CD024 · 11번째 · 1시간 23분 · 원문 녹음
dharma desanā 2
ධර්ම දේශනා 2.
අපි ඒ ප්රශ්න සාකච්ඡාව අපිට තා ප්රශ්න ක්රීයක් ලැබිලා තියෙනවා. මේ අභිසංඛාර මාර කියන්නේ මොකක්ද කියලා තමයි හඳුන්ලා දෙන්න කියලා ම ඉල්ලීමක් කරනවා.
이제 물음들을 함께 살펴보겠습니다. 몇 가지 물음이 더 들어왔습니다. 그 가운데 abhisaṅkhāra Māra 가 무엇인지 밝혀 달라는 부탁이 있습니다.
පුඤ්ඤාභි සංඛාර, අපුඤ්ඤාභි සංඛාර, ආනිඤංජ්ජාභි සංඛාර කියලා.
puññābhisaṅkhāra, apuññābhisaṅkhāra, āneñjābhisaṅkhāra 라고 합니다.
සසර ගමනට හේතුකාරක වෙන්නා වූ ශක්තිය නදවන සිතුවිලි ක්රියා වදන්න නිපවනකොට අන්න ඒ තුළින් සකස් වෙනවා. සිත කය වඩනය කියන මේ ද්වාරය ක්රියාත්මක කරලා පින් පව් සහ අරූපාවචර ඉපදීමට හේතු වෙන කුසල.
saṃsāra 길의 까닭이 되는 힘을 일으키는 생각과 행위와 말을 지어낼 때, 바로 그것을 통해 만들어집니다. 마음·몸·말이라는 문을 움직여 puñña 와 pāpa, 그리고 arūpāvacara 세계에 태어나게 하는 kusala 를 짓는 것입니다.
මෙන්න මේ ටික කරනකොට අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් යුක්ත නම් ඒතා සසර ගමනට හේතු වෙන බැඳු සහගත එබඳු පින්පව් සිද්ධ කරනවා. පුඤ්ඤාභි සංඛාර, අඤ්ඤාභි සංඛාර, ආනිඤ්ඤාභි සංඛාර
이것들을 할 때 avijjā 와 taṇhā 가 함께 있다면, 그것들은 saṃsāra 길의 까닭이 되는, 얽매임이 섞인 puñña 와 pāpa 를 짓게 됩니다. 곧 puññābhisaṅkhāra, apuññābhisaṅkhāra, āneñjābhisaṅkhāra 입니다.
පුණ්ය සංඛාරයක් අභිසංඛාරයක් වෙන්නේ. ඔන්න ඔය කියන අවිද්යා තෘෂ්ණා දෙකකින් යුත්තව කෙරෙනකොට අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් යුත්තව නම් නිකුත් කළේ.
puñña 의 saṅkhāra 가 abhisaṅkhāra 가 되는 것은 바로 avijjā 와 taṇhā 두 가지와 함께 이루어질 때입니다. avijjā 와 taṇhā 를 지닌 채 지어낸 것이라면,
ඒ කරපු පින පව නැත්නම් අරූපාවචර කුසලය සමග මතු පැවැත්ම ගොඩනගන්න හේතුකාරක වෙන ශක්තියක් ගොඩනගනවා.
그렇게 지은 puñña 나 pāpa, 또는 arūpāvacara kusala 와 함께, 앞으로의 존재를 쌓는 까닭이 되는 힘을 쌓습니다.
මේ හේතුවෙන් නිතර සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියන සිද්ධාන්තයෙන් අභිසංඛාර විඤ්ඤාණය කියලා ඇ. ඒ අභිසංඛාර වලින් ඉපදුන විඤ්ඤාණය අභිසංඛාර විඤ්ඤාණය.
그래서 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ' 이라는 가르침에서 abhisaṅkhāra viññāṇa 라고 합니다. 그 abhisaṅkhāra 에서 생겨난 viññāṇa 가 abhisaṅkhāra viññāṇa 입니다.
ඒ අභිසංඛාර විඤ්ඤාණය පිහිටපුවහම මේක කර්ම භවය තැන්පත් වෙනවා.
그 abhisaṅkhāra viññāṇa 가 자리 잡으면 kamma bhava 가 쌓입니다.
කර්ම භවය කියන්නේ මැරෙනකන් අපි කරනද? පින්ව දෙක යන්තෙනක ඒවය ශක්තියක් පිහිටනවා නම් අන්න ඒ පිහිටන එකට කියනවා කර්ම භවය.
kamma bhava 란 무엇이냐 하면, 죽을 때까지 우리가 짓는 puñña 와 pāpa 두 가지를 통해 어떤 힘이 자리 잡는다면, 그 자리 잡는 것을 kamma bhava 라고 합니다.
මේ කර්ම භවයේ පිහිටපුවා තමයි මරණාසන්න වෙලාවේදී පුනර්භවයක් හටගැනීමට බීජය වශයෙන් ඇදලා ඉන්නේ.
이 kamma bhava 에 자리 잡은 것이 바로 죽음이 가까운 때에 다시 태어남이 일어나도록 씨앗으로서 끌어당기고 있는 것입니다.
දැන් සසර ගමනට හේතු වෙන නිසා මැරෙන දේවල් උපද්දන්න හේතු වෙන ක්රමයට අයිති නිසා. ඒවට කියනවා මාර ධර්ම
이것들은 saṃsāra 길의 까닭이 되고, 죽는 것들을 태어나게 하는 방식에 속하므로 Māra dhamma 라고 합니다.
යම්කිසි දෙනෙක උපද්දන දෙයක් මරණයට හේතු වෙනවා නම්. මැරෙන්න හේතු වෙන දෙයක් උපදිනවා නම් ජරාවට පත්වෙන දෙයක් උපදිනවා නම් ජරා මරණට පත් කරන දේවල් වලට කියනවා මාර ධර්ම.
무엇이 태어나게 하는 것이 죽음의 까닭이 된다면, 죽음의 까닭이 되는 것이 태어난다면, 늙어 가는 것이 태어난다면, 그렇게 늙음과 죽음에 이르게 하는 것들을 Māra dhamma 라고 합니다.
එතකොට මාර ධර්ම කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ ඒකයි.
Māra dhamma 라는 말이 보여 주는 것이 바로 그것입니다.
එතකොට මාර ධර්ම පින් අභිසංඛාර මාර කිව්වේ මාර ධර්ම කියන්නේ මැරෙන්න හේතු වෙන්න ධර්ම. මරණය කරාගෙන යන්න යමක් උපද වෙනවා නම් ඒවා මාර ධර්ම.
그러니 abhisaṅkhāra Māra 라고 한 것은, Māra dhamma 란 죽음의 까닭이 되는 dhamma 라는 뜻입니다. 죽음으로 데려가는 무언가가 생겨난다면 그것이 Māra dhamma 입니다.
මරණය කරා පත්වෙන්නේ නැති යමක් ඇතනම් ඒ නිවන.
죽음에 이르지 않는 무언가가 있다면, 그것은 nibbāna 입니다.
නිවනෙන් මෙපිට උපදන සියලු දේවල්ම මරණයට හේතු කරනවා මාර ධර්ම.
nibbāna 의 이쪽에서 생겨나는 모든 것은 죽음의 까닭이 되는 Māra dhamma 입니다.
ඒ මාර ධර්ම තුළින් අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් සසර අනාථ කරවන්න උපදින වගේ අභිසංඛාර ධර්ම.
그 Māra dhamma 가운데 avijjā 와 taṇhā 로 saṃsāra 를 끝없이 이어지게 하며 생겨나는 것이 abhisaṅkhāra dhamma 입니다.
අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් යුක්තව උපද්ද ඕන ඒවා.
avijjā 와 taṇhā 를 지닌 채 태어나게 하는 것들입니다.
ඒවා වැටෙනවා අර මාර ධර්ම උපද්දන්න හේතු වෙන්නේ නිසා. දැන් මැරෙන ධර්මයක් යළි යලිපදන්න හේතු වෙන නිසා එකක්. ඒවට කියනවා අභිසංඛාර මාර
그것들은 Māra dhamma 를 태어나게 하는 까닭이 되므로 거기에 들어갑니다. 죽는 dhamma 가 다시 태어나는 까닭이 되기 때문입니다. 그것들을 abhisaṅkhāra Māra 라고 합니다.
කර්ම මාර ක්ලේස මාර අභිසංඛාර මාර කියලා කිව්වේ කර්ම මාර වන විපාක මාර මු මාර දේවපුත්ර මාර කියන පස් දෙනෙක් ඉන්නවා.
kamma Māra, kilesa Māra, abhisaṅkhāra Māra 라고 하는데, 말하자면 kamma Māra, kilesa Māra, vipāka Māra, maccu Māra, devaputta Māra 라는 다섯 Māra 가 있습니다.
අභිසංඛාර මාර තමයි කර්ම මාර.
abhisaṅkhāra Māra 가 곧 kamma Māra 입니다.
යම්කිසි රාග ක්ලේසයක්, ද්වේශ ක්ලේසයක්, මෝහ ක්ලේසයක් නැගෙනවා නම් ඒ කෙලෙසෙන දහම් මරු දහම වලට වැටෙනවා. ඒවා ක්ලේස මාර.
rāga kilesa, dosa kilesa, moha kilesa 가 일어난다면, 그 더럽히는 dhamma 는 Māra 의 dhamma 에 들어갑니다. 그것이 kilesa Māra 입니다.
කර්ම මාග ක්ලේස මාර. අනික තමයි කර්ම විපාක වශයෙන් යම්කිසි මැරෙන දෙයක් උපදින්නේ ලෝකේ. විපාකයක් උපදන අය විපාක මාරු
kamma Māra, kilesa Māra. 또 하나는 kamma 의 vipāka 로서 세상에 죽는 무언가가 태어나는 것입니다. vipāka 로 태어나는 것이 vipāka Māra 입니다.
ස්වභාවයෙන් මරණයට පත්වීමට කියනවා සම්මත මරණයට මච්චු මාර.
저절로 죽음에 이르는 것, 세상에서 흔히 말하는 죽음을 maccu Māra 라고 합니다.
ඒ වගේම මාර දිව්ය පුත්රයාට කියනවා පරණීමිත වසවාර්ති දිව්ය ලෝකයේ ප්රාජේශික දිව්ය රාජීක්ඛන වසවර්ති මාරයා. එයාට කියනවා දිව්ය පුත්ර මාර්ගය. ඔහින් දේවපුත්ත මාර එක්කයි. අනික් ඔක්කොම අපේ සසර ගමනට සම්බන්ධ වෙලා තියෙන මාර කොටස් හතරක්.
또 Māra devaputta 란 paranimmitavasavatti deva 세계의 한 구역을 다스리는 deva 왕 Vasavatti Māra 를 가리키며, 그를 devaputta Māra 라고 합니다. devaputta Māra 를 빼면, 나머지는 모두 우리의 saṃsāra 길과 이어진 네 가지 Māra 입니다.
අභිසංඛාර මාර්ග කිව්වේ ඒකයි. පුඤ්ඤාභිසංඛාර අපුඤ්ඤාභිසංඛාර ආනිඤ්ඤාභිසංඛාර
abhisaṅkhāra Māra 라고 한 것이 그것입니다. puññābhisaṅkhāra, apuññābhisaṅkhāra, āneñjābhisaṅkhāra 입니다.
අරිහත් පත් වුනාට පස්සේ එතැන් පටන් පුඤ්ඤාභිසංඛාරයි අඤ්ඤාභි සංඛාරයි ආනිජාභි සංඛාරයි නිරෝධයි.
arahant 가 된 뒤로는 그때부터 puññābhisaṅkhāra, apuññābhisaṅkhāra, āneñjābhisaṅkhāra 가 nirodha 합니다.
සංඛාර නිරෝධව කිව්වේ ඔතනසටයි. අවිජ්ජා නිරෝධා සංඛාර නිරෝධෝ කිව්වේ ඔ අභිසංඛාර නිරෝධය. එහෙනම් පුඤ්ඤ පාප පහින්
saṅkhāra nirodha 라고 한 것이 바로 거기입니다. 'avijjā nirodhā saṅkhāra nirodho' 라고 한 것이 바로 abhisaṅkhāra 의 nirodha 입니다.
අභිසංඛාර නිරෝධය. එහෙනම් පුඤ්ඤ පාප පහින් නතරක පිම් පාවු දෙකම නෑ. රහතන් වහන්සේට ගොඩන්නැගෙන්නේ නැ. අරූපාවචර ලෝකේ උපද්දවඳ හේපිළි යමක් ඇට නම් එබඳු අරූපාවචර කොහෙවත් ආනිභි සංඛාරයක් ඉපද වෙන්නේ නැ. ඒ තුළින්ම නිදහස් වෙනවා.
그러니 puñña 와 pāpa 를 버리고 멈추면 puñña 도 pāpa 도 없습니다. arahant 에게는 그것이 쌓이지 않습니다. arūpāvacara 세계에 태어나게 할 무언가가 있다면, 그런 arūpāvacara 의 āneñjābhisaṅkhāra 도 전혀 생겨나지 않습니다. 바로 그것으로 벗어납니다.
දැන් මේ තා ප්රශ්නය මේ ඉංග්රීසි භාෂාවෙන් කරන ලලද ධර්ම දේශනාවල සබන්ධී මාර්ග ඵල ලැබිය හැටි.
다음 물음은 영어로 하는 dharma 설법을 듣고도 magga phala 를 얻을 수 있느냐는 것입니다.
දැන් අපි හිතමුකෝ සිංහල භාෂාවෙන් කරන ලබන්න පුළුවන් නම් ඉන්ද්රියසි භාෂාවෙන් ඇයිද?
생각해 봅시다. 싱할라어로 하는 설법으로 얻을 수 있다면 영어로는 왜 안 되겠습니까?
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනේ මාගධී භාෂාව ඉතින් අ අපි බණ අහනවා සිංහල භාෂාව ඉතින් වෙන භාෂාවක් නේ සිංහල භාෂාවක් එතකොට ඒකෙනුත් පුළුවන්.
Buddha 께서는 Māgadhī 말로 설하셨습니다. 우리는 싱할라어로 bana 를 듣습니다. 싱할라어는 다른 말이지요. 그래도 그것으로도 됩니다.
පාලි ගන්න කෙනෙක් හිටිය නම් පාලි භාෂාව තේරුම් ගන්න පුළුවන් කෙනෙක් හටලා පාලි භාෂාවේ ධර්ම දේශනා කළොත් ඔහෙටත් මාර්ගඵල ලැබෙනවා.
Pāli 말을 알아들을 수 있는 사람이 있어서 Pāli 로 dharma 를 설하면, 그 사람도 magga phala 를 얻습니다.
මේ මාර්ගඵල ලැබීමට හේතුකාර වෙන්නේ භාෂාව නෙමෙයි. අදහස
magga phala 를 얻게 하는 것은 말이 아닙니다. 뜻입니다.
අදහස වැටහේවා වචනය අමතක වේවා කියලා කාල සිටු පුපුත්රයාට ධර්ම දේශනා කරලා කාලුපුත්රයා ධර්ම දේශනාව අවසානයේ සෝවා වුණා. එක වචනයක් මතක අදහස වැටහුණා වචන අමතක වුණා. එහෙනම් වචන වලට ඉන්නා මගඵල ලබන්නේ කාල සිටු පූත්රයාට මගඵල ලැබෙන්න විදිහක් නැහැ.
'뜻은 깨닫고 낱말은 잊어라' 하시며 부잣집 아들 Kāla 에게 dharma 를 설하셨고, Kāla 는 설법이 끝날 때 sotāpanna 가 되었습니다. 낱말은 하나도 기억하지 못했지만 뜻은 깨달았습니다. 낱말에 따라 magga phala 를 얻는 것이라면 Kāla 가 magga phala 를 얻을 길이 없었을 것입니다.
අදහස වැටහේවා.
뜻을 깨달아야 합니다.
යමක යම්කිසි භාෂාවකින් දහම් අදහස අභ්යන්තරයට ලබා දෙන්න පුළුවන් නම් අපිට හිතට ගෝචර කරවන්න පුළුවන් නම් අදහස මොන භාෂාවෙන් හරි කමක් නෑහ. ඒ ටික කරන්න පුළුවන්.
어떤 말로든 dharma 의 뜻을 안으로 전해 줄 수 있다면, 마음에 와닿게 할 수 있다면, 그 뜻이 어느 말로 되어 있든 상관없습니다. 그렇게 할 수 있습니다.
භාෂාවේ ප්රශ්නයක් ඒකට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ජනපද නිරුප්තිය ප්රතික්ෂේප කරන්න එපා කියලා.
말의 문제에 대해 Buddha 께서는 janapada nirutti 를 물리치지 말라고 설하십니다.
ජනපද නිරුක්තිය කියලා කියන්නේ ඒ ඒ පැටිවද ඒ ඒ ප්රදේශවල මනුස්සයෝ යමක් හඟවන්න යම්කිසි භාෂාවක් ක්රමයක් භාවිතා කරනවානම් ඒකට කියනවා ජනපද නිරුක්ති
janapada nirutti 란, 저마다의 고장 사람들이 무언가를 나타내려고 쓰는 말과 방식을 가리킵니다.
ඒ නිරුක්තිය කඩන නොකර ඒකෙන් ධර්ම දේශනා කරන්න තියෙනවා. ඒක ප්රතික්ෂේප කරන එපා කියලා පෙන්නනවා. මොකද හේතුව? ඒ ඒ ජනපදයේ භාවිතා කරන්නා වූ භාෂා නිරුක්තියන්ගෙන් නෙමෙයි භාෂා නිරෘත්තය නෙමෙයි මගඵල ලැබීමට හේතු වෙන්නේ ඒක භාෂා නිරෘතියක් නෙමෙයි.
그 nirutti 를 깨뜨리지 않고 그것으로 dharma 를 설해야 합니다. 그것을 물리치지 말라고 보여 주십니다. 왜냐하면 magga phala 를 얻게 하는 것은 그 고장에서 쓰는 말의 표현이 아니기 때문입니다.
අදහස දෙන්න පුළුවන් නම් අදහත කරගන්න පුළුවන් නම් ඔහුට මාර්ගඵල ලබන්න කිසි බාධයක් වුණා. මේ භාෂාවකින් නෙමෙයි ඒක කරන්නේ.
뜻을 전할 수 있고 뜻을 받아들일 수 있다면, 그 사람이 magga phala 를 얻는 데 아무 걸림이 없습니다. 이것은 말로 하는 일이 아닙니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ හැමලේම අහන්නේ යම්කිසි කෙනෙක් යම් ඔය අදහසන ඔය කතාවෙන් මොකක් ගැනද කිව්වේ. ඒක අහන්න කියලා පෙන්නනවා.
Buddha 께서는 늘, 누군가 그 말로 무엇을 말하려 했는지를 물으라고 보여 주십니다.
දැන් අපි මැටි කෝප්පේ කියනවා. දැන් උපමාව මැටි කෝප්පෙන් කියන එක ගැන අරගෙන ධර්ම දේශනා කරන්න මාතෘකාව ගන්නවා. මැටි කෝප හදපු හැටි හදපු එක රන්තිවල බිදිලා යන හැටි. බිදෙන්න ැති මැටි කෝපයක් නෙමෙයි මැටියෙන් හදපු මැටි කෝපය කියන එක බිදෙනවා.
이를테면 우리는 '흙 잔'이라고 합니다. 흙 잔 비유를 들어 dharma 설법의 주제로 삼습니다. 흙 잔을 빚은 방법, 빚은 것이 언젠가 깨져 가는 모습. 깨지지 않는 흙 잔이 아니라, 흙으로 빚은 흙 잔이라는 것은 깨집니다.
අපි ඔහොම කියනුට මලක් කියලා තව කට්ටියක් එනවා අපි මැටි කෝප්පය කියලා කිව්ව දේශනාවම මලක්ව හදපු හැටි මලක්ව හදවරට පස්සේ ඒක බිදෙන ස්වභාවයෙන් යුත්ත හැටි. ඒ මලක්වා කවද හරි බිදිලා යන හැටි. ඒ වගේ මේ කයක් බිදිලා යන හැටි. මෙහෙම කියලා උපමාවක් කරගන්නවා. තව කට්ටියක් අඩිවල කියනවා.
우리가 그렇게 말하면, 또 다른 사람들은 '말락'이라고 부르며 우리가 흙 잔이라고 한 같은 설법을 합니다. 말락을 빚은 방법, 빚은 뒤 깨지는 성질을 지닌 모습, 그 말락이 언젠가 깨져 가는 모습, 그처럼 이 몸이 무너져 가는 모습 — 이렇게 비유를 듭니다. 또 다른 사람들은 '아디왈라'라고 합니다.
කරගන්නවා. තව කට්ටියක් අඩිවල කියනවා. මැටිගෝප්පේ මඩක් වූ අඩිවලම මේක එක එක්කෙනා එක එක නම් වලින් තියෙනවා. ඉතින් අඩිවල කියන පැත්තේ අඩිවල කියන එකෙන් අරගෙන ඒක විග්රහ කරන්න. අර මැටිෝපින් නිරුද්ධිග ඒකේ ප්රශ්නයක් නැහ. ඒ නිසා කියන ජනපද
흙 잔이든, 그릇이든, 아디왈라든 저마다 다른 이름으로 부릅니다. 그러니 아디왈라라고 하는 쪽에서는 아디왈라라는 말을 들어 풀어 설명합니다. 흙 잔이라는 표현으로 하든, 그것은 문제가 없습니다.
ඒකේ ප්රශ්නයක් නැහ. ඒ නිසා කියන ජනපද නිරුක්තිය අහක් කරන්න එපා. ඒ අයට අදහස වැටහෙන්නේ මොකක්ද භාෂාව? මේ අදහස මූල් දේශනා කරන්න පුළුවන් නම් ඒකෙන් ඒක ගන්නවා. ඒක ප්රශ්නයක් නෙමෙයි.
그래서 janapada nirutti 를 물리치지 말라는 것입니다. 그 사람들이 뜻을 알아듣는 말이 무엇입니까? 그 말로 이 뜻을 설할 수 있다면 그것으로 받아들입니다. 그것은 문제가 아닙니다.
දැන් මේ තව එකක් තියෙනවා අපි දුන්න කර්මස්ථානයක් මේ අවස්ථාව මොහොතෙන් මොහොත ගෙවි ගෙවීත් විනාශයට පත්වන්නේ කියන මේ කර්මස්ථානය.
또 하나가 있습니다. 우리가 준 kammaṭṭhāna, 곧 '이 avasthā 는 순간순간 닳아 가며 무너진다'는 kammaṭṭhāna 입니다.
සියලු අවස්ථාව මොහොතින් මොහොත ගෙවි ගෙවීගොස් විනාසයට පත්වන්න ඕනමේ සියලු අවස්ථාව මොහොතින් මොහොත ගෙවි ගෙවීගො විනාසයට පත් වෙන්නේ ධර්ම ස්වභාවයෙකුට ඇත්තාය ඉතින් ඒ ගැන ප්රඥාවන්තය මෙබදු අවස්ථා නිසරයයි ඒ ඒ අවස්ථාවන්හි නොබැඳෙන්නාහුය නොවැලෙන්නාහුය මිදෙන්නාහුය දැන් මේක කර්මස්ථානයක් වශයෙන් වඩන්න පුළුවන්.
'모든 avasthā 는 순간순간 닳고 닳아 무너지는 dharma 의 본성을 지녔다. 그러므로 지혜로운 이는 이러한 avasthā 가 알맹이 없음을 알고, 그 avasthā 들에 묶이지 않고 달라붙지 않고 벗어난다.' 이것을 kammaṭṭhāna 로 닦을 수 있습니다.
එහෙනම් මුලාවට පත් සත්වයෝ මෙබඳු අවස්ථා යහපතයි කියන ඒ තනි ඇලී ගැලී වාසය කරන්න. ඒ කියන්නේ දුක සමුදයට පැත්ත අරගෙන සිහි කරලා දිවක් දකින්න දක්. එහම් දුක නිරෝධයට බලනවා
그렇다면 '미혹된 중생은 이러한 avasthā 를 좋다고 여기며 거기에 달라붙고 빠져 산다' — 이것은 dukkha samudaya 쪽을 잡고 떠올려 괴로움을 보는 것입니다.
දිවක් දකින්න දක්. එහම් දුක නිරෝධයට බලනවා නම් නිරෝධයෙන් සිහ කරන්නම් ප්රඥාවන්තයු අවස්ථා නිසරයයි දැන් ඒ අවස්ථාවේ නොබැඳෙන්නාහු නොයැලෙන්නාහුය ම විදෙන්නාහුය ඒක දුක නිරෝධ පැත්තෙන් මෙනෙහි කිරීම දුක
dukkha nirodha 쪽을 본다면, nirodha 로 떠올리는 것이 '지혜로운 이는 이러한 avasthā 가 알맹이 없음을 알고 그 avasthā 에 묶이지 않고 달라붙지 않고 벗어난다'입니다. 이것이 dukkha nirodha 쪽에서 manasikāra 하는 것입니다.
ඒක දුක නිරෝධ පැත්තෙන් මෙනෙහි කිරීම දුක සමුදය පැත්තේ මෙනෙහි කරනවා නම් මුලාවට පත් සත්වයෝ මෙබඳු අවස්ථා යහපතයි ඒ අන් ඇලී දැවාසය කරන්නා වූ ඒ දෙකම සිහි කරලා බලනකොටත් මුලාවට පත් කරන්නා වූ සත්වයන්ගේ වැඩ පිළිවිලලා අපි ගන්න සුදුසු නෑහ කියලා අදහස කරනවා. ප්රඥාවන්තය මෙබඳු අවස්ථාව නිසරයයි දැන ඒ හිතන්නේ නොබැඳෙන්නාහුය නොඇලෙන්නාහු මිදෙන්නාහුම් ප්රඥාවන්තියන් එකීම හරි කියලා අපි අනුබද කරනවා. ඒ දෙකෙන්ම නිවන් අවබෝධට.
dukkha samudaya 쪽에서 manasikāra 한다면 '미혹된 중생은 이러한 avasthā 를 좋다고 여겨 달라붙어 산다'입니다. 이 둘을 모두 떠올려 보면, 미혹된 중생의 방식은 우리가 따를 만하지 않다고 여기게 되고, '지혜로운 이는 이러한 avasthā 가 알맹이 없음을 알고 묶이지 않고 달라붙지 않고 벗어난다'는 지혜로운 이의 말이 옳다고 우리는 따르게 됩니다. 그 둘로써 nibbāna 를 깨닫는 데 이릅니다.
ඉතින් එතකොට මේකේ අහනවා මේ අවස්ථාව කියන්නේ මොකක්ද?
그런데 여기서 avasthā 란 무엇이냐고 묻습니다.
දැන් මේ ලෝකයේ සෑම දෙයක්නේ. කනවන්න වචනයක් අරන් කිව්වා නම් ඒ වචනයෙන් පවසන්නේ අවස්ථාවක්.
이 세상의 모든 것이 그렇습니다. 어떤 낱말로 무언가를 일컬었다면, 그 낱말이 말하는 것은 하나의 avasthā 입니다.
අවස්ථාව කියන එකින්ම විග්රහ කරලා ගන්නවා නම් මේ ලෝකයේ යම්කිසි වචනයකින් යමෙක් යමක් පනවනවානම්. ඒ පැන වූ දේ පවත්වන්නේ ඒ එහි අවස්ථාවයි.
avasthā 라는 말 자체로 풀어 보면, 이 세상에서 누군가 어떤 낱말로 무언가를 일컬을 때, 그 일컬어진 것을 이어 가는 것은 그것의 avasthā 입니다.
දැන් නිදාගන්නවා. නිදාගන්නවා කියන්නේ අවස්ථාව කෑම කනවා. කෑම කනවා කියන්නේ අවස්ථාව මනුස්සයා මනුස්ස ජීවිතයක් හැටියට අහක් 80වා කරනවත් ජීවත් වෙන අවස්ථාව කරුණයක් කරුණ කාලය තුළ ජීවත් වෙන අවස්ථාව මහල්ලා මහල්ක හැටියට ජීවත් වෙන අවස්ථාව කෙල්ලම් කරනවා. කෙල්ලක් කරමින් ජීවත් වෙන අවස්ථාව
이를테면 잡니다. 잔다는 것은 avasthā 입니다. 밥을 먹습니다. 밥을 먹는다는 것도 avasthā 입니다. 사람이 사람의 삶으로 여든 해를 사는 것도 살아가는 avasthā 이고, 젊은이가 젊은 때를 사는 avasthā, 늙은이가 늙은이로 사는 avasthā, 놀이를 하며 사는 avasthā 도 있습니다.
ඉතින් මේ ආදී වශයෙන් අවස්ථා ද්වේ ඔහොම ද ර දකින්න ඕනේ. අත ඔසොවනවා. අත ඔසවන අවස්ථාව ඉදිරියට පය තියෙනවා. පය ඉදිරියට තියෙන අවස්ථාව පය ඔසෝවනවා. පය ඔසවන අවස්ථාව කෑම පොඩි පොඩි ඉරියව්වක් දානෙම ඒවා අවස්ථාව කුඩා අවස්ථා එකතු වෙලා මහා අවස්ථාවක් එනවා. අත පය එහාට කරන මෙහාට කරන නඟලෝ ඕන ඒවා ඇති කරලා අරගෙන නැතුව කියලා අවස්ථාවක් අන්නවා. ඒක නැතු අවස්ථාව
이렇게 avasthā 를 보아야 합니다. 손을 듭니다 — 손을 드는 avasthā. 발을 앞으로 내딛습니다 — 발을 앞으로 내딛는 avasthā. 발을 듭니다 — 발을 드는 avasthā. 밥을 먹으며 하는 작은 몸짓 하나하나가 avasthā 입니다. 작은 avasthā 들이 모여 큰 avasthā 가 됩니다. 손발을 이리저리 움직이는 몸짓들을 갖추어 춤이라는 avasthā 를 만듭니다. 그것이 춤의 avasthā 입니다.
ඉතින් සැරෙනවා. හොඳට ඇඳලා පැලඳලා කැරකෙන අවස්ථාව මේ ශරීරය හැටගන්නන අවස්ථාව ඒකත් අවස්ථාවක්.
또 치장합니다. 잘 차려입고 꾸미고 돌아다니는 avasthā, 이 몸을 꾸미는 avasthā — 그것도 하나의 avasthā 입니다.
වෙනවා. වෙන අවස්ථාව ඉතින් අවස්ථාවලින් තොර දෙයක් ලෝකේ පෙන්නන්න බැ.
무엇이 되면, 되는 avasthā 입니다. avasthā 를 떠난 것은 세상에서 보여 줄 수 없습니다.
ගස විද්යාමානව තියෙන ගසක ගසක් හැටියට තියෙන අවස්ථාව දරොට දරොටියක් හැටියට තියෙන අවස්ථාව මළින මළිනියක් හැටියට තියෙන අවස්ථාව ඇට සැකිල්ල ඇට සැකිල්ලක් හැටියට තියෙන අවස්ථාව මේ ලෝකයේ යම්කිසි විද්යාමානත්වයකින් යම් සම්මතයක් පනවනවා නම් ඒ පැන වූ සම්මතයෙන් හටගෙන විපරිණාමයට පත්වෙමින් ගිහිල්ලා ඒ සම්මතය බිහිදනකම් ඒ තුළ තිබෙන්නා වූ කාර්යවාරය කැටි කරලා ඒකට දාපු නමක් තියෙනවා ඒක තමයි සම්මතය කිව්වේ. ඔය සෑම සම්මතයක්ම අවස්ථාවක්.
나무가 있으면 나무로 있는 avasthā, 통나무로 있는 avasthā, 주검으로 있는 avasthā, 뼈대가 뼈대로 있는 avasthā 가 있습니다. 이 세상에서 어떤 드러남에 어떤 sammuti 를 붙인다면, 그 붙인 sammuti 가 생겨나 변해 가다가 무너질 때까지 그 안에서 일어나는 작용을 뭉뚱그려 붙인 이름이 있으니, 그것이 sammuti 입니다. 모든 sammuti 는 하나의 avasthā 입니다.
ඉතින් මේ හැම අවස්ථාවකම ස්වභාවයක් තියෙනවා මොහොති මොහොත ගෙවි ගෙව සැනසි යන. ඒක ඒකේ ධර්මතාවය.
그리고 모든 avasthā 에는 순간순간 닳아 무너져 가는 본성이 있습니다. 그것이 그것의 dhammatā 입니다.
ඔය ධර්මතාවයෙන් පිට තැනපු කිසිම අවස්ථාවක් ලෝකේ විද්යාමාන වෙන්නේ නැ. සෑම අවස්ථාවක්ම විද්යාමාන වෙන්නේ විවිධාකාර ක්රියා පද්ධතියන්ගේ සම්පිණඩනයක්.
그 dhammatā 밖에 놓인 avasthā 는 세상에 하나도 드러나지 않습니다. 모든 avasthā 는 갖가지 작용 흐름이 뭉친 것으로 드러납니다.
ඒ අවස්ථාව විද්යාමාන වෙන්නේ මොහොත පාසා විපරිණාමිකව ක්රියාත්මක වෙන්න එකාකාර නොතැවති. ක්රියාත්මක වෙන අව මේ කාල සීමාව තුළ ක්රියා පද්ධතියක් තමයි අපි අවස්ථාවක් කියන්න නම් අම්.
그 avasthā 는 순간마다 변하며, 한결같지 않게, 멈추지 않고 움직이는 것으로 드러납니다. 이 시간의 테두리 안에서 움직이는 작용 흐름을 우리는 avasthā 라고 부릅니다.
ඉතින් මේ අවස්ථාවක ස්වභාවය තේරුම් ගත්තහම මේ අතර තමයි අපි කියමනාප අවස්ථා තියෙන්නේ. මොනවාහරි අපේ හිත බැඳෙන ඒවා ඔක්කොම තියෙන්නේ. ප්රිය ස්වභාව සභාව විද්යා මානවී ඔය කියන අවස්ථා තුළින් කොයි පයි අවස්ථාවල
이 avasthā 의 본성을 알아차리면, 바로 그 가운데에 우리가 좋아하는 avasthā 들이 있습니다. 무엇이든 우리 마음이 묶이는 것들은 모두 거기에 있습니다. 좋아할 만한 본성은 그런 avasthā 들을 통해 드러납니다.
ඒ නිසා අපි බැඳගන්න හදන්නේ එබඳු අවස්ථාවක් කැමති සේ පවත්වන්න මට ඕන හැටියට පවත්වන්න තමන්ට ඕන හැටියට පවත්වන්න එබඳු විපරිණාමික අවස්ථාවක් අපි හිතුවනේ ඒක වෙනවද
그래서 우리는 그런 avasthā 에 묶이려 합니다. 원하는 대로 이어 가려고, 내가 바라는 대로, 제 뜻대로 이어 가려고요. 그렇게 변해 가는 avasthā 를 두고 우리는 그렇게 생각했지요. 그것이 이루어집니까?
ඒ අවස්ථාව හැදිලා තියෙන්නේ විපරිණාමයට පත්වෙලා වැනසිරිලා යන ධර්මතාවයෙත් උඩලා නම් අපේ බලාපොරොත්තුව ඒකෙන් පැවැත්වීමනේ අපිට ඕන හැටියට මේක වෙන්න හේතු තියෙනවා. වෙනවා.
그 avasthā 가 변하여 무너져 가는 dhammatā 위에 세워져 있다면, 우리 바람은 그것을 그대로 이어 가는 것인데, 그것이 우리가 바라는 대로 될 까닭이 있습니까?
නමුත් අපේ බලාපොරොත්තුව අත්හැරින්නේ නැත්නම් ඒකේම පවත්වන්න ඕනැ කියලා. අපිට විස්ිද්ධ වෙන්න වෙනවද නැද්ද? අසානයට පත් වෙන්නද නැද්ද?
그런데도 바람을 버리지 않고 그대로 이어 가야 한다고 한다면, 우리는 흔들리지 않을 수 있습니까? 괴로움에 빠지지 않을 수 있습니까?
දැන් මම නිරෝගීව ඉන්න ඕනේ. අපි අදහසක් ගන්නවා. නිරෝගීව ඉන්න අවස්ථාව කියන එකටයි ඒක තියෙන්නේ. ඉතින් රෝගයක් රෝගයක් හැදෙනතුරු විපරිණාම දෙවිය යන ක්රියාකාරීත්වයක් යමක තියෙනවද? අන්න ඒක තමයි කිව්වේ නිරෝගී අවස්ථාව කියලා. න් නිරෝගී අවස්ථාවයි සැනසිල්ලීන් ටිකක් ලෝකේ නෑ.
이를테면 '나는 병 없이 지내야 한다'는 생각을 품습니다. 그것은 병 없는 avasthā 에 걸린 것입니다. 그런데 병이 생길 때까지 변하며 닳아 가는 작용이 거기 있지 않습니까? 그것을 병 없는 avasthā 라 한 것입니다. 병 없는 avasthā 가 한결같이 이어지는 것은 세상에 없습니다.
එහෙම නැති දෙයක් පතනවා නම් බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් කැමති සේ නොලැබීමේ දුක එතන ගෝචර වෙනවා. යම් පිච්චං නලබති සම්පිදුක්ඛා මෙන්න මේක අපි එතන දකින්න ඕනේ.
그런 없는 것을 빌고 바란다면, 원하는 대로 얻지 못하는 괴로움이 거기서 드러납니다. 'yampicchaṃ na labhati tampi dukkhaṃ' — 이것을 우리는 거기서 보아야 합니다.
එහෙනම් යම් ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් ලෝකේ යම් කෙනෙක්. ඔය අවස්ථා තුළින්ම විද්යාමාන වෙන දේකින්මයි ඒක ප්රිය ස්වභාවය මධ ස්වභාවය බලාපොරොත්තු වෙන්නේ.
그러니 세상 누군가 좋아할 만한 본성, 달콤한 본성을 바란다면, 그는 바로 그런 avasthā 를 통해 드러나는 것에서 그 좋아할 만하고 달콤한 본성을 바라는 것입니다.
එහෙමනම් ප්රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් අපි බලාපොරොත්තු වෙන ආකාරයෙන් පවත්වන්න එකම අවස්ථාවක්වත් ලෝකේ දකින්න තියෙනවද?
그렇다면 좋아할 만하고 달콤한 본성을 우리가 바라는 대로 이어 갈 수 있는 avasthā 가 세상에 단 하나라도 보입니까?
මොහොතෙන් මොහොත විපරිණාමහිලාසිරිලා යන අවස්ථා ස්වභාවය ධර්මතාවය යෝ කළා. එබ සුඛ එබඳු ධර්මතාවයක් තුළ අපි බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට වෙන්න ඕන. එහෙනම් ඉෂ්ට කරගන්න බැරි තෙන අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා සක
순간순간 변하여 무너져 가는 것이 avasthā 의 본성이요 dhammatā 입니다. 그런 dhammatā 안에서 우리 바람이 이루어져야 한다는 것입니다. 그러니 이룰 수 없는 곳에서 바라는 것입니다.
එහෙනම් අපි ප්රියමනාපයා බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඉෂ්ට කරගන්න බැරි දෙයක් තුළ ඉන්නවා.
그러니 우리가 좋아하는 것을 바라는 것은 이룰 수 없는 것 안에 머무는 셈입니다.
අපිට ඒකාන්තයෙන් දුක් වෙන්නද නැද්ද ඒක? දුකට හේතුවක් වෙනවද නැද්ද? එතකොට අපිට පේනවා දුකට හේතුවක් වෙන එකක් නිසා.
그것이 우리에게 반드시 괴로움이 되지 않겠습니까? 괴로움의 까닭이 되지 않겠습니까? 그러면 그것이 괴로움의 까닭이 되는 것임을 우리는 봅니다.
හරියන වැඩක් නම් නෙමෙයි අපි හිතුවේ. අපේ බලාපොරොත්තු අසාර්ථකයි. අසාර්ථක බලාපොරොත්තු වෙන පිරිච්ච ලෝකයා මේ ලෝක තත්ත්වයා සැනසුම හොයාගෙන අනුගමනය කරනවා.
우리가 생각한 것은 잘 되는 일이 아닙니다. 우리 바람은 실패합니다. 실패할 바람을 품은 세상 사람들은 이 세상 형편 속에서 평안을 찾아 따라갑니다.
මෙන්න මේක හරිද කියලා බලන්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනේ.
이것이 옳은지 살펴보라고 Buddha 께서 설하십니다.
ඊට සාර්ථක වැඩපිළිවෙලාද? ඥානවන්ත වැඩපිළි වෙලාද කරන්න පුළුවන් දෙයක්ද? බැරි දෙයක් බලාපොරොත්තු වෙනවානේ.
그것이 잘 되는 길입니까? 지혜로운 길입니까? 할 수 있는 일입니까? 할 수 없는 것을 바라는 것이지요.
ඒ ධර්මතාවය බැරි බවට භදීව මිසක් බලාපොරොත්තුව හරියන්න එකක් නෙවෙයිනම් අපේ බලාපොරොත්තුව නිසාම අපිට සිද්ධ වෙන්නේ. අසහනයට පත්වෙන්නේ.
그 dhammatā 가 할 수 없음을 보여 줄 뿐 바람이 이루어지는 것이 아니라면, 우리 바람 때문에 우리에게 일어나는 것은 괴로움에 빠지는 것입니다.
එහෙනම් අසහනයට පත් නොවී ඉන්න පුළුවන් බලාපොරොත්තුවක් ස්ථිරව තියාගන්න පුළුවන්. අපි කැමැත්තේ අපිට ක්රියව ආකාරයෙන් තියාගන්න පුළුවන් දෙයක් ලෝකේ විද්යාමාන වෙන්න පුළුවන්ද?
그렇다면 괴로움에 빠지지 않고 지낼 수 있는, 바람을 굳게 지닐 수 있는, 우리가 원하는 방식대로 지닐 수 있는 것이 세상에 드러날 수 있겠습니까?
මෙන්න මේක මනා සිහි නුවණින් බලාප කියලා පෙන්නවා. එතකොට ඇත්ත කෙනෙ එහෙනම් ඇත්ත මොකක්ද? කොයි තරම් ප්රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් යමක් තුළින් අපි බලාපොරොත්තු වුනත් මොහොතක් පාසා ගෙවි දෙවිය විපරිණාමයට පත්වී වැනසෙන දෙයක් ඒක බලාපොරොත්තු වුණා නිසා. එහෙම නොවන දෙයක් තුළින් බලාපොරොත්තු
이것을 바른 sati 와 지혜로 보라고 보여 주십니다. 그러면 참은 무엇입니까? 아무리 좋아할 만하고 달콤한 본성을 무언가에서 바라더라도, 바란 것은 순간마다 닳아 변하여 무너지는 것이었습니다.
නිසා. එහෙම නොවන දෙයක් තුළින් බලාපොරොත්තු වෙලා නැහ. එහෙනම් අපි බලාපොරොත්තුව අවිද්යාවේ බලාපොරොත්තුවක් නිකක් විද්යාවේ බලාපොරොත්තුවක් නෙමෙයි.
그렇지 않은 것에서 바란 것이 아닙니다. 그러니 우리 바람은 avijjā 의 바람일 뿐, vijjā 의 바람이 아닙니다.
සිද්ධ කරන්න පුළුවන් බලාපොරොත්තුවක් නෙමෙයි. සිද්ධ නොවෙන මුලාවක් එහි තියෙන බලාපොරොත්තු වුණක්. එහෙනම් මෙන්න මේ බලාපොරොත්තු වල සාරත්වයක් නෑහ කියලා දැනගත්තාට බලාපොරොත්තු කෙළවර වෙනවා. යම් තැනක බලාපොරොත්තු නැත්නම් එතන විඤ්ඤාණ නිරෝධයි.
이룰 수 있는 바람이 아니라, 이루어지지 않는 미혹이 담긴 바람입니다. 그러니 이 바람들에 알맹이가 없음을 알면 바람이 끝납니다. 바람이 없는 곳에서는 viññāṇa 가 nirodha 합니다.
විඤ්ඤාණ නිරෝධ නම් නාම රූප නිරෝධයි. ඒකේ බැහැගන්නේ නෑත් ඒ නාම රූප ඒවා එසේ පවත්වන්න ඕනේ කියලා. එහෙනම් සලායතන නිරෝධයි, ස්පර්ශ වේදනා තණ්හා උපාදාන භව ජාති ධරා මරලා ඔක්කොම නිරෝධයි. මෙන්න නිවන.
viññāṇa 가 nirodha 하면 nāma rūpa 가 nirodha 합니다. 그 nāma rūpa 가 그렇게 이어져야 한다고 매이지 않습니다. 그러면 saḷāyatana 가 nirodha 하고, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava, jāti, jarā maraṇa 가 모두 nirodha 합니다. 이것이 nibbāna 입니다.
බලාපොරොත්තු කෙළවර කරාට එතන නිවා සුගන්න.
바람을 끝내면 바로 거기서 꺼져 식습니다.
මේ කර්මස්ථානය ස්වභාවය බලාපොරොත්තු ඔය අවස්ථාවක යෝගයි. අවස්ථාව තෝරගන්න ඕනේ ඒ විදිහට අවස්ථා නැති කිසි තැනක අපි ජීවත් වෙන්නේ.
이 kammaṭṭhāna 는 avasthā 의 본성과 바람에 알맞습니다. avasthā 를 그렇게 가려 알아야 합니다. 우리가 사는 곳 가운데 avasthā 가 없는 곳은 없습니다.
මනුස්සයා කියන අවස්ථාව මේ අවස්ථාව හම්පිදනයකින් ගොඩනැගිලා තියෙන්නේ.
'사람'이라는 avasthā — 이 avasthā 는 뭉침으로 세워져 있습니다.
මහා අවස්ථාව සං හම්පිදනයකින් මනුස්සයා කියන අවස්ථාව ගොඩනැගුණා. මොනවද ලදරුව අවස්ථාව දරු අවස්ථාව ලබා අවස්ථාව ගැටවර අවස්ථාව කරුණ අවස්ථාව මැදිවායස් අවස්ථාව මහළු අවස්ථාව මරණය කියනම ඔය අවස්ථා මහා අවස්ථා සමූහයට යන තමයි ජීවත් වෙන අවස්ථාවකින් මිහි ප්රශේ මනුස්සයා කියන අවස්ථාව
큰 avasthā 들의 뭉침으로 '사람'이라는 avasthā 가 세워졌습니다. 무엇들입니까? 갓난아기 때, 아이 때, 어린 때, 소년 때, 젊은 때, 중년 때, 늙은 때, 그리고 죽음 — 이런 avasthā 들, 큰 avasthā 들의 무리로 살아가는 것이 바로 '사람'이라는 avasthā 입니다.
දැන් මනුස්සයා කියන අවස්ථාව මොහොතෙන් මොහොත විපරිණාමයට පත් වෙලා වැන ධර්මතාවයන්ගෙන් ගොඩනැගිලා තියෙන එකක් නිසා. වෙනකින් ගොඩනැගුන්නේ නැ.
이제 '사람'이라는 avasthā 는 순간순간 변하여 무너지는 dhammatā 로 세워진 것입니다. 다른 것으로 세워지지 않았습니다.
ඒක ගොණැගෙන තියෙන මහා අවස්ථා අරගෙන පරීක්ෂා කරලා බලන්නවා අයිතක්.
그것을 세운 큰 avasthā 하나를 들어 살펴봅시다.
කරුණ අවස්ථාව කරුණ අවස්ථාව කියන එක හැදිලා තියෙන්නේ මැන ඊට වඩා කුඩා කුඩා අවස්ථාවන්ගේ සම්පිඩනය.
젊은 때 — 젊은 때라는 것은 그보다 작은 avasthā 들의 뭉침으로 되어 있습니다.
එහෙනම් යන එන කන බොන කතා කරන කතා නොකරන වටවි බලන ජීවිතය පවත්වන බෝධියා ගන්න නැගිටිලා ඉන්න ඉතින් වැඩ කරනු අවස්ථාවන් සම්පින්නයකින් සමූහයකින් තමයි. අර කරුණ අවස්ථාව දෙවිලා යන්න. කර් අවස්ථාව ගොඩන්නැගිලා තියෙන්නේ ඒ කරුණ අවස්ථාව ඊට පුඩා විපරිණාමයෙක්ට පත් වෙලා වැසිලා යන අවස්ථාවන්ග සම්පින්න දෙයක් නිසා තවත් පිට කරුණ අවස්ථාව කියලා එකක් ලෝක සත්වයකුට නැහ.
그러니 오가고, 먹고 마시고, 말하고, 말하지 않고, 둘러보고, 삶을 이어 가고, 일어서 있고, 일하는 avasthā 들의 뭉침과 무리로 그 젊은 때가 닳아 갑니다. 젊은 때가 세워진 것은 그보다 작은, 변하여 사라져 가는 avasthā 들이 뭉친 것이므로, 그와 따로 '젊은 때'라는 것은 세상 중생에게 없습니다.
සූ එතකොට ඊට පස්සේ අපි අරගන්නවා. ඒ තරුණ අවස්ථාව සකස් වෙලා තිබිච්ච අවස්ථාවෙන් එකක් බලනවා ඒකේ තත්ත්වය කෑම කන අවස්ථාව කෑම කන අවස්ථාව කිව්වේ මොකක්ද ඒක කොැගිලා තියෙන්නේ කොහොමද? අත අපි ඒක තේරෙන්න පටන් ගන්නවා.
그다음 우리는 그 젊은 때를 이루던 avasthā 가운데 하나를 들어 그 형편을 봅니다. 밥 먹는 avasthā 입니다. 밥 먹는 avasthā 란 무엇이며, 어떻게 세워져 있습니까? 그러면 우리는 그것을 알아차리기 시작합니다.
සූ පින්කාන්න අරන් එනවා පින්කාන්ට කෑම ටික බෙදා ගන්නවා. මේච්චර ගිහින් තියාගන්නවා. වතුර හේකුත් දෙනක් තියාගන්නවා. ඉතින් අනවා, කනවා, අනනවා, කනවා. ඉතින් ඔය ක්රියාවල ඉව දක්වන සිද්ධ වෙනවා. ඒ සම්පිදනය කරලා කියනවා මොකක්ද කරන කෑම කනව සම්මතයක් දුන්නා හැ. කෑම කන අවස්ථාව කියන එක ඊට කුඩා කුඩා අවස්ථාව සම්පිඩන එක පොදු ප්රතිඵලයක්. පොදු දේකට තමයි ඒක ඉන්නේ.
접시를 가져옵니다. 접시에 밥을 덜어 담습니다. 이만큼 가져다 놓습니다. 물 한 컵도 놓습니다. 그리고 비비고, 먹고, 비비고, 먹습니다. 이런 동작들이 차례로 일어납니다. 그것을 뭉뚱그려 '밥을 먹는다'는 sammuti 를 주었습니다. 밥 먹는 avasthā 는 그보다 작은 avasthā 들이 뭉친 공통된 결과입니다. 공통된 것에 붙인 것입니다.
දැන් විපරිණාමයට පත් වෙලාසෙන ක්රමයක් මිසක්. ඒ තුළින් කෑම කන අවස්ථාව ගොඩන ලැබුණා මිසා. වෙනෙහෙකින් ගොඩනුේන.
변하여 사라지는 방식일 뿐입니다. 그것으로 밥 먹는 avasthā 가 세워졌을 뿐, 다른 것으로 세워지지 않았습니다.
ස එහෙනම් සෑම කන අවස්ථාවක හැදිලා තියෙන්නේ. මොහොතක් පාසා විපරිණාමයට පත්වෙලා වැසෙලා යන. එපදු අවස්ථාව සම්පිඩනය.
그러니 모든 밥 먹는 avasthā 는 순간마다 변하여 사라져 가는 그런 avasthā 들의 뭉침으로 되어 있습니다.
අම්ම එහෙනම් කෑම කනවා කියන අවස්ථාවක් ගත්තට පස්සේ අපි දන්නවා අනනවා කියන අවස්ථාවක ඇහිලලා තියෙන්නේ අවස්ථාව ගත්තා. මොකක්ද අනනවා කියන්නේ?
그렇다면 밥 먹는 avasthā 를 든 뒤에, 그 안에 섞여 있는 '비빈다'는 avasthā 를 듭니다. 비빈다는 것은 무엇입니까?
බත්ටිකක් අරගත්තා ආය හිතුවා මානුටිකක් අරගත්තා ඒකට එකතු කළා ඇඟිලි එකතු කරගෙන අන්නනවා. අන්න අල්ලලා හිටා අනි අතර බත්බිඩ ගත්තා. කටලා වැටන නිකන්කන් ගෙනාවා. ගිහිල්ලා දැම්මා හැපුවා ගිහිල්ලා ඉතින් මේ බඳුව අවස්ථාව සම්පීඩනයක තමයි කෑම කන අවස්ථාව හැදු. එහෙනම් කෑම කන අවස්ථාව
밥을 조금 집고, 반찬을 조금 집어 거기에 섞고, 손가락을 모아 비빕니다. 그렇게 쥐고 비벼 밥 덩이를 만들었습니다. 입으로 가져와 넣고 씹었습니다. 이런 avasthā 들의 뭉침으로 밥 먹는 avasthā 가 만들어졌습니다.
කන අවස්ථාව හැදු. එහෙනම් කෑම කන අවස්ථාව කියන්නේ එකාකාරී ක්රමයක් නෙමෙයි. පිළිබඳව අවස්ථාව මොහොතන් මොහොත විපරිණාමයට පත්වෙලා ගෙවී යන අවස්ථා සම්පීඩනයකින් හටගත්ත මහා අවස්ථාවක්. ඒකට කෑම අවස්ථාව. ඉතින් අතේ
그러니 밥 먹는 avasthā 는 한결같은 것이 아니라, 순간순간 변하여 닳아 가는 avasthā 들의 뭉침으로 생겨난 큰 avasthā 입니다. 그것이 밥 먹는 avasthā 입니다.
අවස්ථාවක්. ඒකට කෑම අවස්ථාව. ඉතින් අතේ ඇඟිල් ටික අරගෙන ඉනම් අනන අවස්ථාව ගත්තා. ඒ අනන අවස්ථාව කොහොම පැදැරි? මොහොතක් මොහොතක් පාතා හිතන හින් තියෙවි ඇඟිලි දිගා දෙනවා. එකට පොඩි කරනවා. තියාගෙන අර බත් පොඩි වෙනකන් හිරවා. මෙහෙම කුඩා කුඩා අවස්ථා සම්පිඩනයකින් තමයි. අනනවා කියන අවස්ථාව ආව එහෙනම් ඒක හැදිලා
그리고 손가락을 들어 비비는 avasthā 를 듭니다. 그 비비는 avasthā 는 어떻게 되어 있습니까? 순간마다 생각하며 손가락을 펴고, 함께 오므리고, 밥이 으깨질 때까지 누릅니다. 이렇게 작은 avasthā 들의 뭉침으로 비빈다는 avasthā 가 생겼습니다.
අනනවා කියන අවස්ථාව ආව එහෙනම් ඒක හැදිලා තියෙන්නෙත් මොහොතක් පාසා විපරිණාමයට පත්වී දෙවි ගෙ. ඊට ඉතාඩා අවස්ථා සම්පිඩනයට කිව්වා නමක් නිසා. අනනවා කියලා දිනම අවස්ථාවක් තව එකක් නැහැ. අදනවා වගේ අම්මත සිද්ධ වුනේ ඔය විදි එහෙනම් ඔක්කොම මායාවයි. මායා ලෝක මාය ක්රියාධාමයක්
그러니 그것도 순간마다 변하여 닳아 가는 더 작은 avasthā 들의 뭉침에 붙인 이름이므로, '비빈다'는 따로 된 avasthā 는 없습니다. 다른 것들도 다 그렇게 일어납니다. 그렇다면 모두 māyā 입니다.
මායාවයි. මායා ලෝක මාය ක්රියාධාමයක් ඒවට ලෝක සත්වයා ඇති දේවල් හැටියට පවතින දේවල් හැටියට හිතාගෙන ඒවය ආශ්වාදයන් ටික හිත බැඳගෙන ඒවා කොච්චර හොඳ නිගමනය කරනවා. මෙන්න අවස්ථාවක හිටම ගත්තහම අවස්ථාවට චන්දරාගය ඇති වෙනවා. මෙන්න මේ අවස්ථාවට චන්දිරාගය ඇති එබඳු අවස්ථාව කොච්චර හොඳද ඒක පවත්වන්න නැත්නම් කොච්චර හොඳ එහෙම ඒ අදහසක් ගන්නවා. මේක අවිද්යාවේ නිගමනය.
māyā 의 세상, māyā 의 작용 흐름입니다. 세상 중생은 그것들을 있는 것, 이어지는 것으로 여기고 그 맛에 마음이 묶여 그것들이 얼마나 좋은지 결론을 내립니다. 어떤 avasthā 에 머물러 붙잡으면 그 avasthā 에 chanda rāga 가 생깁니다. 이 avasthā 에 chanda rāga 가 생겨 '이런 avasthā 가 얼마나 좋은가, 이것을 이어 가면 얼마나 좋을까' 하는 생각을 품습니다. 이것이 avijjā 의 결론입니다.
මෙන්න මේ නිගමනය අවස්ථාවල බලාගෙන ගියහාම මොහොතක් මොහොතක් පාසා ගෙවි ගෙවී විනාශම ධර්මතාවය කරගෙන තියෙන මේ අවස්ථා සම්පින්න දයන්න ඒ මේ ලෝක සත්වයට ජීවත් වෙනවා කියන්නේ. පවතිනවා කියන්නේ. එහෙනම් පවතිනවා කියන්නේ මොකක්ද?
이 결론을 avasthā 들에 비추어 보아 가면, 순간순간 닳아 무너지는 것을 dhammatā 로 지닌 이 avasthā 의 뭉침이 바로 세상 중생이 '산다', '이어진다'고 하는 것입니다. 그러면 이어진다는 것은 무엇입니까?
මොහොතක් මොහොතක් පාසා කරන්නා වූ හටගෙන බිදෙන හටගෙන විජෙන මේ ක්රියාකාරී ක්රියාධාමී. ඊට ඒ ඒ සම්මතයන් තුළට ආරම්භයක් පේනවා, විපරිණාමයක් පේනවා, අවසානයක් එනවා.
순간순간 생겨나고 무너지고, 생겨나고 흩어지는 이 작용의 흐름입니다. 그 sammuti 마다 시작이 보이고, 변화가 보이고, 끝이 옵니다.
මෙ ක්රියාධාමී මෙ බඳු ක්රියාධාමී ක්රියා සම්පීදනයට තමයි ලෝක සත්යයා පැවැත්ම කියන එක හිත.
이런 작용의 흐름, 작용의 뭉침을 세상 중생은 '존재'라고 여깁니다.
ඉතින් පැවැත්ම කියන්නේ මේක නම් මේ පැවැත්ම ගොන්නැගිලා තියෙන්නේ විපරිණාමයට පත්වෙ වැනසියානම් ධර්මතාවයන් තුළින් නම් ඒත් එහෙම විපරිණාමයක් පැවැත්මක් නැත්නම් එහෙම ධර්මතාවයක් ගොඩනැගෙන නැත්නම්. අපි ඔය තුර බලාපොරොත්තු වුනොත් එහෙම අපිට ඕන විදිහට කටයුතු කරන්න ඒ ජාතිය අවස්ථාවක් කොතන තියෙනවද?
존재라는 것이 이것이라면, 이 존재가 변하여 무너지는 dhammatā 로 세워졌다면, 그렇게 변하지 않는 존재, 그런 dhammatā 가 세워지지 않은 것을 우리가 그 안에서 바란다면 — 우리가 원하는 대로 할 수 있는 그런 avasthā 가 어디 있습니까?
එහෙනම් අපි පවත්වන්න හදන්නේ එහෙම එකක් මෙතේ පවතිවා කිව්වොත් එහෙම වෙන එකක් ඔතන තිබිලා තියෙනවද? එහෙම පවත්වන්න පුළුවන් එකක් තිබිලා තියෙනවද? එහෙනම් බැරි දෙයක් හොරන්න දලනවා නම් ඒකෙන් දුකක් එනවා මිසා කැනක් බලාපොරොත්තුනුම ලැබෙ. ඕක මෙනෙහි කරලා බලන්න කිව්වා. අන්න මෙනෙහි කරලා
그렇다면 우리가 이어 가려 하는 그런 것, '이렇게 이어져라' 할 때 그렇게 되는 것이 거기 있었습니까? 그렇게 이어 갈 수 있는 것이 있었습니까? 할 수 없는 것을 하려고 애쓴다면 그것에서 괴로움이 올 뿐 바람은 이루어지지 않습니다. 이것을 manasikāra 해 보라고 하셨습니다.
කරලා බලන්න කිව්වා. අන්න මෙනෙහි කරලා බලන්න තමන්ට වැටහුනානම් මේ ලෝකයේ අවස්ථා සම්පීඩනයන් මිසා. පවටින දෙයක් හැටියට පේන මායාව මිසා. තවත් දෙයක් මේ ලෝකේ නෑහ කියලා. අවස්ථාවලට බැඳුන ඡන්ද රාගයක් එහෙම නම් ඒක දුරු වෙලා යනවා. අවස්ථාවල ඡන්ද රාගය දුරු වෙලා ගියා නම් ඡන්ද රාගය බැඳි අවස්ථාවල වෙනෙහෙක නෙමෙයි. ඒ අවස්ථාවේ යථාර්ථය දැනගත්තා නම් එහි පැඳිමේ චන්ද රාගය කෙළවර නම් සසර පැවැත් වන තිය චන්ද රාගය ඉවරයි. චන්ධ රාගය ඉවරනවා මොකද
그렇게 manasikāra 해 보아 스스로 깨달았다면 — 이 세상에는 avasthā 의 뭉침과, 이어지는 것처럼 보이는 māyā 말고는 다른 것이 없다고 — avasthā 에 묶인 chanda rāga 가 있다면 그것이 떨어져 나갑니다. avasthā 에 대한 chanda rāga 가 떨어져 나갔다면, chanda rāga 가 묶인 것은 avasthā 말고 다른 것이 아니므로, 그 avasthā 의 참모습을 알았다면 거기 묶이는 chanda rāga 가 끝나고, saṃsāra 를 이어 가던 chanda rāga 가 끝납니다.
රාගය ඉවරයි. චන්ධ රාගය ඉවරනවා මොකද වෙන්නේ? උපාදානය කරපු ගම් බැඳීමත් වෙන්නනම් උපාදානය නිරෝධයි. උපාදානය නිරෝධනම් භව නිරෝධයි. භව නිරෝධ නම් ජාති නිරෝධයි. ජාති නිරෝධ නම් ජරා මරණ සෝක පරිදිය ඔක්කොම කෙළවරයි නිරෝධයි. අන්න නිවනක්. අන්න නිවන් වගන්න. ඉතින් මේ
chanda rāga 가 끝나면 무엇이 됩니까? 붙잡던 묶임이 끊어지면 upādāna 가 nirodha 합니다. upādāna 가 nirodha 하면 bhava 가 nirodha 하고, bhava 가 nirodha 하면 jāti 가 nirodha 하고, jāti 가 nirodha 하면 jarā, maraṇa, soka, parideva 가 모두 끝나 nirodha 합니다. 그것이 nibbāna 입니다. 그것이 nibbāna 를 보는 것입니다.
නිවනක්. අන්න නිවන් වගන්න. ඉතින් මේ කර්මස්ථානයම නිවන් දකින අයන්න පුළුවන් අවස්ථාව තේරුම් ගත්තට පස්සේ. ඊට පස්සේ මොන අවස්ථාවද අපි අල්ලන්න තියෙන්නේ. මොන අවස්ථාවද හිත බනි තියෙන්නේ? ඔක්කොම අවස්ථාව අවස්ථාව ස්වභාවය මේක කර්මය දැනගත්තා. එතකොට එතනින් බෙදනා. මේක ක්රමයට එහෙන් අයින් වෙන්න පුළුවන්.
그러니 이 kammaṭṭhāna 하나로 nibbāna 를 볼 수 있습니다, avasthā 를 깨달은 뒤에는. 그 뒤에 우리가 붙잡을 avasthā 가 무엇입니까? 마음이 묶일 avasthā 가 무엇입니까? 모두 avasthā 입니다. avasthā 의 본성, 이 방식을 알았습니다. 그러면 거기서 떨어져 나옵니다. 이 방식으로 거기서 벗어날 수 있습니다.
මේ තව ප්රශ්නයක් අහනවා මේ බ්රහ්ම ලෝක වල තියෙන මේ විශේෂ ස්වභාවයන් පිළිබඳව සුප දැනගන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා කියලා.
또 하나 묻습니다. brahma 세계에 있는 특별한 본성에 대해 알고 싶다고 합니다.
දැන් මේ බ්රහ්ම ලෝක වල තිබෙන විශේෂත්වය කියන්නේ මේකයි.
brahma 세계의 특별함은 이것입니다.
ලෝභය, ද්වේශය, මෝහය යම් තැනක තියෙනවා නම් ඒවටයි තියෙන්නේ රාගය, ද්වේශය, මෝහය කාම රාගය සහ ගැටීමේ ඇලීම, ගැටීම මුලාව. ඔය කියන තුන තියෙනවා නම් යකිසි දැනරාගය මුල් කරතිය තියෙන ඒවා කාම ලෝකයකයි තියෙන්නේ.
lobha, dosa, moha 가 있는 곳, rāga, dosa, moha — 곧 kāma rāga 와 거슬림, 달라붙음과 거슬림과 미혹 — 이 셋이 있고 kāma rāga 를 뿌리로 한 것들은 kāma 세계에 있습니다.
කාම ලෝකයේ පැවැත්මට දිව්ය ලෝක සහ බ්රහ්ම ලෝක බ්රහ්ම ලෝක කියන්නේ දිව්ය ලෝක මනුස්ස ලෝක දෙක ගතිය කාම ලෝකයන්ගේ සුගති ලෝකය ඒ වගේම සතර අපාරට සත්වයන්ගේ තිරිහ ලෝකාදියත් කාම ලෝකයට අයිති දුගති ලෝක සුගතිය දුගතිය කියන දෙකින් කාම ලෝකයට අයිති තදව්ය ලෝක සහ මනුස්ස ලෝකත් සතර අපායත් තියෙන මේ ටිකේ.
kāma 세계의 존재를 보면, deva 세계와 사람 세계 둘은 kāma 세계의 sugati 이고, 네 apāya 와 짐승 세계 같은 것은 kāma 세계에 속한 duggati 입니다. sugati 와 duggati 두 가지로, kāma 세계에 속한 deva 세계와 사람 세계, 그리고 네 apāya 가 여기 있습니다.
එත මේ ටිකේ තමයි කාමයන් මුල් කරගත්ත ස්වභාවයෙන් යම් තරමක් දූෂය වුණාද ලෝභයෙන් දූසය මට්ටමට දූසය වෙච්ච අය උපදින්නේ සතර අපාය ලෝභයට එනකන් දූසය නොවුන කාමය භවගාමී ධර්මයක් හැටියට කාමය ආශ්වාද වශයෙන් ගත්තාය දැහැමින් නැත්නම් අසාධාරණයක් නොදිරියට කාම භුක්තියෙන් කටයුතු කරගෙන පින්දහම් කරගෙන හිටපු අය ඉන්නම් සුචරිතයෙන් හිටපු අය ඒ අය උපදිනවා කාම සුගතිය නැත්නම් මනුස්ස ලෝකය තමයි දෙව් ලෝක්ය ලෝකය
이 가운데, kāma 를 뿌리로 한 본성으로 어느 만큼 더럽혀졌느냐에 따라 lobha 로 더럽혀진 이들은 네 apāya 에 태어납니다. lobha 에까지 더럽혀지지 않고, kāma 를 bhava 로 가는 dhamma 로서 맛으로 받아들였더라도 dharma 에 맞게, 불공정함 없이 kāma 를 누리며 puñña 를 짓고 바르게 산 이들은 kāma sugati, 곧 사람 세계나 deva 세계에 태어납니다.
ඒන් මේ අය තමයි උපදින්නේ කාම ලෝකය. හැබැයි මේ කාම ලෝක යම් තැනකද ඒ දැන් ලෝභයට, ද්වේශයට, මෝහයට මූලික විස්තාර.
이들이 kāma 세계에 태어나는 이들입니다. 그런데 이 kāma 세계라는 곳은 lobha, dosa, moha 를 뿌리로 펼쳐진 곳입니다.
ලෝභ ගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි කියන මේ ගිනි ඔතන හටගන්න හේතු වෙනවා. එහෙනම් රාග ගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි හටගන්න හේතු වෙනවා. ගිනි හටගැනීමට හේතු වෙන යමක් ඇත්නම් කල්ප විනාශයක් නැත්නම් ලෝක විනාශයක් වෙනකොට ඒ ගින්නෙන් දැමට ගෝචර වෙන වස්තු තමයි ඒ ලෝක හටගන්නේ.
lobha 의 불, dosa 의 불, moha 의 불이라는 이 불들이 거기서 생겨날 까닭이 됩니다. rāga 의 불, dosa 의 불, moha 의 불이 생겨납니다. 불이 생겨날 까닭이 되는 것이 있다면, kappa 가 무너지거나 세상이 무너질 때 그 불에 타는 것들로 그 세상들이 생겨난 것입니다.
ඒ නිසා ගින්නට ගෝචර වෙනවා. ගින්නය දැවීමට අඩුවීමට හේතු වෙනවා. එතකොට මේ තත්වයෙන් එහා ටිකින් බ්රහ්ම ලෝකවලට යනකොට අර කාම රාගය ඉක්මවනවා. එක්කෝ කාමරාගය යටපත් කරනවා. නැිලා තියෙන්නේ මොනවද? රූප රාග අරූප රාග කියන මේ දේ.
그러니 불에 닿고, 불에 타서 줄어드는 까닭이 됩니다. 이 형편에서 조금 넘어 brahma 세계로 가면 그 kāma rāga 를 넘어섭니다. 아니면 kāma rāga 를 눌러 둡니다. 남아 있는 것은 무엇입니까? rūpa rāga, arūpa rāga 입니다.
රූප රාගයෙන් යම්කිසි කාම රාගය යම් තැනක නැත්නම් එතන අලෝභ, අද්වේශ, අමෝහ කියන මේවාගේ ඇති වෙන්නේ.
rūpa rāga 로 kāma rāga 가 없는 곳에는 alobha, adosa, amoha 같은 것이 생깁니다.
විශේෂයෙන් අලෝභයයි අද්දේශයයි. අමෝහය තියෙනවා ප්රඥාව කියන එක ඉහට නැ තමයි ඒවා ආර්ය පැත්තට වැටෙන්නේ. අවිද්යාවෙන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ආර්ය පැත්තට වැටෙන්නේ. අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් යුක්ත වල හැබැයි කාම රාගයෙන් තොරව තෘෂ්ණාවෙන් රූප රාගය බැඳිලා. අවිද්යාව රූප රාගය බැඳුනා නම් හොඳයි කියලා ඒ හේතුවෙන් උපදිනවා අර අලෝභ අද්වේශය අම්මෝහයට හිමි ලෝකවල
avijjā 와 taṇhā 를 지녔으되 kāma rāga 없이 taṇhā 로 rūpa rāga 에 묶이고, avijjā 로 rūpa rāga 에 묶이는 것이 좋다고 여기면, 그 까닭으로 alobha, adosa, amoha 에 걸맞은 세계에 태어납니다.
ඒවය හටගන්න යමක් ඇත්නම් ලෝභ ගින්නෙන්, ද්වේශ ගින්නෙන්, මෝහ ගින්නයෙන් දවන්න ඒවා ඒක. දැන් අපි දකින සම්මත ගින්නතින් දවන්න පුළුවන් දෙයක්. ඒ ලෝකවල නැති නිසා. ඒවා ගිනි වලින් දැවෙන ලෝක නෙමෙයි.
그것들이 생겨나는 데 lobha 의 불, dosa 의 불, moha 의 불로 태울 만한 것이 있어야 할 텐데, 우리가 아는 세상의 불로 태울 수 있는 것이 그 세계들에는 없으므로, 그것들은 불에 타는 세계가 아닙니다.
හැබැයි ගිනි වලින් දැවෙන්නේ නැති ලෝක වල තමයි එබඳු ගැතිය ශරීරයක් සූක්ෂම ශරීරයක් තමයි ඒ බ්රහ්ම ලෝක උපදින්නේ.
불에 타지 않는 그런 세계에서, 그런 성질의 몸, 섬세한 몸으로 그 brahma 세계에 태어납니다.
ඒ වයා උපදින කටියට ආහාරය චිත්තමයි ආහාරය චිත්ත කියන්නේ රූප චිත්ත ප්රීතිය නිරාංස ප්රීතිය මුල් කරගෙන නැගෙන්නා වූ ප්රීතියටියෙන් නැගෙන කොටස් තමයි. ඒ කයට ආහාර වෙන්නේ. කනබෝන
그들이 태어날 때 먹이는 마음입니다. 마음이 먹이라는 것은, 마음의 pīti, nirāmisa pīti 를 뿌리로 일어나는 pīti 에서 생기는 부분이 그 몸의 먹이가 된다는 것입니다.
කොටස් තමයි. ඒ කයට ආහාර වෙන්නේ. කනබෝන ආහාරයක් ඒ අයගේ නෑ. මුඛයෙන් ගන්න ආහාරයක් ඒ අයට නැ. මෙන්න මේ නිසා ඒ අය මොකද කරන්නේ? ප්රීතිය චිත්ත ප්රීතිය නිසාම ඇති වෙන්නා වූ ශක්තිය ඒ කය නිර්මාණය වෙමින් ඒ තුළ නිර්මාණය ජීවත් වෙනවා.
먹고 마시는 먹이가 그들에게는 없습니다. 입으로 먹는 먹이가 없습니다. 그래서 그들은 어떻게 합니까? pīti, 마음의 pīti 때문에 생기는 힘으로 그 몸이 지어지고, 그 안에서 지어진 채 살아갑니다.
ඒ චිත්ත ප්රහාදය නිසා නැගෙන්නා වූ රූප තමයි බාහිර ලෝකයේ ඒ අයට ලෝක බවට පත් වෙන්නේ.
그 마음의 맑음 때문에 일어나는 rūpa 가 그들에게 바깥 세상이 됩니다.
ඇස පිනවන, කන පිනවන දේවල් තමයි ඒ ලෝකේ තියෙන්නේ. දිව පිනවන්න, නාසය පිනවන්න, කය පිනවන්න දේවල් ඒ ලෝකේ පරිහරණයක් නෙම. ඒවා තියෙන්නේ කාම ලෝකයට
눈을 즐겁게 하고 귀를 즐겁게 하는 것들이 그 세계에 있습니다. 혀와 코와 몸을 즐겁게 하는 것들은 그 세계에서 쓰이지 않습니다. 그것들은 kāma 세계에 있습니다.
ඇසට ඇසට පිනවීම කෙනෙදෙන ඇහීමින් පිනවීම ශ්රවණයට පිනවීම කෙනෙදෙන ඒ පිළිබඳ හිතුවිලි හිතන්න අවශ්ය කරන හරියක් තමයි රූප ලෝක රූපාවචර ලෝක වල තියෙන්නේ. එහ ඒවා අර කියන ගින්නෙන් දවන්න සීමාවට අහුවෙන ඒවා නෙමෙයි. ඒ ලෝක
눈으로 즐거움을 얻는 것, 귀로 들어 즐거움을 얻는 것, 그것에 대한 생각을 하는 데 필요한 만큼이 rūpāvacara 세계에 있습니다. 그것들은 앞서 말한 불로 태울 수 있는 테두리에 걸리는 것이 아닙니다.
සීමාවට අහුවෙන ඒවා නෙමෙයි. ඒ ලෝක විනාශයකදී ඇතිවෙන ගින්නෙත් ඒවා විනාශ වෙන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හැබැයි ඒවා සදාසනික වස්තු නේද? යම්කිසි හේතුවක හේතුවක ශක්තියකින් නම් ගොඩනැගුණේ. ඒ ගොඩනැගිච්ච දේ පැවැත්වීමට ඒ ශක්තිය මොහොතක් ගන්නේ ඒවට ගෙවෙනවා. ශක්තිය ගෙවිලා කෙළිවර වෙච්ච වෙලාවට තවදුරත් ඒවා පවත්වන්න හේතු නැහ. හේතු නිරෝධයෙන් ඒ ඵලයත් නිරෝධ වෙනවා.
그렇다고 그것들이 영원한 것입니까? 어떤 까닭, 어떤 힘으로 세워졌다면, 그 세워진 것을 이어 가는 데 그 힘이 순간마다 닳습니다. 힘이 닳아 끝나면 더는 그것을 이어 갈 까닭이 없습니다. 까닭이 nirodha 하면 그 열매도 nirodha 합니다.
එහෙනම් ඒවා සදාසත්ක වස්තු නෙමෙයි රූපාවචර ලෝකවල දීවා. කර්ම ශක්තියේ හේතුව නිරෝධ වුණාද? ඒවා අතුරු දහ. ඒ හේතුවෙන් ගොඩගපු නිසයි ඒවා විද්යාව මරලා තිබුනේ. ඒවා විනාශ වෙන්නේ ඒ ක්රමයයි.
그러니 rūpāvacara 세계에 있는 것들도 영원한 것이 아닙니다. kamma 힘이라는 까닭이 nirodha 하면 그것들은 사라집니다. 그 까닭으로 세워졌기에 그것들이 드러나 있었던 것이고, 그것들은 그렇게 무너집니다.
යම් කාලයකදී ඔතන තියෙනවාමේමේ රූපාවචර ලෝක උපේක්ෂා ඒකග්ගතා කියන්නා වූ එතන තමයි අර ගිනි නැත්තේ.
어느 때에, 그 rūpāvacara 세계 가운데 upekkhā ekaggatā 라고 하는 곳 — 바로 거기에 그 불이 없습니다.
උපේක්ෂා ඒකක් චතුත්තයාන ලෝක. සුඛයත්දතාින් පල්ලෙහා තියෙන ලෝක. සුඛයෙන් මුල් කරගත්ත ඒවා. සුඛයෙන් මුළු කරගත්ත යම් තැනක් ඇත්නම් ඒ සුඛයට පහර වදිනකොට දුක් ගින්නක් ඒක එනවා.
upekkhā ekaggatā 는 네 번째 jhāna 의 세계입니다. sukha 를 지닌 그 아래 세계들은 sukha 를 뿌리로 한 것들입니다. sukha 를 뿌리로 한 곳이 있다면, 그 sukha 가 얻어맞을 때 괴로움의 불이 옵니다.
උපේක්ෂාවට පහර ගවුනට කම්පාරී විදිහක්. උපේක්ෂාව කියන්නේ මධ්යස්ථයි. යමක් කෙරෙහි මධ්යස්ථ නම් ඒක කැරුණත්, බිදුනත්, ඉනවාතු වුනත් මධ්යස්ථාව ඉවර වෙන්නේ නැ.
upekkhā 는 얻어맞아도 흔들리는 길이 없습니다. upekkhā 는 가운데 서 있음입니다. 무언가에 대해 가운데 서 있다면, 그것이 굴러가든 깨지든 무너지든 가운데 서 있음은 끝나지 않습니다.
යමක් සුඛයි කියලා බදාගත්තේ. සුඛට පහළ වදිනකොට දුකක් එනවා ගැටීමක් එනවා. එහෙනම් ප්රථම ධ්යාන කාල ද්තියක් ධ්යාන තෘතියක් ධ්යාන සලකින් ඉන්නවා. සුඛ තවින් යුක්ත නිසා. සුඛය මුල් කරගත්ත රූප ධාතුන්ගෙන් හටගෙන තියෙන්නේ.
무언가를 sukha 라고 붙잡았다면, sukha 가 얻어맞을 때 괴로움이 오고 거슬림이 옵니다. 그러니 첫 번째 jhāna, 두 번째 jhāna, 세 번째 jhāna 의 세계는 sukha 를 지녔기에, sukha 를 뿌리로 한 rūpa dhātu 로 생겨난 것입니다.
ඒවට ඇතිවෙන සුවයට ගත්තහම කායික සුවය මානසික සුවය දැනෙනවා. ලිංකේන්ද්රිය සුවයයි කාම ලෝකයේ සුවයට ගැනීමෙන්නේ. ශාරීරික සුවය කියන එක අර සුඛයගතායට ගැනීම.
거기서 생기는 즐거움을 들어 보면, 몸의 즐거움과 마음의 즐거움이 느껴집니다. kāma 세계의 즐거움으로 치는 것은 liṅgindriya 의 즐거움입니다. 몸의 즐거움이라는 것은 sukha ekaggatā 에 드는 것입니다.
දැන් මේ ක්රම දෙකක්. සුවය කි කයට දැනෙන සුව ක්රම දෙකක්. කයට දැනෙන සුවයයි ලිගයෙන් ඉන්ද්රියන්ට දැනෙන සුවයයි දෙකක්. මේ කයට සම්බන්ධිඝේ ඉන්ද්රියට දැනෙන සුවය තමයි කාම ලෝක සුවය. දිංග්රයන් සම්බන්ධ නැති කයට දැන්න සුවය.
여기엔 두 가지가 있습니다. 몸에 느껴지는 즐거움에 두 가지가 있습니다. 몸에 느껴지는 즐거움과 성기관을 통해 indriya 에 느껴지는 즐거움입니다. 이 몸에 이어진 indriya 에 느껴지는 즐거움이 kāma 세계의 즐거움입니다. indriya 와 이어지지 않은, 몸에 느껴지는 즐거움도 있습니다.
දැන් ඔංචිලාව පදිනවා. කයට සුවයක් දැනෙනවා. පුංචි ළමයා නළෝනවා. ළමයාට සුවයක් දැනෙනවා කයට. ළමයා ඒ සුවයෙන් නිදාගන්නවා. දැන් මෙතන දැන්නේ කයට දැනෙන සුවයක්.
이를테면 그네를 탑니다. 몸에 즐거움이 느껴집니다. 어린아이를 흔들어 줍니다. 아이 몸에 즐거움이 느껴집니다. 아이는 그 즐거움으로 잠듭니다. 여기서 느껴지는 것은 몸에 느껴지는 즐거움입니다.
හැබැයි අර මේ දිව නාසය කය කියලා කිව්වේ දිව නාසය සහගයෙන් තියෙනවා. ඒසුව තුන කියන්නේ ඒකයි. කාම සුවයන්ට අයිතිය පියෙන්නේ ඒ ටිකයි. ඒනි ඒ නිසා බ්රහ්මයාට කයක් නැද්ද අහපුහම කයක් තියෙනවා ලිංඝ්රියක්.
그런데 혀, 코, 몸이라고 한 것은 혀와 코와 성기관을 말한 것입니다. 세 가지 즐거움이라는 것이 그것입니다. kāma 즐거움에 속하는 것은 그것들입니다. 그래서 brahma 에게 몸이 없느냐고 묻는다면, 몸은 있지만 liṅgindriya 는 없습니다.
ඒ නිසා බ්රහ්මයා ලිංඝන්ද්රිය සුවය විඳින්නේ කායික සුවය විඳිනවා. අන්න ඒක සුඛය කගතාවයට අයිති සුවය.
그래서 brahma 는 liṅgindriya 의 즐거움은 누리지 않고 몸의 즐거움은 누립니다. 그것은 sukha ekaggatā 에 속하는 즐거움입니다.
ලිගයෙන් දිගේ සුවය නොවන් දැන් අපි හිතමු කුසල් කරපු ඇදට හාසි වෙලා ඉන්නවා. කයට සුවයක්ද? හැෙනවා. හැබැයින්ද්රිය සුවය කියන්නේ ඒක නෙමෙයි. ඒ හිටම් කාම සුවයටයි කියනවා. එහෙනම් බ්රහ්මයාට අයිති නැත් බ්රහ්මයාට නැත්තේ ලිංදන්ද්රිය සුවය අර කායික සුවය කියන කොටස ඒ ටික තියෙනවා.
성기관의 즐거움이 아닌 것 — 이를테면 kusala 를 짓고 침대에 기대어 쉬고 있다고 합시다. 몸에 즐거움이 느껴집니까? 느껴집니다. 그러나 indriya 의 즐거움이란 그것이 아닙니다. 그것을 kāma 즐거움이라 합니다. 그러니 brahma 에게 없는 것은 liṅgindriya 의 즐거움이고, 몸의 즐거움이라는 부분은 있습니다.
ඒක රූපාවචරයට අයිතියි. රූපාවචර සුවේ ඒ තියෙන්නේ. හැබැයි සුඛ ඒකාගතා කියන තෘතියක් ධ්යානට යනකන් කායික සුය ලබනවා. උපේසා ඒකාවයට ගියාට පස්සේ ලැබෙන්නේ කය ආලෝකයක්.
그것은 rūpāvacara 에 속합니다. rūpāvacara 의 즐거움이 그것입니다. 그런데 sukha ekaggatā 라는 세 번째 jhāna 까지는 몸의 즐거움을 얻습니다. upekkhā ekaggatā 로 간 뒤에 얻는 것은 빛의 몸입니다.
ආලෝක සුවයට කායික සුවය අයිති නැ. නිදහස් සුවය අයිති. ඒ නිදහස් සුවය උපේක්ෂා සහගතයි. අන්න නිදහස් සුවයෙන් අයිති ආලෝකයෙන් හටගත්ත ලෝක චතුරත්තන සලයහර තියෙන්නේ.
빛의 즐거움에는 몸의 즐거움이 들지 않습니다. 벗어남의 즐거움이 듭니다. 그 벗어남의 즐거움은 upekkhā 와 함께합니다. 그 벗어남의 즐거움에 속하는 빛으로 생겨난 세계가 네 번째 jhāna 의 층들입니다.
ඒ ආලෝකයෙන් හටගත්ත ලෝකය ගින්නෙන් දවන්න බැ. ඒ නිසා මහා ලෝකය විනාශ වෙන ගින්නකින්වත් උපේසා ඒකග්්තාවයෙන් හටගත්ත ලෝකයේ වැවෙන්නේ නෑ.
그 빛으로 생겨난 세계는 불로 태울 수 없습니다. 그래서 큰 세상이 무너지는 불로도 upekkhā ekaggatā 로 생겨난 세계는 타지 않습니다.
සුභින්හත විවේහක් ඵල අසඤ්ඤ සත්ව කියලා ඔතන පෙන්නනවා ලෞකික වශයෙන් උපදින චතුරත්තන සලතුනා. ඒ තල තුනක් තියෙනවා. ඉතින් මේකේ උපදින කට්ටියට උපදින්නේ අර කරන උපේක්ඛා ඒකතාවය.
Subhakiṇha, Vehapphala, Asaññasatta 라고 거기 보여 주는데, 세간적으로 태어나는 네 번째 jhāna 의 층입니다. 그런 층이 셋 있습니다. 여기 태어나는 이들은 앞서 말한 upekkhā ekaggatā 로 태어납니다.
ඒවා උපේක්ඛා ඒකතාවයෙන් උපදින ඒතල තුන විනාශ වෙන්නේ නැහ. ඒවා විනාශ වෙන්නේ කවද හරි ඒ බ්රහ්මයන්ගේ ඒකේය පෙළීමට හේතු වෙච්ච ඒක ගොඩන ලගන්න හේතු වෙච්ච යම් කර්ම ශක්තියක් ඇද්ද ඒකේ පැවැත්මට ඒ කර්ම ශක්තිය ගෙවිල්ලා ඇවිලෙච්ච දවසට ඒක අතුරු දහම් එහෙම ඒවත් අතුරු දහන වෙනවා. ඒවා අතුරු දහම් වෙන්නේ ඒ තැන ඉන්නේ බ්රහ්මයාගේ හෙව්වේ කොටසයි.
upekkhā ekaggatā 로 생겨나는 그 세 층은 무너지지 않습니다. 그것들이 무너지는 것은, 언젠가 그 brahma 들을 그곳에 머무르게 한, 그것을 세우게 한 kamma 의 힘이 그 존재를 위해 닳아 다 타 버리는 날 그것이 사라지는 것입니다. 그것들도 그렇게 사라집니다. 사라지는 것은 거기 있는 그 brahma 의 몫뿐입니다.
දැන් සදහටම සියලු තැනම චතුර්යාන ලෝකේ අසුර දහන වෙන්න විදිහක්.
언제나 모든 곳에서 네 번째 jhāna 세계가 통째로 사라지는 길은 없습니다.
ඒකේ උපදින සත්වයා උපදිනකොටම ඔහුට සුදුසු පරිසරයකුත් ඔහුට සුදුසු කයකුත් ඇතුව ඒක ගොඩ නගාගෙන උපදින්නේ.
거기 태어나는 중생은 태어날 때 그에게 맞는 둘레와 그에게 맞는 몸을 함께 세우며 태어납니다.
ඒ බ්රහ්මයාගේ ආයකාලය අවසානයදියි. ඔහුගෙන් ගොඩන ඉච්ච පරිසරයයි ඔහුගෙන් ගොඩනැච්ච කයයි ඇතුරු දහමයි. හැබැයි කව බ්රහ්මයන්ගේ වතුර දහන් වෙන්නේ නැහැ ඒ සමන් පොදුවේ විනාශ වෙන ලෝකයක් නෙමෙයි ඒක ඒ පුද්ගලයාගේ කොටස හටගෙන ඒ ආයු කාලය අවසානයදී විනාශ වෙන එකක්. ඒ නිසා ඒ ලෝකේ පොදුවේ ලෝකයක් විනාශ වෙන්නේ කවක්ද කියලා ඇලුවොත් එහෙම එකක් දකින්න
그 brahma 의 목숨이 다할 때, 그가 세운 둘레와 그가 세운 몸이 사라집니다. 하지만 다른 brahma 들의 것은 사라지지 않습니다. 함께 무너지는 세계가 아니라, 그 사람의 몫이 생겨나 목숨이 다할 때 무너지는 것입니다. 그러니 그 세계가 통째로 언제 무너지느냐고 묻는다면, 그런 것은 볼 수 없습니다.
බැහ. හැබැයි ඒක පවතිනවද ඇහුවොත් පුද්ගලයාගේ පුද්ගලයාගේ ප්රමාණයට හටගත්තඒවා ඒ ප්රමාණයෙන් ගෙහිලා යනකොට එතන එකක්වත් සදාපිකව පවතින ලෝකයක් ඒකෙත් නෙම.
그렇다고 그것이 영원하냐고 묻는다면, 저마다의 크기로 생겨난 것들이 그 크기대로 닳아 사라지니, 거기에도 영원히 이어지는 세계는 하나도 없습니다.
ඕක අරක තියන්නේ වෙනස
그것과 저것의 차이가 그것입니다.
නිවනට සම්බන්ධයක් න යම් තැනක ලෝකය පහළ වුණා නම් එතන දුකද පංචස්කන්ධය එතන දැන් ආලෝකයක් රූපස්කන්ධයටයි.
nibbāna 와 이어지지 않은 곳에 세계가 나타났다면 거기엔 괴로움이 있습니다. 거기엔 pañcakkhandha 가 있습니다. 빛도 rūpakkhandha 에 듭니다.
යම් තැනක රූපස්කන්ධය නැද්ද? වේදනා ස්කන්ධය නැද්ද? සංඥා ස්කන්ධය නැද්ද? සංඛාර ස්කන්ධය නැද්ද? විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය නැද්ද? එතන පවතින්න දෙයක් නැති නිසා. දෙයක්, මැරෙන්න දෙයක් නැ. එහෙනම් කොතනද ඒක නැත්තේ? නිවනයි
rūpakkhandha 도 없고, vedanākkhandha 도 없고, saññākkhandha 도 없고, saṅkhārakkhandha 도 없고, viññāṇakkhandha 도 없는 곳 — 거기엔 이어질 것이 없으므로 무너질 것도, 죽을 것도 없습니다. 그렇다면 그것이 없는 곳은 어디입니까?
දෙයක් නැ. එහෙනම් කොතනද ඒක නැත්තේ? නිවනයි කියන්නා වූ යම් ආයතනයක් ඇද්ද? එතන රූපස්කන්ධය නැහැ, වේදනා ස්කන්ධය නැහැ, සංඥා ස්කන්ධය නැහැ. සංඛාර ස්කන්ධය නැහැ. විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය නැහැ. පංචස්කන්ධය ඉවරයි. පංචස්කන්ධයන් තර එක එතන දුක පංචස්කන්ධය නැද්ද? දුකින් නිදහන? එහෙනම් එතන පවත්වනා
nibbāna 라고 하는 āyatana 가 있습니다. 거기엔 rūpakkhandha 도, vedanākkhandha 도, saññākkhandha 도, saṅkhārakkhandha 도, viññāṇakkhandha 도 없습니다. pañcakkhandha 가 끝났습니다. pañcakkhandha 가 없으면 괴로움에서 벗어난 것 아니겠습니까?
නැද්ද? දුකින් නිදහන? එහෙනම් එතන පවත්වනා වූ දෙයක් ලෝකයේ සම්මත කතාවකින් මෙහෙමයි කියලා කියන්න බැහ.
그러니 거기 있는 것을 세상의 sammuti 말로 '이렇다'고 말할 수 없습니다.
ඒ රස ඉක්මෙව්වා. වචන පස ඉක්මෙව්වා. එහම් නිවනෙහි ආකාරය කොහොමද කියලා කියන්නේ මේ රූප ලෝකය හෝ කාම ලෝකය හෝ අරූප ලෝකය හෝ තියෙන දව්ය වස්තුන්ගෙන් හෝ සම්මතයන්ගෙන් පෙන්නන්න බැ. එහෙම ආයතනයක් නැත්නම් ලෝක සත්යය අර එතන පිහිටන්නත් බැහැ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා. හැබැයි එහි
맛을 넘어섰고, 말의 길을 넘어섰습니다. 그러니 nibbāna 가 어떤 모습이냐는 것은 rūpa 세계나 kāma 세계나 arūpa 세계에 있는 물질이나 sammuti 로 보여 줄 수 없습니다. 그런 āyatana 가 없다면 세상 중생이 거기 자리 잡을 수도 없을 것이라고 Buddha 께서 설하십니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා. හැබැයි එහි නාවත් නෑහැ, රූපක් නෑහ. ඉරහදක් නෑහ. ගහගොලත් නැහ. සත්වය පුද්ගලයෙක් කියලා හිඳන් පෙන්නන්න පුළුවන් විද්යානත්තයත් එතන නැහ. ගියා කියලා පතිරෙන්නෙත් නෑ. නොගියා කියලා අඩුවෙන්නෙත් නෑ. එහෙම ආයතනයක් තියෙනවා. ඒක තමයි නිර්වාණ ආයතනය කියලා පෙරේ.
그런데 거기엔 이름도 없고 rūpa 도 없습니다. 해와 달도 없습니다. 나무와 넝쿨도 없습니다. 중생이나 사람이라고 보여 줄 만한 드러남도 거기 없습니다. 갔다고 해서 차지도 않고, 가지 않았다고 해서 모자라지도 않습니다. 그런 āyatana 가 있습니다. 그것을 nibbāna āyatana 라고 보여 주셨습니다.
ඉතින් ඒක තෝරාගන්න හරි අමාරු කෙනෙකුට මොකද මෙලොවෝ ඉන්න කෙනා මෙලෝ දත්තයන්ගෙන්මයි නිර්වා නිර්වාණ ආයතනය මහින්න යන්නේ. ඒකයි වෙලා තියෙන්නේ. රූපස්කන්ධය මින්න බැම්, වේදනා ස්කන්ධය, සංඥා ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය මයින්න බැ නම් ලෝක සත්වයාගේ තත්ත්වය එට නැහ. ඒකයි තියෙන්නේ.
그런데 그것을 가려 알기가 매우 어렵습니다. 왜냐하면 이 세상에 있는 사람은 이 세상의 자료로 nibbāna āyatana 를 재려 하기 때문입니다. 그래서 그렇게 된 것입니다. rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha 로 잴 수 없다면 세상 중생의 형편은 거기 없습니다. 그것이 그렇습니다.
වැඩි මොනා සැක තැන් හරි කියනවා නම් අහනවා.
더 의심나는 데가 있으면 말해 달라고 합니다.
මේ කවියෙන් සූත්ර දේශනා කිරීම නිවැරදිද කියලා අහනවා. කවියෙන් කියනකින් තියෙන්නේ කාය කියන වචනය හතර පද කවි විතරක් නෙමෙ. කාගත්තය කියලා කියනකොට යම්කිසි විදිහට ක්රම සාවකට හැදිලා තියෙන පදතාවක් තියෙනවා නම් ක්රමානුකූලව යෙදිලා. දැන් නිස දැක් ඒවත් කවි.
시로 sutta 를 설하는 것이 옳으냐고 묻습니다. 시라고 할 때, 시라는 말은 네 줄 시만을 가리키지 않습니다. 시라고 하면, 어떤 방식에 따라 차례에 맞게 짜인 구절이 있다면 그것입니다. 그런 것들도 시입니다.
දැන් මේ දැන් ජාතක කතා සහිතියත් කවි. කීත්රය කීත්රය කියලා කියන්නේ සතර පද ගාථා කියන්නේ කවිත්රය කොටසක් පමණයි. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ කීත්වය භාවිතා කළා. පුද්ගලයාට දහම් දැනුව ලබා දෙන්න. ඒකේ තිබෙන හඬ කාම රාගයට අයිති කාම හඬ නෙමෙයි. ඒක රූප රාගයට අයිති.
jātaka 이야기 모음도 시입니다. 시라고 하는 것 가운데 네 구절 gāthā 는 시의 한 부분일 뿐입니다. Buddha 께서도 사람에게 dharma 앎을 주시려고 시를 쓰셨습니다. 거기 담긴 소리는 kāma rāga 에 속한 kāma 의 소리가 아닙니다. 그것은 rūpa rāga 에 속합니다.
එහ රූප රාගයට අයිති රූප රාගයට ගැලපෙන සංයෝජනීය කියලා කියනවා වගේ සංයෝජන නෙමෙයි. බාහිර ලෝකයේ තිබෙන කිසිම ශබ්දයක් සංයෝජන නෙමෙයි.
rūpa rāga 에 속하고 rūpa rāga 에 맞는 것은 saṃyojaniya 라고 하듯 saṃyojana 가 되는 것이 아닙니다. 바깥 세상에 있는 어떤 소리도 saṃyojana 가 아닙니다.
ඒ ඒ කෙරෙහි බැඳුනා වූ හිතක් ඇත කාම සහගතව බැඳුනොත් කාම සංයෝජන ඒක රූපස්වාදයෙන් බැඳුනොත් රූප සංයෝජන
그것에 묶인 마음이 있어 kāma 와 함께 묶이면 kāma saṃyojana 이고, rūpa 의 맛으로 묶이면 rūpa saṃyojana 입니다.
ආශ්වාදයක හිත බැඳීමක් නැත්නම් ඒක ඡන්දර රාගය නිසයි සිද්ධ වෙන්නේ. චන්තරාගයක් නිසයි සංයෝජනයක් ගොඩනගෙන්නේ. වස්තුන්ට සංයෝජන ගොඩනා ගන්න බැහැ. වස්තු ආධාර කරගෙන අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් එන ප්රියයි මනාප කියලා බැඳුනොත් සංයෝජනයක් ගොඩනැගෙනවා. සංයෝජනයක් ගොඩනැගනොත් සසර ගමන හැදෙනවා. සසර ගමට හේතු වෙනවා. එහෙනම් අපිට
맛에 마음이 묶이는 것은 chanda rāga 때문에 일어납니다. chanda rāga 때문에 saṃyojana 가 세워집니다. 사물이 saṃyojana 를 세울 수는 없습니다. 사물을 바탕으로 avijjā 와 taṇhā 로 '좋다, 마음에 든다' 하며 묶이면 saṃyojana 가 세워집니다. saṃyojana 가 세워지면 saṃsāra 길이 만들어지고, saṃsāra 길의 까닭이 됩니다.
සසර ගමට හේතු වෙනවා. එහෙනම් අපිට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ වස්තු දුරු කරන්න නෙමෙයි. ඒ වස්තු කෙරෙහි බැඳුන ඡන්දර රාගය දුරු කරන්න. චඡන්ද රාගය දුරු කරපු දා සංයෝජන දුරු වෙනවා. සංයෝජන 10ම ඡන්දර රාගයත් ඒකයි තියෙන්නේ. චඡන්දර රාගය දුරු කරගත්ත හා නිවන්. වස්තු දුරු කරලා නිවන් දකින්න බුදුපජාණන් වහන්සේඑකට නයක් දේශනා කළේ නැහැ. නමුත් අද පෙන්නන්නේ වස්තු දුරු කරලා නිවන් දක්වන්නයි ක්රමයක් හදන්න. වළදාගත්ත ක්රමය කිව්වේ ඒකයි. එහ වළඳ ගත්තහම හැමතැනෙම ගැටෙනවා.
그러니 Buddha 께서 우리에게 설하신 것은 사물을 버리라는 것이 아니라 그 사물에 묶인 chanda rāga 를 버리라는 것입니다. chanda rāga 를 버리는 날 saṃyojana 가 떨어집니다. 열 가지 saṃyojana 도 다 chanda rāga 입니다. chanda rāga 를 버리면 nibbāna 입니다. 사물을 버려 nibbāna 를 보라고 Buddha 께서는 한 번도 설하지 않으셨습니다. 그런데 오늘날은 사물을 버려 nibbāna 를 보게 하는 방식을 만들려 합니다. '끌어안은 방식'이라 한 것이 그것입니다. 그렇게 끌어안으면 어디서나 부딪칩니다.
ඉතින් කීත්වයෙන් කරපුහම මොකද සිද්ධ වෙන්නේ? අපි හිතමු මෙහෙම දෙයක්.
그러면 시로 하면 어떻게 됩니까? 이런 것을 생각해 봅시다.
පුංචි ළමයෙකුගුණ බෙහෙත් පෙට්තක් දෙනවා. බෙහෙත් පෙත්තේ ස්වභාවය චිත්තය අමියි. දැන් ඔයත් බෙහෙත් එක්කන මොකද කරන්නේ? වීත්යකට වටේ පැනි රසක් ඇතිවෙන විදිහේ සීනිමය සිරියක් පදාර්ථයක් ගාව වෙනවා. වට කරනවා. එක්කෝ චොකුලත් කියා හිටන් අරගන්නකින් පදාර්ථයක් වට කරලා හම් අර පෙත තියෙනවා. ද සුවඳක් තියෙනවා, රහක් තියෙනවා. ගිහිල් ප්රියමනාපයෙන්.
어린아이에게 약 한 알을 줍니다. 약의 본성은 씁니다. 그 약을 어떻게 합니까? 겉에 꿀맛이 나도록 설탕 껍질을 입힙니다. 아니면 초콜릿 같은 것으로 감쌉니다. 그 알에는 향도 있고 맛도 있습니다. 좋아하며 삼킵니다.
හැබැයි ඒක ගිහිල්ලට පස්සේ ඒකේ තියෙන සීනි මට්ටමට අර බේත්යේ තියෙන ශක්තිය වෙනස් කරන්න හේතුවක් නැහැ. බලයක් නැහැ. හැබැයි ප්රියමනාපයෙන් ගිලගන්න විතරක් ඒක බලය තිබුණා.
그런데 삼킨 뒤에 그 겉의 설탕이 약 안의 힘을 바꿀 까닭은 없습니다. 그럴 힘도 없습니다. 다만 좋아하며 삼키게 하는 힘만 있었습니다.
ඒක ප්රත්ය වෙනකොට එහෙනම් ඒක දිරෝනකොටද? අවශ්ය රසායනික ඖෂධය කිසි අඩුපාදක් නැතුව දිවල විරෝගී කරනවා. හැබැයි ගිලගන්න තියෙන අපහතුවට සීම ආලේපයක් මුරුදු ආලේපයක් වට කරනවා. හැබැයි මුරුදු ආලේපයම ඇතුල සම්පූර්ණ නැහ. ඇතුල හරයක් තියෙනවා. අර මුරුදු හීන ආලේපයට පුළුවන්කමක් නෑ. අභ්යන්තරයේ තියෙන සසායමික ඖෂධ ශක්තිය වෙනස් කරන්න. දුරු කරන්න. මෙන්න මේ වගේම
그것이 녹아 소화될 때 필요한 약 성분이 모자람 없이 병을 낫게 합니다. 삼키기 어려운 것을 덜려고 설탕 껍질, 단 껍질로 감쌉니다. 하지만 단 껍질이 안을 다 채운 것은 아닙니다. 안에 알맹이가 있습니다. 그 얇은 단 껍질은 안에 있는 약의 힘을 바꾸거나 없앨 수 없습니다.
වෙනස් කරන්න. දුරු කරන්න. මෙන්න මේ වගේම මේ බුදු දහම තුළ මේ සාර ධර්මය නැත්නම් මේ අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් ලෝකය අසාරත්වය පෙන්නුම් කරන දහම් හරය හරියට පහරක් වදින්නේ නැහැ. අර මිහිරි නාදිය.
이와 마찬가지로, 이 buddha dharma 안의 알맹이 dharma, 곧 anicca, dukkha, anatta 로 세상의 알맹이 없음을 보여 주는 dharma 의 알맹이는 그 달콤한 가락에 조금도 얻어맞지 않습니다.
ඒ මිහිරි නාදියේ තිබෙනවා ගීතවරය කියලා. ගීතවරයෙන් ගායම් කරන්න එපයි කිව්වා. ඒක කාම ලෝකයට අයිති. ඒක කාමරාගයන්ට අයිති. එහෙනම් ඒ කාමරාගයට අයිති නැති තවත් තියෙනවා අභිදී හරය කියලා. අන්න ඒ අභිදී හරය තමයි ආර්යමය නැසන කවියට හේතු වෙන්නේ.
그 달콤한 가락 가운데 노랫가락(gītassara)이라는 것이 있습니다. 노랫가락으로 부르지 말라고 하셨습니다. 그것은 kāma 세계에 속하고 kāma rāga 에 속합니다. 그런데 kāma rāga 에 속하지 않는 또 다른 것으로 abhigīta 라는 것이 있습니다. 그 abhigīta 가 ariya 의 시에 맞는 것입니다.
උලනු විට සතුරෝ හඹා උල ගැලවූට සමනයට පත්වෙන්නේ එවිට දහමට අනුව කවි නැගි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා කවි නැගෙන්න එහේ.
Buddha 께서는 시가 그렇게 일어난다고 설하십니다.
ලෝභය උලක්, ද්වේශයේ උලක්, මෝහය උලක්. මේ උල ඇවිදින තාක්කල් ලෝක සත්වයා වික්ෂි වෙලා. අසංවර වෙලා. සසර ගමන දුවනවා. වේදනාව ඉඳගෙන දුවනවා. යම් දවසක මේ ලෝභ, ද්වේශල, මෝහල ගැලෙව්වහම ශාන්ත බවට පත් වෙනවා. අන්න එතකොට දහමට අනුකූලව කවි නැගෙනවා.
lobha 는 가시, dosa 도 가시, moha 도 가시입니다. 이 가시가 박혀 있는 동안 세상 중생은 흐트러지고 다스려지지 않은 채 saṃsāra 길을 달립니다. 아픔을 안고 달립니다. 어느 날 이 lobha, dosa, moha 를 뽑아내면 고요해집니다. 그때 dharma 에 맞게 시가 일어납니다.
කවි නැගීමේ හේතුව බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මෙන්න මේක. ඒකයි කායත්වය. කිව් ආර්ය කාය කිව්වේ ඕකටයි.
시가 일어나는 까닭을 Buddha 께서는 이렇게 설하십니다. 그것이 시라는 것입니다. ariya 의 시라고 한 것이 바로 그것입니다.
එතකොට තමයි කාය මේවේ ගිතිලා කාය මේවේ ඒ ශාන්ත හිර මතුවෙලා ඒ දහම් කාව්යමේය හැඩියකින් දහම් වෙන්න.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ කාය මේ ශබ්දයේ දහමට කිසි තැනක බාධකයක් වෙන්නේ නැ. එහම් පිරිස් ශබ්දය කහුවෙන්නේ
이 시의 소리는 dharma 에 어디서도 걸림이 되지 않습니다.
වෙන්නේ නැ. එහම් පිරිස් ශබ්දය කහුවෙන්නේ නෑ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අභිගීතකයයි ඒකට කියන්නේ. බුද්ධ ගාථාභිගීතෝමි නෝතේ මුන්චේ ඡන්දිමාති ඔය ඡන්දිම සූත්රයදි වශයෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගාථාවක අභිතය කළා. ඒ අභිදී ගාථා
그것을 abhigīta 라고 합니다. 'Buddhagāthābhigītomhi, no ce muñce candimaṃ' — Candimā sutta 등에서 Buddha 께서 gāthā 를 읊으셨습니다.
වහන්සේ ගාථාවක අභිතය කළා. ඒ අභිදී ගාථා අභිදී ගැහවු ගාථාව ඇහිලා තමයි තාහුල ඉන්ද්රිය චන්ද්ර දිව්ය පුත්රය අත්හැරලා පලාගියා කියලා කියන්නේ. සත්තදාමී ඵලී බුද්ධා ජීවන්තව නුකම් ලැබි. මේ බුදු හත් කටකට පැලලා ජීවත් වෙන මර සුවයක් ලැබෙන්නේ.
그 읊으신 gāthā 를 듣고 Rāhu asura 왕이 Candimā devaputta 를 놓아주고 달아났다고 합니다. 'sattadhā me phale muddhā, jīvanto na sukhaṃ labhe' — 내 머리가 일곱 조각으로 쪼개져, 살아도 즐거움을 얻지 못하리라.
බුද්ධ ගාථාභිගීතෝම බුද්ධ ඝාතයක් අභිගීතය ශ්රවණය කරා. බුද්ධ ගාථාවක අභිගීතය ශ්රවණය කරා. නෝචේ මුංචේ චන්දය අත්හැරිනම් මට සිද්ධ වෙන්නේ ඔය විනාශය ඒකයි මේ ලොව දැහැ අරගෙන මම පැනලා ආවේ කියලානම් විව පජිත්ය අසුරන්දයට ගිහිල්ලා ටිව්වලු කසු අසුරදයක්.
'Buddhagāthābhigītomhi' — Buddha 의 gāthā 읊조림을 들었다. 'no ce muñce' — 달을 놓아주지 않았다면 나에게 그 무너짐이 일어났을 것이다, 그래서 그를 놓고 달아나 왔다 — 이렇게 Vepacitti asura 왕에게 가서 말했다고 합니다.
අන්න අභිගීත කියන එක මේ බුද්ධ ශාසනයට ගැලපෙන එක.
abhigīta 라는 것이 바로 Buddha sāsana 에 맞는 것입니다.
ඒකේ පෙන්නනවා ස්වර භවය ස්වර බිඳින්නේ නැතුව ලෙදෙන ස්වරයගි කොවුල්ගී නාදය සමාන නාදයකි කියවෙන ක්රමයක් තියෙනවා. මෙන්න මේක බුදුරජාණන් වහන්සේට ප්රධාන වශයෙන් තිබුණාේ සියල්ලෙන් පූර්ණයි. අස්ත බ්රහ්මස්සර වලට ඕක අයිතියි. සැව් දෙනවා. නින්නා දෙනවා කියන්නේ ඒකයි.
거기서 보여 주는 것은, 소리의 흐름을 깨뜨리지 않고 굴러가는 소리, 뻐꾸기 울음 같은 소리로 읊는 방식이 있다는 것입니다. 이것이 Buddha 께 으뜸으로 있었고, 모든 면에서 온전했습니다. 여덟 가지 brahmassara 에 이것이 듭니다. 메아리를 남기고 울림을 남긴다는 것이 그것입니다.
අපි කෙනෙක් කතා කරනවා කතා කරපු වචනය එක සැරයක් ඇහුනා ඉවරයි. උන්වහන්සේගේ වචනේ එළදීගෙන යනවා, රැවි දීගෙන යනවා. එතුන් පාර දෝකාර දෙනවා. එහෙම හඬක් තියෙනවා. ඒක බ්රහ්ම හඬේ හැටියට.
우리가 말하면 그 말은 한 번 들리고 끝납니다. 그분의 말씀은 메아리를 남기며 가고, 울림을 남기며 가고, 세 번 되울립니다. 그런 소리가 있습니다. 그것이 brahma 의 소리입니다.
බ්රහ්මර කියන්නේ ඒකයි. ඒ වගේම හිත පිනවනවා. කන පිනවනවා. අහින් ඉන්න හරි ශාන්තයි. ඒ හඬේ ස්වභාවය ඒකයි. ඒ මිහිරියාව දහම අවබෝධයට භාවිතාක් නෙමෙයි. ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ ධර්ම දේශනාවක් කරලා ඔය ටික කැටි කරලා සාරාංශ වශයෙන් ගාථාවක් දුන්නා.
brahmassara 라는 것이 그것입니다. 또 마음을 즐겁게 하고 귀를 즐겁게 합니다. 듣고 있으면 아주 고요합니다. 그 소리의 본성이 그것입니다. 그 달콤함은 dharma 깨달음에 걸림이 아닙니다. 그래서 Buddha 께서는 dharma 를 설하시고 그것을 뭉쳐 간추려 gāthā 하나로 주셨습니다.
බොහෝ දේශනා අවසානයේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ අවසානයේදී ඕක මතක තියාගන්න ඒ කිව්ව දේශනා සාදාන්තය කැටි කරලා ගාථාවක් බවට පත් කරලා හෙනා දේශනා කරන්න. ඒ කියන්නේ පාලි භාෂාවේ නම් ගාථා එහෙනම් මාගධී භාෂාවෙන් ගාථා අපේ භාෂාවේ නම් කව
많은 설법 끝에 Buddha 께서는 그것을 기억하도록, 설하신 내용 전체를 뭉쳐 gāthā 로 만들어 설하셨습니다. 그것이 Pāli 말로는 gāthā, Māgadhī 말로도 gāthā, 우리 말로는 시입니다.
මේ කවිය ප්රශ්නයක් නැහැ. දහම් අවබෝධ වෙ ඒ නිසා අපේ පෙර පැරැන්නු කියෙන් කරල දහම් අහලා 60මක් සිටි අරිහත් පත් වෙලා තියෙනවා කියලා අපි හිතනවා.
이 시는 문제가 아닙니다. dharma 를 깨닫게 합니다. 그래서 옛 조상들 시대에 시로 dharma 를 듣고 예순 명이 arahant 가 되었다고 우리는 생각합니다.
එක්තරා කාන්තාවක් නිලම් කවියක් කියනකොට මේ නිළුම් මල් ලස්සනට පිපිලා තිබිලා ඒවා පරවෙලා යන්නේ කොහොමද? ඒ වගේ අපිත් කොච්චර හැඩ වැඩ වෙලා හිටියත් ඒ මල් පරවෙලා යනවා වගේ අපේ කයක් පරවෙලා වැසිලා යනවා. ඒ මේක හාරත්වයක් මොකක්ද කියලා මේ අර්ථය ගැප් කරපු කවියක් තමයි ඒ තැනත්තේ කිව්වේ.
어떤 여인이 연꽃 시를 읊었는데, '이 연꽃들이 곱게 피었다가 어떻게 시들어 가는가. 그처럼 우리도 아무리 꾸며도 그 꽃들이 시들어 가듯 우리 몸도 시들어 사라진다. 여기에 무슨 알맹이가 있는가' 하는 뜻을 담은 시를 그 여인이 읊었다고 합니다.
ටමක් පිඬපාත වන්න ඕන. ඉස්සෙල්ලාම කියගිය පෙරුන් වහන්සේ කියනවා. ැවැත් අහන්න කොහට ඔය කියන අර්තය මතක් ගති අහගන්නකෝ. ඒවා නැවතිලා හිටපු නම් ඇහුව කවි අවසන් වෙනකොට 60ම අරිහත් පත් වෙනවා.
piṇḍapāta 를 가던 길이었는데, 앞장서 가던 thera 께서 '멈추어 들어라, 그 뜻을 새기며 들어라' 하셨습니다. 그렇게 멈추어 서서 들은 이들이 시가 끝날 때 예순 명 모두 arahant 가 됩니다.
දැන් මෙතන හොඳ පැහැදිලි දෙයක් තියෙනවා න කවිය බාධාවක් වෙලා නැහැ අරිහත්යකටයි. ඒ වගේ දේවල් බොහෝකට කියනවා.
여기 분명한 것이 있습니다. 시가 arahant 됨에 걸림이 되지 않았습니다. 그런 일들이 많이 전해집니다.
ඒ මිහිරි නාදය කියන එක චිත්ත ප්රහාදය ඇතිවෙන්න හේතු වෙන එකක්. එහම් මේ රූපර රූප රාගය කියන එක ආර්ය මාර්ගයට ආර්ය මාර්ගය යථාභෝධය බාධකයක් එන එකක් නෙමෙයි. කාමච්ඡන්දය භාකයක්.
그 달콤한 가락은 마음의 맑음을 일으키는 것입니다. 그러니 rūpa rāga 라는 것은 ariya 길, ariya 길의 참깨달음에 걸림이 되는 것이 아닙니다. kāmacchanda 는 걸림입니다.
කාමච්ඡන්දය කියන එක ධර්මාවබෝධයෙන් අහක තමයි පුද්ගලයාගේ හිත කාම ලෝකෙයට බැඳ තබනවා.
kāmacchanda 는 dharma 깨달음에서 멀리 떼어 놓고 사람의 마음을 kāma 세계에 묶어 둡니다.
නමුත් අර කියන්නා වූ ශාන්ත ස්වරය පුද්ගලයන්ගේ හිතේ පැත්තට නැඹුරු කරලා තියෙනවා. ධර්මය ජය ගන්නවා මිසක්. අර ශබ්ද රසයට පුද්ගලයා කාම ලෝකය ඇඳලාගන්න ක්තියක් නැහ. ඒ නිසා තමයි මෙහිරි නාදියෙන් ධර්ම දේශනා කිරීමට බුදුරජාණන් වහන්සේ දැන්න වදාළේ. හැබැයි ගීතරයෙන් ගායන්න එපා කිවා ගීතරය කියන එක ගැලපෙන්නේ.
그러나 앞서 말한 고요한 소리는 사람의 마음을 dharma 쪽으로 기울게 합니다. dharma 가 이길 뿐, 그 소리의 맛으로 사람을 kāma 세계로 끌어당길 힘은 없습니다. 그래서 Buddha 께서는 달콤한 가락으로 dharma 를 설하는 것을 허락하셨습니다. 다만 노랫가락으로 부르지 말라고 하셨습니다. 노랫가락이라는 것이 맞는 것은,
ගීටසරය හැමලීම අපුඩි හන්න ලෙල දෙන්න දඟලන්න හේතු වෙන විදිහේ ක්රියාකාරකාපයක් ඇති කරඕන ඒ කියනකොට දැන් ලී කෙල්ලි ඉස්සෙල්ලා යෝද සම්ප රෝමනු ජේසු කිරිය ඇලි සෙල්ලා කරනවා. දැන් ඒක අන්න ගීතරයට ගත්තා.
노랫가락은 늘 손뼉 치고 몸을 흔들고 날뛰게 하는 자극을 일으켜야 하는 것입니다. 이를테면 막대 춤에서 먼저 '요다 삼파 로마누 제수' 하며 막대 놀이를 합니다. 그것이 노랫가락으로 바뀐 것입니다.
සම්පූර්ණ ගාථාවේ අර්ථය වෙනස් වෙලා ගියා. යෝ වදතං පවරෝ මනුජේසු කියන එක යෝ වද කියලා පදයක් ඇති. තම්පාව කියලා එකක් හැදුවා. හෝමනු කියලා එකක් හැදුවා ජේසු කියලා එකක් හැදුවා. පද හතරට කැඩුව සම්පූර්ණ වචන වරද්දලාගලා ගන්නවා.
gāthā 전체의 뜻이 바뀌어 버렸습니다. 'yo vadataṃ pavaro manujesu' 를 '요다'라는 구절 하나, '탐파'라는 것 하나, '로마누'라는 것 하나, '제수'라는 것 하나로 만들었습니다. 네 구절로 쪼개 낱말 전체를 망가뜨립니다.
යෝ වදතං පවරෝ මනුජේසුක් භගවා කටකිච්චෝ පාරගතෝ බල විමංගි සංගතං සරණත මුේමි. ගාථාවක් යෝට සම්පව රෝමනු ජේසු රාක්යමු නීභග වාකත හිට්ජු පාරදෝබල පිරියසා මංගි ඔය ටිය ගතා කොටසර හදවලා. ගාථාවක් එතන කියවුනේ නැහැ හින කුණුහපයක් කියවුණා.
'yo vadataṃ pavaro manujesu, Sakyamunī bhagavā katakicco, pāragato balaviriyasamaṅgī, taṃ sugataṃ saraṇatthamupemi' 라는 gāthā 를 '요다 삼파 로마누 제수 ...' 하는 식으로 조각내니, 거기서 gāthā 가 읊어진 것이 아니라 엉터리 소리가 읊어졌습니다.
දැන් ඕකගේ ගිය තමයි ලීගලින් ඒක එකා ගට ගටා ගහන්නේ. පෙරහැරවල් කරන වැඩ
그렇게 하며 막대를 탁탁 치는 것이 그것입니다. 행렬에서 하는 일이지요.
මෙන්න මේ වගේ දේවතාය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ඔය කියන අභිමේ ගීතක්වය ගන්න එපා.
이런 것이기에 Buddha 께서는 그런 노랫가락을 받아들이지 말라고 설하셨습니다.
න භික්ඛවේස්සේන ගායතබ්බං යෝ ගායය ආපත්ත දුක්ඛටස්ස කියලා මහණි ගීතරයන ගායන්න පරම දුකටාපතියට පත් වෙනවා කියලා පෙන්නුවා. ඒකෙන් දුක ඇතිවෙනවා මිසක් වෙන යථාර්ථය වෙන්නේ නැහැ කියලා. ඉතින් ගීතවරය අයිති නැහැ. නමුත් ඉතින් ඒක දකින්නේ නැතුව අද සංගීතයත් එක්කලාම අරගෙන මේකට ගෙනවා.
'na bhikkhave āyatakena gītassarena dhammo gāyitabbo, yo gāyeyya āpatti dukkaṭassa' — bhikkhu 가 노랫가락으로 부르면 dukkaṭa āpatti 에 빠진다고 보여 주셨습니다. 그것으로는 괴로움이 생길 뿐 참이 이루어지지 않는다는 것입니다. 그러니 노랫가락은 맞지 않습니다. 그런데 그것을 보지 못하고 오늘날 음악까지 함께 가져와 여기에 들입니다.
ඉතින් පිරිත් කියනකොට දැන් පිරිත් වල දේශනාවේ තියෙනවා සූත්ර දේශනා සිද්ධියාව
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ ප්රශ්නයක් තියෙනවා නම් ලියලාකෝ. මේ ප්රශ්නයක් අහන ින්ම අපගේ මේ ප්රශ්න ඉවරයින්න.
물음이 있으면 적어 주십시오. 이 물음을 마지막으로 우리 물음을 마치겠습니다.
අවශ්යක් තියෙනවානවා මෙහෙම දැන් මේ ප්රශ්නයක් අහන ලා වෙන එකක් දැම මේ දේශනාව ඔක්කොම ඉවරයි. කීය ගානක් අවස්ථාව සවනය අහකට යනවනේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් කාගයමය සූත්ර දේශනා කිරීම වෙනුවට දැන් ඒ වචනය අරගෙන අර සංගීතය මුල් කරගෙන සංගීතය තෝකට දාගෙන සම්පූර්ණ විපරික් කරලා හිටා. බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුමත කළ හැටියට පෙන්නන්න ගියාම ඒකේ සිද්ධ වෙන්නේ ධර්ම විරෝධී ධර්ම විකෘතියක්.
그러니 시로 sutta 를 설하는 대신 그 낱말을 가져다 음악을 뿌리로 삼고 음악을 앞세워 완전히 뒤틀어 놓고, 그것을 Buddha 께서 허락하신 것처럼 보여 주려 하면, 거기서 일어나는 것은 dharma 를 거스르는 dharma 의 뒤틀림입니다.
ඉතින් ඒ නිසා එහෙම ඒ කහරිවි ගන්න බැහැ. අභිගීත ක්රමය ගන්න ඕනේ. කාය ප්රශ්නයක් නෙමෙයි. කාය රටාවයි ඒකට බලපානවා.
그러니 그런 것은 받아들일 수 없습니다. abhigīta 방식을 따라야 합니다. 시가 문제가 아닙니다. 시의 가락이 그것을 좌우합니다.
මේ තව මේ චතුරීසති බුද්ධෝ තියන මේ ජලනන්දන පිරිතේ ඇති යන්ත්ර මන්ත්රකත්වා ආදී වශයෙන් තිබෙන මේ පිරිත් ගෙදර භාවිතා සුදුසුද්ධ තියෙනවා නම්. මේ මේ පිරිත් ඔක්කොම බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපුවා නෙමෙයි.
또, 'Catuvīsati Buddho' 가 들어 있는 Jalanandana pirit 에 있는 yantra·mantra 같은 pirit 들을 집에서 쓰는 것이 알맞으냐고 묻습니다. 이 pirit 들은 모두 Buddha 께서 설하신 것이 아닙니다.
අක්ෂර ඝන ශාස්ත්රය කියලා ශාස්ත්රයක් තියෙනවා ලෞකික ශාස්ත්රයක්. මේකේ වේදයේ ආපු බමුණන්ගේ ශාස්ත්රයක්. බමුණව මන්ත්රගෙවේ ශාප කරන්න වස්කවි හැතුවක්කවි හැතුව මේ ශාස්ත්රයට අනුකූලව මෙන්න මේ ශාස්ත්රය පසුකාලයකදී අපේ පැවිදි පරපුරට අරම මුහුණ දෙන්න නැ වුණා.
akṣara gaṇa śāstra 라는 학문이 있습니다. 세간의 학문입니다. veda 에서 온 brāhmaṇa 들의 학문입니다. brāhmaṇa 들이 mantra 를 엮고 저주하려고 독 시를 지었는데, 이 학문에 맞춘 이 학문을 나중에 우리 출가자 계보도 맞닥뜨리게 되었습니다.
ඒ කියන්නේ මේ බමුණු ධර්මය බලපෑම අන බමුණු ධර්මය බලපෑම නිසා ඒ අය ඇති අතින් ඒවය මන්තර ගොතලා ඒ ජාතිය කටයුතු කරනකොට ඒ ශාස්ත්රය තත්ත්ව අපේ පැරණි හාමුදුරුවෝ ඒ ශාස්තරානුසාරයෙන් ගෙතුවා බුදු දහමේ කොටස් සංකේතවත් කරලා.
곧 brāhmaṇa dharma 의 영향 때문입니다. 그들이 mantra 를 엮어 그런 일을 할 때, 그 학문의 형편에 따라 우리 옛 스님들도 그 학문에 맞추어 buddha dharma 의 부분을 상징으로 삼아 엮었습니다.
බුදු දහමේ කොටසකින් ඔය ටික දෙන්න පටන් ගත්තා.
buddha dharma 의 한 부분이라며 그것을 주기 시작했습니다.
මෙන්න මේ නිසා. ඒකෙන් හදාගත්ත නානා ප්රකාර මන්ත්ර ක්රමයක් තිබුණා ඔය ජලනන්දන පිරිස, දොසරසාන්ධන පිරිත මේ ආදී වශයෙන් නානාප්කාර පිරිස ඒ වගේම බුදු ගුණ මන්තර කියලා එකක් හැදුවා.
이 때문입니다. 그것으로 만든 갖가지 mantra 방식이 있었으니, Jalanandana pirit, Dosarasandhana pirit 같은 갖가지 pirit 들이고, 또 'Buddha 덕 mantra'라는 것도 만들었습니다.
බුදු ගුණ සේමාව කරගෙන අත්ර ගැලපුවා. ඒක මන්තරයක් වුණා. මන්තර ශාස්ත්රය බලය එතනින් මතු වුණා. බුදු ගුණ තේමාව කරලා
Buddha 의 덕을 주제로 삼아 글자를 맞추었습니다. 그것이 mantra 가 되었습니다. mantra 학문의 힘이 거기서 드러났습니다.
එතනින් මතු වුණා. බුදු ගුණ තේමාව කරලා ගත්තේ මොකද? බෞද්ධයෝ මන්ත්රගන් වලට ප්රිය කළේ නෑහැ වේදයට ප්රිය කළේ නැහ. එහෙනම් වේදයේ තිබෙන්නා වූ තේමාවන් අහත් කරලා හිතන් ඒ වෙනුවද වේදයේ මහා බ්රහ්ම මුල් කරගෙන හදපු මන්ත්ර වෙනුවද? බුදුරජාණන් වහන්සේ ධර්ම රත්නයා සංඝ රත්නයක් කිය ිවිධ රත්නය සේමාව කරන්නේ. මන්ත්ර ගෙතුවට පස්සේ. ඒ මන්ත්ර බුද්ධ මන්ත්ර කියලා අතේ අය භාරගත්තා.
왜 Buddha 의 덕을 주제로 삼았습니까? Buddha 를 따르는 이들은 mantra 를 좋아하지 않았고 veda 도 좋아하지 않았기 때문입니다. 그래서 veda 에 있는 주제들을 치우고, veda 의 Mahābrahma 를 뿌리로 만든 mantra 대신 Buddha, Dhamma ratana, Saṅgha ratana 라는 세 가지 ratana 를 주제로 mantra 를 엮은 뒤, 그 mantra 를 Buddha mantra 라고 하여 사람들이 받아들였습니다.
ඒ හේතුව මොකද වුනේ? මන්ත්ර ශාස්ත්රය බෞද්ධයන් අතර ප්රචලිත වුණා ඔය ක්රමය. අපි බුදුවගුණ වලින් ඉවැර කරන්නේ කියලා එහෙනම් ඒ විදිහට ක්රමය ගන්න. ඉතින් මෙන්න
그래서 어떻게 되었습니까? mantra 학문이 Buddha 를 따르는 이들 사이에 그런 방식으로 퍼졌습니다. 'Buddha 의 덕으로 지켜 주는 것이니 그렇게 받아들이라' 하고요.
එහෙනම් ඒ විදිහට ක්රමය ගන්න. ඉතින් මෙන්න මේ හේතුව නිසා මොකද වුනේ මිනිස්සු ක්රමක්රමයන් අර මන්ත්ර ශාස්ත්රයට උපක්රම සීලය පස්සවා ගත්තා. අන්න ඒකෙන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
උපක්රම සීලය පස්සවා ගත්තා. අන්න ඒකෙන් හදාගත්ත එකක් තමයි ඔය ජලනන්දන පිරිත්. ඔය ජලනන්දන පිරිත් පෙලා තියෙන කාරණය සේමාව කරගත්තා ගොතකු එකක්. ආනන්ද හාමුදුරුව හොඩිහකට අහුවෙලා යනකොට ඕනේ බුදුරජාණන් වහන්සේ ඕක දැකලා හොරලී බන්ධනය කැමෙන්න මේ ගල් ලන්දන පිටත කියලා ඒකෙන් උන්වහන්සේ බේරාගත්තා කියලා ඔය අත්ය සීමේමාවට කතාවක් ගොතලා මහායානික කතාවක් ගොතලා. ඒ ගොතපු කතාව තුළින් තමයි මිනිහා මේන්දන පිටසට භාවිත පටන් ගත්තේ බෞද්ධ පිරිත් කියලා.
그렇게 만든 것 하나가 바로 Jalanandana pirit 입니다. Jalanandana pirit 은 경전에 있는 어떤 일을 주제로 엮은 것입니다. Ānanda 스님이 도둑에게 붙잡혀 갈 때 Buddha 께서 보시고 그 묶임을 풀려고 'Jalanandana pirit' 을 읊어 그분을 구하셨다는 이야기를 그 주제에 맞춰 엮은 것, Mahāyāna 식으로 엮은 이야기입니다. 그 엮은 이야기를 통해 사람들이 Jalanandana pirit 을 Buddha 를 따르는 이들의 pirit 이라며 쓰기 시작했습니다.
ඉතින් ඒ නිසා ඒකේ තියෙන ඒවා තමයි යන්ත්ර මර හරන් ගත්තානා සම්බුද්ධානුභාව ආදී වශයෙන් කියා තියෙන්නේ ඒ පිරිස ඉතින් ඒවා පිරිත් නෙමෙයි මන්තරු
그러니 거기 있는 yantra 니 mara haran 이니 sambuddhānubhāva 니 하고 말한 것들이 그 pirit 들입니다. 그것들은 pirit 이 아니라 mantra 입니다.
ඉතින් මොකටද අපි ඒවා කරන්නේ
그러니 우리가 그것을 왜 합니까?
යන්ත්ර මන්ත්ර වලින් ඇති වෙනවා කියලා කියන්නේ ලෝභයෙන් ද්වේශයෙන් මෝහයෙන් යක් කෙනෙක් හිටපු කියපු කරපු දේවලනලේ ඔක්කොම තියෙන්නේ සාප කරපු ඒවා කියනවානම් ඒ ලෝභක්යට ද්වේශ අක්ෂයට මෝහ අක්ෂයට හේතු වෙන මාධ්යය අනුගමනය කරන කෙනෙක් කේ ඒසාන්තයන් ලෝකෙට කෙස් පතනවා නම් ඒ ලෝභයෙන් ද්වේශයෙන් මෝහයෙන් ගොදපුවා ඉතුරු වෙන්නේ
yantra·mantra 로 생긴다고 하는 것은 lobha, dosa, moha 로 누군가 하고 말한 것들이고, 거기 있는 것은 모두 저주입니다. 그런데 lobha 를 다하고 dosa 를 다하고 moha 를 다하게 하는 길을 따르는 이가 세상에 평안을 빈다면, lobha, dosa, moha 로 엮은 것들이 무엇을 남기겠습니까?
ඒවා ඉතුරු කරන්න කිසිම බලයක් නෑහ සත්සි නිරුද්ධ. එහෙනම් අලෝභයෙන් අද්වේශයෙන් අමෝහයෙන් කටයුතු කරන ලෝභක්ෂයට ද්වේශක්යට මෝහක්ෂයට හිටෙන මාර්ගය වඩමින් ඒ උතුම් මාර්ගය තේරුම් අරගෙන එබඳු උතුම් මාර්ගය ලෝකයාට ආශිර්වාද කරන හෙත් පතන යම්කිසි බෞද්ධ ජන කායට ලෝභයෙන් ද්වේශයෙන් මෝහයෙන් බැඳලා හිර කරනා හිර කරන්න බැ. ඒවා හිර වෙන්න විදිහක් නෑ. හේතු නැ.
그것들을 남길 힘은 전혀 없습니다. 그러니 alobha, adosa, amoha 로 움직이며 lobha·dosa·moha 를 다하게 하는 길을 닦고, 그 거룩한 길을 알아 그런 거룩한 길로 세상에 복을 빌고 평안을 비는 Buddha 를 따르는 무리를 lobha, dosa, moha 로 묶어 가둘 수는 없습니다. 가둘 길이 없습니다. 까닭이 없습니다.
බෝල් එකට වටේටම කොකු අල්ලනවා.
공 둘레에 빙 둘러 갈고리를 답니다.
තවත් කොකු තියෙනවා විදිහට කොකු ටිකක් හතර දෙනා පිදි ටිකක්. දැන් උන්ට පැහිදේද බෝලේ උන්ට ඕන අදිෝලේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තියෙන කොකට කොක්ක දැවිදේව හැදලා ගත්ත ඒ පැත්තට හැදුනා. අනික් අනිත් පැත්තට ඇද්දා ඒ පැත්තට හැදුනා. දෙනා දෙපැත්තක් දුව දොත් බෝල එක පෙනවා.
공에 달린 갈고리에 갈고리를 걸어 당기면 그쪽으로 끌려옵니다. 다른 쪽으로 당기면 그쪽으로 끌려옵니다. 두 사람이 두 쪽으로 당기면 공이 찢어집니다.
හැබැයින් කොකු ගලවලා බෝලේ දානවාට දැන් ඇද පියව මොකද කොක්ක පරලවන්න පටලවන්න කොච්චර හැතුව පටලවන්න එකක් බෝලෙද්දී.
그런데 갈고리를 떼어 낸 공을 던져 주면, 이제 아무리 갈고리로 걸려 해도 공에 걸 수 있겠습니까?
දැන් කැටිලී
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මේ වගේ ලෝභ කොක්කයි, ද්වේශ කොක්කයි, මෝහ කොක්කයි කියන ඒ ටික ඕකෙන් මන්තර කොතලා ඔක්කොම කරලා පාප කරලා එවනවා. ලෝභ කොකු, ද්වේශ කොකු මෝහ කොකු අපි ළඟ තියෙනවද අරුන්ද පොකට ඇමිනවා.
이와 같이 lobha 갈고리, dosa 갈고리, moha 갈고리로 mantra 를 엮어 저주하여 보냅니다. lobha 갈고리, dosa 갈고리, moha 갈고리가 우리에게 있어야 그들 것이 걸립니다.
අමුණකන්න නිකාලක හිෙනවා දුක විදි ඔය කොකු අගිලා දැන්නා උන්ගේ කොප් තිබුන අපේ මොකද මොනවා යහමුණාද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් මේක අපි දැනගන්න ඕනේ උපමාවක්. ඒ වගේ අපි දැනගන්න ඕනෑ ලෝභ කොකු මා ළඟ නොතැවිය යුතු. ද්වේශ කොකු මෝහ කොකු ම ළඟ තිබුනොත් තමයි අනිකක් ඔකට හමුණාගන්නේ.
이것을 비유로 알아야 합니다. 마찬가지로 우리는 lobha 갈고리가 내게 있어서는 안 된다는 것을 알아야 합니다. dosa 갈고리, moha 갈고리가 내게 있어야만 다른 것이 거기에 걸립니다.
එහෙවිට එහෙවිට පුළුවන්ද හඬු වෙන්නේ?
그렇다면 그때 싸움이 일어날 수 있겠습니까?
ඌ බයි අනික හදලා ඇති වෙනවා හම් වෙන්නේ කොඩුවක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඇති වෙනම් දෙන්න නම් හන්දු වෙන්න ඕනේ. දෙන්නෙක් ඉන්න ඕනේ. ඒකේ කියපු එකට ප්රතිපහා වෙන එක දෙන්න ඕනේ. එතකොට ඒකා ඊට වඩා ප්රහාදයක් දෙනවා. ආයේ ලෝපය, ද්වේශය, මෝහය නග ඊට වඩා ප්රහාදයක් දෙනවා. අතිවට මොකද වෙන්නේ එතන රන්දුවක් ඇති වෙනවා. දැන්
싸움이 일어나려면 둘이 있어야 합니다. 두 사람이 있어야 합니다. 한쪽이 말한 것에 맞받아쳐야 합니다. 그러면 저쪽은 그보다 더 세게 받아칩니다. 다시 lobha, dosa, moha 가 일어나 그보다 더 세게 받아칩니다. 끝내 어떻게 됩니까? 거기서 싸움이 일어납니다.
මොකද වෙන්නේ එතන රන්දුවක් ඇති වෙනවා. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේත් ඒක රන්ඩු වෙච්ච කෙනෙක් රහතන් වහන්සේලාත් ඒක රඩු වෙච්ච කෙනෙක් එහෙම කතා වෙනවද?
Buddha 께서 싸움에 휘말리신 분입니까? arahant 들이 싸움에 휘말리신 분들이라고 말해집니까?
බුදුරජාණන් වහන්සේට බැන්ගන් ඉන්නවා බුදුරජාණන් වහන්සේ බැලා තියෙනවා
Buddha 께 욕하는 이들이 있었습니다. Buddha 께서 욕을 들으신 일이 있습니다.
එක්තරා බමුණි බුදුරජාණන් වහන්සේට පුළුවන් තරම් බැන්නා. ඔන් වහන්සේ නිහඬ වඩලා සාන්ත වෙදෙන ප්රශ්නයක් අහනවා.
어떤 brāhmaṇa 가 Buddha 께 할 수 있는 만큼 욕을 퍼부었습니다. 그분은 잠잠히, 고요히 계시다가 물음을 하나 던지셨습니다.
බමුණ ඔබේ ගෙදෙට්ට කවුරු හරි ආවෝ ආගන්තුකයෙක් එහෙම ආවොත් නෑ දෑයෙක් ආවො සංග්රහ කරනවද ඔව් එහෙමවත් මම සංග්රහ කරේ. ඒගොල්ලෝ ඒ සංග්රහය ප්රතික්ෂේප කරොත් මොකද උපකාරන්නේ ප්රතික්ෂේප වල ඉතින් මම අරවෙන වුනා කියලා ඔය උත්තරය දුන්නා. එහෙනම්
'brāhmaṇa여, 당신 집에 누군가, 손님이나 친척이 오면 대접합니까?' '예, 그렇게 대접합니다.' '그들이 그 대접을 받지 않으면 어떻게 됩니까?' '받지 않으면 그것은 제게 남습니다' 하고 대답했습니다.
වුනා කියලා ඔය උත්තරය දුන්නා. එහෙනම් බබුනා මම ගෙදෙට ආපුන මට සංග්රහයක් කරන්නේ ඔබ දැන් බොහෝම තදින් සංග්රහයක් කරන්නේ බැනවනේ. මම එකක්වත් භාරගන්න. මොකද කරන්නේ දැන් ඔබටම කන්න වෙන්නේ? එහෙනම් මට බැනපුවා ඔක්කොම ඔබ කන්න ී කියලා කිව්වා. ඉතින් අන්න ඒ වගේ.
'그렇다면 brāhmaṇa여, 내가 당신 집에 왔는데 당신은 아주 세차게 욕으로 대접하는군요. 나는 하나도 받지 않습니다. 어떻게 됩니까? 이제 당신이 먹어야 하지요. 그러니 내게 한 욕은 모두 당신이 먹으십시오' 하고 말씀하셨습니다. 바로 그와 같습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේටැනුම් දෙන්න කියන. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේලා පොු නැති නිසා. උන්වහන්සේ අනුන්ගේ කොක වලට අමුණ බැහැන. අන්තිට ඒ පමුණා මොකද කරන්න ඕනේ?
Buddha 께 욕을 했습니다. 그런데 Buddha 께는 갈고리가 없으니, 그분은 남의 갈고리에 걸릴 수 없습니다. 끝내 그 brāhmaṇa 는 어떻게 해야 했겠습니까?
අන්තිමටම ශාන්තය අන්න ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේ මත පිරිසන තමයි මේ හට වැඩියි. මම අද පට ජීවිතන්තය දක්වා ඔබ වහන්සේගේ මේ ශ්රාවකයෙක් හැටියට උපාසකයෙක් හැටියට පිළිගන්නා සේක්වා කියලා වැඳලා ඉවීමක්. පොක්ක ගැලවුණා එයාගේ අන්න බෞද්ධයන්ගේ
끝내 고요해져 '스님, 당신께서 옳습니다. 저는 오늘부터 목숨이 다할 때까지 당신의 제자, upāsaka 로 받아 주십시오' 하고 절하며 청했습니다. 그의 갈고리가 빠진 것입니다.
පොක්ක ගැලවුණා එයාගේ අන්න බෞද්ධයන්ගේ ස්වභාවය ඕකයි. බෞද්ධය කොකු නැතුව ජීවත් වෙන්න ඕනේ. එතකොට අනුන්ගේ කොකු වලට අමුණාගන්න බැ. අමුණන්ට හදන්න.
Buddha 를 따르는 이의 본성이 그것입니다. Buddha 를 따르는 이는 갈고리 없이 살아야 합니다. 그러면 남이 걸려고 해도 남의 갈고리에 걸리지 않습니다.
කර්ම ශක්තියක් අපේ බලවේගයක් තියෙනවා නම් කොකු නැති අපි අමුණන්ට හදන්නේ.
우리 쪽에 kamma 의 힘이 있다면, 갈고리 없는 우리에게도 걸려 오려 합니다.
පුස්ස පුස්ස ජයන්ති කරෝති බුදුරජාණන් වහන්සේ මේක ස්පර්ශ කර ගෙවන්න එන කර්මය. එතකොට ඒ කර්ම බලවේගිය ගෙවෙනවා.
'phussa phussa vyantīkaroti' — Buddha 께서 말씀하신, 닿아서 갚아 없애는 kamma 입니다. 그러면 그 kamma 의 힘이 닳습니다.
හයට ගෙවා ගත්තොත් දින හතකට වැඩියපු බයෙන්නේ නැ. කර්මය ගෙවෙනවා. ගෙවෙන්නේ නැත්තේ අපි ආපහු ප්රතිර ඉන්නවා.
그렇게 갚아 내면 이레를 넘기지 않습니다. kamma 가 닳습니다. 닳지 않는 것은 우리가 다시 맞받아치기 때문입니다.
ප්රතිචාර නොදී ගෙව්වොත් දින හතකට වලා ඒ කර්මයා පවත්වන්න බැ. ඒක ගෙවාගන්න පුළුවන්. ප්රතිචාර දෙන නිසාම ගෙවෙන්නේ නැතුව තව තව ලියලනවා.
맞받아치지 않고 갚으면 이레를 넘어 그 kamma 가 이어질 수 없습니다. 갚아 낼 수 있습니다. 맞받아치기 때문에 닳지 않고 더욱더 자랍니다.
අනුන් බහිනකොට අපිට සන්තෝසයෙන් ඉන්න පුළුවන් නම්. අනුන් බහිනකොට සන්තෝසයෙන් ඉන්න පුළුවන් නම් ඒ වෙලාවේදී අපිට දින හතකට වලා ඒ පාපය තියන්න බැවු.
남이 욕할 때 우리가 기쁘게 있을 수 있다면, 그때 그 pāpa 는 이레를 넘어 남아 있을 수 없습니다.
අපි දුක් වෙනවා කියලා කියන්නේ. අපි ඒක භාරගත්තේ නැහැ. අපි ඒකට නිහඬ වෙලා උපේක්ෂාවෙන් භාරගත් වෙන්නේ නැ. දුක් වෙන්නේ නැතුව ඉන්න පුළුවන් නම් කවුරුවත් බනි. හිත පොඩ්ඩක්වත් විසිත්ව නැතුව ඉන්න පුළුවන්.
우리가 괴로워한다는 것은 — 우리가 그것을 받지 않고 잠잠히 upekkhā 로 받으면 괴로워지지 않습니다. 누가 욕해도 괴로워하지 않고 지낼 수 있다면, 마음이 조금도 흔들리지 않고 지낼 수 있다면,
හත් දවසක් බඳින්න. හත් දවසින් එහාට ඒ පාපයෙන් ගෙවිල්ලා යනවා මිසක් ඉවර වෙනවා මිසක් තව ලියන්නේ නැහැ. පාපයක් ලියලන නිසාමයි අපි ඉවර කරන්නතුව යන්නේ. ඕක කරගන්න බැරිකම තමයි අපිට තියෙන ප්රශ්නය.
이레를 참으십시오. 이레가 지나면 그 pāpa 는 닳아 없어지고 끝날 뿐 더 자라지 않습니다. pāpa 가 자라기 때문에 우리가 끝내지 못하고 갑니다. 그것을 해내지 못하는 것이 우리의 문제입니다.
සුන්දරී පරිබ්රාජතිකාව මරලා හිතන් වැල්ලේ හංගලා මහපාලාවි වනචරයෝ මිනී මර මේ ලෝකයට ශාන්තපූර් වශයෙන් පෙන්නවා කියලා අර අන්න අන්තරු පැවිත අන්තරුවෝ නිගණ්ඨයෝ බුදුරජාණන් වහන්සේලා භික්ෂූන් වහන්සේලාට විරුද්ධ වලා හැමතැනම ප්රචාරය කළා. යන ගාන මිනිස්සු බයින්න පටන් ගන්නත්තා. වනචරයෝ කපාඩි එන්න එපා මිනිවරුවෝ අපිට දන් දෙනවද මෙහෙම කියන.
유행녀 Sundarī 를 죽여 모래에 숨기고는, 'Sakya 의 samaṇa 들이 사람을 죽이고 세상에는 고요한 척한다'며 다른 출가자들, 곧 Nigaṇṭha 들이 Buddha 와 bhikkhu 들을 거슬러 곳곳에 퍼뜨렸습니다. 가는 곳마다 사람들이 욕하기 시작했습니다. 'samaṇa 들아, 오지 마라. 살인자들에게 우리가 dāna 를 하겠느냐' 하고 말했습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒ අවස්ථාවේ දුන්න යම් කෙනෙක් බොරු කියනවා නම් ඒ පුද්ගලයාටත් අපාගත වෙන්නවා. කරලා නොකළ තියෙනවා නම් යමක් ඔවුන්ටත් අපාගත වෙන්නවා. පර්ලෝධිය ඔවුන් දෙගොල්ලොම සමානයි. මෙන්න මේ අර්ථයන්න ගාථාව මේක ඒ වෙලාවට කියන්නේ. තරහ ඉන්නවා කම්පාවේ කියලා.
Buddha 께서 그때 주신 것은 — '누군가 거짓을 말하면 그 사람도 apāya 에 떨어진다. 하고서 하지 않았다고 하는 이도 apāya 에 떨어진다. 저세상에서 그 둘은 같다' — 이런 뜻의 gāthā 를 그때 읊으셨습니다. 화내지 말고 흔들리지 말라고 하셨습니다.
මෙහෙම තියෙනවා දින හතයි ියේ. ඔය දින හතඑක ඕක ඉවරයි තිය. හරි හත් දවස යනකොට මිනිස කිව්වා කවදාවත් ඒ අය එහෙම කරනවා ඉන්න බැහැ. ඒගොල්ලෝ තමන් තම සාප කරගන්නවා එහෙම වුනානම් ඒ අය එහෙම කරපු අය නෙමෙයි. මේක බමුණන්ගේ කෝලාවක් කියලා අර බමුණන් පිටම අපවාදය දැම්මා උන්වහන්සේලයි භික්ෂූන් වහන්සේ බොහොම කරු කරා ඊට පස්සේ.
그리고 이레뿐이라고, 이레면 끝난다고 하셨습니다. 과연 이레가 지나자 사람들이 말했습니다. '그분들은 결코 그런 일을 할 수 없다. 그랬다면 스스로 저주를 받았을 것이다. 그들은 그런 일을 한 이들이 아니다. 이것은 brāhmaṇa 들의 음모다' 하며 비난을 그 brāhmaṇa 들에게 돌렸고, 그 뒤로 bhikkhu 들을 무척 공경했습니다.
භික්ෂූන් වහන්සේ න ස්වාමීනි සුදු මයිි ආශ්චයි ඔබ වහන්සේගේ කියවන. ඔබ වහන්සේ දේශනා කාලා දින හතෙන් මේක ඒවා තු දින හතන් පස්සේ කිසි දෙන කටුද්ධව කතා කරන්නේ නැහ. අන්න ඒ වගේ දින හතෙන් ගෙවාගත්ත ක්රමයක් තිය.
bhikkhu 들이 '스님, 놀랍습니다. 당신께서 말씀하신 대로 이레 뒤에는 아무도 거슬러 말하지 않습니다' 하고 아뢰었습니다. 그렇게 이레로 갚아 내는 방식이 있습니다.
ඉතින් මේ විදිහින්ට අපිටත් දැනගන්න පුළුවන් කෙනෙක් අපිට වෛර කරන කෝද කරනකොට ඒක ගෙවිලා යන ක්රමයක් තියෙනවා ඔය ක්රමය.
그러니 우리도 알 수 있습니다. 누군가 우리에게 원한을 품고 화를 낼 때 그것이 닳아 없어지는 방식이 있으니, 바로 이 방식입니다.
1899ක් ගෙවාගන්න පුළුවන්. එහෙම බැරි එකක් තියෙනවා නම් මහා ප්රබල කර්ම විපාකයක් අයිපසු වශය එනවා නම් ආනා පාප කර්මයක ඉතුරු ටිකේ එනවා නම් ඒකට නම් කොරම දෙයක් නැහැ. ලෝකේ කාටවත් තේරන්න බැ. ඒක ගෙවලම මැරෙන නිකන් හරි ගෙවන්න වෙනවා.
(이렇게) 많은 것을 갚아 낼 수 있습니다. 그렇게 안 되는 것이 있다면 — 아주 센 kamma vipāka 가 온다면, ānantariya pāpa kamma 의 남은 부분이 온다면 — 그것은 어찌할 도리가 없습니다. 세상 누구도 막을 수 없습니다. 그것을 갚다가 죽든 그냥이든 갚아야 합니다.
ඒක ඉවසිල්ලෙන් ගෙවාගන්න එකයි තියෙන්නේ. හැබැයි එබඳක් පලීමට මතුවක් බැවකට හේතු නැත්තෙක් වෙන නිසා ආර්ය උත්තමයෙක් වෙන නිසා. ඊළඟ අත් බැව ඔබට කවදාවත් අහෝසි කර්මයක් වෙනවා මෙහ තව තිබුණ ඒ මෙහාට යන්න එකක් ඉතුරු වෙන්නේ නැහැ. කෙලවර වෙනවා ඒ නිසා එන කර්මයට විපාකත මූල දෙනවා මිසා කම්පාව එන එක බෞද්ධයන්ගේ හිත නෙමෙයි.
그것을 참으며 갚아 내는 것뿐입니다. 하지만 그렇게 겪고 나면 앞으로 다른 삶의 까닭이 없는 이, ariya 의 거룩한 이가 되기에, 다음 삶으로 넘어가면 ahosi kamma 가 됩니다. 여기 남은 것이 저쪽으로 넘어가지 않고 끝납니다. 그러니 오는 kamma 에는 vipāka 를 받아들일 뿐, 흔들리는 것은 Buddha 를 따르는 이의 마음이 아닙니다.
ප්රශ්නයක් කර මේ ඉටිපි සෝ භගවා යන්නෙහි තේරුම මොකක්ද කියන අ
물음이 하나 있습니다. 'itipi so bhagavā' 의 뜻이 무엇이냐고 합니다.
මෙතන පෙන්නන්නේ මේක මේ ආකාරයෙන් ඒ භාග්යවතුන් වහන්සේ කියන තමයි ඉටිපි සෝභගවාගී මේ මේ කරුණෙන් ඒ භාග්යවතුන් වහන්සේ අරහණම් වන අනසයක සම්මා සම්බුද්ධා වනසේක විද්යාන සම්පන්නා වනසයක සුගතනම් වනසයක මේ ආදී වශයෙන් ඒ නවගුණ පෙන්නවන්න. ඉතින් මේක
여기서 보여 주는 것은 이것입니다. '이러한 까닭으로 그 bhagavā 는' 이라는 것이 'itipi so bhagavā' 입니다. 이러이러한 까닭으로 그 bhagavā 는 arahaṃ 이시고, sammāsambuddha 이시고, vijjācaraṇasampanna 이시고, sugata 이시니 — 이렇게 아홉 덕을 보여 줍니다.
ආදී වශයෙන් ඒ නවගුණ පෙන්නවන්න. ඉතින් මේක ඉටිපිසෝ භගවා කිව්වොත් එහෙම මේ අර්ථේ එන්නේ නෑ එතන ඉටිපිසෝ භගවා කියලා දේශනාවක් නෑ නගුණ පාඨයක් නෑ. ඉතිපි සෝ භගවා කියලම ශබ්ද වෙන්න ඕනේ. නමුත් අද වෙනකොට අපිට පුරුදු කරලා තියෙන්නේ ඉටිපිසෝ භගවා කියලා පෙන්නන්න.
그런데 이것을 '이티피소 bhagavā'처럼 붙여 말하면 이 뜻이 나오지 않습니다. '이티피소 bhagavā'라는 설법도 없고 그런 아홉 덕 구절도 없습니다. 'itipi so bhagavā' 라고 소리 내야 합니다. 그런데 오늘날 우리는 '이티피소 bhagavā'라고 하도록 길들여져 있습니다.
වෙන එක ණය, වෙන කනේ. අන්න එහෙම එකක් වෙනවා එත අර්ථය කොච්චර වෙනස් වෙනවද? වෙනේ කනේ කියන එකට වෙන එක ණය කියලා නම් එක වතුරක් අනිත් පැත්තට අනිත් පදයට ගත්තො. වෙනේ මඩ කනයක ඉන්නවා කියලා එක අර්ථයක් එන්නවා. බෙනයක් ඇතුිලා ණයක්ක ඉන්නවා කියලා අනික අකුරක් යහම එහා කිරීමෙන් ඇති වුණ අදහස් සරස්පරතාවය
'웨나 에카 나야(다른 빚)'와 '웨네 카네(숲 속 구덩이)' — 그런 일이 생기면 뜻이 얼마나 달라집니까? '웨네 카네'를 '웨나 에카 나야'처럼 글자 하나를 다른 낱말 쪽으로 옮기면, '숲 진흙 구덩이에 있다'는 뜻이 되기도 하고 '굴 안에 빚이 있다'는 뜻이 되기도 합니다. 글자 하나를 옮긴 것으로 생긴 뜻의 어긋남입니다.
මෙන්න වගේ ඉතිපි සෝ භගවා කියන එක ඉතිපි සෝ භගවා කිව්වහම අය කියන ඊට පස්සේ කිව්ව පදට පද ගැලපීම නැතුව යනම් මෙතනත් සම්බන්ධය වෙනස් වීම නිසා. එතකොට වෙන්නේ නවගුණ පාටයේ තිබෙන කර්මස්ථානයට අගය නැති වෙලා යනවා. වැඩෙන්න නැතුව යනවා. ඉතින් ඒ නිසා ඉතිපි සෝභගවා කියලම ශබ්ද වෙන්න ඕනේ.
마찬가지로 'itipi so bhagavā' 를 붙여서 말하면 뒤따르는 구절과의 이어짐이 어긋납니다. 이어짐이 바뀌기 때문입니다. 그러면 아홉 덕 구절에 담긴 kammaṭṭhāna 의 값이 사라집니다. 자라지 못합니다. 그러니 'itipi so bhagavā' 라고 소리 내야 합니다.
දැන් මේ චතුීරති බුද්ධ ද්තිය අධ්යවා අපිට භාවිතා කිරීම අවශ්යතාවයක් නැහැ.
그리고 'Catuvīsati Buddha' 같은 것을 우리가 쓸 필요는 없습니다.
නවාරහදී බුදු ගුණ ඔබ බලලා බයක් ඇතිමලන් ලොබ දැහැ ගැන්මක් ඇති වුනොත් මාව මෙනෙහි කරන්න ඒකාන්තයෙන් නැතිවෙලා යනවා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දජග සූත්රය පැහැදිලිව පෙලා තියෙන බු බුද්ධානුස්සතිය ධම්මානුස්සතිය සංඝානුස්සතිය කියන මේ ගුණ ඒවා පිහිටලා ඊට අනුකූලව කටයුතු කරන කෙනාට ඒ බයතිගැනුම නැති වෙලා යනවා. යම් තරමක් තෞකික අභිවෘත්තයා සැලසෙනවා නම් ඒ ටික සැලසෙනවා. ඒ වගේම යම් දවසක ජීවිතය විනාශ වෙලා ගියත් ඒ චිත්තප්රහය මැරිච්ච කෙනෙක් දුගති ගාන්ගී වෙන්නේ නැහැ.
arahaṃ 으로 시작하는 아홉 Buddha 덕이 있습니다. 두려움이나 소름 끼침이 생기면 나를 떠올려라, 반드시 사라진다고 Buddha 께서 Dhajagga sutta 에 분명히 보이셨습니다. buddhānussati, dhammānussati, saṅghānussati 라는 이 덕들을 세우고 그에 맞게 사는 이에게 그 두려움과 소름 끼침은 사라집니다. 세간의 복이 이루어질 만큼 이루어집니다. 또 어느 날 목숨이 끊어지더라도 그 마음의 맑음 속에 죽은 이는 duggati 로 가지 않습니다.
ඒ බලු පාපයකට ගෝචරය විතර කර ඊළඟ උප්පත්තියක් ලබන්නේ නෑ.
그 pāpa 에 걸려들어 다음 태어남을 얻지 않습니다.
ඉන්න තානය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ මීට ඉස්සෙල්ලා අපි දුවන කර්මස්ථානයක් අපේ උපාත ගමව් කෙනෙකුට සඳහා වෙන අපික් මුල් කාලයේ දුන්න කර්මස්ථානයක් මොත දෙන්නෙත් පේන්නේ නැතිඒ ගරුවෙක්ගේ මුල් කරගෙන [කැස්ස] ඒ පාප කර්මයෙන් මිදීමට දුන්න කර්මස්ථානයක්. සංසාරීතිය ඇති වුණ පාප විපාකයක් මුල් කරගෙන දරුවෙක් වෙලා උපදින්න ලැබුණා. දෙනෙත් අන්ධ වෙලා. දෙනෙත් අන්ධුනාට හොඳ ඥානවන්තයි තේරුම් ගැනීමේ හැකිය හැටිව තියෙන අද ගුරුවෙක්.
앞서 우리가 준 kammaṭṭhāna 가 있습니다. 우리 upāsaka 한 분을 위해 처음 무렵에 준 kammaṭṭhāna 로, 두 눈이 보이지 않는 한 선생님을 위한 것이었는데, 그 pāpa kamma 에서 벗어나도록 준 kammaṭṭhāna 입니다. saṃsāra 에서 생긴 pāpa vipāka 때문에 두 눈이 먼 아이로 태어났습니다. 두 눈은 멀었지만 아주 지혜롭고 알아듣는 힘이 있는, 오늘날의 선생님입니다.
නමුත් ඉතන් ඒ වගේ අවස්ථාව තුළ දුන්න එකක් තමයි සසර දුක් විදි සතෙක් කිසිවිට හදේ දුකට පත් නොවේවා. රාග ද්වේශට මෝහ යන දුක් කිසිම සතෙකුට අත් නොවේවා. දිෙන් දින දියුණු වේ පියමං සියලු සහට අත්ම වේවා. හදේ දුක් ගිනි නිවා දෙනෙතී පෙනුම සටත්ම වේවා.
그런 형편에서 준 것이 이것입니다. 'saṃsāra 에서 괴로움을 겪은 중생 누구도 결코 마음의 괴로움에 빠지지 않기를. rāga, dosa, moha 라는 괴로움이 어떤 중생에게도 닿지 않기를. 날마다 자라는 길이 모든 중생에게 열리기를. 마음의 괴로움 불을 끄고 두 눈의 보임이 영원히 함께하기를.'
දැන් මේ තියෙන්නේ යම්බිහි තමන්ගේ සිද්ධ වුන දේ දෙනෙක් තණ්ඩ වීමට හේතුකාර වෙන සාපයක් කරපු දෙයක් තියෙනවා නම් ඒ සාපයට ආපහු ප්රතිචාර දක්පන ආර්ය මාර්ගය ක්රමයක්.
이것은, 자기에게 일어난 일, 두 눈이 먼 까닭이 된 저주 같은 것이 있다면, 그 저주에 다시 맞받아치지 않는 ariya 길의 방식입니다.
ලෝක සත්වයාට කරුණාම මෛත්රී හිතින් ඉත්තව කරන්න තියෙන දෙයක්. ඉතින් මේක ඉතින් හුඟක් හොඳම හොඳමයි. කර්මස්සානය පශනුත් මේවා වැඩීම හුඟක් වැදගත් වෙනවා.
세상 중생에게 karuṇā 와 mettā 의 마음으로 할 수 있는 것입니다. 이것은 아주 좋습니다. kammaṭṭhāna 로 이것을 닦는 것이 매우 중요합니다.
සසර දුක් විඳි සතයෙක් කිසිවිට හදේ දුකට පත් නොවේවා. ඉතින් ඒක පත් නොනම් මොකද වෙන්න ඕනේ? සසර දුක් විඳු සතෙක් හදේ දුකට පත් නොවෙන්න නම් යථාර්ථය අවබෝධ කරන්න පුළුවන්. ධර්මාවබෝධය ඇති කරගන්න ඕනේ.
'saṃsāra 에서 괴로움을 겪은 중생 누구도 결코 마음의 괴로움에 빠지지 않기를.' 그렇게 되려면 무엇이 일어나야 합니까? saṃsāra 에서 괴로움을 겪은 중생이 마음의 괴로움에 빠지지 않으려면 참을 깨달을 수 있어야 합니다. dharma 깨달음을 일으켜야 합니다.
හදයේ දුකක් ඇති වෙන්නේ කුමක් නිසාද? ඒක අපි දකින්න ඕනේ.
마음의 괴로움은 무엇 때문에 생깁니까? 그것을 우리는 보아야 합니다.
යම්කිසි දේකට මේ ලෝකෙහි අනිච්ච වූ අන දුක්ඛ වූ අනත්ත වූ ලෝකය තුළ මොහොතින් මොහොත විපරිණාමයට පත්වෙලා වැනසීම ධර්මතාවය කියලා නැති ලෝකය තුළ යම්කිසි පුද්ගලයෙක් ඒ තුළින් සැනසීමක් පතනවා නම් එබඳු ධර්මතාවයකින් ගොඩනැගිච්ච දෙයක් තුළින් සුවයක් ශාන්තියක් බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් කොච්චර බලාපොරොත්තු වුනත් ඒ ධර්මතාවය ඉක්මවන්න බැ. මොකක්ද ධර්මතාවය? මොහොතක් පාසා ගෙවි ගෙවී ගිහිල්ලා ඒ ස්වභාවය වැනසිලා යන එක. එහෙනම් එබඳු දෙයක් තුළ යම්
anicca 이고 dukkha 이고 anatta 인 이 세상, 순간순간 변하여 무너지는 것이 dhammatā 인 이 세상에서 누군가 무언가를 통해 평안을 빈다면, 그런 dhammatā 로 세워진 것에서 즐거움과 고요를 바란다면, 아무리 바라도 그 dhammatā 를 넘어설 수 없습니다. dhammatā 가 무엇입니까? 순간마다 닳아 가며 그 모습이 무너져 가는 것입니다.
වැනසිලා යන එක. එහෙනම් එබඳු දෙයක් තුළ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් ඉදිරට අරගෙන ඒක මට මෙසේ පවතිනවා නම් කොච්චර හොඳද කියලා මේ දෘෂ්ටියක් ආවන්න. ඒක කවදාවත් ඉෂ්ට වෙන්නේ නැති එකක් ඒකක්ම. එහෙනම් ඒකාන්තයට හදේ දුක් ගිනිය වලට හයෙන්න ඒක හේතු වෙනවා. එහෙනම් යම්කිසි කෙනෙකුට හදේ දුකක් ඇති නොවෙන්න නම් කවද හරි මෙන්න මේ සත්යාබෝධය ලැබේවා කියන අදහස තියෙන්න ඕනේ.
그런 것 안에서 어떤 좋아할 만하고 달콤한 본성을 앞에 두고 '이것이 내게 이렇게 이어지면 얼마나 좋을까' 하는 견해를 품는다면, 그것은 결코 이루어지지 않는 것입니다. 그러니 그것은 반드시 마음의 괴로움 불에 떨어지는 까닭이 됩니다. 그러니 누군가에게 마음의 괴로움이 생기지 않으려면 '언젠가 이 참의 깨달음을 얻기를' 하는 뜻이 있어야 합니다.
මොහොතින් මොහොත ගෙවි ගෙවී කොස් වැනසි යන ලෝක ධර්මතාවය උරුම කරෙන්න තියෙන්නේ. යමක් වේනම් ලෝක සත්තයා ආස්වාද හොයන්න ඔය තුළින්. එපදු ආශ්වාදයන් ඒ තුළින් හොයන තාක්කල් ඒ කවදාවත් ඉෂ්ට වෙන ධර්මතාවයක් තියෙනවා මොහොතින් මොහොත ගෙවී විනාශ වෙන දෙයක් තුළින්. යම් ප්රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් මෙසේ වේවා මෙසේ පවතිවා ය බලාපොරොත්තුවක් යම් සත්වයෙක් ඇති කරගන්නවා නම් ඒක හදේ දුක්ට හේතු වෙනවා මිසා කවදාවත් සැනසුන්මට හේතු වෙන්නේ නැහැ. එහෙනම් හදේ දුක් දුරු වෙන්න නම් මොකද වෙන්න ඕනේ?
순간순간 닳아 무너져 가는 세상의 dhammatā 를 물려받은 것입니다. 그런데 세상 중생은 바로 그 안에서 맛을 찾습니다. 그 안에서 그런 맛을 찾는 동안에는, 순간순간 닳아 무너지는 것에서는 결코 이루어지지 않습니다. 어떤 좋아할 만하고 달콤한 본성이 '이렇게 되기를, 이렇게 이어지기를' 하는 바람을 중생이 품는다면, 그것은 마음의 괴로움의 까닭이 될 뿐 결코 평안의 까닭이 되지 않습니다. 그러면 마음의 괴로움이 사라지려면 무엇이 일어나야 합니까?
මොහොතින් මොහොත ගෙවී වැනසී යන්නා වූ ධර්මතාවය මේ සියලු දේටම උරුමයි. සියලු දේටම උරුම ධර්මතාවය ඒකයි කියලා යම් දවසක දහම් නුවනින් තේරුම් ගත්ත දවසට ඒ පිළිබඳව යම් කම්පාවක් වුන් නම් කැඩී බිදී වැනසී යනකොට ඒකේ කම්පාවක් ඇති වෙන්නේ නැ. ඒක ලෝක ධර්මතාවය හැටිය. ලෝක ධර්මතාවයෙන් පිට කැනපු දෙයක් ලෝකේ නැහ. මොකක්ද ලෝක ධර්මතාවය? මොහොදින් මොහොත ගෙවි ගෙවී ගෝස් වැනසී යන ධර්මතාවය. හටගත්ත හැම දෙයක්ම ඔය ධර්මතාවයෙන් යුත්තයි. එහෙනම් එහෙම දෙයක් තුළ කැඩුනා, බිදුනා, වැඩසුණා කියලා මම සෝක මොනවා කරන්නද? මෙන්න මේ ධර්මය එනකොට හද දුක්ගි ඉවරයි.
순간순간 닳아 무너져 가는 dhammatā 를 이 모든 것이 물려받았습니다. 모든 것이 물려받은 dhammatā 가 그것이라고 어느 날 dharma 의 지혜로 알아차리는 날, 부서지고 깨지고 무너져 갈 때 그것에 대한 흔들림이 생기지 않습니다. 그것을 세상의 dhammatā 로 봅니다. 세상의 dhammatā 밖에 놓인 것은 세상에 없습니다. 세상의 dhammatā 가 무엇입니까? 순간순간 닳아 무너져 가는 dhammatā 입니다. 생겨난 모든 것은 그 dhammatā 를 지녔습니다. 그렇다면 그런 것 안에서 부서졌다, 깨졌다, 무너졌다 하며 내가 슬퍼해서 무엇 하겠습니까? 이 dharma 가 오면 마음의 괴로움 불이 끝납니다.
මේ දුක්ඛිනි නැති වෙන ක්රමය දැනගෙන මේ පදය කියනකොට අපි දකිනවා ගිනි නැති කරගන්න එකම ක්රමය මේකයි. එහෙනම් ලෝක සත්වයන්ට කවදා හරි මොහොතින් මොහොත විපරිණාමයට පත් වැනසී යන මේ ධර්මතාවය වැටහේවා.
이 괴로움의 불이 꺼지는 방식을 알고 이 구절을 읊을 때, 불을 끄는 유일한 방식이 이것임을 우리는 봅니다. 그러니 세상 중생에게 언젠가 순간순간 변하여 무너져 가는 이 dhammatā 가 깨달아지기를.
ඇස කන දිවනාසය ශරීරයේ මන රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ධර්ම යම් තරමක් දීමානම්. මොහොතින් මොහොත ගෙවි ගෙවීගොස් විනාශයට පත් වෙන ධර්මතාවයන්ගේ ගොදුරු මිසක් එයින් පිට දෙයක් ඔය තුළ නෑහ කියලා තේරුම් ගත්තා නම් මනාසී නුවනි තේරුම් ගත්තා නම් ඒ තුළ මම බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් මෙහේ පවතින ඇහැක්, මෙසේ පවතින කනක්, මෙසේ පවතින නාසයක්, දිවක්, කයක් මනක් මෙසේ පවතින රූපයක්, ශබ්දයක්, ගන්ධයක්, රසයක්, ස්පර්ශයක් නැත්නම් කොච්චර හොඳද කියලා හිතුව ඒක මුලා සිතුවිල්ලක් කවදාවත් ඉස්සෙන්න සාපත්තය හිතුවිල්ලක් නෙමෙයි කියලා තේරුම් ගන්නවා.
눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, 그리고 rūpa, 소리, 냄새, 맛, dhamma 가 있는 만큼, 그것들은 순간순간 닳아 무너지는 dhammatā 의 먹잇감일 뿐 그 밖의 것이 그 안에 없음을 알아차렸다면, 바른 sati 와 지혜로 알아차렸다면, 그 안에서 '이렇게 이어지는 눈, 이렇게 이어지는 귀, 이렇게 이어지는 코, 혀, 몸, 마음, 이렇게 이어지는 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 닿음이 있다면 얼마나 좋을까' 하는 생각은 미혹된 생각일 뿐 결코 참된 생각이 아님을 알아차립니다.
අන්න ඒක වටහාගත දවසට කැඩෙන දේ කැඩෙනවා, බිදෙන දේ වදෙනවා, වැනසෙන දේසෙනවා. ඔබේ තුළින් මම නොකැටෙන නොබිදෙන විනාශන දිා බලාපොරොත්තු වුනා නම් ඒක මුලාවක් මිසක් වෙනවා මොකක්ද? මෙන්න මේ ධර්මාවබෝධය ලැබෙනවා. මෙන්න මේ ධර්මාවබෝධය ලැබිච්ච කෙනාට හදේ දුක්ගින්නත් එන්න තිබුණම් හේතුව නැති වෙලා යනවා. දුක්ින්නට හේතුව නැති වෙච්ච කෙනාට හදේ දුක් ගිහන ඉවරයි. එහෙනම්
그것을 깨달은 날, 부서지는 것은 부서지고, 깨지는 것은 깨지고, 무너지는 것은 무너집니다. 그 안에서 내가 부서지지 않고 깨지지 않고 무너지지 않는 것을 바랐다면 그것은 미혹일 뿐 달리 무엇이겠습니까? 이 dharma 깨달음을 얻습니다. 이 dharma 깨달음을 얻은 이에게는 마음의 괴로움 불이 올 까닭이 사라집니다. 괴로움 불의 까닭이 사라진 이에게 마음의 괴로움 불은 끝납니다.
වෙච්ච කෙනාට හදේ දුක් ගිහන ඉවරයි. එහෙනම් ලෝක සත්යයෙන්ට කවසාහරි මෙන්න මේ සත්යතාවය අවබෝධ වුනා නම් එදාට ලෝක සත්යය හැදේ දුක් ගින්නෙන් නිවෙනවා. දුක්ගින්න ඉවරයි.
그러니 세상 중생에게 언젠가 이 참이 깨달아진다면, 그날 세상 중생은 마음의 괴로움 불에서 꺼져 식습니다. 괴로움 불이 끝납니다.
රාග, ද්වේශද මෝහ යන දුක් කිසිම සතෙකුට අත්න වේවා. එහෙනම් රාග, ද්වේශ, මෝහ මොකක්නේ හද අටගන්නේ? ඔය මොහොතේ මොහොතේ ගෙවි ගෙවී වැනසී යන ධර්මතාවය හරියට තේරුම් ගත්තේ නැත්නම්. ඒ ඒ ධර්මතාවයට ගෝචර වෙන ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන කොහේ හරි මේ මේ ආකාරයෙන් තියෙන කොච්චර හොඳද ඒවට ගෝචර වෙන මන වදන රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ මෙහ ලැබෙනවා නම් කොච්චර හොඳද මෙන්න මේ හැඟීමක් තියෙනවා නම් මොහොතින් මොහොතේ ගෙවි ගෙවි වැරියාන ධර්මතාවයක් තුළින් නොපැතේ යුත්තක් පතනවාන බලාපොරොත්තු නොවිය යුත්තාක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. මේක අවිද්යාවේ ලක්ෂණයක්. මෙන්න මේ නිසා රාගය හටගන්නවා.
'rāga, dosa, moha 라는 괴로움이 어떤 중생에게도 닿지 않기를.' 그렇다면 rāga, dosa, moha 는 무엇 때문에 마음에 생겨납니까? 순간순간 닳아 무너져 가는 그 dhammatā 를 바로 알아차리지 못하면 그렇습니다. 그 dhammatā 에 놓인 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 어디선가 이러이러하게 있다면 얼마나 좋을까, 거기 닿는 마음과 말, rūpa, 소리, 냄새, 맛, 닿음을 이렇게 얻는다면 얼마나 좋을까 하는 느낌이 있다면, 순간순간 닳아 무너지는 dhammatā 에서 빌 수 없는 것을 빌고 바랄 수 없는 것을 바라는 것입니다. 이것이 avijjā 의 특징입니다. 이 때문에 rāga 가 생겨납니다.
මේක තමයි ඡන්දර රාගයට පුළුවන්. ඡන්දර රාගයෙන් යමක් බලාපොරොත්තු වුනා නම් ඒකෙසේ නොවෙනකොට ගැටෙන්න පටන් ගන්නවා ද්වේශය එතනට හටගන්නවා.
이것이 바로 chanda rāga 입니다. chanda rāga 로 무언가를 바랐는데 그렇게 되지 않으면 부딪치기 시작하고, 거기서 dosa 가 생겨납니다.
ඒ ඒ මාර්ගය වැරදි මාර්ගය කියා වැටහෙන්නේ නැති මෝහයක් ඇතනම් ඒක අනාර්ය මාර්ගයලා වැටහෙන්නක් මෝහයක් ඇට නම් ඒ පස්සේම යනවා නම් ඒකෙන් මෝහය හටගන්නවා. එහෙනම් රාග ද්වේශ මෝහ කියන දුක් කිහිම සතිමට රත්ම වෙන්න නම් ඔන්න ඔය මූල ධර්මය කවදහරි ලෝක සත්යන්ට වැටහෙන්න ඕනේ. එහෙනම් අන්න ඒ ලෝක සත්වයන්ට ඒ සත්යතාවය වැටහේවා. ලෝක ධර්මතාවය වැටහේවා. එදාට රාග ද්වේශ මෝහ කෙළවර රාග අක්ෂයයි, ද්වේශයයි මෝහ අක්ෂයයි අරිහසත්යයට පත් වෙනකම ඔය මාර්ගයේ තියෙනවා.
그 길이 잘못된 길임을 깨닫지 못하는 moha 가 있다면, 그것이 ariya 가 아닌 길임을 깨닫지 못하는 moha 가 있어 그 뒤를 따라간다면, 그것으로 moha 가 생겨납니다. 그러니 rāga, dosa, moha 라는 괴로움이 어떤 중생에게도 닿지 않으려면 그 근본 dharma 가 언젠가 세상 중생에게 깨달아져야 합니다. 그러니 세상 중생에게 그 참이 깨달아지기를, 세상의 dhammatā 가 깨달아지기를. 그날 rāga, dosa, moha 가 끝나니, rāga 의 다함, dosa 의 다함, moha 의 다함, 그리고 arahant 됨에 이르기까지가 그 길에 있습니다.
දින දියුණුවේ පියමං සියලු සටත්ම වේවා. දියුණුවේ පියමං කියන ලෝක සත්යයා දියුණුවේ පියමං කියලා හිතන්නේ මේ ලෞකිකත්වය බදාගන්න එකමයි.
'날마다 자라는 길이 모든 중생에게 열리기를.' 세상 중생은 자라는 길이라고 하면 이 세간을 끌어안는 것만 생각합니다.
දැන් දියුණුව කියන්නේ මොකක්ද? යම් තැනක රාග ගිනි නැද්ද? ද්වේශ ගිනි නැද්ද මෝහ ගිනි නැද්ද ඒ තරමට නිවුණා සැනසුනා. එබඳ මාර්ගයක් නැත්නම් ඒක ලෝක සත්වයක්ට ලැබෙන දියුණු. එහෙම නැත්නම් කවදාවත් එක්ක දියුණුවක් බවට පත් වෙන්නේ නෑහ. ඒක පිරිහීමක්. එහෙනම් යම් තැනක රාගිනි, ද්වේශ
자람이란 무엇입니까? rāga 의 불이 없고, dosa 의 불이 없고, moha 의 불이 없는 곳, 그만큼 꺼지고 평안해지는 것 — 그런 길이 있다면 그것이 세상 중생이 얻는 자람입니다. 그렇지 않으면 결코 자람이 되지 않습니다. 그것은 무너짐입니다.
පිරිහීමක්. එහෙනම් යම් තැනක රාගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි යම් තැනක නිවී යනවා නම් ලෝක සත්වයා සැනසුම හොයන ලෝක සත්වයාට එකම සැනසුම ඒකයි. අන්න ඒකයි දිනෙෙන දින දියුණු. දිනෙන් දින රාගය ක්ෂේ වෙනවා නම්, ද්වේශය ක්ෂේ වෙනවා නම්, මෝහය ශ්රේ වෙනවා නම් දින දියුණු වේම සියලු සතරහට අත්න වෙනවා. එතකොට හදේ දුක් ගිනි නිවී දෙන පෙනුම සටත්ම වේවා. මේ හදේ දුක් ගිනි නිවුණට පස්සේ දෙන පැදෙනවා. මොනවද ඇස් දෙකක් තියෙන්නේ.
그러니 rāga 의 불, dosa 의 불, moha 의 불이 꺼지는 곳이 있다면, 평안을 찾는 세상 중생에게 유일한 평안은 그것입니다. 그것이 날마다의 자람입니다. 날마다 rāga 가 다하고, dosa 가 다하고, moha 가 다한다면 날마다 자라는 길이 모든 중생에게 닿습니다. 그러면 '마음의 괴로움 불을 끄고 두 눈의 보임이 영원히 함께하기를.' 이 마음의 괴로움 불이 꺼진 뒤에 두 눈이 열립니다. 무슨 두 눈입니까?
අවිද්යාවෙන් අන්ධ වෙලා මෝහයෙන් අන්ධ වෙලා ඉන්නවා. අවිද්යාව දුරු වුනා නම් මෝහය දුරා නම් ඇස් දෙක පැදුනා.
avijjā 로 눈멀고 moha 로 눈먼 채 있습니다. avijjā 가 없어지고 moha 가 없어지면 두 눈이 열린 것입니다.
මෙන්න පාදාගන්න තියෙන ඇස් දෙක. ලෝකේ තියෙන වක් ඇහැ නෙවෙයි. අවිද්යාවෙන් අන්ධ වෙලා තියෙන මෝහයෙන් අන්ධ වෙලා තියෙන මෙන්න මේ ඇස් දෙක වැදිලා හිතන්න. අවිද්යාව දුරුවීමෙන් ප්රඥාලෝකය පහළ වෙනවා. මෝහන්ධකාරය දුරුවෙලා අවිද්යාන්ධකාරය දුරුවෙලා සත්යාබෝධය පිරිලා ආලෝක වෙනවා. මෙන්න මෙතන්ට ආවානම් නියම ඇස් වෙනුව හම්බ වෙනවා. අපි බලාපොරොත්තු වෙන්න ඕනේ ඔන්න ඔය ඇස් වෙනුව මිස මේ මස් ඇහැට පේන එක නෙමෙයි.
열어야 할 두 눈이 이것입니다. 세상의 살 눈이 아닙니다. avijjā 로 눈멀고 moha 로 눈먼 이 두 눈이 열린다고 생각하십시오. avijjā 가 없어지면 paññā 의 빛이 나타납니다. moha 의 어둠, avijjā 의 어둠이 걷히고 참의 깨달음으로 가득 차 밝아집니다. 여기에 이르면 참된 눈 열림을 얻습니다. 우리가 바라야 할 것은 바로 그 눈 열림이지, 이 살 눈에 보이는 것이 아닙니다.
දැනගත්තා නම් ඔය ආධ්යාත්මික පැත්තේ ගැඹුරුව යම් තරමට හරියට බිහිටියනම්. මේ මස් ඇහ අන්ධ වෙන්න තිබි වෙච්ච හේතුවක් තිබුණනම් ඒ හේතු වටත් පහර වැදිලා ඒ රාගයෙන්, ලෝභයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් හටගත්ත පාප විස කැදිලා ගියා නම් නොපෙන මස් ඇහැත් පිරීන්න පටන් ගන්නවා. හැබැයි ඉස්සෙල්ලා ආධ්යාත්මයෙන් ගැඹුරෙන් බැහැරලා එතනට ආපු කෙනාට ඔන්න ඔය ශක්තිය ලෝකයට විහිදිලා ගිහිල්ලා ඔය ඇස් වෙනුමට සිතු වෙනවා. ඒකත් හරියට ක්රමයක් තියෙනවා.
그것을 알았다면, 그 안쪽으로 깊이, 바르게 서 있다면, 이 살 눈이 멀게 된 까닭이 있었을 경우 그 까닭에도 얻어맞아, rāga, lobha, dosa, moha 로 생긴 pāpa 의 독이 씻겨 나가면 보이지 않던 살 눈도 되살아나기 시작합니다. 다만 먼저 안쪽 깊이 들어가 거기에 이른 이에게 그 힘이 세상으로 퍼져 그 눈 열림에 이르게 됩니다. 그것에도 바른 방식이 있습니다.
ඉතින් මේක නිතර කියනකොට ඔය අදහස ඇතුව කියාගෙන තේරුම් අරගන්න ඕනේ.
그러니 이것을 자주 읊을 때 그 뜻을 품고 읊으며 알아들어야 합니다.
බුදුපියාණන් වහන්සේ උදෙසා පූජා කරන බුද්ධ පූජා ආදී පසුව මිනිසුන් විසින් ආහාරයට ගනි. පූජා කරලා ලද පහන්තෙල්ලා ආදිය හිත ගාති මේ වගේ දේවල් වලින් ඇතිවෙන ප්රතිඵල විනාශයක් බව දකිනවා ඒක තමයි මේ විග්රහ කරලා දෙන්න කියලා කියන්නේ. ඉතින්
Buddha 께 올린 공양을 나중에 사람들이 먹고, 올린 등잔 기름 따위를 머리에 바르는데, 이런 것들에서 생기는 결과가 무너짐이라고 보니 그것을 풀어 달라고 합니다.
කරලා දෙන්න කියලා කියන්නේ. ඉතින් බුදුපියාණන් වහන්සේ උදෙසා යමක් පූජා කළා අපි එතනම දන්නවා. ඒ පුද්ගලික පූජාවක්. පුද්ගලිකව බුදුපියාණන් වහන්සේලාට හිමි කළානම ඒක වරඳන්න බුදුපියාණන් වහන්සේලා ඕනේ.
Buddha 께 무언가를 올렸다면, 우리는 그 자리에서 압니다. 그것은 한 분께 드리는 공양입니다. 한 분으로서 Buddha 께 드린 것이라면 그것을 쓰실 분은 Buddha 이십니다.
දැන් අපි ඉඩමක් ලියා දෙනවා කෙනෙකුට ඒක භුක්ති විදියි ඔහු මිසක් වෙන කිරෙන්න. ඔහු හෝ ඔහුගේ දරුවන්ට ඒකේ කැපකමක් තියෙනවා.
이를테면 우리가 누군가에게 땅을 써 줍니다. 그것을 누리는 것은 그 사람이지 다른 누구가 아닙니다. 그 사람이나 그 자녀에게 그것을 쓸 자격이 있습니다.
යම් කෙනෙකුට ඉඩමක් ලියා දුන්න නම් ඒ ඉඩමේ අයිතිවාසිකම පරිහරණය ඔහුටත් ඔහුගෙන් පැවතගෙන ඉන්න ඔහුගේ පරපුරට ඒ දෙන්නටම දායාති පරිභමෝගය පරිපරට හිමි මූල හිමිකම තැවරූ කෙනාට හිමි.
누군가에게 땅을 써 주었다면, 그 땅의 권리와 쓰임은 그 사람과 그에게서 이어지는 그의 자손에게 있습니다. 둘 다 몫이 있으니, 물려받아 쓰는 것은 자손에게, 뿌리 권리는 받은 사람에게 있습니다.
එහෙනම් මේ ලෝකයේ අසම සම බුදුපියාණන් වහන්සේට පවරපු දේ ප්රධාන හිමිකම බුදුපියාණන් වහන්සේට හෝ බුදුපියාණන් වහන්සේට ආවා.
그러니 이 세상에서 견줄 이 없는 Buddha 께 드린 것은, 으뜸 권리가 Buddha 께 갑니다.
ඊළඟ අතුරු හිමිකම උන්වහන්සේගේ ශ්රාවක නැත්නම් උන්වහන්සේගේ පරපුරට.
그다음 권리는 그분의 sāvaka, 곧 그분의 계보에 있습니다.
ඒ පරපුරට අයිති භික්ෂු භික්ෂුනී, උපාසක උපාසිකා කියන සිව් පිරිසට ඔන්නම් ඒකේ අයිතියක් තියෙනවා. හැබැයි සිව් පිරිසගේ උතුම් ගුණයක් තියෙනවා. මම බුදුපියාණන් වහන්සේගේ ආමිසයට දායාත නොවෙමි ධර්මයට දායාත වෙමි.
그 계보에 속하는 bhikkhu, bhikkhunī, upāsaka, upāsikā 네 무리에게 그 권리가 있습니다. 그런데 네 무리에게는 거룩한 덕이 있습니다. '나는 Buddha 의 āmisa 를 물려받지 않고 dhamma 를 물려받겠다.'
මේක උතුම් ගුණයක්. මෙන්න මේ නිසා භික්ෂූන් වහන්සේලා හෝ උපාසක උපාසිකාව හෝ බුදුපියාණන් වහන්සේගේ සිව් පසේට දායාත වෙන්න බලන්නේ නෑ. උන්වහන්සේගේ ධර්මයට දායාත වෙලා සිව්පසේ ප්රතික්ෂේප කරනවා. මේක උතුම් ගුණය. හිමිකම තියෙනවා. හිමිකම තියෙන එක වෙනම දෙයක්. හැබැයි උතුම් ගුණයක් තියෙනවා ධර්මයේ දායාද කරගත්තා මම ආමිසයේ දායාද කර නොගනිමින්.
이것이 거룩한 덕입니다. 그래서 bhikkhu 든 upāsaka·upāsikā 든 Buddha 의 catupaccaya 를 물려받으려 하지 않습니다. 그분의 dhamma 를 물려받고 catupaccaya 는 물리칩니다. 이것이 거룩한 덕입니다. 권리는 있습니다. 권리가 있다는 것은 따로입니다. 그러나 '나는 dhamma 를 물려받았고 āmisa 는 물려받지 않는다'는 거룩한 덕이 있습니다.
ඔබ වහන්සේ ඇතුළුරු කළේ ඔබ වහන්සේ ඒ නිසා මේ ආමිසය සඳහා නෙවීම. ඒ මම හරි කරගෙන හිතුවා. මම ඔබ වහන්සේ ඇතුළු කළේ උත්තමූ ධර්මය ලබාගන්නයි. ඒ නිසා මට ඔබ වහන්සේගේ උත්තම විතර ධර්මය පීටිත නිසා මම ඔබ වහන්සේට හම්බවෙෙන දේ භුක්ති නිල් ලැහැලා නෑහ කියන එක. මේක ශ්රාවකයන්ගේ තිබෙන උතුම් ගුණයක්.
'제가 당신을 따른 것은 이 āmisa 때문이 아닙니다. 저는 그렇게 마음먹었습니다. 제가 당신을 따른 것은 거룩한 dhamma 를 얻으려는 것입니다. 그러니 제게는 당신의 거룩한 dhamma 만으로 넉넉하니, 당신께 오는 것을 누릴 필요가 없습니다.' 이것이 sāvaka 들이 지닌 거룩한 덕입니다.
ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේදී භික්ෂූන් වහන්සේලා දෙනවා. ඔය ක්රමෙන් කියලා බඩිපතින්න හිටියා උන්වහන්සේගේ අතිරිස භෝජනය වැරදි නැ. ඒක හරිද? දැන්නවා.
그래서 Buddha 께서 계시던 때, 남은 음식을 bhikkhu 들에게 주시려 하자 그런 방식으로 굶은 채 지낸 이가 있었습니다. 그분의 남은 음식을 먹는 것이 잘못은 아닙니다. 그것이 옳습니까? 아시겠지요.
ඉතින් ඒ නිසා අනිත්කාරය දැනගන්න ඕනේ. බුදුපියාණන් වහන්සේ උදෙසා පූජා කරපු දෙයක් යම් කෙනෙක් අරගන්නවා. එයා දැනගන්න ඕනේ බුද්ධ ශ්රාවකත්වය තුළ ඉන්නා වූ මම එයින් කල කිලුටක් කර නොගත යුතුයි කෙසේ ඒව එසේනම් මම ශ්රාවකත්යට හිමි නැහ. සති සිර නැහනම්. මම කොහොමද ඒක වදලා දිගවාගන්නේ. අන්න ඒක අපි දකින්න ඕනේ.
그러니 다른 점을 알아야 합니다. Buddha 께 올린 것을 누군가 가져간다면, 그는 'Buddha 의 sāvaka 로서 나는 그것으로 더럽혀져서는 안 된다'는 것을 알아야 합니다. 그렇지 않다면 나는 sāvaka 자격이 없습니다. sati 가 없다면 내가 어떻게 그것을 소화하겠습니까? 그것을 우리는 보아야 합니다.
එහෙනම් එතනට පත් වෙන්න නම් බ්රහ්මචාරී ගුණයෙන් පූර්ණ වෙච්ච අරිහතුන් වහන්සේලා තමයි නොකඩ වෙන තිරභාවයට පත්වෙච්ච තේරභාවයට පත්වෙච්ච උත්තම හැබැයි උන්වහන්සේලාගේ පිරිසක් තියෙනවා අපි මේ උත්තීතර වූ බුදුපියාණන් වහන්සේ ඇදු කළේ උන්වහන්සේගේ ධර්මයට නිකන් උන්වහන්සේගේ ලැබෙන සිව්පයට නෙමෙයි. මට වැඩක් නෑහ කියව් උපසෙද මට ලැබෙන හරියි මම ජීවත් වෙනවා සංඝය අටහිමි හරියට උන්වහන්සේ දායාත කරගෙන උන්වහන්සේගේ ධර්ම දායාත කරගෙන ම උන්වහන්සේ මගේ පියා හැටියට ධර්මයට දායාත වෙනවා. මෙන්න මෙතන ඉන්නවා නම් ඒක උත්තමයි ශ්රේෂ්ඨයි.
그러니 거기에 이르려면, brahmacariya 덕을 온전히 갖춘 arahant 들, 무너지지 않는 굳건함에 이른 거룩한 분들이 그렇습니다. 그분들 가운데 이런 이들이 있습니다. '우리가 이 거룩한 Buddha 를 따른 것은 그분의 dhamma 때문이지, 그분께 오는 catupaccaya 때문이 아니다. 그것은 내게 필요 없다. 내게 오는 것으로, saṅgha 에게 마땅한 만큼으로 나는 산다' 하며 그분을 물려받고 그분의 dhamma 를 물려받아, 그분을 나의 아버지로 여기며 dhamma 를 물려받는 것입니다. 여기에 머문다면 그것이 거룩하고 으뜸입니다.
ඉතින් ශාසනය උදෙසා පූජා කරපු යමක් ඇත්නම් බුදුරජාණන් වහන්සේ හෝ සංඝරත්නය උසා පූජා කරපු යමක් ඇත්නම්. ඒක බුද්ධ ශාසනය නිසා වෙන් කරපු දෙයක් වෙනවා.
sāsana 를 위해 올린 것이 있다면, Buddha 나 saṅgha ratana 를 위해 올린 것이 있다면, 그것은 Buddha sāsana 를 위해 따로 떼어 둔 것이 됩니다.
මොකද හේතුව? බුදුරජාණන් වහන්සේ සහ සංඝරත්නය සහ පැවිදි පත්වය ඒ උදෙසා දෙන්නා වූ දේ තුළින් යැපෙන්න අප්රමාදව නිවන් මග පාදානමී කටයුතු කරන පිරිසක් වියි.
왜입니까? Buddha 와 saṅgha ratana 와 출가자들은, 그들을 위해 주는 것으로 살아가며 게으름 없이 nibbāna 길을 닦는 무리이기 때문입니다.
ඒ නිසා ඒ පිරිස උරිසා දෙන්නා වූ දේ පරිහම්බ කරගෙන ජීවත් වෙන විහිවතය කටයුතු කරන පිරිසට වඩන්න ඉහළ පිරිසක් වෙන් කරපු පැවිදි පිරිසකට වෙන් කරපු දෙයක් වෙනවා. ඒ නිසා ඒ සඳහා ශාසනය සහ පූජා කරපු දෙයක් භෞතික බාහිර අයගේ ප්රයෝජනයට ගන්නවා නම් අනිත් කෙනෙක් ඒක මහා භයානකයි. සමහර වෙලාවට ඒ ගැනීම ලෞකික ලාභයක් උදෙසා කීර්යක්, ප්රහංසාවක් උදෙසා ගත්තොත් එහෙම ඒ හේතුවෙන් ඔහුට මහා විනාකයක් සිද්ධ වෙනවා.
그러니 그 무리를 위해 주는 것은, 그것을 쓰며 살아가는 무리, 곧 다른 이들보다 높은 무리로 떼어 둔 출가 무리에게 떼어 둔 것이 됩니다. 그러니 sāsana 를 위해 올린 것을 바깥 사람이 물질적 쓰임으로 가져간다면 그것은 아주 위험합니다. 때로 그 가져감이 세간의 이득이나 명성, 칭찬을 위한 것이라면, 그 까닭으로 그에게 큰 무너짐이 일어납니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේදී එක්තරා ගොවි දෙන්නඑක් හිටිය කියලා. එක්කෙනෙක් මොකද කරන්නේ බණ කියන වට අමුඩයක් ගහගෙන මඩෙයි වැඩ කරගෙන හිටපු ගමන් බණ අහන්න ඇවිදිලා හිටා අර පඩියක් වලටින් ඉඳගත්තා අර මඩ පිටීම ඇවිදිලා. දැනන් ගන්නේ නැතුව යන්න ගියා ඇතන මතගාලා බණක් අහලා
Buddha 께서 계실 때 어떤 농부 둘이 있었다고 합니다. 한 사람은 설법하는 자리에, 허리두르개만 두르고 진흙밭에서 일하던 차림 그대로 bana 를 들으러 와서, 진흙 묻은 채로 걸상에 앉았습니다. 모르는 채로 거기를 진흙으로 더럽히고 bana 를 듣고 갔습니다.
හැබැයි බණ අහපකේ ප්රතිඵලයට ශක්ති ලැබුනට බලගාපකේ ප්රතිඵලය නිසා යක්ෂයෙක් වෙලා උපනක්.
그런데 bana 를 들은 결과로 힘은 얻었지만, 진흙을 묻힌 결과 때문에 yakkha 가 되어 태어났습니다.
ඇඟේ තියෙන මවිල්ල ඔක්කොම දැලි පිහිවල්. ඉඳගත්ත ඉඳගත්ත ඉඳගන්න දෙයක් කැපෙනවා පසැ. තමන්ගේ ඇඟේ තියෙන මයිල්ම තමන්ගේ ඇඟේ දෙලිපිහෙවයි කපන. යමා කල්ලන්න ගියොත් ගෑව ගියොත් ඒ ගෑතෙන් මවිහිර වෙනකොට දැලිපිහිවාගේ මවිලලා තමන්ගේ පැක හැපෙනවා. මෙහෙම මහා දුක්වර පත් වෙන යක්ෂයෙක් වෙලා පාල
몸에 난 털이 모두 면도칼이었습니다. 앉는 곳마다 앉는 것이 베어집니다. 제 몸의 털이 제 몸을 면도칼처럼 벱니다. 무언가에 기대거나 문지르면, 그렇게 문지를 때 면도칼 같은 털이 제 몸에 박힙니다. 이렇게 큰 괴로움을 겪는 yakkha 가 되었습니다.
ඔලුවේ තෙල් ටිකක් ගාගත්තා වෙනෙහෙකට නේ ගාගත්තේ. මේ ඔලුව හර වෙලා තියෙන හින්දා ගෙදර ගිහින් තෙල් බෝතෙල හලා ගන්නා වාගේ පාන සෙල් ටික අරගෙන ගාගත්තා ඕක මොකක්ද කියලා. ඉඳිකටුවාගේමේ තිබෙන මවිල්ලි. යකෙක් වෙලා එයාත් උපන්න.
다른 한 사람은 머리에 기름을 조금 발랐습니다. 다른 까닭이 아니라, 머리가 뜨거워져서 집에서 기름병의 기름을 바르듯 등잔 기름을 조금 가져다 발랐습니다. 그게 무슨 대수냐고 여기며. 그도 바늘 같은 털을 지닌 yakkha 가 되어 태어났습니다.
එයාට දුචි රෝම කිව්වා අරයාට කරර රෝම කිව්වා. කරල රෝම යයි රචි රෝම රස්සයයි දෙන්නා උප.
그를 Sūciloma, 다른 이를 Kharaloma 라고 불렀습니다. Kharaloma yakkha 와 Sūciloma yakkha, 두 사람이 태어난 것입니다.
එයා ඉඳගත් ඉඳගත් වෙන්නේ ගෑවිච්ච ගෑවිච්ච වෙන්නේ. එයාගෙන්ම වෛටුවාගේ ඇඟේ යනවා. ඇවිල්ලා හිදි වෙනවා. ඒකෙන් දුක්වා. ඉතින් මේ පුංචි දෙකට මෙච්චර ආවානම් අපි දැනගන්න ඕනේ මේක බරපතලකම කොච්චරද
그가 앉는 곳, 닿는 곳마다 바늘 같은 털이 제 몸으로 파고들어 박힙니다. 그래서 괴로워합니다. 이 작은 두 가지 일로 이렇게까지 되었다면, 이것이 얼마나 무거운지 우리는 알아야 합니다.
ඉතින් මේ වගේ අපි දකින්න ඕනේ ශාසනය උදසා පූජා කරපු දේවල් වල තියෙන පරපසල ගම ඉතින් ඒ නිසා ඒ මග අනුගමනය කරන බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා.
이처럼 sāsana 를 위해 올린 것들에 담긴 무게를 우리는 보아야 합니다. 그래서 그 길을 따르도록 Buddha 께서 설하십니다.
මා හෝ මගේ ශ්රාවකයෙක් පරිණාමයක් හැට ශ්රාවක පරිණාමයක් හැර මේ ශාසනයට දෙන දේවල් විරවන්නේ නෑ අනිත් අයට
'나나 나의 sāvaka, 또는 sāvaka 로 무르익은 이가 아니면, 이 sāsana 에 주는 것들을 다른 이들은 소화하지 못한다.'
එහෙනම් මා ශ්රාවකයෙක් හෝ ශ්රාවක පරිණාමයට මේක ිරෝනවා. ශ්රාවක පරිණාමයක් වෙන්නේ උපාසක උපාසිකාව ශ්රාවක පරිණාම ඒ මාර්ගයට අනුකල ඇවිළිවෙ කටයුතු කරගෙන ඉන්න අය එපඳු අයට මේ ආහාරය ඉදිරෝනවා.
그렇다면 sāvaka 나 sāvaka 로 무르익은 이에게는 이것이 소화됩니다. sāvaka 로 무르익은 이란, upāsaka·upāsikā 로서 그 길에 맞게 살아가는 이들입니다. 그런 이들에게 이 먹을 것이 소화됩니다.
මොකද හේතුව? බුද්ධ ශ්රාවක නිසා. ශ්රාවක ශ්රාවිකාව නිසා. ශ්රාවක ශ්රාවිකා නොවෙන්න බැහැරය එහෙම ගත්තොත් ඔවුන්ට මහා විනාශයක් වෙනවා. ඒ ආහාරය ගිරවලා පත්ය වෙන්න හේතු නැතුව යනවා. ඒ නිසා කියන
왜입니까? Buddha 의 sāvaka 이기 때문입니다. 남녀 sāvaka 이기 때문입니다. sāvaka 가 아닌 바깥 사람이 그렇게 가져가면 그들에게 큰 무너짐이 일어납니다. 그 먹을 것을 소화하여 몸에 이롭게 할 까닭이 없어집니다.
වෙන්න හේතු නැතුව යනවා. ඒ නිසා කියන ශ්රාවකයෙක් හෝ ශ්රාවක පරිණාමයක් අර අනිත් කෙනෙක් මේ ආහාරය ගන්න එපා. එහෙනම් ඒ අය ගන්නකොට ප්රත්ය වෙෂාවෙන් තැන පුරුදු කරලා තියෙනවා. ශ්රාවකයෙක් ගන්නවා නම් ඒ දානය ගන්නේ ප්රත්ය වක්ෂාව කරලා රහ පිණිස නෙමෙයි. අතීවිතව බඩුරවාගන්න නෙමෙයි. හැඩ වැඩ වෙන්න ලස්සන වෙන්න නෙමෙයි. කාම සම්භෝගයන් සඳහා කය සකස් කරගන්න නෙමෙයි. ක්්රාන්ත කැරකිලි නැති කරගෙන බඩිපිලි වේදනා නැති කරගෙන මේ ලබන්නා වූ ශක්තියෙන් ආර්ය මාධ්ය පූර්ණය කරන්න මට හේතු වාසනා වේවා කියලා අධිෂ්ඨාන කරගෙන ඒ අධිෂ්ඨානයෙන් තමයි ඒ අහරිය ගන්න ප්රත්යවේක්ෂාවය. එහෙම
그래서 sāvaka 나 sāvaka 로 무르익은 이가 아닌 다른 이는 이 먹을 것을 먹지 말라고 합니다. sāvaka 들은 먹을 때 paccavekkhaṇā 를 익혀 두었습니다. sāvaka 가 먹는다면 그 공양을 paccavekkhaṇā 하고 먹으니, 맛을 위해서가 아니고, 배를 지나치게 채우려는 것도 아니고, 꾸미고 고와지려는 것도 아니고, kāma 즐김을 위해 몸을 가꾸려는 것도 아닙니다. 지침과 어지러움과 배고픔의 아픔을 없애고, 이렇게 얻는 힘으로 ariya 길을 온전히 하는 데 까닭이 되기를 하고 결심하여, 그 결심으로 먹는 것이 paccavekkhaṇā 입니다.
තමයි ඒ අහරිය ගන්න ප්රත්යවේක්ෂාවය. එහෙම ගත්තොත් ඒ ශ්රාවකයා හෝ ශ්රාවක පරිනාමයට ඒක දිනවනවා. ඉතින් ඒ නිසා ගන්නකොට ගන්න කෑතනකමට හරි මදය කෑවොත් එහෙම බුද්ධ පූජාවක් කියන එක ඔහු කවදාව රහ පිස නෙමෙයිම හදාගත්තා නේ. එතනම කැඩිලා ඉවරයි. නිවදවාය ජවය පිනිස ගත්තා න මද ආය සස මද පිනිස ගත්තා. අකුලා ඉවරයි තෙට. ඉතින් ඒ නිසා ඒ
그렇게 먹으면 그 sāvaka 나 sāvaka 로 무르익은 이에게 그것이 소화됩니다. 그러니 먹을 때 먹는 데 빠져 취하려고 먹는다면, 맛을 위해서가 아니라던 Buddha 공양의 다짐이 거기서 깨져 끝납니다. 'neva davāya na madāya' 라 했는데 놀이를 위해, 취함을 위해 먹으면 그것으로 끝입니다.
ගත්තා. අකුලා ඉවරයි තෙට. ඉතින් ඒ නිසා ඒ අය ශ්රාවක පරිණාම කියන තඳ වැටිලා තත්ත්වය වෙස්සාවන්තු ගත්තොත් එන පරිභෝගයහත් ණයට කෑවෙනවා. ණය ගෙවන්න වෙනවා. ඒ නිසා ආහාරය ගන්න පුළුවන් ඒ ක්රමය දැනගෙන හරි වයානකයි බොහොම පරිසමෙන් ප්රත්යවේක්ෂාවෙන් ගන්න ඕනේ හැම කෙනෙක්ම ශාසනය නිසා දෘද දෙයක් ගන්නවා නම් ගන්න ඕනේ ප්රත්යවේක්ෂාවෙන් විය යුත්ත එහෙම නොකළොත් කෑහෙන අමාරු වැටෙනවා.
그러니 그 사람들이 sāvaka 로 무르익은 자리에서 떨어져 paccavekkhaṇā 없이 먹으면, 그 쓰임은 빚으로 먹는 것이 됩니다. 빚을 갚아야 합니다. 그러니 먹을 것은 그 방식을 알고서 먹을 수 있습니다. 아주 위험하니 아주 조심하며 paccavekkhaṇā 로 먹어야 합니다. 누구든 sāsana 를 위해 준 것을 먹는다면 paccavekkhaṇā 로 먹어야 합니다. 그렇게 하지 않으면 큰 어려움에 떨어집니다.
සතෙකුට කන්න දෙන්නටුනත් අපිට සතෙකුට කන්න කියලා වෙනම දාන්න අතියක් නැහැ. ප්රත්යවේෂා කරන්න මෙනෙහි කරන්නත් බැරිනම්. අපි කොහොමද එකපාර සතිකට දාන්න.
짐승에게 먹이를 주려 해도, 우리에게는 짐승에게 주라고 따로 떼어 줄 권리가 없습니다. paccavekkhaṇā 를 하고 마음에 새기지도 못하는 짐승에게 우리가 어떻게 덥석 주겠습니까?
හැබැයි ඒකත් දකින්න ඕනේ. යම්කිසි ලෝක කර්ම බලවේගයක් ක්රියාත්මක වෙලා යම් යම් සත්වය වෙලා උපදිලා හදන්න ඒ තැන් වලට කර්මානුරූපව ඉන්න සත්ය වෙන්නඳෙනවා.
하지만 이것도 보아야 합니다. 어떤 kamma 의 힘이 작용해 이런저런 중생으로 태어나, kamma 에 맞게 그 자리에 중생으로 있게 됩니다.
දැන් බල්ලෙක් වෙලා බලයෙක් වෙලා හෝ එන්න පුළුවන්. හැබැයි කර්මානුකූ රූප වල එබිලා නම් ඔහු එතන්ට ආසේ. කවුරුවත් මෙහෙපු එකක් නෙවෙයි. ඒ මෙහීමේ දෙන්නටේ හේතුවක් ඇතුවයි.
개가 되어서나 고양이가 되어서 올 수도 있습니다. 하지만 kamma 에 맞는 꼴로 그 자리에 온 것이지, 누가 보낸 것이 아닙니다. 그것이 여기 오는 데에도 까닭이 있습니다.
සමහර වෙලාවට මේ ශාසනයේ අග්ර ශ්රාවක වෙන්න ශ්රාවිකා වෙන්න, මහා ශ්රාවක ශ්රාවිකා වෙන්න යම්කිසි බුද්ධ ශාසනයක් තුළ එබන් ශ්රාවකත්වයට පත්වෙන්න හේතු තියෙන අය. පාරමිතා පුරාගෙන ශ්රාවක පාරමිතා පුරාගෙන එන අය. මග කාලදි බල්ලො වෙලා, බලල්ලු වෙලා, තිරිසන් වෙලා උපදින්න පුළුවන්.
때로는 이 sāsana 의 으뜸 남녀 제자, 큰 남녀 제자가 될, 어떤 Buddha sāsana 에서 그런 sāvaka 됨에 이를 까닭을 지닌 이들, pāramī 를, sāvaka pāramī 를 채우며 오는 이들이 그 사이에 개나 고양이나 짐승으로 태어날 수 있습니다.
හැබැයි පාරමිතා ගුණයක් පූර්ණය කරෙන්නේ ඒ ලෝක සත්වයාට හිමිකාවක් තියෙනවා. ඒක දිව මොකද හේතුව? පාරමී ගුණයක් පූර්ණය කර ඉන්න සත්වයෙකුට අනාගතයේදී ඒ පද සේමිකවට බීජය අභ්යන්තරයේ තියෙන්න නිසා. ඒනි ඒ නිසා ඒ සත්ත්වය ඕක දිනවන්න පුළුවන්. ඒක අපිට නිගමනය කරන්න බැහැ. එහෙම වෙන් කරනවා නම්
그런데 pāramī 덕을 채우고 있는 그 중생에게는 권리가 있습니다. 그것을 소화합니다. 왜입니까? pāramī 덕을 채우고 있는 중생에게는 앞날의 그 자리를 위한 씨앗이 안에 있기 때문입니다. 그래서 그 중생은 그것을 소화할 수 있습니다. 그것을 우리는 단정할 수 없습니다.
නිගමනය කරන්න බැහැ. එහෙම වෙන් කරනවා නම් ලොව්තුරා බුදුරජයන් වහන්සේ නම නිගමනය කරන්න ඕනේ. ඒන් අපිට තියෙන්නේ මොකක්ද? කනවා නම් කන්න සුදුසු කාගත්ත ආවේ. අපි පැත්තකට දානඑකයි. ඉන්න බල්ලු පන්න ඕනෙත් නැහැ. පරල් පන්න ඕනෙත් නැහැ. අපි ඒකට යන්න ඕනේ. මොකද ශ්රාවක ශ්රාවිකාව වෙන්න එහෙම වෙනවා.
그렇게 가려내려면 lokuttara Buddha 께서나 단정하셔야 합니다. 그러니 우리가 할 일은 무엇입니까? 먹는다면 먹기에 알맞게 먹고 남은 것을 한쪽에 두는 것뿐입니다. 거기 있는 개를 쫓을 필요도, 고양이를 쫓을 필요도 없습니다. 우리가 거기 끼어들 일이 아닙니다. 남녀 sāvaka 가 될 이도 그렇게 되는 일이 있기 때문입니다.
අපි එක්තර අග්රහ ශ්රාවිකාවක් ගැන කියවෙන කතාවක් තියෙනවා. ඒක අවස්ථාවක ඊරියක් වෙලා හිටපු අවස්ථාවක උල්වරයන් වහන්සේ නමක් දැකලා හිනා පහළ කළා තියෙනේ. මේ ඉරි මතු කාලෙක ශාසනයක අත්දක්ස් කායකාවක් වෙන කෙනෙක්ද ඉරදි වෙලා හිටියා. මේ සසරේ යනකොට වෙච්ච දෙයක්. ඊට පස්සේ බුද්ධ කාලයකිරි වෙලා බත්හුලු අහුර අහුල කකා ඉඳලා හිටන් ඒ අවස්ථාවේදී බුදුන් වහන්සේ දැකලා මෙන්න මේ කිරි මතු කාලෙක බුද්ධ සාදිකාව එනවා කියලා කිව්වයි කියලා මෙහෙම අපි කතාවක් තියෙනවා. පස කාලේකදී ඒ
어떤 으뜸 여제자에 대해 전해지는 이야기가 있습니다. 그가 iriya 로 있던 때에, 한 thera 께서 그를 보고 미소를 지으셨습니다. '이 iriya 는 앞날 어느 sāsana 에서 으뜸 여제자가 될 이다.' 그렇게 iriya 로 있었던 것입니다. saṃsāra 를 돌며 일어난 일입니다. 그 뒤 어느 Buddha 시대에는 암새가 되어 밥알을 주워 먹고 있었는데, 그때 Buddha 께서 보시고 '이 새는 앞날 Buddha 의 여제자가 될 것이다' 하고 말씀하셨다는 이야기가 있습니다.
මෙහෙම අපි කතාවක් තියෙනවා. පස කාලේකදී ඒ සෙරවින් තමා දිවයක් පහළ පෙරවිසුව කඳපිලිවල දැකලා. මෙන්න මේ බලු කාලයකදී මම ඉරියෙක් වෙලා හිටියා මෙහෙම කාලෙකගේ කීලියක් වෙලා හිටියා. ඉඳලා බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් මට මේ විදිහට කිව්වා කියලා ඒ කියපු කතාවක් දේශනා කාලා මෙහෙම සඳහන් වෙනවා. ඉතින් ඒ
나중에 그 여인은 dibba cakkhu 가 생겨 지난 삶들을 보고, '이러한 때에 나는 iriya 였고, 이러한 때에는 암새였는데, 어느 Buddha 께서 내게 이렇게 말씀하셨다'고 말한 이야기가 설법 속에 그렇게 나옵니다.
දේශනා කාලා මෙහෙම සඳහන් වෙනවා. ඉතින් ඒ නිසා ඉරිය වෙලා කිරිය වෙලා එනකොට එදා බුද්ධ ශාසනය සාවක පාතකා පුරන අයටත් ඔහොම ඒවා වෙනවානම්. එහෙමයි අද බල්ලෝ වතුර ඉන්න පුළුවන්, බලල්ලු වතු අතර ඉන්න පුළුවන් ඔය ඇතු ඉන්න සත්තු වතර ඉන්න පුළුවන්. ඒනිසා ඔවුන්ට පන්නන්න අයිතිය පුත් නැහැ. අමුතුවෙන් විශේෂ කරලා තලා දෙන්න අයිතියටිය පුුත් න. උරුමය හිමිකව තියෙනවා නම් ුන් කයි උන්ව පැත්ත එයි. අපිට දන්න නිසා අපේ පාදුයෝ අපි වැඩ කරනවා. ඉවත් කර දමන අදහස
그러니 iriya 가 되고 새가 되어 올 때 그날 Buddha sāsana 의 sāvaka pāramī 를 채우던 이들에게도 그런 일이 일어난다면, 오늘 개들 가운데에도, 고양이들 가운데에도, 거기 있는 짐승들 가운데에도 그런 이가 있을 수 있습니다. 그러니 그들을 쫓을 권리도 우리에게 없습니다. 따로 골라 놓아 줄 권리도 없습니다. 몫이 있다면 그들이 와서 먹을 것입니다. 우리는 아는 만큼 일합니다. 내쫓을 생각은 (품지 않습니다).
මේ අර කවිය ලියා ගැනීමට නැවත කියන්න කියනවා ඉල්ලීමක් එනවා. සසර දුක් විඳි සතෙක් කිසිවිට හොඳයි තියාගන්න
앞서의 시를 받아 적을 수 있게 다시 말해 달라는 부탁이 있습니다. 'saṃsāra 에서 괴로움을 겪은 중생 누구도…' 좋습니다, 적으십시오.
සසර දුක් විඳිඳි සතෙක් කිසිවිට හදේ දුකට පත් නොවේවා. සසර දුක් විදි සතෙක් කිසිවිට හදේ දුකට පත් නොවේවා
'saṃsāra 에서 괴로움을 겪은 중생 누구도 결코 마음의 괴로움에 빠지지 않기를.' (되풀이) 'saṃsāra 에서 괴로움을 겪은 중생 누구도 결코 마음의 괴로움에 빠지지 않기를.'
රාග ද්වේශද මෝහ යන දුක් රාග ද්වේශ මෝහ යන දුක් කිසිම සතෙකුට අත් නොවේවා. රාග ද්වේශද මෝහ යන දුක් කිසිම සතෙකුට අත්නවේවා.
'rāga, dosa, moha 라는 괴로움이 어떤 중생에게도 닿지 않기를.' (되풀이) 'rāga, dosa, moha 라는 괴로움이 어떤 중생에게도 닿지 않기를.'
දිනයෙන් දින දියුනුවේ පියම දිෙන් දින දියුණු වේ පියමං සියලු සට අත්ම වේවා. පිනෙන් දින දියුණු වේ කියමං සියලු සට අත්ම වේවා.
'날마다 자라는 길이 모든 중생에게 열리기를.' (되풀이) '날마다 자라는 길이 모든 중생에게 열리기를.'
අේ දුක් ගිනි නිවාතේ හදේ දුක් නිවාතේ පෙනුම සදහට අත්ම වේවා. පදේ දුක් ගිනි නිවාතේ පෙනුම සටත්ම වේවා.
'마음의 괴로움 불을 끄고, 두 눈의 보임이 영원히 함께하기를.' (되풀이) '마음의 괴로움 불을 끄고 두 눈의 보임이 영원히 함께하기를.'
බලන්න හරිද කියලා.
맞는지 보십시오.
සසර දුක් විඳි සතෙක් කිසිවිට හදේ දුකට පත් නොවේවා. රාග ද්වේශ මෝහ යන දුක් කිසිම සතෙකුට අත් නොවේවා. දිනයෙන් දින දියුණු වේ පියමං සියලුට අත්ම වේවා. අේ දුක් නිවා දෙනේ පෙනුම සටත්ම වේවා.
'saṃsāra 에서 괴로움을 겪은 중생 누구도 결코 마음의 괴로움에 빠지지 않기를. rāga, dosa, moha 라는 괴로움이 어떤 중생에게도 닿지 않기를. 날마다 자라는 길이 모든 중생에게 열리기를. 마음의 괴로움 불을 끄고 두 눈의 보임이 영원히 함께하기를.'
තවත් තියෙනවා මේ උත්තර වගයක් ලියලා ඒකට වෙලාව මදි අදෝරම්භාගිය
답할 것이 몇 가지 더 적혀 있지만 시간이 모자랍니다.
වෙලාව මදි අදෝරම්භාගිය පද නිරුක්තිය පහදා දෙන්න ිලබ්බත පරාමා සංයෝජන වඩාත් පැහැදිලි කිරීමක් කර දෙන්න කියනවා. පටිඝයද ව්යාපාදයද එහේ නැත්නම් ප්රහීණ වන හෝ කළ හැකිය පටිඝයද පටිඝය ව්යාපාදයද ඒක ටික විග්රහ කරලා පෙන්නන්න කියනවා. තේනම් ප්රහණ වනෙක් කරන්න ඕන දෙහනවා.
orambhāgiya 라는 낱말 풀이를 해 달라, sīlabbataparāmāsa saṃyojana 를 더 분명히 풀어 달라고 합니다. paṭigha 인지 vyāpāda 인지, 어느 것이 버려지는지(pahīna), paṭigha 와 vyāpāda 를 풀어 보여 달라고 합니다.
භාවනාවට උපකාරී වන නිරණ අයට අත්හදා බැලිය. ක්රමවේදයක් නැත්නම් ලබා දෙන්න කියලා එහෙම කි. දැන් මේ ටික අපි විස්තර කච්චන් කෙරිලා තියෙනවා. නමුත් නැවත නැවත කියන්න අයින්
bhāvanā 에 도움이 되고, 이들이 해 볼 수 있는 방법을 달라고도 합니다. 이것들은 우리가 이미 자세히 설명해 두었습니다. 그래도 거듭 말해야 할 것들입니다.
ඒවා. සම්මා සම්බුදුන් වන්ට්ඨ ස්ත්රීන්ට බැරි බව අසා ඇත. ඒකට හේතු වන්නේ නැයිදයි පහදා දෙන්නේ. දැන් මේ සම්මා සෝ සම්බුදුවන්ට ඉස්ත්රීන්ට බැරි වෙනවා කියලා කියන්නේ ඉස්ත්රී අත්දැස් තුළ ඉදගෙන බුදු වෙන්න බැහ කියන එකයි.
'여자는 sammāsambuddha 가 될 수 없다고 들었는데, 그 까닭이 무엇인지 풀어 달라'고 합니다. 여자가 sammāsambuddha 가 될 수 없다는 것은, 여자의 몸으로 있으면서 Buddha 가 될 수 없다는 것입니다.
ඉතිස්ව ඉන්න කෙනෙකුට බුදු වෙන්න ඕනම් කාටවත් බුදු වෙන්න ඉතිස් හිටියා පුරුෂ වෙලා හිටියා සාරා සංඛ්ය කල්ප ලක්ෂයක් පෙරුම්පුරලා ඊටත් ඉස්සෙල්ලා විෂි අසංඛ කල්ප ලස්ස ගන්නනම් මනෝ ප්රිදාන වා ප්රිදාන වශයෙන් පුරාගෙන ඇවිදිලා එහෙම පුරුෂ හෝ පුරුෂ වුනත් බුදු වෙන්න. පුරුෂයෙක් කුණ ඵලියට රොව්තුරා බුදු වෙන්න බැහැ.
여자로 있는 이가 Buddha 가 되려면 — 누구든 Buddha 가 되려면, 여자였든 남자였든, 네 asaṅkhya 와 십만 kappa 동안 pāramī 를 채우고, 그보다 먼저 여러 asaṅkhya 와 십만 kappa 동안 manopaṇidhāna 와 vacīpaṇidhāna 로 채워 와야 합니다. 그렇게 해서 남자가, 남자로서 Buddha 가 됩니다. 남자라도 그 결실 없이는 lokuttara Buddha 가 될 수 없습니다.
ඉතින් ඉස්ත්රී කෙනෙ නම් ඉස්ත්රී කෙනෙක් පුරුසද්දවක් ලබාගෙන එතනින් අර මනෝ ප්රණිධාන වා ප්රිධානාදිය පුරාගෙන එනකොට ඔය අතරත් එවි වෙන්න පුළුවන් ඉතරේ කවදා හරි විවරණ ගත්තැන් තමයි ස්ත්රී අත්දැවක උපදින්නේ නැති බෝසත්වය
그러니 여자라면, 여자가 남자의 몸을 얻어 거기서 manopaṇidhāna 와 vacīpaṇidhāna 를 채워 오는 동안에도 그렇게 될 수 있고, 언젠가 niyata vivaraṇa 를 받은 때부터가 여자 몸으로 태어나지 않는 bodhisatta 됨입니다.
එතකම් ඉස්ත්රී අත්දැවල උපදින්නත් පුළුවන්. මනෝප ප්රිදාන වාග්රධාන වශයෙන් වඩාගෙන ඉන්න කාලය ඒවට කියනවා අනියත විවරණ කාලය නියත විවරණ ගත්තැන් පටන් සාරා සංක කල්ප ලක්ෂ අතා සංඛ්ය කල්ප ලක්ෂ තොරසා සංඛ්ය කල්ප ලක්ෂ කියලා මෙච්චර කාලයක් පාරමිතා පුරන්න කාලයක් තියෙනවා නියත විවරණ ලබාගෙන අන්න ඒ නියත විවරණ ලැබුව තැන් පටන් ඉස්ත්රී උපදින්නේ නෑහ කියන එකයි පෙලා තියෙන්නේ. ඉතින් මේක සමහර අය වරද්දලා
그때까지는 여자 몸으로 태어날 수도 있습니다. manopaṇidhāna 와 vacīpaṇidhāna 로 닦는 시기를 aniyata vivaraṇa 의 시기라 합니다. niyata vivaraṇa 를 받은 때부터 네 asaṅkhya 와 십만 kappa, 여덟 asaṅkhya 와 십만 kappa, 열여섯 asaṅkhya 와 십만 kappa 라는 이만한 pāramī 채우는 시기가 있습니다. niyata vivaraṇa 를 받은 때부터는 여자로 태어나지 않는다는 것이 경전에 있는 내용입니다.
තියෙන්නේ. ඉතින් මේක සමහර අය වරද්දලා ගන්නවා ඉස්ත්රීකට උරුදු වෙන්න බැහැ කියලා පුරුෂය ලොකු වෙලා උඩ පැනගන්න උද්දාම වෙලා ඉන්නවා. එහෙම එකක් නෙමෙයි මේ කියන්නේ. කුරුසතියා ඉස්තරියා කවුරු වුනත් පාරමිතාපුරුලා පූර්ණ කරගත්ත උත්තමයන් වහන්සේ නවා බුදු වෙනවා මිසා ලොව්තුරා බුදු වෙනවා මිසා අනිත් නත්තෙයකට බුදු වෙන්න බැහැ පිරුණු පට ඉතින් ඕකත් වාරක් දාගත්තහම
그런데 어떤 이들은 이것을 잘못 알아, 여자는 Buddha 가 될 수 없다며 남자가 대단하다고 우쭐대며 들뜹니다. 말하는 것은 그런 것이 아닙니다. 남자든 여자든 누구든 pāramī 를 채워 온전히 한 거룩한 분이 Buddha, lokuttara Buddha 가 되는 것이지, 다른 누구도 Buddha 가 될 수 없습니다.
බැහැ පිරුණු පට ඉතින් ඕකත් වාරක් දාගත්තහම වෙලක් කාලය පිරීම් තමයි ඔකුවට අරගෙන මත් වෙලා උඹලා උඹලා දන්න ිරී පුරුෂය බුදු වෙන්නේ. ඒකටත් පක්ෂාග්රාහී කරන්න හර
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වෙන්නේ. ඒකටත් පක්ෂාග්රාහී කරන්න හර බලනකොට අටම මහා නරකය උපදින්නේ නැහකුත් ඕක කියන්න පුළුවන්. ඒ වගේ අපි දකින්නේ නැතුව මේ පිරිමාදේවලට අරගෙන එහෙම කතා කරලා හරියන්නේ නැහැ. ඉතින් මේ ගැහැණු වුණත්
그렇게 한쪽을 편들자면, 여덟 큰 niraya 에 (남자는) 태어나지 않는다고도 말할 수 있겠지요. 그런 것을 보지 않고 남자다 여자다 하며 말하는 것은 맞지 않습니다.
හරියන්නේ නැහැ. ඉතින් මේ ගැහැණු වුණත් පිරි වුනත් ඉස් කෙනෙක් පුරුෂ වෙන්නේ ඉස් නොවෙන්නේ කවද හරි විවරණ නියත විවරණ ගත්තැන්න පටන්
여자든 남자든, 여자가 남자가 되어 다시 여자가 되지 않는 것은 언젠가 niyata vivaraṇa 를 받은 때부터입니다.
එහෙනම් ස්ත්රී වේවා, පුරුෂ වේවා ඔය කියන විදිහට මනෝ ප්රණිධාන වාධාන වශයෙන් විශේ අසංඛ කල්ප ලක්ෂ ගන්නත් පෙරුම් පුරලා. එතන පටන්ගෙන ආයු විවරණ ගත්තැන් පටන් වීර්ය ප්රඥාදික කෙනෙක් බුදුව බෝසත්වරයෙක් සාරාසංඛ කල්ප ලක්ෂයක්. වීර්යියාධික බුදුරේ කතා සංක කල්ප ලක්ෂයක් ශ්රද්ධාධික එන්නා බෝහිසත්වරින් සොළසා සංඛ්ය කල්ප ලක්ෂයා පෙරුම්පුරලා අවසානයේදී පෙරුම් කිරීම පූර්ණත්වයට පත්තර වෙන ලෝකා ති
그러니 여자든 남자든 그렇게 manopaṇidhāna 와 vacīpaṇidhāna 로 여러 asaṅkhya 와 십만 kappa 동안 pāramī 를 채우고, 거기서부터 다시 vivaraṇa 를 받은 때부터, paññā 가 앞선 bodhisatta 는 네 asaṅkhya 와 십만 kappa, viriya 가 앞선 bodhisatta 는 여덟 asaṅkhya 와 십만 kappa, saddhā 가 앞선 bodhisatta 는 열여섯 asaṅkhya 와 십만 kappa 동안 pāramī 를 채워, 끝내 그 채움이 온전해지는 것입니다.
අනිත් ප්රශ්න වලට ලැබෙන අවස්ථාවක ඉතුරු ගමු දැන් කාලය අවසානයි සෑම් සිළිදෙනට යහපතක් සා
다른 물음들은 다음 기회에 남겨 둡시다. 이제 시간이 다 되었습니다. 모든 분께 좋은 일이 있기를. sādhu.