와하라까 코리아
CD001-04

CD001 · 4번째 · 51분 · 원문 녹음

āpo dhātu, tejo dhātu와 Karaṇīyametta Sutta

ආපෝධාතු තේජෝ ධාතු - කරණීය මෙත්ත සූත්‍රය

මොනවද අර ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨය ධාතු කියන ධාතු හතරෙන් හටගත්ත සංකල්පනය අර රෝස මලයේ අරිකිල දිගේ ඇවිදිල්ලා අර නටුව කියන තැනින් ගිහිල්ලා ඒ පිපෙන රෝස මල කියන තැනට පිපෙන්න තණ්හාවෙන්න ඕනේ. තණ්හා එතකොට තමයි ආසානයට ඇදලා අරගෙන නිර්මාණය කරලා උපාදාන කරලා භව කරලා ජාතිය වශයෙන් රෝද මල්ල විපවන්නේ.

무엇이냐 하면, āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 네 가지 dhātu에서 생겨난 그 생각의 짜임이 장미 줄기를 따라 걸어 올라가 꽃자루라는 곳을 지나, 장미꽃이 피어나는 그 자리에 피어나려면 taṇhā가 있어야 합니다. taṇhā가 있을 때 비로소 그 자리로 끌어당겨 만들어 내고, upādāna가 되고 bhava가 되어 jāti로서 장미꽃이 피어나는 것입니다.

අන්න උපාදාන වෙන හැටි. තණ්හා වෙනවා. එතකොට වේදනා පච්චයා තණ්හා ඊළඟ සිද්ධාන්තය වීමක් දනවන්න ඕනේ තණ්හ හාන්න නැත්නම් අර ඕජස

바로 그렇게 upādāna가 일어납니다. taṇhā가 일어납니다. 그러면 vedanā paccayā taṇhā, 그다음 원리로서 어떤 '됨'이 느껴져야 합니다. taṇhā가 일어나거나, 아니면 그 oja라는 것이

කියන එක හැදෙන්න. ආපෝ ධාතුව, තේජෝ ධාතුව, වාය ධාතු, පඨය ධාතු කියන ධාතු හතර එකට සංකල් වීමක් සැකසෙන්න ඕන. ධන වෙනවා

만들어지려면 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 네 dhātu가 함께 모여 하나의 '됨'으로 짜여야 합니다.

සංකල් වීමක් සැකසෙන්න ඕන. ධන වෙනවා කියන්නේ සෘණ වෙන්නේ නෑ ධන වෙනවා. ධන කියන්නේ එකතු වෙනවා කියන එකයි. යම්කිසි නිර්මාණය වීමක් එක්වෙන්න ඕනේ. ධාතු හතරක එක්වීම නිසා. අන්න වේදනා වුණා. වීමත් ධන

양(+)이 된다는 것은 음(−)이 되지 않고 양이 된다는 뜻입니다. 양이란 합쳐진다는 뜻입니다. 무언가 만들어지는 '됨'이 합쳐져야 합니다. 네 dhātu가 합쳐지기 때문입니다.

එක්වීම නිසා. අන්න වේදනා වුණා. වීමත් ධන වුණා, වේදනා වුණා. අන්න වේදනාව වුන එක මොකද කරන්නේ ඒකෙන් තමයි එක්වීමේ සකස් වුනේ අරෝජස එතකොට වේදනාව වෙන්න නම් ස්පර්ශ

바로 거기서 vedanā가 일어났습니다. '됨'도 양이 되었고 vedanā가 되었습니다. 그 vedanā가 된 것이 무엇을 하느냐 하면, 그것으로 합쳐짐이 짜였습니다. 곧 그 oja입니다.

අරෝජස එතකොට වේදනාව වෙන්න නම් ස්පර්ශ වෙන්න ඕනේ. මොකද වෙන්න ඕනේ ස්පර්ශයක් ලබන මොනවද ස්පර්ශන්නේ? ඔය මූලට පෝර ටික ස්පර්ශ වුණේ නැත්නම්, ජලය ටික ස්පර්ශ වුණේ නැත්නම් අර කොළයට ඉරව්ව ස්පර්ශ වුණේ නැත්නම්. එතකොට කොහොමද මේක වීම නිර්මාණය වෙන්නේ?

그러면 vedanā가 일어나려면 phassa가 있어야 합니다. 왜냐하면 phassa를 받아야 하기 때문입니다. 무엇이 닿습니까? 저 뿌리에 거름이 닿지 않으면, 물이 닿지 않으면, 잎에 햇볕이 닿지 않으면, 이 '됨'이 어떻게 만들어지겠습니까?

අන්න වීමක් දැනවන්න නම් ඒකට අවශ්‍ය ස්පර්ශව ලැබෙන්න ඕනේ.

그러니 '됨'을 느끼게 하려면 그에 필요한 phassa를 받아야 합니다.

මොනවද ස්පර්ශ වෙන්නේ? පෝර ජලය ඉරුවෙලිය වාතය ස්පර්ශ වෙන්න ඕනේ. අන්න පස්ස පච්චයා වේදනා සලායතන පච්චයා පස්සු ඒවට අවශ්‍ය දේ

무엇이 닿아야 합니까? 거름, 물, 햇볕, 바람이 닿아야 합니다. 바로 phassa paccayā vedanā, saḷāyatana paccayā phassa, 그것들에 필요한 것들입니다.

ආයස්ථාන ආයතන කියන්නේ එකතු වෙන ස්ථාන. අපි අර ඉස්සෙල්ත් ආයතන කිව්වේ මේ ඇහැ කන නෙමෙයි. එකතු වෙන ස්ථාන කිව්වනේ. එහෙනම් පෝර ජලයේ සමග එතන්ට එකතු වෙන්නේ නෑහැ මුල ළඟට එතෙන්ට එකතු කරලා හරි දෙන්න ඕනේ. ආයේ අස්ථාන කරන්න ඕනේ. ආය එතන වෙන්න ඕන.

āyatana란 모이는 자리입니다. 앞에서도 āyatana는 이 눈이나 귀가 아니라 모이는 자리라고 말했지요. 그러면 거름이 물과 함께 저절로 그 뿌리 곁으로 모이지 않으니, 우리가 모아서라도 주어야 합니다. 다시 āyatana를 만들어야 합니다. 다시 그 자리에 있게 해야 합니다.

ඉරේලිය එතන්ට වදින්න විදිහට වස්වලා වලින් හෙවන තියෙනවා යහ කරලා හරි හෙව නැතුව හදලා දෙන්න ඕනේ. ආය අස්ථානයක් කරන්න. එකතු කරන ස්ථානයක් කරන්න ඕනේ. අන්න මේ වගේ බාහිර

햇볕이 그 자리에 들도록, 나무들 때문에 그늘이 져 있으면 가지를 쳐서라도 그늘 없이 만들어 주어야 합니다. 다시 āyatana, 곧 모이는 자리를 만들어야 합니다.

ස්ථානයක් කරන්න ඕනේ. අන්න මේ වගේ බාහිර සලායතන තමයි රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ කියන ඒවා ධර්ම කියන ඒවා හටගන්න හටගන්න එතන ඒවා. ආධ්‍යාත්මික සලායතන තමා ඇස, කන දිව නාසය ශරීරය කියන බලපාන සලායතනය. දැන් මේ බාහිර ලෝකේ පෙන්නවට බාහිර සලායතනය.

이와 같은 바깥 saḷāyatana가 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma라는 것들로, 거기서 생겨나는 것들입니다. 안쪽 saḷāyatana는 눈, 귀, 혀, 코, 몸이라는, 영향을 미치는 saḷāyatana입니다. 바깥 세상을 보여 주는 것이 바깥 saḷāyatana입니다.

අභ්‍යන්තර ලෝකය හදන අභ්‍යන්තර සලායතනය අන්න සලායතන පත් එයා පස්ස නාම රූපච්චයා සලායතනා අන්න ඔන්න ඔතන තමයි අපි ඇවිල්ලා මනෝ පුපුබ්බංගමා ධම්මා කියන තන්න කිට්ටු කරලා ඉන්නේ. දැන් මොකද දෙන්නේ? මේ රෝස මල

안쪽 세상을 만드는 것이 안쪽 saḷāyatana입니다. 바로 saḷāyatana paccayā phassa, nāmarūpa paccayā saḷāyatana, 바로 거기서 우리는 'manopubbaṅgamā dhammā'라는 자리에 가까이 와 있습니다.

කරලා ඉන්නේ. දැන් මොකද දෙන්නේ? මේ රෝස මල කියන එකට අවශ්‍ය කරන්නා වූ රස ධාතුවක්, ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු වශයෙන් ලෝකේ හටගන්න මේකට අවශ්‍ය කරන්නා වූ නම්්‍යතාවයේ රූපනය වෙන්න ඕනේ. නැත්නම් නාම රූපය ඉපදන්න ඕනේ. එහෙනම්තාවයට

이제 무엇을 주느냐 하면, 이 장미꽃에 필요한 rasa dhātu, 곧 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu로서 세상이 생겨나는 데 필요한 이름 붙임과 모양 지음이 일어나야 합니다. 달리 말해 nāmarūpa가 생겨나야 합니다.

නැත්නම් නාම රූපය ඉපදන්න ඕනේ. එහෙනම්තාවයට ගැලපුනා වූ රූපයෝ හටගත්තහම ශුද්ධාශ්‍රක වශයෙන් හටගන්නා මූල නිර්මාණය කොරසක් ආපෝ ධාතු වශයෙන් නම් ගන්නවා. කොසක් තේජෝ ධාතු වශයෙන් නම් ගන්නවා. කොසක් වායෝ ධාතු වශයෙන් නම් ගන්නවා. කොසක් පඨි ධාතු වශයෙන් නම් කරා රූපනය වෙනවා. අන්න නාම රූප

그렇게 이름 붙임에 맞는 rūpa들이 생겨나면, suddhaṭṭhaka로서 생겨나는 바탕 짜임의 어떤 부분은 āpo dhātu라는 이름을 얻고, 어떤 부분은 tejo dhātu라는 이름을, 어떤 부분은 vāyo dhātu라는 이름을, 어떤 부분은 paṭhavī dhātu라는 이름을 얻어 모양을 이룹니다.

වශයෙන් නම් කරා රූපනය වෙනවා. අන්න නාම රූප හැදුනා. නාම රූප වශයෙන් ගත්තහම නමයතාවයයි රූපනයයි. නමතාවයයි රූපනයයි. අන්න ඒ ටික

바로 nāmarūpa가 만들어졌습니다. nāmarūpa로 보면 이름 붙임과 모양 지음입니다. 이름 붙임과 모양 지음입니다.

රූපනයයි. නමතාවයයි රූපනයයි. අන්න ඒ ටික තමයි ආපෝ ධාතු වශයෙන් තියෙන්නේ සුද්ධාෂ්ටක. තේජෝ ධාතු වශයෙන් ගත්තා තියෙන්නේ සුද්ධාෂ්ටක. බෙදලා බැලුවොත් අන්තිම සුද්ධාගය වායෝ පඨවි කියනවා අන්තිම සුද්ධාෂ්ටක ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨවි වණ්ගත රසජා කියන්නේ ගති අට ගති යටින් තමයි

그것들이 āpo dhātu로서 있는 suddhaṭṭhaka이고, tejo dhātu로서 있는 suddhaṭṭhaka입니다. 나누어 보면 마지막 suddhaṭṭhaka, 곧 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는 것은 여덟 가지 gati 밑에서 생겨납니다.

හටගන්නේ. ඉතින් ආපෝ දේතෝ වායෝ පඨවි වන්නගන්ධ රසෝජා කියන්නේ ගති අටා ගති අටෙන් හටගන්නවා ආපෝ ධාතු ආපෝ භූත තේජෝ භූත වායෝභූත පඨවි භූත හතර එතකොට

그러니 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라는 것은 여덟 gati에서 생겨나며, āpo dhātu는 āpo bhūta, tejo bhūta, vāyo bhūta, paṭhavī bhūta, 이렇게 넷입니다.

ආපෝ භූතයෙන් පටන් ගන්න ආපෝ මහාභූත තේජෝ මහාභූත වායෝ මහාභූත පඨවි මහාභූත කියලා මේක ගනී භවන වෙනවා. තව අවස්ථාවක්. අන්න ඒකෙන්

그러면 āpo bhūta에서 시작해 āpo mahābhūta, tejo mahābhūta, vāyo mahābhūta, paṭhavī mahābhūta로 이것이 굳어집니다. 또 한 단계입니다.

ගනී භවන වෙනවා. තව අවස්ථාවක්. අන්න ඒකෙන් හටගන්න ඊළඟ අවස්ථාව ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨයෝ ධාතු ධාතු බවට ගනී බව.

그것에서 생겨나는 다음 단계는 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu로서 dhātu로 굳어지는 것입니다.

අන්න ඒ ධාතු හතර එක්කවීමෙන් තමයි මේ ලෝකේ සත්ව පුද්ගල ධර්මය රතු වහල වෙන්නේ. දැන්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සත්ව පුද්ගල ධර්මය රතු වහල වෙන්නේ. දැන් අවස්ථා ගානකට එන්නේ ඉස්සෙල්ලම ගතියෙන් එන්නේ. ඒ නිසා ඉස්සෙල්ලම මනසට සම්බන්ධ වෙච්ච මනෝ ලක්ෂණයෙන් තමයි ගති හටගන්නේ.

이제 여러 단계를 거쳐 오는데, 맨 먼저 gati에서 옵니다. 그래서 맨 먼저 마음과 이어진 마음의 특성에서 gati가 생겨납니다.

අවිද්‍යාවෙන් ගති හතරකුවි තෘෂ්ණාවෙන් ගති හතරකු තියෙනවා අවිද්‍යා තුරණාත්වයල් වැදගත් දහම් දෙකක්. ඔන්න ඒ ගති හතර

avijjā에서 gati 넷, taṇhā에서 gati 넷이 있습니다. avijjā와 taṇhā는 중요한 dhamma 둘입니다.

වැදගත් දහම් දෙකක්. ඔන්න ඒ ගති හතර ක්‍රියාත්මක වීම නිසා ගති යට ක්‍රියාත්මක වීම තමයි ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨයෝ වණ්ඩගන්ධ රස, ඕජා කියලා අයින් කරන්න වෙන් කරන්න බැරි සුද්ධාෂ්ඨකය කියන ඉස්සෙල්ලාම පුය හටගන්න. ඒ රූප පුංචියේ මූලික ඉස්සාව තමයි මනස.

그 네 gati가 움직이기 때문에 여덟 gati가 움직이고, 그것이 바로 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, vaṇṇa, gandha, rasa, ojā라고 하는, 떼어 낼 수도 나눌 수도 없는 suddhaṭṭhaka라는 맨 처음 것이 생겨나는 것입니다. 그 작은 rūpa의 바탕 자리는 마음입니다.

ඒ නිසා තමයි කිව්වේ පටිච්ච සමුප්පාද හතරක් ගැන කිව්වන්නේ නඕකයි.

그래서 네 가지 paṭiccasamuppāda에 대해 말한 것이 바로 이것입니다.

විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාම පච්චයා චට්ඨායතනං ආදී වශයෙන් ගිහිල්ලා විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූපච්චයා සලායතනං වුනේ හතරවෙනි අවස්ථාව කියලා කියන්නේ උප්පාද ප්‍රතිස්ථා සම්පූර්ණය වෙනකොට අන්න චිත්තක්ෂණය සම්පූර්ණ වෙච්ච වෙලාදී චිත්ත රූපයක් නඉපදවලා ඉවරයි. ඔන්න ගතිය වනින් සම්පූර්ණ කරලා ඉපදෙනවා සුද්ධාස්ථය.

viññāṇa paccayā nāmaṃ, nāma paccayā chaṭṭhāyatanaṃ 하는 식으로 가서, viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ이 네 번째 단계라고 하는 것은, uppāda와 ṭhiti가 다 차서 cittakkhaṇa가 다 찼을 때 이미 citta rūpa 하나를 만들어 낸 것입니다. gati에서 다 채워져 suddhaṭṭhaka가 생겨납니다.

එහෙනම් කර්මජ චිත්තජ කියන මේ දකින්නේ ලෝකෙට රූප නඉපදනා මූලික වශයෙන්. නපදවපු රූපය මොකටද නිපදෙව්වේ? වේදනා භුක්තිය බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. වේදනා භුක්තිය

그러니 kammaja, cittaja라는 이것들이 바탕으로서 보이는 세상에 rūpa를 만들어 냅니다. 만들어 낸 rūpa는 무엇 때문에 만들었습니까? vedanā를 누리기를 바라는 것입니다.

බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. වේදනා භුක්තිය බලාපොරොත්තු වෙන්න නම් ආධ්‍යාත්මික සහ බාහිර දෙකක් එකතු වෙන්න ඕනේ. ඒ වින්ද්‍රණය ලබාගෙන ආශ්වාද ගෙන දෙනෙකුයි. ඒ ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය වෙන ආශ්වාද ඉන්ද්‍රියකුයි. ආශ්වාද ගැලපෙන ඉන්ද්‍රියෙකුයි. මෙන්න මේ දෙක එකතු

vedanā를 누리기를 바라려면 안과 밖 둘이 만나야 합니다. 그 누림을 얻어 맛을 가져다주는 것 하나, 그리고 그 맛을 얻는 데 필요한 indriya, 그 맛에 맞는 indriya 하나입니다.

ගැලපෙන ඉන්ද්‍රියෙකුයි. මෙන්න මේ දෙක එකතු වීම භුක්තිය බලාපොරොත්තු වීම තමයි අපි තණ්හාවෙන් නැත් වෙන්නේ. තණ්හාව කරා තියෙන්නේ ඔන්න ඕකටත් දැන් ඔය තණ්හා මුල්

이 둘이 만나 누림을 바라는 것이 바로 우리가 taṇhā로 빠져드는 것입니다. taṇhā는 바로 그것을 향해 있습니다.

තියෙන්නේ ඔන්න ඕකටත් දැන් ඔය තණ්හා මුල් කරගෙන අවිද්‍යාව නිසා මේක හොඳයි කියලා නිගමනයට බැහැලා. සාරයි කියන නිගමනයෙන් තණ්හාවෙන් භුක්තියට බැස්සට පස්සේ ඇතිවෙන බලාපොරොත්තුව තමයි ඔය නිෂ්පාදනය මුල. ඒ

이제 그 taṇhā를 뿌리로 하여 avijjā 때문에 '이것이 좋다'는 결론에 이르고, '알차다'는 결론으로 taṇhā를 따라 누림에 빠져든 뒤 생기는 바람이 바로 그 만들어 냄의 뿌리입니다.

බලාපොරොත්තුව තමයි ඔය නිෂ්පාදනය මුල. ඒ නිසා බලාපොරොත්තු වෙනවා මේ බඳු හැර දෙයක්, මෙදු සුවඳ දෙයක්, මෙබඳු ලක්ෂණ දෙයක්. මොකද ඕක අනාදියේ පටන් ගින්න අපිට ආපු සිරිස. ඒ

그래서 이러한 모양의 것, 이러한 향기의 것, 이러한 특성의 것을 바랍니다. 왜냐하면 그것은 시작 없는 때부터 우리에게 내려온 버릇이기 때문입니다.

ඕක අනාදියේ පටන් ගින්න අපිට ආපු සිරිස. ඒ නිසා මොකද වෙන්නේ? ඔයගේ හිත මතක් කරනකොටම ආදී කළා වූ එක මෙතෙන්ට ඇදලා ඉන්නවා. ඇදලා ඇවිදිලා හිටන් මතකෙන් නගා දෙනවා. මෙබඳුල අස්සනක් අපි ඉස්සරත් විදලා තියෙනවා. අන්න ඒ ජාතී ලස්සන දැනුත් ඇත්නම් අන්න බලාපොරොත්තුවක් ඇතිෙනවා මතුවට ඉතින් එදා

그래서 어떻게 됩니까? 마음이 떠올리는 순간 예전에 했던 것이 여기로 끌려옵니다. 끌려와서 기억에서 일으켜 줍니다. '이런 아름다움을 우리가 전에도 누렸다.' 그런 아름다움이 지금도 있다면 앞날을 향한 바람이 생겨납니다.

බලාපොරොත්තුවක් ඇතිෙනවා මතුවට ඉතින් එදා රෝස මල් කිපනෙත් අපේ මානසික බලාපොරොත්තුව මුල් කරගෙන හටගත්ත ආරම්භය ලෝකයක් නීපදෙව්වා. අන්න නාම රූප නදන හැටි.

그러니 그날 장미꽃이 피어날 때도 우리 마음의 바람을 뿌리로 하여 생겨난 시작이 하나의 세상을 만들어 냈습니다. 바로 그렇게 nāmarūpa가 만들어집니다.

බාහිර නාම රූප නදවනවා අභ්‍යන්තරයේ ඒ චිත්තද රූපය නද කුහ චිත්ත කියන්නේ හිතෙන් ඉපදුනකන් පමණයි. උප්පාදයදී භංග වෙනකොටම චිත්තා අවස්ථාව ඉවරයි. හැබැයි රූපය ඉවර වුනේ නැහ. නිෂ්පාදනය කරපු රූපය තමයි අපිට සුද්ධාස්ථකයේ ස්ථික බලයක් කියලා ඕකට වට වෙනවා. අන්න හිතෙන් දුන්න බලය.

바깥 nāmarūpa를 만들어 냅니다. 안에서는 그 cittaja rūpa를 만드는데, cittaja란 마음에서 생겨나는 동안만입니다. uppāda에서 bhaṅga에 이르는 순간 citta의 단계는 끝납니다. 그러나 rūpa는 끝나지 않았습니다. 만들어 낸 rūpa는 suddhaṭṭhaka 안에서 'sthitika bala'라고 하는 힘에 둘러싸입니다. 그것이 바로 마음이 준 힘입니다.

හිතෙන් බල දීලා හිත ඉවරයි. හිත බංග වුණා. හැබැයි භංග වුනාට පස්සේ මදෙන්නේ බලයේ දීපු එක වස්තුව තියෙනවා.

마음은 힘을 주고 끝났습니다. 마음은 bhaṅga 되었습니다. 그러나 bhaṅga 된 뒤에도 그 힘으로 준 것, 그 대상은 남아 있습니다.

ඕකේ ආයුස අන්තක්කල්ප 20ක් යනකන් ඉවරෙන්නේ නැහ. අන්තකල්ප 40ක ආවා ආයුසයි. මේ මනුස ලෝකයවත්. නමුත් ඕකේ ධර්මය තියෙනවා හොයාගන්න ඔරුවින්.

그것의 수명은 antarakappa 스무 번이 지나도록 끝나지 않습니다. 수명이 antarakappa 마흔에 이릅니다. 이 사람 세상조차도요. 그러나 그것의 dhamma를 찾아낼 수 있습니다.

ඔය ඕකේ තියෙනවා උතු රූපයක්. දැන් එතන පටන් ගෙන්න අන්තක්කල් පහත ගියා යනකන් උතු රූපයක් වශයෙන් නැස්තික බලයක් ක්‍රියාත්මක වෙනවා රූපය වටා. ඒ පරමාණුව. අන්න ඒක තමයි පරමාණුවේ තියෙන්නේ නස්තික බලය කියන්නේ ඔන්න ඕකට ඕක තමයි ලෝකේ බල ශක්තිය මුල. අපේ

그 안에 utu rūpa가 있습니다. 이제 거기서부터 antarakappa가 다 지나가도록 utu rūpa로서 'nastika'라고 하는 힘이 rūpa 둘레에서 움직입니다. 그것이 원자입니다. 원자 안에 있는 'nastika' 힘이라는 것이 바로 그것이고, 그것이 세상 에너지의 뿌리입니다.

ඔන්න ඕකට ඕක තමයි ලෝකේ බල ශක්තිය මුල. අපේ මනසෙන්ම නපදවලා නපදවපු දේ අපේ බලාපොරොත්තුවෙන්ම නපදවලා බලාපොරොත්තු විපාක ප්‍රතිඵලය භුක්ති ඉඳලා අපි ඉන්නවා ලෝකයක කියලා. අපිම ඉපදවාගෙන ඒකේ භුක්තිය තියෙනවා. ඉතින් ඕකේ ආයුත හොයන්න බැහැ.

우리 마음으로 만들어 낸 것, 우리 바람으로 만들어 낸 것, 그 바람의 결과를 누리며 우리는 '세상에 있다'고 합니다. 우리 스스로 만들어 내고 그 안에서 누립니다. 그러니 그것의 수명은 찾을 수 없습니다.

ස්කන්ධ සන්ති නියමය කියලා විද්‍යාත්මය බහිනා නිගමනයකට කොච්චර බිදලා බැලුවත් ඒ කෑල්ලට තව ස්කන්ධයක් වසින් තව තිනක පවතිනවා. හැබැයි සුද්ධාස්ථකට බිදලා බලන්න විද්‍යාත් දක්ෂ නැහැ. නමුත් බෙදලා බැලුවත් ඒ සුද්ධාස්සකයේ තියෙන්නේ අපේ වැඩවලට ගන්න ශක්තිය ගැබ්වෙලා. ඔච්චර අන්තක්කල්ප 40ක්

과학은 질량 보존 법칙이라는 결론에 이르렀습니다. 아무리 쪼개 보아도 그 조각에 또 질량이 남아 이어집니다. 그러나 과학은 suddhaṭṭhaka까지 쪼개 볼 만큼 능하지 않습니다. 그래도 나누어 보면 그 suddhaṭṭhaka 안에는 우리 일에 쓸 에너지가 담겨 있습니다.

ශක්තිය ගැබ්වෙලා. ඔච්චර අන්තක්කල්ප 40ක් භ්‍රමණ වෙන ශක්තියක් ඕකේ තියෙනවා. ඒක දීලා තියෙන්නේ මනසේ. ඒ මනසෙන් දුන්න ශක්තිය අභිභව වෙනස් කරන්න තව බලයක්නේ.

그 안에는 antarakappa 마흔 동안 돌아가는 에너지가 있습니다. 그것을 준 것은 마음입니다. 마음이 준 그 에너지를 누르고 바꾸려면 또 다른 힘이 필요합니다.

එහෙනම් ඒ බලය ගන්න නම් අභිඥාලාභියෙක් වෙන්න ඕනේ. අභිඥාලාභියට පුළුවන් අරක පාලනය කරලා වෙනස් කරන්න. අන්න එතනට මොකද කියන්නේ ගලක් වශයෙන් තියෙන එක නනම් මලක් කරන්න පුළුවන්. ඔන්න රත්තන් කරන්නත් පුළුවන්.

그 힘을 얻으려면 abhiññā를 얻은 이가 되어야 합니다. abhiññā를 얻은 이는 그것을 다스려 바꿀 수 있습니다. 그래서 돌로 있는 것을 꽃으로 만들 수도 있고, 금으로 만들 수도 있다고 하는 것입니다.

අධිෂ්ඨාන කරනකොට පරිවර්තනය වෙනවා ඒක තියෙන එක ඒ විදිහට. ඒ නිසා අර සාමාන්‍යයෙන් පොදු පුද්ගලයාගේ අර අවිද්‍යාසනා කර්ම ශක්ති ක්‍රියාවලට හැදිච්ච රටාව ඒ භුක්ති පාලනය වෙනස් කරලා මේකෙන් පුළුවන් වෙන අභිඥාලාභියාට තමන්ට ඕන එකක් බවට පත් කරන්න එක තියෙන සුද්ධාස්ස ඇදුව ගමන් ගල සත්ත්වක් ඔන් ගල ජලය කරන්න පුළුවන්. අන්න ඒකයි ඒ බලය. ඉතින් ඒකත් පුදුමයක් නෙමෙයි. හටහා

adhiṭṭhāna를 하면 거기 있는 것이 그렇게 바뀝니다. 그래서 보통 사람의 avijjā에 바탕한 kamma 에너지의 움직임으로 짜인 틀, 그 누림의 다스림을 바꾸어, abhiññā를 얻은 이는 자기가 원하는 것으로 만들 수 있습니다. 거기 있는 suddhaṭṭhaka를 끌어당기는 순간 돌을 물로 만들 수 있습니다. 그것이 바로 그 힘입니다. 그러니 그것도 놀라운 일이 아닙니다.

බලය. ඉතින් ඒකත් පුදුමයක් නෙමෙයි. හටහා ඔන්න ඕකයි. ඉතින් මෙන්න මේක කියනවා නාම රූප තමයි අන්න අර නාම රූප වලට හටගත්තේ විඤ්ඤාණය මුල් වුණා. විඤ්ඤාණ කිව්වේ හිත කිව්වට හරියන්නේ නෑ.

생겨나는 것은 바로 그렇습니다. 그래서 이것이 말하는 것은, nāmarūpa가 생겨나는 데 viññāṇa가 뿌리였다는 것입니다. viññāṇa를 마음이라고 부르는 것은 맞지 않습니다.

හිත කියන එකට විඤ්ඤාණය කියන අපි සාමාන්‍ය කතාවට විතරයි.

마음을 viññāṇa라고 부르는 것은 우리 일상의 말에서만입니다.

හිත විඤ්ඤාණ වෙන්න අවස්ථා අටක් යන්න ඕනේ. විඤ්ඤා අද මේ අපි විඤ්ඤාණය කියලා කතා කරන්නේ විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයකට. විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ බවට පත්තින්න නමවෙනි අවස්ථාව

마음이 viññāṇa가 되려면 여덟 단계를 지나야 합니다. 오늘 우리가 viññāṇa라고 말하는 것은 viññāṇakkhandha를 두고 하는 말입니다. viññāṇakkhandha가 되는 것은 아홉 번째 단계입니다.

තබස්සර මිදම් භික්ඛෙවේ චිත්තං කියන තැන ඉඳලා පටන් ගන්නේ චිත්ත චිත්ත මනෝ මානසං හදයං පණ්ඩරං මනෝමනායතනං මනීන්ද්‍රියං විඤ්ඤාණං අටවෙනි එකට විඤ්ඤාණ ස්කන්ධෝ නමිනියි එක ආගන්තුක උපක් ලේසයන්ගෙන් කිලිටි වෙලා විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ බවට පත් වෙන නම අවස්ථාවකදී තමයි එතට පත්වෙන්නේ.

'pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ'이라는 데서 시작하여 citta, mano, mānasaṃ, hadayaṃ, paṇḍaraṃ, mano manāyatanaṃ, manindriyaṃ, 여덟 번째가 viññāṇaṃ, 아홉 번째가 viññāṇakkhandho입니다. 밖에서 들어온 upakkilesa에 더럽혀져 viññāṇakkhandha가 되는 아홉 번째 단계에서 비로소 그렇게 됩니다.

පවස්සර මිදම්භික් විචිත්තං ආගන්තුකේන උපකිලිට්ටේන උපකිලිට්තන් කියලා පෙන්නුවේ අන්න එතනයි. ආගන්තුක උපකලේස වලින් උපගිලිට පත් වෙනවා. අන්න උපකිලිට පත් වුනාට පස්සේ ඒ විඤ්ඤාණ බවට පත් වෙන්නවා. නැත්නම් තියෙන්නේ චිත්ත විතරයි. ඉතින් ඒනම්

'pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ, tañca kho āgantukehi upakkilesehi upakkiliṭṭhaṃ'이라고 보여 준 것이 바로 그 자리입니다. 밖에서 들어온 upakkilesa로 더럽혀집니다. 더럽혀진 뒤에 viññāṇa가 됩니다. 그렇지 않으면 있는 것은 citta뿐입니다.

තියෙන්නේ චිත්ත විතරයි. ඉතින් ඒනම් විඤ්ඤාණ නිරෝධ කළ හැේ. සංඛාර නිරෝධන විඤ්ඤා නිරෝධයි. හැබැයි චිත්ත තියෙනවා. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ විඤ්ඤා නිරෝධ කළා නමුත් හිත තිබුණද? අන්න එහෙනම් හිතට විඤ්ඤාණ කියන්නේ නෑහ.

그러니 viññāṇa는 멸할 수 있습니다. saṅkhāra nirodha로 viññāṇa nirodha입니다. 그러나 citta는 있습니다. 그렇다면 Buddha께서는 viññāṇa를 멸하셨지만 마음은 있었습니까? 그러니 마음을 viññāṇa라고 하지 않습니다.

ඒකට න චිත්ත ප්‍රභාසර විඳම් භික් කිය ප්‍රභාසර චිත්තය බුදුරජාණන් වහන්සේට තියෙනවා. විඤ්ඤාණය එකක් කරන විඤ්ඤාණය නිරෝධ.

그것이 'pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ'이라고 한 것으로, 빛나는 citta가 Buddha께 있습니다. viññāṇa는 nirodha 되었습니다.

අන්න අපි දැක්ගන්න ඕනේ මොනවද ඒ විඤ්ඤාණ චිත්ත බවට පත් වුනහම ආරම්මණ විජානන ලක්ෂණය විතරයි. දැනගන්න ලක්ෂණය තියෙනවා දැනගන්න බලාපොරොත්තුවක් නැහැ. විමුක්ත විඤ්ඤාණය කියලා එකක්

우리가 보아야 할 것은, viññāṇa가 citta가 되면 대상을 아는 특성만 남는다는 것입니다. 아는 특성은 있지만 알려는 바람은 없습니다. vimutta viññāṇa라는 것이

තියෙනවා. තියෙනවා. ඒකට තියෙන්නේ කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා, සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ කියලා පටිච්ච සමුප්පාදයක් තියෙනවානම් ආර්ය පටිච්ච සමුප්පාදය දැන් මේක අහලා නැ යන්න වෙනව

있습니다. 있습니다. 그것에는 kusala mūla paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ이라는 paṭiccasamuppāda가 있으니, 그것이 ariya paṭiccasamuppāda입니다. 이제 이것은 들어 본 적이 없다고들 하게 될 것입니다.

කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූප පච්චයා සලායතන සලායතන පච්චයා පස්සු පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චයා තණ්හාය ඒකේ නෑ. වේදනා පච්චයා පසාදෝ පසාද පච්චයා අධිමෝකෝ අධිමෝක පච්චයා භව භව පච්චයා ජාති මෙන්න අරිහත් ජාතිය අන්තිමට ජාති පත්යා ජරාමරණං ඒවමේතං ඒවමේතේසං ධම්මානං සමුදය හෝතිය නවතිනවා. දුක්ඛන් දසට ඒ කියන්නේ නැ. ඒව

kusala mūla paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatana paccayā phasso, phassa paccayā vedanā, 그리고 vedanā paccayā taṇhā는 거기에 없습니다. vedanā paccayā pasādo, pasāda paccayā adhimokkho, adhimokkha paccayā bhavo, bhava paccayā jāti, 이것이 arahant의 jāti이고, 마지막으로 jāti paccayā jarāmaraṇaṃ, evametesaṃ dhammānaṃ samudayo hoti로 멈춥니다.

නවතිනවා. දුක්ඛන් දසට ඒ කියන්නේ නැ. ඒව මේත කේවලස දුක්ඛන්ත සමුදය හෝති කියලා ඒ පටිච්ච සමුප්පත්තිය කෙළවර යන්නේ නැහ. වා අන්න ඒව මේතිසං ධම්මානං සමුදය හෝතිය ගැන අතිනවා. මෙන්න ආර්ය පටිච්ච සමුප්පාදය

dukkha까지 가지 않습니다. 'evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti'로 그 paṭiccasamuppāda가 끝나지 않습니다. 보십시오, 'evametesaṃ dhammānaṃ samudayo hoti'로 멈춥니다.

අතිනවා. මෙන්න ආර්ය පටිච්ච සමුප්පාදය මෙන්න අපි අනුගමනය කරන්න ඕනේ. දැන් සියලු විඤ්ඤාණ අපි දුණු කරන්න අපිට අවශ්‍ය නැහ.

이것이 ariya paṭiccasamuppāda입니다. 이것을 우리가 따라야 합니다. 이제 우리는 모든 viññāṇa를 없앨 필요가 없습니다.

අවිද්‍යා ප්‍රත්‍යයෙන් හටගන්න නිරෝධ තත්වයට යන්න සංඛාර නිරෝධ කරන්නේ අවිද්‍යා ප්‍රත්‍යයෙන් හටගන්න සංඛාර විතරයි. මොකද හේතුව? අපේ සසර ගමනට හේතු වෙන්නේ අවිද්‍යා ප්‍රත්‍යයෙන් හටගන්න සංඛාර අපිට ඕනේ සසර දුක දුරු කරගන්න. එතකොට මෙලෝ මේ උපන්ා මැරෙන දුරු

nirodha의 상태로 가기 위해 멸하는 saṅkhāra는 avijjā를 조건으로 생겨나는 saṅkhāra뿐입니다. 왜냐하면 우리 saṃsāra 여정의 원인이 되는 것은 avijjā를 조건으로 생겨나는 saṅkhāra이기 때문입니다. 우리는 saṃsāra의 dukkha를 없애야 합니다.

කරගන්න. එතකොට මෙලෝ මේ උපන්ා මැරෙන දුරු ජීවත් ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඒ ටික ජීවත් වෙන්නත් අපිට මේ ලෝකේ සම්මතය කතාබහ කරන්න ඕනේ ඒ ජීවත් වෙන ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඒ තුළ අපිට මේ ජීවිතයට පමණයි. එයා ස උපදි ශේෂ වෙච්ච නිර්වාණය කිව්වේ ඒකයි. අනුපදි ශේෂයේදී ඒකවරයි. එහෙනම් අරිහත් ඉඳම් කෙළවර

그런데 이 세상에서 태어나고 죽는 동안 살아가는 방식이 있습니다. 그동안 살아가려면 이 세상의 관례대로 말을 나누어야 하니, 그렇게 살아가는 방식이 있습니다. 그것은 이 삶에만 해당합니다. sa-upādisesa nibbāna라고 한 것이 그것입니다. anupādisesa에 이르면 그것도 끝납니다.

ශේෂයේදී ඒකවරයි. එහෙනම් අරිහත් ඉඳම් කෙළවර කරනකන් අ පිරිණුවම පාන මොහොතේ එනකන්. ජීවත් වෙන්නේ කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා, සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ කියන විඤ්ඤාණය දරාගෙන. හැබැයි ඒකෙදන්න කුසල මූලයේදී

그러니 arahant가 된 때부터 마지막 parinibbāna의 순간이 올 때까지, kusala mūla paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ이라는 viññāṇa를 지니고 살아갑니다.

දරාගෙන. හැබැයි ඒකෙදන්න කුසල මූලයේදී හටගන්නේ අනිච්ච දේ අනිච්ච හැටියට, දුක්ඛ දේ, දුක්ඛ හැටියට, අනත්ත දේ අනත්ත හැටියට 100හ 100ක්ම දැකලා ඉවරයි. ලෝක සම්මතයෙන් කතා කරනවා. ලෝක සමතයට

그러나 그 kusala mūla에서 생겨나는 것은, anicca인 것을 anicca로, dukkha인 것을 dukkha로, anatta인 것을 anatta로 백 퍼센트 다 보고 난 것입니다. 세상의 관례로 말합니다.

කතා කරනවා. ලෝක සමතයට හොඳයි කියනවා. මම කියලා කතා කරනවා. ඔබ කියලා කතා කරනවා. ඉතින් පොත පෑන කියලා කියනවා. ඒවා ඔක්කොම ඒක කියනවා. ඒ විදිහට හඳුනවා. හැබැයි අර අවිද්‍යා, පච්චයා,

세상의 관례에 맞추어 '좋다'고 말합니다. '나'라고 말하고 '당신'이라고 말합니다. 책이다, 펜이다 합니다. 그런 것을 다 말합니다. 그렇게 알아봅니다.

හඳුනවා. හැබැයි අර අවිද්‍යා, පච්චයා, සංඛාරා කියනඑංකාර, පච්චයා විඤ්ඤාණං වලින් නෙමෙයි. කුසල මූල, පච්චයා, සංඛාරා, සංඛාර, පච්චයා, විඤ්ඤාණං කියන එක කෙනින් දකින්න.

그러나 그 avijjā paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ으로가 아니라, kusala mūla paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ이라는 것으로 봅니다.

ඒකේ වෙනස මොකක්ද අවිද්‍යා තෘෂ්ණා දෙකකින් කෙලසී කෙලෙසීම හිත දැමූ විඤ්ඤාණයට කියනවා කුසල මූල පච්චයා සංඛාරයෙන් හටගත්ත විඤ්ඤාණය

그 다름이 무엇이냐 하면, avijjā와 taṇhā 둘로 더럽혀진 viññāṇa와, kusala mūla paccayā saṅkhārā에서 생겨난 viññāṇa라는 것입니다.

ඒකේ තියෙන්නේ වෙනස මොකක්ද අර විදිහටම අරගෙන ආවත් කෙලෙස් කහට නෑ. අන්න ඒකයි වෙනස අන්න ඒකයි. ඒ නිසා කියනවා පුඤ්ඤ පාප පහීනයි.

거기 있는 다름이 무엇이냐 하면, 똑같이 가지고 오더라도 kilesa의 얼룩이 없다는 것입니다. 바로 그것이 다름입니다. 바로 그것입니다. 그래서 puñña와 pāpa를 버렸다고 합니다.

්‍යාසි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් නමුත් තියෙනවා. මොකද දැන් බුදුරජාණන් හොඳ සංඛාර නෑ කිව්වොත් අපි අහනවා මෙහෙම දෙයක්. බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒ කියන්නේ දැන් මේ අහනවා එක අවස්ථාවක කවුද දම්බින්නා තෙරින්ගෙන් විසාක සිටුතුමා අහනවා.

그렇습니다. 그러나 있습니다. 왜냐하면 Buddha께 좋은 saṅkhāra가 없다고 하면 우리는 이런 것을 묻습니다. Buddha께서, 그러니까 어느 때 이런 물음이 있었습니다. 누구냐 하면, Visākha 장자가 Dhammadinnā therī에게 묻습니다.

අ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේ විඤ්ඤාණය මේ පිළිබඳව මේ මෙහෙමයි අහන්නේ ඒක

이 viññāṇa에 대해 이렇게 묻는 것입니다.

අපි දන්න ගත්ත මාතෘකාවක් පොඩ්ඩක් තියෙන වට නැවත වුණාන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේ සංඛාර පිළිබඳව වහනවා මෙහෙම කතාවක්. නිරෝධ සමාපත්තියට සමවැණ රහතන් වහන්සේ නමක් අරිහතුන් වහන්සේ නමක්. නැවතත් එයින් නැගී සිටිනකොට ඉස්සෙල්ලාම පහළ වෙන්නේ මොන සංඛාරද කියලා.

saṅkhāra에 대해 이런 이야기를 묻습니다. nirodha samāpatti에 든 arahant 한 분이 다시 거기서 일어날 때 맨 먼저 나타나는 것은 어떤 saṅkhāra입니까 하고요.

ඒක කියනවා විශාඛ මනෝ සංඛාර ඊළඟට පහළ වෙන්නේ වචී සංඛාර ඊට පස්සේ පහළ වෙන්නේ කාය සංඛාර

그러자 '벗 Visākha여, mano saṅkhāra가, 그다음에 vacī saṅkhāra가, 그 뒤에 kāya saṅkhāra가 나타납니다'라고 말합니다.

දැන් සංඛාර සියල්ලම නිරෝධ කළා නම් මහරහතන් වහන්සේ නිරෝධ සමාපත්තයෙන් ආපහ වෙන්න සම්මේදින මොන සංඛාරට ඒ සංඛාර මොනවද

이제 saṅkhāra를 모두 멸했다면, 큰 arahant께서 nirodha samāpatti에서 나오실 때 어떤 saṅkhāra로 나오십니까? 그 saṅkhāra는 무엇입니까?

දැන් සියලු සංඛාර නැති කළා නම් එහෙම අරිහත්යට පත් වෙන සියලු සංඛාර නැති වුනා නම් නිරෝධයට පත් වෙච්ච අරිහතුන් වහන්සේ නැවත නැගී සිටිනකොට ඒ අනු පිළිවලින් එන සංඛාර තුන තුනක් කිව්වා. ඉස්සෙල්ලා මනෝ සංඛාර පහළ වෙනවා. ඊළඟට වච සංඛාර පහල වෙනවා. ඊට පස්සේ කාය සංඛාර පහළ වෙනවා කියලා. එහෙනම් අරිහතුන් වහන්සේට මනෝ සංඛාර තියෙන නිසා වච සංඛාර, කාය සංඛාර තියෙන නිසා නේද පහළ වෙනවා කියලා පෙන්නවා.

arahant가 될 때 모든 saṅkhāra를 없앴다면, nirodha에 든 arahant께서 다시 일어나실 때 차례대로 오는 saṅkhāra 세 가지를 말했습니다. 먼저 mano saṅkhāra가 나타나고, 다음에 vacī saṅkhāra가 나타나고, 그 뒤에 kāya saṅkhāra가 나타난다고요. 그렇다면 arahant께 mano saṅkhāra, vacī saṅkhāra, kāya saṅkhāra가 있기 때문에 나타난다는 것을 보여 주는 것 아닙니까?

එහෙනම් ඒවා අවිද්‍යා පත්‍යා සංඛාරා නෙමෙයි. අන්න ඒ මොන සංඛාරද? අන්න කුසල මූල පච්චයා සංඛාරා. එහම් කුසල මූල පච්චයා ආනිංජ් අභිසංඛාරා විග්‍රහ කරලා ගන්නට එන්නේ ඔතන්ට

그러니 그것들은 avijjā paccayā saṅkhārā가 아닙니다. 그러면 어떤 saṅkhāra입니까? 바로 kusala mūla paccayā saṅkhārā입니다. 그래서 kusala mūla paccayā āneñjābhisaṅkhāra를 풀어 보는 데 이르게 됩니다.

කුසල මූල ප්‍රත්‍යයෙන් පහළ වෙනවා අරිහතුන් වහසට ආනිංජ්ජා අභිසංඛාරය ආනිංජ කියන්නේ නැවතත් ජනිත වීම සඳහා ඉඳවන්නේ නැතිට කියනවා ආනි මතු උප්පත්තියට හේතු වෙන්නේ නැති සංඛාර අනිංජි සංඛාර මේ අත්දට විතරයි.

kusala mūla를 조건으로 arahant께 āneñjābhisaṅkhāra가 나타납니다. āneñja란 다시 태어나게 하지 않는 것을 말합니다. 앞날의 태어남의 원인이 되지 않는 saṅkhāra, āneñja saṅkhāra는 이 삶에만 해당합니다.

ඒ නිසා පුඤ්ඤාභි සංඛාර අප්ඤාභිසංඛාර ඒ දෙක පින් දෙක මතු දෙකට යන ඒවා ඒවා නෑහ. පුඤ්ඤ පහිනක්. ආනිජාභි සංඛාර පහීන නැ. අන්න කුසල මූල පට්ටියා සංඛාර කියන ආර්ය මාර්ගය වැඩෙන්නේ ඔන්න ඕකයි.

그래서 puññābhisaṅkhāra와 apuññābhisaṅkhāra, 그 둘, 앞날로 이어지는 그것들은 없습니다. puñña를 버렸습니다. āneñjābhisaṅkhāra는 버리지 않았습니다. kusala mūla paccayā saṅkhārā라는 ariya magga가 자라는 것이 바로 이것입니다.

කෝසානි විචය කේවලානි දිබ්බං මානුස කංච බ්‍රහ්ම කෝසං සබ්බ කෝෂ මූල බන්ධනා පමුත්තෝ කුසලෝතාදි පවුච්චතෝ තතත්තා

'kosāni viceyya kevalāni, dibbaṃ mānusakañca brahmakosaṃ, sabbakosamūlabandhanā pamutto, kusalo tādi pavuccate tathattā.'

දිව්‍ය කෝෂ, මනුස්ස කෝස, බ්‍රහ්ම කෝෂ, සකල විදේ උපදින තැන් වුස්තියන්න. පිළිබඳ ඒවාය ඉපැත්මට හේතු වෙන මූල බන්ධනය වන අවිද්‍යා තෘෂ්ණාවන්ගේ පහ කිරීමක් ඇද කුසල්යි කියන ලැබෙන්නේ.

deva의 kosa, 사람의 kosa, brahma의 kosa, 온갖 태어나는 자리들을 살펴, 그에 대한 태어남의 원인이 되는 뿌리 묶임인 avijjā와 taṇhā를 버리는 것을 kusala라고 합니다.

ඔන්න අවිද්‍යා තෘෂ්ණා දෙක පහ කරනවා සතර ගමට හිතුවෙ. ඒකයි කුසල කියන්නේ.

네 가지 magga로 avijjā와 taṇhā 둘을 버립니다. 그것을 kusala라고 합니다.

ආනිදාව සංඛාර කියන්නේ නැවත ඉපදන වීමක් හේතු නොවන්නා හේතු නොවන්න සංඛාර සංඛාරය

āneñja saṅkhāra란 다시 태어남의 원인이 되지 않는 saṅkhāra입니다.

දැන් ධර්මය යම් දැන් ඔය විග්‍රහ කරලා තියෙනවා ආනිතාප සංඛාර කියලා කියන්නේ ඔව් අරූපාවචර ලෝකයේ උප් පත් දෙන්නා වූ ඔව් සංඛාර

(물음) 지금 dhamma에서는 āneñjābhisaṅkhāra를 이렇게 풀이해 두었는데요. (답) 그렇지요. (물음) arūpāvacara 세상에 태어나게 하는— (답) 그렇지요. (물음) saṅkhāra라고요.

එතකොට ආනිජාභි සංඛාර ඉතින් සංඛාර තියෙන විඤ්ඤාණය වැලා අරූප ලෝකේ උපදින්න එපැ ම රහතන් වහන්සේ දැන් රහතන් වහන්සේට දැන් ආනෙන්ජාභි සංඛාර ආර්යසතුන් වහන්සේට තියෙනවනේ.

그러면 āneñjābhisaṅkhāra가 그런 saṅkhāra라면, 그것이 있는 viññāṇa를 지닌 arahant께서도 arūpa 세상에 태어나셔야 하지 않겠습니까? 지금 arahant께는 āneñjābhisaṅkhāra가 있지 않습니까?

ආනිජ්ජාභි සංඛාර වලින් අරූප ලෝකය උප්පත්තියට හේතු වෙන එක විතරක් නම් කියන්නේ. ඒකෙදී අපිට කියන්න වෙනවා. එහෙනම් අරිහතුන් වහන්සේ අරූපාවච සංකාය ඉවර කරලා නැහැනේ. එතකොට ඒ විග්‍රහය බඩ තිය

āneñjābhisaṅkhāra가 arūpa 세상에 태어나는 원인이 되는 것만을 말한다면, 그때 우리는 arahant께서 arūpāvacara saṅkhāra를 끝내지 않으셨다고 말해야 합니다. 그러면 그 풀이는 무너집니다.

අන්න ඒකයි කියන්නේ. ඉතින් මොකද එතන්දි පෙන්නන්නේ අකම්ප සංඛාරයක් කියන වචනය පෙන්නන්නයි ඕක පෙන්නුවේ.

그래서 하는 말입니다. 거기서 보여 주는 것은 '흔들림 없는 saṅkhāra'라는 말을 보여 주려는 것이었습니다.

මොකද අනි මෙයත් ඒකක්වත් කියලා ඉතින් මේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මෙහෙම තනිජ්ජාපි සංඛාර කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ නැවත ජනිත කිරීමට හේතු නොවන කියන එකයි. ඒ සංඛාරයේ ස්වභාවය ඒකයි. දැන්

āneñjābhisaṅkhāra라는 말이 보여 주는 것은 '다시 태어나게 하는 원인이 되지 않는'이라는 뜻입니다. 그 saṅkhāra의 본성이 그것입니다.

කියන එකයි. ඒ සංඛාරයේ ස්වභාවය ඒකයි. දැන් ඔය ලෝකයේ තිබුණා මෙන්න මෙහෙම දෙයක්. ඔය ආනිංජාභි සංඛාර කියන වචනය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු නිරුක්ති ධර්මයයි.

그런데 세상에는 이런 일이 있었습니다. āneñjābhisaṅkhāra라는 말은 Buddha께서 가르치신 nirutti dhamma입니다.

එතකොට ලෝක සම්මතයේ භාවිතයි දෙකක්. ලෝක සම්මතයේ එදා විමුක්තිය සැලසුනා කියලා හිතාගත්තේ අරූපාවචර බ්‍රහ්ම ලෝක ඉපදිච්ච අයට. ඒගොල්ලෝ නැවතත් මේ ලෝකේ උපදිනවා කියලා දැක්කේ නෑ. මොකද ලෞකික ඥානයට දකින්න බැහ. ඒගොල්ලෝ විමුක්ති ස්ථානය හැටියට දැලකුවේ අරූපාවචරය ඒ නිසා තමයි නැවත ඉපදීමක් හට නොගන්න තැන සංඛාර කියන වචන දැම්මේ ඒකට

그런데 세상 관례에서의 쓰임이 둘입니다. 그 무렵 세상 관례에서는 arūpāvacara brahma 세상에 태어난 이들이 해탈을 얻었다고 여겼습니다. 그들이 다시 이 세상에 태어난다는 것을 보지 못했습니다. 세간의 앎으로는 볼 수 없기 때문입니다. 그들은 arūpāvacara를 해탈의 자리로 여겼고, 그래서 다시 태어남이 일어나지 않는 자리의 saṅkhāra라는 말을 거기에 붙였습니다.

ඒ බලාපොරොත්තු ඒකේ තියෙනවා. අරූපාවචර සංඛාර වලට ඒ වචන ගන්න හේතු අන්න ඒකයි. මොකද අරූපාවචර සංඛාර වලටයි ආනිජ්ජාභි සංඛාර කියන්නේ කියලා. කියන්න හේතුව නැවත ජනිත වීම බිහි නොකරන සංඛාරී කියන ආනිජ්භි සංඛාර කියන වචනය භාවිතා කළේ ඒකට ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ පහළ වෙන්න ඉස්සෙල්ලා හිටපු බව දන්නේ නෑහැ. නැ ඒකේ උපන්යි නැවත මෙහෙෙන බව

그런 바람이 거기 담겨 있습니다. arūpāvacara saṅkhāra가 그 말을 얻은 까닭이 바로 그것입니다. arūpāvacara saṅkhāra를 āneñjābhisaṅkhāra, 곧 다시 태어남을 낳지 않는 saṅkhāra라고 부른 까닭은, Buddha께서 나타나시기 전 사람들은 거기 태어난 이들이 다시 태어난다는 것을 몰랐기 때문입니다.

එතකොට ඒකරත් කියන පුඤ්ඤාභි සංසංඛාර කියලා ඔව් ඇත්ත වශයෙන් මේකත් පුඤ්ඤාභි සංඛාරය සංඛා

(물음) 그러면 그것도 puññābhisaṅkhāra라고 해야겠네요? (답) 그렇습니다. 사실 이것도 puññābhisaṅkhāra입니다.

එතකොට එතන තියෙන්නේ එක එතකොට මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා. යම්කිසි පුද්ගලයෙක්ගේ ලෝකවලෝ ඉපදීමේදී අතහැරපු යමක් තියෙනවා වගේ නැවත උත්පත්තියට හේතු නොවන්න සකස් කිරීම කියනවා. අවිද්‍යා තෘෂ්ණා දෙකෙන් තොර වුණා වූ යම්කිසි ආකාරයක ඉහාත්ම සුඛ විහරණයට භාවිතා කරන යමක් තියෙනවා නම් ඒ ඉහාත්ම සුඛ විහරණය අවිද්‍යා තෘෂ්ණා දෙකෙන් තෝරයි. ඒ නිසයි ඒක නැවත මතු ජනිත කරන්න හිතුන සංඛාරයක් බවට හවත් ආනෙන්ජ්ජාභි සංඛාරයක් බවට පත්වෙන්නේ.

그러면 거기에는 이런 것이 있습니다. 어떤 사람이 세상들에 태어날 때 내려놓은 무언가가 있는 것처럼, 다시 태어남의 원인이 되지 않는 짜임이라고 합니다. avijjā와 taṇhā 둘에서 벗어난, diṭṭhadhamma sukhavihāra로 쓰는 무언가가 있다면, 그 diṭṭhadhamma sukhavihāra는 avijjā와 taṇhā 둘에서 벗어나 있습니다. 그래서 그것은 앞날의 태어남을 낳으려 하지 않는 saṅkhāra, 곧 āneñjābhisaṅkhāra가 됩니다.

එතකොට ඒ නිසා ඒකයි නියම ආනෙන්ජාභි සංඛාර. එතකොට ලෝක සම්මතයේ ලෞකික යෝගීන් වඩන්නා වූ අරූපාවචරය ලැබෙන සංඛාරය පුඤ්ඤාභි සංඛාරයා. සංඛාර ඔව් ඒක ඒක ආයජාභි සංඛාර කියලා ගත්තේ ඒගොල්ලන්ගේ තියෙන නොදැනීමටයි.

그래서 그것이 참된 āneñjābhisaṅkhāra입니다. 그리고 세상 관례에서 세간의 yogī들이 닦아 arūpāvacara를 얻는 saṅkhāra는 puññābhisaṅkhāra입니다. (물음) saṅkhāra요? (답) 그렇습니다. 그것을 āneñjābhisaṅkhāra라고 여긴 것은 그들의 모름 때문입니다.

එතකොට ධර්මය තුළ විග්‍රහ කරලා තියෙනකොට විග්‍රහය තෝරගන්න බැරිකම නිසයි එතන ඒකටත් අපි ගත්තේ මේ නැවත උපදින්න මේ ඒ කියන්නේ ඒ ලෝකේ උපදින සංඛාර කියලා. එහෙම ගන්න ගිය කළාම ආනිජාභි සංඛාර වරිහතුන් වහන්සේ සංඛාර නිරෝධ කරලා නෑහ කියලා ගන්න වෙනවා. එහෙමනම්.

dhamma 안에서 풀이해 둔 것을, 그 풀이를 가려내지 못해서 우리도 그것을 다시 태어나게 하는, 곧 그 세상에 태어나게 하는 saṅkhāra로 여겼습니다. 그렇게 여기면 arahant께서 āneñjābhisaṅkhāra를 멸하지 않으셨다고 해야 합니다. 그렇다면 말입니다.

අරූපාවචරපදින සංඛාර වලට නම් ආනිඤංජාභි සංඛාර කියන්නේ අරිහතුන් වහන්සේගේ ආනි සංඛාර මොනවද? එහෙනම් ඒවත් අරූපාවට ඔය උපදින්න එපැ. ඒකේ තියෙන වෙනස මොකක්ද? අපි ඒක ඇතුර දැකගන්න ඕනේ.

arūpāvacara에 태어나게 하는 saṅkhāra를 āneñjābhisaṅkhāra라고 한다면, arahant의 āneñja saṅkhāra는 무엇입니까? 그렇다면 그것들도 arūpa에 태어나야 하지 않겠습니까? 그 다름이 무엇입니까? 우리는 그것을 분명히 보아야 합니다.

අන්න ඒකයි කියන්නේ මේ ධර්මය තුළ සියුම් තැන් හුඟාක් තුළට අපිට විග්‍රහ කරගන්න වෙලා තියෙනවා.

그래서 이 dhamma 안에서 미묘한 자리를 아주 많이 풀어내야 했던 것입니다.

මට ස්වාමීන් වහන්සේට වෙච්ච කමක් මතීම ඒකයි ඉතින්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කොහොමද අපිට සිද්ධිට යන්න පුළුවන්

(물음) 어떻게 하면 우리가 진실에 이를 수 있습니까?

ඔව් ඇත්ත වශයෙන් හරි අමාරුයි. මේ ධර්මය ගැන අපි කොච්චර කිව්වත් මේ මේ විග්‍රහයක් ගන්න තෙනක් නම් මම හිතන්නේ කොහෙ තියෙ.

그렇습니다. 사실 참 어렵습니다. 이 dhamma에 대해 우리가 아무리 말해도, 이런 풀이를 얻을 곳은 어디에도 없다고 저는 생각합니다.

නැත ඔය අට්ඨකටාචාර අට්ඨවාන් වහන්සේලා එතකොට කොලන් තියෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න ඒකයි කියන්නේ. ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනාවෙම තියෙනවනේ ධර්මයට ගැලපෙන්නේ නැද්ද?

그래서 하는 말입니다. (물음) 그런데 Buddha의 가르침 자체에 있지 않습니까, dhamma에 맞지 않습니까?

ධර්මය පේන්නෙම නැහැනේ. පේන්නේ නෑහැ පේන්නේ නැහ ඒකයි.

dhamma가 아예 보이지 않습니다. 보이지 않습니다, 보이지 않으니 그런 것입니다.

ස්වාමීන් වහන්ස ඔය අනාගතය මතු වෙන ඒකාන්තයෙන් මතු වෙනවා. ඔය ඊට වඩා තව ඉදිරියට හොඳ අස්සරලා මතු වෙලා එනවා. මේ දැන් විතරක් නෙමෙයි. අඟ සම්පූර්ණ මේවා මුලාක අංග සම්පූර්ණ එකින් එක මතු කරලා තියෙන්න පුළුවන් ශක්තියක් එනවා. ඕවා කොයි කාලේ ලියවිච්චද? කවදාක්ද ලිව්වේ, කවුද ලිව්වේ, කොහෙද ලිව්වේ, කෝ සාක්ෂි ඔක්කොමත් එක්කලා දෙන්න පුළුවන් කාර්යක් අනාගත තියෙනවා. ඔයා ඔක්කොම පුරා විද්‍යා සාක්ෂි පීටන් දෙන්න පුළුවන් අවස්ථා එනවා. ආය මේ

(물음) 스님, 앞으로 드러날— (답) 틀림없이 드러납니다. 앞으로 그보다 더 좋은 것들이 드러나 올 것입니다. 지금만이 아닙니다. 모든 갈래를 갖춘 것들을 하나하나 드러낼 수 있는 힘이 옵니다. 그것들이 어느 때 쓰였는지, 언제 썼는지, 누가 썼는지, 어디서 썼는지, 모든 증거와 함께 내놓을 수 있는 일이 앞날에 있습니다. 온갖 고고학 증거를 내놓을 수 있는 때가 옵니다.

පීටන් දෙන්න පුළුවන් අවස්ථා එනවා. ආය මේ නැවත අපට සංඝානාත්ම අවස්ථාවක් තියෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් වෙනවා ඉතින් ඉදිරි කාලයකදී සමහර වෙලාවට ඉන් අවශ්‍යින් සම්පූර්ණ කරන්නවා. ඉතින් ඔය ඇත්ත වශයෙන් අපිට පුළුවන් අවස්ථාවක් ගැන නෙමෙයි කියන්නේ. නමුත් අපි දකිනවා ඉදිරි කාලයේදී එදා පිරපු සිවි පිරිසින්ා මහ රහතන් වහන්සේලා බිහි වෙන්න ඉ.

그러니 앞날 어느 때에는 필요한 것들이 채워질 것입니다. 사실 우리가 할 수 있는 일을 두고 하는 말은 아닙니다. 그러나 앞날에 그때 pāramī를 채운 큰 arahant들이 나오실 것으로 봅니다.

අන්න ඒ බිවුනාට පස්සේ අපිට ප්‍රශ්න ඉවරයි ඒගොල්ලන් උන්වහන්සේලා ඒක ටික කරයි. අපි දන්නේ නෑහ කොහොමද කියන එක. නමුත් එහෙම වෙන්න ඉඩ තියෙන බව හොඳටම පේනවා.

그분들이 나오시면 우리 문제는 끝납니다. 그분들이 그 일을 하실 것입니다. 어떻게 할지는 우리가 모릅니다. 그러나 그렇게 될 여지가 있다는 것은 아주 잘 보입니다.

පොක් ඔක්කොම වැරදි මැත්ත වශයෙන්ම කරන්න දෙයක් නැහැ. දැන් අපි කල්පනා කරලා බලන්න දැන් අපි කොච්චර අහලා බැලුවත්මී

(물음) 책들이 다 틀렸다는 건가요? (답) 사실 어찌할 도리가 없습니다. 이제 우리가 생각해 보십시오. 아무리 물어보아도—

දැන් මෛත්‍රී භාවනා ගැන බැලුවොත් තව අපි තව පොඩකින් ඒ ගැනත් විස්තරයක් කරාම බොහොම වැදගත් ඒකත්.

이제 mettā bhāvanā에 대해 살펴보면, 조금 더 그것에 대해서도 풀어 드리면 그것도 매우 중요합니다.

මෙන්න මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා අපි. ඔය ආනාපාන සතිය ගැන කියනකොට දැනගන්න තියෙන වැදගත් දෙයක් තමයි අ මෙන්න මෙහෙම වැදගත් කොටසක් තියෙනවා කාරණා දෙකක් තේරුම් ගන්න.

이런 것이 있습니다. ānāpānasati에 대해 말할 때 알아야 할 중요한 것이 있습니다. 두 가지를 이해하기 위한 이런 중요한 대목이 있습니다.

එක අවස්ථාවක බුදුරජාණන් වහන්සේ තුන් මාසයක් හය මාසයක් ඔය වස් කාලේ තුන් මාසයක් ආදී වශයෙන් දානේන භික්ෂුව හැරෙන්න කිසි කෙනෙක් එන්න එපා මා හම්බවෙන්න කියලා. එක්තරා නියෝගයක් පනවලා හිටන් ගිය අවස්ථා තියෙනවා.

어느 때 Buddha께서 석 달, 여섯 달, 또는 vassa 동안 석 달 등, 공양을 가져오는 bhikkhu 말고는 아무도 나를 만나러 오지 말라는 명을 내리고 지내신 적이 있습니다.

මෙන්න මෙහෙම හිටපු අවස්ථාවකදී ඒ තුන් මාසේ හය මාසේ ඉක්ම ගියාට පස්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේ භික්ෂුවන් නමතලා අහනවා කියනවා මහණනි අන්‍ය පරිබ්‍රාජිකයෝ ඔබලාගෙන් ඇහුවොත් භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ කෙබඳු විහරණයකින් මේත් වස් කාලයේ වාසය කළාද කියලා. ආනාපාන උමන සතියෙන් වාසය කළා කියලා කියන්නේ.

그렇게 지내시다가 그 석 달, 여섯 달이 지난 뒤 Buddha께서 bhikkhu들을 불러 말씀하십니다. '비구들이여, 다른 paribbājaka들이 그대들에게 "존자 Gotama께서는 이번 vassa에 어떤 머묾으로 지내셨는가" 하고 묻거든, ānāpānasati로 지내셨다고 말하라.'

ඒ ආනාපානය මොකක්ද කියලා ඇහුවේ? ඒකට අරිය විහාරය කියත්, බ්‍රහ්ම විහාරය කියත් තථාගත විහාරය ගියත් කියනවා කියලා කියන්නේ. මේ වැදගත් දේශනාවක්.

그 ānāpāna가 무엇이냐고 물으면, 그것을 ariya vihāra라고도, brahma vihāra라고도, tathāgata vihāra라고도 한다고 말하라고 하십니다. 이것은 중요한 가르침입니다.

ඒ ආනාපාන සතිය කුමක්ද කියලා ඇහුවොත් ඊට අරිය විහාරය කියත්, බ්‍රහ්ම විහාරය කියත්, තථාගත විහාරය කියත් කියනවා කියලා උත්තර දෙන්නවා.

그 ānāpānasati가 무엇이냐고 물으면, 그것을 ariya vihāra라고도, brahma vihāra라고도, tathāgata vihāra라고도 한다고 답하라고 하십니다.

හැබැයි ලෝක සම්මතය එකක්කුයි ශාසනය කිගි වෙනම තිබෙනවා පැහැදිලිව පේනවනේ.

그러나 세상 관례는 하나이고 sāsana는 따로 있다는 것이 분명히 보이지요.

ඒක ආයෙ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩු ආනාපාන හතිය කිව්වොත් ඒක මොකක්ද කියලා අහුවම ඒකට කාරණා තුන. ඒ තුනම අරිය විහාරණ ආර්ය කියන්නේ බෞද්ධයි. බෞද්ධමයි. බ්‍රහ්ම විහාරය කියන්නේ බ්‍රහ්ම කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේට තථාගතයන් වහන්සේ කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේට. එහෙනම් තථාගතයන් වහන්සේගේ වාසයටම කිව්වූ නන් තුනක් තමයි අයු උන්වහන්සේ ආනාපාද සතිය බහුලකොට වාසය කළා කියලා කියන්න. ඒක මොකක්ද කියලා ඇහුවොත් ඊට අරිය විහාරය කියත්, බ්‍රහ්ම විහාරය කියත්, තථාගත විහාරය කියත් කියනවා කියලා කියන්නේ.

그러니 Buddha께서 닦으신 ānāpānasati가 무엇이냐고 물으면 거기에 세 가지가 있습니다. 셋 모두 ariya vihāra입니다. ariya란 Buddha의 것, Buddha의 길에 속한 것입니다. brahma vihāra의 brahma는 Buddha를 가리키고, Tathāgata도 Buddha를 가리킵니다. 그러니 Tathāgata의 머묾 자체를 가리키는 이름 셋이 있는 것이고, 그분께서 ānāpānasati를 많이 닦으며 지내셨다고 하라, 그것이 무엇이냐고 물으면 ariya vihāra라고도, brahma vihāra라고도, tathāgata vihāra라고도 한다고 말하라는 것입니다.

දැන් අපිට අරිය විහාරය හෝ බ්‍රහ්ම විහාරය හෝ තථාගත විහාරය හොයා ගත්තොත් ඊපිටකය කොහෙන් හරි? ආනාපාන සති අහුවෙනවා නේද?

이제 우리가 ariya vihāra나 brahma vihāra나 tathāgata vihāra를 tipiṭaka 어디에서든 찾아낸다면 ānāpānasati를 잡게 되지 않겠습니까?

බ්‍රහ්ම මේතං විහාරං ඉදහු කියලා හත ධර්මයමත් සූත්‍රයේ කියනකොට දස්සට කියනවද? මේකට බ්‍රහ්ම විහාරයා කියනවා කියලා. මේකටයි බ්‍රහ්ම විහාරය කියන්නේ. සරණීයමත්ත සූත්‍රයේදී අන්තිමට කියවෙනවා. බ්‍රහ්ම මේතා විහාරං ඉඳමා මෙන්න මේකට බ්‍රහ්ම විහාරය කියනවා.

Karaṇīyametta Sutta에서 'brahmametaṃ vihāraṃ idhamāhu'라고 말할 때, 무엇을 가리킵니까? 이것을 brahma vihāra라고 한다는 것입니다. 바로 이것을 brahma vihāra라고 합니다. Karaṇīyametta Sutta 끝에 'brahmametaṃ vihāraṃ idhamāhu'라고 나옵니다. 바로 이것을 brahma vihāra라고 합니다.

එහෙනම් ආනාපාන සතිය වාසය කළා කියලා කියන්න තථාගතයන් වහන්සේ මේ වස්තුන් මාසේ බහුලකොට වාසය කළා කියන්න. ඒක මොකක්ද ඇහුවම අරිය විහාරය කියත්, බ්‍රහ්ම විහාරය කියත්, තථාගත විහාරය කියියත් ඒක ක්‍රමයට කියනවා කියලා කියන්නේ.

그렇다면 Tathāgata께서 이번 vassa 석 달 동안 ānāpānasati로 많이 지내셨다고 말하라, 그것이 무엇이냐고 물으면 ariya vihāra라고도, brahma vihāra라고도, tathāgata vihāra라고도 한다고 그 방식대로 말하라는 것입니다.

දැන් බ්‍රහ්ම විහාරයත් අපි හොයාගත්තා. එහෙනම් කර්ීයවත්ත සූත්‍රයේ තියෙන්න ඕනේ බුදුරජාණන් වහන්සේ බහුලකොට වාසය විතරු ආනාපාන සතිය දැන් හොඳට පැහැදිලියනේ.

이제 brahma vihāra도 찾았습니다. 그렇다면 Buddha께서 많이 지내신 ānāpānasati가 Karaṇīyametta Sutta 안에 있어야 합니다. 이제 아주 분명하지요.

දැන් එතකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ ගරවලා තියෙන ආනාපාන සතිය බ්‍රහ්මේතා විහාරං ඉදමා කියලා පෙන්නපු කරණ්ියමත්ව සූත්‍රයේ තියෙන්න ඕනේ. අපි ඔප්පු කරලා පෙන්නන්න ඕනේ ඒක ආනාපාන සතියක් වෙන්නේ මෙන්න මෙහෙමයි කියලා.

그러니 Buddha께서 닦으신 ānāpānasati는 'brahmametaṃ vihāraṃ idhamāhu'라고 보여 주신 Karaṇīyametta Sutta 안에 있어야 합니다. 그것이 ānāpānasati가 되는 것은 이렇다고 우리가 증명해 보여야 합니다.

[උගුර කෑරීම]

[헛기침]

එතකොට හරිම වැදගත් හරියක් තමයි තුන ඔය කොට අපි අරගන්නේ ඒක.

그러면 아주 중요한 대목, 그 셋을 우리가 붙잡는 것이 그것입니다.

දැන් ආනාපාන සති භාවනා බැරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු දේශනාවේදී මෙන්න මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා. ඉද භික්ඛවේ භික්ඛු අරඤ්ඤ ගතෝවා රුක්ඛ මූල ගතෝවා සුඤ්ඤාගාර ගතෝවා නිසීදති පල්ලංකං උජුං කායං පනිද්දාය පරිමුඛං සතිං උපට්ඨවා සෝ සතෝ අස්සති සතෝ පස්ස සති. දැන් මෙහෙමයි පටන් ගන්නේ.

이제 Buddha께서 ānāpānasati bhāvanā를 가르치신 설법에 이런 대목이 있습니다. 'idha bhikkhave bhikkhu araññagato vā rukkhamūlagato vā suññāgāragato vā nisīdati pallaṅkaṃ ābhujitvā ujuṃ kāyaṃ paṇidhāya parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā, so sato va assasati sato passasati.' 이렇게 시작합니다.

දැන් මේ භික්ෂූ කායානුපස්සනාවෙන් වාසය කරනවා කියන්නේ කොහොමද කියලා ඕක පෙන්නකොට දැන් ඔතනින් පටන් ගත්ත ආනාපානසති භාවනාව කරන ආකාරයේ මුල පටන් ගත්ත හැටි. අරඤ්ඤ ගතෝවා රුක්ඛ මූල ගතෝවා සුඤ්ඤාගාර ගතෝවා.

bhikkhu가 kāyānupassanā로 지낸다는 것이 어떤 것인지 보여 줄 때, 거기서부터 시작한 ānāpānasati bhāvanā를 하는 방법의 첫머리가 이렇게 시작합니다. araññagato vā rukkhamūlagato vā suññāgāragato vā.

දැන් ඔය කාලේදී ලෝක සම්මතයේ තිබිච්ච ප්‍රශ්න වලටත් පිළිතුරු දීගෙන තමයි ඔය විස්තරය දෙන්නේ. දැන් මිනිස්සුන්ගේ මතයක් තිබුණා අරණ්‍ය ගත වෙලා, රුක්මූල් ගත වෙලා, ශෘඤ්ඤාගාරගත වෙලායි මේ භාවනාව කරන්න ඕනේ. එබඳු මතයක් තමයි ලෝකේ තිබුනේ.

그 시절 세상 관례에 있던 물음들에도 답을 주면서 이 설명을 하시는 것입니다. 그때 사람들에게는 숲에 들어가고 나무 밑에 들어가고 빈집에 들어가서 이 bhāvanā를 해야 한다는 생각이 있었습니다. 세상에 그런 생각이 있었습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ අරණ්‍යයකට ගියේ හෝ රුක්මලකට ගියේ හෝ සුන්‍යාකාරයකට ගියේ හෝ කොහේ ගියා හෝ හොයන්න ඕන එකයි මේ පෙන්නන්නේ. ඔතෙන්න ගියට හරියන්නේ නෑ. ඔන්න එකයි පෙන්න.

Buddha께서 가르치시는 것은, 숲에 갔든 나무 밑에 갔든 빈집에 갔든 어디에 갔든 찾아야 할 것은 하나라는 것입니다. 그곳에 가는 것만으로는 되지 않습니다. 그것을 보여 주십니다.

නිසීදති ඵල් දැන් ඵලක් බැඳගෙන වාඩි වෙලා කියලයි අපිට අද පෙන්නන්නේ අර්ථ.

nisīdati pallaṅkaṃ. 오늘날 우리에게는 그 뜻을 가부좌를 틀고 앉는 것으로 보여 줍니다.

මේ ආර්ය විනයේ පල්ලංකය කියලා කියන්නේ උච්ච අංකය තමයි උච්ච මානය. මානයෙන් තමයි මනින්නේ අංක. මම පළවෙනි මෙයා දෙවනියක් ඔහොම මැන මැන ඉන්නේ ලෝකේ තියෙන මානාකාරවල. ඔය මානාකාරකම බිංදුවරුම වසුවහම පල්ලංකයට වැස්සේ.

ariya vinaya에서 pallaṅka란 높은 자리 숫자, 곧 높은 māna입니다. 숫자는 māna로 잽니다. '나는 첫째, 이 사람은 둘째', 그렇게 재고 또 재며 지내는 것이 세상의 māna입니다. 그 māna가 영으로 떨어지면 pallaṅka에 내려앉은 것입니다.

පහතම අංකය කියන්නේ අනතිමානී කිව්වතන්න කර්ිය මෙත සූත්‍රයේ ආනාපාන සතිය පෙන්නන්න ඕනේ. සුවචෝ චස්ස මුදු අනතිමානි අතිමානයට බැස්සහම පල්ලංකයට බැස්සාහම

가장 낮은 숫자란 anatimānī라고 한 자리이며, Karaṇīyametta Sutta가 ānāpānasati를 보여 주어야 하는 곳입니다. 'suvaco cassa mudu anatimānī', atimāna에서 내려오면 pallaṅka에 내려앉은 것입니다.

එර මිනිගෙන ඉඳීම නෙමෙයි කියන්නේ කොහොම හිදිහරි අනතිමානීව ඉන්න ඕනේ. ඉස්සෙල්ලාම වෙන්න ඕනේ අන්න එතනට පත් වෙන එක. උජුන්

재며 앉아 있는 것이 아니라, 어떻게 앉든 anatimānī로 있어야 합니다. 맨 먼저 그 자리에 이르러야 합니다.

වෙන්න ඕනේ අන්න එතනට පත් වෙන එක. උජුන් කායං කියනට කොඳු වැට කෙල කෙලින් පෙළ කෙලින් තියාගෙන කියලයි අපිට උගන්නන්නේ. කායජුතුකා චිත්තජ්ජුතුකා කියලා මේ ධර්මයේ කායජුතුකාව හෙවත් කය ඉරු කරන හැටි පෙලා තියෙනවා.

ujuṃ kāyaṃ은 등뼈를 곧게 세우고 있는 것이라고 우리에게 가르칩니다. 이 dhamma에는 kāyujukatā, cittujukatā라 하여 kāyujukatā, 곧 몸을 곧게 하는 법이 경에 나와 있습니다.

ක්‍රියාකලාපය අවංකභාවයට පත් කරගත්තහමයි කායජුතුකා හැදෙන්නේ. උජුං කායං කියන්නේ සක්ඛෝ උජූච සූජූච අන්න උජු කායං කරන හැටි.

행동을 정직하게 만들었을 때 kāyujukatā가 이루어집니다. ujuṃ kāyaṃ이란 'sakko ujū ca suhujū ca', 바로 몸을 곧게 하는 법입니다.

ඉරධි වෙන්න මනාසේ ඉරි වෙන්න මොනවද? අවංක වෙන්න මනාසේ අවංක වෙන්න නිහතමානී භව අනතිමානී භාවයට පත්වෙලා මනාසේ අවංකභාවයට පත් වුනහම උජුන් කායං වෙලා ඉවරයි.

곧아지라, 아주 곧아지라, 무엇이냐 하면 정직해지라, 아주 정직해지라는 것입니다. 겸손해지고 anatimānī의 상태에 이르러 아주 정직해지면 ujuṃ kāyaṃ은 다 된 것입니다.

පනිදාය පරිමුඛං සති උපට්ටපෙත්වා. පරිමුඛං සතිං මොකක්ද අපි ප්‍රමුඛ කරගන්නේ මොකක්ද පරිමුඛ කරගන්නවා කියන්නේ අපි ප්‍රමුඛ කරගන්නවා. සතිය ප්‍රමුඛ කරගන්නවා.

paṇidhāya parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā. parimukhaṃ satiṃ. 무엇을 앞세웁니까? parimukha로 한다는 것은 앞세운다는 뜻입니다. sati를 앞세웁니다.

ප්‍රමුඛ බව ට පත් කරන්නේ මොකක්ද? සතිය කොහෙද පිහිටවන්නේ? මේ බුද්ධ ශාසනයේ පෙන්නපු සතිය සම්මා සතිය මේ ශාසනයේ බැහැර කොහෙවත් නෑ.

무엇을 앞세웁니까? sati를 어디에 세웁니까? 이 Buddha sāsana에서 보여 준 sati, sammā sati는 이 sāsana 밖에는 어디에도 없습니다.

මොකක්ද සතිය කියන්නේ? දැන් සතියත් ඔතන තෝරාගන්න ඕනේ. ඔය සතිය සතිය ප්‍රමුඛ කරලා පිහිටවා ගන්න සතිය තෝරගෙන ඉන්න ඕනේ. දැන් සතිය කියන්නේ මොකක්ද කියලා අහපුහම කියන්නේ සතිය කියන්නේ හොඳ සිහියෙන් කටයුතු කරන්න. එතකොට සතිය සිහි කල්පනාවෙන් යනකොට යනවා කියන්න එනවා කියලා එන්න දැන් ඔහොමනේ කියන්නේ. ඉන්නවා කියලා ඉන්න එතකොට මේ කරන වැඩේ හොඳට සිහීන් කරන්න කියලා කියන්න.

sati란 무엇입니까? 여기서 sati도 가려내야 합니다. sati를 앞세워 세우려면 sati를 가려 알고 있어야 합니다. sati가 무엇이냐고 물으면, 깨어 있는 마음으로 일하라는 것이라고들 합니다. 갈 때는 간다고 알며 가고, 올 때는 온다고 알며 오고, 그렇게들 말하지요. 있을 때는 있다고 알며 있고, 하는 일을 잘 깨어서 하라고 합니다.

හොඳයි සති කියන්නේ චෛතසිකයක් තියෙනවා සති චෛතසිකය. මේ සතිය කියන එක යෙදෙන්නේ කොහෙද? පින් හිතක පමණයි. කුසල හිතක පමණයි. කුසල හිතක සතිය යෙදෙනවා. අකුසල් හිතක සතියේ යෙදෙන්නේ නෑ. මේක ධර්මය හොඳට පැහැදිලිව පෙලා තියෙනවා. අභිධර්මය පෙලා තියෙනවා.

좋습니다. sati는 cetasika이며 sati cetasika가 있습니다. 이 sati가 어디에 붙습니까? 좋은 마음, kusala citta에만 붙습니다. kusala citta에 sati가 붙습니다. akusala citta에는 sati가 붙지 않습니다. 이것은 dhamma에 아주 분명히 나와 있습니다. Abhidhamma에 나와 있습니다.

හොඳයි අපි හිතමුකෝ සිහියෙන් කරන්න වැඩේ සතියෙන් කරනවා කියන්නේ සිහියෙන් කරනවා කියන එක නම් අපි හිතමු මිනිහෙක් ඌරෙකුට තුවක්ුවක් බඳිනවා. කැලේ ගිහිල්ලා සැරයක්කාරය හොඳ සිහ කල්පනාවනේ කරන්න ඕනේ. තමන්ට පත් වෙනවනේ ඇත්නම්.

좋습니다. 깨어서 일한다, sati로 한다는 것이 정신 차리고 한다는 뜻이라면, 어떤 사람이 숲에 가서 멧돼지를 잡으려고 총 덫을 놓는다고 해 봅시다. 그 덫 놓는 일은 아주 정신 차려서 해야 하지요. 잘못하면 자기가 당하니까요.

තුවක්වා ගෙනිහිල්ලා නියම විදිහට බැඳලා මරුවැල්ල නිය ඉදිරියට ඇදලා බොහොම පරිසමෙන් මරුවල ගැට ගහලා එහෙම විනය බොහොම පරිසමෙන් කරන්න ඕන වැඩක් තුමක් උපදි කැලී. හොඳ සිහිවනින් සිහියෙන් කරන්න එපැ. ඒක සිහියෙන් නොකළ නම් එහෙම ඒ මිනිහට පත් වෙනවා.

총을 가져가 제대로 묶고, 방아쇠 줄을 앞으로 당겨 아주 조심스럽게 매듭을 짓고, 그렇게 아주 조심스럽게 해야 하는 일입니다. 아주 정신 차려서 해야 하지요. 정신 차려 하지 않으면 그 사람이 당합니다.

එහෙනම් අර හොඳ ඔය සිහියෙන් කරනවා කිව්වොත් එහෙම ඕකක් සිහියෙන් කරන එකක් වෙන්නේ නැහ. එතකොට සිහියෙන් කරන්න ගියොත් මේ පව් වැඩක් නේද කරන්න. එහෙනම් පාප ක්‍රියාවලියකට සතිය යෙදෙනවා. යෙදෙන්න බැහැ. එහෙනම් ඒකට සතිය දෙන්න බැහැ සිහියෙන් කරනවා කියලා අද හිතාය නෙමෙයි ලෝක සම්මත සිහිය නෙමෙයි ඔය කිව්වේ.

그러면 그것을 정신 차려서 한다고 해서 그것이 sati로 하는 일이 되지는 않습니다. 정신 차려서 한다 해도 이것은 악한 일 아닙니까? 그러면 악한 행위에 sati가 붙습니까? 붙을 수 없습니다. 그러니 거기에는 sati를 줄 수 없습니다. 오늘날 생각하는 '정신 차려서 한다'는 것, 세상에서 말하는 정신 차림을 말한 것이 아닙니다.

ඔ තෝරුම් ගන්න ඕනේ එකක්. ඔය සිහිය අබුද්ධෝත්පාද කාලෙත් තිබුණා. නමුත් බුද්ධෝත්පාද කාලයේ මේ බුද්ධ ශාසනයේ පවතින සතිය අනිත් ශාසනයක නැත්නම් ඒ සතිය මොකක්ද? ඔන්න ඕක තෝරාගන්න ඕනේ.

하나 이해해야 할 것이 있습니다. 그런 정신 차림은 Buddha가 나지 않은 때에도 있었습니다. 그러나 Buddha가 나신 때 이 Buddha sāsana에 있는 sati가 다른 가르침에는 없다면, 그 sati는 무엇입니까? 바로 그것을 가려내야 합니다.

සතිය නැගෙනවා සත්‍යයෙන් නැගෙනවා සතිය. සත්යට අනුකූල වන්නා වූ යමක් වන්නේද ඒක සතියයි. සත්වය මොකක්ද? මේ දුකයි කියලා දකින්න ඕනේ මේ දුකට හේතුවයි කියලා දකින්න නැහැ. මේ දුක නිරෝධයයි කියලා දකින්න නැහැ. මේ දුක්ඛ නිරෝධගාමිණී මාර්ගයයි කියලා දකින්න ඕනේ. මෙන්න මේක දකිලා හිතන් ඊට අනුකූලව තමන් කරන ක්‍රියාකලාපය ඊට අනුකූලව කරන්න දක්ෂ වුනොත් අන්න එයාට සතියක් තියෙනවා.

sati는 sacca에서 일어납니다. sacca에 맞는 것이 무엇이든 그것이 sati입니다. sacca란 무엇입니까? '이것이 dukkha다'라고 보아야 하고, '이것이 dukkha의 원인이다'라고 보아야 하고, '이것이 dukkha의 nirodha다'라고 보아야 하고, '이것이 dukkha nirodha에 이르는 길이다'라고 보아야 합니다. 이것을 보고 나서 그에 맞게 자기가 하는 행동을 그에 맞추어 해 나갈 줄 안다면, 그 사람에게 sati가 있습니다.

ඒකටයි සතිය කියන්නේ. මෙන්න මේක කුසල හිතකයදෙන සතිය. සතිය තේරුම් ගන්න ඕනේ ඇවිදේ.

그것을 sati라고 합니다. 이것이 kusala citta에 붙는 sati입니다. sati를 이해해야 합니다, 아시겠지요.

අන්න සතිය මුදුන් පත් කරලා මූකය කරගන්නවා කියන්නේ නිවන මුල් කරගෙන නිවනට අවශ්‍ය කරන ක්‍රියාකලාපය දැනගන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලා. කුමක් කළොත්ද නිවන් දකින්නේද? කොහොම හිතුවොද? කොහොම කිව්වොත්ද කොහොම කළොත්ද නිවන් දකීම් නිවනට හේතු වෙන්නේ මොන විදිහ සිතුවිල්ලද මොන විදිහ ක්‍රියාවද වන්නේ කතාවක්ද? මෙන්න මේ කියන කාරණා ටික අවංකව නිහතමානීව යම්කිසි පුද්ගලයෙක් තේරුම් අරගෙන ඉන්න ඕනේ. ඔය භාවනාව කරන්න ඉස්සෙල්ලා.

sati를 꼭대기에 올려 앞세운다는 것은, nibbāna를 뿌리로 하여 nibbāna에 필요한 행동을 먼저 알아야 한다는 뜻입니다. 무엇을 하면 nibbāna를 봅니까? 어떻게 생각하면, 어떻게 말하면, 어떻게 하면 nibbāna를 봅니까? 어떤 생각, 어떤 행동, 어떤 말이 nibbāna의 원인이 됩니까? 이것들을 그 사람은 정직하고 겸손하게 이해하고 있어야 합니다. 그 bhāvanā를 하기 전에 말입니다.

ඔන්න ඕකට කියනවා පරිමුඛං සතියෙන් උප්ටත්වා. සෝ සතෝ අස සති ඔහු විසින් සතියෙන් ඇසුරු කරන්න ඕනේ.

그것을 parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā라고 합니다. so sato va assasati, 그는 sati로 가까이해야 합니다.

සතෝ පස්ස සති සතියෙන් පහක දමන්න ඕනේ. දැන් නිවනට හේතු වෙන ක්‍රියාකලාපය තේරුම් අරගෙන ඒ ක්‍රියාකලාපයේ සතිය තේරුම් වරන්න නිවනට හේතු වෙන්නේ මෙහෙමයි කියලා තේරුම් අරන් ඊට ඕන එක ඇසුරු කරමින් ඊට විරුද්ධ දේ පහ කරමි කටයුතු කිරීම ආරම්භ කරන්න ඕනේ.

sato passasati, sati로 버려야 합니다. nibbāna의 원인이 되는 행동을 이해하고, 그 행동 안에서 sati를 이해하여 'nibbāna의 원인이 되는 것은 이렇다'고 알고서, 그에 필요한 것을 가까이하고 그에 어긋나는 것을 버리며 일하기 시작해야 합니다.

ඔන්න සෝ සතෝ අස්ස සති සතෝ පස්ස සති දීඝංවා අස්සසන්තෝ දීඝං අස්සසාමිති පජානාති දැන් මේක තෝරගන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දෙනවා මෙන්න මෙහෙම එකක් කිලිටි හිත උපක්‍රමයෙන් පිරිසිදු කරගන්න උපමාවක් දුන්නා. හරියට ගොමස් කර කුණු රෙද්දක්. සුද්ධ පවිත්‍ර කරලා හිටන් පිරිසිදු සෙද්දක් හදාගන්නවා වාගේ මේක කරන්න පුරුදු වෙන්න. මේ දුණු හොඳ උපමාවක්.

so sato va assasati sato passasati, dīghaṃ vā assasanto dīghaṃ assasāmīti pajānāti. 이것을 가려 주시려고 Buddha께서 더럽혀진 마음을 솜씨 있게 깨끗이 하는 비유를 주셨습니다. 마치 쇠똥이 묻은 더러운 천을 깨끗이 빨아 깨끗한 천으로 만드는 것처럼, 이것을 하도록 익히라고요. 이것은 좋은 비유입니다.

මෙන්න මේ උපමාවදී අපි දකින්න ඕනේ. මේ උපමාව අපිට සංසන්දනය කරගෙන අපේ හිතට මේ කිලිටි සෙද්ද අපේ මේ චිත්තාවලියනම්. මේ චිත්තාලිය තුළ අපි මේ සංසාරය පටන් හුරු පුපුරුදු කරගත්තේ. මේ අත්වේ හුරු පුරුදු කරගත්ත නොයේ ලාමක අකුසල දහම් තියෙනවා.

이 비유에서 우리가 보아야 합니다. 이 비유를 우리 마음에 견주어 보면, 이 더러운 천은 우리 마음의 흐름입니다. 이 마음의 흐름 안에 우리가 saṃsāra에서부터 길들여 온, 이 삶에서 길들여 온 온갖 저열한 akusala dhamma들이 있습니다.

අකුසල ක්‍රියාකලාපයන්ගේ හුරු පුරුදු. මේ සමහර හුරු පුරුදුරී ගනී බවනයි. බොහොම තදයි. ලේසතියෙන් ඇරගන්න බැ. හැබැයි ඒවා අපි ඇරගන්න ඕනේ. අන්න ඒ නිසා මොකද කරන්න ඕනේ? අපි ඉස්සෙල්ලාම කරන්න ඕනේ අඩුළු පුංචි පුංචිව අරගන්න නෙමෙයි. දැඩිව බැඳිලා තියෙන මහා දරුණු ලෝභ, ද්වේශ, කුණුගොඩවල්

akusala 행동의 버릇들입니다. 어떤 버릇은 단단히 굳어 있습니다. 아주 질깁니다. 쉽게 떼어 낼 수 없습니다. 그러나 우리는 그것들을 떼어 내야 합니다. 그러니 무엇을 해야 합니까? 맨 먼저 할 일은 자잘한 것을 떼는 것이 아니라, 단단히 묶여 있는 크고 사나운 lobha와 dosa의 쓰레기 더미를 치우는 것입니다.

අයින් කරගන්න. මට මෙහෙම රාගය හටගන්නවා, මෙහෙම ද්වේශය හටගන්නවා. මෙහෙම ලෝභය හටගන්නවා, මෙහෙම ද්වේශය හටගන්නවා කියලා. අපිට මේක තේරෙනවා නම් අපි හොඳ මනා නුවණින් ඉඳලා. මට කෙබඳු කෙබඳු දෙයක් ඇසුරු කරනකොට රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, උප්ටබ්බ ධර්ම කියන මේවා ඇසුරු කරනකොට ලෝභය හටගන්නවද? ඒක මට පාඩුවා. එහෙනම් ඉස්සෙල්ලා මම දැඩි ඒවා

'내게 이렇게 rāga가 일어난다, 이렇게 dosa가 일어난다, 이렇게 lobha가 일어난다, 이렇게 dosa가 일어난다.' 이것을 알아차린다면 우리는 좋은 지혜로 있는 것입니다. '어떤 것을 가까이할 때, rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma를 가까이할 때 lobha가 일어나는가? 그것은 나에게 손해다.'

පාඩුවා. එහෙනම් ඉස්සෙල්ලා මම දැඩි ඒවා අයින් කරගන්න ඕනේ. ඒවා ලේසියෙන් අරින්න බැ. දීර්ඝ ලෙස දහම ඇසුරු කරන්න ඕනේ ඒවය අනිච්ච, දුක්ඛ, අනත්තාවය මෙනෙහි කරන්න ඕනේ. අන්න මෙනෙහි කරනකොට දීර්ඝ ලෙස ඇසුරු කරනවා. දීර්ඝ ලෙස ඇසුරු කරලම යා දීර්ඝ ලෙස ක්‍රමක්‍රමයෙන් පහම.

'그러니 먼저 나는 질긴 것들을 치워야 한다.' 그것들은 쉽게 떼어 낼 수 없습니다. 길게 dhamma를 가까이해야 하고, 그것들의 anicca, dukkha, anatta를 깊이 살펴야 합니다. 그렇게 살필 때 길게 가까이하는 것이고, 길게 가까이하여 길게 차츰차츰 버리는 것입니다.

එහෙනම් දීඝ ගං පස. දෙක පාර අයින් කරන්න බැහැ මේ ලෝභ කුණු ගොඩවල්, ද්වේශ කුණු ගොඩවල් බොහෝම ඉවසිල්ලයෙන් ඉඳගෙන ක්‍රියාවට නැගෙන්න ඉස්සෙල්ලා නවත්තගෙන අයින් කරගන්න ඕනේ. මෙන්න මේ අයින් කරගන්නකොට එක්තරා පැත්තකින් මේ ලෝක ක්‍රමයක් තියෙනවා.

그것이 dīghaṃ passa입니다. 이 lobha의 쓰레기 더미, dosa의 쓰레기 더미는 한 번에 치울 수 없습니다. 아주 끈기 있게 앉아서, 행동으로 옮겨지기 전에 멈추어 치워야 합니다. 이렇게 치울 때 한편으로 세상의 방법이 하나 있습니다.

මොකක්ද මේ ලෝක ක්‍රමේ? මූණ හදවත පෙන්නන කැඩපතක් බඳුවයි කියලා අපි අහලා තියෙනවා. අපේ හදවතේ යම්කිසි හිතුවිල්ලක් නැගෙනකොටම ඉස්සෙල්ලාම නැගින්නේ මුහුණට.

이 세상의 방법이란 무엇입니까? 얼굴은 마음을 비추는 거울과 같다는 말을 우리는 들어 왔습니다. 우리 마음에 어떤 생각이 일어나면 맨 먼저 얼굴로 올라옵니다.

එහම් මේ මුඛ පරිමණ්ඩලය මුල් කරගෙන තමයි හටගන්නේ. දැන් ළමයෙකුට එකපාරට අපි චොක්ලට් එකක් දෙන්න හදනවා. උදුර ගන්නවා. ළමයා අඬන්න ඉස්සෙල්ලා කට ඇදලා හිට කජුලිල්ල වගේ හදාගෙන මූණ අකුලගෙන ලෙහැ තියෙනවා. ඊට පස්සේ හඬ වෙනවා. ක්‍රියාවට නගන්නේ පස්සේ.

그러니 이 얼굴 둘레를 뿌리로 하여 일어납니다. 아이에게 초콜릿을 주는 척하다가 갑자기 빼앗아 봅니다. 아이는 울기 전에 입을 삐죽이고 얼굴을 찡그리고 오므립니다. 그 뒤에 소리 내어 웁니다. 행동으로 옮기는 것은 나중입니다.

අපිට තරහ යනවා. කාට හරි ගහන්න ඉස්සෙල්ලා මූහුණ දැලා කට ඇද වෙලා ගිහිල්ලා එනකම් මූන්ට සවුද්‍ර වෙලා ගිහිල්ලා තමයි ඊට පස්සේ තරහපු ගවන් ඉස්සෙල්ලාම හඟවනවා. සිතුවිල්ලා හඟවනවා මූලෙන්.

우리가 화가 납니다. 누군가를 때리기 전에 얼굴이 달아오르고 입이 비틀어지고 얼굴이 사나워지고 나서야, 그 뒤에 화를 맨 먼저 드러냅니다. 생각을 얼굴로 드러냅니다.

අපි මුහුණට හිත තියාගෙන ඉන්නකොට අපේ මුහුණට අපි හිත තියාගෙන ඉන්නකොට අපේ මුහුණයේ ඉරියව් වෙනස් වෙන හැටි අපිට හොඳට පේනවා ලෝභ ද්වේශ හිත අනුව අන්න ලෝභ හිතක් එනකොටම ක්‍රියාවට කතාවට නගනිස්සෙල්ලා මුහුණට පිළිමි වෙනවා දකිනවා හිතේ පිළිබිම්බුව

우리가 얼굴에 마음을 두고 있으면, 우리 얼굴에 마음을 두고 있으면, lobha와 dosa의 마음에 따라 얼굴의 표정이 바뀌는 모습이 아주 잘 보입니다. lobha의 마음이 오는 순간, 행동이나 말로 옮기기 전에 그것이 얼굴에 비치는 것을 봅니다. 마음의 그림자를요.

මෙන්න මේ නිසා බොහෝම ලේසියි මේ මුඛ පරිමණ්ඩලය මුල් කරගෙන හිත පිහිටවා ගත්තහම ඔය ටිකට ඉතින් මුඛ නිමිත්ත වේවා නාසිකවා කියලා අටුවාවල විග්‍රහ වෙනවා ඔය දේට දැන් මොකිත් වේවා නාසිකක් ගේවා කියන වචනය කියනකොට ඔතන කාරණා දෙකක් තියෙනවා. එකක් පරමාර්ථ අර්ථය. අනික බාහිර පෙන්නුම් කරන සම්මත අර්ථය.

그래서 이 얼굴 둘레를 뿌리로 하여 마음을 세우면 아주 쉽습니다. 이것을 aṭṭhakathā에서는 'mukha nimitta vā nāsikagga vā'라고 풀이합니다. 그 말을 할 때 거기에는 두 가지가 있습니다. 하나는 paramattha의 뜻이고, 다른 하나는 바깥으로 드러내 보이는 관례의 뜻입니다.

පරමාර්ථ අර්ථයෙන් පෙන්නන ඒවා බාහිරට නිකුත් වෙන්නේ ආධ්‍යාත්මික මානසිකත්ව ඇතුලින් බාහිර ගොඩනැගිලා තියෙන නිසා. ඒ නිසා මේ නාසික අග්‍රය කියන වචනය ගත්තහම නාසික කියන වචනයේ මේ නාසයේ ළඟට සම්බන්ධ වෙලා බාහිර ලෝකයේ විද්‍යාමානය වෙනවා. අභ්‍යන්තරයේ තිබුණා වූ ගති ලක්ෂණය මෙන්න මේ නිසා

paramattha의 뜻으로 보여 주는 것들이 바깥으로 나오는 것은 안쪽 마음가짐에서 바깥이 지어져 있기 때문입니다. 그래서 nāsikagga라는 말을 들면, nāsika라는 말에서 코 언저리와 이어져 바깥 세상에 드러납니다. 안에 있던 gati의 특성이 말입니다. 이 때문에—

නාසික අග්ග කියන වචනය තමයි නාසික කියන්නේ. ආශ්‍රය නොකිරීම අග්‍ර කරගන්න ඕන. නාසික කියන්නේ ආසික කියන්නේ ආශ්‍රය කිරීම. න ආසික කියන්නේ ආශ්‍රය නොකිරීම. අපි මේ ඇසුරු කරමින් යන්නේ ලෝකේ. දැන් අපි යන්නේ මොකටද? ඇසුරු නොකෙරීම අග්‍ර කරගෙන ඒම් නාසික කරගෙන යන්න ඕනේ.

nāsikagga라는 말에서 nāsika란, 가까이하지 않음을 으뜸으로 삼아야 한다는 것입니다. āsika란 가까이함이고, na-āsika란 가까이하지 않음입니다. 우리는 세상을 가까이하며 갑니다. 이제 우리는 무엇을 위해 갑니까? 가까이하지 않음을 으뜸으로 삼아 nāsika로 가야 합니다.

අපි හිත පිහිටවා ගන්න ඕනේ. අපි හිත පිහිටවාගන්න ඕනේ ආශ්‍රය නොකිරීම අග්‍ර කරගෙන මූඛය නිමිත්ත වන නිවනට මූඛය නිමිත්ත මුඛ නිමිත්ත කියගි මූය නිත කියන්නේ ප්‍රධාන කරගත නිමිත්ත මූඛය නිමිත්ත බෞද්ධයාගේ මූඛය නිත නිවන හැමෙලේම නිවනට හිත පිහිටවාගෙන නිවන් මගට හිත පිහිටවා ගන්න ඕනේ එහෙනම් මුඛ නිමිත්ත කියන්නේ මූඛය නිමිත්ත හෙහෙවත් නිවන නිවනට හේතු වෙන මාර්ගය නසිකා අග්‍රහ කරගත්තා කියන්නේ ඇසුරු නොකිරීම දීමේ පැත්ත අග්‍ර කරගත්තා. එහෙනම් මුඛ නිත්ත හෝ නාසිකක්ගේ

우리는 마음을 세워야 합니다. 가까이하지 않음을 으뜸으로 삼아, mukha nimitta인 nibbāna에 마음을 세워야 합니다. mukha nimitta란 으뜸으로 삼은 표지입니다. Buddha를 따르는 이의 으뜸 표지는 nibbāna이니, 언제나 nibbāna에 마음을 세우고 nibbāna의 길에 마음을 세워야 합니다. 그러니 mukha nimitta란 으뜸 표지, 곧 nibbāna와 nibbāna에 이르는 길이고, nāsikagga로 삼았다는 것은 가까이하지 않는 쪽을 으뜸으로 삼았다는 것입니다.

කරගත්තා. එහෙනම් මුඛ නිත්ත හෝ නාසිකක්ගේ හිත පිහිටවා ගන්න කින්නේ ඕකටයි. නිවනට හිත පිහිටවා ගන්න නිවන් මගට හිත පිහිටවාගෙන නිතරම හොඳ හෝ විහියකින් මනා සිහියකින් ඉන්න මම මේ කරන කියන හිතන දේවල් නිවනට හේතු වෙනවද? නිවන් මග වැඩෙනවද ඒකට හේතු වෙනවද? මෙන්න මේකෙන් ඉන්න කියලා කියවන්න නොය ටික. මෙන්න මෙහෙම ඉල්ලා තමයි ඇසුරට ගන්නේයි පහ කරන්නේ. එයා දීර්ඝ ඇසුරු කරන්න

그러니 mukha nimitta나 nāsikagga에 마음을 세우라는 것은 바로 이것입니다. nibbāna에 마음을 세우고 nibbāna의 길에 마음을 세워, 늘 좋은 sati로 있으라는 것입니다. '내가 하고 말하고 생각하는 것들이 nibbāna의 원인이 되는가? nibbāna의 길이 자라는가, 그 원인이 되는가?' 이렇게 지내라는 것입니다. 이렇게 하여 가까이할 것을 가까이하고 버릴 것을 버립니다.

ගන්නේයි පහ කරන්නේ. එයා දීර්ඝ ඇසුරු කරන්න වෙනවා දහම අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත වශයෙන් මෙනෙහි කරන්න වෙනවා. අර මහා දැරි ලෝභයෙන් අල්ලගත්ත ද්වේශයෙන් ගැටි ගැටි ඉන්න යම් පිසතක් අපි ළඟ තියෙනවා නම් අපේ මානසිකත්වය තුළ ඒ කුණුගොඩ ඉස්සෙල්ලා සුද්ධ කරගන්න ඕනේ.

그는 dhamma를 길게 가까이해야 하고 anicca, dukkha, anatta로 깊이 살펴야 합니다. 저 크고 질긴 lobha에 붙잡히고 dosa로 부딪치며 지내는 어떤 성품이 우리에게 있다면, 우리 마음가짐 안의 그 쓰레기 더미를 먼저 치워야 합니다.

අන්න ඒ ලොකු කුණුගොඩ ලේසියෙන් සුද්ධ කරන්න බැහ. එහා දීර්ඝ ලෙස ලස මෙහෙ කරගෙන යන්න ඕනේ. ඔහොම ටිය කාලයක් කරගෙන යනකොට අර දීර්ඝ කුණුගොඩ කැපිලා යනවා. ඊට පස්සේ තියෙන්නේ කෙටි ඒවා. රස්සංවා අස්සසන්තෝ රස්සං අස්ස සාමිති පජානාති රස්සංවා පස්ස සන්තෝ රස්සං පස්සසාමිති පජා අන්න අනුපූර්ව සික්ඛාව යන්න නෙමෙයි. අනුපූරව යන්න ඕනේ.

그 큰 쓰레기 더미는 쉽게 치울 수 없습니다. 그래서 길게 살피며 해 나가야 합니다. 그렇게 얼마 동안 해 나가면 그 긴 쓰레기 더미가 잘려 나갑니다. 그 뒤에 남는 것은 짧은 것들입니다. rassaṃ vā assasanto rassaṃ assasāmīti pajānāti, rassaṃ vā passasanto rassaṃ passasāmīti pajānāti. 바로 anupubba sikkhā입니다. 차례차례 가야 합니다.

එකපාර පුංචිව කපන්න බැහැ. ලොකුව කපාගෙන ඉවරෙලා ඊට පස්සේ තියෙන ඒවා කපාගන්නා ඊට පස්සේ වැටහෙන්නේ. පොඩි පොඩි පොඩි ලෝභ ද්වේශ කෑලි බහු වෙනවා එතකොට ඒවා කෙටියම කපහරින්න පුළුවන් දැන්. ලොකු හරියයි අමාරු වෙන්නේ. අන්න පහුවෙන්න පහුවෙන්න මේක ඔහොමනකොට කෙටියම කපාන්න පුළුවන් එවලේල ක්ෂික කෝප කෑලි පොඩි පොඩි රාග කෑලි එනකොටම කපා හරින්න ලේ. අනිච්ච දුක්ඛනස නිසාරත්වයක් මොනවා ගල්ල හරයක් නෑනේ. අන්න වටහගෙන වටහගෙන සිහියෙන් ඉන්නකොට මනාසීද ටික කරගෙන යනවා. දැන් මේක තමයි පටන් ගැනමේ

처음부터 작게 자를 수는 없습니다. 크게 잘라 낸 뒤에 남은 것들을 자르고, 그 뒤에야 알아차려집니다. 자잘한 lobha와 dosa 조각이 많아지는데, 이제는 그것들을 짧게 잘라 낼 수 있습니다. 어려운 것은 큰 부분입니다. 시간이 지날수록 이렇게 하면, 그 자리에서 짧게 자를 수 있습니다. 찰나의 화 조각, 자잘한 rāga 조각이 오자마자 쉽게 잘라 냅니다. anicca, dukkha, 알맹이 없음, 무슨 심이 있겠습니까. 그렇게 알아차리고 알아차리며 sati로 지낼 때 잘 해 나가게 됩니다.

ටික කරගෙන යනවා. දැන් මේක තමයි පටන් ගැනමේ රස්සං වවා අස්ස සන්තෝ රස්ස අස්ස සාමිති පජානාති රස්සංවා පස්ස සන්තෝ රස්සං පස්ස සාමිති පජානාති

이것이 바로 시작입니다. rassaṃ vā assasanto rassaṃ assasāmīti pajānāti, rassaṃ vā passasanto rassaṃ passasāmīti pajānāti.

එතකොට අන්න අපි දැන් සබ්බ කාය මේමේ පටිසංවේදී අස්ස සිත්සාමිති සික්ඛති. මේ සබ්බ කාය සබ්බ කාය තෝරාගන්න ඕනේ. චක්ඛු කාය සෝත කාය ගාන කාය ජිව්හා කාය කාය කාය මනෝ කාය රූප කාය සද්ද කාය ගන්ධ කාය රස කාය පොට්ඨබ්බ කාය ධර්ම කාය කියන්නේ මෙන්න මේවා ඔක්කොම සබ්බ කාය

그러면 이제 'sabbakāyapaṭisaṃvedī assasissāmīti sikkhati'. 이 sabba kāya를 가려내야 합니다. cakkhu kāya, sota kāya, ghāna kāya, jivhā kāya, kāya kāya, mano kāya, rūpa kāya, sadda kāya, gandha kāya, rasa kāya, phoṭṭhabba kāya, dhamma kāya, 이것들이 모두 sabba kāya입니다.

මේ සියලු හුස්ම සමූහය නෙමෙයි මේ කියන්නේ. ඔන්න සබ්බ කාය මේවා තමයි මේ ඇසුරු කරන්නේ. ඇස, කන, දිවනාසය, ශරීරය මන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, ලස, ස්පර්ශ මෙන්න සබ්බ කාය පටි සංවේදී ඒවය බැඳෙනවා. පටි කියන්නේ බැඳෙනවට. සංයෝජනය බැඳිලා ඉන්නවා. සංවේදනය විඳිනවා අපි. අන්න ඒක දකින්න ඕනේ අපි. දැකලා මේ

이것은 모든 숨의 무더기를 말하는 것이 아닙니다. 이 sabba kāya가 바로 우리가 가까이하는 것들입니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, 모양, 소리, 냄새, 맛, 닿음, 이것이 sabba kāya이고, paṭisaṃvedī란 그것들에 묶인다는 것입니다. paṭi는 묶임을 말합니다. saṃyojana로 묶여 있습니다. saṃvedana는 우리가 누리는 것입니다.

අපි. අන්න ඒක දකින්න ඕනේ අපි. දැකලා මේ සංවේදී භාවය ඒවත් මේවට බැඳිලා හිට අපි වින්දනය කරන බවක් තියෙනවා නම් මෙන්න මේක මනාසියේ දැනගන්න ඕනේ ඇසුරු කරනකොට මෙන්න මේකට මම ඇසුරු ගන්න මේවා කපා හරිදයි. මගේ ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන කියන ඒවත් රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ කියන මේවත් කෙරෙහි මගේ චන්ද රාගයක් බැඳෙනවද රැඳෙනවද? අන්න ඒවා බලා ඉන්නම් පටි සංවේදය දැකලා. මම මෙන්න මේක නැති කරගන්නයි මේ දහම් ආශ්වාසය කරන්නේ. අනිච්ච, දුක, කනත් වශයෙන් බලන්න ඒකට කියලා දැනගන්න ඕනේ. ඒ දැනගෙන හික්මෙන්න ඕනේ. දැනගිල්ලා ඒවා පහර කිරීමටයි මම මේ කටයුතු කරන්නේ කියලා හික්මෙන්න ඕනේ. සබ්බ කාය පටිසංවේදී පස්ස

그것을 우리가 보아야 합니다. 보고 나서, 이 누림이 있어 우리가 이것들에 묶여 누리고 있다면, 이것을 가까이할 때 잘 깨어서 알아야 합니다. '나는 이것들을 잘라 내려고 이것을 가까이한다. 내 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, 그리고 모양, 소리, 냄새, 맛, 닿음에 대해 내 chanda-rāga가 묶이는가, 머무는가?' 그것들을 지켜보며 paṭisaṃvedana를 보고서, '나는 이것을 없애려고 이 dhamma의 숨쉬기를 한다', anicca, dukkha, anatta로 보려고 한다는 것을 알아야 합니다. 알고서 익혀야 합니다. 알고서 '나는 그것들을 버리려고 이 일을 한다'고 익혀야 합니다.

හික්මෙන්න ඕනේ. සබ්බ කාය පටිසංවේදී පස්ස ශිත්සාවන්ති හික්ක පස්සං භයං කාය සංඛාරා මේ පස්සම්බය කරනවා කියාග මේ පහකර දනවා. මේ කාය සංඛාර දැන් මේක වැඩක් නෑහ කියලා දැනගත්තහමයි ඒ පිළිබඳ කරන්නා වූ කටයුතු වලින් අහක් වෙලා හිතන් හික්මෙයි. ඒ නිසා ඒ සඳහා යම් කටයුතුවක් මම කරනවද? ඒක වැරද මම ඒ කටයුතු අතහැරිය යුතු නොවැලිය යුතු මිදිය යුතු කියලා හික්මෙන්න ඕන ඒ සඳහායි මම මේ දහම ඇසුරු කරන්නේ කියලා හික්මෙන්න ඕනේ.

sabbakāyapaṭisaṃvedī passasissāmīti sikkhati. passambhayaṃ kāyasaṅkhāraṃ, 가라앉힌다는 것은 버린다는 뜻입니다. 이 kāya saṅkhāra가 쓸데없다는 것을 알았을 때 비로소 그에 관한 일들에서 비켜나 익히게 됩니다. 그래서 '그것을 위해 내가 무슨 일을 하는가? 그것은 잘못이다. 나는 그 일을 내려놓아야 하고, 붙잡지 말아야 하고, 벗어나야 한다'고 익혀야 하고, '그것을 위해 내가 이 dhamma를 가까이한다'고 익혀야 합니다.

මෙන්න මෙත එහෙනම් සබ්බ පස්සම්භයං කාය සංඛාරං අස්ස සිත්සාමිති සික්ඛති පස්සම්භයං කාය සංඛාරං පස්ස සිත්සාමිති සික්ඛති මේ ශික්ෂණය වෙන හැටි. එතකොට යාවදේව ඥානමත්තාය පතිස්සිමත්තාය මෙහෙම කරනකොටයි ඥානය බුදුන්පත් වෙන්නේ සතිය මුදුන් පත් වෙන්නේ.

그러니 이렇게 passambhayaṃ kāyasaṅkhāraṃ assasissāmīti sikkhati, passambhayaṃ kāyasaṅkhāraṃ passasissāmīti sikkhati, 이것이 익혀 가는 모습입니다. 그러면 yāvadeva ñāṇamattāya patissatimattāya, 이렇게 할 때 ñāṇa가 꼭대기에 이르고 sati가 꼭대기에 이릅니다.

අනිත්සිතෝච විහරති ලෝකේ නිසිරයන තුරව වාසය කරනවා. නච කිංචි ලෝකයේ උපාධියති ආත්මාදී වශයෙන් ලෝකය කිසිවක් අල්ලන්නේ නෑහ. ඒවා එතකොට ඒවම් අපි භික්ඛවේ භික්ඛු කායේ කායානුපස්ස මේ හිසා කායානුපස්සනාවෙ වාසය කරන්නේ. මේ කායානුපස්සනාව

anissito ca viharati, 세상에 기대지 않고 지냅니다. na ca kiñci loke upādiyati, 세상의 어떤 것도 attā 따위로 붙잡지 않습니다. evampi bhikkhave bhikkhu kāye kāyānupassī viharati, 이것이 kāyānupassanā로 지내는 것입니다. 이 kāyānupassanā가

කොච්චර ලස්සනට පැහැදිලිව නිවන් මගට මුල් කරලා තියෙන එකක්ද? ඉතින් ඔය කියන ඇලීම, ගැටීම මුලාවට පත්වෙන මාර්ගය හොයන්නෙත් නැතුව බලන්නෙත් නැතුව ඔය කොහාට හරි වෙලා පැය ගානක් හුස්ම ඇද ඇද හිටියොත්. ඒ පුද්ගලයා කොහොමද ඔය ප්‍රතිඵලය ලබන්නේ?

얼마나 아름답고 분명하게 nibbāna의 길에 뿌리를 두고 있습니까? 그런데 집착과 부딪침, 미혹에 빠지는 길을 찾지도 보지도 않고, 어디엔가 앉아 몇 시간씩 숨만 들이쉬고 내쉬고 있으면, 그 사람이 어떻게 그 결과를 얻겠습니까?

දැන් මේක නිවන් මගද? ඒක නිවන් මගක් ග දැන් පැහැදිලිව පේනවනේ. හොඳට පැහැදිලි මේ මගොන් නිවන් දකිනවා කියන එක. ඥානය මුදු පත් වෙනවා, සතිය මුදුන් පත් වෙනවා. අවසීකාරය වෙන්නේ නැහැ. නමුත් ඔය දැන් ඔය කරන කට්ටිය අවසිකාරය වෙන්නේ නැද්ද?

이것이 nibbāna의 길입니까? 이것이 nibbāna의 길이라는 것이 이제 분명히 보이지요. 이 길로 nibbāna를 본다는 것이 아주 분명합니다. ñāṇa가 꼭대기에 이르고 sati가 꼭대기에 이릅니다. 깜빡하는 일이 없습니다. 그런데 지금 그렇게 하는 사람들은 깜빡깜빡하지 않습니까?

තිබ්බ දේ තිබ්බ මතක නෑහ. යන ගමන මතක නෑහ. කරන කියන දේ මතක නෑහ. මොකද එකක්වත් අරමුණු හිතන්න එපා. එහෙම එකක් දහ. නැ බුදුරජාණන් වහන්සේ එහෙම දේශනා කළේ නැහැනේ. යමක් යමක් නිසා රාගය හටගන්නවද, ද්වේශය හටගන්නවද, මෝහය හටගන්නවද? එහීන ඉදි අත්හරින්න බුදුරජාණන් වහන්සේ සියල්ල අත්හරින්න දේශනා කළේ නැ.

둔 것을 둔 데를 기억하지 못합니다. 가는 길을 기억하지 못합니다. 하고 말하는 것을 기억하지 못합니다. 왜냐하면 어떤 대상도 생각하지 말라고 하니까요. 그런 것은 없습니다. Buddha께서는 그렇게 가르치지 않으셨습니다. 무엇 때문에 rāga가 일어나는지, dosa가 일어나는지, moha가 일어나는지, 그것을 내려놓으라는 것입니다. Buddha께서는 모든 것을 내려놓으라고 가르치지 않으셨습니다.

යම් යම් තැනක ඡන්දර රාගයෙන් බැඳෙනවද අන්න ඒක අයින් කරගන්න.

어느 자리에서든 chanda-rāga로 묶인다면 그것을 치우라는 것입니다.

එතකොට එයාට හිතිවිල්ලිය අයින් කරලා නැහැ. ක්‍රියා අයින් කරලන්නේ නැහ කතාව අයින් කරලා නැහැ. මේ ලෝකේ වැඩිපුරම හිතලා තියෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩිපුරම කියලා තියෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩිපුරම කරලා තියෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ උන්වහන්සේ තරම් හිතපු කියපු කරපු කෙනෙක් ලෝකේ නැහැ. දික්කල හතක් වක්ලා සැනින් බඹලුවටක් ගිහිල්ලා එන්න පුළුවන්. සක්වල වටේනා සක්වල වට යන්න පුළුවන් මනෝමය

그분은 생각을 치우지 않으셨습니다. 행동을 치우지 않으셨고, 말을 치우지 않으셨습니다. 이 세상에서 가장 많이 생각하신 분이 Buddha이시고, 가장 많이 말씀하신 분이 Buddha이시고, 가장 많이 행하신 분이 Buddha이십니다. 그분만큼 생각하고 말하고 행한 이는 세상에 없습니다. 손가락 한 번 튕기는 사이에 brahma 세상에 다녀오실 수 있습니다. cakkavāḷa를 두루 돌아오실 수 있고, manomaya의 방식으로 가실 수도 있습니다.

විදියේ යන්නත් පුළුවන්. එහෙනම් ක්‍රියාකාරීත්වය වැඩිම තියෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ එක්කෙනෙක් වචනයක් කතා කරන වචන 512ක වේගයෙන් කතා කරන්න පුළුවන් ශක්ති විශේෂයක් තියෙනවා. වැඩිපුරව කතා කරන්න පුළුවන් බුදුරජාණන් වහන්සේ එක්කෙනෙක් යමක් හිතෙනවා නම් මිහකට කොහොමහත් හිතාගන්න හැබැරි අසීමිත සර්වච සත්ඥානයෙන්, අනාවරණ ඥානයෙන් අනන්ත දේවල් හිතනවා. හිතලා හින්න පුළුවන්. වැඩිපුරව හිතලා තියෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ නමුත්

그러니 움직임이 가장 많은 분은 Buddha이십니다. 다른 이가 한 마디 할 사이에 512마디의 빠르기로 말씀하실 수 있는 특별한 힘이 있습니다. 가장 많이 말씀하실 수 있는 분이 Buddha이십니다. 무엇을 생각하신다면, 남은 도무지 헤아릴 수 없는 끝없는 sabbaññuta ñāṇa와 anāvaraṇa ñāṇa로 끝없는 것들을 생각하십니다. 생각하실 수 있습니다. 가장 많이 생각하신 분이 Buddha이십니다.

හිතලා තියෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ නමුත් අද කියන්නේ හිමයි කීමයි කිරීමයි අත්හැරුවහම නිවන් දකිනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ හිීමයි කිීමයි ක්‍රියාවයි තුළින් උපරිමයට ගිහිල්ලා සලවච සත්ඥානය වැඩ හිටියා. එහෙන එතකොට අපිට මොකක්ද කියන්නේ?

그런데 오늘날에는 생각과 말과 행동을 내려놓으면 nibbāna를 본다고 합니다. Buddha께서는 생각과 말과 행동을 통해 가장 높은 데까지 가시어 sabbaññuta ñāṇa로 지내셨습니다.

හිටියා. එහෙන එතකොට අපිට මොකක්ද කියන්නේ? බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළොළො හිතන කියන කරන ඒව ඡන්දර රාගය දුරු කරා. නිස්සර බව දැනගෙන අවස්තාවයක් ප්‍රයෝජන ගන්න.

그러면 우리에게 무엇을 말씀하십니까? Buddha께서 가르치신 것은 생각하고 말하고 행하는 것에서 chanda-rāga를 없애라는 것입니다. 알맹이 없음을 알고서 때에 맞게 쓰라는 것입니다.

අවස්ථාවය මොකක්ද? ලෝකේ අර ධර්ම දේශනා කරන්න ඕනේ. යමක් ඇත්ත නැත කියා දෙන්න ඕනේ. සියුම් තැන් විග්‍රහ කරලා දෙන්න ඕනේ. හොඳ ඥානයක් මෙහෙ යවන්න ඕනේ. ඒවා කරන්න ඕනේ. හැබැයි එකක් දැනගන්න. ඒ පිළිබඳ යම් නුවණක් ඇත්්ද ඒකත් කැමති නැහැ. ඒකත් අනිච්චයි. ඒක තේරුම් අරන් ඉන්න. ඒක 67ක් ඥාන දර්ශනේ එකක් හෝ ඒ ඥානය පිළිබඳව හිත බඳින්න එපා කිව්වන්නේ ඒකයි.

때란 무엇입니까? 세상에 dhamma를 가르쳐야 합니다. 무엇이 참이고 거짓인지 알려 주어야 합니다. 미묘한 자리를 풀어 주어야 합니다. 좋은 앎을 펼쳐야 합니다. 그런 일들을 해야 합니다. 그러나 하나는 알아 두십시오. 그에 대한 어떤 지혜가 있다면 그것조차 좋아하지 않습니다. 그것도 anicca입니다. 그것을 이해하고 지내십시오. 67가지 ñāṇadassana 가운데 하나라도, 그 ñāṇa에 마음을 묶지 말라고 하신 것이 그것입니다.

මෙන්න මේ ටික දැනගන්න ඕනේ එකින් එකට. දැන් ඔය ඉතිනි කායානුපස්සනාවේ කොටස. ඒත් කායානුපස්සනා, වේදනානුපස්සනා, චිත්තානුපස්සනා, ධම්මානුපස්සනා කියන සතර සතිපට්ඨානය ආනාපාන සතියට අල්ලන් කියලා මජ්ඣම නිකාය දේශනා කරනවා. වින් කරලත් පෙලා තියෙනවා මෙන්න මෙතන එකන් කායානුපස්සනාව මෙතන එක වේදනානුපස්සනාව මෙතන එකක් චිත්තානුපස්සනාව මෙතන ධම්මානුපස්සනාව කියලා. හතර ඔය ඔක්කොම ආනාපාන සතියට විග්‍රහ කරලා තියෙනවා හතරම. ආනාපාන සතිය යනත්ද සතර සතිපට්ඨානයත් ඒක. එහෙනම් ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයත් එක්කේ, සත්තභෝජ්ගත් ඒකේ විද්‍යාමුක්තිඵලය ලබා දෙන්නෙත් ඒක. ඔටම ඔය භාවනාව තියෙනවා. ඔ හුඟාක් විග්‍රහයක් තියෙනවා ම හිතක් කෙටියෙන් කළේ.

이것들을 하나하나 알아야 합니다. 지금 이것이 kāyānupassanā 부분입니다. kāyānupassanā, vedanānupassanā, cittānupassanā, dhammānupassanā라는 네 satipaṭṭhāna가 ānāpānasati에 들어 있다고 Majjhima Nikāya에서 가르칩니다. 여기 있는 것이 kāyānupassanā, 여기가 vedanānupassanā, 여기가 cittānupassanā, 여기가 dhammānupassanā라고 나누어 경에 나와 있습니다. 넷 모두가 ānāpānasati 안에 풀이되어 있습니다. ānāpānasati가 곧 네 satipaṭṭhāna입니다. 그러니 ariya aṭṭhaṅgika magga도 그것이고, satta bojjhaṅga도 그것이며, vijjāvimutti phala를 주는 것도 그것입니다. 거기에 바로 그 bhāvanā가 있습니다. 풀이할 것이 아주 많은데 짧게 했습니다.

ඔබ වෙනම විග්‍රහයක් ගන්න ඕනේ. ආනාපාන සතිය පිළිබඳ සම්පූර්ණ විග්‍රහයක් මම පස්සේ ලාග දෙන්නම්. ම හුඟාක් වෙලා නිසා ඉතාම කෙටියෙන් ආනාපාන සති භාවනාව මොකක්ද කියන එක පෙන්නන්නයි ඒ ටික කිව්වේ.

여러분은 따로 풀이를 들어야 합니다. ānāpānasati에 대한 온전한 풀이는 제가 나중에 드리겠습니다. 시간이 많이 흘렀기 때문에 ānāpānasati bhāvanā가 무엇인지 아주 짧게 보여 드리려고 그만큼만 말했습니다.

එතකොට දැන් ඕකම තමයි කර්ණීයමත්ත සූත්‍රයෙන් කෙරෙන්නේ. කර්ණීය මෙත්ත සූත්‍රය නෙමෙයි වචනය කර්ණීය මත්ත සූත්‍රයෙ. ඕක මෙත් කරන්න තියෙන සූත්‍රයක් නෙමෙයි. මත්තේ

그런데 바로 그것을 Karaṇīyametta Sutta가 합니다. 'Karaṇīya Metta Sutta'가 아니라 낱말은 'Karaṇīyamatta Sutta'입니다. 이것은 mettā를 하라는 경이 아닙니다. matta—

කරණීයම අර්ථ අත්ත කරණීයම අත්ත කරණීයමත්ව තමා විසින් කළ යුතුම දේ කුමක්ද කියන එකයි. කාන්ත පදනම්ම වූ නිවනට පැමිණීම සඳහා තමා විසින් කළ යුතුම වැඩ පිළිවෙල මොකක්ද?

karaṇīyam attha, attha karaṇīyam, karaṇīyamattha, 곧 스스로 반드시 해야 할 것이 무엇이냐는 것입니다. santa pada인 nibbāna에 이르기 위해 스스로 반드시 해야 할 일의 차례는 무엇입니까?

කරණීයමත්ත කුසලේන යන්තං සන්තං පදං අභිසමච්ච ශාන්ත පදනම්මූව නිවනට පැමිණීම සඳහා කළ යුතුම දේ කුමක්ද?

karaṇīyamatthakusalena yantaṃ santaṃ padaṃ abhisamecca. santa pada인 nibbāna에 이르기 위해 반드시 해야 할 것은 무엇입니까?

මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ ප්‍රශ්නයක් ලබලා ඕකට උත්තරය දෙනවා. සක්කෝ සක්කයෙක් වෙන්නද? දැන් ඕකට අපිට කියන්නේ දක්ෂයෙක් වෙන්නද? දැන් ත්‍රිකට් ගහන්න එක්කෙනා දක්ෂයෙක් නේද? ලෝකේ කුසලලා එහෙම අරන් ඉන්නේ. දුවලා පැලත් ගන්නේ දක්ෂය වුනේ. දක්ෂයෙක් වෙලා හෙනම් නිවන් දකින්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ නෑහ. සක්කයෙක් වෙලා නිවන් දකින්න කියලා දේශනා කරනවා.

여기서 Buddha께서 물음을 세우시고 그 답을 주십니다. sakko, sakka가 되라는 것입니까? 지금 우리에게는 그것을 '능한 사람이 되라'고 말합니다. 크리켓을 잘 치는 사람도 능한 사람이지요? 세상에서는 그렇게 솜씨 좋은 이들을 꼽습니다. 달려서 상을 타는 이도 능한 사람입니다. 능한 사람이 되어 nibbāna를 보라고 Buddha께서 가르치시지 않았습니다. sakka가 되어 nibbāna를 보라고 가르치십니다.

සක්ඛ කියන්නේ මොකද? සුද්ධවන්තයක්. සකා කියන්නේ සක්ඛ සුද්ධවන්තව වැඩ කරන කෙනෙක් වෙන්න ඕනේ. අපිරිසිදු චරිතයක් නැති වෙන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලම. සුද්ධ චරිතයක් ඇත්තෙක් වෙන්න ඕන. සැකසුම් සහගත වැඩ කරන කෙනෙක් වෙන්න ඕනේ.

sakka란 무엇입니까? 깨끗한 사람입니다. sakka란 깨끗하게 일하는 사람이 되어야 한다는 것입니다. 맨 먼저 깨끗하지 못한 품행이 없어야 합니다. 깨끗한 품행을 지닌 사람이 되어야 합니다. 가지런하게 일하는 사람이 되어야 합니다.

සක්‍ර දෙවියන්ට සක්ඛ කියනවා ඇයි සක්ඛ කියන්නේ? සැකසුම් සහගතව සුද්ධවන්තව වැඩ කරපු නිසා සක්‍ර දෙවියන්ට සක්ඛ කියන නම ආවා කියලා දේශනා කරන. මෙන්න අපි සක්කයෙක් වෙන්න ඕනේ. එහෙනම් සුද්ධ වැඩ කරන්න ඕනේ. සුද්ධ විදිහට කතා කරන්න ඕනේ ක්‍රියා කරන්න ඕනේ. සුද්ධ විදිහට හිතන්න ඕනේ. මෙන්න ඉස්සෙල්ලාම අවශ්‍ය දේ අශුද්ධ විදිහට හිතන කියන කරනට නිවන් මග වැහෙනවා.

Sakka deva를 왜 Sakka라고 부릅니까? 가지런하고 깨끗하게 일했기 때문에 Sakka deva에게 Sakka라는 이름이 왔다고 가르치십니다. 우리는 sakka가 되어야 합니다. 그러니 깨끗하게 일해야 합니다. 깨끗하게 말하고 행동해야 합니다. 깨끗하게 생각해야 합니다. 이것이 맨 먼저 필요한 것입니다. 깨끗하지 않게 생각하고 말하고 행하면 nibbāna의 길이 막힙니다.

ඒ නිසා පළමුවම හොඳ මනාසියෙක් ඉල්ලා සුද්ධවන්තයෙක් වෙන්න. සක්යෙක් වෙන්න. උජූචය අවංක වෙන්නේ සූජූච වනාසේ සු කියන්නේ තමන්ගේ හිත හිත උරුජ්ු කරගන්න කය වචන ඉදු කරගත්තාසම හිතත් ඉදු කර ගත්තහම සූජූචයි. කය වචන ඉදු කරගත්තහම උජූචයි.

그러니 먼저 좋은 sati로 깨끗한 사람이 되십시오. sakka가 되십시오. ujū ca, 정직해지라는 것이고, suhujū ca, 아주 곧아지라는 것입니다. 몸과 말을 곧게 하고 마음까지 곧게 하면 suhujū이고, 몸과 말을 곧게 하면 ujū입니다.

උජූච සූජූච සුවච වෙන්න සුවච කියන්නේ යම් වචනයක් සුවය ලෝනවද ආන් ඒක භාවිතා කරන්න. එහෙනම් මොකක්ද සුවච තියෙන්නේ? බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන මෙන්න මෙතනයි සුවචයෙන්නේ.

ujū ca suhujū ca, 그리고 suvaca가 되라는 것인데, suvaca란 편안함을 가져오는 말이 있다면 그것을 쓰라는 것입니다. 그러면 suvaca는 무엇에 있습니까? Buddha께서 가르치신 anicca, dukkha, anatta, 바로 거기에 suvaca가 있습니다.

ඔන්න ඔය සුවයට පත් වෙන්නේ. මුදු මුරුදු වෙන්න සැපතියට පත්වෙලා අභෑ කරන්න ඕනහෙකට නැමෙන්න ඕනේ ඉවසීමක් වෙන්න මුරු මුදු මුල ගති ලක්ෂණය වෙන්න ඕනේ අනතිමානී අතිමාන මාන ඇත්තයෙක් වෙන්න එපා. අන්න අර අපි අර ඉස්සර නිසිදති පල්ලංක තාපුව හැරි. ඔය කිව්වා කාරණා ටික තමයි නිසිදේ පල්ලංක උජුන් කායං පනිදාය පරිමුඛා සතින් උප්පිත්තවා කිව්ව ටික ඔය ටික කියවිලා තියෙනවා.

바로 그것으로 편안함에 이릅니다. mudu, 부드러워지라는 것입니다. 편안함에 이르러 해야 할 것에 고개를 숙여야 하고, 참을성이 있어야 하며, 부드러움이 바탕 성품이 되어야 합니다. anatimānī, atimāna나 māna를 지닌 사람이 되지 말라는 것입니다. 앞에서 nisīdati pallaṅkaṃ을 이야기했지요. 그때 말한 것들, 곧 nisīdati pallaṅkaṃ, ujuṃ kāyaṃ paṇidhāya, parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā라고 한 것들이 여기에 말해져 있습니다.

එතකොට මොකද කරන්නේ? අන්න එතන්ට පත් වෙච්ච කෙනා ඇසුරු කළ යුතු දහමක් තියෙනවා. දැන් ඉස්සෙල්ලා බණ අහපු කෙනාටයි භාවනාව. බණ අහපු නැති කෙනාට භාවනාව බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන දර්ශනයන පහාතබ්බ ඉස්සෙල්ලා දර්ශනය ලබාගන්න භාවනාවේ පහතබිලා භාවනාව පහ කරන කොටස ඊළඟට කරන්න ඕන. භාවනාවෙන් පහ කරන්න මොකක්ද? අභිජ්ජා දෝමනසෙවත් ඇලීම් ගැටී එක. ඒක පහ කරන්නයි භාවනාව කරන්නේ.

그러면 무엇을 합니까? 그 자리에 이른 사람에게는 가까이해야 할 dhamma가 있습니다. bhāvanā는 먼저 dhamma를 들은 사람을 위한 것입니다. 듣지 않은 사람에게 Buddha께서 가르치시는 것은 dassanena pahātabbā, 먼저 dassana를 얻는 것이고, 그다음에 bhāvanāya pahātabbā, bhāvanā로 버리는 부분을 해야 합니다. bhāvanā로 버릴 것은 무엇입니까? abhijjhā domanassa, 곧 집착과 부딪침입니다. 그것을 버리려고 bhāvanā를 하는 것입니다.

දැන් ඒකට පත්වෙනකොට සුවචෝචස මුදු අන්තිමානය සංස්ස කෝච අනික තියෙනවා.

이제 거기에 이르면, suvaco cassa mudu anatimānī, 그리고 또 santussako ca가 있습니다.

සං කියන්නේ සන්තානය ඒවත් අපේ චිත්ත ස්වභාවය චිත්ත සන්තානය තුටු වෙන්නේ මොකෙන්ද තුළටු කරන්න බැහැ කවදාව පාපයක් කරගෙනඉන්න පාප සිහි කරලා. වරදක් නැති බව සිහි කරන්න තමාගේ සීල ගුණය ශික්ෂණය වෙච්ච එක සිහි කරන්න තමාගේ සුද්ධතාවය සිහි කරන්න මෙන්න මේක සිහි කරන්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කා මේ ආර්ය විනය භාවනාව ඔන්න ඕකයි. පළවෙනි භාවනාව තමාගේ චිත්ත

saṃ은 santāna, 곧 우리 마음의 성품, 마음의 흐름입니다. 그것이 무엇으로 만족합니까? 저지른 pāpa를 떠올려서는 결코 만족시킬 수 없습니다. 허물없음을 떠올리고, 자신의 sīla의 덕, 익혀 온 것을 떠올리고, 자신의 깨끗함을 떠올리라고 Buddha께서 가르치셨습니다. 이것이 ariya vinaya의 bhāvanā입니다.

ඕකයි. පළවෙනි භාවනාව තමාගේ චිත්ත පාරිශුද්ධය සිහි කරන්න සීල පාරිශුද්ධිය සීලය කියලා කියන්නේ සංවරට එන්න සීල මේ තමන්ගේ පත් වෙලා තියෙන සංවරත්වය තමාගේ මගෙන් මේ පන්දු වැරදි නැහ. මගේ ක්‍රියාකලාපය වැරදි නැහ. කථාභිලාසය වැරදි නැහ. කෙනෙකුට පහර ගහන ඒවා නෙවෙයි. කෙනෙකුට හිඳවන්නේ නැහැ. හිංග ගිහිංසා නෑහ. දස අකුසලයට හේතු වෙන ක්‍රියාකලාපයක් ම ළඟ නැහැ කතාව ලාසයක් නැහැ. මගේ හිතුවිලික් ම ඒවයට පහළ කරන්නේ නැහැ. කොච්චර සුද්ධද මා තුළ අන්න ඒක සිහි කරන්න කියලා පෙන්නවා.

첫 번째 bhāvanā는 자신의 마음의 깨끗함, sīla의 깨끗함을 떠올리는 것입니다. sīla란 단속에 드는 것이니, 자신이 이른 단속을 떠올리는 것입니다. '내 몸짓은 잘못되지 않았다. 내 행동은 잘못되지 않았다. 내 말은 잘못되지 않았다. 남을 때리는 일이 없다. 남을 해치지 않는다. 폭력이 없다. 열 가지 akusala의 원인이 되는 행동이 내게 없고 그런 말도 없다. 내 생각이 그런 쪽으로 일어나지 않는다. 내 안이 얼마나 깨끗한가.' 그것을 떠올리라고 보여 줍니다.

මෙන්න මේක සිහිය කර මොකද වෙන්නේ? අන්න එතකොට තමයි සන්තුස්සක කෝච වෙන්නේ යන්නේ එතකොට. දැන් එතකොට එහට එක දෙයක් වෙනවා. යමක් නිසා ලෝභය හටගන්නවද? ද්වේශය හටගන්නවද? මෝහය හටගන්න මට ඒවා වැඩක් නැහැ. ඒවාක් කොක්ම බැහැර කරනවා. බැහැර කරන්න වුනාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? සුභර වෙනවා. දරන වර මොකක්ද? නිවනට හේතු වෙන සත්‍යයට හේතු වෙන බර විතරයි දරන්නේ. අන්න සුභරවී

이것을 떠올리면 어떻게 됩니까? 그때 비로소 santussako ca가 됩니다. 그때 한 가지 일이 일어납니다. '무엇 때문에 lobha가 일어나는가, dosa가 일어나는가, moha가 일어나는가? 나는 그것들이 필요 없다.' 그것들을 모두 밀어냅니다. 밀어낸 뒤에는 어떻게 됩니까? subharo가 됩니다. 지는 짐이 무엇입니까? nibbāna와 sacca의 원인이 되는 짐만 집니다. 그것이 subharo입니다.

එතකොට සන්තුසකෝච සුභරෝච අප්පිච්චෝච දැන් කටයුතු කරන්න නම් බහු කටයුතු ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ කටයුතු එකක්වත් නැහ. දැන් අල්පන්නා වූ ධර්මයට ගැලපෙන්නා වූ කටයුතු වලට පවා පවනක් ඔහු සීමා වෙලා ඉන්නවා. සල්ලහුක ැ එතකොට හිතේ තිබෙන ගතිය මොකක්ද? සැහැල්ලු ගති ලක්ෂණයෙන් වෘත්තයෙන් යුත්තයි. එහෙනම් ඕකට කියනවා පස්සද්ධියට පත් වෙනවා.

그러면 santussako ca subharo ca appakicco ca, 할 일로 말하자면 lobha, dosa, moha의 많은 일들은 하나도 없습니다. 적은, dhamma에 맞는 일들로만 그는 한정되어 지냅니다. sallahukavutti, 그러면 마음의 성품은 어떻습니까? 가벼운 성품과 살림을 지닙니다. 그래서 그것을 passaddhi에 이른다고 합니다.

ප්‍රීතිමනස්ස කායෝ පස්සද්ධිය අන්න එතෙන්ට ආවා. පස්සද්ධ කායෝ සුඛන්දේ සුඛිනෝ සමාධියති මේ සමාධි මාර්ගයට යන්න හැටි.

pītimanassa kāyo passambhati, 바로 거기에 이르렀습니다. passaddhakāyo sukhaṃ vedeti, sukhino cittaṃ samādhiyati, 이것이 samādhi의 길로 가는 모습입니다.

ඔන්න ඔතෙන්ට ආපු ගහම කියනවා සල්ලකෝත සන්ති ඉන්ද්‍රියත නිපකෝච සන්ති ඉන්ද්‍රියත ශාන්ත ඉන්ද්‍රිය ඇති කරගන්න. ඉන්ද්‍රිය සංසුන් බවට පත්වෙන්නේ.

거기에 이르면 sallahukavutti, santindriyo ca nipako ca라고 합니다. santa indriya, 고요한 indriya를 갖추라는 것입니다. indriya가 가라앉은 상태가 됩니다.

නිපක පාක කියන්නේ පැහෙනවා. පැහීමේ පැත්තට යන විපාක වෙනවා. විපාක නිපාක කරන්න පැහෙන පැත්තට හෙවත් මතු විපාක හටගන්න සසර ගමනට හේතු වෙන්නාව විපාක හටගන්න ඒවා වෙන් වෙලා යන්න අනේ එතකොට නිපක භාවයට පත් වෙනවා.

nipaka에서 pāka란 익는다는 것입니다. 익는 쪽으로 가는 것이 vipāka입니다. vipāka를 ni-pāka로 한다는 것은, 익는 쪽, 곧 앞날의 vipāka를 낳아 saṃsāra 여정의 원인이 되는 vipāka가 생겨나는 것들에서 떨어져 나가는 것이니, 그때 nipaka의 상태에 이릅니다.

එතකොට අ අප්ප එතකොට සන්ති ඉන්ද්‍රිය නිපකෝච අප්ප ගබ්බු ගැබ් කරගන්න ඒවා අල්ප කරන්න. අපි මේ බහු ගබ්බ වෙලා අයින්නේ මේ ලෝකේ කෙළවරක් නැති ඒවා ලෝභ, ද්වේශ, මෝහයන් ගැබ් කරගෙන. ඒවා අහ කරපුවහම අපගබ්බයි. කුලේසු අනනුගිද්දුවෝ මේ අනුකූල වෙන්න යන්න එපා මේ ලෝකේ තියෙන ඒවට. ඒවයෙන් ඉවත් වෙන්න. ලෝකයට අනුකූල වෙන්න එතකොට ධර්මයට අනුකූල වෙන්න.

그러면 santindriyo ca nipako ca appagabbho, 품고 있는 것들을 적게 하라는 것입니다. 우리는 이 세상의 끝없는 lobha, dosa, moha를 품고 많이 품은 채 지냅니다. 그것들을 치우면 appagabbha입니다. kulesu ananugiddho, 이 세상에 있는 것들에 맞추어 가지 말라는 것입니다. 그것들에서 벗어나십시오. 세상이 아니라 dhamma에 맞추십시오.

අන්න එතකොට නච කුද්ධං සමාතෙවි ශුද්‍ර වූ අසමාචාර්යක් කරන්න එපා. කුඩා වූ හෝ වරදක් කරන්න එපා කියලා ඕකට කියන්නේ. කුඩා හෝ වරදක් නොකරෙන්නේ කාගෙන් දහපුවන් තථාගතයන් වහන්සේගෙන් පමණයි කියලා දේශනා කරනා. එහෙනම් අරිහතුන් වහන්සේගෙන් නොකෙරෙන දෙයක් අනික් විනෙ කරන්න පුළුවන්ද? කුඩා හෝ හොරදක් නොකර ඉන්න.

그러면 na ca khuddaṃ samācare, 사소한 그릇된 행동도 하지 말라는 것입니다. 작은 허물도 저지르지 말라는 것이 그 뜻입니다. 작은 허물조차 저지르지 않는 이는 오직 Tathāgata뿐이라고 가르치십니다. 그렇다면 arahant께서도 하지 않으시는 것을 다른 이들이 할 수 있겠습니까? 작은 허물도 저지르지 않고 지내십시오.

ුද්‍ර වූ අසමාචාර්යක් කරන්න එපා ඥානවන්තය අපවාද කරන. නත කුද්ධං නත කුද්දං සමාචරී කියන්නේ නත කුද්ධං අසමාචරී නත කුද්ධං සමාචරී කියලා වචන සැකස් වෙන්නේ එහෙමයි. ුද්‍ර වූ අසමාචාර්යක් කරන්න එපා. කිංචි කෙසේද යේන විඤ්ඤු පරේ උපෝදෙ ඥානවන්ත වූ අන්‍ය විසින් කරන්නා වූ උපවාධයට කරන්නා වූ දෙයක් කරන්න එපා. මෙන්න මෙතන්ට නකන් සුද්ධ

지혜로운 이들이 나무랄 사소한 그릇된 행동을 하지 말라는 것입니다. 'na ca khuddaṃ samācare', 'na ca khuddaṃ samācare kiñci', 낱말은 그렇게 짜여 있습니다. 사소한 그릇된 행동을 하지 말라, 'kiñci yena viññū pare upavadeyyuṃ', 지혜로운 다른 이들이 나무랄 만한 것을 하지 말라는 것입니다.

දෙයක් කරන්න එපා. මෙන්න මෙතන්ට නකන් සුද්ධ වෙලා එන්න ඕනේ. බණ අහලා අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත සේවරුන් ගත්ත කෙනා. එයා දන්නවා නිවන් මග නිවන දන්නවා. නිවනෙන් මේට සත්වයා අර සුවයක් නෑහ කියලා දැකලා ඉවරන්නා.

여기까지 깨끗해져서 와야 합니다. dhamma를 듣고 anicca, dukkha, anatta를 받아들인 사람입니다. 그는 nibbāna의 길과 nibbāna를 압니다. nibbāna 말고는 중생에게 다른 행복이 없다는 것을 이미 본 사람입니다.

එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා නිවන හෝ නිවන් මග හැර තපෝ ගුණය හැර බොජ්ඣංග ධර්ම හැරෝ සත්වයා තවත් සුවයක් මම නොදකින්නේ.

그래서 Buddha께서 가르치십니다. nibbāna나 nibbāna의 길 말고는, tapo의 덕 말고는, bojjhaṅga dhamma 말고는 중생에게 다른 행복을 나는 보지 못한다고요.

අන්න සුවේ දැක්ක කෙනා. එහෙනම් මොකක්ද එකම සුවය? නිවන් සුවය හැර නිවන් වගේ ලබන්නා වූ නිවන් වගේ ලැබෙන සුවය හැර තවත් සුවයක් ලෝක සත්‍යයට නෑහ කියලා දැක්ක කෙනා තමයි මේ භාවනාවට පටන්ගන්නේ. සුඛිනෝවා කියන්නේ. ඔන්න සත්වයාට පතන සුඛයෙ. අද සුඛය පන්නේ මොකක්ද? කාලා අිහිලා සැප සම්පත් ලබන ඉන්න ලැබේවා.

그가 바로 그 행복을 본 사람입니다. 그러면 하나뿐인 행복은 무엇입니까? nibbāna의 행복 말고는, nibbāna와 같이 얻어지는 행복 말고는 세상의 sacca에 다른 행복이 없다는 것을 본 사람이 이 bhāvanā를 시작합니다. sukhino vā라는 것이 바로 중생에게 바라는 행복입니다. 오늘날 바라는 행복은 무엇입니까? 먹고 마시고 부와 즐거움을 누리며 지내기를 바랍니다.

එතකොට යන්නේ ඔ කොයි පැත්තටද මාරයාගේ පැත්ත එකක් නේද ඒක මේ ලෝකේ කාලා අබිලා සැප සම්පත් ඉඳගෙන ඉඳලා ඔක් කෙනවට පතනවා නම් මාරයාගේ පැතු ඕකනේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ මාරයා පැතුම් පතන්නද දේශනා කළේ.

그러면 그것은 어느 쪽으로 갑니까? Māra 쪽 아닙니까? 이 세상에서 먹고 마시고 부와 즐거움을 누리며 지내기를 바란다면 그것은 Māra의 바람이지요. Buddha께서 Māra의 바람을 바라라고 가르치셨습니까?

නැ බුදුරජාණන් වහන්සේ සුඛයක් පෙන්නුවා. තපෝ ගුණය හැර නිවන හැර ලෝකය අර තවත් සුවයක් මම නොදකින්නේ. අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දැක සුවය පනවපු සුවය ඔන්න ඔය සුවය පතන්.

아닙니다. Buddha께서는 하나의 행복을 보여 주셨습니다. tapo의 덕 말고는, nibbāna 말고는 세상에 다른 행복을 나는 보지 못한다고요. Buddha께서 보시고 세우신 그 행복, 바로 그 행복을 바라십시오.

අන්න ආර්යයන් විසින් පතන්නා වූ මෛත්‍රිය. ඔන්න ආර්ය මෛත්‍රිය කියන්නේ ඕකටයි. කෙහෙමි නෝහන්තු බය නැත්තෝ වෙත්වා කියලා අද මොකක්ද කරන්නේ? බයක් නැතුව හොර බයක් නැතුව හතුරු බයක් නැතුව හොඳට සැප සම්පත් විදරට මේ කාම ලෝකේ ජීවත් වෙලා ඉන්න ලැබේවා කියලා හිතාගෙන පතිවොත් එහෙම අද පන්නේ කේමි නොවාහ හොඳ ලව්වා. මොකක්ද කේම කියන්නේ? අසෝකං වීරජං කේමං කේම කියන්නේ නිවනට බය නැති එකම තේෙන උච්චරයි. බය නැති කරපු තේ.

그것이 ariya들이 바라는 mettā입니다. ariya mettā란 바로 그것입니다. 'khemino hontu, 두려움 없기를'이라고 할 때 오늘날 무엇을 합니까? 도둑 걱정 없이, 원수 걱정 없이 이 kāma 세상에서 부와 즐거움을 잘 누리며 살기를 바란다고 여기고 빈다면, 오늘날 바라는 khemino는 그런 것입니다. khema란 무엇입니까? 'asokaṃ virajaṃ khemaṃ', khema란 nibbāna, 두려움 없는 하나뿐인 자리입니다. 두려움을 없앤 자리입니다.

සසර බය ඉක්මෙව්වේ යම් කෙනෙක්ද ඔහු කේමයට පත්වුණා. එහෙනම් ලෝකයාට පතන එකම යහපත මොකක්ද? මෙන්න මේ කියන්නා වූ කේමයට පත් වෙන්නේ. මෙන්න මේ නිවන් සුවයට පත්වෙලා බය නැති කරගන්න.

saṃsāra의 두려움을 넘어선 이가 khema에 이른 것입니다. 그러니 세상을 위해 바랄 하나뿐인 좋은 것은 무엇입니까? 바로 이 khema에 이르는 것, 이 nibbāna의 행복에 이르러 두려움을 없애는 것입니다.

සුඛිනවා කේමිනෝන්ත සබ්බේ සත්තා භවන්ත සුඛිත සත්වා මේ සියලුම සත්වයෙන්ට මෙන්න මේ යහපත ලැබේවා. මෙන්න මේ නිවන් සුවේ ලැබේවා.

sukhino vā khemino hontu, sabbe sattā bhavantu sukhitattā. 이 모든 중생에게 이 좋은 것이 있기를, 이 nibbāna의 행복이 있기를.

යේ කේචි පානභූතත්ති යම්කිසි ප්‍රාණියෙක් ඇත්්ද භූතයෙක් ඇත්්ද කවුද ප්‍රාණියා කවුද භූතයා කුමකින් ප්‍රාණ වෙනවද? කුමකින් භූත වෙනවද? ඇයි ප්‍රාණීන් කියන්නේ?

ye keci pāṇabhūtatthi. 어떤 pāṇa가 있든, 어떤 bhūta가 있든. 누가 pāṇa이고 누가 bhūta입니까? 무엇으로 pāṇa가 되고, 무엇으로 bhūta가 됩니까? 왜 pāṇa라고 부릅니까?

මේ ලෝක සත්වයෝ අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් ගෝචර වෙලා. ඇහෙන් රූප පානය කරනවා, කනින් ශබ්ද පානය කරනවා, දිවයෙන් රස පානය කරනවා, නාසයෙන් ගන්ධ පාලනය කරනවා, කයෙන් ස්පර්ශ පානය කරනවා හිතෙන් ධර්ම පානය කරනවා. මෙන්න මේවා පානය කර කරාම මේ ලෝකය වන හින්දා කියනවා පානීන් කියලා. මෙන්න අවස්යට ප්‍රාණීන් කියන්න හේතු. ඕවා පානය කරන්න ගියාහම ගොඩනැගෙන්නේ සංඛාර ඒකෙන් පහළ ඉන්න භූතය තමයි ජාතිය.

이 세상의 중생은 avijjā와 taṇhā에 휘둘려, 눈으로 모양을 마시고, 귀로 소리를 마시고, 혀로 맛을 마시고, 코로 냄새를 마시고, 몸으로 닿음을 마시고, 마음으로 dhamma를 마십니다. 이것들을 마시고 또 마셔서 이 세상이 되기 때문에 pāṇa라고 합니다. 이것이 pāṇa라고 부르는 까닭입니다. 이것들을 마시러 가면 saṅkhāra가 지어지고, 그것에서 나타나는 bhūta가 바로 jāti입니다.

ඒක තමයි පංචස්කන්ධය. වශයෙන් අපි හදාගෙන මේ මස්ලේ කයක් හදාගෙන අපි මේ භූතයක් හදාගෙන ඉන්නේ. එහෙනම් භූත කියන්නේ මේ ලෝකයේ අර ඇලපු කරගත්ත අත් මේ පුංචි කරගත්ත උඩ පාවි වෙලා යනවා කියන භූතය ඒන් නෙමෙයි මේ කියන්නේ. මේ භූතය තමයි අපි කවුරුත් පෙර පෙර භවයේ පානය කරපු පංචකාමයන් නිසා පංචකාම භූතයක් දැන් හම්බවෙලා තියෙනවා. ඒක තමයි මේ ඇස කන දිවනාසය ශරීරය බණ කියලා මේ තියා ඉන්නේ. හිත ගත කිව්වේ. මෙන්න අපේ තියෙන භූතය.

그것이 바로 다섯 khandha입니다. 우리는 그렇게 이 살과 피의 몸을 만들어, 하나의 bhūta를 만들어 지냅니다. 그러니 여기서 bhūta란 이 세상에서 말하는, 손을 오그리고 공중에 떠다닌다는 그 귀신을 말하는 것이 아닙니다. 이 bhūta는 우리 모두가 지난 bhava에서 마신 다섯 kāma 때문에 지금 얻은 다섯 kāma의 bhūta입니다. 그것이 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라 하여 여기 있는 것입니다. 마음과 몸이라고 했지요. 이것이 우리에게 있는 bhūta입니다.

ඔය එබඳු ගත නැමති භූතයක් හදාගෙන සතර මහා භූතයන්ගෙන් හදාගත්ත භූතයට බහින්න හේතුව ඔන්න ඔය පංචකාමයෝ පානය කරන්න යන එකයි. ඒ නිසා සියලුම මේ පානභූතය කිව්වේ ඔන්න ඕ කට්ටියට මෙන්න මේක තමයි සසර දුකට හේතුව. සුඛය කරා අබා ඉන්න බැරි මේ පානභූත නිසා.

그런 몸이라는 bhūta를 만들어, 네 mahābhūta로 만든 bhūta에 내려앉는 까닭은 바로 다섯 kāma를 마시러 가는 것입니다. 그래서 pāṇabhūta라고 한 것은 바로 그 사람들을 가리킵니다. 이것이 saṃsāra의 dukkha의 원인입니다. 이 pāṇabhūta 때문에 행복에 이르지 못합니다.

එහෙනම් යකේචි පානභූතත්ති තාවා තාවරාවා. තාවවා කියන්නේ බය වෙච්ච අය නෙමෙයි. තොස්සු වෙච්ච අය සතුටු වෙනවා මේවට. තාවරාවෝ තැවර එෙනවා. මොනවයි තැවරෙන්නේ? ඔය කියන පංචකාමයෙන් පංචකාමයෙන් තොස් බවට පත්වෙලා පංචකාමයෙන් තැවරිලා අනවසේසා අවශේෂයක් නැතුව මෙන්න මේ තැවරිලා ඉන්න කට්ටියටයි මේ කියන්නේ.

그러니 'ye keci pāṇabhūtatthi tasā vā thāvarā vā'. tasā란 겁먹은 이들이 아니라, 이것들에 즐거워하고 만족하는 이들입니다. thāvarā란 들러붙는 것입니다. 무엇에 들러붙습니까? 바로 다섯 kāma에 즐거워하고, 다섯 kāma에 들러붙어, anavasesā, 남김없이 들러붙어 지내는 이들을 말하는 것입니다.

දැන් ඔය කට්ටියනම් දීගහවා කවුද මේ කට්ටියේ දැන් ඉතින් දිග සත්තු කියලා පෙන්නනවා. නමුත් අන්තිමට කියනවා සත්ව පුද්ගල දෘෂ්ටියට වැටෙන්නේ නැතුව සීලය පිහිටන්න ගිලා දිට්ඨිංචනුපගම සීලවා කියන එක තෝරනවා. මෙතන

이제 그 사람들이 dīghā vā, 누구입니까? 지금은 긴 짐승들이라고 보여 줍니다. 그러나 마지막에는 satta-puggala diṭṭhi에 빠지지 않고 sīla를 세우라는 'diṭṭhiñca anupagamma sīlavā'라는 대목을 가려 줍니다. 여기서—

번역 고르기