와하라까 코리아
CD024-10

CD024 · 10번째 · 1시간 38분 · 원문 녹음

dharma 이야기 1

ධර්ම දේශනා 1

ැරිලා තියෙනවා. අපි එින්දකට අ එකේ එක ප්‍රශ්නය අරගෙන ගැලවෙනා සාකච්ඡා කරන්න බලාපොරොත්තු වෙමු.

(앞부분이 끊김) …되어 있습니다. 우리는 받은 것들 가운데에서 물음을 하나씩 잡아 풀어 가는 이야기를 나누고자 합니다.

අපිට ප්‍රශ්න ලැබුවේ ගත තියෙන අතරින් එක ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා බුදුපියාණන් වහන්සේ උගෙසා පූජා පැස් වීමේදී තෙවරක් ගාථා කිරීමේ අත පහදා දෙන්න කියලම ඉල්ලීමක් කරනවා.

우리가 받은 물음 가운데 하나로, Buddha께 pūjā를 올릴 때 gāthā를 세 번 외는 까닭을 밝혀 달라는 부탁이 있습니다.

දැන් අපි නමස්කාරය කිව්වත් වතා තුනක් තියෙනවා. ඒ වගේම බුද්ධං සං ගච්ඡාමි ආදි වශයෙන්, දිතියන් තතියන්ති ආදී වශයෙන් තුන් වතාවක් කියනවා. ගාථාවක් කියනත් එහෙම තුන් වතාවක් කියනවා.

namaskāra를 욀 때도 세 번 합니다. ‘Buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi’ 같은 것도 ‘dutiyampi, tatiyampi’ 하며 세 번 욉니다. gāthā를 욀 때도 그렇게 세 번 욉니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේම අනුමත කරපු එකක් තමයි මහන කරනකොට ඉස්සෙල්ලා මුල්ම කාලේ සාමණීර උපසම්පදා කියන මේ දෙකම සරණාගමනයෙන් දුන්නා. ඒක කළ යුත්තේ කොහොමද කියනකොට පෙලා දුන්නා. ඔය ආකාරයෙන් පළම වතාවත්, දෙවෙනි වතාවත් තුන්වෙනි වතාවක් තියෙන වතා තුනකින් ඒ කාරණය කරලා තමයි සම්මත කරන්නේ.

Buddha께서 몸소 허락하신 일로, 맨 처음 무렵 출가시킬 때 sāmaṇera와 upasampadā 둘 다 saraṇāgamana로 주셨습니다. 그것을 어떻게 해야 하는지 pāli에 보여 두셨는데, 그렇게 첫 번째, 두 번째, 세 번째, 세 차례에 걸쳐 그 일을 하고서야 받아들여집니다.

ඒ වගේම බුදුරජාණන් වහන්සේ සමහර අවස්ථාවල යම් කෙනෙක් ප්‍රශ්නයක් ප්‍රකාශ කරපුහම මේක මෙහෙමද කිව්වේ කියලා තුන් වතාවක් අහන්න. තුන් වතාවක් අහලා තමයි තීරණය කරන්නේ.

또 Buddha께서는 어떤 때 누가 물음을 내놓으면 ‘이것을 이렇게 말했느냐’고 세 번 물으라 하셨습니다. 세 번 묻고서야 매듭을 짓습니다.

ඉතින් මේක අපි දන්නේ නෑහ මොකද මෙහෙම කරන්නේ කියන එක දන්න නැතුව ඉතින් එහෙම තුන් වතාවක් කියනවා. දැන් මේක අපි දැනගන්න තියන්න අපිට පොත්පත් වල මේක කියලා නැහැ. පෙන්නලා නැහැ මොකක්ද මේ කාරණය කියලා.

그런데 우리는 왜 이렇게 하는지 모른 채 그저 세 번 욉니다. 이것을 알고 싶어도 책에 적혀 있지 않습니다. 이것이 무슨 까닭인지 보여 주지 않았습니다.

අපි අහලා තියෙනවා තේරුම කියලා වචනය යමක් කියනකොට තේරුමක් ඇතුව කරන්න තේරුම් ගියාද කියන වචනයක් අහනවා. මේ වචනේ කියනකොට මේකෙ දැනගත යුතු ක්‍රමයක් තියෙනවා.

우리는 ‘theruma(뜻)’라는 낱말을 들어 왔습니다. 무엇을 말할 때 뜻을 알고 하라, ‘알아들었느냐’ 하는 말을 듣습니다. 이 낱말에는 알아 두어야 할 짜임이 있습니다.

පළවෙනි කතාව ආවර්ධනය කරනවා. ඒවෙන ආවර්ජන චිත්ත වීගිය. ඊළ තවත් චිත්ත කොටසක් එනවා සම්පතිච්චනද කියලා තියෙනවා. ඒ ආවර්ජනා කිරීමේදී මතුවෙච්ච අරමුණ මනාසය පිළිගන්න ඕන. ඊට පස්සේ තුන්වෙනියට එනවා කොටසත් සතීරණ චිත්ත කියලා. ආපු දේ තීරණය කරගන්න.

첫 말은 āvajjana(돌이켜 봄)를 합니다. 그것이 āvajjana citta vīthi입니다. 그다음 sampaṭicchana라는 또 다른 citta 마디가 옵니다. āvajjana를 할 때 떠오른 대상을 마음이 잘 받아들여야 합니다. 그 뒤 세 번째로 santīraṇa citta라는 마디가 옵니다. 온 것을 가려 정하는 것입니다.

එතකොට මේ හිතක ස්වභාවයක් තියෙනවා ආවර්ජන සම්පටිච්චන සංසීරණ කියලා චිත්ත වීතියකට යනකන් ඕක යනවා. චිත්ත වීතියක් වැටහින් ඒ පුද්ගලයාට ආවර්ජන සම්පරිච්චන සංතීරණ කියලා හිතන්නම් අවස්ථා තුනක් ගත වෙන්න ඕනේ. ඒ අවස්ථා තුන ගත වුණේ නැත්නම් ඒකට අනුව මොකක්ද කරන්නේ කියන්නා වූ තීරණය ගන්න බැ.

마음에는 āvajjana, sampaṭicchana, santīraṇa라는 citta vīthi로 흘러가는 성품이 있습니다. citta vīthi가 드러나 그 사람이 알아차리려면 āvajjana, sampaṭicchana, santīraṇa라는 세 마디가 지나가야 합니다. 그 세 마디가 지나가지 않으면 그에 따라 무엇을 할지 정할 수 없습니다.

වත්තපනය කරනවා කියන විනාර ဝතපනය කරනවා කියන්නේ දවස්ථාපනය කරන ඒක පිහිටුවා ගන්නවා. ඔයි ආකාරයෙන් මම මීටන්නවා කටයුතු කරන්න ඕනේ කියන්නාවූ නිගමනයට බහින්න පිහිටපු දෙයක් තියෙනවා. හිතට පිහිටියේ නැත්නම් ඔහුට තේරුම් ගන්න බැහැ. ඉතින් එහාට කළ යුතුව හරිය.

voṭṭhapana를 한다는 것은 자리를 잡아 세우는 것입니다. ‘이렇게 내가 해야겠다’는 끝맺음에 이르도록 자리 잡은 것이 있습니다. 마음에 자리 잡지 않으면 그는 알아들을 수 없습니다. 그러니 그 너머로 할 일을 할 수 없습니다.

තේ උරුම තේරුම. තේරුම කියන වචනය නිරුක්තිය ගන්න ඕනේ තෝරගන්න. යම්කිසි දේක උරුම හිමි කියලා එකක් තියෙනවා. උරුමය කියලා.

‘the-uruma’, 곧 theruma. theruma라는 낱말은 말뿌리를 풀어 가려 보아야 합니다. 어떤 것을 물려받아 제 것으로 삼는 몫, 곧 ‘uruma(물려받음)’라는 것이 있습니다.

අපි යමක් තියෙනකොට ඒක උරුම වෙන්න. ඔන්න ඔය තුන් වතාව යනවා. ආවර්ධනා කරන්න ඕනේ. ආපු අරමුණ ආවර්ධනා කරලා ආවර්ජනයට ගත්ත අරමුණ පිළිගන්න ඕනේ. ඊට පස්සේ ඒක තීරණය කරන්න ඕනේ. මෙන්න මේකයි මේ කිව්වේ.

무엇이 있을 때 그것이 제 것이 되려면 바로 그 세 번을 거칩니다. āvajjana를 해야 합니다. 온 대상을 āvajjana하고, āvajjana로 잡은 대상을 받아들여야 합니다. 그 뒤 그것을 가려 정해야 합니다. ‘바로 이것을 말했구나’ 하고.

හිතට ඔන්න ඔය අදහසෙන් අදහස තීරණය වෙන්න ආවර්ජන සම්පටිච්චන කියන ඒ අවස්ථාව දෙක ගිහිල්ලා තුන්වෙනි අවස්ථාවේ තීරණය වෙන්න. මේ හිත හැටියට. ආවල්චන සම්පරිච්චන සංතීරණ තීරණයක් කරගන්නකන් අරමුණ පිළිබඳ තීරණයක් කරගත්තේ නැත්නම්. එයින් එහාට ඔබට යමක් කරන්න හිත දන්නේ නැ.

마음에 그 뜻이 정해지려면 āvajjana, sampaṭicchana 두 마디를 지나 세 번째 마디에서 정해집니다. 이것이 마음의 길입니다. āvajjana, sampaṭicchana, santīraṇa로 대상에 대해 매듭을 짓기까지, 매듭을 짓지 않으면 그 너머로 무엇을 해야 할지 마음은 모릅니다.

එක වතාවක් කිව්වට මේක වැටහෙන්නේ ආවජනා වුණා විතරයි දෙවෙනි වතාවේදී විමසුවා. තුන්වෙනි වතාවේ තීරණයක් හිතට එනවා. මේ හිතටක ස්වභාවය තමයි වතා තුනදි උරුම වෙන්නේ. තුන් වතාවයෙන් උරුම වෙන නිසා කියනවා තේරුමු.

한 번 말하면 āvajjana만 될 뿐이고, 두 번째에는 살펴 묻고, 세 번째에 마음에 결정이 옵니다. 세 번 만에 제 것이 되는 것이 마음의 성품입니다. 세 번으로 물려받아 제 것이 되니 ‘theruma’라고 합니다.

තේවුරුමේ තේරු යමක් ිවට පස්සේ පළවෙනි වතාවෙන් ආවර්ජන මට්ටම එනවා. ඒ කිව්වේ මොකක්ද කියලා විමසුව මට්ටම දෙවෙනි වතාවෙන් එනවා. මෙන්න මේකයි කිව්වේ කියලා තුන්වෙනි වතාවයෙන් ඒක උරුම වෙනවා. මෙන්න මේ වතා තුනක් ගන්න හේතුව ඕකයි.

‘the-uruma’의 theruma. 무엇을 말한 뒤 첫 번째로 āvajjana 단계가 오고, ‘무슨 말인가’ 살피는 단계가 두 번째에 오고, ‘바로 이것을 말했구나’ 하며 세 번째에 그것이 제 것이 됩니다. 세 번을 하는 까닭이 바로 이것입니다.

චිත්තක්ෂ ක්ෂණයක් නමුත් තේරෙන්නේ චිත්ත වීතියක් පහල වුනහම චිත්ත වීතියට ජවන් සිත් හටගන්න ඒක මොකක්ද මේ ආවේ මේකට අනුව මොකක්ද කරන්න ඕනේ කියලා තීරණයක් කරන්නේ ආපු අරමුණට අරමුණ හිතේ වැහැගත්තේ නැත්නම් ආපු කාරණය වැටපුේ නැත්නම් එයාට තීරණය කරන්න බැහැ මොකක්ද අනුව මම කෙසේ කටයුතු කරන්න කුමකට අනුව කටයුතු කරන්න මෙන්න මේකට අනුවයි මම කටයුතු කරන්න කියලා තේරෙන්න අන්න ඒ කාරණය හිතේ පැලපදියන් වෙන්න ඕනේ අන්න ඒ කාරණය වෙන්න අවස්ථා තුනකදී තමයි ඕක සිද්ධ වෙන්නේ.

citta는 찰나이지만 알아차려지는 것은 citta vīthi가 일어나 javana 마음이 생길 때입니다. 이것이 무엇인지, 이에 따라 무엇을 해야 할지 정하는 것은 온 대상에 따라 하는데, 대상이 마음에 붙지 않으면, 온 일이 알아차려지지 않으면 그는 정할 수 없습니다. 무엇에 따라 어떻게 해야 할지, ‘바로 이에 따라 해야겠다’고 알려면 그 일이 마음에 단단히 뿌리내려야 합니다. 그렇게 되는 것이 세 마디에서 일어납니다.

දැන් ඕක හොඳට පරික්ෂණයක් කරලා ලබන්න මෙහෙම දේ. දැන් අපිට තියෙනවා සමහර බදු තිබ්බහම තිබ්බ තැන පස්සේ මතක නෙ. කල්පනා කරලා බලනවා මතකයද නැගෙන්නේ. ගෙදර තොරවහලා යතුරු තියලා යනවා. කොහේ හරි මුල් දෙක හදලා යනවා. අනිසිච දරිවි ගාලා හඳලා තියලා දිව්වා අනිත් හැරි ගිහිල්ලා මතක ඇතුල බලෙන යතුුනම් තිබ්බා කොහෙද කියලා මත. ඔන්න ඔහොම ප්‍රශ්නය. පොතක් පතක් අරගෙන ඉවෙලා හදිච්චිය දනිපිටි කාලරි තියලා ගියාට පස්සේ පස්සේ මතක් කරනකොට මතක නෑ කොහෙද තියෙද්වි තිය.

이것은 이렇게 잘 시험해 볼 수 있습니다. 어떤 물건을 두고 나면 나중에 둔 곳이 기억나지 않지요. 곰곰이 생각해 봐도 기억이 떠오르지 않습니다. 집 문을 잠그고 열쇠를 어딘가에 두고 갑니다. 서둘러 아무 데나 두고 뛰어갔다가 돌아와 열쇠를 어디 두었는지 기억을 더듬지만 떠오르지 않습니다. 바로 그런 물음입니다. 책 같은 것을 들고 있다가 급히 어딘가 두고 간 뒤 나중에 떠올리려 하면 어디 두었는지 기억나지 않습니다.

පරීක්ෂණයක් කළාන සුන්වතාවක් හිතලා තියන්න. බහි අතුර තිබ්බේ උළු කැටේ ඇත්තේ. මහි ඇතුර තිබ්බේ උළු කැටේ ඇත්තේ. මහි ඇතුර තිබ්බේ උළු කැටේ ඇත්තේ. තුන් පාරාවක් විතරයක් කියලා හිලා බලන්න අමතක වීම තියෙන කවදහ තුන් වතාවෙන් උරුම වුණා. මතකේ පිහිටියාලා. තිබ්බ එක මතකේ හිටිය. අන්න කාලයේ දීලා හිටවෙෙන අවස්ථාව තුන් වතාවය.

시험 삼아 세 번 생각하고 두어 보십시오. ‘돗자리 밑에 두었다, 기와 조각 옆에 있다. 돗자리 밑에 두었다, 기와 조각 옆에 있다. 돗자리 밑에 두었다, 기와 조각 옆에 있다.’ 이렇게 세 번쯤 되뇌어 보십시오. 잊어버릴 일이 언제 있겠습니까. 세 번으로 제 것이 되어 기억에 자리 잡았습니다. 둔 것이 기억에 남았습니다. 자리 잡는 때가 세 번째입니다.

තුන් වතාවක් හිතලා තියලා ගියා නම් එහෙම ඕන වෙලාවක මතකයි. අවුරුද්දකට පස්සේ මතක් වනවා දේත් මතක් වෙනවා. මම අහවදා උරුටේස ඇතුර තියලා ගියා. තුන් වතාවක් හිටීමෙන් ඔන්න ඔය උරුමය වැදෙනවා. මෙන්න මේ වගේ ගාථාවක් හරි මොනවාහරි දෙයක් තුන් වතාවක් කියෙද්දී ඒ මනසේ කාවදිලා හිටිනවා.

세 번 생각하고 두고 갔다면 언제든 기억납니다. 한 해 뒤에도 떠오릅니다. ‘내가 어느 날 기와 조각 밑에 두고 갔지’ 하고. 세 번 되뇌면 그렇게 제 것이 됩니다. 이처럼 gāthā든 무엇이든 세 번 욀 때 그것이 마음에 스며들어 머뭅니다.

මෙන්න මේක විශේෂත්වයක්. මෙන්න මේ නිසා තමයි තුන් වතාවක් කියන්නේ. ඒ තුන් වතාවක් තුළින් හිත සම්පූර්ණම මේකට නැඹුරු වුණා. නැඹුරු වෙලා ඒ කාරණය එමයි කියන එක හිත පිදිගත්තා.

이것이 남다른 점입니다. 그래서 세 번 욉니다. 그 세 번을 거치며 마음이 온전히 이쪽으로 기울었고, 기울어서 ‘바로 그것이다’라고 마음이 받아들였습니다.

දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේලා පූජා කරමි පූජා කරමි පූජා කරමි පූජා කරමි කියන පූජාව ආවර්ධනය වුණා. දෙවෙනි වශයෙන් පූජා කරමි කියලා අවද කියනකොට ඒක විමර්ශනයට ලක් වුණා. තුන්වෙනි අතය පූජා විමර්ශනයට ලක්කූ දේ නැවතත් කරපු තීරණයටත් හිටියා. අන්න එතන අන්න තීරණය තේරුම තුනැකින් උරුම වෙනවා.

Buddha께 ‘pūjā karomi, pūjā karomi’ 하고 욀 때 첫 번째로 그 공양이 āvajjana되었습니다. 두 번째로 ‘pūjā karomi’라고 할 때 그것이 살펴졌습니다. 세 번째에는 살펴진 공양이 다시 정한 결정에 머물렀습니다. 바로 거기서 결정, 곧 theruma가 세 번으로 제 것이 됩니다.

අනෙක තීරණය අරණේ තීරණය අරණේ කියලා කියන්නේ වට කරලා හිටියා. තුන් වතාවයෙන් වට හිටිනවා. තුන් වතාවයෙන් උරුම වෙනවා තීරණය තේරුන. තීරණය සෙල්ලනම් සී කියන්නේ තුන තුන් වතාවකින් තමා මේ හිතක් යම්කිසි දෙයක් කොටු කරගන්නේ. හිතකට පිහිටපු බව නිගමනය වෙන්නේ තුන් වතාව. මෙන්න මේ තුන් වතාව නොකළොත් ඒකෙදී ආවර්ජනය කරගෙන ගියාමි මිසකන් පිහිටන්නේ නැ.

결정한다는 것은 에워싸 붙드는 것입니다. 세 번으로 에워싸 머뭅니다. 세 번으로 제 것이 되어 결정이 알아차려집니다. 마음은 세 번에 걸쳐 무엇을 가두어 잡습니다. 마음에 자리 잡았다고 끝맺어지는 것은 세 번째입니다. 이 세 번을 하지 않으면 āvajjana만 하고 지나갈 뿐 자리 잡지 않습니다.

හරියට අර විදිහට කරපු එකක් වුනොත් කොයි කාලෙක හරි මතුවෙලා එනකොට ශක්ති නැගිලා ඉවරයි. නැවත වාරයක් මනස ටික ගලාගෙන ඉන්නේ. මරණාසන්න මොහොතකදී හරි අර තුන් වතාවක්. බොහෝම තරින් කාය වැදිලා ඇදිලා එනවා. නරක එකක් එහෙම කිවොත් මහා විනාශයක්. ආයසියන් වළක්කන්න බැහැ. ඒක බේන්නත් බැ.

앞서 말한 식으로 한 것이면 언제든 떠오를 때 힘이 솟아 있습니다. 마음은 다시 그쪽으로 흘러갑니다. 죽음을 앞둔 순간에라도 그 세 번 한 것이 아주 단단히 몸에 배어 끌려 나옵니다. 나쁜 것을 그렇게 되뇌었다면 큰 무너짐입니다. 다시 막을 수도 없고 떼어 낼 수도 없습니다.

දැන් එක වතාවකින් තීරණය කරන එක අද වෙනකම්ම ලෝක නීතිය තියෙනවා. උසාවියන ගිහිල්ලා ා යම්කිසි කරුණක් කිව්වහම මොන කාලේ හරි අර පෙරකත දොර මහත්තයාටු කරලා කොටු කරලා අරගෙන සූන් වතාවක් ප්‍රකාශ කරලා තමයි නඩුකාරයාට කියන්නේ නඩුකාර්යතුමාට කියන්නේ. මෙන්න මේ කාරණය මෙහෙමයි. නඩුකාර ප්‍රත්‍ය විවාසනය බලා ඉන්නවා. සුන් වතාව ප්‍රකාශ වෙනකන් අයිතියක් හෝ මොනවා හරි අහන එකක් අහනකොට ශුන් වතාවක් ප්‍රකාශ වෙනකන් ඕක කියවනවා. වක්‍ර විචියට ගැට ගහලා ගැට ගහලා කොහොමහරි වතාවට උත්තරය ගන්නා එක උත්තරය තුන් වතාව ගත්ත අරට අවශ්‍ය පස්සේ ආය හොන්න බැහ. ඒක අදත් නීතියක් බලපා.

한 번으로 정하지 않는 이 일이 오늘날까지 세상 법에도 있습니다. 법정에 가서 어떤 일을 말하면 변호사가 몰아붙여 세 번 말하게 하고서야 판사께 아룁니다. ‘이 일은 이렇습니다.’ 판사는 지켜봅니다. 세 번 말해질 때까지, 땅 임자 문제든 무엇이든 물을 때 세 번 말해질 때까지 되묻습니다. 에둘러 얽어매며 어떻게든 세 번째 대답을 받아 내고, 대답을 세 번 받으면 나중에 다시 뒤집을 수 없습니다. 그것이 오늘도 법으로 작동합니다.

බුද්ධ නීතියෙත් ඕකේ තියෙනවා. තියෙන්න හේතුව මොකද හිතටකා වැදිලා පිහිටන්න අවශ්‍ය කරන්නේ තුන් වතාවක ප්‍රකට සිතුවිල්ලක් ක්‍රියාවක් ඒන කතාවක් තුන් වතාවක් තුළින් තමයි පුද්ගලයාට උරුම වෙන්නේ. ඒක උරුමය නැති නිසා තමයි තුන් වතාවක් එවෙ කරන්නේ තියෙන්නේ.

Buddha의 계율에도 이것이 있습니다. 있는 까닭은, 마음에 박혀 자리 잡게 하려면 생각이든 행동이든 말이든 세 번을 거쳐야 사람에게 제 것이 되기 때문입니다. 한 번으로는 제 것이 되지 않으니 세 번 하는 것입니다.

මොනවා හරි අහපු ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා නම් අහලා තේරුම් ගන්න.

궁금한 것이 있으면 물어서 알아 두십시오.

තවම පොඩි ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා මොකක්ද මේ බුද්ධ වන්දනාව නිම කරන පුද්ගලයා මියදී අය පිණ්ඩීම නොකළ යුතුද ඇතැන් දේශයන් වහන්සේලා ඒක කරන්න දෙපාි වෙනවා. තව අය කියනවා සරාට කමක් නෑහ කියලා මෙන්න මේ විදිහ එතේනවා එක අදහස් තියෙනවා. ඉතින් ඒවා ඒ කරන ඔය මොහොතකදීම හැම මොහොතකීම හැම ස්ථානයකදීම ඒ කරන නම් ඒක වැරදිද කියලා අහනවා හරිද වැරදිද කියන එක විස්තර කරලා දෙන්න කියලා.

또 작은 물음이 있습니다. Buddha vandanā를 마치는 사람이 죽은 이들에게 puñña를 나눠 주면 안 되느냐는 것입니다. 어떤 스님들은 그것을 하지 말라고 하십니다. 다른 이들은 해도 괜찮다고 합니다. 이렇게 서로 다른 견해가 있습니다. 그래서 그 순간에, 언제 어디서든 그렇게 하면 그르냐 옳으냐를 풀어 달라고 묻습니다.

දැන් මෙතන්දි අපි දකින්න ඕනේ මේ කරන්න විපාදයන්නේ ඇයි කියලා ඉස්සෙල්ලාම මොකද එයි මියගේ ඥාතීන්ට පින් අනුමෝදන් කරන්න බය වෙන්න හේතුවක් තියෙන්නේද එක ඥාතියා බැලම දාගන්නේ එක ඥාතිය තමන් අත්ඇලා නැ තමන් පස්සේ හිටියේ ඒ වගේ ප්‍රශ්නයක් තුළට තමයි මේ ඥාතියට පින්දෙන්න බය

여기서 먼저 봐야 할 것은 왜 그것을 꺼리느냐입니다. 죽은 친척에게 puñña를 anumodanā하는 데 두려워할 까닭이 있습니까. 어떤 친척이 들러붙는다든지, 친척이 놓아 주지 않고 뒤에 붙어 있다든지 하는 그런 물음 때문에 친척에게 puñña 주기를 두려워합니다.

මොකද වෙන්නේ එින් මෙහෙම දෙයක් ලෝකේ වෙන්නේ නැත්නම් මෙහෙම ප්‍රශ්නයක් නැගෙන්නෙත් නැහ නිතරම පින්දින්න එපාකෙන් ප්‍රශ්නෙන්න එහෙම එකක් වෙලා තියෙන්නේ. නැත්නම් එහෙම ප්‍රශ්නයක් නැගෙන්න විදිහක් නැහැනේ. ඒකෙන් මොනවා හරි බාධකයා හරතරයක් කාට හරි ආවේ නැත්නම්. එහෙම එකක් ලෝකයේ විද්‍යාමානය ඕක කරන්න එපා කියලා කියන්න හේතුවක් නෑ. එහෙම එකක් කරන්න කියලා කියන්නේ. එහෙම බාධයක් නොනැගෙනමක් නැහෙනම් යම් පිරිසක් ඒකට ප්‍රශ්නයක් නැ කරන්න කියලා කියන්න හේතුවකු

왜 그럴까요. 세상에 이런 일이 일어나지 않는다면 이런 물음도 생기지 않습니다. puñña를 늘 주지 말라는 물음이 그렇게 생긴 것입니다. 그렇지 않다면 그런 물음이 생길 리가 없지요. 그로 인해 누군가에게 무슨 걸림이나 해가 오지 않았다면 말입니다. 그런 일이 세상에 있지 않다면 하지 말라고 할 까닭이 없습니다. 또 하라고 하는 쪽은, 그런 걸림이 생기지 않으니 어떤 이들이 ‘괜찮다, 하라’고 할 까닭이 있는 것입니다.

එහෙනම් ඔය හේතු දෙකම අපි දකින්න ඕනේ. පිරිසක් ඒක කරන්න එපා කියන්නේ මොන හේතුවද ඒක කරාට කමක් නෑ කියන්නේ ඒ අය මොන හේතුවක් තුළද මෙන්න මේ කියන කාරණා දෙකම තෝරාගත්තා මේ ප්‍රශ්නය ඉදාගන්න පුළුවන්.

그러니 두 까닭을 모두 봐야 합니다. 어떤 이들이 하지 말라는 것은 무슨 까닭이며, 해도 괜찮다는 이들은 무슨 까닭에서인가. 이 두 가지를 가려내면 이 물음을 풀 수 있습니다.

දැන් අපි පොඩි දයක් මෙහෙම හිතමුකෝ. අපි ළමයකුට ආපත ඔක්කලට එකක්. දෙන්නදහ ගන්න එනවා ඇද ගන්නවා. දෙන්නේ නැ. කට ඇඹුල් කරගන්නවා. ආන්න ආයෙත් දනවා. ආය ගනවා ආය ඇදලා ගන්නවා. ඌ පොඩ්ඩක් දක්මි ටික කාල දඟනවා. ආදි ආයේ තියා ආයේ හතර කටත් උත්තොත් මොකද වෙන්නේ අර පොරකනාවක් ගහනවා කිව්වා හුට කරන්න පුළුවන් යඩනවා. ඕගේ පල්ලිය දන්නේ නැ. දෙලා දුන්නේ නැති වුණා.

작은 예를 이렇게 생각해 봅시다. 아이에게 먹을 것을 하나 준다고 합시다. 주는 척하다가 받으러 오면 도로 당깁니다. 주지 않습니다. 아이는 입을 삐죽입니다. 또 내밉니다. 또 받으러 오면 또 당깁니다. 그렇게 조금씩 놀립니다. 이렇게 서너 번 하면 어떻게 될까요. 아이는 대들어 할퀴고 물어뜯을 수도 있습니다. 준다면서 주지 않은 것이지요.

දැන් අපි පින් දෙනවා පින් දෙනවා කියාියා කොරණය එහා වුරනවා හැමදා ගාථාවක් කියනවා නැත්නම් මොක හරි වචනය හරි කොහෙ කියනවා. දෙන්න හදක දෙකක් තිබුනේ නැත්නම් මොකද වෙන්නේ? දෙනවා දෙනවා ගණන් බලහම ගණ් එකක් නම් පොඩි එකත් චොකුට එක දනා ගන්න හදන්න ඇතර ගත්ත නම් චොකුල හම්බ වෙන්නේ. නේ දෙන්න හදනවා ආලා දෙනවා දීලා හිටම් මෙන්න පිනලා දෙනවා. ගන්න බලනකොට ගණ එකක් නැහනම්

우리는 puñña를 준다, 준다 하면서 늘 gāthā를 외거나 무슨 말을 욉니다. 줄 것이 아무것도 없다면 어떻게 될까요. 준다, 준다 하는데 셈해 보면 아무것도 없습니다. ‘와라, 준다, 여기 puñña를 준다’ 하는데 받으려고 보면 아무것도 없다면 어떻겠습니까.

ඒ ගානක් හැරගෙන ආපු කආවා. ඌ ඇරලා බලන්න කන් දෙකක් එක දැන් ිඟා ගහනවා පොළොව ඉස්සර කටයද කරගන්න ආ මේකන් දෙෙන ිගාලා දෙන අවහපු එකක්. ඒකත් අයට බලනවා ඒකේ තිම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තව එකක් දෙනවා. ඒක බලනම මේකේ පාස් ටිකක් හරි ගල් කැර ටිකක් හරි මොනවා හරි එකක් තියෙනවා. කණඩ එකක් නැහ නම් මොකද ියු. කුපිත වෙන්නේ.

또 하나를 줍니다. 보니 그 안에 겨나 돌 부스러기 같은 것이 들어 있습니다. 먹을 만한 것이 하나도 없다면 어찌 성내지 않겠습니까.

ඔය අමනුසය අර වේගය ඥාති යන ආ හා ආහාහා කියලා හැමේම දෙනවා දෙන්න මොකක්ද කියලා අපි දැකලා තියෙනවා. ගාථාව කියව්වා අර දෙන්න එකක් තියෙනවා. ආලා දුන්න හම්බ වෙන්නේ. ආ කියවා දෙන්න ඕනේ එකතු කරගත්ත වැදගත් දෙයක්. සුදුසු දෙයක් දෙන්න ඕනේ.

그 amanussa들, 그 친척들을 두고 다들 ‘준다, 준다’ 하는데, 무엇을 주는지 우리는 보아 왔습니다. gāthā를 읽고는 줄 것이 있다, 와서 받으라고 합니다. 그렇게 읽어 주려면 모아 둔 값진 것을 주어야 합니다. 알맞은 것을 주어야 합니다.

ඉතින් අපේ මුරුද්දක් තියෙනවා මොනවාහරි කරලා වෙන වල් ටිකක් හිටියේ තියාගෙන පාන තියෙනවා ගෙදර. මොකද පාන තියන්නේ? මේ භූත කරද නැති කරගන්න ඕක තියෙනවාන පාන්තින් ඉන්න හැදේ කවුරු හරි කිව්වේ එක දුෂ්ටියක් අල්ලගෙන ගෙදරට තියෙන භූතන සරලවරය නැති කරන්න කියලා එකක් හදන හිතන්න දෙනවා. ඊට පස්සේ ඒ පානීලය වෙලා හිතනවා පින් අනුබෝධන් කරනවා. මොකක්ද පින් අනුබෝදන් කරේ? භූතය අයින් නම් පැත්ත පළවිට පල

우리에게 버릇이 하나 있는데, 무엇을 하고 나서 집에 등불을 둡니다. 왜 등불을 둡니까? bhūta의 성가심을 없애려고 둡니다. 누가 말해 준 diṭṭhi를 붙잡고, 집에 있는 bhūta 소란을 없애려고 등불을 켠다고 여기며 줍니다. 그 뒤 등불을 켜 두고 puñña를 anumodanā합니다. 무엇을 anumodanā했습니까? ‘bhūta야 물러가라, 저리 꺼져라.’

ඕක තමයි තියෙන්නේ ආ ඔහු පිවලා බලනවා උට දුන්නයි බලන්න තියෙනවා. ඒක ලියලා තියෙනවා භූතයට පැත්ත පරාතිකින් නැතුව යන්න කියන එක. ඔන්න ඔබට සතුටුටු වෙන්නේ ඕකදී ඌට උන් හිටි තැන් නැතුව ඌ පොරියාගන්න නැතුව කබලේ ලිපට වැන්නා වාගේ ඌ දැන් වැටුන්නේ ඕකේ කියලා කන්නත් නෑැ බොන්නත් නෑහ ඉන්නත් නැහැ ඉන්නකුත් නැහැ කොහේහේ හරි කර්ම සත්්තියෙන් පැවිලා දකිලා ඉන්නවා ඉන්න ගෙදර හරි කොහේ හරි

거기 담긴 것이 그것입니다. 그가 열어 보면 자기에게 무엇을 주었는지 보게 됩니다. 거기 적힌 것은 bhūta에게 갈 곳도 없이 떠나라는 것입니다. 그가 그것에 기뻐하겠습니까? 머물 자리도 없이, 뜨거운 솥에서 화덕으로 떨어진 듯, 먹을 것도 마실 것도 머물 곳도 없이, kamma의 힘에 밀려 어딘가 집 같은 데 붙어 지내고 있는데.

දැන් ඉතින් ඒක අර සතුරු වෙන්න කියා දුන්නේ මොකක්ද යන දිහාකක් හැට පේනකර පැත්ත පරක්ට පලීම දැන් අපි පාන්ලා බලාපොරොත්තු වෙන්නේ මොකක්ද භූත කරදරය දුරු වෙන්න පාන තිබ්බා කාගේ දෘෂ්ටියක

그를 기쁘게 하라며 준 것이 무엇입니까? 어디로든 사라지라고 내쫓는 것이지요. 우리가 등불을 두며 바라는 것은 무엇입니까? bhūta의 성가심이 사라지기를 바라며 등불을 두었습니다. 누구의 diṭṭhi입니까.

අපි ඔය පාන තියලාට අනුබෝදන් කරනවා. අර එන්න ඥාත දැන් උන්ට අනුමෝදන් කරලා තියෙන මොන අත අතුර වෙන්නේ එකක් දුන්නද

등불을 두고 anumodanā합니다. ‘오라, 친척들아’ 하고. 그들에게 anumodanā했다면서 무슨 도움을 하나라도 주었습니까.

රාත්තා හරි අම්මා හරි කමක් නෑ ජීවත් වෙලා ඉන්න කෙනෙක් කියපු ගෙදර ඉන්නවා. බලපුනම හැමතැනම හොටු කබ දාලා පෙරලා කෙල ගහලා වටවිපිට බැලවා මේ ගිහි ගන්න දෙයක් නැ ජරා කරගන්නා. මොකද කරන්නේ? ඔය ගරා කරන නිකන් අපන්න පාන්න කවුරු හරි උපදෙසාන? ඉතින් කරන වැඩේ මොකද ඒ ජාතියකට වැඩක් කරලා ඉවලා හිලාම් ලියවිල්ලා මේ ජරහ කරන එකා පල ඒකයි ඉතිහා තියෙන්නේ.

아버지든 어머니든, 살아 있는 사람이 집에 있다고 합시다. 보니 여기저기 가래를 뱉고 침을 뱉어 사방을 더럽혀 놓았습니다. 어떻게 합니까? 그렇게 더럽히는 이를 그냥 내쫓으라고 누가 가르쳐 줍니까? 그런데 하는 일이 무엇입니까. 그런 짓을 하고 적어 둔 것이 ‘이 더럽히는 놈아, 꺼져라’입니다.

අනුමෝදනා කරනවාදේ තවත් අනුමෝදනා කරනවා. නාතියට අනුමෝදන් කරනවා. බලමු වුනාම මොකක්ද කියා තියෙන්නේ අපිට මේ පොය තියාගන්න තැල්ලයි ඉන්නවා වැඩේ වැල්ලා නැතුව අපි ඉන්න අපිට බැන වැන යන්න කියන එක නෙමෙයි කියා තියෙන්න.

anumodanā한다면서 또 anumodanā합니다. 친척에게 anumodanā합니다. 들여다보면 무슨 말입니까? ‘우리가 이 집을 지키고 일에 걸림 없이 지내게, 우리에게 덤벼들지 말고 떠나라’ 하는 것이 아닙니까.

අනුමෝදන්ට කොළවේ මොකක්ද දැන් ඔය ජාතියක් කළොත් එහෙම නිතර කරන්න පටන් ගත්තොත් අර විහරට මොනවරයි දන්න. අර නොපෙන් ලෝකේ ජාතීන් භූතය හොඳක් කර. මෙන්න මේ ජාතියාව දැකලා කියනවා නිතර බින්දෙන්න කියලා කරදරක්. කරදරයක් ඇති වෙනවා. එතකොට කියනවා එහෙනම් පින්දේ තියෙනවා. තරණය නැ.

anumodanā에서 무엇이 빠졌습니까. 그런 짓을 늘 하기 시작하면 그 보이지 않는 세상의 bhūta가 좋게 대하겠습니까. 이런 것을 보고 ‘늘 puñña를 주는 것이 성가심을 부른다’고 합니다. 성가심이 생깁니다. 그러면 ‘puñña를 주면 안 된다’고 합니다.

යපෝ පින් කියලා පින් කරලා පින් දීපියව කියන්නේ නැතුව ඕක දෙන්න එද එපා කියන අර දෙන්න එපා කියන මිනිහා පින් දැකලා නැ පින තේරුම් අරට ඇයක් තියන්න

가서 puñña를 짓고 puñña를 주라고 말하지 않고 ‘주지 마라’고 합니다. 주지 말라는 그 사람은 puñña를 본 적이 없습니다. puñña의 뜻을 알지 못합니다.

හොඳයිපු දේ දුන්නා කියියමුකෝ අඩුපාඩුව අඩුපාඩුව නිතර නිතර අඩුපාඩුව හොය වෙලා දෙනවානම් ඒ දෙන අඩුපාඩුවෙන් සන්තෝ සතුටෙනවා නම් අර පුද්ගලයා දැන් එයා තරහ ධර්මතාවයක් තියෙනවද තරහ වෙන්නේ. එහෙමනම් තරහ වෙන්නේ එකක් නෑ.

좋은 것을 주었다고 합시다. 그런데 늘 모자람을 찾아 모자란 것을 준다면, 그리고 그 모자란 것을 받고도 기뻐한다면 그 사람이 성내겠습니까? 성낼 dhammatā가 있습니까? 그렇다면 성낼 일이 없습니다.

හබාගන්න වල්ලට කවුරු හරි කන්න දුන්නොත් ඒ ස්වාමීරහ බනවා. නැත වනානවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අනිත් අයට හබාගන්න බලලා දවසක් දුන්නා, දෙකක් දුන්නා, තුනක් දුන්නා කන්න දින වෙනත් නැත්ත වන දෙකට නැ ගැහුවොත් මොකද කරන්නේ? කෑය අහන ඇබරෙන ගනවා. ගැහුවත් අන්න.

다른 짐승들에게 하루, 이틀, 사흘 먹이를 주다가 그만두고 때리면 어떻게 합니까? 울부짖으며 덤벼듭니다. 때려도 그렇습니다.

එයා දැනගන්නවා අපිට යහපතක් කරලා දෙන එක්ක එතන. අපිට උදව් කරන එක්ක. හතාට නමුත් මේ

그는 압니다. 거기 우리에게 좋은 일을 해 주는 이, 우리를 돕는 이가 있다는 것을.

එතන. අපිට උදව් කරන එක්ක. හතාට නමුත් මේ ටික හිතට ආව නම් එහෙම ඒ සතා නැති වෙනවා නිසා. ඒ හතා හබාගන්න පින් නැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මෙහෙම ස්වභාවයක් තියි මෙන්න මේ නිසා අපි දැනගන්න න මේ පින් කියන්නේ මොන වදිස්සෙල්ලා මේ පින් දෙන්න එපාදනය නැද කියන එක නෙමෙයි ප්‍රශ්නයට පේතුනේ පින් කියන්නේ මොනවද අපි පින් කියන එක දැනගෙනද පින් කරාද අපි කරපු දේ පිනක්ද නැත්නම් පින් පක් කළාද නොබැ කියලා ලෝක කරන ක්‍රියාව පිනක්ද පවත් මේක අපි දකින්න ඕනේ

이런 성품이 있습니다. 그러니 먼저 puñña가 무엇인지 알아야 합니다. 물음의 핵심은 puñña를 주지 말아야 하느냐가 아니라 puñña가 무엇이냐입니다. 우리는 puñña를 알고서 puñña를 지었는가, 우리가 한 일이 puñña인가 pāpa인가, 세상이 하는 일이 puñña인가 pāpa인가, 이것을 봐야 합니다.

දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා පිරිමි දරුවෙක් කිව් ඉපදිනවට දෙමව්පිව කැමතියි කියලා ඒක කාරණයක් ගැන කියනවා. අපි මැරිච්ච දවසක අපි වෙනුවෙන් පින්දෙනවා මේ පුතා. මෙන්න මේකත් පිරිමි දරුවෙක් උපන්නහම සතුටු වෙන්න දෙමාපයන්ට සතුටු වෙන්න එක කාරණයක්. මේ ගිය අතු වෙනුවෙන් මේ දරුවන් වින්දෙනවා.

Buddha께서 말씀하시길, 아들이 태어나면 부모가 기뻐하는 까닭 하나는 ‘우리가 죽은 날 이 아들이 우리를 위해 puñña를 주겠지’ 하는 것이라 하셨습니다. 이것도 아들이 태어날 때 부모가 기뻐하는 한 까닭입니다. 떠난 이들을 위해 이 자식이 puñña를 줍니다.

මොකද අම්මා තාත්තා හරිදිය කාලදී බොහෝ කොටඉන්නේ ගෙදර එන්නේ පිරම. වෙන කාන්තාවක් ගෙදරට සරණ භාවයන් ඉන්නවා මිසා අනික් ගෙදර ඉන්න කාන්තාව පිටස්තර දෙනවා මිසා. අම්මා තාත්තා හරි හම්බ කරපු වස්තුව පරිභෝගය ගෑණු ළමයක් නෙමෙයි බොහෝකොට හිම වෙන්නේ ගෙදර පිරිමයයි.

왜냐하면 어머니 아버지가 벌어 놓은 것을 두고 대개 집에 남는 것은 아들이기 때문입니다. 다른 집 여자가 며느리로 들어오고, 집의 딸은 바깥으로 시집갑니다. 부모가 번 재산을 누리는 것은 대개 딸이 아니라 집의 아들입니다.

ඒ නිසා අම්මා තාත්තා හරි හම්බ කරපු දේ කියනවා නම් කරපු දේ කියනවා නම් ඒකෙන් ගැනීමේ කැපම හිමිසම ඒ අම්මා තාත්තට තියෙනවා මැරි මරණට පස්ස ඒකත් විහේ.

그러니 부모가 벌어 놓은 것, 지어 놓은 것에서 받을 몫이 죽은 뒤에도 부모에게 있습니다. 그것도 그렇습니다.

අර ගෙදර තිට හිටවපු ගස්ොලන් වලින් හරි අර වැරුව තාත්තා හිටපු ගහ අම්මා හිටපු ගහ අපි ඕකෙන් අරගෙන අම්මා වෙනුවෙන් තාත්තා වෙනුවෙන් මෙහෙම දානයක් දීලා පිනක් කරමු කියලා. ඊට ගැලපෙන කියනකොට ඒක රන්දී. ඒ පින අනුමෝදන් කළොත් ලැබීමේ හිමිකම බොහෝ හිටිනවා. තමන්ම හරි හම්බ කර හදලා දීලා දේත් ැ දැන් අතගහන විතරුව හිටියද එදා සමාතින්ම හරි හම්බ කර හදපු දේ. ඒ හිමිතම මේ වස්තුව ගැන ඒ සතුටක් තියෙනවා.

집 앞에 심어 둔 나무에서라도 ‘아버지가 심은 나무, 어머니가 심은 나무에서 따서 어머니를 위해, 아버지를 위해 dāna를 베풀어 puñña를 짓자’ 하면 그것이 알맞습니다. 그 puñña를 anumodanā하면 받을 몫이 크게 있습니다. 자기 손으로 벌어 지은 것, 지금 남이 손대는 것이 그날 자기가 벌어 지은 것이니 그 재산을 두고 기쁨이 있습니다.

තමා විසින් හරි හම්බ කරපු දේකින් දන් දෙන්නවා නම් ඒක පින වැඩිය විශේෂ වෙනවා. අම්මා තාපතාප හරි හම්බ කරපු දේකින් හදලා දරුවෙන් දන් දෙනවා නම් ඒ වෙනුවෙ අන්න පිනක් තියෙනවා. හැබැයි පිනවට නම් හේතු වෙන්නේ ඒ දුන්න දේ කොයි විදිහට පිනවද හේතු වෙන්නේ කියලා දකින ගත්තේ.

자기가 번 것으로 dāna를 하면 그 puñña가 더 남다릅니다. 부모가 번 것으로 자식이 dāna를 하면 그들을 위한 puñña가 있습니다. 다만 그 준 것이 어떻게 기쁨의 까닭이 되는지 살펴봐야 합니다.

යම්කිසි දෙයක් කරපුවහම යමතු යමක් දුන්නහම ඔහු සතුටු වුන පද අපිට පිනවන්න දෙකක් හම්බ වෙනවා.

무엇을 해 주고 무엇을 주었을 때 그가 기뻐한다면, 우리는 기쁨이 될 것을 얻습니다.

දලයක් කාර්යෙත් ඉන්නවා ඔහුට නුවක් වක් හදලා දෙනවා සතුටු වෙන්න ඌ [උගුර කෑරීම] සතුටු වෙන්නවා බොහොම උඩන්න සන්තෝසයෙන් අර දුන්න හැබැයි ඌ ගිහි මොකක්ද ඒකෙන් කරන්නේ ඌ තැන සතුටහන් කරන්න. සතුට වෙල තිය. දැන් අපි හිතුව සන්තෝසය අරන්‍ය පලිත පිනවන්න එකක් දුන්නද සතුටු වෙන්න පුළුවන්ද මේක දැකක්

어부가 있는데 그에게 배를 만들어 주어 기뻐하게 합니다. 그는 [헛기침] 몹시 기뻐하며 받습니다. 그런데 그가 그것으로 무엇을 합니까? 제 일에 기쁘게 씁니다. 우리가 생각한 기쁨대로, 기쁘게 할 것을 주었다고 기뻐할 수 있습니까, 이것을 보면.

මම කරලා දුන්න වැඩේ අරගෙන ඒකෙන් මූ සත්තු මරණා පාලනය ගාත කරනවා කියලා දැනගත්තොත් මට දුක් වෙන්නත් නිසා මට අසංවේගධ උපද්දන එකක් නිසා මට පින් සිටිනවල එකක් හම්බුනා. එහෙම එකක් විතන නැහ.

내가 만들어 준 것으로 그가 짐승을 죽이고 살생을 한다는 것을 알면, 나를 슬프게 하고 saṃvega를 일으키는 일이니, 내가 기쁨이 될 것을 얻었다고 하겠습니까. 그럴 수 없습니다.

ඒ වගේ යම් කෙනෙකුට යමක් දෙන අපි කියනවා වෙලක් අයට කියනවා එක සමහර අය කියවෙනකොට කියනවා තාත්තාය කාලේ හොඳට බිව්වා. දැන් තාත්තාට කසිපත්ත ටිකක් තියෙනවා දාන ඇද එහෙමත් කරන අය ඉන්නවලු. එයා කැමැති වෙච්ච දේවල් දෙන්න කවුරු හරි බොන මිනිහ කොයාගේ ඇවිදිලා න්‍යාට කජපිරියකුත් දීලා දානයෙකුත් දිහා තාත්තාර වින් දෙනවා කියලා.

그처럼 누구에게 무엇을 줄 때를 두고 어떤 이들은 말합니다. ‘아버지는 살아서 술을 즐겨 마셨으니 이제 아버지께 kasippu(밀주)를 좀 올리자’는 이들도 있다고 합니다. 그가 좋아하던 것을 주자며 술꾼을 찾아가 kasippu 한 병과 밥을 주고 ‘아버지께 puñña를 준다’고 합니다.

හරි හන්ත වශයෙන් දන්නවා මොකද නැත්තේ? ඒ ධාතුර කතක් හඳෙනවා එපානේ හැබැයි ඒකටලා ඉන්න කතා කරගන්න ුවේ ඒක දීලා දුන්න දේ උඩ ලැබෙනවනේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒූ තිරිසනාවගේ මත් වෙලා භූත ලෝකයේ ඉන්නේ.

그는 짐승처럼 취해서 bhūta 세상에 머물고 있습니다.

බලපුහමහම ඕතල්ලව තියෙනවා වකර වකර පුල් බනවා ඕගේ ලෝකේ මක් වෙනවා. දැනි වැඩක් කිරීම තාත්තකද වැඩියි. අපි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කරලා දුන්නේ හොඳක් කරලා දුන්න ඵලියට හොඳක් වුණා. පිනවට එකක් හම්බවුණා. එහෙනම් පිනවට එකක් හම්බ වෙලා නැ. දැන් කවුරු හරි ගන්න කැමති ඵලියට කැමති දේ දුන්න ඵලයට ඒක පිනවන දෙයක් වෙන්නේ.

우리가 해 준 것이 좋은 일이 되어 기쁨이 될 것을 얻었습니까? 그렇다면 기쁨이 될 것은 얻지 못한 것입니다. 누군가 받기 좋아하는 것, 좋아하는 것을 주었기에 그것이 기쁨이 되는 것은 아닙니다.

උදව් අක නැති දෙයක් තියෙනවා. නමුත් හොඳ දෙයක්. ඔහුට එහපතක් වෙන දෙයක්. අලෝභයට හේතු වෙන අේශයට මග පාදන අමෝහයට මග පාදන යමක් නම් ඔහුට දුන්නේ. හැබැයි ඔහු හරි අපන සන්න. අඬා තමයි ගත්තොත් ගන්නේ. ගන්න වුනොත් ගන්න වෙන්නේ. අටමැත්තෙන් නමුත් ගන්න සිද්ධ වෙනවා. එහෙම වුනොත් මොකද කරන්නේ?

그가 좋아하지 않는 것이 있다고 합시다. 그러나 좋은 것, 그에게 이로운 것, alobha의 까닭이 되고 adosa로, amoha로 길을 여는 것을 그에게 주었습니다. 그런데 그는 싫어합니다. 울며 받더라도 받아야 하면 받습니다. 싫어도 받게 됩니다. 그러면 어떻게 됩니까?

ඔහු කවදහරි ඒ හේතුවෙන් අලෝභයට ආහාරය නිසා පහළ වෙන හිත අලෝභ හිතා. අද්වේශයට ආහාරය වන දෙයක් නම් දුන්නේ ඒකෙන් පහළ වෙන හිත අකමැත්තෙන් පරිහරණය කළා ඇති වෙන්නේ අද්වේශය නිසා. අමෝහය හේතු කාරකයක් නම් දුන්නේ අකමැත්තෙන් පරිහරණය කළත් හේතුවේ ඵලය අමෝහ සංඛාරයට අමෝහ විඤ්ඤාණය

그는 언젠가 그 까닭으로, alobha의 먹이로 생겨나는 마음, 곧 alobha 마음을 냅니다. adosa의 먹이가 되는 것을 주었다면, 싫어하며 썼더라도 그로써 생기는 마음은 adosa 때문에 생깁니다. amoha의 까닭이 되는 것을 주었다면, 싫어하며 썼더라도 그 열매는 amoha saṅkhāra, amoha viññāṇa입니다.

එහ යම්කිසි කෙනෙකුට ලෝභයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් බරිත වෙලා ඉන්න පුද්ගලයා අලෝභය, අද්වේශය, අමෝහය හටගන්න අවස්ථ දෙයක් දුන්නො. ඒකෙන් ඔහුට අයහපතක්ද වෙන්නේ යහපතක්ද ඔහුට යහපතක් වෙනවා. දැන් සතුටු වෙන්න. හේතු ඇතුව සතුටු වෙන්න අන්න ඒක පුළුවන්.

lobha, dosa, moha로 무거워진 사람에게 alobha, adosa, amoha가 일어날 계기가 되는 것을 주었다면, 그것이 그에게 해가 됩니까, 이로움이 됩니까? 이로움이 됩니다. 그러니 기뻐하십시오. 까닭이 있어 기뻐하는 것, 그것은 할 수 있습니다.

එහ කෙනෙක් සතුටු වෙන දේවීම නෙවෙයි පින කියන්නේ. පිනවන්න සුදුසු දෙයක් දි. අපිට පිනවන්න සුදුසු වෙනවා නම් යමක් දීලා අපි දැනගන්න ඕනේ හේතුඵල මෙන්න මේ හේතුව උඩයි මම කියන්නේ මම පිනවන්න දෙයක් දුන්නාද? සතුර වෙන්න දෙයක් දුන්නා.

누가 기뻐하는 것을 주는 것만이 puñña가 아닙니다. 기쁨이 되기에 알맞은 것을 주어야 합니다. 우리가 기뻐하기에 알맞으려면 무엇을 주고 나서 hetu-phala를 알아야 합니다. ‘이 까닭 위에서 나는 말한다, 내가 기쁨이 될 것을 주었는가? 기뻐할 것을 주었다.’

ලෝභයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් බරිත් වෙලා ප්‍රේතයා වෙලා ඉඩපස අලෝපයට, අද්දේශයට, අමෝහයට හේතු වෙන දෙයක් අනුව සතුර වෙන්න දුන්න නම් ඒක ඔහුගේ කර්ම කබාවේ පිහිටිය නම් ඔහුගේ මනසට ඇදලා ඉන්න ඊට අනුකූල අරමුණක් නම් ඔහුගේ මනස ක්‍රමක්‍රමයෙන් අලෝභයට අද්දේශයට අමෝහයට පරිවර්තනය වෙනවා නම් මට සන්තෝස වෙන්න පුළුවන් ඔහු ප්‍රේතැවෙන් මිදෙන සුගතිය අත්දැවකට යන්න හේතුකාර වෙන්න දෙයක් මම දුන්නා. එහෙනම් මට සතුරු නෑ.

lobha, dosa, moha로 무거워져 peta가 된 이에게 alobha, adosa, amoha의 까닭이 되는 것을 기뻐하도록 주었고, 그것이 그의 kamma에 자리 잡고, 그의 마음에 끌려 들어가 그에 맞는 대상이 되어, 그의 마음이 차츰 alobha, adosa, amoha로 바뀐다면, 나는 기뻐할 수 있습니다. 그가 peta에서 벗어나 sugati의 삶으로 갈 까닭이 될 것을 내가 주었으니까요. 그렇다면 내게 거리낄 것이 없습니다.

එහෙනම් පිනවන් දෙකක් දුන්න බලන්න මට නිගමනය කරන්න පුළුවන්. මෙන්න පින්වතුනි ඔය ජාතියකේ පිනක් අපි දැනුවත් වෙලා ඒ ජාති ටිකක් කරලා අන්න ඊට අනුකූලව සතුරු වෙන්න හේතුකාරන විදිහ මක පෙන්නලා ඌ දුන්න ඒකට කැමැති වෙන්නේ නැහ.

그러면 기쁨이 될 것을 주었다고 나는 끝맺을 수 있습니다. 여러분, 그런 puñña를 알고서 그런 일을 하여 그에 맞게 기뻐할 까닭을 보여 주며 주어야 합니다. 그렇지 않으면 그는 준 것을 좋아하지 않습니다.

දැන් ප්‍රේතියා කවදාවත් කැමති නෑහැ අලෝභයට අද්දේශයට අමෝහයට ලෝභය නිසා, ද්වේශය නිසා, මෝහය නිසා ඒකෙන් හටගත්ත කර්මයෙන් තමයි පෙරේත වෙලා ඉන්නේ. ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ නිසා. එක ලෝභ මෝහ එක්කෝ ද්වේශ මෝහ මුල් කරගෙන ඒකෙන් හටගත්ත උප්පත්තිය.

peta는 결코 alobha, adosa, amoha를 좋아하지 않습니다. lobha, dosa, moha 때문에 생긴 kamma로 peta가 되어 있습니다. lobha와 moha, 또는 dosa와 moha를 뿌리로 하여 생긴 태어남입니다.

දැන් අරයට අද්දේශයට අමෝහයට හේතු වෙන දානයක් දෙනවා. දුන්න පදයට විතරක් මේක අලෝප වෙන්නේ නැ.

이제 그에게 adosa, amoha의 까닭이 되는 dāna를 줍니다. 준다는 것만으로 이것이 alobha가 되지는 않습니다.

ලෝභය දුරු කරමින් අලෝභය ද්වේශය දුරු කරමින් අද්වේශය මෝහය දුරු කරමින් අමෝහය සඳහා කටයුතු කරන යම් ආර්යව ඇත්ත. එවන් ආර්ය නිසා යම් දානයක් දුන්නම් ඒ දානයේ ලැබෙන්නා වූ ශක්තිය ආර්ය උප. රහ පිණිස නෙමෙයි. අසීමත බඩපුරවා ගන්න නෙමෙයි. හැඩ වැඩ වෙන්න, දස්සන වෙන්න කාම සම්භෝගයන් සඳහා නෙමෙයි. මේ ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්නයි මම මේ දානයේ ශක්තිය බලාපොරොත්තු වෙන්නේ කියන අධිෂ්ඨාන ප්‍රත්‍යවේ ස්ථානයත් ඒ ආර්ය වළඳන්න නම් ඒ දාන අපි දුන්න දේ මහත්ඵල මහානිසංස ඇති කරන්න හේතු එකක් ගත්වා. අන්න එතකොට අපි කියනවා ආර්යයන්ට දුන්දේ මහත්ඵලයි මහානිසංසය කියලා. එහෙනම් දැන් අපි කරලා තියෙන වැඩපිද කොච්චර වැදගත්ද නැද්ද?

lobha를 버리며 alobha로, dosa를 버리며 adosa로, moha를 버리며 amoha로 애쓰는 ariya가 참으로 있다면, 그런 ariya에게 dāna를 주었을 때 그 dāna에서 얻는 힘을 ariya는 맛을 위해서도 아니고, 배를 한없이 채우려고도 아니며, 몸을 가꾸고 꾸미거나 kāma를 즐기려고도 아니라, ‘이 ariya magga를 이루려고 이 dāna의 힘을 바란다’는 다짐과 paccavekkhaṇa로 드십니다. 그러면 우리가 드린 것이 mahapphala, mahānisaṃsa를 낳는 까닭이 됩니다. 그래서 ariya에게 드린 것이 mahapphala, mahānisaṃsa라고 합니다. 그렇다면 우리가 한 일이 얼마나 값진가요, 아닌가요?

ලෝභයෙන් නික්මයාෑම ලෝභක් ක්ෂය කිරීමට, ද්වේශක් ක්ෂය කිරීමට මෝහ ක්ෂය කිරීමට යම් උත්තමය කටයුතු කරනවා නම් ඔහුටා වූ ආධාරය උපකාරය හේතු කොටගෙන ඒ උතුමා ලෝභක්ෂය කරනවා, ද්වේශය කරනවා, මෝහ අක්ෂය කරනවා ආර්ය මාර්ගය වඩලා හඳම් සසර අනන්ත දුක කෙවර කරනවා. කරගන්නවා.

lobha에서 벗어나 lobha를 다하고, dosa를 다하고, moha를 다하려 애쓰는 거룩한 이가 있다면, 그에게 드린 도움 덕분에 그분은 lobha를 다하고 dosa, moha를 다하며 ariya magga를 닦아 saṃsāra의 끝없는 괴로움을 끝냅니다.

ඒ වගේම දයානුකම්පාවෙන් ලෝකයට ඊට අවශ්‍ය කරන විදිහ කියා දෙනවා. මග පාදලා දෙනවා. එහෙනම් ඔහුගේ මේ සිද්ධ වෙන පැවැත්මේ සේවයත් ඔහුට සිද්ධ වෙන සේවයත් අප්‍රමාණයි. සීමා කරන්න බැ. එහෙනම් අපි දුන්න දානය නිසා යම් කලක් ඒ දාන්‍ය ශක්තියෙන් ජීවත් වෙනවා නම් ඒ ආරියුත්තම ඒ හේතුවෙන් ලැබෙන්නා වූ ජීවිතයේ අනන්ත යහපතක් ලෝකයට සිද්ධ කරනවා තමන්ට සිද්ධ කරනවා. දැන් මට සතුටු වෙන්න බැයිද ඒකෙ දුන්නේ තමා කරාන්නේ ඊට අනුකූල දෙයක්.

또한 연민으로 세상에 필요한 길을 가르쳐 주고 길을 열어 줍니다. 그러니 그분의 삶이 세상에 하는 보탬과 그분 자신에게 생기는 이로움은 헤아릴 수 없습니다. 끝을 그을 수 없습니다. 그렇다면 우리가 드린 dāna의 힘으로 그 거룩한 ariya가 얼마 동안 살아간다면, 그로 얻은 삶에서 세상과 자신에게 끝없는 좋은 일을 합니다. 내가 이에 기뻐하지 못할 까닭이 있습니까. 내가 드린 것이 그에 맞는 것이었습니다.

[උගුර කෑරීම] මේ ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරන උත්තමයන්ටයි මේ ආධාරය හැදුනම් තමන්ටයි මොකක්ද ලැබෙන්නේ? ආර්ය මාර්ගිය පූර්ණය කිරීමට අවශ්‍ය පසුතලය සකස් වෙලා එන්නා වූ පසුතලියා තමයි පුණ්‍ය විපාකය වශයෙන් ඔහුට ලැබෙන්නේ. එහෙනම් තමා හටහා එන්නෙත් ඒ මෙන්න මේකට සතුටු වියල. හැබැයි ඒක නිකන් නෙමෙයි ලැබෙන්නේ. දුන්න නම් යම් දානයක් උන්වහන්සේලා ඒ දානය ඇති කියන මට්ටමට පත් වෙනවා. මදින්න.

[헛기침] ariya magga를 이루는 거룩한 분들께 이 도움을 드리면 자기에게 무엇이 옵니까? ariya magga를 이루는 데 필요한 바탕, 그렇게 갖춰지는 바탕이 puñña의 vipāka로 그에게 옵니다. 그러니 자기도 이것에 기뻐해야 합니다. 다만 그것은 그냥 오지 않습니다. 어떤 dāna를 드렸을 때 그분들이 그 dāna로 ‘넉넉하다’는 자리에 이르러야 합니다. 모자람 없이.

යම් කෙනෙකුට දෙන දානේදී කෑහෙන්න පත්වෙන්න දෙන්න පුළුවන් නම් මේකත් අසිදුර්ල්ලකාරය. ලෝකයේ යම්කිසි කෙනෙකුට යමක් දීලා ඔහුගෙන් සෑහීමට පත් වුණා කියනවානම් මේක ලෝකයේ අති දුර්ලභ කාර කොච්චර දුන්නා ඇතී කියන්නේ නැති මදි කියන ලෝකය මට දුන්නේ නෑහැ කොච්චර දුන්නේ නෑහ කියන ජාතිය ලෝකේ ඉන්න මනුස්සයකුට යමක් දුන්නහම ඒ පුද්ගලයා ඒකෙන් සෑහීමට පත් වුණේ නැත්නම්. පැහීමට පත්වෙන යමක් ඒකෙන් ලැබෙන්නේ ආපම ලබන්න හේතු නැ.

누구에게 dāna를 주어 흡족하게 할 수 있다면 이것은 아주 드문 일입니다. 세상에서 누구에게 무엇을 주고 그가 흡족해했다면 이것은 세상에서 아주 드문 일입니다. 아무리 주어도 ‘넉넉하다’ 하지 않고 ‘모자라다, 내게 준 게 없다, 얼마 주지도 않았다’ 하는 부류가 세상 사람입니다. 그런 사람에게 무엇을 주어도 그가 흡족하지 않다면, 그로써 흡족함을 얻을 까닭이 없습니다.

ආරේක බත් හැන්ඳක් දුන්නොත් මහරත් දුන්න හා සමානව ගරු සලකනවා. ඒකේ වචන හොඳටම ඇති. මජි කියන හැඟීමක් දන්නෙත් නැ. මේ ටික හොඳටම. මෙන්න මේ ලද දෙයි සතුටු වෙන්නේ. ලද දෙයි ශුක්තියට පත්වෙන්නේ. මේ උතුම් ගුණය යම් කෙනෙක් ළඟ තියෙනවා නම් ඒ ආර්යයන්ගේ ගුණයන් එබඳු අයට තියෙන බත්ද ඇති වෙන්න දුන්නා වෙනවා.

ariya께 밥 한 숟가락을 드리면 큰 보배를 받은 것처럼 귀히 여깁니다. 그분의 말은 ‘아주 넉넉하다’입니다. 모자라다는 느낌을 모릅니다. ‘이것으로 아주 넉넉하다’ 합니다. 얻은 것에 기뻐하고 얻은 것에 흡족해합니다. 이 거룩한 덕이 누구에게 있다면 그것이 ariya의 덕이니, 그런 분께는 밥 한 숟가락도 넉넉함이 됩니다.

අනාර්යම සාමාන්‍ය පෘථග්ජන ලෝකය අර කොච්චර දුන්නත් තව මොකක් හරි ඇදෙන්න යන්න ූ බලන්න

ariya가 아닌 보통 puthujjana 세상은 아무리 주어도 또 무엇을 끌어가려 합니다.

දින එකා දැනගත්තා සූලිනම කාලයන්න අය බලන්න. මේ අනාර්ය ධර්ම ගත්තේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අනිත් අය වගේ නෙමෙයි ඔගේ ඉල්ලම පරලක් තියෙනවා. එහ ඉල්ලම අහවල් දහ් දේවා මරි කොච්චර දුන්නා. ඇතිවීමක්

다른 이들과 달리 그의 바람은 끝이 없습니다. 바람이 이것저것으로 이어져, 아무리 주어도 넉넉함이 없습니다.

භාවය කියන එක්තරා තාපත කෙනෙක් තමන්ගේ සේහස ඔක්කොම දන් දීලා. ඉවරනට පස්සේ එක්තරහ බමුණෙක් ආවා. මේක ආරං කියලා. මරක් අහවන්න පසියක් දෙන්න අර භාවය කියන තාපල සමා තියෙනවද? කොහෙන් තියෙන්නද? ඔක්කොම තියලයි ඉපතරයි. එහෙම කියලා හර නැ කොහොම හරි තියන්න. දුන්න උඩ හත් කටා දින හතකට පස්සේ කිය සාප කරලා යන්න වර නැති හින්දා ම සාපෙනලා යන්න

Bāvarī라는 어떤 고행자가 자기 재산을 모두 dāna로 내주고 다 끝난 뒤에 어떤 brāhmaṇa가 와서 무엇을 내놓으라고 했습니다. 그 Bāvarī 고행자에게 있었겠습니까? 어디서 나겠습니까? 다 내주고 끝났는데. 그런데도 그는 ‘그렇게 말해선 안 된다, 어떻게든 내놓아라’ 하고, 주지 않으면 이레 뒤에 머리가 일곱 조각 나리라고 저주하고 갔습니다. 줄 것이 없다는 까닭으로 저주하고 간 것입니다.

දැන් මේ තියෙන්නේ පෘථග්ජන ගති ලස්සන ඇහැ

이것이 puthujjana의 성품입니다.

ජීලා ජීන් 99 එකක් දෙන්න බැරි නිසා පූසාපකට සොටනම් දක්කන්න එපා අරමයක් දුන්න දේ පැත්ත පළතකත්ව මනස නෑ මත දුන්නා නේද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මෙන්න මෙහෙම ස්වභාවයක් මේ ලෝකයගේ තියෙනවා.

세상에는 이런 성품이 있습니다.

එක අවස්ථාවේ හිඳන මනුස්සයෙක් අනේ ස්වාමීනි මම බොහොම දුගියෙන් දුප්පත් පුද්ගලයෙක් හිඟමෙන් ජීවත් වෙන්නේ මම හරි කැමතියි මහණ වෙන්න නමුත් මම මහණ කරන්න එක හාමුදුරුව කියන කෙනෙක් එකක් නැහ. ඔහොම දැන් ම මම හිට රූප පරමහන කරගෙන ඕනා කරන්න. මෙහෙම බුදුරජාණන් වහන්සේට කියපුහම බුදුරජාණන් වහන්සේ අහනවා මහණනි මේ නිඟා කරපු ආධාරයක් උපකාරයක් කාටවත් මතක තියෙනවා.

한때 어떤 사람이 ‘아, 세존이시여, 저는 몹시 가난하여 빌어먹으며 삽니다. 출가하고 싶지만 저를 출가시켜 줄 스님이 한 분도 없습니다’ 하고 Buddha께 아뢰자, Buddha께서 ‘bhikkhu들이여, 이 사람이 베푼 도움을 기억하는 이가 있느냐’고 물으셨습니다.

ස්වාමීනි මට මතකයි අවු ගානක ඉස්සෙල්ලා මේ මනුස්සයා මට බක් හැන්දම් දුන්නා කියලා සැහැරියුත් හාමුදුරුවෝ සාරිපුත්ත මාන කරන්න ගුණ සලගන්න සැරිත් හාමුදුරුව අරාතකය මහන කරගන්නා. දැනට මහණ කරන්න ගත්ත ගුණය මොකක්ද බැලුවේ ෘතගුණේ මතක තිබුණා උන්වහන්සේට අවුරුදු ගානකට ඉස්සෙල්ලා බහැන්ද අඳුන්එ.

‘세존이시여, 저는 기억합니다. 몇 해 전 이 사람이 제게 밥 한 숟가락을 주었습니다’ 하고 Sāriputta 스님께서 그 은혜를 기리며 Rādha를 출가시키셨습니다. 출가시키며 보신 덕이 무엇입니까? 은혜를 아는 덕입니다. 몇 해 전의 밥 한 숟가락을 그분은 기억하고 계셨습니다.

එහෙනම් දැන් කොච්චර වෙනසක් තියෙනවද වෙද මෙන්න ආර්යයන්ගේ ගුණ ස්වභාවය සුළු දෙයක් දුන්නොත් මහත්ර කලකලා මතක තියෙනවා. සුළුවෙන් කරපු උපකාරය මහරක් වගේ මතකයි. මේ ආර්යණි ස්වභාවය

이 얼마나 다릅니까. 이것이 ariya의 덕성입니다. 작은 것을 주어도 큰 보배처럼 기억합니다. 작게 베푼 도움을 큰 것처럼 기억합니다. 이것이 ariya의 성품입니다.

හැබැයි ලෝකේ ආය එක මතක් කරගෙන යන්නේ ඇඟ ඇරුම්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒක ලෝක ගතිය.

그것이 세상의 성품입니다.

ආර්යෝ එක මතක් කරගෙන යන්නේ කෙරමාවබෝධයක් ලබා දෙන්න ඕන සසර දුකෙන් නිදහස් වෙන්න වග පාදා දෙන්න අංශු මාත්‍රයක් හරි මට පිහිටත් වෙන්න පුළුවන් නම් අන්න ඒක තමයි මට කරන්න පුළුවන් උදව් උපකාරය ආර්යෝගී දන්නේ ඒක ලෝකය හින්දල්ල එකම තියෙනවා. ලෝකය යමක් දුන්නට පස්සේ ඊට පස්සේ ගිදර ගිහි පින්දාගෙන එහෙම නේ බත්ලියත් කාල ඒ නියත වෙලා දාගෙන ඉතින් මගේ හොඳ යාළු වගේ ඔය ජාතිය යාළුමක් ලෝකය ඇති කරගන්නේ. ඒක පෘථග්ජනගත.

ariya는 그것을 떠올리며 ‘kamma를 깨닫게 해 주어야겠다, saṃsāra의 괴로움에서 벗어날 길을 열어 주어야겠다, 티끌만큼이라도 그에게 기댈 데가 되어 줄 수 있다면 그것이 내가 할 수 있는 도움이다’ 하고 압니다. 세상은 무엇을 준 뒤에 집에 찾아가 함께 밥을 먹고 어울리며 좋은 벗처럼 그런 사귐을 맺습니다. 그것이 puthujjana의 성품입니다.

ආර්යවදාවත් මොනවා දුනත් ඒ ජාතියකක් ඇති කරගන්න අන්දු මාත්‍රයක් හරි කරපු යහපතට මොහොතට නිවන් වතු පාදලා දෙන්න ඕනේ ඒ උත්තරීතර වන්නා වූ යහපත කරලා දෙන්න යමක් වෙලා දෙන්න පුළුවන් නම් කෑල් නොවලම ඒක කරලා දෙනවා. මෙන්න මේ පැත්තේ ප්‍රතිපාරය ආර්යයන්ගේ ප්‍රතිපකාරය මේක අති උතුම් ලෝකය හට ඒක තේරුම් ගන්න බැහැ.

ariya는 무엇을 받아도 결코 그런 사귐을 맺지 않습니다. 티끌만큼 베푼 좋은 일에도 그 순간 nibbāna의 길을 열어 주어야겠다 합니다. 그 가장 높은 이로움을 해 줄 수 있다면 머뭇거리지 않고 해 줍니다. 이것이 ariya의 갚음이며 아주 거룩한 것입니다. 세상은 그것을 알아듣지 못합니다.

කවදා හරි ඒත් තත්වය වැඩිච්ච දාසකට තේරුම් ගන්නවා මෙහි වචනාකම කොච්චරද ආර්යයන්ගේ උත්තමකම කොච්චරද කියලා දකින්නේ නිදහස්

언젠가 처지가 높아진 날에야 그 값이 얼마이고 ariya가 얼마나 거룩한지 알게 됩니다. 벗어날 때에야 봅니다.

මෙන්න මේ වගේ අපි දැනගන්න ඕනේ අපි යාමත් දානයක් දෙනකොට නමුත් මෙන්න මේ ආකාරයෙන් කාට දෙන දේ මහත්ඵලද මහානිසංසද ශ්‍රේෂ්ඨද පිනවන්න සුදුසු මෙන්න මේක දැනගෙන ඒ සුදුස්සෝහ වෙලා සුදුස්සන්ට ලන් දීලා උපස්සාන කරලා සුදුස්සන්ට උප කරලා ගුණයට උප කරලා එතේ මතු කරගන්නා වූ ශක්තියක් ඇත්නම් අන්න ඒකට ආදාල වෙච්ච ප්‍රතිග්‍රාහකය තිබුණ ගුණ මහත්වය මහත්තියේ බලපානවා අරපි මහත් පලවෙන මහානිසංසය

이처럼 우리가 dāna를 줄 때에도, 누구에게 주는 것이 mahapphala, mahānisaṃsa이고 뛰어나며 기쁨에 알맞은지 알아야 합니다. 이것을 알고 스스로 알맞은 이가 되어 알맞은 이에게 dāna를 드리고 시중들며, 알맞은 이와 덕을 섬겨 거기서 일으키는 힘이 있다면, 그에 걸맞은 paṭiggāhaka(받는 이)의 덕의 크기가 크게 작용해 큰 열매, mahānisaṃsa가 됩니다.

මෙන්න මෙබඳු දෙයක් කරලා ඒවෙලා යම්කිසි පුද්ගලය කරපරේතාදී කොට්ඨාසය පින් දුන්න නම් ඇතිවෙන්න දීම නිසා ඇතිවෙන්න ලැබෙනවා. හැබැයි දුන්නේ වත් හැන්දයි. උන්වහන්සේලායි වත් හැන්දෙන් ශෘටියට පත්වෙලා අප්‍රමාණ ගුණයක් හැටියට සලකලා එහි වචනාකම සිහි කරන්නම්.

이런 일을 하고 나서 peta 같은 무리에게 puñña를 주면, 넉넉함이 되도록 드렸기에 넉넉함을 얻습니다. 드린 것은 밥 한 숟가락이지만 그분들은 그 한 숟가락으로 흡족해하며 헤아릴 수 없는 덕으로 여겨 그 값을 기억합니다.

පෘසත්ජ්ජන පුද්ගලයෝකට ලන් දීලා ඔය හැඟීම එක්කෙනෙක් ඇති කරන්න බැ. දුන්නම් මොකද කරන්නේ? අනික්කේ පංගුවෝ දිහා බලලා ඒකා මට දුන්නේ මේවා අතුට වැඩියම දෙකක් දීලා. ඔය ජාත එකක් තමයි හිතන්නේ එතන අදුශය වෙනවා.

puthujjana에게 dāna를 주고서는 그런 느낌을 한 사람에게도 일으킬 수 없습니다. 주면 어떻게 합니까? 남의 몫을 보며 ‘저 녀석에게 준 것이 내 것보다 많다’ 하는 식으로 생각하고 거기서 dosa가 일어납니다.

අපිට පස්සේ යන ගහලා දුන්නා. හොඳ හොඳ කෑම ඉස්සෙල්ලාම උතන ගහලා. උයා වෙන්න ඉස්සෙල්ලා දාලා. ඔය ජාතියක් කියලා දරහනවා මිසක් සතුටු වෙන ගතියක්. මෙන්න මේක පෘථග්ජන ගතිය. ඉතින් පෘථග්ජනයන්ට යම් උදව උපකාර කරලා අර වගේ උසස් වෙනක් ලබනවයි කියන එක ලබන්න හරි අමාරු.

‘우리에겐 나중에 주었다, 좋은 음식은 먼저 저쪽에 퍼 주었다’ 이런 식으로 원망할 뿐, 기뻐하는 성품이 아닙니다. 이것이 puthujjana의 성품입니다. 그러니 puthujjana에게 도움을 주어 그런 높은 것을 얻기란 아주 어렵습니다.

ඉතින් මේ නිසා දෙයක් කරලා යම්කිසි කෙනෙකුට දෙනවානේ. ඒ මට්ටමේ හේතු ඵලයක් තමයි ප්‍රතිඵල වශයෙන් උදා වෙන්නේ. දුන්නට පස්සේ ඒක කාල හිතන් අනිකට බැල යන ජාතියෙනි.

그러니 누구에게 무엇을 해 주면 그 수준의 hetu-phala가 열매로 옵니다. 받은 뒤 그것을 먹고는 또 다른 것을 기웃거리는 부류입니다.

තමන් කරගත්තේ හොඳ එකක් කියලා හිතාගත්තේ පූර්ණ හොඳ එකක් දීමේ හොඳ මාතය තියෙනවා. හැබැයි දුන්නේ කාර මොකටද කියලා බැරිව නැති නිසා ඥාන සම්පත්ත බලපු නැති නිසා. ඒ පින බලවත්න.

자기는 좋은 일을 했다고 여기고, 온전히 좋은 것을 준 좋은 뜻이 있습니다. 하지만 누구에게 무엇 때문에 주는지 몰랐고 지혜를 갖추어 살피지 않았으니 그 puñña가 힘세지 않습니다.

ඒකත් එක්කලා පැහැදිලිලා හිටපු අර පැරච ගති ලක්ෂණයක් තිබුණ නම් අපි සතුට වෙල්ල වෙලා තියෙන්නේ ඒකත් එක්ක. දුන්නට විතරක් නෙමෙයි සතුටු වෙන්නේ. පුද්ගලයා ඒකෙන් කරගත්ත වැඩේ දෙකට අපි ඒකටත් සතුටු වෙන්නේ.

또 받은 사람에게 맑고 좋은 성품이 있었다면 우리는 그것과 함께 기뻐했을 것입니다. 준 것만으로 기뻐하는 게 아니라, 그 사람이 그것으로 해낸 일에도 함께 기뻐합니다.

දැන් ඕක අනුබෝදන් කරන්න ගියහාම මොකක්ද වෙන්නේ? අසහනයට පත්වෙච්ච මානසිකත්වයක් නේද

그런데 그런 것을 anumodanā하러 가면 어떻게 됩니까? 괴로움에 빠진 마음이 아니겠습니까?

අනුබෝදන් කරන්න අපි කෑල්ල කොටසක් සතුටෙන් දුන්නදී ලබාගත්ත පුද්ගලයාසයි අපේ කොටසයි දෙකම එකතු කරලා දන් අනුබෝධා කරනකොට ලබාගත්ත පුද්ගලයා දූසය මානසිකත්වයක් උදා කරන්න නම් අනුව සතුටු වෙනට ඌ ඒකත් අනුව සතුටු වෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඊට පස්සේ ඔය මොකද කරන්නේ? හේතුඵලය වශයෙන් ිඩක් ලැබෙනවා කොච්චර ලැබුණා සතුටු වෙන්නද බැරි කියලා. මුද සතුරක් හිටින්නේ නෑ මනුස්සයාට පැහැදිලික් එන්න විදිහක්.

그 뒤 어떻게 됩니까? hetu-phala에 따라 무엇을 얻든, 얼마를 얻든 기뻐할 수 없다고 합니다. 사람에게 기쁨이 머물지 않고 맑아질 길이 없습니다.

මෙන්න මේ කියනවා මහත්ඵල මහානිසංස ඇතිවෙන මහා දානයක් දෙනවා කියනකොට මහාදානය වෙන්නේ තමන්ට පුළුවන් හැටියට ඒක බත්විලක් වෙන්න පුළුවන්. හැබැයි දිය යුතු පුද්ගලයාගේ ප්‍රතිග්‍රාහියගෙන් පිළිගන්න කෙනාගේ තියෙන ගුණ මහත්තය. ඒකේ වටිනාකම වැඩි වෙනවා. චිත්ත ප්‍රහාදයෙන් දෙන නිසා දෙන පුද්ගලයාගේ වටිනාකම එතනින් තියෙන්නා.

mahapphala, mahānisaṃsa가 있는 큰 dāna를 준다고 할 때, 큰 dāna란 자기 힘껏 하는 것이니 밥 한 그릇일 수도 있습니다. 그러나 받는 이, 곧 paṭiggāhaka의 덕이 크면 그 값이 커집니다. citta pasāda로 주기에 주는 이의 값은 거기에 있습니다.

දෙන කෙනා චිත්ත ප්‍රහාදයෙන් දෙනවා. පිනේ බලවත්කම මහත්ඵලය ඉන්නේ. ගන්න පුද්ගලයාගේ ගුණය අනුව ගන්න පුද්ගලයා හෝ ඒ වස්තුවේ ගුණ මහත්තය අනු. මෙන්න මේ නිසා දානයක් ආදීනකොට හෝ මොනවාහරි කරනකොට පහනක් දල්ලනකොට හෝ අපි දැනගන්න ඕනේ කාගේ කුමන ගුණයකටද මේ දල්වන්නේ? ගුණ උපහාරයක්ද කරන්නේ? එහෙම නැම් අපි පුද්ගලික ලාභ ප්‍රවේජනයක් ඔයසේ හැඳිලා ඉඳලා ඒ නිසා කරනවා.

주는 이는 citta pasāda로 줍니다. puñña의 힘, 큰 열매는 받는 이의 덕에 따릅니다. 받는 이나 그 물건의 덕의 크기에 따릅니다. 그러니 dāna를 드리거나 무엇을 하거나 등불을 켤 때, 누구의 어떤 덕을 위해 켜는지 알아야 합니다. 덕을 기리는 것입니까? 아니면 사사로운 이득을 바라고 그 때문에 하는 것입니까?

සුවඳු පැකැට් එකක් තියෙනවා බෝල්ඩ් එකක් ගහලා තියෙනවා. මේකට අරගෙන සුරා සුදු

향 꾸러미가 있는데 겉에 굵은 글씨로 적혀 있습니다. 이것을 들고 술을 끊으라고 합니다.

අතහැරලා චිත්ත වසන සුවඳුම් පැකැත්ත එක වෙන්න කියලා දෙනවා. මේක ගිහිල්ලා අල්ලපන් අල්ලපු හම්බ හරි යනවා වගේ. අරක්කුන අරක්ම වෙලා ඕක ගෙන හිට අරක දන්න නැතුව විහින් අල්ල

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මොකක්ද ඒකේ කියලා තියෙන්නේ? ඒකෙන් ගැ වෙලා තිබුනේ ශක්තියක් එහෙම තිබුණා නම් බැරි වෙලා හරි මොනවා හරි ඖෂධ ශක්තියක් හරි යම්කිසි විදිහක ශාන්තියක් හරි ගැලා තිබෙන. ප්‍රාණඝාතයෙන් ඉවත් වෙන්න හොර මැරංචාවෙන් ඉවත් වෙන්න දුරාසූ ධරාචාරයෙන් ඉවත් වෙන්න ඒ උලක් හැටිලා ඌද එහපතකේ රාගයෙන් තිබුනම්. හරි හම්බ කරන වාර්ගයක් වෙලා තේරුනම් ඒක බිදිලා හිට හරි කමක් නැහැ යහපත් මාර්ගයට පැහැදින්න මේකයි ඒකෙන් හම්බවෙලා තියෙන්නේ යහපත් මාර්ගයට හැසිර වෙන්නේ.

거기 무엇이 적혀 있습니까? 그 안에 어떤 힘이, 약 기운이든 어떤 평안이든 담겨 있었다면, 그것은 살생을 그치고, 도둑질과 속임을 그치고, 삿된 행실을 그치게 하는 것, 이익만 좇던 이라도 그것을 깨뜨리고 좋은 길로 맑아지게 하는 것입니다. 그것으로 얻는 것은 좋은 길로 가는 것입니다.

ඈ මොකක්ද සිද්ධ වෙන්නේ? කොහොමහරි කසිපුකාරය එච්චර කල් අහුවෙච නැති කාසි කල්ල පොලිසින් අ රබුඇල්ලුවට ප මොකක්ද වෙන්නේ ඉදා ආ මෙච්චර කල්ලු කරව දෙයක් නැතුව හිටිය යක්කම කරගත්තා. දූයට විචි ගලක් පහළට ගත්තා අර අදුර කවල දැවා කැලේ මගුලක් දෙනලා හොරගත්ත එකක් තිය.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් එයාගේ බලාපොරොත්තුවක් එහෙම ති ශාන්ත ගුණයක් එහෙම මොනකමෙන් හරි කමනයි තමන්ගේ බලලා ගන්න. සම හරියනවා කියලා දැනගත්තොත් ඕන අසාධාරණින් ඒක හරියන්න ඒකට උකුල් හොයනවා. ඒකට උබුල් හොයනවා මිසක්. ඒ මනුසය අර පාන තිබ්බේ ඒකට අපි ඒකට පාන තිබ්බා නෙමෙයි

그의 바람에 평안이나 덕 같은 것이 있습니까? 무슨 수를 써서라도 제 이득을 챙기려 합니다. 잘된다고 알면 아무리 부당해도 그것이 잘되도록 수를 찾습니다. 수를 찾을 뿐입니다. 그 사람은 그 때문에 등불을 둔 것이지, 우리처럼 그런 뜻으로 등불을 둔 게 아닙니다.

දැන් බලන්න කල්පනා කරලා බුදුරජාණන් වහන්සේට පහලක් තියෙනවා ශාස්තෘවරයන් වහන්සේගෙන් කියගියා නමට සිහි කරලා කවුරුත් තියෙන සැරියුත්ම ගලන් දෙනක් පනක් තියෙන තැනක් තියෙනවා. හාමුදුරුවන්ට පාරක් නැ. අදක්ෂාවයන් වහන්සේලාට පාලනක් නැහැ. බුදුහාමුදුරුවන් ජීවරි හාමුදුරුවන්ට අිශඇත්තවා තියෙනවා. මොකද කන්ද හම්බවෙනවා දැන් කල්පනා කරලා බලන්න මොකටද හිතා හිටිය කියලා. දැන් මේ ගුණ දැක්ක අපිට කණහම්බම් වෙන්න.

생각해 보십시오. Buddha께 드리는 등불이 있습니다. 스승의 이름을 기억하며 두는 것이지요. Sāriputta, Moggallāna 스님께 등불을 두는 곳이 있습니까? 그 스님들께는 없습니다. 상수 제자들께도 등불이 없습니다. 그런데 Sīvali 스님께는 넘쳐납니다. 왜냐, 먹을 것을 얻게 해 준다니까요. 생각해 보십시오, 무엇을 바라고 했는지. 이 덕을 보고 우리도 얻으려는 것입니다.

අපේ දෘෂ්ටියක් තියෙනවා කතාව අහලා තියෙනවා. හාමුදුරුවෝ ගිය ගිය තැන දාන වරදින්නේ නෑහැනේ. පානලා බලන්නෙත් අපිටත් දාන වරදි දෙන්නේ නැහැනේ එයාට පාන තියප.

우리에게 이런 diṭṭhi가 있고 이야기도 들어 왔습니다. 그 스님은 가는 곳마다 dāna가 끊이지 않았다고. 그러니 우리도 dāna가 끊이지 않도록 그분께 등불을 두자는 것입니다.

[උගුර කෑරීම] දැන් මෙතන අපි ඇත්ත වශයෙන්ම බැලුවේ එක්කා ආත්ම ලාභයක්. මේ ආත්ම ලාභයක් කරන දෙයක්. කවුරු හරි කිව්වා නම් එහෙම මේ මේ වසවාති මාර්ගයට පන් තිබ්බොත් ඔහොම නේ බන් සත්තනම් කඩා හම්බ වෙනවා කියලා නිකන් ඉදින්න. බුදු පන විතරයි කැලේට වස මාරට පහන් තියෙන ආය ි කතාවක් නෑ අත්දැක විනාසක් ඒකත් මහා භයානක දෙයක්.

[헛기침] 여기서 우리가 실제로 바란 것은 제 이득입니다. 제 이득을 위한 일입니다. 누가 Vasavatti Māra에게 등불을 두면 큰 재물을 얻는다고 말했다면 가만있겠습니까. Buddha께 드리는 등불만이 아니라 숲속 Māra에게도 등불을 둘 것이니, 말할 것도 없이 겪어 보면 망하는 길입니다. 그것도 아주 무서운 일입니다.

එහෙම දේවල් ලෝකේ තියෙනවා අද බොහොම හරියනවා. එහෙම ක්‍රමක් තියෙනවා. හැබැයි දන්නවා නම් එහෙම

그런 것이 세상에 있고, 오늘날 꽤 잘 통합니다. 그런 방법이 있습니다. 다만 알고 있다면 말입니다.

බුදු පහන බෙන්දින් ගියහා වසවර්ත වහන ගියේ ඇතුලේ තියෙන්න පටන් ගන්නවා පිළින්න කියලා බුදු මග යන්නේ නැති වසරති මාරයා දහන කෙනෙක් හිටියොත් එහෙම ඌ පසේ අපාය ගියා. මොන කාලේමද වැටුනා හරි? ඌ කොහෙන් හරි සම්ප වෙන්නේ.

Buddha의 등불을 끄고 Vasavatti에게 가서 그를 마음에 모시기 시작하면, Buddha의 길을 가지 않고 Vasavatti Māra를 섬기는 이가 있다면 그는 apāya로 갑니다. 언제 떨어지든 떨어집니다. 그 사이 어디선가 재물은 얻을지 몰라도.

ලෝකයේ නිච්චයි, සැපයි ආත්මයි කියන දෘෂ්ටිය ඇති මහා බ්‍රහ්මයාට පාන තියන්න ගියහම මහා බ්‍රහ්මයාට කරන්න පුළුවන් හැබූ දවුවක් නොකරනවා. අන්න මගේ පවත්විය මම කියන්නෙත් ඕක තමයි. මම තමා උඹලගේ තියා. උඹලගේ කලකනා නම් මම උඹලගේ දරු හැටියට ොල සලකනවා. ඒ හැරිල්ල එතනත් වෙනවා. දන් මෙහෙම ආගම් තියෙනවා.

세상이 늘 있고 즐겁고 attā라는 diṭṭhi를 가진 Mahā Brahma에게 등불을 두러 가면, Mahā Brahma가 해 줄 수 있는 도움을 안 해 줄 리 없습니다. ‘바로 그것이 내 가르침이다. 내가 너희의 아버지다. 너희가 원하면 너희를 자식으로 돌보겠다.’ 그런 돌봄도 거기서 일어납니다. 이런 종교들이 있습니다.

ඒවයට හරියනවත් අපි දන්නේ නැහ කොහොමද හරියන්නේ. මෙන්න මෙහෙම නොබැඳෙන පැත්තේ පුද්ගලික උදව් ලැබෙන ක්‍රම තියෙනවා. හැබැයි බෞද්ධ නෙමෙයි යථාර්ථයෙන් නිවන් මගක් කවදාවත් හම්බවෙන්නේ නැහ. සසර අනාතයෙන් අනාගත

그런 데서도 잘되는 일이 있습니다. 우리는 어떻게 잘되는지 모르지만. 이렇게 매이지 않는 쪽에서 사사로운 도움을 얻는 방법들이 있습니다. 다만 Buddha의 길은 아니며, 참으로 nibbāna의 길은 결코 얻지 못합니다. saṃsāra를 떠도는 일일 뿐입니다.

මුස්ලිම් ආගමී ඒ වගේ ක්‍රිස්තියානි ඒ වගේ හැටියට පුද්ගලිකව බැලුවොත් එහෙම අහුත විසයක් තියෙනවා. ලෞකිකවද ඒක නෑ කියන්න බැහැ ඒක පැහැදිලිව පේන්න තියෙන්නේ. බෞද්ධයට වැඩිය එහෙම එකක් දකිනවා.

Muslim 종교도, Christian도 사사로이 보면 그런 영역이 있습니다. 세속 일로는요. 그것이 없다고 할 수 없고 분명히 보입니다. Buddha를 따르는 쪽보다 오히려 그런 것이 더 보입니다.

මේ ලෝකයේ නිච්චයි, සැපයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටියෙන් යම්කිසි කෙනෙක් පැවැත්මක් තුළ ඉන්නවා නම් ඒ පැවැත්ම පාස්ථිකයින්ට ඒ ලබා දෙන එක සිලිතාව. ලෞකිකත්වය හැටි. තමන්ගේ අයට උදව් කරන එක ලෞකිකත්වයේ ලෞකික මානසිකත්වය හැටි. තමන්ගේ වාසය වෙන්න, තමන්ගේ ල්දය ගත්තා අයට, තමන්ගේ දෘට්ඨිය ඉන්න අයට උදව් උපකාර කරන එක. ඒ ජාතිය පිවිසියි.

이 세상이 늘 있고 즐겁고 attā라는 diṭṭhi로 어떤 이가 존재 속에 머문다면, 그 존재 안에서 자기 편에게 그것을 주는 것은 쉬운 일입니다. 세속의 방식이지요. 자기 사람을 돕는 것이 세속 마음의 방식입니다. 자기에게 이롭게, 자기 편을 든 이들, 자기 diṭṭhi 안에 있는 이들을 돕는 것. 그런 부류가 있습니다.

දැන් මෙහෙම ක්‍රමයක් තියෙනවා. මේ නොපෙන යන ලෝකෙලත් ඔය ක්‍රමය තියෙනවා. සමහර වෙල යකාට දොලපි තේන තියෙන එකට යටක් ගෙනක් දෙනවා මොනවද සැකවරනක් සලසල දෙනා උට පුළුවන් වෙමත් ක්‍රමයක් තියෙනවා.

이런 방식이 있습니다. 보이지 않는 세상에도 이 방식이 있습니다. 어떤 때는 yakkha에게 제물상을 차려 바치면 그가 해 줄 수 있는 보살핌을 베풀어 주는 방식이 있습니다.

හැබැයි මේ එක ක්‍රමයක්වත් නිවන් දැකීමට සසර දුක් නිවීමට හේතු වෙනවා නෙමෙයි. සසර අනාතයෙන්ගේ උපක්‍රම විතරක්. මේ වගේ දේවල්. ඉතින් අපිත් දකින්න ඕනේ එක එක්කෙනාති එක දේවල් කියනවා. මනවති රේතය ඉද ඉන්නවා කියලා දැනගත්තහම ඕක අයින් කරගන්න ඕක කපන්නගන්න ඕකෙන් සහනයක් ලබාගන්න ඕක කපන්න එක හටිය ඒක එක දෘෂ්ටිය ඉදිරිපත් කරනවා. අහවාල් දේවාලට යන්න එහෙනම් අහවල් කට්ටා මහත්තය හම්බවෙලා ඕක බඳින්න මොනවාහරි කමක් නෑහ කියලා අපිත් ඕ කරනවා අපි සානය වරාගෙන මේ එකක්වත් බුදු දහමක්වත් ප්‍රතිඵල ලැබෙන එකක් නෙමෙයි. හැබැයි ඒ ප්‍රතිඵල නෑ කියන්නේ නැහ.

그러나 이 가운데 어느 방식도 nibbāna를 보고 saṃsāra의 괴로움을 끄는 까닭이 되지는 않습니다. saṃsāra를 떠도는 이들의 꾀일 뿐입니다. 이런 것들입니다. 우리도 봐야 합니다. 사람마다 다른 말을 합니다. 원한 품은 peta가 붙어 있다고 알게 되면, 그것을 떼어 내고 끊고 거기서 숨 돌리려고 저마다 다른 diṭṭhi를 내놓습니다. ‘어느 devāle에 가라’, ‘어느 무당을 만나 그걸 묶어라’, 뭐든 괜찮다며 우리도 그렇게 합니다. 이 가운데 어느 것도 Buddha dhamma의 열매를 얻는 것이 아닙니다. 다만 열매가 없다고는 하지 않습니다.

යම් හතුරේ කල්ලගෙන බලාහත්තා හරි එතනින් ගිහින් දැම්මො. ඒ හතුරගෙන් ආපු බාධකය කරදරය ඒ වෙලාවට කමනය වුනා වගේ පේනවා. හැබැයි තමන් ඒකෙන් අභ්‍යවතෙන් ගොන්නාත්ත පැත්තක් තියෙනවා මහා විනාශයට හේතු වෙන පැත්තක්. තමා දුගතියකට පත් වෙන්නවත් සුචර්තයක් මතු කිරීමක්වත් එහෙම දෙයක් එතන කරගත්තේ නෑ. උපක්‍රම ජීවිතවයෙන් තමා තාවකාලික ශානයක් සලසාගත්තා.

어떤 원수를 붙잡아 거기서 쫓아냈다고 합시다. 그 원수에게서 온 걸림과 성가심이 그때는 가라앉은 듯 보입니다. 그러나 자기가 그로써 속으로 쌓은 쪽이 있으니, 큰 무너짐의 까닭이 되는 쪽입니다. 자기가 duggati에 떨어지지 않게 하는 일도, 선행을 일으키는 일도 거기서 하지 않았습니다. 꾀로 잠깐의 평안을 얻었을 뿐입니다.

බෞද්ධයින්ගේ සිත මේ කෙනෙක්. තමන්ටත් ලෝකයාටත් නියම යථා යහපත යම් ක්‍රමයකින් ලැබෙනවා නම් මම ඒක කරුරු කරනවා, ඒක පිළිගන්නවා ඒකෙන් මාත් යහප්ප කරන්නේ ලෝකයා අත්හපතනවා. හැබැයි මෙන්න මෙතන ඉන්නවා නම් මේ සත්‍යතාවය වළක්කන්න කාටවත් බැහැ ඒ ප්‍රතිඵලක් ලැබෙනවා.

Buddha를 따르는 이의 마음은 이렇습니다. ‘나와 세상에 참된 이로움이 어떤 길로 온다면 나는 그것을 하고 받아들이며, 그로써 나도 이롭게 하고 세상도 이롭게 한다.’ 이 자리에 선다면 이 참됨을 아무도 막을 수 없고 그 열매를 얻습니다.

අමනුස්සයෝ ළඟ හිටියට කරදර කරන්නේ නැහැ. ළඟ හිටිය බලයට අමනුස්සයගෙන් කරදර ඇති වෙන්නේ නැ. ඒ කරදර ඇතිවීමට හේතු යෙදුනොත් තමයි දුර හිටිය වූ වැහිදී කරදර කළා. මේ ලෝකේ අමනුස්සයෙගෙන් පිරිලා ඉන්න ලෝකය අමනුස්ස ගන්ධබ්බයගෙන් පිරිලා ඉන්න ලෝකය.

amanussa가 곁에 있다고 성가시게 하지 않습니다. 곁에 있다는 까닭만으로 amanussa에게서 성가심이 생기지 않습니다. 성가심이 생길 까닭이 맞아떨어지면 멀리 있어도 해를 끼칩니다. 이 세상은 amanussa로 가득한 세상, amanussa gandhabba로 가득한 세상입니다.

අපේ කතාවක් තියෙනවා එක්තරා ිස්වූන් වහන්සේ නමක් යනකොට ප්‍රේෂ දරුවෝ දෙන්නේ. මග රැකලා ඉඳන් ඇහු අම්මා දැක්කොත් එන්න කියන්න කියලා. උන්වහන්සේ පිණ්ඩපාත වඩන්නකොට උන්වහන්සේට යන්න මානසිකත්වයක් තියෙන්න පුළුවන් ඒකයි එහෙම පෙරුනේ. ඉතින් මම කොහොමද ඔයාලේ අම්මා තැන ගත්තොත් අඳුනාගන්න.

이런 이야기가 있습니다. 어떤 bhikkhu가 길을 가는데 peta 아이 둘이 길을 막고 ‘우리 어머니를 보시면 오라고 전해 주세요’ 했습니다. 스님이 piṇḍapāta를 나가실 때 그쪽으로 가실 마음이 있을 수 있어서 그렇게 부탁한 것입니다. 스님이 ‘너희 어머니를 보면 내가 어떻게 알아보겠느냐’ 하셨습니다.

මුල් කෑල්ල කතට දුන්නලු අර ප්‍රේත දරුවෝ. අපේ අමා පෙනෙ මේ කතට ගත්ත හාමුදුරුව. අර හාමුදුරුවෝ ඒ මුල හතර ගන්නවත් එක්කලම හැම තැනම ප්‍රේටිය වලි යන්න දෙනක් නැහැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කකුල තියෙන යන්න දෙන තැනක් එ. කකුල දික් කරනකොට ප්‍රේතය පෙදි පේදි වැටෙනවා.

발 디딜 곳이 없었습니다. 발을 뻗으면 peta들이 픽픽 쓰러졌습니다.

උන්වහන්සේට පිණ්ඩපාත ඉන් යන්න විදිහක් නැහැ මග පලා ඉන්නවද උන්වහන්සේ එවා පේරු දරුවන්ගේ අම්මා මේක දැකලා දුකිල්ලා අර ගරුවෝ කරන තියෙන වැඩේ හැටි මේ හාමුදුරුව ගන්න පිඬ පාත වටිනත් නැහැ. මේක පින් පෙන්නී විදහට කර මුල ඉදුර ගත්තා. ඒ පාර දස අතුරු දහුණා ඉතින් හාමුදුරුවෝ යන ගමන ගිහිලලා උන්වහන්සේ පිඬ බල කරගත්තා.

스님은 piṇḍapāta를 갈 길이 없어 길에 멈춰 서 계셨습니다. 그 peta 아이들의 어머니가 이것을 보고 괴로워하며 ‘이 아이들이 하는 짓 좀 보라, 이 스님이 탁발도 못 하시게’ 하고는 물러서게 했습니다. 그러자 사방이 비켜 주어 스님은 가던 길을 가서 탁발을 마치셨습니다.

දැන් මෙන්න මේ වගේ කියනවා මේ ප්‍රේත රැරවල් මේ ලෝකේ ඕරන් ඉන්නවා. හිටපු ඵලියට ප්‍රේතව රැඟවල් වලට එන්නේ නැහැ. ගතියට ගතිය එකතු වෙනවා. මෙන්න මේක වරක් නෑ. උන්ට හිමි ගතියක් අපි ළඟ පොඩ්ඩක් හරි තියෙනවා නම් අනුකූල ගති කියන අය ඒ ලෝක වලින් අපිට සම්බන්ධයි.

이처럼 peta 무리가 이 세상에 가득 있다고 합니다. 있다는 까닭만으로 peta 무리가 우리에게 오지는 않습니다. 성품에 성품이 모입니다. 이것은 틀림없습니다. 그들의 성품이 우리에게 조금이라도 있다면, 그에 맞는 성품의 이들이 그 세상에서 우리와 이어집니다.

ඒ ගතිය අයින් කරගන්නේ නැතුව අපි ඕකක් කොච්චර න්න හැදුවත් ධර්මානුකූල ක්‍රමයක් නැහැ. එබඳු බැල්මෙන් එබඳු සම්බන්තාවයෙන් වෙන්වෙන්න. ඊට අනුකූලතාවේ අභි තියෙනවා. මේ එක කාරණ. අනික තමයි සසර කරන ලඳ පාප සංයතය විපාකයක් එනවා. ඔය විපාකය පරිදි ඔවුන්ගේ සම්බන්ධතාවය.

그 성품을 없애지 않고는 아무리 애써도, 그런 눈길과 그런 이어짐에서 벗어날 dhamma에 맞는 길이 없습니다. 그 맞음 때문에 이어짐이 있는 것, 이것이 한 까닭입니다. 다른 하나는 saṃsāra에서 지은 pāpa 무더기의 vipāka가 옵니다. 그 vipāka에 따라 그들과의 이어짐이 생깁니다.

විපාක ඵලයක් වශයෙන් ඔවුන්ගේ ආහාරය අපි ඉපදෙනවා. කර්ම ශක්තිය එතකොට ඔහුට පරිසරයක් අපි

vipāka의 열매로 우리가 그들의 먹이로 태어나기도 합니다. kamma의 힘으로 우리가 그들에게 환경이 되기도 합니다.

හැදෙනවා. ඒ වෙලාවේ තරමෘත්වයෝ පින්දාගන්න හේතු යෙදෙනවා. මේ තව ක්‍රම.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහ මේ ක්‍රම දෙක තුනෙන් කොයිකෙන් හරිද? සිද්ධ වෙන එක නැති කරන්න අපි ඒකට ගැලපෙන යහපත් ධර්මානුකූල ක්‍රමය ගන්න ඕනේ.

이 두세 가지 길 가운데 어느 것으로든 일어나는 일을 없애려면, 그에 맞는 좋고 dhamma에 맞는 길을 택해야 합니다.

සසරේ පටන් ඉන්න මේ වෙනකන් අපෙන් අවෙ අසාධාර වෙච්ච ලෝක සත්‍යයෝ ගැන අපි අවංකව සිහි කරලා. අවංකව සංවේගයට පත්වෙලා මේ පස්සේ පසු කෙනෙකුට අවඩක් අසාධාරණයක් නොකරමය නම් දැහැමේ සිතුිවිල්ල අරගෙන යහපත් දේ කිරීමෙන් කරන ලාව පුණ්‍ය කුසල ආශිර්වාදයන් ඔහුට අනුකෝදන් කරලා ඒකෙන් ඔහුට නි ව්ජය වෙලා. අපි නිදහස ලබාගත්තොත් අර සසරදී කර්ම බලවේග වශයෙන් ආපු යම් බලවේගයක් තිබුනම් ඒවා ඉවත් වෙන්න ඒක හේතු වෙනවා. හැබැයි ඔය සුචරිත ගුණයක් අපේ මනසට තැන්පත් වුනානේ. ඒක පේත ගතියට අහල කරා සම්බන්ධ එකක් නෙමෙයි. දේව මනුස්ස කියන දෙගතිය සහ ආර්ය ගති ලක්ෂණයට අනුකූල ගතියක්. එහෙනම් ඒ ගති දෙකට භූත පේත සම්බන්ධයේ අපිට ඉන්න පරිසරය. ඔන්න ඔය ටික හරියට කරගත්තොත් ඒකම යන්ත්‍ර මන්ත්‍රයක් අවශ්‍යත් නැහැ. ඔය පරිසරයෙන් මිදිලා අමනුස්ස කරදර වලින් මිදෙන්නට හැකියාව තියෙනවා.

saṃsāra가 시작된 뒤로 지금까지 우리가 해를 끼치고 부당하게 대한 존재들을 정직하게 떠올리고, 진심으로 saṃvega를 일으켜 ‘이제부터 누구에게도 해나 부당함을 하지 않으리라’는 바른 생각을 품고 좋은 일을 하여 지은 puñña와 kusala의 축복을 그에게 anumodanā하여 그가 이기고 벗어나게 하고 우리도 자유를 얻으면, saṃsāra에서 kamma의 힘으로 온 어떤 힘이 있었다면 그것이 물러나는 까닭이 됩니다. 그런데 그 선행의 덕이 우리 마음에 자리 잡았지요. 그것은 peta 성품과 이어진 것이 아닙니다. deva와 manussa라는 두 gati와 ariya의 성품에 맞는 성품입니다. 그러면 그 두 성품에는 bhūta·peta와 이어지는 환경이 우리에게 없습니다. 이것을 바르게 해내면 yantra도 mantra도 필요 없습니다. 그 환경에서 벗어나 amanussa의 성가심에서 벗어날 수 있습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා නොයේ විදිහ උපක්‍රම වල යම්කිසි කෙනෙක් ළඟ දෙපැත්ත කැපෙන සිවණු කඩුවක් තියෙනවා නම් ඒ ශක්තිමත් පුරුෂයාතේ තියෙන කඩුව උදුරාගන්න බලාපොරොත්තු වෙන් හෝ ඔවුට කරදර කරන බලාපොරොත්තු වෙන ඔහුගේ කඩුවෙන් ඔහුටම ගහනවා කියලා යම්කිසි කෙනෙක් ඇවිදිලා අර කලෙන් එහෙම අල්ලලා ඇද්ද ඔහුට පුළුවන් දේ කරන්නද වෙලා. කලෙන් අල්ලලා කඩුව උදුරගන්න හැදුව පුළුවන්ද? ඔහුගේ මත කැපෙනවා මිසක්. ඔහුට හැකියාවක් නෑ. ඒකෙන් අර පුද්ගලයාව අර කඩුව තියෙන පුද්ගලයා පවත්වන්නවා. මෙන්න මේ පඳු කඩුවක් තියෙනවා මේ ආර්ය මෛත්‍රිය.

Buddha께서 여러 비유로 말씀하십니다. 어떤 힘센 사람에게 양날이 선 날카로운 칼이 있는데, 그 칼을 빼앗거나 그를 괴롭히려고, 그 칼로 그를 베겠다며 누가 와서 칼날을 잡아당긴다면 그가 해낼 수 있겠습니까? 칼날을 잡고 칼을 빼앗으려 하면 되겠습니까? 제 손만 베일 뿐 할 수 없습니다. 칼 가진 그 사람을 이겨 낼 수 없습니다. 이런 칼이 있으니 바로 ariya mettā입니다.

මේ ආර්ය මෛත්‍රිය යං කෙනෙක්ගේ තියෙනවා. අමනුස්සයාට සිත් වෙන්න බැහ ඔන්න අනුස්සයාට මෙල්ල කරන්න බැ. යම් අමනුස්සයා අපත් උපද්‍රවයක් නැති කරගන්න ඕනම් මෙන්න මේ මෙච්ච හිත වන්න වල්ලා ප්‍රගුණ කරගන්න ඒ හිත ප්‍රගුණ කරගත්තා කෙනාට අමනුස්සයට උපද්දය කරනවා කිව්වොත් ඇයි ඉතින් අමනුස්සයෝ ඔහුට මේකට හේතු නැ.

이 ariya mettā가 누구에게 있으면 amanussa가 그를 해칠 수 없고 다스릴 수 없습니다. amanussa의 해를 없애려면 이 mettā 마음을 닦아 길러야 합니다. 그 마음을 기른 이에게 amanussa가 해를 끼친다는 것은, 왜, 그럴 까닭이 없습니다.

හැබැයි ඉතින් අපි ඔතෙන්ට පත්වෙන්න හරි අමාරුයි. වචනය ගිය හැටි. කර්මස්ථානය කියගිය හිතන්න පුළුවන් එක තැනකට වෙලා. හැබැයි අපි දැක්කේ නැහැ. ඒ ටික කෙරුවට ඒකේ බල පිහිටන්නේ කොහොමද? බලපින්න බාධක මොනවද? ඔය ටික දැක්කේ.

다만 거기에 이르기가 아주 어렵습니다. 말이야 쉽지요. kammaṭṭhāna를 일러 주면 한곳에 앉아 생각할 수는 있습니다. 하지만 우리는 보지 못했습니다. 그것을 해도 그 힘이 어떻게 자리 잡는지, 자리 잡는 데 걸림이 무엇인지, 그것을 보지 못했습니다.

එහා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මේ අය බල පිහිටවගන්න ඕනම්. කාරණා පහක් තමන් ළඟ තියෙනවද කියලා මනා සිහි නුවණින් හොඳට විමසෙලා බලන්න. කාමච්ඡන්දය නැමති වැස්ම තියෙනවද? ව්‍යාපාදය නැමති වැස්ම සමාග තියෙනවද? සීනද්ධ උද්දච්ච කුකුච්චේ විතිකිච්චා කියන මෙන්න මේ නීවරණ පහේ වැස්ස ප තම තියාගෙන නම් ඕක වඩන්න බැ. වැඩෙන්නේ නැ. ඔය බලය පිහිටන්නේ නැ. ඒ ශාසනික බලය පිහිටවා ගන්න ඕනනම් ඔය පහ මනාසේ තේරුම් අරගෙන ඒක ඉවත් කරන්න. ඒකට ඉලෙන්න එපා.

Buddha께서 말씀하십니다. 이 힘을 세우려면 다섯 가지가 자기에게 있는지 마음챙김과 지혜로 잘 살펴보라. kāmacchanda라는 덮개가 있는가? vyāpāda라는 덮개가 있는가? thīna-middha, uddhacca-kukkucca, vicikicchā, 이 다섯 nīvaraṇa의 덮개를 쓰고 있으면 그것을 닦을 수 없고, 자라지 않으며, 그 힘이 서지 않습니다. 그 sāsana의 힘을 세우려면 이 다섯을 잘 알고 없애십시오. 거기에 매이지 마십시오.

කාමච්ඡන්දය කියන්නේ කාම ආසාව කියන එක නෙමෙයි. එහි ජැඩුව බැඳුනා වූ මානසිකත්වය ඡන්දර රාගියේ අජික බව කොහොල්ල ලා රාතුවක්වාගේ කාමයන්ගේ වැඩෙන මානසිකත්වය කාමයන් පස පත හයනේ මානසිකත්වය කාම වස්තු දැහැගෙන බදාගෙන ඉන්න මානසිකත්වය යම් කෙනෙකුට තියෙනවා නම් මේ ආර්ය මාර්ගයේ කර්මස්ථානය කොච්චර වළවලා හිටියත් වැඩෙ මේක අයින් වෙන්න ඕනේ

kāmacchanda란 kāma 욕망만을 말하는 게 아닙니다. 거기에 얽혀 묶인 마음, chanda와 rāga에 들러붙어 kāma 속에서 자라는 마음, 다섯 kāma에 빠진 마음, kāma 대상을 움켜쥐고 붙든 마음이 누구에게 있다면, ariya magga의 kammaṭṭhāna를 아무리 닦아도 자라지 않습니다. 이것이 없어져야 합니다.

ඒ වගේම මට ගැහුවා මට බැන්නා මග මට හිඳි හිංසා කළා. මට ගහයි, මට බනී මට හිඳි හිංසා කරයි. ඒ ආදී වශයෙන් මතුත් මට මෙහෙම කරන්න පුළුවන්. මගේ හිතවතාට මෙහෙම කරන්න පුළුවන්. මගේ හතුවාට මෙහෙම උදව් කරන කෙනෙක්, උපකාර කරන කෙනෙක් මේ ආදී ප්‍රශ්නයක් අරමුණු කරගෙන යම් කෙනෙක්ගේ මනුස දූෂ්‍ය බවට පත්වෙනවාන. මෙන්න මේ පුද්ගලයාට එන්නේ ව්‍යාපාද කියන නීවරණය යුක්තයි. එති ලක්ෂණ ක්‍රියාත්මක කරනකම් මේ කර්මස්ථානය වඩලා මේකෙන් ජය හම්බ වෙන්නේ නෑ.

또 ‘나를 때렸다, 나를 꾸짖었다, 나를 해쳤다. 나를 때릴 것이다, 꾸짖을 것이다, 해칠 것이다’ 이런 식으로, ‘앞으로도 내게 이럴 수 있다, 내 벗에게 이럴 수 있다, 내 원수를 돕는 자다’ 하는 물음을 잡고 마음이 더러워진다면, 이 사람에게는 vyāpāda라는 nīvaraṇa가 있습니다. 그 성질이 작동하는 동안에는 이 kammaṭṭhāna를 닦아도 이기지 못합니다.

මේවට බැඳිලා ලෝකේ ආශ්වාදයන්ට බැඳිලා ඉන්න පුද්ගලයාට මේ ලෝකේ කටයුතු ලොකු වෙලා. ඒවා පළවෙනි වෙලා. අර කර්මස්ථානය වන්න වෙලාවකුත් නෑහැ මට ඕවා කරන්න වෙලාවක් නැහැ කොච්චර වැඩ තියෙනවද කියද්දී ඒව ඇවිල්ලා ගැලී ඉන්න තැන. ඒ වැඩියට බැස වෙන ඉඳලා මතක් වෙන්නේ ඔ ලෞකික වැඩපිළිවෙලා. ඔහුට කවදාවත් හීනමිද්ධියෙන් ම විදෙන්න බැ. හැමදේම ඇවිදිලෙනවා. ඒ ධර්මයට හිත හිටෙන්නේ නෑ. හිත ප්‍රහාදයක් නැගින්නේ නෑ. මෙන්න මේ ගති ලක්ෂණය තියෙනවා නම් එයාටත් මේ මාර්ගය වැඩෙන්නේ නෑ.

이것들에 매여 세상 즐거움에 매인 사람에게는 세상일이 커져 맨 앞에 섭니다. kammaṭṭhāna를 닦을 틈도 없습니다. ‘그런 걸 할 시간이 없다, 일이 얼마나 많은데’ 하는 사이 그것들이 몰려와 거기 빠져 있습니다. 거기에 깊이 빠져 떠오르는 것은 세속 일거리뿐입니다. 그는 결코 thīna-middha에서 벗어날 수 없습니다. 모든 것이 몰려옵니다. dhamma에 마음이 머물지 않고 맑은 마음이 일어나지 않습니다. 이런 성질이 있으면 그에게도 이 길은 자라지 않습니다.

යම්කිසි ප්‍රශ්නයකදී ඒකට බැස්සහම් ඇති වෙන්නාවූ නුවේ කවුල් පියවුළු හිතට අරගෙන විසිවිසිද්ධ භාවයට පත්වෙනවා නම් කැලමුණු බවට පත්වෙනවා නම් නොයෙක් ආකාරයෙන් ඇති වෙන්නෙන්නා වූ දූෂ්‍ය මානසිකත්වයට ගොදුරු වෙනවානම් ගැවි තැවි තැවි තැවී ඉන්නව උද්දච්ච කුක්කුච්ච කියන මා ඔය දූෂණයෙන් මිදෙන්න බැරි. එයාටත් ඕක වඩන්න බැ.

어떤 일에 빠지면 생기는 걱정과 근심을 마음에 품고 흩어지고 어지러워지며, 여러 모양으로 일어나는 더러운 마음에 사로잡혀 애태우고 또 애태운다면, uddhacca-kukkucca라는 그 더러움에서 벗어날 수 없습니다. 그에게도 이것을 닦을 수 없습니다.

කරුණු තේරුම් ගැනීමේ හැකියාවක් නැතුව අරක හරිද මේක හරිද අනියවන් දන්නේ නෑහැ කෝක හරිද කියලා ඔය කියන්න හින්දා අපිත් කරනවා. මේ ජාතියේ ඒවා කියනම් විතිරිච්ඡාව ඇරිලා නැ. කරුණු මනාසය තේරුම් ගත්තේ නැති පුද්ගලයාට විතිරිච්ඡාව ඇරුේ නැත්නම් ඒ සහිතව ඉන්න තාක්කල් ඔහුට මේ ප්‍රතිඵල ගන්න බැ.

일을 알아들을 힘 없이 ‘저게 맞나 이게 맞나, 다른 이들도 무엇이 맞는지 모른다, 남들이 하니 우리도 한다’ 하는 부류라면 vicikicchā가 떠나지 않았습니다. 일을 잘 알아듣지 못하고 vicikicchā를 떨치지 못한 사람은 그것을 지닌 채로는 이 열매를 얻을 수 없습니다.

ඔන්න ඔය කාරණා පහ තේරුම් අරගෙන ඒකෙන් වෙන්නේ සිටිච්ච පුද්ගලයෙක් මේ කර්මස්ථාන වැඩුවොත්, මේ ආර්ය මාර්ගය වැඩුවොත් ඔය කියන මෛත්‍රී භාවනාව වැඩුවොත් ඔන්න ඔය කියන මහාුදිය හම්බ වෙනවා. එදාට නම් කිසිම අමනුස්සයකට කරදරයක් කරන්න ඉන්ද්‍රියක් හිසාවක් කරන්න හැකියාවක් නැහ.

이 다섯 가지를 알고 거기서 벗어난 사람이 이 kammaṭṭhāna, 이 ariya magga, 앞서 말한 mettā bhāvanā를 닦으면 앞서 말한 큰 힘을 얻습니다. 그날에는 어떤 amanussa도 성가시게 하거나 해칠 힘이 없습니다.

ඉතින් ඒ නිසා අපි දකින්න ඕනේ. ඉතින් මේ පින් දෙනවා කියන වචන කියනකොට ඉතින් පිනවන සුදුසු දෙයක් ඇවරලා කාමච්ඡන්දය දුරු කරන්න ව්‍යාපාදය දුරු කරගන්න ථීනමිද්ධය දුරු කරගන්න උද්දච්ච කුකුච්චය විදිච්ඡාව දුරු කරගන්න අවශ්‍ය කරන වැඩ පිළිල්ලක් අපිත් කරලා. ඊට අනුකූලව කටයුතු කරලා. අන්න ඒක අපි සතුටු වෙන්න කාරණයක්. පැහැදින්න කාරණයක්.

그러니 우리는 봐야 합니다. puñña를 준다는 말을 할 때 기쁨에 알맞은 것을 갖추어, kāmacchanda를 없애고 vyāpāda, thīna-middha, uddhacca-kukkucca, vicikicchā를 없애는 데 필요한 일을 우리도 하고 그에 맞게 지내야 합니다. 그것이 우리가 기뻐할 일이고, 맑아질 일입니다.

ඊට අනුකූලවන්නාවූ මානසිකත්වයන් කටයුතු කරන ගමන් දස කුසල දහම් කරලා දස පුණ්‍යයක් දිහා කරලා ඒවායේ ගුණ දැනගෙන මෙන්න මේ යහපත කරලා අනේ මේ දුක්ඛිත සත්වයට පත්වෙලා ඉන්නේ යම් අමෘත්ත කොට්ඨාස ඇත්නම් එබන් දුක්ඛිත සත්වය මිදේවා. ඔහුට යහපතක් වේවා. යම්කිසි දුගතිගාමී මානසිකත්වය දුරු වෙලා සැනසුම ලැබේවා. මෙන්න මෙහෙම අපිට කියලා ඒ අධිෂ්ඨානයෙන් නිත්‍රව ඒ අනුමෝදන් කරන්න පුළුවන් නම්.

그에 맞는 마음으로 지내며 열 가지 kusala dhamma와 열 가지 puñña kiriya를 하고, 그 덕을 알아 이 좋은 일을 하고서 ‘아, 괴로운 존재가 되어 있는 amanussa 무리가 있다면 그 괴로운 존재들이 벗어나기를, 그에게 좋은 일이 있기를, duggati로 가는 마음이 사라져 평안을 얻기를’ 하고 말하며, 그런 다짐으로 늘 anumodanā할 수 있다면,

කිසිම දවසක උදේන රෑව නිකන් පැයෙන් පැය කරලත් ඔහුට එහපතක් මිකක් අයහපතක් නැහ. මෙන්න වෙනස ඔය වෙනස තෝරගන්න ඕනේ.

아침부터 밤까지 시간마다 해도 그에게 좋은 일만 있지 해로운 것은 없습니다. 이것이 차이입니다. 그 차이를 가려내야 합니다.

දැනගෙන හරියට මනා චිත්තප්‍රසාදය නිුක්තව ධර්මානුකූලව පිහිටලා එබඳු දස පුණ්‍යා දාන සීලය භාවනාව පිදීම අනුබෝදන් කිරීම බණ ඇහීම බණ දෙසීම පිවිතන්ක් පිදීම වතාවත් කිරීම මේ ආදීවන්නාවූ යහපත් පුණ්‍ය කටයුතු කරලා ඔහුට පුළුවන් නම් ඒ යහපත කරන්න ඕන ඒක අනුමෝදන් කරන්න සුදුසු එකක්.

제대로 알고 맑은 citta pasāda로 dhamma에 맞게 서서, dāna, sīla, bhāvanā, 공경, anumodanā, dhamma 듣기, dhamma 설하기, 공양, 시중들기 같은 좋은 puñña 일을 하고, 그가 할 수 있다면 그 좋은 일을 해야 하며, 그것이 anumodanā에 알맞은 것입니다.

කානකාශය නොකිරීමේ වටිනාකම හොර මැරව නොකිරීමේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය සුතක්ෂූ දුරචාරයෙන් වෙන්වීමේ දුත්්තයන්ග වෙන්වීමේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය සිහි කරලා. අනික් අයට එපන්දියට අවවාද අනුශාසනා කරවලා එයින් පන්නා වූ සතුර වෙට සුදුසු වන්නා වූ ගුණය අනුමෝදන් කරන්න පුළුවන් කොසල අනුමෝදනාව කියන්නේ ඒකයි.

살생하지 않음의 값, 도둑질과 속임을 하지 않는 뛰어남, 술과 삿된 행실을 멀리하는 뛰어남, 노름 같은 것을 멀리하는 뛰어남을 떠올리고, 다른 이들에게도 그렇게 하라 일러 주어 거기서 생기는 기쁨에 알맞은 덕을 anumodanā할 수 있습니다. kusala anumodanā란 그것입니다.

අනේ අපි තානගාත නොකළ යුතු හොර වැරවංචා නොකළ යුතුවන්නා දූසය මානසිකත්වයට පත්න වෙන්න නම් අපිට කොච්චර හොඳ කියලා. ඔන්න ඔය මානසිකත්වය ඇති වුණා නම් අර අමනුස්සයාට ඒ මොහොතෙම ඒ චිත්ත ප්‍රහාදයෙන්ම ඔහු දුගතියෙන් මිදෙන්න හේතු වෙන්නේ.

‘아, 살생하지 말아야 하고 도둑질과 속임을 말아야 하며, 더러운 마음에 빠지지 않는다면 얼마나 좋은가’ 이런 마음이 일어난다면, 그 amanussa에게는 바로 그 순간 그 citta pasāda로 duggati에서 벗어날 까닭이 생깁니다.

නිරා පිළියාව වගේ එතනින් වෙලා සුපතිගාණින් ඒ අමුලට ඔය මානසික කට්ටිය අපි හිරි වෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් ඒ අවස්ථාව වෙනකොට අපි අර ඉස්සෙල්ලා දූසයෙක් විදිහට බලාපොරොත්තු වෙසේ අමනුස්සයා පන්න ගැනීම ධර්මානුකූලව යථාර්ථයෙන් ඔබටත් එහපතක් කරලා අපිටත් එහාපතක් වෙන්න ධර්මානුකූලව හේතුනා යෙදෙනවා. ඒදාට අපි නිදහමනුස්සයාත් නිදහ.

그러면 그때, 우리가 앞서 더러운 마음으로 바라던 amanussa 쫓아내기가 dhamma에 맞게, 참으로 그에게도 좋고 우리에게도 좋도록 dhamma에 맞는 까닭이 맞아떨어집니다. 그날 우리도 자유롭고 amanussa도 자유롭습니다.

මේ ක්‍රමය අනුගමනය කරලා ඕකෙන්දවනවා මිස ඔය ධර්මානුකූල පැත්ත ගත්තොත් අපි මෙලදවත් අපිට එහාපතක් අපිටත් පරලොලවත් එහපතක් නිවනක් ලැබෙනවා ඒක පැත්තට හේතු වෙන්නේ. අර අමනුස්සය අරක් සියලු ආකාරයෙන් යහපතයි. මේක තමයි ආර්ය මාර්ගය තුළින් කරන පුණ්‍යානුමෝදනාව ඕකයි.

그런 꾀를 따르지 말고 dhamma에 맞는 쪽을 택하면 우리에게 이 세상에서도 좋고 저세상에서도 좋으며 nibbāna를 얻는 쪽으로 이어집니다. 그 amanussa에게도 모든 면에서 좋습니다. 이것이 ariya magga를 통해 하는 puññānumodanā입니다.

ඕක වරද්ද ගත්තොත් තේරුම් ගත්තේ නැතුව පින් කරනවා කියලා පව් කර කර පහු දෙන එකක් වෙනවාට අපි දන්නේ නැතුව කරන්න ඕන කියලා. එහෙම නිසා තමයි අර කරදර එන්නේ.

이것을 잘못 잡아 알아듣지 못하면, puñña를 짓는다면서 pāpa를 지어 나눠 주는 꼴이 됩니다. 모르는 채 해야 한다고만 여기기 때문입니다. 그래서 그런 성가심이 옵니다.

නැත්නම් එහෙම ප්‍රශ්නයක් එන්නේ නැ සමහර අයධනා කරන්න බයයි. අමනුස්සන්ට අතය දෙන්න කියන්න බයයි. මොකද මේ දායට එහෙම ලෝකේ

그렇지 않다면 그런 물음은 생기지 않습니다. 어떤 이들은 그렇게 하기를 두려워합니다. amanussa에게 손을 대게 하라고 말하기를 두려워합니다.

කියන්න බයයි. මොකද මේ දායට එහෙම ලෝකේ ඉන්නේ ඔක්කොම වක්ෂයෝ ප්‍රේතයෝ භූතය ඔක්කොම අත හිට දීගන්න කිව්වොත් එහෙම හාමුදුරුවන්ගේ ඇඩි ව දන්නවා නම් තේරුණාන ඒ හාමුදුරුවනේ අපි ඉන්න පැවත වෙන්න නැහැ කී ගිය කර විරටත් යන්න සුව ඉන්න හැඳි. භූතය විචිය ඕකට දාන අටගහන කියන එක ඇහු තේරුණ නම් එහෙම මේ කියන්නේ මොකක්ද කියලා ලෝකේ ඉන්න තාත් ලෝක සත්වය ඇවිදිලා මේ දානයට හතෙදීගෙන් තමන් දුන්න දානයක් සමානව කියන්න කියනවා මල පරේතය මල යක්කු ඔක්කොම ඇවිදින මත ගහලා ගියා දැක්කොත් එහෙම තියෙන්නේ කන්න තියා පැත්තඵල අතින්න ෙන බලය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි අපි උදේ ඉඳර හෑ වනකන් අවුරුදුත් ගිහි කාලෙත් මේ කාලේ ඔයෙම යෙදුනාේ බඩය අමාරුවක් කිසීම දෙයක් අපිට හැදිලා නැහ. කාපු කෙනෙක්ට හැදිලත් නෑහ. මොකද වෙලා තියෙන්නේ? ධර්මානුකූලව යථාර්ථය දකින්න තුළ අස්ථානවිය ඇති කරගන්න. ඒකයි කාරණය

그러나 우리는 아침부터 밤까지, 재가 시절에도 지금도 그렇게 해 왔지만 배앓이 같은 어떤 탈도 우리에게 생기지 않았습니다. 그것을 먹은 이에게도 생기지 않았습니다. 왜 그렇겠습니까? dhamma에 맞게 참모습을 보는 가운데 바른 자리를 마련했기 때문입니다. 그것이 까닭입니다.

හැබැයි ඉතින් මේකට අත ගහපත් කියන්න ඉල්ලා වටපිට බලලා හිතකන් පොද්දය ඇගිල් ගහලා කතේ දහගන්න කියෙන ආපු එකක් ඕ එහෙම කෙනක් තිබ්බුනේ. ඒ ජාතියටයි මුත් හත ගහන්නේ. එතකොට මොකද වෙන්නේ? ඒකත් ඇවිල්ලා දැන් ඇහෙන් ඇඟිල්ලා ගහලා කට ගහලා තමයි අත ගහලා ත්තෙන්නේ. ගතියට ගතිය. මෙන්න මේ වගේ කියමට අපි දැනගන්න ඕන.

그런데 손을 대라고 하면, 둘러보며 손가락을 넣어 핥던 그런 이가 있었다면, 바로 그런 부류가 손을 댑니다. 그러면 어떻게 됩니까? 그런 것도 와서 손가락을 넣고 입을 대며 손을 댑니다. 성품에 성품입니다. 이렇게 알아야 합니다.

දානේ ගෙනාලා පූජා කරන්න ගියාට පස්සේ හොඳ හොඳ දෙකක් වෙතන තියෙනවා අලු කකුරින් මේක හඳගෙන්නේ පස්සේ කන්න මම තියාගන්නවා කියලා. අර පිරිගන්න පුද්ගලයෙක් බොහොම අදහසක් එහෙම අහත් මොකද තියන්න. අරා අමනුස්සයන්ට අවස්ථාවල ලැබෙනවා. උන්ටත් ඕ ඕන ඒවා හොර නෑනවා. එහෙම වුනොත් ඔය ජරා කරන්න පුළුවන්. ඉතින්

dāna를 가져와 공양하러 가서, 좋은 것 몇 가지가 있으면 ‘이건 나중에 먹으려고 남겨 둔다’ 하고 빼 둡니다. 그러면 amanussa에게 기회가 생깁니다. 그들도 원하는 것을 훔쳐 갑니다. 그렇게 되면 더럽혀질 수 있습니다.

ඒ නිසා ධර්මානුකූලවම බියවිත මේ කතාව යථාවාදී තථාකාරී වෙන්න ඕනේ. යථාකාරී තථාවාදී වෙන්න ඕනේ. එහෙනම් මේ දානය මේ බල උත්තමයන්ගේ දානයක් කියලා කිව්වා නම් අපි දැනගන්න ඕන ප්‍රත්‍යවේක්ෂාවෙන් යුක්තව මන් මේ දානය වැළඳීමට කොහොමත් සම්බන්ධයක් නැ මේ ශාසනික දාන අපි ඇත්තෙන් ඒක දැක්ක නම් ඒ දානයට ගිනිවාදී අතහන්න බැහ. ඒ ජාතියවට ඇගිලි ගහන්න ලෙව කන්න ඉතුරු කරන්න පුළුවන් කමක් නෑහැ. එහෙම එකක් හිතින්නේ නැහ. අපිත් ඕගේ කෑනකමට හිතාගෙන පූජා කරලා ගියකෝ යනකන් තමයි ඉන්නේ විහට කුස්සෙන් දුවන්නේ. එකප යන්න නැද්ද පසක මහත්ත යන්නේ නැද්ද ඉත් මම කරන මොකද අනිත් අයට ඕනේ මේක ගිහලා හඳායන කන්න බලාගෙන සමහර කෝම කරන්න පුළුවන්. ඒ ජාතියේ මානසිකත්වය එහෙමනම් කවදාවත් ආර්යයන්ට දානයක් කැප කරන්න බැහ. එහෙම ආර්යයන්ට දානයක් පූජා කරන්න ආර්ය අදහසක් නැත්නම් බැහ. ඒ දානය පූර්ණ බවට පත් වෙන්නේ නැහ. ඉතින් මේ වගේ අපි දැනගන්න ඕනේ

그러니 dhamma에 맞게 yathāvādī tathākārī, yathākārī tathāvādī여야 합니다. 이 dāna가 거룩한 분들의 dāna라고 했다면, 그분들은 paccavekkhaṇa를 갖추어 드신다는 것을 알아야 합니다. sāsana의 dāna를 우리가 참으로 그렇게 보았다면 그 dāna에 함부로 손댈 수 없습니다. 손가락을 넣어 핥거나 남겨 두어도 괜찮다고 생각하지 않습니다. 그런데 우리는 제 욕심을 품고 공양하고는, 스님이 가실 때까지 기다렸다가 부엌으로 달려가 ‘아직 안 가셨나, 저 양반 안 가나’ 하며 남은 것을 먹으려 합니다. 그런 마음이라면 결코 ariya께 dāna를 바칠 수 없습니다. ariya의 뜻 없이는 ariya께 dāna를 바칠 수 없습니다. 그 dāna는 온전해지지 않습니다.

නැහ. ඉතින් මේ වගේ අපි දැනගන්න ඕනේ අමනුස්සයෙක් කැඟිලි ගහන්න හේතුවක් තියෙනවා. අපි ළඟ තියෙනවා නම් ඒ ජාතියේ ගති. අමනුස්ස ගති. ඒ අමනුස්සයා අපි අතර තියෙන්නේ එපද සම්බන්ධතාවයක්. ගරු සම්බන්ධතාවයක් අමනුස්සයාට අපි කෙරෙහි හිටින්නේ නැ. ආර්යයන් ළඟ තමනුස්සය එනවා ගරුිය සම්බන්ධතාවය දැක දුරු තැන ගරු කරනවා. දැක තැන වැදගන්නවා. නමස්කාර කරගන්නවා. හීනින්වත් හිතන්නේ නෑහැ කරදරයක් කරන්න. ඕන තරම් භූතයෝ ඉන්න ඕනේ. ඒක ප්‍රශ්නයක් නැහ. ඉතින්

그러니 amanussa가 손을 대는 데에는 까닭이 있음을 알아야 합니다. 우리에게 그런 성품, amanussa의 성품이 있다면 말입니다. 그 amanussa와 우리 사이에 있는 것은 그런 이어짐입니다. 존경의 이어짐이 amanussa에게 우리를 두고 생기지 않습니다. ariya 곁에 amanussa가 오면 존경의 이어짐입니다. 멀리서 보면 공경하고, 보이는 곳에서 절하고 namaskāra합니다. 꿈에서도 해코지할 생각을 하지 않습니다. bhūta가 아무리 많아도 상관없습니다.

භූතයෝ ඉන්න ඕනේ. ඒක ප්‍රශ්නයක් නැහ. ඉතින් මෙහෙම අපි දැනගන්න ඕන ධර්මානුකූලව භූතයෝ පැවිදි පන්දනා නම් අපිට ලෝකයක ඉන්න එකක් නෑහ වෙන්නේ. අපි දැනගන්න ඕනේ ධර්මානුකූලව එහෙම බාධකයක් කර්මරයක් ඇති නොවින්ද ඒ අයටත් යහපතක් කරලා අපිත් එහපතක් කරන ඉන්න ඒ විදි පරිසරය දහම් පරිසරය අපි ගොඩනගාගන්න ඕනේ. භූතය පන්වලා අපි රේතව පන්ලා සුද්ධ කරලා අපිට විතරක් ඉන්නක් හිතුවොත් එහෙම අපේ නොදනවත්කමට මොට්ටකමට හිතෙනවා නිකන්. නොපෙන්නකමට හිතෙනවා නිකන්. මේක කරන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි.

그러니 이렇게 알아야 합니다. dhamma에 맞게 보면, bhūta를 다 쫓아내려 한다면 우리가 이 세상에 있을 수 없게 됩니다. dhamma에 맞게, 걸림이나 해가 생기지 않도록, 그들에게도 좋은 일을 하고 우리도 좋게 지내는 그런 dhamma의 환경을 지어야 합니다. bhūta를 쫓고 peta를 쫓아 깨끗이 하여 우리끼리만 살겠다고 생각한다면 그것은 우리의 무지와 어리석음, 보지 못함 때문에 그렇게 여기는 것일 뿐입니다. 이것은 할 수 있는 일이 아닙니다.

අස්සක් මුල්ලක් නෑ. ඒ අනුස කොට්ඨාස ඉන්නවා දැකෙන ඒගොල්ලෝ පන්නලා සුද්ධ වෙන්න හැතුවට එහෙම එකක් අපිට ඇත්තෙ නැ. අන්තිමට එකට එයක් එනවා. යම්කිසි බලයකින් එහෙම කරන්න කියලා. එබන්දෝ සියල්ලම ඉවත් වීමේ. අපිත් ප්‍රේත ගතිය පොඩ්ඩක් හරි වෙනවා අත්විත්තෙන්න පටන් ගන්නා. ඒ විහන්න ඕන.

빈틈이 없습니다. amanussa 무리는 어디에나 있습니다. 그들을 쫓아내 깨끗해지려 해도 그런 일은 우리에게 없습니다. 끝내 하나가 가면 또 하나가 옵니다. 어떤 힘으로 그렇게 하라 해도, 그런 것들이 모두 물러나려면 우리도 조금이라도 있는 peta 성품을 버리기 시작해야 합니다. 그것을 살펴야 합니다.

දැන් ඔහොම දෙයක් ඔතනස් සිද්ධ වෙන්නේ? අමනුෂයාපන්නන්තියා ලොකු අවස්ථාවක් දාලා ලැහැු වට පස්සේ ඔතන ඉන්නවා නම් පොඩ්ඩක් හරි පේට ගති තියෙන එක එහෙම පූරත් වදිනවනේ. බලනකොට දාපු නැගෙත් ඔලුව හැරගි. දැවිල්ල පිටත්වා. ඒ මිනිහටත් බැ එහෙම බලයක් ආවත වෙලා යම්කිසි බලයක් තිබ්බොත් එහෙම දි

거기서 그런 일이 왜 일어납니까? amanussa를 쫓는 큰 의식을 벌인 뒤에도 거기 머문다면, 조금이라도 peta 성품이 있는 이는 그것에 걸려듭니다. 보면 머리가 돌아가고 화끈거림이 일어납니다. 그 사람도 견디지 못합니다. 그런 힘이 오거나 어떤 힘이 있다면 말입니다.

එහෙනම් එතන ඉන්න දේවතාව මනුස්සයෝ මනුස්සයෝ දේවතා කියන සුගති මානසිකත්වයක් ඇති අයට පමණත් ඒ පරිසරය හිමෙ. අනිත් අයට මෙහෙම ස්වභාවයක් තියෙනවා. ඉතින් අපි හැමදේම දැනගන්න ඕනේ කාටත් යහපතක් වෙන විදියේ ඒ මානසිත්වය උදා කරලා. අපටත් ඒ ලෝකයාටත් යහපතක් වෙන්නේ කොහොමද අන්න ඒ මාධිකව කටයුතු කරා. එහෙම කටයුතු කරනවා නම් පිනව දෙයක් අපි නඉපදවනවා. ඒක අපිටත් යහපතයි. අමනුස්සීන්ටත් යහපතයි. ලෝකේ සැනටම යහපතයි. ඒ විදිහට කරලා ඕනේ ඒවයෙන් මිදෙන්න.

그러면 거기 있는 deva와 사람, 곧 sugati의 마음을 가진 이들에게만 그 환경이 맞습니다. 다른 이들에게는 이런 성품이 있습니다. 그러니 우리는 모든 것을 알고 모두에게 좋은 일이 되는 마음을 일으켜, 우리와 세상 모두에게 어떻게 좋을지 그 길로 지내야 합니다. 그렇게 지내면 우리는 기쁨이 될 것을 낳습니다. 그것은 우리에게도 좋고, amanussa에게도 좋고, 온 세상에도 좋습니다. 그렇게 해서 그런 것들에서 벗어나야 합니다.

දැතය භූතය දින් ඒ වගේ තියෙනවා තියෙනවා මිනිස්සුන්ට වැඩ ඉතින් එහෙම ක්‍රමනේ. නෑන්නේ නැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේ ලෝකයේදී අනුන්ට උගුල් හැදලා අනු පටලෝපයලට ඒ ලෝකයෙට ගියාට පස්සේ ඥාතීන් හරි කවුරු හරි රැස්වෙලා හිම් කට්ටාඩිය වෙලා රූපලෝ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හේතුව ඵලය උන්ටත් හම්බ වෙනවා. මෙලෝ හු අනුකූ කරුවත් එලෝදිත් උන්ට හම්බ වෙනවා. ඕක සලක්ද

그들에게도 hetu-phala가 옵니다. 이 세상의 일에 맞는 열매가 저세상에서도 그들에게 옵니다. 그것을 헤아려 보십시오.

අපි හොඩින් ජීවත් වෙන්න හිතාගෙන භූතය අල්ලා හිතන් අර මන්ත්‍රවලී හදලා මොනවා හරි කරලා දැම අර වස්සේ අවුරුදු 25 30ක් අපි දැන් ඕක ඌගෙන් අපිට කරදරෙන්නේ නෑහැ කියලා ඉඳලා අත්ල්ලපූත වුනාම මොකක්ද වෙන්නේ අපි? ඔව් තවකය පොටි වල අපි අල්ලා දානවා. ආතොත් පළමු ආ උඹ ආව කවුද ගැටගෙන?

우리가 편히 살려고 bhūta를 잡아 mantra로 묶는 등 무엇을 해 두고, 25년, 30년 동안 ‘이제 그놈이 우리를 괴롭히지 않는다’ 하며 지내다가 우리가 죽으면 어떻게 됩니까? 그래요, 다른 단지 속에 우리도 붙잡혀 들어갑니다. 그러면 ‘야, 너는 누가 묶어서 왔냐?’

මම නම් ඔබ ගැට ගහලා ේ. උඹට ගැරෙව්වේ අර ගෙහි ඉන්නේ භාගිතෙක් බා මාත් ගැට ගහලා එවා ඔබ ළඟට ආබත්තාම පැත්තකින් මල්ලන්න දැන් දෙන්නා කියලා අවුරුදු කල්ප ගානක් හරි කෝටි ගානක් ඔහෙන් ඉන්නවා මලදවී. බලහන්න උඹරක් අන්න නැ වටන්න නැති කරනවා ඔබත් නැති රන්නේ. අනාතය අනාතය හැටස ඔහොම කියවලු. ඔය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

රන්නේ. අනාතය අනාතය හැටස ඔහොම කියවලු. ඔය ජාතියේ ලෝකයක් තියෙනවා අපි දන්නේ නැතුව ඒකෙකුට හිං කරලා ගිහිල්ලා අනික බේරෙන්න හිටාගෙන මේ හඉංගියක් කරලා ගිහිල්ලා උන් දෙන්නම ඇගේ තැන ගිහිල්ලා ඇවිල්ලා එන්න පොදිය එක එහෙමයි නැත්නම් පොල තෝ තෝ මට හිඳින් තියන ලා නේද ඌ එතන ගහගන්නවා.

그런 세상이 있습니다. 우리가 모르는 사이 한 놈을 해치고, 또 다른 놈에게서 벗어나려 해치고 가면, 결국 그 둘이 한곳에 가서 만나 ‘너, 나를 해쳤지’ 하며 거기서 다툽니다.

ඕ වගේ හෙන පොර තියෙන රෝගයක් ඔය අංස ලෝකය විවිධාකාර ඉතින් ඒ නිසා මේ නොපෙනනෙන ලෝකේ අවිද්‍යාව නිසා ලෝක සත්වයා සැනසුම හොයාගෙන තාවකාලික ඔහොම දේවල් කරලා සැනසුම් හොයෙනවා. නමුත් ඒකෙන් වෙන්නේ මොකක්ද? අඳුරෙන් අඳුරට යනවා මිසක් කවදාවක් එළියට එන්න පුළුවන් කමක් නැහ. ඉතින් අපි දැනගන්න

그처럼 그 무리의 세상은 갖가지입니다. 그러니 이 보이지 않는 세상에서 avijjā 때문에 존재들은 평안을 찾아 잠깐의 그런 일들을 하며 평안을 구합니다. 그러나 그로써 무엇이 됩니까? 어둠에서 어둠으로 갈 뿐, 결코 빛으로 나올 수 없습니다.

එන්න පුළුවන් කමක් නැහ. ඉතින් අපි දැනගන්න ඕනේ අමනුෂයන්ගෙන් කරදරෙනවයි කියලා කියන්නේ අමුසයෙන්ගෙන් නිකන් කරෙනවා කියන එක නෙමෙයි. මේ ලෝකයේ අපි යම්කිසි පුද්ගලයෙකුට හිං හිංසා කරලා අත්විසින් කළ යුතුකම ඉටු නොකර අපේ වාසයට අපේ ලාාවයට කටයුතු කරගෙන ඉඳලා මලාට පත් ඔය ඵල ගැනීමට අර අමනුස්සයාට හේතු තියෙනවා.

그러니 알아야 합니다. amanussa에게서 성가심이 온다는 것은 그냥 오는 게 아닙니다. 이 세상에서 우리가 누구를 해치고, 손수 해야 할 도리를 다하지 않고, 제 이득만 챙기며 살다가 죽으면, 그 열매를 받게 할 까닭이 그 amanussa에게 있습니다.

අම්මා තාත්තා හදලා වඩලා ඔක්කම කරලා හදලා දුන්නට පස්සේ අපිට ලොකු පත් වුනාට පස්සේ අපේ වැඩ අපි බලාගන්න ගියහම හරි ඉතුකම ඉටු කරුවේ නැතුවහම පෘථග්ජන ගතිය නම් අර අම්මා තාත්තාගේ නැ අය සිටිය උණු ෂාප කරනවා. මුන් හැදුවා වැඩුවා කන්න දුන්නා ඔක්කොම කළා බැලමේකම් කළාම අපිට අදමුණ සලකන්නේ නැ. ඔවුන්ට නම් හොඳක් වෙන් දෙන්න. අර පෘථග්ජන මානසිකත්වයෙන් අම්මා තාත්තා වන ශාප කරගෙන දරිලා.

어머니 아버지가 길러 다 해 주었는데 우리가 커서 제 일만 보며 도리를 다하지 않으면, puthujjana 성품이라 부모가 원망하며 저주합니다. ‘이것들을 길러 먹이고 다 해 줬는데 우리를 돌보지 않는다, 어디 잘되나 보자’ 하는 puthujjana 마음으로 부모가 저주하며 죽습니다.

ඒගොල්ලෝ කරගත්ත අසාධාරණයටද ඒගොල්ලෝ ප්‍රේත ලෝකෙට ගියාට පස්සේ එවුන් ඇදිලා මොකෙද කරන්නේ? අර ඉන්න ළමට ඕගටම අර පලියට ගන්න ඕන. එදාට අපි මොකද කරන්නේ මෙච්චර සැලකි අපි දන්නේ නැහ අපිට අපිත් මනස වැහිලා. අපි කාටවත් කරදර කරන්නේ අපේ පාදු ඉන්න හැනවා අපිට ඉන්න සෙන්නේ නැහ මේ මලයක් හොයලා අපි ඕක කියනවා.

그들이 겪은 부당함 때문에, 그들이 peta 세상에 간 뒤 끌려와서 어떻게 합니까? 그 자식에게 앙갚음을 해야 합니다. 그날 우리는 어떻게 합니까? ‘이렇게 돌봤는데’ 하며, 우리는 모릅니다, 우리 마음도 덮여 있어서. ‘우리는 아무도 괴롭히지 않는데 왜 우리가 편히 살지 못하나’ 하며 핑계를 찾아 그렇게 말합니다.

තමන්ගේ වරද සමාධියේ වරද පේනවා නම් කෙනෙකුට මේක පුදුම දිට්ියක්. [උගුර කෑරීම] අති දුර්ලභ දෙයක්. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ඒ මහා ඥානවන්තය කියලා. සමාධිය වර සමහර වරද හැටියට පේනවා නම් යමෙකුට ඔහු ඥානවන්තය. අති දුර්ලභයි. මේකත් ලෝකේ අති දුර්ලභ කාරණය. කෙනෙකුට තමන්ගේ වරද වරද හැටියට පේනවා නම් ඒක හරි වටිනවා.

자기 잘못을 잘못으로 보는 사람이라면 놀라운 눈을 가진 것입니다. [헛기침] 아주 드문 일입니다. Buddha께서 그를 큰 지혜를 가진 이라 하셨습니다. 자기 잘못을 잘못으로 보는 이는 지혜로우며 아주 드뭅니다. 이것도 세상에서 아주 드문 일입니다. 자기 잘못을 잘못으로 본다면 그것은 아주 값집니다.

නමුත් ලෝකයේ සිද්ධ වෙන ලොකුම අඩුපාඩුවක් තමයි වරද වරද හැටියට තමන් තමන්ගේ වරද තම සමවා. පෙන්නලා දෙන්න කිව්වා සුපිත වෙනවා. එහෙම එකක් නෑ කියන දෘෂ්ටියම ඉන්නවා. මෙන්න මේකේ ඉන්න තාකල් අපිට පුළුවන්කමක් නෑ. එහෙන් එහාට හිත වරන්න. ඒ මට්ටම ඉක්මවන්න බැ.

그러나 세상에서 일어나는 가장 큰 모자람은 자기 잘못을 잘못으로 보지 못하는 것입니다. 보여 주면 성냅니다. ‘그런 것 없다’는 diṭṭhi에 머뭅니다. 그 안에 있는 동안 우리는 마음을 그 너머로 넓힐 수 없습니다. 그 수준을 넘어설 수 없습니다.

හදේ හරි බයනකයි අපි දැනගන්න ඕනේ හැමදේම අපි පුරුදු වුනොත් එහෙම අපේ අඩුපාඩුව හැමදේම හොයාගන්න ක්‍රමක්‍රමයෙන් දකින්න පටන් ගන්නවා තමන් තියෙන අඩුපාඩු වැරදියි. අනිත් අයගේ අඩුපාඩු වැරදි හොයන එක පැත්තකින් තියලා තම තමන්ගේ අඩුපාඩුව වැරද්දට එක්දහත් තියෙනවද කියලා බලන්න විමර්ශනය කරන්න පටන් ගත්තොත් මේක ජයග්‍රහණය කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේත් පෙන්නවා. තමාගේ අඩුව හොයාගන්න. මේ ක්‍රමය ප්‍රගුණ වුනොත් එහෙම වැඩි කල් යන්න ඉස්සෙල්ලා වරල හදාගන්න පුළුවන්. සුද්ධ වෙන්න පුළුවන්. ඔය ටික වහල නම් කිසි දවසක

아주 위험합니다. 우리는 알아야 합니다. 모든 것에서 자기 모자람을 찾는 버릇을 들이면 차츰 자기에게 있는 모자람과 잘못을 보기 시작합니다. 남의 모자람과 잘못을 찾는 일은 제쳐 두고, 자기 모자람과 잘못이 조금이라도 있는지 살피기 시작하면 그것이 이김이라고 Buddha께서도 보여 주십니다. 자기 모자람을 찾으라. 이 길이 익으면 오래지 않아 잘못을 고칠 수 있고 깨끗해질 수 있습니다.

වෙන්න පුළුවන්. ඔය ටික වහල නම් කිසි දවසක [උගුර කෑරීම] කොච්චර විදිහකම කරන්න ගියාද හොඳ වයට කොච්චර කන්න හැදුවත් එය වෙනස් පැත් වරද හදා ගැනීම තමා තුළ තිබෙන විහි තවත් පැක්කා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

උදේ ඉඳන් රෑව නිකන් මල් පහ පූජලෙත් නැති. දන් දුන්නෙත් නැති. ඒවා නොකරන පුද්ගලයෙක් ගෙදෙත් වෙලා ඉඳලා හැබැයි ඒවත් අයිති නැති තමාගේ අඩුපාඩු හොය හදාගන්න එක කරගත්ත. මගෙන් ලෝභ සහගත ද්වේශ සහගත මෝහ සහගත වැරදි කෙරෙනවද මගෙන් අනුන්ට අංශු මාත්‍රයෙන් හෝ අවලයක් අසාධාරණයක් කෙරෙනවද මගේ හිතෙන් හෝ ක්‍රියාවෙන් හෝ කතාවෙන් හෝ කෙනෙකුට කරදරයක් සිද්ධ වෙනවද එහෙනම් මනාසීයෙන් ඒක හොයට මම දුරු කළ යුතුේ. ඒක හරි අපරාධයක් එහෙම වෙනවානම්. මෙන්න මේක කරගන්න කෙනාට ඔන්නම් පුළුවන් ජීවිතයට මල් පහ පූජා කරන්න ඉන්න වෙන මොනවත් නොකර ඉඳලා හැබැයි ආධ්‍යාත්මික පාරිශුද්ධියට පත් වේවා.

아침부터 밤까지 꽃 다섯 송이도 공양하지 않고 dāna도 하지 않은, 그런 일을 하지 않는 사람이 집에 머물면서도 다만 자기 모자람을 찾아 고치는 일을 해냈다고 합시다. ‘내게서 lobha, dosa, moha에 얽힌 잘못이 생기는가, 내게서 남에게 티끌만큼이라도 해나 부당함이 생기는가, 내 마음이나 행동이나 말로 누구에게 성가심이 생기는가, 그렇다면 잘 찾아 내가 없애야 한다, 그런 일이 있다면 큰 허물이다.’ 이것을 해내는 이는 평생 꽃 다섯 송이 공양도, 다른 무엇도 하지 않았더라도 안의 깨끗함에 이를 수 있습니다.

ඔය ටික හොරන් නැතුව උදේ රෑනම් සියක්ුද්ද මල් පහ පූජා කරමින් බුදු මඳිව ඉන්න පුද්ගලයා මැරෙනකොට දූසේ මැරෙන්න පුළුවන්. මේසා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා බොහෝ පින්දහම් කරගෙන ඉන්න පුද්ගලයෝ අන්තිමට අපාගත වෙනවා මමම දැකලා තියෙනවා. එහෙම දැනගන්න කටයුතුට නොකරන පුද්ගලයෝ අන්තිමට දෙවිලෝටත් යනවා සුභතියටත් යනවා දැකලා තියෙෙනවා.

이것을 찾지 않고 아침저녁 꽃 다섯 송이를 공양하며 Buddha를 기리며 사는 사람은 죽을 때 더러운 마음으로 죽을 수도 있습니다. Buddha께서도 말씀하십니다. 많은 puñña를 지으며 살던 이들이 끝내 apāya에 떨어지는 것을 나는 보았다. 그런 일을 알고 하지 않던 이들이 끝내 deva 세상, sugati에 가는 것도 보았다.

අන්න හේතුව ඔතන තියෙන්නේ. ඉන් මේක අපි දකින්නය දෙපැත්තම එක පැත්තක් නරක් වෙලා එක පැත්තක් අත්ඇලා එකක් කරන්න කියනවා නෙමෙයි. හොඳ දේවල් කරන ගමන් අභ්‍යන්තර චිත්ත පාරිශද්ධියට තමා තුළ තිබෙන ලෝභ, ද්වේශ, මෝහයෝ මනාසීය විඳිලා හොයලා. ඒවා දුරු කරගත්ත කෙනා දෙපැත්තෙන්ම තියෙනවා. ලොකුම ජයග්‍රහණය හැමතිම ජයග්‍රහණය තියෙනවා. න් ඒ ක්‍රමයට සුද්ධ වෙනකොට ප්‍රශ්න ඔක්කොම නදාරණය වෙලා යනවා.

그 까닭이 여기에 있습니다. 그러니 양쪽을 다 봐야 합니다. 한쪽을 버리고 한쪽만 하라는 게 아닙니다. 좋은 일을 하면서 안의 마음 깨끗함을 위해 자기 안의 lobha, dosa, moha를 잘 살펴 찾아내어 없앤 이는 양쪽을 다 가집니다. 가장 큰 이김, 모든 이김이 있습니다. 그 길로 깨끗해지면 물음은 모두 풀려 버립니다.

දැන් මේකින් මේ ඒ වගේම ප්‍රශ්නයක් මේ තියෙන්නේ මල් පහන් පොදලා අවසානයේදී මේ දැල් වෙන පණි නිවිය යුතුද? මොකද ඒ සමහර අය කියනවා ඒ පහන පිච්චි අපිච්චි අන්තිමට තුුන තිරේ අර දුමත් එක්කලා යන එක භූතයට හරි ප්‍රියයි. ඔ ඒක කන්න එකතු වෙනවා. එතකොට මේ බුද්ධ බල නැති වෙලා යනවා මේ ආදී වශයෙන් කියලා. දැන් මෙහෙම ඉතින් ඔය ප්‍රශ්නම කියනවා.

이와 비슷한 물음이 또 있습니다. 꽃과 등불을 공양하고 끝에 타고 있는 불을 꺼야 하느냐는 것입니다. 어떤 이들은 그 등불이 다 타고 끝에 심지 연기와 함께 나는 것을 bhūta가 아주 좋아해서 그걸 먹으러 모여든다, 그러면 Buddha의 힘이 사라진다는 식으로 말합니다. 그렇게들 이 물음을 말합니다.

හැබැයි ඉතින් ලාස් ගානක් ඉන්න පනුව ඔක්කොම මෙතන හලලා දාලා අර කුණු බලෙනියට ඕතකුට හෙක්ද ඕ අරන් ගිහිල්ලා න් හෝදගෙන ඕකෙන් කිව්ව හදලා න් ඇදත්ත හාමුදුරුවෝ පස්සේ ඒන්නේ නෑ. අර ප්‍රේක්. අර බුදුඵල වහින්නෙත් නෑහැ. හඟඵල වහින්නෙත් නෑ. වර්ධනය වෙනවා කියලා. හැබැයි මේ සමහර

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නෑ. වර්ධනය වෙනවා කියලා. හැබැයි මේ සමහර මතයක් තියෙනවා දැන් පහං ජල කන්න භූතය ආවොත් බුදු බලක් නැති වෙන්නේ. දැන් ඒ වගේ තමයි කියන්නේ. විශාස කුම්බාණන්්ඩාදී අරක් ගත්තට පස්සේ බුදුගුණ ඵලයක් එම ස්ථානය දුරුවෙලා යනවා කියලා මේක එකනේ මත තියෙන්නේ. ඒක මත තියෙනවා මේ ෙන්නේ කියන්නෙත් ඒකයි. ඉතින් එහෙම එකක් ඒවා තියෙනවා මිනිස්සුන්ගේ අදහයි

그런데 어떤 견해는 이제 등불을 먹으러 bhūta가 오면 Buddha의 힘이 사라진다고 합니다. 그런 식으로 말합니다. pisāca, kumbhaṇḍa 같은 것이 차지한 뒤에는 Buddha 덕의 힘이 그 자리에서 물러난다는 것, 이것이 하나의 견해입니다. 그런 견해가 있고, 제가 말하는 것도 그것입니다. 그렇게 사람들의 믿음이 있습니다.

ලෝහනේ ගිහිල්ලා ඉවෙරලා හිටන් අරන්නේ රොක්මන සුන්‍යාකාර සෝසානික මේ අදිවා තියෙනවා. සෝසානිකං කියන අද තියෙනවා වගේ මේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තියෙනවා. සෝසානිකං කියන අද තියෙනවා වගේ මේ වල් ලොකු වෙන නෙමෙයි. කුණු වෙලා ගද ගහ පැත්තක මිනිු වෙනවා. අනිත් පැත්ත ඇට සැකල විරෙනවා අනිත් පැත්තේ දාලුතෙන්ත් දවුවෙනි ඔහොම තියෙන මේ මළමින තියෙන සෝහනයේ ගිහිල්ලා හිතන් හාමුදුරුවෝ භාවනා කරගෙන ඉන්නකොට සඟුණ එහේ බැ. ඔච්චර කුණු තියන භූතයෝ පිරතයෝ වහගෙන හිටියේ. අමනුස්සයෝ වහගෙන හිටියේ. හැබැයි ඒකින් හාමුදුරුවන්ගේ සීල සමාධි ප්‍රඥාව මාතෘයක් අඩු වුණේ නැ. තව තවත් වර්ධනය වෙන්න හිතුනා නිකන්.

sosānika(무덤가 수행)라는 것이 있는데, 그 무덤은 오늘날 같지 않았습니다. 한쪽에는 시체가 썩어 냄새가 나고, 다른 쪽에는 해골이 흩어져 있고, 또 다른 쪽에서는 시체가 타고 있는, 그렇게 시신이 널린 무덤에 가서 스님이 bhāvanā를 하며 계십니다. 그토록 썩은 곳을 bhūta와 peta가 에워싸고 있었습니다. amanussa가 에워싸고 있었습니다. 하지만 그로써 스님의 sīla, samādhi, paññā는 조금도 줄지 않았습니다. 오히려 더욱 자라났습니다.

ඉතින් පහන් බැල්ලක් අන්න භූතය ආපහම බුදු වුණ නැතුව බුදු පලේ.

그러니 등불 하나에 bhūta가 왔다고 Buddha의 힘이 사라지지는 않습니다.

දැන් මෙතන්දිත් අපි දැනගන්න ඕනේ ඔය පහන් දැලලා තිබ්බ වෙලේදම දැබ්බෙත් මොකෙන්ද එතන ඉ දැන් අපේ චේතනාව මොකක්ද පිහිටව තියම තත්ත්වය මොකක්ද කියලා බලුහම අර කියන ලෝභයට ද්වේශයට මෝහයට හේතු වෙන විදිය වැඩපිලක් මුල් කරගෙන නම් අපේ ක්‍රියාවලෙම ඔය පාන්තුවිලලා කරගෙන යන්න ඕම දැල්ලෙදීත් කන්න භූතයරි වෙන්න පුළුවන්.

여기서도 알아야 합니다. 그 등불을 켜 두었을 때 거기 무엇이 있는지, 우리의 cetanā가 무엇이고 어떤 상태로 세워졌는지 보아, lobha, dosa, moha의 까닭이 되는 일을 뿌리로 우리 행위에서 그 등불을 켰다면, 그 불꽃에도 먹으러 bhūta가 올 수 있습니다.

දැල්ලේ ෙච්ච මහතා තුන් ඇදිලා අස් සපිනවා කියලා කතාවක් තියෙනවා. එහෙම ඒවා තියෙනවා. සීතල භූතය ඔතන්ට ඇදිලා ගිනි සපිනවා. මොකද බුදුටියා ළමයි කිව්වර පහන පත්තු කරලා තියෙන්නේ බුදුට නෙමෙයි පෙරේත තේ. උන්ගේ ගති ලක්ෂණත් එක් ඒ ගති ලක්ෂණය බලාපොරොත්තු වෙන් ඒක ප්‍රයෝජනා කරන්න බලාපොරොත්තු වෙන නම් තිබ්බේ. ඒක උන්ටනේ අයි පරිසරය උන්ගේ දැල් පහනේ ගිනිකින්නත් උන්ගෙන.

불꽃에 끌려와 불을 쬔다는 이야기가 있습니다. 그런 일이 있습니다. 추운 bhūta가 거기 끌려와 불을 쬡니다. 왜냐하면 Buddha를 위한다며 켠 등불이 Buddha가 아니라 peta를 위한 것이기 때문입니다. 그들과 같은 성품을 바라고, 그것을 쓰려고 둔 것이니 그들의 것입니다. 환경도 그들의 것, 등불의 불을 쬐는 것도 그들의 몫입니다.

ඉතින් පනක් තියන්නේ මොකටද අපි කියලා අපි දන්න නැති එක කරපුවහම ඕක තමයි වෙන්නේ. නමුත් දැන් මම ඒකයි කිව්වේ මෙච්චර කල් බුදු දහම තුළ පහනක් තිබ්බ කාරණය දන්න නැති නිසා තමයි දැන් පහන තියෙන්නේ මොකද කියලා අපි විග්‍රහ කරන්නේ. ප්‍රඥාලෝකය පහළ කරන්න හේතුඵල ධර්මය බලන්න ඒකට සංකේතයක් වශයෙන් උපමාවක් වශයෙන් තියෙනවා. අපි ඔයනින් ඔයලා බලනවා. දැන් මේකයි පනක් තියෙන්නේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ විසා පහලක් තිබ්බා කියන්නේ ඒකයි.

그러니 등불을 왜 두는지 모르고 하면 그렇게 됩니다. 그래서 제가 말씀드린 것입니다. 이토록 오래 Buddha dhamma 안에서 등불을 두는 까닭을 몰랐기에 지금 왜 등불을 두는지 풀어 드리는 것입니다. paññā의 빛을 일으켜 hetu-phala dhamma를 보라는 표시로, 비유로 있는 것입니다. 우리는 그것으로 봅니다. 이것이 등불을 두는 까닭입니다. Buddha께 등불을 바친다는 것은 그것입니다.

එක්කෝ ආලෝක බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ප්‍රඥාල ආලෝකය අපි හේතුඵල ඇතුව දැකලා උන්වහන්සේ මෙපදු දහම් දෙසුවෙන් මෙබඳු ඥාණෝකයක්,බඳු ප්‍රඥාලෝකයක් අසීමිතව තිබිච්ච නිස අප්‍රමාණව ග වුණ ඇති උන්වහන්සේගේ ප්‍රඥාලෝකය අපිට දකින්න අපේ මනස බලවත් මදි. හැබැයි උන්වහන්සේ දේශනා කරපු දහමත් මට වැටහුණා. මේ වැටහුණු දහම තුළින් මම දකිනවා උන්වහන්සේ කොච්චර ප්‍රඥාවක්ද මට ගෝචර වෙන ප්‍රඥාවත් අප්‍රමාණ උන්වහන්සේගේ අසීමිත ප්‍රඥාව මම කොහොම උපමා කරන්න එබඳු උත්තම ප්‍රඥාල ආලෝකය ඇතිවහන්සේගේ ආලෝකයට උපාරයක් අවශ්‍ය මම මේ ආලෝක පූජාවකින් පූජා කරනවා කිය ඒකත් එක්තරා පූජාවක් හැබැයි එතන තියෙන චිත්තප්‍රසාදය මිසක් භූතයකුට පෙරේතියෙකුට ගති ලක්ෂණයක් ඔතන හලකපුවත් නෑ. එහෙනම් ඒ බඳු පහලක දැල්ල තියා අතගහපු

Buddha의 paññā의 빛을 hetu-phala와 함께 보며, ‘그분이 이런 dhamma를 설하셨으니 이런 ñāṇa의 빛, 이런 paññā의 빛이 끝없이 있었기에, 헤아릴 수 없는 그분의 paññā의 빛을 보기에는 우리 마음의 힘이 모자랍니다. 다만 그분이 설하신 dhamma가 내게 이해되었고, 이해된 dhamma를 통해 나는 그분의 paññā가 얼마나 큰지 봅니다. 내가 닿을 수 있는 paññā만으로도 헤아릴 수 없는데, 그분의 끝없는 paññā를 내가 어찌 비유하겠습니까. 그런 거룩한 paññā의 빛을 지니신 분의 빛에 공경을 드리고자 이 빛 공양으로 공양합니다’ 하는 것, 그것도 하나의 pūjā입니다. 그러나 거기 있는 것은 citta pasāda일 뿐, bhūta나 peta의 성품이 깃든 것은 없습니다.

නෑ. එහෙනම් ඒ බඳු පහලක දැල්ල තියා අතගහපු පාන්සැතිය හිටු වෙන්නත් බැහැ මනුස්සයෙකුට ඒකේ මුක්ති. ඒ ජාතිය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

යහපත් ගුණ ධර්ම ඇත්තව වැටනම් ඒ පහට අත ගහලා අනිසාදු කියලා ඒ අයත් පිනක් කරගන්න. ඒක අපිට පදකුත් නැහැ. ඉතින් ඒ නිසා අපි දැනගන්න පනක් තිබ්බා හරි භෝජනයක් තිබ්බා හරි දොළපිමියක් කියලා කියනවානම් ඒ තිබ්බා හරි ඔය මොනවාහරි කරන හැම වෙහෙකදින් අපි ඒක තියෙනකොට ඇති කරගත්ත චිත්ත ප්‍රසාදය සහ ඥානවන්ත ඥාන සම්පිත්ත භාවය විශේෂයෙන් බලපානවා ඒ වස්තු සමු

좋은 덕성을 지닌 이들이라면 그 등불에 손을 모으며 ‘anumodāmi, sādhu’ 하고 그들도 puñña를 짓습니다. 우리에게 손해될 것도 없습니다. 그러니 등불을 두든 음식을 두든 제물상을 차리든, 무엇을 하든 그것을 둘 때 일으킨 citta pasāda와 지혜를 갖춤이 특히 그 물건에 작용합니다.

යම්කිසි පුද්ගලයෙක් යහපත් චේතනාවක් ඇති පාරිශුද්ධ හිතක් ඇති පුද්ගලයා. අත ගහලා තිබ්බ දේක පවා අත්ගුණය කියන එක අපි හිතනවා. ඇසුරු කරපු වස්තුවේ පවා ඒ ගුණය පිහිටනවා. ඒකේ ආශිර්වාද ශක්තියක් පිහිටෙනවා. එබඳු දිය පවා අදහන්න බැහැ. ප්‍රේත ගති, භූත ගති, පිාත ගති ඇති පුද්ගලයා. ඒවා රද ගහගෙන සැනසෙන්න බැ. අත ගහන්න කිව්වොත් දැවෙන්න පටන් ගන්නවා. ගැලපෙන්නේ නැ. ඉතින් ඒක තමයි ඒකේ ස්වභාවය.

좋은 cetanā와 깨끗한 마음을 지닌 사람이 손을 대 둔 것에도 ‘손덕(at-guṇa)’이 있다고 우리는 여깁니다. 가까이 한 물건에도 그 덕이 자리 잡습니다. 축복의 힘이 자리 잡습니다. 그런 것은 peta 성품, bhūta 성품, pisāca 성품을 지닌 사람이 견디지 못합니다. 그것을 쥐고 편안할 수 없습니다. 손을 대라고 하면 달아오르기 시작합니다. 맞지 않습니다. 그것이 그 성품입니다.

අපි හොඳර පිරිසිදු කරපු තැනකට අර වැටිකිලිය කියන පළුවෙක් අරගෙන දාලා ඊට පන් හොඳින් හොඳර පිරිසිදු වතන එකොත් ෙනී. ඔහුට කැලපේ. යි යකෝ නතන්නේ. බලපතිය පියර කොච්චර පිරිසිදු ඕක හොඳට හෝද වීදුරු කඩගිලටක් ඔනු පොඩ්ඩක් අන්න නැතෝ ඕගේ හිටගිය හොඳට ඉන්න පුළුවනේ කිව්වොත් එහෙම සැනන්කුත් දාලා තියෙනවා කිව්වොත් එහෙම පනුවා මොකක් කරන්නේ අපේ ලෝකේ හොඳේ ඒවා ඔක්කොම පුරන රක් සේන පළුවා වගේ නම් ලෝකේ තිබ්බොත් එහෙම හරිද? ගැලපටෙන්නේ නෑ. ඕගේ ලෝකේ තියෙන සැනසම ඔට එතන තියෙනවා ඒ වගේ අලෝභ, අද්දේශ, අමෝහ චිත්ත පාරිශුද්ධය ඇති තැන ලැබූ පාරිශුද්ධයට ලෝභයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් පනුවා වාගේ ඉන්න පුද්ගලයා ඔතන කියන්න පුළුවන්ද? ගැලපෙනවා විදිහට ගැලපෙන්න. ඒ

잘 쓸고 닦은 깨끗한 곳에 변소의 구더기를 가져다 놓으면 그에게 맞지 않습니다. ‘야, 여기 얼마나 깨끗하냐, 잘 씻은 유리 상자에 조금 들어가 보라, 거기서 잘 지낼 수 있다’고 하고 향까지 뿌려 두었다 해도 구더기가 무엇을 하겠습니까. 우리 세상의 좋은 것들이 다 구더기에게 맞는다면 말이 됩니까? 맞지 않습니다. 그의 세상의 평안은 그곳에 있습니다. 마찬가지로 alobha, adosa, amoha의 마음 깨끗함이 있는 곳에, lobha, dosa, moha 속에서 구더기처럼 사는 사람이 거기 있을 수 있겠습니까? 맞을 수가 없습니다.

පුළුවන්ද? ගැලපෙනවා විදිහට ගැලපෙන්න. ඒ නිසා ඒ ප්‍රශ්නේ ප්‍රශ්නයක් බවට පත් වෙන්නේ අපි ළඟ තියෙන සුද්ධකාර කරගන අපි කරන්න ඕනේ. ප්‍රේතයෙක් අපේ එපානං අපේ විස්වාද එපානං අපි ඇසුරු කරන කියන හිතන සියලු දේවල් අලෝභ අද්වේශ අමෝහ විය යුතුයි. ඊට අනුකූලව ප්‍රගුණ කරගත යුතුයි. අපේ වැඩපිට ඊට අනුකූලව විය යුතුයි. අපි ඒ ටිකට අනුකූල වුනා නම් මේ ප්‍රශ්න එකක්වත් නැහ යන්න අපි ඔය කරදර එකක්වත් නැහ. ඉතින් ඒකෙන් අපි දැනුවත් වෙන්න ඕනේ ධර්මානුකූල.

그러니 그 물음이 물음이 되느냐는 우리에게 있는 깨끗함에 달렸으니, 우리가 할 일입니다. peta가 우리에게 필요 없다면, 우리가 함께하는 모든 것이 alobha, adosa, amoha여야 합니다. 그에 맞게 길러야 합니다. 우리 일도 그에 맞아야 합니다. 그에 맞게 되면 이런 물음은 하나도 없고, 그런 성가심도 하나도 없습니다. 그러니 dhamma에 맞게 알아야 합니다.

දැන් මේ තවත් තියෙනවා මේ දානයකට දානය අක්සීමේදී මේ ලුණු වඇමු බැම වැන දෙක දේ පව් කියලම එකා එක විදිහින් මෙහෙම කතා කියනවා අපි මේක සුදු සුදු කියලා අහනවා. දැන් මෙතනින් අපි දැනගන්න ලුණු ඇැඹුල් බැඳීමයි රස බැලීමයි දෙකක්. සස සස භුක්තියයි දෙකක්.

또 이런 물음이 있습니다. dāna를 지을 때 소금 간과 신맛을 보는 것이 pāpa라고 저마다 다르게 말하는데, 이게 맞느냐고 묻습니다. 여기서 알아야 할 것은 소금·신맛 간보기와 맛보기는 다르다는 것입니다. 맛을 누리는 것과도 다릅니다.

යම්කිසි දෙයක් සකස් කිරීමේදී සකස් කරන දේ ලුණු ඇැඹුරු බැලීම එපා කියන එකක් බුදු දහම පෙන්නෙවලා නැහ. නොයිඳුලේ දානයක් දෙනවා කියන එක බොහොම හොඳයි මේ ඒ පුද්ගලයාට කියන ඒකත් එක්තරා ප්‍රසාදයක්.

무엇을 만들 때 소금·신맛 간을 보지 말라고 Buddha dhamma는 말하지 않았습니다. 손대지 않은 dāna를 드리는 것은 아주 좋은 일이고, 그것도 그분께 대한 하나의 pasāda입니다.

ඉඳු නොකර දානයක් හදන අපි ඉඳු නොකර දානයක් දෙනවා කියන යම් අපි ප්‍රසාදයක් තියෙනවා ඒ ඉඳු කරනවා කියන්නේ මාළුවක් පොඩ්ඩක් පින්ක් හදන රසේ රසවද කියලා බලනවා කියන්නේ පරීක්ෂණය ඒ ඉඳුල් කිරීම කියන්නේ ඒක භුක්ති විදිය වටිනට බලලා කවුරුවක් නැති ඇත්ත පොඩ්ඩක් කැිල ගහලා ලෙව කලා රහ බලන්න නැසය කොහොමද කියලා බලාගන්න ඒක ඉඳුරු බලා වෙනවා. මේක ලුණු දැම්ම දන්නේ නෑහ කියලා බලන්න ගැවුත් ඒකට ඒක සම්බන්ධයක් නැහැ. එහෙනම් ක්‍රියාව තුළින් නෙමෙයි මේ පින්ක දෙක එන්නේ. ඒ වැඩේ කරනකොට මේක ඉදුරු කළා කියන්නේ මොකක්ද මේ එවීමේදී ඒකේ තියෙන අඩු පාළුව බැලුවා කියන්නේ මොකක්ද කියලා මේ දෙකේ දැනගන්න ඕනේ. හැබැයි ඒ සහ බලන්න ගිහිල්ලා ඒ නම් සහ බලන ඉවරලා ඒකට තළුමාරලා ගිලින ජාතිය එක්කෙනෙක්. මේක කරන්න යන්න හොඳයි. නැ.

먼저 먹지 않은 dāna를 만들어 드린다는 pasāda가 있습니다. 생선을 조금 집어 맛이 알맞은지 보는 것은 검사이고, ‘먹던 것(induḷ)으로 만든다’는 것은 그것을 누리는 것입니다. 아무도 안 볼 때 손가락을 넣어 핥으며 맛이 어떤지 보면 먹던 것이 됩니다. 소금을 넣었는지 모르겠다며 보려 한 것은 그것과 상관이 없습니다. 그러니 행위 그 자체로 puñña나 pāpa가 오는 게 아닙니다. 그 일을 할 때 ‘먹던 것으로 만들었다’는 것과 ‘모자람을 보았다’는 것이 무엇인지, 이 둘을 알아야 합니다. 그러나 간을 보러 가서 맛을 보고 혀를 차며 삼키는 부류라면, 이것은 좋지 않습니다.

දැන් සමහර පුද්ගලයෝ එහෙම පොඩ්ඩක් හිටාම රහද බලන්න ඕට රහ බලන්න නෙමෙයි මේක රහ ගින්නද ියර් අල්ලට ගත්තා සේ හැන්දත් විතර කළු ගහලා ගිහිල්ලා බලමු තව පොඩ්ඩක් අරගෙන තව ටිකක් පළු ගහලා ගිහිල්ලා ඔහොම දෙතම පාරක් කරලා ලොකු ඇතිව කියලා යන්නේ ඔහු ලුණු බලාව නෙමෙයි රහ බලන් අන්න ඒ ජාතිය වුනම් මේකට ගැලපෙන්නේ නැහ. මහ පාපයක් කරගන්න.

어떤 사람들은 맛을 보려는 게 아니라 맛있게 됐나 본다며 한 숟가락쯤 떠서 먹어 보고, 또 조금 떠서 또 먹어 보고, 그렇게 두세 번 하고 실컷 먹고 갑니다. 그는 간을 본 게 아니라 맛을 본 것입니다. 그런 부류라면 맞지 않습니다. 큰 pāpa를 짓습니다.

ඇත්ත වශයෙන් දැන් අපි සමහර අය ඉන්නවා දුන්න බලලා ුස්කල ගෙහනවා. ඒක ගිලින්නේ නැ. දුන්න බැලුව නම් සක්ලයක අහගට ගෙල ගහනවා. එයාගේ මානසිකත්වය තුළම තියෙන්නේ මේක රහ බලාපොරොත්තු වෙන එකක් නෙමෙයි. දුණුම ඇත්ද මයිද කියලා දරලීම විතරමයි තිබුණේ. එහෙම කෙනාට මේකේ පාපයක සම්බන්ධයක් නැහ. ඕක චේතනාවත් එක්කයි සම්බන්ධ වෙන්නේ. ඉතින් ඕකේ දකින්න ඕනේ. යම්කිසි කෙනෙක් මේක මේ ක්‍රියාව තුළින් පින් පව් වෙනවා කිව්වොත් මේක ක්‍රියාවාදයක්. ඒක ධර්මයට ගැලපෙන්නේ නැ. චේතනාව තුළින් තමයි පින්ව හැදින්නේ.

실제로 어떤 이들은 간을 보고 뱉습니다. 삼키지 않습니다. 간을 보면 한쪽에 뱉어 버립니다. 그의 마음에는 맛을 바라는 게 아니라 소금이 맞나 모자라나 알아보려는 것뿐입니다. 그런 이에게는 pāpa와 상관이 없습니다. 그것은 cetanā와 이어집니다. 그것을 봐야 합니다. 누가 행위로 puñña와 pāpa가 된다고 하면 그것은 kiriyavāda이며 dhamma에 맞지 않습니다. cetanā로 puñña와 pāpa가 생깁니다.

ඉතින් සහ විඳින චේතනාවෙන්මේ දානය අරගෙන කල්ියාට ගත්තම ඒකට වෙන උපක්‍රමයක් වශයෙන් අනිත් අයට පෙන්නුමේ මම ලුණු බලනවා කිව්වට හරියන්නේ නැහැ. ඒකත් තේරුම් ගන්න තමන්ගේ ඇලු පාලුව වරදේකයි. ඒක එයා ඉඳුරු කළා. අවංකම කවුරු බලා හිටියා ආන්ත ඒක ඉඳුරු කරන් ඒත කිව්වත් අරහන්නේ නැහැ. තමන් තන් ගන්නවා මම මේකෙ මේ නුණු දැම්මද මජ්ද ඇද්ද බලන්නයි මේක වෙනෙහෙදර නෙමෙයි. ඔය නිහාරට කොහොමත් මම මේ දන් අහන්න බලාපොරොත්තුවක් නෑහ කියලා. එහෙනම් අදහස ඔක්කොම සික් අහ කරලා ඉල්ලා ආරුව අරක ඉඳුල් කරලා කිව්වත් ඉඳුල් වෙලා නැහ.

그러니 맛을 즐기려는 cetanā로 dāna를 떠서 먹으면서 남들에게 꾀로 ‘나는 간을 본다’고 해도 통하지 않습니다. 그것도 자기 마음의 모자람, 잘못임을 알아야 합니다. 그는 먹던 것으로 만들었습니다. 반대로 정직하게, 누가 지켜보다가 ‘먹던 것으로 만들었다’고 말해도 그는 흔들리지 않습니다. 자기는 압니다, 소금을 넣었나 모자라나 보려 한 것이지 먹으려 한 게 아니며, 이걸 먹을 바람이 전혀 없다고. 그렇다면 누가 무슨 말로 먹던 것이라 해도 먹던 것이 되지 않습니다.

ඉතින් ඔය තේ අපි දැනගන්න ඕනේ. ඉතින් ක්‍රියාව තුළින් නෙමෙයි යෝක වෙන්නේ තමා තුළ තියෙන තමාගේ අදහස තමාගේ අදහස තුළින් චේතනාව තුළින් තමයි පින් පවන්නගන්නේ.

이것을 알아야 합니다. 행위가 아니라, 자기 안에 있는 자기 뜻, 그 cetanā로 puñña와 pāpa가 생깁니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ එනම් මේකේ ප්‍රශ්නයක් නැහැ. එක අවස්ථාවක බුදුරජාණන් වහන්සේ පිල්ලප වත [උගුර කෑරීම] වඩන්න වෙලාවක එක්තරා මනුස්සයෙක් හිටියා උපාසක මහත්තයා කවුරු හරි හාමුදුරුව කෙනෙක් එනවා නම් තමන්ගේ දන් පත්වෙලා හරි දෙනවා. වැඩියඑ වැඩියොත් තමන් පරිගිනය ඉන්නවා. එතකොට පස්සේ යමක් හදාගන්නවා. ඒ නිසා වරුව ඒ යන උදේ වරුවේ උදෑසන වරුවේ භික්ෂූන් වහන්සේලා පිණ්ඩපාත වඩන නිසා. ඒ උපාසන මහත්තයා මේ ආහාර ගන්න නැතුව ඉන්නවා දබල් ඒ වෙලාව පින් නිසා. ඊට පස්සේ තමයි ආහාර ගන්නේ.

Buddha께는 이것이 물음거리가 아닙니다. 한때 Buddha께서 piṇḍapāta를 나가실 무렵 어떤 upāsaka가 있었는데, 스님이 오시면 자기 밥 한 그릇이라도 드리고, 오시면 자기는 굶고 나중에 다시 무엇을 지어 먹었습니다. 그래서 오전에 bhikkhu들이 탁발을 나오시니, 그 upāsaka는 그 시간 동안 puñña를 위해 먹지 않고 기다렸다가 그 뒤에야 먹었습니다.

මෙහෙ විට උපාසක මහත්තයට හරිය බඩි පතින්න ආවා. බලාගෙන හිටියා දැන් ආසන්නයි ඒ මුදු වෙන්න ආසන්න ඔන්න මෙන්න කියලා. දැන්නා වඩින එකක් නැ. මොකද කරන්නේ ගිහිල්ලා එයාගේ බත් පත ගන්න පටන් ගන්නා. බත් පතෙන් භාගයක් ක ඉන්නකොට බුදුරජාණන් වහන්සේම වැඩියයි. උන්වහන්සේටේ දැකලා කරපු දේ. පුද්ගලයාගේ ගෙහපත

어느 날 그 upāsaka가 몹시 배가 고팠습니다. 기다리며 ‘이제 지날 무렵이다, 곧 오시겠지’ 했지만 오시는 분이 없었습니다. 그래서 가서 자기 밥을 먹기 시작했는데, 반쯤 먹었을 때 Buddha께서 몸소 오셨습니다. 그분은 그 사람의 이로움을 보시고 오신 것입니다.

මොන පුදුමද මේ සිද්ධ වුණේ? මිත්‍ර කලික හාමුදුරුවෙනෙක් තමයි වැඩියුත් වැඩෙන්නේ. මගේ වෙලාව හැටි අද ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩියි. මගේ කාලට මම අද වෙලාව බලා ඉන්න බඩිගින්න කෑදරකමට මේ දාන මේකේ ගත්තනේ ආහාරය කරගත්තා අපරාධයක් වෙනින් දෙන්න දානඑහැ. දැන් මම මොකද කරන්නේ? හදවත දැගෙන ගියා. අනේ ශ්‍රාවේ රමා වෙන්න මම ඔහින් මෙතන මේ වරදක් සිද්ධ වුණා. මේ වෙලාවේ වෙනකන් බලා ඉන්නවා බඩින්න වැඩිකට මම අද ආහාරය ගත්තේ. ඔබ වහන්සේ වැඩියි කියලා කොහොමත් ඉතින් ික්ෂූන් වහන්සේ නාව දැන් වැඩියි කියලා. අද ඔබ වහන්සේම වැඩියා. අනේ මම ඔගේ කාලේ මෙහෙම කියලා සංවේගයට පත්වුණා.

‘이 무슨 일인가. 늘 다른 스님이 오시곤 했는데, 내 처지 좀 보라, 오늘 세상의 스승 Buddha께서 오셨다. 내 탓으로 오늘 때를 기다리다 배고픔과 욕심에 이 dāna를 먹어 버렸으니 허물이다. 드릴 dāna가 없다. 이제 어찌하나.’ 그는 가슴이 미어졌습니다. ‘아, 세존이시여, 제가 여기서 잘못을 저질렀습니다. 이때까지 기다리다 배가 너무 고파 오늘 먹어 버렸습니다. 늘 bhikkhu들께서 오셨는데 오늘은 세존께서 몸소 오셨습니다. 아, 제 처지가’ 하며 saṃvega에 빠졌습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ඉතින් බමුණ තථාගතයන් වහන්සේට කන්දුවේ මුල මැදග නැහ. එහෙම ප්‍රශ්නයක් නැහ. ඔබ කැමතින පූජා කරගන්න පුළුවන් ඔබට කිසි ප්‍රශ්නයක් ඒක. වරදක් නැහැ. අනේ ස්වාමීනි මහා වාසනාවක් තියෙනවා කියලා අර ඉතුරු පත් පන්දුටිය කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේට පූජා කරලා. උන්වහන්සේ වැරදන්න පුළුවන්. තථාගතයන් වහන්සේට පන්දුවේ මුලද කියලා වෙනසක් නැහැ. ඔබ කැමතින පූජා කරගන්න අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දුන්නා අදහස් ඉදුල මොකද වුනේ?

Buddha께서 말씀하셨습니다. ‘brāhmaṇa여, Tathāgata에게는 밥덩이의 처음이나 가운데가 따로 없다. 그런 물음은 없다. 원한다면 공양할 수 있다. 아무 문제도 잘못도 없다.’ ‘아, 세존이시여, 큰 복입니다’ 하며 남은 밥덩이를 Buddha께 공양했고, 그분은 드실 수 있었습니다. ‘Tathāgata에게는 밥덩이의 처음이라는 구별이 없다, 원하면 공양하라’ 하고 Buddha께서 뜻을 보여 주셨습니다. 먹던 것이 어떻게 되었습니까?

දැන් මෙන්න මේ වගේ අවස්ථාව තියෙනවා. එහම් තථාගතයන් වහන්සේ ශ්‍රාවකයන් වහන්සේලාද? මේකත ඉඳු කරපු එක මේ ඉඳුරු කරපු නැති එක විම ප්‍රශ්නයක් උන්වහන්සේලා. අහක දාන ගිහි කුවල කෑලා නැගෙන ඉන්නේ ඕක විති කරනවන්නම් මගේ පාත්‍රයට දාලා යන්න ගිය. එහෙම අර දසයන්ට කන්නත් බැරිල්ලු වෙච්ච කටුවල ටික විසි කරන්න යේද අපේ හාමුදුරුවෝ සමහර අවස්ථාවල විසි කරන්න ඕක මය පාත්‍රයට ගාලා යන්නේ. විසි කරන්න ගෙනිච්ච කටවල පන්දුවෝ පාත්‍රයට දාලා කියා උන්වහන්සේලා තියෙනවා.

이런 일이 있습니다. 그러면 Tathāgata와 sāvaka들께 먹던 것이냐 아니냐가 문제였습니까? 버리러 가는 부스러기를 ‘버릴 거라면 내 발우에 넣고 가시오’ 하셨습니다. 하인들도 못 먹고 남긴 찌꺼기를 버리러 가는데, 우리 스님들은 어떤 때 ‘버릴 거라면 내 발우에 넣으라’ 하셨습니다. 버리러 가져가던 찌꺼기 덩이를 발우에 넣으라고 하신 일이 있습니다.

උන්වහන්සේලා ඉඳුරු කියලා බැලුවේ නැ. ඒ වගේම පිරුණු වෙලා කියලා එච්චර ඒ ගැන බලන්න තියෙ. දිරෝණ බව පේනවා නම් උන්වහන්සේලා ඕන ඉච්චරයි. ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ නියම භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ ස්වභාවය එච්චරයි.

그분들은 먹던 것인지 보지 않으셨습니다. 상했는지도 그렇게 따지지 않으셨습니다. 삭일 수 있으면 그것으로 넉넉했습니다. 참된 bhikkhu의 성품은 그 정도입니다.

එතකොට අනිත් අය මොකද කරන්නේ? සමාධී කරත්වය තමයි මේක අග්‍රහස්ය දෙන්න ඕනේ නොයඳුළුව දෙන්න ඕනේ කියන මේ සිතුි. ඒ ඉඳුර කිරීම කියන එකත් දැනගන්න ඕනේ. ලුණු බලනවා කියන එකක් දැනගන්න ඕනේ. ලුණු බලන එක ඉඳුන කිරීම නෙමෙයි. ඉඳුරු කිරීම ලුණු බැඳීම නෙමෙයි. ඔය දෙක තෝරාගන්න ඕනේ. කෑදකමට රහ බන්න ඇගිල්ල ගහලා ලක ඉඳුරු කළා වෙනවා. ලුණු දැම්මද නැද්ද ලුණු ඇද්ද මජිත පරන් ුට ගත්තා කියන එක ඉඳුරු කළා වෙන්නේ නැහැ. ඒක පරිේක්ෂණයක් වෙනවා. පරිදනය අරකට සම්බන්ධ නෑ. ඒකයි කාරණ.

그러면 다른 이들은 어떻게 합니까? 공경하는 마음으로 ‘이것을 첫몫으로 드려야 한다, 손대지 않은 것을 드려야 한다’는 생각을 합니다. 먹던 것으로 만든다는 것이 무엇인지도 알아야 하고, 간을 본다는 것이 무엇인지도 알아야 합니다. 간보기는 먹던 것으로 만드는 게 아니고, 먹던 것으로 만드는 것은 간보기가 아닙니다. 그 둘을 가려야 합니다. 욕심에 맛보려 손가락을 넣어 핥으면 먹던 것이 됩니다. 소금을 넣었나 모자라나 보는 것은 먹던 것이 아니라 검사입니다. 그것은 누림과 상관이 없습니다. 그것이 까닭입니다.

ඉතින් එහෙම ක්‍රියාවදයකින් පින්පව් හැදෙන එකක්වත් අග්‍රහසය හැදෙන එකක්වත් එතන හිතින්නේ නැ.

그러니 그런 kiriyavāda로 puñña와 pāpa가 생긴다거나 첫맛이 생긴다고는 생각하지 않습니다.

දැන් අපි අග්‍රහසය දෙන්න හදනවා. අපි අග්‍රහසයක් දෙන්න හදනට ඔය ගෙඩියත් ඉස්සෙල්ලාම රහෙන් හැදිච්ච ගෙඩිය අග්‍රහසය දෙනකොට අග්‍රහසේ භුක්ති වෙලා දිලා තියෙන්නේ ඉන්වැස් වල උන්ලා තියෙන්නේ ඉස්සෙල්ලා වදිට ඕගේ ගේ විස්ම ලියලා ඇඳ ගිහිල්ලා ගෙඩිය කුණු වුනේ නැතුව බලපුහම තැන තැන පළුවත් තියෙනවා මොනවා එතකොට පළු තියන්නම් කාල ගිහිල්ලා ඉතින් අපි අග්‍රහසි දෙනකොට අත්දේක ප්‍රශ්නයක් තුනද නැ ඒක ගලන් ගැනෙන්නේ නැහැ සස පරිභෝග වෙලා තියෙන එකට

우리가 첫맛을 드리려 합니다. 그런데 처음부터 맛있게 익은 그 열매는, 드릴 때 이미 그 맛을 벌레들이 먼저 누렸습니다. 벌레가 먼저 들어가 있었습니다. 열매가 썩지 않았나 보면 군데군데 벌레가 있습니다. 벌레가 먼저 먹고 간 것입니다. 그러면 첫맛을 드릴 때 문제가 됩니까? 아닙니다. 그것은 맛을 누린 것으로 치지 않습니다.

ලෝකේ ක්‍රියාවද බැලුවොත් එහෙම අර්ගශ සසයක් දෙන්න විදිහක් එහෙම බැලුවොත් තියෙනවා. මැසේෙක් වහතුරේදී පළවතුරක් ගෙඩියක් හොයාගන්න තැනක් අපිට නැ. අපි කොට් සස්සයක් දෙන්න එහෙම කරියාවදෙ අටහස දෙන්න කියලා.

세상의 행위로만 따지면 첫맛을 드릴 길이 없습니다. 그렇게 따지면 벌레 먹지 않은 열매를 찾을 곳이 우리에게 없습니다. 우리가 어떻게 그런 kiriyavāda로 첫맛을 드리겠습니까.

ඉතින් මේ අපි දැනගන්න ඕනේ අපි දැනුවත් වෙන්න මේක අපි පරිමෝගව කරන්නේ නැහ. අග්‍ර ඵලය දෙනකන් පරිමෝගව කරන්නේ නැ. පරිමෝගව කරනවා කියන්නේ රසභුක්තියට හෝ තමාගේ ජීවිතට කොටසක් වශයෙන් හෝ ඒක ආහාරයට ගැනීම.

그러니 알아야 합니다. 우리는 알면서 이것을 누리지 않는 것입니다. 첫 열매를 드리기 전까지 누리지 않습니다. 누린다는 것은 맛의 즐거움을 위해, 또는 자기 삶의 몫으로 그것을 먹는 것을 말합니다.

දැන් රස බැනීම යම්කිසි දේකට ලුණු බැලීම කියන්නේ. ඉඹලා බලනවා ගිඩිය එබිලාද කියලා. ඉඹලා බලනකොටත් පස්සේ ඇවිදින ඉවර නෑ. නාසය පළතුරු ගෙඩි ආකාරයෙන් ඉඹලා බැලුවනම් ඉඹලා බලපු ටිකනත් ගන්ධය අපේ අඟෙට අයිතිලා ඉවරයි පළමු. නමුත් ඉබලා බැලීම පරිමෝකට අහුවෙන්නේ නැ. පරිභෝගයට බලාපොරොතේ ඉබ්බානම් ඒක පරිබෝග වුණා. ඒක වෙනමතියක්. ඉදිරල් පැහිල දන්නේ නෑ මේකේ බලන්න ඕනේ කියලා බලන ඒකට අහුවෙන්නේ නැ. ඉතින් ඒ වගේ චේතනා ප්‍රෝප හැටියටයි ඉළු වීම.

맛보기, 곧 무엇에 소금 간을 보는 것과 같습니다. 열매가 익었나 냄새를 맡아 봅니다. 냄새를 맡아 본다고 다 끝나지는 않지요. 코로 열매 냄새를 맡았다면 맡은 만큼 그 냄새는 이미 우리 몸에 들어왔습니다. 그러나 냄새 맡아 보기는 누림에 들지 않습니다. 누리려는 바람으로 맡았다면 그것은 누림이 됩니다. 그건 다른 일입니다. 익었는지 모르니 봐야 한다며 보는 것은 해당하지 않습니다. 이처럼 cetanā에 따라 먹던 것이 됩니다.

දැන් මේ පෙරාත් මේ අකුසල කර්ම මතුවක් බවට බලපානවට. දැන් මේකත් මේ අද තියෙන එක්තරා දෘෂ්ටියක්. ඒ ඒ පාපය කරපු තැනම ඒක කෙරල ඉවරයි. ආය ඉන්න නෑ. දැන් මේ විදිහේ කියන දෘෂ්ටියක් තියෙනවා. මේක දස වස්තුක මිත්‍යා දෘෂ්ටියටුත් එකක් නෑහ කිය.

또 이런 물음이 있습니다. 전생의 akusala kamma가 다음 생에 미치는가. 이것도 오늘날 있는 한 diṭṭhi입니다. ‘pāpa는 지은 그 자리에서 끝났다, 다시 남지 않는다’는 diṭṭhi가 있습니다. 이것은 열 가지 micchā diṭṭhi 가운데 하나라고 합니다.

නත්ති සුඛට දුක්ඛතානං කම්මානං ඵලං විපාකං කියලා. මේ සැපදුක් කර්ම වල ඵල විපාක නෑහ කියන දෘෂ්ටිය දස වස්තුක මිත්‍යා දෘෂ්ටියනුත් එකක්.

‘natthi sukatadukkatānaṃ kammānaṃ phalaṃ vipāko’, 곧 즐거움과 괴로움을 낳는 kamma에 열매와 vipāka가 없다는 diṭṭhi, 이것이 열 가지 micchā diṭṭhi 가운데 하나입니다.

එහෙනම් අපි යම් යම් අත්කලලා අකුසල කර්මයක් හෝ කුසල කර්මයක් ඇටනම්. ඒකේ මතු මතු අත්දැව් වලට බලපාන බවට අපේ ත්‍රිපිටකයේ සාධික බොහෝ කොටරු පෙන්නලා තියෙනවා. එකක් දෙනක් නැවලා පෙලා තියෙන්නේ. බුදුරජාණන් වහන්සේට කර්ම 12ක් පලන හැටි පෙලා තියෙනවා. ඊට පෙර අත්දැවුවල කරනද පාපක ලොව්තුරා බුදුරා. උන්වහන්සේට කර්ම 12ක් පළුගන්නා. අපේ දේශනාවේ මෙතන පැහැදිලිව පෙන්නලා තියෙන්නේ. ඒකෙනා මත ඉදිරිපත් කරනවා.

우리가 어떤 생에 akusala kamma나 kusala kamma를 지었다면 그것이 다음 생들에 미친다는 증거를 우리 Tipiṭaka가 많이 보여 줍니다. 하나둘이 아니라 많이 나옵니다. Buddha께서 받으신 열두 가지 kamma의 열매도 나옵니다. 그 전생들에 지은 pāpa로 세상의 스승 Buddha께 열두 kamma가 열매 맺었습니다. 우리 desanā에 여기 분명히 나옵니다.

තියෙන්නේ. ඒකෙනා මත ඉදිරිපත් කරනවා. කර්මයක් කරපුවහම එවලේ ඒකට විපාකය ආවේ මතුවට යන එකක් නෑහැ කියලා. මොකද එහෙම මම දන්නාත් ඉන්නවා. ඒව පොත් යාපු යම් යම් දේසව මතු කර්මයට විපාකය ඒ මොහොතේ විතරයි. ඔය ජාතිය බණ තියෙනවා. දැන් මොන ධර්මයකටවත් ඒක එකඟ කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. තමන්ගේ මතයක්. ඒකෙන් දුෂ්ඨානුගතියට පත් වෙන පුද්ගලයා ලොකු අවෙනක් කරගන්නවා.

그런데도 견해를 내놓습니다. kamma를 지으면 그때 vipāka가 오고 다음으로 넘어가지 않는다고. 그런 이들을 저도 압니다. 책을 낸 이들 가운데 어떤 이들은 kamma의 vipāka가 그 순간뿐이라고 합니다. 그런 설법이 있습니다. 어떤 dhamma에도 맞출 수 없는 것입니다. 자기 견해일 뿐입니다. 그것으로 diṭṭhi에 빠진 사람은 큰 손해를 봅니다.

කරපු පව් දැන් ගෙවලා ඉවරනේ. දැන් පංචාලන්තර පාප කර්මණය කරේ කවුද එතකොට කරපු වෙලාවේ පව්ක කරගත් විපරිච්ච හම්බුනා ඉවරයි. ඔය දෘෂ්ටිය හිත්ම. අම්මා වරලා හිටන් ඊ අම්මා බැරුවා නම් අද පවති තියෙනවද? නෑ ඊම කියලා වෙරෙන්න එපැෙනවා. එහින් අදින්න නිකම දකින්න බැරද ආවරණ කොහේද එතකොට තියෙන්නේ? කෝ කර්මාව පංචාරන්තර පාප කර්මයක් කරපෙන්නේ නැහැනේ හම් කියව ඊය මරපු පාපය ඊම ඉවරයි.

‘지은 pāpa는 이미 다 치렀다.’ 그러면 pañca ānantariya pāpa kamma를 지은 이는 어떻습니까? 지을 때 pāpa를 지어 vipāka를 받았으니 끝났다, 그 diṭṭhi대로라면 그렇습니다. 어제 어머니를 죽였다면 오늘 pāpa가 남아 있습니까? ‘없다, 어제 끝났다’고 해야겠지요. 그렇다면 장애는 어디에 있습니까? kamma는 어디 있습니까? ānantariya pāpa kamma를 지은 이가 없게 되지요. 어제 죽인 pāpa는 어제 끝났으니까요.

ඉතින් අද මිනිහා සුද්ධයි එහෙමන ඉතින් එහෙම ක්‍රමයක් තියෙනවද මව් මරලා, පියා මරලා, රහපන් මරලා, බුද්ධ ශරීරය ලේව් පද්දලා සංඝය කරලා මේ පංචානක් හරි පාප කර්මය කරපු කෙනෙකුට ඒ අත්දැවිය අවසාන වෙනකන්වත් ධ්‍යානයක් මාර්ග ඵලයක් උපදවන්න බැහ කියලා. මේ ධර්මය පැහැදිලිව පෙලා තියෙන සත්වයා දැන් කරපු කර්මය සටටම කර්මය ගවලා විපාක ගලා ඉවරයි කිව්වානම් ඒ මනුසය එහෙම එකක් තියෙනවද අම්මයි තාත්තයි දෙන්නම්ම බලයි ඊයේ මැරිලා අද දිට රහත් වෙන්න බැරි එහෙම පුළුවන් ක්‍රමයක් තියෙනවද

그러면 오늘 그 사람은 깨끗합니까? 그런 길이 있습니까? 어머니를 죽이고, 아버지를 죽이고, arahant를 죽이고, Buddha의 몸에 피를 내고, Saṅgha를 깨뜨린, 이 다섯 ānantariya 가운데 하나라도 지은 이는 그 생이 끝날 때까지 jhāna나 magga phala를 일으킬 수 없다고 dhamma에 분명히 나와 있습니다. 지은 kamma를 바로 치러 vipāka가 끝났다면, 어머니 아버지를 어제 죽이고 오늘 arahant가 되지 못할 까닭이 없겠지요. 그런 길이 있습니까?

ඒ කර්මයට විපාකය ඇතුලත් තියන අපි ධර්මය හොඳට පැහැදිලි කරලා කියා තියෙන දේවල් තියෙනවා.

그 kamma에는 vipāka가 들어 있습니다. dhamma가 잘 풀어 말해 둔 것들이 있습니다.

දිට්ඨ ධර්ම වේදනීය කර්ම කියලා එකක් තියෙනවා. ඒ මෙලෝදි පලෙන හරියක් තියෙනවා. උපපජ්ජ වේදනීය කර්ම කියලා ඊළඟ අත්දැවේ පළෙන කර්ම කොටසක් තියෙනවා. අපරාපරය වේදනීය කර්ම කියලා අත්දැව්හස් ගානක් ඉදිරියට ගිහිල්ලා ගිහිල්ලා හරි කවද හරි මතුකාරයක පලින්න පුළුවන් අවුරුදු කලෝටි ගානක් ගිහිල්ලා හරි කරපු ප්‍රත්මයක විපාකයක්. අහෝසි කර්ම කියලා කොට තියෙනවා. විපාකට අවස්ථාව නැති නිසා ගෙවිලා යනවා. නැහනම් ඒක සහෝසි වෙලා යනවා. ඉතින් කර්ම හතර ආකාරයෙන් පලීම අපේ ධර්මය පැහැදිලිව විග්‍රහ කරලා තියෙනවා.

diṭṭhadhammavedanīya kamma가 있으니, 이 생에서 열매 맺는 몫입니다. upapajjavedanīya kamma는 다음 생에 열매 맺는 kamma입니다. aparāpariyavedanīya kamma는 수많은 생을 지나, 몇억 년이 흘러서라도 언젠가 열매 맺을 수 있는 kamma의 vipāka입니다. ahosi kamma라는 것도 있으니, vipāka의 기회가 없어 사라지거나 없던 것이 됩니다. 이렇게 kamma가 네 가지로 열매 맺음을 우리 dhamma는 분명히 풀어 두었습니다.

ඉතින් එතකොට දැන් මේ වගේම අකුසල කර්ම මතුවාත්මයට බලපානවද කියලා තින් අහනකොට දැන් මේක මොකද කර තියෙන්නේ? පුබ්බේ කටත හේතුවාදය කියන මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ ධර්මයක් වරද්දලා විග්‍රහ කරලා.

그런데 akusala kamma가 다음 생에 미치느냐고 물을 때, 이것은 무엇을 한 것입니까? pubbekatahetuvāda를 두고 Buddha께서 설하신 dhamma를 잘못 풀어 놓은 것입니다.

මොකද බමුණන්ගේ පිරිසක් තිබුණා, බමුණන්ගේ කතාවක් තිබුණා. මේ ලෝකයේ අපිට පත්වෙන්න සියලුම දුක්ඛම් කරුණු සියලුම ඒවා. පෙර කරන ලද මේ පින් පහු අනුවයි. මෙහෙම මතයක් තිබුණා බහුන්ගන් වහන්සේ මෙන්න මේ මතයට පහර ගහලා ඒක වැරදිවා. ඒකා වැරදි. සියල්ල පෙරනලද කර්මයෙන් සිද්ධ වෙන්නේ නැහ.

brāhmaṇa 무리가 있었고, 그들의 말이 있었습니다. ‘이 세상에서 우리가 겪는 모든 괴로움은 다 전에 지은 puñña와 pāpa에 따른다.’ 이런 견해가 brāhmaṇa들에게 있었습니다. Buddha께서는 이 견해를 치시며 그것은 틀렸다 하셨습니다. 모든 것이 전에 지은 kamma로 일어나지는 않는다고.

මෙන්න මේ කියාපු කාරණය වරද්දලා අරගෙන අදත් මොකද කරන්නේ? විගමනය කරනවා පෙර අත්ද බැකව කරන ලලද කිසිම දෙයක් එන්නේ නෑහ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා තියෙනවා කියලා. පුබ්බේ කටේතුවාදී බුදුරජාණන් වහන්සේ තහනම් කළා. ඒක පිළිගත්තේ නෑ කි. ඉතින් පෙර කරනදං හේතුවෙන් හෝ පව් හේතුවෙන් යමක් එන්නේ නෑහ කියලා කිව්වා කියලා ඕකට දැන් උත්තරයක අර්ථයක් දෙනවා.

이 말씀을 잘못 잡아 오늘 어떻게 합니까? 전생에 지은 것은 아무것도 오지 않는다고 Buddha께서 설하셨다고 풉니다. Buddha께서 pubbekatahetuvāda를 막으셨다, 받아들이지 않으셨다, 그러니 전에 지은 puñña나 pāpa 때문에 오는 것은 없다고 하셨다며, 거기에 이런 뜻을 붙입니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මේ ශරීරය පෙර කරනද කර්මය විපාකයක්. පැහැදිලිව දේශනා කරන පෙර කරන ලද කර්මයන්ගෙන් මෙලොව විපාක නෑහ කියලා යමෙක් කියනවාන ඒකත් එක්තරා දෘෂ්ටියක්. මෙලොව ලබන්න සියලු දේවල්ම පෙර කරන ලද විපාකි කර්මයට විපාකයක් තියෙනවා ඒකත් දෘෂ්ටියක්. මේක මි දෙකම මිත්‍යා දෘෂ්ටිය.

Buddha께서는 이 몸이 전에 지은 kamma의 vipāka라고 분명히 설하셨습니다. 전에 지은 kamma의 vipāka가 이 생에 없다고 하면 그것도 하나의 diṭṭhi입니다. 이 생에 얻는 모든 것이 다 전에 지은 kamma의 vipāka라는 것도 diṭṭhi입니다. 이 둘 다 micchā diṭṭhi입니다.

පෙර කරන කර්මයක් සම්බන්ධ නෑහ මේ අත්දැවට කියනවා ඒකත් මිත්‍යා දෘෂ්ටිය. සියල්ලම පෙර කරලද කර්මයෙන් සිද්ධ වෙනවා කියනවා නම් ඒකත් මිත්‍යා දෘෂ්ටියක්. මේ මිත්‍යා දෘෂ්ටිය දෙකෙම සත්වයක් දැනගන්න බැහැ. මුලාවට පත් වෙනවා කියලා පෙන්නනවා.

전에 지은 kamma가 이 생과 상관없다고 하면 그것도 micchā diṭṭhi이고, 모든 것이 전에 지은 kamma로 일어난다고 하면 그것도 micchā diṭṭhi입니다. 이 두 micchā diṭṭhi로는 존재가 알 수 없고 헤매게 된다고 보여 주십니다.

දැන් පෙරන ලද කර්මයේ විපාකයක් වශයෙන් මෙලොව ලැබෙන යමක් තියෙනවා ඒක එහෙම්ම. මෙලොව කරලා දියා මේ යමක් ලැබෙනවා නම් මෙලෝදි ලැබෙන විපාකයක් තියෙනවා. ඒක එහෙම මොකක්ද? ඒක සරලෝ. මේ කාරණා දෙකම තියෙනවා.

전에 지은 kamma의 vipāka로 이 생에 얻는 것이 있고, 그것은 그것대로 있습니다. 이 생에서 해서 얻는 것이 있다면 이 생의 vipāka가 있고, 그것도 그것대로 있습니다. 이 두 가지가 다 있습니다.

දැන් අත උස්සන්න හිතුවොත් අත උස්සනවා. එවලේ හිතු එකේ ක්‍රියාවලිය ඒලා ක්‍රියාත්මක වුණා. ඒක මේ ලෝදිමයි. ඒකේ පරලෝට යන්න දෙයක් තිබුනේ නැහ. එහෙ ජරය පිළිබඳව ඒකෙන් මේ නිෂ්පාදනය වුණේ නැ. ගමනක් යන්න හිතිලා ගමනක් ගියා. වැසිකිලිට යන්න හිතුනා වැසිකිලියට ගියා. චේතනාව අනුකූලවම ක්‍රියාව සිද්ධ කළා. ඒක පර්ලෝ සිද්ධයන විපායක් නෙමෙයි. ඒ ඒ මොහොතේදී කරන්නා වූ ක්‍රියාවත් එක්ක ඒ චේතනාවත් එක්ක හටගන්නේ ක්‍රියාවලයට ඒකයි.

손을 들려고 생각하면 손을 듭니다. 그때 생각한 것의 흐름이 그렇게 작동했습니다. 그것은 이 생에서 일어난 것입니다. 저세상으로 갈 것은 없었습니다. 거기서 무엇이 생겨난 것도 아닙니다. 길을 가려고 생각해서 갔습니다. 변소에 가려고 생각해서 변소에 갔습니다. cetanā에 맞게 행위를 했습니다. 그것은 저세상에서 일어나는 vipāka가 아닙니다. 그 순간의 행위와 그 cetanā로 생기는 흐름이 그것입니다.

ඒක ඒකෙන්මයි. නමුත් මෙලොව යම් රාණ කාතියක් ඇරනවා. මව් මරනවා පියා මරනවා. ඒකාන්තයෙන් බැවට ආනන්‍ය පාප කර්මේ උපපද වේදන. ඒකාන්තයෙන් ඊළඟ බවට යනවා. ඒ විපස්ස ඊළඟ භවය පලවෙනවා. ඒක මෙලුවනේ. අන්න කාරණා එකු පෙලා තියෙනවා. දිට්ඨ ධම්ම වේදන කොටසක් තියෙනවා නම් යම්කිසි පාපයක සෝ පිනක ඒක මෙලෝට ඒක පටලෝ නියගි පරලෝදිය හටගන්නේ යම්කිසි පාප ක්‍රියාවලයක් හෝ පුණ්‍ය ියාවලයෙක් විභාගය හටගන්න නම් ඒක පරලෝට ඒක මෙලොවට නෙමෙයි.

그것은 그것으로 끝납니다. 그러나 이 생에서 살생을 합니다. 어머니를 죽이고 아버지를 죽입니다. 그것은 반드시 다음 생으로 갑니다. ānantariya pāpa kamma는 upapajjavedanīya입니다. 반드시 다음 생으로 갑니다. 그 vipāka는 다음 생에 열매 맺습니다. 지은 것은 이 생에서입니다. 그런 것들이 경전에 나와 있습니다. 어떤 pāpa나 puñña에 diṭṭhadhammavedanīya 몫이 있다면 그것은 이 생의 것이지 저세상의 것이 아닙니다. 저세상에서 생기는 pāpa나 puñña 흐름의 vipāka라면 그것은 저세상의 것이지 이 생의 것이 아닙니다.

ඔය වෙනස දකින්න ඕනේ. ඉතින් මේක නෑ කියන්න තියෙන්නේ හේතු මොනවද? දැන් මේ වගේ අවස්ථාවක් සමහර අය විශා අමුතුම දෘෂ්ටිය මේ කාලේ විග්‍රහ කරලා යනවා. එක්තරා අතිනිසක් කියනවා අම්මා තාත්තා හරි හම්බ කරලා දුන්න දේයි තමන් දාඩිය මහන්සෙන් හොයාගත්ත දේ තමයි මේ ලෝකයේදී හම්බවෙන ප්‍රතිඵලය. පෙරද්වෙ ඒවා ඕකට නෑහ. එහෙමනවා කියනවා නම් බොරු.

그 차이를 봐야 합니다. 그런데 이것을 없다고 할 까닭이 무엇입니까? 요즘 어떤 이들은 아주 이상한 diṭṭhi를 풀어 놓습니다. 어떤 이는 부모가 벌어 준 것과 자기가 땀 흘려 얻은 것이 이 세상에서 얻는 열매이며, 전생의 것은 상관없고, 그렇다고 말하면 거짓이라고 합니다.

ඒතරා මහත්තයෙක් ඔය ජාතිය බනක් වෙලා ඒ තව මන්තය මැහගින් අහන මෙහෙම එකක් කියනවා ඇත්තට

어떤 신사가 그런 설법을 듣고 와서 이렇게 말합니다. ‘이게 정말입니까?’

දැන් මට කරන්න කෙනෙකුත් නැහැ. අර මනුස්සයාත් ඒ ම කියන උත්තරය බලන්න අ ගහගන්නවා අනිත් පැත්ත කරලා. දැන් මේ මනසේට උත්තරය දුන්නොත් අර මනසේ අගිතර දෙනවා. දැන් නොදිත්්ද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ අර තර්ක වාද කරගෙන මේක ජයගන්න බැරි හින්දා අරයා ඉන්න මයින් ඇති ඕක අහනවා. මෙහෙම කියනවා එක්කෙනෙක් ඇත්තද මම ඉතින් ඇත්තද පුරුද කියලා උත්තරය දෙන්නේ නැතුව මම කියන්නේ මොකක්ද ඒගොල්ලෝ කියන්නේ?

논쟁으로는 이길 수 없어서 그 사람이 저에게 와서 이것을 묻습니다. ‘이렇게 말하는 이가 있는데 맞습니까?’ 저는 맞다 틀리다 대답하지 않고 ‘그들이 뭐라고 합니까?’ 하고 물었습니다.

අම්මා තාත්තා හරි හම්බ කරලා දුන්න දේවද තමා දාජිය මහන්චියන් හරි හම්බ කරගත්ත දේවද මේවයන් තමයි මෙලෝ සුඛ විහරණය ගත කරන්නේ. පෙර කරපුවයක් නෙමෙයි. ඉතින් මම දන්නවා ඒගොල්ලන්ගේ ප්‍රධාන නායකතුමා විසුණු දෙවියන්ගේ ඉස්සෝත්තර කියමි විශුදවයන්ට පූජා කියමින් කටයුතු කරන. මම කවුරු හරි ඔය කියන පින්වතුන් දෙවියන් විශ්වාස කරනවද?

‘부모가 벌어 준 것이든 자기가 땀 흘려 번 것이든, 이것으로 이 생의 편한 삶을 산다, 전에 지은 것 때문이 아니다.’ 그런데 제가 알기로 그들의 큰 지도자는 Viṣṇu 신을 앞세우며 Viṣṇu 신께 pūjā를 드린다고 합니다. 그래서 물었습니다. ‘그렇게 말하는 분들은 신을 믿습니까?’

ඔව් දෙවියන් විශ්වාස කරනවා. ඒ කියන්නේ මේ නොපෙන්න පැත්තට ඔව් වින්ද අතිකට කලා පූජා තියෙනවා කරනවා. ආ නොපෙන්න පැත්ත විශ්වාස කරනවද? අන්න ඒ දෙවියන්ට දිව්‍ය සම්පත්තියක් එහෙම තියෙනවා. දිව්‍ය සම්පත්තිය නෑ කියන්න බැනේ. මගේ දෙවියන්ගේ අම්මා තාත්තා හම්බ කරලා දෙයිය දාරිය මහත්තය හරි හම්ම කර දේ සම්පත්තිය හදාගත්ත ඒ දෙවියන්ගේ සම්පත්තිය මොකක්ද

‘예, 신을 믿습니다.’ 곧 보이지 않는 쪽에 공양을 드린다는 것이지요. ‘보이지 않는 쪽을 믿습니까? 그 신에게 신의 재물(dibba sampatti) 같은 것이 있습니까?’ 신의 재물이 없다고는 못 하지요. ‘그 신의 부모가 벌어 준 것입니까, 아니면 신이 땀 흘려 번 것으로 재물을 이룬 것입니까? 그 신의 재물은 무엇입니까?’

[උගුර කෑරීම] තෙර

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් මේ විදිහට පෙන්නපුවහම

이렇게 보여 주자,

දැන් අරම අර පිටිපස්සේ හිටගෙන අළුව අ කහකන් සද්දය නැතුවින් බලන් යන්න කියලා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් එතකොට මොකද තියෙන්නේ මොකක්ද දැන් දෙවියන්ගේ දිව්‍ය සම්පත්තියක් නවා අම්මා තාත්තා හම්ප කළේ නැත්නම්. එයා හම්බ කලෙත් නැත්නම් දෙවියෝ හම්ප කළෙත් නැත්නම්. ඒ සම්පත්තියට හේතුව මොකක්ද දෙවි වෙලා ඉගත්ත කරගත්ත පිනක ඵලයන් දේ ඒක නැත්නම් එදා හදගත්ත එකක්ද කියලා. එහෙනම් මනුස්සයෙක් කියලා ඉන්න කාලේ කරපු දේ ඵලයක්.

그러면 무엇이 남습니까? 신의 재물이 있는데 부모가 번 것도 아니고, 자기가 번 것도 아니고, 신이 번 것도 아니라면 그 재물의 까닭은 무엇입니까? 신이 된 뒤 지은 puñña의 열매입니까, 아니면 그날 만든 것입니까? 그렇다면 사람으로 있던 시절에 지은 것의 열매입니다.

ඉතින් ඕකෙන්ම විසදාගන්නකෝ මම ඔහු නෑහ කියන්න ඕනේ නැහැනේ ඔබට කියලා කාරණය විග්‍රහ කරගන්න. දැන් මේ වගේ කිසිම දේක තේරුමක් නැතුව මෙහෙම තමන්ගේ මත කියන අය අර අන්න ඒ පිරිස ඒ දෘෂ්ඨානුගතියට දාලා ධර්ම විරෝධී පැත්තකට ඇදලා ගමන්නවා. ධර්මයට නොගැලපෙන දේවල් කියනවා. මේ මොනවා කරන්න.

‘그것으로 스스로 풀어 보십시오. 내가 아니라고 말할 필요도 없이 당신이 그 일을 풀어 보면 됩니다’ 했습니다. 이처럼 아무 뜻 없이 자기 견해를 말하는 이들이 그 무리를 diṭṭhi에 빠뜨려 dhamma에 어긋난 쪽으로 끌고 갑니다. dhamma에 맞지 않는 것을 말합니다. 어찌하겠습니까.

ඉතින් පෙර අත්දැව්වල නොතපුවා තිබුන්නනම් මතුවත් බැවත ගිය නැහනම්. සාරා අසංඛ කල්ප ලක්ෂයක් පාරමිතා කරලා ලොව්තුරා බුදු වෙන්න දය දුන්නේ නැත් අරකි. එහෙම නැත්නම් අනික් අයට ලොව්තුරාපදුනේ හැටක අර පෙරුම් පුරක් නැතුව දැන් පෙර කරලා දේවා ඇදලා නැද්ද රෝදනාදු වෙන්නා. එහෙනම් එතන්ටත් ආවනේ. අසංඛල්පස්සයක් පාරමිතාපුරයා බල. එහෙම නැත්නම් බුදු වුණ එහෙනම් අපේ මූල ධර්ම වලත් එකඟ නෑහ නේද මේ කියන කතාව කර්මයක් අනුව.

전생에 지은 것이 없었다면, 다음 생으로 이어지지 않는다면, 네 asaṅkheyya와 십만 kappa 동안 pāramī를 채워 세상의 스승 Buddha가 될 수 없었을 것입니다. 그렇지 않다면 다른 이들도 pāramī를 채우지 않고 세상의 스승이 되겠지요. 전에 지은 것이 끌어오지 않았다면 어떻게 Buddha가 되었겠습니까. 그러니 거기까지 이릅니다. asaṅkheyya와 십만 kappa 동안 채운 pāramī의 힘이 아니었다면 Buddha가 되었겠습니까. 그렇다면 이 말은 kamma에 관한 우리 근본 dhamma와도 맞지 않지 않습니까?

ඒ වගේම අපි ඇති වෙන්නා වූ වෙනසට දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ එක්තරා බමුණෙක් අහනවා ස්වාමීනි සමහර අය පොහොසක්, සමහර අය දුක්ඛ සමහර අය ලස්සනයි සමහර අය අවලස්සනයි. සමහර අය නිරෝග අධිකහර යල්පාදයි. එතකොට සමහර අය ප්‍රිය කරනවා. සමහර අය මේ මිනිස්සු ප්‍රිය කරන්නේ නැහ. නොයෙක් අය කයට නොයෙක් ආරම් ලිට රෝග ඇති වෙනවා. මේ වගේ මේ මනුස්සය අතර වෙනසක් තියෙනවා. මේකට හේතුව මොකක්ද කම්මං විභජති සද්ධා හීනපනීතාය කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ මහා මේති කර්මය විහීන ප්‍රණීත වශයෙන් මෙහෙම බෙදීම එනවා කියලා. වෙලද කර්මයන්ගේ විපාය මෙහෙම එනවා කියලා. පැහැදිලිව දේශනා කරලා තියෙන්නේ.

또 우리 사이에 생기는 차이를 두고 어떤 brāhmaṇa가 Buddha께 묻습니다. ‘세존이시여, 어떤 이는 넉넉하고 어떤 이는 가난하며, 어떤 이는 아름답고 어떤 이는 못생겼으며, 어떤 이는 병 없이 오래 살고, 어떤 이는 사랑받고 어떤 이는 사람들에게 사랑받지 못합니다. 여러 사람의 몸에 여러 병이 생깁니다. 사람들 사이에 이런 차이가 있습니다. 그 까닭이 무엇입니까?’ ‘kammaṃ satte vibhajati yadidaṃ hīnappaṇītatāya’, 곧 kamma가 존재들을 낮고 높게 나눈다고 Buddha께서 말씀하셨습니다. 지은 kamma의 vipāka가 이렇게 온다고 분명히 설하셨습니다.

එතකොට අපි කියන්නේ මොකක්ද? කම්මස්ස කෝපි කම්මදාෝ කම්මය යෝනි කම්ම බදු කම්ම පරිසරණෝ යං කම්මං පරිස්සාමිති කල්‍යාණංවා පාපකංවා පස්සදායාදෝ භවිස්සාමිති පබ්බීතේ අභින්නං පච්චවේචිතබ්බ කර්මය මුල් කරෙන්මයයා කරෙන කර්මය දායාතන කර්මය පිළිසර යම්කිසි කර්මයක් කරන ලදි යහපත් නම් යහපත් විපාකෝ අයහපත් නම් අයහපත් විපාකව පිළිසර කරගෙන දායත කරෙන්නේ මේ සසරට පැවැත්ම වෙනවා කියලා. මේ ගමන වෙනවා කියලා. පැවිද්දානතර මෙනෙහි කරන්නද කියලා පෙන්නන. එතකොට කර්මය කියන්නේ හොඳ මේ කියන්නේ? වක්‍ර අදහස් දාලා ඒ සත්‍ය ධර්මයට පහර ගහන්න බැ. ඒක දකින්න ඕනේ.

그러면 우리가 외는 것은 무엇입니까? ‘kammassakomhi kammadāyādo kammayoni kammabandhu kammapaṭisaraṇo, yaṃ kammaṃ karissāmi kalyāṇaṃ vā pāpakaṃ vā tassa dāyādo bhavissāmī’ti pabbajitena abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ.’ kamma를 뿌리로 하고, kamma를 물려받으며, kamma에 기대어, 지은 kamma가 좋으면 좋은 vipāka를, 나쁘면 나쁜 vipāka를 기댈 곳으로 물려받아 이 saṃsāra의 존재가 이어지고 이 길이 간다고 출가자는 늘 되새기라고 보여 주십니다. 그렇다면 kamma를 무엇이라 말하는 것입니까? 비뚤어진 생각으로 그 참된 dhamma를 칠 수는 없습니다. 그것을 봐야 합니다.

ඉතින් අහන්න දෙයක් එහෙම තියෙනවා නම් ඒක අහලා විග්‍රහ කරගන්න.

물을 것이 있다면 물어서 풀어 가십시오.

දැන් මේ මේ වගේම අවස්ථාවක් තමයි අපි දැන් ඉස්සෙල්ලා කිව්ේත් මොකද මේ ව්‍යාපාරික ස්ථානයක තවත් වත්ත හැමතැනම ඇවිදින යම්කිසිමෙෙන නාගයෙක්. නොයෙක් ආකාරයෙන් මේ සැරිසරණ අවස්ථාවක් තියෙනවා කියලා මට මේ එක්කෙනෙක් අපි අහලා තියෙනවා ඉතින්. ඉතින් මේ වගේ දේවල් වලට අපි දැනගන්න ඕනේ මෙහෙම දෙයක්.

이와 비슷한 일로, 앞서도 말했듯 어떤 가게 자리나 뜰 곳곳을 nāga(뱀)가 돌아다니며 여러 모양으로 나타난다고 어떤 이가 제게 물어 왔습니다. 이런 일에 대해서는 이렇게 알아야 합니다.

ඔය ව්‍යාපාරික ස්ථාන කරගෙන යනකොට අපි ණයට මිල මුදල් ගන්න ඒවා තියෙන්නේ. පුද්ගලයන්ගෙන් හෝ සජෙන් හෝ කාගෙන් හෝ යම් යම් අයගෙන් එහෙම අරගන්නවා. ආධාර ගන්නවා. ණය තුරුස් වෙනවා. සමහර වෙල අර ඉඩන් කෑල්ලා හරි අරගෙන ඉවෙල්ලා හිටන් ඔයාට මෙච්චර දෙන්නම් අච්චර දෙන්නම් කියලා අරගෙන පස්සේ බලනකොට ඒ මනසයක් නොදී අපි වැඩේ කරගන්නත් පුළුවන්. කාන් මේ ව්‍යාපාරිකයක් වශයෙන් ගත්ත ඉඩමත්නම් තමන් තව කෙනෙකුගේ ගත්ත එකක් වෙන්නත් පුළුවන්.

가게를 꾸려 가다 보면 빚으로 돈을 얻습니다. 사람에게서든 모임에서든 누구에게서든 빌리고 도움을 받습니다. 빚을 집니다. 어떤 때는 땅 한 조각을 얻으면서 ‘이만큼 주겠다, 저만큼 주겠다’ 해 놓고, 나중에 보면 그 사람에게 주지 않고 일을 해 버릴 수도 있습니다. 사업으로 얻은 땅이 남의 것을 가져온 것일 수도 있습니다.

ව්‍යාපාරයක් කරන්න ගිය කෙනෙක් ඒ ව්‍යාපාරය හරියන්නේ නැතුව මොන හරි ප්‍රශ්න වෙලා ා වෙලා එයා වික්‍රපයක් හරි අපි ව්‍යාපාරය ආරම්භ කළා වෙන්නත් පුළුවන්. මේ කොයිමෙන් හරි යම්කිසි කෙනෙකුට ණයක් වුනානම් ණය අයගෙන ඉන්න කෙනෙක් ඉන්නවා. ණය අයාගෙන ඉන්නවා කියලා කියන්නේ ණය බලාපොරොත්තුයෙන් ණය වෙච්ච කෙනා ණය ගත්ත කෙනාගෙන් බලාපොරොත්තුයෙන් ඉන්න වරත ඕක දෙනවා කිව්වා ක දුන්නේ නැත්තේ ඇයි? ඒක ලියන්න. ඔන්න ඔය ජාතියේ ණය අයගෙන ගිය එක ණයා වෙලාවදෙනවා. ණය අය කියන එක තමා ණය අයා වෙන්නේ තවත් අර්ථය.

장사를 하던 이가 장사가 안 되고 무슨 탈이 생겨 팔아넘긴 것을 우리가 사서 장사를 시작했을 수도 있습니다. 어떤 식으로든 누군가에게 빚이 생겼다면, 빚을 받으려고 기다리는 이가 있습니다. 빚을 받으려 기다린다는 것은 빚을 준 이가 빚진 이에게서 받기를 바라며 ‘준다더니 왜 안 주나’ 하는 것입니다. 그렇게 빚(ṇaya)을 받으려 기다리다 간 이가 뱀(nayā)이 됩니다. 빚쟁이가 뱀이 된다는 것, 이것이 그 말의 또 다른 뜻입니다.

ඔන්න ඔහොම කට්ටිය ඔය තැන විනවා. ඉතින් හරි භයානකයි සමහර වෙලාවට ණය බලාපොරොත්තුවෙන් ඇවිදින්න එක ණය දුන්නේ නැහනම්. ඌත්‍රයකින් ණය හයන්න පුළුවන්. ඒකත් එක්ක පන්නඑක. දැන් අපි දකින්න ඕනේ එනවා. බොහෝකටම මෙහෙම තැන්.

그런 무리가 그런 곳을 떠돕니다. 때로는 아주 위험합니다. 빚을 받으려 기다리며 돌아다니던 이가 빚을 받지 못하면, 그 까닭으로 뱀이 될 수 있습니다. 그와 함께 이런 일이 생깁니다. 우리가 봐야 할 것은, 대개 이런 곳들이라는 것입니다.

නායකත්වය අග්‍ර කරගෙන ඉන්නකින් නාගිය කොටසකින් එයා ආයි නයෙක් වෙලා උපදිනවා. තව ක්‍රමය නාගයක් ණය කියනවා නාගයා කියන. ඒ තව කරලා. නායකත්වය අග්‍ර කරගෙන තිරිසන් විදිහට ජීවත් වෙන්න ලෝකේ මනුස්සයෝගෙන්. සමහර වැඩ පොළල නායකයෝ නායකත්වය අතර කරනට තිරි සන්ිදියට දුශ්චර් වනවා. නායකත්වය අග්‍ර කරෙන අන්‍යය ජාතිය කරපු එකයි. දුශ්චර්ිත අත්බැව නාග අත්බැව නායකයාත්තේ අග්‍රවයෙන් ඉන්නවා නාග්ලා. නායකින්ගේ අග්‍ර පුද්ගලයා නායකත්වය අග්‍ර කරගත්ත පුද්ගලයා පු්ප පු්ප ඉඳලා අුතුකන් අසාධාරකම් දුච්චරිත කරලා ඒ කර්ම විපාකයෙන් දුච්චර කර්ම විපාකයෙන් මැරිලා ගිහිල්ලා ඔයිස්ථාන පුප්පන එක වෙලා උපදිනවා. දුච්චරිතයට බඩ ගගගා හිටපු ගති රස්සනය වූ බඩගානකෙක් වෙනවා. හඩගාන සත්වයට හේතුව දුෂ්චරය. කාම දුෂ්චරයට හිටපු ආකාරයක් තමයි ඵය නැති බලගාණික එක්ක උපදින්න හේතු වෙන්න කියන එකයි ධර්මය විග්‍රහ වෙනවා. එන අන්න ඒ ජාතිය උන් වෙලාත් උපදින්නේ. උණුත් ඔය අතර ඉන්නවා. ඉතින් ඔයගේ කොයි අතයෙන් හිටිය හරි නාගය ඉක්ලා යම් තැනක විශේෂයෙන්ම මෙහෙම ඉන්නවානම් ඒකට විශේෂ හේතුවක් තියෙනවා. ඒ පරිසරයේ ඉන්න විශේෂ හේතුවක් තියෙනවා. අන්න ඒක තමයි අපි ඒක දකින්න ඕනේ.

우두머리 자리를 으뜸으로 쥐고 있던 이가 그 몫으로 다시 뱀이 되어 태어나기도 합니다. 또 다른 길입니다. nāga. 빚을 ‘뱀’이라 부르는 것도 그렇습니다. 세상 사람 가운데 우두머리 자리를 으뜸으로 쥐고 짐승처럼 사는 이들이 있습니다. 어떤 일터의 우두머리들은 우두머리 자리를 쥐고 짐승처럼 나쁜 짓을 합니다. 우두머리 자리를 으뜸으로 쥐고 남을 그렇게 다룬 것, 그것이 duccarita의 삶, nāga의 삶입니다. 우두머리 자리를 쥔 이가 우쭐대며 끝까지 부당하게 duccarita를 저질러 그 kamma vipāka로 죽어서 그 자리에서 쉭쉭거리는 것으로 태어납니다. duccarita에 배를 깔고 기던 성품이 땅을 기는 것이 됩니다. 기는 짐승이 되는 까닭은 duccarita입니다. kāma duccarita에 빠져 있던 것이 발 없이 기는 것으로 태어나는 까닭이라고 dhamma는 풉니다. 그런 부류도 그렇게 태어나 그 사이에 섞여 있습니다. 어느 쪽이든 nāga가 어떤 곳에 유난히 머문다면 남다른 까닭이 있습니다. 그 환경에 머무는 남다른 까닭이 있습니다. 바로 그것을 봐야 합니다.

මේක තමයි මගේ රාජධානය. ඔහොම කරලපු එක්කෙනා නායකත්වය අග්‍ර දුශ්ත කරගෙන ඉඳලා ඒ කිව්ව දෘෂ්ටියම උපාදානය කරි ඒ රාජධානී කිව්ව උප ප්‍රදේශයම උපදිනවා. මේක තමයි මගේ බිම මේක තමයි මගේ ප්‍රදේශය ඒ ප්‍රදේශය සැරිසරන හැබැයි දැක්කට පස්සේ නායට වැඳ වැඳ ඉන්නා නමුත් මේ මොකෙද්ද අර දුච්චත කරලා තිරිසන් ලෝකේ උපකන් ඉරියේ ඔහුට වැඳ වැඳ ඉන්නා බයට හරා ඉතින් ඒකත් අපේ දෘෂ්ටියක්. නාගවන්ධනා හැදුනෙත් ඔහොමයි.

‘여기가 내 왕국이다.’ 그렇게 하던 이가 우두머리 자리를 쥐고 duccarita 속에 지내다 그 diṭṭhi를 그대로 붙잡고(upādāna) 그 왕국이라던 곳에 그대로 태어납니다. ‘여기가 내 땅, 내 구역이다’ 하며 그 구역을 떠돕니다. 그런데 보면 사람들은 그 뱀에게 절하고 또 절합니다. duccarita를 지어 짐승 세상에 태어난 이에게 무서워서 절합니다. 그것도 우리의 diṭṭhi입니다. nāga 섬김도 그렇게 생겼습니다.

ඉතින් ඒ නිසා අපි දකින්නේ නැහැ මේ වගේ අවස්ථාවල අපි දැන් ඔය ස්ථානගත වෙන්න දෝෂ හැදිය තියෙනකොට මේබගේ ස්ථාන මුල් කරගත්ත ඒවට යම්කිසි කෙනෙක් අර ණයායාගෙන ඉන්නේ කෙනෙක් ඇවිල්ලා ඉන්නවානම් දැන් අපිට එයාට එදාගත්ත සල්ලි දෙන්න වෙන ක්‍රමයක් නැහ. අපිට අර ස්ථානය සකස් කරගත්ත මොනවාහරි විශේෂ දේවල් වලින්. දානමානාදී පින්කමක් කරලා මහා බලවත් පින්කමක් කරලා. ඔය ස්ථාන ගත නාග්වේශයෙන් සැරි සරන්නා වූ යම්කිසි අත්දැව්ive ඇති අය ඉන්නවා නම් එඳු අයට මේ පින් අනුමෝදන් කරවලා. සුගති ගාමී වේවා යහපතට පත් වේවා කියලා අනුමෝදන් කරවන්න ඕනේ. මෙහෙම එකක් දෙකක් කරනකොට ඒ ජාතියේ හිටපු එකනම් ණය ගැන දුන සම්පූර්ණ වුනහම එතනෙම අතුරු දහන්න. ඒකොක මැරලයි. මැරිලා ගිහින් හරි ලෝහපෙට යයි. නැත්නම් එතනින් එත් ඇරලා යන්න ඕනේ. සීමක ඉවරයි. ඒ ක්‍රමය ඒක අයින් කරගන්න ඕනේ. වෙන ක්‍රමලින් මේක අයින් කරන්න බැහ.

그러니 이런 때 우리는 봐야 합니다. 그런 곳에 탈이 생겼을 때, 그 자리를 바탕으로 빚을 받으려 기다리는 이가 와 있다면, 이제 그날 받은 돈을 그에게 줄 다른 길이 없습니다. 그 자리를 갖춘 남다른 일로, dāna 같은 puñña 일, 크고 힘센 puñña 일을 해서, 그 자리에 nāga 모습으로 떠도는 전생의 사람이 있다면 그런 이에게 이 puñña를 anumodanā하여 ‘sugati로 가기를, 좋은 데 이르기를’ 하고 anumodanā해야 합니다. 이렇게 한두 번 하면 그런 부류는 빚 갚음이 다 차는 순간 그 자리에서 사라집니다. 죽든가, 죽어서 다른 세상으로 가든가, 아니면 거기서 떠나야 합니다. 끝납니다. 그 길로 그것을 없애야 합니다. 다른 길로는 없앨 수 없습니다.

ඉතින් පිළිබඳවල් කරලා ඒ ස්ථානත එන්න පුද්ගලයෙක්ට දැන් අපි දැන් ඔය පේ මෙනෙහි කරනකොට ඔව අංග සම්පූර්ණයි. ඉතින් අපි හිතාගන්න එක විතරයි තියෙන්නේ. මගේ ස්ථානයෙත් මේ වගේ මේ ස්ථාන ගතව අධිග්‍රහිතව ඉන්නවනේ පිරිසක්. එහෙනම් ඒ පිරිසටත් මේ කියන විදිහට මේ ශාන්තිය යාවා විහිවා. තම තමන්ගේ තියෙන ප්‍රශ්නයට තම තමන්ගේ සිහි කර ගැනීමයි තියෙන්නේ. දැන් අපිට දැන් අපි මෙහේ පුණ්‍යානුමෝදනා කරනකොට ගියේදර හදලා දුන්නො ඉඩ කඩා බවලා දුන්නා මං මාවත් හදලා දුන්නා ලින් තොටු හදලා දුන්න දහ කොළ හිටවලා දුන්න ව්‍යාපාර ස්ථාන හදලා දුන්න මේ වරට සම්බන්ධව කටයුතු කරලා දුන්න මේ සෑම පිරිස අපි යුතුකම් පිටු කිරීමක් වශයෙන් ඒ අයටත් මේ පින දෙනවා කියලා තුන්ා අනිබෝධනා පත් කරනවා. ඉතින් ඔය වෙලාවේදී අපේ මනසට එන්න ඕනේ තමන්ගේ මනසට එන්න ඕනේ. මගේ ස්ථානයෙත් මේ භූත වේෂයෙන් මේ ආකාරයෙන් මේ කටයුතු කරපු අය ඉන්නවා නම් අනේ ඒ අයටත් මේ ශාන්‍යම ලැබේවා. මේ ඒ අයත් නේ මේ පින්ද මේ දැන් හාමුදුරුවෝ මේ කියවන්නේ. එහෙනම් මෙන්න මේ විදිහට මගේ පිරිසොල් අපි ඒසාන්තය ඇර වෙලා ඒ අයත් සුගිතම ඉදන වෙනවා. මෙහෙම හිතනකොට අන්න තමාගේ චේතනාවෙන් සම්බන්ධ වෙලා ඒ අයට අර තාත්වය පරිවර්තනය ගලා යනවා. එහෙම තමයි පින් ගලා යන ක්‍රමය. ඔය ක්‍රමයට කරගන්න ඕනේ ඒවා. ඒගොල්ලෝ පන්නලා බලත්කාරයෙන් පන්නලා එහෙම ගන්න පුළුවන් තැනක් නෙමෙයි.

puñña 일을 해서 그 자리에 오는 이에게는, 우리가 이것을 떠올릴 때 이미 다 갖추어졌습니다. 우리는 생각만 하면 됩니다. ‘내 자리에도 이렇게 자리에 매여 머무는 무리가 있겠지. 그 무리에게도 이 말처럼 평안이 가기를.’ 저마다 자기 물음을 떠올리는 것뿐입니다. 이제 여기서 puññānumodanā를 할 때 ‘집을 지어 준 이, 땅을 마련해 준 이, 길을 닦아 준 이, 우물을 파 준 이, 나무를 심어 준 이, 가게를 지어 준 이, 이 일에 이어져 일해 준 모든 이에게도 도리로서 이 puñña를 준다’고 세 번 anumodanā를 합니다. 그때 자기 마음에 떠올라야 합니다. ‘내 자리에도 bhūta 모습으로 이렇게 지내는 이들이 있다면, 아, 그들에게도 이 평안이 오기를. 스님이 지금 읽으시는 이 puñña 속에 그들도 들어 있다. 그러니 내 쪽의 무리도 평안을 얻어 sugati에 오르기를.’ 이렇게 생각할 때 자기 cetanā로 이어져 그들에게 그 처지의 바뀜이 흘러갑니다. 그것이 puñña가 흘러가는 길입니다. 그 길로 해야 합니다. 그들을 억지로 쫓아내서 얻을 수 있는 게 아닙니다.

දැන් මේ තව තවත් ඉතින් ඒ වගේ ප්‍රශ්න තියෙනවා. දැන් ඔය මොකද මේ ධර්මානුගමනය කරගෙන හිට සාමාන්‍ය විසුල් ව්‍යාපාරික මහත්මයෙක් කියලා මේ කියන එක්කෙනෙක් පෙන්නනවා. දැන් මේ මාස 11 එතනට හිතන් ඇවිදීමේ අපහසුතාවයක් පපුවි අමාරු ක්ලාන්ත ගති ආජීවන්නාමය අමාරු තියෙනවා කියලා හිතා. ඒකන කඩවිතුන බාධක පැමිනවා. ඒ මේවට මේ ප්‍රතිකාරම කරත් ඉතින් ඒවට මේ ප්‍රතිකර්මයක් ගන්නින් මේකට මොකක්ද කරන්න ඕනේ කියන එකක් අහනවා. දැන් මේ වගේ දේවල වලදී අපි එක දෙයක් නෙමෙයි මේ දැනගත යුතු දේවල් තියෙනවා. මොකද අ විවිධාකාරයෙන් අපිට රෝග ආබාධය ඇතිවෙන්න පුළුවන්.

이런 물음이 또 있습니다. dhamma를 따르며 사는 평범한 사업가라는 분이 말합니다. 열한 달째 걷기가 힘들고, 가슴이 아프고, 어지럽고, 숨쉬기도 어렵다고 합니다. 그래서 가게 일에도 걸림이 생깁니다. 이것을 치료해 보아도 낫지 않으니, 치료를 받으면서 무엇을 해야 하느냐고 묻습니다. 이런 일에는 알아야 할 것이 하나가 아닙니다. 우리에게 병과 아픔은 여러 모양으로 생길 수 있으니까요.

ඒක අහවල් කාරණය නිසා කියලා අපිට එක කාරණයකින් වෙන් කරන්න බැ. මොකද බහු හේතුකයි. රෝගාබාධීරට වාපත සමුට්ඨාන ආබාධ, පිත්ත සමුට්ඨාන ආබාධ, සෙම්ම සමුට්ඨාන ආබාධ, ඒත්තුවිපරයාසෙන් වන ආබාධ එතකොට ඒ වගේම නානා ප්‍රකාරයෙන් ඒ වගේ දේවල් බලපානවා. කර්ම විපාක ආබාධ බලපානවා. ඒවා අනි ගොඩී විනාදී පුද්ගලයෝ විසින් කරන්නේ යම්කිසි මොනවාහරි දේවල් තියෙනවා නම් ඒ අය විශය බලපාලා ඒවත් බලපානවා. මේ වගේ විවිධාකාර හේතු බලපානවා මේ තම තමන්ට ඇති වෙන්නා වූ සෝගාපාතවල. ඉතින් මේ වැදි යම්කිසි මේ සිංහල ඉංග්‍රීසි ආදී ප්‍රතිකර්ම කරලා ඒනුව ප්‍රතිඵලයක් ලැබෙන බවක් නැත්නම් ඒ අයටත් ඒ රෝගය හොයන්න බැහ නම් බොහෝකොටම ඒකට ගුප්ත හේතුවක් මුල් වෙලා තියෙන්න ඕනේ. රට වෛද්‍යවරුන්ට හොයන්න බැරි විදිහේ අතනීපයක් කියලා එහෙම පේනවා නම් පේන අතනීපයකුත් නැත්නම් විශේෂයෙන්ම මොනවාහරි ගුප්ත ඵලේගියක් ඒ රෝගාදියට මුල් වෙන්න ඕනේ. එහෙම එකක් වුනොත් ඒ වෛද්‍යවරයට ඒක හොයන්න බැහ. වෛද්‍ය විද්‍යාවට කොරසරයක අහුවෙන්නේ නැහ. ඉතින් ඒ වගේ අවස්ථාවල අපි දැනගන්න ඕනේ.

그것이 어느 한 까닭 때문이라고 떼어 말할 수 없습니다. 까닭이 여럿이기 때문입니다. 병에는 vāta에서 생긴 것, pitta에서 생긴 것, semha에서 생긴 것, 철이 바뀌어 생긴 것이 있고, 그 밖에도 여러 가지가 작용합니다. kamma vipāka로 생긴 병도 작용합니다. 다른 이들이 주술 같은 무엇을 했다면 그들의 독기가 작용하기도 합니다. 이렇게 여러 까닭이 저마다 겪는 병에 작용합니다. 그런데 Sinhala 약이나 서양 약 같은 치료를 해도 열매가 없고 의사들도 병을 찾지 못한다면, 대개 숨은 까닭이 뿌리에 있습니다. 나라의 의사들이 찾지 못하는 탈이 보인다면, 또는 보이는 탈조차 없다면, 특히 어떤 숨은 기운이 병의 뿌리가 되었을 것입니다. 그러면 의사는 찾지 못합니다. 의학에 걸리지 않습니다. 그런 때 우리는 알아야 합니다.

එබඳු අවස්ථාවල අපි දකින්න ඕනේ ඒ වගේ දේවල්වෙන්න තවත් භාෂ හේතුමනවද? සමහර වෙලාවට යම්කිසි කෙනෙක් ඔය ඇස්වාහ කටහඬ වැඩියාත් බලපානවා නැතුවනේ. අනි කොඩේන හදිහුවනියන් ආදීවන්නාවූ උපක්‍රම සීලී වැඩ ඒවත් බලපානවා. එහෙමත් එක පැත්තකින් තියෙනවා. කර්ම විපාකයෙන් තමා කරාපු යම්කිසි බලවේගා නම් ඒවත් බලපාන්න පුළුවන්. ඒ වගේ දේවල් වලට අර වෛද්‍යවරුට හොයන්න පුළුවන් කමක් ලැබෙන්නේ නැහැ. මොකක්ද මේ වෙලා තියෙන්නේ මොකක්ද මේ රෝගය කියලා බොහොම අමාරුයි. රෝගය හෙව්වා රෝග ලක්ෂණය පේනවා මිසා රෝග මූලය දඟින්න හම්බ වෙන්නේ.

그런 때 그런 일이 생기는 다른 까닭이 무엇인지 봐야 합니다. 어떤 때는 누군가의 눈독이나 입방아가 작용하기도 합니다. hūniyam 같은 주술의 꾀도 작용합니다. 그런 것도 한쪽에 있습니다. 자기가 지은 kamma의 vipāka로 생긴 힘도 작용할 수 있습니다. 그런 것은 의사가 찾을 수 없습니다. 무엇이 생겼는지, 무슨 병인지 알기가 아주 어렵습니다. 병을 찾아도 증상만 보일 뿐 병의 뿌리는 볼 수 없습니다.

හැබැයි මේ හැම දේකටම පූර්ණ වෙන ක්‍රමයක් තමයි අපි මේ පූජෝහාරයන්ගෙන් සිද්ධ කරන්නේ. මේ වගේ දැන් තැන්වල්දී අපේ දාිය මාසිය හරිහම්බ කරපු දේ හෝ ඒ ගත්ත දේවල් වලින් යම්කිසි සම්බන්ධතාවයක් කරලා ඒකට අවශ්‍ය කරන පූජෝ උපහාරාධියක් සකස් කරලා ඒ වගේම ඒ ස්ථාන ගත කිවෙන්නා වූ දොස් හාමුදුරට දුරුවෙන්න අවසර සිත් ශාන්ති නිකුත් කරන ශක්ති විශේෂයෙන් තියෙන ශාන්තිය ඔය ඒක ගැත් කරලා හිතම් යම් යම් දේට තියෙනවා. දැන් අපි තේලට ජලයට සකස් වෙලා තියෙනවා. දැන් මුන්ද වැලි ගෙන අහලා සිත් කරගන්න සිත් වෙන පත්තට එහින්ද ඒ වගේ තෙල් ගෙන අහලා තිරි සිත් කරන පාම පත්තු කරන්න ස්ථාන. සුවන් සුද්ධ කර ඉලා ඒක සෙත් කරිලා දුන් අල්ලන්න ඒ බාහිර තිබෙන්නා වූ යම්කිසි ආබාධයක් ඇට නම් ඒවා ඒකෙන් දුරු වෙනවා. අනි හොඩුව ඉන්න දෝසාදියක් ඇති වුණා ඒවා බිදිලා යනවා ඒකෙන්. පුණ්‍ය ශක්තිය තුළින් යම්කිසි පාප කර්මයක විපාකයට වංජික වීමත් නම් ඒකෙ මේ පූජාවේ දිග සිද්ධ වෙනවා. තමන්ට ගන්න බීත්දියක් තියෙනවාන ඒ බෙත් ප්‍රත්‍ය වෙන්න අවශ්‍ය නිසා ඒවා ගෙනාලා සිත් කර ගත්තහම තමන්ට ඖෂධ ප්‍රත්‍ය ලැබෙනවා. මෙන්න මේ ආකාරයේ කටයුතු රාගයක් ක්‍රමානුකූලව කරගෙන යනකොට ඔය කියන බාධ ක්‍රමානුකූලව දුර වෙලා යනවා.

그러나 이 모든 것을 온전히 다루는 길이 우리가 하는 pūjā입니다. 이런 경우 우리가 땀 흘려 번 것이나 얻은 것으로 이어짐을 만들어 필요한 pūjā 공양물을 마련하고, 그 자리에 머무는 탈이 사라지도록 평안을 내는 힘을 지닌 축복을 기름과 물에 담아 둡니다. 모래를 가져와 축복하고, 기름을 가져와 축복해 등불을 켤 자리를 깨끗이 하고, 축복받은 것을 지니면 바깥에서 온 탈이 있다면 그것으로 사라집니다. 주술 같은 탈이 생겼다면 그것으로 깨집니다. puñña의 힘으로 어떤 pāpa kamma의 vipāka를 비켜 가는 일도 이 pūjā로 이루어집니다. 먹을 약이 있다면 약의 힘이 되도록 가져와 축복받으면 약 효험을 얻습니다. 이런 일을 차근차근 해 나가면 그 탈이 차츰 사라집니다.

ඉතින් ඒ වහේ කෙනෙකුලා පූජාවලදී සම්බන්ධ වෙී දිගින් දිගටම කරගන්න ඕනේ. දැන් එක දවසකින් දිහකින් වෙනවා කියලා එහෙම කියන්නත් බැහ. පුද්ගලයා දැනුවත් වෙලා තිබිච්ච තරමට ඔහුට ඒ පින සකස් වෙච්ච තරමට තමයි ඒ යහපත ඇදුන තරමට තමයි ඒක හරියන්නේ. සසරලද බලවේග පාප බලවේග හෝ බලවත් වැඩි අයවට අපි බලවත් විදිහට මර කරගන්න ඕනේ. ලොකු ශක්තියක් මේකට අවශ්‍ය වෙනවා. ඒවා සාමාන්‍යයෙන් ඉක්මනින් ප්‍රයෝජනය ලැබෙනවා. ඉතින් අපිට ඒක නිගමනය කරන්න බැහැ. මේක මේ ඉක්මනට ප්‍රයෝජන ප්‍රතිකර්ම ලබා දෙන්න පුළුවන් එකක්ද නැද්ද කියන එක. නමුත් අපි දකිනවා එක දෙයක් හේතුඵල සට අනුව මේකද ඒකාන්ත රෘතිකර්ම කරමයක්.

그러니 그런 이는 pūjā에 이어져 꾸준히 해야 합니다. 하루 이틀에 된다고 할 수도 없습니다. 그 사람이 아는 만큼, 그에게 puñña가 갖춰지는 만큼, 좋은 것이 끌려오는 만큼 낫습니다. saṃsāra에서 지은 pāpa의 힘이 세다면 우리도 세게 맞서야 합니다. 큰 힘이 필요합니다. 보통은 빨리 도움을 얻지만, 이것이 빨리 도움 되는 치료인지 아닌지 우리가 끝맺을 수는 없습니다. 그러나 하나는 압니다. hetu-phala에 따라 이것이 틀림없는 치료의 길입니다.

ඒ බලවේදියන්ගේ දෙවෙනි කරගෙන මේ බලවේ යාග්‍රහණය කරන එතනට ආපුවහම මෙයි දෑ ලැබෙනවා. හැබැයි ක්‍රමක්‍රමයෙන් දවසෙන් දවසයි ටිකෙන් ටික හිට හරි සහනය යවා. හැබැයි ඉතින් බලාපොරොත්තු වෙන්න ඕනේ ලෞකික ලාභ අපේක්ෂාව නම් අපේ මූලික පරමාර්ථය වෙන්නේ මේ පූජාවලට පැමිණින්නේ. ඒක නම් කොච්චර කල්කා හරියි කියන්න බැහ. ඒක අපේක්ෂා වෙලා පරමාර්ථය වෙලා බැ. මේ ධර්මයත්, සත්වයත්, සත්‍ය මාර්ගයත් ඒකෙදී චිත්ත ප්‍රහාදයක්. චිත්ත එතකොට ඒ කියන ඒගිය තමයි මුල් කරගෙන ඒ ජයග්‍රහණය උදා වෙන්නේ.

그 힘들과 맞서 이기는 데까지 오면 열매를 얻습니다. 다만 차츰, 날마다 조금씩이라도 나아집니다. 그러나 세속 이득만을 바라는 것이 이 pūjā에 오는 근본 목적이라면 언제 나을지 말할 수 없습니다. 그것을 바라고 목적으로 삼으면 안 됩니다. Buddha와 dhamma와 참된 길에 대한 citta pasāda, 바로 그것을 뿌리로 그 이김이 옵니다.

ඉතින් ඒ නිසා අපිට අවශ්‍ය කරන කාරණය මේකෙන් මෙත්තරකින් මෙත්තර වෙනවා කියලා නිගමනය කරන්න බැහැ. ලොව්තුරා බුද්ධි මේ නිගමනයක් පමණයි. බුදුවරින් පමණයි නිගමනය කරන්නේ. මේ කරන පූජාව මෙන්න මේ කිරීමෙන් ඔබට මෙච්චර පුටිනක් ලැබෙනවා. මේක කරලා තියෙන පාපය මේකේ ගෙවෙනවා අහවල් දවසට මේක ඉවරයි මෙහෙමත් කියන්න පුළුවන් ලුතුරන් වහන්සේලා මේක අන්‍ය කියන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි. හැබැයි මේ හේතුඵලයක් තියෙනවා මේක මෙහෙමයි කියලා පෙන්නීම. ඒක හරි අපිට කියන්න පුළුවන්.

그러니 이것으로 얼마 만에 얼마나 된다고 끝맺을 수 없습니다. 그것은 세상의 스승 Buddha만이 내리실 수 있는 끝맺음입니다. ‘이 pūjā를 하면 당신에게 이만큼 이로움이 있고, 지은 pāpa가 이것으로 갚아져 어느 날 끝난다’고 말할 수 있는 것은 Buddha들뿐이고, 다른 이가 말할 수 있는 게 아닙니다. 다만 이런 hetu-phala가 있고 이렇다고 보여 주는 것은 우리도 말할 수 있습니다.

ඉතින් ඔය ප්‍රතිකර්ම ක්‍රමය කරගෙන යනකමන් තමන්ට අවශ්‍ය කරන බේත් නැති දේවල් ඒවා සෙත් කරගන්න ඔය තෙල් සුවඳුම් ඒවා වැනි සෙ කරන වත්තට එහිනවා. සුවඳුන් දල්ලනවා එදි පාන් දල්ලනවා එළිය කරනකොට එතකොට මේ බේත්ය සිත් කරන ගන්නකොට චිත්ත ප්‍රහාදයෙන් මේ අර්ථ පූජාවන් සම්බන්ධ වෙලා ධර්ම මාර්ගය අනුගමනය කර කටයුතු කරනකොට ක්‍රමක්‍රමය ශාන්තිය පත්වෙන්න

그 치료의 길을 해 나가면서 자기에게 필요한 약 같은 것을 축복받으려 기름, 향 같은 것을 축복하는 곳에 가져옵니다. 향을 피우고 등불을 켜 밝히며, 약을 축복받을 때 citta pasāda로 이 pūjā에 이어져 dhamma의 길을 따라 지내면 차츰 평안에 이릅니다.

번역 고르기