත්ත පේනවා. පාන කළ යුත්ත සහ ආන කළ යුත්ත දකිනවා. දැනගෙන

그래서 여기서 ānāpānasati bhāvanā를 설한다고 하신 것은 바로 이 dharma의 앎을 가진 이에게입니다. 그에게는 sammā sati가 있고 muṭṭhassati가 없습니다. asampajañña도 없습니다. 그에게는 미혹이 없습니다. 미혹되지 않고 dharma를 잘 떠올리며 그에 맞게 행한다면, 그에게는 내보낼 것이 보이고 가까이할 것이 보입니다. 내보낼 것(pāna)과 들일 것(āna)을 봅니다.

සහ ආන කළ යුත්ත දකිනවා. දැනගෙන නිරන්තරයෙන් රෑ දවල් දෙකේ යන එන කරන කියන කතා කරන කතා නොකන වටපින්න බලන සෑම ඉරියව්වකීම මෙන්න මේ ආකාරයෙන් පහ කළ යුත්ත මේකයි මම මේක පහ කළ යුතුයි. මේ මතු වුණිල්ල මේ මතු වුණ ක්‍රියාව මේ මතුවන කතාව මෙතනම තෝරගෙන මෙතනදිම බබිදා හැටඉන්න ඕනේ පහක හිතන්න නම් පහ කරනවා. ඇසුරු කළ යුතු ගැලපෙනවා නම්, රාග අක්ෂයට, ද්වේශක්යට, මෝහක්යට මගපාදනවා නම් ඒක ඇසුරු කරනවා. ආශ්වාස කරනවා. මෙන්න මේ ආශ්වාසයයි පශ්වාසයයි තේරුම් ගත්ත කෙනා නිතරම පවතින ආනාපානක් තියෙනවා. මෙන්න මේ ආර්ය වින්නෙහි නිවන් දකින ආනාපාන භාවනාව ඕකයි.

알고서 늘 밤낮으로, 가고 오고 하고 말할 때, 말할 때나 말하지 않을 때나 둘러볼 때나 모든 자세에서 이렇게 합니다. ‘내보낼 것은 이것이다. 이것을 내보내야 한다. 떠오른 이 생각, 떠오른 이 행동, 떠오르는 이 말을 바로 여기서 가려내어 바로 여기서 끊어야 한다.’ 내보낼 생각이면 내보냅니다. 가까이하기에 맞다면, rāga의 다함, dosa의 다함, moha의 다함으로 길을 연다면 그것을 가까이합니다. 들이쉽니다. 이 assāsa와 passāsa를 알아들은 이에게는 늘 이어지는 ānāpāna가 있습니다. ariya vinaya에서 nibbāna를 보는 ānāpāna bhāvanā가 바로 이것입니다.

හැබැයි හරි ලේසී කරගෙන ගියොත් නිවන් දකින්න. ඔලු කපනවා වාගේ අමාරු වැඩක්. මෙච්චර කල් ගෙනාපු කුණුගොල අවංකව ඉවතර දමන වශයෙන් එක හරි අමාරු දෙයක්. ලේසි වැනක් නෙවෙයි.

그러나 아주 쉽게 해 나가서 nibbāna를 보는 것이 아닙니다. 머리를 자르는 것만큼 어려운 일입니다. 지금껏 쌓아 온 쓰레기 더미를 정직하게 내던지는 것은 아주 어려운 일입니다. 쉬운 일이 아닙니다.

නමුත් මේ වෙලාවේදී අපි ඒ කියන ගුණයෙන් ඉදලාම එක කරගන්න ඕනේ.

그러나 지금 우리는 그 말한 덕을 갖추고서 그것을 해내야 합니다.

ඉතින් ආනාපානසති සමාධිය කියන්නේ මූලික වශයෙන් මේ ආර්ය විනය ආනාපාන සත්ති සමාධිය ලෝකයි. ආශ්වාස කරන්න කිව්වේ නිවන මිසක් හුලඟ නෙමෙයි. නිවන ආශ්වාස කරන්න

그러니 ānāpānasati samādhi란 근본적으로 ariya vinaya의 ānāpānasati samādhi입니다. 들이쉬라고 하신 것은 nibbāna이지 바람이 아닙니다. nibbāna를 들이쉬는 것입니다.

හන්දාමයං ආනන්ද සබ්බේ සංඛාරා අනස්වාසිකා ආනන්ද මේ සියලු සංඛාර අනස්වාසිකයි. ආශ්වාස විරහිතයි. ආශ්වාස කරන්න වදින්නේ නෑ. දැන් සියලු සංඛාර පස්වාසිකයි. අනශ්වාසික කියන්නේ ආශ්වාස කරලා වටින්නේ නෑ.

‘handa dāni, Ānanda, sabbe saṅkhārā anassāsikā.’ Ānanda여, 이 모든 saṅkhāra는 anassāsika, 들이쉼이 없는 것, 들이쉴 만한 것이 아니다. 이제 모든 saṅkhāra는 내쉴 것입니다. anassāsika란 들이쉴 값어치가 없다는 뜻입니다.

වෛර පහක් දිය පහක් දුරු කළ සෝවාන් පුද්ගලයා ඉහාත් මේම ආශ්වාස හතරක් ලබනවා. සත්වාරෝ අස්සෝ අධිගතෝ හෝති. මේ ආර්යවෙනි අස්සතෝ අස්සති සිහියෙන් අස්සය පුද්ගලයා සතර අස්සයක් ලබනවා. චත්වාරෝ අස්සෝ අධිගත හෝ

다섯 가지 두려움과 원한(bhaya vera)을 떨친 sotāpanna는 이 생에서 네 가지 assāsa를 얻습니다. ‘cattāro assāsā adhigatā honti.’ 이 ariya의 assāsa, sati로 얻는 assāsa를 가진 사람은 네 가지 assāsa를 얻습니다. ‘cattāro assāsā adhigatā honti.’

ඒක කියන්නේ හුළ එකක් ගැන නෙමෙයි.

그것은 바람에 대한 이야기가 아닙니다.

සමහර අය කියනවා මැරුණ කෙනාට මතු උපතක් තියෙනවා. ඉතින් කාගෙවත් කියමක් අහලා මට මොලම වෙනස් කරන්නද? මම පහු කරන්නේ නෑනේ. මැරුණ කෙනාට මතු උපතක් තියෙනවා නම්. ඉතින් ඒක වළක් වැහිනම්. මමද සැනසිල්ලේ යහප්සේ සුචරිතනව ජීවත් වෙනවා නම් මගේ මතුපත අක ලාමක වෙන්නේ නෑනේ. මට ප්‍රශ්නයක් නෑ. මෙන්න පළවෙනි ආශ්වාසය

어떤 이들은 죽은 이에게 다음 생이 있다고 말합니다. 누구의 말을 듣고 내 생각을 바꿀 필요가 있습니까? 나는 해치지 않습니다. 죽은 이에게 다음 생이 있다고 해도, 내가 평화롭게, 좋게, sucarita로 산다면 내 다음 생은 나빠지지 않습니다. 나에게 문제가 없습니다. 이것이 첫째 assāsa입니다.

මැරෙන කරාට උපතක් නෑහ. තවත් කට්ටියක් ඔහො වාදයක් ගෙනියනවා. ඉතින් මම වෙනව දැහැමින් සාමෙන් යුත්ති සහගත මනුස්සයෙක් හැටියට ජීවත් වෙනවා. කාරවක් කරදරයක් නැතුව ඉතින් ඒක වෙනස් කරන්න මට ඕනක් නැහැනේ මර උත්පත්ත යන්නේ නැහැ කියලා. නැති වුනාත් මය මොකද ඔන්න දෙවෙනි පස්සේ යන්න ඇති සැනසුම දෙවෙනි ආශ්වාසය

죽는 이에게 다음 생이 없다고 또 다른 무리가 주장합니다. 그래도 나는 dharma에 따라 평화롭고 바르게 사는 사람으로 아무 괴로움 없이 삽니다. 다음 생이 없다고 해서 그것을 바꿀 필요가 없습니다. 없더라도 무슨 상관입니까. 이것이 둘째 평안, 둘째 assāsa입니다.

පව් කරන්න නම් එපා ඒකාන්තය පව සිද්ධ වෙනවා. කෙනෙක් කියනවා. ඉතින් මට ඒක ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයිනේ. මට ඒකෙන් ගන්න කිසිම දෙයක් නැහැ. මොකද මම කොහොමත් පව් කරන්නේ නැහේ. පවුල නොකරන මට පව් කරනවා නම් අපාගත වෙනවා. පව් කරනවා නම් පවර දුක් විදිෙනවා කියලා ඇමෙක් කියනවා නම් මට ප්‍රශ්නය මොකක්ද? කොහොමත් මම නිරායාසය මගේ ස්වභාවය පහු කරන්නේ ඇති. මට ඒකත් ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි. තුන්වෙනි ආශ්වාසයක් ලබනවා.

pāpa를 지으면 반드시 pāpa가 따른다고 누가 말합니다. 그래도 나에게는 문제가 아닙니다. 그것으로 내가 잃을 것이 없습니다. 나는 어차피 pāpa를 짓지 않기 때문입니다. pāpa를 짓지 않는 나에게, pāpa를 지으면 apāya에 가고 pāpa 때문에 괴로움을 겪는다고 누가 말한들 무슨 문제입니까? 어차피 나는 저절로, 나의 본성대로 해치지 않습니다. 그것도 나에게 문제가 아닙니다. 셋째 assāsa를 얻습니다.

මොනවක් පව් සිද්ධ වෙන්නේ නැහ. තව කට්ටියක් මතයක් කියනවා. එහෙනම් මම මෙදවත් මේ දෙහැමේසාමේ ජීවත් වෙලා මට පින අත්දැකීමක් හැටි රතුරක් තියෙනවා. සැනසුමක් තියෙනවා. ඉතින් ඒ නිසා පව් සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ කියලා මට පව් කරලා අමාරු වැටෙන්න ඕනේ. මට පෙනි පෙනි තියෙනවදන සාධාරණ යුක්තිය සාධාරණය වැටහෙනවනේ. ඉතින් යුක්තියෙන් සාධාරණ වෙච්ච ෙන් ජීවත් වෙනවානේ. මට මොකද පව්වලට පව් නැතත් වැරදි වරිවලට පහු නැතත් මට චි ප්‍රශ්නයක් නැහැ. ඒක අහනකොට වැරදි වැරගන්න ඕනකමක් නැහ. මෙන්න මේ හතරවෙනි ආශ්වාසයක් ලබනවා. මෙසේ වෛර පහක් දිය පහක් දුරු කරපු

어떤 pāpa도 생기지 않는다는 견해를 또 어떤 무리는 말합니다. 그래도 나는 이 생에서 dharma에 맞게 평화롭게 살며 puñña의 경험, 평안이 있습니다. pāpa가 생기지 않는다고 해서 내가 pāpa를 지어 어려움에 빠질 까닭이 있습니까? 나에게는 바름과 공정함이 깨달아집니다. 그러니 바르고 공정하게 삽니다. pāpa에 과보가 없어도, 잘못에 대가가 없어도 나에게는 문제가 없습니다. 그 말을 들었다고 잘못을 할 마음이 없습니다. 이것이 넷째 assāsa를 얻는 것입니다.

ලබනවා. මෙසේ වෛර පහක් දිය පහක් දුරු කරපු නැත්නම් කානඝා අතත්ටත්්ඨාදාන කාමමිත්‍යාචාර මුසාවාද සුරාමේරය කියන පංච දුෂ්චරිත දුරු කරපු කෙනා. ලෝකයහට වෛරයක් ඇති කරන බයක් ඇති කරන දුශ්චර්තය වැඩපිළිවෙලේ නැහ.

이렇게 다섯 bhaya vera를 떨친, 곧 pāṇātipāta, adinnādāna, kāmamicchācāra, musāvāda, surāmeraya라는 다섯 duccarita를 떨친 사람에게는 세상에 원한과 두려움을 일으키는 duccarita의 행실이 없습니다.

මෙන්න මේ ආර්ය පුද්ගලයාගේ ස්වභාවය ඕකයි. ආර්ය පුද්ගලයාගෙන් අනුට වෛරයක් බයක් ඇති වෙන්නේ නැහ. එහෙනම් සැනසිල්ලේ ජීවත් වෙනවා ඔන්න ඔය ආස්වාස හතරෙන් මෙලවනේ.

이것이 ariya puggala의 본성입니다. ariya puggala에게서는 남에게 원한이나 두려움이 생기지 않습니다. 그러니 이 네 assāsa로 이 생에서 평화롭게 삽니다.

මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ පින්න වාසාවක් අංගුත්තර නිකායේ සිහ සූත්‍රය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා සිහ සේනාධිපතිට යමෙක් මට ආශ්වාසවාදී කියනවා නම් කරුණු සහිතව කියන්නේ භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ චාතුර් මාර්ග ඵල සංඛ්‍යාත උත්තම ආශ්වාසයෙන් ආශ්වාසක වූ එම උත්තම ආශ්වාසය සඳහා දහම් දෙසන්නේ එයින් සුවනුදු හික්මවන්නේ කියලානම් මේ සත්‍ය කරණා වෙන කරුණකින් නෙමෙයි. මෙච්චර පැහැදිලිලා තිපිටකේ පෙන්නා තියෙද්ද. අපි මොකක්ද හොයන්න යන්නේ.

Buddha께서도 assāsa에 대해 이렇게 설하셨습니다. Aṅguttara nikāya의 Sīha sutta에서 Buddha께서 Sīha senāpati에게 설하십니다. ‘누가 나를 assāsavādī라 한다면 그것은 이유 있게 하는 말이다. 존자 Gotama는 네 magga phala라는 으뜸가는 assāsa로 assāsa를 얻었고, 그 으뜸 assāsa를 위해 dharma를 설하며 그것으로 제자들을 길들인다는 것이다. 이것이 참된 까닭이지 다른 까닭이 아니다.’ 이렇게 분명하게 tipiṭaka에 보여 있는데 우리는 무엇을 찾으러 갑니까?

මටයි මේක ආශ්වාසවාදී කියනවා මෙන්න මේ හිතුවෙන් කියන්නේ. මේකයි සත්‍ය ක්‍රමය. මේ නිහකින්න එන්න. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ ලෞකික නුවණට කරගහගත්තායගේ ලෞකික අදහසක් අරන් බුදු වුණේ නැහ. උන්වහන්සේ සොයම්භුත් ඥානයෙන් දැකව ලෝකෝත්තර ධර්ම මාර්ගය අනුගමනය කියලයිලයි බුදු වුණේ.

‘나를 assāsavādī라고 하는 것은 이런 뜻에서다. 이것이 참된 방법이다. 이리로 오라.’ 그러니 Buddha께서는 lokiya 슬기에 매인 이들의 lokiya 생각을 가지고 Buddha가 되신 것이 아닙니다. 그분은 sayambhū ñāṇa로 보아 lokuttara dharma의 길을 따라 Buddha가 되셨습니다.

අපි අය හිතා ඉන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ අර ගහමු මුලින් ඉඳගෙනත් හුස්ම අරගෙන හැරලා ආනාපාන සතියෙන් ප්‍රථම ධ්‍යානයට පත් වුණා බුදු වෙනත් ආනාපාන හතියෙන් බුදු වුණා කියලා.

우리 쪽 사람들은 Buddha께서 그 나무 밑에 앉아 숨을 들이쉬고 내쉬며 ānāpānasati로 첫째 jhāna에 드셨고, ānāpānasati로 Buddha가 되셨다고 생각합니다.

අනුන්ගේ කෑලි අල්ලගෙන බුදු වෙන්න බැහ. ලෞකික ලෞකික පුද්ගලයන්ගේ තියෙන කෑලි අල්ලගෙන ලොව්තුරා බදු වෙන්න පුළුවන්ද?

남의 조각을 붙잡고 Buddha가 될 수는 없습니다. lokiya 사람들에게 있는 조각을 붙잡고 lokuttara Buddha가 될 수 있겠습니까?

ලොව්තුරා බුද්ධඥත්නය කියන්නේ උන්වහන්සේගේ සොයම්භ ඥානය මතුගතක මාර්ගයක්. ඒ මාර්ගය ලෝකේ මතු වෙලා තිබුනේ නෑහැ කවදාවත්. ලොව්තුරා බුදුවරයෙක්ට පහළ වෙන උන්වහන්සේගෙන් ලෝකෙට විද්‍යාමාන වෙන එකක් නිසා. ඒ ආර්ය මාර්ගය ලෝකෝත්තර මාර්ගය අන්‍ය පුද්ගලයෙක් අරන් ආපු එකක් අර ගහලා නම් බුදුවරු ඒකෙන් මුක්කු ගහගෙන නැගිලා ආවේ නැ.

lokuttara Buddha ñāṇa란 그분의 sayambhū ñāṇa가 드러낸 길입니다. 그 길은 세상에 한 번도 드러난 적이 없었습니다. lokuttara Buddha가 나타나야 그분을 통해 세상에 드러나는 것이기 때문입니다. 그 ariya의 길, lokuttara의 길은 다른 사람이 가져온 것이 아니며, Buddha들은 그것을 받침대 삼아 올라오신 것이 아닙니다.

ඉතින් එච්චර කල් වඩපු ආනාපාන හටිය කියලා එකක් ලෝකේ තිබිලා ඒක වඩලා උන්වහන්සේ බුදු වෙච්ච හැටියට අද කතා කරන්න.

그런데도 그때까지 닦아 온 ānāpānasati라는 것이 세상에 있었고 그것을 닦아 그분이 Buddha가 되셨다고 오늘 말합니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ඝානාපාන හතිය බුදුරජාණන් වහන්සේ හෝ උන්වහන්සේගේ දේශනාවෙන් අහගත්ත කෙනෙක් ඇරෙන්න. දෙවියන් සහිත මරුන් සහිත, බමන් සහිත, ශ්‍රමණ බමුණන් සහිත තුන් ලෝකය කවුත් ඒක දන්නේ නැ. මේ බුද්ධ දේශනාව බුදුරජාණන් වහන්සේ ගානාප හටිය බුදුරජාණන් වහන්සේ මයි දන්නේ. උන්වහන්සේ දේශනා කරන ඒ විදිහට ගත්ත කෙනා ඒ ශ්‍රාවකයා දන්නවා. ඒ ශ්‍රාවකයා අර නිවන් ප්‍රතිඵලය තියෙනවා.

Buddha의 ānāpānasati는 Buddha나 그분의 가르침을 들은 이 말고는, deva와 māra와 brahma와 samaṇa와 brāhmaṇa를 포함한 세 세상의 누구도 모릅니다. 이것이 Buddha의 가르침입니다. Buddha의 ānāpānasati는 Buddha만 아십니다. 그분이 설하신 대로 받아들인 이, 그 sāvaka가 압니다. 그 sāvaka에게 nibbāna라는 결과가 있습니다.

එහෙනම් ආනාපාන සතිය සතර සතිපට්ඨානය කර දන්න දේශනා කරනවා. සතර සතිපට්ඨානය අමුත වරන්න දෙයක් නැහ. ආනාපාන සති භාවනාව සතර සතිපට්ඨානයේ තියෙනවා.

그러니 ānāpānasati를 네 satipaṭṭhāna까지 설하십니다. 네 satipaṭṭhāna를 따로 닦을 것이 없습니다. ānāpānasati bhāvanā는 네 satipaṭṭhāna 안에 있습니다.

නමුත් අපේ අයට අද කියන්නේ කොහොමද? සමත භාවනාවක් අතින් හිත ටිකක් එක්ක වෙන්න ආනාපාන සතිය වරන්න. ඊට පස්සේ විදර්ශනාව පටන් ගන්න. මෙහෙම ජාතියවනේ කියන්නේ?

그런데 오늘 우리 쪽 사람들에게 어떻게 말합니까? samatha bhāvanā로 마음을 조금 모으려고 ānāpānasati를 닦고, 그 뒤에 vipassanā를 시작하라고, 이런 식으로 말하지 않습니까?

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මම පෙන්නු ආනාපාන සතියට සතර සතිපට්ඨානයමයි.

Buddha께서는 내가 보인 ānāpānasati는 바로 네 satipaṭṭhāna라고 설하십니다.

සතර සතිපට්ඨානය යම් තැනකද ආර්ය අෂ්ඨාංගික මායත් එතන සත්තබෝජයකත් එතන නිවනත් එතන සතිය සියල්ලම එතනින් පූර්ණයි.

네 satipaṭṭhāna가 있는 곳에 ariya aṭṭhaṅgika magga도 거기, satta bojjhaṅga도 거기, nibbāna도 거기 있습니다. 모든 것이 거기서 온전합니다.

එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආනාපාන සතියයි ලෝකයාගේ ආනාපාන සතියට සතර සතිපට්ඨානයක් අයිති වෙන්නේ නැ. තව කීකින සමාධියක් නිසා ලෝකෝත්තර සමාධියක්වත් ඒකෙන් ලබන්න බැ.

그러니 Buddha의 ānāpānasati와 달리 세상 사람들의 ānāpānasati에는 네 satipaṭṭhāna가 속하지 않습니다. 또 lokiya samādhi이기 때문에 그것으로는 lokuttara samādhi도 얻을 수 없습니다.

ලෝකෝතර සමාධියක් ලබනවා නම් නිවන අරමුණු කරගත්ත කර්මස්ථානයක් වෙන්න ඕනේ.

lokuttara samādhi를 얻으려면 nibbāna를 대상으로 삼은 kammaṭṭhāna여야 합니다.

ආර්ය සමාධියක විශේෂත්වය මොකක්ද? ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයේ අංග හතක් පරිවාරක තියෙනවා ආර්යටාංගික මාර්ගයේ තියෙන සමාධිය. සම්මා සමාධිය. සම්මා දිට්ඨිය, සම්මා සංකල්ප සම්මා වාචා සම්මා කම්මන්ත සම්මාජීව සම්මා වායාම සම්මා සති කියන මේ මාර්ගාංග හතක් පරිවාහාර තමයි සම්මා සමාධිය පහළ වෙන්නේ කියලා දේශනා කරනවා. යම් තැනක සම්මා සමාධියක් නම් එතන මාර්ග අහංග හතක් එතනම තියෙනවා.

ariya samādhi의 남다름은 무엇입니까? ariya aṭṭhaṅgika magga의 일곱 aṅga가 둘러싸고 있는 것이 ariya aṭṭhaṅgika magga 안의 samādhi, 곧 sammā samādhi입니다. sammā diṭṭhi, sammā saṅkappa, sammā vācā, sammā kammanta, sammā ājīva, sammā vāyāma, sammā sati라는 이 일곱 magga aṅga가 둘러싸야 sammā samādhi가 나타난다고 설하십니다. sammā samādhi가 있는 곳에는 일곱 magga aṅga가 바로 거기 있습니다.

නමුත් ලෝකය සමාධිය එක කියලා පරක් නැතන තියෙනවා. ඔයක මාර්ග අංගයක්වත් එතන නැ. ඉතින් ආනාපාන සති භාවනාව වැඩෙන්න ඔය ක්‍රමයට.

그러나 세상의 samādhi는 그것 하나뿐, 거기에는 magga aṅga가 하나도 없습니다. 그러니 ānāpānasati bhāvanā는 이 방식으로 닦아야 합니다.

ඒවං උපසංහරති බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනාව විවිධාකාරයෙන් දකින්න පුළුවන්. ලෞකික වශයෙන් ලෝක සත්ත්වයා ගන්න අදාත ඇති ඒ වචනයම ඒ ශබ්දයම උච්චාරණය කරලා. ඒ ශබ්දයම තියෙනවා ආර්ය අර්ථයක්.

‘evaṃ upasaṃharati.’ Buddha의 가르침은 여러 가지로 볼 수 있습니다. 세상 중생이 lokiya로 받아들이는 바로 그 낱말, 그 소리를 그대로 소리 내어도, 그 소리에 ariya의 뜻이 있습니다.

මෙන්න මේ ආර්ය මතු කරගත්තොත් අර බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු අර ආනාපානයත් එතන ගන්න පුළුවන්. සංසන්ධනය කරලා දකින්න පුළුවන්.

이 ariya의 뜻을 끌어내면 Buddha께서 설하신 그 ānāpāna도 거기서 얻을 수 있습니다. 견주어 볼 수 있습니다.

දැන් අරගන්නේ හුස්නුවනෝ මොනවද තියෙන්නේ? අපි සංසන්දනය කරලා දකින හැටි. පිරිසිදු ඔක්සිජන් කියන වාතය මුල් කරගත්ත පිරිසිදු වාතය තමයි අරගන්නේ.

이제 숨으로 들이쉬는 것에는 무엇이 있습니까? 우리가 견주어 보는 방식입니다. 산소라는 깨끗한 공기를 바탕으로 한 깨끗한 공기를 들이쉽니다.

පස්වාස කරන්නේ මොනවා වාතයද? කාබන් ඩයොක්සයිඩ සහිත අපතරවය සහිත වාතය පස්වාස කරනවා. දැන් උපමාව ගැලපෙන්නේ නැද්ද? පිරිසිදු ජී පැවැත්වීමට හේතු වෙන දේ අරගන්න. අපිරිසිදු කහර සහිත සේ පහ කරන්න.

내쉬는 것은 어떤 공기입니까? 이산화탄소가 섞인 더러운 공기를 내쉽니다. 이제 비유가 맞지 않습니까? 깨끗한 삶을 이어 가게 하는 것은 받아들이고, 더럽고 찌꺼기 섞인 것은 내보내십시오.

ඒවන් උපසන් සංසන්දනය කර නිවන් දකින්න පුළුවන්. වතනත් ඕක තියෙනවා. පස්වාස කරන හුස්ම වැනි දෙයක් ලෝකේ තියෙනවා. මොනවද? කෙලෙස් කසටින් කසට ගන්න ඕනේ යම්කිසි කවිලි ක්‍රියාව වදන්නේ නැද්ද? මෙන්න මේවා පස්වාස කර යුතු කෙලෙස් කොටස්. හරියට වායුවයි. පස්වාස කරන වායුව ඔක්සිදන් නෙවේ කාබන් ඩාක්සයිඩ් සහිත වන්නා වූ අපතලවය සහිතවන්නා වූ නරක දෙයක් තමයි පහ කරන්න.

이렇게 견주어 nibbāna를 볼 수 있습니다. 여기에도 그것이 있습니다. 내쉬는 숨 같은 것이 세상에 있습니다. 무엇입니까? kilesa의 찌꺼기로 찌꺼기를 일으키는 생각, 행동, 말이 있지 않습니까? 이것이 내쉴 kilesa의 몫입니다. 꼭 공기와 같습니다. 내쉬는 공기는 산소가 아니라 이산화탄소가 섞인 더러운 나쁜 것이어서 내보내는 것입니다.

ඒ වගේ සංසාන්දනය කරලා ඔබ ළඟ රාග කහටක්, ද්වේශ කහටක්, මෝහ කහටක් ඇති යමක් වේද ඒ වගේ පහ කරන්න. ආශ්වාසයට අරගන්නේ පිරිසිදු වූ, සිසිල්ලූ වායුවක් සමගයි.

그와 견주어, 그대에게 rāga의 찌꺼기, dosa의 찌꺼기, moha의 찌꺼기가 있는 무엇이 있다면 그처럼 내보내십시오. 들이쉬는 것은 깨끗하고 시원한 공기입니다.

ඒ වගේ අප්‍රමාදවෝ අමත පදං අප්‍රමාදය මුල් කරගෙන ජීවිතය පවත්වන්නා වූ අප්‍රමාද ගුණයත් යම් දහමක් ඇත්ද අන්න ඒ අප්‍රමාදය මුල් කරගෙන පිරිසිදු දේ ගන්න මොනවද පිරිසිදු අලෝභෝ කුසල මූලං අදෝෂෝ කුසල මූලං අමෝහ කුසල මූලං අලෝභයෙන් අද්දේශයෙන් අමෝහයෙන් කරන කියන හිතන දේවල් ගන්න ඒකත් අර උපමාව පරිදි ගත්ත හැ උපමාව සංසාදනය එහෙමත් ගන්න පුළුවන්. පස්වාස කිරීමට සුදුසු දේ පශ්වාස කරන්න ආශ්වාස කරන්න සුදුසු දේ ආශ්වාස කරන්න මේකත් නිවන් මගක්.

그처럼 ‘appamādo amatapadaṃ’, appamāda를 바탕으로 삶을 이어 가는 appamāda의 덕과 어떤 dharma가 있다면, 그 appamāda를 바탕으로 깨끗한 것을 받아들이십시오. 무엇이 깨끗합니까? ‘alobho kusalamūlaṃ, adoso kusalamūlaṃ, amoho kusalamūlaṃ’, alobha, adosa, amoha로 하고 말하고 생각하는 것들을 받아들이십시오. 그것도 그 비유대로 받아들일 수 있습니다. 비유로 견주어 그렇게도 받아들일 수 있습니다. 내쉬기에 알맞은 것은 내쉬고, 들이쉬기에 알맞은 것은 들이쉬십시오. 이것도 nibbāna의 길입니다.

අනුපූල සමාධි මාර්ගයක් තියෙනවා. ඒකෙදීත් ඔය ආශ්වාද ප්‍රශ්වාදය ගන්න පුළුවන්. හැබැයි ලෝකයා හිතපු හිටපු ක්‍රමයට නෙමෙයි.

anupubba samādhi의 길이 있습니다. 거기서도 그 assāsa passāsa를 쓸 수 있습니다. 그러나 세상 사람들이 생각해 온 방식은 아닙니다.

සැහැල්ලුව බලාගෙන ධර්මානුකූලව ඉස්සෙල්ලා දැකලා යන ක්‍රමයක් තියෙනවා. අපිට යමකින් යමකින් දුක් දෙනවද? දුක් දෙන්න හේතු වෙන හේතුව අත්හැරියොත් ඒ දුකෙන් නිදහස් මේ මූල ධර්මය තේරුම් ගන්නවා.

가벼움을 살피며 dharma에 맞게 먼저 보고 가는 방법이 있습니다. 우리에게 무엇무엇이 괴로움을 줍니까? 괴로움을 주는 원인을 놓으면 그 괴로움에서 벗어난다는 이 근본 dharma를 알아듣습니다.

දැන් අපි මේ බාහිර ලෝකයේ යම්කිසි පිරිසක් එක්කලා ඉන්නකොට අපිට අයින් කරන්න බැහ ඒ පිරිස අපිට මුහුණ දෙන්න සිද්ධ වෙනවා පිරිසත් එක්කනකන කටයුතු වලින්.

이제 우리가 바깥세상에서 어떤 무리와 함께 있을 때, 그 무리를 떼어 낼 수 없습니다. 무리와 함께하는 일들 속에서 마주해야 합니다.

ඒගොල්ලෝ විවිධාකාර අදහස් හැටිය අය. විවිධාකාර ගති ලක්ෂණ තියෙන අය. ඒගොල්ලෝ ඒ ගති ලක්ෂණ ක්‍රියාත්මක කරනවා. සමහර බොහෝකොටම දුශ්චරිත ගති ලක්ෂණ. වැටෙන්නේ එහෙමමයි. කාය දුෂ්චරිත, වාග් දුච්චරිත, මනෝ දුච්චරිතමයි බොහෝකොට තියෙන්නේ. හැබැයි තමන්ගේ තියෙන්නේ කාය සුචරිත, වාක් සුචරිත, මනෝ සුචරිත. මේ දේ ගලපන්න බැ.

그들은 여러 가지 생각을 가진 이들, 여러 가지 성질을 가진 이들입니다. 그들은 그 성질을 드러냅니다. 대부분은 duccarita의 성질입니다. 대개 그렇습니다. kāya duccarita, vacī duccarita, mano duccarita가 대부분입니다. 그런데 자기에게 있는 것은 kāya sucarita, vacī sucarita, mano sucarita입니다. 이 둘은 맞추어지지 않습니다.

ඒ කියන්නේ අනිත් පුද්ගලයන්ගෙන් හැමවෙලේම තමන්ට එනවා පාරක්. එයාගේ නතර කරන්න බැහැ ඒක ලෝකය හැටි. හැබැයිදෙන එක ඇත්ත කටුක දේවල් ප්‍රිය නැති එකත් ඇත්ත. අනුන් බහිනකොට ඒක ප්‍රිය වශයෙන් ගන්න බැහ අමාරුයි. හැබැයි නොබැටීන්න පුළුවන්.

곧 다른 사람들에게서 늘 자기에게 한 방씩 날아옵니다. 그것을 멈출 수 없습니다. 세상이 그렇습니다. 날아오는 것도 사실이고, 쓰고 달갑지 않은 것도 사실입니다. 남이 욕할 때 그것을 좋게 받아들이기는 어렵습니다. 그러나 부딪히지 않을 수는 있습니다.

ඉවසීම ප්‍රගුණ කළත් ඒක කර්ණ සසායන වචනයක් නෙමෙයි.

참을성을 닦더라도 그것이 귀에 달콤한 말이 되는 것은 아닙니다.

ඒ වගේම ලෝකයේ සම්බන්ධය ලෝකයෙන් අයින් වෙලා යන කටයුතු කරන කෙනාට ලෝකයේ සම්බන්ධ හැම දෙයක්ම ඒ ආකාරයෙන් අප්‍රිය අමනාප ගතියට පත් වෙනවා. හැබැයි අප්‍රිය වශයෙන් අමනාප වශයෙන් ගැටෙන්නේ නැතුව තමා නිදහස තේරුම් ගන්නවා. ලෝකය තුළ ඉන්නකන් නිදහස ලබන්න බැරි බවක් දන්නවා.

그처럼 세상과의 관계에서, 세상을 떠나는 일을 하는 이에게는 세상과 관계된 모든 것이 그렇게 달갑지 않고 마음에 들지 않게 됩니다. 그러나 달갑지 않다고, 마음에 들지 않는다고 부딪히지 않고 자유를 알아듣습니다. 세상 안에 있는 동안에는 자유를 얻을 수 없음을 압니다.

යම් යම් අවස්ථාවක් ඒකට ලැබුනොත් ලැබුණු අවස්ථාවේදී ඒ නිදහස අත්දකිනවා. මෙන්න මේකයි ක්‍රමය. මෙන්න මේ ක්‍රමයේදී පුද්ගලයා දකිනවා එක දෙයක්.

어떤 기회가 주어지면 그 기회에 그 자유를 겪어 봅니다. 이것이 방법입니다. 이 방법에서 사람은 한 가지를 봅니다.

අපි ගොඩනගාගෙන එන්න මේ ගිහි රාමුව නැත්නම් යම්කිසි පිරිසක් එක ඇතුළු කරන රාමුවක් තියෙනවා. මේ කරගන්න රාමුව තුළින් රාග සහගත, ද්වේශ සහගත, මෝහ සහගත වැඩේ හිතුවිලි ක්‍රියාවදන වශයෙන් අපි ගොණගන්න පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ.

우리가 쌓아 온 이 재가의 틀, 아니면 어떤 무리가 우리를 집어넣는 틀이 있습니다. 이 틀을 통해 rāga, dosa, moha 섞인 생각과 행동과 말로 우리 자신을 쌓는 데 익숙해져 있습니다.

දැන් ඔය රමු තුළ අපිට තරඟ දෙයක් නැහැ ජීවත් කුක්කුට මැත්ත අර මිත්ත කියන වැද්දාගේරය ආවොත් දුණු ඊාල හදලා දීලා ඉතින් අර මනුස්සයා උදේමේ යනකොට කෑම ටික හදලා දීලා ඔක්කොම කරලා දීලා අර ගෙනාපු මසු වෙලා කපලා කොටලා හදලා දීලා වැද්දට ඕන හැටියට ජීවත් වුණා. සෝවාන් වෙච්ච සිටු කුමරියක්.

이제 그 틀 안에서 우리에게 다툴 것이 없습니다. Kukkuṭamitta라는 사냥꾼의 집에 왔을 때, 활과 화살을 만들어 주고, 그 사람이 아침에 나갈 때 음식을 마련해 주고 모든 것을 해 주며, 잡아 온 고기를 자르고 손질해 주며 사냥꾼이 원하는 대로 살았습니다. sotāpanna가 된 부잣집 딸이었습니다.

හැබැයි වැද්දට ඕන හැටියේ ජීවත් වෙනක් ගැටුනේ නැහ. හැබැයි චේතනා වශයෙන් එතන සිත බිහිල්ලා තිබුනේ නැහැ. ප්‍රිය දෙයක් හැටියට ගත්තේ නැ. නමුත් අර ජීවිත කාලේ ගත කරා අවුරුදු 20ි ගානවා. අර වැද්දත් එක්ක ළම

사냥꾼이 원하는 대로 살면서도 부딪히지 않았습니다. 그러나 cetanā로는 거기에 마음이 빠져 있지 않았습니다. 좋아하는 것으로 받아들이지 않았습니다. 그렇게 그 사냥꾼과 함께 스무 해쯤 삶을 보냈습니다.

දැන් මෙන්න මේ වගේ හිටපු කාල සීමක් අපිටත් මොන මොනවාගේ හරි ප්‍රශ්න වල ඉලි මේ දවල් කාලේ එහෙනම් අපි වැඩ කරන කාලේ. ඔය වගේ අනිත් කාලේ ප්‍රශ්නය නිසා අපිට අර දුක්කම් කටුරට මුහුණ දෙන්න වෙනවා.

이제 이처럼 우리에게도 어떤 시기, 낮 시간, 곧 우리가 일하는 시간에 이런저런 문제들 속에서, 다른 사람들의 문제 때문에 그 괴롭고 쓴 것을 마주해야 합니다.

හැබැයි ඉවසිල්ලෙන් එයාට මුහුණ දීලා හිටියාට අපි දන්නවා මුළු දවසේ උදේ ඉඳන් රෑ වෙනකන් රෑ එළි වෙනකන් ඒකට අවස්ථාව නෑහ. ගිහිවතේ ඉන්න කෙනෙකුට ඒකට අවස්ථාවක් ලැබෙනවා.

참고 마주하더라도, 아침부터 밤까지, 밤이 샐 때까지 하루 내내 그런 것은 아님을 우리는 압니다. 재가에 사는 사람에게도 기회가 옵니다.

ඔක්කොම කෝලන් නතනා පැටව්ව කෑ ගහන ඔක්කොම වෙනවා කෑ 10 වෙනකක්. 10න් පස්සේ තියන්න ඔහු ඔක්කොම බුධි දැනි තැන වැහිල්ලා. බීපි

온갖 소란, 아이들이 소리치는 것이 열 시쯤까지 이어집니다. 열 시가 지나면 모두 잠듭니다.

එක අයියා තව කොහර ඇහල්ලා වූ උත් බුද්ධි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

බයින එක ඉන්නවා ඒකත් බුද්ධි. මොකද උන්ට නිධිමත උදන්න බැහැ. නිදුමත කියන එක හරි අමාරුවක්. රාග ද්වේශ මෝහ සහිත නින්දයක් නැහනම් හරි අමාරුයි.

욕하던 이도 잠듭니다. 그들은 잠 없이 버티지 못하기 때문입니다. 잠 없이 지내는 것은 아주 어려운 일입니다. rāga, dosa, moha가 섞인 이에게는 잠이 없으면 아주 힘듭니다.

එදා උලව්ක වද හත අට වෙනකන් විතරයි. නමය උනට පස්සේ වැටිච්ච තැන ගොරෝගොරෝ වුවති.

그날 떠들던 것도 일고여덟 시까지뿐, 아홉 시가 지나면 쓰러진 자리에서 코를 곱니다.

මෙන්න මෙහෙම වෙලාවක් අහුනාම අලෝභ, අද්වේශ අමෝහ ගුණ ඇති පුද්ගලයාට අනිත් වෙලාව ප්‍රබෝධ වෙලාවක්. ඌබදන වෙලාව මේ පුද්ගලයාට ප්‍රබෝධයි. එහෙනම් ඒ වෙලාවේදී හිමීන් සිරව ඉන්න ඇඳේ හරි පැදුරේ හරි දැකිල්ලා නිසංසව ඉදගන්නවා. දැන් කවරක් කරදර කරනවද? කරදර ඔක්කොම බුද්ධි.

이런 때를 만나면, alobha, adosa, amoha의 덕을 가진 사람에게 그 시간은 깨어 있는 시간입니다. 이 사람은 생기가 납니다. 그 시간에 조용히 침대나 돗자리에서 일어나 고요히 앉습니다. 이제 누가 괴롭힙니까? 괴롭히던 이들은 모두 잠들었습니다.

කරදරයක් දැන්න නෑහ හොඳ වෙලාවක් අහුවන්න. අන්න පුද්ගලයා වෙලාවක් අරගන්නවා. ඒ වෙලාව තුළ එයා දන්නවා. මහා කරදර කාලී බාහිර පරිසරයකින් මිදිච්ච නිදහස් වේලාවක්නේ. තමන්ගේ හිතට දැනෙනවා නිදහසක හැටි.

이제 괴로움이 없는 좋은 때를 만났습니다. 그 사람은 시간을 냅니다. 그 시간 안에서 그는 압니다. 큰 괴로움을 주는 바깥 환경에서 벗어난 자유로운 시간임을. 자기 마음에 자유가 어떤 것인지 느껴집니다.

අත්හැරීම කොච්චර ශාන්ත ප්‍රණීතද? දැන් මම අත්ඇරලාද මේ ඉන්නේ? මේ වෙලාවේ. මේ මොහොතේ මම අත්ඇරලද ඉන්නේ? ඒ කර අත්හැ ඇැරිලා ඉන්නවා. ඒ කරදරය වෙන් වෙලා හිටියට. දැන් මගේ ශරීරය පිළිබඳව තියෙන කරදරය ඒක ඇරිලා නැ.

놓음이 얼마나 고요하고 뛰어난가? 지금 나는 놓고 있는가? 이 순간 나는 놓고 있는가? 그 괴로움에서 떨어져 있으니 그것은 놓여 있습니다. 그러나 내 몸에 대한 괴로움은 아직 떠나지 않았습니다.

ශරීරය පැත්තකින් සත්‍ය වෙනවා. පැත්තකින් හිරි වැටෙනවා. දාඩිය දානවා හිතරයි. ඒ වගේ පණ්පු කොටකට මුහුණ දීලා තියෙනවා දැන් මේ වෙලාවේ.

몸 한쪽이 화끈거립니다. 한쪽이 저립니다. 땀이 나고 덥습니다. 그런 여러 가지를 지금 이 순간 마주하고 있습니다.

කැක්කුම වේදනා දීම එක පැත්තෙන් එනවා එක්කෝ. මේ වගේ එක එක ප්‍රශ්න. කොන්ද කිනවා ඉඳගෙන ඉඳ එක්කෝ. මොන මොන ඒක තත්තමකක් කියනවා. මොන මොනවා හරි ප්‍රශ්නයක් එනවා.

쑤시고 아픈 것이 한쪽에서 옵니다. 이런저런 문제들. 앉아 있다 보니 허리가 아프기도 합니다. 이런저런 것을 호소합니다. 어떤 문제든 옵니다.

අන්න එතකොට හැමේම දකින්න ඕනේ. යම් වේදනාවක් දැනෙනවා නම් සැප වශයෙන් හෝ දුක් වශයෙන් හෝ දාහයෙන් හෝ මොන පෙළෙන විදිහට කොයි ආකාරයෙන් හරි මේකට හේතුවක් තියෙනවා.

그때 늘 보아야 합니다. 어떤 vedanā가 느껴진다면, 즐거움이든 괴로움이든 타오름이든, 어떤 식으로 괴롭히든, 거기에는 원인이 있습니다.

වේදනාවක් වේදනාවක් කිය කියන අවස්ථාවක් නෙමෙයි මේක. මේ මොන වේදනාවක්ද? කුමක් නිසා හටගන්න එකක්ද? මේ වේදනාව මොකක්ද? වේදනාවට හේතුව මොකක්ද?

이것은 ‘vedanā다, vedanā다’ 하고 되뇌는 때가 아닙니다. 이것은 어떤 vedanā인가? 무엇 때문에 생기는가? 이 vedanā는 무엇인가? vedanā의 원인은 무엇인가?

කය ඇති නිසා හටගන්න වේදනාව කය ඇති නිසයි. වෙනෙහෙකින් නෙමෙයි හටගන්නේ. කය තියෙන නිසා හටගන්න වේදනාව කය නිසා හටගන්නේ. ඒකයි මේ සත්තම රත් වෙන්නේ, කැක්කුම එන්නේ දා දාන්නේ මේ කය නිසානේ.

몸이 있어서 생기는 vedanā는 몸이 있기 때문입니다. 다른 것으로 생기지 않습니다. 몸이 있어서 생기는 vedanā는 몸 때문에 생깁니다. 이렇게 화끈거리고 쑤시고 땀이 나는 것은 이 몸 때문입니다.

කය හැදිලා තියෙන්නේ ඕන වැන්න. ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, වායෝ ධාතුවයි පඨවි ධාතුවයි කියන්නේ ධාතුව හදලෙන් තමයි මේ කය හැදිලා තියෙන්නේ.

몸은 무엇으로 되어 있습니까? āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu, 이 dhātu들로 이 몸이 만들어져 있습니다.

දැන් අන්න අපි සකස් වන ආකාර බලාගන්නවා. ඕන. ඉතින් මේ ශරීරයට ධාතු හතරකින් කයක් කියලා ගොණු වෙන්න. ආපෝ ධාතුවක් කුමක් නිසා හටගත්තද?

이제 우리는 그것이 짜이는 모습을 살펴봐야 합니다. 이 몸은 네 dhātu로 몸이라는 덩이가 됩니다. āpo dhātu는 무엇 때문에 생겼습니까?

බැඳෙනවා. බැඳෙන ගතිය නිසාම තමයි බැඳෙන එකක් හටගත්තේ. රාගය මුල් කරගෙන ආපෝ ධාතුව ද්‍රව ධාතුව හටගන්නවා. මේ ද්‍රව ධාතුවක් හා සම්බන්ධ වෙන්න හේතුව රාගය.

묶습니다. 묶는 성질 때문에 묶는 것이 생겼습니다. rāga를 바탕으로 āpo dhātu, 곧 물의 dhātu가 생깁니다. 이 물의 dhātu와 이어지는 원인은 rāga입니다.

මේ ගිනි ධාතුව මොකක් නිසාද? ද්වේශය නිසා හටගන්නවා. ලෝභය නිසා රාගය නිසා එකක් හටගන්නවා ආපෝ ධාතුව. ද්වේශය නිසා හටගන්නවා ගිනි ධාතුව ඒක තමයි මේ දවනය සත් කරන්නේ. හේතුඵලය

이 불의 dhātu는 무엇 때문입니까? dosa 때문에 생깁니다. lobha 때문에, rāga 때문에 생기는 것이 āpo dhātu, dosa 때문에 생기는 것이 불의 dhātu이고, 그것이 이 몸을 태우고 뜨겁게 합니다. 원인과 결과입니다.

එතකොට මේ තද ගතිය මොකක් නිසා හටගන්නවද? බර ගතිය තද ගතිය මෝහය ප්‍රතිඵලය මෝහය කදනවා. බර කරනවා. හිර කර පවනවා.

그러면 이 단단한 성질은 무엇 때문에 생깁니까? 무겁고 단단한 성질은 moha의 결과입니다. moha는 굳게 합니다. 무겁게 합니다. 꽉 조입니다.

මෙන්න මේ ගති තුනට එකතු වෙච්ච ගොණු වුනොත් එහෙම තමයි වායෝ ධාතුව පීඩනයට පත් කරන්නේ. ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, පඨවි ධාතුවයි කියන තුනට එකතු වෙච්ච වෙලාවට තමයි වායෝ ධාතුවක් කරදර කරන්නේ. වාත අමාරු වෙන්නේ එතකොට.

이 세 성질이 합쳐 덩이가 되면 vāyo dhātu를 짓누릅니다. āpo dhātu, tejo dhātu, paṭhavī dhātu 이 셋이 합쳐질 때 vāyo dhātu가 탈을 일으킵니다. 그때 바람으로 인한 병이 납니다.

එහෙනම් මෙතනින් ලෝභය නිසා, ද්වේශය නිසා, මෝහය නිසා හටගත්ත යමක් හැටම් ඒක දුකට හේතු වෙන කරදර වලට හේතු වෙන හරිය ප්‍රධාන දුක.

그러니 여기서 lobha 때문에, dosa 때문에, moha 때문에 생긴 것이 있다면, 그것이 괴로움과 탈의 원인이 되는 큰 몫입니다.

එහෙනම් මට පුළුවන් නම් මේ කය මෙහෙමහම තියෙද්දී. ආපෝ ධාතුවෙන් තේජෝ ධාතුවෙන්, පඨවි ධාතුවෙන් වෙන් වෙන්න කොච්චර වැහැල්ලුවොත්

그러면 이 몸이 이대로 있는 동안 āpo dhātu, tejo dhātu, paṭhavī dhātu에서 떨어질 수 있다면 얼마나 가벼울까요?

එහෙනම් වායු ධාතුව මොකෙන්ද හටගන්නේ? අලෝභය නිසා, අද්වේශය නිසා, අමෝහය කියන හේතු තුන නිසා හේතු තුනේ නිර්මාණය තමයි මේකට වායෝ ධාතුව.

그러면 vāyo dhātu는 무엇에서 생깁니까? alobha, adosa, amoha라는 세 원인 때문에, 세 원인이 만든 것이 바로 vāyo dhātu입니다.

ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ කියන හේතු තුනයි. අලෝභ, අද්වේශ සහ මෝහ කියන හේතු තුනයි. මෙන්න මේ හේතු හය නිසා ලෝකය හටගන්නවා. ලෝකය හටගන්න හේතු හයයි. ඔන්න හයෙන් හටගන්න ආකාරය. මේ දහම වැහිලා ඇහිලා තමයි අද හොයාගන්න බැරි.

lobha, dosa, moha라는 세 원인, alobha, adosa, amoha라는 세 원인, 이 여섯 원인으로 세상이 생깁니다. 세상이 생기는 원인은 여섯입니다. 여섯으로 생기는 모습이 이렇습니다. 이 dharma가 가려지고 묻혀서 오늘 찾아내지 못하는 것입니다.

දැන් මේකෙන් අහක් වෙන ක්‍රමයක් තියෙනවා. කොහොමද අහක් වෙන්නේ? අර කියන ආපෝ ධාතුවයි, පඨවි ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි කියන තුන ඇසුරු කරගෙන ඉන්නකම් තමයි. ඒ ඇසුෙන් මිදෙන්න බැරි මනසට.

이제 여기서 벗어나는 방법이 있습니다. 어떻게 벗어납니까? 그 āpo dhātu, paṭhavī dhātu, tejo dhātu 셋을 가까이하고 있는 동안에는 마음이 그 가까이함에서 벗어날 수 없습니다.

මේකෙන් මිදෙන්න නම් මොකද කරන්න ඕනේ? මිදෙන්න ඕන එක අත්හරින්න ඕනේ. අමනසිකාරය මෙනෙහි කිරීමෙන් අත්හරින්න ඕනේ. තමා පවතින්න ඕනේද ඒක මෙනෙහි කරන්න ඕනේ. මෙන්න මේ කාරණා දෙක මෙතන සිද්ධ කරන්න ඕනේ. එතකොට තමයි පුළුවන්කම ලැබෙන්නේ හේතුවට අනුකූල ඵලය යමක් අත්හැරිය යුතු ඒක අත්හරින්නා යමකට පැමිිය යුතු ඒකට පැමිණෙන්නා.

이것에서 벗어나려면 무엇을 해야 합니까? 벗어나야 할 것을 놓아야 합니다. amanasikāra, 곧 마음에 두지 않음으로 놓아야 합니다. 자기가 머물러야 할 것을 마음에 두어야 합니다. 이 두 가지를 여기서 해야 합니다. 그래야 원인에 맞는 결과를 얻을 수 있습니다. 놓아야 할 것은 놓고, 이르러야 할 것에는 이릅니다.

මෙන්න මේ නිසා එයා කල්පනා කරනවා. අරමුණු කළ යුතු මෙනෙහි කළ යුතු වායුව මෙනෙහි කරනවා.

그래서 그는 숙고합니다. 대상으로 삼고 마음에 두어야 할 바람을 마음에 둡니다.

කය මෙනෙහි නොකර ඉන්නවා. කය මෙනෙහි නොකරමින් වායුව මෙනෙහි කරන්නා වූ ක්‍රමයක් තියෙනවද? මල් ළඟ එකට ක්‍රමයක් තියෙනවද? ඇයි මේ ආයි යන්නේ එහා මෙහා කොච්චර හරි වායෝ අන්න අහුණා එකක්.

몸을 마음에 두지 않고 있습니다. 몸을 마음에 두지 않고 바람을 마음에 두는 방법이 있습니까? 바로 가까이에 방법이 있습니까? 왜요, 이리저리 오가는 vāyo가 얼마든지 있지요. 바로 하나 잡혔습니다.

ඉස්සරහට හිත තියාගෙන මෙනෙහි කරන අවධානය ආවර්ජනය යොමු කරනවා. මේ ඉස්සරහ සැරිසරන වායුවට

앞쪽에 마음을 두고, 마음에 두는 주의와 āvajjana를 기울입니다. 이 앞에서 오가는 바람에.

ටික වෙලාව වකින තැන හොඳට පේන්න පටන් ගන්නවා වායුව අරමුණු වෙනවා කය අරමුණු වෙන්නේ නැතුව යනවා. ඒ වෙලාවට දැනෙන්න පටන් ගන්නවා මුළු කයම නොදැනී ගියා වෙනවා. කය දැනෙන්නේ නැතුව යනවා ස්පර්ශ වෙන්නේ නැති නිසා. වායුව දැනෙන්න පටන් ගන්නවා සැහැල්ලුවට.

얼마 지나면 그것이 잘 보이기 시작합니다. 바람이 대상이 되고 몸은 대상이 되지 않게 됩니다. 그때 온몸이 느껴지지 않게 되는 것이 느껴지기 시작합니다. 닿지 않으니 몸이 느껴지지 않게 됩니다. 바람이 가볍게 느껴지기 시작합니다.

මෙන්න මෙතන්ට එනකොට දැෙනවා වායුවේ සහනය මොකද අලෝභයෙන්, අද්වේශයෙන්, අමෝහයෙන් හටගත්තා වූ යම් රූප කලාපයක් ඇත්්ද රූප ධාතුව ඇත්්ද ඒවා දුක්ගිනි දෙන්නේ නැ. අර වගේ දවන්නේ තවන්නේ නෑ.

여기에 이르면 바람의 편안함이 느껴집니다. alobha, adosa, amoha로 생긴 rūpa kalāpa, rūpa dhātu가 있다면 그것들은 괴로움의 불을 주지 않기 때문입니다. 그처럼 태우고 애태우지 않습니다.

අන්න ඒ දුක් ගිනි නොදෙවන සුගති ගති ලක්ෂණය ඇති කරවන සුව ඇති කරවන මෙන්න මේ ගති ලක්ෂණය වායු ස්පර්ශය පමණක් තියෙනවා නම් ලැබෙනවා.

그 괴로움의 불을 주지 않는, 좋은 성질을 일으키는, 편안함을 일으키는 이 성질은 바람의 닿음만 있다면 얻어집니다.

වායුවේ මේ ශරීරයේ විහිද්දති වෙන වායුව අරමුණු වෙලා වායුමය කයක් වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා.

이 몸에 퍼지는 바람이 대상이 되어 바람으로 된 몸이 깨달아지기 시작합니다.

මේ වෙලාවේදී අලෝභය, අද්දේශය, අමෝහය ආලෝක ස්වභාවයෙන් යුත්තයි. තමන් අරමුණු කරපු අරමුණු කරපු තැනට ආලෝක පුල්ලියක් වැටෙනවා. ඉදිරියේ තියෙන වායු අරමුණ වෙනකට ඉස්සරහා තියෙනවා. වායුව නිකන් ගෝල් ආකාරව එක අතර කැරකිලා යන ආලෝක ධාරාව බල පත් වෙලා පිහින්න පටන් ගන්නවා.

이때 alobha, adosa, amoha는 빛의 성질을 띱니다. 자기가 대상으로 삼은 곳에 빛의 점이 떨어집니다. 앞에 있는 바람 대상보다 더 앞에 있습니다. 바람이 마치 공 모양으로 한 곳에서 돌아가는 빛줄기의 힘을 받아 떠다니기 시작합니다.

ශරීරයේ නොපෙනි තත්වයට පත්වෙලා මනසට වායුව පමණක් අරමුණු වෙන් තත්ත්වෙලා එදාන් අතර වුනහම ඔන්න ඔතේදි කියනවා ප්‍රථම ධ්‍යානයට පත්වුණා.

몸이 보이지 않는 상태에 이르고 마음에 바람만 대상이 되는 상태가 되면, 바로 그때 첫째 jhāna에 들었다고 합니다.

මේක විශාල සුවයක් තියෙනවා. කය දැනහෙනවා. හැබැයි මේ මස්ලේ කය නෙමෙයි දැනෙන්නේ. වායුය කයක් හැටියට ඒක විශාල සුවයක් තියෙනවා. බර නෑ සැහැල්ලුයි. මුළු ශරීරයම හැමතැනම සුව හිරියකින් හිරි වැටී ගිය වාගේ විශාල සුවයකට පත්වෙලා නිච්චලව නවතිනවා.

여기에는 큰 편안함이 있습니다. 몸이 느껴집니다. 그러나 이 살덩이 몸이 느껴지는 것이 아닙니다. 바람의 몸으로서 큰 편안함이 있습니다. 무게가 없고 가볍습니다. 온몸 곳곳이 편안함의 저림으로 저려 오는 것처럼 큰 편안함에 이르러 움직임 없이 머뭅니다.

මෙන්න මේ ස්වභාවයට ඔයකින් ප්‍රථම ධ්‍යානයට එන්න පුළුවන්.

이런 본성으로 이렇게 첫째 jhāna에 이를 수 있습니다.

ඊට පස්සේ අලෝභ අද්වේශ අමෝහයන්ගේ ආලෝක ලක්ෂණය මූලට වැටිලා මූහණ හඳෙලිය වැටන හා සමානව වැටෙනවා. දෙවෙනි ධ්‍යානයට අවශ්‍ය කරන අරමුණු ඔතනින් එනවා.

그 뒤에 alobha, adosa, amoha의 빛의 성질이 앞에 떨어져, 얼굴에 달빛이 비치는 것처럼 비칩니다. 둘째 jhāna에 필요한 대상이 거기서 옵니다.

ඒ හඳ එලිය හරි ශාන්ත හඳ එලිය වැන එළිය හරි ශාන්තයි අර වායුවට වැඩියි. වායු ස්වභාවය ඉක්ම ගිහිල්ලා මේ හඳේලිය ස්වභාවය මුළු හැමතැනම ගිහිදුනානම් කොච්චර සලන්ත ප්‍රණීතද

그 달빛은 아주 고요합니다. 그 빛은 아주 고요하여 그 바람보다 더합니다. ‘바람의 본성을 넘어 이 달빛의 본성이 온 곳에 퍼진다면 얼마나 고요하고 뛰어날까.’

මේ අදහ එනකොටම අර ආලෝකය ගිහිල්ලා මුළු ශරීරය හැමතැනම ගිහිල්ලා වායු මේක වහගන්නවා හැමතැනම වායු ශරීරය වායු කයෙන් ආලෝකයෙන් වහගත්තහම එරෙනිය ගොතාගෙන හිටපු ආකාරයේ ආලෝක ශරීරයක් තියෙනවා වගේ වැටහෙනවා.

이 생각이 오자마자 그 빛이 온몸 곳곳으로 가서 바람을 덮습니다. 곳곳의 바람 몸을 빛이 덮으면, 엮어 놓은 듯한 빛의 몸이 있는 것처럼 깨달아집니다.

වායුමය කයයි ආලෝක කයයි. මේක ඊට වඩා සාන් පණිතයි ඉස්සෙල්ලට වදා. මෙන්න මෙතෙන්ට ආපුහම එයා දෙවෙනි දැහැට ආවා.

바람의 몸과 빛의 몸. 이것은 앞의 것보다 더 고요하고 뛰어납니다. 여기에 이르면 그는 둘째 jhāna에 왔습니다.

ඊට පස්සේ දකිනවා මේ වායුම ස්වභාවය නැති විනවිද ගිය ආලෝකයෙන්ම තියෙනවා නම්. තනිකට ආලෝකයෙන්ම හැදුන කයක් නම් ඒක කොච්චර මිදලා සාන්ත ප්‍රණීතද ඒ සිතීලත් එක්කලා අර වායුමී ස්වභාවය සම්පූර්ණ නොදැන ගිහිල්ලා අස්සක් මුල්ලක් නැහ ඇතුල පිට සියලුම තැන තනිකර ආලෝක කදක් හා සමානව ආලෝකයෙන් සම්පූර්ණ වෙච්ච අඟ පසඟ ඇති ආලෝකමය කයක් ඇතිලා ශාන්තව පිහිටවා ඉවඩා.

그 뒤에 봅니다. ‘이 바람의 본성 없이 스며든 빛만 있다면, 오로지 빛으로만 된 몸이라면 얼마나 더 벗어나 고요하고 뛰어날까.’ 그 생각과 함께 그 바람의 본성이 완전히 느껴지지 않게 되고, 구석구석 빈 곳 없이 안팎 모든 곳이 오로지 빛 덩이와 같이 빛으로 가득한, 팔다리를 갖춘 빛의 몸이 생겨 고요히 자리 잡습니다.

මෙන්න මෙතන සුඛය කදතා සහිත තුන් වෙන්නේ දෑන. දැන් ඔය හරි ගියාට පස්සේ හුස්ම සම්බන්ධයක් නැහ. ඉන්න විතරයි හුස්ම සම්බන්ධ වුනේ.

여기서 sukha와 ekaggatā를 갖춘 셋째 jhāna가 됩니다. 이제 여기에 이른 뒤에는 숨과 관계가 없습니다. 그 앞까지만 숨이 관계했습니다.

දැන් යන්නේ ධ්‍යානයට අවශ්‍ය කරන ධ්‍යානංග අරමුණු කරගෙනයි එහා එහා ධ්‍යාන වලට යන්නේ. හැමදේම ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස අරමුණු කරගෙන ධ්‍යාන වල ඉන්න බැහ. ඒක ප්‍රථම ධ්‍යානට යනකම් විතරයි තියෙන්නේ. ප්‍රථම ධ්‍යානය ඉක්මෙ වුවට පස්සේ සමාධිය ජම් ප්‍රීති සුඛ ඒකතා සහිතා සමාධියෙන් ජනිත වුන ප්‍රීති සුඛය සහිතවයි ධ්‍යානංග පහළ වෙන්නේ.

이제는 jhāna에 필요한 jhānaṅga를 대상으로 하여 다음 jhāna들로 갑니다. 모든 단계에서 assāsa passāsa를 대상으로 하여 jhāna에 머물 수는 없습니다. 그것은 첫째 jhāna에 이를 때까지만 있습니다. 첫째 jhāna를 넘어선 뒤에는 samādhija pītisukha, 곧 ekaggatā를 갖춘 samādhi에서 생긴 pīti와 sukha를 갖추고 jhānaṅga가 나타납니다.

අර විවේකය පහල වෙච්ච එකයි විවේක ජම් ප්‍රීතිසගේ ප්‍රථම ධ්‍යානට විතරයි. විවේකම් ප්‍රීති සුඛත හසම් පඨමක් ධ්‍යාන. න් දෙපියක් ධ්‍යානයට කියන්නේ සමාධියන් ප්‍රීති සුඛත හසයි දෙපියක් ධ්‍යානවා. අන්න සමාධියෙන් ගොඩනැගුණා වූ ප්‍රීති සුඛය දැන් ඉන්නේ. එහෙනම් අරමුණ එතන නැහ. හුස්ම ගැනීමේ සම්බන්ධ කපාව

그 viveka에서 나타난 것, vivekaja pītisukha는 첫째 jhāna에만 있습니다. ‘vivekajaṃ pītisukhaṃ paṭhamaṃ jhānaṃ.’ 둘째 jhāna를 ‘samādhijaṃ pītisukhaṃ dutiyaṃ jhānaṃ’이라 합니다. 바로 samādhi로 쌓인 pītisukha가 이제 있습니다. 그러니 거기에는 그 대상이 없습니다. 숨쉬기와의 관계는 끊어졌습니다.

මෙන්න මෙතන්දිට ගියාට පස්සේ දකිනවා අඟ පසඟ වෙන් කරලා තියෙන එක. කවුරු කරපු එකත්ද කොහොම හැදිච්ච එකක්ද? ඔවුන් ඔය තෙලදී ඔය හැමතකම නුව දියුණු වෙනවා. නුවට ගෝච වෙලා පේන්න පටන් ගන්නවා.

여기에 이른 뒤에는 팔다리가 나뉘어 있는 것을 봅니다. 누가 만든 것인가, 어떻게 생긴 것인가? 그때 그 모든 곳에서 슬기가 자랍니다. 슬기에 보이기 시작합니다.

මේ අඟ පසඟ නිකන් හැදිලා නෙමෙයි. මනසෙන් ප්‍රීට කරලා මනසෙන් නිර්මාණය කරලා ගොඩනගන හින්දයි මේ තියෙන්නේ. මොකටද ගොඩනගන්නේ? ප්‍රියමනාප වස්තු පස්සේ දුවන්නයි. ඒවා අල්ලගන්නයි අත් දෙකයි කමුුල් දෙකයි හැදිලා තියෙනවා.

이 팔다리는 그냥 생긴 것이 아닙니다. 마음으로 계획하고 마음으로 만들어 쌓았기 때문에 있는 것입니다. 무엇을 위해 쌓습니까? 좋아하고 마음에 드는 것을 쫓아가기 위해서입니다. 그것들을 붙잡으려고 두 손과 두 발이 생겨 있습니다.

ඒවා වෙනම බලන්න. ඒවට ගෝචර වෙච්ච ඇහැකුයි. ඒවට අවශ්‍ය අහන්න කනකුයි. ඒවය ගති ස්වභාව ආග්‍රහණය කරගන්න නාසයෙකුයි. ඒවය රසභුක්ති විඳින්න දිවකුයි. ඒවා පහට ගන්න කයෙකුයි තියෙනවා. මේ ඉන්ද්‍රිය පහ හැදිලා තියෙන්නේ මෙන්න මේ හේත කියලා අතදි දකිනවා. වෙන යාව දේවා ඥානමතාය පටිස්සතිමත්තාය කියලා මෙන්න මෙතනයි. මේ එකින් එක දකින්න පුළුවන් නම් ඥාන මුදුන් පත්වෙලා.

그것들을 따로 보는 눈, 그것들을 듣는 귀, 그것들의 냄새를 맡는 코, 그 맛을 누리는 혀, 그것들에 닿는 몸이 있습니다. 이 다섯 indriya가 이 까닭으로 생겼다고 거기서 봅니다. ‘yāvadeva ñāṇamattāya paṭissatimattāya’가 바로 여기입니다. 이것을 하나하나 볼 수 있다면 ñāṇa가 정점에 이른 것입니다.

සතිය මුදුන් පත් වෙලා දකිනවා. එහෙනම් ඒ හැදිච්ච එක නිවන නෙමෙයිනේ. උත්සාහයෙන් වීර්යයෙන් ගොඩනපු යමක් නැත්නම් ඒක නිවන නෙමෙයි ලෝකේ. අන්න සතියෙන් දකිනවා.

sati가 정점에 이르러 봅니다. 그렇다면 그 생겨난 것은 nibbāna가 아닙니다. 애씀과 vīriya로 쌓은 것이라면 그것은 nibbāna가 아니라 세상입니다. 바로 sati로 그것을 봅니다.

නුවණින් මොකක්ද දකින්නේ? එබඳු ලෝකය අත්හැරලා දැම්මා නම් එතනින් අත්හැරීමෙන් නොවැලුවෙන් මිදීමෙන් නිවන් දකිනවා. මම සිහිනුව ක්‍රියාත්මකට හැටියොත් වෙන්නේ.

슬기로는 무엇을 봅니까? 그런 세상을 놓아 버렸다면, 거기서 놓음과 들러붙지 않음과 벗어남으로 nibbāna를 봅니다. 알아차림과 슬기를 움직이면 그렇게 됩니다.

මෙන්න මේ අවස්ථාවේදී දකිනකොට අඟ පසඟ විහිදුවාගෙන වෙන් කරගෙන ඉන්න එක. පංචේන්ද්‍රයන් වශයෙන් වෙන් කරගෙන ඉන්න එක. මනස උත්සාහයෙන් වීර්යයෙන් යොදුන වෙහෙසක් නිසයි සිද්ධ වෙන්නේ. මොනිසන්තරෙ මේ වෙහෙස යොදවනවා. මේ වෙහෙස අත්හැරියා යනවා. වැඩක් නැති අඟ පසඟ මොකටද ඒ වෙහෙසත් ඉවරයි. ඒක කොච්චර සාන්ත ප්‍රේතද

이때 보면, 팔다리를 펼쳐 나누어 지니는 것, 다섯 indriya로 나누어 지니는 것은 마음이 애씀과 vīriya로 들이는 수고 때문에 일어납니다. 늘 이 수고를 들입니다. 이 수고를 놓아 버립니다. 쓸모없는 팔다리가 무슨 소용입니까? 그 수고도 끝납니다. 그것이 얼마나 고요하고 뛰어납니까?

ඔන්න නුවණට ගෝචරෙනවා මෙන්න මේක තයි කිව්ේ මේ නුවණ නැත්නම් මේ ආනාපාන සතිය පනවන්නේ නෑහ කිව්වේ ඒකයි. එයා දකින්නේ ඇතින් එහාට යන්න මොකක්ද කරන්න ඕනේ කියලා තේරෙන්නේ නැහ.

바로 슬기에 보입니다. ‘이것을 말씀하신 것이다.’ 이 슬기가 없으면 이 ānāpānasati를 설하지 않는다고 하신 까닭이 이것입니다. 그런 이는 그 너머로 가려면 무엇을 해야 하는지 알지 못합니다.

සිහියයි නුවණයි නැහනයි යන්න බැ. ඒක ඇත්තන පෙන්නි. මෙන්න මෙතන්දි එයා දකිනවා නම් එයාට සිහිය පවතිනවා. අත්හැරපුවහම නොවැලී මිදී ගියාම යම් යම් තැනක නැති වුණාද එතන තියෙන දුක ඉවරයි. නිරෝධය දකිනවා.

알아차림과 슬기가 없으면 갈 수 없습니다. 그것이 진실로 보일 것입니다. 여기서 그가 본다면 그에게 sati가 있습니다. 놓고 들러붙지 않고 벗어나면, 무엇이 어디서 없어졌든 거기 있던 괴로움은 끝납니다. nirodha를 봅니다.

සිහියෙන් දකිනවා. මේ කටයුත්ත ඒකටද ගැලපෙන්නේ වෙනෙහෙකටද? අත්හැරීමෙන් නොඇල්මින් මිදීමෙන් ලබන්නේ නිවන නුවණින් දකිනවා. අත්හැරීමෙන් මිදීමේ නොවැලීමේ කටයට සතිය දොනවා. සිහිය තිබ මොකද වෙන්නේ? සිහිය පූර්ණ වෙලා ගිහිල්ලා අර තින අඟ පසඟ සියල්ලම අත්ඇරිලා ගිහිල්ලා එකම එනිකත් තත්වයට පත්වෙනවා.

sati로 봅니다. ‘이 일이 그것에 맞는가, 다른 것에 맞는가?’ 놓음과 들러붙지 않음과 벗어남으로 얻는 것이 nibbāna임을 슬기로 봅니다. 놓음과 벗어남과 들러붙지 않음의 일에 sati를 기울입니다. sati가 있으면 어떻게 됩니까? sati가 온전해지면 그 팔다리가 모두 놓아지고 하나로 된 상태에 이릅니다.

ත්බුබ්ලයිට් ආලෝකයක් වාගේ ියුබ්බලයිට ඒවා හීන නෙමෙයි. ශරීරයත් තනම් ප්‍රමාණයට ගන ස්කන්ධයක් හැටි. ආකාශය මැද තිබ්බ ආලෝක හදක්වාගේ බොහෝම නිච්ච වෙලා පිහිටනවා.

형광등 빛처럼 됩니다. 형광등처럼 가늘지는 않고, 몸만 한 크기의 짙은 덩이처럼, 허공 한가운데 놓인 빛 덩이처럼 아주 움직임 없이 자리 잡습니다.

දැන් එයාට ගත නිසා තිබිච්ච අඟ පසඟ නිසා තිබිච්ච සියලුම දාහ ඉවරීව අත්දකින මෙලොව ජීවත් වෙලා ඉන්න පුද්ගලයා අත්දකින අවස්ථාවක් තමයි සමාධිය. මෙලොව අත්දකින හැටි.

이제 그에게 몸 때문에, 팔다리 때문에 있던 모든 타오름이 끝나니, 이 생에 사는 사람이 겪는 한 상태가 바로 samādhi입니다. 이 생에서 겪는 모습입니다.

මෙන්න මෙතෙන්ට ආපු හාම කියන්නා චතුරත් ධ්‍යානයට පැවුණා.

여기에 이르면 넷째 jhāna에 들었다고 합니다.

ඔය අවස්ථාව හැරෙන්න තවත් චතුරධ්‍යාන අවස්ථාව ගැන එක එක්කෙනක් ඔහොම කිව්වත්. ඔය කිව්වා අවස්ථාව බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා තියෙනවා මෙන්න මෙහෙම යම්කිසි පුද්ගලයෙක්ගේ ඉහේ රෙද්දකින් සුදු රෙද්දකින් ඉහේ පටන් අඟප පසඟ වැහෙන්න බැහවා නම් කොහොමද පේන්නේ? චතුධ්‍යානය පේන්නේ ඔන්න ඔහොම ලක්ෂණය ඔයට වැටහෙනවා කියලා.

이 상태 말고도 넷째 jhāna에 대해 사람마다 이렇게 저렇게 말하지만, 그 상태를 Buddha께서는 이렇게 설하셨습니다. ‘어떤 사람이 머리부터 흰 천으로 온몸을 덮었다면 어떻게 보이겠는가? 넷째 jhāna는 바로 그런 모습으로 깨달아진다.’

හැබැයි චතුර සධ්‍යානය ගැන කතා කරන යෝගාවචරයෝ කොච්චර කතා කළත්. ඔය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු උපමානුව චතුත්තානයට පත්වෙච්ච ලක්ෂණ දැක්ක කෙනෙක් ඒ අය අතර ඉන්න බවකට දැනගන්න නෑ.

그러나 넷째 jhāna에 대해 말하는 yogāvacara들이 아무리 말해도, Buddha께서 설하신 그 비유대로 넷째 jhāna에 든 모습을 본 사람이 그들 가운데 있다고는 알 수 없습니다.

නාහයගේ ප්‍රථමධ්‍යානයන්යි ඇස් මට්ටමේ දෙතිය ධ්‍යානයයි නල තෘතී අධ්‍යානයයි ඉුදෙනි චතුර ධ්‍යානයයි කියලා මෙන්න මේ ජාතිය කක්න කියන අය ඉන්නවා. මොකාගේ බක්ද කියලා නම් දන්නේ නැහ. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්මය නම් නෙමෙයි. බුදුරජාණන් වහන්සේ නම් එහෙ පෙන්නපු දෙයක් නෑ.

코에서 첫째 jhāna, 눈높이에서 둘째 jhāna, 이마에서 셋째 jhāna, 정수리에서 넷째 jhāna라는 식의 이야기를 하는 사람들이 있습니다. 누구의 가르침인지는 모르지만 Buddha의 dharma는 아닙니다. Buddha께서 그렇게 보이신 것은 없습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ ධ්‍යාන හතරේ ලක්ෂණ හතරක් වෙන් කරලා තියෙනවා. ඒ ලක්ෂණ හතරේ එක ලක්ෂණයක් ප්‍රථම ධ්‍යානයේ ලක්ෂණයවත් ඕකගේ චතුර ධ්‍යානය කියන එකේ පහළ වෙලා නැහ. විවර්ශනය කරලා බලපහම තියෙනවා.

Buddha께서는 네 jhāna의 네 가지 모습을 나누어 놓으셨습니다. 그 네 모습 가운데 하나, 첫째 jhāna의 모습조차 그들의 넷째 jhāna라는 것에 나타나지 않습니다. 살펴보면 그렇습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නපු ලක්ෂණය නැතුව ධ්‍යාන තත්වයන් දකින්න පුළුවන් ඔය අපි කිව්ව ක්‍රමයට අත්දැකලා ගියොත්.

우리가 말한 방식대로 겪어 가면, Buddha께서 보이신 그 모습들로 jhāna의 상태를 볼 수 있습니다.

මේ එතෙන්ට යනකන් යන චතුර සද්ධායන්ට යනකන් යන ආර්ය මාර්ගය ඇලුම් කරපු යමක් ඇත්නම් සතියෙන් යුක්තව තෝරගන්නවා මේක ලෝකයට අයිතියි. නෝනින් තේරුම් ගන්නා මේක අත්තහම නිවීමයි ශැනසීමයි නිවන

거기까지, 넷째 jhāna까지 가는 ariya의 길에서, 좋아하던 것이 있으면 sati를 갖추어 ‘이것은 세상에 속한다’고 가려냅니다. 슬기로 ‘이것을 놓으면 꺼짐이고 평안이고 nibbāna’임을 알아듣습니다.

සිහියෙන් යුත්ත ඒ පැත්තට සිහිය යොමු කරනකොට සිහිය පිහිටනවා නිවනට යොමු වෙලා අර තිබුණ සත්ත්වය අත්හැරලා ඊයති ශාන්ත ප්‍රණී තත්වයට පත්වෙනවා.

sati를 갖추어 그쪽으로 sati를 기울일 때 sati가 nibbāna를 향해 자리 잡고, 있던 상태를 놓아 그보다 고요하고 뛰어난 상태에 이릅니다.

දැන් ඔය ක්‍රමයට ආවේ චතුර ධ්‍යානයේ ශාන්ත ප්‍රී තත්වයට මෙතන නිවන නෙමෙයි හිතා. නිවන සම්පූර්ණ නෑ. කාම ලෝකයෙන් නික්මිච්ච නිවන තියෙනවා ඔතන තව රූප ලෝකයෙන් නික්මිත නිවන ඔතන නෑ. දැන් ඉන්නේ රූප ලෝකය දාහේ තව ඉන්නවා.

이제 그 방식으로 넷째 jhāna의 고요하고 뛰어난 상태에 왔지만, 여기가 nibbāna라고 생각하지 않습니다. nibbāna가 온전하지 않습니다. kāma 세상에서 벗어난 nibbāna는 거기 있지만, rūpa 세상에서 벗어난 nibbāna는 거기 없습니다. 지금은 아직 rūpa 세상의 타오름 속에 있습니다.

ඔය දහම් ඉතින්න සිහිනුවලා තියෙනවා නම් එතන්දි අර වැටහීමක් එනවා. මේ ඉඳ මොකක්ද? මේ ශරීරය හැටියට පේන්නේ මෙච්චරයි. මෙන් පිට ශරීරයක් දර්ශනය වෙන්නේ නෑ. ශරීරයක් අරමුණු වෙන්නෙත් නෑ. මම කියන ස්වභාවයට ගෝචර මෙච්චරයි.

그 dharma가 있고 알아차림과 슬기가 있다면 거기서 깨달음이 옵니다. ‘이것은 무엇인가? 몸으로 보이는 것은 이만큼이다. 이것 말고 다른 몸은 보이지 않는다. 몸이 대상이 되지도 않는다. 내가 ‘나’라고 하는 본성에 보이는 것은 이만큼이다.’

මේ මොකක්ද? ප්‍රමාසරත්වයේ ආලෝකයයි. ඔන්න ඒ පිළිතුර එනවා. ඔතන්ට.

‘이것은 무엇인가? pabhassara, 밝게 빛나는 빛이다.’ 그 답이 거기에 옵니다.

හැබැයි ඒක නිවන නිගමනයට වහින්න මුට්ටයෙක් වෙන්නේ නැහ. මුට්ටක් සතියේ නැති නිසා. පැවැත්මක් නිවන නෙමෙයි කියලා දකිනවා. මේ ආලෝකය කියන්නේ පැවැත්මක්.

그러나 그것을 nibbāna라고 결론지을 만큼 둔하지 않습니다. muṭṭhassati가 없기 때문입니다. 존재는 nibbāna가 아님을 봅니다. 이 빛은 하나의 존재입니다.

ඒක දැකලා ඉවරයි එතෙන්දි. ඕකට නිවනගේ කියන්න හැමතෙන්නේ නෑ. එතන්දි නුවණක් අහලා දකින්න පටන් ගන්නවා. මේ ආලෝකය විතරක් නෙමෙයි. මේ නිදහස් පරිසරයක් තියෙනවා වචේ.

그것을 거기서 이미 보았습니다. 그것을 nibbāna라 할 수 없습니다. 거기서 슬기가 열려 보기 시작합니다. 이 빛만이 아니라 자유로운 둘레가 있다는 것을.

උඩ බැලුවත්, යට බැලුවත්, වටබැලුවත් හැමතෙනම අනන්ත ආකාශයක් වෙනවා. ගස් කොළන්, ද්‍රව්‍ය වතු බලාකුළ කිසිම දෙයක් සම්බන්ධ.

위를 봐도, 아래를 봐도, 둘레를 봐도 모든 곳이 끝없는 허공입니다. 나무도, 물건도, 구름도 아무것도 관계없습니다.

ආලෝකයේ සියුම් ආලෝකයක් විහිඳීගෙන අනන්තයට නකම් විහිදිලා උඩට වට හැමතෙනම අන්න එහෙම එක මැද්දේ නේද මේ එළිගඳක් වගේ තියෙන්නේ මේ ආලෝකම කියන්න තියෙන්නේ ආලෝක පිට තියෙන්නේ. මෙන්න මෙහෙම දකින්න පටන් ගන්නවා.

가는 빛이 펼쳐져 끝없이, 위로 둘레로 모든 곳에 퍼져 있습니다. ‘바로 그런 것 한가운데 이 빛 덩이 같은 것이 있는 것 아닌가. 이 빛이라는 것은 빛 바깥에 있는 것이다.’ 이렇게 보기 시작합니다.

මේ දකිනකොට තමන්ට පේනවා. මේ ආලෝකය කියන්නේ එක්කා විදියහට රූප කලාප කොටසක්. මේවා එකතු කරගෙන කෙනෙක් ඇති කරගෙන ඉන්න නිසා තමයි මේ ආලෝක බිදක් පේන්නේ.

이것을 볼 때 스스로 보입니다. 이 빛이란 한데 모인 rūpa kalāpa의 한 몫입니다. 이것을 모아 누군가가 지니고 있기 때문에 이 빛 한 점이 보이는 것입니다.

මේට කැටි කිරීමට උත්සාහයක් වීර්යක් යොදන්න ඕනේ. නිරන්තර උත්සාහයක් වීර්ියක් යොදුනා මේක වෙහෙසක්. මේ වෙහෙසෙමින් ගොඩනගන යමක් ඇත්්ද මෙන්න රූපාවචරය දුක. ඒක එතෙන්දි වැටහෙන්නේ.

이것을 뭉치려면 애씀과 vīriya를 들여야 합니다. 끊임없이 애씀과 vīriya를 들입니다. 이것은 수고입니다. 이렇게 수고하며 쌓는 것이 있다면 그것이 rūpāvacara의 괴로움입니다. 그것이 거기서 깨달아집니다.

රූපාවචරයකම් නිදුක් කියලා හිතාගෙන ගියාට බලනකොට එතනදි පෙන්නවා රූපාවචරය ගොඩනගන්න විදිෙන දුකක් තියෙනවද මනස නිරන්තරයෙන් උත්සාහයක් වීරියක් යෙදෙනවා. මෙන්න මේ උත්සාහය වීරිය අත්හැරියහම මොකද වෙන්නේ? මේ ගොඩනැගුපු එක පවතින්නේ නැ.

rūpāvacara에는 괴로움이 없다고 생각하고 갔지만, 보면 거기서 보입니다. rūpāvacara를 쌓느라 겪는 괴로움이 있지 않은가, 마음이 끊임없이 애씀과 vīriya를 들이고 있다. 이 애씀과 vīriya를 놓으면 어떻게 되는가? 이 쌓은 것은 이어지지 않습니다.

නාම ධර්ම වශයෙන් පතව තියෙන එක අත්හැරමු ගාම ගෙවිලා යනවා. එහෙනම් මොකක්ද ශාන්ත? මොකක්ද ප්‍රණීත? නිදහස් වෙන්න පුළුවන් අනන්ත ආකාශයේ නිදහස් වෙලා ඉන්න පුළුවන්කම තියෙන්නේ මොකටද මේ හිර කරන්නේ?

nāma dhamma로 이어 온 것을 놓으면 곧 다해 버립니다. 그렇다면 무엇이 고요하고 무엇이 뛰어난가? 끝없는 허공에서 자유로울 수 있는데 왜 이렇게 가두는가?

මෙන්න මේ අදහස එනකොටම අර එළි කඳක් වශයෙන් හිර කරපු ආලෝක හිරේ මානසිකත්වය නිදහස් වෙනවා. අන්න අත්හැරිය කියන්නේ වැලී ගියා මිදී ගියා. රූපය ඉක්ම ගිහිල්ලා රූප රාග ඉක්මවා ගිහිල්ලා අරූප රාගය ඊළඟට ඉතුරු වෙන්නේ.

이 생각이 오자마자 그 빛 덩이로 가두었던, 빛에 갇혀 있던 마음가짐이 풀려납니다. 바로 놓았다는 것, 들러붙지 않게 되었고 벗어났다는 것입니다. rūpa를 넘고 rūpa rāga를 넘어, 다음에 남는 것은 arūpa rāga입니다.

යථාර්ථයෙන් දැකලා හිතන්නම් රූප රාගය ඉක්මවා කාම රාගත් ඉවරයි රූප රාගත් ඉවරයි. ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ?

참모습대로 보고 생각했다면 rūpa rāga를 넘어 kāma rāga도 끝났고 rūpa rāga도 끝났습니다. 그 뒤에 어떻게 됩니까?

අනන්ත ආකාශයක් හැටියට පේන්නේ තමා කියලා බැලුවොත් කිසිම තෙනක රේඛාවක්, සීමාවක් එකම වර්ණයක් වෙනම කිසිම දෙයක් නෑ. ආකාශ සංඥාවකින් ආකාශය කියන්නේ ඉතාම සියුම් රූපලාපයන්ගේ විසුරු වුනු. අනන්තයට විසුරු වුනු. ස්වභාවයක් නිසා අනන්තව දැනෙනවා.

끝없는 허공으로 보이는 것이 자기라고 보면, 어디에도 선도 경계도 한 빛깔도, 따로인 어떤 것도 없습니다. 허공의 saññā로 보면, 허공이란 아주 가는 rūpa kalāpa들이 흩어진 것, 끝없이 흩어진 본성이기에 끝없이 느껴집니다.

මේ උඩේ මේ යටේ, මේ වටේ කියලා ඒ වෙලාවේ වෙන් කරන්න බැ. උදක් කියලා වෙන් කරන්න බැහැ ඒත් අනන්තයි. යටක් කියලා බැහැ ඒත් අනන්තයි. තමන් අනන්ත වුණා හා සමානව දැනෙනවා. අනන්ත ආකාශයක් වුණා. මෙන්න මේ ස්වභාවය තමන්ට දැනෙනවා.

그때는 이것이 위, 이것이 아래, 이것이 둘레라고 나눌 수 없습니다. 위라고 나눌 수 없는데 그래도 끝이 없고, 아래라고 할 수 없는데 그래도 끝이 없습니다. 자기가 끝없이 된 것처럼 느껴집니다. 끝없는 허공이 되었습니다. 이 본성이 자기에게 느껴집니다.

මේක අනන්ත වූ ආකාශෝ කියලා යන එකක් නෙමෙයි. තමු දැකපු දැමීම තුළින්ම තමා හිතට ගෝචර වෙච්ච දේ තුළින් අරමුණු එතන ගිහිල්ලා යන්නේ.

이것은 ‘ananto ākāso’라고 외우며 가는 것이 아닙니다. 자기가 본 바로 그것을 통해, 자기 마음에 보인 것을 통해 대상이 거기로 가는 것입니다.

මෙන්න මෙතන්ට ගියාම පේනවා. එවෙලෙන්ම එයාට එනවා අර්ථයක්. මේක ඇත්තද? මේකද සත්‍යය? මේකද සත්‍යය? නිවන විමසාගෙන ගිය කෙනාට ඒ අන්තිම තීරණය එනකම් ඔය ප්‍රශ්නේ මතු වෙනවා උත්තරය එනවා. ඒක සත්‍යය නෙමෙයි. සත්‍යයට එනකන් ඒ උත්තරය එනවා. එතකන් පෙන්නවා. මේක සත්‍යය නෙමෙයි. මේක ලෝකය.

여기에 이르면 보입니다. 그 즉시 그에게 물음이 옵니다. ‘이것이 진실인가? 이것이 참인가?’ nibbāna를 찾아간 이에게는 마지막 결정이 올 때까지 그 물음이 떠오르고 답이 옵니다. ‘그것은 참이 아니다.’ 참에 이를 때까지 그 답이 옵니다. 그때까지 보입니다. ‘이것은 참이 아니다. 이것은 세상이다.’

අන්න අදහස එනවා. එහෙනම් ලෝකේ කොහොමද දුක වෙන්නේ? මේ ප්‍රසාරණයක්නේ කරගෙන ඉන්නේ. අනන්තයට මනස ප්‍රසාරණය කිරීම නිසා නෙමෙයි ආකාශේ අල්ලයි ඉන්නේ. ප්‍රහාරණය කරපු මනසකින් ආකාශයේ නැවති ඇත්රා වස්තුවක් අල්ලගෙන. අල්ලගෙන බදාගෙන ඉන්න උත්සාහය වීර්යයෙන් නිසයි මේ අල්ලගෙන බදාගෙන ආකාශයට ඉන්නේ.

바로 생각이 옵니다. ‘그렇다면 세상이 어떻게 괴로움인가? 이것은 펼침을 하고 있는 것이다. 끝없이 마음을 펼침으로써 허공을 붙잡고 있는 것이다. 펼친 마음으로 허공에 머물며 한 대상을 붙잡고서.’ 붙잡고 끌어안고 있으려는 애씀과 vīriya 때문에 이렇게 허공을 붙잡고 끌어안고 있습니다.

මේ ආකාශයෙන් ඉවත් වෙන්න පුළුවන්නේ. ආකාෂයෙන් ඉවත් වෙන්න නම් ආකාශය අත්හරින්න ඕනේ. උත්සාහ විවී අත්හරි පුවහම කොච්චර නිදහත ශාන්තද කියලා අදහසටෙනවා. ඔය අදහත එනකොටම හරියට කිරිතෙලයි එකට තිබිච්ච කිර කෙලෑ ඇවිලා ිරාහක් වෙලා ගියවාගේ හොඳට පැහැදිලිව ආකාශය අතුරු දහන් වෙලා දැනෙන විඤ්ඤාණය අනන්තව ඉතුරු වෙනවා.

‘이 허공에서 떠날 수 있지 않은가. 허공에서 떠나려면 허공을 놓아야 한다.’ 애씀과 vīriya를 놓으면 얼마나 자유롭고 고요할까 하는 생각이 옵니다. 그 생각이 오자마자, 마치 함께 있던 젖과 기름이 기름이 떠올라 갈라지듯, 아주 분명하게 허공이 사라지고 느끼는 viññāṇa가 끝없이 남습니다.

මෙන්න මේකට අහම තියෙනවා විඤ්ඤාණංචායතන සමාධියට ආවා.

이것을 viññāṇañcāyatana samādhi에 이르렀다고 합니다.

හැබැයි නවතින්නේ නෑ. මේකද ඇත්ත? ඒක ඇත්ත කියලා තීරණය දෙන්නේ නැහ. සත්‍යය දැකලා තියෙන්නේ. මොකද මුට්ටක් සතියක් නැහැ. අසම්පජඤ්ඤ භාවයක් නෑහ. ඥානයයි, සතියයි තියෙන නිසා. සත්‍යය විදිහටම තීරණය දෙනා මේක ඇත්ත නෙමෙයි. මෙන්න මේකේ යථාර්ථය. මොකක්ද

그러나 멈추지 않습니다. ‘이것이 진실인가?’ 그것이 진실이라고 결정하지 않습니다. 참을 보았기 때문입니다. muṭṭhassati가 없고 asampajañña가 없기 때문입니다. ñāṇa와 sati가 있기 때문에 참 그대로 결정합니다. ‘이것은 진실이 아니다. 이것의 참모습은 무엇인가?’

දැනීම අනන්තයට විහිදීමේ හේතුවේ ඵලයක් වශයෙන් තමයි මේ දැනීම විහිදිලා තියෙන්නේ. මොකටද විසිදවන්නේ? ලෝකය අල්ලන්න. දැනීමට ගෝචර කරගන්න. මාධ්‍ය කර ගත්තේ මොකක්ද? ඉස්සෙල්ලා දැනීම විහිදෙව්වා. විහිද වූ දෙෙන් ඒකට ගෝචර වෙච්ච ලෝකේ අල්ලගත්තා. මේක නේද මේ කරන්නේ?

앎을 끝없이 펼친 원인의 결과로 이 앎이 펼쳐져 있는 것입니다. 왜 펼치는가? 세상을 붙잡으려고, 앎에 보이게 하려고. 무엇을 매개로 삼았는가? 먼저 앎을 펼쳤다. 펼친 앎에 보인 세상을 붙잡았다. 바로 이것을 하고 있는 것 아닌가?

එහෙනම් උත්සාහයක් මෙතන යොදලා තියෙනවා වීර්යක් නිරන්තරයෙන් යොදවනවා. මේ අනන්තයට විහලා ගිය දැනීමට කරන උත්සාහය වීරිය නිරුත්සාහිත වුනා නම් කොච්චර ශාන්ත ප්‍රණීතද දුකෙන් කොච්චර දුරට නිදහස් එතකොට ආර විඤ්ඤාණ අංචායතනය සඳහා යම් දුකක් තිබුණක්ද? ලෝක දුකක්. ඒකත් වැටෙනවා මේ දුක නෙදාව.

그렇다면 여기에 애씀이 들어 있고, vīriya가 끊임없이 들어갑니다. 끝없이 펼쳐진 앎에 들이는 애씀과 vīriya가 멈춘다면 얼마나 고요하고 뛰어날까, 괴로움에서 얼마나 자유로울까. 그러면 viññāṇañcāyatana를 위해 있던 괴로움, 세상의 괴로움, 그것도 괴로움으로 보입니다.

අන්න ඥානයට ගෝචර වෙලා නිවන මුල් වෙලා අරමුණු වෙලා එනවා. ඔතනින් ඉවත් වෙන්න තැන්. ඒ උත්සාහය විවි අත්හරින්න පුළුවන් බව දැනෙනවා. අත්හැරපුම ශාන්තයි කියලා වැටහෙනවා. ක්ෂණයකින් අත්හැරෙනවා.

바로 ñāṇa에 보여 nibbāna가 바탕이 되고 대상이 되어 옵니다. 거기서 떠날 수 있습니다. 그 애씀과 vīriya를 놓을 수 있음이 느껴집니다. 놓으면 고요하다고 깨달아집니다. 한순간에 놓입니다.

අත්හැරිච්ච ගම්ම මොකද වෙන්නේ? අනන්තයට ගිය දැනීම මුන් ඇටයත් තරම් ප්‍රමාණයට කඩල ඇැටයක් බත් හැටයක් තරම් ප්‍රමාණයකට විහිදෙන මට්ටමෙන් එහාට විහිදෙන්න නැතුව ඒ මට්ටම ඉතුරු වෙනවා. කොහේ ඉන්නවද කියලා බලහුවහම ඉන්න තෙනක් වෙන් කරන්න බැ.

놓이자마자 어떻게 됩니까? 끝없이 갔던 앎이 녹두알만 한, 완두알이나 밥알만 한 크기로, 더 퍼지지 않고 그 크기로 남습니다. 어디에 있는지 보면 있는 곳을 가려낼 수 없습니다.

දැනීම බලපුවහම මුටයක් අරන් ප්‍රමාණයද පොලි දැනීම් මාත්‍රයක් ඉතුරිලා තියෙනවා. දැනෙන බව විතරයි එතන.

앎을 보면 녹두알만 한 크기일까, 앎의 조각 하나만 남아 있습니다. 거기에는 느끼고 있다는 것만 있습니다.

දැන් අන්න එතෙන්දි පේනවා. ලෝකේ බාහිර ලෝකයත් එක්ක සම්බන්ධය අත්හැරුවහම මනසේ තත්ත්වය මොකක්ද? අන්‍ය කිසිවක් දැනෙන්නේ නෑ. ආකිංච අඤ්ඤ අකිංච අඤ්ඤ අන්‍ය කිසිවක් එතන නෑ. මනසට ගෝචර නෑ. එහෙනම් මනසට මොනවද ගෝචර වෙන්න තියෙන්නේ? අර මුන් වැටත් තරම් ප්‍රමාණයට දැනිච්ච දැනීම පමණයි. මෙන්න මේකට දහපුවානවා කියනවා ආකිංචංතන සමාධියට පත්වුණා.

이제 거기서 보입니다. 바깥세상과의 관계를 놓으면 마음의 상태는 무엇인가? 다른 아무것도 느껴지지 않습니다. ‘ākiñcañña, ākiñcañña’, 다른 아무것도 거기 없습니다. 마음에 보이는 것이 없습니다. 그렇다면 마음에 무엇이 보일 것이 있습니까? 그 녹두알만 한 크기로 느껴진 앎뿐입니다. 이것을 ākiñcaññāyatana samādhi에 이르렀다고 합니다.

හැබැයි හිත රවට්ටන්නේ නෑ. මුට්ටක් සතියක් නෑහ. ඥානය තියෙනවා. මෙතන්දි ප්‍රශ්නයක් නවා මේක ඇත්තද? ඕක ඇත්ත නෙමෙයි. අන්න යථාර්ථයපයෙන් නූණ පහළ වෙනවා. එතකොට දකිනවා මනස උත්සාහසයෙන් වීර්යෙන් එක්තරා මට්ටමක නවත් ප්‍රසාරණ අවස්ථාවක් නමේ තියෙන්නේ. මේ ප්‍රසාරණයට අවස්ථාවේ ශක්තිය දෙන නිසයි මේ කාලේ මෙහෙම පේන්නේ.

그러나 마음을 속이지 않습니다. muṭṭhassati가 없습니다. ñāṇa가 있습니다. 여기서 물음이 생깁니다. ‘이것이 진실인가?’ 그것은 진실이 아닙니다. 바로 참모습에서 슬기가 나타납니다. 그러면 봅니다. 마음이 애씀과 vīriya로 어느 수준에서 펼침을 멈춘 상태일 뿐임을. 이 펼침의 상태에 힘을 주기 때문에 지금 이렇게 보이는 것입니다.

මේ උත්සාහය විරිය නතර කළොත් මනස කොච්චර නිදහස්ද කොච්චර ශාන්තද ප්‍රණීතද? අන්න අත්හැරීම ෙන්න බැල් මේ නිවන් ශාන්තිය මුල් කරගෙන මනස පේරෙනකොටම අර නමක් වෙලා තියෙන මට්ටම අත් ඇැරිලා යනවා. පළින් ඇටි පුංචි වෙලා යනවා. අම්රන්ති වෙච්ච එක එන්නද එන්න පුංචි වෙලා ඉඳික කටන් වෙනවා. අබැටියත් අරන් වෙනවා. ඉඳගට දුරක් අරන් වෙනවා. තව තවත් පුංචි වෙලා පුංචි වෙලා අන්තිම මාත්‍රේ දැනීම් මාත්‍රය හිඳෙන්න යනවා.

‘이 애씀과 vīriya를 멈추면 마음이 얼마나 자유롭고, 얼마나 고요하고 뛰어날까.’ 바로 놓음의 길로, 이 nibbāna의 고요함을 바탕으로 마음이 나아가자마자, 그 남아 있던 수준이 놓여 갑니다. 녹두알이 작아집니다. 작아지고 작아져 바늘 끝만 해지고, 겨자씨만 해지고, 더욱더 작아지고 작아져 마지막에는 앎의 조각 하나가 꺼져 갑니다.

වෙන මොකුත් ඔතන තිබුනේ නෑ දැන්. ඒ දැනීම නැති වුනොත් ජීවිතය ඉවරයි කියලා දකිනවා. ජීවිත මතුවෙලා හිතන්න දැනීම් මාත්‍රය ආය සටන් ගනවා. අර මුන් ඇටයක් පනවට ආය විසිර යනවා. හැබැයි නවත්තන්න බලාපොරොත්තු වන්නේ ආයේ ඇහිල්ලා යනවා. ආය ගිහිල්ලා ගිලා ඉවර ඉඳලා ආයුෂයක් ප්‍රසාරණය කරනවා. දැන් මෙන්න

이제 거기에는 아무것도 없었습니다. 그 앎이 없어지면 삶이 끝난다고 봅니다. 삶이 다시 떠올라, 생각하는 앎의 조각이 다시 시작합니다. 그 녹두알이 다시 퍼져 갑니다. 그러나 멈추기를 바라면 다시 꺼져 갑니다. 다시 꺼졌다가 다시 수명을 펼칩니다.

ඉඳලා ආයුෂයක් ප්‍රසාරණය කරනවා. දැන් මෙන්න මෙතන විශේෂ අත්දැකීමක් ලබනවා. මොකක්ද? හිත කිව්වේ ඕක නේද? දැනෙනවා කිව්වේ ඕක නේද? ගොඩන දැනීමක් හිත විසින් ගොඩනගනවා. ගොඩනගන නිසාම දැනීම ප්‍රහාරණය වෙනවා. ප්‍රසාරණය වෙච්ච දැනීම තමයි අපි හිත කිව්වේ.

이제 여기서 남다른 경험을 합니다. 무엇입니까? ‘마음이라고 한 것이 바로 이것 아닌가? 느낀다고 한 것이 바로 이것 아닌가?’ 마음이 앎을 쌓습니다. 쌓기 때문에 앎이 펼쳐집니다. 펼쳐진 앎이 바로 우리가 마음이라고 한 것입니다.

ප්‍රසාරණය වෙච්චහම මොකද වෙන්නේ? ප්‍රසාරණයට දුන්න ශක්තිය තියෙන නිකන් ගොඩ නැගිලා තියෙන්නේ. ඒ ප්‍රසාරණය ක්‍රියාවලියට හිතේ ක්‍රියාවලියට ශක්තිය ගෙවෙනවා. ගෙවින එක ගෙවෙන්න මොකද වෙන්නේ? ආයුෂනයක් දැනීම කුඩා වෙලා යනවා. දැනෙන ස්වභාවය ඉවර වෙනවා. ඉවරෙන්නටම ජීවිත ආයසනයටත් දැනීම ප්‍රහාරණය කරනවා. අන්න උත්සාහය වීර්ය ප්‍රතිඵලයක් හිත. එහෙනම් හිත කියන එකක් වෙනම නැහැ. හිත කියන්නේ උත්සාහය වීරයෙන් ගොඩනැගෙන එකක් තමාගේ අත්දැකීමක් ලබනවා.

펼쳐지면 어떻게 됩니까? 펼침에 준 힘이 그냥 쌓여 있습니다. 그 펼침의 흐름, 마음의 흐름에 힘이 다해 갑니다. 다해 가면 어떻게 됩니까? 수명이 다하듯 앎이 작아집니다. 느끼는 본성이 끝납니다. 끝나자마자 삶의 수명으로 다시 앎을 펼칩니다. 바로 애씀과 vīriya의 결과가 마음입니다. 그렇다면 마음이라는 것이 따로 있지 않습니다. 마음이란 애씀과 vīriya로 쌓이는 것이라는 경험을 스스로 합니다.

මෙන්න මෙතන දකිනවා. ගොඩනඟු ගොඩනු එක දැනීම ගැවිලා යන්න මොනවත් ඉතුරු කරලා නෙමෙයි. එහෙනම් දැනීම කියන්නේ හිස් දෙයක්. හරයක් ඇති දෙයක් නෙමෙයි. හිත කියන්නේ හරයක් හැති දෙයක් නෙමෙයි කියලා ඔන්න ඔය දු ඥානය ලබනවා. ගැපුවට පස්සේ මොකද කරන්නේ? ඔහ තමයි වේදනා, සංඥා, මනෝසංඛාර අන්තිමටරක ගෙවිලා නිවරෙන්න තන දැනීමයි හැඳිනීමයි.

여기서 봅니다. 쌓은 앎은 다해 갈 때 아무것도 남기지 않습니다. 그렇다면 앎이란 텅 빈 것이고 알맹이 있는 것이 아닙니다. 마음이란 알맹이 없는 것이라는 그 ñāṇa를 얻습니다. 그 뒤에 무엇을 합니까? 그렇게 vedanā, saññā, mano saṅkhāra가 마지막까지 다해 꺼지는 것, 그것이 느낌과 알아봄입니다.

ඔන්න ඒ දැනෙන හැදිරෙන ස්වභාවය සම්පූර්ණ අත්ල ගියාම කරපු සියලුම උත්සාහය වීරය ඉවරයි පැවැත්මට. ඔලින් එහාට තා පැවැත්ම උත්සාහයක තුළ තිබුනේ නැහැ. අන්තිම උත්සාහය වීරිය තිබුනේ දැනීමයි, හැඳිනීමයි ගොඩනාගන කරපු උත්සාහය වීතය. ඕක තමයි අන්තිමටම හිත නිසා ගොඩනගපු සූක්ෂම දුක. ඔය දුකින නිදහස් වෙන්න මොකද ඕනේ?

그 느끼고 알아보는 본성이 완전히 놓여 가면, 존재를 위해 들인 모든 애씀과 vīriya가 끝납니다. 그 너머로는 존재가 애씀 안에 있지 않았습니다. 마지막 애씀과 vīriya는 느낌과 알아봄을 쌓는 데 들인 것이었습니다. 그것이 마지막까지 마음 때문에 쌓은 미세한 괴로움입니다.

දුක. ඔය දුකින නිදහස් වෙන්න මොකද ඕනේ? ඔන්න ඔය දැනීම උත්සාහය විරිය අත්හැරලා දැම්මා නම් ආයේ ගොඩනගෙන බලාපොරොත්තුවක් නැහනම් හිත ගොඩනැගෙන ටක්් ගාලා බල්බෙක නිමිලා ගියා වගේ ටක් ගල නිමිදා යනවා. කියන්නේ දැනීම ඉවරයි. ආය හිතන්න කෙනෙක් විඳින්න කෙනෙක් පුද්ගලත්වයා මමෙක් එතන නෑ.

그 괴로움에서 벗어나려면 무엇이 필요합니까? 그 앎의 애씀과 vīriya를 놓아 버렸다면, 다시 쌓으려는 바람이 없다면, 마음이 쌓이던 것이 마치 전구가 툭 꺼지듯 툭 꺼져 갑니다. 곧 앎이 끝납니다. 다시 생각할 이, 겪을 이, 사람됨, ‘나’라는 것이 거기 없습니다.

ඔව ගිය සති ඉවරයි. ඔන්න කියා නවානුනපූර සමාපත්තියෙන් නිරෝ සමාපත්තිය අධිෂ්ඨානය කරගෙන හිටියොත් ඒ වෙලාවේ

그렇게 되면 끝납니다. 이것이 navānupubba samāpatti 가운데 nirodha samāpatti입니다. adhiṭṭhāna를 하고 있었다면

ඉන්නවා. ඒ වෙලාවේ අහස හරයක් පුංචි ටික සිතක් වෙලාආපහු වෙනවා. බලපු මේති තමන් ගොඩ නැැගුවේ නැහ. මොකෙන්ද ආවේ පෙරභවය තුළ මේ පුනර්භවයක් හටගැනීමේදී පටිසන්ධියේදී ගත්ත භවාංග ශක්ති හිත පහළ වෙන කර්ම ශක්තියක් තිබුණද? අන්න ඒ කර්ම ශක්තියේ බීජය තමයි අපි නිරුත්සාහය මතු කරලා දැනීම පවත්වන්නේ. ඔන්න ඕක දකිනවා.

그때까지 거기 머뭅니다. 그 뒤에 아주 작은 마음이 되어 다시 돌아옵니다. 보면 그것은 자기가 쌓은 것이 아닙니다. 어디서 왔습니까? 지난 bhava에서 이 punabbhava가 생길 때 paṭisandhi에서 받은 bhavaṅga의 힘, 마음이 나타나게 하는 kamma의 힘이 있었습니다. 바로 그 kamma 힘의 씨앗이, 우리가 애쓰지 않는 가운데 앎을 이어 가게 하는 것입니다. 그것을 봅니다.

ඔය දැනීම යම් මොහොතකද කොතෙක් කල් පවතීද? ජීවිතයේ ආයුෂක් ඇත්්ද ගෙනාපු ආයුෂක් ආයුෂන කාලේ අවසාන දවසට ඒ මාත්‍රය ගොන්න ශක්තිය කෙළවරයි.

그 앎은 어느 순간까지, 얼마나 오래 이어집니까? 삶의 수명, 가져온 수명이 있다면 그 수명의 마지막 날에 그 조각을 이어 가는 힘이 끝납니다.

එහෙනම් ජීවිතය පවතින්නේ කවද හරි එතනට මිසක් එතන්ට එකන් අසාරත්වය දැක්ක කෙනා නැවත වාරයක් නෝමක හිට පිහිටවන නැහ. එහෙනම් මොකද වෙන්නේ? පුරාණය ක්ෂේර කරලා ගියා. නවන් නත්ති සම්ව මතු පහල කළේ නෑ. ආය ආයත නැවත භවයකට හිත හිටියේ නෑ. සීන බීජයි නැවත වාරයක් උප්පත්තියට හේතු නැහ. අරකලගේ පහනවිලා ගියා වගේ අන්තිම මොහොතේ කෙළවර වුණා. ආය සකර ගමන ඉවරයි.

그렇다면 삶은 언젠가 거기까지만 이어집니다. 거기서 알맹이 없음을 본 이는 다시 한 번 마음을 세우지 않습니다. 그러면 어떻게 됩니까? ‘khīṇaṃ purāṇaṃ navaṃ natthi sambhavaṃ’, 옛것은 다했고 새것은 일으키지 않았습니다. 다시 새 bhava로 마음이 머물지 않았습니다. ‘khīṇabījā’, 다시 태어날 원인이 없습니다. 등불이 꺼지듯 마지막 순간에 끝났습니다. 이제 saṃsāra의 길은 끝났습니다.

මෙන්න ආනාපාන සතියෙන් නිවන් දකින්න ඕනයි යායුතු අවනුපූර සමාපත්තිය මාර්ගය ඔට මාර්ගයක් නෑහ.

이것이 ānāpānasati로 nibbāna를 보고자 하는 이가 가야 할 anupubba samāpatti의 길입니다. 다른 길은 없습니다.

යන්න තියෙන්නේ එහළ මාර්ගය ඔය ක්‍රමෙන් ඒකයි. හැබැයි ඔය ක්‍රමයක් දැනගෙන හුස්ම හදින්නේ නැහ කවුරුවගෙන කවරයා වාගේ හරියට අඳිනවා මෙහට අදිව මිසා ඔහොම යථාර්ථයක් දැනගෙන දහමක් තේරුම් අරගෙන ආනාපානක් වන්න නැති නිසායි කිව්වා ඕක වඩලා වැදක් නෑහ කියලා. ඔහොම ක්‍රමයක් තියෙනවා.

가야 할 길은 그 방식, 바로 그것입니다. 그러나 그 방식을 알고 숨을 닦는 이는 아무도 없습니다. 그저 숨을 들이켜고 내쉴 뿐, 그렇게 참모습을 알고 dharma를 알아듣고 ānāpāna를 닦는 것이 아니기에, 그것을 닦아도 소용없다고 한 것입니다. 그런 방법이 있습니다.

නානුපූරණ සමාපත්තියට යන ආනාපාන වායෝකසිමය මුල් කරගෙන ආරම්භ කරන ක්‍රම වායෝකසිමය මුල් කරනවා මිසා ඒක අවසාන දක්වා නෑ.

navānupubba samāpatti로 가는 ānāpāna는 vāyo kasiṇa를 바탕으로 시작하는 방법입니다. vāyo kasiṇa를 바탕으로 삼을 뿐, 끝까지 그것인 것은 아닙니다.

දැන් නිරෝධානුපස්සී අස්ස සිදි සාමිති ශික් ති නිරෝධානුපස්සී පස්ස සිදි සාමිචික් තිනත් ආශ්වාස ප්‍රසාද එකක් තියෙනවා.

이제 ‘nirodhānupassī assasissāmīti sikkhati, nirodhānupassī passasissāmīti sikkhati’라는 assāsa passāsa가 있습니다.

නිරෝධයටන්න ඕනේ සසරය නැවතුනා නම් ආස්වාතු ප්‍රා දෙක නිරෝධය නම කොහෙ තියෙන්නේ ආස්වාතු ප්‍රාසාව

nirodha에 이르러야 하는데, saṅkhāra가 멈췄다면 assāsa passāsa 둘은 nirodha에서 어디에 있습니까?

නිරෝධයෙන් එහාටත් වෙනවා පටිනිස්සයා ගානුපස්සී අස ශිස්සාමිසය තව එහාටත් හුස්මක් කැරකී වෙනවද නිරෝධයෙන් එහ පැත්තටක් තියෙනවනේ අපේ භාවනාවේ පඨිනගානුපස්සී අස්සිත්මිස කියදී පඨිනසාගානුපස්සී පස්ස සිස්සාමිස කියල ඉතින් පිරි නොගන්නවා කියටම් සික්මෙන්න ආශ්වාස කරනා සික්මෙනවලු දැන් චතුර

nirodha 너머에도 있습니다. ‘paṭinissaggānupassī assasissāmīti.’ 그 너머에서도 숨이 돕니까? 우리 bhāvanā에는 nirodha 너머도 있지 않습니까. ‘paṭinissaggānupassī assasissāmīti sikkhati, paṭinissaggānupassī passasissāmīti sikkhati’, 곧 붙잡지 않음을 보며 들이쉬리라고 익힌다는 것입니다.

ආශ්වාස කරනා සික්මෙනවලු දැන් චතුර ධ්‍යානයේදී අස්වාස පස්වාස නිරෝධයි. බුදුරජාණන් වහන්සේම දේශනා කරනවා. චතුර ධ්‍යානයේදී අස්වාස පස්වාස නිරෝධ වෙනවා කියලා. එහම් ආශ්වාස ප්‍රශ්වාසය නවතිනවා චතුරත ධ්‍යානට ගිය ගමක්. හුස්ම ගන්නේ නෑ.

그런데 넷째 jhāna에서는 assāsa passāsa가 멈춥니다. Buddha께서 몸소 넷째 jhāna에서 assāsa passāsa가 멈춘다고 설하십니다. 그러니 넷째 jhāna에 들면 assāsa passāsa가 멈춥니다. 숨을 쉬지 않습니다.

එහෙනම් එතනින් එහාට විරාගානුපස්සී, නිරෝධානුපස්සී, පටිනිසග්ගානුපස්සී එහාට එනම් කොහෙද ආශ්වාස ප්‍රශ්වාද හතරවෙනි දෙන්න පැනලානේ එහාට යන්නේ?

그렇다면 거기서 너머로 virāgānupassī, nirodhānupassī, paṭinissaggānupassī로 가는데, 넷째를 뛰어넘어 가는 assāsa passāsa가 어디 있습니까?

මේ ආශ්වාස ප්‍රශ්වාද කියන්නේ හුල ගැන කිව්වනා නම් එහාට කියන්නේ කොහොමද? හුල ගැන නිරෝධයට මොන හුළඟක්දේ කම්පනයක් ඉවරයි හරිදේව කම්පනයක් ඉවරයි නිරෝධයට යනකොට පටිනිස්සක් ගානුපස්ස වන නිකන් අස්ස අස්වා අස තියෙනවද?

이 assāsa passāsa가 바람을 말한 것이라면 그 너머를 어떻게 말합니까? 바람이라면 nirodha에 무슨 바람이 있습니까? 흔들림이 끝났습니다. parideva의 흔들림도 끝났습니다. nirodha에 이를 때 paṭinissaggānupassī에 그저 숨이 있습니까?

ඒ මොකක්ද ඒ කිව්වේ ඒක එතකොට පහ කළ යුත්තක් තියෙනවා ඇසුරු කළ යුත්තක් තියෙනවා පිළිගන්න එතනට යනකන් නිරෝධයට ගියාත් අරිහතුන් වහන්සේ විතරක් නෙමෙයි අනාකාමික කියලා නිරෝධය ඉන්නවා. එහෙනම් එයාට වයි කරන්න ගොඩක් තියෙනවනේ තව න් රූප රාග අරූප රාග මාන උද්දක්ක අවිද්‍යා පහ කරනතුරු පිරි නොගැනීමට පහ කළ යුතු කොටසක් තියෙන නිසා. අන්න ඒක පස්වාස ධර්ම.

그렇다면 그것은 무엇을 말한 것입니까? 그때에도 내보낼 것이 있고 가까이할 것이 있습니다. 거기에 이를 때까지는 붙잡지 않음이 있어야 합니다. nirodha에 들어도 arahant만이 아니라 anāgāmī도 nirodha에 머뭅니다. 그렇다면 그에게는 아직 할 것이 많습니다. rūpa rāga, arūpa rāga, māna, uddhacca, avijjā를 내보낼 때까지, 붙잡지 않기 위해 내보낼 몫이 있기 때문입니다. 바로 그것이 passāsa의 dharma입니다.

අවිද්‍යාව අහගෙන දැමට පස්සේ පස්වාස කරපු පස්වාස කරලා ඉවරයි. පස්වාස කිරීම යම් ආර්ය අස්ථාමික මාර්ගයක් ආශ්වාස කරාද මාර්ගය ආශ්වාස කරලා ඉවරයි. ආශ්වාස ප්‍රශ්වාද කියලානම් අරිහතුන් වහන්සේ නිරෝධය ඔනව ආශ්වාස ප්‍රසාද අවසාන අන්න ඒක ආශ්වාස ප්‍රශාපයක්

avijjā를 떼어 버린 뒤에는 내쉴 것은 내쉬어 끝났습니다. 내쉼을 마쳤습니다. 어떤 ariya aṭṭhaṅgika magga를 들이쉬었다면 그 길도 들이쉬어 끝났습니다. assāsa passāsa라 하면 arahant께는 nirodha에서 그 assāsa passāsa가 끝납니다. 바로 그것이 assāsa passāsa입니다.

번역 고르기