태어남을 얻는 모습
උප්පත්ති ලබන අයුරු.
දැනගන්න සාකච්ඡා කරන්න අවශ්ය කරුණු වසල මූලික මාතෘකාවක් ලැබිලා තියෙනවා. දරුවෝ දෙමව්පියෝ කියන මේ වචන දෙක පිළිබඳව අපි දැනගත යුතු විශේෂ කොටසක්.
알아 두고 함께 이야기해야 할 기본 주제 하나가 주어졌습니다. 아이와 어버이라는 이 두 낱말에 관해 우리가 꼭 알아야 할 특별한 부분입니다.
මොකද හේතුව? අ ඒ මූලික අවස්ථාව හොඳින් තේරුම් ගත්තේ නැත්නම් ින් එහා ගුණයකට අපිට යන්න පුළුවන් කමක් නැහ.
왜 그럴까요? 그 기본 단계를 잘 이해하지 못하면 그 너머의 덕으로 우리는 나아갈 수 없습니다.
ලෞකිකත්වයේ තිබෙන්නා වූ ඉහළම ගුණය තේරුම් අරගන්න ඕනේ. ඒ ගුණය තුළින් ඉන් එහාට යන්න නම් ඒ පඩියට අඩිය තියන්න ඕනේ. හරියට අපි හිතමුකෝ
세간(lokiya)에 있는 가장 높은 덕을 먼저 이해해야 합니다. 그 덕을 거쳐 그 너머로 가려면 그 계단에 발을 디뎌야 합니다.
අඩිය තියන්න ඕනේ. හරියට අපි හිතමුකෝ යම්කිසි පඩි පෙලක් තියෙනවා. අපිට උඩට යන්න ඕනේ. ප්රධාන පඩිපෙලට යන්න ඉස්සෙල්ලා පල්ලෙහාම පඩිපෙලක් තියෙනවා. අපේ පල්ලෙහා පඩිඵලයෙන් නැවෙනකන් ඊළඟ පඩියසකට අඩිය තියාගන්න අපිට ක්රමයක් නැහැ. අපි ඒ පඩියවල පාමුලම ඉන්නවා.
예를 들어 계단이 하나 있다고 생각해 봅시다. 우리는 위로 올라가야 합니다. 주된 계단으로 가기 전에 맨 아래 계단이 있습니다. 아래 계단을 밟지 않고서는 다음 계단에 발을 올릴 방법이 없습니다. 우리는 지금 그 계단들의 맨 밑에 있습니다.
අපි කොහොමද ඉහළ පඩි නැහ. ශාසන පඩිත්ල ඉහළ පඩිපෙල. ලෞකිකත්වයේ ගුණ පණිපෙල තමයි පහළ පඩිපෙල.
우리가 어떻게 위 계단에 오르겠습니까? sāsana의 계단이 위쪽 계단입니다. 세간의 덕의 계단이 아래쪽 계단입니다.
පාල පටිපලයෙන් ගිහිල්ලා ඕන නම් ඉහළ පටිපෙලට අඩිය ගහගන්න. අපි පාල පටිපලයෙන් නොගින්නේ. ඉහළ පටිපෙලට අඩිය ගහන්න කොච්චර දැඟලුවත් අපේ පය දිග මදි ඒ වැඩේ කරගන්නවා. නැත විශේෂ වෙනවා නිසා ප්රතිඵලය ලැබෙන්නේ නැ. මෙන්න මේක හොඳට අපි තේරුම් අරගාත.
아래 계단을 거쳐 가야 위 계단에 발을 디딜 수 있습니다. 아래 계단을 거치지 않고 위 계단에 발을 디디려고 아무리 애써도 우리 다리 길이가 모자라 그 일을 해낼 수 없습니다. 그래서 결과가 나오지 않습니다. 바로 이것을 우리는 잘 이해해야 합니다.
ශාසන දරුවන්ට ශාසනියොත් ඉන්නවා. ඒක තමයි බුදුපියාණන් වහන්සේ. ශාසන දරුවන්ට ශාසන මුත් ඉන්නවා. ඒත් අමාණියන් වහන්සේ. බුදුපියාණන් වහන්සේ කිව්වත් අමාමෑණියන් වහන්සේ කිව්වත් බුදුරජාණන් වහන්සේ තමයි ඒ නමින් අමතා. එතකොට ඒ මව පියාළඟට යන්න ඉහළ
sāsana의 아이들에게는 sāsana의 아버지가 계십니다. 그분이 Buddha 아버지이십니다. sāsana의 아이들에게는 sāsana의 어머니도 계십니다. 그분이 amā 어머니이십니다. Buddha 아버지라 하든 amā 어머니라 하든, 그 이름으로 부르는 분은 바로 Buddha이십니다.
නමින් අමතා. එතකොට ඒ මව පියාළඟට යන්න ඉහළ පඩිපෙලට යන තැනට ඕන ඉලන්න තමයි ඒ ටිකේ තියෙන්නේ. එතන්ට යන මෙලොවත් ඉන්නවා මෞකික එතනත් දැනගන්න. ඒක තමයි ලෞකික ගුණය. ඒ ලෞකිකත්වය කියන ගුණයෙන් එතෙන්න එන්න ඒ
그러면 그 어머니와 아버지 곁으로, 위 계단으로 오르는 자리로 가는 데 필요한 것이 바로 그 부분에 있습니다. 그곳으로 가는 데에는 이 세상의 것도 있음을 알아야 합니다. 그것이 세간의 덕입니다. 그 세간성이라는 덕을 거쳐서 그곳으로 와야 합니다.
හින්දා හැමදේම විසිතාවයෙන් යුක්තයි. ඒ විසිද්ධභාවය අත්හරගන්නේ නැතුව ඒ ආවරණය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අත්හරගන්නේ නැතුව ඊහාට යන්න බැ.
(그것을) 버리지 않고는 그 너머로 갈 수 없습니다.
ඒ නිසා ගුණයට නැගෙන්නේ අනුකූරව. අනුකූරව නැගෙන ගුණයේදී ප්රථම ගුණය නොතිබුණා නම් ඒහාට යන්න බැ.
그러므로 덕에는 차례대로 오릅니다. 차례대로 오르는 덕에서 첫째 덕이 없었다면 그 너머로 갈 수 없습니다.
මෙතන්දි අපි දැනගන්න ඕනේ කාරණයක් තියෙනවා දැන් අපි එක්තර අවස්ථාව දරුවෝ දැනගන්න ඕනේ දෙමව්පියන්නට සලගන්න මේ ආදී වශයෙන් කියන පිරිසක් බොහෝ අය තියෙනවා.
여기서 우리가 알아야 할 점이 하나 있습니다. 어떤 때에는 '아이들은 어버이를 돌봐야 한다'는 식으로 말하는 사람들이 많이 있습니다.
වය ටිකක් වයසට ගියාට පස්සේ දෙමව් පියව විතරයි කියලා හිතා ඉන්නේ. අපි දෙමව් පියව අපේ දරුවෝ ඒ දෙමව් පියව කියන කට්ටියත් එක්තරා දරු පිරිසක් කාගේවත් දරු පිරිසක් බව හිතන්නේ නැත්නම්. ඒ අයටත් දෙමව්පියෝවා හිටියා නේද කියන එක හිතන්නේ නැත්නම්.
나이가 좀 들고 나면 자기들은 그저 어버이일 뿐이라고 생각합니다. 우리는 어버이이고 저들은 우리 아이들이라고 하면서, 그 어버이라는 사람들도 어떤 아이들, 누군가의 아이들이었다는 것을 생각하지 않는다면, 그들에게도 어버이가 있었다는 것을 생각하지 않는다면,
එතකොට දෙමව්පිය සංඥාව විතරක් අරගෙන හිටියොත් ඒ අයටත් අමාරු වැටෙන්න සිද්ධ වෙනවා.
어버이라는 인식(saññā)만 붙들고 있으면 그들도 곤란을 겪게 됩니다.
ඒ අයත් දැනගන්න ඕනේ අපිට දරුවෝ ඉන්නවා වගේ අපි ආයගොල්ලන්ගේ දෙමව් පියවරගන්න අපිටත් දෙමව පිය ඉඳලා තියෙෙනවා. ඒ අපිත් ඒගොල්ලන්ගේ දරුව ඒ ලෞකික වශයෙන්
그들도 알아야 합니다. 우리에게 아이들이 있듯이, 우리가 그들의 어버이이듯이, 우리에게도 어버이가 있었고 우리도 세간적으로 그들의 아이였다는 것을.
මෙන්න මෙතන්දි අපි දැනගන්න ඕනේ කොතනින්ද දෙමව්ව පියව බවට පත් වුනේ කොතනින්ද දරුවෝ බවට පත් වුනේ. සැති දෙකක් තියෙනවා.
바로 여기서 우리가 알아야 할 것은, 어디서부터 어버이가 되었고 어디서부터 아이가 되었는가입니다. 두 갈래가 있습니다.
ශාසන දරුවෝ බවට පත් වෙන්න ශාසන දෙම අපිපය හඳුනාගන්න. ඒ තමා මාමෑණීන් වහන්සේ බුදුපියාණන් වහන්සේ
sāsana의 아이가 되려면 sāsana의 어버이를 알아보아야 합니다. 그분들이 amā 어머니와 Buddha 아버지이십니다.
ලෞකිකත්වයේ තිබෙන්නා වූ ගුණය වැඩීමට ලෞකික දෙම පියන් හඳුනාගන්නත් ඕනේ. කොතන ඉඳන්ද දෙමව් පියව දරුවේ දරුවා ඉුන්නේ කොතන ඉඳලාද?
세간에 있는 덕을 키우려면 세간의 어버이도 알아보아야 합니다. 어디서부터 어버이였고, 아이는 어디서부터 아이였습니까?
මේ ලෞකිකත්වයේ තියෙන දෙමව්පිය දරු ප්රශ්නය තියෙන්නේ අත්දැවෙන් අත්දැව. අත්දැවෙන් අත්දැවට මේක වෙනස් වෙනවා. ශාසන දෙමව්ගිය දරු ප්රශ්නය නම් එහෙම වෙනස් වෙන එකක් නෙමෙයි.
이 세간의 어버이와 아이 문제는 생(attabhāva)마다 다릅니다. 생에서 생으로 이것은 바뀝니다. 그러나 sāsana의 어버이와 아이 문제는 그렇게 바뀌는 것이 아닙니다.
ලෝකේ ඉන්නේ සියලුම සත්වයත් කවද හරි ශාසන දෙමව් වෙන්නේ බුදුපියාණන් වහන්සේ අමාමෑණියන් වහන්සේගෙන් මෙයින් හඳුන්වන්නා වූ උත්තමයන් වහන්සේලා ඒ බුදුපියාණන් වහන්සේලා බුදුරජාණන් වහන්සේලා තමයි එතන්ට හඳුන්වනේ.
세상의 모든 중생이 언젠가 sāsana의 어버이를 얻는 것은 Buddha 아버지와 amā 어머니에게서입니다. 이로써 일컫는 거룩한 분들, 곧 Buddha 아버지들, Buddha들을 그 자리에서 일컫는 것입니다.
ඒ දෙමව්පියෝ ඒ දරුවෝ කියන එක නම් එහෙම ලේසියෙන් වෙනස් වෙන එකක් නැහැ.
그 어버이와 그 아이라는 관계는 그렇게 쉽게 바뀌지 않습니다.
බුදුපියාණන් වහන්සේලා ශරීරයෙන් වෙනස්ව දකින්න පුළුවන්. කසඳ බුදුරජාණන් වහන්සේ කෝනාගන බුදුපියාණන් වහන්සේ කාක බුදුපියාණන් වහන්සේ ආදී වශයෙන් ගෞතම බුදුපියාණන් වහන්සේ මෙහෙම දකින්න පුළුවන්.
Buddha 아버지들은 몸으로는 서로 달리 볼 수 있습니다. Kassapa Buddha, Konāgamana Buddha 아버지, Kakusandha Buddha 아버지, 그리고 Gotama Buddha 아버지 하는 식으로 볼 수 있습니다.
හැබැයි මේ සියලුම බුදුපියාණන් වහන්සේලා හඳුනාගන්න ගුණ නමයක් තියෙනවා. ගුණ නමයකිනුත් බුදුපියාණන් වහන්සේ තමයි අපි කවුරුත් දැකේ ඉන්නේ.
그러나 이 모든 Buddha 아버지들을 알아보는 아홉 가지 덕이 있습니다. 아홉 가지 덕으로 된 Buddha 아버지를 우리 모두가 보고 있는 것입니다.
අරහන් කියන බුදුපියාණන් වහන්සේ සසඳ බුදුපියාණන් වහන්සේ කිව්වත් සෝනාගම බුදුපියාණන් වහන්සේ කිව්වත් අරහන් කියන බුදුපියාණන් වහන්සේ නමක් සම්මා සම්බුද්ධ කියන බුදුපියාණන් වහන්සේ නමක් නෑ.
Kassapa Buddha라 하든 Konāgamana Buddha라 하든, 'Arahaṃ'이라는 Buddha 아버지가 계십니다. Arahaṃ은 Buddha 아버지의 한 이름이고, Sammāsambuddha도 Buddha 아버지의 한 이름입니다.
විද්යාචරණ සම්පන්න බුදුපියාණන් වහන්සේ නමක්යි. සුගත බුදුපියාණන් වහන්සේ නමක්යි. ලෝක විදූ බුදුපියාණන් වහන්සේ නමක් අනුර පුරිස ධම්මරිත බුදුපියාණන් වහන්සේ නමක්. තත්තා බුදුපියාණන් වහන්සේ නමත්. සත්තා දේව මනුෂාණං බුදුපියාණන් වහන්සේ නමත්. ඉතින් බුද්ධෝ කියන බුදුපියාණන් වහන්සේ නමක් තමයි භගවා කියන බුදුපියාණන් වහන්සේ නමක්.
Vijjācaraṇasampanna도 Buddha 아버지의 한 이름, Sugata도 한 이름, Lokavidū도 한 이름, Anuttaro purisadammasārathi도 한 이름입니다. Satthā devamanussānaṃ도 Buddha 아버지의 이름입니다. 그리고 Buddho라는 이름, Bhagavā라는 이름도 Buddha 아버지의 이름입니다.
ඔය සියලුම අටකිසි බුදුරජාණන් වහන්සේලා කිව්වත් අසංඛ්ය සංඛ්යාත පෙර බුදුවරයාණන් වහන්සේලා කිව්වත් ඔක්කොම ඔය ගුණ රමයට අරන්. දැන් ගුණමෙන් යුත්තන්නා වූ බුදුපතියාණන් වහන්සේ තමයි අපි බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමි කියනකොට අපි පිහි කරගත යුතේ. එතකොට එහෙම නැත්නම්
저 스물여덟 Buddha들이라 하든, 헤아릴 수 없는 앞선 Buddha들이라 하든, 모두 이 아홉 가지 덕을 지니셨습니다. 이 아홉 덕을 갖추신 Buddha 아버지를, 우리가 'Buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi'라고 말할 때 의지처로 삼아야 합니다.
අපි පිහි කරගත යුතේ. එතකොට එහෙම නැත්නම් එහෙම පුද්ගල බුදුපියාණන් වහන්සේ නමක් වශයෙන් ගන්න ගියොත් එහෙම ගෞතම බුදුපියාණන් වහන්සේ සරණය නවා කිව්වොත් එහෙම උන්වහන්සේ අද නෑහැ. පාතත් නැහැ හිතක් නැ. එහෙනම් කවුරුද?
그렇지 않고 한 개인으로서의 Buddha 이름으로 받아들여 'Gotama Buddha께 귀의한다'고 한다면, 그분은 오늘 계시지 않습니다. 몸도 없고 마음도 없습니다. 그렇다면 누구입니까?
එහෙනම් බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමි කියලා අපි කියනවලොත් අපි සරණ කෙනකුත් තියෙන්නේ. ඔය ගුණ නමයකින් යුත්ත බුදුපියාණන් වහන්සේ. ඒ ගුණ නමය නම් පිරණුම පානය නැ.
그러니 'Buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi'라고 할 때 우리가 의지하는 분은 그 아홉 가지 덕을 갖추신 Buddha 아버지입니다. 그 아홉 가지 덕은 parinibbāna에 드는 일이 없습니다.
ගුණ නමයෙන් උත්තවන්නා වූ ගුණ බුදුපියාණන් වහන්සේ කියන්නේ නවගුණන් වහන්සේ කාලෙකට යටපත් වෙලා තියෙනවා. ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ නවා මෙන්න මේ බුදුපියාණන් වහන්සේ මෙහෙමයි කියලා මතු කරලා දෙන්නවා. මතු කරලා දුන්නට පස්සේ ආයෙත් විද්යාපාමාන.
아홉 덕으로 이루어진 덕의 Buddha 아버지, 곧 아홉 덕의 분은 한동안 묻혀 있게 됩니다. 그러다 세상을 넘어선(lokuttara) Buddha 아버지께서 '바로 이 Buddha 아버지는 이러하다'고 드러내 주십니다. 드러내 주신 뒤에는 다시 눈앞에 나타나 있게 됩니다.
යටපත් වීමයි විද්යාමාන වීමයි කියන මේ කාරණාක සිද්ධ වෙනවා විතරයි. එතන වෙන්නේ ගුණ නමය බුදුපියාණන් වහන්සේ කවදාවත් වෙනස් වෙන්නේ නැ. ඒක අපි හොඳින් තේරුම් ගන්න ඕනේ ප්රශ්නයක්.
묻힘과 드러남이라는 이 일만 일어날 뿐입니다. 거기서 아홉 덕의 Buddha 아버지는 결코 바뀌지 않습니다. 이것은 우리가 잘 이해해야 할 문제입니다.
ඕටිය තේරුම් ගන්න ඉස්සෙල්ලා අපි දැනගන්න ඕනේ දෙමව්පිය වෙන්නේ කොතන ඉඳලද? දරුවෝ වෙන්නේ කොතන ඉඳලද? මේ කාරණය දෙමව්පිය ගුණය කියන එක සලකන්නේ කොතන කොයි කාරණාවකද
그것을 이해하기 전에 우리가 알아야 할 것은, 어디서부터 어버이가 되고 어디서부터 아이가 되는가입니다. 이 점, 곧 어버이의 덕이라는 것을 어디에서, 어떤 근거로 여기는가 하는 것입니다.
දැන් මේකත් සුදාවක් අටලවාගෙන තියෙන්න ඕන. අපිට සැලකුවේ නෑ. එයා බේබදයෙක් නීතයේ නැත්නම් වෙසනම්
이 점도 헷갈려 얽혀 있을 수 있습니다. '우리를 돌봐 주지 않았다', '그는 술꾼이다', 아니면 '몸 파는 여자다' 하는 식으로.
අපි කොහොමද සලකන්නේ අම්මා කියන්නේ කොහොමද තාත්තා කියන්නේ කොහොමද ඔය කොහොමද අම්බලා වෙන්නේ තාත් වෙන්නේ. මෙන්න මෙහෙම එක්තරා මේ ඇස් දෙකට පේන කන් දෙකට ඇහෙන මේ ලෞකිකත්වය තුළ කෙනෙකුට තේරෙන හරියෙන් දෙමව් පියව මයින්නත් බලාපොරොත්තු වෙනවා. දරුවෝ මයින්නත් බලාපොරොත්තු වෙනවා.
우리는 어떻게 여깁니까? 어머니란 어떤 것이고 아버지란 어떤 것인가, 어떻게 어머니가 되고 아버지가 되는가. 이 두 눈에 보이고 두 귀에 들리는 이 세간 안에서 사람이 알아차리는 만큼으로 어버이를 재려 하고, 아이를 재려 합니다.
ඔතනින්ම ම ඉන්න දෙමව් පියවත් ඔතනින්ම ඉන්න දරුවවත් කියන ඔය දෙකම නියම දෙමව්පිය දරු සම්බන්ධය දැනගත්තාය කියලා නිගමන නෙමෙයි. ඒක හොඳින් තේරුකො අවිද්යා සහගත නිගමන.
그 자리에서 보이는 어버이, 그 자리에서 보이는 아이, 이 둘만 가지고 참된 어버이와 아이의 관계를 알았다고 결론지을 수는 없습니다. 잘 이해하십시오. 그것은 avidyā에 물든 결론입니다.
එහෙම මයිදගිය. ඇහෙන් පේන හරියට කනෙන් ඇහෙන හරියට ඒ ටිකෙන් බලලා පංචන්ද්රිය ගෝචර හරියට ගෝචර කරන හිතෙන් දකින හරියන් දෙමව්පිය මයික් බැහැ දරු මයින්නක් බැ. එක මුගා ගැඹුරු තැන.
그렇게 재지 마십시오. 눈에 보이는 만큼, 귀에 들리는 만큼, 그것으로 보고 다섯 감관(pañcendriya)이 닿는 만큼, 그 닿는 마음으로 보는 만큼으로는 어버이를 잴 수도, 아이를 잴 수도 없습니다. 그것은 아주 깊은 자리입니다.
ඕක විස්තර කරලා හොඳට තේරුම් අරගන්න ඕන තැනක්.
그것은 자세히 풀어서 잘 이해해야 할 자리입니다.
කොතන පටන් ගින්න දෙමව් පිය වෙන්න කිව්වොත් උපන්නට පසේ නෙමෙයි දෙමව්ව කියවෙන්නේ. උපන්නට පසේ වෙන්න පූර්ව උපකාර කරන අය. උපන්නට පස්සේ උපකාර කරන එයා පූර්ව උපකාර ඒක දෙමපියක කියන තෙන ඊටයි එහාට කියන.
어디서부터 어버이가 되느냐 하면, 태어난 뒤에야 어버이라 불리는 것이 아닙니다. 태어난 뒤가 아니라 먼저 도움을 준 이들입니다. 태어난 뒤에 돕는 것이 아니라 먼저 도운 것, 어버이라는 자리는 그보다 앞에 있다는 말입니다.
යම්කිසි උප්පත්තියක් සඳහා ගැබකට එන්නේ කොයි වෙලාවේද? ඇදලා එන්නේ. අන්න එතන්ට එනකොට ඊළඟ භවයට අයිත් තියෙන දෙමව් කිය හිමිකම එතනින් හැදෙනවා.
어떤 태어남(uppatti)을 위해 어머니 뱃속에 오는 것은 언제입니까? 끌려서 옵니다. 그 자리에 올 때, 다음 생(bhava)에 걸린 어버이의 몫이 거기서 생겨납니다.
යම් ගැඹ උප්පත්තිය වශයෙන් එන වෙලාවේදී දෙමිය හිමියකමක් ලබනවා. ඉතින් එතන්ට එන්නේ කොහෙන්ද? කොහොමද එන්නේ? කවුද ගෙනක් දාන්නේ? තමන් එනවද?
어떤 뱃속에 태어남으로 들어오는 때에 어버이의 몫을 얻습니다. 그런데 거기에는 어디서 옵니까? 어떻게 옵니까? 누가 데려다 놓습니까? 스스로 옵니까?
ගැබගෙන ඉන්නේ කොහොමද? මෙන්න මේ කාරණය සුක් හොඳට තේරුම් අරගන්න ඕන. ඔතන තේරුම් ගත්තේ නැත්නම් අපි අනුන්පිට වර්ත පවන්න
어떻게 뱃속에 들게 됩니까? 바로 이 점을 아주 잘 이해해야 합니다. 그것을 이해하지 못하면 우리는 남에게 허물을 떠넘기게 됩니다.
යම් මව් ගැක් හරහා අපි යම් සත්වයෙක් ඇදලා එනවානම් ඒ මව් ගැපක් හරහා එන අවස්ථාව කොහොමද සිද්ධ වෙන්නේ? මෙන්න මේකත් අපි තේරුම් අරගන්න ඕනේ.
어떤 어머니 뱃속을 거쳐 우리가 어떤 중생으로 끌려 들어온다면, 그 어머니 뱃속을 거쳐 들어오는 일은 어떻게 일어납니까? 이것도 우리가 이해해야 합니다.
අර නිතයි කියලා හරියන්නේ නැහැ. ඇයි නීතකක් හම්බවුේ ඒක දැනගන්න ඕනේ. මම ඉපදිලා තියෙන්නේ කාලි ගෑනියකුටනේ. කෙනෙක් කියන්න පුළුවන්. මම ජාතක කරලා තියෙන්නේ අවලං පියෙක්නේ කියලා කියන්න පුළුවන්. ඇයි අවලං පියෙකුටයි කාලී ගෑනියකුටයි දරුවෙක් හැටියට පියගෙන් ජාතක වෙලා ගැබිසිඳ ගත්තේ ඇයි? එන්න සිද්ධ වුණේ.
그저 '운명이다'라고 하면 맞지 않습니다. 왜 그런 운명을 만났는지 그것을 알아야 합니다. '나는 검은 여자에게서 태어났다'고 누가 말할 수 있습니다. '나를 낳은 것은 못생긴 아버지다'라고 말할 수 있습니다. 왜 못생긴 아버지와 검은 여자에게 아이로 잉태되어 와야 했습니까?
දැන් ඒක කවුරු කරද පටවන්න මෙන්න මේ ටික තේරුම් ගන්න වෙනවා.
이제 그것을 누구에게 떠넘깁니까? 바로 이것을 이해해야 합니다.
බොහෝ මුල හරි. ඒ වෙලාවේදී පටවන්න කෙනෙක් නැ. කවුද කෙනක් දැම්ම? මහා බ්රහ්හමයක් ගෙනත් දැම්මද? දෙවියන් වහන්සේ ගෙනාත් දැම්මද තමන් ආවද? ගෙල්ලගත් මේ කියන එකක්වත් ඔතන සිද්ධ වෙලා නැ.
많은 이가 여기서 헷갈립니다. 그때 떠넘길 사람은 없습니다. 누가 집어넣었습니까? Mahābrahmā가 데려다 넣었습니까? 신(deva)께서 데려다 넣었습니까? 스스로 왔습니까? 이 가운데 어느 것도 거기서 일어나지 않았습니다.
තමන් ආවා කියලා තමන් වෙනවා කියලා ආවෙත් නැ. අම්මා තාත්තා කියලා අඬ ගහගත්තෙත් නැ. දෙවි කෙනෙක් හෝ බ්රහ්මණයෙක් හෝ ගෙනත් දැම්මෙත් නැහ. මේ ලෝකේ අතුරසෙමාන බලවේගයක් වශයෙන් යම්කිසි පුද්ගලයෙක් ගෙනත් දැම්මෙත් නැ.
'내가 왔다', '내가 된다' 하고 온 것도 아닙니다. 어머니 아버지라고 불러서 온 것도 아닙니다. 신이나 brahma가 데려다 넣은 것도 아닙니다. 이 세상의 어떤 초인적인 힘을 지닌 인물이 데려다 넣은 것도 아닙니다.
එහෙනම් එක්තරා දෙයක් තියෙනවා අපිට එන්ට එක හේතු වෙච්ච. කම්මස්ස කෝම්මි කම්මදායාදෝ කම්මය යෝනි, කම්ම බන්දු කම්ම පටිසරනෝ යං කම්මං පරිස්සාමිති කල්යාණංවා පාපකංවා තස්සදා දායාදෝ භවිස්සාමීති කියන මෙන්න මේ ධර්මතාවයක් තියෙනවා. ඔය ධර්මතාවය ලෝකේ කවදාවත් වෙනස් වෙන එකක්.
그렇다면 우리가 오는 데 원인이 된 어떤 것이 있습니다. 'kammassakomhi kammadāyādo kammayoni kammabandhu kammapaṭisaraṇo, yaṃ kammaṃ karissāmi kalyāṇaṃ vā pāpakaṃ vā tassa dāyādo bhavissāmi'라는 이 dharmatā가 있습니다. 이 dharmatā는 세상에서 결코 바뀌지 않습니다.
ඒ ධර්මතාවයට අනුකූලවල වැඩපිල්ලක් තියෙන ඒ වැඩපිල්ලේ ධර්මතාවයට අනුකූලව මේකම පගාවකට පන්දමකට පස්සග්රාහිතවයකට නැමෙන ධර්මතාවයක් නෙමෙයි. මෙන්න මේ ටික හොඳට පැහැදිලිව තේරුම් අරගන්න.
그 dharmatā에 맞는 작동 방식이 있습니다. 그 방식은 dharmatā를 따르는 것이어서 뇌물에도, 연줄에도, 치우침에도 굽혀지는 dharmatā가 아닙니다. 이것을 분명히 잘 이해하십시오.
අපි ඉතින් කරන ලද්දේ යම් හොඳ දෙයක්ද නරක දෙයක්ද? ඊට අනුකූල හේතුඵලයක් වශයෙන් ක්රියාත්මක වෙන වැඩපිල්ලක් තියෙනවා ධර්මතාවයක්. මෙන්න මේ ධර්මතාවය තමයි අපි කම්මසක කොහොමදි කම්මදායාතවාදී වශයෙන් කිව්වේ. කර්මය මුල් කරගෙන කර්මය දායාද කරගෙන මේ කර්මය මේ උප්පත්ත ස්ථානය කරගෙන කර්මය ණයයා කරගෙන කර්මය පිළිසරණ කරගෙන
우리가 한 것이 좋은 일인가 나쁜 일인가에 따라, 그에 맞는 원인과 결과로 작동하는 방식, dharmatā가 있습니다. 이 dharmatā를 우리가 'kammassakomhi kammadāyādo'라고 말한 것입니다. karma를 뿌리로, karma를 유산으로, karma를 태어나는 자리로, karma를 친족으로, karma를 의지처로 삼아,
යම්කිසි යහපත් කර්මයක් කරන ලලලා තියේ නම් ඒට යහපත් ප්රතිඵලයක් වශයෙන් අයහපත් කර්මයක් කරන ලලක් දේ නම් අයහපත් ප්රතිඵලයක් වශයෙන් මේ භව පැවැත්ම ඇති වෙනවා.
좋은 karma를 지었다면 그에 맞는 좋은 결과로, 나쁜 karma를 지었다면 나쁜 결과로 이 bhava의 이어짐이 생겨납니다.
මෙතෙහි බව තියෙන්නේ මෙහයි සිද්ධ වෙන්නේ. මෙන්න මේක දකින්න ඕනේ.
bhava가 있는 것도 여기이고 일어나는 것도 여기입니다. 바로 이것을 보아야 합니다.
එහෙම දැක්කට පවත් අපිට තේරුම් ගන්න පුළුවන් වෙනවා. එහෙනම් කාටවත් වරද පටවන්න බැහැ. එහෙම කෙනෙක් උපදින්න ආවා කියලා. තමා තමා ගැනම හිතාගන්න ඕනේ.
그렇게 보면 우리는 이해할 수 있게 됩니다. 그렇다면 그런 사람에게 태어나러 왔다고 해서 누구에게도 허물을 떠넘길 수 없습니다. 저마다 자기 자신에 대해 생각해야 합니다.
පෙර භවයකදී සිද්ධ කළේ යමක්. පෙරපු දේට අනුකූලව විපාකය කැරකිලා ඇවිදිලා එනවා. එහෙම තන උප්පත්තිය ලැබිලා තියෙනවා. උප්පත්තිය වශයෙන් ජබක් අල්ලා තියෙනවා. දැන් කාට බහින්න ඕන
이전 생에서 무언가를 했습니다. 그 앞서 한 일에 맞게 과보(vipāka)가 돌고 돌아옵니다. 그렇게 그 자리에 태어남을 얻었습니다. 태어남으로서 뱃속을 붙잡았습니다. 이제 누구를 탓해야 합니까?
මේ ලෝක සත්ත්වයෝ සසර සැරිසරාගෙන යන තාක්කල් වටිනාම දෙයක් හැටියට ලෝකේ යමක් පිළිගන්න. මොකක්ද පිළිගන්නේ? පැවැත්මක් ඇතුව ඉන්නවා. පැවැත්මකට පත්වෙනවා. නැත්නම් ජීවත් වීමේ ආසාව.
이 세상 중생이 saṃsāra를 떠도는 동안 세상에서 무엇을 가장 값진 것으로 받아들입니까? 무엇을 받아들입니까? 존재를 지닌 채 있는 것, 존재에 이르는 것, 곧 살고 싶은 욕망입니다.
ජීවත් වෙන්න බැ. කවුරු හරි වෙලා මිසක් නොවී ජීවත් වෙනවා කියන එකක් නෙම. ජීවත් වෙන්න නම් කවුරු හරි වෙන්න ඕනේ.
그냥은 살 수 없습니다. 누군가가 되지 않고서 사는 일은 없습니다. 살려면 누군가가 되어야 합니다.
එතකොට මෙතන්දි මේ ග්රහණය කරගන්න ලෝකයද තදින් ඇසුරු කරන ලෝකයද යම් අවිද්යාවක් නිසා යම් ෘෂ්ණාවක් නිසා බෑහැගත්තා නම් ඒක හොඳයි කියලා.
그러면 여기서 붙잡는 세계, 단단히 의지하는 세계를 어떤 avidyā 때문에, 어떤 tṛṣṇā 때문에 좋다고 받아들였다면,
ඒත් පුද්ගලයා බලාපොරොත්තු වෙනවා ඒ දෘෂ්ටිය ඉඳගෙන ඒ බලාපොරොත්තු වෙන නැත්නම් ඒ තියෙන්නේ අවිද්යාවේ ස්වභාවය ඒ තෘෂ්ණා ස්වභාවය බැඳිලා එතනකින් බලාපොරොත්තු වෙන වටිනාම දේ තමයි එබඳු ආකාර පැවැත්මක් හට ඕනේ. එබඳු ආකාර පැවැත්මකින් විද්යාමාන වෙන්න ඕනෑ කියලා බලාපොරොත්තු.
그 사람은 그 견해(dṛṣṭi)에 머문 채 바랍니다. 그것은 avidyā의 성품과 tṛṣṇā의 성품에 묶여 바라는 것인데, 그가 바라는 가장 값진 것은 그런 모습의 존재를 얻는 것, 그런 모습의 존재로 나타나야 한다는 바람입니다.
මිනිත් කයකින්. එහෙම නැත්නම් ඝනී භව කය කි. මම ඉන්න ඕනේ. මොකද මම කරන කියන හිතන දේවල් විශාලම ප්රයෝජනයක් තියෙන මේ ඝනී පවන වස්ය දැන් මේක එක්තරා දෘෂ්ටියක්.
사람의 몸으로, 아니면 굳은(ghana) bhava의 몸으로 내가 있어야 한다, 내가 하고 말하고 생각하는 것들에 가장 큰 쓸모가 있는 것이 이 굳은 bhava이기 때문이다 — 이것이 하나의 견해입니다.
අවිද්යාව නිසා තෘෂ්ණාව නිසා ඇතිවෙන දෘෂ්ටියක හැේ. පෘථග්ජන කියන්නා වූ මේ ලෝක සත්වයා හැම වෙලාවකම ජනිත කරන්න තියෙන්නේ පොතුගේ තියෙන්නේ ඔය දිය තමයි.
avidyā 때문에, tṛṣṇā 때문에 생기는 견해에 빠진 것입니다. puthujjana라 하는 이 세상 중생이 언제나 일으키는 것, 그 바탕에 깔린 것이 바로 이것입니다.
කොච්චර කිව්වත් මේ කෙස් ලොම් නියදා සම්ම නාර ඇටිඳුළු වු මේ දෙවිස්පුරුම කොට්ඨාසයෙන් යුත්ත වන්නා වූ මේ කය කිව්වන. ඒක තමයි ඕන වෙලා තියෙන්නේ පළවෙනි එක. මොකටද මේක ඕනැ වවුේ?
아무리 말해도, 머리털·몸털·손발톱·이빨·살갗·힘줄·뼈·골수로 된 이 서른두 부분으로 이루어진 몸이라는 것, 그것이 첫째로 원해지는 것입니다. 왜 이것이 원해졌습니까?
නිකන්ම රූප බලලා මදි. අල්ලගන්න බදාගන්න පුළුවන් ජාතිය රූප පදලා හිම් ඒ වැඩේට අවශ්ය නැහතුි මට ඕ අන්න ඉස්සර අවිද්යාවේ තෘෂ්ණාවේ දෘෂ්ටියක හැ.
그저 형상을 보기만 해서는 모자랍니다. 붙잡고 끌어안을 수 있는 종류의 형상이 있어야 한다, 나는 그것을 원한다 — 이것이 avidyā와 tṛṣṇā의 견해에 빠진 것입니다.
ඇහිලා විතරක් මි. ඇහිච්ච දේ පිළිබඳ දුවන්න පනින්න ඒවා ඇතුල කරන්න බදාගන්න ධනී භවනය දෙයක් වස්තුවක් බදාගන්න කවාගන්න අවශ්යදී වැඩපිලක් කරන්න පුළුවන් ඇහීමක් ලබන දේ දීකුයි මට ඕනේ. අන්න ඒ කියන්නේ මලේ කයක් ඕන කනක් ඕන එකක්.
듣기만 해서도 모자랍니다. 들은 것을 좇아 달려가고 뛰어들고, 그것을 안에 들이고 끌어안을 수 있는 굳은 bhava의 것, 물건을 끌어안고 차지하는 데 필요한 일을 할 수 있는, 들음을 얻는 그런 것을 나는 원한다 — 곧 살과 피의 몸을 원하고 귀를 원한다는 것입니다.
ආග්රහණ ආශ්වාදයෙන් ඉස්සේ වෙලා අමාජිනවා. ඒ ආග්රහණය කරපු වස්තුවක් නැත්නම් ඒ වස්තුවක් අල්ලගෙන. ඒකත් බදාගෙන ඒකත් මගේ කියිය. ඒකේ ැඳිලා. ඒකට කොරකාල උදුරාගෙන තමන් වශයෙන් පවත්වගෙන මේ මගේ යන්තෘත්තිය කියන්නත් අපිට ඕනේ.
붙잡음과 그 맛(assāda)에 끌려, 그 붙잡은 물건을 쥐고 그것을 끌어안아 '그것도 내 것'이라 하며 거기에 묶입니다. 그것을 빼앗아 자기 것으로 지니며 '이것은 내 재산'이라고 말하기까지 우리는 원합니다.
ම මේ මගේ මල් ගහ කියන්නත් ඕනේ. ඒක හරි ලස්සනයි. ඒක සුවඳයි ඒක මගේ මල්ගහ.
'이것은 내 꽃나무'라고도 말하고 싶어 합니다. 그것은 아주 아름답다, 향기롭다, 그것은 내 꽃나무다.
මේ සෑන් එකට එක හරි සුවඳයි. ඒක මගේ රූපිය. මේ පවුල එක හරි සුවඳයි ඒක මගෙන් පිරියව පේන්නේ. දැන් මේක කියාගන්නත් එකක් තියා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සුවඳ විතරක් අරගෙන මද ඒක මගේ කරගන්නත් ඕනේ. මගේ බදාගන්නත් ඕනේ. ඒක අනිත් අය කියලා පොර කාලගන්න පත්තුවක් වෙන්නත් ඕනේ. තමන් වශයෙන් තියාගන්න ජාතියන් හැදිච්ච එකක් වෙන්නත් ඕනේ. ඉතින් ඔතන පරන් රූප
향기만 맡아서는 모자라 그것을 내 것으로 만들어야 하고, 내 것으로 끌어안아야 하고, 남들과 다투어 빼앗을 수 있는 것이어야 하고, 자기 것으로 지닐 수 있는 종류여야 합니다.
එකක් වෙන්නත් ඕනේ. ඉතින් ඔතන පරන් රූප සද්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ කියන මේ පහම රූප වශයෙන් අරගෙන ශබ්ද වශයෙන්, ගන්ධ වශයෙන් රස වශයෙන් අරගෙන මයි. ඒක මම කරගන්න ඕනේ මගේ කරගන්න ඕනේ. මම කරෙන මගේ කරගෙන දැඩිව බදාගන්නත් ඕනේ.
그렇게 거기서 형상(rūpa), 소리, 냄새, 맛, 감촉이라는 이 다섯을 모두 형상으로, 소리로, 냄새로, 맛으로 받아들이며, 그것을 '나'로 삼아야 하고 '내 것'으로 삼아야 합니다. 나로, 내 것으로 삼아 꽉 끌어안아야 합니다.
ඒක අයිතිවාසිකම් කරගන්නත් ඕනේ. වෙන් කරගෙන හංගාගෙන හරි අරගෙන මගේ කිය කිය අරන් දුවන්න පින් හංගාගන්න පුළුවන් ජාතිය අනිකාගේ පොර කාල බේරගෙන වෙන් කරගන්න පුළුවන් ජාතිය. එහෙම එකක් වෙන්නත් ඕනේ.
그것을 소유해야 하고, 떼어 내어 숨겨 두고 '내 것'이라 하며 들고 달아나 감출 수 있는 종류, 남과 다투어 지켜 내어 따로 떼어 둘 수 있는 종류여야 합니다. 그런 것이어야 합니다.
මෙන්න මේක අවිද්යාවේ තෘෂ්ණාවේ එක්තරා අවස්ථාව තියෙන දෘෂ්ටියට හැ. මෙන්න මේ දෘෂ්ටියට බැහැගෙන ඉන්න නිසා ලෝකයාට පළවෙනි එක මට නැහ නම් මට ඕනේ. මට නැහනම් කාටවත් හම්බෙන්න. ඒක මට ඕනේ. මට ඕනන හැටියට තියෙන්න ඕනේ. දැන් මේක තමයි මේ ලෝකේ සත්්ටයාගේ තිබෙන්නා වූ ලොකුම දෘෂ්ටිය.
이것이 avidyā와 tṛṣṇā의 어떤 단계에 있는 견해에 빠진 것입니다. 이 견해에 빠져 있기에 세상 사람에게 첫째는 이것입니다. '나에게 없으면 갖고 싶다. 나에게 없으면 누구도 가져서는 안 된다. 그것은 내 것이어야 한다. 내가 원하는 대로 있어야 한다.' 이것이 이 세상 중생이 지닌 가장 큰 견해입니다.
මෙතන්ට වැහැගත්තට පස්සේ තමයි ඒක එහෙම කරගන්න තමයි සියලුම දස අකුසල් කර කරාධාරණකම් කර කරා මේ ලෝක සත්යයා දූෂ වෙන්නේ ඔන්න ඔය කාරණය මුල් කරගෙන
여기에 빠지고 나서 그것을 그렇게 이루려고 온갖 열 가지 akusala를 저지르고 부정을 저지르며 이 세상 중생이 더럽혀지는 것은 바로 이 까닭에서입니다.
ඒ නිසාමයි මේ දසාකුසල් කෙරෙන්නේ අතුකන් අසාධාරණකම් කෙරෙන්නේ මනස දූෂ්යභාවයට පත්වෙන්නේ පළවෙනි තැන මොකක්ද දැඩිව ග්රහණය කරලා මම කියන්න මගේ කියන්න මගේ කියලා වෙන් කරගන්න මගේ කියලා රැකගන්න වස්තුවක් ඕනේ ඔය අදහස මෙන්න මේ බලාපොරොත්තුව තමයි සදම තියෙන බලාපොරොත්
그 때문에 열 가지 akusala가 저질러지고 갖가지 부정이 저질러지며 마음이 더럽혀집니다. 첫째 자리는 무엇이냐 하면, 꽉 붙잡아 '나'라고, '내 것'이라고 말하고, '내 것'이라 떼어 놓고 '내 것'이라 지킬 물건이 있어야 한다는 그 생각, 바로 이 바람이 늘 있는 바람입니다.
පැවැත්මේ සත්වයකුට මෙට වැඩිය වටිනා බලාපොරොත්තුවක් තව. ඒක එහෙම කරගන්න බැරිනම් සමහර වෙලාට ස්ථානය කරනවා. මට මෙහෙම නම් එහෙම නැත්නම් ඒ ජය ගත ඕනේ. ඒ ඉඩම නැත්නම් මට වෙන කොහෙවත් එකක් ඕනෙද නැ. ඒ ප්රියමනාප වස්තුව, වටිනා වස්තුව කියලා මම නිගමනය කරගත්ත එක මට නැත්නම් මගේ ජීවිතයෙ.
존재 속의 중생에게 이보다 더 값진 바람은 없습니다. 그렇게 이룰 수 없으면 때로는 이렇게까지 합니다. '나는 이래야 한다, 아니면 그것을 이겨서 얻어야 한다. 그 땅이 아니면 다른 어디도 필요 없다. 내가 사랑스럽고 값진 물건이라고 결론 내린 그것이 없다면 내 삶은…'
දැන් පුද්ගලයා එතකොට ඒ බලාපොරොත්තුට පළවෙනි තැන දීලා තියෙනවා. එහෙනම් මේ කය බලාපොරොත්තු වෙන්නෙත් දේපොල බලාපොරොත්තු වෙන්නෙත් ඔය රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ බලාපොරොත්තු වෙන්නෙත් මේ මස්ලේ සහිතවන්නාව මේ ඇට කන, දිව, නසය ශරීරය බලාපොරොත්තු වෙන්නෙත් ඔවන් ඔය කියන දෘෂ්ටිය මුල් කරගෙන ඕක මූලික කරලා ඔපනවාගන්න සුදුන් පත් කරගන්න මෙන්න මේ තත්ත්වය තමයි මේ පෘථග්ජනයාගේ ස්වභාවය.
이제 그 사람은 그 바람에 첫째 자리를 내주었습니다. 그렇다면 이 몸을 바라는 것도, 재산을 바라는 것도, 형상·소리·냄새·맛·감촉을 바라는 것도, 이 살과 피를 지닌 눈·귀·혀·코·몸을 바라는 것도, 모두 그 견해를 뿌리로 삼아 그것을 바탕으로 꾸미고 갖추려는 것입니다. 이 상태가 puthujjana의 성품입니다.
පෘථග්ජන ගතිය ඉන්න තාක්කල් මේක අහක් කරන්න බැහැ. මේක පළවෙනි තැන.
puthujjana의 성질이 있는 동안에는 이것을 치울 수 없습니다. 이것이 첫째 자리입니다.
ඉතින් ඔය පළවෙනි තැනට ගත්තට පස්සේ මේ ලෝකය හැම දෙයක්ම කරන්නේ මොකද හැම දෙයක්ම කරන්නේ ඔය ටික මම කියන්න මගේ කියන්න මගේ ආත්මය කියන්න ඔය ටික කියාගෙන නිකන් ඉඳ නෙමෙයි. බදාගෙන සැත් කරගෙන තියාගෙන සුවෙන් වෙන් කරගෙන සමාශය පවත්වන්න ඔය බලාපොරොත්තු ඔය දෘෂ්ටිය මෙන්න මේක තමයි ලෝකේ වටිනාම දේ හැටෙන මේ සත්වයා සලකන්නේ.
그 첫째 자리를 차지한 뒤로 이 세상은 모든 것을 합니다. 왜 모든 것을 하느냐 하면, 그것을 '나'라고, '내 것'이라고, '내 ātman'이라고 말하며 그냥 있는 것이 아니라, 끌어안고 쌓아 지니고 편히 떼어 두고 누리려는 그 바람, 그 견해 때문입니다. 이것을 이 중생은 세상에서 가장 값진 것으로 여깁니다.
දැන් ඉතින් මේ ලෝකයට බිහි වෙලා කරන්නේ මොකක්ද? ඒ අනෙත් ඔය ඇහැට පේන්න මඩ වඩන්න රූපයක් ඇට නම් ඒ රූප බලන්න විදිහට ඇහැ ලෙඩක් නැතුව හොඳට ඇහැ පේන්න ඕනේ. එතකොට ඇහැ පෙන් වෙන්න ඕනේ තැනක් තියෙනවා. අර ප්රියමනාප කරන අර දෘෂ්ටියෙන් අල්ලගත්ත දේවල් ලෝකයෙන් හොර හොයා තමාගේට ගැනීමට ඇහැ ප්රයෝජෙන්නට ගන්න. ඒ නිසාම එයාට ඇහැ වටෙන්නේ.
그러면 이 세상에 태어나서 무엇을 합니까? 눈에 보이는, 마음을 즐겁게 하는 형상이 있다면 그 형상을 볼 수 있게 눈이 병 없이 잘 보여야 합니다. 그래서 눈이 보여야 할 까닭이 있습니다. 사랑스럽게 여기는, 견해로 붙잡은 것들을 세상에서 찾아 제 것으로 삼는 데 눈을 쓰려는 것입니다. 그래서 그에게 눈이 값진 것입니다.
ඉතින් මෙහෙ මන වඩන ශබ්ද යමක්කින් දෙනවද ඒවා මම කරගන්න මගේ කරගන්න ආත්ම වස්තුවක් කරරගෙන තමා වශයෙන් පවත්වාගන්න තමා රැකගන්න බලාපොරොත්තු වෙන ඒ සඳහා මේ කණාව අවශ්ය කරලා හිම් කන ප්රවේජයට ගන්නවා නැත්නම් කනෙන් වැඩපු බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඒක
또 마음을 즐겁게 하는 소리가 무엇이든 있다면, 그것을 '나'로, '내 것'으로, ātman의 물건으로 삼아 자기 것으로 지니고 지키기를 바라며, 그 때문에 귀가 필요해서 귀를 씁니다. 귀로 바라는 것이 바로 그것입니다.
ඉතින් නාසය දිව කය කියන මේ ටික ඔක්කොම බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඔය ටික කරගන්න
코, 혀, 몸, 이 모두가 바라는 것도 그것들을 이루려는 것입니다.
දැන් මේක තමයි දැනුත් කරන වැඩපි. එහෙනම් ඔය වැඩපිළියට කරගන්න ඔය ටික ලැබුණේ කොහෙන්ද? ඒ බඳුන්නා වූ මස්ලේ සහිත ඇහැක්, කනක්, නාසයක්, දිවක්, කයක්.
이것이 지금도 하는 일입니다. 그렇다면 그 일을 하는 데 쓰는 이것들은 어디서 얻었습니까? 그런 살과 피를 지닌 눈, 귀, 코, 혀, 몸을.
ඒ බලාපොරොත්තුව අපි යනකොට ඒ බලාපොරොත්තුවදී අපිට ලැබුණු අවස්ථාවක් තියෙනවා. ඒක එක අත්දැවෙන් අත්දැවට ලැබුණ ක්රම තියෙනවා. යම් තරමක් මේ ඝනී භව වූ කයක් ඇසුරු කරන්න ඕන යම් තැනක පහළ වුණා. අපි ඕකට කියනවා ඒක අත්බැක්. ඒ අධ්යවකදී මොකද කරන්නේ ඔය ඒ අධ්යව ලබා ගැනීමේදී ඒ අත්ව හදාගත්ත මුලක් තියෙනවා.
그 바람을 따라 갈 때, 그 바람 속에서 우리가 얻은 기회가 있습니다. 그것은 생(attabhāva)에서 생으로 얻는 방식이 있습니다. 이런 굳은 bhava의 몸에 의지해야 할 어떤 자리에 나타났습니다. 우리는 그것을 attabhāva라고 부릅니다. 그 attabhāva를 얻을 때 무엇을 하느냐 하면, 그 attabhāva를 만들어 낸 뿌리가 있습니다.
අණ්ඩ ජලාභුච සංේදජ ඕපපාතික කියලා කාරණා හතරකින් වන්නා වූ කයක් පහළ වෙන ක්රමයක් තියෙනවා.
aṇḍaja(알에서 남), jalābuja(태에서 남), saṃsedaja(습기에서 남), opapātika(홀연히 남)라는 네 가지로 몸이 나타나는 방식이 있습니다.
සංදත ඕකපාතික කියන ක්රම දෙක ඇරලා. අණ්ඩ ජලාභුජ කියන මේ ක්රම ටිකෙන් හටගන්න එක හටගන්නකොට අම්මයක් ඉන්න ඕනේ තාත්තයෙක් ඉන්න ඕනේ. මයෙප්පියක් මුල් කර තමයි අණ්ඩ ජලාභුජ කියන මේ ටිකට මුල පුරන්නේ.
saṃsedaja와 opapātika라는 두 방식을 빼고, aṇḍaja와 jalābuja라는 방식으로 생겨날 때는 어머니가 있어야 하고 아버지가 있어야 합니다. 어버이를 뿌리로 하여 aṇḍaja와 jalābuja의 시작이 이루어집니다.
දැන් කිකිලි බිත්තට දානකොට කියනවා සද්දෙටත් සද්දය අහලාත් කුකුලගේ සද්දය අහලාත් අඬලන සද්දය අහලාත් බිත්තර වැටෙනවා.
암탉이 알을 낳을 때, 소리에도, 수탉 소리를 듣고도, 우는 소리를 듣고도 알이 떨어진다고 합니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් එක අවස්ථාවකල රජ්ජ අහලා තියෙනවා ස්වාමීන් ගැප්පිළි හඳීමක් අන්න හේතු මොනවද මේ මෞ සම්බන්ධය ඇරෙන්න තවත් ක්රම තියෙනවද තියෙනවා.
어느 때 한 왕이 Buddha께 여쭈었습니다. '스승이시여, 잉태의 원인은 무엇입니까? 남녀의 결합 말고 다른 길도 있습니까?' 있습니다.
දර්ශනයෙන් ගැීමක් තියෙනවා. ඒකත් එක ක්රම යම් පිරිමියෙක් දර්ශනය කරලා ඒ දර්ශන ආශ්වාදය බැඳිලා ඒ මුලත් කැප් ගන්න හේතුවක් නෑහැ. මේවා දුර්ලභ හේතු. නමුත් නැතුව නෙමෙයි.
봄(dassana)으로 잉태하는 일이 있습니다. 그것도 한 방법입니다. 어떤 남자를 보고 그 봄의 즐거움에 묶여 그로써 잉태하는 원인이 됩니다. 이것들은 드문 원인입니다. 그러나 없는 것은 아닙니다.
ශ්රවණයෙන් ගැබ්ගන්න හේතුවක් තියෙනවා. මේ තව හේතුවක්. එහෙමත් ගැගන්න. හැබැයි පුරුෂ සම්බන්ධයක් තියෙනවා සම්බන්ධය එිලා තියෙනවා පුරුෂයෙක්ගේ ශ්රවණය. පුරුෂයෙක්ගේ දර්ශනය.
들음으로 잉태하는 원인도 있습니다. 이것이 또 하나의 원인입니다. 그렇게도 잉태합니다. 다만 남자와의 관계는 있습니다. 관계가 맺어져 있습니다. 남자의 소리를 들음, 남자를 봄입니다.
ඒ වගේම පුරුෂ ස්පර්ශයෙනුත් ගැදගන්න. මේ තව ප්රමක්. දැන් මේවා ඉතාම සියුම් ක්රම අික් දුර්ලභව සිද්ධ වෙන ක්රම. නමුත් සිද්ධ වෙන්න ක්රම හේතු තියෙනවා.
또 남자의 닿음으로도 잉태합니다. 이것이 또 한 방법입니다. 이것들은 아주 미묘한 방법이고 매우 드물게 일어나는 방법입니다. 그러나 일어날 방법과 원인은 있습니다.
ස්වභාවිත කාය සංසාරගයනුත් ගැප්ගන්න ඒක තමයි වැඩිපුරම විද්යාමානකම. අද වෙනුකත වැඩිපුර විද්යාමාන ක්රමය ඒකයි. ඉතින් මෙහෙම දර්ශනයෙන්, ශ්රවණයෙන්, ස්පර්ශයෙන් ගැගන්න ක්රමක් තියෙනවා. එහෙම රටාවුල තියෙනවා. මේවැදිත් ඒ පුල සම්බන්ධය දර්ශන වශයෙන් එනවා, ශ්රවණ වශයෙන් එනවා. ඒ වගේම ස්පර්ශ වශයෙනුත් එනවා. ස්වභාවික යම් කාම සම්බෝගයකිනුත් ඇති වෙනවා. කාමතනයකිනුත් ඇති වෙනවා. ඒ වගේම ගැත් ගැනීමට හේතු. දැන් ඒක තමයි ලෝකේ ප්රසිද්ධය. වැඩිපුර විද්යාමාන.
자연스러운 몸의 교합으로도 잉태하는데, 그것이 가장 흔히 나타나는 것입니다. 오늘날 가장 많이 나타나는 방식이 그것입니다. 이렇게 봄으로, 들음으로, 닿음으로 잉태하는 방법이 있고 그런 형태들이 있습니다. 여기서도 남자와의 관계가 봄으로 오고 들음으로 오며 닿음으로도 옵니다. 자연스러운 성교로도 생기고, 다른 kāma 행위로도 생깁니다. 그것들이 잉태의 원인입니다. 그 가운데 세상에 널리 알려진 것, 가장 많이 나타나는 것이 그것입니다.
ඉතින් කොයි ක්රමෙන් නැබුනා හරි යම්කිසි මව් ගැබක ගිහිල්ලා පිරිසිද ගැනීමක් සිද්ධ කරගන්නවා. පිරිසිදුනවා නිවතන කියන්නේ උප්පත්තියන ඔක්කන්ති.
어떤 방법으로 얻었든 어떤 어머니 뱃속에 가서 잉태가 이루어집니다. 잉태한다는 것을 태어남, 곧 okkanti라고 합니다.
මෙන්න මේ ඔක්කන්ති කියන අවස්ථාවට එන්න ඉස්සෙල්ලා. අවස්ථා දෙකක් පසු කරන්න දෙනවා සෑම අත්දැවකින්. ජාති අවස්ථාවයි, සංජාති අවස්ථාවයි කියලා අවස්ථා දෙකක් තියෙනවා. ඔක්කන්ති වෙන්නේ තුන්වෙනි අවස්ථාව. දැන් මේකට පටලවාගෙන තියෙන එකක්. බඩේ පටිසන්ධිය කිය කිය මුලා වෙලා තියෙන්නේ ප්රදෙන්න. ජාති අවස්ථාව ඉක්මලා සංජාති අවස්ථාව ඉක්මලා තමයි ඔක්කක්ඛන්ති අවස්ථාවට එන්නේ. ඔය ජාති අවස්ථාව පූර්ණ කර්ම ජනිත.
이 okkanti라는 단계에 오기 전에, 모든 생에서 두 단계를 지나게 됩니다. jāti 단계와 sañjāti 단계라는 두 단계가 있습니다. okkanti는 셋째 단계입니다. 사람들이 헷갈려 있는 것이 바로 이것입니다. '뱃속의 paṭisandhi'라고 말하며 헷갈려 있습니다. jāti 단계를 지나고 sañjāti 단계를 지나서야 okkanti 단계에 옵니다. 그 jāti 단계는 온전히 karma에서 생긴 것입니다.
සංජාති අවස්ථාවෙත් ප්රබලම බලය තියෙන්නේ කර්මයෙන් ජනිත කරන බලවෙල. කර්මයෙන් ජනිත කරනවා කර්මයෙන් පාලනය කරනවා. කර්මයෙන් ජනිත කරලා හිතන් දෙනවාමේ ජාති කියන මූලික අවස්ථාව සංජාති අවස්ථාව කර්මය බලයෙන්ම පාලනය කරන. හරියට හුළඟට අහුවෙච්ච පරලලා පතක්. ඒ හුළඟ නිසා ගෙනියනවා මිසා පරලනාලා පතට ඕන විදිහට යන්න බැරුව වගේ.
sañjāti 단계에서도 가장 강한 힘은 karma가 일으키는 힘입니다. karma로 생겨나게 하고 karma로 다스립니다. karma로 생겨나게 하여, 이 jāti라는 기본 단계와 sañjāti 단계는 바로 karma의 힘으로 다스려집니다. 마치 바람에 휩쓸린 마른 잎 같습니다. 바람 때문에 실려 갈 뿐, 마른 잎이 원하는 대로 갈 수 없는 것처럼.
සංජාති අවස්ථාවට පත්වුන ජාතිය අවස්ථාවෙන් උත්පත්ති කරපු කය රූප මෝහ නැගිලා. සංජාති කියන අවස්ථාව තුළ කර්ම ශක්තියේ ආධාරය ලබාගෙන වැඩමින් පෝෂණය වීම. ඊට අනුකූලව පාලනයට යරත් වෙන්න. අන්න ඒ කර්මයෙන් ගෙනියෙන්න යම් තැනක් ඇත්ද ඔය බදට ගිනි ඔක්කන්ති කරන්නේ එතන. දැන් මේ අවස්ථාවටේ
jāti 단계에서 생겨난 몸과 형상이 sañjāti 단계에 이르러, 그 sañjāti 단계 안에서 karma의 힘의 도움을 받아 자라며 영양을 얻습니다. 그에 맞게 다스림을 받습니다. 그 karma에 실려 갈 자리가 어디 있든, okkanti가 이루어지는 곳은 거기입니다.
ඔක්කන්ති කරන්නේ එතන. දැන් මේ අවස්ථාවටේ අපි කැමති වුනත් අකැමැති වුනත් කරන්න දෙයක්. පරණැලට හුලගේ ගහගෙන යන පරණඩැල්ට දූවිල්ල පොදට කොච්චර කැමති වුනත් අකැමැති වුනත් තමන්ට ඕන එක කරන්නද බැ. හැබැයි ඒක ගෝචර වුනානම් යම් දවසක යම් බලවේගයෙන් ඒ හුළඟේ බලවේගයට උපාදාන කරගෙන ඒ හුළඟේ බලවේගයෙන් තමයි ඒවා හයන්නේ.
이 단계에서는 우리가 좋아하든 싫어하든 할 수 있는 것이 없습니다. 바람에 날리는 마른 잎이나 먼지 덩이가 아무리 좋아하든 싫어하든 제가 원하는 대로 할 수 없습니다. 다만 어느 날 어떤 힘에 휩쓸리면, 그 바람의 힘에 붙들려 그 바람의 힘으로 날려 갑니다.
මෙන්න මේ වගේ. අපි විසින් කරනා වූ කර්ම මූලික කරගෙන ඒ කර්මයන් හා බැඳුනහම තණ්හා වශයෙන් ඇලිලා උපාදාන වශයෙන් බැඳුනහම අන්න ඒ තණ්හා උපාදාන දෙක ආහාර කරගෙන තමයි ඒ සත්වයාගේ ක්රියාවලිය ඒ ආකාරයෙන් සිද්ධ වෙන්නේ. මේක කවුරුවත් කරන දෙයක් නැ.
바로 이와 같습니다. 우리가 지은 karma를 뿌리로 하여 그 karma와 묶이면, taṇhā로 들러붙고 upādāna로 묶여, 그 taṇhā와 upādāna 두 가지를 먹이로 삼아 그 중생의 과정이 그렇게 일어납니다. 이것은 누가 하는 것이 아닙니다.
තණ්හාවේ බැඳීමේ ක්රියාවලියයි ඇලීමේ ක්රියාවලියයි. ඒ නිසා උපාදානයෙන් ඒකට බැඳිලා හිටීමේ ක්රියාවලියයි කියන මේ දෙකට ගෝචර වෙලා තියෙන එකක්. ඒ තණ්හා උපාදාන කියන ක්රියාවලියේ ඵලේගයට අපිට අහක් වෙලා යන්න බැහැ අපිට ඕන එකක් කරන්න. ඒකට ගෝචර වෙලා අපිට ුලඟට අංගිච්ච පණ්ඩලාපත්තවාගේ ඉල්ල වෙනවා.
taṇhā로 묶이는 과정, 들러붙는 과정, 그래서 upādāna로 거기 묶여 있는 과정 — 이 두 가지에 휩쓸려 있는 것입니다. 그 taṇhā와 upādāna 과정의 힘에서 우리는 벗어날 수 없고, 원하는 것을 할 수도 없습니다. 거기 휩쓸려 바람에 걸린 마른 잎처럼 끌려갑니다.
යම් දවසක මේ තණ්හා උපාදාන දෙක දුරු කරලා දැම නම් බලවේකයෙන් අපි නිදහ. එදාට කොහෙවත් උපත්තියට ක්රියාත්මක වන බලයක් නැහැ. එදාට උපත වෙනවා. තණ්හක්යෝ සබ්බ දුක්නාතිය කිව්වේ තෝක.
어느 날 이 taṇhā와 upādāna 두 가지를 없애 버리면 그 힘에서 우리는 자유로워집니다. 그날에는 어디로든 태어남으로 작동하는 힘이 없습니다. 그날 태어남이 멈춥니다. 'Taṇhakkhayo sabbadukkhaṃ jināti'라고 하신 것이 이것입니다.
තණ්හාව නැත්නම් උපාදානයකුත් තණ්හාව තියෙනවා නම් උපාදානයකුත් තියෙනවා. තණ්හා උපාදාන දෙක තියෙන තාක්කල් බලවේගයක් නැගෙන නැ බලවේගිය ක්රියාත්මකයෙන් හොලක් මේ තුන් ලෝකය කිසිම කෙනෙකුට බැහ. ඒකට අතගහන්න. ඒ වැවැරදි. ඒ තරම් ඒක අති සියුම් අති සූමයි.
taṇhā가 없으면 upādāna도 없고, taṇhā가 있으면 upādāna도 있습니다. taṇhā와 upādāna 두 가지가 있는 한 힘이 일어나고, 그 힘이 작동하는 것을 이 세 세계의 누구도 막을 수 없습니다. 거기에 손댈 수 없습니다. 그만큼 그것은 아주 미묘합니다.
කෙනෙකුට අටගහන්න බැරි තණ්හා උපාදාන දෙකේ ස්වෛරිය බලවේගයෙන් ක්රියාත්මක වීමේ හැකියාව ලෝකයේ සියලු සත්වයෙන්ම ගෝචර වෙලා තියෙනවා එහෙම ගෝචර වෙලා. මෙන්න මේ තණ්හා උපාදාන කියන දෙක නිකන් හටගත්තේ.
누구도 손댈 수 없는 taṇhā와 upādāna 두 가지의 제멋대로인 힘으로 작동하는 그 능력에 세상의 모든 중생이 휩쓸려 있습니다. 그렇게 휩쓸려 있습니다. 그런데 이 taṇhā와 upādāna 두 가지는 그냥 생겨난 것이 아닙니다.
ඒ තණ්හාවයි, උපාදානයයි කියන එක හටගත්තේ අපි විසින්ම පහළ කරපු වැඩපිළිලක් නිසා හටගත්තා අපේම නිගමනය. අපිම කරපු නිගමනයක්. අපේම අවශ්යතාවය. ඒ අවස්තාවය තමයි පෘථග්ජන අවශ්යතාවය.
taṇhā와 upādāna는 우리가 스스로 일으킨 작용 때문에 생겼습니다. 우리 자신의 결론입니다. 우리가 내린 결론, 우리 자신의 필요입니다. 그 필요가 puthujjana의 필요입니다.
පෘථග්ජන අවශ්යතාවය මොකක්ද? යම් මොහොතකදී අවිද්යාව නිසා ඇත්ත පේන්නේ නැති නිසා. මේ සත්ව පුද්ගල දව්ය වස්තු කියන මේවා තුළ තිබෙන සියලු දේ. ඒ ඒ තැන් වලට හිටමෙලා සාරයි කියලා නිගමනයක් කරනවා. මෙන්න මේ මේ ස්වභාවය මට සාරවා.
puthujjana의 필요란 무엇입니까? 어느 순간 avidyā 때문에 진실이 보이지 않아서, 이 중생·사람·물건·재산 속에 있는 모든 것을 그 자리마다 '알맹이(sāra)가 있다'고 결론 내립니다. '이런 성품이 나에게 알맹이가 있다.'
මෙන්න මේ පරිසරය මට සාරවත් හැටියට පේරෙනවා. මෙන්න ආකාරය මට සාරවත් හැටියට පේන්නේ. මෙන්න මේ ගති ලක්ෂණය මට සාරවත් හැටියට පේන්නේ. එහෙනම් මට ඒක ඕනේ. මට එබඳු දේ තුළ හිතන්න ඕනේ. එබඳු දේ තුළ කියන්න ඕනේ එබඳු දේ තුළ කරන්න ඕනේ. මේ පෘථග්ජනයා නානා ප්රකාර දෘෂ්ටි වලින් බැහැගන්න මත මේ
'이 환경이 나에게 알맹이 있어 보인다. 이 모양이 나에게 알맹이 있어 보인다. 이 성질이 나에게 알맹이 있어 보인다. 그렇다면 나는 그것을 원한다. 그런 것 속에서 생각하고, 말하고, 행해야 한다.' 이 puthujjana는 갖가지 견해에 빠져 있습니다.
දැන් තිරිසෙනෙක් වෙන්න කැමති නැහැ බල්ලෙක් වෙන්න කැමති නැහ. හැබැයි බළු වැඩ කියලා යමක් ලෝකේ තියෙන්නේ. ඒ බළු වැඩ බලු වැඩ පිළිවෙලද හරි ආකාර ඒක ප්රිය කරනවා.
짐승이 되고 싶어 하지 않고 개가 되고 싶어 하지 않습니다. 그런데 세상에는 '개 짓'이라는 것이 있습니다. 그 개 짓, 개 같은 방식을 사람들이 좋아합니다.
ඒ පුද්ගලයා ඒ වැඩපිල හොඳයි කියලා නිගමනය කළේ ඒක ඇත්ත තේරුම් ගන්න බැරි අවිද්යාව. අවිද්යාවේ නිගමනය බළු වැඩ පිළිවිල හොඳයි කියන. දැන් බළු වැඩ පිළිවිලලා හොඳයි කියන එක බලු වැඩවලට හරි කැමතියීම. බල්ලෙක් වෙන්න අකuxැ. බළු වැඩවලට හරි කැමතියි.
그 사람이 그 방식을 좋다고 결론 내린 것은 진실을 이해하지 못하는 avidyā 때문입니다. 개 짓이 좋다는 것은 avidyā의 결론입니다. 개 짓이 좋다고 하는 것은 개 짓을 아주 좋아하는 것입니다. 개가 되기는 싫어하면서 개 짓은 아주 좋아합니다.
ගැරි පිළිවෙල කැමති. හැබැයි ගැරණියෙක් වෙන්න අකමතිය. ගැරණියෙක් වෙන්නේ තමන්ගේ කැමැත්ත කැමැත්ත අනුවනේ. ගැරණි වැඩි පිරිවිලට තමන් කැමතිනවා. අපි කොච්චර කැමැති වුනත් හරියන්නේ නැහ. ඒ ගැරියි වැඩ පිළිවෙල නිසා නැගෙන සංඛාරය ගැරී සංඛාර බලු වැඩ පිළිවෙල නිසා නැ සංඛාරය කියන්නේ බලු සංඛාර. ඉතින් බළු වැඩවලට කැමතින. බලු සංඛාරයට තමයි අපි කැමති වෙන්නේ. ඕක කැමති
구렁이 짓은 좋아하지만 구렁이가 되기는 싫어합니다. 그러나 구렁이가 되는 것도 결국 자기가 좋아한 대로입니다. 구렁이 짓을 스스로 좋아하니까요. 우리가 아무리 싫다고 해도 소용없습니다. 그 구렁이 짓 때문에 일어나는 saṅkhāra가 구렁이 saṅkhāra이고, 개 짓 때문에 일어나는 saṅkhāra가 개 saṅkhāra입니다. 그러니 개 짓을 좋아하면 개 saṅkhāra를 좋아하는 것입니다.
සංඛාරයට තමයි අපි කැමති වෙන්නේ. ඕක කැමති දේ කරන්නේ. කැමති දේ කියන්නේ කැමති දේ මට ඕන හැටියටයි මම කියන්නේ. මට ඕන හැටියටයි මම කරන්නේ අපි ඕ හොඳ පුරුද්දක් තියෙනවා. කවුක් නේ මම අහන්නේ මට ඕන හැටියට ගන්න ඔය ම කරන්නේ මට ඕන හැටිය සාවරස්ත ඕනට නෙමෙයි.
그것이 좋아하는 일을 하는 것입니다. 좋아하는 것이란 '나는 내 마음대로 말한다, 내 마음대로 한다'는 것입니다. 우리에게는 좋은 버릇이 하나 있지요. '누구 말을 내가 듣느냐, 나는 내 마음대로 한다, 남이 원하는 대로가 아니다.'
දැන් මෙන්න මේ පෘථග්ජන දෘෂ්ටිය කියන්නේ මේ පෘථග්ජනයගේ මූලික අදහ. මම කරන්නේ මට ඕන හැති. කාගුවා කියන අහන්නේ නැ මම. දැන් මෙන්න ඒක දෘෂ්ටියක්.
이 puthujjana의 견해라는 것은 puthujjana의 기본 생각입니다. '나는 내 마음대로 한다. 누가 뭐라 해도 나는 듣지 않는다.' 이것이 하나의 견해입니다.
මොනවා කරන්න මට අනුන් කියන හැටියට මම කරවා තව කට්ටියක් එහෙමත් බැන්න. ඒගොල්ලෝ බැගැත්නවා. අනික් කටිය අහංකාර කට්ටිය කියනවා මම කාලෙවා පොඩක් මම කරන්නේ මට ඕනේ.
'무엇을 하든 남이 말하는 대로 한다'는 다른 무리도 그렇게 빠져 있습니다. 그들은 비굴해집니다. 또 다른 무리, 오만한 무리는 '누가 뭐래도 나는 내 마음대로 한다'고 말합니다.
දැන් එක කට්ටියක් දුක් වෙනවා. අනේ මට ඕනේ හැටියට කරන්න ආසාව තියෙනවා. මට ඕන හැටියට කරගන්න නැහ. මොනවා කරන්න මට ඕන හැටියට කරන්න බුඩි කන්න වෙනවා. බැැනුන් අහන්න වෙනවා. මට ඕනියට කරන්න ගියොත් තැ මට ඉන්න හම්බ වෙන්නේ. දැන් බැගෑ පත් වෙලා. අනුන්ට ඕන හැටියට කරන. හැබැයි එතන ළත ඇවිලලාද විතර කරන්නේ. තව කට්ටියක් ඉන්නවා එහෙම නැහ. අහංකාරකම වැඩියි. එයා තවත් ලොකට බදාගෙන මාන්යය අධික කරගෙන එක එක්කන එක මම කරන්නේ මට ඕන හැටියේ කොිත් මට ඕන හැටිය. ඒ අනික් අයත් වසර කර තමන්ගේ එක ගෙනියන්න හද මෙන්න මේ දෙක තමයි පෘථන අදහස් එකක්.
한 무리는 슬퍼합니다. '아, 나는 내 마음대로 하고 싶은데 그렇게 할 수가 없다. 무엇이든 내 마음대로 하려면 얻어맞아야 하고 욕을 들어야 한다. 내 마음대로 하려 들면 있을 자리도 없다.' 그래서 비굴해져 남이 원하는 대로 합니다. 그러나 속이 타면서 합니다. 다른 무리는 그렇지 않습니다. 오만함이 더 큽니다. 더 크게 끌어안고 māna를 키워 '나는 누가 뭐래도 내 마음대로 한다'며 다른 이들을 굴복시키고 자기 뜻을 밀고 나가려 합니다. 이 둘이 puthujjana의 생각입니다.
මේ සසර සැරිසරන්න හේතු වෙන පුද්ගලයාට මේ අදහත් දෙකේ ඉන්න තාක්කල් කිසිම දවසක මේකෙන් නම් මිදෙන්න බැහැ කොච්චර අනිකව හොඳයි කිව්වත් බුදු දහම හොඳයි කිව්වත්, නිවන හොඳයි කියලා නැමට කිව්වත් මොනවා කිව්වා හරියන්නේ නැහ. තමන්ට ඕන එකක් තියෙනවද?
saṃsāra를 떠도는 원인이 되는 사람이 이 두 생각 속에 있는 동안에는 결코 여기서 벗어날 수 없습니다. 아무리 다른 것이 좋다고 해도, Buddha의 dharma가 좋다고 해도, nibbāna가 좋다고 입으로 말해도, 무슨 말을 해도 소용없습니다. 자기가 원하는 것이 있습니까?
තමන් කැමති එකක් තියෙනවා. මට ඕන හැටියත් තියෙන්න ඕන. අන්න මට ඕන හැටියට ඔන්න ඒ ඉන්න තාක්කල් පෘතග්ජනයා ඔතන සැරිසර. එතකොට
자기가 좋아하는 것이 있습니다. 내 마음대로 되어야 합니다. 바로 이 '내 마음대로' 속에 있는 한 puthujjana는 거기서 떠돕니다.
ඒකෙන් බේරෙන්න කූලය අහුවෙලා තියෙනවා. දැන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මට ඕන හැටියටවත් අනුන්ට ඕන හැටියට කරන එක හරියන්න එකක් නෙමෙයි කියලා ධර්මය දැක්ක ධර්ම දකිනවා. ඒ මට ඕන හැටියට කියලා කරන එකත් වෙන්න නැති හිත වෙන්නේ නැති මුලාවක්. අන්තෝ හැටියට කරන එකක් වෙන්නේ නැති හිතන්නේ නැති මුලාවක්. මේ දෙකම ප්රතිඵල නැති අනාථ වෙන වැඩපිළිලා කියා දකිනවා.
이제 '내 마음대로' 하는 것도, '남이 원하는 대로' 하는 것도 맞는 길이 아니라고, dharma를 본 이는 dharma로 봅니다. '내 마음대로' 하는 것도 이룰 수 없고 생각대로 되지 않는 미혹이며, '남 뜻대로' 하는 것도 이룰 수 없는 미혹입니다. 이 둘 다 결과 없이 의지할 데 없는(anātha) 방식이라고 봅니다.
එහෙනම් මොකක්ද කරන්න ඕනේ? මට ඕන හැටියට කරන එකත් අත්හැරලා අනුන්ට ඕන හැටියට කරන එකත් අත් ඇරලා ධර්මයට ඕන හැටියට කෙරෙන්න ඕනේ.
그렇다면 무엇을 해야 합니까? 내 마음대로 하는 것도 버리고, 남이 원하는 대로 하는 것도 버리고, dharma가 원하는 대로 해야 합니다.
මිදීම සඳහා විමුක්තිය සඳහා යම් ධර්මයක් ඇති. ඒ ධර්ම න්යායට අනුකූල විදිහට මග එකයි අුද එකයි දෙකමත් ඇලලා. ඒකට අවනත වෙන්න ඕනේ. ධර්ම න්යායට අවනත වෙන්න ඕනේ.
벗어남을 위해, vimutti를 위해 어떤 dharma가 있습니다. 그 dharma의 이치에 맞게, 이쪽과 저쪽 둘 다를 버리고 그것에 따라야 합니다. dharma의 이치에 따라야 합니다.
අන්න එතනින් පේනවා මේක යහපතට ගෙනියනවා. මේක අයහපතට ඉන්නවා. මේක බල්ලයෙක් කරනවා, මේක කරනවා. මේක ගැරණියෙක් කරනවා. මේක නරියෙක් කරනවා. මේක මනුස්සයෙක් කරනවා, මේක දෙවියෙක් කරනවා, මේක බ්රහ්මයෙක් කරනවා. මොනවා කළත් ගෙවිලා යනවා. එහෙනම් කොතන කවුරු කරලා. එහෙනම් මේ ටික ක්රමයට කළොත් ඔය එකක්වත් නැහ. අන්න බුදු දහමට බැ.
그러면 거기서 보입니다. 이것은 좋음으로 이끈다, 이것은 나쁨에 머물게 한다, 이것은 개로 만든다, 이것은 구렁이로 만든다, 이것은 여우로 만든다, 이것은 사람으로 만든다, 이것은 신으로 만든다, 이것은 brahma로 만든다. 무엇을 하든 다 닳아 없어집니다. 그렇다면 어디서 누가 되었습니까? 그렇다면 이것을 방법대로 하면 그 어느 것도 없습니다. 그것이 바로 Buddha의 dharma입니다.
මේ ටික මෙහෙම කළොත් ගැරගියෙක් වෙන්නෙත් නැහැ බල්ලෙක් වෙන්නෙත් නැහැකයෙක් වෙන්නෙත් නැහැ. මනුස්සයෙක් වෙන්නෙත් නැහැ. දෙවියෙක් වෙන්නෙත් නැහැ. බ්රහ්මයෙක් වෙන්නෙත් නැහැ කවුරුවත් වෙන්නේ නැ. වෙන්න දිය ඔක්කොම ඉවරයි. අන්න නිවන්.
이것을 이렇게 하면 구렁이도 되지 않고, 개도 되지 않고, 다른 무엇도 되지 않습니다. 사람도 되지 않고, 신도 되지 않고, brahma도 되지 않습니다. 아무것도 되지 않습니다. 될 것이 모두 끝났습니다. 그것이 nibbāna입니다.
දැන් නිවන් මග පෙන්නන්න යම් ධර්මයක් ඇති. ඒ ධර්මයට එකඟ වුන නිවන ලැබිලා. මේ පංචස්කන්ධයක් තියෙන සම්බන්ධය ඉවර වෙනවා.
nibbāna의 길을 보여 주는 어떤 dharma가 있습니다. 그 dharma에 따르면 nibbāna를 얻어, 이 pañcakkhandha가 있는 관계가 끝납니다.
එහෙනම් දෙවියෙකුනත් පංචස්කන්ධයට අයිති. බ්රහ්මයුනත් අයිතියෙනවා පංචස්කන්ධයට අයිතියක් තියෙනවා. ඒක තමයි ඉන්නේ. බ්රහ්ම කය හැදෙන්නෙත් බ්රහ්ම හිට හැදෙන්නේත් පංචස්කන්ධයත් එක්කයි. කය දේව හිට හැදෙන්නේ පංචස්කන්ධයත් එක්කයි. මනුස්ස කය මනුස්ස හිට හැදෙන්නේ පංචස්කන්ධයක් එක්ක. බළු කය බළු හිට හැදෙන්නේ පංචස්කන්ධයක් එක්කයි. ගැරඩි කය ගැරඩි හිට හැදෙන්නේ පංචස්කන්ධයක් එක්කයි. අපා කය අපා හිත හැදෙන්නෙත් පංචස්කන්ධයක් එක්ක. හතර අපාය උපන්න කොහේ උපන්න. පංචස්කන්ධයක් තියෙන එක එක ආකාර හැඩ තල තමයිතාවයයි, ප්රහන්නතාවයයි දෙක මුල් කරගෙන ගත්ත හැඩල තමයි මේ සත්ව ප්රභේද ලෝකේ බිහිවෙලා ඉන්නේ.
그렇다면 신도 pañcakkhandha에 속합니다. brahma도 pañcakkhandha에 속합니다. 있는 것은 그것입니다. brahma의 몸이 생기는 것도, brahma의 마음이 생기는 것도 pañcakkhandha와 함께입니다. 신의 몸과 신의 마음이 생기는 것도 pañcakkhandha와 함께입니다. 사람의 몸과 사람의 마음도 pañcakkhandha와 함께 생깁니다. 개의 몸과 개의 마음도 pañcakkhandha와 함께 생깁니다. 구렁이의 몸과 구렁이의 마음도 pañcakkhandha와 함께 생깁니다. apāya의 몸과 apāya의 마음도 pañcakkhandha와 함께 생깁니다. 네 apāya 어디에 태어나든, pañcakkhandha가 있는 갖가지 모양의 형태, 더럽혀짐과 맑음 두 가지를 뿌리로 하여 얻은 형태로 이 갖가지 중생이 세상에 태어나 있습니다.
එහෙනම් මෙන්න මේ පංචස්කන්ධයක් එක තියෙන සම්බන්ධය හොඳයි කියලා ගන්න තාක්කල්. ඒ පුද්ගලයා ඉන්නේ අන්න අර කියන මට ඕනේ හැටියට කියන එකේ තමයි ඉන්නේ. මේවා මගේ ඒවා මට ඕනේ හැටියට මගේ පාලනය තියෙන්න ඕනේ. මම කියන විදිහට ලෝකෙ පවතින්න ඕනේ. මෙන්න මෙහෙම අදහසක් කරගන්න. අන්න මට ඕන හැටියට ගන්නවා කියන මේ පෘථග්ජන අදහස මුල් කරගෙන ධර්මයෙන් දකින්නේ නැති තාක්කල්. ඔය අදහසට අයින් කරගන්න බැරි. මේ ලෝක සත්යයම මේකේ සැරිසල.
그렇다면 이 pañcakkhandha가 있는 관계를 좋다고 여기는 동안, 그 사람은 앞서 말한 '내 마음대로' 속에 있는 것입니다. '이것들은 내 것이다, 내 마음대로 내 통제 아래 있어야 한다, 내가 말하는 대로 세상이 있어야 한다.' 이런 생각을 품습니다. '내 마음대로 갖는다'는 이 puthujjana의 생각을 뿌리로 삼아, dharma로 보지 못하는 동안에는 그 생각을 치울 수 없습니다. 이 세상 중생은 여기서 떠돕니다.
බැරිසරයි මට ඕන එක තමයි වටිනාමක කරගන්නේ. කොච්චර වටිනා දේවල් ලෝකේ තිබුණාද? ඔහුට වටින්නේ දැන් බළු වැඩ කරන එක දේව වැඩපතුිල කොච්චර වටිනවා කියලා එහ ලෝකේ සම්මත කළා. බ්රහ්මය කියන වැඩපිලත් බ්රහ්ම අත්බැත් කොච්චර වටිනවා කියලා ලෝකේ සම්මත කළා. එයාට ඒක වටින්නේ. එයාට වටින්නේ බළු වැලකිල.
떠돌며 자기가 원하는 것을 가장 값지게 여깁니다. 세상에 아무리 값진 것이 있어도 그에게 값진 것은 따로 있습니다. 신의 방식이 얼마나 값진지 세상이 인정했고, brahma의 방식과 brahma의 attabhāva가 얼마나 값진지 세상이 인정했어도, 개 짓 하는 이에게 값진 것은 그것, 개 짓입니다.
ගැරහීමයි ඇඩියාවයි කියන දෙක ගෙදරක තියා ඉන්නවා නම් යම් කෙනෙක්. කොච්චර කවුරු මොනවා කියන්න කියා මොන බණ කිහිග එයාට වඩින්නේ ගරහ ගරහ ඉන්න එකයි ඇඩියාව. අනුන්ගේ තොර පෝචයක් නැතුව අනුන්ගේ ඒවා කියව කියලා අරට ගරහමින් එකම ඇඳි ආවෙන් ඉන්නවන ඔය ගති රස්සනය තමයි ඔයට වටින්නේ.
비난과 질투라는 두 가지를 품고 사는 사람이 있다면, 누가 무엇을 말하든 어떤 설법을 해 주든 그에게 값진 것은 남을 헐뜯으며 사는 것과 질투입니다. 아무 생각 없이 남의 일을 떠들고 헐뜯으며 늘 질투 속에 사는 그 맛, 그것이 그에게 값진 것입니다.
ඕකේ නතර කරන්න කිව කැමති. බොටෝ ටිකක් මුලාගන්න උඩ වැටක් මුලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මට ඕනේ හැටියට මම කරන්නේ මට උපදෙස දෙන්න ඕනේ නැ. ඕක තමයි තියෙන පළවෙනි උත්තරය.
'나는 내 마음대로 한다, 나에게 충고할 필요 없다.' 이것이 나오는 첫 대답입니다.
දැන් නමුත් එයා ඒකට කැමැත්ත. අන්න කැමැත්ත ඒකනවා. ඔය කැමැති වුනේ මොනවද? ඔය ඔක්කොම සං. ඔය සැම වැඩපිලක්ම සං වලට මුල් වෙනවා. එකතු සං කියන්නේ යම් යම් ආකාරය එකතු වෙ. ඒ යම් යම් ආකාරයක බලු ධර්මය එකතු තියෙනවා නම් බළු ධර්මතා සමග සංයෝග වුනාම අන්න බලු සමග සංලු සං එතනයි දිගලා තියෙන්නේ. ගැරනි ධර්මතාවයක් තියෙනවා නම් ඒක තමයි එකතු වුනා නම් සංයෝග වුණානේ. ගැරනි ධර්මතාවය තමයි එතන නැගින්නේ. ඊට අනුකූල ධර්ම එක හේතුව ඵලය නැගෙන්නේ. අන්න සාරයි කියලා ගත්තේ ඕකයි.
그러나 그는 그것을 좋아합니다. 그 좋아함이 바로 그것입니다. 그가 좋아한 것은 무엇입니까? 그 모든 것이 saṃ입니다. 그 모든 방식이 saṃ의 뿌리가 됩니다. saṃ이란 어떤 모양들이 모이는 것입니다. 어떤 모양의 개의 성질이 모여 있다면, 개의 성질과 결합했을 때 개와 함께하는 saṃ이 거기서 일어난 것입니다. 구렁이의 성질이 모였다면, 결합했다면 구렁이의 성질이 거기서 일어나고 그에 맞는 원인과 결과가 일어납니다. 'sāra'라고 붙잡은 것이 바로 그것입니다.
එහෙනම් මේ සං ගොඩවල් වලින් යමක් සාරයි කියලා ගත්තා. ඔන්න සං කොටසට ගත්තේ පංචස්කන්ධයක් පහල රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන. කොයි ආකාරයට හෝ හැඩතලයක් ගත්තමේ පංචස්කන්ධයක් තියෙනවන. මෙන්න මේ පංචස්කන්ධයක් ප්රියයි මනාපයි, හොඳයි කියලා නිගමනය කළා. සාරයි කියලා ගත්තාන. අන්න ඔහුට කියනවා සංසාරය ඉන්නවා. ඔය වේතා සංසාරය
그렇다면 이 saṃ의 무더기에서 무언가를 sāra라고 붙잡았습니다. saṃ의 몫으로 붙잡은 것은 pañcakkhandha, 곧 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa입니다. 어떤 형태를 취하든 거기에는 pañcakkhandha가 있습니다. 이 pañcakkhandha를 사랑스럽고 마음에 들고 좋다고 결론 내렸습니다. sāra라고 붙잡았습니다. 그런 이를 saṃsāra에 있다고 합니다. 그것이 saṃsāra입니다.
දැන් සංසාරය හඳුනාගන්න ඕනේ. මෙන්න සංසාරය අපි මේ ආපු ගමන සංසාරය කිව්වට හරින ඒක සංසාර ගමන සංසාරය නිසා ආපු ගමන අයි තියෙන්නේ. ඒකට සංසාර ගමන තියෙනවා. සංසාරේ තේරුම් ගන්න ඕනේ සංසාර ගමන වෙනම තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඉදිරියට යන සංසාර ගමනත් වෙනම තේරුම් ගන්න ඕනේ. දැන් ඉන්න සංසාරයෙත් තේරුම් ගන්න ඕනේ. සංසාර වැඩපිළිවෙල සංසාරය කියන එකත් තේරුම් ගන්න ඕනේ. සංසාරය තේරුම් ගත්තට පසේ පුළුවන්. ඒකේ ගමන් කරනවද? ඒකේ ඉන්නවද? මතුත් ඒකේ යනවද? නැද්ද? ඊට පස්සේ ඒක තීරණය
이제 saṃsāra를 알아보아야 합니다. 이것이 saṃsāra입니다. 우리가 지나온 길을 saṃsāra라고 하지만 사실 그것은 saṃsāra의 길입니다. saṃsāra 때문에 지나온 길이 있는 것이고, 그것을 saṃsāra의 길이라고 합니다. saṃsāra를 이해해야 하고, saṃsāra의 길은 따로 이해해야 합니다. 앞으로 갈 saṃsāra의 길도 따로 이해해야 합니다. 지금 있는 saṃsāra도 이해해야 합니다. saṃsāra가 작동하는 방식, saṃsāra라는 것 자체도 이해해야 합니다. saṃsāra를 이해한 뒤에야, 그 안을 가고 있는지, 그 안에 머물러 있는지, 앞으로도 그 안을 갈 것인지 아닌지 알 수 있습니다. 그런 다음에 그것을 결정합니다.
කරන්නා. එහෙනම් මේ පෘථග්ජන කියන මේ ලෝක සත්වයා පළවෙනි කරගෙන ඉන්නේ සංසාරය කියන එකයි. ඔය කියන ඒවා සාරයි කියන. සියල්ලම සාරයි කියලා එක සැරේ බදාගන්නේ නෙමෙයි. ඕක හරි එකක් බදාගන්නා උපාදානය කරගන්න. අන්න සංසාරයක් උපාදාන කරගත්තහම ඒ සාරයි කියන දෘෂ්ටිය ගත්තා ඉස්සෙල්ලා.
그렇다면 puthujjana라는 이 세상 중생이 첫째로 삼고 있는 것은 saṃsāra입니다. 그것들을 sāra라고 하는 것입니다. 모든 것을 한꺼번에 sāra라고 끌어안는 것이 아니라 무엇이든 하나를 끌어안아 upādāna로 삼습니다. saṃsāra를 upādāna로 삼을 때, 그 'sāra'라는 견해를 먼저 취한 것입니다.
මෙන්න අවිද්යාවේ දෘෂ්ටිය. අවිද්යාව තියෙනවද නැද්ද කියලා නිගමනය කරන්නේ සාරයි කියලා ගත්ත නිගමනයක්. මොනවද මේ පැවැත් සාරයි කියලා නිගමනය කරන්නේ? අවිද්යාව ඒ පැත්තට හැ. ඒ නිගමනය දුන්නේ අවිද්යාව. මේ පැවැත්ම තුර යමක් සාරයි කියලා ගත්තා නම් ඒ දෘෂ්ටියෙන් ගත්තා නම් ඒක අවිද්යාවෙන් නැගිච්ච දෘෂ්ටියාව. මෙන්න මේ දෘෂ්ටිය තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඒ තුළින් තේරුම් ගන්නම් මට අවිද්යාව තියෙනවද?
이것이 avidyā의 견해입니다. avidyā가 있는지 없는지 가리는 것은 sāra라고 취한 결론으로 합니다. 이 존재에서 무엇을 sāra라고 결론 내립니까? avidyā가 그쪽으로 빠지게 합니다. 그 결론을 내준 것은 avidyā입니다. 이 존재 안에서 무엇이든 sāra라고 취했다면, 그 견해로 취했다면 그것은 avidyā에서 일어난 견해입니다. 이 견해를 이해해야 합니다. 그것을 통해 '나에게 avidyā가 있는가?'를 알게 됩니다.
දැන් මේක අපි ඔතනින් තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඉතින් මෙන්න මෙතනින් පටන් ගත්තට පස්සේ අවිද්යාව ඇහක් වෙන්නේ අරිහත් ඵලයට යනකන්ම මේක අන්තිම මාත්රයේ තියෙනවා. ඒකේ මුළු වැඩපිළිල දැනගන්නවා සෝතාපන්න ඵලයට එනකොට. එතකොට තමයි කාරණය දැනගන්නේ.
이것을 우리는 거기서부터 이해해야 합니다. 여기서 시작하고 나면, avidyā가 사라지는 것은 arahant의 결실(phala)에 이를 때까지입니다. 그때까지 아주 미세하게 남아 있습니다. 그 모든 작동을 아는 것은 sotāpanna의 결실에 이를 때입니다. 그때에야 그 까닭을 압니다.
මෙහෙම කළොත් ගැරඩියෙක් වෙනවා. මෙහෙම කළො බල්ලෙක් වෙනවා. මෙහෙම කළොත් පරකයෙක් වෙනවා. ඒක හරත් බැ දෙන මාර්ගය, කැරණි බව ලබා දෙන මාර්ගය, බළු බව ලබා දෙන මාර්ගය ඒක තමයි ඒ තියෙන්නේ. මෙන්න මේක ගියොත් මිහෙෙනවා. මනුස්සයෙක් එනවා. මේ මනුස්ස බව ලබාදෙන මාර්ගය. ඒකත් තේරුම් ගන්නවා සෝවාන්තර. මෙන්න මෙහෙමොත් දෙවියෙක් වෙනවා. ඒ පැත්ත ඒ මාර්ගය ඒක දෙවි මාර්ගය. ඒකත් තේරුම් ගන්නවා. මෙහෙම කළොත් බ්රහ්මයෙක් වෙනවා. ඒක බ්රහ්ම මාර්ගය. ඒක තේරුම් ගන්න. කවුරු වෙලා හරි හටගත්තා නම් විපරිණාමයට පත් වෙලා වැනෙිලා යනවා. ඒකත් තේරුම් ගන්න. අන්න සෝතාපන්න පුද්ගලයා තේරුම් ගන්න එය තුළින් අවතෙන්න ධර්මය දැක්කහම දකින තියෙන්න. එහෙම තේරුම් ගත්තහම අපිම තේරුම් ගනවා මේකෙන් කෝකද හොඳ කෝකද නරක
이렇게 하면 구렁이가 되고, 이렇게 하면 개가 되고, 이렇게 하면 소가 된다. 그것이 소가 되는 길, 구렁이가 되는 길, 개가 되는 길이라는 것이 거기 있습니다. 이렇게 가면 사람이 된다, 이것이 사람이 되는 길이다 — 그것도 sotāpanna는 이해합니다. 이렇게 하면 신이 된다, 그쪽 길이 신의 길이다 — 그것도 이해합니다. 이렇게 하면 brahma가 된다, 그것이 brahma의 길이다 — 그것도 이해합니다. 무엇이 되어 생겨났든 변하여(vipariṇāma) 무너져 간다는 것도 이해합니다. sotāpanna인 사람은 그것을 통해 이해하고, dharma를 보면 그대로 보입니다. 그렇게 이해하면 이 가운데 무엇이 좋고 무엇이 나쁜지 스스로 압니다.
කොතන හරි හටගත්තහම විපරිණාමයට පත් වෙලා වැනසිලා යනවා නම් ඒක හොඳයි කියලා ගන්න නිගමනය කරන්න බැහැ. එහෙම එක එහෙකට මම කියනවා නම් මගේ කියනවා නම් මගේ ආත්මය කියන නම් ඒක මුලාවක් මිසක් වෙන එකක් නෙමෙයි කියලා තේරුම් ගන්නා. එහෙනම් මොකක්ද ගන්නේ? ඒ මම කියන්න මගේ කියන්න ම මගේ ආත්මය කියන්න ඒ හොඳයි කියන හැම පැවැත්මක්ම තිබුණ නම් මේක දුකට හේතුව දුක මිසක්. ඒක ඇතුළු කළොත් ඒක දුකට හේතු වෙනවා නිසා. කවදාවත් මිදීමක් හම්බ වෙන්නේ නැහ කියත් දේ.
어디서든 생겨나 변하여 무너져 간다면, 그것을 좋다고 결론 내릴 수 없습니다. 그런 것을 '나'라 하고 '내 것'이라 하고 '내 ātman'이라 한다면 그것은 미혹일 뿐 다른 것이 아니라고 이해합니다. 그렇다면 무엇을 취합니까? '나'라 하고 '내 것'이라 하고 '내 ātman'이라 하며 좋다고 여기는 모든 존재가 있다면 그것은 dukkha의 원인이며 dukkha일 뿐입니다. 그것을 안에 들이면 dukkha의 원인이 되기에 결코 벗어남을 얻지 못한다는 것입니다.
එබඳු දේවල් අත්හැරලා එබඳු වන්නා වූ සාරයි කියන දෘෂ්ටිය හිතින් අත්රපුනාම පළමු මුල කැපෙනවා කියලා දැනගන්න. එබද්දිය කරා යන්න තියෙන්නේ මුල කැපෙනවා. එහෙනම් සංසාරයි කියලා කොතන හරි මැන්නනන්න ඒ මැනපු තාකල් ඔහු ඒකට ඇලිලා ගැලිලා ඉන්නවා. සාරයි කියලා ගත්ත දේද. අන්න සාරායි කියලා මේ පැවැත්මක් නම් ගත්ත කොතන හරි? පැවැත්මට හිමි වෙන යම් ජාතියක් තියෙනවා.
그런 것들을 버리고 그런 'sāra'라는 견해를 마음에서 놓아 버리면 첫 뿌리가 잘린다는 것을 아십시오. 그렇게 할 때 뿌리가 잘립니다. 그렇다면 어디서든 sāra라고 여기는 동안 그는 거기에 들러붙고 빠져 있습니다. sāra라고 취한 것에. 어디서든 이 존재를 sāra라고 취했다면, 그 존재에 걸맞은 어떤 jāti가 있습니다.
ඔහු ඒට අනුකූල ජාතිය ඉපදින්න ඉපදීමටයි ඒකේ හේතුඵල ඵලයට හේතු වශයෙන් බලපාර.
그는 그에 맞는 jāti로 태어나는 데에, 그 원인과 결과의 결과에 원인으로 작용합니다.
එහෙනම් මෙන්න මෙතන්දි යම්කිසි පැවැත්මක් සහ සම්බන්ධ පංචස්කන්ධයක් හා සම්බන්ධ දෙයක් නම් අපි සාරයි කියලා ගත්තේ. මේක අවිද්යාව. අන්න අවිද්යාව තෝරාගන්න ඕනේ ඕක තේරුම් ගත්තේ නැති පුද්ගලයා මොකද කරන්නේ හැමතැනම හොඳ වේවා, නරක වේවා. කොච්චර දූතය වේවා. ඔය හේතුවට හරි ආකාර.
그렇다면 여기서 어떤 존재와, pañcakkhandha와 관련된 어떤 것을 우리가 sāra라고 취했다면 그것이 avidyā입니다. 그 avidyā를 가려내야 합니다. 그것을 이해하지 못한 사람은 무엇을 합니까? 어디서든, 좋든 나쁘든, 아무리 더럽든, 그 까닭에 맞는 모양을 좇습니다.
බල්වෙන්න කැමති නැත්නම් බලු වැදවලට ආසයි. නරියාවෙන්න කැමති නැහ නරිය වැඩ පිළිවෙලට ආසයි. අරකාවෙන් කැමති නෑහ හරක් වැඩ පිළිවෙලට ආසයි. ඒක සාරයි කියලා හිතාගන්න.
개가 되기는 싫으면서 개 짓은 좋아합니다. 여우가 되기는 싫으면서 여우 짓은 좋아합니다. 소가 되기는 싫으면서 소 짓은 좋아합니다. 그것을 sāra라고 여깁니다.
අන්න සං කිව්වේ බළු හරක් මිනිස්, දේවල් ඔය ඔක්කොම සං එකතු පංචස්කන්ධයක එකතු ඔක්කොම සං කොටසට වැටෙන්නවා. ඒවා සාරයි කියලා ගත්ත මේ දෘෂ්ටිය අවිද්යාවෙන් බැහැගත්ත දෘෂ්ටිය නිසා. ඔහු ඒ තුළ කටයුතු කරන්න පටන් ගන්නේ. එතනට පත් වෙන්න එතන ඇසුරු කරන්න. මෙන්න
saṃ이라고 한 것은 개, 소, 사람, 신, 그 모든 것이 saṃ입니다. 모인 것, pañcakkhandha의 모임은 모두 saṃ의 몫에 들어갑니다. 그것들을 sāra라고 취한 이 견해, avidyā로 빠진 견해 때문에 그는 그 안에서 행하기 시작합니다. 거기에 이르고 거기에 의지하려고.
එතනට පත් වෙන්න එතන ඇසුරු කරන්න. මෙන්න සංසාරයි කියන නිගමනය නිසා ඊළඟට බහිර ක්රියාවලිය මොන වැනට ක්රියාත්මක වෙන්නේ? සිතෙන් ඒ පිළිබඳ කටයුතු කරනවා. වචනයෙන් කටයුතු කරනවා ක්රියාවෙන් කටයුතු කරනවා. සිත කය වචනය කියන මෙන්න මේ තුනේ. මනෝ සංඛාර, වච සංඛාර, කාය සංඛාර කියලා. මෙන්න මේ සංඛාර පහළ කරනවා. සමහර වෙලට මෙයා
이 'saṃsāra'라는 결론 때문에 다음으로 바깥의 작용은 어떻게 작동합니까? 마음으로 그것에 관해 행하고, 말로 행하고, 행동으로 행합니다. 마음, 몸, 말 이 셋으로. mano-saṅkhāra, vacī-saṅkhāra, kāya-saṅkhāra라고 하는 이 saṅkhāra를 일으킵니다.
මෙන්න මේ සංඛාර පහළ කරනවා. සමහර වෙලට මෙයා මේ ලෝකේ පුණ්ය කියන කොටසට වැඩෙනවා. සමහරට අපුයය නැත්නම් පාප කියන කොටසට වැර. පුණ්ය සංඛාර පාප සංඛාර කියලා දෙකට මේක සම්බන්ධ වෙන්නේ. මේ දෙකට සම්බන්ධ වුනාම පුණ්ය කියන ඒවයි සැප සම්පත් කියන ඒවා පාප කියන ඒවයින් දුක් කරදර කියන ඒවා උරුම කරගෙන ලබාගන්න. කොච්චර අකැමැත්තනක් කැමුණක් කැමැත්ත අකැමැත්ත නෙමෙයි මේකට බලපාන්නේ හේතු ඵලය. අන්න හේතුඵලය පරිදි
때로 이 사람은 세상에서 puñña라는 쪽으로 자라고, 때로는 apuñña, 곧 pāpa라는 쪽으로 떨어집니다. 이것은 puñña saṅkhāra와 pāpa saṅkhāra 두 가지에 이어집니다. 이 둘에 이어지면 puñña로는 즐거움과 넉넉함을, pāpa로는 괴로움과 곤란을 물려받아 얻습니다. 아무리 싫든 좋든, 여기에 작용하는 것은 좋고 싫음이 아니라 원인과 결과입니다.
බලපාන්නේ හේතු ඵලය. අන්න හේතුඵලය පරිදි බලපාන. දුක් අර්ථ හෝ සැප සම්පත් කියලා අපිට උරුමකම් කියන්න හිද්ධ වුනේ. දැන් මේ උරුමකම් කියන්න මුල සිද්ධ වුනේ මොකක්ද? අවිද්යාවෙන් බැහැගත්තා හොඳයි ඒක කියා නිගමනයක්. ඒ නිගමනයට බැහැගෙන නිගන් හිටියේ නැහැ හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් ඊට අනුකූලය කරන්න පටන් ගන්නා. ඒවා හොඳයි කියන රෝග සම්මිතයේ තියෙන සුචරිත කියන පැත්තට. ප්රතිඵලය විපාකය හොඳයි කියන පැත්තට ආගන්නවා. සුඛ විපාක කියන පැත්තට ආගන්නවා. ඉෂ්ට ප්රියම විපාක හැටියට ඒ වගේ තියනේ.
원인과 결과대로 작용합니다. 괴로움이든 즐거움과 넉넉함이든 우리가 물려받게 된 것입니다. 이 물려받음의 뿌리가 된 것은 무엇입니까? avidyā에 빠져 '그것이 좋다'고 내린 결론입니다. 그 결론에 빠져 가만히 있지 않고 마음과 몸과 말로 그에 맞게 하기 시작합니다. 그것들이 세상이 좋다고 인정하는 sucarita 쪽이면, 결과와 과보도 좋은 쪽으로 옵니다. sukha-vipāka 쪽으로 옵니다. 바라던, 사랑스러운 과보로 그렇게 옵니다.
ඒවා නරක විදිහට නම් කෙලලා තිබුනේ අපි කැමති වුනත් අකැමැති වුනත් ඒවා අපිට අනිච්ච අප්රිය අරමුණු හැටියට කෙනක් තියන්න පටන් ගන්නා. අන්න ඒවා තමයි ඇලින්දයි ගැටෙන්නයි මුලාවෙන් ඉන්නයි හේතු වෙන්නේ. ඇත්ත දැකෙන නැත්නම් අපි මොකද අප්රිය දේ එනවට ගැටෙනවා. ප්රිය දේ එනවට ඇලෙනවා. ඇලිලා ගැටිලා මුලා වෙනවා. මුලා වෙලා ගන්නවා තීරණයක් ඒකට දෙන්නේ ඒ මුලා තේරෙන දෙන්නේ වැරදි වැඩපිළි වෙලා විසඳු කොහ යන්නේ වැරදි විදිට.
그것들을 나쁘게 지었다면, 우리가 좋든 싫든 그것들은 바라지 않는, 사랑스럽지 않은 대상으로 우리에게 오기 시작합니다. 그것들이 들러붙고, 부딪치고, 미혹에 머무는 원인이 됩니다. 진실이 보이지 않으면 우리는 어떻게 합니까? 싫은 것이 오면 부딪치고, 좋은 것이 오면 들러붙습니다. 들러붙고 부딪치며 미혹합니다. 미혹한 채 결정을 내리는데, 그 미혹 속에서 내리는 것은 잘못된 방식의 해결이어서 잘못된 쪽으로 갑니다.
ගැටෙන දෙයක් අනිච්ච අප්රියකක් ආවා නම් ඔය විදිහට ගහනවා, බයිනවා, මරනවා, එක දෙක කරනවා මොන තාලින් හරි ඔවුන් වනසරින් මම ජය ගන්නවා. එතෙන්ට බහිනවා. ගැටීලා ගැටෙන වැඩ පිළිත බැහැ. ආයෙස හරයක් මොකක්ද බැස්ේ ආන් හොඳ එකක් ආයෙත් හෙව්ව පැවැත්මේ. ඒකත් අවිද්යාව.
부딪칠 것, 바라지 않고 싫은 것이 오면 그렇게 때리고 욕하고 죽이고 이것저것 하며, 어떤 수를 써서든 그들을 망치고 내가 이기겠다고 거기로 빠져듭니다. 부딪치는 방식에 빠지고, 다시 존재 속에서 좋은 것을 찾습니다. 그것도 avidyā입니다.
ඒ ඒ මොහොතේ නැගෙන අවිද්යාව. අවිද්යාවට හේතු තියෙන්නේ ධර්මය දැකෙන නැති. ධර්මය දැක්කා නම් මේ අවිද්යාව මෙහෙමයි හටගන්නේ කියලා දකින්නේ. අවිද්යාව හටගන්න හැටි දැනගත්තා නම් අවිද්යාව නිරෝධ කරන හැටිය ධර්මයෙන් දකින්නවා. ඒ දකින්නේ බුද්ධ ධර්මය.
그때그때 일어나는 avidyā입니다. avidyā의 원인은 dharma를 보지 못하는 것입니다. dharma를 보았다면 이 avidyā가 이렇게 생긴다고 봅니다. avidyā가 생기는 방식을 알았다면 avidyā를 소멸(nirodha)시키는 방식을 dharma로 봅니다. 그렇게 보는 것이 Buddha의 dharma입니다.
ධර්මය කියන්නේ එකක් නෙමෙයි. බල්ලෙක් වෙන්නේ බු ධර්මය මිනිහෙක් වෙන්නේ මිනිස් ධර්මය දෙවියෙක් වෙන්නේ දේව ධර්මය. බ්රහ්මයෙක් වෙන්නේ බ්රහ්ම ධර්මය සතර අපායට යන්නේ සතර අපා ධර්ම. ඒවත් ධර්මය. දැරුවොත් වෙන්නේ ඒක අනුකූල.
dharma라는 것은 하나가 아닙니다. 개가 되는 것은 개의 dharma, 사람이 되는 것은 사람의 dharma, 신이 되는 것은 신의 dharma, brahma가 되는 것은 brahma의 dharma입니다. 네 apāya로 가는 것은 네 apāya의 dharma입니다. 그것들도 dharma입니다. 지니면 그에 맞게 됩니다.
එහෙනම් ඔය අතර තියෙනවා බුද්ධ ධර්මය කියලා. බුද්ධ ධර්මයෙන් ඔය ඔක්කෝ උදුරා අහනවා. ූ කියන වචනය පෙන්නන්නේ බුද්ධ කියන්නේ බුද්ධ කියන වචනයට නිරුක්තිය භවය උදුරා දානවා. භවය උදුර දානවා කියන්නේ ඔය වැඩපිළිවෙලම උදුරා දානවා කියන එක. පැවැත්ම මුළු වැඩපිල උදුරා දමන්න යම්කිසි ධර්මයක් හේතු වෙනවා නම් ඒකට කියනවා බුද්ධ ධර්ම.
그런데 그 가운데 Buddha의 dharma라는 것이 있습니다. Buddha의 dharma로 그 모든 것을 뽑아 버립니다. 'Buddha'라는 말이 보여 주는 것, Buddha라는 말의 어원(nirukti)은 bhava를 뽑아 버린다는 것입니다. bhava를 뽑아 버린다는 것은 그 작동 방식 자체를 뽑아 버린다는 뜻입니다. 존재의 모든 작동을 뽑아 버리는 데 원인이 되는 dharma라면, 그것을 Buddha의 dharma라고 합니다.
දැන් අයිතිකාරයෙක් ඉන්නවද කිය අන්න බුද්ධ ධර්මයට අයිතිකාරයෙක් නෑහ කියන්න හේතුව ඒක. යම් වැඩ පිළිකින් මේ පැවැත්ම උදුරා දමනවද අන්න ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේලා දේශනා කරන්නේ අන්න ඒ ධර්ම ඒ නිසා උන්වහන්සේලා දේශනා කරනවා බුද්ධ ධර්ම පැවැත්ම උදුරා දැම්ම උත්තමයාට කියනවා බුද්ධ අන්න බුද්ධ වෙච්ච උත්තමය තමාගේ අත්දැකීමෙන් ඇත්ත පෙන්නලා දෙනවා පැවැත්ම උදුරා දාන ධර්මය මේකයි.
주인이 있느냐고 묻는다면, Buddha의 dharma에 주인이 없다고 하는 까닭이 그것입니다. 어떤 방식으로 이 존재를 뽑아 버리는지, 세상을 넘어선 Buddha 아버지들께서 설하시는 것이 바로 그 dharma입니다. 그래서 그분들은 Buddha의 dharma를 설하십니다. 존재를 뽑아 버린 거룩한 분을 Buddha라고 합니다. Buddha가 된 거룩한 분은 자신의 경험으로 진실을 보여 주십니다. '존재를 뽑아 버리는 dharma는 이것이다.'
දැන් ඒ ධර්මය අහලා අපි මොකද කරන්නේ? බුද්ධ ධර්මය අනුගමනය කළොත් අපිත් පැවැත්ම ඉදිරිලා යනවා. ආය පත් උපවතින්න දෙෙනාත් පහල වෙන්න දෙයක් නෙම. පැවැත්ම උදුරා උදා දාපු ධර්මය අපිට දුන්නට පස්සේ. ඒ ධර්මය විද්යාව වෙනදා කල්ලා අපිට පුළුවන්. ඒ ධර්මය ශ්රවණය කරලා ඒ ධර්මය අවබෝධ කරගෙන අපිට එයා පැවැත්ම උදුරා දාන්න. පැවැත්ම උදුරා දැම්මා නම් ඒකේ ප්රතිඵල ලැබුව අපිත් බුද්ධ. හැබැයි ලොව්තුරා බුද්ධ නෙමෙයි ශ්රාවක බුද්ධ.
그 dharma를 듣고 우리는 무엇을 합니까? Buddha의 dharma를 따르면 우리도 존재가 뽑혀 나갑니다. 다시 생겨날 것도, 나타날 것도 없습니다. 존재를 뽑아 버리는 dharma를 우리에게 주신 뒤에는 그 dharma가 드러나 있는 동안 우리도 할 수 있습니다. 그 dharma를 듣고 그 dharma를 깨달아 우리도 존재를 뽑아 버릴 수 있습니다. 존재를 뽑아 버려 그 결실을 얻었다면 우리도 Buddha입니다. 다만 세상을 넘어선 Buddha가 아니라 sāvaka Buddha입니다.
ශ්රාව කියලා කියන්නේ කාම ආශ්රව පවාආශ්රව දිට්ඨාසව අවිද්යාශ්රව කියන මේ ශ්රාවය ක්ෂය කරලා දාපු නිසා කියනවා ශ්රාවක
sāvaka라 하는 것은 kāmāsava, bhavāsava, diṭṭhāsava, avijjāsava라는 이 āsava를 다 없애 버렸기 때문에 sāvaka라고 하는 것입니다.
බුදුහාමුදුරුවන්ගේ මේමේ ඉන්න සුදුත් ගත්තයි සිවදාගත්ත කට්ටියයි බුද්ධ ශ්රාවක කියන එක ලෝක සම්මතය එහෙම සම්මතයක් ලෝකේ තියෙනවා. නියම ශ්රාවක කියන්නේ. කාමාශ්රව භවාශ්රව දිට්ඨාශ්රව අවිද්යාශ්රව කියන මෙන්න මේ ආශ්රවයව ක්ෂය කර දනවද යම්කිසි කෙනෙක් එයා ශ්රාවකය
Buddha 스님 곁에 있는, 흰 옷을 입은 이들과 가사를 걸친 이들을 Buddha의 sāvaka라고 하는 것은 세상의 관습(sammuti)입니다. 세상에는 그런 관습이 있습니다. 참된 sāvaka란, kāmāsava, bhavāsava, diṭṭhāsava, avijjāsava라는 이 āsava를 다 없애 버린 사람, 그가 sāvaka입니다.
ඉතින් ආශ්රවය ක්ෂය කර දමන්න නම් ක්රමයක් තියෙනවා සුත බුද්ධ ඉස්සෙල්ලා අහගන්න ඕනේ. දැනුවත් වෙන්න ඕනේ. ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ සුත බුද්ධ නෙමෙයි. උන්වහන්සේ සම්මා සම්බුද්ධ අනුතර සම්මා සම්බුද්ධ
āsava를 없애려면 방법이 있습니다. 먼저 sutabuddha로서 들어야 합니다. 알게 되어야 합니다. 세상을 넘어선 Buddha 아버지는 sutabuddha가 아닙니다. 그분은 sammāsambuddha, 위없는(anuttara) sammāsambuddha이십니다.
සාමාන්යයට සම බැරි. සොයම්බුත් ඥානයම දැනග උන්වහන්සේ කාගෙන්වත් ඉිල්ලගත්ත එකක් නෙමෙයි උන්වහන්සේ සුයබුත් ඥානයම තේරුම් අරගෙන මේ භවය උදුරා දමන සියලු වැඩිලිලා සර්වාරයෙන්ම දැනගෙන සර්වාකාරයෙන්ම වසී ප්රාප්ත කරනවා. සියලු ආකාරයෙන් පූර්ණ කර උත්තමයන් වහන්සේ තමයි සම්මා සම්බුද්ධය.
보통 사람과 견줄 수 없습니다. 스스로 깨친(sayambhū) 지혜로 아셨습니다. 그분은 누구에게서 빌려 온 것이 아니라 sayambhū 지혜로 이해하여, 이 bhava를 뽑아 버리는 모든 방식을 온갖 면에서 아시고 온갖 면에서 자재함(vasī)을 얻으십니다. 모든 면에서 완성하신 거룩한 분이 sammāsambuddha이십니다.
අන්න සම්මා සම්බුද්ධයන් වහන්සේ ඒ ටික කරගෙන අනික් එච්චර කරගන්න ශක්තියක් ඥාන ශක්තියක් නැති බාහිර සාමාන්ය පිරිස ඒ භවය උදුරා දමන ධර්මය කියා දෙන්නා. නැත්නම් බුද්ධ ධර්මය කියා දෙන්න. අන්න භවය උදුරා දකමන ධර්මය කියා දුන්නට පස්සේ තේරුම් ගන්න පුළුවන් ඥාන මට්ටමේ ශ්රාවක කියන පිරිස ඉන්නවා ඊළඟට
그 sammāsambuddha께서 그것을 이루시고, 그만큼 해낼 힘, 지혜의 힘이 없는 바깥의 보통 사람들에게 bhava를 뽑아 버리는 dharma, 곧 Buddha의 dharma를 가르쳐 주십니다. bhava를 뽑아 버리는 dharma를 가르쳐 주신 뒤에는, 그것을 이해할 수 있는 지혜 수준의 sāvaka라는 무리가 그다음에 있습니다.
අන්න ඒ පිරිස ඒ ටික ගන්න ඒ ටික අරගෙන ඉව හිතන්නම් ඒ ධර්මය ඒ බුද්ධ ධර්මය ඇසුරු කරලා ඔය ශ්රාවය ේක කර දැමට පස්සේ අන්න බුද්ධ ශ්රාවක වෙනවා. එයාත් බුද්ධ වුණා. භවය උතුරා දැම්ම.
그 무리가 그것을 받아, 그 dharma, 그 Buddha의 dharma에 의지하여 그 āsava를 다 없앤 뒤에 Buddha의 sāvaka가 됩니다. 그도 Buddha가 되었습니다. bhava를 뽑아 버렸습니다.
දැන් මෙන්න මෙතන්ට පත්වීම තමයි භික්ෂු භික්ෂවෙනි උපාසක උපාසිකා කියන්නේ සැම දෙනාම හතර පිරිස බුද්ධ ශ්රාවක වෙන්න ඕනේ. බුද්ධ ශ්රාවක නොවෙන භික්ෂු භික්ෂවෙනි උපාසක උපාසිකා ලෝක සම්මතයේ ඉන්න අය මිසක්. නියම බුද්ධ ශ්රාවක වෙන්නේ නැ. සිප පිරිසම එහෙමයි. සම්මත සි පිරිසක් හැදෙනවා නෙම. පරමාර්ථ වශයෙන් සි පිරිසට අයිති වෙන්නනවා.
바로 여기에 이르는 것, 곧 bhikkhu, bhikkhunī, upāsaka, upāsikā라는 네 무리 모두가 Buddha의 sāvaka가 되어야 합니다. Buddha의 sāvaka가 되지 못한 bhikkhu, bhikkhunī, upāsaka, upāsikā는 세상의 관습 속에 있는 이들일 뿐 참된 Buddha의 sāvaka가 되지 못합니다. 네 무리 모두 그렇습니다. 관습상의 네 무리가 생기는 것이 아니라 paramattha로 네 무리에 속하게 되는 것입니다.
ඔය භවය උදුරා දමන්නා වූ ධර්මය දැකලා ඒ ධර්මය අනුගමනය කරලා ඒ ධර්මය ප්රත්යක්ෂ කරලා. සාවය ක්ෂය කර දා කාමාශ්රව භවාශ්රව දිට්ඨාශ්රව අවිද්යාශ්රව කියන මේ ආශ්රව හතරම ක්ෂය කරලා සාවය ක්ෂය කර දාපු ශ්රාවක කෙනෙක් වෙන්න ඕනේ. ඒ අය බුද්ධ ශ්රාවක
bhava를 뽑아 버리는 dharma를 보고, 그 dharma를 따르고, 그 dharma를 몸소 깨달아, kāmāsava, bhavāsava, diṭṭhāsava, avijjāsava라는 네 āsava를 모두 없앤 sāvaka가 되어야 합니다. 그들이 Buddha의 sāvaka입니다.
ඒ අය කොටස් හතරකින් පෙන්නනවා සෝතාපන්න, සකෘදාගාමී, අනාගාමී අරිහත් තියෙන මේ බුද්ධ ශ්රාවක පිරිසට අයිති අය. ඔය පිරිස් හතරම ශ්රාවක හතරම මෙයින් පිටස්තර බුද්ධ ශ්රාවකයෙක් ලෝකේ නෑ.
그들을 sotāpanna, sakadāgāmī, anāgāmī, arahant라는 네 부류로 보여 줍니다. 이 Buddha의 sāvaka 무리에 속한 이들, 이 네 무리, 네 sāvaka 밖에 Buddha의 sāvaka는 세상에 없습니다.
එහෙනම් සමහර වෙලාවට ලෝක සම්මතයේ තියෙන ඒ ශාසනයේ ඉන්න අයගොල්ලෝ ඉන්නේ සෝවිලියේ අරගොල්ලෝ ඉන්නේ පල්ලියේ ඔහොම කියන්න පුළුවන්. නමුත් ඔය තැන ඉන්න කෙනෙක් මේ ශ්රාවය ෂේ කරන්නා වූ නැත්නම් මේ මේ භවය උදුරා දමන්න ධර්මය එහෙම අහලා ඔය ඇඳුම මෙහෙම ඔම ඔය තියෙන්නේ. මට ඇඳුම කොහොමක් කමක් නෑහැ මට මේ ඇත්ත ධර්මයක් හම්බවුනේ ඒ ධර්මය අනුකූලව මම මෙහෙ කරනවා කිවොත් තියන්නේ. පල්ගේත් බුද්ධ ශ්රාවකයෙක් ඉන්න පුළුවන්. සෝවිලෙත් බුද්ධ ශ්රාවකයෙක් ඉන්න පුළුවන්. ලෝක සම්මතයෙන් නෙමෙයි මේ ශ්රාවක බව ලබා දෙන්න.
그렇다면 때로 세상의 관습으로는 'sāsana에 있는 사람들은 이렇고, 저 사람들은 kovil(힌두 사원)에 있고, 저 사람들은 교회에 있다'고 말할 수 있습니다. 그러나 그런 곳에 있는 사람이 āsava를 없애는, 곧 bhava를 뽑아 버리는 dharma를 듣고 '옷은 이렇게 입고 있지만 옷이야 어떻든 상관없다, 나는 참된 dharma를 만났으니 그 dharma에 맞게 이렇게 하겠다'고 한다면, 교회에도 Buddha의 sāvaka가 있을 수 있고 kovil에도 Buddha의 sāvaka가 있을 수 있습니다. sāvaka의 자격을 주는 것은 세상의 관습이 아닙니다.
අන්න ඒ පරිබ්රාජකය වතරත් ඒ අවස්ථාවේදී බුදුරජාණන් වහන්සේගේ බණ අහලා හිට මගඵලලාභී වෙලා හිටපු බුද්ධ ශාවකයෝ හිටියා. ඊට පස්සේ උන්වහන්සේලා එතනින් ඇවිදින නැවතත් මේ බුද්ධ ශාසනයේ තියෙන සම්මත වැඩපිළිටත් දැහැගන්නා. නමුත් සම්මත වැඩපිළිට බහිසලා සෝවාන් වෙච්චයි, සකෘදාගාමී වෙච්චයි, අනාගාමී වෙච්චයයි අරිහත්යට පත් වෙලා. අර අන්ය පරචරාචනයෙන් ලෝක සම්මතය ඉඳලා තියෙන්නේ. එහෙම ඉඳලා ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේලාට ස්වාමීනි ලෝක සම්මතය තුළ තියෙන යම් පිළිවෙතක් තියෙනවානම් ඒකයි දැන් අපිට ගැලපෙන්නේ. ඒ නිසා ඒ පිළිබඳවද මේ ජීවත් වෙලා ඉන්න තාක්කල් අපි ඒක ගත කරන්නම් කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ප්රතිාවක් දීලා ලෝක සමථ බුද්ධ සාක සම්මතයට පත් වෙනවා. ඊට පස්සේ උන්වහන්සේලා සුරු දරාගෙන ඒ විදිහට සම්මතයේ සංඝයා හැටියටත් වෙන. හැබැයි සම්මතය සංඝයා හැටියට පෙනෙන්න නොසිදි වෙලාවෙත් පරමාර්ථ වශයෙන් උන්වහන්සේලා බුද්ධ ශ්රාවකයි.
그 시절에도 parivrājaka(떠돌이 수행자)들 가운데 Buddha의 설법을 듣고 도과(maggaphala)를 얻은 Buddha의 sāvaka들이 있었습니다. 그 뒤 그분들은 그곳에서 와서 다시 Buddha의 sāsana에 있는 관습의 방식에도 들어왔습니다. 그러나 관습의 방식에 들어오기 전에 이미 sotāpanna가 되고, sakadāgāmī가 되고, anāgāmī가 되고, arahant에 이르렀습니다. 다른 떠돌이 수행자들의 관습 속에 있었던 것입니다. 그렇게 있다가 Buddha께 '스승이시여, 세상의 관습 안에 어떤 방식이 있다면 이제 우리에게 맞는 것은 그것입니다. 그러니 살아 있는 동안 그에 따라 지내겠습니다'라고 다짐을 드리고, 세상의 관습상 Buddha의 sāvaka라는 관습에 들어갑니다. 그 뒤 그분들은 가사를 입고 그렇게 관습상의 saṅgha가 되기도 합니다. 그러나 관습상의 saṅgha로 보이지 않던 때에도 paramattha로 그분들은 Buddha의 sāvaka였습니다.
නමුත් එතකොට එදා තිබුණා එහෙම ක්රමය තව් කාලයක් තුළ ලාභක කියව ප්රහංසාය ආවට පත් වෙන්නේ. සාවය බදාගන්න කොටස ඇවිදිලා ශ්රාවකය තියෙන්න නම තියාගත්ත කට්ටියක් ඇති වෙනවා. ඒ වෙලාවේදී බුද්ධ ශ්රාවක නොවන සම්මත ලෝකය ිස්් විශු උපාස උපාසික කියලා සි පිරිසක් හැටියෙන්ම පෙනී සින්න අවස්ථාවක් ආවා. අද බලනකොට කට අනුපක් විතර ඒ තත්ත්වය තමයි සම්මතයේ ඉන්නවා මිසක් ශ්රාවකත්වය නැහ. බුද්ධ ශ්රාවක නෝනේ
그때는 그런 방식이 있었는데, 세월이 흐르며 이득(lābha)과 명성과 칭찬(pasaṃsā)에 빠지게 됩니다. āsava를 끌어안는 무리가 들어와 sāvaka라는 이름만 지닌 무리가 생겨납니다. 그때 Buddha의 sāvaka가 아닌, 관습상의 bhikkhu, bhikkhunī, upāsaka, upāsikā가 네 무리처럼 보이는 때가 왔습니다. 오늘 보면 거의 대부분이 그런 상태로, 관습 속에 있을 뿐 sāvaka다움은 없습니다.
ශ්රාවකත්වය නැහ. බුද්ධ ශ්රාවක නෝනේ බුද්ධ ශ්රාවකය නැත්නම් සම්මත බුද්ධ ශ්රාවකය බුද්ධාවක ඔව් සම්මත කියන වචනය දාලා කතා කරන මිසා ඒක සම්මත කර ඉන්නවා මිසා ඇත්තන පරමාර්ථ බුද්ධ ශ්රාවක වුනා නම් ගිහි වෙන්නත් පුළුවන්, පැවිදි වෙන්නත් පුළුවන්. කොහේ ඉන්නවා කියලා කාටක් හොයන්නත් බැහැ. කරන ථාවෙන් හොයන්නත් බැහැ. ජීවත් වෙන්න රටාවෙන් හොයන්නත් බැහැ. ඇඳුවමෙන් හොයන්නත් බැහැ. පොලි කපලද නැද්ද කියලා ඒකෙන් හොයන්නත් බැහැ. ඉතින් ඇඳුන සුදුද වර්ණක්ද කියලා කළුද ඒකෙන් හොයන්නත් බැහ. අන්න ඒකයි ලෝක සම්මත වල පෙන්නනේ. අරක පරමාර්ථය.
Buddha의 sāvaka가 아닌 Buddha의 sāvaka, 곧 관습상의 Buddha sāvaka입니다. 그렇습니다, '관습상'이라는 말을 붙여 말할 뿐이고 관습으로 그렇게 있는 것입니다. 참으로 paramattha의 Buddha sāvaka가 되었다면 재가자(gihi)일 수도 있고 출가자(pabbajita)일 수도 있습니다. 어디 있는지 누구도 찾아낼 수 없습니다. 하는 일로도 찾을 수 없고, 사는 방식으로도 찾을 수 없고, 옷으로도 찾을 수 없습니다. 머리를 깎았는지 아닌지로도 찾을 수 없습니다. 옷이 흰색인지, 물든 색인지, 검은색인지로도 찾을 수 없습니다. 이것이 세상의 관습으로 보이는 것이고, 저것이 paramattha입니다.
පරමාර්ථ වශයෙන් බුද්ධ ශාසක නොවන කෙනෙකුට මේ භවය උතුරා දාපු වැඩපිළිලෙන් බේරෙන්න බැ. ඔහුට ගමන භව ගමනක් වෙනවා. නැත්නම් සංසාරයි කියලා අරක ගමනේ ඔහු බැඳිලා ඉන්නවා. එහෙනම් සංසාර ගමනේ බේරිල්ලක් නැ.
paramattha로 Buddha의 sāvaka가 아닌 사람은 bhava를 뽑아 버리는 그 방식으로 벗어날 수 없습니다. 그에게 길은 bhava의 길이 됩니다. 아니면 saṃsāra라는 그 길에 묶여 있습니다. 그렇다면 saṃsāra의 길에서 벗어남이 없습니다.
එහෙනම් අනේ සංසාරයෙන් මිදෙන්න ඕනේ. සංසාරයෙන් මිදෙන්න ඕනේ කිව්වට මේකෙන් මිදෙන්න බැහ. සංසාරයෙන් මිදෙන්න ඕනම් සංසාරයෙන් හඳුනාගන්න ඕනේ. සංසාරයට එකතු වෙන්නේ කොහොමද හඳුනාගන්න ඕනේ සංසාරයෙන් වෙන් වෙන හැටි දැනගන්න ඕනේ. කියන මාර්ගය දැනගන්න. මාර්ගය දැකලා මාර්ගය අනුගමනය කරලා ඵලය ලැබුවොත් සංසාරයෙන් මුල. අන්න එදාට බලාපොරොත්තුව ඉස්තර. අනිය මට්ටං එපා
그렇다면 '아, saṃsāra에서 벗어나야 해'라고 말한다고 해서 여기서 벗어날 수는 없습니다. saṃsāra에서 벗어나려면 saṃsāra를 알아보아야 합니다. saṃsāra에 어떻게 합쳐지는지 알아보아야 하고, saṃsāra에서 떨어져 나가는 방식을 알아야 합니다. 그 길을 알아야 합니다. 길을 보고 길을 따라 결실을 얻으면 saṃsāra에서 벗어납니다. 그날 바람이 이루어집니다.
එදාට බලාපොරොත්තුව ඉස්තර. අනිය මට්ටං එපා මෙහෙම සංසාරයක් මෙහෙම එකක් නම් මත් ජාති ජාතත් එපා දෙයිම විරව වේවා. එහෙම කිව්වට පැතුවට හරියන්නේ නැහැ. ඒ පැම නරක නෑ. ඒක වැඩපිළිවෙලට ප්රධාන මුලක්. ඒ අදහස ආපු කෙනා තමයි මේ වැඩපිළිවියල හොයන්නේ. ඊට පස්සේ ඥාන සම්පිච්ච හොයන්න පටන් ගන්නේ.
'다시는 싫다, 이런 saṃsāra, 이런 것이라면 어떤 태어남(jāti)도 싫다' 하고 말하고 바란다고 해서 되는 것은 아닙니다. 그 바람이 나쁜 것은 아닙니다. 그것은 수행 방식의 중요한 뿌리입니다. 그런 생각이 든 사람이 이 방식을 찾습니다. 그 뒤에 지혜로 찾기 시작합니다.
සංසාරය එපා. මේ සංසාරේ කොහොමද හැදෙන්නේ? හේතු මොනවද? හේතුවක් ඇසුරු කරොත්ද මේ සංසාරේ පවතින්නේ? විද්යාමාන වෙන්න. මේ සංසාරේ නැත්නම් කොච්චර සැනසුකද කො මොකක්ද ඒ සැනසු ඒ සංසාරේ නැත්ත තන්ට පත් වෙන්නේ මොනවා කරපු හාමද? අන්න ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය තුළින් සංසාර නැති කරන වාර්ගය ලැබෙනවා කියලා. අන්න බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කළා බුද්ධ ධර්මය.
'saṃsāra는 싫다. 이 saṃsāra는 어떻게 생기는가? 원인은 무엇인가? 어떤 원인에 의지하면 이 saṃsāra가 이어지고 나타나는가? 이 saṃsāra가 없다면 얼마나 평안할까, 그 평안은 무엇인가? saṃsāra가 없는 자리에 이르려면 무엇을 해야 하는가?' 그때 ariya aṭṭhaṅgika magga를 통해 saṃsāra를 없애는 길을 얻는다고, Buddha 아버지께서 Buddha의 dharma를 설하셨습니다.
ඉතින් මේ බුද්ධ ධර්මය දකින්නේ නැති. ලෝකය මොකද කරන්නේ? අ දෘෂ්ටියකට බැහැගෙන්නේ. මේ සංකීර්ණ කොතන හරි මේ පැවැත්මක් සාරා කියලා නිගමනය කරලා? ඒ සාරායක කියලා කරපු නිගමනයට පත් වෙන්න අවශ්ය කරන වැඩපිළිල හිතෙන් කරනවා ක්රියාවෙන් කරනවා වචනයෙන් කරනවා. මේක කාය සංඛාරයි වචය සංඛාරයි මනෝ සංඛාරයි සිද්ධ කරා. සාර නිසා කාර කළා. සංසාර නිසා සංඛාර කළා. සංසාරයි කියන දෘෂ්ටිය යම්තාක් කල් ඉන්නවද මේ අවිද්යා සහගත මුලා සහගත දෘෂ්ටිය ඒ තාක්කල් මේ සංඛාර වලින් බේරෙන්න බැ. කවුරුවක් කරන දෙයක් නෙමෙයි තමාගේම දෘෂ්ටියෙන් තමාම කරන වැඩපිළිවෙල මේ තියෙන්නේ.
이 Buddha의 dharma를 보지 못하는 세상은 무엇을 합니까? 견해에 빠집니다. 이 얽힌 것들 가운데 어딘가에서 어떤 존재를 sāra라고 결론 내리고, 그 sāra라는 결론에 이르는 데 필요한 방식을 마음으로, 행동으로, 말로 합니다. 이렇게 kāya-saṅkhāra, vacī-saṅkhāra, mano-saṅkhāra를 일으켰습니다. sāra 때문에 지었습니다. saṃsāra 때문에 saṅkhāra를 지었습니다. 'saṃsāra'라는 견해, 이 avidyā에 물든 미혹의 견해가 있는 동안에는 이 saṅkhāra에서 벗어날 수 없습니다. 누가 하는 것이 아니라 자기 견해로 자기가 하는 방식이 이것입니다.
මෙන්න මේ සංසාරයි කියන වැඩ පිළිපිවෙලට බැහැගත්ත නිසා. ඔහොම මොකද කරන්නේ? ඇති කරගන්නවා තමාගේ පැවැත්මක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒ පැවැත්මිය බලාපොරොත්තුව කුමකටද? අර සාරයි කියලා ගත්ත එකට අනුකූලව.
이 saṃsāra라는 방식에 빠졌기 때문에 그렇게 무엇을 합니까? 자기의 존재를 만들어 내고 그것을 바랍니다. 그 존재를 무엇을 위해 바랍니까? sāra라고 취한 것에 맞게 바랍니다.
යමක් සාරායි කියලා ගත්තද හොඳ වේවා, නරක වේවා. විචරිත වේවා, දුච්චරිත වේවා. ඒ ගත්ත දේට අනුකූලයි සාර ගත්ත දේට අනුකූලයි විඤ්ඤාණ. ඒ කියන්නේ ඒ හිත නිගම හිතක් නෙමෙයි. නිදහස් හිතක් නෙමෙයි. බලාපොරොත්තු සහිත හිතක්. අන්න බැඳුණු හිතක් නිසා මේක මායාවක්. මායාවකට මුලා වෙච්ච හිතක් නිසා මේකට කියනවා විඤ්ඤාණයක් වනවා. අන්න සංඛාර පටා විඤ්ඤාණං කියන තෙන්න බැහැගන්නා.
무엇을 sāra라고 취했든, 좋든 나쁘든, sucarita든 duccarita든, 그 취한 것에 맞게, sāra로 취한 것에 맞게 viññāṇa가 있습니다. 곧 그 마음은 고요한 마음이 아니고 자유로운 마음이 아니라 바람을 지닌 마음입니다. 묶인 마음이기에 이것은 환영(māyā)입니다. 환영에 미혹된 마음이기에 이것을 viññāṇa라고 합니다. 그렇게 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'이라는 자리에 빠집니다.
දැන් අපි දකින්න ඕනේ විඤ්ඤාණ නිකන් හටගන්නේ නැහ. දැන් මේ මායා සහගත විඤ්ඤාණය හටගන්නේ කොහොමද? මේ සාරයි කියලා ගත්ත නිගමනයෙන් කාර කරන්න ගිහිල්ලා. හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් කරලා ප්රතිඵලයක් වශයෙන් ඇති වෙනවා බලාපොරොත්තු වක් ඒක අත්හැරලා යන්න බැ. ඒකෙන් මිදෙන්න බැ. ඒ පස්සේම යන්න හිතෙන්නේ නැ. අන්න ඒ පස්සේම යන්න හිතෙනවා කියන්නේ විඤ්ඤාණයක් ඇති. සිතට විඤ්ඤාණ
이제 우리가 보아야 할 것은 viññāṇa가 그냥 생기지 않는다는 것입니다. 이 환영에 물든 viññāṇa는 어떻게 생깁니까? sāra라고 취한 결론으로 행하러 가서, 마음과 몸과 말로 하고, 그 결과로 바람이 생기는데 그것을 놓고 갈 수 없습니다. 거기서 벗어날 수 없습니다. 그 뒤를 따르지 않겠다는 마음이 들지 않습니다. 그 뒤를 따르고 싶어지는 것, 그것이 viññāṇa가 있다는 것입니다.
කියන්නේ විඤ්ඤාණයක් ඇති. සිතට විඤ්ඤාණ කියනවා කාර මේක තේරෙන්නේ නැහ. දැන් විඤ්ඤාණ තේරුම් ගන්න ඕනේ කොහොමද විඤ්ඤාණ න්නේ යම් සාරා කියලා ගත්ත දෘෂ්ටියකින් බැහැගත්ත නිගමනයඑකට බැහැලා ඒ සාරයි කියන්නා වූ දේට නිගමනය කරගත්තා වූ ලෝක පැවැත්මක් තුළ හිතෙන් කලින් වචනයෙන් කටයුතු කරමින් එහි ආශ්වාද විඳීම සඳහා කටයුතු මූලරම්භය කළන්න. මෙන්න මේ ක්රියාධාමයේ ප්රතිඵලයක් වශයෙන් තව තවත් ඇවිලා, තව තවත් බැඳිලා. ඒකෙන්ම හටගන්නවා. එබඳු දේ අචරලා මිදිලා යන්න බැරි විදිහට ඒකෙම ඇදලා බැඳලා සබන්නා වූ බලාපොරොත්තු වෙනවා. මතු බලාපොරොත්තු වෙනවා. මොහොතක් මොහොතක් පාසක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. මෙන්න මේ බලාපොරොත්තුව ඉදිරියට තියා ඉන්න නම් මේ පැවැත්ම පිළිබඳව පැවැත්මට හේතු වෙන්නා වූ අවිද්යා සහගත විඤ්ඤාණෙයි.
마음을 그냥 viññāṇa라고 하면 이것이 이해되지 않습니다. viññāṇa를 이해해야 합니다. viññāṇa는 어떻게 생기는가 하면, 어떤 sāra라고 취한 견해로 빠진 결론에 들어가, 그 sāra라고 결론 내린 세상의 존재 안에서 마음과 몸과 말로 행하며 그 맛을 누리려고 행위를 시작합니다. 이 행위의 결과로 더욱더 타오르고 더욱더 묶입니다. 바로 그로써 생겨납니다. 그런 것을 버리고 벗어날 수 없게, 거기에 끌어당겨 묶는 바람이 생깁니다. 앞으로를 바랍니다. 순간순간 바랍니다. 이 바람을 앞으로도 지니고 가려는, 이 존재에 관한, 존재의 원인이 되는 avidyā에 물든 viññāṇa입니다.
ඒ විඤ්ඤාණය ඒ ආකාර ගන්න. මෙන්න මේකට කිව්වා සංඛාර පටච්චයා විඤ්ඤාණ. එහෙනම් මේ මොනවට හරි අපි හොඳ දෙයක් කියන නරක දෙයක් කියන සුචරිත හෝ දුචරිත හෝ යමක් බලාපොරොත්තු වුණාද? මෙන්න මේ බලාපොරොත්තුව තියෙන ආකාර මොකද වෙන්නේ. ඔය බලාපොරොත්තුව බැහැ ගන්නවා අදහ
그 viññāṇa가 그런 모양을 취합니다. 이것을 두고 'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ'이라 하셨습니다. 그렇다면 좋다고 하는 것이든 나쁘다고 하는 것이든, sucarita든 duccarita든 무엇을 바랐습니까? 이 바람이 있으면 어떻게 됩니까? 그 바람에 생각이 빠져듭니다.
දැන් බීමට බලාපොරොත්තු වක් නොදිච්ච කෙනා බහත් හරි කොහොමහරි ප්රගුණ කරලා පුහුණු කරලා අසත්පුරුෂ සේවනය නිසා හරි දේ බද්ධප බවට පත් කළා. එතන පටන් ගෙන ක්ලබ් එකට යන්න විදිහක් නැහැ. හිතනකොටම මනසට වැටිලා ඉවරයි ක්ලබ් එක තියෙන්නේ දැන් ඒකට ගන්න බයිට් එක සෝස් කරපු කුකුල බෝතලේ තමන්ගේ ඒකට ඇතුරු කරන්නට ගත්ත අර මේ හිටපු අර හිටපු බාල පිරිස මේ ඔක්කොම හිතේ රඟ පලා ඉවරයි. මේසේ ඉඳගත්ත හැටි, කයුර හදන හැටි අර වෛත්ක හැටි දැන් මනසේ මැවෙනවා.
술을 바라지 않던 사람이 말로든 어떻게든 익히고 길들여, 나쁜 벗(asappurisa)을 가까이하여 그것을 버릇으로 만들었습니다. 그때부터는 클럽에 가지 않을 수가 없습니다. 생각만 해도 마음에 떠오릅니다. 클럽이 있는 곳, 거기서 먹을 안주, 소스 바른 닭고기, 술병, 자기와 어울리던 그 일행, 이 모든 것이 마음속에서 펼쳐집니다. 테이블에 둘러앉은 모습, 술잔을 채우는 모습이 이제 마음에 그려집니다.
දැන් මොකේද මැවෙන්නේ? මේ බලාපොරොත්තුව තිබුණා. බලාපොරොත්තු අනුකූල දේ ආහා මැවි මැවිනවට කියනවා විඤ්ඤාණයේ නාම රූපය බැහැගන්න. මෙන්න විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං කියන තේ එක්තරා නාම රූප කොටස.
이제 무엇이 그려집니까? 이 바람이 있었습니다. 바람에 맞는 것이 그려지는데, 그려지는 것을 viññāṇa에 nāmarūpa가 들어서는 것이라고 합니다. 이것이 'viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ'이라는 자리의 어떤 nāmarūpa 부분입니다.
අපිට නාම රූප ගැන ඉස්සෙල්ලා පෙන්නුවේ. එතකොට ඒ නාම රූප කියන ඒවා සකස් වෙන ආකාරයක්. විඤ්ඤාණ පත්තියෙන් නාම රූප වෙනවා කිව්හම කොහොමද නාම රූප වෙන්නේ කියලා අපි විග්රහ කරා. දැන් නාම රූප සකස් වෙනකොටත් අපි දැන් කිව්වා නාම රූපයක් සකස් වෙලා එන හැටි මනසට බැහැ ගන්නවා මනෝ රූපයක්. මනෝ රූපය නිසා ඒකට නම්තාවයක් දක්ලා නම් නය සීලීව හිටෙනවා මනසට. අන්න මුලා සහගත විඤ්ඤාණයකට නම්සීලීව හිටියහම මනෝ රූපයක් මවාගෙන. මේක තමයි විඤ්ඤාණ ප්රත්යයට ප්රත්යෙන් වන නාම රූපය. දැන් නාම රූප
nāmarūpa에 대해서는 앞서 보여 드렸습니다. 그 nāmarūpa라는 것이 짜여지는 방식이 있습니다. viññāṇa를 조건으로 nāmarūpa가 된다고 할 때 nāmarūpa가 어떻게 되는지 우리가 풀이했습니다. nāmarūpa가 짜여질 때도, nāmarūpa가 짜여 오는 모습이 마음에 하나의 마음의 형상으로 들어선다고 말했습니다. 그 마음의 형상 때문에 거기에 이름 붙음(nāma)이 더해져 마음에 자리 잡습니다. 미혹된 viññāṇa에 이름 붙음이 자리 잡으면 마음의 형상을 지어 냅니다. 이것이 viññāṇa를 조건으로 한 nāmarūpa입니다.
ප්රත්යෙන් වන නාම රූපය. දැන් නාම රූප කියන එකේ විවිධාකාරයෙන් විග්රහය හිතයි කයයි නාම රූප කියලා තියෙෙනේ. නමයි රූපයයි නාම රූප කියලත් ඕකේ හඳුන්න. එහෙම ඒවා තියෙනවා. නැතුව හැම. නමුත් මෙතන පෙන්නන්න මේ අවිද්යා ප්රත්යා සංඛාරා කියලා වැඩපිල්ලෙන් බැහැ ගන්නා වූ නාම රූපය තෝරගන්න මෙතෙන්ට මේකට කියනවා නිරුක්තිය හොයාගන්න තැනට ඔබන විදියට ඒක විස්තර කරලා ගන්න ඕනේ. අන්න විස්තර කරගත්තහමහම අපි නාම
nāmarūpa라는 것은 여러 가지로 풀이됩니다. 마음과 몸을 nāmarūpa라고도 하고, 이름과 형상을 nāmarūpa라고도 합니다. 그런 풀이들이 있습니다. 없는 것이 아닙니다. 그러나 여기서 보여 주려는 것은 'avijjā paccayā saṅkhārā'라는 방식으로 빠져드는 nāmarūpa를 가려내는 것입니다. 여기서는 어원을 찾아 들어가는 자리로 들어가듯 그것을 자세히 풀어서 이해해야 합니다.
ගන්න ඕනේ. අන්න විස්තර කරගත්තහමහම අපි නාම රූප දැනගත්තා මේ හිත යම් දේකට ප්රියයි මනාප කියලා බැහැගත්ත නම් ඒ බැහැගත්ත දේට අනුකූලව අපිට පහළ වෙන මනෝසටහන් ඒක රූපයයි, නම්තාවයයි කියන දෙකම ඒකේ තියෙන්නේ. ඒ දෙකෙන් බැහැ ගත්තහම දුෂ්චරිත නම් මේ වැඩ පිළිවෙල බැහැගන්න. නාම රූප දුශ්චර්ිත දුශ්චර්ිත සටහනක්මයි ඉන්නේ. දුශ්චරිත දේකටමයි නැිලා හිටියෙන්නේ. මනසේ බැහැගෙන තියෙනවා මේක. මේක විඤ්ඤාණයේ නාම රූපය බැහැගන්න. අන්න නාම රූප බැහැගත්ත ආකාරය
그렇게 풀어 보면 nāmarūpa를 알게 됩니다. 이 마음이 어떤 것을 사랑스럽고 마음에 든다고 빠져들었다면, 그 빠져든 것에 맞게 우리에게 나타나는 마음의 그림, 거기에는 형상과 이름 붙음 둘 다 있습니다. 그 둘로 빠져들면, duccarita라면 그 방식에 빠져듭니다. nāmarūpa에는 duccarita의 그림만 남습니다. duccarita의 것에만 기울어 있습니다. 마음에 이것이 들어서 있습니다. 이것이 viññāṇa에 nāmarūpa가 들어서는 것입니다. 그것이 nāmarūpa가 들어선 모습입니다.
ඒකේ බැහැගත්තහම මොකද වෙන්නේ? මනසට නැගෙන නැගෙන්න බලාපොරොත්තු වූ අදහස තව තව අධික කරනවා. අධී කරලා ඒකෙන් මිදෙන්න පුළුවන් කමක් නෑහ. ඒක ඇසුරු කරන්න හිතෙන්නේ. ඇසයි, කනයි, දිවයි, නාසයයි, ශරීරයයි, මනයි කියන මේවා ඔක්කොම ආයතන බවට පත් කරනවා. ආයස්ථාන කියලා කියන්නේ එකතු කරන ස්ථාව. මේවා ඉන්ද්රිය විතරයි. මේවට සුන්ය ග්රාම නමදුවේ නින් ගම්මුවාගේ කියලා පෙන්නනවා. මේවා මුකුත් නැහ. ඉන්ද්රිය විතරයි. මේ ඉන්ද්රියන්ට ඉන්ද්රියන් වශයෙන් නිදහසේ ඉන් ඉඩ තියන්නේ නෑහැ. අවිද්යාව වැඩපිළිව ඒ බැහැගත්ත නාම රූප නිසා. ඒකෙන්ම මේ ඉන්ද්රියන්ගෙන් ඒවට ආයස්ථාන කර ඒවා එකතු කරන්න ස්ථානයක් කරන. බැහැ ගත්තේ සුචරිතයක් වෙන්න පුළුවන්, සුචරිතය වැඩ පිළික් වෙන්න පුළුවන්, දුචරිත වැඩපිල්ලක් වෙන්න පුළුවන් සෝක හරි බැහැගත්ත එකට ආයස්ථහන එහෙත් ආයතන බවට පත් කරපුවහම ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන ඒවට ආයතන හම කියන නාම රූප පච්චා සලායතන අන්න ආයතන හැදිච්චයි.
그것에 빠져들면 어떻게 됩니까? 마음에 일어나는, 일어나기를 바라는 생각을 더욱더 키웁니다. 키워서 거기서 벗어날 수 없습니다. 그것에 의지하고 싶어집니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, 이 모두를 āyatana로 만듭니다. āyatana란 모으는 자리를 말합니다. 이것들은 indriya일 뿐입니다. 이것들을 빈 마을(suñña gāma)이라고 보여 주십니다. 이것들에는 아무것도 없습니다. indriya일 뿐입니다. 이 indriya들을 indriya로서 자유롭게 있도록 두지 않습니다. avidyā의 방식으로 빠져든 그 nāmarūpa 때문입니다. 그 때문에 이 indriya들을 āyatana로, 그것들을 모으는 자리로 만듭니다. 빠져든 것이 sucarita일 수도, sucarita의 방식일 수도, duccarita의 방식일 수도 있습니다. 어느 것이든 빠져든 것에 대해 āyatana로 만들면 눈·귀·혀·코·몸·마음이 āyatana가 됩니다. 그것이 'nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ'입니다. āyatana가 생긴 것입니다.
අන්න ආයතන බවට පත් වුනහම එක දෙයක් වෙනවා. මොකක්ද දැන් ඒ ආයතන බවට පත්වෙලා ඇහෙන් රූපය, කනෙන් සබ්දය, දිවෙන් රසය, නාසයෙන් ගන්දය, ශරීරයෙන් පොට්ඨබ්බය, මනසෙන් ධර්මය කියන මේවා සමග එකතු වෙලා. ඇසුරු කරනකොට ආයතන කරගෙන ඒ අවිද්යා සහගත වැඩපිළිවෙලීම ස්වභාවයක් ස්පර්ශය ලැබෙන්නේ.
āyatana가 되면 한 가지 일이 일어납니다. 무엇이냐 하면, āyatana가 되어 눈으로 형상, 귀로 소리, 혀로 맛, 코로 냄새, 몸으로 감촉(phoṭṭhabba), 마음으로 dhamma와 만나 의지할 때, āyatana로 삼아 그 avidyā에 물든 방식 그대로의 성품으로 phassa를 얻습니다.
මෙන්න මේ ස්පර්ශය බොහොම ප්රිය කරනවා. තමන් ප්රිය කරපු දේ දැන් ස්පර්ශ කරන්න හම්බවෙලා. අවිද්යාවෙන් බැහැපු නිගමනයෙන් ගත්ත දේ ස්පර්ශ කරන්න හම්බවුනා තමාගේ බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට වුණා. ඉෂ්ට වෙනකොට මොකද වෙන්නේ? ඒ ස්පර්ශයට හිත බැඳෙන්න. ඒ ස්පර්ශයත් එක්කලාම හටගන්න දෙවෙනි එක තමයි ඒ ස්පර්ශයෙන් හටගන්න වේදනාව දැනෙන්නේ. ඒ ස්පර්ශය යම්කේද දැනෙන්නේ.
이 phassa를 아주 좋아합니다. 자기가 좋아한 것에 이제 닿게 되었습니다. avidyā로 빠진 결론으로 취한 것에 닿게 되어 자기 바람이 이루어졌습니다. 이루어질 때 어떻게 됩니까? 그 phassa에 마음이 묶입니다. 그 phassa와 함께 생기는 둘째 것은 그 phassa로 생기는 vedanā가 느껴지는 것입니다. 그 phassa는 어떤 것으로 느껴지느냐 하면,
ඔහු ප්රිය කරන දේට ස්පර්ශ වුනේ. ඔහුට දැනෙන්නේ ප්රියෙල්ලට අතූචය ස්පර්ශ කරන වෙලාවේදී දැනෙන්නේ ප්රිය අපිට අප්රිය හේතුව මොකද බල්ලගේ දෘෂ්ටියට අනුවයි ඒක ප්රිය වුණේ. එයාට ඒක ප්රියයි. ඒක ස්පර්ශ කරන්න ඕන අපිට එහෙම ඒ විදිහ
그가 좋아하는 것에 닿았기에 그에게는 좋게 느껴집니다. 개가 똥(asuci)에 닿을 때 느끼는 것은 좋음입니다. 우리에게는 싫음입니다. 왜냐하면 개의 견해에 따라 그것이 좋아진 것이기 때문입니다. 그에게는 그것이 좋고 그것에 닿고 싶습니다. 우리에게는 그렇지 않습니다.
ආප ඕක් ගලා අමනේ දානවා. කිව්වොත් ඉතින් බලුගහ කන හරි හැරි කිව්වොත් අතියෙත් දැන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඌ ස්පර්ශ කරලා ඌ ලබනවා සැප වේදනාවක් සස්ස පච්චා වේදනා ඌ ස්පර්ශ කරපු දෘෂ්ටියන පිය නිසා. ඔහුට ඒක පියයි. දැන් අපි ඒකේ නැති නිසා. ඒ ඒ ජාතිය නෙවෙයි නිසා දැන් ගමන් කරන්න. අපි දැන් එහෙම ස්පර්ශ කරන්නඕ බල්ල වාගේ මතක් වෙනකොටත් බඩේ වැඩවලුත් එක්ක ඔක්කර යන්න පුළුවන්.
그놈은 닿아서 즐거운 vedanā를 얻습니다. 'phassa paccayā vedanā'입니다. 그놈이 닿은 것이 그 견해에 좋기 때문입니다. 그에게는 그것이 좋습니다. 우리는 그 속에 있지 않기에, 그런 종류가 아니기에 다르게 갑니다. 우리가 그렇게 닿는다면, 개처럼 그런다고 떠올리기만 해도 뱃속이 다 뒤집힐 수 있습니다.
ඔය ධාරියක් ි බලන්න විදිට බක්හ කිව්වොත් එහෙම නැත්යි ද අපිට මුලයි ඒ ජියන් එක පසුචේ මුක්ති වඉන්නේ ඇයි අපිට බැන්නේ. අපි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පසුචේ මුක්ති වඉන්නේ ඇයි අපිට බැන්නේ. අපි ඉන්නේ දැන් වෙන ස්පර්ශය සලායතන පච්චයා පසවාගෙන මිනිස් සලායතනයෙන් හටගත්ත මිනිත් ස්පර්ශයයි අපි පිය කරන්නේ. බළු සලායතනයෙන් හටගත්ත බලු ස්පර්ශය බල කරනවා. බළු ගති තියෙන මිනිහටත් මේ ස්වභාවය තමයි ඉදිරියට එන්නේ. ඔව් ඒ වෙලාවේ අර මිනිත් ගටිය තව ඉන්න නිසා. අර ගතිය සම්පූර්ණයෙන් ක්රියාත්මක වෙන්න විදිහක් නැති නිසා තමයි තව අප්රියාව දැනෙන්නේ. හැබැයි ඔය
우리는 지금 다른 phassa, 곧 'saḷāyatana paccayā phasso'로 사람의 saḷāyatana에서 생긴 사람의 phassa를 좋아합니다. 개의 saḷāyatana에서 생긴 개의 phassa는 개가 좋아합니다. 개의 성질을 지닌 사람에게도 이 성품이 앞으로 드러납니다. 그렇습니다, 그때는 아직 사람의 성질이 남아 있어서, 그 성질이 온전히 작동할 수 없기에 아직 싫음이 느껴지는 것입니다.
තව අප්රියාව දැනෙන්නේ. හැබැයි ඔය අප්රියාව දැනෙන්නේ නැති වෙලාවක් එනවා. ඒ හරි දැන් අපි හිතමු ඔය අප්රියාව දැනෙ මිනිස් ගතියටිය හුඟාක් අහක් වෙලා. ඔය ගති ලක්ෂණයෙන්ම දරුණු ගති ලක්ෂණය වැඩි වෙන වෙලාවක් ආපු හා දැන් බල්ල ඇඟ හපන. අපිට
그러나 그 싫음이 느껴지지 않는 때가 옵니다. 그 싫음을 느끼게 하던 사람의 성질이 많이 사라지고, 그런 성질 가운데 거친 성질이 커지는 때가 왔다고 생각해 봅시다. 개는 이제 제 몸을 긁고 깨뭅니다.
වෙලාවක් ආපු හා දැන් බල්ල ඇඟ හපන. අපිට කිව්වා මගේ ඇඟ ලයව කන්න කියලා කවුරුහරි මගේ 4 අතර ලෙව කන්න. ුවොත් අප්රියාව හිස්
누가 우리에게 '내 몸을 핥아 달라'고 하면, 그렇게 핥으라고 하면 우리는 싫다고 말합니다.
කියනවා. හැබැයි කණ්ඩුව වෙලාව පස්ස පැත්තක් හුන්ද සලලා හපන්න නැ. ලේන එක නිකන් හපන්න. අහර ඉන්නෙත් නැහැ. අතල්ලා බලනකොට කෑල්ලක් ඇන්න. බලපු කොහම කාලා තියෙන්නේ කලාට මෙහෙම පස පැත්ත වෙන්නත් කඳිවෙලා ඒ වෙලාවේද අහුණාම ඒ වෙලාවේදී අපිරි. හොඳ පළිගැනීම කර හොඳ සෙනක් අහුණා කියලා හරාගන්න හරි කමහපන්න දැන් අර ජරාවම අපිරියාව ඒ වෙලාවේ බැරිලා හරි එන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පෑරනොව අහගෙන නෑ ඒතල් හපනවා. පස්සේ තමයි දන්නේ මම හපලා තියෙන්නේ මොනවද කියලා බලනකොට පස්සේ තමයි ඒක පේන්නේ. සමහර මළමුත්ත අපිට වෙන්න පුළුවන් අර වේදනාව. හැබැයි කණඩුවට ගියාට පස්සේ ඒ වගේම පේන්නේ. පස්සේ තමයි හිතෙන්නේ මම කපලා තියෙන්නේ කොහෙද? මම ගාගෙන තියෙන්නේ මොනවද මේ ගෑවිලා තියෙන්නේ ලේකුණු නේද? ජරාව නේද? අසුචි නේද? ඒක වෙන්නේ පාස්. දැන් මොකද මේ හේතු
가리지 않고 긁습니다. 나중에야 내가 무엇을 긁었는지 압니다. 보고 나서야 그것이 보입니다. 똥오줌 같은 것이 우리에게 묻을 수 있습니다. 그러나 가려움에 빠지고 나면 그렇게 됩니다. 나중에야 생각이 듭니다. '내가 어디를 긁었지? 무엇을 문질렀지? 여기 묻은 것은 고름 아닌가? 오물 아닌가? 똥 아닌가?' 그것은 나중 일입니다.
නේද? ඒක වෙන්නේ පාස්. දැන් මොකද මේ හේතු තියෙන්නේ? ඒ ඒ ගති ලක්ෂණයට පහළ වුනාට පස්සේ. ඒවට මේ ඇස කන දිවනාසය ශරීරය ආයතන වුනාට පස්සේ. ඒ ඒ වැඩ පිළිවෙල ප්රිය කළා නම් ඒ අවිද්යා සහගත වැඩපිළිවෙල ප්රිය කළා නම් ඒකේ ලබන ස්පර්ශයත් ඒ වෙලාවට ප්රියයි. මේ සරයතන පච්චයා පස්සෝ කියලා එක ස්පර්ශය පස්ස පච්චා වේදනා දැන් ඒකේ වින්දනය. අන්න අපේ උපරිමෙන් බලාපොරොත්තු වෙච්ච භුක්තිය තමයි වින්දනය වේදනාව
그 까닭은 무엇입니까? 그런 성질로 나타난 뒤, 그것들에 이 눈·귀·혀·코·몸이 āyatana가 된 뒤, 그런 방식을 좋아했다면, 그 avidyā에 물든 방식을 좋아했다면, 거기서 얻는 phassa도 그때는 좋습니다. 'saḷāyatana paccayā phasso'라는 phassa, 'phassa paccayā vedanā', 이제 그 누림입니다. 우리가 최대로 바랐던 누림, 그것이 누림이며 vedanā입니다.
මෙන්න මේ වේදනා භුක්තිය ලබාගන්නවා අපි එච්චර කල් හිතා බලා වැඩපිළි හම්බවෙච්ච ප්රතිඵලය ඔන්න ඒ වේදනා භුක්තිය තමයි ලෝකේ ආශ්වාදයට බැඳගන්නේ. කියනවා ලෝක ආශ්වාදය ඔහේ ලෝක ආශ්වාදය නැමැති වේදනාව පස්ස පච්චයා වේදනා කියලා ඔතෙට පත් වුනට පස්සේ ඒ දෘෂ්ටිය ඉන්න තාකල් ඔහුට ඒක ප්රියයි. ඒකෙන් අහක් වෙන්න බැහ. ඒ වේදනා භුක්තිය බුක්ති විඳින්න විඳින්න වේදනාව ආහාරයක් වශයෙන් ලැබෙයි.
이 vedanā의 누림을 우리가 얻습니다. 그동안 궁리하던 방식으로 얻은 결과, 그 vedanā의 누림이 세상의 맛에 묶이게 합니다. 그것을 세상의 맛(loka-assāda)이라고 합니다. 그 세상의 맛이라는 vedanā, 'phassa paccayā vedanā'에 이른 뒤에는 그 견해가 있는 동안 그에게 그것이 좋습니다. 거기서 떠날 수 없습니다. 그 vedanā를 누리고 또 누리면 vedanā가 먹이(āhāra)로 주어집니다.
මෙන්න වේදනාව ආහාරයකන වින්දනය ආහාරය කරගත්තහම ඒ ආහාරයෙන් යැපෙන්නේ කවුද? අන්න පෘථග්ජනතාවයේ යම් සත්ව පුද්ගලයක් ඇත්්ද? දූෂ්ය වේවා, ප්රසන්න වේවා. ඒකට ආහාර හම්බා. දැන් ඒ ආහාරයට හම්බවෙන්න මොකද වෙන්නේ ඒ ආහාරයෙන් එතනම නැගිලා එන්න පටන් ගන්නවා ඒ ගති ලක්ෂණය රූපකාරය පළමු සියුම නැගිලා ඇවිදිලා ක්රමක් කරමින් ගනීවන තමයි ුන මතු උප්පත්තියට යන තෙන්න මුල ආරම්භ කරාගන්න.
이렇게 vedanā가 먹이이고 누림을 먹이로 삼으면, 그 먹이로 사는 것은 누구입니까? puthujjana 상태의 어떤 중생이든, 더럽든 맑든, 그것에 먹이가 주어집니다. 그 먹이가 주어지면 어떻게 됩니까? 그 먹이로 바로 그 자리에서 그 성질과 형상이 일어나기 시작합니다. 처음엔 미세하게 일어나 차츰 굳어지며, 다음 태어남으로 가는 자리의 뿌리가 시작됩니다.
අන්න වේදනා එනකොට මොකද වෙන්නේ? නැවත නැවතත් එන හා මොකද ඒ වේදනා භුක්තිය ප්රියයි. ආය ගැලවිල යන්න ඉඩි දෙන්නේ නැහ වැඩ පිළිවෙල වැඩපිළි තව තවත් දැඩිව බැඳෙනිආ. අන්න එතන හාවිලා හිටගෙන ඉන්න ඕන තණ්හාව.
vedanā가 올 때 어떻게 됩니까? 거듭거듭 옵니다. 그 vedanā의 누림이 좋기 때문입니다. 다시 벗어나게 두지 않습니다. 그 방식에 더욱더 단단히 묶입니다. 거기에 들러붙어 서 있는 것이 taṇhā입니다.
දැන් තණ්හා වෙලා උපාදාන බවට පත් ව. ඒ ආසානයටම ඇදිලා හිටිය. ඒ ගති ස්වභාවයෙන් ඉවත යන්න බැ. දැන් මොකද දෙන්න හුව එතනින්ම ඒ බවට පත්වෙනවා. බළු නම් බළු භවී ඉන්නවා. හරක් නම් හරක් භවී, කැරී නම් ගැරිභි, මිනිස් නම් මිනිස් භවී, දෙව් නම් දෙවි භවී ඉතින් ඔයාදී වශයෙන් ඒ ගති රසනය මෙලෝදිම අපි එතන්ට පත් වෙලා ඉන්නේ. මෙන්න මේකට කියනවා දැන් අපිට උත්පත්ති බව නෙමෙයි කර්ම බව කියලා. ස කරන ලද කර්මය නිසා පහළ වුන බව තමයි කර්ම බව. ඔය බවට තමයි පත් වෙලා
이제 taṇhā가 upādāna가 되었습니다. 그 자리에 끌려 붙잡혀 있습니다. 그 성질에서 벗어날 수 없습니다. 이제 바로 그 자리에서 그것이 됩니다. 개라면 개의 bhava로, 소라면 소의 bhava로, 구렁이라면 구렁이의 bhava로, 사람이라면 사람의 bhava로, 신이라면 신의 bhava로 있습니다. 그렇게 그 성질의 맛을 따라 이 세상에서 이미 우리는 그 자리에 이르러 있습니다. 이것을 이제 우리에게 태어남의 bhava(uppatti-bhava)가 아니라 karma의 bhava(kamma-bhava)라고 합니다. 지은 karma 때문에 나타난 bhava가 kamma-bhava입니다.
තමයි කර්ම බව. ඔය බවට තමයි පත් වෙලා ඉන්නේ. දැන් ඔය බවට පත්වෙලා ඔය කියන්නා වූ ධර්මතාවයම ආසේවිත කරනවා භාවිත කරනවා, බහුලීත කරනවා. ඇතුරු කරනවා, භාවිතා කරනවා බොහෝකොට ඇසුරු කරනවා. මෙහෙම ඇතුළු කරගෙන යන්න ඔය බවම ස්ථිර වෙලා ඔය බවම දැඩි බවට පත් වෙලා හිතා මරණාසන්න මොහොතට එනකොට ඔන්න පුද්ගලයා ඉන්නේ මොකේද උප්පත්ත බවට ලං කරලා ඉන්නවා කර්ම බව බලවත් කරගෙන.
그 bhava에 이르러 있습니다. 그 bhava에 이르러 그 dharmatā를 āsevita, bhāvita, bahulīkata 합니다. 곧 가까이하고, 닦고, 많이 거듭합니다. 이렇게 거듭해 가다 보면 그 bhava가 굳어지고 단단해져서, 죽음에 가까운 순간에 이를 때 그 사람은 kamma-bhava를 굳게 하여 uppatti-bhava에 바짝 다가가 있습니다.
මෙන්න මෙතන්ට ඉස්සම් භව පච්චයා ජාති කියන අවස්ථාවක් එනවා ඊළඟට අන්න මෙතෙන්ට දැන් මිනිස් බව ඉක්මෝලා යන විදිහට නම් මේ මනුස්සයා අර පුරුදු කරගත්ත සුචරිත බව හෝ දුශ්චරිත බව තිබුණේ. ඒ වර්ධනය කරගෙන තිබුණේ. මේ මිනිත් ජාතිය මතු කරරගෙන යන්න ශක්තියක් නැති වෙලා මේ කයෙන් අහ කරගන්න ඕන. මේ මිනිස් බව මේ කයත් එක්ක කියලා
여기서 다음으로 'bhava paccayā jāti'라는 단계가 옵니다. 바로 여기서, 사람의 bhava를 넘어서도록 이 사람이 익혀 온 sucarita나 duccarita의 성질이 있었고 그것을 키워 왔다면, 이 사람의 jāti를 앞으로 이어 갈 힘이 없어져 이 몸에서 떠나야 합니다.
ඕන. මේ මිනිස් බව මේ කයත් එක්ක කියලා තියලා මේ කය මැරනකොට මොකද වෙන්නේ? දැන් භව වෙනස් වෙන්න ඕනේ. මොකද මිනිත් බව ලබා දුන්න යම් ශක්තියක් තිබුණා. ඒ ශක්තියට ඔරොත්සු දෙන්නේ නැති විදිහට ඒ ශක්තිය ඉක්ම යන විදිහට සුචරිත බවක් හෝ දුච්චරිත බවක් හෝ ප්රගුණ කර. මෙන්න ප්රගුණ කරගත්ත තිබිච්ච භව නිසා මොකද වෙන්නේ? මේ ජාති වෙනස් වෙන්න ඕනේ. අන්න එහෙම අවස්ථාවක් ආව නම් මොකද වෙන්නේ? ආපු එක එතනින්ම ඒ හිත තියෙනවා එතනින් ස්තුූති වුණා. ආයෙත් දැන් තිබිච්ච හිත පවත්වාගෙන යන්න බැහැ ඒ ආකාරයෙන්. ඒකේ සියලු වැඩ පිළිවිල වෙනස් වෙන්න ජාති වැඩපිලි වෙනස් වෙන්න ඕනේ.
이 사람의 bhava는 이 몸과 함께였는데, 이 몸이 죽을 때 어떻게 됩니까? 이제 bhava가 바뀌어야 합니다. 사람의 bhava를 준 어떤 힘이 있었는데, 그 힘으로는 감당할 수 없게, 그 힘을 넘어서게 sucarita나 duccarita를 닦았기 때문입니다. 닦아 둔 bhava 때문에 어떻게 됩니까? jāti가 바뀌어야 합니다. 그런 때가 오면 어떻게 됩니까? 그 마음이 그 자리에서 cuti(죽음)합니다. 있던 마음을 다시는 그런 식으로 이어 갈 수 없습니다. 그 모든 방식이 바뀌어야, jāti의 방식이 바뀌어야 합니다.
එහෙනම් ජාති වැඩපිල මොකද වෙන්නේ? තිබුනේ බලුනං එහෙම බළු ජාතියට පටිසන්ධියක් අල්ලනවා. අන්න පටි කියලා කිව්වේ අවිද්යා තෘෂ්ණාතයකම මේ වැඩපිළිවෙන්නේ. ගත්තා ඊළඟ සන්ධිය පටිධිය වුණා. ඒ සන්ධිය කොතනද තිබුනේ දෘෂ්චරිතයක් නම් බලුනම් ඒක නම් ප්රගුණ ආවේ. උප්පත්ත ජාතියට පත්වෙනවා කර්ම ජාතිය. කර්ම භවෙන් උප්පත්තිය බව ලබලා භව පච්චයා ජාති කියලා උප්පත්ත ජාතිය ඉන්නවා චුටි් පටිසන්ධි කියන ඕන පටිසන්ධිය.
그렇다면 jāti의 방식은 어떻게 됩니까? 개였다면 개의 jāti로 paṭisandhi를 붙잡습니다. 'paṭi'라고 한 것은 avidyā와 tṛṣṇā를 띤 이 방식입니다. 그것으로 다음 sandhi를 붙잡아 paṭisandhi가 되었습니다. 그 sandhi는 어디였느냐 하면, duccarita로 개 쪽을 닦아 왔다면 그것입니다. 태어남의 jāti에 이릅니다, karma의 jāti가. kamma-bhava에서 uppatti-bhava를 얻어, 'bhava paccayā jāti'라는 uppatti-jāti가 있습니다. cuti-paṭisandhi라고 하는 그 paṭisandhi입니다.
අන්න පටිසන්ධියට ආවට පස්සේ මොකේද? දැන් මව්කුස නෙමෙයි පටිසන්ධිය ලබන්නේ. මැරෙන තැනක් අන්තිම චිත්ත වීතියක් තියෙනවා මරණාසන්න මොහොතේදී පහළ වෙන්නේ. ඔය විදිහේ පටිසන්ධියක් ලබන්න හේතුකාරය මැරෙන්න කියන්නම් මරණාසන්න මොහොතේදී පහළ වෙන්නේ චිත්ත වීතියේ 13වෙනි චිත්තක්ෂණයයි 14 වෙනවෙනි චිත්තක්ෂණයයි කියන ඔතන්ට එනකොට ඔය 14 වෙනවෙනි චිත්තක්ෂණයට ඇවිදිලා හිතන්න චුතුි චිත්තට ආවා. 15 වෙනි චිත්තක්ෂයනට
paṭisandhi에 온 뒤에는 무엇입니까? paṭisandhi는 어머니 뱃속에서 얻는 것이 아닙니다. 죽는 자리에 마지막 citta-vīthi(마음의 흐름)가 있는데, 죽음에 가까운 순간에 나타납니다. 그런 paṭisandhi를 얻는 까닭을 말하자면, 죽음에 가까운 순간에 나타나는 citta-vīthi의 열세 번째 cittakkhaṇa와 열네 번째 cittakkhaṇa에 이르면, 열네 번째 cittakkhaṇa에서 cuti-citta에 이르고, 열다섯 번째 cittakkhaṇa에서 paṭisandhi가 되었습니다.
පටිසන්ධි වුණා 16 තව චිත්තන දෙකක් ඉදුරේ හැරද රූපය මැරට හදවත ඇතුල. එහෙනම් එතන තියෙන හරද රූප දෙකක් ඒක සත්යයට පහළ වෙන්නේ නැහ කවි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පහළ වෙච්ච එහක පහළ වෙෙන චිත්ත වීතිය වැරද රූපය අවසානය එනකම් ඒ චිත්ත වීතියමයි. ඒවා චිත්ත නියමයක්. ඒ නියම වෙනස් කරන්න බැහ කාට සිද්ධ වෙන්නේ එහෙම න් මැරෙනකොට මෙතනදිමයි දැන් සෘත වුණා පටිසන්ධි වුනා දැන් පටිසන්ධි හදවත ඇසුරු කරගෙන මේ කරන රූපය තියෙන්නේ. එහෙනම් දැන් කොහොමද මව්කුසයට ගි පටිසන්ධිය
나타난 그 citta-vīthi는 hadaya-rūpa가 끝날 때까지 바로 그 citta-vīthi입니다. 그것은 마음의 법칙(citta-niyāma)입니다. 그 법칙은 바꿀 수 없습니다. 누구에게든 죽을 때 그렇게 일어납니다. 바로 여기서 cuti가 되고 paṭisandhi가 되었습니다. 이제 paṭisandhi는 심장에 의지한 rūpa가 있습니다. 그렇다면 어떻게 어머니 뱃속에 가서 paṭisandhi가 됩니까?
එහෙනම් ඔන්න පටිසන්ධිය තෝරාගන්න බැරුවොත් පටිසන්ධිය බලය කියලා වරදගෙන තියෙන ඔතන මෙන්න මේකට කියනවා චුත වෙනකොටම ජාති වුණා ඉස්සෙල්ලා. අන්න තනිකර පූර්ණ කර්ම ජයි පටිසන්ධිය මෞකලයෙන් ගන්න දෙයක් බාහිර ලෝකෙන් ගන්න දෙයක් පටිසන්ධියට නෑහ ලෝකෙන් ගන්න. පූර්ණ කර්මයෙන් ජනිත කරනට රූපයි කර්ම සිද්ධයි දෙකම එකතු කරලා. ඔන්න පහළ කරනවා වතන එකක්. අන්න පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය කියලා කියවන්න ලොන්
그러니 paṭisandhi를 가려내지 못하면 paṭisandhi를 잘못 알게 됩니다. 이것을 두고 cuti가 일어날 때 바로 jāti가 먼저 되었다고 합니다. 오로지 온전히 karma에서 생긴 paṭisandhi입니다. 어머니 뱃속에서 얻는 것, 바깥 세상에서 얻는 것은 paṭisandhi에 없습니다. 온전히 karma가 만든 rūpa와 karma로 이루어진 것 둘을 합쳐 하나를 나타냅니다. 그것을 paṭisandhi-viññāṇa라고 부릅니다.
පටිසන්ධිය ඇති කරනකොටම කර්ම බලයෙන් හටගන්නනවා හිතයි ගතයි දෙකක්. ඒ හටගන්නවානේ අපිට ලොකුවට තියෙන එකක් විදි. කාය දසක භාව දසක වස්තු දසක කියලා ඉතාමලා පරමාණ තුන කම්පිල්ලන. මේක ඇහැට බලන සුළු එකක් නෙමෙයි. ඇහිට පිය ගහන මොහොතෙන් කෝටි ලක්ෂ පණුවක් තරම් ඉතාම සුළු මොහොතටයි මේක පහල කරන්නේ. පහළ කරපු මොහොතේ පටන් පරිවර්තනය වෙන්න පටන් ගන්නා චිත්ත පරම්පරාව පහළ වෙලා. දැන් මොකක්ද හටගන්නේ? අන්න
paṭisandhi를 일으킬 때 바로 karma의 힘으로 마음과 몸 두 가지가 생깁니다. 그것이 생기는 것은 우리가 크게 생각하는 그런 것이 아닙니다. kāya-dasaka, bhāva-dasaka, vatthu-dasaka라는 아주 작은 원자 덩이 세 개입니다. 이것은 눈으로 볼 만한 것이 아닙니다. 눈을 깜박이는 순간의 억만분의 일만큼 아주 짧은 순간에 이것이 나타납니다. 나타난 순간부터 바뀌기 시작하는 마음의 흐름이 나타났습니다.
වෙලා. දැන් මොකක්ද හටගන්නේ? අන්න පරිසන්ධිය ඇල්ලුවට පස්සේ සංජාති අවස්ථාවට ආවා. ජාති සමග බැඳි. තිබුනේ මොකක්ද අපි ඇසුරු කරලා? ඒ ගති ලක්ෂයන්ට අනුකූල වන්නා වූ දේ දැන් බාහිර ලෝකයනුත් ැදලෙනවා ආකර්ශයලා කාන්දමට වාගේ කර්ම වශයෙන් ඉපදනවා. චිත්ත වශයෙන් ඉපදවනවා. බාහිර ලෝකේවත් එක ගන්නවා. මේවා ඔක්කොම එක පොදියක් හදලා හිලා සංජාති පොදියක් හදනවා. දැන් සංජාති කියලා සූක්ෂමය හැබැයි සූක්ෂම වෙන්න දැන් බැහ. ප්රගුණ කර ගත්තේ මොකක්ද? බලාපොරොත්තුව මොකක්ද අර ඝනීභාවන වෙච්ච කයක් අල්ලගෙන ඝනී භාවන වෙච්ච කයකින් ඝනීභාවන වෙච්ච ලෝකයක් කියලා පළඟ කරොරකා දුක්තියක් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. ඒ අනුව හැදිච්ච හටගත්තේ විඤ්ඤාණ ස්වභාවයයි දැන් තියෙන්නේ.
이제 무엇이 생깁니까? paṭisandhi를 붙잡은 뒤 sañjāti 단계에 왔습니다. jāti와 함께 묶였습니다. 우리가 의지해 온 것은 무엇이었습니까? 그 성질들에 맞는 것을 이제 바깥 세상에서도 끌어당깁니다. 자석이 끌어당기듯 karma로 생겨나게 하고 마음으로 생겨나게 합니다. 바깥 세상에서도 가져옵니다. 이것들을 모두 한 꾸러미로 묶어 sañjāti의 꾸러미를 만듭니다. sañjāti라는 것은 미세하지만, 이제는 미세하게만 있을 수 없습니다. 닦은 것이 무엇이었습니까? 바람이 무엇이었습니까? 굳은 몸을 붙잡아, 굳은 몸으로 굳은 세상에서 누림을 바라는 것이었습니다. 그에 따라 생겨난 viññāṇa의 성품이 지금 있는 것입니다.
හැබැයි දැන් ඉතින් බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට කරන්නේ නැත්නම් මේ ලෝකේ වුනාට වටිනාම බලාපොරොත්තුව ඒ සතාට තියෙනවා. බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට කරගන්න කයක්න. තියෙන කලයි ඒක කරගන්නත්. දැන් ඕක තමයි
그러나 이제 바람이 이루어지지 않는다면, 이 세상에서 가장 값진 바람이 그 중생에게 있습니다. 바람을 이룰 몸입니다. 그것을 이룰 수 있는 것도 몸이 있을 때뿐입니다.
තියෙන කලයි ඒක කරගන්නත්. දැන් ඕක තමයි සංජාතික අවස්ථාවේ ඔය මනෝමය කාය කිව්වෙත් ඕක අර තිරපුල සූත්ර එහෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙලා තියෙන්නේ මැරිච්ච එක්කෙනා මැරුනට පස්සේ ගෙවල් අකුසිල් වල ඉන්නවා. දර මැහි වල ඉන්නවා. මිදුල් දන් තැන්වල ඉන්නවා. මිදුල් කනවා. මේ විදිහට ඉන්න කොටසක් ඉන්නවා කියලා ප්රේතකොට
이것이 sañjāti 단계의 manomaya-kāya(마음으로 된 몸)라고 한 것입니다. 그것을 Tirokuḍḍa sutta에서 Buddha께서 보여 주셨습니다. 죽은 이는 죽은 뒤에 집의 담 밖에 있고, 네거리에 있고, 문간에 있다고, 이런 식으로 있는 무리, 곧 peta들이 있다고 하셨습니다.
මෙන්න මේ වගේ මේ සංජාතික සත්වයා ඔන්න ඔය සූක්ෂම කායකෝ ඉන්නවා. මේ කයක් අත්හැරියා මතු කයකට ගියෙත් නැ. ස්වාමීනි සත්වයා කුමක් උපාදානය කරගන්න ජීවත් වෙනවා කියලා වචගොත්ත පරිජික අහනකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මේ කය අත්හැරියා මතුයකට ගියෙත් නැහැ. තණ්හා උපාදානය කරන්නේ ඒ අවස්ථාවේ ජීවත් වෙනවා කියලා මම කිර බුදුරජාණන් වහන්සේ දෙන්න. එහෙනම් දැන් හතරක් නැත්තේද? ඔය තියෙන්නේ ඉන්න එක්කෙන හැබැයි මේ පටිසන්ධියටයි චුත්තියට හතරක් එහෙම නෙමෙයි මේ තියෙන්නේ ඒක දැන් වෙලා ඉවරයි.
이처럼 이 sañjāti의 중생은 그런 미세한 몸으로 있습니다. 이 몸을 버렸지만 다음 몸으로 간 것도 아닙니다. '스승이시여, 중생은 무엇을 upādāna로 삼아 삽니까?'라고 Vacchagotta 유행자가 여쭈었을 때 Buddha께서는 '이 몸을 버렸으나 다음 몸으로 간 것도 아닐 때, 그때는 taṇhā를 upādāna로 삼아 산다고 나는 말한다'고 설하셨습니다. 그렇다면 사이(antara)가 없는 것입니까? 거기 있는 것은 그 사람입니다. 그러나 paṭisandhi와 cuti 사이에 틈이 있다는 것이 아닙니다. 그것은 이미 끝났습니다.
අද අන්තරවය කියලා හඳුනේ ඕකට වචනය කොයි ඒකෙන් ගත්තත් සංජාතික අවස්ථාව කියන්නේ ඕක මෙන්න මේ සංජාතික අවස්ථාව තුළ ඉන්න පුළුවන් කාලයක්.
오늘날 그것을 antarābhava라고 압니다. 어떤 말로 부르든 sañjāti 단계라는 것이 그것입니다. 이 sañjāti 단계 안에 머물 수 있는 기간이 있습니다.
තමා විසින් කරන ලද්දා වූ කර්මයම විපාකර දායාදෙන උරුම කරගෙන ඒ කර්මය විපාකයක් ක්රියාත්ම තමාට අවශ්ය කරනවට ඝනී භවන කය බලු වශයෙන් නම් බළු වශයෙන් හෝ මිනිස් නම් මිනිස්සු වශයෙන් හෝ ඊට ගැලපෙන්නා වූ ආකාරය මතු කරලා දෙනකම් ඒ කර්ම ශක්තිය මිවලා හදලා දෙනකම් අසහන කාරියෝ බලා ඉන්න සිද්ධ වෙලා තියෙනවා බොහොම දුකින්.
자기가 지은 karma 그대로를 과보로, 유산으로 물려받아, 그 karma가 과보로 작동하여 자기가 바라는 굳은 bhava의 몸을, 개라면 개로, 사람이라면 사람으로, 그에 맞는 모양으로 드러내 줄 때까지, 그 karma의 힘이 빚어 만들어 줄 때까지, 불안 속에서 몹시 괴롭게 기다려야 합니다.
බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට වෙනකන් අසහන දැන් ඉන්නේ පොඩි අසාහනයකින් නෙමෙයි. කය නැති අසාහනයෙන් දැන් ඉන්නේ. දැන් පළවෙනි බලාපොරොත්තුව ඒක ලෝකේ ඊට වඩා වටිනා බලාපොරොත්තුවක් ඒ සත්වයටර් තව නෙ. දැමක් යම් කෙනෙක් සතුටු වෙන්නේ වටිනාම දේ ලැබුනේ. දැන් වටිනාම දේ නැ.
바람이 이루어질 때까지 불안합니다. 지금 있는 것은 작은 불안이 아닙니다. 몸이 없는 불안 속에 있는 것입니다. 첫째 바람, 세상에서 그보다 값진 바람이 그 중생에게는 없습니다. 누구든 가장 값진 것을 얻을 때 기뻐합니다. 그런데 지금 가장 값진 것이 없습니다.
හරියට මේ වෙලාවට හුළඟට ගහගෙන යන පරණැලවා කර්ම ශක්තියේ බලයට ගහගෙන යනවා. කර්ම ශක්තියේ බලයෙන් යම් දෙය කරලා දුන්නේ. කරපු දේට විපාක වශයෙන් හේතුඵල වශයෙන් විපාකෙන දෙන්න. ඒ දුන්න දේට තනු දන් දීලා තිබුණ නම් කර්ම බලයෙන්ම දානය හම්බ වෙනවා. එහෙනම් ආහාරය හම්බ වෙනවා. වසර පූජා කරලා තිබුණා නම් එහෙනම් වසර වලින් තමන් වන්ගේ දේ හිංග කරන්න නැතුව සෝභ කරන්නේ නැතුව ඒ විතර හිටියා නම් ඒ අනුකූලත්වයට අනුකූලව වසරට මැවිලායි. එන්නේ. මැවෙන්නේ කර්මඵලය. අන්න කර්ම විපාකයට ගෝචර වෙලා. ප්රධාන වෙලා. ඔය කාලය තුළ කන බොන දේවල්, අඳින පළදින දේවල් පවා ඒ කරපු දේට තනකූල විපාක වශයෙන් ලබාගෙන තමන් වුන හැටියට නෙමෙයි. අර විපාකය තන ලැබෙන දේ ජීවත් වෙන කාලයක් තියෙනවා ඔන්න ඔය කාලය. අන්තරවය කිව්වෙත් ඔය සංජාතික අවස්ථාව ඔය අවස්ථාව තුළ අවුරුදු ගානක් හරි ඉන්න පුළුවන්.
마치 바람에 날리는 마른 잎처럼 이때 karma의 힘에 휩쓸려 갑니다. karma의 힘으로 무엇을 해 주는 것입니다. 한 일에 대한 과보로, 원인과 결과로 과보가 주어집니다. 보시(dāna)를 했다면 karma의 힘으로 그 보시가 돌아옵니다. 그러면 먹을 것이 생깁니다. 옷을 공양했다면, 자기 것을 아끼거나 숨기지 않고 그만큼 했다면 그에 맞게 옷이 생겨나 옵니다. 생겨나는 것은 karma의 결실입니다. karma의 과보에 휩쓸려 그것이 으뜸이 됩니다. 그 기간에는 먹고 마시는 것, 입고 걸치는 것조차 지은 것에 맞는 과보로 얻으며, 자기가 원하는 대로가 아니라 그 과보로 얻는 것으로 사는 기간이 있습니다. 바로 그 기간입니다. antarābhava라고 한 것도 그 sañjāti 단계이며, 그 단계 안에서 몇 해라도 머물 수 있습니다.
ඒ අවුරුදු ගානක් ඉඳලා ඒ කර්ම බලවේගියම නියම උපතකට අවස්ථාව ලැබුණු ඔහුට ගැලපෙන තන්ට ඔහු ගෙනක් දාලා. පුද්ගලයෙක් නෙමෙයි මේක කරන්න. අර අපි ඉතින් කරනත් දා වූ කර්මයට විපාක වශයෙන් කර්මය විසින්මයි මේක සිද්ධ කරන්නේ.
몇 해를 그렇게 있다가 그 karma의 힘이 참된 태어남의 기회를 얻어, 그에게 맞는 자리에 그를 데려다 놓습니다. 이것을 하는 것은 어떤 사람이 아닙니다. 우리가 지은 karma의 과보로 karma 스스로 이것을 일으킵니다.
ඔන්න ඔය වෙලාවදී අපි අසරණව ඉන්නේ. හැබැයි දැන් ඉතින් ඔතෙන්දි අපි එකක් දකින්න ඕනේ. සතාට මහා විපාකයක් ගෙවෙවන්නම උපදිනවා මිසා සතාට එහෙම ගුණ නුවණක් වඩන්න පුළුවන් තයෙක් උපදින්නේ. ඒක සතර අපාගත් උප්පත්තිය. මිනිස්සු උප්පත්තියක් නම් ලැබුනේ. මිනිස්සු උප්පත්තියට එහෙම නෙමෙයි. යමක් කර කියාගන්න පුළුවන්, තේරුම් ගන්න පුළුවන් නුවණක් ඇත් හැටියටයි විහ උපදින්නේ.
그때 우리는 의지할 데 없이 있습니다. 다만 여기서 하나를 보아야 합니다. 짐승은 큰 과보를 치르려고 태어날 뿐, 덕과 지혜를 키울 수 있는 몸으로 태어나지 않습니다. 그것이 네 apāya의 태어남입니다. 사람으로 태어났다면 사람의 태어남은 그렇지 않습니다. 무언가를 하고 말하고 이해할 수 있는 지혜를 지닌 채로 태어납니다.
අන්න මිනිස්සු උපදින කෙනෙක් ඊට ගැලපෙන්නා වූ කුසයකට ඕගින් කලක විදියට අනුකූලව කර්ම බලවේගෙන් ගියක් දානවා සමහර වෙලාවට බීමට උදව් කරලා අල්ලපු ගෙදරකට වැනපන් කියලා බොන්න දීලා ඔය ජාතිය එහෙම කරලා තිබුණා. හොඳට බැම් අහන්න පුළුවන් හොඳ කුණු හර පහන් තාත්තා කෙනෙකුට දා උපදින්න තමයි මේ කර්ම බලග ඉඳන් බලකට දාන්නේ.
사람으로 태어나는 이는 그에 맞는 뱃속으로, 지은 대로 karma의 힘에 따라 들어갑니다. 때로 남의 술자리를 거들어 옆집 사람에게 '가서 마셔라' 하며 마시게 하는 그런 짓을 했다면, 욕을 잘하고 지독한 상말을 하는 아버지에게 태어나도록 karma의 힘이 데려다 넣습니다.
දැන් අපි දැනගන්න අදහ ගා කරන එකක්. බොල්ල ටිකක් එහෙම දීලා උල්පන්දන් ටිකක් දීලා යවනවා. තමන්ගේ හතුරට බන්නවා. බයිනුවට සන්තෝස වෙන්න. ඕවායහම කරලා තිබුණ නම් ඕනා අපි පුරුදු කරේ තිබුණේ. දැන් ඉතින් අන්තිම බේබදු තාත්තෙක්ගේ හොඳ කුණුහරමෙන් බයින්න කෙස්සේ කෙටින් ඇල්ලගෙන ගහන බයින්න ඔය ජාතියේ තාත්තෙක් ඉන්න තෙන එක අම්මයගේ කුසක් තමයි මේ කර්ම සාන් ගිහිදා යෝග්ය වෙලා තියෙන්නේ.
우리가 알다시피, 술을 좀 먹이고 부추겨서 보내 자기 원수에게 욕을 퍼붓게 합니다. 욕하는 것을 보고 기뻐합니다. 그런 짓을 했다면, 그것을 우리가 버릇으로 익혔다면, 이제는 지독한 술꾼 아버지, 상말로 욕하고 머리채를 잡고 때리며 욕하는 그런 아버지가 있는 곳, 그런 어머니의 뱃속이 이 karma에 알맞은 자리가 되어 있습니다.
මොකක්ද හේතු? අපි විසින් කරපු එක අපිට විපාක විදිහට තැන. දැන් කාරද පවරන්නේ? අපිම පවරගන්න එතර. මම කරපු අසාධාරණීනේ මට මේ එන්නේ කියලා. දැන් කාරයි දැන් ගේ අතර
까닭이 무엇입니까? 우리가 한 것이 우리에게 과보로 왔습니다. 이제 누구를 탓합니까? 우리 스스로를 탓해야 합니다. '내가 저지른 부정이 나에게 오는 것이다' 하고.
මේ එන්නේ කියලා. දැන් කාරයි දැන් ගේ අතර බැලැලා තියෙනවද ඒ අමර බැල වෙලා තියෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් කාගේ හරි අම්ම එක තමන් එකතන මොනවාහරි පුද්ගලික අමනාපයක් මුල් කරේ. ඔය ගනි ගැහි මම කියලා දන්න නැතුව මහා වෙස කරන්න ඔය ගැනි මෙහෙම කියලා. නැති ඒවත් දොතලා කියලා හදලා කියලා අභූත චෝදනා නගලා ඔය ජාතියක් කරලා පුරුද්දක් තිබුණේ. අම්මයෙකුත් හම්බවෙනවා ඒ ජාතිය බදා.
누군가의 어머니에 대해, 자기에게 어떤 개인적인 불만이 있다고 해서 '그 여자는 이렇다, 몸 파는 여자다' 하고 떠벌리고, 없는 일까지 지어내어 근거 없는 비난을 퍼뜨리는 버릇이 있었다면, 바로 그런 종류의 어머니를 만나게 됩니다.
දැන් කවුද බල තෝරලා දුන්නේ? අපි විසින් කරපු කර්මය කර්මඵල වේගය තෝරලා දුන්නා. කවුරුවත් දෙවියෙක්වත්, බ්රහ්මයෙක්වත් තව මේ ලෝකේ තිපතික තෝරලා දුන්නා නෙමෙයි. අපි විසින්ම කරපු දේට අනුව කර්ම බලවේගය තෝරලා දුන්නා එබඳුම වෙසනගේ බල.
그럼 누가 골라 주었습니까? 우리가 지은 karma, karma 결실의 힘이 골라 주었습니다. 어떤 신도, brahma도, 이 세상의 다른 어떤 존재도 골라 준 것이 아닙니다. 우리가 지은 것에 따라 karma의 힘이 그런 몸 파는 여자를 골라 주었습니다.
දැන් බේ බදු තාත්යෙකුයි, වෙසනක් අම්මයෙකුයි. දෙන්න එක්ක ඉන්න එතනකට ඔක්කන්ති අවස්ථාව ගිහින් දැම්මවා. උප්පත්ත වෙන්න. දැන් මොකද වෙන්නේ? අන්න අන්තලාභයි
이제 술꾼 아버지와 몸 파는 어머니, 이 둘이 함께 있는 곳으로 okkanti 단계를 데려다 넣었습니다. 태어나도록. 이제 어떻게 됩니까?
කියනඑ කරන්නේ නැහැි ගත්තත් නැතත් අන්තරභයි කියනඑක කරන්න නම් සංජාතකන එක යන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සූස්ම කය කී යනවා. අපිට ඕන හැටියට යන්න පුළුවන් නම් එහෙම එකවත් යන්නේ නැහැ නරක තැනක හොඳ දැන් තෝරග හෙන පොරයක් තියෙනවා. ඒ ලෝකේ අහවල් එක්කෙනා කෝටිපතියක් ආරයා සුදුනම් මමයි ඒ බට යන්නේ ඔබට දෙන්නේ නැ එතන ඔහොම පොර කන්න පුළුවන්. ඒ සෙල්ලම් හම්බ වෙන්නේ නැහැ. ඔය කියන අන්තර බයවකින් එහෙම නැත්නම් ඔය කියන සංජාතක
미세한 몸이 끌려갑니다. 우리가 원하는 대로 갈 수 있다면 아무도 나쁜 곳으로 가지 않겠지요. 좋은 곳을 고르려는 다툼이 벌어질 것입니다. '세상의 아무개 백만장자 집이 준비됐다, 그리로 가는 건 나다, 너에겐 안 준다' 하고 거기서 다툴 수도 있겠지요. 그런 놀이는 그 antarābhava에서든 sañjāti에서든 얻을 수 없습니다.
අන්න ඒ වගේ පොරල් ක්රමය එහෙම අල්ලන්න බැහැ. පාර්ලිමේන්තු වරේ වගේම කරන්න බැහැ. මොකද වෙලා තියෙන්නේ? ප්දැලට පුළුවන් කමක් නෑ තමන්ට ඕන තසෙන්ට යන්න ඕන. කොළකට ඕන තන්ට පංගඩලේ හැටියට ඒ තැනට ගෙනියනවා. මෙන්න මේ වගේ සංජාතකයා පරණි දක්කවා කර්ම බලවේගයත් අනුකූලයි වහල වෙලා තියෙන්නේ.
그렇게 다투는 방법은 쓸 수 없습니다. 의회 선거처럼 할 수 없습니다. 어떻게 되어 있습니까? 마른 잎은 자기가 원하는 곳에 갈 수 없습니다. 바람이 원하는 곳으로 마른 잎을 그 자리로 데려갑니다. 이처럼 sañjāti의 중생은 마른 잎처럼 karma의 힘을 따르는 노예가 되어 있습니다.
කර්ම බලවේගයෙන් අරගෙන ගිහිල්ලා දැම්මේ යම් තැනකටද හොරන්න දෙයක් නැහැ හොඳ වුනත් නරක වුනත් එයාට කර්මය විපාකය පිළිගන්න වෙන්නේ. පිළිගත්තා තත්ත්වෙන විදින්න වෙන්නේ. හිමි තැනට යන්න. මෙන්න හි කරා ගිහිල්ලා උප්පත්තිය ලබා දෙනවා. හැබැයි මොහු බලාපොරොත්තුවක් හිෂ්න් හරි?
karma의 힘이 데려다 놓은 곳이 어디든 고를 것이 없습니다. 좋든 나쁘든 그는 karma의 과보를 받아들여야 합니다. 받아들여 그 처지대로 겪어야 합니다. 자기 몫의 자리로 가야 합니다. 그 자리로 가서 태어남을 얻습니다. 그런데 그의 바람은 이루어졌을까요?
මොන බලවේකින් හරිගේ බලාපොරොත්තු තදම බලාපොරොත්තුව මොකක්ද ඒ බලාපොරොත්තු වෙච්ච ජාතිය වැඩ පිළිවිල කරන්න අවශ්ය කරන්නා වූ ඊට ගැලපෙන පරිසරයක් පැවැත්ම. ඔහුට ඒ වෙලාවේදී එහෙම ඒක නරකයි කියලා හිටෙන්නේ නැ. මොකද ගතියට අනුකූලය පරිසරය ඔහුට පේන්නේ එක හොඳ
어떤 힘으로든 이루어졌습니다. 그의 가장 강한 바람이 무엇이냐 하면, 그 바라던 종류의 일을 하는 데 필요한, 그에 맞는 환경과 존재입니다. 그때 그에게는 그것이 나쁘다고 여겨지지 않습니다. 자기 성질에 맞는 환경이기에 그에게는 그것이 좋게 보입니다.
මායාව රැවටිලා තුළින් මේ විඤ්ඤාණය මායාවට උක්මා කළා. දැන් මේ පරිසන්ධියට යනකොට ඇති වෙන්නා වූ මේ කියන ඇති වෙන්නා වූ ඒ කර්ම බලයෙන් හටගන්න චිත්ත වීතු චිත්ත පෙළම තිත්පට ගෝචර වෙන්නේ එබඳු දේම හොඳ හැටියට ඒ වෙලාවට එබඳු දේ ප්රියයි.
환영과 속음을 통해 이 viññāṇa가 환영에 빠졌습니다. 이제 이 paṭisandhi로 갈 때 생기는, karma의 힘으로 생기는 citta-vīthi, 마음의 흐름이 그런 것만을 좋은 것으로 받아들입니다. 그때는 그런 것이 좋습니다.
හැබැයි ගිහිල්ලා පස්සේ දුක් විඳිනකොට අප්රියා වෙන්නේ. දකින දර්ශනය පියා හිතාල ඒ හිතවන දර්ශනයට ගිහිල්ලා එතන වඩනට පස්සේ ඒක විපාක එනකොට අප්රිය විනිද්ද වෙන්නේ දුක් වේදනාවෙන් එතකොට අනේ මට වෙච්ච දෙයක් හිතන්න.
그러나 가서 나중에 괴로움을 겪을 때 싫어지는 것입니다. 그때 보는 장면은 좋다고 여깁니다. 그 좋아 보이는 장면으로 가서 거기서 자란 뒤 그 과보가 올 때, 싫음을 괴로운 vedanā로 겪습니다. 그때에야 '아, 나에게 이런 일이 생겼구나' 하고 생각합니다.
විවාහ වෙන්න යනකොට යන්නේ කොහොමද සියල්ලම සත්තුමහල් ප්රාසාදය තියාගෙන සංකීධිය ආපන්න පළඳවාගෙන කුමාරිකාවට සැප දෙනවා කියලා කියනවා. සැපගන්න යනවා. ගියාට
결혼하러 갈 때 어떻게 갑니까? '칠층 궁전도 다 갖추고 장신구로 꾸며서 아가씨를 행복하게 해 준다'고들 말합니다. 행복을 얻으러 갑니다. 그런데 간 뒤에는,
පස්සේ මොකද හම්බෙන්න මාසයක් ඇන් හම්බවෙන්නේ නැහ. අල්ලගත්තා කේ තියෙන්නේ. කැරවා දෙපැත්තට දුන්නා දෙකක්. කැලුවා කොන්ද කැපුවා කොඩේ දැම්මා වළන් හෝදන්න මගේ එකක් වයන්න දාග ගැහුවා පයින් පිටි පසට ඇැදගෙන වැටෙන්නේ. ගත්තා කෑත්ත ඒකි. ගත්තා ඉලපොත දා ගත්තා මරා ගත්තා. දැන් වැඩපිලලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
යනවා දැන් මොකද කියන්නේ අනේ මෙච්ච කර්මයක හැටි මේක කරලා ඉන්න වුණා මේක කියලා ඉන්න වුණා දැන් හිතු පටන් ගන්නකොට කොහොමද එහෙමද පටන් ගන්නේ අන්න කතාදයක් බඳින්න විවාහයක් වෙන්න පටන් ගන්න දවසේ සුන්දර ලෝකය වගේ පේනවා උප්පත්තියට එන වෙලාව ඔක්කන්ති අවස්ථාව එදාට පේන්නේ අර නරක එකක්. ඕක තමයි අවිද්යාව. විපාකය වහලා සුන්දර ලෝකයක් මායාව මතු කරලා මායා සහගත විඤ්ඤාණය මායාවට සවට්ටනවා. ගෙනහලා උප්පත්තියන රතාවී වටනාදයක් කරගන්න.
그렇게 일이 흘러갑니다. 그러면 무엇이라 말합니까? '아, 이런 karma였구나. 이런 일을 당하며 살아야 했고 이런 말을 들으며 살아야 했구나.' 그런데 생각해 보면 처음엔 어떻게 시작되었습니까? 혼인하는 날, 결혼이 시작되는 날에는 아름다운 세상처럼 보입니다. 태어남으로 오는 때, okkanti 단계의 그날에도 그 나쁜 것이 좋게 보입니다. 그것이 avidyā입니다. 과보를 가리고 아름다운 세상이라는 환영을 드러내어, 환영에 물든 viññāṇa를 환영에 속게 합니다. 그렇게 데려가 태어남에 빠지게 합니다.
ඉතින් මිනිස්සු උපත්තියක් ආව නම් ඔය විදිහටත් මිනිස්සු වුනත් ප්රවෘත්ති වශයෙන් කරලා තිබිච්ච ඒ මිනිස්සු විඳින්න පුළුවන් කර්ම විපායක අනුකූලව තමයි. ඒ ජාතිය උප්පත්තියට සුළු සෙනක් දාය. හැබැයි මිනිහෙක් හැටියට විඳින්න පුළුවන්. මැරෙන්නේ නැ. දහ දුක් විහැක ඉවසන්න පුළුවන්. මැරෙන්නේ නැතුව ඉවස විඳිනවා. හොඳ හෝ නරක දෙකම මේවයි. මෙන්න මේ ගෙනහලා දාන්නලට අපි ඔය සියල්ලම මහාවේ පස්සේ හොඳ ලකරක සැප දුක්ඛාව ආවේ පස්සේ. උප්පත්ත වශයෙන් ආපු අවස්ථාවේදී කර්ම විපාකයෙන් අපේ මායාවට අනුකූල අපි හැඳිලා හිටපු කන ඒක ප්රිය කරනවා. අන්න ප්රියමනාප කරන අන්තිම අවස්ථාව වටිනාම අවස්ථාව ඕක
그러니 사람으로 태어났다면 그렇게, 사람이라 해도 살면서 지어 둔, 사람이 겪을 수 있는 karma 과보에 맞게 그런 종류의 태어남으로 들어갑니다. 다만 사람으로서 견딜 수 있습니다. 죽지 않습니다. 온갖 괴로움을 참을 수 있습니다. 죽지 않고 참으며 겪습니다. 좋은 것이든 나쁜 것이든 둘 다 그렇습니다. 이렇게 데려다 넣을 때, 좋고 나쁨, 즐거움과 괴로움은 모두 나중에 옵니다. 태어남으로 오는 때에는 karma 과보로, 우리 환영에 맞게, 우리가 익숙했던 것을 좋아합니다. 그것을 좋아하는 마지막 단계, 가장 값진 단계가 바로 그것입니다.
කයක් ලබාගෙන ලැබුණවා කරන්න බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට කරන්නේ කයකින් නම් එබඳු කයක් ලැබෙනකන් බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට කරගන්න බැරිනම්. අධීක බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා ලෝකයේ පළවෙනි බලාපොරොත්තු වෙනවා අනේ මම කයක් ලබාගන්නේ කොහොමද? මෙන්න මෙතන්ලා තමයි සංජාතික අවස්ථාව ඉන්නේ. අනේමට කයක්.
몸을 얻어서 바람을 이루는 것이라면, 몸으로만 바람을 이룰 수 있는 것이라면, 그런 몸을 얻기 전에는 바람을 이룰 수 없기에 지극한 바람이 생깁니다. 세상의 첫째 바람입니다. '아, 내가 몸을 어떻게 얻을까?' 바로 여기에 sañjāti 단계가 있습니다. '아, 나에게 몸이 있었으면.'
දැන් එයාට පේනවා. සූක්ෂම කයට පේනවා. අනික් අය වැඩ කරන හැටි. එයා බලාපොරොත්තු වෙන ජාතිය වැඩ කරන මිනිස්සු පේනවා. හරි කැමතියි ඒ ජාතිය කරගන්න. මම කොහොම කරන්නද? මට කයක් නැහැනේ. මිනිස්සුට ඕන ඒවා හයාන කනවා පේනවා. අනේ මටත් එහෙම කන්න දැන්නම් මට එහෙම හොයාගන්න විදිහක් නැදැක් නැ. ලැබිච්ච එකක් එපැ මම කන්නේ. දැන් ඒකත් දුකක්. මෙහෙම විශාල අසහනයට පත්වෙලා තමයි සංජාතික අවස්ථාවේ සත්යයෝ වෙන්නේ. බොහෝ
그에게는 보입니다. 미세한 몸에 보입니다. 다른 이들이 일하는 모습이. 자기가 바라는 종류의 일을 하는 사람들이 보입니다. 그런 일을 몹시 하고 싶습니다. '내가 어떻게 하지? 나는 몸이 없는데.' 사람들이 원하는 것을 찾아 먹는 것이 보입니다. '아, 나도 그렇게 먹고 싶은데 지금 나는 그렇게 찾을 방법이 없다. 얻은 것이나 먹어야 한다.' 이것도 괴로움입니다. 이렇게 큰 불안에 빠지는 것이 sañjāti 단계의 중생입니다.
සංජාතික අවස්ථාවේ සත්යයෝ වෙන්නේ. බොහෝ ඉන්නවා කෝටි ප්රකෝටි ගන් ඉන්නවා. යමක් නැහැ. එන්න තැනක් නැහැ. මේවා කයක් ලබාගෙන මොල ආරම්භ වෙන්නේ නැහ. තමන්ට කරගන්නත් බැහැ කර්මඵලගට අනුකූලවයි ඒවා සිද්ධ වෙන්නේ. මෙලොව ජීවත් වෙලා ඉන්න විදිහට ජීවත් වීමට බාධක පැමිණෙව්වො ඕක මැරිලා ගියා නම් හොඳයි. ඔය ජාතියේ හිතුව එහෙම දේවල් කිව්වොත් කොළො එබඳු පුද්ගලයෝ මැරිලා ගිහිල්ලා ඔතෙන්ට පත් වෙලා හිතන් කයක් නැතුව අවුරුදු කෝටි කන ඉන්න අවස්ථාව තියෙනවා. ිය කාලයක් නෙමෙයි ගණබ්බැගේ ආවු ඒකත් එක්තරා විපාකයක් විඳෙන තැනක්.
그런 이들이 많습니다. 수천만, 수억으로 있습니다. 아무것도 없습니다. 들어갈 자리가 없습니다. 몸을 얻어 시작할 수가 없습니다. 스스로 할 수도 없고, karma 결실에 맞게 그것들이 일어납니다. 이 세상에 살 때 남이 살아가는 데 방해를 하고 '저놈 죽어 버리면 좋겠다' 같은 생각을 하고 말을 했다면, 그런 사람은 죽어서 거기에 이르러 몸 없이 수천만 년을 지낼 수도 있습니다. 짧은 기간이 아닙니다. gandhabba로서의 수명입니다. 그것도 하나의 과보를 겪는 자리입니다.
මේ වගේ කරගත්තා ගන්ධබ්වේ උපදින්න බල හම්බ වෙන්නේ නැතුව කර්ම බලවේගයෙන් ක්රියාත්මක වෙලා හිතන් ගැඹ යන්නේ නැතුව යන්න ගිහින්හෙන් ඇදිලා යනවා. ඔය වගේ තත්ත්වයට පත්වෙන්න. කෙළවරක් නැතුව ඉන්නවා.
이렇게 지은 이는 gandhabba로 태어날 힘을 얻지 못하고, karma의 힘이 작동하여 뱃속으로 가지 못한 채 이리저리 끌려다닙니다. 그런 처지에 이르러 끝없이 지냅니다.
අසහනය විශාලයි. මොකද බලාපොරොත්තුව අසහනී වෙන්න අවිද්යා බලාපොරොත්තු යුත්තයි. අනේ මෙහෙම කයක් මට ඕනන නෑනේ. මෙන්න මේ කියන විශාල අසහනයකින් පෙළිපිළි. අර කර්ම බලවේගය ගෙවෙනකම ගැබක් හම්බවෙන්න විදිහක් මේ ලෝකේ හටගන්නවා. එබන්ද පරිසරයතු මේ වගේ හරියට කෝටි ගානක ස්වීප් ගන්නකොට එකට පොඩ්ඩක් එකක් හැදෙනවා ඔය අන්තබයිකව ඉන සංජාතකින් කෝටි ගානකාගින් එකෙකුටයි. කොයි වෙලේ හරි කර්ම බලවේගය ක්රියාත්මක වෙලා කියලා හිතනම් කොහේ හරි ගැබකට යන්න අවස්ථාව ලැබෙන්නේ.
불안이 큽니다. 바람이 불안하게 만드는 avidyā의 바람을 지니고 있기 때문입니다. '아, 이런 몸 없는 처지는 원치 않는데' — 이렇게 큰 불안에 시달립니다. 그 karma의 힘이 다할 때 뱃속을 얻을 길이 이 세상에 생깁니다. 그런 환경은 마치 수천만 장의 복권을 살 때 하나가 조금 당첨되는 것처럼, antarābhava에 있는 sañjāti 수천만 가운데 하나에게만 옵니다. 언제든 karma의 힘이 작동했다고 하면 그때 어딘가의 뱃속으로 갈 기회를 얻습니다.
අන්න ඒ අවස්ථාව ලැබෙනකොට දැන් ඇහුවොත් එහෙම හරියට ඔය වෙලාවේ ඉන්නේ. අර අන්තරාභික අවස්ථාව ඉන්නේ නැත්නම් අර ගන්ධබ්බ අවස්ථාව කියලා කියන්නේ ඕකට ගන්ධබ්බෝච පච පත්තිතෝ කෝධි ආදි වශයෙන් පෙන්නුවේ ගන්ධබ්බයෙක් බරට දුල් වෙන එක. ගන්ධබ්බ අවස්ථාව නැත්නම් සංජාතික අවස්ථාව තුළ අප්රමාණ මනුස්සයෝ මනුස්ස උපදින්න ඉන්නයි ඉන්නවා. බළුව උපදින්නයි ඒ ආකාරයයි ලෝකේ ඕන තරන් ඉන්නේ.
그 기회가 올 때 묻는다면, 그때 있는 것은 그 antarābhava 단계, 아니면 gandhabba 단계입니다. 'gandhabbo ca paccupaṭṭhito hoti'라고 보여 주신 것이 gandhabba가 뱃속에 드는 것입니다. gandhabba 단계, 곧 sañjāti 단계 안에 헤아릴 수 없는 사람들이 사람으로 태어나려고 있습니다. 개로 태어나려는 것들도 그렇게 세상에 얼마든지 있습니다.
අවස්ථාව මේ පහුඵලය හැදෙන්න ඕනේ උපදින්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තමන් කරපු විපාකයන් ගෙව ගෙවා ඔවතනින් තේරෙන්නේ. කෝටි ගානට එක්කෙනෙක් තේරෙනවා ගැපකට ඉන්න. අනික්තියට එන්න යනවා ඇදිල ගක්
자기가 지은 과보를 치르고 또 치르며 그 가운데서 골라집니다. 수천만 가운데 한 사람이 골라져 뱃속에 들게 됩니다.
ගැපකට ඉන්න. අනික්තියට එන්න යනවා ඇදිල ගක් හැදෙන්න ලංවෙන ඉලට කෝටි ගානක් කමන සිතලා ආකර්ෂණ ආකර්ෂණය වෙලා හිට මොකද කරන්නේ තැන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හම්බුනේ අල්ලගන්න හුනා එකට අහුනේ එයාත් ඇල්ලුවා නෙමෙයි අහුනා කර්ම ශක්තියෙන් අනික් අය ඇඳලා ගියා අහගටාගන්න දැන් හදාගෙන යනවා. යන්න ගියා යන්න තැනක් හම්බෙනවා. බලාපොරොතු ඉෂ්ට වෙන්න ආවා ඇදලා ගියා. ඔහොම කෝටි වතාවක් ඒගොල්ලන්ට සිද්ධ වෙනවා. කොච්චර වෙනවද කියලා දන්නේ
하나가 걸립니다. 그도 스스로 붙잡은 것이 아니라 karma의 힘으로 걸린 것입니다. 다른 이들은 끌려왔다가 도로 끌려갑니다. 갈 자리를 얻을 것 같아, 바람이 이루어지려나 하고 왔다가 끌려 나갔습니다. 그렇게 수천만 번 그들에게 일어납니다. 얼마나 일어나는지 누가 알겠습니까.
දෙන්න එකේ කාම සම්භෝගයක් හිදිච්ච වෙලාවක දැන් මාතා පිතුමේ මහතාමේ පිතෝච සන්නිපාත මාතානි උතුනී හොන්ති ඉතින් දෙකම හැදිලා තියෙන්නේ. දෙන්නා එකතු වෙලා ඉතුියක් වෙලා දැන් ගැඹර දරු පිරිසිඳීමට අවස්ථාව හම්බවෙලා. හැබැයි කර්ම ශක්තිය පාලනයට ැරත් වෙලා එතන තමයි ගන්ධබ්බ වැදලා ඉන්නේ. දැන් අර කියන
두 사람이 몸을 섞는 때에 'mātāpitaro ca sannipatitā honti, mātā ca utunī hoti' — 이 둘이 이루어졌습니다. 두 사람이 합쳐지고 어머니가 때를 맞아, 이제 뱃속에 아이가 잉태될 기회가 생겼습니다. 다만 karma의 힘의 다스림 아래, 거기에 gandhabba가 들어 있습니다.
ගන්ධබ්බ වැදලා ඉන්නේ. දැන් අර කියන ගන්ධබ්යා එහෙම නැත්නම් අර සංජාතිකයා ඔතනින් ඇදිලා එහෙනම් ගැවට එන්න හසනට කෝටි
이제 그 gandhabba, 아니면 그 sañjāti는 거기서 끌려 뱃속으로 오려고, 수천만이 몰려옵니다.
ගානක් එනවා රව ගැලපෙන ගැලපෙන හැදිලා ඉන්නවා. ආවර මේකෙන් ඉන්න අන්තිම රුවිප එකක් කාලයක් ද එකක්ිට හැදෙනවා මග ඒකට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ගැලපෙන ගැලපෙන ගැපට ගැලපෙන එක්කෙනෙක් ඉන්නන නම් ඒකට ගැලපෙන්න පුද්ගලය ඉස්සර ගැවිලිගන්න තිලින් ඔක්කම් තිබෙනවා. අනිත් අයට තැනක් නෑහ අනිත් ආයුසරයක් විසිල් ඈතට යනවා. දැන් ගිය හමතු බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට වෙයි කියලා බලාගෙන බලාගෙන ියා ඉෂ්ට වෙල එලාවක් ආවා කෝටි ගානක් කියලා ආවා ඇදලා ආවා අනේ මට දෙනක් නැහැනේ මටත් තනක් නැහැනේ මටත් නෑහනේ කියලා ආය දුක් එවිය. දැන් මේ විදිහේ දුක් විදගෙන ඉන්න මහා අතහනකාී තැනක් හරියට කොටන් කියනවනේ.
그 뱃속에 맞는 이가 있다면 그에 맞는 이가 먼저 들러붙어 차지하고, 다른 이들에게는 자리가 없어 멀리 밀려납니다. 이제 바람이 이루어지려나 하고 기다리고 또 기다리다, 이루어질 때가 왔다고 수천만이 끌려왔다가 '아, 나에게는 자리가 없구나, 나에게도 없구나' 하고 다시 괴로워합니다. 이렇게 괴로움을 겪으며 지내는 큰 불안의 자리입니다. 마치 이런 말과 같습니다.
මහා ගංගාවක් ගලාගෙන යන වෙලාවක මිනිහෙ ගඟය වැටිලා. ගඟ පල්ලෙහා යනවා නම් ජීවිතය පේරගන්න නැති වෙන අවස්ථාවට පෙනි පෙනී තියෙනවද? ඔහුට ටිකක් හරි පීනාගන්න පුළුවන් නම් ඔලුව යන්න ඇන්තම් කුස්ම ගන්න උඩටට තියාගෙන ඉඳක් පුළුවන් නම් වඩපමිට බෙල්ලෙන් තියාගෙන ඉන්නත් පුළුවන් මට්ටමක් නම් තියෙන්නේ. ඊනකොට සැඩ පහරට ගලාගෙන යාව නවතාගන්නත් බැයි නම් අනේ මට ගොඩ වෙන්න විදිහක් නැහැනේ මේ කය බේරාගන්න විදිහක් නැහැනේ කියලා දුක් වෙන්නේ කොහොමද මෙන්න මෙහෙම දුකින් තමයි ඉන්නේ.
큰 강이 흘러가는 때에 사람이 강에 빠졌습니다. 강 아래로 떠내려가며 목숨을 건질 수 없는 지경이 눈앞에 보입니까? 조금이라도 헤엄칠 수 있어 숨을 쉬려고 머리를 위로 두고, 겨우 목까지 내놓고 있을 정도라면, 거센 물살에 떠내려가는 것을 멈출 수도 없다면 '아, 나는 뭍에 오를 길이 없구나, 이 몸을 건질 길이 없구나' 하고 얼마나 괴롭겠습니까. 바로 그런 괴로움 속에 있습니다.
හරියට ගංගාවක ගහගෙන යන මිහවරු දැන් අහුවෙට තියෙන්නේ බේරෙන්න පළමිනියක්න. එන්නේ ගහගෙන ළඟට මළිනියක්. ඒකේ ඉල්ලා ගොඩෙන්න පුළුවන්ද? මේක කුණු වෙලාද ඉදිමිලද? මළිනියක්ද? දැන් මේකත් බලන. මළ මිනිහා මොකක් හරි කමක් නැහැ දරාන්නක් ආවත් කමක් නැහැ මළිනියක් ආවත් කමක් නැහැ බළුකුණක් ආවත් කමක් නැහැ. අහුවිජක ලින්නයි දැන් බලන්නේ. මොකද ඒ සියල්ලේම අප්රියාවට වඩා වැඩි ජීවත් වීමේ ප්රියතාවය.
강물에 떠내려가는 사람에게 지금 붙잡을 것이라곤 송장 하나입니다. 떠내려와 곁에 오는 것은 송장입니다. 그것을 붙잡고 뭍에 오를 수 있을까요? 이것이 썩었나, 부풀었나, 송장인가 하고 따지겠습니까? 송장이든 무엇이든 상관없습니다. 나무토막이 와도 상관없고, 송장이 와도 상관없고, 개 시체가 와도 상관없습니다. 붙잡을 것만 찾습니다. 그 모든 싫음보다 살고 싶은 좋음이 더 크기 때문입니다.
ජීවත් වීමේ ප්රියතාවය නිසාම එන සෑම අප්රියතාවයක්ම මුදුම් මල්කක් වාගේ පිළිගන්න කැමතියි ජීවත් වීමේ ප්රියතාවය පළවෙනි. එහෙනම් මෙන්න මේ වගේ ගැක් හම්බවෙන්න වෙලාවක තමාට මෙලෝ කයක් ලබාගන්න තියෙන බලාපොරොත්තුව පළවෙනි නිසා. අර කර්ම බලවේගයෙන් මොන ජාතියේ ගැපක් හොයලා දුන්නත් මේක දුප්පත්ේ මේක මේ බෙසඟක්ගේ මේක මේ බබේපත් එකකු ජාත කියලා උපදින්න යන්නේ. මේ එකක්වත් හිතන්නේ නැ. ඒක මුදුන් මල්ක දැක්කවාගේ පිළිගන්න. දැන් මෙහෙම පිළි අරගෙන තමයි උප්පත්තිය වශයෙන් ගැබා අල්ලගන්නේ.
살고 싶은 좋음 때문에 오는 모든 싫음을 머리에 얹는 꽃다발처럼 기꺼이 받아들입니다. 살고 싶은 좋음이 첫째입니다. 그렇다면 이렇게 뱃속을 얻는 때에도 이 세상의 몸을 얻으려는 바람이 첫째이기에, karma의 힘이 어떤 종류의 뱃속을 찾아 주어도 '이것은 가난한 집이다, 이것은 몸 파는 여자의 것이다, 이것은 술꾼의 것이다' 하고 따지며 태어나러 가는 이는 없습니다. 아무것도 생각하지 않습니다. 머리에 얹는 꽃다발을 본 듯 받아들입니다. 이렇게 받아들여 태어남으로서 뱃속을 붙잡습니다.
දැන් කල්පනා කරන්න යම්කිසි කෙනෙක් අර ගහගෙන එන මළමිනිය දරාඬු කෑල්ල බළු කුණ එනකොට යම් කෙනෙක් එහෙම කියනවනේ. හැබැයි ඕක අල්ලන්නේ මෙන්න මේ නීතිය වීම. මොකද මේක අල්ලගෙන ඒගොඩ වෙන්නේ උඹ මේක ගිහිල්ලා හෝදලා වේලලා පිරිසිදු කරලා තියා එහම් දැන් මේකේ සුවඳ විලවුන් ගලවලා ඔබට පුළුවන්ද මේක තියෙනකන් උය ජීවිතයේ තියෙනකන් ආරක්ෂා කරන්න ඇහුවේ. එහෙම කැමතිය නම් ඔබට මේක බාර දෙන්නවා. නැත්නම් මේක මම වෙන පැත්තට යන්නවා කියලා යමෙක් කිව්වොත් එහෙම වෙන ධර්මයක් නම් එහෙම අර ගඟේ ගහගෙන යන මිනිහා උත්තරයක් දෙන්නේ නැද්ද ඔබ කියන ඔක්කොම කරන්න මම කැමතියි මට බේරෙන්න මේක අල්ලගෙන ගොඩ ඉන්න මග පාදලා දෙන්න ඕනේ කියන්න නැ.
생각해 보십시오. 떠내려오는 그 송장, 나무토막, 개 시체가 올 때 누가 이렇게 말한다고 합시다. '이것을 붙잡는 데에는 조건이 있다. 이것을 붙잡고 뭍에 오르면 너는 이것을 가져가 씻고 말리고 깨끗이 하여 향유를 바르고, 이것이 있는 동안, 네 목숨이 다할 때까지 지킬 수 있느냐? 그럴 마음이 있다면 너에게 이것을 넘겨주겠다. 아니면 이것을 다른 쪽으로 보내겠다.' 누가 그런 조건을 내건다면, 강에 떠내려가는 그 사람이 '말씀하신 것을 다 하겠습니다. 제가 살아나도록 이것을 붙잡고 뭍에 오를 길을 열어 주십시오'라고 대답하지 않겠습니까?
ජීවිතාව පළවෙනි නිසා කෙලින්ම පුරුදු වෙනවා. මුරු ජීවිත කාලයට ඒ මිනිස්කුණ හරි බලුකුණ හරි කමක් නෑහැ ගිය එක සුවඳ විලවුන් ගල් වල හිටම් මම මේක මේ විදිහට රැකලා තියෙනවා මගේ ජීවිත කාලය තුළ ඒ අවසරේ පිට ඒ නීතිය පිට මම බේෙන්න මේක අල්ලගන්න මට අවසර දෙන්න කියලා එකාන්තයෙන් කියනවා. එහෙනම් ඒ අවස්ථාවේදී තමන්ට තියෙන ඉහළම වටිනාදී තමයි බළුකුණාව නම් බලකුණ ගහගෙනආයි මිනිස්සු වුණක් නම් ඒ ගොඩේ එන විනට මිනිස්සුන්. මෙන්න මේ වගේ මෙලොව ජීවිතයක මේ මිනිස් හයක් යළි ලබාගන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නා වූ සත්වයාට මොන ගුණක් කිව්වා වුනත් එයා කැමති වෙනවා. ඒක අරගෙන ඒක එල්ල එහෙනම් ගොඩේ.
목숨이 첫째이기에 바로 따릅니다. '평생 그것이 송장이든 개 시체든 상관없습니다. 향유를 발라 이렇게 지키겠습니다. 제 평생 동안요. 그 허락으로, 그 조건으로 제가 살아나도록 이것을 붙잡게 허락해 주십시오' 하고 한결같이 말합니다. 그렇다면 그때 그에게 가장 값진 것은, 개 시체라면 그 개 시체, 떠내려온 것이 송장이라면 그를 뭍으로 데려다 줄 그 송장입니다. 이처럼 이 세상의 삶에서 사람의 몸을 다시 얻기를 바라는 중생에게는 어떤 조건을 말해도 받아들입니다. 그것을 붙잡고, 그렇게 뭍으로.
අන්න ඔතන්දි දකින්නා උපකාරයට කෘපරින්නේ ඔතනයි. මව් පිය හැදෙන්නේ ඔතනයි. තමන් මේ ලෝකයට යලි මිනික් අයකින් බිහි වෙලා විද්යාමාන වෙන්න ඕනේ. මූලාරම්භය හැදෙන වෙලාවේදී තමන්ට අහුවෙච්ච දේක වටිනාකම ඔතනින් දකින්න ඕනේ. මෙන්න මෙතනයි මවෙන්නේ පියාවෙන්නේ. මෙන්න මව් පිය උරුමේ දරුවෙකුට හැදෙන්නේ ඔතන. ඔට පස්සේ කොරණයවන්නේ. මෙතනින් කරගෙන ඉල්ලා මෙලොවට උපදිනකොට
바로 거기서 볼 줄 아는 이가 은혜에 보답하는 자리가 거기입니다. 어버이가 생기는 곳이 거기입니다. 자기가 이 세상에 다시 사람의 몸으로 태어나 나타나야 하는 그 시작이 생기는 때에, 자기에게 걸린 것의 값어치를 거기서 보아야 합니다. 바로 여기서 어머니가 되고 아버지가 됩니다. 아이에게 어버이의 몫이 생기는 것이 거기입니다. 그 뒤에 여기서 붙잡고 이 세상에 태어날 때,
කර්ම බලවේගයක් අනුකූලව එතන හම්බ වුණේ ඔක්කොම සිද්ධ වුනේ කවුරුවක් කරලා දුන්න වෙන දෙයක් නෙමෙයි. අපිම කරගත්ත දෙයින් අපිට එක දෙයක් වුනා මෙලොව ජීවත් වෙන මක්ලය කයක් නැතුව ඇත ජීවත් වෙන්න තිබිල අවශ්යතාවේ දැන් පිරිවනවා. මොන වැඩේ කරගන්නත් ඒකෙන් මිලවට ආවා. අන්න බිහි වෙන්නට මුල ආරම්භ කරපු තෙන තමයි මාතෘතූ භක්ි.
karma의 힘에 따라 거기서 만난 것, 일어난 모든 것은 누가 해 준 것이 아닙니다. 우리가 지은 것으로 우리에게 한 가지가 일어났습니다. 이 세상에서 살 살과 피의 몸 없이 지내던 그 필요가 이제 채워집니다. 무슨 일이든 하려고 그것으로 이 세상에 왔습니다. 태어나는 시작을 연 그 자리가 바로 어버이를 공경하는 까닭입니다.
දැන් ඒ නිසා උපකාර කරන්න හෝ දුර්ලභයි, කෘතෝපකාර කරන්න හෝ අති දුර්ලභයි කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා. මෙන්න උපකාරයට කෘතෝපකාරයට අපි බැඳිලා තියෙන්නේ.
그래서 '먼저 은혜를 베푸는 이(pubbakārī)는 드물고, 은혜를 알고 갚는 이(kataññū kataveḍī)는 더욱 드물다'고 Buddha께서 설하셨습니다. 바로 그 은혜와 은혜 갚음에 우리가 묶여 있습니다.
දැන් අපි කතාවක් කියනවා හෙවනට හිටපු ගහය අත්තක් අලා යන්න එපා කියලා. දැන් හෙවනට හිටපු ගහටත් උච්චර සලකන්න කියලා පෙන්නුවනම් මොකක්ද මේකෙන් පෙන්නන්නේ? උපකාරයට පෘතෝපකාරය වටිනාකමත් එහි වැදගත්කමක් තමයි ඔතන පෙන්නන්නේ. එහෙනම් මෙන්න මේක ලෝක සම්මතයේ තිබෙන්නා වූ ඉහළම වටිනාදිය තමයි උපකාරයට පෘතෝපකාරය.
우리는 '그늘에 쉬었던 나무의 가지를 꺾지 말라'는 옛말을 합니다. 그늘에 쉬었던 나무에게도 그만큼 마음을 쓰라고 보여 준다면, 이것이 보여 주는 것은 무엇입니까? 은혜와 은혜 갚음의 값어치와 그 소중함을 거기서 보여 주는 것입니다. 그렇다면 은혜와 은혜 갚음이야말로 세상의 관습에 있는 가장 높은 값어치입니다.
මෙන්න මෙතන පහකට හැරියෝ. මේක පෑර හැරිය.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙලව ඔබ සත්වයට උපකාරය ඉහළම උපකාරය ලැබිලා තියෙන මේ මස්ලේ කයත් දරා ගැනීමට තුනම ආරම්භක උපකාරය.
이 세상 중생에게 주어진 가장 높은 은혜, 이 살과 피의 몸을 지니게 해 준 맨 처음의 은혜입니다.
ඒ අවස්ථාවේ දැන් අපිට හිතෙන්නේ නැ. මේක මේ උන් සන්තෝසයෙන් ඉන ආශ්වාදයෙන් විදිට ඇසක් ම මමිසි කරන්න උන් හිටියේ කියන්න පුළුවන්. හැබැයි ඒ අවස්ථාවේදී එහෙම කියලා එහෙනම් ඉතින් ඕක පලයන් කිව්වොත් මොකක්ද?
그때 우리는 이런 생각을 하지 않습니다. '이것은 그들이 즐겁게 맛을 누리려고 그랬던 것이다'라고 말할 수도 있겠지요. 그런데 그때 그렇게 말하며 '그러면 너는 가 버려라'고 했다면 어떻겠습니까?
හුන්දෙනා උන්ගේ මේ සුන්දර ලෝකේ ආවාද ඉන් උන්දෙන්නා එකතු වෙලායි ඔබ පට ඔම හිගන්න ඔබගේ ගිහ වෙන විදිහ කායක් හොයාගැනින් දැන් ඒ ගන්ධ අපේය පළව හරිය කවුරු හරි එහෙම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒගොල්ලන්ගේ ආශ්වාදය හටයි ඒගොල්ලෝ ඉන්නේ කියලා ඔබට එහෙම යන්න ඉද දෙන්නේ නැහැ. ඔබට ජීවිතයේ තියෙන එකක් දකින්න පෝෂණය කරන්න යම්කිසි ආකාරය තියෙනවා ඒකම ඒක ඔබේ උපකාරයට පෘතෝපකාර සලකන්න ඕනේ. එහෙම ගුණ ධර්මයක් නැත්නම් ඕ පලයන් කිව්වොත් තියෙනවා. ඒ වෙලාවේ තරවක් තියයි. මොන දායයෙන් හරි කමක් නැහැ මට මක්ය කයක් සහිතවොත් මේ ලෝකවත විද්යාමානය මගේ ඵලින් බලාපොරොත්තුව තියෙන්නේ. ඒක කෙටෙනවා නම් ඇත්ත වශයෙන් මේක මගේ යුතුකමක් ඔය වචනය එනවා මින්න. මේක තමයි ගුණධර්මයෙන් මතු වෙන වචනය. මෙන්න මේක තමයි කිව්වේ මව්ියෝ පූර්ව උපකාරී කිව්වේ ඕකයි.
'그들은 자기들 맛을 위해 있는 것이다'라며 당신을 그렇게 떠나보내지 않았습니다. 당신이 삶을 보도록 길러 주는 어떤 방식이 있었으니, 바로 그것을 은혜로 여겨 보답해야 합니다. 그런 덕(guṇa-dharma)이 없었다면 '가 버려라' 했을 것입니다. 그때 당신은 이렇게 말했을 것입니다. '어떤 조건이든 상관없습니다. 나에게 살과 피의 몸이 있어 이 세상에 나타나는 것이 나의 바람입니다. 그것이 이루어진다면 참으로 이것은 나의 의무입니다.' 바로 그 말이 나옵니다. 이것이 덕에서 나오는 말입니다. 이것을 두고 어버이를 pubbakārī, 먼저 은혜를 베푼 이라고 한 것입니다.
පූර්ව උපකාරී කියන හිතා ඉන්නේ පූර්ව දකින්නේ නැතුව උපන්නට පස්සේ අර පුංචිකාරය මලපුත්ර ටික ඇදලා සුද්ධ කරපෙ කියලා. ඒ කය හැදුනාට පස්සේ. ඒ කය හැදෙන මුලයි පූරෝපකාරය
pubbakārī라고 할 때 사람들은 그 '먼저'를 보지 못하고, 태어난 뒤 어릴 적에 똥오줌을 치워 준 것이라고 생각합니다. 그것은 몸이 생긴 뒤의 일입니다. 그 몸이 생기는 시작, 그것이 먼저 베푼 은혜입니다.
අපි අසාහනයෙන් හිටපු පතන අපිට දකින්නේ අමතක වෙන්නේ. මොකද ආගන්තක වශයෙන් මෙලොව උපන්නට පස්සේ අපිට තේරෙන්නේ නැතුව යනවා අපි ආපු තෙ ආපු හැටි. කොහොමද මේ උප්පත්තියක් ඇල්ලුවේ? උප්පත්තියට එන්න ඉස්සෙලා කොහොමද හිටියේ? අසරණ තත්ත්වය කොහොමද? ඒ වෙලාවට පිළිසරණ ලැබුණේ මොකක්ද? මෙන්න මේ ටික අපි දකින්න ඕනේ. ඊට පස්සේ අපි නොයේ තීරන වලට බහිනවා.
우리가 불안 속에 있던 때를 보는 것을 잊어버립니다. 나그네로 이 세상에 태어난 뒤에는 우리가 온 곳, 온 방식을 모르게 됩니다. 어떻게 이 태어남을 붙잡았는가? 태어남에 오기 전에는 어떻게 있었는가? 의지할 데 없던 처지는 어땠는가? 그때 의지처가 되어 준 것은 무엇이었는가? 바로 이것을 우리가 보아야 합니다. 그렇지 않으니 우리는 갖가지 판단에 빠집니다.
බොනවා, වසඟක්, දුෂ්චරිතයි. මට රැජ්ජා කරනවා. ස්ප ගොඩාක් ඇවිල්ලා පස්සේ ඒඕක විසිද්ධ කරලා දාලා. ඒවා ඔක්කොම ඇත්ත බොරු නෙමෙයි. හැබැයි ඒවට හේතුක් තියෙනවා අපි විසින් ලෝකයාට කරපු යම්කිසි අවඩක් අසාධාරණයක් ඇත්්ද මේ ලෝකයේ ක්රියාකාරීත්වය හැදෙන්නේ ඒක අපිට පලෙන්නේ.
'술을 마신다, 몸을 판다, duccarita다, 나를 함부로 대한다, 와서 다 망쳐 버렸다.' 그것들이 모두 사실이고 거짓은 아닙니다. 그러나 거기에는 원인이 있습니다. 우리가 세상에 끼친 어떤 해와 부정이 있다면, 이 세상의 작동이 그것을 우리에게 열매로 맺게 합니다.
අන්න ඒකේ විපාකය අපිට බුක්ති නිලද වෙනවා. ඒක අනික් වට අනික් වට ඒවයන් මේ අනික් අපිට දාන්න බැහැ. අපිම කරගත්ත දේපිට එක දාන්න ඕනේ. අපි විසින්ම කළා වූ යමක් ඇත්නම් කවුරුවත් එක්ක විපාක විඳින්න බැහැ මම විඳින්න ඕනේ. එහෙනම් මට අදින්දා විදින්න හම්බ වුනේ මොකක් නිසාද? මමත් අණන්ට කවදහට නින්දා කරපු හින්දා ඒක විපාකය මට එන්නේ. දැන් මේකට කවුරුවක් පලි
그 과보를 우리가 받게 됩니다. 그것을 다른 이에게, 남에게 떠넘길 수 없습니다. 우리가 지은 것 위에 두어야 합니다. 우리가 지은 것이 있다면 누구와도 과보를 나눠 겪을 수 없고 내가 겪어야 합니다. 그렇다면 오늘 내가 모욕을 겪게 된 것은 무엇 때문입니까? 나도 언젠가 남을 모욕했기에 그 과보가 나에게 오는 것입니다. 이제 이것을 누구 탓으로 돌리겠습니까?
අනුක්ම මේකට සම්බන්ධ තමයි මෙලෝ පේන හරි. එහෙනම් පංචේන්ද්රිය ගෝචර මනසකින් තීරණ ගන්න බෞද්ධය ඉන්න බැහැ. මොකද හේතුව බෞද්ධයෝ කියන්නේ ඊට වඩා එහා පැත්ත දැක්ක උත්තමයන් වහන්සේලාගේ ධර්මය ගරු කරන අය එහා පැත්ත දැකපු නුවණකින් එතයන්ට පත් වෙන්න කටයුතු කරන අය. ඒ නිසා මේක මුල දැකපු අය අන්න මුල දකින්න ඕනේ. අ අග දකින්න ඉස්සලා මුල දකින්නත් ඕනේ. මුල දැක්ක නම් ඇත්ත නැත්ත හරියට තේරෙන්නේ. එහෙනම් මේ ලෝකේ මොනවද සිද්ධ වෙන්නේ?
이 세상에서 눈에 보이는 만큼만 가지고 판단할 일이 아닙니다. 다섯 감관이 닿는 마음으로 판단하며 bauddha로 지낼 수는 없습니다. 왜냐하면 bauddha란 그 너머를 보신 거룩한 분들의 dharma를 공경하는 이, 그 너머를 본 지혜로 그 자리에 이르려고 애쓰는 이이기 때문입니다. 그러니 이것은 뿌리를 본 이들의 것입니다. 뿌리를 보아야 합니다. 끝을 보기 전에 뿌리도 보아야 합니다. 뿌리를 보았다면 참과 거짓이 제대로 이해됩니다. 그렇다면 이 세상에서 무엇이 일어납니까?
කළ දේට විපාකය පල දෙනවා. අන්න එතකොට දන්නවා කර්මය මුල් කරෙන්න, කර්මය නෑයා කරෙන්න කර්මය දායාත කරෙන්මය උප්පත්තිය ස්ථානය කරගෙන යම්කිසි කර්මයක් කරන ලද්දේද ඒකට වන්නා වූ කර් විපාකයට උරුම කරගෙන මේ පැවැත්ම හටගන්නවා. පැවැත්ම මෙහෙමයි. එබඳු පැවැත්මක් තුළ අපිට සැප වෙනවා, දුක් එනවා. මධ්යස්ථ දේවල් එනවා. නින්දා අප පහස එනවා ඇනුම් බැන් එනවා. ගුඩි මැට එනවා. කෑලි කපලා දාලාත් යනවා. කපලා කොරලා දාලා මරලා යනවා. රජ කරෝනවා. සිටු කරවනවා. කෝටිපති කරවනවා. උදව් උපකාර කරනවා. කන්න බොන්න දෙනවා. කියන එක අරයි යනවා. මේ හැම පැත්තක්ම එනවා. හොඳ නරක දෙක. ඔය දෙකම එන්නේ හොඳ නරකනද කර්මයට විපාකවන්න.
한 일에 대한 과보가 열매를 맺습니다. 그때 압니다. karma를 뿌리로, karma를 친족으로, karma를 유산으로, karma를 태어나는 자리로 삼아, 어떤 karma를 지었든 그 karma의 과보를 물려받아 이 존재가 생긴다는 것을. 존재는 이러합니다. 그런 존재 안에서 우리에게 즐거움이 오고 괴로움이 옵니다. 그 중간의 것들도 옵니다. 모욕과 업신여김이 오고, 욕설이 오고, 주먹질이 옵니다. 토막 내어 버리기도 하고 베어 죽이기도 합니다. 왕이 되게도 하고, 장자(seṭṭhi)가 되게도 하고, 억만장자가 되게도 합니다. 도와주고, 먹고 마실 것을 줍니다. 이 모든 쪽이 옵니다. 좋은 것과 나쁜 것 둘 다. 그 둘 다 좋고 나쁜 karma의 과보로 오는 것입니다.
ඔය එන දේවල්ට මුහුණ දීලා හින් ඔව් අය කම්පාවේ ඉන්නවත් උද්දාමය ඉන්නවත් නෙමෙයි පෙන්න. ඕ ඔක්කොම අනාථ ලෝකය අනාථ ලෝකය වැඩපිල හැදෙන හැටි පමණක් දැනගන්න. ඒ වුනාට ඕක ඇලෙන්නයි ගැටෙන්නයි යන්නේ නැතුව එබඳුන්නා වූ ලෝක ධර්මතාවය අනාථා කියා තැනගෙන ඕකෙන් අටමි කටයුතු කරගන්න කියලා සසර ගමනේ හැටි පෙන්නලා දුනා බුදුපියාණන් වහන්ස.
그렇게 오는 것들을 마주하여 흔들림 속에 있으라거나 들뜸 속에 있으라고 보여 주신 것이 아닙니다. 그것은 모두 의지할 데 없는(anātha) 세상, 의지할 데 없는 세상의 방식이 생기는 모습일 뿐임을 알고, 거기에 들러붙거나 부딪치지 말고, 그런 세상의 dharmatā를 의지할 데 없는 것으로 알아 그에 맞게 할 일을 해 나가라고, Buddha 아버지께서 saṃsāra 길의 모습을 보여 주셨습니다.
දැන් මෙන්න මෙතෙන්ට අපි දැනගන්න ඕනේ එතෙන්ට පත්වෙන්න නම් උපකාරයට පෘතෝපකාර නොකර අපිට ණයෙන් නිදහස් වෙන්න පුළුවන් කමක් නැහැ. මේ ගමනින් පැනගන්න. අප්රමාණ ණයකාරයෝ වෙලා තමයි අපි මේ සසර ගමන්ට ඇවිදිලා ඉන්නේ.
바로 여기서 우리가 알아야 할 것은, 거기에 이르려면 은혜에 보답하지 않고는 빚에서 벗어날 수 없다는 것입니다. 이 길에서 빠져나갈 수 없습니다. 헤아릴 수 없는 빚을 진 채로 우리는 이 saṃsāra 길을 걸어와 있습니다.
ඒ අප්රමාණ ණය අන්ය සත්වයින් නානා ප්රකාරයෙන් සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ. අපි අනුන්ට ණය වෙලා තියෙන්නේ. අනුන් අපිට ණය වෙලා තියෙන්නේ. අන්න ඒ ඕනේ ණය ගන දෙනුවක සාමෝහික පිරිසක් වශයෙන් මේ පැවැත්ම තුළ සත්වයෝගත කරනවා. ණය ගත්ත අය ණය ගෙවනවා. ණය නොගෙවාලා හිටපු අය නැ අපි නය වෙලා හිටපු අයට අපිට නය ගෙවන්න වේවා.
그 헤아릴 수 없는 빚은 다른 중생들과 여러 가지로 생겼습니다. 우리가 남에게 빚졌고, 남이 우리에게 빚졌습니다. 그렇게 빚을 주고받는 한 무리로서 이 존재 안에서 중생들이 살아갑니다. 빚진 이는 빚을 갚습니다. 빚을 갚지 않고 남는 이는 없습니다. 우리가 빚진 이들에게 우리는 빚을 갚아야 합니다.
මුදල් වලින් විතරක් නෙමෙයි නය වෙලා තියෙන. සමහර වෙලාවට අපිට උපකාරයක් කරපුවහම අපි කෘතෝපකාරයක් නොකරපු එකෙන් අය වෙලා ඉන්නේ. අපිට උපකාර කළා. අපි යුතුකම් පැහැර හැරිලා. අපි ඒක කෘතෝපාර කළේ.
돈으로만 빚지는 것이 아닙니다. 때로 누가 우리를 도왔는데 우리가 보답하지 않아 빚진 채로 있습니다. 우리를 도와주었는데 우리는 의무를 저버렸습니다. 우리는 그것에 보답하지 않았습니다.
දැන් කෘතෝපරය උපකාරයට කෘතෝපකාරය නොකළොත් අපි ණයකාරය වෙලා. එහෙනම් මේ අද බෞද්ධ කියලා ඉන්නේ මේ සෑම පිරිසක්ම විශේෂයෙන් තේරුම් ගත යුතු දෙයක් තමයි. අප්රමාණ සංසාරය පටන් උපකාර කරපු අයට අපි ශෘතෝපකාර කරලා බේරිලා දෙන්නේ නිදහස් වෙලා තියෙන්නේ. ශෘතෝපකාර නොකර වුන අයට අපි නිදහස් වෙන්නේ නැතුව මහා ණයකාරය වෙලා ඉන්නවා. මෙන්න මේ ණයකාරය වෙලා ඉන්නකම් මේ ණයෙන් නිදහස් නොවී අපිට පුළුවන් කමක් නෑ. ප්රඥා ශාසනය පූර්ණ කරගන්න වැඩෙන්න.
은혜에 보답하지 않으면 우리는 빚쟁이가 됩니다. 그렇다면 오늘 bauddha라고 하는 모든 이가 특히 이해해야 할 것이 이것입니다. 헤아릴 수 없는 saṃsāra 동안 우리를 도와준 이들에게 우리가 보답하여 벗어나 자유로워졌는지, 아니면 보답하지 않아 자유롭지 못한 채 큰 빚쟁이로 있는지. 이렇게 빚쟁이로 있는 동안에는 이 빚에서 벗어나지 않고서는 paññā의 sāsana를 완성하며 자랄 수 없습니다.
ත්රිලනය දැකලා චතුරාර්ය සත්ය අවබෝධ වෙලා ඒ තුළින් අත්හැරීම් මිදි නොඇලී ගිහිල්ලා මේ සසර ගමන කෙළවර කරන්න තියෙන ප්රඥා ශාසනය බලන්න පුළුවන් කමක් නැහැ. අර ණය දනු දෙනුව කියන එකක්.
tilakkhaṇa를 보고 cattāri ariyasaccāni를 깨달아, 그것을 통해 놓아 버리고 벗어나 들러붙지 않은 채 이 saṃsāra 길을 끝내는 paññā의 sāsana를 바라볼 수 없습니다. 그 빚의 주고받음이라는 것 때문입니다.
මෙන්න මේ වෙලාවේදී අත්හති තිබුණා වූ සියලු ණය පියවන් අපි ඒ කාරණය දැක්කාට පස්සේ අවශ්ය කරන වැඩපිළිවල ගන්න ඕනේ. දැන් යම් යම් යමක් පියවන්න පුළුවන් නම් ඒ වගේම උපකාරයට පෘතෝපකාර සලකන්න පුළුවන් තෙන කන දැන් ඉන්නේ. ඒ දැන් ඉන්න ටික අපි අවංකෝම දැන් පටන් ගන්න ඕනේ.
그러니 이때 남아 있는 모든 빚을 갚아야 합니다. 우리는 그 점을 본 뒤에 필요한 방식을 취해야 합니다. 무엇이든 갚을 수 있는 것이 있다면, 은혜에 보답할 수 있는 자리에 있는 이들이 지금 곁에 있습니다. 지금 있는 그들에게 우리는 정직하게 이제부터 시작해야 합니다.
ඒ වගේම කෙනෙකුට ණය වෙනවාන බැන්නොත් අපි ණය වුණා. බැැනුම් අහන්න එක්කෝ ගැහුවොත් අපිට ගුඩි කන්නෙක් වෙන්න සිද්ධ වුණා. ඒ ණයකාරකම අපි. එහෙනම් ගැහුවට ගහන්න නැති, බැන්නට බයින්න නැති, නින්දා කරට, නින්දාපාත කරන්නේ නැති. ඒ වගේම උදව් නොකලා කියලා උදව් නොකර ඉන්න ගති නැති. මෙන්න මේ ධර්මානුකූලව අපිට අපි නැවත ණයකාරයෝ නොවෙන්න වැඩපිළිට අපි හැරිගස්සාගන්න ඕනේ. අපේ හිත ක්රියාවදන්න ඔක්කොම නමුත් එහෙම කරලත් දැන් අනන්ත ප්රමාණ සංසාරේ මට ණය වෙච්ච හරි ඒ ටික ගෙවාගන්න.
또 누구를 욕했다면 우리는 빚을 진 것입니다. 욕을 들어야 하거나, 때렸다면 우리가 얻어맞아야 하게 됩니다. 그 빚을 진 것이 우리입니다. 그렇다면 맞았다고 때리지 않고, 욕먹었다고 욕하지 않고, 모욕당했다고 모욕하지 않으며, 또 도와주지 않았다고 돕지 않는 버릇도 없이, 이 dharma에 맞게 우리가 다시 빚쟁이가 되지 않는 방식으로 우리 마음과 행동과 말을 모두 바로잡아야 합니다. 그렇게 하면서도 끝없는 saṃsāra에서 진 빚이 무엇이든 그것을 갚아 나가야 합니다.
අපි ඔ ණය ගන දිනවා ගෙව ගෙවා එන්න සංසාර ගමනේ අනන්තා පරිමාණ කාලාන්තරයක පටන් ගින්නවා. අසංඛ්ය සංඛ්යාත කල්පටන් ගන්නේ. අපි ණය වෙච්ච අප්රමා හැබැයි ණය ගනුදෙනු ගෙවලා එන්නෙම මේ ඉන්න කොහෙන් හරි ගෙවන්න සිද්ධ වෙනවා. කැමැත්තෙන් නොවුණා නම් අකැමැත්තෙන් හරි ගෙවන්න සිද්ධ වෙනවා. ධර්මතාවය මග පෑදෙනවා කොහෙන් හරි කරකෝලා දෙනවා. අර ගහට ගහක් මොරටුව විදිහ හරි මුණ ගැහෙනවා කියන කතාවක් තියෙනවා අපි කොහෙන් පැල්ල යන්න හැදුවත් හම්බවෙන්නේ නැහැන අය වෙලාව. ඕකට කවද හරි ධර්මතාවයේ ක්රියාත්මක වීම සිද්ධ වෙනවා. උප්පත්ත වශයෙන් ගෙනක් දීලා.
우리는 그 빚 주고받음을 갚고 또 갚으며 saṃsāra 길을, 헤아릴 수 없는 오랜 세월부터, 셀 수 없는 kappa부터 걸어왔습니다. 우리가 진 빚은 헤아릴 수 없습니다. 그러나 빚 주고받음은 이 생에서든 어디서든 갚게 됩니다. 원해서가 아니면 원치 않아도 갚게 됩니다. dharmatā가 길을 열어 줍니다. 어디서든 돌려줍니다. 어떻게든 결국 마주치게 된다는 옛말이 있습니다. 우리가 어디로 달아나려 해도, 만나지 않을 것 같던 이도 때가 되면 만납니다. 언젠가는 거기서 dharmatā가 작동합니다. 태어남으로 데려다 놓아서.
මේ අත්දැවේ කෙනෙකුට නයවෙලා පැනලා යන්න යනවා. ජන්තා පැනලා ගියා මම ආගිය දන හොයාගන්න බැරි වුණා. දැන් මෙහෙම ඉන්නකෝ දැන් එයා මොකද කරන්නේ භාර්යාවක් කරන සරණ පාන්න උදව්වේ කුපන්න බලනකොට කලු දාගෙ මම අර ලක්ෂ පහකයක් ණය වෙලා හින් පැනලාපො එක දැන් ඉතින් ම නිදහස් කියලා හිතන්න. ඒ ණයකාරය ඇවිදිලා නම් දැන් බලන්න. අපි දන්නේ නැ ධර්මතාවය කියලත් දාන. දැන් මොකද වෙන්නේ? උපන්නා එකෙක් යකා තමයි කියලා. මම හරි හම්බගෙන ඔක්කොම නැති කරනවා. දැන් මටමයි මේකේ වේදනාවක්. දැන් මොකද කරන්නේ? ඇයි මට මෙහෙම කර්මයක් වුනේ කියනවා. කවුරුත් කිව්වොත් ලස්ස පක් ලස්ස පහයක් ණයට අරගෙන පැනපු එකේ විපාකය කියලා කවුරුවක් කිව් ම කියන්න.
이 생에서 누구에게 빚을 지고 도망칩니다. 달아나서 어디로 갔는지 찾을 수 없게 되었습니다. 이제 그렇게 지낸다고 합시다. 그는 무엇을 합니까? 아내를 얻고 살림을 꾸리며 '그 50만을 빚지고 도망쳤으니 이제 나는 자유다'라고 생각합니다. 그런데 그 빚쟁이가 찾아와 있다면 보십시오. 우리는 dharmatā라는 것도 모릅니다. 이제 어떻게 됩니까? 태어난 녀석이 악귀 같습니다. '내가 겨우 벌어 놓은 것을 다 없앤다.' 이제 그 고통은 나 혼자 겪습니다. 그러면 무엇을 합니까? '왜 나에게 이런 karma가 생겼나' 하고 말합니다. 누가 '50만을 빚지고 도망친 과보'라고 말해 준다면,
එදාට වුනේ එක දැනගන්න. අන්න ඒක දැකේ නැති නිසා අනේ මට මොකද මෙහෙම වුණේ? ඇයි මේ දරුවා මෙච්චර මේ අසංවර වුණේ? ඇයි මගේ දේවල් මේ නැති කරන්නේ? මොන කර්මයක්ද මේ මම මොනවා කළාටද කේ ඉන්න. ඉතින් පෙර බව දැකලා පූර්ව නිවාසානුසය ඥාන චුතුූපපාත ඥාන තිවිට කෙනෙක් ඔතනින් බලනම් මෙන්න මෙහෙම කාලෙක ඔබ මෙන්න මෙහෙම එකක් පැනලා ආවා කොරෙන්න බේරෙන්නේ හම්බවුනද බේරෙන්නේ? ඔහොම දැන් ළඟට ඇදිලා පුතා වෙලා ඇයගන්න දැන් මොකක් කියන්න? ඇත්ත කාරණය දක ගන්න බැරි නිසා මේකට කියන අවිද්යාව මේ නිසා මොකද අපි ගැටෙනවා දැන් මේක ඇත්ත දක්ක නම් ගැටෙන්න දෙයක් තියෙනවා.
그날 일어난 일을 알 텐데요. 그것을 보지 못하니 '아, 나에게 왜 이런 일이? 왜 이 아이가 이렇게 막돼먹었나? 왜 내 것들을 다 없애나? 이게 무슨 karma인가, 내가 무엇을 했기에…' 하고 있습니다. 이전 생을 보는 pubbenivāsānussati-ñāṇa와 cutūpapāta-ñāṇa를 지닌 이가 거기서 본다면 '당신은 어느 때 이렇게 도망쳐 왔소. 도망쳐서 벗어났다고 생각했소? 이렇게 곁에 끌려와 아들이 되어 받아 내는 것이오' 하겠지요. 그러면 무엇이라 하겠습니까? 참된 까닭을 보지 못하기에, 이것을 avidyā라고 합니다. 그 때문에 우리는 부딪칩니다. 진실을 보았다면 부딪칠 것이 없습니다.
මම පැනලා යන්න හැද මට මේ සසර කමනේ පැනලා යන්න බැහ. මම කොටු වෙනවා කොහෙන් හරි අදය දෙන්නේ නෑහැ කිව්වා අනිකක් ඉඩම ගත්තා. ප්රොප්පුවක් ලියලා ගත්තා. ඉතා ඉන්නා වැඩේ හරි. යි මගේ පවුලට නෙම. අරකම ඇැරිලා ඇවිදලා එන්නම් අර නය ගන උපදිනවා බඩේ දරුවෙක් කියලා. ඊට පචන මොකද කරා. ඒකට පොලිත් එකලා ූගන්නවා. දැන් ඉතින් ඒකට මොනා කරද? බලපුහමහම අපි පරම්පරාවම ඉවරයි. හරිහබ්බ කරපු ඔක්කොමත් ඉවරයි. අපිට මගට බහිඳ සිද්ධ කරලා අපේ දරුව මොනව අපරාධයක්ද
나는 도망치려 했지만 이 saṃsāra 길에서는 도망칠 수 없습니다. 나는 어디서든 붙잡힙니다. '갚지 않겠다'며 남의 땅을 차지했습니다. 문서를 꾸며 가로챘습니다. 내 집안에 좋은 일이라 여겼지만, 그것이 돌고 돌아 빚을 받으러 뱃속의 아이로 태어납니다. 그 뒤 어떻게 되었습니까? 결국 보니 우리 집안 대대로 끝장났습니다. 모아 둔 것도 다 끝났습니다. 우리를 길바닥에 나앉게 만들었습니다.
බහිඳ සිද්ධ කරලා අපේ දරුව මොනව අපරාධයක්ද මේ දැන් ඉතින් මෙහෙමද දරුවෝ අපි දරුවන්ට කඩේ කොහොමද දෙමාපේතුකම් හිතු කළේ නැද්ද? එහෙම හිතු කරලා තියෙද්දි අපිට මොකද මේ දෙමාප කියන්න දරුවෝ මෙහෙම හි කරන්නේ. දැන් ප්රශ්න කරලා තර්කවා කරලා ලෝකෙට පෙන්නනවා යුක්තිය යුක්තිය මොකක්ද? කොතනද මුල එතන නෙමෙයි මුල අන්න භව ගණනක් ඈතට බලන්න ඕනේ. වුක්තිය ඇත්තා බලන්න බලනකොට පේනවා. අද නම් උඹලා යුක්ති සහකටව කතා කරනවා. දරුවන්ට මෙහෙම කළා, උදව් කළා, උපකාර කළා, ඉගැන්නුවා ඔක්කොම කරලා දුන්නා. දැන් දරුවෝ අපිට මෙහෙම කරන්නේ අපි මොනවා කළාටද කියන්න පුළුවන්. අන්න දෙපා අපි පියා වෙලා හිටියට අරත් බැහ. ඕක දකින්න ඕනේ. එහෙනම් මේ
'우리 아이가 이게 무슨 죄입니까? 아이가 이래도 됩니까? 우리는 아이들에게 어버이 노릇을 다하지 않았습니까? 그렇게 다했는데 어째서 아이들이 우리에게 이럽니까?' 하고 따지고 논쟁하며 세상에 정의를 내보입니다. 정의가 무엇입니까? 뿌리가 어디입니까? 뿌리는 거기가 아닙니다. 여러 생 앞을 보아야 합니다. 정의의 진실을 보면 보입니다. 오늘 당신들은 정의롭게 말합니다. '아이들에게 이렇게 해 주고, 도와주고, 은혜를 베풀고, 가르치고, 다 해 주었는데 이제 아이들이 우리에게 이러는 것은 우리가 무엇을 했기 때문인가?' 그렇게 말할 수 있습니다. 그러나 이번 생에 어버이였다고 해서 빚이 사라지지는 않습니다. 그것을 보아야 합니다.
අරත් බැහ. ඕක දකින්න ඕනේ. එහෙනම් මේ ක්රමයන දැනගත්තහම වැඩිම හරියක් සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ මොකක්ද? අපිට උපකාර කළ උපකාර පූර්ව උපකාර කළා වූ පළවෙනි උපකාරය සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ හැමදාම කාට හරි සැම කෙනාට තම දෙම පියා. මෙලොව මිනිස් කයක් ලැබුවන. එහෙනම් කය ලැබූ පුද්ගලයෙක් තමා විසින් කළ යුතු ඉහළම උපකාරය. ඒ දෙමව්පිය මුල් කරන්නේ පළමුව කරන්න ඕන. ඒක තමයි ලෞකික පැවැත්ම තුළ තියෙන ඉහළම උපකාරය කළ යුතු දෙයක්.
그렇다면 이 이치를 알고 나면, 가장 큰 몫으로 일어난 것은 무엇입니까? 우리에게 베푼 은혜, 먼저 베푼 첫째 은혜는 언제나 누구에게나 각자의 어버이입니다. 이 세상에서 사람의 몸을 얻게 해 주었습니다. 그렇다면 몸을 얻은 사람이 해야 할 가장 높은 은혜 갚음은 그 어버이에게 먼저 해야 합니다. 그것이 세간의 존재 안에 있는 가장 높은 은혜 갚음입니다.
ඒ වගේම තවත් උපකාර කෙළවරයක් නැතුව කරනවා. ඕකට පස්සේ මොකද කරන්නේ? තව තව ඉන්නාටිය මළමුත්රා හෝදනවා. සුද්ධ පවිත්ර කරනවා. කන්න බොන්න දෙනවා, කිරි ටික පෝවනවා. හදා වදා ගන්නවා. අන්නට කොට නළවනවා. තවත් උපකාර කට්ටියක් තියෙනවා. ඒ අම්මා තාත්තා නොවුනත් ඊළඟට අපිට ආධාර කරපු පිරිසන් ඊට පස්සේ මෙලෝ හසලක් දන්නේ නැහැ. යන්න දන්නේ නැහැ. පාරේ යන්න දන්නේ නැහැ. වචනය ඇති යන්න දන්නේ නැහැ. ඉගෙනගන්න පුළුවන් කමක් නැහැ. දැන් ගුරුවරු උගන්නනවා. මග කියා දෙනවා. ගුණ ධර්ම කියා දෙනවා. තවත් උදාව උපකාලවරු පිරිස. දැන් මේ අපි දකින්න
또 끝없이 다른 도움도 줍니다. 그 뒤에 무엇을 합니까? 똥오줌을 씻기고, 깨끗이 해 주고, 먹고 마실 것을 주고, 젖을 먹이고, 키워 줍니다. 안아서 재웁니다. 또 다른 도움을 주는 이들이 있습니다. 어머니 아버지는 아니어도 그다음으로 우리를 도와준 이들입니다. 그 뒤 우리는 이 세상 아무것도 모릅니다. 걸을 줄도 모르고, 길을 다닐 줄도 모르고, 말을 할 줄도 모릅니다. 스스로 배울 수도 없습니다. 그때 스승들이 가르치고, 길을 알려 주고, 덕을 가르칩니다. 또 다른 도움을 주는 이들입니다.
උදාව උපකාලවරු පිරිස. දැන් මේ අපි දකින්න ඕනේ උපකාර බෞද්ධයෙක් වෙන්න ඉස්සෙල්ලා ලෞකික වශයෙන් උපකාර කරපු අයට පෘතෝපකාර සැලකීම පළවෙනි තැන තියෙන්න. හැබැයි ඒ කෘතෝපකාර දැන් ඉන්න කටියට කළ හැේ. නමුත් දැන් බලන්න ඒගොල්ලෝ මිය ගිහිල්ලා ආගි අතක් නෑහ කොහේ ඉන්නවා දන්නේ. මෙන්න මේ වෙලාවේදී ඒ අයට ණය ගෙවන ක්රමයක් නම් මේකට කියනවා කරුණා ශාසනය ප්රඥා ශාසනය වඩන්න කරුණා ශාසනය වැඩෙන්න ඕනේ. මොකද කරුණා ශාසනයෙන් තමයි ඔය සියලුම උපකාරයන්ට කෘතෝපකාරය ඉහලම පෘතෝපකාරය කරනවා වෙන්නේ.
이제 우리가 보아야 할 것은, bauddha가 되기 전에 세간적으로 도와준 이들에게 보답하는 것이 첫째 자리에 있어야 한다는 것입니다. 다만 그 보답은 지금 살아 있는 이들에게만 할 수 있습니다. 그러나 보십시오, 그들이 죽어 어디로 갔는지, 어디 있는지 모릅니다. 이때 그들에게 빚을 갚는 방법, 그것을 karuṇā의 sāsana라고 합니다. paññā의 sāsana를 키우려면 karuṇā의 sāsana가 자라야 합니다. karuṇā의 sāsana로써 그 모든 은혜에 가장 높은 보답을 하게 되기 때문입니다.
අපිට මේ සංසාරයේ පැවැත්මදි ලෞකික උපකාර කොච්චර කරලා තිබුණත්ද ලෝකෝත්තර උපකාරයකින් ආශිර්වාදයක් කරනවා නම් ශාසන මාර්ගය තුළින් සෙතක්න්තියක් සලසලා දෙනවා නම් ඔය සියලු ලෝක සත්වයෝ අතර තමයි අපි ඔන්න ඔය හැම සත්වය ඉන්නේ. අපිට උපකාර කරපු සියල්ලෝම සියලු සත්වයෝග තන ඉන්නවා. කොටු වෙලා. සියලු සත්වයෝ කිව්වොත් එහෙම සියලු සත්වයන් අතරින් අහග පන සත්වයෙක් නැහැ. එහෙනම් අපිට අපිට උදව් කරපු උපකාර කරපු අංශු මාත්රී හෝ යහප්ටක් කළ සියල්ලෝ මෝ අපෙන් අවැට සිද්ධ පැත්ත සෑම සියල්ලම ඔය සියලු සත්වය වර ඉන්නවා. මේ සියලු සත්වයන්
이 saṃsāra의 존재에서 세간적인 도움을 아무리 많이 주었어도, lokuttara의 도움으로 축복을 하고 sāsana의 길을 통해 평안을 마련해 준다면 그것이 더 큽니다. 그 모든 세상 중생 가운데 우리가 있습니다. 우리를 도와준 모든 이가 모든 중생 속에 들어 있습니다. 모든 중생이라고 하면 그 가운데 빠지는 중생은 없습니다. 그렇다면 우리를 도와준, 티끌만큼이라도 좋은 일을 해 준 모든 이, 그리고 우리가 해를 끼친 모든 쪽이 다 그 모든 중생 속에 있습니다.
සියලු සත්වය වර ඉන්නවා. මේ සියලු සත්වයන් කෙරෙහි යම්කිසි ශාසන ආශිර්වාදයකින් පැතුමක් පැතුවා නම් ආශිර්වාදයක් කළා නැහ. අනුසෝ මාත්ර වශයෙන් නැගෙන කියන ආශිර්වාදයත් අප්රමාණයි. බලය අප්රමාණයි. අපි කරලා තියෙන අවඩක් තිබුණා නම් හෝ වැඩක් තිබුණනම් ලෝකයට ඒ සියල්ල ප්රමාණවත් ව ලෞකිකත්වය ප්රමාණයි. ලෝකෝත්තර ගුණය අප්රමාණයි. අප්රමාණ ගුණයෙන් කරගත්තා වූ යහපතකින් ලෝකෝත වූ ප්රමාණවත් පුණ්ය පාප කර්මයක් ආවා. අපින් සිද්ධ වෙලා තියෙන ඇදෙට කළ යුතු දව්වන්ට ප්රතිඋපකාර වශයෙන් ණය ගෙවීමක් කරනවා නම්, වන්දි ගෙවීමක් කරනවා නම් ඔන්න ඔය ආශිර්වාදයෙන් කරන්න ඕනේ. මේකට කියනවා කරුණා ශාසනය.
이 모든 중생에게 어떤 sāsana의 축복으로 바람을 빌었다면, 축복을 했다면, 티끌만큼 일어나는 축복이라도 헤아릴 수 없습니다. 그 힘은 헤아릴 수 없습니다. 우리가 저지른 해가 있었다 해도 세상에 대한 그 모든 것은 헤아릴 수 있는 것입니다. 세간의 것은 한정되어 있고 lokuttara의 덕은 헤아릴 수 없습니다. 헤아릴 수 없는 덕으로 이룬 좋음으로, 우리가 해를 끼친 이들에게 보답으로 빚을 갚는다면, 배상을 한다면, 바로 그 축복으로 해야 합니다. 이것을 karuṇā의 sāsana라고 합니다.
කරුණා ශාසනය හරියට හඳුරගෙන තේරුම් අරගෙන අපිට යුතුකම් කරපු අයට ඒ ආශිර්වාදය කරද්දී කරමින් හැබැයි මෙලෝ කරන්න අත දෙන්න පුළුවන් නැති අයටයි ඒක එහෙම කරන්නේ. දෙමව්යෝ මෙලෝදී ඉන්නව ඒගොල්ලන් වෙනුවෙන් අපේ උපකාරයෘත්තු උපකාරය කරමින් ඒ අයටත් අර මහා ආශිර්වාදය ලබා දෙන්න ඕනේ. අපිට උදව් උපකාර කරන ඉතාම සුළු සේවකයා පවා තේරුම් අරගෙන ඔහුටත් ඒකට ශෘතෝපකාර වශයෙන් උපකාර කරමින් උදව් කරමින් අර මහා ආශිර්වාදයෙන් ඔවුන්ටත් ආශිර්වාද කරන්න. මෙන්න මේ කරගෙන
karuṇā의 sāsana를 제대로 알고 이해하여, 우리에게 의무를 다해 준 이들에게 그 축복을 하되, 그렇게 하는 것은 이 세상에서 손을 내밀 수 없는 이들에게입니다. 어버이가 이 세상에 살아 계신다면 그분들을 위해 우리의 은혜 갚음을 하면서 그분들에게도 그 큰 축복을 드려야 합니다. 우리를 돕는 아주 작은 일꾼까지 알아보고, 그에게도 보답으로 도와주고 거들면서 그 큰 축복으로 그들에게도 축복하십시오.
ඔවුන්ටත් ආශිර්වාද කරන්න. මෙන්න මේ කරගෙන යනකොට නොපෙන පේන සියලු ලෝක වලම ඉන්න සියලුම කොට්ඨාස වලින්. අපිට එන්න තියෙන්න යම් අවඩක් තිබුණම් මොන විදිහවත් ඒ අවඩ තිබිච්ච කරන්න බැරි වෙන තත්ත්වයටද ියුත් වේදනාව මොකද අපි ණයගෙවෙලා ඉවරන්න. ණය ගෙවලා ඉවර වුනා නම් නැවත වාරයක් කොහුන් වටන් අපිට ණයකාරයෝ නෙමෙයි. එහෙනම් ඒ අයගෙන් අපිට කරදරයක් න්න හේතුක්. අන්න ප්රඥා ශාසනය තුළින් අපි නිදහස් ලබනවා.
이렇게 해 나가면 보이는 세계와 보이지 않는 모든 세계의 모든 부류에게서 우리에게 올 해가 있었다 해도, 어떻게도 그 해를 끼칠 수 없는 처지가 됩니다. 우리가 빚을 다 갚았기 때문입니다. 빚을 다 갚았다면 다시는 누구에게도 빚쟁이가 아닙니다. 그렇다면 그들에게서 우리에게 곤란이 올 원인이 없습니다. 그렇게 paññā의 sāsana를 통해 우리는 자유를 얻습니다.
හේතෝ විමුක්තියට හේතු වෙනවා. චිත්ත ශාන්තියට හේතු වෙනවා. සමාධියට හේතු වෙනවා. සමාධියට බාධක නැතිවෙලා යනවා. සමාධියට බාධක නැති වෙලා ගියාට පස්සේ සමාධි චිත්තයට යථාභූතඥා දර්ශනය පහළ වෙනවා. ධර්මාවබෝධය ලැබෙනවා. ප්රඥා ශාසනය පහළ වෙනවා. ඔන්න මෙලොවයි පරලොවයි කියන හැමතැනම යහපත කරලා නිවනින් උත්තරී තත්ත්වයට පත්වෙන්න ඔන්න ඔය ක්රමයට ඔය ටික දැනගෙන කිව්වොත් අපිට පුළුවන්කම ලැබෙනවා. දෙමව්පියව හඳුනා
cetovimutti의 원인이 됩니다. 마음의 고요의 원인이 됩니다. samādhi의 원인이 됩니다. samādhi의 걸림돌이 없어집니다. samādhi의 걸림돌이 없어지고 나면 samādhi에 든 마음에 yathābhūta-ñāṇadassana가 나타납니다. dharma의 깨달음을 얻습니다. paññā의 sāsana가 나타납니다. 그렇게 이 세상과 저 세상 모든 곳에서 좋음을 이루고 nibbāna라는 가장 높은 자리에 이를 힘을, 그 방식으로 그것을 알고 행하면 우리가 얻습니다.
පුළුවන්කම ලැබෙනවා. දෙමව්පියව හඳුනා ගන්නවා. දරුව හඳුනා ගන්නවා. ලෝකය හඳුර
어버이를 알아봅니다. 아이를 알아봅니다. 세상을 알아봅니다.
ගන්නවා. දරුව හඳුනා ගන්නවා. ලෝකය හඳුර ගන්නවා හිතන්න කවුදි හඳුර ගන්නවා අමුතු පියන් කවදිල හදුර ගන්නවා. ඇහැ දෙන හැවා හිරු ඵලය දකිනවා. එක තනකවත් ඇලෙන්නේ නැතුව
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හිරු ඵලය දකිනවා. එක තනකවත් ඇලෙන්නේ නැතුව ගැටෙන්නේ නැතුව වෙප දෙයක් හටගත්තෙන් වෙදු දේ මම කරපු නිසා. ඒ කරපු වන්දිගවන්න තියෙන
어디에도 들러붙지 않고 부딪치지 않으며, 무슨 일이 생겼든 그것은 내가 했기 때문이라고 봅니다.
දේ මම කරපු නිසා. ඒ කරපු වන්දිගවන්න තියෙන සිව මාර්ගය මෙන්න මේ ශාසන මාර්ගය තුළ ඉන්න ශාසන ආශිර්වාදය මම ශාසනා අනුලෝගීව කටයුතු කරලා එන්න ජනිතටවන පුණ්ය කුසල ආශිර්වාදය ඒ අයට අනුමෝදන් කරවලා පිට් පේද්දවලා ඒ ආකාරයෙන් ඒයට යහපත පතලා ලබාගන්නා වූ ප්රඥා ශාසනය එයින් වූ නිදහස් හේතු වාසනාව හේතුඵල වශය ලැබෙනවා මිසක් ඒ කවුරුවත් ලබා දෙන්න දෙයක්න ලැබෙනවා. අන්න ඒ ලැබෙන්නා වූ සමාධිය පිහිටන්න පුළුවන් වෙලෝදීම දැක දැකම පෙනිවි ලබාගෙන සමාධියට යෙන්නා වූ දහම් මොහොතක් කරනකොට අවිද්යාව දුරුවෙලා විද්යාව පහළ කරමින් ප්රඥා පහළ ප්රඥා ශාසනය වැඩනම් වෙලවදීම ධ්යානත් ලැබෙනවා මාර්ගඵලත් ලැබෙනවා. නිවන් සාක්ෂාත් කිරීම සිද්ධ වෙනවා. ඉතින් ඔය ටික තේරුම් අරගෙන
그 배상을 할 길, 이 sāsana의 길 안에 있는 sāsana의 축복, 곧 내가 sāsana에 따라 행하여 일으킨 puñña와 kusala의 축복을 그들이 anumodanā하게 하고, 그렇게 그들의 좋음을 빌어 얻는 paññā의 sāsana, 그로 인한 자유와 복은 원인과 결과로 얻는 것이지 누가 주는 것이 아닙니다. 그렇게 얻는 samādhi가 자리 잡을 수 있고, 이 세상에서 보고 또 보며 얻어 samādhi로 가는 dharma의 순간을 지닐 때 avidyā가 없어지고 vidyā가 나타나며 paññā가 나타나, paññā의 sāsana가 자라면 이 세상에서 jhāna도 얻고 magga-phala도 얻습니다. nibbāna를 실현하는 일이 일어납니다.
සිද්ධ වෙනවා. ඉතින් ඔය ටික තේරුම් අරගෙන ඉවි වෙලා ටික කරගත් කරගන්න බලාපොරොත්තු වෙන්න ඔය ආයේ සමතුවෙන් බණක් අහන්න දෙයක් නැහැ. පැවැත්ම තියෙන දුකට ඔතන සියලු පනතේ උත්තර තියෙනවා. දැන් ඉතින් මීට පස්සේ කියන්න දෙයක් නැහැ. අරයා ගැහුවා මෙයා ගැහුවා අරයා බැන්නා මෙයා බැන්නා මෙයා වැරදි අරයා හරි ප්රශ්න ඔක්කොලා ඉවරන්න.
그러니 이것을 이해하여 그 일을 해 나가기를 바랍니다. 따로 더 설법을 들을 것이 없습니다. 존재에 있는 괴로움에 대한 모든 대답이 거기 있습니다. 이제 이 뒤로는 할 말이 없습니다. '저 사람이 때렸다, 이 사람이 때렸다, 저 사람이 욕했다, 이 사람이 욕했다, 이 사람이 틀렸다, 저 사람이 맞다' 하는 문제는 모두 끝납니다.
දැන් ඕක තමයි කියන්නේ හරියට දහම් දැනගත්තට පස්සේ අනුන් ගැන හොය හොයාල විවේචනය කර ඉන්න වෙලාවක් නැහැ. කරන්න දෙයක් ඒක නැති නිසා. තමන්ට තියෙන්නේ ඒකටත් හේතුව දැකලා හේතුවට ඒ අයටත් යහපතක් කරන ගමන් තමන්ගේ යහපත කරලා මිදෙනෙවා. ඉතින් ඔය තේරුම්
그래서 dharma를 제대로 알고 나면 남의 일을 찾아다니며 비난하고 있을 틈이 없다는 것입니다. 할 일이 그것이 아니기 때문입니다. 자기에게 남은 일은 그 일의 원인도 보고, 그 원인을 따라 그들에게도 좋음을 베풀면서 자기의 좋음을 이루어 벗어나는 것입니다.
යහපත කරලා මිදෙනෙවා. ඉතින් ඔය තේරුම් ගත්තොත් සමාජය ගැඩුන් නැහ. ගැරුවයි මැරුවයි කියලා ප්රශ්නයකුත් නැහැ. වහ දුන්නා කියලා ප්රශ්නයකුත් නැහ. දුන්නොත් දුන්නාද කොරන්න දෙයක් නැත් දය නම් මැරිලා. හැබැයි වැරිලා කියත් අපි යථාර්ථය හිටියොත් චේතෝ විමුක්තියෙන් ප්රඥාව විමුක්තියෙන් මරණය උපදිනවා. මේ පංචස්කන්ධය ලබාගත මේ ගුරුණුගඩේ යථාය දැක්කට පස්සේ මේ කුණු වෙලාව වැහැරලා කවද හරි මැරිලා යන ගුණගොඩ දැම්ම මියුට නම් ඉවරන්න කොච්චර ඒ දැන් මේක පෝෂණයකට නැගෙන බලා ඉන්නවට වැඩි ඒ වහ නිසා මැරලා ගියානම් ඉක්මනටම ඉවරයි. පාසත්තු ඉවරයි. මතු දුකට හේතු මල්ලන්නේ නැහැ.
그렇게 이해하면 사회에 다툼이 없습니다. 때렸다, 죽였다 하는 문제도 없습니다. 독을 주었다는 문제도 없습니다. 주었다면 주었을 뿐 어찌할 것이 없습니다. 죽게 되겠지요. 그러나 죽더라도 우리가 실상에 머문다면 cetovimutti와 paññāvimutti 속에서 죽음을 맞습니다. 이 pañcakkhandha를 얻은 이 썩은 덩이의 실상을 본 뒤에는, 언젠가 썩고 무너져 죽어 갈 이 썩은 덩이가 끝나는 것이니, 이것이 영양을 받아 커 가는 것을 지켜보느니 그 독 때문에 죽어 간다면 오히려 빨리 끝납니다. 앞으로의 괴로움의 원인을 만들지 않습니다.
ඊට පස්සේ ඉවර කර මට බහදුනා කියලා හදකින්න දුන්න කෙනෙක් අනේ ඒ පුද්ගලයා සත්ගුණය ඇති පුද්ගලයට හික් හින්සාවක් මහා විනාශයක් වෙනවා. අනේ ඔහුටත් විනාශයක් නොවඩක් කවදන්න සත්යය තේරේවා. ඒ ුත් එබන්ද රහත් ධර්මයන්ගේ වෙන් වෙලා. ඕකටත් සත්යාබෝධයක් කවදහරි ලැබේවා කියලා ආශිර්වාදයක් කරලා මැරිලා ගිහත් මැල්ලලා යනවා. ප්රශ්නේ ඉවරයි.
그 뒤에 독을 준 사람을 두고 '아, 그 사람이 덕 있는 사람에게 해치는 짓을 하여 큰 파멸을 짓는구나. 아, 그에게도 파멸이 없기를, 언젠가 진실을 알기를. 그도 그런 arahant의 dharma에서 멀어져 있구나. 그에게도 언젠가 진실의 깨달음이 있기를' 하고 축복하며 죽어 가면 그대로 꺼져 갑니다. 문제는 끝납니다.
සසර ගමනේ දුකෙන් නිදහස්. එහෙනම් එයාට සතුර එන්නේ නැ. කවුරු සතුූස හිතක්නේ. මොනවට සූත්රය සිද්ධ ශාන්තිය චේතෝ විමුක්තිය නිකම ලැබෙනවා. චේතෝ විමුක්තියට ප්රඥා විමුක්තිය ප්රඥා විමුක්තියට චේතෝ විමුක්තිය ලොකුම උපනිසරයි. චේතෝ විමුක්තියෙන් ප්රඥාමුත්ත පුබ්ල ටිකක් අහනකොටම අවබෝධය පුරුණ වෙනවා. මගඵල ලැබෙනවා. ඉතින් හයතයෙන් සුද්ධ කරගන්න ඕනේ ඇලෙන්නේ නැතුව ගැටෙන්නේ නැතුව මුලා වෙන්නේ නැතුව.
saṃsāra 길의 괴로움에서 자유롭습니다. 그렇다면 그에게 원수가 오지 않습니다. 누가 원수이겠습니까? 그런 마음에는 고요가 이루어지고 cetovimutti가 저절로 얻어집니다. cetovimutti는 paññāvimutti에, paññāvimutti는 cetovimutti에 가장 큰 의지 조건(upanissaya)입니다. cetovimutti를 지닌 이는 조금만 들어도 깨달음이 가득 찹니다. magga-phala를 얻습니다. 그러니 마음 깊이 깨끗이 해야 합니다. 들러붙지 않고, 부딪치지 않고, 미혹하지 않게.
අපිට ලෝකයේ මාලනාකාරං අටවන්න අහංකාර වෙන්න වටිනාව මොනවක් නැහ. යථාර්ය දකින්න ඕනේ. හටගත්ත සියල්ලම උපණනාණාමයට පත් වෙනවා වැඳ දෙනවා. මම කියලා මගේ කියලා කිව්වට මුලාවක් නිසා මම වෙන දවසක් මගේ වෙන දවසක් ඉතිරි දේක නැහැ. ආත්මයයි ිලා ගත්ත ආත්මයක් කියලා පවත්වෙන එකක් ලෝකේ නැහැ. ඔක්කොම ගෙවිලා විනාශ වෙලා යනවා. එහෙනම් හරයක් ැතියක් ලෝකේ නැහැ කියලා දැනගෙන නිසා ලෝකය යථාශ්රය දැනගෙන අප්රමාණ සංසාර ගමන පින් ආවින් තියෙන්නේ. හරයක් නැති දෙයක් පස්සේ මිසක් හරයක් ැ හම්බවෙලත් නැහැ. විදෙලා තියෙනම් හොඳ බලාපොරොත්තුවෙන් ආශ්වාද බලාපොරොත්තු වෙන දුක් විඳලා තියෙනවා. ලැබුවාය කියා උද්දාම වෙලා තියෙනවා බොරුවට ඕකම ගෙවිලා ගිහින් තියෙනවා. ලැබිච්ච එකක් නැහැ. දැනුත් නැහැ මතු වෙලා එහෙනම් අත්දැරීන වලි මිදිා මැරෙන්න සැනසුමට විමුක්තිය තව දෙයක් නෑහැ කියලා දැනගත්තාම ලෝකේ එදත් නැහැ අදත් නැහැ සතුරත් කොතනුව
세상에서 거드름 피우고 오만할 만한 값어치가 있는 것은 아무것도 없습니다. 실상을 보아야 합니다. 생겨난 모든 것은 변하여 무너져 갑니다. '나', '내 것'이라 말하지만 미혹 때문일 뿐, '나'가 되고 '내 것'이 되어 남는 날은 없습니다. ātman이라고 붙잡은 ātman으로 이어지는 것은 세상에 없습니다. 모두 닳아 사라집니다. 그렇다면 알맹이 있는 것이 세상에 없다는 것을 알고 세상의 실상을 알면, 헤아릴 수 없는 saṃsāra 길을 우리는 그렇게 걸어왔습니다. 알맹이 없는 것을 뒤쫓았을 뿐 알맹이를 만난 적이 없습니다. 겪은 것이라면, 좋은 것을 바라고 맛을 바라며 괴로움을 겪었을 뿐입니다. 얻었다고 헛되이 들떴지만 그것도 다 닳아 사라졌습니다. 얻은 것은 없습니다. 지금도 없고 앞으로도 없습니다. 그렇다면 놓아 버리고 벗어나 죽는 것, 곧 평안인 vimutti 말고는 다른 것이 없음을 알면, 세상에는 그때도 없었고 지금도 없고, 원수도 어디에도 없습니다.
නැහනම් අල්ලපු දෙයක් නැතක්ති ඉවරයිල පිරණිවනි හොතනින් වත තේරුම් අරගෙන ඔය ධර්ම මාර්ගය හොලාගන්නු
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)