와하라까 코리아
CD024-16

CD024 · 16번째 · 1시간 46분 · 원문 녹음

Dharma 설법 2

ධර්ම දේශනා 2.

ලැබුණා වූ ප්‍රඥාව ආචරයක් අඳුන් වෙන්න විදිහක් නෑ.

한번 얻은 paññā가 다시 가려질 길은 없습니다.

යම්කිසි ප්‍රඥාවක් පහළ වුනා නම් ඒ ප්‍රඥාව සහගත හිත ඊට අනුකූල තැනට උපද්දනකොට ඒ ප්‍රඥාවෙන් යම්කිසි පාප ධර්මයක්, අවිද්‍යා ධර්මයක් ඉඳ දැම්මානම් හින්දපු අවිද්‍යාවේ මතු ජාතියක් පහළ කරන්නේ නැති නිසා.

어떤 paññā가 일어났다면, 그 paññā와 함께하는 마음이 그에 맞는 자리에 태어날 때, 그 paññā로 어떤 악한 dharma, avijjā의 dharma를 끊어냈다면 끊어낸 avijjā는 다음 jāti를 일으키지 않기 때문입니다.

මේ අත්දැවේ යම්කිසි ප්‍රඥා මට්ටමකින් යම් මට්ටමක් අවබෝධ කරලා මෙතනින් මැරුණා මෙතනින් අතහැරපු දහම් නැවත උපත්තියට සම්බන්ධ වෙන විදිහක් නැ. ප්‍රඥාවෙන් යම් දහම අතහැරනම් තව ඉතුරු දහමකින් උපන්නවා.

이번 생에서 어떤 paññā의 수준으로 어떤 단계를 깨닫고 여기서 죽으면, 여기서 놓아버린 dharma가 다시 태어남에 이어질 길은 없습니다. paññā로 어떤 dharma를 놓았다면, 남은 다른 dharma로 태어납니다.

අර අතහැරිච්ච ප්‍රඥාවේදී යම්කිසි විපාකයක් තිබුණ එකක් හටගන්න කිව්වනා ඒ ප්‍රඥාවෙන් හටගත්ත අත්හැරීන්ගේ කොටස නැවත පාකද එන්නේ නැ. ඒකෙන් නිදහස්.

놓아버린 그 paññā에서 어떤 vipāka가 있던 것이 생긴다 하더라도, 그 paññā로 이룬 놓아버림의 부분은 다시 과보로 오지 않습니다. 그것에서는 풀려났습니다.

ඒ නිසා එතන් පටන් ඔපනැන් වුනු දිප්තිවන් මානසිකත්වයක් ඇතුව තමයි ඊළඟ අත්ද්‍යාවක උපදිවා නම් උපදින්නේ. මොකද ඡන්ද රාගය සහමුලින් සේ කරන්න බැරි වුනා ඉතුරු හරියෙන් උපද ලබන්නේ ප්‍රඥාවෙන් දුරු කරපු හරියක් තියෙනවා නම් ඒ හරිය අත්හැරලා.

그래서 그때부터 빛나게 다듬어진 밝은 마음가짐을 지닌 채로, 다음 생에 태어난다면 태어납니다. chanda-rāga를 뿌리째 없애지 못한 남은 부분으로 태어나지만, paññā로 없앤 부분이 있다면 그 부분은 놓아둔 채이기 때문입니다.

එහෙනම් ඊළඟ අධ්‍යවය උපදිනවා. එතන පටන් නැගිලා යන මට්ටමේ මානසිකත්වයක් ඇති වෙලා උපදින්නේ. ඒ අමුතුෙන් බණ අහන්න දෙයක් නැහ. ඒ මූල ධර්මය තේරුම් ගත්ත කෙනාට

그러면 다음 생에 태어납니다. 그때부터 올라가는 수준의 마음가짐이 생겨서 태어납니다. 그 근본 dharma를 이해한 사람에게는 새삼 설법을 들을 것이 없습니다.

ප්‍රඥාවේ එදහරයක් අ පන දෙපාරක් පහළ වෙන්න දෙයක් නැහැ. ප්‍රඥාවේ යමක් ඉඳිලා කියන්න නම් දෙපාරක් සෙනෙන්න දෙයක් නැහ. පහළ වුන යම් ප්‍රඥාවක් ඇත්නම් ඒකා සෙන්න හේතුවක් නැහැ. සත්‍යය දැකලා මතු වෙච්ච ප්‍රඥාවේ හැ.

paññā가 두 번 일어날 일은 없습니다. paññā로 무엇을 끊었다면 두 번 끊을 것이 없습니다. 일어난 paññā가 있다면 그것이 사라질 까닭이 없습니다. 진리를 보고 드러난 paññā이기 때문입니다.

අසත්යෙන් ප්‍රඥා මතු වෙන්නේ නැති නිසා ප්‍රඥාවක් පහළ වෙන්න බැහ සත්වය දකිනකොට

거짓에서는 paññā가 드러나지 않으므로, 진리를 볼 때가 아니면 paññā는 일어날 수 없습니다.

මේ බ්‍රහණයක් තියෙනවා මට පස්සර දැනගැනීත ලැබින ඉතාම සතරක් ඒ ගැන අවබෝධයක් ආවා දස මර සෙනගට පහදා දෙන්න කියලා කියනවා. දස

여기 질문이 하나 있습니다. 그에 대해 알게 되었으니 열 가지 Māra의 군대를 설명해 달라고 합니다.

මරෙනක කියනකොට කාමය අරිය සාපිසාව ප්‍රිය සැපය ගුණමකම දැඩි බව අනුන් පහත් කිරීම තමන් උසස් කිරීම නොමැගින් ලැබුළ යස මේ ආදි වශයෙන් පෙන්නවා තියෙනවා එකයක් මේ කෙලෙස් තුළ ස්වභාව

열 가지 Māra라 하면 kāma, arati, 배고픔과 목마름(khuppipāsā), 두려움, 의심, 은혜를 모름, 고집, 남을 깎아내림, 자신을 높임, 바르지 않은 길로 얻은 명성 — 이렇게 보여 줍니다. 이것은 kilesa 안의 성품입니다.

මාර සේනාව කියලා කියන්නේ මේවා යම්කිසි හිටක ගැබ්බෙනවා නම් යම් කෙනෙක්. ඒ කොටස සහිතවන්නාූ පුද්ගලයා ඒ ජාතියේ සේනාවට අයිති පුද්ගලන්.

Māra의 군대라고 하는 것은, 이것들이 어떤 사람의 마음에 붙잡혀 있다면, 그 부분을 지닌 사람은 그런 종류의 군대에 속한 사람이라는 뜻입니다.

මේ මාර සේනාව කියලා පෙන්නපු කාමය අරතිය සාපි පාසාව බිය සැරදිය සංඛාරට අයිතිය. අවිද්‍යාප්චා සංඛාරක් ඒකට අයිති.

이 Māra 군대로 보인 kāma, arati, khuppipāsā, 두려움, 의심은 saṅkhāra에 속합니다. 'avijjā-paccayā saṅkhārā'의 그 saṅkhāra에 속합니다.

භව පච්චයා ජාති කියලා ඒකෙන් හටගන්න ජාතියක් නැත්නම් මාරේනාවේ බුද්ධත්වයයි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සංඛාරයක් හැබැම් ජාතියක් නැති වෙන්නේ නැහ.

saṅkhāra가 있으면 jāti는 없어지지 않습니다.

යම් තැනක පහළ වුනොත් පටිච්ච සමුප්පන්න ක්‍රියාවලියට විඤ්ඤාණ නාම රූප සලායතන ස්පර්ශ වේදනා තණ්හා උපාදාන බව ජාති ඒ ජාතිය පහළ වෙනවා. ජනාවර්ත මරණයට පත්වෙන ජාතියක් පහළ කරපුවහම ඒ ජාතියේ විද්‍යාමානය වෙන යමෙක් ඇත්ද ඒ සියල්ලෝම ඒකේ ජාති.

어딘가에 일어나면 paṭicca-samuppāda의 과정에 따라 viññāṇa, nāma-rūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava, jāti — 그 jāti가 일어납니다. 늙고 죽음에 이르는 jāti를 일으키면, 그 jāti로 드러나는 누구든 모두 그것의 jāti입니다.

කාම සංඛාරයෙන් කාම ජාති.

kāma의 saṅkhāra로는 kāma의 jāti가 됩니다.

අරතිය කියන්නේ ධර්මයට නිවනට කැමැත්තක් නෑ කියන එකයි. නිවී සැස සිය කැමැත්තක් නැති ඒක අර්ථය කියන්නේ.

arati란 dharma에, nibbāna에 바람이 없다는 것입니다. 꺼져 편안해지려는 바람이 없는 것, 그것이 그 뜻입니다.

එතකොට ඒ නිවන් දකින්න කැමැත්තක් නැති. නැත්නම් නිවී යන්න කැනසී යන්න කැමැත්තක් නැති. රාගයම තරැණ කරන, ද්වේශයම තරහ කරන මෝහයම තරහ කරන මේ ගති ලක්ෂයක් ඇත්තා ඇති වෙන්නේ අරතිය.

곧 nibbāna를 보려는 바람이 없는 것, 또는 꺼져 고요해지려는 바람이 없는 것입니다. rāga만 굳히고, dosa만 굳히고, moha만 굳히는 이런 성향이 있는 것이 arati입니다.

ඒක සංඛාරයක්. ඒ අරතියෙන් යුත්ත පුද්ගලයා ඒ සංඛාර වින්න නැගෙන කියන ජාතිය නිවනට කැමැත්තක් නැති ජාතිකය පහළ කරනවා. ඒ ඒකේ ජාතිය. සාපි පාසාව සාපි පාෂාව නිසා

그것은 saṅkhāra입니다. arati를 지닌 사람은 그 saṅkhāra로 쌓이는 jāti, 곧 nibbāna를 바라지 않는 jāti를 일으킵니다. 그것이 그것의 jāti입니다.

ඒ ඒකේ ජාතිය. සාපි පාසාව සාපි පාෂාව නිසා කෑද රැකමක් ඇතිවෙනවා. ඒ අවිද්‍යාවේ සංඛාරය සාපි පාසාව නෙමෙයි සාපි පාෂාවේ චන්ද රාගයයි මේ කියන්නේ. සාපි පාෂාව රහතන් වහන්සේත් ඇතිවෙනවා. එහි චන්දරාවයක් ඇති වෙනවා නම් ඒක මාරයාටයි තියෙන්නේ. සමර පැත්තටයි තියෙන්නේ. ඒ චන්තරාගයත්

khuppipāsā — 배고픔과 목마름 때문에 탐하는 갈망이 생깁니다. 여기서 말하는 것은 avijjā의 saṅkhāra로서의 배고픔과 목마름이 아니라 배고픔과 목마름에 대한 chanda-rāga입니다. 배고픔과 목마름은 arahant에게도 생깁니다. 거기에 chanda-rāga가 생긴다면 그것은 Māra에게, Māra의 편에 속합니다.

පැත්තටයි තියෙන්නේ. ඒ චන්තරාගයත් පුද්ගලයාට සාපි පාසාවි නිසා කෑදලා ජීවිත ආසාවක් ඇති වෙනවා. බලකරේට යවෙන්න හෝ ඒක හේතු වෙනවා. ප්‍රේතය බන්නක් හේතු වෙනවා. ඒ ඡන්දර රාගය නිසා.

그 chanda-rāga를 지닌 사람에게는 배고픔과 목마름 때문에 탐하며 삶에 대한 갈망이 생깁니다. 그것이 나쁜 곳으로 가는 원인이 되고, peta로 태어나는 원인이 됩니다. 그 chanda-rāga 때문입니다.

මෙවා ඡන්දර රාගයගේ බැඳුනහම දිය සැකයේ ගුණම ගුගම දැඩි බව මේ චන්ද රාගියක් බැඳිලා පවතින මේවා සංඛාර බවට පත්වෙලා ඒකෙන් ජාතියක් පහළ කරනවා. පහළ කරන ජාතිය මාර ජාති. දැන් මේකේ මුල තමයි මාර සංඛාර.

이것들이 chanda-rāga에 묶이면 — 두려움, 의심, 은혜를 모름, 고집 — 이런 것들이 chanda-rāga에 묶여 머물면서 saṅkhāra가 되고, 그로써 jāti를 일으킵니다. 일으키는 jāti는 Māra의 jāti입니다. 이것의 뿌리가 바로 Māra의 saṅkhāra입니다.

එහෙනම් සේනාව කියලා පෙන්නවා මරේනාව කියලා පෙන්නුවේ ඒක දස මරෙනවා කිීම

그래서 군대라고, Māra의 군대라고 보인 것이 열 가지 Māra라는 것입니다.

මේ තව එකක් තියෙනවා මේ ලෝක විනාශයේදී කැරපොත්ම් විනාශ නොවෙන බවට මෙහෙම කතාවක් තියෙනවා කියලා මහමයා මහාමෙරත් නියපිට ගන්න අලු ටිකක් හිටිය නැතුව විනාශ වෙලා යනවා. මහා පර්වතයක් නියපිට ගන්න තියෙන අලු ටිකක් නැතුව විනාශ වෙලා ගිහින් සහමුලින් විනාශ වෙලා යන කැරොත්තා ඉස්තර වෙනවා.

또 하나 질문이 있습니다. 세상이 무너질 때 바퀴벌레는 무너지지 않는다는 이야기가 있다고 합니다. 큰 Meru 산조차 손톱 위에 올릴 재 한 줌도 남지 않고 무너지는데, 큰 산이 손톱 위의 재 한 줌도 없이 완전히 사라져도 바퀴벌레는 남는다는 것입니다.

දැන් මේකෙන් ම මෙහෙම මතයක් ලෝක විනාශයකිසිදී කැරපොත් එක්ක ඉතර වෙනවා කියන එකක් මේ ලෝකේ සම්බන්ධයක් කිසිම තැනක ධර්මය සඳහන් නැහ.

세상이 무너질 때 바퀴벌레와 함께 남는다는 이런 견해 — 이 세상과 관련해 dharma 어디에도 그런 말은 없습니다.

ඇරපොත් එක් නෙමෙයි. මේ ලෝකයේ යම් සංකත ධර්මයක් පහළ වුණාද සංඛාරයක් නිසා ගොන්න නැගුණාද ඒ සියලුම දේවල් ඉඳිකුරක් තරම් ප්‍රමාණයකම් සිදුර වෙන්න සියල්ල විනාශ වෙනවා. දෙවල ඉවරයි. එහෙනම් කැරපොතේ එකතු වෙන්න පුළුවන්. ඉතින් මේ වගේ ඔය එක් කතා තියෙනවා. ලෝක විනාශයේදී කැරපුත්තෙක් විනාශය වෙන්න නැතුව විතර වෙනවා කියන එකක්.

바퀴벌레 하나가 아닙니다. 이 세상에 일어난 어떤 saṅkhata dharma든, saṅkhāra로 쌓인 것이든 그 모든 것이 바늘 끝만큼도 남김없이 모두 무너집니다. 모든 것이 끝납니다. 그러니 바퀴벌레도 거기에 들어갈 수 있지요. 이런 이야기들이 있습니다. 세상이 무너질 때 바퀴벌레는 무너지지 않고 남는다는 이야기 말입니다.

ඒ වශයෙන් ඇත්ත වශයෙන්ම මේ මම නම් දැකලත් නැහැ මෙහෙම එකක් තිබුණා. නමුත් තියෙන්න පුළුවන් එකනයි කතාව මතක ලෝක විනාශයේදී ඉතුරු වෙන කැන පොත් දේෙක් ඉන්නවා. හැබැයි ඔය පේන්න ඉන්න කැනපොත් නෙත් නැ.

사실 저는 그런 것이 있다는 걸 본 적이 없습니다. 그러나 있을 수도 있다는 이야기가 기억납니다. 세상이 무너질 때 남는 바퀴벌레가 있습니다. 하지만 눈에 보이는 그 바퀴벌레는 아닙니다.

හීනෝ ගම්මෝ පෝතුල් ජනිතව පොතු ජනිත කරනවා කියලා එකක් තියෙනවා. හරයක් නැති දේවල් මොකක්ද? මොනවද හරයක් නැති දේවල්?

'hīno gammo pothujjaniko'라는 말이 있습니다(pothu는 껍질을 뜻하기도 합니다). 알맹이 없는 것이란 무엇입니까? 알맹이 없는 것들은 무엇입니까?

රූප හරයක් නෑහැ, වේදනා හරයක් නෑහැ. සංඥා හරයක් නෑහැ, සංඛාර හරයක් නෑහැ, විඤ්ඤාණ හරයක් නෑහ. ඇස හරයක් නෑ. කන හරයක් නෑහැ, නාසය හරයක් නෑහැ, දිව හරයක් නෑහැ, කය හරයක් නෑහැ, මන හරයක් නැහ. හරයක් නැති යමක් ඇත්නම්. ඕවට කියනවා පොතුු කියලා. පොතේ හරයක් නැ.

rūpa에 알맹이가 없고, vedanā에 알맹이가 없고, saññā에, saṅkhāra에, viññāṇa에 알맹이가 없습니다. 눈에 알맹이가 없고, 귀, 코, 혀, 몸, 마음(mana)에 알맹이가 없습니다. 알맹이 없는 것이 있다면 그것을 껍질(pothu)이라고 합니다. 껍질에는 알맹이가 없습니다.

පොටු වටේ කැරගෙන එක මොකද කරන්නේද? අවිද්‍යාවෙන් කැරගෙන ඔන්න ඕක ඉතුරු වෙනවා. පොතුු වටේ කැරකෙන්නාට කියනවා කැරපුවොත් එහෙනම් හරයක් නැතිඒ වරේ කැරගින්නේ අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාව. දැන් අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි දෙක ලෝක විනාශ වුනාත් ඉවර වෙන්නේ නැහ.

껍질 둘레를 도는 것은 무엇을 합니까? avijjā로 돌면서 그것이 남습니다. 껍질 둘레를 도는 자를 'kærapoththa(바퀴벌레)'라고 합니다. 그러니 알맹이 없는 둘레를 돌게 하는 것은 avijjā와 taṇhā입니다. avijjā와 taṇhā 이 둘은 세상이 무너져도 끝나지 않습니다.

අන්න ඒක කැරකුත් ඉතුරු වෙන්නේ. ඒ පරමාර්ථ කැරකුත් ඒ කියන්නේ තියන්න. මේ ලෝකේ පේන්න ඉන්න ඔය ගිහිල්ලා කැරකුත් වක් දුමේ ඉන්න එක

바로 그것이 남는 '도는 자'입니다. paramattha의 바퀴벌레란 그것입니다. 이 세상에서 눈에 보이는, 연기 속에 사는 그 바퀴벌레가 아닙니다.

හරොත් අය ඉතුරු වෙන හින්දා තමයි ආයු හර සතර ගමනේ මේ ලෝකේ හැදන ආය ඉන්නේ. ඉතින් ලෝකේ ඉන්නේ පෘතක් ජනය ඔක්කොම කැනපොත්ද

알맹이 없는 것이 남기 때문에 다시 saṃsāra의 길에서 이 세상이 생겨나 다시 있는 것입니다. 그러니 세상에 있는 puthujjana들은 모두 바퀴벌레 아닙니까?

අර අපි දන්නේ අර දුමේ ඉන්න එකක් බලන් ගත්තේ ඉන්න කැරපොත්තා අර ගිලන පොඩි රූමයක් කැරපොත්තා කියලා. ඒක නේද ඒකත් පොතු වටය කැරකෙන්න ගිහිලම ඒ සංඛාරය උපයෙත් තමයි.

우리가 아는 것은 연기 속에 사는, 작은 몸의 그 바퀴벌레지요. 그것도 껍질 둘레를 돌다가 그 saṅkhāra로 태어난 것입니다.

සියල්ලම කැරපොත් කැරකුත් නැති වෙලා යන්නේ කවද හරි අරිහත් ඵලයට ගෙනානට කැරකුත්තා ඉවරයි. ලෝකේ තියෙන්නේ ඔක්කොම පොඩු පටන් කැරගෙන එක ඉවර වෙලාවට සංඛාර පස්සේ කැරගෙන එක ඉවරයි. සංඛාර ඔක්කොම පොඩු.

모두가 바퀴벌레입니다. 도는 일이 사라지는 것은 언젠가 arahant phala에 이르렀을 때입니다. 그때 도는 자는 끝납니다. 세상에 있는 것은 모두 껍질을 붙잡고 돌다가, 끝날 때 saṅkhāra 뒤를 돌던 것이 끝납니다. saṅkhāra는 모두 껍질입니다.

සංඛාරය තේව ගලක්වයි කියලා කිව්වේ ඒක හරයක් තියෙනවද කියලා බලාගන්න එක එක පොත්ත ගලවගෙන ගලවැන ගියාහම අන්තිමට ගැලේවන් හරයක් පොතු විතරයි තියෙන්නේ.

saṅkhāra를 바나나 줄기 같다고 한 것은, 알맹이가 있는지 보려고 한 겹씩 껍질을 벗겨 가면 끝내 알맹이는 없고 껍질뿐이기 때문입니다.

ඉතින් සංඛාර වටය කැරගෙනවා පොතු වටේ කැරගෙනවා කැරපුවොත් මේ සසර ගමන් කරන තාක්ක කැඩපොරොත්තු.

그러니 saṅkhāra 둘레를 도는 것, 껍질 둘레를 도는 것이 바퀴벌레입니다. saṃsāra를 떠도는 한 바퀴벌레입니다.

වේදනාවේදී පටිච්ච සමුප්පාද වශයෙන් දැන ඉවත් වීමේදී සන්දරාගය ඉවත් කළ විට ඇලීම ඉවත් වීමත් ගැටීම ඉවත් වීමට වේදනාව අත්ඵලී නොවේද දැන් මේ වේදනාවේ කොට අපි දැන් ඉස්සෙල්ලා ඕක විග්‍රහ කරමු. කායික වේදනාවයි මානන්ක වේදනාවයි.

질문: vedanā에서 paṭicca-samuppāda에 따라 벗어날 때 chanda-rāga를 없애면 들러붙음이 사라지고 부딪침이 사라지는데, 그것이 vedanā를 놓는 것 아니냐는 것입니다. 이 vedanā에 대해 먼저 나누어 봅시다. 몸의 vedanā와 마음의 vedanā가 있습니다.

කායික වේදනාව කියන එක ලැබුණු විපාක ඵලයක්. විපාක ඵලයකින් කෙනෙක් උපද්දන්නේ නෑ. සංඛාර ඵලයකින් උපද්දෙනවා.

몸의 vedanā는 받은 vipāka의 열매입니다. vipāka의 열매로는 누구도 다시 태어나지 않습니다. saṅkhāra의 열매로 태어납니다.

ඒ කියන්නේ අවිද්‍යාව නිසා හටගන්න සංඛාර ඵලයකින් තමයි මතුටක්මක් හටගන්නේ. එතකොට සංඛාර ඵලයක් හටගන්නයි ඡන්දාවගය දුරු කිරීමේ නැති වෙන්නේ සංඛාර ඵලය විභාග ඵලය නෙමෙයි. මේ රහතන් වහන්සේට වේදනාව නැති වෙනවා කිව්වේ සංඛාර නිසා ගොන්නැගෙන වේදනාව කායික වේදනාවයි මානසික වේදනාවයි දෙකක්.

곧 avijjā 때문에 생기는 saṅkhāra의 열매로 다음 생이 생깁니다. 그래서 chanda-rāga를 없앰으로써 사라지는 것은 saṅkhāra의 열매이지 vipāka의 열매가 아닙니다. arahant에게 vedanā가 없어진다고 한 것은 saṅkhāra로 쌓이는 vedanā를 말합니다. 몸의 vedanā와 마음의 vedanā, 두 가지가 있습니다.

මානසික වේදනාව අවිද්‍යාව නිසා නැගෙන සංඛාරයන්ගෙනඒ පිළිවෙෙන වේදනාව ඔන්න ඔය වේදනාව තමයි ඡන්ත රාගය දුරු කිරීමෙන් නැති වෙදාව

마음의 vedanā는 avijjā 때문에 생기는 saṅkhāra들에서 오는 vedanā입니다. 바로 그 vedanā가 chanda-rāga를 없앰으로써 사라지는 vedanā입니다.

නිරෝධයෙන් තණ්හා නිරෝධ වෙනවා. තණ්හා නිරෝධයෙන් උපාදාන නිරෝධයි. උපාදාන නිරෝධයෙන් භව නිරෝධයි. භව නිරෝධයෙන් ජාති නිරෝධයි ඒකයි නිරෝධ වෙර. චන්දාගය ඉදුර

vedanā의 소멸로 taṇhā가 소멸하고, taṇhā의 소멸로 upādāna가, upādāna의 소멸로 bhava가, bhava의 소멸로 jāti가 소멸합니다. 그것이 소멸입니다.

නිරෝධයි ඒකයි නිරෝධ වෙර. චන්දාගය ඉදුර කිරීමෙන් නැති වෙන්නේ මොන වේදනාවද? මානසික වශයෙන් පවතින වේදනාව ඒ වේදනාව එක විදික්. එතකොට මේ ඒ වගේම ඡන්දරාගය නිසා හටගන්න වේදනාව තව විදිහක්. ඔය දෙක තෝරාගන්න

chanda-rāga를 없앰으로써 사라지는 것은 어떤 vedanā입니까? 마음에 머무는 vedanā입니다. 몸의 vedanā는 한 가지이고, chanda-rāga 때문에 생기는 vedanā는 또 다른 것입니다. 이 둘을 가려내야 합니다.

හටගිහින් ඉන්න මව්කෙනකුද දරුවා ඉතා කුඩා කාලේ හටගිහිල්ලා. අවුරුදු 10ක් 12ට පස්සේ හතරම වෙලා හරි ගමට ආවනම් තමන්ගේ දරුවා අඳුරන්නේ නැහැ කවුද කියලා. තණවත් දරුවා දැන් ලොකු ඇති උස මහත ඇති මෙහෙමයි කියලා හිතා ඉන්නවා මිස දන්නේ නැහැ.

아이와 떨어져 지내는 어머니가 있다고 합시다. 아이가 아주 어릴 때 헤어졌습니다. 10년이나 12년 뒤에 마을로 돌아왔다면 자기 아이를 누군지 알아보지 못합니다. 이제 아이가 꽤 컸겠지, 키도 크고 몸집도 크겠지 하고 생각할 뿐 알지 못합니다.

කාර්යන කොල්ලෙක් මෝද කරන්නේ මේ කොල්ලෝ එකලා එහෙම මේ රඳු වෙලා දඟලනත් ෙහෙ මෙහෙ දුනානවා පඩිනවා නිච්ච නැතුව පිසිම සඟවරයක් නැතුව අර අම්මාගේ ඇඟේ හැපිලා හිටන් පැනලා තියන් දැන් කාට වැටෙන්න කියලා අර කොල්ලට හොඳටම බයින

어떤 소년이 친구들과 모여 장난치며 이리저리 뛰어다니다 조심성 없이 그 어머니 몸에 부딪쳐 넘어질 뻔하게 했습니다. 그러자 그 소년에게 몹시 화가 납니다.

කවුරුහරින්නත් ඕක්කක් හොඳ වැඩේ කොල්ලර කියලා ඒ වෙලාවන්

누군가 '저 녀석 좀 혼내 주면 좋겠다'고 합니다. 그때,

තවකක් අයන්න හදවලට කිව්වා කවුරු කවුරුහරි කියන හොඳ වැඩියඑකිය කියනේ කවුද වෙන්නේ කොහොමද දන්නේ හට ගිහිල්ලා කොච්චරක ගිහිල්ලාද ගම ඔය තව කවුරුණ පුතා දැන්ට ොක්ක අයින්න තියන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් මොකක්ද වේදනාවක් ඉන්නේ මගේ රන්පතාරක් ගහන්න අත තියන්න එපා එක්ක වක්ක දැන් නැ දැන් මොකක්ද අන්න ඉස්සෙල්ලා නොතිබුණ වේදනාවක් හටගන්න මොකක් මේ සර පුදා කියන්නා වූ චන්ත රාගය නෙම චන්තර රාගයෙන් හටගන්න වේදනාව දැනගන්න සරු

이제 무슨 vedanā가 생깁니까? '내 금쪽같은 아들이다, 때리지 마라, 손대지 마라.' 이전에 없던 vedanā가 생깁니다. 그것은 '내 아들'이라고 하는 chanda-rāga입니다. chanda-rāga로 생기는 vedanā를 알아야 합니다.

මගේ පුද්දා දන්න නැතිතා තා කලලා ඕකත් මාතවක් යාපි හොඳම වැඩේ කියනවා ඕගේරම දැක ඔය කොල්ලන්ට ගහන මදි තියෙනවා

내 아들인 줄 몰랐을 때는 '잘했다, 저런 녀석들은 맞아도 모자란다'고 했습니다.

තමන්ගේ උදාක දෘෂ්ටි ආව ගම මොකද? ඒක සම්පූර්ණ අයි පැත්තට ගහලා ගිහින් ඉබගෙන අල්ලවාගෙන බදාගෙන වගේ රත්තනම්බදා කියලා දැන් හරි චන්දරාගය ඉපදෙන. මේ චන්ද රාගයේ

자기 아들이라는 견해가 오자 어떻게 됩니까? 완전히 반대편으로 돌아서서 달려가 붙잡아 끌어안고 '내 금쪽같은 아들' 합니다. 이제 chanda-rāga가 생긴 것입니다.

වේදනාව තෝරගන්න ඕන. මෙන්න මේ ලෝකය කිසිම දේට ප්‍රියයි මනාපයි යහපතයි කියලා බැඳු ඡන්දර රාගයක් අරිහතුන් වහන්සේ නැති නිසා ඡන්දර රාගයෙන් හටගන්න වේදනා නිරෝධය නිසා කියනවා සසර ගමන හිටෙන වේදනා නිරෝධ ව

이 chanda-rāga의 vedanā를 가려내야 합니다. 이 세상 어떤 것에도 '사랑스럽다, 마음에 든다, 좋다' 하고 묶인 chanda-rāga가 arahant에게는 없으므로, chanda-rāga로 생기는 vedanā가 소멸하여 saṃsāra의 길을 멈추게 하는 vedanā의 소멸이라고 합니다.

හැබැයි මේ කයත් මම කියලා ගන්න මගේ කියලා ගන්න මගේ ආත්ම කියලා දෙයක් ගන්න නෑහ කියලා දැනගත්තට පස්සේ මේකේ චන්ද රාගය බැඳුනා නැති වුණා. සතර ගමටහ හිතින කයලිවරාග නැති වුණා කයට ගහපුහම සිදෙනවා. ඒ කායික වේදනාව තියෙනවා. ඒක තමයි කිව්වේ එක උලකින් ඇන්න ඒක සිදෙනවා. තියෙනවා. අවුල් දෙහකින් එකක් නතල වුණා කියලා කිව්වේ අන්න ඒක චන්ද රාගය නිසා හටගන්න එකත්ති වෙනවා. ඒක නතර වුනා. ඒක තමයි සතර ගමනට හිෙන වේදනාව. මේ වේදනා කියලා වචනය කියනකොට සියලු වේදනා කියලා කායික වේදනාව තන ගන්නේ නැහ.

그러나 이 몸도 '나'라고, '내 것'이라고, '나의 자아'라고 할 것이 없다고 안 뒤에는 그에 묶인 chanda-rāga가 사라졌습니다. saṃsāra의 길로 이끄는 몸에 대한 chanda-rāga가 사라졌어도 몸을 때리면 아픕니다. 그 몸의 vedanā는 있습니다. 그것이 '화살 하나에 찔린 것'이라고 한 것입니다. 그것은 아프고, 있습니다. 두 화살 가운데 하나가 멈췄다고 한 것은 chanda-rāga로 생기는 그 하나가 멈춘 것입니다. 그것이 saṃsāra의 길로 이끄는 vedanā입니다. 이 vedanā라는 말을 할 때 '모든 vedanā'에 몸의 vedanā를 넣지 않습니다.

ඒක එතෙන් නිවන් දැකීමට උත්සාහ කිරීමේ ක්‍රමය. සුක්ඛන ක්‍රමය නොවේ කායික වේදනා තුළ දැඩිව ගැටෙන පුද්ගලයෙකු හේතු දැමක් ිලා තියෙ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ තුළින් ඉතාම අත්ත කරලා තියෙනවා. කායි වේදනාව කියන එක දැ දැනෙනවා කායික වේදනාවෙන් වෙන්වලා යන ඉහාත්ම සුඛ විහරණය කායික සුඛය හෝ කායික වේදනාව කියන එක එහාත්ම සුඛ විහරණයට හේතු වෙන එකක් කායික සුඛයෙ.

그로써 아주 분명히 해 놓았습니다. 몸의 vedanā는 느껴집니다. 몸의 vedanā에서 벗어나는 지금 여기의 행복한 머묾(diṭṭhadhamma-sukha-vihāra) — 몸의 행복이든 몸의 vedanā든, 지금 여기의 행복한 머묾에 원인이 되는 것이 몸의 행복입니다.

අරිහත්යට පත්වෙලා සමාජ සංවැදින කායික සුඛය. එතන ලබනවා. ඒ කායයික වශයෙන් ලබන්නා වූ සෑසුත් තියෙනවා නම් කායක වශයෙන් එන දාහයන්ගෙන් වෙන්වීමක් තියෙනවා නම් ඒක ඉහාත්ම සුභ විහරණයට වැටෙනවා නිසා. ඒක සසර ගමට උපාදානයට වැඩෙන්නේ නැහ.

arahant이 되어 samāpatti에 드는 몸의 행복을 거기서 얻습니다. 몸으로 얻는 행복이 있다면, 몸으로 오는 열기에서 벗어남이 있다면, 그것은 지금 여기의 행복한 머묾에 속하므로 saṃsāra 길의 upādāna로 자라지 않습니다.

සසරගමට හැමිලිව වැඩෙන්නේ අවිද්‍යාවෙන් ඡන්දනාරාගියෙන් බැඳිලා හටගන්න සෘතය සහ ඒ පිළිබඳනා ඒවා වැටෙ.

saṃsāra의 길로 이어져 자라는 것은 avijjā로 chanda-rāga에 묶여 생기는 것과 그에 관한 것들입니다.

සුෂ්ක විදර්ශක ක්‍රමය කියලා අමුතු ක්‍රමයක් බුදු දහමේ නැහ. දුෂ්ක විදර්ශක විදර්ශනා භාවනා කියලා අමුතු එකක් නෑහ. විදර්ශනා භාවනාව වදාගෙන යනකොට එකම ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයයි කහතක් තියෙන්නේ. වරන්න සුෂ්ක විදර්ශක ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයයි අභිඥාලාභී ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය කියලා දෙකක් නෑහ ලෝකේ.

'sukkha-vipassaka(마른 vipassanā) 방법'이라는 별난 방법은 Buddha의 가르침에 없습니다. sukkha-vipassaka의 vipassanā bhāvanā라는 별난 것은 없습니다. vipassanā bhāvanā를 닦아 갈 때 오직 하나의 ariya aṭṭhaṅgika magga만 있습니다. sukkha-vipassaka의 aṭṭhaṅgika magga와 abhiññā를 얻은 이의 aṭṭhaṅgika magga, 이렇게 둘이 있는 것이 아닙니다.

ඒ අරිහත්වයට පත්වෙනකොට ලෝක ගිය මානසිකත්වය එතෙන් සකස් කරගෙන ඇවිල තිබුනේ කොහොමද සතුරේදී ගෙනාපු උරුමේ කොහොමද ඊට අනුකූලව ඔක්පනැම් වුණා. ඕපක් නැු වුනහම ඊට අනුකූලවන්නාවූ අතුරු ඵල ලැබෙනවා. ත්‍රිවිද්‍යාලාභී වෙන්නේ අතුරු ඵලයක්. අභිඥාලාභී සිව පිළිස පියාපත් මේ අතුරු ඵලයක්. අරිහත් ඵලය කියන එක තමයි කවුරුත් ලබන ඵලය.

arahant이 될 때, 거기까지 마음가짐을 어떻게 다듬어 왔는지, saṃsāra에서 가져온 물려받음이 어떠한지에 맞게 빛나게 다듬어집니다. 빛이 날 때 그에 맞는 곁열매가 얻어집니다. tevijjā를 얻는 것은 곁열매입니다. abhiññā를 얻는 것, catu-paṭisambhidā도 곁열매입니다. arahant phala는 누구나 얻는 같은 열매입니다.

ඒ ඵලය ලබනකොට ඒද්ධතාවය නිසා ඇතිවෙන ඔක්පනැම් වීමක් තියෙනවා එතෙන් ගෙනාපු සසර ගෙනාපු පැවැත්මේ ඔහු ලබලා තිබිච්ච ජනක ශක්තිය ලැබූපියේ ස්වභාවය.

그 열매를 얻을 때 깨끗함 때문에 생기는 빛남이 있는데, 그것은 거기서 가져온 saṃsāra, 이어 온 존재에서 그가 얻어 놓은 낳는 힘의 성품입니다.

දැන් මැණික් ගලක් උප දානකොට එකම මැණික් ගල් උපකදාන එකම චන්ත්‍රය තුළ මැණික් ගල් ඔප දානවා. දැන් ඔපදාන ගෝවේදය කියලා කලුත් ඕකේ උපදානවා. එතකොට ඒ වගේම සුදුිල කියලා කලකුත් ඕකේ ඔප දානවා. දිය මංචිය කියලා ගලකුත් ඔප දානවා. උප දදා දානක මේ එකදි ඔක දැම්ම ඔපය ඇටුනට පත් වුනේ. කවදාවත් අරමේ ගෝමේදය කියන එකේ ඔපයෙ අර සුදුනිරේ නැත්නම් දිය මන්තිය ඔපයන සමගන්න බැ. ඔබ දාපු ක්‍රමයයි. ඒ ගලපාය කියලා අතිවිච්ච ක්‍රමයට ඔබ වැරුනා. අන්න ගලේ තිබිච්ච ආවේික ක්‍රමය ගල ඔබ දාන්න ඉස්සෙල්ලක් තිබුණා. ඔපදානකොට මතු වුණා. ඒ

보석을 갈아 빛을 낼 때 같은 기계에서 보석들을 갈아 빛을 냅니다. gomeda라는 돌도 거기서 갈고, sudu nila라는 돌도 갈고, diya mantiya라는 돌도 갈아 냅니다. 같은 방식으로 갈았지만 저마다 그 빛에 이른 것입니다. gomeda의 빛을 sudu nila나 diya mantiya의 빛과 결코 견줄 수 없습니다. 간 방법은 같습니다. 그 돌에 본래 있던 성질대로 빛났습니다. 돌에 있던 타고난 성질이 갈기 전부터 있었고, 갈 때 드러났습니다.

ඉස්සෙල්ලක් තිබුණා. ඔපදානකොට මතු වුණා. ඒ වගේ යම් කෙනෙක් ප්‍රඥාවන්තයෙන් ධර්මානුකූල මාර්ගය අනුගමනය කරන්න සසරේදී ගෙනාපු ක්‍රමයක් තිබුණද? ප්‍රගුණ ඇවිදිලා උපකාරය තිබුන මට්ටමක් තිබුණද? අරිහත් ඵලයට උපනැන් වෙනකද අර මට්ටම ඔපනැවීට අහෙනවා. ඒ අනුව තමයි ත්‍රිවිද්‍යා, අභිඥාලාභී සිව්විලිසම්භයක් මේ ආදී වශයෙන් අසයෙන් වෙනස් වෙන්නේ. අරිහත් ඵලය කාටත් එකයි.

마찬가지로 어떤 사람이 지혜롭게 dharma에 맞는 길을 따르는데, saṃsāra에서 가져온 바탕이 있었는가? 익혀 와서 도움이 된 수준이 있었는가? arahant phala에 이를 때 그 수준이 빛나 드러납니다. 그에 따라 tevijjā, abhiññā, catu-paṭisambhidā 등으로 서로 달라집니다. arahant phala는 누구에게나 같습니다.

ඕක දැමීම කියන එක සිද්ධ වුණා කාගෙ ඒ නිසා දුක්ඛ විදර්ශන කියලා කියන්නේ එබ ශක්තියක් නැති ප්‍රඥාවෙන් ධර්මාවබෝධ කරගෙන ලෝකා සාරියා දකලා අත්රටන්න බැලින් මිදී ගියේ මානසිකත්වය ඒත් අරිසත්ඵලය. නමුත් උන්වහන්සේලා තිබුනේ නැත්නම් සසරින් හේතු මේ පාරමිතා ගුණයක් තිබුණේ නැත්නම් තූරුවලා එබඳන්නා වූ ශක්තියක් මතුවෙන්න තිබුනේ නැත්නම්. ඉතින් උන්වහන්සේලා ත්‍රිවිද්‍යා අක්‍ර විද්‍යාව එකක්වත් ෙන්නේ නැහැ. නමුත් අරිහත් ඵලය තියෙනවා. ඉතින් අරිහත් ඵලයට වෙනම සුක්ඛ විදර්ශක මාර්ගය කියලා අමුත ජාතිය මාර්ගය බුද්ධ දහමේ නෙමෙයි. බුදු දහම

빛을 내는 일은 누구에게나 일어났습니다. 그러므로 sukkha-vipassaka라고 하는 것은 그런 힘이 없는 paññā로 dharma를 깨닫고 세상의 알맹이 없음을 보고 벗어난 마음가짐이며, 그것도 arahant phala입니다. 다만 그분들에게 saṃsāra에서 온 원인, pāramī의 덕이 없었거나 그런 힘이 드러날 수 없었다면, 그분들은 tevijjā나 abhiññā를 하나도 얻지 못합니다. 그러나 arahant phala는 있습니다. 그러니 arahant phala로 가는 별도의 sukkha-vipassaka 길이라는 별난 길은 Buddha의 가르침에 없습니다.

ජාතිය මාර්ගය බුද්ධ දහමේ නෙමෙයි. බුදු දහම කියන නිවන් කියන එක මාර්ගය ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය කාිඥා මාර්ගයත් ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය සතර ඉදිරිපාලත් ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය සතර සතිපට්ඨානයත් ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයටයි. සතර සතිපට්ඨානය වැඩූ බැවින් බහුල කළේ මේ මේ බලලා ලැබුවා කියලා එහෙම පෙලලා තියෙනේවා. හැබැයි වැඩූ බැවින් බහුල බැගින් අරිහත් ඵලයට පත් වෙන්න පුළුවන්. අනිත් බල ලැබෙන්නේ ඒගුණ [උගුර කෑරීම] ගෙනාපු ශක්තිය අනුවයි. ඒවට වෙනම බලන ක්‍රමයක් බුද්ධාගෙම නැ.

Buddha의 가르침이 말하는 nibbāna의 길은 ariya aṭṭhaṅgika magga입니다. abhiññā의 길도 aṭṭhaṅgika magga이고, 네 iddhipāda도 aṭṭhaṅgika magga이며, 네 satipaṭṭhāna도 aṭṭhaṅgika magga에 속합니다. 네 satipaṭṭhāna를 닦고 많이 익혀서 이런 힘들을 얻었다고 경전에 나와 있습니다. 그러나 닦고 많이 익혀서 arahant phala에 이를 수 있습니다. 다른 힘들은 그 덕으로 가져온 힘에 따라 얻어집니다. (헛기침) 그것들을 따로 닦는 방법은 Buddha의 가르침 자체에 없습니다.

[උගුර කෑරීම] [උගුර කෑරීම] [උගුර කෑරීම]

(헛기침)

තව ප්‍රශ්න තියෙන්නේ ප්‍රථම ධ්‍යානයේදී සැහැල්ලු වීමත් ප්‍රීතිය ඇතිවීමත් පසු දිනවල අය වෙනස් වීමත් ඉන්පතුව සුඛය මෙනෙහි කිරීමෙන් පිනවිට ආලෝකය ගුලීමෙන් දැනීමක් වෙනවා මේ කුමක්ද කියලා අහන්නවා. මේ ඉදිර කළ යුත්තේ මොකක්ද කියලා.

또 질문이 있습니다. 첫째 jhāna에서 가벼워짐과 pīti가 생기고, 다음 날들에는 그것이 달라지고, 그 뒤 sukha를 마음에 두니 빛이 감싸는 듯한 느낌이 생기는데 이것이 무엇이냐, 앞으로 무엇을 해야 하느냐고 묻습니다.

ධ්‍යානයට පත්වෙනකොට සවිතක්ක සවිතාර ප්‍රීති සුඛ ඒකගතා තියෙන මේ කොටස් පහසින් යුක්ත වෙන ප්‍රථම ධ්‍යානය ලැබෙනවා ඉස්සෙල්ලා.

jhāna에 들 때 savitakka, savicāra, pīti, sukha, ekaggatā의 다섯 요소를 갖춘 첫째 jhāna를 먼저 얻습니다.

සසංග සවිචාර කියන්නේ අපි ගණ කර්මස්ථාන වීත රාගී, වීතී, වීත මෝහි බවට ගෙනෙන්න හේතු වෙන අලෝභ අද්දේශ අමෝහ ගුණය ඇති නිවන් අවබෝධයට හේතුව වෙන ප්‍රඥාව මතු කරන කර්මස්ථානය මේ කර්මස්ථානයේ බලය තමයි කර්මස්ථානය මෙනෙහි කරනාවූම නුවල තමයි මුල් කරගෙන

savitakka savicāra란, 우리가 쓰는 kammaṭṭhāna — vītarāgī, vītadosī, vītamohī로 이끄는 alobha, adosa, amoha의 덕을 지닌, nibbāna를 깨닫는 원인이 되는 paññā를 드러내는 kammaṭṭhāna — 이 kammaṭṭhāna의 힘, kammaṭṭhāna를 마음에 두는 앎을 바탕으로 하여

එහි තිබෙන විවේක ස්වභාවය තමයි. එහයින් හටගන්නේ විවේකයෙන් ඇතිවෙන විවේකය ඇතිවෙන්නේ කයට කායික මානසික විවේකය මෙන්න මේ විවේකය නිසා ඇති වෙන්නා වූ ස්වභාවයක් තමයි කාය සැහැල්ලු තිය

거기 있는 viveka의 성품입니다. 그로부터 생기는 것은 viveka로 생기는 viveka, 곧 몸과 마음의 viveka입니다. 이 viveka 때문에 생기는 성품이 바로 몸이 가벼워지는 것입니다.

නිරාමිස ප්‍රීතිය නිසා කය සැහැල්ලුවට පසුගා ප්‍රීති මාස කායෝ පස්සද්ධ පස්සද්ධ කායෝ සුඛන් දේති ඒක තමයි ධ්‍යාන සුවය සුඛ සුඛ ධ්‍යානන්දය එහි ඒකාග්‍රතාවයෙන් හිටිනවා නිවන මුල් කරගෙන නිච්චල භාවයට පත් වෙලා නැවත ස්වභාවයක් තියෙනවා මේක තමයි අකම්පි ස්වභාවය ඒකතා

nirāmisa pīti 때문에 몸이 가벼워집니다. 'pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṃ vedeti' — 그것이 jhāna의 행복, sukha입니다. 거기서 ekaggatā로 머뭅니다. nibbāna를 바탕으로 흔들림 없는 상태에 이르는 성품이 있습니다. 이것이 흔들리지 않는 성품, ekaggatā입니다.

මේ තත්ත්වයට පත් වුනාට පටිච්ච මොකද කරන්නේ? ඉස්සෙල්ලාම කර්මස්ථානය මෙනෙහි නොකර ඉන්නකොටත් ඒ තුළින් ගොඩනැගිච්ච ප්‍රීතිය සුතය ඒකතාවයු ක්‍රියාත්මක වෙනවා.

이 상태에 이르면 무엇을 합니까? 먼저 kammaṭṭhāna를 마음에 두지 않고 있어도 그것으로 쌓인 pīti, sukha, ekaggatā가 작동합니다.

දැන් ඒක හොඳට පැහැදිලි වුනාට පස්සේ. අර කර්මස්ථානය මෙනෙහි නොකර ප්‍රීතිය ආවර්තනා කරන්න පුළුවන්. සුඛය ආවර්ජනා කරන්න පුළුවන්. ඒ ප්‍රීතියයි දුකයයි ආවර්තනා කරනකොට සමාධියෙන් නැගෙන ආයසරයක් බලවත් වෙච්ච ප්‍රීති දුක එකක් වෙලා.

이것이 잘 분명해진 뒤에는 kammaṭṭhāna를 마음에 두지 않고 pīti를 떠올릴 수 있고, sukha를 떠올릴 수 있습니다. 그 pīti와 sukha를 떠올릴 때 samādhi에서 오는 의지처로 힘이 세진 pīti와 sukha가 하나가 됩니다.

ඊට පස්සේ දකිනවා මේ ප්‍රීතිය අයින් කරලා. සුඛයට හිතා සමවදින්න පුළුවන් නේද කියලා. මුණට ප්‍රීතිය වැටහෙනවා. කයට සුවය වැටහෙනවා. එහෙමයි වැටහන්නේ. ප්‍රීතිය නිසා මුහුණ ඔප්ප ඇංගිලා යනවා.

그 뒤 '이 pīti를 치우고 sukha에 마음을 들일 수 있지 않을까' 하고 봅니다. 얼굴에 pīti가 드러나고 몸에 행복이 드러납니다. 그렇게 드러납니다. pīti 때문에 얼굴이 환하게 피어납니다.

කයට සුව දැනෙන්න පටන් ගන්නේ ඒ ප්‍රීති දුක ඒකතා කියන දේට හිත තියාගෙන වැඩෙනකොට අර ප්‍රීතියට වැඩිය සුවය දකිනකොට කය. අර ප්‍රීතිය දෙවෙනි වෙලා යනවා. ප්‍රීතිය නැත්නම් සුයේම දුරුනා නම් කොච්චර ශාන්තද ප්‍රණීතද කියලා. ඒ හිත හටගන්න.

몸에 행복이 느껴지기 시작합니다. pīti, sukha, ekaggatā에 마음을 두고 닦아 갈 때 pīti보다 sukha를 더 보게 되면 pīti가 둘째로 밀려납니다. 'pīti가 없고 sukha만 있다면 얼마나 고요하고(santa) 훌륭할까(paṇīta)' 하는 마음이 일어납니다.

එතකොට ප්‍රීතිය අසු දන් වෙලා ගිහිල්ලා මුළු සුවෙන් පිරිලා යනවා. සුඛය එකතාවයට පස්සේ තුන්වෙනි දෑහැක් කියලා දෙනවා. දැන් ප්‍රීති සුඛ ඒකගිතා දෙවෙනි දහ.

그러면 pīti가 사라지고 온통 sukha로 가득 찹니다. sukha와 ekaggatā를 셋째 jhāna라고 합니다. pīti, sukha, ekaggatā는 둘째 jhāna입니다.

ඊට පස්සේ සමාධිය ලැබෙන සුවය සලගෙන ඒ සුවේ මෙනෙහි කර ඉන්නකොට සුඛයාවයට පත් වෙලා දුන් වෙන්න දහැන් වෙනවා. අන්න එතෙන්දි ආලෝකය මතුවෙන්න පටන් ගන්නවා. තැනින් තැන පේන ආලෝක මෙනෙහි කරන්න යන්න අවශ්‍ය නැහැ. හදවත තුළින්ම නැගිලා මුළු ශරීරයම ආලෝක කරගෙන නැගින අවස්ථාවක් එනවා. අන්න එතකොට ආලෝක සුවේ දැනෙනවා ආලෝක සුවේ අර කායික සුඛය නෙමෙයි. විවේකය විවේක සුයක් දැනෙනවා.

그 뒤 samādhi로 얻은 행복을 견주며 그 행복을 마음에 두고 있으면 sukha의 단계를 지나 다음 jhāna가 됩니다. 바로 그때 빛이 드러나기 시작합니다. 여기저기 보이는 빛을 마음에 두러 갈 필요는 없습니다. 심장 안에서 솟아 온몸을 빛으로 채우며 일어나는 때가 옵니다. 그때 빛의 행복이 느껴집니다. 빛의 행복은 그 몸의 sukha가 아닙니다. viveka의 행복이 느껴집니다.

මෙන්න මෙතෙන්ට ආපුම ඒ සුවයෙන් සමවදින්න පුළුවන් වෙනවා. ඒ සමවද උපේක්ෂාව ආලෝකයට සමවදෙන්නේ උපේක්ෂාව ලැබෙනවා. උපේක්ෂාවෙන් නැගෙන කියන එකාවේදී අර ආලෝකය බලවත් වෙලා දර්තිමත් ආලෝකයක් බවට පත් වෙනවා. අඟ පසක නොපෙනීම ගිහිල්ලා. අඟ පසක එකක්වත් නැහැ. තමා තුළ එකම එළියක් විතරක්. තමා කියලා කියන්නේ එළියක්. අන්න එතන්ට පත් වුනහම කියනවා චතුත්තායට ආව.

여기에 오면 그 행복으로 들 수 있게 됩니다. 빛에 들 때 upekkhā를 얻습니다. upekkhā로 일어나는 ekaggatā에서 그 빛이 세져 찬란한 빛이 됩니다. 팔다리가 보이지 않게 됩니다. 팔다리 하나도 없습니다. 자기 안에는 오직 빛 하나뿐이고, '자기'라는 것이 빛입니다. 거기에 이르면 넷째 jhāna에 왔다고 합니다.

ඉතින් එතනින් එකට යන්න ඕනේ ඒ ක්‍රමය. ඔය පිටින් පේන එලි අරම ගණන් ගන්න යනවා.

그러니 거기서부터 그 방법으로 나아가야 합니다. 그런데 밖에서 보이는 빛들을 대상으로 헤아리러 갑니다.

ඒවාන තියෙ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වීත රාගී වීත ඕක කර්මස්ථාන දැන් වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී කියන්නේ කර්මස්ථානය. එබ මේ ලෝකය අතහර එන්න, නොඇලෙන මිදෙන පැත්තට නම් කියන්න. ඒ කර්මස්ථානය ලෝකේ අඛාරත්වයක් නිවන තිබෙන්නා වූ ශාන්ත බවක් නම් මෙනෙහි වෙන්නේ. ඒ කර්මස්ථානය වීත රාගී බවට වීත දෝෂී බවට වීත මෝහී බවට පත් කර්මස්ථානයක් වෙනවා. ප්‍රඥාව වැඩෙනවා නම් වීත රාගී වෙනවා, වීත දෝෂී වෙනවා, වීත මෝධී වෙනවා. ප්‍රඥාව කර්මස්ථාන සියල්ලම වීත රාගී වීත දෝෂී වීත මෝහ.

vītarāgī, vītadosī, vītamohī라는 것은 kammaṭṭhāna입니다. 이 세상을 놓고 오라, 들러붙지 않고 벗어나는 쪽으로 가라는 것입니다. 그 kammaṭṭhāna로 세상의 알맹이 없음과 nibbāna의 고요함을 마음에 둡니다. 그 kammaṭṭhāna는 vītarāgī, vītadosī, vītamohī로 이끄는 kammaṭṭhāna입니다. paññā가 자라면 vītarāgī, vītadosī, vītamohī가 됩니다. paññā의 kammaṭṭhāna는 모두 vītarāgī, vītadosī, vītamohī입니다.

දැන් මේ ගිනි භාවනාව සහ ජල භාවනාව කියලා මේ භාවනාව තියෙනවාද කියලා අහනවා. දැන් ගිනි භාවනාව කියන වචනයකින් පෙන්නන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ ගිනි භාවනාව මහා රාහුලද සූත්‍රයේදී ඒකෙන් භාවනාවක් කරන හැටි පෙන්නවා රවුල අහත් පුළුවන්. ගින්නේ ස්වභාවය උපමා කර තමාගේ හිත සකස් කර ගැනීමයි මේ ගිනි භාවනාව කියලා.

불 bhāvanā와 물 bhāvanā라는 bhāvanā가 있느냐고 묻습니다. 불 bhāvanā라는 말로 보이는 것은, Buddha께서 Mahā-Rāhulovāda Sutta에서 그것으로 bhāvanā하는 법을 보이셨습니다. 그것을 들어 보면 됩니다. 불의 성품에 비유하여 자기 마음을 다듬는 것이 불 bhāvanā입니다.

යෝගීන්ගේ ගිනි භාවනාව ගිනි ගොඩක් ගහලා තියාගෙන ගින්න දිහා බලාගෙන තේජෝ තේජෝ කියල ගිනි අරමුණ ගන්නඕන. ගිනි සංඥාව අරගෙන ගිනි සංඥාවේ හිත පින්නවා වගේ එක යෝගීන්ගේ දෙහැ ක්‍රමයක්. ඒ ගිනි භාවනාව කියන එක යෝගීන්ගේ භාවනාව ආර්යයන්ගේ ගිනි භාවනාව කියන එක කොහොම එකක් නෙමෙයි. ගින්නට ඕන කුණුගොඩක් තියාගෙන ඉන්නේ නෑහැ ගුණගොල දවලා අඩු කරලා දාන්න මේ ගින්න ස්වභාවයක්. ඒ වගේ මාතුලා රාගුණ, ද්වේශ ගුණ, මෝහ කුණු තිබෙනවා. ප්‍රඥාව නැමති ආරින්නේ. අන්න ඒක මම තව.

yogī들의 불 bhāvanā는 불더미를 피워 놓고 불을 바라보며 'tejo, tejo' 하고 불을 대상으로 삼아, 불의 saññā를 잡고 그 saññā에 마음을 붙이는 yogī의 jhāna 방법입니다. 그 불 bhāvanā는 yogī의 bhāvanā이고, ariya의 불 bhāvanā는 그런 것이 아닙니다. 불은 쓰레기 더미를 붙들고 있지 않고 쓰레기를 태워 재로 만들어 버리는 성품입니다. 그처럼 내 안에 rāga의 쓰레기, dosa의 쓰레기, moha의 쓰레기가 있습니다. paññā라는 불로 그것을 나는 태웁니다.

මෙන්න මේ හෙවන් උපසංහරේ සංසන්දනය කරලා බලගන්නා. ගින්න ගුණ දවන්නේ එකෙසේද? ප්‍රඥා ගින්නෙන් ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ දවන්න එසේද? අන්න උපමා කරගන්නවා. ගින්න උපමා කරගෙන ප්‍රඥාව ගින්නට සම කරලා කුණ ලෝකයේ තිබෙන කුණු වලට සම කරලා ලෝකේ තියෙන කුණු ගින්නෙන් දවලා අලු කරන්නේ කොහොමද? ඒ වගේ මම ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ කුණු කෙලෙස් කුණු ප්‍රඥාවෙන් තව. මෙන්න මේක ආර්යයන්ගේ ගිනි භාවනාව.

이 비유를 견주어 봅니다. 불이 쓰레기를 어떻게 태우는가? paññā의 불로 lobha, dosa, moha를 어떻게 태우는가? 그렇게 비유합니다. 불을 비유로 삼아 paññā를 불에, kilesa를 세상의 쓰레기에 견주어 — 세상의 쓰레기를 불로 태워 재로 만들 듯, 나도 lobha, dosa, moha의 쓰레기, kilesa의 쓰레기를 paññā로 태웁니다. 이것이 ariya의 불 bhāvanā입니다.

ජල භාවනාව කියලා එකක් තියෙනවා. ලෝකයේ භාවනාව ජල බඳුනත් තියාගෙන ආපෝ ආපෝ කියලා ජල සංඥාව ගන්න එක. ඒක ලෝකයාගේ නැත්නම් අනාගයන්ගේ භාවනාවක්. ආර්යෝ ජල සංඥාව ගන්නේ එහෙම නෙමෙයි. ජලයට මිනිස්සු නොයේ අපදා හෝදෙනවා. ඒවයෙන් ඔක්කොම මිනිස්සු පිරිසිදු වෙනවා.

물 bhāvanā라는 것이 있습니다. 세간의 bhāvanā는 물그릇을 놓고 'āpo, āpo' 하며 물의 saññā를 잡는 것입니다. 그것은 세간 사람들, 또는 ariya가 아닌 이들의 bhāvanā입니다. ariya는 물의 saññā를 그렇게 잡지 않습니다. 사람들은 물로 온갖 더러움을 씻습니다. 그것으로 사람들이 모두 깨끗해집니다.

එතකොට ජලයේ යම් සකුණු හෝදා හැම ජලය ගුණ තියාගෙන ඉන්නේ නෑ. ඒක තැන්පත් වෙලායි තැන ඉසි වෙනවා. ඒ වගේ මමත් ලෝකයෙන් එන නොයෙක්

그때 물은 씻어 낸 더러움을 붙들고 있지 않습니다. 그것이 가라앉아 맑아집니다. 그처럼 나도 세상에서 오는 온갖

විදිහ කෙලෙස් සසට අනුගේ හිංගිසි නිසා මේවාින් එනකොට ඒ පුද්ගලයා බුද්ධ දහම තුළ ඉඳගෙන ඔහුට පිරිසිදු වෙන්න මග පද වෙනවා. ආසා සමත්ත ජීවත් වෙලා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ මම තියාගන්නේ නැහැ. මට ගැහුවා මට බැන්නා මට හිලා කියලා ඒක තියාගන්න. ඒක මුදුවා ඇහලා චිත්ත පරිශුද්ධතියට පත් වෙනවා. ඒවා කාපි ගන්න දෙයක් නැහැ. අන්න ඒගෙන් ජලය මුල් කරගෙන තමාගේ හිත් සකස් කර ගැනීම. මම කරුණා, මෛත්‍රී, සිරි ජලාසතිය මගේ හදවතේ නාගන්න.

나는 그것을 붙들고 있지 않습니다. '나를 때렸다, 나를 욕했다' 하며 붙들고 있지 않습니다. 그것을 씻어 내고 마음의 깨끗함에 이릅니다. 그것들을 담아 둘 것이 없습니다. 바로 그렇게 물을 바탕으로 자기 마음을 다듬는 것입니다. 나는 karuṇā, mettā, sīla의 웅덩이에서 내 마음을 씻습니다.

ලෝකයේ තියෙන ජලය ලෝකේ ගුණ සුද්ධ කරනවා වාගේ කර්ා මෛත්‍රිය සිරින් ජලාසයේ කෙලෙස් ගුණ සුද්ධ කරලා දානවා. කෙලෙස් ගුණ කරලා තියාගන්නේ නැහ. ඔක්කොම තැන්පත් කරලා පිරිසිදු වෙනවා. ඒ වගේ මගේ හිතත් කරුණා මෛත්‍රී සිලි ජලාසය මතු කරගෙන ඒ තුළින් පවිත්‍රභාවයට පත් කරගන්නවා කිය ජලය මුරු කරගෙන මෙන්න මේ ගැනීමට කියනවා ජල භාවනාව මේක ආර්යයන්ගේ ජල භාවනාව. ඉතින් ආපෝ භාවනා, තේජෝ භාවනා, වායෝ භාවනා, පඨය භාවනා ඔක්කොම ගන්න යොත් තියන්න.

세상의 물이 세상의 더러움을 씻어 내듯 karuṇā, mettā, sīla의 웅덩이에서 kilesa의 더러움을 씻어 버립니다. kilesa의 더러움을 붙들어 두지 않습니다. 모두 가라앉혀 깨끗해집니다. 그처럼 내 마음도 karuṇā, mettā, sīla의 웅덩이를 드러내 그것으로 깨끗하게 만든다 — 물을 바탕으로 이렇게 받아들이는 것을 물 bhāvanā라고 합니다. 이것이 ariya의 물 bhāvanā입니다. 그러니 āpo bhāvanā, tejo bhāvanā, vāyo bhāvanā, paṭhavī bhāvanā를 모두 그렇게 받아들이면 됩니다.

හ යටවල සිල් කැනීමට ගිය දවසට රාත්‍රියේ, ප්‍රේතයෙක් ඒ කෙන එක බෙල්ලඹ මිරිකුගයක් තියෙනවා. හාමුදුරුවන්ගෙන් උතවහම උන්වහන්සේ කිව්වේ එල්ලම මිරිදුව බව උන්වහන්සේ කිව්වා. එම ස්ථානයේ හිටපු හාමුදුරුවෝ නමක් ප්‍රේතයෙක් වෙලා ඉන්න බව කිව්වා ඒක වෙනවද?

(질문) 어느 곳에 sīla를 지키러 간 날 밤, peta 하나가 그 사람의 목을 조르는 듯했습니다. 스님께 여쭈니 그분은 목을 조른 것이 맞다고 하셨고, 그 장소에 있던 어떤 스님이 peta가 되어 있다고 하셨습니다. 그런 일이 있습니까?

හාමුදුරුවෝ වුන ඵලයට ප්‍රේතයා වෙන්නේ නෑහ කියලා එකක් නෑහ. පෙරේතයකෙන්න ගිහි කරදි වේදයක් නෑ. ප්‍රේත ධර්මය ඇසුරු කළොත් ප්‍රේත සංඛාරයෙන් ප්‍රේත ජාතිය පහළ වෙනවා. හාමුදුරුවෝ හෝ වේවා, ගිහියෙක් හෝ වේවා ප්‍රේත ධර්මය ඇතුළු කළොත් ප්‍රේතයෙක් වෙනවා. යක්ෂ ධර්මය ඇසුරු කළොත් යක්ෂයෙක් වෙනවා. දේව ධර්මය ඇසුරු කළොත් දෙවියෙක් වෙනවා. මනුස්ස ධර්මය ඇසුරු කළොත් මනුස්සයෙක් වෙනවා. බ්‍රහ්ම ධර්මය ඇසුරු කළොත් බ්‍රාහ්මයෙක් වෙනවා. බුද්ධ ධර්මය ඇසුරු කරලා නිවන් දකිනවා. ගිවුවක පැවිද්ද

스님이라고 해서 peta가 되지 않는다는 법은 없습니다. 재가자라서 peta가 되는 것도 아닙니다. peta의 dharma를 가까이하면 peta의 saṅkhāra로 peta의 jāti가 일어납니다. 스님이든 재가자든 peta의 dharma를 가까이하면 peta가 됩니다. yakkha의 dharma를 가까이하면 yakkha가, deva의 dharma를 가까이하면 deva가, 사람의 dharma를 가까이하면 사람이, brahma의 dharma를 가까이하면 brahma가 됩니다. Buddha의 dharma를 가까이하면 nibbāna를 봅니다.

ඇසුරු කරලා නිවන් දකිනවා. ගිවුවක පැවිද්ද ඕක තෝරගන්න ඕනේ. මග්ගාම මග ඥාන දර්ශන විශුද්ධියදී ඕක තැපන්න පුළුවන්. ඉතින් එතනදි අපිට පිටින් පෙනෙන්නා වූ රූපයෙන් හාමුදුරුවෝ කියලා වෙන් කරන්න බැහැ. කරන පේ බාහිර ලෝකේට පේන වර වලින් හාමුදුරුවෝ කියලා වෙන් කරන්නත් බැහ. ඒවා විවිධාකාර. අභ්‍යන්තර චිත්ත පරිශුද්ධිය තම

재가냐 출가냐 — 이것을 가려야 합니다. maggāmagga-ñāṇadassana-visuddhi에서 이것을 가릴 수 있습니다. 그러니 우리가 밖에서 보는 겉모습으로 스님이라고 구별할 수 없습니다. 바깥세상에 보이는 차림으로도 스님이라고 구별할 수 없습니다. 그것들은 갖가지입니다.

විවිධාකාර. අභ්‍යන්තර චිත්ත පරිශුද්ධිය තම තමා තුළ තියෙන එකක්. මා තුළ රාගය තියෙනවද ද්වේශය තියෙනවද? මෝහය තියෙනවද කියලා. මනා සීනුවනින් ඒක දැකලා ඒකට ඒ රාගයයි ඛය කරන්න. ද්වේශය ඛය කරන්න, මෝහය ඛය කරන්න මාව විසින් යමක් ප්‍රඥාවෙන් දැක යුතුද ඒ ධර්මය අනිච්ච වශයෙන්, දුක් වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් අකාර වශයෙන් දැකලා ඒකෙන් මිදිර යනවා නම් බිහියෙක් වේවා, පැවිද්දෙක් වේවා. ඔය කියන බාහිර ලෝකයේ සියලු උප්පත්තිය කෙරවල කරනවා. එදාට ඒ ධර්මයට කියනවා බුද්ධ ධර්මය. බුද්ධ ධර්මය ඇතුරු කරපු කෙනෙක්

안의 마음 깨끗함은 저마다 자기 안에 있는 것입니다. '내 안에 rāga가 있는가, dosa가 있는가, moha가 있는가' 하고 바른 sati로 그것을 보고, rāga를 다하게, dosa를 다하게, moha를 다하게 하려고 내가 paññā로 보아야 할 dharma를 anicca, dukkha, anatta, asāra로 보고 그것에서 벗어난다면 — 재가자든 출가자든 — 바깥세상의 모든 태어남을 끝냅니다. 그날 그 dharma를 Buddha의 dharma라고 합니다.

ධර්මය. බුද්ධ ධර්මය ඇතුරු කරපු කෙනෙක් දෙවියෙක් වෙන්නෙත් නැහැ, බ්‍රහ්මයෙක් වෙන්නෙත් නැහැ මනුස්සයෙක් වෙන්නෙත් නැහැ ප්‍රේතයෙක් වෙන්නෙත් නැහැක් පායන්න නැහ. කොහෙ යන්නේෙත් නැහැ. ඔක්කොම ඉවරයි ගමු. ඉතින් ඒක මිසක් වෙන ක්‍රමයකින් අහවුදුරුවලා හි පලියට ප්‍රේතයෙක් වෙනවද කියලා එහෙම නිගමනය කරන්න බැහැ.

Buddha의 dharma를 가까이한 사람은 deva도, brahma도, 사람도, peta도 되지 않습니다. 어디에도 가지 않습니다. 모든 것이 끝납니다. 그러니 그것이 아닌 다른 방식으로, 스님이라는 까닭만으로 peta가 되느냐 하고 결론 내릴 수 없습니다.

ඒකයි බිහි වේවා, පැවිදි වේවා. සංඛාරයේ අංශයද විඤ්ඤාණයට අනුකූලයි නාම රූපය අනුකූලයි ඔය ක්‍රමයට බිහිල්ලා ජාතියට අනුකූලයි. ඉතින් යමෙකුට ඒ බදු ජාතියක් එපානම් ඒ බඳු ජාතිය හටගන්න සංඛාරය හොයලා ඒකේ අනිච්චතාවය, දුක්ඛතාවය, අනත්තතාවය, අසාතාවය මෙනෙහි කරලා ඒ හේතුවෙන් මිදුනොත් ඒ ජාතිය ඵලයක් ඒ ජාතිය ජාතියක් බිහි වේවා බයවවාට නෑ. මේකයි කරන්න.

그래서 재가든 출가든, saṅkhāra의 부분이 viññāṇa에 맞고 nāma-rūpa에 맞고, 그런 식으로 이어져 jāti에 맞습니다. 그러니 누군가 그런 jāti를 원하지 않는다면 그 jāti를 일으키는 saṅkhāra를 찾아 그것의 anicca, dukkha, anatta, asāra를 마음에 두어 그로써 벗어나면, 재가든 출가든 그 jāti를 두려워할 것이 없습니다. 이것을 해야 합니다.

පුද්ගලත්වයෙන් අපිට ඒවා ඇඟිගහන්න කිසිම අවශ්‍යතාවයක් නැහැ. ක්‍රමය ඕක බව දන්නවා නම් ගිහි වේවා, පැවිදි වේවා කවුරුයි තමන්ගේ ඒ ක්‍රමය අනුගමනය කරලා තමන්ට ඵලය ලැබෙනවා. අනුගමනය නගොල්ලොත් සසර ගමන යන්නේ. කොච්චරයි තියෙන්නේ.

개인을 들어 그런 것을 따질 필요가 전혀 없습니다. 방법이 그것임을 안다면, 재가든 출가든 누구든 그 방법을 따르면 자기에게 열매가 옵니다. 따르지 않으면 saṃsāra의 길을 갑니다. (질문이) 얼마나 남았지요?

මේ භාවනා වැඩසටහනක් මේ දවල් දානේ පස්සේ කරනවා නම් හොඳයි තියෙනවා. දැන් මේ භාවනාවකදී අපි ඉස්සෙල්ලාම දෙන්නේ මොකක්ද? මේ හැම වෙලේම භාවනාවට පසුතලය විග්‍රහ කරලා දෙනවා. මේ භාවනාව හැම වෙලේම තම තමන් කරගන්න ඕනේ.

이 bhāvanā 프로그램을 낮 dāna 뒤에 하면 좋겠습니다. bhāvanā에서 우리가 먼저 주는 것이 무엇입니까? 매번 bhāvanā의 바탕을 풀어 줍니다. bhāvanā는 언제나 각자가 스스로 해야 합니다.

භාවනාව කියන එක තේරුම් ගත්තට පස්සේ ආයසරයක් එතන තියාගෙන හිමන් භාවනා ප්‍රගුණ කරන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ වතය කළේ නැහැ. කියා දුන්නා. තම තමන්ට කරගන්න එක කියා දුන්න තමයි තම තමන්ට තේරෙනවා අන්න අරණ්‍ය සුක්ම සුන්‍යාකාර තියෙනවා විවේක අස්ථාව තියෙනවා ගිහිල්ලා දැන් ින් තමන්ගේ වැඩේ කරගන්න කියලා ඒ ඇහුවේ. තමයි සමන්ධ වැඩිය කරගන්නේ. දැන් අපි හැමලේ බලාපොරොත්තු වෙන්න අනුම අතින් අල්ලගෙන විමතෙක්ට යනවා.

bhāvanā를 이해한 뒤에 의지처를 두고 거기 붙어서 bhāvanā를 익히라고 Buddha께서 하시지 않았습니다. 가르쳐 주셨습니다. 각자 스스로 할 것을 가르쳐 주시니 각자 알게 됩니다. '저기 숲이 있고, 빈 집이 있고, 한적한 곳이 있으니 가서 이제 자기 일을 하라'고 하셨습니다. 그렇게 스스로 samādhi를 닦았습니다. 그런데 지금 우리는 늘 남이 손잡고 데려가 주기를 바랍니다.

දැන් මේක ප්‍රබුල කරන්න ඉස්සෙලා මේකේ දැනගත්තාට පස් තමන්ට පුළුවන් රිග කරගන්න ි මේ අපි වෙලාවක් අරගෙන පෙන්න පෙන්න යන එක නෙමෙයි මේකේ අවශ්‍යතාවේ මේකට මග පෙන්නවා දෙන්න එක තමන්ට සඟම කරපත්තය නැතුවද අනුන්ගේ ආධාරයක් නැතුවද තමන්ටම මග වලාගන්න අවශ්‍ය කරන මග පිළිවෙද කියා දෙන එකයි ධර්ම දේශනාවේ විහේ. ඒක අපි විශේෂයෙන් බලන්න ඕනේ අනුම විසින් ගෙනියනකන් බලා ඉන්න මග හරියට අහලා සැකය නැතුව තේරුම් අරගෙන තමා විසින් වඩලා එතනට පත් වෙන එක ඒකයි හරගන්න ඕන.

이것을 익히기 전에 이것을 알고 나면 스스로 해낼 수 있어야 합니다. 우리가 시간을 들여 계속 보여 주는 것이 이 일의 목적이 아닙니다. 길을 보여 주고, saṅgha나 남의 도움 없이도 스스로 길을 갈 수 있도록 필요한 길과 차례를 가르쳐 주는 것이 dharma 설법의 뜻입니다. 이것을 특히 보아야 합니다. 남이 데려가 주기를 기다리지 말고, 길을 바르게 듣고 의심 없이 이해하여 스스로 닦아 거기에 이르는 것, 그것을 붙잡아야 합니다.

දැන් මේ තවත් තියෙනවා මේක මේ අන්රගාමී ප්‍රශ්නයක්. තුුන් ලෝකයේ දැනට හිටෙන සත්වයන් භව ගමනට එක්කේ එකම අවස්ථාවකදී නැතිනම් ඒකට වෙනස් වූ අවස්ථාව වැලදී කරන එක ප්‍රශ්නයක්. මේ භව ගමන මුල අනවසග්ගෝයං භික්ඛවේ සංසාරෝ පුබ්බාකෝ න පඤ්ඤාය මහණෙන මේ අනවරාග්ග වන්නාමේ සංසාරයේ මුල් කෙළවල පනවන්නේ නෑ. මොකද හේතුව? ඒ මුල් කෙළවල දැනගැනීමේ හැකියාවක් විශාල විග්‍රහ සහිත සෙනක් නිසා. ඕක දැනගැනීමේ හැකියාවක්, මානසිකත්වයක්, තාවකයකුර නැති නිසා. දැනගත්තත් ඇති වැඩකුත් නැති නිසා. ඔය කාරණා දෙක නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ පනවන්නේ නැ.

또 하나, 이것은 시작에 관한 질문입니다. 세 세계에 지금 있는 중생들이 bhava의 길에 한꺼번에 들어왔는가, 아니면 서로 다른 때에 들어왔는가 하는 질문입니다. 이 bhava 길의 시작은 — 'anamataggoyaṃ bhikkhave saṃsāro pubbā koṭi na paññāyati' — bhikkhu들이여, 이 끝을 알 수 없는 saṃsāra의 처음은 알려지지 않는다. 왜인가? 그 처음을 아는 데는 큰 분석이 따르는데 그것을 알 능력, 마음가짐이 없기 때문이고, 알아도 쓸모가 없기 때문입니다. 이 두 까닭으로 Buddha께서 알리지 않으셨습니다.

අනන්ත සංසාරයේ බැලුවොත් දිවැත් ඇති කෙනෙක් කොච්චර මුලින් ඉඳන් ආවේ කියලා. තව තව බැලිය. ජීවිත කාලේ ඉවර වෙනකන් වුනම් බැරි එහෙ. බලාගෙන යන ක්‍රම තියෙනවා. එකක් තමයි අනුපිළිවෙලින් බලාගෙන යන ක්‍රම. අනුපිළිවෙල ඉක්මෝලා බලන ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඒක සර්වච ගෝචර බුදුරජාණන් වහන්සේලා කරන දෙයක්.

끝없는 saṃsāra를 dibba-cakkhu를 가진 이가 얼마나 처음부터 왔는지 보아도, 계속 보아도 평생이 다하도록 다 볼 수 없습니다. 보아 가는 방법이 있습니다. 하나는 차례대로 보아 가는 방법이고, 차례를 건너뛰어 보는 방법도 있습니다. 그것은 모든 것을 아는 Buddha들이 하는 것입니다.

අනිත් පැය අනුපිළිවලකින් බලාගෙන ඉන්නවා. අනුපූර ක්‍රමයකින්. බුදුරජාණන් වහන්සේලාට කල්ප කෝටි සතර සතරයක් ඈද ගිහිල්ලා අධිෂ්ඨාන කරලා බැලුවත් තවත් ඈතකර ඉන්නවා. හැබැයි මේක උන්වහන්සේලා දැක්කේ නැහැ කියන වචනය ගන්න බැහැ. බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නනවා එක අවස්ථාවක ඇට්රිය වන තියෙන කොළ ටික අරගෙන ඒ ඇට්ේරිය වනේ තියෙන කොළ ටිකත් අතින් අල්ලලා මහන්නේ මගේ මේ අතරහුව වෙච්ච කොළද වැඩියි. මේ කැලේ තියෙන කොළද වැඩියි.

다른 이들은 차례대로 봅니다. Buddha께서는 수많은 겁을 거슬러 마음을 정하고 보아도 더 멀리 있습니다. 그렇다고 그분들이 보지 못했다고 말할 수는 없습니다. Buddha께서 어느 때 siṃsapā 숲의 잎 몇 장을 손에 들고 '내 손안의 잎이 많으냐, 이 숲의 잎이 많으냐' 하고 물으셨습니다.

ස්වාමීනි අතහු වෙච්ච කොළ කොයි තරම් පොඩ්ඩද? කියලා අහන්න එතකොට මේ තරම් කුඩා පොඩ්ඩක් අතරුවෙලා තියෙනවා. එතකොට මම දේශනා නොකරපු දහම මේ කැලේ කොළ විතරයි. ඇති. මම දන්න දේශනා නොකරුව දේශනා කරපු දහම මේ අතේ තියෙන කොළ ටික වෙතේ. එහෙම කියන්නේ හේතුව මොකක්ද? චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධයට දුකින් නිදහස් වීමට අවශ්‍ය කරන්නේ මෙන්න මේ පොඩ්ඩ විතරයි.

'세존이시여, 손안의 잎은 얼마나 적습니까' 하고 답하자, '이처럼 적은 것이 손안에 있다. 내가 설하지 않은 dharma는 이 숲의 잎만큼이다. 내가 아는 것 가운데 설한 dharma는 손안의 잎만큼이다. 왜 그런가? cattāri ariyasaccāni를 깨달아 dukkha에서 벗어나는 데 필요한 것은 이만큼뿐이다'라고 하셨습니다.

අපිට අවශ්‍ය වෙන්නේ ඔය ටික කරගන්න. ඒ නිසායි මම ඒ ටික පින්වතුි. ඒකට හේතුකාර නොවන්න අප්‍රමාණ තව දහම් ලෝකේ තියෙනවා. ඒවා දැනගත්තා කියලා ඒක නිවනට හේතු කරකයක් වෙන්නෙත් නැහ. අනිත් කනි දැනගැනීමට ගෝචරෙන මානසිකත්වයක් නැත්නම් ඒක දැනගන්න ගියාට අතරමං වෙනවා නිසා. සත්ව විසය ගැන හිතන්න යන්න එපා අතරමං එනවා කිව්වේ ඕකයි. මුල හොයන්න ගියොත් සිද්ධ වෙන්නේ අතරමං එනවා මිසක් දැනගන්න දත්තයක් නැහ. ඉතින් ඒ නිසා එක සැරේ පහළ වුණාද නැද්ද? ආදි වශයෙන් කරන ප්‍රශ්නය මහා විශාල ප්‍රශ්නයක්.

우리에게 필요한 것은 그것을 해내는 것입니다. 그래서 그만큼을 설하셨습니다. 그에 원인이 되지 않는 헤아릴 수 없는 다른 dharma가 세상에 있습니다. 그것을 안다고 nibbāna의 원인이 되지는 않습니다. 또 알 만한 마음가짐이 없으면 알려다가 길을 잃기 때문입니다. '중생의 영역을 생각하러 가지 마라, 길을 잃는다'고 하신 것이 이것입니다. 시작을 찾으러 가면 길을 잃을 뿐 알 수 있는 사실은 없습니다. 그러니 한꺼번에 일어났느냐 아니냐 하는 질문은 아주 큰 질문입니다.

මේට වඩා සූවිසි පට්ඨානයයි කියලා කොටසක් අන්තිමට විග්‍රහ කළා. දැනගන්න පුළුවන් ශ්‍රාවකයු දැනගන්න පුළුවන් මට්ටම උපරිම ඥානවන්ත ශ්‍රාවකයකු. ඒ මට්ටමෙන් එහාටවත් හිතා ගැනීමේ හැකියාවක් ශ්‍රාවකයෙකුට නැහ. 24ට බෙදලා පෙන්නන ටික බෙන්න බැරිනම් කෝටි ප්‍රකෝටියට බෙදලා පෙන්න ටික කවදා පිළිගන්නද කොටස් 24කට පෙන්නලා කොටස් 24කට බෙදලා පෙන්නන සුදුිසි පට්ඨහානයෙන් පෙන්නන මේ ප්‍රත්‍ය වෙන ටිකවත් තෝරාගන්න බැරිනම් කෝටි ප්‍රකෝටියක් විග්‍රහ කරලා පෙන්නන එකක් කවලා පෙන්නුත් කරද මිනිස්සු

이보다 앞서 스물네 가지 paṭṭhāna라는 부분을 마지막에 설명했습니다. 제자가 알 수 있는 최고 수준은 가장 지혜로운 제자의 것입니다. 그 너머는 제자가 생각조차 할 능력이 없습니다. 스물네 가지로 나누어 보인 것도 가리지 못한다면, 수억으로 나누어 보인 것을 언제 받아들이겠습니까? 스물네 가지로 나누어 보이는 paṭṭhāna의 paccaya조차 가려내지 못한다면, 수억을 분석해 보여 준들 사람들이 무엇을 하겠습니까?

ඒ නිසා මේ කියන කතාවත් ඒකට අපිට සම්බන්ධතාවයක් ගොන්නගන්න ඕනේ නැහැ. එක හැරේ පහළ වුණාද? ඔක්කොම එක සැරේ ගියාද? කොහෙනවා පහළ වුනාද? පස්සේ පහළ වෙනවද? අලුතෙන් සතු පහළ වෙනවද? අලුතෙන් පහළ වෙන සත්වයෙක් මේ මිනිසියකුට දැනගන්න එහෙමනම් මේ කාලයක නැති බව බුදුරජාණන් වහන්සේ හොඳට පැහැදිලිව දේශනා කරලා තියෙනවා මේ සත්වයන්ගේ මුල පටන් ගැන මෙදනයි කියලා ඉන්න ලෝකයේ මනුස්සයන්ගේ එහෙමතය තියෙනවා. මේ මතයට හේතුවක් වෙන්නවා.

그러니 이 이야기와 우리가 관계를 맺을 필요가 없습니다. 한꺼번에 일어났는가? 모두 한꺼번에 갔는가? 어디서 일어났는가? 나중에 일어나는가? 새로 중생이 일어나는가? 새로 일어나는 중생이라는 것을 사람이 알 수 없음을 Buddha께서 분명히 설하셨습니다. 이 중생들의 시작이 여기라고 하는 견해가 세상 사람들에게 있습니다. 이 견해에는 원인이 있습니다.

සාමාන්‍ය මනුස්සයෙක්ගේ දිවැසකට පුළුවන් අන්තක්කල්ප විස් අතීතය බලන්න දිවැස් ලබාගත්ත කෙනට පුළුවන් දුරා අසං්ඥ සත්‍යය ඉපදිලා මහාකල්ප 500ක් ඉඳලා හිම් එතනින් පිස්සෙලා මේ ලෝකෙට ආවපු මනුස්සයෙක් ඉන්ද මම කොහේ ඉඳලාද ආවේ කියලා බලනකොට අසං්ඥ සත්‍යය සංඥා නැති නිසා වැටහෙන්නේ නැ. ඒ නිසා ඒන් එහාටම සත්‍යය වටහා ගන්න එහා කල්ප වංශයගේ දුරින් එහාරයි ඊළඟ කෑල ඉස්සෙල්ලා මුල තිබුනේ.

보통 사람의 dibba-cakkhu로는 antara-kappa 스무 겹의 과거를 볼 수 있습니다. dibba-cakkhu를 얻은 이 가운데, asaññasatta로 태어나 mahā-kappa 오백을 머물다 거기서 떨어져 이 세상에 온 사람이 '나는 어디서 왔나' 하고 보면, asaññasatta는 saññā가 없으므로 알아차리지 못합니다. 그래서 그 너머를 알아보지 못하는데, 시작은 그 겁들보다 훨씬 먼 곳에 있었습니다.

අන්තක්කල්ප 20ක් පේන දිවැසකින්. මහාකල්ප 500ක් එහා පැත්තෙනවාක් කොහොම දකින්න ඒ නිසා ඒ පංසයා නිගමනය කරගන්නවා මම අලුතෙන් පහළ වෙච්ච සත්වය මෙන්න මේ දෘෂ්ටියේ පිහිට පුද්ගලයා සත්වයෝ අලුතෙන් ලෝකේ පහළ වෙනවා කියලා. මම ඒක දැක්කා මගේ ඒක අත්දැක්කා කියලා. මෙන්න මේ මුලාව නිසා මේ දෘෂ්ටියෙන් මේ වචනේ කියනවා. මේක ඇත්තක් නෙමෙයි කියලා දෙකක් මිත්‍යා දෘෂ්ටිය විග්‍රහ කරනට විග්‍රහ කරලා තියනේ.

antara-kappa 스물을 보는 dibba-cakkhu로 mahā-kappa 오백 너머를 어떻게 보겠습니까? 그래서 그 사람은 '나는 새로 일어난 중생이다'라고 결론 내립니다. 이 견해에 선 사람은 '중생은 세상에 새로 일어난다, 나는 그것을 보았다, 겪었다'고 말합니다. 이 미혹 때문에 이 견해로 이 말을 합니다. 이것이 사실이 아니라는 것을 예순두 가지 micchā-diṭṭhi를 풀이하며 분석해 놓았습니다.

ඉතින් ඒකෙදි අපි දකින්න ඕනේ ඔය අලුතෙන් භව ගමට එක්කවෙන සත්වයෝ ඉන්නවා කියලා යම් යම් අය කියලා තියෙනවා. බොහෝකොට බලනකොට අසංච සත්වය ඉපදිලා හිතම් මෙහාට ආපු අය පුංචි දිවැසෙකින් පහළ බලනකොට තමන් අලුතෙන්මෙන් පහල වෙච්ච සත්වයෙක් හැටියට බෙල්ලා තමයි එහෙම කියන්නේ.

그러므로 거기서 우리가 볼 것은, 새로 bhava의 길에 들어오는 중생이 있다고 어떤 이들이 말해 왔는데, 대개 보면 asaññasatta로 태어났다가 이리로 온 이들이 작은 dibba-cakkhu로 보니 자신이 새로 일어난 중생처럼 보여서 그렇게 말하는 것입니다.

මේ සත්ව විෂ අචින්තය නම් අනන්ත නම් දැන් මේ තව කාරණය තමයි මෙච්චර මේ ඔක්කොම නිවන් දකිනකොට සත්තු ඉවර වෙන්නේ නැද්ද කියන පමණ ඔව් සත්වයෝසේ සත්වය ධර්මතාවයක්ද

중생의 영역은 생각할 수 없고 끝이 없습니다. 또 하나의 질문은, 이렇게 모두가 nibbāna를 보면 중생이 다 없어지지 않느냐는 것입니다. 네, 중생... 중생이란 dhammatā입니까?

සත්ව කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ යම්කිසි කෙනෙක් කුමකින් සත්ව වෙනවද සත්කාය දෘෂ්ටිය ඇති නිසාම සත්ව වෙනවා. මේ කායව සත්‍ය කියලා ගන්නේ සත්‍යයෙන් තත්ත්වයෙන් වෙනවා කියලා නිගමනය කරනවද? රූපස්කන්ධය, වේදනා ස්කන්ධය, සංඥා ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයේ සද්දහම් හැටියට ගන්නවානම්. හොඳ දහම් හැටියට ගන්නවා නම් ඒක ඉන්න තාකම්ල ඔහු සත්්ද සත්ත කියන්නේ ඒකයි.

중생(satta)이라는 말로 보이는 것은, 누군가 무엇으로 중생이 되는가 하는 것입니다. sakkāya-diṭṭhi가 있기 때문에 중생이 됩니다. 이 몸을 참된 것으로 여기는 것, 실체로 있다고 결론 내리는 것입니다. rūpa-khandha, vedanā-khandha, saññā-khandha, saṅkhāra-khandha, viññāṇa-khandha를 참된 것, 좋은 dharma로 여긴다면, 그것이 있는 동안 그는 satta(붙들린 이)입니다. satta라는 것은 그것입니다.

නැත්තුව මේ හතක් එකතු වෙලා හටම් එක හෙට ගන්නවා කියන එක නෙමෙයි දැන් ඕකට සත්ව කියන එක පෙන්නන්න සමහර අය කියනවා. ආපෝ ධාතුවොත්, තේජෝ ධාතුව, වායෝ ධාතුව, පඨවි ධාතුවත් ආකාශ ධාතුව, ආලෝක ධාතුව, විඤ්ඤාණ ධාතුව කියන්නේ මේ ධාතු හතයෙක්වීමේ සත්වයෙක් හටගන්නවා. හටකින් වෙන නිසා සත්වයෙක් නවා කියලා මෙහෙම නිරෘත්ති පෙන්නනවා.

일곱 가지가 모여 생긴다는 것이 아닙니다. 중생을 보이려고 어떤 이들은 āpo-dhātu, tejo-dhātu, vāyo-dhātu, paṭhavī-dhātu, ākāsa-dhātu, āloka-dhātu, viññāṇa-dhātu 이 일곱 dhātu가 하나가 되어 중생이 생긴다고, 일곱(satta)으로 이루어지므로 satta라고 하는 이런 어원 풀이(nirutti)를 보입니다.

තත්වය හටගැනීමට ඡන්ද රාගයෙන් බැඳුනා නම් ඔය ධාතුලෝ ඒ හේතුව ඒ ටික අත්හැරගන්න බැ. අත්හැරගන්න බැරුවහම සත්ව ප්‍රත්‍යක්ප්තිය විද්‍යාමාන වෙනවා.

중생이 생기는 데 chanda-rāga로 묶였다면, 그 dhātu들을, 그 원인을 놓을 수 없습니다. 놓을 수 없으면 satta-paññatti(중생이라는 개념)가 드러납니다.

යම් දවසක චන්ධ රාගය දුරු කරළා නම් ආපෝ ධාතුවත්, තේජෝ ධාතුවත්, තවාය ධාතුවක්, පඨය ධාතුව ගැන ඡන්දර රාගය දුරු වුනා. නැවත ඔහු ආපෝ ධාතුවකින්, තේජෝ ධාතුවකින්, වායෝ ධාතුවකින්, පඨවි ධාතුවකින් පනවන්න පුළුවන් අත්බැවක් නැත්නම්. ආකාශ ධාතුවකින්, විඤ්ඤාණ ධාතුවකින් පනවන්න අත්වක් නැත්නම්. ඔහු කොහොමකින් පනවන්න

어느 날 chanda-rāga를 없앴다면 — āpo, tejo, vāyo, paṭhavī-dhātu에 대한 chanda-rāga가 없어졌다면 — 다시 그를 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī-dhātu로 개념 지을 수 있는 생이 없다면, ākāsa-dhātu, viññāṇa-dhātu로 개념 지을 생이 없다면, 그를 무엇으로 개념 짓겠습니까?

ඒ සත් කියන මුලාව අත්ඇරලා දාලා සත්කාරකා දෘෂ්ටිය අත්හැරලා දාලා ඒකෙන් මිදිච්ච අරිහත්තුන් වහන්සේ කෙළවර කෙරුවනම් ඒ සංඥාවෙම මිදිලා ගියානම් ඊට පස්සේ චන්තරාගය දුරුවන උන්වහන්සේ නැවතත් ආපෝ ධාතුවකින් යමෙක් පනවනවා නම් එබඳු පන තැනක නැහ පහළ වෙන්නේ. තේජෝ ධාතුවකින් පනවලන යමක් ඇට නම් එතනින් පහළ වෙන්නේ නැහ. වායෝ ධාතුවක් මුල් කරෙන්න පනවනවා නම් පහළ වෙන්නේ නැහැ. පඨවි ධාතුවක් මුල් කරගෙන පනවා පහළ වෙන්නේ නැහැ. ආකාශ ධාතුවක් මුල් කරගෙන විඤ්ඤාණ ධාතුවක් මුල් කරගෙන පහල වෙනවා නම් එහෙම පණවීමක් නෑහ. එහෙනම් ඔයින් අමතර ලෝකයක් පණවනවා කිව්වොත් පනවන්න හේතු නැහ. එහෙනම් ලෝකය තුළ සත්වයෙක් වශයෙන් පනවන්න රහතන් වහන්සේ ිරන් පස්සේ පුළුවන් කමක් නෑහ ඉවරයි.

satta라는 미혹을 놓아 버리고 sakkāya-diṭṭhi를 놓아 그것에서 벗어난 arahant께서 끝을 맺었다면, 그 saññā에서 벗어났다면, 그 뒤 chanda-rāga가 없어진 그분을 다시 āpo-dhātu로 개념 지으려 해도 그런 자리에 나타나지 않습니다. tejo-dhātu로 개념 지으려 해도, vāyo-dhātu를 바탕으로 해도, paṭhavī-dhātu를 바탕으로 해도 나타나지 않습니다. ākāsa-dhātu나 viññāṇa-dhātu를 바탕으로 해도 그런 개념 지음은 없습니다. 그 밖의 다른 세계로 개념 짓는다 해도 그럴 원인이 없습니다. 그러니 arahant께서 parinibbāna에 드신 뒤에는 세상에서 중생으로 개념 지을 수 없습니다. 끝입니다.

සත්වයෙක් වශයෙන් තැනෙව්වා නම් එච්චරකම් සත් බවෙන් ගත්ත නිසාම ඡන්ද රාගය බැඳිලා හිටපු නිසාම ඔය ටිකෙන් පැනවුවක්. ඒක නිදහස් කරපු දාට ඒකෙන් හටගත්ත ප ගොඩනැගීම නැවත ගොඩනැගෙ නැති නිසා තත්වය පනවන්න විදිහක් නෑහ.

중생으로 세워졌다면, 그만큼 참된 것으로 여겨 chanda-rāga에 묶여 있었기 때문에 그것들로 개념 지어진 것입니다. 그것을 풀어낸 날, 그로 생긴 쌓음이 다시 쌓이지 않으므로 중생을 개념 지을 길이 없습니다.

තත්වයෙක් පනවන්න පුළුවන් කමක් නෑහැ. චන්ද රාගයක් නැතුව සත්වයෙක් ලෝකය පහළ වීමට හේතුව මුලකෙන්නේ නැහ. ඡන්ද රාගයක් හටගන්න ඊට ඉස්සෙල්ලා තිබුණා වූ යම්කිසි ආකාරය ආපෝ, තේජෝ, ආයෝ පඨවි ආකාශ විඤ්ඤාණ කියන මේ ධාතුව හටගත්ත විද්‍යාමාන සත්වය වශයෙන් විද්‍යාමාන වෙච්ච සත්ත ප්‍රඥප්තිය තියෙන්න ඕනේ. ඒ සත්ත ප්‍රඥප්තියක් තුළින් තමයි කන්තනා රාගයක් ගොඩනැගෙන්නේ. ගොඩන්න නැැවුනොත් තමයි නැවතත් එබ සත්ව ප්‍රඥප්පතියක් ලෝකේ විද්‍යාමාන වෙන්නේ.

중생을 개념 지을 수 없습니다. chanda-rāga 없이는 중생이 세상에 일어날 원인이 바탕에 없습니다. chanda-rāga가 생기려면 그 전에 있던 어떤 것 — āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, ākāsa, viññāṇa라는 dhātu로 생겨 드러난 중생으로서의 satta-paññatti — 가 있어야 합니다. 그 satta-paññatti를 통해 chanda-rāga가 쌓입니다. 쌓이면 다시 그런 satta-paññatti가 세상에 드러납니다.

සත්ව පැනවීමක් එන්නේ. එහෙනම් මේ පැනීම මුලෝ හැටන විදිහක් නැති මොකද අනන්ත සංසා නම් බලාගෙන තව තවත් ඈත් එන සත්ව ප්‍රඥට හේතු වෙන්නේ. චන්ත රාගයත් එක්ක සම්බන්ධතාවයෙන් අත්බැවෙන් අත්බැවට ආපු ක්‍රියාත්මක වීමක් තිබිච්ච නිසා. සත්ව ප්‍රශ්නයක් තියෙනහ පනවන වුනාවා සත්වයෙක් කියලා ඒක නිගමනය කරන්නේ නැහ ස්ර සත්වයෙක් කියලා. ඒක පැනවීමක් පමණයි. ලෝක සත්වයාගේ පැනවීමක් මිස සත්වයයි කියලා අය ගන්න පුළුවන් දෙයක් ඉතුරු වෙන්නේ නැහැ. මොකද හිටු ඡන්ද රාගය තියෙන තාක්කල් ගොඩනැගින නිසා පනව. ඡන්දරාගය නැති වන අරට ගොඩනැගීම් විවරයි පණවයීම ඉවරයි.

중생이라는 개념 지음이 옵니다. 그러니 이 개념 지음의 시작을 찾을 길이 없습니다. 끝없는 saṃsāra를 보면 더욱 멀리 가는 중생 개념의 원인이 되는 것은, chanda-rāga와 이어져 생에서 생으로 이어 온 작용이 있었기 때문입니다. 중생이라는 문제가 있지만, 개념 지어진 것일 뿐 그것을 참된 중생이라고 결론 내리지 않습니다. 그것은 개념 지음일 뿐입니다. 세상 중생의 개념 지음일 뿐, 중생이라고 붙잡을 수 있는 것은 남지 않습니다. chanda-rāga가 있는 한 쌓이므로 개념 지어지기 때문입니다. chanda-rāga가 없어지면 쌓임이 끝나고 개념 지음도 끝납니다.

මේ සත්වයා පිළිබඳව ඒ විහාර දැනගැනීමේ අවශ්‍ය සත්වයා කියලා යමක් ඇත්තද ඒ නිසා දුක ඇති වෙනවා. අපේ පරමාර්ථය දුකෙන් නිදහස් වීම නම් සත්වය ඉවර කර දන්න දුකෙන් නිදහස්. ප්‍රශ්නයට පිළිතුර බුද්ධ දහමෙ පැහැදිලිව තියෙනවා. අපි ඒක ඉක්මවාගෙන අවසානයට පත් වෙන එක තරම් මුල හොය ඒකයි කාර්.

이 중생에 관해 그만큼 알 필요는 없습니다. 중생이라는 것이 있으니 그 때문에 dukkha가 생깁니다. 우리의 목적이 dukkha에서 벗어나는 것이라면, 중생을 끝내면 dukkha에서 벗어납니다. 질문의 답은 Buddha의 가르침에 분명히 있습니다. 시작을 찾는 것보다 우리가 그것을 넘어 끝에 이르는 것이 할 일입니다.

දැන් මේ මේ තුන් ලෝකයෙන් එහා මේ හැම සක්වලකම මේ තුන් ලෝකයක් තියෙනවා. කාම ලෝකය, රූප ලෝකය, අරූප ලෝකය මේ මේවා ඔ ලෞකික දහම් ලෞකික දහම් ඇතුලෙන් කාම ලෝකය උපදිනවා. ලෞකික දහම් ඇතුරකින් රූප ලෝකය උපදිනවා. ලෞකික දහම් ඇතුරකින් අරූප ලෝකය උපදිනවා. එතකොට මේ තුන් ලෝකය කිව්වේ කොතන උපදින කාම භවය රූප භවය අරූප භවය එහම් ඡන්දර රාගය යම්තා බැඳිලා තියෙන තාක්කල් කාමරාගය කාම ලෝකය පිටන් ඡන්දර රාගයක්ද කාම ලෝකය මිදෙන්න බැ. රූප ලෝකේ ඡන්දර රාගය බැඳුනහම රූප ලෝකය උපදිනවා ඒකෙන් මිදෙන්න බැහැ. අරූප ලෝකයේ ඡන්දර රාගය බැඳුනොත් ඒකෙන් උපදිනවා ඒකෙන් මිදෙන්න බැහැ. චන්ද රාගය දුරු කරන මාර්ගයක් කිසිම ශාස්තෘවරයෙක් දේශනා කළහ. බුදුරජාණන් වහන්සේ විතරයි ඡන්දර රාගය දුරු කරන්න අවශ්‍ය මූල ධර්මය දේශනා කළේ අනිච්ච වශයෙන්, දුක් වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් මේවා බලන්න. එතකොට ඡන්ද රාගය දුරු වෙනවා. චන්ද රාගය දුරු කළොත් ගමන ඉවරනවා.

이 세 세계 너머로 — 모든 cakkavāḷa마다 이 세 세계가 있습니다. kāma-loka, rūpa-loka, arūpa-loka. 이것들은 lokiya dharma입니다. lokiya dharma 안에서 kāma-loka가 생기고, rūpa-loka가 생기고, arūpa-loka가 생깁니다. 세 세계란 어디에 생기는 kāma-bhava, rūpa-bhava, arūpa-bhava입니다. chanda-rāga가 묶여 있는 한, kāma-loka에 chanda-rāga가 있다면 kāma-loka에서 벗어날 수 없습니다. rūpa-loka에 chanda-rāga가 묶이면 rūpa-loka에 태어나 벗어날 수 없고, arūpa-loka에 chanda-rāga가 묶이면 거기 태어나 벗어날 수 없습니다. chanda-rāga를 없애는 길은 어떤 스승도 설하지 않았습니다. 오직 Buddha께서만 chanda-rāga를 없애는 데 필요한 근본 dharma를 설하셨습니다. anicca로, dukkha로, anatta로 이것들을 보라. 그러면 chanda-rāga가 없어집니다. chanda-rāga를 없애면 길이 끝납니다.

ඉතින් හැම සක්වලකටම ලෞකික දහම් නිසා හැම සක්වලක්ම ලෞකික දහම් නිසා, චන්ද රාගය නිසා, විද්‍යාමාන වෙන නිසා හැම සක්කවලකම මේ කියන තුල්ල ලෝක තියෙනවා. රහම බව, රූභව රූප බව තියෙනවා. එබන් සක්වල අනන්තයි කියලා පෙන්නවා. ඉරහඳ දෙන්නා එළිය ලබන දස දහසක් නිවන් සක්වලා තියෙනවා. මේක පොඩිගන්න. නිවන් පොින් කහ දා තව පොදියා. ඒකට කෙනාූලනී ලෝක ධාතුව. එබදු පොදී 10ක් තව පොදියක්. මධ්‍යම ලෝක ධාතුවක් තියෙනවා. එබධු පොදි 10,000ක් තව ලෝක ධාතුවක්. ඒකට මහා ලෝක ධාතුවක් තියෙනවා. එබඳු මහා ලෝක ධාතුව අනාන්තයි. එහෙම මොනවද කතා කරලා තිය.

그러니 모든 cakkavāḷa에 lokiya dharma 때문에, chanda-rāga 때문에 드러나므로 모든 cakkavāḷa에 이 세 세계가 있습니다. kāma-bhava, rūpa-bhava, arūpa-bhava가 있습니다. 그런 cakkavāḷa는 끝이 없다고 보입니다. 해와 달 둘이 빛을 비추는 cakkavāḷa 일만 개가 있습니다. 이것을 한 묶음으로 삼아, 그런 묶음들이 모여 cūḷanikā loka-dhātu, 다시 모여 majjhima loka-dhātu, 그런 것이 일만 개 모여 mahā loka-dhātu가 됩니다. 그런 mahā loka-dhātu는 끝이 없습니다. 그렇게 말씀해 놓으셨습니다.

ඉතින් අපිට ලෝක ගැන ලෝකයන්ගේ කෙරවලක් සීමාවක් පනවන්න බැහැ. විශ්වය අනන්තයි ලෝකය ලෝකත් අනන්තයි මේ අනන්ත වූ විශ්වය අන්ත වෙන තැනක් නැති නිසා අනන්ත වූ විශ්වය ලා තියෙන ලෝකත් අනන්තයි. ඉතින් ඒ නිසා සත්වය කොතෙකින් පහළ වුනාද කොතෙක් ඉන්නවද මේ සියල්ල අනන්තව සීමා කරන්න බැ.

그러니 우리는 세상들의 끝이나 경계를 정할 수 없습니다. 우주는 끝이 없고 세상들도 끝이 없습니다. 이 끝없는 우주는 끝나는 곳이 없으므로 그 안의 세상들도 끝이 없습니다. 그러니 중생이 어디서 일어났는지, 얼마나 있는지, 이 모든 것을 경계 지을 수 없습니다.

ඉතින් නිර්මාණය කොහෙද එහෙම නිගමනය කරගන්නත් ඒ ශක්තිය අදිලා නැ. එහෙම එකක් විග්‍රහ කරන්න ගියහක් නැත්තේ. මොකද එහෙම කරන්න ගියොත් එහෙම මේකේ විශාල විග්‍රහයක් තව එහාර කරන්න තිය. නාම ලෝකන්ට මහා විග්‍රහයක් යන්න වෙන්නේ. එහෙම ගෙත්තේ මිනිහාට හිතාගන්න පුළුවන් දත්තයන් ඉක්මල යනවා. එතකොට ඒක විග්‍රහ කරන්න ක්‍රමයක් නැහ. ඒ ලොව්තුරා පුතරයන් වහන්සේ නමක් මේ අරමු සියල්ල දකින්න පුළුවන්. දැකපුවහම දකිනවා මේක සාරයි මේක අසාරයි. මේක හොයන එක සාරයි මේක හොයක අසාරය හරයක් නැහ. තමන්ගේ සැනසුමට කිසිම ප්‍රතිකර්මයක් නැහැ. හොයන්න ගියොත් මුලාවට පත් වෙලා කිසි වෙනවා මිසක් පුද්ගලයාට දරන්න පුළුවන් ශක්තියක් නැහැ කියලා දන්නවනවා. බැරි දේ කියනවා. බැරි දේ හොයලා වැඩකුත් නැහැ. ප්‍රයවචනයක් නැතුව එහෙමේ නිරේරුමකුත් නැහ. උන්වහන්සේ දන්නේ නෑහ කියන එකක් මෙතන පෙන්නන්නේ නැහ.

그러니 지어냄(창조)이 어디서인지 그렇게 결론 내릴 힘이 우리에게 없습니다. 그런 것을 설명하려 하지 않으신 까닭은, 그러려면 아주 큰 분석을 더 해야 하고 nāma-loka까지 큰 분석으로 가야 하기 때문입니다. 그러면 사람이 생각할 수 있는 정보를 넘어섭니다. 그러면 설명할 방법이 없습니다. 출세간의 Buddha께서는 이 모든 것을 볼 수 있습니다. 보시고는 '이것은 알맹이가 있고 이것은 없다, 이것을 찾는 것은 알맹이가 있고 이것을 찾는 것은 알맹이가 없다'고 보십니다. 자기 평안에 아무 도움이 안 되고, 찾으려 하면 미혹에 빠질 뿐 사람이 감당할 힘이 없음을 아십니다. 할 수 없는 것을 말하고 찾아도 쓸모가 없습니다. 쓸모도 뜻도 없습니다. 그분이 모르신다는 것을 여기서 보이는 것이 아닙니다.

එහෙම ඒකෙන් උන්වහන්සේ පැහැදිලිවම දේශනා කරලා තියෙනවා. මම දන්න දහම් වලින් දේශනා කරලා තියෙන්නේ මේ අල්ප මාත්‍රය. නමුත් හරයක් නැති ඒත් මම දන්න දහම් මේ ලෝකේ අප්‍රමාණයි. ඉතින් ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ දන්නේ නෑහ කිව්වොත් එහෙම අපි මුලාවට පත් වෙනවා. අපිට දැනගැනීමේ වැඩක් නෑහැ. දැනගැනීමට හැකියාවක් නැහැ. ඔය දෙක දකින්න ඕනේ.

그분께서 분명히 설하셨습니다. '내가 아는 dharma 가운데 설한 것은 이 조금뿐이다. 그러나 알맹이 없는, 내가 아는 dharma는 세상에 헤아릴 수 없이 많다.' 그러니 Buddha께서 모르신다고 하면 우리가 미혹에 빠집니다. 우리에게는 알아서 쓸모가 없고, 알 능력도 없습니다. 이 둘을 보아야 합니다.

අපි අහමු යම්කිසි පුද්ගලයෙක් මෙහෙම තියෙනවා. ඔය කැලේ තියෙන වල් ගහක් පෙන්නලා අහනවා. ඔය ගහේ පොළ කීයක් තියෙනවද? අපි ඒක දෙෙන පිඩි දුරද? මොකටද හොය මොනවා කරන්නද? ඔය වැල් කීයක් තියෙනවද? ගොඩාක් මුකු මුළු කීයක් තියෙනවද? කිරි මුළු කීයක් තියෙනවද? කියලා අහන්න. ඔය ගහ කවක්ද හටගත්ත? කොච්චර කල් වෙනවද? ඔහොම කෙනෙක් අහන්න පටන් ගත්තො. මේ පිස්සු කතා අහන්නේ මේ වැඩ කර ඇති කතාවක් අහවා විරක කියන්න නෝද වැඩ කරන නැති අසාර දෙයක් ගැන පන්ද කර කරලා කර හොයෙනව ඔහුගේ මානසිකත්වය සාරත්වයක පිහිටලා නෑ. අසාර නම් අසාර දේක පිහිටිය ඒ මනස අසාරයි. සාරත්වය කරා ඉන්නත් බැ. ඒක ඒක පාඩුවක් වෙනවා. ඒ

예를 들어 어떤 사람이 숲의 덩굴나무 하나를 가리키며 '이 나무에 잎이 몇 장 있습니까?' 하고 묻습니다. 우리가 그것을 세어 무엇 합니까? 왜 찾습니까? '덩굴이 몇 가닥입니까? 마디가 몇 개입니까? 진액 나오는 마디가 몇 개입니까?' 하고 묻는다면, '이 나무는 언제 났고 얼마나 오래되었습니까?' 그렇게 묻기 시작한다면 — 이것은 쓸데없는 이야기를 묻는 것이지 일에 쓸모 있는 이야기를 묻는 것이 아닙니다. 쓸모없는 알맹이 없는 것을 캐고 캐는 그의 마음가짐은 알맹이에 서 있지 않습니다. 알맹이 없는 것에 선 그 마음도 알맹이가 없습니다. 알맹이에 이를 수도 없습니다. 그것은 손해가 됩니다.

කරා ඉන්නත් බැ. ඒක ඒක පාඩුවක් වෙනවා. ඒ වගේම ලෝක විෂය අජින්යි, සත්ව විෂය අජින්යි, ධර්ම විසය අජින්තියයි. ඉරධි විසය අචින්තියයි, බුද්ධ විස අචින්තියයි. මේ කාරණා පහ හිතන්න යන්න එපා කියලා. හිතලා සාමාන්‍ය කියනේ මනසකට මේකේ යථාර්ථය තෝරාගන්න බැ. ඒකයි

마찬가지로 세상의 영역은 생각할 수 없고(acinteyya), 중생의 영역도, dharma의 영역도, iddhi의 영역도, Buddha의 영역도 생각할 수 없습니다. 이 다섯 가지를 생각하러 가지 말라고 하셨습니다. 생각해도 보통 마음으로는 그 실상을 가려낼 수 없습니다. 그래서입니다.

දැන් අනත්ත ලෝකවල බුදුවරු පහළ වෙන්නේ නැද? පහළ වෙන්න පුළුවන්. බුද්ධ ක්ෂේත්‍රයක් කියලා තියෙනවා මේ ලෝකේ කොටසක් ඒ කොටසෙන් එහා තවත් බුද්ධ ක්ෂේත්‍ර තියෙන්න පුළුවන්. හැබැයි මේ දස දහසක් සක්වලින් එහාට දස දහසක් සක්වලට යන්නවා ගියොත් එහෙම පුද්ගලයාගේ කාලය අතර මග ගෙවිලා යනවා නිසා මොන ඉරදික් හැදෙ මොන මයෝ කයකින් මේ දස දහස සක්වල ඉක්මොලා ඊළඟ දස දහසක්වලට තියන කමත් යන්න. ඒක නෙමෙයි එච්චර ඇත මේ දස දහතක් සක්වලේ කරගහන දික්කතක් වක්‍රල හැනින් අර ගහන්න පුළුවන් ඉරදි පද තියෙන අය මනෝමය කය හැබැයි මේ දසදහසක් වලින් ඊළඟ දවස හදක් වල පොදියට යන්න කියලා අතන මග චුත වෙනවා මිසා එයාට ඒ ගමන යන්න බැහ.

그러면 끝없는 세상들에 Buddha들이 나지 않습니까? 날 수 있습니다. Buddha-khetta라는, 세상의 한 부분이 있습니다. 그 너머에 또 다른 Buddha-khetta가 있을 수 있습니다. 그러나 이 일만 cakkavāḷa에서 다음 일만 cakkavāḷa로 가려 한다면 그 사람의 수명이 도중에 다해 버리므로, 어떤 iddhi로, 어떤 manomaya-kāya로 이 일만 cakkavāḷa를 넘어 다음 일만 cakkavāḷa로 가겠습니까? 이 일만 cakkavāḷa 안에서는 iddhi를 지닌 이들의 manomaya-kāya가 오갈 수 있지만, 이 일만에서 다음 일만 묶음으로 가려 하면 도중에 죽을 뿐 그 길을 갈 수 없습니다.

ඊට ඉස්සෙල්ලා ඒ තරම් දුරක්. බුද්ධ ේත්තර බුද්ධඥානයට පේන එක තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ චූඩනින් ලෝක ධාතුව මධ්‍යම ලෝක ධාතුව මහා ලෝක ධාතුව කියලා මෙහෙ පිහිලා තියෙනවා කියලා පෙන්නුවේ ඒ විදිහට. ඉතින් ඒ ලෝකයක එහා ඉන්න ලෝකයක බුදුවරයා පහලලා හිටියේ තියා මේ දස දහත සක්වලින් එහා දස දහසක් සක්වලත් යන්න බැරිනම්. මේ බුද්ධ ක්ෂේත්‍රය තුළ සක්වලින් සක්වලත් යන්න කෙනෙකුට පැකියාවක් නැත්නම්. ඊළිහා බුදුවරෙන් පහළ හම්බෙන්නේ කොහොම යන්නේද? මොන ඵලය කියන්නේ

그만큼 먼 곳입니다. Buddha-khetta, 곧 Buddha의 앎에 보이는 것을 Buddha께서 cūḷanikā loka-dhātu, majjhima loka-dhātu, mahā loka-dhātu로 설하셨고 그렇게 보이셨습니다. 그러니 저 너머 세상에 Buddha가 나셨다 한들, 이 일만 cakkavāḷa에서 다음 일만 cakkavāḷa로도 갈 수 없다면, 이 Buddha-khetta 안에서 cakkavāḷa에서 cakkavāḷa로도 갈 능력이 없다면, 저 너머의 Buddha를 어떻게 만나러 가겠습니까? 무슨 열매가 있겠습니까?

යමෙක් යම් යම් තැනම් වල පොඩි ගැහෙන්න හේතුවක් තියෙනවා. මොකක්ද හේතුව? මේ ලෝක සත්වයෝ යම්තාක් මේ ලෝක ආශ්වාදය භුක්ති විඳිනවා නම් ඒ භුක්තියට ඇති පමණට ලෝකේ යන්තාක් ඉඩ ප්‍රමාණයක් හැද ඔහුට එයින් එහාට යන්න ඕනකමක් නැහ. මනසක් හටගන්නේ නෑ එ.

어떤 이가 일정한 곳에 묶여 머무는 데는 원인이 있습니다. 그 원인이 무엇입니까? 이 세상 중생들이 이 세상의 맛을 누리는 만큼, 그 누림에 넉넉한 만큼 세상의 공간이 있으면 그는 그 너머로 갈 바람이 없습니다. 그런 마음이 생기지 않습니다.

ලෝකෘත්තියට යම්තා ප්‍රමාණයක් අවශ්‍යද ඒ ප්‍රමාණය යම්කිසි ප්‍රමාණයක් තුළ තියෙනවද ඒ භුක්තියට අවශ්‍ය දේ ඇත්පක් තියෙනවා නම් අපිට එන් එහාට යන්න ඕනමක් නෑහැ ඇඩිය හොයන්න. දැන් අපි මෙහෙ ඉඳෙනා හුස්ම ගන්නවා. හුස්ම ගන්න බලාපොරොත්තුයෙන් අපිට යන්න බැත හිටපු එහෙම හිතෙනවද? කොළඹට යන්න ඕනද නුවර විලියට යන්න ඕනද හුස්ම ගන්න මෙහෙ ඇති පදන් තියෙනවානම් අපි ඒක ප්‍රශ්නයක්ද එහෙම සිතුවිල්ලක් පහළ වෙන්න හේතුවක් තියෙනවා. මෙහෙ තියෙනවා නම් ඒ ප්‍රම තව කොච්චර ඈත තිබුණාද අපිට තව ඈත තියන එකක් ගන්න යන්න ඕන දැන් සඳහන

세상을 누리는 데 어느 만큼이 필요한지, 그 만큼이 어떤 범위 안에 있다면, 그 누림에 필요한 것이 있다면 우리는 더 찾아 그 너머로 갈 바람이 없습니다. 우리가 여기서 숨을 쉽니다. 숨 쉬려고 다른 데로 가야겠다는 생각이 듭니까? 숨 쉬려고 Colombo나 Nuwara Eliya에 가야 합니까? 여기 숨 쉴 만큼 있으면 그것이 문제가 됩니까? 그런 생각이 일어나려면 원인이 있어야 합니다. 여기 있다면, 그것이 아무리 먼 곳에 있든 우리가 더 먼 것을 가지러 가야 합니까?

අපිට මේ කලේ හාල් තියෙනවා. අපි හාල් ගන්න කොළඹ යන්න ඕන අපිට ඒකට යන්න ඕනේ කුමක් නැහැ. අපිට යමක් යම් තැනක නැත්නම් තියෙෙන තැන කරා යන්න ඕනේ. හොඳයි ඒ දියන තැන කරා යනකොට මිනිහෙකුර මේ ලෝක සම්පත්තියේ සියල්ලෙන්ම පූර්ණ වෙච්ච සියල්ලෙන්ම යම් තැනක යමක් ඇති පදමද තියෙනවා නම් ඒ පදමට මේ දස දහසක් ලෝක ධාතුව තියෙනවා. එහෙනම් තවත් දස දහසක් ලෝක ධාතුවකට යන්න මනසක් හටගන්න සත්වය තුළ හේතුවක්. එහෙනම් මේ ධම් දහවාල ලෝක ධාතුවේ ඉන්න සත්වයින්ට මේ ටික ඇති.

우리 집에 쌀이 있습니다. 쌀을 사러 Colombo에 가야 합니까? 갈 필요가 없습니다. 어떤 것이 어떤 곳에 없으면 있는 곳으로 가야 합니다. 좋습니다. 있는 곳으로 갈 때, 사람이 이 세상의 풍요로 모든 것이 가득 차고 넉넉한 곳이 있다면, 그 넉넉함을 위해 이 일만 loka-dhātu가 있습니다. 그러면 중생 안에 또 다른 일만 loka-dhātu로 가려는 마음이 생길 원인이 없습니다. 그러니 이 일만 loka-dhātu에 사는 중생들에게는 이만큼이면 충분합니다.

ඒක හේතුවක් තියෙනවා. බුද්ධ ක්ෂේත්‍රයක් තුළ බුද්ධ ක්ෂේත්‍රය බුද්ධ විෂය වුණාද ඒවය ඉන්නේ බ්‍රහ්මයගුලුවත් විෂය වෙන්නේ නැහැ. මේ දස දහසක් සක්වල ඊළඟට දස දහසක් වල

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි බුද්ධයත් බුදුරජාණන් වහන්සේ ගේ ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට පත් වෙන්නට විහිදිච්ච ශාන්ත ආලෝකයක්. ඒක අතිශුක්ෂම බලයක්. මේක අනත්ත සක්වල පහ කරරෙන්න ඉදගටම යනවා.

그러나 Buddha께서 출세간의 Buddha가 되실 때 퍼진 고요한 빛이 있습니다. 그것은 아주 미세한 힘입니다. 이것은 끝없는 cakkavāḷa를 지나 곧장 갑니다.

ඒ බල දස දහසක් සක්වලින් එහා සක්වල යම්කිසි බ්‍රහ්මයෙක් හිටියො. ඔය බ්‍රහ්මයාගේ හිත හිත ගැලපෙන තත්ත්වයට ඒ ලෝකය පත්වෙලා තියෙනවන. අර බුද්ධ ශාන්තිය ආලෝකය දැකලා පුදුම ශාන්තියකට පත් වෙනවා. කොහෙන්ද මේ ආලෝකය ඉන්නේ කොච්චර ශාන්තියද? අනේ එබන් ශාන්තියක් ඇතුළු කරන්න මටත් නැත්නම් ඔය අදහස එනවා. ඔන්න ඔය අදහස උපාදානය කරගෙන ඒ බ්‍රහ්මයා එතන මළු.

그 힘이 일만 cakkavāḷa 너머의 cakkavāḷa에 있는 어떤 brahma에게 닿았다면 — 그 세계가 그 brahma의 마음에 맞는 상태에 있다면 — 그 Buddha의 고요한 빛을 보고 놀라운 고요에 이릅니다. '이 빛은 어디서 오는가, 얼마나 고요한가! 아, 나도 그런 고요를 얻었으면' 하는 생각이 듭니다. 그 생각을 붙잡고(upādāna) 그 brahma가 거기서 죽습니다.

ඊට පස්සේ ඒමයාගේ කර්ම කය ඒ දස දසක් කලින් මේකට එන්න පුළුවන්. චිත්ත කය කියන එක ගනිභව නිසා චිත්ත කයකින් එන්න බැ. උපන් බ්‍රහ්මයාට කර්ම කය මන චිත්ත කයක් තියෙනවා. චිත්ත කයකින් යන්න බැරි එක කර්ම කයෙන් ඇය හැ. ඒ නිසා ඒ දස ශාසක්වලකින්න එක්කෙනෙකුට හත්වේ මේකට එන්න හේතු ලබනවා බුද්ධත්වය හයා වෙන විදියහට ඒ විදියට එහා දස දහසක් සක්කල සත්වයෙක් මේ ලෝකෙට එනවා නම් එනවා නිසා තව ක්‍රමයක්. ඔය

그 뒤 그 brahma의 kamma-kāya는 그 일만 cakkavāḷa 너머에서 이곳으로 올 수 있습니다. citta-kāya는 거친 존재에 매여 있으므로 citta-kāya로는 올 수 없습니다. 태어난 brahma에게는 kamma-kāya와 citta-kāya가 있습니다. citta-kāya로 갈 수 없는 것을 kamma-kāya로는 갈 수 있습니다. 그래서 그 일만 cakkavāḷa에서 누군가 다음 생에 이곳에 올 원인을 얻습니다. 그렇게 저 너머 일만 cakkavāḷa의 중생이 이 세상에 온다면, 그것은 또 다른 방식입니다.

එන කර

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙම කෙනෙකුට තමයි බුද්ධ ක්ෂේත්‍රයක බුදුවරේ පහළ වෙච්ච කාල බුදුවරෙක් මුණ ගැහිලා ඒ ශාන්තිය ලබාගන්න අවස්ථාව ලැබේ.

그런 이에게 바로 Buddha-khetta에 Buddha가 나신 때에 Buddha를 만나 그 고요를 얻을 기회가 옵니다.

කාම මිත්‍යාචාර පාප හේතුවෙන් සත්වයා සතර අපා ගත වෙනවා. කාමච්ඡන්දයකින් නොව කාම මිච්ඡා කාමච්ඡන්දනයකි ඡන්දයකින් නොවීම. කාම මිත්‍යාචාරයක් සිදුවිය හැකි හැපි කියන එකයි මේ ප්‍රණතිය. කාම රාගයයි කාමයි ඡන්දයයි දෙකක්.

kāmesu micchācāra의 악 때문에 중생이 네 apāya에 갑니다. kāmacchanda가 없는데도 kāma micchācāra가 일어날 수 있느냐는 것이 이 질문입니다. kāma-rāga와 kāmacchanda는 둘입니다.

කාමච්ඡන්දය කියන වචනය පෙන්නන්නේ කාමයන්ගෙන් ඇතිවෙන අන්ධ බව කාමයන් නිසා අන්ධ වෙච්ච පුද්ගලයා යම්කිසි අවැඩ අසාධාරණ කරනවා.

kāmacchanda라는 말이 보이는 것은 감각적 욕망 때문에 생기는 눈멂입니다. 욕망 때문에 눈먼 사람은 해롭고 부당한 짓을 합니다.

ආර්ය භාවයට පත්වෙච්ච සෝවාන් පුද්ගලයෙක්ක කාම රාගය ඉවර කළේ නැ.

ariya가 된 sotāpanna는 kāma-rāga를 끝내지 않았습니다.

දැන් කාමච්ඡන්දයෙන් සිද්ධ කරන්නේ සතර අපා ගත වීමට හිතින පාප කර්ම සතර අපා ගත වීමට මෙහා තියෙන ප්‍රවෘද්ධ විපාක.

kāmacchanda로 하는 것은 네 apāya로 가게 하는 악업입니다. 네 apāya로 가게 하는 과보입니다.

අනිත් කාම පාපයන්ගෙන් සිද්ධ වෙන්නේ. අපි දානේ දට්ටේ යන්න ඔහොම ඉතලා කතා කරන්න ස්වාමයි ඔහොම බලන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

[උගුර කෑරීම]

(헛기침)

එතකොට කාම මිචාර්යක් සිද්ධ වීමට කාම රාගය හේතු වෙනවා. සියලු බව කාමච්ඡන්දය සිද්ධ වරනහම සියලු බව ඉවර නෑ. කාමත්දයෙන්ම ඉවර වෙන්නේ සතර අපාගත වෙන්න පවුද

그러니 kāma micchācāra가 일어나는 데는 kāma-rāga가 원인이 됩니다. kāmacchanda가 다한다고 모든 악이 끝나는 것은 아닙니다. kāmacchanda가 다함으로 끝나는 것은 네 apāya로 가게 하는 악입니다.

සෝවාන් පුද්ගලයාට කාමච්ඡන්දය ප්‍රහීනයි. සතර අපාගත් වෙන්න පව කොටසයි ප්‍රහීන. කාම රාගය මුල් කරගෙනචාරයක් ඇති වෙන්න පුළුවන්. හැබැයි ඒකෙන් ලැබෙන පාපය පාපයක් බව ඇ සතර මාගතකම් තමයි ඒක බලවත් වෙ. මොකද දිට්ඨි විප්පරිතයි.

sotāpanna에게 kāmacchanda는 버려졌습니다. 네 apāya로 가게 하는 악의 부분만 버려졌습니다. kāma-rāga를 바탕으로 micchācāra가 생길 수는 있습니다. 그러나 그로써 얻는 악은 네 apāya로 갈 만큼 세지지 않습니다. 견해가 바뀌었기 때문입니다.

වැරැද්ද වැරැද්ද හැටියට දකිනවා. ඒක දකින්නේ නැති වෙන්නේ. වැරැද්ද වැරැද්ද හැටියට දකින්නේ නැති එක කාමච්ඡන්දය ස්වභාව. යම්කිසි කාම ක්‍රියාවක් තුළින් මේක වැරදි කියලා තියෙනවා. එහෙම දැක ගැනීමේ හැකියාවක් නැති විදිහට මනසොට කරනවා කාමච්ඡන්දය නිසා. ඒක පිණ්ද පවුදද නැත්නම් මේකේ අසාධාරණ මේ ආදී වශයෙන් දැනගැනීමේ හැකියාවක් නැති කරනවා. මේ අසාධාරණය සාධාරණයි කියලා නිගමනය කරනවා. මෙන්න කාමච්ඡන්දය නිසා කරන වැඩ. ඒක සතර අපාගත වීමට හිතු වෙන මන්ධභූත්ක භාවයක් වෙනවා.

그는 잘못을 잘못으로 봅니다. (kāmacchanda가 있으면) 그것을 보지 못합니다. 잘못을 잘못으로 보지 못하는 것이 kāmacchanda의 성품입니다. 어떤 kāma 행위에서 '이것은 잘못이다'라고 볼 능력이 없게 마음을 만드는 것이 kāmacchanda입니다. 그것이 공덕인지 악인지, 부당한지 알 능력을 없앱니다. 부당한 것을 정당하다고 결론 내립니다. 이것이 kāmacchanda 때문에 하는 일입니다. 그것이 네 apāya로 가는 원인이 되는 눈먼 상태가 됩니다.

සෝතාපන්න පුද්ගලයා ඒ දෘෂ්ටිය නැහ. වර්ධ වර හැටියට දකිනවා. එහෙනම් වර්ණ හැටියට දකින කෙනා යම් මොහොතක කලාතුරකින් හෝ තිබ සිදු වුනොත් ඒ මොහොතේපට නම් ඔහු බලන්න ඒකේ වෙන් වෙන්න. ඒක වැරදියි. ඒක නොකළ වික් ඉවත් විය කවදාවත් ඒ තැනදී ඒ පුද්ද ඒ කාමයට බැඳීමට බලපෑමට හිර වෙන්න හේතු වෙන්නේ නැ. ඒ වගේ දෙයක් සිද්ධ වෙන්නේ. ඒකෙන් වෙන් වෙන පැත්තට යන්න. දිනෙන් දිනෙම ඔහු ඒකේ ආදීනව දකිනවා. වැඩි යන්න ඉස්සෙල්ලා හිට ආදීනව දැකලා එපදු අදහස් වලින් මිදෙනවා.

sotāpanna에게는 그 견해가 없습니다. 잘못을 잘못으로 봅니다. 그러니 잘못을 잘못으로 보는 이에게 어느 순간 드물게 그런 일이 일어난다면, 그 순간부터 그는 그것에서 벗어나려 합니다. '그것은 잘못이다, 하지 말아야 할 일이다' 하고 물러납니다. 결코 그 자리에서 그 욕망에 묶이고 휘둘려 갇히지 않습니다. 그런 일이 일어나도 그것에서 벗어나는 쪽으로 갑니다. 날마다 그것의 ādīnava를 봅니다. 더 나아가기 전에 ādīnava를 보고 그런 생각에서 벗어납니다.

ඒ මිදිට යන්න පැත්ත සතර අපාග වෙන පැත්තට තියෙන ඒවා තමයි මේ මාග වහන්නේ. ආවර්ණ නීවරණ කියන්නේ පංච නීවරණ වලට පංච ආවරණ පංච නීවරණ ආවරණ කරන තත්ත්වය නැහැ. ඒහා ඇත පේනවා. වැරැද්ද වැරැද්ද හැටියට පේනවා. වැරැද්ද දැකත්තිස ඒ මොහොතේ පටන් ගෙන්නවා. ඔහු දැවෙන්න පටන් ගන්නවා. ඒ වරසක් නේද? නොකළ විත්තක් නේද? ඇයි මම මේවරට පෙළමෙන්නේ? අන්න එහෙම ඇති වෙනවා නම් ඒකෙන් මිදිට යනවා. එන් දිට්ඨියේ විපරිච්ච නිසා උපාදාන වශයෙන් බැඳෙන්න හේතුක් නැ.

그 벗어나는 쪽이, 네 apāya로 가는 쪽에 있던 것들을 막는 길입니다. nīvaraṇa란 다섯 nīvaraṇa, 다섯 덮개입니다. (그에게는) 다섯 nīvaraṇa가 덮는 상태가 없습니다. 그래서 멀리 보입니다. 잘못이 잘못으로 보입니다. 잘못을 보는 그 순간부터 그는 괴로워하기 시작합니다. '이것은 잘못 아닌가? 해서는 안 될 일 아닌가? 왜 나는 이렇게 휘말리는가?' 그런 마음이 생기면 그것에서 벗어납니다. 견해가 바뀌었으므로 upādāna로 묶일 원인이 없습니다.

තාම රාගයෝ ආඵලයෙත් සියල්ල උපාදාන නෙමෙයි. ඒක අග්‍රහ කරගත්ත පුද්ගලයා. ඒකෙන් ඡන්දරාගයෙන් මත් වුනොත් තමයි ඒකේ උපාදානයට වැටෙන්නේ. ඒ කාම කාම කාමයන්ගේ උපාදානය තව මිදිලා නැහ. කාමන්ගේ බැඳීම තියෙනවා.

kāma-rāga의 결과라고 모두 upādāna는 아닙니다. 그것을 붙잡은 사람이 chanda-rāga로 취한다면 그것이 upādāna에 떨어집니다. kāma의 upādāna에서는 아직 벗어나지 않았습니다. kāma에 대한 묶임은 있습니다.

එතකොට ඡන්ද රාග කාම ඡන්දය කියන්නේ ඡන්ද රාගය කියන්නේ දෙකක්. කාමච්ඡන්දය පුද්ගලයාට වරද වරද හැදියට පේන්නේ නැහ මත් වෙලා. ඒක අසාධාරණයක් කියලා පේන්නේ. නොකර යුත්තක් කියලා පේන්නේ. ඊට හුවෙද ප්‍රියමනාපයෙන් ඇලෙන්නේ. ඒක අත්හරින්න පුළුවන් තැනක නැහැ. අන්න ඒ නිසා ඒක සතර අපාත විතර හිතු වෙනවා.

그러니 chanda-rāga와 kāmacchanda는 둘입니다. kāmacchanda에 빠진 사람에게는 취해서 잘못이 잘못으로 보이지 않습니다. (그렇지 않은 이에게는) 그것이 부당하다고, 해서는 안 될 일이라고 보입니다. (kāmacchanda가 있으면) 오히려 좋아하고 마음에 들어 매달립니다. 그것을 놓을 수 있는 자리가 없습니다. 그래서 그것이 네 apāya로 가는 원인이 됩니다.

ඉතින් සෝවාන් දිලේ සතර අපාය මිදුනා කිව්වහම කා මියාචාරයෙන් මිදුනා කියන එක නෙමෙයි පෙන්නන්නේ. කාමේසු මිච්ඡාචාරා පඨවිතෝහ හෝති පානාතිපාතා පඨවිතෝහ හෝති අදින්නාදානා පඨවිතෝ හෝති කාමේසු මිච්ඡාචාරා පඨවිතෝ හෝති මුසාවාදා පඨවිතෝ හෝති සුරාමේරිය මජ්ජ පමාදට්ඨානා පඨවිතෝ හෝති. අයං උච්චති මහානාම උපාසකෝ සීලවා හෝති ඔය ආදී වශයෙන් උපාසකයාගේ සීලය ගැන ඔය විදිහට කියවෙනවා.

그러니 sotāpanna가 네 apāya에서 벗어났다고 할 때 kāma micchācāra에서 벗어났다는 것을 보이는 것이 아닙니다. 'kāmesu micchācārā paṭivirato hoti — pāṇātipātā paṭivirato hoti, adinnādānā paṭivirato hoti, kāmesu micchācārā paṭivirato hoti, musāvādā paṭivirato hoti, surāmerayamajjapamādaṭṭhānā paṭivirato hoti. Ayaṃ vuccati Mahānāma upāsako sīlavā hoti' — 이렇게 upāsaka의 sīla에 대해 말해집니다.

පඨවිලතෝ හෝතිය කියන්නේමේ වෙන්වී වෙන්වුවේ වෙයි අර අර්ථ පෙලා තියෙන්නේ. සතිය කියන්නේ කැමැත්ත විරතිය කියන්නේ කැමැත්තෙන් වෙන් පඨවිරති කියලයි කැමැත්තට බැඳීම ඒ වෙන් කැමැත්තෙන් බැඳෙන්නේ නෑ කියන එකයි ප්‍රාණඝාතයට කැමැත්තෙන් බැඳෙන්නේ නැ. කැමැත්තක් නෑ.

paṭivirato hoti란 '떨어져 있다, 떠나 있다'는 뜻으로 경전에 나와 있습니다. virati란 바람(욕구)에서 떨어지는 것, 곧 바람으로 묶이지 않는다는 것입니다. 살생에 바람으로 묶이지 않습니다. 바람이 없습니다.

හොර මැරවට කැමති. අන්න ඒ තත්ත්වයා ඉස්සෙල්ලා පත් වෙන්නේ. කමයේ වෙන් වෙන්නේ අරිහතුන් වහන්සේ. දැන දැන් දැන ප්‍රාණඝාතයන් නොක කරන්නේ අරිහතුන් වහන්සේ. එතකොට දැන හොර මැරවංචා නොකරන්නේ අරිහතුන් වහන්සේ අරිහත්යට පත් වෙන්න ඕනේ. දැන කාම මෛුපින කිය දෙන්නේ නැත්තේ අරිහතුන් වහන්සේ. දැන බොරු කියන්නේ නැහ. සන්නිකාරක පරිභෝග වඩන්න. ඒ කියන්නේ පස්සේ කණ්ඩයි, දැන් කණ්ඩයි, කට්ඩයි කියලා වෙන් කරලා තියාගන්නේ එහෙම කිරිසක් නැ හරි. ඒක වෙන්න හේතුව නැ.

도둑질과 속임에 바람이 없는 상태 — 먼저 그 상태에 이릅니다. 그것에서 완전히 떨어지는 것은 arahant입니다. 알면서 결코 살생을 하지 않는 것은 arahant이고, 알면서 도둑질과 속임을 하지 않는 것도 arahant입니다. arahant이 되어야 합니다. 알면서 kāma의 음행을 하지 않는 것은 arahant입니다. 알면서 거짓말을 하지 않습니다. 받은 것을 쌓아 두고 쓰는 일도 — '나중 몫, 지금 몫' 하고 따로 떼어 쌓아 두는 일도 없습니다. 그럴 원인이 없습니다.

මව් මරන්නේ නෑ, පියා මරන්නේ නෑහැ, රහත් මරන්නේ නෑහැ, බුද්ධ ශරීරයෙන් ලේව්පත් දන්නේ නෑහ සංඝ භේදයක් කරන්නේ නෑහ කියන මේ පහයි කොහොමත් සිද්ධ වෙන්නේ නැති සෝවාන් වෙච්ච සම්පත්ත ආර්ය වෙච්ච සම්පදා පංචානාන්තර්ය පාපකටම සිද්ධ වෙන්නේ නැ. ඒකයි ධර්මය පෙරලා තියෙන්නේ.

어머니를 죽이지 않고, 아버지를 죽이지 않고, arahant을 죽이지 않고, Buddha의 몸에 피를 내지 않고, saṅghabheda를 하지 않는다는 이 다섯 — 이것은 sotāpanna가 된 ariya에게는 어떻게든 일어나지 않습니다. 다섯 ānantarika 악업은 결코 일어나지 않습니다. 그래서 dharma에 그렇게 나와 있습니다.

[උගුර කෑරීම]

(헛기침)

දැන් එතන් අපි සතර අපාගත නොවන කාමච්ඡන්තය ප්‍රහාණ කළ සෝවාන් පුද්ගලයාගේ කාම මිත්‍යාචාර්යයෙන් සිදු වෙනවා නම් ඒක එන්න කොහොමද කියන එක තමයි දැන් මේ විග්‍රහ කරන එහෙම වුනා නම් කවද දවස ඒක හිත බැඳෙන්නේ නැහැ. කැමති නැහ ඒක සමහර වෙලා බාහිර මොනවාහරි හේතුවක් නිසා යෙදෙන්න ඉඩක් වෙන්න පුළුවන්. හැබැයි කැමැත්තකින් සිද්ධ වෙනවා කියන එක වෙන්නේ නැ.

이제 네 apāya로 가게 하는 kāmacchanda를 버린 sotāpanna에게 kāma micchācāra가 일어난다면 그것이 어떻게 오느냐를 지금 분석하는 것입니다. 그렇게 되었다 해도 결코 마음이 거기에 묶이지 않습니다. 바라지 않습니다. 때로는 바깥의 어떤 원인 때문에 휘말릴 여지가 있을 수 있습니다. 그러나 바람으로 일어나는 일은 없습니다.

යමක් කැමැත්තෙන් සිද්ධ වෙන්නේ නැහ නම් ඒ මොහොතේ ඔහු බලන්නේ ඒ සතියෙන් වෙන්වෙලා ඒකෙන් නිදහස් වෙන්න. ඒවා අල්ල හිටින ඒවා නෙමෙයි.

바람으로 일어나지 않는다면, 그 순간 그는 sati로 그것에서 떨어져 벗어나려 합니다. 그것들은 붙들고 있는 것이 아닙니다.

දැන් කා මිත්‍යාචාරයක් සිදුවේ. ඒ සිටු වෙන ආකාරය ඡන්ද, ද්වේශ, බය, මෝහ කියන මේ හතර අගතියක් තියෙනවා. මේ සතරේ සත්වය පව්කන. ඔය ඡන්දය, ද්වේශය, වය, මෝහය කියන හතර නැත්නම් අරිහතුන් වහන්සේ මේ සතරෙන් අගතියටද යන්නේ නැහැ සෝවාන් පුද්ගලය.

kāma micchācāra가 일어나는 방식은 이렇습니다. chanda, dosa, bhaya, moha라는 네 agati가 있습니다. 이 넷으로 중생이 악을 짓습니다. chanda, dosa, bhaya, moha 이 넷이 없는 이는 arahant입니다. sotāpanna는 이 넷으로 agati에 가지 않습니다.

අගතිය යන්නේ නැහ කියන්නේ මනුස්ස ගතිය සහ දේව ගතිය කියන මේ දුගතියෙන් එහාට දුගතියකට යන්නේ නෑ. ඒකයි අගතියට යන්නේ නෑහ කියන්නේ. සතර අගතියට වැටෙන්නේ නැහ කිව්වේ ඒකයි. ඡන්දය නිසා, ද්වේශය නිසා, බය නිසා, මෝහය නිසා. දැන් ද්වේශය දුරු කළෙත් නෑ. බය දුරු කළෙත් නෑහැ මෝහය දුරු කළෙත් නැහැ.

agati에 가지 않는다는 것은 사람의 갈 곳과 deva의 갈 곳 너머 나쁜 곳으로 가지 않는다는 것입니다. 그것이 agati에 가지 않는다는 말입니다. 네 agati에 떨어지지 않는다고 한 것이 그것입니다 — chanda 때문에, dosa 때문에, bhaya 때문에, moha 때문에. 그런데 (sotāpanna는) dosa를 없앤 것도, 두려움을 없앤 것도, moha를 없앤 것도 아닙니다.

අපි යමකි කාන්තාවක් පිස්තෝලයක් ඔලුවට අල්ලා තියෙනලා මෙ තියෙනවා කියා මරලා මිය පිහියක් අරෙනම් පපුවොත් තියෙනවත් ඔය මරනවා ඔහොම හිටිය කියලා එහම් කියන්න පුළුවන්. දැන් බය නිසා නැ. කැමැත්ත නිසානේ බයනේ සහිත වෙන්නේ. දැන් ම විද්‍යාචාරයක එදන්න වෙන්න පුළුවන් ඒ විදිහට.

예를 들어 어떤 여성이 머리에 권총이 겨눠지고 '하지 않으면 죽인다', 칼이 가슴에 대어지고 '가만있지 않으면 죽인다'는 말을 들을 수 있습니다. 이때는 바람 때문이 아니라 두려움 때문입니다. 그렇게 micchācāra에 휘말릴 수 있습니다.

මෝහය නිසා එනවා කිව්වහම මෝහය නිසා නවත්තන්න පුළුවන් කමක් නැහ. දිට්ඨිය විපරිත්තයි සෝවාන පුද්ගත්ය. නමුත් බයට වෙන්න පුළුවන්. ද්වේශය කපිත වෙනවා. යම්කිසි පුද්ගලයේ වළමස්කාරකමක් කරන්න පුළුවන්. එහෙමත් අහුවෙන්න පුළුවන්.

moha 때문에 온다고 하면, moha 때문에는 막을 수 없습니다. sotāpanna는 견해가 바뀌었습니다. 그러나 두려움에는 질 수 있습니다. dosa가 성날 수 있습니다. 누군가에게 강요를 당할 수 있습니다. 그렇게 걸려들 수도 있습니다.

යම්කිසි පුදු මරණ බායෙන් තර්ජනය කරනට පොළොමවන්න පුළුවන්. ඒ වගේ අවස්ථාවක මරණ බය ඇහුවා නැති නිසා. සතන් වහන්සේ නම් මරණ බයක් නැහැ. ජීවිතය හිතුවනටවත් කරන්න නැහ කිව්වේ ඒකයි. එහම් සෝවාන් වන ඵලියට මරණ බය නැති වෙලා. මරණ බය නිසා බය ගන්නත්තා. බයට යරත් කරලා බලහත්කාර කරලා යම්කිසි පුද්ගලයෙක් මෙහෙම දැනට මත් කරන්න පුළුවන්. නමුත් ප්‍රෝත්සාහයෙන් තමන්ගේ කැමැත්තෙන් ගිහිල්ලා ඉඳකන් එහෙම පත් වෙනවා කිව්වා. එහෙම එකට හේතු නැ.

어떤 이가 죽음의 두려움으로 위협받아 굴복할 수 있습니다. 그런 때는 죽음의 두려움을 없애지 못했기 때문입니다. arahant에게는 죽음의 두려움이 없습니다. 목숨을 위해서도 하지 않는다고 한 것이 그것입니다. sotāpanna가 되었다고 죽음의 두려움이 없어진 것은 아닙니다. 죽음이 두려워서, 두려움에 몰려 강요당해 어떤 사람이 그렇게 될 수 있습니다. 그러나 스스로 부추겨 자기 바람으로 가서 그렇게 하는 일은 없습니다. 그럴 원인이 없습니다.

බාහිර යම් යම් බලවේග තියෙන්න පුළුවන් ඒව

바깥의 어떤 힘들이 있을 수는 있습니다.

ස්වාමී මේ මුසා වා පට මුසා වාදා කියන්නේ නෑ මුසාවාදා පටවිරතෝ හෝතිය කියලා පෙන්නන්නේ මේ දස වස්තුක මිත්‍යාතෝ කියන්නේ

(질문) 스님, 이 musāvāda는… — 'musāvādā paṭivirato hoti'라고 보이는 것은 열 가지 바탕의 micchā-diṭṭhi(dasavatthukā micchādiṭṭhi)를 말합니다.

එතකොට ඒක පඨවිල තෝරම කැනත්තෙන් මැන්නක් ම සෝතාපන්නා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් සෝතාපන්න පුද්ගලයෙක් මුසාවාදයක් කරන්නේ නෑහැ කියලා පෙන්න තියන්නේනේ මුසා මුසාවාදය ගොඩනැගෙන්න තියෙන්නේ මුසාවාදයයි බොරු කිරීම කියලා අද මේ භාවිතා කරන්නේ දෙකක් අලිකවාදය එහෙම නැත්නම් මේ කියන්නේ ප්‍රලාපය අද කියන්නේ මුසාවාදය ඒ කියන්නේ යම්කිසි දෙයක් සිදු වූ දෙයක් සිදු නොවූ හැටියට කිය සිදු නොවූ දෙයක් සිදු වූ හැටියට කිය මේක ප්‍රපය

sotāpanna는 musāvāda를 하지 않는다고 보이는데, 오늘날 쓰이는 musāvāda와 거짓말은 둘입니다. alikavāda, 곧 헛된 말(palāpa)을 오늘날 musāvāda라고 합니다. 곧 일어난 것을 일어나지 않았다고, 일어나지 않은 것을 일어났다고 말하는 것, 이것이 palāpa입니다.

මුසා වාදා පිණා වාචා පරුසා වාචා සම්පලාපා මෙතන මුසා වාදා කියලා වචනයක් තියෙනවා. වාදයට ගොඩනැගෙනවා. වාදයක් ගොඩනැගන්නේ යම්කිසිලිය දෘෂ්ටියක ඉඳලා

'musāvādā, pisuṇā vācā, pharusā vācā, samphappalāpā' — 여기 musāvāda라는 말이 있습니다. 이것은 논쟁(vāda)으로 쌓입니다. 논쟁은 어떤 견해에 서서 쌓입니다.

ආර්ය ආර්ය වූ තැන්පන් සෝවාන් වූ තැන්පන් අනිච්ච දේ නිච්චයි කියලා, දුක්ඛයි දේ, සුඛයි කියලා අනත්ත දේ අත්තයි කියලා දෘෂ්ටියට බැහැලා වාද කරන්න නැ. එහෙම වාද කරන්න හේතු නැහ. එහෙනම් නිච්චයි, සුඛයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටිය කරන සියලු වාදයක් තමයි මුසාවාදට වැටෙෙන නියම තියෙන්නේ. ඉතින් එහෙම දෙයක් සෝවාන පුද්ගලයකින් කවදාවක් කෙරෙන්න විදිහක්.

ariya가 된, sotāpanna가 된 이는 무상한 것을 항상하다고, 괴로운 것을 행복하다고, anatta인 것을 atta라고 하는 견해에 빠져 논쟁하지 않습니다. 그렇게 논쟁할 원인이 없습니다. 그러니 항상하다, 행복하다, 자아다 하는 견해로 하는 모든 논쟁이 바로 musāvāda에 떨어지는 것입니다. 그런 일은 sotāpanna에게서 결코 일어날 길이 없습니다.

පටිවත මුසාධා පටිවරත. දැන් එතන තියෙන්නේ කැමැත්තක් නෙමෙයි. ඒකට කැමැත්තක් නැහැ. අකමැත්තෙන් වෙන්න අකමැත්තෙන් වෙන්න පුළුවන් නමුත් එතන මුසාවාදය කැපිලා තියෙනවා. අර මූලික මුසාවාදය අර කියන්නේ අටමහනවල් කියන මහා සාවදය මුසාවාදය සිද්ධ වෙන්න විදිහක් නැතිකම අරෙන් තියෙන්නේ. දැන් කැමැත්තයක් නැහැ නමුත් එ දැන් කොළබ ගියා ඇහුවොත් නෝර ගිහිය කොළඹ ගියා කියන්න පුළුවක්. සිදුව නොඋ වූ දෙයා සිදුව හැටියට. ඒකත් ලෝක සම්මතය මුසාවාදය ලෝක සම්මතය මුසාවාදයයි මහා සාවධර්ධය මුසාවාදයයි දෙකක්.

paṭivirata — musāvādā paṭivirata. 거기 있는 것은 바람이 아닙니다. 그것에 바람이 없습니다. 바라지 않는데 일어날 수는 있습니다. 바라지 않는데 일어날 수 있지만, 거기서 musāvāda는 끊어져 있습니다. 근본 musāvāda, 곧 큰 허물(mahāsāvajja)인 musāvāda가 일어날 길이 없다는 것을 말합니다. 바람이 없어도 '콜롬보에 갔느냐' 물으면 Nuwara에 가 놓고 콜롬보에 갔다고 말할 수 있습니다. 일어나지 않은 것을 일어났다고. 그것은 세간 관습의 musāvāda입니다. 세간 관습의 musāvāda와 큰 허물의 musāvāda는 둘입니다.

අනිච්චු, දුක්ඛ වූ, අනත්ත වූ දෙයක් නිච්චයි, සුඛයි, ආත්ම් යම්කිසි වාදයක් ගොඩනා කරනවා නම් ඒක අනාර්යයන්ගේ වාදයක්. ඒ මුසා වාදය වෙනයි. ඒක සෝතාපන්න පුද්ගලයෙ කවදාවක් සිද්ධ වෙන්නේ නැ. තව කෙනෙන්න එකක් තමයි නොසිදුවක් සිදුවී සේකීම සිදුවක් නොසිදු හේසීම ඒක ප්‍රලාපයට අයිති. ඒ ප්‍රලාපයට අයිති වෙලා තියෙන කොටස ලෝක සම්මතිය මුසාවාදයට අයි.

무상하고 괴롭고 anatta인 것을 항상하다, 행복하다, 자아다 하는 논쟁을 세운다면 그것은 ariya 아닌 이들의 논쟁입니다. 그것이 musāvāda입니다. 그것은 sotāpanna에게 결코 일어나지 않습니다. 다른 하나는 일어나지 않은 것을 일어났다고, 일어난 것을 일어나지 않았다고 하는 것으로 palāpa에 속합니다. 그 palāpa에 속한 부분은 세간 관습의 musāvāda에 속합니다.

ලෝක සම්මත මුසාවාදයයි සත්‍ය වශයෙන්ම පරමාර්ථ මුසාවාදීයි දෙකේ. මේ පරමාර්ථ වශයෙන් මුසාවාදී නිච්ච සුඛ ආත්ම වශයෙන් ගැනීම මුසාවාදය අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත සත්වාදය සත්‍යවාදය සත්‍යාකාරයෙන් දැකපු කෙනාග ඒ සත්‍යවාදය කවදාවත් මුසාවාදයක් වශයෙන් කියව වෙන්නේ නැහැ. නමුත් අර කොළඹ ගිහි නුවර ගියා කියන්න පුළුවන්. කෑම කෑවද කාලා නෑහ කියන්න පුළුවන් කන්න නැති වෙලා කෑවා කියන්නත් පුළුවන්. ඒ වගේද වෙන්න පුළුවන්.

세간 관습의 musāvāda와 참으로 paramattha의 musāvāda, 둘입니다. paramattha로서의 musāvāda는 항상하다, 행복하다, 자아다 하고 여기는 것입니다. anicca, dukkha, anatta라는 참된 말을 참되게 본 이에게 그 참된 말은 결코 musāvāda로 말해지지 않습니다. 그러나 콜롬보에 가 놓고 Nuwara에 갔다고 말할 수는 있습니다. '밥 먹었느냐' 하면 먹고도 안 먹었다고, 안 먹고도 먹었다고 말할 수 있습니다. 그런 일은 있을 수 있습니다.

එතකොට ඒවා ඔක් ඔක්කොම නොසිදුවක් සිදුව හැටියට කියනවා. සිදුවක් නොසිදුව හැටියට කියනවා. ඒකෙත් තව කෙනෙකුට වෙන පාටුවක් නැහ. හැබැයි ධර්මය අධර්මය කරලා කියන එක මහා පාටුවක්. මිච්චයා දෘෂ්ටිය ගත වීම. නිච්චයි, සුඛයි, ආත්මයි කියලා කියන්න ගියොත් එහෙම යම්ම කියන කෙනෙක් ඕක පිළිගත්ත පුද්ගලයා උපනාසයි. සම්පූර්ණ ධර්මයෙන් බැහැරට යනවා. ඒක මහා අපරාධය අටමහාන කියන්නේ පාපයක් කිව්වේ ඒකයි. එහෙම දෙයක් කවදාවත්

그것들은 모두 일어나지 않은 것을 일어났다고, 일어난 것을 일어나지 않았다고 말하는 것입니다. 그것으로 다른 이에게 큰 손해는 없습니다. 그러나 dharma를 adharma로 말하는 것은 큰 손해입니다. micchā-diṭṭhi에 빠지는 것입니다. 항상하다, 행복하다, 자아다 하고 말하면, 그렇게 말하는 이와 그것을 받아들인 사람은 무너집니다. dharma에서 완전히 벗어납니다. 그것은 큰 허물입니다. 큰 악이라고 한 것이 그것입니다.

ඒකයි. එහෙම දෙයක් කවදාවත් සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ සෝවාන් පුද්ගලය. දැන් සෝවාන් පුද්ගලයා බොරු කියන්නේ නෑහ කිව්වේ මත්ද ඒ මුසාධය නෝකයි. ඔය මහා සාවදය මුසාවාදය තමයි අනිච්ච, දුක්ඛ, අනත්ත කියන සත්‍යවාදය ඉනවා කතා කිරීම. සෝවාන් ඵලයට පත්වුන කෙනා සත්‍යක් ඥානය ලබලා ඉවරයි. එයාට තියෙන්නේ සෘත්තඥාන සහෘතඥාන ඉස්ක පූර්ණ කරගන්න එකයි. සට්ත් ඥානය සත්‍ය වශයෙන් ලැබුවනම් ඔහුට තවත් මනසේ ඉතුරු වෙලා නෑ ඉඩන් මේ ලෝකේ නිච්චයි, සුඛයි, ආත්මයි කියලා පනවන්නවා. ඒ නිසා ඒ වාදය කවදාවත් ඕකට පොονොඩනැගෙන්නේ නැහ. ඒ නිසා කියනවා සෝවාන් පුද්ගලයා කවදාවත් මුසාවාදයක් කියන්න නැගි ඔන්න ඕකටයි.

그런 일은 sotāpanna에게 결코 일어나지 않습니다. sotāpanna가 거짓말을 하지 않는다고 한 것은 그 musāvāda입니다. 그 큰 허물의 musāvāda란 anicca, dukkha, anatta라는 참된 말을 뒤집어 말하는 것입니다. sotāpanna phala에 이른 이는 sacca-ñāṇa를 이미 얻었습니다. 그에게 남은 것은 kicca-ñāṇa와 kata-ñāṇa를 채우는 것입니다. sacca-ñāṇa를 참으로 얻었다면 그 마음에는 이 세상을 항상하다, 행복하다, 자아다 하고 세울 자리가 남아 있지 않습니다. 그래서 그 논쟁은 결코 쌓이지 않습니다. 그래서 sotāpanna는 결코 musāvāda를 하지 않는다고 하는 것입니다.

මුසාවාදාව පඨවිලත මුසාවාදය මහා සාවත කොටද ඒ ටික? අර ප්‍රලාපයට වැටෙන්න අර නොසිව්වා සිදුවූ දේ මුසාවාද කොටස ඉතුරු. ඒක සතර අපාගත වෙන කොටසදී නැති හරිය. අන්න ඒක නමුත් ඒ ටිකවා කැමැත්තෙන් කරන්නේ. සමහරට අකැමැත්තෙන් සිද්ධ වෙන්න පුළුවන් අර වගේ පස්සේකදී ඔය වගේ ටිකක් සිද්ධ වෙන්න පුළුවන්. සුරු පාපවලට පැන්න අල්පාවදකක් ි වෙන්න පුළුවන්.

musāvādā paṭivirata에서 큰 허물의 musāvāda는 어느 부분입니까? palāpa에 떨어지는, 일어나지 않은 것을 일어났다고 하는 musāvāda 부분은 남습니다. 그것은 네 apāya로 가는 부분에 들지 않는 것입니다. 그 부분은 바람으로 하기도 하고, 때로는 바라지 않는데 일어날 수도 있습니다. 그런 식으로 조금 일어날 수 있습니다. 가벼운 허물(appasāvajja)로 작은 악에 들 수 있습니다.

දැන් විවරණ ගත්තැන් පතක් මුසාවාදයක් කියන්නේ නෑහ කියලා අපි ධර්මය පැහැදිලිව සඳහන් කරලා තියෙනවා මේ මහාබෝසත්සයන් වහන්සේ විවරණ ගත්තා. දැන් විවරණ ගත්තට පස්සේ තමයි වීර්ය පාරමිතාව කෙරුවේ.

vivaraṇa를 받은 이는 musāvāda를 하지 않는다고 dharma에 분명히 나와 있습니다. 이 Mahā-bodhisatta께서 vivaraṇa를 받으셨습니다. vivaraṇa를 받은 뒤에 viriya pāramī를 행하셨습니다.

වීර්ය පාරමිතා පූරණ අන්තිම අවස්ථාව අන්තිම උප්පත්තියෙන් සේමීය ජාතකය. සේවමය කුමාරයා වෙනවා මොකක්ද කළේ? අවුරුදු 16ක් යනකම්. කනෙක් නොවී, කනෙක් වගේ හිටියා, කොරෙක් නොවී, කොරයෙක් වගේ හිටියා, බීරයෙක් නොවී, බීරයෙක් වගේ හිටියා, බොළුවෙක් නොවී ගොඩුවෙක් වගේ හිටියා.

viriya pāramī를 채운 마지막 때, 마지막 태어남이 Temiya jātaka입니다. Temiya 왕자가 되어 무엇을 했습니까? 열여섯 살이 될 때까지 눈멀지 않았는데 눈먼 이처럼, 절름발이가 아닌데 절름발이처럼, 귀먹지 않았는데 귀먹은 이처럼, 벙어리가 아닌데 벙어리처럼 지냈습니다.

දැන් මොකක්ද කරලා පෙන්නන්නේ ලෝකේ ඇත්ත පෙනි බොරුවද එහෙනම් විවරණ ගත්තන් පටන් බෝසත්වරයෙක් බොරුවක් කියන්නේ නෑහ කියන බොරුවක් කරනවද? බොරුවක් කියන්නෙත් නැහැ. බොරුවක් වත්තු.

그러면 무엇을 해 보인 것입니까? 세상 눈으로 보면 진실입니까, 거짓입니까? 그렇다면 vivaraṇa를 받은 뒤로 거짓을 말하지 않는다는 bodhisatta가 거짓을 행한 것입니까? 거짓을 말하지는 않았지만 거짓을 행했습니다.

මොක බොරුව පවසන ක්‍රම දෙකක් තියෙනවා. එකක් කාය විඤ්ඤත්තිය එකක් පචී විඤ්ඤපති. ඒක පයෙන් හඟවන්න ඕනේ එක්කෝ වචනයෙන් හඟවන්න ඕනේ. බොරුව එහම් බුදුරට ගත්ත පටන් මහාභෝධ සසත්රයේ මුසාවාදයක් කියන්නේ නෑහැ කියලා වචනයක් තියෙනවා. ඒකේ දේශනා කරන සඳහෙනවා. එහෙනම් සේමය කුමාරට වීර්ය භාරිතා සාපුරන්න ගිහිල්ලා අන්ති දාසය අවුරු බොරුවක් කරන්න. ඒකට මොකක්ද කියලා ඒක කෙරිලා තියෙනවා.

거짓을 나타내는 방법은 둘입니다. 하나는 kāya-viññatti, 하나는 vacī-viññatti입니다. 몸으로 나타내거나 말로 나타내야 합니다. vivaraṇa를 받은 뒤로 Mahā-bodhisatta는 musāvāda를 하지 않는다는 말이 있고, 그것이 설법에 나옵니다. 그렇다면 Temiya 왕자는 viriya pāramī를 채우려고 열여섯 해 동안 거짓을 행한 셈입니다. 그렇게 행해졌습니다.

එහෙනම් මොකක්ද විවරණ තනම් කරන්නේ නැයි, සුඛයි, ආත්මයි කියන මේ දෘෂ්ටියට නැ. පරික්ෂණය කරනවා.

그렇다면 vivaraṇa를 받은 이가 하지 않는 것은 무엇입니까? 항상하다, 행복하다, 자아다 하는 이 견해에 빠지지 않는 것입니다. 살펴봅시다.

ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට පත්වෙන්න ඇවිදිල්ලා ආලාර කාලාම උද්ධකාරාමපුමුත්ත මේ දෙන්නගට ගිහිල්ලා ඒන් මෙන්න නිච්ච වූ සදාතන නික වූ ඉව අපි ලබලා තියෙන්නේ. අපි ලෝකයේ ඉක්මෙව්වා. නැවත නොනැස්වෙන තත්ත්වයට පත් වෙන තත්වය අපි ලැබුවා. ඒක මොකක්ද? මෙන්න ආකිංචඤ්ඤායතයන්න මාර්ග ආකිංචඤ්ඤායතනගින්නේ නය එහෙම කියලා. උද්ධකාරපුත්ත කියනවා. මම ඒකත් ඉක්මෙව්වා. මොන විදික ලෝකෙට එන්න නැති තෙරෙන වචනය මමයි. මම සදාතනික වුණා. ආයෙත් මගේ උප්පත්තියක් නෑහ. තමනට කෙළවරයි. මේ කියන ශාස්ත දෘෂ්ටියේ දෘෂ්ටිය බැහැලා. එයත් පැටි. මේව සංඥා නාම සංඥායතනයි මේ තැන.

출세간의 Buddha가 되려고 다니시다가 Āḷāra Kālāma와 Uddaka Rāmaputta 두 사람에게 가셨습니다. 그들은 '여기 항상하고 영원한 것을 우리가 얻었다. 우리는 세상을 넘어섰다. 다시 무너지지 않는 상태를 얻었다. 그것이 무엇인가? 이 ākiñcaññāyatana다'라고 했습니다. Uddaka Rāmaputta는 '나는 그것도 넘어섰다. 다시는 세상에 오지 않는다. 나는 영원해졌다. 다시 내 태어남은 없다. 끝이다'라고 했습니다. 그들은 sassata-diṭṭhi에 빠져 있었습니다. 그곳은 nevasaññānāsaññāyatana입니다.

අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත කියන ත්‍රිලක්ෂණය අවබෝධ කරලා තිබිච්චේ නැති අවස්ථාවේ මහෝසතන් වහන්සේ ඔය පරික්ෂණය කරලා. අන්තිම තීරණය කර පැත්තක්. හැබැයි අනිත්‍යයි දුක්ඛ අනත්තත් කියනක තීරණය නෙමෙයි බැස්. හේතුවක් නිසා යම් තැනක යමක් හටගන්නවා නම් කවදාවත් ඒක ඉස්රෙන්න බැ. එක්වීම තියෙන්න ඕනේ. මෙන්න මේ න්‍යාය ධර්මයට බැත්. ඒ නිසා උන්වහන්සේ ශාස්ත සෘෂ්ටියට බැ. ඒ නිසා උන්වහන්සේ අර කියන මුසාවාදී ඇසුරුක නිච්චයි සැපයි ආත්මයි කියන දෘෂ්ටියට වැස්වා. අන්න ඒකයි උන්වහන්සේ නොකරපු වෙන්නේ.

anicca, dukkha, anatta 세 특성을 아직 깨닫지 못했을 때 Mahā-bodhisatta께서 그 살핌을 하셨습니다. 마지막에 한쪽으로 결정을 내리셨는데, anicca, dukkha, anatta라는 결정에 이른 것은 아니었습니다. 그러나 원인으로 어떤 곳에 무엇이 생긴다면 그것은 결코 영원할 수 없다, 모임이 있어야 한다는 이 이치에 이르셨습니다. 그래서 그분은 sassata-diṭṭhi에 빠지지 않으셨습니다. 그래서 그분은 musāvāda에 의지한 항상하다, 행복하다, 자아다 하는 견해에 빠지지 않으셨습니다. 그것이 그분이 하지 않으신 것입니다.

අර ලෝකයේ පෙන්නන නොසිදුවක් සිදුව හැටියට සිදුවක් නොසිදුව හැටියට පෙන්නපු එක ඔය කියන එක තිබුණා. ඒක නොතිබුණත් නම් ඒකත් එක්ක වැත්නම් නම් අර මුසාවාදය කියන එක එහෙනම් සේමී ධානගේ බොරු වෙන්න ඕනේ. වීර්ය පාරමිතාපුරුක අවසාන කතාව බොරුවක් වෙන්න ඕන. එහෙම වෙන්න බෑහ.

세상에 보이는, 일어나지 않은 것을 일어났다고, 일어난 것을 일어나지 않았다고 보인 일은 있었습니다. 그것까지 musāvāda에 들어간다면 Temiya jātaka가 거짓이 되어야 합니다. viriya pāramī를 채운 마지막 이야기가 거짓이어야 합니다. 그럴 수는 없습니다.

ඒක ඇත්ත. මුසාවාය වෙන්න තෝරගන්න ඕනේ. සිදු වූ දෙයක් සිදුන වූ හැටියට සිදු නො වූ දෙයක් සිදු හැටියට පෙන්නන එක මුසාවාදයක් කියන එක ඔතෙට ගණ ගැන්න ඇහ කියන එක දකින්න ඕන. එහෙනම් එතන මොකක්ද ගණන් ගැන්නේ. නිච්චයි, සුඛයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටිය බැහැරයි නම් බැස් නැ ඒක ගැන කතා කළේ. අන්න විවරණ ගත්ත පටන් බෝසතන් වහන්සේ හිටිය ඔන්න ඔතන. ඒ නිසා බෝසතනාය ඉවරණ ගත්තන් පම් මුසාවාදයක් කිව්වේ නැගි ඕකට අර කියන අලිකවාදය කියලා පෙන්නන්නේ ඕකට අලිකවාදය කියන එක පෙලා තියෙනවා. ඔය කියන නොසිදුවක් සිදුව හැටියට සිදුවක් නොදු හැටියට පෙන්නන සේ රා රාජය කිරීම ඇති වෙන්නෙන්නා වූ භයානකත්වය දැකලා ඔය 16 අවුරුදු නම් කනෙක් හැටියට, පොයෙක් හැටියට, ගොළුවෙක් හැටියට, වීරියෙක් හැටියට මේ විදිහට හිටියා.

그것은 사실입니다. musāvāda를 가려내야 합니다. 일어난 것을 일어나지 않았다고, 일어나지 않은 것을 일어났다고 보이는 것을 거기서 musāvāda로 셈하지 않는다는 것을 보아야 합니다. 그렇다면 거기서 무엇을 셈합니까? 항상하다, 행복하다, 자아다 하는 견해에 빠졌는가, 빠지지 않았는가 — 그것을 말한 것입니다. vivaraṇa를 받은 뒤의 bodhisatta는 바로 거기에 서 계셨습니다. 그래서 bodhisatta는 vivaraṇa를 받은 뒤 musāvāda를 하지 않으셨습니다. 그 일어나지 않은 것을 일어났다고, 일어난 것을 일어나지 않았다고 보이는 것을 alikavāda라고 경전에 나와 있습니다. 왕위를 맡는 데서 생기는 위험을 보고 열여섯 해 동안 눈먼 이처럼, 절름발이처럼, 벙어리처럼, 귀머거리처럼 지냈습니다.

නමුත් එතකොට එතන දාසය අවුරුද්දබෙනවා. මොකදක් එතකොට ඒකට කොහොම වෙස අපිට බේරන්න පුළුවන්ද සිදුදුවක් සිදු නුව හැටියට කියන්නේ නෑහැ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ කරන්නේ නැහ කියන්නේ නෑහ කියනවද එතකොට පැහැදිලිව පෙලා තියෙනවා. එහෙම එකක් කරලා තියෙනවා.

그러니 거기에 열여섯 해가 있습니다. 그것을 우리가 어떻게 변호할 수 있겠습니까? 'Buddha께서는 일어난 것을 일어나지 않았다고 말하지 않으신다, 하지 않으신다'고 말하겠습니까? 경전에 분명히 나와 있습니다. 그런 일을 하셨습니다.

දැන් මේ තවත් ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා මේ හොඳට සියුම් තැනක් මේ හොඳට තෝරගන්න ඕනේ. මේ ශරීරයේ වේදනාවක් ඇතුවට එම ප්‍රියේශයට හිත තබා සියලු සත්‍යයව නිරෝගී වෙත්වා, නිදුක් වෙත්වා, සුවපත් වෙත්වා සංසාර දුකෙන් මිදෙත්වා ආදි වශයෙන් මේ තියනට මෙත් වන්නකොට ඒ තිබෙන්නා වූ තත්ත්වය සිතිල් වෙලා ගිහිල්ලා එතන ඔක්කොම නිදහස් වෙලා ගිහිම් යමාරු අඩුවෙලා යනවා පේනවා කියනවා. එතකොට මේ ආකාරයටම ඒ භාවනාව වඩනකොට එතනින් මේඅ පඤ්ඤා නිරෝධයක් පේනවා කියලා පෙන්නනවා. දැනීම නිරෝධ වෙලා යනවා. ද මේ ක්‍රමයට අත්හැරියාම වරදක්ද කියන එකයි මේ අහන්නේ.

또 질문이 있습니다. 아주 미세한 곳이라 잘 가려야 합니다. 몸에 통증이 있을 때 그 부위에 마음을 두고 '모든 중생이 병 없기를, 괴로움 없기를, 행복하기를, saṃsāra의 괴로움에서 벗어나기를' 하고 mettā를 닦으니 그 상태가 시원해지고 모두 풀려 아픔이 줄어드는 것이 보인다고 합니다. 이렇게 bhāvanā를 닦으니 vedanā의 소멸이 보이고, 느낌이 소멸해 간다고 합니다. 이 방식으로 놓아 버리는 것이 잘못이냐고 묻습니다.

දැන් මේක හුඟාක් වැදගත් එයා. ලෞකික වශයෙන් යම්කිසි දේකේ තිබෙන දුක දොම්නස දාහය නැති කරගන්න ලෞකික ක්‍රම තියෙනවා. දැන් මෙලොව තිබෙන්නා වූ යම්කිසි දක දැන් මෙලොව තිබෙනවා සුඛ විහරණයට ක්‍රමයක්. යම්කිසි දුකක් කරදරයක් දාහයක් ඇති වෙනකොට මේ මෙච්චිත ලෞකික මෙච්චිත වඩනකොට ඒකේ ප්‍රතිඵල ඒකාන්තයෙන් ලැබෙනවා.

이것은 아주 중요합니다. 세간적으로 어떤 것에 있는 괴로움, 슬픔, 열기를 없애는 세간의 방법들이 있습니다. 이 세상에서 행복하게 머무는 방법입니다. 어떤 괴로움이나 걱정, 열기가 생길 때 세간의 mettā를 닦으면 그 결과는 반드시 얻습니다.

ඒක ලැබෙන්නේ නැත්තේ නැ. දැන් අහනවා මේ ක්‍රමයට වේදනා නිරෝධ කර නිරෝධ කරන ගියාම ඒක ක්‍රමයක් නෙමෙයිද කියන එක. දැන් මේ වේදනා නිරෝධ කර දැන් මේ ආවේ කායික වේදනාවක්. කායික වේදනාවක් නිරෝධ කර ගැනීමට දැන් බලන්න මෙහෙම දෙයක්. බුදුරජාණන් වහන්සේ නිරෝධ කරලා ඉවරයිනේ. ධර්මය තුළින් නිවන් දැකීමට යමක් නිරෝධ කළ යුතුද ඒක සම්පූර්ණයෙන් කරලා ඉවරයි. දැන් උන්වහන්සේට හිතේ අමාරුවක් හැරා. කායක වේදනාවක් ආවේ නැත්ත

얻지 못하는 것이 아닙니다. 그런데 이 방법으로 vedanā를 소멸시켜 가는 것이 그 길이 아니냐고 묻습니다. 여기 온 것은 몸의 vedanā입니다. 몸의 vedanā를 소멸시키는 것에 대해 이런 것을 보십시오. Buddha께서는 소멸을 마치셨습니다. dharma로 nibbāna를 보기 위해 소멸시켜야 할 것을 완전히 마치셨습니다. 그런데 그분께 몸의 아픔이 생겼습니다. 몸의 vedanā가 오지 않았습니까?

දැන් මේ වෙලාවේදී උන්වහන්සේට මහා චුන්දත්තේර බොජ්ඣංග කියන බොජ්ඣංග සූත්‍රය දේශනා කරන්න කිව්වා. මහාචුන්ද හාමුදුරුවන්ට උන්වහන්සේ බොජ්ඣංග පිටත දේශනා කරනකොට අරමරුවෝ සංසිඳිලා ගියා. නැවත මතු වෙන්නේ මැතුව සංසිඳිලා ගියා. දැන් ඒ නිසා මේකෙත් ධර්මය බුදුන් සිහි කිරීම ධර්මය සිහි කිරීම සංඝියා සිහි කිරීම ත්‍යාගවන්තකම සිහි කිරීම සීල ගුණය සිහි කිරීම මෙත් වැඩීම මේ හැමකින්ම ඇතිවෙන චිත්ත ප්‍රසාදය මුල් කරගෙන මේ කායික රෝග සමනයට හේතුවක් ලබනවා.

그때 그분께서 Mahā Cunda 장로에게 Bojjhaṅga Sutta를 설하라고 하셨습니다. Mahā Cunda 스님이 bojjhaṅga paritta를 설하자 그 아픔이 가라앉았습니다. 다시 일어나지 않게 가라앉았습니다. 그러니 이것도 — Buddha를 떠올림, dharma를 떠올림, saṅgha를 떠올림, 베풂을 떠올림, sīla의 덕을 떠올림, mettā를 닦음 — 이 모든 것으로 생기는 citta-pasāda를 바탕으로 몸의 병을 가라앉히는 원인을 얻습니다.

මේකත් එහෙම ක්‍රමයක් තියෙනවා. හැබැයි කායික රෝග සමනය කරන මේ යම් වේදනා නිරෝධයක් ඇද්ද ඒක මේ ආර්ය මාගයේ තිබෙන්නා වූ වේදනා නිරෝධය කියන්නේ ඕක නෙමෙයි. මානසික වශයෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේට වේදනාවක් තිබුනේ නැහැ මානසික වේදනාවක්. කායික වේදනාවයි දැනුනේ. මානසික වේදනාව සියල් දුරු කරලා.

이것도 그런 방법입니다. 그러나 몸의 병을 가라앉히는 vedanā 소멸은 ariya magga에 있는 vedanā 소멸이 아닙니다. Buddha께는 마음의 vedanā가 없었습니다. 몸의 vedanā만 느끼셨습니다. 마음의 vedanā는 모두 없애셨습니다.

නමුත් උන්වහන්සේ වේදනා නිරෝධයන් නිසා තණ්හා නිරෝධයි. තණ්හා නිරෝධය නිසා උපාදාන නිරෝධයි. උපාදා නිරෝධයෙන් භව නිරෝධයි. භව නිරෝධයෙන් ජාති නිරෝධයි. ඒකෙන් ජරාමරණ සෝක පටි ඔක්කොම නිරෝධ කරපු උත්තර. හැබැයි ඔලුවක්ම තියෙන්නේ උන්වහන්සේ පිරෙනවා අපි ඇව උන්වහන්සේ මතුු භවය තව ඉතුරු කරගත්ත හරියක් නෑ වේදනාව.

그분은 vedanā의 소멸로 taṇhā 소멸, taṇhā 소멸로 upādāna 소멸, upādāna 소멸로 bhava 소멸, bhava 소멸로 jāti 소멸, 그로써 늙음·죽음·슬픔 등 모두를 소멸시키신 분입니다. 그분께는 다음 생으로 남겨 둔 vedanā가 없습니다.

කය තියෙනකන් පවතින වේදනාව කය තියෙනකන් පමණයි. ඒක දැනගන්නවා. කායික වේදනාවක් ඇත්ද කය තියෙනකන් පමණයි. හැබැයි කායික වේදනාව නොයෙක් ආකල්පතිකක්ම තියෙනවා.

몸이 있는 동안 있는 vedanā는 몸이 있는 동안뿐입니다. 그것을 압니다. 몸의 vedanā가 있다면 몸이 있는 동안뿐입니다. 그러나 몸의 vedanā에는 갖가지 모습이 있습니다.

දැන් අපිට කිව්වොත් එහෙම ඔය කායික වේදනා නිරෝධ කිරීම නිරෝධ පත් වෙන කාට හරි ඉජක්න විදිත ගම් ඉවරයි නේ. ඩොක්ටර්ට කියනවා දිය ඇති වෙන ඉජැක්ෂ එකිද්දුව. එක වේදනාවක් තියෙනවනේ අපි නිරෝධ මපතයකට හදන්න පුළුවන්ද එහෙනම් ඉජැෂයෙන් කරගන්න පුළුවන් ඔච්චර මහා වෙන්න ඕනේ නැහැ යුදහම හොයන්න ඕන වෙත් නැහැ මොකුත් නැහැ රාග ද්වේශ මෝහ නැති කරන්න හොයන්නේ නැ ගියා ස්පිරිතාලාවට නිර්වීදනයක් විදත්තා වේදනාවක්වත් තියෙනවා හොඳට ළිට විදුවගත්තා කීත් නැති වුනා එක වේදනාවක් මනසික වේදනාවක් තියෙනවද

만약 몸의 vedanā를 소멸시키는 것이 소멸에 이르는 것이라면, 누구에게 주사 한 대 놓으면 끝이지요. 의사에게 마취 주사를 놓아 달라고 하면 됩니다. vedanā가 있으니까요. 그러면 우리가 소멸의 길을 만들 수 있습니까? 주사로 할 수 있다면 그렇게 애쓸 것도, dharma를 찾을 것도, rāga·dosa·moha를 없애려 애쓸 것도 없습니다. 병원에 가서 마취를 받습니다. vedanā가 있습니까? 마취를 잘 받으니 아무것도 없어졌습니다. vedanā가, 마음의 vedanā가 있습니까?

දැන් අපිට කියන්න පුළුවන්ද වේදනා නිරෝධ කරා කියලා දැන් ඕක අත්දැකීමෙන්ම ඔන්නනම් අපිට කරවාගන්න පුළුවන්. ඕක වේෂණයක් කරන නිර්විදන කරනවා. වේදනා තියෙනවද මලොත් එහෙම වේදනා නිරෝධා තණ්හා නිරෝධා කියන එකට වැටෙනවද? තණ්හා නිරෝධා, උපාදා නිරෝධෝ, උපාදානිරා භව නිරෝධෝ භව නිරෝධා ජාති නිරෝධ කියලා අපි නිවන් දැක්ක. කායික වේදනා නිරෝධ කරන එක නිරෝධයක් නම්. ඒක නම් නිරෝධය කියන්නේ.

그러면 vedanā를 소멸시켰다고 말할 수 있습니까? 이것은 경험으로 바로 해 볼 수 있습니다. 주사로 마취합니다. vedanā가 있습니까? 그러면 그것이 'vedanā 소멸로 taṇhā 소멸'에 들어갑니까? taṇhā 소멸, upādāna 소멸, bhava 소멸, jāti 소멸이라고 해서 우리가 nibbāna를 보았습니까? 몸의 vedanā를 소멸시키는 것이 소멸이라면, 그것이 소멸이겠지요.

අපිට ලේසතියම ඔච්චර මහන්පී දෙයක් නැහැ සී සත්වය දුක් කියන්න දෙක නැහැ. ඔල හෙන ගහප හෙන ගහබන් විහ ඉන්දියක්සන කිව්වහම හෙන ගහබන් කියන එක මතක නැති එහෙමන ඉන්ද්‍යා නිරෝධයි වේදනා රෝධයිනේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉංජැක් වෙන් නෙමට පුළුවන් එහම් නිවන් දකවන්න ඔයට වෙන හරි දැන් ඕකේ එහෙම සියලු අපි හිතමු ඔය මෙත් භාවනාවෙන් හරි කෝකයෙන් හරි ඔහොම සියලු වේදනා නිරෝධ කරග සායක වේදනා නිරෝධයනේ කියන්නේ කායික වේදනා නිරෝධ කරගත්තහම නිවන් දකිනවා නම් ඉන්ජෙස්කෙන විදලා නිවන් දකින්න පුළුවන්ද හිතලා බලන්න පුළුවන්ද කියලා ඉන්ජෙක් නලා සී නැති වුන පස්සේ මැල්ලුවොත් එහෙම ඒ වෙලාවේ කොහර මැරෙන්නේ

주사로 nibbāna를 보게 할 수 있겠지요. 생각해 봅시다. mettā bhāvanā로든 무엇으로든 모든 vedanā를 소멸시켰다고 — 몸의 vedanā 소멸 말입니다 — 몸의 vedanā를 소멸시켜 nibbāna를 본다면, 주사를 맞아 nibbāna를 볼 수 있겠습니까? 생각해 보십시오. 주사로 감각이 없어진 뒤에 죽는다면, 그때 그는 어디서 죽는 것입니까?

දැන් සියලු වේදනා නිරෝධ කරලා හටන් ගියා නම් එහෙම එයා නිරෝධ සමප නිරෝධ සමපත්තයන හම්බැදෙනවා වගේ. දැන් වේදනා නිරෝධ නම් තණ්හා නිරෝධයි කියලා චක්‍රය මින්න පුළුවන්ද තණ්හා නිරෝධන උපාදා නිරෝධයි එය වේදනා තිබුනේ නැහැනේ නිර්වේදන කරලා අින්න. එහෙනම් එයාගේ හොඳට කම ඉවරයි. අපිට ඔය තීරණය දෙන්න බැයිද? කායික වේදනා නිරෝධ කරන ක්‍රමයකින් වේදනා නිරෝධයක් පනවනවා නම් අපිට ඉතින් පුළුවන් නේද මිගු වින්ද්‍රණයකින් වේදනා නිරෝධය පනවද? මාති වෙන්නේ නැතුව

모든 vedanā를 소멸시키고 쓰러졌다면 그는 nirodha-samāpatti에 든 것과 같겠지요. vedanā가 소멸했으니 taṇhā 소멸, upādāna 소멸이라고 그 바퀴를 돌릴 수 있습니까? 마취해서 vedanā가 없었으니, 그러면 그의 일은 다 끝난 것입니다. 그렇게 결정을 내릴 수 없습니까? 몸의 vedanā를 소멸시키는 방법으로 vedanā 소멸을 세운다면, 마취로도 vedanā 소멸을 세울 수 있지 않습니까? 죽지도 않고서 말입니다.

දැන් මේ ජාතිය පනවන අය ඉන්නවා. මොන වේදනාවද කියලා වේදනාව නිරෝධ කරන්නේ මොන වේදනාව දන්නේ නැති අය කායික වේදනාව නිරෝධ කරන එක වේදනා නිරෝධයයි කියලා පනවන වුනා. ඉතින් ඒ පනවන අයලා කියන්න තියෙන්නේ එකම දේ ඔච්චර මහන් තියෙන මොකුත් ඕනේ නැහැ ඉපිරිතාල ගිය නම් ඩොක්ටර් ඇජස්සනක් අපි විද්දවාගන්න නිර්දන වෙන්න පැහැදිලිව පේනවනේ. ඕතන ඔට කැක්කුම තියෙන අතර වෙනවා කෑලි කපනවා දන්නේ නැහනේ. එහෙනම් වේදනා සම්පූර්ණයෙන් නිරෝධයි කියන්න ඕන නේද? ඒකනේ වේදනාව නවල තියෙන්නේ.

지금 이런 것을 세우는 사람들이 있습니다. 어떤 vedanā를 소멸시키는지 모르는 사람들이 몸의 vedanā를 소멸시키는 것을 vedanā 소멸이라고 세웁니다. 그렇게 세우는 이들에게 할 말은 하나뿐입니다. 그렇게 애쓸 것 없이 병원에 가서 의사에게 주사를 맞고 마취되면 분명히 보입니다. 아픈 곳을 잘라 내도 모릅니다. 그러면 vedanā가 완전히 소멸했다고 해야 하지 않겠습니까? 그것이 vedanā가 멈춘 것이니까요.

දැන් මේක තමයි අපි දකින්න නැති කියන්නේ. නමුත් දැන් මේකට වැඩනට පස්සේ මේ දෘෂ්ටියෙන් ගැලවෙන්න හරි අමාරුද මොකද අපිට දකින්න හැම වෙන ක්‍රමයක් අහුවෙනවා. බරයේ කැක්කුමක්, ඔලුවේ කැක්කුමක්, ඇඟේ කැක්කුමක් එනකොට ඒක කැක්කුමයි කියලා මෙනෙහි කරලා හරි එහෙම නැත්නම් මේ වරලලා හරි ඔහොම කරනකොට ඒ වේදනාව බලා ඉන්නකොට නිරෝධ වෙලා ගියා නැති වෙලා ගියා. අන්න වේදනා නිරෝධයට මම අත්දැක්කලා තියෙනවා. දැන් කායික වේදනා නිරෝධයක් නෙමෙයි අත්දැකී.

이것이 우리가 보지 못하는 것입니다. 그런데 이것에 빠진 뒤에는 이 견해에서 벗어나기가 아주 어렵습니다. 다른 방법도 손에 잡히기 때문입니다. 허리 통증, 머리 통증, 몸 통증이 올 때 '통증이다' 하고 마음에 두거나 그렇게 하며 그 vedanā를 지켜보니 소멸해 사라졌다, '나는 vedanā의 소멸을 겪었다'고 합니다. 그것은 몸의 vedanā가 소멸한 것을 겪은 것 아닙니까?

ඔය මෙත් වන්නකොට මොකක්ද සිද්ධ වෙන්නේ? අර නිර්වන්ධන ඉංජෙක් එක හබුගම දුන්න සසාන ඒවා එකක් මොරයේ නිපද වෙනවා. නිපද වෙලා හිම් අර වේදනාව දුරු කරා. ඒකට හේතු වෙච්ච කායිකමට ප්‍රති ශක්තියක් ලැබෙනවා. ඒකින් ඒ වේදනාව වරොත්තු වෙනවා. එක්කෝ වරොත්තු වෙනවා. එහෙම නැත්නම් ඒක නිරුද්ධ වෙලා යනවා. [උගුර කෑරීම] කායික වේදනා නිරෝධ කිරීම නිරෝධය නෙමෙයි.

mettā를 닦을 때 무엇이 일어납니까? 마취 주사가 하는 것과 같은 어떤 것이 뇌에서 만들어집니다. 만들어져서 그 vedanā를 없앱니다. 그 원인이 된 몸에 면역의 힘이 생깁니다. 그것으로 그 vedanā가 막히거나, 아니면 소멸해 갑니다. (헛기침) 몸의 vedanā를 소멸시키는 것은 nirodha가 아닙니다.

කය නිසා පේන්න තියෙන මනස කයෙන් ආධාර අරගෙන මනස ක්‍රියාත්මක වෙන අවස්ථාව මේ කයේ තියෙන එකක්. කයට නිවින්දෙනොත් මනසට දැනෙන්නේ නැතුව යනවා.

몸 때문에 드러나는 마음 — 몸의 도움을 받아 마음이 작동하는 상태가 이 몸에 있습니다. 몸을 마취하면 마음에 느껴지지 않게 됩니다.

හැබැයි උපාදාන කරපු නන කර්ම ශක්තිය අයින් කරන්න ඒ ක්‍රමය හරියන්නේ නැහ. දැන් චන්තරාගය නිසා ගොඩනැගිච්ච කර්ම ශක්තිය නැවත කයක් උපද්දන්න හිත ගොඩනැගෙන්න අවශ්‍ය නැද. දැන් ක්‍රියාවලියක්. ක්‍රියාවලිය කර්ම ශක්තිය සිද්ධ කරලා කය ගොඩනගලා ඇස ගොඩනැගලා රූපය මුණගස්සනවා. කන ගොඩනැගලා සද්දය මුණගත් වෙනවා. නාසය ගොඩනගලා ගන්ධය මුණගත් වෙනවා. දිව ගොඩනැගලා රසය මුණගත් වෙනවා. කය ගොඩ නගලා පහළ මුණ ගස් වෙනවා. මන ගොඩනගලා ධර්මය මුණගත් වෙනවා. මෙන්න මේ නිසා නැවත වාරයක් විඤ්ඤාණයක් පහළ වෙනවා.

그러나 upādāna로 지은 kamma의 힘을 없애는 데는 그 방법이 맞지 않습니다. chanda-rāga로 쌓인 kamma의 힘이 다시 몸을 일으키도록 마음을 쌓아야 하지 않습니까? 이것은 하나의 과정입니다. 그 과정은 kamma의 힘이 일하여 몸을 세우고, 눈을 세워 형상을 만나게 하고, 귀를 세워 소리를 만나게 하고, 코를 세워 냄새를, 혀를 세워 맛을, 몸을 세워 닿음을, 마음(mana)을 세워 dharma를 만나게 합니다. 이 때문에 다시 viññāṇa가 일어납니다.

ඊට පස්සේ අන්න ඒ හටගත්ත ඇස කන දිවනාසය, ශරීරය කර්ම ශක්තිය නිපතිවීම ප්‍රසාද රූප වශයෙන්. ඒක සූක්ෂම කයක්. ඔය සූක්ෂම කායිකත්වයෙන් යුත්ත වන ඒ සූක්ෂම කය මේ මස්ලිය කයක් තුළින් ආධාර අරගෙන ඒ තුළින් දැනීම ලබාගන්න තත්ත්වයට පත්වීම තමයි ආයි මතු බයක් කනා උපදිනවා කියන්නේ.

그 뒤 그렇게 생긴 눈, 귀, 혀, 코, 몸은 kamma 힘의 산물로 pasāda-rūpa로서 있습니다. 그것은 미세한 몸입니다. 그 미세한 몸이 이 살덩이 몸의 도움을 받아 그것을 통해 앎을 얻는 상태에 이르는 것이 다시 다음 생에 태어난다는 것입니다.

ඔක්කම් පත්වෙලා දැම්මේ නැහැ මස්ලේ කය හටගත්තයට ඇවිදිලා එතනින් ක්‍රියාත්මකලා මස්ලේ කය තුළින් නැගී හිදින්න පටන් ගන්නවා. ඊට පස්සේ බාහිරින් ගන්න පුළුවන් කමක් නෑහ. අර කියන නාම රූපය නාම රූපයට සහජාත ප්‍රත්‍යයෙන් ප්‍රත්‍ය වෙලා තියෙන්නේ. ඒ කියන්නේ මේක ඇතුලේ තමයි ඒ සූක්ෂම කය ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ. සූක්ෂම කාය ආධාර කරගන්නේ සංඥා ගණන් මේ මස්ලේ කය තුළින් යන මාධ්‍යය ඒ මාධ්‍ය කරගෙන පුරුදු වෙලා ඒ තුළ ඉන්නකොට මස්ලය කයට ආබාධයක් සිද්ධ කළොත් නිර්දනයක් සිද්ධ කළොත් අර සූක්ෂම කායට සංඥාගෙන එන මාධ්‍යය වැහෙනවා.

미세한 몸이 살덩이 몸이 생긴 데 와서 거기서 작동하며 살덩이 몸을 통해 일어서기 시작합니다. 그 뒤로는 바깥에서 받을 수 없습니다. nāma-rūpa가 nāma-rūpa에 sahajāta-paccaya로 조건이 되어 있습니다. 곧 이 안에서 그 미세한 몸이 작동합니다. 미세한 몸이 의지하는 것은 신호를 받는, 이 살덩이 몸을 통하는 매개입니다. 그 매개에 익숙해져 그 안에 있을 때 살덩이 몸에 장애를 일으키면, 마취를 하면, 그 미세한 몸에 신호를 가져오는 매개가 닫힙니다.

ඒ සූක්ෂම කාලය මේක ඇතුලේ තියෙන එකක්. ඔය මාධ්‍යය තුළින් ඇසුරු කරලා වේදනාව දැනගන්නකන්. දැන් මොන දැනීමක්වත් ඒකේ නැහ. හැබැයි මස්ලේ කය මැරුවට කපලා කොටලා දැම්මහම සූක්ෂම කය කියලා කැපෙන එකෙන්නේ නැහ.

그 미세한 몸은 이 안에 있습니다. 그 매개를 통해 vedanā를 알기까지 말입니다. 이제 거기에는 아무 앎도 없습니다. 그러나 살덩이 몸을 죽이거나 자르고 다져도 미세한 몸은 잘리지 않습니다.

මේ කය දුර්වල වෙලා ගියාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? සූක්ෂම කය මේකෙන් ඉවත් වෙනවා. ඉවත් වුනාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? සූක්ෂම කයට රායස කර රූප ඔක්කොම ශබ්ද ගන්ධ, රස, ස්පර්ධ ඔක්කොම දැනෙනවා. එතකොට මොකද වෙන්නේ? නිර්වින්දනය කරලා කය කපනවා එක පැත්තට මනෝම කයෙන් මුඩට ගිහිල්ලා ඒ පැත්ත බලා ඉඳිලා කියනවා. මම ඔක්කොම දැක්කා කියනවා.

이 몸이 약해진 뒤 어떻게 됩니까? 미세한 몸이 이것에서 빠져나갑니다. 빠져나간 뒤에는 어떻게 됩니까? 미세한 몸에 형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음이 모두 느껴집니다. 그러면 어떻게 됩니까? 마취해서 몸을 한쪽에서 자르는데, manomaya-kāya로 위로 올라가 그쪽을 보고 있다가 '나는 다 보았다'고 합니다.

මේ ඇහැ බක්ලේ ඇහැට පේනක්ද? ඒකට පෙනුනේ නැ. හැබැයි එයා ඇහැින් දැකලා නැතුව උඩලා බලා හිටියා කියනවා. කවුරත් බලමහ එයගේ ශරීර ක උඩ තියෙනවා කාටම පේන්නෙත් නැහැ. නමුත් එයා ඉල්ලා කියනවා අහප දොස්තර ආවා මේ මේ පාට ඇල්ලගෙන ආවා මේ මේ ජිය උපකරණය ගත්තා මෙහෙමයි ඉස්සෙල්ලා කැපි මම ඔක්කො බලාගෙන පස්සේ බලන ඔක්කොම හරෙන්න. දැන් මේවා අද අදලා තියෙන අත්දැකීම. දැන් මේකෙන් හොඳට පැහැදිලිව පේන්නේ නැද්ද? ඒ සූක්ෂම කය මේ කය ඇත්ත කරලා තියෙනකොට අර එකක්වත් පේන්නේ නැහ. මේකෙන් අහ වෙච්චකම ආය පේනවා.

이 살로 된 눈에 보입니까? 그것에는 보이지 않았습니다. 그러나 그는 눈으로 보지 않고 위에서 보고 있었다고 합니다. 누가 보아도 그의 몸은 위에 있지 않고 아무에게도 보이지 않습니다. 그러나 그는 '그 의사가 왔다, 이런 색 옷을 입고 왔다, 이런 기구를 들었다, 이렇게 먼저 잘랐다, 나는 다 보고 있었다'고 말합니다. 나중에 확인하면 모두 맞습니다. 이것들은 오늘날 기록된 경험들입니다. 이것으로 분명히 보이지 않습니까? 그 미세한 몸은 이 몸에 붙어 있을 때는 그것을 하나도 보지 못합니다. 이것에서 벗어나자 다시 봅니다.

එහෙනම් අපිට නිර්විඳ කරන්න පුළුවන්කම තියෙනවද? මේකයි ඇතුලේ ඉන්නඑකන් නිර්විදන කරලා පෙන්නේ නැහැ කියලා. ඕක නිරෝධය නෙමෙයි.

그러면 우리가 마취할 수 있는 것은 무엇입니까? 이 안에 있을 때 마취하면 보이지 않는다는 것뿐입니다. 그것은 nirodha가 아닙니다.

මේ කය අක්‍රිය කරලා හෝ මේ කය දුබල කරලා හෝ මේ කට යම් රසායනයක් යොදලා හෝ ඕක කළ හැර. ඒක මානසිකත්වයෙන් ප්‍රීතිය මුල් කරගෙන චිත්ත ප්‍රහාදය මතු කරනකොට ඔය රසායකත්වය මේකෙන් මුල් වෙලා නැත්නම් ඊගට අනුනුකූලව මේ ශරීරයේ අර බාහිර පාලනය සිද්ධ වෙනවා. එතකොට අර කායික කැම නැතිවෙලා යනවා. ඒ කායික කැක්කුම නැති වුනත් දැනෙන්නේ නැතුව කියියේ මොකද මේක ඇතුලේ යන රූප සමපයි ඒ සංඥා මේ තුළින් ගන්න එපා. මාධ්‍යයක ඉන්නේ ගන්න එක. ඉතින් මේ මාධ්‍යෙන් අහගෙන ගිය කමා මොකද වෙන්නේ? ආයු හරයක් දැන් එල්ලකලම අර රූප ඔක්කොම ගන්නවා. එයා දැනීම ගන්නවා. රූප ශබ්ද ගඳ රතිපරිද එයකෙන් ගන්නවා.

이 몸을 작동하지 못하게 하거나 약하게 하거나 어떤 화학물질을 써서 그렇게 할 수 있습니다. 마음으로 pīti를 바탕으로 citta-pasāda를 일으킬 때, 그 화학작용이 이것에서 시작되어 그에 맞게 이 몸의 바깥 조절이 일어납니다. 그러면 몸의 통증이 사라집니다. 몸의 통증이 없어져 느껴지지 않는다고 한 것은, 이 안을 지나는 형상과 신호를 이것을 통해 받기 때문입니다. 매개 안에 있는 것이 받는 것입니다. 이 매개에서 벗어나면 어떻게 됩니까? 벗어나자마자 그 형상들을 모두 받습니다. 그는 앎을 받습니다. 형상, 소리, 냄새, 맛, 닿음을 그것으로 받습니다.

හැබැයි ඒකෙන් ගත්තට ඝනී භවන ලෝකයක ඝනී භවන ඇතුලක් කරන්න ඒ ශරීරයෙන් බැරි නිසා. ලෝක සත්‍යයාගේ දැඩිව බැඳිලා තියෙන තරම කොච්චරද කියනවා නම් දැඩි ස්පර්ශයට තියෙන කැමැත්ත නිසා. ඒ තත්ත්වය ඉන්න කැමති නැහ. ඔහු ආයුසරයක් කොහේ අරගෙන හිලා නැතම් උපකන්ති වෙලා. ආයි අර ජාතිය අණ්ඩක් හදාගත්තා වගේ යමක් අල්ලන්න අතින් බැහනම් අඬගින් අල්ලනවා වගේ ආයුහර ගනී බවට කයක් අරගෙන ඒකෙන් වැඩ කරන්න පටන් ගන්න ඕකයි මේ වෙර කර කර ඉන්නේ. ඉතින් මක්ලේ කයට යන්න වේදනාව ඒකයි. මලේ කය මනෝමය කය අහක් වුනොත් එහෙම මලේ කයට වේදනාවක් නෙ කැපුවට කිව්වත් ඔපරේෂන් කරත් දැය එන්නේ නැ.

그러나 그것으로 받아도 거친 존재의 세계에서 거친 일을 그 몸으로는 할 수 없으므로 — 세상 중생이 얼마나 단단히 묶여 있느냐 하면, 거친 닿음에 대한 바람 때문에 — 그 상태에 있고 싶어 하지 않습니다. 그는 어딘가 의지처를 잡아 태어납니다. 손으로 잡을 수 없으면 이빨로라도 잡듯, 다시 거친 몸을 잡아 그것으로 일하기 시작하려고 이렇게 애씁니다. 그러니 살덩이 몸으로 가는 vedanā가 그것입니다. 살덩이 몸에서 manomaya-kāya가 빠지면 살덩이 몸에는 vedanā가 없습니다. 잘라도, 수술해도 느낌이 오지 않습니다.

සිද්ධ වෙන්නේ ඕකයි. ඒ නිසා අපි වේදනාව හෝ සංඥා කියලා කියන්නේ. ඔය කයට දැනෙන වේදනාව හෝ කයට දැනෙන සංඥාව නෙමෙයි. ඒක මානසිකත්වය හා සම්බන්ධ. මානසිකත්වය වෙන් කරලා ගන්න පුළුවන් උදාව තමයි ධ්‍යාන කියන්නේ. මනෝවාරය ක්‍රියාත්මක වෙනවා. මනෝද්ය ක්‍රියාත්මක වෙන වෙලාවට මේ පංචවාරය එක සම්බන්ධයක් නැහ. කයේ සම්බන්ධයක් නැහ. අන්න ඒ සූක්ෂම කායිකත්වය නිදහස් වෙලා. නිදහස් චින්තනයට බහිනවා.

일어나는 것은 이것입니다. 그러니 우리가 vedanā나 saññā라고 하는 것은 몸에 느껴지는 vedanā나 몸에 느껴지는 saññā가 아닙니다. 그것은 마음과 관련됩니다. 마음을 떼어 낼 수 있는 때가 jhāna입니다. mano-dvāra가 작동합니다. mano-dvāra가 작동할 때 다섯 문과는 아무 관계가 없습니다. 몸과 관계가 없습니다. 그 미세한 몸이 풀려났습니다. 자유로운 사유에 듭니다.

අන්න එතන වෙන ක්‍රමය තමයි මනෝමය කය මේ කය නිදහස් ක්‍රියාත්මක වීම. මේ කය නිදහස ක්‍රියාත්මක පටන් ගත්තට පස්සේ මනෝමය කයට පුළුවන්කමක් ලැබෙනවා. දිවැස දිව කන වශයෙන් දකිනවා කියන්නේ දුර තියෙනද? අපි පේන්නේ නැහැින්නේ. අන්න ඒ නිදහස් වුනාට පත්දෙ. මේකයි ඇතුලට ඉන්නත් පුළුවන් මේකෙන් අහරට යන්නත් පුළුවන්. හරියට මේක පෙන්නන්නේ

거기서 일어나는 방식이 manomaya-kāya가 이 몸에서 자유롭게 작동하는 것입니다. 이 몸에서 자유롭게 작동하기 시작하면 manomaya-kāya에 능력이 생깁니다. dibba-cakkhu, dibba-sota로 본다는 것은 멀리 있는 것 아닙니까? 우리에게는 보이지 않지요. 그것이 풀려난 뒤에는 이 안에 있을 수도, 이것 밖으로 갈 수도 있습니다. 이것을 어떻게 보이느냐 하면,

කොහොමද අරකෙක්ගේ හමගහලා තිබුණා වාගේ අය හම තියෙනවා ඇගැටිය. හරක හමගහන්න ඉස්සෙලා තිබිච්ච ආකාරයෙන් [උගුර කෑරීම] ආය එනවද? හරකගේ හංකඩේ ගලොවලා. ඊට පස් පස්සේ හරකගේ හම තිබවිච්ච හැටියට ආසරයක් ලෝනවා. වහනවා තිබිච්ච හැටියට. ආය සංකඩය ගලවුන නැති හරකම වගේ පෙරුණා. අර හංකඩේ වෙන්වීච්ච එක අර වගේ ඇලෙනවා. ලං වෙනවා තියෙනවා. මෙන්න මේ වගේ යම්කිසි

소가죽을 벗겨 놓은 것처럼 — 가죽이 몸에 있습니다. 소가죽을 벗기기 전에 있던 대로 (헛기침) 다시 돌아옵니까? 소의 가죽을 벗기고, 그 뒤 가죽이 있던 대로 다시 씌웁니다. 있던 대로 덮습니다. 다시 가죽을 벗기지 않은 소처럼 보입니다. 떨어졌던 가죽이 그처럼 붙습니다. 가까이 붙어 있습니다.

ලං වෙනවා තියෙනවා. මෙන්න මේ වගේ යම්කිසි කෙනෙක් මේ මනෝමය කාය අහක ගන්න පුළුවන් හැකියාව ලැබුවොත් ඇලිලා තිබිච්ච එක ගැලවිලා ආයස හයක් ඇතුලට ැවිදිලා ඇලෙන්නේ නැතුව තියෙනවා. එතෙනකී මනසෙන් හිතනකොට ඔන්න ඒ මනෝයයි අහගිය. අන්න එත තමයි අර දිවැස දිව කනාදී වශයෙන් අර මනෝමයකට ගෝචර දිහා ගන්න පුළුවන්. එතකොට කියන දිව පහළ වුනා දිවකන් පහළ වුණා කියලා. ගන්න ක්‍රමය ඕකයි. ඉතින් මනෝමය කයත් එක්ක සම්බන්ධය තමයි මේ වේදනා තියෙන්නේ. වේදනා සංඥා මනෝ සංඛාරයි කියන එක දකින්න. නේව සංඥා නා සංඥා එතන කියන තට යන්න ඕනේ. එතන ගියහමයි මනෝ සංඛාරයන්ගේ මුල දකින්නේ.

이처럼 누군가 이 manomaya-kāya를 떼어 낼 능력을 얻으면, 붙어 있던 것이 떨어지고 다시 안으로 와도 붙지 않은 채 있습니다. 거기서 마음으로 생각할 때 그 manomaya가 떨어져 나갑니다. 바로 그때 dibba-cakkhu, dibba-sota 등 manomaya-kāya에 닿는 것들을 받을 수 있습니다. 그때 dibba-cakkhu가 일어났다, dibba-sota가 일어났다고 합니다. 받는 방법이 그것입니다. 그러니 vedanā는 manomaya-kāya와 관련되어 있습니다. vedanā와 saññā가 mano-saṅkhāra라는 것을 보려면 nevasaññānāsaññāyatana까지 가야 합니다. 거기 가야 mano-saṅkhāra의 뿌리를 봅니다.

දැනීමෙන් දැනීම දකිනවා. හැඳිනීමෙන් හැදින දකිනවා. හිත දන්නවා හිතට දැනීම හිත දැනීම වටහා ගන්නවා හිතට හැඳිනීම වටහා ගන්නවා. අපි දැනගන්නේ හිත තුළින් විහිදිලා කිය දේ තුළින් ගන්න දැනීමක් සහ හැඳිනීමක්.

느낌으로 느낌을 보고, 알아봄으로 알아봄을 봅니다. 마음이 압니다 — 마음에 오는 느낌을 마음이 알아차리고, 알아봄을 알아차립니다. 우리가 아는 것은 마음을 통해 퍼져 받는 느낌과 알아봄입니다.

දැන් අපි මෙහෙම හිතන්නකෝ. අත්යෙත් හතරක් අපේ හතරක් දාගන්නවා. අපිට කියනවා කාටහරි ස්පර්ශ කරන්න තියන අර අත්මය හතරදට උඩි අපිට දැනෙන්නේ නැද අපිට දැනෙනවා ස්පර්ශ කරනවා දැ යම් මට්ටමක් දැනෙනවා. අපි එකම මේ ටිකක් ගලවුන දැන් ස්පර්ශ කරන්න කියනවා. කලින් වලා දැනෙන්නේ නැහෙනවා. තව අත දැනුණද නෑ. තව අත්මය තුනකුත් එකට ආවර්තනය කරලා ගිය දැනීමයි. විනවිද ගී දැනීමයි දැනීමේ. දෙකක් ගලවුනවා. කින්ට වඩා දැනෙනවා. තුනක් ගලවුනවා. ඊට වඩා දැනෙනවා. හතරවෙනි ගලවු තමයි අතපස් වෙනවා දැනෙන්නේ.

이렇게 생각해 봅시다. 장갑 네 개를 겹쳐 낍니다. 누가 '만져 보라'고 하면 장갑 네 겹 위로도 느껴지지 않습니까? 느낍니다. 만지면 어느 정도 느껴집니다. 하나를 벗기고 다시 만지라고 하면 전보다 더 느껴집니다. 그것이 손이 느낀 것입니까? 아닙니다. 다른 장갑 세 겹을 거쳐 꿰뚫고 간 느낌입니다. 둘을 벗기면 전보다 더 느껴지고, 셋을 벗기면 그보다 더 느껴지고, 넷째를 벗겨야 맨손에 닿는 것이 느껴집니다.

ඒ අර හතරම තියෙන මේත් හතරෙම තියෙද්දිත් අපිට දැනුනා. හැබැයි හතර තුළින් විනීදාපු ස්පර්ශයක් තමයි ඒ දැනුම. මෙන්න මේ වගේ මත් ලිය කයනම් දැනෙනවා කියන්නේ. කර්මජ කය චිත්ත කය ස්පර්ශ කරපු කර්ම කයක් දැයෙනවා. කර්ම කයයි චිත්ත කයයි දෙකෙන්ම ඊට පිට තියෙන තහරුවෙන් තියෙන්නේ. අර ගන්ධබ්බ කය ස්පර්ශ කරන එක ඊළඟට. ඒ කයේ තියෙන්නේ මේ මස්ේ කය අසරේ තියෙනකොට මස්යේ කය ස්පර්ශය ගන්ධබ්බ කය තියෙනවා. ගන්ධබ්බ කාය ස්පර්ශයේ චිත්තජ කයට එනවා. චිත්ත කයේ කර්මච කායට ආපුවහම කර්මච කායට දැනීම තමයි අපිට දැනීම කියන්නේ.

네 겹이 다 있을 때도 우리는 느꼈습니다. 그러나 그것은 네 겹을 꿰뚫어 온 닿음이 준 느낌입니다. 이처럼 살덩이 몸으로 느낀다는 것은, kamma-ja kāya와 citta-ja kāya에 닿은 kamma-kāya가 느끼는 것입니다. kamma-kāya와 citta-kāya 둘보다 바깥에 있는 겹이 gandhabba-kāya입니다. 살덩이 몸 안에 있을 때 살덩이 몸의 닿음이 gandhabba-kāya로 가고, gandhabba-kāya의 닿음이 citta-ja kāya로 옵니다. citta-kāya에서 kamma-ja kāya로 오면, kamma-ja kāya의 느낌이 우리가 '느낌'이라고 하는 것입니다.

දැන් අපි එකින් එක කා කෑල්ලෙන් කෑල්ල ගලවනවා වගේ මස්ලයකය ගැලෙනවා. තව දැන ගැල දැන කෑලි තුනක් තියෙන්නේ. [උගුර කෑරීම]

이제 한 겹씩 벗기듯 살덩이 몸이 벗겨집니다. 이제 세 겹이 남습니다. (헛기침)

අර මොනවාහරි ගන්ධයන් මුරා බීලා ගන්ධයන් නිසා මතු කරගත්ත ඒකෙන් ගඩීවා වෙච්ච කයටද? දැනගන්න ඒක චිත්තට කහට දැනෙනවා. ඒකෙන් බිගි කර්ම චදක දැන් දැනෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් ගන්ධබ් අවස්ථාව ඉක්මවා කියලා ඊසා චිත්තට කය විදිහක් තියෙන තන්ට ආවා. කර්ම චිත්ත ඉරතුුතු කියන කය තුන දැන් මෙතෙන්ට ආවට පස්සේ අර චිත්ත කයට ස්පර්ශ වෙන්නේ. ළඟින්ම කර්ම චකායට දැනෙනවා. අර දැනෙම ඊට වඩා තීන් කරයි. අර චිත්ත ශකයක් අහක්

이제 gandhabba의 단계를 넘어 citta-kāya가 있는 자리로 왔습니다. kamma와 citta 두 몸만 남아 여기에 오면 citta-kāya에 닿습니다. 바로 kamma-ja kāya에 느껴집니다. 그 느낌은 더 날카롭습니다.

වඩා තීන් කරයි. අර චිත්ත ශකයක් අහක් සූක්ෂම ප්‍රසාද රූප කියන්නේ කර්මකාය විතරක් ඉතුරු වෙනවා. කර්ම චකා විතරක් ිතුර වුනොත් ඒකට දැනෙන දැනීම දැනෙනවයි කියන යමක් ඇත්නම් ඒක දැනීම එතෙන්ට තියෙනවා. අන්න කර්ම කය කියන එකේ ඔය දැනීම තුළින් ඒ කර්ම කයත් තියෙනවා. ඇහැක්, කනක්, නාසයක්, දිවක් කයක් මනක්. කර්මජ කයත් ඒකෙන් යුත්තයි. ඕකිනුත් ඇහැට, කනට, දිවට, නාසයට, ශරීරයට යන ඒවා ඒකෙත් බාහිර පුරුනා. ඒ කර්මකය බාහිර කොටසක් යනකුවහම මන කියන කොටසක් ඉතුරු වෙනවා නම් ඔන්න ඕක අරූපයට යනකොට ඉතුරු වෙනවා. අරූප සංඥාවෙ නොදෙන්න.

그 citta-kāya가 떨어지면 미세한 pasāda-rūpa, 곧 kamma-kāya만 남습니다. kamma-ja만 남으면 그것에 느껴지는 느낌이라는 것이 있다면 그 느낌은 거기에 있습니다. kamma-kāya에도 그 느낌을 통해 눈, 귀, 코, 혀, 몸, 마음이 있습니다. kamma-ja kāya도 그것을 갖추고 있습니다. 거기서도 눈, 귀, 혀, 코, 몸으로 가는 것들은 바깥 부분입니다. kamma-kāya의 바깥 부분이 떨어지고 마음(mana)이라는 부분이 남는다면, 그것이 arūpa로 갈 때 남는 것입니다. arūpa의 saññā입니다.

අන්න අරූපය දැනීමේ. ඔය අරූපය දැනීමෙත් අති පිරීක්ෂණය දිග කිය නිවන සංඥා නාසංද ගියහක් අති සූක්ෂම වේදනා සංඥා මෙන්න මනෝ සංඛාරයන්ගේ මුල. ඔන්න ඔය මනෝ සංඛාරී වේදනා සංඥා නිරෝධ ක්‍රම දාන්න නිරෝධ සමුපත්තිය.

그것이 arūpa의 느낌입니다. 그 arūpa의 느낌에서 더 나아가 nevasaññānāsaññā에 가면 아주 미세한 vedanā와 saññā가 있습니다. 이것이 mano-saṅkhāra의 뿌리입니다. 그 mano-saṅkhāra인 vedanā와 saññā를 소멸시키는 방법이 nirodha-samāpatti입니다.

ඒ සමාපත්තියට සමවදිනවන්න යන්නේ එහෙමයි. සංඥා නිරෝධය විතර යන්නේ ඔයකට. මේ කයේ සංඥා නිරෝධ කිරීම නිර්වින්දන වීමක්. මේක නිරෝධ මාවපත්තිය නෙමෙයි. ඒ කමට මේ ඇ සම්පූර්ණම මේ සත්‍ය ආලෝක කදම්බයක් විදිහටත් වෙනවා. ආලෝක කඩම්භයක් කියන තත්ත්වයට ආපුවහම වෙන්නේ චතුරත් ධ්‍යානය.

그 samāpatti에 드는 것은 그렇게 해서입니다. saññā의 소멸은 그렇게 해서 갑니다. 이 몸의 saññā를 소멸시키는 것은 마취일 뿐입니다. 이것은 nirodha-samāpatti가 아닙니다. 그 과정에서 몸이 온전히 참된 빛의 다발처럼 되기도 합니다. 빛의 다발이 된 상태에 오면 그것이 넷째 jhāna입니다.

චතුරත් ධ්‍යානයට යන්න දැනීමක් ඇටනම්. ඒකත් ඔය කියන වේදනා සංඥා නෙමෙයි. චතුත්තයා ඉක්මූල ආකාශාන් අංචාතන ගියහම ආකාශය පිළිබඳ දැනෙන හැඳින තත්ත්වයක් එනවා. එතකොට ඒ ස්පර්ශයේ වේදනාව දැනෙනවා. ඒක ආකාශානාචාති වේදනාව ඒකත් නිරෝධ සම්මපත්තිය නෙ.

넷째 jhāna에 가서 느낌이 있다면 그것도 그 vedanā, saññā가 아닙니다. 넷째 jhāna를 넘어 ākāsānañcāyatana에 가면 허공에 대해 느끼고 알아보는 상태가 옵니다. 그러면 그 닿음의 vedanā가 느껴집니다. 그것은 ākāsānañcāyatana의 vedanā이며, 그것도 nirodha-samāpatti가 아닙니다.

ඒ ආකාශයකින් අහක් වුනහම විඤ්ඤාණය වෙන් වෙනවා. එතකොට විඤ්ඤාණයට දැනෙන හරියක් දැනෙනවා. ඒ දැනෙන හැදෙන හරියත් වේදනා සංඥාවට අයිතිය ගනී බවනා හරිය ඕකයි තව ඒකෙන් ආසින්චන්‍යා අතර තියෙන අවස්ථාර වහිනවා. එතකොට සිතක් වෙන බිංදුවක් එන සත්වයට බත් ඇැරයක් තරම් උන් හැරයක් තරම් ප්‍රමාණය දැනීමක් විතරයි එහා මුකුත් නැහැ. එහෙම දැනට පස්සේ කය හැටියට දේන් දැනීම හැදි ඔච්චරමයි වෙන මොකුත් දැනෙන්නේ නැහැ. ඒ දැනීමක් කියන ඒ වේදනාවේ දැනීම හැඳිනීම වෙනවා. ඒ වේදනා සංඥා තව එහන්න බැයි නිරෝධාපත්තියට යන්න.

그 허공에서 벗어나면 viññāṇa가 떨어져 나옵니다. 그러면 viññāṇa에 느껴지는 부분이 느껴집니다. 그 느끼고 알아보는 부분도 vedanā, saññā에 속합니다. 그 뒤 ākiñcaññāyatana에 이르는 단계로 갑니다. 그러면 마음이 한 방울처럼 되어, 쌀 한 톨만큼, 깨알만큼의 느낌만 있고 그 너머엔 아무것도 없습니다. 그만큼뿐, 다른 것은 느껴지지 않습니다. 그 느낌이라는 vedanā의 느낌과 알아봄이 있습니다. 그 vedanā와 saññā로는 더 나아가 nirodha-samāpatti로 갈 수 없습니다.

ඒකෙන් කියන්නේ සංඥා නාසං ඒ බිංදුවක් බිදිලා යනවා. ඒකත් මිදිලා කියලා හිතන් අන්තිමට දැනෙනවා. ඒකෙත් අන්තිම අවොඩනගනවා දැනීම හැදීම ගොඩනගනවා ඒක ගෙවිලා යනවා. ආයි දැනීම හැදීම ගොඩනගෙනවා හිත විද්‍යාව අනෙනවා ආය ගෙවිල යනවා. ආය තැනීම හැදීම ගොඩන්න වෙනවා හිත විද්‍යාව අනෙනවා ආයතයක ගෙවිල යනවා. ඔන්න ඔය ක්‍රියාවලියු වෙනවා.

nevasaññānāsaññā에서는 그 방울이 부서져 갑니다. 그것도 벗어났다고 생각하는데 마지막에 다시 느껴집니다. 거기서도 마지막으로 느낌과 알아봄을 쌓고, 그것이 다해 갑니다. 다시 느낌과 알아봄이 쌓이고 마음이 일어나고, 다시 다해 갑니다. 다시 쌓이고 마음이 일어나고 다시 다해 갑니다. 그런 과정이 됩니다.

ඔන්න ඔතෙන්දි හිත කියන යමක දැනීමයි හැඳිනීමයි කියන්නේ මූලික යමක් ඇද ඔය නේව සංඥා නාසං ඔය අත්දැකීම ලබනවා. මෙන්න මේ දැනීමයි හැඳිනීමයි යම් තැනක ගොඩනගනවා නම් මේකෙටත් උත්සාහයක් ඕනේ නැ වීර්යක් ඕනේ. උත්සාහය තුළ වීර්යන් තුළ ගොඩනැගීම තරෝ හිතක් කියන එකක් නඑකක් ගොඩනගන්න බැහැ කියලා ඔය අහත්නවා. දැන් හිත ගොඩනග තාක්කල් උත්සාහය වීරිය තියෙනවා එතන වෙහෙත තියෙනවා. සියලු වෙහෙත දුරු වෙන්න නම් ඒ ගොඩ නැගීම අසර කර හිටපු ගොලගීම විවරයි කියලා දැනගත්තහනවා. ගියාට පස්සේ වේදනා සංඥා නිරෝධ මෙන්න මේක සංඥා වේදිතයිත නිරෝධ සමාපත්තිය කියන ඔන්න ඕක ඒක අත්දකින්න නවනුකූල සමාපත්තියට යන්න ඕනේ. අන්න ඒ කිරෙන් වේදනා සංඥා හඳලා ගත්තා කිව්වොත් කොහොමහත් වෙලා

거기서 마음이라는 것의 느낌과 알아봄이라는 근본적인 것이 무엇인지 — nevasaññānāsaññā에서 그 경험을 합니다. 이 느낌과 알아봄을 어디서 쌓는다면 이것에도 애씀과 viriya가 필요합니다. 애씀과 viriya 없이는 마음이라는 것을 쌓을 수 없다는 것을 압니다. 마음을 쌓는 한 애씀과 viriya가 있고 거기에 피로가 있습니다. 모든 피로가 없어지려면 그 쌓음이 끝났다고 알아야 합니다. 그렇게 간 뒤의 vedanā·saññā 소멸 — 이것이 saññāvedayita-nirodha-samāpatti이며, 그것을 겪으려면 아홉 차례의 anupubba-samāpatti로 가야 합니다.

හැබැයි අපි දකිනවා ප්‍රඥාවෙන් ඔය ටික මොකක්ද කොතන කොයි ආකාරයෙන් දැනීමක් හැඳිනීමක් හටගත්තා හේතුවක ඵලයක්. හේතුවක් නිසා හටගන්න ඵලයක් ඇත්නම් හේතුව සීමා සහිතයි ගොන්නක් ශක්තියක් ඒ ඵලය ඒකට ගෙවිලා යනවා. එහෙනම් කවදාවත් නිත්‍ය වූ සැප වූ, ආත්ම වූ වේදනාවක්, සංඥාවක් ගොඩනගන්න බැම් මට මොකද මේ පසේ ගිහි. අන්න වේදනා සංඥාවගේ චන්ද රාගය දුරු වෙලා යනවා ඉතින් වේදනා සංඥාව තියෙනවා ඡන්දර රාගයෙන් තොරව අන්න ඒකට කියනවා සංවේ වේදනා සංඥා පිළිබඳව නිරෝධය කියලා කියනවා ඒක

그러나 우리는 paññā로 그것들을 봅니다 — 어디서 어떤 방식으로 느낌과 알아봄이 생겼는지, 원인의 결과임을. 원인으로 생긴 결과라면 원인은 한계가 있고, 쌓인 힘이 그 결과로 다해 갑니다. 그러니 결코 항상하고 행복하고 자아인 vedanā, saññā를 쌓을 수 없다 — 내게 이것이 무슨 소용인가. 그러면 vedanā, saññā에 대한 chanda-rāga가 없어집니다. 그래서 vedanā, saññā는 있지만 chanda-rāga 없이 있는 것, 그것을 vedanā·saññā에 관한 nirodha라고 합니다.

සංඥා වේදයි නිරෝධය එකක් වේදනා සංඥා නිරෝධ කරනවා කියලා යම්කිසි සංඛාරය නිරෝධ කැනීම වේදනා සංඥා කියන මනෝ සංඛාර නිරෝධය අවේගා මනෝ සංඛාර නිරෝධ කරනවා කියන වේදනා සංඥා තියෙනවා එහෙම තියෙන චන්ත රාගයට නිරෝධයි. අන්න අරිහතුන් වහන්සේට තියෙන්නේ වේදනා සංඥාව චන්ද රාගයට වේදනා සංඥා තියෙනවා. ඒක තමයි අරිහත් ඵල චිත්තය ඡන්දර රාගය නිරෝධ කරපු වේදනා සංඥා නිරෝධ සමාපත්තියට වේදනා සංඥා ගොඩනැගෙන මූලස්ථානයෙන් ඉවරයි. එතනට හිතක් ඇත්ත එහෙම නැහ. හිතට ගොඩොන නැගිලාන.

saññāvedayita-nirodha는 하나이고, vedanā와 saññā라는 mano-saṅkhāra를 소멸시킨다고 할 때의 소멸은 vedanā, saññā는 있되 그것에 대한 chanda-rāga가 소멸한 것입니다. arahant에게 있는 것은 그런 vedanā, saññā입니다. chanda-rāga 없이 vedanā, saññā가 있습니다. 그것이 arahant phala의 마음입니다. nirodha-samāpatti에서는 vedanā, saññā가 쌓이는 뿌리 자리에서 끝납니다. 거기에는 마음이 있지 않습니다. 마음이 쌓이지 않았습니다.

අන්න ඒ කියන්නේ නවානුපූරණ සමාපත්තියෙන් යනවා චේතෝ විමුක්තියට විදර් අවිද්‍යාව දුරු කරලා විදර්ශනාව කරලා හිතන්න ප්‍රඥා මධ්‍ර අරගෙන ඡන්ද රාගය දුරු කිරීමෙන් අර වේදනා සංඥා ඡන්ද රාගය නිදහස් කිරීම නිසා ලබනවා ප්‍රඥා විමුක්තිය. ප්‍රඥා විමුක්තියෙන් අරිහත් ඵලය ලබනවා. චේතෝ විමුක්තියෙන් එහාත්ම සුඛ විහරණයට සියලුම ලෝකේ තිබෙන ඒවයෙන් සීදහස් වෙන තැනට යන සිත හිත නිරුද්ධ කිරීමේ ලබනවා. ඉතින් ඕක දෙකක් ඕක පස්වා ගත්තහ තමයි ප්‍රශ්නේ තියෙන්නේ.

곧 아홉 차례의 samāpatti로 cetovimutti에 갑니다. 반면 avijjā를 없애고 vipassanā를 하여 paññā를 힘으로 삼아 chanda-rāga를 없앰으로써, vedanā·saññā를 chanda-rāga에서 풀어 줌으로써 paññāvimutti를 얻습니다. paññāvimutti로 arahant phala를 얻습니다. cetovimutti로는 지금 여기의 행복한 머묾을 위해 세상의 모든 것에서 자유로워지는 자리로 가는, 마음을 멈추는 것을 얻습니다. 이 둘을 섞어 버리는 것이 문제입니다.

මේ ගෙදරක බුදු පහන පත් කිරීම සුදු සුදුනම් මේ කවර වෙලාවක සුදු. දැන් මෙතෙන්දිත් අපි දැනගන්න ඕනේ මේ බුදු පහණ පත්තු කරනවයි කියන එකේ දුක පුතාවය බලාගන්න ඕනේ අපේ මනසින්ම බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ මහා ප්‍රඥාවන්තයි. අපිට ේ බුදු පහණක් පත්තු කරනකොට ගුණ සිහි කරලා ක්‍රම දෙකකට කරන්න පුළුවන් කියලා අපි කිව්ව. එකක් තමයි ප්‍රඥාවෙන් තුන්ලොත් ප්‍රඥා ආලෝකයෙන් ආලෝක කරලා බුදුපියාණන් වහන්සේ මම ආලෝකයෙන් පූජාවක් කරනවා. මේ ආලෝකය මේ නැත්නම් මේ පහන්ල්ලා ආලෝකය නිකුත් කරන්න යම් සීල මට පුළුවන් පුංචි උපමාවක් මේ තියෙන්නේ. මේ පස්සේ ප්‍රඥාලෝකයෙන් ලෝකය ආලෝක කරලා බුදුපියාණන් වහන්සේට මගේ මේ උපහාර පූජාව වේවා කියලා ගුණීකර පූජාවක් කරන්න පුළුවන් පූජාව බුදුන් වහන්සේට මේ එකක්. අනික තමයි

집에서 Buddha께 등불을 켜는 것은 언제가 알맞으냐는 질문입니다. 여기서도 우리는 Buddha께 등불을 켠다는 것의 쓰임을 우리 마음으로 알아야 합니다. Buddha께서는 큰 paññā를 지니셨습니다. Buddha께 등불을 켤 때 덕을 떠올리며 두 방식으로 할 수 있다고 말했습니다. 하나는 '세 세계를 paññā의 빛으로 밝히신 아버지 Buddha께 저는 빛으로 공양을 올립니다. 이 등불이 빛을 내는 것은 제가 할 수 있는 작은 비유입니다. paññā의 빛으로 세상을 밝히신 아버지 Buddha께 저의 이 공양이 되기를' 하고 덕을 기리는 공양을 올리는 것입니다. 이것이 하나입니다.

බුදුන් වහන්සේට මේ එකක්. අනික තමයි පහනත්වින් විදර්ශනාව දැන් අ අපි විදර්ශනා භාවනාව වශයෙන් පණය කරන එක හේතුඵල සකස් වෙන හැති. මෙන්න මේ හේතුඵල දැකීම [උගුර කෑරීම] නිසා ප්‍රඥා ආලෝකය පහන කරන්න මේක ආධාරයත් වෙනවා. මෙන්න මේ ආකාරයෙන් තමයි මේ ආකාරයෙන් මෙහෙම නම් ලෝකයම මෙහෙමයි. මෙන්න මේ සංසන්දනය කරනවා. මෙන්න මේ සංසන්දනය කරන ක්‍රම දෙකක්. එකක් විදර්ශනාත්මක සංසන්දනය කරනවා. අනික ගුණ වශයෙන් සංසන්දනය කරනවා. මේ ගුණ වශයෙන් සංසන්දනය කරන එක මහා පිනක් විදර්ශනාත්මක සංසන්දනය කරන කාර්ය මාර්ගය ඒක නිවන. ඉතින් ඔය දෙකයි තියෙන්නේ. ඉතින් ඔය දෙක කරගන්නේ කොතන කොයි විලේ පත්තු කරගත්තක් කමක් නැහැ කමට පුළුවන්

다른 하나는 등불로 하는 vipassanā입니다. 우리가 vipassanā bhāvanā로 하는 것은 원인과 결과가 짜이는 방식을 보는 것입니다. (헛기침) 이 원인·결과를 봄으로써 paññā의 빛을 밝히는 데 이것이 도움이 됩니다. '이런 방식이라면 세상도 이렇다' 하고 견줍니다. 견주는 방법은 둘 — 하나는 vipassanā로 견주고, 다른 하나는 덕으로 견줍니다. 덕으로 견주는 것은 큰 puñña이고, vipassanā로 견주는 것은 ariya magga, 곧 nibbāna입니다. 이 둘이 있습니다. 이 둘을 하는 데는 어디서 언제 켜든 상관없습니다. 할 수 있을 때 하면 됩니다.

දැන් මෙතන්දි අපි පත්තු කරනවත් දැනගන්න ඕනේ. දැන් සමහර අය කියනවා මහ දවල් පාප පත්තු වන මූලයෝ කියලා මයින අය ඉන්නවා. එක්තරා ප්යක් ඔහොම කියනවා. දැන් අපි අහනවා මහාද මොකද දැන් දවල් පාම පත්තු කරනවා හින බුදුහාමුදුරුවන් පාත්තු කරනවා කියලා කෑට නීද පානක් ඕන කියලා අහනවා. මේ ප්‍රයෝජනය දැක්කේ නැති හේතුව දැක්කේ නැති එයාගේ අදහසක්යි. ඒගොල්ලෝ හිතන්න කෑට ගන්න පහ එලියට විතරයි පහන් ප්‍රවේජනයට ගන්නේ. දැන් අපේ අම්මා අම්මා නැන් ගෙදර ඉන්න ගෘහණිය පානාක් පත්ත කනා ලිපනාගිපලවන්න. මේ මෝඩින් මහද පානාක් පත්වලා කිව්වා කවුද මෝඩ අර කියන මිනිහනේ

여기서 우리가 왜 켜는지 알아야 합니다. 어떤 이들은 대낮에 등불 켜는 바보들이라고 말합니다. 어떤 무리가 그렇게 말합니다. '대낮에 왜 등불을 켜는가? 부처님이 등불이 있어야 보이는가?' 하고 묻습니다. 이는 쓰임새와 까닭을 보지 못한 이의 생각입니다. 그들은 등불을 밤에 빛을 얻는 데만 쓴다고 생각합니다. 우리 어머니, 집에 있는 주부가 아궁이 불을 붙이려고 등불을 켭니다. '대낮에 등불을 켜다니 바보로군' 한다면 누가 바보입니까? 그 말하는 사람이지요.

දෙපොළවන්න පාන පත්තු කරපුහම මේක මිනිහ කියනවා මේ මහා දාලා පාන පත්තු ව මොන පිස්සුවක්ද මේ කියලා අහනවා. ඒ මනුස්සයා දන්න නැහැ නිපමන්න පාන පත්තු කර ඒ මනුස්සයා ඉඳිලා තියෙනවා පාන පත්තු කරනවා විතරයි කියලා. ඒම කොච්චරද ඒ වගේ සමහර අය කියනවා මේ මහා තම පාපත්තන මොන මෝඩුද කියලා අහනවා. මේ මෝලය කවුද? කෑ එළිය ගන්න විතරයි පාන්පත්තු කරන්නේ වෙන වැඩක්කින් ගන්න බැහැ කියලා හිත අන්නකමද එහෙම කතා කියන්න අයිින්න පුළුවන්. ඒක යථාර්ථයක් නෙමෙයි. එහෙනම් සංසන්දනය කිරීමට

불을 붙이려고 등불을 켜면 이 사람은 '대낮에 등불을 켜다니 무슨 미친 짓이냐'고 묻습니다. 그 사람은 불씨를 얻으려고 켠 줄 모르고, 빛을 얻으려고만 켠다고 여깁니다. 그처럼 어떤 이들은 '대낮에 등불이라니 무슨 바보냐'고 묻습니다. 그 바보는 누구입니까? 밤에 빛을 얻으려고만 등불을 켜고 다른 쓸모는 없다고 생각하니까 그런 말을 할 수 있는 것입니다. 그것은 실상이 아닙니다.

යථාර්ථයක් නෙමෙයි. එහෙනම් සංසන්දනය කිරීමට පහලකින් සංසන්දනය කරන්න පත්තු වුණා ඒක රෑ ගැන පත්තු කරන එකක් නෙමෙයි. ඒක ගුණය දැනගෙන ගුණයට පත්තු කරන එක. විදර්ශනාත්මකව ධර්මය දැන ගැනීමට උපමාවක් අරගන්න වහනක් පත්තු කරලා ඒකට හිතොමු කරලා මේක සිද්ධ වෙන ආකාරය මෙහෙමයි එහෙම තමයි මේ හේතුඵල ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ හේතු බිඳලා පළවිසක් හැදිලා හටගෙන මොහොතේ බිදිලා යනවා. වැල නොකැඩි එන නිසා මේ පහන්දේ මේ මුලාවෙන් සැවට ඇති එකක් හැටියට පේනවා. මෙහෙම තමයි මේ ලෝකේ සියලුම ජීවිත සියලුම දේවල්. මේක විදර්ශනාවක්. විදර්ශනාවක් බලන්න මහණත් පත්තු කරගන්න එක ප්‍රතිඵලය ඒකයි. ඒක මහද පුළුවන්, රෑත් පුළුවන්, උදෙත් පුළුවන්, හවසත් පුළුවන් වෙලාවට පුළුවන්. තමන්ට පුළුවන් වෙලාවි බුදුරජාණන් වහන්සේට පහපත්තුක නෙමෙයි හේද ඕකයි. ඔහෙන් එහා

견주기 위해 등불로 견주려고 켜는 것은 밤을 위해 켜는 것이 아닙니다. 덕을 알고 덕을 위해 켜는 것입니다. vipassanā로 dharma를 알기 위해 비유로 삼아 등불을 켜고 거기 마음을 기울여 '이것이 일어나는 방식은 이렇다, 원인과 결과가 이렇게 작동한다, 원인이 깨지며 결과가 생기고 생긴 순간 부서져 간다. 끊이지 않고 이어지기에 이 등불이 미혹으로 늘 있는 것처럼 보인다. 세상의 모든 삶과 모든 것이 이렇다.' 이것이 vipassanā입니다. vipassanā를 보려고 등불을 켜는 결과가 그것입니다. 그것은 대낮에도, 밤에도, 아침에도, 저녁에도, 할 수 있는 때에 할 수 있습니다. 자기가 할 수 있는 때에. Buddha를 위해 켜는 것이 아니라는 것이 그것입니다.

පහපත්තුක නෙමෙයි හේද ඕකයි. ඔහෙන් එහා පත්තු කරනවා නම් ඕකේ තේරුමක් වෙනකන් අර සම්ප්‍රදායට පත් කරන එකක් තියෙනවා. ඉතින් ආසයට පත්තු කරා බුදුනා පත්තු කරලා යන්න න්න සිත්තක් ඔය සම්ප්‍රදාය විතරක්. සම්ප්‍රදායට පත්තු කරන්නේ ඥාන සම්පිත නැ. ලෞකික වශයෙන් ඥාන සම්පිත වෙන්න පුළුවන් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ප්‍රඥාලෝකයට උපමා කරලා පත්තු. මහා ප්‍රඥා පහළ කරන්න පුළුවන් විදර්ශනාත්මකව දකින්න පණ පතී. ඔය දෙකෙන් ඕන දැනගන්න. න් මේකට වෙලාව කලාවක් කව එකක් නෙමෙයි. දිසාවක් එහෙම ප්‍රශ්නයක් නෑ.

그 밖에 켠다면, 그 뜻을 알기까지는 관습에 따르는 것이 있습니다. '부처님께 등불 켜고 가자' 하는 것은 관습일 뿐입니다. 관습으로 켜는 것은 ñāṇa-sampayutta가 아닙니다. 세간적으로 ñāṇa-sampayutta가 되려면 Buddha의 paññā의 빛에 비유하여 켜고, 큰 paññā를 일으키려면 vipassanā로 보려고 켭니다. 그 둘 가운데 하나로 알면 됩니다. 이것에는 시간이나 때, 방향 같은 문제가 없습니다.

මේ තව එකක් තියෙනවා මේ පැටල උපාගත ප්‍රශ්නයක් මොකද මේ කන්දාන වික්කවේ ආමන්තයාමි හෝ රය ධම්මා සංඛාරා අප්පමාදන සම්පාදේන කියන මේ අවසන් බුද්ධ වචනය ප්‍රකාශයේ ඇතිවීම හෙතරම් ප්‍රමාණයක් එතන්ට හැකිවීද කියලා අහනවා. ඒ මොකක්ද ඒකේ තේරුමේ? මොකක්ද ඒක? ඒ තරම් ප්‍රමාණයක් හැසෙන්න හැකිද ඒ කියන්නේ මොකක්ද ඒක අදහස් කළේ ඒ කියන්නේ එතන කියන එක අහගෙන හිටියේ සිලු දෙනෙක් කියන එකද එහෙනම් ඒකේ මොකක්ද අදහස

또 하나, 이것은 얽힌 질문입니다. 'handa dāni bhikkhave āmantayāmi vo, vayadhammā saṅkhārā, appamādena sampādethā'라는 마지막 Buddha의 말씀이 있을 때 그 자리에 얼마나 많은 이가 모일 수 있었느냐고 묻습니다. 그게 무슨 뜻입니까? 그만큼 많이 모일 수 있었느냐는 것은 무엇을 뜻합니까? 거기서 말씀을 듣고 있던 이가 몇 명이었느냐는 것인가요? 그러면 무슨 뜻입니까?

මේ බුද්ධ ප්‍රකාශයේ ඇතිවීම කෙතරම් ප්‍රමාණයක් ඇතවීත පහදා දෙන්න කියන එකක් අහන්න ඒක තේරත් තේරෙන්නේ නැහ මොකක්වත් නේද එහෙනම් ප්‍රශ්නය අහන්න අහපු අදහස මතු වෙලා නැති කවද තියෙන්නේ?

'이 Buddha의 말씀이 있었을 때 얼마나 많이 모였는지 설명해 달라'고 묻는데, 그 뜻이 전혀 이해되지 않습니다. 질문한 뜻이 드러나지 않았는데 어떻게 하겠습니까?

තව ඒක වෙන එකක්නේ තව ප්‍රශ්න කීද කවුත් දන්න නැහ අදහස් කරගන්න පොඩ්ඩක් නැද්ද ගිහිල්ලාද ඒ ගිහි් ගිහිල්ලා නේද ගිය කෙනෙක් අය පක් ඉඳලා වැඩකුත් නැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සමහර අය ප්‍රශ්නේ තිලා යන්න යනවා.

어떤 이들은 질문만 남기고 가 버립니다.

මේ තව එකක් තියෙනවා මේ ආතරයිස් කියන මේ රෝගයෙන් මේ පෙළනැෙනෙක් කියලා මේ පවුලේ කිය ඉපදෙන විට මේ රෝගය තියෙනවයි කියන ටිකක් කියනවා. මේක මේ පෙර කරණ කර්මයක් නිසා මොනාද ආදී වශයෙන් මේ අහනවා. දැන් මේ වගේ රෝග ගැන කියවෙනකොට මේ සියලුම රෝග පෙර කර්මය නිසාම වුණා කියන එක නෙමෙයි. තියෙන්නේ. [උගුර කෑරීම] කර්ම මූලික කරගෙන ඊට අවශ්‍ය පසුතලය හැදුනාම යම්කිසි ප්‍රතිශක්තියක් අඩු වෙන්න පුළුවන් කර්ම ශක්තියට සමහර ප්‍රතිශක්තිය අඩු නිසා ඒකට විරුද්ධව නැ. යම් විස බීජයක් හෝ යම්කිසි ආකාරයක ශරීරය අක්‍රියභාවයක් ඇති වුනාම ඒකේ ප්‍රතිඵලයක් වශනුත් මේ නොයෙක් රෝග හටගන්න පුළුවන්.

또 하나, arthritis라는 병을 앓는 사람이 있는데 이 집안에는 태어날 때부터 이 병이 있다고 하며, 이것이 전생에 지은 kamma 때문인지 등을 묻습니다. 이런 병을 말할 때 모든 병이 전생의 kamma 때문에 생긴 것은 아닙니다. (헛기침) kamma를 바탕으로 그에 필요한 바탕이 생기면 어떤 면역력이 줄어들 수 있습니다. kamma의 힘 때문에 어떤 면역이 약해져 그것에 맞서지 못합니다. 어떤 병원체나 몸의 기능 저하가 생기면 그 결과로 갖가지 병이 생길 수 있습니다.

කර්මය මුල් දෙන අවස්ථාව මිසා සියලුම ඵල අවස්ථාව කර්මය සම්බන්ධ වෙලා මතු වෙනවා නේද? ඉතින් කර්මය තුළින් මතු කරලා දෙන යම්කිසි කොටස් තියෙනවා. සමහර වෙල අරට පුද්ගලයාගේ ශරීරයේ ප්‍රතිසක්තිය මොකද ආහාර දිරවීම පූර්ණ කර්ම ශක්තිය සතු. ආහාරය දිරවල ශරීරයට පෝසන කොටස් වෙන් කිරීමත් කර්ම ශක්තිය සතුට. ඔන්න ඒ වෙලාවේදී යම්කිසි කර්ම ශක්තියේ ක්‍රියාවලියි සමහර ගත්ත ආහාරයම එක කොටසක් ශරීරයට හැදෙන්නේ නැතුව නිකන් අපතයන්න පුළුවන්. එහෙම වුනොත් ටික කාලයක් ඇනවට ශරීරයට යමක අඩුවීම නිසා ප්‍රතිශක්තිය දුර්වලීමක් වෙන්න පුළුවන්. ඒ ප්‍රතිශක්තිය දුරවලීමට ගෝචර වෙන්නා වූ බාහිර විහ බීජියක් හෝ හේතුවකින් රෝගයක් හැදෙන්න පුළුවන්. එතකොට ඒක හැදි කර්ම ශක්තියෙන් දැරුව ඕගේ විග්‍රහ කරගෙන යන්න වෙන්නේ. කර්ම සත්වයෙන් කරලා දුන්නේ ආහාර දිවීමේදී අවශ්‍ය කරන ප්‍රමාණයක් අඩු කිරීම. ඒ අඩු කරන්න හේතු වෙන කාරණයක් කර්ම ශක්තිය හතව තියෙනවා. කර්ම ශක්තියෙන් ඒ ටික කරන්න අර රෝගය හදලා තියෙන්නේ ඊට පස්සේ එතන අතුරු ප්‍රතිඵලයක්. එහෙම අවස්ථාක් තියෙනවා.

kamma가 바탕을 주는 경우 말고도 모든 결과 단계에 kamma가 관련되어 드러나지 않습니까? kamma를 통해 드러나는 부분들이 있습니다. 때로 그 사람 몸의 면역 — 음식 소화는 온전히 kamma의 힘에 속합니다. 음식을 소화해 몸에 영양을 나누는 것도 kamma의 힘에 속합니다. 그때 어떤 kamma 힘의 과정으로 먹은 음식의 일부가 몸에 쓰이지 않고 그냥 버려질 수 있습니다. 그러면 얼마 동안 몸에 무엇이 모자라 면역이 약해질 수 있습니다. 그 약해진 틈에 닿는 바깥의 병원체나 어떤 원인으로 병이 생길 수 있습니다. 그러면 그것을 kamma의 힘에서부터 분석해 가야 합니다. kamma의 힘이 한 것은 소화에 필요한 양을 줄인 것입니다. 그것을 줄이는 원인이 kamma의 힘에 있습니다. kamma의 힘으로 그만큼 한 것이고, 그 병이 생긴 것은 그 뒤의 곁결과입니다. 그런 경우가 있습니다.

වාත සමුට්ඨානා ආබාදා පිත්ත සමුට්ඨානා ආබාධා සෙම්ම සමුට්ඨානා ආබාදා උතු පරිනාම ජා ආබාදා මේ ආදි වශයෙන් කම්ම විපාක ජාබාදාක කර්ම විපාකය මුල් කරන්නේ එහකුත් තියෙනවා. සියල්ලම එන්නේ අනිවා නිකන් එනවානේ කර්ම මූලිකයි. මූලික වශයෙන් ආවට රෝගය හදලා තියෙන්නේ බාහිර හේතු. ඉතින් ඒ වගේ.

'vāta-samuṭṭhānā ābādhā, pitta-samuṭṭhānā ābādhā, semha-samuṭṭhānā ābādhā, utu-pariṇāmajā ābādhā' 등과 함께 kamma-vipākajā ābādhā, 곧 kamma vipāka를 바탕으로 하는 것도 있습니다. 모든 것이 오는 근본은 kamma이지만, 바탕으로 왔어도 병을 만든 것은 바깥 원인입니다. 그런 식입니다.

එතකොට වාසට්ඨහන ආවාපාද දැන් වාදය තේරු හදන්නේ නැහ. ප්‍රතිශක්තියක් තියෙනවා. ඒ ප්‍රතිශක්තියට ගෝචර වෙන කෙනාටද? දැන් වාතයට අධික වෙන වාතයට අහිත කරෙන කෑමක් කෑව සමහරයි තමාරයි කියන කොස් කන්න බැහ මන ඇවිදි වෙනවා. වාතය හැදෙනවා කියලා. දැන් මේ කොස් කරපු වාත හැදෙනවා කියලා අපිට කතාවට කියනවා. දැන් වාස සමුට්ඨාන ආබාධයක් කරගන්න පුළුවන් ඒක. හැබැයි තියලා කොොක් ආපුහම මෙහෙම වෙනවද? නෑ. ඕක අනා කෙනෙකුට වෙන්නේ. ඕකටම ඒක වෙන්නේ. එතනයට ඔබත් හොඳම ආහාරයක් තියෙනවා. එක්කෙනෙකුට වාද හැදෙනවා. දැන් ඇතෙම පිත්ත සමුට්ඨාන ආවාද සමහර කෙනෙකුට ඔය උෂ්ණ කෑම ජාති කාපුවහම පිත උෂ්ණ කරනවා. හැබැයි සියල්ලන්ට මේක ඉන්නේ සමහර අයට මො ප්‍රත්‍යආහාරය සෙම්ම සමුනා බව සමහර ආහාරය තමා කැමතිය වැඩි කරනවා. සියල්ලට මෙහෙම නැ. ඒ ආහාරයේ සිත් ස්වභාවයක් නෙමෙයි කියලා. ඒක ආහාරය සද උරුම ස්වභාවයක් නම් ඒක කන සියල්ලන්න මෙහෙම වියද?

vāta-samuṭṭhāna ābādha — 바람이 혼자 병을 만드는 것이 아닙니다. 면역이 있습니다. 그 면역에 걸리는 사람에게 생기는 것입니다. 바람을 늘리는 음식을 먹으면, 어떤 이는 잭프루트를 못 먹는다, 먹으면 바람이 든다고 합니다. 잭프루트가 바람을 일으킨다고 말로 그럽니다. vāta-samuṭṭhāna ābādha를 그렇게 볼 수 있습니다. 그러나 누구나 잭프루트를 먹으면 그렇게 됩니까? 아닙니다. 어떤 사람에게만 그렇습니다. 같은 음식을 먹어도 한 사람에게만 바람병이 생깁니다. pitta-samuṭṭhāna ābādha도 어떤 이는 뜨거운 음식을 먹으면 담즙이 뜨거워집니다. 그러나 모두가 아니라 어떤 이에게만입니다. semha-samuṭṭhāna도 어떤 음식은 가래를 늘립니다. 모두에게 그렇지는 않습니다. 그 음식 자체의 성품이 아니라는 것입니다. 음식의 타고난 성품이라면 먹는 모두에게 그렇게 되지 않겠습니까?

එහෙම නැත්නම් අමතර හේතුවක් එන්න පුළුවන් ඒක හාපුවහම කෙනෙකුට හැදෙන්නත් කෙනෙකුට නොහැදෙන්නත් අන්න ඒ වගේ මූලික අවස්ථාවක් තියෙනවා. සමහර අපි තමන්ගේ මානසිකත්වය තුළ කොඩන්නකකු ඒ මූලික ස්වභාවයට මේක වරුත්තු වෙන්නේ නැති වෙන්න පුළුවන් ප්‍රත්‍ය වෙන්න නැති වෙන්න පුළුවන්. එහෙම වුනොත් ඒක ප්‍රත්‍ය නොවී ඒකෙන් අජීරන කරලා ලෙඩක් හැදෙන්න පුළුවන්. ඉතින් මේ වගේ අවස්ථාවල මේ හැදිච්ච විද්‍යාමානය වෙච්ච ලි කර්ම රෝගයක් හින නිගමනය කරන්න බැහැ හැම එකක්ම ඒ ලිදි තවකට හේතු වෙලා. ඒ හේතුවක් ප්‍රතික්‍රියා කරලා එහෙම හටගත්ත ක්‍රියාත් කලාපයකදී විද්‍යාමාන වෙන රෝගය වෙන්න පුළුවන්.

그렇지 않다면 추가 원인이 올 수 있습니다. 먹었을 때 어떤 이에게는 생기고 어떤 이에게는 생기지 않는, 그런 바탕 상태가 있습니다. 어떤 경우 자기 마음 안에 쌓인 그 바탕 성품에 이것이 맞지 않거나 조건이 되지 않을 수 있습니다. 그러면 조건이 되지 않아 소화되지 않고 병이 생길 수 있습니다. 이런 경우 드러난 병을 kamma의 병이라고 결론 내릴 수 없습니다. 하나하나가 다른 것의 원인이 되어 그 원인이 반응하며 생긴 영역에서 드러나는 병일 수 있습니다.

ඒ නිසා ඒ වෙලාවල අපි දකින්න ඕනේ. විද්‍යාමාන වෙච්ච ලෝකයට අවශ්‍ය කරන්නා වූ යම්කිසි ප්‍රතිකර්ම මාලාවක් කරනවා. ඒක එහෙම කරගන්න ඕනේ. ඒක වාපිත්තෙන් මුලට කරන ප්‍රතිකරා. ඒකින් ඒක කරනවා.

그러니 그때 우리는 보아야 합니다. 드러난 상태에 필요한 치료들을 합니다. 그렇게 해야 합니다. vāta, pitta를 바탕으로 하는 치료입니다. 그것으로 그것을 다룹니다.

එතකොට යම්කිසි පරිසරයේ බුදුපිනාම ජබාධාවට ඉරතුවි පරියාසි ආබාධයක් ඇති. එයා වැසර ෙමෙනවට පිහි බානවට ම හැදෙනවා නම් ඒවා පරිසර වෙන්න ඕන. එතකොට ඒ ටික සක්කලා. හැබැයි ඕකට මුල් වෙච්ච ශේෂ මාත්‍රයක් හෝ කර්ම විපාකයක් මුල් වුනානම් එහෙම නොවුණා නම් එහෙම ඔය කියන ඒවදීම ඔය ප්‍රතිඵලය ඔය විදිහට එන්න අමාරු. එහෙනම් ඒ මූලික හේද මාත්‍රයට කර්ම විපාකයට ආදා ප්‍රතිකර්මය කරගන්න ඕන. හැබැයි කර්ම විපාකයක් මෙහෙම

어떤 환경에서 utu-pariṇāmajā ābādha가 생겼다면 — 비 맞고 이슬 맞아 생긴다면 — 그것은 환경 때문이니 그것을 다스리면 됩니다. 그러나 그 바탕에 남은 몫이나 kamma vipāka가 바탕이 되었다면, 그 치료들만으로는 결과가 그렇게 오기 어렵습니다. 그러면 그 바탕의 남은 몫, kamma vipāka에 맞는 치료도 해야 합니다.

කරගන්න ඕන. හැබැයි කර්ම විපාකයක් මෙහෙම තේරුම් ගන්න ඕනේ. කර්මයක් විපාක වනකොට සමහර කර්ම තියෙනවා. දිට්ඨ ධම්ම, වේදනීය කර්ම කියලා. ඒවා මෙලෝජීපා මෙලෝජී විපාකෙන දෙන ඒවා තියෙනවා. සමහර ඒවා තියෙනවා. මෙලොව විපාකයක් ගෙන දෙන්න නැහැ. ඊළඟ අත්දය විපා උපදනයකට කියනවා ඒවට සමහර ඒවා තියෙනවා ඒ අත්දැයි වෙන්නේ නෑහ මතු කවදා හරි අත්බයක් විපාදෙන්න පුළුවන්. ඇදලා එන්න පුළුවන්. ඒවා අපරාපරිය කර්ම වේදන කියලා. අපරාපරිය වේදනීය කර්මය අන්න එහෙම ඒවත් එන්න පුළුවන්. කර විපාක වතුන. දැන් මෙහෙම එකක්

그러나 kamma vipāka는 이렇게 이해해야 합니다. kamma가 익을 때 어떤 kamma는 diṭṭhadhamma-vedanīya kamma라 하여 이 생에서 과보를 줍니다. 어떤 것은 이 생에 과보를 주지 않고 다음 생에 과보를 주는데, 그것을 upapajja-vedanīya라 합니다. 어떤 것은 그 생도 아니고 나중 언젠가의 생에 과보를 줄 수 있고, 끌려올 수 있습니다. 그것을 aparāpariya-vedanīya kamma라 합니다. 그런 것도 올 수 있습니다. 이것이 kamma vipāka입니다.

පුළුවන්. කර විපාක වතුන. දැන් මෙහෙම එකක් එනකොට කර්මය පෙරපු වෙලාවේ නැ බීජයක් විතරක්. බීජයක ඵලයක්නේ. බීජය මෝරුවෝ. මේරූ බීජය නිසි තැන වැරුනහම අන්න ඒ බීජයේ ඵලයක් හටගන්නවා. අන්න එතන විපාක ඵලයක් හටගත්තා. දැන් විපාක ඵලයක් හටගන්නකොට කර්මය හුඟක් කල් ගිහිල්ලා. අර අපරාපරී වේදනය ඕන නම් කල් ගිහිල්ලා. දැන් උපප පච්ච වේදනයකෙන් දෙවැත්බැවේ විපාකන විපාක ඵලය හටගන්න මෙලෝ ඉනකන් බීජය විතරයි. මෙලොව ඒකේ ඵලය තියෙනවා.

이런 것이 올 때, kamma를 지은 때에는 씨앗만 있습니다. 열매는 씨앗의 열매지요. 씨앗이 익습니다. 익은 씨앗이 알맞은 곳에 떨어지면 그 씨앗의 열매가 생깁니다. 거기서 vipāka의 열매가 생겼습니다. vipāka의 열매가 생길 때는 kamma가 오래 지났습니다. aparāpariya-vedanīya라면 오래 지났습니다. upapajja-vedanīya로 다음 생에 vipāka의 열매가 생긴다면, 이 생에 있는 동안은 씨앗뿐입니다. (diṭṭhadhamma-vedanīya라면) 이 생에 그 열매가 있습니다.

එතකොට ඒ කිව්වා වගේ යම්කිසි කර්මයක් කරනකොට දැන් විපාක ඵලය ආවට පත් වෙනවා. අපි දැන් විපාක ඵලය මේ ප්‍රතික්‍රියා දක්වා නම් ඒකට ඒකට විරුද්ධව නගන්න. ඒක මැඩ පවත්වන්න දිට්ඨම වේදනීය වශයෙන් කර්මයක් කෙරෙන්න ඕනේ. ඒක මැන පවත්වන්න නම් ඒ ජරතිය කර්මයක් සිද්ධ වෙන්න ඕනේ.

그러니 말했듯 어떤 kamma를 짓고 나서 vipāka의 열매가 다가옵니다. 우리가 그 vipāka의 열매에 맞서 그것을 누르려면 diṭṭhadhamma-vedanīya로 kamma가 지어져야 합니다. 그것을 누르려면 그런 kamma가 일어나야 합니다.

මොකද දැන් කරන කොච්චර මහත් වුණා. ඒක ඊළඟත් බැහය දිව විපාක ඵලයක් කියන්න දෙන කරුණ. ඒ බීජීම් පුළුවන් කමක් නෑහැ කර්ම බීජී. මෙදාට ඵලය බලාගන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හරි ගැඹුරු තැනක් ඔතන

여기는 아주 깊은 곳입니다.

අසනීපයක් වුනා බෝධි පූජාවක් යන එක බෝධි පූජාව තිබ්බ එකේ ඵලය උපදිනව අපරාපරී වේදනය පින්න පුළුවන්. ඒක පිපාක තියලා ඒකේ ඵලය ක්‍රියාත්මයක වෙන අත්බැන්න ගිහිල්ලා. හැබැයි අපිට ඕනකම තියන්නේ අත්දැව් ගනක් ගිහෙන්නේ නෙමෙයි මේ දැන් තියෙන පස්සේ පිළි පින්වතු ගන්න ඒ දිට්තමවේදනය වශයෙන් හරි එක නොතිබුණගැන කොච්චර පෝධි පූජා තිබ්බවත්ද වැඩේ කරෙන්න නැ. පූජාට බින්න පුළුවන් අනිසරය මේකෙන් මෙහෙ කොරන්න බැහැ කියලා. ඒ කර්ම විපාක ක්‍රියාත්මක කියන ආකාරය නොදන්න නිසා අපි එහෙම මුලාවට පත් වෙනවා. දිට්ඨ ධම්ම වේදනීය

병이 나서 bodhi pūjā를 올립니다. bodhi pūjā를 올린 공덕의 열매가 aparāpariya-vedanīya로 생길 수 있습니다. 그 vipāka가 있어 그 열매가 작동하는 것은 다른 생에 가서입니다. 그러나 우리가 바라는 것은 다른 생에 가서가 아니라 지금 낫는 것인데, diṭṭhadhamma-vedanīya로 된 것이 없다면 아무리 bodhi pūjā를 올려도 일이 되지 않습니다. 그러면 'pūjā로는 이것을 고칠 수 없다'고 합니다. kamma vipāka가 작동하는 방식을 모르기 때문에 우리가 그렇게 미혹에 빠집니다.

එහෙම මුලාවට පත් වෙනවා. දිට්ඨ ධම්ම වේදනීය වශයෙන් එන කර්ම බොහොම අඩුයි. කර්ම බලවේග දිට්ඨ ධම්ම වේදනය වශයෙන් ක්‍රියාත්මක වෙනවා ආර්ය මාර්ගය වන්න. ආර්ය ඵලය ඒක උපජ්ජ වේදනක් නෙමෙයි අප්‍රාපරි වේදනයක් නෙමෙයි දිට්ඨ සම්වේදනයක් ක්‍රියාත්මකයි. සන්දිට්ඨියක ප්‍රතිඵල ලැබෙන්නේ. මෙත් වැඩීමේ ඵලය මෙලෝ ක්‍රියාත්මක වෙනවා, පරලෝ ක්‍රියාත්මක වෙනවා. දිම විදේදින කොටසක් තියෙනවා. ඉතින් මෙත් වැඩීම සහ ආර්ය මාර්ගය වැඩීම කියන්නේ මේ දෙක. තමයි දිව්‍ය ධම්ම විදිනීය වශයෙන් බලපාන එහෙම ගුණය තියෙන්නේ.

diṭṭhadhamma-vedanīya로 오는 kamma는 아주 적습니다. kamma의 힘이 diṭṭhadhamma-vedanīya로 작동하는 것은 ariya magga를 닦을 때입니다. ariya phala는 upapajja-vedanīya도 aparāpariya-vedanīya도 아닌 diṭṭhadhamma-vedanīya로 작동합니다. sandiṭṭhika 결과를 얻습니다. mettā 닦음의 열매는 이 생에도 작동하고 저 생에도 작동합니다. 이 생에서 누리는 부분이 있습니다. 그러니 mettā 닦음과 ariya magga 닦음, 이 둘이 diṭṭhadhamma-vedanīya로 영향을 미치는 그런 덕을 지니고 있습니다.

ඊට අමතරව ගැන පින්කම් වලින් අරිහතුන් වහන්සේ නිරෝධන්දිට සමවැදිලා හත් දවසකින් පස්සේ වරිනකොට තියෙන දානය දිට්ඨ ධම්ම වේදනේ ඵලයක් තියෙනවා. අප ඒ වගේම උපපජ්ජ වේදනය, අපරපරිය වේදනය අනන්තයි. ඒවා අප්‍රමාණ තියෙනවා. දිට්ඨ ධම්ම වේදන අති මෙලෝ ක්‍රියාත්මයකෙන ඵලයක් ඒකෙන් ලැබෙනවා. මේ වගේ දිට්ඨ ධම්ම වේදන වශයෙන් ලැබෙන එක බොහොම අඩු තියා. අති බලවත් පුණ්‍ය කර්ම කොරසක් තමයි දිට්ඨ ධම්ම වේදන වශයෙන් ලැබෙන්නේ. ඉතින් ඒ නිසා හැම

그 밖의 공덕 가운데, arahant께서 nirodha-samāpatti에 들었다가 이레 뒤에 나오실 때 올리는 dāna는 diṭṭhadhamma-vedanīya 열매가 있습니다. 그와 같이 upapajja-vedanīya, aparāpariya-vedanīya는 끝없고 헤아릴 수 없이 많습니다. diṭṭhadhamma-vedanīya는 이 생에서 작동하는 열매를 줍니다. 이런 diṭṭhadhamma-vedanīya로 얻는 것은 아주 적습니다. 아주 강한 공덕의 부분만 diṭṭhadhamma-vedanīya로 얻어집니다.

වේදන වශයෙන් ලැබෙන්නේ. ඉතින් ඒ නිසා හැම ඉලේම ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කිරීම මෙත් වැඩීම කියන මේ ටික ඇතුළු කරගෙන කටයුතු කරෙන යම්කිසි කර්ම විපාක ඵලයක් එනවා. මෙලෝදීම සුඛ විහරණයට හේතු වෙනවා. අන්න ඒ නිසා තමයි අර බොජ්ඣංග පිරිසි දේශනා කරනකොට ධර්මය මෙලෝදීම සන්දිච්චික විපාක දෙන නිසයි. අර තිබිච්ච අමාරු වැරිලා ගියේ ඒ වෙලාවේ. ඒකේ දිට්ත ධම්මේදනය ගුණයක් තිබිච්ච නිකා.

그래서 늘 ariya magga를 채우고 mettā를 닦는 이것들을 함께하며 지내면 어떤 kamma vipāka의 열매가 옵니다. 이 생에서 행복하게 머무는 원인이 됩니다. 그래서 bojjhaṅga paritta를 설할 때, dharma가 이 생에서 sandiṭṭhika 과보를 주기에 그때 그 아픔이 멈춘 것입니다. 거기에 diṭṭhadhamma-vedanīya의 덕이 있었기 때문입니다.

එහෙනම් ධර්මය සිහි කිරීම බුදුන් සිහි කිරීම සංඝයා සිහි කිරීම ශිත්තාව සිහි කිරීම මග අනුගමනය කිරීම මෙත් වැඩීම මේ ජාති ඒවා දිට්ඨ ධම්ම වේදන. ඔහෙන් පිටස් වන අනික දිට්ඨ ධම්ම විදිනිය නෙමෙයි. හැබැයි උපක්‍රම කියන ඒවා තියෙනවා දිට්ත ධම්ම විදින කියන කර්ම විපාක නෙමෙයි. කර් යම්කිසින ක්‍රමයට උපක්‍රම යන්තර බඳිනවා. බිදුවෙන් කරනවා. ඔහොම තේවරුත් තියෙනවා. බෙහෙත් දෙනවා. බේතය ප්‍රතිඵලින් පත්තේ වෙනවා මෙලෝ ප්‍රත්‍ය වෙනවා. ඒක පරලෝක වෙනවා. අන්න මෙලෝ ප්‍රතික්‍රම ලබා දෙනවා ඒක පරලෝකට යන්නවා. ලෙඩක් හැදෙනවා බෙහෙතක් කිව්වා. ඒක ඊළඟත් බැවේ ලබනහම සීපෙට හිතු වෙන එකක් නෙමෙයි. ඒකයි තේපත්තය වෙනවා. විත්තම වේදන වශයෙන් විපා ලබනවා. ඒ

그러니 dharma를 떠올림, Buddha를 떠올림, saṅgha를 떠올림, 베풂을 떠올림, 길을 따름, mettā를 닦음 — 이런 것들이 diṭṭhadhamma-vedanīya입니다. 그 밖의 것은 diṭṭhadhamma-vedanīya가 아닙니다. 그러나 방편이라는 것들이 있는데, diṭṭhadhamma-vedanīya인 kamma vipāka는 아닙니다. 어떤 방식으로 방편 삼아 yantra를 매기도 하고, 그런 일을 하는 이들도 있습니다. 약을 줍니다. 약은 결과를 내어 이 생에 조건이 됩니다. 그것이 다음 생으로 가는 것이 아닙니다. 병이 나서 약을 받았는데 그것이 다음 생에 낫는 원인이 되는 것이 아닙니다. 그것은 이 생에서 과보를 받습니다.

වෙනවා. විත්තම වේදන වශයෙන් විපා ලබනවා. ඒ වගේ දේවල්. කාට හරි ගැහුවල වුණා. දිට්ඨ සමිදනය. මෙලොවති මේක දකින්න හම්බා. ඒ වගේ. රාගය මතු වුනා නම් රාග හිතක් මත්තු වුනම් ඒ වනෙම රාග අදහත් වෙනවා. දිට්ඨම වේදනීය ද්වේශ අදහසක් ආවා නම් ද්වේශ හිතවල කුපිත වෙනවා. දිට්ඨ වේදනියම එකක් වෙනවා. හැබැයි දිට්ඨ ධම්මේදනය ඔය ටික එනකොට ඕ අනි උපජ්ජ වේදනය, අපරාපරිය ඵලය අප්‍රමාණ කාලයක් විදින්න ඕන. ඒ වගේ ආර්යයන්ට උපවාද කරනවා දිට්ත ධම්ම වේදනී වෙන්න ඉන්න පුළුවන්. ආර්යන්ට ප්‍රහංසා කරන ඒවත් දිට්ත සංවේදනය වෙන්න පුළුවන්. මහත්ඵල මහානිසා ලැබෙනවා. ඒ

그런 것들입니다. 누군가를 때렸다면 diṭṭhadhamma-vedanīya — 이 생에서 그것을 보게 됩니다. 그런 것입니다. rāga가 일어나 rāga의 마음이 일어나면 그 자리에서 rāga에 휩싸입니다. diṭṭhadhamma-vedanīya입니다. dosa의 생각이 오면 dosa의 마음이 성납니다. diṭṭhadhamma-vedanīya가 됩니다. 그러나 diṭṭhadhamma-vedanīya로 그만큼이 올 때 나머지 upapajja-vedanīya, aparāpariya의 열매는 헤아릴 수 없는 시간 동안 받아야 합니다. 그와 같이 ariya를 비방하는 것은 diṭṭhadhamma-vedanīya가 될 수 있습니다. ariya를 칭찬하는 것도 diṭṭhadhamma-vedanīya가 될 수 있고, mahapphala mahānisaṃsa를 얻습니다.

වෙන්න පුළුවන්. මහත්ඵල මහානිසා ලැබෙනවා. ඒ වගේ ආර්යයන් උරුසා කරන වන්දනා පූජා ගරු සත්කාරිය දිට්ඨ ධම්ම වේදනී වශයෙන් ලබන්න හේතු වෙනවා. ඒ ශාසනිකව කරන්නා වූ වන්දනාමාන පූජා සත්කාර වලින් බොහෝකොට දිත්්ත ධම්ම වේදනීය වතින්න ලබන ශක්තියෙන්. අර පෙරාපු කර්ම විපාදයන් වැඩ පවත්වාගන්න හැකියාවක් තියෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර මෙත් වඩන කෙනෙකුට ඉදිරුවෙන කර්මයක් කියන්න තරම් දෙයක් නෙමෙ. කර්ම ඵලයක ඔක්කොම ශ්‍ේශ වෙලා යනවා. කාමාවචර කර්මයකට ඒ බලය යටපත් කරන්න බැ. එහෙනම් ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ, සකත, පාප ධර්මයක්. හෝ හටගන්න ඒවා නැති කරන්න. මෙත් වැඩීම ප්‍රධානම කාරණය.

그처럼 ariya를 섬기는 예경, 공양, 공경이 diṭṭhadhamma-vedanīya로 얻는 원인이 됩니다. sāsana 안에서 하는 예경과 공양으로 대개 diṭṭhadhamma-vedanīya로 받는 힘으로 앞서 지은 kamma vipāka를 누를 수 있습니다. Buddha께서 설하시기를, mettā를 닦는 이에게는 앞으로 올 kamma라고 할 만한 것이 없습니다. kamma의 열매가 모두 사그라집니다. kāmāvacara kamma로는 그 힘을 누를 수 없습니다. 그러니 lobha, dosa, moha의 saṅkhata 악한 dharma나 그로 생긴 것들을 없애는 데 mettā 닦음이 가장 중요합니다.

මෙත් වැඩීමේදී අප්‍රමාණ මෛත්‍රිය අප්‍රමාණ ගුණ දෙනවා. ප්‍රමාණවත් මෛත්‍රියත් පෙනි පෙනී ගුණ දෙනවා. ඉතින් ඒකත් බොරුවක් නෙමෙයි. මෛත්‍රී වැඩීම කොයි අතර ගුණ දෙනවා මෙලිය. තත්වයෙන් කෙසි මෙත් කරනකොට තත්වයන්ගේ දත්ත කිරීම ඒවා නැති වෙනවා. ඒ වගේ දස කරත් විස වදින්නේ නැතුව වෙනවා. ඒවා දිත්්ත ධම්ම විදනය.

mettā를 닦을 때 헤아릴 수 없는 mettā는 헤아릴 수 없는 덕을 주고, 한정된 mettā도 그만큼의 덕을 줍니다. 그것도 거짓이 아닙니다. mettā 닦음은 어느 쪽으로든 덕을 줍니다. 중생에게 mettā를 하면 중생들의 괴롭힘이 없어집니다. 그와 같이 독도 몸에 들지 않게 됩니다. 그것들이 diṭṭhadhamma-vedanīya입니다.

ඒ වගේ ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඉතින් ලේසියම ක්‍රමය නිතරම කරන්න පුළුවන් ක්‍රමය මෙත් වැඩීම. ඒ වගේ ලෝකේ අසාරත්වය මෙනෙහි කරලා මනස ලෝභ, ද්වේශය, මෝහයන්ගේ නිදහස් කිරීම. ඔය කියන ක්‍රම දෙක තුළින් බොහෝකට රෝගාපාදය නිදහස් වෙලා යනවා. විපාක ඵල සියල්ලම නවත්තන්න පුළුවන් කියලා එහෙම නිගමනයෙහ කරන්න බැහ. කරන්න පුළුවන් උපනිවා හරිය තමයි ඔය කෙනෙක් තියෙන්නේ. [උගුර කෑරීම]

그런 방법이 있습니다. 가장 쉽고 늘 할 수 있는 방법은 mettā 닦음입니다. 그와 같이 세상의 알맹이 없음을 마음에 두어 마음을 lobha, dosa, moha에서 풀어 주는 것입니다. 이 두 방법으로 대개 병에서 벗어나게 됩니다. 모든 vipāka의 열매를 멈출 수 있다고 결론 내릴 수는 없습니다. 할 수 있는 만큼이 그 정도입니다. (헛기침)

ඉතින් මෙත් වැඩීම කියන්නේ ක්‍රියාවලියට සීමා කරගත්තා වචනයට සීමා කරගත්ත එකක් නොවෙන්න ඕන. ඒක අවංකවම තමා වැඩූ දේට අනුව මම හිතන්නේ කියන්නේ කරන්නේ කියලා නිතරම බලන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. එහෙම නැත්නම් ඒක හරිය සාර්ථක වෙන්නේ නැ.

그러니 mettā 닦음은 의례에 한정되거나 말에 한정된 것이 되어서는 안 됩니다. 정직하게 자기가 닦은 것에 맞게 '내가 생각하는 것, 말하는 것, 하는 것'을 늘 살피는 데 익숙해져야 합니다. 그렇지 않으면 제대로 이루어지지 않습니다.

තවත් පටිගත කරන තැටියකින් පිරිත් ශ්‍රවණය කිරීම සහ අසිකව නොවින් පිට කරන පිරිසකින් ශ්‍රවණය කිරීමේදී ඇතිවෙන කුමක්ද කියලා අහනවා. දැන් මේක හොඳයි වැදගත් දෙයක්.

또, 녹음된 음반으로 paritta를 듣는 것과 직접 소리 내어 외는 이들에게서 듣는 것에서 생기는 차이가 무엇이냐고 묻습니다. 이것은 좋은, 중요한 질문입니다.

යම්කිසි කෙනෙක් සීලවන්තව ගුණවන්තව යහපත් ගුණය ඉඳලා පිරිත් දේශනා කරනවාන. මේ දේශනා කරන පුද්ගලයාගේ දේශනා හඬ නිසා බාහිර ලෝකයේ සබ්ද කම්පනය එක පැත්තකින් සිද්ධ වෙනවා. සද්ද කම්පනය යහපත් නම් ඊට අනුකූල වන්නා වූ බාහිර ලෝකය යහපතක් සිද්ධ වෙනවා සද්ද කම්පන මාධ්‍ය. එතකොට ඊට අමතරවද හිත තරංග විහිදීමක් සිද්ධ වෙනවා පුද්ගලයාගෙන් දේශනා කරන පුද්ගලය දේශනා කරන. අනේ චිත්ත තරංගය විශ්වය තුළ අනන්ත සක්වලත් විහිෙනවා. ඒ කියන්නේ දස දහසක් සක්වලත් විහිටියන. ඒක අප්‍රමාණ ලෝක සත්‍යයන්ට යහපතක් වෙන්න ඒක අමතර දෙවෙනි කොටස වශයෙන් චිත්ත වේගයනගෙන්නා වූ ශාන්තිය විහරයෙනවා. ඒ නිසා කෙනෙක් වාචසිකව පිරිත් කියනකොට අහලා පහළ සීමාවක් අධික විදිහට අර චිත්ත සාරණ් විහිදෙනකොට ශබ්ද තරංගයේ මේ ලැබෙන ශක්තියයි. චිත්ත තරඟයේ ශක්තියයි දෙකම ලැබුණා. දිනවට ඒක විශේෂ වෙන්න. ඉතින්

어떤 사람이 sīla와 덕을 갖추고 좋은 덕에 서서 paritta를 설한다면, 그 사람의 소리로 바깥세상에 소리의 떨림이 한편으로 일어납니다. 소리의 떨림이 좋다면 그에 맞게 바깥세상에 좋은 일이 일어납니다 — 소리 떨림이라는 매개입니다. 그 밖에 사람에게서 마음의 물결도 퍼져 나갑니다. 설하는 사람의 마음 물결은 우주의 끝없는 cakkavāḷa로 퍼집니다. 곧 일만 cakkavāḷa로 퍼집니다. 그것이 헤아릴 수 없는 세상 중생에게 이로움이 됩니다. 덧붙은 둘째 부분으로, 마음의 힘에서 오는 고요가 퍼집니다. 그래서 누군가 소리 내어 paritta를 욀 때, 그 마음 물결이 크게 퍼지면 소리 물결의 힘과 마음 물결의 힘 둘 다 얻습니다. 그래서 그것이 특별합니다.

ලැබුණා. දිනවට ඒක විශේෂ වෙන්න. ඉතින් යම්කිසි ගුවන් සැටියකින් වැනි දේකින් ගන්නකොට මේ බාහිර ශබ්ද කම්පනයක් අනුවක ශබ්ද කම්පනයක් කරනවා. ශබ්ද කම්පනයට අනුකූලව යම්කිසි කොටසක් ඒකෙන් සිද්ධ වෙනවා. නමුත් අර චිත්ත කම්පනය ඇතිවෙන ශාන්තිය සිද්ධ වෙන්නේ නැ.

그러나 라디오 같은 기기로 들을 때는 바깥의 소리 떨림에 따라 소리 떨림만 일어납니다. 소리 떨림에 맞는 어느 부분은 그것으로 일어납니다. 그러나 마음의 떨림으로 생기는 고요는 일어나지 않습니다.

දැන් මේ තව ධර්මය විපෘතික දේශනා කිරීම සංඝ භෙදය එනවා. දැන් මෙතනදිම සංඝ භේදය කියන එකට ගත්ත එකයි මේ වැරදි වෙත. සංඝ භේදයක් සිද්ධ වීමට නම් සංඝ භේදය ආනන්තර පාපරමයක් සංඝ භේදයක් සිද්ධ කරන්න. ඒකට ක්‍රමයක් තියෙනවා. ධර්මය හෝ විනය විකෘති කරගෙන සංඝයා අතර භේදයක් ඇති කරගෙන ඒකේ විසඳුමට පත් කරන්නේ නැතුව කොටසක් වෙන් කරගෙන පක්ෂ පක්ෂයා කල්ලියක් හදාගෙන ඒ අයතෙන් කඩාගෙන වෙනම පොහය ගෙරුවානම් ගිහිලලායි උපසම්පදා භික්ෂූන් තිරිලා. අන්න ඒක මෙහෙ කෙනාට සංභ භේදය හරගන්න. සංඝ භේදය කියන එක අන්න එහෙම කර්මයක්.

또 dharma를 비틀어 설하는 것이 saṅghabheda가 되느냐는 질문입니다. 여기서 saṅghabheda라는 말을 그렇게 받아들인 것이 잘못입니다. ānantarika 악업인 saṅghabheda가 일어나려면 방식이 있습니다. dharma나 vinaya를 비틀어 saṅgha 사이에 분열을 일으키고, 그것을 해결하지 않은 채 한 무리를 떼어 편을 갈라 무리를 만들고, 그들과 갈라져 따로 uposatha를 행했다면 — 그렇게 upasampadā를 받은 bhikkhu들이 갈라섭니다 — 그런 이에게 saṅghabheda가 됩니다. saṅghabheda는 그런 kamma입니다.

සංඝ භේදය මනුස්සයන්ට කරන්න බැහැ අනිත් මිනිහට කරන්න බැ. සංඝයා බේද කොරවනවා කියන එක සංඝේදය කියන්නේ වෙන අර්ථයක්. ආනන්තර පාප කර්මයක් කියන්නේ සංඝේදය කියන්නේ තව එකක්. ඒක උපසම්පදා භික්ෂුට පසන් සාමනයට පින්සු වෙනවා කරන්න බැහ. පෝය සීමාව තුළ වෙනම කියලා පෝයකට සිද්ධ වෙන්නේ සිද්ධියක් ඒ යම්කිසි ධර්මයට හෝ විනයට හෝ විරුද්ධ දෙයක් කියලා කියන්නේ නොගැලපෙන දෙයක් කියනකොට අර සංඝයා වහන්සේලා මේක විරුද්ධයි ධර්මයට විරුද්ධයි විනයට විරුද්ධයි මෙන්න මෙහෙම ඕක ඉවත් කරගන්න ඉල්ලා අස් කරගන්න මේ විදිහට ඉල්ලීම් කරනම් ඇවැත් පනවනවා. තවදුරක් ගෙනිච්ච ඒ එකක්වත් අහන්නේ නැතුව හිතුවක් ආරමද අපි එකක්වත් පිළිගන්න නැහැ එහෙනම් අපි ම එ පස්සේ එන කටියන් මිගන එක ප කට්ටිය එන්න අපි අගි කියලා වෙනම කොහෙ කරන අපිට ඕනේ නැන් ටික අපි ඒක පිළිගන්නේ නැහ නම් අපිට ඕනේ නෑ ඒක ඔන්න විදිහට භේදයක් වෙලා බින්න වෙලා කොටසක් අපි වෙන් කරගෙන හිලා පෝය කරපු දවසට අන්න පෝය කරපු මෙහය කියලා කෙනාට සංඝ පේත ඒත් පස්සේ ගියායිට නෙමෙයි.

saṅghabheda는 재가자들이 할 수 없고, 다른 사람이 할 수 없습니다. saṅgha를 갈라지게 한다는 것과 saṅghabheda는 다른 뜻입니다. ānantarika 악업인 saṅghabheda는 또 다른 것입니다. 그것은 upasampadā를 받은 bhikkhu만 할 수 있고, sāmaṇera는 할 수 없습니다. uposatha 경계 안에서 따로 uposatha를 할 때 일어나는 일입니다. 어떤 dharma나 vinaya에 어긋나는 것을 말할 때 saṅgha의 스님들이 '이것은 어긋난다, dharma에 어긋나고 vinaya에 어긋난다, 이렇게 고치라, 철회하라' 하고 요청하고, āpatti를 정합니다. 그래도 하나도 듣지 않고 고집스럽게 '우리는 하나도 받아들이지 않는다, 우리 편은 따라오라' 하며 따로 떨어져 나가 — 그렇게 갈라져 한 무리를 떼어 따로 앉아 uposatha를 한 날, 그 uposatha를 이끈 그 사람에게 saṅghabheda가 됩니다. 뒤따라간 이들에게가 아닙니다.

මෙහෙම කෙනාට සංඝ භේග. හැබැයි සංඝයා වේද කරවනවා කියන ලොකු පාප කර්මයක්. සමගිව්වන් බිදවීම මහා පාප කර්මයක්. ආනන්තර පාප කර්මය නෙමෙයි. හැබැයි අපාගත වෙන්නේ කියන පාප කර්මය. ඒකාන්තයෙන් අපාගත වෙනවා කියලා කියන්නේ එකක් නෙමෙයි. ඒ ආනන්ති පාප කර්මයක් වුන කියා. දැන් දෙව්දත්තට සංඝේ කරලා නම් ඒකාන්තයෙන් අපාගත වුණා. ආනන්ති පාප කර්මයක් කරගත්තා. පචෙම පංසක් භික්ෂූන් වහන්සේට අරගෙන ගියා. සැර හාමුදුරුවෝ නියම වෙලාවට කියලා ධර්ම දේශනා කරනවා පංචිය මෙතන සෝතාපන්න ඵලයට පත් වුණා. ඒ කට්ටියත් දෙක අපහුගාව

이런 이에게 saṅghabheda가 됩니다. 그러나 saṅgha를 갈라지게 하는 것도 큰 악업입니다. 화합한 이들을 깨뜨리는 것은 큰 악업입니다. ānantarika 악업은 아니지만 apāya에 떨어지게 하는 악업입니다. 반드시 apāya에 떨어진다고 하는 것은 ānantarika 악업이 된 경우입니다. Devadatta는 saṅghabheda를 하여 반드시 apāya에 떨어졌습니다. ānantarika 악업을 지었습니다. 오백 bhikkhu를 데리고 갔습니다. 두 상수 제자 스님이 알맞은 때에 가서 dharma를 설하니 오백이 거기서 sotāpanna phala에 이르렀습니다. 그 무리도 두 상수 제자를 따라 돌아왔습니다.

ඉතින් ඊට පස්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේට කිව්වා මේකට ඇවතක් පනවලත් නැවත සිවුරු ගලවල ඉවත් කරලා නැවත පුද්ගල කරා එතයක පනවන්න එපා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ ිහිල් කරා. විහිල් කර දේශනා මේ ඇවතක් පතෙන් මේ සුද්ධ වෙන්න බැරි පය ඒකට ඉතින් ඒ නිසා භෙද වෙලා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ගිය ඵලයටම ධර්මය වටහාගන්න පුළුවන් තත්ත්වයෙන් අහගෙන ගියේ නැහැ. ධර්මය වටහාගන්න බැරිද මනස වැහිලා. මොනම ධ්‍යානයක් මාර්ග ඵලයක් ලබන්න බැත්තට තත්වයට පත් වෙන්න නම් අන්න අර මූලිකයයි. ඒ වැඩේ කරපු මූලිකාරයි සංඝ භේදය. ඒ සංඝ භේදය වෙනම තෝරාගන්න ඕනේ.

갈라져 간 그 일 때문에 dharma를 이해할 수 있는 상태로 듣지 못했습니다. dharma를 이해할 수 없게 마음이 덮였습니다. 어떤 jhāna나 magga-phala도 얻을 수 없는 상태에 이르는 것은 그 주동자, 그 일을 한 주동자입니다. 그것이 saṅghabheda입니다. saṅghabheda는 따로 가려내야 합니다.

ඉතින් ආනාන්තන පාප කර්මයක් වෙනවාදුවේ අන්න ඒකයි සංඝයා බිදවීම කියන්නේ එකක්. මේ කේලන් කියලා අර මෙනෙ එක්ක කෙනා බිදව දම්මන එක වෙනම එකක් මහා පාප කර්මයක්. ඒක කමා කරෙන හරි ඊට පස්සේ සුද්ධ වෙන්න පුළුවන් එකක්. සංඝ භේෂයක් ක්‍රිරුවේ ක්‍රමාර වෙන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. අර කියනේ නියම සංඝේදී ඒකාන්තයේම අනත්ත පාප කර්මයක් කරන්න නම් කපක් අවිතිය ඉඳිලා හරි ගෙවන්න වෙන එකක්.

ānantarika 악업이 되는 것은 그것입니다. saṅgha를 갈라지게 하는 것은 하나입니다. 이간질로 함께하는 이를 갈라놓는 것은 따로 있는 큰 악업입니다. 그것은 용서를 구하면 그 뒤 깨끗해질 수 있는 것입니다. saṅghabheda는 용서로 될 수 있는 것이 아닙니다. 참된 saṅghabheda는 반드시 ānantarika 악업이어서 한 겁 동안 avīci에 머물러서라도 갚아야 하는 것입니다.

දැන් මේ තව එකක් නෙමෙයි ඒතං සන්තං ඒතං පනීතං යදතං ඉස්සෙල්ලාත් විග්‍රහ කළා. ඒ මේ ගාථාව විග්‍රහ කරලා දෙන්න කියනවා. ඒ කියන වාගේ ඒතං සන්තං ඒතං පනීතං එහෙම ශාන්තයිම ප්‍රණීතයි. මොකක්ද ඒ ශාන්ත ප්‍රණීත? යදිදං සබ්බ සංඛාර සමතෝ යම් මේ සියලු සංඛාරයන්ගේ සමථයක් ඇත්්ද සමථයට පත් කරනවා කියන්නේ නැවත කොණැගෙන්නේ නැති වෙන ඒක සමත කරලා දමනවා. තබ්බූපති පටිිනිස්සබ්බෝ සියලු උපදිගිය සිමි නොගැන්මක් ඇත්්ද උපදින්නේ කෙලෙස්. එහෙනම් උපාදානය බැඳීම් වල තණ්හාක්ඛයෝ තණ්හාව සේ කිරීමක් ඇයිද විරාගෝ රාගයෙන් වෙන්වීමක් ඇද්ද නිරෝධෝ සැරිහැරීමෙන් ඉවත් වීමක් ඇද්ද රෝද ගහනවාකින් හම ගහනකින් නත වීමක්. නිරෝධයක් නිබ්බානන්දි බැඳීමෙන් නික්මීමක් ඇත. මෙන්න මේකයි ශාන්ත ප්‍රණීත.

또 하나 — 'etaṃ santaṃ etaṃ paṇītaṃ yadidaṃ'은 전에도 설명했습니다. 이 게송을 설명해 달라고 합니다. 'etaṃ santaṃ etaṃ paṇītaṃ' — 이것은 고요하고 이것은 훌륭하다. 무엇이 고요하고 훌륭한가? 'yadidaṃ sabbasaṅkhārasamatho' — 모든 saṅkhāra의 가라앉음이 있으니, 가라앉힌다는 것은 다시 쌓이지 않게 가라앉혀 버리는 것입니다. 'sabbūpadhipaṭinissaggo' — 모든 upadhi를 놓아 버림, upadhi란 kilesa, 곧 upādāna의 묶임입니다. 'taṇhākkhayo' — taṇhā를 다함. 'virāgo' — rāga에서 떨어짐. 'nirodho' — 바퀴 돌림을 멈춤, 소멸. 'nibbānaṃ' — 묶임에서 벗어남. 이것이 고요하고 훌륭한 것입니다.

මේ තමයි නිවන. නිවන සිහි කරන නිවන ශාන්ත්‍ර ප්‍රණීතිය නිවන ආනිසාීකර වාක්‍යය. ඉතින් මමද සියලු ලෝක සියලු තත්ත්වයෝ නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් සුඛිත සර වෙත්වා. ඉතින් මමත් සියලු ලෝක සියලු සත්වයෝ මේ නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් සුකිත් තර වෙන්න කියන සුඛිත සරෙනවා කියන්නේ විඳින සුඛය නෙමෙයි. ලෝකේ අහරව දැනගෙන අත්හැරීම නම් නිදහස් වේ අත්හැරී කියන්න වැලී ගියා, මිදී ගියා කියලා සිහි කරන්න අසුකිත්ත සරසුවේ. මේක තමයි ලෝකයේ නිවන් සුවේ පිළිබඳව කියන සුවේ. නිවන් සුවය හඳුන තව එකක් තමයි සුඛිත සරසුවේ. ඉතින් නිවන් නිබ්බාන පරම සුඛයෙන් දුක තරව. ඉතින් වෙන සුවයක් අපිට බිඳලා සැනසෙන්න පුළුවන්කමක් නෑහැ. මම සුවයක් ලැබුවා කියලා. මොකද අනිත් හැම සුවයක්ම ලෞකිකයි. ලෞකිකත්වය ඉක්මලිය සැනසුකම තමයි නිදහස් වූ ඒ තමයි ලෝකෝත්තර සුවය. අපි යම් සුවයගෙන පත් වුනා කියලා සැනවාන් ලෝකෝත්තර සුවයට පත් වෙලා සැනසෙන්න ඕනේ. මටත් සියලු ලෝක සත්‍යයෙන් තියෙන්නේ සත්වයකයි.

이것이 nibbāna입니다. nibbāna를 떠올리며 nibbāna의 고요하고 훌륭함, nibbāna의 이익을 떠올리는 문장입니다. '나도, 모든 세상의 모든 중생도 nibbāna의 최상의 행복으로 행복하기를.' 행복하다는 것은 누리는 행복이 아닙니다. 세상을 알고 놓아 버려 '자유로워졌다, 놓았다, 떠났다, 벗어났다' 하고 떠올리는 행복입니다. 이것이 nibbāna의 행복에 관한 말입니다. 그러니 nibbāna의 최상의 행복으로 행복하기를 바랍니다. 다른 행복으로는 '나는 행복을 얻었다' 하고 편안해질 수 없습니다. 다른 모든 행복은 lokiya이기 때문입니다. lokiya를 넘어선 편안함, 자유로운 그것이 lokuttara의 행복입니다. 어떤 행복에 이르렀다고 편안해하려면 lokuttara의 행복에 이르러 편안해야 합니다. 나에게도, 모든 세상의 중생에게도 그렇습니다.

සියලු ලෝක කියන සත්ව ලෝක, සංඛාර ලෝක කියන දෙකක්ම සත්වයාට අයිති. මේ සියලු ලෝක කියනකොට සියලු සත්වයෝ කියනකොට සත්ව ලෝකය සංඛාර ලෝකය කියන යමක් ඇට නම් ඒ සියල්ලම සැනසෙන්න ඕනේ. ඒ සියල්ලම ශාන්ත බවට පත් වෙන්න ඕනේ ගත ශාන්ත වෙන්නත් ඕන හිත ශාන්ත වෙන්නත් ඕනේ. ඔය දෙකම ගත හිත ශාන්ත වුනහම තමයි නියම සමාධිය. මේ සියලු ලෝක සියලු සත්වය නිබ්බාන පරම දුකෙන් සුපතර වෙ ඔය ආකාරයෙන් මුස්වා කරන්න ඕනේ. නිවන ආනිසංසී කිරීමත් ලෝකය ආදීනව දැකලා වෙන් වීමත් ඕක හරය මාර්ගයමයි.

모든 세상이란 satta-loka와 saṅkhāra-loka 둘이며, 둘 다 중생에게 속합니다. 모든 세상, 모든 중생이라 할 때 satta-loka와 saṅkhāra-loka라는 것이 있다면 그 모두가 편안해져야 합니다. 모두가 고요해져야 합니다. 몸도 고요해져야 하고 마음도 고요해져야 합니다. 몸과 마음 둘 다 고요해지면 그것이 참된 samādhi입니다. '모든 세상 모든 중생이 nibbāna의 최상의 행복으로 행복하기를' — 이렇게 바라야 합니다. nibbāna를 이익으로 보고 세상의 ādīnava를 보아 떨어지는 것, 그것이 알맹이 있는 길 그 자체입니다.

දවසේ වෙලා පැන්නනේ හතරයි කාල හතරයි තවත් මේ ප්‍රශ්න දෙකක් ඉතුරු වෙලා තියෙනවා. විග්‍රහ කරන්න කියලා තවත් වෙලා යනවා. අනව අවස්ථාවක ඒ හිතු ප්‍රශ්නකොට ඉස්සර ගන්න උරුදු සිත යටහිත හිත ක්‍රියා සොයන් යෝජනා පචි වශයෙන් මේ බටහේර මනෝ විද්‍යාව කියන ඒවත් මේ බුදු දහන තියෙන ඒවත් කොහොමද පෙන්නන්න කියන එක ප්‍රශ්නයක් පුරුදුහන ප්‍රශ්නයක්.

시간이 지났습니다. 벌써 네 시 십오 분입니다. 아직 질문 둘이 남았습니다. 설명하려면 시간이 더 걸립니다. 다음 기회에 그 질문들을 먼저 다루겠습니다. 의식, 잠재의식, 마음의 작용 등 서양 심리학이라는 것과 Buddha의 가르침에 있는 것을 어떻게 보여 줄지 하는 질문이 그 하나입니다.

මේ සබ්බ පාප පස්සකරන නම් කුසල සෝක සම්පතස්ස චිත්ත පිරතපනං ඒතම් පුතනස මේ ගාථාවේ අර්ථයනවා. සබ්බ පාපස්ස අකරණ මේ සියලු පාපයන්ගේ ඇසුරු කිරීම නොකළ විලා ඒක නොකෙන තත්වයට පත්වෙන්න ඕනේ. කුසලස්ස උපසම්පදා කුසලය එහවත් ආර්යෂ්ඨාංගයක මාර්ගය පූර්ණ කරන්න ඕනේ. සචිත්ත පරිවර් කපන මේ හැමතැන බි බැඳෙන විසෙෙන අල්ලගන්න ලෝභ, ද්වේශ, මෝහයන්යන්ග බැඳෙන හිත දබනය කරන්න ඕනේ. දමනය කරන්න ඕනේ. මේකයි බුද්ධානුසනාව.

'sabbapāpassa akaraṇaṃ, kusalassa upasampadā, sacittapariyodapanaṃ, etaṃ buddhāna sāsanaṃ' — 이 게송의 뜻입니다. sabbapāpassa akaraṇaṃ: 모든 악을 가까이하지 않고 하지 않는 상태에 이르러야 합니다. kusalassa upasampadā: kusala, 곧 ariya aṭṭhaṅgika magga를 채워야 합니다. sacittapariyodapanaṃ: 여기저기 묶이고 흩어지는, lobha, dosa, moha에 묶이는 마음을 길들여야 합니다. 이것이 Buddha의 가르침입니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔය ටිකයි කරගන්න කියලා පේනවා. ඉතින් හැමතැන බිදෙන බැඳෙන විසරණ හිත දමනය කරලා [සංගීතය] ආර්යෂ්ඨායක මාර්ගය වඩලා සියලු බව නොකෙන තත්ත්වයට පත්වෙන්න ඕනේ. දැන් ඕක මුලේ ඉදන් අගටීවර ක්‍රියාත්මක කරන්න අග මුල සියලු බව දුරු කරලා ගත්ත නම් සියලු බව දුරු කරනට සත්‍යයා අවබෝධය ලබලා ඉවරයි. අහන්න දේවරන් දෙයක් නැහැනේ. සබ්බ පාප අසා කරන ඉස්සෙල්ලා බැ.

Buddha께서 이것을 해내라고 보이십니다. 그러니 여기저기 흩어지고 묶이는 마음을 길들여 (음악) ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦아 모든 악을 하지 않는 상태에 이르러야 합니다. 이것을 처음부터 끝까지 행하여 모든 악을 없앴다면, 모든 악을 없앤 이는 진리를 깨달아 마쳤습니다. 더 들을 것이 없지요. sabbapāpassa akaraṇa는 처음부터 되는 것이 아닙니다.

බාහිත පාපිගේ රහතන් වහන්සේගෙන් තනයි සබ්බ පාපසරන තට පත් වෙන්නේ. එතනට තමයි පත් විය යුතු දෙනවා. එතනට පත් වෙන්න කළ යුත්තක් තියෙනවා. ආර්ය අෂ්ඨායක මාග වඩන්න එහනම් කුසලස්ස උපසම්පදා වෙන්න ඕනේ. ආර්යෂ්ඨායක මාර්ගය වඩන්න බැහැ ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ, විචිත්තයන්ග විසිරිලා ඉදලා. එහකම් ස්වචිත්ත පරිව දපනක් ලෝභ, ද්වේශ, මෝහට බැඳෙන්නේ නැතුව පාපයන් අකුසල ධර්මයන්ගෙන් හැකිතරම් වෙන්වෙලා ලෝභ, ද්වේශ, මෝහයන්ගෙන් දැනගෙන අහක් වෙලා ආර්ය මාර්ගයට කුසලය සිදු වෙලා වඩාගෙන යන්න ඕනේ. එතකොට සියලු පවදුරුවෙන ප්‍රඥනාව ලැබෙනවා ඒ මුලේ ඉදලාට ගාථාවේ කියන අගිල ක්‍රියාත්මක

arahant이 되어서야 sabbapāpassa akaraṇa에 이릅니다. 거기에 이르러야 합니다. 거기 이르려면 할 일이 있습니다. ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦아야 하니 kusalassa upasampadā가 되어야 합니다. lobha, dosa, moha로 마음이 흩어진 채로는 ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦을 수 없습니다. 그러니 sacittapariyodapana — lobha, dosa, moha에 묶이지 않고 악한 akusala dharma에서 할 수 있는 만큼 떨어지고, lobha, dosa, moha를 알아 물러나 ariya magga의 kusala를 이루며 닦아 가야 합니다. 그러면 모든 악을 없애는 paññā를 얻습니다. 게송이 말하는 처음부터 끝까지가 그렇게 작동합니다.

번역 고르기