sakkāya diṭṭhi 풀이
සක්කාය දෘෂ්ඨිය විග්රහය.
හොඳයි අපි දහම් සාකච්ඡා ආරම්භ කරමු.
좋습니다. 이제 dharma 이야기를 나누어 봅시다.
අපට ලැබිලා තියෙන ප්රශ්න අතරේ සමූහයක් තියෙනවා ලැබිලා. මේ අතර එක ප්රශ්නයක් මේ සත්කාය දිට්ඨි නැති කරන ආකාරය ප්රහාණය කිරීම කරන්නේ කොහොමද කියන එක අහනවා ප්රශ්නයක්.
우리에게 들어온 물음이 여럿 있습니다. 그 가운데 하나는 sakkāya diṭṭhi를 어떻게 없애고 버리느냐는 물음입니다.
සක්කාය දිට්ඨිය නැති කරන්න ඉස්සෙල්ලා අපි සක්ඛාය දිට්ඨිය මොකක්ද කියලා දැනගෙන එක. සක්ඛාය විචිය කියන්නේ මොකක්ද කියලා අ දැක්කේ නැත්නම් නම් නැති කරන එකක් හොයාගන්න බැරි
sakkāya diṭṭhi를 없애기 앞서, 우리는 먼저 sakkāya diṭṭhi가 무엇인지 알아야 합니다. 그것이 무엇인지 보지 못하면 없앨 길도 찾을 수 없습니다.
දැන් එතෙරලාම දකින මොකක්ද සක්ඛාය දිට්ඨිය කියන්නේ
그러면 먼저 sakkāya diṭṭhi가 무엇인지 봅시다.
වචනේ පද නිරුක්තියක් තියෙන දැන් ආත්ම දෘෂ්ටිය කියත් අපි ඕකට කියනවා කෙින් කියන ආත්ම දෘෂ්ටිය කියලත් තියෙනවා. සක්කාය විත්තිය කියලා තව විදිහකින් තියෙනවානම්
이 낱말에는 말뜻 풀이가 있습니다. 우리는 이것을 attā diṭṭhi, 곧 '나'가 있다는 diṭṭhi라고도 부르고, 또 달리 sakkāya diṭṭhi라고도 부릅니다.
එතකොට මේක විග්රහ කරනකොට කියනවා සක්කාය නම් පංචස්කන්ධය විග්රහ වෙනවා පංචස්කන්ධයට සක්කාය කියනවා.
이것을 풀어 보면 sakkāya란 pañcakkhandha, 곧 다섯 khandha를 말합니다. 다섯 khandha를 sakkāya라고 부릅니다.
මේ පංචස්කන්ධය පිළිබඳව ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් බැදුනහම තියෙනවා සක්කාය දෘෂ්ටියෙන් බැඳිලා ඉන්නවා.
이 다섯 khandha에 대해 attā diṭṭhi로 묶이면, 그것이 sakkāya diṭṭhi에 묶여 있는 것입니다.
මේ පංචස්කන්ධයට මම යන හැඟීමක් ඇති කරගන්නවා නම් ඒ මම යන හැඳීමෙන් රූපය මමයි එහෙනම් අ මම රූපයයි.
이 다섯 khandha에 대해 '나'라는 느낌을 일으키면, 그 '나'라는 느낌으로 'rūpa가 나다', 그렇다면 '나는 rūpa다' 하게 됩니다.
රූපය තුළ මම ඉන්නවා. මා තුළ රූපය තියෙනවා.
'rūpa 안에 내가 있다. 내 안에 rūpa가 있다.'
මේ මම කියලා කෙනෙක් මේ රූපය කොහේ හරි ඉන්නවා හැඟවිලා ඉන්නවා කියන අර්ථය අරගෙන විද්යාමානව හෝ අවිද්යාමානෝ ඉන්නවා කියන එකයි මේකේ අර්ථය.
'나'라는 누군가가 이 rūpa 어딘가에 깃들어 있다는 뜻으로 받아들여, 드러나게든 드러나지 않게든 그것이 있다고 여기는 것, 이것이 그 뜻입니다.
තව එකක් තමයි වේදනාව කියන එක අරෙන්නේ ඒ මම කියන්නේ වේදනාව. දැන් වේදනාව තමයි මම වෙන්නේ. මා තුළයි වේදනාව තියෙන්නේ. වේදනාව තුළයි මම ඉන්නේ.
또 하나는 vedanā를 붙잡는 것입니다. '나란 vedanā다. vedanā가 곧 나다. 내 안에 vedanā가 있다. vedanā 안에 내가 있다.'
මෙන්න මේ ආකාරයෙන් මමෙක් ගැන. හිතනම් වේදනාව තුළ ඉන්න මමෙක් ගැන සංකල්ප ඇති කරගන්නවා. තේරුම් ගන්න බැරි නිසා.
이런 식으로 '나'를 생각하고, vedanā 안에 있는 '나'에 대해 생각을 지어냅니다. 참을 알아보지 못하기 때문입니다.
සංඥාවටයි මම කියන්නේ. තවත් තවත් ගන්නවා. මම කියන්නේ සංඥාවයි. සංඥාව තුළයි මම ඉන්නේ. මා තුළයි සංඥාව තියෙන්නේ. වෙන මමෙක් නිගමනය කරගෙන සංඥාව තුළින් මමෙක් හොයෙනවා සතු නිසා.
saññā를 '나'라고 합니다. 또 이렇게도 받아들입니다. '나란 saññā다. saññā 안에 내가 있다. 내 안에 saññā가 있다.' 따로 '나'가 있다고 못 박고서, saññā를 통해 '나'를 찾는 것입니다.
සංඛාර වලටයි මම කියන්නේ. මම කියන්නේ සංඛාර. සංඛාර තුළයි මම ඉන්නේ. මා තුළයි සංඛාර කිව්වේ. මෙහෙම හතරයකින් ගන්නවා සංඛාර කියලා. ඒ වසත් මමෙක් ඉන්න තැන් හොයලා.
saṅkhāra를 '나'라고 합니다. '나란 saṅkhāra다. saṅkhāra 안에 내가 있다. 내 안에 saṅkhāra가 있다.' 이렇게 saṅkhāra를 네 가지로 받아들입니다. 이것도 '나'가 깃들 자리를 찾는 것입니다.
විඤ්ඤාණයයි මම කියන්නේ. එතකොට මමයි විඤ්ඤාණය. විඤ්ඤාණය තුළයි මම තියෙන්නේ. මා තුළයි විඤ්ඤාණය.
viññāṇa를 '나'라고 합니다. 그러면 '내가 viññāṇa다. viññāṇa 안에 내가 있다. 내 안에 viññāṇa가 있다.'
මෙන්න මෙහෙම රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියනවා. මේ පහට හතර ආකාරයෙන් අරගෙන හිටන් විසින් ආකාරයකට බෙදලා. ඔය විසි ආකාරයෙන් කෝකාය තුළ ම ඉන්නවා කියන සෘට්ටිය ඉන්න එකක් කියනවා වීස විවිධ සක්කාය දිට්ඨිය කියලා.
이렇게 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa, 이 다섯을 저마다 네 가지로 받아들여 스무 가지로 나눕니다. 이 스무 가지로 sakkāya 안에 '나'가 있다고 보는 diṭṭhi를 스무 가지 sakkāya diṭṭhi라고 합니다.
කිසි ආකාරයට බෙදලා හිටම් සක්කාය දිට්ඨිය පෙන්නවා මෙන්න මේකෙත් තමයි සක්කාය දිට්ඨියකට වැඩෙන්නේ. ඒ කියන්නේ මමෙක් ඉන්නවයි දෘෂ්ටිය මේ රූප තුළ හරි, වේදනා තුළ හරි, සංඥා තුළ හරි, සංඛාර තුළ හරි, විඤ්ඤාණ තුළ හරි.
스무 가지로 나누어 sakkāya diṭṭhi를 보여 주는데, 바로 이것이 sakkāya diṭṭhi로 자라나는 것입니다. 곧 rūpa 안이든, vedanā 안이든, saññā 안이든, saṅkhāra 안이든, viññāṇa 안이든 '나'가 있다는 diṭṭhi입니다.
මමෙක් ඉන්නවා කියන මෙන්න මේ දෘෂ්ටියේ තියෙන තාකල් ඔය පිට මමෙක් ගැන හොයන්න බැහැ. තියෙන පර්ශනය විච්චරයි.
'나'가 있다는 이 diṭṭhi에 머무는 한, 이것들 바깥에서 '나'를 찾을 수는 없습니다. 문제는 그것뿐입니다.
ඔය තුළින් තමයි ඒ කාලේ නම් නිගමනය කළේ මම කියලා එකක් මම කියන්නේ ඔය තුළ ඉන්නවා. ඔයට ඉඳලායි ඔක්කොම ක්රියාත්මක කරන්නේ. ඒ තමයි සත්වයා කියන්නේ.
그때 사람들은 이것들을 통해, '나'라는 하나가 이 안에 있고, 거기 머물며 모든 것을 움직인다고 못 박았습니다. 그것을 satta라고 불렀습니다.
ඒ මම සදාතැනින් නිකයි. මම කියන සංඥාව මම කියන අදහස විඳින්න බැහ. එහෙනම් මම නැති කරන්න බැ.
그 '나'는 늘 그대로이며 한결같다고 보았습니다. '나'라는 saññā, '나'라는 생각은 깨뜨릴 수 없고, 그러니 '나'는 없앨 수 없다는 것입니다.
මම කියන එක සදාතන නිතරයි. විවිධාකාරයන්ට පරිවර්ත වෙනවා. මේ ආදී වශයෙන් ගේන දහමක් තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ අන්ය පරිබ්රාජික ළඟ අන්ය 62ක් දෙසරක් මිත්යා දෘෂ්ටිය අතරේ ඒ අය නිමේ මම කියන සංඥාව ඔය විදියට ඒ හැම මම කරනවා මම කියනවා මම කියන හැඟිය මුල් කරගෙන කියන මේ ලෝක සම්මත කතාව ඉස්ථිර දෙයක් හැටියට සදා ටික සත්වයක් හැටියට අරගෙන මෙන්න මේ කියන මම කියන එක්කෙනා තමයි
'나'는 늘 그대로이고 한결같으며, 여러 모습으로 바뀌어 간다. 이런 가르침을 부처님이 계시던 때 다른 paribbājaka들이 내세웠습니다. 예순두 가지 그릇된 diṭṭhi 가운데에서 그들은 '나'라는 saññā를 그렇게 붙잡았습니다. '내가 한다, 내가 말한다' 하는 '나'라는 느낌을 뿌리로 한 이 세상의 말버릇을 단단한 것으로, 늘 있는 satta로 받아들여, 바로 이 '나'라는 하나가 …
මේ සතර සවිස අරන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒන් මම කියන එක්කෙනා නැති කරන්න බැ. මම කියන එක්කෙනා සදාතනයකරයි.
그러니 '나'라는 하나는 없앨 수 없다, '나'라는 하나는 늘 그대로라고 했습니다.
මෙන්න මේ ආකාරයෙන් අරගෙන ඉතින් ඊට පස්සේ නොයෙක් ආකාරය ඕකට දෘෂ්ට ගන්නවා. ඉතින් ඒ කියන මම රූපවාද
이렇게 받아들인 뒤, 그것에 대해 갖가지 diṭṭhi를 세웠습니다. 그 '나'에 rūpa가 있다는 말들이 그것입니다.
සමහර අය එයාට රූපයක් නැද්ද එයා මොන පාරද කොච්චර ලොකුද කොච්චර පැතිරිලා ඉන්න කෙනෙක්ද පුංචි එක්කෙනෙක්ද ලොකු එක්කෙනෙක්ද එයාගේ ස්වභාවය කොහොමද කියලා. විවිධ ආකාරය ගැටලු ප්රශ්න වතුර කරගෙන මේවර තර්කවාද කර කරගෙන හිටපු කාලයක් තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩෙන කාලේ වෙනකොට නොයේ පරිබ්රාතකු කළේ ඕකයි. අන්න ඒ ආගමිතය ඔක්කොම කළේ ඔය සර්කවාදය ගෙනිය.
어떤 이들은 그에게 rūpa가 없느냐, 어떤 모습이냐, 얼마나 크냐, 얼마나 퍼져 있느냐, 작으냐 크냐, 그 본바탕은 어떠냐 하며 갖가지 물음을 일으키고 이리저리 따지며 다투었습니다. 부처님이 오셨을 때가 바로 그런 때였습니다. 여러 paribbājaka가 한 일이 그것이었고, 그 모든 가르침들이 그런 따지기를 이어 갔습니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙතන්දි පෙලා දුන්නේ ඔය බලාපොරොත්තු වෙන මම කියන එක්කෙනා ගින්නේ කොහෙද කියලා හොයලා බලන්න.
그런데 부처님은 여기서, 그들이 기대하는 그 '나'가 어디에 있는지 찾아보라고 보여 주셨습니다.
යම් කෙනෙක් රූපය තුළ මනින්නවා කිව්වනම්. රූපය වෙනස් වෙන එකක්ද නැද්ද? මෙයා නොවෙන රූපයක් පනවන්න පුළුවන්ද?
누군가 rūpa 안에 '나'가 있다고 한다면, rūpa는 바뀌는 것입니까, 아닙니까? 바뀌지 않는 rūpa를 내세울 수 있습니까?
ඒ ගැන විග්රහ කරලා පෙන්නවා වෙනස් නොවෙන රූපයක් පනවන්න බැයි හැම රූපයක්ම වෙනස් වෙනවානම්. ඒ වෙනස් වෙන යමක් වල මමෙක් පනවන්න පුළුවන්ද?
그것을 풀어, 바뀌지 않는 rūpa는 내세울 수 없음을 보여 주십니다. 모든 rūpa가 바뀐다면, 바뀌는 것에 '나'를 내세울 수 있겠습니까?
බුදුරජාණන් වහන්සේ හේතු ඇතු අහනවා.
부처님은 까닭을 들어 물으십니다.
මේ රූපය මුල් කර රූපය තුළ මම ඉන්නවා කිව්වොත් වෙනස් වෙන රූපය තුළ ඉන්න මම කවුද ඒ මොන මොකෙන්ද පනවන්නේ සදාතන එක මගෙක් පනවනකොට රූපය වෙනස් වෙනවා නම් වෙනස් වෙන රූපය තුළ මම කියලා එක්කෙනා අය ඉන්නවානම්. රූපය වෙනස් වෙනකොට මොකද වෙන්නේ කවුද දෙයක්? මොකෙන්ද හඟවන්නේ?
rūpa를 바탕으로 rūpa 안에 '나'가 있다고 한다면, 바뀌는 rūpa 안에 있는 그 '나'는 누구입니까? 무엇으로 그것을 내세웁니까? 늘 그대로인 '나'를 내세우는데 rūpa가 바뀐다면, 바뀌는 rūpa 안에 '나'라는 이가 있다면, rūpa가 바뀔 때 무엇이, 누가 어떻게 됩니까? 무엇으로 그것을 가리킵니까?
මා තුළ රූපය තියෙනවා. වෙනස් වෙන රූපයක් නම් ඒ රූපය එකක්වත් එකාකාර නැත්නම්. ඒ මම කියලා හිම් පනවපු දේ මොකෙන්ද හඟවන්න.
'내 안에 rūpa가 있다.' 그러나 rūpa가 바뀌는 것이라면, 어느 하나도 한결같지 않다면, '나'라고 내세운 그것을 무엇으로 가리키겠습니까?
මේ ආදී වශයෙන් එකින් එක විග්රහ කරලා පෙන්නනවා.
이렇게 하나하나 풀어 보여 주십니다.
වේදනාව මමයි කියනකොට එකාකාරව පවතින වේදනාවක් දකින්න පුළුවන්ද? පෙන්නන්න පුළුවන්ද?
vedanā가 '나'라고 할 때, 한결같이 머무는 vedanā를 볼 수 있습니까? 보여 줄 수 있습니까?
දැන් සදාතුනික මමය ගැන කතා කරනකොට වේදනාව මම කිව්වොත් වෙනස් නොවෙන වේදනාවක් නැත්නම්. වේදනාව කියන්නේ හේතුඵලයක් නම්. ස්පර්ශය නිසා හටගන්න එකක් නම්. ස්පර්ශ නැති වෙන වේදනා නැතිනම්. ඒ වේදනාව සම්බන්ධ කරලා මමෙක් පනවන්න පුළුවන්.
늘 그대로인 '나'를 말하면서 vedanā를 '나'라고 한다면, 바뀌지 않는 vedanā가 없다면, vedanā가 까닭에서 나온 열매라면, phassa 때문에 생겨나는 것이라면, phassa가 없으면 vedanā도 없다면, 그 vedanā에 엮어 '나'를 내세울 수 있겠습니까?
මම කියන්නේ හේතු ඵලයක්. ස්පර්ශය හටගන්න ප්රතිඵලයක්.
'나'라고 하는 것은 까닭과 열매일 뿐, phassa에서 생겨난 열매입니다.
එතකොට ඊග සංඥාව ගැන. ස්පර්ශයක් වේදනාවක් ආපු හාමයි සංඥාවක් හටගන්නේ.
그다음 saññā를 봅시다. phassa와 vedanā가 오고 나서야 saññā가 생겨납니다.
ස්පර්ශය හටගන්න ඕන කරන හේතු ප්රත්යය ක්රියාත්මක වීමෙනි ස්පර්ශය හටගන්නවා. ඒ ස්පර්ශයත් එක්කයි ඒ හේතුවේ ඵලය වශයෙන් වේදනාව හටගන්නේ ඒ එක්කමයි. සංඥාව හටගන්නෙත් ඒ එක්ක.
phassa가 생겨나는 데 필요한 까닭과 paccaya가 움직여 phassa가 생겨납니다. 그 phassa와 함께, 그 까닭의 열매로 vedanā가 함께 생겨납니다. saññā도 그것과 함께 생겨납니다.
ස්පර්ශය වෙනස් වෙනවා නම් සංඥාවක් වෙනස් වෙනවද නැද්ද? වෙනස් නොවෙන සංඥාවක් පෙන්නන්න පුළුවන්ද? දැන් වෙනස් වෙන සංඥාවකට මම කියලා පනවන්න පුළුවන්ද? මොන හේතුද පනවන්න
phassa가 바뀌면 saññā도 바뀝니까, 아닙니까? 바뀌지 않는 saññā를 보여 줄 수 있습니까? 바뀌는 saññā에 '나'라고 내세울 수 있습니까? 무슨 까닭으로 내세웁니까?
සංඛාර කියන්නේ මොනවද? අවිද්යාව පත්ය කරගෙන ඒ ඒ මොහොතේ ආපු දෘෂ්ටියට තනුළව හිතනවා කියනවා කරනවා.
saṅkhāra란 무엇입니까? avijjā를 바탕으로, 그때그때 떠오른 diṭṭhi에 따라 생각하고 말하고 하는 것입니다.
හිතනකන් හිතන හිත කියනකන් කීමට අවශ්යදී දේ ක්රියාවලිය තියෙනවා. කරන වෙලාව යනකන් කරන වෙලාවට අවශ්ය ක්රියාවලිය එතන සිද්ධ වෙනවා.
생각하는 동안에는 생각하는 마음이, 말하는 동안에는 말에 필요한 흐름이 있습니다. 하는 동안에는 하는 데 필요한 흐름이 거기서 일어납니다.
ඒ ක්රියාවලිය එකක්වත් එකාකාරවල නොපැවටී මොහොතින් මොහොත ගෙවෙන වෙනස් වෙන විපත්තයට පත් වෙන දෙයක් නම් විපරිණාවයට පත් වෙන දෙයක් නම්. ඒ සංඛාරයක් මම කියලා පනවන්න පුළුවන්. සදාපින කටෙන් මොකක්ද ඒ තුළ පනවන්නේ? ඉතුරු වුනේ මොකක්ද සංඛාර එක්කපනවා මෙන්න මේ එකින් එක විග්රහ කරලා දුන්නා.
그 흐름 가운데 어느 하나도 한결같이 머물지 않고, 순간순간 흘러가며 바뀌고 vipariṇāma에 이르는 것이라면, 그런 saṅkhāra를 '나'라고 내세울 수 있겠습니까? 늘 그대로인 무엇을 그 안에 내세웁니까? saṅkhāra와 함께 내세울 무엇이 남았습니까? 이렇게 하나하나 풀어 주셨습니다.
විඤ්ඤාණයක් කියන එකක් හටගන්නවා සංඛාර පත්තයෙන් හටගන්න හේතු ඵලයක් විඤ්ඤාණ කියන්නේ.
viññāṇa라는 것이 생겨납니다. viññāṇa란 saṅkhāra를 바탕으로 생겨나는 까닭의 열매입니다.
ඒ ඒ සංඛාර ගනුකූලව එේ විඤ්ඤාණය හටගන්නවා. ඒ සංඛාරය ගෙවෙනකොට ඒ විඤ්ඤාණයත් ගෙවෙනවා.
저마다의 saṅkhāra에 따라 그 viññāṇa가 생겨나고, 그 saṅkhāra가 흘러가면 그 viññāṇa도 흘러갑니다.
ඇහෙන් රූපනකන් චක්ඛු විඤ්ඤාණය හටගන්නවා. ඊට පස්සේ කනෙන් සද්දැහැ හගන්නේ සෝත විඤ්ඤාණය.
눈이 모습을 볼 때 cakkhu viññāṇa가 생겨납니다. 그다음 귀가 소리를 받을 때는 sota viññāṇa입니다.
නාසයට ගලසු දැක ඒක අරමුණ ඒක ගහන විඤ්ඤාණය ක්රියාත්මක වෙනවා. එතකොට චක්ඛු විඤ්ඤාණක් නෑහැ සෝත විඤ්ඤාණක් නෑහැ. ඝාන විඤ්ඤාණ ක්රියාත්මක වෙනකොට දිවෙන් සස දැනකොට දිව විඤ්ඤාණය ක්රියාත්මක වෙන්නේ. ඒත් චක්ඛු විඤ්ඤාණක් නෑහැ. සෝත විඤ්ඤාණක් නෑහැ, ගාන විඤ්ඤාණක් නෑහ. ක්රියාත්මක වන ජිහා විඤ්ඤාණය ඒක දිවට රස දැන්න මොහොතේදී ඒක සිද්ධ වෙන්නේ. කයට පහක් දැනෙන වෙලා
코에 냄새가 닿으면 그것을 대상으로 하는 viññāṇa가 움직입니다. 그때는 cakkhu viññāṇa도 없고 sota viññāṇa도 없습니다. ghāna viññāṇa가 움직이다가, 혀로 맛을 알 때는 jivhā viññāṇa가 움직입니다. 그때도 cakkhu viññāṇa도, sota viññāṇa도, ghāna viññāṇa도 없습니다. 움직이는 jivhā viññāṇa는 혀가 맛을 아는 그 순간에 일어납니다.
සිද්ධ වෙන්නේ. කයට පහක් දැනෙන වෙලා තියෙන්නේ කාය විඤ්ඤාණය. කයට පහක් දැනෙන්නේ නැත්නම්, ස්පර්ශේ නැත්නම් ඒකට විඤ්ඤාණයක් හටගන්නේ නැහ. එහෙනම් මොකේටද විඤ්ඤාණයක් පනවනේ ස්ථිර විඤ්ඤාණය ඔව් මම කියපු විඤ්ඤාණය
몸에 닿음이 느껴질 때 있는 것은 kāya viññāṇa입니다. 몸에 닿음이 느껴지지 않으면, phassa가 없으면, 그에 맞는 viññāṇa는 생겨나지 않습니다. 그렇다면 무엇에다 '이것이 단단한 viññāṇa다, 그래, 내가 말한 viññāṇa다' 하고 viññāṇa를 내세웁니까?
මේ ආකාරයෙන් පෙන්නලා රූප කියන්නේ වේදනා කියන්නේ, සංඥා කියන්නේ, සංඛාර කියන්නේ, විඤ්ඤාණ කියන්නේ. හේතුවක් නිසා දොනැගෙන ඵලයක් ඒ හේතුව තියෙනකන් ඒ හේතුව ක්රියාත්මක වෙනකන් ඵලය ක්රියාත්මක වෙනවා. ඒ හේතුව නිරෝධනම් ඵලය නිරෝධ වෙනවා.
이렇게 보여 주십니다. rūpa도, vedanā도, saññā도, saṅkhāra도, viññāṇa도 까닭 때문에 생겨나는 열매입니다. 그 까닭이 있는 동안, 그 까닭이 움직이는 동안 열매도 움직이고, 그 까닭이 사라지면 열매도 사라집니다.
එහෙනම් රූප හැර වේදනා හැර, සංඥා හැර, සංඛාර හැර, විඤ්ඤාණ හැර ඒ තුළ මාත්තයක් නැත්නම්. ඔය ටික අහක්ලා ඉතුරු වෙන්නේ මම කවුද තවත් එකක් ඉතුරු කරලා කියන්න පුළුවන්ද? මොන දත්තයෙන්ද කියන්නේ.
그렇다면 rūpa를 빼고, vedanā를 빼고, saññā를 빼고, saṅkhāra를 빼고, viññāṇa를 빼면 그 안에 attā가 없습니다. 이것들을 걷어 내고 남는 '나'가 누구인지, 또 다른 무엇을 남겨 말할 수 있습니까? 무슨 근거로 말합니까?
එහෙනම් මොකේටද මම කිව්වේ? මෙන්න රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන ක්රියාපදියක්.
그렇다면 무엇을 '나'라고 불렀습니까? 바로 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 움직임의 얼개입니다.
ඒ ක්රියාපදිය දෘෂ්ටියකින් එක හැටියට තව පවතින එක කියන දෘෂ්ටියක් ඇති කරගන්නවා මෙන්න මේකට මම කියන දෘෂ්ටිය තියාගන්නවා.
그 움직임의 얼개를 diṭṭhi로 하나로 묶어, 그것이 하나로 이어진다는 diṭṭhi를 일으키고, 바로 거기에 '나'라는 diṭṭhi를 두는 것입니다.
මෙන්න මේ කියන දහම හරියට තේරුණන් එයා දැනගන්නවා. ආත්මයක් වශයෙන් පනවාගන්නේ දෘෂ්ටියක් නිසා. ඇත්තක් නෙවෙයි.
이 dharma를 바르게 알아들으면 그는 압니다. attā라고 내세우는 것은 diṭṭhi 때문이지, 참이 아니라는 것을.
මුලා මායා දෘෂ්ටියකට ආත්ම කියලා පනවනවා මිසක් පනවන්න ආත්මයක් ඔය තුළ තියෙනවද කියලා විමර්ශනය කරලා බලනකොට ආත්මයක් පනවන්න. රූප තුළවත්, වේදනා තුළවත්, සංඥා තුළවත්, සංඛාර තුළත්, විඤ්ඤාණ තුළවත් නැත්නම්. එහයින් පිටස්ර පනවන්න හේතුත් නැත්නම්. ඔය බලාපොරොත්තු වෙන ඔය කියන මම කොහෙද ඉන්නේ?
헷갈림과 허깨비 같은 diṭṭhi에 attā라고 이름 붙일 뿐입니다. 이것들 안에 내세울 attā가 있는지 살펴보면, rūpa에도, vedanā에도, saññā에도, saṅkhāra에도, viññāṇa에도 내세울 attā가 없고, 그 바깥에 내세울 까닭도 없다면, 기대하는 그 '나'는 어디에 있습니까?
නෑ ඕක ගොඩනාගාගත්ත දෘෂ්ටියක්. ඔයක තෝරාගන්න බැරි. ඒ නිසා ගොඩනාගාගත්ත දෘෂ්ටියක්.
아닙니다. 그것은 지어낸 diṭṭhi입니다. 그것들 속에서 골라낼 수 없습니다. 그러니 지어낸 diṭṭhi입니다.
ගිනි පෙනිල්ල කරපෝවනකොට ගිනි වලල්ල්ලලා පෙලා කියනවා අන්න ගිනි වලල්ල්ලලා කියලා. ගිනි පෙනිල්ල කැරකීමෙන් ගිනි වලල්ල්ල හටගන හැටි දන්න නිසා. දන්න අය දකිනවා. ඔතන ගිනිවලක් හැටියට මායාවක් විද්යාමාන වුනා නිසා පොතන ගිනිවලක් නැහ. ගිනි පෙිල්ලා කැරකීම නිසා ඇතිවෙන මායාව පෙනුනේ ඔහොම තමා.
불붙은 막대를 빙빙 돌리면 불 고리가 보여서 사람들은 '저기 불 고리가 있다' 합니다. 막대를 돌려서 불 고리가 생기는 줄 아는 사람은 봅니다. 거기에 불 고리처럼 허깨비가 드러났을 뿐, 거기에 불 고리는 없다는 것을. 막대를 돌려 생긴 허깨비가 그렇게 보였을 뿐입니다.
මෙන්න මේව රූප වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ ක්රියා පද්ධතිය ක්රියා පිළිබඳවකට යනකොට ඔය ක්රියා සම්පිදනය පේන්නේ මායා දර්ශනයකින් ඇති එකක් හැටියට පේනවා. ඇති පුද්ගලයෙක් හැටියට පේනවා. ඒ නිසා මම කියා පුද්ගලයෙක් ඉන්නවා කියන දෘෂ්ටියට වගේ.
이처럼 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 움직임의 얼개가 돌아갈 때, 그 움직임의 어우러짐이 허깨비 보기로 있는 것처럼, 있는 puggala처럼 보입니다. 그래서 '나'라는 puggala가 있다는 diṭṭhi 같은 것이 생깁니다.
ඒසා මම ඇත්්ද මම නැද්ද කියන මේ දෙකම බුදුරජාණන් වහන්සේ අයින් කරනවා. මොකද ඒ හේතුව? මම කියන දෘෂ්ටියේ ඉඳගෙන සෙරණතාව ප්රශ්න තියෙනවා නම් ඒ මූල දෘෂ්ටිය වැරදිනවා. ඒ වැරැද්දේ ඉඳගෙන තියෙන හැම එකක්ම පිළිගන්න හේතු නැ. ගිනි වලල්ලා තියෙනවද?
그래서 부처님은 '나'가 있느냐, '나'가 없느냐 하는 이 둘을 다 물리치십니다. 왜 그럴까요? '나'라는 diṭṭhi에 앉아서 늘 그대로냐 아니냐를 묻는다면, 그 뿌리 diṭṭhi가 그릇된 것이니, 그 그릇됨에 서 있는 모든 것은 받아들일 까닭이 없습니다.
පිළිගන්න හේතු නැ. ගිනි වලල්ලා තියෙනවද? ගිනි වලල්ලා තියෙනවා කියන දෘට්ටියේ ඉන්න කතා කරන තාකාල ඒ මත්තයාගින් ඒකට පින්තුරක් හරියට ගන්න බැ. තියෙනවා කිව්වත් නෑ කිව්වත් මිනිහට පිළිගන්න බැ.
불 고리가 있습니까? 불 고리가 있다는 diṭṭhi에 서서 말하는 한, 그 생각으로는 그것을 바르게 그려 낼 수 없습니다. 있다고 해도 없다고 해도 그 사람은 받아들일 수 없습니다.
ගිනි වල නැද්ද ගිනි වල ලොකුද? ගිනි වලල්ල පුංචිද? මේ ආදී වශයෙන් අහන්න ගිනි වල කොහෙන්ද මෙතෙන්නට ආවේ ගිනි වල මෙතන තියනද? කොහා ගියේ දැන් මෙතන නැහනේ. ඔයා ආදි වශයෙන් ගිනිවාල කියන එක තෝරගත්තේ නැති වනහා සියලුම ප්රශ්න තියෙනවා. ඔය සියලුම
불 고리가 없느냐, 불 고리가 크냐 작으냐, 이런 식으로 묻고, 불 고리가 어디서 여기 왔느냐, 여기 있느냐, 이제 여기 없는데 어디로 갔느냐 하며, 불 고리가 무엇인지 가려내지 못한 동안에는 이 모든 물음이 있습니다.
වනහා සියලුම ප්රශ්න තියෙනවා. ඔය සියලුම ප්රශ්න ිසිදෙනවා ගිනි වල කියන්නේ මොකක්ද කියලා තෝරගත්තට පත් ගිනිවල කියන්නේ මායාවක්, විද්යාමාන එන මායාවක්, ක්රියාධාමයක විද්යාවෙන මායාවක් මිසක් ගිනිවල කියලා දෙකක් ඇති දෙයක් යන්නේ නැහ නෑහ කියලා දැනගත්තට පත් කොහේ ඉඳන් ආපු ගිනිවලක්ද කියලා තිබුන ප්රශ්නයක් තියන නම් ඒක ඉවරයි.
그 모든 물음은 불 고리가 무엇인지 가려내면 가라앉습니다. 불 고리란 허깨비, 드러난 허깨비, 움직임 속에서 드러난 허깨비일 뿐, 불 고리라는 따로 있는 것은 없다고 알게 되면, 어디서 온 불 고리냐는 물음은 끝납니다.
එතකොට තියෙන ගිනිවලවල කොහොම එතන තියෙන්නේ කියලා හුන ඒ ප්රශ්නෙත් ඉවරක්. දැන් හිතන ගිනිවල නැහ කොහොරද ගිය කියලා හeke හුව නම් ඒක ප්රශ්නුත් ඉවරයි. ගිනිවලවල ලොකු පුංචිද ඇහුව නම් ඒ ප්රශ්නුත් ඉවරයි.
불 고리가 어떻게 거기 있느냐는 물음도 끝납니다. 생각하던 불 고리가 없어졌는데 어디로 갔느냐는 물음도 끝납니다. 불 고리가 크냐 작으냐는 물음도 끝납니다.
ලොකුවට කැරකෙව්වො ලොකුවට පේනවා. පුංචියට කැරකෙව්වො පුංචියට පේනවා. කැරකෙව්වේ නැහක් නැහැ. කැරකෙව්වොත් පේනවා. එහෙනම් ගිරි වහරල කියන එක විද්යාමානය මායා දර්ශනයක් වශයෙන් මිසයි. ඒක ඇති දෙයක් කියලා ගත්තොත් මුලාවක් දැක දාලා ගිනිවල කියන ලුට්ඨියේ පිහිටලා හිතලා තිබිච්ච සියලුම ප්රශ්න වල උත්තරය ලැබුවේ.
크게 돌리면 크게 보이고, 작게 돌리면 작게 보입니다. 돌리지 않으면 없고, 돌리면 보입니다. 그러니 불 고리는 허깨비 보기로 드러날 뿐입니다. 그것을 있는 것이라 여겼던 헷갈림을 꿰뚫어 보면, 불 고리라는 diṭṭhi에 서서 품었던 모든 물음의 답을 얻습니다.
මේ මම කියන්නේ මෙන්න මේ පේන්නේ මායා දෘෂ්ටිය මිසක්. තවත් මමෙක් පනවන්න ලෝකය වෙනම පනවන්න මෙක් නෑහ කියලා යථාර්ථය දැක්කාට පත් වෙන්නේ. මමෙක් ඉන්නවද මෙක් නැද්ද? මම මොන පාරටද? මම කොහෙද ඇතුලේ ඉන්නවද ඉන්නවද කොහෙද ඉන්නේ කොච්චර දුරේ ඉලන් ආවද කොහාටද යන්නේ? මේ ප්රශ්න ඔක්කොම විසඳිලා ඉවරයි. 20 විෂම විසඳිලා ඉවරයි. මම කියන්නේ දෘෂ්ටියක් දැනගත්තට පස්සේ.
이 '나'라는 것도 여기서 보이는 허깨비 diṭṭhi일 뿐, 따로 내세울 '나'는 없다는 참을 보게 되면, '나'가 있느냐 없느냐, '나'는 어떤 모습이냐, '나'는 어디 안에 있느냐, 어디에 있느냐, 얼마나 먼 곳에서 왔느냐, 어디로 가느냐, 이 물음들이 모두 풀립니다. 스무 가지가 모두 풀립니다. '나'라는 것이 diṭṭhi임을 안 뒤에는 말입니다.
මෙන්න මේක දැනගැනීමට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර ධර්ම මේක ඇත්ත මනාසය මනාසය හොයන්න
이것을 알게 하려고 부처님이 dharma를 가르치셨습니다. 이 참을 잘 찾아보십시오.
මම කියන ගොඩක් ලෝකයා පනවා වගේ ඉන්නේ ගත හිත දෙකේ සම්පිඩනයක් කොතනහයි විද්යාමාන වෙනකොට එතන මම පන්වනේ
세상 사람들이 '나'라고 내세우는 곳은, 몸과 마음 둘의 어우러짐이 어디선가 드러날 때 거기에 '나'를 내세우는 것입니다.
ඒ ගතයි හිතයි කියන ටික විශ්ලේෂණය කරලා බලන්න වෙන් කරලා බලන්න කොටස් පහකට වෙන් කරන්න
그 몸과 마음을 풀어헤쳐 보십시오. 갈라서 보십시오. 다섯 부분으로 나누어 보십시오.
ඒ ම කියන තැන අපි හඳුන්ට එන්න තිබුනේ මොනවද විද්යාමාන රූප විද්යාමානව ඒක රූපස්කන්ධයට දාන වේදනා විද්යාමාන වුණා. ඒක වේදනා ස්කන්ධයට තේ කරන්න. සංඥා විද්යාමාන වුණා ඒක සංඥා ස්කන්ධයට දාන. සංඛාර විද්යාමාන වුණා. ඒක සංඛාර ස්කන්ධයට දාන. විඤ්ඤාණ විද්යාමාන විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයට දානවා. දැන් විද්යාමානට මම හොයන්න පහත වෙන ොක හයවෙනි මම තව එකක් ඉතුරු වෙලා නැහ.
'나'라고 하던 자리에서 우리가 알아볼 수 있었던 것은 무엇입니까? rūpa가 드러났으면 그것은 rūpa khandha에 넣으십시오. vedanā가 드러났으면 vedanā khandha에 넣으십시오. saññā가 드러났으면 saññā khandha에, saṅkhāra가 드러났으면 saṅkhāra khandha에, viññāṇa가 드러났으면 viññāṇa khandha에 넣습니다. 이제 드러난 것에서 '나'를 찾아보십시오. 다섯 말고 여섯째 '나'가 따로 남아 있지 않습니다.
එහෙනම් ඊළඟ බලන්න මේ පහේ එකතුව නිසා මමෙක් විද්යාමාන වුණා නිසා. මේ පහ වෙන් කරවට පස්සේ තවත් මමෙක් ඉතුරු වෙලා නෑහ එතන අයින් කරන්න.
그러면 다음을 보십시오. 이 다섯의 모임 때문에 '나'가 드러났던 것입니다. 이 다섯을 갈라놓고 나면 또 다른 '나'는 남지 않습니다. 거기서 걷어 내십시오.
එහෙනම් දැනගන්නවා මම කියපු මායාව ගොරනැගුණේ මේ පහේ සංකල්ට අරගත්ත මුලා දෘෂ්ටිය නිසයි.
그러면 압니다. '나'라고 한 허깨비는 이 다섯의 어우러짐을 붙잡은 헷갈린 diṭṭhi 때문에 생겨났다는 것을.
මෙන්න මේක දැකපු දාට ඔහුට තිබුණා මමෙක් ගැන දෘෂ්ටියක් ඒ දෘෂ්ටියේ ඉවරයි. මෙන්න මේකේ තියෙනවා සක්කාය දිට්ඨිය කෙළවර වුණා.
이것을 본 날, 그가 지녔던 '나'에 대한 diṭṭhi는 끝납니다. 여기서 sakkāya diṭṭhi가 끝을 맺습니다.
එහෙනම් ධර්මය තුළින් ඉස්සෙල්ලා දැනගන්න ඕනේ කොතනද මම ඉන්නේ කියලා හොයනකොට මම කියන මායා දර්ශනයක් ගොඩනැගිලා ලෝක සත්වයා රැවටිලා මමෙක් ඉන්නවා කියන දෘෂ්ටියට වැහැගත්තේ. මෙන්න මේ රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන ස්කන්ධ පහේ ක්රියාධාමයක් දැකලා. ක්රියාධාමයට සත්වයෙක් විද්යාමාන කෙනා. අන්න ඒ විද්යාමාන වෙච්ච මායා දර්ශනයට මම කියන හකම් නම තියාගන්නා. ඔහු කියලා කිව්වා.
그러니 dharma를 통해 먼저 알아야 합니다. '나'가 어디 있는지 찾아보면, '나'라는 허깨비 보기가 지어져 세상의 satta들이 속아 '나'가 있다는 diṭṭhi에 덮였습니다. rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 다섯 khandha의 움직임을 보고, 그 움직임에서 satta가 드러난 것입니다. 그렇게 드러난 허깨비 보기에 '나'라는 이름을 붙여 두었습니다. '그'라고도 불렀습니다.
එහෙන් ලොකුවට තියෙන මමෙක් ලොකු වෙන පේනවා. ශරීරය ලොකු නම් ලොකු මනුතු වෙනවා. ශරීරය පුංචි නම් පුංචි මනු වෙනවා. මේ ආදි වශයෙන් ලොකු වෙන එකක්, පුංචි වෙන එකක් යනවා දැකවොත් මම යනවා, මම එනවා, මම ඉන්නවා. මම මලා මම අහවතන උපන්නා. මේ අරහ මේ මම කියන දෘෂ්ටියෙන් ගන්නවා. මැරීමක් නැතුවත්
그래서 크게 있는 '나'는 커 보입니다. 몸이 크면 큰 사람이 되고, 몸이 작으면 작은 사람이 됩니다. 이렇게 커지는 것, 작아지는 것, 가는 것을 보면 '내가 간다, 내가 온다, 내가 있다, 내가 죽었다, 내가 어디에서 태어났다' 하고, 이것들을 '나'라는 diṭṭhi로 받아들입니다.
දෘෂ්ටියෙන් ගන්නවා. මැරීමක් නැතුවත් නෙමෙයි. ඉපදීමක් නැතුවත් නෙමෙයි. ඒ වගේම ගමනක් නැතුවත් නෙමෙයි. මෙතනින් මැල්ලා ගලා රකයෙක් කියනවා දැවා එහෙම නැතුවත් නෙමෙයි. ඒකම ඔක්කොම තියෙනවා.
죽음이 없는 것도 아니고, 태어남이 없는 것도 아니며, 가는 것이 없는 것도 아닙니다. 여기서 죽어 다른 무엇이 되었다고 하는 일이 없는 것도 아닙니다. 그런 일은 다 있습니다.
හැබැයි ඔතන දෘෂ්ටියක් තියෙනවා මම තමයි මේ ඔක්කොම කරන්නේ. අරකයෙක් වුනෙත් මම මිනිහෙකුනෙත් මම යන්නෙත් මම එන්නෙත් මම ඉන්නෙත් මම. මම කියන එක්කෙනා මේ හැමතැනම ඉන්නවා. දැන් මෙන්න මේක තමයි මම කියන දෘෂ්ටිය.
다만 거기에 diṭṭhi가 있습니다. '이 모든 것을 하는 것은 나다. 그것이 된 것도 나, 사람이 된 것도 나, 가는 것도 나, 오는 것도 나, 있는 것도 나다. 나라는 하나가 이 모든 곳에 있다.' 바로 이것이 '나'라는 diṭṭhi입니다.
ඉතින් මේ දෘෂ්ටියක් වශයෙන් ලෝක සම්මතයේ කතා කරන්න ලෝකය පැවැත්මට ගන්නා වූ කොටසක් වශයෙන් මම කියන දෘෂ්ටිය අරගෙන අපි කතාබහ කරනවා ඔක්කොම කරනවා.
이렇게 diṭṭhi로서, 세상 말버릇 속에서 말하려고, 세상이 굴러가게 하는 한 부분으로 우리는 '나'라는 diṭṭhi를 붙잡고 말하고 모든 것을 합니다.
නමුත් මෙතන යථාර්ථයෙන් බලන්න. ඔය මම කියපු එකනම් විශේෂ පුද්ගලයට නැත්නම් ගොඩනැගිච්ච මානසිකත්වයක්.
그러나 여기서 참 그대로 보십시오. 그 '나'라는 것은 따로 있는 puggala가 아니라 지어진 마음가짐입니다.
කුමක් නිසා ගොඩනැගුණද? මේ රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන මෙන්න මේ ක්රියාවලිය නිසා ගොඩනැගිච්ච එකක් මම
무엇 때문에 지어졌습니까? rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이 흐름 때문에 지어진 것이 '나'입니다.
එයා මේ හැම එකක්ම ගොඩනැගිච්ච රූපයේ හේතුවක ඵලයක්ද නැද්ද? හේතුව වෙනස් වෙනකොට ඵලය වෙනස් වෙනවද නැද්ද? මේකත් බලන්න.
그것을 지은 이 하나하나, 지어진 rūpa는 까닭의 열매입니까, 아닙니까? 까닭이 바뀌면 열매도 바뀝니까, 아닙니까? 이것도 보십시오.
එතකොට පෙනම් රූපය කියන්නේ හේතුවක් නිසා ගොන්නැගෙන ඵලයක් නෙද ඒ හේතුව ගෙවෙනකොට ඒ ඵලය ගෙවෙනවා මේක.
그렇다면 rūpa란 까닭 때문에 지어지는 열매가 아닙니까? 그 까닭이 다하면 그 열매도 다합니다.
එයින් එහා මෙතන තබත් පවතින සදානික රූපයක් නැහැ. රූප තුළ තියෙන රූප හැදිලා තියෙන ආපෝ ධාතුවේ, තේජෝ ධාතුවේ, වායෝ ධාතුවේ, පඨවි ධාතුවේ විවිධාකාර සංකල් හේතුවෙන් ඉක්මීම නිසා අපිට මේ විද්යාමානිත රූප පේනවා.
그 너머에 머무는 늘 그대로인 rūpa는 없습니다. rūpa를 이루고 있는 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu가 갖가지로 어우러져 모였기 때문에 우리에게 이 드러난 rūpa가 보입니다.
ඒ එක්වීම නිසා හටගත්ත ක්රියාවලියක් නිසා හටගත්ත ප්රතිඵලය ඒ රූපය වශයෙන් දැක්කා නිසා. ඒ ක්රියාවලිය නිසා විද්යාමානෝ, මායා දර්ශනය රූපය මිසක්. ඔයිට අමතර රූපයක් මොකක්ද?
그 모임으로 생긴 흐름에서 나온 열매를 rūpa로 보았기 때문입니다. 그 흐름 때문에 드러난, 허깨비 보기인 rūpa일 뿐, 그 밖에 따로 무슨 rūpa가 있습니까?
යම් තැනක ආපෝ ධාතුව, තේජෝ ධාතුව, වායෝ ධාතුව, පඨවි ධාතුව එකතු වුණේ නැත්නම්. ධාතු හතරෙන් ගොඩනැගුණේ නැත්නම්. සත්ත්වය පුද්ගලයෙක්ගේ රත්වයකගේ රූපයක්, පුද්ගලයෙක්ගේ රූපයක්, ද්රව්යයක රූපයක්, වස්තුවක රූපයක් කියලා. එහෙම දැනගන්න ටිකක් ගොඩනැගෙන්න සදහස්.
어느 곳에 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu가 모이지 않았다면, 네 dhātu로 지어지지 않았다면, satta의 rūpa, puggala의 rūpa, 물건의 rūpa라고 알 만한 것은 지어질 수 없습니다.
ගොඩන්නගිලා තියෙන සියලුම රූපය. ආපෝ ධාතුවේ, තේරජෝ ධාතුවේ, වායෝ ධාතුවේ, පඨවි ධාතුවේ විවිධාකාර සංකල්යන් හේතු කරගෙන ගොඩනැගිච්චා.
지어져 있는 모든 rūpa는 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu의 갖가지 어우러짐을 까닭으로 지어진 것입니다.
[උගුර කෑරීම] පාන්පිටි පාන්පිටි වශයෙන් තියෙනවා නම් අපිට පාන් දැක්ක හැ.
[목을 가다듬는 소리] 밀가루가 밀가루로만 있다면 우리는 빵을 볼 수 없습니다.
පාන්ගිරියක් හැදනේ කොහොමද?
빵 한 덩이는 어떻게 만들어집니까?
පාන් පිටි නැමේදී පඨවිධාතුව ජලය මිස්තර කරලා අන්නකොට ආපෝ ධාතුව සාක මිස්තර කරලා ඒක අනු වායු ධාතුවෙන් පිම්බෙන්න තියා එහෙනම් ඒක පිබෙන්න තියලා. තේජෝ ධාතුව දාලා හින් කර කරලා ගත්තට පස්සේ කියනවා පාන් නැමති ධාතු සත්වයෙන් පාන් ගෙනිලිය ගන්න.
밀가루를 반죽할 때, 밀가루라는 paṭhavī dhātu에 물을 섞어 버무리면 āpo dhātu가 섞이고, 그렇게 반죽해서 vāyo dhātu로 부풀도록 둡니다. 부풀게 둔 뒤 tejo dhātu를 넣어 굽고 나면, 네 dhātu로 된 빵을 꺼내라고 말합니다.
දැන් ධාතු හතරේ ක්රියාකාරීත්වයෙන් ගොඩනැවිච්ච පාන් ගෙඩිය දැකෙනවා. අපි පාන් ගෙරිය කියලා එකක් ස්ථිරව තියෙනවා කියලා ගත්තොත් දැන් මේක හරියන්නේ මොකක්ද? පාන් කියන්නේ හේතුවක ඵලය බහු හේතු ක්රියාධාමයක ඵලයක්.
이제 네 dhātu의 움직임으로 지어진 빵 덩이가 보입니다. 빵 덩이라는 것이 단단히 있다고 받아들인다면, 무엇이 맞겠습니까? 빵이란 까닭의 열매, 여러 까닭이 움직인 흐름의 열매입니다.
එහෙනම් පාන් ගෙඩියක් පාන් වලින් නිකන් හටගන්නෙත් නැහ අහුවමෙන් හටගන්නෙත් නැ. එක්තරා ක්රමානුකූල ශක්ති විශේෂයට අනුකූලව ක්රම සදාවටත් අනුකූලව ක්රියාත්මක කරනකොට පාම් පිටි අරගෙන.
그러니 빵 덩이는 빵에서 저절로 생기는 것도 아니고 우연히 생기는 것도 아닙니다. 어떤 차례 있는 힘에 따라, 차례 있는 방법에 맞추어 움직일 때, 밀가루를 가지고,
පාපිට නැමති පඨවිලි ධාතුව ඒ වගේම ජලය නැමති ආපෝ ධාතුවෙන් අනලා ඒකට අවශ්ය කරන ද්රව්යය දාලා පඨවිලි ධාතුක හෝ ආප ධාතු මිතර ද්රව්යය දාලා ඒක පිපෙන්න තියෙනවා පිපෙනවා කියන්නේ මොකටදට වාය ධාතුවෙන් පුම්බ වෙනවා.
밀가루라는 paṭhavī dhātu를, 물이라는 āpo dhātu로 반죽하고, 거기에 필요한 것을 넣고, paṭhavī dhātu나 āpo dhātu가 섞인 것을 넣어 부풀도록 둡니다. 부푼다는 것은 무엇입니까? vāyo dhātu로 부풀어 오르는 것입니다.
පාගිලිය පිපුනා. මේ වරුවක් විතර තියන්න මේක පිපිලින්. දැන් වායෝ ධාතුය සම්මේසනයෙත් අයිලා ආප ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි වායෝ ධාතු රතුනය හටගත්ත එක. ආපෝ ධාතුවයි, පඨවි ධාතුවයි වායෝ ධාතුවයි. ඊට පස්සේ තව පාමුලේ අමු ගෙරියක් ඒක අමු පිහිටීර වලා තවම තියෙන්නේ. අර පෝරයේ තියෙන තේජෝ ධාතුව ඇතුළු කරනවා.
반죽이 부풀었습니다. 한나절쯤 두면 부풉니다. 이제 vāyo dhātu가 섞여 들어 āpo dhātu, paṭhavī dhātu, vāyo dhātu 셋이 어우러졌습니다. 그래도 아직 날 반죽입니다. 그래서 가마 안의 tejo dhātu를 들여보냅니다.
තේජෝ ධාතුව හත් වෙලාවට අවශ්ය උපදෙන්නේ මේක අපි බලාපොරොත්තු වෙන සම්මත පාන් ගෙඩිය ගොඩ නැගුණා ධාතු හතරෙන් මිසරණ.
tejo dhātu가 필요한 만큼 들어가면, 우리가 기대하던 흔히 말하는 빵 덩이가 네 dhātu의 섞임으로 지어집니다.
දැන් ධාතු හතරෙන් මිසරණය හේතුව ඔතන නොතිබුණ ඔය පාගිරිය දැක්ක හැටි. එහම් පාගිරිය කියන එකක් ලෝකේ තිබුණද? නැත්නම් ඒක හේතුවක ඵලයක්.
네 dhātu의 섞임이라는 까닭이 거기 없었다면 그 빵 덩이를 볼 수 있었겠습니까? 그러면 빵 덩이라는 것이 세상에 따로 있었습니까? 아닙니다. 그것은 까닭의 열매입니다.
හේතුවක් නිසා හටගත්ත ඵලයක් මෙහෙන් ඉපදිම් අර මේ එක උපමාවක් ගත්තා.
까닭 때문에 생긴 열매, 이것을 하나의 비유로 들었습니다.
දැන් මේ උපමාව වාගේම තමයි ලෝකේ ගහක් පොළක් ගත්තා. මේ දජීවී කතාවක් මෙතන නැහ. සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය කපන්නයි මේ ධර්මයේ තියෙන්නේ. මේ සත්වයෙක් පුද්ගලයෙක් කියන දෘෂ්ටිය කපලා මේ හේතුඵල ධර්මයක් කියලා ගත්තහම මේක සජීවීද අජීවීද කියන කතාව දාලා නෙමෙයි මේක ඔහොයන්න. හේතුවේ ඵලය මොකක්ද?
이 비유처럼 세상의 나무나 열매를 들어 봅시다. 여기에는 살아 있느냐 아니냐 하는 이야기가 없습니다. 이 dharma는 satta와 puggala라는 diṭṭhi를 끊으려고 있는 것입니다. satta, puggala라는 diṭṭhi를 끊고 이것을 까닭과 열매의 dharma로 받아들일 때, 살아 있느냐 아니냐 하는 이야기는 내려놓고 찾아야 할 것은 이것입니다. 까닭의 열매는 무엇인가?
කොස් ගහක් තියෙනවා. හැදුනේ කොහොමද? කොස් ගහ නැද්දේ රූපය අපි දැක්කා. දැන් හැදිත් හැටි බලාගෙන යනවා මොකෙන් මොනවාද හැදුවේ.
잭프루트 나무가 하나 있습니다. 어떻게 생겨났습니까? 우리는 그 나무의 rūpa를 보았습니다. 이제 무엇이 무엇으로 그것을 지었는지, 생겨난 모습을 따라가 봅니다.
බීජයේ හිතෙව්වා.
씨앗을 심었습니다.
තස ධාතුව පොළොවේ තියෙන පඨවිලි ධාතුව මේකට ඇදලා ගත්තා ආප ධාතුවෙන් මිශ්ර කරනවා. වතුර දැම්මේ ඒකට බිංජ හිට කොස්ටේ හිටලා වතුරක් කෙරවා තෙට පෝර තියෙන තැනක හිටලා අර පෝර නැමති පඨවිලි ධාතුව දාපු වතුර නැමති ආපෝ ධාතුව විස්තර වෙලා ඒ සංකල්පනයක් එයා හිතන් ගහට ඇදලා ගන්නා.
씨앗은 땅에 있는 paṭhavī dhātu를 끌어당겨 āpo dhātu와 섞습니다. 물을 주었습니다. 잭프루트 씨앗을 심어 물을 주고, 축축하고 거름 있는 곳에 심어서, 거름이라는 paṭhavī dhātu와 부어 준 물이라는 āpo dhātu가 섞이고, 그 어우러짐을 씨앗이 나무로 끌어올립니다.
වායු ධාතුව නිසා ඇද ඇද අරගෙන උඩට ඕන ඕන තැනට ගෙනිල්ලා ඕන තැන තිබ්බා. ඒ තැනට ගෙනිච්චේ වායෝ ධාතුව සැලියි.
vāyo dhātu 때문에 끌어올리고 끌어올려 필요한 곳마다 날라다 두었습니다. 그곳으로 나른 것은 vāyo dhātu의 움직임입니다.
ඉතින් ඉරලිය ඒකට වැටුනා. ඒකෙන් ගත්ත උෂ්ණ සකස් කරගත්තා. උෂ්ණ පෝෂණය කරගත්තට පස්සේ තේජෝ ධාතුව විස්තර කරලා හැටිය ධාතු සතර සංකල්
그리고 햇볕이 거기 내리쬐었습니다. 거기서 열을 받아 갖추었습니다. 열로 북돋운 뒤 tejo dhātu가 섞여서, 이렇게 네 dhātu가 어우러졌습니다.
කොත් ගහේ දළු වෙනවා, මල් වෙනවා, පොළ වෙනවා, ඔක්කොම වෙනවා, කඳෙනවා, පොතු වෙනවා, ලොකු වෙනවා පේනවා. ඔය ක්රියාවලියේ දිගටම වෙනසක්.
잭프루트 나무에 새순이 나고, 꽃이 피고, 열매가 맺히고, 모든 것이 되어 갑니다. 줄기가 되고 껍질이 되고 크게 자라는 것이 보입니다. 그 흐름 속에서 줄곧 바뀝니다.
ගහ වැඩෙනවා පේනවා. දැන් කොස් ගහක් පේනවා. කොයි වෙලාවක හරි අර පෝර දා පෝරාදින මුල් ටික කැපුන්න පෝරයන එක නතර කරන්න පඨවි ධාතු ඇදලාන එක නතර කරන්න ගහ වැඩීම නතරා.
나무가 자라는 것이 보입니다. 이제 잭프루트 나무가 보입니다. 어느 때든 거름을 빨아들이던 뿌리를 자르면, 거름 대기를 멈추면, paṭhavī dhātu 끌어들이기를 멈추면 나무의 자람이 멈춥니다.
වතුර දැම්මේ නැත්නම් ගහ මුල වේන්න හරියානම් පොළොව කරවෙලා ගියානම්. තේජෝ ධාතුව නැති නිසා ගහ වැඩීම නතර.
물을 주지 않으면, 뿌리가 마르게 되면, 땅이 메말라 버리면, (말씀대로 옮기면) tejo dhātu가 없어서 나무의 자람이 멈춥니다.
ඒකට අවශ්ය කරන වායෝ ධාතුව ගහට ඇදලා ගත්තේ නැත්නම්. අර කියන ක්රියාවලිය ඔවුන් සෙන්න ගෙනියන්න හැකියාව නැහැ. ඒත් නතර වෙනවා.
거기에 필요한 vāyo dhātu를 나무가 끌어들이지 못하면, 그 흐름을 이어 갈 수 없습니다. 그래도 멈춥니다.
උෂ්ණ ධාතුව නැති කරලා ඔතන සීතල කරා නම් හෝ ඒකට අවශ්ය උෂ්ණ ඔතෙ නැති කරලා දැම්මනම් ඉරේලිය වැටෙන්න තිබ්බේ නැත්නම්. අර ගහ වැඩියම රසනා.
열 dhātu를 없애 그곳을 차갑게 하거나, 필요한 열을 없애 버리거나, 햇볕이 들지 못하게 하면 그 나무의 자람은 멈춥니다.
දැන් ගහ වැඩෙනවා කියන්නේ කොත් ගහ දකිනවා කියන්නේ මොකක්ද? ධාතු හතරක හේතුවක් ඇතුව ගොඩනැගිච්ච සංකල්ක ප්රතිඵලයක් වශයෙන් මායා දර්ශනයක් වඩනවා ඒක තමයි ඒකෙන් නිර්මිත වෙච්ච එක කොච්ච ගහ.
그러면 나무가 자란다는 것, 잭프루트 나무를 본다는 것은 무엇입니까? 네 dhātu라는 까닭을 가지고 지어진 어우러짐의 열매로 허깨비 보기가 자라는 것입니다. 그렇게 지어진 것이 잭프루트 나무입니다.
දැන් හොස් ගහ කියන එකක් තියෙනවද ඇහුවො දැන් අපිගේ උත්තරය දෙන්න ති කොත් ගහ කියලා කියන්නේ මෙන්න මේ හේතුව නිසා ගොන්නැගිච්ච ඵලයක්.
이제 잭프루트 나무라는 것이 있느냐고 물으면, 우리가 할 대답은 이것입니다. 잭프루트 나무란 바로 이 까닭 때문에 지어진 열매입니다.
හේතු ගොඩනැගෙන තාක් ආකාර කොස් ගහ පේනවා. කොයි මොහොතකද හේතු වුණ වෙච්චාම කොස්ගහැනීම ඉවරක්. එතන කොස් ගහ ගැන කතා කරන බැ.
까닭이 지어지는 동안은 잭프루트 나무가 보입니다. 까닭이 사라지는 그 순간 잭프루트 나무는 끝납니다. 거기서는 잭프루트 나무를 말할 수 없습니다.
දැන් හැදිච්ච කොස් ගහ තියරනවා. මොකක්ද වෙන්නේ? පඨවි [උගුර කෑරීම] ධාතුව ඇදලා ගත්ත එක ආප ධාතුව මිසිරිලා ඇදලා ගත්ත එක නතර වුණා. දැන් ගහ මැරෙන්න කියලා. වායෝ ධාතුව තුළින් ඒ අවශය ඕජය සසෝජය ඒ තැන්ට ඇදලා ගින්නඑක සතර වුණා. අක්රිය වුණා.
이제 다 자란 잭프루트 나무를 베어 냅니다. 무슨 일이 일어납니까? paṭhavī [목을 가다듬는 소리] dhātu를 끌어들이던 것, āpo dhātu를 섞어 끌어들이던 것이 멈추었습니다. 이제 나무는 죽어 갑니다. vāyo dhātu를 통해 필요한 영양을 그 자리로 끌어가던 일이 멈추었습니다. 움직이지 않게 되었습니다.
ඒකට පඨයි දාත් නැහැ ආපෝධා වාය තේජෝ ධාතුව ඇදලා අරගෙන ගහේ රස පෝෂණය කරපු පෝෂන වැඩපිල අතර වුණා. දැන් ඉතින් ගහ හැදෙනවා කියන එක ඉවරයි.
거기에 paṭhavī도 없고, āpo, vāyo, tejo dhātu를 끌어들여 나무에 진액을 대던 그 일이 멈추었습니다. 이제 나무가 지어지는 일은 끝났습니다.
ඔය ටික නතර වුනාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? හැරිච්ච එකේ ආපහු මැරලා යනවා මිසක් දිය වෙලා යනවා මිසක් හතරාතුවට කොස් ගහක් ඉපදු වෙන්නේ නැ.
이것들이 멈춘 뒤에는 어떻게 됩니까? 베인 것은 다시 죽어서 녹아 네 dhātu로 돌아갈 뿐, 잭프루트 나무가 태어나지는 않습니다.
දැන් කොස් ගහට වෙච්ච රොඩු ටික පොළවට පස් වුනොත්. දැන් මේ කොස් පස් තියන්න බැ. ඒක ප්රශ්නය.
이제 잭프루트 나무였던 찌꺼기가 땅의 흙이 되면, 이것을 '잭프루트 흙'이라고 할 수는 없습니다. 그것이 핵심입니다.
අර කොස් ගහ තිබිච්චේ ඕජස වතුර කොටස ඒකෙන් වේලා වාස්ප වෙලා ගිහිල්ලා හරි වතුරට සම්බන්ධ වුනේ. දැන් කොස් වතුර එකක් නෑහ ඒ ඒක වතුර.
잭프루트 나무 속에 있던 물기는 말라 김이 되어 날아가 물에 섞였습니다. 이제 '잭프루트 물'이란 없습니다. 그것은 그냥 물입니다.
කොහේත් විච වායු මෙතනින් අහකෙනවා වායුවෙර වුණා. දැන් කොයුව මෙන්න කියලා පෙන්නන්න කරන්නේ ඒක වායුවමයි. කො කහකට ගැබ්බෙච්ච උෂ්ණ උෂ්ණට ගියා. මෙන්න කොත් උෂ්ණ කියන්නේ එකක් නෑහ. ඒක උෂ්මයම ධාතු හතරෙන් සකස් වෙලා
그 속에 있던 바람은 여기서 빠져나가 바람이 되었습니다. 이제 '잭프루트 바람'이라고 보여 줄 수 없습니다. 그것은 그냥 바람입니다. 잭프루트 나무에 갇혀 있던 열은 열로 돌아갔습니다. '잭프루트 열'이란 없습니다. 그것은 그냥 열입니다. 네 dhātu로 갖추어져서,
cos ගහ කියන නැති එකක් ඇති කරලා විද්යාමාහන කරලා ධාතු හතරේ ක්රියාවලිය නිසා නැවත ධාතු හතරට ගියාට පස්සේ දැන් කොස් ඉවරන්න.
잭프루트 나무라는 없는 것을 있게 하여 드러내고, 네 dhātu의 흐름 때문에 다시 네 dhātu로 돌아간 뒤에는 이제 잭프루트는 끝났습니다.
කොස් ආපෝ ධාතුවයි කොස්සේෝ ධාතුවයි කොවා ධාතුවයි කො පටවේ ධාතුවයි දැන් පෙන්නන්න බැ. එතනට ගියා.
잭프루트 āpo dhātu, 잭프루트 tejo dhātu, 잭프루트 vāyo dhātu, 잭프루트 paṭhavī dhātu를 이제 보여 줄 수 없습니다. 제자리로 돌아갔습니다.
අපි ඕවා ඔක්කොම අරගෙන ශරීරය හදනවා.
우리는 그것들을 모두 가져다 몸을 만듭니다.
දැන් ශරීරයේ රූපයම නොඇදැති.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අර පඨවි ධාතුව ආහාර වශයෙන් ගන්නවා. විස්තර කරගන්න ආපු ධාතුව ජලය වශයෙන් බොනවා. වායෝ ධාතුව ඇතුලට කරපෝවලා තෙරපලා ඕන තටක ඉන්න ක්රියාව සිද්ධ කරනවා.
paṭhavī dhātu를 먹을거리로 받습니다. āpo dhātu는 물로 마십니다. vāyo dhātu는 안으로 들이쉬어 밀어 넣어, 필요한 곳에 머무르게 하는 일을 합니다.
උෂ්ණ ධාතුව මොකද කරන්නේ? ඒක රත් කරලා විදිහට තම්බන එක තම්බලා පදන් කරන්න ඕන එක පදන් කරලා ඕන තැනට වාය ධාතුවෙන් ගෙනියනවා.
열 dhātu는 무엇을 합니까? 그것을 데워서 삶을 것은 삶고, 삭힐 것은 삭혀서, vāyo dhātu로 필요한 곳으로 나릅니다.
ඔය ක්රියාවලිය ඇතුලේ තියෙන තාක්කල් ධාතු හතරේ ක්රියාවලිය තියෙන තාක්කල් කය වැඩෙනවා. තත්ව කතාව තුනකින් අහකලා කය වැඩෙන්නේ ඔහොමයි.
그 흐름이 안에 있는 동안, 네 dhātu의 흐름이 있는 동안 몸은 자랍니다. satta 이야기를 내려놓고 보면 몸은 그렇게 자랍니다.
යම් දවසක ආහාර අරිත් වුනා නම් හරි ආහාරය නොදුන්නනම් පඨවි ධාතුව දෙන්න එක නතර කළා. ජලය නොදුන්න නම් ආපෝ ධාතුවක් නතර කළා. උෂ්ණයේ අවශ්ය දේ මතු කරන්නේ නැත්නම් වායුව නුදුනා නම් වායුවක් ධාතුවක් නතර වුණා පටවි ධාතුවක් නතර වුණා. ධාතු හතරේ ආකාරිතත්වය නතර වෙනකොට කය වැඩීම නතර වුණා.
어느 날 먹을거리가 끊기거나 먹을거리를 주지 않으면 paṭhavī dhātu 대기가 멈춘 것입니다. 물을 주지 않으면 āpo dhātu가 멈춘 것입니다. 열에 필요한 것을 끌어내지 못하거나 바람을 주지 않으면 vāyo dhātu가 멈추고 paṭhavī dhātu도 멈춥니다. 네 dhātu의 움직임이 멈추면 몸의 자람이 멈춥니다.
දැන් කය වැඩි වුනි ධාතු හතරේ ක්රියාකාරය වැඩිච්ච එකට අපි කය කිව්වේ.
그러니 몸이 자랐다는 것은 네 dhātu의 움직임이 자란 것이고, 그것을 우리는 몸이라고 불렀습니다.
ධාතු හතරේ ක්රියාකාරත්වය නතර වෙනහ පස්සේ මොකද වෙන්නේ? තිබුණ සත්වයා දුන්න ශක්තිය වීර්යය ඒකේ නතර වුනා නම් හීන වුණා නම් ආයේ තිබුණ සත්වයට මේක වැහැරිලා ගියා.
네 dhātu의 움직임이 멈춘 뒤에는 어떻게 됩니까? satta에게 주어졌던 힘과 기운이 멈추거나 줄어들면, 그 satta는 시들어 갑니다.
ඊට පස්සේ ආය කය පවත්වන්න බැහැ මල කය වුනා. කය මැරිලා. ජීවත් වෙන එකයි දැන්. ඊට පස්සේ ඒක තිච්ච පඨවි කොටස පඨවිට ගියා. පසට පෝර වුණා අය කොටස ජල කොටස ජලයට ගියා. වායු කොටස වායුවට ගියා උෂ්ණ කොටස උෂ්ණට ගියා දැන් බලමු මිනිත් ජලය මෙන්න මිනිත් දැන් එහෙම කියන්න බැ. සත්යෙක් ඉක්ම කියලා.
그 뒤로는 몸을 더 이어 갈 수 없어 주검이 되었습니다. 몸이 죽었습니다. 살아 있던 것이 이제 그렇게 됩니다. 그 뒤에 남은 paṭhavī 부분은 땅으로 가서 흙의 거름이 되었고, 물 부분은 물로, 바람 부분은 바람으로, 열 부분은 열로 갔습니다. 이제 보십시오. '이것이 사람의 물이다'라고 말할 수 있습니까? 그렇게 말할 수 없습니다. 여기 satta가 있다고 말할 수 없습니다.
මෙන්න මේ ආකාරයෙන් ධාතු හතරෙන් ගොඩනැගිලා ශක්තියක් මුල් කරගෙන ධාතු හතරෙන් ගොඩනැගෙන ක්රියාධාමී නිසා සත්වයෝ පේනවා, මනුස්සයෝ පේනවා, ගස් කොළන් පේනවා, දව්ය වස්තු පේනවා. ඔය ක්රියාකාරීත්වය නැවතුනොත් ඒ
이렇게 네 dhātu로 지어지고, 어떤 힘을 바탕으로 네 dhātu로 지어지는 움직임 때문에 satta가 보이고, 사람이 보이고, 나무와 풀이 보이고, 물건이 보입니다.
පේනවා. ඔය ක්රියාකාරීත්වය නැවතුනොත් ඒ ශක්තියකින් ගොඩනැගුවේ ශක්තිය කෙළවර නම් තවත් ඒ ගොඩනැගාගෙන යන්න බැරි නිසා එතන පටන් ආයෙත් ආපසීට ගහන්නට අපහු යනවා. ලිහිලලා යනවා. ඕනකමින් ශක්තියකින් ගොඩගලා ධාතු සතර බැන්හම විද්යාමාන වෙනවා. යමක්. ඒ ශක්තිය එවුරුනට පස්සේ තවදුරත් විද්යාවකෙන තියන්න බැහැ තිබිච්ච ගානට ආපහු වෙහිලා යනවා.
그 움직임이 멈추면, 힘으로 지어진 것이니 힘이 다하면 더는 지어 갈 수 없어서, 거기서부터 다시 거꾸로 돌아가 풀어져 버립니다. 일부러 힘을 들여 네 dhātu를 묶어 두면 무언가가 드러납니다. 그 힘이 다한 뒤에는 더 드러나 있을 수 없어, 본디 있던 대로 다시 풀려 돌아갑니다.
ගිලාත් ධාතු හතර දැන් ධාතු හතරෙන් ගොන්නැගෙන මට්තම බලාගත්තහම අපිට ඇති. මේ සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටිය කපාගන්න
네 dhātu, 네 dhātu로 지어지는 정도만 살펴보아도, satta와 puggala라는 diṭṭhi를 끊기에는 넉넉합니다.
මේ කය පුද්ගලයෙක් නෙමෙයි. මේ කය කියන්නේ හේතුඵලයක්. හේතුව ක්රියාත්මක වන ඵලය ක්රියාත්මක නිසයි විද්යාමානම් විවිධාකාර රූපයක්.
이 몸은 puggala가 아닙니다. 이 몸은 까닭과 열매입니다. 까닭이 움직이니 열매가 움직여서 갖가지 rūpa로 드러나는 것입니다.
මෙන්න රූපය හැටි බලාගත්තහම ඔය රූපය මමෙක් නෙමෙයි. මවයි කියන්න දෙයක් කිව්නම් මායා දෘෂ්ටියක් රූපය මුල් කරගෙන කිව්වා මිසක්.
rūpa가 어떤 것인지 살펴보면 그 rūpa는 '나'가 아닙니다. 무엇인가를 '나'라고 한다면 rūpa를 바탕으로 한 허깨비 diṭṭhi로 말한 것일 뿐입니다.
රූපයට අයිති වෙන්නේ හේතුඵලයක් මිසක් හේතුඵල ක්රියාධානයක් මිසක් ඔතන මෙක් තිබිලා නැ. හේතුඵල ක්රියා ක්රියාවලිය එකතු වීම කියන්නේ ශක්තියක් අපි කිය එකතු වීම නම් ශක්තිය මෙක් නෙමෙයි. ඒකේ ශක්තියක්.
rūpa에 딸린 것은 까닭과 열매, 까닭과 열매의 움직임일 뿐, 거기에 '나'는 있어 본 적이 없습니다. 까닭과 열매의 흐름이 모이는 것, 그 모임을 우리가 힘이라고 한다면, 힘은 '나'가 아닙니다. 그것은 힘일 뿐입니다.
ඒක පුද්ගලයෙකුත් නෙමෙයි. එහෙනම් මේ පුද්ගලයා කියන එක ගොඩැගිලි මොකක්ද මෙන්න මේ ශරියත්, ද්රව්යත් ඒකට ක්රියාත්මක වීම නිසා ගොඩන්නැගෙන ක්රියාධානයක් නිසා.
그것은 puggala도 아닙니다. 그렇다면 이 puggala라는 것은 무엇으로 지어졌습니까? 이 몸과 물질이 거기에 움직여서 지어지는 움직임 때문입니다.
ඒ ක්රියාධානයෙන් මතු වුණා ඒ රූප එතකොට ඒ රූප මතුවෙනකොට ඒවා ඇසුරු කිරීමට අවශ්ය කරන්නා වූ විඤ්ඤාණය නැත්නම් විඤ්ඤාණයට අවශ්ය කරන දැනීම් හටගැනීමට අවශ්ය කරන මූල ධර්මයක් නපද වනවා කර්ම ශක්තිය.
그 움직임에서 그 rūpa들이 솟아났습니다. 그 rūpa들이 솟아날 때, 그것들을 맞아들이는 데 필요한 viññāṇa, 곧 viññāṇa에 필요한 앎이 생겨나는 데 필요한 뿌리 dharma로서 kamma의 힘이 생겨납니다.
ඒ කර්ම ශක්තිය ශක්තිය අංශ සත්වයෙක් කි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙහෙම ඉන්නත්, මෙහෙම ඇතුළු කරන්න නැත්නම් මතු මතු තිත් මේ අදහසක් නිෂ්පාදනය කරනකොටම හිතපු හිතුවිල්ල හිතලා ඉවරට ගෙවිල්ලා ඉවරලා.
이렇게 있겠다, 이렇게 들이겠다 하며 앞날을 위한 생각을 지어내는 바로 그때, 생각한 그 생각은 생각하고 나면 흘러가 끝나 버립니다.
අනේ මට තවත් ලෝකේ ජීවත් වෙන්න දක්ුණා. මැවිලා බැහ. තව ඉන්න ඕනේ. හිතනකොටම හිතුවිල්ල හිතන තත්ත්වර ගානක්ය කියන්න තත්වර ගාන අවසානය හිතිවිල්ලලා හිතලා ඉවරයි.
'아, 나는 이 세상에서 더 살고 싶다. 죽고 싶지 않다. 더 있어야 한다.' 이렇게 생각하는 그 순간에도, 그 생각은 몇 초 동안의 것일 뿐이고, 그 몇 초가 끝나면 생각은 생각하고 끝납니다.
හිතුවිල්ල කියෙවුණා. ආය පාරක් හිතුවොත් තමයි එය හැටයක් හිතක් නෙමෙ. ඒකත් හිතනකන් විතරයි. හිතලා අතනන්න හිතුවිල්ල ගෙවුණා. එහෙනම් පවතින හිතුවිල්ලකුත් තියෙනවා. ඒකත් හේතුඵලයක්.
생각은 흘러갔습니다. 다시 한 번 생각하면 그것은 앞의 그 마음이 아닙니다. 그것도 생각하는 동안뿐입니다. 생각하고 나면 그 생각도 흘러갑니다. 그렇다면 머무는 생각이 있습니까? 그것도 까닭과 열매일 뿐입니다.
ඒ හිතුවිල්ලක් එක ශක්තියක් ගොඩනගනවා. අන්න මතු පැවැත්ම ගොන්නැගීමට අවශ්ය කරන්නා වූ ගොරනැගෙන ශක්තිය අපේම හිතුවිලි අපේම අදහස් නිසා ගොන්නගනවා.
그 생각이 하나의 힘을 지어 냅니다. 앞으로의 있음을 짓는 데 필요한 그 힘은 우리 자신의 생각, 우리 자신의 뜻 때문에 지어집니다.
ඒ අදහත ගෙවිල්ලානකොට ගොන්නගාපු ශක්තිය ශක්තියක් බවට පත් වෙලා නිදහස් වෙනවා. නිදහස් වෙච්ච ශක්තිය ශක්තියක් මමෙක් නෙමෙයි.
그 뜻이 흘러가 버릴 때, 지어 놓은 힘은 힘이 되어 풀려납니다. 풀려난 힘은 힘일 뿐, '나'가 아닙니다.
අන්න ඒ ශක්තිය යමක් ගොඩනගන්න නදෙවී. අර ධාතු හතර සම්බන්ධ වෙලා ඊට අනුකූලව ක්රියාත්මක වෙන පටන් ගන්නවා ශක්තිය ශක්තිය ක්රියාත්මක වනේ යමක් ගොඩනාගන්නද ඊට අනුකූල දෙයක් ආයසරයක් විද්යාව වන්නහම ආයතය ජාතිය එකක් පේනවා.
그 힘은 무언가를 짓습니다. 네 dhātu와 이어져 그에 맞추어 움직이기 시작합니다. 힘이 무언가를 지으려고 움직이고, 그에 맞는 āyatana가 드러나면, āyatana가 태어나는 것이 보입니다.
මෙන්න ඇහැක් ගොඩන්න හැටි රූපයක් ගොඩන්නැගෙන නැති කනක් ගොඩනැගෙන හැටියට ශබ්දයක් ගොන්න හැටි. නාසයක්, ගන්ධයක්, දිවක්, රසයක්, කයක්, පොට්ඨබ්බයක් මනත් ධර්මයක් ගොන්නගන ක්රමය
이렇게 눈이 지어지고 rūpa가 지어지는 모습, 귀가 지어지고 소리가 지어지는 모습, 코와 냄새, 혀와 맛, 몸과 phoṭṭhabba, mano와 dhamma가 지어지는 방식이 있습니다.
න් මේවා පවතින දේවල් නෙමෙයි. හේතුඵල ධර්ම කිව්වේ විවේකයි. හේතුව කියන්නේ අහුවෙන් හටගන්න එහෙකුත් නෙමෙයි. ඒක අක්රියවාදයකුත් නෙමෙයි.
이것들은 머무는 것이 아닙니다. 그래서 까닭과 열매의 dharma라고 했습니다. 까닭이란 우연히 생기는 것도 아니고, akiriyavāda도 아닙니다.
මේ චේතනාවක් ගොන්නලානම් හිතක් අනවා. අවිද්යාව නිසා ඇත්ත දන්න නැති නිසා ලෝකේ වටිනවා කියන දෘෂ්ටියක් ගොන්නනවා.
cetanā가 지어지면 마음이 일어납니다. avijjā 때문에, 참을 알지 못해서 세상이 값지다는 diṭṭhi가 지어집니다.
වටිනවා කියන දෘෂ්ටිය නිසා වටිනාදිය ගොන්න ගන්න ඕනේ කියලා අදහසක් එනවා.
값지다는 그 diṭṭhi 때문에 값진 것들을 지어 모아야 한다는 뜻이 일어납니다.
ඒ අදහස නිසා ඒ අදහස ගොඩනාගන්න හිතන්න ඕනේ යමක් කිය හිතින් කරන්න යුත්තක්, කයෙන් කර යුත්තක්, වදන කරක් ඒකත් ගොඩනගන සිතුිවිල්ල කියන්නේ ගොඩනගෙන එකක්.
그 뜻 때문에, 그 뜻을 이루려고, 마음으로 할 일, 몸으로 할 일, 말로 할 일을 생각해야 하고, 그것도 지어 냅니다. 생각이란 지어지는 것입니다.
ක්රියාව කියන්නේ ගොඩනැගෙනන එකක් කතාව කියන්නේ ගොඩනගන එකක්. ගොන්නනකන් කතාව පේනවා. ගොඩනැගනකන් ක්රියාව පේනවා. ගොඩනැගෙනකන් හිත පේනවා. දැන් ගොඩනැගීමේදී පේනවා තමයි හිත ක්රියාවතන් කියන්නේ.
몸짓도 지어지는 것이고 말도 지어지는 것입니다. 짓는 동안 말이 보이고, 짓는 동안 몸짓이 보이고, 짓는 동안 마음이 보입니다. 지어질 때 보이는 것이 마음이요 몸짓이라는 것입니다.
අන්න ඒ ගොඩනැගීමේ ක්රියාවලිය කරනකොට ක්රියාඵලයක් වශයෙන් ගොඩනැගෙන ඒවායි හිතුවිලි ක්රියාඵල. ඒවා තමයි සංඛාර කිව්වේ.
그 짓는 흐름을 할 때 그 짓의 열매로 지어지는 것들이 생각과 짓의 열매입니다. 그것들을 saṅkhāra라고 했습니다.
අන්න ඒවා ගොඩන්නකට ඕන මොකද වෙන්නේ? විඤ්ඤාණය නැවති දැනගැනීමට හේතුකාරක වන්නා වූ යම් ඉන්ද්රියක් ඇතුව මනේ ඉන්ද්රිය ගොඩන්නගන්න හේතුකාර ශක්තිය නඉපව.
그것들을 짓기 위해 무엇이 일어납니까? viññāṇa, 곧 앎의 까닭이 되는 어떤 indriya와 함께, mano indriya를 짓는 까닭이 되는 힘이 생겨납니다.
මනෝ ධාතු කියන කොටසක් තියෙනවා. මනෝ ධාතු කියන කොටස ලෝකයට අයිති ලෝකයේ පැවැත්මට අයිති ධාතු කොටසක්. ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවිලි ධාතු, ආකාශ ධාතු, විඤ්ඤාණ ධාතු කියලා. මෙන්න මේ ධාතු හයකින් ලෝකේ මූලව හැදෙනවා.
mano dhātu라는 부분이 있습니다. mano dhātu라는 부분은 세상에 딸린, 세상의 있음에 딸린 dhātu입니다. āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu, ākāsa dhātu, viññāṇa dhātu, 이 여섯 dhātu로 세상은 뿌리에서부터 지어집니다.
මෙන්න මේ ආපෝ ධාතුව සත්වයෙක් නෙමෙයි පුද්ගලයෙක් නෙමෙයි. ජීවිතයක් නෙමෙයි. ජීවයක් නෙමෙයි. තේජෝ ධාතුවක් සත්වය පුද්ගලයේ ජීවයක් නෙමෙයි. වායෝ ධාතුවක් සත්වය පුද්ගලය ජීවයක් නෙමෙයි. පඨවි ධාතුවක් සත්වය පුද්ගලය ජීවෙක් නෙමෙයි. [උගුර කෑරීම]
이 āpo dhātu는 satta가 아니고 puggala가 아닙니다. 삶도 아니고 목숨도 아닙니다. tejo dhātu도 satta, puggala, 목숨이 아닙니다. vāyo dhātu도 satta, puggala, 목숨이 아닙니다. paṭhavī dhātu도 satta, puggala, 목숨이 아닙니다. [목을 가다듬는 소리]
ආකාශ ධාතුව කියන්නේ සත්වය පුද්ගලය ජීවෙක් නෙමෙයි. විඤ්ඤාණ ධාතුව කියන්නේ සත්වය පුද්ගලය ජීවෙක් නෙමෙයි. විඤ්ඤාණ වල මුල
ākāsa dhātu는 satta, puggala, 목숨이 아닙니다. viññāṇa dhātu도 satta, puggala, 목숨이 아닙니다.
පුද්ගලය ජීවෙක් නෙමෙයි. විඤ්ඤාණ වල මුල රූප වල මුල ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි වාය ධාතුවයි පඨවි ධාතුව වාගේ අපි හිතන හිතිවිලි හැඟීම් දැනීම් ඕවට මුල විඤ්ඤාණ ධාතුව
rūpa의 뿌리가 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu이듯이, viññāṇa의 뿌리, 곧 우리가 하는 생각, 느낌, 앎의 뿌리는 viññāṇa dhātu입니다.
මේ ධාතු හයක් තමයි ලෝකේ අජීව වස්තු වශයෙන් තියෙන්නේ.
이 여섯 dhātu가 세상에 목숨 없는 것으로 있는 것입니다.
මෙන්න මේවා තමයි ආධාරයට ගන්නේ නිත්පාදනය කිරීමට මතු බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරනකොට මතු බලාපොරොත්තුවක් ඇති වෙනකොට ඔය ධාතු හය සංකල් වෙනවා ගැලපෙනෙන්න විදිහ.
앞날의 바람을 일으켜 무언가를 지어 내려 할 때 이것들을 바탕으로 삼습니다. 앞날의 바람이 일어나면 이 여섯 dhātu가 알맞게 어우러집니다.
රූප හැදෙන ධාතු රූප හදන්නත් ඒ පිළිබඳ හිටීමට අවශ්ය කරන්නා වූ ශක්තිය ඉපදුනා වූ විඤ්ඤාණ ධාතුව ඒකට අවශ්ය කරන මනෝ ද්වාරය හදන්න. නාම ධාතු සහ රූප ධාතු වශයෙන් ක්රියාත්මක වෙනවා. මෙන්න මේ ක්රියාත්මක වීමේ ගොඩනැගින එක තමයි අපි රූපය කිව්වේ වේදනාව කිව්වේ, සංඥා කිව්වේ, සංඛාර කිව්වේ, විඤ්ඤාණ කිව්වේ.
rūpa를 짓는 dhātu는 rūpa를 짓고, 그것에 대해 머무는 데 필요한 힘을 내는 viññāṇa dhātu는 거기에 필요한 mano의 문을 짓습니다. 이렇게 nāma dhātu와 rūpa dhātu로 움직입니다. 이 움직임 속에서 지어지는 것을 우리는 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라고 불렀습니다.
මෙන්න මේ ගොන්නැගෙන සංකල් නිසා දැනෙන ස්වභාවයක් ඇති දැනීමට ගෝචර වෙන රූප වස්තුන් ඇතුළු කරගෙන හටගන්න ක්රියාධානයක් ඇති වෙනවා මෙන්න මෙතනදි සත්වයා කියන එකා බිහිවුණා. හේතු ඵලයක් වශයෙන් බිහි වුණා. ඒ බිහිවෙච්චට ඇති වුන ගෝචරත්වය මොකක්ද? අර දැනීමට ගෝචර වෙන එක්තරා දෘෂ්ටියක් තමයි මම කියන දෘෂ්ටිය. මමෙක් ඉන්නවා කියන දෘෂ්ටිය.
이렇게 지어지는 어우러짐 때문에, 느껴지는 성질을 지니고 앎에 닿는 rūpa 대상들을 품은 움직임이 일어납니다. 바로 여기서 satta라는 것이 태어났습니다. 까닭과 열매로 태어났습니다. 그렇게 태어난 것에 생긴 앎의 자리는 무엇입니까? 앎에 닿는 어떤 diṭṭhi, 곧 '나'라는 diṭṭhi, '나'가 있다는 diṭṭhi입니다.
මේ මමෙක් ඉන්නවා කියන දෘෂ්ටිය නිසා හැමදේ මම හොඳින් ඉන්න ඕනේ මම මෙහෙම කරන්න ඕනේ. මම යන්න ඕනේ නැහැ මම එන්න ඕනේ කියලා මම කියන දෘත්තිය බැඳෙනකොට අර ධාතු හතර විඤ්ඤාණ ධාතුවක් එකතු වෙලා ආකාශ ධාතුවේ සැරිසරණ අවශ්ය කරන්නා වූ අර සත්වයා පුද්ගලයා ගොඩන්නැගෙනවා.
'나'가 있다는 이 diṭṭhi 때문에 모든 것에 대해 '나는 잘 있어야 한다, 나는 이렇게 해야 한다, 나는 가면 안 된다, 나는 와야 한다' 하며 '나'라는 diṭṭhi가 묶이면, 그 네 dhātu에 viññāṇa dhātu가 모여 ākāsa dhātu 속을 떠돌 그 satta, 그 puggala가 지어집니다.
මෙන්න මේ බොන්නැගෙන අපි මොකද කරන්නේ එතන්ට මම කිව්වා. මම කියන වෘත්තිය අත්හරින්න බැරි වෙනකොට නැවතත් ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පරගෙන ධාතු, හතරෙන රූපයක් විඤ්ඤාණ ධාතුව මුල් කරෙන නාමයක් අගේ මූල ධර්ම ගොඩනැගිලා ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය, මල කියන ඉන්ද්රිය හය ගොන්න නැැගෙනවා.
이렇게 지어진 것에 우리는 무엇을 합니까? 거기에 '나'라고 했습니다. '나'라는 diṭṭhi를 놓지 못하면, 다시 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī 네 dhātu로 rūpa가, viññāṇa dhātu를 뿌리로 nāma가, 그런 뿌리 dharma들이 지어져 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 여섯 indriya가 지어집니다.
ඒ ගොණැගැගිවේ යමක් ඇසුරු කරලා භුක්ති විඳින් නිසා. ඒකට අවශ්ය රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශන ඒ පැත්තෙන් බාහිරෝගැගෙනවා.
그것들은 무언가를 맞아들여 누리려고 지어진 것입니다. 거기에 필요한 모습, 소리, 냄새, 맛, 닿음은 저쪽 바깥에 지어집니다.
මේ දෙකේ එකතු වීම නිසා ස්පර්ශයක් ලැබෙනවා. බලාපොරොත්තු වෙච්ච ස්පර්ශය ආශ්වාද වෙන්න. ආශ්වාදයට අවසීත් පර්ශය ලැබුනහම පස්ස පච්චා වේදනා කියලා ඒකෙන් හටගන්නවා වින්දනය.
이 둘이 만나서 phassa가 생깁니다. 기대했던 phassa는 즐기려는 것입니다. 즐김을 위한 phassa를 얻으면 'phassa paccayā vedanā'라 하여 거기서 느낌이 생겨납니다.
සමහර ඒවා සැපයි සමහරවා දුකටයි. සමහර එවා මධ්යතයි සැප, වේදනා, දුක් වේදනාව උපේක්ෂා වේදනා කියලා ඕකට තියෙනවා. දැන් සැප වේදනාවයි දුක් වේදනයි උපේක්ෂා වේදනා නෙමෙ බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ප්රධාන වශයෙන් සැප වේදනා එල්ල කරලා තියෙන්නේ තෘෂ්ණාව බැරිලා තියෙනේ සැප වේදනාවත් ඒක. කැප වේදනාව බලාපොරොත්තු වෙන දුක් වේදනාව, උපේක්ෂා වේදනාව ඔක්කොම දරන්න සිද්ධ වෙනවා.
어떤 것은 즐겁고 어떤 것은 괴롭고 어떤 것은 그 가운데입니다. 그래서 sukha vedanā, dukkha vedanā, upekkhā vedanā가 있습니다. 우리가 바라는 것은 dukkha vedanā나 upekkhā vedanā가 아니라 주로 sukha vedanā이고, taṇhā가 들러붙어 있는 것도 sukha vedanā입니다. 그런데 sukha vedanā를 바라면서도 dukkha vedanā, upekkhā vedanā까지 모두 짊어져야 합니다.
ඒවා අතනින් තෝරක බය යනවා සැප කැ සුව දෙන ඒකට විරුද්ධ වෙන දේට පරණ කරනවා. ගැටෙනවා. දූෂය වෙනවා. ඇලීමෙන්, ගැටමින්, මුලාින් මොකද කරන්නේ? ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ කියන්නා වූ දෙයක් නඉපදවින් හින්දා තියෙනවා අර ආස්වාදය ඉඳින්න.
그 가운데에서 즐거움을 주는 것을 골라 따라가고, 그것을 거스르는 것에는 맞서고 부딪치며 미워하게 됩니다. 들러붙고, 부딪치고, 헷갈리면서 무엇을 합니까? lobha, dosa, moha라는 것을 일으키면서 그 즐김을 누리려 합니다.
ආශ්වාද මොහොත ලැබෙන්නේ කොහොමද? ස්පර්ශය මොහොතට වේදනා මොහොතයි.
즐김의 순간은 어떻게 얻습니까? phassa의 순간에 맞춘 vedanā의 순간입니다.
ඈ සුඛ ආශ්වාද මොහොතක් ලබන්න? සුඛ ස්පර්ශ මොහොතක් ලැබෙන්න ඕනේ. සුඛයට හේතු වෙන්නා වූ සකස් වුන ඇහැ. ඒ සුඛයට ගෝචර වෙන්න හේතු වෙන්නා වූ අනුකූල මනවදන රූපයක්. මෙන්න මේ දෙක ස්පර්ශ වෙනකොට බැලූම් එක රූප මාත්රයකට වේදනා මාත්රයක්වත් දැනීම් මාත්රයක් එනවා. ස්පර්ශ මාත්රයක් එනවා. ස්පර්ශ මාත්රයට වේදනා මාත්රයක් එනවා.
즐거운 즐김의 순간을 얻으려면? 즐거운 phassa의 순간을 얻어야 합니다. 즐거움의 까닭이 될 갖추어진 눈과, 그 즐거움이 닿을 수 있게 하는 알맞고 마음에 드는 모습이 있어야 합니다. 이 둘이 닿으면, 한 번 바라봄에 모습 한 조각, 느낌 한 조각, 앎 한 조각이 옵니다. phassa 한 조각이 오고, 그 phassa 한 조각에 vedanā 한 조각이 옵니다.
ඒ වේදනා මාත්රයට සංඥා මාත්රයක් එනවා. ඒ ස්පර්ශ වේදනා සංඥා ආපුවහම අර අපි බලාපතු වේදනා සංඥා දෙකේ අපේ ආස්වාදයට අවශ්ය දේ හම්බ වෙනවා.
그 vedanā 한 조각에 saññā 한 조각이 옵니다. phassa, vedanā, saññā가 오면, 우리가 바라던 vedanā와 saññā 둘에서 우리 즐김에 필요한 것을 얻습니다.
දැන් වේදනා ආශ්වාදයක වේදනා සංඥා දකි ආශ්වාද වුක්තිය ලබනකොට හරි ක්රියක්. හැබැයි තවදුරට විදින්න තවත් ඒක මතක් රෙව්වා. ගොඩනැගුවේ පොඩි කෑල්ලකින් පොඩි එකක් නිසා. දීර්ඝ වේදනාවක් ගොඩනැගන්න කෑලි නැහ.
이제 vedanā의 즐김, vedanā와 saññā의 즐김을 누릴 때는 그것으로 됩니다. 그러나 더 누리고 싶어 그것을 다시 떠올립니다. 작은 조각, 작은 것으로 지은 것이라, 길게 이어지는 vedanā를 지을 조각이 없습니다.
මොහොතක් මහත පාසාම ස්පර්ශ මාත්රයට වේදනා මාත්රයයි, සංඥා මාත්රයයි ඔය ටික අරගෙන සංඛාර මාත්රයක් ඕකෙන් ගොඩන්න මිස තව සංඛාර මාත්රයක් ගොඩගන්න ආශ්වාද ඉන්න කෑලලා තව හැදුනේ නෑ ආය හදන්න ඕනේ.
순간마다 phassa 한 조각에 맞춘 vedanā 한 조각, saññā 한 조각, 이것들을 가지고 saṅkhāra 한 조각을 지을 뿐, 또 다른 saṅkhāra 조각을 지어 즐김을 이어 갈 조각은 더 생기지 않았습니다. 다시 지어야 합니다.
ඒක හැදෙන්න ඕනේ. හැදීමට අවශ්ය ධර්මානුකූල වැඩපිළයක් ක්රියාත්මක කරපු නිසා ඒ ශක්තිය තියෙන නිසා තාකල්ලා අපි නැවත හදාගන්න ඕනේ නැ.
그것이 지어져야 합니다. 짓는 데 필요한, dharma에 맞는 일의 차례가 이미 움직였기 때문에, 그 힘이 있는 동안에는 우리가 다시 손수 지을 필요가 없습니다.
ගිදුව ශක්තිය මතු කර දෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දෙන්න දෙන්න මොකද කරන්නේ? රූප මාත්රයක් ගොන්නනවා. අයිත් ඒකට අර බාහිර දෙයක් ඇසුරු කරනවා, ස්පර්ශ වෙනවා. ස්පර්ශ මාත්රයක් ගොන්නනවා. ඒකට වේදනා මාත්රයක් ගොන්නැගෙනවා. ඒකට සංඥා මාත්රයක් ගොඩන්නැගෙනවා. ආශ්වාන්ද වශයෙන් සංඛාර ගොඩනගාගන්නවා.
주고 또 주면서 무엇을 합니까? 모습 한 조각을 짓습니다. 그다음 거기에 바깥의 무언가를 맞아들여 닿습니다. phassa 한 조각을 짓습니다. 거기에 vedanā 한 조각이 지어집니다. 거기에 saññā 한 조각이 지어집니다. 즐김으로서 saṅkhāra를 지어 냅니다.
ඕකේ හිත පිහිටවා ගන්නවා ඉදිරියට නාම බලාපොරොත්තු තියාගත්තා විඤ්ඤාණය ඒකටත් විඤ්ඤාණ මාත්රයක් ගොඩන්න ැගලු. ගොඩන්න විඤ්ඤාණ මාත්රය ගොඩන්නගන්නේ මොකටද? මතුත් එහෙම එකක් විඳින්නත්නම්.
거기에 마음을 붙들어 두고, 앞날의 바람을 지닌 viññāṇa, 그것에도 viññāṇa 한 조각이 지어졌습니다. viññāṇa 한 조각은 왜 지어집니까? 앞으로도 그런 것을 누리려고입니다.
අන්න විඤ්ඤාණ ගොණ කිය. අන්න විඤ්ඤාණ ගොණඩ මොකද තියෙන්නේ? අර ශක්තියට අදාලවන්නා වූ පරිසරය ශක්තියක් සහජාත නානාික කියන කර්ම ශක්ති දෙකන් එකක් ඉපදි. ගැලපෙන දෙකමක් ඉපදෙනවා. නිපදිනට උපදින තව ඉදිරියට අවශ්ය කරන පසුතකලය හදන්න අවශ්ය ආධාරය ආයේ ලබා. ආය ගොඩන්න දුන්නා. ගොඩගාවකින් ඒ ශක්තිය මොකද කරන්නේ? ඉස්සෙල්ලා ගොඩනාගපු ශක්තිය අනන්තරයෙන් දැන් ගොඩනාගුපු ශක්තිය සමන්තරය.
그것이 viññāṇa의 더미입니다. 그 viññāṇa 더미에는 무엇이 있습니까? 그 힘에 걸맞은 둘레의 힘, sahajāta와 nānākkhaṇika라는 두 kamma의 힘 가운데 하나가 생겨났습니다. 알맞은 것이 생겨납니다. 생겨나서, 앞으로 필요한 바탕을 짓는 데 필요한 뒷받침을 다시 얻어 다시 지어 주었습니다. 그렇게 지어진 그 힘은 무엇을 합니까? 앞서 지어 둔 힘은 anantara이고, 지금 지은 힘은 samanantara입니다.
අනන්තර ප්රත්යයි සමන්තර ප්රත්යයි දෙක එකතු කර මොකද වෙන්නේ? ආයුසරයක් අර
anantara paccaya와 samanantara paccaya 둘이 모이면 무엇이 일어납니까?
මනුස්සයා පස්සේ නම් මනුස්සයා පසයෙල් අවසන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
රූපය ඇදගත් කරලා දෙනවා. ඇහැ ප්රබෝධමත් කරලා දෙනවා. ගෙවිච්ච කොටස අයින් කරලා හොඳක් පෝෂන කොටසක් එතනට ගෙනක් දීෙනවා. ඔය ආයුසරයක් බලන්න ඇහැ. ක්ෂණයකින් හදලා දෙනවා. අර බාහිරෙන් හැදිච්ච රූපයක් ඒකට අහුවෙන්නේ දැන් කෝජනයට හදලා තියෙනවා.
모습을 끌어다 줍니다. 눈을 깨어 있게 해 줍니다. 닳은 부분을 걷어 내고 좋은 영양 부분을 그 자리에 가져다 줍니다. 눈을 보십시오. 한순간에 지어 줍니다. 바깥에서 지어진 모습이 거기에 걸리도록 이제 쓰일 수 있게 지어져 있습니다.
ස්පර්ශ ආය ස්පර්ශ මාත්රයක් ආවා. ඒ ස්පර්ශයට වේදනා මාත්රයක් දැවු. සංඥා මාත්රයක් හඳුනාගන්නවා. අන්න ඒ වේදනා සංඥා දෙකේ බුක්ති මාත්රය ගත්තා සංඛාර ගත්තකම් රාගිතව තිබ්බා රා බලන්න ඇහෙනම්.
다시 phassa, phassa 한 조각이 왔습니다. 그 phassa에 vedanā 한 조각이 생겼습니다. saññā 한 조각으로 알아봅니다. 그 vedanā와 saññā 둘을 누리는 조각을 받았고, saṅkhāra를 지은 만큼 더 보고 싶어 rāga에 물든 채로 있었습니다.
තව ටිකක් බලන්න ඇත්නම් අහන්න විඤ්ඤාණ මාත්රයක් නපදෙ. දැන් නවන නිපදුන විඤ්ඤාණ මාත්රයේ සම සමානන්තරයක් ඉපදුනොත් අර අපි බලාපොරොත්තුව මුලින් හදාගත්ත ශක්තිය අනන්තර වශයෙන් දිට්යක එක ඇදලා එත ඒකෙන් මාත්රයක් මේ සමත්වයත් එක්ක අනන්තර සමනාතර පත් දෙක තියෙනවා ආයුසරයක් ගොඩනගනවා තවත් අර වගේ අවස්ථාව
더 보고 싶고 더 듣고 싶으면 viññāṇa 한 조각이 생겨납니다. 이제 새로 생겨난 viññāṇa 조각에 samanantara가 생기면, 처음에 바람으로 지어 둔 힘이 anantara로 끌려와, 이 samanantara와 함께 anantara와 samanantara 두 paccaya가 갖추어져, 다시 앞과 같은 처지를 지어 냅니다.
වැල නොකැඩෙන්න මෙන්න මේ අවස්ථාව තෘෂ්ණාව කියන තාක්කල් යලි යලි ගොඩනගන ඒකත් ගොඩනගනග කරන වැඩ පිළිවෙල නිසා අවිද්යාංශා හොඳයි කියන ලා නතර කරන්න හිතේ නැහ තෘෂ්ණාශාන බලාගත්ත එක අයින් කරන්න හිතෙන්න නැ අයි අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් ගොන්නාගෙන සත්විය සත්වයා කියලා ඉදිරියදි ගෙනියෙන ක්ියාමයක පේනවාකට අතීතය අරමුණු කරලා, අනාගතය අරමුණු කරලා වර්තමානය අරමුණු කරලා විඩපුවා මතක් වෙලා ඔක්කොම අර විඤ්ඤාණය තියෙන ස්වභාවය මොකක්ද අතීත අනාගත වර්තමානගිට තුන් කල් දකින්න පුළුවන් ස්පර්ශ කරන්න පුළුවන් හැකියාවක් ඒක මනෝ ස්පර්ශ මෙන්න මේ මනෝ විස්පර්ශය ලබාගත්තහම අතීතයේ හිටියා පේනවා. වින්දා පේනවා. සම්බන්ධතාවය පේනවා.
줄이 끊어지지 않게, taṇhā가 있는 한 거듭거듭 지어 가는 일의 차례 때문에, avijjā로 '좋다' 여긴 것을 멈출 생각이 들지 않고, taṇhā로 바라던 것을 걷어 낼 생각이 들지 않습니다. avijjā와 taṇhā로 지어져 satta라고 불리며 앞으로 이어 가는 움직임이 보이게 되고, 지난날을 붙들고, 앞날을 붙들고, 지금을 붙들어, 누렸던 것을 떠올립니다. viññāṇa의 본바탕은 무엇입니까? 지난날, 앞날, 지금의 세 때를 보고 닿을 수 있는 힘, 곧 mano phassa입니다. 이 mano phassa를 얻으면 지난날 있었던 것이 보이고, 누렸던 것이 보이고, 이어짐이 보입니다.
සම්බන්ධතාවය මොකක්ද මේ හේතුඵල? සම්බන්ධතාවයයි තිබෙන සම්බන්ධතාවය. අන්න ඒ සම්බන්ධතාවය මම මෙහෙම එකක් ඉන්දා මම මේ විදිහට හිටියා. මම මෙහෙම කෑව විවා. මේ විදිහ මට මතක. ඒ තමයි මම අතීතයේත් මම හිටියා. දැනුත් මම ඉන්නවා. අනාගතයේත් ඉන්න ඕනේ. ඔන්න දෘෂ්ටිය නැගිලා.
그 이어짐이란 무엇입니까? 까닭과 열매의 이어짐, 그것이 있는 이어짐입니다. 그 이어짐을 두고 '나는 이렇게 있었다, 나는 이런 식으로 살았다, 나는 이렇게 먹고 마셨다, 이렇게 기억한다' 합니다. 그것이 곧 '나는 지난날에도 있었고 지금도 있고 앞날에도 있어야 한다'입니다. 여기서 diṭṭhi가 솟았습니다.
යම්දස මෙතන සිද්ධ වෙන වැඩපිද මතු කරගන්නවා, වින්දනය කරන්න යනවා, ගෙවිල යනවා. මතු කරගන්නවා, වින්දනය කරන්න යනවා ගෙවිල යනවා. මතු කරනවා වින්දනය කරන්න යනවා, ගෙවිල යනවා. බලාපොරොත්තු වෙලා තියෙන ආශ්වාදය එකක්වත් ස්ථිර ආශ්වාදයක් ලැබුනේ නැහැ.
여기서 일어나는 일의 차례는 이렇습니다. 일으키고, 누리러 가고, 흘러가 버립니다. 일으키고, 누리러 가고, 흘러가 버립니다. 일으키고, 누리러 가고, 흘러가 버립니다. 바라던 즐김 가운데 단단한 즐김은 하나도 얻지 못했습니다.
නැති නිසා මොකද කරන්නේ? මතු මතු ගොන්නකම් විනීත හිට ගොඩගන්න ගොඩගන්න උත්සාහයක් නම් සංඛාර දුක්ඛ ඒ හෙවත් සකස් කරන්න දුක් විඳිනවා. සකස් කරන්න වෙහෙස විඳිනවා කරන වැඩපිළිවල වෙහෙස නිසා. දුක දුකයෙන් ඒක වෙලලා තියෙනවා.
얻지 못하니 무엇을 합니까? 앞으로 앞으로 지으려고, 짓고 또 짓으려고 애쓰니, 이것이 saṅkhāra dukkha, 곧 갖추느라 괴로움을 겪는 것입니다. 갖추느라 지치고, 하는 일에 지쳐서 괴롭습니다. 괴로움이 괴로움으로 휘감겨 있습니다.
ගත්ත ගත්ත එක ගෙවිලා යනකොට පරිණාම වෙලා ගියහම අනේ තව එකක් ඉදිරියට හදාගන්න කිචිට්ය ගෙවිලා ගියා. විපරිණාම දුක්ඛයෙන් දුක් විතිනවා. තුන් ආකාරය දුක්ඛයක සම්පිදනයක් වෙලා දුක්ිදක් මතු කරමින් ආශ්වාදයක් පස්සේ හඹායන්න. හඹා යන ආශ්වාදයේ ඇතිවෙන්න ඇති වුන සයහෙන ආශ්වාදයක් අනන්ත සංසාරය පටන් මේ දක්වා ලැබිලා නැහැ.
얻은 것마다 흘러가고 바뀌어 버리면 '아, 앞으로 또 하나 지으려 했는데 흘러가 버렸구나' 하며 vipariṇāma dukkha로 괴로움을 겪습니다. 세 가지 dukkha가 어우러져 괴로움을 일으키며 즐김을 뒤쫓습니다. 뒤쫓는 즐김에서 넉넉히 채워 주는 즐김은 끝없는 saṃsāra의 처음부터 지금까지 얻어 본 적이 없습니다.
මන රූප ආශ්වාදය ගත්තා දැන් ඉතින් තෘත්තියට පත් වුනා ඊට පස්සේ මට මනවරණ රූපේ නැහැ. එහෙම එකක් ලෝකේ නැහැ කාටවත් සත්වයක
마음에 드는 모습의 즐김을 누려서 이제 흡족해졌으니 그 뒤로는 마음에 드는 모습이 필요 없다, 이런 일은 이 세상 어떤 satta에게도 없습니다.
මනවරණ ශබ්ද ආශ්වාදයක් ගත්තා එතෙන් තෘත්තියට පත් වුනා දැන් ඉතින් සම්පූර්ණයි. මේ ඊට පස්සේ මනවරණ ශබ්ද මට ඕනේ නැහැ. එහෙම එකක් ලෝකේ නැහ. මන වඩන ගන්ධයක් ගත්තා ඒක
마음에 드는 소리의 즐김을 누려서 흡족해졌고 이제 다 찼으니 그 뒤로는 마음에 드는 소리가 필요 없다, 이런 일은 세상에 없습니다.
එකක් ලෝකේ නැහ. මන වඩන ගන්ධයක් ගත්තා ඒක ආශ්වාදයි. ආශ්වාදය ෘත්ත වුණත් මීට පස්සේ ගන්ධ හොයන්න යන්න දෙයක් නැහැ. දැන් ඉතින් පූර්ණයි. ඒසානම් මෙයින් නවතිනවා. එහෙම එකක් ලෝකේ නැහ. මඬවන්න රසයක් ගත්තා රස
마음에 드는 냄새를 맡았는데 그것이 즐거웠고, 즐김이 흡족해져서 이제 냄새를 찾으러 다닐 일이 없다, 이제 다 찼으니 여기서 멈춘다, 이런 일은 세상에 없습니다.
එකක් ලෝකේ නැහ. මඬවන්න රසයක් ගත්තා රස ආශ්වාදයි. ඒ ආශ්වාදයෙන් මම තෘතිපත් වුණා. දැන් ඉතින් ආසාතුතිය සම්පූර්ණයි. මෙන් එහාට මට ආශ්වාද පත්තේ රස ආශ්වාද පත යන්න බැහ කියලා එහෙම එකක් ලෝකේ නැහ. මොකද
마음에 드는 맛을 보아 맛의 즐김을 누렸고, 그 즐김으로 나는 흡족해졌다, 이제 바람이 다 채워졌으니 이 너머로는 맛의 즐김을 찾아갈 수 없다, 이런 일은 세상에 없습니다.
බැහ කියලා එහෙම එකක් ලෝකේ නැහ. මොකද ආශ්වාදය තුළම පුද්ගලයා එතනම විඳින්න එකක් නැතුව ඇති හැටියට පෙන්නලා ආපුවහම ගෙවිලා ගිහිල්ලා අසහනයක් මතු කරලා දීලා. තව ඉදිරියට ගිහින් විදපන්තිය එකක් අදහසක් ඇති කරලා දීලා. ඉදිරියට හිතියේ නවත්තනමි මිසක් අපේ ඔය පංච ආශ්වාදය ඔච්චරයි.
왜냐하면 즐김 속에서 그 사람은 바로 거기서, 누릴 것이 없는데도 있는 것처럼 보이다가, 오고 나면 흘러가 버려 불안을 일으키고, 더 앞으로 가서 누리라는 생각을 일으키기 때문입니다. 앞으로 가는 마음을 멈출 뿐, 우리의 다섯 즐김은 그만큼입니다.
කාය ආශ්වාදයක් ගත්තා ආශ්වාදය දුන්නා විඳ ගෙවිලා තියා. දැන් ඉතින් කාය ආශ්වාදය හොඳටම ඇති පූර්ණ කරගත්තා මීට පස්සේ කායා ආශ්වාද පස යන්න ඕනේ නැහ කියලා එහෙම අදහසක් ඇති වෙෙන විදිහක් නෙමෙ. මොකද විදිහක් නැත්තේ?
몸의 즐김을 누렸습니다. 즐김을 주었고, 누렸고, 흘러갔습니다. '이제 몸의 즐김을 넉넉히 채웠으니 그 뒤로는 몸의 즐김을 쫓을 필요가 없다', 이런 생각이 일어날 길은 없습니다. 왜 그럴 길이 없습니까?
බලාපොරොත්තු වෙච්ච එක බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට නොකර ගෙවිලා ගියා නිසා. බලාපොරොත්තුව ආශ්වාදය තෘප්තිය බලාපොරොත්තුන් තෘප්තිය ඉස්සකට ගිහිල්ලා ගියා නිසා තෘප්තිය පූර්ණ කරලා ගිහිලා ගියේ එකම ආශ්වාදයක්වත්.
바라던 것이 바람을 채우지 못한 채 흘러가 버렸기 때문입니다. 즐김과 흡족함이라는 바람이 앞질러 가 버렸기 때문에, 흡족함을 채우고 흘러간 즐김은 하나도 없습니다.
මෙන්න ලෝකේ පංචකාම ආශ්වාදයන්ගේ හැටි. මේක තමයි ලෝකේ හැටිය කියන්නේ. හැටීලා මේක ලෝකය හැටිය. ඔය ආශ්වාදයන්ගෙන් තෘප්තියට පත්වෙලා දැන් ඇති කියන්නා වූ ජාතියෙන් හටගත්ත ලෝක ආශ්වාදයක් හෝ ආස්වාදය දෙවන මගක් හෝ ලෝකේ කියන එක තුළ නැහ.
이것이 세상의 다섯 kāma 즐김의 모습입니다. 이것이 세상의 모습이라는 것입니다. 이 즐김들에서 흡족해져 '이제 됐다'고 할 만한 세상의 즐김이나, 그런 즐김을 주는 길은 세상 안에 없습니다.
පරිසනයා කරලා බලනකොට අනන්ත සංසාරේ ගමනක් දැක්කනම් නේ. ආපු ගමන තුළ කවදාවත් ඒ තෘක්තියට පත් වෙන අවස්ථාව ලැබුණම් අපි එතනින් ඉබර වුණා නිසා. එයින් මෙහාට එන්නේ නැහ.
살펴보아 끝없는 saṃsāra의 여정을 볼 수 있다면 알 것입니다. 지나온 여정 속에서 언제라도 흡족해질 기회를 얻었다면, 우리는 거기서 풀려났을 것이고 여기로 오지 않았을 것입니다.
[උගුර කෑරීම]
[목을 가다듬는 소리]
අනන්ත සංසාරය ආපු ගමන මතක නෑහ නමුත් ඉන්න තැන මතකයි උපන් නම් අවුරුදු තුටක ඉන්නවා. අද වෙනකම් පෙන්ද කරන්නේ අපි එකක් දකිනවා. අවුරුදු තුට නම් මේ දක්වා ආපු කාල තුළ මට ඇති වෙච්ච රූප ආශ්වාදයක් දීලා නැහැනේ. ඒ අත්දැකීම මට තියෙනවා.
끝없는 saṃsāra의 지나온 길은 기억나지 않지만 지금 있는 곳은 압니다. 태어나 서른 해쯤 살았다면, 오늘까지 우리는 한 가지를 봅니다. 서른 해 동안 지금까지 나를 흡족하게 한 모습의 즐김은 없었다는 것, 그 겪음이 나에게 있습니다.
ශබ්ද ආශ්වාදය වින්දා විඳා ඇති වෙච්ච එකක් ඇති වෙන එකක් මේ අතර එකක්වත් හම්බවෙලා නැහ. ඒ නිසා බය කන තවත් ශබ්දය පස්සේ හබාගෙන යනවා.
소리의 즐김을 누리고 누렸지만 흡족해진 것, 흡족하게 해 줄 것은 그동안 하나도 만나지 못했습니다. 그래서 귀는 또 소리를 뒤쫓아 갑니다.
නාසයට සුවඳ වර්ග ගත්තා ගත්තා නොයෙක්වා ඉම්බ මොනවා ඉබලා බැලුවත් ඇති වෙච්ච එකක් නැති බව මට තාව ම තවත් ඇති තව සුවඳ හොල් යන්න හැදිලා
코로 향기를 맡고 또 맡고 온갖 것을 맡아 보아도 흡족해진 것은 없다는 것을 나는 압니다. 그래서 또 향기를 찾아 나섭니다.
රස ගත්තා මෙච්චර කල් අවුතියාපනා කැඩත් තිසේ අපි ඇති වෙලා තිබුණා ආයෙසක් හොයන්න යන්න ඕනේ නැහැ. හම්බ වෙතේ නැති නිසා තමයි තවත් කඩි මුණ රහත් දන්නේ නැහැ. අහවල් එක මුුණ රහ දන්නේ නැහැ. ඒක තිබුණ නම් ඒක තවත් පස්සේ යනවා සම්භසහ එක එක් ජාතිය ස්පර්ශයන්
맛을 보았습니다. 지금껏 먹고 마시며 흡족해졌다면 다시 맛을 찾아 나설 필요가 없겠지요. 만나지 못했기에 '그 가게 것은 아직 맛을 모른다, 저것은 아직 맛을 모른다' 하며, 그런 것이 있으면 또 그 뒤를 쫓아갑니다.
පස්සේ යනවා සම්භසහ එක එක් ජාතිය ස්පර්ශයන් පහද ලැබුවා ලැබුවා ඇති වෙලා නැහැ. දැන් තවත් අරකේ පහද කොහොමද මේකේ පහද කොහොමද යන්න ඕනේ නැහැ හොයන්න ඕනේ කියලා. ඒ හිත හඹුරු අුරු ඉස්සරහටම ගෙනිවා මිසක්. ඇති වෙච්ච එකක් හම්බවෙලා නැහේ පංචකාලය.
갖가지 닿음을 받고 또 받았지만 흡족해지지 않았습니다. '저것의 닿음은 어떨까, 이것의 닿음은 어떨까, 가 봐야겠다, 찾아야겠다' 하며 마음을 앞으로만 끌고 갑니다. 다섯 kāma에서 흡족한 것은 만나지 못했습니다.
ඉදිරියට යන ගමන තුළ මැරෙනකන් ගිය අයගේ බැලුවොත් ගිය අයට ඇති වෙලත් නැහ. අසාහනයෙම කෙළවර කිරුව මිසක් සහනයට පත් කරලා දෙවන පංචකාම ආශ්වාදයක් ලෝකය කිම සත්වයට මෙච්චර කාබෙලා නැහ ඉන්න සත්තුන්ට ඒක අත්දකින්න.
앞으로 가는 길에서, 죽을 때까지 간 사람들을 보면 그들도 흡족해지지 않았습니다. 불안 속에서 끝맺었을 뿐, 편안함에 이르게 하는 다섯 kāma 즐김을 세상은 이토록 오래 satta들에게 겪어 보게 해 준 적이 없습니다.
මෙච්චර කල් යම්කිසි අපි ගෙව්වානම් කාලය තුළ ගෙව්වට හම්බවෙලා නැහ ඒකත් අත්දකින්න.
우리가 지금껏 보낸 세월 속에서도 그것을 겪어 보지 못했습니다.
අනන්ත සංසාර ගමන තිබුණ නම් අපි දැක්කේ ඇති වෙනවද කියලා. තිබුණා නම් ඒ අත්දැව්වල අපි උපන්න නම් ඒ ගමනක් නම් මේ ඉන්නේ. මොකටද ආයෙ මොකක් හොයාගෙන දා. පංචකාම ආශ්වාදය හොයාගෙන.
끝없는 saṃsāra의 여정을 볼 수 있었다면, 흡족해지는지 보았을 것입니다. 그런 겪음이 있었다면 우리는 태어나지 않았을 것입니다. 이렇게 와 있는 것이 그 여정입니다. 그런데 왜 또 무엇을 찾아다닙니까? 다섯 kāma 즐김을 찾아서입니다.
අද මොකද කරන්නේ? ඒකෙන් සහනයට පත් වෙන්න බැරි වෙලා තවත් හොයාගෙන යනවා. දැන් මෙච්චර අනන්ත සංසාරේ ආපු ගමන සහනයට පත් වෙන්න බැරිලා තවත් හොයාගෙන ආපු ගමනම කෙළවරනේද.
오늘은 무엇을 합니까? 그것으로 편안해지지 못해 또 찾아 나섭니다. 끝없는 saṃsāra를 지나오며 편안해지지 못하고 또 찾아 나선 그 여정이 바로 여기까지 온 것 아닙니까?
එහෙනම් මේ යන්නේ අනන්ත සංසාරය හම්බ වෙච්ච නැතික හොයන්නේ තවත් යනවනේ. එහෙනම් අනන්ත අප්රමාණ සංසාරයේ කිසිම දේකින් හම්බ වෙච්ච නැති ආශ්වාදය පස්සේ හඹාගෙන තවත් යනවා දැන් ඉතින් මෙච්චර කල හම්බවුනේ නැහ නම් දැන් හම්බවෙන්නේ නැත්නම් මතු හම්බ වෙයි කියලා.
그렇다면 지금 가는 길은 끝없는 saṃsāra에서 얻지 못한 것을 찾아 또 가는 것 아닙니까? 끝도 헤아림도 없는 saṃsāra에서 어떤 것으로도 얻지 못한 즐김을 뒤쫓아 또 갑니다. '이토록 오래 얻지 못했고 지금도 얻지 못한다면 나중에는 얻겠지' 하면서.
හඹාගෙන යාමේ දුක වින්දේ නැද්ද? දැන් විඳින්නේ නැද්ද. එහෙනම් මතු වියොත් විදිට වෙන්නේ දුකක්ද? සැපද?
뒤쫓는 괴로움을 겪지 않았습니까? 지금 겪고 있지 않습니까? 그렇다면 앞으로 간다면 겪게 될 것은 괴로움입니까, 즐거움입니까?
සැප හොයමින් දුක පස්සේ යන ගමන ආවා. සැප හොයමින් දුක විදින ගමන විද්යාමාන. මතු බලාපොරොත්තුක් තිබ්බොත් සැප හොයමින් දුක විදින ගමන්ට බලාපොරොත්තු තිබ්බා වෙනවා. එහම් දුකක්ම වින්දා දුකක්ම විඳිනවා. දුකක්ම විඳින්නයි සිද්ධ වෙන්නේ.
즐거움을 찾으며 괴로움을 뒤쫓는 길을 걸어왔습니다. 즐거움을 찾으며 괴로움을 겪는 길이 드러나 있습니다. 앞날의 바람을 품는다면, 즐거움을 찾으며 괴로움을 겪는 길을 바라는 셈입니다. 그러니 괴로움만 겪었고 괴로움만 겪고 있습니다. 괴로움만 겪게 될 뿐입니다.
බලාපොරොත්තු වෙච්ච කවදාවත් ලෝකෙ තුළින් සැනසුම හම්බ වෙන්නේ නැ.
바라는 편안함은 세상을 통해서는 결코 얻지 못합니다.
මෙන්න මේ ඇත්තම ඇකදාග මෙච්චර කල් මායාවක් මුලා වෙලා ලෝකෙ තුළ සැලසුමක් තියෙන ඇති. ඒක කොහොමහරි හොයන්න ඕනේ. කොතන හරි ඇති? ඒක හොයාගන්න ඕනේ කියන මේ පර්යේෂණය තමයි ලෝක පර්වේෂණය කර ලෝක සත්ත්වය සැය කරන්නේ.
바로 이 참을 보지 못하고 이토록 오래 허깨비에 속아, 세상 어딘가에 편안함이 있을 것이다, 어떻게든 찾아야 한다, 어딘가에 있을 것이다, 찾아내야 한다 하는 이 찾기를 세상의 satta들이 하고 있습니다.
ඇත්්ද නැද්ද කියන එක විමර්ශනය කරලා බැලුවේ නැති නිසා ආපිට හොයාගන්න බැරි වුණා. තවත් අපි සැකයක් තියෙනවා කොතන හරි ඇති. මොන රූපයෙන් හරි මගේ බලාපොත්තොත් ඉෂ්ට කරන දෙයක් ඇති මම යන්න ඕනේ ඒක ඔයාගේ මොන ශබ්දයක් හෝ හම්බවුනොත් මගේ බලාපොත්තුව ඉෂ්ට වෙෙන මම ඒක හොයාගෙන යන්න ඕනේ.
그것이 있는지 없는지 살펴보지 않았기에 우리는 찾아내지 못했습니다. 그래도 어딘가에 있을 것이라는 미련이 남아 있습니다. 어떤 모습이든 내 바람을 채워 줄 것이 있을 테니 가야 한다, 어떤 소리든 만나면 내 바람이 채워질 테니 찾아 나서야 한다 합니다.
මේ මේ ක්රමයට යන කැවති සැවති යන ගමනක් අල්ලගත්ත එක සැපට බව මතක නෑ. ආශ්වාද බලාගෙන යමක් අල්ලගත්තා ආශ්වාදය සෘතියට පත් වෙලා පූර්ණ කළේ නැති එකක් බව මතක නැහැ ආයු ඒ ජාතිය එකක් හොයනේ ආය අල්ලගන්න යනවා.
이런 식으로 속고 또 속는 길을 가면서, 붙잡은 것이 즐거움이 되지 못했다는 것을 기억하지 못합니다. 즐김을 바라고 붙잡은 것이 흡족함을 채워 주지 못했다는 것을 기억하지 못하고, 같은 종류의 것을 다시 찾아 또 붙잡으러 갑니다.
දොලපිේට ඒ අකාරයට බුලක් වඑන්න තිබ්බාම ඔය ඒකට සැවට නැ ගන්න එනවා. කොච්චර හැටවට යද්ද බුලක් වඑලවල දොලපි තේනියක් ගන්නේ යටර මුල තියෙනකොට බියේ ගොඩටුව කියලා බුලක් ිල ටිකක් ගහ තියෙනවා. ඌ ගොඩුව බාල ගන්නවා එක බලවට තියෙන්නේ මුලක් ඌට මතකන කැමතිච්ච බව. තව පට්ඨාන ගුටුවක් හදලා තියෙන ඒ වෙල එකට බුලක් වල තිබ්බම යකටත් යනවා. ූ එක රසැවෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපි ජකාම මෝඩියාගේ හරයන්නේ නැහැ අපි ඊට වඩා මෝ
우리는 그 어리석은 것만도 못합니다. 우리는 그보다 더 어리석습니다.
ඇයි ගොඩුවට ගහ බුලක් කියලා ලේ කැත්නම් මාගේ මන රූප ආශ්වාදෙන දෙයක් කියත් නැවතෙනවා. මනවරණ ශබ්ද හොඳ ආශ්වාදයක් දෙන දෙයක් කියලා නැවතටෙනවා. මනවරණ ගණ මනවණ සස මනවණ පහස හොඳ ආශ්වාදයක් දෙන දෙයක් රැවටිලා ඕක හබාගෙන යනවා. අල්ලගන්න අල්ලගන්න ඊයේ ඔක්කොම වැටිලා තියෙන කැවතිල මතක නැහෙනවා. යකාට වැඩි අපි ැවෙලා. අනන්ත සංසාරයකටම සැවෙනවා තව සැවටෙනවා. මෙන්න අවිද්යාව
왜냐하면, 그것이 덫에 걸린 미끼라는 것을 안다면 멈출 텐데, 우리는 마음에 드는 모습이 즐거움을 준다는 말에 붙들리고, 마음에 드는 소리가 좋은 즐거움을 준다는 말에 붙들리며, 마음에 드는 냄새, 맛, 닿음이 좋은 즐거움을 준다는 데 속아 그것을 뒤쫓습니다. 붙잡고 또 붙잡으면서 어제 다 걸려 넘어졌던 속음을 잊어버립니다. 우리는 그것보다 더 속았습니다. 끝없는 saṃsāra 내내 속고 또 속습니다.
සැවෙනවා තව සැවටෙනවා. මෙන්න අවිද්යාව ඇත්ත පේන්නේ නැති කවු. ඇත්ත පෙනුනේ නැත්ත ඇයි මේක ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් බලනු නැති නිසා. ඇත්ත බොරු ආකාරයෙන් බැලුවේ ඇති ආකාරය.
이것이 avijjā, 곧 참을 보지 못함입니다. 왜 참이 보이지 않았습니까? 있는 그대로 보지 않았기 때문입니다. 참을 거짓된 방식으로 보았기 때문입니다.
ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් බැලුව නම් මෙතන්දි වැටෙන්නේ නැහ. ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් බැලුවා නම් ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් පේනවා නම් ආශ්වාදයට වහල් නොවෙච්ච හැකි බලන්න ඕනේ. අන්න පංචකාම ආස්වාදයට වහල් වෙලා බලනකන් අපිට ඒ පැත්තටම සාක්ෂී එනවා මිසා. ඒ පැත්තට කරුණු තහවුරු වෙනවා නිසා. අපිට කවදාත් ඇත්ත පේන්නේ නැ.
참을 있는 그대로 보았다면 여기서 넘어지지 않습니다. 참을 있는 그대로 보려면, 참이 있는 그대로 보이려면, 즐김의 종이 되지 않은 채로 보아야 합니다. 다섯 kāma 즐김의 종이 되어 보는 동안에는 그쪽 편 증거만 들어오고 그쪽 편 이야기만 굳어지기 때문에, 우리에게는 결코 참이 보이지 않습니다.
මොකද වහල් වීම නිසා. මෙන්න මේ සරන කාමච්ඡන්දයට වහල් වෙලා යන තක්කල් නීවරණය වැහිලා.
왜냐하면 종이 되었기 때문입니다. 이 kāmacchanda의 종이 되어 가는 동안은 nīvaraṇa에 덮여 있습니다.
අන්න කාමච්ඡන්දය කිව්වේ මොකක්ද ඔය ආශ්වාදියට වහල් වෙලා ඒ පස පත හමා යන මානසිකත්වය ඒකේ වැහිටයි නිසා ආකාර නීවරණයකේ වැහිත් එක ඇත්තට පේන්නේ නැග.
kāmacchanda란 무엇입니까? 그 즐김의 종이 되어 그 뒤를 쫓는 마음가짐입니다. 그것에 덮였기에, 그 nīvaraṇa에 덮였기에 참이 보이지 않습니다.
න් හරිම අමාරු දෙයක් තමයි කාමච්ඡන්දයෙන් ඉවත් වෙලා මේ ඇත්ත බලාගන්න. මොහොත ලබාගන්නේ.
kāmacchanda에서 벗어나 이 참을 바라보는 순간을 얻는 것은 참으로 어려운 일입니다.
මේක ලබාගන්න හරි අමා තනියෙන් කරන්න බැහ. මොකද කාමච්ඡන්දය වහල් භවෙන් මිදෙන්න නම් මොහොතක හෝ උපක්රමයක් ලැබෙන්න කල්යාණ මිත්ර සම්පත්තියක
이것은 얻기 매우 어렵고 혼자서는 할 수 없습니다. kāmacchanda라는 종살이에서 잠깐이라도 풀려나려면, 그런 방편을 얻으려면 kalyāṇamitta라는 복이 있어야 합니다.
මේකත් අති දුර්ලභව කාරණ. අති දුර්ලභව පහළ වෙච්ච ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ නමගි යම් ශ්රාවක පරම්පරාවක් එනතා කල් ආර්ය පරම්පරාව එනකන්. ඒ ආර්ය පරම්පරාවක් ඉදිරිය බණක් අහන ඉදගත්ත වෙලාවේදී ඔහු කාමච්ඡන්දය නිදහස් වෙලා ඉන්නේ.
이것 또한 매우 드문 일입니다. 매우 드물게 나타나신 세상을 넘어선 부처님의 어떤 sāvaka의 이음, 곧 ariya의 이음이 이어지는 동안, 그 ariya의 이음 앞에 앉아 dharma를 듣는 그때, 그는 kāmacchanda에서 풀려나 있습니다.
මෙන්න උපක්රම සීල වෙලාවක් අහුවෙනවා කාමච්ඡන්දයෙන් තොරව හිතන්න පුළුවන් වෙලාව. මෙන්න මේ වෙලාවේ තියෙන ධර්ම දේශනාව වහනකට නුවණින් මෙනෙහි කරලා ගන්න පුළුවන්. ඇත්ත කෙනෙක්
여기서 방편의 때가 잡힙니다. kāmacchanda 없이 생각할 수 있는 때입니다. 이때 dharma 가르침을 지혜롭게 곱씹어 받아들일 수 있습니다. 참으로 어떤 사람이
තමන්ට පණීයු කරගන්න බැරි වෙච්ච එක ඔන්න ඔය ආධාරය නිසා ලැබෙන නිසා කියනවා කල්යාණ මිත්ර සම්පත්තියේ පළවෙනි ආධාරයයි නිවන් දකින්නේ. එතන තමයි මේ කාමච්ඡන්දය මුලාවන්න තියෙන අවස්ථාව ලැබෙන එක.
혼자서는 해낼 수 없던 것을 이 도움 덕분에 얻기 때문에, kalyāṇamitta라는 복이 nibbāna를 보는 첫째 도움이라고 합니다. 바로 거기서 이 kāmacchanda에서 벗어날 기회를 얻습니다.
දැන් බණ අහන කෙනා ඉන්නේ ධර්මාවබෝධය කියන බලාපොරොත්තු වෙසා කාම වශව හිට තිබෙන්න. ඒ නිසා කාමච්ඡන්දය නිදහස් වෙන්න එදා වෙනකොට කාමච්ඡන්දය යම් තැනකද ගැටෙන වැසෙන දේකට කැඩෙන බිදෙන දේකට කාමච්ඡන්දය වැදපු නිසා. කැඩෙන්න දෙන්නේ නෑහැ, බිදෙන්න දෙන්නේ නැහැ, වැරසෙන්න දෙන්න නැහැ මේක රැකගන්න ඕනේ මේකට විරුද්ධ වෙන්නට මම සටන් කරන්න ඕනේ කියලා. මනසේ වික්ිත් වෙලා ව්යාපාදයට වැටෙෙනවා. තව නිවරණයක් ගොන්නැගෙනවා.
이제 dharma를 듣는 사람은 dharma를 깨닫겠다는 바람으로 있고, kāma에 휘둘려 있지 않습니다. 그래서 kāmacchanda에서 풀려납니다. 전에는 kāmacchanda가 부딪치고 가려지는 것, 깨지고 부서지는 것에 걸려 있어서 '깨지게 두지 않겠다, 부서지게 두지 않겠다, 지켜야 한다, 이것을 거스르는 것과 나는 싸워야 한다' 하며 마음이 흔들려 vyāpāda에 빠졌습니다. 또 하나의 nīvaraṇa가 지어졌습니다.
කාමච්ඡන්දය සමග මෙතරක බණ අහන වෙලාවක් ඉන්න සැඩැහයෙන් බණ අහන වෙලාවක කාමච්ඡන්දය නැහනම් කාමච්ඡන්දයත් එක්ක වැඳින්න තිබිච්ච ඒ විරුද්ධ පැත්තට සටන් වන ව්යාපාදයට හේතුත් එතන. ව්යාපාදය නීවරණයෙත් ඉවරයි.
saddhā로 dharma를 듣는 때에 kāmacchanda가 없다면, kāmacchanda와 함께 일어났을 거스르는 쪽과 싸우는 vyāpāda의 까닭도 거기에 없습니다. vyāpāda nīvaraṇa도 끝납니다.
කාමච්ඡන්දයයි ව්යාපාදයකින් නීවරණ නැති වෙනකොට චිත්ත ප්රහාදය නැති වෙනවා. මතු වෙනවා. චිත්ත ප්රබෝධය නැගිලා. යම්කිසි මැිකමක්, මිදිනිතක්, අකිරීමත් තිවෙන ඒකත් ඉවරයි. ථීන විදෙත් ඉවරයි.
kāmacchanda와 vyāpāda라는 nīvaraṇa가 없어지면 마음의 무거움이 사라지고 마음이 깨어 일어납니다. 어떤 게으름, 졸음, 하지 않으려는 마음이 있었다면 그것도 끝납니다. thīna-middha도 끝납니다.
ලෝකේ ඇලෙන, ගැටෙන, මුලා වෙන, හේතුවෙන් දේ තුළ තමයි කුකුස ඇති වෙන්නේ. ඒ වගේම නොසනසුන්කම් ඇති වෙන්නේ ඔක්කොම ඇති වෙන්නේ. පසුතට ඇැවිලිය ඇති වෙන්නේ. උද්දච්ච කුකුච්චයක් තේරයි බණහලාට ඒකත් එතන නැ හේතුන.
세상에서 들러붙고, 부딪치고, 헷갈리는 까닭이 되는 것들 속에서 들뜸이 생기고, 그처럼 편치 못함과 온갖 것이 생기고, 뉘우침도 생깁니다. uddhacca-kukkucca도 dharma를 듣는 동안에는 거기에 까닭이 없습니다.
සැක සහ කත වුනේ මොකද? ඇත්ත හොයාගන්න මුලාවෙන් මෙනෙහි කරපු නිසා මුලාවේ බලපු නිසා සැක වුණා නිසා සැකය අරගන්න බැරවා කියලා. දැන් මුලා නැතුව යථාර්ථය අහගන්නකොට සැක නැතුව ධර්මය හරියට තේරෙනවා ඇත්ත නැත්ත මෙන්න ඇත්ත මෙන්න නැත්ත කියලා. මෙන්න ලෝකේ යථාර්ථය යථාර්ථය තියෙනවා සැක නෑන විදිච්ච පංච නීවරණ දුරු වෙච්ච වෙලාවක් වුණා. බණ අහන වෙලාව එහෙනම් පංච නීවරණ නැතිවච්ච වෙලාට මොකද වෙන්නේ? හිත සමථ වෙලා.
의심은 왜 생겼습니까? 참을 찾으려 하면서 헷갈림으로 곱씹고 헷갈림 속에서 보았기 때문에 의심이 생겼고 의심을 걷어 낼 수 없었습니다. 이제 헷갈림 없이 참 그대로를 들을 때, 의심 없이 dharma가 바르게 이해됩니다. '여기가 참이고 여기가 참 아님이다, 여기에 세상의 참이 있다.' 의심 없이, 다섯 nīvaraṇa가 걷힌 때가 되었습니다. dharma를 듣는 그때, 다섯 nīvaraṇa가 사라진 때에는 무엇이 일어납니까? 마음이 samatha에 이릅니다.
සමථයට පත්වුන හිතක් ඇත්නම් ධර්මාවබෝධයට ප්රත්ය වෙන විදිහේ මනසන් ගොන්න නැගි. අන්න ඒ මනසෙන් බණ අහනකොට මෙන්න මේක නේද ඇත්තට් දැන් මට ඇත්ත තේරුණා කියන ප්රඥාව
samatha에 이른 마음이 있다면, dharma를 깨닫는 데 paccaya가 되는 마음이 지어집니다. 그 마음으로 dharma를 들을 때 '이것이 참이 아닌가, 이제 나는 참을 알았다' 하는 paññā가 일어납니다.
පහළ කරගත්තට වැටුනට පස්සේ දැන් කොහේ ගියත් මොකද වෙන්නේ නැගණු ප්රඥාව සත්වය නැගිච්ච නිසා මේක නැති වුනේ. ඊට පස්සේ විතර කලීරණය අවිද්යාවට තෘෂ්ණාවට වහල් වෙලා දුන්න තීරණය දැන් දෙන්නේ කොහොමද මනස අවිද්යාව තෘෂ්ණාකෙන් නිදහස් කරපු යථාර්ථය දකින ප්රඥාවෙන් තෝරලා දෙන්න එහෙම දහම තුළයි දැන් ඉන්නේ මනස ඉන්නේ එතන මනස අර්ථවත් වුණා. අර්ථ මනසෙන් නෑ කවටවන්න බැහ ලෝකේ එච්චර කල් සැවතිච්ච එක ඉවරයි. ඔන්න ඔය දහම් ඇස පහළ වුනා නම් සෝතාපන්න දා ගියා
그것이 일어난 뒤에는 어디를 가든 어떻게 됩니까? 솟아난 paññā는 참되게 솟아났기에 없어지지 않습니다. 그 뒤로는, 전에 avijjā와 taṇhā의 종이 되어 내리던 판단을 이제는 어떻게 내립니까? 마음을 avijjā와 taṇhā에서 풀어 놓은, 참을 보는 paññā로 가려서 내립니다. 마음은 이제 dharma 안에 있습니다. 마음이 뜻있게 되었습니다. 그 뜻있는 마음은 속일 수 없습니다. 세상이 그토록 오래 속여 온 일은 끝났습니다. 그렇게 dhamma cakkhu가 열렸다면, sotāpanna에 이르렀다면,
නම් එයා අර පරපත්තය රහිතයි. ඊට පස්සේ අර ආධාරයක් ඕනේ. දැන් මේ ලෝක මුලාවෙන් ආයතන්න බැ. ඔහු නීවරණයන්ගයෙන් එතරව ලෝකය දකිනවා. දකින්න දකින්න මොකද වෙන්නේ? මෙච්චර කාව සාවත්පු ලෝකේ නිදහස් වෙලා යනවා. නිවනෙන් කෙරවර කරලා අරිහත් ඵලින් කෙළවර කර මන නිසා කවද හරි ඒ සෝතාපන්න පුද්ගලයාට අනුන්ගේ ආධාරයක් ඕනේ නැහැ නිවන් දකින එතන පටන්.
그는 남에게 기대지 않습니다. 그 전까지는 도움이 필요했습니다. 이제 세상의 헷갈림이 다시 그를 덮을 수 없습니다. 그는 nīvaraṇa를 넘어 세상을 봅니다. 보고 또 볼수록 어떻게 됩니까? 그토록 오래 속여 온 세상에서 풀려 갑니다. 언젠가는 nibbāna로, arahant의 열매로 끝을 맺게 되니, 그 sotāpanna는 nibbāna를 본 그때부터 남의 도움이 필요 없습니다.
දැන් මෙන්න මේ මුල තේරුම් ගන්න ආර්ය යම් තැනක ලෝකේ නැති හුදා ආර්ය ධර්මය පැවැත්ම විවරයි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔය බණ අහලා නීවර ටික යටපත් කරගන්න බැහැ. වෙන බණක් අහලා ලෝකයේ ආදීනව දකින බණක් ඇහුවේ නැත්නම් ලෝකයේ යථාර්ථය දකින බණක් ඇහුවේ නැත්නම් පංච නීවරණ දුරු කරන්න බැහ බණ අහලා පංච නීවරණ දුරු කරන්න බැරි බණක් අහලා යථාබෝධය මාත්රයක් ගොන්නගාගන්න බැරි නිසා අවුරුදු ගණන් තිමතනම බණ අහනවා බණ අහනවා ටික අවබෝධයක් නැහැ. අත්හැරීමක් නැහැ. ලෝකේ අසාරත්වය වැටහීමක් නැහැ. අසාර ලෝකේ මේ ආශ්වාදයක් පස්සේ මොකද මලයි යන්නේ හරයක් ඇති දෙයක් නෙමෙයි කියන මේ අයෝධය වැටහෙන්න කොච්චර බන හකවත් අවස්ථාවල ලැබිග නැහැ මොකද වෙස් කරන ධර්මය නොලැබිච්ච නිසා.
그런 dharma를 들어서가 아니라면 nīvaraṇa를 누를 수 없습니다. 다른 dharma를 들어서는, 세상의 위험을 보게 하는 dharma를 듣지 않았다면, 세상의 참을 보게 하는 dharma를 듣지 않았다면 다섯 nīvaraṇa를 걷어 낼 수 없습니다. 다섯 nīvaraṇa를 걷어 낼 수 없는 dharma를 들어서는 있는 그대로의 깨달음 한 조각도 지어 낼 수 없기에, 여러 해 동안 줄곧 dharma를 들어도 깨달음이 없습니다. 놓아 버림이 없습니다. 세상이 속이 비었다는 앎이 없습니다. 속 빈 세상에서 이 즐김을 쫓아 무엇을 하러 가는가, 알맹이 있는 것이 아니다 하는 이 깨달음이 생기도록, 그토록 많은 dharma를 들었어도 기회를 얻지 못했습니다. 풀어 주는 dharma를 얻지 못했기 때문입니다.
ඉතින් මේ ටික ගත්තහම සක්ඛා දිට්ඨිය සහ සක්ඛාය දිට්ඨියට හේතුව දකිනවා. සක්ඛාවේ නිරෝධ කළේ නැත්නම් වෙන ආදීනවය දකිනවා.
그러니 이것들을 받아들이면 sakkāya diṭṭhi와 sakkāya diṭṭhi의 까닭을 봅니다. sakkāya를 그치지 않으면 생길 위험도 봅니다.
මොකක්ද ආදීනවය? තව අනන්ත කාලයක් දුක් සහගත මුලා ගමන සැරිසරන්න වෙයි යථාබෝධය නොවැට හික්කල් යන්න වෙනවා. ආශ්වාදය දෙවෙනි කරන්න බැරුව යනවා. ආශ්වාදය හිත මුදුවන්න බැරුව යනවා. මෙන්න මේ නිසා ශක්ඛාය නිරෝධය වටිනාකම දකින්න. එතකොට ඔන්න මීක නිරෝධ
그 위험이란 무엇입니까? 있는 그대로의 깨달음이 오지 않는 한 또 끝없는 세월 동안 괴로움 가득한 헷갈림의 길을 떠돌아야 합니다. 즐김을 뒤로 미룰 수 없게 됩니다. 마음을 즐김에서 풀어 놓을 수 없게 됩니다. 그래서 sakkāya nirodha의 값어치를 보게 됩니다.
වටිනාකම දකින්න. එතකොට ඔන්න මීක නිරෝධ කරගන්න මාර්ගය මොකක්ද? මාර්ගය මොකක්ද ඇත්ත? ඇති ආකාරයෙන්. මොකක්ද ලෝකේ තියෙන අනාථත්වය අනාතය බව හේතු ඇතුව දකින්න. අත්හැරීමෙන් නොවැලීම විදියම ලබන්නාූ දුකෙන් නිදහස් වීම නාතත්වය ඒ විදිහට සිහි කරලා බලන්න.
그러면 이것을 그치게 하는 길은 무엇입니까? 그 길은 무엇입니까? 참을 있는 그대로, 세상이 의지할 곳 없음, 곧 anātha임을 까닭과 함께 보는 것입니다. 놓아 버림으로, 들러붙지 않음으로 얻는 괴로움에서의 풀려남, 그것이 nātha, 곧 의지처라는 것을 그렇게 떠올려 보십시오.
මෙන්න මේ ටිකේ ගතියෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ මේ හේතුවෙන් ලෝකේ අනාය. මෙන්න මේ හේතු වෙෙන නිවන නාස ඔය ධර්මය තින් ඔය දැනගත්තට ප්රශ්නයන් ඔහොත් දකිනවා.
이런 까닭으로 세상은 anātha이고, 이런 까닭으로 nibbāna는 nātha이다, 이 dharma를 알게 되면 물음들도 그렇게 보입니다.
ලෝකේ අනාථයි කියලා අනාථ ලෝකයක්ම අනාථ හැටියට දැක්කන්නම් ඔහුගේ දෘත්තිය සම්මා දිට්ඨියක්. නාත වූ නිවන නාත හැටියටම දැක්කා නම් ඔහුගේ දැකීම සම්මා දිට්ඨියයි.
세상이 anātha라고, anātha인 세상을 anātha로 보았다면, 그의 diṭṭhi는 sammā diṭṭhi입니다. nātha인 nibbāna를 nātha로 보았다면, 그의 봄은 sammā diṭṭhi입니다.
දැන් ඔහු කල්පනා කරන්නේ දැකපු ධර්මය. ඒ මෙච්චර කල් කාම සංකල්පනා, ව්යාපද සංකල්පනා, විංසා සංකල්පනා ඇතිගෙන ඇලෙමින් ගැටෙමින් ලෝකේ හබාන මානසිකත්වය තිබුණේ.
이제 그는 본 dharma를 곱씹습니다. 그동안은 kāma에 대한 생각, vyāpāda에 대한 생각, vihiṃsā에 대한 생각을 품고, 들러붙고 부딪치며 세상을 뒤쫓는 마음가짐이었습니다.
හරයක් නැති ලෝකේ මොනවර කාමයන් පස්සේ යන්නද අන්න කාම සංකල්පනාව මේ කාම සංකල්පනාව මොනවට මේ ලෝකේ ඇලීමෙන්, ගැටමින්, වෛර කරමින්, ක්රෝධ කරමින් අනිකඵල ගැන්මින් ගමන් කරන්නද මොනවා අල්ලගන්නද වර්තනාදයක් තියෙන අන්න අව්යාපාද අවිනසා සංකල්පනාව ආවා. එහෙනම් අව්යාපාද අවිා සංකල් යථාභෝධි ලැබූ ප්රඥාව තන මැතිතු වෙනවා නම් වැඩෙන මොකක්ද? සම්මා දිට්ඨිය නිසා නැගුණා සම්මා සංකල්ප පද දැනගෙන හිටිය නැ සිද්ධ වෙන්න විච්චරයි.
'알맹이 없는 세상에서 무엇 하러 kāma를 쫓아가겠는가.' 그렇게 kāma에 대한 생각이 물러납니다. '무엇 하러 이 세상에서 들러붙고, 부딪치고, 앙심을 품고, 성내며, 남을 해치면서 다니겠는가, 무엇을 붙잡겠다고 원한을 품겠는가.' 그러면 vyāpāda 없는 생각, vihiṃsā 없는 생각이 왔습니다. 있는 그대로 깨달은 paññā로 vyāpāda 없고 vihiṃsā 없는 생각이 생긴다면, 자라는 것은 무엇입니까? sammā diṭṭhi 때문에 sammā saṅkappa가 솟았습니다. 그 낱말을 알지 못했어도 일어나는 일은 그것뿐입니다.
මම සම්මා දිට්ඨිය කියන පදය අඳුරක් නෑහ කිව්වත් දැකලා තියෙන්නේ සම්මා දිට්ඨිය. ලෝකය අනාත හැටියට දැක්ක නම්, නිවන නාත හැටියට දැක්ක නම් ඒකට කියන ඒ දෘෂ්ටියට කියන නව මොකක්ද කිව්හම ඒ නම දන්නේ නැහ කිව්වා. ඔව් දැකලා තියෙන්නේ සම්මා දිට්ඨිය.
'나는 sammā diṭṭhi라는 낱말을 모른다'고 해도, 본 것은 sammā diṭṭhi입니다. 세상을 anātha로 보았고, nibbāna를 nātha로 보았다면, 그 diṭṭhi의 이름이 무엇이냐고 물으면 이름은 모른다고 하겠지요. 그래도 본 것은 sammā diṭṭhi입니다.
ඔබට සම්මා සක්ඛාප තියෙනවා දැකුත් මම දන්නේ නෑ ඵලයන් මොකක් ඉපද කියලා. හැබැයි මට මේටන මතු වුණා ඊට පස්සේ. මේ හරි වටිනවා කියලා හිතායුතු ලෝකේ වටින්නේ නැහැ මොනවට පස්සේ යනවා කියත් ම තල හතක් ආවා. ඒක නම් මට මතේ තියෙනවා. මේ වචින් නඇති ලෝකය එක එක පලංක කරමින් පොරකමින් ගැටි ගැටී හැටි හැපියි මේක හැපි වෙනවා ලබාගන්න දඟේ. මට වැඩක් නැහ කියලා අදහසනම් ආවා.
'당신에게 sammā saṅkappa가 있습니까?' '무슨 열매가 생겼는지 나는 모릅니다. 다만 그 뒤로 나에게 이런 것이 일어났습니다. 이것이 참 값지다고 여겼던 세상은 값지지 않은데 무엇 하러 쫓아가나 하는 생각이 들었습니다. 그건 내 마음에 있습니다. 이 값어치 없는 세상을 두고 이리저리 다투고 부딪치며 얻으려 싸우는 것, 나에게는 쓸데없다는 생각이 들었습니다.'
අන්න හිං හිංසා කරලා හනම් මට ගන්න හරියක් නැහැ කියත් මට තේරු. මම දන්න ඒක මොකක්ද? මයි අදහත නම් ඔන්නත් කියලා. ඉතින් කවුරු හරි කියාගෙන ඔන්න ඕකට තමයි මේ ආර්ය දිනය සම්මා සංකල්ප කියන්නේ. හැබැයි එහෙනම් මට සම්මා සංකල්පය ිෙනවා. එයක් තියෙනවා. කල් තියා සංකල්ප තියෙනවද කියලා ඒ පදය කියන එක ගත්ත දැන එයා දන්නේ නැහැ. සම්මා සංකල්පය එයාට කියනවද කියලා. මෙන්න මේකයි සම්මා සංකල්පත කියලා කිව්වොත්. ඕක නමට මෙ බණ අහබදාන තියෙනවා. එයා ඒක කිව්වේ. එහෙනම් සම්මා සංකල්පය තිබනම් සම්මා සංකල්පය බව දන්න නැතුව. සම්මා දිට්ඨිය තිබෙන සම්මා දිට්ඨිය කියන බව දන්නේ නැතුව කියලා.
'해치고 괴롭혀서 내가 얻을 알맹이는 없다는 것도 알았습니다. 내가 아는 그것이 무엇입니까?' '바로 그 생각을 ariya의 길에서 sammā saṅkappa라고 합니다.' '그렇다면 나에게 sammā saṅkappa가 있군요.' 그것이 있었지만, 그 낱말을 몰랐기에 그는 자기에게 sammā saṅkappa가 있는 줄 몰랐습니다. '이것이 sammā saṅkappa다'라고 말해 주면, dharma를 들으며 그 이름을 들어 보았기에 그렇게 말하는 것입니다. 그러니 sammā saṅkappa가 있으면서도 그것이 sammā saṅkappa인 줄 모르고, sammā diṭṭhi가 있으면서도 그것을 sammā diṭṭhi라 하는 줄 몰랐던 것입니다.
ඉතින් මම මොකට බොරු කියන්නද මොනවට කේලං කියන්න අන් බිදවන්නද මොනවට පස්ප සැද බව පටන්නද මොනවට ප්රලාපයෙක් නිරෝග මුලාවට පත්වෙන ආශ්වාදය පස්සේ ශක්තිය අඩුව ඒ යන්නද හරයක් නැති කතාවල් නෙකෝ
'그러니 내가 무엇 하러 거짓말을 하겠습니까? 무엇 하러 이간질해 남을 갈라놓겠습니까? 무엇 하러 거친 말을 퍼붓겠습니까? 무엇 하러 쓸데없는 말을 늘어놓으며, 헷갈림에 빠지는 즐김을 쫓아 힘을 허비하겠습니까? 알맹이 없는 이야기일 뿐입니다.'
ඔයා සම්මාචා දන්නවද මම දන්නේ නැහ මොකක්ද කියලා මට මේ මේකයි මගේ අදාල කතා නැ වැඩක් නැතලා වැඩක් නැහැ. මතන ඉන්නේ ඕකට තමයි සම්මා වාචා කියන්නේ. බොරු නැත්නම්, නැත්නම්, පර්ස නැත්නම්, ප්රලාප නැත්නම් ඕකට කියනවා සම්මාච ආ ඒකට සම්මාචා කියන්නේ. ඒක නම් බලලා අපි
'sammā vācā를 아십니까?' '그게 무엇인지 모릅니다. 나에게는 이것뿐입니다. 쓸데없는 이야기는 나에게 필요 없습니다. 그런 마음으로 있습니다.' '그것을 sammā vācā라고 합니다. 거짓말이 없고, 이간질이 없고, 거친 말이 없고, 쓸데없는 말이 없는 것, 그것을 sammā vācā라고 합니다.' '아, 그것을 sammā vācā라고 하는군요.'
ආ ඒකට සම්මාචා කියන්නේ. ඒක නම් බලලා අපි කියනවා. එයාට ඔනම් ඔයා කියා දුන්නට පස්සේ ඕක දැනගත්තා ඒක. හැබැයි සම්මා වාචා තියලා තියෙනවා. සම්මා වාචා කියන වචනයෙන් කිව්වේ මොකක්ද කියලා දන්න නැති තාල් ඔහු දන්නේ නෑ සම්මා වාචාව තිබුනවා.
그것은 우리가 보고 말해 주는 것입니다. 그는 우리가 일러 준 뒤에 그것을 알게 되었습니다. 그러나 sammā vācā는 이미 있었습니다. sammā vācā라는 말이 무엇을 가리키는지 모르는 동안에는 자기에게 sammā vācā가 있는 줄 몰랐던 것입니다.
අනේ මේ ප්රාණඝාත කරලා සත්ව හිංසා කරලා මොන හරයක් ගන්න. මොකද ආයුතුකන් අසාධාරණයක් කරන්න හොර මැන වංචා කරලා අනුගඩියක් කඩා වදාගෙන මම මොනවා ලබාගන්න මොනවා හරි අට මේ ලෝකේ මට තියෙන්නේ එහෙම අල්ලගෙන ඉද. මට අසාධාරණයක් කරලා එහෙම රැක්. සුරා සුදු දුරාචාර වලින් ආශ්වාද හොයන්න කියලා ලෝකයට අවැඩ වෙන වැඩ කරන නැති විශාර දේවල් කරලා. ලෝකයට අවැඩ වෙන දේවල් කරන හිං ගිහිංසා වෙන දේවල් කරලා මටත් ලෝකෙටත් අවඩක් වෙනන්න දේවල් කරන එක මොන හරි හරියද මොනවට දේවල් කරගෙනද මේ ලෝකේ පස්සේ හඹා යන්න අසාර ලෝකය පස්සේ මට වැඩක් නැහැ. ඒකේ නම ප්රාවන් සුරාසුන් දුරාචාර පස්සේ මට යන්න බලාපොරොත්තුක් නැහ.
'아, 목숨을 빼앗고 satta를 해쳐서 무슨 알맹이를 얻겠습니까? 무엇 하러 옳지 않은 짓을 하고, 훔치고 속이고 남의 것을 빼앗아 무엇을 얻겠습니까? 이 세상에서 그렇게 붙잡고 있을 무엇이 나에게 있습니까? 옳지 않게 해서 지킬 것이 있습니까? 술과 노름과 그릇된 짓으로 즐김을 찾겠다고 세상에 해로운 짓, 쓸데없는 큰일들을 벌이고, 세상에 해롭고 남을 괴롭히는 짓을 해서 나에게도 세상에도 해를 끼치는 것이 무슨 알맹이가 있습니까? 무엇 하러 그런 짓을 하며 이 세상을 쫓아가겠습니까? 속 빈 세상을 쫓는 것은 나에게 쓸데없습니다. 목숨 빼앗기, 술, 그릇된 짓을 쫓아갈 바람이 나에게는 없습니다.'
ඉතින් එතකොට කියනවා. මේත ප්රහණ ගත්තා අදත්තාදාන කාමිත්යාදා මේ පස්සේ යන බලාපොරොත්තු වෙලක් නැහැ. ඔයට සම්මා කමත්තේ තියෙනවනේ. මම දන්නේ නැ ඒ සම්මා කමත්ත නම් මොකක්ද කියලා මට ඔන්න ඔය ටිකයි තියෙ. ඕකට තමයි සම්මා කම්මන්ත කියන්නේ. හැබැයි ආ ඒක තමයි මත තියෙනවා. ඒකට සම්මා කම්මන්තේ. නේම් ඒ සම්මා කම්මන්තය මට දාන්න ඒ පදය ඉගෙන ගෙන ගත්තොත් දැනගත්ත හැකි මට සම්මා කම්මන්ත
그러면 말합니다. '이렇게 pāṇātipāta, adinnādāna, kāmesu micchācāra를 버렸고, 그것을 쫓을 바람이 없으니, 당신에게는 sammā kammanta가 있군요.' '그 sammā kammanta가 무엇인지 나는 모릅니다. 나에게는 이것뿐입니다.' '그것을 sammā kammanta라고 합니다.' '아, 그건 내게 있습니다. 그것이 sammā kammanta군요.' 그 낱말을 배우고 나면 자기에게 sammā kammanta가 있음을 알게 됩니다.
තියෙනවා කියලා. එ මම ජීවත් වෙන්නේ මොකද මට මේ අුයෙන් අසාධාරණයෙන් ලෝකය කපටිකකම් කරලා, වංචාකම් කරලා මේ ලෝකේ බෙහෙ බැඳගෙන මම ලෝකා ඉන්න මම පෝහ ඉන්න මට එහෙම ජීවත් වෙන්න ඕන කමක් නැහැ. මට එහෙම තත්තන් වහන්සේ වැඩත් නැහැ. ඒ අරි දේවල් මේ ජීවත් වන දැහැමින් සාධාරණය මොනවා හරි කෙනෙක් මගේ ජීවත් මෙන්න මේ ධර්මාවබෝධය කරගන්න වගේ පළමාර්ථය සෑදවල් දෙක මම උත්සාහ කරන්න කටයු කරන්නේ ඒක මගේ ජීවිත ඒ සඳහා කැප කරලා තියෙන්නේ කියලා කෙනෙක් ඉන්නවා මගේ ස්වභාවය න්න මේකයි මට මේක වැඩුනෙම ිච්චරයි. මම ඉන්නේ ඒක ඔයාට සම්මා ජීවය තියෙනවා. මම දන්න සම්මා ජීවයක් නැහැ. මත්තී ඔන්න ඕක ඒක මොකක් තිය මම දන්නේ ඕකට තමයි සම්මා ජීව කියන්නේ. ආ හැබැයි ඒක නම් මට තියෙනවා. එතකොට දැනගත්ත යම් සම්මා දිවය ඉගෙන ගත්තට පස්සේ මෙන්න මේ කන සම්මා ජීව කියන්නේ කියලා දැන් එයාට කිය මම සම්මා දිව ගැන මාර්ගාංගයක් තියෙනවා කියලා.
'내가 사는 방식은 이렇습니다. 나는 옳지 않게, 꾀부리고 속이며 이 세상에 엉겨 붙어 살고 싶은 마음이 없습니다. 그렇게 살 까닭도 없습니다. 바르고 떳떳하게 무엇이든 하며 살고, 이 dharma를 깨닫는 참된 뜻을 위해 애쓰는 데 내 삶을 바쳤습니다. 그것이 내 모습이고, 나에게 자란 것은 그뿐입니다.' '당신에게는 sammā ājīva가 있습니다.' '나는 sammā ājīva라는 것을 모릅니다. 나는 이것밖에 모릅니다.' '그것을 sammā ājīva라고 합니다.' '아, 그렇다면 그건 내게 있습니다.' 그렇게 sammā ājīva를 배운 뒤에는, 이것이 sammā ājīva임을 알고, 이제 자기에게 sammā ājīva라는 magga의 갈래가 있다고 말합니다.
ඉතින් ඔයා මොකක්ද කරන්න බලාපොතනේ. මම මේකේ දැනගත්තට තාම මේ ආසනාවෙන් බැඳිලා ඉවර වෙලා නැහ. ඒක ම භයානක දෙයක්. මේ ගමන කෙළවර නම් මේක හරිය දැනගන්නකොට වැඩහෙන බව තේරෙනවා. ආසාමි වමිදෙන බව තේරෙනවා. සේවෙලා යන බව පේනවා. රාගක් සේ වෙන බව, ද්වේශක් සේවය වෙන බව, මෝහක් වෙන බව පේනවා මේ මාධ්ය අනුගමනය කරනකොට ඒ රෑගාවල් දෙක උත්සාහ කරන්න නෙ කරන්න.
'그러면 당신은 무엇을 하려 합니까?' '이것을 알았어도 나는 아직 바람에 묶인 것이 끝나지 않았습니다. 그것이 참 위험합니다. 이 길을 끝내야 합니다. 이것을 바르게 알아 갈수록 자라는 것이 느껴지고, 바람에서 풀려나는 것이 느껴지고, 시들어 가는 것이 보입니다. rāga가 시들고, dosa가 시들고, moha가 시드는 것이 보입니다. 이 길을 따르면서 그것을 위해 애쓰고 있습니다.'
මේ ඕක උත්තට තියෙනවා. ඔයාට සම්මා වායාමය තියෙනවද? මම දන්න සම්මා වායානයක් නැහ මට ඔය ටිකක් තියෙනවා. ඔන්න ඕකට තමන් සම්මා වායාන්න කියන්නේ. හැබැයිද? එහෙනම් සම්මා වායාම මට තියෙනවා. අන්න සම්මා වායා ඉගෙන ගත්තහ හිතන්නවා සම්මා වායම්ම විවිච්ච එකම තිබුණ. අලුතෙන් ඉගෙනගන්න පදය ඉගෙනගන්නකොට මේක ලැබිලා හොඳක් කහ පදය ඉගෙන ගන්න ඕන දැන ගත්තයි ඒක තමයි මල්ලන්ගේ තිබුනේ කියලා.
'그것이 있군요. 당신에게 sammā vāyāma가 있습니까?' '나는 sammā vāyāma라는 것을 모릅니다. 나에게는 이것이 있습니다.' '그것을 sammā vāyāma라고 합니다.' '그렇습니까? 그렇다면 나에게 sammā vāyāma가 있습니다.' 그렇게 sammā vāyāma를 배우고 나서야, 이미 그것이 있었음을 압니다. 새로 낱말을 배울 때 이것이 이미 얻어져 있었음을, 낱말을 배우고서야 그것이 본디 자기에게 있었음을 압니다.
දැන් ඔයා කටයුතු කරන්නේ කොහොමද? ලෝභයට ද්වේශයට මෝහයට එන පේනවා නම් මම මනාසේ දකිනවා. ඒවා මම කරන්නේ නැහ. හෙවෙනි අත්හැරලා දානවා. මේ වැඩක් නැති හරයක් නැති දේවල් දැනගැනීමට ධර්මයක් තියෙනවා. ධර්මය සිහි කරන්න සිහි කරන්න කාක් හේ වෙනවෙනවා, ද්වේශක් සේ වෙනවා, මෝහක් හේනවා පේනවා. ඒ නිසා මම ඒක අනුගමනය කරනවා. ඒක මම දකින දකින හැම දේකෙක ම එන්න එන්නට මට ප්රකුණු බවක් පේනවා. ඉස්සර නම් රාගයට බැඳුනාට පස්සේ මේක වැරදි කියලා දකින්නේ. දැන් දකිනකොටම අරගම වෙනකොට මට පේනවා මේ පස්සේ යන්නෙන්නේ නැහැ. එහෙම තුමක් මට වැඩෙන බව
'이제 당신은 어떻게 지냅니까?' 'lobha, dosa, moha로 가는 것이 보이면 나는 그것을 잘 봅니다. 그런 것은 하지 않습니다. 곧바로 놓아 버립니다. 이 쓸데없고 알맹이 없는 것들을 알아보게 하는 dharma가 있습니다. 그 dharma를 떠올리고 떠올릴수록 rāga가 시들고, dosa가 시들고, moha가 시드는 것이 보입니다. 그래서 나는 그것을 따릅니다. 보는 것마다 점점 더 빨리 알아차리게 됩니다. 예전에는 rāga에 묶이고 나서야 그것이 잘못임을 보았습니다. 이제는 보는 그 순간, 붙잡으려는 그때 이것을 쫓아가지 말라는 것이 보입니다. 그런 것이 나에게 자라는 것이 보입니다.'
පේනවා. ඔයාට සම්මා සතිය තියෙනවද? ඒ මොකක්ද මම දන්නේ නැහැ මට ඕකයි තියෙන්නේ. ඕකට තමයි සම්මා සතිය කියන්නේ. හැබැයිද? එහෙනම් මට සම්මා සතිය තියෙනවා. අන්න පදය ඉගෙන ගත්තා. පදය ඉගෙන ගන්න ඉස්සෙලත් ඒ මාර්ගය තිබුණා.
'당신에게 sammā sati가 있습니까?' '그게 무엇인지 나는 모릅니다. 나에게는 이것이 있을 뿐입니다.' '그것을 sammā sati라고 합니다.' '그렇습니까? 그렇다면 나에게 sammā sati가 있습니다.' 그렇게 낱말을 배웠습니다. 낱말을 배우기 전에도 그 길은 있었습니다.
දැන් ඉස්සරද ඉස්සර නම් මට මුකුත් නැ මේ ඇලෙන ඒවා දකිනකොට හිත කොකනවා පන්ලා දුවල්ලා හිතිනවා. අල්ලගන්න බදාගන්න හිතෙනවා. ගැටුනහම ගහනවා කන පොඩුවෙන් දරුව ගහන්න හිතිෙනවා කිය පොල්ලක ගහනකොට මැරෙන්න කියලා අද දහස් වෙනවා. දැන් එකක්වත් නැහ. [උගුර කෑරීම] බලා හිටිය සංසිඳිලා ගිහිල්ලා. ඒ කැලඹී මට නැහැ. එහෙම මගේ මාසින් ගත්තේ බොහොම තැන්පත් බව පේනවා. ටර සම්මා සමාධිය තියෙනවද මම දන්න සම්මා සමාධියන් මගේ ස්වභාවය හිටියේ ඔන්න න ඕකයි මට තින්නේ. ඕකට තමයි සම්මා සමාධිය කියන්නේ. හැබැයිද? මේ නමට සම්මා සමාධියක් වෙන්නේ. ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයම තිබිලා
'그렇다면 예전은 어땠습니까?' '예전에는 아무것도 없었습니다. 들러붙을 것을 보면 마음이 들썩이고, 달려가고 싶고, 붙잡고 끌어안고 싶었습니다. 부딪치면 때리고 싶고, 귀를 비틀어 아이를 때리고 싶고, 몽둥이로 때려 죽이고 싶은 마음이 수천 번 일었습니다. 이제는 하나도 없습니다.' [목을 가다듬는 소리] '가만히 보니 다 가라앉았습니다. 그 흔들림이 나에게 없습니다. 내 마음이 아주 고요하다는 것이 보입니다.' '그러면 sammā samādhi가 있습니까?' '나는 sammā samādhi라는 것을 모릅니다. 내 모습은 이렇습니다. 나에게는 이것이 있습니다.' '그것을 sammā samādhi라고 합니다.' '그렇습니까?' 그 이름이 sammā samādhi입니다.
වෙන්නේ. ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයම තිබිලා තියෙනවා එයා දන්නේ නැහ ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය කියන්නේ ඕක කියලා. අන්න තමාට ගෝචර වෙන තමාට සන්දිච්චක නුවණට එන්න අදහසක් තියෙනවා. මෙන්න මේ අදහසට කියන නම තමයි ඉගෙනගන්න ඕනේ. ධර්මය තුළ ඒක ඉගෙන ගත්තක් නැතත් එයා යන මාර්ගයට නවතින්නේ නැහ.
ariya aṭṭhaṅgika magga가 그대로 있었는데, 그는 그것이 ariya aṭṭhaṅgika magga라는 것을 몰랐습니다. 자기에게 닿고, 스스로 볼 수 있고(sandiṭṭhika), 지혜에 와닿는 뜻이 있습니다. 바로 그 뜻에 붙은 이름을 배워야 합니다. dharma 안에서 그 이름을 배우지 않았더라도, 그가 가는 길에서 멈추지는 않습니다.
අර ධර්ම මාර්ගය මොකක්ද කියලා බලනකොට ධර්මය තේරුම් ගන්නකොට ඔය පෙන්නපු පදවැලා තියෙනවා. ඔන්න ඔය අදහස පෙන්නන්න පදවැක්. ඉතින් අදහත නැතුව පදවර සේතයේ ඉන්න අයට කවදාවත් ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයක් නෙමෙ. පදැර නැතත් අදහත යනුවා යනවා නම් ඔහු යන්නේ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය. පදවැර දැනගත්තොත් තවත් කෙනෙකුට දහම් විග්රහ කරලා දෙන්න හොඳ හේතුවක් ලැබෙනවා. මේක දහම් වටිනාකම ක්රමානුකූලව ගෙදිලා තියෙන හැටි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරමු ක්රමතාව ඒ ක්රම සට කොච්චරයද කොච්චර ක්රමානුකූලව යෙදිලා තියෙනවද එතකොට මේක පෙන්නන්න පුළුවන් මාධ්යයේ අන්න එතන කියන එක.
dharma의 길이 무엇인지 보고, dharma를 알아들어 갈 때, 그렇게 보여 준 낱말들이 있습니다. 그 뜻을 보여 주기 위한 낱말들입니다. 뜻 없이 낱말의 흐름에만 있는 이들에게는 결코 ariya aṭṭhaṅgika magga가 아닙니다. 낱말이 없더라도 뜻을 따라 간다면 그가 가는 것은 ariya aṭṭhaṅgika magga입니다. 낱말을 알게 되면 다른 이에게 dharma를 풀어 줄 좋은 까닭을 얻습니다. 이것이 dharma의 값어치가 차례 있게 짜여 있는 모습이니, 부처님이 가르치신 그 차례가 얼마나, 얼마나 차례 있게 짜여 있는지, 그러면 그 길 한가운데서 그것을 보여 줄 수 있습니다.
එහෙනම් බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරන ධර්මය කොතර ලස්සනට ක්රමානුකූලවලා තියෙනවා සක්ඛාතද සන්දිට්ඨිකද අකාලිකද එහිපස්කද ඕපනකද පච්චත්තා වේතබ්බෝ විඤ්ඤ ගුණය යුක්තද කියලා මට මෙතනම තේරෙනවනේ කියලා. අන්න ධර්මය කගරිය පැහැදීමත් ඒ ධර්මය වටිනාකමත් ඒ ධර්මය දේශනා කිරීමේ තියෙන පටිසම්බිදා ඥානය බුදුරජාණන් වහන්සේගේ අප්රමාණ ඥානයත් මේ ආදි වශයෙන් බුද්ධානුස්සිතය වැඩෙනවා බුදු ගුණ පේනවා ඔන්න දෙන්න යනකොට ඒ වගේ ධර්මය වටිනාකම දකිනවා. තව කෙනෙකුට කියා දෙන්න පුළුවන් ශ්රමතාව දකිනවා.
그러면 '부처님께서 가르치신 dharma는 얼마나 아름답게 차례가 서 있는가. svākkhāta요, sandiṭṭhika요, akālika요, ehipassika요, opanayika요, paccattaṃ veditabbo viññūhi라는 그 덕을 갖추었다는 것을 나는 바로 여기서 알겠다' 하게 됩니다. 그렇게 dharma에 대한 맑은 믿음, 그 dharma의 값어치, 그 dharma를 가르치시는 paṭisambhidā ñāṇa, 부처님의 헤아릴 수 없는 앎, 이런 것들로 buddhānussati가 자라고, 부처님의 덕이 보입니다. 그렇게 나아가며 dharma의 값어치를 보고, 다른 이에게 일러 줄 수 있는 힘도 봅니다.
බොහෝකොට කරුණු එකතු කරලා කියා දෙන ටික එක වචනයකින් එක හැරියට කියන්න වෙලාවක් ආ ඔය පදය ගත්තහම ක් ගාලා කියා දෙනවා. හැබැයි කට්ටියටම කියා දෙනවා මේ පදින් පෙන්නුවෙ මෙන්න මේ ටිකක් කියලා ඉස්සෙල්ලා උගන්නනවා. තව තවත් දහම් කරුණු විග්රහ කරනකොට කරගත්ත පඩිය දැන් දන්න නිසා. දැන් ඔය සම්මා දිට්ඨිය හදාගන්න එතනට ඉවරයිනේ.
많은 것을 모아 일러 주던 것을 때가 되면 한 낱말로 한꺼번에 말할 수 있습니다. 그 낱말을 들면 단번에 일러 줍니다. 다만 먼저 모두에게, 이 낱말이 보여 주는 것은 바로 이것이라고 가르쳐 둡니다. 그러면 dharma를 더 풀어 갈 때 밟아 온 계단을 이제 알기 때문입니다. 이제 sammā diṭṭhi를 세우는 것은 거기서 끝났습니다.
අර වචනය දැන් මොකක්ද සම්මා දිට්ඨිය කියන්නේ කියලා කියන්න කිව්වොත් එක එක් තැන අතර දහම් පත දෙකක් කියන දවසේ විතරක්. කොහොමහරි මහන්සිලා මේ ටික කියා දීලා ප්රචාරය වුනාට පස්සේ සම්මා දිට්ඨිය කියන්නේ මේකයි. සම්මා සංකල්ප්පය කියන්නේ මේකයි. සම්මා වාචා කියන්නේ මේකයි. ඔහොම කියනකොට සම්මා වාචා මතකද පොඩ්ඩක් වරක්දන වචනයෙන් දෙන්න පුළුවන්.
그 낱말, sammā diṭṭhi가 무엇이냐고 말해 보라 하면, 여러 곳에서 dharma 이야기 두어 마디 하는 날에만 그럽니다. 어떻게든 애써서 이것들을 일러 주고 널리 퍼지고 나면, sammā diṭṭhi는 이것이다, sammā saṅkappa는 이것이다, sammā vācā는 이것이다 하고 말할 때, 'sammā vācā를 기억하십니까?' 하고 한 마디 말로 줄 수 있습니다.
ඉතින් බොරු කියන්න එපා කේලන් කියන්න එපා පරිශවදන කියන්න එපා පලාප කියන්න එපා මේක මෙහෙම ආදි වශයෙන් විග්රහ කරන්න නැතුවට මුලදි පාලම දීලා තිබුණා. ඔව සම්මා වාචාශ ඉඳියේ යන්නේ. ප්රලාපයක් දොරවනි දැක්කහම සිහි ගන්නනවා.
거짓말하지 말라, 이간질하지 말라, 거친 말을 하지 말라, 쓸데없는 말을 하지 말라 하고 이렇게 일일이 풀지 않아도, 처음에 다리를 놓아 두었습니다. '그래, sammā vācā' 하며 쓸데없는 말의 문이 열리는 것을 보면 떠올립니다.
ඇත්තන ඉන්නා මට පොඩ්ඩක් අවදි වෙන්නේ. සතිපට්ඨානය තොරවින් හිටියේ. සීගන්න කල්යාණ මිත්රිය සිහි ගන්න නිසා ආයුෂයක් මග කණ්ඩාලා මොහොතකින් ආය තිරිය ආවා. ඇත්ත ඉඳා මම ගැන්න මේ වැඩක් නප කතාව පස්සේ එහෙම නවත් කරනවා. අන්න පුළුවන් ඉතින් ඕක සම්මා
'참으로 내가 조금 깨어나는구나. 나는 satipaṭṭhāna 없이 있었구나.' kalyāṇamitta를 떠올렸기에, 길을 벗어났던 것이 한순간에 다시 돌아왔습니다. '참으로, 나와 상관없는 쓸데없는 이야기는 이렇게 멈추자.' 그렇게 할 수 있습니다. 그것이 sammā…
ඉතින් අපි කියන්න සම්මා වාචා කියන මාර්ග අංග මෙන්න මේකයි. ඕ එකෙන් එක කියන්න කියන්න ගියොත් ඔයාව වරඳගත්තු වෙන්නේ මේකයි. එක වචනයෙන් කියන්න තිය පැය ගානක් එනවා විග්රහ කරලා දෙන්න. මෙන්න මෙහා මූලික ධර්මය හැඳුන්ලා දුනාට පස්සේ ඒතන අපි දැනුවත් වුනාට පස්සේ අර විශාල දහම් කොටසකින් විග්රහ කරලා දෙන්න ඕන එක වචනයක් කියා දෙනකොට ඒ වචනයම නවත්තන්න පුළුවන්.
그래서 우리는 sammā vācā라는 magga의 갈래가 바로 이것이라고 말합니다. 하나하나 풀어 말하려 들면 붙잡혀 버리는 것이 이것입니다. 한 낱말로 말할 것을 풀어 주려면 몇 시간이 걸립니다. 이렇게 뿌리 dharma를 알려 주고 우리가 그것을 알게 된 뒤에는, 큰 dharma 덩어리로 풀어 주어야 할 것을 한 낱말로 일러 줄 때 그 낱말 하나로 멈추게 할 수 있습니다.
යම් කෙනෙක් දුවගෙන හප් කියලා තියෙන එකම හප් කියන මිනිවලා.
누군가 뛰어가다가 '합!' 하면, 그 '합' 한 마디에 사람이 멈춥니다.
මොකද හප කියන එකෙන් පෙන්නපු සැටපරෂ බව නවත්තනක නියෝගයෙන් මේ ආදි වශයෙන් අපි ඉස්සෙල්ලා දැනගෙන හිටියා නම් අර වහක් තියෙන උපදේ. හුඟක් ඒකට කෑ ගහන කියවන්න ඕනේ නැ. බල පෙන්නන්න ඕනේ නැ. අ පොඩි ශබ්දය ඒ පුද්ගලයා හික්මවන්නත් පුළුවන්. ඒකෙන් කිව්වේ කොහොද වැටහිත වෙන්නේ.
왜냐하면 '합'이라는 말이 가리키는 바, 멈추라는 명령 같은 것을 우리가 미리 알고 있었다면, 그 안에 가르침이 담겨 있기 때문입니다. 크게 소리치거나 길게 늘어놓을 필요도 없고, 힘을 보일 필요도 없습니다. 그 작은 소리로 그 사람을 다잡을 수 있습니다. 그것으로 무엇을 말했는지 알아듣게 됩니다.
කොහුනවා. හරකට කියන එකත් අපිට කියපු ගහමත් අපි නවතින කොහෙ ගමනක් දුර එක පත්ති
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හරක් වැඩක් කරන්න දැන හින්දා තමයි හෝ කියන වචනය ආරේ. වැඩේ හරක් වැඩක් නිසා. කරන්න හදන ඒ වචන තමයි ප්රත්ය වුනේ. අපුරොත් නවතිනවා.
소로 일을 시킬 줄 알았기에 '호'라는 말이 생겼습니다. 소로 하는 일 때문입니다. 하려던 일에 맞는 그 말이 paccaya가 되었습니다. 그 말을 하면 멈춥니다.
ඒවා ගති හඬ ඒවා මන්තර පොරි මන්තර ඉතින් මේ වගේ ඒවා භාවිතා කරනවා ඉස්සර කාලේ විශාල බලයක් තියෙනවා ඔය වචන වල ටුක් මිහිය
그런 것들이 힘 있는 소리, mantra, … mantra입니다. 옛날에는 이런 것들을 썼습니다. 그런 말에는 큰 힘이 있습니다.
නක් වෙනසන ඉන්න බල්ලට දැෙන්නේ නැති රස්සනට දැනෙන අවුද නැත්නම් අකුලගෙන්න දුක් විවෘත් විවහම අපහුවෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ වචන දෙකේ ශබ්දය අර්ථයුත් කරගත්තද අර්ථ තෝරාගත්තේ නැහැ. සද්දය තුළම තිබුණා ගතිහ. මෙන්න මේක බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු භාෂාවේ ගතිහ දීලා තියෙනවා ශුද්ධ මාගධී භාෂාවේ.
이 두 말의 소리에 뜻을 담았습니까? 뜻을 골라 담은 것이 아닙니다. 소리 그 자체에 힘이 있었습니다. 부처님께서 가르치신 말, 맑은 Māgadhī 말에도 바로 이런 힘이 담겨 있습니다.
පොඩ්ඩක් ඒ පැත්තට යොව් වෙලා ඉන්නකොට භාෂාවේ පදයේ ඇහෙනකොටම ගති හහඬ ගති ගුණය නැවලා. අර්ථය මතු වෙලා යනවා. ඉතින් අපි පොඩ්ඩක් ඒ පැත්තට නැඹුරු වෙන්න විතරයි ඒ ඕනේ මුලින්. නැඹුරු වුනාට පස්සේ මනස සකස් වෙලා එනකොට ඒ වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී ගුණෙන් නැඹුරු වෙනකොට අර බුද්ධ දේශනාවල අර්ථය වචනය කියනකොට කවුරුවක් දුන්න නැති අර්ථය පැහැදිලි පටන් ගන්නවා.
조금만 그쪽으로 마음을 기울이고 있으면, 그 말의 낱말을 듣는 순간 소리의 힘과 성질이 스며들어 뜻이 솟아납니다. 그러니 처음에는 우리가 조금만 그쪽으로 기울면 됩니다. 기울고 나서 마음이 갖추어져 오면, vītarāga, vītadosa, vītamoha의 성질로 기울어 갈 때, 부처님 가르침의 말을 하는 순간 아무도 풀어 주지 않은 뜻이 환해지기 시작합니다.
මෙහෙමයි බුද්ධ දේශනාවන් ක්රමක්රම වැටහන්න පටන් ගන්නේ. ඉගෙනගන වටහ ගන්නවා නේද? යහපත් හැඟීම ආර්ය හැඟීම මතුවිලා එන්න එන්න අර දේශනාවල වචනයෙන් කියපු අර්ථ වචන කියනකොටම හැඟෙන්න පටන් ගන්න ඕනේ. මෙහෙම ක්රමයක් තියෙනවා. ඉතින් ඒ මාර්ගයෙන්
이렇게 부처님 가르침이 차츰차츰 알아들어지기 시작합니다. 배우고 알아듣는 것이지요? 좋은 마음, ariya의 마음이 솟아올라 올수록, 그 가르침의 말로 한 뜻이 말하는 바로 그때 느껴지기 시작해야 합니다. 이런 길이 있습니다.
ක්රමයක් තියෙනවා. ඉතින් ඒ මාර්ගයෙන් බිවැර කරනකොට අපිට ඕකේ හැඟෙන්නේ නැතුව යනවා. තේරුම් ගන්න බැරුව යනවා. ඒ නිසා අපි නිතරම බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ධර්ම මාර්ගය මෙසේ තේරුම් අරගත්තහම
그 길에서 벗어나면 우리는 그것을 느끼지 못하고 알아듣지 못하게 됩니다. 그래서 우리가 늘 바라는 것은, dharma의 길을 이렇게 알아들으면
සක්කාය දිට්ඨිය හැරපම විපතිරිච්චක් ඉවරයි සර සීලබත පරාමාසයක් ඉවරයි. සෝතාපන්න ඵලය ලැබිලා. ඉතින් මේ ටික දැනගන්න ඕනේ එකෙන් එක අහලා අහලා යළි යලිත් අහලා තුන කරගෙන අහපු බණ නැවත නැවත අහලා ශ්රවණය කරලා ඒ විදිහට නැවත නැවත සකස් කරගෙන අර්ථයමක් අහගන්න බලන්න ඕන.
sakkāya diṭṭhi가 끝나고, vicikicchā가 끝나고, sīlabbata parāmāsa가 끝나서 sotāpanna의 열매를 얻는다는 것입니다. 그러니 이것들을 알려면 하나하나 듣고 또 듣고 거듭 들으며, 들은 dharma를 다시 다시 듣고 귀 기울여, 그렇게 거듭 갖추어 가며 뜻을 붙잡으려 해야 합니다.
අර්ථය වැටහුනාම බලා ඉන්නදී දහම් මග වැඩෙනවා.
뜻이 와닿으면, 지켜보는 가운데 dharma의 길이 자라납니다.